Snow and His Seven Ex

Hi sa lahat! ^___^

Ako na naman po ito ulit, ang inyong author na sabog. New year new story ko na NAMAN. Haha.

Kahit papaano suportahan niyo rin itong SAHSE gaya ng suporta niyo sa HATFS. Wala ng maraming kudahan. Start nah! Haha.

Wag niyo paring kalimutan na mag vote at comment guys. Salamat. This is an another bxb story of mine kaya support2x.

---

Original Story of: ®onwelicious (RL)

No part of this book/story may be reproduced in any form or by any means without the author’s consent. Please obtain permission. Names, characters, places and incidents are just products of the author’s wildest imagination or are used fictitiously. Any resemblance to actual events or locales or persons, living or dead, is entirely coincidental.

Date Started: Dec.20,2018 Date Ended: (?)

©All Rights Reserved

Prologue

“ Run! Run my beautiful little Snowy. Run! Hahaha! “

A loud gunshot echoed in the whole garden. I am nervous about what’s happening on this wicked witch! I know that she’s already crazy but I didn’t know na may mas la-lala pa pala sa pagka baliw nito.

My knees got wince nang madapa ako. It’s pretty hurt kaya hindi agad ako nakatayo para makatakbo. Sa kamalasmalasan ay naabutan pa ako nito. Jusko! May God help me with this evil creature!

“ Tired already huh? “ She said teasingly while playing the gun on her hands. Gosh, is she going to shoot me?

“ A-ate Bridgette can you stop this already, please? “ I pleadingly ask.

“ Oh, look at you. Suko ka na agad? Hindi pa nga tayo naguumpisa “ she said while caressing the gun like it’s the most important thing in the world. Sumilay ang isang nakakakilabot niyang ngiti at bigla akong pinutukan.

“ Ahhhhh! “ I scream sa pagaakalang matatamaan na ako. My body trembled in fear. Sino ba namang hindi matatakot diba? Kung may baril na nakatutok sayo.

“ Hahaha! I’m really fond of this. Seing you trembling! Hahaha. “

“ I have an offer for you, I’ll count one to five pag hindi ka nakatakbo… bamm! Hahaha let’s start! “ Then she started in counting kaya wala na akong ibang magawa kundi ang tumakbo. 

“ After I ran away, I last heard is she will going to kill me if she see me again. “  Ang nahihintakutan kong kwento.

“ What! Did I hear it clearly? She almost killed you! “ Veron shouted. I just nod at him dahil maski nakatakas na ako I can’t stop on thinking what I’m going to do. I’m afraid? Yes, of course. Who would thought that my ever dearest stepsister had the guts to kill a person. A beautiful one. Tse! Walang kokontra.

“ So do you have any plan? You must tell Tito about this! He need to know. “ Ang medyo hysterical na suggest ni Veron.

“ You know I can’t do that Veron. Alam mo namang may sakit sa puso si Daddy. I can’t risk Daddy’s condition. “

“ At isa pa, baka hindi ako kampihan ni Dad. Baka mabaliktad pa ang sitwasyon. “ Ang malungkot kong turan.

“ Sabagay, but hey! Don’t call me Veron. I’m Veronica! Call me Veronica! “ Ang bulyaw nito saakin ng tawagin ko na naman ito sa totoo niyang pangalan. Ernesto Veron Lachengco. My one and only bestfriend. He is a gay, we are gay kaya marami kaming napapagka sunduan. But unlike me, Veron este Veronica ay tago pa ang kanyang pagiging sirena.

“ Okay Veronica “ ang natatawa ko pang sabi. Nakakatuwa talaga ang isang ’to.

“ So what’s your plan? Kung sa bahay ay malaking no. Alam mo namang napaka strict ng Lolo ko. “ Ang sabi nito habang umaastang nagiisip talaga ng mabuti.

“ I know. Kaya nagiisip ako kung saan ako pwedeng manirahan away from that wicked witch. “ ang namomroblema kong turan. A minute of silence nang biglang tumili itong si Veron. Bigla tuloy nagsitinginan ang ibang tao saamin ni Veron dito sa café. Actually kanina pa. Sadyang malakas kasi ang boses ng isang to na parang nakalunok ng speaker.

“ Besty, I have an brilliant idea! Diba ka gra-graduate lang ng pinsan ko? “ Ang excited nitong banggit.

“ Uh huh? Ano naman? “ Hindi ko kasi gets ang pinagsasabi ng isang to.

“ Then you have the safe place to stay. In High Wing Dorm. “ Ang masaya nitong turan.

“ Pwedeng paki klaro? Hindi kita ma gets eh atsaka saan ba ’yan? “ ang medyo irita kong tanong.

“ Duh it’s pretty obvious. May apply ka as boarder sa High Wing Dorm tsaka need mo naring mag transfer ng school sa school na pinapasukan ko. Vacant kasi yung kwarto ng pinsan ko. “ Ang kuda saakin ni Veron.

“ Eh diba all boys school ’yan. Diyan ka pinagaral ng Lolo mo para gawing lalaking laki? “ Ang sambit ko.

“ Korek ka diyan. Ang dami kayang yummy fafa doon. “ Ang malanding sabi ni Veron. Eh?

“ Parang ayoko yata diyan. Diba you know all boys school ’yan. Atsaka baka mas manganib pa ang buhay ko doon pag nagtransfer ako. “ Ang tanggi ko.

“ Ikaw ang bahala, marami ka naman sigurong alam na lugar na pwedeng tirhan “ ang nangookray na sabi ni Veron saakin.

“ Tss, okay, okay. Lilipat na ako. “ Ang napipilitang sangayon ko. Naku kung may iba lang talaga akong alam na pwedeng puntahan. Tsk.

“ That’s great! I know you have no choice kaya wag ka nang choicy pop cologne diyan! Let’s go! “ At excited ako nitong hinila palabas. I guess I need to deal with it. Living with all boys dorm. Gosh! Hehe but exciting!

SAHSE#1

Every story has its own start and end. But let me tell you one thing it’s very hard to start unlike the way it ends.

Enjoy reading! ^__^

---

❄Snow’s POV❄

“ Are you freaking serious? No I’m not going to do it. “ Ang pinal na turan ko.

“ But bes, hindi maaari yun. Mahigpit na ipinagbabawal sa High Wing ang ganyang buhok. Duh! Diba nga all boy’s school yun kaya malamang sa malamang bawal ang long hair mo na iyan. I even also read it in the the student manual. So we need to cut it na “ ang mahabang turan ni Veron.

“ But Bes, alam mo naman na ilang taon ko narin tong inalagaan itong buhok ko diba? Hindi ba pwedeng i-bun ko nalang? “ Ang hoping kong tanong.

“ I’m sorry bes, masyado pa namang strict about policy ang school na iyon. If you really don’t want to cut your hair eh huwag ka nalang tumuloy. “ Ang pagmamaldita nitong sabi.

“ Saan ba yang salon na sina suggest mo? “ Ang wala sa loob kong tanong.

“ Yieeh! Let’s go! “ Ang hila saakin ni Veron. Excited na pumasok si Veron habang hila hila ako papasok sa isang salon. Nandito na kasi kaming dalawa sa isang mall.

“ Hi Sir Veron! Magpapagupit po kayo? “ Ang tanong na sumalubong saamin sa isang chubby na babae.

“ No hindi ako my friend will. Gupitan mo nga ang isang yan ng maiksi Pat. “ Ang agad na sabi ni Veron. Inirapan ko nalang ito ng hindi nito napapansin. Siguro suki na siya sa salon na ito. Pa VIP eh.

“ Ma’am what kind of hairstyle po ang gusto nyo? “ Ang tanong saakin ni Pat. Siguro sa mukha akong babae kaya ma’am ang itinawag saakin. Sasagot sana si Veron pero inunahan ko na.

“ Hanggang dito siguro? Kagaya niyan “ sabay turo ko sa isang male korean picture.

“ Hmp! Hintayin nalang kita sa waiting area. “ Ang pagtataray na naman ni Veron but I just ignored him.

“ Sige po Ma’am pero nagtataka lang po ako bakit po ganyang hairstyle? Wag po sana kayong magagalit are you a lesbian? “ Ang curious na tanong nito. Kaya natawa nalang ako. Gosh, pinagkamalan pa talaga akong tomboy eh no.

“ I’ll take that as a compliment. But to tell you I’m a gay as in. “ Ang natatawa ko paring sabi ng makita ko ang reaksyon nito.

“ Talaga po? Hindi ko nahalata. “ Ang nasabi nito. Buti nalang at inumpisahan na ako nitong gupitan. Tinanong pa nga ako ulit kung sure ba talaga akong putulin ang lagpas balikat kong buhok. Even if I don’t want to but I don’t have a choice.

After several minutes ay natapos na yung pagupit ng buhok ko. Even though na nanghihinayang ako but I can’t blame the fact na bumagay parin saakin ang maiksing buhok. I look myself in the mirror and I found myself cute.

“ Ang ganda niyo parin po. Bagay po sayo. “ Ang puri ni Pat saakin. I just smiled at her because I also agree.

“ Bes, bakit ang ganda mo parin? “ Ang kunwaring naiiyak na sabi ni Veron. I just rolled my eyeballs at him dahil nagsisimula na naman itong mag inarte.

“ Tse! Ikaw nga ang may pasimuno nito eh. Nagmukha na tuloy akong tomboy “ ang pag iinarte ko rin. Natawa naman saamin si Pat dahil sa paghihimutok ng isang to.

“ By the way thanks Pat. We also need to go. It’s already 5. “ Ang paalam ni Veron. Kaya nagpaalam narin ako and I owe her my thanks.

“ Kuya sa High Wing dorm po “ ang sabi ni Veron kay Manong driver nang makasakay kami ng taxi. Hindi kasi dala ni Veron ang kotse nito ng magkita kami. May sa pagka tamad rin kasi ang isang to.

When we arrived I lifted my head at the building. Malaki nga at malapit lang sa school. Tinulungan narin ako ni Veron na dalhin ang mga gamit ko. Actually kabibili lang lahat. Sa aming dalawa kasi siya ang mas may muscle kaya siya ang nagdala ng may kabigatan kong gamit. Ikaw ba naman ang may Lolo na isang ex-general na sundalo.

“ Hi Aunt Margaux! Kamusta po kayo? “ Ang may kalakasang boses na bati ni Veron. Pagpasok kasi namin deritso kami agad sa isang opisina. Mukhang kilala naman kasi nong guard si Veron kaya pinapasok kami agad. Bumungad saamin ang isang babae na nasa mga late 30’s. I think?

“ Oh hi dear. What brought you here my dear Veron? Here have a sit muna. “ Ang paanyaya nito. She look classy but simple. That’s how I can describe her. Bumaling ang tingin nito saakin at nginitian ako.

“ By the way tita, this is Snow my friend and Bes this is Aunt Margaux the owner of this dorm. “ Ang pagpapakilala ni Veron.

“ Hi po “ ang magalang kong bati.

“ Hello cuty, you look so adorable and just call me tita Margaux. “ ang malapad nitong ngiti.

“ Bakit ako Tita hindi ba ako cute? “ Ang naka pout na sabi ni Veron. I just rolled my eyes at him. Heto na naman kasi siya.

“ Ow haha you look cute too my dear “ ang tumatawang sabi nito.

“ Haha kaya gustong gusto kita tita kasi hindi ka nagsisinungaling. “ Ang nasabi ni Veron na ikinailing ko nalang.

“ So anyway what brought you here cuties? “ Ang tanong nito.

“ Ay oo nga pala Tita may available room pa ba? Kasi Snow is looking for a dorm to stay. “ Ang sabi ni Veron.

“ Tamang tama may isa pang available nga lang may makakasama ka. Pero don’t worry individual naman ang mga kwarto niyo. “ Tita Margaux said.

“ Sige kukunin ko na po “ ang pagpayag ko kaysa wala akong matirhan.

“ That’s great! Fill in the form and sign it. Then I bring you to your room “ ang excited na turan ni Tita Margaux. Parang bata lang. I just nod at her. Without any hesitation I sign the paper Tita Margaux gave me after I fill out. Pagkatapos kong magbayad ng advance 3 months payment ay giniya na kami nito sa magiging kwarto ko.

“ There are 8 rooms, one kitchen, sala and 2 comfort room. About the electricity and water bill it is already included in your monthly payment. “ Ang paliwanag ni Tita Margaux na ikinatango ko. Kaya pala may kamahalan kasi maganda at malaki itong kwartong ito. Halatang mga lalaki talaga ang nakatira dahil ang scent napaka manly.

“ Here is your key for your room and the key for the main door “ at may ibinigay saakin na dalawang susi si Tita Margaux.

“ Thank you po “ ang pagpapasalamat ko.

“ Your welcome dear. Your room is in the right side. The door is color purple. Veron ikaw ng bahalang tumulong sa kaibigan mo. “ Sabi ni nito.

“ Yes tita “ ang magiliw na tugon ni Veron.

“ Sige maiwan ko muna kayo. Mamaya pa uuwi yung mga ka dorm mate mo at don’t worry mga mababait naman ang mga iyon “ ang nakangiting turan ni Tita Margaux.

“ Sige po tita thank you po ulit “ ang sabi ko. Ngumiti lang ito at tumango bago lumabas.

“ Let’s go to your room na bes! “ Ang excited na hila saakin ni Veron. Napairap nalang ako dahil mukha pang excited ang isang to kaysa sakin.

“ Bes kung isumbong mo nalang kaya sa pulis ang bruha mong kapatid? “ Out of the blue na suggest ni Veron. Kakatapos lang namin na mag ayos ng mga gamit ko. Marami rin kasi eh. Addict kasi ang isang to basta shopping na ang pag uusapan.

“ You know that I can’t. Alam mo namang maraming koneksyon ang isang ’yon. Tsaka ayaw ko ring mas lumala pa ang gulo. Baka kung ano pa ang masabi ni Daddy at Tita Alice saakin “ ang napabusangot kong sabi.

“ Okay. Bes ang alam ko mga fafaballs ang mga ka dorm mate mo “ ang pagiiba nito sa usapan.

“ Wala akong pake. Naku kung ano ano nalang pinagsasabi mo “ ang irap ko.

“ Haha basta bes hinay hinay lang “ ang tumatawang sabi ni Veron.

“ Anong hinay hinay ka diyan. Tigilan mo nga ako sa mga kalokohan mo Veron “ ang irita kong saway. Kung ano ano kasing sinasabi.

“ Oy wala akong mini mention. Ikaw bes ah green ka masyado “ ang pangaasar nito.

“ Tse! “ Ang tangi kong nasabi. Tumatawa pa talaga ang bruha sarap kutusan. Buti nalang tumigil na ito ng mag ring ang phone niya.

“ Hello, ah sige sige papunta na po ako diyan “ ang biglang baritonong boses ni Veron sa kausap. Mukhang ang Lolo niya ang tumatawag. Haha karma is a bitch nga naman.

“ Bes kailangan ko ng gomorabells. Pinauuwi na ako ni Lolo “ ang na sa struggle na sabi ni Veron. Kaya ito naman ang tinawanan ko.

“ Go umuwi ka na. Face your own hell “ ang pang iinis ko rin dito.

“ Tse! Sige bukas sunduin kita para sabay tayo. Basta bes hinay hinay lang ah baka mabulunan ka. Mag share ka rin ng gatas “ ang hirit ni Veron. Sa inis ko eh binato ko ito ng unan. At ang bruha nakaiwas naman at tumatawang lumabas sa kwarto ko. Napapailing nalang ako at pinulot ang unan na ibinato ko. Kainis talaga ang maharot na Veron na ’yon. Gosh kung ano anong kahalayan ang pinagsasabi.

Biglang kumalam ang sikmura ko pagkaalis ni Veron. Kaya napagpasyahan kong tumungo sa kusina. May dalawang ref at talagang puno iyon ng mga stock ng pagkain. Siguro papalitan ko nalang ang mga kinuha ko pag nag grocery ako. Tinatamad na akong lumabas eh. Karamihan sa laman ng ref eh mga instant food. Gosh mga lalaki nga naman. Buti nalang may nakita akong frozen meat. Whole chicken iyon kaya I decided to cook chicken adobo.

Kompleto ang mga kagamitan sa kusina kaya hindi na ako nahirapang mag luto. Tapos nag saing narin ako. May sack of rice naman kasi sa gilid. After almost one hour ay natapos rin ako sa pagkain sa yummy na niluto kong chicken adobo. Pagkatapos kong hugasan ang mga ginamit kong utensils ay pumasok na ako sa kwarto ko para mag half bath. Nakasanayan ko na kasi bago matulog ang mag half bath. Kinuha ko lang ang robe ko at ang mga personal hygiene ko.

Dalawa ang comfort room. Pero pinili ko ang sa kanan dahil mas malapit sa kwarto ko. May walo ngang kwarto with different door colors at purple nga ang akin. Which is one of my favorite color. I am humming a melodic song while I’m scrubbing my body with my body wash soap.

Pagkatapos kong mag sipilyo ay lumabas na ako ng cr wearing my robe. Hindi na ako nagtagal kasi medyo inaantok na ako. Im also tired of the happening today. Saktong paglabas ko ang bukas ng main door. Kaya nagulat ako.

“ Who are you! “ Ang gulat na turan ng lalaki. So am I. I’m also shock.

“ Hion? “ Jusko! My ex!

TBC…

---

Hi guys! How was it? Snow was on the multimedia. Imagine niyo nalang na ’yan si Snow. Xoxo

SAHSE#2

I do appreciate your support guys. Hindi ko naman sinasabing mag comment parin kayo pero parang ganon na nga. Hakhak! Xoxo

This story is purely a fiction kaya hindi po malabong mangyari ang mga imposible. Pero don’t worry guys ’di ito fantasy. 

I’m sorry sa mga errors such as grammars and typos.xd.

Peace po sa mabagal na update.

---

❄Snow’s POV❄

Ikinurap kurap ko ang aking mata habang tinititigan ang lalaki na nasa harapan ko. Baka sakaling namamalikmata lang ako. But after blinking so many times nothing has change.

He also stares at me. Looking at my eyes so intently. We both stares at each others eyes as if this is a hella staring contest.

I look away nang sa ganoon ay mapawi ang pagkailang na nararamdaman ko. For Christ sake! He is my ex. My Godamn ex! His name is Hion Dave Sevilla. The Playboy type of guy. Hindi ko nga alam kung bakit naging ex ko pa ito.

Argh! Oh right. I mentally shook my head as I remember the reason.

“ A-ahm, I- gotta go “ at mabilis pa sa kidlat ang ginawa kong pagalis at pag iwas. Horizontally speaking! That was so very close! My heart went crazy.

Parang nahilo agad ako habang sapo sapo ang aking flat na dibdib at napasandal ako sa pintuan pagpasok ko. I make sure that the door is lock bago ako tumungo sa kama ko ng lutang.

Paano na ito? Argh! Why I’m making this hard eh wala na nga kami diba? And besides he looks like he didn’t recognize me. I think?

Bakit ko pa ba ito pinuproblema. In the first place naman ay matagal na iyon at siguro ay wala lang iyon sa kanya. Kaliwa’t kanan nga ang girlfriends nito bago naging kami kaya siguro it’s not a big deal para sakanya.

I try to relax myself by inhaling and exhaling process. Mabuti naman at kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam ko. Humilata na ako sa kama at nanalangin na sana ay maging maayos ang lahat.

Morning went on,

Nagising ako ng maaga dahil siguro sa naninibago ako sa bagong kwarto ko. Napatingin ako sa orasan na nasa side table ko. It’s already 5AM and it is so early pa para maghanda pero my mind told me to get up. I stretch up and do my morning routine.

1 hour had passed and I’m quite ready to go. Pagkalabas ko ng kwarto ay mukhang wala namang Hion ang aaligid aligid sa sala. Siguro tulog pa. I guess.

Binati ko ng good morning si Manong guard pagkalabas ko. Dahil masyado pang maaga I dicided to stay sa malapit na pond. May isang malagong puno ng Acacia tree at perfect na may wooden bench sa ilalim nito.

The cold breeze of the air makes my senses to be relaxed. Nito kasing mga nakaraang araw ay talaga namang nakaka stress. Dagdagan pa ng muli naming pagkikita ng Hion na iyon.

Naputol ang aking pagmumuni muni ng may lalaking nag ja-jogging palapit sa kinauupuan ko. Palapit ito ng palapit sa kinaroroonan ko. His seems so familiar to me. Nagulat nalang ako ng huminto ito sa tapat ko.

“ Hi, you look new here but you look familiar “ he smiled with a sweaty face. Pero mukhang fresh parin na nakadagdag sa kakisigan niya. Gosh! What am I thinking? 

“ By the way I’m Mathias and you are? “ Bigla akong natauhan sa pagkakatulala sa kanya.

“ A-ahm I’m Snow. “ Ang nautal ko pang sabi. Gosh!

“ You look so very familiar but anyway I’ll go ahead Snow it’s nice to meet you “ ang nakangiti parin nitong sabi.

“ S-sige “ at nginitian ko rin ito at nag jog na ito paalis. I breath in and out for several times to compose myself. I didn’t imagine na makakaharap ko ulit ang isang Mathias Arellano. And it seems that he doesn’t recognize me at it’s a good sign.

To tell you a little more about my past Mathias is my ex also. Kagabi I meet Hion and earlier si Mathias naman. Gosh! This isn’t right. I think destiny is playing at with me. Buti nalang talaga they seemed not to recognize me. Siguro dahil sa buhok ko at eye glass. Yeah sometimes I wore one when I’m in the mood to wear it and it seems to be useful. Siguro I should wear it more often starting today. Hayst.

“ Sorry Bes may pinapagawa pa kasi si Lolo eh. Alam mo na “ ang irap ni Veron saakin ng late na ito sa pinagusapan namin. Natawa nalang ako sa kanya dahil halata namang wala siya sa mood dahil na naman sa great grandfather niya.

“ Buti naman at nakasanayan mo na. Look at your body it improves a lot. Ma muscle ka na “ ang natatawa kong panunudyo dito.

“ Tse! Ma muscle ka diyan. Tayo na nga! “ Ang irita nitong irap saakin.

“ Hoy Bes walang tayo, pero kung bet mo naman pala ako why not? “ ang nangaasar kong ani na ikinasigaw ni Veron sa inis. Samantalang tawa lang ako ng tawa sa naging reaksyon nito. Paano ba naman kasi malandi ko siya hinawakan sa braso patungo sa dibdib niya. And his face is so priceless. Haha and I can’t help myself not to laugh when he started on shouting. Akala mo naman kung inaano. Haha.

“ You can get your id and uniform Mr.Hemsworth at the counciling office “ ang litanya nito matapos kong makapag bayad at submit ng mga requirements. Ang magaling ko kasing kaibigan na Veron hindi pa pala ginawa ang pag transfer ko.

“ Bes CR muna ako “ ang turan ni Veron habang naglalakad kami dito sa corridor ng school.

“ Oh sya magkita nalang tayo sa canteen. Kukunin ko lang naman ang uniform at id ko “ ang sabi ko. Kaya naghiwalay na kami ng landas.

Pagbaba ko ng hagdan ng may bumungo saaking matangkad na lalaki. Medyo malakas yung pagkakabungo niya dahil lumagapak yung pwetan ko sa semento. At ang nakakainis pa hindi man lang humingi ng sorry. Gosh! Deritso lang itong tumakbo papalayo.

“ Antipatiko! Tss “ ang wala sa sarili kong anas ng dahil sa inis na nararamdaman. Tumayo ako at pinagpag ang sarili ng may makita akong id sa sahig. Pinulot ko ito at tinignan. I’m much sure na yung antipatikong lalaking iyon ang may ari.

Wayne L. Fortejo. Yan ang nakasulat na ikinalaki ng mata ko ng matingnan ko ang picture. Gosh! Nakakainis na ’to!

TBC…

I’m not in my mood when I write this chapter. Kaya pasensya guys kong lame. xoxo

SAHSE#3

❄Snow’s POV❄

“ Oks ka lang Bes? “ Veron approach me as I sitted beside him. We are here now at the school canteen. I think I’m spacing out because of the clouding thoughts that I can’t help but to think over again.

“ Y-yeah. I just thought of something. Anong inorder mo? “ I diverted to another topic to prevent another question from Veron. You know my friend Veron can’t stop his mouth to ask many controversies in my life.

“ Wait nalang natin yung inorder kong pasta at vegetable salad “ he said ng hindi nakatingin sakin. Suddenly he had a wide smile at may pa kaway kaway pa ah. Tinignan ko kung sino ang nilalandi nito. Tss. Kaya naman pala. Isang morenong matangkad na lalaki ang ngumiti at kumaway rin kay Veron. Gosh!

“ Number 18! “ Sigaw nong tindera.

“ Ay! Order na natin “ ang masayang turan ni Veron. Mukhang masayang masaya ang loka. Napangiti nalang ako dahil sa kaibigan kong iyon. Ilang saglit pa nakalapit na sa table namin yung lalaki.

“ Oy pre kamusta! “ Ang masiglang bati nito. I don’t know kung ako lang ba ang nakapansin. Kasi parang may iba sa lalaking ’to. Unusual feeling na parang may iba. It’s hard to explain but one thing for sure he is creepy. I mean creepy in a different way.

“ By the way Snow this is Raymond, Mon this is my best friend Snow “ biglang pakikilala ni Veron. Alanganin naman akong ngumiti dito.

“ Hi Snow, “ ang simple nitong bati in his baritone voice. Tipid ko lang itong tinanguan. I start eating while ignoring the presence of the two. I usually keep my mouth shut pag di ko gusto ang isang tao.

The two seems happily chatting while me kakaubos lang ng kinakain ko. I also notice that Raymond is glancing at me mostly of the time. But I just ignored it the mere fact that I don’t like him by his mere presence.

“ Excuse guys, CR lang ako “ as I told them tumayo na ako at senenyasan si Veron na tawagan niya nalang ako. At ang bruha magiliw namang tumango. Sumimangot nalang ako at naglakad paalis.

Sa kakalakad ko nakarating ako sa isang old building ng school. Mukha na siyang abandonado at haunted. Ok pa naman yung lugar kaya nagpatuloy na lamang ako. At the back of the two storey building I discovered an old park. Actually there are lots of tress and wild flowers here. It seems nice and relaxing seeing green objects. I like how the air touches my skin. I feel at ease and relaxed habang nakapikit ang aking mga mata.

Natigil at naidilat ko kaagad ang aking mga mata ng may marinig akong mga kaluskos hindi kalayuan saakin. Maraming malalagong bulalak at puno kaya hindi na nakakapagtaka na merong mga hayop rito. So I just ignored it at naghanap nalang ng mauupuan. But again hindi na kaluskos ang aking narinig kundi isang pigil na halinghing na parang kinikiliti na ewan. Bigla tuloy akong natakot sa narinig. Hindi kaya multo ito? But I thought ghost only showed up at nights?

Out of curiosity, hinanap ko ang munting tinig. Maingat at walang katunog tunog kong tinahak ang likuran ng malalagong bulaklak ng gumamela. Hindi natin alam na baka kung ano na ang nangyayari.

Unti-unti kong sinilip kung ano ang nangyayari sa likod ng mumunting boses. Pagsilip ko halos himatayin ako sa aking nakikita. Nanlalaki ang aking mata habang ang aking kamay ay nakatakip sa bibig ko. Sino ba naman ang hindi magugulat kung may makita kang babae na halos hubad na nakikipaghalikan. Pero in fairness ang laki ng dyoga ni ate.

Dahil ayaw ko namang makita nila akong nanonood I immediately turn my gaze slowly but an accident happen. Bigla akong lumagapak ng padapa dahil sa pagkapatid ko sa isang batong nakausli. Napalingon saakin ang dalawa kaya naipikit ko na lamang ang aking mata dahil sa kahihiyan. Saktong sakto kasi ang pwesto ko para makita ng dalawa. Huhu! What to do?!!!

TBC…

Sorry talaga guys kung sobrang tagal ng mga update. Gustuhin ko mang mag update pero wala naman akong maitype. Na writer’s block ako as in, tas tinamad pa akong mag isip dahil sobrang busy ko sa mga paperwork’s ko sa school at tsaka sa ojt. Hope you understand guys. Huwag naman sana akong pagsalitaan ng mga kung ano-ano. Mas nakaka walang gana kasi.

Yun lang and enjoy your day!

SAHSE#4

❄Snow’s POV❄

Aren’t they feel remorse and shame?

In the first place, hindi ko naman kasalanan iyon na makita silang gumagawa ng milagro, diba?

Yeah that’s right! It’s not my fault anyway kaya tumayo ako sa aking pagkakadapa at tinalikuran nalang sila bigla. But before anything else…

“ Just continue, I will forget what I saw “ I calmly said kahit na dumanas ako ng pagkapahiya kanina. Binilisan ko ang aking kilos at tumakbo papalayo. It’s, urgh!

I reminded myself to not saw things like that ever again! It creeping my entire system. Gosh! I thought that the security of this school is strict. Why such a female dog enter in the school premises? 

With such situation, nakarating parin ako sa parking lot ng school. Deritso sa kotse ni Veron.

I sigh in annoyance and relief. I just can’t believe that I will encounter such situation like that. Una na yung lalaking bumanga sakin syempre at ang pangalawa yung malaswang nakita ko kanina. Gosh sana naman tantanan na ako ng malas!

I can’t help myself to think that this is my bad day, one of those baddest omen. To divert, I just dialed and called Veron.

“ Hey? Where are you? “

“ Going na Bes! Wait lang “ sagot naman nito sa kabilang linya at naputol na nga ang tawag.

“ Ang tagal mo naman “ reklamo ko pagkarating ng higad. He smiled at me wickedly. Uh-huh? Napano kaya tong isang to at mukhang masaya.

“ Sorry napasarap ang usapan namin ni Raymond. “ Ang kilig nitong sambit ng bruha. That answers why.

“ Tsaka deritso na tayo sa bahay Bes! Wala ang Lolo ko ngayon “ at pinaandar na nito ang makina ng sasakyan. Uh, kaya pala. Lihim ko nalang itong inirapan at nagsetbelt. Dada kasi ito ng dada sa mga crushes niya sa campus. Bakla talaga.

“ Inday! Huwag na kayong maghanda ng hapunan ko sa labas kami kakain “ ang utos nito sa katulong. Infairness yayamanin ang bruha.

“ Sige po Sir “ ang sagot naman nito at napatingin yung kasambahay sakin. Tipid ko naman itong nginitian. She look young. I guess kaedaran lang namin siya or mas matanda ng isang taon.

“ Bes bihis lang ako saglit “ ang bulong ni Veron sakin. Kaya tumango nalang ako. Napatingin ako doon sa katulong at nahuli ko itong nakatingin saamin ni Veron. Hmm, why is that?

Umupo ako sa sofa ng umakyat na sa itaas si Veron. I see that Veron is trying his best to hide his gender here in his house. Malaki talaga ang takot sa Lolo niya. Hayst.

I crinkled ng makitang nakatingin parin iyong katulong saakin. Gustuhin ko man siyang taasan ng kilay but this isn’t my house to be a biatch. So I just look at her with a question written on my face.

Natigilan naman ito at nag iwas ng tingin saakin. Mabilis itong umalis kaya tumaas ang plakado kong kilay. What’s with that stare girl? She’s weird. Inignora ko na lamang ito.

Hindi nagtagal ay bumaba narin ang bruha. Aangas-angas itong bumaba ng hagdan kaya napairap nalang ako. With that scene ay naabutang nakaakbay sakin si Veron. Kita ko kung paano naglakbay ang tingin ng katulong sa braso na nakaakbay sakin.

“ Inday ikaw na magsabi kay Manang na aalis ako. “

“ S-sige po sir “ at hinila na ako ni Veron palabas.

“ I think that girl likes you “ sabi ko ng makapasok na kami ng kotse niya.

“ Ha, sino? “ Abala ito sa paglalagay ng liptint sa labi nito. Bakla talaga.

“ Eh sino pa ba edi iyong katulong mo “ ang sabi ko at nag seatbelt.

“ Yikes! Maghunos dili ka nga! Hindi kami talo ni inday no! Talong ang gusto ko hindi pechay “ ang diring diri niyang aniya. Ang arte ha.

“ Maganda naman iyon ah. Actually bagay nga kayo “ ang pang iinis ko rito.

“ Tse! Tigilan mo nga ako ka-kabugaw kay inday. Sasamain ka talaga saakin “ at umirap ito saakin. Napatawa nalang ako. Pikunin talaga.

“ Saan na naman tayo? “ tanong ko.

“ Edi may bo-boy hunting sa mall. Kaloka! “ Kaya inirapan ko ito. Gaga talaga. Mag sha-shopping na naman siguro tong bruhang ’to. Nakakapagod pa naman itong samahan huhu. Shopping freak kasi ito kaya ayaw ko itong kasama pag nag mo mall ako.

“ Gaga uwi na tayo “ ang pagod kong reklamo. Halos tatlong oras na kaming paikot-ikot dito sa mall. Namamanhid na yung mga binti ko kakalakad actually. Ang dami narin naming bitbit na paper bags.

“ Teka lang kumain muna tayo bago umuwi. Alam kong lafang na lafang ka na “ at tumango nalang ako. Gutom narin kasi ako. Mag gagabi narin kasi. Kaya napagpasyahan naming kumain sa isang fast food chain.

“ Gaga ako ng bahalang umorder. Hanap ka nalang ng pwesto natin “ kaya napatango nalang ako. I feel like my energy was drained. I feel like peeing kaya pagkatapos ko nalang magbanyo ako maghahanap. Lumabas ako sa fast food chain na napili namin at dumiritso sa CR ng mall.

Dali dali akong pumasok sa isa sa mga cubicle. Naiihi na kasi ako talaga. Naghugas na ako ng kamay pagkatapos ko. Napatingin pa ako sa repleksiyon ko sa salamin. Nakita kung may nakatingin saaking lalaki habang sinasara nito ang zeeper ng pantalon. Agad naman akong napaiwas ng tingin at dali daling nagpunas ng tissue.

“ I think I saw you earlier “ sabay lapit saakin ng lalaki. Yeah, sino ba namang makakalimot sa ginawa niyo sa campus kanina. Damuhong ’to!

“ It’s okay Mr.Jared Legaspi. I won’t tell the others what I saw kanina. “ At tinalikuran ko na ito.

“ Wait! You know me? Ah sino ba naman kasing ’di makakakila sa gwapong mukhang ’to. Am I right babe? “ Napahinto ako at napalingon sa kanya habang nakataas ang isa kong kilay. Imbes na sagutin ay tinalikuran ko na lamang ito at dali daling bumalik sa kung saan alam kung naghihintay na si Veron.

Narinig ko pang tinawag ako nito pero ’di ko na nilingon pa. I guess he never changed. A jerk will always remain a jerk. And a jerk who became my ex.

SAHSE #5

❄Snow’s POV❄

Today is the day. This gonna be my first day in High Wing University. Pinasadahan ko ng tingin ang sarili ko sa salamin.

My natural brownish eyes really complemented on my long curved eyelashes. Sakto lang ang kapal at pagkaka arko ng kilay ko. I didn’t bother to put a make up on my face since nasa all boys school ako magaaral. It’s okay to be fresh and natural.

Dito narin ako nakitulog sa bahay ni Veron. Marami naman silang guest room kaya okay lang atsaka feel ko lang rin na makitulog dito. Hehe

Muli kong pinasadahan ang suot ko sa salamin. White printed Dickie’s shirt paired with navy blue fitted jeans and a white converse shoes. I think im off to go. Kaya kinuha ko na ang gray back pack bag ko. Gustuhin ko mang gamitin iyong Channel at Luis Vuitton bags ko ay hindi maaari. Isinuot ko narin iyong nerdy eye glass ko. Perfect!

To tell you I’m a player before but that was way back then. I used to date hot boys and flirt with them. Playing with them became my hobby but not until I was nearly got raped. Ang landi landi ko kasi dati not knowing na di pa ako ready sa mga ganoong bagay.

“ Morning “ I greeted as I reach the dining area. Matamlay naman na tumango si Veron. What’s with this guy? Aasarin ko pa naman siya kay Inday. Tsk! Napatingin naman ako kay Inday na nasa gilid lang. Hmm?

“ You okay? “ I asked. Sumandok narin ako ng kakainin ko.

“ Yeah, there’s no need to worry “ he firmly said. Ah oo nga pala nandirito si Inday. Bawal palambot lambot. Tinanguan ko nalang ito at nag focus na sa pagkain.

“ Oh sambakol iyang pagmumukha mo? “ Tanong ko ng kami nalang dalawa sa kotse niya.

“ Eh nakakainis! Pinasusunod ako ni Lolo sa probinsya. Mag stay daw ako dun hanggang bukas. Kaloka ayaw ko talaga don “ he muttered. Kaya hindi nalang ako nagsalita. I know how he hates coming to his Lolo’s relatives.

“ Sige Bes kita nalang tayo on Wednesday “ paalam ko ng makababa ako. Kinawayan ko ito bago umalis.

Absent ang loka kaya mag isa akong pumasok ng gate. Since kakaumpisa palang ng klase ay pwede pang magsuot ng naka civilian.

It is already 7am kaya hinanap ko na agad ang room building ko. My first subject is Research II. I’m on my last year in senior highschool. I take up ABM dahil iyon ang gusto ni daddy na kuhanin ko na strand.

Hindi naman ako nahirapan sa paghahanap. I guessed I’m good at direction. Wala pa ang prof namin kaya deritso akong pumasok. Napatingin naman ako sa mga kaklase kong nakatingin saakin. Gustuhin ko man silang pagtaasan ng kilay ay hindi ko ginawa. Halatang bago ako sa paningin ng mga lalaking ito.

I composed myself at tahimik na umupo sa may gilid malapit bintana. Napansin ko namang nagsi ingayan na iyong mga kaklase ko. May iilan pa ngang panaka nakang tumitingin saakin with a grin on their faces. I completely ignored them and busied myself wondering the room with my eyes.

Not that long ay dumating narin iyong professor namin. Isa siyang matandang babae na may suot na makapal na salamin. By just looking at her I know she’s a terror. The way my classmates reacted when she entered the room. Ang kanina kasing maingay ay biglang tumahimik. I guess they’re good.

“ Good morning class? I heard we have a transferee. Kindly introduce yourself “ tumayo naman ako. Hindi ko pinahalata na kinakabahan ako.

“ N-nice to meet you everyone I’m Snow Hemsworth from Vesencia Academy nice meeting you all “ pagkatapos non ay pinaupo na ako ng professor namin. Kita ko kung paano ako tignan ng mga gunggong.

“ I’m Ms.Florencia Dimaraan your Research II subject teacher. Last meet natin ay  inassigned ko kayo kung saang group kayo. For you Mr.Hemsworth I’ll assign you to the group six. Where is the group 6? “ Ms.Dimaraan voice was stern as she ask my classmates.

“ Wala pa po sila ma’am “ ngunit agad itong natigilan ng may pitong lalaki ang biglang pumasok. I suddenly stunned! These guys!

“ Why are you all late? “ Ang mataray na tanong ni Ms.Dimaraan.

“ Sorry ma’am, we arrived late “ Hion apologetically apologized.

“ Okay, sit down “ mataray parin na utos ni Ms.Dimaraan. ngumiti lang si Hion kasama ang anim pang lalaki. They sitted behind my back and I feel myself sweating without any sweat.

Nagpatuloy ang propessora sa pag didiskusyon. Inulit nito kung ano ang gagawin namin sa research paper na pinapagawa nito. Rinig ko ang usapan ng mga lalaki sa likuran ko. They are not paying any attention to the teacher.

Ramdam kong may nakatingin sakin mula sa likuran ko. I force myself to ignored it but I failed. Napalingon ako sa gawi nila and to my surprise nakatingin nga sakin ang mga matang nakakatakot kung tumingin. Ibinalik ko agad ang atensyon ko sa harap. Rumigedon ang puso ko sa mga tingin na iyon. Did he recognize me? Ang naitanong ko sa sarili.

“ Okay tomorrow will have a quiz. Class dismiss “ hindi ko namalayang natapos na pala sa pag de discuss si Ms.Dimaraan na lutang ang utak ko.

“ Hi! Are you the transferee? Diba ikaw rin yung dormmate namin? “ Kahit gustuhin ko man silang iwasan ay wala akong magagawa. Lalong-lalo na ang makulit na Hion na ito.

“ A-ah opo “ ang magalang kong sagot. I prefer to not know him. Playing safe bitch.

“ Yah sabing ikaw ’yun eh! By the I’m Hion, Hion Sevilla and this are my buds! “ ang madaldal nitong pakilala. He never changed even a bit.

“ That’s Franklin, Jared, Wayne, Mathias, Marco and Hirken “ sabay turo nito isa-isa sa mga kaibigan. I don’t know they’re friends. I didn’t really know this coming.

“ Ah, S-snow nga pala, Snow Hemsworth “ pakilala ko rin.

“ Guys meet Snow our dormmate yung sinasabi ko sainyo “ ang madaldal na turan ni Hion.

“ Yeah, I know him I bumped with him yesterday “ sabay kindat saakin ni Jared. The heck! Napatango naman si Mathias recognition was written on his face.

“ You! I know you right? “ kinakabahang bumaling ang paningin ko sa mapanuring mga mata ni Hirken. Did he already recognized me? His presence was domineering unlike before. F*ck what did I do?

Bigla itong tumayo at hinila ako sa aking palapusuhan. Biglang akong natuod at hindi naka react habang hila-hila ako palabas.

“ Now tell me. I know you and it’s you? “ Not a question but a statement. What is he referring to? Am I gonna tell him or not? Huhu

---

Good morning! ^__^ Advance update everyone. Pa expired na kasi load ko mamaya. Hehe

SAHSE #6

❄ Snow’s POV❄

“ H-huh? A-anong sinasabi mo diyan? “ kunway litong tanong ko ng huminto kami sa likurang bahagi ng building.

“ You! Don’t you dare denied it! “ mahina pero matigas niyang sambit. Ramdam kong mas humigpit ang pagkakahawak niya sa palapusuhan ko.

“ Teka, ano bang pinag… “ nagulat nalang ako ng maglapat yung mga labi namin.

He, he kissed me! What the! Lumaki yung mata ko sa pagkakagulat. Samantalang siya’y nakapikit ang mata habang magkalapat yung mga labi namin. Hindi ako agad nakapag react.

“ Sweet… “ pagkahiwalay ng mga labi namin and he suddenly grin at me. Wait? Did, did he really just kissed me?

“ You can fool around but not me. Right, Snowy? “ Nanlaki kaagad ang dalawa kong mata sa gulat. So, he still remember me huh?

“ Don’t you dare call me in that name! “ Singhal ko. He knows how to make me mad. He already know kaya wala na akong magagawa pa.

“ So you still recognize me huh. I think I really sucks at disguising “ sabay tanggal ng salamin ko sa mata.

“ Right, Kenny boy? “ I sweetly said. I thought he would gone mad after I called him by that name. But instead nginisihan lang ako nito.

“ Too nice to my ears babe “ ang nakangiti nitong sambit. I would gone crazy if I say he’s so attractive in that smile. Kaagad kong iwinaglit sa isipan ko ang kaisipang iyon.

“ Can we just forget what we have on the past? Kalimutan na natin ’yon. “ Kita kong paano kumunot ang kilay niya sa sinabi ko.

“ Fucking no! “ Ang rinig kong mura niya.

“ ’Ngayon pang

nandito

ka na sa harapan ko’. “ Tumaas ang kilay ko sa huli nitong sinabi. Pabulong na kasi kaya hindi ko narinig.

“ What? May sinasabi ka? “ Mataray kong tanong. Hindi ko na napigilang mag maldita.

“ Nah, I said you’re still cute as ever “ at nginisihan na naman ako. Humakbang ito palapit saakin.

“ S-stop right there! “ Ngunit hindi ito nakinig saakin. He leaned at me and whisper something on my ears.

“ Did you remember how you suddenly disappeared right, babe? “ madiin nitong bulong saakin.

“ I- I’m sorry, okay. It was in the past already. Kaya kalimutan na natin lahat “ I sigh in frustration.

“ F*ck! Why forget it all? If I desperately waited you for pete sake! “ Dumistansya ito sakin habang ginugulo ang kanyang buhok.

Natigilan ako at ’di nakaimik. Akala ko kasi… at biglang bumalik saakin ang mga alaalang iyon.

“ At saan ka naman pupunta? “ mataray na tanong ng stepsister ko. Kaya

tinaasan

ko ito ng kilay. Akala niya siya lang ang may kayang mag maganda.

“ It’s none of your business bitch “ at

nginisihan

ko ito.

“ Huh! Akala mo hindi ko alam? Well you’re wrong dear. Let’s see who’ll end up crying “ at

ngumisi

rin ito at tinalikuran ako. I just rolled my eyes heavenwards.

Ingetira kasi at insecure. Di niya

matangap

na naging boyfriend ko iyong mga lalaking naging crush niya. Hindi ko naman rin kasi alam. Malay ko bang

magkakagusto

saakin ang mga iyon. Kaya why not grab the chance diba?

Isang araw nalaman ko nalang na

nagkasakit

si Daddy dahil sa nalaman nito ang mga

pinaggagawa

ko. A story that made up by my bitch stepsister. Sa sobrang inis ko ay

nagkasakitan

kaming

dalawa. I’m not born to be maltreated. Kaya ang ending I end up send back to US where Daddy and Tita is. Wala na akong nagawa noon dahil

nagkasakit

si Daddy nang dahil saakin. Even though na gawa gawa lang iyon ng bruha.

But hindi rin naman nagtagal ay

nakabalik

ako ng

Pilipinas

. Halos dalawang taon rin ako

doong

nanatili

. At sa

paguwi

ko doon ko

nalamang

may mental disorder pala ang bruha kong stepsister.

Dahil muntikan lang naman niya akong

patayin

.

“ Oh God! I- I’m sorry. “

“ I’m sorry if I left you behind “ I said defeatedly. Kasalanan ko naman kasi talaga. Iniwan ko siya ng walang pasabi. Hindi ko naman kasi alam na seryoso siya noon. You know I love flirting. But dati iyon. I changed way back when I’m in the US.

“ It’s my fault. Nangyari na so let’s just move on okay “ I continued.

“ No. We’re still on. We didn’t break up “ pagtutol nito. This guy! I look at him in disbelief.

“ Stop acting like that “ I don’t know what to do. But one thing is for sure. I’m happy.

“ What? Like this? “ and he pouted cutely. It’s hard to suppress my smile. I thought this man would changed after a passage of time but I’m wrong he’s still the man who I know back then.

“ Stop it. You look gross “ pigil na pigil ko ang sarili na ngumiti. I don’t know but there’s a slightest doubt in the back of my mind. Siguro im just overthinking things.

“ What? Didn’t you fall to my charms? “ at bumusangot ito na parang bata. Lihim naman akong napatawa.

“ Can you stop it will you? Bumalik na nga tayo sa classroom! “ I demanded. Baka kasi hindi ko mapigilan ang sarili kong mahulog muli. It is not impossible to happen gayong hindi ko hawak ang puso ko kung kanino ito titibok.

It is better to prevent sooner bago ito lumago at mamulaklak, diba?

SAHSE #7

Pinaagang update guyses. ^__^

Enjoy!

---

❄Snow’s POV❄

“ So you are saying we’re your ex’s, right? “ Alanganing tumango ako. When Hion wanted a confirmation from me. Kaya tumango nalang ako.

I guessed I need to tell them the truth. It’s better to be honest anyway.

“ This is unbelievable! “ Hindi makapaniwalang turan ni Hion. So he didn’t really recognize me? How amusing. Kahit kailan talaga ang slow ng utak.

“ Kaya pala familiar ang mukha mo “ ngingiting sabi naman ni Jared. Kaya inirapan ko naman ito.

Same as usual napaka playboy parin nito. Hindi man lang nagbago. Nahuli ko pa nga ito noong nakaraang linggo eh.

“ I know it’s you when I saw you on that tree “ nakangiting wika naman ni Mathias. S-so he know?

“ Ah naaalala ko na! You’re the one who I bumped last week! “ Parang tangang sabi ni Wayne.

“ The one and only. Hindi mo man lang ako tinulungan non you jerk! “ inis kong singhal dito.

“ Hehe sorry “ at napakamot pa ito sa batok habang tumatawa. Kaya napaismid nalang ako.

“ You haven’t change “ napatingin ako kay Marco ng sabihin niya iyon. Hindi man lang nagbago napaka seryoso parin.

“ Yeah she hasn’t. Masungit parin “ ang tumatawang sangayon ni Franklin. Kaya nakitawa narin ang dalawang ugok na sina Hion at Wayne. Kaya sinamaan ko lang ang mga ito ng tingin. Wait did he said she? Right? Hehe

“ Stop fooling around, now eat “ ang masungit na utos saakin ni Hirken. Kaya natigilan ang dalawa sa kakatawa. Buti nga pero grabe ang sungit naman nito, kani-kanina lang ngumingiti pa ngayon naman ang sungit sungit. Bipolar talaga.

Matapos non ay biglang naging tahimik. Kaya nakaramdam ako ng pagka awkward. Sino ba namang hindi kung may pitong lalaki ang naka tingin sayo. Kaya inabala ko nalang ang sarili ko sa pagkain. We’re actually on the school canteen.

After kasi naming bumalik ng classroom ay tanong ng tanong si Hion kung bakit ako hinila ni Hirken. May ugali pa naman ang damuho na hindi ka titigilan sa kakatanong pag hindi nasasagot ang mga tanong niya. Kaya sinabihan ko nalang na mamaya na at dito nalang sa canteen.

I guess everything went good. Hindi na kasi sila nag usisa pa saakin. Mukhang wala naman silang mga hinanakit saakin. Buti naman. I sigh in relief. 

I really don’t know if this a bad or good sign being in their side. Hayst, I hope I won’t get myself into trouble being with them, then I sigh.

“ I really still can’t believe it “ sabi ni Jared habang naka akbay saakin.

Gaya parin ng dati ang clingy parin nito. We our on way back sa dorm. Pilit nila akong pinasasabay sa kanila. I guess I have no choice. Sobrang kulit kasi ni Hion. Kahit kailan talaga isip bata parin ito.

“ Hey man! Huwag mo ngang akbayan si Yelo ko “ ang nakabusangot na turan ni Hion.

“ Don’t touch him you scum! “ Ang hila naman saakin ni Hirken. Napairap nalang ako sa pinag gagawa ng tatlo. Kaya napahiwalay naman ako kay Jared. Buti pa itong apat tahimik at matured na.

“ Yeah! You fncker boy “ gatong naman ni Wayne. Kaya napaismid nalang ako. Isa pa ito!

“ Mga g*go! “ ang natatawang singhal ni Jared sa kanila. Kaya natawa narin ako.

“ I think we need to change and redo our house chores schedule “ sabi ni Mathias ng makapasok kaming lahat sa dorm.

“ Yeah I thought so “ pagsangayon naman ni Franklin.

“ Sige, gusto ko yan. Basta partner kami ni Yelo ko ah “ ang nakangiting akbay saakin ni Hion. Eh? Kailan ako naging pagaari sa isip bata nato?

“ No she’s with me! “ Tutol ni Wayne at nagsukatan ng tingin ang dalawa. Tch! Mga isip bata.

“ Enough, we’re paired up already “ tugon naman ni Hirken at sinamaan ako ng tingin. Oy, ano na namang kasalanan ko? Big deal ba talaga kung sino ang magiging ka grupo ko? Eh sa paglilinis at gawaing bahay lang naman to.

“ Haha guys, enough okay. Daanin nalang natin ’yan sa bunutan para fair and square. Dahil walo na tayong nasa dorm tig a-apat bawat grupo. Para vice versa tayo sa mga gawain okay? “ Ang naiiling na saad ni Mathias. Yeah, hindi narin masama.

Kaya wala ng tumutol at nagsalita kanila. Mukhang sangayon sa suggestions ni Math, short for Mathias.

“ Malas naman! Hindi ko ka grupo si Yelo ko “ ang nagpapadyak na sabi ni Hion matapos ang bunotan na naganap.

Ang unang grupo ay ako si Math, Hirken at Wayne. Ang pangalawang grupo naman ay sina Hion, Franklin, Marco at Jared.

“ Hehe! Malas mo dude “ pang aalaska ni Wayne sa nag ta tan-trums na si Hion. Nag cross finger lang ang isip bata. Bago pa ako mahawa sa kababawan nila ay pumasok na ako sa kwarto ko para magpalit.

“ Ah labas lang ako sandali, may bibilhin lang ako sa tapat “ paalam ko. Ansama kasing makatingin ng damuhong si Hirken.

“ Yelo ko samahan na kita “ biglang presinta ni Hion kaya agad akong umiling. Baka kasi mag asaran na naman ang mga ito.

“ Sandali lang ako tsaka ang lapit lapit lang ng 7/eleven dito “ aniya ko at lumabas na. Narinig ko pang may isinigaw si Hion bago ako makalabas. Isip bata talaga.

Mabilis lang naman akong nakarating sa tapat ng 7/eleven. Hindi naman kasi kalayuan ito sa Dorm tsaka marami ring establishment pa dito.

Kumuha lang ako ng mga kailangan ko sa may estanti. Naubusan na kasi kami ng pampalasa kaya bumili na ako. Bibili rin kasi ako sanitizer dahil ubos na pala yung akin.

Lalabas na sana ako sa dulo ng estanti ng mga sangkap at kung ano ano pa nang may nakabunguan ako. Nabangga pa ako sa may dibdib nito. Buti nalang at hindi ako natumba.

“ Aray, ano ba, mag ingat ka naman! “ ang naituran ko habang hawak yung noo kong tumama sa matigas nitong dibdib. Ansaveh ng matigas na dibdib ni Veron.

“ I’m sorry miss “ tugon ng lalaki kaya napatingin ako dito at hulaan niyo. Isang matangkad at gwapong lalaki lang naman ito.

“ Ah sorry din “ paumanhin ko dahil mukhang aksidenti lang naman. Ang harot ah! Sabi ng kabila kong utak.

Kaya hindi ko siya hinintay na sumagot at dumiritso na ako sa counter. Mabilis lang naman iyong na punch lahat ng items at agad narin akong lumabas. Magluluto pa kasi ako eh.

“ Hey! Miss sandali lang! “ Tawag saakin nong lalaki pagkalabas ko. Ano naman kayang kailangan nito sakin. Assumera eh no.

“ May kailangan ka ba? “ Ang naitanong ko.

“ Ah, yeah. Nahulog mo kasi “ sabay abot saakin ng isang maliit na plastic bag ng 7/eleven.

“ Ano to? “ taka kong tanong tas tinignan ang laman nito.

“ Hala thank you! Nahulog pala to. Wait lang babayaran kita “ sabay dukot ko ng pera sa bulsa ko.

“ It’s okay, huwag mo nang bayaran. “ Ang nakangiting sabi nito.

“ Ah sure ka? “ tanong ko. Mukhang mabait naman pala siya eh.

“ Oh sige mauna na ako ah “ sabi ko at tinalikuran ito.

“ Wait! “ ang bigla sabi nito. Nagtatanong ko naman ito binalingan.

“ Gilbert nga pala, pero Gil nalang “ sabay abot ng kamay nito. Aabutin ko ba? Masyado naman siguro akong rude kong ’di ko tatanggapin diba?

“ Ahm I’m Snow “ sabay abot ko nalang ng kamay. At nginitian ito.

“ Ah sige una na ako Gil “ at nag paalam na ako.

“ Okay, nice meeting you Snow “ at tinalikuran ko na ito. Ngunit sa ’di kalayuan kita ko ang isang matangkad na lalaki habang nakatingin sa kinatatatuan ko. Pero bigla nalang ito nawala pagkatingin ko ulit.

Sino naman kaya ’to?

SAHSE #8

If you find my story OA and boring then you can leave my story guyses without leaving some uncertain comments. It is better in that way.

I’m just saying this, kasi ang totoo I stopped writing for almost four months for the same reason at pinagmumura ako at kung ano-ano pa. I’m not used to it. Yeah, madali akong naaapektuhan guys. Kaya I am saying na kung may opinion ka, say it in a way na hindi ka makakasakit ng damdamin.

Pls, watch your words guys. Iyon lang. And for those who appreciate my work, a big thank you to you.

---

❄Snow’s POV❄

“ Huwag ka ngang makulit, naghahain ako “ sita ko sa kakulitan ni Hion. At nag pout lang ito. Hindi ako madadala diyan. I’ve seen enough with that.

“ Wow! Ang bango naman “ sabi ni Wayne habang sumisinghot singhot na parang baliw.

“ Kainan na! “ Tugon ni Jared ng matapos akong mag dasal ng the last suffer.

“ Ansarap mo namang magluto Yelo ko “ puno ang bibig nito ng magsalita. Galak naman akong tumingin dito. Hindi kasi ako sanay na mapuri.

“ Yeah papasa ka ng maging asawa ko “ sabay kindat ni Red (Jared) sakin. Muntikan naman akong nabilaukan.

“ Ok ka lang ba Snow? Ito oh tubig “ abot saakin ni Wayne ng isang baso ng tubig.

“ Ah thanks “ tugon ko at tinanggap ito.

“ Yah! Hindi kayo bagay ni Yelo ko! “ Ang masamang tingin ni Hion kay Red.

“ Guys, stop it okay. Kumakain tayo “ ang inis na sabi ko. At dinilatan ang pasaway na si Hion at Red. Nakaka stress pala ang mga ito pag nagkakasama sama. Hayst.

“ Bleeh “ at dumila pa ang isip bata na si Hion bago tumigil kaya napailing nalang ako.

Third Person’s POV

Halos usap usapan sa buong boys department ng High Wing si Snow. May tatlo kasing department sa High Wing University. Una ay ang boys department ng Junior at Senior Highschool. Sunod naman ay ang girls department same paring may Junior at Senior Highschool. At ang huli ay ang College department. May agwat kasi at may gwardiya bawat department building kaya hindi basta basta nakakapasok ang ibang studyante sa ibang building. Pero may iilan naman na nakaka lusot gaya na nakita ni Snow sa abandunadong gusali.

Pagdaan kasi ng mga araw ay napapansin ng mga lalaking studyante ang mala manikang mukha si Snow. Nakasuot man ng pan lalaking uniporme ay litaw na litaw parin ang kagandahan nito. Sino ba naman ang hindi makakapansin sa bilugan ngunit pointed na maliit na mukha nito. May manipis at mala rosas na labi. Mahahabang pilik mata at almond shape na mga mata. Perfectly curved rin ang mga kilay nito kahit hindi na nito inaayos. Balingkinitan at sakto lang ang tangkad. At ang mas nakaka attract dito ay ang mala nyebe nitong kaputian. Makinis at walang ka pores pores sa mukha. Perfecta! Oh barbieng barbie ika nga ng mga bakla.

“ Kilala mo ba yung bagong salta sa ABM-A tol? “ tanong ng isang lalaki sa kaibigan nito.

“ Ah yup. Nakabunguan ko nga ’yun nong isang araw tol eh. Pinagkamalan ko pa ngang babae eh “ ang sagot naman ng kaibigan nito habang ngumingiti.

“ Sabagay, maganda naman talaga kasi at mukhang babae nga lang walang makaporma kasi nakapalibot sa kanya ang Seven Kings. “ Saad ng kaibigan.

“ Tch! Tignan lang natin “ at gumuhit sa labi binata ang isang ngisi. Ang binatang ito ay walang iba kundi si Gil (Gilbert) Smith at kilala bilang leader ng Black Arrow na mahigpit na karibal ng Seven Kings.

Alam ng kaibigan nito na may mangyayaring hindi maganda sa hinaharap.

Sa boys department kasi ng High Wing ay may kanya kanya kasing gang o grupo. At ang dalawang tanyag nga dito ay ang Seven Kings at Black Arrow. The two most influential gang in High Wing.

“ Hion, tigilan mo nga ako “ ang naiinis na turan ni Snow sa makulit na si Hion. Napalabi naman ito.

“ Eh sige na Yelo ko, pls. Kinain kasi lahat ng isang iyan yung niluto mong cookies. Hindi ako nakatikim! “ parang batang nagsusumbong nitong aniya. Ngumisi lang naman ang salarin na si Hirken. Nong isang araw kasi ay naisipan ni Snow na mag bake ng cookies. Napanood kasi niya ito sa youtube at gusto niyang i-try. Hindi naman kasi niya alam na pagmumulan ito ng asaran ng mga damuho.

Maski ang iba ay gusto ring tumikim pero ’di lang halata.

“ Okay, sige. Kaya tumigil ka na diyan “ pag oo niya sa kakulitan nito.

“ Tch! “ Hirken.

“ Yes! “ Ang masaya nitong anas habang dinilaan si Hirken. Masaya rin ang iba dahil mukhang makakatikim narin sila. Pansin kasi nilang masarap talagang magluto itong si Snow kasing sarap nito este kasing galing nito magluto.

“ Oy ako rin ah “ ang segunda naman ni Wayne. Isa rin kasi ito sa gustong makatikim ng niluto ni Snow. Napatawa naman ang iba sa kakulitan ng dalawa.

Hindi nila inakala na may mga isip bata silang miyembro ng Seven Kings. Nakakahiya. Sa isip isip nila. Kawawang Hion at Wayne.

2:15PM ay free time ni Snow at nautusan siya ng kanyang guro sa Humanities na isauli yung mga libro nito sa library. Wala namang nagawa si Snow at pumayag sa utos nito.

Hindi sila pareho ng free time ng pito kaya medyo tumahimik ang buhay niya. Tas ang kaibigan naman niyang si Veron ay hindi niya kaklase at minasanan lang silang magkita dahil iba ito ng strand. HUMS-A kasi ang bakla. Medyo busy ang bruha sa mga lalaki nito. Taray!

“ Ipinasasauli po pala ni Ms.Cassidy “ sabi ni Snow at inabot ang tatlong libro na may kanipisan sa librarian.

“ Salamat, iha “ ang tugon ng matandang librarian. Isa itong babae at may makapal na salamin sa mata. Kaya nginitian niya naman ito. Na overwhelmed na naman kasi ang bakla dahil tinawag siyang iha kaya naisipan niya nalang na tumambay sa library. Konti lang naman kasi ang studyante naroroon. Tas may isang oras pa siya bago ang sunod niyang subject at magkikita na naman niya ang pito.

Humanap siya ng kanyang ma pe pwestuhan. Para wala masyadong istorbo ay pumwesto siya sa may dulo. Maingat niyang inilapag ang gamit sa lamesa at dumukmo para umidlip. Hindi alintana na may lalaki palang nasa unahan ng mesa niya. Bawat mesa kasi ay may takip kaya hindi mo mapapansin.

SAHSE #9

Third Person’s POV

“ Mister Smith! I’m asking you? “ inaantok na nag angat ng tingin ang binata. Dahil sa reaction nito ay mas lalong nagalit ang matanda nilang prof sa kanya.

“ Are you even listening Mr.Smith? “ Ang naiinis at stricta nitong tanong.

“ No, ma’am. I’m sleepy to your boring discussion “ ang walang kagatol-gatol nitong sagot. Halos lumuwa naman ang mata ng propesora sa narinig.

“ Get out to my class Mr.Smith! “ Ang galit na bulyaw ng propesora. Kahit gustuhin niyang ibagsak ito ay wala itong magagawa. Malakas at maimpluwensya ang pamilya nito.

“ Sige tol, kita kits mamaya “ masaya pa niyang paalam sa mga kaibigan nito habang ’di pinapansin ang nangagalaiting propesora.

Gaya ng dati library agad ang tambayan niya gaya ng nangyayari ngayon. He’s used to it. Sumandal siya sa mono block chair at pumikit. Naging tambayan niya na ang pinaka sulok ng library. Ngunit ilang minuto lang ay napansin niya ang taong umupo sa likuran niya.

“ Ito yung nabunggo ko nong isang araw ah “ ang turan ni Gil ng mapansin si Snow. Mukhang matutulog rin ang isang to.

Hindi niya mapigilang tumingin dito. Sobrang nagagandahan talaga siya sa isang to knowing na lalaki pa ito. Pagkakataon nga naman! Ang naisa-isip niya. Nang masigurong natutulog na ito ay linapit niya ang mono block chair niya kaharap ng natutulog nitong mukha. He even cursed his mind ng mapagmasdan ito ng malapitan.

Such an angel! He thought himself. Admiration field his mind. For the first time, Gilbert ‘Gil’ Smith liked someone.

❄Snow’s POV❄

Nagising ako nang nakasandal sa balikat ng isang lalaki habang nakatitig ito saakin. Kaya agad akong napabalikwas. Like what the! How did it happen.

“ I’m sorry if I starled you “ he said while still staring at me. May muta ba ako sa mukha o panis na laway? Shoot! Kaya bigla kong kinapa ang mukha ko. But there’s none.

“ Hahaha, you’re so adorable “ he said while laughing at me. Teka natatandaan ko ang isang to ah.

“ Ikaw yung lalaki sa 7/Eleven ah “ ang naisatinig ko.

“ Glad you remembered me “ he said nang ’di manlang iniiwas ang tingin. Nakakailang naman ang isang to.

“ Ah eh, bakit nakasandal ako sayo? Tsaka sinusunndan mo ba ako? “ Ang nahihiya kong tanong at medyo tumaas ang pinagmamalaki kong kilay sa lalaking ito.

“ This is my favorite spot here. I saw you kanina na nahihirapan sa pagtulog so I just lean a shoulder on you, you know “ he said habang napapakamot sa batok niya. While he’s doing that parang may kamukha siya na hindi ko matukoy kung sino.

“ Ah o-okay, salamat “ may pagka sarcastic kong sabi.

“ Welcome “ at ayun na naman yung ngiti niya. I admit it, gwapo at malakas ang appeal ng isang to.

“ Ah sige, una na ako “ naiilang kong sabi at kinuha ko na iyong bag ko.

“ Samahan na kita? “ Hindi ko alam kong tanong ito dahil sa tono ng boses niya.

“ No need, papasok na kasi ako sa next sub. ko “ tutol ko at nag umpisa ng maglakad.

“ Hatid na kita “ he insisted kaya pinabayaan ko na.

“ Pre saang sports ka sasali this school year? “ tanong nung isang lalaki sa kasabayang lalaki.

“ Ngayon na ba yung opening ng sports week? “ taka naman na tanong nung lalaki. Hindi kalayuan ang dalawa maya rinig na rinig ko ang kanilang usapan.

“ Ow damn, opening pala ngayon “ murmur ng kasabay ko. Nagtataka naman ako sa mga pinaguusapan ng mga ito. Opening ng sports week? Eh?

“ I guess your clueless right? Sports are also included to our curriculum and we need to join cause it’s required to us students “ agad namang nasagot ang mga katanungan ko. Nakatingin parin ito saakin at ngumingiti. Owkay? Kailan pa kaya kami naging close ng isang to?

Hindi kalayuan ay natatanaw ko ang pitong ugok. Nasa may gilid ang mga ito sa mga nakapilang lalaki sa quadrangle.

“ Hey, need to go. See you again “ ngiti nito at bigla nalang umalis. Nagtataka ko naman itong tinanaw habang papalayo. 

“ Bes, taray ah! Sino ’yun? “ Bigla akong nagulat sa biglaang pagsulpot ni Veron.

“ Ano ba! Nakakagulat ka naman. Bruha ka talaga “ asik ko dito at tinawanan lang ako nito.

“ Oy, sino ’yun ah? Nawala lang ako at may kalandian ka na “ ang nangaasar na sabi ni Veron.

“ Heh, tigilan mo nga ako Veron! “ At hinila ko nalang ito sa kinaroroonan ng pito.

“ Oy, Bes bakit nandito tayo sa Seven Kings? “ ang mahinang bulong saakin ni Veron papalapit sa kanila. Eh? Seven Kings?

“ What are you two doing? “ Matigas na tanong saamin ni Hirken na may kasamang masamang tingin. Ano na naman kayang problema ng damuhong to?

“ Bes, alis na tayo? “ Mahinang turan ni Veron at hinila ako.

“ What the fuck are you doing? “ Galit na singhal ni Hirken at hinila ako kaya nabitawan ako ni Veron.

“ Teka nga! Ano bang problema mo? “ Inis na bulyaw ko dito.

“ You, don’t pull my patience. You might not like it “ may banta sa boses nito at hinila ako papalayo.

“ Hey, saan mo dadalhin ang Yelo ko! “ Sigaw ni Hion. Narinig ko ring sumigaw si Wayne. Pero patuloy lang akong hila hila ng isang to.

“ Teka nga! Bakit mo ba ko hinihila? “ Ngunit ’di niya ako sinagot.

“ Fnck! Stay away from those guys! “ Inis na sabi ni Hirken ng huminto ito. A-ano daw?

“ Ano bang pinagsasabi mo diyan? “ naiinis narin ako. Hindi ko alam kung ano ang kinagagalit ng isang.

He stepped forward at bigla akong hinila that made me caught off guard at biglang nagtama ang mga labi namin dahil nahila nito ang katawan ko papalapit sa kanya.

Nanlalaki ang mata ko habang magkalapat ang mga labi namin.

“ Stay away from those fucking guys. Especially him, I warned you “ he said firmly while looking straight to my eyes. Suddenly I felt weak.

Hirken, ano na naman ba ito? Hindi na kita maintindihan.

SAHSE #10

❄Snow’s POV❄

Hindi ako umuwi ng dorm after what happened earlier. I don’t want to see them especially him. I sigh then after I dialed Veron’s number.

“ Hey, pick me up here in Pretea “ walang ka buhay buhay kong sabi then I hang up. Siguro tatalakan na naman ako non mamaya. Anyways nasa malapit lang akong milk tea shop hindi kalayuan sa High Wing. Medyo marami ring mga studyante rito dahil dismissal na.

Halu halo ang mga studyanting naririto. Kadalasan ay mga babae na alam kong taga High Wing rin. I guess they are from the girls department based from their uniforms.

“ Uhm, hi wouldn’t you mind if I seat here? “ tanong saakin ng isang babae. I suddenly stopped sipping at my strawberry flavored milk tea. May kasama rin itong isa pa, kaibigan ata. Napatingin ako sa kanila at iginala ang tingin sa paligid.

“ Ah, okay “ sabi ko ng makitang halos occupied na lahat ng upuan. Ako lang naman kasi ang mag isang nakaupo sa four seats na upuan.

“ Thank you, by the way I’m Tricia and this is my friend Ann “ sabay abot nito ng kamay saakin. Gustong kong pagtaasan ng kilay ang babaing ’to. Para di naman siya mapahiya ay nakipag kamay narin ako.

“ Hi, I’m Ice “ ang tipid kong sabi. Gusto ko ngang matawa sa nasabi kong pangalan which is half true naman.

“ Oh, nice meeting you Ice. Grabe ang kinis naman ng mukha mo. You’re so very cute too “ she said while giggling. Muntik pa ngang tumaas ang kilay ko ng pisilin nito ang kamay ko. Is she hitting with me? Gosh, I can’t believe this?

“ Ah, thanks. “ Isang isa nalang at matatarayan ko na itong babaing to. Didn’t she noticed that I’m not comfortable talking to her? Saan na kasi ang Veron na ’yun. I muttered to myself.

“ I think I need to go “ sabi ko at tumayo na. Nakikita ko na kasi si Veron sa labas ng milk tea shop papasok dito.

“ Hey wait, can I ask for your number? “ She ask habang nagpapa cute at nahihiya. The hell?

“ Pardon? “ I said habang tumataas na ang isa kong kilay sa iritasyon. Like the! Kinikilabutan ako sa babaing to! Hindi niya ba napapansin na hindi kami talo? Can’t she see we’re sisters?

“ I’m sorry, nandito na ang boyfriend ko “ I said to her at nilagpasan sila at I cling to Veron’s arms na kakapasok lang. When I saw her, her eyes got widened. Tch!

“ Antagal mo naman! “ reklamo ko habang hinihila ko ito palabas.

“ Wow ah! Kung makapag reklamo akala nito kagandahan. Tsaka huwag ka ngang dikit ng dikit naiirita parin ako sayo “ irap saakin ni Veron. Kaya binitawan ko na ito pagpasok ko sa kotse niya.

“ Hey sorry na Bes, wala lang ako sa mood “ turan ko.

“ Che! Nakakaimbeyerna ka alam mo ba ’yun. Bakit mo kasi ako iniwan sa Seven Kings na iyon. Alam mo ba kung gaano ako natakot kanina? “ he said hysterically. Akala ko kung ano na hayst. Napairap nalang ako.

“ OA mo. Kitang hinila ako kanina diba, hinila “ ang sarcastic kong sabi.

“ Pero ang taray Bes ah, mukhang may something kayo ng leader ng Seven Kings “ he said na halatang nangaasar lang. Si Hirken, leader ng Seven Kings?

“ Teka nga, ano ba iyang Seven Kings na ’yan? “ ang curios kong tanong. Pansin ko rin kasing parang kinakatakutan sa boys department ng High Wing ang grupo ng pito.

“ Sa bahay ko nalang i-explain Bes “ Veron said at tumango nalang ako.

“ So what is this Seven Kings about? “ I asked. Nasa sala kami ngayon at kasalukuyang naka hilata. Kahit hindi naman pagod.

“ Waley ka ba talagang nalalaman? “ Kaya agad ko itong sinamaan ng tingin. Magtatanong ba ako kung may alam na ako.

“ Dahil mukhang close naman ata kayo ng Seven Kings kaya choks lang. Alam mo kasi Bes kilala ang pito na iyon bilang maimpluwensya sa boys department at kinakatakutan rin ang grupo nila. At ang lider nga nila ay si Hirken Bes. Ngunit hindi lang naman ang Seven Kings ang kinatatakutan ang Black Arrow rin Bes kaya ingat ingat rin pag may time “ mahabang litanya ni Veron kaya napatango nalang ako. Uso parin pala ang mga gang gang na ’yan.

“ Oy Bes sino pala yung kasama mo kaninang matangkad na lalaki? “ Veron suddenly asked.

“ Ah si Gil ba? “ I said ng maalala yung makulit rin na lalaking iyon.

“ Ah parang familiar siya Bes. Pero ang taray ha daming papables dinaig mo pa akesha “ irap saakin ni Veron kaya tinawanan ko lang ito.

“ Eh maganda eh “ ang kibit balikat kong sabi at tumawa.

“ Mala tore ang self confidence ni ateng? Teka ’di ka ba uuwi ng dorm? Uuwi pa naman si Lolo mamaya “ Veron said.

“ Edi dating gawi “ sabi ko at kinindatan ang bruha. Napangiwi naman ang bruha sa sinabi ko. Humanda ka sakin mamaya Veron. Haha. Insert evil laugh.

---

Mabagal po ba ang phase ng story? Sorry na mga peps. I-try kong bilisan sa mga susunod na chapter.

SAHSE #11

❄Snow’s POV❄

“ Alam ko ang mga ngiting yan! Kaya tigilan mo ako Snow Hemsworth “ iiling-iling na turan ni Veron.

“ Wala naman akong ginagawa ah Ernesto Veron Lachengco “ at nangaasar ko itong nginisihan. At ang gaga mukhang asar talo na naman ito.

“ Sir, tumatawag po ang Lolo niyo “ sabi ni Inday. Kaya hindi na nakabawi si Veron. Umalis naman ito habang nakahilata parin ako sa sofa.

~

“ Salamat ah “ sarcastic kong sabi. Tinanggal ko ang seat belt ko at binuksan ang pinto. Pinagpilitan kasi niya akong ihatid after dinner. Wala naman akong nagawa kasi masyado siyang takot sa grandfather niya. Siguro nakauwi na ang Lolo non.

“ Your welcome Besy! “ Ang ngisi naman ni Veron kaya bumaba na ako. At mabilis naman nitong pinatakbo ang kotse niya papalayo. Tinanaw ko lang ito at ng ’di ko na maaninag ay nag umpisa narin akong maglakad papunta ng dorm.

Alas diyes narin ng gabi. Pagkapasok ko sa dorm unit ay wala akong nabungaran ni isa sa kanila. Kaya didiritso na sana ako sa kwarto ko ng may marinig akong mga mahihinang boses na naguusap sa veranda. Nasa third floor kasi ang dorm unit namin.

Out of curiosity ay pinuntahan ko ito at sisilip lang sana. Pero masyado akong nahihiwagaan sa mga pinag uusapan ng mga damuho. Malay ko bang ako yung pinag chichismisan nila. Taray ah! Sigaw naman ng kabilang utak ko.

Kita ko sa pwesto ko na nag iinuman ang pitong ugok. Bawat isa sa kanila ay may hawak na canned beer. Si Jared ay nakasandal sa railings ng veranda habang si Hion ay nakaupo mismo sa may railings samantalang nakaupo naman sina Wayne, Hirken, Marco at Franklin sa isang rounded stool. Aalis na sana ako sa pwesto ko ng matigilan ako sa mga pinaguusapan ng mga ito.

“ What if he found out? “ ang boses ni Mathias.

“ If no one would tell him, then he will not know “ tipid namang sagot ni Franklin. Ano bang pinaguusapan ng mga ito. I know it’s rude na makinig sa mga pinaguusapan ng iba. But I can’t help myself. Ika nga curiosity kills a cat.

“ Tss, naaabalidbaran na nga ako sa mga pinaggagawa ko eh “ mababakasyan sa tinig ni Hion ang iritasyon. Hmm?

“ Chill bro, ganda nga ng acting mo eh. Lalong lalo na itong si pareng Hirken. Nakakailan ka na ba pre sa baklang ’yun? “ Ang malokong turan ni Jared.

“ Tch! “ Hirken.

“ I guess we shouldn’t do this. Let’s just forget it all, before anything bad happens “ sabi ni Marco. Nanatili akong nakatayo at ikinubli ang aking presensya sa dilim.

“ Sobrang maawain mo naman tol. Didn’t you remember how did he played us! That Snow must pay for all of that! Remember how this gang was build “ galit na bulyaw ni Wayne. Agad akong natulos sa kinaroroonan ko. So it’s all about me? Bigla nalang bumigat ang pakiramdam ko sa mga naririnig.

“ Putangina! Kung ’di lang ng dahil sa kanya buhay pa sana si Gwyn ngayon! “ Ang boses ni Marco. I feel my tears flowing to my cheeks. Hindi ko na kayang ituloy ang pakikinig sa usapan nila. Tahimik kong nilisan ang pwesto ko. Nakapasok naman ako ng kwarto ko habang patuloy na nagsisilabasan ang mga luha ko. Biglang sumikip ang dibdib ko dahil sa mga narinig.

It’s not my fault! At tahimik akong napahikbi habang bumabalik saakin ang nakaraan na pilit ko ng kinakalimutan. I wiped my tears immediately as I regain my consciousness. I shouldn’t cry, not anymore.

Morning came. I did my morning routine to do my skin care 101. I heave a sigh after I look myself at my vanity mirror. I saw a demoness bitchy smirk coming from my reflection. Kaagad kong pinalis sa aking mukha ang ganoong expresyon. No, not now baby. Not now.

Pagkatapos kong makapag bihis ay hinanda ko ang aking sarili. I make sure that I look perfectly fine. I even wear my innocent smile - a cover up.

“ Good morning! “ I cheerfully said. I know they have a hangover so I cooked a soup. Kakalabas lang nila ng kani-kanilang kwarto.

They didn’t replied. They have these tense expression as I look at them. But it immediately disappeared. Hmm?

“ Hey, you’re here “ ang awkward na sabi Hion.

“ Uhm, yeah. Kakauwi ko lang kanina. I have a sleepover to my friends house. Tsaka I prepared you a soup kasi mukhang may hangover kayo “ I said.

“ How did you know we are wasted? “ tanong ni Jared at humigop doon sa hinanda kong soup. A chicken soup. At sumandok narin sila.

“ Ah ’yun ba? I saw a can of beers and bottles there sa terrace. So, I assumed “ sagot ko then I gave them a stoic smile. Napatango lang siya at yung iba mukhang wala lang sa kanila.

If they want a game then I would lovingly play with them all along. I’m not a dumb to be played of. Not a Snow Ice Hemsworth, not me.

SAHSE #12

“ Mom, who are they? “ I asked when men with black cover on their faces surround us. They are five in numbers.

“ Ho-honey, come here “ ang

natatakot

na utos saakin ni Mommy. Kaya tumayo naman ako sa

pagkakaupo

. I am playing my toys kasi while Mom is cooking our dinner.

“ S-sino kayo? Anong kailangan niyo sakin? “ Mom asked habang itinago ako nito sa kanyang likuran.

Nalaglag

pa nga yung doll ko.

“ Mabuting

sumama

na kayo saamin bago kayo

masaktan

“ at may

itinutok

ito saamin ni Mommy. A gun!

“ Please huwag

niyong

idamay

ang anak ko, please “ ang

lumuluha

na

usal

ni Mommy. Wala akong maintindihan sa nangyayari. I’m clueless.

“ Dalhin na natin ang dalawang iyan! “ utos nong lalaki kaya hinila kami ni Mommy palabas ng bahay. Habang

papalabas

nakita ko si

yaya

na

nakahandusay

. Duguan at walang malay.

Napaiyak ako nang

patulak

akong

pinapapasok

sa

puting

van.

Niyakap

naman ako ni Mommy habang nakatali ang mga kamay namin.

“ Hush now, honey “

pagaalo

sakin ni Mommy.

“

Busalan

mo nga ang mga ’yan! Ang

iingay

“ utos ng lalaki na nasa

manibela

ng

sasakyan

. Kaya lalo akong napaiyak. Natatakot na ako. Huhu

“ Labas! “

Itinulak

ulit kami ni Mommy. Nang makalabas hila hila ako ng isang lalaki habang si Mommy ay hawak ng dalawang lalaki. May takip ang aking bibig kaya walang boses akong umiiyak. May takip rin ang bibig ni Mommy at naka

piring

ang mata nito habang ako ay wala.

Ipinasok

kami ni Mommy sa isang madilim at lumang kwarto.

Nagpupumiglas

si Mommy sa pagkakahawak sa kanya ng dalawang lalaki. Napaiyak akong muli ng

sinuntok

nong lalaki si Mommy sa

tiyan

.

Iniwan kami nong mga naka itim na lalaki sa madilim at

maduming

kwartong

ito.

Lumapit

saakin si Mommy at pilit akong

niyayakap

.

Sumiksik

lang ako kay Mommy dahil sa takot na nararamdaman. May ilaw ang kwarto ngunit hindi ito sapat. Parang

mapupundi

na ito.

Nagising ako sa

pagkakayakap

kay Mommy nang

magsipasukan

iyong mga lalaki. Wala ng takip ang mga mukha nito. Napahikbi ako ng hinila ng mga lalaki si Mommy.

Nahiwalay

ako kay Mommy at

naitulak

ako kaya

napasobsob

ako sa

maduming

sahig.

“ Aray! A-anong gagawin niyo? Please, maawa kayo saamin “ umiiyak na sabi ni Mommy sa takot. Tinanggal ng mga ito ang piring at takip sa bibig ni Mommy.

“ Shhh, huwag kang magalala. Mag e-enjoy karin “ ang ngisi nong lalaking kalbo at nagsi

tawanan

naman yung iba. Lima parin sila. Matatangkad at

malalaki

ang mga katawan.

Nakakatakot

ang mga mukha ng mga ito gaya ng sa mga

napapanuod

kong mga villain sa

tv

.

“ Huwag! Maawa kayo! “ Mom shouted ng

sinisira

nito ang suot nitong damit.

Napapahalakhak

lang iyong mga

masasamang

lalaki.

Tumayo ako at pilit

hinahampas

ang mga lalaki gamit ang dalawa kong kamay na nakatali. Nakita kong naiinis iyong mga lalaki sa ginawa ko. Kaya

sinipa

ko ang isa sa kanila.

Tumilapon at

nakahandusay

ako ng

sinuntok

ako sa tiyan ng isa sa mga ito. Sobrang sakit kaya iyak ako ng iyak. Hindi ako makatayo dahil sa sobrang sakit. Halos

mandilim

yung paningin ko.

“ P*

tanginang

bata! “ Sigaw nong lalaki.

“ Please, maawa kayo. Huwag niyong

sasaktan

ang anak ko “

hagulhol

ni Mommy.

“ Hindi kayo

masasaktan

pag

sinunod

niyo ang mga gusto namin “ sabi nong isang lalaki.

“ Please maawa kayo “

pakiusap

ni Mommy. Tinawanan lang ng mga ito si Mommy.

“ P*ta mukhang mag e-enjoy tayo ngayong gabi mga pre haha “ ang

nakakalokong

turan ng kalbo. Pilit akong

gumagapang

.

“ Huwag maawa kayo! “ Mom shouted nang

pinagsasamantalahan

siya ng mga

demonyo

.

Kung saan-saan

itinapon

nong mga lalaki ang damit nilang hinubad.

Nagsisigaw

si Mommy.

Nagmamakaawa

. Ngunit

tumatawa

lang iyong mga lalaki.

Pinilit

ko ang sariling makatayo at nakatayo naman ako.

Natanggal

iyong takip sa bibig ko dahil

lumuwang

na ito.

“ Tigilan niyo ang Mommy ko! “ I shouted at

pinaghahampas

iyong mga lalaki. Nakatali parin iyong mga kamay ko.

Imbis na

masaktan

ay mukhang

nainis

lang saakin ang mga lalaki.

Nakatanggap

ulit ako ng isang

suntok

kaya

napahandusay

ako sa isang sulok.

“ Nakakairita na ang

bubwit

na yan! Buti lang yan sakanya “

Umiikot

ang paningin ko at ’di na

nakagalaw

pa. Pero

tinatagan

ko ang sarili ko.

“ Huwag ahhh! “ Rinig kong

daing

ni Mommy. Napaiyak nalang ako dahil wala akong magawa. Ngunit agad akong natigilan ng

makakita

ako ng patalim. Katabi nito ang isang baril.

Unti-

unti

ko kong inabot ang

kutsilyo

. Nang

mahawakan

ko ito ay

tinanggalan

mo agad ito ng takip. Sinubukan kong

kalasin

ang

pagkakatali

ko gamit ito. Mukhang hindi ako

napapansin

ng mga lalaki kaya patuloy ako sa ginagawa ko.

“ Shit! Aray “ Isang malakas na

tunog

ng

sampal

ang nagpa

tigil

saakin. Hindi ko alam ang nangyayari. Parang tumigil ang oras ko at ’di ako

nakagalaw

.

Nagbalik

lang ako sa

katinuan

ng makarinig ako ng

putok

ng baril. Natatakot at

nanginginig

akong napatingin kay Mommy. Nakabulagta ito at dilat na dilat ang mata habang may dugong

umaagos

sa

ulo

nito.

“ Bakit mo pinatay pre! Shit naman oh! “ at sinipa nito ang hubad na katawan ni Mommy. Hindi na ito gumalaw pa. No!

Para akong

tinakasan

ng bait.

Nagdidilim

ang paningin ko. Galit at

pagkamuhi

iyan ang nararamdaman ko. Hindi ko alam pero parang nag iba ako. Hindi ko na alam ang nangyayari basta bigla nalang akong

nilamon

ng

kadiliman

at

sinakop

ako.

Naimulat

ko ang mga mata ko. Kakaiba ang amoy ng paligid.

Umaalingasaw

ang amoy ng dugo. Napaiyak ako ng may makita akong

putol

na ulo. May

kadiliman

parin ang paligid ngunit hindi ito naging sapat para hindi mapansin ang ibang nagkalat na patay na katawan. Ang iba putol ang ulo habang ang iba naman ay wala ng mata at

pribadong

parte ng katawan. Sobrang nakakatakot ang

tanawing

iyon pero hindi ko na ito alintana nang makita ang katawan ni Mommy.

“ Mommy, wake up “

yugyug

ko sa katawan nito. Pero wala akong

nadinig

na kahit isang

salita

mula kay Mommy.

“ Mommy! “ iyak ko habang

yakap

yakap

ang katawan nito. Iyak lang ako ng iyak ng walang tigil. I know Mommy is just sleeping. I told to myself.

~

Nakakasulasok

at sobrang

nakakadiri

. Iyan ang

nadatnan

ng mga

pulis

sa loob ng

abandonadong

gusali.

Pugot

ang mga ulo, kamay, walang mga mata ang iba at putol ang mga ari.

Makikita ang isang bata na iyak ng iyak habang

yakap

yakap

ang

bangkay

ng isang babae. Puno ng dugo ang buong

kasuotan

nito at may

bahid

rin na dugo ang inosenti nitong mukha.

Isang

balita

ang

nagpagimbal

sa isang sikat na

abogado

. Ang pamilya niya,

kinidnap

at patay na ang asawa niya. Kung alam lang niya na ito ang magiging

kahihinatnan

ng

paghawak

ng

kaso

ay sana ’di nalang niya ginawa. Ngunit nasa huli na ang

pagsisisi

niya. Huli na ang lahat.

Huling

huli na.

Sa isang

pribadong

hospital naroon ang bata. Pilit itong

pinapakalma

ng isang nurse at doctor. Halatang na trauma ang bata at mukhang

malaki

ang magiging epekto nito dito.

“ Doc, how’s my son? “ A tall man entered the room with a swollen eyes.

“ I give him a sedative so he can sleep. Based on the findings, your son’s health is okay. I recommend na

ipakonsulta

mo ang bata sa psychiatrist because of the trauma na na experience niya. I’ll refer you to someone “ sabi ng doctor. Napatango naman ang ama nito.

Naging

matunog

ang balita sa naganap na

pagkidnap

. Halos

usap

-usapan ito sa loob ng ilang araw.

“ Based on my findings, your son awaken his other personality but I’m not sure if it is schizophrenia or a multiple personality disorder but I think it was more closer. I also heard the report of your son’s case in that incident. It is a rare case so I suggest for more test in his behavior Mr.Hemsworth. “ sabi ng Psychiatrist na tumingin sa kalagayan

ni Snow. Hindi malaman ng ama kung ano ang dapat na maramdaman.

---

Dedicated to josie_rizal

---

Multiple Personality Disorder

• a personality disorder that is characterized by the presence of two or more distinct and complex identities or personality state each of which becomes dominant and controls behavior from time to time to the exclusion of the others and results from disruption in the integrated functions of consciousness, memory, and identity.

Note: I’m no expert, correct me if I’m wrong.

SAHSE #13

After that incident, Wilbert Hemsworth dicided to let go of his profession on being a lawyer. He think that it is better in that way. Because he need to take care his son, Snow. But before that he make sure that the case was already been resolved.

Nakulong

na ang may sala.

Years passed and Snow condition is now on a good condition at napag

alaman

ngang ang anak nito ay may sakit na

tinatawag

na Multiple Personality Disorder. A rare case of a mental disorder but his son is not a psycho nor crazy. Its just because of that traumatic tragedy.

“ I’ll take care of my grandchild “ an old man with Japanese feature came to their house. His wife father.

“ No, I can take care of my own son Mr.Hatahori “ tutol niya. Noon pa man ay ayaw na talaga ng ama ni Samantha sakanya.

He don’t want to be away with his son. Ito nalang ang meron siya. But the oldy didn’t listen. On the contrary the old man made a deal.

The deal is Snow custody will be still on his but he should let the old man na

kuhanin

ang anak sa araw na gusto ng matanda. And because of guilt, he agreed.

~

“ Stand up! Continue your training! “ His grandfather was a demon. A merciless one. And so he is. His other side.

“ Yes, Sensei! “ Snow’s expression is different. Cold and bolder. Something tough and demonic. At agad itong

nagustuhan

ng matanda.

Kyota

Hatahori is his grandfather. The leader of an underground organization and one the most powerful man in the black organization.

“ A-aray “ he said as he felt pain all over his body. Ito na naman ang kinatatakutan niya. Ang

mawala

siya sa control and Ice will replaced him. For the past years he already know he has a dual or split personality and he even named him Ice, his other half.

“ You okay? “ His cousin

Kio

Hatahori asked him. They are both 12 years old.

“ I guess? Pero ayokong lumalabas si Ice and control me “ ang

nababahalang

turan ni Snow. Halos tatlong taon narin itong nangyayari.

“ Then don’t let him out “ kibit balikat na tugon naman ng pinsan niya. Alam niyang kasama ito sa training na

pinagagawa

ni Ice. Alam nya kung gaano

kahirap

ang mga

pinagagawa

ng mga ito because he can also feel the pain, an endless one.

“ I don’t know how. “ He said because he really don’t know. Umiling rin ang pinsan. Be somehow he pity Snow but Ice is also his cousin. So he’ll take both side.

A year passed. Mas

lumubha

pa a sakit niya. Hindi niya

makontrol

ang sarili. Ice temporarily owned his body. But even he can’t control him he still an aware of what he’s doing.

Also his father remarried again with Alice. Bridgette’s mother. So he has now a stepmother and a stepsister. Alice was kind and soft spoken person unlike to her opposite daughter.

Snow was a beauty, talented and smart. And because of that he easily fall the boys to his charms. While on the other hand her stepsister was a jealous one.

Snow can’t control Ice. He had his first relationship with Marco then Franklin, Mathias, Jared, Hion, Wayne then Hirken.

Bridgette’s jealousy went to its pick. He love Marco Davidson and she’s so obsessed with him. Kaya nong malaman niyang boyfriend na ng stepbrother niya ang lalaki she became paranoid because of too much jealousy.

Naging masaya si Bridgette when she found out that they broke up. Gwyneth Davidson, Marco’s little sister. She planned everything. Lahat ng

makakasira

kay Snow ay ginawa niya. Even if she have to kill.

Hirken Smith, Snow’s current boyfriend. To add twist to Bridgette’s plan she framed Snow. Dahil ka fling pala ng kapatid ni Marco si Hirken she planned to kill the girl. Masyado kasing dikit ng dikit sa mahal niyang si Marco. Kahit kapatid pa niya ito ay hindi niya ito

sasantuhin

.

One day, Snow woke up with a dizzy feeling. Where am I? Did Ice control me again? He ask to himself.

The place was a secluded as he go out.

Napatigil

siya ng may makitang babae. Umiiyak ito habang

sugatan

.

“ Are you alright? “ he asked at dinaluhan ang babae.

“ Don’t touch me Snow! You’re the one who is behind this don’t you? “ The girl accused. Snow became dumbfounded. She didn’t know this girl. So hindi nga siya lumapit.

It was all an act. Ang hindi nila alam silang dalawa pala ang siyang

pinaglalaruan

. Bridgette plan to kidnap the two. She even texted na

magingat

kay Snow because he’ll kill her.

“ K-kuya help me “ may hawak hawak itong cellphone kanina pa. Nagulat nalang sila ng may biglang isang putok ng baril. Tumama ito sa dibdib ng babae.

“ Anong nangyayari? “ gulat at

nahihintakutan

na si Snow nang may biglang

humampas

sa kanyang likuran pero bago siya

nawalan

ng malay ay nakita niya pa si Bridgette.

Snow woke up dizzy again. It is like a

dejavu

for him nagulat nalang siya ng

mabungaran

niya ang mala

demonyang

ngiti ng

kinakapatid

. May hawak itong baril. Ito ba ang

pumatay

sa babae kanina? He thought.

“ You killed her “ Snow spoke as he regain his voice to speak.

“ Well, yes! Probably “ kita ang takot na

rumihistro

sa mukha ni Snow.

Napaatras

siya sa takot na nararamdaman.

“ Run! Run my beautiful little Snowy. Run! Hahaha! “ Pang

uudyok

sa kanya ng

nababaliw

na

kinakapatid

.

A loud gunshot echoed in the whole garden. He’s nervous about what’s happening on that wicked witch! He know that she’s already crazy but he didn’t know na may mas la-lala pa pala sa pagka

baliw

nito.

His knees got wince nang

madapa

siya. It’s pretty hurt kaya hindi agad siya nakatayo para

makatakbo

. Sa

kamalasmalasan

ay

naabutan

pa siya nito. Jusko! May God help me with this evil creature! He prayed.

“ Tired already huh? “ She said teasingly while playing the gun on her hands. Gosh, is she going to shoot me? He asked himself.

“ A-ate Bridgette can you stop this already, please? “ Snow pleadingly ask.

“ Oh, look at you.

Suko

ka na agad? Hindi pa nga tayo

naguumpisa

“ she said while caressing the gun like it’s the most important thing in the world.

Sumilay

ang isang

nakakakilabot

niyang ngiti at bigla

pinutukan

si Snow.

“

Ahhhhh

! “ Snow scream sa

pagaakalang

matatamaan

na siya. His body trembled in fear. Sino ba namang hindi

matatakot

diba? Kung may baril na

nakatutok

sayo.

“ Hahaha! I’m really fond of this.

Seing

you trembling! Hahaha. “

“ I have an offer for you, I’ll count one to five pag hindi ka

nakatakbo

…

bamm

! Hahaha let’s start! “ Then she started in counting kaya wala na itong ibang magawa kundi ang tumakbo. 

~

After Ate Bridgette killed someone ay nalaman rin ni Daddy kung anong

pinagagawa ko. It was all Ice doings at back up story of that crazy stepsister of mine. Kaya pinapunta

ako ng U.S. to check my condition.

It was all happened three years ago. Mga alaalang pilit kong

binaon

sa

hukay

. Pero heto at mukhang

babalik

na naman.

Babalik na naman.

---

Note: Gawa-gawa ko lang po yung details about sa case ni Ice wag pong seryosohin. Hehe.

SAHSE #14

❄Snow’s POV❄

“ Hey, you fine? “ Nagulat ako ng may biglang sumulpot sa may likuran ko.

“ Ah, oo bakit mo natanong? “ Hindi ko namalayan na nakatulala na pala ako dito sa may veranda.

“ Kanina pa kasi kita napapansin dito eh. Are you sure you’re okay? “

“ Ayos lang talaga ako Red. May iniisip lang ako “ sagot ko kay Jared. Red ang palayaw niya. Kung ’di ko pa narinig yung naging usapan nila ay hindi ko mahahalata na naglolokohan lang pala kami rito.

Lumayo na ako sa may veranda at pumasok na sa loob. Medyo sumama bigla ang pakiramdam ko ng maalala ko yung naging usapan nila.

“ You look like not. Labas tayo weekend naman eh “ aya sakin nito sabay akbay.

“ Ngayon na ba? “ Ang naitanong ko nalang.

“ Alright! Let’s go “ masayang yakag saakin ni Jared. Abot tenga ang ngiti na alam kong peke. Hayst. But I need to act as if I didn’t know something.

“ Teka, magbibihis muna ako “ pigil ko rito. Nakapambahay lang kasi ako.

“ Ayos lang naman yang suot mo ah? Maganda ka parin naman “ sabi niya habang pinapasadahan ako ng tingin. Medyo uminit ang pisngi ko ’di dahil sa pambobola niya kundi sa paraan niya kung paano siya tumingin sakin. This perv!

“ No, magbibihis ako okay. Kung ayaw mo hindi nalang ako sasama “ I said.

“ Sabi ko nga, sige bihis ka na “ sabay tulak saakin kaya napapailing nalang akong pumasok ng kwarto ko.

Pagkatapos kong magbihis ay gumayak na ako palabas. Simple lang naman ang suot ko. Isang simpleng v-neck cream shirt partnered in tattered denim short with my white flip flops.

“ Saan lakad niyo? “ Tanong ni Hion ng makita kami kakalabas ng kwarto namin ni Red.

“ Sa labas. Kaya wag kang magulo bro “ sagot ni Red.

“ No sama ako! Diba yelo ko? “ baling saakin ni Hion. Kaya nagkibit balikat lang ako. Hindi naman kasi ako ang nagyaya.

“ Oh anong kaguluhan to? “ Bungad ni Wayne. Kakalabas lang nito sa kwarto niya. After kasi nilang mag agahan eh nagsibalikan sila sa kanya kanya nilang mga kwarto. Siguro dahil sa hangover.

“ Eh itong si Pula balak pa atang solohin ang yelo ko “ maktol ni Hion. One point Hion! Bilib rin talaga ako sa acting skills ng isang ito.

“ Hindi maaari. Sasama kami! “ sigaw ni Wayne. Inis namang napailing si Red. At ewan ko kung paano pero sumama silang lahat.

Napaawang ang bibig ko ng magsiksikan kaming pito dito sa isang kotse. Hindi ko nga alam kung paano kami nagkasya ditong pito. Grabe umarte ang mga ito ha. Nakakabilib.

“ Mga ogags! Lumipat nga kayo ng kotse. May sarili naman kayong mga sasakyan dito pa talaga kayo nakikisiksik “ maktol ni Jared.

“ No, ayoko! “ At dinilaan lang ni Hion ang napipikon na si Red. Bali ito yung pwesto namin. Sa unahan sila Red, Franklin at Mathias. Sunod naman ay si Hirken, ako, Hion at Marco. Samantalang katok ng katok naman si Wayne sa labas. Lakas rin kasi ng trip nila.

“ Tch! “ Biglang binuksan ni Hirken ang pinto at hinila ako nito palabas. Siguro naiirita narin siya sa sikip ng sasakyan.

“ Hoy! Saan mo dadalhin ang yelo ko! “ Sigaw ni Hion pero ’di man lang siya pinansin ni Hirken. Pinapapasok niya ako sa kotse niya kaya hindi narin ako tumutol pa. Agad pinasibad ni Hirken ang kotse niya. Pansin ko namang sumunod rin iyong kotse ni Red kaya ’di na ako nag abalang lumingon pa.

“ Ah saan pala tayo pupunta? “ Ang basag ko sa katahimikan.

“ Rest house. “ Tipid nitong sagot kaya di ko na ibala pa ang sariling magtanong. Baka kasi mairita pa saakin ang isang to.

“ Ah okay “ ang nasabi ko nalang. Mukhang malayo pa yung byahe namin kaya umidlip muna ako.

Nagising nalang ako ng may tumatapik sa balikat ko. Napatingin naman ako dito at inayos ang sarili. Malay ko bang may panis na laway o muta ako sa mukha.

“ Nandito na ba tayo? “ Tanong ko at kinalas ang suot kong seat belt. Siguro isang oras rin akong nakatulog.

“ Yeah “ tipid niyang sagot at bumaba ng kotse kaya bumaba narin ako. Narito narin ang kotse ni Jared at isa isa silang nagsibabaan.

So nasa isa pala kaming beach resort. Maganda at hindi masyadong crowded ang place. Presko ang hangin tsaka maganda sa mata ang dagat.

“ Prepare us a private suite “ utos ni Hirken sa isa sa mga katiwala. Pagmamayari siguro ito ng pamilya niya. Kilala kasi siya ng mga stuff eh.

“ Sayang hindi ako nakapagdala ng damit “ turan ko. Hindi ko naman kasi alam na sa beach pala kami pupunta. Akala ko kasi mag mo mall lang kami. Gusto ko kasing magtampisaw sa dagat.

“ Don’t worry babe, I’ll buy you nalang “ sabay akbay saakin ni Jared. Hindi ba ito naaasiwa? Kasi ako lang ang naaasiwa sa mga pinagagawa nito. Ah, oo nga pala. Nakalimutan kong umaarte lang pala ito. Pero para saan? Sa anong kadahilanan?

“ Yung kamay mo “ sita ko at nilayo ang sarili sa kanya. This perv! Pasimple rin eh.

“ Hehe sorry “ sabay kindat saakin kaya inismiran ko lang ito. Sumabay nalang ako kay Marco. Tahimik at seryoso kasi ito hindi gaya ng iba diyan.

“ Bro lunch muna tayo. Nagugutom na ako “ maktol ni Wayne. Medyo gutom narin ako.

“ Gusto kong kumain ng maraming sea foods ngayon “ bulalas ni Hion at nakipag aperan pa kay Wayne.

“ Snow, anong gusto mong kainin? “ Tanong saakin ni Jared sabay kindat. Parang double meaning ’yun ah! “ Oh ba’t namumula ka ata? Ayos ka lang ba? “ Tudyo saakin ni Jared. Kaasar tong manyak na to ah!

“ Wala to. Sea foods nalang rin ang akin “ sabi ko at nag iwas ng tingin. Balasubas nato.

“ Sige kami na ang mag oorder ng pagkain “ sabi ni Jared at umalis kasama si Wayne at Hion.

Lima nalang kaming narito sa isang cottage. Kubo style siya at sobrang cute. Tanaw na tanaw ang magandang tanawin ng karagatan.

“ Ah c.r lang ako “ paalam ko. Naiihi na kasi ako. Kaya tumayo na agad ako. Ang tahimik parin ng iba.

“ Samahan na kita “ alok saakin ni Mathias. Hindi ko na ito natanggihan pa ng sabayan na ako nito sa paglalakad. “ Baka kasi maligaw ka pa “ dagdag nito saka ako nginitian kaya napangiti narin ako. Kahit kailan ang bait parin ng isang to.

“ Salamat “ turan ko pagkatapos kong magbanyo. Medyo may kalayuan pala ang comfort room nila pero tanaw parin naman ang cottage namin. Limang cottage ang layo ng CR. Tinanguan lang ako nito. “ Maganda pala dito “ pag putol ko sa katahimikan. Kasalukuyan na kaming naglalakad pabalik. Mabagal lang kaming naglalakad para dama namin ang preskong hangin na dumdampi sa balat namin.

“ Yeah, relaxing “ he replied while looking at me kaya napatango ako. Nakaka relax rin naman kasi at pansamantalang nakakatanggal ng mga problema.

“ Snow, I have something to ask you. “ Kaya napabaling ang tingin ko sa kanya.

“ Ano ’yon? “ Ang tanong ko. Is it about what I heard kaya?

“ Ah, w-wala. Just forget it. Bilisan na natin baka tayo nalang ang hinihintay. “ Kaya hindi na ako nag usisa pa.

Mathias, I already know but not it’s reason. I also wanted him to ask but I don’t have the courage. Siguro sasabay nalang ako sa agos ng tadhana. Iyan naman ang napaka simpleng gawin hindi ba?

SAHSE #15

❄Snow’s POV❄

“ Ito oh, suotin mo “ at may inabot saakin si Jared na paper bag. Nagtataka ko naman itong inabot. “ Pampalit mo iyan “ he said sa nagtatanong kong expresyon.

“ Ah, salamat “ ang naitugon ko. Nagabala pa talaga siya.

“ Sige kita kits nalang tayo sa cottage after mong mag palit “ he said while giving me a wink. Kailangan talaga may ganoon? As if naman na ikinagwapo niya ’yun. Nag mumukha lang tuloy siyang manyak.

Pumasok na ako sa room ko. Pang sosyal talaga itong suite na ito parang pang mamahaling hotel ang ambiance. May single bed, aircon, comfort room, wardrobe at vanity mirror. Nilapag ko na agad ang paper bag sa kama ko. Sinuri ang laman. Mga damit pamalit nga tsaka isang rush guard. Wow, may pa sun block rin. Kinuha ko ang rush guard na may kulay black with pink linings. Kainis, ayaw ko pa naman sa pink. I don’t hate pink it just that I don’t like it either. Pero parang same lang rin yun ah.

Wala rin akong choice so I just wore it. To my surprise fit naman siya sa katawan ko. I guess Jared buyed me a female size rush guard. Bagay naman siya sakin kaya go lang! Para di masunog balat ko sa init ng araw ay nag lagay narin ako ng sun block. At ready na ako para umawra. Buti nalang dala ko yung phone ko kaya nag selfie muna ako nang ilang shots.

Dumiritso na ako palabas para pumunta doon sa cottage namin ng medyo nalito ako kung saan nga ba iyon banda. Ang dami kasing cottage at halos magkapareha lang ang designs. Nalito ako kung sa kaliwa ba o kanan. Nalimutan ko kasi eh kainis naman. Magkapag tanong na nga lang.

Ilang minuto na akong naglalakad pero hindi ko pa din nakikita yung cottage namin. Kaya minabuti ko nalang na magtanong sa isang staff.

“ Ah, excuse me po? Pwede po bang magtanong kong saan yung cottage ni Mr.Smith? “ Ang naitanong ko kay Manong.

“ Cottage ba ni Mr.Smith ba kamo? Nakikita mo ba iyan iha, yan yung cottage ni Sir “ sabay turo ni Manong sa isang cottage hindi kalayuan. May isang cottage na medyo nakaharang kaya hindi ko kita kung nandoon na ba sila.

“ Sige po, marami pong salamat “ masaya kong anya at agad ng pumanhik. Akalain mo iyon pinagkamalan akong babae kahit na maiksi na itong buhok ko.

Pagdating ko sa cottage mga hindi pamilyar na mukha ang nakita ko. Mukhang mali iyong itinuro saakin ni Manong. Naku, kainis naman! Nadali ata ako.

“ Snow? “ May boses na tumawag sa likuran ko kaya napaharap ako. Si Jared siguro.

“ Oh, ikaw pala Gil? “ I exclaim. Teka? Si Gil, as in Gilbert Smith?

“ Wow! I know it’s you, Snow. I can’t believe you’re here also “ ang nakangiti nitong anya. Me too, kaso hindi ko nalang isinatinig.

“ Ah oo nga “ ang nasabi ko nalang.

“ Are you alone or you are with your friends? “ Gil ask.

“ The latter “ ang tugon ko.

“ Oh, Pare antagal mo ata? May chicks ka pala eh pakilala mo naman kami diyan “ sulpot ng isang lalaki mula sa cottage.

“ Ah right. Snow kaibigan ko nga pala si Henry “ pakilala ni Gil.

“ H-hi miss “ the guy named Henry said. Is he acting a coy?

“ Uh hello? “ I said awkwardly.

“ Halika Snow pakilala kita sa barkada namin. Minsan lang kasing magdala ng chicks itong si Pareng Gil eh “ hila saakin ng lalaki. I was like a paper who can easily be drag by this insolent guy.

“ I heard you, dumbass! “ Gil huff with annoyance.

“ Mga tol, meet Snow chikababes ni Boss Gil “ napaawang ang bibig ko sa pinagsasabi ng lalaking ito. Anong chikababes ang pinagsasabi nito!

“ Hi I’m Mark, Mark Lopez “ kaway saakin ng may pagka chinito na lalaki.

“ I’m Droy, miss pretty your future husband “ sabay halik sa kamay ko ng mukhang manyak na lalaki kaya agad kong nabawi ang kamay ko. Parang kaugali ni Jared nga lang pina time two.

“ Pagpasensyahan mo na iyang gago na iyan miss. Rayson nga pala. Rayson Chavez “ sabi ng nakasalamin na lalaki. Mukhang matino ang isang to kaysa sa tatlo. Pero may itsura parin naman. Lahat naman sila kahit na mukhang hindi mapagkakatiwalaan.

“ Uh hello. Snow Hemsworth nga pala “ naiilang kong sabi.

“ Uh! Diba ikaw yung sikat ng ABM-A? “ gulat na turo saakin ni Henry. Ano bang pinagsasabi nito.

“ Hey, stop that dude your creeping her out “ puna ni Gil sa kadaldalan ng kaibigan.

“ Samahan ko muna to “ paalam ni Gil sa mga kaibigan. Nginisihan lang kami ng mga damuho.

“ Sige, enjoy kayong dalawa “ tudyo ng ni Henry kaya hinila na ako ni Gil papalayo sa cottage ng mga kaibigan.

“ So, whose friends you’re with? “ he asked trying to open up a conversation.

“ I’m with Hirken. I was kind of lost. I even asked some staff where’s the cottage of Mr.Smith. And guess, itinuro lang naman ang cottage niyo “ I said unbelievably. But I noticed something. “ Ah, right. Smith karin pala “ I said ng mapagtanto iyon. Ang tanga ko rin minsan eh no.

“ I guessed we’re really destined “ turan naman nito. Ano daw? Mabagal lang lakad namin kaya nakakasabay ako sa kanya. Problema talaga pag mahahaba ang biyas.

“ Pinagsasabi mo diyan? “ Ismid ko. Kung ano kasi pinagsasabi.

“ Nothing, hatid nalang kita “ he offered kaya tumango ako. Nawawala kasi talaga ako. I’m I really bad at directions? Dati naman hindi ah.

“ Ang ganda naman ng araw “ I said mesmerized sa kulay kahel na reflection ng araw sa dagat.

“ Yeah “ Gil responded still looking at me. Is this guy hitting with me? I’m not numb to not notice it at tsaka hindi ako assumera.

“ You really captivate me, Snow “ napahinto ako ng hinawakan ako ni Gil sa magkabilang balikat ko. Namilog ang mga mata. What’s with him so sudden.

“ What are you doing? “ Ang naiilang kong tanong. Iniiwasan kong mapatingin sa mukha niya. I’m afraid to look back at him. I feel nervous.

“ Stop touching him! “ Nagulat ako sa malalim na boses na iyon. Napalingon kami sa pinanggalingan ng boses. Si Hirken!

“ Ow, so my brother is here? “ Patuyang sabi ni Gil at binitawan na ako. Buti naman. Kailang na eh. Teka! Ano daw?

“ Don’t dare me, Gil “ maotoridad na turan ni Hirken.

“ Magkapatid pala kayo? “ I butted in ng ngayon ko lang natagpi ang lahat. Seryoso talaga?

“ Yeah. A nothing brother “ at hinila na ako palayo ni Hirken kay Gil.

“ See you when I see you, Snow “ Gil said at tumalikod na ito at kumaway ng bahagya.

“ Thank you! “ Sigaw ko tsaka kumaway rin. Humarap naman ito at nginitian lang ako at tumalikod na ulit papaalis.

“ Stay away from him. “ Na baling ang tingin ko kay Hirken.

“ Why is that? “ umarko ang isa kong kilay. Why is he dictating me what to do.

“ Because I say so “ at hinapit nito ang bewang ko at napalapit ang katawan ko sakanya.

“ Ano ba! “ Asik ko nang humigpit ang pagkakahawak nito saakin. Tsaka may iilang tao na tumitingin saamin na ikinailang ko.

“ Don’t forget, you’re always mine. “ At napaawang nalang ang bibig ko sa pinagsasabi ng lalaking ito. Because now, I’m starting to be confused. Hindi ko na alam ang totoo sa hindi. At natatakot ako sa isiping iyon.

SAHSE #16

❄Snow’s POV❄

“I’m tired, kayo nalang” I said at sinusubukang makadaan sa damuhong ito. Ang laki kasi niyang harang. Ayaw pa akong padaanin. Paano ba naman kasi napagod ako sa mga activities dito sa resort. Madami rin yun. Namumula na nga yung balat ko dahil sa init ng araw kanina.

“I won’t stop. Sige na kasi, please? Sali ka na. Sige na.”

“ Hindi mo ba ako talaga tatantanan Hion David? “ I said with annoyance.

“No, sumama ka na kasi. Sige na.” Pilit nito. “Sige na” ulit nito.

“Okay, suko na ako. Sasama na ako “ I defeatedly surrendered. Ang kulit kasi.

“Halika ka na, sayang naman kasi kung ’di ka sasali” at hinila ako nito palabas. Hindi naman masakit yung pagkakahila niya kaya pinabayaan ko na.

Madilim na ang gabi at tapos narin kaming mag dinner. Gusto ko na ngang matulog at magpahinga eh. Ano na naman kaya ang naisip ng isip bata na’to?

“Ikaw nalang kulang dito Snow” bungad saakin ni Jared. Nakaupo sila lahat sa isang picnic mat. Sa gilid may bonfire kaya maliwanag ang paligid. Kami lang rin ang naririto.

“Ayaw kasi akong tigilan nito” nguso ko sa katabi kong si Hion.

“Sit here” utos ni Hirken saakin. Nagdadalawang isip ako kung susundin ko ba ito.

“No, dito siya sa tabi ko” hila saakin ni Wayne at pinaupo nga niya ako sa gitna nila Marco. I awkwardly rolled my eyes in annoyance. This guys is getting into my nerves!

“Since nandito na si Snow, umpisahan na natin ang laro. This game is spin the bottle. One of the cliché game. Simple lang ang mechanics. Kung sino ang matapat sa ulo ng bote siya ang taya while kung sino ang natapat sa pwet ng bote siya ang magtatanong ng truth or dare. Para may twist maghuhubad ng kung anong suot ang taya at iinom ng isang shot” mahabang paliwanag ni Jared. Mukhang masama to ah. May binabalak siguro ang manyak nato.

“Gusto ko yan” tumangong sangayon ni Hion. Itong katabi kong si Wayne halatang excited. Samantalang poker face lang yung iba. Nag form na kami into circle. Mukhang game rin naman sila. I guess I should play along to if this is on one of their plan.

“Ako na ang mauuna” ngiting aso ni Jared. Inumpisan na nitong paikutin ang bote. Kinabahan pa nga ako ng huminto ito sa katabi kong si Marco kaya siya ang taya. At ang magtatanong ay si Hion. Muntikan na ’yun ah.

“Oh, shot na tol” inabutan ni Jared ng baso ng alak si Marco na agad naman nitong inisang tinunga. Nailang pa nga ako ng hubarin nito ang suot na pang itaas. Wala kasi itong suot na abubot sa katawan. Buti nalang meron ako huhu.

“Ano pre truth or dare?” Tanong ni Hion.

“Truth” deritsong sagot naman ni Marco. Ang init ata ng apoy?

“ Tch! Boring naman. Sige, ang tanong - may gusto ka pa ba kay Snow?“ nagulat ako sa tanong na iyon. Tch! Mukhang may balak talaga ang mga ito.

“Yes” without any hesitation ay sinagot niya nga na ikinailang ko. Hello, nandito lang po ako at katabi ka.

“Oy,talaga? Sure ka tol?” pangungulit ni Hion. Tahimik naman ang iba.

“Tsk! No follow up question” Marco. Inabot nito ang bote at pinaikot. Nasagi pa nga nito ang braso ko na ikinailang ko. His skin sent chills to my spine.

“Ah, truth nalang” sabi ko ng tumapat saakin ang bote. Si Jared ang magtatanong sakin. Inabutan ako nito ng drinks kaya tinanggap ko at ininom. Ramdam ko ang pait at init nito sa lalamunan ko. Then I removed my bracelet. Kala ng mga ito ah.

“Sa aming pito sino ang gusto mo?” tanong ni Jared at nginisihan ako. Hmm, sino nga ba?

“Si Mathias siguro” sagot ko.

“Whoa! ’Yun oh! “ nangaasar na sigaw ni Jared. Nakita naman natigilan sila maliban kay Franklin na ngumiti lang. Napaubo naman si Mathias halatang naiilang. Bakit ba? Mathias is such nice guy. I wanted to befriend of him.  Baka kung ano-ano na siguro pinagiisip ng mga ito. Kaya pinaikot ko na ang bote. The atmosphere become suddenly awkward. Ganito siguro ka awkward pag kasama mo ay mga ex mo. Imagine that.

The game continues. Hindi na ulit ako natapat ng bote na ipinagpapasamat ko. Halos nakahubad na nga sila eh. Paulit-ulit nalang kasi silang taya. Mga wala namang kwenta pinag gagawa nila. Tsaka nawala narin yung tama ng alak saakin. Mukhang matapang na alak kasi iyong iniinom namin. Buti isang shot lang nainom ko. Ayoko pa namang gumising na masakit ang ulo.

“Your dare is, kiss Snow on the neck for 5 minutes” nabalik ako sa huwisyo ng madinig ko ang pangalan ko. What the!

Napalingon ako may Marco. Inilapit nito ang mukha sa leeg ko. Siya pala ang taya. Nanlaki nalang ang mata ko ng maramdaman ang labi niya sa leeg ko. Marahan niya itong sinupsup at hinalikan. Nakakakiliti at nakakapanghina. Ngunit agad akong nakabalik sa huwisyo at itutulak ko na sana ito ng pumailinlang ang isang malakas na suntok. Tumama ito kay Marco at napagilid ang ulo dahil sa suntok na iyon. Natulala lang ako.

“F*ck! Damn it!” galit na anas ni Hirken. Ito ang sumapak kay Marco. Galit itong bumaling saakin at mabilis akong hinila. Mahigpit ang pagkakapit nito sa braso ko.

“Bro, san mo dadalhin si Snow?” Mathias intervene but binangga lang siya ni Hirken. Pilit ko namang binawi ang pagkakahawak nito saakin but he’s to strong. Ano na naman bang problema ng isang to?!

“Can you let go off me?!” daing ko. But he never listened. Patuloy lang ako nitong hinila na sobrang bilis.

Deritso ako nitong isinandal sa pader ng kwarto niya pagkapasok namin. Napadaing pa nga ako dahil sa lakas niya.

“Ano bang ginagawa mo? Pwede bang pakawalan mo na ako?” I tried to escape from him. I was afraid the way he stare at me. With his black piercing eyes staring at me I feel weak.

“Didn’t I said you’re mine?” Bulyaw nito saakin. This guy!

“Stop this already. Nasasaktan na ako.” I plead but instead to let go of me he just brushed his lips on mine. I felt something that I cannot explain. Something right but ain’t good.

“Mmm…” pilit ko siyang tinutulak papalayo. With all my might ay naitulak ko naman siya. Dali dali akong lumabas and I even heard him cuss. I didn’t bother to look back.

I’m now afraid to fall. If I fall means I’ll fail.

I won’t lose this game. Not, ever.

SAHSE #17

4 years ago bago

nagsimula

ang lahat.

“Apo, I want you to do something” his grandfather said while he just listen for what his grandfather asking him to do.

“I want to give you this, your first mission” at may inabot itong white folder sakanya. His first mission huh?! He thinks that it would be fun and exciting.

He scan the printed info’s in the paper. He smirked after reading it then glanced to his grandfather. Giving the old man an enigmatic yet a dangerous smile.

“Okay, thanks for this Sensei” he said then closed the folder.

“I know you’ll never fail me, right Ice?” his grandfather gave him a

michevous

smile that screams danger.

“Of course, I will” he responded then get out of the room with a grin on his face. His grandfather already that he has a dual personality. Which his grandfather like because his other self is some kind of tough and feisty.

Ice takes control most of the time than his other self Snow. A pathetic and his weak self. Naiinis siya dahil

sobra

nitong hina at

lampa

.

“What’s up, couz?” salubong sa kanya ni Kio. He just gave him a grin.

“Got your first mission eh?” he added kaya tinanguan niya lamang ito.

“Hey, wait up!” habol sa kanya ng pinsan. He’s excited to execute his plan at hindi niya napansin na sobrang bilis niya na palang kumilos. Tch! Perks of being an assassin. But his mission is not to kill. Boring but somewhat exciting.

“What?!”

binigyan

niya ng

nakakamatay

na tingin ang pinsan. This dumbass cousin of him always pestering him.

“Ah nothing, good luck then” at kinindatan siya nito na ’di man lang niya pinansin. Napailing nalang ang pinsan. Ice open the door of his car a BMW type. Then drove away. Pag si Ice na ang nasa

katauhan

sobrang cold at distant nitong tao.

Mapanlinlang

at nakakatakot.

~

Everything was set. His now enrolled to one of the elite school. Even Ice hate going to a normal school he can’t help it because of his mission.

Hinihintay niyang

makatawid

sa pedestrian lane. Even his an impatient person he manage to deal with his temper. Hindi lang si Snow ang kalaban niya sa utak niya

pati

mismo ito.

May iilan rin siyang kasabay at nag

aantay

na makatawid. When vehicles stop and the traffic light becomes green that’s the cue to go across the lane. Rinig pa niya ang masayang

chismisan

ng kasabay niyang mga babae. Masyadong nakakairita ang mga ito para sakanya.

Bago pumasok ay naisipan niya munang

bumili

ng milk shake ’di kalayuan. There are different establishment around. Name it, big or small business.

Kakatapos

lang niyang

makabili

ng milk shake at kasalukuyang naglalakad. He was about to sip on the straw when someone bumped him.

Sumalampak

siya sa semento at

dumaing

.

Bahagyang

natapunan

ang mukha at suot niya.

Tinayo

niya ang sarili at tinignan ng masama ang lalaking bumanga.

“Are you blind?!” Gusto pa niya sana itong

sapakin

pero buti nalang napigilan niya ang galit niya.

Pinunasan

pa niya ang mukha na

natapunan

ng milk shake.

Tinangay

pa nga ang iilang hibla ng buhok ko dahil sa hangin.

Titignan nalang ba ako ng lalaking ito? He ask his self. Tch! Ang ayaw ko pa naman sa lahat eh yung ta-tanga tanga. Mukhang taga kabila itong school dahil sa uniporme.

Inis niyang

iniwanan

ang lalaki sa kanyang pwesto. He muffled his irritation and keep his cool. Deritso niyang

tinahak

ang entrance gate ng

naturang

elite school.

Uumpisan

niya na ang

misyon

niya ng matapos siya agad.

His mission is about to get a certain information. Magiging madali ang lahat pag na execute niya ng tama ang plano niya. As he see his target inumpisan niya na ang plano.

Tamang

tama na konti lang ang

estudyante

ngayon.

Dadaanan

na sana siya ng isang lalaki ng bigla siyang

tumomba

sa sahig. He acted like he’s panting hard and look exhausted while his both hands on his chest. Looking pathetic but he needs to do it. And thankfully he get on my bait.

“You okay, miss?” the guy try to approach me with his serious tone.

Umarte

naman ako ng naaayon. I close my eyes and act as if I passed out.

“Hey,hey wake up” yugyug nito saakin trying to wake me up. But sorry dude, I’m fully awake and acting. Naramdaman ko nalang na

binuhat

ako nito sa likuran niya. Habang ako patuloy parin sa pag arte.

“Teka, who are you?” I asked at

kunyaring

nagkamalay

na habang nasa likuran niya ako.

“Oh, are fine now?” At

maingat

ako nitong ibinaba. I innocently nodded.

“Thank you mister? I think I’m fine now” I said shyly.

“You sure?” He asked again. Tumango lang ako.

“Salamat mister?” ulit ko.

“It’s Marco, it’s fine miss?”

“I’m Snow, thank you ulit” he just nodded at tinalikuran na ako. But I won’t slip this opportunity.

“Hey, wait up!” habol ko dito.

“What?” he look annoyed. Tch! Mukhang mahihirapan ako nito ah.

“Can I ask where is this room building?” I ask and showed a piece of paper where a room name number was written.

“We have the same class. So follow me” he ordered.

“Talaga! Wow, ang swerte ko naman!” ang

kunway

masaya kong sabi. He just look at me like I was an annoying person. Syempre it’s not just a coincident. It’s all on the plan that I have the same schedule with him.

“Can you stop following me?!” Ang inis na turan ni Marco. Kanina ko pa kasi ito

sinusundan

.

“Ha? Hindi ah.

Sadyang

pareho lang tayo ng daanan no“ I retorted trying to get off from his judgement.

“Tch! Stop bothering me will you?” Inis nitong aniya.

“Hindi naman ah” I tried to sounded cute. Inirapan lang ako ng masungit na lalaking ito tsaka pumasok sa kotse niya at

pinaharurot

ito.

I was left alone here in the parking lot. Hmm, this would be a challenging mission. Kinuha ko ang cellphone ko sa bulsa while dialing a number.

“Who’s this?” the other line ask.

“Hey, it’s me hehe” I replied.

“Snow? How did you get my number?” ang naiinis nitong tanong sa kabilang linya.

“Secret, kita tayo ulit bukas” I said then hang up. I grin as I started walking. I’m getting excited. Sooner or later

mahuhuli

rin kita sa

bitag

ko Marco Davidson.

---

I dicided na salitan ang time frame from the past to present para mas maintindihan niyo. ^__^

Yehey bagong cover ng SAHSE! :D

SAHSE #18

❄Snow’s POV❄

“Listen up guys! Do you have any idea about the incoming foundation week? For what booth we will making?” Lyndon, our class president announced. He is standing in front of us. His a nerd but his actually a handsome one.

“I have! I’m sure dudumugin tayo ng mga customers sa idea kong ito” one of my classmate raise his hand. Yung iba ko namang kaklase ay parang walang pakialam. Gaya nalang ng pitong damuho na ito. We have the same class schedule for the major subject kaya kaklase ko sila but some of my minor subject ’di naman.

“So,what is it?” our class president persuade him to speak up. Some of my boy classmates were listening but most of them did not. Im just listening habang kinakalabit ako ni Hion. Pinabayaan ko lang ito at ’di pinansin.

“A Milk Tea Shop, were the waiter will only wear an apron for top” the guy suggested. Hmm,okay naman ’yun. I also love Milk teas.

“Oh, that’s looks fine. But we are targeting both sexes. We are aiming to place on this booth competition for the plus grade and of course the prize” kindat nito saamin.

“Oy,Yelo ko. Pansinin mo naman ako oh” kalabit saakin ulit ni Hion. Kanina pa to ah? Sinumpong siguro sa pagka isip bata.

“Tch, wag kang magulo Hion” I warned him. Kalabit parin kasi ng kalabit. Samantalang sinisiko naman ito ni Wayne. Mga ugok talaga.

“Pangit mo kasi” pangaasar ni Wayne dito.

“Ikaw ’yun bugok! Ako kaya pinaka magandang lalaki sa ating pito” at kumindat sa akin ang kumag. Ang hangin ah.

“Tss, wag munang ipilit tol. Kahit tanungin mo pa lahat ng babae sa girls department. Tiyak ako ituturo nilang pinaka gwapo satin pito.” Naiiling nalang ako sa kahambugan nila.

“So, Snow. Are you fine with it?” Nabigla nalang ako ng mabangit ang pangalan ko.

“Ah huh? Ano nga iyon?” ang tanong ko. Kainis kasi itong mga balasubas nato. I cursed these two at the back of my mind. Mga panira.

“They suggested to add a waitress in the shop. Are you fine with the idea of what he said earlier?” Lyndon said. Waitress lang pala eh. Sisiw lang yan.

“It’s fine with me” pagpayag ko.

“Then it’s all settled! Let’s just start on Wednesday for the decors and supplies. I hope for the ABM-A cooperation” Lyndon said. Napatango lang ako at niligpit ang gamit ko sa desk ko. May meeting ang faculty and teachers kaya walang klase. Isang subject nalang at lunch time na. Pero dahil wala ngang prof ngayon ay nagsilabasan na kami. Syempre nagpahuli ako. Ayokong makipagsisikan, mahirap na.

“Pano ba ’yan mga pre! Mauuna na kami ni Snow” sabi ni Jared at nilapitan ako. I just give him a questioning look.

“Tch!” Hirken.

“Hmp!” maktol ni Hion.

“Okay lang, ako naman bukas eh” kindat saakin ni Wayne ng tumingin ako dito. Ano bang pinagsasabi ng mga ito? Are they plotting to me something?

“Let’s go?” Aya saakin ni Jared. Tumayo ng yung anim at binangga pa nga ni Hirken ang balikat ni Jared. What’s with these guys?

“Teka lang, what are you guys doing?” Ang nagtataka kong tanong.

“Ah nothing, gusto lang kitang makasama. Why, is there a problem with it babe?” Sabay akbay saakin ng damuho. I look puzzled but deep inside the fire is just waiting to ignite. Something waiting and want to let go of me. No, this can’t be!

“O-okay. Can my friend tag along?” I ask as I regain from my self.

“Whose friend? Is it a girl?” tanong agad ng damuho. Tss, jerk as ever.

“No, it’s Veron” I replied habang kasalukuyan kaming lumabas ng building. There are few students also na pakalat kalat sa hallway.

“It’s a no, I don’t trust that guy” he blurted, so are you? I just rolled my eyes at him at tinanggal ang braso niya sa balikat ko. But he putted it again and smirked at me nang wala na akong makagawa. Why do tall people bully those smaller ones!

“You’re really cute, I badly want to pinch you” he said at akma ako nitong kukurutin sa mukha ng sikmuraan ko ito. Akala mo ah!

“A-aray ko!” daing niya. Sinamaan ko lang ito ng tingin at tinalikuran.

“Hey! Wait me up babe!” sigaw nito kaya binilisan ko ang paglakad ko nang may biglang humila saakin. Sisigaw na sana ako ng takpan nito ang bibig ko at hinila ako papasok sa isang room. Hindi ko nakita kong sino itong humila saakin. Kinakabahan tuloy ako.

“Teka, asan na ’yun?” Dinig ko ang boses ni Jared kaya nagpumiglas ako pero ang lakas ng taong ito. Hindi man lang ako maka buwelo. Narinig ko nalang na may tumakbo papalayo.

Inilabas ako nito sa pinto na pinagtataguan namin at binitawan ako kaya nakita ko rin ang balasubas na gumawa non sakin.

“Gil? Why did you do that?! Aatakehin ako sa nerbiyos sayo eh!” asik ko dito. Itinaas naman nito ang dalawang kamay at umaaktong sumusuko.

“Im sorry, I didn’t mean to scare or harm you” he said apologetically. Napabuntong naman ako. Trying to relax myself.

“Basta wag mo na iyong uulitin ah. Tatamaan ka talaga saakin” at pinakita ko dito ang kamao ko. “ Natamaan

mo na nga ako eh “ ang ngi-ngiti na may kasama pang iling habang may ibinubulong ang damuho.

“What are you murmuring? Are you mimicking me?” ang mataray kong tanong. Malay ko bang pinagtatawan na ako nito.

“No, it seems that you become more cuter with that angry face” he told me and smile.

“Tch! Pinagsasabi mo diyan” I awkwardly rolled my eyes.

“Actually I just wanted to see you. Dahil nakita na kita okay na ako.” He put his right hand on his pants pocket. “So, see you around my cotton” naramdaman ko nalang ang kamay nito sa ulo habang ginugulo ang buhok ko. Ngumiti lang ito saakin ng lumakad na ito paalis. Ako nalang magisa. Nagtataka at naiwang naguguluhan. Why is that? Cotton? What’s happening on those guys?

SAHSE #19

“Good morning, see you later Marco!” I texted with a playful grin on my face.

Actually I’ve been done with my mission for about a week ago. I’m enjoying it so I prolong the time.

Where’s the fun kung

tatapusin

ko agad diba? I better play and have fun.

I am busy reading a menu catalog when someone approach me. Nag-

angat

ako ng mukha.

“Oh? What do you think you’re doing?”

Nagtaas

ako ng kilay sa lalaking nasa harapan ko. It seems na ito rin ang lalaking

nakabangaan

ko last week.

“Do I caused you inconvenience?” he ask distastefully. I almost cringe in annoyance.

“If I say yes, aalis ka na ba sa harapan ko?” I ask in a way of dismissing him. Well, I don’t like his domineering aura.

“Hmm, if that’s what you want then see you next time” he said without any hesitation. He look at me straight in the eye so I do the same before he left.

I think that guy is something else. I mean he is a good looking guy but there is something that I can’t describe.

Tch! Bakit ko ba iyon

pinaglalaanan

ng oras ko. Kaya agad narin akong nag order ng breakfast ko.

~

“Hey,

antayin

mo naman ako!“ I shouted ng makitang papalayo na saakin si Marco. Kakatapos lang ng klase at lunch break na namin.

Tinakbo

ko ang

pagitan

namin at as usual

kinukulit

ko na naman ito. Almost a week ko na itong naging routine. Ang

kulitin

at

inisin

si Marco.

If you’re wondering why I’m doing this is, it’s just that I wanted to have fun. At ang nakikita kong taya sa

larong

inumpisan ko ay walang iba kundi si Marco.

“Stop bugging me” he said ng makalapit ako dito.

“Eh, sige na! Kaibigan mo naman na ako diba?” Ang

nakalabi

kong turan na binigyan niya lang ng

blankong

tingin.

“Who says we’re friends?” ang naiinis nitong anya na

ikinatuwa

ko. Bakit ba? I just found him amusing. Iyon lang iyon.

“The day that you helped me. So, huwag ka ng pabebe diyan” at hinila ko ito papalabas ng School. Hindi naman na ito

umapela

pa at

nagpahila

nalang rin na

ikinangiti

ko.

“Alam mo ang kulang nalang

saiyo

eh ang ngumiti“ I said habang

nagkukwento

ako dito ng isang

nakakatuwang

kwento

. Ewan ko bang hindi

bumenta

sakanya.

Hindi naman nito pinansin ang sinabi ko. Hayst, sobrang distant talaga ng lalaking to eh no

kaya walang kaibigan .

“Stop talking, just eat” he ordered.

“Uh…okay po” I just said.

“Good” then a smile plastered on his handsome face.

“First time mong ngumiti” ang sabi ko na kunway

namamangha

then his smile vanished at napalitan ng kanina niyang reaksyon. Ang seryoso niyang mukha.

“Stop talking” ang mukhang naiilang niyang turan kaya nginitian ko nalang ito at nagpatuloy sa pagkain.

Agad napalis ang alaalang iyon nang bumungad sa harapan ko ang lalaking iyon. Si Marco..

“Ah may kailangan ka ba?” Ang naitanong ko. Nakatayo at nakatingin lamang ito sakin.

May dinukot ito sa bulsa niya at ibinigay saakin. Nagtataka ko naman siyang tinignan. Completely dumbfounded on his action.

“Uh, para saan ’yan?” I curiously asked nang iabot niya saakin ang isang ticket? Kaya tinanggap ko nalang.

“Concert ticket, sunday at 8PM” he said in a serious tone at umalis nalang bigla. Kaya napatingin nalang ako sa hawak kong ticket.

Ow, VIP ticket pala to sa isang incoming concert ng isang sikat na banda. Then a sudden memory flashed in my mind.

“Oy,

ba’t tayo nandito?“ tanong ko.

“Sir, your ticket please” saad ng isang lalaki sa entrance door.

May ibinigay si Marco na dalawang ticket doon sa lalaki. Masyado ring marami ang mga taong

nakapila

kasunod

namin.

“This way sir, ma’am”

giya

nong

kasamahan

ng lalaki matapos kaming e body check.

Hinila naman ako ni Marco papasok habang hawak-hawak ang aking bewang. He is towering over me. Kainis talaga pag

ikukumpara

ang height namin.

Hanggang

dibdib niya lang ako.

Sumalubong

saamin sa loob ang

napakaraming

tao. Mukhang may mag co-concert.

“Teka nga, bakit ba tayo nandito?” I asked bluntly while quivering from his arms. 

“Just stay with me and watch” he said then pinaupo ako sa sa mga bench dito sa taas kaya kitang-kita namin ang malaking stage.

Hindi nalang ako

kumibo

pa at tinignan nalang ang mga tao sa baba na busy sa

kakahanap

ng

mapupwestuhan

.

Nabigla ako ng may

maramdamang

pumulupot

na braso sa bewang ko. Napatingin agad ako sa may ari

niyon

.

“Hindi ko alam na marunong pala

manantsing

ang isang Marco Davidson“ ang

mapaglaro

kong sabi at nginisihan ito.

Naramdaman ko naman ang

pagkabalisa

sa mata nito habang

nagkakatitigan

kami.

Ows

, I think he is starting to bite the bait.

Interesting.

Natigilan lang kami ng mag

umpisa

na ang concert, concert ng isang hindi ko

kilalang

banda. Well, because I am not a fan of this stuff.

Mahigit kalahating oras rin kami sa loob. Pagkatapos kasi nung

kanta

na iyon ng banda ay lumabas na kami ni Marco. And I guessed yung kanta lang talaga na iyon ang

ipinunta

niya dito. Hindi pa kasi tapos yung concert.

“Uuwi na ba tayo?” Tanong ko habang papunta kami ng parking lot.

“I’ll drive you home” he said as we continue to walk.

“Teka lang, pwede bang mag c-

cr

muna ako? Naiihi na kasi talaga ako eh“ I said dahil totoo naman talaga na

ihing

ihi

na ako.

“Tch! Fine, just hurry” at kaagad na akong tumakbo pabalik. Wala naman kasing

cr

sa parking lot diba.

After a few minutes of peeing eh kaagad narin akong lumabas para

balikan

si Marco. Napaka hot-headed pa naman ng lalaking iyon.

Pagkabalik

ko nagulat nalang ako ng makitang

pinagtutulungan

bugbugin

ng limang lalaki si Marco. Nakahandusay na ito at halatang

lamog

na dahil sa

pangtatadyak

ng mga ’di kilalang lalaki.

“Hoy, mga pangit!” Ang bigla kong sigaw para

makuha

ang

atensyon

nila. Tss, mga pangit nga sa

paglingon

nila saakin.

“Sinong tinawag mong pangit?” Ang mukhang naiinis na tanong ng mukhang lider nila. I just mentally rolled my eyeballs.

“Tanga ba kayo or sadyang wala lang talagang laman yang mga utak niyo? Sino pa bang pangit dito?

Alangan

namang ako?“ Sabay turo ko sa sarili habang

naiiling

.

“Alam mo Miss, huwag ka ng

makialam

. Maganda ka kaya

pagbibigyan

ka namin at ’di na namin

papansinin

ang mga pang

iinsulto

mo“ sabay kindat saakin nito. Tss!

Kasura

’di bagay sakanya. Mukha siyang

ipis

!

“Eh kung ayoko? Anong gagawin niyo?”

Hamon

ko sakanila.

“

Syet

! Edi maganda! Papatayin muna namin itong hayop nato bago ka namin papatayin sa sarap haha“ at nagtawanan ang mga ugok. Kaya

nakitawa

narin ako at

umunat

para maka buwelo.

Tinakbo ko ang

distansya

namin at tumalon habang binigyan ng isang flying kick sa

pagmumukha

iyong lider nila.

Sapol

naman ito mukha niya kaya

napatumba

ito sa lakas ng pagkaka

sipa

ko.

Hindi pa ako

nakuntento

. Binalingan ko ng tingin ang

kalagayan

ni Marco.

Bugbug

sarado

itong nakapikit.

Anong

karapatan

nilang

saktan

ang paborito kong laruan! Mga

insekto

lang sila. Kaya dapat pisain ng magdala. Kaya

sinugod

ko rin ang mga ito at binigyan ng

malalakas

na sipa at suntok sa mga mukha nila.

Hindi na

nakalaban

ang mga ito dahil sa sobrang pagka bigla at sa bilis narin ng pangyayari. Hindi siguro

inaasahan

ng mga

ungas

nato ang kaya kong gawin sakanila. Perks of being an assassin.

Pagkatapos ko silang

mapatumba

ay nilapitan ko kaagad ang katawan ni Marco. Hirap itong

magdilat

dahil sa pasa sa mukha. Tsk! Ang lampa naman pala nito.

“Kaya mo pa bang tumayo?” I asked. Nilapitan ko ito at

pinahid

ang dugo sa may gilid ng labi niya.

“T-thank” at bigla itong napaubo at nawalan ng malay. Ay! Mahina nga. Kaya

tinry

kong

tapikin

ang mukha nito para

gisingin

. Pero mukhang

nahimatay

na ang damuho.

I checked him kung humihinga pa. Buti naman at ’di

natuluyan

.

Pansin kong

nagsitayuan

iyong limang lalaki. Tinignan ko ang mga ito at sinamaan ng tingin. Natakot naman ang mga ito at

nagsitakbuhan

. Mga

duwag

naman pala, tch!

Kainis! Kailangan ko pa tuloy

buhatin

at dalhin sa hospital ang lalaking ito. Masyado siyang

mabigat

kaya nahirapan akong

isakay

siya sa kotse niya.

Pagkagising

niya kailangan niyang

magbayad

sa

pagpapahirap

saakin. Ngumisi ako at

pinaandar

ang makina ng kotse.

---

Hi guyses! I’m really sorry kung sobrang tagal nitong update ko. May dalawang dahilan ako kaya ganon. Una ay na authors block ako. Second is nahirapan talaga akong mangapa ng ideas. Kaya pagpasensyahan niyo na talaga at sana maintindihan niyo.

At sa mga walang sawang sumuporta sa story na ito, maraming salamat po and keep on inspiring me to keep on writing.

^__^

SAHSE #20

❄Snow’s POV❄

Halos ilang araw na kaming busy sa paggawa ng booth namin para sa contest ng Foundation Day ng school. And so far mga final touches nalang ang kulang para sa booth namin. Hindi ko aakalain na kahit puros lalaki ang mga kaklase ko ay may maiaambag naman pala sila pagdating sa mga bagay na ito.

Tatlong araw narin kaming walang klase dahil dito. Halos lahat kasi ng section ay nag request na wala munang klase para sa preparation. Pumayag naman ang school head dito.

Sa tatlong araw rin na pagka busy, sakabila parin non ay parati parin akong kinukulit ng mga damuho. Kaya may napansin rin ako sa mga ito na hindi ko pa matukoy kung ano. My instinct tells me that there is something off about them.

“Hey, Snow. Pwede ba akong magpasama sayo sa mall? It is better if there is someone who can accompany me and know what designs for the finishing design. Is it okay to you?” Lyndon ask me kaya ibinaba ko ang hawak kong ilang printed stickers na design.

“Uh, sure. Why not?” I said. Remember he’s our class president here. 

“Great! Then let’s go” yakag nito saakin. Kaya sumunod nalang ako sakanya. Pero bago iyon may humarang sa harapan ko.

“Where do you think you’re going?” His cold yet baritone voice asked me. His eyes meets mine and I just rolled my eyes at him.

“Kailangan ba talaga alam mo kung saan ako pupunta?” Ang naiirita kong tugon. Nagbabanta ang mga tingin nito sakin.

“Yes” he answered quickly.

“Pwede ba, Hirken. Tigilan mo nga ako” at nilaglasan ito. Binilisan ko ang lakad ko na mukha ng takbo. Mukhang hindi naman ito sumunod kaya normal na ulit ang lakad ko. ’Di na yung parang hinahabol ng aso.

“I’m sorry kung naabala kita Snow” paumanhin ni Lyndon. Mukhang nakita niya iyon kanina.

“Okay lang” ang sabi ko at nginitian ito. Reassuring him that it’s okay.

We headed at the nearest mall. Sobrang dami ng pinamili namin ni Lyndon from designs to food ingredients. So far, okay naman kasama ang isang class president.

“Hey, kain na muna tayo?” Aya saakin ni Lyndon kaya hindi narin ako tumanggi pa. Nagugutom narin kasi ako. Mahigit isa at kalahating oras narin kasi kaming naririto.

“Anong gusto mo? Treat ko” sabi ni Lyndon habang tinitignan ako.

“Ikaw ng bahala” sabi ko at nginitian lang ito. Umupo na ako ng mag punta na ito sa counter para umorder.

“Sorry kung natagalan” paumanhin niya sa matagal na pagkuha ng inorder niya. Para kasing pyesta kung makapag order ang isang ito. Sobrang dami halatang di naman namin mauubos.

“Ang dami naman nito” puna ko at nagsimula ng lumantak. Eh sa gutom narin ako eh.

“Sorry, inorder ko na lahat para makapili ka” saad niya na parang nahihiya. Hindi nalang ako kumibo pa at kumain nalang ng tahimik.

“Ipabalot nalang natin ang natira. Sayang naman kasi ang dami pa nito oh” sabay nguso ko sa pagkain na ang iba ang hindi man lang nabawasan. Sayang sa pera to. Pero alam kong mayaman naman ito kaya ayos lang siguro sakanya na magwaldas.

“Sige akong bahala” anya niya at tumawag ng isang service crew.

“Ano po ’yun sir?” Tanong ng isang babaing crew. Halatang nagpapacute ito kay Lyndon kaya napailing nalang ako. Mukhang naive ang isang to at ’di pinansin ang babae.

“Pakibalot ang mga ito Ms” saad niya at itinuro ang pagkaing wala pang bawas.

“Sige po sir” at agad naman itong ibinalot iyon at isinilid lahat sa isang paper bag. Nagpasalamat muna ako bago kami lumabas ng Resto na iyon. Bitbit ko ang isang paper bag na laman iyong pagkain samantalang dala naman lahat ni Lyndon iyong mga pinamili namin. Take note marami iyon at mabigat.

“Sandali lang ah ibibigay ko na muna to” ang nakangiti kong pahayag at iniwan sa parking lot ng mall si Lyndon. Nakasunod lang ang tingin nito saakin kaya di ko nalang siya pinansin.

Sa isang tabi ay nilapitan ko ang isang gusgusing bata kasama ang isa pang mas bata dito. Mukhang magkapatid ang mga ito. Ang babata pa ng mga ito pero ganito na agad ang buhay nila.

“Pst bata!” Pag agaw ko sa atensyon ng mga ito na agad akong napansin. Kaya agad kong inabot sa kanila ang paper bag na naglalaman ng pagkain. Agad naman itong tinanggap ng batang lalaki at malaking ngiti na nagpasalamat saakin. Kaya napangiti narin ako.

“Salamat po dito ate” ang ’di mapagsidlang saad ng bata.

“Bakit nandito kayo? Alam niyo bang bawal itong ginagawa niyo? Naku mabuti pang umuwi na kayo sainyo at ito” at inabutan ko ito ng pera.

“Ate marami pong salamat. Napakabait niyo po” sabi ni na parang maiiyak na.

“Umuwi na kayo at delikado itong ginagawa niyo” at binilinan ko pa ito ng mga salita bago umalis ang mga ito ng masaya.

“Sorry kung natagalan” paumanhin ko pero hindi si Lyndon ang naabutan ko kundi si Hirken.

“Anong ginagawa mo dito?” Ang agad kong tanong.

“Sinusundo ka” simple niyang saad habang nakatingin sa mga mata ko. Makikita sa mga mata ang saya at pagmamahal na agad kong ikinilabot. Iniling ko ang ulo ko sa mga kung ano anong naiisip ko.

“Nasaan si Lyndon? Sinusundan mo ba ako?” ang agad kong tanong.

“Yes and don’t ever talk to that guy, ever” at hinila ako papasok ng kanyang sasakyan kaya nagpahila narin ako. Sinubukan kong kalmahin ang puso ko pero lintek patuloy lang ito sa pagtibok na ikinatakot ko.

This ain’t good.

SAHSE #21

“Teka saan ba tayo pupunta?” Ang tanong ko ng makitang sa ibang daan iniliko ni Hirken ang sasakyan. Gusto ko pa naman na umuwi na at magpahinga sa dorm.

“You’ll know if we get there” he answered untroubled. Kaya ano pa nga ba ang magagawa ko. Nanahimik nalang ako at napapikit dahil medyo napagod talaga ako ngayong araw na ito.

“Hey, wake up potato head” naramdaman ko nalang na may kamay na tumatapik sa balikat ko. Kaya nagmulat ako at nagulat sa pwesto namin. Sobrang lapit ng mukha namin at konting distansya nalang ay mahahalikan niya na ako.

“L-lumayo ka nga!” sabay tulak ko sa dibdib niya. Nakita kong ngumisi lang ito saakin.

“Teka saan mo ako dinala?” Ang naitanong ko pagka kita sa pamilyar na tanawin.

“I will be hurt if you forgot this place” he said at inaya akong lumabas ng sasakyan niya.

“Teka, bakit mo ako dinala dito?” I asked when I remembered the place. Paano ko ito makakalimutan kung dito ko siya sinagot noon. Ang lugar kung saan payapa at malayo sa magulong mundo.

“Wait, I’ll get something” at bigla itong may kinuha sa sasakyan niya.

“Mukhang pinag planuhan mo to ah” saad ko ng makita ang dala niyang picnic mat at basket.

“Is this a date, Mr.Smith?” I asked surprised. Hindi lang ako makapaniwala.

“If you call this a date then it is” and then he grabbed my wrist and pulled me closer to him.

“Pwedeng bitawan mo ako?” Ang naaasiwa at naiilang kong pakiusap. But instead of letting me go he even pulled me closer to him kaya sobra na kaming magkadikit halos nayayakap niya na ako.

“Alam mo, you’re one of a weirdo” sabi ko ng maalis ko ang pagkakahawak nito saakin. Pinilit ko rin ang sarili na huwag ipakita ang kabang nararamdaman ko.

“Thanks” he said as if it is a compliment. Weirdo talaga.

Inilitag nito sa damuhan ang picnic mat. He signal me to sit with him kaya di na ako nag inarte pa.

Mula dito kitang kita ang ganda ng kalikasan. Nasa itaas kami ng isang talampas kaya sobrang sarap ng hangin. Kita rin ang papalubog na araw na nakapagpadadag ng magandang scenery.

“Bakit mo nga pala ako dinala rito?” I ask of nowhere. The moment field with silence and calmness.

“Nothing important. I just want to be with you and that’s important” sabi niya kaya hindi ko napigilang lingunin siya.

“This is our second time being here” sabi niya pa habang nakatingin sa mga mata ko.

“Did you remember what I said here in this place?” Ang kalmado niyang tanong na ikinatango ko dahil tandang tanda ko ang ala alang iyon.

“Oy,

Keny

ba’t nandito tayo?“ I asked ng

tanggalin

nito ang mga kamay sa mata ko.

“Aren’t you surprised?” Ang

nagtatampo

niyang tanong.

“Syempre oo. Ilang ulit ko na kaya itong napanood sa mga

pelikula

“ ang

pagbibiro

ko dito. Pero ang totoo ay na

suprisa

talaga ako. Isang date sa isang

talampas

.

“Tch! Umuwi na nga lang tayo” he said at mukhang

nagtampu

tampuhan

.

“Oy, joke lang. Ito naman hindi na

mabiro

“ sabi ko dito at

kinurot

ang ilong nito kaya napadaing lang ito sa ginawa ko.

“It hurts babe, kiss mo nga” at itinuro ang

namumulang

ilong. Kaya napatawa nalang ako.

“Sige na nga baka

umiyak

ka pa eh“ anya ko at lumapit sakanya at hinalikan ang

namumula

niyang ilong.

“Dito naman babe pls” he commanded at

inginuso

ang labi kaya

tinampal

ko lang ito at tinawanan.

“Bibig mo ba

piningot

ko?“ Mataray kong tanong. Kaya

lumabi

lang ito. Kaya hindi na ako

nakatiis

at mabilis ko itong hinalikan. Smack lang.

“Tss, ang

daya

“ reklamo niya kaya dinilaan ko lang ito.

“Bakit mo pala ako dinala dito?” Tanong ko ulit.

“To sort out things” he replied.

“At ano naman iyon?” Tanong ko at nagtaas ng kilay. Ngumisi lang ito saakin na mapang asar.

“Nothing, it’s just that don’t trust on what you see and what you hear. Just feel it” ang sabi niya ng seryoso. Ah okay. Kahit hindi ko siya

naiintindihan

ay tumango lang ako.

“I love you, you’re mine Snow, always”

Agad na naputol ang alaalang iyon ng hawakan ni Hirken ang kamay ko. Hindi ko alam kung anong ire react ko. It was already three years. Too long to move on.

“Why did you suddenly left?” He asked and brought up the past.

“Dahil kailangan” ang naisagot ko lang.

“Without saying anything?” Ang may hinanakit niyang tanong. Hindi agad ako nakapag salita. Why he suddenly become like this?

“Sorry” ang tangi ko nalang naisambit.

“You’re mine Snow. Always remember that” while he claimed my lips. Ipinikit ko ang mata ko at pinakiramdaman ang sarili.

Hindi ko alam kong ano ang nararamdaman ko. Nalilito at nababahala sa maaaring mangyari. Hindi man ngayon pero sa hinaharap.

SAHSE #22

I completely rewritten this chapter. Nawala kasi yung draft at wala rin sa revision history ko. Inulit ko pa tuloy na e type lahat pero di na kagaya nong una kong draft. I still feel upset kaya nawala na ako sa mood kaya pagpasensyahan niyo na tong chapter nato.

---

As I open my eyes I felt free again. But my eyes get wider as I saw this damn guy kissing me. I shivered because of too much irritation.

“What are you doing?” At inilayo ko ang sarili sa kanya. Distancing myself from him. I even give him a death glare for doing that.

“Uh kissing you?” He innocently said that made me get irritated. I even heard his chuckle as he look at me, amused.

“Where are we?” I asked while I roam my eyes from this unfamilliar place. I saw that he look dumbfounded of what just I’ve ask.

“We’re  here, Lan…”

“Just get me home” ang pagputol ko sa dapat niyang sasabihin. Well, I dont care kung nasaan man kami. I just want to get out of this place. I turn my back at him.

Sumunod naman ito ng pumasok ako sa kotse niya. Parang nasa malayong probinsya kami kaya walang kabahayan rito. I sighed as he started the engine of his car. I didn’t bothered to look at him nor he. Kaya mabuti nalang. Ayaw ko siyang maka usap baka kung ano pa ang magawa ko sakanya.

Huminto ang kotse niya sa harap ng isang dorm. Lumabas ako ng may maalala. Right, dito pala ako I mean si Snow pansamantalang nakatira. Yeah, you read it correctly. Very correctly. I am not Snow but I am him. Partially. We are one, yes of course but with different personalities.

It’s been ages and I hate Snow for been shutting me down for too long. My eyes glistened with excitement as I saw him sitting on the lounge. Ow, my playmate is here huh? I feel delighted.

“Marco!” I approach as I get near him. He just look at me with blank emotion on his face. Hmm, so he change this much huh. Pretty interesting.

“Why?” He asked coldy. Ow, he’s still cold and grumpy.

“Nothing, just missed you for too long” sabi ko at kinindatan ito bago pumasok sa loob. Hindi ko na ito pinansin pa ng pumasok ako. Hinanap ko kaagad ang kwarto ko. We only have one brain so we totally share memories but not all of it. It’s just selective.

Pagkapasok ko ay tumambad saakin ang mga pamilyar na mga mukha. Ow, another playmates. And I think they are all around. It maybe be funny but I am here with my playmates, my ex’s.

“Yelo ko!” One of the guys shouted as he get near me. Hion, tch! A dumbass.

“What?” I raised my eyebrow at him as he cling into my arms.

“Saan ka galing? Ang tagal mo atang naka uwi” he said while pouting. What is he a duck? Tch! Kasura tong Hion nato.

“Get off of me or you’ll be having no arms forever” I said while I stared him bluntly. Completely bored by his tricks.

“Sungit mo ata ngayon? May regla ka ba ngayon Yelo ko?” He asked animately. Inis ko naman siyang tinignan.

“Gusto mo na ba talagang mamatay?” At akmang sisipain ko na ito ng mabilis itong tumakbo papalayo. Tch!

“Haha gago mo kasi bro” ang natatawa pang kantsaw ni Jared pero ’di ko na sila pinansin pa. Pumasok nalang ako ng kwarto ko dahil may kailangan pa akong gagawin.

I entered my room with at ease dahil alam kong tama ako ng pinasukan. I know this is his room because of its purple color. Hindi naman pala mahirap hulaan. Mabilis kong hinanap ang phone nito sa bag. Hindi ko pa ito nahahanap when someone knocked the door of my room. I have no choice but to look after who’s that person behind that door.

“Ow, Mathias. May kailangan ka?” I asked kahit nababahiran iyon ng pagkamangha. I completely open my door widely as I stared unto him. Napakamot pa ito sa batok niya.

“Ah, yeah. Naiwan mo kasi ito eh sa may mesa” at may inabot siya saaking cellphone. Ow, what a perfect timing.

“Thank you, really” at mabilis kong kinuha ito sa kamay niya. He just give a smile to me. What a goody boy.

I closed the door as soon as he left. Mabilis akong nag dial ng number at tumawag. Medyo naka ilang ring bago may sumagot. Did he change numbers? Kung ganoon, nakakainis. Ilang ring ulit at sa wakas ay sinagot na niya.

“Hello? Who’s this?” The other line asked. Agad akong napairap sa kawalan. Ah, yeah right. We didn’t see each other for too long.

“It’s me scumbag. Meet me near at High Wing and don’t forget to bring my baby. Be there in a minutes “ then I hung up the call.

Mabilis akong naghanap ng jacket at isinuot ito. Black feels great. Lumabas na ako ng kwarto. Naabutan kong nanonood ng kung anong palabas sina Wayne, Hion at Red. Tch! Boys stuff. Hindi na nila ako napansing lumabas because I use my skill effectively. Hmm, it’s good. Hindi pa pala ako kinakalawang.

Walang tao ng makalabas ako. I immediately find a spot where he can easily see me. Nakakabanas ba naman ang lalaking iyon. Tsk.

After a few minutes of waiting ay may pumarada ng isang pulang kotse. Ow, my baby redy. Lumabas rito ang isang maputi at matangkad na lalaki.

“Snow? Perhaps Ice? Long time no see” at nilapitan ako nito para yakapin pero kinunyatan ko lang ito kaya napadaing nalang siya sa sakit.

“Ang tagal mo. Bring me to my HQ, now” I commanded. Tinatamad kasi akong magmaneho.

“Okay bossy, at welcome back” he smirked kaya nginisihan ko rin ito. I’m back bitches. Let see changes after I’ll return. I’ll ensure that.

SAHSE #23

Snow/Ice POV

“Hinahanap ka niya sakin” Kio, my cousin told me as we walk inside the Mansion. Nasa bungad palang kami at hindi pa binubuksan ng taga silbi ang malaking pintuan. We are just meter away and all I can say is really I miss this place. It’s been an ages.

“Too bad, I already want them to suffer soon, shed their blood on my own hands” I said. In cue, one of the guards open the door before bowing at us. Bago ito sa paningin ko kaya sigurado akong di ako nito kilala.

“Gusto ko ’yan” he said wickedly. Biglang umakbay saakin ang mokong habang pangisi ngisi lang kaya hinayaan ko nalang.

“So, what do I miss already?” I ask ng tinatahak namin ang kahabaan ng paselyo. Like the old times, this place doesn’t change a bit. So full of engraved memories - paintings of my families per generation.

“Nothing much, but I’m sure masisiyahan ka sa taong ipapakilala ko sayo” he said meaningfully kaya rumihistro na agad sa utak ko ang tuwa. Hmm, let see if it is really true.

Pumasok kami sa isang pribadong silid habang nakaakbay parin saakin si Kio wearing his playful yet devilish smile so I do so. There are two guys sitting in couch. Well, the one is pretty interesting. He looks so pretty innocent and feminine with his soft expression.

“Ito pala bisita ko Snow si Gilbert Smith” he introduced at nakita ko ito na nagulat dahil sa expresyon ng mukha niya. Bigla pa nga itong napatayo eh. I smiled at him when I remember something great.

“Hi, Gil” I said and waved at him. Kahit na mukhang naguguluhan ito ay ngumiti rin naman ito saakin. Completely smitten by me.

“Great, magkakilala pala kayo” Kio. As if.

“Yeah, I didn’t expect to see you here Snow” Gil as he stared at me. Lumapit ako sakanya at naupo sa tabi niya.

“E-excuse, babalik na po ako sa trabaho ko” that feminine guy said kaya napatingin sakanya ang bakulaw kong pinsan habang nakangisi na nakatingin dito. Hmm, what’s with this two? Im just feeling something.

“Okay, talk you later” at kinindatan pa ito ng balahura kong pinsan. So, thats explain everything. Well, interesting to the both of them. A devil targeting an angel. Nakaka amused.

“Who’s that?” I ask ng makalabas na ito ng ’di man lang niya ako ipinakilala rito.

“He’s just my slave, don’t mind him” sagot ng pinsan ko at may pasama pang kindat. I just rolled my eyeballs at him inwardly.

“Ahem! So, you know each other?” Gil, like his eyeing us an explanation. His eyes was field with question. I just sigh and wiggle my brows before answering.

“An old acquaintance” at napapatingin ako sa mga kuku kong walang kabuhay buhay. Napatawa lang si Kio sa isinagot ko bago ito umupo sa harap ng couch namin. Tss, idiot.

“Uh, okay” ani niya na parang hindi nasagot ang gusto niyang malaman. Umusog ako palapit sakanya at sumandal sa balikat niya na ikinagulat naman niya na parang naninibago sa mga ikinikilos ko. Well, the bitch is back at handa na ulit maglaro.

“Ayun oh! Good luck nalang sayo dude” komento naman ng balahura kong pinsan. Hindi ko nalang ito pinansin at ipinikit ang mga mata - completely enveloping the darkness that sorrounds me. Pero bigla ulit akong napadilat.

“Labas muna ako. Mukhang may pag uusapan pa kayo eh” sabi ko at tumayo na. Nababanaag ko naman ang medyo confused na mukha ni Gil.

“Pwede ka namang makinig if you want to” saad ng pinsan ko pero ’di ko na ito pinansin. Naglakad narin ako papalabas at pipihitin na sana ang door knob ng may magsalita.

“Snow, wait” pigil nito saakin kaya napalingon ako sa pinanggalingan nito, si Gil. Medyo tumaas naman ng konti ang kilay ko at nagtatanong na tumingin rito. Katamad rin kasing magsalita eh.

“Uh, n-nothing” kaya napataas na talaga ang kilay ko. Tch! Kaya tumuloy na ako sa paglabas at ’di na sila binalingan pa ng tingin.

Paglabas ko sumalubong saakin ang tahimik na hallway kaya tahimik ko rin itong binagtas. Tch, I forget to ask Kio about grandpa. Siguro mamaya nalang ang ani ko sa sarili habang dinadaanan ang ilang kwartong naririto. Hindi pa ako masyadong nakakalayo ng may sumabay sa paglalakad ko.

“Why? You need something?” I ask while walking slowly.

“Im just curious why you are here. Are you related to him, Kio?” Gil, he asked habang sinasabayan ako sa mabagal na paglalakad. Napahinto naman ako. In seconds, I stared at him bluntly kaya napahinto narin ito. Tch! Hindi pa pala ipinaliwanag ng bakulaw kong pinsan.

“Relative, he’s actually my cousin” I answered and still looking at him with no expression while he look at me with some annoying expression.

“Ow, okay. Ba’t ngayon lang kita nakita dito?” he said like his really curious about something. Hmm.

“Tinatamad akong pumunta dito eh” dahilan ko. Sobrang lame but I don’t care if buys it or not. I’m a lazy person, so I hope he buys it.

“Haha ’yun lang? I didn’t really expect to see you here” Gil.

“Why are you here anyways?” I ask at naglakad na ulit pero mabagal parin habang iginagala ang paningin sa paligid.

“Just some personal business. Ahm, Snow ah pwede ba kitang ayaing lumabas?” He asked like he is avoiding my question why he is here. I stop walking again and I give him a questioning look.

“Okay” pagpayag ko kaya napangiti ito ng malaki. Ewan ko pero may namumuong ideya ang utak ko sa mga ngiting iyan. Well, simulan na natin ang lahat at maguumpisa ngayon.

SAHSE #24

“Where’s this place?” I asked, wondering around. I am not into boring places so I cannot complement if it’s beautiful or not.

“This is a private property but Mom own this park” sagot niya habang naglatag ng sapin sa damuhan. Bermuda grass? I dont know. “ Here, baka kasi mangati balat mo pag walang sapin“ muwestra niya kaya naupo narin ako sa tabi niya.

“Why bring here?” tanong ko as I sat down in an indian position. He looked at me before answering.

“It’s just, I-I just want to” he replied as he break his stares at me.

“Uh okay” ang nasabi ko nalang. Whats with this guy? He’s kinda awkward. Is he into Snow? I need to confirm.

“You know what” I said as I moved forward unto him. He got off guard as I place my both hands on his cheeks and face inches apart. He got flustered all of a sudden as I see his reaction on his face. “Somehow, do you like me… Gil?” tanong ko habang matamang nakatingin sakanya. He become so flushy kaya inilayo ko na ang sarili ko sakanya. His eyes so nervous and with an ears as red as a tomato. Hmm, I’am really right haha

“Ops! Joke lang haha” as I laugh because of his cute face. Parang bigla naman itong nakabawi ng sabihin ko iyon.

“What i-if I am?” Ang seryuso niyang sabi kaya bigla akong napatigil sa peke kung tawa na gawa pa sa China. Napatingin narin ako sakanya. Giving him no sign of emotion but I suddenly laugh at him.

“Seryuso? Jino joke back mo rin ba ako?” ang kunway gulat kong tanong.

“It’s no joke Snow, I am liking you already” he said so seriously the way he look at me while saying those cheesy lines.

“…………”

“It just happen on the day when I bump into you on that seven eleven store” pag amin niya. Pinagsasabi ng lalaking to?

“I-I don’t” pinutol niya bigla ang pagsasalita ko. “I know it’s so sudden. Just let me feel this feeling on liking you” he said at inalis ang hinlalaki niya sa labi ko. Bigla niya itong inamoy at inilagay sa labi niya. Nanlaki bigla ang mata ko sa ginawa niya. What’s with this guy? Eh pwede namang labi ko nalang diba? Nagtitiis pa sa daliri niya.

“Ehem!” pag ubo ko kunyari para mawala ang awkward na atmosphere. “Alam mo tsong ang baduy mo eh no” sabi ko rito na ikinatawa niya lang kaya kinunutan ko ito ng noo.

“You know what… gusto rin kita” kaya bigla itong napatigil sa pagtawa habang nanlalaki ang mga mata. Mukhang di makapaniwala ang g*go. “Gustong-gusto kitang igudgud sa lupa alam mo ’yun?” at nginisihan ko ang hinayupak. Kala niya ah. Bigla tuloy siyang napatanga na para bang inagawan ng napaka importanting laruan.

“Shit! I thought yun na eh” ang daing niya na sambakol na ang pagmumukha. Kaya napatawa nalang ako at tumayo na sa pagkakaupo.

“Im starving” ang nakapamewang kong sabi. Talagang nagugutom narin ako eh. Mag gagabi narin.

“Tsk! Alright, let’s dinner then.” Tumayo narin ito habang pasimpleng humawak sa kamay ko habang sa kalewa naman niyang kamay ay iyong sapin na nilukot lang niya.

“Hands off dude” at nginisihan lang ako ng g*go habang pinagbubuksan ako ng pinto ng kotse. Pagkapasok ko ay umikot narin ito para makapag maneho. Naiiling nalang ako habang ngingiti-ngiti lang ang isa. Isinuot ko nalang ang seat belt at di lang pinansin ang corny na lalaking ito.

“Is it okay if I’ll bring you to my house?” He asked habang nasa kasagsagan kami ng byahe.

“Okay, suit yourself” I replied.

“Ayos! I mean good” habang ngiting ngiti ito kaya nagkibit balikat nalang ako. I dont want to spoil his happiness so I just let him want he wants.

Naging mabilis lang ang byahe. Sa isang malaking gate huminto ang kotse ni Gil at bumukas naman yung gate halatang high tech at modern. Pagpasok ng kotse ay ipinarada niya ito sa malaking parking lot ng mansyon kasama ang naka helirang mga magagarang sasakyan.

“Shall we?” He asked at inilalayan akong makalabas ng kotse kaya napailing nalang ako. He guided me so I just let him.

“Sir Gilbert ikaw po pala iyan. Magandang gabi po sainyo” salubong saamin ng isang kasambahay pagkapasok namin sa modern style mansion ng mga Smith.

“Manang nandiyan ba si Mommy and Daddy?” He asked.

“Opo, nasa loob po Sir at Maam nasa hapag kainan na po sila Sir” sagot ng katulong. Lumawak naman ang ngiti ng damuho at marahan akong hinila.

“Mom, Dad!” Salubong nito sa isang Ginang at Ginoo na nasa middle fourthies na. But despite of their age they look regal and classy. Halatang galing sa mayamang angkan.

“Mabuti naman at naisipan mong bumisita rito ijo” nasa boses ng Ginang ang pagtatampo.

“Hayaan mo na ang bata Hon, he’s an already grown up man now. Look, may dinala na rito oh” ang sabi ng Ginoo habang nakatingin saakin kaya napatingin narin saakin ang Ginang.

“Magandang gabi po Mr. and Mrs. Smith” ang pagbati ko dito at bahagyang nag bow.

“Ow, you’re so pretty ija. Yahhh so cute!” at bigla ako nitong pinag gigilan na ikinabigla ko.

“Ah t-thank you po” kahit gusto ko na itong sitahin dahil sa pagka huper nito bigla.

“Mom, you’re scaring him so stop” at hinila ako nito palayo sa ina nito. Salamat naman. Ang sakit pa naman ng pisngi kong kinurot niya. Like duh! Im not cute, im gorgeous. Gusto ko sanang umirap at pagtaasan ito ng kilay pero pinigilan ko ang sarili.

“Hehhe Im sorry its just she’s to adorable” paumanhin ng Ginang kaya alanganin ko nalang ito na nginitian.

“Let’s wait your brother. Sabay sabay na tayong kumain. I already called him and his on his way so let just wait him a little bit” saad ng Ama nila. Sa sinabing iyon ng Ama ni Gil ang siyang pagbago ng reaksyon nito sa mukha.

“That’s good, hon” masaya namang anya ng Ginang. Nag hain na ang mga katulong ng ibat ibang putahi kaya bigla akong nagutom. Nag hintay pa kami ng ilang minuto ng masayang lumabi ang Ginang.

“Hirken, mabuti naman at makakasabay ka namin ngayon” she said delighted kaya lumingon ako at nagsalubong ang mga tingin namin. Isang tingin na may ibat-ibang pinapahayag. Ito parin siya, gaya ng dati. Pero alam ko, may nagbago.

SAHSE #25

“Kain lang ng kain iha, I mean iho hehe” ang sabi saakin ni Tita Erine Mommy nila Gil at Hirken. Halatang amuse na amuse habang nakatingin saakin. Err, it’s kinda weird here but I dont give a damn of their family issue. It’s theirs kaya kumain lang ako ng kumain. Not minding the sudden drop of the atmosphere here when Hirken came.

“So, how’s school boys?” Tita Erine ask, breaking the silence. Biglang napatigil si Hirken at napatingin saakin. Magkaharap kasi kami samantalang magkatabi naman kami ni Gil.

“…………” Hirken with a deadpan expression.

“It’s fine Mom” sagot naman ni Gil at sumulyap rin saakin. Anong mayroon sakin? Pasulyap-sulyap kasi saakin ang mga damuhong ito.

“Ow, by the way I have a medical mission next week. Can the three of you join me? It will be a big help since we have a lack of manpower on that medical mission” may himig na pakikiusap sa boses ni Tita Erine. Inilapag ko ang kubyertos ko ng marinig ko iyon.

“I don’t think I can Mom” sagot ni Gil habang umiinom ako ng juice sa baso ko.

“Bakit naman? It would be a great experience” parang nanghihinayang na saad ni Tita. Nanahimik at nakikinig lang ako sakanila. So, I guess Tita Erine was a doctor.

“We will be busy at schools foundation Mom” paliwanag ni Gil. Uh, yeah. I also remember that. Next week narin pala yung foundation ng HWU. I just know that at the back of my brain.

“It’s fine, sa weekend naman iyon eh kaya alam kong free kayo non. Diba wala kayong pasok after that?” Tita Erine asked, pursuing us to come with her.

“Samahan niyo na ang Mommy niyo. It would help her up, Im busy next week so I cannot accompany your Mom” saad ni Tito.

“Uh, fine” ang pagsuko ni Gil.

“Sumama karin Snow iho, aasahan kita ah. Ipapasundo nalang kita sa anak ko” Tita happily said. Like she already expecting me to go on that medical mission.

“Okay” ang pagpayag ko kaya tuwang-tuwa ang reaksyon nito.

“Aasahan rin kita Hirken ijo” ang masayang anya ni Tita pero blanko lang ang expresyon ni Hirken.

“I need to go na po Tita, Tito” paalam ko. Nasa sala na kami habang masayang nagkukwento si Tita Erine.

“Ganoon ba? Sige Snow iho. Anak ihatid mo na itong si Snow” utos naman nito kay Gil. Pagkatapos kasi naming kumain eh bigla nalang umalis si Hirken sa hapag kainan.

“Thank you po sa masarap na dinner” ngiti ko at tumayo na. Tumayo rin si Gil at sabay na kaming lumabas.

“Welcome dear, basta balik ka dito ah” ang masayang ngiti ng Ginang. Tumango naman si Mr. Smith kaya lumabas na kami.

“Ako na ang maguuwi sakanya” malamig at maangas na bungad saamin ni Hirken pagkalabas namin.

“What? No, ako ang nagdala sakanya dito kaya ako ang maguuwi kay Snow” ang maangas rin na ganti ng huli.

“It doesn’t matter” ang walang gana nitong sagot at bigla akong hinila. Pero hindi naman nagpahuli ang isa kaya hinila rin ako nito sa kabilang kamay. Naaamuse naman ako sa dalawang magkapatid na ito.

“Bitawan nyo nga ako. Kung gusto niyong magbugbugan edi ’wag niyo na akong idamay” at kinalas ang pagkakahawak ng dalawa. Nagkatinginan naman ng masama ang dalawa. Yung tingin na isang kalabit nalang ay magsusuntukan na agad.

“Sumama ka saakin” at mabilis akong ipinasok ni Hirken sa kotse niya kaya wala ng nagawa ang kapatid niya ng i-lock niya ang pinto. Kita ko ang galit na bumalatay sa mukha ni Gil pero wala na itong nagawa ng paandarin na ng damuho ang kotse niya.

“What?” he asked while smirking. Hindi ako sumagot at nakatingin lang sakanya.

“Don’t look at me like that or else you won’t like what will I do to you” at iyon naman ang ngisi niya habang panandaliang tumingin saakin. Kaya napairap nalang ako sakanya.

“Ows?” I ask teasingly. Giving my seductive smile.

“Stop or you’re going to regret it” babala niya kaya tumigil narin ako at nanahimik hanggang sa makarating kami sa dorm.

“Bakit mo yun kasama?” He asked while glaring at me like I did a big mistake at him.

“Ano naman sayo?” ang irita kong balik at kinalas ang seatbelt ko. Lalabas na sana ako ng pigilan niya ang isang braso ko.

“Stay away from him. From now on you wont talk to any other guy just only me” he firmly said like he was implying an impossible rule for me. Napangisi naman ako na parang isang biro ang itinuran niya.

“Who do you think you are para sundin ka?” I ask raising my brows. Medyo naiiling pa ako sa kahibangan niya. In the first place his just an ex. Ano siya boyfriend ko!

“Batas ko sayo kaya sundin mo” at bigla niyang inangkin ang labi ko gamit ang mapagparusa niyang labi. Hindi ako tumugon habang dilat na dilat ang mata ko habang siya’y nakapikit at pilit na inaangkin ang labi ko. Mapusok at mapagangkin niya akong hinahalikan. Giving me the taste on how good kisser he was.