Spare Bodies

Ito ay koleksyon ng BxB na kwento, pinagbuklod ng isang katotohanan na ang pagnanasa ay hindi sumusunod sa alituntunin. Bawat kwento ay sumasalamin sa purong anyo ng libog, mabilis na haplos, palihim na halik, at mga sandaling ninakaw na nagpapapaso sa katawan at puso nang matagal.

Sa koleksyong ito, walang hangganan ang pagnanasa at bawat tagpo ay paanyaya para sumuko, magpakasawa, at muling maghangad ng higit pa.

Copyright and Warning

SPARE BODIES

Copyright © 2026 isinulat ni Andres Tomasin

Lahat ng kwento sa koleksyong ito ay kathang-isip lamang. Anumang pagkakahalintulad sa mga tunay na tao, lugar, o pangyayari ay pawang nagkataon lamang.

Ipinagbabawal ang anumang bahagi ng aklat na ito na kopyahin, ipamahagi, o ilathala nang walang pahintulot ng may-akda.

All Rights Reserved.

WARNING

Ang koleksiyong ito ay naglalaman ng mga sensitibong tema tulad ng tahasang paglalarawan ng mga sekswal na eksena, matinding lenggwahe, at mga mature at erotikong temang hindi angkop para sa mga menor de edad. Ipinapayong magbasa nang may sapat na kamalayan at bukas na isipan.

Ito ay isang erotic story na eksklusibo lamang para sa mga mambabasang nasa wastong gulang (18+). Kung hindi ka komportable sa ganitong klase ng kwento, mariing ipinapayo na huwag nang ipagpatuloy ang pagbabasa.

Read at your own risk.

Project - Part 1

Biyernes ng umaga. Alas-nuwebe pa lang pero ang langit sa labas ng bintana ng silid-aralan ay tila pagmamay-ari na ng dapit-hapon dahil sa kapal ng madilim na ulap at walang tigil na buhos ng ulan.

Nasa huling yugto na sila ng Grade 12. Halos tapos na ang lahat ng subjects, at ang tanging balakid sa pagitan nila at ng graduation ay ang final revision ng kanilang Research Project. Karamihan sa ibang grupo ay tapos na at nakapag-submit na noong nakaraang araw, kaya naman ang mga koridor ng Senior High Building ay tahimik at tila abandonado na. Wala na ring mga gurong naglilibot dahil abala ang lahat sa pag-aayos ng grades sa faculty room sa kabilang gusali, malayo sa ingay at kalansing ng mga estudyante.

Dahil sa katamaran ng kagrupo niya na maghanap ng coffee shop sa labas na tiyak na puno ng mga estudyanteng nagre-review at nagtatago sa ulan, ipinilit nilang sa classroom na lang sila gumawa. Mas tahimik, walang babayaran, at higit sa lahat, walang makakaistorbo sa kanila. Ang mga upuan ay itinabi sa gilid, at isang malaking mesa sa gitna ang nagsilbing sentro ng kanilang mundo para sa umagang iyon.

Si Kenji ang huling dumating.

Bitbit niya ang kaniyang itim na payong, pero sa lakas ng bugso ng hangin sa may open hallway ng second floor, hindi siya nakaligtas. Ang laylayan ng kaniyang puting polo ay basang-basa, bumibigat at kumakapit sa kaniyang balat sa bawat paggalaw.

Ramdam niya ang bawat butil ng tubig na gumagapang sa kaniyang likod, isang malamig na kiliti na tumatagos hanggang sa kaniyang singit. Ang suot niyang slacks ay basa na rin hanggang tuhod, nagdadala ng malagkit na pakiramdam sa bawat hakbang na tila ba bawat hibla ng tela ay gustong sumapi sa kaniyang balat.

“Putangina, lakas ng ulan,” bulong niya sa sarili, habol ang hininga habang binubuksan ang pinto ng Room 202. Ang kaniyang salamin ay nag-misted dahil sa biglang pagbabago ng temperatura, kaya naman pansamantala siyang nabulag sa kaniyang paligid.

Pagpasok niya, ang tanging tunog sa loob ay ang mahinang huni ng lumang ceiling fan na tila pagod na sa pag-ikot at ang mabilis na pagtipa ni Lance sa keyboard ng kaniyang laptop. Nandoon na ang kaniyang mga kagrupo: sina Lance, Jasper, at Mark.

Magtotropa ang tatlo mula pa noong Junior High, isang solidong samahan kung saan nasali lang si Kenji.

Kung tatanungin si Kenji kung bakit siya napasama sa grupong ito, ang sagot ay simple: malas. Noong nag-grouping para sa Practical Research 2, ang kaniyang mga kaklase ay mabilis na nagkapares-pares. Naiwan siyang nakatayo sa gitna ng ingay ng klase hanggang sa tinuro siya ni Lance, ang class clown na matalino naman pero mas inuuna ang ML kaysa sa pag-aaral.

“Ma’am, kulang kami ng isa! Si Kenji na lang, matalino naman ‘to!” sigaw ni Lance noon.

At doon nagsimula ang kaniyang kalbaryo. Ang grupong iyon ay binubuo nina Lance, Jasper na isang chill na skater boy na laging amoy vape, at si Mark. Si Mark ang tipong estudyante na kahit sa public school, mukhang pang-private. Hindi dahil sa mayaman siya, kundi dahil sa paraan ng pagdadala niya ng kaniyang sarili. Siya ang star player ng volleyball team ng school. Matangkad, moreno, at may mga matang tila laging may lihim na pilyong ngiti. Siya ang kilalang campus crush, ang lalaking kahit pawisan pagkatapos ng laro ay mukhang mabango pa rin para sa iba, pati na rin sa paningin ni Kenji. Si Mark ang isa sa mga rason kung bakit natiis ni Kenji ang grupo.

“Akala ko hindi ka na darating, bro,” tukso agad ni Lance nang hindi inaalis ang tingin sa screen. Tuyo ang polo nito, mukhang maagang nakarating bago pa lumakas ang buhos ng ulan sa labas. “Akala namin nakipag-date ka na sa ulan.”

Si Jasper naman ay nakaupo sa ibabaw ng teacher’s desk, may hawak na burger mula sa canteen na tila kanina pa niya inuunti-unti. May bahid lang ng ambon sa balikat nito, pero kampante pa ring nakangisi habang pinapanood si Kenji na tila basang sisiw na pumasok sa kanilang teritoryo.

“Sorry, late ba ako? Kanina pa kayo?” tanong ni Kenji, pilit na itinatago ang kaba habang dahan-dahang inilalapag ang bag sa kaniyang upuan. Inabot niya ang kaniyang payong at isinasabit ito sa may hawakan ng bintana, kung saan ang ulan ay dahan-dahang gumuguhit sa salamin, tila mga luhang walang hanggan ang pagpatak na nagnanais pumasok sa loob.

“Si Mark kararating lang din bago ka,” sagot ni Jasper, sabay nguso sa likurang bahagi ng silid, malapit sa mga locker. “Pero siya yata ang pinakabasa sa ating lahat. Sinugod ang ulan mula sa parking lot dahil nakalimutan ang flash drive sa motor.”

Doon lang napalingon si Kenji sa direksyong itinuro ni Jasper.

Nakasandal sa isang silya si Mark. Basa ang buhok nito, ang mga hibla ay nakadikit sa kaniyang noo at templo, nagbibigay sa kaniya ng isang itsurang tila ba kalalabas lang niya ng shower. Higit sa lahat, ang kaniyang uniporme ay halos maging transparent na sa pagkabasa, lalo na sa bahagi ng kaniyang balikat at likod. Wala na ang kaniyang necktie, nakasabit na lang ito sa gilid ng upuan, at ang unang tatlong butones sa itaas ng kaniyang polo ay bukas.

Dahil sa pagkakadikit ng basang tela, kitang-kita ang hubog ng kaniyang morenong dibdib. Ang balat niya ay kumikinang sa ilalim ng malamlam na ilaw, makinis, matigas, at may mga bakas ng patak ng ulan na tila nananahan sa gitna ng kaniyang katawan, dahan-dahang bumababa patungo sa kaniyang tiyan.

Biglang nag-init ang batok ni Kenji. Isang pamilyar na kiliti ang gumapang sa kaniyang tiyan hanggang sa kaniyang dibdib. Hindi niya alam kung dahil ba sa lamig ng ulan na nanunuot sa kaniyang balat, o dahil sa tagal na niyang may lihim na gusto kay Mark. Dalawang taon na rin niyang tinitignan si Mark mula sa malayo, pinapanood ang bawat smash nito sa volleyball court, at ngayon, sa gitna ng silid na halos silang apat lang ang tao, ang imahe ni Mark na tila wet look model ay direktang nakahain sa harap niya.

“Tara na, tapusin na natin ’to para makapag-print na tayo mamayang hapon bago tayo iwanan ng technician sa library!” sigaw ni Jasper mula sa harap, sabay talon mula sa mesa.

Pero si Kenji, nanatiling nakatayo sa tabi ng bintana. Saglit pa siyang nagkunwaring inaayos ang kaniyang payong na tumutulo pa rin, pilit na kumukuha ng malalim na hininga para pakalmahin ang kaniyang sistema. Kailangan niyang pigilan ang kaniyang titig. Kailangan niyang kontrolin ang kaniyang imahinasyon na unti-unti nang bumabalot sa isip niya. Naalala niya ang mga gabi kung saan si Mark ang bida sa kaniyang mga panaginip, at ang makita ang realidad na ito sa harap niya ay tila isang matamis na pagpapahirap.

Inisip niya kung gaano kaya ang pakiramdam ng balat ni Mark. Mainit ba ito sa kabila ng lamig ng panahon? Kung hahawakan ba niya ang balikat nito, tatagos ba ang kaniyang daliri sa init ng katawan ng atleta?

Pagbalik niya sa gitna ng silid para umupo sa tabi nila, sakto namang tumayo si Mark. Sa isang mabilis at walang pasabing galaw, hinubad ni Mark ang kaniyang polo.

Tumambad ang buong katawan nito sa ilalim ng malamlam na ilaw ng silid-aralan. Ang mga muscles ni Mark ay hindi labis pero define na define, bunga ng araw-araw na training. May tubig na dumadaloy mula sa kaniyang buhok, dumaan sa kaniyang panga, dahan-dahang bumagtas sa leeg, at gumuhit pababa sa kaniyang dibdib at tiyan hanggang sa mawala sa waistband ng kaniyang pantalon na bahagyang bumaba dahil sa bigat ng pagkabasa.

Napahinto si Kenji sa may gilid ng kaniyang upuan, ang kaniyang kamay ay nakahawak sa backrest nang mahigpit. Hindi niya namalayang nakatitig na pala siya nang matagal, ang kaniyang mga mata ay tila nakadikit sa bawat paggalaw, sa bawat paghinga, at sa bawat kislap ng tubig sa balat ni Mark.

“Pre, basang-basa ka talaga. Baka mapulmonya ka niyan bago ang graduation,” natatawang sabi ni Lance, sulyap lang kay Mark bago muling bumalik sa pag-type sa laptop. Sanay na ang dalawa sa katawan ni Mark dahil matagal nang magkakasama, pero para kay Kenji, ito ay isang bago at nakakalunod na tanawin pa rin.

“Wala eh, hindi na kinaya ng payong ko kanina sa lakas ng hangin sa parking. Akala ko lilipad na ako kasama ng payong,” sagot ni Mark. Ang boses nito ay medyo paos, malalim, at may halong tono ng pagod na tila musika sa pandinig ni Kenji. Itinuro ni Mark ang kaniyang sira-sirang payong na nakasandal sa pader, ang tela nito ay nakalawlaw na.

At bago pa man may makapigil, itinaas ni Mark ang kaniyang polo at piniga ito nang husto sa gitna ng silid, malapit sa kinalalagyan ni Kenji.

Plak. Plak. Plak.

Ang tunog ng bawat patak ng tubig na tumatama sa semento ay tila sumasabay sa pintig ng puso ni Kenji na tila lalabas na sa kaniyang dibdib. Ang bawat pagpiga ni Mark ay nagpapakita ng ugat sa kaniyang mga braso at ang pag-tighten ng kaniyang chest muscles. Isang imahe na lalong nagpapatindi sa init na nararamdaman ni Kenji sa kabila ng malamig na panahon at basang damit.

“Uy, bro, lilinisin mo pa ’yan mamaya! Pag may nadulas diyan, ikaw ang magdadala sa clinic!” biro ni Jasper, pero natatawa lang din siya habang tinatapon ang balat ng burger sa basurahan.

“Si Kenji rin naman, basa. Tingnan mo oh, nanginginig na,” biglang singit ni Mark.

Sa pagkakataong ito, tumingin si Mark nang diretso kay Kenji. Isang nakakalokong ngiti ang sumilay sa mga labi nito, isang ngiting tila may ipinapahiwatig, isang ngiting hindi mo malaman kung nang-aasar lang o sadyang nanunukso.

Tila ba binabasa ni Mark ang bawat iniisip ni Kenji.

Tumawa sina Lance at Jasper, sumasang-ayon sa obserbasyon ni Mark, pero hindi na sumagot si Kenji. Pakiramdam niya ay naubusan siya ng mga salita. Agad siyang tumagilid, binuksan ang kaniyang bag nang mabilis, kunwari ay may seryosong hinahanap na notebook o ang hard drive para sa research.

Ang totoo, kailangan niyang itago ang sarili. Kailangan niyang protektahan ang kaniyang dignidad. Dahil sa bawat segundo na tinititigan niya si Mark na walang damit sa gitna ng tahimik at abandonadong silid, nararamdaman niya ang kaniyang sariling katawan na nagtatraydor sa kaniya.

Ang kaniyang basang brief ay kumakapit na sa kaniyang balat, at sa ilalim ng kaniyang pantalon, nararamdaman niyang nagsisimula nang tumigas ang isang bahagi ng kaniyang pagkatao.

Pero ang mas nakakabaliw, ang mas nagpapabilis ng kaniyang hininga, ay ang pakiramdam na hindi siya ang tanging nagmamasid sa sandaling iyon. Ramdam ni Kenji ang mabigat at mainit na titig ni Mark sa kaniyang likuran habang abala ang dalawa pang kasama sa kanilang ginagawa. Tila ba sinusuyod ni Mark ang bawat linya ng kaniyang likod, tila ba naghihintay ito ng isang pagkakamali.

Dahan-dahan siyang lumingon, umaasang namali lang siya ng pakiramdam, umaasang baka guni-guni lang ang lahat.

Pero totoo nga.

Nagkatitigan sila. Sa gitna ng buhos ng ulan sa labas na tila walang katapusan, ang mga mata ni Mark ay tila may sinasabi na hindi kayang bigkasin ng bibig.

Project - Part 2

Malakas pa rin ang ulan sa labas. Maririnig ang bawat masigid na hampas ng tubig sa bubong na yero ng lumang building na tila ba gustong wasakin ang katahimikan ng umagang iyon. Kalahating oras na ang nakalipas nang dumating si Kenji, at sa loob ng silid, ang tanging maririnig ay ang mahinang pag-ikot ng ceiling fan kahit malamig na, at ang mabilis na tunog ng keyboard ni Lance na abala sa kanilang project.

Sa isang sulok, hindi mapakali si Kenji. Ang kaniyang suot na uniporme ay bahagyang basa pa mula sa pagtakbo niya kanina, at kahit malamig, ang imahe ni Mark ay nagpapatigas sa kaniyang nararamdaman sa ibaba. Kanina pa siya pagnanakaw ng tingin kay Mark na nakaupo lang sa tapat niya. Si Mark na tila walang pakialam sa mundo, nakabukas ang unang tatlong butones ng polo dahil sa init, dahilan para masilip ang kaniyang morenong dibdib na may bakas pa ng mga butil ng tubig.

“Pre, magpapalit lang ako,” sabi ni Kenji.

Ang kaniyang boses ay bahagyang pumiyok, isang bagay na pilit niyang ikinubli sa pamamagitan ng pag-uubo.

Mabilis niyang kinuha ang kaniyang extrang shirt mula sa bag, ang mga kamay ay bahagyang nanginginig sa kaba at sa bigat ng nararamdaman sa kaniyang ibaba. Pakiramdam niya ay sasabog na ang kaniyang pantalon sa tindi ng pagkaka-ipit ng kaniyang alaga.

“Saan ka magpapalit? Dito na lang kaya sa room, tayo-tayo lang naman ang nandito,” tanong ni Lance nang hindi man lang lumilingon mula sa kaniyang ginagawa.

“Sa CR na lang,” maikling sagot ni Kenji habang umiiling.

Hindi na siya lumingon pa at mabilis na lumabas ng silid. Ayaw niyang makita nila ang pamumula ng kaniyang mukha o ang halatang umbok sa kaniyang slacks.

Hindi siya tumigil sa pinakamalapit na banyo. Naisip niyang baka may mapunta pa roon kahit wala na masiyadong estudyante sa building nila at baka may makarinig sa kaniya. Sa halip, tinahak niya ang hallway patungo sa fifth floor. Sa bawat hakbang niya, ramdam niya ang malagkit na kapit ng basang slacks sa kaniyang mga hita, bawat kiskis ng tela ay tila isang haplos na lalong nagpapatindi sa kaniyang init.

Ang kaniyang alaga ay galit na galit na, tumititigig sa loob ng kaniyang basang brief na tila ba humihingi ng laya. Hindi niya alam kung dahil ba ito sa lamig ng ulan o dahil sa imahe ni Mark na nakabukas ang polo kanina, pero ang tindi ng pagnanasa ay hindi na niya kayang itago. Pagdating sa CR ng fifth floor, sinalubong siya ng dilim at basang tiles. Bukas ang isang bintana kaya naman ang wisik ng ulan ay nagpadulas sa sementong sahig. Pinindot niya muna ang switch sa ilaw. Pagkatapos ay maingat niyang inilapag ang extrang shirt sa tuyong bahagi ng counter sa tabi ng salamin.

Binuksan ni Kenji ang gripo at naghilamos. Tiningnan niya ang kaniyang sarili sa salamin. Ang kaniyang mga pisngi ay namumula nang husto.

Nang hindi na makatiis, hinubad niya ang kaniyang basang uniporme at ang kaniyang undershirt, hinayaang dumampi ang malamig na hangin sa kaniyang balat. Nanginginig ang kaniyang mga daliri habang binubuksan ang kaniyang sinturon.

Ibinaba niya ang kaniyang pantalon hanggang tuhod. Bakat na bakat na ang kaniyang burat mula sa loob ng kaniyang boxer briefs. Agad niya itong inilabas. Galit na galit na ito, ang ulo ay mapula at mayroon nang paunang katas.

“Shit…” bulong niya, halos nginangatngat ang kaniyang ibabang labi sa tindi ng sensasyon.

Sinimulan ni Kenji ang unang hagod. Dahan-dahan muna, sinasalat ang bawat ugat na nakaumbok sa kaniyang mainit na laman. Ang kaibahan ng kaniyang mainit na palad at ng malamig na hangin mula sa bintana ay nagdulot ng kilabot sa kaniyang buong katawan.

Napapikit siya at doon ay muling sumulpot ang imahe ni Mark. Naalala niya ang bawat detalye ng katawan nito, at ang pilyong ngiti na tila nanunukso sa kaniya tuwing nagtatama ang kanilang mga mata.

Habang binibilisan niya ang kaniyang pagkumpas, tila nararamdaman niya ang mga kamay ni Mark na humahawak din sa kaniya. Dinidilaan niya ang kaniyang labi habang ang kaniyang kabilang kamay ay nakahawak sa gilid ng sink para suportahan ang kaniyang nangangatog na tuhod. Ang tunog ng balat na dumidikit sa balat ay humahalo sa ritmo ng ulan sa labas.

Mas lalo pa niyang binilisan. Ang bawat hagod ay pataas at pababa, piga sa dulo at muling bababa sa base. Nararamdaman na niya ang kiliti na nagmumula sa kaniyang baywang patungo sa kaniyang likod.

Ang kaniyang paghinga ay naging mabilis, halos ungol na ang lumalabas sa kaniyang lalamunan sa tuwing naiisip niya ang dibdib ni Mark na nakadikit sa kaniyang likuran. Malapit na siya. Ramdam na niya ang rurok na nagbabantang lumabas.

Pero sa gitna ng kaniyang pagkalunod sa sarap, narinig niya sunod-sunod na yabag. Papalapit sa CR kung nasaan siya.

Dali-dali niyang sinubukang isuot muli ang kaniyang brief at hila paitaas ang kaniyang pantalon, pero dahil sa pagmamadali at panginginig ay hindi na niya naisara ang kaniyang belt.

Lalapit na sana siya sa pinto para i-lock ito, pero huli na… bumukas na ito.

Nakangising pumasok si Mark.

Sumandal muna ito sa hamba ng pinto, wala pa ring suot na pang-itaas at bitbit ang kaniyang backpack. Bago tuluyang isinara ang pinto at dahan-dahang ini-lock ang lock sa ilalim ng knob habang hindi pinuputol ang titigan nila ni Kenji.

“Uy, sorry bro. Akala ko walang tao,” sabi ni Mark na tila ba hindi naniniwala sa kaniyang sariling sinabi. Alam niya. Kitang-kita sa mga mata niya na alam niya kung ano ang nahuli niya.

Hindi nakasagot si Kenji. Nanatili siyang nakatayo roon, ang puso ay kumakabog nang mas malakas pa sa ulan. Tumabi siya sa gilid habang si Mark ay lumapit sa salamin at ibinaba ang bag sa ibabaw ng isang cubicle. Ang katahimikan sa loob ng CR ay nakakabingi.

Kukunin na sana ni Kenji ang kaniyang gamit para umalis pero napatigil siya nang magsimulang hubarin ni Mark ang kaniyang pantalon. Walang pasubali itong bumagsak sa paanan ni Mark hanggang sa maiwan siyang naka-brief na lang.

Putangina talaga , sa loob-loob ni Kenji. Hindi siya makagalaw.

Kitang-kita niya ang matambok na harapan ni Mark na bakat na bakat sa puting tela ng kaniyang brief. Mukha itong malaki at mabigat. Nakita ni Kenji kung paano nilaro ni Mark ang garter ng kaniyang brief, tila ba sinasadya niyang ipakita ang bahagi ng kaniyang sarili na kanina pa rin pala naninigas.

“Ah, sorry pre, sobrang lamig kasi. Pinapahanginan ko lang,” sabi ni Mark habang tumatawa nang mahina. Ang kaniyang mga mata ay tila nagniningas habang nakatitig sa namumulang mukha ni Kenji.

“Ah, a-ayos lang,” nauutal na sagot ni Kenji. Kinuha niya ang kaniyang shirt at ang basang uniporme, balak na sanang tumakbo papalabas nang bigla siyang ma-slide sa basang bahagi ng sahig dahil sa panginginig ng kaniyang mga binti.

“Shit!”

Pumikit si Kenji, handa nang tumama ang likod sa semento at mapahiya nang tuluyan, pero bigla niyang naramdaman ang malakas at mainit na kamay na sumalo sa kaniyang baywang. Isang mahigpit na hawak na tila ayaw na siyang pakawalan.

Pagdilat niya, ang mukha ni Mark ay pulgada na lang ang layo sa kaniya. Magkadikit na sila. Amoy na amoy ni Kenji ang natural na bango ng katawan ni Mark.

Ramdam din ni Kenji ang matigas na bagay na tumutusok sa kaniyang hita mula sa loob ng brief ni Mark. Ang titig ni Mark ay bumaba, tumigil sa gitna ng pantalon ni Kenji kung saan bakat na bakat ang kaniyang sariling paninigas na hindi na naitago ng maluwag na slacks.

“Gusto mo ba… tulungan kita?” bulong ni Mark. Ang kaniyang boses ay tila isang utos at isang pagsuko nang sabay. Ang hininga niya ay mainit sa labi ni Kenji.

Hindi na sumagot si Kenji. Sa halip, hinila niya ang leeg ni Mark at isinuko ang kaniyang mga labi sa isang halik na mapusok at gutom.

Ang kanilang mga basang labi ay nagsalpukan, wala na silang ibang pakialam kundi ang init ng isa’t isa.

Project - Part 3

Hindi nagpahuli si Mark. Sa sandaling maglapat ang kanilang mga labi, agad niyang hinawakan ang batok ni Kenji, ang kaniyang malalaking palad ay tila nagmamay-ari na agad sa bawat himaymay ng pagkatao ng kaniyang kaklase. Humalik siya pabalik nang marahas at may kasamang gigil.

Naghalikan sila nang mainit, mapusok, at gutom na gutom. Ang bawat dampi ng kanilang mga labi ay basang-basa, puno ng pagnanasang hindi na kayang amatin ng malamig na panahon.

Magaspang ang hagod ng kanilang mga dila, nagbubuhol at naglalaban sa loob ng kani-kanilang bibig, tila ba gustong lamunin ang isa’t isa.

Ang tunog ng kanilang mga katawan na nagsasalpukan habang naghahalikan, ang balat ni Mark na dumidikit sa balat ni Kenji. Basang saplot, nanginginig na mga kamay, at mga ungol na pilit nilang nilulunok sa bawat paghigop ng hininga.

Ramdam ni Kenji ang bawat kalamnan ni Mark, ang tigas ng dibdib nito na sumasabay sa kaniyang bawat paghinga.

“Putangina… kanina ko pa ’to gusto,” garalgal na bulong ni Mark.

Ang kaniyang boses ay puno ng pagnanasa habang hinahagod ang dibdib ni Kenji pababa sa kaniyang tiyan. Ang kaniyang mga daliri ay tila gumuguhit ng apoy sa balat ni Kenji, nag-iiwan ng bakas ng init na nagpapanginig sa tuhod ng huli.

Hindi na nag-aksaya ng oras si Mark. Hinila niya ang sinturon ni Kenji, mabilis at direkta ang bawat galaw na tila ba kabisadong-kabisado na niya ang bawat butones at lock.

Parang hayok na hindi na mapigilan, bawat hila niya sa tela ay may kasamang puwersa na nagpapakita kung gaano siya kagalit sa pananabik.

Pagkababa ng pantalon, tumambad ang tirik na bukol ni Kenji sa loob ng kaniyang boxer shorts. Nang mahubad na rin ang huling saplot na iyon, tuluyan nang tumambad ang matigas at may paunang katas nang burat ni Kenji.

Nanginginig ito sa sobrang libog, tumitibok-tibok sa bawat pintig ng puso ni Kenji. Halos limang at kalahating pulgada ang haba nito, mamula-mula ang ulo, at mataba ang katawan.

Ngumisi si Mark habang tinititigan ang nakalantad na alaga ni Kenji. “Malaki pala, pre…”

Hindi na naghintay pa ng sagot si Mark. Lumuhod siya sa harap ni Kenji, ang kaniyang mga tuhod ay dumampi sa malamig at basang semento ng banyo pero tila wala siyang pakialam.

Hindi niya inaalis ang tingin sa mga mata ni Kenji habang dahan-dahang binubuksan ang kaniyang bibig. Sa isang mabagal at mapang-akit na galaw, sinubo niya ang kabuuan ng matigas na laman ni Kenji.

“Ahhh… putangina!”

Napakapit si Kenji sa buhok ni Mark nang maramdaman ang init na bumalot sa kaniyang pagkalalaki. Mainit ang bibig ni Mark, malikot ang dila na tila sinasamba ang bawat pulgada ng kaniyang laman.

Dinadama ni Kenji ang bawat guhit ng dila ni Mark sa ilalim ng kaniyang ulo, ang paghigop na tila gustong ubusin ang kaniyang kaluluwa.

Hindi na alam ni Kenji kung saan kakapit. Ang kaniyang mga binti ay nanginginig, halos bumigay na sa bigat ng sensasyon. Pinapanood niya ang kaniyang crush, ang lalaking kanina lang ay kasama niya sa project, na ngayon ay walang patid sa pagtsupa sa kaniya.

Hindi siya makapaniwala. Ang bawat pagtaas at pagbaba ng ulo ni Mark ay nagpapakita ng debosyon sa pagpapasarap.

“Mark… tangina ka… ’yong research natin…” garalgal ang tinig ni Kenji, pilit na kumakapit sa katinuan.

Ngunit imbes na tumigil, lalo pang pinag-igi ni Mark ang bawat hagod. Nilalaro niya ang dila sa mismong butas ng ulo ng burat ni Kenji, pinipisil-pisil ng kaniyang mga labi ang gilid ng katawan nito habang sinasagad ang pagpasok sa kaniyang lalamunan. Ang bawat sipsip ay may kasamang tunog na lalong nagpapadugo sa puso at puson ni Kenji.

Tumigil si Mark nang saglit, tumingala siya habang may nakalawit pang laway sa kaniyang labi at ngumiti nang nakakaloko. “Hayaan mo na muna sila doon,” bulong niya, bago muling isinubo nang mas malalim, mas mabilis, at mas matindi.

“Ahhh… putangina ka, Mark… putangina…” Hingal na hingal si Kenji. Ramdam niyang sasabog na siya. Nanginginig ang kaniyang mga kalamnan, kumikibot ang kaniyang puson sa bawat higop ni Mark.

Naramdaman ni Mark ang biglaang paglaki at pagtigas pa lalo ng burat ni Kenji, hudyat na malapit na itong sumabog, kaya naman binilisan pa niya ang ritmo. Sagad. Tuluy-tuloy. Umaabot na sa kaniyang lalamunan ang bawat tulak ni Kenji.

“Shit, Mark. Lalabasan na ako,” hingal ni Kenji.

Pilit niyang tinutulak ang ulo ng kaniyang kaklase dahil sa sobrang sarap na halos hindi na niya makayanan, pero hindi umatras si Mark. Sa halip, nilaliman pa niya ang bawat sipsip, tila hinahamon si Kenji na ibuhos ang lahat sa loob ng kaniyang bibig.

“Ah… ah… ayan na!”  Halos manginig ang buong katawan ni Kenji.

Pumulandit ang kaniyang tamod, mainit at malapot na sunod-sunod na lumabas.

Halos walang inaksaya si Mark. Nilunok niya ang bawat patak, ang bawat bugso ng tamod ni Kenji ay tinanggap niya nang walang pag-aalinlangan.

Nakatingin pa siya nang diretso kay Kenji habang dahan-dahang dinidilaan ang natirang katas mula sa puno hanggang sa dulo, tinitiyak na walang masasayang.

Project - Part 4

Nang tumayo si Mark mula sa pagkakaluhod, humihingal pa rin si Kenji habang nakasandal sa malamig na pader ng banyo.

Ang kaniyang mga binti ay nanlalambot, nanginginig pa rin mula sa rurok na kaniyang naranasan. Doon lang niya tuluyang napagmasdan ang kargada ni Mark na kanina pa rin pala nagpupumiglas sa pananabik.

Tayong-tayo na ito, nakalagpas na ang ulo sa garter ng puting brief ni Mark. Ang tela ay bakat na bakat, basang-basa na rin sa gitna dahil sa tumutulong paunang katas.

Malaki ito, mas mahaba at mas mataba kaysa sa kaniya, isang dambuhalang kagamitan na tila ba nanghahamon.

Aabot na sana si Kenji para hawakan ito nang muli siyang hinalikan ni Mark. Isang malalim at mariing halik na tila ba gustong ubusin ang hininga ni Kenji. Nalasahan niya ang sarili niyang tamod mula sa bibig ni Mark, isang malaswa ngunit nakakaadik na lasa na lalong nagpaalab sa kaniyang libido. Hindi na siya nahiya.

Giniya ni Mark ang kaniyang ulo pababa, ang kamay nito ay marahas ngunit may pag-iingat na nakahawak sa kaniyang buhok.

Wala nang pakialam si Kenji kung mabasa pa lalo ang kaniyang pantalon sa basang sahig.

Pagkaluhod niya, agad niyang idinampi ang kaniyang ilong sa nakabukol na burat ni Mark sa ibabaw ng tela. Amoy na amoy niya ang natural na bango ng katawan ni Mark na hinaluan ng init ng kaniyang pagkalalaki.

Dinilaan ni Kenji ang tela, sinipsip ang bahagi kung saan nanggagaling ang malagkit na katas hanggang sa tuluyang mabasa ang puting brief.

“Aah… tangina. Sarap mo, Kenji,” ungol ni Mark. Mahigpit ang kapit niya sa buhok ni Kenji, ang kaniyang katawan ay bahagyang kumikibot sa bawat dampi ng dila ng kaniyang kaklase.

Hindi na nagdalawang-isip si Kenji. Hinawakan niya ang garter ng brief ni Mark at dahan-dahang hinila ito pababa.

Doon ay literal na humampas ang malaki at matigas na burat ni Mark sa kaniyang pisngi.

Mainit ito, tila nagbabaga, at mas malaki kaysa sa inaasahan niya. Halos anim na kalahating pulgada ang haba nito, may malalaking ugat na tila mga baging na nakapulupot sa katawan ng kaniyang laman.

“Sobrang laki mo, Mark,” bulong ni Kenji habang tinititigan ang kabuuan nito nang may pagkamangha.

“Para sa’yo ’yan, pre,” sagot ni Mark na may kasamang pilyong ngisi, habang ang kaniyang mga mata ay nagniningas sa pagnanasa.

Sinimulan ni Kenji ang kaniyang trabaho. Una, idinaloy niya ang kaniyang dila mula sa pinakapuno nito, sa pagitan ng mga bayag ni Mark, pataas hanggang sa dulo.

Naramdaman niya ang pagkislot ng katawan ni Mark sa bawat hagod. Pagdating sa dulo, nilaro niya ang butas nito gamit ang dulo ng kaniyang dila, tila ba tinitikman ang bawat patak ng tamis na lumalabas mula rito.

Sinunggaban niya ito at sinubo nang marahan. Sa simula, ang ulo lang muna ang kaniyang pinaglalaruan sa loob ng kaniyang bibig.

Pinaikot-ikot niya ang kaniyang dila sa paligid ng korona nito, sinisipsip ang bawat ugat na kaniyang nadarama. Ang init ng bibig ni Kenji ay isang direktang kontras sa malamig na hangin ng banyo, at ramdam niya kung paano lalong tumitigas ang kargada ni Mark sa loob ng kaniyang bibig.

Dahan-dahan, nilunok ni Kenji ang mas malalim na bahagi. Sinubukan niyang isagad ang pagpasok, dinarama ang bawat pulgada ng matigas na laman ni Mark sa kaniyang lalamunan.

Ang bawat pagtaas at pagbaba ng kaniyang ulo ay may kasamang tunog ng pagsipsip na tila musika sa pandinig ni Mark. Sinabayan ito ni Kenji ng paggamit ng kaniyang kamay, hinihimas at pinipiga ang base ng burat ni Mark habang ang kaniyang bibig ay abala sa itaas.

“Putangina… Kenji…” halos mapasigaw si Mark.

Tumukod ang dalawang kamay ni Mark sa gilid ng sink, ang kaniyang mga palad ay mamula-mula na sa tindi ng kapit.

Binilisan ni Kenji ang kaniyang ritmo. Ang kaniyang dila ay naging mas malikot, hinihimas ang ilalim ng katawan ni Mark habang ang kaniyang mga labi ay mahigpit na nakayakap sa bawat paglubog at pag-ahon.

Ramdam ni Kenji ang bawat pintig ng burat ni Mark sa loob ng kaniyang bibig. Alam niyang malapit na ito. Sa bawat sipsip niya, naririnig niya ang mga ungol ni Mark na lalong nagiging garalgal at desperado.

Ang kaniyang lalamunan ay nagsisimula nang mangalay pero hindi siya tumitigil. Gusto niyang ibigay ang lahat kay Mark, gaya ng ginawa nito sa kaniya kanina.

“Kenji… ayan na ako… huwag kang hihinto…” bulong ni Mark, ang kaniyang balakang ay kusa nang humahataw paitaas, sumasalubong sa bawat sipsip ni Kenji.

Hindi umatras si Kenji. Mas nilaliman pa niya ang kaniyang pagsubo, pilit na kinukuha ang bawat pulgada hanggang sa dulo ng kaniyang makakaya.

Naramdaman niya ang biglaang pagtigas at paglaki pa lalo ng burat ni Mark sa loob ng kaniyang bibig, isang hudyat na hindi na mapipigilan ang pagbulwak.

Nilabasan si Mark nang malakas. Isang mainit, malapot, at siksik na bugso ng tamod ang pumasok sa bibig ni Kenji.

Sunod-sunod ang pagpunit nito. Sinagad ni Mark ang kaniyang huling tulak, habang ang buong katawan ay nanginginig sa rurok na kaniyang nararanasan.

Hindi iniluwa ni Kenji ang kahit isang patak. Nilunok niya ang lahat ng tamod ni Mark, ninanamnam ang lasa nito habang dahan-dahang nililinis ang dulo ng burat nito gamit ang kaniyang dila.

Nang tuluyan nang humupa ang panginginig ni Mark, dahan-dahang inalis ni Kenji ang kaniyang bibig, habang may bakas pa ng puting katas sa gilid ng kaniyang labi.

Pag-angat ni Kenji, nagkatinginan silang dalawa. Hinila niya si Kenji paitaas at muling hinalikan nang mariin, ang kanilang mga laway ay naghahalo habang pareho silang humihingal.

“Tangina, Kenji… ikaw na talaga,” bulong ni Mark habang mahigpit na nakayakap sa batok ni Kenji. “Gusto ko pa sana, pero baka hanapin na tayo nina Lance.”

Napangiti si Kenji habang pilit na inaayos ang kaniyang sarili. Ang kaniyang tuhod ay nangangatog pa rin, at ang kaniyang kakapalit lang na t-shirt ay mas naging gulo-gulo kaysa kanina. “Tangina, ’yong research natin…”

Pareho silang natawa nang mahina, mga hingal na punong-puno ng kasiyahan, pawis at laway sa kanilang mga labi, habang sa labas ay patuloy pa rin ang pagbuhos ng ulan na tila ba naging saksi sa kanilang lihim na tagpo.

Project - Part 5

Pagkatapos ng matinding tagpo sa banyo ay magkasamang bumalik sina Kenji at Mark sa Room 202. Ang bawat hakbang nila sa hallway ay may kasamang kakaibang gaan na hinaluan ng kaba, ngunit dahil buwan na silang magkakasama sa grupo, alam nila kung paano magpanggap na tila walang nangyari.

Basa pa ang kanilang mga buhok at ang mga hibla nito ay nakadikit sa kanilang mga noo, na tila ba galing lang sila sa isang matinding laro. Nakasuot na sila ng tuyong shirt, pero ang init na iniwan ng kanilang mga labi ay hindi pa rin napapawi ng malamig na panahon.

Nakatutok pa rin si Lance sa monitor nang pumasok sila sa room, nasa may mesa na sila nakapuwesto, habang si Jasper ay nasa gilid nito at humihipak na sa vape.

Agad na ipinatong ni Kenji ang basa niyang uniporme sa bakanteng upuan, tsaka umupo malapit sa dalawa. Kumuha siya ng isa sa mga nauna nilang isinumiteng papel na nasa gilid nila.

“Tagal n’yo para lang magpalit, ah,” ani Lance nang hindi inaalis ang tingin sa Excel sheet, ngunit mahihimigan ang pang-aasar sa tono nito. “Akala namin ay kinain na kayo ng CR.”

Natawa si Jasper habang pinaglalaruan ang hawak na vape. “Ano, Kenji? Okay ba performance ni Mark sa pagtulong sa iyong magpalit ng damit? Mukhang fresh na fresh kayong dalawa, ah.”

Inihipan nito ang vape at ibinuga ang usok, ang amoy ng strawberry ay humalo sa hanging dulot ng basang paligid. Ang mga mata ni Jasper ay mapanuri. Tiningnan niya ang shirt ni Kenji na bahagyang lukot, at ang tingin ni Mark na tila ba may binabantayang teritoryo.

Namula si Kenji, isang pamilyar na reaksyong madalas nilang pagtripan sa grupo. Pero sa pagkakataong ito, hindi lang asar ang nararamdaman niya, may kasama na itong init.

Napatingin siya kay Mark, umaasang may sasabihin ito na makakapagpagaan sa sitwasyon. Pero ngumisi lang si Mark, saka marahang itinaas ang kaniyang middle finger sa dalawa habang dahan-dahang umuupo sa silya sa tabi ni Kenji.

“Gago, dami niyo talagang alam,” tawa ni Mark nang tuluyang makaupo. “Tapusin na lang natin itong Chapter 5 para makapag-submit na tayo bago pa tayo ma-stranded dito.”

“Saan na ba tayo?” sabat ni Kenji habang kinukuha ang isa sa mga printed worksheet na puno ng data.

“Finalizing na, pre,” sagot ni Jasper. “Ito na ’yung Summary of Findings, Conclusions, at Recommendations. Konting edit na lang sa formatting ng References at pwede na nating i-print ’to mamayang hapon kung sakaling tumigil ang ulan.”

Tumango si Kenji at nagsimulang magbasa, pilit na pinatutuon ang atensyon sa laptop screen. Si Lance na ang tumatapos sa huling revision kaya sinasabihan niya na lang ito kapag may nakikita pa siyang dapat ayusin.

Pero habang tumatagal, ang bawat letra sa screen ay tila lumalabo sa paningin ni Kenji. Ang presensya ni Mark sa tabi niya, ang amoy nito na halo ng bagong damit, at ang init ng balat nito dahil sa sobrang lapit nila sa isa’t isa ay tila isang magnet na humihigop sa kaniyang kamalayan.

Tahimik ang silid sa loob ng ilang minuto. Tanging ang pagtipa sa keyboard at ang malakas na bugso ng hangin sa bintana ang maririnig. Pero sa ilalim ng mesa, naramdaman ni Kenji ang isang mainit na palad na dahan-dahang dumampi sa kaniyang hita.

Dahan-dahan ang haplos, tila nanunubok kung lalaban siya o bibigay. Sigurado siyang si Mark ito kaya nilingon niya ang katabi at binigyan ng nagbabadyang tingin na huwag ituloy ang ginagawa.

Ngunit ngumisi lang si Mark bago lalo pang pinagapang ang kamay habang kunwaring nakatuon ang atensyon sa research.

Tuloy-tuloy ang marahang pag-akyat ng kamay nito sa hita ni Kenji na nakasuot lang ng shorts, ang pinahiram sakaniya ni Mark dahil nabasa ang kaniyang slacks kanina sa banyo.

Dahil manipis ang tela, ramdam na ramdam ni Kenji ang bawat guhit ng palad ni Mark, ang bawat kalyo sa kamay ng atleta ay tila ba nagniningas sa kaniyang balat. Kunwaring abala si Mark sa pagbabasa ng worksheet at seryoso ang mukha, pero ang kaniyang mga daliri ay nagsisimula nang pumasok sa ilalim ng laylayan ng shorts ni Kenji.

Napasinghap si Kenji nang bahagya, isang tunog na mabilis na nakuha ang atensyon ng dalawa pang kasama.

“Hmm?” lingon ni Lance. Nakakunot ang kaniyang noo pero may mapanuksong ngisi na nakasabit sa kaniyang labi. “Tangina bro, kung mahirap ang ginagawa natin, pwede namang huminga ka muna. Hindi mo kailangang umungol sa harap ng laptop.”

Natawa si Jasper na tila ba kanina pa naghihintay ng ganoong pagkakataon. “O baka naman gusto na agad ng round two?”

Parehong natahimik sina Kenji at Mark. Ang nakakapagtaka ay pareho rin silang hindi tumanggi. Ang titig ni Mark ay nanatili sa papel pero ang kaniyang kamay ay mas lalong humigpit ang hawak sa hita ni Kenji, tila ba nagbibigay yas.

Napangisi si Lance nang makita ang katahimikan ng dalawa. Nagkatinginan sila ni Jasper na tila may nabubuong kasunduan sa pagitan nila.

“Pwede kayo dito sa likod,” sabi ni Jasper habang dahan-dahang tumatayo. “Kunin na rin natin itong table na ito, huwag na nating sayangin ang pagkakataon habang walang tao.”

Hinila ni Jasper ang blinds ng bintana, kakaunti na lang ang liwanag na pumapasok dulot na rin ng madilim na kaulapan.

Walang naisip si Kenji kundi ang biglang pagbilis ng tibok ng kaniyang dibdib. Ang katahimikan ng paaralan ay naging pabor sa kanila. Hindi man niya inasahan ang ganitong senaryo, wala na ring bahagi ng kaniyang katawan ang gustong tumutol.

Tumayo si Mark at nilapitan siya. Sa gilid ng kaniyang mata, nakita ni Kenji si Jasper na isinasara ang pinto ng classroom.

Narinig niya ang malutong na click ng lock na tila ba pumuputol sa kanilang koneksyon sa labas ng mundo. Si Lance naman ay tumayo mw at tinanggal ang suot na uniporme, inilantad ang kaniyang katawan habang nakatitig nang diretso kay Kenji.

Ang akala ni Kenji ay may limitasyon ang pangyayaring iyon sa CR at doon na matatapos ang lahat. Pero ngayon, habang hawak ni Mark ang kaniyang kabilang hita at hinahatak siya palapit, unti-unti siyang hinuhubaran ng kanilang mga titig.

Dumikit lalo ang katawan ni Mark sa kaniya. Pinatayo siya nito at hinawakan nang mahigpit sa baywang, dahan-dahang hinila ang kaniyang katawan hanggang sa magdikit ang kanilang mga puson. Sapat na iyon para maramdaman ni Kenji muli ang matigas na kargada ni Mark.

“Okay ka lang?” bulong ni Mark sa kaniyang tainga. Ang mainit na hininga nito ay nagpadala ng kilabot sa buong katawan ni Kenji.

Tumango si Kenji, halos hindi na makapagsalita. Tila ba ang kaniyang katawan na lang ang gumagalaw sa kumpas ng pagnanasa, iniwan na siya ng kaniyang sariling hiya. Sa gilid, nakita niya si Jasper na wala na ring uniporme.

Dahan-dahan nitong ibinababa ang kaniyang zipper habang ang mga mata ay nakatutok sa kanila. Sa tabi nito, si Lance na nakaupo na sa gilid ng isang desk ay sinimulan nang himasin ang sariling bukol sa loob ng kaniyang pantalon.

“Shit… this is happening,” mahinang sabi ni Kenji na halos isang bulong na lang.

Lalong hinigpitan ni Mark ang hawak sa kaniya, itinaas ang kaniyang shirt at sinimulang halikan ang kaniyang leeg nang may gigil. Ramdam ni Kenji ang mga kamay nina Lance at Jasper na tila naghihintay na rin ng kanilang pagkakataon.

Ang silid na kanina ay para sa pag-aaral ay naging isang pugad ng init, kung saan ang bawat ungol at bawat haplos ay malayang umaalingawngaw sa gitna ng malakas na ulan.

Project - Part 6

Bago magsimula ang lahat, mabilis na hinawi ni Mark ang laptop at ang makakapal na bunton ng survey forms at draft ng kanilang project sa bakanteng upuan. Ang mga gamit na pinagpuyatan nila ng ilang buwan ay naitabi na, wala nang espasyo para sa akademya sa oras na ito.

Hinawakan naman ni Mark ang mesa sa likod at dahan-dahang sumandal doon. Ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning habang nakatingin nang diretso kay Kenji.

“Halika rito, Kenji.”

Naglakad si Kenji nang tila isang hipnotisado. Ang bawat hakbang niya sa malamig na sahig ay may kasamang panginginig, parang hinihila siya ng init sa pagitan ng kaniyang mga hita at ng mapanghamong titig ng kaniyang mga kagrupo. Sa paglapit niya, agad siyang sinapo ni Mark sa batok.

Ang mga daliri ni Mark ay pumasok sa buhok ni Kenji at marahas siyang hinila para sa isang halik.

Nagulat si Kenji nang maramdaman ang dalawang kamay na gumagapang sa ilalim ng kaniyang tuyong shirt.

Si Lance ay nakaluhod na ngayon sa kaniyang harap. Mabilis ang mga galaw nito, bihasa at walang pag-aalinlangan. Habang hinahalikan ni Mark ang kaniyang mga labi, naramdaman ni Kenji ang pagkalabit ni Lance sa garter ng kaniyang shorts.

Dinilaan ni Lance ang kaniyang pusod pababa, ang mainit na laway nito ay nag-iiwan ng malamig na kiliti sa balat ni Kenji. Bago pa man siya makapagsalita o makahuma, naramdaman na niya ang dila ni Lance na humahagod sa umuumbok niyang alaga sa loob ng kaniyang brief.

“Shit,” napapikit si Kenji, ang kaniyang mga kamay ay awtomatikong napahawak sa balikat ni Jasper para sa balanse.

Si Jasper ay hindi rin nagpahuli. Lumapit siya sa kanila at hinawakan si Kenji sa baywang, inilalapit ang katawan nito sa kaniya.

Hinalikan ni Jasper ang leeg ni Kenji, eksakto sa bahagi kung saan mabilis na tumitibok ang kaniyang ugat. Narinig ni Kenji ang malutong na lagitik ng garter mula sa likuran niya. Ang boxer shorts ni Jasper ay nasa sahig na rin, at ramdam ni Kenji ang matigas na kargada nito na sumasagi sa kaniyang balakang.

Lalong kumapit si Kenji kay Mark nang bumaba pa lalo si Lance. Sa isang mabilis na hila, wala na ang natitirang saplot ni Kenji.

Ramdam niya ang lamig ng hangin sa kaniyang pagkalalaki, ngunit agad itong napalitan ng nakapapapasong init nang diretsong isubo ni Lance ang kabuuan niya.

“Putangina,” napamura si Kenji. Nanginginig ang kaniyang mga tuhod at tila ba anumang oras ay bibigay ang kaniyang mga binti.

Muling hinalikan ni Mark si Kenji, mas mapusok na sa pagkakataong ito, may kasamang madiing kagat sa ibabang labi habang ang kaniyang mga daliri ay kinukuhit ang utong ni Kenji sa ilalim ng shirt, bago ipuwesto na patalikod si Kenji.

Ang labi ni Jasper ang pumalit sa bakanteng labi ni Kenji. Ang lasa ng strawberry vape ay nanatili sa dila ni Jasper nang maglapat ang kanilang mga labi, isang matamis ngunit nakakalunod na sensasyon na agad nagpatuyo sa lalamunan ni Kenji.

Si Mark na nasa likod niya ay tinanggal na rin ang natitirang saplot. Ang balat nito ay dumidikit sa balakang ni Kenji, isang mainit at malagkit na paglalapat na nagpapatayo sa balahibo ng huli. Nang yumuko si Mark para dilaan ang likod ng leeg ni Kenji, naramdaman niya ang daliri ni Mark na humahagod pababa sa hiwa ng kaniyang puwet.

“Teka lang,” hingal ni Kenji, pilit na kumakawala sa matinding sensasyon. “Baka may pumasok.”

“Walang papasok dito,” sabi ni Mark habang hinahaplos ang ulo ni Lance na abala pa rin sa pagbibigay ng sarap kay Kenji.

Kinuha naman ni Jasper muli ang kaniyang vape at muling humitap nang malalim. “Kaya relax ka lang, Kenji. I-enjoy mo lang ang huling bahagi ng research natin.”

Hindi sigurado si Kenji sa sinabi nito, pero wala nang bahagi ng kaniyang utak ang gustong tumigil. Bahagya siyang pinaharapuli ni Mark at tiningnan nang diretso sa mga mata. Isang seryosong tingin na tila ba tinatanong ang kaniyang kaluluwa.

“Ayaw mo bang ituloy?” tanong ni Mark habang ang kaniyang boses ay naging paos at malalim.

Napakagat si Kenji sa kaniyang labi at mabilis na umiling. “Gusto ko.”

Napangisi si Mark. Saka niya pinayuko si Kenji sa gitna ng mesa na wala na ngayong balakid. Inayos ni Mark ang posisyon ni Kenji, marahang hinagod ang kaniyang likod pababa hanggang sa kaniyang baywang.

Tumayo na si Lance, pinunasan ang kaniyang bibig gamit ang likod ng kaniyang kamay, at lumipat kay Jasper. Hinalikan ni Lance si Jasper sa leeg habang si Jasper naman ay umupo na sa gilid at sinimulang salsalin ang sarili habang nanonood sa gagawin ni Mark kay Kenji.

Ibinubuga ni Jasper ang makapal na usok ng vape patungo sa direksyon nina Kenji at Mark, na nagbibigay ng isang surreal na atmospera sa gitna ng silid.

Nilagyan ni Mark ng maraming laway ang kaniyang mga daliri. Dahan-dahan niyang ipinasok ang isa sa butas ni Kenji. Napaigtad si Kenji at napahawak nang mahigpit sa gilid ng mesa. Masakit, pero may kasamang kakaibang kiliti na gumuguhit sa kaniyang gulugod. Isa, dalawa, dahan-dahan ang bawat paggalaw ni Mark.

“Tangina, Mark,” bulong ni Kenji nang maramdaman ang mas malalim na pagpasok. Ramdam niya ang pag-unat ng kaniyang laman, ang mainit na daliri ni Mark na pilit na binubuksan ang kaniyang sikip.

“Masarap?” tanong ni Mark habang dinidilaan ang pawisang likod ni Kenji.

“Masarap,” sagot niya habang ang kaniyang hininga ay naging maikli at mabilis.

Nararamdaman ni Kenji ang banayad pero madiing paghagod ng mga daliri ni Mark. Paikot, pataas-baba sa hiwa ng kaniyang puwet, tila ba sinusukat ni Mark ang kapasidad ng kaniyang init. Minsan ay hinahagod ng hinlalaki ni Mark ang bukana, minsan naman ay bahagyang ipapasok ang daliri nang malalim at tsaka biglang huhugutin.

Nilalaro siya ni Mark, pinapainit ang kaniyang loob hanggang sa wala na siyang ibang maisip kundi ang susunod na mangyayari.

“Relax ka lang, Kenji,” bulong ni Mark. Ang kaniyang mainit na hininga sa likod ng tainga ni Kenji ay nagpadala ng panibagong bugso ng pagnanasa.

Ramdam ni Kenji ang bigat ng paghinga ni Mark sa likod niya. Ang pagkiskis ng matigas at malaking burat ni Mark sa balat ng kaniyang balakang ay nagdudulot ng kuryente. Basa na ito sa precum, dumudulas sa bawat galaw ni Mark habang pilit na sumasalat sa kaniyang hiwa. Lalo siyang napaliyad nang maramdaman ang dulo ng burat ni Mark na tumama nang madiin sa kaniyang bukana.

“Gusto mo na ba?” bulong ni Mark habang nilalamas ang baywang ni Kenji, ang kaniyang mga daliri ay pumuputi sa tindi ng hawak.

Hindi na nakapagsalita si Kenji. Basta na lang siyang tumango habang ang kaniyang mukha ay nakadapa sa mesa. Binuka niya ang kaniyang mga hita nang mas malawak, sinapo ang gilid ng mesa nang mahigpit, at inangat nang bahagya ang kaniyang sarili. Nakabukas siya ngayon, handang tanggapin ang anumang ibibigay ni Mark.

Nilawayan ulit ni Mark ang kaniyang mga daliri at tsaka kiniskis ang sarili niyang burat. Mainit, matigas, at pulang-pula ang ulo nito sa tindi ng daloy ng dugo. Pumuwesto si Mark sa likuran ni Kenji, tinutok ang ulo ng kaniyang pagkalalaki sa bukana, at dahan-dahang iginala ito sa paligid.

Hindi muna agad ipinasok ni Mark ang kabuuan. Ikiniskis muna niya ang ulo sa hiwa ni Kenji, sa paligid ng butas, paikot-ikot. Minsan ay dahan-dahang itutulak ang ulo papasok at tsaka muling huhugutin, isang matinding pagpaparusa para kay Kenji na kanina pa gustong mapuno.

“Shit, Mark, sige na,” ungol ni Kenji na tila ba nauulol na sa pagpapaantala ni Mark.

“Relax lang kasi, Kenji. Gusto ko maramdaman mong lahat. Gusto ko tandaan mo ang bawat pulgada nito,” sagot ni Mark habang bahagyang pinipihit ang baywang ni Kenji para mas bumuka ang kaniyang hita.

At tsaka dumagan si Mark. Dinunggol niya nang madiin ang bukana gamit ang dulo ng kaniyang burat, at sa isang dahan-dahan ngunit madiing tulak, isinagad niya ang ulo papasok sa loob ni Kenji.

“Ah!” napa-arko ang katawan ni Kenji. Nanginginig ang kaniyang mga tuhod at ang kaniyang mga daliri ay bumaon sa gilid ng mesa.

Masakit. Mainit. Mabigat ang bawat pulgada ng pagpasok ni Mark, tila ba binibiyak ang kaniyang katawan sa dalawa. Pero sa gitna ng hapdi, naroon ang isang matinding kiliti na sumisingaw mula sa kaniyang loob, umaakyat sa kaniyang gulugod at bumababa hanggang sa kaniyang sariling kargada.

Dahan-dahang bumaon si Mark. Unti-unti, pulgada kada pulgada, dinarama ang higpit ng loob ni Kenji. Ramdam ni Kenji ang bawat litid ng burat ni Mark, ang bawat pagpunit sa kaniyang sikip, at ang dulas ng precum na nagsisilbing pampadulas sa kanilang pagtatalik.

“Tangina, Kenji, ang sikip mo,” ungol ni Mark.

Napakapit siya nang mahigpit sa baywang ni Kenji habang patuloy sa pagbaon hanggang sa maramdaman niya ang kaniyang mga bayag na tumama na sa pwet ni Kenji.

Nang tuluyan na itong makapasok, huminto muna si Mark. Hinayaan niyang manatili ang kaniyang kabuuan sa loob ni Kenji. Pinakiramdaman nilang dalawa ang init, ang sikip, at ang paglalapat ng kanilang mga balat.

Hindi agad gumalaw si Mark. Nakabaon lang siya, sinasanay ang loob ni Kenji sa kaniyang laki. Nilalaro niya ang balakang ni Kenji gamit ang banayad na kilos, ikinikiskis ang puno ng kaniyang burat sa loob, tila ba inaabot ang bawat sulok ng laman ni Kenji.

Ramdam ni Kenji ang bawat pintig at bawat pagpitik ng burat ni Mark sa loob niya. At nang magsimulang umatras si Mark para bumayo nang marahan, doon na tuluyang nawala sa sarili si Kenji. Ang bawat tulak ni Mark ay may kasamang tunog ng paglalapat ng balat, isang malagkit at madiing tunog na sumasabay sa bugso ng ulan sa labas. 

Sa kabilang dulo ng mesa, muling humitap si Jasper sa kaniyang vape. Isang makapal na usok ang muling bumalot sa kanila, amoy strawberry na tila ba naging pabango ng kanilang pagtatagpo.

Ang panonood nina Jasper at Lance ay lalong nagpadagdag sa init na nararamdaman ni Kenji. Ang bawat ungol niya ay sinalubong ng mga mapanuring tingin ng kaniyang mga kagrupo.

“Sige pa, Mark. Sagadin mo,” udyok ni Lance habang hinahawakan ang sariling kargada.

Lalong binuhat ni Mark ang baywang ni Kenji at mas pinabilis ang bawat bayo. Ang tunog ng paglalapat ng kanilang mga balat ay umalingawngaw sa Room 202, mas malakas pa kaysa sa ulan.

Project - Part 7

Hindi alam ni Kenji kung ilang minuto na silang nandoon sa ganoong posisyon. Ang tanging naririnig niya ay ang sarili niyang hingal na sumasabay sa bayo ni Mark sa kaniyang likuran.

Namalayan niya na lang na ang mga kamay ni Jasper ay nasa harap niya na, nilalamas ang kaniyang dibdib, pinipisil ang kaniyang mga utong sa ilalim ng shirt na basa na ng pawis. Ang bawat pisil ni Jasper ay may kasamang madiing haplos, tila ba sinusuri ang bawat hibla ng kaniyang kalamnan habang si Mark ay patuloy siyang kinakantot mula sa likod.

Si Lance, na kanina ay nanonood lang, ay nasa gilid na niya ngayon. Nakatayo ito, dahan-dahang jinajakol ang sariling ari habang ang mga mata ay nakatitig sa mukha ni Kenji na puno ng sarap.

Paminsan-minsan, sinasalat ni Lance ang labi ni Kenji gamit ang dulo ng kaniyang ari na nangingintab na sa pre-cum.

“Puwede sa bibig?” tanong ni Lance, ang boses ay paos at puno ng pakiusap pero may halong awtoridad.

Tumango si Kenji. Wala siyang masabi. Ang kaniyang isip ay parang hinihila sa iba’t ibang direksyon ng sarap. Binuka niya ang kaniyang bibig, handang tanggapin ang anuman.

At nang ipasok ni Lance ang kaniyang kargada, kasabay ng malalim na pagbayo ni Mark sa kaniyang likod at ng pagsalsal ni Jasper sa kaniyang harap, tila nawala ang mundo ni Kenji.

Hindi na niya alam kung saan siya kakapit. Ang kaniyang mga kamay ay nanginginig na nakahawak sa gilid ng mesa, ang mga daliri ay bumaon sa kahoy habang sabay-sabay siyang nilulunod ng tatlong magkakaibang sensasyon.

Ang ari ni Lance ay mainit, makinis, at tila naglalayag sa loob ng kaniyang bibig. Malaki ito at mahaba, halos tumatama sa kaniyang lalamunan tuwing isinasagad ni Lance ang pag-ulos. Tantya ni Kenji ay nasa anim na pulgada ito, mataba sa bandang puno, at may unti-unting kurba pakaliwa na saktong humahagod sa kaniyang dila at ngalangala. Ramdam niya ang bawat ugat na pumipitik, ang bawat pag-alon ng init habang labas-pasok ito sa kaniyang bibig.

“Shit… ang init ng bibig mo, Kenji,” ungol ni Lance. Ipinapahid niya ang dulo ng kaniyang ulo sa dila ni Kenji, pinapakiramdaman ang bawat dampi nito habang ang kaniyang balakang ay marahang gumagalaw.

Sa likod, si Mark ay hindi tumitigil. Ang kaniyang mga kadyot ay mabagal. Bawat ulos ni Mark ay may diin, isang pagpapatunay ng kaniyang pag-aari kay Kenji sa sandaling iyon. Sinasabayan ni Mark ang kaniyang bayo ng paghaplos sa likod ni Kenji, ang kaniyang malalapad na palad ay gumagapang mula sa balikat hanggang sa baywang, tila ba tinitiyak na bawat bahagi ng katawan ni Kenji ay nararamdaman ang kaniyang presensya.

Sobrang lapit na ni Kenji sa sukdulan, ang kaniyang sariling kargada ay nanginginig na at tumutulo na ang precum sa sahig kahit wala pang humahawak dito.

Sa harap, si Jasper ay nakaupo na sa mesa, diretsong nakatingin sa mukha ni Kenji. Patuloy siya sa pagsalsal sa sarili, ang kaniyang kamay ay basang-basa na ng sarili niyang precum.

Ang ari ni Jasper ay hindi kasing haba ng kay Lance, pero ang taba nito ay kapansin-pansin. Mga limang pulgada lang ito, pero siksik, may mapula at malaking ulo, at binabalot ng mga litid na tila ba nanginginig din sa sabik. Tigas na tigas ito habang hinahagod ni Jasper, kasabay ng patuloy na paglalaro ng kaniyang daliri sa utong ni Kenji.

“Putangina, ang sarap mong panoorin, Kenji,” sabi ni Jasper sa pagitan ng malalim na paghinga. Tumayo siya at lumapit nang husto, itinutok ang kaniyang kargada sa pisngi ni Kenji, idinidikit ang mainit na ulo nito sa balat ng binata. “Gusto mo rin ‘to, ‘di ba? Alam kong gusto mo ‘to.”

Hindi makasagot si Kenji dahil puno ang kaniyang bibig, pero tumango siya nang madiin. Ang kaniyang mga mata ay naniningkit sa sarap, ang mga luha ng ligaya ay nagsisimula nang mamuo sa gilid ng kaniyang mga mata.

Hinugot ni Lance ang kaniyang sarili nang saglit, humihingal habang nakatingin kay Jasper. “Sige, ikaw muna. Tikman mo ang bibig niya.”

Agad lumapit si Jasper. Pinahid niya ang dulo ng kaniyang matabang kargada sa labi ni Kenji, nilalaro muna ang bukana bago ito ipinasok nang tuluyan. Mas mataba ito kaysa kay Lance, kaya ramdam agad ni Kenji ang paghila at pagpilit ng kaniyang bibig na tanggapin ang laki nito sa bawat ulos. Napapa-awang ang panga ni Kenji, pilit na ini-adjust ang kaniyang bibig para magkasya ang taba ni Jasper.

“Ang sikip sa bibig, tangina,” bulong ni Jasper. Marahan niyang hinahampas ang pisngi ni Kenji gamit ang kaniyang ari bago muling isubo ito nang malalim. “Masarap ka sigurong kantutin kahit saan. Kahit saang butas mo, sigurado akong masarap.”

Habang patuloy si Jasper sa harap, si Mark sa likod ay tila nakakuha ng bagong lakas. Binilisan niya ang kaniyang pag-ulos. Bawat bayo ay sagad, pabigla at madiin, tumatama sa pinakamalalim na bahagi ng loob ni Kenji.

Hawak-hawak ni Mark ang baywang ni Kenji nang mahigpit, ang kaniyang mga daliri ay nag-iiwan na ng mapupulang marka sa puting balat ng binata. Tuwing humihigpit ang kapit ni Mark, lalong lumalalim ang pasok, tila ba gustong abutin ni Mark ang kaluluwa ni Kenji.

Si Lance naman ay pumuwesto sa gilid ng mesa, hindi inaalis ang tingin sa kaganapan habang mabilis na jinajakol ang sarili. Napapakagat siya sa sariling labi, ang kaniyang kabilang kamay ay hinahaplos ang sariling dibdib, hayok na hayok sa tanawing nasa harap niya.

“Lalabasan na ako, Kenji,” anunsyo ni Mark mula sa likod. Ang kaniyang boses ay naging garalgal, puno ng pigil na ungol na tila ba sasabog na ang kaniyang bulkan.

Ramdam na ramdam ni Kenji ang pagbabago ng ritmo. Ang kadyot ni Mark ay naging mas madiin at mas mabilis. Ang bawat ulos ay tila kumakalikot sa kaniyang prostate, nagbibigay ng matitinding kuryente na dumadaloy sa buong katawan niya.

“Shit… sige lang, Mark… sige lang!” sagot ni Kenji sa kaniyang isip, dahil sa totoong buhay ay ungol lang ang lumalabas habang nakasubo ang ari ni Jasper.

Si Jasper naman ay tila nakikipagkumpitensya sa bilis ni Mark. Sagad na rin ang pagbayo niya sa bibig ni Kenji.

Hinawakan ni Jasper ang magkabilang pisngi ng binata, pinipiga ang mga ito habang sinasalubong ng kaniyang balakang ang bawat ulos.

Namumuo na ang laway sa gilid ng labi ni Kenji, nangingintab ang kaniyang bibig sa pinaghalong pre-cum, laway, at init. Tumutulo na ito sa kaniyang baba, dumadaloy sa kaniyang leeg hanggang sa kaniyang dibdib, binabasa ang kaniyang shirt.

“Ang sarap mong tingnan habang kinakantot, tangina,” bulong ni Jasper bago muling isubo nang sagad ang kaniyang kargada.

Lumapit muli si Lance. Pinatong niya ang isang tuhod sa mesa, pinisil ang utong ni Kenji nang madiin, sabay haplos sa buhok nito. “Ganyan nga, Kenji. Tanggapin mo lang lahat.”

Wala nang pasubali si Mark. Buong-buo na ang bawat ulos. Sagad kung sagad. Ramdam ni Kenji ang bawat pulgada ng ari ni Mark, tuwid, mainit, at matigas, na kumakaskas sa kaniyang loob.

“Putangina… ayan na ako…” bulong ni Mark. Isang mariing ulos ang ginawa niya, isinagad niya ang kaniyang sarili hanggang sa puno, sabay ang isang malakas na ungol na yumanig sa kaniyang buong pagkatao.

Isa, dalawa, tatlong malalalim at madiing bayo pa ang ginawa ni Mark bago siya tuluyang nanginig. Napapikit si Mark, ang kaniyang mukha ay nakabaon sa balikat ni Kenji habang pinupuno niya ang loob ng binata. Mainit, malapot, at marami.

Ramdam ni Kenji ang bawat pulandit ng tamod ni Mark sa loob niya, tila ba binabaha ang kaniyang kaloob-looban ng init nito. Napakapit si Kenji sa mesa nang mahigpit, umuungol sa ilalim ng ari ni Jasper habang tinatanggap ang lahat ng ibinibigay ni Mark.

Nang dahan-dahang hinugot ni Mark ang kaniyang sarili, napaupo siya sa sahig, hingal na hingal at tila nawalan ng lahat ng lakas. Ang kaniyang ari ay nangingintab pa sa tamod at dulas ng loob ni Kenji.

Pero alam ni Kenji na hindi pa tapos ang lahat. Dahil si Jasper at Lance ay tila nagsisimula pa lang.

“Tayo ka,” utos ni Jasper habang hinuhugot ang sarili mula sa bibig ni Kenji. “Gusto ko naman sa puwet mo.”

Project - Part 8

Nanghihina ang mga tuhod ni Kenji, muntik na siyang bumigay sa sahig matapos ang matinding pagpuno ni Mark sa kaniyang loob. Ngunit bago pa man siya tuluyang manghina, sinalo siya ni Lance.

Tinulungan siya nitong makatayo nang maayos, ang mga kamay ni Lance ay mahigpit na nakahawak sa kaniyang kili-kili habang dahan-dahang iniaangat ang kaniyang katawan.

“Huwag kang bibigay, Kenji. Marami pa tayong gagawin,” bulong ni Lance sa kaniyang tainga, isang pangakong nagpataas muli ng kaniyang balahibo.

Itinutok ni Jasper ang kaniyang matabang kargada sa bukana ng puwet ni Kenji.

Dahil sa kakatapos lang na gawain ni Mark, ang butas ni Kenji ay nananatiling bukas, naglalaway sa pinaghalong precum at ang mainit na tamod ni Mark na dahan-dahang umaagos pababa sa kaniyang hita.

Ang makapal na ulo ng ari ni Jasper ay dumampi sa basang bukana, isang sensasyong nagpasinghap kay Kenji dahil sa taba nito.

“Relax lang… alam kong mas mataba ’to kaysa kay Mark, pero kaya mo ’to,” sabi ni Jasper habang marahang hinahaplos ang pisngi ng puwet ni Kenji para mas bumuka ito.

Dahan-dahan, sinimulan ni Jasper ang pagpasok. Napa-arko ang likod ni Kenji nang maramdaman ang dambuhalang ulo na pilit na binabaybay ang kaniyang sikip.

Masakit. Mas malaki nga ito at mas matigas, pero sa gitna ng hapdi ay naramdaman niya ang pagkalamas ni Lance sa kaniyang harapan, tila ba tinitiyak na hindi siya mawawala sa gitna ng sarap at sakit.

“Ah… tangina… Jasper!” napakapit si Kenji sa gilid ng mesa. Ang kaniyang mga kuko ay kumakalos sa kahoy habang bumaon nang tuluyan ang matabang kargada ni Jasper.

Hindi siya tumutol. Sa halip, ibinuka pa lalo ni Lance ang mga pisngi ng puwet niya, tinutulungan si Jasper na makapasok nang mas maayos hanggang sa ang bayag na ni Jasper ang tumatama sa kaniyang balat. Bawat pulgada ng pagpasok ni Jasper ay ramdam ni Kenji.

“Ganyan… tanggapin mo ang lahat,” bulong ni Lance, habang nilalamas ang dibdib ni Kenji.

Nang maramdaman ni Lance na handa na ang lahat, pumuwesto siya muli sa harap ni Kenji.

Nakasuot ang isang tuhod ni Lance sa mesa para sa mas magandang anggulo. Hinawakan niya ang kaniyang ari na pulang-pula na sa gigil at basa ng sarili niyang precum.

“Pwede ulit?” tanong ni Lance, kahit alam niyang hindi na makakahindi ang binata.

Tumango si Kenji, ang kaniyang mga mata ay naniningkit sa pagitan ng pagnanasa at pagod. 

“Gusto ko… Lance… please…” At habang sinisimulan ni Jasper ang kaniyang madiin at mabagal na pagbayo sa likod, muling ipinasok ni Lance ang kaniyang ari sa bibig ni Kenji.

Sa pagkakataong ito, mas marahas ang naging galaw nila. Si Jasper sa likod ay parang hayok na hayok, bawat kadyot ay may kasamang tunog ng paglalapat ng balat na sumasabay sa malakas na buhos ng ulan sa labas.

Si Lance naman ay hindi na naghunos-dili, hinawakan niya ang buhok ni Kenji nang mahigpit, ginagabayan ang ulo nito sa bawat ulos sa loob ng kaniyang bibig.

Sumusunod ang ulo ni Kenji sa ritmo ng balakang ni Lance, habang ang kaniyang katawan ay patuloy na isinusuko sa bawat kadyot ni Jasper. Ang kaniyang mga kamay ay nanginginig na nakakapit sa gilid ng mesa, sabog na ang kaniyang isip, tanging init at ang nagbabagang sarap na lang ang kaniyang nararamdaman.

Ang mga ungol ay sabay-sabay na pumupuno sa apat na sulok ng silid. Sa bawat ulos ni Jasper, nararamdaman ni Kenji ang lalim ng pagsagad na tila ba tinitiyak nito na walang sulok sa loob ng binata ang hindi nito maabot.

Tila sinasaulo na ng kaniyang katawan ang hugis at taba ni Jasper, habang si Lance naman ay mabilis nang bumabayo sa kaniyang bibig, sinasalubong ang bawat dila ni Kenji ng madiing batok.

“Ang sarap mong tingnan, Kenji,” ungol ni Lance sa pagitan ng mabilis na paghinga. “Parang gusto kong punuin ng tamod bawat butas mo ngayon din.”

Napaungol si Kenji kahit may laman ang bibig. Ang kaniyang katawan ay parang sinisilaban, nanginginig ang bawat hibla ng kaniyang laman.

Ang precum ay patuloy na umaagos sa kaniyang hita, bumabasa sa malamig na sahig ng silid, kahit walang humahawak sa kaniyang sariling kargada. Ang tensyon ay nasa kaniyang rurok na.

“Shit, malapit na ako, Kenji!” ungol ni Jasper sa likod. Ramdam ni Kenji ang paghigpit ng hawak nito sa kaniyang baywang, ang biglang pagbilis ng ulos, mas madiin, mas mabigat, at mas desperado.

Maya-maya ay isang huling malalim na ulos ang ginawa ni Jasper. Napayakap siya nang mahigpit kay Kenji mula sa likod, ang kaniyang mukha ay nakabaon sa leeg ng binata habang sumasabog ang kaniyang semilya sa loob nito.

“Ah! Ayan na… tangina… sa’yo lahat ‘to!” ungol ni Jasper, sabay ng sunod-sunod na mabibigat na pulandit sa kaloob-looban ni Kenji. Ramdam na ramdam ni Kenji ang init ng likido ni Jasper na humahalo sa tamod ni Mark na nandoon na sa loob, ang pagtibok ng ari ni Jasper habang tuluyan itong nalalabasan.

Si Kenji ay tila isang lanta nang gulay na nakasubsob sa mesa, nanginginig at hindi makagalaw. Ngunit si Lance ay hindi pa tapos. Mas lalong naging agresibo ang galaw nito.

“Tangina. Ang sarap sa bibig mo, huwag kang bibitiw,” sabi ni Lance habang mas lalong idinidiin ang ulo ni Kenji sa kaniyang kargada.

Parang hayok na hayok si Lance, hinahawakan ang buhok ni Kenji at kinakantot ang bibig nito nang may gigil. Basang-basa na si Kenji sa pinaghalong laway, tamod, at pawis na dumadaloy sa kaniyang katawan.

“Lunukin mo lahat… sa’yo ‘to…” ungol ni Lance, habang nararamdaman na niya ang kaniyang sariling sukdulan.

Sa isang huling malakas na ulos, isinagad ni Lance ang kaniyang sarili sa lalamunan ni Kenji at umungol nang malalim.

Napa-arko ang katawan ni Lance habang sumasabog ang kaniyang tamod sa loob ng bibig ni Kenji. Ramdam ni Kenji ang bawat tibok, bawat sirit ng mainit na likido, at hindi siya tumutol. Nilunok niya ang bawat patak.

Hinugot ni Lance ang kaniyang sarili, hinihingal, at napaupo sa gilid ng mesa. Si Kenji naman ay nanatiling tulala, nakatuwad pa rin sa mesa, habang tumutulo ang pinaghalong tamod nina Mark at Jasper mula sa kaniyang puwet, hita, at bibig.

Si Jasper ay dahan-dahang tumayo sa gilid, pinunasan ang kaniyang katawan gamit ang kaniyang shirt habang pilit na ibinabalik ang kaniyang hininga. “Grabe ‘yon. Pinaka-matinding groupwork na ginawa natin.”

Si Mark, na kanina pa nakasandal sa sahig at nanonood, ay nakangisi nang malapad. “Tangina, hindi ko na rin kaya kung inulit pa natin. Sagad na sagad na tayo.”

Tahimik silang apat sa loob ng ilang minuto. Ang tanging maririnig ay ang kanilang mga hingal at ang ulan na tila humihina na rin sa labas.

Si Kenji ang unang bumasag ng katahimikan habang dahan-dahang inaayos ang kaniyang sarili. “Yung… yung project natin?”

Napangisi si Lance habang inaabot ang kaniyang laptop. “Ako na ang bahala rito, Kenji. Tatapusin ko na lang ang formatting nito sa bahay. Hindi na rin tayo makaka-focus dito, puno na ang isip natin ng ibang data.”

“Pasado na ‘yon kahit ‘di natin i-submit agad,” sabat ni Jasper habang tumatawa at muling humihipak sa kaniyang vape. Isang huling strawberry smoke ang bumalot sa kanila. “Ang mahalaga, nakuha natin ang konklusyon na kailangan natin.”

“Oo nga naman, ang importante ay ang group effort natin,” dagdag ni Lance, sabay kindat kay Kenji.

Tumawa nang mahina si Kenji habang pinupunasan ang gilid ng kaniyang labi. “Tangina niyo talaga.”

Project - Part 9

Linggo ng gabi. Ang dilim sa labas ng bintana ni Kenji ay nababalot ng malamig na simoy ng hangin, isang malaking kaibahan sa nagbabagang alaala na pilit na sumusungaw sa kaniyang isipan. Dalawang araw na ang nakakalipas mula nang mangyari ang kanilang milagro sa Room 202, pero hanggang ngayon, tila nararamdaman pa rin ni Kenji ang bigat ng katawan ni Mark sa kaniyang likuran at ang init ng bawat haplos nina Jasper at Lance.

Simula Biyernes ng gabi, hindi tumitigil sa pag-ingay ang kanilang Group Chat. Ngunit malayo ito sa usapang akademiko. Sa bawat notification na lumilitaw sa screen ni Kenji, tila muling binubuhay ang bawat ungol na pinakawalan niya sa loob ng silid-aralan.

Jasper: Hoy Kenji,

kamusta

ang

bewang

? Balita ko kailangan mo ng wheelchair pag-uwi nung

Biyernes

.

Lance: Gago, huwag mo masyadong

asarin

. Baka hindi na

sumama

sa susunod na field work sa bahay nina Mark.

Jasper: Field work talaga? Baka defense kamo. Ide-defend ni Kenji kung bakit siya

umuungol

kahit wala pa

ngang

ginagawa.

Kenji:

Tangina

niyo talaga.

Nakahiga si Kenji sa kaniyang kama, ang earphones ay nakasalpak nang mahigpit sa kaniyang tainga habang pilit na nag-sscroll sa TikTok. Ngunit sa tuwing may dadaan na video na may malakas na bass, naaalala niya ang tibok ng puso ni Mark noong nakayakap ito sa kaniya mula sa likod. Ang kaniyang katawan ay tila may sariling memorya, isang pakiramdam na hindi kayang burahin ng anumang dami ng schoolwork.

Eksaktong alas-diyes ng gabi, isang huling mensahe ang pumasok sa GC mula kay Lance.

Lance: Final submission sent. Tapos na ang

kalbaryo

.

Nag-thumbs up lang sina Jasper at Kenji. Akala ni Kenji ay doon na magtatapos ang gabi. Akala niya ay hahayaan na siyang makatulog nang payapa. Ngunit nagkamali siya.

Isang notification ang biglang sumulpot, ngunit hindi ito galing sa GC. Ito ay isang private message mula kay Mark.

Mark sent a photo.

Nanuyo ang lalamunan ni Kenji. Dahan-dahan niyang pinindot ang notification. Tumambad ang isang larawan ni Mark na tila ba sinadyang kuhanin para sirain ang kaniyang katinuan. Nakaupo si Mark sa harap ng isang malaking salamin sa kaniyang kwarto. Bagong ligo, ang basang buhok ay bahagyang nakatabon sa kaniyang mga mata.

Tanging puting brief lang ang suot ni Mark. Ngunit ang pinakamahalagang detalye ay ang kaniyang kamay na nakahawak nang madiin sa kaniyang harapan. Bakat na bakat ang matigas at mahabang kargada nito, tila ba nagrerebelde sa manipis na tela ng brief. May bahagyang ngisi sa labi ni Mark, mapanukso at hayok.

Mark: Ikaw naman.

Mark: Pre, ‘di pa ‘ko tapos sa’yo.

Parang sinampal ng matinding init ang batok ni Kenji. Nanuyo ang kaniyang lalamunan habang pinagmamasdan ang bawat kurba ng katawan ni Mark sa screen. Ang malapad na balikat nito, ang mga abs na tila inukit, at ang pangakong dala ng umbok sa kaniyang brief.

Ang kaniyang sariling kargada ay mabilis na tumugon, tumitigas at tumatama sa tela ng kaniyang boxers. Hindi na siya nag-isip pa nang matagal.

Inayos ni Kenji ang kaniyang posisyon sa kama. Hinubad niya ang kaniyang boxers at hinayaang bumagsak ang mga ito sa paanan ng kaniyang kama. Tumambad ang kaniyang sariling pagkalalaki na tayung-tayo na, namumula ang ulo at mayroon nang maliit na butil ng pre-cum na nangingintab sa dulo nito.

Kinuha niya ang phone, itinapat sa salamin ng kaniyang cabinet, at kinuha ang isang selfie. Hubad, hawak ang sarili, at ang mukha niya ay puno ng pagnanasa na hindi niya maikakaila.

Sent .

Wala pang tatlong segundo, lumabas ang “Seen” sa ilalim ng larawan.

Mark:

Tangina

. Ang sarap mo talaga.

Kasunod nito ay isang voice message. 0:21.

Pinindot ito ni Kenji, at ang boses ni Mark ay tila gumapang sa loob ng kaniyang tainga, malalim, garalgal, at puno ng libog.

“Pre… puta… hanggang ngayon nalalasahan ko pa rin ‘yung dila mo sa’kin. ‘Yung mga ungol mo habang sinasagad kita sa mesa nung Biyernes, paulit-ulit sa utak ko. Habang jinajakol ko ‘tong burat ko ngayon, mukha mo lang ang nakikita ko… tangina, Kenji…”

Ang bawat salita ni Mark ay tila mga kamay na humahaplos sa balat ni Kenji. Sinimulan niyang paglaruan ang kaniyang sarili. Ang kaniyang hinlalaki ay paikot-ikot sa ulo ng kaniyang kargada, pinipiga ang pre-cum hanggang sa maging madulas ang kaniyang buong palad. Napapikit siya, inaalala ang bigat ni Mark, ang amoy ng pawis nito, at ang paraan ng pagtawag nito sa kaniyang pangalan.

Mark: Video call tayo. Gusto

kitang

panoorin

habang

nilalabasan

.

Napakagat si Kenji sa labi. May bahagi ng isip niya na nagsasabing delikado ito, pero ang kaniyang katawan ay wala nang pakialam sa panganib. Pag-vibrate ng phone, agad niyang sinagot ang tawag.

Tumambad ang mukha ni Mark sa screen. Nakahiga na ito ngayon, ang brief ay nakababa na sa tuhod. Ang kaniyang kargada ay nakaturo sa camera, nanginginig sa bawat madiing hagod ng kaniyang kamay. Ang leeg ni Mark ay namumula, at ang kaniyang mga mata ay nakatitig nang diretso sa camera, tila ba tinatagos nito ang screen para hawakan si Kenji.

“Putangina,” bulong ni Kenji habang tinititigan ang laki at tigas ni Mark sa screen.

“Bilisan mo, Kenji,” utos ni Mark, ang boses ay naging mas paos. “Gusto kong makita kung paano mo nilalaro ‘yan para sa’kin. Sabay tayo.”

Nagkatinginan sila sa pamamagitan ng camera. Kahit magkahiwalay, ang ritmo ng kanilang mga kamay ay tila naglalapat. Pinanood ni Kenji ang bawat pag-angat at pagbaba ng kamay ni Mark, ang paraan ng paghigpit ng hawak nito sa tuwing humahabol ang hininga nito.

“Oo… tangina, Mark… ang sarap mong panoorin…” ungol ni Kenji. “Gusto ko ‘yang mukha mo… gusto ko ‘yan kapag lalabasan ka na…”

“Bilisan mo pa… puta, malapit na ‘ko… isipin mo ako ‘yang humahawak sa’yo ngayon…” hingal ni Mark, ang kaniyang mga binti ay nagsisimula nang manginig.

Sa isang iglap, tila tumigil ang mundo para sa kanilang dalawa. Napasinghap si Kenji nang madiin. Sa screen, nakita niya ang pag-igting ng katawan ni Mark. Kumisay ang mga binti nito sabay ang sunod-sunod na putok ng tamod. Sumirit ito nang malakas, tumama sa kaniyang sariling dibdib hanggang sa kaniyang leeg. Nanginginig si Mark habang nilalabasan, ang mukha ay nakatingala at puno ng kaligayahan.

Sinabayan siya ni Kenji. Napaliyad siya sa kaniyang kama, ang kaniyang sariling kargada ay nagpakawala ng malapot na tamod na tumulo sa kaniyang tiyan at sa kaniyang bedsheets. Pareho silang hinihingal, ang tanging tunog sa kani-kanilang mga kwarto ay ang mabigat na paghinga.

Project - Part 10

Napatawa si Mark nang mahina pagkaraan ng ilang sandali. “Tangina. Wala pa ‘yun, pre. Nag-iinit pa lang ako.”

“Putangina ka,” sagot ni Kenji, nanginginig pa rin ang mga binti. “Libog mo talaga, gago.”

Tumawa lang lalo si Mark. Tumagilid siya sa kama, ipinakita ang kaniyang kargada na kahit nakapaglabas na ay tila matigas pa rin at mamula-mula.  “‘Di ba ‘yan ang gusto mo? Sabihin mo nga, Kenji… gusto mo, ‘di ba?”

Hindi nakasagot si Kenji. Ramdam niyang ang kaniyang sariling katawan ay muling nagigising. Biglang nag-switch si Mark ng camera sa rear cam. Ipinakita niya ang kaniyang drawer, at mula doon ay kinuha niya ang isang bago at malinaw na pocket toy. Isang silicone toy na mukhang butas ng laman, basang-basa na ito sa lube.

“May bagong laruan ako. Para sa’yo ko lang ’to balak gamitin,” sabi ni Mark habang nilalaro ang butas ng laruan sa harap ng camera.

“Mark… huwag mo ‘kong gawing ganito…” mahinang ungol ni Kenji.

“Yang puwet mo ang iniisip ko habang pinapasok ko ‘to. ‘Yung sikip mo nung Biyernes. Isipin mo, ako ulit ang pumasok sa’yo. Isipin mo ang taba nito sa loob mo.”

Inayos ni Mark ang camera sa tapat ng kaniyang malaking salamin. Kita ang buong katawan ni Mark habang unti-unting nilalamon ng silicone toy ang kaniyang matigas na ari. Ang tunog ng paglabas-masok ay umalingawngaw sa earphones ni Kenji.

Plok

.

Plak

.

Plok

.

Muling ibinaba ni Kenji ang kaniyang kamay. Hindi na niya kayang pigilan. Nilalaro niya ang kaniyang sarili habang ang paningin ay nakapako sa bawat ulos ni Mark sa laruan.

“Ilapit mo sa mic,” utos ni Kenji.

Sinunod ni Mark ang utos ni Kenji. Inilapit niya ang mic ng kaniyang phone sa pocket toy, sapat na para marinig ni Kenji ang bawat malagkit na tunog ng pag-ulos. Ang basang-basang tunog ng silicone na humahalik sa balat ni Mark ay tila musika sa pandinig ng dalawa.

“Puta… isipin mo, pre… ikaw ‘to,” bulong ni Mark, ang kaniyang boses ay nanginginig sa pigil na sarap. “Isipin mo na ikaw ’tong nakatuwad habang sinasagad kita… habang nilalabasan ako sa loob mo.”

“Gago ka,” hingal ni Kenji, halos hindi na makabuo ng salita. “Sige lang… sige pa… Mark… huwag kang hihinto.”

Ramdam ni Kenji ang matinding pintig sa kaniyang sariling alaga. Ang kaniyang palad ay basang-basa na ng pre-cum, at sa bawat mabilis na hagod niya, tila ba lumalapit siya sa isang bangin na handa na siyang mahulog. Ang imahe ni Mark sa screen, na nakapikit ang mga mata at nakangisi nang mapanukso habang binabayo ang laruan, ay sapat na para mawala siya sa katinuan.

“Oo, sabay ulit tayo…” paos na tinig ni Mark. Lalo nitong binilisan ang pagbayo sa silicone toy. Ang tunog ng plok, plak, plok ay naging mas mabilis at mas madiin. Kita ni Kenji sa screen ang pag-igting ng mga ugat sa braso ni Mark, ang pagtagaktak ng pawis mula sa leeg nito pababa sa dibdib.

Naramdaman ni Kenji ang matinding init na namumuo sa kaniyang puson. Ang kaniyang mga binti ay nagsimulang manginig, at ang kaniyang paningin ay unti-unti nang lumalabo dahil sa sobrang sarap.

“Ayan na… Mark… puta, lalabasan na ako!” ungol ni Kenji, ang kaniyang katawan ay kusa nang umaarko sa kaniyang kama.

“Sige, Kenji! Panoorin mo ’ko! Isabay mo sa’kin!” sigaw ni Mark. Sa isang huling malakas at madiing ulos sa silicone, tuluyan nang bumigay si Mark.

Kasabay ng isang mahabang ungol, sumabog ang tamod ni Mark. Sa screen, nakita ni Kenji ang mabilis na pagtanggal ni Mark sa silicone toy bago pumulandit ang puting likido sa kaniyang sariling tiyan at sa gilid ng kaniyang kama.

Sunod-sunod ang tibok ng kaniyang ari habang inuubos ang bawat patak ng kaniyang pagnanasa.

Hindi rin nagpaawat si Kenji. Sa huling mabilis na hagod ng kaniyang kamay, nilabasan siya nang matindi. Napaungol siya nang malakas, ang kaniyang buong katawan ay nanginginig habang ang kaniyang tamod ay bumubuga at tumatalsik sa kaniyang dibdib sa pangalawang pagkakaton.

Tila ba nawalan siya ng lakas sa bawat sirit ng mainit na likido, hanggang sa ang tanging marinig na lang ay ang kaniyang sariling hingal.

Tahimik na ulit pagkatapos. Ang tanging maririnig na lang ay ang mahinang static mula sa kanilang mga phone at ang malalim na paghinga ng dalawang lalaking kakatapos lang mag-alay ng kanilang sarap sa isa’t isa. Pareho silang humiga sa kani-kanilang kama, ang mga phone ay nakatapat pa rin sa kanila. Kita sa screen ang kanilang mga ari na pagod na at dahan-dahang lumalambot, ang kanilang mga katawan ay pawisan at nangingintab pa sa ilalim ng ilaw.

Dahan-dahang iminulat ni Mark ang kaniyang mga mata at tumingin sa screen. Isang matamis na ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi.

“Hoy,” bulong ni Mark. “Gising ka pa?”

“Oo,” hingal na sagot ni Kenji, hindi pa rin maigalaw nang maayos ang kaniyang mga binti. “Tangina mo talaga, Mark.”

Natawa si Mark nang mahina.  “Next week. Available saamin. Walang ibang tao sa bahay.”

Tapos ngumisi ito sa camera. “Anong sabi ko kanina, pre? ‘Di pa ‘ko tapos sa’yo. Magpahinga ka na, dahil sa susunod na pagkikita natin, hindi na lang screen ang hahawakan mo.”