📢 ATENSYON MGA KA-RIDE! Muling Umaatungal Ang Makina Sa Dilim 🏍️🔥

Sabi ko sa inyo noon, huling hinto na. Sabi ko mag-iimpake na ako, ibababa ang side stand, at hahayaang magpahinga ang makina. Pero magpakatotoo tayo-gaano man kadilim ang daan o kalayo ang bagong destino, mahirap talikuran ang biyaheng nakasanayan natin, lalo na kung ang bawat lingon ko ay may mga matang naghihintay, nauuhaw, at naghahanap.

Hindi ko rin kayo kayang layuan. Dahil sa matinding suporta ninyo sa Fun Size Escapades: Secret Stops Under the Helmet 🪖, at habang may natitira pa akong oras dito sa bago kong assignment at destino, opisyal ko nang binubuksan ang kasunod nitong journal/ diary:

👉 Spontaneous Size Heat: Random Fun Size Tagpo Patago 🫥

​

Ano Ang Dapat Ninyong Abangan?

​Mga hindi ko pa naikukwentong biglaang tagpo sa gilid ng kalsada, sa harap ng sari-sari store, at sa madidilim na sulok.

​Walang plano, walang salita-puro pakiramdaman at tinginan, pagpiga sa batok, at panginginig ng tuhod sa pagitan ng matangkad at ng fun-size.

​Isinulat habang inaalala ko ang mga secret little adventures para gabi-gabi ninyong muling balikan at ulit-ulitin.

Pampalipas Oras Ko, Sarap At Init Ninyo!

Ginawa ko ’tong bagong diary para may mapagpalipasan ako ng oras habang inaalala ang mga nagdaang tagpo, pero ang bawat pahina nito ay mabubuhay lang dahil sa inyo. Kayo ang kasa-kasama ko sa bawat gabi.

Pakiusap ko lang sa inyo ngayong bagong simula:

I-add niyo na agad sa Reading List/Library ninyo ang Spontaneous Size Heat para hindi kayo mahuli sa bawat kabanatang ibababa ko!

I-vote at mag-leave kayo ng comments sa bawat update. Ang ingay at reaksyon ninyo ang nagbibigay-buhay sa diary na ’to.

Makipag-interact at mag-ingay kayo rito sa Comments at Message Board! 😉

Maraming, maraming salamat sa walang sawang pagmamahal at pagtangkilik. Isang matikas at mainit na pagsaludo sa inyong lahat!

Tanong para sa inyo bago ko ibaba ang unang kabanata:

👉 Ikaw ba ang matangkad na may hawak sa batok… o ikaw ang fun-size na nanginginig ang tuhod at nakaluhod?

​Mag-comment na kayo sa ibaba. Kapag sumagot ka, wala nang takasan. 😈🔥

Nagpapachupa’t nagpapalunok (at muling nagbabalik para sa inyo), DzaddyShawn 🏍️🖤🤫 🐦 https://x.com/dzaddyshawn

📌 Prologue: Biglaang Kalibugan 💦

BABALA: Ito ay isang mature at adult na totoong buhay na kwento (true-to-life story) na eksklusibong para sa mga may edad 18 pataas lamang-walang minor ang pinapayagan, at hindi angkop sa mga taong hindi gusto o nababastusan sa konseptong “fun-size” at size difference (kung saan ang mga sangkot sa akin ay mga consenting adults na may tangkad na 5’3 hanggang 5’2 pababa). Kung madali kang ma-offend, i-skip mo na ito.

Huwag kang magmadali. Ilagay mo muna ang isang kamay sa hita mo. Pindutin mo nang bahagya. Ramdam mo ba? ’Yon. Doon tayo magsisimula.

Ako si DzaddyShawn. 5’10“, 36, medium to athletic built, mabigat ang kamay, mainit ang dila, at sanay mag-utos nang tahimik. Wala akong helmet ngayon. Wala akong motor na pinapakita. Wala akong madilim na eskinita na pinapasukan. Mayroon lang akong random. Biglaan. Walang paunawa.

Minsan nasa harap ako ng sari-sari store, hawak ang iced coffee, pawis pa ang leeg mula sa araw. Minsan nakaupo lang sa gilid ng kalsada, shorts lang at sando, hita magkahiwalay. Minsan biglang tumigil sa isang sulok, tumingin, at may fun-size na nakatitig nang matagal. Walang script. Walang usapan. Bigla na lang… init.

Alam kong nasa harap mo ngayon ang screen. Alam kong may bahagyang pag-igting sa pagitan ng iyong mga hita. Alam kong unti-unti nang bumabasa ang isip mo habang binabasa mo ang mga salitang ito. Kaya tayo maglaro.

Tanungin mo ang sarili mo nang totoo:

Ikaw ba ang matangkad? Ikaw ba ang may malapad na balikat at mabigat na kamay na kayang hawakan ang batok ng isang mas maliit na katawan at itulak pababa nang dahan-dahan hanggang lumuhod? Ikaw ba ang tipong kapag biglang nagkatitigan, alam mong ikaw ang mag-uutos, ikaw ang magpapalunok, ikaw ang magpapakarga?

O…

Ikaw ba ang fun-size? Ang 5’2“ pababa, bansot, pandak, payat o may konting laman, tahimik sa araw pero sa gabi o sa biglaang pagtatagpo ay nanginginig ang tuhod? Ikaw ba ang tipong kapag nakita mo ang makapal na braso at ang malaking anino sa harap mo, kusang bumaba ang tingin mo sa bilbil ng shorts, at naramdaman mong basa na ang loob ng brief mo bago pa man ako magsalita?

Alinman sa dalawa ka, panatilihin mong nakahawak ang kamay mo doon sa hita mo. Huwag mong alisin. Habang binabasa mo ito, isipin mong ako ang nasa harapan mo. Amoy ng pawis at sabon. Mainit ang balat. Malalim ang boses. Isipin mong bigla na lang kitang hinila papalapit, hinawakan ang baba mo, at pinilit kang tumingin nang diretso sa mga mata ko habang ang kabilang kamay ko ay dahan-dahang bumababa sa iyong tiyan, sa iyong bewang, hanggang sa maramdaman mo ang init ng palad ko sa ibabaw ng tigas mo o sa basang butas mo.

Ramdam mo ba? ’Yon.

Walang ibang tao dito. Walang makakaalam kung gaano ka kabasa o gaano ka katigas ngayon. Sikreto natin ’to. Kaya huwag kang magkunwari.

Pagkatapos mong basahin ang buong prologue na ito, may utos ako sa’yo:

I-type mo sa comment o sa message board nang direkta at walang filter:

1️⃣ Ikaw ba ang daddy… o ikaw ang fun-size na nakaluhod? 2️⃣ Ano ang unang bagay na gusto mong gawin sa akin kapag bigla tayong nagkatagpo? 3️⃣ Gaano ka kabasa o katigas ngayon habang binabasa mo ito?

Huwag kang magdahilan. Huwag kang magpigil. Isulat mo nang malinaw, malibog, at totoo.

Dahil ako rito, naghihintay. At kapag sinagot mo ako… sisiguraduhin kong hindi ka na makakatulog nang mahimbing ngayong gabi.

Nagpapalunok nang dahan-dahan, DzaddyShawn 🐦 https://x.com/dzaddyshawn

📌 Intermezzo: Bawat Pulgadang Init 🔥

BABALA: Ito ay isang mature at adult na totoong buhay na kwento (true-to-life story) na eksklusibong para sa mga may edad 18 pataas lamang-walang minor ang pinapayagan, at hindi angkop sa mga taong hindi gusto o nababastusan sa konseptong “fun-size” at size difference (kung saan ang mga sangkot sa akin ay mga consenting adults na may tangkad na 5’3 hanggang 5’2 pababa). Kung madali kang ma-offend, i-skip na ito.

Magpakatotoo tayo. Hindi mo lang binabasa ito. Kinakain ito ng katawan mo. Ramdam mo ba ang unti-unting init na gumagapang sa ilalim ng balat mo habang binabasa ang bawat salita? Ito ang uri ng pantasyang paulit-ulit mong binabalikan tuwing mag-isa ka-habang nanginginig ang mga daliri mo, habang unti-unting umiinit at dumidikit ang damit sa pagitan ng mga hita mo. Kaya bago tayo tumuloy sa mga random at spontaneous na tagpo, gusto kong kilalanin mo ako nang personal-pulgada sa pulgada-hanggang ma-ukit sa utak, sa dila, at sa balat mo ang bawat detalye.

Ako si DzaddyShawn. 5’10“, 36 taong gulang, medium to athletic built. May sapat na lakas, awtoridad, at karanasang kayang magpasunod sa isang sulyap at isang mahigpit na hawak lang.

Kung nandito ka ngayon sa harap ko-sa gilid ng kalsada, sa harap ng sari-sari store, o sa hindi inaasahang sulok-tititigan mo ang bawat bahagi ng katawan kong nakalantad, mainit, at may amoy:

Ang aking bisig at braso

Malalaki, matitigas, may litid at ugat na litaw sa bawat galaw. Mainit ang balat. Kapag hinawakan mo, mararamdaman mo ang bigat at init nito. Sanay pumiga nang mahigpit, yumakap nang hindi ka makakawala, o humawak sa batok mo para dahan-dahang pababain ang katawan mo.

Ang aking kilikili

Mainit at bahagyang mamasa-masa. May manipis at malambot na buhok na kumikinang sa pawis. Amoy ng balat, pawis, at banayad na musk. Gusto kong idikit ang mukha mo rito, ipaamoy, at ipahimod ang mainit at maalat-alat na amoy nito sa dila at ilong mo.

Ang aking dibdib at tiyan

Matigas, pawisan, kumikinang sa araw o sa mahinang ilaw. Umaahon at bumababa sa bawat mabigat at malalim na paghinga. Kapag idinikit mo ang palad o dila mo, mararamdaman mo ang init at ang banayad na asin ng pawis. May linya ng balahibo na dahan-dahang bumababa mula sa dibdib papunta sa tiyan-malambot, pinong landas na papadilaan.

Ang aking karug

Ang pinong linya ng balahibo na nagsisimula sa tiyan at tuwid na bumababa papunta sa puson at singit. Trimmed, malinis, at mainit. Kapag dinilaan mo, mararamdaman mo ang banayad na kati at ang lasa ng balat at pawis. Ito ang landas na papahimod at papasundan ko sa dila mo.

Ang aking mga hita at binti

Maskulado, mabigat, matatag, at mainit. Kapag umipit ang mga ito sa mukha mo, mararamdaman mo ang bigat at init ng kalamnan. Mga hitang kayang pumagitna o humawak nang mahigpit habang abala ka sa pagdila, paghimod, at pagsamba sa singit ko.

Ang aking tikas

Sa tangkad kong 5’10, sa suot na simpleng sando o tank top at shorts, may bigat at presensyang hindi mo kayang balewalain. Ang amoy ng pawis sa leeg, ang init ng balat, ang tunog ng mabigat na paghinga-lahat ito ay papasok sa ilong, sa tenga, at sa dila mo. Gusto kong dinidilaan at sinusundan ng dila mo ang bawat patak ng pawis: mula leeg, dibdib, kilikili, hanggang sa magkabilaang singit kung saan pinakamatindi ang amoy, init, lasa, at libog.

Habang nakatitig ka sa akin ngayon, tanungin mo ang sarili mo nang totoo:

Sino ka sa ating dalawa?

Kung pinapantasya mong ikaw si DzaddyShawn:

Isipin ang bigat ng kapangyarihan. Ikaw ang may hawak sa buong eksena. Nararamdaman mo ang init ng tingin ng mas maliit na katawan na nag-aabang sa utos mo. Ang sarap ng pagiging alpha-kayang mang-angkin, magpadapa, at magpasunod sa sinumang fun-size, bansot, o pandak na lumapit nang nakanganga ang bunganga, handang dilaan ang pawis at isubo ang lahat.

O kung ikaw ang nasa kabilang dulo:

Ikaw ang fun-size, bansot, pandak, maliit, at payat na 5’2“ pababa. Tahimik sa araw, pero sa biglaang pagtatagpo ay hayok na hayok. Isipin: nanginginig ang tuhod mo habang inuutusan kitang buksan ang bibig. Dahan-dahan mong idinidikit ang mukha mo sa mainit at mabango kong puson at singit. Dinidilaan at hinihimod mo ang maalat-alat at mainit na pawis. Sinusunod ng dila mo ang karug hanggang sa isubo mo nang buong-buo ang naghuhumindig na kargada ko-mainit, mabigat, at gumagalaw. Nakahawak ako nang mahigpit sa buhok o batok mo, pinipilit kang abutin ang dulo hanggang mabulunan ka sa tindi ng lasa at sarap.

Walang husga rito. Tayong dalawa lang at ang screen ng telepono mo. I-lock mo ang pinto. Idiin mo ang mga daliri mo sa sarili mo. I-memorize ang bawat pulgada-ang init, ang amoy, ang lasa, ang bigat.

Dahil sa bawat pagbabalik mo rito, sisiguraduhin kong mas magiging sabik ka, mas hihingi ka pa, at hinding-hindi ka makakaalpas.

Sino ka sa dilim na ito- ang lalakeng nag-aangkin at nagpapahimod ng singit, o ang fun-size na luluhod, didila, at lulunok?

Usap tayo sa comment. Mag-aabang ako.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn 🐦 https://x.com/dzaddyshawn

Mga Sandaling Hindi Ko Ikukwento ⏳

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Mga sandaling hindi ko kailanman ikukwento sa iba…mga bibig na hindi ko pinangalanan…mga sandali ng pagpaparaya sa dilim…

Ako si Shawn.

5’10“. Matipuno. May ugat sa braso, may hati sa tiyan, may bigat sa bawat hakbang. Madalas may nakatingin - babae, bakla, minsan mga lalaking nagtataka. Madalas may nag-aalok. Madalas may nagpaparamdam.

May nobya ako. May normal na buhay. May mga gabi na pauwi ako mula sa kanya, amoy ng pabango niya pa sa damit, init ng yakap niya pa sa balat. Pero may mga gabing… kapag tahimik ang mundo, kapag mainit ang katawan, kapag may bibig at bunganga na handang lumuhod nang walang tanong, nang walang inaasahan bukas… nagpaparaya ako.

Hindi ko alam kung gutom ba ito, o lungkot, o simpleng kagustuhang makaramdam ng isang bagay na totoo kahit sandali lang.

Ito ang ilan sa mga sandaling iyon. Mga sandaling hindi ko sinasabi kahit kanino. Mga sandaling nananatili sa balat ko, sa kargada ko, sa isip ko - kahit matagal na ang nakalipas.

1. Ang Receptionist na Hindi Tumigil

Out of town ako. Walang kakilala. Gutom sa katahimikan. May bigat sa dibdib na hindi ko maipaliwanag.

May maliit na hotel sa gilid ng kalsada. Pumasok ako.

Ang receptionist ay bakla - bansot, pandak, maliit at payat. Mga 5’2“. Medyo payat ang mukha, may konting pimples sa noo, manipis ang labi. Hindi kagandahan. Average. Pero may kindat na alam niyang ginagawa.

“Magkano ang apat na gabi?”

“Mahal dito. Pero… pwede nating usapan.” Kindat.

Hinimas ko ang braso niya. Manipis. Mainit. May panginginig.

“Ako na bahala,” sabi niya. “Wala ang owner.”

Hinatid niya ako sa room. Maliit. Malinis. May CR. Amoy ng detergent at konting aircon.

“Babalik ako later…”

Gabi na nang kumatok.

Kakatapos ko lang maligo. Naka-tuwalya lang. Basang-basa pa ang balat. Amoy sabon. Mainit ang katawan. Pero may lamig sa loob.

Pagbukas, napatingin siya sa katawan ko. Hindi nagsalita. Pumasok. Isinara ang pinto. May malinaw na click.

Walang sayang na segundo. Lumuhod. Hinila ang tuwalya. Ang malamig na hangin ay humarap sa mainit kong balat. Isinubo agad.

Mainit. Basang-basa. Medyo magaspang ang dila pero masipag. Ang laway niya ay dumadaloy pababa sa bayag ko, mainit at malagkit. Ang tunog ng pagsipsip ay basang-basa, mabagal sa una, pagkatapos ay mas mabilis.

“Ang tigas mo…” bulong niya sa pagitan ng pagsipsip.

Kinadyot ko ang bibig niya. Ang ulo niya ay tumatama sa pader minsan. Ang basang-basa na tunog ang pumupuno sa maliit na kuwarto. Ang amoy ng sabon, pawis, at precum.

Pumasok kami sa CR. Binuksan ko ang shower.

Habang binabasa kami ng tubig, patuloy siyang sumusubo. Ang init ng bibig + ang malamig na tubig. Ang tunog ng pagsipsip na halo sa lagaslas. Ang amoy ng sabon at sex. Ang dila niya ay umiikot sa ulo, sinisipsip ang bawat patak ng precum.

Pumutok ako. Mainit. Malapot. Madami.

Nilunok niya. Dinilaan ang natira hanggang malinis. Ang dila niya ay mainit at basang-basa.

Lumabas nang walang imik.

Kinabukasan, gabi ulit. Sa sofa. Kinagabihan, sa gilid ng kama. Tuwing umaga at gabi.

Sa huling araw, bago umuwi, mas matagal. Halos mabilaukan siya. Kantot ako ng kantot sa bibig niya. Ang lalamunan niya ay kumikibot sa bawat pag-ulos. Ang laway ay dumadaloy sa baba niya.

Nilunok niya lahat.

Binigyan pa ako ng plastic na may biscuits at mineral water. Hindi na pinagbayad.

Bago ako umalis, may sandaling tumingin siya sa akin. Parang may gusto pang sabihin. Hindi niya sinabi.

Ako rin. May bigat sa dibdib nang isinara ko ang pinto.

Pagkatapos ng hotel na iyon, akala ko tapos na.

Pero hindi.

May mga lugar na tila hinahanap ako ng mga ganito. O baka ako ang naghahanap.

2. Isa sa Marami

Madalas akong mahipuan ng bakla sa parlor. 5’10“ ako. Matikas ang pangangatawan. Madalas may alok - sapatos, phone, pera, minsan kotse. Tinatanggihan ko.

Pero may mga pagkakataon na… nagpaparaya ako.

Isa sa kanila ay ito.

Hindi kagandahan. Bansot, pandak, maliit at payat. Medyo bilog ang mukha, makapal ang kilay, may konting bigote na sinusubukang alisin. Average. Pero may matamis na ngiti at malakas ang boses.

Pagkatapos ng gupit, isinara niya ang pinto.

“Sandali lang…”

Lumuhod. Hinila ang shorts at boxers ko. Ang malamig na hangin ay humarap sa mainit at kalahating tigas kong kargada.

Isinubo.

Eksperto. Sagad hanggang lalamunan. Ang ulo ng kargada ko ay nasa lalamunan niya. Mainit. Sikip. Basang-basa. Ang dila niya ay umiikot. Ang laway ay dumadaloy pababa sa bayag ko, mainit at malagkit. Ang tunog ng lalamunan niya ay malalim.

Halos mawala ako sa ulirat.

Pumutok ako.

Nilunok niya lahat. Walang tira. Dinilaan ang natira.

Tumingin siya sa akin, nanginginig ang labi.

“Salamat…”

Yun lang. Pero may bigat sa boses niya. May bigat din sa dibdib ko.

Isa lang ito sa marami. Pero may mga sandaling nananatili - hindi dahil sa sarap, kundi dahil sa katahimikang kasunod.

Minsan, hindi sa parlor.

Minsan, sa loob ng sasakyan.

3. Sa Loob ng FX

Alas-otso y medya. Tapos na ang klase. Sumakay ako ng FX.

Nakaupo ako sa likod. Medyo madilim. Amoy ng pawis at konting ulan mula sa labas. May pagod sa katawan. May lungkot na hindi ko matukoy.

May nakatingin. Bakla. Bansot, pandak, maliit at payat. Medyo mahaba ang buhok, may kulay, manipis ang katawan. Soft ang mukha. Hindi pangit, hindi rin kagandahan. Tahimik. Pero ang mga mata niya ay hindi tumitigil.

Maraming beses kong nahuli.

Bumaba ang iba. Kami na lang dalawa.

Bumuhos ang ulan. Dilim. Kidlat.

Bumuka ako ng pagkakaupo. Nagdikit ang binti namin. Mainit ang balat niya.

Kilig siya.

Inilagay ko ang braso sa upuan.

Naramdaman ko ang hipo niya sa hita. Mabagal. May panginginig.

Tinaas ko ang t-shirt. Ipinakita ang abs.

Hindi na nakatiis.

Biglang sinubsob niya ang mukha sa harapan ng shorts ko.

Nagulat ako, pero lalong nalibugan.

Binaba niya ang shorts at boxers.

Isinubo.

Taas-baba ang ulo niya habang tumatakbo ang FX sa ulan. Ang init. Ang sikip. Ang basang-basa na tunog. Ang amoy ng ulan, pawis, at precum. Ang tunog ng makina at ang pagsipsip niya. Ang dila niya ay umiikot, sinisipsip, humihimod.

Halos mawala ako sa ulirat.

Malapit na sa dulo nang pumutok ako. Mainit. Malapot. Madami.

Nilunok niya lahat.

Ibinalik niya ang boxers at shorts ko nang maayos.

“Ang sarap mo…” bulong niya. Medyo paos.

Bumaba.

Nagulat ang driver.

Ako naman, nanatiling nakaupo. May konting init pa sa katawan. At may konting kawalan na mas malalim kaysa sa dati.

At may mga gabing… ang ulan ang nagtutulak.

4. Sa Parlor Habang Umuulan

Kahahatid ko lang sa nobya ko. Pauwi na ako nang bumagsak ang ulan.

May init pa sa katawan mula sa yakap niya. Pero may lamig na rin.

Sumukob. Napagdesisyunan kong magpagupit.

Ang barbero ay bakla. Bansot, pandak, maliit at payat. Medyo madilim ang kutis, manipis ang labi, may konting pagod sa mga mata. Hindi kagandahan. Normal lang. Pero may pilyong ngiti.

Habang ginugupitan, nagtanong siya ng pangalan, edad.

Biglang “nahulog” ang suklay sa pagitan ng mga hita ko.

Naramdaman kong dumampi ang kamay niya. Mainit.

“Ang laki naman…”

Kinindatan ko siya.

Nang matapos, nagrequest ako ng banlaw. Nabasa ang t-shirt ko. Sinadya yata.

Hinubad ko. Napanganga siya.

Sinara niya ang pinto. Inayos ang kurtina. Ang amoy ng shampoo at ulan ang pumupuno sa maliit na parlor.

Habang binabanlawan ang buhok ko, naramdaman ko ang kamay niya.

Lumuhod.

Binaba ang shorts at boxers.

Isinubo.

Magaling. Mainit. Sikip. Basang-basa. Ang dila niya ay umiikot. Ang laway ay dumadaloy. Ang lalamunan niya ay sumasakal sa ulo ko.

Pumutok ako.

Nilunok niya lahat. Walang sinayang. Dinilaan ang natira.

Tumingin siya sa akin, basang-basa ang labi.

“Salamat, kuya…”

May konting ngiti. May konting lungkot.

Umalis ako nang tahimik.

Ang ulan ay hindi pa rin tumitila. At ang bigat sa dibdib ko ay hindi rin.

Hanggang Dito.

Ilan lang ito.

May iba pa. May mga gabing mas mahaba. May mga sandaling mas tahimik.

Hindi ko sila hinahanap. Pero kapag dumating… minsan, nagpaparaya ako.

At pagkatapos, umiinom ako ng tubig, tulog, at kinabukasan parang walang nangyari.

Pero alam ko.

At minsan, alam din nila.

At minsan, sa katahimikan ng madaling araw, nararamdaman ko pa rin ang init ng bibig nila… at ang lamig na kasunod.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

Byahe sa Ilalim ng Ulan 💦

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn.

Kakatapos ko lang mag-gym.

Namumutok pa ang mga kalamnan ko - braso, dibdib, abs, hita. Mainit ang balat. Amoy sabon, pawis, at konting bango ng body spray. Naka-itim na tank top at grey gym shorts. Maluwag. Mahangin. Lalo na sa baba. Naka-boxers sa ilalim na suot ko pa nang buong araw pati sa gym - kinalimutan kong magdala ng pamalit.

Walang sasakyan. Ginamit ng kapatid ko ang akin. Kaya naghintay ako ng FX sa gilid ng kalsada. Umuulan na nang mahina noon.

Nakaupo ako sa likod. Madilim sa loob. Amoy ng basang upuan at konting usok ng tambutso. Binabagtas namin ang mahabang kalsada. Unti-unting lumakas ang ulan. Kumukulog. Kumikidlat. Ang bintana ay naka-tint, kaya madilim.

May nakatingin sa akin.

Bading. Bansot, pandak, maliit at payat. Mga 5’1“ o 5’2“ lang. Kulot ang buhok hanggang leeg. Payat ang mukha. Naka-salamin. Manipis ang labi. Hindi kagandahan. Average. Pero ang mga mata niya ay hindi tumitigil.

Maraming beses kong nahuli. Para siyang nang-aakit. Dinidilaan niya ang gilid ng labi minsan.

Bumaba ang iba. Kami na lang dalawa sa likod.

Bumuka ako ng pagkakaupo. Nagdikit ang tuhod namin. Mainit ang balat niya kahit manipis.

Kilig siya. Kitang-kita sa ngiti.

Inilagay ko ang braso sa upuan. Parang hinihintay ko siyang lumapit. Pinapakita ang ugat sa braso.

Naramdaman ko ang hipo niya sa hita. Mabagal. May panginginig. Gumapang ang maliit niyang kamay pataas, hinahaplos ang bakat ng kargada ko sa shorts. Pinipisil nang bahagya. Sinusukat.

Tinaas ko ang tank top. Ipinakita ang abs. Hulmado pa, basang-basa sa pawis.

Hindi na nakatiis.

Biglang lumuhod siya sa harap ko. Sa makitid na espasyo sa pagitan ng mga upuan. Sinipsip ang labas ng gym shorts ko. Dinilaan ang tela. Ang init ng dila niya ay tumagos. Pagkatapos ay dahan-dahang isinundot ang mukha sa nakabukol na kargada. Huminga nang malalim. Amoy.

Nagtama ang mga mata namin.

Walang sayang na segundo. Ibinaba niya ang shorts ko.

Hindi naman nakabutones ang boxers ko, agad na tumambad ang kargada ko - tigas na tigas, basang-basa na sa malapot na precum, ugat na ugat, pulsating.

Napangiti siya. Parang manyak. “Ang laki…” bulong niya.

Isinubo.

Sagad. Punong-puno. Ang init ng maliit niyang bibig. Ang sikip. Ang lalamunan niya ay kumikibot. Halos hindi magkaugaga sa pagsipsip. Taas-baba ang ulo. Deep throat. Minsan dahan-dahan, hinahagod ang dila sa ilalim. Minsan mabilis, basang-basa ang tunog. Dinidilaan ang bayag, kinakain, sinisipsip isa-isa, saka isinusubo ulit nang mas malalim.

Hinawakan ko ang kulot niyang ulo. Diniin.

Muntik na siyang mabilaukan. Pero ngumiti siya sa gilid ng labi. May laway na dumadaloy sa baba.

Hinubad niya ang sando ko. Wala na akong saplot. Nakaupo lang ako sa likod ng FX, hubad mula baywang pataas, habang sinusubo niya ako. Ang malamig na hangin mula sa aircon ay humaharap sa mainit kong balat.

Pinapak niya ang abs ko. Nilapirot ang utong. Nilantakan. Ang dila niya ay umiikot sa bawat kalamnan.

Ang basang-basa na tunog ng pagsipsip. Ang ungol niya. Ang amoy ng ulan, pawis, precum, at sex. Ang init ng bibig niya. Ang sikip ng lalamunan. Ang panginginig ng labi niya tuwing isinusod ko nang mas malalim.

Halos mawala ako sa ulirat.

Mas diniin ko ang ulo niya. Mas mabilis. Ang tuhod ko ay nanginginig.

Ilang ulos pa…

Pumutok ako.

Isa. Dalawa. Tatlo. Apat. Lima. Anim.

Mainit. Malapot. Madami.

Nakanga siya sa unahan ng kargada ko at sinalo lahat. Nilunok nang walang pag-aalinlangan. Binukaka ang bibig para ipakita ang puting likido na dumadaloy sa dila bago lunukin ulit. Dinilaan ang natira sa ulo hanggang malinis.

Hingal na hingal ako. Basang-basa ang noo sa pawis.

Ibinalik niya ang gym shorts ko. Hindi niya ibinalik ang boxers - wala naman. “Remembrance,” sabi niya nang nakangiti.

“Ang sarap mo, kuya… ang macho… ang gwapo…”

Pumara siya. Bumaba sa susunod na kanto.

Nagulat ang driver. Akala niya ako na lang ang pasahero.

Hindi niya alam.

Ilang minuto pa, bumaba na rin ako.

Umuulan pa rin nang malakas. Walang masisilungan agad. Basang-basa agad ang tank top at shorts. Bakat na bakat ang kargada ko - wala pang boxers, kaya kitang-kita ang hugis, kahit malambot na.

Patakbo akong naghanap. May nakasarang tindahan sa gilid. Sumilong ako doon. Amoy ng basang kahoy at ulan.

Basang-basa ang katawan. Ang tela ay dumidikit sa balat. Bakat na bakat ang lahat.

May isa pang nakasilong.

Binata. Naka-salamin. Naka-uniporme ng eskwela. Medyo nerdy ang dating. Tahimik. Payat. Hindi kagandahan. Average.

Napansin kong nakatingin siya sa akin.

Sa bundok na nakaumbok sa ibaba ko.

Tiningnan ko siya. Nahuli ko ang tingin niya.

Nahiyang tumalikod. Namula.

Ako naman, patuloy na nagpupunas ng katawan gamit ang basang kamay. Dahan-dahan. Sinasadya. Hinahaplos ang dibdib, abs, pababa.

Nakikita ko sa gilid ng mata na panakaw pa rin siyang sumusulyap.

Ilang saglit pa…

Tiningnan ko siya.

Kindat.

Nakakamatay na kindat.

At sa katahimikan ng ulan, alam kong hindi pa tapos ang gabi.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

📌 Ang Pagbabalik ng Makina: Bakit Hindi Ko Kayang Layuan Ang Kalsada 🏍️🔥

Sabi ko sa inyo nakaraan, huling hinto na. Sabi ko mag-iimpake na ako, ibababa ang side stand, at hahayaang magpahinga ang makina. Pero magpakatotoo tayo-gaano man kadilim ang daan o kalayo ang bagong destino, mahirap talikuran ang biyaheng nakasanayan mo na, lalo na kung ang bawat lingon mo ay may mga matang naghihintay at nauuhaw.

Hindi ko rin kayo kayang layuan. Aaminin ko sa inyo: habang nag-aayos ako ng mga gamit at naghahanda para sa bagong yugto ng buhay ko, hindi ako patatahimikin ng mga alaala. Habang pinalalamig ang kape sa palad ko sa gitna ng isang ordinaryong mainit na hapon, bigla na lang bumabalik ’yung amoy ng pawis, ’yung init ng aspalto, at ’yung matinding kuryenteng gumagapang mula dibdib pababa sa tiyan kapag may isang fun-size na tumitig nang matagal. Kaya habang may konting luwag pa sa oras ko at hindi pa tuluyang pumapasok ang matinding kabusyhan sa bagong assignment at destino ko, naisip ko-bakit ko pagkakait sa inyo at sa sarili ko ’to?

Dito natin bubuksan ang Spontaneous Size Heat: Random Fun Size Tagpo Patago 🫥.

Bakit Ito Ang Bagong Ruta?

Hindi Pa Tapos Ang Kwento: Ramdam na ramdam ko ’yung init, suporta, at pagmamahal ninyo sa Fun Size Escapades: Secret Stops Under the Helmet 🪖. Ang hirap bitawan ng kalibugang binuo natin dito.

Pampalipas Oras At Pag-Aalala: Habang naghihintay, ginagamit ko ’tong oras para balikan, isulat, at idetalye ang iba ko pang mga secret little adventures kasama ang mga paborito kong fun-size. ’Yung mga biglaang tagpo sa gilid ng kalsada, sa harap ng sari-sari store, o sa madilim na sulok na hindi ko naisama sa unang libro.

Mas Mainit, Mas Patago: Kung sa unang libro ay may patutunguhan ang biyahe, dito sa bagong journal, nakatutok tayo sa mga sandaling bigla na lang nangyayari-walang plano, walang salita, puro kuryente, pagpiga sa batok, at panginginig ng tuhod.

Kasama Ko Pa Rin Ba Kayo Sa Biyaheng ’To?

Magiging tapat ako sa inyo-ang bawat pahina ng diary na ’to ay mabubuhay lang dahil sa presensya ninyo. Kayo ang dahilan kung bakit masarap magkwento at magpaubaya.

Kaya hiling ko lang sa inyo ngayong bagong simula: 1️⃣

Patuloy Na Sumama At Mag-Vote:

Ipakita niyo sa akin na nandiyan pa rin kayo sa bawat kabanatang ibababa ko. 2️⃣

Mag-Ingay Sa Comments:

Kausapin niyo ako. Sabihin niyo sa akin ang nararamdaman niyo sa bawat tula at tagpo. 3️⃣

Makipag-Interact Nang Buong Tapat:

Ang kwentuhan natin dito ay para sa atin lang.

Maraming, maraming salamat sa walang sawang suporta at pagmamahal ninyo sa akin. Hindi niyo lang alam kung gaano kalaki ang impact nito habang naghahanda ako sa mga susunod kong destino’t hakbang. Isang matikas at mainit na pagsaludo sa inyong lahat, mga ka-ride.

Lumapit ka nang konti… at sabihin mo sa akin: ready ka na bang sumama ulit sa akin sa dilim? 🤫 ✨

Nagpapachupa’t nagpapalunok (at nagbabalik para sa inyo), DzaddyShawn 🏍️🖤🤫 🐦 https://x.com/dzaddyshawn

Mga Bibig na Walang Ngipin 👄 Part 1

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn.

5’10“. Scout Ranger. Matipuno ang katawan - malalaking braso na may kitang-kitang ugat, makapal at bilog ang balikat, malapad ang dibdib, malalim at hati-hating abs, makapangyarihang hita na makapal ang kalamnan, at matitipunong binti. Maikli ang itim na buhok, malinis ang mukha, medyo matangos ang ilong, at madalas may bahagyang ngiti sa labi. Palagi akong may dog tags sa leeg, dalawang piraso ng bakal na malamig laban sa mainit kong balat. Kahit naka-sando o naka-shorts lang, kitang-kita ang hugis ng katawan ko - yung tipong panlalaki, mabigat tingnan, at puno ng lakas.

Madalas pagod. Minsan gutom. Minsan nag-iisa sa gabi pagkatapos ng duty.

May mga gabing hindi sapat ang goto o ang kama. May mga gabing may matandang lalaking bansot, pandak, maliit at payat - mga matatandang bading na di aakalain mong mahilig pala tumikim ng laman ng lalaking katulad ko - handang lumuhod… at handang tanggalin ang pustiso nila.

Ito ang pinakauna sa mga gabing iyon.

Lolo Andoy - Sa Construction Site

Gabi na nang matapos ang duty ko sa kampo. Pagod. Gutom. Amoy araw, pawis, alikabok, at konting baril na langis ang katawan. Naka-combat uniform pa, sleeves naka-roll up, dog tags kumakalansing sa bawat hakbang. Walang jeep pauwi.

Naglakad ako. Shortcut sa construction site.

Ang construction site sa gabi ay ibang mundo.

Madilim na halos makakagat. Ang ilaw ng buwan lang ang gumagabay - maputlang puti, malamig, at manipis, parang pinipilit lang niyang pumasok sa mga kalawang na bakal at scaffolding. Ang liwanag ay sumasalamin sa mga basang semento, nag-iiwan ng mahihinang pilak na guhit sa lupa. Amoy ng semento ang unang humampas sa ilong - maasim, maalat, at mabigat, para bang may buhay pa ang pinaghalong buhangin at tubig. Kasunod ang amoy ng kalawang na bakal: metalikong, mapait, at medyo matamis sa dulo, na parang dugong tuyo. May bahagyang amoy ng basang lupa, ng gasolina na natapon kaninang umaga, at ng konting langis mula sa mga makina. Ang pawis at alikabok ng araw ay nananatili pa rin, nakadikit sa hangin, mainit at maalat sa dila kapag hinigop mo ang hininga. Tahimik maliban sa mahinang huni ng hangin na dumadaan sa mga kalawang na bakal - parang mahabang hininga ng higante.

Minsan may kalansing ng metal, malamig at matinis, na umaalingawngaw sa madilim. Ang semento sa ilalim ng paa ay malamig, magaspang, at medyo basang-basa pa; bawat hakbang ay may kakaibang crunch at kuskos. May mga tambak ng buhangin na malambot at malamig, graba na matalim sa paa, at kahoy na may amoy ng sawdust at basa. Ang mga tractor ay nakaparada, malalaki at maitim, parang natutulog na hayop na may bakal na balat. Ang hangin ay medyo malamig sa balat, pero may init pa ring naiipon sa mga bakal at semento - mainit sa kamay kapag hinawakan, malamig naman sa hangin.

Kailangan kong umihi.

Pumasok ako sa madilim na sulok malapit sa tractor at mga tambak na kahoy. Ang amoy ng langis at kalawang ay mas malakas dito. Binaba ko ang combat shorts at boxers. Nagsimula akong umihi. Mainit ang ihi sa malamig na gabi - ang singaw ay makapal, puti, at mabagal na umakyat sa liwanag ng buwan. Ang tunog ng pag-ihi ay malakas at tuluy-tuloy, parang tubig na bumabagsak sa malamig na semento, umaalingawngaw nang bahagya sa katahimikan.

May yapak.

Lumitaw ang isang matandang lalaki na bansot, pandak, maliit at payat. 5’0“ lang. Puti na ang buhok at balbas. Kutis na taga-araw, may konting kulubot at bakas ng araw. Naka-dilaw na utility uniform na medyo marumi at may amoy ng semento at pawis. Si Lolo Andoy. Isang matandang bading na di aakalain mong mahilig pala tumikim ng laman ng lalaking katulad ko.

Tumigil siya. Tumingin sa kargada ko na hawak-hawak ko pa habang umiihi. Ang tingin niya ay gutom at hayag.

Hindi ako nagtakip. Hinayaan ko.

Ngumiti ako. Dahan-dahan kong pinaglaruan ang kalahating tigas ko sa ibabaw ng boxers pagkatapos umihi. Ang ugat ay unti-unting lumilitaw. Ang ulo ay nagsisimulang magbasa-basa ng malapot na precum - mainit at malagkit sa balat.

Lumapit siya. Mabagal. Pinisil ang tigas ko sa ibabaw ng tela. Mainit ang kamay niya. Medyo magaspang sa pagtatrabaho, may bahagyang alikabok at semento. Pinaglaruan niya nang banayad, sinusukat ang laki at tigas, hinahaplos ang ulo sa pamamagitan ng tela. Ang init ng kamay niya ay kakaiba sa malamig na hangin.

“Subo ko ba, ser?” boses niya ay paos, mababa, medyo paos sa sigarilyo, at may bahagyang alingawngaw sa katahimikan ng site.

“Gusto mo talaga?” tanong ko, mahina pero malinaw.

“Matagal na akong hindi nakakatikim ng sariwa,” sagot niya, mata pa ring nakatitig sa bakat. “Lalo na’t galing ka pa sa kampo. Amoy lalaki ka. Amoy araw, pawis, at buhay. Gusto kitang lasahin nang buong-buo.”

Tumango ako. “Sige. Subo mo.”

Lumuhod siya sa semento. Ang tuhod niya ay tumama sa malamig at magaspang na sahig - may kakaibang tunog ng tela at buto sa bakong semento. Hinila ang boxers ko pababa. Ang malamig na hangin ay humarap sa mainit kong balat, parang biglang yumakap. Ang kargada ko ay tumayo nang buo sa harap ng mukha niya - pitong pulgada, ugat na ugat, basang-basa na sa dulo, pulsating, mainit laban sa malamig na gabi.

Isinubo muna niya nang may pustiso pa. Medyo magaspang ang ngipin. Masipag pero may sabit. Ang dila niya ay gumagalaw sa ilalim - mainit, basang-basa.

“Medyo masakit ’yung ngipin mo, Lolo,” sabi ko nang mahina, hinahaplos ang puti niyang buhok. Ang buhok niya ay magaspang at medyo may amoy ng alikabok.

Humiwalay siya. May makapal na laway na kumonekta mula sa labi niya papunta sa ulo ng kargada ko - mahaba, makintab sa liwanag ng buwan. Ngumiti siya nang bahagya.

“Sandali lang, ser… ayoko nang may sabit. Gusto kong pure soft lang para sa’yo.”

Tinanggal niya ang pustiso. Buong pustiso. Inilagay sa tabi ng banig na dala niya. Ang tunog ng plastik at goma sa semento ay maliit pero malinaw.

Wala nang ngipin.

Ang bibig niya ay biglang naging puro malambot na gilagid at dila. Kita ang pink na laman sa mahinang liwanag. Ang ngiti niya ay walang ngipin, puro gilagid.

Isinubo ulit.

“Ayos ba ngayon?” tanong niya nang paos, bibig pa ring puno, boses nanginginig sa pananabik. “Mas malambot na ba, ser?”

“Sobra… putangina, Lolo. Iba. Walang sabit. Puro init.”

Iba ang paraan niya.

Hindi siya agad sumasagad. Una, dahan-dahan niyang dinilaan ang buong haba mula bayag hanggang ulo, parang tinatastas - mainit ang dila, magaspang nang bahagya, at mabagal. “Ang lasa mo… sariwa pa,” bulong niya sa pagitan ng dilaan. “Amoy kampo, amoy pawis… gusto ko ’to.” Pagkatapos ay isinubo ang ulo lang, pinaglaruan ng dila ang butas, hinigop nang mahina pero tuloy-tuloy. Ang tunog ay basang-basa, malapot. “Mmm… ang dami nang precum… matamis.”

Saka niya unti-unting nilunok ang kalahati, pinipilit ang malambot na gilagid na yumapos sa bawat ugat. Ang init ng bibig niya ay kakaiba sa malamig na hangin sa balikat ko. “Masikip ba, ser? Gusto mo pa bang mas malalim?”

Kapag nasa lalamunan na, hindi niya agad hinila pataas. Hinayaan niyang manatili doon nang ilang segundo, pinapakiramdaman, pinapahigop nang malalim habang umiikot ang dila sa ilalim. Ang tibok ng lalamunan niya ay ramdam. “Sige pa, Lolo… huwag kang titigil,” ungot ko. “Mas malalim. Lunukin mo talaga.”

Saka niya dahan-dahang hinila pataas nang may mahabang sluuurrrp, ang gilagid ay dumidiin sa bawat pulgada. Ang laway ay dumadaloy pababa, mainit laban sa malamig na balat.

“Masarap ba, ser?” tanong niya sa pagitan ng paghigop, laway na dumadaloy pababa sa baba niya. “Gusto mo ba ulit sa lalamunan?”

“Sobra… walang sabit. Puro malambot. Iba sa lahat ng naranasan ko. Sige pa… ubusin mo.”

“Ganyan talaga kapag wala nang ngipin. Puro laman. Puro init. Uubusin ko talaga, ser. Lahat.”

Hinawakan ko ang puti niyang buhok. Diniin ang ulo niya pababa. Ang buhok ay magaspang sa palad, may bahagyang amoy ng semento at sigarilyo.

“Sige pa… huwag kang titigil. Mas malalim. Lunukin mo.”

“Sige, ser… ubusin ko. Hayaan mo akong lasahin ang lahat.”

Nilunok niya. Ang lalamunan niya ay malambot din. Hindi nabibilaukan. Puro init at basang-basa. Ang tunog ng paglunok ay malalim, basang-basa, at umaalingawngaw nang bahagya sa madilim na sulok.

“Tangina, Lolo… ang sikip… ang init… putangina, huwag kang huminto…”

Pumutok ako sa lalamunan niya.

Isa. Dalawa. Tatlo. Apat. Lima. Anim.

Mainit. Malapot. Madami. Ang init ay kumalat sa malamig na gabi.

Nilunok niya lahat. Dinilaan ang natira, dila niya mabagal na gumagalaw, sinisipsip ang huling patak. Ang laway at semen ay makintab sa liwanag ng buwan.

“Matamis, ser… sariwa. Parang bata. Ang dami. Salamat… gusto ko pang lasahin ulit.”

Hinugasan niya ako nang banayad, dila at gilagid pa rin ang ginagamit. Ang init ng bibig niya ay nanatili kahit paalis na ang laway.

“Salamat, Lolo.”

“Itext mo ako pag may free ka. Gusto kitang subukan ulit… mas matagal, mas malalim.”

Pinadaan niya ako sa likod na gate. Ang amoy ng semento, kalawang, at konting semen ay nanatili sa hangin habang lumalabas ako.

Habang naglalakad pauwi, ramdam ko pa rin ang paraan ng paghigop niya - dahan-dahan, malalim, puro malambot na gilagid. At ang malamig na hangin sa construction site na tila hindi na kayang tanggalin ang init na naiwan.

Ilang gabi ang lumipas.

Ang alaala ng malambot na bibig ni Lolo Andoy ay hindi nawala. Tuwing mag-iisa ako sa madaling araw, tuwing mararamdaman ko ang lamig ng hangin sa leeg, ang bigat ng dog tags sa dibdib, at ang gutom na kumikirot sa tiyan, natural lang na hanapin ko ulit ang mainit na goto… at ang posibilidad ng isa pang malambot, walang ngiping bibig.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

Ulan, Eskinita, at Ang Munting Tukso 👀

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Huwag mo munang patayin ang ilaw. Nakaupo ako sa gilid ng kama. Kakatapos ko lang maghilamos, basang-basa pa ang buhok na pumapatak sa noo at leeg. Amoy simpleng white soap ang balat ko, halo ang alinsangan at ginaw ng gabi. Naka-itim na boxers lang ako. Malamig ang semento sa talampakan ko, pero ang buo kong katawan ay mainit pa rin mula sa alaala ng nangyari sa kalsada.

Ako si Shawn - mas kilala sa online at sa kalsada bilang DzaddyShawn. 5’10“, athletic, malapad ang balikat, may hati sa tiyan, at sanay akong ako ang laging kumokontrol sa laro. Pero ngayong gabi, may isang fun-size na bading na nagpabago ng lahat. Binasag niya ang kontrol ko gamit ang dila, ngiti, at nakatutuksang husay.

Alas-dose na ng gabi sa gitna ng malaking siyudad. Mahina pero tuloy-tuloy ang buhos ng ulan, na parang manipis na kurtina ng hamog sa visor ng helmet ko. Ang mga ilaw ng matataas na gusali at neon sign ng mga saradong establisiyemento ay nag-aagaw sa basang kalsada, lumilikha ng makukulay na repleksyon sa aspalto. Suot ko ang madilim na leather jacket na basang-basa na sa balikat, dark jeans na dumidikit sa hita, at helmet. Ang makina ng motor ko ay mabigat at kumakatal sa pagitan ng aking mga hita, naglalabas ng init sa gitna ng lamig ng gabi.

Binabaybay ko ang ilalim ng isang sementadong overpass sa mas tahimik na sulok ng siyudad. Sa gilid ng isang saradong convenience store sa kanto na may kupas na dilaw na pintura at canopy, nakita ko siya.

Mga 5’1“ o 5’2“ lang ang taas niya. Payat, maliit ang balikat, at halos kainin ng isang oversized dark hoodie na basang-basa na ang laylayan. Nakatayo siya sa ilalim ng maliit na overhang, nagtatago sa patak ng ulan habang nakatingin sa kanyang phone.

Binagal ko ang takbo. Huminto ako mismo sa harap niya at binaba ang visor nang kaunti. Naamoy ko agad ang basang aspalto, halo ang amoy ng usok ng kalsada at basang tela ng hoodie niya.

“Ang lakas ng ulan, p’re. Malayo ka pa ba pauwi?” tanong ko, mababa ang boses.

Tumingala siya. Maliit ang mukha, malalaking mata, at basang-basa ang bangs na nakadikit sa noo. Pero walang bakas ng kaba sa mukha niya. Sa halip, dahan-dahang lumitaw ang isang nakatutukso at matapang na ngiti sa kanyang mga labi.

Bago pa siya sumagot, lumakad siya palabas nang kaunti mula sa canopy, diretso sa harap ng motor ko. Ibinaba niya ang kanyang phone sa bulsa ng hoodie at maseksing kinagat ang kanyang ibabang labi habang nakatitig sa aking mga mata sa kabila ng visor.

“Medyo malayo pa, Dzaddy,” sagot niya. Malutong, may lambing, at may halatadong pang-aakit ang boses. “Bakit? Ihahatid mo ba ako… o may mas maganda kang maiisip na pupuntahan natin?”

Inabot ng kanyang maliit na kamay ang handlebar ng motor ko. Dahan-dahan niyang iginapang ang kanyang mga daliri pataas sa aking braso, hinawakan ang makapal kong biceps sa ibabaw ng basang leather jacket, at dahan-dahang idinikit ang kanyang katawan sa harap ng motor. “Tingnan mo nga naman… napakalapad ng balikat mo,” bulong niya habang dahan-dahang pumupunta sa gilid ko. Yumuko siya nang kaunti at inilapit ang kanyang mukha sa visor ko, sapat para maamoy ko ang matamis niyang hininga. “Sayang naman ang tigas at laki mo kung mag-isa ka lang ngayong maulan na gabi.”

Napatitig ako. Bago pa ako makasagot, pumasok na siya nang tuluyan sa espasyo ko at mabilis na sumakay sa likod ng motor.

Nang yakapin niya ang baywang ko, hindi lang basta kapit ng natatakot sa ulan. Dahan-dahan niyang iginapang ang kanyang dalawang kamay sa ilalim ng basang jacket ko. Ipinatong niya ang malamig niyang palad sa mainit kong abs, habang ang dulo ng kanyang mga daliri ay nanggigising sa garter ng underwear ko.

Habang nagpapatakbo ako sa kalsada ng siyudad, idinikit niya ang kanyang buong dibdib sa aking likod. Sa bawat pagpapalit ko ng kambyo at sa bawat pag-vibrate ng makina ng motor sa pagitan ng aking mga hita, marahan siyang gumagalaw at yumuyugyog sa likod ko.

“Ang tigas ng katawan mo, Shawn,” bulong niya sa mismong ibaba ng tenga ko, idinidikit ang kanyang basang labi sa leeg ko na hindi natatakpan ng helmet. “Lalamigin ako kung sa bahay lang ako uumuwi agad. Ramdam ko ang init mo mula rito sa likod… at nararamdaman kong nag-iinit ka na rin.”

Ginalaw niya ang kanyang kanang kamay pababa mula sa aking tiyan. Iginapang niya ito papunta sa aking kanang hita, madiing pinipiga ang aking kalamnan sa ibabaw ng dark jeans, bago dahan-dahang lumapit sa gitna ng aking puson. Marahan niyang hinaplos ang namumuo kong tigas habang umaandar ang motor. “Ayan o… nagigising na si Dzaddy,” pabulong niyang tukso na may kasamang hikhik. “Bilisan mo magpatakbo… dalhin mo na ako sa tahimik. Ako na’ng bahala sa’yo.”

Napalunok ako nang malalim, napahigpit ang hawak sa handlebar ng motor. Ang lamig ng siyudad sa balat ko ay agad na napalitan ng matinding siklab ng init sa aking puson dahil sa bawat haplos at bulong niya.

Bago kami tuluyang makapasok sa aming destinasyon, pinarada ko muna ang motor sa bukana ng isang makipot at madilim na kanto para siguraduhing walang tao. Hindi pa man ako nakakababa o nakatatanggal ng helmet, inabot niya muli ang aking gitna sa ibabaw ng jeans. Madiin niyang piningot at hinawakan ang aking alaga, na ngayon ay matigas na matigas na dahil sa buong biyahe ng panunukso niya.

“Grabe… hindi ka na makapaghintay, ’no?” pabulong niyang halakhak habang madiing hinahaplos ang aking bukol sa gitna ng dilim. “Gusto mo na agad kainin ko ’to?”

“Loko ka… dumaan muna tayo sa loob,” sagot kong hiningal na.

Ipinasok ko ang motor sa isang bakanteng lote sa dulo ng makipot na eskinita - sa pagitan ng dalawang matataas na pader ng lumang commercial building. Ang lugar ay may proteksyon ng isang lumang fire escape sa itaas na nagpapatak ng malalaking buhos ng tubig. Malayo ito sa pangunahing kalsada ng siyudad at walang prying eyes. Amoy basang semento, ambon, at ang malagkit na hangin ng gabi. Binaba namin ang helmet. Ang ilaw lang ng maliit na digital dashboard ng motor ang nagbibigay ng dim na liwanag sa aming mga mukha.

Hindi ako ang gumawa ng unang hakbang. Siya ang lumapit. Pumasok siya sa pagitan ng aking mga binti habang nakasandal ako sa upuan ng motor. Hinawakan niya ang magkabilang gilid ng leeg ko, habang ang thumbs niya ay dahan-dahang pumapalis sa tubig sa aking panga. “Akala mo siguro ikaw ang laging nasusunod kapag ganitong oras, ’no?” pabulong niyang tukso habang nakatingala sa akin, kumikislap ang mga mata sa dilim. “Ngayong gabi, magpaubaya ka lang, Dzaddy Shawn. Hayaan mong ako ang magpakasarap sa’yo.”

Nakatitig lang ako sa kanya, hindi makapagsalita. Hinayaan ko siyang hawakan ang kontrol.

Kusang lumuhod ang maliit niyang katawan sa basang semento ng eskinita, walang alinlangan sa putik o lamig na dumidikit sa kanyang mga tuhod. Tumingala siya sa akin na may pilyong ngiti habang dahan-dahang binubuksan ang button at zipper ng jeans ko.

Nang ilabas niya ang aking tigas - makapal, mahaba, at mainit na pumuputok sa gitna ng malamig na hangin - nanlaki ang kanyang mga mata pero mas lalong tumindi ang ngisi sa kanyang mga labi. “Sabi na nga ba… napakalaki,” pabulong niyang biro bago inilapit ang kanyang mukha.

Inuna niyang dumila sa ulo nito, dahan-dahang pinapaikot ang dila sa sensitibong dulo. Pagkatapos, humimod siya nang mahaba at mabagal mula sa pinakabase pataas, lasap na lasap ang alat at init ng aking balat.

Binuka niya nang husto ang kanyang maliit na bibig at dahan-dahang sumubo. Kahit halatang pilit na pinagkakasya ang kapal nito sa kanyang bunganga, hindi siya huminto. Nagsimula siyang sumipsip nang may ritmo - paitaas at paibaba. Mapapapikit ako. Iginapang ko ang mga daliri ko sa kanyang basang buhok, hindi para itulak siya, kundi para maramdaman ang bawat paggalaw at pagnigpit ng kanyang lalamunan.

Hinila ko siya pataas nang konti para umupo ako sa upuan ng motor. Pinalapit ko siya sa pagitan ng aking mga nakabukang hita para mas maging pantay ang aming taas.

Tumingala siya, humihingal nang kaunti, habang may laway at ambon na gumagapang sa kanyang baba. “Masarap ba, Shawn?” tanong niya habang nakatingin nang diretso sa akin. “Gusto mo pa ng mas malalim?”

Lumapit siya nang husto at tuluyang kumain sa gitna ng aking binti. Muli niyang isinubo ang kabuuan, habang ang dalawa niyang kamay ay nakahawak sa aking mga hita para sa suporta.

Habang nakasubo ang haba ko, ang kanyang dila ay patuloy na humihimod sa ilalim ng ugat. Mas tinapangan niya ang bawat pag-sipsip, lumilikha ng basang tunog sa gitna ng tahimik na patak ng ulan sa eskinita. “Agh… oo, sige pa…” napadaing ako nang mahina, tuluyang isinusuko ang aking pagiging dominant sa kanyang mga labi.

Tumayo ako at isinandal ang likod ko sa malamig na pader ng gusali. Itinaas ko ang aking kanang paa at ipinatong sa upuan ng motor para mas bukas at malalim ang anggulo.

Lumuhod siyang muli sa gitna ng aking mga binti. Sa pagkakataong ito, mas agresibo at mas gutom ang kanyang mga galaw.

Binuka niya nang todo ang kanyang bibig at buong-tapang na sumubo hanggang sa tumama ang dulo sa kanyang lalamunan. Napapikit siya habang may kaunting luha na lumalabas sa gilid ng kanyang mga mata dahil sa lalim at laki, pero hindi siya lumayo.

Patuloy siyang sumipsip nang mabilis at madiin. Ang kanyang dila ay humihimod nang walang patid sa paligid, habang ang dalawa niyang kamay ay gumagapang sa aking puwet para mas ilapit pa ako sa kanyang mukha.

Ramdam ko ang pag-init ng buo kong katawan - ang rurok na mabigat, mabilis, at hindi na mapipigilan.

Hawak ko nang mahigpit ang kanyang basang buhok habang ang buo kong katawan ay nanginginig sa sarap. “Paputok na ako… lunukin mo.” hiningal kong tanong habang nakatitig sa kanya.

Tumango siya habang puno pa ang kanyang bibig. Ang mga mata niya ay puno ng determinasyon at pananabik. Mas pinalalim pa niya ang pag-sipsip at pag-himod sa huling ilang segundo. “Ayan na…!”

Ipinutok ko nang malakas at tuloy-tuloy. Mainit, pulsating, at direktang dumaloy sa loob ng kanyang bibig diretso sa kanyang lalamunan. Hindi siya umatras o natakot. Nilunok niya ang lahat - isang malalim na paglunok, dalawa, hanggang sa maramdaman ko ang paggalaw ng kanyang lalamunan na naglilinis sa akin. Pagkatapos, dahan-dahan niyang inilabas ang dulo habang humihimod sa sarili niyang mga labi para simutin ang anumang natira.

Kumuha siya ng panyo sa sarili niyang bag at pinunasan ang sarili niyang baba at labi na may bahagyang bahid ng laway. Pagkatapos niyon, inabot niya muli ang aking medyo malambot na kargada. Ito na kanina lang ay basang-basa ng kanyang laway at babad sa loob ng kanyang bunganga sa paulit-ulit na paglalabas-masok hanggang sa magpakawala ako ng tamod sa loob ng kanyang bibig diretso sa kanyang lalamunan. Gamit ang panyo, dahan-dahan at maingat niyang pinunasan ang aking kargada, nililinis ang bawat patak at basang bakas nang may lambing at pag-aalaga.

Hinubad ko ang aking leather jacket at isinuot sa kanya - sobrang laki nito sa kanyang maliit na frame, halos takpan ang buo niyang katawan habang nakatayo sa gitna ng eskinita.

Isinakay ko ulit siya sa motor at ihinatid sa kanto malapit sa residential area kung saan siya nakatira sa siyudad. Bago siya bumaba, tumingala siya at mabilis na humalik sa gilid ng panga ko. “Salamat sa hatid, Dzaddy Shawn,” pabulong niyang sabi na may pilyong ngiti. “Sabi sa’yo masarap magpaubaya, eh. Sa susunod na ulan ulit.”

Tumanaw lang ako habang naglalakad siya palayo sa dilim ng kalsada, isang maliit na anino na may dalang malaking alaala.

Ngayon, nakaupo pa rin ako dito sa gilid ng kama. Ako si Shawn. 5’10“, athletic. Sanay na ako ang laging nagmamando at nagkokontrol. Pero ngayong gabi sa gitna ng siyudad, isang fun-size na bading ang bumagyo sa kalibugan ko, nagturo sa akin kung gaano kasarap ang magpaubaya, at nag-iwan ng init ng kanyang dila sa gitna ng malamig na ulan.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

Ang Dalang Init ng Hapon ☀️

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ang basang bunsod ng pagnanasa dala ng init ng hapon…init sa gitna ng tahimik naming bahay…ang lihim sa likod ng pinto at ang lihim naming dalawa…

Ako si Shawn.

Mainit ang hapon na iyon pagkatapos kong mag-gym. Bagsak ang katawan ko sa lumang leather sofa sa salas, walang suot na pang-itaas at naka-pula lang na boxer shorts. Pawisan pa nang kaunti ang dibdib ko, amoy-pinagpawisang sabon at panlalaking pabango. Walang tao sa bahay dahil umalis mga magulang ko, kaya tahimik ang buong paligid. Dahil sa matinding pagod sa pagbubuhat ng bakal, mabilis akong nakatulog nang mahimbing.

Hindi ko namalayan ang oras, pero habang nasa kalagitnaan ako ng tulog, bahagya kong naramdaman ang marahang yabag at paggalaw sa paligid ko. Si Biboy ’yon-ang 27 anyos na katu-katulong namin sa bahay. Siya ang tagalinis at tagalaba namin, kaya libre at malaya siyang nakakalabas-pasok sa bahay gamit ang sarili niyang susi. Bansot, pandak, maliit na payat na bading si Biboy, medyo may kaitiman ang balat at katamtaman lang ang mukha na mas inclinado sa pangit. Naka-suot siya ng maikling faded na pambahay shorts na medyo pambabae at lumang maluwag na sandong kulay rosas.

Akala ko nanaginip lang ako, pero ramdam na ramdam ko ang titig ng mga mata niya habang nakataas ang dalawa kong kamay sa ulo ng sofa at nakabukaka ang mga binti ko. Titig na titig siya sa mukha ko, sa basang dibdib, sa hubog ng abs ko, at sa maitim na buhok sa kili-kili ko habang naglalabas ng init ang katawan ko.

Maya-maya pa, naramdaman ko ang isang dahan-dahan at nanginginig na kamay sa ibabaw ng boxer shorts ko. Ang kamay ni Biboy-medyo rough ang palad dahil sa pagsasabon at paglalaba, pero mainit. Nagsimula ito sa padampi-damping paghipo sa aking singit. Dahan-dahan nitong hinahagod ang aking bukol. Sa bawat hagod, naamoy ko ang manipis na amoy ng fabric conditioner at pawis niya. Dahil sa matinding init ng haplos na iyon, kusang nag-react ang katawan ko-dahan-dahang tumigas at pumutok ang aking alaga sa ilalim ng tela. Nang maramdaman kong balak niyang ipasok ang nanginginig niyang kamay sa loob ng aking shorts, bigla akong nagmulat ng mata at direktang nakatitig sa kanya.

“…Anong ginagawa mo, Biboy?” pabulong ngunit madiin kong tanong sa kanya.

Nanlaki ang mga mata ni Biboy sa matinding takot at gulat. Nanginginig ang buo niyang maliit na katawan. Nanigas siya nang ilang segundo bago mabilis na tumayo, napahawak sa kanyang maikling shorts, at mabilis na tumakbo papasok sa maliit niyang kwarto sa likod, sabay locked ng pinto.

Naiwan akong nakahiga sa sofa, napapasinghap. Mabilis ang tibok ng puso ko-hindi dahil sa galit o inis, kundi dahil sa matinding init na naiiwan ng mga daliri niya sa aking puson. Hawak ko ang aking alaga na ngayon ay galit na galit na at pumipintig sa loob ng boxer shorts.

Tahimik ang buong bahay. Tanging ang ugong lang ng electric fan ang maririnig. Hindi ako makakilos nang maayos dahil sa bitin na bitin na sensasyon. Sa halip na magalit o isumbong siya kina mama, mas nangingibabaw sa akin ang pagnanasa na ituloy ang kung anuman ang sinimulan ng bading na ’to.

Tumayo ako mula sa sofa. Naka-boxers pa rin ako habang tahimik at dahan-dahang naglakad patungo sa pinto ng kwarto ni Biboy. Amoy na amoy doon ang nakasampay na mga bagong labang damit at amoy ng downy na nakahalo sa sarili niyang amoy.

Dahan-dahan kong pinalagutok ang pinto. Hindi pala nakalatch nang maayos. Pumasok ako at isinarado ang pinto sa likod ko. Nakita ko si Biboy na nakahiga sa kanyang maliit na kama, nakatalikod at nagkukunwaring tulog, pero halatang-halata ang mabilis na pagtaas-baba ng balikat at dibdib niya sa matinding kaba at pagnanasa.

Lumapit ako sa tabi ng kama niya. Umuga ang papag sa bigat ko. Inabot ko ang manipis niyang paa at dahan-dahang iginapang ang mainit kong kamay pataas sa kanyang maitim at payat na hita. Yumuko ako nang sagad at bumulong sa mismong tenga niya, nararamdaman ang pag-atras ng hininga niya: “…Bakit ’di mo tinuloy, Biboy?… Pwede bang gawin mo ulit sa akin?”

Nagkunwari pa rin siyang tulog nang ilang segundo, pero amoy at maramdaman ko ang mabilis at mainit niyang hininga.

Hindi na ako nag-aksaya ng panahon. Hinawakan ko ang maliit niyang kamay, inangat ito, at madiin kong ipinalapat sa matigas na matigas kong bukol sa ibabaw ng aking boxers. Ikiniskis ko ang kamay niya roon habang nakatitig ako sa gilid ng mukha niya. “…Alam kong gising ka, Biboy. Simulan mo na… Gustong-gusto mo ’di ba?” bulong ko muli sa paos at mababang boses.

Dahan-dahan siyang nagmulat ng mata. Humarap siya sa akin, puno ng kaba, takot, pero higit sa lahat, matinding pagnanasa ang nakikita ko sa maitim niyang mukha. “…kuya Shawn… Baka magalit ka… baka isumbong mo ako sa nanay mo…” nanginginig at pabulong niyang daing, ang boses niya ay basag at kabado.

“Hindi ako magagalit… Sige na, hawakan mo…” utos ko habang madiin ang tingin sa kanya.

Walang alinlangan, hinawakan ni Biboy ang kargada ko at hinimas-himas ito sa ibabaw ng tela. Gamit ang payat ngunit mabilis niyang mga daliri, marami siyang ginagawang paghaplos-pataas, pababa, at ginigipit ang puno ng alaga ko. Naramdaman ko ang pagbasâ ng dulo ng aking brief dahil sa lumalabas na pre-cum. Napapaingit ako nang mahina habang titig na titig siya sa alaga ko. “…Ang taba at ang tigas naman nito, kuya Shawn… Nakakatakam…” mahinang bulong ni Biboy, lumalabas ang totoong boses ng bading habang patuloy sa paghimas at pagpisil sa matigas kong ari.

Hindi na nakatiis si Biboy. Hawak ang garter ng aking boxer shorts, mabilis niya itong ibinaba kasama ang aking brief at itinapon sa sahig. Tumambad sa harap ng mukha niya ang aking kabuuan-isang dambuhalang 8 pulgada ang haba, makapal, may kumikislap at pumipintig na mga litid sa gilid, may pulang-pulang ulo na napapaligiran ng maitim na buhok, at dalawang mabigat na itlog sa ilalim.

Amoy na amoy sa kwarto ang halo ng amoy ng pawis ko sa gym, matapang na feromona ng lalaki, at ang init ng katawan namin.

“…Diyos ko, kuya… Napakalaki…” halos maubo at lumaki ang mga mata ni Biboy habang nakatingin nang malapitan sa alaga ko. Naamoy niya agad ang amoy ng lamas at amoy-lalaki mula rito.

Inilapit ni Biboy ang mukha niya at dinilaan ang buong haba ng aking kargada mula sa base pataas sa ulo. Lasap na lasap niya ang alat at lasa ng aking pawis at pre-cum. Dahan-dahan niyang isinubo ang malaking ulo nito. Ang init ng loob ng bibig niya, basang-basa ng laway. Dahil sa matinding libog at init ng bibig ng bading, hindi ako nakapagtimpi-hawak ang ulo niya, iginalaw ko ang aking balakang at madiin kong ipinasok ang buong haba ko sa kanyang bibig. Napasuka at bahagya siyang mabilaukan sa kapal at haba nito.

“…Galingan mo, Biboy… Supsupin mo nang maayos…” pabulong at madiin kong utos habang nakatitig sa mukha niyang nakatingala sa akin, kumikislap ang laway sa kanyang mga labi.

“…Oo, kuya Shawn… Kakainin ko ’to lahat…” bulong niyang sagot bago muling isinubo.

Binilisan niya ang pagtaas-baba ng kanyang ulo. Tunog na tunog sa tahimik na kwarto ang basang paghalik at paglipat ng laway sa balat ng alaga ko. Habang ginagawa niya ’yon, ang isang kamay niyang rough ay bumaba sa dalawa kong itlog, hinahawakan at minamasahe ang mga ito nang madiin at masarap.

Iniluwa niya sandali ang haba ko para isubo naman ang mga itlog ko-dinidilaan at nilalaro sa loob ng pisngi niya. Napatingala ako sa kisame, napakapit sa balikat niya habang napapaungol nang malalim.

“…Aah… Tangina, Biboy… Ang sarap mong humigop… Sige pa!”

Bumalik si Biboy sa aking kahabaan at muling isinubo ito nang buong-buo. Wala nang hiya-hiya, mabilis at sagad-sagarin ang pagtaas-baba ng mukha niya. Rinaragasa ng dila niya ang ilalim ng ulo ng alaga ko.

“…Bilisan mo pa! …O0o0o0o0ohh… Malapit na ako… Paputok na ako, Biboy!” daing ko habang lumalaban ang balakang ko paitaas.

Pinilit ni Biboy na isubo ang buong kargada ko hanggang sa lumapat ang puson ko sa maliit niyang mukha. Napapikit siya habang tinatanggap ang buong sukat ko sa lalamunan niya.

“…Ayan na.. Lunukin mo lahat ’to!…”

Ipinutok ko nang napakalakas at sunod-sunod ang aking tamod-mainit, makapal, at direktang dumaloy at pumutok sa loob ng kanyang bibig at lalamunan. Napapikit ako habang pumipintig nang paulit-ulit ang alaga ko sa loob ng basang gutom niyang bibig.

“…Aaah… Kainin mo lahat ’yan… Ubusin mo… Aah… O0o0h…” daing ko habang hawak-hawak ang ulo niya para hindi siya makawala.

Tiniis at nilunok ni Biboy ang lahat ng lumabas na mainit at makapal kong tamod nang walang natatapon kahit patak. Pagkatapos ay dahan-dahan niyang dinilaan ang dulo ng aking alaga para linisin ang natitirang likido. Unti-unting lumambot ang aking kargada habang nananatili pa ring nakatambay sa loob ng warm at basang bibig niya nang ilang minuto.

Nang makabawi ako ng hininga, dahan-dahan akong tumayo sa gilid ng kama niya. Tumingin ako sa maliit at maitim niyang mukha na may bahagyang dungis ng laway at tamod sa gilid ng labi. Yumuko ako at bumulong sa tenga niya:

“…Ang sarap mong kumain, Biboy… Sa uulitin, ha? At satin-satin lang ’to.”

Ngumiti si Biboy, halatang sarap na sarap at proud sa ginawa niya. “…Kahit kailan, kuya Shawn… Basta ikaw, tawagin mo lang ako habang naglalaba ako.”

Pinulot ko ang aking shorts at boxers sa sahig, isinuot ang mga ito, at lumabas ako ng kanyang kwarto pabalik sa salas at sa silid ko, habang si Biboy ay naiwang nakahiga sa kanyang kama, masayang-masaya at lasap na lasap pa rin ang init ng sandaling iyon.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

📌 Bagong Destino, Mas Matinding Init Sa Gitna Ng Gubat 🌿🪖

Pumikit ka muna sandali. Amuyin mo ’yong amoy ng basang lupa, natuyong pawis sa lumang kamo, at ang init ng araw na sumisilip sa pagitan ng matatayog na puno. Rinig mo ba ’yong tahimik na langitngit ng kawayan at huni ng kuliglig sa paligid?

Ganito rito sa bago kong destino. Walang ingay ng lungsod, walang nakakaduling na ilaw ng kalsada-puro lang ang tibok ng puso natin at ang bawat malalim kong paghinga habang kasama kita.

Lumipat man ako ng kampo o magpalit ng lugar ng assignment, iisang bagay lang ang hindi nagbabago: ang paghahanap ko sa piling mo bawat pagkatapos ng mahabang lakaran.

1. Ang Unang Lapag Sa Kampo

Bago pa man ako magsuot ng buong rig, sa masuwag na sulok muna ng temporary base camp ako dumeretso. Nakangiti akong humarap sa ’yo habang suot ang berdeng shirt-damang-dama pa ang lamig ng hangin sa mga puno sa likod.

Amuyin mo ’yong kapeng barako na sumasama sa amoy ng basang kawayan. Dito sa tabing-gubat, mabilis ang galaw pero kapag nakatingin ako sa camera na para bang ikaw ang nasa harap ko, biglang bumabaggal ang oras.

2. Sa Ilalim Ng Matatayog Na Puno

Kapag oras na ng patrol sa loob ng masukal na gubat, nakakabit na ang mabigat na rucksack sa likod at nakakasa ang bawat gamit. Pero bago ako magpatuloy sa paghakbang, lilingon at lilingon ako sa ’yo.

Gusto kong makita mo kung paano kumikislap ang pawis sa leeg at pisngi ko sa gitna ng init. Gusto kong maramdaman mo na kahit gaano kabigat ang dala kong kagamitan at ang responsibilidad sa balikat ko, mas mabigat pa rin ang hila mo sa akin pabalik.

3. Ang Pasimpleng Pahinga Sa Baging

Nang medyo lumalim na ang lakad at huminto muna ang team para sa mabilis na 5-minute halik-pahinga, sumandal ako sa malaking baging. Inakbay ko ang braso sa matigas na gawa ng kalikasan habang nakangiti nang bahagya sa ’yo.

Hawakan mo ang magaspang kong taktikal na guwantes. Damhin mo ang init ng braso ko na pumipintig pa mula sa buhat ng baril at vest. Sa lalim ng gubat na ’to, ikaw lang ang naiisip kong kausap habang nagpapalipas ng pagod.

4. Pahinga Sa Puno At Sa Masukal Na Halamanan

Nang magdesisyon kaming umupo sa may basang buhangin at damuhan, isinandal ko ang ulo sa puno at inilagay ang mga kamay sa likod ng ulo. Nakalatag ang mga binti, nakasandal ang baril sa tabi, at nakatitig sa itaas.

Rinig mo ba ang mahina kong buntong-hininga? Bawat pagtaas at pagbaba ng chest rig ko sa dibdib, ramdam ang init ng katawan na naghahanap ng yakap.ang lumipat ako sa ibabaw ng malaking batong may lumot sa gitna ng mga pako at fern, umupo ako nang maluwag. Naka-on ang radio sa vest, kumikislap ang bawat ugat sa braso mula sa pawis at tensyon ng maghapon. Pero pagtingin ko sa ’yo, puro lambing at panunukso lang ang makikita mo sa mga mata ko.

5. Pawis, Ugat, At Ang Taimtim Na Ngiti

Tingnan mo ’tong kuha ko habang hawak ang camera sa napakalapit na anggulo. Kitang-kita mo ang bawat ugat na pumipintig sa braso ko, ang amoy ng sunog na balat sa araw, at ang bahagyang alat ng pawis sa aking itaas na labi.

Nasa likod ko lang ang kasamahan ko na nag-aayos din ng gamit, pero ang buong atensyon ko, nasa ’yo lang. Laging nasa ’yo.

6. Kapag Hubad Na Ang Tactical Gear

Pagpasok ng hapon at kapag ligtas na ang paligid, tinatanggal ko rin ang mabibigat na vest at kamo. Sa simpleng tank top at kulay pilak na kuwintas sa leeg, mas malayang humihinga ang balat ko.

Masarap amuyin ang hangin sa gubat kapag gabi-may halong amoy ng wild ferns at malamig na hamog. Mas masarap kung nandito ka sa tabi ko, nakasandal sa dibdib ko habang naririnig mo ang mabilis ngunit kalmadong tibok ng puso ko.

7. Ang Lihim Kong Pasasalamat Sa ’Yo

At bago matapos ang araw na ’to rito sa gitna ng matataas na talahib at berdeng damuhan, umupo ako nang maayos habang hawak ang telepono ko para sa ’yo:

Salamat sa pagbisita at pagsuporta!

• DZADDYSHAWN

Hindi madali ang buhay sa bagong destino. Minsan mainit, minsan mabigat, minsan delikado. Pero sa tuwing nababasa ko ang mga komento ninyo at nararamdaman kong kasama ko kayo sa bawat step ng biyahe ko, nawawala ang lahat ng pagod.

Isang Tanong Bago Ako Bumalik Sa Patrol:

👉 Kung ikaw ang makakasama ko rito sa kampo ngayong gabi sa gitna ng malamig na gubat… anong unang gagawin mo para pawiin ang pagod at pawis ko?

Mag-comment ka na sa ibaba at i-share ’to sa mga ka-ride natin. Binabasa ko ang bawat sagot niyo bago ako pumikit.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn 🪖🌿🖤 🐦 https://x.com/dzaddyshawn

Off-Duty: Dos Uno, Libreng Gupit 💇🏻‍♂️

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at mutual consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn.

Sabado ng umaga. Off-duty ako mula sa kampo. Bago pa lang ako nakadestino dito sa bagong lugar, kaya naisipan kong lumabas para mamili ng mga sangkap sa iluluto kong ulam pagkabalik sa inuupahan kong maliit na bahay. Medyo mahaba-haba na rin ang buhok ko-kailangan nang magpagupit. Imbes na sakyan ang motor, hinayaan ko itong nakatabi sa garahe. Mas pinili kong lakarin ang halos isa’t kalahating kilometro papuntang palengke. Bawas-init, ehersisyo, at para ramdam ang lupa sa ilalim ng paa.

Sa taas kong 5’10“ at sa husay ng pagsasanay bilang Scout Ranger, batak ang katawan ko. Malapad ang dibdib, matitigas ang mga braso, malalaki ang mga hita mula sa araw-araw na patakbo at karga sa bundok. Bago lumabas, naghalungkat ako ng maisusuot. Tanging manipis at madulas na itim na boxers na lang ang natira sa ilalim. Dahil sa laki ng kargada ko, halos pumutok ang tela-mabigat at laging handa. Pinaresan ko ito ng itim na sando at napakaiksing shorts na nabili sa tiangge. Bakat na bakat ang mabibilog kong muscles sa hita. Halos lumabas na ang singit sa iksi. Mukha akong panggahasa sa tingin ng iba, pero sanay na ako. Ang amoy ng sabon at bahagyang pawis ang dala ko, halo ng kampo at umagang init.

Ala-siyete pa lang nang makarating ako sa palengke. Ang simoy ng umaga ay may halo ng sariwang isda, basang lupa, at usok ng bagong gising na mga tindahan. Sarado pa ang paboritong gupitan sa kanto, pero sa kabilang dulo ay may nakita akong maliit na parlor-tila kakabukas lang. Amoy shampoo, hair tonic, at bahagyang alikabok ang galing sa loob.

“Magandang umaga po, bukas na ba kayo?” tanong ko habang nakatayo sa pintuan, boses ko medyo pababa dahil sa pagod sa lakad.

Napatingin sa akin ang parlorista-isang bading na may kaedaran na, mahaba ang manipis na buhok na may konting kulay-abo sa gilid, at may hulma ng katawang bakas ang mga dating pagsali sa gay contest. Natameme siya. Mga mata niyang medyo mapupungay ang tumitig sa putok kong mga braso, malapad na dibdib, at sa bumabakat kong mga hita sa napakaiksing shorts. Narinig ko ang mahinang paghinga niya-parang biglang naging mabigat.

“Ah… eh… maya-maya pa sana, ser… pero pasok ka, asikasuhin na kita,” nanginginig niyang saad. May konting Ilonggo accent sa boses niya, malumanay pero may kaba.

Napa-ngiti ako nang bahagya. Pumasok ako. Ang maliit na silid ay malamig dahil sa aircon, pero may amoy ng plastic cape, spray, at bahagyang alkitran. Uupo ako sa gupitan matapos niyang tapikin ang upuan. “Military cut po, dos uno sa gilid.”

Nilagyan niya ng tissue ang leeg ko pero huminto bigla. “Ser, wala pala rito ’yung telang pansapo ng gupit, nasa labahan pa… Baka pwedeng hubarin mo na lang ’yang sando mo? Tutal maliligo ka rin naman pag-uwi…”

Alam ko na ang ganitong galawan. Kibit-balikat kong hinubad ang sando. Ang malamig na hangin ng aircon ay dumampot sa pawis sa dibdib ko. Exposed ang batak kong chest, ang malapandesal na abs mula sa ranger training, at ang bahagyang bakas ng araw sa balat. Kitang-kita sa salamin ang pagnanasa sa kanyang mga mata-nanlalaki, naninigas ang tingin-habang dahan-dahan niyang pinapasadahan ng gunting ang buhok ko. Ang tunog ng gunting: klik-klik-klik, malapit sa tenga ko. Ang mga daliri niya ay medyo nanginginig tuwing hahawakan ang ulo ko.

Nang mapansin kong pasulyap-sulyap siya sa pagitan ng aking mga hita, mas lalo kong ibinuka ang mga binti. Sa iksi ng shorts at sa manipis na itim na boxers, dumudungaw at bakat na bakat ang dambuhalang anyo ng kargada ko-makapal, mahaba, at unti-unting gumigising. Sa pagkataranta niya sa panonood sa salamin, nabitawan niya ang spray ng tubig. Direktang nabasa ang shorts ko. Malamig ang tubig, dumaloy pababa sa hita, pumasok sa tela.

“Ay, pasensya na ser! Gagamitan ko na lang ng blower para matuyo…”

“Huwag na ho,” maikli kong tugon, boses ko mababa. “Hubarin ko na lang ’tong shorts. Nagmamadali rin ako.”

Tumayo ako. Hinubad ang basang shorts. Natira na lang ang napakanipis na boxers. Nakabukaka ako sa upuan-halos hubad ang isang 5’10“ na Scout Ranger sa harap niya. Ang amoy ng basang tela, pawis sa singit, at ang bahagyang musk ng katawan ko ang kumalat. Nakita ko sa salamin ang lalamunan niya na gumalaw nang lunukin niya ang laway.

“Ser… maganda ang tela ng boxers mo… kaso parang maliit sa ’yo,” pabulong niyang sabi, mata nakatitig sa bukol.

“Hindi maliit ’yan,” sabay kindat ko. “Sadyang sobrang laki lang talaga ng burat ko kaya walang kasya.”

Dahil sa malamig na aircon at sa tensyon sa silid, unti-unting nagising ang alaga ko. Lumobo ito nang husto sa loob ng boxers-makapal, mabigat, pulso-pulso-hanggang sa halos lumabas ang makapal na ulo nito sa tabas ng tela. Nakita ko ang ugat na nanginginig sa ilalim.

“Ay, may dumudungaw ho,” biro ko, sabay nguso pababa.

Sa gulat niya, nabitawan niya ang suklay at gunting. “Abaw… daw kadaku gid na haw!” maanas niyang sabi sa diyalekto, boses nanginginig.

“Anong sabi niyo ho?” tanong ko, ngumiti.

“Wala ser… Ilonggo kasi ako, ay Ilongga pala… nagulat lang ako,” tugon niya habang pinupulot ang gamit, mukha namumula.

Habang nagpapatuloy ang gupit, paulit-ulit na nahuhulog ang suklay sa pagitan ng mga hita ko. Sa tuwing pupulutin niya ito, sinasadya niyang patamaan ng kamay ang matigas kong bukol-mainit ang palad niya, bahagyang magaspang ang mga daliri mula sa trabaho. Ang tunog ng metal na tumatama sa sahig, ang mabagal niyang paghinga.

“Hawakan mo na kaya para hindi ka nahihirapan?” seryoso kong sabi, mata ko diretso sa kanya sa salamin.

Napatigil siya. Tumingin sa akin. “May bayad ba ’to, ser? Halos isang buwan ko nang ginagapang ’tong negosyo ko… wala akong maipapambayad sa ’yo.”

Natawa ako nang mahina, pero naramdaman ko ang pagiging tapat niya. “Libre na ’to. Gawin mo lahat ng gusto mo sa burat ko… basta libre na rin ang gupit ko.”

Lumiwanag ang mukha niya. May konting ngiti, may gutom.

Hinubad ko na ang huling suot kong boxers. Tahimik na paanyaya iyon. Ang malamig na hangin ay dumampot sa ganap nang tigas na tite ko- tayong tayo, naghuhumindig, makapal, ugat-ugat, makintab na ang ulo sa pre-cum. Hinawakan ko ang kanang kamay niya at dahan-dahang iginaya papalapit.

Nanginginig ang mga daliri niya nang unang mahawakan si manoy. Mabigat. Pulsating. May pag-iingat, may pagkamangha. Gamit ang mga daliri niya, hinimas niya pataas at pababa-kinakabisa ang hugis, sinusukat ang kapal, sinusubukan kung kaya niyang hawakan nang buo. Ang balat ko ay makinis pero may konting ugat na nakausli. Ang init ng kamay niya ay parang kuryente.

Hinila niya paharap ang upuan ko. Lumuhod siya sa pagitan ng aking mga hita. Ang tuhod niya ay dumagan sa malamig na tiles. Nang humalik ang basang dila niya sa pinakapuno ng tite ko, napapikit ako. Amoy ng laway, amoy ng balat, amoy ng gutom. Dinilaan niya ang ulo nang mabagal, paikot-ikot, sinisipsip ang maalat-alat na pre-cum na para bang tinitikman ang unang kagat ng sorbetes. “Mmm… asin…” bulong niya. Pagkatapos ay pababa-dinilaan ang buong kahabaan, mabagal, basa, hanggang sa mabibilog kong mga bayag. Sinipsip isa-isa, dinilaan, hinagod ng dila. Ang init ng bibig niya, ang magaspang na dila, ang tunog ng slurp.

Shiiiit… Napakagaling niyang dumila. Di hamak na mas mahusay si ate kaysa sa lahat ng baklang tumikim na sa akin. May gutom sa bawat haplos. May laway na dumadaloy pababa sa bayag ko, malamig na dumidikit sa balat.

Pinagpatuloy niya ang pagdila hanggang sa biglang isubo ang buong sampung pulgada ko nang walang pag-aatubili.

“Putsa… Arggghhhhh…” mahina kong ungol. Naramdaman ko ang makitid na lalamunan niya na yumakap sa ulo-sikip, pulsating, basang-basa. Ganito pala kasarap ang ma-deepthroat nang buo. Walang pag-aalinlangan. Sobrang sabik. Hayok. Ang ilong niya ay humipo sa singit ko, amoy ng pawis at musk.

Hinawakan ko ang mahaba niyang buhok-manipis, medyo magaspang sa ugat. Sinabunutan nang bahagya at dahan-dahang iginaya ang ulo niya pasubsub. Bawat pagbaba, nararamdaman kong tumatama ang dulo sa pinakamalalim na bahagi ng lalamunan niya. Gluck… gluck… ang tunog. Laway ang dumadaloy sa gilid ng labi, pababa sa baba, sa leeg.

“Pukinangina ka… Napakagaling mong chumupa…”

Nagdedeliryo ako sa sarap. Kusang umaangat ang balakang ko para lalong maisubsob si manoy. Hindi siya umatras. Sa halip, mas lalong nagsikap-humihigop, umiikot ang dila sa ilalim.

Nang sandaling binitawan, may laway na dumadaloy. “Kanamit sang buto mo, ser… kadaku gid… ang init, ang tigas…” bulong niya sa diyalekto, boses paos, mata basang-basa.

Ilang minuto niyang pinakita ang galing. Dinilaan niya ang buo kong katawan-mula sa malalapad kong dibdib (sinipsip ang utong, kinalmot nang bahagya ng ngipin-naninigas, masakit pero masarap), pababa sa 6-pack abs ko (dinilaan ang bawat linya, amoy ng balat at pawis), hanggang bumalik ulit sa tite ko na makintab na sa laway.

Arrrrggghh… Napakasarap. Ang amoy ng sex ay nagsisimula nang mangibabaw-laway, pre-cum, pawis.

Nang muling isubo, sinimulan kong umabante nang mabagal… tapos umatras… mabagal muli. Sinisigurado kong masasarapan siya. Papatikim ko sa kanya ang uri ng kantot sa bunganga’t lalamunan na hahanap-hanapin niya.

“Mas masarap ba ’to kaysa sa mga dating mga nasubo mo?” tanong ko, boses mababa, habang dahan-dahang sumusubsob.

“Oo… ser… sobra… kadaku…” sagot niya nang may laway, bago muling isara ang labi sa paligid.

Mula sa mabagal… papunta sa mabilis. Kantot-kabayo na ang ritmo. Mabilis pero kontrolado. Malalim. Walang tigil. Ang tunog ng balat sa labi, ang plap-plap ng bayag sa baba niya, ang mabigat niyang paghinga sa ilong.

“Daw madunlan ko…” napaungol siya nang may laway, pero hindi niya ako tinulak. Sa halip, mas lalong binuka ang bibig, tinanggap ang bawat malalim na bayo. Nanginginig ang mga tuhod niya sa tiles.

“Arggghhhh… lalabasan na ako…”

Biglang sumikip ang lalamunan niya sa paligid ng ulo ng tite ko-parang basang kamao na humihigpit, mainit at makitid na yumakap nang walang awa. Naramdaman ko ang unang malakas na pulse mula sa pinakapuno: makapal, maalat na likido ang pumutok diretso sa lalamunan niya, parang mainit na gatas na bumubuhos mula sa bukal. Throb… throb… throb… bawat pagbuga ay mabigat, tila walang katapusan, pumupuno sa bawat sulok ng bibig niya. Ang init ay dumaloy pababa sa dila niya, pumuno sa buong lukab, hanggang sa tumulo ang labis sa gilid ng labi-makapal, puti, mabagal na dumadaloy pababa sa baba at leeg niya, parang natutunaw na kandila sa mainit na balat.

Kasabay nito, nanginginig ang buong katawan niya. Ang mga tuhod niya ay nanginginig sa malamig na tiles, ang mga daliri niya ay kumakapit nang mahigpit sa malalaki kong hita-kuko bahagyang kumakagat sa balat, basang-basa ang palad sa pawis. Narinig ko ang malalim niyang gluck… gluck… habang sinusubukang lunukin ang lahat, halo ang mahinang ungol at mabigat na paghinga sa ilong, parang taong nauuhaw na umiinom ng tubig mula sa balon. Ang amoy ng sariwang tamod-maalat, medyo mapakla, halo ng pawis at laway-ay biglang naging matapang, nangingibabaw sa shampoo at hair tonic, pumuno sa maliit na silid na parang ulap ng raw na pagnanasa.

Hindi ako tumigil. Karipas ang paggiling ng balakang ko-mabilis, malalim, plap-plap-plap ang tunog ng mabibilog kong bayag sa basang baba niya, parang basang kamay na pumapalo sa basang balat. Bawat bayo ay nagpapadala ng isa pang bugso, hanggang sa maramdaman kong umaagos pa rin ang labis pababa sa leeg niya, dumidikit sa balat, malagkit at kumukutitap. Nakita ko sa salamin ang fog na unti-unting tumatakip sa salamin mula sa init ng katawan namin, ang namumulang labi niya na nakaabot pa rin sa base, at ang nanginginig niyang balikat-parang dahon sa hangin.

Pawis na pawis kaming dalawa. Ang malamig na hangin ng aircon ay hindi na sapat-basang-basa ang singit ko sa laway at tamod, at ang amoy ng raw sex ang nananatili sa hangin, matapang at hindi matatanggihan.

Nang dahan-dahan niyang binitawan ang tite ko, may mahabang sinulid pa ng puting likido ang dumikit mula sa labi niya papunta sa ulo-mabagal, malagkit, kumukutitap sa ilaw na parang pilak na sinulid. Pinunasan niya ito ng daliri, saka dinilaan-tiningnan ako, ngumiti nang maaliwalas pero pagod.

“Maraming salamat… ser… ang sarap…”

“Anong salamat ka diyan?” tumawa ako nang mahina, boses paos. “Tapusin mo muna ’yung libreng gupit ko. Hahaha!”

Naalala niya. Sabay kaming natawa nang malakas-tunog na umaalingawngaw sa maliit na silid. Pinagpatuloy niya ang paggupit sa akin-hubad pa rin, basang-basa pa ang tite ko, nakaupo sa upuan nang walang hiya. Habang siya naman ay may bahagyang pamumula sa pisngi, labi, at leeg. Ang gunting ay klik-klik ulit, pero mas mabagal na, mas maingat.

Naglinis ako sa maliit na banyo ng parlor-malamig ang tubig, amoy ng sabon, tinanggal ang laway at tamod. Nang makapagbihis na, tumingin siya sa akin nang may kakaibang ngiti-pagod pero busog.

“Ingat ka ha? Balik ka ulit… kapag magpapagupit ka. Libre ulit… kung gusto mo.”

Isang tango, isang ngiti, at isang huling sulyap sa kanyang labi na kanina’y napakalalim na tumanggap sa akin-basa pa, namumula.

Paglabas ko ng parlor taglay ang bagong gupit na military cut, ramdam ko ang angking sarap at ginhawa sa katawan habang naglalakad pabalik. Ang init ng tanghali ay tumatama sa balat, amoy ng alikabok at usok ng kalsada. Sa bawat hakbang, ramdam ko ang gaan-presko ang ulo, relaxed ang laman, at may konting pananabik sa susunod.

Pagpasok sa inuupahan kong bahay, isinara ko ang pinto. Tahimik. Inilapag ang mga nabiling sangkap sa lamesa. Dumeretso sa banyo, nagbanlaw-malamig na tubig sa balat, tinanggal ang natitirang gupit at pawis. Paglabas, nagsuot ng simpleng pambahay. Sinimulan ang paghahanda ng tanghalian. Ang amoy ng iginagisang bawang at sibuyas ay mabilis na kumalat-masarap, ordinaryo. Habang pinalalambot ang karne at pinakukuluan ang sabaw, hindi ko mapigilang mapangiti nang bahagya. Naaalala ang reaksyon niya, ang mga hirit, ang init ng bibig, ang tunog ng paglunok.

Sa gitna ng mahigpit na disiplina at matinding pagsasanay bilang Scout Ranger, ang mga ganitong uri ng pagkakataon ay nagiging kakaibang pahinga. Raw. Walang script. Real.

Nang maluto ang ulam, naghain ako ng mainit na kanin at kumain nang tahimik. Busog ang tiyan, presko ang gupit, fully relaxed ang katawan-isang perpektong pagsalubong sa Sabado ng off-duty bago muling bumalik sa mabigat na responsibilidad at patakbo sa kampo pagdating ng panibagong linggo.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

Sa Gilid ng Kalsada: Boxers bilang Remembrance 🩳🚬

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at mutual consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn.

Mahigit tatlong linggo na ang nakalipas mula nang magpa-chupit ako sa parlor. Isang araw bago ang day-off, kagagaling ko lang sa duty sa kampo bilang isang Scout Ranger. Gutom, pawis, at may init pa sa katawan. Naisipan kong dumiretso sa palengke para mamili ng groceries, sitsirya, sangkap sa lulutuin kinabukasan, at kung ano-ano pang kailangan sa inuupahan kong bahay. Umuwi muna saglit para maghubad ng uniporme. Nagsuot ako ng itim na sando na humahagod sa dibdib at napakaiksing shorts na nabili sa tiangge-halos wala nang natitira sa hita. Isa’t kalahating kilometro ang layo. Ang baryo ay malapit sa kampo pero maluwag ang agwat ng mga bahay. Isa o dalawang kanto lang ang pagitan ng mga tindahan. Puno, sakahan, at mainit na hangin ang kasama sa daan. Amoy basang lupa, tuyong damo, at konting usok mula sa malayong kusina.

Nag-aalburuto at kumakalam na ang sikmura ko sa gutom. Hindi pa pala ako kumain. Naglakad pa ako ng isa pang milya hanggang may makita akong lugawan at gotohan sa may kanto. Tamang-tama. Umorder ako ng arroz caldo, tokwa’t baboy, at itlog. Pumasok, humila ng silya, at inokupa ang bakanteng lamesa sa gilid.

Naramdaman ko agad ang mga sulyap. Iba kasi ang tindig at katawan ko bilang isang Scout Ranger. Sa manipis na sando, nagpuputukan ang mga braso at dibdib. Sa shorts, hulmang-hulma ang mabibilog na hita-halos lumabas na ang singit sa sobrang iksi. Eto ang uso ngayon. Damit na para bang sadyang ginawa para sa mga baklang gutom sa tanaw.

Hindi ko na alintana. Kumakalam na ang tiyan kaya nang dumating ang order, agad kong inupakan. Mainit ang lugaw, amoy luya at manok, malapot at maalat sa dila. Ang tokwa’t baboy ay malutong sa labas, malambot sa loob.

Habang kumakain, may mga matang nakadikit sa akin. Dahan-dahan akong tumingin. Sa kanan-mga high school students. Sa kaliwa-magsyotang naghaharutan. Sa harap-isang lalaking guro, medyo mataba, naka-uniporme, siguro kasama ng mga estudyante. Hindi ko pa rin matukoy kung kanino talaga ang mga mata.

Pinagkibit-balikat ko na lang.

“Ate, isang order pa nga ho ng arroz caldo,” sabi ko sa serbidora.

Nakakadalawang order na ako.

Clink, clink, clink. Naglalaglagan ang mga baryang hawak ng guro. Nagtangka siyang tulungan ng mga estudyante, pero sumenyas siya na huwag na-siya na lang ang pupulot sa ilalim ng mesa.

Saktong dumating ang pangalawang order. Binudburan ko ng paminta, patis, at konting sili. Hinalo. Mainit pa.

Napansin kong dahan-dahan pa ring pinupulot ng guro ang mga barya. Parang may tinititigan siya sa lamesa ko. Binalewala ko.

Ilang minuto ang lumipas. Hindi pa rin siya natatapos. Ganun ba karaming barya? Bakit ang tagal?

Pasimple akong yumuko. Nagpupulot pa rin siya, pero ang tingin niya ay diretso sa pagitan ng mga hita ko. Doon ko nakuha: sa sobrang iksi ng shorts, lalo itong umurong pataas. Tangina. Singit at bukol ko na ang puntirya.

Manyakis ata ’tong baklang ’to.

Trenta pataas ang edad niya. Medyo panot sa harap, maliit ang katawan pero may tiyan, maitim ang balat, at hindi kaaya-aya ang mukha. Nakaramdam ako ng pagkaasiwa, pero hindi ko siya masisisi. Alam ko na ang epekto ng bukol ko. Punong-puno ng malaking burat ang boxers. Kapag bakat, parang may buhay na hayop sa loob.

Agad niyang tinapos ang pagtanaw at inabot ang bayad. Tuloy ako sa pagkain.

Nang makuha niya ang sukli, inayos niya ang mga pinggan, bag, at uniporme. Pagkatapos ay yumuko ulit para isintas ang sapatos. Nagtagal na naman sa ilalim.

Talagang naasiwa ako. Pero nakikita kong nahihirapan siya. Mapagbigay naman ako. Binuka ko pa nang mas maluwag ang mga hita.

Nanlaki ang mga mata niya.

“Ate, bayad po.” Itinaas ko ang kanang kamay. Ang kaliwa naman ay pasimpleng pumasok sa shorts-malalim na pagdukot, minasa-masahe ang dambuhalang burat, kinamot ang mga bayag. Tinagalan ko nang sadyang. Para maaninag niya ang hugis ng sawa sa loob.

Blaaaaaag! Malakas na tunog. Nauntog siya. Hahaha.

Wala nang sukli, kaya tumayo ako at lumabas. Sa tindahan sa labas, bumili ako ng limang stick na sigarilyo. Sinindihan agad. Usok ang unang hithit, mapait at mainit sa lalamunan.

Naglakad ako papauwi. Hithit nang hithit para bumaba ang kinain. Ang kalsada ay mainit, amoy tuyong palay at alikabok. Simoy ng hangin ang dumadaan sa pawis sa leeg.

Habang naglalakad, may bigat ng mga matang sumusunod. Instinct. Hindi mo kailangang makita para malaman. Pinagkibit-balikat ko muna, pero tumindi.

Dahan-dahan akong lumingon. May tao. Ang guro mula sa lugawan.

Kinalabutan ako. Sa layo ng nilakad ko, palihim pa rin niyang sinusundan. Nakakapikon.

Huminto ako. Lumakad patungo sa kanya. Nabalisa siya nang makita akong papalapit.

Bakas sa mukha ko ang inis.

“Sinusundan mo ba ako?”

“Ahhhh… hindi… papunta ako sa eskwelahan,” pautal niya.

“Ikaw bakla, ’wag mo akong pinagloloko. Nasa kabilang direksyon ang eskwelahan.”

“Umuwi ka na. ’Wag mo kong sundan. Wala kang mapapala.”

Hindi ako galit. Sanay ako sa mga bakla. Pero ibang klaseng inis ang dulot ng pagsunod niya nang ganito.

Naglakad ulit ako. Sana’y sapat na ang babala.

Nakailang milya na nang may nadaanan akong grupo ng kabataan-mga tambay sa gilid ng bukid.

“Bakla! Bakla! Bakla!”

Napalingon ako. Siya ulit. Sinusundan pa rin.

Ang mga bata ay di tumigil. “Panget! Bakla! Baboy!” May hawak pang bato. Hindi nila alam na ang mga salitang ’yon ay singtalim ng kutsilyo.

Ayoko sanang makialam, pero nakakapanting. Lumakad ako papalapit.

“Magsitigil kayo. Kabata-bata niyo’y di marunong gumalang sa nakatatanda. Magsiuwi na kayo!”

Sa laki ng boses ko, napaatras ang mga bata. Agad silang tumakbo.

“Salammaaat…” pautal-utal niyang bigkas.

Bumaling ako sa kanya.

“At ikaw. Sinabi ko nang huwag mo akong sundan. Wala kang mapapala. Mapapahamak ka pa sa katarantaduhan mo.”

Nagimbal siya.

May lungkot akong nabanaag sa mukha niya. Para akong naging kagaya ng mga batang ’yon.

“Bakit mo ba ako sinusundan?” mas kalmado na ang tanong ko.

“Ahhh… wala eh… gusto lang sana kitang makilala.”

“Shawn ang pangalan ko. Ayan. Kilala mo na. Pwede ka nang umuwi.” Inilahad ko ang kamay.

“Ako pala si Epifanio. Tawagin mo na lang akong Panying.” Hinawakan niya ito. Malamig at bahagyang basang-basa ang palad.

“Ok na ha? Uwi ka na. Delikado banda sa inuuwian ko.” Tinapik ko ang balikat niya.

Ilang hakbang ang inalis ko, ilang hakbang din ang inhabol niya. Makulit.

Huminto ako. Nagsindi ulit ng sigarilyo. Ang usok ay tumaas sa mainit na hangin.

“Tapatin mo nga ako. Ano talaga ang gusto mo?”

Nag-isip siya nang matagal. Kinakabahan. Pawis sa noo.

“Gusto ko ulit makita…” pabulong.

“Ano? Anong gusto mong makita?”

Tahimik siya.

“Maging tiyak ka.”

“Natanaw ko kasi ’yung mabibilog mong hita… ’yung singit… at ’yung malaking bukol sa shorts mo…”

Napatawa ako. Kaya pala. At may kasalanan din ako-binuksan ko ang hita kanina. Nagbigay ako ng dahilan.

“Eto ba?” Hinawakan ko ang harapan, pinisil nang bahagya.

Dahan-dahan siyang tumango. Namumula ang tenga.

Napaisip ako. Katulad din siya ni ateng parlorista-may lungkot na dala ang pag-iisa. Ayoko man, pero may bahagi sa akin na gustong magbigay ng sandaling ginhawa sa katulad nila.

Bigat sa pantog. Lumakad ako papunta sa malaking puno sa gilid ng kalsada. Amoy damo at basang balat ng puno.

Dinukot ko ang malaking sawa mula sa boxers at shorts. Itinaas ang sando, isinabit sa leeg para kita ang dibdib at abs. Hinarap ko siya. Hinayaan kong nakabuyangyang ang ari habang umiihi. Mainit ang daloy, maalat ang amoy, tumalsik sa tuyong lupa.

Nakatitig lang siya. Parang hindi makapiring.

Natapos ang ihi, pero hindi ko pa binalot.

Tiningnan ko siya at tumango. Agad siyang lumapit.

“Ikaw na magpagpag.”

Nagulat siya. Nanlaki ang mga mata.

“Dali na. Gawin mo na ngayon din.”

Natulala pa rin.

“Ayaw mo? Di ba ito ang kanina mo pa hinahabol?”

Dahan-dahan niyang hinawakan. Pinagpag ang natitirang patak sa ulo. Nanginginig ang daliri, pero hindi binitawan.

“Tangina, ang init…ang laki…” bulong niya, halos hindi marinig.

Unti-unting nagising si manoy. Kahit kakatapos lang umihi, tumigas agad-makapal, mabigat, ugat-ugat. Sundalo talaga.

Nakita niyang lumampas sa isang kamay niya ang haba. Kinagulat niya.

“Gusto mo ba ’yan? Maswerte ka ngayon.”

“Opo… s-ser…” nanginginig ang boses.

Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Lumuhod sa damo sa harapan ko. Tinitigan nang matagal ang hugis, parang sinusukat ng mata. May paghanga at gutom.

“Puta, ang tigas na…ang laki talaga…” bulong niya ulit.

Dinilaan niya ang ulo. Mabagal, paikot, sinisipsip ang maalat na lasa. Pababa sa kahabaan, binabasa ng dila, hanggang sa mga bayag. Sinipsip isa-isa. Sinikap niyang isubo ang kabuuan, pero hindi pa kaya. Napahithit ako ng sigarilyo. Mapait ang usok, kasabay ng init ng bibig niya.

“Ang laki…di kasya…” napaungol siya nang bitawan sandali.

Dalawang kamay niya ang humawak sa katawan ng burat. Lampas pa rin. Sobra talaga.

Ang katawan niya ay natatakpan ng puno. Ang kalahati kong katawan ay kitang-kita mula sa kalsada. Ganito pala ang pakiramdam-nakakakaba, nakaka-excite, amoy damo at pawis, init ng araw sa balat.

Nagsindi ulit ako. Napasinghap nang isubo niya ulit.

“Mas masarap ba ’to kaysa sa iniisip mo kanina?” tanong ko, usok pa sa bibig.

“Opo… sobra…” sagot niya nang paos, bago muling isara ang labi.

Sarap na sarap ang mukha niya. Pinipilit niyang pasukin ang buong haba.

Binatukan ko siya nang bahagya. Hinawakan ang panga.

“Sumasayad ang ngipin mo. Ayusin mo. King ina ka.”

“S-sorry… susubukan ko…” nanginginig ang boses.

Sinikap niya. Masakit pa rin.

Sinabunutan ko ang manipis niyang buhok. “Nganga.”

Inipon ko ang laway at dinura sa bukas niyang bibig.

“Ayan. Mas malaway. Isubo mo nang maayos. Kung hindi, titigil ako.”

“Hindi… ’wag… isusubo ko nang maayos…” mabilis niyang sagot.

Dahan-dahan niyang pinagbuti. Dilaan ang ulo, gilid, saka isubo. Mabilis siyang matuto.

“Ganyan. Eto ang hinabol habol mo kanina. Masarap ba?”

“Masarap… ser… ang init…ang laki masyado…” sagot niya habang may laway pa sa dila.

Patuloy siya, parang bingi sa sarap.

Sinabunutan ko ulit at pinatigil.

“Tinatanong kita. Masarap ba? Sagot.”

“Opo… masarap… gusto ko pang isubo… please…” mahina, paos, may laway sa gilid ng labi.

Napangisi ako. Masunurin. Iginaya ko ulit ang bibig niya.

“Mabuti. Maraming may gusto nito. Pagbutihan mo.”

“Opo… pagbutihin ko…” bulong niya bago muling isubo.

Determinado siya. Halos kalahati na ang nasisipsip. Pasarap nang pasarap.

Biglang may binatang magsasaka na dumaan sakay sa kalabaw. Kinabahan ako.

Napalingon siya. Nakita ang ibabang shorts ko.

“Anong ginagawa mo diyan sa likod ng puno?”

Napatigil si Panying.

“Wala ho. Umiihi lang,” sagot ko, sabay kindat.

Kinuyom ng magsasaka ang kamao at iginalaw sa harap ng bibig-senyales. Napatawa ako nang mahina. Thumbs-up ang isinagot ko.

Napatawa rin siya. Dirediretso lang ang kalabaw. Cool na kuya.

Bumaling ako kay Panying. “Sinabi ko bang tumigil ka? ’Wag mo kong bibitinin.” Hinatak ko ang ulo niya pabalik.

“S-sorry… tuloy ko na…” nanginginig ang boses niya.

Mangilid ang luha niya. Buong kahabaan ng kargada ko sa lalamunan nya -hindi biro.

Mas lalo siyang nagsikap. Gustong maging first honor.

“Ganyan… huwag kang titigil…” bulong ko.

Napapaangat ang puwet ko. Kusa nang umuulos ang balakang. Pabilis nang pabilis.

“Malapit na ako… arrrggghhhh!”

Diniin ko nang husto. Ipinasok hanggang sa dulo. Nagpumiglas ang mga kamay niya, pero mas malakas ako. Idiniin ko pa.

“Arrrrrggghhhhhhhh!”

Biglang sumikip ang lalamunan niya-parang basang kamao na humihigpit nang walang awa, mainit at makitid na yumakap sa bawat pulgada na para bang sinisipsip ang kaluluwa. Unang malakas na pulse ang pumutok mula sa pinakapuno: makapal, maalat na likido ang sumabog diretso sa lalamunan, parang mainit na lava na bumubuhos mula sa bituka ng bulkan, pumupuno, umaapaw, hindi mapigil. Throb… throb… throb… bawat bugso ay mabigat at malalim, tila may buhay na hayop na sumisikap lumabas, pumupuno sa bawat sulok ng bibig at lalamunan niya hanggang sa wala nang bakanteng espasyo. Ang init ay dumaloy pababa sa dila na parang kumukulong tubig, pumuno sa lukab, hanggang tumulo ang labis sa gilid ng labi-makapal, puti, malagkit, mabagal na dumadaloy sa baba at leeg na parang natutunaw na kandila na dumidikit at naninigas sa mainit na balat.

Nanginginig ang buong katawan niya nang parang sinasalanta ng kuryente. Tuhod sa damo, daliri na kumakagat nang malalim sa hita ko, basang-basa ang palad sa pawis na parang kakalabas lang sa ilog. Gluck… gluck… gluck… ang tunog habang sinusubukang lunukin ang lahat, halo ang mahinang ungol, mabigat na hininga, at bahagyang paghingal, parang taong nalulunod na umiinom mula sa malalim at maitim na balon. Ang amoy ng sariwang tamod-maalat, mapakla, may konting pait, halo ng pawis, laway, usok ng sigarilyo, at damo-ay naging matapang at mabigat, pumuno sa hangin sa gilid ng kalsada na parang ulap ng karnal na init na hindi mawala kahit may hangin.

Hindi ako tumigil. Karipas ang giling ng balakang. Plap-plap-plap ang tunog ng bayag sa basang baba, basang-basa at malagkit. Bawat bayo ay may kasamang bagong bugso ng mainit na likido hanggang umaagos pa rin ang labis pababa sa leeg, dumidikit sa balat, kumukutitap sa araw na parang basang gatas. Namumula ang labi niya, nakaabot pa rin sa base, nanginginig ang balikat-parang dahon na hinahampas ng malakas na hangin sa gitna ng bagyo.

Nang bitawan ko, bigla siyang napaubo nang malakas. Hinahabol ang hininga. Pawis, laway, at tamod ang nasa mukha, tumutulo pa rin.

“Ok ka lang ba, sir?”

“Medyo… kinulang lang sa hangin…” ngumiti siya, paos. “Pero… okay lang… talaga…”

Kahit nahirapan, bakas ang saya sa mga mata niya.

“Pasensya na kung naging marahas ako.”

“Hindi… okay lang talaga… salamat…” mahina niyang sagot, boses paos pero may ngiti.

Hindi ko rin alam kung bakit. Para akong sinaniban.

Tumayo siya. Inayos ang sarili. Ngumiti nang matamis.

“Ako ang dapat magpasalamat, Shawn. Sa itsura kong ito, di ko akalain na pagbibigyan ako ng katulad mo. Napasaya mo talaga ako.”

Napatawa ako. Nahirapan, pero masaya. Kabaliwan.

“Itatatak ko ito sa isipan ko… seryoso.”

Nagsimula akong mag-ayos. Hinubad ang shorts at boxers. Pinahid ko ang natitirang tamod gamit ang boxers-basang-basa sa laway at tamod. Sinuot ulit ang shorts, walang boxers.

Inabot ko sa kanya ang itim na boxers.

“Eto. Remembrance. Para maalala mo ako.” Kindat at ngiti.

“Salamat… talaga…binusog mo ako sobra…” hinawakan niya ito nang maingat, para bang mahalaga. “Ingat ka… Shawn.”

Isang huling sulyap. Isang tango. Magkahiwalay kaming nagpatuloy-siya pabalik sa kanyang daan, ako sa akin. Dala ang amoy ng damo, usok, pawis, at sariwang alaala ng isang hapon na hindi ko hinanap pero tinanggap sa gilid ng kalsada.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

Mga Bibig na Walang Ngipin 👄 Part 2

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn.

5’10“. Scout Ranger. Matipuno ang katawan - malalaking braso na may kitang-kitang ugat, makapal at bilog ang balikat, malapad ang dibdib, malalim at hati-hating abs, makapangyarihang hita na makapal ang kalamnan, at matitipunong binti. Maikli ang itim na buhok, malinis ang mukha, medyo matangos ang ilong, at madalas may bahagyang ngiti sa labi. Palagi akong may dog tags sa leeg, dalawang piraso ng bakal na malamig laban sa mainit kong balat. Kahit naka-sando o naka-shorts lang, kitang-kita ang hugis ng katawan ko - yung tipong panlalaki, mabigat tingnan, at puno ng lakas.

Madalas pagod. Minsan gutom. Minsan nag-iisa sa gabi pagkatapos ng duty.

May mga gabing hindi sapat ang goto o ang kama. May mga gabing may matandang lalaking bansot, pandak, maliit at payat - mga matatandang bading na di aakalain mong mahilig pala tumikim ng laman ng lalaking katulad ko - handang lumuhod… at handang tanggalin ang pustiso nila.

Ito ang pangalawa sa mga gabing iyon.

Ilang gabi ang lumipas.

Ang alaala ng malambot na bibig ni Lolo Andoy ay hindi nawala. Tuwing mag-iisa ako sa madaling araw, tuwing mararamdaman ko ang lamig ng hangin sa leeg, ang bigat ng dog tags sa dibdib, at ang gutom na kumikirot sa tiyan, natural lang na hanapin ko ulit ang mainit na goto… at ang posibilidad ng isa pang malambot, walang

ngiping

bibig.

Lolo Usting - Sa Kusina ng Karinderya

Madaling araw na. Gutom na gutom ako pagkatapos ng mahabang duty. Ang katawan ko ay pagod pero mainit pa rin. Amoy araw at pawis pa rin. Ang dog tags ko ay malamig sa dibdib, kumakalansing nang bahagya sa bawat hakbang.

Pagdating ko sa maliit na karinderya, pasarado na. Pero may ilaw pa sa kusina.

Ang karinderya sa madaling araw ay ibang klaseng tahimik. Ang ilaw ay dilaw, mahina, at mainit-init - parang kulay ng pinakuluan na mantika, na kumakalat nang mabagal sa maliliit na espasyo. Amoy ng sabaw ang unang pumasok sa ilong: mayaman, maalat, may konting luya at bawang na nananatili mula sa huling lutuan. Kasunod ang amoy ng mantika na medyo maasim na at mabigat, ng hugasin na may bahagyang amoy ng sabon at basang tela, at ng konting gas mula sa kalan. Mainit pa ang kalan - ang init ay umaangat sa anyo ng mahihinang singaw, basang-basa at mabigat sa hangin. May mahinang tunog ng kaldero na dahan-dahang kumukulo, parang malayong tibok. Ang sahig ay malamig at medyo madulas sa ilalim ng paa, may bakas ng tubig at mantika. Ang pader ay makitid, ang kisame ay mababa, kaya ang init at amoy ay nananatili, parang nakulong. Ang hangin ay may halong singaw ng goto - mainit, maalat, at medyo matamis sa dila kapag hinigop. Maliit ang espasyo, masikip, pero mainit at pamilyar, parang yakap ng bahay pagkatapos ng mahabang gabi.

Kumatok ako. Ang tunog ay malakas sa katahimikan.

Binuksan ni Lolo Usting. Isang matandang lalaki na bansot, pandak, maliit at payat. 5’0“. Puti na ang buhok. Kutis na taga-araw. Medyo payat ang mukha, may konting kulubot sa gilid ng mata. Taga-bantay, serbidor, at dishwasher doon. Isa pang matandang bading na di aakalain mong mahilig pala tumikim ng laman ng lalaking katulad ko.

“Ser… late ka na ah,” sabi niya nang nakangiti, mata niya agad dumako sa katawan ko. Ang boses niya ay paos at mainit, parang galing sa singaw.

“Gutom lang. May natirang goto?”

Pinapasok niya ako. Isinara ang pinto - ang kalansing ng trangka ay malinaw. Wala nang customer. Kami na lang. Ang init ng kusina ay agad yumakap sa malamig kong balat.

Nagpainit siya ng goto. Ang tunog ng sandok sa kaldero ay metalikong at malumanay. Habang naghihintay, nakaupo ako sa maliit na mesa. Naka-sando at shorts pa rin galing kampo. Bakat ang katawan. Ang amoy ng mainit na goto ay mas lumalakas - maalat, may laman, at nakakaakit sa gutom na tiyan.

Tumingin siya sa akin nang matagal. Ang mata niya ay may bahagyang init mula sa dilaw na ilaw.

“Pagod ka, ser?”

“Sobra.”

Lumapit siya, mabagal, boses mababa at malapit.

“Gusto mo ba ng… dagdag na serbisyo? Yung tipong… hindi lang goto ang mabibigay ko.”

Tumango ako. “Sige, Lolo. Gusto ko.”

Lumuhod siya sa harap ko, tuhod sa malamig at medyo madulas na sahig ng kusina. Ang tela ng uniporme niya ay kuskos nang bahagya. Hinila ang shorts at boxers ko. Ang kargada ko ay agad tumayo, mainit, basang-basa na sa dulo - ang malamig na hangin mula sa pinto ay agad humarap, pero mabilis itong natalo ng init ng kusina.

Isinubo muna nang may pustiso. Medyo may sabit, pero masipag ang dila - mainit, basang-basa, at may amoy ng sabaw at mantika.

“Sandali, ser…” tinanggal niya ang pustiso, inilagay sa tabi ng mesa. Ang tunog ng plastik sa kahoy ay maliit pero malinaw. “Ayoko nang may ngipin. Gusto kong pure soft lang para sa’yo.”

Wala nang ngipin.

Isinubo ulit. Ngayon puro malambot na gilagid at mainit na dila. Ang init ng bibig niya ay kakaiba sa init ng kusina - mas personal, mas basang-basa.

“Ang sariwa mo, ser…” bulong niya, bibig pa ring puno, boses nanginginig. “Tagal na akong hindi nakatikim ng ganito. Amoy kampo ka pa… amoy araw at pawis. Ang lasa… putangina, ang sarap.”

“Masarap ba, Lolo?” tanong ko, hinahaplos ang puti niyang buhok. Ang buhok niya ay malambot nang bahagya sa dilaw na ilaw, may amoy ng sabon at mantika.

“Sobra. Puro malambot. Walang sabit. Parang batang laman. Gusto kong ubusin… gusto kong lasahin ang lahat, hanggang sa huling patak.”

Hinawakan ko ang ulo niya, dahan-dahang diniin pababa. Ang init ng kamay ko ay kumalat sa malamig niyang balat.

“Sige… ubusin mo. Mas malalim. Huwag kang titigil.”

“Sige, ser… lahat. Hayaan mo akong lunukin nang buong-buo.”

Mas mabilis. Ang tunog ng paghigop ay malalim, basang-basa, sluuurrrp na paulit-ulit, umaalingawngaw nang bahagya sa maliit na kusina. Ang gilagid niya ay yumapos sa bawat ugat, dila niya umiikot sa ilalim, minsan nananatili nang matagal sa lalamunan. Ang singaw ng goto at ang init ng bibig niya ay nagsasama sa hangin.

“Tangina… ang lambot ng bibig mo… ang init… putangina, Lolo, huwag kang huminto…”

“Mmm… masikip ba, ser? Gusto mo pa bang mas malalim? Sabihin mo lang… uubusin ko talaga.”

Pumutok ako.

Nilunok niya lahat, dila niya mabagal na gumagalaw, sinisipsip ang natitira, hanggang sa wala nang natitira. Ang init ng semen ay nanatili sa mainit niyang bibig.

“Matamis… salamat, ser. Ang dami. Parang hindi pa ako busog… gusto ko pang subukan ulit.”

Hinugasan niya ako nang banayad, gilagid at dila pa rin. Ang init ng bibig niya ay nanatili kahit paalis na ang laway. Binigyan ng mainit na goto - ang singaw ay umakyat sa mukha ko, maalat at nakakabusog.

“Bumalik ka ulit. Kahit anong oras. Handang tanggalin ulit ang pustiso para sa’yo.”

“Sige, Lolo.”

Habang naglalakad pauwi, ramdam ko pa rin ang lambot ng bibig niya. At ang init ng kusina na tila sumunod sa balat ko, kasama ang amoy ng sabaw at ang malambot na gilagid.

Hanggang Dito. Kay Andoy - dahan-dahan, malalim, puro gilagid na yumapos, mas gutom. Kay Usting - mas mabagal, mas mahaba, mas deliberado.

Parehong matandang lalaki na bansot, pandak, maliit at payat. Parehong matatandang bading na di aakalain mong mahilig pala tumikim ng laman ng lalaking katulad ko. Parehong walang ngipin. Parehong iba sa lahat ng naranasan ko.

Minsan, ang pinakamalambot na init ay galing sa mga walang ngipin.

At ako… nagpapalunok at nagpapaubaya.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

📌 Iced Coffee Sa Kanto, Init Sa Tago 🧋

Hoy… kanina ka pa nakatitig diyan sa gilid, ha.

Maupo ka nga muna rito sa tapat ko, huwag kang mahihiya.

Kita mong maluwag pa ’tong puwesto sa sementadong bangko sa harap ng sari-sari store.

Sobrang tindi ng init ng tanghali rito sa kanto, pero ewan ko ba… parang mas lalong umiinit ngayong napahinto ka mismo sa harap ko.

Tingnan mo nga ako -naka-sando lang na navy blue at maikling shorts, preskong-presko ang ayos habang pinalilipas ang hapon sa ilalim ng mga bulaklak ng bougainvillea. Pero ikaw ’yong halatang pinawawisan habang nakatitig sa mga balikat at bisig ko.

At ’wag mong sabihing hindi mo napapansin kung paano ako nakabuka rito . Hindi ko naman sinasadyang mag-spread nang ganito sa maliit na bangko… pero paano kung sabihin kong sinadya ko talaga para kitang-kita mo kung ano’ng naghihintay sa ’yo? Alam kong pabalik-balik ’yang tingin mo sa bakat sa gitna ng shorts ko habang naghihintay tayo ng tamang oras. Sige lang, libreng tumingin-damhin mo ’yong panggigigil habang iniisip mo kung gaano kasarap haplusin ang mainit kong balat.

“Palamig ka muna, baka kung ano nang maiisip mo,” pabulong kong hirit sabay ngiti nang nakatutukso habang iniaabot ko sa ’yo ’yong iced coffee. Abutin mo na… damhin mo ’yong malamig na baso na umawis sa mga daliri ko, habang ’yong init ng katawan ko, halos pumaso sa kamay mo habang nagtatama ang ating mga daliri.

Inilapit ko pa lalo sa ’yo. Sige na, uminom ka muna sa straw habang nakatitig ako nang diretso sa mga mata mo. Titigan mo ako habang humihigop ka-mararamdaman mo kung gaano kita gustong hilahin papasok sa patagong sulok sa likod ng tindahan para doon natin ituloy ang hindi natin magawa sa harap ng maraming tao.

Wala tayong paitaas na arte rito sa kanto. Tayo lang dalawa, ang init ng araw, ang lamig ng kape, at ’yong mga patagong pagnanasa na tayo lang ang nakakaalam. Baka naman pagkatapos mong inumin ’to, ikaw naman ang magpalamig sa akin?

👉 Tanong para sa ’yo: Kung sa patagong kanto na ’to kita hahawakan habang walang nakakatingin… anong unang parte ng katawan ko ang susubukan mong hawakan at amuyin?

I-comment mo na ’yang naughty thoughts mo sa ibaba at i-share ’to sa mga mahilig sa patagong tagpo!

Napapachupa’t nagpapalunok , DzaddyShawn

📌 Active Duty Recon (Lihim Sa Silid) 🪖🔥

Narinig mo ba ang marahang paglapat ng pinto at ang click ng trangka habang isinara ko ito nang pabalik? 🗝️ Gatepass locked. Sa wakas, tapos na ang panggabing duty at rekon sa labas. Ngayon, tayong dalawa na lang ang natira sa silid na ’to. 🤫✨

Malamig ang hangin mula sa aircon, pero ramdam na ramdam mo ang matinding init na sumisingaw mula sa hubad kong katawan. 🌡️💦 Hinubad ko na ang mabigat na giyera at uniporme-tanging ang magaspang na camo cargo shorts na lang ang nakasabit nang mababa sa balakang ko. 🩳⚡

Amoy na amoy sa buong silid ang halo ng sariwang ambon sa labas, ang init ng balat kong nagpa-pump pa mula sa ensayo, at ang maskulino’t nakakalasing na singaw ng sarili kong pawis at pabango. 🫦🌿 Isang hakbang mo lang palapit, maaamoy at malasap mo na ang bawat patak ng pawis na dahan-dahang gumagapang mula sa leeg ko, bumabagtas sa tapat ng dibdib, hanggang sa lumubog sa bakas ng buhok sa tiyan ko pababa sa garter ng shorts. 💧👅

Tingnan mo kung paano kumikislap ang bawat ukit ng aking 8-pack abs sa ilalim ng malamlam na ilaw. 🌙✨ Naupo ako sa wooden stool, nakabukaka ang mga binti, habang ang dalawa kong kamay ay dahan-dahang humahawak sa aking buhok. 🧎‍♂️🔥 Sa susunod na sandali, nakatayo na ako sa tapat ng pintuan, isinasandal ang braso sa frame habang ipinapakita sa ’yo ang mayayabang kong biceps at ang malalapad kong balikat. 💪🏽

Itaas mo ang kamay mo at idampi mo ang palad mo sa gitna ng dibdib ko. 🫳💖 Naramdaman mo ba ang mabilis at mabigat na tibok ng puso ko? Rinig mo ba ang bawat malalim na hininga ko habang lumalapit ang mukha ko sa ’yo? 🌬️🫦 Mukha man akong matigas, mabalasik, at walang inaatrasang laban kapag nakaserbisyo… kapag ikaw na ang humahaplos sa mga ugat ng braso ko at nakatitig sa aking mga mata, kusa akong napapangiti at napapangiti nang nakakatukso. 😊🫠

Ganito ako kadaling magpaubaya at magpasakop kapag ikaw lang ang kasama sa dilim. 🙈🔒 Walang ibang makakakita ng ngiti na ’to. Walang ibang makakahawak sa matitigas kong binti at makinis ngunit mainit kong balat. Ating-atin lang ang bawat haplos, bawat halik, at bawat ungol ngayong gabi. 🛏️💦

Ang tanong… handa ka na bang maranasan kung paano maglingkod ang isang Active Duty Recon Rider kapag nakasara na ang pinto at patay na ang mga ilaw? 🌌🖤

👉 Tanong para sa ’yo:

Ano’ng unang bahagi ng katawan ko ang gusto mong haplusin at lasapin habang nakasandal ako sa pintuan-ang aking pawisang dibdib, ang aking matitigas na abs, o ang camo shorts na handa nang ibaba? 🫣🔥

I-comment na ang iyong pinakamatinding secret fantasy at ibahagi ito sa mga gustong sumama sa ating lihim na kwento! 💬🔞

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn 🐦 https://x.com/dzaddyshawn

Amoy Araw at Pawis ☀️💦

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn.

Scout Ranger. Private First Class, Philippine Army. 5’10“. Matipuno ang katawan - malalaking braso na may kitang-kitang ugat, makapal at bilog ang balikat, malapad ang dibdib, malalim at hati-hating abs, makapangyarihang hita na makapal ang kalamnan, at matitipunong binti. Maikli ang itim na buhok, malinis ang mukha, medyo matangos ang ilong, at madalas may bahagyang ngiti sa labi. Palagi akong may dog tags sa leeg, dalawang piraso ng bakal na malamig laban sa mainit kong balat. Kahit naka-fatigue shorts at sando lang, kitang-kita ang hugis ng katawan ko - yung tipong panlalaki, mabigat tingnan, at puno ng lakas.

Noong kasagsagan ng pandemic, ang batalyon namin ay nadestino sa isang liblib na baryo sa probinsya. Ang misyon namin ay simple pero mabigat: bantayan ang peace and order, ipatupad ang quarantine, tiyakin na walang lumalabas o pumapasok nang walang permiso. Ang kampo namin ay naka-set up sa gilid ng baryo, malapit sa natural na bukal na siyang buhay ng buong komunidad. Ang bukal na iyon ang sentro ng lahat - malamig, malinaw, umaagos mula sa bato, amoy lupa at basang lumot, pinagkukunan ng inumin, labahan, at paliligo. Araw-araw, mga sundalo namin ang pumupunta doon para kumuha ng tubig at maligo. Marami sa amin ang walang alinlangang naghuhubad. Wala namang malisya. Puro lalaki kami.

May binatang bading doon na lagi kong napapansin.

Si Tunying.
18 anyos. Bansot, pandak, maliit at payat - 4’9“ lang. Medyo may kapangitan ang mukha: medyo pantay ang ilong, manipis ang labi, may bahagyang bakas ng acne sa pisngi at noo. Maikli ang buhok, payat ang leeg, maliit ang kamay at balikat. Tagapag-igib, tagalinis, estudyante sa vocational school. Gusto niyang maging sundalo dahil sa dami ng lalaki, sa uniporme, sa amoy ng pawis at barako. Pero hindi puwede. Kulang sa tangkad, at bading siya. Kaya nahanap niya ang ibang paraan para makalapit.

Ito ang mga hapon na iyon.
At ito ang sikreto kong malala: gusto kong magpatikim ng katawan, laman, kargada, at tamod sa mga baklang bansot, pandak, maliit at payat. Ayoko nang malaman ng kahit sino, lalo na ng mga kasama ko sa hukbo.

Unang hapon.

Maalinsangan. Ang araw ay nakadikit sa balat, mainit, pero ang tubig ng bukal ay malamig - parang yelo na dumadaloy, naninigas ang utong, naninikip ang balat. Amoy ng basang lupa, ng basang bato, ng sabon, ng konting putik, at ng pawis ng mga lalaking naliligo. May mahinang tunog ng tubig na bumabagsak sa mga bato, ng hangin na dumadaan sa talahiban, at ng malayong tinig ng mga tao. Ang damuhan sa gilid ay basang-basa, malambot, may amoy ng sariwang damo at putik.

Naliligo ako. Walang ibang tao sa paligid. Luminga-linga muna ako nang mabuti - kaliwa, kanan, likod, unahan - bago ko hinubad ang fatigue shorts. Naiwan ang manipis at maikling boxers shorts na suot ko sa ilalim. Dahil sa nipis ng tela at iksi ng boxers, aninag pa rin ang hulma, haba, at kalakihan ng kargada ko. Ang boxer shorts ay may siwang o bukas sa harap at hindi nakabutones dahil sa pagligo - kusang sumisilip ang ulo ng burat ko palabas, mainit, namumula, basang-basa na sa precum. Ang malamig na tubig ay dumadaloy sa dibdib, sa abs, sa hita, sa singit, tumatagos sa manipis na tela. Ang bawat patak ay dumidikit sa balat, dumadaloy pababa sa ugat, sa hiwa ng abs, sa makapal na kalamnan ng hita. Sinasabunan ko ang katawan nang mabagal - ang bula ay puti, malagkit, mabagal na nadudulas pababa sa ugat ng braso, sa hiwa ng abs, sa ugat ng hita, pababa sa aninag na kargada. Ang kamay ko ay dumadaan sa dibdib, sa utong, sa abs, sa puson, sa singit. Ang kargada ko ay kalahating tigas na, mainit laban sa malamig na tubig, mahaba at malaki, ugat na ugat, pulsating, ang ulo ay namumula at sumisilip sa siwang. Ang bula ay dumidikit sa tela, tumatagos, pinapadulas ang aninag na hulma.

Napansin ko siya.

Tunying. Naka-shorts at sando, may dalang lalagyan. Palihim na sumusulyap. Nagkunwari siyang naghilamos, hinugasan ang paa at binti, pero ang mata niya ay paulit-ulit na bumabalik sa akin. Sa aninag na hulma. Sa sumisilip na ulo. Sa paraan ng paggalaw ng kamay ko habang nagsasabun.

Luminga-linga ulit ako. Walang ibang tao. Tapos ngumiti ako. Hindi ako nagtakip. Dahan-dahan kong hinagod ang aninag na kargada sa ibabaw ng tela, pinapakita ang haba at tigas, pinapadulas ang hinlalaki sa sumisilip na ulo. Ang tela ay basang-basa, malagkit sa bula at precum.

“Boy…” tawag ko nang mahina, boses natural. “Matagal na kitang pinagmamasdan. Paulit-ulit kang sumusulyap. Gusto mo bang aminin… o gusto mo nang hawakan?”

Namula siya. Hindi siya nagsalita agad. Patuloy lang sa paghilamos, kamay nanginginig, tubig na tumutulo sa manipis niyang labi.

“Bakla ka ba?” tanong ko, mabagal, parang ordinaryong usapan. “O gusto mo lang makita nang mas malapit ang nakatago sa boxers ko? Aninag na aninag, ’di ba? Ramdam mo ba kung gaano ito tumitigas dahil sa tingin mo?”

“E… hindi po…” sagot niya, mahina, hindi ako titingnan. Ang boses niya ay bata, medyo paos. “Pero… ang laki po… aninag na aninag. Parang… gusto kong… hawakan.”

Lumapit ako. Ang tubig ay umaalon nang bahagya sa bawat hakbang. Ang malamig na patak ay dumadaloy sa balat ko, pababa sa singit, pababa sa bayag, tumagos sa tela. Ang sumisilip na ulo ay tumigas pa, mas namumula. Luminga-linga muna ako nang mabilis - wala talagang ibang tao.

“Wala namang problema doon. Halika.” Kinuha ko ang maliit niyang kamay. Mainit ang palad niya, medyo magaspang sa trabaho, nanginginig. Ipinahawak ko sa aninag na kargada sa ibabaw ng manipis na tela. Matigas na matigas, galit na galit, dama niya ang pagkiwal-kiwal, parang humihinga sa ilalim ng kanyang mga daliri. Ang ulo ay mamula-mula na, basang-basa, sumisilip sa siwang, mainit, ang ugat ay tumitibok laban sa kanyang palad. Mahaba at malaki - hindi kasya sa maliit niyang kamay kahit sa ibabaw ng tela. Ang tela ay basang-basa, malagkit, pinapadulas ang bawat hagod.

“Ganyan… dahan-dahan,” bulong ko, malapit pero hindi pinilit. “Ramdamin mo ang tigas. Gusto mo bang tanggalin ko ang boxers? Para wala nang hadlang… para mapasa-kamay mo nang direkta?”

Nanginginig man ang kamay niya, pinagpatuloy niya ang pagpisil-pisil sa ibabaw ng tela. Parang may magnet. Dalawang kamay niya ang ginamit. Taas-baba, mabagal sa una, pagkatapos ay mas mabilis. Ang init ng kamay niya ay kakaiba sa malamig na tubig. Ang ugat ay lumilitaw nang mas malinaw sa bawat hagod. Ang tunog ay basang-basa, malapot, may konting plak-plak sa tela.

Umungol ako nang mahina. Ang balakang ko ay umindayog nang bahagya. “Sige… mas mahigpit kung gusto mo. Pisilin mo. Gusto kong marinig kung gaano mo ito gusto.”

“Salsalin mo ako,” sabik kong bulong, boses mababa pero natural. “Doon.” Turo ko sa malalagong talahiban sa di-kalayuan - makapal, mataas, may amoy ng sariwang damo at init ng araw, sapat para itago kami. “Walang makakakita. Gusto mo ba talaga? Sabihin mo lang.”

Sinunod niya agad. Ang paghinga niya ay mabilis. “Opo… gusto ko po. Sobrang gusto.”

Inakbayan ko siya. Dahil sa taas ko na 5’10“ at sa 4’9“ niyang tangkad, ang braso ko ay natural na nakapatong sa maliit niyang balikat, mainit at payat sa ilalim ng palad ko. Ang mga kamay at braso niya naman ay nakapulupot sa bewang ko, mahigpit pero nanginginig. Naglakad kami papunta sa masukal na parte ng talahiban. Hinayaan ko lang ang burat ko na nakalabas ang buong kahabaan sa bukas na siwang sa harapan ng boxers - mahaba, matigas, tumatango-tango sa bawat hakbang, mainit sa hangin, minsan tumatama sa hita ko. Hindi maiwasan ni Tunying.

Habang nakapulupot ang isang braso niya sa bewang ko, ang kabilang kamay niya ay malayang pinaglalaruan ang naghuhumindig na burat ko. Hinimas niya, hinawakan, hinaplos, pinaglaruan, sinilindro. Ang maliit niyang kamay ay umikot sa kahabaan, pinisil nang banayad, hinagod mula base hanggang ulo, minsan hinawakan ang bayag nang sabay. Ang burat ko ay tumatango-tango pa sa bawat hakbang, pulsating sa ilalim ng mga daliri niya. Ang init ng kamay niya ay kakaiba sa malamig na hangin. Umungol ako nang mahina, hinila siya nang mas malapit sa bewang ko. Luminga-linga pa rin ako paminsan-minsan habang naglalakad - wala talagang ibang tao.

“Ganyan… huwag kang huminto,” bulong ko habang naglalakad, boses mababa. “Ramdamin mo. Gusto mo ba talaga ’to?”

“Opo… ang tigas… ang init… parang humihinga,” sagot niya, boses nanginginig pero honest. “Ang laki… hindi kasya sa kamay ko.”

Nilapag ko ang backpack, inilatag ang tuwalyang kulay fatigue sa damuhan. Ang damo ay malambot, basang-basa, may amoy ng lupa at sariwang dahon. Humiga ako. Luminga-linga muna ako nang mabuti - kaliwa, kanan, likod - bago ko hinila ang boxers pababa nang dahan-dahan, pinapakita ang bawat pulgada. Umigkas agad ang kargada - mahaba at malaki, ugat na ugat, basang-basa, mainit, pulsating, ang ulo ay makintab sa precum, tumayo nang buo sa harap niya. Kinuha ko ulit ang kamay niya, ipinahawak nang direkta sa mainit na balat.

“Salsalin mo. Dahan-dahan muna… ramdamin ang bawat ugat. Tapos bilisan mo pag sinabi ko. Gusto kong makita kung paano ka magugutom.”

Hinawakan niya. Dinama-dama. Dalawang kamay. Taas-baba. Ang tunog ay basang-basa, malapot, may konting plak-plak sa bawat hagod. Umungol ako, balakang umiindayog. Pinahawak ko sa kanya ang bayag - mainit, mabigat, magaspang nang bahagya, puno. Hinilot-hilot niya, sinapupo, pinisil nang banayad. Ang init ng kamay niya ay kumalat sa buong kahabaan, ang daliri niya ay dumidiin sa ugat, sa ulo, sa butas.

“Ang init… ang tigas,” bulong niya, boses nanginginig. “Parang… parang hindi totoo. Gusto kong… mas matagal.”

“Ganyan… huwag kang tumigil,” ungot ko. “Mas mabilis. Gusto kong pumutok sa kamay mo.”

Mas mabilis ang kamay niya. Ang ungol ko ay lumakas. Parang nangingisay.

Isa.
Dalawa.
Tatlo.
Apat.
Lima.
Anim.

Pumutok. Mainit. Malapot. Madami. Parang fountain. Tumalsik sa tiyan, sa dibdib, sa puson, sa hita, sa singit. Puting-puti, sago-sago, mabagal na dumadaloy pababa sa mainit kong balat, naiipon sa hiwa ng abs, sa ugat ng hita. Ang amoy ay maalat, medyo matamis, mainit sa hangin. Ang init ng tamod ay nanatili sa balat kahit pinalamig ng hangin.

Hawak-hawak pa niya ang bayag nang kunin ko ang kamay niya at ipinahawak muli ang kargada. Malagkit ang katas. Matigas pa rin, mainit sa palad niya, pulsating pa.

Hinawakan ko ang ulo niya. Dahan-dahang dinala ang bibig niya pababa. Luminga-linga muna ako ulit - wala talagang ibang tao.

“Linisin mo. Dila. Simutin mo lahat. Dahan-dahan… lasahin mo. Gusto kong makita kung paano mo sinisipsip ang bawat patak.”

Natulala siya sandali, pero sumunod. Mainit ang dila niya, basang-basa, mabagal. Dinilaan niya ang tiyan, ang dibdib, ang puson, ang hita, ang singit. Sinimot ang bawat patak. Ang lasa ay maalat-alat, medyo matamis, mainit, malapot. Ang dila niya ay dumaan sa bawat tiklop ng balat, sa bawat ugat, sa bawat patak na nakadikit. Ang hininga niya ay mainit sa balat ko. Minsan huminto siya para huminga, pagkatapos ay nagpatuloy, mas masipag, sinisipsip nang malalim, pinipilit ang dila sa bawat tiklop.

Ngumiti siya nang bahagya pagkatapos. May laway at konting semen pa sa sulok ng labi.

“Ilang taon ka na ba, Boy?” tanong ko habang pabalik kami sa batis. Inakbayan ko siya ulit, braso ko sa maliit niyang balikat. Ang mga kamay niya ay nakapulupot sa bewang ko.

“18 pa lang po ako. Sa pasukan, second year na ako.”

“Ang sarap po ng lasa ng tamod n’yo, Kuya… ang dami pa. Halos mabulunan ako. Sago-sago din… gusto ko pa.”

Ngumiti ako, hinagod ang likod niya. “Ilang araw din kasi akong ’di nakapagjakol. Gusto mo ba ulit? Mas matagal next time… mas malalim. Sabihin mo lang.”

Lumusong ako muli sa tubig. Sinasabunan ko ulit ang katawan nang mabagal - ang bula ay dumadaloy pababa sa abs, sa hita, sa singit, dumidikit sa ugat, sa bayag, sa base. Ang kargada ay hindi na gaanong matigas, pero mahaba at malaki pa rin, mabigat sa tubig, ang ulo ay namumula pa. Luminga-linga pa rin ako - wala talagang ibang tao.

“O bakit titingnan mo na naman?” tanong ko, pilyong ngiti at kindat. “Gusto mo bang hawakan ulit? O gusto mo nang subukan ang bibig mo?”

“Wala lang po… pero… ang laki pa rin. Parang… hindi pa ako busog.”

“Bakit nga pala ’yung isa naming kasama noon, bakit hindi ganun kahaba at kalaki ’yung sa kanya gaya nung sayo?”

“Aha… talaga naman palang titingnan mo lahat ng lalaking naliligo dito, ha? Kahit naka-boxers o wala. Gusto mo lang ba ang sa akin?”

“Sa inyo lang pong mga sundalo ako tumitingin… dahil ’yung mga tagarito ay ’di naman naghuhubad. Nakashorts sila. Bibihira ang nakaboxers.”

“Depende sa lahi ’yan, Boy. Kung medyo mestisuhin, may tsansang malaki. Pero may sadyang pinalad kahit native.” Hawak ko ang kargada ko sa tubig, dahan-dahang hinagod. “Ang sa akin ba, sa tingin mo, malaki?”

“Opo… malaki nga po. Hindi nga po magkasya sa mga palad ko kanina. Gusto ko pong… hawakan ulit.”

“Malaki at mahaba nga daw sabi nung ibang nakakita na at nakahawak nito.” Ngumiti ako, malapit. “Gusto mo bang masubukan ulit? Mas malalim? Sabihin mo… gusto kong marinig.”

“Ganoon po ba? Sigurado po, mukhang madami nga. Ang laki kasi… at ang dami pang magpaputok. Gusto ko po… ulit.”

“Tayo na pong umuwi… medyo matagal-tagal na rin ako dito. Baka hahanapin na ako ng magulang ko.”

“Teka. Ano pong pangalan n’yo?”

“Shawn. Scout Ranger. Private First Class Shawn. Philippine Army.”

“Sige po, Kuya Shawn. Kita na lang uli tayo sa susunod… gusto ko po ulit. Mas matagal… mas malalim.”

Nakatuwalya lang ako, walang damit pang-itaas, nang iabot ko ang kamay. Kinuha niya. Hinatak ko siya papalapit. Nalanghap niya ang amoy ng sabon sa katawan ko - malinis, medyo maalat, may konting pawis at araw. Napasandal siya sa dibdib ko. Nasagi ang kargada ko sa hita niya, mainit pa, kalahating tigas, mabigat.

Yumakap siya nang mahigpit. Ginusot ko ang buhok niya. Hinayaan ko siyang himasin at hawakan muli ang nakabukol na kargada sa ilalim ng tuwalya - mainit, mabigat, pulsating, ang ulo ay basang-basa pa sa semen at laway. Luminga-linga pa rin ako - wala talagang ibang tao.

“Sige ha… kita uli tayo. Maghanda ka. Gusto kong marinig kung gaano mo ito gusto.”

“Sige po… handa po ako.”

Ilang araw ang lumipas.

Masigasig siyang mag-igib. Ala-una, alas-tres ng hapon. Dis-oras. Kaunti ang tao. Ako naman, madalas doon, naglalaba ng uniporme o naliligo.

Isang hapon, kami na lang ulit.

Naliligo ako ng hubo’t hubad na talaga sa gilid ng bukal, malayo nang kaunti sa igiban, kung saan mas makapal ang talahiban at mas konti ang daanan. Luminga-linga muna ako nang mabuti - kaliwa, kanan, likod, unahan - bago ko hinubad ang lahat. Walang ibang tao. Ang tubig ay malamig sa balat, pero ang araw ay mainit sa balikat. Amoy ng sabon, ng basang lupa, ng konting gasolina mula sa kampo. Ang kargada ko ay ganap nang tigas - mahaba at malaki, ugat na ugat, basang-basa sa dulo, precum na dumadaloy pababa, mainit, mabigat. Sinasabunan ko ang katawan nang mabagal - ang bula ay dumadaloy pababa sa abs, sa hita, sa singit, dumidikit sa ugat, sa bayag, sa base. Ang kamay ko ay dumadaan sa dibdib, sa utong, sa abs, sa puson, sa singit, sa bayag, sa kahabaan. Ang malamig na tubig ay dumadaloy sa bawat tiklop ng balat, pinapalamig ang init ng araw, pero ang kargada ay nanatiling mainit at matigas.

Napansin ko siyang paparating mula sa daan. Walang lalagyan. Direktang tumingin sa akin. Ang mata niya ay may haling kaba at gutom. Alam kong sinundan niya ako.

Lumapit siya. Ang paa niya ay basang-basa sa putik. Tumigil sandali, tumingin sa hubo’t hubad kong katawan, sa tumayong kargada. Luminga-linga muna ako ulit - wala talagang ibang tao.

“Kuya… ang… ang laki po talaga. Kahit wala nang boxers. Parang… mas malaki pa ngayon.”

Ngumiti ako. Dahan-dahan kong hinagod ang kargada, pinapakita ang haba, ang ugat, ang tigas, pinadulas ang hinlalaki sa ulo. “Gusto mo bang hawakan muna? O direkta na sa bibig? Sabihin mo… gusto kong marinig kung gaano ka gutom.”

“Kuya… subo ko ba?” boses niya ay paos, medyo panginginig, pero malinaw. “Matagal na akong… nag-iisip. Amoy sundalo ka. Amoy araw, pawis, uniporme. Gusto kitang lasahan at matikman. Sobrang gusto. Para… para kung sakaling… matanggap ako someday. Gusto kong… ubusin.”

“Gusto mo talaga? Walang magmamadali. Dahan-dahan. Ramdamin mo. Sabihin mo kung gusto mong mas malalim.”

Tumango siya. “Opo… gusto ko. Sobrang gusto.”

Lumuhod siya sa basang bato at putik. Ang tuhod niya ay tumama sa malamig at magaspang na batuhan - may kakaibang tunog. Ang malamig na tubig ay umaalon sa paa namin. Ang kargada ay tumayo nang buo sa harap ng mukha niya - mainit, mahaba at malaki, ugat na ugat, basang-basa, pulsating. Ang amoy ng precum at sabon ay halo sa amoy ng lupa. Luminga-linga pa rin ako - wala talagang ibang tao.

“Sige… dilaan mo muna. Buong haba. Mula bayag hanggang ulo. Dahan-dahan… lasahin mo.”

Isinubo niya.

Mainit ang bibig niya, basang-basa, masipag. Ang dila niya ay gumagalaw sa ilalim, umiikot sa ulo, hinahaplos ang butas, hinigop nang mahina pero tuloy-tuloy. Ang tunog ay basang-basa, malapot, may konting slurp, umaalingawngaw nang bahagya sa bukal. Ang labi niya ay yumapos sa bawat ugat, ang dila ay umiikot, minsan nananatili sa lalamunan nang matagal. Ang laway niya ay dumadaloy pababa sa bayag ko, mainit laban sa malamig na tubig. Ang init ng bibig niya ay kumalat sa buong kahabaan, ang dila ay dumidiin sa bawat ugat, sa butas, sa base.

“Ayos ba?” tanong niya nang paos, bibig pa ring puno, laway na dumadaloy sa baba.

“Sobra… putangina. Iba. Mainit. Basang-basa. Mas malalim… gusto ko.”

Dahan-dahan niyang dinilaan ang buong haba mula bayag hanggang ulo - mainit ang dila, magaspang nang bahagya, mabagal, parang tinatastas. Ang dila niya ay dumaan sa bawat ugat, sa bawat tiklop, sa base, sa bayag, sa gitna, sa ulo.

“Ang lasa mo… sariwa pa,” bulong niya. “Amoy kampo… amoy pawis… gusto ko ’to. Parang… parang nasa barracks. Gusto kong… ubusin.”

Pagkatapos ay isinubo ang ulo lang, pinaglaruan ng dila ang butas, hinigop nang mahina pero tuloy-tuloy. Ang tunog ay mas malalim, mas basang-basa.

“Mmm… ang dami nang precum… matamis. Gusto ko pa.”

Saka niya unti-unting nilunok ang kalahati, pinipilit ang labi na yumapos sa bawat ugat. Ang init ng bibig niya ay kakaiba sa malamig na tubig sa paa namin. Ang lalamunan niya ay sumikip nang bahagya, mainit, basang-basa.

“Masikip ba, Kuya? Gusto mo pa bang mas malalim? Sabihin mo… uubusin ko.”

Kapag nasa lalamunan na, hindi niya agad hinila pataas. Hinayaan niyang manatili doon nang ilang segundo, pinapakiramdaman, pinapahigop nang malalim habang umiikot ang dila sa ilalim. Ang tibok ng lalamunan niya ay ramdam sa buong haba. Ang laway ay dumadaloy pababa sa baba niya, sa leeg, sa dibdib.

“Sige pa… huwag kang titigil,” ungot ko. “Mas malalim. Lunukin mo talaga. Gusto kong marinig ang tunog.”

Saka niya dahan-dahang hinila pataas nang may mahabang sluuurrrp, ang labi ay dumidiin sa bawat pulgada. Ang laway ay dumadaloy pababa, mainit laban sa malamig na balat at tubig. Ulit. Mas malalim. Mas mabilis. Ang tunog ay basang-basa, malapot, may konting ungol mula sa kanya. Ang dila niya ay umiikot nang mabilis, pinipilit ang bawat ugat, ang bawat tiklop.

“Masarap ba, Kuya?” tanong niya sa pagitan ng paghigop, laway na dumadaloy sa baba. “Gusto mo ba ulit sa lalamunan? Gusto kong… matuto. Para… para sundalo. Uubusin ko lahat.”

“Sobra… mainit. Basang-basa. Iba sa lahat. Sige pa… ubusin mo. Huwag kang huminto.”

“Sige, Kuya… ubusin ko. Hayaan mo akong lasahin ang lahat. Gusto ko… gusto ko talaga.”

Hinawakan ko ang buhok niya. Diniin ang ulo niya pababa. Ang buhok ay magaspang sa palad, may amoy ng sabon at lupa. Ang lalamunan niya ay sumikip nang mas mahigpit, mainit, basang-basa. Ang dila niya ay umiikot nang mabilis sa ilalim. Ang tunog ng paghigop ay mas malalim, mas basang-basa, may konting ungol mula sa kanya habang pinipilit niyang lunukin nang buo. Ang laway ay dumadaloy nang tuluy-tuloy, mainit, malapot.

Nilunok niya. Ang lalamunan niya ay malambot. Hindi nabibilaukan. Puro init at basang-basa. Ang tunog ng paglunok ay malalim, basang-basa, at may konting alingawngaw sa tubig. Ang laway at precum ay dumadaloy pababa sa baba niya, sa leeg, sa dibdib ko.“Tangina… ang sikip… ang init… putangina, huwag kang huminto…“Pumutok ako sa lalamunan niya.

Isa.

Dalawa.

Tatlo.

Apat.

Lima.

Anim.

Mainit. Malapot. Madami. Ang init ay kumalat sa malamig na tubig at hangin. Ang amoy ay maalat, medyo matamis, mainit. Ang lasa ay nanatili sa bibig niya, sa dila, sa lalamunan.Nilunok niya lahat. Dinilaan ang natira, dila niya mabagal na gumagalaw, sinisipsip ang huling patak. Ang laway at semen ay makintab sa araw. Minsan huminto siya para huminga, pagkatapos ay nagpatuloy, mas masipag, sinisipsip ang bawat tiklop, ang bawat ugat, ang bawat patak na natira.

“Matamis, Kuya… sariwa. Ang dami. Salamat… gusto ko pang lasahin ulit. Parang… parang nasa training ako. Gusto ko pa… mas matagal.”

Hinugasan niya ako nang banayad, dila pa rin. Ang init ng bibig niya ay nanatili kahit paalis na ang laway. Ang malamig na tubig ng bukal ay dumaloy sa amin, pero ang init sa pagitan namin ay hindi nawala. Luminga-linga pa rin ako - wala talagang ibang tao.

“Itext mo ako pag may free time ka,” sabi niya nang paos. “Gusto kitang masubo at lunukin ulit… mas matagal, mas malalim. Para… para mas mabusog ako. Nakakatakam at nakakagutom po kasi kayo.”

“Sige. Maghanda ka. Gusto kong marinig ulit kung gaano mo ito gusto.”

Habang naglalakad pauwi, dog tags kumakalansing,

ramdam ko pa rin ang paraan ng paghigop niya -

dahan-dahan, malalim, puro mainit na bibig at dila. At ang malamig na tubig ng bukal na tila hindi na kayang tanggalin ang init na naiwan sa balat.

Ito ang sikreto kong malala. At walang ibang dapat makaalam.

Minsan, ang pinakamalambot na init ay galing sa mga binatang bading na gutom.

At ako… nagpapalunok.

Nagpapachupa’t nagpapalunok,

DzaddyShawn

Dalawang Beses sa Dilim 🌑🫦

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn.

Scout Ranger. Private First Class, Philippine Army. 5’10“. Matipuno ang katawan - malalaking braso na may kitang-kitang ugat, makapal at bilog ang balikat, malapad ang dibdib, malalim at hati-hating abs, makapangyarihang hita na makapal ang kalamnan, at matitipunong binti. Maikli ang itim na buhok, malinis ang mukha, medyo matangos ang ilong, at madalas may bahagyang ngiti sa labi. Palagi akong may dog tags sa leeg, dalawang piraso ng bakal na malamig laban sa mainit kong balat.

Noong kasagsagan ng pandemic, ang batalyon namin ng Scout Rangers ay nadestino sa baryo nila Tunying. Full alert kami 24 oras. Foot patrol, emergency formation, classroom instruction, on-alert call. Ang kampo namin ay may kalayuan sa bahay nila, pero madalas kong makita ang binatang bading na iyon - si Antonio, o Tunying. 18 anyos. 4’9“ lang. Bansot, pandak, maliit at payat. Medyo may kapangitan ang mukha: medyo pantay ang ilong, manipis ang labi, may bahagyang bakas ng acne sa pisngi at noo. Maikli ang buhok, payat ang leeg, maliit ang kamay at balikat. Isa sa mga “Soldier Boys” na pumupunta sa kampo tuwing Sabado, Linggo, at sembreak. Naglilinis sila ng combat shoes, barracks, tulugan. Pinapabili namin sila sa bayan. Kapalit, binibigyan namin sila ng de-lata, biskwit, at kung ano-ano. At dalawang beses na din akong napagsilbihan at maserbisyuhan ni Tunying ng pagluhod niya sa harapan ko nung nakaraan nung naliligo ako sa bukal.

Kilala na ako ng pamilya niya. Off-duty ako minsan pumupunta sa bahay nila. Tinuturing nila akong parang kapamilya. Ang mga kuya niya, kasing-edad ko, ka-vibes. Pero si Tunying… iba. Alam ko ang tingin niya. At alam ko ang sikreto kong malala: gusto kong magpatikim ulit ng katawan, laman, kargada, at tamod sa mga baklang bansot, pandak, maliit at payat na kagaya niya. Ayoko nang malaman ng kahit sino, lalo na ng mga kasama ko sa hukbo.

Isang Linggo, off-duty ako. Dala ko ang maraming pagkain mula sa bayan - isda, gulay, tinapay, at isang kahon ng hard liquor. Ipinaluto ko sa kanila. Nagtaka ang nanay ni Tunying, pero sinabi ko lang na gusto kong makasama ang mga kuya at pinsan niya, bilang pasasalamat, parang pa-blowout sa kanila. Ang di nila alam, dalawang beses na ngang napa-blowjob ang anak nilang si Tunying sa akin.

Maaga ang hapunan sa baryo. Wala pang kuryente. Radyo lang ang libangan. Pero nang gabing iyon, matagal kaming gising. Nag-inuman kami ng mga kuya at pinsan ni Tunying. Ang dalawang kuya niya ay hindi sanay - mabilis na lango, kanya-kanyang tulog sa kuwarto. Ako at ang mga pinsan, tuloy pa rin. Si Tunying naman, tahimik na tumatanaw mula sa gilid, parang binabantayan ako.

Maghahatinggabi na nang magpaalam ang mga pinsan. Ang nanay ni Tunying ang nagpahinga sa akin. Itinuro niya ang kamalig sa likod-bahay - malapit sa pinag-inuman, maluwag, may malaking banig na kasya ang apat, may unan at kumot. Si Tunying naman ay sa papag na kawayan na may foam, single bed, katabi ng banig ko.

Matapos akong umihi at magmumog, pumasok ako sa kamalig. Hinubad ko ang pantalon. Naiwan ang manipis na boxer shorts. Malamig ang hangin sa loob, amoy kahoy, amoy banig, amoy konting alak sa hininga ko. Tinanong ko si Tunying kung sanay ba siyang matulog nang walang ilaw.

“May buwan naman, kuya,” sagot niya. “Maaninag pa rin.”

Pinatay ko ang gasera. Nahiga ako. Ang buwan ay sumasalamin sa maliliit na siwang ng kamalig, maputlang puti, sapat para maaninag ang mga hugis. Mabilis akong nakatulog. Ang alak ay mabigat sa ulo, ang katawan ay pagod.

Madaling araw.

Hindi ko alam kung anong oras. Ang tulog ko ay mababaw, parang tulog-manok, pero ang katawan ay mabigat pa rin sa alak. Naririnig ko ang mahinang huni ng kuliglig sa labas, ang mahinang hagupit ng hangin sa bubong na kawayan, ang amoy ng basang lupa at konting usok ng gasera na kakapatay lang.

Bigla kong naramdaman ang init.

May katawang maliit na yumakap sa akin. Payat. Mainit. Ang kamay nito ay gumagapang sa dibdib ko - dahan-dahan, mabagal, parang takot. Pababa. Pumasok ang maliit na kamay sa loob ng boxer shorts ko. Ramdam ko ang magaspang na palad sa kalahating tigas kong kargada. Nilaro-laro niya. Kinapa ang bayag ko. Ang daliri niya ay magaan, nanginginig, pero masigasig.

Umungol ako nang mahina. Hindi ako kumilos. Ang alak ay pumipigil sa katawan, pero ang sensasyon ay dumadaloy - mainit, malagkit, mabagal.

Napahinto ang kamay niya sandali, pero nakapatong pa rin. Pagkatapos ay ibinaba niya ang boxers ko. Nilabas ang kargada ko. Medyo tumitigas na. Inamoy-amoy niya. Ang hininga niya ay mainit sa balat ko, amoy bahagyang sabon at konting pawis. Hinalik-halikan niya ang kahabaan - mabagal, basang-basa, dila na dumadaan sa ugat, sa base, sa ulo. Pagkatapos ay isinubo. Padila-dila muna, parang tinatastas. Pagkatapos ay parang lollipop - sinuso ang ulo, hinigop nang mahina, dila na umiikot.

Hindi ako nahirapan. Hindi nagtagal, pumutok ako.

Mainit. Malapot. Madami. Rumagasa sa bibig niya. Nilunok niya lahat. Manamis-namis daw ang lasa, sabi niya sa isip ko. Binalik niya ang boxers ko. Tumabi siya sa akin. Amoy alak ang hininga ko, pero para sa kanya, bango.

Mahigit dalawang oras ang lumipas.

Bahagya akong nagising. Ang umbok ko ay umbok na umbok pa rin sa boxers. Ramdam ko ang maliit na katawan na papalapit ulit. Nag-aalangan siya. Sinagi niya muna nang bahagya. Pagkatapos ay lumikot ang kamay niya, kinapa ang umbok. Tumagilid ako, naipit ang kamay niya sa pagitan ng hita ko at ng kargada. Dahan-dahan niyang ikinilos. Lumaki. Nagkatigas. Hindi na madangkal ng maliit niyang kamay.

Sinakal niya. Taas-baba sa ibabaw ng boxers. Bumakat ang titi. Nakadungaw ang ulo. Pinasok niya ang kamay sa loob. Taas-baba, mahinang salsal, takot baka magising ako. Narinig ko ang sarili kong mahinang ungol. Ang ari ko ay pintig-pintig sa palad niya. Kinapa niya ang ulo - may konting likido na malagkit. Pinaikot niya ang daliri, parang hinihimod.

Ibinaba niya ang boxers ko. Kahit madilim, aninag sa liwanag ng buwan ang kahabaan, ang makapal na bulbol. Sinuklay niya ang bulbol sa mga daliri. Hinawakan nang mahigpit. Taas-baba. Lalong lumakas ang ungol ko. Tumuwid ang mga binti ko. Tumaas ang puwet. Hinawakan ko ang ulo niya - maliit, maikli ang buhok, magaspang sa palad - at isinubsob sa dibdib ko. Walang salita. Pero ang pahiwatig ay malinaw. Kinabig ko ang ulo niya pababa, papunta sa kargada.

Inamoy-amoy niya muna. Amoy lalaki. Walang ibang amoy. Napakalaki. Mataba. Mahaba. Diniladilaan niya ang ulo, binasa ng laway, dinilaan ang puno. Tumaas ang puwet ko sa sarap. Mariin kong hinawakan ang ulo niya, pinilit na isubo na.

Sinubukan niya. Talagang malaki. Mabibilaukan. Kaya ginawa niyang parang lollipop ang ulo - sinuso, sinuso nang husto. Dalawang kamay ang ginamit para hawakan ang kahabaan, para hindi mabilaukan, kahit pa rin kong pinipilit ang ulo niya pababa.

Matagal. Nanigas ang balakang ko. Pagkatapos ay rumagasa.

Masaganang tamod. Napakarami. Punong-puno ang bunganga niya. Nilunok niya lahat. Sinaid ang natira sa bulbol, sa base, sa bayag. Alam kong gising na ako. Siya mismo ang nagtaas ng boxers ko nang bumalik siya sa paghiga sa tabi ko. Pinalipas ko ang ilang sandali na nakayakap siya. Bago siya bumangon, kinapa pa niya ulit ang umbok ko - malaki pa rin. Bumalik siya sa papag. Mag-uumaga na.

Ginising siya ng nanay niya. Mahuhuli na sa eskwela. Maaga akong umalis. Hindi nila siya ginambala. Hindi na siya nakapag-almusal. Busog na busog sa dalawang beses na pinutok ko sa bunganga niya.

Habang naglalakad ako pabalik sa kampo nang madaling araw, dog tags ko’y kumakalansing sa bawat hakbang. Ang katawan ko ay pagod pa rin sa alak at sa dalawang malalakas na labas, pero may kakaibang gaan sa dibdib. Ramdam ko pa rin ang init ng maliit na bibig ni Tunying - basang-basa, masipag, gutom. Ang paraan ng paglunok niya, ang dila na umiikot, ang laway na dumadaloy, ang init ng lalamunan na sumisipsip sa akin nang buong-buo. Parang naiwan ang bakas sa balat ko, sa ugat, sa bayag.

May kasiyahan. Malalim. Tahimik. Dahil ito ang sikreto kong malala - ang magpatikim sa mga baklang bansot, pandak, maliit at payat. At si Tunying, 4’9“, payat, nanginginig pero masigasig, ang isa sa mga nakaunawa nang hindi ko kailangang magsalita. Dalawang beses. Una habang lasing at mahimbing ako, pangalawa habang kalahating gising at ako na mismo ang nagtutulak ng ulo niya pababa. Nilunok niya lahat. Walang itinanong. Walang reklamo. Puro gutom at pagsunod.

Pero may kaba rin. Malakas. Luminga-linga pa rin ako sa daan, kahit madilim at walang tao. Ayoko nang may makakita, may makaalam - lalo na ang mga kasama ko sa batalyon. Ang mga Scout Ranger na kasama ko sa foot patrol, sa formation, sa barracks. Kung malaman nila… wala akong maisip na mas masahol. Kaya bawat hakbang ay may kasamang pagtitiyak: walang saksi, walang bakas, walang tsismis.

Sa isip ko, paulit-ulit ang eksena: ang maliit na kamay na pumasok sa boxers ko, ang hininga ni Tunying na mainit sa balat ko, ang ungol na pilit kong pinipigil, ang ragsa ng tamod ko sa bunganga ng binatang bading, at ang paraan ng pagsaid niya sa huling patak.

Busog ako. Pero gutom pa rin. Gusto kong ulitin. Mas matagal. Mas malalim. Mas gising.

Pagdating ko sa kampo, tahimik akong pumasok sa barracks. Naghilamos. Nagpalit. Pero kahit naligo na, amoy ko pa rin ang halo ng alak, banig, at konting laway ni Tunying sa balat ko. At sa tuwing isasara ko ang mata, bumabalik ang init ng maliit na bibig na iyon.

Kasiyahan. Kaba. At isang tahimik na pangako sa sarili: babalikan ko siya. Kapag may pagkakataon. Kapag siguradong walang makakakita.

Dahil ito ang sikreto ko. At si Tunying… isa sa mga bihirang nakakatikim.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

Napakakipot na Butas sa Labas ng Kampo 🕳️

Ilang metro lang ang layo mula sa dalawang guwardiyang may bitbit na M16 sa main gate ng kampo…

Entry log ito ng isa kong matinding hapon. Kagagaling ko lang sa limang kilometrong takbo bilang isang Scout Ranger.

Basang-basa ang gray na sleeveless shirt ko sa pawis, dumidikit ang maikling shorts sa mainit kong katawan, at halatang-halata ang hindi na maipagkakait na pag-umbok at matinding tigas sa aking harap habang hinihingal ako sa tabi ng kalsada. Nauhaw ako. Pero higit pa sa malamig na tubig ang nadatnan ko sa isang maliit at nakatagong pwesto sa rimorim ng mga puno ng paitas.

Sa likod ng pinagtagpi-tagping trapal at dray berip, may isang taong nag-aabang-may antukin pero pilyong mga mata, may makapal na labi, at may matapang na lakas ng loob na titigan ang nag-uumapaw kong kargada sabay bulong ng nakatutunaw na panunukso.

“Ano, Ser Shawn? Duwag ba ang isang Ranger kapag ganitong klase ng hamon ang nasa harap niya? Isipin mo… wala ka nang kailangang gawin, ako na ang bahala sa lahat.”

Ang matinding kaba na baka may dumaang opisyal mula sa barracks at ang nakalulunod na thrill ng isang hindi inaasahang alok sa gitna ng init, pawis, at kalibugan ng hapon… Kakayanin mo bang tumanggi kung ang mismong matinding pagnanasa na ang nag-imbita sa ’yo sa masukal na bahagi sa tabi ng highway?

🔥 Gusto mo bang malaman kung sino ang naghihintay sa likod ng trapal at kung paano naging basâ at malagkit ang aking post-run cooldown?

Huwag kang magtiis sa bitin dito sa Wattpad! Ang buong kwento, ang mga raw at walang-sensusurang detalye, pati na rin ang iba ko pang eksklusibong personal journal entries, secret field logs, at totoong karanasan sa buhay-lalaki na hindi ko maipost dito ay nakatago sa aking private vaults.

👉 Bisitahin agad ang link sa aking Profile o i-click ang linktr.ee sa aking About section:

🔗 linktr.ee/dzaddyshawn

Pumili ka lang sa aking Classified Off-Duty Journal Vault (Inkitt) o sa Uncensored Active-Duty Field Logs (Blogspot) .

I-follow ang aking mga journal, mag-iwan ng marka, at alamin kung paano pumatok ang aksyon. 😉

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

📌 CLASSIFIED MANIFESTO: Ang Lihim sa Ilalim ng Uniporme 🪖🔓

Upo ka muna. Pindutin mo nang bahagya ang hita mo, mag-relax ka… dahil ang babasahin mo ngayon ay hindi ko pa kailanman naikukwento kahit kanino sa tunay na buhay.

Dito, sa gitna ng disiplinado, tactical, at seryosong mundo ko bilang Scout Ranger, may isang bahagi ng pagkatao ko na nananatiling nasa dilim. Isang bahagi na pinakatinatago ko-ang pinakalihim kong fetish at kink-na walang ibang nakakaalam. Hindi ang aking katropa, hindi ang mga malalapit kong kaibigan, at kahit ang pinaka-close kong barkada sa kampo. Para sa kanila, ako ang matikas, seryoso, at respetadong alpha sa uniporme.

Pero kapag sumapit na ang gabi, kapag hinubad ko na ang fatigue shirt at naiwan na lang ang sando at tactical shorts sa tabi ng aking motorsiklo… doon lumalabas ang tunay na Shawn.

Ang totoo? May isang libog na hindi nawawala sa akin: ang pagnanasa sa mga spontaneous at tahimik na tagpo sa gilid ng kalsada, at ang kakaibang kuryente na dulot ng size difference. May hilig at trip ako na hinding-hindi ko maamin sa labas-ang ipasubo, ipachupa, at ipapiga ang kargada ko, at ipalunok ang lahat ng aking tamod sa isang bansot, pandak na maliit, at payat na bading.

Wala akong pinipiling edad o itsura. Kahit sa tingin ng iba ay pangit o matanda na-kasing tanda man ng lolo n’yo-basta nagpakita ka ng motibo, kusang lumapit para landiin ako, at willing kang magpasakop sa bawat utos at paghawak ko sa batok mo… pagbibigyan kita. Patitikimin kita ng pinakamatindi kong init.

Binuo ko ang journal na ’to para sa’yo-para sa mga katulad mong nagnanais ng totoong karanasan na walang filter at walang paghuhusga. Dito, malaya kong naisusulat ang bawat fun-size na lumuhod at lumunok sa akin sa dilim.

Kung gusto mo ng buong init at ayaw mong mabitin sa mga confidential encounters ko, pumunta ka agad sa aking Wattpad Profile.

Tingnan mo ang ABOUT section o kaya ay pumunta ka sa CONVERSATIONS section at i-click mo:

https://linktr.ee/dzaddyshawn

Hanapin ang Uncensored Active-Duty Field Logs . Doon nakalapag ang lahat ng eksenang hindi ko pwedeng ibitin.

Bago ka lumipat sa link, mag-iwan ka muna ng marka sa comment section habang nakahawak sa sarili mo: Anong pumasok sa isip mo nung nalaman mong ang matikas na Ranger sa harap mo ay may

ganitong lihim sa dilim?

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

Hindi Ko Hinahanap, Pero Tinatanggap Ko 💦

Ako si Shawn. 5’10“. Active-duty Scout Ranger. Straight. Malibog.

Sa ilalim ng araw at sa harap ng lahat, malinaw ang mundo ko. Babae pa rin ang gusto kong halikan, yakapin, at kantutin nang buong diin. Pero kapag dumilim na ang paligid sa kampo, kapag huminto na ang makina ng aking motorsiklo at mag-isa na lang ako sa tahimik na eskinita, iba ang nagiging takbo ng gabi.

May mga gabing may lumalapit na bansot, pandak, maliit, at payat na bading. At sa halip na itulak ko o umatras ako, ang katawan ko ang unang sumasagot. Hindi ko ginusto, hindi ko pinaplano, at hinding-hindi ko hinahanap. Pero kapag nagsimula na ang maliit niyang kamay na hawakan ang katawan ko, kapag naramdaman ko na ang mainit at basang dila niya, at ang kakaibang sikip ng bunganga niya habang nakatingala sa akin… iba ang kuryenteng tumatama sa tiyan ko pababa.

Mas masikip. Mas concentrated. Mas gutom at walang alinlangang magpasakop sa laki, tangkad, at taas ko.

Sa mga nakatagong journal field logs ko, isinulat ko nang buong-buo ang lahat ng hindi ko maamin sa tunay na buhay:

1️⃣ Kung bakit mas matindi ang init kapag maliit at bansot ang lumuluhod sa harap ko isang barakong kagaya ko. 2️⃣ Ang eksaktong kaibahan ng init ng puki kumpara sa masikip at basang bunganga ng isang fun-size na bading. 3️⃣ Kung paano nararamdaman ang bawat pulgada ng kargada ko habang unti-unting lumalamon at gumuguhit sa lalamunan niya. 4️⃣ Kung bakit mas intensibo ang laway, ang sikip, at ang paglunok kapag nanginginig na siya sa ilalim ko. 5️⃣ At kung bakit, kahit hindi ko hinahanap, tinatanggap ang pagseserbisyo at pinalalunok ko pa rin ang lahat ng tamod ko sa bansot, pandak na maliit at payat na bading.

Hindi ko kayang panatilihin ang lahat ng eksplikadong detalyeng ’to dito sa Wattpad dahil masyadong mainit at unfiltered.

Kung ayaw mong mabitin at gusto mong mabasa ang buong journal entries, ang mga confidential encounters sa kampo, at ang mga hindi ko pa naibabahaging logs, pumunta ka agad sa aking Wattpad Profile.

Tingnan mo ang ABOUT section o kaya ay pumunta ka sa CONVERSATIONS section at i-click mo agad ang https://linktr.ee/dzaddyshawn link

Hanapin at i-click ang Uncensored Active-Duty Field Logs .

Pumunta ka roon habang nakalock ang pinto at hawak mo ang sarili mo. Dahil may mga gabing ang katawan ang unang nagsasabi ng totoo bago pa man makapagsalita ang utak.

Basahin mo nang may hawak. Mag-iwan ka ng marka sa comment kung handa ka na ring magpasakop. 😉

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

Field Log #009: Bagong Lipat, Mas Malapit sa Kampo 🏠🪖

Bagong lipat sa panibagong apartment. Isang mabilis na 15 to 20 minutes na lakaran lang papuntang kampo. 🪖🏠

Kaya kapag nakita o nakasalubong mo akong naglalakad-papasok man sa duty o pauwi na-’wag kang mahiyang lumapit at batiin ako.

​Lalo na kung medyo madilim na ang eskinita at wala nang ibang taong nakakakita… lumapit ka pa lalo. Batiin mo ako, at sisiguraduhin kong magpapabati rin ako sa’yo nang buong-buo. 😉

​Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

Field Log #011: Ang Bagyo sa Waiting Shed ng Gate

🌀

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn. 5’10“. Scout Ranger.

Pauwi na ako galing sa mahabang duty sakay ng CBR Repsol ko nang biglang bumuhos ang napakalakas na ulan. Parang binuhusan ng balde ang buong kalsada. Ang itim kong sando ay agad na nabasa, dumikit sa malapad kong dibdib at abs. Ang patrol fatigue trousers ko ay mabigat na sa tubig, at ang combat boots ko ay may putik na. Hindi ako makakapagpatuloy nang ganoon. Limang daang metro pa lang ang layo ko sa Gate 3 nang makita ko ang lumang waiting shed sa gilid ng daan - semento at yero, sira-sira na, may isang mahinang kahel na ilaw sa poste na kumikislap sa ulan.

Pumarada ako sa tabi nito. Bumaba ako. Ang ulan ay tumitira pa rin sa balikat ko habang papasok ako sa silungan.

Nandoon na siya.

Isang maliit na anino sa sulok. 4’11“ lang. Siguro 42 kilos. Payat na payat, medyo hukot ang tayo, manipis ang mga bisig. Suot niya ang lumang maluwag na polo shirt na halos lumunod sa maliit niyang katawan, at basang maong shorts. Basang-basa siya. Nanginginig. Nakakapit nang mahigpit sa lumang backpack niya. Hanggang dibdib ko lang siya kapag nakatayo nang diretso.

Tumingin siya sa akin. Mabilis. Mahaba. Mula sa basang sando ko pababa sa fatigue trousers, tapos bumalik sa mata ko. May gutom sa tingin niya. May takot. May sabik.

“Kuya…” mahina niyang sabi. Boses manipis, nanginginig. “Ang lakas ng ulan…”

Hindi ako agad sumagot. Pinunasan ko ang mukha ko gamit ang likod ng kamay. Ang tubig ay tumutulo pa rin mula sa buhok ko pababa sa leeg at dibdib. Ang itim na sando ko ay halos transparent na sa kabasa. Kitang-kita ang hugis ng pectorals at abs ko.

“Ano’ng ginagawa mo rito nang mag-isa?” tanong ko, boses mababa dahil sa pagod at ulan.

“Naghihintay po… minsan may mga sundalo na dumadaan e. Gusto ko lang po… makita.” Napalunok siya. “Ako po si Jun-Jun.”

Jun-Jun. 4’11“. Payat. Medyo hukot. Manipis ang bisig. Ang polo shirt niya ay sobrang luwag, parang damit ng bata. Ang maong shorts niya ay basang-basa at dumidikit sa manipis niyang hita. Nanginginig pa rin siya sa lamig.

Ramdam ko ang pagtitig niya. Hindi siya kumukurap. Sinusunod ng mga mata niya ang bawat patak ng tubig na dumadaloy sa leeg ko pababa sa dibdib, sa abs, hanggang sa umbok sa harapan ng fatigue trousers ko. Kahit basang-basa, kitang-kita ang bigat at kapal ng kargada ko.

Hindi ako nagsasalita ng matagal. Pinagmasdan ko lang siya. Ang liit niya. Ang payat. Ang paraan ng pagkakatayo niya na parang handa siyang maglaho sa dilim kung magsasalita ako nang malakas.

“Lumapit ka,” sabi ko nang mababa. “Dito sa gilid ng haligi. Para hindi ka maabutan ng wisik. At para hindi tayo makita ng mga sasakyang dumadaan.”

Nag-atubili siya sandali. Nanginginig pa rin. Pero lumapit siya. Dahil sa liit niya, kailangan niyang tumingin nang pataas para makita ang mukha ko. Ang ulo niya ay abot-hanggang dibdib ko lang. Amoy ulan, basa na tela, at konting takot ang nanggagaling sa kanya.

Nang makalapit siya sa semento na haligi, tumigil ako sa harap niya. Ang katawan ko ay nagtatakip sa kanya mula sa daan. Ang ulan ay malakas pa rin sa labas, tumitira sa yero, pero dito sa gilid ay medyo protektado.

“Nanginginig ka pa,” sabi ko.

“Opo… lamig po.” Tumingin siya ulit sa dibdib ko, saka sa umbok ko. “Kuya… ang laki po ng katawan ninyo. Ang kapal ng braso… ang solid. At… ang bigat po nung sa harapan ninyo. Kitang-kita kahit basang-basa.”

Hindi ako umatras. Ang titi ko ay unti-unting tumitigas sa ilalim ng basang fatigue trousers dahil sa tingin niya, sa liit niya, sa paraan ng pagsasalita niya.

“Gusto mo bang makita nang mas malapit?” tanong ko nang direkta.

Napalunok siya. Tumango siya nang mabilis. “Opo… gusto ko po. Matagal ko na pong… pinapanood yung mga tulad ninyo. Pero kayo… iba. Ang laki.”

Hinila ko pababa ang zipper ng fatigue trousers ko. Hinila ko ang gray boxers ko. Ang titi ko ay lumabas nang mabigat, mainit, at basang-basa sa ulan at pawis - makapal, ugat-ugat, maitim ang ulo, at may pre-cum na kumikinang.

Nanlaki ang mga mata ni Jun-Jun. Napahinga siya nang malalim.

“Puta…” bulong niya. “Ang laki… ang init… ang taba…”

“Lumuhod ka.”

Lumuhod siya sa basang semento. Ang tuhod niya ay agad na nabasa. Dahil sa 4’11“ niyang tangkad, ang mukha niya ay perpektong nakahanay sa titi ko. Ang maliit at payat niyang katawan ay parang nawawala sa harap ng hita ko. Ang manipis niyang bisig ay nanginginig habang hinahawakan niya ang base.

Dinilaan niya muna ang ulo. Paikot. Mabagal. Ang dila niya ay mainit kumpara sa malamig na ulan. Sinipsip ang pre-cum. Pababa sa kahabaan, dinidilaan ang bawat ugat, hanggang sa mga bayag. Sinipsip niya ang isa, pagkatapos ang isa pa.

“Ang sarap… ang tigas… ang lasa…” bulong niya.

“Isubo mo.”

Isinubo niya ang ulo. Mainit. Makitid. Sobrang sikip. Dahil sa liit ng bunganga niya, agad na napuno. Gluck… Sinikap niyang pumasok nang mas malalim. Laway at tubig-ulan ang dumaloy sa baba niya.

Hinawakan ko ang buhok niya - manipis at basang-basa - at dahan-dahang umulos. Ramdam ko ang sikip ng lalamunan niya na yumakap sa ulo. Ang dila niya ay galaw nang galaw. Bawat ulos ko ay may kasamang gluck na malakas kahit sa ingay ng ulan. Ang dibdib ko ay umaangat. Ang abs ko ay naninigas. Ang combat boots ko ay nakaugat sa basang semento.

“Mas malalim,” utos ko.

Sinunod niya. Ngayon ay mas mabilis na. Ang bawat pagbayo ay tumatama sa lalamunan niya. Ang tunog ng gluck-gluck-gluck ay halo sa hagupit ng ulan sa yero. May luha sa mata niya pero hindi siya umatras. Ang maliit niyang kamay ay nakakapit sa hita ko.

“Ang sikip mo… putang ina… ang init…”

Malapit na ako.

“Lalabasan na ako… lunukin mo lahat.”

Kinabig ko ang ulo niya at isinigad. Ang buong kargada ay nasa loob. Naramdaman ko ang unang malakas na bugso - makapal, mainit, malapot - direktang sumabog sa lalamunan niya. Throb… throb… throb… Tumulo ang labis sa gilid ng labi niya pababa sa leeg, halo sa tubig-ulan.

Nanginginig siya habang sinusubukang lunukin. Gluck-gluck-gluck. Halos mabilaukan pero hindi niya binitiwan.

Nang bitawan ko, napaubo siya. Puting likido ang dumadaloy pa rin sa baba at leeg niya, halo sa ulan. Pinunasan niya ang mukha gamit ang likod ng kamay, pero nanginginig pa rin.

Nanatili siyang nakaluhod, nakatingala sa akin, nanginginig, habang pinupunasan ang labi.

Inayos ko ang boxers at fatigue trousers. Ang sando ko ay basang-basa pa rin, dumidikit sa katawan.

“Humina na ang ulan,” sabi ko. “Uwi ka na.”

Tumango siya. “Opo… Kuya Shawn.”

Bago ako lumabas, tumingin ako sa kanya.

“Parehong oras. Kapag may ulan ulit… nandito ka.”

Ngumiti siya nang mahina, nanginginig pa rin, pero may kislap sa mata.

“Opo. Mag-aabang po ako.”

Lumabas ako sa waiting shed. Ang ulan ay humihina na. Sumakay ako sa motorsiklo. Habang pinapasimulan ko ang makina, tumingin pa ako sa kanya - maliit na anino sa dilim, nakaupo pa rin sa gilid ng haligi, pinupunasan ang mukha.

Pinaharurot ko ang motorsiklo palayo.

Ang lasa ng asin at ulan ay nanatili sa dila.

Minsan, ang pinakamalakas na bagyo… ang may pinakamainit na silungan.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn

Field Log #019: Ang Nakalalasing na Lihim sa Paanan ng Bundok Halcon 🌹

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn. 5’10“, 78 kilos ng solidong kalamnan na hinubog ng apat na taon sa Scout Ranger Regiment. Aktibong duty. Nasanay ang katawan ko sa bigat ng full combat load, sa amoy ng baril na pinaputok, sa lasa ng dugo at pawis, at sa kirot ng pasang sa paa pagkatapos ng mahabang patrol. Naka-tapak na ako sa makapal na kagubatan ng Lanao, sa madulas na dalisdis ng Cordillera, sa basang-basa at mabahong putik ng basang lupa pagkatapos ng bagyo. Alam ko ang bawat amoy ng gubat - tuyong dahon, nabubulok na kahoy, sariwang putik, at ang matapang na amoy ng sarili kong pawis na tumutulo mula sa batok hanggang sa singit.

Pero wala sa lahat ng iyon ang nagturo sa akin kung ano ang totoo hanggang sa madaling-araw na iyon sa paanan ng Bundok Halcon.

Alas-singko ng umaga.
Ang fog ay makapal at gumagapang sa lupa. Dumidikit ito sa balat, pumuslit sa nakabukas na fatigue jacket, at dumikit sa itim na sando na basang-basa na ng pawis. Ang assault rifle ay nakasabit sa sling sa dibdib, mabigat at malamig ang metal. Ang heavy combat boots ko ay dahan-dahang lumulubog sa malambot na lumot. Ang dog tags ay gumagalaw sa leeg sa bawat hininga.

Biglang may humalina.

Hindi ito amoy ng gubat.
Isang napakatamis at nakakalasing na halimuyak - pinaghalong vanilla, sariwang nectar, basang lupa, at isang maalat-alat na sangkap na parang balat pagkatapos ng mahabang gabi. Sa unang paghinga pa lang, mabilis ang tibok ng puso ko. Ang titi ko ay unti-unting tumitigas sa loob ng trousers, ang ulo ay nagsisimula nang tumama sa zipper.

Hindi ko ito hinabol agad.
Tumigil ako. Pinakinggan ang gubat. Wala. Walang yapak, walang huni na hindi natural. Tanging ang amoy na iyon, na parang tumatawag.

Sinundan ko ito.

Sa ilalim ng isang dambuhalang puno ng balete - ang mga ugat nito ay kumakalat sa lupa na parang mga braso - nakita ko ito.

Ang bulaklak.

Nakalutang nang bahagya sa ibabaw ng basang lupa, nakakabit sa makapal at madulas na tangkay. Ang talulot nito ay dalawang malalapad, kulay-rosas na gilid na eksaktong hugis ng nakabukang labi at bibig. Makapal ang laman, mamasa-masa, may banayad na panginginig. Sa loob, may maliliit na hibla na gumagalaw nang kusa. May makapal na folds, basang-basa ng malinaw na likido na kumikinang sa hamog. Ang amoy ay nanggagaling mismo rito - mas matindi, parang may sariling katauhan.

Napatigil ako. Nakasandal ang katawan ko sa ugat ng balete. Ang titi ko ay ganap nang tigas, ang ulo ay basang-basa na ng pre-cum.

Yumuko ako. Dahan-dahang ipinasok ang hintuturo sa loob ng nakabukang bibig nito.

Napakainit. Napakadulas. Napakasikip.
Ang texture ay hawig sa loob ng bibig at lalamunan - malambot, may banayad na pulso. Ang mga folds ay humigop sa daliri ko. Hinugot ko ito. Basang-basa ng malagkit at matamis-maalat na likido. Dinilaan ko. Ang lasa ay nanatili sa dila.

Habang nakaangat ang dalawang braso ko sa ulunan, hindi ko sinasadyang tumama ang umbok sa harap ng trousers ko sa gilid ng bulaklak.

Bigla itong gumalaw.
Ang mga talulot ay gumapang palapit, inaapuhap ang hugis ng titi ko sa ilalim ng tela. Ramdam ko ang diin at ang para bang hininga nito.

Luminga-linga ako. Wala ni isang anino. Tahimik ang gubat.

Dahan-dahan kong ibinaba ang zipper. Inilabas ko ang titi ko - makapal, ganap nang tigas, may ugat na kitang-kita, ang ulo ay makintab sa pre-cum. Mabigat sa kamay. Ang bayag ay sikip at puno.

Tinapat ko ito sa bulaklak at dahan-dahang umihi.
Ang mainit na ihi ay tumama sa mga talulot at tumagos sa loob. Mas lalong tumindi ang halimuyak. Ang mga talulot ay sinisipsip ang ihi, may banayad na gluck.

Pinagpag ko ang titi ko. May tulo pa sa ulo.
Dahan-dahang inilapit ko ang makapal na ulo sa nakabukang labi ng bulaklak.

Hindi ko agad isinuksok.
Sa unang pagdikit, kusang gumalaw ang mga talulot. Pinahid ko ang ulo sa gilid ng labi, dahan-dahang pinaikot-ikot, pinadulas ang pre-cum sa malambot na gilid. Pinaikot ko ulit, mas mahigpit ang diin, pataas-pababa, paikot-ikot.

Tumugon ito.
Ang mga talulot ay yumakap nang bahagya sa ulo. May malapot na likido ang tumulo mula sa loob - parang laway - na dumaloy sa buong ulo at sa butas ng ihi. Ramdam ko ang mga hibla na parang dila na dinidilaan ang ulo at humihigop nang mahina.

Mas lalong pinahaba ang panunukso. Pinaikot ko ang ulo, pinindot ang butas sa gilid ng talulot, hinayaan itong humigop, tapos hinugot. Ang likido ay dumaloy sa kamay at bayag. Ang titi ko ay tumitibok nang mas malakas.

Inilagay ko ang dalawang kamay sa likod ng ulo, itinulak ang balakang pasulong. Parade rest pose - paa nakabuka, tuhod bahagyang baluktot. Tapos inilagay ko ang mga kamay sa balakang at umulos nang paikut-ikot, pinapasok nang kalahating pulgada lang, hinugot, pinaikot ulit. Ang bulaklak ay tumugon nang mas aktibo - mas maraming laway, mas malakas ang paghigop, mas malinaw ang gluck.

Isang kamay sa ugat ng balete sa harapan, ang isa sa ugat sa uluhan. Ang katawan ko ay nakaunat. Sa posisyong iyon, pinaikot ko ulit ang ulo, pinahid ang butas sa mga hibla, hinayaan itong dilaan at lawayan ako nang paulit-ulit. Ang sensasyon ay sobra - ang dulas, ang banayad na kagat ng folds, ang para bang dila na gumagapang sa butas.

Matagal kong ginawa iyon.
Teasing. Pagpapahid. Paikut-ikot. Bahagyang pagpasok at paghugot. Ang katawan ko ay nanginginig na sa pigil. Ang hininga ay mabigat.

Saka lang ako sumuko.

Dahan-dahan kong isinuksok ang buong ulo.
Kusang gumalaw ang mga talulot, sumakop, at humigop nang masikip.
Gluck…
Ang loob ay mas malambot at mas madulas kaysa sa kahit anong naranasan ko. Ang mga folds ay yumakap sa bawat pulgada.

Umulos ako nang mabagal.
Mga binti nakabuka at nakabaon sa basang lupa. Likod bahagyang nakakurba. Isang kamay sa ugat sa harapan, ang isa sa uluhan. Abs naninigas. Dibdib umaangat-baba. Rifle umuugoy. Hangin malamig sa likod, titi nalulunod sa init.

Mas malalim.
Ang mga talulot ay sumikip hanggang sa bayag. Bawat ulos ay may kasamang gluck-gluck-gluck. Ang likido ay dumadaloy pababa sa hita.

Binilisan ko.
Hita naka-tense. Balakang umuulit nang malalim at mabilis. Ang amoy ay tumindi. Ang isip ko ay puno ng sensasyon: bigat ng rifle, malamig na dog tags, sikip na humihigop sa bawat ugat.

Malapit na.

Isinigad ko ang buong haba.
Ang unang bugso ay makapal at malapot - direktang sumabog sa pinakaloob. Throb… throb… throb… Hinigop nito ang bawat patak. Walang tapon.

Nanginginig ang buong katawan ko.
Tuhod nanginginig. Hininga mabilis. Ulo nakasandal sa puno. Mga kamay mahigpit pa rin sa mga ugat.

Dahan-dahan kong hinugot.
Ang mga talulot ay nag-aatubiling binitiwan, may sinulid ng puting likido na kumonekta sa ulo bago putulin. Ang bulaklak ay nanatiling basang-basa at bahagyang nakabukas, parang naghihintay ulit.

Dahil bagong karanasan at sobrang sarap ang naramdaman ko, hindi pa rin humuhupa ang katigasan ng kargada ko. Muli kong inilabas-masok ang makapal na titi ko sa bunganga ng bulaklak. Hinayaan kong manatili ang ulo nito na nakalapat at nakadikit sa bukana, sa malambot na labi at bibig nito. Walang tigil ang pagpapasarap nito sa akin - dahan-dahang humihigop, yumayakap, at nilalawayan ang ulo nang paulit-ulit. Napatingkayad ako sa sobrang sarap, napatingala ang ulo ko sa dalang sensasyon. Pagkatapos ay yumuko ako para panoorin ang unti-unting paghigop at pagpasakop muli ng bulaklak sa kargada ko. Habang pinapanood ko, unti-unting tumitigas pa lalo ang titi ko sa loob ng mainit at gutom na bunganga nito.

Bigla akong napatayo.

Nawala ang gubat.
Nawala ang puno ng balete.
Nawala ang bulaklak.

Ang matinis na alarm ng phone ko ang gumising sa akin.

Mabilis ang aking paghinga. Pawisan ang aking dibdib. Ang mga kamay ko ay nakakuyom sa lumang militar na kumot. Nang tingnan ko ang aking ibaba, ramdam ko ang matinding pagkabasa sa loob ng aking boxers - mainit, malagkit, at sariwa.

Isang panaginip lang pala sa gitna ng pagod at puyat sa duty.

Pero habang tumatayo ako para magbihis at maghanda sa umagang patrol, ang halimuyak…
ang lambot…
ang sikip…
ang gluck…
ang gutom na yumakap sa bawat pulgada…
ang laway na dumaloy sa ulo…
ang paikot-ikot na panunukso… ay nanatiling buhay na buhay sa aking isip.

Parang totoo.
Parang nandito pa rin.
At sa tuwing isasara ko ang mata, ramdam ko pa rin kung paano ito humihigop, kung paano ito tumatanggap, kung paano ito nananatiling gutom.

Nagpapachupa’t nagpapalunok, DzaddyShawn