DISCLAIMER

PAUNAWA:

This story is __ _**SPG. ** _

_Not suitable for young readers and only 18+, as this _ _containes _ _graphic sex scenes, adult _ _language and _ _sensitive _ _topic. _

_This work is purely fiction. Any resemblance to _ _real life _ _place or people _ _are _ _purely coincidental. _

_Uulitin ko po ito at kathang isip lamang na mula sa aking imah _ i __nasyon. _ _ _I don’t condone incest _ _, this _ _is just _ __pure imagination. _ _ _______Kung kayo ay sensitive tungkol sa topic sa pagitan ng dalawang parehas ang kasarian _ _ _ _ _ _ _ _____at incest, _ _ _ _ _ _____p _ _ _ _ _ ___________________________akiusap magskip na po _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ ___________________________kayo. _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

___________________________Salamat. _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

PROLOGUE

“Tao po! Tao po!” Sigaw ko sabay katok sa pinto ng bahay.

Nakatayo ako ngayon sa harap ng bahay na may kalakihan, dalawang palapag at halata na ilang taon na din itong itinayo. Gayunpaman ay halata pa ring naaalagaan kaya’t hindi masyadong lumang tingnan at walang masyadong sira.

Nandito ako sa bayan ng San Cristobal. Hindi ko alam kung probinsya na ba ang tawag dito dahil sa naglalakihan ang mga puno sa paligid. Malalayo ang agwat ng mga bahay. Hindi sementado ang karamihan ng kalsada. Tipikal na makikita sa isang probinsya.

Huminga ako ng malalim at sinamyo ang preskong hangin na hindi mo mararamdaman sa Maynila.

Nagpalinga-linga ako para pagmasdan ang buong paligid dahil talaga namang bago ito sa aking paningin. Kung sa Maynila ay mga nagtataasang gusali ang makikita, dito naman ay mga naglalakihang puno at mga palayan ang karaniwang makikita lalo na sa parteng ito ng bayan.

May mangilan-ngilang mga batang naglalaro sa ilalim ng puno sa ‘di kalayuan. May mga usok na nagmumula sa mga bahay na natatanaw ko mula sa aking kinatatayuan. Dinig ko din ang tilaok ng manok kahit malapit nang magtanghali. Napakapayak ng pamumuhay dito.

“Sandali lang! Sino ba yan?” Bahagya akong napaigtad at naputol ang pagmumuni-muni nang marinig ang baritoning boses ng isang lalaki mula sa loob ng bahay. May halong inis sa tono ng boses nito kaya’t kinabahan ako ng konti.

Unti-unti kong narinig ang mga mabibigat na yabag na papalapit sa pinto. Tiningnan ko muna ang aking sarili at inayos ang lukot ng suot kong damit.

Napaatras ako ng bahagya nang padabog nitong buksan ang pintuan. Naatrasan ko pa ang maleta na nasa likuran ko ng hindi ko napapansin.

“Sinong-…” Kitang kita sa mukha ng lalake ang gulat ng makita ako nito.

Pati ako ay nagulat din at hindi maiwasang humanga sa kanyang itsura. Malaking tao ito na sa tingin ko ay nasa 6’2”. Halos dibdib lang nito ang taas ko na 5’7”. Moreno ang kulay ng balat nito. May pagkakahawig kay Jestoni Alarcon na paboritong artista ni mama noon pero mas makapal lang ang kilay. Wala itong pang-itaas na damit at tanging jersey shorts lang ang suot kaya’t halos lumuwa na ang mga mata ko sa ayos niya. Malapad ang balikat at matikas ang tindig. Malalaki ang mga masel sa braso at dibdib. Meron pang mga pandesal sa tiyan na parang ang sarap pisilin. Samahan mo pa ng tattoo nito na dragon na nakapulupot sa kanang braso. Lalakeng-lalake.

Nakaramdam ako ng kaunting init na hindi ko maipaliwanag pero hindi ko ito ipinahalata sa kanya. Umubo ako ng peke para mawala ang nakakailang na pakiramdam.

‘Umayos ka!’ Suway ko sa aking sarili.

Bahagya akong namula ng mapadako ang tingin ko sa umbok sa short nito na halatang walang panloob. Mukhang malaki ito kahit hindi matigas kaya naman lalong nag-init ang pisngi ko.

Narinig ko ang pagtikhim nito kaya’t bigla akong nahiya at agad ibinalik ang tingin sa kanyang mukha. Bahagyang naningkit ang mga mata nito sabay pasada sa aking katawan.

“Ahm, k-kayo po ba si Edwardo Morales?” Tanong ko sa kanya. Pasimple kong kinurot ang aking braso upang kahit papaano ay mawala ang kaba na nararamdaman ko.

May ngisi sa labi nito ng bumalik ang tingin sa aking mukha. Mataman ako nitong tiningnan na tila ba may tinatantya.

“Ako nga. May kelangan ka ba?” Medyo maangas na sagot nito at pagkatapos ay nagkibit-balikat.

Napahinga ako ng maluwag. Hinila ko ang maleta sa likod ko at dinala sa aking harap.

“A-ako po si Rosh, R-Roshua Canlas. Anak po ni Rosalie yung dati nyo pong…” Naputol ang sasabihin ko ng makitang biglang nagbago ang reaksyon ng mukha nito. Napalitan ito ng galit. Tumalim din ang mga mata nito na nakatingin sakin.

“Kabit?” Bakas sa boses nito ang galit.

Napanganga ako sa gulat sa sinabi nito. Hindi maproseso ng utak ko kung bakit iyon ang sinabi nito.

Nakita ko itong pumikit ng mariin na animo’y pinipigilan ang sarili.

Nang matauhan ako ay nakaramdam ako ng kaunting inis sa sinabi nito. Nagbadya ang luha sa aking mga mata pero agad akong kumurap para pigilang huwah maiyak. Ibang-iba ito sa sinabi ni mama. Napakapit ako ng mariin sa handle ng aking maleta.

Nakatayo pa din ito na tila may hinihintay pero kapansin pansin ang pagkuyom ng kanyang mga kamao.

Ilang minuto rin kaming nagtitigan at nagpapakiramdaman. Tanging mga huni lang ng ibon sa paligid ang maririnig.

Walang emosyon ang mga mata nitong nakatingin sakin kaya’t binalot na naman ako ng kaunting kaba. Baka bigla ako nitong sugurin at suntukin.

“Ano pong ibig nyong-…” “Ikaw ba anak nya sa ibang lalake?” Pagputol nito sa itatanong ko.

Namilog ang mga mata ko sa narinig. Anong?! Ito ba ang dahilan kaya sya nagalit?

“Ikaw ba ipapalit niya?! Ikaw ba ang magiging bagong puta dito?! Ano?!Sumagot ka!” Galit at sunod-sunod nitong tanong.

Napaatras ako nang tuluyan na nitong binuksan pabalibag ang pinto. Unti-unti itong lumapit sakin at ramdam ko na parang bulkan ang emosyon nito na sa anumang oras ay pwedeng sumabog.

Bigla akong natameme dahil sa pagkataranta.

Tumigil ito ng ilang dipa mula sa akin. “Sabagay pwede na.” Pinasadahan niya ulit ako ng tingin sabay dila sa kanyang labi. Ngumiti ito ng nakakaloko kaya’t lalo akong kinabahan.

“Magaling ka ba sa kama? Kagaya ka din ba ng malandi mong ina? Pero sa itsura mo mukha ka pang birhen.” Hindi ko namalayan na ilang pulgada na lang pala ang mukha nito sakin. Amoy na amoy ko ang hininga nito na lalong nagpagulo sa utak ko.

Biglang nagpanting ang tenga ko sa kanyang sinabi kaya’t hindi napigilang umigkas ang palad ko sa kanyang pisngi.

Pareho kaming nagulat sa nangyari. Pigil ko ang aking hininga habang nakatingin sa mukha niya na ngayon ay nakapaling sa kaliwa kaya’t kitang kita ang pamumula nito. Ramdam ko din ang hapdi ng palad ko dahil sa lakas ng sampal.

Nakita kong umigting ang panga nito dahil sa galit. Ako naman ay tila naestatwa at blangko ang utak.

Hindi ko inasahan ang sunod niyang ginawa. Kinabig niya ako papalapit sa kanya sabay siil ng halik. Marahas niyang hinawakan ang batok ko habang ang isang kamay ay pumulupot sa aking bewang.

Ramdam ko ang pagkulong nya sa aking katawan na animo’y bata kumpara sa kanyang malaking katawan. Hindi ko magawang magpumiglas dahil animo’y bakal ang mga braso nito.

Dahil nakabuka ang aking bibig ay malaya nitong nagalugad ang loob nito. May ibayong kiliti itong hatid sakin habang patuloy lang ito sa ginagawang pagsibasib na animo’y gutom na leon.

May munting ungol na kumawala galing sakin kaya’t lalo itong ginanahan. Naglakbay ang kamay nito mula sa aking bewang patungo sa aking pwet. Bahagya nitong pinisil ang isang pisngi kaya’t bigla akong napaigtad. Kahit nakasuot ako ng maong na pantalon ay ramdam ko pa din ang init ng kanyang palad.

Bigla akong natauhan kaya’t agad akong nagpumiglas.

‘Hindi ‘to pwede! Pareho kaming lalake!’ Sigaw ko sa aking utak.

Halos mapatid na ang hininga ko ngunit para itong asong ulol at sabik na sabik sa paghalik sakin.

Aaminin kong sa edad na 18 ay ito ang una kong karanasan na mahalikan. Ito ang una kong halik! Halik na nanggaling pa mula sa aking sariling…

Ama!

CHAPTER 1

“Miss, gising na. Andito na tayo. Ikaw na lang natitira dito.” Naalimpungatan ako ng maramdaman ang mahinang tapik sa aking braso.

Miss? Grabe naman ‘to si kuya, bulong ko sa sarili habang papungas pungas ng aking mata. Medyo nangalay ang leeg ko sa pagkakayuko. Nakatulog pala ko sa ganung posisyon. Ang haba kasi ng biyahe papunta sa probinsyang ito.

Hilot-hilot ko pa ang aking leeg pagbaba ng bus. Sakto namang baba ng konduktor na gumising sakin. Pagdaan nya sa likod ko ay kumiskis ang matigas na bagay sa aking pwetan. Napalingon ako sa gulat at nakangising mukha niya ang agad kong namataan. Pinandilatan ko ito ng mata at tawa lang ang natanggap ko mula dito.

“Kunin ko lang maleta mo sa estribo miss.” Ngumiti ito sabay kindat sakin.

“Kuya hindi po ako babae, lalake po ako.” Malakas na boses na wika ko dito. Bahagya kong hinawi ang aking mahabang buhok na ngayon ay hanggang balikat ko na. Dahil sa pag-aalaga sa aking mama na may sakit ay hindi ko na ito nagawang pagupitan. Naging abala din ako sa pagtatrabaho para makatulong sa pagpapagamot sa kanya ay pangaraw-araw na gastusin. Dahil dito ay napilitan akong tumigil muna ng pag-aaral. Dapat ay nasa grade 12 na ako ngayon pero dahil sa sakit ni mama ay napilitan akong tumulong. Ngunit sa huli ay nawala din sya sa amin. Halos isang taon din niyang nilabanan ang sakit na leukemia. Kahit papaano ay nagpasalamat na din ako at natapos na ang sakit at paghihirap nya.

Blag!

Naputol ang pagmumuni-muni ko ng marinig ang ingay na nagpabalik sa akin sa realidad. Nakita kong hinihimas ng manyak na konduktor ang likod ng ulo niya.

“Talaga? Pasensya na, mukha ka kasing babae.” Nakangiwi nitong sabi habang hinihimas pa rin ang kanyang ulo.

Ngayon ko lang ito napagmasdang mabuti. Kitang-kita ang maputi at pantay nitong mga ngipin. Matangkad at malaki ang katawan na litaw sa suot nitong hapit na t-shirt at maong na may butas sa parteng tuhod. Hindi gaanong kagwapuhan pero mapapatitig ka pa rin dahil sa boyish charm nito… medyo manyak nga lang.

“Okay lang kuya. Sanay na din naman akong napagkakamalang babae kasi mahaba ang buhok ko.” Napangiti na lang ako sa kanya.

“Eto na maleta mo.” Nakatitig pa rin sya habang inaabot ang maleta ko sakin. Medyo nakakailang pero umiwas na lang ako ng tingin.

“Gusto mo tulungan na kita hanggang sa sakayan ng tricycle?” Biglang prisinta nito.

“Naku! Okay lang kuya! Kaya ko naman ‘to. Tska nakakahiya maabala pa kita.” Sagot ko dito.

Pinagmasdan ko ang paligid. Kaunti na lang ang mga tao at karamihan ay mga driver ng bus at mga konduktor na lang ang natira. Saan kaya ang sakayan dito?

“Ako nga pala si James. Tsaka huwag mo na kong tawaging kuya. Feeling ko tuloy matanda na ko.” Ani nito.

Napalingon ako sa kanya. Nakalahad ang kanyang palad habang nakangiti. Hinihintay ang sagot ko.

“Naks! Dumadamoves si pareng James!” Narinig naming kantyaw ng mga kasamahan nito na nasa eatery. Hindi ko napansin na kanina pa pala sila nagkukumpulan at nakatingin samin habang umiinom ng softdrinks. Bahagya akong namula sa narinig.

“Miss, wag kang paloloko sa mokong na yan! Madami yang gelpren!” Kantyaw pa ng isang lalake na kalbo. Nagkatawanan ulit silang lahat.

“Mga gago!” Inambahan ni James ng suntok ang mga ito. “Wag ka maniwala sa mga luko-lukong yan. Good boy ‘to.” Sabi niya paglingon sakin.

“Wala yon kuya este James. Roshua nga pala or pwede na ding Rosh lang.” Sabay abot ng aking palad para makipagkamay. Bahagya niya itong pinisil. Narinig na naman namin ang malakas na kantyaw ng mga kasamahan nito. Napangiti na lang ako at napailing pagkatapos kong bawiin ang aking kamay.

Makalipas ang ilang minuto ay andito na ko sa paradahan ng tricycle. Dahil mapilit si James ay sya na ang nagbitbit sa maleta ko habang sukbit ko naman ang aking knapsack sa balikat. Inulan pa kami ng kantyaw bago umalis.

Habang papunta kami sa sakayan ay marami itong nakwento tungkol sa bayan na ito na siyang ikinatuwa ko. Mabuti na rin at may alam ako kahit papaano. Hindi naman nakakainis ang pagiging madaldal nito dahil sa katunayan ay magaan na din ang loob ko sa kanya. Hiningi pa nito ang cellphone number ko bago magpaalam na labis kong ipinagtaka dahil alam nyang lalake ako pero parang nagpapacute pa din ito sakin. Napailing na lang ako at binigay ang cellphone number ko dahil sa kakulitan niya.

“Manong, sa Kalipayan po malapit sa may tulay.” Sabi ko sa driver pagpasok sa tricycle.

Habang nasa biyahe ay pinagmamasdan ko ang lahat ng lugar na nadadaanan namin. Kahit magkakalayo ang mga bahay dito ay kapansin-pansin na konkreto na din at may kalakihan. Kalaunan ay nadaanan namin ang pinakasentro ng bayan. Meron na ding mga fastfood chains, mangilan-ngilang office establishments, isang hospital at ang city hall na syang pinakamalaki sa lahat. Madami na rin akong nakikitang mga tao at mga sasakyan sa kalsada.

“Andito na tayo ineng. Bente pesos lahat.” Tumigil kami sa tabi ng tulay. Binalewala ko na lang ang itinawag ni manong driver sakin. Inabot ko kay manong ang singkwenta pesos pagkababa ko bitbit ang aking maleta.

“Salamat po.” Mabilis na humarurot ang tricycle paalis pagkatapos kong makuha ang aking sukli.

Ang una kong napansin ay sobrang tahimik sa parteng ito ng bayan. Ramdam ko na din ang hapdi mula sa sikat ng araw sa aking balat. Dali-dali akong naglakad patungo sa waiting shed na aking nakita sa may bukana ng daan para sumilong. Kahit papaano ay ayaw kong mangitim dahilan sa inaalagaan din ito ni mama mula pagkabata. Mahilig din niya akong bisihan ng pambabae kaya’t kalaunan ay nasanay na din akong magkilos babae. Ito ang madalas pagtalunan nila ng amain ko. Nang lumaki at magkaisip ay iniwasan ko na ang mga ganitong gawain para maiwasan na din ang pagtatalo nina ni mama lalo na nang maaksidente ako noong sampung taong gulang pa lamang.

Ngunit ito din pala ang magiging mitsa na nagpabago sa kasarian ko. Nagkaroon ako ng malakas na atraksyon sa lalake imbes na sa babae. Noon pa man ay inamin ko na ito sa aking mama. Mabuti na lang at tinanggap naman niya ako ng bukal sa loob at naging kakampi ko hanggang paglaki. Pasikreto niya akong binibihisan ulit ng pambabae, nilalagyan ng kung anu-anong kolorete sa mukha at pati pag-aalaga ng katawan ay sa kanya ko din natutunan. Sabi ni mama ay kailangan ko daw alagaan ang maputi at makinis kong balat dahil namana ko ito sa kanya. Pati ang balingkinitang katawan na hindi tumataba kahit gaano pa ako kalakas kumain ay nakuha ko din mula sa kanya. Gustung-gusto daw talaga niyang magkaanak ng babae.

Kahit anong pilit na itago ay wala talagang sikretong hindi nabubunyag. Halos patayin na ako ng aking amain ng malaman ang totoo kong kasarian. Lumayo lalo ang loob nito sakin at madalas akong pagbuhatan ng kamay. Lumalala ito lalo nang mamamatay si mama kaya’t nang hindi ko na makayanan ay tumakas ako at hinanap ang aking totoong ama.

Napabuntong-hininga na lang ako sa tuwing maaalala ang lahat ng nangyari sa akin.

Nang makapagpahinga ay agad akong nagdesisyon na hanapin ang bahay na aking pakay. “Gabayan nyo po ako mama.” Bulong ko sa aking sarili sabay hinga ng malalim. Kahit papaano ay lumakas ang aking loob. Wala mang kasiguraduhan ay wala naman akong pagpipilian. Pinili ko na lang na magbakasali.

Binagtas ko ang daan mula sa waiting shed. Dire-diretso lang akong naglakad at hindi binigyan ng pansin ang mga bahay na nadadaanan ko.

Mula sa ilang minutong paglalakad ay nandito na ako sa harap ng gate na bakal. Pitong bahay ang aking nadaanan bago makarating dito. Dahil sa nakabukas naman ang tarangkahan ay naglakas-loob na lang akong pumasok diretso sa pinto ng bahay para kumatok.

End of chapter

CHAPTER 2

Habol ko ang aking hininga ng makawala mula sa kanya kasabay ng panginginig ng tuhod dahil sa nangyari. Walang salitang lumalabas sa bibig ko kaya’t ang tanging nagawa ko ay ang titigan lang ito ng masama.

Pinagmamasdan lang ako nito habang nakapaskil ang nakakalokong ngiti sa kanyang mga labi. Kung hindi ko lang ito ama ay hinambalos ko na ito ng maleta!

“Masarap ba?” May himig panunudyong tanong nito.

Dahil sa sobrang inis ay inirapan ko ito at padabog na tumalikod paalis. Mas mabuti pa sigurong bumalik na lang ako sa Maynila kesa naman ganito ang mangyayari. Nakakadismaya talaga!

Habang papalabas ng gate ay hindi pa rin mawaglit sa isip ko ang nangyari. Aminin ko man o hindi ay tinablan ako ng kaunti sa ginawang paghalik nito. Mali mang isipin pero ang sarap palang mahalikan lalo na at napakakisig ng lalakeng hahalik sayo.

Aargh! Pero ama mo yun! Kadugo! Maling-mali ang lahat! Para akong baliw na sinasabunutan ang sarili.

Nagulat ako ng biglang may humablot sa braso ko. Paglingon ko ay mukha ng aking ama ang aking nakita.

“Ano bang problema mo?!” Singhal ko.

Saglit akong natigilan nang mapagtanto kung sino ang taong nasa harap ko. Umurong ang dila ko at marahang binawi ang aking braso.

“Naiwan mo maleta mo. Iiwan mo lang ba yun doon?” Tanong nito.

Ay oo nga pala! Napalingon ako sa pintuan ng bahay. Nakita kong nakatumba na pala ang maleta ko.

Wala akong imik na bumalik para kunin ang maleta. Paglagpas ko sa kanya ay narinig ko pa ang mahina nitong tawa kaya’t binilisan ko lalo ang paglalakad sa sobrang inis.

Akma ko na sanang kukunin ang maleta ng bigla akong may naalala. Dali-dali ko itong binuksan at may hinanap.

Saktong pagtayo ko ay nasa likod ko na ito.

“O ito para sayo!” Nabigla ito ng marahas kong ihampas ang papel sa dibdib nito.

“Tangina! Ano ba ‘to?!” Gulat na tanong nito pero hindi ko na ito pinansin. Tuloy-tuloy akong lumabas ng gate habang hila-hila ang aking maleta. Hindi ko alam kung saan ako pupulutin pero mas mabuti na sigurong umalis na lang ako sa lugar na ‘to.

Bahala na si Batman! Bulong ko sa aking sarili.

Pagdaan ko sa isang tindahan ay bigla akong nakaramdam ng uhaw. Nagdesisyon akong magpahinga saglit at bumili ng softdrink.

“Pabili po. May Coke po kayo?” Tanong ko sa matandang lalake na nagbabantay. Tumingin ito sakin mula sa binabasa nitong dyaryo. Binigyan ko ito ng matamis na ngiti pabalik.

“Ineng, bago ka lang ba rito? Ngayon lang ‘ata kita nakita?” Tanong nito pagtayo. Pagkatapos ay binuksan nito ang ref para kumuha ng softdrink.

“Ahm, m-may pinuntahan lang po dyan sa dulong bahay.” Inabot ko ang pambayad pagkakuha sa bote. “Tsaka hindi po ako babae.” Pahabol kong sabi.

Natigilan ito. Marahil nagulat sa sinabi ko. Tiningnan ako nito mula ulo hanggang paa. Natawa ako ng kaunti sa reaksyon nito.

“Ganun ba? Eh, bakla ka ba?”

Nabilaukan ako sa tanong nito.

“P-parang… ganun… na nga po.” Putol putol kong sagot habang hinihimas ang aking dibdib. Napakaprangka pala ng mga tao dito.

“Ah, pasensya na iha este iho. Akala ko babae ka kasi. Napakaganda mo namang lalake.” Natatawa nitong sabi. “Ako nga pala si Hipolito, Lito por shorts. He he. O kaya tawagin mo na lang akong Paps, yan ang tawag sakin ng mga kabataan dito.”

Natawa na lang ako sa kwelang kwento ni Paps. Lalo na nang muntikang mahulog ang pustiso nito. Mabuti na lang at nasalo ito bago mahulog sa lupa.

“Sya nga pala, sabi mo galing ka sa pinakadulong bahay? Dun ba kay Eddie?”

Natigilan ako bigla.

“Eddie?” Naguguluhan kong tanong.

“Si Kuya Edwardo yun. Eddie tawag sa kanya rito.” Sabay kaming napalingon ni Paps ng may biglang nagsalita sa likod ko.

“O apo, andito ka na pala. Natagalan ka ‘ata sa pamimili?” Rinig kong sabi ni Paps. Nanatili lang akong nakatingin sa lalaking bagong dating. Tingin ko ay nasa 20 ang edad nito. Matikas ang tindig at moreno ang kulay ng balat. Medyo tsinito ito at kapansin pansin ang nunal sa gilid ng kaliwang mata.

“Ipasok mo na sa loob yang mga pinamili mo.” Patuloy na sabi ni Paps. Lumingon ito sa akin. “Eto nga pala ang apo ko, si Rocky. Ikaw ano nga palang pangalan mo iha?” tanong nito sakin.

Patuloy lang sa pagbibit papasok ng mga binili nito si Rocky sa loob ng tindahan. Lumipat ako ng pwesto para hindi makasagabal sa daanan nito.

“Roshua po, Paps.” Hindi ko na lang itinama ang tawag nito sakin.

Ilang minuto ding pabalik-balik si Rocky para ipasok lahat ng pinamili nito. Napalunok ako ng laway ng lumabas ito nang nakatopless lang at nakasukbit sa balikat ang basang damit. Umiwas ako ng tingin lalo’t nakakaenganyong tingnan ang katawan nito na nangingintab sa pawis. Baka akalain pa nya na pinagnanasahan ko sya- nakakahiya. Mabuti na lang at hindi napansin ni Paps ang pagkaaligaga ko dahil abala ito sa pag-aayos ng paninda.

“Bakasyunista ka ba?” Tanong ni Rocky.

Napatingin ako dito at bahagyang namula ng mapansing seryoso din pala itong nakatingin sakin.

“Ah, hindi. Nagbakasali lang ako pero mali yata napuntahan ko.” Depensa ko. Napakamot ako ng ulo sabay talikod habang umiinom ng softdrink. Napabuntong hininga ako nang maisip kung saan ba ako tutuloy. Paubos na din ang ipon kong pera.

“Kamag-anak ka ba ni Kuya Eddie?” Naupo ito sa upuan na nasa harapan ko habang nagpupunas ng pawis.

“Ahm…” Sasabihin ko ba? Nagdadalawang-isip ako kung sasabihin ko kay Rocky ang totoo. Hindi pa naman kami gaanong magkakilala at ‘di ko rin alam kung tanggap ako ng aking ama.

Siguro ay napansin nito na nag-aalangan akong sumagot kaya napakamot na lang ito ng ilong.

“Pasensya na. Kung ayaw mo-…”

“Anak ko sya!” Naputol ang sasabihin nito nang may biglang nagsalita sa malalim na boses malapit sakin.

Muntik na akong mapatalon sa gulat nang paglingon ko ay nasa tabi ko pala ang aking ama. Madilim ang mukha nito habang palipat-lipat ang tingin sa aming dalawa ni Rocky. Bahagya pa itong hinihingal. Hawak din nito ng mahigpit ang papel na ibinigay ko na ngayon ay bahagyang nalamukos.

“Tara na, umuwi na tayo sa bahay.” May diin na wika nito.

Inabot nito ang maleta na nasa tabi ko at binitbit sabay tumalikod at nagpatiunang naglakad papalayo.

“Ano pang tinatayo-tayo mo dyan? Halika na?” Natauhan akong bigla nang magsalita itong muli. Bakas sa boses nito ang inis. Tumigil pa ito sa paglalakad at humarap sakin.

“O-opo. S-saglit lang.” Natataranta kong sagot. Inabot ko kay Rocky ang bote ng softdrink at magpapaalam na sana rito nang biglang may umakbay sa aking balikat. Paglingon ko ay si papa pala ‘yon. Masama pa din ang tingin nito kaya’t hinayaan ko na lang na kaladkarin ako nito papalayo sa tindahan. Nilingon ko muna si Rocky at kumaway. Kumaway rin ito pabalik habang seryosong nakatingin sa aming dalawa.

End of Chapter

CHAPTER 3

Wala kaming imik na dalawa habang binabaybay ang daan pabalik sa bahay. Palihim ko itong tinitingnan. Naiilang ako sa pagkakadikit ng aming mga katawan kaya’t gusto ko sanang kumawala mula sa pagkakaakbay nito pero mas lalo nitong inilapit ang katawan nya rito. Siguro ay naramdaman nito ang gusto kong gawin. Pagtingin ko muli sa kanya ay madilim pa rin ang mukha nito kaya’t wala na akong nagawa kundi magpaubaya.

Ilang minuto pa, ay nakarating na kami sa tapat ng bahay.

“Pasok.” Inilapag muna nito ang maleta ko para buksan ang pinto. Huminga muna ako ng malalim bago sumunod papasok. Pagkalapag ng maleta ay dumiretso ito sa isang pinto na marahil ay ang kusina.

Nabungaran ko ang simpleng ayos ng sala. Kahit papaano ay maaliwalas pagmasdan ang loob. May kulay abong sofa na medyo may kalumaan na. Bahagya pa akong nagulat dahil kahit lalake ang nakatira dito ay maayos pa din at walang anumang kalat maliban sa sapatos na nasa paanan ng hagdan at mga damit na nakapatong sa center table.

Nakatawag-pansin sakin ang mga picture frames na nakapatong sa ibabaw ng isang aparador na may mga pinggan at baso sa loob. Napukaw ang aking kuryosidad kaya’t lumapit ako para makita itong mabuti. Sa unang picture frame ay larawan ng isang masayang pamilya. Lahat sila ay nakangiti. Napagtuunan ko ng pansin ay si papa. Mas bata pa itong tingnan na siguro ay nasa edad 23. Napakagwapo nito sa suot na polo. Ang sunod kong tiningnan ay ang babaeng katabi nya. Napakaganda din nito sa suot na bulaklaking bestida. Siguro ay kaedad ito ni papa. Morena ang kulay ng balat na bumagay sa bilugang mga mata nito. Nasa gitna nilang dalawa ay dalawang batang lalake. Parehong napakacute tingnan ng mga ito habang nakangiti sa harap ng camera. Napakunot noo ako ng mapagtanto na ito siguro ang unang pamilya nya. Ang sabi ni mama ay pangalawang asawa raw sya pero hindi sila naikasal. Sa hindi maipaliwanag na dahilan ay parang may bumagabag sakin ng maala ang sinabi ni papa tungkol sa kabit pati na rin ang galit sa mukha nito.

Sa pangalawang picture frame ay larawan ng isang binatang lalake na nakasuot ng toga. May hawig ito kay papa kaya’t lumaki rin ito na napakagwapo. Halatang matangkad din ito at malaki ang pangangatawan. Napatingin ako sa sarili kong katawan. ’ Hay! Bakit kaya kabaligtaran naman sakin?’ Himutok ko.

Napadako ang tingin ko sa sunod na larawan. Kuha ito sa isang basketball court. Natuon ang atensyon ko sa binatang nakasuot ng pambasketball. Malawak ang ngiti nito habang nakaakbay si papa. Gwapo rin ito at may hawig naman sa babaeng nasa unang picture frame.

Ang panghuli ay kuha naman sa isang beach. Si papa at ang dalawang magkapatid. Lahat sila ay walang suot na pang itaas at nakaboard shorts lang. Napanganga ako dahil sa pare-parehong magaganda ang katawan ng mga ito na halatang alaga sa gym. Siguro ay bagong kuha lang ito dahil sa itsura ngayon ni papa.

Hindi ko namalayang napatagal pala ang titig ko sa larawan nilang tatlo. Naputol lang ito ng biglang may tumikhim sa likod ko.

Nalingunan ko si papa na nakatingin din pala sakin. Nag-init ang pisngi ko sa hiya dahil alam kong nahuli nito ako na todo titig sa picture frame. Kung pwede lang sana akong lamunin ng lupa!

“Mga kapatid mo yan. Si Endric ang panganay at si Errol ang bunso… Este pangalawa na pala.” Nakatitig ito sakin habang nagpapaliwanag.

“Uhm, m-matanong ko lang po. Nasaan po ba ang mama nila?” Tanong ko pero nakatingin ako sa kanyang baba. Pinipilit kong huwag mapatingin sa mga mata ni papa dahil naaalala ko pa din ang nangyari kanina. Hindi rin ako mapakali sa kinatatayuan ko. Kani-kanina lang ay masama ang timpla nito pero ngayon ay mahinahon na bigla.

Saglit itong natigilan ngunit maya-maya ay napailing ito.

“Hindi ba nasabi sayo ng mama mo?” Balik tanong nito na syang ikinatingin ko sa mga mata nito.

“Ano pong ibig nyong sabihin? Ang sabi ni mama pangalawang asawa nyo raw po sya.” Lalo akong naguguluhan sa mga pangyayari. Para bang may hindi ako alam.

“Tsk, tsk, tsk, mukhang iba yata ang…” Biglang putol nito sa sasabihin. Natawa ito ng bahagya. “Hayaan mo na. Malalaman mo din sa tamang panahon.”

Napuno ng agam-agam ang isip ko. Gusto ko mang magtanong ay bigla akong naduwag. Siguro tama nga ang sabi ni papa—sa tamang panahon. Napakibit balikat na lang ako.

“Eto nga pala yung birth certificate mo. Baka kailanganin mo yan.” Inabot nya sakin ang papel. Napangiwi ako ng makita na medyo gusot ang ibabang parte nito. Tumalikod ako para ipatong ito sa aparador at ayusin ang gusot. Baka pag nag-aral ako ulit ay magamit ko pa ‘to.

“Pasensya na nga pala sa nangyari kanina. Akala ko kasi… alam mo na.” Tila nagaalangan nitong sabi.

Nanatili akong nakatalikod at hindi umiimik. Hinihintay ko muna magpatuloy si papa sa kanyang sasabihin. Kailangan ko ding mag-isip ng pwedeng isagot dito. Inabala ko na lang muna ang aking sarili sa pagaayos ng gusot ng birth certificate ko.

“Siguro mali ang una nating pagkikita… pero sana hayaan mong makabawi ako sayo. ” Dugtong nito.

Napatigil ako sa aking ginagawa ng maramdaman ko na nasa likod ko na pala sya. Nanayo ang balahibo ko sa batok ng madampian ng mainit na hininga nito. Pati ang tibok ng puso ko ay sobrang lakas dahil ilang dangkal lang ang layo namin sa isa’t-isa. Hindi ko alam kung bakit ganito na lamang ang epekto nito sakin.

“Sa una ay hindi ko matanggap na nagkaanak pala kami ni Rosalie. Galit, oo sa aking sarili dahil hindi man lang kita nakasama hanggang sa paglaki mo. At lalo pang nadagdagan ‘yon dahil sa nangyari kanina.”

Natauhan ako bigla sa kanyang sinabi. Oo nga pala, ama ko sya. Kadugo. Kaya mali itong nararamdaman ko.

“Alam kong galit ka rin sakin dahil sa ginawa kong pambabastos sayo. Kaya sana patawarin mo ako… Anak.”

Tama, anak nya ko. Hindi ma mababago ‘yun.

Sa pagkakataong ito ay nakahinga na ako ng maluwag. Napangiti ako ng maisip na sa wakas ay makakasama ko na din ang totoo kong pamilya simula ng mamatay si mama. Humarap ako dito ng nakangiti. Natulala si papa sa hindi ko malamang dahilan pero ipinagsantabi ko na lang iyon.

“Wala na po sakin ‘yun p-papa. Masaya po ako dahil may pamilya na ulit akong masasandalan ngayon. Sana po matanggap nyo ako kung sino talaga ako.” Pumiyok ang boses ko dahil pinipigilan ko ang maluha. Pero hindi ko mapigilan ang sarili kong lumapit at yakapin ito ng mahigpit.

Naramdaman ko ang paninigas ng katawan nito ng isubsob ko ang aking mukha sa dibdib nito. Ngunit kalaunan ay huminga ito ng malalim at yumakap din pabalik. Nakakulong ako sa kanyang bisig kaya’t lalong napanatag ang loob ko. Hinalikan din nito ang ibabaw ng aking ulo at mahinang bumulong. Hindi ko masyadong naintindihan kaya’t di ko na lang ito pinansin. Napapikit ako at lalong hinigpitan ang pagkakayakap rito.

Natigilan ako ng biglang sumagi sa isip ko ang mukha ng taong pilit kong kinakalimutan. Ang dahilan kung bakit napilitan akong hanapin ang aking ama.

’ Sana hindi nya ako mahanap ’ bulong ko sa aking sarili.

End of Chapter

CHAPTER 4

Nakakapagod ang araw na ‘to. Nakahiga ako ngayon sa kama at nakatingala sa kisame. Tinatamad din akong tumayo dahil kakagising ko pa lang. Inabot ko ang cellphone ko na nakapatong sa lamesita na katabi ng kama.

“Alas-singko na pala.” Mahina kong wika habang humihikab. Itinapon ko ang cellphone sa aking tabi. “Hindi pa pala ko nakakapag ayos ng mga gamit ko mula sa maleta.”

Unti-unting rumehistro sa utak ko na nasa ibang lugar na pala ako. Hindi pa rin ako makapaniwala na nandito ako ngayon sa bahay ni papa. Tanging buntong-hininga ang nagawa ko. Iginala ko ang aking paningin sa paligid.

Sabi ni papa ay kwarto daw ito ni kuya Endric. Pero dahil bihira lang naman itong umuwi simula ng matanggap sa trabaho ay napagpasyahan nyang dito na lang ako matulog. Swerte daw at natanggap agad ito kahit bagong graduate pa lang. Dalawang buwan na itong nagtatrabaho sa isang kumpanya sa Maynila.

Si kuya Errol naman ay kasalukuyang nag-aaral sa kabilang bayan. Lingguhan lang itong umuwi o kung minsan ay dalawang beses lang sa isang buwan.

Madami pa kaming napagkwentuhan ni papa habang kumakain ng tanghalian. Nagtatrabaho pala sya bilang electrician sa isang electric power distribution company dito sa amin. Minsan daw ay sumasideline ito bilang gym instructor sa isang gym sa bayan.

Nasabi ko na rin sa kanya na isang taon nang patay si mama. Sa una ay sobrang nalungkot si papa, pero sa huli ay napatawad na rin nya daw ito. Hindi ko na rin inungkat kung bakit at hinayaan na lamang ito.

Nagtanong sya kung nag-aaral pa ako, sabi ko naman ay tumigil ako ng isang taon ng mawala si mama. Nagtrabaho ako bilang service crew para may pantustos sa mga gamot.

Gusto sana nya akong pag-aralin, pero tinanggihan ko muna ito. Saka na lang pag nakatapos na si kuya Errol ng pag-aaral. Maghahanap muna ako ng mapapasukan para makatulong sa mga gastusin sa bahay.

Napadako ang usapan namin sa una nyang asawa. Kwento ni papa ay 15-anyos daw sya ng mabuntis ang nanay nina kuya Endric. Mas matanda ito ng tatlong taon sa kanya. Dahil likas daw na malibog at mahilig mambabae ay hanggang high school lang ang natapos nito. Muntikan na daw syang ‘di makagraduate kung hindi lang napilit ng mga magulang nya na ipagpaliban muna ang kasal kahit hanggang pagkatapos lang ng high school. Nang maikasal silang dalawa ay napilitan syang magtrabaho para may ipakain sa kanyang pamilya.

Hindi na naikwento ni papa kung ano ang nangyari sa una nyang asawa pati na rin ang sa kanila ni mama. Halatang iniiwasan nitong magkwento tungkol dito.

Sa ilang oras naming pagkukwentuhan ay unti-unti ring nawala ang pagkailang ko sa kanya. Kahit papaano’t naging palagay din ang loob ko dito- wag ko lang maalala ang halik na namagitan sa aming dalawa.

Naghintay pa ako ng ilang minuto bago tumayo. Siguro ay maliligo muna ako para makapagpalit ng damit.

Paglabas ko ng kwarto ay diretso agad ako sa hagdan pababa sa unang palapag. Isa lang kasi ang banyo at nasa tabi ito ng kusina. Bitbit ko ang tuwalya, shampoo at gamit kong sabon.

Nagtaka ako dahil sobrang tahimik ng buong bahay. Parang walang ibang tao kundi ako lang. ’ Siguro may pinuntahan lang si papa. ’ sa loob-loob ko.

Pagpasok sa banyo ay mabilis kong hinubad lahat ng damit ko pati panloob.

Ilang minuto din ang iginugol ko para maligo. Natampal ko ang aking noo ng maalalang hindi nga pala ako nagdala ng pamalit na damit. Hindi kasi ako sanay na lumabas ng banyo na hindi pa nakabihis.

Napagdesisyunan kong umakyat na lang ng kwarto ng nakatapis. Tutal mukhang ako lang naman ang tao dito ngayon.

Dali-dali akong naglakad papunta sa hagdan. Nasa pangatlong baitang ako ng biglang bumukas ang pinto sa sala.

Muntik na akong mapasigaw sa gulat. Paglingon ko ay si papa pala!

Nakatulala ito habang nakatitig sakin. Nakanganga pa ito habang hawak ang doorknob. May hawak din itong supot sa kabilang kamay.

“P-pa, kayo pala! Kakarating nyo lang?” Natatarantang tanong ko kahit obvious naman ang sagot.

Hindi ito sumagot at nanatili pa ring nakatayo sa pinto.

“Papa!” Nilakasan ko na ang boses ko.

Bigla itong natauhan at napaubo ng bahagya sabay iwas ng tingin. Tumikhim muna ito bago tuluyang pumasok at isinara ang pinto.

“A-anak, bakit ganyan naman ang pagkakatapis mo? Diba dapat nasa dibdib ang tuwalya? Buti walang ibang taong nakakita sayo.” Ang puna nito pero hindi pa rin ito nakatingin sakin. Nasa paanan lang ito ng hagdan.

“Po?” Ang naguguluhan kong tanong. ’ Bakit sa dibdib? ’ Napatingin ako sa aking sarili.

Nanlaki ang mata ko nang mapagtanto na nasa bewang nga pala nakatapis ang tuwalya ko! Napatakip ako bigla sa aking dibdib. Buti na lang at nakatalikod ako sa kanya kaya’t likod ko lang ang kita.

Nag-init ang mukha ko dahil bigla akong nahiya sa katawan ko. Patpatin, samantalang sila ay naglalakihan ang katawan.

“S-sorry po pa. Akala ko kasi hindi ka pa darating. S-sige po akyat na muna ko.” Mabilis kong paalam sa kanya.

Hindi ko na hinintay ang kanyang sagot at agad na humakbang paakyat. Sa hindi inaasahang pagkakataon ay nadulas ako pag-apak sa sunod na baitang ng hagdan. Basa pala ito dahil natuluan ko ng tubig mula sa akin. Nawalan ako ng balanse at nahulog pababa.

Napapikit na lang ako ng madiin at walang nagawa. Hinintay ko ang sakit, pero hindi semento ang sumalo sakin. Isang mainit at matigas na katawan.

“Tangina! Mag-ingat ka naman bata ka! Papatayin mo ‘ata ko sa nerbyos! Buti na lang nasalo agad kita!” Malakas na boses ni papa ang nakapagpabalik ng aking ulirat.

Pagdilat ko ng mga mata ay sumalubong sakin ang galit na mukha niya. Salubong ang kilay at halos magdikit na ang mga mukha namin. Karga nya ako ngayon na parang bagong kasal.

Imbes na sa mukha ko ay sa dibdib ko sya nakatingin. Mabilis kong tinakpan ng dalawang kamay ang aking dibdib kahit wala naman akong dede. Nakakahiya pa din kahit papaano. Mabuti na lang at hindi natanggal ang tuwalyang nakatapis sakin dahil mas lalong nakakahiya.

“Papa, ibaba mo na ko. Baka mabigatan ka na sakin.” Pagpupumiglas ko.

Saka lang ito ulit natauhan at marahan akong ibinaba. Halos madikit na ang ilong ko sa mamasel na dibdib nito kaya’t bahagya kong nasamyo ang panlalake nitong amoy. May hatid na init at kilig ito para sakin.

Pag-apak ko sa sahig ay agad akong umayos ng tayo. Nakatakip pa din ang mga kamay ko sa aking dibdib.

Nakahinga ako ng maluwag.

Humarap ako kay papa para magpaalam pero natigilan ako dahil matiim pa rin itong nakatitig sakin. Napadako ang mga mata ko sa umbok ng kanyang short. Sa tingin ko ay lumaki ito kaya’t napalunok ako ng wala sa oras.

Siguro’y napansin nya ang pagkakatitig ko kaya’t mabilis nitong itinakip sa kanyang harapan ang plastic bag na hawak.

Lihim akong napangiti ng biglang may pumasok na kalokohan sa utak ko.

Ibinaba ko ang mga kamay ko mula sa aking dibdib upang kunwari ay ayusin ang nakatapis na tuwalya sa bewang ko. Nahalata ko ang pagkabalisa nito pati na ang nakakapasong mga titig nito sakin.

Nang kunwari ay natapos na akong mag-ayos ay dahan dahan akong tumalikod at naglakad paakyat sa hagdan.

“Okay lang naman po ‘pa kahit may ibang taong makakita sakin. Pareho naman po tayong lalake.” Ang sabi ko na hindi lumilingon sa kanya.

Dire-diretso lang ako paakyat sa kwarto kahit narinig ko na nahulog ang dala nyang plastic bag.

End of Chapter

CHAPTER 5

Napasandal ako sa pinto pagkatapos kong maisara ito. Halos manlambot ang mga tuhod ko sa sobrang kaba.

’ Luko-luko ka talaga Roshua ! ’ Natatawang saway ko sa sarili. Napapailing ako ng maalala ang reaksyon ni papa sa panunukso ko rito. Nakakakilig isipin na may epekto rin pala ako sa kanya.

’ Hay! Magkakasala pa yata ako. Makapagbihis na nga.’ Binuksan ko ang maleta para maghanap ng maisusuot. Inilabas ko na rin ang lahat ng ginagamit ko sa katawan. Mga lotions, pabango, sun screen at pati na rin ang mga ginagamit ko sa aking mukha. Dahil alam ni mama ang tunay kong kasarian at tanggap naman ako nito ay siya na mismo ang nagturo sakin tungkol sa tamang pag-aalaga sa sarili. Dapat ko daw alagaan ang mukha at kutis na ipinamana nya sakin.

Hindi ko maiwasang malungkot kapag naaalala si mama. Bonding na namin ang pagaayos sa sarili at kalusugan. Nakakalungkot lang isipin na kahit sobrang alaga nya sa katawan ay namatay pa din sya sa sakit.

Naisipan kong magsuot lang ng t-shirt at maikling shorts. Inilugay ko na muna ang basa kong buhok para matuyo. Naglagay din ako ng kaunting pulbos at lip tint sa aking labi.

Matapos masiyahan sa aking itsura sa harap ng salamin ay pinili ko pa ring lumabas ng kwarto. Nakakahiya naman kung hindi ako tutulong sa gawain.

Pagbukas ko ng pinto ay bigla kong naalala ang pabangong amoy green apple na ibinigay sa akin ni mama. Paborito nya ito kaya’t kalaunan ay naging paboritong pabango ko na rin ito. Kapag naamoy ko ito ay gumagaan ang pakiramdam ko na parang nakayakap pa rin sya sakin. Nagspray ako ng konti sa aking leeg at sa pulsuhan. Sinipat ko ulit ang aking sarili sa salamin bago tuluyang lumabas ng kwarto.

Tumuloy ako sa kusina pagbaba ko ng hagdan. Nakita kong nakatalikod si papa habang umiinom sa harap ng ref. Wala na naman itong damit na pang-itaas at tanging maong na pantalon lang ang suot. May mahabang peklat pala ito sa likod na lalong dumagdag sa badboy points nito. Napakakisig talaga ni papa kahit likod pa lang. Kahit sino ay maaakit talaga dito. Parang biglang nanuyot ang aking lalamunan.

Siguro’y naramdaman nya na may presensya sa likod nya kaya’t humarap ito. Saglit itong natigilan at pagkatapos ay pinasadahan ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. Tila ba sinusuri nito ang buong pagkatao ko.

Nagpatay-malisya lang ako dahil alam ko namang walang patutunguhan ang nararamdaman ko para dito. Dumiretso ako sa lalagyan ng mga baso para kumuha at uminom din ng tubig at baka-sakaling maibsan ang aking uhaw. Tahimik lang ito habang nakasunod pa rin ang tingin sakin.

Dahil nakaharang ito sa harap ng ref ay umusog ito ng konti para bigyan ako ng daan. Ito na rin mismo ang nagbukas ng pinto ng ref para sakin.

“Salamat po.” Mahinang wika ko dito.

Tumuwad ako ng konti para kunin ang pitsel. Pagkatapos kong kumuha ng maiinom ay isinara ko na ang pinto ng ref. Uminom ako ng tubig pero sa pag-ikot ko ay muntik ko nang mabangga si papa. Nakatayo na pala ito sa likod ko. Muntik ko na ring mabuga ang tubig sa bibig ko, buti na lang ay nalunok ko pa rin ito. Ang sakit sa lalamunan! Mamamatay yata ako sa nerbiyos dito! Hinimas-himas ko ang aking dibdib.

Tumawa ito na akala mo’y tuwang-tuwa sa nagawa. Nang mapansin nito na nakakunot ang noo ko ay saka ito tumigil. Umirap lang ako at saka naglakad paalis. Paglagpas ko sa kanya ay pinigilan nya ang braso ko.

“Hindi ko akalaing lalake ka pala, ‘nak. Akala ko nung una babae ka kaya nga…” Pinutol nito ang sasabihin habang nakatingin sa aking labi. Dinilaan pa nito ang sariling labi.

Napakurap ako. “Actually ‘pa, bakla ako.” Pagtatama ko dito.

Marahan kong hinatak ang aking braso mula sa pagkakahawak nito. Huminga ako ng malalim. “Tanggap nyo pa rin po ba ‘ko kahit ganito ang kasarian ko?” Kahit kinakabahan ay nilakasan ko ang aking loob na magtanong. Maigi nang malaman ko ng maaga kung may espasyo ba para sakin sa bahay na ‘to o kailangan ko na ulit na magalsa-balutan.

Kinuha ni papa ang hawak kong baso at inilapag sa mesa. Pagkatapos ay hinawakan nya ang magkabila kong pisngi. Pinaharap nya ako at tinitigan sa mata.

“Wala namang problema sakin yun, anak. Tatanggapin pa rin kita kahit ano ka pa. Sakto wala pa kaming prinsesa dito sa bahay.” Seryoso nitong sabi.

Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. Sa sobrang tuwa ay hindi ko napigilang yumakap ng mahigpit kay papa. Gumanti rin sya ng yakap habang hinihimas ang likod ko. Dinadampian din ako nito ng halik sa aking buhok. May ibinulong pa ito pero hindi ko na masyadong maintindihan. Ang mahalaga sakin ngayon ay ang malamang tanggap ako nito.

Kumalas ako mula sa pagkakayakap sa kanya ng maalala ang mga kuya ko.

“Sina kuya Endric at kuya Errol ‘pa, okay lang kaya sa kanila?” May himig na pag-aalala sa aking boses.

“Wag kang mag-alala anak, ayos lang yun sa kanila. Mas gusto nga nila na may babae dito sa bahay. Sa katunayan, mga bata pa lang sila ay gusto na talaga nilang magkaroon ng kapatid na babae. Paniguradong matutuwa ang dalawang mokong na ‘yon.” Natatawang sabi nito. Marahan nyang hinaplos ang buhok ko.

“Talaga po? Hay! Mabuti naman po.” Ngayon ay nakahinga na ‘ko ng maluwag. Thank you Lord!

Bigla ulit akong niyapos ni papa.

Saglit akong natulala subalit awtomatikong pumulupot ang mga braso ko sa kanyang leeg. Ngayon ay sobrang dikit na ng mga katawan namin. Ramdam ko ang singaw na nagmumula sa katawan nito. Nakaramdam ako ng kiliti nang amuyin ni papa ang aking leeg.

“Ang bango mo ‘nak. Parehas kayo ng amoy ng mama mo.” Malambing na bulong nito sa aking tenga.

“Pa naman eh!” Pacute kong reklamo sa kanya. Hindi ko maiwasang kiligin pero nagpatay-malisya lang ako. Pero sa loob ko ay gusto ko nang bigyan ng malisya ang mga kilos nito.

Ilang sandali pa ay si papa na ang kusang kumalas sa pagkakayakap sakin.

“Bumili pala ko ng ulam natin para mamayang gabi. Lechong manok, kumakain ka ba nito?” Kumindat muna ito sakin saka kinuha ang plastic na nakapatong sa mesa at bahagyang kinalas ang pagkakatali. Kumuha ito ng pinggan para isalin ang manok. Galing siguro sya sa labas kanina para bumili kaya walang tao paggising ko.

“Sige ‘pa, favorite ko yan. May kanin pa ba tayo?” Tanong ko sa kanya.

“Meron pa naman yata. Initin na lang natin.” Nilagyan muna ni papa ng takip ang ulam.

“Sige po. Syanga po pala, may maitutulong po ba ‘ko?” Tanong ko ulit.

Tumingin muna ito sa suot na relo saka tumingin sa akin. “Marunong ka bang magmasahe ‘nak?” Nakangiti nitong tanong

“Opo ‘pa. Sa katunayan ay natuto po akong magmasahe nang maospital si mama.” May himig na lungkot ang boses ko.

“Sige ‘nak. Maliligo lang muna ako saglit. Mabaho na ‘ata ako.” Inamoy-amoy nito ang sarili.

“Hindi naman ‘pa. Mabango pa rin naman kayo eh.” Natatawa kong sabi rito.

“Talaga ba? Gusto mo ba ang amoy ni papa?” May pilyong ngiting tanong nito sakin.

“Oo naman ‘pa.” Nakangiti pa rin ako habang nakatingin sa kanya.

Huli na nang mapagtanto ko ang ibig nitong ipakahulugan. Napatakip ako sa aking bibig sabay talikod.

“S-sige ‘pa, m-maligo na po kayo.” Natataranta kong sabi. Paniguradong pulang-pula na naman ang mukha ko. Rinig ko pa ang mapangasar nitong tawa habang papalabas ako ng kusina.

’ Naisahan yata ako ni papa!” Bulong ko.

End of Chapter

CHAPTER 6

Habang naliligo si papa ay saglit akong umakyat sa kwarto para kunin ang Efficascent Oil na lagi kong ginagamit noon pag minamasahe si mama. Sa kasawiang-palad ay hindi ko yata ito nailagay sa aking maleta sa pagmamadali kong mag-impake.

Napatingin ako sa lotion na ginamit ko kanina.

“Pwede na siguro ‘to.” Sa loob-loob ko.

Agad ko itong dinampot at mabilis na bumaba pabalik sa sala. Saktong pagkaupo ko ay syang labas din ni papa mula sa banyo. Nakasuot lang ito ng boxer shorts habang nagpupunas ng basang buhok. May ilang parte pa ng katawan nito na basa kaya’t tumayo ako papalapit dito.

“Pa, upo muna po kayo sa sofa. Ako na magpupunas ng buhok nyo.” Kinuha ko ang tuwalya mula sa kanya. Hinawakan ko sya sa kamay at hinatak papunta sa mahabang sofa. Pagkaupo nya ay tumayo ako sa harap nya para hindi ako masyadong mahirapan. Habang pinupunasan ko ang buhok nya ay napansin ko ang ilang hibla ng puting buhok sa ulo nito. “Matanda na kayo ‘pa. May mga puting buhok na kayo.” Wika ko habang patuloy sa pagpupunas. Hindi ito umimik kaya’t napatingin ako dito. Nakangiti pala sya habang nakatingin lang sakin.

“Namiss ko ang may mag-alaga sakin ng ganito ‘nak.” Ani nito. Kahit nakangiti ay may nabanaag pa rin akong lungkot sa kanyang mga mata. Parang kinurot ang puso ko sa isiping tatanda lang ito ng mag-isa dahil siguradong magkakaroon din ng kanya-kanyang pamilya sina kuya.

“Pa, ‘wag kang mag-alala nandito naman ako. Promise, ‘di kita iiwan. Baka nakakalimutan nyo na bakla ako at hindi magkakaasawa, kaya ako na mag-aalaga sainyo simula ngayon.” Bukal sa loob kong pahayag kay papa. Nginitian ko ito sabay yakap ng mahigpit. Naramdaman ko din ang pagyakap nito sa bewang ko.

Maya-maya pa ay hinatak nya ako paupo sa kandungan nya. Kahit naguguluhan ay hinayaan ko lang sya sa gusto nyang mangyari. Tila ba may mahika ang kilos nya sa mga oras na ito.

“Salamat anak. Napasaya mo ako sa sinabi mo.” Malamlam ang kanyang mga mata na nakatitig sakin. “Kaya dahil dyan, eto naman ang kapalit.” Nanlaki ang mata ko ng bigla nyang kabigin ang batok ko papalapit sa kanyang mukha. Sinalo ng mapusok nyang labi ang nakaawang kong labi.

Sa bilis ng pangyayari ay para akong tuod at hindi makakilos. Parang kinuryente ang buong katawan ko. Kakaiba ang halik nya ngayon. Napakasenswal at puno ng pagnanasa. Sabik na sabik. Hindi ko alintana ang papatubo nyang bigote. Bagkus ay naghatid pa ito ng kakaibang kiliti sa akin. Napapikit ako at parang may sariling-isip ang aking braso na pumulupot sa kanyang leeg.

Napaungol ako ng pinasok ng dila nya ang bibig ko. Halos panawan ako ng ulirat sa sensasyong nararamdaman ko. Nag-iinit ang buong katawan ko sa ginagawa nyang paggalugad.

Gumanti rin ako ng halik kaya’t lalo itong ginanahan. May mumunting ungol na lumalabas sa aming mga bibig. Wala na din akong pakialam kung magkadugo man kami pero sa ngayon ang alam ko ay kailangan namin ang isa’t-isa.

Hindi ko namalayang naihiga na pala ako ni papa sa ibabaw ng sofa. Magkahugpong pa rin ang aming mga labi habang nagpapalitan ng mga laway. Parang namamanhid na nga ito dahil sa tagal ng aming halikan. At ang mas lalong nakakadagdag ng libog sakin ay ang matigas na bagay na nasa pagitan namin.

Saglit syang tumigil sa paghalik at kumalas sa pagkakayakap sakin. Pareho kaming naghahabol ng hininga. Napatitig ako sa kanya na naguguluhan. Siguro’y nabasa nya sa mukha ko ang pagtataka kaya’t tumayo ito at hinubad ang boxer shorts na suot.

Parang spring na tumalbog ang malaking batuta ni papa. Namangha ako sa laki at haba nito.

Lumapit sya sa may ulunan ko kaya’t malaya ko itong napagmasdan. Napakasarap niyang tignan. Bukod sa maganda na ang kanyang katawan ay malaki din ang kanyang burat. Ilang babae at bakla na kaya ang nagpantasya dito?

“Gusto mo bang hawakan ‘nak?” Tanong nito na lalong nagpataas ng temperatura ng katawan ko.

“P-pwede po ba papa?” Sabik kong tanong na nakatitig lang sa putaheng nasa harap ko.

Tango lang ang isinagot nya kaya’t ‘di ko na napigilang dakmain ang burat nya. Napaungol ito ng malakas.

“Ahh, putaahhh ang lambot ng kamay mo anak! Ugh” Libog na libog nitong sabi. “Sige pa, aahh, jakolin mo lang!” Patuloy pa nito na sya ko namang sinunod. Sa bawat himas ko ay bahagya kong piniga-piga ang mainit na burat nito. Lalong lumakas ang ungol nya. Sinalubong pa nito ng kadyot ang bawat ulos ng kamay ko. Pinagmamasdan ko lang ang mukha nito na puno ng libog. Gusto kong makita kung paano sya masarapan sa ginagawa ko.

Maya-maya ay pinatigil nya muna ako. Tinanggal nya ang kamay ko na nakahawak sa burat nya. Sinalsal nya ito ng konti pagkatapos ay lumapit at inihampas-hampas sa mukha ko.

“Ughh, masarap ba ang burat na gumawa sayo hhaaa?” Nang-aakit na tanong nya habang patuloy pa rin sa paghampas ng burat nito.

“Gusto mo bang isubo?”

“—nak, anak! Gising!” Napamulat ako ng mga mata sa mahinang tapik sa aking pisngi.

Nang unti-unting luminaw ang aking paningin ay mukha ni papa ang nabungaran ko.

’ Teka! Panaginip lang ba ‘yon?’ saglit akong natigilan.

“Ano? Ayos ka lang ba anak? Mukhang kinulang yata ang tulog mo?” Hinaplos muna nya ang pisngi ko saka tumayo.

“Ahm, ayos lang ako ‘pa. Napagod lang siguro ako sa biyahe kanina.” Pagdadahilan ko habang bumabangon mula sa pagkakahiga. Palihim kong pinunasan ang gilid ng bibig ko, baka kasi may tumulong laway. Hindi ko na pinagkaabalahang ayusin ang aking damit.

“Sya nga pala, hindi kita masasabayan sa pagkain mamaya. Sa sunod mo na lang din ako bigyan ng masahe.” Wika nito.

Saka ko lang napansin na nakagayak ito. Puting polo at maong na pants. Nakasuot din ito ng sapatos kaya’t alam ko na aalis ito at paniguradong may biglaang pupuntahan.

“Saan kayo pupunta ‘pa?” Tanong ko dito.

“Tumawag kasi ang isang kasamahan ko sa gym. Birthday daw nya kaya nag-aya sa kanila. May handaan kaya ikaw na muna siguro ang kakain mag-isa. Pasensya na ‘nak, gusto sana kitang makasama ngayon kaso hindi ko rin mahindian. Inaanak nya kasi ang kuya Errol mo. Hindi naman kita pwedeng isama kasi puro matatanda dun, wala kang makakausap na kaedad mo.” Sagot ni papa habang may tinitipa sa cellphone.

Medyo nalungkot ako sa nalaman pero wala naman akong magagawa.

“Yung tira mong ulam ay itabi mo na lang sa ref. Pwede pang initin at ulamin yun bukas.” Tumingin ito sakin. Binigyan ko naman ito ng pilit ng ngiti.

“Sige po papa. Sa sunod na lang po. Madami pa namang araw.”

Beep! Beep! Beep!

Sabay kaming napalingon ni papa ng marinig ang busina ng sasakyan. Agad sumilip si papa sa bintana.

“Ayan na pala sundo ko.” Sabi nito paglingon sa akin. Inayos muna nito ang buhok pagkatapos ay naglakad papunta sa pintuan.

“Ihatid ko na kayo pa.” Pagpresinta ko. Agad akong tumayo at humabol sa kanya. Napaatras ito at napatingin sa akin.

“Ganyan ang ayos mo?” Tanong nito.

Nagtaka naman ako dahil wala namang masama sa suot ko. Hindi ko na lang ito pinansin. “Sige na ‘pa, ihatid na kita.” Pagpupumilit ko.

Wala na itong nagawa nang ako na mismo ang humila sa kanya palabas ng pinto patungo sa gate.

End of Chapter

CHAPTER 7

Isang nakaparadang puting kotse ang naabutan namin ni papa sa labas ng gate. May nakatayong lalaki na naninigarilyo sa tabing kalsada. Kasamahan din siguro ito ni papa sa gym dahil malaki din ang katawan at may itsura. Semi kalbo ang buhok at moreno ang kulay ng balat. Medyo bata ito kay papa na sa tingin ko ay hindi lalampas sa 30. Sa unang tingin pa lang ay halatang babaero ito kaya hindi ko ito masyadong gusto. May pagkamanyakis din ang mga ngiti nito ng mamataan nya kami ni papa na paparating.

“O pre, sino yan? Ganda ah! Bago mong chicks?” Salubong na tanong nito.

Tiningnan ko lang ito at hindi kumibo.

“Hindi, gago! Anak ko ‘to. Kararating lang galing Maynila.” Pagtanggi ni papa.

“Naks! Ganda talaga ng lahi nyo pre. Ako nga pala si Max.” Inilahad nito ang kamay sakin.

’ Ayos ah! Parang pangalan ng aso! ’ sa isip ko. Napilitan akong makipagkamay sa kanya, baka masabihan pa ko na bastos at walang pinag-aralan.

“Roshua po.” Maikling sagot ko.

Babawiin ko na sana ang kamay ko ng hinigpitan pa nito ang pagkakahawak. Nakakunot noo akong napatingin kay Max.

“Tama na yan. Umalis na tayo baka hinihintay na tayo dun.” Biglang sabat ni papa. Sya na ang naghiwalay sa mga kamay namin kaya’t nakahinga ako ng maluwag. Pumagitna pa ito sa pagitan naming dalawa na seryoso ang mukha.

“Sensya na pre, ganda kasi ng anak mo. Ang kinis at ang seksi pa.” Napapakamot sa ulong sabi nito. Nakatingin pa rin ito sakin at nakangiti ng nakakaloko. Kinilabutan ako sa sa mga ngiti nito kaya’t sumiksik ako kay papa.

“Tigil-tigilan mo ‘tong anak ko Max! Huwag mong igaya sa mga naging syota mo. Sasamain ka talaga sakin! Bata pa ‘to, hindi pa pwedeng magpaligaw.” Hinatak ako lalo ni papa palapit sa kanya at inakbayan.

“Relax lang pre. Alam kong bata pa yan.” Tugon nito sabay kindat sa akin.

Inirapan ko lang ito na syang ikinatawa nito.

“Sige na ‘pa. Alis na kayo baka gabihin pa po kayo sa byahe.” Pagtataboy ko sa dalawa para matapos na ang usapan.

“Teka lang pre.” Biglang sumabat si Max. “Dito na lang daw natin hintayin si Carla. Magpapahatid daw sa kapatid nya tapos sabay-sabay na tayong pupunta kina pareng Zel.” Lumapit ito sa tabi ko.

“Alam mo ba Roshua na patay na patay yun si Carla dito sa papa mo? Kaso ‘di yata sineseryoso nitong papa mo kaya habol ng habol. Nakatikim lang ng kantot, ayun naadik na. He he, pagbigyan mo na kasi ulit pre.” Kwento nito pagkasandal sa labas ng kotse. Humithit muna ito ng sigarilyo pagkatapos ay binuga ang usok.

Napakunot noo ako sa narinig. Napatingin ako kay papa na ngayon ay nakatingin din pala sakin. Agad akong umiwas ng tingin.

Kahit hindi naman dapat ay nakaramdam ako ng kaunting selos nang malamang may iba palang naikama si papa. Pinilit kong huwag ipahalata ang nararamdaman ko at magpatay-malisya.

“Sayang naman pre. Kung ako lang type ni Carla, matagal ko nang pinatos yun! Tsaka tumatanda ka na din pre, kelangan mo na nang makakasama sa buhay. Malalaki na rin mga anak mo.” Sabi ni Max habang humihithit ulit ng sigarilyo. “Ewan ko ba dito sa papa mo, masyadong loyal sa asawa. Andaming kliyente namin ang nagkakandarapa sa kanya pero ayaw patulan.” Patuloy pa nito.

“Tigilan na nga natin ‘yang usapan na ‘yan! Wag mong dumihan ang utak nitong anak ko. Tsaka lasing lang ako nun kaya may nangyari samin. Hindi ko ginusto yun.” Inambahan ni papa ng suntok si Max. Umiwas ito kunwari at nakakalokong tumawa.

Lalong bumigat ang pakiramdam ko ng marinig mismo galing kay papa iyon kaya’t hindi ko na napigilang sumimangot. Parang bigla akong nawalan ng gana kaya napagpasyahan ko nang magpaalam at pumasok sa loob ng bahay. Tinanggal ko ang braso ni papa sa balikat ko.

“Papasok na ko ‘pa. Maiwan ko na kayo dyan. Maghahanda pa ko ng hapunan ko.” Paalam ko kay papa nang hindi tumitingin dito. Tumango naman ako kay Max. Tumalikod ako at hindi na hinintay ang kanyang sagot.

“Ilock mo ang mga pinto. May susi naman ako dito.” Rinig kong pahabol ni papa.

“Opo.” Matipid na sagot ko nang hindi lumilingon.

Papasok na sana ako ng gate nang may marinig akong tunog ng paparating na motor. Napalingon ako at pinili munang wag umalis.

Ilang segundo lang ay nasa tapat na namin ang motor. Agad na bumaba ang nakasakay sa likod at pagkatapos ay nagtanggal ng helmet.

“Hi! Sorry kung naghintay kayo. Medyo natagalan kasi sa pag-aayos.” Maarteng sabi ng babae. Inabot nito ang helmet na hinubad sa driver ng motor. Pagkatapos tumango ay humarurot na rin ito paalis.

’ Eto yata si Carla. ’ bulong ko sa sarili habang pinagmamasdan ang babae.

Hindi maikakailang seksi ito, kita sa suot nitong pulang mini skirt at crop top. Kulay blonde ang medyo wavy nitong buhok na lampas balikat. Maganda naman sya at malakas ang sex appeal dahil siguro sa malaki ang hinaharap nito.

Sa unang tingin pa lang ay hindi ko na agad ito gusto. Halata kasi sa mukha nito na mataray kahit pa nakangiti ito.

“Hi Eddie! I miss you!” Agad itong lumapit kay papa at yumapos. Si papa naman ay walang kibo at hinayaan lang ito na parang ahas na lumingkis sa kanya.

Agad nagsalubong ang kilay ko. Napadiin ang kapit ko sa gate.

“Carla babes hindi mo man lang ba ako babatiin?” Nakangiting sabi ni Max.

“Oh, hi Max. Ang pogi mo ngayon, pero mas pogi pa rin si Eddie.” Humagikhik ito saka bumitaw sa pagkakayakap kay papa. “Kelan ba tayo lalabas ulit Eddie?” May landing tanong nito na parang nang-aakit habang inaayos ang kwelyo ni papa.

Lumingon sakin si papa. Tinaasan ko naman ito ng kilay.

“Sige itetext na lang kita.” Nakangiting sagot nito habang nakikipagtitigan pa rin sakin.

Mabuti na lang at napigilan ko ang aking sarili na huwag mapasimangot. Inirapan ko ito at pagkatapos ay hindi na pinansin. Sabagay lalaki ito at wala namang mawawala sa kanya.

Napadako ang tingin ko kay Max na nakapamulsa. Napatingin din ito sakin kaya’t agad ko itong binigyan ng matamis na ngiti.

Biglang tumili ang higad kaya’t napabalik ang tingin ko sa kanila.

“Really?! Promise yan Eddie ha?” Tuwang-tuwang sabi nito at yumakap ulit kay papa.

‘Ang arte-arte talaga!’ himutok ko sa sarili.

“O guys! Tara na. Baka hinihintay na tayo ng birthday celebrant.” Biglang sabi ni Max.

Nagpatiuna na itong maglakad pabalik sa driver’s seat ng kotse. Bago pumasok ay kumaway pa ito sakin. “Roshua, una na kami. See you later.” Ngumiti ito at pagkatapos ay tuluyan nang pumasok sa loob ng kotse.

Tango lang ang isinagot ko.

“Eddie, sino sya?” Biglang tanong ni Carla. Siguro ay ngayon lang nya ako napansin. Napakapit ito sa braso ni papa.

“Anak ko, si Roshua. Galing pa yang Maynila kaya ngayon mo lang nakita.” Paliwanag ni papa. Nakasimangot ang mukha nito na nakatitig sa akin.

“Oh talaga? Hi, I’m Carla.” Pakilala nito sa sarili. Ngumiti ito sakin na halata namang pakitang-tao lang. Hindi na rin ito nag-abala na lumapit at makipagkamay.

“Hello.” Tipid lang akong ngumiti dito.

“Okay, let’s go na Eddie.” Hinatak na nito si papa papasok sa kotse.

Maya-maya pa ay umalis na ang mga ito lulan ng kotse. Ako naman ay naiwan na nakatanaw lang.

Naputol ang pagmumuni-muni ko nang biglang tumunog ang cellphone sa aking bulsa. Kinuha ko agad ito at tiningnan. May tumatawag pala. Pagtingin ko sa caller ID ay James ang nakalagay kaya agad ko itong sinagot.

“Hello, James! Kumusta? Ba’t ka napatawag?” Masiglang bati ko.

“Hi, Rosh. Wala lang. Bigla kasing nagka-aberya dito sa istasyon ng bus. Hindi kami makakabyahe ng ilang araw kaya nakatengga kami ngayon. Ehem… Aayain sana kitang mamasyal kung hindi ka busy.” Sabi nito sa kabilang linya.

“Ipapasyal mo ko?” Gulat na tanong ko.

“Oo naman. Taga dito din kaya ako. Tutal wala naman akong gagawin tsaka alam kong bago ka lang dito kaya ipapasyal kita.” Paliwanag nito.

“Parang nakakahiya naman, pero sige! Kelan ba yan?” Tanong ko. Bigla akong naexcite sa narinig. Gusto ko talagang mamasyal para makabisado ko itong bayan at para ‘di rin ako maligaw kung sakaling lumakad akong mag-isa.

“Bukas, pwede ka ba?” May pagaalangang tanong nya.

“Sige pwede siguro. Pero magpapaalam muna ko kay papa. Okay lang ba?” Tanong ko habang pinipihit ang door knob ng pinto.

“Oo naman walang kaso sakin.” Sagot nito. “O sige ibababa ko na ‘to. Tinatawag kasi ako ng kasamahan ko. Bye. Kita na lang tayo bukas.”

“Sige. Bye. See you.” Paalam ko dito, pagkatapos ay pinatay ko na ang cellphone.

Napabuntong hininga ako. Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam ko at nawala ang inis sa pagtawag ni James.

Sinigurado ko munang nakalock ang pinto bago dumiretso sa kusina.

“Kakain na muna siguro ako ng hapunan pagkatapos ay aakyat na sa kwarto para magpahinga.” Pagkausap ko sa aking sarili.

END OF CHAPTER

CHAPTER 8

Mabilis na lumipas ang buong gabi. Dahil gusto kong makabawi ng lakas ay natulog ako ng maaga pagkatapos maghapunan. Hindi ko na rin namalayan kung anong oras na nakauwi si papa.

Pagmulat ko ng mata ay alas-singko y medya pa lang ng umaga. Saglit akong nagmuni-muni at saka tumayo matapos mag-unat ng konti. Binuksan ko muna ang bintana para pumasok ang preskong hangin sa loob ng kwarto.

’ Hay! Masarap din palang tumira sa probinsya ’ bulong ko habang humihinga ng malalim at pinagmasdan ang buong paligid. Napakapayapa talaga dito.

Nang sumilay ang bukang liwayway ay agad akong nagbihis ng damit at pagkatapos ay dumiretso sa baba para maghilamos at magsepilyo. Narinig ko ang lagaslas ng tubig sa CR kaya naisip ko na si papa siguro ang nasa loob.

Dumiretso ako sa lababo para maghilamos ng mukha. Nasa kalagitnaan ako ng pagsisipilyo ng biglang bumukas ang pinto ng CR. Paglingon ko ay nakita ko si papa na papalabas mula rito. Bagong paligo at nakatapis lang ng tuwalya. Tumutulo pa ang tubig mula sa buhok nito. Napalunok ako ng kaunting toothpaste ng makita ang matipunong katawan nito na may mga butil pa ng tubig. Diyos na mahabagin!

Agad akong umiwas ng tingin bago pa nya ako mahuling nakatitig sa kanya.

“O gising ka na pala anak. Good morning.” Bati nito. Naramdaman ko ang paglapit nito sakin. Nasamyo ko pa ang amoy ng sabon na ginamit nito pag-ligo.

Agad kong iniluwa ang toothpaste sa bibig ko sa lababo at nagmumog.

“Good morning din ‘pa. Akala ko po tulog pa kayo kasi mukhang marami kayong nainom kagabi.” Lumingon ako sa kanya habang hinuhugasan ang toothbrush.

“Oo nga. Ala-una na ako nakauwi. Medyo masakit nga ulo ko kaso may pasok ako ngayon. Nakaduty ako sa mall sa bayan kasi may aayusin daw.” Sagot nito.

“Ganun po ba? Sige ‘pa, ipagtitimpla ko muna po kayo ng kape tapos magluluto ako ng agahan.” Wika ko. Agad kong ibinalik sa lagayan ang aking toothbrush. Pagkatapos ay binuksan ko ang ref para tingnan kung ano pa ba ang pwedeng lutuin.

“Sige. Magbibihis muna ako. May tira pa bang kanin kagabi? Isangag mo na lang siguro kung meron tsaka may hotdog at itlog dyan, iprito mo na lang.” Bilin nito bago tumalikod at umakyat sa hagdan.

Natulala ako bigla. Hotdog at itlog? Parang may kakaibang dating sakin ang sinabi ni papa. Biglang bumalik sa alaala ko ang napanaginipan ko kahapon. Nag-init ang mukha at tenga ko nang maalala ang malaki at mahabang hotdog ni papa. Iniisip ko kung ganun din ba yun sa personal?

’ Argh! Baliw ka na talaga. Pati tatay mo pinagpapantasyahan mo! ’ Sita ko sa sarili. Pinisil-pisil ko ang aking magkabilang pisngi. Nang mahimasmasan ay kinuha ko na ang kawali para magsimulang magluto.

---

Makalipas ang 30 minuto ay nakapagluto na ako ng agahan, pati kape ay nakapagtimpla na din ako.

“Pa kakain na po!” Pagtawag ko kay papa. Kakababa lang nito galing sa kwarto. Nakabihis na din ito ng uniporme nila. Maong na pantalon at polong puti na kulay orange ang kuwelyo. Nakabukas pa ito at kita ang suot nyang sandong puti na pang-ilalim.

“Nak, pasuyo nga. Pakibutones naman nitong polo ko. Aayusin ko lang itong buhok ko.” Pakiusap ni papa.

Agad naman akong tumalima. Paglapit ko sa kanya ay inayos ko isa-isa ang mga butones ng kanyang polo.

Habang seryoso ako sa ginagawa ay napansin ko ang unti-unting pagbilis ng paghinga ni papa. Pag-angat ko ng mukha ay nagtama ang aming mga paningin.

“O-okay na yan.” Namamaos na sambit ni papa. May namumuo ding pawis sa kanyang noo.

Nagtaka ako kaya’t mabilis kong idinampi ang likod ng palad ko sa kanyang noo. Medyo mainit pero hindi naman lagnat.

“Ayos ka lang ‘pa?” May himig ng pag-aalala na tanong ko.

“O-oo ‘nak. Wala to. Mainit kasi. Tara na, kain na tayo.” Yaya nito.

“Ah, ganun po ba? Sige po.”

Tumikhim muna ito at nagpatiuna nang umupo sa harap ng mesa.

Madami kaming napagkwentuhan habang kumakain. May mga ilang tanong din sya tungkol sa naging buhay ko sa Maynila. Masaya ako dahil pakiramdam ko ay malapit na ang loob namin sa isa’t-isa.

Ilang minuto pa ay natapos na kaming mag-agahan. Dapat ay lulutuan ko pa sya ng pambaon pero sabi nya ay wag na daw kasi nagmamadali sya. Bibili na lang sya ng pagkain.

Pag-alis ng bahay ni papa ay natanggap ko ang text mula kay James. Sabi niya ay susunduin daw nya ako. Binigay ko sa kanya ang address at nagpaalam para maligo.

Natampal ko ang aking noo ng maalalang hindi nga pala ako nakapagpaalam kay papa na aalis ako ngayon. Nakalimutan ko ding kunin ang cellphone number nito. Hindi naman siguro kami gagabihin.

Habang nagbibihis ay biglang tumunog ang cellphone ko.

“Hello, James. Malapit ka na ba?” Sagot ko pagkakita sa caller ID.

Bahagya itong natawa sa kabilang linya. “Oo, malapit na. Hintayin na lang kita sa may waiting shed malapit sa tulay.”

“Okay sige. Malapit na din akong matapos magbihis.”

Nang makapagpaalam at maibaba ang cellphone ay mabilis kong tinapos ang pag-aayos. Nagsuot lang ako ng simpleng t-shirt at maong na pantalon. Suot ko din ang medyo may kalumaan nang sneakers na dalawang taon ko nang ginagamit.

Paglabas ng bahay ay mabilis akong naglakad papuntang waiting shed sa may labasan. Nadaanan ko ang tindahan nina Paps pero dahil sa nagmamadali ay hindi na ako nag-abalang bumati tutal mukhang wala namang bantay. May tatlong babae lang akong nakita na nakatambay. Medyo nailang ako sa klase ng tingin nila kaya’t ngumiti lang ako ng tipid at dumiretso sa paglakad.

Malayo pa lang ako ay namataan ko na agad ang nakatayong bulto ng lalaki sa waiting shed habang may nakaparadang itim na kotse. Hindi ko alam kung anong klase ito pero mukhang mamahalin at bago.

“James! Kanina ka pa?” Tawag pansin ko dito.

Awtomatiko itong ngumiti paglingon sa akin. “Hindi, kakarating ko lang. Tatawagan nga sana kita ulit. Ano, tara na?”

“Oo. Tara.” Tumango ako sa kanya at ngumiti. Sabay kaming naglakad papunta sa kotseng nakaparada. Napangiti ako ng pagbuksan niya ako ng pinto.

Matapos magpasalamat ay pumasok na ako sa loob ng kotse. Pagkasara niya ng pinto ay agad kong isinuot ang seatbelt.

Umikot ito para pumasok sa driver’s seat.

“Ang gara naman nitong kotse mo. Parang pangmayaman.” Puna ko pagkaupo nya.

Napatigil ito sa pagsusuot ng seatbelt at napalingon sa akin. “H-hindi ah! Hiniram ko lang ‘to sa… kaibigan ko. Oo, tama sa kaibigan ko nga ‘to.” Tila natataranta nitong sagot.

“Ahhhh, ok sabi mo eh.” Kahit nagtataka sa kilos nito ay tumango na lang ako. Ibinalik ko sa unahan ang aking paningin nang simulan na nyang paandarin ang kotse.

Habang nasa daan kami ay panay ang tanong nito tungkol sakin. Nang ako naman ang nagtanong ay tipid lang itong sumasagot. Namatay na daw ang mama nya sampung taon na. Ang papa naman nya ay may iba nang pamilya. Nang makatapos ng kolehiyo ay bumukod na sya ng tirahan pero may suportang pinansyal pa rin naman daw galing sa papa nito. Parang nakikita ko ang sarili ko sa kanya dahil medyo pareho ang pinagdaanan namin.

Minsan ay napapahagalpak ako ng tawa sa mga banat nito. May pagkapilyo at masayahin ito kaya’t kalaunan ay napalagay ang loob ko sa kanya.

---

Halos tatlong oras din kaming umikot sa buong bayan. Tinuro nya sakin kung saan ang palengke, simbahan, mga paaralan at pati mga tourist spots. Minsan bumababa kami ng kotse kapag gusto kong magpakuha ng litrato. Namangha din ako dahil may dagat pala sa dulo ng bayan. Ayon dito meron din daw dagat malapit samin. Hindi pa masyadong madami ang pumupunta dito dahil hindi pa masyadong kilala pero napakaganda at napakalinis dito. Inaya ako ni James na maligo daw kami dito minsan at pumayag naman ako.

Nang matapos kaming maglibot ay nagpasya muna kaming kumain. Pumayag naman ako dahil libre naman ni James.

Dinala nya ako sa nag-iisang mall dito sa bayan. Pagkababa namin sa parking lot ay dumiretso na kami sa isang restaurant.

Habang naghihintay ng inorder naming pagkain ay inilibot ko ang aking tingin. Hindi sinasadyang napatingin ako sa labas ng restaurant at napansin ang lalaking nakatayo sa ‘di kalayuan. Madilim ang mukha nitong nakatingin sa amin. Nakatiim bagang ito at kita ko ang pinipigilang galit sa mga mata nito. Sa hindi maipaliwanag na dahilan ay bigla akong nakaramdam ng kaba.

’ Si papa! ’ sigaw ko sa isip nang mamukhaan ito. Nanlamig ang katawan ko at biglang namutla.

Napapitlag ako ng maramdaman ang pagdampi ng mainit na bagay sa ibabaw ng kamay ko.

“Ayos ka lang ba, Roshua?” Nag-aalalang tanong ni James. Bahagya pa niyang pinisil ang kamay ko.

Napabaling ang tingin ko sa kanya at pilit na ngumiti. “Ayos lang, wala ito. Para kasi akong naiihi.” Pagsisinungaling ko.

Mabuti na lang at naniwala naman ito. Itinuro niya sa akin kung saan ang CR kaya’t kunwari ay tumayo ako para umihi.

Nilingon kong muli ang kinaroroonan ni papa pero ang papalayong pigura na lang nito ang nakita ko. Kasama nya ang mga lalaking nakauniporme din katulad nya.

Wala sa sarili akong pumasok ng CR. Habang naghuhugas ng kamay ay hindi mawaglit sa isip ko ang reaksyon ni papa. Siguro ay galit ito dahil hindi ako nagpaalam sa kanya.

’ Hay! Bahala na! ’ napabuntong hininga na lang ako.

END OF CHAPTER

CHAPTER 9

Pasado alas-singko na ng hapon nang maihatid ako ni James sa mismong tapat ng gate ng bahay. Aayain ko pa sana ito na pumasok pero naalala ko si papa. Baka dumating na ito at lalo pang magalit.

Matapos magpaalam at umalis si James ay aligaga akong pumasok sa gate. May kaunting kaba akong nararamdaman habang papalapit sa pinto. Nang nasa tapat na ako ay pinakiramdaman ko muna kung may tao sa loob ng bahay… tahimik. Pagpihit ko ng doorknob ay nakalock pa ito.

“Wala pa siguro si papa.” Nakahinga ako ng maluwag. Kinuha ko ang susi sa bulsa at binuksan ang pinto.

Pagpasok sa loob ay siniguro ko munang wala talaga si papa. Natawa ako sa sarili ko dahil para akong magnanakaw na patagong pumasok sa sariling bahay.

Muling na namang pumasok sa isip ko ang nakitang reaksyon ni papa. Hindi ko din maintindihan kung bakit may kaba akong naramdaman ng makita ang galit sa mukha niya. Kung tutuusin ay wala naman akong ginawang masama. Masyado lang siguro akong nag-iisip at tinatakot ang sarili.

Nagmadali akong umakyat sa kwarto upang magpalit ng damit dahil balak kong magluto ng uulamin namin mamayang hapunan.

Pagbaba sa kusina ay agad kong tiningnan kung ano ang pwedeng lutuin. Sakto at may karne pa sa freezer kaya’t naisip kong adobo na lang ang lutuing ulam. Mabuti na lang at kumpleto din ang mga sangkap. Marahil ay mahilig din sigurong magluto si papa.

Habang nagpapalambot ng karne ay sinagot ko muna ang mga texts ni James. Napagusapan namin ang tungkol sa aking kasarian at natanong ko dito kung hindi ba ito nandidiri sa akin. Ayon dito ay walang kaso ito sa kanya. Hindi naman sya tumitingin sa itsura o kasarian ng tao kundi sa ugali. Nakakamangha nga daw na mas mukha pa akong babae kesa sa tunay na babae. Mukha nga lang babaeng nagdadalaga.

May mga pagkakataong nahuhuli ko ang pasimpleng pagsinghot ni James sa akin kapag nagkakalapit kami. Nang sinita ko ito ay nagulat ako sa isinagot niya. Ambango daw kasi ng pabango ko na ipinagtaka ko naman dahil nakalimutan kong gumamit ng kahit na anong pabango kanina dahil sa pagmamadali. Tinawanan ko na lang ito at ipinagsawalang-bahala. Baka ginugood time lang ako nito.

---

Alas-sais y media na ng matapos ako sa pagluluto. Nagtataka ako kung bakit wala pa si papa. Hindi ko alam kung ganito ba talaga ang oras ng uwi nito o nagovertime sa trabaho.

Dahil sa kagustuhan na masabayan si papa sa pag kain ay nilibang ko muna ang aking sarili sa paglalaro ng online games habang nakahiga sa sofa. Kalaunan ay hindi ko na napansin ang oras at dahil na rin sa pagod ay tuluyan na akong hinila ng antok.

---

” Prof, stable na ang vitals niya. Let’s proceed to the next stage. ”

” Hindi ba nireject ang gamot? ”

” As of now, we don’t see any side effects. Sa edad niya ay wala pa tayong makikitang __ pagbabago . Let’s wait for a few more years after we’re done with the next stage. Hopefully, there’s no drastic change but some physical changes might occur. ”

” I see. Let’s hope for the best. This is a new type of medicine after all. ”

” I already informed the patient’s parents and they already signed the waiver. It’s up to the patient’s will kung magkakaroon ng milagro . ”

” Well, let’s do our best.”

---

Napabalikwas ako mula sa pagkakahiga.

“Anong oras na ba?” Naalimpungatan kong tanong sa akong sarili. Nasapo kong bigla ang aking ulo dahil sa kaunting kirot na naramdaman ko sa biglang pagbangon.

Pagtingin ko sa orasan ay malapit na palang magalas-onse!

Agad akong tumayo upang tignan kung dumating na si papa. Pagdating ko sa kusina ay nakita kong walang kahit anong nagalaw. Umakyat din ako sa taas at kinatok ang kwarto pero bukas iyon kaya’t nahinuha ko na hindi pa sya dumadating.

Bigla akong nakaramdam ng pag-aalala. Imposible namang overtime pa din o baka naman may nangyaring hindi maganda kay papa! Agad nanlamig ang katawan ko sa huling naisip. Bumalik ako sa sala at pinakalma ang sarili.

BLAG!

“Ayyy kabayo ka!” Napatili ako sa gulat nang biglang kumalabog ang pintuan. Napasiksik ako sa dulo ng upuan. Ilang segundo kong pinakiramdaman kung may mangyayari pa ulit.

Napapitlag ako ng may nagsalita na parang lasing. “Anak, buksan mo tong pinto.”

Teka boses yun ni…

“Papa!” Agad akong tumayo at tinakbo ang pintuan para buksan ito. Nabungaran ko si papa na akmang kakatok ulit pero dahil sa biglang pagbukas ay muntik na itong matumba. Mabuti na lang at mabilis ko itong naagapan. Dahil sa laki at bigat ng katawan ni papa ay halos matumba na kaming pareho.

Tagaktak ng pawis ang buong katawan ko sa pagaalalay kay papa papunta sa sofa. Pabulong bulong pa ito pero hindi ko naman maintindihan. Halos mahilo na ako sa amoy alak na singaw na nagmumula sa katawan nito.

“Pa, bakit naman nag-inom na naman kayo? Kakainom nyo pa lang kagabi ah.” Paninita ko sa kanya.

Namumungay ang mga mata nito na nakatitig sakin.

“Pa, ayos lang kayo?” Muling tanong ko. Hindi ko napigilang haplusin ang pisngi nito.

Imbes na sumagot ay marahas nyang hinatak ang braso ko papalapit sa kanya at niyakap ako. Tulala lang ako habang mahigpit na nakakulong sa kanyang mga bisig. Nanatili akong nasa ibabaw niya na ngayon ay nakahiga. Nakasandal ang pisngi ko sa kanyang matigas na dibdib at tanging ang malakas na tibok ng puso nya ang aking naririnig. Pati ang marahas na paghinga nito ay ramdam ko din sa aking batok.

Nang sa wakas ay rumehistro sa utak ko ang nangyari ay agad akong nagpumiglas. Naramdaman kong lalong humigpit ang pagkakayakap nya sa akin.

“B-bitiwan nyo muna ko ‘pa! H-hindi na ko makahinga.” Nahihirapan kong sabi sa kanya. Pakiramdam ko ay mauubusan na ako ng hangin sa baga.

Unti-unti namang lumuwag ang pagkakayakap ni papa pero nanatili pa ring nakapulupot ang mga braso nito sa katawan ko. Nakahinga ako ng maluwag kahit papaano.

“Iiwan mo din ba ko?” Mahinang usal ni papa.

Natigilan ako sa sinabi nya.

“Hindi ka pwedeng mawala sakin. Akin ka lang. Akin lang.” Parang wala sa sariling bulong nito.

Pag-angat ko ng tingin sa kanya ay nakapikit na ito. Paulit ulit nyang sinasabi na “akin ka lang”.

Pinagmasdan kong mabuti ang mukha ni papa. Nakita ko ang lungkot at pangungulila rito. Parang kinurot ang puso ko nang mapagtantong marahil ay naaalala nito ang namatay na unang asawa o baka si mama?

’ Sana ako na lang, pa. ’ bulong ko.

’ Nahihibang ka na! Hindi yan pwede! Pigilan mo ang sarili mo! ’ bulyaw ng kabilang parte ng utak ko.

Pinagsawa ko muna ang mga mata ko sa napakagwapong mukha ni papa. Para itong bata sa itsura dahil sa pamumulang dulot ng kalasingan. Pagkatapos ay dahan dahan akong kumalas sa pagkakayakap nito.

Ilang minuto rin ang ginawa kong pakikipagbuno para lang makawala mula sa bisig nito. Inayos ko muna ang nagusot kong damit pagkatapos tumayo at nagtungo sa kusina. Itinabi ko na lang sa ref ang adobo para initin at ulamin bukas.

Kumuha ako ng batya na may maligamgam na tubig at bimpo para punasan ang katawan ni papa. Mabuti na lang at hindi ito sumuka.

Kahit nahirapan ay nabihisan ko din naman ng maayos si papa. Iniwasan ko na lang na huwag tumingin sa kanyang bukol dahil baka lalo akong matukso at kung ano pa ang kasalanang magawa ko.

Lagpas alas-dose na nang matapos ko ang lahat na dapat ayusin. Nanlalambot akong napaupo sa pangisahang upuan upang magpahinga.

Nang makabawi ng lakas ay naisipan ko nang umakyat ng kwarto para matulog. Hinayaan ko na lang si papa na nakahiga sa sofa dahil hindi ko na rin kaya na alalayan pa ito paakyat sa kanyang kwarto.

“Good night ‘pa.” Ang wika ko pagkatapos ay hinalikan ko ang noo nya.

“Hindi kita iiwan, pangako yan.” Dugtong ko habang hinahaplos ang kanyang buhok.

Napangiti ako ng marinig ang mahinang “salamat” mula sa kanya.

END OF CHAPTER

PS:

Sorry po sa mga readers. Wala po tayong fixed na schedule ng updates dahil medyo busy sa work. Maraming salamat po sa lahat ng nagbasa at umaantabay sa aking munting nobela. Don’t worry dire-diretso po ang updates dito.

XOXO

CHAPTER 10

Maalinsangan na ang paligid nang magising ako kinabukasan. Tumatagos na din ang sinag ng araw sa buong kwarto. Papungas pungas ako ng mata habang kinakapa ang cellphone sa tabi ng unan. Napalatak ako ng makitang alas-diyes na pala. Napabuntong-hininga ako ng maalala si papa. Galit pa kaya ito sakin?

Nanlalagkit ang aking pakiramdam kaya’t napilitan na akong tumayo at magpalit ng damit dahil amoy pawis na rin ako. Matapos ayusin ang kama ay mabigat ang paa kong lumabas ng kwarto. Sinilip ko kung may tao so baba pero tahimik. Paniguradong wala na din si papa sa sofa.

Napatigil ako ng mapatapat sa kusina. Naulinigan ko ang boses ni papa at isa pang boses ng lalaki na masayang nag-uusap. Dala ng kuryosidad ay maingat akong sumilip.

Ang unang bumungad sakin ay ang nakatalikod na bulto ng lalaki. Medyo maliit ang katawan nito kumpara kay papa pero may muscles at halatang batak din sa gym. Si papa naman ay nakaharap sa direksyon ko. Nakangiti ito habang kausap ang lalaki. Pareho din silang walang suot na pang-itaas kaya’t hindi ko maiwasang makaramdam ng kakaibang init sa katawan. Napalunok ako ng laway. Napapansin ko na napapadalas ang ganitong pakiramdam ko kapag nakakakita ako ng lalaking nakahubad. Mabuti na lang at malakas ang kontrol ko sa aking sarili. Pati sarili kong kadugo ay pinagpapantasyahan ko na din tuloy.

Siguro ay naramdaman ni papa na may nakatingin sa kanila kaya’t napatingin ito sakin. Pareho kaming natigilan nang magtama ang aming mga paningin. May kung ano sa mga mata niya na hindi ko mabasa. Siya rin ang unang bumawi ng tingin. Pinalo nito ng mina ang mesa bago nagsalita.

“Errol, si Roshua nga pala. Kapatid mo.” Malamig ang boses na pakilala ni papa.

Napalingon ang binatang kausap ni papa sakin. Ako naman ay napatitig sa kanya. Napakagwapo din nito na may konting hawig kay papa. Halata sa awra nito ang pagiging babaero, pero ‘di katulad sa katrabaho ni papa ay wala akong maramdamang inis sa kanya. Bagkus ay sobrang gaan ng loob ko dito ika nga, lukso ng dugo. Nakatawag pa ng pansin ko ang patubong bigote na lalong nakadagdag sa pagiging simpatiko nito.

“Ikaw pala yung kinukwento ni papa kahapon! Welcome home bunso!” Masayang wika nito. Inilapag nito ang kutsara’t tinidor at maliksing tumayo. Inilang hakbang lang nya ang espasyo papunta sa harapan ko. Napasubsob ako sa matigas na dibdib nito nang walang pasabi ako nitong yakapin ng mahigpit. Wala akong nagawa kundi ang yumakap pabalik sa kanya.

“Thank you kuya. Sobrang saya ko ngayon. Akala ko matatagalan pa bago kita makilala.” Nakangiti kong sagot.

“Ako din bunso. Ngayon may prinsesa na kami. Siguradong matutuwa din yun si Kuya Ric.” Lalo nitong hinigpitam ang pagkakayakap sakin. “Tsaka, ang ganda ganda mo bunso.” Biglang bulong ni kuya Errol sa tenga ko.

Napasinghap ako nang maramdaman ang init ng hininga ni kuya Errol sa aking tenga. Naramdaman ko din na may nakabukol sa tapat ng puson ko kaya’t bahagya akong lumayo ng kaunti. Nanlaki ang mata ko nang biglang idiin lalo ni kuya ang bukol niya. Pinisil pa nito nang bahagya ang bewang ko.

Mabuti na lang at tumikhim si papa kaya’t wala itong nagawa kundi ang bumitaw sa pagkakayakap sakin.

“Pasensya ka na bunso, hindi ko kasi mapigilan.” Nakangisi nitong sabi sabay pisil ng pisngi ko. Bumalik na rin ito sa pagkakaupo sa tapat ni papa. Naiwan naman akong tulala.

“Kumain ka na dito kung gutom ka na. May dalang inihaw na manok tong kuya mo. Ininit ko na din yung adobo.”

“Ah, s-sige po. Maghihilamos lang po ako.” Paalam ko kay papa. ’ Parehas yatang __ paborito ni papa at kuya Errol ang manok. ’ sa loob-loob ko.

“Ikaw naman Errol ‘wag puro babae at basketball atupagin mo. Kahit varsity ka, mag-aral ka pa ding mabuti.” Sermon ni papa.

Hindi ko na narinig ang sagot ni kuya Errol dahil mabilis akong nagtungo papunta sa CR para maghilamos at magmumog.

---

Natapos ang maagang tanghalian namin na puro kwento ni kuya Errol ang naririnig. Napakakwela din nito at madaling makagaanan ng loob. Hindi na ako magtataka kung madaming babae ang nahuhumaling dito. Ayon kay kuya ay kaya siya umuwi ay dahil Sabado ngayon at wala naman daw silang gagawin sa university. Higit sa lahat ay gusto niya akong makilala.

Kapansin pansin naman kay papa ang pagiging tahimik at matipid ang sagot kapag tinatanong. Hindi rin niya ako masyadong kinakausap. Malamig ang pakikitungo nito sakin kaya nakaramdam ako ng kaunting lungkot. Gusto ko sana siyang kausapin pero nahihiya ako dahil nasa harap si kuya.

Ako na ang nagprisintang maghugas ng pinagkainan naming tatlo. Si kuya Errol ay dumiretso sa kwarto niya para makapagpahinga.

Nalaman ko din na wala palang pasok si papa ngayon kaya nandito sya sa bahay. Sinundan ko ito ng tingin nang makita syang papalabas ng pinto patungo sa likod ng bahay.

Mabigat ang loob ko na ipinagpatuloy ang paghuhugas ng pinagkainan namin.

Pagkatapos kong maghugas ay tinungo ko ang likod ng bahay. Naabutan ko si papa na naglilinis ng motor niya.

Dahan dahan akong lumapit. Nagaalangan pa din ako kung kakausapin ko ba ito o hindi. Pero hindi mapalagay ang loob ko na hindi kami nagkakaayos ni papa. Gusto kong malinawan kung ano ba talaga ang ikinagalit nuya kahapon.

“Uhm, ‘pa s-sorry po kahapon dahil hindi ako nakapagpaalam sainyo.” Panimula ko.

Napatigil ito sa paglilinis ngunit hindi ito lumingon sa akin.

“Pa, sorry na. Biglaan po kasi akong niyaya ni James tsaka wala akong cellphone number nyo.”

Nakita kong napabuntong-hininga ito. Ihinagis sa tabi ang basahan na hawak at tumayo. Seryoso ang mukha nito nang humarap sa akin. Maya-maya ay dismayado ulit itong tumalikod at nilamukos ang kanyang mukha. Para bang may nais syang sabihin pero hindi nya masabi. Pati ako ay naguguluhan at walang kaalam-alam kung ano ba talaga ang nangyayari sa kanya.

“Pa okay lang kayo?” Tanong ko kahit halata na hindi. Sinubukan kong lumapit pero nagaatubili ako.

“Ayos lang ako… anak. Pasensya ka na may problema lang sa trabaho.” Malumanay na sagot ni papa. Sa wakas nagsalita din ito. Kahit paano ay natuwa ako.

Pagkalapit sa kanya ay bigla ko itong niyakap sa likod. Halatang nagulat si papa dahil napapitlag ito. Hinawakan niya ang braso ko na nakayakap sa kanya.

“Sorry na ‘pa. Hindi na mauulit.” Paglalambing ko. Dinadasal ko na sana ay tumalab sa kanya ang ginagawa ko kay mama kapag may nagawa akong kasalanan.

Malakas na buntong hininga ang pinakawalan ni papa bago nagsalita. “Ano pa nga bang magagawa ko. Matitiis ba kita?”

Napangiti ako sa sinabi ni papa. Hinayaan ko na kalasin nya ang mga braso ko na nakayakap sa kanya. Humarap ito at tumitig sa mga mata ko. “Sa sunod magpaalam ka kung aalis ka. Alam kong kasalanan ko din naman dahil hindi ko nabigay ang number ko sayo.”

“E bakit po kasi hindi kayo lumapit sakin kahapon? Basta na lang kayong nawala.” Yumakap ulit ako sa kanya at isinubsob ang mukha sa pagitan ng kanyang dibdib. Pasimple ko itong inamoy. Kahit pawisan ay mabango pa rin si papa para sakin. Narinig ko ang pagsinghap niya pero binalewala ko ito. Parang wala ako sa sarili na patuloy sa pagsinghot. Lalo akong ginanahan ng maramdaman ang biglang pag-init ng kanyang balat.

“Aahh a-anak, anong g-ginagawa mo?” Nauutal nyang wika.

Bigla akong nagising sa sinabi ni papa. Tinamaan ako ng hiya at napabitaw dito.

“S-sorry ‘pa.” Napayuko ako. “Sige po balik na ko sa loob.” Mabilis akong tumalikod at akmang hahakbang ng bigla akong yakapin ni papa patalikod. Napaamang ang labi ko ng maramdaman ang init na lumukob sakin na nagmumula sa kanya. Hindi ko mapigilan ang paglabas ng mahinang ungol mula sa bibig ko.

“Nak, pasensya na. W-wag ka muna gumalaw. Unghh, ang lambot ng katawan mo anak. Aahhh.” Namamaos ang boses na anas ni papa. Halos bumulong na ito sa tenga ko.

Para akong kinuryente sa bawat paghingal niya na tumatama sa leeg ko. Napakagat-labi ako ng maramdaman ang matigas at mahabang bagay na tumutusok sa likod ko. Napapikit pa ako ng ikiniskis ito ni papa.

“Oohh p-papa.” Napakapit ako sa matitigas nyang braso nang bumilis ang pagurong-sulong niya.

Hindi ko alam kung bakit ganun na lang ang sarap at kiliting hatid ng bawat ulos niya. Kahit may saplot na nakapagitan sa aming mga balat ay ramdam ko pa din ang kakaibang sensasyon na iyon.

Namalayan ko na lang na nakasandal na pala ako paharap sa pader. Nakatukod ang isa kong kamay habang nakahawak pa rin ang isa sa braso ni papa.

Napaliyad ako ng maramdaman ang pagpasok ng malaki at magaspang na palad ni papa sa loob ng damit ko. Naglakbay ang kamay nito patungo sa aking dibdib.

“Unghh! Shit papa!” Napanganga ako ng simulang tudyuin ng daliri nito ang aking utong.

“Haaa! Haaa!” Tanging hingal ang naririnig ko mula sa kanya habang hinahalikan ang aking leeg. Patuloy pa rin ito sa paglamas ng aking dibdib.

Halos ilang minuto rin kami sa ganitong posisyon ni papa. Parang wala kaming pakialam sa aming paligid. Tanging mahihinang ungol lang naming dalawa ang maririnig sa likod ng bahay.

Saglit pa ay isang malakas na ulos ang ginawa nito. Idiniin pa lalo ang bukol nito sa likod ko.

“Aaaahhh, ayan naahh!” Malakas niyang ungol. Sumubsob si papa sa leeg ko habang humihingal. Naramdaman ko ang panginginig ng buong katawan nito.

Kasabay nito ay ramdam ko din ang pagpulandit ng mainit na likido mula sa aking ari at ang sarap na hindi ko maipaliwanag.

Pareho kaming naghahabol ng hininga pagkatapos ng lahat. Hindi ko alam kung ano ba ang nangyari pero gustong-gusto ko ito.

Maya-maya pa ay binitawan na ako ni papa. Muntik pa akong matumba dahil nanghihina ang mga tuhod ko.

“S-sige ‘pa, p-pasok na po ako sa l-loob.” Paalam ko sa kanya. Kahit nanginginig pa rin ang tuhod ko ay dire-diretso lang ako sa paglakad.

Narinig ko ang pagtawag nito sakin pero hindi ko ito pinansin dahil sa nararamdaman kong hiya.

Dumiretso ako sa CR at napasandal sa pinto. Hinintay ko muna na bumalik sa normal ang tibok ng puso ko. Biglang napakunot ang noo ko ng madama ang basa sa likod ng aking t-shirt. Kinapa ko ito pagkatapos ay inamoy. ’ Hmm amoy clorox. ’ bulong ko sa sarili. Natigilan ako ng mapagtanto kung ano iyon. Unti-unting sumilay ang ngiti sa labi ko. Inilabas ko ang aking dila at dinilaan ang aking daliri.

“Ang tamis.” Ang tanging nasabi ko.

End of Chapter

CHAPTER 11

Mahihinang katok sa pinto ang nagpabalik sakin sa reyalidad.

“Roshua, anak.” Naulinigan ko ang boses ni papa sa labas.

“Nak, ayos ka lang dyan?” Tanong nito na halos pabulong.

Kahit nagaatubili ay dahan dahan kong binuksan ang pinto. Sumilip ako sa siwang. Napatakip ako sa bibig nang makitang nakaamba si papa sa harap ng pinto.

“Ahm, ‘p-pa bakit po?” Umiwas ako ng tingin sa kanya.

“Matatagalan ka pa ba? May kliyente kasi ako mamaya kaya kelangan kong maligo.” Seryoso itong nakatitig sakin.

“Ha? Ahh sige po. Mauna na po kayo. Susunod na lang ako sainyo pagkatapos.” Natataranta kong sagot. Tuluyan ko nang binuksan ang pinto. Akmang lalabas na ako ng bigla akong itulak ni papa pabalik sa loob. Pagkatapos ay isinara niya ang pinto at inilock.

Agad lumapit si papa sa akin, hinawakan niya ang dalawa kong pisngi at siniil ng halik. Hindi agad ako nakakilos dahil sa pagkagulat. Namilog ang mata ko habang nakatingin sa mukha nya na nakapikit. Halos maduling na ako sa lapit nito.

Dahil nakabukas ang aking bibig ay diretsong nakapasok ang kanyang dila. Ginagalugad ang bawat sulok ng aking bibig. Parang natorete ang utak ko sa bilis ng mga pangyayari.

Tuluyan na din akong napapikit sa matinding sensasyon sa agresibong paghalik ni papa. Unti-unti akong nagpaubaya sa bawat hagod ng kanyang labi. Kusang gumalaw ang aking labi sa ritmo ng galaw nito. Para akong estudyante na kanyang tinuturuan. Maya-maya pa ay nasasabayan ko na ang kanyang mga galaw. Gusto kong makipagunahan pero mas mabilis sya, mas magaling. Para akong nalulunod kaya’t napahawak ako ng mahigpit sa kanyang mga braso.

May mumunting ungol na lumabas mula sa aking bibig nang sipsipin ni papa ang aking ibabang labi. Lalong bumuka ang aking bibig. Ang sunod niyang sinipsip ay ang aking dila. Para kaming nageespadahan. Lalong nakakadagdag ng libog ang tunog na nagmumula sa salpukan ng aming mga laway.

Ilang minuto rin ang aming mainit na halikan. Humiwalay lang si papa ng mauubusan na kami pareho ng hininga.

Napasandal ang noo ko sa kanyang dibdib dahil sa labis na panghihina at hiya. Hinapit nya ang bewang ko dahilan upang lalong magdikit ang aming mga katawan. Hinawakan nya ang aking baba patingala sa kanya.

“Nagustuhan mo ba ‘nak?” May lambing na tanong ni papa. Namumungay ang mga mata nito. Napatingin ako sa kanyang mga labi na namumula.

Muling nag-init ang pisngi ko nang maalala ang katatapos pa lang nangyari sa pagitan namin.

“P-pero pa, magkadugo tayo. Mali ito.” Gumaralgal ang boses ko.

“Wala akong pakialam kahit sino ka pa. Kahit hindi ka tunay na babae.” May diing wika nito. “Nararamdaman mo ba ito?” Kinuha ni papa ang isa kong kamay at itinapat sa kanyang dibdib.

“Tumibok ulit yan simula nang makita kita.” Muli niya akong kinintalan ng magaan na halik sa labi.

“Parang ang bilis ‘pa. Ilang araw pa lang tayong nagkaka-.”

“Shhh.” Pinutol ng hintuturo ni papa ang dapat na sasabihin ko. “Alam kong pareho tayo ng nararamdaman anak. Kung pipigilan natin ang ating mga sarili ay parehas lang tayong mahihirapan. Huwag mo na lang isipin na magkadugo tayo. Basta ang importante ay masaya tayo. Naiintindihan mo ba?”

Tumulo ang luha ko sa pinaghalong galak at agam-agam. Tumango ako at yumakap sa kanya.

Ramdam ko ang paghalik ni papa sa aking bumbunan kaya’t lalo akong sumiksik sa kanyang mga bisig.

“Kung nabibilisan ka sa mga pangyayari ay liligawan kita. Gusto mo ba yon?” Biglang wika nito.

Napakalas ako sa pagkakayakap kay papa.

“Seryoso kayo ‘pa? Parang ang awkward naman nun.” Hindi ko alam kung matatawa o hindi sa sinabi niya.

“Oo anak, seryoso ako. Hayaan mong ipakita ko sayo ang pagmamahal na higit pa sa pagiging ama. Pero…”

Marahan itong lumapit sakin at masuyo akong niyakap ulit.

“Dapat ‘wag kang magpapaligaw sa iba. Gusto ko akin ka lang. Ako lang ang pwedeng humalik sayo. Ako lang ang pwedeng umangkin sa katawan mo.” Bulong nito sa tenga ko pagkatapos ay dinilaan ito. Napapitlag ako sa kiliting dulot ng ginawa nya. Hinampas ko sya ng mahina sa braso.

“Opo ‘pa. Gaya nga ng sinabi ko kagabi, hindi ko kayo iiwan.” Tiningnan ko sya sa mata.

“Alam ko ‘nak. Hindi naman ako masyadong lasing. Kunwari lang na nakatulog na ako.” Ngumisi ito sabay kindat.

“Grabe kayo ‘pa! Masyado nyo pa kong pinahirapan sa pagaasikaso sa inyo! Hmp! Lalabas na nga ako. Maligo na kayo dyan.” Bumitaw ako sa kanya at kunwaring padabog na umalis.

“O teka teka! Sorry na mahal.” Pagpigil nya. Niyakap niya ako patalikod bago ko tuluyang mabuksan ang pinto.

“Anong mahal ka dyan?” Nagpumiglas ako pero mas malakas pa rin ito.

“Nagselos kasi ako kahapon kaya napainom ako. Pagdating ko nakita kitang sumalubong sakin kaya naisipan kong magkunwari. Malay mo tsansingan mo ko.” Nangigigil itong humalik sa batok at leeg ko.

“Pa naman eh! Maligo na nga kayo! Baka magising si kuya Errol!” Patuloy ako sa pag-iwas. Mabuti na lang at maluwag ang pagkakayakap nito kaya’t hinayaan na din niya akong makawala.

“O sya sige na. Baka hindi ko mapigilan ang sarili ko at dito sa CR ang maging first time mo.”

Inirapan ko lang ito at lumabas na ng pinto. Ngumiti ito ng malapad at pasipol-sipol pa.

Bago maisara ang pinto ay nagpahabol pa ito.

“Ayaw mo bang sumabay sakin sa pagligo?” Tanong niya.

Isang matalim na tingin ang ipinukol ko sa kanya. Agad naman nitong isinara ang pinto at malakas na tumawa.

Napabuga ako ng hangin habang nakahawak sa dibdib ko dahil sa saya. Sumilay ang ngiti sa aking mga labi.

’ Sorry po ‘ma pero mahal ko na din si papa.” Bulong ko sa sarili.

---

Pag-alis ni papa ay tanging si kuya Errol lang at ako ang naiwan sa bahay. Nagpalitan na din kami ng cellphone number para makontak namin ang isa’t-isa.

Alas-singko ng hapon ng biglang magyaya si kuya para magpunta sa mall sa bayan. May bibilhin daw sya at nagpapasama sakin.

Medyo nagatubili ako baka magalit na naman si papa. Sa huli ay pumayag na rin ako dahil sa pangungulit ni kuya Errol. Tinext ko si papa at nagpaalam pero wala akong nakuhang sagot mula sa kanya. Hindi naman siguro sya magagalit kasi kasama ko naman si kuya.

“Yan ba isusuot mo?” Tanong ni kuya Errol pagbaba ko galing sa kwarto. Pinasadahan niya ng tingin ang buong katawan ko.

Tumango ako at tiningnan ang suot ko. Malaking sweatshirt na halos kalahati na ng tuhod ko ang haba at maikling shorts. Inilugay ko lang aking buhok. “Oo kuya. Pangit ba?”

“Hindi ka ba makikitaan nyan?” Nakakunot-noo ulit nitong tanong.

“Ah, meron naman akong shorts kuya. Heto o.” Itinaas ko ang sweatshirt ko. Dahil sa masyadong mahaba ay hindi kita ang suot ko na pang ibaba. Nagmukha na tuloy itong maikling dress sa akin.

Nakita kong napalunok si kuya Errol habang nakatingin sa binti ko.

“Magsuot ka ng mas mahabang shorts or kaya magpalit ka ng ibang damit. Baka mabastos ka nyan.” Tumalikod ito at kinuha ang dalawang helmet na nakapataong sa lamesa.

“Eh ok na ‘to kuya. Nahihirapan akong sumakay sa motor nang nakapantalon. Para ka namang si papa. Tara na nga.” Nauna na akong lumabas ng pinto para hindi na sya makaangal.

Wala na itong nagawa kundi sumunod na lang palabas. Pagkatapos ikandado ang pinto ay pinauna muna niya ako sa labas ng gate. Kukunin niya ang motor ni papa sa likod.

Habang naghihintay ako kay kuya Errol sa labas ng gate ay dumaan ang tatlong babae na nakita ko sa tindahan ni Paps noong nakaraang araw.

“Pssst. Ganda, kaano-ano mo sina Daddy Eddie?” Tanong ng babae na may pinakamalaking dede sa tatlo.

“Ah eh, papa ko sya.” Sabi ko at pasimpleng umatras. Muntik na akong mahatsing sa tapang ng pinaghalo-halong pabango na naamoy ko.

“Ah, ganun? Kaya pala mukha ka ding artistahin. Kaso kulang ka nito.” Pinisil nito ang dalawang dede at pinatalbog talbog na parang bola. Humagalpak naman ng tawa ang dalawa nitong kasama. Malaki din ang mga dede nila pero mas malaki itong sa isa.

Napangiwi ako at pilit na ngumiti.

“Hindi naman kasi ako-” “O mga girls! Kamusta na kayo? Namiss nyo ba ang pinakapoging lalake dito sa bayan natin?” Naputol ang sasabihin ko nang sumulpot si kuya Errol sa likuran ko.

Napatili ang tatlo at parang mga uod na binudburan ng asin na nangingisay. Ang pangalan pala nila ay si Zenaida, Lorrie at Marife. Mga GRO sa isang bar malapit lang dito sa amin.

“Yaaahh! Fafa Errol!!! We miss you!” Sabay-sabay na sigaw ng tatlong uod. Parang maiihi na ata ang mga ito sa sobrang kilig. Kanya-kanyang yakap at himas sila kay kuya Errol.

Samantalang si kuya Errol naman ay tuwang-tuwa na akala mo ay artista. Hindi ko alam kung matatawa ako o ano. Sabagay kahit sino ay talagang kikiligin dito. Nakasuot ito ngayon ng hapit na sandong puti na pinatungan ng bikers jacket at itim na pantalon na halos pumutok na ang binti niya sa sikip.

“Pasensya na mga girls, may lakad kami ngayon ni bunso. Next time na lang ha?.” Sa wakas ay nagpaalam na si kuya. Nagflying kiss pa siya na sinalo din ng tatlo. Nag-agawan pa na akala mo’y may pusong lumipad.

“Sige ingat kayo fafa Errol. Sa sunod ha? Miss na namin yang ano mo.” Sabay nguso sa ibabang parte ng katawan ni kuya. Ang isa naman ay nakabukol ang kaliwang pisngi at parang may tubo na inaatras abante sa tapat ng bibig. Napahagikhik ang dalawa.

Namilog ang mata ko sa gulat. Nang mapatingin sakin si kuya Errol ay inirapan ko ito. Ngisi lang ang isinukli nya, pagkatapos ay isinuot ang helmet.

Matapos magpaalam ay nagsialisan na din ang tatlong uod. Pakembot kembot pa habang papalayo na parang nasa catwalk. Ako naman ay napailing na lang.

“Tara na bunso. Saan mo gusto sumakay, sa harap o sa likod?” Tanong ni kuya Errol matapos paandarin ang motor.

“Ewan ko sayo kuya. Akin na nga ang isang helmet.” Tumawa ito habang inaabot ang helmet sakin.

Hindi naman ako nahirapang sumakay kahit may kataasan ang motor ni papa.

“O kapit ng mahigpit, baka mahulog ka.” Sabi ni kuya sabay palo sa binti ko.

Impit akong napatili ng biglang kumambyo ang motor. Napayakap ako ng mahigpit kay kuya Errol sa gulat. Tuwang-tuwa pa ito at dahil sa inis ay kinurot ko ang kanyang tyan.

\- **** End of Chapter -

CHAPTER 12

Inabot kami ng halos trenta minutos sa biyahe ni kuya Errol. Pagdating sa mall ay dumiretso muna kami sa bilihan ng baseball bat. Nakisuyo daw ang isa nyang katropa dahil busy ito sa thesis at walang oras para bumili.

Pagkatapos ay iniwan nya muna sakin ang binili nya habang ako ay nakapila dito sa tindahan ng soft ice cream. Sasaglit muna daw sya sa Wa****s.

Nang makabili ng ice cream ay naghanap ako ng bakanteng upuan. Saktong umalis ang magkasintahan na kanina pa nagtatalo.

Napataas ang kilay ko nang umirap sakin ang babae bago ako nito lagpasan. Nagmamadali namang humabol ang lalake na sumulyap muna sakin at ngumiti bago umalis. Mukhang pinagseselosan ako ng babae. Napailing na lang ako dahil kahit sa Maynila ay hindi na ito bago. Kalaunan ay nasanay na rin ako at ipinapagwalang-bahala na lang iyon.

Pagkaupo ay agad kong inilabas ang cellphone para i-text kay kuya Errol kung saan ako nakapwesto.

Bigla kong naalala si papa. Wala pa din itong sagot simula pa kanina. Sinubukan kong tawagan ang number nya pero hindi ito sumasagot. Tanging text lang mula kay James ang natanggap ko ngayong araw.

Paubos na ang ice cream na kinakain ko pero wala pa din si kuya Errol. Nababagot na din ako sa kinauupuan ko.

Maya-maya pa ay namataan ko na ito sa ‘di kalayuan. Papunta ito sa pwesto ko. Napatingin ako sa taong kasunod nya.

Nang makalapit ay saka ko ito namukhaan.

“Uy, Rocky! Ikaw pala yan. Kamusta na si Paps?” Inunahan ko ang pagbati sa kanya. Binigyan ko ito ng matamis na ngiti. Napansin ko ang biglang pagsimangot ni kuya Errol.

“Hi, Rosh. Ayos lang si Paps. Hinahanap ka nga nya kasi daw hindi ka na nya nakikita.” Ang sagot nito. Seryoso ang mukha nito na nakatingin sakin kaya medyo nailang ako ng kaunti.

“Pakisabi kay Paps bibisita ako sa sunod.”

“Teka, magkakilala na kayo?” Biglang sumabat si kuya Errol. Inakbayan nya ako at idinikit sa kanya.

“Oo tol. Nung paguwi nya galing Maynila, bumili sa tindahan.” Paliwanag ni Rocky.

“Ah, kaya pala.” Tumatango-tango pa si kuya Errol. “Nga pala tol, sasabay ka ba samin? Kakain muna kami dyan sa pulang bubuyog.”

Napalingon ako sa kanya.

“Hindi ba tayo sa bahay kakain kuya?” Tanong ko.

“Hindi. Mukhang gagabihin yun si papa. Minsan kasi may mga kliyente sa gym na pinapakain sya. Tinanong ko kanina pero walang sagot hanggang ngayon.” Sagot ni kuya. Nagpalinga-linga ito na tila may hinahanap.

“Ganun ba? Wala ding sagot sa akin si papa.” Medyo malungkot ang boses ko kaya napalingon si kuya Errol.

“Hayaan mo na yun, bunso. Malaki na yun haha.” Masiglang wika nya. Pati ako ay napangiti sa sinabi nya.

“Tol, gusto mong sumabay sa aming kumain? Doon na lang sa pulang bubuyog.” Siniko nito si Rocky na kanina pa tahimik.

Tinapunan ko ito ng tingin. Gwapo din talaga ito si Rocky. Matipuno din ang katawan at matangkad. Pero mas gwapo pa rin si papa.

Nag-isip ito ng ilang segundo bago sumagot. “Sige, wala na rin naman akong bibilhin.”

“Ayos! Tara na.” Si kuya Errol.

Sa pulang bubuyog nga kami pumunta. Medyo madami ang tao pero maayos naman kaming nakapila.

Pagkalapag ng inorder naming mga pagkain ay kanya-kanya na kaming kagat, nguya at lunok. Nakatuon lang ang atensyon ko sa kinakain dahil kanina pa ako gutom.

“Bunso, sabi pala ni kuya Endric uuwi sya sa unang linggo next month. Magkakaroon daw sila ng company team building sa may dagat malapit sa atin.” Kwento ni kuya Errol.

Napatigil ako sa pagnguya sa sinabi nya. Si Rocky naman ay seryoso lang na kumakain.

“Kumpleto pala tayo nyan kuya.”

Tumawa si kuya Errol. “Sorry bunso, baka hindi ako makauwi nun. Malapit na finals namin.” Sabi nito pagkatapos ay ilapag ang baso ng softdrinks.

“Sayang naman.” Kumagat ako sa burger na hawak ko. “Mabait ba si kuya Endric?” Tanong ko sa kanya.

“Si kuya? Oo, pero masyadong seryoso yun. Parang itong si Rocky. Kaya nga Rocky tawag namin dito kasi parang bato. Hahaha!” Humagalpak ito ng tawa. Tinapik-tapik nito sa balikat si Rocky. Walang reaksyon at simpleng tango lang ang huli.

“Pang-asar ka talaga kuya! Bilisan na nga natin, baka masyado tayong gabihin.” Inirapan ko si kuya Errol.

Pag tingin ko kay Rocky ay nahuli ko itong nakatitig sakin. Binigyan ko ito ng isang matamis na ngiti. Ito ang unang bumawi ng tingin at ipinagpatuloy ang naudlot na pag kain.

Matapos kumain ay diretso na kami sa parking lot. May dala din palang sariling motor si Rocky.

“Tol, convoy na tayo pauwi.” Sabi ni kuya matapos paandarin ang makina ng motor.

“Sige, tara.” Sagot ni Rocky pagkatapos ay isinuot nito ang helmet.

Ako naman ay nakasakay na sa likuran ni kuya. Hawak ko ang baseball bat na binili nya na nakapatong sa mga binti ko.

Habang nasa byahe kami ay naalala ko ulit si papa. Hanggang ngayon kasi ay wala pa din ito ni isang text.

Tumigil kami sa may intersection ng kalsada para padaanin ang mga sasakyan sa kabilang lane.

Hindi sinasadyang napalingon ako sa itim na kotse na katabi namin. Nanlaki ang mga mata ko ng makita sa passenger’s seat si papa. Napakurap ako para siguraduhin na sya nga iyon. Si papa nga! Parang tulog ito dahil nakasandal ang ulo nito sa upuan.

Nagsimula nang umandar ang mga sasakyan. Nakatingin lang ako sa kotseng sinasakyan ni papa. Binundol ng kaba ang dibdib ko nang makita ang daan na tinahak nito.

Bigla kong tinapik si kuya Errol. Itinuro ko ang direksyon ng papalayong kotse. Tumingin lang ito at hindi pinansin. Dahil sa pagkataranta ay napalakas ko ang pagyugyog dito. Itinigil nito ang motor sa gilid ng kalsada at marahas na tinanggal ang helmet. Si Rocky ay tumigil din sa likuran namin.

“Kuya! Nakita ko si papa. Nakasakay sa kotse pero parang lasing na ewan.” Agad kong sabi pagkatanggal ko ng helmet.

“Huwag ka ngang OA dyan. Baka ihahatid naman sa bahay natin.” May inis nitong wika.

“E bakit doon sa kabilang daan dumiretso, hindi dito sa daan pauwi sa atin? May shortcut ba dun?” Tanong ko pa. Hindi na ako mapakali sa kinauupuan ko.

“Wala akong alam na may shortcut dun.” Si Rocky ang sumagot. Sabay kaming napatingin ni kuya sa kanya at pagkatapos ay nagkatinginan kami.

“Kuya, iba ang kutob ko ng makita ko si papa. Parang may mali e. Kinabahan ako bigla.” Puno ng pag-aalala kong sabi. Napadiin ang pagkakahawak ko sa baseball bat.

Napahilamos si kuya sa mukha nya. “Naalala mo ba yung kulay ng kotse at plate number?” Tanong ni kuya sa akin. Seryoso na rin ang mukha nya.

Tumango ako.

“Tara sundan natin.” Sabi ni kuya at pagkatapos ay isinuot ang helmet. Binuhay nya ang motor at agad akong kumapit sa balikat nya.

“Tol, sasama ako sainyo.” Humabol si Rocky. Agad din nitong pinaandar ang motor nito.

Bumalik kami sa kalsada kung saan dumaan ang kotse na sakay si papa. Lalo akong kinabahan nang hindi ko na makita kung saan na ito. Nanlalamig at namamawis na ang aking mga palad dulot ng sobrang pag-aalala.

Walang nang masyadong mga bahay at buildings sa lugar na ito. Sa kabilang parte ng kalsada ay puro talahiban. Mabuti na lang at may ilaw ang mga poste sa kalsadang dinadaanan namin. May mangilan-ngilang din kaming mga kotseng nakakasalubong.

Ilang minuto na ang lumipas ay talagang hindi ko na makita ang kotse. Hindi ko na mapigilang mag-isip na baka kung saan dadalhin si papa at baka may mangyaring hindi maganda sa kanya.

Ilang saglit pa ay may nakita akong apartelle. Biglang sumikdo ang dibdib ko ng makita kong nakapark ang kotseng itim sa tapat nito.

“Kuya, ayun!!!” Napasigaw ako at hinampas sya ng malakas. Biglang preno si kuya Errol kaya’t nauntog ang helmet ko sa likod nya. Narinig ko itong napamura pero hindi ko ito pinansin dahil mabilis akong bumaba at tumakbo papasok sa apartelle.

Hingal na hingal ako nang makarating sa tapat ng receptionist na nasa check-in counter.

“Miss, may pumasok ba dito na lalaki?” Tanong ko. Pumiyok pa ang boses ko sa sobrang kaba.

Napakunot-noo ang babae sa akin.

“Miss, may pumasok ba rito na may kasamang lalake na lasing? Yung nakasakay sa kotseng itim.” Nasa likod ko na pala sina kuya at ito na ang nagtanong.

“Ahm, eh sir bawal po naming sabihin kung sino ang mga customers namin dito. Pwera lang kung kakilala ninyo.” Sagot ng receptionist.

“Papa kasi namin yung lasing. Sinabihan kasi kami na sunduin na lang namin dito pero nakalimutan yatang sabihin ang room number. Hindi na rin sumasagot kahit tawagan namin.” Palusot ni kuya.

Natameme ang babae at tila nag-aalangan kung sasabihin o hindi.

Kinuha ni kuya ang cellphone nya sa bulsa. May kinalikot at ipinakita sa babae. “Eto o, para maniwala ka.”

Tiningnan naman ito ng babae.

“Ah, okay na po sir. Sa room 104 po sila nakacheck-in. Ang pakilala nung kasama ay pinsan daw nya ang papa mo.” Ngumiti ito sa amin.

Nagkatinginan kaming tatlo.

“Salamat miss!” Kinalabit ko sina kuya at nagpatiuna na sa paglalakad.

— End of Chapter —

CHAPTER 13

Halos takbuhin ko na ang hagdan paakyat sa kwarto na pinagdalhan kay papa. Mabilis ding nakasunod sina kuya Errol at Rocky.

Bawat dinadaanan naming kwarto ay tinitingnan ko, 098… 100… 102… 104! Bago pa ako makakatok sa pinto ay naunahan na ako ni kuya Errol.

Tok! Tok! Tok! Malakas at sunod sunod na katok nya. Kinalampag pa nya ito.

Kahit nakasarado ay narinig namin ang malakas na mura ng taong nasa loob. Hindi iyon boses ni papa.

Maya-maya pa ay padabog na bumukas ang pinto. Bumungad samin ang isang lalake na maputi at medyo may katabaan. Siguro ay nasa kwarenta na ang edad dahil manipis na ang buhok nito sa bumbunan. Nakasuot lang ito ng boxer shorts at nangingintab ang katawan sa pawis.

“Put-…” Naudlot ang sasabihin nito. Gulat na gulat itong nakatingin sa amin lalo na sa mga kasama ko. Palipat lipat pa ang tingin nito kay kuya Errol at Rocky.

Sa sobrang inis ay bigla ko itong itinulak dahilan para tumama ito sa pinto. Dahil hawak ko ang baseball bat ay tumama rin ito sa dibdib nito.

“Aaahh pu**ng in* mo!” Galit na galit na hiyaw ng laki.

Nilagpasan ko ito at pumasok diretso sa kwarto kasunod sina kuya. Nagulantang ako sa nadatnang ayos ni papa. Nakahubad ito at tanging manipis na brief lang ang suot. Para itong nilalagnat at di mapakali habang nakapikit. Bakat na bakat din ang pagkalalake nito na ngayon ay sobrang laki at tigas. Kita na ang ulo na sumisilip sa garter ng brief na suot nito.

Alam kong may mali sa hitsura ni papa ngayon. Butil-butil ang pawis nito sa katawan at parang nagdidiliryo sa lagnat.

Napansin ko na may nakatutok na ilaw sa kamang hinihigaan nya. Meron ding cellphone na nasa stand na nakaharap sa direksyon ni papa, pati na rin sa kaliwa at kanan.

Nanlamig ang buong katawan ko nang mapagtanto kung para saan iyon.

Lalapitan ko na sana si papa nang humarang ang lalaki.

“Mga walanghiya kayo! Bakit basta basta na lang kayo pumapasok dito, ha?! Gusto nyong kasuhan ko kayo?!” Ang nanggagalaiti nitong sigaw. Dinuro-duro pa ako nito sa mukha.

Biglang nagdilim ang paningin ko kaya’t inundayan ko ito ng pukpok gamit ang baseball bat na hawak ko. Pero biglang may yumakap sa bewang ko kaya nakaiwas ito pero ang tinamaan ay ang cellphone na nasa harap.

Natumba ang lalake at nagsisigaw. Tumaas ang timbre ng boses nito.

“Tol patahimikin mo nga yan!” Utos ni kuya kay Rocky. “Bunso, wag mong gawin yan baka kung ano pa mangyari. Ako na reresbak sa put**g in*ng yan” Asik ni kuya Errol habang inaagaw sakin ang baseball bat.

“Kuya, tingnan mo si papa. Bakit ganyan ang itsura nya?” Naiiyak kong tanong dito.

Madilim ang mukha nito na nakatingin din kay papa habang yakap ako at hinahaplos ang buhok. “Tatawag ako ng pulis at ambulansya. Dito muna kayo.” Anas nito. Igting ang mga panga nito at agad naglakad patungo sa pintuan.

Bago lumabas si kuya Errol ay binigyan muna nya ng isang suntok sa mukha ang lalaki kaya’t hindi na nahirapan si Rocky na igapos ito gamit ang kumot. Nagpupumiglas ito at sumisigaw sa galit. Binusalan ito ni Rocky ng medyas na hindi ko alam kung saan nya nakuha.

Bumalik ang atensyon ko kay papa. Dahan dahan akong lumapit sa kama. Hinaplos ko ang pisngi nya nang makasampa ako.

“Uuungh… Wag kang… l-lalapit.” Ungol nito pero kabaligtaran ang ginawa nya. Bigla nya akong niyakap paibabaw sa kanya. Para akong napaso sa sobrang init ng katawan nito.

“Pa, si Roshua ‘to. Anak mo.” Pagtawag ko dito. Tuluyan nang tumulo ang luha sa mga mata ko.

Bigla itong tumigil sa paggalaw. Nakita ko na pilit nitong ibinubuka ang mga mata.

“A-anak?” Tawag nito sa namamaos na boses.

“Oo ‘pa, ako ‘to!” Hinaplos ko ulit ang kanyang mukha.

Nagulat ako sa sunod nyang ginawa. Hinawakan nito ang kamay ko at sinunggaban ng halik sa labi. Marahas ang ginagawa nitong paghalik sakin. Imbes na masarapan ay labis na hapdi ang aking nararamdaman. Nalasahan ko na din ang dugo mula sa aking labi. Dahil hawak nya ako sa batok ay hirap na hirap akong umiwas.

Tila sabik na sabik si papa. Hindi ko alam kung saan ito kumuha ng lakas nang ihiga ako nito at daganan. Patuloy pa din ito sa pagsibasib at gustuhin ko mang kumawala ay mas malakas pa din ito kesa sakin.

Akala ko ay matatapos na ito dahil kumawala na ito sa paghalik, napasigaw ako ng leeg ko naman ang pinuntirya nito. Todo dila at sipsip ito na akala mo’y nilalantakan ang masarap na putahe.

“Papaahh, ano ba?! Bakit ka ba nagkakaganyan!” Sigaw ko. Maluha-luha na ako at ‘di alam ang gagawin.

“Mang Eddie, tama na yan! Anak mo yan si Roshua!” Awat ni Rocky. Mabuti na lang at agad akong nitong dinaluhan.

Sa kabutihang palad ay nagawa naman nyang maialis mula sa ibabaw ko si papa. Halos magpambuno na silang dalawa.

Nang makawala ako mula kay papa ay para naman itong naupos na kandila na nawalan ng lakas. Napahiga ulit ito sa kama. Samantalang si Rocky ay pinipigilan itong makaahon sa pagkakahiga.

Inayos ko muna ang aking sarili bago tumayo. Napahiyaw ako sa sakit ng makapa ang labi ko na may sugat. Masakit din ang leeg ko at balikat.

Awang-awa ako habang nakatingin kay papa. Nakapikit ito at may ibinubulong. Hingal na hingal rin ito at tagaktak na ang pawis sa katawan.

Tumalim ang tingin ko sa lalake na ngayon ay nagpupumiglas pa rin habang nakagapos sa sahig. Hinanap ko kung nasaan ang baseball bat. Nakita ko ito na nasa paanan ng kama. Yumuko ako para kunin ito. Tinantya ang bigat.

Dahan-dahan akong lumapit sa lalake.
”Ta** in* mong hayop ka! Anong ginawa mo sa papa ko, ha?!” Sigaw ko nang nasa tapat na ako nito. Ngayon ay nakatingin ito sa akin na puno ng takot. Pilit itong gumagapang paatras. Binigyan ko ito ng nakakalokong ngiti.

“Ano?! Ngayon natatakot ka na?!” Buong lakas kong pinukpok ang braso nito.

Napaliyad ito ng tumama ang baseball bat sa kanya. Namimilog ang mga mata nito. Hindi ito makasigaw ngunit batid ko ang tindi ng sakit na nararamdaman nito. Imbes na maawa ay mas lalong nadagdagan ang galit ko.

“Roshua! Tama na yan!” Sigaw ni Rocky.

Nagbingi-bingihan ako at hindi ito pinansin. Inilapat ko naman ang baseball bat ngayon sa kanyang binti at iyon ang balak kong isunod.

“Roshua!”

Natigilan ako ng marinig ang sigaw ni kuya Errol. Paglingon ko ay madilim ang mukha nito. Mabilis itong naglakad papalapit sa akin at inagaw ang baseball bat.

“Nababaliw ka na ba?! Andito na ang mga pulis.” Asik nito.

Saglit akong natigilan. Napaiyak ako ng niyakap ako ni kuya.

Maya-maya pa ay nagsidatingan na ang mga pulis pati na rin ang ambulansya.

Agad pinosasan ang lalake na dumadaing ng sakit at dinala palabas ng kwarto. Balak namin itong sampahan ng patong patong na kaso para mabulok ito sa kulungan.

Si papa naman ay dinala sa ospital para matingnan kung may droga bang ibinigay dito ayon sa sintomas nito.

Todo hingi ng dispensa ang may-ari ng apartelle sa amin nina kuya. Sinagot na nito ang hospital bills pati na rin ang mga gamot na kakailanganin.

Pagdating namin sa ospital ay nakausap namin ang doktor na tumingin kay papa.

Ayon sa kanya ay nakitaan daw nila na may ecstasy sa dugo ni papa. Meron din daw ipinainom na aphrodisiac dito kaya’t ganun na lang ang reaksyon ng katawan nito.

Binigyan muna nila ng pampakalma si papa para mastabilize ang kalagayan nito.

Ayon pa sa doktor ay kailangan maalis agad sa sistema ni papa ang aphrodisiac.

“Doc, kailangan ba na makipagsex ni papa para mai-release ang aphrodisiac sa katawan nya?” Tanong ni kuya.

Napabuntong hininga ang doctor. “Oo, yun lang ang paraan sa ngayon. Kung wala sana ang ecstasy ay pwede syang magmeditate and then eventually ay kusa ring mawawala ang epekto nito.”

Napatingin ako kay papa na nakahiga sa hospital bed.

Pagkaalis ng doktor ay hinila ko si kuya palabas ng kwarto. Naiwan si Rocky na nakaupo sa silya.

“Kuya, ako na ang bahala kay papa. Gagawan ko ng paraan para mailabas nya yung aphrodisiac.” Bungad ko pagkatapos maisara ang pinto.

“Ano?! Ulitin mo nga ang sinabi mo?!” Galit na sagot ni kuya. Marahas nya akong hinawakan sa magkabilang braso. “Makikipagsex ka kay papa?! Nahihibang ka na ba?! Tatay mo yun!”

Hindi ko ininda ang sakit ng mga braso ko. “Kuya, hindi naman ako makikipagsex sa kanya. Gagamitin ko lang ang mga kamay ko. Tska wala namang mawawala sakin eh!”

“Anong walang mawawala?! Kababae mong tao gagawin mo yan?! Ako na lang ang gagawa!” Binitiwan ako nito at akmang papasok na sya sa kwarto nang hilahin ko ito pabalik.

“Kuya!” Hinila ko ang jacket nya paharap sa akin. “Makinig ka! Hindi ako babae, okay?! Bakla ako! Bakla!”

“Ano?!” Gulat na tanong nito. Napaatras ito at tiningnan ako mula ulo hanggang paa. “Hindi mo ba ko niloloko?” Hindi pa rin makapaniwala ang itsura nito.

“Oo nga! Alam na iyon ni papa pagdating ko pa lang.”

Tumalikod si kuya Errol at napasabunot sa buhok.

“Tanin naman oh!” Sigaw ni kuya, pagkatapos ay sinuntok nito ang pader. Nanlulumo ito ng humarap sa akin.

“Sigurado ka ba na ikaw na gagawa?” Tanong nito.

“Oo, kuya.” Tumango ako.

Tumingin muna ito sa mga mata ko bago nagsalita ulit. “Sige, payag na ko.”

Agad akong tumalima at hinawakan ang door knob ng pinto.

“Hep, hep. Teka lang. Kamay lang ang gamitin mo, ha?… Wag pati bibig.”

Napaubo ako sa sinabi nya. “Kuya naman, kita mong may sugat pa tong lips ko.” Reklamo ko.

Nakahinga ito ng maluwag kaya’t ‘di ko napigilang matawa rito.

Sabay na kaming pumasok ni kuya Errol sa kwarto. Inaya agad nito si Rocky na lumabas. Mabuti na lang at hindi ito nagtanong kung bakit. Tiningnan muna ako ni kuya Errol nang may ibig sabihin bago ito tuluyang umalis.

Pagkatapos maisara ay ini-lock ko muna ang pinto. Nakakahiya naman kung may biglang pumasok at makita ang gagawin ko.

\- End of Chapter \-

CHAPTER 14

WARNING: R-🔞

“Pa.” Mahinang tawag ko kay papa paglapit ko sa kinahihigaan nya.

Dahan-dahang dumilat ang mga mata nito mula sa pagkakapikit. Sa una ay wala ito sa focus pero kalaunan ay unti-unti rin itong tumutok sa akin at ngumiti. Bakas pa rin ang panghihina nito.

Umupo ako sa silya katabi ng kama. Pagkaupo ko ay agad itong nagsalita.

“Sobrang init pa rin ang pakiramdam ko ‘nak. Masakit at matigas ang burat ni papa.” May himig ng pakiusap ang boses nito.

Napabuga ako ng hangin at napangiti. Lumapit ako sa tenga nito at bumulong. “Gusto mo tulungan kita ‘pa?”

Saglit itong natigilan. Tumingin sa akin at napangisi.

“Sige ‘nak. Isusubo mo ba ang burat ni papa?” Tanong nito. Tumingin sya sa bahaging iyon ng kanyang katawan. Napasunod din ang tingin ko. Parang may tent na nakatirik sa parteng natatakpan ng suot nitong hospital gown.

Napalunok ako sa haba at laki nito. ’ Kakayanin ko ba ‘to? ’

Huminga ako ng malalim at bumalik ang tingin sa kanyang mukha na ngayon ay may pilyong ngiti na sa labi.

“Eh ano kasi… May sugat ang lips ko ‘pa.” Napanguso ako dito.

Nakita kong nagbago ang itsura ni papa. Kung kanina ay nakangiti ito, ngayon ay para itong gutom na leon na susunggab sakin.

“Nak, s-sige na tulungan mo na si papa. Kanina pa ko nagpipigil.” Napakagat-labi ito at napapikit. “Mas lalo akong naakit sayo kapag nakanguso ka.” Dagdag nito. Pilit nitong inaabot ng kanang braso ang laylayan ng hospital gown.

Agad akong tumayo at pinigilan si papa dahil mas nahihirapan itong gumalaw ng may nakakabit na swero sa kabilang kamay. “Ako na po.”

Inangat ko ang laylayan ng damit. Namilog ang mga mata ko nang tumambad sa akin ang tirik na tirik nyang alaga. Napakagifted pala ni papa.

Halos kasing taba na yata ito ng coke-in-can at nasa sampung pulgada ang haba. Tuwid na tuwid at may mumunting ugat sa magkabilang parte ng kahabaan nito. Namumula ang ulo na may kaunting likido na lumalabas. Makinis at mamula-mula din ang kanyang bayag na may kalakihan. Namangha ako dahil manipis lang ang kanyang bulbol.

Bumalik ang tingin ko sa kanya. Nakita ko ang pagtitimpi sa mga mata nito.

Uminit na din ang pakiramdam ko sa ayos ni papa kaya’t hindi ko na napigilang abutin at pigain ang matigas nyang sandata.

“Aaahhh! Tangina!” Malakas na ungol ni papa.

Lalo akong ginanahan at agad itinaas-baba ang kamay ko sa mainit nyang burat. Parang lalo itong lumaki at tumigas.

Nakatutok ang buong atensyon ko sa ginagawang pagpapaligaya kay papa habang ito naman ay palakas ng palakas ang ungol.

“Pa! Wag kang masyadong maingay!” Saway ko dito. Itinigil ko ang pagsalsal kaya’t napamulat ito ng mata at nagtatakang napatingin sa akin.

“Tangina naman anak! Bakit mo ko binibitin?” Reklamo nito.

“Eh kasi ‘pa ang lakas ng ungol nyo! Baka marinig tayo sa labas!” Sagot ko.

“Hayaan mo sila ‘nak. Sige na ituloy mo na.” Katwiran nito. Nanginginig pa ang boses sa tinitimping libog.

Itinuloy ko ulit ang pagtaas-baba at ngayon ang dalawang kamay na ang gamit.

“Ahhh! Sarap anak!” Napaangat ang pwet nito at sinalubong ang bawat hagod ng kamay ko pababa.

Unti-unti nang nanunuyo ang lalamunan ko. Hindi ko maiwasang dilaan ang tuyo kong labi nang mapatingin kay papa. Natatakam akong dilaan at isubo ang burat nito pero nag-aalangan pa rin ako. Hindi pa kasi ako marunong magblowjob. Lagi lang akong nakakapanood sa cellphone.

“Ahhh isubo mo ‘nak!” Nagdidiliryong anas ni papa.

Napamulagat ako. Biglang sumagi sa isip ko ang sinabi ni kuya Errol.

’ Sorry kuya!’ bulong ko.

Agad akong yumuko sa kandungan ni papa. Walang sabi-sabing sinubo ang ulo ng burat nito. Napanganga ito sa ginawa ko. Pagkatapos ay inilabas ko ulit ang alaga niya saka dinilaan ang butas na daanan ng ihi. Nalasahan ko ang likidong nagmumula doon. Maalat na manamis-namis.

“Ughhh! Puta! Ang init ng dila mo ‘nak! Ang galing mo! Aaahh!” Daing ni papa.

Nakatingin ako sa mukha nya habang paulit-ulit na dinidilaan ang ulo ng kanyang burat. Patuloy pa rin ako sa pagsalsal nito.

Tumirik ang mata ni papa at napaliyad nang isubo ko ulit ang namumulang ulo ng burat nya.

“Aaahh!” Ungol nito.

Hindi ko maipaliwanag ang sarap na nararamdaman ko habang nasa loob ng aking bibig ang mainit na kargada ni papa. Parang awtomatikong alam ng bibig ko kung paano ito mapapaligaya.

Ilang minuto akong nagbabad sa ulo ng kanyang burat. Sinisipsip at dinidilaan ito na parang kumakain ng ice cream.

Napaliyad ulit ito nang subukan kong isubo ang kahabaan nito at agad nangalahati sa aking bibig. Napaluha ako sa pinaghalong sarap at sakit dahil parang nababanat ang bibig ko sa laki nito.

Nanlaki ang mga mata ko nang biglang hawakan ni papa ang ulo ko at marahas na kumadyot paangat. Halos maubo ako nang umabot sa lalamunan ko ang burat nito. Malapit na itong sumagad dahil nasa ilong ko na ang bulbol nya. Para akong mauubusan ng hangin. Tagaktak na ang pawis sa noo ko at likod. Napakapit ako ng mahigpit sa binti nya.

“Aahhh! Unghh! Ang sikip ng bibig mo! Aahh!” Ungol ni papa habang nakaliyad. Isinubsob pa niya lalo ang bibig ko sa burat niya.

Pilit kong inaalis ang kamay ni papa sa ulo ko at nagpupumiglas. Tumutulo na ang luha ko dahil sa sakit. Mabuti na lang at binitawan din agad ako nito nang hampasin ko sya ng malakas sa binti.

Bumulwak ang laway mula sa bibig ko pagkaluwa sa burat ni papa. Habol ko ang aking hininga habang tinitingnan ito ng masama. Pinunasan ko muna ang aking bibig saka ito kinurot sa tiyan.

“Papa naman eh! Papatayin nyo ba ko?!” Angal ko.

Tumawa ito at napakamot sa mukha.

“Sarap kasi ng bibig mo ‘nak. Parang sanay na sanay ka na.” Depensa nito.

“Heh! Ewan ko sainyo!” Inirapan ko ito.

Dahil sa inis ay bigla kong hinawakan ang burat nito na nangingintab ng laway at marahas na isinubo ulit hanggang kalahati.

“Aahhh! Tangina!” Napanganga ito sa gulat.

Mabilis ang ginawa kong pagtaas-baba sa kanyang kahabaan na lalong ikinaulol nito. Wala na itong pakialam sa paligid at puro ungol na lang ang lumalabas sa bibig nito.

Ilang minuto ko rin itong ginawa hanggang maramdaman ko ang paglaki ng ulo ng burat ni papa. Napasabunot na ito sa buhok ko.

Tuloy pa rin ako sa pagtaas-baba. Paunti-unti ang ginawa kong pagsagad sa burat nito para masanay na ang bibig ko na tanggapin ang buong kahabaan nya. Sa huli, ay nagawa ko din itong ibaon sa lalamunan ko ng hindi naduduwal. Hindi ko na alam kung hanggang saan at gaano kalalim pero ngayon ay nasasarapan na din ako. Parang may sariling isip ang lalamunan ko na sumisikip at pumipiga kaya’t lalong nasasarapan si papa.

“Aahhhnaakk! Ayan na! Lalabas na ang tamod ng papa moohh!” Malakas na ungol ni papa habang nakatingala. Mas lalo nitong idiniin ang ulo ko hinayaan ko lang ito na ibaon ang burat niya sa lalamunan ko at doon ilabas ang katas na pinaghirapan ko.

Sunod sunod na putok ang ginawa ni papa sa loob ng bibig ko. Hindi ko na na nalasahan ang katas niya dahil agad itong dumiretso sa tiyan ko. Walang tumapon at nasayang.

Nang masigurong nasaid na ang katas nito ay dahan-dahan kong iniluwa ang matigas pa niyang burat. Sa bawat pulgada ay pinipiga ko ito gamit ang aking bibig para masimot ang katas.

“Putangina! Sarap niyan ‘nak! Aaahh!” Ungol ni papa hanggang mailabas ko ang ulo ng alaga nito.

Napatitig ako sa buong kahabaan nito na nangingintab sa pinaghalong tamod at laway ko.

Nanghihina akong napasubsob sa ibabaw ng kanyang tiyan. Pareho kaming naghahabol ng hininga. Ngalay din ang panga ko at mahapdi ang labi.

Naramdaman ko ang paghaplos niya sa aking buhok. Mas naging kumportable ako sa bawat hagod ni papa.

“Okay na ba pakiramdam nyo ‘pa?” Tanong ko.

“Medyo ‘nak. Pero medyo masakit pa rin. Mukhang kailangan pa ata ng round 2 at round 3.” Tugon nito.

Nanlaki ang mata ko at napaangat ng tingin sa kanya.

“Ano po?! Akala ko ba kailangan lang may mailabas kayo?” Labis na pagtatakang tanong ko.

“Hangga’t matigas yan ibig sabihin, nasa katawan ko pa din ang aphrodisiac.” Paliwanag nito.

“Ganun po ba? Ahm, sige na nga po.” Kahit hindi kumbinsido ay tumango na lang ako.

“Halika dito ‘nak.” Hinila ako ni papa padapa sa ibabaw nya.

“Teka ‘pa, baka mabigatan kayo sakin.”

“Ayos lang yan. Ang gaan mo nga eh.” Sambit nito sabay yakap sa akin. Kinabig nya ang batok ko palapit sa mukha nya at sinalubong ng halik ang aking labi.

Napapikit ako sa sensasyong nadama dulot ng kanyang mapusok na halik. Tumugon din ako sa kanya. Tila nanunudyo ang dila nito na ginagalugad ang loob ng aking bibig.

Impit na ungol ang lumabas sa bibig ko. Lalong lumalim ang paghalik ni papa. Parang sinisilaban sa init ang katawan ko sa bawat paglilingkisan ng aming mga dila.

Pareho kaming hinihingal nang bumitaw sa isa’t-isa. Sumandal ako sa kanyang dibdib habang sya ay masuyong hinihimas ang buhok ko.

“Nak, salamat nga pala at dumating kayo kanina. Pasensya ka na pati ikaw nasaktan ko pa.” Bakas pa din ang pagsisisi sa boses niya.

Bumuntong-hininga ako. “Pa, okay lang po yun. Epekto lang yun ng gamot na ibinigay sainyo. Nagpapasalamat nga ako sa Diyos at namukhaan ko kayo kanina. Hindi ko siguro mapapatawad ang sarili ko kung nababoy kayo nung lalakeng yun.” Tumingala ako sa kanya. Marahan kong inayos ang medyo gulo nitong buhok pagkatapos ay hinalikan ito sa dibdib.

“Sisiguraduhin kong mabubulok sa kulungan ang hayup na yun! Balak pa kong gawan ng sex video!” Pagbabanta ni papa. Halata ang galit nito sa pagkakakuyom ng kanyang kamay.

Napasandal ang kamay ko sa matigas nyang dibdib. Ang isang kamay naman ni papa ay gumapang papunta sa pwet ko. Hinimas nya ang pisngi at pinisil-pisil.

Ibayong sarap at kiliti ang hatid nito sa akin. Hindi ko napigilang ikiskis ang harapan ko sa kanyang alaga. Namumungay ang mga mata nito na tumitig sa akin.

“Isa pa ‘nak. Kailangan ulit magpalabas ni papa.” Sambit nito.

Bumangon ako at maingat na bumaba sa kama.

“Kung wala lang tayo dito sa ospital at nasa bahay ay aanakan talaga kita.” Dagdag pa nito.

Napangiwi ako sa sinabi nya. Bigla kong hinawakan ang naninigas niyang alaga at piniga ito.

Napaigtad ito at napaungol.

“Unghh ‘nak! Paligayahin mo ulit si papa!” Pakiusap nito.

Ngumiti ako at unti-unting inilapit ang bibig sa ulo ng kanyang alaga.

\- End of Chapter -

CHAPTER 15

“Aahhh! Ayan na ulit ‘nak! Unghh!” Malakas na ungol ni papa kasabay ng pagbulwak ng katas mula sa kanyang alaga sa loob ng aking bibig. Agad ko itong nilunok. Tirik ang mga mata nya habang mariin ang pagkakahawak sa aking ulo.

Saglit akong nagpahinga habang nakapasak pa rin ang kanyang alaga sa bibig ko na ngayon ay sobrang manhid na. Hindi ko na ramdam ang hapdi ng mga sugat ko.

Parang naubos ang lahat ng aking lakas sa ginawang pagblowjob kay papa. Nakalimang putok din ito at halos dalawang oras na yata kami dito sa loob ng kwarto.

Nang makaipon ng kaunting lakas ay unti-unti kong iniluwa ang kanyang alaga. Mabuti na lang at medyo lumambot na ito at hindi na kasing tigas gaya kanina.

“Ayos ka lang ‘nak?!” Bakas ang pag-aalala sa boses ni papa pero kita ang kasiyahan sa kanyang mukha.

Tumango ako. Pinunasan ko ng likod ng palad ang laway sa gilid ng pisngi ko.

“Tabi ka muna kay papa.” Masuyong aya nito.

Sumunod naman ako kahit na nanghihina pa din. Lumundo ng konti ang hospital bed pagkasampa ko. Hinila ako ni papa para humiga sa kanyang dibdib.

“Salamat ‘nak. Alam kong nakakapagod ang ginawa mo. Sa ngayon ayos na pakiramdam ko. Kailangan ko na lang ng kaunting pahinga.” Sambit ni papa habang hinahaplos ang aking buhok.

“You’re welcome ‘pa. Mabuti naman at ayos na pakiramdam mo.” Tugon ko. Binigyan ko ito ng isang matamis na ngiti.

Kinintalan ako ni papa ng halik sa labi.

Tok! Tok! Tok

“Rosh, okay lang ba kayo dyan? Kamusta si papa?” Tanong ni kuya Errol sa labas ng kwarto.

Napabalikwas ako ng bangon. Inayos ko muna ang sarili ko bago binalingan si papa.

Nakapag-ayos na din ito at tanging amoy ng tamod nya na lamang ang bakas na natitira sa loob ng kwarto. Kumindat pa ito sa akin kaya’t hindi ko naiwasang mapangiti.

Nang masigurong maayos na ang lahat at sana wala na silang mapansin ay dali-dali kong binuksan ang pinto.

Nabungaran ko si kuya Errol at Rocky sa labas ng kwarto, may bitbit na plastic bag na amoy pagkain.

Napahawak ako sa aking tiyan. Pakiramdam ko ay nabusog na ako sa dami ng katas ni papa na nalunok ko.

“Oh, kuya kayo pala. Okay na si papa.” Bahagya akong lumayo at pasimpleng tinakpan ang bibig dahil baka maamoy nila ang hindi dapat maamoy.

Tiningnan muna ako ni kuya Errol mula ulo hanggang paa na para bang may kinukumpirma.

“Ahm, kuya iihi lang ako tsaka magpapahangin lang. Kapagod kasi.” Patay-malisya ko itong tiningnan pabalik kahit naiilang ako sa pagkilatis nya. “Pasok na muna kayo.” Iniawang ko ang pinto at binigyan sila ng daan para makapasok sa loob ng kwarto.

Agad namang pumasok ang dalawa.

“Pa, mabuti naman at ayos ka na. Pinag-alala mo kami.”

Rinig kong wika ni kuya Errol kay papa habang isinasara ko ang pinto. Nakahinga ako ng maluwag. Alam kong magagalit si kuya Errol kapag nalaman niya ang ginawa namin ni papa.

Naglakad ako papunta sa CR. Dahil sa pagod at lutang ang isip ay hindi sinasadyang nabunggo ko na pala ang taong kasalubong ko.

“Ay! Sorry po! May iniisip lang po kasi ako. Pasensya na. O-okay lang ba kayo?” Taranta kong tanong sa lalakeng nakaputi. Nakatingin lang ito sa akin at hindi nagsasalita.

Bigla akong natigilan nang makita ang mukha nya. Parang biglang may isang memoryang dumaan sa isip ko pero hindi ko ito masyadong maalala kaya’t napakunot ang noo ko habang nakatingin pa din sa lalaki.

Medyo may edad na ito. Matangkad lang ito ng kaunti sa akin at may katabaan. Puti ang buhok at manipis na sa may bumbunan. Wala naman akong maramdamang kakaiba sa kanya, medyo nakakaasiwa lang ang klase ng tingin nito sakin. Para bang sinusuri nya ang buong pagkatao ko.

“Ahm, s-sorry po ulit. Mauna na po ako.” Hingi ko ulit ng dispensa sabay yuko ng ulo.

Akmang tatalikod na ako ng bigla itong magsalita.

“Rosh? Is it you?” Tanong nito.

Napabalik ang tingin ko sa lalake na puno ng pagtataka.

“Hindi mo na ba ko naaalala? It’s me, Dr. Lim. You used to call me Santa, remember?” Nakangiti nitong pakilala.

Sa sinabi nyang “Santa” ay biglang luminaw ang memorya na kanina ko pa iniisip. Tinitigan ko ang mukha nya at unti-unting bumalik ang alaala ko sa doktor na lagi naming pinupuntahan ni mama. Pero sa pagkakaalala ko ay mas mataba ito kaya nga iyon ang tawag ko sa kanya.

“Dr. Santa?!” Tanong ko ulit. Nanlaki ang mata ko ng tuluyan ko nang maalala ito. Kaya pala parang pamilyar sya kanina.

Tumango ito at tumawa.

“Hindi ka pa din nagbabago, Rosh. Makakalimutin ka pa rin.” Masiglang wika nito.

“Naku sorry po talaga! Hindi ko kayo agad nakilala kasi hindi na ganun ang katawan nyo dati. At tsaka matagal na po kasi kaming hindi nakakapunta sainyo simula nung magkasakit at mamatay si mama.” Tuluyan na akong lumapit sa kanya.

Napalitan ng lungkot ang mukha ni Dr. Lim sa huling sinabi ko.

“I’m sorry, iho. That’s very unfortunate. I didn’t know anything about it until now. If I only I know sooner sana nakabisita man lang ako sa kanya.” Marahan nya akong tinapik sa balikat.

“Okay lang po. Mahigit isang taon na din po iyon. Natanggap ko na nang maluwag sa loob ko. At least ngayon hindi na sya nahihirapan.” Tugon ko sa kanya. Dumaan ang lungkot at pangungulila sa akin pero agad ko itong iwinaksi. Alam kong masaya na si mama kung nasaan man sya.

“Yeah, that’s the spirit. Oh by the way, why are you here? Hindi ba taga Manila kayo?” Biglang tanong ni Dr. Lim.

“Ah eh, mahabang kwento po. Medyo complicated.” Sa huling sinabi ko ay napangiwi ako ng pumasok sa isip ko sina papa.

Tumango tango ito habang hinihimas ang baba nya. “Oh, I see. Nevermind then.” Pagkatapos ay ngumiti sya.

“Anyways, I just want to ask you and this is a bit abrupt… Meron ka bang kakaibang nararamdaman sa katawan mo these past few months or days? If you don’t mind me asking. It’s just for… you know research.” Tanong nya.

Napailing ako kahit naguguluhan sa tanong nya.

“A-ano po bang ibig nyong sabihin?” Bigla akong kinabahan sa magiging sagot nito.

Matiim muna akong tinitigan ni Dr. Lim na parang naninimbang bago ulit ito nagsalita. “Well… you know, increased sexual desires towards… males?”

Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa mukha. Sexual desires towards… males? Kay… papa? Naumid ang dila ko at lumakas ang tambol ng aking dibdib. May alam ba sya tungkol sa relasyon namin ngayon ni papa?

“Hehe… H-hindi ko po kayo maintindihan. Sa lalake po?” Kunwari ay naguguluhan kong tanong. Kailangan ko bang sabihin sa kanya?

“Yup. Wala ka bang nagugustuhang lalake ngayon?” Seryosong tanong ni Dr. Lim.

Nabilaukan ako sa tanong nya.

“Oops! Are you okay Rosh?” Tanong nito habang hinihimas ang likod ko.

“O-okay… lang… po.” Sagot ko. Napatakip ako sa bibig dahil naamoy ko na naman ang tamod ni papa.

Nang umayos ang pakiramdam ko ay humarap ako sa kanya.

“Uhm… Alam nyo po bang b-bakla ako?” Tanong ko kay Dr. Lim. Pilit kong binabasa ang mukha nito. Mandidiri ba ito sa kanya?

“Well, we already knew that. Nasabi na din ng mama mo sa amin yan and it doesn’t matter. You’re the perfect expe… Ahem! Anyways, I think we already gave you a gift and I’m pretty sure pasasalamatan mo kami in the future. In fact, I can already see the changes now. I’m sure matutuwa si Gonzalo.” Ani nito ng nakangiti.

Lalo akong naguluhan sa sinabi nya. Hindi pumapasok sa utak ko ang ibig sabihin ng lahat ng mga salitang lumabas sa kanyang bibig. Napakacryptic.

Napatingin ito sa wristwatch nya.

“Oops, it’s almost time. I gotta go now. Ingat ka lagi iho.” Paalam nito sakin.

“S-sige po. Ingat din po kayo.” Nakangiti ko ding paalam sa kanya.

Bago ito tumalikod ay may binunot ito mula sa bulsa ng suot nitong damit.

“This is my calling card. You can contact me kung may kakaiba kang nararamdaman sa katawan or any problem. Don’t hesitate to call me, okay?” Inabot nya sakin ang isang maliit na tarheta.

Pinasadahan ko ito ng tingin matapos abutin mula kay Dr. Lim.

“Opo.” Nakangiti kong sagot sa kanya.

“Good. Sige mauna na ko sayo iho.” Ngumiti rin ito pabalik.

Ginulo nya muna ang buhok ko bago nagmamadaling umalis papalayo.

Ilang saglit din akong nakatayo habang nakatanaw sa daang tinahak nya kahit wala na ito doon. Madaming pumapasok sa utak ko ngayon. Naguguluhan.

Natauhan lang ako ng maramdaman ang biglang pagbigat ng pantog ko. Agad nakong nagpunta ng banyo para umihi.

Napagpasyahan kong magpahangin muna bago bumalik sa kwarto ni papa. Tiwala naman ako na babantayan sya nina kuya Errol at Rocky.

Halos trenta minutos muna akong nagpahangin sa second floor ng hospital habang nakatanaw sa kalangitan na namumutiktik ng nagkikislapang mga bituin.

Nang medyo nakaramdam na ako ng lamig ay napagpasyahan ko nang bumalik sa kwarto ni papa.

Papalapit pa lang ako sa pinto ay naririnig ko na ang malakas na boses ng babae. Napakunot ang noo ko ng maalala kung kaninong boses iyon.

Agad kong binuksan ang pinto at tama nga ang hinala ko. Si Carla!

Parang tinusok ng kutsilyo ang puso ko nang maaktuhang naghahalikan si papa at ang babae. Si kuya Errol at Rocky ay nakatulala lang habang nakatingin sa dalawa.

Nakagat ko ang aking labi para pigilang huwag maluha.

Napalingon silang lahat sakin kaya’t umiwas agad ako ng tingin.

“Kuya, uwi na tayo. May magbabantay na pala dito.” Agad akong tumalikod at lumabas ng kwarto.

Dinig ko pa ang pagtawag ni papa sa pangalan ko pero dire-diretso lang ako ng lakad. Hindi ko alam kung tama lang ba na magselos ako dahil alam ko naman ang sitwasyon namin ni papa.

Ang nakakainis lang ay para akong pinaasa sa wala. Ipaparamdam na mahal ako pero ngayon ay biglang may kahalikang iba.

Tuluyang nang pumatak ang luha sa mga mata ko habang mabilis na naglalakad sa pasilyo ng ospital.

End of Chapter

1. DISCLAIMER
2. PROLOGUE
3. CHAPTER 1
4. CHAPTER 2
5. CHAPTER 3
6. CHAPTER 4
7. CHAPTER 5
8. CHAPTER 6
9. CHAPTER 7
10. CHAPTER 8
11. CHAPTER 9
12. CHAPTER 10
13. CHAPTER 11
14. CHAPTER 12
15. CHAPTER 13
16. CHAPTER 14
17. CHAPTER 15