NOTE

Disclaimer

: This story is a work of fiction. All names, chararcters, locations, and incidents are products of the author’s imaginations. Any resemblance to actual persons, things, living or dead, locales or events in entirely coincidental.

All rights reserved. No part of this story may be reproduced, distributed or transmitted in any plot forms or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the writer.

And it also contains strong language, sexual scenes and references from the outset and throughout. This story isn’t for homophobic persons. If you read grammatical and missed spelled words, beart it please I’m not really good writter but trying my best to be good.

Read at your own risk

PLAGIARISM IS A CRIME

DATE STARTED: FEB 03, 2023

DATE FINISHED:……..

KABANATA 1

Malakas kong sinipa ang basurahan sa harapan ko dahilan para magkalat ang basura na nasa loob nito. Nag-iisa ako ngayon dito sa rooftop ng school building namin.

Nagkuyom ang kamao ko sandali, saka mahigpit na hinawakan ang buhok ko. Hindi ako makapagisip ng maayos kung ano ba dapat kong gawin sa mga oras na ito.

Alam kong magsisimula na ang  klase  sa isa sa mga subject namin ngayong tanghali dahil nagsimula na ulit tumunog nang marahan ang bell, hudyat na tapos na ang oras ng breaktime namin.

Muling pumasok sa isipan ko ang nangyari kanina. Alam kong pagkakamali na tinalikuran ko si Tiffany at nakakabastos iyon.

Pero hindi ko kasi maisip ang sinabi nitong buntis siya at ako ang Ama. Muling pumasok sa isipan ko ang alaala kung paano ngayon na sa sabi ni Tiffany na buntis siya at ako ang ama.

Nagising ako mula sa mahimbing na pagkakatulog dahil sa may naramdaman akong yumakap sa’kin. Napahimas pa ako sa aking ulo dahil ramdam ko ang pananakit nito bago tuluyang magmulat nang kaunti.

Dahan-dahan kong nilibot ang aking paningin at nag- angat ng ulo unti para tignan ang aking paligid, tinignan ko din ang brasong nakapalupot sa’kin.

Bahagya pa akong nagulat ng makita si Tiffany pala ito. Agad kong tinanggal ang pagkakayakap nito sa’kin at tumayo. Muntikan pa ako matumba dahil sa ramdam ko ang pagkahilo.

Tanging under wear lang ang suot ko. Muli akong tumingin sa paligid. Alam kong silid itong kinalalagyan namin.

Nagmulat ng mata si Tiffany at tinignan ako nito ng may kunot sa nuo. Hindi ako makapagisip ng maayos dahil siguro sa sakit ng ulo. Tinanong ko ito kung anong ginagawa namin sa loob ng kwarto. Pero ngumiti lang ito sa’kin at tinignan ang sariling katawan mula sa ilalim ng kumot.

Paanong pareho kaming hubad at magkayakap? Eh, sa pagkakaalala ko nagiinom lang kami ng mga kaibigan ko kagabi at kasama sya.

Pilit ko sandaling inalala ang mga nangyari noong gabi na iyon.

Hindi maaari! Paanong mabubuntis ko ang sarili kong kaibigan, kung gayon mismo na si Tiffany mismo ang isa sa may alam na hindi ako napatol sa mga katulad nya.

“Hindi ’to pwede!”

Ang nasabi ko na lang sa sarili ko bago napaupo sa lapag dito sa rooftop. Napakaimposible talaga nito. Paanong mabubuntis ko si Tiffany, kasama ko si Mike, ang boyfriend ko.

Ang alam ko din kami ni Mike ang magkatabi nang gabi na ’yon at bago si Tiffany. Halos isang buwan na din iyon nong mangyari ang kasiyahan naming mga magkakaibigan.

“Craig!”

Tawag sa’kin ng isang pamilyar na boses. Nanatili akong nakaupo habang ang bilis nang tibok ng aking puso. Napalunok pa ako.

Ilang sandali pa muli ako nitong tinawag, at saka dahan dahan na tumayo habang na natiling nakatalikod at saka humarap sa kanya.

Puno ng kaba ang aking dibdib nang makita ang kaniyang seryosong muka.

“H—Hindi ko alam, Mike.” ang nasabi ko na lang nsa kanya.

Mabilis siyang naglakad sa direksyon ko at saka malakas akong sinuntok sa muka. Ramdam ko ang mabigat na suntok nya sa’kin, dahilan para muli akong mapaupo.

“How did you do this to me?” Sigaw nya sa’kin.

Kinapa ko ang aking labi at tinignan ang daliri ko na may dugo. Wala pang isang segundo nang hawakan ni Mike ang kwelyo ng damit ko at saka ako itinayo nang marahan.

Halos mapapikit pa ako nang maramdaman ko ang pagtama ng likod ko sa pader. Galit na galit ang muka ni Mike, habang diretso itong nakatingin sa aking mga mata.

“Hindi ko anak ’yon—Imposible.”

Mahina kong sabi dahil nagsisimula akong maluha habang nasasakal sa pagkakahawak sa’kin ni Mike. Inambahan ako nito nang suntok at napapikit ako.

Wala akong naramdaman, kaya minulat ko ang kaliwa kong mata at saka nakita ang lungkot sa mata ni Mike. Dahan dahan nya akong pinakawalan at parang nanghihina ito.

“Anong imposible? Lalaki ka pa din, Craig. Kahit anong sabihin mo.” Sabi niya habang nakatingin sa’kin.

May kutob akong may mali at sigurado akong hindi ko anak ’yon. Isang bagay lang ang alam ko, kahit nalalasing ako alam ko ang ginagawa ko at nakakaalala ako.

Pero bakit nong gabi na iyon ay wala akong maalala.  Wala akong maalala na may nangyari saamin ni Tiffany.

Sinubukan ko ikwento sa kanya kung ano ang nangyari at kung gaano ako kasigurado na wala talaga nangyari samin ni Tiffany.

Pero umiling lang siya. Hindi siya naniniwala sa’kin!

“Kailangan mong panagutan ang ginawa mo kay Tiffany.” Malamig na sabi niya sa’kin, bago nya ako tinalikuran at iwan.

Maslalong bumigat ang dibdib ko. Tahimik akong napahagulgol, pilit kong pinipigilan na mapalakas ang pag-iyak ko. Nanatili ako dito sa rooftop at inantay ang paglubog ng araw.

Buong maghapon akong nagisip at umiyak nang umiyak. Hindi ko naisip na dadating ako sa problema na ganito.

Halos gabi nang maisipan kong bumaba at tumigil sa pag-iyak. Ito kasi ang oras na wala na ang mga kapwa ko istudyante at mga teacher dito samin.

Sa canteen kasi nangyari kanina iyon, malamang ay kumalat din ang nangyari sa iba pang mga istudyante at mga guro kaya, mas minabuti ko na lang na ’wag na lang pumasok sa buong klase ng hapon.

Tahimik akong naglakad sa hallway ng school dumiretso ako sa mismong room namin, buti na lang at hindi nakakandado ang room namin kaya nakapasok agad ako at hinanap ang bag ko.

Naalala kong naiwan ko pala ito sa canteen nong magdali akong umalis duon kanina. Naglakad ako papalabas ng room, wala naman kalayuan ang canteen sa room namin kaya agad akong nakarating duon.

Papasok na sana ako ng marinig ko na may boses sa loob, bahagya din kasing nakaawang ang pinto ng canteen kaya bahagya muna akong sumilip duo para kumpirmahin.

Nakakapagtaka lang kung bakit may tao pa rin dito sa school, dapat ay wala na dahil sa anong oras na rin.

Bahagyang nagsalubong ang kilay ko nang makita si Tiffany na umiiyak sa harap ni Mike habang pinapatahan ito ni Mike. Hinihimas ni Mike ang likod nito at sinusubukan pakalmahin.

May binubulong si Mike dito, hindi ko masyado marinig ang sinasabi nito. Pero ang bigat sa dibdib nang nakikita ko. Bukod sa’kin isa sa pinaka malapit kay Mike ay si Tiffany. Sobrang close din ang dalawa dahil bago ako ay magkababata na silang dalawa.

Tumalikod ako at lumabas ng school. Tanging cellphone lang ang dala ko. Tinignan ko iyon at ’di na nagulat ng maraming calls at messages akong natanggap.

Muli kong tinabi ang cellphone ko sa aking bulsa at naglakad papauwi sa bahay, wala akong choice wala din naman kalayuan ang bahay sa school. Wala din ako masyado sa sarili kaya ’di ko napansin na nakauwi na pala ako at nasa tapat ngayon ng gate.

Ang gate ay nakasarado pero ang pinto ng bahay ay nakabukas, magdidiretso na sana ako sa pagpasok sa loob ng bahay. Nang isang malakas na sampal ang nabungaran ko pagpasok palang agad ng pinto.

Dahilan para mapahinto ako sa paglalakad. Kita ko ang galit na galit na muka ni Daddy. Nakahawak si Mommy sa kanyang balikat habang pinapakalma ito.

“Craig Guerrero! Anong pumasok sa kokote mo at nakabuntis ka?” Malakas na sigaw ni Daddy sa’kin.

Nanatili akong nakatayo at tinanggal ang pagkakahawak sa aking pisngi. Wala na rin akong mailabas na luha.

Alam nyang saliwa ang physical na kaanyuan ko sa aking kasarian at isa iyon sa ikinagagalit nya sa’kin. I never see him na tinignan nya ako bilang isang anak nya o parte sa pamilya na ito.

“Really? Craig? After ka namin pagaralin ng mommy mo? Ito lang igaganti mo samin?” Malakas na sigaw nya muli.

Nanatili akong tahimik at yumuko ng bahagya. Habang pinagmamasdan ang nagkukuyom kong kamao at aking nanginginig na binti.

“Palamunin kana nga dito sa pamamahay na ’to, magdadagdag ka pa ng isa? Ano ipapakain mo don? Napaka bata mo pa, Craig! Nagiisip ka pa ba?”

Tila mapuputol na ang litid ng ugat ng lalamunan niya kakasigaw sa’kin. Habang pilit pinapakalma ni Mommy ito sa kanyang tabi.

Kita ko ang nakakatanda kong kapatid na babae sa bandang hagdan habang tahimik lang itong nagmamasid sa amin.

“Ayan ka naman, eh. Tinanong niyo ba muna ako anong nangyari? Kung bakit ganon? Hiningi niyo ba muna ang opinyon ko—bago niyo ako akusahan ng ganiyan?”

Mahina lang ang pagkakasabi ko non pero sapat lang para marinig nila.

“Craig.” Tawag ni mommy sa pangalan ko.

Sa tono ng boses niya ay nangungusap na ’wag na akong sumagot at hayaan na lang ang asawa nito na kung  ano-ano ang sabihin nito sa’kin.

“Anong sabi mo? Sumasagot ka pa?” Matigas na pagkakasabi ni Daddy, bago sana umamba itong lalapit sa’kin para saktan sana na naman ako nito. Pero pinigilan ito ni mommy.

“Hindi naman din ako magkakaganito kung sana ay pinaramdam at tinuring nyo sana ako na parte ng pamilyang ito.” Nakaangat na ang aking ulo nang sabihin ko iyon, habang diretyong nakatingin sa kaniyang mga mata.

Nag-igting ang kanyang panga habang lalong nagagalit ang mga tingin nito sa’kin.

“Puro si Ate lang ang nakikita niyo, parang s’ya lang ang anak nyo. Hindi ko man lang narinig sa inyo na proud kayo sa’kin.” Napahikbipa ako nang sabihin ko sakanila iyon.

“Tama na, Craig. Son, umakyat kana sa taas.” Sabi ni mommy., pinipigilan si Daddy “Son, please.” Muling pakiusap ni Mommy.

“Sumunod kana kay, Mommy, Craig.” Sabi ni Ate saka lumapit sa direksyon ni Daddy at nakiawat at pinakalma ito.

“Susunod ako sa kwarto mo, Craig.” Si Mommy.

Pagod na din ako ngayong araw at mas lalong nakaramdam ng pagod. Nagsimula akong maglakad lampas sa kanila na tila walang nangyari.

Nadinig ko pa ang boses ni Daddy “Pagsabihan mo ’yang anak mo, Marie Jeane. Habang lumalaki ay lalong nagiging bastos at suwail.”

Nanatili ako loob ng kwarto at na natiling nakahiga sa kama. ’Di ko man lang nagawang magpalit ng damit. Pilit na iniisip ang nangyari ngayong araw.

Kanina lang ay ayos pa ang lahat. Wala akong masyadong iniisip papasok ng school. Kanina lang ay masaya pa akong nakikipag tawanan sa mga kaibigan ko, at kanina lang umaga nong makita ko si Mike na inantay pa ako sa gate ng school.

“Craig?” Dinig ko pa ang pagkatok ni Mommy sa labas.

Hindi ako sumagot at saka tumalikod ng pagkakahiga at tinabunan ang sarili ng kumot.

Naramdaman ko na lang ang pag-upo ni Mommy sa gilid ng aking kama. Nanatili akong tahimik at nagkunwari na natutulog. Nadinig ko pa ang malalim na pagbuntong hininga nito.

“Gusto kong marinig ang boses mo, gusto kong madinig na sa’kin ka nagsusumbong habang nasasaktan ka at sinasabi sa’kin ang mga problema mo.”

Panimula niya at naramdaman ko ang malambing niyang paghimas sa aking balikat.

“Kasalanan ko rin kung bakit ka nahihirapan at nasasaktan ngayon, Anak.”

Umiiyak siya, pinigilan ko ang sarili kong harapin siya at nanatiling nagkukunwari na tulog. Naramdaman ko na lang na umalis ito sa pagkakaupo sa gilid ng aking kama at pagsarado ng pinto.

Muli akong humarap sa kisame at nagpahid ng luha. Pagod na rin ako, wala akong malapitan na kahit na isa. Wala na ’yung isang taong kailangan ko na nan dito dapat sa tabi ko.

Mabilis akong bumangon saka mabilis na nagpalit ng damit. Hindi ako makatulog. Alam kong pagod ang utak ko at ang katawan ko. Pero heto ako at pinili na namang lumabas ng bahay.

Hindi ako makatulog kakaisip. Pinili kong dumaan sa likod ng bahay para walang makapansin sa’kin at mabilis na inakyat ang mataas na bakod. Nang makaakyat ako ay tumalon naman ako pababa.

Kahit mataas ang pagkakagawa ng bakod namin ay hindi naman ako nahirapan makababa doon dahil sanay na rin. Dito ako palagi na daan kapag natakas ako sakanila.

Nang nakarating ako sa pupuntahan ko ay mabilis akong pumasok sa loob, hindi na ako pinansin nang dalawang Bouncer na nasa gilid ng pinto at hinayaan lang ako makapasok.

Kaibigan ko ang may ari kaya kahit wala pa sa tamang edad nakakapasok kagad ako.

Agad hinanap ng dalawa kong mata ang taong hinahanap ko.

Nang makita ko si Stephan, ay agad akong naglakad papalapit sa kaniya bago ako tuluyang makalapit sa kanya ay bumulong muna ito sa dalawang lalaki na katabi nya, dahilan para mapatingin din sa’kin ang mga ito.

Sandaling tumingin ang mga ito sa’kin, saka umalis sa tabi ni Stephan. Nagnakaw pa ng halik yung isa sa labi ni Stephan, habang ngumiti lang naman si Stephan, dito na parang wala lang sa kanya ang nangyari.

Actually mas matanda si Stephan sa’kin, 20 years old na siya.

Noong una naming magkakilala tinatawag ko pa siyang kuya, pero naiinis ito dahil nagmumuka siyang mantada dahil doon. Mas gusto niya na Stephan lang ang tawag ko sa kanya.

“Hindi ko na tatanungin kung ba’t na mumugto at namamaga pa ang iyong mata ngayon.”  Sabi nya habang nagsasalin ng alak sa kanyang baso.

Naupo ako sa tabi nitong upuan at sumandal.

“Gusto mo uminom?” Sabi nya pa saka ipinakita ang hawak nitong baso na sinalinan nya kanina ng alak.

“Nasaan ang iba?” Tanong ko nang ’di ko makita ang iba naming kasama madalas dito.

“Busy silang lahat” Saka ito sinimsim ang alak. Pagkatapos niya tumikim ng alak ay pinagsalin niya din ako saka itinapat sakin iyon. “Cheers para sa kabobo-an mo.” Habang natatawa pa ito.

Natawa na lang din ako, saka tumikim sa alak. Isa sa mga dahilan ito kung bakit ayaw nila, Dad kay Stephan, tingin nila ay si stephan lahat ng nagturo sa’kin ng mga ganitong gawain.

Natatandaan ko pa kung pano ko sya nakilala. Napaaway ako noong ako ay high school. Pinagtutulungan ako sa bakanteng lote nuon, halos puro sugat na ako at pasa nong mga araw na iyon. Hindi na rin ako makalaban sa mga kaaway ko noon. Pero dumating si Stephan, para tulungan ako. Nasa ganitong edad ko rin si Stephan nuong makilala ko siya at ngayon halos ilang taon na rin.

“Ano bang pumasok sa kokote mo at bumintis ka?” Natatawa niyang tanong sa’kin bago ilapag ang hawak nyang baso sa kapat naming table.

Tumingin ako sakanya “Hindi ko nga sigurado kung sa’kin ang bata.” Sabi ko,

Natawa lang si Stephan, sandali kaming nagkwentuhan sa nangyari. Puro tango lang ang ginawa nya pero alam ko talaga na nakikinig sya kahit ang mata nya minsan ay sa mga taong dumadaan sa gilid namin at sumasayaw sa gitna.

“Hindi ba’t si Tristan ’yon?” Nguso pa ni Stephan sa  bandang  harapan namin.

Sinundan agad ng mata ko ang tinuro nito. Alam nito na bago si Mike ay may nagustuhan pa muna akong iba at si isa doon si Tristan. Pero dati ko lang siyang gusto noong high school pa ako, hindi na ngayon.

Madalas ko rin kasi sa kanya ikwento ang mga kalandian ko noon. Kung sino ang mga natitipuhan ko at kung ano ano pa.

“Lapitan mo kaya, malay mo makalimutan mo lahat nang nangyari ngayong araw. Kapag sya” Suhestiyon niya habang nakangiti.

“Bobo! Pano naman nakakalimot ang pakikipag one night stand?”

Mas lalo syang natawa.

“Ikaw na ang nagsabi. Hindi ka sigurado kung ikaw talaga ang ama ng dinadala nong….” Sandali syang nagisip. “Ano nga ulit pangalan non?”

“Tiffany.”

Tumango siya.

“Dalian mo na, alis na dito.” Sabi nya sa’kin habang tinataboy ako nito.

Muli akong napatingin sa dalawang taong katabi nito kanina. Hindi naman kasi malayo ang inupuan ng dalawa. Kanina ko pa rin kasi napapansin na panay din ang tingin nila sa direksyon namin.

“Ang sabi ko sakanila sandali ka lang uupo dito.”

“Oo na, aalis na.” Sabi ko na lang saka tumayo.

“Mag enjoy ka ngayong gabi.”

Natawa na lang ako habang naglalakad papalayo sa kanya. Dala ko din ’yung baso na sinalinan nya kanina ng alak para sa’kin. Nalampasan ko din ’yung dalawang lalaking katabi nya kanina, papalapit na ang mga ito sa direksyon nya ulit, at sa gitna pa mismo pa ako nila dumaan para bahagya silang maglayo.

Pasimple akong naglakad papunta sa katabing upuan ni Tristan, nagkunwari pa akong ’di sya napansin at habang diretso lang ang aking tingin.

Nilapag ko ang baso na hawak sa table, kita ko rin sa peripheral vision na napatingin sya sa aking direksyon.

“Craig?” Tawag niya sa pangalan ko.

Tumingin ako sa kanyang direksyon at nagkunwari rin na nagulat ng makita siya.

“Tristan?” Nakangiti kong tawag sa pangalan niya.

“Craig! Ikaw nga.” Nang masigurado nyang ako nga ang tinawag nya.

Magkaklase kami noong high school. Mas naging gwapo sya ngayon at mas nagmature ang muka niya kumpara nong high school kami. Kung hindi ako nagkakamali ay mas matanda sya sa’kin ng isang taon.

“Kamusta kana?”

“Kmausta?”

Magkasabay pa naming banggit, natawa kami pareho.

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong nya sa’kin.

Gusto ko sana syang sagutin ng ano ba ang ginagawa sa bar? Kaya lang huwag na lang, kilala ko siyang pikunin.

“Wala nagpapakasaya.” Sagot ko. “Ikaw? Anong ginagawa mo dito? Ngayon lang kita nakita rito.”

Madalas ako sa bar na ito kaya alam kong ngayon lang sya na padpad dito.

“Pampawala ng stress.” Bago itinapat ang alak sa kanyang labi.

Mamulamula ang kaniyang labi. Hindi ko mapigilang titigan siya sandali.

“Meron bang problema sa muka ko?”

Napatingin ako sa kanya at umiling. Sana ’di nya nahalata na tinititigan ko sya. Nagkunwari akong uminom sa baso ko at tumingin sa paligid.

“Saan ka nga pala nag-aaral ngayon?” Tanong niya.

“Sa Ignacio Villamor Senior High School… Ikaw?”

Wala na rin kasi akong naging balita dito noong matapos namin ang high school, isa pa hindi talaga kami close na close, nag-uusap lang kami paminsan noon.

“Adamson.”

Nagkwentuhan pa kami nang nagkwentuhan kung ano ang mga madalas namin pagkaabalahan. Hanggang sa mapatingin na lang ulit ako sa direksyon ni Stephan.

Nakikipaghalikan na ito na dalawang lalaki, wala silang paki kung nakikita sila ng ibang tao. Muli akong tumingin sa direksyon ni Tristan, na nakatingin na rin ngayon sa direksyon na tinitignan ko kanina.

Napangiti na lang ako dito, at pinukaw ang buo kong atensyon sa basong hawak ko. Tuwid kong ininom iyon at bahagya pang napangiwi sa tapang ng alak.

Nagulat na lang ako nang muli ko sanang ibabalik ang tingin ko kay Tristan. Nang sya namang sunggab nito ng halik sa’kin. Sandali akong ’di nakapag-react sakanyang ginawa.

Kusa kong binuka ang labi ko nang maramdaman itong sibusubukan nyang ipasok ang dila nya sa aking bibig. Halos dalawang minuto nya akong hinalikan bago hiningal na pinakawalan ang labi ko.

“Wala naman pinag kaiba.” matapos nya akong halikan.

Straight si Tristan, alam ko ’yon. Pero nakakagulat lang ng halikan nya ako. Alam nya din na minsan akong nagkagusto sa kanya at alam nya rin kung  ano ako.

Tahimik lang ako at nagkunwari na parang wala lang ang nangyari. Inilibot ko ang aking paningin para mapukaw sa ibang atensyon. Wala pang ilang minuto ng may babaeng papalapit sa amin. Habang masamang nakatingin ito direksyon namin.

Sa direksyon mismo ni Tristan, ito dumiretso at saka ito nagingay.

“Halos libutin ko na ang buong bar ng maynila! Dito lang pala kita makikita.” Galit na galit na sabi nito kay Tristan.

Nagulat naman si Tristan dito saka tumingin sa paligid, nahihiya siguro sya dahil sa natigil ang ibang nagsasayaw habang napapatingin sa direksyon namin.

“Nasaan ang babae mo dito, huh? Nasaan ang kabit mo dito!?” Tanong pa nito. Pinigilan naman agad ito ni Tristan sa iskandalong ginagawa nito.

Kung sinabi sana nong babae na kung sino ang bakla nya dito o kalandian nya dito. Baka nagtaas pa ako ng kamay.

“Bea! Tumigil kanga! Wala akong babae nakikita mo ba?” Pagalit na sabi din ni Tristan dito at tumingin sa paligid.

Sandaling tumingin sa’kin ang tinawag ni Tristan na Bea.

“Kaya ayoko nagsasama ka sa mga tropa mo, eh! Maslalo kang nagiging gago at manloloko.” Hasik ng babae kay, Tristan.

Sinasabi niya ba na kaya nagkakaganyan ang boyfriend nya ay dahil nagsasama ito sa mga kaibigan nyang loko-loko? Panong ako? Ngayon ko na lang ulit nakita ang boyfriend nya.

Maganda naman ’yung babae, kaya siguro naging girlfriend ito ni Tristan. Kaya lang sa boses palang nito, para itong palengkera.

Bago pa tuluyang magiskandalo ang girlfriend ni Tristan dito ay hinatak nya na ito papalabas ng bar.

---

KABANATA 2

Naglakad ako pabalik sa aking kinauupuan matapos kong masagot ang isang problem na pinasagot sa’kin ni Ma’am Dessery. General statstics ang subject namin ngayon. Ilang minuto na lang at matatapos na din naman ang klase na ito.

Patapos na ang second quarter nitong month. Bukas na ang test namin bago matapos ang buong sem. May isang linggo kaming bakasyon pagkatapos ng exam.

“Excited na akong matapos ang linggo na ’to.”

Dinig kong sabi ni James sa tabi. Nag-uusap sila ni Nicole habang nagtuturo sa harapan si Ma’am Dessery sa harapan. Natigil lang silang dalawa ng mapansin na sila ni Ma’am, agad naman silang natahimik.

“Goodbye class.” Paalam ni Ma’am ng matapos na ang klase nito samin. “Goodluck sa exam niyo bukas…Magreview.” Paalala nya samin bago sya tuluyang lumabas ng room.

Muli namang nagkaingay ang loob ng classroom. Para na namang silang nakawala sa hawla sa tuwing walang guro.

“Tara sa canteen?”

Hindi ko na tinapunan ng tingin si Scarlet, isa sa mga kaibigan ko at nag ayos ng gamit. Sabi ko dito ay susunod na lang ako dahil kailangan ko pang ipasa sa isa sa mga subject namin ang ginawa kong project.

To be exact, matagal na ang deadline nito. Pero dahil mas inuuna ko ang pagbubulakbol ay huli na naman akong nagpasa. Kinausap naman ako ng Teacher ko tungkol dito. Sabi niya na 80 points na lang ang kaya nya ibigay sa project ko once na magpasa ako. Hindi katulad ng iba kong mga kaklase na on time kung magpasa.

Kahit naman gaano ako kabulakbol ay hindi ko naman nakakalimutan ang pagaaral ko. Lalo pa at masyado akong binabantayan ng nagpapaaral sa’kin. Gusto nila na lahat ay magaling at dapat maayos.

Nang maihatid ko na ang kailangan ko ay nagsimula akong maglakad mula dito sa third floor nitong building. Medyo malayo ang canteen dahil nasa bahaging HUMMS department iyon pang apat na building.

Hindi pa ako tuluyang nakakababa nang makasalubong ko si Mike, nagtutitipa siya sa kanyang cellphone mukang busy ito kaya ’di niya rin siguro na pansin ang presensya ko.

Halos mag-iisang linggo na noong iwan nya ako sa taas ng rooftop. Hindi ko naman agad na pansin na napatigil ako sa paglalakad at napatingin na lang sa kanya ngayon.

Napansin nya ata na may nakatingin sa kanya kaya napatigil din siya at napatingin sa direksyon ko. Bahagya pang nagulat ito at muli namang naging seryoso rin ang mga tingin niya sa’kin, saka binulsa ang hawak nyang cellphone.

Medyo tumagal ang pagkakatitig ko sa kanya. Bago ko na pansin na muli itong naglakad at lampasan ako. Sinadya pa nitong banggain ang balikat ko  kahit maluwag naman ang daanan.

Bumagsak na lang ang balikat ko, may kumukurot sa dibdib ko. Alam kong nasasaktan pa rin ako sa sinapit naming dalawa.

“Craig Lui Guererro!”

Akala ko ay tuluyan nya na akong lalampasan pero tinawag nya ang buo kong pangalan. May diin ang pagkakabanggit nya dito.

“Ikaw ang pinaka walang kwentang tao na nakilala ko sa buong buhay ko!”

Tuluyang sumakit ang dibdib ko sa pagkakataon na ito at parang sinasakal ako. Narinig ko na lang na tuluyan itong umalis habang iniwan nya akong nakatulala.

“Ang tagal mo naman dumating. Magpapasa ka lang parang nilibot mo pa ang buong campus.” Dinig kong sabi ni James.

Nagkukwentuhan sila habang si Scarlet naman ay may binabasa sa kanyang lecture note.

“Saan kayo magbabakasyon?” Tanong ni Nicole. Nakabusangot sya nang itanong samin iyon.

Naunang sumagot si James “Sa bataan kami, uuwi kami don kasi saktong birthday ng Lola— at doon kami magfafamily gathering.”

“Kami sa bahay lang, kaya napakaboring! Ayokong manatili sa bahay kasama ang mga kapatid ko.” Maarteng sabi ni Nicole.

“Ganon din naman sa’kin, sa bahay lang.” Simpleng sagot ni Scarlet habang hindi inaalis ang tingin nito sa reviewer nya. Kumuha din ito sa kinakain ni James pero hinampas ni James ang kamay niya.

“Kanina inaaya ka na bumili ngayon kukuha ka dito!” Madamot na sabi ni James, parehong nag-irapan ang dalawa.

“Craig, ikaw? Kayo ng family mo?”

Umiling lang ako sa tanong ni Nicole at itinuon sa labas ng bintana ang tingin ko. Alam nilang ’di ako close sa family ko dahil sa madalas din naman ako magsabi sa kanila. Mas tinuring ko pa silang pamilya.

Kalahating araw na lang din naman at matatapos na ang araw ko sa school na ’to.

Naghiwa-hiwalay kami ni Scarlet matapos ang buong hapon na klase.

Naglalakad ako ngayon sa gilid ng Manila Baywalk. Maraming tao ngayon dahil uwian na naman, may nagpeperform sa gilid may mga istudyante din na mukang nagpapractice ng sayaw.

Naramdaman ko ang pagkulo ng tiyan ko bago maisipan na bumili na lang muna, lumapit ako sa nagtitinda sa gilid ng fishball, at saka tumusok doon.

Nang matapos ako bumili ay naupo ako sa gilid muna at pinagmasdan ang mga taong dumadaan sa harapan ko. Ganon din ang  araw na papalubog na.

“Mag-isa ka ngayon?”

Napatingin ako kay Stephan na ngayon ay nakatayo na sa harapan ko. Nakarubber shoes, nike short, at sando lang siya ngayon. Naka earphone din siya.

“Pahingi nga ako ng kinakain mo.” Sabi nya pa at kinuha ang hawak kong disposable na baso na may lamang fishball at kikiam.

Hinayaan ko naman syang maupo sa tabi ko at umusog pa ako ng kaunti.

“Saan na ngayon ang punta mo?”

“Pauwi na sana, nakita naman kitang nakaupo dito.” Habang ngumunguya pa ito sa pagkain ko kanina.

“Bakit naman naisip mo na magjogging at talagang hapon pa?” Hindi nya naman kasi ginagawa ito.

“Wala lang, wala din kasi akong ginagawa kanina. Para din makapaglibot.” Sagot nya. “Ikaw anong ginagawa mo dito?”

“Naisip ko lang tumambay ngayon.”

“At talagang dito?”

Muli kong pinagmasdan ang araw ilang segundo na lang at tuluyan na itong lulubog. Marami ang mga taong nakatingin dito.

“Nakita ko kanina si Mike.” Sabi ko na lang nang tuluyang lumubog ang araw. Napatingin naman sa’kin si Stephan.

“Oh? Anong ginawa mo?” Tanong niya.

Umiling ako at naisip ang nangyari kanina. Muling kumirot ang dibdib ko. Mag-iisang taon na sana kami next month, pero ito naman ang nangyari. Ang pangit lang ng break up namin.

Naisip ko naman na dadating din ang araw na maghihiwalay kami. Pero ’di ko naisip na sa ganitong paraan. Ang sabi ko pa sa sarili ko kapag naghiwalay kami ang gusto ko ay ako ang makikipa-hiwalay.

“Sinabihan nya ako daw ang pinaka walang kwenta na nakilala nya.” Pagkukwento ko dito.

Napailing na lang sya at saka malalim na huminga.

“Ikaw din naman kasi bubuntis-butusin mo si Tiffany, ano ka ngayon?”

Speaking of Tiffany, may isang linggo na rin itong hindi na pasok. Ang balita ko ay naghohome schooling na lang daw ito. Hindi ko na din ito nakikita.

“Ano iiwasan mo na lang ba ang problema mo?” Tanong pa sa’kin ni Stephan.

Tumingin ako sa kanya “Wala naman akong sinabi na tinatakbuhan ko si Tiffany.”

“Anong ginagawa mo? Anong tawag mo dyan iniiwasan mo lang?”

“Hindi…. Hindi palang ako handa, natatakot din ako. Hindi din ako sigurado kung akin ba talaga ’yon”

Ewan ko ba pero kinakabahan ako kapag naiisip ko na ako nga talaga ang ama ng dinadala ni Tiffany. kung sakali na totoo nga ito.

“Pano mo malalaman ang totoo kung sayo nga ba talaga ’yon, kung iiwasan mo?”

Hindi ako nakapag salita at nag-iwas nang tingin. Muli kong tinignan ang paligid. Nakabukas na ang mga ilaw sa poste.

Kilala ako ni Stephan, kapag ’di ko kaya ang isang bagay ay madalas tinatakasan ko na lang ito. Katulad ng hinaharap ko ngayon sa pamilya ko. Mas pinipili kong lumayo at sumama na lang sa mga kaibigan ko.

“Puntahan mo si Tiffany…. Kailangan ka nya.” Sabi nya saka tuluyang tumayo. “Itapon mo ’to, kalat mo ’yan diba?” Sabay abot ng kinakain ko kanina na ngayon ay wala ng laman.

Umalis na ito at iniwan ako magisa, sandali akong nag-isip.

Natagpuan ko na lang ang sarili ko na ngayon ay nakasakay sa isang bus, bumaba ako sa tapat ng isang subdivision. Madali lang din naman akong nakapasok agad dahil sa kilala na rin ako ng guard na nagbabantay sa gate.

Madalas kami sa bahay nila Tiffany, pinapayagan kasi sya ng mga magulang nya na magdala ng mga kaibigan nya sa bahay nila.

Nang malapit na ako sa bahay nila saka naman ako nakaramdam ng kaba na ’wag na lang tumuloy. ’Di pa talaga akong handa na harapin ang mga magulang ni Tiffany at lalo na sya.

Nakatayo lang ako sa malapit sa kanilang bahay habang nakatingin dito. Nasa gilid din ako ng halamanan.

Akmang aalis na sana ako ng matanaw ko ang isang tao hindi kalayuan sa kinatatayuan ko. Mas malapit ito sa  bahay nila Tiffany, nakatayo habang nakatanaw. Mukang may inaantay ito doon.

Mike?

Bakit sya nan dito? Ang tumatakbo ngayon sa utak ko habang tinititigan ang direksyon nito. Mas lalo pa akong napagilid ng matanaw ko na nagbukas sandali ang gate nila Tiffany.

Lalapit na sana si Mike papunta sa direksyon ni Tiffany na kakalabas lang din ng gate nila, pero agad na sumenyas si Tiffany dito na tumigil. Si Tiffany mismo ang lumapit sa kanya.

Umiiyak si Tiffany nang lumapit kay Mike, niyakap naman ito ni Mike. Halo halo ngayon ang aking nararamdaman habang nakatingin sa kanila ngayong dalawa.

Pero mas nanaig sa’kin ang kuryusidad kung bakit na rito si Mike at bakit pinupuntahan nito si Tiffany.

Dahan-dahan akong lumapit sa kanilang direksyon, dahil sa busy ang dalawa sa pag-uusap ay hindi nila siguro ako na pansin.

“Kamusta si Victor?”

Dinig kong boses ni Tiffany. Kilala ko ang Victor na tinutukoy nya, si Victor ’yung ampon ng Tita Belinda nya at ngayon ay nagaaral din sa kapareho kong school, HUMMS student ito at nakasama ko na rin minsan sa inuman. Nong gabi na magising akong nakayakap kay Tiffany.

“Ayos lang siya, nan don pa din sya sa bahay… Tingin ko wala na syang balak bumalik sa bahay ni Tita Belinda mo…”

Bahagyang nan laki ang mata ko at napalunok. Si Victor, kababata rin nila Tiffany iyon at ni Mike. Kung hindi ako nagkakamali alam kong nagkakagusto si Mike kay Victor. Pero natatakot syang aminin dahil sa baka masira ang pagkakaibigan nila.

Nanatili akong nakikinig sa kanila

“Natatakot siguro sya na malaman ni Tita Belinda ang katotohanan.” Dugtong nya pa.

“Mas mabuti na din ’yon, kesa palayasin sya ni Tita Belinda, hindi matutuwa ang pamilya namin kapag nalaman nila na si Victor talaga ang nakabuntis sa’kin at hindi si Craig… Pareho kaming malalagot kung magkataon.”

Para akong mauubusan ng hininga nang marinig ko iyon. Hindi ako makakilos sa aking kinatatayuan at parang napako. Nanatili ang mata ko sa kanila habang nanlalaki.

“Pero nakokonsensya ako kay Craig.” Si Tiffany.

“Huwag mong isipin ’yan, ang mahalaga ayos ka ngayon at si Victor, mas magiging panatag tayo kung tatlo lang tayo ang nakakaalam.”

Naiintindihan ko na kung bakit. Kung bakit nya ako iniwan at kung bakit pinili nila na ako pa ang sirain.

Muling yumakap si Tiffany kay Mike, at nagpasalamat pa habang umiiyak ito.

Napatigil si Tiffany sa pag-iyak ng mapatingin ito sa direksyon ko. Kanina pa ako nakatayo sa likod ni Mike pero may distansya. Mabilis itong napaayos ng tayo.

“C-Craig?” Nangingig ang boses nito ng banggitin nya ang pangalan ko, napatingin din si Mike sa direksyon ko.

“K-kanina ka pa dyan?” Tanong ni Mike, akmang lalapit ito sa’kin ng umiling ako dito habang tinaas ang isang kamay habang pinipigilan ito.

“Craig, magpapaliwanag ako.” Sabi muli nito.

“Ano pa ang ipapaliwanag mo? Narinig ko na.”

Natahimik ito at muling tinignan si Tiffany, muli niyang binalik ang tingin niya sa’kin.

“Wala akong ginawang masama sayo, Mike. Lalo na sainyo Tiffany.”

Madiin ang pagkakasabi ko non para maramdaman din nila ang galit na namumuo sa’kin ngayon.

“Really? Tiffany?…. Hindi ko pa rin alam kung paanong nagawa niyo sa’kin ’to n, Mike? Tinuring ko kayong kaibigan.” Hinabol ko ang paghinga ko. “Boyfriend kita, Mike.”

Hindi ko na napigilan ang sarili ko at mabilis na sinuntok si Mike sa muka, napatakip naman si Tiffany ng muka at napasigaw pa ito ng makita niyang natumba si Mike.

“Maging maayos lang kayo, nagawa nyong sirain ang buhay ko? Nagawa nyong gagu-hin ako?” Bulyaw ko sa mga ito.

“Craig… Please ’wag dito. Maawa ka kay Tiff-”

Hindi na natapos ni Mike ang sa sabihin nya ng muli ko syang suntukin sa muka. Mabilis ang pinigilan ni Tiffany at tinabihan si Mike.

Wala pang ilang minuto ay lumabas na ang mga magulang ni Tiffany,Hindi ko na inabala ang sarili kong tumingin sakanila at itinuon lang ang tingin sa dalawang taong nasa harapan ko.

“Wala kang maloloko dito, pareho nating alam na hindi talaga si Tiffany ang gusto mo protektahan si… Victor ang gusto mo protektahan.”

Kita kong nagigting ang panga nito, sobrang sakit na kaya nyang sirain ang buhay ko ’wag lang ang taong totoong gusto nya.

“Anong nangyayari dito?” Ang Daddy ni Tiffany.

“Please Craig…” Nagmamakaawa ang tingin ni Tiffany sa’kin. Pero wala na akong pakielam sa kanila.

“Bakit Tiffany? Natatakot ka bang malaman nila?” Tumingin ako sandali sa mga magulang ni Tiffany sandali at binalik ang tingin sa kanya.

Umiiling ito sa’kin habang pilit na nagmamakaawa. Natuon ang tingin ng mga magulang ni Tiffany sa kanya.

Tumalikod na ako saka nagsimulang humakbang habang puno nang galit.

Nakaupo ako ngayon sa harap ni Stephan habang nakatulala. Hindi ko piniling dumiretso ng bahay dahil alam ko naman ang mangyayari  kapag makita ako nila Mommy ng ganito.

Kaya mas minabuti ko na dumiretso na lang sa bahay ni Stephan. Kinuwento ko sa kanya ang nangyari. Balak nya pa sanang sumugod sa bahay nila Mike para turuan daw ito ng leksyon. Pero pinigilan ko ito at sinabi sa kanyang tapos na.

“Anong balak mo ngayon?”

Sumimsim  ako sa iniinom ko.

Hindi rin naman ako nagtagal sa kanila at umalis na din, dahil sa may kailangan din sya gawin. Sinundo lang ako ni James, nakamutor ito at hinatid ako papuntang bahay.

Nang matapat kami sa subdivision namin ay doon na lang mismo nagpababa sa mismong gate sa archo at bumaba na.

Alam kong maraming tanong ang gusto nya sabihin sa’kin, pero mas pinili nyang manahimik na lang muna.

“Mag-iingat ka, salamat.” Paalam ko sa kanya. Tumango sya sa’kin at ngumiti.

“Magiging ayos din ang lahat.”

Pinagmasdan ko muna ang mutor nitong papalayo na ngayon sa subdivision, bago magsimulang maglakad.

Nangyari na ang nangyari. Sabi ko na lang sa aking utak habang bagsak ang aking balikat na naglalakad ngayon.

Malapit na ako sa bahay ng mapansin ang nakaparadang kotse sa harapan ng bahay. Nagtaka ako dahil ngayon ko lang nakita ang kotse na iyon at iba ang ginagamit na kotse ni Dad, kapag pumapasok ito sa opisina niya.

Isa pa ay masyado ng gabi, kaya papaanong magkakaroon ng bisita sa bahay, magaalas dose na ng gabi. Walang Hatchbacks na kotse si Dad.

Hindi ko na lang pinansin ang kotseng nakaparada sa labas ng bahay at tumuloy na sa pagpasok ng bahay.

Napatigil ako sa paglalakad ng mapansin ang mga maletang nakatapat malapit sa hagdan.

“Buti naman at nakauwi kana.”

Mabilis akong napatigil at napatingin sa direksyon nila Dad na ngayon ay nakaupo sa sofa, tila nag aantay ang mga ito.

Ang nakakapagtaka lang ay hindi lang sina Mommy ang nag-aantay sa’kin.

“Kanina ka pa inaantay ng Lolo mo, ’di mo man lang ba sya babatiin?” Sabi pa ni Dad.

Napatingin ako sa katabi ni Dad. Niminsan ay hindi ko pa nakita ang Papa ni Daddy, puro sa larawan lang nilang pamilya at ni minsan ay ’di pa ako nakapunta sa lugar nila.

Maputi ang buhok nito na halos ilang hibla na lanng din ang meron. Nakasalamin din ito at nakapormal na damit.

“Hindi ko na tatanungin kung bakit ka ginabi ng uwi dahil sanay naman na ako sayo at alam ko na rin naman ang dahilan mo.” Sabi ni Dad.

Nanatiling nakatingin lang ako sa kanila at mas piniling ’wag magbigay ng reaksyon.

“Nagpunta ang pamilya nila, Tiffany. Dito at humingi ng tawad sa nagawa ng kanilang anak.” Si mommy saka ngumiti sa’kin.

“N-Nagpunta sila dito?” Paguulit ko.

“Sinabi nila ang nangyari.” Kalmadong sabi ni Mommy.

“Sapat na ang mga nalaman namin, Craig Lui.”

Muling na baling ang tingin ko kay Dad.

“Ngayong gabi ay sasama kana kina Dad,” Nanlaki ang mata ko dito at mabilis na nagsalubong ang aking kilay. “Pauwi ng probinsya.”

Napatingin ako sa mga maletang nakita ko kanina

“Ano, Dad?—” Nagkuyom ang kamao ko.  “Hindi, hindi ako sasama sakanila.”

“Disisyon ko ’to at ako ang masusunod, anak lang kita.” Madiin na sabi ni Dad.

Napatitig na lang ako sa kanya, mas naramdaman ko ang pagod ng katawan ko.Siya ang ama ko at kung ano ang sabihin niya at disisyon sya ang masusunod at wala akong magagawa para tutulan sya.

“Tope, isakay mo na sa kotse ang mga gamit ng apo ko.” Nakangiting sabi ng Papa ni Dad habang nakatingin sa’kin ito.

Kumpara kay Dad ay mas muka naman itong mabait.

Nadako ang tingin ko sa tinawag nitong Tope na nakatayo kanina sa gilid ng sofa kanina.

Napakurap pa ako ng magtama ang mata namin noong Tope. Malinis ang pagkakahawi ng huhok ng lalaki na iyon, moreno rin ang kulay ng kanyang balat.

Nang matapat ito sa’kin ay saka ko lang na pansin na mas matangkad ito ng konti sa’kin, wala ka ring mapapansin na ano mang reaksyon sa muka nito at seryoso lang na nakatingin sa’kin,

Nilampasan lang ako nito at kinuha ang mga maletang tinuro sa kanya.

---

KABANATA 3

Nakacross arm lang ako habang nakatingin dito sa labas ng bintana nitong classroom. Nabaling lang ang atensyon ko kay James ng magsalita sya.

“You know what, Craig. We can still see each other naman after ng school year o kaya sa mga bakasyon try mo dalawin kami dito. After all dito ka pa naman din nakatira.”

Last day na nang exam namin, dalawang araw na ang lumipas nang makita ko ang Lolo ko, they give me a chance na matapos muna ang exam namin, kaya hindi natuloy ang pagalis ko nong gabi na yon.

“Yes, tama naman si James. Dalawin mo kami dito.” Singit ni Scarlet habang sinisimot nito ’yung sandok ng hawak nyang Ice cream.

Alam na din naman nila ang nangyari kasi sinabi ko na din naman sa kanila at nakwento.

Pagkatapos ng exam namin mamaya ay aalis na ako. Atleast they give a chance na makapag paalam sa mga friends ko, matatagalan nga lang bago kami muli magkita-kita.

“You know what, bago ka umalis dumiretso muna tayo sa madalas natin puntahan. Magcelebrate tayo.” Sabi ni Nicole.

“Tapos na din naman ang Exam, we should have small party.”

Kinahapunan after ng exam ay dumiretso kami sa madalas namin pagtambayan. Since I was in High school ay kilala ko na sila, magkakaiba man ang aming section ay kilala ko na sila.

“Cheers!!!!” Sabay taas ni James sa kanyang baso, ganon din ang ginawa namin at pinag untog ang mga baso naming mga hawak.

“Syempre hindi mabubuo ang kasiyahan na ito ng wala ang iba nating mga kaklase at kaibigan” Scarlet shouted, bago ito tumapat sa pinto binuksan iyon para papasukin ang mga taong nasa labas.

Napakunot ang nuo ko sandali bago nakita ang mga inimbitahan nila at natawa ’yung iba ay mga old classmate namin.

“Hindi pwedeng hindi tayo masaya ngayon, Craig. Sandali kana lang namin makakasama.” Sabi ni Nicole, niyakap ako nito. “Mamimiss kita, wag mo ko kakalimutan huh?”

Pabiro ko naman itong binatukan habang nakayakap sya sa’kin. Mamimiss ko ang mga  ganitong ganap namin.

“Hindi naman talaga.”

“Pinuntahan mo ba si Mike? Did you tell him?” Tanong pa nito.

Umiling ako. “Para saan pa?”

“Bobo ka din Nicole ano? They are not okay, hindi maganda ang break up nila. Then you ask your stupid question?” Si James.

Natawa na lang ako dito, kahit kelan talaga ay may pagkamataray itong si James.

May mga bumabati samin at tumatango naman ako sa mga iyon, nakikipagkwentuhan din at nakikipagtawanan. Parang mas nahirapan tuloy ako umalis.

Tumingin ako sa cellphone ko at muling minessage si Stephan. Sya na lang din kasi ang wala dito.

“Hindi ba si Felix ’yon?” Tanong ni Scarlet habang nginunguso ang lalaking nakatayo hindi kalayuan sa aming pwesto.

Sinundan naman namin ng tingin ’yung tinuro nya.

“Sino nag-imbita sa kanya.” I asked.

Alam nilang nagkaroon ng something samin nitong si Felix, pero hindi din nagtagal dahil ghinost ko ito after namin ni Mike magkalapit sa isa’t isa.

“Me, I invite him.” Sagot ni Timothy na nasa tabi lang pala namin. Nakipag kamay siya samin. He’s my close friend also, kaya lang ay humms Smaw ang kinuha nya.

“Talaga lang Timothy huh? Ba’t ngayon ka lang? Kanina pa ako nagtetext sayo pero wala ka man lang reply ni isa.” Inis na sabi ni Nicole dito.

“Sorry naman, may dinaanan pa.”

Naupo kami sa isang mahabang sofa at sa harap ay isang table. Kakaupo palang namin ng makita ko si Felix na papalapit na sa aming pwesto habang ngiting-ngiti ito.

He greeted us, bago na upo sa sofa saktong madyo maluwag din sa pwesto kaya dito sya sa tabi ko na naupo.

“Hi.” Napatingin ako kay Felix nang madinig ang boses nya. Nagkukwentuhan din kasi ang mga katabi namin sa sofa. I didn’t greet him back but I just smiled at him.

“How are you? Its been a long time since the last time we talk right?” Kaswal na tanong niya.

Meron ding akward kahit papano, naalala ko kasi ’yung bigla na lang wala akong paramdam sa kanya. Tapos mi-nuted ko pa sya sa messenger nong time na ’yon.

“I’m fine… You?”

“Ayos lang din.  Nahuli ako kanina ni Ma’am Dhang na nangongodigo kanina.” Pagkukwento nya habang natatawa kanina.

“Ah talagang parang proud ka pa.”

“Hindi natawa lang ako kasi akala ko ’di na niya ako papakuhanin ng test.”

Sandali pa kaming nagkwentuhan bago natagpuan angs sarili ko na hinahalikan sya. Wala na pala ang mga katabi din namin.

“S-stop…” Bahagya ko syang tinulak at kinuha ang cellphone ko sa aking bulsa. Kanina ko pa kasi nararamdaman na nagriring ang cellphone ko pero hindi ko lang pinapansin.

Saktong pagbunot ko ng cellphone ko ay namatay ang tawag. Agad akong tumayo ng mabasa din ang mga text ng ate at ni mommy, tinignan ko din ang oras.

Mag-aalas nuwebe na ng gabi.

“Where are you going?” Dinig ko pang sabi ni Felix habang inaayos muli nito bahagya nyang nagusot na Polo.

Hindi ko sya pinansin at dumiretso kina James na nakikipagtawanan.

Nagpaalam ako sakanila at yumakap sandali bago tuluyang lumabas. Nakita ko pa si Stephan na papasok palang nagpaalam ako dito at mabilis na umuwi ng bahay.

Hindi na ako nagtaka nong makitang nasa labas sina Mommy habang nag aantay ang mga ito sa labas.

“Son, where have you been?” Si Mommy. Hindi naman ako sumagot at nakatingin lang sa kanila.

“Magpabango ka nga, amoy alak ka na naman Craig. Nakakahiya kina Dad.” Dinig kong bulong ni Dad. Hindi ko sya pinansin.

“Nakapagpaalam ka ba ng maayos sa mga kaibigan mo?” Tanong ni Lolo habang nakangiti sa’kin ito.

Nagmano ako sandali sa kanya. “Yes.” 

“Halikana? Anong oras na din….at kanina pa kami nag aantay sayo dito.” Nagpaalam ito kina Mommy at sandaling yumakap sina Daddy dito.

“Magpapakabait ka don, Craig. Son ’ wag mong bibigyan ng sa’kit ulo ang Lolo mo.” Hinaplos ni Mommy ang ulo ko saka ako yumakap. Hindi ako yumakap at hinayaan lang sya.

Sumakay na si Lolo sa back seat at nagsimulang paandarin ang makina nitong kotse. Sandali lang ako nakatayo sa labas at habang tinititigan ang kotse.

Hindi ko gustong umalis.

“Come on, Craig.” Tawag muli sa’kin ni Lolo.

“Magpapakabait ka don, Craig.” Kita ko na bahagyang na mugto ang mata ni Mommy.

Sumakay na ako ng kotse sa back seat, tumingin ako sa labas.  Hindi ako nagsalita at habang nakatingin lang ng diretso, haggang sa tumaas na lang ang bintana ng kotse.

I didn’t even say goodbye to them, hindi ko din sinubukan tumingin sakanila ng  magsimula nang umandar ang kotse.

Nagbasa ako ng mga messages nila James sa’kin, tinanong pa nila kung nakaalis na ako. Nagreply na lang ako sandali sa kanila.

“Bilisan na natin, mahuhuli na tayo sa flight. Tope.” Sabi ni Lolo.

Napatingin naman ako sa harapan at muling nakita ’yung kasama ni Lolo nong pumunta sya dito noon. He is now wearing a hodie jacket habang diretsong nakatingin sa daan.

Nakarating naman agad kami sa airport, hindi kami matatagalan sa byahe at makakarating kagad don sa probinsya nila.

“Do you want to drink coffee sir?”

Napatingin naman ako sa flight attendant na nasa gilid ko, saka umalis. Umiling ako. “No, thanks.” I said.

Bumaling naman sa katabi ko ang flight attendant at binigyan ito.

“Nagkakape ka?” Tanong ko sa katabi ko. He didn’t answer and even look at me.

Attitude? Alam ko naman na dinig niya ang tanong ko dahil ’di naman ako malayo sa kanya.

“What is your name again?” Tanong ko muli sa kanya.  “…Tope right?”

Pero ’di niya pa din ako tinignan. May pinapanood ito sa kanyang cellphone.

“Tope… Can you give me that book?” Turo ko don sa hawak ng kabila nyang kamay na libro. Para sa engineering ang libro na hawak nang kabila nyang kamay.

“Hindi pwede.” Tumigil sya sandali sa kanyang pinapanood at tumingin sa’kin.

He had a dark eye, makapal at itim na itim ang  kilay niya ganon din sa kanyang pilikmata na makapal. He had also small red lips.

Muli nyang binaling ang tingin nya sa kanyang pinapanood.

“You are working to my lolo right?”

Hindi na naman sya sumagot.

“To inform you lang ano, apo ako ng pinagsisilbihan mo.” Sabi ko pa muli.

Sandali naman syang napatigil at bored na tumingin sa akin.

“Tsk…” Padabog niya sa’kin na binigay ang libro. Ngumiti lang ako sa kanya ng nahagya saka umirap.

Binaling ko na ang atensyon ko sa libro na hawak ko. Tips iyon para sa mga gustong mag engineering.  Sinimulan kong basahin ang libro na hawak ko.

Hindi ko naman na malayan na nakarating na pala kami sa aming distinasyon. Hinayaan ko lang ang Tope na tinutukoy ni Lolo na magdala ng mga maleta ko.

“Craig! Pwede mo ba tulungan si Tope magdala ng mga maleta mo?”

Napatigil naman ako sa pagtitipa ng aking cellphone bago napatingin kay Lolo, papalabas kami ngayon ng airport.

“I think kaya nya naman mag-isa.” Sabi ko ng mapatingin ako don sa Tope.

Naglakad na ulit ako. Kaya nga sya nagdala ng alalay para tulungan kami tapos papatulungan nya ako don sa trabaho non. ‘No way’

“Did you already told them, nakarating na tayo Tope?”

“Opo, sinabi ko na po. Ang sabi ni Kuya po ay nakaputing Van daw po sila.” Sagot naman nong Tope kay Lolo. Kinalikot nya din sandali ang cellphone nya.

May tinatawagan sya habang lumilinga-linga sa paligid.

“Can you make it faster. Nangangalay na ang binti ko.” Sabi ko at pumadyak pa sandali. Luminga-linga din ako sa paligid. Nakita ko pa sa peripheral vision ko na napatingin sila Lolo sa’kin.

“Ayon po sila,”

Napatingin din ako sa tinuro ng Tope. Hinayaan ko munang mauna sina Lolo bago sumunod sa kanila.

Sumakay agad si Lolo at sumunod naman agad ako dito, hinayaan ko yung Tope na sya mismo ang magtabi ng mga maleta ko.

“Pwede bang magmadali na tayo makauwi. Nakakapagod ang araw na ito.” Sabi ni Lolo at pinahinga ang ulo nya sa sandalan, pinikit din nya ang kanyang mga mata.

Anong oras na din at halos alas-tres na ng madaling araw. Kahit ako ay pagod na isinandal ko din ang aking ulo at pumikit.

Naramdaman ko na lang na may tumatapik sa aking balikat kaya dahan-dahan akong napamulat.

“Anong oras na” Tanong ko.

“5:45.” Tipid na sagot nong Tope bago umalis at magsimulang maglakad.

Papasikat na din ang araw nang ilibot ko ang paningin ko. Ang ingay din ng mga manok sa palagid.

Nagsimula akong lumabas at sumalubong sa’kin ang marahang paghampas ng hangin sa aking muka. Tinignan ko ang tinatahak ngayon nila Lolo.

May malaking bahay ngayon sa aking tapat, kung titignan ay masyadong malaki itong bahay na ito kumpara sa  bahay namin sa Maynila.

“Where will be my room here?” Tanong ko ng makapasok kami sa loob. Tinignan ko din agad ang mga kadalasan na furnitures sa sala.

May mga photo frames na nakasabit sa pader, habang sa bandang center ay may bilog na glass table at sa gilid nito ay paikot na sofa. The house is elegant lalo na pala sa loob, meron din na may kalakihang chandilier sa taas.

“Bago ka ihatid sa magiging kwarto mo ni Tope, I just want to discuss something apo ko.”

Napatingin agad ako kay Lolo.

“What is it?”

“Mga alituntunin ko dito sa aking pamamahay…” Nag-iba ang tono nito at tila naging isang strikto. “Una ayoko ng naghahari-harian sasarili kong pamamahay a side sa’kin. This is my house and my rules “

“Ayoko na uutusan mo ang mga kasama natin dito sa bahay. Kompleto ka, wala kang pwedeng gawing katulong dito.” He said.

Napalunok ako at nagtatakang tumingin.

“Ikalawa, you should know your limits.” While looking directly sa aking mga mata. “Bukod sa’kin ay wala nang pwedeng maging amo dito.”

“Tope, tawagin mo si Craig sa pangalan nya not sir…. Naiintindihan mo?” Tumingin siya kay Tope.   “Kayo lahat, hindi niyo sya tatawagin na sir o kahit ano. Craig ang itawag nyo sa kanya.”

Tahimik lang ako habang nakatingin sa Daddy ni Dad.

“Really? Apo mo ko” Di ako makapaniwala.

“Yes, apo lang kita at dinala ka dito ni Dad mo dahil sa ugali mo. Ang trabaho ko ay disiplinahin ka…. I will not tolerate that kind of attitude.”

Akala ko he’s nice pero hindi pala.

“Tope ihatid mo na sya sa kwarto nya. Magpapahinga na ako.” Tumalikod na sya samin at umakyat na sa hagdan.

Hindi din naman nagsalita ’yung tope at naglakad na din.

“Wait ’yung maleta ko, ’di mo ba kukuhanin?” Tanong ko dito.

Tumigil sya sa paglalakad saka humarap sa’kin. He smiled at me.

“Hindi ikaw ang amo dito.” Sabi nito saka muling naglakad.

Naiwan akong nakanga-nga habang tinitignan sya. ’Yung ibang mga kasama din namin sa bahay ay umalis na rin habang ’yung iba ay bumubulong pa.

Binuhat ko paakyat ang mga gamit ko at sinundan siya.

Tumigil sa isang pinto at binuksan iyon.

“Dito ang magiging kwarto mo.” Turo nya sa katapat nyang pinto. Naglakad na sya at nilampasan ako.

Pero wala pang ilang segundo ng tumigil sya.

“May nakalimutan ako.” Sabi niya saka kinuha ’yung librong hiniram ko sa kanya kanina. “Akin ’to.”

Napairap na lang ako sa kanya habang pinagmamasdan syang naglalakad  papalayo sa’kin.

---

Happy Reading everyone.

KABANATA 4

No one even helped me ng ayusin ko ang mga gamit ko dito sa magiging silid ko. Isang malaking aparador lang ang meron dito at isang hindi kalakihan na kama, meron din na maliit na cavinet sa gilid.

Mas malaki pa yung kwarto ko dati kesa dito. This is too small. Sakto lang sa isang tao, at sa mga gamit ko, wala ding cr kaya kinakailangan mo pang bumaba para gumamit.

Kanina ay sinubukan ko muna magpahinga pero tatlong oras lang din ako nakatulog. I also tried to open my facebook account pero hindi malakas ang signal.

May mga text message din si Mommy, pero mas pinili kong i-ignore ito at nilagay sa maliit na Cavinet ang Cellphone ko.

Napatingin ako sa pinto ng marinig kong may kumakatok dito.

“Pasok.”

Bukas ang pinto at bumungad sa’kin ang isang babae na halos may katandaan na din ang istura niya.

“Dinala ko ito dito…sabi ni Mr Guererro ay hindi ka pa nakain.”

Dumiretso ito sa maliit na cavinet at doon nilagay ang isang tray na may laman ng isang mangkok na champorado at dalawang pandesal.

“Kumain kana muna…mahaba ang naging byahe nyo.” Sabi pa nito.

“Iwan mo na lang ako, ako na ang bahala dyan.” Sabi ko habang hindi natingin sa kanya at nanatiling nakatingin sa mga inaayos kong gamit.

“Gusto mo ba tulungan na kita?” Offer nya pa sa’kin.

“No, kaya ko na ’to.”

“Hindi mo ba alam gumamit ng po at opo?”

Napatigil ako sa pag-aayos ng gamit saka tumingin sa kanya.

“Hindi…. Okay na? Makakaalis kana.” Saka umirap pa sa kanya.

Dinig ko ang malalim nyang paghinga. Pero bago ito lumabas nang kwarto ay bumulong pa ito.

“Totoo nga ang sabi ni Tope at ng Lolo mo, hindi ako nagtataka kung bakit ka dinala dito.”

Nang maayos ko ang mga gamit ko ay nagpahinga na muna ulit ako. Halos katulad lang din kanina halos ’di naman din ako makatulog.

Napatingin ako sa gilid ng aking higaan at nakita ang champorado don at ’yung pandesal. Ramdam ko ang pagkulo ng sikmura ko kaya kinuha ko iyon at sinimulang kumain.

Kahit malamig na ito ay sinimulan ko pa rin ito kainin. Pagkatapos kumain ay tinignan ko din ang oras, its already 2pm.

Nagsimula akong tumayo at lumabas ng kwarto. Tahimik lang dito sa taas, may dala din akong twalya at damit ayoko naman bumalik dito sa taas ng nakatapis lang ng twalya.

“Akala ko wala kanang balak lumabas sa kwarto mo.”

Muli kong nakita kong nakita ang matandang kanina naghatid sa’kin ng pagkain.

“Ilagay mo na lang sa lababo ang pinagkainan mo at hugasan mo na din, tapos na si Mere maghugas kaya ikaw na maghugas nyan.”

Napataas ang kilay ko sa sinabi nito. Kung makapag utos ’to akala mo kung sino.

“Who are you para utusan naman ako sa gagawin ko?”

“Nakalimutan mo na ata ang sinabi ng lolo mo noong madaling araw? Hindi ikaw ang amo dito.” Pagpapaalala nya sa’kin sa sinabi ni Lolo.

She’s starting to getting to my nerves na ah.

“Acting like na parang ikaw ang tagapag mana ng bahay na ito ah?”

“Eh ano? Hindi din naman ikaw ang taga pagmana.”

Masama ko syang tinignan. “Where’s my Lolo? I need to talk to him. Bakit merong ganitong katulong?”. Bumaling ako sa iba pang mga katulong na nakatingin samin.

“Para lang ipaalam ko sa’yo, matagal na ako sa bahay na ito. Hindi ka pa pinapanganak bata palang ang daddy mo at ang mga kapatid nya ay nan dito na ako. Ako ang nagpalaki sa daddy mo…. Malaki ang tiwala sa’kin ng Lolo mo. Si sir Guererro din ang nagbilin sa’kin sayo.”

Muli akong napatingin sa matandang kaharap ko ngayon. Hindi ako makapaniwala sa kanya.

“Hugasan mo na ’yang hawak mo.”

Umirap ako sa kanya, kita ko ang dalawang katulong pa na malapit sa’kin na nagchichismisan habang nakatingin sa’kin.

Noong una ay nalilito pa ako sa aking gagamitin, wala akong alam sa paghuhugas ng plato o gawaing bahay. Lumaki akong may nagsisilbi para sa’min.

Pagtutupi lang yata ng sarili kong damit ang natutunan ko dahil sa ayoko din na may nanggagalaw ng mga gamit ko bukod don ay kapag nagtatavel kami ng Pamilya ko ay ako mismo ang naglalagaynng mga gamit ko sa maleta ko.

“Ano ba ’yang ginagawa mo?” Lumapit sa’kin ang isang katulong dito sa bahay. Kinuha nito sa’kin ang baso na nabasag ko after nitong madulas sa kamay ko.

“Huwag mo na-” hindi na niya na tapos ang sa sabihin niya.

“Ouch…” Nang masugatan ang kamay ko sa bubog ng baso. Agad kong sinipsip ang hintuturo ko na nahiwa.

“Ayan…. Ako na nga dito. Gamutin mo na ’yang sugat mo.” Sabi nito. Agad naman akong humakbang papalayo ng kaunti sa kanya.

“Ano nangyari?”

“Manang Tania, nakabasag ang alaga mo…. Nasugat din.” Habang nililigpit nong babae ang kalat na ginawa ko.

“Patingin?” Napangiwi pa ako ng hablutin na lang nong Manang Tania ang daliri ko na may sugat.

“Hindi naman malalim, malayo din sa bituka.” Sabi nito sa’kin.

Binawi ko ang kamay ko sa pagkakawak niya.

“Really? Kung tutousin ay ikaw ang may kasalanan kung bakit ako nasugat.”

“Huwag mo ako artihan.” Nilakihan nya ako ng mata. “Tope!!!!” Sigaw pa niya.

Wala pang ilang minuto nang lumabas sa isang Comfort room ang hinahanap niya. Nakatapis ito ng twalya habang tumutulo pa ang tubig sa kaniyang katawan.

Umiwas ako ng tingin at binalik ang tingin ko sa aking daliri.

“Bilisan mo magbihis. Tulungan mong gamutin ang maarte na ’to.”

Tumingin muli ako sa inutusan nito, tumango lang siya at tumingin sa’kin, seryoso ang muka niya. Itim din ang kulay ng kanyang mata.

Lumabas ito ng Cr at nadaanan pa ako, nilampasan niya lang ako.

This house is hell, this place is hell.

Matapos magbihis noong Tope ay nakita ko itong pababa ng hagdan habang may hawak na box, nakahawak siya sa hawakan ng Box at lumapit sa’kin.

Hahawakan niya sana ang kamay ko pero iniwas ko ang kamay ko sa kanya. “I can manage myself.”

Kinuha ko ang sa kanya ang medical kit box na hawak niya at naupo sa sofa.

“Ano pang tinatanga mo dyan?” I asked him, nang makita ko siyang na natiling nakatayo sa bandang harapan ko habang sinisimulan kong gamutin ang sarili ko.

He is looking straight sa aking ginagawa. Hindi naman din sya sumagot at naupo lang sa kapat kong sofa.

“Alam mo, hindi ko kaya sa bahay na ’to, lahat ng tao dito masasama ang ugali. Akala mo kung mga sino.”

Hindi ako na naghesitate na sabihin sa kanya. Wala din naman syang sinabi at poker face lang na nakatingin.

“Kakausapin ko si Mommy, pauwiin ako saamin. Ikukwento ko kung pano nyo ako maltratuhin dito. Lalo na ’yung matanda na yon.”

Wala pa din syang naging sagot. I looked at his direction, kita kong nag-igting ang kanyang panga. Naaasar ba sya sa’kin?

Pagkatapos ko gamutin ang sugat ko ay nagpunta na ako ng Cr para maligo. Dito din naligo ’yung Tope, nagtanong din kasi ako sa isang kasambahay dito kung may iba pang CR na pwede gamitin pero ito lang daw ang Cr dito at don sa kwarto ng aking Lolo.

Ang laki ng bahay pero ganito? Sa bahay tag-iisa pa kami sa loob ng kwarto.

Pagpasok ko sa Cr ay amoy safeguard, malinis din. Hindi naman mabaho. Mabilis lang din ako na tapos maligo at nagbihis bago lumabas.

“Tapos mo na ba ayusin ang kwarto mo?” Napatingin ako sa nagsasalita. ’Yung manang Tania.

Hindi sana ako sa sagot at tatalikuran na lang sana sya para tumaas na ulit.

“Wala ang Lolo mo ngayon, merong pinuntahan. Nagbilin din sya na bago umalis ay mahigpit na sinabi mamayang alaskwatro ay sasama ka sa’kin para mamalengke para sa mamayang hapunan.”

“I’m not interested, kayo na lang tinatamad ako.”

“Hindi pwede. Bilin ng Lolo mo ’yon, tapusin mo na ang pag-aayos ng gamit mo at mamaya ay aalis na tayo.”

Umirap ako at padabog na umakyat sa itaas. Padabog ko din sinarado ang pinto, at kinuha ang cellphone ko na nakapatong Cavinet.

Dinial ko ang Cellphone number ni Mom, medyo mahirap ang signal. wala pang ilang ring ng sumagot ito.

“Hello, Son.”

“Hello Mom, I wanna go back there.” Mabilis na bungad ko mula sa kabilang linya. “I don’t wanna here. They are all evils…please.”

“Why? Anong nangyari? You didn’t answering my calls erlier.”

“Mom this place is Evil…. Full of demons, pinapagawa nila sa’kin ang mga gawain na ’di ko naman talaga dapat gawin. And the maids, daig pa nila si Lolo kung utusan ako.” Sunod sunod na sabi ko.

“Calm down son.”

“How I will calm myself mom? Kung pati si Lolo binigyan ng karapatan ganituhin ako ng mga maids…this is so unfair apo nya ako.”

Nadinig ko ang paghinga nya sa kabilang linya. “I will talk your Dad. I used to live there also. Alam ko kung pano magdisiplina ang Lolo. And your lolo is Good lalo na si Manang Tania.” She stated.

“What the? Manang Tania is Demon.”

“Son, your mouth… I know her, she’s good, baka naman kasi tinatrato mo din sya katulad ng mga maids natin dito.”

“Ano naman? Kaya nga katulong we are paying them para paglikuran tayo. Hindi para ako ang alilain nila… Bayad naman sila.”

“Tao din sila, Craig.”

“Mom please…. Kausapin mo si Dad. Ayaw ko dito.”

Akala ko nakakainis nang kasama si Dad sa bahay, pero mas nakakainis pala rito sa lugar na ito.

“Wala pang isang araw na nandyan ka, pero gusto mo na agad umuwi?…. I will talk to your dad.”

’Yon na lang ang huling usap namin ni Mom. Halos isang oras din ako nagkulong ng kwarto bago ako may narinig na katok sa labas.

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong ko dito nong makita ko si Tope na nasa tapat ng pinto.

“Tinatawag kana sa baba.” Iyon lang ang sinabi niya bago ako talikuran.

Napabuntong hininga na lang ako bago sumunod sa kanya. Pagkababa ko ay na kita ko ang Manang Tania na may hawak na parang bag na gawa sa banig.

“Huwag mo sanayin na laging may kailangan susundo sayo bago ka kumilos, hindi uso ’yan dito.” Sabi sa’kin nito.

Nagsimula silang maglakad noong Tope papalabas.

“Hindi ba tayo sa sakay?” Tanong ko sa kanila nang makita silang dire-diretso lang na lumabas ng gate.

“Malapit lang ang palengke dito sa ikalawang kanto lang iyon. Hindi natin kailangan sumakay.”

Napairap na lang ako sa kawalan.

May nakakasalubong kaming ibang tao at binabati naman ito nong Manang Tania ganon din si Tope, nauuna sila sa’kin maglakad habang nakasunod lang ako sakanila. May iba pang napapatingin sa’kin, siguro ay dahil bago lang ako sa paningin nila.

Laking maynila ako pero ni minsan hindi ko sinubukan pumunta ng palengke lalo pa at may mga tagasunod naman kami. Hindi ko ineexpect na ganito pala sa palengke magulo at masyado ngang maraming tao malansa din ang amoy ng hangin.

Nagsimula kaming mag-ikot habang nakabuntot sa kanila.

“Tania, ngayon kana lang ulit na padpad dito ah?” Sabi nong halos kasing tanda lang din nito, may hawak itong karne ng baboy habang hinihiwa iyon.

“Maraming ginagawa, kaya sila Clara ang madalas mamalengke ngayon.”

“Ganon ba? Eh sino naman iyang kasama nyo ngayon ni Tope? Mukang bago lang ’yan dito ah mestiso din ang balat.”

“What the fuck?” Inis kong sabi ng maramdaman kong tumalsik sa aking paanan ang putik dahil sa mga batang nagtatakbuhan.

Nilampasan lang ako ng mga bata na parang walang nangyari. They didn’t even say sorry. Hahabulin ko sana ang mga ito nang maramdaman kong hawakan ng taong nasa tabi ko ang braso.

“Get off your hand at me.” Pumiglas ako sa pagkakahawak niya. “Yung mga chanak na iyon dinumihan ang paa ko, don’t you see?”

“Putik lang ’yan, pwede mo hugasan.” Sabi niya. Sinubukan ko muling pumalag sa pagkakahawak niya, pero mas hinigpitan niya lang.

“Anak ni Christ, ’yung dati kong alaga.” Pasimple pa akong nilakihan nong mata noong Manang Tania, bago bumaling sa babaeng kaharap nya.

“Kaya naman pala, bakit naman sinama mo pa? Mukang hindi sya sanay dito.” Ngumiti sa’kin ’yung babae pero I gave her poker face.

“Bilin sya sa’kin ni Mr Guererro ng lolo nya.”

Ibanaling ko na ang atensyon ko sa paligid. Maya-maya pa ay umalis na kami doon at muli ng nag-ikot. Halos na tuyo na din sa paa ko ’yung putik.

May araw din sa’kin ang mga bata na ’yon.

“Antayin niyo na lang ako dito. Sandali lang ako may dadaanan lang ako sandali.” Paalam nong Manang Tania. “Tope, bantayan mo ’yan.” Bilin pa nito sa katabi ko.

Iniwan kami nito sa isang tabi dito sa palengke. Halos ilang minuto din kami nakatayo.

“Tope.”

Nabaling ang atensyon ko sa mga halos kaidaran ko lang din na mga binatilyo at babae.

“Hindi ka nakaattend kanina sa training? Katulad kahapon?” Tanong nong isang lalaki nang nakalapit ito sa direksyon namin.

Tumingin naman sa direksyon ko sandali si Tope bago muling tumingin sa mga kausap nya.

“Maraming ginawa.” Tipid na sagot nya.

“Sino ’yang kasama mo? Bago lang sya dito?” Tanong nong usang babae na halos gabalikat lang ang buhok.

“Apo ni Mr Guererro.”

“Hello, kamusta?” Napatingin ako sa isang lalaki na lumapit pa sa’kin. “Ako nga pala si Renz, kaibigan ni Tope.” Nakalahad ang kamay nito sa’kin.

Tumitig ako sa kamay nyang nakalahat.

“I’m not interested. Hindi ako nakikipagkilala sa panget… Sorry.” I rolled my eyes.

Muka naman itong nagulat sa inasta ko ganon din ang mga kasama nya.

“Ouch…” Napangiwi na lang ako sa sakit ng maramdaman ko na naman ang mahigpit na hawak sa’kin ni Tope. Pumalag ako sa hawak niya. “Ano ba kanina ka pa ah, Nakakasakit kana.” Inis kong sabi dito.

Seryoso nya lang ako tinignan, pero halatang mong galit s’ya.

“Why?”

---

Please give me support atleast, happy reading guys :)

KABANATA 5

Lumipas pa ang dalawang araw, hanggang ngayon ay ’di pa din ako sanay sa mga bagong taong nakakasalamuha ko dito. Para akong mababaliw kapag nagtagal pa ako dito.

May internet nga pero halos ’di naman ako nakakagimik o makalabas man lang.

Nagscroll pa ako sa instgram at nakita ang bagong post ni James. He was in the bar while Nicole and Scarlet hagging him, they are taking some of a pictures while drinking a lady drinks. Mukang masaya sila doon sa pictures nila.

I miss my life there, mas mahirap pala ang buhay dito. Walang bars, wala man lang parties. Puro bahay lang sa ngayon.

My lolo already talk to me about sa pagtatransfer ko dito. Next week pa ang pasukan dahil may isang linggo din na sem break.

I message our group chat.

‘miss you guys’. Wala pang ilang segundo ng magseen agad si James.

‘mas miss kana namin,’ he said.

’ kamusta ang buhay probinsya?’ Nicole asked.

‘Full of shit.’ I said on my message, naglagay din ako ng imotikon para mas dama ang inis ko don.

Ilang araw palang ako dito at halos wala pang isang linggo pero ganito na agad. What should I expect? Alam ko na ngayon kung san nagmana si Daddy.

Sandali pa akong nakipag kwentuhan sa mga kaibigan ko bago magpaalam na sa kanila dahil may mga gagawin pa ang mga ito, thru video call din kami nagkamustahan.

Madalas wala dito ang Lolo dahil marami itong ginagawa about sa business nya at sa mga lupa na pagmamay-ari nya dito. Meron din kasi silang palayan dito at sya din mismo ang pumupunta doon para tignan ang mga trabahador niya.

“Kumain kana sa baba, Craig. Walang maghahatid sayo ng pagkain dito.” Tumingin ako sa direksyon ni Manang Tania, the devil one. “Hindi maglalakad para sayo ang pagkain.”

Ito na naman sya, nag-iingay na naman, masahol pa sya kay Mommy kung manermon. Sa loob ng ilang araw ko pang pananatili dito ay wala atang araw na ’di niya ako nakikita at sa sabihan ng kung ano ano.

“Yuh! I know, wala naman paa ang pagkain para maglakad papunta sa’kin…”

“Sabayan mo na ang Lolo mo sa pagkain ng umagahan, kanina ka pa nya inaantay.”

Umagang-umaga ayoko makipagtalo. Kaya tumayo na ako at dumiretso na sa baba. Naabutan ko din si Lolo na magsisimula na sanang kumain.

“You’re awake.”

Hindi ako nagsalita at naupo lang sa ikatlong upuan medyo malayo sa kanya.

“Kamusta naman ang mga nagdaang araw mo dito?” He asked at kumagat sa spam na nakatusok sa kanyang tinidor. “Balita ko kay Tania, hindi ka nalabas nitong bahay simula nong nagpunta kayo ng palengke?”

“Not really good… Ayaw ko din naman lumabas.” I answed, boring na boring din ang aking boses.

“Magugustuhan mo din ang lugar na ’to.” Nakangiti pa ito nong sabihin niya iyon sa’kin.

“Never, this place is so boring.” Halos pabulong ko na lang sinabi iyon.

“Watch your mouth, apo.”

Napairap na lang ako bago magpatuloy sa pagkain. Actually, hindi ako masyadong sanay na kasabay sya kumain. Panay din kasi ang sermon nito kahapon lang ay sinabihan ako nito tungkol sa pagtransfer ko dito.

He said, Tope will be incharge sa pagbabantay sa’kin sa school. Well ano naman ang gagawin ng boring na tao na ’yon, he can’t control me, no one can control me.

“Tapos mo na ba tapusin linisin ang kotse?”

Tumango naman si Tope kay Lolo, kakatapos lang nito linisin ang kotse ni Lolo. May hawak pa sya na timba habang nakasabit sa balikat nya ang sando nya na kulay itim.

“Good, thank you Tope, maaasahan ka talaga.” Tinapik ni Lolo ang balikat nito, saka muling pumasok sa loob.

Nasa tapat lang ako ng pinto habang hawak-hawak ang map na binigay sa’kin kanina nong Manang Tania. Utos iyon ni Lolo na ako daw ang maglampaso ng sahig.

I don’t really want to do this, pero wala akong magawa. Ewan ko ba pero nakakatakot kasi makita si Lolo kapag medyo nagtataas sya ng boses, mas nakakatakot pa kay Daddy.

Kinuha ni Tope ang timba na may tabo at pumasok na din sa loob, masama kong tinignan si Tope ng may magtulo-tulo pa ng konting tubig sa sahig.

“Don’t you see? Tapos ko na lampasuhan ’yan. Bulag ka ba?” Hasik ko dito. Pero muka naman wala syang pake.

“Punasan mo na lang ulit apo. Konti lang naman iyan.”

Umirap ako kay Tope, nang tuluyan ng makaakyat si Lolo at mawala paningin ko padabog kong binitawan ang map na hawak ko.

“Hindi ko pupunasan ’yan, hindi ako katulong dito.”

“Hindi kanga katulong dito, pero mismong lolo mo nag utos sayo niyan.”

Pakielamera talaga ang matandang ito eh, lahat na lang.

“Ano naman? Naglampaso na ako hindi naman ako nagkalat dyan, edi punasan nya.”

“Sige, sabihin ko na lang kay Lolo mo ’tong ginagawa mo.” Manang Tania said.

Napahilamos na lang ako,. “Sumbungerang matanda.” Pinadinig ko talaga dito ang sinabi ko bago pinagpatuloy ang paglalampaso.

Mabilis na sumapit ang hapon, muli na naman akong nautusan tinatamad akong hinugasan ang mga patatas at iba pang sangkap na gagamitin mamaya sa pagluluto nila mamaya ng nilagang baka.

Medyo maulan kasi din at ito ang request kanina ni Lolo. Isa pa idagdag pa ’yung ngayon ay aalis si Lolo dahil sa pupunta ito sa batangas, dahil may binili syang property doon at may mga meeting din sya na kailangan puntahan don. He alrady discuss this one kanina ding umaga.

“Tope, pakilagay na sa kotse ang mga dadalhin ni Sir Guererro… Pakitulungan mo na lang din Craig.” Napakunot pa ang nuo ko sa utos ng madrasta.

“Huwag kana magreklamo sumunod kana.” Utos pa nya ulit. Padabog akong tumayo sa pagkakaupo sa upuan at sinundan si Tope.

“Ako na lang dito, dyan ka.” ’Yon lang ang sinabi nya bago kinuha yung dalawang maleta.

“Ba’t sa’kin pa talaga ang pinakamalaking maleta.” Reklamo ko sa kanya. Sinimulan kong buhatin ang maleta pero may pagkamabigat ito.

Tuninulungan nya din naman agad ako ng mahatid niya ang mga hawak nyang maleta kanina. Ang dami din kasing maletang dala, akala mo isang buwan din mawawala si Lolo eh tatlong araw lang naman.

“Babalik din agad ako, sisikapin ko na matapos ng mas maaga ang meeting sa batangas.”

Nasa kainan kami ni Lolo, tahimik lang akong nakain.

“Lolo, I have request lang bago ka umalis. Pwede ba pakisabi kay Mang birting na pakibawasan ang pagpupuk-pok sa labas ng umaga.” I request at him.

Si Mang Birting isa sa mga matagal ng katulong ni Lolo dito, ginagawa nya kasi ’yung nasirang kwadra ng mga hayop dito.

“Hindi maiiwasan iyon, gawain ni Birting iyon may trabaho sya diyo.” He said.

“Pero ang ingay-ingay kasi 7am palang ng umaga kung ano ano na agad nadidinig ko.”

“Edi para ’di ka mabulabog i-adjust mo ang pagising mo… Gawin mong alasais.”

Hindi ako nabangon ng alasais madalas talaga nagigising ako halos 8 na ng umaga kapag may pasok. Kapag wala naman ay 12pm na. Hindi ko kaya magising ng ganong kaaga.

Napairap na lang ako.

Natapos kaming kumain ng hapunan ng magpaalam na si Lolo, it’s already 8pm. Tinignan ko pa syang sumakay ng kotse nya kasama ’yung isang driver, hanggang sa umandar na ang kotse nila. Si Tope ’yung nagsarado ng gate ng makalabas ang kotse nila Lolo.

“Maraming binilin ang Lolo mo sa’kin bago sya umalis.” Manang Tania.

“Lagi naman.” Binagsak ko ang sarili ko sa pag-upo sa sofa. Magtitipa palang sana ako sa cellphone ko ng harangan niya ang screen ng cellphone ko.

“Maghugas kana ng mga plato.”

“No way… Ba’t ko naman gagawin yon? Don’t you remember halos na basag ko lahat ng plato na hinugasan-” she cut me.

“Kaya nga babantayan ka ni Clara.” Pinandilatan pa ako nito ng mata. “Hindi ikaw ang masusunod dito.” Dagdag nya pa.

Nilampasan ko sya matapos kong tumayo sa sofa at padabog na pumunta ng kitchen.

“Hawakan mo lang ng maigi ’yung baso.” Si Clara habang tinuturuan nya ako sa gilid.

“I know.”

Habang naghuhugas ako ay kita ko naman sa gilid ng mata ko ang paghahanda nila Tope ng pagkain nila ni Manang Tania sa maliit na lamesa dito sa kitchen. Dalawa na lang daw kasi silang kakain kasi tapos na si Clara, nauna daw ito.

“Hawakan mo kasi mababasag mo talaga ’yan.” Napabuga pa ng hangin ang katabi ko. “Sabon kasi ’yan kaya talagang madulas.”

Muntikan ko na naman kasi mabagsak ’yung hawak ko. Halos iilan piraso lang naman ang hinuhugasan ko dahil ’yung pinagkainan lang naman namin ni Lolo ang hinuhugasan ko.

“Ikaw kaya dito, ’di naman kasi ako katulong.”

“Ang arte mo naman.”

“Talaga maarte ako ’di ko naman kasi talaga ’to gawain.” Umirap ako sa kanya. “Gagaspang kamay ko dito eh,” naiirita kong sabi.

Pagkatapos ko maghugas ay dumiretso ako sa taas para kumuha ng damit at para makapag hugas na ng katawan. Hindi kasi ako sanay na ’di naglilinis ng katawan bago matulog. Feeling ko ang lagkit ko kapag kakaganon.

Alas-onse na ng gabi but I’m still awake, hindi ako makatulog. Ilang beses pa akong nagpagulong-gulong sa higaan ko bago ako bumangon at maupo sa gilid ng kama.

Kinuha ko ang cellphone ko, para magsearch sa google kung saan may bar na malapit dito. I need to go out, hindi ko na kaya dito sa loob lang ng bahay.

Hindi ako mabubuhay sa ganito. May nakita naman akong mini bar sa google, pero hindi ko alam kung malapit lang ba talaga sya dito. May direction naman susundan ko na lang.

Nagpalit lang ako ng Tokong na short at nagspray ng pabango. Dahan dahan din ako lumabas ng kwarto, sinugurado ko na walang ingay.

Pababa palang sana ako ng hagdan ng makita si Clara na nagsasampay sa hanger ng mga damit niya siguro. Gabi na ngayon nya lang naisip gawin ’yan. Napabalik ako sa taas at nag isip kung pano makakalabas.

Sakto naman nakita ko ang bintanang malaki na nakabukas dito sa second floor nitong bahay, gawa naman sa plywood at kahoy ang bintana.

Dimungaw ako don, banda ito sa likod ng bahay. May kataasan din mula dito sa second floor. Napalunok ako, mas mataas ito sa bakod namin sa likod ng bahay.

Nagsimula akong humakbang at umapak pa ng bangko para mas madaling pang makaakyat.

“Anong ginagawa mo?”

Halos mapatalon ako sa gulat at mabilis na yumakap sa gilid ng bintana para hindi mahulog sa baba. Napatingin ako sa direksyon ng pinanggalingan ng boses.

Si Tope habang nasa gilid ito ng base dito sa taas, madilim na din kasi dahil sa nakapatay na ang ilaw.

“Fuck you,… You scared me I got almost heart attack.”

Hindi ko naman makita ang reaksyon nito dahil sa madilim, pero kita kong nakatingin pa din sya sa’kin.

“What are you doing here?” I asked him.

“Ikaw anong ginagawa mo dyan?” He asked me back.

“Ako ang unang nagtanong, ako sagutin mo.”

“Tinitignan ka.” ’Yon lang ang sinabi niya.

“You mean? Kanina ka pa dyan?”

Holy shit, kanina niya pa ako pinapanood, kung ganon kanina nya pa ako nakikita sa mga pinagagawa ko.

Bumaba na ako mula sa pagkakatungtong sa bintana. Muling tumingin sa labas. May katapat pala kaming malaking bahay din dito.

“Tatakas ka?”

“Obvious ba?”

Nagsimula syang tumalikod at humakbang papaalis, lagi na lang sa tuwing makikita ko ’tong tao na ’to na pakaseryoso.

Nagpasya na lang ako sumunod dito, pero bago ako umalis ay muli akong napatingin sa bintana at saktong may kakalabas lang na lalaki sa beranda sa kabilang bahay. Medyo malayo nga lang ang bahay na ito pero sapat lang para makita mo.

“Gising pa kayong dalawa?” Tanong ni Clara, may dala siyang maliit na tima at saktong kakasarado niya lang din ng pinto sa labas.

“Wala bang mid night snack dito?” Tumingin pa ako sa ref. ’Yung hiwang melon lang ang meron don at puro Frozen food na, kaya iyon na lang din ang kinuha ko.

Sinimulan kong hatiin ang melon na kinuha ko, sakto naman na napatingin din ako sa direksyon ni Tope. Seryoso lang ito habang nakahulakipkip sa lamesa, parang malalim ang iniisip din.

“You want?” Inalok ko sya ng lemon pero ’di niya ko pinansin.

“Pagkatapos mo dyan linisan mo ’yang kalat mo huh, ayaw ni Manang Tania ng kalat sa umaga.” Sabi ni Clara. Umalis na ito at naiwan naman kami ni Tope.

“Nag-iinom ka ba? Gusto mo iinom natin ’yang iniisip mo?” I asked him, muka naman nakuha ko na ang atensyon nito kasi bahagya syang bumaling sa’kin. Madilim ang muka nito mukang iritado na.

“Matutulog na ako pagkatapos ko kumain.” ’Yon na lang kunyari ang sinabi ko. Mabigat kasi ang titig nya.

Lagi ba syang ganyan?

Pinagpatuloy ko ang pagkain at muling tumingin sa direksyon nya. He was staring at the ceiling, bahagya syang nakaside view kaya ang makikita mo lang ang kabilang bahagi ng muka nya.

Kung tutuosin ang tangos at ang ganda ng hugis ng ilong nya, he had a pointed nose and redish lips, maganda din ang hugis ng panga nya, his look is so manly…. He has a perfect feature.

Napaiwas na lang ako ng tingin sa kanya nang mapatingin din sya sa direksyon ko.

“Matutulog na ako,” Iyon ang sinabi ko bago nagmamadaling umalis.

---

KABANATA 6

Araw ng linggo ngayon, kakatapos lang namin magsimba… I mean kakatapos lang nila magsimba. Dahil pinilit lang din naman ako nila Clara pumunta dito sa simbahan, bilin daw iyon ni Lolo sa kanila. Ngayon din ang araw ng uwi ni Lolo mula sa Batangas.

Hindi naman din ako nakinig masyado sa sermon nong pari kanina, dahil busy ako kakatipa kanina sa cellphone ko at kakatingin sa paligid. Pinagbawalan panga ako nong Manang Tania, pero ’di ko sya pinansin at nagpatuloy lang sa pagcecellphone.

Siguro ayaw niya din kami magtalo sa loob ng simbahan kaya hinayaan niya na din ako kanina.

Dumaan din muna kami sa palengke bago umuwi, It’s already 9am in the morning. Natapos na din naman sila maglinis at wala na akong masyadong ginagawa. Hindi din ako masyado na utusan ngayon dahil siguro ay masyadong busy ’yung Manang Tania, hindi niya siguro ako napapansin.

“Tope, where are you going?” I asked him nang makita ko sya na papalabas ngayon ng bahay habang nakasuot ito ng jersey shorts at t-shirt na black medyo hapit iyon sa katawan nya. Nakasuot din sya ng basketball shoes na nike ang tatak.

He looked at my direction habang nakataas ang dalawa niyang kilay. Seryoso lang siya as usual.

“I’m asking you, saan ang punta mo?” Muli kong tanong nong titigan niya lang ako.

“Wala.” ’Yon lang ang sinabi niya bago tuluyang lumabas, sumunod naman ako dito at muntikan pang mapatid dahil sa pagsuot ko sa aking tsinelas.

“Anong wala, eh ba’t ka nakaganyan…wala?”

“Wala kana don.” Naglakad ito at sandaling napatigil. “Bat ka ba nasunod?” Halata mong iritado ang boses niya.

“Nasama sayo.” Simpleng sagot ko sa kanya.

“Ano ka? Malalagot ako kay Mama at sa Lolo mo kapag napahamak ka o may mangyari sayo… Bumalik kana don.” Tinaboy niya pa ako.

“Hindi ako mapapahamak, hindi naman ako tanga.”

“Don kana.” Tumigil ito sa paglalakad at masama akong tinignan.

“Ano ba? Sasama nga ako.” Naiinis ko din nasagot sa kanya. Sakto naman na lumabas yung Manang Tania.

“Tope! Isama mo na.” Nakatayo ito sa pinto. “Mag-iingat lang kayo, bantayan mo ’yan.”

“Mama-” Aangal pa sana sya.

“Isama mo na wag kana umagal bilisan mo.”

Napatingin ito sa’kin ng masama, pero umiwas din ito at pagalit na naglakad. Tahimik lang siya habang nauuna.

“Bakit mo nga pala tinawag na mama ’yon? Mama mo sya? Kaya pala pareho kayo ng ugali. Masama.”

Napatingin siya sa’kin sandali at nag-igting ang panga.

“Manahimik ka.” Mukang tuluyang napikon ito sa sinabi ko. Kaya natahimik ako at pakiramdam ko ay napahiya ako.

“Saan ba tayo pupunta?” Pagliligaw ko, para hindi halata na napahiya ako.

Hindi niya naman ako sinagot at mas naglakad ng mabilis.

“Sungit mo naman.” Singhal ko sakanya ng pabulong.

Nakasunod lang ako sa kanya, hindi sya nagsasalita o umiimik hanggang sa makarating kami sa isang court. Halos ilang minuto din ata ang nilakad namin.

Nakita ko ’yung mga naglalaro sa court, napatingin ang mga ito sa direksyon namin at sinigaw ang pangalan ni Tope. Lumapit naman agad si Tope sa mga iyon habang ako naman ay tumitingin sa paligid.

Napatingin pa ako sa direksyon nila Tope, they are looking at me. Tumingin din sandali sa’kin si Tope pero binaling agad sa kausap niyang lalaki. Iyon ’yung lalaking sinungitan ko.

Hindi ako lumapit sa kanila, at naupo lang sa isang bench dito. Nagsimulang maglaro ang ilang boys na kaibigan ni Tope at ’yung Girls naman ay naka-upo sa bandang gilid ng stage habang nagkukwentuhan.

“Althea, i-message mo na kasi si Rei. Kanina pa tayo dito, late na nga dumating si Tope dadag pasya.” Naiinis na sabi nong babaeng maikli ang buhok.

Iritado naman na tumingin naman ’yung tinawag niyang althea, nasa baba ito banda ng stage sa hagdan. “Ito na nga oh, ang dami ko nang message hanggang ngayon wala pang reply.”

“Tignan mo si Cherry, bagot na bagot na oh, hindi niya pa hanggang ngayon na sisilayan ang crush nya.” Sabi naman nong babaeng may kataba-an, habang tinuturo pa ’yung babaeng nakapahalumbaba habang nakatitig sa nga naglalaro.

Dinig ko ’yung usapan nila dahil hindi naman talaga kalayuan ang pwesto ko sa kanila. Sandali pa akong napatigil nong mahagip ng mata ko ’yung pagtingin nila sa’kin.

Nagbulungan ’yung Althea at ’yung babaeng may kataba-an. Nagtawanan sila sandali. Napairap ako. Obvious naman ako ang pinagbulungan nilang dalawa.

“Susungitan ka lang niyan, katulad ng ginawa niya kay Renz.” ’Yung maikling buhok.

Sandali kong kinuha ang Cellphone ko at pinicture-an ang paligid, magma-myday ako. kumuha din ako ng picture ko ng pasimple.

Iposted it as my story. Wala pang isang minuto ng may message akong matanggap, it was nicole.

‘Boring?’ sabi niya sa message, nakabusangot kasi ako don sa may story ko.

‘yeah, this place is boring’ I replied. Tumawa siya sa kanyang message,

‘See you soon, hoping you are here also.’

Yon na lang ang usap namin dalawa at naputol na. Maya-maya pa ay may lumapit sa aking pwesto ’di ko kagad iyon na pansin si Tope pala nong mag-angat ako ng tingin.

Inilahad niya sa’kin ’yung isang slice ng pizza habang nakabalot ito ng tissue, may hawak din sya sa kabila nyang kamay na disposable na baso, inilahad niya din sa’kin iyon.

“Kuhanin mo na.” Nan don pa din ’yung iritado niyang boses.

Kinuha ko na lang iyon at nilapag ’yung disposable na baso sa tabi ko habang hawak ko naman ’yung slice ng pizza.

“Sabi ko naman sayo, ’wag kana sumama eh.”

“Yuh! Dapat nga, pinagchi-chismisan ako ng mga kaibigan mo.” Nginuso ko ’yung mga babae kanina na ngayon ay nakikipag tawanan na sa mga kaibigan nila na lalaki.

Hindi naman sya nagsalita, pero salubong ang kilay niya. Binaling niya ang tingin niya sa kanyang cellphone.

“Tope! Tara.” Tawag nong lalaking may pagkakulay brown ang buhok. Sumenyas naman si Tope dito ng sandali.

“Dito ka lang?” Baling nito sa’kin.

“Wala naman ako gagawin dyan, hindi ko din naman close mga ’yan.”

“Isama mo na sya.”

Napatingin kami sa lalaking bigla na lang sumulpot sa tabi ni Tope, umakbay pa sya dito, habang nguminguti sa’kin.

“Totoo nga sabi ni Renz masungit kanga, sama mo makatingin eh.” Pahabol pa nasabi niya habang humahagalpak ng tawa.

“Tama na, Sic.” Saway ni Tope dito. Pinilit pa ako nong tinawag ni Tope na sumama sa kanila.

Naglakad kami papuntang malapit sa stage kung saan nakapwesto ang mga kaibigan nila. Hindi pa kami tuluyang nakakalapit doon ay nakatingin sa’kin si Tope habang nagsasabi ang mga mata niya na umayos ako.

I rolled my eyes at ’di na lang sya pinansin.

Nang makalapit kami they are started to great me, pero ’yung Renz mukang na troma ata at ’di ako binati. Nahuling bumati sa’kin yung maikli ang buhok. Mataray makatingin ang mata niya, nakadagdag pa ’yung pagiging singkit ng mata niya.

“Selene.”

Hindi niya nilahad ang kamay niya sa’kin. I just ignored it, at saka pekeng ngumiti din sa kanya. Anong problema nito?

“So apo ka ni Mr Guererro?” Tanong nong medyo chobby ’yung Madilyn.

Tumango lang ako, “Kanino kang anak kay Tito Bilie?”

Napakunot ang nuo ko nong magtanong ’yung Renz, paano niya na nalaman ang pangalan ni Tito Billie? Kapatid iyon ni Daddy, nasa japan na siya ngayon dahil doon ang business niya japanese kasi ang napangasawa ni Tito.

“Kay Sir Christ.” Simpleng sagot ni Tope.

“Kay Tito Christ ka palang anak, kaibigan ni Daddy ang Papa mo. Magkaibigan sila since high school.” Sabi niya.

Dito kasi lumaki si Daddy, kaya talagang malamang kilala nila si Daddy. Pero hindi na kasi nakakapunta si Daddy dito, simula nong magkaroon ng sariling bahay si Daddy. Sa manila nila napiling magpatayo.

“I know your Papa also. I see him before nong mapunta sya dito noong nakaraang taon. Kaibigan din siya ni Papa….” Althea said. “Magkakaibigan pala ang papa natin.”

“Ano nga palang reason ba’t ka napunta dito?” Tanong pa nong brown ang buhok.

Sandali akong napatingin kay Tope, nakatingin din siya sa’kin. He knows kung ba’t ako napadpad sa lugar nila.

Pwede bang sabihin ko na lang it’s non of his business? Pero muka kasing binabantayan ni Tope ang isasagot ko sa mga kaibigan niya. He still looking at me.

“Long story.” Ngumiti ako kunyari at ’di pinahalatang pilit lang ang ngiti ko.

Ayoko din naman na maging get to know about me itong usapan namin, duh!! Ngayon ko lang din sila nakilala. Hindi ko din naman sila kaibigan.

Maya-maya pa ay nagkwentuhan ang mga ito. Habang nakipaglaro naman ulit sina Tope sa mga nagbabasketball kanina. Nagkukwentuhan ulit ang girls sa bandang gilid ko, habang ako naman ay nagkukunyaring busy sa cellphone ko.

Ayoko naman na magmuka akong OP sa kanila.

“Rei, ma friend.” Sigaw nong Sic at napatigil pa sa pagdidrible ng bola. Umayos ito ng tayo at sinundan ko naman ang tinitignan niya.

Dalawang lalaki iyon, ’yung isa ay matangkad habang naka-itim na shades he look so good, maganda ang pangangatawan nagy-gym siguro ito. halata ko iyon dahil sa medyo hapit nyang polo shirt at maangas din siya tignan. Sumunod naman ’yung lalaking may pagkapitit ang katawan, he was wearing a loose pants and loose polo.

Sandali akong napatitig sa kanya, he has a strong appearance. He has on flict eye brow habang may pagka-chinito ang mata.

Nakipag-apir ito sa mga kaibigan niya, ganon din ’yung lalaki sa gilid niya. Medyo dumistansya ako sa kanila. I think silang lahat ay sobrang close.

Nadako ang tingin ko kay Tope na ngayon ay titig na titig doon kay Rei na tinawag nila. Hindi naman napapansin nong Rei ang pagtitig ni Tope sa kanya dahil busy ito sa mga kausap niya.

“Kamusta?”

Magkatapat ngayon si Tope at ’yung Rei, busy naman sa pakikipagkwentuhan ’yung kasama nong Rei kina Sci.

“A-ayos lang.” Nautal ng bahagya si Tope. “Ikaw?” Bahagyang ngumiti si Tope.

Nakakunot ang nuo ko sa kanila. Anong nangyari dito? Bakit naman parang kinakabahan ’yung boses ni Tope.

“Fine, ngayon lang ulit kita nakita? Naging busy ka ata?”

“Maraming pinagawa eh…”

Bahagyang tumawa ’yung Rei saka niyakap si Tope. Hindi nagtagal ang yakapan ng dalawa nong hatakin bahagya si Rei nong kasama nya kanina. Sandaling nagkatitigan si Tope at yung lalaki, parang nagsusuntukan sila sa kanilang mga tingin.

“Okay, tama na ’yan Ishmael..Kompleto na tayo.” Umawat ’yung Renz at pumagitna pa sa dalawa.

Pero hindi nawala ang mainit na titigan ng dalawa, parang ayaw pa magpaawat ni Tope.

“Hindi ba kina, Althea tayo ngayon?” Tanong nong Rei.

“Kaya nga, birthday ng kapatid niya… Dapat kanina pa tayo don. Hanggang 2pm paman din si Tope ngayon.” Sabi nong Cherry.

“Hmm? Bakit?”

“Ngayon ang uwi ni Sir Guererro. Kailangan namin sya sunduin.” Tumingin pa sa’kin si Tope, dahilan para mapatingin din sa’kin ito.

“By the way sino sya?” He pointed me.

“His craig.” Sic

“Apo sya ni Mr Guererro.” Si Renz ang sumagot. “Si Tito Christ.”

“Really?” Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa. “Kelan ka pa dito?” He looked at me.

“Nong linggo lang din.” Si Tope ang sumagot.

Iniisip niya siguro na baka pabalang ako sumagot dito kaya inunahan niya na ako.

Nagkwentuhan pa sila habang naglalakad kami ngayon, nakasunod lang ako sa kanila, mabilis lang din naman kami nakarating sa bahay nong Althea. May kalapitan lang din sya sa court kanina.

“You know what? Matutuwa ang daddy kapag nalaman niyang anak ka ni Tito Christ.” Sabi nong Althea, tumabi pa ito sa’kin.

Pilit akong ngumiti, ano naman? Hindi ko naman kilala ang Daddy niya. I’m not interested to them. Hindi ko close si Daddy, kaya wala ako halos alam sa background niya. Hindi din ako nakapunta dito sa lugar ni Daddy, kasi madalas kapag nagpupunta si Mommy dito ay tatagal lang sila ng isang linggo tapos uuwi din agad.

Habang ako naman ay nagsspend ng oras sa mga kaibigan ko.

“Darling, anak. How are you?” Isang kaidaran ni Mommy ang lumapit kay Althea at nagbeso pa.

“Ayos lang Ma. Sorry maaga ako umalis kanina at ’di nakapagpaalam sayo ma kanina.”

“Nah it’s okay, sinabi na din sa’kin ni Manang na umalis kanga daw at ipagpaalam kana lang sa’kin paggising ko.” Tumingin ’yung babae sa’min, ’yung Mommy ni Althea.

“Hi Tita.” They greated her at isa-isa din na bumeso dito.

Napako ang tingin nong Mommy niya sa’kin kasi ako lang ang ’di lumapit. Tumingin sila sa’kin. Bakit ako? Bago lang ako alanganamang lumapit ako agad sa kanya at makibeso, hindi naman ako kilala nyan baka isipin pa nyan feeling close ako.

“Sino sya?”

“By the way, anak ni Tito Christ Guererro. Ma.” Pakilala nya sa’kin.

Sandali itong nagulat. “Really? Anak ka ni Christ? How’s your dad?” She asked me.

“His fine, his doing his own business.”

“Ganon ba? Ikamusta mo naman ako kay Christ, okay lang ba?” Ngumiti siya sa’kin. Tumango na lang ako.

“Ma, ayos na ba ang roofdeck? Pwede na namin gamitin. Binilin ko kay Manang ’yon kanina bago ako umalis.”

“Yuh, okay na. Sige na umakyat na kayo… Hinhintay ko din ang daddy mo dahil mamanalengke kami ngayon. May gusto ba kayo ipasabay?”

“Wala na, Ma. Ingat na lang kayo ni Dad.”

Inaya kami na nito umakyat. Halos sila-sila lang din ang nagkukwentuhan dahil sampid lang naman ako dito. Sumama lang ako kay Tope. Speaking of Tope, katabi niya kanina pa ’yung Rei habang nagkukwentuhan sila kanina. Ngayon ay ’yung Ishmael na.

“Gumamit kanga ng Po at Opo.”

Napatingin ako sa biglaang pagtabi sa’kin ni Tope. Kumunot nuo ko dito, bulong lang din ang pagkakasabi nya sa’kin, nauuna ang mga kaibigan nya bahagya.

“Care mo ba?”

“Ang bastos mo kausap. Parang kaidaran mo lang kausap mo.”

Nauna na siya sa’kin bahagya at sumabay na sa mga kaibigan niya. Nang makarating kami sa roofdeck ay nagkanya kanya kagad sila ng upo, habang ako naman ay naupo sa bandang tabi ni Tope. Nan dito pala gaganapin ang birthday ng kapatid niya.

“So you are saying na dito kana mag-aaral?” Tanong sa’kin ni Madelyn, I just nodded.

“Bukas na ang start ng klase, alam mo ba ang room mo?” Umiling ako sa tanong ni Cherry.

Akala ko ba naman ay literal na Birthday-an ang pupuntahan namin. Meron palang kapatid si Althea at halos isang taon lang ang tanda. Hiwalay ang grupo nong kapatid niya sa mga kaibigan niya, kumbaga nasa kabilang table sila na malaki habang nagtatawanan.

Kanina ay nong kukwentuhan sila ang gusto daw ng kapatid niya ay dito na lang daw ganapin ang birthday niya, ’wag na daw maghanda at magpapainom na lang sa mga kaibigan nila. Ayon yon sa kwento ni Althea. Nakikinig lang din kasi ako sa kanila.

“So how long ka mag-aaral here?” Si Cherry,

“I don’t know, maybe kapag naisipan na nila ulit na iuwi ako.” Simpleng sagot ko.

May sariling kwentuhan sina Tope na ngayon, at sina Renz nagtatawanan pa sila. Pero kita ko ang mga nakaw na tingin ni Tope don sa Rei na ngayon ay kausap ang kapatid ni Althea.

May mga duma-dating pa na tingin ko ay kaibigan din nila Althea at nong kapatid niya. Muli akong natahimik nong magkaroon sila ng sari-sariling mundo ng kwentuhan. Tumigil na sina Cherry kakatanong sa’kin, kasi halos tipid lang din sagot ko sa kanila. Sinasali naman nila ako sa usapan.

Hindi ko namalayan ang oras, tumapat na lang sa’kin si Tope. I was drinking san miguel lady drink kaya napatigil ako. Kunot nuo ko syang tinignan.

“Halikana, susunduin pa natin ang Lolo mo.”

Napatingin ako sa oras at halos 1pm na, tumayo na ako at nagsimulang magpaalam si Tope, lumapit din sya don sa Rei at umakap na naman. Masama ang tingin nong Ishmael sa ginawa ni Tope. Ano bang problema ng mga to?

Nakaalis naman agad kami ni Tope doon at umuwi ng bahay nagmamadali na sya dahil anong oras na din, Nagpalit lang din siya sandali.

Mabilis lang din naman kami nakarating sa airport at inantay si Lolo doon, nasa loob kang kami ng kotse habang nag aantay, nasa Driver seat si Tope habang ako naman ay nasa backseat.

“Tope I just want to ask, ano meron sa inyo ni Rei? ’yung kaibigan mo” Walang prenong tanong ko sa kanya.

Nakita kong natigil si Tope pagtitipa sa cellphone niya, napatingin siya sa rear-view mirror kaya nagsalubong ang tingin namin dalawa, pero sandali lang ’yon dahil binalik niya din agad ang tingin niya sa cellphone niya.

“Kanina ko pa kasi napansin na you are staring at him hanggang sa pag-alis natin.”

Napatigil siya at kitang-kita ko ang pag-igting ng kanyang panga. “Don’t tell me, na may gusto ka don kay Rei?”

“Bakit ba ang chismoso mo?” Naiinis na boses nya. Nagulat ako don.

“What? Me? Chismoso, really?”

“Oo, ba’t pati ’yan pinapakielaman mo?”

“Hindi ako nangingielam, I’m just saying what I see” Nakipag-masamaan akong tingin sa kanya. “ It’s so obvious naman kasi you are looking at him for the whole time.“

“Wala kana don.”

Sandali syang natigil at napatingin sa cellphone niya. Sinimulan nyang paandarin ang kotse.

“What are you doing? San tayo pupunta? Wala pa si Lolo.”

“Hindi pa makakauwi ang lolo mo. Mag-eextend daw sya ng isa pang linggo.” Iritado nyang boses. Hindi iyon kay lolo, I know na sa akin sya galit

Bumalik kami sa bahay, habang pabalik kami sa bahay ay may nadaanan pa kami. It was Rei and Ishmael, napansin ko ang pagbagal ng sasakyan. Muli kong binalingan ng tingin si Tope, nakatitig ngayon sya sa dalawa. Hinatid ni Ishmael si Rei pareho silang pumasok ng isang malaking bahay habang nag-ngingitian.

Malapit na din ang bahay na iyon, sa bahay nila lolo, iyon din yung bahay na kapat ng bintana namin na may kalayuan. Muli kong naalala ang gabi na nahuli ako ni Tope. I was confused if may kinalaman ba ito noong gabi na nahuli nya ako sa bintana. Posible kaya na kaya sya nan don ay may inaantay sya. Naalala ko ’yung lalaking lumabas sa verenda saktong nakatapat ang veranda na ’yon sa bahay.

Pasible kaya na ’yung Rei na ’yon ang nakita ko.

Nang makarating kami sa bahay ay dire-diretsong lumabas si Tope matapos niya i-park ang kotse.

Maybe he was jealous of what he saw earlier.

Hindi na ako kumain ng hapunan dahil kumain din naman ako doon kanina sa pinuntahan namin kanina. I don’t want to be bloated.

It’s almost 12pm but I’m still awake for a passed few days na nan dito ako ay palaging ganito, hindi agad ako makatulog o ’di kaya ay hindi mapakali. Sandali ko pang nilabang ang sarili ko sa pagsscroll sa facebook at instagram bago tumayo.

Bumaba ako at halos wala ng tao sa baba. Nagsimula akong dumiretso ng kusina at naabutan si Tope doon na lasing na dahil sa kanyang iniinom na alak.

May binubulong siya habang halos nakadukmo na sa lamesa. Hindi ko maintindihan kaya lumapit agad ako sa kanya para tapikin siya.

Ilang beses ko siyang sinubukan tapikin pero lasing na lasing na ito, he looked at me straightly habang namumungay na ang mata niya.

“Rei.” Sabi niya bago sinubukan tumayo, kumapit siya sa akin ng mahigpit.

“I’m not Rei idiot-” hindi ako natapos magsalita ng magsimula syang ilapit ang muka nya sa’kin.

“Rei sinasaktan mo ako….. Alam mo ba’yon?” Medyo lumakas ang boses niya, Naamoy ko din ang alak sa kanynang hininga.

“Fucking bastard, I’m not Rei.” Dahil sa lapit ng kanyang muka ay kitang kita ko ang bawak hugis nito, mula sa kanyang ilong papuntang labi.

“Ano ’yon wala lang sayo ’yung ikaw mismo ang humalik sa’kin?” Lasing na lasing na sinabi niya. Nagulat ako dito.

“Tope you are really drunk, can you please stop. Makita ka nila Clara sa ginagawa mo.”

“Hindi, hindi nila tayo makikita…. Wala akong pake.” Sumisinok na ito.

Mas lalo siyang lumapit sa’kin, he tried to kiss me. Tinulak ko sya, pero mas humigpit ang hawak niya sa’kin. Hindi ko na malayan na ang lakas na pala ng tibok ng puso ko. Muli niyang sinubukan na halikan ako, but this time hindi ako nakaiwas dahil sa marahan na hinawakan nya ng dalawa nyang palad ang aking pisngi.

He tried to enter his tongue into my mouth. Hindi ko alam pero para akong nadala sa ginawa nya, siguro ay dahil sa madalas naman akong ganito kung sino sino ang hinahalikan.

Inalis ko ang kamay niya sa dlpagkakawahak sa aking pisngi, and I placed his hands on my butt.

“Massage it.” Pabulong kong utos sa kanya. Sumunod naman ito at dinama ang ginagawa niya.

I know I’m taking advantage to him ’cause he’s drunk right now, but he is the one who started this. And he also taking advantage to me. Kaya quits lang, he’s seducing me while he’s drunk.

KABANATA 7

Araw nang lunes ngayon, pero tila gusto ko pang matulog ngayon. Sobra akong napuyat. My body is hurt now. Hindi ako tumayo at hinayaan muna ang aking mata na nakapikit.

Muli lang akong napamulat when someone started knocking on my door. Sinubukan kong itabon ang unan sa aking tenga.

“Craig, bumangon kana dyan. Magagalit ang Lolo mo nito.” Si Clara habang nasigaw sa labas ng kwarto.

“I’ll follow, just fucking stop knocking on my door.” I shouted back, nang wala itong tigil sa pagsigaw. Nagsimula ding may magpu-pukpok sa labas ng bintana.

“Bumangon kana dyan, nagagalit na si Manang Tania sa baba. Ako na naman napapagalitan din, eh.”

“Oo na ito na.”

Tumayo ako at naupo ng ilang segundo sa gilid ng aking higaan. Lunes ngayon, at ngayon din ang simula ng first day ko sa bago kong school. Sinuot ko din ang tsinelas ko bago ako tuluyang lumabas.

Pagkababa ko ay naabutan ko ang Manang Tania, the breakfast is already prepared ako na lang ang inaantay. Lumapit na ako don at nagsimulang umupo.

“Kanina ka pa pinapabangon, anong oras na malelate din ng dahil sayo si Tope eh,”

Napatingin ako kay Manang Tania at sa tinutukoy nitong nakaupo sa sofa, napaubo ako ng bahagya ng maalala ang nangyari kagabi.

He was really drunk, he keep saying Rei’s name, while he was kissing me. I started hugging his neck while kissing him agressively, but the one thing I notice, halos hindi siya makasabay sa halik ko sa kanya.

Hanggang sya na mismo ang bumitaw. Pareho kaming naghahabol ng hininga sa halikan na ’yon, akala ko pa kung ano pa ang gagawin nito ng itukod nya ang ulo nya sa aking balikat hanggang sa maramdaman ko na ang buo nyang bigat sa akin.

Nawalan na siya ng malay at nakatulog sa aking balikat. I think because of he was too drunk. Dinala ko na lang sya sa sofa kagabi at hinayaan na din sya don, nagdala din ako ng kumot at ikinumot sa kanya.

“Bilisan mo na kumain at malelate na kayong dalawa.”

Nakatingin lang ako kay Tope, he also looked at my direction pero sandali lang iyon at halos walang ilang segundo. He act so normal as if nothing happened last night.

Nang makapag-ayos na ako ay dumiretso na ako sa labas. Anong oras na din ng makalabas kami sa bahay. Mukang inip na inip nang nag aantay si Tope, salubong na ang kilay nya ng makita ko sya.

“Mag-iingat kayo,” paalam ni Clara. Sumagot naman si Tope dito, pero ako ay tuloy-tuloy lang na lumabas.

Sumakay kami ng tricycle na si mismong si Tope pa ang nagpara, umupo sya sa likod ng driver sa labas, habang ako naman ay sa loob. Halos ilang minuto din kami bumyahe bago makarating sa school.

“Ito ’yung schedule mo. Ihahatid na lang kita sa magiging room mo.”

’yon lang ang sabi ni Tope. Naglakad sya lanpas sa akin.

“Tope! Seems like wala kabang naalala kagabi?”

Napatingin sya sa direksyon ko muli habang nakakunot ang nuo, nagtataka ang itsura niya. Huwag mong sabihin na wala syang naalala talaga kagabi? Sandali pa akong tumitig sa kanya at ako mismo ang umiwas ng tingin.

He didn’t remember anything last night, confirm. Lumunok ako saka nagsimulang sundan siya. Siguro ay dahil sa lasing na lasing sya kagabi ay wala talaga syang naalala sa ginawa nya. Mas mabuti na din na wala syang naalala baka, maging akward lang saamin dalawa ang araw na ito kung nakakaalala sya.

I started to following him, malaki din naman ang school na ito nang aking pagmasdan. Marami din ang mga student na iba’t iba din ang strand.

Nanatili akong nakasunod sa kanya hanggang sa makarating kami sa Stem building. I looked at my schedules at nakitang sa room C ako, which is dito mismo sa room na pinagtigilan naming dalawa.

“Tope!” Muli kong tinawag ang pangalan ni Tope. “Last question, ano nga palang strand mo?” I asked him.

“Tulad sayo, Stem A.” Tinuro niya din ’yung room nauuna..

Naalala ko ’yung librong hawak nya non tungkol sa Engineering ang libro na iyon, nong nasa eroplano kami dito. Kaya siguro ito ang kinuha nya at gusto nyang maging future Engineer.

“Sumabay ka sa’kin mamaya sa Lunch break.”

Umalis na ito at pumasok na nang room nila. Hindi niya ako inantay na makapasok sa room ko. Pumasok na din ako at pinagmasdan ang buong room, they didn’t notice me. May mga sariling buhay at kwentuhan ang mga ito.

Some of them ay tungkol sa bakasyon nila ng isang linggo, ’yung iba naman ay tungkol sa kung ano ano pa. Umupo ako sa pinakalikod na row.

Wala pa naman na teacher kaya nagkakagulo pa sila. Hanggang sa dumating ’yung may katandaan na teacher, I think she’s our advisor. Nakasalamim ito habang malinis na malinis na nakaipit ang buhok niya.

“Goodmorning class.” She greated us. We greated her back at saka muling na upo.

“Nan dito na ba ’yung new student?” She asked after nya ilagay ang mga gamit nya sa harap.

Nagtaas na lang ako ng kamay, saka lang nila ako na pansin. Ngumiti sa’kin ’yung adviser namin saka sinabi na magpakilala ako.

“Craig Lui Guerrero, transferee.”

Sandali lang naman ako nagpakilala saka muling na upo. Kakasimula palang naman ulit ng klase at panibagong mga subject at teacher naman ngayon, kaya hinayaan muna kami ng advisor namin habang may inaayos ito.

Bumalik sa pagkukwentuhan ang mga bago kong kaklase, habang ’yung iba naman nakikita ko ang mga tingin sa’kin habang nagbubulungan. I hate it. Lumingon ako sa labas ng bintana.

“Hi.”

Napalingon ako sa bumati sa’kin. She had a long hair, habang may kasingkitan ang mata niya.

“Althea?”

“No, ako si Daniella. ’yung kambal niya.” Maligalig na pakilala niya. I didn’t know, Althea has a twin sister.

“Hindi kita na kita sa bahay niyo?”

“Yes, hindi kasi ako lumapit non, busy kasi akong inaasikaso ang mga bisita non. Pero nakita kita no’n and I remember you.”

Nawala ang atensyon nya sa’kin kasi may tumawag sa kanyang lalaki, lumapit sya don at nakipagtawanan sandali. Muli syang bumalik sa pwesto ko.

“Nakwento nga pala ni Thea na anak ka daw ni Tito Christ?”

“Yuh.”

“Kaya pala mas pamilyar ang muka mo. Minsan syang napunta dito, pero ’di kita na kitang kasama sya. Lagi lang ’yung asawa nya at ’yung kapatid mo ba ’yon?”

“Older sister.”

“Hindi kita nakikita kasama silang pumunta dito?”

Actually I don’t really like kapag may nagtatanong sa akin ng ganyan. Hindi naman kasi ako nasama sa mga vication nila Mommy, mas madalas ang Vacation ko kasama ko mga kaibigan ko. Isa pa ngayon ko lang sya nakilala.

“Nothing, I’m just busy. that’s why hindi ako madalas kasama sa kanila.”

She just nodded. Mabilis naman sumapit ang Lunch break at nagsimula na akong lumabas. Nagulat pa ako ng makita ko si Tope na nakasandal sa isang pader malapit sa room namin.

Lumapit ako sa kanya, “Kamusta?” He asked.

“Not bad.”

Tumango lang sya saka naglakad, katulad kanina nakasunod lang ako sa kanya habang tumitingin-tingin sa paligid. Merong malaking feld sa gitna ng school kung saan ay may mga ilang mga student.

Hanggang sa makarating kami sa cafeteria at doon kumain. Naupo kami doon, may inabot sa’kin ito isang baunan. Actually ’di naman kami ganito kumain nong nasa maynila pa ako at don nag-aral, we were just buying our lunch kaya ’di na kami nahihirapan magdala pa.

“Naiwan mo don, buti na lang alam ni Ate Clara ang room ko.”

“Thanks.”

“Huwag ka sa’kin magpasalamat, Kay ate Clara.”

Sungit talaga.

Sandali syang tumingin sa’kin, bago muling bumaling sa pagkain nya muli. Nagsimula kami kumain ng tahimik.

“Wala din kayong ginagawa ngayon?” I asked him. Busy ito sa pagkain ng tahimik.

“Wala pa, ba’t kayo?”

“Wala pa din,” sagot ko sa kanya.

“Hi, president!!” The two girls greated him. Tumingin ako don sa dalawang babae habang nakangiti kay Tope. Tumango lang si Tope sa mga ito at ngumiti.

Dalawang malanding babae, halata mong kinikilig sila ngayon kay Tope. Umalis din naman sila.

“Why they call you president? Kaklase mo ba sila? Ikaw president ng room niyo?” Sunod sunod na tanong ko.

“Hindi ko sila kaklase. Wala kana don.” Masungit nyang sagot. “Kumain kana dyan.”

Dumating sina Althea at ’yung iba pang mga kaibigan ni Tope kung kelan tapos na kami kumain. They sat in our seats at binati si Tope, bumati din naman sila sa’kin.

“Wala si Rei ngayon, kasabay nyang kakain si Ishmael.” Sabi ni Cherry.

Tinignan ko si Tope na ngayon ay mukang disapointed sa sinabi ni Cherry, he remain silent while his friends sterted a conversations. Nagtatawanan ang mga ito habang ako nagmumuka namang OP sa kanila.

Hanggang sa dumating ’yung kambal ni Althea si Daniella. May binigay lang ito sa kambal nya at kumaway pa ito sa’kin.

“Sa sabay na ako sa kanya, Tope.” Paalam ko dito. Napatingin tuloy sya sa’kin..

“Kilala mo na sya, Danie?”

“Yeah, yes we are in the same class.”

“Stem C ka din?” Renz asked me. Um-oo naman ako dito.

“Nako mag-iigat ka dyan kay Danie, magulo ’yan.” Natatawang sabi ni Sic.

“Epal mo talaga ano…” Himpas ito ni Danie, na mas lalong kinatawa ni Sic. “Tara na nga,” Niyaya ako nito umalis.

Pero bago kami tuluyang makaalis. “Susunduin ulit kita mamaya, sabay tayo uuwi.”

Tumango lang ako sa sinabi ni Tope, bago bumalik na ng room kasama si Daniella. Nagsimula na ulit ang oras ng klase at may dalawang teacher na magkasunod na pumasok sa room namin. Nag-ingay pa ang mga kaklase ko nong magsimula kami ng klase. Kasi halos dalawang magkasunod na oras iyon na teacher namin.

“Nakakainis naman akala ko ba naman walang klase buong araw.”

Nakita ko ’yung katabi kong lalaki habang tinatabi nito ang note book niya sa physics. Napatingin din ito sa’kin. Umiwas ako ng tingin sa kanya at tinabi na din sa bag ko ang hawak kong note book.

Last one hour na lang naman at mag uuwian na. Nag antay pa kami ng isang oras, hanggang sa dumating na lang ang uwian at lumabas na kami. Katulad kanina ng sinabi ni Tope, Nag-aantay siya sa labas.

“Bye president.” Paalam nong mga kaklase kong nadadaanan sya.

“Ingat.” Iyon lang ang mga nagiging sagot nya sa mga dumadaan sa kanya saka ngumingiti.

“Uwi na kayo?” Si Daniella,

“Obvious ba?”

Natawa ito sa sagot ko. “Grabe ka naman ang rude mo nga talaga.”

“Tara na?” Akala ko ako ’yung niyaya ni Tope, kaya napabaling ako sa kanya, pero nakita ko si Rei na katabi na niya ngayon.

Sabay sabay kaming naglakad hanggang sa makarating kami sa gate.

“Hey! Nga pala, I just wanted to ask this.” Nagkasabay kami ni Daniella “bakit pala tinatawag na President si Tope? Even our classmate?”

“Ah ’yon ba? He’s our SSG president. Kaya president tawag sa kanya.” She simply answered. Napatango-tango naman ako sa kanya.

So meaning, malaki din ang papel nya sa school na ito kaya pala halos lahat sila binabati sya. Ibig sabihin matalino din sya at matinong istudyante.

“Pano dito na ako?” Paalam ni Danilla. Tumango ako, nagpaalam din ito kina Tope na busy ngayon sa pag-uusap.

Nagtataka lang ako kung bakit kasama namin si Rei. Madalas ba magkasama sila umuwi lagi, nasan ngayon ’yung Ishmael?.

“Manong dalawang Iscrapan. Isang Jasmin.” Sabi ni Tope sa driver nong tricycle.

Wait ang alam ko ang Jasmin na street ay ’yung samin ni Lolo, pero bakit isa lang sinabi niya.

“Kaya mo ba sumakay dyan sa labas, sa likod ng driver?” Tanong niya sa’kin. “Dito na lang kami sa loob.” Sabi pa nito.

Hindi na lang ako nagsalita at umikot para sumakay sa likod ng driver dito sa tricycle. Pinaandar na ito, habang nasa byahe ay dinig ko dito sa labas ang maingay at tawanan nong dalawa sa loob.

Hindi naman naging matagal ang byahe at dumating kagad kami sa tapat ng bahay ni Lolo.

“Ihahatid ko muna si Rei sa Lolo nya sa palayan sa baba sa iscrapan. Paghinanap ako ni Mama paki sabi uuwi kagad ako.” Sabi ni Tope. Tumango lang ako sa kanya at muli syang sumakay ng loob ng tricycle kasama ’yung Rei.

Wow lang huh, hindi naman halatang may gustong-gusto sya doon kay Rei.

Kaya nong makaalis ang sinasakyan nilang Tricycle ay pumasok na ako sa loob. Katulad ng sinabi ni Tope hinanap siya, sinabi ko ang sinabi nito.

Kumain na din ako at nakapag ayos na. Halos magse-seven na ng gabi ng bumaba ulit ako. Naabutan ko si Tope na nakaupo sa sofa habang naghuhubad ng sapatos ngiting ngiti ito.

“Masaya ka ata? Kinikilig ka ba?” Napabaling sya sa’kin.

Nawala ang ngiti niya at masama akong tinignan. “Doon kanga, pakielamero.” May pagkairetadong boses niya.

“Stupid.” I whispered.

Sa una lang ’yang kilig kilig na ’yan, danas ko na ’yan. Tapos kapag wala mag-iiwanan din silang dalawa.

“May sinabi ka ba?”

“Wala.” Sagot ko.

Kung ako sa kanya iiwasan ko na din iyan, no body knows kung pipiliin sya ni Rei sa huli lalo pa at may Ishmael din itong si Rei, at I think mas madalas silang magkasama. Bukod don ay mukang may gusto din itong Rei sa Ishmael na iyon. He will only hurt himself.

________________________________________________________________________________________________________&

KABANATA 8

“Nagtalo na naman si Mom and Dad.” My older sister habang nasa kabilang linya ito. “Sinubukan ulit ni Mom kunbinsihin si Dad, napabalikin ka dito.”

“Anong sabi ni Dad?” I asked, habang nilalaro ang ballpen na nasa kamay ko. Nan dito ako ngayon sa cafeteria.

“Simula ng mawala ka dito mas madalas na silang magtalo, he thinks na kapag naandyan ka ay magtitino kana. Nauwi sa pagtatalo sina Mom and Dad.” Nagpakawala sya ng malalim na pagbuntong hininga. “Binasag din ni Dad ’yung Antique na base na sya mismo ang nagregalo kay Mom.”

“Dad is literally out of his mind. Tingin niya talaga mababago nya kung ano ako?….. He’s stupid.”

I still remember kung kelan binigay ni Dad ang base na ’yon kay Mommy. I was too young that time, birthday ’yon ni Ate eight birthday nang ibigay niya ’yon, tapos sya lang pala mismo din ang sisira. Galing pa ang base na ’yon sa asawa ni Lolo na namayapa na. Nong nawala din ang asawa ni Lolo wala ako no’n, mas pinili ko na sumama sa mga kaibigan ko.

“Craig, your mouth. He’s still your father.”

“Hindi niya ako tinuring na anak.”

“Iniisip niya lang kung ano ang mas makakabuti sayo, Craig.”

“Then, bakit niya ako dinala dito?” Sarcastic na sagot sa kanya. Tinigil ko ang pagpapaikot ng ballpen sa mga daliri ko.

“Because he wanted na marealized mo ang mga mali mo.”

“Yuh, lagi naman kasing mali ko ang nakikita nya, kaya pati ’yung mga ginagawa ko na gusto ko ika-proud niya…mali din para sa kanya.” Mapakla akong tumawa.

“I know na ginagawa mo din ang best mo para maging proud din siya sayo.”

Lahat naman ginawa ko para maging proud sya, but not the way na kailangan ko baguhin kung ano talaga ako. Hindi ko choice ’to, kung napipili lang ito pipiliin ko ang gusto niya para sa’kin. But it’s not, kusa ko lang ’to nararamdaman.

Nagpaalam na ako dito at tinabi ang cellphone ko.

Halos isang buwan at kalahati na pala ako dito. Kahit papano ay nasasanay na ako, na hindi ito ang kinalakihan kong lugar. Hindi ito katulad ng Maynila.

Halos kalahating oras na ako nag aantay kay Tope, wala pa din sya. Ang sabi niya ay susunod sya dito after ng meeting niya with the head teacher at sa mga kasama nyang mga SSG. Hanggang sa magtime na ay wala pa din sya.

Kaya bumalik ako ng room. May pasurprise quiz pa ang teacher namin ng pang alauna si Ma’am Castadio. After long quize ay muling balik ng mga kaklase ko daldalan dahil saktong tapos din ng long quiz ang time niya.

“Renzo! can i borrow your notes? Pipicturan ko lang hindi ko kasi natapos ’yung Lecture kanina.” Tawag ko sa isa kong kaklase. Pinsan ni Tope, nakilala kong pinsan ito ni Tope dahil dinala niya na ito sa bahay.

Tahimik itong pinsan ni Tope, hindi masalitang tao. Halos walang kaibigan din, actually, he has a good looking halos same sila ni Tope kung titignan, pero mas tahimik ito. Kahit sa klase, kapag tinawag sya ng teacher namin ay alam nya ang sagot kahit hindi sya nagtataas ng kamay. Matalino.

Inabot niya sa’kin ang Notebook niya at sinimulan ko kuhanan ng pictures ang mga Lectures namin kanina na ’di ko nakopya. Sa bahay ko na lang kokopyahin para sa reviewer ko.

“Cray what you doin’?” Daniella

“Hindi mo ba kita?” I asked sarcastically. Tumawa pa ito bago na upo sa tabi ko.

“Anong susuotin mo mamaya? Meron kanang susuotin?”

Napakunot ang nuo ko na saktong kakatapos ko lang kuhanan ang mga notes ni Renzo. “Huh? Para saan? Wala naman akong pupuntahan?”

Gulat itong nagsalita sa’kin. “Ano? ’di ka ba sinabihan ni Rei? Birthday niya ngayon. Kaya wala sya, mamaya gaganapin ang Birthday niya sa bahay nila.”

Naalala ko ’yung kagabi, nakita ko kasi si Tope na nakaharap sa whole body na salamin habang nagtitingin ng babagay sa kanya na susuotin. Siguro iyon ang pinaghahandaan niya.

“No.” Simpleng sagot ko dito. “Renzo, oh… Thanks.” Inabot ko sa kanya ang hiniram kong notebook bago bumaling kay Daniella.

“Really? Hindi sayo sinabi ni Tope. Pupunta din sya ah.”

“Even na sabihan niya ako, I will not come.”

Well, he’s not my friend, we’re not close. Hindi ko naman nakakausap ’yung Rei nang casual na usapan. The last time is nong hanapin sa’kin nong Rei si Tope at ’di na nasundan. Nong nakaraang linggo pa ’yon.

“Cray, you need to go there.” Hinawakan pa nito ang braso ko, she act like she’s seducing me. Hinampas ko ang kamay niya.

“Yuck…iww.”

Bumasangot ito. “Alam mo arte mo ’no? Umarte ka pang nasusuka dyan.” Sabi nito.

“Kadiri naman kasi talag, hindi tayo talo.”

“Oo na. Duhh!!! Arte mo. As if naman na ang yummy mo.” Umirap pa ito sa’kin. “You need to go there, dahil nan don din ang Lolo mo.”

“Ano naman, eh ’di sila pumunta. ’Di ko naman close mga ’yan. Isa pa may kailangan ako gawin mamaya ’yung mga lectures ko, hindi ko na tapos.”

Natapos ang buong maghapon namin sa school at katulad ng nakasanayan ko, nag aantay si Tope sa labas, nakasandal na naman ito. Minsan nauuna ako sa kanya lumabas tapos mauuna akong umuwi, nong una kong ginawa iyon kung san-san nya ako hinanap. Hindi kasi ako nagpaalam sa kanya. Kaya akala nya ay kung san-san pa ako nagpunta. Pero kapag sya ang nauuna, lagi nya akong inaantay bilin kasi ni Lolo ’yon sa kanya.

Napalingon ako kay Tope ng bahagya itong umubo. “Ahm… Pasensya kana kanina, hindi ko alam na kung anong oras pala matatapos ’yung meeting-” hindi siya natapos ng magsalita ako.

“Nah, it’s okay na wala ka, kausap ko din naman ate ko kanina.” Sagot ko.

Nasa loob kami ngayon ng tricycle at magkatabi dahil may nakaupong lalaki ngayon sa likod ng driver. Nakarating kami ng bahay ng tahimik.

“How’s your schooling?” Lolo asked, habang nasa hapagkainan kami.

“Nothings special.”

Tumawa sya ng bahagya. “Until now hindi ka pa din ba nakakapag adjust?”

“No, Lolo. Still boring.”

“Masasanay ka din.” He said. “By the way, nakahanda na ang susuotin mo mamaya. Tania already prepared it… Pupunta tayo sa Fuentes family ngayon.”

“Hindi ako pupunta, Lolo. I’m busy, I have something to do. I have to finish my lectures.”

“No, you will come with us.”

Napairap na lang ako sa kawalan. Dinugtungan niya pa ito na sandali lang daw kami doon. Wala na akong na gawa at sumama na sa kanya. I’m wearing a formal longs sleeve polo and khaki pants. Iyon kasi ang nakita kong nakahanda din dito sa aking higaan I’m wearing also a black shoes.

Nang makababa ako ay nakita ko si Lolo na nakabihis na at ako na lang ata ang inaantay. Ganon din si Tope at sina Manang Tania the Evil. They are also wearing a formal.

“Ayusin mo ang buhok mo, ang gulo-gulo.” Sabay hawak pa ni Manang Tania sa buhok, hinawi niya iyon para maayos.

Mabilis naman ako lumayo sa kanya. “Don’t touch my hair.”

“Ano pupunta ka ng gulo-gulo ang buhok mo don.”

Hindi ko na lang sya pinansin, bumaling ako kay Tope na ngayon ay ayos na ayos. He looks more mature, malinis ang pagkakahawi ng buhok nya habang nakasuot ng itim na longsleeve, na bahagya pang nakatupe. Ganon din sa itim niyang pants.

“Magandang gabi, Uncle.”

Napatingin ako sa lalaking sumalubong sa amin, kalbo ito at malaking tao. Binati nito si Lolo, bumati din naman si Lolo pabalik sa kanya, saka bumaling sa’kin.

“Is he kuya Christ’s son?” Habang nakatingi siya sa’kin.

“Yes. He’s Craig Lui Guerrero, ikalawang anak.” Pakilala ni Lolo.

“Kaya pala. Ngayon ko lang sya nakita, nabalitaan ko lang din sa pamangkin kong si Rei na nan dito nga daw anak ni Kuya Christ.”

“Craig, he’s your Tito also. Pinsan ni Daddy mo.” Pakilala ni Lolo sa’kin dito. “Call him, Tito Fredirick.”

What? Pinsan sya ni Daddy? Tapos itong tao na ’to, pamangkin si Rei. Does it mean na medyo kalapit kong kamag anak si Rei? Bakit ngayon ko lang nalaman. Hindi ko alam, siguro ay dapat magtanong-tanong ako kay Lolo. Simula kasi ng magsimula ang klase namin ay wala na akong inatyoag kundi pag-aaral.

Inalalayan nito si Lolo papunta sa magiging pwesto namin. Malapit iyon sa stage. Maraming tao ang inbitado ngayon sa Birthday ni Rei, they are all wearing semi formal ’yung ibang tao ay pamilyar sa akin ang muka dahil sa nakikita ko ’yung iba sa kanila sa school

Inikot ko ang paningin ko at nakita si Daniella at Althea na kumakaway sa direksyon namin nila Tope, bumaling ako kay Tope na ngayon ay nakatingin sa mismong harapan. Nakatingin ito ngayon kay Rei na busy-ng nakikipagtawanan at nakikipagkwentuhan sa mga bisita nya. Katabi nya din si Ishmael. I don’t know kung sila ba nito, dahil sa madalas ko din sila makita na magkasama sa school. Inalis ko ang paningin sa kanila at bumaling sa ibang direksyon.

May malaking chandelier na nakasabit sa mismong center dito sa labas. Na mas lalong nagpabongga. Kahit sa bahay lang nila ginanap nagmuka itong class.

“Tope, I have an questions.”

Napatingin sa’kin si Tope na ngayon ay busy ang paningin sa mga tao sa paligid. “Ano?”

Halos walang gana ang boses, ang sungit talaga nito.

“How many years kanang naglilingkod kay Lolo?”

Wala kasi akong alam sa background ni Daddy, hindi ko din naman na tanong sa kanya dahil hindi naman kami okay ni Dad. ’Di ba nga ay puro barkada ang mga nakakasama ko. Kaya wala akong masyadong alam sa mga kamag anak ni Dad, sa mga kapatid nya lang.

“Simula nong bata ako, bakit?”

“Since matagal kana sa’min, are you aware na kamag anak ko si Rei?” Tanong ko sa kanya, tango lang sinagot nya sa’kin. “Ba’t ’di mo sinabi? Wala akong kaalam alam.”

“Kapatid ni Lolo mo ang Papa ng mga magulan Reille.” Manang Tania said. Mukang nakikinig pala ito samin ni Tope. Habang si Lolo naman ay busy na ngayon din sa pakikipag-usap sa mga bisita ni Rei.

“Malawak ang mga kamag-anakan niyo. Sabi sa’kin ni Christ ay wala ka daw alam sa mga kamag anak niyo sa side niya dahil suwail ka.” Sabi pa niya at diniinan pa ang salitang suwail.

“Really, he said that? Pano kayo nag usap?” Umirap ako sa kanya.

“Kinakamusta ka nya sa’kin sa call at naikwento nya sa’kin lahat kung bakit ka ba talaga nya pinunta dito.” Sabi nya. Napakunot ang nuo ko.

Ako? Kakamustahin ni Dad. Imposible, walang mahalaga sa kanya kundi ’yung mapalago lalo ang business nya at yumaman sya lalo. Bukod sa gusto nya baguhin kung ano ako.

“Mag-ccr ako. Kailangan ko mag-cr.” Paalam ko sa kanila. Tumango naman sa’kin si Lolo, na busy ngayon sa pakikipag-usap sa Papa ni Rei.

Ganon din si Tope na ngayon ay nakikipag-usap na ngayon ay nakikipag usap sa mga kaibigan niya. Tumango lang ako may Daniella.

Tumawag pa ’yung Papa ni Rei ng isang katulong para samahan ako, nang makapasok sa loob ay sinabihan ko din naman ito na kaya ko na mag-isa at ako na lang din maghahanap ng cr. Medyo natagalan pa ako sa paggamit ng banyo dahil sa kailangan ko pa ulit ayusin ang suot ko at itinak-in ulit ang longs sleeve sa suot kong pants.

Nagsimula akong lumabas, kung saan ay nakita si Tope na nakasandal sa pader. Nasa bandang pinto sya, akmang lalapit ako sa kanya ng sumenyas ito sa’kin ng tumahimik habang nakatapat na ang hintuturo nya sakanyang labi.

“Rei! You promise me na aamin tayo kina Daddy mo ’di ba? you are already eighteen. Nasa legal na edad kana.”

Napatigil ako at napatitig kay Tope ng makarinig ako ng boses.

“Yes, but not this day. You know naman ’di ba na maraming bisita.”

“What’s the big deal? Mas maganda ngayon para hindi na sila magulat kung malaman nila isang araw na magkarelasyon tayo.”

Unti-unti akong napasilip katulad ni Tope. Magkatapat ngayon si Rei at Ishmael.

“Alam mo naman, na ang alam ni Dad ay magkaibigan lang talaga tayo, he didn’t know we have a relationship. Baka mabigla iyon.” Paliwanag ni Rei. “Baka mamaya ano pang mangyari sa Birthday ko.”

Bumuntong hininga si Ishmael at mas lalo pa lumapit kay Rei, walang mga tao dito sa loob dahil nasa labas ang party ni Rei, kaya walang nakakakita din sa kanila kundi kami ni Tope ngayon, na titig na titig sa kanila. I know masakit iyon para sa kanya dahil kitang kita ko din iyon sa mata nya.

“I need to explain parin kay Dad. Hindi pwedeng basta-basta na lang tayo aamin.” Sabi nya pa. Hinawakan ni Ishmael ang muka ni Rei at ginawaran niya ng halik ito sandali sa labi.

Alam kong pinipigilan ni Tope ang sarili niya. Sabagay, ano nga ba naman ang laban niya. May karelasyon naman pala ang taong gusto nya slash, kaibigan nya. Even he show up his self, walang magbabago. Si Rei na may ibang gusto.

Sandali ko tuloy naalala si Mike, I’m his boyfriend but I’m not he really want. Dahil sa gusto nyang ipagtanggol ang Victor na iyon, nagawa nya akong sirain.

“Are you okay, Tope?” Tanong ni Cherry. Halos kanina na kami nakalabas doon pero, ’di ito nagsasalita. Tumango lang sya at ngumiti kay Cherry ng bahagya.

“Kanina ka pa tahimik, bro?” Sinanggi bahagya ni Renz ang balikat nito. Pero dedma pa din.

“Don’t mind him, he’s heart broken right now.” Sabi ko at sumimsim sa nakapat kong baso. Tumingin sa’kin si Tope at masama akong tinignan.

“What? Kanino?” Althea, habang naiintriga ito sa sinabi ko. Nagwarning look naman sa’kin si Tope na parang may balak na masama kung magkakamali ako ng sasabihin.

“I dunno, hula ko lang ’yon, ganon ’di ba kapag heart broken tahimik.” Nagkibit balikat pa ako.

“Really, bro? Heart broken ka? Kanino naman?” Tanong ni Sic. Wala sila sigurong alam na may gusto si Tope kay Rei.

Nawala ang atensyon namin kay Tope ng makita namin si Rei at ang Papa ngayon nito na papalapit sa’min. Kasama din nila si Ishmael.

“Craig Guerrero. I haven’t greeted you formally, right?” Ang papa ni Rei. He smiled at me. “Son of Christ.” Nang sabihin niya ang pangalan ni Dad ay may diin iyon. Seems like he’s insulting my father’s name

“Yeah, I’m his son.” I sarcastically answered. Malayo ngayon si Lolo saamin. I know na ’di niya kami naririnig, pero nakatingin sya sa direksyon namin. “Is there anything wrong?”

“Nothing.” Tumawa siya ng bahagya at naging seryoso din agad. “Anak ka nga nya, may pagkapareho kayo ng ugali.” Anong problema ng tao na ’to?

Naging tahimik ang table namin, ramdam kong may humawak sa laylayan ng suot kong longs sleeve, si Tope. Nakit ata iyon ng papa ni Rei kaya kay Tope naman ito bumaling.

“Terrence Caleb Tenerio,” Banggit nong Papa ni Rei sa buong pangalan ni Tope. Hindi kami napapansin nong mga bisita nila Rei dahil busy din ang mga ito, tanging kami kami lang ang nasa table ang nagkakarinigan.

“You are here also? Did you Invite him. Rei?” Bumaling sya sa kanyang anak na tahimik lang sa gilid habang nakayuko bahagya.

“He’s my friend also, Dad.”

“Talaga. I didn’t know na hanggang ngayon ay magkaibigan pa din kayo ng hampas lupa na ’to.” Kung sabihin niya ng hampas lupa si Tope ay parang normal na normal kang sa kanya iyon at tumawa pa bahagya.

Nagkuyom ang kamao ko, lalo na nong wala man lang naging sagot si Tope at nanatiling tahimik.

“Dad, please!! He’s my friend. Stop insulting him.”

“Why? I’m not insulting him. Hampas lupa naman talaga sya at ang ama nya.”

“Tito.” Nakisabat na din si Ishmael. Pero tumawa lang ng bahagya ang papa ni Rei.

“Can you please shut your mouth? And stop insulting other people just to impress yourself.”

Hindi ko na napigilan na magsalita. Natigilan ang Papa ni Rei at napatingin sa’kin. Kahit ’yung mga kasama namin.

“How dare you to talk to me like that?”

“How dare you to insult, Tope?” Balik na tanong ko sa kanya.

“Craig! Symon! What’s happening here?” Lumapit si Lolo. Hindi ako tumingin sa kanya at na natili ang tingin sa Papa ni Rei.

“Uncle, can you please teach him a manner? I think wala ang anak ni Christ non.” Sagot nya kay Lolo.

“Magpapaturo lang ako kay Lolo nyan, kung ikaw mismo iaapply mo sa sarili mo ’yan.” Bahagya akong hinatak ni Tope.

“Tama na.” Bulong niya. “Nan dito na ang Lolo mo.”

“Dad, nakakahiya na sa mga bisita. Napupunta na sa atin ang atensyon nila.” Awat ni Rei sa Papa nya. Tumingin sa paligid ang Papa ni Rei at inayos pa ang Tuxedo nya. Muli itong ngumiti, pero halata mo na iritado ang mata nya. Umalis ang mga ito at humingi pa ng pasensya kay Lolo.

“Craig. Umuwi na kayo nila Tope at Tania. Susunod ako.” Madiin na sabi ni Lolo. Hindi ako nagsalita at umalis na din agad doon. “Mag uusap tayo mamaya.”

Umuwi kami at dire-diretsong umakyat sa taas. I just let myself na mahiga sa aking higaan. Napakawala din ako ng malim na buntong hininga at pinikit ko ang mata ko.

Pero muli akong napamulat ng makita si Tope na nakasandal ngayon sa pinto ko. Nakatitig ngayon siya sa’kin at mukang malalim ang iniisip.

“Hindi mo naman, kailangan gawin ’yon.” He said. Pinahinga nya ang ulo nya sa pagkakasandal sa pader.

“He is insulting us, what do you want me to do? Let him na kung ano ano sabihin niya?.” I said. Tumagilid ako at pinagmasdan sya, ginawa ko din na pansalo ang kamay ko sa aking ulo.

“Kahit na, nakita mo ikaw pa ang malalagot sa lolo mo.”

“I can explain what happened.” Sabi ko dito I’m just depending mydelf, binigay ko lang din naman kung ano nababagay sa Papa ni Rei.

“Thanks.” Napatigil ako sa sinabi niya.

“What did you say?”

Masama nya akong tinignan. “Ayoko nang ulitin sinabi ko.”

“Hindi ako natanggap ng thank you lang.” Sabi ko, tumayo ako sa pagkakahiga at umupo sa gilid ng higaan.

“Hindi ka natanggap ng thank you lang?” He repeated. Napakunot ang nuo niya sa’kin, lalo na nang magsimula akong tumayo at lumapit sa kanya.

“Ibang thank you ang tinatanggap ko.” Hinawakan ko ang parte ng tsan niya. Matigas iyon, ramdam na ramdam ko sa aking palad ang mga abs niya na matitigas.

Nagulat siya sa ginawa ko at bahagyang lumayo sa’kin.

“A-Anong ginagawa mo?” He said.

“As if you don’t know what I mean.”

Muli kong sinubukan hawakan sya, hindi na ito nakagalaw dahil sa tuluyan na syang napabalik sa pagkakasandal sa pader.

“You are hurt right now, right?” I asked him.

Kita ko ang paglunok niya sa sarili nyang laway, bahagya akong nakatingala ngayon sa kanya dahil sa tangkad nito.

“T-Tumigil ka.” Nanginginig ang boses niya.

“No one can stop me. Tope.” Gumapang ang kamay ko papunta sa kanyang labi at pinagmasdan iyon. I play his lips with my fingers. Nilapit ko din ang ilong sa kanyang leeg at inamoy sya. Ramdam ko ang paninigas nya ngayon at halos hindi na makagalaw. His smell is manly.

“N-Nababaliw kana.” Sabi pa nito.

“Yuh.” Natatawa kong sagot. “You are hurt now, Tope. And I can definitely help you.” Gumapang ang kamay ko papunta sa kanyang nipples. “I can be your fuck body. While you are forgetting your feelings to Rei.”

“Ayoko madinig ang pangalan niya.” Diretsong sabi niya. Napangiti ako don, ayaw nya madinig ang pangalan ni Rei, pero ’di sya tumanggi sa sinabi ko.

“You amaze me, Tope.”

Hindi siya sumagot at na natiling nakatitig sa’kin. He swallow his own saliva again. I continued playing his nipples.

“Craig!” Lumayo ako kay Tope ng madinig ang boses ni Clara papalapit sa aking kwarto. “Nan dyan na ang Lolo, tinatawag kana nya.”

Sabay dungaw ni Clara sa pinto ko. I looked at her direction. Nagulat pa ito ng makita si Tope.

“Hinahanap kana ni Lolo, ano bang ginagawa niyo ni Tope dyan.”

“Nothing, pinagsasabihan ko lang si Tope.” Sagot ko.

KABANATA 9

Halos dalawang linggo na ang limipas ng matapos ang Birthday ni Rei. He already apoligize about his father sa kung anong inasta ng papa nya kay Tope at sa mga kaibigan nya. Huli syang nagsorry sa’kin non at ’yon na ata ang pinaka mahabang usap namin.

I didn’t say sorry sa inasta ko din sa papa nya. Deserved ng papa niya iyon, he even insult me.

Habang nasa classroom ako ay nagtingin tingin muna ako sa instagram ng latest picture ng mga kaibigan ko. I miss them so much. Miss ko na ’yung kapag lumalabas kami at tumatakas kami sa mga magulang namin, para lang makapunta sa bar.

Nakita ko din ’yung Picture ni Stephan, he was holding a mug while nakatingin ito sa labas ng bintana, stolen shot. Nagcomment pa ako dito. ‘Imuterang matanda.’ I said. Nagscroll pa ako haggang sa makita ko ’yung bagong post ni James, may caption pa ito na sana mapili.

Nakatayo sya habang ang background niya ay ’yung isang building na sobrang taas. I know what he was talking about sa kanyang post. We already talk about it noong mga nakaraang linggo. His family supporting him ’cause iyon din naman ang gusto nila para kay james. Ang pagmo-model.

Pangarap nyang maging sikat na modelo din in future. Kaya ngayon pine-persue nya na ang gusto nya. Nagaapply-sya ngayon sa isang agency. Hindi naman malabong hindi sya mapili, naniniwala ako sa kanya at sa looks nya. He has strong appearance, maramidin ang nagkakagusto sa kanya. He has a good looking, matangos na ilong, mapupulang labi. May kaliitan na muka, kulay hazel din ang kulay ng kanyang mata dahil sa lahi ng Mommy nya. Half american ang Mommy nya. Habang ang Daddy nya naman ay half british.

“Who is he?” Renzo asked me, napatingin ako sa kanya. Nakatingin na din pala sya sa phone ko. Chismoso.

“Why? interested ka sa kanya?” Panunuya ko. Kumunot naman ang nuo niya, at umiling.

“No, I’m just asking,”

“He’s my friend, his name is james.”

Napatango na lang sya at muling bumaling sa harap. For a month na nan dito ako nakatira isa siya sa mga nakilala ko, hindi siya masyadong masalita. Katulad sya ni Tope. Magpinsan talaga.

Speaking of Tope, hindi niya ako pinapansin simula ng mangyari ang gabi na iyon, he started to avoiding me. He started na mag-isa pumasok lagi niyang sinasabi na marami syang kailangan gawin sa school kay Clara para may dahilan sya na maaga pumasok at iwasan ako, kung minsan ay nagkakasabay pa din naman kami pero hindi niya ako kakausapin. Sa uwian naman ay hindi talaga sya nagsasalita.

Well, I don’t care if he decline what I’m offering to him. Hindi siya katulad ng mga lalaking nakakflirt ko nong nasa maynila pa ako. He’s different, hindi siya masyadong masalita talagang naiinis lang sya sa’kin. you can’t even read what’s running to his mind when you are looking at him.

He is a beast with full of cryptic.

“Have you already finish your school activities?” Tanong ni Lolo habang nasa hapag, kakauwi niya lang din galing batangas, bumalik sya don dahil kinailangan daw sya don at pumunta ang mga kapartner nya sa kanyang negosyo.

If I’m not mistaken, kasama don si Dad. Iyon kasi ang sabi ni Ate. Tatlong araw na wala si Lolo dito. Ngayon lang sya nakabalik.

“Wala naman kaming ginagawa buong maghapon, walang iniwan sa amin.”

“Pagbutihan mo lang ang pag-aaral mo. Para ikaw na mismo ang kukuhanin ng Dad mo na engineer.”

Napatigil ako sa pagsubo. Napakunot ang nuo ko sa kanya.

“I know that, na hanggang ngayon ’di pa din kayo ayos ng daddy mo. Pero ganyan din naman kami ni Christ nong bata sya. We having arguments, sobrang dami namin sa pagtatalo. Umabot pa sa naglalayas ang daddy mo at makikitulog sa mga tropa nya noon dati.” Pagkukwento nya.

“You have the same attitude sa Daddy mo. Kahit itanong mo pa kay Tania.” Dugtong niya pa.

“Oo, naalala ko pa non na ako ang madalas talaga mapagalitan sa tuwing mawawala si Christ ng gabi para makipag kita sa mga kaibigan niya at sa mga dati niyang karelasyon.” Natutuwang kwento ni Manang Tania.

“Hindi ko nga alam, kung bakit hindi kayo magkasundo mag-ama eh paraho naman kayo ng ugali.” Sabi ni Lolo.

Kung ganon ’yung mga ginagawa ko ngayon ay ginagawa din ni Dad dati, eh bakit hindi niya ako maintindihan kung ginagawa niya din pala ito dati. Dapat nga ay sya pa ang mas nakakaintindi sa’kin.

“Want me to change.”

“Because he wanted for a better future for you, apo.”

“And that’s what he thinks na magpapabetter sa’kin bilang tao. I don’t think so. If I’m not mistaken. Hindi mo naman mapipili kung ano dapat ang maging gender mo. He hate me ’cause I’m gay.”

Iyon naman talaga ang totoo. Since umamin ako sa pamilya ko, I mean simula palang na malaman niya kung ano ako ay nagsimula syang magkaganyan.

“He doesn’t hate you, he just want to forget something. If you really know.” Napatahimik ako sa sinabi ni Lolo.

“What do you mean?”

Bumuntong hininga sya. “Try to ask him.”

I don’t have Idea what he’s talking about. Nang matapos kumain ng hapunan ay nagbasa-basa na lang ako ng libro. Nan dito ako ngayon sa malaking bintana sa tapat ng kwarto ko.

“Try mo nga minsan na gumamit ng po at opo, lalo na kung ang kausap mo ay mas nakakatanda sayo.”

Mabilis akong napatingin sa gilid ko. Nakita ko si Tope na ngayon ay kakataas lang dito, ngayon niya lang ulit ako kinausap after how many days. Inalis ko din naman agad sa kanya ang paningin ko.

“You don’t need to teach me.”

“Kailangan ka maturuan ng leksyon.”

“Sorry, but I’m not interested, ibang leksyon ang gusto ko matutunan. Idiot.”

Hindi siya sumagot at nakita ko na lang sya na nakatayo na din ngayon sa harap ng bintana. Nahahati kasi sa dalawa itong bintana, at don sya pumwesto sa kabila habang nakatanaw sa labas. Malakas din medyo ang ihip ng hangin.

“Tope, wala ka bang sarili bahay at dito ka nakatira?” Tanong ko sa kanya. Nalaman ko kasi kay Clara na hindi naman pala anak ni Manang Tania si Tope. Patay na daw ang Mommy nito since bata palang si Tope. Marami pa akong natanong pero ’di niya sinabi sa’kin.

“Meron.”

“So bakit dito ka nauwi? Taga san kaba? Malayo ba lugar niyo?”

“Dami mo naman tanong.” Naramdaman kong medyo naging iritado boses niya.

“Bakit? Masama ba magtanong?”

“Oo” He said.

Natahimik ako don at katulad niya pinagmasdan ko na kang din ang paligid. Tanaw na tanaw kasi ang malawak na lupa dito. Maganda din tumambay kung gusto mo pag-isa at mag-isip.

“Sometimes, you will face dificulties in yourlife but dificulties will makes you stronger when you started to face it.”

Muli akong napatingin sa sinabi niya. “Huh?” Nakakagulat naman tong lalaki na ’to. “Humugot ka ba?”

“Hindi.” He just simply answered. Napakurap-kurap ako sa kanya.

Halos isang linggo pa ang lumipas, kakatapos lang ng exam namin. Hindi din naman amo sure kung tama pa ’yung iba kong sagot don dahil wala din naman choices, tapos may pa essay pa sa dulo ng exam na Ten points. Halos sabaw din nga ako nitong mga huling araw dahil sa hindi ako makapag-consintrate. Parang lumilipad ang utak ko, dahil siguro sa tuwing gabi ay ’di ako makatulog.

“What’s your name again?” Tanong ko sa lalaking kasama ko ngayon dito sa likod ng school.

“Warren.” He simply answered, muli niyang hinalikan ang labi ko. His hand started crawling into my nipples.

Kanina lang ay nakatambay ako sa canteen ngayon ay may kahalikan na. Nakita ko kasi ito nakatitig sa’kin. He’s good looking naman so ako na ang unang nagapproach sa kanya. Then ngayon ay nan dito kami sa likod ng school. Gas student.

“You are a good kisser.” He said.

“I know.” Hinimas niya sandali ang pang-upo ko. “Did I making you more excited?” Natatawa kong sinabi, mas muka kasi syang nauuhaw ngayon.

“Making me want more.” Kung saan-saan na nagapang ang kamay niya. Masyado palang malibog ang tao na ito.

“Mr Guererro. Mr Warren?” Parehas kaming natigilan ng taong kahalikan ko at napatingin sa teacher na nakatingin ngayon saamin. Si Ma’am Estebar. Teacher namin sa research.

“What are you both doing here? Bakit kayo naghahalikan? Dito niyo pa talaga naisipan gumawa ng miraglo?” Gulat na gulat na sabi niya.

Hindi kami nakasagot at bahagyang lumayo sa taong katabi ko.

“Sa Guidance office now.” She shouted. Nagkatinginan pa kaming dalawa saka sumunod kay Ma’am Estebar.

Nakakainis, bakit ko nga ba hindi naisip na pwedeng may makakita pa din sa amin don. Inayos ko pa ang t-shirt ko na bahagyang nagulo mula sa ginagawa namin ni Warren kanina.

Kinausap kami ni Ma’am Estebar at ng principal sa kung ano ang nagyayari sa likod ng school kanina, Nagulat pa ako sa sinabi kanina ng Principal dahil sa kailangan pa nito makausap si Lolo. Dumating si Lolo. The Principal started to discuss kung ano ang nahuli kanina ni Ma’am Estebar. Pagkatapos at lumabas na kami ng office. Mahaba-habang usap ang nangyari kanina. They are also discuss na kabago-bago ko palang ay meron nang ganitong pangyayari.

“We will talk about this mamaya sa bahay. Kahihiyan ang dahilan ng pagtawag sa’kin ng principal. Didn’t you know na kausap ko kanina sa trabaho ang mga kasyosyo ko.”

I remain silent, napadako ang tingin ko kay Tope na kanina ay nasa gilid ng hagdan. Lumapit siya samin kaya napabaling sa kanya si Lolo.

“How many times do I have to tell you, Tope you should keep your eye on him.” Pagbaling sa kanya ni Lolo.

“I’m sorry, Mr Guerrero. Meron po kaming inaasikaso kanina.” Nakayuko niyang sinabi.

Umirap ako. Tinignan ko ’yung mga student na napapadaan din samin at napapatingin. Mga chismoso.

“And you!” Tinuro ni Lolo si Warren na tahimik lang. “Anong pumasok sa kokote mo din para patulan ang apo ko?”

“Lo! Huwag mo na idamay si Warren. He’s my friend.” Awat ko dito. Nakita ko ’yung reaksyon ni Tope na napapailing na lang.

“For pete’s sake. Craig Lui Guerrero! Friend really? Nahuli kayo ng teacher mo na naghahalikan sa likod ng school, friend?” Napapahawak na si Lolo sa kanyang ulo. “We will talk about this sa bahay… I’ll go back to the farm.” Pilit niya din pinapakalma ang sarili niya.

Palibahasa lumaki sa makalumang panahon, ayan kaya ang uso. Friends with benefits.

Inihatid ako ni Tope sa classroom ko, dalawang oras na lang din naman at matatapos na ang buong maghapon ko dito sa school. Pero parang ayaw ko pa umuwi dahil sa pag-uwi ko alam kong mabubungangaan lang ako.

“Ano bang pumasok sa utak nyong dalawa? At don nyo pa naisip talaga sa likod nitong school?” Gulat na tanong ni Danie.

“Ewan ko,..para masaya?”

Napahampas si Danie sa nuo nya. “Ang bilis bilis kumalat ng balita sainyo ni Warren, do’n kapatalaga sa may girlfriend huh?”

Napaawang ang labi ko sa sinabi niya. “Huh? Girlfriend?”

“Oo, may girlfriend ang gunggong na ’yon. Ngayon na alam na ng buong school hindi malabong malaman ng girlfriend niya ang ginawa niyo.”

“He said na wala syang jowa, kaya pinatulan ko din sya. ’di ko na kasalanan ’yon.” Hindi naman ako may kasalanan.

“Makakasira ka pa ng relasyon.”

“I said, he said he don’t have girlfriend. He’s the one who started this. Don’t blame me.” Umirap ako sa kanya at binaling na lang ang atensyon ko sa labas, dahil kanina ko pa din napapansin ang mga bulungan ng mga kaklase. They are getting to my nerves.

Hanggang sa dumating na lang ang uwian at ngayon ay magkasabay na kami ni Tope. Nakita ko syang matiyagang nag- aantay sa labas ng room namin. Medyo matagal kasi natapos ang panghuli naming class dahil nagpahabol pa ito ng quiz. Lumabas ako ng room at dumiretso lang maglakad.

Hindi kami nagpapansinan ni Tope, hindi din naman sya nagsalita hanggang sa makarating kami ng bahay. Sinalubong kami ni Clara.

“Ano bang nangyari? Ano bang ginawa mong bata ka?” Salubong samin ni Clara.

“Nan dito na si Lolo?” Tanong ko sa kanya. Nakita ko si Manang Tania na palabas kitchen.

“Wala pa, pero dumiretso sya kanina dito pagkagaling niya ng school niyo. Galit na galit sa pinaggagawa mo.”

I don’t know, pero parang na nanakot na lang ang tono ng boses ni Clara.

“Can you please shut up.” Umirap pa ako sa kanya. Nagsimula akong maglakad papuntang hagdan. Pero ihahakbang ko palang paa ko ng marinig ko magsalita si Manang Tania.

“Alam mo wala kang pake kung may mapano sa pamilyang ito no? Pagod na pagod ang lolo mo dahil sa business partnership nya tapos ikaw magbibigay ng problema sa kanya.”

I stopped from stepping, pero hindi ako tumingin sa kanya.

“Masahol ka pa kay Christ. Buti pa sya kapag alam nyang may mali syang ginagawa. Nanghihingi sya ng tawad sa Lolo mo. Kahit papano ay natulong pa din sya sa Lolo mo para lang maging proud ang lolo mo sa kanya.”

Hindi ko na pansin na nagkuyom na ang kamao ko.

“You don’t have any idea kung anong pinagdaanan ko, to make him proud of me, even he wanted to control me. I follow him. Marami akong sinubukan na paraan to make him proud.. but for him. Still not enough.”

Hindi ko nadinig ang boses nito. Naging tahimik ang paligid. Ilang sandali akong nakatayo doon.

“Tope, pakigising na lang ako kapag nan dyan na sya. I need to rest, I’m tired.” Hunakbang ako ng tuluyan at tuluyang pumasok ng kwarto ko. Iniwan ko sila doon.

Life is unfair, akala ko ang kalaban ko lang ay maging proud sa’kin si Dad. Pati pala mismong si Dad, simula ng mapunta ako dito. Nagsisimula silang pagkumparahin kami. Sometimes they will say na pareho kami, pero ngayon. They are saying I’m the worst.

I let myself to sleep, pagod na pagod ako ngayong araw, feeling ko ay masakit din ang ulo ko. Nagising na lang ako ng may kumakatok sa pinto ko. Napamulat ako at napatingin sa cellphone ko.

Anong oras na ba? It’s already 7:45 pm. Naupo ako sa gilid ng aking higaan.

“Come in.”

Bumukas ang pinto at bumungad si Tope na ngayon ay medyo basa ang buhok. I think galing sya ng cr, siguro ay naglinis na ng katawan.

“Inaantay kana ni Lolo mo sa baba, maghapunan na daw kayo.” Tumalikod ito, pero hindi pa sya nakakahakbang ng tawagin ko ang pangalan niya.

“Tope!”

Napatingin ulit sya sa’kin habang nakakunot ang nuo.

“Am I the worst?”

Mas lalong nangunot ang nuo niya sa’kin, napatagal ang pagtitig niya sa’kin kaya ako na mismo muli ang nagsalita.

“Huwag mo na lang ako pansinin. Nababaliw na yata ako.” Tumayo ako at inayos ko ang sarili ko, hindi na pala ako nakapag-palit ng damit man lang. Naka-uniform pa din ako.

“Hindi, nadadala ka lang masyado ng imusyon mo. You just can’t control your feelings.”

Muli akong napatingin sa kanya, hindi sya umalis sa pagkakatayo sa bungad ng pinto ko.

“Who said that I can’t control my feelings?” Napataas ang kilay ko sa kanya.

“Mabilis ka magalit, even ang babaw lang na dahilan. Kahit mas matanda sayo sinasagot mo just to defend yourself.”

“How did you know na mabilis ako magalit, aber?”

“Ilang bwan kana ulit nakatira dito? Matagal na din ano…”

Sabagay, magkasama kami dito. Nakikita nya kung anong ginagawa ko dito sa bahay. Kung pano ako magsalita.

“You know what, you just need someone who can listen to you.” Dugtong niya pa. Umiwas ako ng tingin sa kanya.

Minsan na akong nagtiwala sa taong akala ko maiintindihan ako at nakikinig sa’kin. And that guy also broke my feelings.

“From now on, susubukan kong makinig sayo at intindihin ka, kung kailangan mo ng makikinig sayo.” He said.

KABANATA 10

“Are you going to meet your friends?” I asked, Tope. Nang makita ko siyang papalabas ng bahay. Walang pasok ngayon dahil sabado.

“Hindi, uuwi ako. May kailangan lang ako gawin.” He said, ngayon ko lang na pansin may bitbit itong isang malaking plastik, I don’t know kung ang nakalagay doon.

“Uuwi ka din?” Pahabol na tanong ko sa kanya.

“Uuwi ako bago maggabi.”

Nang makaalis ito ay sandali bago ako pumasok muli sa loob, wala akong masyadong gagawin ngayon. Wala din ang dalang Evil, umuwi din sila sa kanila. Habang ako ay naiwan mag-isa. Mamaya pa kasi ang uwi ni Lolo.

Naisip ko na lang na kamustahin si Stephan, since ngayon lang ako may libreng araw para kamustahin siya. I dailed his number. Halos nakatatlong paring pa ako bago siya sumagot.

“Ano ba ’yon ang aga aga pa. Istorbo naman ’to.” Sabi nito sa kabilang linya.

It’s 9:31 am. Usually kapag ganito anong oras na din akong nabangon. Noon maaga pa sa’kin ang oras na ito ay hindi na ngayon,

“Hey! Stephan! Gising, I see your new post in your instagram.”

“Eh, ano?” Walang kagana-gana ang boses nito.

“You asshole. Nakita ko, you’ve already change also your status sa instagram.” Natatawa kong sinasabi. “Who’s that fucking guy?”

“Ginulo mo ako to asked that shit?” Medyo naiirita ang boses niya.

“Ay? Nakikita na ang true color? Hindi na nagsasabi sa kaibigan, nawala lang ako dyan?”

“Tang ina mo talaga, Craig Lui.” Mura nya sa kabila. “Chismoso ka.”

“Bitch just say it, sino ’yon?” Muli kong tanong sa kanya.

Naghikab pa sya bago sumagot. “It’s Sentilian.” He simply answered.

“What duh?… ’yan ba ’yung boyfriend ng ex mo din?” I’m shocked, nong kinukumpirma ko sa kanya ang tanong na iyon.

Naalala ko ’yung kwento nya sa’kin dati, nakita ko na din ’yung Sentilian na tinutukoy nya dati. May Ex kasi sya si Cyrus engineer, halos dalawang taon din sila ni Cyrus. Alam ko din kung pano sila nagkakilala. Nan don ako nong panahon na iyon. Pero nagbago ’yon nong magloko si Cyrus at makita mismo ni Stephan na may kinakamang iba si Cyrus. If ako ’yong nasakalagayan nya and ako sya. I will kill them.

Pero hindi ako sya. Ang malala lang ay hinayaan ni Stephan na magtuloy ang dalawa, hindi man lang sya nagpakita sa dalawa at sya pa mismo ang umalis. ’Yon din ang unang beses na nakita ko si Stephan na umiiyak.

“I’m just using him, I don’t love him. My ass.”

“You bitch, nakita ko na nag-upload ka ng photo while hugging him sa kama. Pareho pa kayong nakatabon ng kumot ang kalati ng katawan….’wag mo sabihin na may nangyari sa inyo?”

“Yes, I fucked him.”

“Tang ina, kelan ka pa naging top? Hindi ka ba nan didiri? Jowa ng Ex mo kinama mo?”

Tumawa ito. “More exciting.”

“Exciting mo muka mo, Stephan. You damn Idiot.” I said, hindi naman din sya ganyan. Wala sa bukabularyo nya ang gumanti kay Cyrus ang sabi nya sa’kin din dati ay nakamove on na sya. Halata ko din naman dahil wala na din naman syang sinasabi about kay Cyrus. Dati ay bukang bibig nya ang ex nya na ’yon.

“You said you are already move on.” Dugtong ko pa.

“Yes, but his the one who’s starting again.” Bumuntong hininga siya. “Sino kasama mo ngayon?”

“Tumatakas ka lang sa mga tanong ko eh.”

“Why should I? All my secret you already know. Ano pa itatago ko?”

“Wala akong kasama. Umalis silang lahat.”

“Masaya ka naman dyan?” He asked. Umirap ako saka nag-isip.

“Not really, boring.”

Tumawa ito, sandali pa kaming nagkukwentuhan. Tapos ay nagpaalam na siya dahil matutulog pa daw ulit siya. Pagtabi ko ng cellphone ko ay malalim akong napahinga dahil sa wala na akong kasama ngayon.

“Putang ina mo!” Gulat akong napatayo nang makita si Tope sa paahanan ng sofa. “Ba’t ka nan dyan? Akala ko aalis ka?”

“Wala kang kasama dito, wala din ang lolo.” He said, “sumama kana lang sa’kin.”

Napailing ako sa kanya. “No, it’s okay I’m alone here. Mas gusto ko mag-isa.”

“Sumama kana. Mamaya ay ano pang gawin mo dito.” Naghihinala niyang sabi. I rolled my eyes.

“Wala akong papapuntahin na lalaki dito.”

“Noong last time na pinagalitan ka ni Lolo mo at pinagsabihan, sabi mo wala kanang gagawin na kalokohan. Hindi ako naniniwala. Nakita ko kayo ni Warren sa labas ng school nagkikita kayo. Anong ginagawa nyo huh?”

Bahagya akong nagulat. Hindi naman ako nakikipag kita doon, siya ang humahanap sa’kin. Iniiwasan ko sya. Just because of what happened sa likod ng schoool ay hindi niya na ako nilubayan.

“May ginagawa kayo ano?”

“Wala, my god. What do you think of me. Sya ang naghahanap sa’kin. He is making a way para yayain ako ulit, but I rejected him.”

“Hindi ako naniniwala.”

“Who said na maniwala ka? Edi ’wag ka maniwala. I reject him, hindi na naulit ’yon. Isa pa magkasabay tayo umuwi palagi. Nauuna lang ako lumabas ng gate minsan.”

“Still no, sumama ka pa din sa’kin.”

Wala na akong nagawa at sumama na lang sa kanya. I asked him kung saan ang bahay nila. Naglalakad lang kasi kami at medyo nangangalay na agad ang binti ko. Halos ilang minuto na kaming naglalakad.

“Saan ba kasi ang bahay nyo dito. Ang sakit na ng binti ko, oh.” Reklamo ko ulit sa kanya.

“Malapit na tayo.”

Ayan din ’yung sagot nya sa’kin kanina. Pero hanggang ngayon wala pa din kami sa bahay nila. Hanggang sa tumigil sya sa isang gate, may bahay doon na hindi kalakihan ’yung ibang parte ay gawa sa kahoy.

“Ito na ba ang bahay nyo?”

Hindi sya sumagot at pumasok sanloob, sumenyas lang siya sa’kin at sumunod na lang ako. Dire-diretso lang sya hanggang sa makapasok sa loob.

“Kuya Tope! nan dito kana.”

May sumulubong sa kanya na tingin ko ay halos sampong taon na gulang palang na lalaki. Nakikita ko dito sa kanya ang mas batang bersyon na Tope, katulad ng mata nito ang kay Tope at may pagkakulot ang buhok niya din katulad ng kay Tope.

“Tyron. Sabi ko naman sayo ’di ba uuwi si kuya.” He said saka pinaulanan ng halik ’yung bata.

Halos makiliti naman ang batang kapatid ni Tope sa ginagawa nya. “Kuya, tama na.” Hindi naman agad tumigil si Tope, at mas lalo pa itong pinaliguan ng halik.

“Nasan si Papa?” Tanong ni Tope.

“Wala po, sinamahan si Kuya Toper sa bukid.”

Nagsalubong naman agad ang kilay ni Tope. “Sabi ko ’wag na sya magtrabaho.” Halata mo ang pagkairitado sa boses nito.

“Sino sya kuya?” Napunta ang atensyon sa’kin ng kapatid niya.

He introduced me to his brother. Nang matapos ay kinuha na ni Tope ’yung dala nyang plastik at pinakita iyon sa kapatid nya. Nilapag nya iyon sa lamesa muna.

“Ito ’yung pasalubong ko sayo. ’di ba gusto mo to?” Sabay pakita ni Tope sa laruan na nakabalot pa sa kapatid niya.

Hinablot iyon ng kapatid nya at tuwang-tuwa sa binigay sa kanya ni Tope. Muki iyon hinalikan ni Tope sa noo saka bumaling sa’kin.

“Ano gusto mo kainin?”

“Anything. Ano ba meron dito?”

Naglakad sya pa puntang kusina at habang ako naman ay nakasunod sa kanya. Nagsimula naman maglaro ang kapatid niya. I sat at saka pinanood ang ginagawa niya.

“Your kuya is Toper, right?” Tanong ko sa kanya. Lumingon sya saglit sa’kin saka tumango. “And you are Tope. Sino nakaisip ng palayaw niyo na ’yan?”

“Ang dami mong tanong ’no? Daldal.” Naiirita ’yung boses niya.

“I’m just asking, ano bang nakakairita sa tanong ko?”

Hindi sya nagsalita kaya umirap ako at tumayo na lang, tinignan ko ang kabuan ng bahay nila, yung kisame ay kayang kaya kong abutin sa isang talon lang hindi sya kataasan. ’Yung pader naman ay gawa sa plywood. Hindi kalakihan ang bahay nila.

Dumako ang tingin ko sa mga pictures na nakasabit sa pader kung saan ay agad kong nakita ang Picture ni Tope. Mukang nasa 11 or 10 years old palang sya sa picture na iyon. Kuha siguro ’tong picture niya na ito noong elementary palang s’ya. May nakasabit na medalya sa kanyang leeg habang may nakatayong babae sa gilid niya. Muka iyong babae na bersyon ni Tope.

Kahit na matagal na ’yung picture na iyon ay halata mo na napakaganda noong babae, napaka-simple niyang tignan, halos walang make up pero makinis ang balat.

Tinignan ko pa ’yung ibang mga pictures, apat pala silang magkakapatid at lahat ay lalaki. Wala akong nakitang kompleto sila sa picture ni isa.

“Minessage ko na nga pala ang lolo mo, ang sabi ko ay sinama kita dito, incase na mapaaga ang uwi niya at hanapin ka nya.” Habang nakaupo kami sa harap ng lamesa nila.

“Nga pala, noong dumating tayo dito, who’s taking care sa kapatid mo?”

“Sina Renzo, sa kabila lang ’yung bahay nila.” Sagot nya saka sumubo don sa meatloaf na nasa plato nya. “Bilisan mo na dyan, kukunin ko pa ’yung kalabaw sa likod. Kailangan na paliguan.”

Nagmadali naman ako tapusin ang pagkain ko. Kasabay ko kang din na tapos ’yung busong kapatid ni Tope. Pagkatapos ay magkakasama kaming tatlo lumabas, dumaan din kami sa likod ng bahay nila at medyo maputik.

Medyo may kalayuan sa bahay nila ’yung pinuntahan namin, hanggang sa tumigil kami sa isang ilog. Medyo mabato na din. May mga bata din na naglalaro.

Nagulat ako sa biglaang paghuhubad ni Tope ng kanyang pang itaas na damit, Damn. This asshole. Umiwas ako sa kanya ng tingin. He gave me his t-shirt.

“Hawakan mo papaliguan ko lang ’yung kalabaw.”

Tinignan ko syang lumusong sa ilog habang hawak ’yung tali ng kalabaw. Hindi ba sya nan didiri na kasama nya lulubog sa tubig na ’yon ’yung kalabaw.

“Boss amo.” Tawag sa’kin nong kapatid ni Tope. Napatingin ako sa kanya, habang nakalahad sa harap ko ’yung hawak ng kaliwa nyang kamay na prutas dragon fruits.

“I’m full.” I said.

Tumingin ako sa paligid, masyadong maaliwalas. Medyo tirik din ang araw pero hindi nakakapaso dahil sa malakas ang hangin kahit papano. Napatigil ako dahil sa biglang may nagwisik ng tubig sa’kin.

“Yuck. Kadiri.” Sigaw ko kay Tope na ngayon ay nakababad ang kalahati ng katawan sa tubig.

“Anong kadiri, doon naman naliligo ’yung kalabaw.” Sabay turo sa hati ng ilog dahil sa mga bato bato. Muli niya akong winisikan bg tubig.

“Tope, nababasa ako. I don’t have clothes here.” Naiirita kong sabi dito.

“Arte mo!” Sabi niya. “May mga damit naman ako dyan.”

Umiwas ako ng tingin sa kanya. “Iw! Ayoko kaya ang amoy mo.”

“Talaga? You don’t like my smell? Kaya pala noong gabi na ’yon ay halos singhutin mo na ako.”

Natigilan ako at masama syang tinignan. Natigilan din naman din sya dahil na pansin nya siguro ang kapatid nya. Fucking, Tope.

I thought he already forgot what happened after ng birthday ni Rei.

Napatingin ako sa lalaking papunta ngayon sa direksyon namin ni Tope. Si Renzo may dala din na kalabaw.

“Na’n dito ka?” Nagulat siguro sya na nakita nya ako dito.

“Yeah, sinama ako ni Tope.” I said.

Tumingin sya kay Tope at binati ’yung magkapatid. “Tyron, akala ko nasa bahay ka nin nyo, nan dito na pala si Tope.”

“Kakauwi nya lang din kuya Renzo.”

Naghubad ng damit pang itaas si Renzo, pinaliguan nya din ’yung dala nyang kalabaw. Medyo malayo na din kasi sina Tope samin kaya silang dalawa ang nagkukwentuhan ni Renzo. Magpinsan parehong probinsyano.

The life here is very different kesa nakasanayan ko sa manila.

No wonder, kung bakit sila sanay na sanay na saganitong gawain. I think they used to do this noong mga bata palang din sila. Pinagmasdan ko si Tope. Kung tutuusin, napakagwapo niya. Maganda ang kulay ng balat moreno, maganda ang kulay ng mata, he has toned muscle, he looks like a model of calvin klein.

“Ano nga pala balak nyo? Malapit na ang bakasyon. Isang buwan at kalahati na lang grade 12 na tayo.” Sabi ni Renzo habang nakaupo sa malaking bato.

Umahon na silang dalawa ni Tope, at ngayon ay binibilad na nila sa araw ang dalawang kalabaw.

“I dunno, I want to go back in manila, pero alam ko naman ’di papayag si Daddy.” Ngumuso pa ako.

“Kung naging mabait ka lang sana.” Bulong ni Tope, pero dinig ko iyon. Masama ko syang tinignan. “Bakit totoo naman, masama ugali mo.”

“I don’t need to be kind, I’m have good looking that’s enough.” Sabi ko sa kanya. Kita ko namang nagulat sya sa sagot ko, inirapan ko sya.

“Maarte ka naman.”

“Pwede ba manahimik kana, Probinsyano.” Medyo pagalit na ’yung boses ko dahil sa pang aasar nya. Tumingin ako kay Renzo na natatawa saaming dalawa ngayon.

“Pikon ka ano?” Humihirit pang sabi ni Tope.

“Hindi ako pikon. Nang aasar ka kasi.”

“Edi pikon kanga.”

“Tang ina naman, Tope!” Nakalimutan kong may ksasama pala kaming bata. Mas lalo kong sinamaan sya ng tingin.

“Ewan ko sa inyo. Aalis na ako mauuna na ako sainyo.” Paalam ni Renzo. Kaya nawala ang tingin ko kay Tope.

Pinagmasdan ko si Tope habang dala ’yung kalabaw nya. Sumakay din sya don. Nag antay pa kami ni Tyron dahil nagpaalam si Tope na kukuha ng buko, iuuwi nya daw. Nakabalik din naman agad sya habang may dala dalang mga buko.

Inaalalayan ko ’yung kapatid ni Tope habang papauwi kami sa kanila, may mga nakakasalubong si Tope at binabati ito.

Nang makarating na ulit kami sa bahay nila, inabutan nya ako ng damit. May dala din sya,

“Maglinis kana, binasa kita kanina ’di ba. Pagtapos mo ako naman.” Sabi niya.

Tumango ako at medyo nahihiya pa akong tinanggap ang damit niya. Nagmamadali akong naglinis ng katawan at mabilis lang na tinapos. Dala ko ’yung damit ko na pinaghubaran.

“Ilalagay ko na lang sa plastik ’tong mga damit ko. Meron ba kayo?”

Kumuha naman agad sya ng plastik at binigay sa’kin, after non ay sya naman ang naglinis ng katawan.

Lumapit ako sa kapatid ni Tope na nilalaro muli ’yung laruan na bigay sa kanya ni Tope. Bumaling sya sa’kin.

“Pwede po ba, Boss amo. Kapag walang ginagawa ang kuya ko. Padalawin nyo po sya dito?” Kausap sa’kin noong kapatid ni Tope. “Miss ko na po kasi ang kuya Tope ko.”

He really loves Tope, the way kasi sya makipag usap sa’kin bakas mo na sobrang namimiss nya na ang kuya nya. I just nodded.

Maya maya pa ay lumabas na si Tope, basang basa ang buhok nya habang nakatapis ng towel ang bewang nya. Nakatingin ako sakanya at Napatingin din sya sa’kin. Ngayon ko lang na pagtanto, why I hate when he looking at me. It seems like na ginagalugad kasi ng tingin nya ang pagkatao ko. His eyes is different.

KABANATA 11

I’m still here sa bahay nila Tope. Nag-aantay sa pagdating niya dahil susunduin na daw niya ang kanyang ama mula sa palayan. Nag-aalala na din siguro sya. Ako ang nag bantay sa kapatid ni Tope hanggang sa pagdating ng Papa niya.

I’m amazed, for the first time I saw his father. Sobrang parehong-pareho sila ng ama at ng kuya nya. Papareho sila ng mata, halatang namana niya ang kulay ng kanilang mata dito.

“Magandang hapon po,” I greeted them nang makapasok sila ng bahay.

Mukang inexpect din naman nila na may tao sa kanilang bahay, siguro ay nasabi ni Tope. Ngumiti ako sa kanila, his father smiled at me.

“Sinabi sa’kin ni Tope na nan dito ka daw, buti ay pumayag ka na pumunta dito sa aming bahay.” Nakangiting sabi sa’kin ng Papa ni Tope.

I casually answer him. “Yes po, I’m not busy rin naman.” Napatingin ako sa direksyon ni Tope.

He looked so amazed right now, habang nakatingin sya sa’kin.

“Ganon ba, kumain kana ba?” He asked, tumingin pa sya sa lalaking nasa likod nya. may be this is Toper, “magluto kana, Toper at para maanyayahan naman natin ang apo ni Mr Guererro.”

Tumango naman ’yung matangkad na lalaki, bumaling ito sa’kin at saka ngumiti ng bahagya. Bumaling din sya kay Tope napangiti ’yung kapatid niya at sinamaan naman ng tingin ni Tope ito.

“Dito muna ako, at kailangan kong magpahinga.” Sabi ng Papa ni Tope. Ngumiti ako sa kanya.

Maganda ang pangangatawan ng papa niya, pero dahil siguro sa sobrang trabaho ay madaling tumanda ang kanyang itsura. Tinignan ko pa ito hanggang sa makapasok sa kanilang kwarto.

“Halika muna sa labas, magsisiga ako para walang lamok mamaya.” Anyaya sa’kin ni Tope. I just nodded and follow him.

“Where’s your Mama?” Tanong ko sakanya, nakita kong natigil siya sa pagwawalis para ipunin ang mga tuyong dahon. “Ayos lang if you don’t want-” I didn’t finish and he cut me off.

“Wala na siya simula ng ipanganak si Ler.” Tukoy nya sa bunso nyang kapatid. Napatingin kami sa direksyon ng manyang kapatid.

I bit my lower lip as I feel his bitterness in his voice. “Sorry.” I said in low voice.

“Ayos lang, sanay na din naman ako.”

Lumunok ako at bumaling sa paligid. May na tanaw ako sa bandang likod na bahay nila na tingin ko ay maliit na ilog, may mga pato din doon at maliliit na bibe. May mga manok din. Their life is really different, peace and fresh air. Unlike in manila. I took some pictures sa paligid nila. Ang ganda.

“Tope if you will give a chance na makapag-aral sa mas magandang paaralan. Would you take the opportunity?” I asked him out of the blue.

He looked at me, habang nagtataka ang kanyang mga mata, siguro ay hindi niya expected ang casual na tanong ko sa kanya.

“Oo naman. I’ll take the opportunity, especially if it will help my future….sino ba ang ayaw sa aportinidad.” He answered.

“You’re right.” Pinagmasdan ko lang sya.

Sinigaan nya na ang mga dahon na inipon niya. I stared at him, he didn’t notice me staring at his direction. While looking at him I can say he’s a good boy. Pamilya nya lang ang iniisip niya, marunong siya magsumikap. Nagtatrabaho sya sa lolo ko para lang mapag-aral lang ang sarili nya. He can manage his time while he was working at my lolo and also in his schooling.

Napansin na siguro nito ang pagtitig ko sa kanya kaya bumaling na sya sa direksyon ko. Mabilis akong napaiwas ng tingin, I don’t know but my heart starting bitting so fast. Maybe, kinakabahan lang ako dahil sa mapansin niya akong nakatingin sa kanya.

“Tara na sa loob Tope, yayain mo na din ang apo ni Mr Guererro.” Tawag samin ng Kuya niya na pumasok din sa loob habang akay ang bunsong kapatid.

Niyaya na din ako ni Tope, tumayo ako at inalis muna sa utak ko ang iniisip ko, ngumuso din ako ng pumasok kami sa loob, nakaayos ang lamesa nila. Nagsasandok na ang kuya nya habang ang papa nya naman ay pinapwesto na kami doon.

“Hali na kayo at kumain, baka lumamig pa ’tong pagkain.”

Naupo sila at saktong magkatabi kami ni Tope. Nagdasal din ang papa ni Tope, yumuko ako at pasimple silang pinasadahan ng tingin. Tatlo lang sila dito, nasaan na kaya ang isa nilang kapatid. Apat kasi silang lalaki sa larawan kanina.

“Pagpasensyahan muna itong Tinola,… Ano nga ba ang pangalan mo?” Tanong sa’kin ng papa ni Tope, habang nagsasandok ito ng kanin para ilagay sa plato niya.

“Craig po, you can call me Craig,”

Ngumiti siya sa’kin at tumango. “Nakain ka ba nitong pagkain namin, Craig? Baka ’di ka sanay dito?” Tanong niya habang natatawa bahagya.

Nagluluto naman sila sa mansion non, nakain din ako ng ganyan sa manila since madalas iyan ang ipaserve ni Daddy sa mga katulong.

“Yes po.”

Nagsimula kaming kumain habang ’yung mag-aama ay nagkukwentuhan at kinakamusta si Tope.

“Nakain ka ba do’n ng tama, anak? Baka naman pinapabayaan mo na din ang sarili mo don huh?”

“Hindi, Pa. Ayos lang ako do’n.” Simpleng sagot ni Tope “Kayo dapat ang kinakamusta ko, Pa. Hindi ba’t bilin ko sa inyo ay huwag kana magtrabaho dahil kaya nama ni Kuya Toper iyan.”

“Sinabihan ko na si Papa, siya ang namilit.” Sagot nong kuya ni Tope nang bumaling si Tope sa kanya.

“Hindi pa naman ako lumpo anak. Hindi ko din gusto na nan dito lang ako sa bahay.”

Bumuntong hininga si Tope. “Magagalit si kuya Prince niyan kapag nalaman niyang nagtatrabaho ka pa din, baka umuwi iyon bigla dito sa pilipinas.”

Prince? Maybe iyon ang isa pa nilang kapatid. Where is he?

“Oo nga, pa.” His older brother.

“Pwede naman ay alagaan mo na lang si Ler, Pa. Kung nababagot ka dito mag-ikot kayo.”

Casual ang usapan nila habang ako ay nakikinig lang hanggang sa mapunta ang atensyon nila sa’kin.

“Kamusta si Christ?” Tanong nong papa nila.

“He’s doing his business po,”

“Masyado niya atang binubugbog ang sarili niya sa trabaho. Huh?”

“Busy po sila ni Lolo sa pag-aasikaso sa property doon sa batangas, iniwan po sya ni Lolo don.”

“Pakisabi naman kung kelan sya bibisita dito, Miss ko na ang kababata ko na iyon.” Natatawang sabi ng papa ni Tope.

Hindi naman nakakapagtaka na kaibigan sya ni Daddy, lumaki si Daddy dito, umalis lang noong mag-aral sya sa U.S, he finished his study there, at ngayon ay may sarili ng business.

“Ayos ba sila ni Mama mo?” Tanong niya pa ulit.

I looked at him at ngumiti ng bahagya sa kanya. “Ayos naman po sila,”

“Mabuti.” Sabi na lang ng papa ni Tope.

“Nabanggit ba ni Daddy mo na may kababata din sya dito na sobrang lapit sa kanya? Si Tito Ryler?”

Napatingin ako sa Kuya ni Tope na si Toper. Seryoso ang muka nya habang nakatingin sa’kin. Sinaway naman agad ito ni Papa niya at umiwas ng tingin sa’kin.

“No, he didn’t mention anything. But your tito’s name is familiar to me. I don’t know where I heard it.”

“Really, he didn’t mention my Tito Ryler? Hindi mo ba sya tinanong kung sino ang first-” hindi sya na tapos nong medyo pagalit ang boses ng papa nya na patahimikin sya.

“Tumigil kana,Toper. Kumain ka dyan at manahimik.” Saway nya sa anak nya at tumingin sa’kin. He smiled, “pagpasensyahan mo na ang anak ko. Medyo may pagkamadaldal talaga ’yan.”

I don’t know but his father voice is scary, medyo naramdaman kong parang may nakadagan sa dibdib ko. Napako sandali ang tingin ko sa pagkain ko. May hindi siguro ako alam sa nakaraan ni Daddy.

“Nah, it’s okay Mr, I don’t mind it. Hindi rin naman po kami closed ni Daddy.”

“Totoo ba? Why?” Singit pa ng kuya ni Tope, masama syang tinignan ni Papa nila, para manahimik ito.

Medyo naging tahimik na ang mga mag ama at natapos ang pagkain namin. Si Tope ang naglinis ng lamesa habang si Toper naman ang naghugas ng plato. Medyo madilim na sa labas, tinignan ko ang orasan at nakitang mag-aalasais na pala.

“I need to go, anong oras na din po.” Paalam ko sa Ama ni Tope. Sa sagot palang sana ang Papa niya nang umayos sya at lumapit samin.

“Sabay tayo, tapusin ko lang ’to sandali.”

“Kami na dyan Tope, umuwi na kayo ni Craig, baka hinahanap na siya ng kanyang Lolo.”

Binitawan ni Tope ang hawak nyang basahan at naghugas ng kamay matapos nyang punasan ang lamesa nila.

“Pwede ka naman maiwan dito Tope, samahan mo muna ang pamilya mo.” I said while looking at him. Nakatingin din sya sa’kin pero nag iwas ako ng tingin.

“Hindi na dinala kita dito. Tapos na din naman na ako.” Nagpaalam sya sa kanyang ama. “Pa, dito na po kami.”

“Osya na, mag iingat kayo. Anong oras na oh.” His father,

Bumaling din muna ako sa mga kapatid niya, nakatingin sa’kin ang kuya nya pareho sila ni Tope kung makatingin, pero mas nakaka-intemidate pa din si Tope kung tumingin. I looked a way from him, habang nagpapaalam sa kanila.

“Kuya Bossing huh, ’yung pangako mo na papadalawin mo si kuya Tope dito na madalas.” His little brother. I smiled and nodded.

“Sure, I’ll tell Lolo to give him some vication, atleast mas matagal kayo magkakasama dito.”

Mas lumapad ang ngiti niya. “Sabi mo iyan huh, ikaw din kapag nagpunta sya dito punta ka din.” Mas magiliw nya pang sabi ngayon. I patted him gently.

Tuluyan kaming lumabas ng bahay nila, saktong paparating ang isa sa mga kotse ni Lolo sa mansion. Napatingin ako kay Tope.

“Tinext ko si Kuya Pilar, papasundo kako tayo.” He said, Napatango ako sa kanya at muling nagpaalam sa pamilya nya.

Nanatiling nakatayo ang papa nya sa labas ng bahay nila habang kami naman ni Tope ay sumakay na sa loob, naupo ako sa backseat habang si Tope ay sa harap katabi ni Mang Pilar, isa sa mga driver ni Lolo.

Tahimik lang kami hanggang sa makarating sa bahay, wala naman tinggal na sampong minuto noong makarating kami sa bahay. Dumiretso ako sa loob at nakita si Lolo na nagbabasa ng diyaryo habang may kape sa kanyang harapan.

“How’s your day?” When he see me, he also looked Tope’s direction. Nahuhuli kasi sa’kin ng bahagya si Tope.

“Great. I’m with Tope. Pumunta kami sa bahay nila.” I discuss.

“Yuh, He told me when I was in farm. Nagtext din siya sa’kin na isasama ka nya.” Ngumiti sya kay Tope ng bumati si Tope sa kanya.

“Magandang gabi, Mr Guererro.”

“Did you already eat? Nagluto si Tania.”

“Nah, I’m full we already ate at their house.” I said and looked Tope. “Ikaw, baka nagugutom ka pa. Aakyat na ako.”

“Busog na din po ako.” Sagot niya habang nakatingin kay Lolo.

“Good, dito muna ako at aakyat na ako sa taas. I’m just waiting you here.” Tumayo sya at umalis sa aming harapan.

Sandali pa akong tumingin kay Lolo at nang makapasok sya sa loob nagpaalam na din ako kay Tope. Ewan ko but I feel different now. Hindi ko alam pero bigla ata akong nahihiya. What the fuck is this, hindi ako ito.

“D-Dito na ako. Magpapahinga na din ako.” Hindi ko maintindihan boses ko. “Thank you pala kanina.” Kunyari ay binabaling ko lang ang tingin ko sa paligid.

“Salamat din, hindi ko in-expect din kanina. I said na mabait ka. Naniwala naman sila kanina. Thank you for respecting my father.” He calmly said.

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa sinabi niya, is that compliment or may ibig pa siyang ibig sabihin. Hindi naman ako ganon kabastos sobra para bastusin ang papa nya, dipende pa din sa taong nakakausap ko.

Nagkulong ako sa kwarto habang nagi-scroll sa instagram account ko. Kakatapos ko lang din maglinis ng katawan, muli akong nakakita ng bagong post ni Stephan. Nakapang hiking na outfit siya habang pinapakita sa background niya ang mga nadadaanan niyang mga puno. I know wala siya ngayon sa maynila.

Nagscroll pa ako at minessage na din ang mga kaibigan ko. Nagpost din ako ng mga pictures kuha kina Tope, wala pang ilang minuto ng magmessage sa’kin si Nicole. Isang screen shot ang minessage nya sa’kin.

Nicole: sino ’yan huh? Ba’t ’di mo sinabi sa’kin na may pogi dyan huh?

Nakita ko ’yung picture ni Tope, habang nakatayo sya, I didn’t notice na nakuhanan ko pala sya medyo nasa gilid din kasi sya ng camera, hindi iyon malabo kaya kitang kita ang muka nya at malinaw. Nagulat pa ako ng mapansin na nakatingin din sya sa camera sa picture. Clinose-up ko siya.

Ako: he’s lolo’s worker here. Trabahador namin sya.

Nicole: really? He’s too cute. Ang pogi niya huh.

Naglagay pa sya ng maraming imotikon na heart sa message niya. What the fuck, she’s flirt. Umirap ako.

Ako: he love someone. Hindi din siya magiging interesado sayo.

Nicole: how do you know na hindi siya magiging interesado sa’kin, aber?

Muli akong umirap, sa’kin nga walang panama. He reject my offer, I tried to seduce him but he ignored me. Muli kong naalala ’yon at medyo dinapuan ng hiya.

Ako: he really loved, someone.

I don’t know but seems like I’m bitter nong imessage ko sa kanya iyon.

Nicole: how do you know his girlfriend? Did he tell you.

Ako: No,he didn’t tell me, but I’m sure he’s inlove with that person.

Siguradong siguradong sagot ko sa kanya. Nagpaalam siya sa’kin na magooffline, nakakapagtaka lang hindi ngayon online sina James, I think they are busy now.

Nagulat ako sa sarili ko ng subukan hanapin si Tope sa Facebook at Instagram, I searched his real name. Hindi naman ako nahirapan hanapin ang facebook niya, pero ang instagram nya ay bigo ako. I stalked his facebook account. Wala syang mga post at halos taon na ’yung last nyang post na picture. Tinignan ko ’yung mga photo nya at profile nya ngayon, masa school sya non stolen shot ang profile nya

He’s handsome, ’yon ang tumakbo sa utak ko. Mabilis akong umiling. No he’s not handsome. Masungit sya, masama ang ugali sa’kin minsan. He rejected me. Tinignan ko pa ang iba nyang photo halos unti lang.

I think he’s not into social media.

Lumipas ang dalawang araw at nakaupo ako ngayon sa loob ng classroom habang pinagmamasdan ang labas. Ma’am Teresita was discussing in front of our class, while my attention is not on her.

Makulimlim ang labas, mukang uulan na. Hanggang sa mapatingin ako sa direksyon hindi kalayuan dito sa classroom. Nakita ko si Tope na nasa labas ng room nila, may kausap siyang isang guro na lalaki, nakangiti sya dito at nakita din ’yung babaeng katabi niya.

They are both laughing habang nakikinig sa teacher sa harap nila. Hindi ko naman dinig o alam ang pinag-uusapan nila kaya pinagmasdan ko na lang sila. Nawala lang ang tingin ko sa kanila ng maramdaman kong may kumakabit sa’kin.

“Ano ba?” Naiinis akong bumaling sa taong kumalabit sa’kin. I was shocked when I see Ma’am Teresita habang naka-cross arm at nakatingin sa’kin, nakataas din ang isa niyang kilay.

“Nan dyan ba ang klase ko, Mr Guerrero? At nakatingin ka ngayon dyan, huh?” Mataray ang boses niya.

Nakatingin lang ako sa kanya.

“If you are not willing to listen to my class, Mr Guerrero, you can leave at my class. Nakakabastos ang ginagawa mo sa’kin.”

“I’m sorry Ma’am.” Napatingin pa ako sa mga kaklase ko. They are looking at me, habang nagbubulungan pa ’yung iba.

“Sa susunod na wala sa’kin ang tingin mo at ’di ka nakafocus sa klase ko Mr Guerrero, I’ll tell this to your lolo.” Banta niya. Muli siyang bumalik sa harap at bumalik sa klase.

Hindi ko na muling binalingan ang pwesto nila Tope at na natili na lang ang tingin ko sa harap. I don’t mind if napahiya ba ako sa harap nila. Wel,l sanay naman na ako na madalas talaga mapagalitan.

After ng klase ay nag-ayos na ako ng gamit ko. Sinukbit ko ang bagko at lumabas ng classroom, sumabay pa sa’kin si Althea habang natatawa. Nakita ko si Tope na nag aantay sa labas. Madalas ko naman talaga sya na makita na nag aantay sa’kin.

“Ayan kasi eh, nasan ba kasi ang attention mo kanina, Craig?” She asked me. Lumapit pa kami kay Tope. Sabay kaming kakain ngayon ng tanghalian ni Tope.

“Napagalitan ka pa tuloy.” Walang prenong sabi niya, napatingin pa tuloy si Tope sa kanya.

“Bakit?” Tanong nya kay Althea.

“Ma’am Teresita, see him na wala ang atensyon nya sa kanya. Kaya pinagalitan sya. Nakatulala lang kasi kanina sa labas ng room.” Natatawang kwento nya. “May iniisip siguro, kaya nag-iimote sya.”

Napabaling muli sa’kin si Tope. Nagtatanong ang mga nya, I rolled my eyes, hindi naman pwede sabihin na sya ang tinitignan ko kanina, baka ano pa isipin nila

“Nothing, nakita ko kasing uulan pala ngayon, ang dalim ng langit.” I said.

Nawala ang tingin nya sa’kin ng may lumapit na babae, siya ’yung babaeng kasama ni Tope kanina habang nakikipag-usap sila sa Teacher. May inabot syang papel ng lumipat sya kay Tope.

“Ayan nga pala ’yung script na gagamitin mo.” She said while smiling at Tope.

“Salamat.” Sagot ni Tope sa kanya. Tinupi niya ang hawak nyang papel ngayon.

“Galingan natin sa palabas natin huh, we should be good.” The girl said. “Pinagkatiwalaan tayo ni Sir, aljandro dito.” Mas lalo syang lumapit kay Tope.

She’s flirt, Tope, doesn’t notice sa ginagawa ng babae. I rolled my eyes and started walking. Nilampasan ko sila.

“Wait. Pamela. Kailangan ko na umalis.” Nagmamadaling sabi ni Tope. Hindi niya inantay ang sa sabihin nong babae at hinabol na ako tuluyan.

She deserve it.

KABANATA 12

Tamad akong nakaupo sa isang bench, habang pinagmamasdan ang ginagawa ngayon ni Tope at nong mga kasali sa Tiyatro nagaganapin din dito sa school. We have event here. Malapit na iyon 2 days na lang, kaya ngayon ay mas tinatagalan na nila ngayon ang practice nila.

Pamela hugging Tope, while her head resting on Tope’s shoulder. I watch them how they play their role. Sila ’yung dalawang bida sa palabas. Kinikilig pa si Pamela ng i-angat ni Tope ang kanyang ulo at magkatinginan sila.

“Magpakasal tayo na tayo, Gino.” Pamela said,

I know her word is scripted, pero parang totoo dahil punong-puno ng imosyon ang kanyang boses.

“Pero hindi papayag ang pamilya mo. Carmela.” Tope stated. “Paano ang kinabukasan mo, mahirap lang ako aking mahal.”

Napangiti si Pamela kaya sandali silang tumigil ng sawayin si Pamela. May nagsabi pa na kasama nila sa role na inuuna daw ang kilig, kaya nawawala.

I don’t know but I’m irretated. I looked at them in serious, what the fuck is happening to me? I’m not this.

I tilted my head para mawala sa kanila ang atensyon ko.

“Gutom kana?”

Napatingin ako sa direksyon nang nagsalita. Si Tope, may dala syang tubig na kaninang binigay sa kanila, nilahad niya sa akin iyon at ’yung isa nya pang hawak na biscuit.

“No, I’m not. I’m okay, you can go back there.” I said and looked again other direction. “I’ll just wait you here.”

Pero nagulat ako ng marahan nyang ibigay sa’kin ang nasa kamay nya. Sandali akong napatulala sa kanya.

“Kanina ka pa nag-aantay sa’kin. Kainin mo ’yan.” He said, sandali syang tumingin sa mga kasama nya. “Isang practice pa uuwi na din naman kami. Antayin mo ako, huh.” May diin ang sinasabi nitong huling salita.

The last time I wait him here nong nagpapractice kasi sila ay umuwi ako mag-isa. Ang bilin niya sa’kin non ay sabay kaming uuwi, but I didn’t listen to him. Mag isa akong umuwi non. Nakita niya na lang ako non na nasa bahay habang nasa hapag at kasabay na kumakain si Lolo. I don’t know, but he was really irretated that time. After namin kumain ni Lolo non ay sinermunan niya pa ako, inantay nya lang makaalis si Lolo non.

“President!” One of his member called him. Madalas naman talaga itawag sa kanya ay president.

Tumingin sya don at tumango. Muli syang bumaling sa’kin.

“Wait me here.”

I just nodded, medyo nagsalubong ang kilay nya.

“Babantayin kita.” Mapanuri ang sinasabi niya sa’kin iyon. Umirap ako.

Nagsimula ulit silang magpractice, habang ako ay na natiling nakaupo at nilabang na lang ang aking sarili sa pagtingin sa paligid. Nakita ko din ang pang aasar ng mga kasama nila kay Pamela ng hawakan ni Tope ang kanyang kamay.

Pero habang nagpapractice sila ay panay ang tingin ni Tope sa direksyon ko. I don’t know how he can manage na masabi pa ang mga linya kung ganon ang panay tingin niya sa aking direksyon.

I looked at my phone, when it sunddenly vibrated. Agad kong dinampot iyon at nakita ang message ni Stephan. Nakalimutan ko palang i-turn off ang data ko. Binuksan ko ang message niya at nakita ang picture na sinend niya.

It’s Mike and Victor, they are in Cofe indulgence sa maynila. Magkasama ang dalawa habang nagtatawanan sa mga picture na kuha ni Stephan. Mabilis na gumapang ang galit saakin.

Talagang magkasama pa silang dalawa hanggang ngayon? Akala ko ba si Victor ang nakabuntis kay Tiffany? Why they still together? And what the fuck they’re doing there? Are they dating now. How about Tiffany?

Wala na akong naging balita sa kanila simula ng umalis ako don, even james and my other friends tried to talk about it, tumatanggi ako. Ayaw kong pag-usapan sila lalo pa at sila ang nanakit sa’kin. Niloko nila ako, tinuring ko silang kaibigan at lalo na si Mike. I gave him all he wants.

Nan dyan ako sa tabi niya when he was down. Ayoko maramdaman niya na nag-iisa siya kapag may problema. Pinaramdam ko sa kanya na may matatakbuhan sya na ako kapag kailangan nya ng tulong. But he still choose to betrayed me.

Siguro ngayon ay pagkamuhi na lang talaga ang nararamdaman ko sa kanila at sa kanya. I don’t feel anything from him now but anger. I don’t see him now the way I looked at him before. I want to punch his face right now.

Hindi na lang ako ang niloloko nila, no wonder, if Tiffany knows this. Wala naman na akong pake sa kanila. Nakapag simula na ako dito. After all may maganda naman palang na puntahan ang pagtapon sa’kin ni Dad dito. Kung mananatili ako don, baka til now I’m still in a process sa pagmomove on sa kanila.

Nawala ang iniisip ko na iyon, nang mapansin kong may tumabi sa’kin sa pagkakaupo sa bench. I immediately look who’s sitting next to me. Nagulat ako sa presensya ni Rei.

What’s he doing here?

“Matatapos na ba ang practice ni Tope?” He asked me after niyang tumingin sa direksyon nila Tope at bumaling sa’kin.

Nagkibit balikat ako, kahit kanina ay ang sabi ni Tope malapit na silang matapos. Nakakapagtaka naman at nan dito sya ngayon. Wala ba ngayon ang boyfriend niyang si Ishmael.

“Nasan nga pala ang boyfriend mo ngayon, why aren’t you together?” I asked him.

Mabilis siyang naubo at napatingin sa’kin. I know we are not both closed to asked that question. Siguro ay nagulat sya sa’kin. Binigay ko kagad sa kanya ’yung tubig na binigay sa’kin kanina ni Tope. Ako pa nag-open non para sa kanya.

“H-He’s not here, I texted to Tope na sa sabay ako sa kanya ngayon.” After niyang uminom sa tubig na binigay ko sa kanya.

May number sya ni Tope? Sabagay mag kaibigan sila. What should I expect. I don’t know but I feel I’m not in the mood right now, thou kanina pa, mas nawala nga lang ngayon.

“Tope!” Tawag ni Rei dito nang matapos ang practice nila.

Immendiately I looked at his direction, naglakad sya papuntang harapan namin. Diretso ang tingin ngayon ni Tope kay Rei suot ’yung ngiti niya.

“Are you done?” Tanong agad ni Rei sa kanya, tumango si Tope sa kanya at bumaling sa’kin.

“Kumain kana-” Napatigil sya ng mapatingin ito sa kamay ko at kay Rei, hawak ni Rei ’yung tubig na binigay sa’kin kanina ni Tope. Bumalik agad ang tingin niya sa’kin habang nakakunot ang nuo.

“U-Umubo kasi sya kanina…baka nauuhaw sya kaya binigay ko na ’yung tubig, ’di din naman ako nauuhaw.” I explain, fuck! Why do I need to explain it to him. He don’t care naman if ibigay ko iyon kay Rei.

“Shall we go?” Pag-aaya saamin ni Rei.

Sabay-sabay kaming umalis at naglakad papalabas ng school. Nagpaalam pa ’yung ibang mga kasama ni Tope sa kanya. As usual tinawag na naman sya ng mga ito na ‘President’

Nauuna sila ngayon maglakad habang ako naman ay nakasunod lang sa kanila. Napapansin ko ’yung panay baling na tingin sa’kin ni Tope, habang dinadaldal sya ngayon ni Rei. I don’t know kung ano ang pinag uusapan nila, and I don’t want listen or hear them.

Nang makalabas kami ay saktong may tricycle na tumapat sa amin. Nakatingin si Tope kay Rei at bumaling sa’kin. I don’t want to hear it, that’s why naglakad ako at pumunta sa likod ng driver ng tricycle.

“P-Pwede naman ako dyan…. Dalawa na lang kayo ni Rei sa loob.” Sabi ni Tope habang nakatingin sa aking direksyon, he’s still standing out side.

I shook my head. “Nah, it’s okay. Pumasok kana.” I said and looked a way, bumaling ako sa harap ng tricycle.

Nagsimulang umandar ang sinasakyan namin. Dinig ko ’yung mga tawa ni Rei sa loob kahit na maingay ang sinasakyan namin na Tricycle. I don’t know if it’s okay with his boyfriend na sumama sya sa ibang lalaki even though he’s not around. Sabagay magkakaibigan naman sila.

Maya-maya pa dumating na kami sa mansion, hindi bumaba si Rei sa bahay nila, nalampasan na namin kasi iyon. Bumaba si Tope at lumapit sa driver binigay nito ang pamasahe.

“Kuya pakihatid na lang po si Rei sa farm.” Sabi ni Tope, at tumingin pa kay Rei para kumaway sandali sa kanya.

Nagtataka ako sa kanyang nakatingin, bakit hindi siya sumama ngayon sa kaibigan nya? Tumango naman si Rei sa kanya at nagpaalam pa. He even looked at my direction, seryoso lang at umandar na ang tricycle.

“Why you didn’t come with him?” I asked him. Napalunok ako konti ng mabosesan ko ang sarili ko na parang nagseselos.

“Kaya nya na ’yon.” He briefly answered.

“Why? Hindi ba’t ikaw panga minsan ang naghahatid sa kanya.”

Nagsimula syang maglakad papasok sa loob ng mansion. Hinabol ko sya ng mabilis at pumwesto sa tabi niya.

“I’m busy now, may kailangan akong tapusin.”

Tuluyan kaming pumasok sa loob, umakyat agad ako sa taas habang si Tope naman ay doon sa ibang mga kasama dito sa bahay. Hindi pa ako nakakapag-palit ng uniform ng mahiga ako sa higaan ko at tumulala ngayon sa kisame. Humawak ako sa dibdib ko.

“Why am I like this?” I asked myself while whispering those words.

Sandali pa akong timitig sa ceiling nitong kwarto, I felt different now, I don’t know why. Hindi ako ito. I think, I just need to clarify it if this is real. Hindi ako pwede makaramdam ng ganito.

Bumaba ako pagkatapos kong magpahinga, it’s already eight pm. saktong pagkababa ko ay na abutan ko si Tope na nagdadrawing sa kanyang sketchbook. Napatingin din sya sa’kin pero hindi ko sya pinansin at dumiretso sa ref para kumuha ng malamig na tubig.

Nagsimula akong lumapit sa kanya habang hawak-hawak ’yung baso ko. Uminom ako at tinignan ang ginagawa niya. He’s sketching a Orthographic projections.

Napatigil siya at tumingin sa’kin, tumingin din ako sa kanya at sumenyas na ipagpatuloy lang ang kanyang ginagawa, pero tinakpan niya na iyon habang hindi inaalis ang tingin sa’kin. Umirap ako sa kanya.

“Why did you stop?” I asked.

“Ayoko magdrawing kapag may mga tao sa piligid ko.” He simply answered, inayos niya ang mga gamit niya. “Tapos na din naman ako.”

“Introvert?”

“No, I’m not. I just can’t focus on what I’m doin’.”

“Me also. Mas sanay ako na ginagawa ang mga bagay na gusto ko mag-isa.” Naupo ako sa katabing upuan niya kanina.

Naayos niya na ang kaniyang mga gamit ng lumingon siya sa’kin. “Are you done with Ma’am Madrigal’s project?” He asked me.

Napatigil ako at namilog ang matang nakatingin sa kanya, noong nakaraan pang linggo ang project na iyon at bukas na ang pasahan. Nakalimutan kong gawin ang project na iyon, kailangan kasi namin gumawa ng lamp book.

“N-Nakalimutan ko.” I said it habang namomroblema. How stupid I am. Dapat ay noong nakaraang linggo ko palang dapat ito ginawa.

“You can have mine.” Sabi nito saka tumayo. Napakunot pa ang nuo ko sa kanya ng umalis sya sa tapat ko at pumasok sa silid niya. Wala pang ilang minuto sya do’n ’saka lumabas ulit dala ’yung lamp book na gawa nya.

Nilagay niya iyon sa aking tapat. Ang ganda ng pagkakawa ng lamp book niya at muka talagang napag-isipan ang design.

“Sabi ni Ma’am Madrigal kahit ’wag na ako magpasa, dahil mataas naman lahat ng score ko sa mga test at quiz niya.”

“So you mean you are exempted?”

He just nodded, habang ginagalaw pa ng isa niyang daliri ang lamp na gawa nya. Medyo nakaramdam ako ng hiya sa kanya. Parang naging ireponsable tuloy ako sa harap niya, baka isipin niya ay tamad ako. Well, I’m not. Nakalimutan ko lang talaga.

“Nakapag review kana ba sa exam?” Tanong niya.

Pati ba naman iyan, nakalimutan ko ding magreview baka mangamote ako kung ’di ko titignan ang mga notes ko at magrereview.

“I’ll do it later.”

He smirked at dinampot na ang mga gamit niya. “Ilalagay ko lang sa kwarto ’tong mga gamit ko. Wait me here, kuhanin ko lang mga notes ko….sabay tayo magreview.”

Hindi niya inantay ang sa sabihin ko at saka nilampasan ako. Marahan akong napapikit, why he’s doing this? He making me uncomfortable.

I just wait him, may dala na siya ngayong dalawang pirasong notebook. Tumayo ako at dahan dahan na hinawakan ang lamp book na binigay niya sa’kin, but he stopped me at nilahad ang hawak niya kaninang note book.

“Ako na dyan, hawakan mo ’to.”

Hindi na ako umangal at hinayaan na sya, habang ako ang may hawak ng mga notebook nya. Baka iniisip niya na kapag ako ang nagbuhat ng lamp book maibagsak ko at masira pa.

Nauna akong maglakad, umakyat kami sa taas at nagtungo sa kwarto ko. Mabilis kong binuksan ang pinto at pinauna syang pumasok. Nilagay nya sa study table ko ang gawa nyang lamp book.

“Sabay na tayo papasok bukas para ako na din ang magdala nito.” Sabi nya pa ng mailagay ang lampbook.

“Lagi naman tayo magkasabay.” Sagot ko. Inayos ko ang study table ko sandali at kinuha ang bag ko.

Naglagay din ako ng dalawang upuan sa harap, kasya naman kaming dalawa dito dahil medyo malaki ang study table ko, at wala naman masyadong gamit maliban don sa scientific calculator mga gamit kong pangkulay, organizer at sketchbook ko, meron din na nakadikit sa mga pader kong mga drawing ko.

Napansin kong tinitignan niya isa-isa ang mga iyon, He’s not new here sa kwarto ko, pero ngayon lang sya tuluyang nakapasok at nalapitan pa ang study table ko.

“I’ll seat here.” Sabi ko at naupo na, kinuha ko ang mga gamit ko sa bag. Naupo sya sa malapit sa akin mga ilang inches din ang layo.

Nagsimula akong magbasa sa mga notes ko, pero wala naman talagang napasok sa utak ko. Why I’m lying to myself now? I know naman na wala talagang papasok sa utak ko dahil mas ayos sa’kin na mag-isang nagrereview o nagbabasa. I don’t even know why I let him review here in my room with me.

Isa pa ay sinabi niya din na mas prepared sya na mag-isang ginagawa ang mga kailangan nyang gawain. I don’t get him.

Panakaw akong tumitingin sa kanyang direksyon. His eyes still in his notebook, while reading his lecture there. I don’t get why he’s like this, most the guy I know is kind like they are playing basketball, wala masyadong panahon sa pag-aaral like, they are not into studies, courting a girl they like at kung ano ano pa na gawain na madalas gawin ng mga lalaki.

But him, his different, even though nakita ko syang naglalaro ng basketball noong unang kita ko sa mga kaibigan niya

While staring at him, I can’t stop myself to stare with every corner of his face. He had a concrete jaw, with his hawkish nose and thick eye brow. He had also a perfect and seductive eye making him different.

“Stop staring at me…”

Napakurap-kurap pa ako ng mapansin na nakatingin na pala siya sa’kin. Napalunok ako at muling binalik ang tingin sa aking notebook at kunwaring nagbabasa.

“I’m not staring at you.” I said while my eyes still in my notebook.

“Talaga ba?” He chuckled, parang mapanuya ang kanyang boses ng sabihin iyon.

“Nagrereview ako, Tope!.”

“Why mad? nahuli kita na nakatitig sa’kin.”

Nakaramdam ako ng inis lalo sa kanya, masama ko syang tinignan. Nakangiti sya habang nakatitig sa’kin. What the fuck, Stop smiling.

“I just can’t focus.” I said with a whispered voice.

“Why?” Sumandal sya sa upuan at nagcross arm pa sa harap ko.

“Hindi lang ako sanay na…. nan dito ka.” Halos bulong na lang ulit ang huling salita ko na iyon.

“You don’t want me here?” He asked coldly. Umiwas ako ng tingin sa kanya.

“N-No, hindi lang ako sanay.”

“Okay, I’ll leave.” He said at saka tumayo na at kinuha ang mga gamit niya. “Babalik na ako sa kwarto, magpahinga kana din after mo magreview.”

Hindi ko alam ba’t ako nang hihinayang nang magpaalam sya sa’kin. Tinignan ko kang sya at iniwan ako sa loob ng kwarto, dahan dahan niya ding sinarado ang pinto. Ngumiti ako ng bahagya sa kanya ng makita ko pa syang nakatingin sa’kin.

Nang magsarado ang pinto ay malalim na buga ng hangin ang ginawa ko. I looked at the lamp book he made.

I need to clarify something.

KABANATA 13

“James! Can you please, shut up!” Madiin na sabi ko mula sa kabilang linya. Its friday today at ngayon din ang araw ng Play nila Tope.

I didn’t watch them I just to stay in canteen. Nan dito lang ako at halos mag-iisang oras nang nakatambay dito. I don’t know if nagsimula na sila Tope.

“But, Craig. I know you… You are flirt…craigy..” Nang aasar niya pang aasar niya pa sa kabilang linya. “Did he fucked you?” Mabilis na tanong niya pa.

“W-What the? Really James do you asked me that stupid question.”

“Craigy… You are really different, kapag natipuhan mo bigla mong aayain. Is that the guy na tinutukoy ni-” he didn’t finished when I started cut him off.

“No, Not him.” Defensive kong sabi.

“You are being so defensive, Craig.” He teased me more. “You don’t still answering my question. Did he fucked you?”

Napahampas ako sa aking nuo. Bakit ko ba kasi naisip mag-open sa gunggong ba bakla na ’to, aasarin lang naman ako. Ngayon na nga lang kami nag usap nang asar naman lalo.

“Hindi…. I try him, but…..he rejected me.” Halos pabulong na lang ang huling salitang sinabi ko.

“What?! Really you are rejected, Craig?!” Gulat na tanong niya noong una bago malakas na tumawa sa kabilang linya. “That’s insult to you.”

“Stop laughing, Idiot. It’s not funny.” Sabi ko dito. Hindi sya tumigil sa pagtawa sa kabilang linya.

“You are rejected, Craig.” He laughed more. “This is new, Craig. Nicole and our other friends must know this.”

“Tang ina naman, James! Kaya nga ako tumawag para manghingi ng tulong.” Naiinis ko nang sinabi sa kanya. Unti unti na wala ang pagtawa nya sa kabilang linya.

“O..okay.” tumikhim sya. “Baka naman din kasi nagugustuhan mo na talaga sya, Craig.”

Naubo ako at mabilis na dinampot ang bottle water sa harapan ko, uminom ako. I asked him, if what the meaning of this feeling ’cause I’m not really sure kung ano ba itong nararamdaman ko. I need help from my friends at si James lang ang online ngayon. Kaya sya ang na tawagan ko.

Wala ngayon sina Scarlet at hindi niya kasama dahil sa may family gathering sila, busy din sina Nicole.

“Ano sa tingin mo ang dahilan kung bakit ka nga nagkakaganyan, sige?”

Natuptop ko ang mga daliri ko. “Maybe ’cause he rejected me?” Halos hindi ko din siguradong sagot.

“You know what, Craigi. I think you are just being over thinker.” He said. “This is the first time din na you are rejected by the man you want to flirt its new for you that’s why ganyan ka.”

Sumandal ako sa upuan at nakinig pa lalo sa kanya.

“Maybe your feeling to him is just a lust. Kaya msyado kang nag-iisip.”

He’s right, dahil siguro ay nareject nya ako ay masyado akong nagiging desperado sa kanya. Hindi ko lang siguro matanggap ang ginawa nya sa aking pagreject kaya, hindi ko matanggap.

Nakinig pa ako lalo kay James, sa mga sinasabi niya. Halos walang tao din dito sa canteen na mga student dahil halos lahat sila ay nasa gymnasium ngayon. Hanggang sa matapos na lang ang usapan namin ni James.

“Bye, just call me if you want my help, Direct is calling me na.” Paalam nya.

“Bye, Jaymi” paalam ko at saka pinatay ang tawag.

Their photoshoot is about to start, that’s why nagpaalam na din siya. Nasa training palang sya ngayon ng pagmomodel din sa isang agency, naikwento nya sa’kin. I’m happy for him, dahil unti unti niya din na tutupad ang pangarap niya.

Nakarecieve din ako ng text mula kay Ate, she asks if how I am here. Nadigtungan pa iyon nang isa pang text message ni ate tungkol sa madalas na pag-aaway nila Mommy, at Daddy, ngayon. I’m not heartless para hindi makaramdam ng pagaalala din sa kanila.

Huminga ako ng malalim saka tumayo sa pagkakaupo. I started to walked out side in canteen, but I immediatly stoped when I saw, Tope, nakatayo sya ngayon sa ilalim ng puno ng nara ngayon habang nakatingin sa’kin. Napalunok ako.

Halos naguguluhan pa ako kung lalapit ba ako sa kanya, pero sya na mismo ang lumapit sa’kin sa pwesto ko. Nanatili ang tingin ko sa kanya.

“Hindi ka nanood?” He asked me. I don’t know if he’s mad or if he’s tired of their play. Medyo may pagkamalamig ang kanyang tono.

“N-Nuh, may kinausap din kasi ako. Important matter.” I said. Nakatitig sya sa’kin na parang sinusuri ako.

“Like what?” He asked me again.

“Secret.” I said. “Tapos na kayo?” Malamang Craig, tanga ka ba? Kaya nga sya nan dito na kasi tapos na sila.

“Tapos na.” He answered. .

Sandali pa kaming nagkatitigan don, bago makaramdam ng akward moment. Ngumiti ako hinawi ang buhok kong medyo humaharang na sa mata ko.

“Wala kana bang gagawin? I heard na nagyaya ang mga kaibigan mo ngayon na kakain kayo sa labas, right?” Para lang may mapag usapan kami, na dinig ko din kasi iyon kina Cherry nong magkasabay sabay kami sa panonood sa practice nila Tope kahapon.

Speaking of kahapon, kahapon din binigay ang grades namin. At nakapasa ako don sa project na binigay sa’kin ni Tope. Hindi pa din ako nakakapag pasalamat sa kanya till now.

“Yes, but I’ll not come with them. If you will not come with me.”

Natigilan ako, parang normal na normal niya lang iyon na sinabi sa harapan ko habang ako naman ay biglaang kumalabog ang dibdib. Pinilit kong maging normal sa harap nya.

“No, you will come with them. Mga kaibigan mo naman sila. They are not my friends. Hindi ko din sila close.”

“Then I’ll not come.” He said.

Nakunot ang nuo ko sa kanya.

“Huh?”

“Hindi ako sasama sa kanila. Wala ang lolo ngayon sa mansion din. Mag isa kang uuwi din ngayon?”

“Kaya ko naman umuwi mag-isa I’m not a kid Tope.”

Kita ko ang panunuri sa kanyang mga mata. I know this is casual talk but I’m not really comfortable.

“You are not a kid? But you have a lot of foolish things.” He said.

“Tope! Pwede ba nangingielam kana ng buhay ko.” Naiinis na sabi ko sa kanya. Medyo na palakas din ata ang pagkakasabi ko sa kanya.

Kita ko ang pagkagulat sa kanya. Pero agad din syang nakabawi.

“It’s not your business if may gawin akong iba.”

“Binilin ka sa’kin ng Lolo mo. You are now my business. Cray.”

It’s hit me different when he say my name, kahit na mali pa ang banggit nya sa pangalan ko. But the one thing I’m sure nan lambot din ako nong marealize ko ang sinabi niya.

Responsibility niya ako dahil kay Lolo. Why should I care, eh. Totoo din naman ang sinabi niya.

“You can go to your friends, Tope. Isa pa ikaw na nagsabi wala si Lolo sa bahay. Pwede ko din naman sabihin na kung dadating kagad sya don ay busy ka…. Kung gusto mo I can text him para ako mismo ang magpaalam sayo.”

I see his jaw clenched.

“Umuwi na lang tayo.” Parang final niyang sinabi.

Napabuga ang ng hangin at saka bumaling sa ibang direksyon. Why he is doing this? Napairap ako at tumingin muli sa kanya.

“Fine, I’ll come with you.” Sagot ko sa kanya. “But, ako ang magbabayad sa kakainin nating dalawa. I still haven’t been able to thank you sa project mong binigay sa’kin.”

“Hindi na, ako na.”

“Then hindi ako sasama sayo. It’s my treat sa pagbibigay mo sa’kin non.”

Bumuntong hininga sya saka sumang ayon. Sumama ako sa kanyang mga kaibigan din at pumunta sa isang sikat na kainan din dito sa Vibo place Axis, N escario st. We choose, Sylvia’s LiveLife Restaurant, para dito kumain. Kasama din si Althea.

“So, sure na ang Bantayan Island? Doon na lang ba talaga tayo?” Tanong ni Cherry sa mga kaibigan niya.

Ito siguro ang plano nila after exam. Since malapit na ang bakasyon, 2 weeks na lang. I’m more excited why not, if maisipan nila Mommy na kuhanin na ako dito at bumalik sa manila after exam.

“We will think about that, Cherry. But for now baka may mga suggestion din sila, Althea?” Madilyn yung may pagkamataba sa kanila.

Napabaling sila kay Althea na sunod sunod ang lantak na kinakain. Napatigil siya at napakunot ang nuo.

“Why me? Kayong bahala. Basta masaya sasama ako.”

“How about you, Craig? Do you want to come with us? Do you have any suggestion kung sasama ka?” Tanong sa’kin ni Cherry.

I don’t have any Idea, since first time ko dito kung saan pwede ba magbakasyon dito o mag outing. I shook my head, hindi ko din naman alam kung makakasama ako sa kanila. Hindi din naman akk belong sa kanila since nakikihalo lang din ako sa kanila ngayon.

“I have an Idea, how about in Kawasan falls?” Rei.

“I think mas better nga din doon.” Sang ayon ni Madilyn.

“We can motorbike ride in jumpoff point.” Sabi ni Renzo.

Nakikinig lang ako sa mga suwestyon nila habang si Tope ay tahimik lang din na nakatingin sa mga kaibigan or to be exact kay Ishmael at Rei. I rolled my eyes.

He’s being pathetic to them. Like, he knows na meron na talagang relasyon si Ishmael at Rei, but look at him. He’s still hoping for Rei.

Paano nya ako mapapansin, kung ako lang palagi ang nakatitig sa kanya? This boy, ginagawang kawawa ang sarili.

Mabilis na natapos ang pagkain namin at naisip na mag-ikot ikot muna since maaga pa naman 3pm, maaga din naman kami pinauwi after ng program.

Nag-ikot ikot kami habang si Althea ang kasama ko. Mas pinili naming magpahuli sa kanila at pasimpleng humiwalay sa kanila, since busy din si Tope sa pakikipagkwentuhan sa iba nya pang mga kaibigan. He didn’t notice me.

Hanggang sa mapatigil kami sa mga nagbebenta ng mga accessories, si Althea ay na punta sa ladies department habang ako naman ay sa men’s department. I looked around and search the thing I can buy.

I suddenly stoped at dumiretso sa nagbebenta ng mga watch, nagsimula akong magtingin doon at lumapit naman sa’kin ang isang babae.

“Sir, try this one. Bagay na baya po sa inyo ito.” The girl said saka pinakita sa’kin ang isang watch. “This is Timex X Pan sir, maganda ’to sir bagay na bagay sa inyo. This also a water Resistance sir.”

Sinukat sa’kin ng babae ang watch, I let her what she want to do. While she was discusting kung ano ang kinagandahan ng relo na iyon. Look cute and nice. Sumubok pa ako magtingin ng iba pang relo pero mas nagustuhan ko ang simpleng naunang relong pinakita sa’kin ng babae.

“Ano po sir, bibilhin niyo na po ba? This is only 13, 675 sir. Makakatipid ka pa ng 1,590 sir ’cause this is also sale sir. “

“Bagay na bagay sainyo ’yan, Sir.” May limapit pa na isa pang sales lady. Ngumiti ako sa kanila at saka napagdisyunang bilhin na iyon.

Pagkatapos bumili ay lumabas din agad ako at inantay si Althea sa labas. Maya maya pa ay lumabas na ito habang may mga dala dalang mga pinamili niya.

“Let’s go?” Anyaya niya sa’kin.

Tumango ako at nagsimula na kaming maglakad. May hawak syang apat na paper bag. Habang ako naman ay maliit na paper bag lang, isa lang naman binili ko.

“What did you buy?” She asked me, habang hinahanap sina Tope.

“Watch, you?”

“Dress, para sa bakasyon. I also buy new bikinis.” Nakangiti niyang sinabi. Parang excited na excited.

Maya-maya pa ay nakita na namin sila at mukang naghahanap din saamin. Including Tope, he’s serious while he was staring at me. I can’t read what’s running to his mind? Umiwas ako ng tingin sa kanya at nagyaya na sila umuwi.

Nagpasundo na din kami kay Kuya Pilar at sumakay na, sinabay na namin si Renzo ang pinsan ni Tope at hinatid na din siya sa mismo nilang bahay. Naging tahimik ang byahe namin nila Tope, ako at si Kuya Pilar lang ang nagsasalita dahil sa mga tanong ko sa kanya.

“What time ang uwi ni, Lolo, kuya Pilar?”

“Hindi ko alam, baka gabihin pa si Mr Guerrero. Marami syang kameeting ngayon at may inaayos sa planta.”

Napatango pa ako sa kanya, aksidenteng na punta ang tingin ko kay Tope na ngayon ay nakatingin din sa’kin. Umiwas ako ng tingin.

“Tutulong lang ako kina, Mama Tania.” Sabi niya nang makauwi kami at makapasok sa loob ng mansion.

Hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong sabihin. Sandali pa syang tumitig sa’kin, bago tumalikod. Ambang maglalakad na sya papunta sa kitchen, nang mahawakan ko ang kanyang braso dahilan ng kanyang pagtigil.

Agad akong nilukuban ng kaba. He looked at me habang nakakunot ang nuo. Hindi ako makaisip nang sasabihin sa kanya at kung pano ko ibibigay sa kanya ang binili ko.

I buy this watch for him, not for myself ’cause I want to thank him para doon sa binigay nya sa’kin na project nya dapat.

“P-Para sayo.” Ayon na lang ang nasabi ko, habang nakalahad sa kanyang harapan ang hawak kong paper bag ng relo.

“Why?” He asked me, habang nakatingin sa hawak ko.

I didn’t answer him, at saka inilagay sa kanya ang hawak ko. Tinignan nya iyon agad, at mas lalong nangunot ang nuo. Binuksan nya pa ang box na naglalaman ng relo na binigay ko. He immediatly looked at me.

“Hindi pa ako nakakapag pasalamat sayo sa binigay mo sa’kin na dapat ay project mo.” Mas maayos kong sabi.

Hindi sya nagsalita at nanatili ang titig sa hawak niyang relo at bumaling sa’kin muli. His eyes, fuck.

Hindi ko na inantay kung ano ang sa sabihin nya at nagsimulang humakbang paakyat sa aking kwarto.

Habang naglalakad ay ang bilis nang tibok nang puso ko.

KABANATA 14

Habang nakaupo sa loob ng classroom at nakataw sa mga taong nadaan sa kabas, dinig na dinig ko ang tawa ni Althea. Napabaling ako sa kanya ng hampasin nya na ako dahil sa kakatawa nya kay Renzo.

May hawak si Renzo na papel habang binabasa ang lover letter na binigay sa kanya. Pinaabot lang kasi iyon sa isa mga kaklase namin. Pero galing daw ang sulat na iyon sa taga humms na babae.

“Ang corny naman nyan, Renzo.” Sabay hampas pa ni Althea sa balikat ni Renzo.

Parang wala naman naging pake si Renzo at parang sanay na sanay na din na nakakatanggap ng sulat kung kanino. Nilukot nya ang papel at tinapon.

“Hoy! Why did you do that?” Naiinis na biglang sabi ni Althea.

“Its just a trash.” He said and sat again.

“Anong basura? Bobo ka talaga. Nag effort ’yung babaeng nagbigay sayo no’n tapos itatapon mo lang.” Sabi niya pa.

“Pinagtatawanan mo nga kanina.” Sagot ni Renzo at tuluyang dumukmo.

She sighed deeply. “Kayo talagang mga lalaki, wala talaga kayong pakielam kung mag efforts kaming mga babae. Pinaghirapan ’yon gawin ng taong nagkakagusto sayo. Tapos itatapon mo lang talaga, Renzo?. Don’t you think kapag nalaman ’yan ng taong nagkakagusto sayo. She will give you again that kind of notes?”

Naiinis nyang sabi, tinitignan ko lang sila habang nakapahalumbaba at hinayaan lang sila.

“She’ll hurt, if she’ll know na tinapon mo lang ang pinaghirapan nya. She doesn’t deserve that. Atleas sana tinabi mo na lang. Palibhasa ’di niyo nararamdaman ang pakiramdam namin bilang babae. Kaya it seems like parang wala lang sainyo.”

Madramj niyang sinabi. Napangiti naman ako sa kanya, nakatingin din sa kanya si Renzo. Iniisip siguro ni Renzo na napaka OA ni Althea.

“Alam mo, sumama kana lang mamaya sa pag-ani ng palay.” Sabi ni Renzo, sa kanya.

“Para saan pa? Mangingitim pa ako.”

“Hindi ka naman iitim don, hapon naman iyon after ng klase….isa pa negra ka naman talaga ’di kana iitim.” Pang aasar pa ni Renzo.

“Hindi ako negra, duh? This is called morena beauty.” She said, na parang pinapaempress pa ang kanyang muka kay Renzo.

This two, no wonder kung sila din ang magkatuluyan sa huli.

“Ikaw, Craig?!” Baling sa’kin ni Renzo. “You will not come? Nan doon din mamaya ang lolo mo at si Tope.”

Narinig ko na ’yan ng umaga. Si Lolo din kasi ang may hawak sa halos kalahating magsasaka dito sa lugar na ito.

“Sasama ako.”

“Oo pala ako, sama tayong dalawa, Craig.” Natutuwang pagbabago ng isip ni Althea.

“Wala ka naman gagawin don, ’wag na arte-arte mo pa.” .

Hinampas naman ni Althea ang balikat ni Renzo, na nagpatawa kay Renzo. Hinayaan ko na muli silang magkasatan at muling binaling ang labas.

Nakita ko din si Tope na nasa labas ng room nila ngayon at may kausap na teacher. Pinagmasdan ko lang sila at nang mawala sila sa paningin ko dahil pumasok din agad si Tope sa room nila.

“May tanong pala ako, Althea.” Tawag ko kay Althea ng kami na lang dalawa. .

Nawala si Renzo ng tawagin sya ng mga kateam niya sa basketball. Ngayon excuse sya dahil may training din sila ngayon. Habang kami naman ni Althea ay nan dito sa canteen.

“What?” Sabay subo doon sa binili nyang pagkain.

Hindi ko alam pero bigla akong na hiya, kung itutuloy ko pa ba ang gusto kong itanong sa kanya. Baka mamaya ay kung ano pa ang isipin niya sa’kin.

“N-Nagkaroon na ba ng relasyon si, Tope?” I asked her. Napatingin sya sa’kin. “Like, you know?…. Girlfriend ganon?”

“Ah, wala pa, hindi naman sya nagsasabi, isapa kung may girlfriend nya sya, he will tell us.”

Nagulat ako sa sinabi niya na wala pang jowa si Tope. How? I admit he’s handsome. If you base him to his physical. Maganda ang pangangatawan. Kung isang malanding babae na ang hanap lang ay gwapo at matipuno ay si Tope na iyon.

Though, he’s also have respect. Marunong sya makisama at magalang sa matatanda. Sya din ang bumubuhay sa sarili niya, even though na may mga kapatid naman sya at pamilya. May tutulong pa sa kanya. Katulad ng kuya prince ya na nagsisimula palang ngayon sa US.

Naikwesto kasi sa’kin ni Clara na nakapagtapos daw ng business ad ang kuya ni Tope, ngayon ay nagwowork na sa US.

“Nakakalandian ganon?” I asked more.

“Nakakalandian? May pinag kaiba ba ’yan sa una mong tanong?”

“Meron, kasi kapag kalandian lang, even though na may nangyayari sainyo wala lang iyon. Parang walang label ganon. Landian lang sex lang.”

Natawa naman sya sa sinabi ko Habang umiiling. “Iyan siguro ang ginagawa mo sa Manila nong nan don ka pa.”

Hindi na lang ako nagtanong sa kanya at hinayaan na syang tumawa nang tumawa. Kinahapunan after ng class ay lumabas na ako. Nakita ko kagad si Tope.

“How’s your day?” He asked me. Hindi ako tumingin sa kanya.

“Nice.” ’Yon lang ang naging sagot ko. Ngayon ay may sundo na kami na nag aantay sa labas si Kuya Pilar.

Dumiretso kami ng bahay at nakita pa si Lolo, I greet him. Nagpaalam muna ako kay Lolo na magbibihis at dumiretso sa taas. Nagpalit lang ako ng T-shirt na white at hapit na pantalon, inabutan din ako ni Clara ng bota.

After non ay lumabas na ulit ako nang makita ko ang replesyon ko sa salamin. Sinuri ko lang din naman ang ayos ko. Pagkatapos ay bumaba na agad ako.

Nahagip kagad ng mata ko si Lolo habang kausap si Kuya Pilar, tumatango-tango naman si Kuya Pilar kay Lolo. Bumaling sa’kin si Lolo at tinignan ako.

“Lets go?”

Tumango ako at naglakad siya papalabas. Hindi ako gumalaw at hinanap si Tope, napansin naman ako ni Manang Tania.

“Ano pa ginagawa mo?” She asked. Nagkunwari akong inaayos ang aking suot na puting damit at tinignan sya.

“Where’s, Tope? He will not come with us?” Nagtaas ako ng kilay.

“Nasa labas na, inaayos na ang mga kabayong sasakyan niyo.” She said.

Mabilis akong lumabas, at hinanap si Tope. Tama nga si Manang Tania. May kabayong hawak si Tope sa tali. Nan doon na si Lolo habang kinakausap si Tope.

’Wag mo sabihin na iyon talaga ang sasakyan namin papunta doon? Lumapit ako sa kanila at na dinig na ang kanilang usapan.

“Dalawa na lang kayo, Tope, ng apo ko. Hindi sya marunong sumakay sa ganito. Lalo pa at alam mong ’di sya laking probinsya.”

“Masusunod po, Mr Guererro.”

Sumakay si Lolo sa isang kabayo. Nakahawak sya sa tali. “Dalian nyo na at aalis na tayo.” Sabi ni Lolo saka naglakad papalampas samin.

Niyaya na din ako ni Tope. Tinitigan ko lang sya at ’yung kabayo sa harap. I don’t know how to ride a horse or even sa pagsakay dito. Napansin siguro iyon ni Tope, kaya pumwesto sya sa likod ko para tulungan ako makaakyat. Napakagat pa ako ng labi ng aksidente nyang mahawakan ang puwitan ko.

Bahagyang gumalaw ang kabayo kaya nahawakan ko ng mahigpit ang kamay ni Tope.

“Don’t be scared.” He said at saka sumakay na din sa kabayo. Nasa likod ko sya.

“Tope! Baka malaglag ako.” Napapasigaw kong sabi sa kanya.

Nadinig ko ang pagtawa niya, mas lalong humigpit ang hawak ko sa kamay niya.

“Relax, ’wag ka matakot. Hindi ka mahuhulog.” He whispered at my ears. Kinalabutan ako sa ginawa niya.

“Just relax.” He said.

Pano ako kakalma kung ganito ang sinasakyan namin. Idagdag pa ang sobrang lapit nya sa aking likod. I can’t focus, baka mamaya malaglag pa ako dito.

“Just hold this.” Pinahawak nya sakin ang tali ng kabayo, habang yung kaliwang kamag nya ay nasa hita ko. Damn it.

“Huwag mo ako bibitawan. Tope!” Naiinis kong sabi sa kanya. Natawa sya lalo.

“I won’t. I’ll hold your hand.”

Kinabahan ako sa sinabi niya. Ayokong mag assume sa mga sinasabi niya. Nagsimulang maglakad ang kabayo na sinasakyan namin. Mahigpit ang pagkakawahak ko sa tali ng kabayo, habang si Tope ay parang wala lang.

“Bakit kasi dito pa tayo sumakay? May kotse naman, pwede naman doon.” Naiirita kong sabi.

“Mas gusto ng lolo mo ito.”

Sinundan namin si Lolo, may mga taong tumitingin samin at bumabati habang nadadaanan namin. Medyo bumilis din ang paglalakad ng kabayo kaya mas lalo akong nakaramdam ng takot na mahulog.

Naramdaman ko na lang ang paglapat ng likod ko sa dibdib niya nang mas lalo pa syang lumapit sa’kin. Napakagat ako ng pang ibabang labi.

“Malapit na tayo.” Bulong niya.

Natanaw namin ang maraming tao mula sa farm. Habang papalapit sa kanila ay nasabayan na namin si Lolo, lalo. Binilinan pa ako nito na ’wag maging magulo at hayaan na ang mga magsasaka sa kanilang gawain.

Hindi naman talaga ako mangingielam. Isa pa it’s not my job. I’ll just watch them. Nang tuluyang makalapit doon bumaba na si Tope at inalalayan pa akong bumaba habang nakalahad ang kamay nya.

“Thanks.” I said, without looking at him. Ginagala gala ko lang ang paningin ko sa palid.

“Just stay here sa tabi ko.” Bilin niya pa sa’kin. I just nodded at hinayaan siya kung saan man sya pupunta. Medyo humiwalay kami kay Lolo.

“Tope.” Tawag ni Pamela nang makita kami.

I don’t know but I feel irritated when I see her face smiling at Tope. I simply rolled my eyes.

“Kanina pa kita inaantay dito.” Maarteng sabi ni Pamela.

“Inantay pa kasi namin si Cray.” Tumingin pa sya sa’kin. Mali na naman ang mention nya sa pangalan ko.

“Ah, ganon ba?.” Bahagya pang tumingin sa’kin at muling tumingin din kay Tope. Nag usap ang dalawa.

“Craig, you are here na?” Napabaling ako kay Althea nang madinig ko boses nya. Nakablack shade pa sya na akala mo tirik na tirik ang araw.

Pinanood ko ang mga tao sa kanilang ginagawa, habang na natili sa tabi ni Tope. Nararamdaman ko din ang mga pagkalabit niya sa’kin kaya napapatingin ako sa kanya. Tapos ay makikita kong nakatingin naman pala sya sa iba. Parang nang aasar.

Hanggang sa halos isang oras at kalahati na kami doon. Nan dito naman kami ngayon sa mga hayop dito sa farm. Pinagpaalam din ako ni Tope kanina kay lolo.

“Uhaw kana?” Napabaling ako kay Tope. Inabot niya sa’kin ang isang bottle ng tubig.

“Thanks.” I said at saka binuksan iyon para uminom. Pagkatapos uminom ay tumingin ako sa paligid.

“Ah… Tulong…. Tope, oh! Oh my god ….”

Napabaling ako kay Pamela na ngayon ay nasa tapat ng kambing habang pinapakain ito ng sanga na may mga dahon. Tumitili pa ito habang nagpapakain ng kambing.

“Tope…. Tulungan mo ako, baka ah…-” tumili ulit ito, kumakain lang naman ang kambing na sya mismo ang nagbigay. “….baka kagatin ako Tope nito, look.” Habang tinuturo nya ang kambing.

Mas lalo akong nainis. Ang arte arte niyang pinapakita kay Tope ang ginagawa nya.

“Bitawan mo na kasi iyan, wala naman kasi nag-utos sayo na pakainin mo ’yang kambing marunong ’yan kumain mag-isa.” Sabi ni Althea habang nakataas ang kanang kilay.

Parang napahiya naman si Pamela sa sinabi ni Althea, it’s true, wala naman kasing nag utos sa kanya na pakainin ang kambing.

“Papampam ka din, eh.” Umirap si Pamela kay Althea.

“Do you want to eat? Nagugutom kana?” Napabaling ako kay Tope muli.

“Hindi pa naman, you? Baka gustom kana?”

He shook his head, he tilted his head. Tinignan ko ang tinitignan nya din ngayon. Nakatanaw sya sa malawak na lupain ngayon. Halos lahat ay berdeng berde ang kulay dahil sa mga pananim. Marahan din ang pag-ihip ng hangin. Napapikit ako at pinakiramdaman iyon.

“Hindi pa kita na igagala dito samin, ’no?” Tanong sa’kin ni Tope.

Umiling na lang ako, at pinagmasdan pa ang malawak na lupain. Sa pinakadulo nitong palayan ay mga puno. Pero sobrang layo non dahil sa sobrang lawak na nasasakupan nitong farm.

“Better next I should toor you here.” He said. Ngumiti ako.

I feel suddenly excited. Kahit ngayon pa, Tope. Gusto ko i-toor mo ako sa lugar na ito. Kailangan kong makabisado ang lugar na ito. Akala ko kapag na punta ako dito ay maboboring lang ako at iniisip na matinding parusa.

But after weeks and months I’m here. Hindi naman pala. Masaya din lalo pa at nakakilala ako ng tulad niya. He’s kind actually.

Bumuntong hininga ako.

“Tope! Nauuhaw ako.” Napatingin ako sa direksyon ni Pamela, ngayon ay nasa tabi na namin sya.

“Wala ng tubig, eh. Isa lang binili ko para kay Cray.” He said. Nadismaya naman ang mata ni Pamela, pero agad din ngumiti ulit.

Nakakainis ang babae na ’to, even though wala naman syang ginagawa sa’kin.

“Ganon ba? Samahan mo na lang ako bumili ng tubig, Tope…. Nauuhaw na kasi ako.” Hinawakan pa nito ang braso ni Tope.

I rolled my eyes.

“May ginagawa pa ako, Pamela. I’m with, Cray.” Hinawi niya ang kamay ni Pamela na nakahawak sa kanyang braso.

“Nauuhaw na kasi ako, Tope.” Nag-iinarte nya pang sinabi.

“Samahan mo na, Tope. I’m okay here.” I said.

Tumingin din sa’kin si Pamela at hilaw na ngumiti. “See…okay naman daw pala sya. Please… Samahan mo na ako. Uhaw na uhaw na ako.” Mas lalong maarte nyang sabi.

Bigwasan ko kaya ’tong babae na ’to?

“Magpasama kana lang sa iba, Pamela. Kailangan ako ni Cray.” Bumaling si Tope sa ibang direksyon at may hinanap.

“Bentong! Bentong!” Tawag ni Tope sa isang lalaki na may dalang timba. “Samahan mo nga muna si Pamela, bibili daw sya.” Sabi pa nito.

Mas lalong napabusangot ang muka ni Pamela. I don’t know kung bakit parang nagbunyi ang paro paro sa tiyan ko.

“Wag na ako na lang, tsk…” Naglakad sya papalayo samin.

KABANATA 15

“Sa wakas, bakasyon na.” Althea, shout those words after last exam.

Ganon din ang ginawa ng aming mga kaklase after ng exam ay tuwang-tuwa ang mga ito lumabas ng room. Kinuha ko ang cellphone ko para imessage si Mommy na tapos na ang exam.

I said na kumbinsihin niya si Dad na pagbakusyunin ako sa maynila. I really miss the place where I grow. Sinukbit ko ang aking bag sa aking balikat.

“So, what is our plan?” Si Renzo.

“Dapat kumain tayo sa labas.” Sabi ni Althea.

Nanatili akong tahimik habang nagtitipa sa aking cellphone. It’s still no reply na galing kay Mommy, I don’t know if she convince Dad.

“How about you, Craig?” Tanong ni Althea sa’kin. “Come with us?”

I shook my head when I face her, may usapan kami ngayon ni Tope, kinulit ko kasi sya na turuan akong mangabayo ngayon, naiinggit kasi ako sa kanya, simula ng pumunta kami ng farm ay parang naingganyo akong mag-aral mangabayo. since bukas naman ay aalis din kami para sumama sa kanila para sa vication or outing na gusto nila ay hindi muna ako sasama.

“May gagawin ako ngayon.”

“Hm…? What is it? Ano ba gagawin mo ngayong araw? Maaga pa naman, ah. Tanghali palang at-” I cut her off.

“Magpapaturo ako kay, Tope. mangabayo.” I feel nervouse when I said those words to her. Maybe nai-imagine ko lang kami mamaya habang na ngangabayo.

“That’s good Idea.” Si Renzo. “How about kung sumama na lang kami. Mas mukang masaya ’yan.”

Ewan ko pero bigla akong nawalan ng gana. Gusto ko sana kami lang dalawa ni Tope doon. Since na pag-usapan namin na pupunta din kami ng planta. Ililibot nya din ako dito sa kanilang lugar. Sa tinagal tagal ko dito kahit papano ay ’di ko pa rin na lilibot o napapasyalan itong lugar nila.

“Kung gusto nyo.” I said bago sila talikuran. Nahlakad ako papalabas at inantay si Tope. Ngayon palang sila maglalabasan.

Nakasunod sa’kin sina Rendo, at Althea. Ngumiti ako ng makita si Tope. Nakita nya din ako. Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng exciment nang makita sya.

What the fuck, Craig?! Tumatakbo sa aking utak.

“Kamusta?” I asked him when he reach our place.

“Ayos lang.” He simply answered bago pasadahan ng tingin ang mga kaibigan niya. “You?”

“Ayos lang din.” Sagot ko, tumango tango naman sya sa’kin.

“I heard, Tope…. Natuturuan mo daw si Craig, mangabayo?” Pasimpleng tanong ni Althea kay Tope. Obviously alam niya naman at sinabi ko na kanina.

“Yuh…why?”

“Can we join? Yayain din namin sina, Rei. Para sama-sama tayo?” Sabi ni Althea.

Tumingin ako kay Tope, at saktong napatingin din sya sa’kin. Nanimbang ang kanyang mga mata. Bago sya muling bumaling kay Althea. He nodded.

“Pwede naman, pero…..” Napatingin muli sa’kin si Tope. “Tanong niyo muna kay, Cray if he want na sumama kayo.”

Napakunot ang nuo ko, bakit ako? Um-oo naman na sya kanina sa kanila. Bakit kailangan pa ang approval ko.

“Okay naman na sa kanya, Tope. Sinasabi lang namin sayo. Sya din naman nagsabi sa’min.” Sabi ni Althea.

Muli na naman syang napatingin sa’kin habang nakakunot nuo. Nagkibit balikat ako para mauna na sa paglalakad.

“Medyo makulimlim lang, pero ’ di naman siguro uulan.” Si Renzo. Sabay sabay kaming naglakad, habang si Althea ay nagpipindot sa kanyang cellphone.

“Magbibihis na muna kami, tapos mamaya kita-kita na lang tayo.” Paalam ni Renzo nang makalabas kami ng school campus.

Naging tahimik din kami ni Tope nang makarating sa mansion. Wala kaming naging sundo since sinama ni Lolo si Kuya Pilar sa bantangas, next day pa ata ang balik nila.

“Magbibihis lang muna ako….mabihis kana din.” Sabi sa’kin ni Tope. Sandali lang akong tumingin at tumango sakanya.

Nagpunta ako ng kwarto at inayos ang bag ko. I suddenly stopped when my phone started to vibrate. Kinuha ko iyon at tinignan ang notif na message.

Mommy:

Sorry, Son. But your Daddy, wants you stay there. I convince him, pero nauwi na naman kami sa pagtatalo.

Basa ko sa mensahe niya. Napabuga ako ng hangin, what should I expect, he doesn’t want me na bumalik na doon. Since diguro ay nakikita nya na mas maayos ako dito. Mabubulok na siguro ako dito, makakaalis lang siguro ako kapag kaya ko na buhayin mag-isa sarili ko.

Dad is cruel if he want dapat iyon ang mangyari. Hindi nagtatagal ang mga secretary niya dati dahil sa ugali na meron sya. Madalas sya magalit, hindi niya macontrol ang sarili niya kapag naunahan na sya ng galit. Nakikita ko iyon noong mga nasa elem at high school palang ako.

I looked at the life-size-mirror infront of me. Katulad nong nagpunta kami sa farm ganon lang ulit ang suot ko, Vneck white t-shirt na medyo hapit sa’kin at Denim’s pants, i-tinuck in ko din iyon at nagsuot ng bagong bota.

Sandali ko lang pinagmasdan ang sarili ko at saka lumabas din ng masatisfied ako sa itsura ko. Naabutan ko pa si Tope, na tinutupi ang mahaba nyang longsleeve.

“Done?” He asked me, after ko makarating sa kanya.

Tumango ako sa kanya at lalabas na sana ng makita ko pa ang tingin ni Manang Tania sa amin. I rolled my eyes, I hate it kapag sinusuri ang ginagawa ko.

“Mag-iingat kayo.” Sabi nito, tumingin sya sa pagitan namin ni Tope na parang nanuniri.

Hindi ako nagpaalam pero si Tope ay nagpaalam ng maayos, inirapan ko pa sya bago lumabas. Hinawakan pa ni Tope ang braso ko dahilan nang pagtigil ko. Kunot nuo ko syang tinignan.

“Galangin mo naman si, Mama.” May pagkainis ang boses nya nang sabihin nya sa’kin.

“You forgot? Magkaaway kami, sya ang na una. I don’t like her. I hate her…. Really hate her. She’s evi-”

“Shut up…” Madiin na sabi niya, habang agrisibong tinitignan ako. I know he’s stopping her temper. “…just fucking try to close to her…. You will love her if you will-”

“No… I will not, she’s same with my father.” I said. Binawi ko ang braso ko sa kanya pero hindi niya ako binitawan.

His jaw clenched. Kitang-kita ko ang pagpipigil niya. Tingin ko din kapag tuluyan syang sunabog ay baka bigla niya na lang laslasin ang leeg ko sa sobra nyang galit. Huminga sya ng malalim, at kinalma ang sarili.

“Just try it, Cray… Please… Try to be kind kahit kanino.” Lumunok ito, kita ko ang paghagod ng kanyang adams apple.

Sandali akong natigilan at napaiwas kagad sa kanya ng tingin. His voice is full of pleaded. I sigh heavily.

“Fine… I will…try.”

Naramdaman kong humigpit ang paghawak nya sa aking braso.

“Thanks.”

Maybe should I listen to him. Wala naman sigurong mawawala kung susubukan ko, pero natatakot akong mapalapit sa mga tao dito o kahit kanino, I don’t want confort place, ’cause who knows? If they betray me. I don’t want to repeat my mistake before. I trust all people I think will not leave, but they are the one who betrayed me.

After all, my hapiness will not come to other people. My hapiness is my choice.

“Nasan ang isang kabayo?” I asked him ng napansin na isang kabayo lang ang nilabas nya sa kwadra. “You said you will teach-”

“I will, isa lang. Matuturuan naman kita kahit na dalawa tayong nakasakay. Isa pa mas madali magturo kapag ganito.” Hinamas pa nya ang buhok ng kabayo.

“Pero mas magan-” he cut me off again.

“Trust me, I can teach you even without horse.” He said.

Sandaling napakunot ang nuo, What the fuck? I get it, I get it he was talking about. This man is pevert. Akala ko ba ’di sya ganon?

“You asshole, you pevert.”

He grined. “You have dirty mind.” Natawa sya lalo. “I can teach you without a horse. Just imagining you riding a horse.”

“Pwede ba ’yon? You idiot, kahit sino walang matuto doon.”

Mas lalo syang natawa, ang lalim ng kanyang pagtawa, masama ko syang tinignan. This fucking asshole. He’s trying me now, huh?

Inalalayan nya akong makasakay sa kabayo, muli kong naramdaman ang kamay nya sa aking puwitan. I bit my lower lip, humigpit ang hawak ko sa tali ng kabayo.

“Stop touching my butt, Tope. Nanan-tsing ka.”

“I’m not.” Natawa sya ng bahagya, sumakay ito sa kabayo dahilan ng paggalaw lalo ng kabayo. “Hey! Calm down, Marengo.”

Kumalma naman ang kabayo ng bahagya nyang himasin iyon. Masyadong magkadikit ang likod ko at ang dibdib niya. Kinalma ko ang sarili dahil sa baka mapansin niya ang kaba ko.

“He has name?”

Tumango siya at ramdam ko iyon sa aking balikat. I feel his breath. Feeling ko ay magdudugo na ang aking pang ibabang labi kakagat dito.

“Marengo, his name… Ako din mismo ang nagpangalan sa kanya nyan.”

Napatango-tango na lang din ako, bahagyang umayos sya ng pagkakaupo. Hanggang sa umalis na lang kami. Pinagmasdan ko ang paligid na nadadaanan namin. Ramdam ko ang isang kamay ni Tope sa aking bewang habang ang isa naman ay nakahawak sa tali.

Tanaw na namin sina, Renzo at iba pa sa malawak na lupain na halos magkulay magberde na dahil sa mga damo.

“Itong lupa na ito ay pagmamay ari din ng inyong pamilya.” Bulong ni Tope sa aking tenga. Kinalabutan ako sa kanyang ginawa.

“I didn’t know.”

Wala naman akong alam kung hanggang saan ang pagmamay-ari ni lolo sa mga lupain dito. I did not bothered myself na pag-aralan kung ano ano ang mga nasasakupan namin dito.

“Ang tagal nyo naman.” Reklamo ni Cherry nang makalapit kami sa kanila.

Wala naman kasing nagyaya sa inyo dito, hindi din naman dapat talaga kayo kasama. Kami lang dapat ni Tope dito. Habang iniisip ang mga salita na iyon. Naalala ko kasi ang sinabi ni Tope.

“May inasikaso pa kasi kami.” Sagot ni Tope.

Tinanaw ko lang ang kapaligiran. Hindi tirik ang araw, malilum din kaya hindi nakakapaso ang araw. May tag-iisa silang kabayo, halos lahat sila ay marunong mangabayo, ako lang ang hindi marunong.

Nagkayayaan kagad ang mga ito sa karera. Napabaling sa’kin si Tope nang yayain din sya ng mga ito. He shook his head.

“Pass muna, tuturuan ko si, Cray. Kayo na muna.”

Tumango naman ang iba sa kanila at ’yung iba ay ’di nakaligtas sa’kin ang pasimple nilang pag-irap.

“You can come with them…. I can stay here. Antayin ko na lang kayo.” I said nang lumapas na ’yung iba samin.

“I can join them later. After this.”

Tumango na kang ako sa kanya at nagsimula na kami. Nahirapan pa ako noong una, noong ako na lang ang sumakay sa kabayo habang sya ay nakahawak lang sa tali nito. Kinakabahan ako habang hawak ’yung tali. Bahagya ko pang nasabunutan ang buhok ng kabayo dahilan ng pagwawala nito.

“Shit!” Pinakalma ni Tope ang kabayo at hinimas-himas ang ulo nito. “Huwag mo kasi sabunutan.”

“H-Hindi ko naman sinasadya… Nakakatakot kaya.” Sagot ko sa kanya. Kinalma ni Tope ang kabayo.

“Just relax. Hindi ka naman mahuhulog, I’m here.” He said, habang tinitignan ang kabayo. Umiwas naman ako nang tingin sa kanya.

Hawak nya ang tali ng kabayo, habang nakasakay ako. Naglalakad lang sya habang tinuturuan ako. May mga sinasabi sya habang ako naman ay nakikinig lang nang maigi. Nahahagip din ng mata ko ang iba nyang kaibigan na nagtatawanan. Medyo malayo sila sa’min.

Bahagya pa akong napapikit ng marahan na dumampi sa aking balat ang hangin. Pinakiramdam ko iyon, kakaiba sa pakiramdam. I feel nothing heavy in my chest right now. I feel relief now, sandali kong nakalimutan ang nagpapabigat ng aking dibdib.

Muli akong napamulat at napansin na wala na si Tope sa tabi ng kabayo. Medyo nagpanic ako at hinanap agad si Tope ng aking mga mata. Nakita ko itong nakatayo na lang habang pinagmamasdan ako. My heart is pounded.

He mouthed someting but I could read it. “Just calm yourself.”

Huminga ako ng malalim at nagfocus sa harapan. Napangiti ako ng unti-unti kong magamay iyon. He’s not a bad teacher, huh. Muli akong bumaling kay Tope, nakangiti ako sa kanya. Napalunok ako ng makita kong nakatitig lang sya sa’kin.

Unti-unti kong nakita ang pagngiti niya sa aking direksyon. Ramdam ko ang marahan na pagtibok ng aking puso.

“Tope! Tara na.” Tawag ni Selene kay, Tope.

Lumapit sa’kin si Tope at hinawakan ang tali ng kabayo. Inalalayan niya din akong makababa at lumapit sa mga kaibigan niya.

“Ano? Marunong kana?” Tanong ni Rei sa’kin.

“Sakto lang.” Sagot ko..

“Tope, is a good teacher.” Sabi niya pa, saka tumingin kay Tope, ngumiti si Tope sa kanya.

“Thanks.” Si Tope.

Kita ko naman agad ang paglapit ni Ishmael kay Rei, kita ko din ang bahagyang pagsama ng tingin ni Ishmael kay Tope. He’s possessive, huh.

Muling nilang niyaya si Tope sa karera. Lumingon sa’kin si Tope at tumango naman agad ako.

“I can wait here. Papanoorin ko din kayo, gusto kayo makita magkakera.” Agad ko sabi.

Hindi ko alam, pero na pansin ko ang pagaalinlangan niyang pagbaling sa mga kaibigan niya. Pero sumang ayon din.

“Hanggang tatlong ikot lang.” Sabi ni Tope. Sumang-ayon din naman sila.

“Ang mahuli, sya ang may parusa.” Tuwang-tuwa na sabi ni Renzo.

Hindi ko kaya ang ginagawa nila, I can watch them instead. Nagsimula silang magkarera, nahuli si Tope na patakbuhin ang kabayo dahil sa bumaling pa sya sa’kin.

“Wait me here.” He said, tumango ako at ngumiti sa kanya.

Mabilis nyang pinatakbo ang kabayo at halos maabutan nya agad ang mga kaibigan nya. Naiwan ako sa ilalim ng malaking puno. Pinagmasdan ko ang kanilang ginagawa. Tuwang-tuwa ang mga ito.

Napakaganda ng kapaligiran dito, hindi mausok, hindi masulasok at lalong maganda ang mga tanawin. The air is fresh, nilibot ko pa lalo ang aking paningin. Dahil medyo mataas ang pwesto, kitang kita ko sina Tope na halos galang-gam na ang mga ito sa paningin ko. Napakalawak ng lugar na ito.

The meadow looked like a hideaway of the lost heaven. The sense of inner peace and harmony was unmatched. The grasses seemed to have a party with the wind, dancing in their own rhythm.

The lush greeny, the landscape, the warmth of the sunlight, everything seemed so coherent. You could hear the chorus of the pleasant sounding birds. The trees seemed like silhouttes in the glorious expanse.

I let my heavy sigh, muli kong pinagmasdan sina Tope. Napadaan sila sa akin, kita kong nakatingin sa’kin si Tope. Nakakaisang ikot palang sila at si Ishmael ang nauuna kasunod si Tope. Hanggang sa mawala ang tingin ko sa kanila at mapatingin sa likod kong mapuno.

Hindi ko alam kung anong nagtulak sa’kin para pasukin ang kakahuyan na iyon. Naglakad pa ako lalo papaloob ng kakahuyan hanggang sa ’di ko na papansin na napalayo na pala ako.

Mas dinig sa loob ng kakahuyan ang tunog ng hangin na tila sinasayaw ang mga puno ngayon, at mga huni ng mga ibon sa himpapawid at sa mga puno.

Binalingan ko ang pinanggalingan ko at napamura.

“Fuck!” Muli kong tinahak ang lugar na pinanggalingan ko kanina. Hindi ko napansin na napalayo na pala talaga ako.

Pero dahil sa hindi ako sa daan na tinatahak ko kanina ay halos malito ako. Napahampas ako sa aking nuo at sunod sunod na nagmura.

Nilibot ko pa ang paningin ko, may nadidinig akong agos ng tubig. Sinundan ko agad iyon at napunta sa napakalawak na ilog. Napakaganda kung pagmamasdan mo ito.

Hindi ko alam kung halos ilang minuto akong pinagmasdan ang ilog at ang kapaligiran non. Hanggang sa maramdaman ko na lang na may humawak sa aking balikat. Mabilis akong bumaling sa taong nasa likod ko.

His dark eyes met mine, I see the anger in his eyes, halos magtaas baba ang kanyang balikat dahil sa paghahabol ng hininga. I don’t know but I immediatly feel danger in his eyes.

“What the hell are you thinking, huh? Bakit umalis don.” His voice is a thunder in my ears.

Nervous flooded to my chest. “S-Sorry…” The only thing word I said.

“Hindi ba sabi ko antayin mo ko? Bakit ka umalis don? Hmm…?” His voice is full of authority.

Hindi ako nakasagot at napaiwas sa kanya ng tingin. Nanatili akong tahimik at hindi makasagot sa kanya. Sunod sunod na mura ang sinasabi ko ngayon sa aking utak. Muli lang akong napabaling sa kanya ng bumuntong hininga ito.

“I’m sorry….” He whispered but in deepvoice. Hinatak nya ako papunta sa kanya at niyakap.

Halos hindi ako makagalaw at manlaki ang mata, kumalabog ang aking puso, at ginapangan ng takot na baka sya mismo ay madinig at maramdaman ang naghihirumintado kong puso.

“I’m sorry, okay…?” He said again.

Hindi ako makasagot. Nanatili kamj sa ganong posisyon habang nakayakap pa din sya sa’kin. Hindi ko namalayan ang tagal ng pagkakayakap nya sa’kin. Pero humigpit iyon ng mapansin niya na ’di pa din ako kumikibo.

“Are you scared at me? Hmm…?” Tanong niya sa’kin. His voice is low but soft, tila inaamo niya ako na ’wag matakot sa kanya.

Nang hindi talaga ako sumagot sa kanya ay kumalas na ito sa pagkakayakap sa’kin at tinignan ako ng diretso. Mabilis kong niyuko ang aking ulo.

Fuck! Why am I losing my voice? Bakit kinakabahan ako masyado sa kanya? My heart is beating so fast, marahan kong nakagat ang aking pang ibabang labi nang maramdaman ko ang panginginig ng aking tuhod.

Naramdaman ko na lang na hinawakan ni Tope ang aking baba at dahan-dahan iyong i-angat muli. His eyes is soft now, the way he look at me now is full of gentle. I hate it, fuck him.

Muli akong nag-iwas ng tingin. Naramdaman kong bumuntong hininga ulit sya.

“Lets go… Maggagabi na.” Sabi niya.

Napansin ko naman ang paligid na dumidilim na nga. Nagsimula syang maglakad habang ako naman ay bahagyang naiwan. Napansin niya siguro iyon kaya muli syang tumigil at bumaling sa’kin.

Hindi ko alam kung anong pumasok da utak ko…

“Tope! I like you…”

Kita ko ang panlalaki ng kanyang mata sa akin, siguro ay gulat.

“I like you, Tope!” I repeated with no hesitation. Halos magwala na ngayon ang aking sistema.

He tilted his head dahilan para mawala ang tingin niya sa’kin. Muli siyang bumaling sa kanyang harapan.

“I Like someone else.”

Ang naghuhurimintado kong puso ay halos gumuho na ngayon. Pinilit kong umakto nang normal.

Fuck! This is fucking akward, for the second time. He rejected me. Bakit ako nasasaktan? Dapat alam ko na iyon una palang. Ano ba kasing pumasok sa kokote ko.

KABANATA 16

Nagkulong ako sa kwarto matapos ang pangyayari na iyon. Nagyaya na kasi si Tope na umiwi. Hindi ko alam kung nagalit sya sa pag-amin ko sa kanya, paglabas kasi namin sa kagubatan ay bigla niyang niyaya ang mga kaibigan niya na umiwi.

Alam kong may inis ang mga kaibigan niya sa’kin, siguro dahil sa pagkawala ko at biglaang pagkabadtrip ni Tope. I bit my lower lip and think about it what happened there. I want to bump my head to forget what happened.

I sighed, and close my eyes. Pinilit kong makatulog noong araw na iyon, pero masyado akong binabagabag nang pangyayari na iyon. I want to disappear at ’wag nang magpakita kay Tope.

It’s been three days since the last time I see, Tope, here in mansion. I tried to asked, Clara, if where’s, Tope. Ang sabi niya umuwi daw ito sa kanila. Hindi na ako nagtanong kung kelan ang uwi niya, pero okay na din iyon kesa nan dito sya.

Since bakasyon naman din. Its better if he will not show up himself here. I don’t want to see him after all, maybe because of the embarrassment I made. Siguro busy din ito sa kanila.

I want to see him, pero pinigilan ko ang sarili ko. Why the fuck he’s running to my mind? Hinampas ko ang ulo ko gamit ang aking palad. Sana ay napipigilan ang nararamdaman.

“Clara!” Tawag ko kay Clara. Lolo is not here, bumaba ako ng grand stairs, It’s already eight in the morning at kakagising ko lang.

“Craig, bakit?” Nakita ko si Clara na nag-aabang sa akin sa baba.

Tuluyan akong bumaba para matapatan sya. “Anong umagahan?” I asked her. I immediatly stoped when I saw, Tope. Papalabas sya ngayon at may dalang timba.

Nagtagpo ang aming mata, ako ang mabilis na umiwas at timingin kay Clara, lumunok ako ng maramdaman na naman ang pagwawala ng dibdib ko. Muling bumalik sa alaala ko ang nangyari.

“French toast atsaka gatas.” Sabi niya. Tumango naman ako at lumapit na sa lamesa.

Nagsimula akong kumain, I didn’t notice na sinundan pala ako ni Clara. May ginagawa sya ngayon sa ref, mukang nililnisan niya iyon.

“Mamaya pa ang uwi ng lolo mo.” Sabi niya matapos punasan ang labas ng ref.

Napunta ang paningin ko kay Tope, papasok na sya ngayon dito sa hapag. Tinuon ko kunyari ang pansin ko sa aking kinakain, hindi ko sya binalingan dahil sa kaba na baka magsalubong na naman ang aming paningin. I don’t have I dea kung anong kinuha niya, pero dumiretso na ulit sya sa labas.

Napabuga ako ng hangin. Bakit ba kasi ginagawa ko ’yon? Sana okay pa sana kami hanggang ngayon, wala sanang Akward moment katulad nito.

“Ayos lang ba kayo ni, Tope,… Craig?” Tanong ni Clara. Napatingin ako agad sa kanya.

“H-Huh? Bakit naman kami mag-aaway.” Medyo kinakabahan kong sinabi.

“Noong mga nakaraan nakikita ko kayo ni, Tope… Nagiging malapit na kayo sa isa’t-isa. ’di ba?”

Umiwas ako nang tingin sa kanya. “Friends pa din naman kami, a,”

Kung hindi ko lang inamin ang katangahan ko. Hindi ko alam kung bakit parang may kirot sa puso ko, hindi dapat ako masaktan. Maybe paghanga lang ang nararamdaman ko sa kanya. Sa loob ng maikling panahon ako dito na patunayan ko na mabait si Tope, kahit kanino.

“Natutuwa pa ang, Manang Tania… Dahil nagiging malapit nga kayo ni Tope.” Sabi pa nito. “Napansin ni Manang Tania na nagiging maayos kana kausap, kapag kinakausap ka nya… Alam nyang pinagsasabihan ka ni Tope. Pero nakakapag taka lang dahil parang hindi ata kayo okay ngayon?”

Noong mga nakaraang araw, I tried to approach them sa katulad na gustong pamamaraan ni Tope. Nagtuloy na lang ako sa pagkain ng breakfast.

“Nakaready na ba ang gamit mo?” Tanong sa’kin ni Clara.

Napatingin ako sa kanya habang nakakunot ang nuo. “For what?” I asked.

“Hindi ba’t ngayon ang alis niyo nila, Tope at mga kaibigan nyo? Kaya nga nan dito si Tope kanina pang madaling araw dahil sinusundo ka nya.”

Mabilis akong napabaling sa taong papasok dito sa kitchen, agad akong napalunok nang magtapo ang mata namin. Umiwas muli ako ng tingin sa kanya.

“Are you ready?” He asked me.

Hindi kagad ako nakasagot. “N-Ngayon ba talaga ’yon? Nakalimutan ko kasi.” Sabi ko habang nakatingin na ngayon kay Clara. Sa kanya ako nakatingin at hindi kay Tope.

“I will wait you here, ayusin mo na ang gamit mo sa taas. Mag aayos na din ako.”

“Sige na mag-ayos kana… I will not come. Pakisabi na lang din kay Althea.” Agap ko habang nakatingin sa kanya na ngayon.

Mabilis din sya sa’kin na napatingin, nakakunot ang nuo nya I see the anger in his eyes.

“Then I’ll not come kung hindi ka din naman pala sa sama.” He said.

Mariin akong napapikit. Why he is like this? Nan don naman ang taong gusto nya. Even without me he can have fun there. Nan don naman si Rei.

“We can stay here, kung ayaw mo sumama.”

Napaisip ako ng mabuti, kung hindi sya sa sama ay mas lalong magagalit ang kaibigan niya sa’kin, lalo na kung malalaman nila ng dahil sa’kin hindi sasama si Tope. Baka dahil sa’kin ay mawalan pa sya ng kaibigan. Ayoko mangyari iyon.

Kaya sa huli ay pumayag na ako. Mabilis lang akong nag-ayos at naligo. Kumuha din ako ng damit at damit pang linggo, since resort nga ang pupuntahan namin. Tope, said ware going to stay there for one day and two nights. Kaya sakto lang din ang dinala ko.

Nagkita-kita na lang kami mismo sa fantasy lodge cebu, iyon na lang ang napili nilang resort. Since ang sabi nila maganda daw doon, kumuha ng perfair room sila. Dahil kami na lang ni Tope ang wala kami ang naging magkasalo sa iisang room.

Pagpasok mo sa loob ay iisang kama lang ang naroroon. Agad akong ginagapangan ng kaba, so meaning to say magkatabi kami matutulog? Napansin siguro ni Tope ang tingin ko sa kama. May kasama kaming isang staff, siya din ang naghatid samin ni Tope, rito.

“I’ll just sleep on the sofa.” He said.

“N-No, you can use the bed later, malawak ang higaan maaga pa naman din. Hindi pa tayo nakakapag-ikot ’wag na muna natin isipin iyan… Mamaya pa ang gabi.”

Inayos ko ang aking mga gamit at ganon din si Tope. Pagkatapos ay lumabas kami para pumunta sa isang restaurant dito para kumain muna, niyaya din ni Tope ang mga kaibigan niya.

Katabi ko si Althea nang maupo ako. Iniwasan ko din na makatabi si Tope, pero kaharap ko pa din sya, nakakunot ang nuo nya sa’kin. Napansin ko na may isa pang space sa tabi niya kanina, pero iniwasan ko pa din, katabi niya si Rei ng isang pagitan na upuan, pero ang atensyon ni Rei ay nakay Ishmael.

“Lets take a picture, Craig.” Sabay hila ni Althea sa Hawaiian polo shirt kong suot.

I wear my sunglesses before she took our pictures. Agad ding dumating ang mga inorder naming foods, most of our orders is seafoods.

“I will upload our photo later.” She said habang pinagmamasdan ang puctures namin. “Pogi mo, Craig. I-aupload ko talaga ’to, kunyari boyfriend kita.” Sabi niya pa habang natutuwa.

We started to eat our orders, habang kumakain ay napunta ang tungin ko kay Tope. He’s eating habang matamang nakatingin sa’kin. Bahagyang salubong ang kilay dahilan para malaman ko na masama ang tingin niya sa’kin. Agad akong nag-iwas ng tingin.

“Craig! You should try this one.” Althea said, saka nilahad sa harapan ko laman ng king crab na binalatan niya.

Sinubo ko naman iyon at ngumiti sa kanya, ramdam ko ang titig pa din ni Tope sa direksyon namin. Hindi ako naging komportable doon, kaya hanggat maaari hindi ko sya tinatapunan ng tingin.

“M-Mag-ccr lang muna ako.” Paalam ko saka tumayo, I didn’t wait for their response, at nagmamadali agad na pumunta ng cr.

Hindi naman ako pumunta dito para umihi, pumunta ako para tignan lang sana ang itsura ko sa salamin. I’m just being intinimidated the way, Tope, looked at me. I looked at the mirror at pinagmasdan ang muka ko kung may dumi ba.

I sighed, wala naman dumi ang muka ko, wala din problema. Inayos ko ang sarili ko matapos at lumabas ng cr. Pero agad din akong napatigil ng makita si Tope na nakatayo mapapit sa pinto ng cr. He’s wearing his dark serious eyes while looking at me.

“B-Bat ka nan dito?… Mag-ccr ka din?” I asked him.

Nakatayo lang sya habang nakatitig sa’kin. Sinubukan kong sulubungin ang tingin niya, pero ako din mismo ang nag-iwas. Naalala ko lang ’yung katangahan ko na ginawa. Lumabas ako ng tuluyan ng cr para sya naman ang gumamit.

“Dito na ako.” Paalam ko ng hindi niya sagutin ang tanong ko kanina, lalampasan ko na sana sya ng hawakan nya ang palapulsahan ko. Agad akong natigilan at tumingin sa kanya habang nakakunot ang nuo.

“Why? M-May kailangan ka?” Sinubukan kong maging matapang ang boses, pero tinaraydor din ako no’n at bahagyang nanginig.

“Iniiwasan mo ba ako?” He asked in dark tone.

“Why should I?” Agap ko sa kanya.

Mas lalong nagdilim ang mata niya, muli akong umiwas at binawi ang braso sa kanya. Hindi naman gano’n kahigpit ang hawak nya kaya napabitaw din agad siya sa’kin.

“You are avoiding me.” He said, nan don parin ang tingin niya sa’kin. “Are you starting to uncrush me?” Diretso nyang tanong dahilan ng pagkatigil ko lalo.

Fuck you, Tope. After what happened last time? What do you want to expect from me? Sabi ko sa aking sarili. Tumingin ako sa kanya ng seryoso at hindi nagsalita. His jaw clenched at mas lalong nagdilim ang tingin sa’kin.

“Bakit iniwasan mo? May space na upuan sa tabi ko, pero umupo ka sa tabi ni Thea?”

“I can sit where ever I want, Tope.”

Kita ko na pinipigilan niya ang kanyang sarili at matiim na pinikit ang dalawang mata. Bumuntong hininga ito bago nagmulat at tumingin sa’kin.

“She will post your picture with her.” Halos bulong niyang sinabi.

“Uh-huh? Do you care?”

Muling naging masama ang tingin niya sa’kin. Nang wala na syang masabi ay tinalikuran ko na sya. What the fuck his problem? Dumiretso na lang ako kina Althea at nagsimulang kumain ulit.

After namin kumain nagikot-ikot muna kami, bumili din ako ng mga keychain na pwede kong magamit. I took some of picture habang nag-iikot kami. Bahagya akong nagpahuli para maisend kina, James, ang mga nakuha kong larawan.

Habang nakatalikod din ang mga kasama ko kinuhanan ko din sila ng picture at sinend.

“Sino kachat mo?”

Nagulat ako sa presensya ni Tope sa aking likod, bahagya din akong lumayo sa kanya agad. Para itago ang cellphone ko. Kumunot ang nuo nya sa’kin habang nananitili ang tingin nya sa cellphone ko.

“May tinatago ka sa’kin?” He asked in a serious tone.

“May tinatago… Sayo? Really, Tope?” Halos natatawa kong sinabi. “And what makes you think na may itatago ako sayo?”

Sa tono kasi nang pananalita nya ay parang may relasyon kami at may nililihim ako sa kanya.

“Ba’t kailangan mo itago ang cellphone mo?” Tanong nya habang ’di pa din nawawala ang tingin sa cellphone ko.

“Malamang this is my privacy.” I sarcastically said. “Mind your own business, Tope.” Naiinis kong sinabi sa kanya.

Hindi naman sya nagsalita at nauna na akong maglakad, Inabala ko ang aking sarili sa magagandang tanawin dito sa resort, ang sabi ng isang staff na nag guide sa amin maganda daw kapag gabi dito maraming fireflies.

Hindi na din kami na ligo muna at napagplanuhan na bukas na lang. Nang matapos tumambay kami sa labas para tignan ang mga sinasabi ng mga ito na fireflies. Nagpahanda din kami ng hapunan sa labas, dahil doon nila naisip na kumain.

“Ang ganda dito, ’no?” Si Cherry sumang ayon naman ang mga kaibigan nya sa kanya.

“Some of our classmates and schoolmates are here also, I didn’t know na dito din pala sila.” Sabi ni Selene.

Nagkukwentuhan ang mga ito habang ako naman ginagala ang paningin sa mga taong nan dito sa resort. Dinig ko ang ingay ng kuliglig kung saan.

“Craig, na dinig namin na aalis kayo nila, Tope. After nito tama ba?” Si Renzo ng tabihan ako nito sa pagkakaupo.

Sandaling napakunot ang nuo ko sa kanya. “Ah, wala naman na babanggit si Lolo sa’kin.” Agad hinanap ng mata ko si Tope, saktong nakatingin din ito sa’kin habang seryoso.

“Ayos lang ba kayo ni, Tope? Magkaaway kayo? Kanina ko pa napapansin nong pumunta tayo dito na masama ang tingin niya sayo?” Tanong niya pa sa’kin.

Hindi ako kagad nakasagot sa tanong ni Renzo, at bahagya pang napalunok. “E-Ewan, ayos naman kami kanina nong umalis kami.”

Sandaling tinitigan ako ni Renzo, mukang pinag-aaralan niya ang naging sagot ko sa naging action ko.

“Mabait naman ’yan si, Tope, madalas ba kayo magtalo kapag nasa mansion nyo kayo?”

Umiling ako sa kanya, nagtatalo lang naman kami kapag sinasagot-sagot ko ang matatanda sa mansion. Kapag nagtatalo kamo ni Manang Tania. Umalis din naman agad si Renzo sa tabi pagkatapos, humalo ito at nakisali sa iba nya pang mga kaibigan at nakipagkwentuhan.

Ginala ko pa ang paningin ko, hanggang sa mapakunot nang makita si Warren, may kasama itong dalawang lalaki din at mukang papunta sila ngayon sa direksyon namin. Agad niyang binati sina, Althea, at iba pa.

“Nan dito din kayo?” Galak na galak na tanong ni Madilyn kina, Warren.

“Yuh, next week ay luluwas na kasi kami pa maynila para doon magbakasyon.” Sagot ni Warren.

“Kung ganon, ilang araw kayo dito?” Tanong ni Cherry.

“We’re planning to stay here atleast one week, para masulit ’yung mga araw ko dito, isang bwan din kasi ang bakasyon.”

Sandali pang nagkwentuhan ang mga ito, napatingin si Warren sa direksyon at tinapik ang mga kaibigan para ituro ang direksyon ko, he briefly whispered something to his friends at saka tumango naman ang dalawang kaibigan niya at saka naglakad sa direksyon ko si Tope.

I see to my peripheral vision, Tope, still looking at me. Fuck, hindi ako makapagfocus kung ganyan ang gagawin niya. Sandali at pasimple kong tinignan ang direksyon nya, mas lalong salubong ang kilay nya ngayon.

“Hi.”

Agad akong napatingin kay Warren. Ngumiti lang ako sa kanya at bahagyang umusog para makaupo sya sa tabi ko.

“How long you will stay here?” He asked me.

“One day and two nights, uuwi din kami.”

“Hindi ka uuwi ng manila? Uuwi kami don, kung gusto mo pwede ka sumabay samin next week.” He offered.

Umiling ako. “I’ll stay here, hindi ako pinayagan ni Dadday, bumalik ng maynila.” Sabay buntong hininga.

“Ayos lang ’yan, maybe next year malay mo pauwiin kana nila do’n, at doon pag-aralin ulit. Mas maganda mag college sa manila.”

“Tama ka.” ’Yon lang ang naging sagot ko sa kanya, aksidente kong natamaan ng tingin si Tope, may nakaupong babae sa tabi niya, may binubulong iyon sa kanya, pero wala ang tingin niya sa babae, kundi saamin.

“He’s the SSG president, right?”

Tumango lang ako habang nakatingin pa din sa direksyon nila, Tope. Umirap ako no’n ng humagikgik ng tawa ang babae sa tabi nya. Fucking flirt.

“Close kayo? Madalas ko kayo magkasama papasok at uwian.” Tanong nita pa.

“Doon sya nakatira sa manion, pero ngayon hindi umuwi sya noong nakaraan sa bahay nila.”

Sandali kaming natahimik.

“Gusto mo sumama sa’kin? Maglibang, like… Alam mo na? Kuha tayo ng isang kwarto…” Lumapit ang labi niya sa aking tenga. “… Tayo lang dalawa.” Bulong niya sa’kin.

Hindi ako sumagot at bahagyang lumayo sa kanya. Napansin niya iyon, kaya bahagya syang lumapit ulit. Ewan ko ba, pero parang nawalan na ako ng interes sa mga bagay na ginagawa ko naman dati. Lalo na ngayon.

“Bango mo naman,” He sniffed my neck.

“Warren, nan dito ang mga kaibigan mo. Stop.”

“Tsk… Don’t mind them, they have their own business. We have own… Tara na.” Pag-aaya nya pa sa’kin. “Huwag kanang pakipot.”

Hinawakan nya ang braso ko at bahagya akong hinatak. Pero pumalag ako at hindi siya hinayaan na hatakin ako. Sumama ang tingin niya sa’kin.

“Ayain mo na lang ang iba, Warren, hindi ako interesado ngayon.” Saka binawi ang braso ko sa kanya.

“I know you are interested to me, nagpapakipot ka lang. Ni-laplap mo nga ako sa likod ng school.”

Sumama ang tingin ko sa kanya, dahil sa baka marinig nila ang sinabi nito, pero huminga na lang ng malalim, I’m not interested to him, I don’t want to have some fun with him.

“Hindi sya interesado sayo, you are harrasing him.” Nadinig ko ang boses ni Tope sa likod ko nag echo pa iyon sa aking tenga. Agad akong napatingin sa kanya at sa kaninang direksyon na kinauupuan nya, nan don pa din ang babae at mukang badtrip na ngayon.

Kita kong bahagyang umatras si Warren, pero masamang nakatingin kay Tope, na ngayon ay seryoso lang. Hindi ko alam na mas nakakakot pala ang tingin niya kapag seryeso. His eyes is full of mysterious and dark.

“Minding our business, huh?” Natatawang sabi ni Warren. Bahagya pa syang bumaling sa’kin. “I’m not harassing him, actually sasama na sya sa’kin, kung ’di ka lang nang gulo.”

“Are you sure?” Matapang na sabi ni Tope, bahagya nya din akong tinapunan ng tingin, his darked eyes. Umiling ako.

“Tsk… Pakipot ka pa, eh, ikaw nga ang nauna satin dalawa no’n, baka kung hindi tayo na huli baka nga may nangyari satin no’n.”

Masama kong tinignan si Warren, at ambang tatayo ng pigilan ako ni Tope. Nanatili ang madilim niyang mata kay Warren.

“You seduced me, you forgot?” He smirked at me.

Pilit kong kinalma ang sarili ko na huwag syang masapak sa muka, huli na nang si Tope, mismo ang sumuntok sa kanya, kitang kita ko kung pano tumama iyon sa panga ni Warren at pagtunog ng tama non sa kanyang muka. Bagsak sya buhanginan.

“Warren!”

“Tope!” They are shouted ng makuha ang kanilang atensyon nang pagsapak ni Tope sa muka ni Warren.

“Ano? Isa pa?” Ambang susuntok si Tope, nang hatakin ko agad ang braso niya. Nag-aalab ang tingin niyang napatingin sa’kin. Mabilis ang bawat paghinga niya na animoy naghahabol ito.

“What happened? Tope! Bakit mo sinapak si Warren?” Galit na galit na sinabi ni Rei kay Tope.

Kita kong pagtulong nila kay Warren, na ngayon ay nagdudugo ang nguso. Kinapa niya pa iyon at tinignan ang mga daliri na may bahid ng dugo.

“Ano bang nangyayari sainyo?” Tanong ni Selene habang nakatingin kay Tope at kay Warren.

“Sorry, It’s my fault.” I said, umiwas ako ng tingin sa kanila dahil sa kahihiyan. Imbes na dapat ay nagkakasiya sila ay ako pa ang dahilan para magkaganito.

“Sabi ko na nga ba at ikaw ang dahilan. Alam mo noong una palang kitang makita, malakas na ang kutob kong-” Madilyn suddenly cut off nang sawayin ito ni Cherry.

“Madilyn, stop.” Bumaling sa kanya si Madilyn.

“Eh, toto naman, masama talaga ang kutob ko sa kanya.”

Natahimik ako sa sinabi ni Madilyn. Hindi aki kumibo.

“Bakit kasi sinama mo pa ’yan, Tope.” Sabi pa nito.

“Can you please shut up, Madilyn.” Biglang sabi ni Althea.

Nawala ang atensyon ko sa kanila ng hatakin ako bigla ni Tope, paalis doon. Sinubukan kong pumalag para mabitawan nya ako. Pero mas hinigpitan niya lalo ang hawak sa’kin.

“Where are we going?” Sinubukan kong kalisin ang hawak nya sa’kin.

“Uuwi na.” Badtrip niyang sinabi.

“Pero, Tope, nan dito ang mga kaibigan mo. Nababaliw ka ba?”

Tumigil sya sa paglalakad at matalim akong tinignan. Para akong malalagutan sa mga tingin niya.

“Fuck… Wala akong pake. Mas importante ka, Cray.”

Bahagya akong natulala sa kanya, mas lalo akong nahirapan huminga dahil sa sinabi niya. Gusto ko syang murahin, pero nanghihina ako. He making me tremble.

KABANATA 17

After the argument happened dumiretso kami ni Tope sa suit namin, he was getting his things habang may sinasabi sya. Nakikinig lang ako sa mga pinagsasabi nito. Nabigla lang din ako sa mga pinagsasabi ni Warren.

I want to say sorry for what happened earlier, gusto ko magsorry sa mga kaibigan ni Tope sa nangyari, hindi dahil sa ako talaga ang may kasalanan. Kundi dahil baka kung ano ang isipin nila kay, Tope.

Hindi ko gusto na magalit sa kanya ang mga kaibigan nya. Naupo ako sa gilid ng higaan at tinawag ang si Tope.

“Tope!”

Tumigil ito sa pag-iimpake at tumingin sa’kin, with his cold and darkened eyes. Bigla akong nakaramdam ng kaba sa tingin niya.

“Tope…. I don’t want to get mad your friends at you, I’ll just say sorry to them to what heppened earlier… You can stay here with them.” I said before looked away from his gaze. I bit my lower lip.

Kasalanan ko naman kasi ang nangyari, kung hindi kami nagtalo ni Warren hindi mangyayari ito, isa pa I know na kaya ginawa iyon ni Tope baka iniisip nito na kapag may nangyari sa’kin malalagot sya kay Lolo. And that’s the really fact.

He has obligation to me now, since nagtiwala si Lolo sa kanya sa pagbabantay sa’kin. If I only have a choice para mawala ang nararamdaman ko kagad sa kanya….

“We can’t stay here, Warren, is here.” Full of authoriy. “He will deffinitely flirt you. Kitang kitang ko ’yon kanina.”

“But it’s my fault, Tope. Even say sorry to your friends formally hindi ko man lang nagawa. Nakakahiya iyon, dapat ay vication niyo dapat ito magkakaibigan.”

“That’s not the matter now, Cray. Instead of saying that you should pack your things now, ’cause Kuya Pilar will be here anytime from now.”

“How? Did you text him?” Medyo naiinis ko nang sinabi. Hindi kami aalis, ayoko magalit sa kanya ang mga kaibigan nya. He need to stay here.

“No, pinapapuntahan na din tayo ni Lolo mo din naman, Mali ’yung info na nabigay ko sayo kanina. We will stay here at one night which is dapat ngayon. Kaya lang ay ganito naman ang nangyari. Umalis na lang tayo.” Parang gusto niya na agad tapusin ang usapan namin dalawa.

“What?” Mas lalo akong nakaramdam ng inis sa kanya. I see how his eyes rolled.

“Sabi ni Lolo mo isang gabi lang tayo dito, dapat ngayong gabi, kasi pupunta tayo ng iloilo, doon tayo magbabakasyon since doon din gusto ni Lolo mo magbakasyon ka. Doon tayo sa resort ni Lolo mo.” He explain.

Hindi ko alam kung pano natapos ang pagtatalo naman dalawa. Bigla na lang ako natahimik sya na din nagbitbit ng gamit ko, pagkalabas namin nan don din sina, Althea, magkasiklop ang dalawa nyang kamay, nan don din sina Madilyn na masama ang tingin pa din sa’kin.

Hinawakan sandali ni Althea ang braso ko pero agad din nawala ’yon nang hatakin ako ni Tope, na wala man lang sinabi sa mga kaibigan. Tinapik lang ni Renzo ang balikat ni Tope.

Pagkalabas namin ng resort nakita namin agad si Kuya Pilar na nag-aabang sa entrance nitong resort. Malalim ang iniisip ko ng umalis kami at ’di na mamalayan na nakarating na pala kami sa mansion, buong byahe namin ay tahimik. Tahimik na nag-uusap sina, Tope, at Kuya Pilar.

I see Lolo standing infront of his mansion, agad akong lumapit nang makababa at sinalubong nya ako.

“I heard what happened, Apo. You should take a rest and tomorrow we will go to iloilo.” He said.

Tumango lang ako at hinayaan na mag-usap sila ni Tope, hindi ko na sila binalingan. Anong oras na ng makauwi kami dito sa mansion, eleven pm. Naupo ako sa gilid ng kama habang nag-iisip.

“Here’s your things.” Hindi ko nabalingan ng tingin si Tope, nang pumasok sya sa loob ng kwarto ko.

“Dapat ay na’n duon ka, wala ka dapat dito. You should-” he cut me off.

“It’s already done, Cray. I’m here. Wala din naman silang magagawa sa disisyon ko.”

Napatingin ako sa kanya habang sa lubong ang kilay. He’s looking at me, salubong ang kilay habang pinagmamasdan ako.

“Problema ko dapat ’to, Tope, dapat kasi hindi kana nakisali.”

“He’s harassing you, what do you want me to do? Watch you?” Ramdam ko ang galit sa boses niya.

“Kaya ko ang sarili ko.” I whispered. Kung magiging ganito sya sa’kin, it will be more difficult for me.

“Trying to be independent, Cray. Really? You are only eighteen… ’wag ka umasta na parang matanda kana at alam mo na ang lahat. You need my help.”

“And what do you think you are?” Masama ko syang tinignan. Para akong nanghihina sa mga tingin niya. “Bata ka din naman, na maagang nagtrabaho at namulat na kailangan magsumikap para buhayin ang sarili. It doesn’t mean you have a lot of experience alam mo na ang lahat. Wala ka namang alam sa’kin. Ba’t ba kasi pinapakielaman niyo ako?” I shouted.

Kita kong may dumaan na kung ano sa kanyang mga mata, pero panandalian din iyon kaya ’di ko din nabasa. The tears skipped from my eyes, I immediatly wipe it.

“Pare-pareho kayo nila, Daddy. Gusto niyo ’yung nacocontrol niyo ako. Gusto ko din naman ng kalayaan…. na ako mismo ang pumili at maging masaya.”

“I-I’m sorry…” He whispered.

“Get out, gusto ko mapag-isa.” Saka tinuro ang pinto, but he didn’t move.

“You are just mad, sorry…” humakbang sya papalapit sa’kin.

“I said get out, Tope. I want you to leave me alone.”

I heard him sighed heavily, muli ko syang pinagmasdan. He want to help me, maybe I’m just being over acting. Gumapang sa akin ang konsensya ng makita syang yumuko at magkuyom ng kamao. Pero mas pinili ko pa din na magmukang mas matapang sa paningin niya at hayaan syang lumabas.

I let myself rest at nagising na lang ng umaga, it’s already nine a.m in the morning, mabilis na akong nag-ayos ng matapos kumain. Hindi ko nakita si Tope ng mga oras na nag-aayos ako at naghahanda sa pag-alis.

“We will use chopper to go in iloilo.” Sabi ni Lolo ng makita na may nag-aantay saamin na chopper sa malawak na lupa dito.

Nauna si Lolo at may kinausap na isa sa mga body guards niya at kinuha ang mga gamit ni Lolo. I was about to get my things nang makita ko si Tope na buhat buhat na ang maleta ko.

He’s wearing a white V-neck t-shirt and pants na fitted sa kanya, he also wearing boots. Nakahawi din sa malinis na paraan ang kanyang buhok. Hindi ko maiwasang isipin ang nangyari kagabi sa aming dalawa, mabilis akong nag-iwas ng tingin sa kanya at bumaling kay Lolo ng tawagin nya ako.

Mabilis kaming nakarating sa isa resort na tinutukoy ni Lolo dito sa Iloilo, lumapag ang chopper, kasabay ng mga tauhan dito sa resort na nag aantay sa aming pagdating.

Sinalubong kami ng mga body guards ni Lolo para kuhanin ang mga gamit namin. Tahimik lang ako habang nakataas ang nuong maglakad. May mga sinasabi si Lolo sa kanyang mga body guards, habang kasabay ko naman si Tope maglakad.

“Hi, Sir.”

“Magandang araw, Sir.”

Iilan na mga bati ng mga staff dito sa resort. They guided us papunta sa isa sa mga private place dito sa resort para doon kumain muna. Pero bago kami tuluyan makapunta don, may nakita akong isang tao na lumapit sa’min para batiin si Lolo.

“Goodmorning, Mr Guererro. And also to your grandson.” Sandali itong bumaling sa’kin, para ngitian ako. Hindi ko maiwang pagmasdan ang kanyang muka, kahit alam ko na nasa 40plus na ito hindi ko maiwasang mapahanga sa amo ng kanyang muka.

“Goodmorning. Ryler.” Simpleng bati ni Lolo.

Sandali akong natigilan. I heard his name already, but I don’t remember if saan ko narinig iyon. Muli kong pinagmasdan ang muka niya.

“Your granddaughter is waiting to your arrive, “

“Pupunta na kami do’n.” Tumango si Lolo sa kanya at tinapik ang balikat at nauna nang maglakad si Lolo.

Napatingin ako kay Tope ng kausapin ni Tope ang lalaki, he called him, Tito, dahilan para maalala ko ang binanggit ng kuya ni Tope, noong nasa kanila ako. Sumama si Tope sa lalaki ng maglakad ito, nakalimutan nya ata ako, kaya wala akong nagawa ng tawagin ako ng isa sa mga guard ni Lolo.

Napunta kami sa isang napakalawak at napakalaking silid dito sa resort, this is open area medyo mataas din ang lugar na ito at kita ang baba ng resort kung saan may malawak na dagat. Kita ko ang mga turista at mga bakusyinista sa baba.

Pero napako ang tingin ko din sa taong nag-aantay saamin. May kausap itong isang waiter at nagpapasalin ng maiinom sa kanyang baso. Si Ate, she was wearing a floral dress habang nakasabit ang malaking black shade sa kanyang dibdib.

“Anong ginagawa mo dito?” I asked her nang makalapit ako sa kanya.

“Hindi mo ba muna ako kakamustahin at yayakapin?” Natatawa nyang sabi.

Umirap ako saka mabilis syang niyakap, I missed her so much. Sandaling nagtagal ang yakap namin bago sya kumalas. Ganon din ang ginawa nya kay Lolo at kinamusta ito.

“Kamusta ang byahe mo?” Tanong ni Lolo dito saka naupo, naupo din ako at nagsimulang ihanda ng waiter ang mga pagkain.

“Ayos lang naman po, Lolo. Medyo nahilo lang ako sa byahe, since ito na lang ulit ang byahe ko na mahaba.”

“Good, na gustuhan mo ba ang resort? Nakapag libot kana ba?” He asked. Umiling si Ate.

“Inantay ko na po lang kayo ni, Craig, Lolo, since medyo mainit din naman. Mas mabuting nan dito kayo ni Craig, para may kasama po akong mag-ikot mamaya.”

“One year na lang gagraduate kana, what is your plan after mong makapag tapos?” Tanong pa ni Lolo sa kanya.

“I’m planning na magwork na lang sa company ni Dad, Lolo. Since he already offered me sa isang posisyon doon.”

“You have boyfriend? Sabi ni Daddy mo, your boyfriend is Jaydon Mercedejas, right?”

Medyo namula naman si Ate sa tanong ni Lolo, saka bahagyang nguti at tumango.

“Kamusta syang boyfriend? Ayos naman ba kayo? I heard na sinasanay na sya ngayon ng Daddy nya na magpatakbo ng kanilang kumpanya.”

“Yes po, he will be the next CEO in future. Mas magandang maaga syang mamulat sa larangan ng kanyang Daddy, since his father is a good businessman. Just like Daddy… And also like you, Lolo.” Bahagya silang nagtawanan ni Lolo.

Nagtagal pa kami doon habang nag-uusap sila, kinamusta ako ni Ate, at nagkwento din naman ako sa kanya. Nalaman ko na naiwan si Mommy doon, para makasama si Daddy, kailangan sila doon dahil hindi pwede iwan ni Daddy ang company.

“You will stay here one month?” I asked her.

“No, I will go back in manila after one week. Hindi din ako sana papayagan ni, Jaydon. Pinilit ko lang.”

“Kung ganon, ba’t ’di mo na lang sya sinama rito?”

“Hindi pwede, kailangan sya ng Daddy nya don,”

Nang matapos ang kwentuhan namin ay nagpahinga muna kami at hinatid ako ng isang staff sa magiging kwarto ko, katabi lang iyon ng kwarto ni Ate. Matapos makapag pahinga ay lumabas na ulit ako pagdating ng four pm, para samahan si Ate, mag-ikot.

“Where’s, Tope?” I asked, Lolo.

“He will be worker here. Kapag bakasyon katulad nito na’n dito naman sya.” Sagot ni Lolo.

“Why, he’s working to you, Lolo?”

“He can manage his time, after all. He’s not working for me. He’s working for you, Craig.”

Napalunok ako sa sinabi ni Lolo, kita ko ang pagtingin ni Ate, sa’kin habang nakakunot ang nuo. Malamang ay naguguluhan sya kung sino ang tinutukoy namin, dahil hindi nya naman kilala si Tope.

“You have, bodyguard na?” She asked me.

“Maybe?” Hindi ko din sigurado na sagot kay ate.

She knows kung pano nawala ang mga bodyguards na inatas sa’kin ni Daddy noon, hindi sila nagtagal dahil sa mga pinagagawa ko, natanggal lahat sila ang iba ay kusa na lang din umalis.

“Great, buti tumigal sayo.” Sabi niya.

Huminga ako ng malalim, hindi ko na malayan na halos dalawang araw na din pala ang tinagal ko dito. Nilibang ko ang sarili ko sa nga activities na pwedeng mga gawin dito. Jetskiing, Scuba diving hindi ko pa nagagawa ang iba.

“How’s your staying here?” Lolo asked me, when he saw me na nakaupo sa isang restau dito sa resort.

“Good.” I simply answered.

“You can invite your friends here if you want, ako na ang bahala sa susundo sa kanila.”

Gusto ko matuwa sa sinabi niya, but my friends is busy may mga family gathering din sila. Family bonding, nakausap ko si James ang sabi niya nasa state sila ngayon at doon napili magbakasyon, ganon din sina Nicole. Hindi na kami nakapag-uusap dahil siguro nag-eenjoy din sila sa vacation.

“They are in vacation now, with their family.” I said.

Nagpahatid si Lolo ng pagkain sa pwesto namin. Nahagip din ng mata ko si Tope, na ina-assist ang isa sa mga bakasyunista dito sa resort, foreigner na babae ang kausap nya. I think mas matanda ng kaunti kay Tope, ito. Nakita kong may inabot na lotion ang babae kay Tope, habang nag-uusap sila.

Mabilis na gumapang sa’kin ang inis ng makita ko kung pano pahiran ni Tope ng lotion ang babae sa likod. Bahagya pang nakiliti ang babae sa ginawa ni Tope.

For how many days I’m here, nakikita ko na lang si Tope, hindi kami nakakapag-usap since tingin ko ay busy din sya. I don’t want to disturb him. He’s here to his job. Napahinga ako ng malalim ng magtama ang tingin namin ni Tope. I immediatly look away from him.

“Here’s your request, Mr. Guerrero.” Sabay latag nong isang waiter sa lamesa namin ng mga dala nyang foods and drinks.

“Let’s eat?” Anyaya sa’kin ni Lolo. We started eating habang nagkukwentuhan. Sabi ni Lolo ay wala si Ate kaninang umaga pa dahil umalis ito para mag-ikot sa karatig bayan dito sa resort.

“Your Dad, and your Mom, still busy, kinakamusta mo ba sila, Apo?” Habang kumakain.

I sighed heavily, hindi ko na nakakamusta si Mommy, nagtatanong lang ako non kay Ate.

“Maybe later I’ll call Mommy.”

“How about your, Dad?”

Sandali akong natigilan at napalunok, hindi na lang ako sumagot at kunyari ay hindi narinig ang tanong nya. Hindi naman na inulit ni Lolo ang tanong nya na iyon.

“Magandang umaga, Mr, Guererro.”

Agad akong napabaling kay Tope, na ngayon ay nakatayo na sa gilid namin. Sinubukan kong lingunin ’yung babae kanina na kausap nya at muling bumalik kay Tope, kita kong sinundan nya ng tingin ang tinignan ko, kaya agad akong ginapangan ng kahihiyan.

“Magandang umaga din, Tope. Join us here.” Anyaya ni Lolo dito. He’s close at Tope, I know it dahil malaki ang tiwala nya dito. I think parang apo na din ang tingin nya dito.

“No thanks, Sir. Napadaan lang po ako dito para batiin kayo.” He said at saka tumingin sa’kin. “Kamusta ka?”

Agad akong natigilan. “F-Fine.” Sumagot pa din ako kahit kinakabahan.

“Good, I’m hoping you are enjoying staying here.”

Hindi ako sumagot at kunyari na lang ngumiti sa kanya at umiwas ng tingin. Akala ko aalis na sya pero na natili syang nakatayo doon habang nakatingin saamin…sa’kin to be exact.

“Apo, do you have a new boyfriend now?

“I don’t have.” Agad kong sagot. Bakit ba kailangan nya pang itanong ’yan, hindi naman against si Lolo sa kung ano ako. I know it.

“Uh-huh… The last one is your ex-boyfriend in manila…. What his name again?”

“Mike.” Medyo inis kong sabi. I don’t want to talk about him.

“Sounds bitter, huh?” Si Tope. Napatingin ako sa kanya at umirap. Ano bang pake nya.

“I’m not bitter, galit lang ako sa ginawa nya.” I said coldly.

“I see.” Sabi niya saka tumango-tango.

“How about crush? Meron-” Hindi na natapos ni Lolo, ang sasabihin niya ng maibuga ko ang kinakain ko at halos maubo.

Kita ko si Tope, na inagaw pa ang pitsel sa waiter na nakatayo din sa gilid namin kanina, at sya pa mismo nagsalin ng tubig sa baso ko. Agad akong uminom doon.

“Dahan-dahan naman kasi, Apo, sa pagkain.” Sabi ni Lolo.

Kinalma ko ang sarili ko at tinapik pa ni Tope, ang likod ko. Pinatigil ko sya don at kinalma ang sarili. Sa dami naman kasi na itatanong bakit iyon pa? Pwede naman kasing iba na lang pag-usapan bakit love life ko pa.

“So you have crush?” Muling tanong ni Lolo.

My jaw clenched, sandali akong hindi sumagot at nag-isip, pano ko ba sya sa sagutin kung ’yung tanong nya ay ang taong nasa gilid lang din namin ngayon habang pinagmamasdan kami.

“Dapat ba meron, Lo?” Sagot ko na patanong din. I saw the smile skipped from, Tope.

You, Terrence Caleb Tenorio, you rejecting me so many times, then now you are smiling, I hate you. Those words I want to say it to him.

Natawa si Lolo, at matapos kumain ay nagpaalam ng mag-iikot para kamustahin ang resort at mga staff, para din sa mga kilalang bisita dito. He will have meeting later, I don’t know what time pero pinapaayos niya ngayon sa secretary niya ang oras niya. Ganon din ako at umalis na.

“I know na, ilang month ka palang nan dyan halos wala pang isang taon, I think you are just being infatuated to him….” Sabi ni James mula sa kabilang linya.

Nakatayo ako dito ngayon sa beranda sa aking silid, habang pinagmamasdan ang papalubog na araw. The orange gold stretches far and wide, the colour of fire hearths and tangerines. It is but the reflection of the dawn, the promise of the rising sun that comes after the velvety night has had its say and the land has rested once more.

“Or maybe your feelings to him is just a lust,,. What do you think?”

“I don’t know.” The only word I could say.

“How about try him again?”

Natigilan ako sa tanong nya, I immediatly shook my head as if he’s here infront of me. No, I will not do that again. Nagkamali na ako at napahiya sa kanya. Ano bang nangyayari sa Craig na dati? What heppened to me now?

Sandali lang ang pag-uusap namin ni James at saka lang ulit ako lumabas para tignan ang mga taong nagkakasaya sa labas. Nan dito na din ang kapatid ko, she’s wearing off shoulder dress. May mga kausap sya ngayon ng makababa ako at sumenyas pa na kumayo ako, she was talking a foreign guy. Ano na lang kaya ang sa sabihin ni Kuya Jaydon if he will know this.

Naisip kong maglakad-lakad muna, hanggang sa mapatigil ako sa rock formation na nasa aking harapan ngayon. May kataasan talaga iyon ng tignan ko ang tuktok non.

Tuluyan ng nawala ang araw, pinag masdan ko ang kalangitan at tumingin sa napakalawak na karagatan. Napatigil ako sa pag-iisip ng may biglang humawak sa aking balikat. I was about to shout nang pagtingin ko sa likod ko nakita ko kagad si Tope.

“Alone?” He asked. I just nodded.

“What are you doing here?”

“Nakita kita kanina na maglalakad mag-isa, kaya sinundan kita.” He said it with no hesitation.

“Stalker.” Natawa ako sa sinabi kong ’yon.

“Maybe.” Sabi niya, “I don’t want to see you alone. Kaya sinundan kita.”

My heart pounded. Inalis ko ang tingin ko sa kanya at bumaling sa dagat muli. I bit my lower lip. It’s just a simple word but it hits me different.

“I like it, kapag nakikita kong naaapektuhan ka sa’kin…” He said. Mas lalong kumalampag ang puso ko, hindi ko alam kung ano ’tong nararamdaman ko, kaba o takot na ba ito.

“…but I don’t want the past to repeat again.”

Mabilis akong mapatingin sa kanya, habang nakakunot ang nuo. Anong nakaraan? Anong ibig niyang sabihin?

“Kung hahayaan kong mahulog lang din ako sayo…. Parang wala akong pinagkaiba kay Tito Ryler.”

KABANATA 18

“What do you mean?” I said while looking at him. Umiling si Tope, sa’kin.

“Ayokong manggaling sa’kin ang mga ’yon, you should ask your, Lolo… or try to ask your, Dad.”

Lito akong nakatitig sa kanya. Siguro napansin niya iyon kaya ngumiti sya sa’kin. Muli kong naalala ang salita na sinabi nya kanina. He doesn’t want to fall for me.

“Kumain kana ng hapunan?” He asked.

“N-No, I was about, pero busy si Ate, wala akong kasabay wala din kasi si Lolo, nasa meeting.”

“Mamaya pa ata ang uwi ng Lolo mo dito, napunta sa kabilang bayan ang meeting nya ngayon. He’s with the Governor here.”

Hindi ko alam kung nasaan at kung anong meeting ang pinunta ni Lolo, ang sabi niya lang aalis sya at may kailangan ayusin na meeting.

“Pwede akong sumama sayo, pwede ka magpaserve ng pagkain sa’kin, since I’m also a waiter here.” Sabi niya pa.

“Ano ano ang trabaho mo dito?”

“Bellboy, server, waiter at marami pa.”

Medyo nagulat ako sa dami ng trabaho nya dito.

“Kailan ka pa nagsimulang magtrabaho dito?” I asked him again.

“Simula ng magtrabaho ako kay Lolo mo, nagpupunta sya dito tuwing bakasyon at dito sya nagpapahinga. Sya din ang dahilan kaya nan dito si Tito Ryler, my Tito… Kapatid ni, Mama.”

Napatango ako sa sagot nya. “So meaning matagal kana din nagwowork dito talaga. Kabisado mo din ang resort?”

Tumango agad siya habang pinagmamasdan na ngayon ang magandang paligid at ang alon ng dagat. The sea is calm, ang alon ng dagat ay mistulang tugtog sa aking tenga.

“Naalala ko lang ’yung araw na nasainyo ako… Your kuya talk about your, Tito Ryler, anong meron sa kanila ni Daddy?” Tanong ko kagad sa kanya.

Bumuntong hininga sya saka naglakad, sumunod kagad ako sa kanya at hindi man lang sinagot ang tanong ko sa kanya. Pumunta kami sa madalas namin kainan ni Lolo. Umupo ako sa round table inabot niya sa’kin ang menu at inantay ako makapili doon.

“What do you want to eat?” He asked me.

“I want barbecue ribs, shrimp, Garlic chicken pasta and for dessert I want black forest Gateau.” Habang tinuturo ang mga gusto ko, nakakunot ang nuo nya. Siguro nagtataka ito kung bakit ang dami kong gusto kainin.

“How about drinks?”

“Strawberry juice, please.” Sagot ko habang nakangiti, tumango naman sya at sandaling umalis.

Pinagmasdan ko ang paligid, the view here it makes me comfortable and relax. Dinig mo din ang malakas at marahan na alon ng dagat. Sandali akong tumayo para damahin ang marahan na hangin na dumadampi sa aking balat ngayon. Bahagya akong nilamig kaya niyakap ko ang aking sarili.

Agad din naman na dumating si Tope dala ang mga pagkain. Muli akong bumalik sa pagkakaupo.

“Lets eat.” Sabi ko habang nakatingin sa kanya. Napakunot ang nuo nya.

“Busog pa ako, babantayan kita. After mo kumain saka kakain sa baba mamaya.” Sabi niya pa. Napasimangot ako dahil sa pagtanggi nya.

“Sabayan mo na ako, I can’t eat these all.”

“We are not allowed to eat with our costumer, Cray. I’m worker here. Babantayan lang kita.”

Naiinis akong nakatingin sa kanya, habang seryoso lang syang nakatingin sa’kin. Nakakainis kapag tinatanggihan niya ako. I hate it.

“Anong oras tapos ba ng shift mo?”

“6pm.” He simply answered.

“It’s already 7 pm, Tope. Your shift is done. You can eat with me. And I’m the grandson of the owner of this resort. May karapatan ako kung sino ang kakain at sa sabay sa’kin sa pagkain.”

Tinitigan nya lang ako. Nakakainis ang titig nya, parang tumatagos iyon sa’kin. Nag-iwas ako ng tingin sa kanya at binaling ang tingin sa pagkain na nasa aming harapan. Nag-init ang muka ko.

“Lets eat, Tope.” I said full of finality, habang hindi nakatingin sa kanya.

“Okay.” Sagot nya saka hinatak ang upuan na nasa harapan ko. Naupo sya sa katapat ko.

Feeling ko tuloy nagdedate kami at kami lang dalawa. Napangiti ako sa aking isipan. Sana ay totoo na lang na nagdedate kaming dalawa. Pero agad din napatigil sa pag-iisip sa kanya.

“K-Kinausap mo na ba sina, Cherry?” I asked him sa kalagitnaan ng pagkain namin.

“No, marami ako ginagawa.” Sagot nya.

“You should talk to them. Ilang araw na tayo dito. Baka mamaya ay… Mawalan ka pa ng kaibigan dahil sa’kin.” Halos napabulong ako sa dulo.

“Don’t worry about that, they will understand my decision. After all they are my friends.” Malamig na sagot nya. Napalunok ako at uminom sandali.

“H-Hindi pa pala ako nakakahingi ng sorry sa nangyari… I just want to say sorry for my behavior that time. It’s myfault after all.”

Napatingin sya sa’kin ng madilim. Agad akong ginapangan ng kaba. Pilit kong kinalma ang sarili at umiwas agad sa kanyang tingin.

“Its that true? Did you seduced that bastard? hmm…”

Mariin akong napapikit habang nakatuon ang kaninang tingin sa pagkain. I know his talking about, si Warren. Matagal ko nang ’di pinapansin si Warren, iniwasan ko na din sya, doon na lang ulit kami nagkita sa resort na pinuntahan namin.

“M-Matagal na ’yon, ’wag na natin pag-usapan.”

“Fuck… Why we should not talk about this, hmm?”

Agad akong napatingin ulit sa kanya. Kita ko ang salubong nyang kilay habang madilim na nakatingin sa’kin.

“Matagal na kasi iyon. Ayaw nya lang talaga ako tigilan.”

“’cause you make him horny that’s why he don’t want to leave you.” Madiin na sabi niya.

Nagulat ako sa sinabi niya napakagat ako sa aking pang ibabang labi. Wala akong masabi sa kanya. Bahagya akong yumuko, pero ramdam ko pa din ang mainit na titig nya.

“Sorry… Hindi na mauulit. I will try talk to him about doon and-.”

“No, you will not talk to him.” Marahan nyang sinabi. napahinga ako ng malalim.

“You know what, hindi kita maintindihan.” Halos tumaas ang boses ko at hinampas ng dalawa kong kamay ang lamesa. Habang na natili naman sa malamig ang kanyang tingin sa’kin.

“Nasa harap tayo ng pagkain. We should eat first.” He said saka nag-iwas ng tingin habang umiigting ang panga.

“Ikaw ang nauna, Tope. You bring up that fucking-”

“Your mouth.” Madiin niyang putol sa aking pagsasalita. I can’t take this.

Mabilis akong umalis sa harapan nya at iniwan sya doon. Hindi pa kami ayos nong mga nakaraang araw, ngayon ay magkaaway na naman kami. Paano na lang kung maging kami? Ano lagi nya akong aawayin?

Fuck, why should I think that, he rejected me so many times. That will never definitely happen. Bakit ba kasi kailangan ko pang maramdaman ito, sa huli ako lang din naman ang nahihirapan.

Dumiretso ako sa beranda ng aking silid at pinagmasdan ang paligid. Inantay kong dalawin ako ng antok, pero mas lalo lang akong nahirapan kapag pumapasok sa aking isipan ang nangyari kanina. Matagal bago ako nakatulog.

“Did you sleep well last night, Craig apo?”

Tanong ni Lolo ng magising ako ng umaga, pakiramdam ko pagod na pagod ang aking mata buong gabi at gusto ko pang mahiga, pero ’di na ako makabalik sa tulog kanina nong subukan ko.

“Medyo na puyat lang po, Lo.”

Natawa si Ate habang nakatingin sa kanyang cellphone, kaya napatingin din kami ni Lolo sa kanya. Mukang kinikilig ito habang nakatuon ang tingin sa cellphone nya.

“Apo, ang pagkain mo inaantay ka, malamig na ’yan.” Saway ni Lolo kay, Ate, napatigil naman ito at binaba agad ang cellphone.

“Sorry, Lo. I’m just talking, Jaydon. Susunduin nya daw ako last day ko dito.”

“Good. He’s good boyfriend to you, huh?” Si lolo.

“Yuh… Si kuya, Jaydon, lang naman ang ’di suwerte sa kanya.” Sabi ko ng hindi na pepreno ang bibig. Masama akong tinignan ni Ate, at umirap.

“We should eat first, Craig.” Sabi ni Ate at muling umirap. Pinagmasdan lang kami ni Lolo.

Nagpaalam si Lolo sa aming aalis sya ngayon, pupunta ulit karatig lugar dito sa resort, may meeting ulit sila ng Gobernador ng lugar na ito.

“You know what? Craig! Mag ikot na lang muna tayo. Hindi ko pa naiikot lahat ng lugar dito sa resort.”

Napatingin ako kay, Ate, at pinilit pa ako. Sa huli napapayag ako nito at sandali syang nagpaalam para magbihis. Ganon din sana ang gagawin ko pero nakita ko si Tope, kaya agad akong lumapit sa kanya.

“May ginagawa ka?” I asked him, na parang walang nangyaring pagtatalo sa amin kagabi.

“Meron.” Malamig na sagot nya. Hindi ko na alam ang isasagot ko sa kanya o itatanong man lang.

“Ah, ganon ba.” Sagot ko at ambang tatalikod na sa kanya pero muli syang nagsalita.

“Magtu-tour guide ako ngayon, kasama ’yung iba dito sina, Bry at Watot. Bakit ?” Tanong nya sa’kin.

Napatigil ako at bahagyang napangiti. Itinago ko sa kanya iyon, saka tumingin sa kanya.

“Pwede kami sumama ni Ate?” Tanong ko sa kanya. Sandali sya nag-isip saka tumango.

“Thanks.” Tuwang tuwa na sabi ko sa kanya saka nagmamadaling tumakbo papasok ng elevator. Pero bago ako makapasok may nabangga pa ako.

“Ano ba?” Naiinis na sabi nong babae sa’kin. I looked at her with my erritated eyes to her.

“Hindi ka kasi natingin sa dinadaanan mo.” Naiinis na sabi ko, bahagya naman syang nagulat at muling nakabawi.

“How dare you to talk to me like that?” Halos patili niyang sinabi. Nilampasan ko lang sya at hinayaan sya doon, nakita ko pang lumapit si Tope, pero hinayaan ko lang at pumasok na sa elevator.

Care ko sa kanya? She’s nothing.

Pagkatapos kong magbihis ay bumaba na ulit ako. Naabutan ko si Ate nakasuot ng offshoulder dress habang nakalugay ang mahaba niyang buhok at nakasuot ng malaking sumbrelo. She look so expensive on her look, makinis din kasi ang balat nya. Ang ibang dumadaan ay tumingingin sa kanya.

Umirap ako sa kanya ng magtapo ang aming mata. Mukang naiinip na sya doon sa upuan.

“Why took so long? Babae ka ba?” Tanong ni Ate, sa’kin na mas lalong nagpabusangot sa’kin.

“Shot up.” Naiinis kong sinabi.

“Where’s your body guard? He’s here na dapat. Gusto ko na mag-ikot.” Maarte niya pang sabi.

“Mauna kana kaya.” Hinanap din ng mata ko si Tope, kasama nya na pala ’yung mga tao na itu-tour nila. Lumapit kami at nakinig sa mga sinasabi nila.

“Hanggat maari, wala po sanang hihiwalay sa atin. Para iwas disgrasya na lang din po.” Paliwanag nong babae na tour guide.

“Safety first.” Ani pa nong isa.

Nagtagpo ang mata namin ni Tope, at tinignan niya pa ako mula ulo hanggang paa. I rolled my eyes at binaling na lang sa iba ang paningin ko. Nagsimula kaming mag-ikot at unang na punta sa mga rock formation.

“Noong unang panahon daw, may dalawang magkaibigan na higante, Madalas mag-away ang dalawa na iyon. Kaya na buo itong lugar na ito.” Discuss nong babaeng tour guide. May mga kausap ’yung ibang mga tour guide na mga bakusyunista din dito sa resort. Ganon din si Tope, may kausap na dalawang habang nakangiti pa ang mga ito sa kanya.

Hindi niya ata nahahalata na nilalandi na sya ng mga ito. O alam nya pero hindi niya lang pinagtutuunan ng pansin.

Napunta kami sa kabilang bahagi nitong resort, may pagkabundok at matarik ang daan habang naglalakad-lakad kami. May kataasan din kasi ito. Nang makarating kami sa taas ay tuluyan ko ng natanaw ang kabuuan ng resort.

Halos umuwang ang labi ko sa malawak na karagatan at dinama ang marahan na pagdampi sa aking balat ng hangin. Napakaganda ng tanawin. Hindi ko inakalang may ganito pala dito sa resort. Kita ko ang mga mangingisda sa baba at mga turista din na nasa paahanan nitong matararik na lugar.

“Did you like the scenery here?”

Hindi ako nagulat sa biglang pagtabi ni Tope sa’kin. Tinignan ko sandali si Ate na kausap na ngayon ang isang tour guide na kasama ni Tope, kanina habang nagpapapicture. Muli kong binaling sa kanya ang tingin.

“This place is beautiful.” Iyon na lang ang nasagot sa ko sa kanya.

“I talk, Tito Ryler, tungkol sa nangyari kanina… Sa ginawa mo. Nagreklamo ang client na iyon kay, Tito.” Sabi niya bigla.

“It’s not my fault. Alam nyang natakbo ako ba’t humarang pa sya.” Irap ko pa.

“That’s what I mean, Cray. We already talk about this. Right? You said yes na igagalang mo ang mga taon-” I cut him off.

“Dapat ba palaging ganon?”

“Yes, para din naman sayo ’to.” Sabi niya pa. Napaiwas ako ng tingin sa kanya.

“Okay.” Sagot ko na lang.

“Good boy.” Ginulo nya ang buhok ko. Hinawi ko ang kamay nya, na ngayon ay nakangiti na sya skin.

“Hindi ako aso, Tope.” Sabi ko at umirap. Natawa pa sya lalo.

“Tope, kindly took me some pictures here?”

Tumango naman sya at kinuha ang phone ko sa kamay ko. Nag-pose ako ng iba-iba. Nang matapos ay binigay nya sa’kin ang phone ko at kinuha naman ang kanya. Akala ko kung ano ang gagawin nya, tinapat nya sa’kin ang camera at kinuhanan ako ng stolen pictures. Nagulat ako sa ginawa nya at lumapit pa sa’kin kaming dalawa naman ang kinuhanan nya ng pictures.

“Cute.” He said, habang tinitignan ang mga pictures namin dalawa.

Umalis ako sa tabi nya habang ang tuon nya ay sa cellphone nya pa din. Sunod sunod na mura ang nabibigkas ko sa aking bibig pero pabulong lang iyon.

“What happened to you? Muka kang baliw, Craig.” Sabi ni Ate, nang tumabi ako sa kanya.

“Nothing.” Sagot ko at umayos ng tayo.

“Can I borrow your phone?”

Napasulyap ako sa pagtabi ni Tope sa’kin. Sandali pa akong napatingin kay Ate, at inabot kay Tope ang cellphone ko. Nakatitig si Ate sa’kin.

“Anong gagawin mo?” I asked him. Umiling sya at bahagyang lumayo samin pa. Hinayaan ko naman sya.

“You both close?” Nakakunot ang nuo sa’kin ni Ate, I didn’t answe her question.

“He has good looking…. What his name again?”

“Tope.” Simpleng sagot ko.

“Payag sya na tawagin mo sya sa palaw nya, huh?” Maintrigang tanong ni Ate.

“Kilala sya sa Tope na palayaw. At halos lahat ’yon tawag sa kanya. This is nothing kung ano man iyang iniisip mo.”

Napatango naman sya. Muli akong bumaling kay Tope, na ngayon ay inabot na sa’kin ang cellphone ko. Nagulat ako ng may notif na pumasok sa akin. Pinindot ko iyon at tinignan, nakita ko kagad ang profile facebook ni Tope. He added new photos, first time nya mag post at kami pang dalawa.

Lalo akong nagulat na ngayon ay friend ko na sya sa facebook. What the fuck? Hinaram nya ang phone ko, for this? Tatanungin ko sana sya ng nakalayo na pala sya sa’kin.

“You like him?” Tanong ni Ate, habang pareho kaming nakatitig kay, Tope na ngayon ay nakikipag tawanan na sa mga kaibigan nya.

“N-No, I don’t like him.” Tanggi ko. I know her, mahilig sya mang asar.

“Kaninong pamilya sya galing?” Tanong ni Ate. Nagkibit balikat lang ako. “Tito nya si, Tito Ryler, tama? Na dinig kong magkausap sila at tinawag nyang, Tito si Tito Ryler.” Tanong nya pa. Nagulat ako kasi naging seryoso sya bigla.

“Tama. Bakit?”

“So he’s also Vicente?” Tanong ni Ate, I shook my head.

“Tenerio ang apilyido nya.”

“I mean, do you know his middle name? He’s from Vicente family. Her mother is from Vicente.”

Napakunot ang nuo ko sa kanya, how she did know na ayon ang gitna ni Tope, I didn’t even know that. Hindi ko din naman na tanong sa kanya. Ang alam ko lang sya si Terrence Caleb Tenorio. Hindi ko alam na ang gitna nya ay Vicente. I heard that surname, but I don’t remember kung saan at kung kailan.

“Nanliligaw ba sya sayo?” Tanong nya pa sa’kin.

“No, he’s not.” Agad ko na sagot.

“Mabuti, stay away from him. He’s not good for you. Hayaan mo lang gawin niya ang trabaho nya. Iyon lang dapat at wala nang iba.” Sabi niya saka naglakad papalayo sa’kin.

Gusto kong tanungin kung anong ibig niyang sabihin. Pero malayo na sya sa’kin. Sa huli ay pinagmasdan ko na lang si Tope na ngayon ay may kinakausap na ulit na mga bakasyunista.

Author Note: If you notice some grammatical error or missed spelled words sorry na

agad

. I’ll edit it if I will have free time. TY!!!

KABANATA 19

Maaga akong nagising dahil sa ngayong araw ang alis ni Ate dito sa resort, susunduin sya mamaya ni Kuya Jaydon, habang maaga ay susulitin ko ng makasama sya. Maaga akong nag-ayos at naligo. After ko magtoothbrush sinuot ko na ang hawaiian polo ko na may pagkakulay black na gray na pinarisan ko ng black short. I let my hair in a messy way.

Sandali ko lang din tinignan ang sarili ko sa salamin at lumabas na, nagdala din ako ng black shade para mamaya kapag timirik na ang araw.

Mabilis na nahagip ng mata ko sina, Ate at si Lolo na mariin na nag-uusap. Umayos ng upo si Ate, habang si Lolo naman ay nagpakawala ng marahan na hininga ng magtapo ang aming mata. Lumapit kagad ako sa kanila.

“Anong plano nyo ngayong araw?” Tanong ni Lolo, nang maupo ako sa harapan nya.

“Swimming? This is my last day. I’ll go back in manila mamaya. I want to stay longer here.” Sabi ni Ate, habang hinihiwa ang steak sa kanyang plato.

“You should enjoy your last day here. Dapat ay ayain niyo si Tope na sumama sa inyo, since day off nya ngayon.”

Linggo ngayon, at ilang araw na nong matapos ang araw namin na pag-akyat sa pinakamataas na bahagi dito sa resort. Maraming ginawa si Tope, kaya hindi na kami nagkakausap after non. Muli kong naalala ang pagpost nya saaming picture dalawa. He tagged me on his post. Kaya mabilis iyon nakita din ng mga kaibigan ko.

Kung ano anong tanong ang pinukol sa’kin nila James, Nicole at nong iba pa. They are asking kung pwede daw bang sabihin ko kay Tope na i-accept ang friend request nila, but I didn’t do that.

Why should I let them na i-accept sila ni Tope, duh! Nahihirapan na nga ako sa kanya tapos magdadagdag pa ako lalo ng kaagaw. Hell, No. I immediatly stopped on what I’m thinking at saka marahan na umiling.

Napatingin ako sa cellphone ko ng magvibrate iyon.

Poging Tope:

Day off ko ngayon, are you free today?

Nagulat ako sa text ni Tope sa’kin. Hindi ko hiningi ang number nya, nan dito na din iyon nong araw na hiniram niya ang phone ko. Halos kumalabog ang puso ko. Napangiti ako sa nilagay nya pang pangalan sa kanyang sarili.

Ako:

Who’s this?

I treplied. Kinagat ako ang labi ko at mabilis akong nakatanggap ng text niya.

Poging Tope:

Stop fooling me, Cray. I know you know me. Ako naglagay ng pangalan at number ko sa cellphone mo.

Natuptop ko ang bibig ko, medyo napahiya ako sa sarili ko. Dapat naisip ko pala iyon. Napanguso ako at nagtipa ng irereply sa kanya.

Poging Tope:

Do you like my name there? Hahaha.

Tang ina talaga, bakit ka ba ganito? Umiling ako habang napapangiti pa rin.

Ako:

Yes, I’m free today.

Iyon na lang ang nireply ko sa kanya, kasi bahagya din akong nahiya sa katangahan ko. Muli kagad sya nagreply at sandali bago binasa ulit ang text niya, ’di ko na mamalayan na halos tenga na pala ang ngiti ko.

Fuck, ba’t ba ako kinikilig? Isinantabi ko ang alaala sa aking isipan.

Poging Tope:

I’ll pick you up there after ko dito sa ginagawa ko.

Ako:

San tayo pupunta?

Mabilis ang mga reply nya, muli akong kumain habang pinagmamasdan ang cellphone. Hindi ko napansin na nakatingin pala sa’kin sina, Lolo.

Poging Tope:

Where do you want?

Pasimple akong nagreply sa kanya at pinigilan ang sarili ngumiti.

Ako:

Are you not busy today? Ikaw bahala.

Last na reply ko sa kanya, akala ko ’di na sya magrereply pero nagulat ako ng muling magvibrate ang cellphone ko. Halos maitapon ko ang cellphone ko sa message niya.

Poging Tope:

I’m just missing you, I want to see you.

“Mukang busy ka, ah? Sino kausap mo?”

Mabilis akong bumaling sa kanya at inilayo ang cellphone ko. Masama ko syang tinignan. Itinabi ko ang cellphone ko at pinili na ’wag na syang replyan. Magkaaway kami nong huli naming usap pero ngayon, ano ba kasing ginagawa nya.

“Wala, mine your own business.” I said, at saka nagpatuloy na lang sa pagkain.

Ramdam ko pa din ang paninitig sa’kin ni Ate, kaya hindi ko na sya muling binalingan pa ng tingin at mabilis na tinapos na lang ang pagkain. Nag-antay ako kay Tope, sa entrance ng resort pagkatapos kumain.

“Kanina ka pa dito?”

Agad akong napabaling sa aking gilid at nakita agad si Tope, na marahang nakatingin sa’kin. He looked at me head to foot, at saka bumalik sa aking muka. My heart pounded, pilit kong kinontrol ang aking damdamin.

“No, actually kakarating ko lang din.” Halos 30 minutes lang naman ako nag-antay sa kanya.

“What do you want to do? May activities ka pa ba na gustong gawin dito sa resort?” He asked me. Actually lahat ng activities ay nagawa ko na. Pero naging busy lang sya sa work dito kaya ’di niya ako nasasamahan.

“Jetskii tayo ngayon?” Anyaya ko sa kanya.

“If you want, okay.”

Napangiti ako ng palihim, nauna syang maglakad sa akin kaya agad akong sumunod sa kanya. May kinausap si Tope, na isang staff dito sa resort at tumingin pa silang dalawa sa aking direksyon habang nag-aantay ako sa kanya.

“Where’s the other one?” Nang lumapit si Tope sa aking direksyon, agad ko sya na tinanong.

Isa lang kasi ang jetskii na nan dito, nakikita kong maraming nagjejetskiing ngayon sa dagat at halos lahat sila ay nag-eenjoy.

“Ayan na lang daw ang available sabi ni, Watot. Gamit ngayon halos lahat.” Sabi niya sa’kin habang tinitignan din ang jetski na nasaharapan namin.

“Pano ’yan? Hindi tayo mag-eenjoy kung isa lang ’yan? Ano gagamitin ko.” Reklamo ko.

Sumakay si Tope, at bahagya pang umusod papaharap para magbigay ng espasyo sa upuan. He looked at me and pointed his back na parang pinapaupo ako sa likod nya.

“We don’t have choice, sit.” Utos nya pa sa’kin.

Hindi naman ako umangal at naupo sa kanyang likuran. Nakita ko ’yung katrabaho ni Tope na lumapit sa’min. Inabot nya sa’min ang life jacket na nakalimutan pa namin kanina. Sinuot ko ’yung akin.

“Thanks, Watot.” Sabi ni Tope, tumango naman ang kaibigan ni Tope.

“Ingat kayo, Sir.” Ngumiti sa’kin ang kaibigan ni Tope.

“Thank you.” I said.

Nagulat ako sa paghawak ni Tope sa aking dalawang hita habang nasa likod nya ako. He pulled me nang mas lalong papalapit sa kanya, medyo mahigpit din ang pagkakahasak nya sa aking hita.

“Come closer, baka mahulog ka.” Makahulugan niyang sinabi.

I didn’t answer him, and for the second time ay nagpaalam na kami sa kaibigan nya. He immediatly started the jetskii at saka marahang pinatakbo iyon. Napasigaw pa ako sa sobrang pagkabigla dahilan ng pagkapit ko sa kanyang braso.

“Dahan-dahan lang, Tope.” I warned him. Nadinig ko ang pagtawa nya ng bahagya at mas lalo pang pinabilis ang papatakbo.

Halos mapasigaw ako at mahigpit na niyakap ang kanyang bewang sa takot na baka mahulog.

“Fuck you, Tope, slow down. Baka makabangga tayo ng iba.” I shouted. Muli syang tumawa.

“We should enjoy this. Hindi ’to madalas mangyari.” Sabi niya. “Higpitan mo pa.” Dugtong niya.

Sunod sunod na mura ang nasabi ko habang nakahawak sa kanyang bewang, ’yung ibang tao ay napapatingin na samin. But I don’t care, natatakot akong mahulog.

Malakas kong sinuntok ang braso nya ng medyo bumagal na ang pagpapatakbo niya, he groaned at natawa pa. Masama ko syang tinignan.

“Magdahan-dahan kanga, Tope! Mamaya ay makabangga pa tayo sa ginagawa mo.” Naiinis kong sinabi.

“We were not yet enjoy it, kung babagalan ko lang.” Sagot niya. I rolled my eyes and went to other side of our resort.

Sa tabi ng rockformation may katabi pang mmukang magandang puntahan. May mga mangingisda doon at mabilis na tinuro ang lugar na iyon kay Tope.

“We should go there.” Sabi ko.

“Okay.” He answered, mabilis niya sanang patatakbuhin ang jetskii ng sapakin ko ulit sya sa balikat.

“Slow down, Tope. Makakapunta tayo doon ng hindi ka nagmamadali.”

Natawa sya ng sinabi ko iyon may binulong pa sya pero hindi ko maintindihan. Mabilis naming napuntahan ang side na iyon at nakita ang nagkukumpulan sa dalawang malaking-malaki na batya. Pinarada ni Tope ang jetskii.

“Mang baldo!” Tawag ni Tope sa isang matandang lalaki na may dalang timba.

“Tope! Ikaw pala iyan? Anong ginagawa mo dito?” Nang tignan kami ng lalaki. Napatingin din sya sa’kin at bahagya pang nagulat.

“Bumibisita lang po. Nakauwi na sina, Mang kaloy?” Tanong ni Tope dito habang pinagmamasdan ang mga taong nagkukumpulan sa banyerang mga isda.

“Oo ngayon lang, pagkatapos ng isang linggo nila sa laot. Marami silang huli ngayon.” Tuwang tuwa na sabi nito.

“Mabuti po.” Sagot ni Tope.

I wonder kung gano na ba katagal si Tope dito na mamalagi kapag bakasyon, kasi kahit mga tao dito ay kilala nya. Hindi naman sya mahirap maging kaibigan siguro, dahil sobrang bait nya sa mga ito. Hindi sya mahirap magustuhan kahig na may pagkamukang masungit sya.

Sabi nga nila, Don’t judge the book by its cover. At literal na si Tope, iyon. Muka syang masungit dahil sa mga tingin niya, nasabayan pa ng makakapal nyang kilay, bukod don dahil sa napakaseryoso niyang tingin. Pero kung makikilala mo sya talagang napaka mabuti. And I can admit that.

“Kasama mo pa pala ang apo ni Senyor Guerrero?” Tanong pa nito, kita ko ’yung mga tingin din ng mga tao sa’kin. Kapag napapatingin ako sa kanila ay umiiwas ang iba sa kanila at ’yung iba naman ay ngumingiti.

“Opo, e,” sagot ni Tope at malalim na tumawa. Bahagya pa syang bumaling sa’kin.

“Pasensya na po kayo, Sir Guererro. Naabutan niyo pa tuloy na magulo ang mga kasama namin dito.” Natatawang ani ng matanda.

“It’s okay…” Sagot ko, ramdam ko na hinawakan ako ni Tope, sa tagiliran at bahagyang humigpit. “Po…” I added when I get it, kung ano ang gusto niyang iparating sa pagkakahawak nya sa’kin.

“Gusto mo ba nito? Pwede kitang bigyan.” Alok ng matanda kay Tope, umiling si Tope at pinagmasdan ang mga tao doon na busy pa din sa paghahanap ng mas sariwa pa din na mga isda.

“Ayos lang po, nagpunta lang naman po kami dito kasi gusto nitong kasama ko.”

Nagtagal kami sa lugar na iyon at umikot pa sandali para tignan ang mga tanawin, masaya ang mga tao doon dahil sa dami ng mga isda na kanilang nakuha. Kahit ang mga kabataan ay nakihalo din sa pagkuha at pakikipag agawan sa mga huli.

“Last day na ni, Ate, ngayon dito.” Pag-oopen ko ng topic nangyayain nya na ako bumalik sa resort. It’s already 4pm.

“She will go back in manila?” He asked me. I nodded.

“I’ll miss her.” Ang nasabi ko matapos. Napatitig sya sa’kin habang sinusuri ang mga tingin ko.

“You’re close to her, right?” He asked me.

“Yes na may pagkaunti na hindi..sometimes may napagkakasuduan kami,” hindi naman kasi kami close na close, medyo lang. “ she’s the one who knows my secret, kapag wala akong mapagsumbungan saka ako nagsasabi.“

“She’s being protective to you? Hmm?”

Napabaling ako sa kanya, he smiled at me, fuck him, his angelic face. Ang ngiti niya, bakit ba napaka pinagpala ng tao na ito. Napaka suwerte ni Rei at nagustuhan sya ni Tope. He’s a good man.

“Why?”

Tinuro nya gamit ang nguso niya ang aking likuran at mabilis akong bumaling doon. Nakita ko si Ate, na malamlam at mapanuring nakatingin saamin.

Mabilis akong lumapit sa kanya at hinalikan sya sa pisngi, I tried to smile at her but her face is too serious. I swallow at bumaling kay Tope.

“Magandang hapon, Miss Guererro.” Bati ni Tope kay, Ate, ng napakagalang naparaan.

My older sister didn’t great him back, kaya nakaramdam ako ng kaba. Napahinga ako ng malalim.

“Saan kayo galing?” Tanong ni Ate.

“D-Diyan lang. Nagikot-ikot.” Kinakabahan kong sagot.

“Kayo lang dalawa?” She added question.

“Yes, Ma’am.” Walang alinlangan na sagot ni Tope.

“Wala kabang gagawin pa? Kung wala na tutal ay maghapon na kayo magkasama ni Craig. Bumalik kana at gawin mo na ang dapat mong gawin.” Masyadong seryoso ang boses ni Ate, kaya mas lalo akong nakaramdam ng pagbigat sa aking dibdib.

Bahagya akong yumuko at kinagat ang aking pang-ibabang labi.

“Sige po, Ma’am, magandang hapon po ulit…” Paalam nya sa mas magalang na paraan kay Ate. “Thank you…” Bulong ni Tope sa aking tenga at saka umalis.

Hindi ko na nasundan o nasabihan man lang si Tope. Mabilis akong nakaramdam ng galit kay Ate, at masama syang tinignan.

“Bakit ba ang sama at ang sungit mo kay, Tope? He’s being nice to you.” Madiin na sabi ko sa kanya. Tinaasan nya ako ng isang kilay.

“Why? Are you affected kung ganon ang pakikitungo ko sa kanya?” Tinignan nya ako mula ulo hanggang paa.

“He’s my friend. And he’s being nice to you. Dapat lang na maging maayos ang pakikitungo mo din sa kanya.”

She mockingly laughed. Nagkuyom ang kamao ko habang nakatitig ngayon sa kanya. I’m starting to hate her.

“Friend? Really?” Naging seryoso sya matalim akong tinignan.

“He greet you in a proper way. Napakabait ng tao sayo tapos…gaganunin mo lang?” Hindi ko makapaniwalang sabi sa kanya.

“I can be nice to anyone, Craig. You know me. But not for him. Kaya kung ipagpapatuloy mo ang nararamdaman mo sa kanya….Makikita mo.” May pagbabanta nyang sinabi.

“Then go, subukan mo at ako mismo ang makakalaban mo.” Naghahamon kong sinabi sa kanya. Kita ko ang pagkagulat sa kanyang muka.

Nagsimula akong maglakad at lampasan sya, dumiretso ako sa suit ko at doon ay mabilis na naligo muli. Mariin akong napapikit at malakas na sinuntok ang pader dito sa bathroom. Hindi ko makalimutan ang sinabi ni Ate at ang pagbabanta nito.

I know na last day nya dito sa resort at dapat ay nag-eenjoy kami. Pero sya mismo ang gumawa ng dahilan na ito. Pagkatapos kong maligo agad akong lumabas at nagtungo kung saan ko tinabi ang cellphone ko.

Wala akong natatanggap na message sa kanya, kinagat ko ang aking pang ibabang labi at nagtipa ng sa sabihin sa kanya.

Ako:

I’m sorry for my Ate’s behavior earlier. Maybe she’s not in the mood, kaya gano’n sya kanina.

Sinend ko sa kanya iyon at wala akong natanggap na reply kagad sa kanya. Nagbihis muna ako at muling nagsuot ng hawaiian polo, nagsuot din ako ng beach short and also flip-flops.

Lumabas ako ng suit at halos alasais na pala ng gabi, tinignan ko ang paligid ang ibang staff ay binabati ako, dumiretso ako ng labas at nakita agad si Lolo sa isang table, he’s alone there.

“Lo, kamusta po? Did you already eat?” I asked him. Bumaling sya sa’kin at tumango.

“Magkasabay kami ni Ate mo kanina, hinatid ko na din sya sa chopper na sumundo kanina sa kanya dito. Sayang at nan don ka sa taas ’di mo nakita si Jaydon.”

I sighed heavily, hindi man lang ako nakapag paalam sa kanya.

“Ikaw, Apo? Baka gutom kana. Magpapareserve ako.” Sabi ni Lolo, at tatawag sana ng isang staff pero agad ko syang pinigilan.

“Nuh, it’s okay, Lo. Busog po ako.”

Tumango naman sya sa’kin at muling tumingin sa mga tao sa paligid. Mukang malalim ang iniisip ni Lolo, siguro ay dahil sa trabaho nya iyon. Matanda na si Lolo, kaya mas madali na syang mapagod. I don’t know kung bakit nagwowork pasya for his business, if pwede naman syang magpahinga at ipaubaya kay Daddy ang lahat.

“Pero bago sya umalis pinatawag ni Ate mo si Tope. Nag-usap sila.” Sabi ni Lolo, nagulat ako don at agad sa kanyang bumaling habang nanlalaki ang mata.

“A-Ano pong pinag-usapan nila?” Kinakabahan kong tanong.

“I don’t know, lumayo kasi sila, Ate, sa’kin. And I’m busy with our clients here also.”

Ginapangan ako ng kaba, naramdaman ko ang pagvibrate ng aking cellphone at agad tinignan ang message na natanggap ko.

Poging Tope:

Ayos lang, I understand her.

Malalim akong napaisip kung anong napag-usapan nilang dalawa. Itinago ko ang cellphone ko sa aking bulsa muli. Hindi na ako makatingin kay Lolo, ngayon at pinagmasdan lang din ang buwan mula dito sa labas.

Wala akong magawa kaya ng magpaalam si Lolo na aakyat na ay naisip kong pumunta sa isang club dito sa resort, I miss this, nagpupunta naman ako dito noong unang dating namin pero laging sandali lang.

Ngayon lang ako magtatagal dahil sa bumabagabag sa aking isipan ngayon. I ordered one margarita at mabilis na nilagok iyon, muli kong sinundan ng isa pa ulit iyon. Iginala ko ang aking paningin sa paligid.

Marami ang tao dito sa club, at halos lahat ay nagsasayaw sa gitna. Open area itong club nasa labas lang din. Pinagmasdan ko ang bawat taong dumadaan sa aking harapan.

“One more, please.” Sumenyas pa ako sa bartender. Mabilis niya akong binigyan at muling nilagok iyon.

Medyo nagtatagal na ako sa club at halos nakakarami na din ng inom. Nararamdaman ko ang pag-init ng aking sikmura at pagkahilo mula sa aking iinom.

“Hi, are you alone, handsome?” The girl immediatly appeared in front of me.

I didn’t greet her back, at sumenyas muli sa bartender. Naramdaman ko ang pagtabi sa’kin ng babae sa aking upuan. I looked at her habang nakakunot ang nuo.

“Ang sungit mo naman, pogi.” She suddenly tease me. I smirked, nang kurutin nya pa ang aking tagiliran ng pabiro.

“You know what? You’re hot. You look so fine with me… I think.” She whispered at my ears. I feel the warm of her breath. “You can have me tonight, handsome, if you want.” Mas malanding sabi niya.

She kissed me at my cheek, napailing ako sa kanyang ginawa.

“What do you want?” I asked her, naramdaman ko ang kamay nya sa aking dibdib tinignan ko pa iyon. Nakakagat sya sa kanyang pang ibabang labi.

“You.” She answered with no hesitation.

“Cray!” The deep voice thundered and echoed at my ears.

Mabilis kong binalingan ang pamilyar na boses na iyon. He was wearing a black color Vneck T-shirt and black short. His darked eyes and thick brows give me different feelings.

“Hey, handsome. You’re here.” Sabi nong katabi kong babae. Madilim na pinasadahan ng tingin ito ni Tope at muling tumitig sa’kin.

“Bakit ka nan dito?” I asked him. Ramdam ko ang matinding pagkahilo ko at mainit kong tiyan. Fuck, I’m drunk.

“’Di ba dapat ako ang natatanong niyan? Why are you here?” Madilim pa din ang tingin nya sa’kin. Hindi nya na tinapunan ng tingin ang babaeng katabi ko.

“Having fun, I gues.” Natatawa kong sinabi.

“This will be fun. You want three some?” Ani ng babae sa aking gilid. Mas lalong tumalim ang tingin ni Tope, at masamang tinignan ang babae.

“Shut up you flirt.” Sabi ni Tope, dito at saka lumapit sa’kin para mahatak ako papalapit sa kanya.

Hindi ako nakapalag dahil sa sobrang kalasingan. Bumaling ako sa babaeng katabi ko kanina habang gulat na gulat ang tingin nya kay Tope.

“Look for anyone….. But not him.” Sabi ni Tope sa babae. Nakagat noong babae ang kanyang labi at parang napahiya.

Hinatak ako ni Tope, papaalis sa lugar na iyon. Hilong-hilo na ako at halos umikot na ang aking paningin dahil sa matinding kalasingan. Pinigilan ko si Tope, sa pagkaladkad sa akin.

“Fuck you, Tope! Bakit ka ba nangingielam…” Inis na sabi ko at muling pinigilan sya sa paghatak sa’kin. “I can flirt anyone I want. Stop acting like you jealous ’cause I know you are not.”

Napabaling sya sa’kin, he gritted his teeth, I can see the perfect jaw line of him. His darked eyes still hit me different.

“Fuck… I’m jealous, Cray. Who said I’m not?” Madiin niyang sinabi.

Kumabog ang dibdib ko, pero agad ding natawa. This is not true, I know him he rejected me so many times. He said he likes someone else and I know it, Its Rei not me.

“You can’t fool me, Tope.”

Mas lalong nagtagis ang kanyang mga ngipin. Nakaramdam ako ng kaba, pero dahil sa kalasingan ay ’di ko magawa ang gusto ko. Muli syang nagpatuloy sa paghatak sa’kin.

“Saan mo ako dadalhin, huh?” I asked him. Papasok kami ngayon sa hotel nitong resort at pumasok sa elevator.

“You’re drunk, you need to rest.” He said in calmly.

“Gusto ko pa uminom, Tope. I’ll go back there.”

Agad nya akong pinigilan at mahigpit na hinawakan ang braso ko. Nadidinig ko ang bulong niya pero hindi masyadong malinaw iyon sa’kin dahil siguro sa kalasingan.

Dinala nya ako sa aking suit, hindi naman nakapadlock ang pinto ko kaya mabilis din kami nakapasok. Marahan nya akong dinala sa aking higaan, pero bago iyon ay malakas ko na syang tinulak.

“Fuck you, Fuck you! You fucker. I don’t want to see you. Why are you doing this? Huh?”

Gulat ang mga mata nitong nakatingin sa’kin, pero agad din nakabawi at madilim akong tinignan.

“You need to-” I cut him off.

“No…. I don’t need your fucking care. I don’t need you here. You making this difficult to me.”

“Please, Cray. You need to rest you are drunk.” The deep voice from him. Nanatili syang kalmado.

“I’m not drunk, baka ikaw ang lasing kaya ginagawa mo ’to, you said you don’t like me. Then now you are doing this?” I mockingly laughed at him.

Mariin syang pumikit, sunod sunod ang kanyang naging mura. Hinawakan nya akong sa magkabilang balikat, nagulat ako sa kanyang ginawa. Ang matalim na kanyang tingin kanina ay naging kalmado.

“Please… Baby, you should rest. Hmmm..”

Kumalabog lalo ang puso ko.

KABANATA 2O

SPG-WARNING

My heart beating so fast, I can’t breath properly. Mariin akong pumikit at muling nagmulat ng mata para titigan ang maamo nyang muka. He’s too serious, ang makapal nyang kilay ay mas lalong nagbibigay ng nakakatakot na tingin.

I don’t know what is running to his brain right now. Masyadong malalim ang tingin na ipinupukol nya sa’kin. Sa sobrang lalim nito tila napapaso ako sa kanyang mga tingin. His voice is too sexy.

“You are crazy…” Halos pabulong na lang na sinabi ko sa kanya.

Ngumiti siya sa’kin at nag-iwas ng tingin, he sexily licked his lip then looked at me again.

“Yuh… I think I’m crazy…”

I greeted my teeth and starting to punch his chest. Napaatras sya sa ginawa ko. He’s out of his mine, he knows that I’ve crush on him. That’s why he’s saying that. He just using me.

“Alam kong gusto mong mas mahulog ako sayo… Para ano, huh? Para may pagkalibangan ka? Dahil alam mong ’di masusuklian ni Rei ang pagmamahal mo sa kanya?” Matigas na sabi ko sa kanya.

“Sana nga gano’n nga…”

“You fucker, you can’t fool me. Ginagamit mo lang ako para ’di mo masyadong maisip si Rei.” I pointed his chest and pushed him, but he’s too strong. He didn’t even moved a little bit.

“You are just drunk… Masyadong marami ang nainom mo… Matulog kana.” Sinubukan nya ako dalhin sa aking kama, pero hinawi ko ang kanyang dalawang kamay na nakahawak sa aking braso.

“Hindi ako lasing, nakainom lang ako. I’ll go back there… Maybe if I drink more I can forgot this fucking feeling.” Susubukan ko sana syang lampasan pero pinigilan nya kagad ako.

Alam kong pinipigilan nya ang sarili nyang magalit sa’kin. He takes a deep breath and sigh heavily.

“Magpahinga kana, please. Pagod kana masyado nang marami ang nainom mo.”

“You don’t have the rights para utusan ako.” Malamig kong sinabi.

“I have the rights, ’cause you are my business.” Madiin niyang sinabi. Mabilis akong bumaling sa kanya habang nagkukuyom ang kamao na ’wag masapak ang kanyang muka.

“Do you hear yourself, Tope? Really? You making this more difficult to me.” Mariin akong nakatingin sa kanya. Hindi sya sumagot.

“You know what, maybe James, is right.”

Nakita ko ang pagdilim ng mata nya sa’kin. Kung kanina ay pinipigilan nya ang kanyang sarili. Ngayon ay madilim na syang nakatingin sa’kin.

“Who’s your talking about? Who’s that bastard?” Dalawang sunod na tanong nya agad.

Hindi nya pa na dinig kahit kelan ang pangalan ni James.

“Maybe he’s right that my feelings to you is just a lust.., this is not a real love, after all.”

Kita ko ang gulat sa kanyang tingin.

“You’re right, I should have rest ’cause I’m tired…. Tired of these bullshits.”

Nanatili ang tingin niya sa’kin, hindi sya nagsalita at naging tahimik ng ilang minuto sa aming pagitan. Huminga ako ng malalim ng hindi niya pa din inalis ang tingin sa’kin.

“Ano pang inaantay mo? Get out.”

“No, I’ll stay here. I will wait until you sleep.” He said in a finality.

“Get out, Tope. Hindi ako makakatulog kung mananatili ka dito.” Mas madiin na sabi ko.

Nakita kong puno ngayon ng pagsusumamo ang kanyang mga mata. Hindi ko alam kung ba’t ako biglang nakaramdam ng awa sa kanyang mga tingin sa akin.

“Let me stay here. I’ll just wait until you sleep. Kusa akong lalabas pagkatapos.” Ang sabi niya bago magtungonsa sofa dito sa loob.

Wala na akong nagawa kundi ang hayaan sya. Dumiretso muna ako ng cr para maglinis ng katawan. Ramdam ko ang matinding pagkahilo mula sa mga ininom ko kanina, may kamuntikan pa akong matumba, nakita kong aamba sanang tumulong si Tope, sa’kin, pero hindi na din natuloy dahil mabilis kong inayos ang sarili at pumasok sa loob ng cr.

Hindi ako makapag isip ng maayos habang nanatili sa loob ng cr, sumandal ako mula glass side nitong cr at marahan na pinadaan sa aking katawan ang tubig na nagmumula sa shower.

I let myself to feel relax and comfortable, pero pumapasok sa’king isipan ang imahe ni Tope na nag aantay ngayon sa’kin sa labas. Iwinaksi ko sa aking isipan iyon at mabilis na lang na tinapos ang pagligo.

“Fuck.” Mariin kong nasabi ng maramdaman ko ulit ang pag-ikot ng aking mundo mula sa pag-iinom.

Lumabas agad ako ng cr at nakita si Tope na natili sa sofa habang pinagmamasdan ang bawat galaw ko. Hindi ko sya tinapunan ng tingin, I’m wearing a white undershirt and black shorts. I let my messy hair.

“Kung inaantok ka, pwede ka naman ng umuwi. Pwede naman na hindi mo ako bantayan. Wala akong sakit.” Sabi ko bago naupo sa kama.

He didn’t answer, I looked at his direction and I see his darked eyes, pinasadahan nya ang buong katawan ko ng tingin bago muling bumalik sa aking muka. He clenched his jaw

“Hindi ka ba hahanapin sa baba?” I asked him more. He just shook his head.

Humiga ako ng walang imik, nasa bandang ibaba ng kama ko ang sofa. Hindi ko sya nakikita, unless kung itataas ko ng bahagya ang aking ulo para makita sya, but I didn’t. Nakatingin lang ako sa kisame habang nag-iisip. This is hard for me.

“You know what, we can talk without shouting… I’m sorry for my behavior. I think I’m just being OA.” Bigla kong sabi. Mariin akong pumikit.

Hindi na naman sya nagsalita. Napahinga ako muli ng malalim. My heart is beating so fast, hindi ako makahinga ng maayos dahil sa pagpipigil. Bawat pagtibok ng aking puso ay ramdam na ramdam.

“Pwede naman natin kalimutan ’tong nangyari… Masyado lang siguro akong nadadala ng imusyon ko.” Halos pabulong kong sinabi.

“James is my friend in manila. He’s gay also, his full name is Jameson Gwy Anderson . Mula pagkabata ay magkaibigan na kami. I don’t know if kilala mo sya but he’s starting to persue his dream right now. He’s a model now.” I said, naalala ko kasi ang galit niyang mga tingin sa’kin noong banggitin ko ang pangalan ni James, I know na wala naman dapat akong i-explain kasi wala namang kami.

Pero mukang kailangan.

“Sya ang nagsabi sa’kin na baka lust lang naman talaga ang nararamdaman ko sayo. Baka daw dahil sa pagreject mo sa’kin ng maraming beses ay baka masyado lang akong naattract sayo. Maybe I found you interesting that’s why I feel this.” Natawa pa akong bahagya sa aking sinabi.

Nang wala talaga akong natanggap na sagot sa kanya ay inangat ko na ang ulo ko para makita sya. Halos manlaki ang mata ko nang makita syang nakatayo na ngayon sa baba ng aking kama. Hindi ko alam kung sa pag-inom ko pa ba ito, pero tila nahihilo ang sa mga tingin na ibinabato nya sa’kin ngayon.

“Remove your clothes, we should to talk about this in a better way.” He seductively said now.

“W-What?” Ulit ko, kahit alam ko naman ang kanyang ibig sabihin.

Naglakad sya ng mas malapit sa aking higaan, he sat himself sa gilid ng aking higaan. I was shocked ng ilapit nya ang kanyang sarili saakin. Nanlaki ang mata ko habang pinagmamasdan ang bawat kilos nya. He licked his lips then pushed himself into my neck. He sniffed it, I felt his lip touched my neck.

Ramdam na ramdam ko ang pagtama ng kanyang hininga sa aking leeg, I bit my lower lip. Hindi ko alam kung bakit hindi ko sya itinutulak, I just let him what he wants.

“Do you want me to remove your clothes instead?” He huskly asked. His warm breath touching my ear now.

Hindi ako nakasagot sa kanya, at bahagya pang nagtaas ng ulo para mas maging malapit ang muka nya sa aking leeg. He kiss my neck again, it was soft kisses na paulit-ulit nyang ginawa habang kung ano ano ang binubulong sa’kin. His kisses makes me turn on.

Fuck, him. He’s seducing me now.

“We can just confirm it now if your feelings to me is just a lust…hmmm?”

I don’t have idea na kaya nya palang mang ganito. Ramdam konang mabibigat na paghinga ko.

“Tope!” I moaned when I suddenly felt his hand into my thigh. Ang gaspang ng kamay nya ay nagbigay sa akin ng kakaibang pakiramdam.

I’d never felt this one before when I and Mike, together. Halos bilang ko lang din kung ilang ulit lang din ang may nangyari sa aming dalawa. He’s busy on his studying before.

Nakita kong bumaling sya sa’kin. Parang nagkakasundo ang mga demonyo sa aking katawan at mga anghel. I tried to reach his chest to push him, but he didn’t let me. Hinawakan nya ang dalawa kong kamay at pinigilan iyon.

Para akong mawawala sa aking sarili ng hihina ako ng dahil sa kanya. Naramdaman ko na anumang oras ay mabibigay na ang aking likod. He pulled me closer to him.

Hindi ako sanay na ako ang kino-control sa kama. Ako dapat ang como-control sa kanya, ako dapat ang nasusunod dito. But what the fuck is he doing to me?

“Your smell is sweet.” His sounds now is different. From my thigh, his hand slide into my chest. Libo-linbong boltahe ang naramdaman ko ng sakupin ng kamay nya ang aking dibdib.

“Tope! Uh..!” He played my nipples using his hand. He was staring at me, watching my reaction.

“You like it? Hmm…?” He asked. I didn’t answered him, I bit my lower lip, napatingin ako sa kanyang labi ng dilaan nya iyon.

Lumapit lalo ang katawan nya sa’kin. Dahil sa panlalambot ng aking katawan ay nagawa kong yakapin ang kanyang leeg, he started showering my neck on his kisses.

Lalong naghuhurumintado ang bigo kong puso. Masyado akong kinakabahan ngayon, ibang pakiramdam ang hatid ng kanyang mga halik sa aking leeg. I was looking at him whole time, my eyes is begging from what is his doing now.

“Please… Tope!” Hindi ko mapigilan na magmakaawa na sa kanya at mapaungol ng husto.

Tumigil sya sa kanyang ginawa at napatingin sa akin. He suddenly smirked when he see my reaction. Malalim ang bawat paghinga ko. His jaw clenched when I think he realized what he’s done to my system.

“More?” His sexy voice make me more tremble.

“Fuck you… Tope!” Mas lalong lumalim ang paghinga ko.

“I’m planning to kiss your lips, but I don’t kiss dirty mouth.” Tumawa sya sa kanyang sinabi. Masama ko syang tinignan habang kagat ang labi.

“I’ll…be good boy … But please…T-Tope….continue. please….” Pagmamakaawa ko sa kanya. Mas lalo nya akong tinitigan at dahan dahan na nilaro ang aking dalawang dibdib.

“What can you offer to me? A side from being goodboy? Hmmm…” He kiss my jawline. I looked at his face full of lust.

“I will do what e-ever…Oh…you want.” Nanghihina kong sinabi ng maramdaman ko ang paggapang ng kanyang isang kamay sa aking puwitan.

“This is one of my favorite part of your body now.” He whispered to my ears.

Nagulat ako ng ipasok nya ang kanyang kamay sa aking shorts at ibaba pa ito. When my butt is revealed he slap it, lumikha iyon ng tunog kasabay ng pagbilog ang aking bibig. Mabilis niyang hinalikan ang aking labi. Mariin akong pumikit.

“Open your mouth…” Utos niya ng isarado ko ang aking bibig. I never think this will be electrifying that I could lose my own sanity.

His tongue tease my tongue na parang naghahamon ito ng away sa aking dila habang binabangga bangga nya sa loob ng aking bibig ang kanyang dila. Nagsimulang salubungin ng aking dila ang kanyang dila. When our first kiss happened hindi siya ganito.

The sweet sensation of his kisses and touch spread through me. His tongue still flickered on my tongue. Muli kong naramdaman ang pagsampal nya aking puwitan, lumilikha iyon ng tunog.

“Tope!” My voice is sounds like erotic and full of begging.

Inangat nya ang kanyang sarili dahilan ng pagkalas ko sa pagkakayakap sa kanyang batok. He remove his t-shirt, kaya iyon din ang ginawa ko. Sinunod nya ang kanyang short nahirapan pa sya don dahil sa tali ng kanyang short, I immediatly help him. Ako mismo ang nagkalas ng tali no’n at naghubad ng kanyang short at brief.

Nagulat ako ng pumitik ang kanyang kahabaan sa aking harapan ng mahubad ko ang kanyang short at brief. Hindi ko alam pero bigla akong napalunok at napatitig doon dahil sa laki. His maleness standing in front of me as if he’s proud of his length. Huli na ng marealize ko ang pagtitig sa kanyang kahabaan at mapatingin sa kanya.

He was smiling at me as a evil. Napalunok ako sa sarili kong reaksyon.

“Subo mo.” Hindi iyon patanong, kundi utos. Napangiti lalo sya sa aking reaksyon ng manlaki ang aking mata. “I want this inside your mouth…”

Nanginginig ang kamay kong sinakop ang kanyang kahabaan, Dalawang kamay paa ang nagamit ko dahil sa laki nito. Mariin syang napaungol sa aking ginawa at napatingala pa.

“Subo mo na…suck it,” May bahid ng pagmamakaawa ang kanyang boses.

Ang bilis ng tibok ng aking puso. Inilapit ko ang aking muka sa kanyang kahabaan, I licked the tip of his manhood, ilang beses ko iyon ginawa na nagpaungol sa kanya. His hand drifted into my hair guiding it to his manhood.

I started sucking it, halos kapusin pa ako ng hininga sa aking ginagawa sa kanya. This is morr pleasure, He still guiding me from his maleness.

Hindi ko alam kung gano kami nagtagal sa ganong posisyon at kung ilang stroke ang nagawa ko sa kanyanv kahabaan, hanggang sa pigilan nya na ako at ilayo ang aking ulo sa kanya.

“Stop it, I want your inside now.” He said, he move and position himself. Lumuhod ito para sa mas maayos na posisyon. He guided my back para sa mas maayos na pagkakahiga ko sa aking kama. He parted my legs after.

Tuluyan niyang hinubad ang aking short. Sandali pa syang tumigil at pinasadahan ang buo kong katawan. Mapanlarong ngiti ang binigay niya sa’kin. He lifted my right legs and put it on his shoulder so he can easily access my entrance.

Mariin ko lasyang pinagmamasdan sa kanyang ginagawa, halos mapaliyad ako ng maramdaman ko ang kanyang kahabaan sa akin. He was brushing his manhood in my entrance now and I can’t keep myself but moaned on it.

“Tope… Please stop teasing me… Fuck…” Halos nanginginig kong labi na sinabi sa kanya.

“You want me inside?”

Sunod sunod na tango ang ginawa ko na nagpangiti lalo sa kanya. He move again and push himself to access my entrance. I lost myself when he finally come inside. I let myself to moaned more as he pleasure me

Noong una ay mabagal ang bawat ritmo na kanyang ginagawa sa akin. Nakatitig siya sa aking pang ibabang bahagi na animoy binabantayan ito kung ako ay masasaktan. Para akong mababaliw.

“Please… Tope… More.” I beg for more sensation.

Ang kaninang ritmo na kanyang ginagawa ay mas lalong bumilis, nakatingin na sya ngayon sa aking muka na animoy tuwang-tuwa sa aking reaksyon na binibigay sa kanya. He leaned and use his both shoulder para hindi ako tuluyan nyang madaganan. He come closer as he reach my lips. He kiss me torridly na animoy nilaro niya ang aking labi gamit ang kanyang labi.

He stopped from kissing me, nag-angat sya ng tingin para mariin akong matitigan. He smirked while pleasuring me, continuing thrusting my inside. His naked body shouting for glory. My eyes stared his v-lined lines.

My lips parted, feeling his maleness inside of me. He’s so erect, his eyes is full of hunger. Kinagat nya ang kanyang pang ibabang labi habang mas lalong binibilisan ang pag-ulos sa akin. I shout again his name for the pleasured he was giving to me.

Ramdam ko ang pagtagaktak ng aking pawis sa aking nuo at buong katawan.

“Fuck… You’re so wet…” He said middle of our pleasured.

Ramdam ko ang pagsakit na ng aking katawan sa bawat pagbayo nya saakin. Napatakip ako ng aking bibig habang naluluhang nakatingin sa kanya. Tila na wala sya sa kanyang sarili habang dinadama ang bawat pag-ulos nya sa akin. Nakapikit na ito habang nakatingala. Ang malalim nyang pag-ungol ay tila naging musika sa aking tenga. Pero ang sakit ng aking katawan ramdam na ramdam ko.

I know anytime he will cum inside, lalo na nong humigpit ang hawak niya sa aking bewang. I bit my back of my hand, seeing him pleasuring my inside. I felt him spill hotly inside of me. Malalim syang humugot ng hininga at halos maghugis O ang kanyang bibig dahil sa sarap na kanyang nararamdaman.

Napatingin sya sa’kin at bahagyang nagulat ng may maglandas na luha sa aking luha. Ramdam ko ang pagkislot ng kanyang kahabaan sa aking loob. Mariin akong napapikit sa sakit ng aking katawan.

“I-I’m sorry, I didn’t mean to hurt you…” He whispered. Naramdaman ko ang pagsandal ng kanyang muka sa aking leeg.

Hindi ko magawang magalit sa kanya dahil kahit ako ay alam kong ginusto din ito. He wrecked me but in a different way, a way who pleasured me.

“Sorry… I’m sorry.” Ulit niya ng wala akong naging reaksyon.

“Is this your first time?” Wala sa sarili kong tanong.

Nag-angat ko siya ng ulo para tignan ang muka ko. He’s serious eyes watching my sleepy eyes.

“Yes, this is my first time…” He said and rest again his head on my neck.

I don’t know if I should believe what he said. I close my eyes, ramdam ko ang mabibigat na paghinga nya sa aking leeg.

“Believe me… This is my first time.” Hindi ko alam kung nabasa nya ba ang tumatakbo sa isipan ko.

“You are too good for the first timer.”

“Kailangan, e,…. Para ’di mo na hanapin pa sa iba.”

Nagulat ako sa kanyang sinabi. Ayokong mag assume sa kanyang mga sinasabi.

“Gusto ko pang umisa, pero parang napagod ata kita sa first round.” I heard him chuckled.

Nanghihina kong sinapak ang tagiliran nya na mas lalo pang nagpatawa sa kanya.

“I’m not satisfied for first round, kailangan kitang sanayin sa ilang round pa.” Naramdaman ko ang pagyakap nya sa’kin habang ang katawan nya ay nakadagan sa akin.

“Akala ko ba first time mo?” Naiinis kong tanong sa kanya, sa pagitan ng pagyakap nya sa akin.

“Oo nga, but it doesn’ mean I can’t do it nang ilang rounds.”

Napahinga ako ng malalim. He’s being nauhty now. Kung sinasabi niya na first time niya ngayon he does mean na puro kamay lang ang ginagamit nya sa buong kamalayan nya sa ganito? Mariin akong napapikit sa aking iniisip sa kanya.

“What are you thinking now? Hmmm..”

“Nothing.” Natatawa kong sagot kasabay ng mariin na pagpikit dahil sa sakit ng aking pang ibabang bahagi na painda pa ako. This is not my first time, pero dahil sa ginawa nya parang first time ko lang ulit.

“Masasanay ka din sa’kin… Dito.” Bulong nya sa aking tenga. Alam ko ang tinutukoy nya. Kinurot ko ang tagaliran nya, natawa sya sa ginawa ko.

KABANATA 21

“Huh?! Ano? Nababaliw kana ba talaga, Craig!” Halos pasigaw na gulat ni James mula sa kabilang linya. Nadidinig ko pa ang bulong ni Nicole mula sa kanyanv gilid.

“I… I mean kasi, James, Nicole… Ah…. Nagulat lang din ako sa kanya… Tapos iyon nangyari na.” Sabi ko habang nag-iisip ng mga sa sabihin sa kanila. Nauutal ako after ko ikwento na sakanila ang nagyari sa’min ni Tope.

I mean not the whole thing na ginawa namin ni Tope. I just said na may nangyari saamin and si mismong, Tope, ang gumawa ng hakbang para may mangyari saamin.

It’s been two weeks since nangyari saamin ni Tope, iyon. Pero ngayon ko lang na ikwento sa kanila dahil sa mga busy ang mga ito sa bakasyon ng kanilang pamilya.

“Do you mean nagpagalaw ka din talaga?” Si Nicole.

“Bitch! As if naman na first time ni, Craig, iyon we know our friend.” Maarteng sabi ni James, sa kabilang linya.

“But, Craig! How about him? Did he mention you if may nararamdaman din sya sayo?.. just you know..?” Tanong pa ni Nicole.

“Iyon na nga… Wala syang sinabi after no’n if may nararamdaman sya sa’kin.” I almost whispered those words to them.

“Hindi ka ba nagtanong? Ganon lang talaga?” Si James.

“Anong akala mo sa’kin? Marunong din ako mahiya, ’no? He rejected me so many times and I don’t want to hear that again.”

“Oh… So just fuck body lang kayo nong gabi na iyon? One night stand?” Natatawang sabi ni Nicole.

Mariin akong pumikit, it’s been weeks since nang mangyari iyon, but I can’t help myself naalala ko talaga ang bawat ditalye ng pangyayari na iyon nong gabi na iyon, his body, his face, his moan, when he called my name, every second he looked at me that night, and everything about him.

Akala ko after mangyari ang gabi na iyon mawawala na itong nararamdaman ko, pero mas tumindi pa ata. Akala ko tama si James, sa mga sinabi niya. Akala ko paggising ko ng umaga na iyon ay wala na ito. Nadagdagan panga dahil sa sakit ng katawan ko sa ginawa niya.

Dapat ay naiinis ako dahil sa pinasakit nya ang katawa ko ng gabi na iyon, but I’m still smiling when I remembered that night. I want to gone these feelings to him.

“Did you both still talking after that night?” Tanong ni Nicole. Sandali akong natahimik.

“He’s busy… After no’n mas lalo syang naging busy, lalo pa at kailangan na namin umuwi sa mansion after this week.”

“So you mean hindi na nasundan pa iyon?” Tanong ni James.

“H-Hindi na, but he still texting me…”

“Ano pinag-uusapan nyo?” Corious na tanong ni Nicole.

“Ahm… Nagtatanong sya kung kamusta ako. Ganon lang.” Sagot ko.

“Tsk… Atleast ’di sya naiwas sayo. Hindi mo manlang sinaman tala para maitanong ang bagay na iyon?”

“Hindi.” Nilaro ko ang hawak kong maliit na rubik’s cube sa aking kamay. I don’t know how. to assemble this, but I see one time na nilalaro ni, Tope, ang ganito niya. Ang galing nga nya dahil ilang segundo o minuto lang nabubuo nya agad ang ganito nya.

“By the way, Craig. Did you hear the news about, Mike’s family?” Biglang pag-iiba ng usapan ni Nicole.

“No, why I should hear?” Napairap pa ako sa kawalan.

“Hindi mo ba nabalitaan na nag-pull out na ang, Daddy, mo ng investment kina, Mike?.” Sabi ni Nicole.

“H-Huh? What do you mean?” Gulat na tanong ko sa kanya.

“Nadinig ko lang kina, Daddy, nong nag-uusap sila ni Mommy, sa kitchen na nagpull-out na ang Daddy mo ng investment kina, Mike. Ang balita ko ay nagkasira sila, nadinig ko din kina, Mommy, na nagbanta ang, Daddy mo na pababagsakin ang pamilya nila, Mike.”

Halos matigilan ako sa sinabi ni Nicole. Wala akong nasasagap na balita na ganyan, after ko kasing makipaghiwalay at mapunta dito, binlock ko sila, Ni Mike, Tiffany at Victor sa mga social media ko. I don’t want to have communication with them after all.

I just want to forget what happened after kong mapunta dito. Hindi ko na sinubukan mag-inbistiga sa kanila after kong malaman na puro galit na lang ang laman ng puso ko, matapos nilang gawin sa’kin iyon.

“They deserved it, after all.” Sabi ni James.

“Sinaktan ka ni Mike, Craig, ang lala ng ginawa nila sayo, pinaako nila sayo ang pagbubuntis ni Tiffany ’wag lang mapahamak si Victor. Kaya dapat lang sa kanila iyon.” Singit ni Nicole.

“Sinubukan ka din hanapin sa’kin ni, Mike, noon nagmessage pa sya sa’kin na magkita kami para makausap ka. But I rejected him. Baka kausapin ka sa nangyayari sa Daddy mo at sa pamilya nya.” Sabi pa ni James.

“They will use you again, Craig. Ang sabi ko din kay Mike, ay ’di kana babalik dito at lumayo kana. Kaya ’di ka nya mahanap.” Si Nicole.

“He’s asshole.” I said.

“Yuh… He’s asshole after what he did to you, tapos hahanapin kanya kasi ano? May kailangan na naman sya sayo… Alam mo nahahalata ko na ’yan dati pa, e, kaya ’di talaga ako boto sa inyo.” Naiiritang sabi ni James.

Ilang beses nya akong pinagsabihan no’n about samin ni, Mike, ilang beses nya ako kinausap regarding kay Mike, na wala syang tiwala dito. Simula pagkabata nagkakasama naman na kami, but James doesn’t like, Mike

Magaling magbasa ng tao si James, kung totoo ba ito o hindi. He’s also straight to the point when it comes what he really what to say. Kapag may na dinig syang mali he will correct it. Dispersdo nga lang.

“Nabalitaan ko din na idadamay ng Daddy mo ang pamilya ni, Tiffany. Kaya pinalayas ng tuluyan si Victor. Usap usapan pa man din na nagpaplano silang magpakasal.” Ani ni Nicole.

“Saan mo na pakinggan ang balita na ’yan?”

“Kina, Mommy, at Daddy pa din.” Proud na sabi ni Nicole.

“How about sa dinadala ni, Tifany?” I asked them.

“Wala kaming balita, pero nakita ko sya malaki na ang tiyan niya, ’di na kami mag-uusap or nagkakamustahan. I hate her.”

“Kakausapin ko si Daddy.” Sabi ko sa kanila.

“Huh? ’Wag mo sabihin na naaawa ka sa kanila?” Natatawang sabi ni Nicole.

“This is new, Craig Lui, you are bitch how it happened na maaawa ka sa kanila? Natatawang sabi ni James.

“Hindi iyan tungkol dyan.”

“Craigy, kilala ka namin ngayon ka pa ba makakaramdam ng awa? ’Di kanga naawa sa mga bodyguards mo at mga katulong nyo na nawalan ng trabaho ng dahil sayo.” Sabi ni Nicole.

“It’s different now, Nicole. They are also part of my life before. They used to be my friends. Isa pa madadamay ang anak ni Tiffany. Doon ako may concern ng sobra.”

Hindi ko alam kung bakit pumasok sa isipan ko si Tope. If sya ang nasa posisyon ko ngayon? Hahayaan nya bang magkaganito ang mga taong sumira sa kanya? I don’t think so.

Napailing ako sa aking isipan. It will never happened na magtatanim sya ng galit sa mga taong malapit sa kanya kung mangyari man sa kanya ang ganito. I know him, kahit sa maikling panahon na nan dito ako, unti-unti kong nalalaman ang ugali na meron sya.

He’s kind, he will never let these happened. Maraming tao ang nagmamahal sa kanya, naalala ko ’yung sumasama ako sa kanya. Every body knows him. Kung pano nya kausapin ang mga ito at kung pano nya igalang ang mga ito.

Napaalam naman na sina, Nicole at James, sa’kin after namin magkamustahan at mag-usap. Magpapaenroll din kasi sila, I miss them so much, I miss hanging out with them. Naglinis muna ako ng katawan bago tuluyang bumaba para kumain ng tanghalian.

“Lo? Alam mo po ba ’yung kina, Tito Garcia? Sa pamilya nila?” Pasimpleng tanong ko kay Lolo. Napatingin sya sa’kin habang sumisimsim sa mainit na kape sa kanyang tasa.

“What about them?”

“Naikwento sa’kin nila, James na nagpull out na si Daddy, ng investment sa kanila.” Sabi ko at tuluyang tumigil sa pagkain.

“About that?” Bumuntong hininga si Lolo, hindi naman ganito si Lolo, hindi sya katulad ni Daddy na maraming nakakaaway pagdating sa business. “Its his decision after all. Si Daddy mo ang nagtayo ng sarili nyang business, his business is not my business.”

“Pero nakakaawa ang pamilya nila, Tiffany.”

Napakunot ang nuo ni Lolo, bago napangiti at tinanaw ang mga tao dito sa resort, nag-eenjoy si Lolo dito.

“Bago ’yan, Apo. Si Tope, ba ang nagturo sa iyo nyan? Ang maging concern sa mga taong malalapit sayo?”

Napatigil ako sa sinabi ni Lolo, I bit my lower lip and looked away.

“His a good guy, ’di ba? Iba talaga kapag dugong Vicente… He’s good to you,”

Napatulala ako sa malayong parte nitong resort. Parang may humaplos sa aking puso bago bumaling kay Lolo.

“Hayaan na lang natin ang disisyon ng Daddy, mo. May sariling pag-iisip ang Daddy, mo. Naging mahigpit ako sa kanya noong nabubuhay pa ang Lola mo… hindi magiging sucessful ang business ng daddy mo kung hindi sya magaling….After all nasa huli ang pagsisi, Craig, Apo.”

Pinagmasdan ko si Lolo, masyadong matanda na si Lolo, pero malakas pa din ito. He can still manage the business he build after many decades. Hindi nya pinasa ang business kay Daddy, dahil gusto ni Daddy na sya mismo ang magpapakapagod sa itatayo nyang negosyo. And here he is, successfull businessman.

“Magandang tanghali, Mr Guererro.” Bati ng isang tao mula sa aming gilid. Nagulat ako ng makita ang Tito ni, Tope.

“Magandang tanghali din saiyo, Craig.” Pormal na bati din nito sa’kin. Bigla akong nakaramdam ng kaba at tinignan ang paligid kung nan dito din si Tope. Napahinga lang ako ng maluwag ng hindi ko sya nakita.

Yumuko lang ako ng bahagya bilang sagot sa kanya at ngumiti.

“Pwede bang iwan mo muna kami, Craig, ni Ryler, may pag-uusapan lang kami na importante.” Biglang sabi sa’kin ni Lolo.

“Sure, Lo.” Ngumiti pa ako sa kanya at doon kay Tito ni Tope. Ngumiti din sya sa’kin.

Napaka-amo talaga ng muka nya.

Iniwan ko sila doon ng makita kong pinalitan ako ni ng Tito ni Tope sa aking upuan at magsimula munang mag-ikot. Nag isip pa ako kung babalik ba ako sa kwarto at matutulog na lang, pero sayang din ang araw na ito since malapit na kami umuwi.

Sandali akonv natigil sa paglalakad sa gilid ng dagat ng mapansin na nagvibrate ang cellphone ko.

Poging Tope:

Bakit ka nagpapainit ngayon? Tirik na tirik ang araw tapos ganyan suot mo?

Habang binabasa ko iyon ay nadidinig ko ang panenermon ng boses ni Tope, sa aking utak. Fuck! Kahit ang boses nya ay natakbo na din sa aking utak. Mas lalo akong napatigil, agad kong hinanap sya sa paligid.

Kung alan nyang nasa labas ako. Maybe nan dito lang sya sa paligid. At hindi nga ako nagkamali, kasama nya ngayon ang ilan nyang mga kaibigan na katrabaho dito. He look so serious while his eyes on me.

Poging Tope:

Kita ang nipples mo, isarado mo nga ang bitones mo.

Masyado kong nahihimigan ang boses nya sa aking utak. Mabilis kong sinunod ang utos nya at muling tumingin sa kanya, masyado pa din syang seryosong nakatingin sa’kin, habang kinakausap sya ng mga kaibigan nya.

Ako:

Okay na po…

I replied, mabilis ulit akong tumingin sa kanya para makita ang reaction niya. Napailing lang sya sa kanyang cellphone at tinago agad iyon nang sumilip ang isa sa mga kaibigan niya.

Poging Tope:

Wait me there, I’ll just finish this one. Bibilisan ko lang.

Huling text nya, hindi ko na iyon nireplyan at pinagmasdan na lang ang mga tao at turista dito sa resort. Sandali akong na natili sa tabi ng alon ng dagat, hanggang sa may maramdaman akong tao sa aking likod.

“Sorry for your waiting.”

Agad kong nilingon si Tope, at bahagyang ngumiti.

“Its okay, you have work. Actually you can stay there… Hindi pa naman oras ng out mo.” Sabi ko.

“I just want to see you also,” mainam niyang sagot. Napakunot ang nuo ko sa kanya..

Kung magiging ganito sya lagi sa’kin. I don’t know if I can still move on sa nararamdaman ko sa kanya. Baka tuluyan akong malunod at sa huli ako lang din ang masasaktan.

“You have problem? You look sad?” He asked immediatly.

“No, I’m not. Pagod lang siguro.” Tumawa ako ng bahagya para mawala sandali ang nararamdaman ko.

Hindi siya nagsalita at tinabihan lang ako habang pinagmamasdan na ngayon ang paligid. Naging tahimik din sya kaya tinignan ko ulit sya. Mukang malalim ang iniisip niya ngayon.

“Why are you silent now?” I asked him. Sandali nya lang ako tinignan at may binulong na hindi ko maintindihan. Kinagat niya din ang pang ibaba nyang labi.

“Nagsisisi kaba sa nangyati sa atin nong gabi na iyon?” Malalim syang napabuntong hininga pa, bago lumingon sa direksyon ko..

Mabilis kong iniwas ang tingin ko sa kanya.

“No.” Sa totoo lang ay gustong-gusto ko, Tope. Hindi ko lang masabi sa kanya ang mga kataga na iyon.

“No? Hmmm…” Naging malalim ang kanyang boses.

Sandali akong nag-isip kung dapat ko ba talagang sagutin ang tanong niya.

“I mean… Hinayaan kita sa nangyari… Hindi pa ba sapat na sagot iyon?”

Naramdaman ko ang paghawak nya saking baba, he’s hand is dry, but the way he touch me it’s so gentle. Dahan-dahan niyang hinarap ang muka ko sa kanya.

“Do you still like me?” He asked nang magtama ang tingin namin. My heart pounded as if na may nagkakarerang kabayo sa aking dibdib. Ramdam ko ang pag-init ng muka ko.

“I-If I have a choice I would deffinitely choose na sana mawala na lan-” he cut me off when he put his finger on my lips.

“Stay… Wala ka na bang gusto bukod sa’kin?”

Nag-isip ako, never akong naramdaman ang pakiramdam na ito. Iba ito sa pakiramdam ko noon, hindi ako umamin at naging disperado para kay Mike, non, Unlike now, I’d never confront Mike, I’d never confront my exes, hindi ako naging disperado sa kanila hindi katulad ngayon. ’Yung nararamdaman ko kay Tope, ay komportable ako. My feelings for him is clear.

“W-Wala.” I pouted. Naramdaman ko lalo ang pag-init ng aking muka.

“Good. Ako lang ang mabuti para sayo.” Sabi niya. Umiwas lalo ako sa kanya, ramdam na ramdam ko ang pagkalabog ng aking puso.

Sandali pa kaming na natili doon, hindi ko alam kung pinapaasa niya lang ako. Ayokong masaktan sa huli. Muli naman syang bumalik sa kanyang trabaho at napagkasunduan na mamaya ay sabay kaming kakain ng hapunan. Sya mismo ang nag suggest non.

Naupo ako sa harap ni Lolo, he’s alresdy eating his dinner, niyaya pa ako ni Lolo, pero tumanggi ako dahil kay Tope.

“Are you sure mamaya ka pa kakain, apo?”

“Yes, Lo.” Sagot ko saka ngumiti.

“Seems like you are excited, huh?” Napakunot ang nuo nya sa’kin. Umiling lang ako.

“Maaga ako aakyat sa taas. Marami akong aasikasuhin dahil last week na natin dito.” Sabi niya pa. Tumango lang ako sa pagsang ayon sa kanya.

“Magandang Gabi, Mr, Guererro.” Pormal na bati ni Tope, nang biglaang sulpot nya sa aming gilid.

Pormal na pormal ngayon ang tindig nya, he’s wearing sleeveless shirts at saka itim na shorts. Maayos din na nakahawi ang kanyang buhok mukang bagong ligo lang din sya. Mariin din akong suminghap ng maamoy ko ang pabango nya. The familiar scents of him.

There are so many ways attract women, isa na don ang amoy ng lalaki. Kapag mabango ito at mukang malinis, talagang hindi mo maiiwasan na maattract sila sayo. Bonus na lang don na he has a good looking. Damn, I hate it. He can definitely attract all womens here, even mens.

“Maaga ako bukas, aakyat na muna ako. Iiwan ko muna kayo.” Paalam ni Lolo ng matapos syang kumain. Hindi ko na napansin sila dahil sa malalim kong pag-iisip.

“Shall we go now?” He asked me, kaya agad nyang nakuha ang atensyon ko. Tumango lang ako sa kanya at saka tumayo.

“You look good tonight, hmmm…” Nahimigan ko na parang nag-aalin langan sya ng sabihin nya iyon, pinasadahan nya pa ako ng tingin sa buong katawan.

“You, too, you smell good.”

I heard him chuckled habang naglalakad kami ngayon, I don’t have idea if saan kami kakain ng hapunan, basta sinusundan ko lang sya. We went stop sa isang restaurant dito sa resort.

“Good evening, Mr Guererro… pati sayo, Tope.” The one of the staff here in rastaurant, she greeted us ng pagbuksan nya kami ng pinto ni Tope.

“Magandang gabi din, Lili.” Nakangiti si Tope sa babae, sandaling na mula ang muka ng babae saka bumaling sa’kin habang nakangiti. Malamig ko lang syang tinignan.

I didn’t greet her back, saka nagpatuloy lang sa paglalakad papasok ng restau. Medyo na walan ako ng gana kaya nauna ako ng bahagya kay Tope, habang silang dalawa ay magkasabay na ngayon.

“Ang sungit pala talaga ni, Apo ni Sir, ano?… Pero ang pogi ang hot.” Natutuwang bulong nong staff kay Tope. Hindi ko na dinig ang sinagot ni Tope sa kanya, naramdaman ko na lang na tumabi sa’kin si Tope at hinila ako bahagya para mas magdikit kami.

“Where is she? Tapos na kayo maglandian?” Halatang iritado ang boses ko sa kanya. At bahagya pang bumaling sa kanya, pero nawala ’yon ng mapansin na mas mukang galit pa sya sa’kin.

“I’m not flirting with her,”

Naupo kami sa isang lamesa na kasya lang ang dalawang tao. Agad na may lumapit samin na waiter at inabutan kami ng menu.

“What do you want to eat? Ako may sagot.” He said, habang ang mata nya ay nasa menu na hawak nya.

Napakunot ang nuo ko sa kanya.

“’Di ba ay nag-iipon ka? Para sa pasukan?” I asked him. Sandali nya akong tinignan.

“Hindi naman agad mauubos ang ipon ko dito. Matipid ako.” Sabi niya saka muling tumingin sa menu.

No wonder kung bakit maraming nagkakagusto sa kanya at marami syang kaibigan, ’cause he’s kind at napakasipag, napagsasabay nya ang pagtatrabaho at pag-aaral para sa kanya at para sa pamilya nya. Napakalayo pala talaga namin dalawa, habang ako ay nasasanay sa kayamanan ng pamilya ko. Sya namang pagsusumikap nya para sa sarili niya.

Hindi ko mapigilang humanga sa kanya. I want him to chase his dream. I want to see him become a successful in the near future. I want to be part of it.

Halos naging tahimik lang kami sa aming lunch bago magyaya syang lumabas para mag-ikot sa resort. Halos mga ilaw na lang dito sa resort ang nagbibigay ng liwanag at perpektong hugis ngayon ng bwan.

“Doon tayo.” Sabay turo ni Tope sa isang parte nitong resort.

Sinundan ko ang tinuro niya ng tingin, isang bridge na maliit at ang dulo no’n ay dagat. May maliit na yatch din sa gilid no’n.

“Mas maganda dito. Walang tao. No one can see us here.” Sabi ni Tope.

Naupo ako sa dulo nitong tulay at sinawsaw ang aking paa sa dagat. Kita ko ang reflection ng bwan sa dagat. Pakiramdan ko din ay napakalapit ko sa bwan dahil sa laki nito ngayong gabi.

“Are you happy?” He asked me nang maupo sya sa tabi ko.

“Oo.” Simpleng sagot ko bago nilaro ang tubig sa paa ko.

“Good. I don’t want you to get bored of me.” His husky voice.

Muli kong naramdaman ang pagkalabog ng aking puso.

“Babalik na tayo sa mansion sa susunod na linggo, anong plano mo?” I asked him. Isang buwan na kami dito.

“Magkasabay tayong mag-eenroll kapag balik natin doon.” Sabi niya. “Pero bibisitahin ko muna sina, Papa. Gusto ko din kamustahin ang bunso kong kapatid.”

“Ahm… Can I come with you kapag pupunta ka sa kanila?” Tanong ko. Nakaramdam pa ako ng hiya ng tumingin sya sa’kin agad.

“Sure. Oo naman.” Sagot niya.

Sandaling naghari ang katahimikan sa aming dalawa, tanging patugtog na lang dito sa resort at mga tao sa malayo ang nadidinig ko bukod sa umaalon na dagat.

“I have something gift for you.” Nang parang sandali syang may maalala. May kinuha sya sa kanyang bulsa na maliit na box at syang nilahad sa’kin sa harapan.

He opened the small box, agad kong nakita ang hugis anchor na pendant sa gitna. Hindi ko alam kung bakit biglang mas marahan na kumalabog ang aking puso. Nakatitig lang ako sa necklace na nakalahad sa aking harapan.

Naramdaman ko na lang na nawala sya sa tabi ko, sinubukan kong sundan sana sya ng tingin pero nasa likod ko na sya ngayon. Nahirapan ako sundan kung ano ang gagawin nya.

“I want you to wear this… Regalo pa ito sa’kin ni Mama, nong nabubuhay sya. Meron din na niregalo sa iba ko pang kapatid. Ang sabi niya ibigay namin ’to sa taong magiging dahilan namin sa gusto naming tagumpay… Sa pangarap namin.”

Marahan na sabi niya sa’kin. Napalunok ako at binaling ang tingin sa dagat. Nagwawala ang puso ko sa kaba.

“I want to return this necklace to her ’cause I think my mother is the only reason why I want to chase my dream… She’s my everything.” Pagpapatuloy nya.

Napabuntong hininga ako at napangiti. Mahal na mahal nya ang Mama nya. Damang dama ko ang sakit ng dinadama nya ngayon.

“But now I want to give it to you-” he whispered to my ears. Ramdam ko ang mainit na hininga niya saaking leeg. Mariin akong pumikit.

“This necklace symbolize strength, security and stability… And this anchor necklace is my way to tell you that you are now holding my life.”

Tuluyan akong natigilan at napako ang tingin sa dagat. Kasabay no’n ang marahan na pag-ihip ng hangin sa aking balat. Ramdam ko ang paglagay nya saaking leeg ng necklace, I didn’t move dahil sa kaba.

“You are my life now, baby.”

KABANATA 22

Warning-SPG

Muli akong tumingin sa mga pictures na nakita ko sa instagram. It was Stephan and his boyfriend, they are having so much time to travel. I don’t know kung may balak ba itong gumanti sa ex boyfriend niya or magugustuhan niya na din ang taong kayakap nya na ngayon.

I message him, and he immediatly repply. Ang napag-usapan lang din naman namin ay tungkol sa hindi ko pagkamusta sa kanya ng halos mag-iisang buwan. He’s busy and I’m busy also, that’d why it’s hard na kamustahin din siya.

I didn’t asked about his boyfriend now, after all matanda na sya, alam nya naman ang ginagawa nya. Wala naman sya sigurong saktan ang sarili niya ulit.

Hanggang sa napatingin ako sa necklace na suot ko ngayon. Napanguso ako ng maalala ang nangyari sa’min at kung pano niya ibinigay sa’kin ito.

Kung binigay niya sa’kin ’to, that’s mean na may gusto din sya sa’kin. It’s still not clear to me kung ano ba dapat kaming dalawa. Ayoko mag-assume lalo pa at naiisip ko na may gusto sya kay Rei, baka mamaya ay ginagamit niga lang ako.

“Gusto mo ba magikot-ikot pa, apo? Bukas ay uuwi na tayo. Matagal bago mangyari ulit itong bakasyon na ito.” Sabi ni Lolo, habang naglalakad kami ngayon papuntang tabi ng dagat.

“Ikot tayo, Lo. Bilha natin ng pasalubong sina, Clara.” I said.

“Hmm.? Bakit naman naisip mo ngayon bigyan sila ng pasalubong.” Tanong niya. Mabilis akong napabaling kay Lolo.

“Peace offering… I’m not good to them.” Umiwas ako ng tingin. Hindi naman na nagtanong si Lolo at nagsimula kaming maglakad papunta sana sa mga bilihan dito sa resort.

“Magandang umaga, Mr Guererro.” Pormal na bati ni Tope, nagulat pa ako sa biglaang pagsulpot nito saamin.

“Magandang umaga din sayo, Tope.” Bati pabalik ni Lolo, “where’s your, uncle Ryler?” Tanong niya pa dito.

“He’s busy po, may unting problema po kasi sa loob kanina ng kusina.” Sagot nito saka bumaling sa’kin, agad kong nakita ang pagtingin nya sa necklace na suot ko.

Umiwas ako ng tingin sa kanya, but I saw him smiled. Naramdaman ko na naman ang marahang pagtibok ng aking puso. Damn him, bakit ba lagi na lang ako ganito sa kanya?

“Magandang umaga din sayo, bab- Cray.” Bati niya sa’kin.

Agad na nagsalubong ang kilay ko at tinignan sya ng masama, nan dito si Lolo at muntikan na syang madulas sa sabihin. Ngumiti lang sya lalo sa’kin.

“Wala ka bang masyadong gagawin, Tope?” Tanong ni Lolo sa kanya.

“Wala naman po,”

Hindi na nagwork ngayong araw si Tope, since bukas ay uuwi na kami. Kailangan nyang magpahinga dahil baka mapagod lalo sya sa byahe. Tinext niya din sa akin yon kaninang umaga bago ako bumangon.

“Sumama kana samin.” Anyaya ni Lolo.

Sabay-sabay kaming naglakad, nagulat pa ako ng tabihan ako ni Tope. I know he’s looking to the necklace he gave. Tumingin ako sa kanya na ngayon ay ngiting ngiti sa’kin.

“Stop smiling, Tope!” Bulong ko dito dahil sa baka marinig ni Lolo. Mas lalo lang syang ngumiti at dumiretso ang tingin sa harap.

“Kailangan pagbalik natin sa mansion, sabay tayo magpapaenroll.”

“Okay!” Simpleng sagot ko.

“Nakausap kona sina, Cherry! She want to say sorry about her behavior noong bago tayo umalis. She promised to me na magsosorry sila sayo kapag uwi natin.”

Napatingin ako sa kanya muli. He’s serious habang habang nakatingin ng diretso sa daan.

“Ngayon mo lang sila kinausap, kung kelan pauwi na tayo?”

Napakunot ang nuo nya.

“I don’t want to talk to them. After what they did to you.” Marahan niyang sinabi.

“Tope, it’s my fault, dapat nga ako ang humingi-” he cut me off.

“Tapos na, that’s final. Hindi nila pwedeng kampihan ang gagong, Warren, na iyon. Nauna syang may gawin na mali sayo. Hindi mangyayari iyon kung hindi niya ginawa ’yon, after all.” He said with finality.

Natahimik ako at pumasok na lang sa loob ng tindahan na pinasok ni Lolo, may mga bumati kagad sa kanya na staff at inassist pa si Lolo. Ganon din samin ni Tope.

Humiwalay samin si Lolo, dahil sa isang staff na inalalayan si Lolo. Nagpasya kami ni Tope na pumunta sa kalasungat na bahagi nitong tindahan, nagtingin tingin ako ng keychains at kung ano ano pang pwedeng bilhin.

“Para kanino ang mga ito?” Tanong ni Tope nong makita niya ang mga hawak kong mga damit at ibang pang mga gamit, tinulungan ako ng isang staff at ni Tope sa pagdadala.

“For, Clara and Manang Tania.” Simpleng sagot ko.

“For them? Bakit?” He asked me again.

“Peace offering?” Patanong din na sagot ko. Napatingin ako sa kanya, at nakita kong nakakunot ang nuo nya sa’kin at saka napangiti.

“Ireregalo mo sa kanila.” Hindi pagilang ngiti ni Tope. “Matutuwa sina, Ate Clara sayo.”

Bahagya akong nahiya. He knows na hindi din naging maganda ang pakikitungo ko kina, Manang Tania. Masyado akong naging masama din sa kanila. I’m doing these ’cause I want to be closer with them, and also kay Tope.

“Do you think?”

“I know them.” He said.

Nagpatulong ako sa kanya sa pamimili ng mga magagandang ibigay kina Clara. Medyo marami din akong napili, pinigilan din ako ni Tope, dahil masyado na daw madami.

Sandali akong natigilan ng maramdaman ang pagvibrate ng cellphone ko. Mabilis kong tinignan iyon at hinayaan si Tope na magtingin tingin din.

Unknown Number:

Where are you? Can we talk please?

Napakunot ang nuo ko dahil sa pagtataka. Wala akong pinagbibigyan ng number ko kahit na sino, isa pa ay bago lang din ang sim ko simula ng mapunta ako dito. I change my number.

Mabilis na nasundan ng isa pang text.

Unknown Number:

This is Mike.

Natigilan ako lalo at napakagat ng aking pang ibabang labi. Wala pa akong napagbibigyan ng number ko, bukod kina Ate sa pamilya ko at kina James na kaibigan ko palang.

Unknown Number:

Please, Craig. I need to talk to you, please reply if you read my messages.

“Busy? Sino iyan?”

Mabilis sana na dudungaw si Tope sa aking cellphone, pero agad ko itong naitago na nagpakunot ng kanyang nuo. Nagsalubong din ang kanyang kilay at sumama ang tingin sa’kin.

“Who’s that?” Seryosong tanong niya.

I feel nervous.

“Nothing, si Mom, she just asking me if kamusta ako dito.” Pinilit kong maging normal ang boses ko.

Pero parang hindi sya nakontento sa sagot ko. Nilahad nya ang kamay nya sa aking harapan. Nakakatakot ang tingin niya, kaya wala akong nagawa kundi ibigay ang cellphone ko.

“Who’s fucking, Mike? Is this your ex?” Napabaling sya sa’kin.

Hindi ko alam kung anong reaksyon noong staff na kasama namin, kasi hindi ko din sya binalingan at nakatingin lang kay Tope.

“Hello.”

Agad na sagot ni Tope sa tawag mula sa aking cellphone. Alam kong si Mike ang tumawag.

“This is his boyfriend, why?…. Why do you want to meet him, huh?… His with me now…. Don’t me fucking bastard… Fuck you!”

Pinatay ni Tope agad ang tawag at sinimulang kalukutin sandali ang phone ko bago ibalik sa’kin. He’s mad noong iabot niya sa’kin ang cellphone ko.

Pero hindi ko mapigilang isipin ang sinabi niya kanina, He’s my boyfriend? What the fuck! At san niya nakuha ang idea na iyon.

“I blocked his number. If he will text you again or call you again using other number, just tell me. Okay?,” May diin ang salitang binitawan niya sa dulo.

Dapat ba akong magalit sa kanya? dahil sa pinapakielaman niya ang cellphone ko. Pero hindi ko mapigilang kumalabog ang aking puso. Ngumuso ako at tinabi na lang ang aking cellphone. Ayoko magsalita.

“I’m waiting to your answer,”

Bumuga ako ng marahang hininga, at saka tumungo.

“Fine.”

“You can check my phone also.” He said.

Natawa ako ng bahagya. What the fuck he’s talking about? He want me to check his phone for what?

Natigil lang kami ng dumating si Lolo, sandali pa kaming nagtagal doon dahil sa nakikipag-usap pa si Lolo. After non ay lumabas din kami

“Tope, can you help, Craig na iakyat sa suit ko itong mga pinamili ko. Tulungan mo na din sya sa mga bitbitin niya.”

Tumango naman ng mabilis si Tope, may mga bitbit na sya pero mas lalong dumami dahil sa utos ni Lolo. I tried to help him pero nilayo niya sa’kin iyon.

“May kakausapin lang ako, the Governor will come here…. Mamaya, Craig. Mag ayos ka, sa sabay ka samin ng hapunan.” Sandaling bumaling si Lolo sa’kin. Tumango ako.

Umalis si Lolo sa harapan namin at sumunod agad sa kanya ang secretary niya. Tumingin naman ako kay Tope. Nauna akong maglakad at pumasok ng elevator. Magkalapit lang kami ni Lolo ng suit since sa VIP din naman sya namamalagi nong pumunta kami dito.

Binuksan ko ang pinto ng kwarto ni Lolo para sa kanya. Mabilis lang nyang hinatid ang binili ni Lolo, konti lang naman iyon, halos saakin lahat ng marami. Lumabas sya at nagtungo agad sa suit ko.

“Pakilapag na lang dito, ako na lang bahala dito.” I said while looking other side.

“I can help you, wala naman akong gagawin ngayon.” He offered.

“No… I can do these. Pwede mo naman puntahan ang mga kaibi-”

“Please let me stay for a while here.”

Ang hilig niyang putulin ang mga sinasabi ko. I sighed before I nodded. Wala akong magagawa mapilit siya, sisimulan ko na sana ayusin ang mga pinamili ko ng may ilahad siya sa akin.

“Ano gagawin ko dyan?” I asked him when I saw his phone in front of me. Nakalahad iyon sa aking harapan.

“You didn’t checked my phone, you can check it now.” Inabot niya sa’kin iyon, pero hindi ko tinanggap. I don’t really understand him.

“No, thanks, wala naman akong dapat tignan sa phone mo. That is your private thing. Wala dapat humahawak niyan bukod sayo.”

“But I gave my permission, so you can check my phone.” He said.

“Tope! Wala naman akong dapat tignan. Isa pa ’yung sinabi mo kanina… I know palabas lang iyon, you are not my boyfriend. We’re not in a relationship.”

Kita kong umigting ang panga niya.

“Just check my phone, Cray!” Mahinahon niyang sinasabi. Pero alam kong nagpipigil lang siya ng galit.

“Fine!” Hasik na balik ko sa kanya. Kinuha ko ang cellphone niya at binuksan, wala iyong password. Napakunot ang nuo ko sa kanya.

“Walang password?” I asked him.

“Yuh… Hindi ako naglagay since wala naman akong dapat itago dyan.”

“Pano kung manakaw? They can easily use your phone. O kaya ay mabenta agad ito.”

“Hindi naman iyan mananakaw, masinop ako sa gamit.”

Tinignan ko ang mga message niya, walang halos laman ang inbox niya, puro ang nakalagay lang ang kay Toper, kay Lolong Text, at kina Clara. Puro bilin lang at mga paalala ang mga nababasa ko don, wala ba syang number ng mga kaibigan niya?.

“You can check my facebook.”

Nakadungaw na din sya sa cellphone niya habang kinakalikot ko iyon. Sinunod ko ang sinabi niya at tinignan iyon, nakaramdam ako ng kaba. Ang alam ko gawain lang ito ng magkarelasyon.

“Wala akong mga kachat dyan. Ikaw lang at mga kapatid ko tapos sina, Renzo. But Renzo is not into social media, just like me.” Sabi niya. Ramdam ko pa ang pagtama ng hininga niya sa aking leeg.

Nakapusisyon na sya sa aking likod at dahan dahan na niyakap ang aking likuran.

“W-What are you doing?” I asked him.

He sniffed my neck saka marahan na pinatakan ng halik ang aking leeg. Pumikit ako at naalala ang nangyari saamin noong huli. Ramdam na ramdam ko ang pag-init ng aking katawan na ngayon ay unti unting bumubuhay saakin lalo.

“Tope.” I moaned his name after he kissed my neck again. I tilted my head so he can easily more access it.

I feel his hand inside of my t-shirt, he darted his hand into my chest. He played my two nipples while kissing my neck.

“Tope! B…baka mahuli tayo, ’yung…pinto.” nahihirapan ko pang sabihin sa kanya.

“They will not caught us…” He whispered.

“Baka umakyat si Lolo.” Inam ko na sagot at bahagyang lumayo sa kanya. Kita ko ang pagbusangot nya at agaran na sinara ang pinto.

“Done…. Can we continue?” He said, lumapit ulit siya saakin. He snaked his arm into my waste. At dahan dahan akong dinala sa kwarto para doon ituloy ang ginagawa namin.

“Kinakabahan ako.” Bulong ko. My heart beating so fast.

“Cause you want this also.” He smirked then kiss my lips. I equaled the passion of his kisses.

Yinakap ko ang kanyang batok. Ganitong ganito ang nararamdaman ko noong una namin itong gawin. Ang akala ko na kaba na nararamdaman ko ay akala ko takot na baka may makahuli saamin. Pero ngayon ay naiintindihan ko na. I want this so bad now.

His tongue darted inside my mouth. Ramdam ko na hinahanap ng kanyang dila ang aking dila. Mainit kong sinalubong iyon.

“Hmm…” He moaned.

Nang tumigil kami sa mainit na halikan ay bumaba ang tingin ko sa kanyang short. His malenss is awake now. Bakat na bakat iyon sa kanyang short na parang gustong kumawala.

Gumapang ang kamay ko don at binaba ang kanyang short, nakita ko ang pagpitik ng kantang kahabaan sa aking harapan. Katulad noong una. I can’t help myself but to stare to his manhood, mangha pa rin ako katulad noong una naming pagkikita.

“I want to pleasure you…” Halos hindi ko makilala ang sarili kong boses.

He didn’t answer but he kept his gaze into me. Nakatingin lang ako sa kanya habang nilalapit ang aking ulo doon, mariin niyang kinagat ang pang ibabang labi ng tuluyan dumampi ang aking labi doon.

I didn’t give him a chance to say anything and I immediatly sucked it. I sucked it as if this is my favorite lollipop. He looked up while parted his lips, naghugis bilog ang kanyang labi at marahan at malalim na nagpakawala ng ingay.

“Fuck!” Malalim na pagpapakawala niya ng ungol. His moan sounds like it’s a music to my ears.

I copped his maleness, I moved my hand up and down to his manhood, mas naging marahan ang kanyang pagpapakawala ng ingay. Nagulat na lang ako ng marahan niyang ilayo saakin iyon at padarag akong hiniga niya. Pumatong sya saakin at saka ako siniil ng halik.

“Fuck… You making me more horny.” His husky voice.

Naramdam ko na sinusubukan nyang tanggalin ang damit ko, kaya tinulungan ko sya, lipat ang kamay nya sa aking shorts at binaba iyon. Inangat ko pa ang aking puwitan para mas mabilis niyang mahubad iyon.

“Tope! Ah…” I moaned his name when he spank my ass. Lumikha iyon ng tunog. He pinch my butt.

Tumagal ang kamay nya sa aking puwitan habang nilalaro iyon. Dahan dahan niya akong pinatalikod sa kanya at muling pumwesto pa rin sa aking ibabaw habang ang kanya ay nakatutok na saakin. He spanked my butt again.

“Take a deep breath.” He said, huminga ako ng malalim at pinakiramdaman ang kanya na unti unti akong pinapasok.

“Fuck! Tope! Ah!.” I moaned.

Naging dahan dahan ang naging pag-ulos nya sa akin, tila nag-iingay din sya sa kanyang ginagawa. Mahigpit kong hinawakan ang sapin ng aking higaan.

“Shit….” He cursed, naramdaman ko ang pagdagan ng bahagya ng kanyang katawan saaking likuran at hinalikan ang aking batok.

Ramdam na ramdam ko ang bawat galaw nya aking likod. His intoxicating taste is filling me. He continued kissing my neck and down to my back. I feel his warm kisses, it makes me want more from him.

Using his two arms, he used it to support his own weight. He properly position himself again. Lumilikha ang katawan namin ng ingay. Nang hindi ko na mapigilan. I started rocking myself para salubungin ang bawat ulos niya. Naging mas malutong ang mura na pinapakawalan niya.

“Stop it…. Don’t move…fuck.” nahihirapan din niyang sinabi.

I didn’t listen to him, naramdaman kong hinawakan nya ang aking bewang gamit ang dalawa nyang kamay para patigilin ako.

“Please… Tope… I want this.” I sound begging.

“I’ll cum so fast, if you will-” I cut him off.

“You said you want more round…. Just please I want to pleasure you also.”

“Fuck.” He cursed before letting me what I want. Muling naging marahan ang pag-ulos niya sa aking likod.

Mas lalong naging malalim ang bawat mura at ungol na pinapakawalan niya. I know he’s still trying me to stop on what I’m doing. Hindi ko alam kung gano kami naging matagal sa posisyon na iyon hanggang sa maramdaman ko na lang ang mas pagdiin niya sa kanyang sarili sa akin.

I felt his juice inside of me. Napadagan siya sa akin at mas lalo pang diin iyon sa akin. He cursed my names again then kissed my neck. Nang makabawi ay padarag niya akong hinarap sa kanya. He’s still on the top of me. I see his eyes full of desire.

“Open your legs.” He ordered.

Mabilis kong sinunod iyon kahit na nanakit ang aking katawan na, I don’t mind it as long as he wants it.

“Wider.” He said na agad kong sinunod. “I said wider.” Pagalit niyang utos.

Kinabahan ako don, kaya mas lalo kong sinunod ang utos niya. Fuck you, Tope. Wala pang nakakagawa saakin nito.

“Good boy.” He said and smirked,

He position again and guided his manhood, muli akong napapikit ng muli kong maramdaman ang kanyang kahabaan sa akin. He immediatly kiss me, when he saw my face hurt.

“Sorry… Baby…” He softly said. Hinalikan niya din ang tungki ng aking ilong.

Nagkatinginan kaming dalawa. My heart pounded. He put his both hand into my waste para alalayan ako.

“Ah…” Mahabang ungol ko ng muli syang umulos sa akin.

“You like it?…”

Hindi ako nakasagot sa kanya at kinagat na lang ang aking pang ibabang labi. I want him more. Pinakiramdaman ko ang bawat galaw nya sa akin, hanggang sa salubungin ko na naman sya. He making me crazy. Marahan akong pumikit at pinakiramdaman na lang ang ginagawa niya.

“Tope….”

Hindi ko alam kung pano kami natapos sa gano’n hanggang sa hindi ko na malayan na bumabagsak na ang aking mata sa pagod, pero bago ako tuluyang makatulog. I felt his lips. He murmured something but I didn’t understand.

Napabangon na lang ako sa aking higaan ng marahan. Napangiwi pa ako sa sakit ng aking likod at buong katawan. Muling pumasok sa aking isipan ang mga nangyari sa amin ni Tope. Sa sakit ng katawan ko, I know na hindi panaginip iyon. It really happened agad.

Sinubukan kong tumayo at tinignan ang cellphone ko. It’s already, 8pm. Mabilis akong bumangon. Anong oras ba namin ginawa ni Tope iyon at bakit nakatulog ako ng ganito kahaba? Napahawak ako sa aking nuo.

“Fuck! Stupid, Craig!” I cursed myself.

Tinignan ko ang aking sarili sa ilalim ng kumot. I’m clean? Napalitan na ang aking mga damit. Ang kama ko malinis din na parang walang nangyari na melagro. Pati ang mga pinamili ko maayos na din.

Ganon ba ako katagal na katulog at lahat ng ito ay hindi ko na namalayan. Napangiti ako sa aking naisip, thanks to him. Hindi ko na kailangan pa pagod lalo.

Tumayo ako kahit na nanakit ang aking katawan. Sandali akong tumingin sa salamin para tignan ang aking sarili. Ayos naman ang suot ko, kaga bumaba na agad ako ng kumalam ang aking sikmura.

Mabilis kong nakita si Lolo, shit! Naalala ko ’yung sinabi niya kanina na sa sabay ako sa kanila sa pagkain. May kausap siya sa table, nagtatawanan sila ng isa pang matanda na kausap niya. The waiters are their side na nag-aantay siguro kung ano ang iuutos sa kanila.

Napunta ang tingin ni Lolo, sa’kin at napakunot ang nuo. Sumenyas si Lolo na lumapit sakanila. Pasimple kong inamoy ang sarili ko kung amoy pawis ako dahil sa ginawa namin kanina ni Tope, but good thing wala naman akong amoy na kahit ano.

“Here’s my Apo. Gov Ferdinant.” Pakilala sa’kin ni Lolo.

Napabaling naman sa’kin ang kaninang kausap ni Lolo at pinasadahan pa ako ng tingin. Ngumiti sya sa’kin, kaya ganon din ang ginawa ko.

“Ang sabi ng lalaki dito kanina, he was sleeping.” Natatawang sabi ng Gobernador.

“Kakagising ko lang din po, I forgot what Lolo said earlier. Nakatulog po ako.” Paghingi ko ng paumanhin.

“It’s okay. You need to be sorry.” He said.

“Sabi ni Tope, ay napagod ka sa pag-iikot kanina at pag-aayos ng gamit mo kaya nagpahinga ka daw.” Sabi ni Lolo.

Napalunok ako at saka tumango kay Lolo, wala si Tope dito, siguro ay nasa kung saan sya ngayon.

“You want to eat, Apo?” Tanong ni Lolo saakin.

“Gusto ko po sana sumabay sa inyo, kaya lang hindi pa po ako nakakapag ayos bukod don. Masama po ang pakiramdam ko.” Paliwanag ko. Totoo naman na masakit ang katawan ko. Parang ’di ko na kakayanin pang tumagal dito.

“Ipapaakyat ko na lang ang pagkain mo don, you can rest, Apo. Napagod ka ata talaga sa maghapon na ito.” Sabi ni Lolo.

Nagpasalamat ako sa kanila, at nagpaalam sa kanila. Habang papasok sa elevator ramdam ko pa din ang pagsakit ng aking katawan. Pero bago tuluyang magsarado ang pinto ng elevator na hagip pa ng paningin ko si Tope.

I sighed nang tuluyan akong makapasok sa aking suit. Humiga ako sa sofa at hindi nagtagal ay may kumasok sa pinto, I thought it was Tope, but I’m wrong. Isang staff na naghahatid lang ng hapunan ko. Napaayos pa ako kanina nang pagkakaupo agad.

“Palagay na lang doon…. Thanks.” Sabi ko at tinuro ang table.

“Welcome, Sir.” She politely said. Nakita kong namula ang kanyang pisngi.

“Thanks again.”

“Tawag lang po kayo, Sir. Kung may kailangan pa po kayo.” Sabi pa nito. Tumango na lang ako at lumabas na sya, dahan dahan nitong sinara ang pinto.

Fuck, I need to rest. My back is killing me right now. Mariin akong pumikit ng matapos kumain. Agad akong pumasok ng kwarto at humiga.

Sandali kong kinuha ang phone ko at tinignan ang ilang mga message doon, nakita ko ang ilang message ni James at iba pa. Pero ang pinakapinag tuunan ko ng pansin ang message ni Tope.

Poging Tope:

Are you still sore? Sorry…

Poging Tope:

Take a rest. Kailangan mo iyan para bumalik agad ang lakas mo at mawala ang sakit mo.

Poging Tope:

Next time, I’ll be more softer and gentle. Rest well. I’m sorry.

Tinabi ko ang cellphone ko at napangiti. Hindi ko maitago ang aking damdamin. Mariin akong pumikit at hinayaan na makatulog ang aking sarili. Masakit ang katawan ko kaya maagang naghari sa’kin ang pagtulog.

Napabangon na lang ako ng madinig ko ang katok mula sa labas ng suit, may nag door buzzer. Mabilis akong bumangon at nakita sa orasan na 3am palang. Medyo wala na ang sakit ng katawan ko kaya agad akong nakabangon.

“Sino ba ’tong istorbo na ito.” Naiinis ko pang bulong at saka dirediretsong lumabas. I don’t mind if I’m look messy.

Padarag kong binuksan ang pinto. At mabilis na natigilan ng makita si Tope. Tinignan ako nito mula ulo hanggang paa.

“A-Anong ginagawa mo dito?” I asked him.

He didn’t mind my question.

“Are okay now? Are you still feel sore?” He asked me.

“I-I’m okay now… What are you doing here? 3am palang?”

“I’m just checking you. If you are now okay. You look fine now. Wala na talagang sakit?” Concern na tanong niya.

“I’m really fine, Tope.”

He nodded and walked para malapitan ako ng tuluyan, napakunot ang nuo ko ng yakapin niya aki bigla at amuyin ang leeg ko.

“Tope…”

“Can we continue? Nabitin ako, e.”

Nagulat ako sa tanong niya.

“Tope. Madaling araw palang.”

“I don’t care. Please… Isang round na lang. Mamaya uuwi na tayo.” Bulong niya pa sa aking tenga.

Kinalibutan ako sa kanyang sinasabi. Damn him. Kakatapos lang namin, tapos ito na naman sya humihirit na naman? Talaga bang nangyayari ito?.

KABANATA 23

“Nakahanda na ba ang mga gamit mo, Craig apo?” Lolo asked.

Halos anong oras na ako nagising ngayon, dahil sa matinding pagsakit ng aking katawan ngayong araw. I can’t even move properly. I’m still sore lalo na ’yung nangyari kaninang madaling araw.

Pinilit ko muna alisin sa aking isipan ang mga bagay na iyon.

“Yeah….” Simpleng sagot ko kay Lolo.

“Good, ’cause the chopper is there. We will wait one hour before we leave.”

“Ipapakuha ko na lang po ang gamit ko mamaya sa taas.” I said while I’m eating.

“If you want… Pwede ka naman magikot-ikot pa ngayon since next week papasok kana ulit. Matagal bago mangyari ulit ito.”

“I’ll just visit the staffs here.” I said.

Lumapit ang secretary ni Lolo sa kanya at may binulong ito. Lolo, just nodded and looked at me.

“Aalis na muna ako.” He said at saka tumayo.

“Where are you going, Lo?” Mas kailangan nyang magpahinga ngayon.

“I have visitors. I’ll just check them.”

Tumango na lang ako habang pinagpapatuloy ang pagkain. Nakasunod sa kanya ang secretary niya at ’yung dalawang bodyguards niya.

After ko kumain ay nagsimula muna akong mag-ikot. Ayokong magkulong doon sa suit habang nag aantay nang pagaalis namin. Pumunta ako kung saan madalas pumupunta ang mga staff dito sa pinakaloob ng hotel.

“Is there anything you want, Mr, Craig?”

Mabilis akong napatingin sa taong nasa gilid ko. It was Ryler, ang tito ntito ni Tope. Napakunot pa ang nuo ko at sandaling hinanap si Tope, sa paligid. Kaya nga ako nagpunta dito dahil ang sabi ni Tope ay pupuntahan niya ang Tito Ryler niya. Pero ngayon mag-isa lang ang Tito.

Where is he?

“Nothing, I’m just checking this place,”

Napatango naman sya at saka ako tinignan pa mula ulo hanggang paa. Tila pinag aaralan niya ako sa mga tingin niya. Saka muling bumalik sa muka ko.

“You look like your father. Parehong pareho kayo.” He smiled.

Muli kong naalala ang sinabi ng kuya ni Tope na si Toper, isa pa ang kinilos ni Ate nong nan dito sya. Maybe he can answer me if I ask him.

“You are my dady’s friend, right?”

Tumango sya.

“Bakit mo naman na tanong?” He politely asked me.

“Wala po. I’m just corious kung kamustang kaibigan po si Daddy?”

“Do you want to seat first?” Tanong niya saka tinuro ang isang table malapit sa’min. Nagpatuloy ang mga staff sa kanilang ginagawa.

They are also smiling at me, kapag nadadaanan ako ng iba sa kanila.

“Sure po.”

Naupo kami sa table na tinuro niya at saka sumenyas sa isang staff.

“Nakita kong kumakain ka kanina, do you want drink?”

“Sige po.” I smiled.

Umayos siya ng upo at ganon din ang ginawa niya sa kanyang longsleeve na polo. He fix it at tinupi sa tatlo ang dalawang manggas niya hanggang siko.

“So how’s my Daddy po bilang kaibigan niyo?” I asked again.

Tukikhim ito at saktong dumating ang isang staff na inutusan niya naglagay ito ng tag isang bagso samin at naglagay ng juice doon. Uminom sya nang unti doon, saka bumaling sa’kin.

“He’s good friend, actually we’re very close way back then.”

I don’t know but while looking at him, hindi ko maiwasang humanga sa kanyang kagandahang lalaki. His perfect nose, his jaw line, his almond eyes. Everything is perfect to him even his skin is moreno. Hindi din mamuscle ang katawan niya, sakto lang. Hindi katulad ng kay daddy.

“Since bata palang kami magkakilala na kami ng Daddy mo. He used to live here, when we’re both child.” Ngumiti ito saka parang binaliktanaw ang kanyang kabataan.

“Nakakapag taka lang po, pano niyo nasasabing mabuting kaibigan si Dad, e, napaka seryosong tao po non. He’s too strict.”

Natawa ito.

“Your Dad, is serious as always. Pero kapag nakapagpalagayan kayo ng loob. He’s a joker.”

Napakunot ang nuo ko. Never kong nakitang tumawa si Dad, he just smiled but you can see that he is not really happy. Mahilig din siya na kapag kinakausap ka nya ay dapat nakatingin ka sa mata niya. I know it, binabasa niya ang tao na iyon sa mga mata.

“Paano po kayo nagkakilala ni Dad.” For some reason I want to know better my Dad.

“He’s my classmate when I was in highschool. Nanghingi ako ng tulong sa kanya sa lessons. Bulakbol ako noong bata pa ako hanggang sa edad niyo. I don’t take serious my studies. And your Dad is a good student. He’s our president in our classroom. He’s also SSG president… He graduated as a cum laude.” Sabi pa nito.

Hindi na ako nagulat sa kanyang sinabi. Pero ’di ko parin maiwasang mamangha kay Dad. I’m not like him. Hindi ako magaling na student, but hindi naman ako ang pinakapitot pagdating sa klase. Hindi din ako sobrang sipag mag aral.

“Kung ganon, alam niyo din po kung pano nagkakilala si Dad and Mom?” I asked him.

Nakita kong natigilan ito at napainom sa juice na nasa kanyang baso.

“Yeah… They are… Good friends also.” He just simply answered.

“I will tell, Mommy. Na nakita ko po kayo dito. She will be happy-” he cut me off.

“No, don’t tell your, Mom… Lalo na sa Daddy mo. They didn’t know I’m here… And also may sari-sarili na kaming buhay, busy na sila. I don’t want to disturb them.”

Naramdaman kong naging mabigat ang kanyang boses. He look so serious now.

“Tito Ryler….”

Sabay kaming napabaling ng Ryler kay Tope na kadadating lang. Pawisan ito, bigla kong naisip na mamaya ay aalis na kami. Bakig nagpakapagod pa sya.

“Cray…” Napabaling din sya sa’kin. I smiled at him.

“Hi!.” I greeted him.

“Tapos na ba ang pinapagawa ko, Tope? Napasok na ba lahat na kakailanganin ng iba pang turista?” His Tito Ryler asked him.

“Tapos na po, Tito. Napasok na namin lahat… What are you doing here?” Nang mapabaling sya sa’kin habang nakakunot ang nuo.

Sandali akong natigilan, pawis na pawis siya. Tagaktak ang kanyang pawis at bakat na bakat iyon sa kanyang grey na T-shirt. Ganitong ganito din ang itsura niya noong gabi na nangyari sa amin. Napaiwas ako ng tingin sa kanya.

What the fuck, Craig? What are you thinking about him.

“Wala, naisip ko lang mag-ikot ng makausap ko ang Tito Ryler mo.” Sagot ko

Bahagyang bumaling si Tope, sa Tito niya. At muling bumalik ang tingin sa’kin.

“Are you okay now? Walang masakit sayo?”

Sandali akong natigilan. His Tito is listening to us. But I don’t think if naiintindihan niya ba ang tanong ni Tope, god Tope. Hindi naman siguro ang iisipin ng Tito niya.

“I’m fine.” I simply answered.

Nagpaalam ang Tito niya, dahil babalik na ito sa pagmamanage dito. Nagpaalam din siya sa’kin at tinapik ang balikat ni Tope. Parang nag-uusap ang tingin nilang dalawa. Ngumisi ang Tito niya.

“Ingat kayo sa pagbalik sa Cebu mamaya.” Paalam niya ng tuluyan.

Naiwan na kami ni Tope. Bigla akong ginapangan ng kaba sa kanya.

“You both look like close now?”

Buti na lang hindi niya inopen ang nangyari at iba ang tinanong, I don’t think if I can be comfortable if he will ask o kapag napag usapan namin iyon.

“May napagkwentuhan lang.” Sabi ko saka naglakad.

Naramdaman kong sumunod siya sa’kin.

“Ano na pagkwentuhan niyo?”

“About Dad, I asked him kung pano sila nagkakilala at magkaibigan.”

Akala ko nakasunod pa sa’kin si Tope, nang tignan ko sya sa likod ay nakatayo na lang sya likod ko habang nakatingin sa’kin.

“A-Ano ang sinabi niya?”

“Nanaging magkaklase sila before at don na nagsimula… My Dad is a joker he said also… Hindi ako makapaniwala don actually.”

Naglakad na ito papalapit sa’kin para masabayan ako sa paglalakad.

“Your Dad and you, aren’t close, ’di ba?”

“Yes…” Napapaisip pa ako kung dapat ko ba talaga sagutin ang tanong niya.

“You should be good to him. You should understand him. Dapat kinakamusta mo din sya katulad ng ginagawa mo sa mommy mo at Ate mo.”

I suddenly feel akward.

“sinasabi din naman ni Ate, kung kamusta si Dad and Mommy… And I think that is enough. Nalalaman ko din kung ano ang kalagayan niya.”

“You should always understand him… After all he is your Dad. Ayaw ka lang din mapariwara ng Daddy mo. Ayaw niya lang para sayo ang maling desisyon.”

“How do you know it? Lagi kaming nagtatalo kapag nag-uusap kami. I’m trying to explain my side but he woudn’t listen to me.”

“try mo muna intindihin ang sinasabi niya.”

“How? Kung sya mismo ayaw makinig sa paliwanag ko. It will be useless if hindi siya makikinig din sa’kin… It so unfair… Hindi naman lahat ng sa sabihin niya ay tama para sa’kin. Alam ko din ang tama para sa’kin.”

“I’m just saying-” I cut him off.

Baka kami pa ang mauwi sa pagtatalo.

“I don’t want to talk about them.” I said.

Hindi ko na mamalalayan na nakaakyat na pala kami sa suit. I opend the door and walk in. Nakatayo sya ngayon sa labas ng suit ko. I don’t want to come him inside here. Masakit pa ang katawan ko, baka mamaya ay magyaya na naman sya.

“I’ll just rest… You too. You need to take a rest.” Sabi ko habang nakatingin sa kanya ng diretso.

“Okay… Kita na lang mamaya. Ako kukuha ng gamit mo dito.”

Hindi na ako nakapag salita at tumalikod na sya. Mabilis lang syang nakasakay ng elevator din. Bago magsarado ang pinto ng elevator nagkatinginan pa kami.

“Naknangpucha naman, o,” I murmured.

Mabilis na lumipas ang oras, nakasakay na kami sa chopper at mabilis lang din na nakarating sa cebu. Agad kaming sinalubong ni Clara at kinuha ang mga maleta namin para tumulong.

“Mr, Guererro. Kamusta ang naging bakasyon nyo?” Manang Tania, asked.

“Good. Medyo napagod lang sa byahe.” Naglakad kagad kami papasok ng mansion.

Tinignan ko kung sino ang may dala ng mga maleta ko, si Tope. Dala niya din ang gamit niya. Ayoko lumapit sa kanya kaya naupo ako sa sofa.

“Ako na lang mag-aakyat ng gamit ko mamaya.” Sabi ko dito ng tumayo sya sa gilid.

“Ako na, ipapasok ko na sa kwarto ko baba din agad ako.”

I sighed at hinayaan na sya sa gusto nyang gawin. Fine.

“Natuwa ka ba sa bakasyon nyo, Craig?” Clara asked me.

“Yes, not really boring, after all I enjoy.”

“Medyo nangitim kanga.” Sabi niya pa.

I looked at my skin. Babalik din naman agad ang kulay ko.

“By the we have pasalubong here, para sa inyong lahat.” I said.

Clara looked shock at saka kinuha ko ang isang maleta kong iniwan ni Tope dahil sa naglalaman ng pasalubong sa kanila.

“Sino bumili?” She asked.

“Kami nila, Lolo.”

Nakita kong tuwang tuwa sya sa mga pinamili namin. Habang si Manang Tania naman kakalabas lang ng kitchen may dalang pitchel at baso. Nagsalin sya don at inabot kay Lolo ang isang baso, ganon din sa’kin.

“Thanks, po.” I said.

Nakita kong kumunot ang nuo niya sa’kin, pero sandali lang iyon.

“Aakyat na muna ako, para makapagpahinga.” Paalam ni Lolo, saka umakyat sa taas.

Nakita kong tumigil pa si Lolo at parang na out balance nang konte, pero agad din nakabawi. I got feel nervous immediately, lalapit sana ako sa kanya pero sumenyas sya na ayos lang at umakyat na ulit sa taas.

Saktong kakababa lang din ni Tope, galing sa taas. Agad akong tumayo at umayos.

“Magpapahinga na din, po ako.” Paalam ko sa kanila. Dumiretso na ako sa paglalakad.

“Hey!” Hahawakan sana ako ni Tope, ng iiwas ko ang braso ko sa kanya.

“I will rest,” sabi ko.

“O-Okay. Take a rest. Gigisingin na lang kita mamaya para sa hapunan.”

I shook my head. “Hindi ako kakain ng hapunan ngayon.”

“Tomorrow is our enrollment. Sabay tayo, kasama sina, Cherry.” He said.

“Okay.”

Hindi ko inantay ang isasagot nya at umakyat na kagad. Kita kong kumunot pa ang nuo nya sa’kin.

Nagkulong ako sa kwarto, hindi pa man ako tuluyang nakakahiga ng makita ko ang cellphone ko na umilaw.

Poging Tope:

Are you okay?

I didn’t reply, at nilagay ko ang cellphone ko sa gilid. Wala pang ilang minuto ng ilagay ko iyon ng umilaw na naman.

Poging Tope:

Did I do something wrong?

Poging Tope:

If this is about what happened earlier , I’m sorry. Iniisip ko lang kasi ang ikabubuti mo.

Mariin akong pumikit. Kailangan ko na talaga magpahinga, para na akong mababaliw talaga. Mabilis akong nakatulog, wala ng umistorbo saakin mula kagabi. Umaga na ng magising ako, pinakiramdaman ko ang aking katawan.

Wala ng masyadong masakit, kahit ang likod ko.

Dumiretso ako sa pagbaba, it’s already 10 am. Tinanghali na ako ng gising. Siguro ay dahil sa matinding pagod at sakit ng katawan. Nanlalambot din ako dahil sa gutom.

“Magandang umaga, Senyorito!” Maligayang bati ni Renzo.

Agad na napakunot ang nuo ko ng makita sya. What is he doing here? Anong kailangan nito dito? Tumingin ako sa katabi ni Renzo at nakita agad si Tope na nakaupo din sa sofa.

“What are you doing here?” I asked, Renzo.

“Enrollment ngayon ’di ba? I come here ’cause sa sabay ako sainyo.” He said while smiling.

Napatango na lang ako sa kanya, saka bumaling kay Tope.

“Where’s, Lolo?”

“He’s not here… Maaga umalis para sa trabaho.” Simpleng sagot niya, habang masama ang tingin kay Renzo, nangiting ngiti sa’kin.

“Kumain na kayo?” I asked them.

“Tapos na.”

“Tapos na.” Si Tope.

Halos magkasabay lang silang sumagot. I just nodded at saka naglakad papasok ng kitchen, anong gagawin nila dito ngayon?

“Kumain kana, Craig! Nagluto si Manang Tania ng umagahan mo.” Salubong ni Clara.

I smiled at her, napakunot ang nuo nya sa’kin.

“May napansin lang ako, huh? Noong dumating ka dito panay na ang ngiti mo sa’kin… Tapos may regalo ka pa samin ni Manang Tania. Eh, ang sama mo samin.” Sabi nito.

Napailing naman ako habang nangingiti. I didn’t answer her, naupo ako sa mahabang table at kumuha ng isang hotdog at spam.

“Maganda ba ang Iloilo at malaki ang naitulong ata sayo?” She asked more.

“Wala.” Simpleng sagot ko saka kumagat sa spam.

Muntik ko na makalimutan sina Tope.

“Kumain na ba sina, Tope?” Tanong ko dito. Iniwan ko kasi sila doon.

“Tapos na, kasabay nila si Lolo ko…” Sagot ni Clara.

“Kayo ni Manang Tania.”

“Tapos na din, kanina pa kami gising, hindi ka na namin ginising dahil baka pagod na pagod ka utos din iyon ng, Lolo mo…”

Napatango ako.

“Alam mo, huh, kikiligin na ako sa pagiging mabait mo ata samin ni Mang Tania.” She said and laughed.

“Naisip ko lang na hindi kayo nakasama ni Manabg Tania, that’s why na isip ko na bumili na lang ng pasalubong sainyo.” Sabi ko at kumagat sa spam.

“Salamat, ngayon lang kami nakatanggap ng ganon.” She said.

Mabilis ko lang tinapos ang pagkain at muling lumabas kapag katapos magtoothbrush. Wala na sina, Tope, sa pinag-iwanan ko sa kanila kaya naisip ko kagad na lumabas.

“Wala na si Sic, umalis at pumunta ng maynila. He will continue his study there.” I heard, Renzo, said habang papalapit ako sa kanilang direksyon.

Nasa bulwagan sila ng mga kabayo, at si Tope ay sinusuklay ang buhok ng isang kabayo.

“Craig!”

Nang makita ako ni Renzo. Umalis ito sa pagkakasandal sa mga dayami. Medyo naging madumi ang damit niyang itim, kaya pinagpag nya iyon.

“You’re here… Ngayon ang enrollment hindi ba? Mamayang alauna.” Sabi ni Tope.

Nakalimutan ko na ngayong araw pala iyon. Napansin ko na nakaayos na sila kanina, siguro kaya nan dito sila. Ang alam ko kasi binisita ni Tope ang bahay nila, katulad ng sinabi niya noong nasa resort pa kami.

“I’m sorry… I forgot. Maliligo lang ako at mag-aayos.” Mabilis kong paalam.

Tumakbo na ako at iniwan sila doon. Naalala ko ang itsura ni Tope, magulo ang suot niya habang nakasuot ng itim na damit at black jeans. His look is handsome and I can’t deny it.

Mabilis lang ako naligo at naghanap ng isusuot. I didn’t brush my hair and I let it in a messy. Bumaba ako at nakita sina Tope, nakakailang ang mga tingin niya sa’kin.

“Lets go?”

Umalis kami ng mansion at nagpaalam kay Manang Tania nakakarating lang din galing sa palengke. Mabuti na lang at merong isang driver at nagpahatid na lang kami sa school kesa magtricycle.

“Ayon sina, Chery, o,” sabay nguso ni Renzo sa direksyon nila, Chery.

I immediately felt akward. The last time I saw them is not good, I don’t know if they will treat me in nice way. Agad na lumapit sina, Chery sa direksyon namin, nagbatian sila at nagkamustahan sila sandali. Bago Napansin ko ang tingin nila sa’kin. They are smiling but you can sense that they are akward also.

Bumaling ako kay Tope, at malamlam ang tingin sa mga kaibigan bago tumingin sa’kin. He nodded.

“Ah… Craig. About don sa nangyari noon, I’m sorry. It’s our fault…”

“No, it’s okay. Actually I want to say sorry also to what happened, after all dapat hindi ako kasama no’n, dapat kayo lang mga magkakaibigan don hindi sana mang-” I didn’t finish my words when suddenly, Tope, butt in.

“It’s fine, you don’t need to be sorry. It’s Warren, fault and his monkeys friend, if they didn’t come it will not happened.” Seryoso niyang sinabi.

“Yeah… Tope, is right.” Sabi ni Rei. Nasa tabi niya Ishmael na tahimik lang pero ang tingin ay kay Rei.

He’s deeply inlove with Rei, I think.

“Kalimutan na natin iyon.”

Nagtawanan sila at ngumiti lang ako. Nakita ko pa ang pagtingin ni Tope, sa’kin. I smiled at him, his serious eyes remain parang pinag-aaralan niya ang bawat galaw ko.

Pagkatapos namin mag-enroll ay nagyaya pa silang tumambay sa canteen, saktong nakita namin si Althea. Binati sya ng mga kaibigan ni Tope, pero mas natuon ang pansin niya sa’kin at maligalig na kumaway.

“You are back, Craig!” Tuwang tuwa na sabi nito at nilampasan ang mga bumati sa kanya.

“Hmmm…” Yinakap niya ako. Sandali lang kami nagyakap dahil agad kaming pinaghiwalay ni Tope.

“Stop it,” si Tope.

Umirap lang si Althea sa kanya, nagyaya ang mga kaibigan nila na pumasok muna sa canteen para kumain. We almost 5 hours here, malamang ay gutom na sila.

Nagdadaldal si Althea satabi ko habang kinukwento ang nangyari sa kanyang bakasyon.

“What do you want to eat? May mga lutong ulam sila dito.” Sabi ni Tope.

“Ikaw na bahala.” Sagot ko at kinuha ang wallet ko para sana iabot sa kanya ang pera, but he walked away habang kasama sina, Renzo.

Mamaya na lang ako magbabayad sa kanya.

“Ano masaya ba ang bakasyon mo?” Althea asked kaya napabaling ako sa kanya.

“Okay lang… Masaya.” I answered.

“Buti ka pa, nagbalak sana kami na umuwi sa mindoro, pero baka hindi kami kaagad daw makabalik dito dahil sa mga relatives namin.”

Nakinig lang ako sa kanya, at dinukot ang cellphone ko.

Ako:

Magbabayad ako sayo mamaya.

I texted, Tope. Bumaling ako kay Tope, after ko isend iyon. Natanggap niya ang text agad kasi tumingin agad siya sa cellphone niya at nagtipa doon.

Poging Tope:

Huwag na.

Iyon lang ang naging sagot niya, I bit my lower lip. Iiniisip ko ang allowance niya, kung mapagkakasya nya iyon. Kung sya ang gagastos.

Agad na dumating si Tope at naupo sa gitna namin ni Althea, pinaghiwalay nya kaming dalawa na kinainis ni Althea.

“Papansin naman, Tope! Ang dami pang bakanting upuan, oh. Nagkukwentuhan kami. Para ka namang bobo.” Inis na inis na sabi ni Althea.

“You are too noisy. Ang ingay mo maghanap kanga ng table mo.” Sagot ni Tope sa kanya.

Umirap si Althea sa kanya. Tinignan ko ang mga binili ni Tope, may adobong kanin, meron ding minudo at chicken curry. Dalawag kanin ang nasa plato ko habang si Tope ay isa lang. Nilagay ko sa plato niya ang isang kanin.

Ano bang akala niya sa tiyan ko? Konti lang ako kumain since ayoko tumaba. Napakunot ang nuo niya sa’kin.

“I ordered two rice for you ’cause you need to eat alot.”

“No, okay na sa’kin ang isang rice lang.”

Sabay sabay kaming kumain, meron na inorder din si Tope na strawberry juice for me and for him water lang. Nakakainis halatang nagtitipid siya tapos binilhan niya pa ako.

“Cr lang ako sandali.” Paalam ko.

Agad akong dumiretso ng cr para maghugas ng kamay. Kinuha ko din ang alcohol na nasa maliit na bag na dinala ko at nagpahid no’n. Sandali lang din akong tumingin sa salamin bago lumabas.

But I stopped immediately when I saw, Rei, out side. May isa pang cubicle sa loob ng cr bakit hindi siya pumasok.

Nakita ako nito at umayos ng tayo. Nasan si Ishmael? Lagi sila magkasama.

“How are you?” He asked me, na nagpakunot ng nuo ko.

Why he asking me? Nagusap na kami kanina sa labas nong dumating palang kami. Kanina bago ako lumabas at makita sya, mukang may inaantay sya.

“F-Fine…. Bakit ka nga pala andito?” Tinignan ko pa ang hallway ng cr. Kami lang dalawa.

“I’m just waiting to you.” He said, pero nakita ko ang tingin niya sa aking leeg. Agad kong hinawakan ang necklace na binigay ni Tope.

“Bigay ni Tope, sayo?” He asked me.

Nagulat ako sa tanong niya, how he did know? Hindi ko alam kung anong isasagot sa kanya. Pano niya nalaman na bigay ni Tope itong necklace?.

“Yes. Why?” Naging seryoso ako at pinantayan ang tingin niya. He smiled at me.

“He also gave me that nacklace,.. but I rejected it.”

Hindi ko alam kung anong ibig sabihin niya, pero nagulat ako don. Binigay din ni Tope sa kanya ito? Pero tinanggihan niya?

“Binigay sa kanya ng Mama nya iyan, bago mawala ang mama nya. I know it… kasi kinuwento nya sa’kin, noong binigay nya sa’kin iyan… Nag iisa lang ang necklace na iyan kaya kabisado ko.”

Napalunok ako. Pero na natiling magkalebel ang aming tingin. I don’t want to get these conversations as sarcasm, but the way he talked to me. I don’t get it.

Kung binigay sa kanya ni Tope ito does it mean, sinabi din ni Tope sa kanya ang mga salita na iyon? Kumalabog ang puso ko. Parang naging mabigat ang dibdib ko habang iniisip iyon.

KABANATA 24

“Talaga bang ayaw mo sumama, Craig!” Tanong sa’kin ni Althea, habang naglalakad na kami ngayon papalabas ng school.

Hindi ko makalimutan ang sinabi sa’kin ni Rei. Nauna syang umalis sa CR habang naiwan naman ako ng sandali doon. Agad din akong lumabas at nagpanggap na hindi na naapektuhan sa kanyang sinabi.

“No, hindi ako sasama. May gagawin din ako.” Ayon na lang ang sinagot ko at naging tahimik muli.

“Ganon ba? Next week pa naman ang klase, so we have more time pa before ang klase.”

Umiling lang ako at bumaling sya sa iba pa naming kasama.

They are all talking, habang malalim naman ang iniisip ko. Hindi nga malayong ginagawa nga ni Tope iyon, hindi malabong sinubukan niyang ibigay ang necklace na ito kay Rei.

After all, may gusto sya kay Rei, at hindi malabong may gusto pa rin sya hanggang ngayon dito. Maybe he using me to forget his feelings to Rei. Or he wanted na magselos si Rei.

Hindi kaya may gusto din si Rei, kay Tope? Pero bakit sila ni Ishmael, ngayon kung may gusto din sya kay Tope? He rejected this necklace.

“Are you okay?”

Napaigtad ako sa pagkakagulat sa biglaang pagsasalita ni Tope, sa gilid ko. Mabilis akong umiwas nang tingin sa kanya, at binaling ang aking tingin sa ibang direksyon.

Wala dapat akong pagselosan, hindi kami. Hindi naman sya nagtanong o hindi naman ako nagtanong kung ano ba talaga ang tunay na nararamdaman niya sa’kin. I don’t want to assume.

“Ayos lang.”

Simpleng sagot ko. Sya nagsalita ng ilang sandali, but I felt he’s still staring at me. Ayoko lumapit sa kanya o lumapit sya sa’kin. Kaya bahagya akong nauna.

“Galit ka ba sa’kin? Did I do something wrong? Kahapon kapa ganyan sa’kin.” He whispered.

Nauuna ang mga kaibigan niya saamin. Kaya hindi nila napapansin ang bulong ni Tope sa gilid ko. And they are busy of their own business. May mg sarili silang pinag-uusapan.

Hindi ko pinansin ang bulong niya.

“Is this about of your father?” He asked again.

“No.”

Hindi nama talaga ito doon. Tungkol ito sa kung ano ba dapat kami. Ayokong lumalim ang nararamdaman ko sa kanya, ayoko nito kung ganito lang din ang gagawin niya sa’kin.

“Then what? Anong maling ginawa ko?”

Hindi ko na sya sinagot ng tuluyan at mas nauna pang maglakad, hanggang sa makalabas kami ng campus.

“Mauuna na kami, Craig, kung hindi ka talaga sa sama saamin.” Sabi ni Selene.

“Sure kaba na ayaw mo sumama? Nan don si Tope sa sama din sya samin, ’di ba, Tope?” Tanong ni Cherry kay Tope.

“ Hindi na pala ako sasama, pupunta ako kay Mr Guererro, may utos sya sa’kin.“ Sabi ni Tope ng biglaan.

Napakunot ang nuo ko sa kaya. Bumaling din sya sa’kin sandali habang nagtataka din ang mga kaibigan niya.

“Kanina lang sabi mo, wala ka naman gagawin tapos ngayon meron na?” Singit ni Renzo.

Kanina pa sya sa mansion, malamang ay may alam ito. Alam nya na walang gagawin si Tope.

“Nakalimutan ko, pupunta ako mamayang farm.”

“Kung ganon, kami kami lang na naman ulit? Kakadating niyo pangalang ulit… ’di na naman tayo magkakasama.” Napahinga pa ng malalim si Selene.

“Mauna na kami sainyo.”

Iyon na lang ang sinabi ni Tope. Napatango na lang ang mga kaibigan niya at sumakay sa van na nagaantay sa kanila. Kina Althea siguro ang van na iyon.

Kumaway pa ako kay Althea, ng umalis ang sinasakyan nila.

“So what’s the problem? Tell me.”

Muli akong napatingin kay Tope. I don’t want to tell him about doon sa pinag usapan namin ni Rei.

“Wala,”

“Imposibleng wala. Ayos tayo noong mga nakaraang araw tapos ngayon. Panong wala?”

Nahihimigan ko na naiinis ang kanyang tono ng pananalita. Hanggang sa makita ko na lang na kinalma nya ang sarili at huminga ng malalim.

“Okay. If you don’t want to tell me now… ’di kita pipilitin. I’ll repect your decision.” He said in a calmly way.

Umiwas na din sya sa’kin ng tingin. His jaw clenched, hindi nakatakas sa’kin iyon. Nagtawag ito ng tricycle ay agad kaming sumakay doon.

“Scrapan po dalawa.”

Sabay abot ni Tope ng bayad sa tricycle driver. Ayoko sana sya pagbayarin doon, dahil kanina ni libre niya na din ako ng pagkain. Mauubos ang budget niya kung palaging ganito.

Nagtatrabaho sya kay Lolo para pag-aralin ang sarili niya. Hindi sya nanghihingi ng tulong sa mga magulang nya o sa mga kapatid niya. I wonder kung sino sino pa ang mga kamag-anak niya dito, dahil ang Tito Ryler niya lang ang kilala ko.

Hindi ba sya nahingi ng tulong sa Tito nya? Para kahit sa pamilya niya na lang? Nakaramdam ako ng kunsensya.

“Sa susunod… Let me pay for myself. I don’t need your money. Meron akong sariling pera.”

I didn’t look at him, habang sinasabi ang mga salita na iyon. Muli kong narinig ang pagbuntong hininga niya mula sa aking tabi.

“Let me do this for you.” He said.

“Kaya kong magbayad ng sa’kin, Tope. Mas marami akong pera kumpara sayo. Hindi ko kailangan ang barya mong pera.”

Hindi siya nagsalita. Sinubukan kong balingan ang pwesto niya, nakita ko itong nakatitig na ngayon sa daan. I felt guilty.

Pareho kaming hindi nagsalita hanggang sa makarating ng mansion. Nauna syang nakalabas para makalabas din ako, nasa bandang pinto sya at tumayo sa labas. Nag antay sya sa labas habang nakatayo.

Bago ako pumigit patalikod ay muli akong bumaling sa kanya, I met his eyes, hindi ko mabasa ang mga tingin niya masyado syang seryoso habang nakatingin din sa galaw ko.

Hinububad ko sa harap nya ang necklace na sya mismo ang nagbigay sa’kin, kita ko ang gulat sa kanyang mga mata.

“Binabalik ko na sayo. Ibigay mo ’to sa mas deserve kesa sa’kin.”

Inabot ko sa kanya ang necklace, hindi niya nilahad ang kamay nya kaya ako mismo ang kumuha ng kamay nya para ilagay ito doon. He was staring at me while puting the necklace on his hand.

“Thanks.” I said, bago sya talikuran.

I didn’t wait for his words.

Dumiretso ako nang paglalakad at naunang pumasok sa loob ng mansion. Hindi ko tinapunan ng tingin sina, Clara na nakatingin saakin ngayon. I don’t know kung sumunod ba sa’kin si Tope sa paglalakad.

Agad akong dumiretso sa loob ng aking kwarto at nagkulong doon. Iniisip ko ang mga salitang nabitawan ko sya kanya. I felt guilty, tingin ko masyadong naging below the belt ang mga sinabi ko sa kanya.

Hanggang sa maghapunan, matagal bago ako bumaba dahil sa katok ni Clara sa pinto ko. Akala ko si Tope iyon, pero si Clara pala. I felt the heaviness of my chest, hindi ko maintindihan ang sarili ko. I know na gusto ko sya. Pero may part saakin na gusto ko na kang kalimutan ito dahil alam ko na naman na wala naman talaga namamagitan sa aming dalawa. Dahil unang una hindi sa’kin….o saamin ang lahat.

Pagkababa ko naabutan ko si Lolo, na hinahainan ni Manang Tania ng pagkain. Mukang pagod si Lolo sa trabaho, kaya agad akong lumapit para kamustahin siya.

“Kamusta, Lo? Are you alright?”

“I’m fine. Pagod lang siguro.” Bahagya pa syang tumawa. “Maupo kana, Lets eat.”

Bago ako maupo ay nilibot ko muna ang tingin ko para hanapin ang isang tao, but I didn’t see him, inisip ko na nasa labas siya, pero madilim na sa labas at malamig dahil malakas ang hangin… Baka uulan ngayon.

“Kumain kana.” Sabi ni Manang Tania sa’kin.

Nabalik ako sa ulirat at bumaling sa plato na nasa harap ko, may kanin na doon dahil kay Manang Tania. I smiled at her, at saktong labas ni Clara mula sa kitchen. May dala itong pitsel na naglalaman ng stawberry juice.

“Ah-mm… Where’s, Tope?” I asked, Clara, nang matapat ito sa’kin. Nanatili ang tingin ko sa aking plato habang nagsisimulang kumain.

“Wala, e, umuwi sa kanila kapag katapos ng enrollment niyo.” Sagot nito.

Muli akong nakaramdam ng guilty. Noong una nagpalusot siya sa mga kaibigan niya na meron syang gagawin. Ngayon ay umuwi siya sa kanila.

“Are you tired, Apo?”

Mabilis akong umiling kay Lolo, napansin suguro nito na hinalo ko na lang nang hinalo ang plato ko.

“Pagod ka din sa ginawa niyo maghapon?”

“Yes po… Siguro.”

We continued eating, habang naging tahimik naman ang hapunan namin, after non ay nagpaalam na si Lolo na aakyat at ganon din ako. Hindi ako dumiretso sa kwarto at pumunta sa pinakamalaking bintana dito sa mansion.

Agad akong nakita ang madilim na langit, nagsimulang lumakas ang hangin ulit at pumatak ang ulam.

Mariin akong napapikit sa malamig na hangin, agad na pumasok sa isipan ko si Tope, kung ayos lang ba ito at ang pamilya niya.

Sinubukan kong tignan ang cellphone ko at tinignan ang account ni Tope, 14 hours na siyang offline at hindi nag-oopen ng account, ang huling chat lang namin at huling text ang tinignan ko.

Wala syang message na ni-isa noong matapos ang nangyari kanina. I think, I really hurt his feelings about sa mga sinabi ko sa kanya.

Hanggang sa sumapit na lang ang isang linggo at wala na akong nakitang, Tope, dito sa mansion. He didn’t visit here kahit ni isang beses, wala akong nakitang anino nya.

I want to asked, Clara, about Tope, but I didn’t. I don’t know kung anong pumipigil sa’kin. Siguro ay kahihiyan na dahil pakiramdam ko tinaboy ko sya sa mga salitang binitawan ko sa kanya.

He’s kind, at ayon ang sinukli ko sa kanya. I’m being unfair to him.

“Clara, hindi ba dadaan si Tope, dito para daanan si Craig?” Tanong ni Manang Tania habang nagsasalin ng tubig sa baso namin ni Lolo.

Maayos akong umupo at pinakinggan kung ano ang magiging sagot ni Clara.

“Hindi ko alam, Manang. Hindi ko din na tanong noong nakaraang araw na pumunta sya dito.”

Agad akong napatingin kay Clara habang nakakunot ang nuo.

He came here? I didn’t know.

“Pumunta sya dito?… Noong isang araw? Anong oras?” I immediately asked, napatingin sa’kin sina Manang Tania.

Nakuha ko ang atensyon nila, siguro dahil parang nataranta ang tono ko. Agad din naman akong umayos.

“Oo, pumunta sya dito.” Sagot ni Clara.

“He came here, dahil inutusan ko sya.” Sabi ni Lolo.

Napatango ako, at muling natuon ang atensyon sa kinakain.

“Pero sandali lang sya dito, halos wala pang limang minuto umalis din agad. Nasa kwarto mo kaya ikaw no’n.”

“You didn’t tell me.” Sabi ko habang bumubulong.

“Hindi ka naman nagtanong din.” Sagot ni Clara.

“Wala si Tope, si Mang Pilar mo na lang ang maghahatid sayo.” Sabi ni Lolo. Napatango na lang ako.

“Okay.”

I sighed, at saka tumayo. Magtotoothbrush na ako. Nawalan din ako ng gana kumain. Hindi naman nila ako pinansin ang biglaang pagtayo ko at pagpunta ng kitchen.

After brushing my teeth, saka lang muli ako lumabas. I’m already wearing my uniform and my I.D, hindi naman nagkaroon ng kung ano ano pa sa ID namin dahil pinalitan lang ng ibang details katulad ng date at Grade kung ano na kami ngayon, kapag katapos ay saka lang ako lumabas at bumaba ng hagdan dala ang aking bag.

“Nan dyan na pala sya, Tope.” Dinig kong boses ni Manang Tania,

Mabilis akong napatingin sa direksyon nila at nahagip agad ang mata ni Tope na nakatingin sa’kin. Bahagya pa akong nagulat dahil sa bagong gupit lang din ang buhok niya, nakahawi ng maayos. Nakasuot din sya ngayon ng salamin.

I felt my chest pounded. Naging mabagal ang aking pagbuga ng hininga habang nakatingin ngayon kay Tope. Isang linggo lang syang nawala dito sa mansion at hindi na kita.

Pero ang puso ko, parang ilang taon. Gusto kong lumapit sa kanya. Pero hindi ko magawa. May mali akong sinabi sa kanya.

“Dito na po kami, Mama. Ate Clara.” Paalam ni Tope kina, Manang Tania, nang mawala ang tingin niya sa’kin.

Lumabas sya nang hindi man lang ako tinatapunan ng tingin. I felt hurt immediately. I don’t want this kind of treatment from him. Para akong sinaksak ng punyal sa aking dibdib.

Bumaling muna ako kina, Manang Tania na nakatingin din sa’kin. Ngumiti ako bago tumalikod at sumunod kay Tope. Nakatalikod sya sa’kin habang malalaking hakbang ang ginagawa papunta kay Mang Pilar na magiging driver namin papuntang school.

He greeted Mang Pilar. Dumiretso sya sa back seat at binuksan ang pinto. Akala ko papasok sya don, pero tinignan nya ako habang salang imusyon.

I know what he means, umiwas sya ng tingin sa’kin. His jaw clenched, naglakad ako papalapit sa kanya at muling naamoy ang pamilyar na amoy mula sa kanya. Pumasok ako at walang sabi sabi nyang sinarado ang pinto.

Hindi man lang inantay na makapag pasalamat ako at pumasok na sa front seat, katabi ni Mang Pilar. Naging tahimik ako sa byahe habang medyo nagkukwentuhan sina Tope, at Mang Pilar.

“Ikaw, Craig. Ano mas pipiliin mo magkaaway kayo ng jowa mo kahit sya ang may kasalanan… O magsosorry ka pa rin at pag uusapan ang nangyari kahit hindi naman ang dahilan ng pag-aaway niyong dalawa.”

Hindi ko alam kung bakit na punta doon ang usapan nilang dalawa ni Tope, at ngayon ay dinadamay ako ni Mang Pilar.

“I don’t know… Why would I say sorry kung sya naman pala ang may kasalanan kung ba’t kami magkaaway… Sya ang magsorry, sya may kasalanan, eh.” I said.

“Sabagay, sya nga naman may kasalanan. Pero mali.” Sabi ni Mang Pilar.

Napakunot ang nuo ko sa kanya, sya nga may kasalanan ta’s ako magsosorry para magkaayos kaming dalawa. Unfair ’yon.

“Hindi naman masamang magpakumbaba. Sa relasyon hindi tatagal ang dalawa kung hindi magiging mapagkumbaba kayong pareho… Kasi kung parehong mataas ang pride niyo malamang sa malamang hindi talaga tatagal ang relasyon niyo. Masdadalas lang kayo mag-away.”

“You two should talk, always remember, hindi ka naman pumasok sa relasyon para lang isa lang sa inyo ang makaintindi kung kelan magsosorry at hihingi ng tawad. Dapat pareho kayong dalawa. Dapat balance,” Tope, butt in.

Umiwas ako ng tingin at bumaling sa campus, papasok kami ngayon sa gate. ’Pag tapos magpark ni Mang Pilar ay nagpasalamat na ako at lumabas na agad.

“Hindi kita mahahatid sa room mo, nasayo naman schedule mo… Dadaan pa kasi ako ng office para ipasa ’tong mga requirements ko.” Sabi ni Tope.

“Okay.” Iyon lang ang sagot ko sa kanya at hindi man lang sya tinapunan ng tingin. His voice is cold as ice.

“Aantayin kita sa breaktime… Sabay na tayo.” Tumalikod sya sa’kin at hindi inantay ang sasabihin ko.

Naglakad na din ako papasok at hinanap ang magiging room ko, since same lang din naman dati ng building namin hindi na ako nahirapan hanapin ang name ko.

Nakita ko na hindi ko na kaklase si Renzo, si Althea na lang. Pumasok ako at nakita si Althea na nakapahalumbaba at nakikipag kwentuhan sa mga kaklase namin.

When she saw me, she immediately went to my place. She was smiling, parang excited ito ngayong araw sa school year namin. Hinatak ako ni Althea at kung ano ano agad ang kinuwento sa’kin. Nakinig ako sa kanya hanggang sa dumating ang adviser namin.

Nagpakilala lang kami at iyon lang ang ginawa sa unang oras. Nakatingin ako sa bintana habang nagkukwentuhan ang mga kaklase ko at si Althea.

“Nakakaboring naman, wala na si Renzo.” Sabi ni Althea nang wala ng nakikipag kwentuhan sa kanya ngayon.

Matalino si Renzo, kaya napunta sya sa section nila Tope, doon sa room A. Puro star doon at talagang mga with high honor. Hindi din naman ako napunta doon, since masipag lang ako mag-aral, hindi matalino.

“Nabuburingan ka kasi wala boyfriend mo?” I teased her.

Bumusangot sya at umirap sa’kin.

“Hindi ko sya boyfriend. Kaibigan ko lang iyon, ’di nga nanliligaw.”

“Talaga ba? Bakit hindi pa daw sya nan liligaw? You are both close since bata palang kayo? Hindi ba sya umamin sayo na may gusto sya sayo?” I asked her.

Umiling sya.

“Wala din naman akong nararamdaman sa kanya. May iba akong gusto.” Sagot nya at ngumuso.

“Sinungaling.” Sabi ko. They are sweet, meron bang magkaibigan na naghahalikan.

Nakita ko kaya silang minsan maghalikan noong bago ang pasukan, I didn’t tell her ’cause I don’t want to offend her, ayoko din na sabihin nyang chismoso ako. Pinagsawalang bahala ko na lang iyon dahil wala naman akong pake sa relasyon nila.

Maganda si Althea, she’s fashionable when she’s wearing her clothes I know na mapili sya sa mga susuotin nya, nagmumuka kasi syang galante sa mga suot niya.

“Basta I don’t like him.”

Nawala ang atensyon ko sa kanya ng mapansin ang pagdaan ng dalawang tao sa aming classroom si Tope at si Pamela, his hand snaked Pamele’s waist at inaalalayan ito.

Hindi niya na pansin ang pagtingin ko sa kanya dahil busy itong kinakausap si Pamela na parang wala sa sarili. I think she’s sick.

“Anong nangyari na naman sa kanya?” Tanong ng mga kaklase ko ngayon ay nakadungaw na din kina Tope.

“Dadalhin siguro, ni President sa clinic.”

Nakatingin lang kami kina, Tope, hanggang sa lumiko ang mga ito sa kabilang hallway. Nagmamadali ang mga ito hanggang sa pumwesto si Tope sa harap ni Pamela at pumwesto para ipangko na lang si Pamela.

Napakurap ako ng dalawang beses habang pinagmasmasdan sila.

“Alam mo sakit sakitan na naman ’yang, Pamela, na iyan. May gusto kasi yung bruha na iyan kay Tope kaya nagpapansin din, eh.” Sabi ni Althea sa gilid ko habang nakatingin din kina, Tope.

Nawala sa paningin namin sina, Tope, pero ang mata ko ay nanatili sa kaninang direksyon nila.

“Mabait si Tope, kahit sino tutulungan niya kapag nangangailangan. Pero ’yung iba inaabuso… Katulad nong Daddy ni Rei. Hindi maganda ang pakikitungo sa pamilya nila Tope.” Sabi ni Althea pa.

“Anong ginagawa niya sa pamilya ni Tope?”

“Noong nakaraan, nabalitaan ko kina Daddy na tatanggalan ng karapatan ng Daddy ni Rei sina, Tope na mag-ani ng palay sa palayan mismo ng Lolo mo. Kaya sobrang naging busy ni Tope. Kinailangan niyang bumalik sa bahay nila, para bantayan ang pamilya niya.”

Napakurap ako sa sinabi ni Althea at nagsalubong ang kilay.

“Malaki ang investment ng pamilya nila, Rei, sa lupa nila Lolo mo at Daddy mo, Craig. Bukod don ay kalapit na kamag anak mo sila kaya may karapatan pa din sila na magsabi o magtanggal ng mga tauhan don sa lupain niyo… Pero sa ginagawa ng Daddy ni Rei, hindi makatao. Pinapahirapan nila ang pamilya ni Tope.”

Kumalabog ang puso ko.

KABANATA 25

Nang matapos ang klase namin sa pang umaga agad akong dumiretso ng labas matapos maayos ang mga gamit ko. Sumabay din sa’kin si Althea, nakakatapos lang din ayusin ang mga gamit niya.

Hindi pa kami tapos mag usap kanina tungkol sa mga sinabi niya sa’kin kanina. May pumasok lang na guro kaya agad kaming umayos kanina. Hindi na din kami nakapag usap dahil biglang nagpakuha ang guro ng papel at pinasulat saamin kung ano ang mga expect namin ngayong school year.

“Hindi ko gusto ang ginagawa ng Daddy ni Rei… Kina, Tope. I already talked to him about this. Sinubukan niya na daw kausapin ang daddy niya pero masyado itong matigas.”

Pagkukwento pa ni Althea habang naglalakad kami papalabas ngayon. Sinubukan kong hanapin si Tope, pero wala ito. Maybe he still with Pamela, tha’s why wala sya ngayon sa labas ng classrom. He said sabay kami kakain pero wala sya.

Hindi pa nga ako nakakamove on sa mga sinabi ko sa kanya noong nakaraang linggo ito na naman at may nalaman pa ako. I want to say sorry about what happened and also for my behavior to him, he doesn’t deserved those kind of treatments.

“Hindi ba humingi ng tulong sainyong mga kaibigan niya? He didn’t tell these to you?” I asked her, she shook her head.

“I understant him… He doesn’t want na maslumala pa ang mangyari… Lalo pa at concern din sya kay Rei, ayaw niyang mag away ang mag ama dahil sa kanila. Kaya siguro mas pinili niya na ’wag na lang sabihin.”

Nakaramdam ako ng selos, pero mas nangibabaw sa’kin ang galit… Galit sa Ama ni Rei.

“Ano pa ang ginawa niya sa pamilya nila, Tope?”

“Nalaman ko din na puputulin ang pagpapatubig sa mga halaman at sa iba pang pananim nila, Tope. Kung gagawin ng Daddy ni Rei iyon, mas mawawalan ng iba pang pangkabuhan ang pamilya nila, Tope.” Sabi niya pa.

“Ano ba ang dahilan at ginugulo ng Daddy ni Rei ang pamilya nila, Tope?” Hindi ko na mapigilan ang galit sa aking boses.

“Maybe this is because your Dad’s secret affair with Tito Ryler sa…Tito nila Tope?”

Nanlaki ang mata ko sa kanyang sinabi. Secret affair? Kay Daddy at kay Tito ni Tope? Kay Ryler? What does she mean?

“W-What? Secret Affair?” Litong tanong ko kay Althea.

Nanlaki ang mata niya sa’kin habang namimilog iyon. Napatakip sya ng bibig sandali.

“Wala kang alam?” She asked me, habang may gulat pa din na tingin.

Kita kong parang nagsisi sya sa kanyang sinabi. Mariin syang napapikit at bumulong ng mura.

“Hindi mo alam na may namagitan sa Daddy mo at kay Tito Ryler?”

“W-Wala akong alam… Saan mo nakuha ang bagay na iyan?”

Mabilis ang bawat tibok ng puso ko. Sa huli ay wala itong naging sagot sa’kin at umiling.

“Hindi sa’kin dapat ito nang gagaling. Pero mas mabuti kong itatanong mo ang mga bagay na ito kay Daddy mo. I’m not in the position to tell these to you… I’m sorry.”

Marami pa akong gusto itanong sa kanya.

Mabilis kong sinundan ang tingin niya at saktong kakapasok lang ni Tope sa canteen. My heart beating so fast when my eyes met his gaze. Agad syang dumiretso sa table namin ni Althea.

“Kamusta si Pamela?” Althea, asked him.

“She’s fine. Nabinat lang dahil kakagaling lang daw pala nito sa lagnat.”

“Bakit pa sya pumasok, kung nilalagnat naman pala sya, pwede naman sya pumasok kapag okay na sya, since kakasimula palang din naman ng klase wala pang gagawin. I know our teacher understant her situation.”

Nanatili akong tahimik at binalingan ang aking pagkain. Nakinig lang ako sa kanilang dalawa na nag-uusap. Hindi ko alam kung nasaan ang iba pa nilang kaibigan at tatlo lang kami dito, I didn’t tried to asked about them ’cause I’m too guilty with, Tope now.

“Did, Rei, talk to you?”

“No. I don’t want him to get involved in what is happening.” Concern na sagot ni Tope.

Bitterness crept me. I didn’t try to look at his direction. I don’t want to met his eyes, ’cause I felt his eyes on me.

“Makakatulong sya sayo, Tope. Kami mga kaibigan mo.”

“Ayoko pang madamay kayo. Problema namin ito, isa pa nan don naman ako.” Sagot ni Tope.

Nakaramdam ako ng galit at inis sa kanya. Feeling strong? Bida bida ba sya? Alam nya ba kung sino ang binabangga nya? Naalala ko ang party noon na nangyari kina, Rei. Nan doon kami kung paano pahiyain si Tope noon, noong Daddy ni Rei. Wala man lang akong alam kung nagsorry ba man lang si Rei kay Tope,

Wala naman nang nagawa si Althea sa naging sagot ni Tope, at nagkibit balikat pa sa’kin noong mapatingin din ako sa kanya, sandali kong natapunan ng tingin si Tope, na nakatingin parin pala sa’kin.

“Bumili kana ng pagkain mo…” I said and looked away from him.

“Okay.”

Natapos na lang ang pagkain namin tatlo saka lang namin na kita sina, Chery, hindi nila kasama si Rei at Ishmael. Pero naging sandali lang kami ni Althea, dahil anong oras na.

Hanggang sa matapos ang buong klase ng maghapon na iyon. Nabalitaan ko na hindi makakasabay si Tope sa’kin sa pag-uwi at saktong dating ni Mang Pilar sa gate ng school.

“Aantayin pa daw ni Tope ang result sa scholar namin, babalik din ako don dahil inaantay ko din ang result. Tinawag lang ni Tope si Mang Pilar para ipasundo ka.” Sabi ni Renzo.

Kung ganon ay si Tope pala ang tumawag kay Mang Pilar.

Napatango ako sa sinabi niya, kumaway na lang sya sa’kin habang ganon din sina Althea na uuwi din. Pumasok agad ako ng kotse at ngumiti na lang sa kanila.

Masyadong malalim ang iniisip ko. Nagsisipag si Tope, para sa sarili niya at sa pamilya niya, tapos ay guguluhin lang siya ng Daddy ni Rei. I will not forgive this one.

“Where’s, Lolo?” I asked Mang Pilar, habang nan dito sa back seat.

“Wala pa, Craig, e… Busy ang Lolo mo, bakit ano ba iyon?”

“Anong uwi ni Lolo?”

“Baka mga 7pm ganon? Hindi ko alam, mukang importante din ang pupuntahan ng Lolo mo.”

“Okay… Doon tayo sa mansion ng Fuentes, Mang Pilar.”

Napatingin pa sa’kin si Mang Pilar, habang nakakunot ang nuo.

“Anong kailangan mo sa kanila?” Kuryosong tanong ni Mang Pilar.

“Nothing, I just want to discuss something to Mr, Fuentes.”

Hindi naman sya nagtanong pa at pumarada kami sa gitna ng gate. May sumalubong saamin na guard habang nakakunot ang nuo na nakatingin sa’kin.

“Anong kailangan nila?”

“Domeng, nan dyan ba si Mr, Symon?” Tanong ni Mang Pilar.

“Oo, nasa office niya, bakit anong kailangan niyo, Pilar?”

“Can you tell, Symon, I’m here,” I butt in sa kanilang pag-uusap.

Napatingin silang dalawa sa’kin.

“Pasensya kana, Domeng, anak ’to ni Mr Christ.” Nagaalinlangan na sabi ni Mang Pilar.

Bahagyang nanlaki ang mata ng guard at agad na may kinausap sa kanyang walkie-talkie. Sandali pa kaming nanatili doon.

“Papasukin mo.” The other voice mula sa kanyang kausap.

Agad na binuksan ng gwardya ang malaking gate at pinapasok kami sa loob. Hindi na ako tumingin sa paligid, this is not the first time I came here. Noong may salo-salo dito ay nakapunta na ako dito.

“Sunod po kayo sa’kin, Mr Fuentes is waiting you in his office,” salubong saamin ng isang babaeng nasa mid 50’s, I think.

Sumunod kami sa kanya at umakyat sa second floor nitong mansion. Sa isang malaking pinto kami tumapat at tatlong beses kumatok ang babae bago buksan ang pinto.

“Mr, Fuentes, Mr Guerrero is here.” The old lady.

“Papasukin mo.” The deep voice inside.

Ngumiti sa’kin ang babae, I didn’t smiled at her at saka bumaling kay Mang Pilar, sumenyas ako na antayin ako dito sandali sa labas. I want to talk, Symon, nang kami lang dalawa.

“Baka magalit ang, Lolo, mo Craig.” Mang Pilar.

“You don’t need to worry, Mang Pilar. I can handle myself.” I said, bago tuluyang pumasok sa loob.

Agad na bumungad saakin ang napakalaking office ni, Symon, ang Papa ni Rei. I didn’t mind the furnitures he had here in his office, mas maganda pa din ang office ni Dad, kahit na ilang beses palang din ako nakakapasok don kapag pinapatawag niya ako.

I saw him, he was sitting on his swivel chair. Nakapatong ang dalawa nyang siko sa kanyang malaking table habang nakatingin sa’kin at sinusuri ang galaw ko.

“Magandang hapon, Craig.” He greeted.

I didn’t greet him back, I remain my serious eyes to him. Itunuro nya ang upuan sa kanyang harapan, pero mas pinili kong manatiling nakatayo. I looked around to see the things here.

“Your office is big.” Walang gana kong sinabi.

Ayokong manatili ang mata ko sa kanya dahil naaalala ko ang mga sinabi ni Althea sa’kin.

“Mas malaki ang office ng Daddy mo dito.” He said.

I smirked, my eyes darted to his direction. Seryoso din ang mga mata nitong nakatingin sa’kin.

“What do you want? Bakit mo naisip na pum-” I cut him off.

“No, don’t asked me that question, Mr, Symon. Ang sagutin mo ang tanong ko…” Nanatili ang titig ko sa kanya. His eyes widened. “…bakit kailangan mo pakielaman ang buhay ng pamilya nila, Tope? Huh?”

Napakunot ang nuo nya, at napasandal sa kanyang kinauupuan.

“Why? May pakielam ka ba sakanya? Sa pamilya nya…. Tauhan lang sila ng Lolo mo ni Uncle-”

“Ano kung tauhan lang sila?… Nagtatrabaho ng tahimik ang pamilya nila, Tope… Bakit kailangan mo guluhin ang buhay nila?” I said habang may diin.

Napakunot lalo ang nuo nya. Parang sinusuri nito lalo ang mga kilos ko at mga sinasabi ko.

“Do you care about his family?”

I didn’t answer him.

“Anong ginawa mo sa pamilya ni Tope? Bakit tinatanggalan mo ng karapatan ang pamilya nila sa sariling lupa ni Lolo?”

“I’m one of investors to your Lolo’s company…, Uncle’s company. Kaya may karapatan ako.”

“No, you don’t have the rights to do these… sa kanyang pamilya… Nagtatrabaho ng matino sina, Tope at pamilya niya, kung tutuusin isa sila sa pinakamaasahang pamilya sa nigosyo bukod don ay mas mapagkakatiwalaan sila.”

“You don’t have any idea about his family background, he’s from Vicente family.” Madiin na sabi nito.

“I don’t care about your saying, Mr Fuentes. You don’t to do this…mananatili ang pamilya nila, Tope sa lupain at mag-aani ng palay sa ilalim na mismo ng pangalan ng aking Lolo at bilang apo nya.” Mas diin kong sinabi.

Hd sighed, I see the amusement in his eyes. Umalis ito sa pagkakasandal sa kanyang swivel chair at mas lalo pa akong pinag masdan.

“Your father is very pround of you right? You the attitude like him… Hindi ko alam kung bakit hindi ganyan ang anak kong si Rei. He’s too soft, that’s why I can’t be proud of him.”

Nagsalubong lalo ang tingin ko sa kanya.

“Hindi ko alam kung bakit sobrang tapang mo at talagang humarap ka pa sa’kin para sabihin ang mga salita na ’yan na parang mapapasunod mo ako sa mga sa sabihin mo.” Humalakhak ito ng tawa.

“I can.”

Naging seryoso ito at seryosong tumingin sa’kin.

“How? Do you think you can ’cause you have the attitude just like you father?” He smiled.

“No, but I think Mommy can, I can talk to her right now and tell about this… I can ask her help too para kumbinsihin si Daddy na sya mismo ang mangtanggal ng mga investment mo sa company… At tingin ko si Lolo, din, after all apo nya ako,”

Nagtiim ang panga nito habang nakatingin sa’kin.

“At tingin mo magagawa nila ’yan sa’kin?”

“We can ask. And I think, Lolo, doesn’t know this things… Ang mga ginagawa mo kasi kung alam niya, baka sya mismo ang kausap mo at hindi ako ngayon.”

I smiled ng makita ko lalo ang mga galit sa kanyang mga mata. Kilala ko si Lolo, hindi niya hahayaan na ganituhin ang pamilya ni Tope, malapit sya kay Tope.

Pwede manghingi ng tulong si Tope kay Lolo, pero mas pinili niyang harapin ang Symon nito. Hindi ko hahayaan ’yon… At kahit sino pa man. Iyan. They will cross me, before do that.

“Tama ba ako? Walang alam si Lolo, sa pinagagawa mo sa pamilya ni Tope?”

Nanatili syang tahimik, masamang nakatingin sa’kin. Napangiti ako sa kanya, bago umayos ito ng tayo.

“I can talk, Lolo, ’bout this, what do you think?”

“Don’t you dare.” Madiin niyang sinabi.

Mas lalo akong napangiti doon. Mas madali naman pala ito kesa sa inaasahan ko. Hindi naman pala mahirap kalaban ang Daddy ni Rei, hindi ko alam kung bakit hindi niya makumbinsi ang sarili niyang Daddy.

“Try again na galawin o bantaan ng kahit ano ang pamilya ni Tope… You will see the hell you want, Symon… Mr Fuentes.. I mean.” I smirked again.

Mabilis akong tumalikod at iniwan itong nakatingin sa’kin. Lumabas ako at nakita si Mang Pilar na nakasandal pa sa pinto, muka itong nakikinig at habang na natili namang nakatayo sa gilid niya ang sercretary ni Symon.

Nagtuloy tuloy ako sa paglabas at mabilis na umayos si Mang Pilar. I rolled my eyes at him. He immediately followed me. Tahimik kaming umuwi ng mansion, saktong ang nakita ko agad ay si Tope at sina Manang Tania, may pinapakitang mga papel si Tope.

His eyes met mine, My heart pounded. Nagtatanong ang kanyang mga mata habang nakatingin sa’kin, pero binaliwala ko iyon.

“Craig! Tignan mo ito, o, nakakatuwa si Tope, nagtop 1 sya sa mga nakakuha ng scholar sa school niyo. Ang taas ng nakuha nyang points, o,” tuwang tuwa na sabi ni Clara sa’kin. She also showed the paper she was holding.

“Nakakaproud si, Tope, napaka husay na bata.” Nakangiti ding sabi ni Manang Tania.

I smiled at them.

“San ka galing? Kanina pa uwian niyo? ’di ba?” Sunod sunod na tanong ni Tope.

Hindi iyon na pansin ng mga tao naming kasama dito sa mansion, dahil busy din sila sa pagtingin sa papel ni Tope, nakisali din si Mang Pilar.

“Bakit nasa tapat ng bahay nila, Rei ang kotse na sinakyan niyo ni Mang Pilar?… Hmmm..” humakbang sya papalapit sa’kin.

Bahagya akong nanginig. Fuck this feelings, bakit ba kailangan kong kabahan kapag siya.

Craig Lui Guerrero ang landi at ang arte mo.

“Anong pakielam mo?” Inis na sabi ko at umiwas bahagya sa kanya, pero naramdaman ko ang pasimple nyang paghawak sa aking palapulsuhan.

“I’m trying my best to understand you always..” halos bulong lang iyon.

Sandali kong tinapunan ng tingin sina Manang Tania, nagkakaingay pa din sila at ’di kami napapansin ni Tope.

“’Wag mo na subukan, dahil kahit sino walang makakaintindi sa’kin.”

Lalampasan ko na sana sya nang mas mahigpit niyang hawakan ang wrist ko.

“Baby… Please, don’t be like this to me.”

Bahagya akong nagulat sa kanya, muli kong sinubukan na tapunan ng tingin sina, Clara, kung narinig nila iyon, but they are still busy.

“May nagawa ba ako? ’yung kwintas na ako mismo ang nagbigay sayo…. Binalik mo sa’kin…”

He almost whispered the last sentence he said to me. Ramdam ko ang sakit sa kanyang tono. Pati ang mga mata nyang nangungusap sa’kin.

“’Yung kwintas na binigay mo sa’kin, binigay mo din kay Rei iyon, ’di ba? But he rejected it.”

Bahagyang nanlaki ang mata nya, pero nan don parin ang pagtataka at pagkalito.

“What do you mean?” Litong tanong niya.

Umirap ako sa kanya. As if he doesn’t know, what I’m talking about.

“You gave the necklace to him right? He said you give it to him.”

“When did he tell you this?” His serious voice.

“Noong nakaraang linggo, bago ka umuwi sa inyo.”

Hindi ko na dinuktungan iyon, hindi ko din sinabi sa kanya na alam ko ang ginagawa sa kanyang pamilya ng Daddy ni Rei.

“He said na binigay ko sa kanya ito?” Sabay pa kita ng necklace na nasa box na ulit.

“Para sa kanya dapat iyan, hindi ba?” The bitterness crept me.

“I didn’t give this to him, I will never gave this to him…” He said softly.

Nagsalubong ang kilay ko.

“Liar.” I hissed.

“Hiningi niya sa’kin ito, pero hindi ko binigay, alam niyang may gusto ako sa kanya, kinuwento ko sa kanya na ibibigay ko sa taong gusto ko itong necklace na ito kapag na kilala ko na ang tao para sa’kin…” He said.

Nanatili akong nakatingin sa kanya. He continued what he want to say.

“Hindi ibig sabihin na nagustuhan ko si Rei, ibibigay ko na sa kanya ito. I didn’t see my future with him, even Ishmael is out of the picture…. I didn’t see myself spending the rest of mylife with him, … But you, baby.”

Napaiwas ako ng tingin sa kanya, ang bilis ng kalabog ng aking puso. Saktong napadako ang tingin ko kina, Clara. Good thing they didn’t heard it.

“Pano ang mga sinabi niya sa’kin?” Bulong ko lang iyon sa kanya.

Nakita kong sinundan nya ang tingin ko, nakakunot na ang nuo nya ngayon.

“Ayaw mo ba marinig nila ang pinag uusapan natin?”

Masama ko syang binalingan. He smiled.

“I’m in love with you.”

Hindi matanggal ang salita na iyon sa aking utak, kahit na tapos na ang tagpo namin ni Tope na iyon. Nakahiga ako sa aking higaan habang hindi mapakali.

Para akong bulate na inasinan.

Tope, you making me crazy right now. At hindi ko alam kung makakaahon pa ako sa hukay na sya mismo ang gumawa.

Napatigil ako sa pag-iisip ng maramdaman ko ang pagvibrate ng aking cellphone, nasa dibdib ko iyon at kinuha.

Poging Tope:

Are you still awake?

Ang sabi niya sa message. Mas lalong bumilis ang pintig ng puso ko, ayoko syang replyan at isipin niya na lang na nakatulog na ako. Pero hindi ko mapigilan ang sarili ko.

Ako:

Can’t sleep.

Huli na ng maisip ko ang sarili kong reply sa kanya, buburahin ko sana iyon pero na isend na sa kanya. Baka isipin niyang ’di ako makatulong dahil sa kanya.

Poging Tope:

Why can’t sleep?

Ako:

Nothing, ’di pa kasi ako dinadalaw ng antok hahaha.

Nakagat ko ang labi ko, medyo nagtagal bago sya nakapag reply. Nang babasahin ko sana ang reply nya, saka naman lumabas ang pangalan nya sa aking screen. Video call iyon. Mabilis kong dinampot ang unan ko at tinakip sa kalahati ng muka ko iyon. Bago nanginginig na sinagot ang tawag.

“Hi.” I akwardly greeted him.

Napaka seryoso ng kanyang mga mata habang nakatingin sa screen.

“Bakit ’di ka makatulog?” He asked.

“H-Hindi pa ako inaantok.”

Sandali kaming naging tahimik, ’di ko namamalayan na natanggal ko na pala ang unan sa harapan ko at pinagmasdan na lang sya sa screen. Ngayon ko lang na pansin na nasa labas sya dahil sa buwan na nakita ko sa kanyang background at mga puno.

“Can we meet?”

Hindi kagad ako nakasagot sa kanya.

“Nagkikita na tayo. Nagvideo call kanga, ’di ba?”

“No, I want to see you here.” He said.

“Hindi ba pwedeng bukas, Tope, gabi na, o.”

“I can’t wait morning… Baby, please.”

Muli ko na naman naramdaman ang paghuhurimintado ng puso ko.

“Okay.” Iyon na lang ang nasabi ko.

“Patayin mo na, I’ll wait you here.” He said.

“Ikaw na magpatay nang tawag.”

“Ikaw na.”

“Okay.” Natawa ako, at saka mabilis na pinatay ang tawag at tumayo. I can’t hide my smile.

Mabilis akong nagtungo sa labas ng kwarto, wala ng tao sa labas. Alas dose na ng gabi at tingin ko kahit sila, Lolo ay tulog na. Nagtungo ako sa labas ng mansion at nakita si Tope sa duyan sa labas.

Mabalis akong naglakad patungo sa kanyang direksyon.

“What do you want?” I asked, nang makalapit ako sa kanya.

Umusog siya, at nginuso ang tabi niya. Gusto niya akong tumabi sa kanya, I rolled my eyes at him.

“I miss you.” He snaked his arms to my waist. He also rested his head to my shoulder. I felt his heavy breath into my neck.

“Kanina lang tayo nagkahiwalay, Tope. Miss mo na agad ako?” Natatawa kong sabi.

“I love you…” He whispered to my ears. Binaliwala niya ang sinabi ko, na nagpatibok lalo ng baliw kong puso.

I sighed, unti unti niya akong inalalayan mahiga sa duyan at dinaganan ako, nagpahinga ang kanyang ulo sa aking dibdib. Kung mananatili sya dyaan madidinig niya ang nagwawala kong puso… At tingin ko wala na akong pake don.

Nag angat siya sa akin ng tingin, habang ang kanyang baba ay nasa aking dibdib. Parang lasing ang kanyang mga mata, kapareho ng akin.

“Let’s make this official…”

KABANATA 26

Napakurap ako ng ilang beses sa kanyang sinabi. Hindi ko mapigilang hindi mag-init ang aking muka sa kanyang pagkakatitig saakin at sa kanyang sinabi.

“I want to be your boyfriend… I want relationship with you,” sabi niya pa.

“I thought you want me as your fuck buddy,”

Umuwang ang kanyang bibig at masama akong tinignan.

“I’m not that kind, Crey… I will not let you just my fuck buddy… Baka ikaw?”

Medyo nahimigan ko ang inis sa kanyang huling salita.

“Baka naman marami ka, ’yung mga nasa maynila.” malungkot ang boses niya.

I know na alam niyang ganon ako, pero matagal na iyon. Nagbago na ang pananaw ko sa mga bagay na iyon, bacause of him. He change my standard. I change myself because of him.Naging

“Tope, may nakikita ka bang nilalapitan ko? If you can see my social media account wala akong nirereply-an, I don’t have fling,”

Mas lalong nangunot niya sa’kin.

“Ikaw lang promise.”

Napangiti siya sa sinabi ko.

“I’m not your first but I’ll make sure, I’m your last.” He said with finality.

“Sigurado ka ba dyan?” Natawa ako.

But to think na sya na nga ang last ko, it makes me more happy. I loved him so much. I fell for him harder, he makes me tremble at siya lang ang nakakagawa nito sa’kin.

“I confessed my feelings to you… Ang hirap kaya gawin no’n, this is my first time having a relationship, bukod do’n noong umamin ako sayo mas lalo kong naramdaman ang pagmamahal ko sayo.” He said while looking to my eyes straight.

“You rejected me so many times, bakit ngayon ikaw na ang umaamin?… I mean, kelan pa iyan?” I asked him.

“Ayoko pumasok sa isang relasyon na hindi naman sigurado… Isa pa, tinitignan ko pa kung talagang may gusto ako sayo. I want it to take it slow, ayokong magpadalos dalos, lalo na sayo. You are not easy after all. Noong una iniisip ko na kaya mainit ulo ko sayo kasi sa ugali mo, masyado kang masungit at matapang. Nalilito ako sa nararamdaman ko sayo. Noong sinuntok ko si Warren ang gago na iyon, matinding selos ang naramdaman ko no’n. Noong nakita din kita na may kaharutan na babae sa resort I felt scared that time dahil inaakit ka nya…. Natakot ako no’n na baka maagaw ka sa’kin.”

Mahaba niyang sinabi. I kissed his forehead, napapikit siya sa ginawa ko hindi agad nagmulat ng mata.

“I was hurt noong ilang beses mo ako nireject, sabi ko sa sarili ko kakalimutan ko na lang itong nararamdaman ko. Pero ang hirap,” natawa ako.

“I used to hate you and that’s what I’m always said to myself na hindi kita magugustuhan… Pero iba ang nangyari, kahit ilang beses ko itatak sa utak ko ang mga salita na iyon… Wala, e, nahulog pa din talaga ako sayo.”

Ilang sandali kaming naging tahimik, medyo umangat sya para mag maging magkatapat ang muka namin.

“I’m in love with you, baby.” He said softly before planted a kissess to the tip of my nose.

“I love you too.” I whispered, he smiled and kissed my lips.

“Your lips sweeter than wine… and I’m drunk right now.”

Kumalabog ang puso ko at naramdaman ang paginit ng muka.

“Do you want to keep secret our relationship now?” I asked him.

“No I don’t want, ikaw?” He asked, “Your opinion is matter to me.” Dugtong niya pa.

Ayokong biglang magulat si Lolo, naging malapit si Lolo kay Tope. I think nakikita niya si Tope bilang anak niya na din. Hindi ko din alam kung anong magiging reaction ni Lolo, kapag nalaman ang saamin.

“Huwag muna natin ipaalam kay Lolo, baka mabigla iyon. Pero kung gusto mo ipaalam sa mga kaibigan mo, okay lang.”

Sa totoo lang kaya gusto ko din malaman ng mga kaibigan niya, iniisip ko si Rei. Maaaring may gusto sya kay Tope, may Ishmael na sya, hindi pwede na mamangka sya sa dalawang ilog. And to think about that it’s make me jealous.

Ayoko naman utusan si Tope na layuan si Rei, kaibigan niya din iyon at magiging unfair ako kay Tope, kung sa sabihin ko iyon.

I smiled at him, pinadaan ko ng ilang beses ang aking palad sa kanyang buhok, at mukang na gugustuhan niya ang ginagawa ko. Namumungay ang mga mata niya habang mariin na nakatitig saakin. Ang tagal namin na natili doon at nag

Naging madalas ang pagtambay namin sa labas tuwing gabi. Laging alas dose ay nasa labas kami ng bahay. We mske sure na tulog na sina Manang Tania at si Lolo, bago kami lumabas. At halos isang buwan na namin itong ginagawa.

Para tuloy kaming mga bata sa makalumang panahon, natakas tuwing gabi para lang makita ang iniirog nila.

“Bakit muka kang puyat, ikaw na bata ka nalaki na ang eye bags mo, o.” Sabi ni Manang Tania.

“Puyat lang po sa pag-aaral tuwing gabi.” Sagot ko. Mabuti na lang na una si Tope sa school ngayon dahil may campaign sila ngayon sa school at halos dalawang linggo na nilang ginagawa.

Tumakbo kasi ulit sya bilang SSG president ng school. Naging busy sya sa loob ng dalawang linggo, kahit na pagod sya sa tingin ko, nagagawa pa din namin magpuyat tuwing gabi. Sya pa mismo ang nagyaya sa’kin tuwing gabi, minsan ay doon pa sya sa kwarto ko nakakatulog kapag sinasabi ko na ’wag muna kami lumabas pupunta pa iyan ng silid ko.

Kapag pumupunta sya doon ay pinapatulog ko sya at pinagpapahinga. He will slept only kapag nasa tabi nya ako at tingin ko na naman au nakakapagpahinga sya ng maayos. Kapag nagigising din ako ng umaga wala na sya sa tabi ko.

Hindi ko din mapigilan isipin at hindi ko din maitatanggi sa loob ng isang buwan na palagi ganon ang ayos namin, may nangyayari saamin.

“Dapat ’wag mo ipressure ang sarili mo, dapat isipin mo din kalagayan mo. ’wag ka masyado magpakapuyat kapag gabi.” Manang Tania said.

Isa pa ito sa mga dahilan, medyo mas napapalapit ako sa mga taong malalapit kay Tope. Hanggang ngayon wala pa din naman alam ang mga kaibigan niya, iyon ang sa tingin ko. Kahit na sobrang malapit namin ni Tope.

Poging Tope:

Don’t forget the things you need.

Basa ko sa message ni Tope, habang nasa loob ng kotse, ihahatid ako ni Mang Pilar sa school since nan don naman sya sa bahay.

Ako:

Wala akong nakalimutan. My assignment is here.

Tinabi ko kagad ang cellphone ko, saktong nasa tapat na kami ng school at nagpark si Mang Pilar. Agad akong bumaba dala ang mga gamit ko.

“Thanks, Mang Pilar!”

Ngumiti sa’kin si Mang Pilar at tumango. Agad din syang lumabas ng campus habang ako naman ay naglakad papasok ng tuluyan. Wala pa akong ilang hakbang ng matamaan ng mata ko si Tope, kasama ang mga ka-capaign group niya.

I stopped. Tinignan ko sya habang may sinasabi sa mga kagrupo niya, habang mga tumatango naman ang mga ito. Napabaling muli sya sa’kin.

“Wala kang nakalimutan, sigurado ka?” Tanong sa’kin ni Tope ng makalapit sya sa pwesto ko. Pinauna niya din kasi ang mga kagrupo niya.

“I checked my all things before I leave.”

“Good!” He said then smiled at me. Ngumiti din ako pabalik sa kanya.

“Ikaw kamusta ang campaign niyo?”

“Fine, mas maraming pumanig samin kanina sa debate kami din ang mataas na score sa debate.” He said.

Maaga din kasi sa pangangampanya nila dito, nagkaroon din sila ng debate sa speech labaratory doon ginanap may maliit na intablado kasi doon. Naging private din kasi ang unang debate nila mga teachers palang ang nan doon, sa susunod na araw ’yung sa court na sila mismo nitong school magdedebate, para marinig ng mga istudyante ang kanilang mga idea at mga gagawin sa school kung sila ang mahalal.

I’ve no doubts about kay Tope, sa paglaban nya doon. I know na kaya niya iyon, hindi naman sya magiging isang mahusay na istudyante dito kung hindi niya kaya. Isa pa president na sya before mas may karanasan siya.

“Ihahatid na kita sa room niyo, tapos papasok na din ako.” Sabi ni Tope.,

I nodded and follow him. Hindi na ako nakipag talo kung inaantay na ba sya ng mga kagrupo niya. Isa pa sandali lang naman dahil papaalisin ko kagad sya pata balikan mga kagrupo niy. Magkasabay kaming naglakad hanggangs a makarating ng room.

“Thanks, sa paghatid.”

Tumango sa’kin si Tope, at bahagya pang sumilip sa pinto namin ng classrom namin. Agad na natamaan din ng paningin ko si Althea, kumaway sya samin at naglakad sa direksyon namin.

“Ikaw na naman ang naghatid sa kanya, Tope?” Natatawang sabi ni Althea kay Tope.

“Tss…” habang seryosong nakatingin kay, Althea, tumawa naman ito kay Tope.

“Unti na lang iisipin ko na magjowa kayong dalawa sa sob-” she didn’t finished her words, when, Tope, cut her off.

“He’s my boyfriend,”

The way he said that words, parang napaka normal lang sa kanya halos parang walang pake.

“W-What?…. Do you mean?” Sabay habang pinagdidikit ang dalawa niyang hintuturo.

I remain silent. Bahagya akong umiwas ng tingin kay Althea.

“Holy shit! Kailan pa?”

“Matagal na,” he said then looked at me.

Bahagya syang lumapit sa’kin at bumulong.

“I want to kiss you for goodbye, but seems like you will be feel akward.” he whispered. “Kaya mamaya na lang sa mansion niyo.”

Kinabahan ako sa sinabi niya at mariin siyang tinignan. Tumikhim naman si Althea sa gilid namin.

“Ang landi niyo naman.” She said while her voice it’s sound she was teasing us.

Hindi ko na lang sya pinansin at nagpaalam na lang kay Tope, agad na akong naglakad sa upuan ko at iniwan si Althea. I know she had many questions now. At hindi nga ako nagkamali. Kakaupo ko palang pinaulanan niya na ako ng mga tanong.

I akwardly answered her all questions. Hindi ko din naman lahat-lahat kinuwento ko din sa kanya. Natapos lang din ang mga tanong at pagsagot ko sa mga tanong niya nang pumasok sa room ang teacher namin.

“Goodmorning, Ms Veliciano.” We greated her.

She greated us back and started our class. Naging mabagal ang oras, hindi ko alam kung bakit kapag sa tuwinv nagiging excited ako laging ang bagal ng oras. Kapag hindi naman ang bilis.

I know na walang sinabi si Tope, na sabay kaming kakain ngayon sa canteen, pero lagi naman syang dumadating even though na medyo late na sya at ilang minuto na lang ang breaktime.

“Hi! Craig!”

I immediately looked at the person who greeted me, it was, Silimon, he was holding a notebook while standing in front of me. Mag-isa lang sya, kaklase namin ni Althea.

Napakunot ang nuo ni Althea, dahil sa biglaang paglapit din ni Silimon samin, we usually having conversation with him lalo na kapag may mga activities kami at nagiging kagrupo namin sya ni Althea. Gustong gusto niya na kasama din namin sya sa activities.

Nan dito kami ngayon sa canteen ni Althea.

“Bakit ka nan dito, Silimon?” Nakunot noong tanong ni Althea dito.

“Ah…magpapatulong lang sana ako dito sa isa nating subject kay Craig, wala kasi akong naintindihan alam mo na busy kasi sa sport.” He explain.

Basketball player si Silimon, kaya madalas wala sya sa klase namin. Kaya kung minsan napag iiwanan talaga sya sa mga academic activities, like quizes, test, at iba pa. Minsan nga ayaw na ni Althea na kunin na kagrupo si Silimon dahil sa nagiging pabuhat daw ito, wala nama daw talagang ambag.

“Okay lang ba magpatulong sayo, Craig?” He asked me.

“Sure, okay lang. Ano bang sub iyan?” I asked him, saka kinuha sa kanya ang notebook. Calculus. Binasa ko ang mga activities na binigay sa kanya ng teacher namin.

“Iwan mo na kasi ang pagbabasketball, Silimon, ng hindi ka nang gugulo dyan kay Craig.” sabi ni Althea.

“Okay lang naman daw kay Craig, a, ba’t kaba nangingialam? Ikaw ba hiningian ko ng tulong?” Sagot ni Silimon.

Para matapos ang pagtatalo nila, pinaliwanag ko na lang kay Silimon ang gagawin niya, pinabasa ko din muna sa kanya ’yung papel niya para mas lalo nyang maintindihan. We stay there for couple of minutes, bago ko sya tinulungan magsagot.

Sinasabi ko lang kung tama ba ang sagot nya at kung tama ba ang ginagawa nya, hindi ako mismo ang nagsasagot kasi mas lalo syang hindi matututo kung ako din mismo ang magsasagot.

“Tope! Na’n dito kana,” agad na sabi ni Althea.

Agad akong bumaling kay Tope na nasa likod ko. Seryoso ang mata niyang nakatingin sa’kin at doon sa taong katabi ko, salubong ang kilay niya.

“H-Hi, kumain kana?” I asked him.

“What is he doin’ here?”

Pagbabaliwala niya sa tanong ko. Panay ang tingin niya kay Silimon, hindi mawala ang bahid na inis doon.

“Ah… He asking for my help.” I answered, bahagya akong lumayo kay Silimon. Para maibsan kahit papano ang inis ni Tope.

Pero parang wala din.

“Silimon, Bro.”

One of Silimon’s teammates came. Agad naman na pansin ni Silimon iyon at nag-usap sila. Ako naman ay tuluyang lumayo kay Silimon at hinatak si Tope at pinaupo sa tabi ko. Nahirapan pa ako hatakin siya dahil masama ang timpla.

“Kumain kana?” Tanong ko sa kanya,

He still serious while he was staring at me.

“Wala na akong gana kumain.” Inis niyang sagot at umiwas ng tingin.

Parang bata.

I sighed at sandali lang na tinapunan ng tingin si Silimon na busy pa din sa pakikipag usap sa kaibigan.

“He was asking for my help. Iyon lang.” Paliwanag ko kay Tope ng bumaling ako sa kanya. Bulong lang din ang pagkakasabi ko sa kanya.

“E, ba’t sayo? Hindi na lang kay Althea?”

Sandali namin tinignan si Althea, na nakatingin din pala sa’min habang may panunuya na ngiti. I ignored her at binaling na lang ulit kay Tope ang tingin.

“Ayaw ni Althea sa kanya, isa pa sa’kin nagtanong, sa’kin ng hinginng tulong.” Sagot ko.

“Anong subject pinapatulong niyan?”

“Calculus.” I answered.

“Tss…” He hissed. “ Andali-dali lang niyan papatulong pa sya… Bobo ba sya?“

Mabilis kong binalingan si Silimon, good thing, ’cause he didn’t hear Tope said. Masama kong tinignan si Tope, pero agad din na wala dahil mas masama ang tingin niya sa’kin.

“Tinitignan pa talaga.” Sabi pa nito.

Damn it, Tope, para kang bata. Gusto kong sabihin iyon, pero baka lalo lang mainis.

Sa huli napahinga na lang ako ng malalim. Hinawakan ko ang kamay nya sa ilalim ng lamesa at mahigpit na hinawakan iyon. Mas lalong bumasangot ang muka nya.

“I love you…” I whispered then smiled at him. But he doesn’t look fine. “Promise, I’m just helping him.” I said softly.

I want to kiss his redish lips, pero pinigilan ko ang sarili ko.

“Craig! Salamat nga pala sa pagtulong, dito na ako. Next time I’ll treat you for helping me. Pupunta muna kami ng court may meeting, e.” Silimon said. He fixed his things at saka bumaling ulit sa’kin.

“You’re welcome.” I said.

“Thanks again.” Kumindat ito sa’kin, mabilis lang siyang umalis.

Tang ina ng lalaki na ito! Nagagalit na nga ang katabi ko, gago gumagawa pa lalo ng ikagagalit. Sabagay wala naman syang alam.

“Is he always do that?”

“Oo, ’yung paghingi nang tulong niya sa’kin,” simple kong sagot.

Dumiin ang kamay niya sa’kin.

“’Yung pagkindat?”

Dumiin ang hawak niya sa kamay ko lalo.

“Ngayon lang.” I said saka inalis ang magkasiklop namin na kamay.

“You like it?”

Nakakunot ang nuo ko sa kanya ngayon. Umiling na lang ako. Sobra ang pagkain ko kaya ibinigay ko na lang sa kanya ang isang kanin ko at ’di ko din naman ubos ang kalahati ng kanin ko.

“Eat. Malinis ’to.” Sabi ko at inabot sa kanya ang ulam pa.

“Ang landi niyo.”

Umirap ako kay Althea, nangingialam. Kung gusto niya puntahan niya si Renzo sa room nila, Tope.

Pinanood ko kang si Tope kumain, at ganon din siya sa’kin. Hindi naman sya maarte sa pagkain kapag galing sa’kin. Hindi ko alam, pero mas muka syang mas magana kapag galing sa’kin.

“Ihahatid ko na kayo.” Prisinta ni Tope, pagkatapos niya kumain.

Wala naman akong nagawa kundi ang hayaan na lang sya, pumunta kami ng room habang kasabay siya. Medyo madaldal si Althea, at halos lahat binabati niya at kilala niya.

“Salamat sa paghatid, Tope,” si Althea.

Tumango lang si Tope sa kanya, at tumingin sa’kin. I think he still mad at me. Huminga ako ng malalim, mamaya ko na lang aayusin samin kapag uwi na namin. Pero parang ayaw ko pumasok ng magkaaway o nagtatamponsya sa’kin.

Bago sya umalis samin, nakita kong pumulot ito ng malaking bato. Napakunot ang nuo ko sa kanya. Anong gagawin nya don? Hindi naman muka na may gagawin syang masama. Umiiling akong pumasok ng room.

Habang nag-iisip at hindi mapakali sa upuan, hindi ko na malayan na uwian na pala. Iniisip ko kung pano, kakausapin si Tope.

“Doon na tayo sa labas.”

Pag-aaya sa’kin ni Althea, lumabas kami at saktong kasama ni Tope ang mga kaibigan niya na sina Daniella. Lumapit kami sa kanila at nagkamustahan, agad din kami naglakad palalabas ng campus.

Tumabi ako kay Tope, at sinabayan siya sa paglalakad, hindi niya ako kinausap, As usual binabati sya ng mga student din dito sa school. He’s popular, magaling na student. They good luck him sa campaign. Buti pa sila pinapansin niya.

“Grabe ’yung galit ni Silimon, kanina habang lahat tuwang-tuwa.” Natatawang sabi ni Cherry.

“Huh? Bakit?” Nakiusyoso si Althea sa kanila.Humabol pa sya sa kapatid niyang si Daniella at sinabayan ito sa paglalakad.

“Pano kasi, may naglagay ng bato sa bag ni Silimon.” Sabi ni Daniella.

Napakunot ang nuo ko habang nakikinig sa kanila, agad akong napatingin kay Tope, nang maalala na may pinulot itong bato kanina.

“Tsss…” He hissed.

Natigilan ako sandali. Damn it, anong ginawa nito?

Nawala lang ang tingin ko kay Tope nang mapansin na nagkakagulo sa labas nang gate ng school. Mabilis na nakihalo sina, Cherry at sina Daniella.

Habang kami namin ni Tope medyo nahuli pa. Maingay kaya hindi ko maiwasang mapatingin din doon.

Mula sa malayo nakita namin ang isang cadillac 2020 car, agad na pakunot ang nuo ko dahil sa mga taong nagpapapicture sa taong kung manamit ay isang model. Natigil lang sila noong bumaling samin ’yung tao at saka ko lang siya nakilala.

James smiling at my direction, kumaway pa ito at saka mabilis na tumakbo sa aming pwesto. Kasunod niya ang dalawa niyang body guards na hinaharangan ang mga taong nagpapapicture sa kanya. He went to my direction immediately.

“James? What the hell are you doin’ here?” I was shocked when I asked him.

He was wearing a turtle neck long sleeve top, with matching blazer, he also wearing a black pants, and black shoes. His look is elegant, kaya siguro ang dami din talagang nakakapansin sa kanya.

“Craigy…. Are you not happy to see me here?” He said na parang nagtatampo.

“Fuck you, James! What the hell are you doing here?”

Umirap ito, sandali niya ding pinasadahan ng tingin ang mga kasama ko.

“Seems like, you are not happy to see me here…. But I’m happy, though.” He said and hugged me, I hugged him back.

“Fuck you! I miss you,” Natatawa kong sinabi.

“Yeah….” Sabay hagalpak ng tawa nya.

KABANATA 27

“You mean, tumigil ka sa pag aaral?” I asked, James.

He was sitting in our couch while drinking Ice tea. Nan dito kami ngayon sa mansion at kakauwi lang pagkatapos ng tagpo sa school. I was literally shocked, when I saw him here in Cebu. I’ve thought he was still in manila.

“No, I’m not. Papatayin ako nila, Dad, if I’ll do that.” He answered.

“So what’s bring you here? To visit me?”

“Pwede din. I didn’t stopped from schooling, I’m here ’cause I have projects, Dito ako na asign ng agency na may hawak sa’kin. Meron akong photo shoots dito, to promote this place.” He said.

“How about ’yung pag aaral mo? Magtatransfer ka dito?”

“Napag usapan na namin iyan. Mag oonline class na lang ako.”

“So you mean, hindi kana aattend ng school. Just thru online na lang?”

He nodded. Tinanong ko pa kung saan ang maneger niya nasa manila daw, he don’t have now secretary slash asssistant. Kakatanggal lang daw dito dahil sa masyadong mabagal kumilos at mali maling oras at event ang binibigay sa kanya. Kaya kinailangan nila ngayon maghanap.

Nasa isang 5 star hotel ngayon ang team niya. Doon sila mananatili, hindi pa alam kung hanggang kelan pero tingin ni James ay tatagal ng ilang months din.

I offered na dito na muna sya sa mansion at mga kateam niya, kaya lang nahihiya sya kay Lolo, malaki naman ang mansion and I think kasya sila dito. Pero ayaw niya pa din he rejected my offer.

“Aalis na ako, hinahanap na ako, e.” Paalam ni James ng sandali syang sumulyap sa kanyang phone dahil sa may mensahe na pumasok doon.

“Okay. Ihahatid na kita sa labas.” I said, saka sinamahan sya papalabas ng mansion.

His driver and also his body guards waiting him. Muling bumaling sa’kin si James.

“We should have hang out, isa pa mapapadalas ang pagdalaw ko sayo dito. Same lang din naman ’di ba? Sabado at linggo wala kayong pasok?”

Tumango ako. “Sa sabado. Igagala kita dito.” I said.

“I thought na sa private school ka nag aaral, Craig?” He added question.

I rolled my eyes.

“No, I’m not. Doon din naman nag aral si Daddy, when he was here at noong ka-edad ko sya.”

“Pero mas maganda pa din kung sa kilalang school ka mag-aaral. Like you know, Ateneo, lasalle…”

“Kilala din naman ang school na pinapasukan ko, dito nga lang. Pero I’m sure na papalipatin ulit ako ni Dad sa manila.”

“You should, ’cause Nicole, missed you so much.”

“Hindi kanga nagsabi na pupunta ka dito.”

“I just want to surpise you… And I did,”

“Hindi lang din naman ako ang na surpise pa din ang mga students pa sa school. You are famous now.”

Natawa sya at napailing. Pahambol ang puta! But he deserve it after all. Unti-unti nyang na tutupad ang pangarap niy at panagarap ng pamilya niya sa kaniya.

Muli syang nagpaalam ag kumaway pa sa’kin. Kanina bago kami umuwi marami kaming napagkwentuhan. I also asked him, kung kamusta sina Nicole at kung ano ang sinabi ng mga ito sa pagaalis ni James.

Kakamustahin ko na lang sila, kailangan ko din bumawi sa kanila.

“Where’s your friend?”

Nagulat ako sa biglaang pagsulpot ni Tope sa gilid ng pinto nang makapasok ako. Nakasuot na sya ngayon ng pambahay, white T-shirt and jersey short.

“Hinatid ko na. Magagabi na din.”

“Tsss..”

Napatingin ako sa kanya lalo habang nakakunot ang nuo.

“I already told you, he’s gay, Tope. We’re friends since we were child. Kaibigan din ni Daddy ang mga magulang niya.” I explain.

“I know, but I’m still jealous.” .

Parang walang prenong sabi niya, seems like he don’t care if someone might hear him.

“Nagsasabi ako ng totoo, isa pa ’yung kay Silimon din. Nagpapatulong lang talaga iyon.”

“Kumindat nga sayo.” He fired.

My heart jumped, what the fuck? Naiinis nga ako sa ginawa ng gunggong na iyon dahil sa kanya ay nagkakaganto ito. I want to hit his face now.

“Believe me, Tope. I don’t have interest with anyone. Just you…” I whispered those words.

“How I will sure on that? You didn’t kiss me,.. where is my kiss now?”

Nang may maalala ito.

Napairap na lang ako sa kanya at naglakad na. Nakauniform pa din ako at nag-iinit na ako sa mga pinagsasabi niya.

“Baby! Where is my kiss?” Nang mahawakan niya ang palapulsuhan ko.

Masama ko syang tinignan. Mamaya ay madinig pa sys nila, Manang Tania.

“I’ll change first. Please!” I said softly.

Umiling siya.

“Sandali lang, isa lang.” .

Hinatak niya ako at dinampian ng halik ng mabilisan. Nilibot ko ang paningin ko kung may nakakita. Kinabahan ako sa ginawa niya.

Buti na lang talaga at wala si Tope kanina, at hindi nagtanong si James, sa dami namin na pag usapan nakalimutan niya siguro.

“Can I change now?”

“Sure… Mamaya ulit ’yung isa.”

Napailing na lang ako at umalis sa harap niya. Pumili lang ako ng damit na magiging komportable ako. Sabay-sabay din kami ni Lolo naghapunan.

“Kamusta naman sya?” Tanong ni Lolo, habang nakain.

Si James ang tinutukoy nya. I told him kung bakit nan dito ang kaibigan na iyon, nakinig naman si Lolo, sa sinabi ko.

Sa susunod mas formal kong ipapakilala sa kanila si James. Noong nan doon kasi kami sa gate ng school halos nakalimutan kong ipakilala sa kanila si James.

“I offered him to stay here, pero mas gusto niya doon. Nahihiya siya, Lo.” I said.

“Why?”

Hindi naman kasi kilala ni James si Lolo, isa pa first time niyang makikita si Lolo. Sina Daddy at Mommy lang ang kilala niya at si Ate.

“After you eat, I have something to tell you.” Si Lolo.

I just nodded, mabilis na natapos si Lolo at halos ilang subo lang din ang ginawa sa pagkain niya. Nauna din syang pumunta ng kanyang office dito sa mansion.

After I ate, agad akong sumunod sa kanya. Nakatayo sya ngayon sa isang malaking painting na nakasabit dito sa kanyang office, may kalumaan na iyon at kung hindi ako nagkakamali iyon ang father ni Lolo.

“Have a sit.” Sabi nito habang hindi ako tinatapunan tingin.

I felt nervous immediately. Masyadong seryoso ang tono ni Lolo. I sat infront of him, while him, he was sitting in his large table. Pinagsiklop niya ang kaniyang mga daliri at sandaling itinukod iyon sa kanyang ulo na parang malalim na nag-iisip.

Lumunok ako ng marahan nang muli siyang mag angat ng tingin.

“What is it, Lo? You are not look fine.”

Kapansin pansin kasi na muka itong pagod na pagod ngayong araw. Mas lalong nakita ko ang pagkulubot ng kanyang balat, kaya mas nabahala ako.

“I-I’m fine.” He answered. “But your, Mommy, is not.” He added.

Natigilan ako.

“What do you mean?” Napakunot ang nuo ko kay Lolo.

He sighed heavily, then looked straight to my eyes. My heart pounded.

“What’s wrong with, Mommy? Where is she? Is something wrong happened to her?”

Nanginig ang labi ko. Nanatili ang tingin ko kay Lolo.

“Your, Mommy, has coronary heart disease…kanina lang din nalaman ng Daddy mo, noong tuluyan na walan ng malay ang Mommy mo at dalhin sya sa ospital.” He said.

“Where is she now?” Tuluyan akong nanlamig.

Alam ko ang sakit na iyon, iyon din ang kinamatay ng magulang ni Mommy. Noong ipanganak si Mommy kasabay ng paglaki niya ay ang pagkakaroon ng heart disease ng kanyang Mama.

Saktong pagtungtong ng 25 ni Mommy, kasabay non ang pagbawi ng buhay ng kanyang ina. Walang gamot ang sakit na iyon.

“Till now she was still in hospital. Hindi na sya dinischarge ng, Daddy mo. Kahit nagpupumilit ang mommy mo at nanghihina.”

Nanlambot ako, pakiramdam ko hindi ako makahinga. Mommy, doesn’t deserve this after all. She’s kind to me, evey time na magtatalo kami ni Daddy. Nan diyan sya lagi that’s why I loved her so much.

“K-Kelan pa daw nagkasakit si Mommy?”

“Almost 6 years. Itinago niyang may sakit siya, wala syang pinagsabihan at private doctor niya lang din ang nakakaalam… Pinatanggalan din ng Daddy mo ng lincense ang doctor ng mommy mo.”

Natulala ako at tuluyang hindi makapag isip. Bakit hindi ko alam na may sakit si Mommy? Bakit hindi ko man lang na pansin na nagsasaffer si Mommy mag isa sa sakit na iyon? I didn’t notice everything madalas akong umiyak sa tabi niya, pero ngayon na sya ang may sakit… Wala ako at hindi man lang na pansin iyon?

“Critical ang lagay ng Mommy mo ngayon. Mas lumala ang sakit niya, ilang bwan na tumigil pala ang mommy mo sa treatment niya sa pag inom ng gamot niya… Mas lumaki ang risk na tuluyang bawian ng buhay ang mommy mo.”

Para akong paulit ulit na sinaksak. Naging blanko ang utak ko. Naramdaman ko na lang ang pagyakap sa’kin ni Lolo.

“I need to see her, I need to go back there.” I whispered.

“We will… You just need to rest now, bukas na bukas babyahe tayo.”

Hindi ako makatulog alas dose na ng gabi, hindi ko din naalala na may usapan kami ni Tope dahil sa sobrang pagod sa pag-iisip. Nadinig ko na lang na may kumatok sa pinto.

I didn’t answered, I remain silent. Hindi naman nakalock ang pinto ko, kaya nabuksan din agad iyon. Mag aalauna na ng madaling araw at gising pa din ako. Bumungad sakin ang nag aalang tingin ni Tope.

Hindi siya nagsalita at tuluyan na lang lumapit sa’kin. Tinanggal ko ang kumot na nakataklob sa aking katawan habang nakaupo sa kama. I immediately hugged him tightly, he hugged me back.

“I heard what happened… I’m sorry.” He whispered.

Humigpit ang yakap ko sa kanya.

Wala naman syang kasalanan pero nagsosorry sya, bumuhos muli ang luha ko. Akala ko wala na akong ilalabas na luha simula kanina. Pero mas lalo bumigat ang puso ko.

“I am here for you…. You can lean on me and I will help in any way that I can. I will wipe your tears…. Nasasaktan ako na nahihirapan ka ngayon.” He said.

“Natatakot ako, Tope… Si Mommy. Ayoko syang mawala.” Nabasag ang boses ko.

“Shh… You need to rest,”

Inalalayan niya ang aking ulo na mahiga sa kama, naramdaman ko ang pagtabi niya saaking higaan. I closed my eyes, sobrang pagod na ang mga mata ko. Naramdaman kong pinunasan niya ang luha ko.

He kissed my eyes, he kissed the tip of my nose and my lips.

“I’m always be here for you.”. Then he hugged me.

I’m grateful ’cause he is here,

Nagising na lang ako ng umaga, it’s already 10 am, I want to ask kung bakit kasama si Tope sa pag alis kung ganon na may pasok pa sya dito sa school.

“Tope, pakilagay na lang ang mga bag sa loob.” Utos ni Lolo, sa kanya.

Chopper ang sa sakyan namin. Nang dumaan si Tope sa aking harapan agad kong hinatak ang kanyang braso.

“Kasama ka?”

He just nodded, hindi ko kagad sya pinakawalan..

“Paano ang campaign niyo? Matatalo ka kung hindi ka makakaattend ngayon. I’m sure na magtatagal kami doon.”

“That’s not important now. You need me.” He said bago inayos ang maleta ko.

“Pero pinaghahandaan niyo ang campaign niyo?”

“It’s okay, I can’t let you go while you are not okay.”

Pinagmasdan ko siya, I looked at my cellphone, when It started vibrating.

James:

Nabalitaan ko ang nangyari? How’s Tita?

He texted, I replied immediately and I said na ngayon ay aalis kami papuntang maynila. Mabilis din sya nagreply kung kelan kakarating niya palang dito saka nagkaroon ng problema. Marami pa kaming napag usapan tungkol kay Mommy pero natigil din dahil pinapatawag na daw sya.

James:

Pakikamusta na lang ako kay Tita, tell her I’ll visit sooner.

Napatingin ako kay Tope muli nang yayain na ako nito sumakay. I sighed, hindi ko maisip na mas pinili niyang sumama sa’kin kesa umattend ngayon ng school at ng campaign nila. This is important to him.

Hinawakan niya ang kamay ko ng mapansin niyang nakatitig ako sa kanya. He smiled at me, he didn’t even care if mahuli kami ni Lolo.

“Pwede ka naman maiwan don since important-” he cut me off, kakababa lang namin ng chopper at nakalayo mula sa ingay no’n.

“This is more important,… You are more important.”

Lumunok ako at hinayaan na lang sya. Ayokong magtalo pa kami dahil pinipilit ko ang sinasabi ko sa kanya. Agad kaming inalalayan ng mga body guards nila, Daddy, I saw him also.

I didn’t greet him, nagmamadali akong nilampasan sya at pinuntahan kung nasaan si Mommy. Naiwan si Lolo doon at si Tope. Agad kong nakita si Ate, at pinuntahan siya.

“How’s Mommy? Where is she?” I asked her.

“She’s fine now, natutulog sya ngayon.”

Pumasok kami kung nasaang private room si Mommy. May mga ilang nakakabit sa kanya, she look so stress now ang kanyang mata ay nangingitim na at medyo mas lumubog na ang kanyang eyebags. Pati ang kanyang pangangatawan.

The last time I saw her, hindi sya ganito. She look so fine that time. Lumapit ako sa kanyang kinahihigaan at hinawakan ang kanyang kamay. Muling pumatak ang luha ko.

“She will be okay, Craig.”

Mariin akong pumikit at dinama ang kamay ni Mommy na malambot. I kissed her forehead. Gumalaw siya at unti unting nagmulat ng mata.

“C-Craig, Son?”

I smiled at her.

“You need to rest, Mommy. I’m here now.” Halos mabasag ang boses ko.

“I’m okay now, Son. Wala nang masakit sa’kin.” She smiled. “I don’t want you to see me here… Lalabas na tayo, I’m fine now.” She said, nakita ko ang naluluha niyang mata.

“Mommy, Please! You need to rest for now.”

“I’ll be okay, nasan na ba an-”

Ate cut her off.

“Mommy,, you need to rest.”

Mukang nasasaktan si Mommy, habang nakikita namin sya sa ganong kalagayan. Nag iwas sya samin ng tingin at tahimik na umiyak.

“I’m okay. I’m not sick.” Habang nakatingin siya sa ibang direksyon.

Bakit kailangan na magkasakit pa si Mommy bago ako makauwi dito. Bakit kailangan niyang mahirapan sa sakit niya ng wala ako. Dapat ako ang unang nakaalam nito, dapat ako ang nasa tabi niya ngayon.

Lumabas ako matapos makapag pahinga si Mommy, nanatili si Ate sa loob. Ayoko syang nakikitang nakahiga sa kama na iyon. Para akong dinudurog habang nakikita syang maraming na nakabit na aparatos.

Pero agad din akong natigilan ng makita si Tope sa labas kasama si Lolo. Masama ang tingin ni Daddy sa direksyon ni Tope. Hindi ko alam kung bakit pero kinakabahan ako sa tingin niya kay Tope.

“I need to go, meron pa akong hindi na tatapos na trabaho.”

Nagulat ako sa sinabi ni Daddy, is this really true? Aalis siya? Habang si Mommy nasa loob at nahihirapan. Mommy needs him, tapos aalis siya para sa trabaho niya.

Nagtiim ako at malalim na napabuntong hininga. Naramdaman ko ang paghawak ni Tope sa aking balikat.

Past few days, nanatili si Mommy sa loob ng private room, kinabitan na din siya ng oxygen. Mas lalong lumalala ang kalagayan niya. I’d never saw Dad come here again.

Even, Mom, didn’t asked where is Dad, I know she was still looking for him.

“Your, Mom, will be fine… She needs you, you need to be strong for her.”

Mariin akong pumikit at dinama ang yakap ni Tope sa akin, hindi ko mapigilang maluha sa bawat araw na natakbo. Mas lalo akong nahihirapan.

“I saw you… Nakita kong kinausap ka ni Mommy,” I said, while I remain myself hugging him.

Noong pumunta ako ng cr nakita ko si Tope na nasa loob ng room ni Mommy, I was about to come in that time but I didn’t. May pumigil sa’kin, Mommy was smiling. Nakita ko din ang luhang pumatak sa mata ni Mommy. Their voice is too low that time so I wasn’t able to hear their voice while they are talking.

“Please… Tell, what did she say to you?” Namamaos kong tanong nang hindi siya sumagot sa’kin.

“She said how much she loves you,”

Alam kong may kung ano pang sinabi si Mommy kay Tope.

Kinailangan ng umuwi ni Tope at ni Lolo, mas pinili kong mag paiwan at iyon din ang gusto ni Lolo. Hindi na tuluyang nakalabas si Mommy. Mas dumalas ang pag-atake ng sakit niya. Pilit na lang inaagapan ng mga doctor ang lagay ni Mommy, kahit na kitang kita ko ang pagod niya.

She’s too tired. Nakita ko ang ngiti ni Mommy sa huling pagkakataon. Sa loob ng isang buwan at kalahati na paglaban…. Mommy died

Tuluyang gumuho ang mundo ko.

Losing a mother is one of the deepest sorrows a heart can know. But her goodness, her caring, and her wisdom live on-like a legacy of love that will always be with me… I love her so much.

“In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit…”

Isang pare habang binabasbasan ang kabaong ng aking ina.

“Amen.”

Napabaling ako kay Daddy ng marinig iyon, my jaw clenched. He didn’t show up himself there. Mas pinili niyang magtrabaho kesa samahan kami…. Si Mommy… Na nahihirapan doon.

Sa huling pagkakataon hindi man lang nakita ni Mommy si Daddy.

“Her spirit will be with god.”

Habang unti unti nawawala ang mga taong dumalo sa paglibing kay Mommy, na natili ako sa kanyang puntod at mariin na tinitigan iyon. Wala na akong luhang mailabas tanging paghikbi na lang ang ginawa ko.

“Bakit?…. Why?…” I whispered.

Naramdaman ko ang pagyakap sa’kin ni Ate. Nakita ko si Lolong nakatayo parin sa kanina niyang pwesto, pero si Daddy wala na doon. Nanghihina akobat tuluyan ng nawalan ng malay.

Nagising na lang ako na nasa kwarto ko na ako. Nagmulat ako ng mata at nakita si Ate na may nagaalang tingin, she was standing in front of me while her other side is Jaydon.

“How are you?”

Hindi ako nakasagot at muling bumalik sa aking alaala si Mommy…. Wala na nga sya. I will not see her any more.

“We will be okay,.. Craig.”

Nang maramdaman ko ang yakap ng nakakatanda kong kapatid. Sa loob pa ng isang linggo wala akong ginawa kundi ang magkulong sa kwarto. Bumisita din sa’kin sila, Nicole, pero mas pinili kong magkulong. I already saw them sa libing ni mommy, pero hindi din nila ako makausap.

“I hope I was there to hug you and takes all your pain… I will do,”

Nanatiling naka loud speaker ang aking cellphone, habang pinapakinggan lang ang boses ni Tope. Months past and week I’d never saw him. Sa call ko lang sya nakakausap kung minsan wala talaga dahil hindi ko nasasagot ang tawag niya.

Nadinig ko ang marahan niyang pagbuga ng hangin. Lumipas pa ang araw, hindi ko alam kung anong balita sa school. Hindi din na banggit ni Tope, kung sino ang SSG president ngayon. Pero ang alam ko lang ay pinalitan sya noong araw na sinamahan niya ako dito. He stayed here for 1 week… Hindi siya nakaabot sa school noong araw na final campaign nila.

I felt guilty. Alam kong isa din ito sa dahilan kung bakit hindi na siya ang SSG president ngayon ng school, may isa pang kinaguguilty ko ang mga modules na binigay sa’kin ng mga teachers ko noong araw na wala ako siya ang sumagot ng lahat.

Ang dahilan niya, wala naman nakakaalam na sya ang nagsagot no’n. Kaya pinagpatuloy niya pa din.

“Thanks… For everything.” Halos na mamaos kong sabi, habang na natili si Tope sa kabilang linya..

Wala siyang naging sagot at naging tahimik sandali.

“For you. I’ll do everything… I missed your voice,”

Iyon ang kauna-unahang beses ulit na nagsalita ako simula ng mawala si Mommy at ilibing. Hindi ako masyadong nakain at tingin ko nabawasan ang timbang ko at namayat.

“Thank you, Mr Morales.”

Nadinig ko ang boses ni Daddy at kausap nitong isa ding businessman. Pareho silang kalalabas lang ng office ni Daddy dito sa bahay, Daddy was smiling, habang nakikipag usap sa isang matanda.

Parang wala man lang sa kanya ang nangyari. Wala kang mababakas na kalungkutan sa kanyang muka at nagagawa pang ngumiti sa ibang tao. Kahit na wala na ang asawa nya… Si Mommy.

“Please… Take care of yourself.”

Bago pinatay ang tawag ni Tope, kapag sinasagot ko ang tawag ni Tope, hindi ako nagsasalita na natili akong tahimik. I know he knows na nakikinig ako sa mga sinasabi niya, even though na hindi ako nagsasalita.

“I’ll go with the meeting now.” Si Daddy habang inaayos ang kanyang tuxedo.

Hindi ko pinansin ang sinabi niya at hinayaan na siyang lumabas. Napatingin ako sa larawan ni Mommy na nakasabit sa pader, hindi man lang tinapunan ni Daddy ng tingin iyon.

Pakiramdam ko mag-isa na lang akong nagluluksa, wala si Ate nan doon kay Jaydon. Pagkatapos ilibing ni Mommy, hindi na din siya bumisita dito. If I will stay here for a longer maaalala ko lang si Mommy dito at masasaktan lang ako palagi. Ayoko din makita si Dad, na parang wala lang sa kanya ang lahat ng ito.

I decided na bumalik sa cebu, I waited for 2 days bago cinontact ko si Lolo at mabilis din naman niya akong sinundo kasama ang dalawa niyang body guards.

Nasa school pa si Tope, noong makauwi ako sa bahay. I think, hindi niya alam na ngayon ang uwi ko dito.

Inantay ko ang pagdating ni Tope mula sa school. I waited for 8 hours bago umuwi si Tope, alasingko na ng hapon.

Naglakad ako pababa ng hagdan at nakita ang tao na nakaupo ngayon sa sofa habang nagtatanggal ito ng kanyang sapatos. Hindi ko alam, pero biglang kumalabog ang puso at tahimik lang na pinanood si Tope. Kinuha niya ang cellphone niya sa kanyang bulsa at tinapat iyon sa kanyang tainga.

My phone is in my packet when immediately ringed it. Mabilis na napabaling sa direksyon ko si Tope at naibagsak ang kanyang cellphone sa sofa.

I smiled to him. Mabilis akong napaiwas ng tingin sa kanya at nakagat ang pang ibabang labi.

When I looked back, he was still looking at me intensely.

This man never ceases to amaze me.

KABANATA 28

Napapikit ako ng mariin ng maramdaman ang marahan na pagdampi ng hangin sa aking balat. Thinking about mommy, naramdaman ko ang pagpatak ng aking luha.

“Everything change now…” I whispered into the wind.

Losing my mother, I know something will change me. Malaking pagsisi ang nararamdaman ko ngayon kahit na dalawang linggo na ang lumipas simula noong ilibing siya.

I didn’t have a chance to say how much I love her, I didn’t have a chance how the best mother she is. I know na hindi ko na mararamdaman ang yakap ng isang ina ngayon… Na wala na siya.

“She want you to persue your dreams… that’s why kahit wala na siya sa tabi mo… She will be more proud of you, “

Naramdaman ko ang pagyakap saakin ni Tope sa likod. Hindi pa din ako pumasok sa school 1 week na ng makauwi ako, since tuloy pa din naman ang pagbibigay ng mga teacher ko sa mga activities na kailangan kong gawin para makahabol.

Dapat ako ang gumagawa no’n, ngayon ay tinutulungan ko na si Tope, nang dumating ako. He doesn’t want me to help him. Gusto niya na mas maayos akong makapag pahinga.

Even, James, didn’t know I’m here. May mga natatanggap na akong text kina, Nicole akala nila nasa Mansion pa ako, nalaman na lang nila na wala na ako do’n nong sabihin daw ni Daddy. Hindi nila naabutan si Daddy doon dahil mas dumalas na wala na siya sa bahay napaka dalang na lang umuwi.

Gusto ko syang sumbatan sa nangyayari, pero wala pa akong lakas, o talagang wala na akong lakas simula ng mawala si Mommy? Muli kong naramdaman ang pagpatak ng aking luha, kasabay ng mas mahigpit na yakap ni Tope.

“I’m still here… You have me, baby!” He whispered at my ears.

Parang nababasa niya ang natakbo sa utak ko. Hindi ko na napigilan at tuluyan na akong napahikbi.

“I’ll chase my dreams… Para kay Mommy.”

Mas na dama ko ang pagyakap sa’kin ni Tope.

“I will support you… Always.”

Hindi ko alam kung bakit sa simpleng salita na iyon ay napangiti ako. Napakalalim ng boses niya sa tuwing bumubulong siya sa’kin. Tila nagiging musika ang namamaos niyang boses sa aking tainga, his voice is so sexy… Just like him.

I take a rest, umaga na ng magising ako. Kagabi lang nasa labas kami ni Tope, it’s sunday today. Tirik na ang araw ng magising ako. Hindi na ako nag ayos at hinayaan na magulo ang buhok ko. Hindi naman din ako amoy laway dahil hindi naman ako naglalaway.

Bumaba ako at saktong nakita ko si Manang Tania, napakunot ang nuo niya sa’kin. At saka ngumiti sa’kin din agad.

“Kamusta?” She asked me.

Ngumiti din ako pabalik sa kanya. Araw araw niyang tinatanong sa’kin iyan noong umuwi ako dito. Kapag ’di ako nasagot ngingiti lang siya sa’kin at sa sabihin ‘magiging ayos din ang lahat.’

Sa bagay na iyon, kahit papano ay napapawi ang kalungkutan ko. Gumagaan din ang pakiramdam ko. Sa mansion na ito, I felt loved and support. Kaya siguro napapamahal na din ako dito.

Parang ayaw ko na bumalik ng maynila kung bibigyan ako ng pagkakataon. I want to stay here… Forever.

“Ayos lang po.”

Mas lalong ngumiti sa’kin si Manang Tania.

“Kumain kana, nagluto si Clara para saiyo. Magugustuhan mo iyon since iyon ang paburito mo.” She said.

Sumama siya sa akin sa kitchen at nakita ang lutong spam, egg, at bacon, may sinangag din na kanin. I didn’t tell her this is my favorite food in breakfast she just know it. Hindi ko din alam kung pano niga nalaman.

“Kain kana. Wala si Lolo mo dahil maaga umalis… Alam mo na trabaho na naman.”

Napahinga din siya ng malalim at napailing. Nag aalala na din ako kay Lolo. Matanda na siya, hindi ko alam kung bakit kinakaya-kaya niya pa din ang trabaho na ito. Siguro ay dahil kung iiwan niya ang business niya hindi din maaasikaso ni Daddy, Daddy has own business.

Mahihirapan siya lalo.

“Nasan po si Tope?” Pasimpleng tanong ko sa kanila, nang ’di ko din mapansin si Tope. Sumubo ako ng kanin.

“Pinapaliguan si Marengo.” Sagot ni Clara, habang nagpupunas nang kamay.

Napatango na lang ako habang kumakain. Sinalinan din ako ng tubig ni Manang Tania sa baso.

“Papasok kana ba bukas?”

Nag-isip ako sandali sa tanong ni Manang Tania. I’m okay now… Kahit papano. Nakakahiya na din kay Tope, sa mga ginagawa niyang efforts na siya mismo ang gumagawa ng activities na binigay sa’kin ng teacher ko.

“Opo…” Habang tumatango. “If magmumukmok ako dito… Mas mahihirapan din po ako.”

“Ayos ’yan. Pero hindi mo kailangan magmadali sa pagiging maayos ulit. Hindi madali ang nangyari sayo… Sa pamilya mo.” Sabi ni Manang Tania.

“Dad is different now.”

“Hindi kinaya ng Daddy mo ang nangyari… Alam ko iyan, hindi ugali ng Daddy mo umiyak sa harap ng taong mahal niya. Bata palang kilala ko na ang Daddy mo. Hindi niya gusto na makita syang mahina, pero sa loob niya wasak na wasak na siya… Mas mabuti kung iintindihin mo din ang kalagayan ni Daddy mo.”

Hindi ako nakasagot sa sinabi ni Manang Tania. Kahit anong reason iyon, hindi pa din sapat na iwan niya si Mommy, habang nagdudurusa si Mommy. She needs him so much that time and where is he that time… Using his work for excuses.

“Isang beses ko palang nakita ang Daddy mo umiyak.”

Napatingin ako kay Manang Tania. Ngumiti siya sa’kin. Gusto ko sana itanong kung ano iyon at kung bakit umiiyak si Daddy no’n, pero pumasok si Tope.

Nagtagpo agad ang mata namin at agad akong umiwas ng tingin sa kanya. Nagkunwari ang busy sa pagkain. Baka din kasi mahalata nila, Manang Tania since hindi maalis ang tingin ni Tope sa direksyon ko.

“Mornin’, “ he greeted.

Tumingin muna ako kina Manang Tania ng pasimple.

“G-Goodmorning.”

Hindi ko na sinundan ng tingin ang gagawin niya. Maya-maya pa natapos na ako sa pagkain at inantay muna bumaba ang kinain ko bago lumabas ng mansion. Nasa bandang arawan si Marengo habang nakain ng mga damo.

Habang si Tope naman ay inaayos na ang mga nasibak niyang mga kahoy. Maayos niya iyong sinalansan sa gilid ng kural nila Marengo.

“May gusto ka gawin ngayon?” Tanong niya sa’kin nang matapos siya at makalapit sa’kin.

“Hindi ko alam, tapos na sina, Manang Tania sa loob. Wala naman na akong maitutulong sakanila… Isa pa ayaw nila ako tumulong.”

“Wala akong gagawin ngayon. Gusto mo sumakay sa kabayo? Kahit dito lang.”

Tinignan ko si Marengo. Kakatapos lang paliguan ni Marengo kanina, kaya baka basa pa din siya.

“Hindi si Marengo gagamitin natin, ’yung kapatid niya.”

“Huh? May kapatid siya?” Napangiti ako do’n.

“Tara, puntahan natin.”

Hinawakan niya ang isa kong kamay at dinala sa kulungan ng mga hayop. Tumupat kami sa itim na kabayo, hinimas niya muna iyon sa ulo.

“Good boy… Hihiramin muna kita.” Habang kinakausap ang kabayo.

Natawa pa ako na parang sumagot ’yung kabayo sa kaniya dahil nag ingay ito.

“I think he understand you.”

“Siguro…” He answered, saka iginaya palabas ’yung itim na kabayo palabas.

“May pangalan din siya?”

“His name is Ajax.”

Napatango naman ako don, bagay sa kabayo ang pangalan. Since mukang matikas ang kabayo na ito at kasing laki lang din ni Marengo.

“Sakay kana.”

Utos niya saka tumapat sa likod ko at alalayan ako sa pag-akyat. He touch my butt and pinched it, I looked at him and glared. He just laugh at my reaction.

“Pervert!”

“I know.” He said and laugh more.

Umayos ako ng makasakay ako kay Ajax, bahagya pa itong nagwala kaya pinakalma agad ni Tope.

“Aalalayan muna kita, then I’ll watch you after.” He said habang hawak ang tali ni Ajax.

Nag-ikot kami dito sa labas lang din ng mansion habang nakasakay ako kay Ajax at si Tope naman hawak ang tali nito. Malawak ang labas ng mansion bago ang gate, may mga trabahador din ako na nakikita dito at napapatingin din saamin ni Tope.

“I missed it here.” I said while looking aroud.

“Hmm… May mga nagbago lang, kahit na sandali ka lang nawala.”

Napatingin ako sa kanya habang diretso lang ang tingin niya sa daan. Medyo lumalago na ang buhok niya, hindi siya nakakapag pagupit. Siguro dahil masyado siyang busy.

“Kulay gold na ang gate ngayon habang kulay black naman ang apilyido namin na nakaukit don.” Sabi ko.

“Nagpalinis ng maigi ang Lolo mo noong nakaraang linggo bago ka umuwi. May mga bisita kasi siyang dumating his lawyer and other businessman.”

Natahimik ako. Naalala ko ulit si Lolo.

“Anong iniisip mo?” Biglang tanong ni Tope, nagulat ako ng patingin ko sa kanya ay nakatingin na din siya sa’kin.

Tumikhim muna ako. “Si Lolo…” Halos bulong ko. “Ayoko nang magtrabaho si Lolo. I want him to stay here. Magpahinga.”

Natigilan si Tope. Nakita kong may dumaan na pag-aalala sa kanyang mga mata. Natatakot akong maiwan ulit ng isa pang taong naging malapit sa buhay ko. Habang tumatagal ako dito, mas natutunan kong magmahal at mas maintindihan ang mga bagay bagay na hindi ko naiintindihan dati.

Isa din doon ang mga tinuro sa’kin ni Tope.

“Malakas pa ang, Lolo mo. Huwag ka matakot. I’m here.”

Umayos ako at napahinga ng malalim. Napapagaan niya ang dibdib ko.

“Thank you…” Habang nakatitig na ngayon sa kanyang mata.

Umihip ang hangin, mas lalo akong napangiti. I don’t want to lose him… When I’m with him I felt relaxed, I felt I have number 1 supporter. Hindi ko alam kung sinasadya niya iyon at gusto niyang gumaan ang loob ko.

Nawala ang tingin ko kay Tope nang makarinig ako ng ingay papalapit sa aming direksyon. I immediately looked James direction, kasunod niya iyong dalawa niyang body guards, pero bago tuluyang nakalapit tumingin muna siya sa dalawa niyang body guards at may sinabi, tumango naman ang dalawa at lumayo.

“Hoy! Anong eksena ’to, Craig?… Hindi ka daw nagpaalam kina, Nicole na babalik ka dito?… And now you are here?”

Sandali lang siyang tumingin kay Tope, parang hindi man lang siya nagulat at napatango pa kay Tope.

“I’m almost 1 week here.”

“Almost 1 week? And you don’t text me? Kaibigan mo din ako kailangan mo din ako, Craig.” He said histerelly.

“I’m not okay that time. I’m not talking anyone.”

“Anyone? Eh, ba’t nan dito si Tope? At naghaharutan pa kayo malayo palang ako… Ang laki laki nang ngiti mo.”

Natigilan ako sa sinabi niya, what? He knows Tope’s name. Paano niya nalaman?

“Are you okay now?” Tanong niya pa.

I nodded, I felt guilty. Dapat pala ay nagpaalam ako sa kanila. After all kaibigan ko sila, baka naguguilty sila. Baka isipin nila na hindi ko sila kailangan.

“I’m fine now… Kahit papano.” Saka ngumiti.

“Good, ’cause I’m still worried to you.” Nawala ang tingin niya sa’kin, “Ah, Tope! Nasa’n si Renzo? Is he here?”

Umiling naman si Tope dito at natawa bahagya, napakunot nuo ko sa kanila. What the fuck? I know James, hindi naman niya siguro type ang Tope ko, ’di ba? ’cause if he will, I’ll punch his face. I don’t care if I ruin his face.

Nakita kong naging malungkot ang muka ni James.

“Nasaan kaya iyon? Wala siya sa pinagtatrabahuhan niyang bahay dito na malaki. E,”

Napakurap ako sa itsura ni James.

“Galing ka ulit doon?” Tanong ni Tope at napailing, timingin siya sa’kin.

“Oo… I thought he was there.”

Nagsalubong ang kilay ko, kelan pa sila nagkakilala ni Tope? Mukang parang close pa ang dalawa.

“Wala na naman ang cush ko… Busy na nga ako noong nakaraang linggo sa photo shoot, hanggang ngayon ba hindi ko pa din siya makikita?”

Napairap ako kay James, I see. He has crush on Renzo. Lumalapit siya kay Tope dahil kilala ni Tope si Renzo. At kailan niya pa nagustuhan si Renzo?

“Nasaan kaya siya? Nag effort pa man din ako pumunta dito, akala ko nan dito siya.”

Napairap ako sa kawalan. Galit na galit pa sya noong pumunta dito, iyon pala may ibang hinahanap. This bastard.

“Madalas ba si Renzo dito? ’di naman sya nagpupunta dito.” I butt in.

“Nagpupunta siya dito noong mga nakaraan, pinatulong siya ng Lolo mo sa pagaayos dito.” Sabi ni Tope.

Napatango naman ako at masamang tinignan si James.

“Why?” Sabay irap niya din sa’kin.

“Wala ka bang trabaho ngayon?” I asked him, he shook his head.

“Kailangan ko din ng pahinga, ’di ako robot.”

“Hindi ka robot? Malandi lang?”

“Tsss.. ikaw nagturo sa’kin, did you forgot it?”

Tanga na na ito, dito pa talaga sinabi nan dito si Tope.

“Gusto mo kumain muna sa loob?” Tanong ko sa kanya.

Umiling kagad siya. “No thanks, busog ako. Busy din ako ngayon. Aalis na muna ako.”

“You said pahinga mo ngayon? Wala kang work.”

“Oo nga, I have sideline, I’m looking for Renzo.”

Nagsalubong ang kilay ko. Alam niya ba na pinsan ni Tope si Renzo?

“Aalis na ako. Ang hirap hanapin ng tao na iyon, mukang tinataguan ako.” Sabi niya habang nag- iisip.

Mas mabuting umalis kanga dito, Good idea.

“Try mo kina, Althea, his girlfriend.” Sabi ni Tope.

“You are right, hahanapin ko sya don.”

Parang hindi niya man lang na dinig ang sinabi ni Tope na, ‘his girlfriend’ disperadang bakla ang bobo. Umalis siya habang nagmamadali, napailing na lang ako.

“I finished your all activities.” Sabi ni Tope sa aking tabi, nan dito kami ngayon sa labas. Habang pinagmamasdan ang bilog na bilog na buwan.

“Thank you for your efforts… Dapat ako ang gumagawa no’n hindi ikaw. Nakakahiya.”

Paano ang mga gawaing school niya din? Baka mamaya ay nahihirapan na siya sa mga activities ko lalo pa at may mga gawain din siya.

“You need your rest, parang reviewer ko na din ginagawa ko.”

Napangiti ako, paano kaya ako kung hindi ’ko nakilala ang katulad niya din?

“You are tired now., Nakakapagod ang mga ginagawa mo.”

Naalala kong nagsibak siya ng kahoy kanina, pagkatapos sinamahan niya ako mag ikot habang nakasakay ako sa kabayo at siya naglalakad. Madami pa syang ginawa kanina, kapag katapos ang mga utos ni Manang Tania. I want to help him.

“Uh-huh…. I think I’m really tired.” He whispered, ipinahinga niya ang kanyang ulo sa aking balikat at pumikit. I felt he sniffed my neck, sandali lang iyon pero para akong kinuryente.

“I need your kiss… So I think mawawala ang pagod ko.” Muling bulong niya.

Napangiti ako sa sinabi niya, he snaked my waist habang nakaupo kami at magkaharap. Nag-angat siya ng tingin sa’kin at parang lasing ang mga mata.

He has mysterious eyes but has a deep meaning.

Why so mysterious Terrence Caleb Vicente. Tenorio? And why I can’t stop myself fallin’ inlove with you? You driving me crazy.

“Can I kiss you?” Wala sa sarili kong tanong kay Tope.

He smirked and he narrowed his eyebrows.

“Even if you don’t ask, baby.” He said.

Bahagya akong nahiya, pero naramdaman ko ang paghawak niya sa aking pisngi at pagbaling niya sa’kin sa muka niya.

“You owned me, you don’t need to ask if you want something from me. Even sex I can give you that.”

Gusto ko matawa, pero sinimulan niya akong halikan sa labi. I closed my eyes, his lips is warm and soft. I parted my lips, allowing his touge to slip inside.

“Tope!” I moaned his name nang hindi ko mapigilan.

Agad siyang tumigil at nagmura ng pabulong. Parang nawawala ako sa aking sarili sa tuwing hinahalikan niya ako.

“Your moan making me hard and horny,”

Tuluyan akong natigilan at nanlaki ang mata. Napangiti siya sa reaksyon ko at pinagdikit ang aming nuo.

“I love you… I really missed you.” He whispered.

Mahal din kita, Tope. Sobra-sobra. Natatakot akong masanay ako at piliin na sayo na lang ako palagi uuwi.

Kinaumagahan maaga ako nag ayos, maayos din kasi ako nakatulog kagabi. Ikaapat na subject na kami, my classmates welcome me back here even though na hindi ko naman close lahat din.

“Nan dito lang din ako palagi sayo, Craig.” Sabi ni Althea habang nan dito kami sa loob ng classroom.

Napangiti ako sa kanya, I’m very thankful, kahit papano ginagalang nila ang nararamdaman ko. Siguro napapansin nila ayaw kong pag-usapan ang nangyari kay Mommy. Dahil sa trauma din ang binigay no’n sa’kin.

“Hmm, ’di ba kaibigan mo iyon, Craig?”

Agad akong napatingin sa tinuro ni Althea, nagulat pa ako ng makita si James dito sa loob ng campus, what is he doing here? Tumitingin tingin pa siya sa paligid habang ngumingiti-ngiti sa mga nadadaanan niya ding istudyante.

“Labasin mo kaya? Tutal wala naman teacher. Ako na bahala kapag dumating si Mom.” Sabi ni Althea.

Nag-isip ako sandali, nakakapag taka naman james na ito kung anong ginagawa dito. Nagpasalamat ako kay Althea at lumapit kay James. Nagulat pa sya ng makita ako.

“Anong ginagawa mo dito?” I sarcastically said.

He rolled his eyes, but smiled again while looking at me.

“I’m just looking kay Renzo, nasaan ba ang room niya?” He asked.

“Are you fuckin’ insane, James? Talagang pati dito? Look, students here is looking at you nadidistract sila sayo… Tapos tignan mo suot mo.”

He look so handsome with his outfit right now.

“’Di ko pansin… I was looking to Renzo. Not to them.”

Mas sinamaan ko siya ng tingin.

“Shit! iyon ba sya?” Tanong ni James habang dinuduro si Renzo. Agad kong binaba ang daliri niyang pinanturo.

“Shit! Kinikilig ako.” Sabi niya sabay lakad sa papuntang room nila, Renzo, nakita ko si Tope na kinakuha ang papel ng mga kaklase niya. Hindi niya ako pansin dahil madami siyang ginagawa.

“Ano ba kasing ginagawa mo dito, James? Ang dami mong kaibigan na model ba’t hindi sila ang pagkadiskitahan mo?”

“Wala akong gusto sa kanila, dito ang gusto ko.” Sabay turo niya sa room ulit nila, Renzo. Nagpatuloy siya sa paglapit sa room nila Tope.

Habang ako nakadistansya sa kanya, nagulat ako sa pagtapat niya sa bintana nila, Renzo at talagang hinayaan ang sarili na sumungaw doon. Natigil ang mga kaklase nila, Renzo at kumaway pa ang tangang, James.

“Hi! Renzo!” Sabay tawa.

Ba’t ako ang nahihiya sa kanya?

Lumabas sina, Tope at nakita niya agad ako, nginuso ko lang si James, ng mapansin na salubong ang kilay niya sa’kin.

“Nagcutting classess ka?” He asked me, when he went to my direction.

“No! Nakita ko lang din ’yan dito.”

Nakita ko kung pano na badtrip si Renzo sa presensya ni James. But, James kept smiling.

“Umuwi kana, ano bang ginagawa mo dito?” Pikon na tanong ni Renzo.

“Uuwi din ako, ’Wag ka mag-alala sa’kin, I can take care myself.”

“Damn it, I’m not concern to you.” He thundered. Bumaling sa’kin si Renzo habang naiinis.

“Pauwiin muna nga itong kaibigan mo, Craig! Nanggugulo lang iyan dito. Badtrip!” Sabay talikod ni Renzo.

Napawi naman ang ngiti ni James at tila na pahiya sa mga kaklase nila Tope. Kikilos na sana ako para hatikin si James doon.

“’Wag na, Craigy… Kaya ko naman umuwi mag-isa. Thanks!” He said. Sabay walk out nang mabilis.

Nakaramdam ako ng awa kay James. Minsan lang magkagusto si James, at mag effort, katulad ng ganito. I know him, since ganito din ang ginagawa niya sa mga nagiging crush niya o nagugustuhan. Pero agad din nawawala at nagpapalit agad ng gusto kapag nagsawa na sya.

I hope na magsawa agad siya kay, Renzo.

“Ihahatid na kita sa room niyo.” Napatingin ako kay Tope, at napatango.

Nawala si James sa paningin namin. I’ll talk to him later, after ko dito sa school.

KABANATA 29

“Ayos lang kahit magsungit siya sa’kin, mas na i-inlove ako sa kanya…”

Napairap ako kay James nang makita pa syang umaaktong nag-iimagine ata kay Renzo. This crazy bastard.

“You are model, James, meron kang kapareho sa industry na tinatahak mo ngayon… Mas marami ka magugustuhan doon.” Mungkahe ko sa kanya.

Napatingin siya sa’kin at nangunot ang nuo.

“Marami nga akong kakilala at lahat iyon wala akong nagustuhan. I find them actractive too, but not like Renzo… He’s different,”

“Kasi probinsyano?”

“Wow, huh! Parang hindi ka na in love kay Tope, a,” sabi niya.

Wala naman akong sinabing masama, wala naman mali sa pagiging probinsyano o probinsyana.

“Nakita mo nang pinagtabuyan ka kanina, sige ka pa din?”

Hindi ko makalimutan ang mabilis na pag-alis niya kanina.

“Kaya nga mas nagustuhan ko siya, e, kasi sinusungitan niya ako, tapos feeling ko concern din sya sa’kin kasi ayaw nya ako pagkagulugan ng mga tao din,”

Nahampas ko na lang ang nuo ko sa kakatingin sa kanya.

“Gusto mo ’yung pinagtatabuyan ka? Kelan pa? The last time na may gumawa saiyo no’n dati noong magkasama pa tayo nila, Nicole, binantaan mong papatalsikin mo sa school, a,”

Hindi ko makakalimutan ’yung isa naming kaklaseng babae, nakaaway ni James at binantaan papaalasin sa school. Pero high school palang kami noon siguro mga grade 7 that time.

“No, that’s not what I mean,” he rolled his eyes. “I mean, I like him kapag nagsusungit siya sa’kin… I find him sexy beast.”

Ang lalala na niya mag-isip dahil sa taong nagugustuhan niya, kahit na alam niyang may girlfriend na ito.

Hinayaan ko na lang sya sa balak niyang gawin. Lumipas pa ang isang buwan, medyo napapadalas ang pagdalaw ni James sa school minsan naman ay wala dahil busy ito.

Nadinig ko din minsan na in-operan ni James si Renzo na maging personal assisstant niya ito, but Renzo rejected it. Nakakatawa pa nga dahil mas mukang naging dahilan iyon para mas lalo syang mapadalas sa school. I’m still worried for him, ’cause everytime he was going in our campus, nagkakagulo ang ibang student.

Pero hinayaan ko na lang din siya, I know na magsasawa din siya kakahabol kay Renzo.

“Craig! Ang Lolo mo, nasa hospital,”

Mabilis akong napatingin kay Manang Tania, tanghalian ngayon at walang pasok dahil sabado. Hinihingal pa ito at mukang galing sa labas. Agad akong tumayo.

“W-What?… Where’s, Lolo?” I asked her, I felt my chest pounded.

“Nasa hospital ang Lolo, sinugod sa ospital, kailangan nating magmadali… Nasan si Pilar?” She asked.

Halos magpanic kami at tanging nadidinig ko na lang ay ang kalabog ng aking puso. What is happening? Kakatapos lang kay Mommy, katulad nang nararamdaman kong takot kay Mommy noon, ay muli ko na naman naramdaman ang takot at kaba na iyon.

While we are inside the van, Manang Tania, talking about what happened to Lolo. Katulad noong mga nakaraan maaga siyang umaalis at hindi ko na naabutan sa tuwing babangon ako ng umaga.

“Noong umaga ay masama na ang pakiramdam niya, sinabi ko na ’wag na muna tumuloy at ipagpaliban muna ang farm pero ang Lolo nagpumilit.” Manang Tania while she was panicking.

“Sinasabi ko na nga ba kay, Don Dominus,” habang hinahagod ni Clara ang likod ni Manang.

Napatingin sila sa’kin noong mapansin na tahimik lang ako at nakikinig sa kanila. Halos lumabas na ang puso ko sa kaba na nararamdaman ko ngayon. Hindi ko na din na pansin na nakarating na pala kami sa hospital kung saan dinala si Lolo.

“Mr. Guerrero, is on the fifth floor, Doc Torelba is taking care of him na po, don’t worry.” One of the nurse approach us immediately.

Hindi ko iyon pinagtuunan ng pansin at mabilis na tinungo ang private area nitong hospital. Walang tumatakbo ngayon sa utak ko kung hindi si Lolo at kamusta ito.

“Is Dad, already know this?” I asked them.

“Pinaalam na ng secretary ng Lolo, mo,”

Nang makita si Lolo na nakahiga at mahimbing na natutulog sa kanyang kinahihigaan ngayon. Parang isang bangungot muli saakin ang maalala ang dinanas ni Mommy, katulad ni Mommy may mga nakakabit na aparatos kay Lolo.

“Is he okay now?”

“Masyadong tumaas ang BP ng Lolo mo, kinailangan niyang magpahinga ngayon dahil may gagawin pang mga test sa kanya, we need to check his body at kung ano pang dahilan kung bakit nagkaganito ang Lolo mo, Mr Guerrero.” The doctor said.

Marami pang in-explain ang doctor tungkol sa kalagayan ni Lolo, kailangan din obserbahan si Lolo. Mabilis kasi itong nawalan ng malay kanina at halos na paralisa ang katawan sa sobrang pagod. Cinontact na din ang iba pang private doctor ni Lolo sa manila para papuntahin dito para makita ang kalagayan niya. Kung may makikita daw komplikasyon ay kailangan na agad ito sa manila.

“He has also hypertension, masyadong napupwersa ang katawan ng Lolo mo, kaya madalas siya ng hilo o pagsakit nito…”

Hindi ko alam kung gaano ako nagtagal sa tabi ni Lolo, nakahawak ako sa kamay nito ng mahigpit at tahimik na umiiyak.

“He will be okay… Kilala ko ang, Lolo mo, he’s strong.”

Kahit si Tope ay hindi ko nadin na pansin dahil sa matinding takot ko. Mariin akong pumikit, nanatili sya sa tabi ko. Hindi ko alam kung kay Lolo sya nakatingin o sa’kin.

“Sana nga ganon lang, natatakot ako.”

“Hindi ka pwede panghinaan ng loob, mananatili ako sa tabi mo palagi.”

Pilit akong ngumiti kay Tope, lagi na lang ba si Tope ang magpapagaan ng loob ko? He’s always here kahit na may kailangan din siyang gawin.

“Dinala ko na yung mga gamit ni Lolo mo na kakailanganin.”

Halos dalawang araw kami na natili dito sa hospital bago pagpasyahan na dalhin si Lolo sa manila. Mas magiging mabuti sya doon, kasama ang kanyang sekretarya. Dapat ay sa sama ako pero ang sabi ni Lolo kailangan kong manatili dito.

Sinubukan kong magpumilit na sumama na lang sa kanya, but he didn’t agreed with my decision. He promised me na magpapagaling siya ’pagkatapos ay uuwi din agad dito.

“You need to stay here, Apo. I’ll get better kung may maiiwan dito para sa farm. I know you can do it,” Lolo, said.

“Pwede naman ibilin muna kina, Manang Tania, while I’m with you, Lo. You will get better easily if may mag-aalaga sayo at matutukan ka.”

“I had private nurses don’t worry, Craig. Sandali lang naman ako mawawala dito.” He said, ngumiti siya sa’kin at hinaplos ang muka ko.

Ang sabi ng doctor ay nakakaramdam na nito si Lolo, at nalaman namin na katulad kay Mommy, naglilihim din siya. I got so worried about his decision, kahit na marami o higit pa ang nurse na magbabantay sa kanya… Natatakot pa din ako.

“Promise me, Lo, you will be safe at huwag mo pababayaan ang sarili mo.”

Ngumiti siya sa’kin at dahan dahan na tumango. Marami ang umaalalay kay Lolo, hindi ko maalis ang tingin ko sa kanya. Napansin ko ang pagbagsak ng katawan niya ng mabilisan. Kinagat ko ang pang ibaba kong labi at naramdaman ang pagpatak ng aking luha.

Nakita kong tinapik ni Lolo ang balikat ni Tope at ngumiti dito. Nag uusap ang kanilang tingin at tila sila lang ang nagkakaintidihan. Tope, snaked his arms in my waist when he went to my direction. Tila hindi inisip kung makikita sya ng iba pang tao.

“Anong gusto mong kainin, Craig?” Manang Tania, asked me.

Hindi ko inalis ang tingin ko sa aking cellphone, habang kinakamusta si Lolo sa kanyang sekretarya. Nang hingi ako ng mga larawan ni Lolo at pinadala iyon sa’kin.

“You need to eat first,” bulong ni Tope sa’kin.

Mabilis akong napatingin sa kanya, at tumingin din kay Manang Tania, napaparating na din sa table dala ang umagahan.

“Magpahatid na lang kayo kay Pilar, ganon din sa uwian para mabilis kayo makauwi.”

Tumango lang ako don at sinimulan kumain.

“Hindi po ako makakasabay, may kailangan din po kasi ako asikasuhin.”

Napatingin ako kay Tope at napakunot ang nuo. Napapadalas ang hindi nito pagsabay sa’kin sa pag-uwi, kung uuwi man ay halos anong oras na makauwi sa mansion. Kahit gusto ko magtanong iniwasan ko na muna, ayoko magpatong-patong ang mga alalahanin ko. Nanatili na lang akong inu-ubserbahan ang kanyang mga ginagawa.

“Napapadalas ang pag-uwi mo dito sa mansion ng gabing gabi? Tope,” Clara, asked him.

“May inaasikaso lang po na importante… Maayos ko naman na po, tingin ko makakauwi din ako ng maaga ngayon.” He explain.

Naramdaman ko ang tingin ni Tope sa’kin, kaya sandali ko din siya tinignan. He just smiled at me.

“May hindi ka ba sinasabi sa’kin?” Tanong ko kay Tope, habang naglalakad ngayon papasok ng campus.

“W-Wala, kailangan ko lang asikasuhin ang sa scholar ko. May kaunti lang na problema.”

“Problema? If I’m not mistaken, your grades is high, you are also awarded as with high honor… Namementain mo naman ang pag-aaral mo, a,” pinakita niya sa’kin ang grades niya, maayos iyon at walang bagsak.

Bigla akong nakaramdam ng mga araw na iyon nabg hiya dahil ipinakita ko din sa kanya ang grado ko. Tumango-tango lang sya ng makita iyon, kata ’di ko maiwasan ma-corious kung nakakatawa ba ang grades ko, thoug para sa’kin mataas na iyon at okay na pero hindi katulad nf grades niya.

“It’s about my papers, may kailangan lang ako ipasa.” He said.

Hanggang sa maghiwalay na lang kami ng tinatahak nang daan, dahil sa kailangan niyang dumaan sa principals office.

“Kamusta na ang, Lolo, mo Craig? Ayos na ba sya?”

“He’s fine now, his secretary said.” Napahinga ako ng malalim.

“Panay din ang kamusta nila, Mommy sa Lolo mo pero secretary niya ang nasagot.”

“Secretary niya langa ng nan don at private nurse niya, I don’t have idea if Dad is also there. Kung nabisita sya kay Lolo.”

Sa kauna-unahang pagkakataon sinubukan kong kamustahin ang lagay ni Lolo kay Daddy, paraan din iyon kamustahin kung talaga bang nabisita sya kay Lolo. I tried to text him, at secretary niya lang din sumagot sa text ko. Tinawagan ko si Ate, pero hindi siya nasagot.

“Mas mabuti pa kung kakalmahin mo ang sarili mo, ang mahalaga nakakamusta mo ang lolo mo sa secretary niya,”

Hindi naman ganon kadali iyon, kahit papano gusto ko malaman kung sinusuportahan ba nila Ate si Lolo, kung pinupuntahan nila ito. I’m worried na ang sirang pamilyang ito ay tuluyang masira.

Ate Elise:

I’m sorry kung ’di ko nasagot ang tawag mo, ayos naman si Lolo, pinuntahan ko sya noong isang araw. Kailangan din kasi ako ng asawa ko.

I gritted my teeth, at kinalma na lang ang sarili. Walang mangyayari kung iisipin ko din sila Ate, ang kailangan kong isipin ngayon ang kalagayan ni Lolo.

“Dinala ko ang lunch mo,”

Napatingin ako kay Tope, habang nan dito kami ngayon sa canteen, siya din ang nag ayos ng pagkain ko sa harap.

“Eat…” He said nang tuluyan niyang maayos iyon. Pawisan na pawisan siya, pero nan dito siya ngayon sa tabi ko, nagmamadali siya kanina dito. At agad akong tinanong kung kanina pa ako nag aantay sa kanya.

Halos wala pang dalawang minuto noong makarating ako dito noong dumating siya.

“Kakadating ko lang din.” I said politely

Hindi naman naging mapang asar sina, Althea, naging seryoso lang din siya habang nakain. Mukang marunong siya makiramdam. Nakakapagtaka lang dahil hindi sila magkasama ni Renzo ngayon. Madalas magkasama sila, siguro ay busy din si Renzo.

“How are you?”

“Ayos lang, ikaw naayos muna ang scholar mo?” I asked him. Tumingin ako sakanya at doon lang nalaman na nakatitig pala siya sa’kin.

Sandaling nagtagal ang titig niya sa’kin.

“Ayos naman na.” He answered.

Nakita kong luminga si Althea kay Tope at medyo nagsalubong ang kilay. Hindi ko alam kung anong ibig sabihin ng tinginan nilang dalawa, pero umirap na lang si Althea.

“Hindi ako makakauwi sa mansion mamaya… kailangan kong umuwi ng bahay ngayon.”

Mabilis akong napatingin kay Tope. Nakakunot ang nuo ko ngayon sa kanya. Gusto kong ipagsawalang bahala ito lalo pa at iniisip ko si Lolo, pero hindi ko maiwasang mag isip din kay Tope.

“Babalik din ako, siguro… Five days.. one week, I don’t know… Pero babalik ako sa mansion.”

Napatango na lang ako. Kahit mabigat sa dibdib, ngumiti pa din ako sa kanya.

“Promise, I’ll come back there sooner.” He added. He gave me a sweet smile.

Napabuntong hininga na lang ako. Pagkatapos kumain ay hinatid niya na din ako sa room at muling nagpaalam. Makikita ko pa din naman sya dito sa school hindi ba? Kaya ayos lang, kailangan din siya ng pamilya niya. I’ll understand him.

“Lagi-lagi ako magmemessage sayo… Please, text me back. Okay?”

Tumango ako. Nakita kong susubukan niya sanang hawakan ang ulo ko, pero pinigilan niya iyon at saka ngumiti.

“Magiging ayos din ang lahat.”

Habang nagkaklase hindi ko maiwasang isipin ang muka ni Tope noong umalis siya. He looked so tired, kita ko ang eyebags niya, he looked so stressed. Kinakabahan ako sa lagay niya.

Naisip ko ang Daddy ni Rei, wala na ang daddy ni Rei dito. Kaya ’di ko maisip na kung may ginagawa pa sila kay Tope. Wala naman sinasabi si Tope o wala din naman akong nababalitaan.

“Mang Pilar, sa bahay na po tayo,” Nang makasakay ako sa kotse.

“Si Tope, hindi ba natin aantayin?”

“Hindi na po, nagpaalam po sa’kin na uuwi sa kanila ngayon.”

Matagal ang pagkakatitig sa’kin ni Mang Pilar na parang may gusto pa sana itong sabihin o itanong. Pero nagmaneho na lang ito papaalis ng campus. Hanggang sa aksidente ko pang matamaan ng tingin si Tope,.. kasama si Rei.

Agad akong nakaramdam ng kaba. May kung anong parang sumaksak sa aking dibdib nang makitang paunahin pa ng pagsakay si Rei ni Tope sa loob ng tricycle. Nakita ko pang napasulyap si Tope sa sinaksakyan namin na kotse, Tinted ang kotse kaya alam kong hindi niya nakikita na nakatingin din ako sa kanyang direksyon.

Hanggang sya mismo tuluyan na din sumakay ng hatakin sya paloob ni Rei. Mas lalo akong nakaramdam ng parang patalim na bumaon sa aking dibdib habang pinagmamasdan ngayon ang tricycle na sinasakyan nila.

Tulala akong nakarating ng mansion at kung hindi patatawagan ni Mang Pilar hindi ko pa mapapansin na nan dito na pala kami.

“Ayos ka lang ba, Craig?” Mang Pilar, asked me.

Para akong lutang na napatango sa kanya.

“Nga pala, nan diyan ang Daddy mo, si Sir Christ,” Dagdag niya pa bago ako tuluyan makababa ng kotse.

“H-Huh? Bakit sya nan dito?”

Sandali kong nakalimutan si Tope at mapukaw sa sinabi ni Mang Pilar.

“Siya ang hahawak sa farm, habang ’di ayos ang Lolo mo,”

Mabilis akong pumasok ng loob at nakita si Daddy na nakaupo sa hapag habang nakikipagtawanan kay Manang Tania. They looked good there, malakas ang tawanan at tila parang walang problema.

“Nan dito na pala ang anak mo, Christ,” Si Manang Tania at lumapit pa sa’kin.

“Nasaan si Tope, hindi na naman kayo magkasama umuwi?” Tanong pa nito.

Muli kong naalala ang tagpo kanina. Mabilis akong napaiwas ng tingin kay Manang Tania at napatingin kay Daddy, his eyes was staring at me. Ruthless and darked eyes.

KABANATA 30

“Dapat talaga matutukan na si Mr Dominus, lalo na ng kanyang mga private nurses.”

“He didn’t tell any one of you?” Dad, asked Manang Tania.

“Wala siyang sinabi, bukod don noong nan dito siya ayos na ayos naman siya.”

Tahimik lang akong nakikinig kina, Manang Tania, habang nakaupo dito sa hapag. Nanatili ang tingin ko sa aking pagkain. Ganitong-ganito ang pakiramdam ko kapag sabay kaming nakain ni Daddy, I felt uncomfortable to his presence here. Hindi na ako sanay na siya ang kasabay kumain.

Kung pakikinggan si Manang Tania, makipag usap kay Daddy, casual pakinggan. As if Manang Tania is really close to Dad

My father was smiling while he was talking. Marami siyang tanong tungkol dito sa mansion at sa farm. Mainam naman din na nakikinig siya kay Manang Tania.

“Tungkol naman sa mga trabahador masisipag naman lahat, wala naman nagiging reklamo sa trabahador si Mr Dominus.”

Tumango naman si Daddy kay Manang Tania.

“How’s your study’ng here?”

Sandali akong natagilan sa tanong ni Daddy, I didn’t expect he will asked me that. Nanatili ang tingin ko sa aking pagkain.

“Fine. Good, “ I answered, I didn’t dare to look to his direction.

“Gaano kabuti?” His voice is full of sarcasm.

“I’m study’ng real hard here.”

“Good, I’m hoping you are not doing somethning stupid here,”

I clenched my jaw. Gusto ko alisan ang taong nasa harap ko. Ayoko siyang kausap pero ayokong ipakita iyon kina Manang Tania. I respect them after all.

“Aakyat na….po… Ako, marami pa akong gagawin.” Sabi ko pagkatapos kumain.

Minadali ko din ang pagkain dahil ayaw kong manatili sa tapat ni Daddy,.. hindi ko alam kung galit ba itong nararamdaman ko o pagsisisi na siya ang naging ama ko.

“Elise is going here also, “ Dad said bago ako makaalis sa hapag.

Sandali akong natigilan at pinili pa rin na huwag siyang balingan.

“We are having a long time here… As a family.” He said at tumawa.

Mariin akong pumikit at mabilis muling nagmulat ng mata. Nagmamadali akong naglakad paakayat ng kwarto at nagkulong doon. Hindi ko na sinubukan lumabas.

Habang nakahiga sa kama nakatingin ako sa cellphone ko at nag-aantay ng mensahe ni, Tope, but still I don’t recieve any message from him.

Muli kong naalala ang nakita ko kanina. Ang pakiramdam ko na tila may sumaksak sa aking dibdib kanina tila naging doble na ngayon. Sa kauna-unahang pagkakataon ngayon lang ako nakaramdam ng matinding takot, kaba, at sakit.

I saw how he take care, Rei, pinauna niya iyon sa pagpasok ng tricycle. Naiisip ko ang maaaring ginagawa nila doon sa loob ng tricycle. Naibagsak ko na lang ang aking cellphone at napatakip ng muka.

I didn’t notice I had tears na dumaan na pala sa aking pisngi. Mabilis kong pinahid iyon at napaupo agad sa kama.

Why is this happening to me? Should I really expect na mamahalin talaga ako ni Tope? I trust his words when he said he loves me, ’cause his there when I was hurt. He always says good to me para lang mapagaan ang mabigat kong nararamdaman.

He put his efforts para lang maparamdam sa akin na mahal niya ako… At naniwala ako don. I don’t want to judge him just because I saw them earlier…. But I can’t stop myself to feel hurt.

Nananitili pa ako sa ganoong pusisyon at inantay ang mensahe ni Tope, pero wala talaga akong narecieve. He promised me, he will message me… Pero sya mismo ang hindi tumupad.

“Saan tayo ngayon magrereview, Craig? Medyo maraming tao sa canteen?” Tanong ni Althea sa tabi ko.

“Sa library na lang siguro,” sagot ko saka sinakbit ang bag palalabas ng room.

“Doon tayo?”

Tango lang ang sagot ko bago tuluyang makalabas ng room.

“Bili muna tayo ng pagkain sa canteen. Gutom na ako… Para mas maayos din tayo makapag aral.”

Sandali kaming natigilan ni Althea ng makita ang tao sa labas, mga kaibigan ni Althea iyon sina Cherry,.. pero sandaling na pako ang tingin ko sa iisang tao. Si Tope.

“Bumili kana, Althea, diretso na ako ng library,”

I didn’t wait for her response at mabilis na lumiko agad para iwasan sila lalo na si Tope. They are busy noong makita ko sila.

“Craig! Ikaw kamo napapansin ko, huh, isang linggo mo na din iniiwasan si Tope… May problema ba kayo?…Break?” Nakasunod agad sa’kin si Althea.

It’s been 1 week since I started avoiding, Tope, tuwing makakasalubong namin sya o makikita na nag-aabang sya ng labas ng room namin mabilis akong liliko, o ’di kaya naman kapag nakikita ko syang lalapit samin umaalis agad ako.

Wala akong narerecieve na message sa kanya o pagtatanong man lang kung bakit ako umiiwas sa kanya. Even his facebook account ni minsan hindi ko na nakita siyang online. Nalilito ako kung bakit.

“Iniiwasan mo ba si Tope?” She asked me again ng makapasok kami sa library.

Agad din na sumenyas sa kanya ang librarian dahil sa napalakas ang boses ni Althea.

“No,”

Naghanap kagad kong hinanap ang libro na kailangan ko, sandali lang iyon dahil nahanap ko kagad at naupo sa isang table.

“May problema ba kayo?”

Napatingin ako sa kanya ng seryoso, medyo nanlaki pa ang mata niya.

“I don’t want to talk about it, Althea, if we have problem, problma na namin iyon. I’m here para mag aral… Please.”

Ayoko ’yung nakita sa mata ni Althea, feeling ko napahiya ko pa sya dahil sa may mga tumingin na student din saamin saka siya dahandahan na tumango.

“I see.” She whispered.

I sighed and now kept my eyes from the book. I started reading and put some important words sa aking notebook na nababasa ko sa libro. Hindi ako masyadong makapag focus dahil sa kakaisip.

Hindi ko alam kung napapansin ni Tope ang pag-iwas ko sa kanya, dahil katulad ng sinabi ko wala akong naririnig sa kanya o natatanggap na message mula sa kanya.

“Pagkatapos nitong PE magbihis na ulit kayo. ’wag kayo magpapatuyonng pawis dahil magkakasakit kayo.” Bilin ng PE teacher namin.

Naglakad ako papasok sa cr ng mga lalaki at nilagay ang mga gamit ko sa isang pasimano. Meron ding ibang mga istudyante dito.

“Craig! Pwede ba magpaturo ulit sayo?”

Napatingin ako kay Silimon na biglang sumulpot sa tabi ko, hindi ko pinansin kung wala syang pang itaas na damit dahil ganon din naman ako at isusuot ko palang. I saw him looked at my body pero agad din na bumalik sa aking mga mata.

“I’m not available, maybe maghanap kana lang muna ng iba, Silimon. Ask Althea, if she could help you instead.” Walang gana kong sagot at mabilis na inayos ang gamit ko.

“O-Okay.”

Mabilis lang naman sya nasabihan at umalis din sa harapan ko. Alam kong medyo nakakabastos ang sagot ko sa kanya, pero wala na akong pakialam doon.

“Dito na kami, Craig.” Dinig kong paalam ng mga kaklase ko na mabilis lang nakapag bihis.

I noticed na ako na lang mag isa ngayon dito sa loob ng cr ng mga lalaki, kaya tuluyan ko ng inaayos ang suot ko at pati mga gamit ko. When I was about to exit naramdaman ko agad ang biglaang paghawak ng isang tao sa aking braso.

Mabilis akong napatingin sa taong humawak sa’kin. My eyes widened when I saw, Tope. Nagtagal ang tingin ko sa kanya ng mapansin ang pagod sa kanyang muka. It’s been a week since the last time I saw him nang malapitan.

Ngayon na lang ulit ang pinaka malapit.

Nakaramdam ako ng matinding kaba. His looked is really tired, his eyebags, his messy hair at ang mga mata nyang nangungusap. Hindi pa sya ganito kalala ng huli kong kita sa kanya. Nakaramdam ako ng matinding awa sa kanya.

“Why are you here?”

Hindi siya nagsalita agad at na natili lang akong tinititigan. May kung ano sa kanyang mga tingin, hindi ko alam kung anong ibig sabihin non… Pero ang napapansin ko lang ay matinding pagod at pagsusumamo sa kanya.

“If you don’t have to say anything… I need to go.”

Lalampasan ko sana siya pero humigpit ang hawak niya sa aking braso, napatingin ako don at sa kanya.

“Baby…” He said. Namamaos ang kanyang boses, mas naramdaman ko ang matindi niyang pagod.

I don’t know why he look so tired right now, I don’t have any idea, he didn’t tell me anything if he has a problem.

“If you want to say something, Tope, say it… I have many things to do.”

Nakita kong nag igting ang kanyang panga at na natili ang mga matang pagod sa’kin.

“I’m sorry… I know why you upset to me.” He said.

“You don’t need to say sorry, cuz I’m the one who believed here that you really loved me,.. I believed what you said too,”

Nan laki ang mata niya at lunapit saakin ng bahagya.

“No, I really loved you, baby… Those words from me is really true… I’m true to my words,”

“Paano mo ipapaliwanag ang nakita ko?”

Hindi ko na napigilan na magtaas ng boses. Nakita kong lalong nagulat ang kanyang muka. Inabot ng ilang segundo bago siya huminga ng malalim at ikinalma ang sarili.

“Sumama sya sa bahay dahil tinutulungan niya akong makuha ang scholar ko ulit.” Paliwanag niya.

Natigilan ako sa sinabi niya.

“Nawala na ang scholar ko… Kaya sinamahan niya ako, baka sakaling mabalik pa.”

Tuluyan na wala sa kanya ang scholarship niya? And he didn’t tell me that? Tapos ngayon mas pinili niyang si Rei ang tumulong sa kanya at hindi ako.

Wala ba siyang tiwala sa’kin?

Hindi ko alam kung dapat ko bang tanggapin ko ang eksplenasyon niya.

“You let him to help you and he knows na nawala na ang scholar mo? You didn’t tell me ’cause what? You don’t trust me that I can help you too?”

Wala ba siyang tiwala sa’kin na matutulungan ko sya? Alam kong mahalaga sa kanya ang scholar niya kaya ganon na lang din ang pagpapahalaga niya dito. He needs it para sa pag-aaral niya.

“H-Hindi sa ganon-”

“Sa ganon iyon, Tope, you don’t trust me.”

I cut him off. Muli kong nakita na mariin siyang napapikit sa bawat tagpo ng aming mata nakikita ko ang bawat pagod doon.

“I’m sorry if I didn’t tell you… I’m sorry, okay? Baby! please.”

He tried to hug me, pero umiwas ako sa kanya.

“Iyan lang ba ang sa sabihin mo?” Malamig na tanong ko sa kanya.

Umiling agad siya at muli akong sinubukan yakapin, sinubukan kong itulak siya pero masyado siyang naging matigas.

“I’m really inlove with you… Wala akong gustong iba kundi ikaw lang…” He hugged me tightly.

“I don’t believe,” madiin kong sinabi at tinulak siya.

Hindi ko alam kung bakit mabilis ko lang siyang nakalas mula sa pagkakayakap sa’kin, pero ramdam kong pagod na ito.

“Baby… Please… I need you,” he whispered those words.

“I don’t need your lies.”

“Mahal kita… Nagsasabi ako ng totoo, please mag usap naman tayo, ’wag mo naman ako iwasan. Nasasaktan ako.”

Pumiyok ang malalim niyang boses. Kung may anong kumukurot sa aking dibdib.

“At anong akala mo sa’kin? Hindi nasasaktan?… Hindi ka naniniwala sa’kin, it’s unfair dahil may tiwala ako sayo tapos ikaw wala kang tiwala sa’kin.”

“I trust you, baby.” Agap niya.

“No you didn’t. You more than trust, Rei, kesa sa’kin.”

Napahilamos ito ng muka at mariin na tumingin sa’kin.

“Anong kailangan kong gawin?” He asked me.

Umiling ako.

“Wala kang dapat gawin. Dahil may nagawa kana at dapat hindi ko pinaniwalaan iyon.”

I used to trust you to everything. Mabilis mong nakuha ang loob ko.

Tumalikod na ako sa kanya at tuluyan na syang iniwan doon.

“Kumain kana, Craig, tignan mo, o, muka kang pagod na pagod, ano bang ginawa mo sa school?” Tanong ni Manang Tania.

Hindi kagad ako nakasagot sa kanya dahil ramdam ko ang pagtingin sa’kin ni Daddy.

“PE class po.”

“Uminom ka nang uminom ng tubig pagkatapos mo kumain.” She said. I just nodded.

“Manang Tania! Nabalitaan mo na ba ang nangyari sa scholar ni Tope?”

Biglang singit ni Clara, kakapasok niya lang ng dining area. Dahil sa biglaang pagpasok niya hindi niya din siguro na pansin si Daddy dahil ang tingin niya sa mga hawak niyang bag habang may kinakalkal doon.

“Tinaggal na kay Tope ang scholar niya.”

Nag angat ng tingin si Clara, at agad na kagat ang pang ibabang labi ng makita si Daddy.

“Nan dito po pala kayo sir, akala ko nasa farm pa kayo… Wala po kasi kayo kanina noong umalis ako.” She said at saka humingi ng paumanhin.

Nakita ko ang itsura ni Manang Tania. I know na marami syang tanong kay Clara, kaya noong matapos syang asikasuhin ang lamesa, pasimple niyang dinala si Clara sa kitchen.

I think they will talk about, Tope’s situation.

Sa mga sumunod na araw naging busy ako lalo sa school. Hindi ko namamalayan ang araw at oras, nagagalit ako kay Tope dahil mas pinili niyang magsabi sa iba o mag tiwala sa iba at hindi sa’kin.

Kaya ko mas higitan ang nagawa ni Rei, o ang ginagawa ni Rei kung iyon ang gusto niya. I can help him.

“Hindi na napasok si President, nabalitaan niyo ba?”

Napatingin ako sa dalawang istudyante din na nan dito sa library ngayon ng makuha nila ang atensyon ko.

“Si Tope?… Nabalitaan ko kina, Mama na hindi nga daw nakakapagtrabaho ng maayos sina Tope dahil hindi sila makapag ani ng sarili nilang mga pananim.”

“Hoy! Ano ba kayo dyan? Kung magdadaldalan lang din naman kayo dito lumabas na lang kayo.” Saway ng labrarian dito sa loob.

Agad naman na natahimik ang dalawa. May kung anong kaba ang naramdaman sa aking dibdib. Hindi ako nagkamali sa aking nadinig malinaw na pinag uusapan nila si Tope.

Naisip ko kagad ang Ama ni Rei, hindi ko maisip na gagawin niya ulit iyon dahil wala naman sya dito. Isa pa nakita ko ang takot sa kanyang muka noong araw na bantaan ko siya.

Mabilis akong tumayo ng makita din ang dalawang istudyante din na nag-uusap kanina. Ang bilis nilang nakalabas ng library dahil kinailangan ko pang ilagay sa loob ng bag ko ang ilan kong gamit.

“Sandali!” Sigaw ko ng makalabas ako ng library.

Napatingin sa’kin ang ibang istudyante at pati ’yung dalawang babae. May kalayuan ang pwesto nila sa’kin, nakakunot ang nuo nila.

“Wait! I have something to ask.” I said, and when I was about went to their direction, agad akong naharangan ng isang tao.

Nagulat pa ako ng makita ko saharapan ko si Rei.

“R-Rei…” Napakunot ang nuo ko sa kanya habang tinitignan ang muka nya. Natagal ang titig ko sa kanya.

“Can we talk?” He asked me.

Mariin akong napalunok.

“For what?”

“About kay Tope.” he simply answered.

May kung anong kumalampag sa dibdib ko. Sinubukan kong balingan ang dalawang babae na ngayon ay umirap pa sa’kin, napatingin ako kay Rei.

Hindi kagad ako sumagot sa kanya at natandaan ang galit.

“For what? You already have him, bakit ’di siya na lang ang tanungin mo since malapit kayo.”

May nakita akong inis sa kanyang mata pero kinakalma ang sarili.

“Craig! Can we just talk in a private place?” He asked me again, but this time I felt his bitterness.

“Sure.” I smirked. At nilampasan siya, pumunta ako sa walang taong parte nitong school. Nakasunod naman agad siya.

“What’s the problem?”

Mariin siyang pumikit muli.

“About Tope’s situation right now-”

I cut him off.

“I know, he already asked for your help right? Bakit ’di mo ba sya matulungan?” I sarcastically said.

Tinutukoy ang sa scholar ni Tope.

“Hindi lang tungkol dyaan.” He said.

Napaayos ako ng tayo at malamig siyang tinignan.

“Ano pa?”

Nakita kong malalim siyang nag-isip at pumikit ng maiigi bago kumuha ng hangin na malalim.

“About sa kalagayan ng pamilya nila, Tope at ng Daddy mo.” he said immediately.

Napakunot ang nuo ko sa kanya, anong kinalaman ni Daddy dito? He doesn’t know anything after all.

“Anong meron sa kanila?”

“I know na binilinan ako ni Tope na huwag na huwag sa sabihin ito, pinilit niya ako na ’wag nang mangialam at hayaan na siya ang umayos nito… But I can’t keep my eyes to him while he was suffering…he’s my bestfriend,” he said.

Nanatili akong tahimik at nakinig sa kanya.

“Ang sabi niya huwag kong sa sabihin saiyo ito, kaya kong tanggapin na nagagalit siya sa’kin, pero hindi ko kayang nagsasuffer ang kaibigan ko dahil sa relasyon niyo.”

Nanlaki ang mata ko at gulat na gulat na nakatingin sa kanya. I didn’t tell any one about Tope and me, pwera kina Althea at kina Nicole na malapit na malapit talaga sa’kin.

“Pinapahirapan ngayon ng Daddy mo sina Tope at ang pamilya niya, sinasamantala ng Daddy mo ang posisyon nya dahil sa wala ang Lolo mo,”

Parang may kung anong dumagan sa aking puso at tuluyang kumalabog ng sobrang lakas ang aking puso.

“Hindi ako na niniwala… May gusto ka sa kanya ’di ba? You have already boyfriend, you are already in a relationship ’di ba? Daddy mo ang may gawa nito kila, Tope, I know it ’cause I’m there when your-” she cut me off.

“Sana nga hindi totoo ang sinasabi ko. Wala si Daddy kaya napakaimposible na sya ang gagawa nito kina Tope. Ang daddy mo din ang nagtanggal ng scholar ni Tope kaya hirap na hirap si Tope na makuha ulit iyon,”

Hindi ko maisip kung talaga bang nagsasabi si Rei ng totoo.

“May gusto ako kay Tope, at sapat na dahilan lang iyon para hilingin ko saiyo ito at mangialam.” He sounds angry now.

“Namamangka ka sa dalawang ilog,” madiin na sabi ko.

“Bakit ’di mo alamin mismo kay Tope kung sino ang nagpapahirap sa kanila? Huh? Bakit ’di mo tanungin at diretsuhin mo ang Daddy mo, why don’t you ask him about Tope’s situation, huh? Na may kinalaman sya dito.”

“Where is he?” Mabilis na tanong ko sa kanya.

Mabilis syang umayos ng tayo.

“I don’t think if makakatulong ka pa sa sitwasyon nila kung ngayon na mas malala na ang nangyayari sa pamilya nila… Pinapalayas na sina Tope ng Daddy mo sa sarili nilang bahay,”

Tuluyan akong natigilan at tila na pako. Napatitig ako kay Rei.

“Isa lang ang hiling ko at maaari mong maitulong… Hiwalayan mo si Tope, hayaan mo silang maging masaya ng pamilya nya, tutal sayo naman nagsimula ito at sa Daddy mo.”

KABANATA 31

Mabilis akong umuwi ng mansion, gumapang ang matinding galit saakin habang nasa loob ng kotse. I texted Lolo’s secretary if how’s him. He immediately replied to my messages.

:He’s fine now, Sir, he just need to rest well right now. Baka bukas lumabas na ang mga test na ginawa sa kanya kanina.

Napahinga ako ng malalim at tumingin ng diretso. Habang iniisip ang mga sinabi ni Rei kanina hindi pa din ako makapaniwala. Hindi ko alam kung bakit ginawa iyon ni Dad. Maaaring tungkol ito sa relasyon namin ni Tope, pero paano niyang nalaman? Wala akong maisip kung sino ang magsasabi nito sa kanya.

Hindi ko din maisip na maaari niyang pinaimbistigahan ako. Pero napakaimposible no’n.

Is this about the past? Naalala ko ang sinabi ni Tope dati, he doesn’t want to repeat the history? What he does mean about that?

May nakaraan ba ang pamilya nila Tope at si Daddy? Pumasok din sa isipan ko ang Tito ni Tope na si Ryler. If this is about the past, tungkol ba ito sa nakaraan ni Daddy at kay Ryler? May nakaraan ba sila… Tungkol ba ito sa sinasabi ni Althea na relasyon nila Daddy at ni Ryler?

Hindi ko na napagpatuloy ang pag-iisip ko nang tuluyan kaming nakarating ni Mang Pilar sa mansion. Mabilis akong bumaba ng kotse ng makapasok iyon sa gate. Halos padabog kong sinarado ang pinto ng kotse.

“Where’s, Dad?”

Nang makita si Clara na nagpupunas ng mga antique base, halos mapatalon pa ito sa gulat ng makita ako.

“Craig! Jusko! Nakakagulat ka nama’ng bata ka.”

I didn’t mind her reaction, at hinanap lang ang taong kailangan ko sa buong sala.

“Where’s, Dad, Clara!” Halos bumakas na sa aking boses ang matinding galit.

“Bakit mo ba hinahanap ang-” I cut her off.

“Just fucking tell me, Clara, where is Dad?” I shouted.

Nanlaki ang mata niya at nakita ko pa ang mabilis na paglabas ni Manang Tania sa kitchen. Hindi ko iyon pinansin.

“N-Nasa hardin, bakit?”

Hindi ko pinansin ang tanong ni Clara at nilampasan pa si Manang Tania na nakakunot din ang nuo ng makita akong nagmamadaling lumabas ng mansion.

Agad akong nagtungo sa hardin at nakita ang taong hinahanap ko. He was sitting at the round, mukang malalim ang iniisip at mukang nagpapalamig.

Mas lalo akong nakaramdam ng matinding galit nang mapatingin siya sa aking direksyon. Hindi man lang siya nagulat at umayos pa ng pagkakaupo.

“What did you do to Tope’s family, huh?” Nang nakalapit ako sa kanyang direksyon.

Tinignan ako nito at masusi akong tinignan. Natawa ito at bahagyang napailing.

“What did I do?” He mockingly said.

Mariin na nagtagis ang panga ko.

“I know you know what I’m talking about… Anong ginawa mo sa pamilya ni Tope? Bakit mo tinanggal ang scholar niya,”

Saktong pagdating nila Manang Tania ng itanong ko kay Dad iyon, sandali lang akong bumaling sa kanila at nakita ang gulat dito.

“Christ?” Nadinig kong boses ni Manang Tania, bakas don ang hindi makapaniwalang tono mula sa kanya.

“I just did what’s really need to happen.”

Nakita kong tumayo siya at pumamulsa.

“Anong kailangan mangyari? Walang ginagawang masama ng pamilya ni Tope saiyo.”

“Anong nangyayari dito? Christ! Craig!” Dinig kong boses ni Manang Tania.

Ang mata ko ay na natili kay Daddy. Nakita kong tumawa si Daddy. Hindi siya ganito.

“Bakit masyado kang ipektado sa pamilya na iyon?… Binilog din ba nila ang ulo mo?” Naging seryoso ang muka ni Daddy.

“Hindi nila ako binilog, mabait ang pamilya ni Tope, Dad, lalo na si Tope… Bakit mo kinuha ang scholar niya?” Madiin kong sinabi.

“Nagsumbong ba siya sayo?”

Hindi ko alam kung anong ibig sabihin niya at kung anong tono ng pagsasalita ang ginagamit niya, mahirap tukuyin kung galit ba siya.

“Hindi niya kailangan, dahil malalaman at malalaman ko din ito.”

“Do you think I will believe? They used me before. I know na ginagamit ka lang din nila.”

Nakita ko ang matinding galit sa kanyang mga mata at kung paano mag-igting ang kanyang panga. For a moment I felt scared, mas matinding galit ito kumpara kung pano kami magtalo noon… I also see thru his eyes na nasasaktan siya, pero mas nangingibabaw ang matinding galit nito.

“His family is kind, I know na wala silang ginawang masama saiyo,”

Tahimik lang sina Manang Tania habang nakikinig. Walang nangahas magsalita dahil kumpara ngayon alam kong galit na galit si Daddy ngayon.

“Yes! They are good ’cause they want something to you, they want your trust… I know it.” He mockingly said.

“I don’t know what you are talking about, but they didn’t deserved this…” I said while looking straight to his eyes.

“You can’t do anything my son. I will do what ever I want.”

Mas lalo akong lumapit sa kanya, pilit kong pinipigilan ang sarili ko.

“Maayos ang pamilya ni Tope, pero ginugulo mo… Kung tungkol ito sa nakaraan mo at kay… Ryler, labas sina, Tope, don.”

Nanlaki ang mata ang mata niya at natigilan, parang may nasabi ako na hindi niya inaasahan. Matagal bago siya nakabawi at nakita ko pa ang paghagod ng kanyang lalamunan.

Now I know, this is about Him and Ryler.

If they had problem on their past, labas sina, Tope, doon kahit gano pa kalaki ang kasalanan na iyon.

“You don’t have the rights to mention his name here.” He said, his teeth gritted.

“Tama ako dahil tungkol nga ito sa nakaraan niyo ni Ryler, tama?” Natawa ako ng bahagya. “I wonder kung ano nga ba ang nakaraan niyo at bakit para-”

He cut me off.

“Walang kinalaman ang nakaraan dito.”

“Hindi ako naniniwala.” Balik na hasik ko sa kanya.

“Craig!” Manang Tania, called my name na parang nagbababala ito.

“I’m just protecting you… They will use you.”

“Kailan ka pa naging concern sa akin? Wala akong natatandaan na ganyan,”

Mas lalong nagdilim ang tingin nito sa’kin. Na ano mang mali pang sa sabihin ko ay talagang masasaktan niya na ako.

“Tigilan mo ang pamilya nila, Tope. Iyon lang,”

Umiling kagad ito.

“No one’s can control me, even your mother and you… Can’t control me,” he said with finality.

Madiin ang bawat salita na pinapakawalan niya.

“I will tell this to, Lolo.”

Nagsimula akong talikuran siya para magsimulang iwan siya doon. Alam kong ’di ko kakayanin kung ako lang ang pipigil sa ginagawa ni Dad, I think Lolo, can protect Tope’s family. Sa loob ng pananatili ni Lolo dito sa mansion, alam kong naprotektahan niya sina Tope.

“Tell to your, Lolo?… Sige sabihin mo para mas lumala ang lagay ng Lolo mo sa gagawin mo.”

Natigilan ako sa sinabi ni Daddy.

“Alam mong hindi maganda ng lagay ng Lolo mo, kung gusto mo sabihin, sige sabihin mo, pero walang ibang sisihin kapag may nangyaring masama sa Lolo mo kundi ikaw mismo.”

Bahagyang nanlaki ang mata ko. Bumilis din ang bawat paghinga ko. I can’t believe in this situation. Hindi ako makapaniwala sa mga ginagawa niya.

Ang taninging magagawa ko na lang ngayon malaman ang nakaraan ni Daddy at ng Ryler na iyon. If he was telling the truth na para saakin ito… Kailangan ko pa din malaman iyon.

Kailangan kong tulungan ang pamilya nila, Tope, lalo pa at si Daddy ang nagsimula nito. Hindi ako pwedeng umasa kay Lolo ngayon dahil hindi maganda ang lagay niya. Masyado akong maiipit ang pamilya nila, Tope, kung wala akong gagawin.

“Hindi ka pa din nakain, Craig! Dinala ko ang pagkain mo rito.”

Napabaling ako kay Manang Tania, nang pumasok siya sa loob ng kwarto ko. It’s already 10pm, hindi na ako bumababa pagkatapos ng insedente na iyon. Kailangan kong malaman ang kalagayan ng pamilya nila, Tope ngayon.

Napahinga siya ng malalim ng makitang wala man lang akong naging reaksyon sa kanya.

“Mahal ko bilang anak si Tope, Craig. Alam mo iyan. Halos dito na sa mansion lumaki si Tope, kasama ang Lolo mo at alam kong alam mo din na parang apo na din ni Mr, Dominus. Si Tope.”

Napaiwas ako ng tingin sa kaniya at bumaling sa ibang direksyon. Naramdaman ko ang pag-upo niya sa aking study table dahil sa pagtunog ng upuan ko don.

“Ganon din sa Daddy mo, dahil ako din ang naging saksi sa paglaki ng Daddy mo. Halos walang oras sina Mr, Dominus at asawa nitong si Ms, Emilia kay Christ. Dahil pareho nating alam hanggang ngayon pa man din kung gaano katiyaga ang Lolo mo sa farm at sa iba pang mga ari-arian niyo.”

Maraming nalalaman si Manang Tania, matagal na matagal na sya dito. Siya ang nagpalaki kay Daddy. Kaya sa malamang ay may alam ito sa nakaraan ni Daddy at ni Ryler.

“Nasaksihan ko kung paano unang umiyak ang Daddy mo sa mga magulang niya ng dahil din sa taong iniibig nito… Iyon din ang kauna-unahang sumaway ang Daddy mo sa kagustuhan ni Ms, Emilia.”

Nanatili akong tahimik at napabaling pa sa kanya. Nakuha niya ang atensyon ko dahil sa kanyang mga sinasabi ngayon. Wala akong alam kay Lola, dahil sanggol palang ako noong mawala siya. Hindi din nama ako nagtanong tungkol sa kanya dahil wala akong interest sa sarili kong pamilya noon.

“Nakilala at nagmula ang Lola mo sa kilalang pamilya… Ganon din sa kanilang kayamanan. Maraming takot sa lola mo dahil sa tinuturing siyang walang puso kung paano niya pagmalupitan ang mahihirap noon. Buti na lang at nan diyan si Mr, Dominus. Masyadong mabait ang Lolo mo, Craig. Pinagtatanggol niya kung sino man ang pagmalupitan ng Lola mo.”

Kung ganon mukang alam ko na kung saan nagmana si Daddy, hindi iyon kay Lolo, dahil mabait si Lolo. Hindi niya kayang manghamak ng tao.

“Nagsimula ang lahat ng pagpapahirap kina Ryler, noong umibig ang Daddy mo kay Ryler… At naiintindihan ko ang Daddy mo dahil hindi mahirap ibigin ang katulad ni Ryler kahit na pareho pa silang lalaki.”

Sa bawat kwento ni Manang Tania, alam kong nasasariwa niya din ang mga nakaraan. Nakatitig siya ngayon sa bintana nitong aking kwarto habang pinagmamasdan ang labas at ang buwan na bilog na bilog ngayon.

“Masyadong naging malapit ang dalawa sa isa’t isa. Alam ng Daddy mo na hindi papayag ang Lola mo sa kanilang dalawa, dahil nakatakda din ang Daddy mong ikasal kay Marie… Sa mommy mo. Bukod sa tumiwalag sa mga Vicente at nagsariling sumikap si Ryler. Hindi pa din pumayag ang Lola mo… Sukdulan ang yaman ng mga Vicente na kahit ang Lola at Lolo mo ay hindi mapapantayan ang yaman nila.”

Natigilan ako at tuluyang natulala kay Manang Tania.

“Walang kaalam alam ang mga Vicente sa ginawa ng Lola mo sa pagpapahirap kina, Ryler, kahit na ang kapalit noon ay pagpapahirap sa kanila. Binantaan ng Lola mo sina ryler na kung hindi iiwas sa iyong Ama ay udadamay nito ang Mama ni Tope na kapatid din ni Ryler. Umibig ang si Solene sa ama ni Tope, nagmula sa mahirap na pamilya ang papa ni Tope kaya naging madali lang sa Lola mo na gambalain ang tahimik na buhay nila, Solene. Marami ang nadamay na inusente kasama na doon ang mga kagrupo ng ama ni Tope sa pagsasaka. Kahit sila ay tinanggalan ng Lola mo ng karapatan sa pag-aani sa palayan.”

Para akong nabuhusan ng malamig na tubig sa aking nalalaman. Kung ganon ay nagsimula ito sa Ina ni Daddy.

“Dahil sa pagaakala ni Ms, Emilia na hindi lumayo at nagpatuloy ang relasyon ng Daddy mo at ni Ryler, mas lalo pang binaon ng Lola mo ang pamilya nila, Tope at ni Ryler. Sinunog niya ang ari-arian nila Tope,”

Halos hindi ako makahinga… Naiisip ko ang pinagdaanan ng pamilya nila, Tope sa kamay ng Ina ni Daddy.

“Pinapili ang Daddy mo noon, kung ikakasal ito kay Marie ay titigil na sa panggugulo ang Lola mo… Kaya walang nagawa ang Daddy mo para sa kaligtasan nila Solene at ng pinakamamahal nitong si Ryler, nagpakasal ang Daddy mo sa taong hindi niya naman talaga niya minahal.”

Parang sinaksak ang puso ko sa salitang binitawan ni Manang Tania. Pero mas nasasaktan ang sa kalagayan ng Pamilya nila Tope sa mga nagdaang dekada.

“Nauulit na naman ang nakaraan, Craig! Noong araw na magpakasal ang Daddy mo sinubukan muli niyang hanapin ang nawawalang si Ryler… Hanggang ngayon ay nawawala pa din at hindi mahanap ng Daddy mo… Maaaring kaya niya ito ginagawa ay gusto niyang lumabas si Ryler sa pinagtataguan nito. Maaaring hanggang ngayon mahal na mahal pa din ng Daddy mo si Ryler.”

“P-Pero nakita ko kung nasaan, si Ryler ngayon. Nasa iloilo sya sa mismong property ngayon ni Lolo sa reso-” pinutol niya ang sinabi ko.

“Kahit ako na nakakaalam, kahit alam ko ang hirap na pinagdaanan ng Daddy mo sa labis labis na pagmamahal kay Ryler, hindi ko sinabi kung nasaan ito… Magiging gulo ito kung sasabihin mo kung saan nagtatago si Ryler, dahil mismong si Lolo mo ang nagtago ngayon kay Ryler.”

“Pero paanong gulo? Wala na si Lola, at kung lalabas ngayon si Ryler maaari niyang patigilin si Daddy sa ginagawa niya ngayon na panggugulo sa pamilya nila, Tope.”

Nakita ko ang pag-iling ni Manang Tania. Bumaling siya saakin habang may dumadaan na lungkot sa kaniyang mga mata.

“Namatay ang Mama ni Tope, dahil sa aksidente. Sinubukan tumulong ng Daddy mo sa pamilya nila, Tope, noong araw na manganganak na si Solene sa bunso nilang anak. Pero isang trahedya ang nangyari… Nasunog ang clinic na kinalalagyan ni Solene noon at ng bunso nitong anak. Ang tanging nailigtas lang noon ay ang anak ni Solene, noong mga araw na iyon habang naiwan naman sa nasusunog naclinic si Solene. Walang nagtangkang magligtas kay Solene noon dahil kumalat na ang apoy ng tuluyan… Kung bakit sa isang public clinic lang nanganak si Solene noon ay dahil sa pagpapahirap ng Lola mo sa pamilya nila, Tope. Nan doon ng araw na iyon ang daddy mo at siya mismo ang nakapagligtas sa bata… Habang tuluyan naman na natupok ng apoy si Solene sa loob sa gaanong araw din nalaman ng mga Vicente ang ginawa ng Lola mo sa bunsong anak nilang si Solene…. Malaki ang galit ng Vicente sa pamilya niyo… Napiling bumukod ng ama ni Tope sa kanila kahit na ang gusto ng pamilya nila Solene ay gumanti sina Tope sa inyo. Mas pinili ng ama nila Tope na huwag nang makisali at mamuhay ng mapayapa dahil alam ng ama ni Tope na iyon din ang pipiliin ni Solene.”

Buong gabi iyon na lang ang tumakbo sa aking utak. Hindi ako nakatulog. Hindi ako nakapag isip ng maayos. Walang dapat din ibang sisihin dito kundi ang pamilya namin. Ang magulang ni Daddy ang nagpahirap sa pamilya nila, Tope, walang dapat ibang sisihin.

Masyadong bata si Daddy noong mangyari iyon. Wala din siyang kakayahan na suwayin ang kanyang ina. Hindi ko alam kung bakit kailangan na mangyari ang mga bagay na iyon. Kung ganon ang nangyari sa mga nakaraan… Nasaan ang mga Vicente ngayon? Wala sila dito. Masyadong nagugulo ang utak ko sa mga naiisip ko ngayon.

“Think carefully about what I said to you… Your family is the pain. And it will be better if mawawala ka din sa buhay ni Tope.” Nilampasan ako ni Rie nang magtagpo muli kami dito sa school.

Wala akong gana, parang sinasakal ang pagkatao ko ngayon sa mga nalaman ko. Kahit lumabas ng room ay hindi ko magawa. Napansin ko ang pag-iwas ni Althea sa’kin, nakita ko pang umirap saakin ito. Maaaring nalaman niya ang tungkol sa pamilya nila, Tope. At ngayon sinisisi nila ako.

“Uuwi ang kuya ni Tope dito. Si Prince, nalaman niya siguro ang kalagayan ng pamilya niya sa ginagawa ng Daddy mo.”

Hindi ako makapagsalita. Nasa harap ko si Ate at tahimik lang din. Hindi ko ginalaw ang pagkain ko at pinagmasdan lang iyon

“Daddy is not here, you should eat. Walang maiitulong sayo ang tao na iyon, Craig! Binalaan na kasi kitang iwasan ang tao na iyon pero nagmatigas ka.” Buwelta nita, Ate, sa’kin.

She’s 1 week here. Wala syang ginawa kundi ang sabihin ang mga bagay na iyan.

“Anong napala mo? Ikaw mismo din ang nagpahirap sa kanila.” She added.

Masama ko syang tinignan. Kahit saan ko tignan alam kong may kasalanan din ako. I didn’t know everything, If I’m aware sa mga nangyayari. Hindi naman din talaga mangyayari ito.

“Malay mo kaya gusto din malapit ng tao na iyon saiyo, para makaganti sa pamilya natin.”

“Elise! Hindi ganon ang pagkakakilala ko kay Tope,” Saway ni Manang Tania kay, Ate.

Nakatulala ako sa kisame ng aking kwarto. Bawat patak ng oras ay hindi ko na mamalayan. Naging mahirap saakin ang makatulog. Masyadong tumatakbo sa utak ko ngayon ang kalagayan nila Tope.

Isang marahan na tunog ng cellphone ko ang nagpatigil sa aking pag-iisip. Wala akong balak sagutin ang tawag, isang linggo ko ng hindi hinahawakan ang cellphone ko. Ayokong mabasa ang mga mensahe ni Tope sa’kin. Ang huling kausap ko sa kanya ay yung pagkikita namin sa comfort room sa school. Hindi na nasundan pa.

Wala akong balak sana sagutin ang tawag ni Tope, pero muling tumunog ang cellphone ko.

PogingTope is calling…

Mariin akong napapikit bago sinagot ang tawag. Nanatili akong nakapikit at tinapat ang cellphone sa aking tenga. Hindi ako nagsalita at nanatiling tahimik.

“Baby…”

Agad akong natakpan ang bibig ko ng may kumawalang hikbi sa aking bibig. Sa tagal kong hindi na dinig ang kanyang boses, para akong sinakal. Para akong sinaksak nang paulit-ulit.

“Baby! Are you okay?”

Ramdam ko ang pagod sa kanyang tono. Ang malalim nyang boses ay nagpapaalala sa sakin ng bawat sulok ng kanyang mukang na maamo. Gusto kong magsalita, gusto kong itanong kung bakit hindi niya sanabi saakin. Pero naiisip ko na baka kapag tuluyan akong nagsalita ay hindi ko kayanin.

“I really miss you, I’m sorry if I’m not there… I know we will still see each other… May inaayos lang ako dito sa bahay. Pero alam kong magkikita pa din tayo,… ’di ba?” Nabasag ang kanyang boses.

“We are okay, baby, right?”

Sinisikil ang puso ko habang nadidinig ang boses niyang nahihirapan at sobrang napapagod.

“I’m sorry if I’m hurting you…”

Umiling ako at muli kong naramdaman ang pagtakas ng luha sa aking mga mata.

‘You are not hurting me, Tope, ako ang nanakit sayo… At sa pamilya mo. I’m sorry.’

Thos words I really want to say it to him, but I kept myself shut. Ang bigat ng dibdib ko. Ang sakit na una kong naramdaman kay Mike… Mas mabigat pala ito dahil ang daming taong naaapektuhan lalo na si Tope. I don’t want to hurt him, nasasaktan din ako ng sobra… Para akong dinidikdik.

“Ano, Craig! Hahayaan mo bang masaktan sina, Tito, dahil sa hinahayaan mo ang Daddy mo sa ginagawa niya?”

Pagod akong nakaharap kina, Selene ngayon at kina, Althea.

“Nan diyan na ang kuya niya, halos isang linggo na. Hindi na nakakain ng maayos sayo si Tope. Habang ikaw ay walang pakialam man lang sa kanya.”

“Sinusubukan ko ang kaya ko para tigilan sila, ni Dad-”

“Damn, Craig! Don’t you see? Kung ’di pa dadating si Kuya Prince.. ang kuya nila, Tope, wala silang titirhan ngayon at sa lansangan lang?” Sigaw ni Althea.

Nagulat ako sa reaksyon nya.

“You are selfish, nakakaya mong nahihirapan si Tope?” Rei said. Nakita kong hinawakan ni Ishmael ang balikat ni Rei.

“Fuck you, Craig! Kapag may nangyaring masamang tuluyan kina, Tope! Isusumpa kita at ang pamilya mo.”

Hindi ako nakapag salita at napayuko na lang.

“Tigilan mo na si Tope… Nakikiusap ako, Craig! Please…”

Napabaling ako kay Rei.

“Pinapahirapan mo lang s’ya… You are no good for him…”

KABANATA 32

“Hindi ka pu-pwedeng pumunta doon, Craig! Naan doon na ang mga Vicente.”

I shook my head.

“Tope needs me,”

Ramdam ko ang paghawak ni Manang Tania sa aking balikat. Muli akong umiling habang pinipigilan ang aking luha. Naramdaman ko din ang paghawak ni Ate, sa aking balikat.

“Mas mapapahamak ka lang at si Tope,”

“He needs me, nangako siyang babalik dito sa mansion,”

Sinubukan kong tumayo at lumayo sa kanila pero muli lang akong pinigilan ni Manang Tania.

“I can help him with his problem, Ate… Kakausapin ko si Daddy.”

“Hindi ka pwedeng kumilos na lang bigla, Craig. Malaki ang galit sainyo ng mga Vicente, mapapahamak ka lang at ang pamilya na ito,”

“Magpapaliwanag ako sa kanila kung ano ang nangyayari,” mabilis na sagot ko

Kung magalit man sa’kin ang mga Vicente na tinutukoy nila, I can explain my side. Hindi pupwedeng wala akong gagawin para kay Tope. I loved him so much… And I know he needs me.

“Hindi makikinig sayo ang mga Vicente, kahit pa sabihin mo na wala kang kinalaman sa ginagawa ng daddy mo… Guerrero ka at malaki ang galit nila sa mga Guerrero, Craig.”

“If this is about, Daddy and Ryler… I’m sure they will-”

“Craig! Makinig ka pwede… Nadinig mo na sa’kin kung ano ang ginawa ng Lola mo sa kanila… Nawala si Solene at ang Daddy at Lola mo ang sinisisi halos isumpa na nila ang pamilya niyo… Kaya paanong makikinig sila sayo?”

Bigla akong natahimik sa sinabi ni Manang Tania. Pero sinubukan ko pa din pumalag sa kanilang pagkakahawak.

“Hindi na lang ito tungkol sainyo ni Tope, We know both, Dad. Right? He’s ruthless. Kaya napaka imposible na makikinig sila sayo.”

“Ang sabi ni Manang Tania mabait sila, I know they will listen to me,”

“Hindi lahat ng pagkakataon, Craig, mananatili silang mabait lalo pa at ang usapan noon ay hindi naging basta basta. Namatay ang bunsong kapatid ni Ryler na isang Vicente. Mahihirapan sila tanggapin iyon, lalo pa at kapag sinubukan mo pang lumapit sa kanila,”

Tuluyan akong nanghina, wala na akong lakas dahil hindi ko din alam kung gano ako katagal sinubukan pumalag kina, Ate at Manang Tania. Hindi ako makatulog. Halos hindi ako kumain, I always messagi’ng Tope, and asked about the situation. Pero siya mismo ang nagliligaw ng usapan. Mukang ayaw niya akong pag isipin sa bagay na hinaharap ngayon ng kanilang pamilya mula kay Daddy.

Mas gumapang sa’kin ang matinding galit. I will not stand here and let Dad what he’s doing…

“Kinakausap na ni Dad, si Ryler…”

Nanlaki ang mata ko at mabilis na napatingin kay Ate.

“Nasa hardin sila ngayon, may mga kasamang bodyguards si Ryler,”

“What is he doing here?”

Tumingin si Ate sa bintana ng aking kwarto. Kung saan tanaw ang ibabang hardin. Hindi ko alam kung paanong natapos ang pagtatalo namin nila Manang Tania, ang alam ko lang tuluyan akong napagod at nanghina.

“Obviously they are talking about the situation,” she said.

Mabilis akong tumayo at dumungaw sa binta. I saw Dad was talking, Ryler, they are sitting in round table. Dad, eyes is ruthless while you can see he was still affected to Ryler. Mukang napaka seryoso ng kanilang pinag uusapan habang may mainit na kape sa kanilang harapan.

“I heard that the Vicente’s offered Tope to study abroad… Is it true?”

Mabilis akong napatingin kay Ate at halos kumalabog ang puso ko.

“W-What do you mean?”

Napakunot ang nuo niya sa’kin. Pero mukang nabasa nito ang expression ko na muka talagang walang nalalaman sa tinutukoy niya.

She sighed.

“So he didn’t tell you?”

Hindi kagad ako nakasagot. Walang sinabi sa’kin si Tope na ganyan, ang pinag uusapan lang namin au tungkol sa kung ayos lang ako. Sinabi niya din na malapit na siyang makabalik dito sa mansion.

Wala siyang sinabi na ganon.

“I understand, maybe he doesn’t want to be worry. Ayaw ka kaniya pag isipin ma syado.”

Para akong malalagutan ng hininga. At parang nanlalambot.

“May balak siguro siyang tanggihan ang offer ng mga Vicente ng mga pamilya niya. If he will study in abroad. It will be easy for him to chase his dream.”

Napatingin sa’kin si Ate na parang binabasa nito ang ekspresyon ko. Hindi pa kami tapos sa pagtatalo kahapon pero ano na naman itong nababalitaan ko.

“That’s not true… He said na magiging ayos na ang lahat at makakabalik na siya dito sa mansion… M-Malapit na.” Halos pumiyok ang boses ko sa dulo g salita.

“Craig! Makinig ka, ayokong nakikita ka ding nahihirapan… But you know, Dad, he’s true to his words. If you will continue this mas papahirapan mo si Tope, makakaya mo bang makitang nahihirapan ang taong mahal mo?”

Para akong dinurog sa huling tanong ni Ate. Hindi ko kakayanin kung ganon ang mangyayari.

Marami akong natutunan kay Tope, sobrang dami. I change myself because of him. My world change because of him, he change it.

“Sometimes love needs sacrifice, hindi mo matatawag na pag-ibig iyan kung hahayaan mong maging selfish ka sa isang bagay na dapat na una niyong pinagtutuunan mga bata oa kayo,…. Kailangan ni Tope, mag aral. Kilala ang mga Vicente, bilang sucessfull sa kanilang mga buhay. Magmula sa mga magulat hanggang sa mga anak. Kaya mo bang makita na sya lang sa mga Vicente ang hindi magtatagumpay sa kanyang pangarap?”

“How about me? He’s the one who understand me?”

Is it wrong to love him so much? Kung hindi ba nagkatuluyan si Daddy at Ryler ay dapat iparanas na din sa’kin iyon ni Daddy? Dapat ba mag suffer din ako dahil sa hindi naging sa kanya si Ryler?

Anak niya ba talaga ako? Hindi niya ba kayang maging masaya na lang para sa’kin?

“I’m here… Kapatid kita,”

Umiling ako at muling naramdaman ang pagpatak ng aking luha. Kung mawawala siya, tuluyan na naman akong mawawala sa aking sarili. Hindi ko kakayanin na mawala si Tope, sa’kin.

“Makakaya mo talagang tuluyang bumagsak si Tope? At tuluyan siyang itakwil ng kanyang pamilya? Craig?”

Hindi ako nakasagot sa tanong ni Ate. Hindi ko kakayanin, He thaught me how to love and to be love. Kung itatakwil siya ng pamilya niya alam kong masasaktan siya.. he’s too much kind.

Alam kong kapag nawala sya sa’kin, hindi na ako makakahanap ng katulad niya.

Nag-iisa lang si Tope. He’s the one for me.

“Don’t be selfish, cause love is not selfish. Matuto kang magparaya kung ikabubuti iyon kay Tope, that’s is not love if you can see him suffering,”

Habang nakatulala at hinayaan na tuluyan akong iwan ni Ate sa aking kwarto. Hindi ko mapigilang isipin ang mga sinabi niya.

“I’m not selfish… I just love him,” I whispered.

Napahilamos na lang ako sa aking muka at natulala sa aking kisame. Tope still messeging me, while I’m reading those his messages. Mapait akong napapangiti mula sa mga paalala nya.

:Baby, don’t stress yourself. I’m fine, you should be fine also.

:I want to kiss you badly, baby

:Baby! I’m done with my home work

:Don’t forget to eat your lunch, baby. I’ll be mad if you will skip your lunch.

:I love you..

Tuluyan akong napahagulgol ng iyak sa huling mensahe na aking nabasa. ‘I love you too and always’ gusto kong sagutin ang mga mensahe niyang iniwan sa’kin. Nanlalabo ang aking mga mata sa luhang lumalandas sa aking pisngi.

How I can lose this man now? Paano ako makikinig sa kanila kung ganito ang ipaparamdam sa akin ni Tope? Tama nga sila selfish ako… To the point na hinahayaan kong magsuffer si Tope sa mga bagay na hindi niya deserve mangyari sa kanya.

Nasasaktan ako sobra…

“I know it’s too hard for you to understand the situation right now… Mahirap din sa’kin na nakikitang malungkot at nasasaktan ang pamangkin ko na si Tope. He’s deeply inlove with you and while you are both in resort that time I saw how happy he is with you… Ngayon ko kang ulit na kita na ganon kasaya ang pamangkin kong si Tope, simula noong mawala ang nanay niyang si Solene.”

Mariin akong napapikit sa sinabi ni Ryler sa aking harapan. Nakaupo ako sa round table habang may distansyang nakalayo sa kanya. Daddy was standing a few inches from us. I know na nadidinig niya ang sinasabi ni Ryler sa’kin.

Pinipigilan kong kumawala saakin ang matinding puot at lungkot…

“While looking at him it’s remind me Solene. Parehong pareho sila nang ugali ni Solene. For her love she can sucrifice everything she has, katulad ng hinayaan niyang itaboy siya ng magulang namin makasama niya lang ang papa ni Tope,”

Hindi ako nagsalita at nanatiling tahimik. Walang sinabi si Daddy, alam kong nakikinig din siya sa sinasabi ni Ryler.

“We offered to him na mag aral sya sa U.S at samahan ang kuya Prince niya doon… But he rejected it because of you,”

Nakagat ko ang pang ibaba kong labi. Hindi iyon pagalit na sinabi kalmado ang kanyang boses, pero nasasaktan ako sa sinabi niya… Lalo pa at si Tope ang pinag uusapan.

“Craig…” He called my name.

Naramdaman ko ang paghawak niya sa kamay ko sa ibabaw ng lamesa. Mas lalo akong napapikit sa sakit at tuluyang bumagsak ang aking luha, tahimik akong napahikbi… Pakiramdam ko sinasakal ako.

“Gusto kita para kay Tope, gusto kong nakikita na nagiging masaya ang pamangkin ko sayo… Masaya akong ikaw ang pinili niya.” He said.

Pero parang sinasakal pa din ang puso ko. Mabigat ang bawat salita na binibitawan niya.

“Ganon pa man…. Bata pa kayo… Marami pang pagkakataon para i-enjoy ang inyong buhay… Mas kailangan nyong magfocus sa pag-aaral…. Kailangan ni Tope na mag-aral, in-expect siya ng mga kapatid ko na sya ang tutupad sa pangarap ni Solene.”

Pakiramdam ko tuluyan akong sinaksak sa puso ng paulit ulit at kahit nasasaktan na patuloy pa din sa pagtarak sa aking puso ang punyal… Para akong pinapatay.

“Let him go, Son.”

Daddy said. Tuluyan akong nag angat ng tingin sa kanila at mapait na napangiti.

“I love him so much, Dad… I don’t want to let him go, I want to fight for him…”

But I don’t want to be selfish. Marami akong masasaktan hindi lang si Tope, pati ang mga kaibigan niya. They want him to chase his dream.

Naaalala ko ang una naming pagkikita. He was reading a book about Engineering… He want to be an engineer in his near future. Iyon din siguro ang pangarap ng ina niya sa kanya kung sakali na nabubuhay pa ito. She will be happy if she will see her son achieving his dreams… And I will be happy too, even if I’m not part of it.

“I’ll set him free…”

I will be more happy if I will see him achieving those dreams… Alam kong magiging masaya din sya doon.

Iyon na lang ang huling mga salita na sinabi ko bago tuluyan silang lisanin doon at walang lingon lingon na iniwan sila doon. Nilibot ko ang paningin ko sa buong mansion at muling naalala ang mga araw na hindi pa kami malapit ni Tope sa isa’t isa hanggang sa may mga tinuro itong mga bagay sa’kin… Mapait akong napangiti.

“Manang Tania… A-Ang sakit niya pala mahalin.” Natawa ako sa sarili kong sinabi.

Kita ko ang bawat tingin sa’kin ni Manang Tania at ni Clara. Hanggang sa naramdaman ko na lang ang pagyakap sa’kin ni Manang Tania. Sa ganong paraan para kong muling naramdaman ang yakap ni Mommy.

Mommy, I hope you are proud of me… Natuto akong magpahalaga ng mga taong nasa paligid ko… Sa maikling panahon na nakasama ko si Tope marami akong natutunan. I’m not selfish anymore, Mom, ’cause now I will set him free.

:Tope. Can we meet.

I texted him kung saang lugar kami magkikita. Hindi siya kagad nakapag reply sa text ko, pero alam kong mababasa niya din iyon. Mabilis lang din akong nakarating sa lugar na aming pagkikitaan.

Habang nakatayo sa ilalim ng puno kung saan tanaw ang malawak na kalupaan dito sa lugar na unang kinaayawan ko, kung saan nanatili akong nag aantay kay Tope. Mariin akong pumikit at dinama ang haplos ng hangin sa aking balat.

“I missed you…” Marahan na pumalupot ang braso sa akin ni Tope mula sa aking likod. Halos nagulat pa ako sa kanyang biglaang ginawa.

Muli kong naramdaman ang pagtarak ng punyal sa aking dibdib.

“H-Hi,”

Hindi ko alam kung tama ba iyon ang sinabi ko. Bahagya pang nanginig ang boses ko at tatanggalin na sana ang braso niyang nakapalupot sa aking bewang.

“Don’t move, baby… Please… I missed your smell,” he whispered into my neck.

Para akong kinuryente sa kanyang ginagawa.

“Didn’t you miss me?” He asked, when he noticed I don’t speak.

“I missed you too,”

Maagap ko na sagot. Humigpit ang pagkakayakap nya sa aking likuran na tila ayaw niya akong pakawalan. Sa ganong paraan mas nararamdaman ko kung gano kahirap siya pakawalan.

“I’m sorry, if I keep waiting you here. Kanina ka pa dito?” He asked.

“Kadadating lang din.” Kahit ang totoo ay halos dalawang oras na akong nag antay dito.

Ang sinabi ko kasing oras na pumunta siya dito ay 1pm, at sinadya ko na magpauna para atleast ay mas mapaghandaan ko pa ang pagdating niya. Pero parang nang hihina ako. Hindi ko magawang tignan siya diretso sa kaniyang mga mata.

“Can I kiss you?” Paalam niya.

Umiling ako.

“You don’t need to ask, you can have my kiss anytime you want,”

Hindi ko mapigilang mapangiti sa kanyang sinabi. Lumapit ako sa kanya at mabilis na pinikit ang aking mata kasabay nang pagdampi ng aking labi sa kanyang labi. Hindi ko alam kung anong nag-udyok sa akin para magtagal sa pagkakahalik sa kanya, bago tuluyanv bumitaw at hinihingal pang nag angat sa kanya ng tingin.

“We miss each other, hmm..” he chuckled in a manly way. His deep voice.

“We should eat… May dala akong pagakain.” Sabi ko at pinakita ang nilatag ko kanina noong dumating ako dito.

“Is this a date?” Nakangiti siya.

Natawa ako nang bahagya.

“Pwede din.”

Naupo kami pareho at sinimulan kumain, nagdala ako ng mga prutas at ilang pagkain pa. He didn’t expect these. Siya mismo ang nagbalat ng saging at itapat iyon sa aking bibig. Kinagatan ko iyon at naging maliit lang.

“Your lips is small,”

Nakita kong nakatingin siya sa labi ko habang ngumungiya. Siya din ang umubos ng saging na binalatan niya, kasi kumuha agad ako ng iba pang pagkain.

“Marunong ka magpalipad ng saranggola ’di ba?” I asked him. Nang maalala na may dala pala akong gano’n. Nakita ko iyon kanina sa isang bilihan bago mapunta dito, I buy it.

“Why do you want me to make one? At magpalipad?”

“Bumili ako kanina, paliparin na lang natin.” Anyaya ko saka pinakita ang saranggola. Malaki iyon at mahaba ang buntot na makulay.

Napakunot ang nuo niya sa’kin pero agad ding ngumiti. Inalalayan niya akong tumayo at pumwesto kami sa malawak na open area dito. Ako ang nakahawak sa sarangola para ibato ito at siya naman ang tatakbo para tuluyang makalipad ang saranggola.

Napangiti ako nang makitang unti-unting napapalipad ni Tope iyon hanggang sa tuluyan ng maging maliit sa paningin namin ang saranggola.

I went to his direction at dalawa naming pinagmasdan ang saranggola.

“Try it, hawakan mo dito,”

Napatingin ako kay Tope ng iabot niya sa’kin ang sinulid na nagdudugtong sa saranggola. Hinawakan ko iyon at mariin na napangiti. Ito ang unang beses kong magpalipad ng saranggola.

“Are you happy?” He asked.

Sandali akong tumingin sa kanya at ngumiti.

“This is my first time.”

And maybe will be the last time.

“I’m happy seeing you happy, baby.” He said, and position himself at my back. He snaked his arms into my waist.

I felt my warm heart pounded as if na kakawala na mismo din iyon sa aking dibdib.

“This kite is too far from us…” I said.

“Hmmm…”

Nakapahinga ang kanyang baba sa aking balikat. Ramdam ko ang mainit niyang hininga na tumatama sa aking leeg.

“I love you…” He whispered.

I didn’t answered him, at bahagyang nanginig ang aking kamay.

“Do you love me right? Baby.” He asked.

‘always’ I’m always inlove with you, Tope.

“’Wag mo ako iiwan, ah….”

Tuluyan akong natigilan sa sinabi niya. Para akong napako dahilan para mabitawan ang pagkakahawak sa tali ng saranggola. I was too stunned to his words. Parang may kumalabog sa aking puso na kung anong sakit.

“You will leave me I know… Tama ako ’di ba?”

Pano niya nalaman? Hindi ako makagalaw pero naramdaman ko ang mahigpit na pagyakap niya saakin.

“If you think I will let you to do that. Think about it again, baby. Cuz I will not let you,”

“How did you know this?” I asked him.

“I know you, alam ko kapag nasasaktan ka, alam ko kung masaya ka. Alam ko kapag galing ka sa pag-iyak… Alam ko ang lahat sayo,” bulong niya sa aking tenga.

“Aren’t you happy? ’cuz I will let you go. I will let you to chase your dream?”

“You are my dream now, baby.” Mariin niyang bulong sa aking tenga kasabay ng mahigpit na pagyakap nya sa aking bewang lalo.

“Bata pa tayo, Tope. Kailangan natin parehong mag-aral.”

“Is it, Tito Ryler, said that? Is he convince you na iwan ako?”

Umiling ako at mabilis na pumaharap sa kanya. Natigilan ako ng makita ko ang lungkot sa kanyang mata. Hindi ko inaasahan na ganito kasakit iyon. I can’t… Hindi ko kayang makita ito na nasasaktan siya.

“No!”

“I know he convince you, dahil sinabi niya din saakin iyan,”

Napaiwas ako ng tingin sa kanya ng panandalian. Pero agad din sinalubong ang tingin niya.

“Do you want them to dictate us?”

“Even if he didn’t ask about this, I will do this.” I said.

“You are hurting me, baby…”

Nanlaki ang mata ko sa kanyang sinabi. The tears from his eyes skipped.

“I’m sorry…” Bulong ko na lang halos. “I want you to chase your dream, Tope. I want you to sucessfull in near future.”

““And if that’s what you mean, I’m sucessfull, baby, cuz I have you.”

“Tope, please! Listen to me…” Nanginig ang boses ko habang pinagmamasdan ang kanyang mata.

“Let’s have break up,” I said.

“Gagawa ako nang isa pang saranggola magpapalipad pa tayo,” kinalas niya ang pagkakayakap niya sa’kin. Nakita ko ang mapait na pagngiti niya.

Sa pagkakataon na ito hindi na lang isang kutsilyo ang tumarak sa akin. Kundi libo libo ang sakit na nararamdaman ko ngayon. Seeing him like this, it’s hurt me too much.

“Tope! Please! I know you heard it clearly.”

“Baby, come, gagawa ako, o-oh,”

“Let’s not make this difficult, Tope, please… I want you to chase your dream… Kunin mo ang offer sayo ng pamilya mo,”

“Okay lang, baby!… A-Ako na lang gagawa. Upo ka lang dyan p-panoorin mo ako,”

Damn! Nagbibingi-bingihan siya.

“Tope, I want break up,”

“What, baby? You are hungry again?”

Nakita ko ang pagpahid nya sa kanyang luha habang pilit na ginagawa ang saranggola na sinasabi niya. Alam kong nanlalabo na ang mata niya dahil sa mga luha niya.

Mabilis kong hinatak ang balikat niya at pinaharap siya saakin. Habang nakikita siyang umiiyak… Parang pinapatay ko lang din ang sarili ko.

“Listen to me… I want you to chase your dream, gusto kong tuparin mo ang pangarap ng mama mo sayo. Please…”

Umiling siya saakin bilang pagsabi na hindi siya sang ayon sa aking sinabi.

“Is that what you want for me?” He asked.

Hindi ako makahinga. Napatango na lang ako sa kanya nang dahan- dahan.

“That’s why you want this break up?”

Tumango lang ulit ako ng dahan-dahan. Alam kong pagkatapos nito.

“You hurting…”

Napasinghap ako sa huli niyang sinabi.

I love you always.

“Bakit kasi nakilala pa kita.”

Tuluyan niya akong tinalikuran. Napayuko ako at pinikit ang aking mata. Hindi ko alam kung ito na ang huling araw na makikita ko sya, kaya muli akong bumaling sa kanya habang pinagmamasdan itong naglalakad… papalayo.

Napahikbi na lang ako at hinayaan na tuloy-tuloy maglandas ang luha sa aking mata.

“I’m sorry…I love you…” I whispered.

KABANATA 33

I know after I did those things it will change everything I used to do here. Hanggang ngayon wala pa din si Lolo, he still recovering because he has lymphoma cancer. He need to take chemotherapy to destroy cancer cells.

Katulad nang sinabi ni Daddy, I did it. Pero kapalit no’n ay titigilan niya na ang pamilya nila, Tope. And he did it. Tumupad siya sa pangako niya na titigilan niya na sina, Tope. Alam kong kahit ipaglaban ko si Tope, talo pa din ako, because I also need to protect him.

Wala na akong naging balita sa kanya after mangyari ang araw na iyon. It’s been 3 days, hindi na ako nagtanong kina Manang Tania, dahil tingin ko wala din silang idea. Hindi ako pumasok nang tatlong araw rin naiyon. Masyado pang namamaga ang mata ko sa matinding pagod at puot na nararamdaman.

I also deact my social medias accounts. I need to rest, muli lang akong nakabalik ng school after 2 weeks, marami akong kailangan habulin dahil ngayong buwan ay magtatapos na kami.

Kumuha ako ng mga quizes na wala ako at mga long test. Kinailangan ko din magfocus sa mga project sa school na kailangan ko din gawin. Lahat nang iyon doon ko inubos ang oras at araw ko.

“Papel mo?”

Napatingin ako kay Althea nang maglahad siya ng kamay sa harapan ko. Her face was serious. Nagsalubong ang aming paningin pero sandali lang iyon at nag iwas din sya ng tingin.

Inabot ko na lang sa kanya ang papel ko.

“Thank you-”

Hindi pa ako tapos magsalita ng iwan nya kagad ako. Napahinga ako ng malalim at tumingin na lang sa labas ng classroom. Pero agad din na patigil ng makita si Tope. Napasinghap ako ng malalim.

Hindi ko alam kung dapat ba ako mag-iwas ng tingin. Pero muli kong naramdaman ang matinding sakit sa aking dibdib. May kausap ito na kaklase niya at mukang seryoso. Nang titingin na siya sa aking direksyon agad akong nag-iwas ng tingin at tumingin sa board.

Halos kumalabog ang puso ko sa kaba. Hindi ko alam kung napapabayaan niya ba ang sarili niya dahil magulo ang buhok nito na mahaba na din ng konti. Hindi pa din sya nagpapagupit.

“Craig!”

Napatingin ako sa tumawag sa aking pangalan. It was, Althea, she was holding her books while walking to my direction. Tumigil ako sa paglalakad at tumingin lang sa kanya. I wait for her until she went to my direction. Kinakabahan ako.

“Pinapatanong ni Ma’am Abilaryo, kung tapos mo na daw ang project na pinagapagawa niya… Kailangan na daw niya iyon,”

“T-Tapos na, actually ipapasa ko na sana sa kanya,”

Sandali siyang tumitig sa’kin bago tumalikod. Napahinga ako ng malalim at napatalikod na din sa kanya. Mag isa lang ako at hindi na din nilalapitan masyado ng mga tao dito sa school. Natawa ako ng bahagya.

“Craig!”

Pero muling napabalik ang tingin ko sa direksyon ni Althea nang tawagin ako nito na tila parang may naalala.

Hindi ako nagsalita.

“By the way, I just want to say thank you. ’cause sa hinayaan mo na din si Tope. Kailangan sya ng pamilya niya… I hope you know that. He’s my friend, magkababata kami kaya alam ko kapag nahihirapan na sya, ayoko nakikita ang kaibigan namin na nahihirapan… I know him better than you do,”

Tinalikuran niya ako at naglakad na tuluyan paalis sa harapan ko. May kung anong tumusok muli sa aking puso. Habang naiisip ang bagay na iyon…

‘how about me now? He used to understand me. I loved him so much,’ Hindi ko alam kung aabutin ba ng buwan o taon bago ako makamove on sa nararamdaman ko sa kanya… O talagang makakaalis pa ba ako sa malalim na nararamdaman ko na ito sa kanya.

Nagkaroon rin ako ng research tungkol sa mga Vicente. Hindi din kasi ako sigurado sa mga nalaman ko kay Manang Tania.

Ganon pala kakilala ang mga Vicente sa lugar na ito. I heard from Manang Tania, Vicente’s are not living here. That’s why halos wala na din palang balita sa kanila. I tried to research about them at lumabas na nakatira na ngayon sila sa parteng davao. They are living peacefully.

Ayon din sa research ko na halos hindi din sila social media na tao. Kaya nahirapan ako makakalap ng idea tungkol sa kanila. But all of them had high profile here. Most of them are Architect, Engineer, Lawyer, and Doctors. Lahat ay nakapag tapos.

Nakita ko din ang pamilyar na muka ni Ryler noon, he was wearing a tuxedo habang may hawak na libro sa kanan niyang kamay. He was not looking at the camera but enought angle to see his perfect body not really masculine but enough to get attention of girls… And also mens.

He’s also graduated law way back. Napakunot ang nuo ko ng maalala ko na nasa resort siya ni Lolo, he was maneger there, nakakapag taka lang na hindi iyon ang trabaho niya… Maybe bacause nagtatago talaga siya kay Dad noon.

Napatigil ako sa paglalakad ng makita sa malawak na gate ang isang SUV car na nakaparada sa bandang tapat ng gate. Nakita ko si Ryler na nakapamulsa sa labas habang may kasama itong isang matandang babae at halos puting puti na ang buhok.

She was wearing a redlips stick, mukang kasing idad siya ni Lolo, may katabi itong isang bodyguard na nagpapayong din sa kanya. Nagpapaypay ito sa kanyang sarili habang tumitingin sa paligid at nakikipag-usap kay Ryler. Nakukuha nila ang attention ng ilang student.

Their presence shouting for elegant, they get the attention of other students here. Because of my research nalaman ko ang pangalan ng babae, Donya Amarie, mother of Solene and Ryler. Habang tinitignan mo ito alam mong hindi ito basta bastang tao.

Umiwas na lang ako ng tingin sa kanila at naglakad na lang papasok ulit ng school. I think they are waiting for Tope. Kaya napagpasyahan ko na lang na dumiretso ng gymnasium at inantay na lang na makaalis sila.

Kahit wala akong idea kung kilala ba ako ni Donya Amarie, mas mabuting umiwas na lang din ako. Nakakatakot ang presensya nya.

When I was about to sit, I immediately stopped and looked Tope’s direction. Nakaupo din siya sa kapareho kong side nitong gymnasium. Kahit na medyo madilim I know he was looking at my direction.

Mabilis kong naramdaman ang pagwawala ng aking puso. I didn’t expect he was here, I didn’t expect I’ll saw him here beacuse of what happened to us. It’s been week since it heppened. I swallowed hard and didn’t notice I was too stunned from his present here.

“What are you doing here? Searching for me? Hmm..?”

Nag-igting ang panga ko at mabilis na umiwas ng tingin sa kanya. I know he was walking to my direction now cuz I hear his footsteps.

“What are you doing here?”

Alam kong nan dito na siya sa tapat ko kaya mas lalo akong kinabahan. This is the first time I saw him again. And I didn’t really expected this one. Naramdaman ko ang malalim kong paghinga.

“I’m the one who should I ask you that.” I said, buong tapang ko ngayon siyang hinarap. Nakita ko agad ang mata niya at pag-igting ng kanyang panga. “What are you doing here? Your Tito Ryler is waiting you there out side.”

“Nauna akong pumunta dito. Kakadating mo lang ’di ba?” His voice is cold as ice.

Hindi ako sumagot. Matagal kaming naging tahimik. Halos lumabas na ang puso ko sa matinding kaba, lalo na noong manatili ang mata niya sa akin. Natatakot akong manatili ang titig niya sa’kin dahil nararamdaman ko ang panginginig ng aking tuhod.

“You didn’t say anything na may kinalaman pala ang pamilya namin sa pagkawala ng Mommy mo? Why you didn’t tell me that, huh?”

Hindi ko alam kung saan ako nakahugot ng lakas kung bakit iyon pa ang natanong ko sa kanya. This is one of the reason why I give up from him. Hindi ako na babagay sa kanya dahil may dahilan din kami kung bakit nawala ang mama niya na dapat ay nasa tabi niya ngayon.

Muli kong naramdaman ang pagbigat ng aking dibdib at patalim na nakatarak dito.

Nakita ko ang bahagyang pagkagulat niya. Pero sandali lang iyon dahil na bakas ko ang lungkot doon.

“That it was an accident.” He said.

Mariin akong napapikit. Hindi ko alam kung pano siya napalaki ng mga magulang niya at napakabait niyang tao. He didn’t blame our family for his mother’s accident.

“Walang kinalaman ang pamilya niyo doon. It was an accident, nobody wants that to happen… Even your dad. Wala siyang kinalaman doon.”

Mapait na lang akong napangiti at muling nagmulat ng tingin. Ang sakit sobra… He deserve better than me. He’s too kind. I hope he can find someone else who will treasure him and will take care his feelings.

Pumatak ang luha ko ng hindi namamalayan.

“Baby…”

Mas nasasaktan ako ngayon. Nakikita ko sa mata niya na marami syang gustong sabihin, pero mas pinili niyang punasan ang luha kong naglandas.

“Natatakot akong iwan ka… Dahil kapag nawala ako… Sino na lang ang pupunas ng luha mo.” He whispered.

Mabilis ko siyang niyakap at tuluyan na nanghina. Halos buhatin niya ang bigat ko, habang humihikbi.

“I love you… Please take care yourself, I- I will be happy if you will chase your dreams first,”

Halos manginig ang boses ko. Nahirapan din ako sabihin ang mga kataga na iyon dahil sa pag-iyak.

“Promise me, you will chase your dreams… Promise me you always take care yourself… Please…” I whispered.

“How can I let you go… Kung ganito palang na nakikita kitang umiiyak nahihirapan na ako.”

Umiling ako habang nakapatong ang aking baba sa kanyang balikat.

“I’ll protect you even it’s mean I will sink,” muli kong bulong sa kaniya, “Piliin mo ito, kasi ito ang gusto kong tahakin mo… Unahim mo ang pangarap mo,”

“You are my dream, baby…”

Halos matunaw na ang puso ko. Napangiti ako at muling umiling sa kanya… Maglalaho din ang nararamdaman mo sa’kin sa magdadaan na panahon.

Para akong sinasak at nilunod sa bagay na naisip ko din na iyon. Thinking about he will fell out for me, his feelings for me will faded… It’s too much hurt.

“Alam ko din naman na hindi tayo tatanggapin ng pamilya mo…”

“They will accept us pagdating ng panahon.” Bulong niya.

Galit ang pamilya mo saamin. Ngayon na nagbalik ang pamilya mo sainyo. I don’t want to waste it. I don’t want to be selfish for his love… He needs his family after all.

Thank you for teaching me everything… Marami akong natutunan sayo. Alam kong marami akong babaunin sa kanya.

“They are waiting to you there… Go there please…”

Sa huling pagkakataon hinawakan niya ang muka ko at pinunasan ang luhang lumandas doon.

“I’m choosing this, cause this is what you want for me…” nakita ko ang pagpatak ng luha niya. “I promise I’ll come back here.”

Hindi ko alam kung gaano ako nagtagal sa gymnasium na iyon at umiyak nang umalis ng tuluyan si Tope. Parang dinudurog ang puso ko… Pero atleast bago kami tuluyang maghiwalay nakausap ko siya ng maayos, hindi katulad noong huli naming usap.

He accepted what I really want for him. Nabawasan ang matinding bigat sa aking dibdib. Pero ang sakit ay nanatili pa rin. It might be took so long before I finaly heal and recover, but I know I have many lesson I learnd from him.

Sa mga araw at linggo na tuluyang lumilipas noong una ay nakikita ko pa si Tope. Pero tuluyan na itong hindi nagpakita noong araw ng graduation.

Hindi siya um-attend ng graduation… Wala akong nakitang bakas ng mga Vicente, maliban kay Renzo na grumaduate na summa cum laude habang si Tope naman na hindi naka-attend ng graduation ay magna cum laude ‘Latin honors’

“

Terrence Caleb Vicente.Tenorio, Magna cum laude..

.“

Napangiti ako ng madinig ang pangalan ni Tope, pero walang umakyat na kahit anino niya… ‘l’m really proud of him’

Naramdaman ko ang pagpatak ng aking luha kasabay ng ingay ng mga tao. Hindi ko na naisip ang mga tao sa paligid na tagpuan ko na lang ang mga paningin ko kay Manang Tania na sya mismo din ang umakyat sa akin sa itamblado.

She smiled at me, nag thumbs up pa ito nang madinig din ang pangalan ni Tope. She mouthed something but I couldn’t read it.

I know he was gone now. Wala akong kssiguraduhan kung makikita ko pa ba sya… O muli bang magsasalubong ang aming landas.

And now years past. I’m still thingking about him.

“Hoy! Craig! Ano ba? Isang taon na lang gagraduate na tayo ng college ’di pa din kayo ayos ng daddy mo?”

Napatingin ako kay Zam, one of my classmate here sa major subject namin. Nakakunot ang nuo nya. I sighed.

“Hindi na kami magiging ayos ni Daddy, you know at na kwento ko na sayo. Since I was born hindi na talaga kami ayos. Okay?”

Pinanganak na siguro ako para maging kaaway si Daddy. And now na isang taon na lang magtatapos na kami ng college, I want to persue my dreams as Engineer.

“Ikaw na din ang tuluyang hahawak ng kumpanya ng Lolo mo hindi ba?”

Muli akong napatingin sa kanya at napatango. Ilang tao na din ng mawala si Lolo at tuluyang bawian ng buhay dahil sa cancer nito… At ngayon na magtatapos na ako, gusto kong ako muli ang mag-ahon sa paglubog ng kumpanya ni Lolo na naiwan. Even though I’m not sure if I can. Kung kaya ko ba talagang mailigtas ang nanganganib na kumpanya ni Lolo.

Nag-igting ang panga ko ng maalala si Daddy, hindi ko alam kung dapat ko ba syang iblame dito dahil sa ilang taon sya ang nangalaga sa kumpanya ni Lolo na kanyang ama. Dekada at halos buhay ni Lolo ang sinakripisyo nya sa kumpanya na ito. Kaya paanong bumabagsak na ito. He has also owned company, kaya hindi niya din matutukan ang kumpanya ni Lolo.

“Why don’t you accept, Ava, suggestion… Accept her engagement. Magpakasal ka sa kanya, her family can help you para maiahon ulit ang kumpanya ni Lolo mo.” Sabi ni Zam.

Nagsalubong ang kilay ko at agad na umiling. I will not marry any one I don’t love… Of course I don’t want to use Ava for this, she’s too kind para gamitin lang. Ilang beses na din in-offer ni Ava iyon, but I kept rejecting it ’cause I don’t want.

“Or are you still waiting for that man you are talking about, Craig?” He added.

Kumalabog ang puso ko at hinampas ang libro ko na hawak sa kanya.

“Tss… Move on din, Craig. It’s been years… Apat na taon na, Craig… You need to move on.”

Umirap ako sa kanya at kinuha ang mga libro at gamit ko. I don’t want to hear those words again from him.

Naramdaman ko naman agad ang pagsunod sa’kin ni Zam. Pero agad din kaming napatigil sa paglabas ng library ng makita si Ava.

“H-Hi, Craig.”

She greeted me. Akward ako na napangiti sa kanya at bahagya pang bumaling kay Zam na bahagya din siyang siniko. He knows kung ano dapat ang gawin.

“Ava, I’m sorry, but we have something to do… Alam mo na malapit na graduation natin isang taon na lang mas kailangan mag-aral.” Sabay hatak sa’kin ni Zam.

Sumabay naman ako sa kanya at tumango na lang kay Ava na ngiting ngiti pa din sa’kin.

KABANATA 34

“What is your plan now, Dad? Sell the properties na meron si Lolo?” Halos pasigaw ko na pagkakasabi.

Kakatapos lang ng graduation namin, saka naman may hindi ako inaasahang pangyayari. I didn’t expect lahat ng ito. I was planning after I graduated and get my lisence as future engineer ako na ang magpapatakbo ng kumpanya. Pero mukang hindi na mangyayari iyon. Pababa na nang pababa ang stock ng company.

Halos nag aalisan na ang mga investors sa company. Hindi ko alam kung may ginagawa ba talaga si Dad, o talagang sa company nya lang sya nagfofocus dahil ayos na ayos naman ang company niya. Walang problema ang tanging meron lang is ang company ni Lolo na sya din ang nagpapatakbo.

Hindi niya ba pinapahalagahan ang meron si Lolo?

“Too late son, cuz I already did,” he said, na parang wala man lang pake.

Halos sunod sunod na mura ang pinakawalan ko.

“The bank have interest also in mansion,”

Naramdaman ko ang pag-awat sa’kin ni Ate.

“Give the company to Jayson… He can manage it better that you do,” I fired.

“Why would I do that? He had his own company… I think he can’t manage this also,”

Napatingin ako kay Ate habang nagmamakaawa. Pero umiling din siya.

“Kinausap ko na si Jayson diyan, even him said he can’t manage it… I understand him also, alam mo naman na hindi madali ang pagpapatakbo ng dalawang kumpanya kung mangyayari iyon. May isa talagang babagsak or worst dalawa.”

Napahilamos na lang ako ng aking muka.

“Give me the company, I’ll mana-”

He cut me off.

“You can’t manage it, you don’t have enough experience, you don’t have also-”

“Then what do you want? Tuluyan nang pabagsakin at hayaan ang sariling kumpanya ni Lolo?” I shouted.

His eyebrow furrowed. “I’ll do what company’s need.” He said.

Napailing na lang ako sa kanya habang hindi makapaniwala. Meron naman siyang mga kapatid I had Tito’s he didn’t also tell this to his brothers cause all of them is out of this country. They have all own businesses. O may alam sila hindi lang din sila inrisado sa pagbagsak ng sariling kumpanya ni Lolo.

Kung muli kong mababalik ang nakaraan, I will choose na huwag na lang mapunta sa lugar na ito. Sana pinilit ko na lang si Daddy, na magbabago ako. I’ll do everything just to make sure na huwag niya lang ako dalhin dito. Hindi ako nagsisisi na nakilala si Tope.

Ang taningin pinagsisihin ko ay nakasakit ako ng taong minahal ko. Kung hindi lang namin naging kalaban ang sitwasyon at nakaraan. I had a lot of things I’ve learnd here… And all of those things is just because he teach me.

I felt here I’m comfort. Na sa kauna-unahang pagkakataon nakaramdam ako ng makakaintindi sa’kin. Kaya din siguro hindi ako nahirapan na mahalin siya at mahulog sa kanya. Sa bawat araw, linggo, buwan, at mga taon ang lumipas…

“Engineer. Guerrero, proceed to my office, Now,”

Napatingin ako kay Engineer Cyrus ng tawagin ako nito. Napakurap pa ako ng ilang beses bago ako sumunod sa kanyang office nang pumasok siya doon. Hindi pa sa’kin nakatakas ang mga tingin ng mga kateam ko ng tumayo ako sa aking cubicle.

“I think it was the presentation yesterday,” Nikolai said. Nakita ko pa ang mata nitong kinakabahan. He’s one of my team here in engineer department.

Hindi ko siya pinansin at tumuloy na sa office ni Cyrus ng tuluyan. Nakahalukipkip ito sa kanyang malawak na table habang nakaharap sa isang blue print. It was my blue print, nalaman ko agad iyon dahil nong tuluyan akong lumapit sa kanya nabasa ko kagad ang pirma ko sa baba at pangalan ko.

“Is this about the presentation yesterday?”

Natanggal ang tingin niya sa blue print ko at na punta sa’kin. He sighed before he speak, sumandal din muna sa kanyang swevil chair ng maayos.

“Your blue print and your plans was still rejected. Even though they didn’t hear your plans, it still rejected, wala daw pinagkaiba sa kahapon na pinakita mo at dito sa ngayon… They said also you don’t have experience yet this kind of big project.”

I know he was still helping me para makuha ang pinaka malaking project ngayon dito sa company, halos mapuyat ako at hindi natulog dahil sa matinding pagod ang ginawa kong pag-aayos sa blueprint na ito… But still they rejecting it.

“Sinunod ko ang mga plano mo, you said na magdadag ako at magfocus sa kung ano ang mga kailangan ng mga clients kapag tinayo ang village o na iyon,”

“Sumunod ka nga, pero nagfocus ka sa playground ng mga bata at mga activities na pwede nilang gawin sa village… And all of those your idea is focusing for kids, Craig! Our clients is not kids, ang kailangan nating puntiryahin ang mga magulang nila cause they are the one who will buy not a kid… Nan don ang environment sa idea mo but still we will not for their kids. We are focusing sa pangkalahatan na pamilya. Mas maganda pa din na mararamdaman nila na at home sila sa sarili nilang biniling bahay. Dapat lahat sila hindi lang ang mga anak nila.”

Napanguso ako ng sinabi niya iyon. Nakita ko din ang pinaghirapan ko na blue print na ngayon ay yukot na. Hindi ko maiwasang masaktan.

“Ito palang ang project na ibibigay saiyo, palpak kana, how about kung mga buildings or napakalalaking projects na ang ibigay saiyo… Talagang ’di ka pipiliin ng mga board member at ng director engineer, masasayang ang ilalabas ng company at ang mga kliyente,”

Nakagat ko ang pang ibaba kong labi. Pinagmasdan ko pa lalo ang blue print na iprinisinta ko.

“Craig! Nalulugi na itong kumpanya ng lolo mo, kaya hindi nakakapagtaka na ngayon ay gusto nang paalisin ng mga board member ang daddy mo… Soon magkakaroon na ng bagong CEO itong kumpanya lalo pa at minamadali na ang paghahanap dahil bumabagsak na ng tuluyan ang kumpanya ng lolo mo, you can’t be a CEO here dahil dito palang sa maliit na project na ito palpak kana, how about kung ikaw ang hahawak ng kumpanya na ito, sa’n kukuha ng ipapasahod sa mga impleyado?”

Kung ano-ano pa ang nadinig ko Cyrus. He’s the head engineer here sa department namin.

“But I’m doing my best, Cyrus… Please naman, baka naman pwede pa pakiusapan ang mga-”

He cut me off.

“Sorry, Craig, wala na akong magagawa dahil si Engineer Stella na ang napili nila.”

Nanlaki ang mata ko sa sinabi ni Cyrus, she was new here sa kumpanya, at wala pang isang linggo na nan dito sya. Bakit sya kagad ang pinili. Even though na sa abroad sya ng galing at mas may higit na experience sa’kin ay gaganituhin na nila ako.

“Ayaw din sana ni Stella ang project na ito, dahil may project din na ibinigay sa kanya. Pero sya ang pinili ng bagong director ng engineer department kaya sa kanya na punta ang project na ito.”

Nagkuyom ang kamao. Wala akong idea kung sino ang tinutukoy nilang bagong director engineer, dahil sa hanggang ngayon wala pa din sya dito sa pilipinas, I don’t know how can she or he balance his time here sa company even though na nasa malayong lugar siya.

“And I’m not sure if tuluyan na nga bang nakahanap ang Daddy mo ng bibili ng lahat dito ng stock sa company. Wala pang nilalabas, pero nadinig ko lang din at nagpaplano ng meeting para sa lahat ang Daddy mo.”

Napahawak ako sa aking sintido, wala akong ganang lumabas sa kanyang office. I know Cyrus, even though na masakit siya magsalita he was still helping me.

Pagkalabas ko palang ng office agad na akong inususisa ng mga kasamahan ko.

“About sa presentation kahapon? Tama?”

I nodded with disappoinment to myself. I did every thing that I can do, but I’m still not enough for this feild.

“They still rejected your ideas and plans?”

Hindi na ako sumagot at naupo sa lamesa ko dito sa labas. Natatawa ako habang iniisip na isa lang akong tauhan dito sa kumpanya ng sarili kong lolo, I can’t take over this company still ’cause I don’t have better achievement kesa kay Daddy… Bukod don natatakot pa ako.

Napahinga ako ng malalim.

“Ayan napapala mo, you had team but you think the only matter is your idea, why don’t you accept their ideas… ’di naman mas hamak na mas magagaling sila sayo. Wala ka naman talaga sa company na ito kung ’di ka Guerrero.”

Napatingin ako kay Sian. Salubong ang kilay niya habang nakatingin sa’kin. Hindi ko alam kung anong problema ng tao na ito sa’kin, wala akong ginawa na masama dito pero ang laki ng galit sa’kin.

“Stop, Engineer Sian.”

“Eh, totoo naman, sa kagustuhan na may patunayan hindi na pinapakinggan ang ideas niyo, kaya hanggang ngayon walang progress ang team niyo,” sabi pa nito.

Gusto ko man syang patuluyan ay napaisip din ako bigla. He was spitting the facts that i don’t listen to my team. Maybe because I just really want to get this company. Yumuko ako at naging tahimik na lang.

“Nang dahil sayo mawawalan ng trabaho ang ibang engineer dito.” He said.

Biglang pumasok sa’king isipan na kung bakit nan dito lang ako sa posisyon na ito. I don’t have my own office, nakaupo ako dito kasama ang ibang mga engineer at staff habang maingay ang buong paligid dahil sa hectic projects at mga papel na kailangan.

“What’s happening here?”

Nadinig ko ang boses ni Engineer Cyrus, pero pinili kong huwag tumingin sa kanya. I remain silent and sat. Muli kong hinarap ang laptop ko at binasa ang mga emails at mga kailangan kong gawin.

“Nothing, Chief, nag-uusap usap lang about sa trabaho,” sagot ni Sian.

Napairap pa ako, at muling nagfocus.

“Go back to your works, we have many things to do.”

Nag alpasan naman ang mga kasamahan ko at bumalik sa mga sarili nilang pwesto. Ganon din si Cyrus.

“Hayaan mo na iyan si Sian, alam mo naman lagi iyang ganiyan sayo, mainit ang ulo.”

Tumango lang ako sa isa sa mga kasamahan ko at ngumiti ng bahagya. I’m always questioning myself if I’m just really here cause they saw me as good engineer or… nan dito ako dahil sa apo ako ng dating may ari ng kumpanya na ito.

“I heard na si Stella ang nakuha sa project na iyon, with Architect Tristan, kasama din ang ibang mga engineers, right?”

Tumango lang ako habang nagtitipa sa aking laptop. Wala akong magagawa if their decision is final.

“Okay lang iyan, bawi kana lang sa susunod na mga projects, mas may malaki pang projects diyan.”

I don’t know if how many times I heard that, pero hanggang ngayon ay wala pa akong nagiging mabigat na projects, kung meron man ay sa pang iisang tao lang ang nagiging projects ko.

“You know what we should go to the bar, Craig. Stop stressing yourself… ’Wag ka gumaya sa daddy mo na workaholic,”

Napatingin ako kay Zam at ngumuso. I’m really tired right now. Halos hindi na nagfafunction ng maayos ang utak ko dahil sa matinding pagod.

“I’ll never like him, Zam,”

Umirap siya sa’kin. “Look at yourself, Craig. Malaki na ang eyebags mo dahil wala kang halos tulog sa mga ginagawa mo.”

Tinignan ko ang sarili ko sa maliit na salamin, I sighed when I saw my eyes. I will rest next week since kukuha din naman ako ng leave form para umuwi sa cebu. I need to go there.

“Hi, Zam!”

Bati ni Ate, nang makita kami nito sa lamesa dito sa aking condo. Napairap ako, I didn’t expect her coming here. Usually nagtetext muna sya bago pumunta dito sa condo.

“Why are you here?”

“To check you… 1 week ka na daw na hindi pumupunta sa bahay sabi ni Dad,”

“Tsss…”

“I need water,” utos pa nito. Masama ko syang tinignan.

“Wait,”

Nakita kong tumayo si Zam, para kunan si Ate ng tubig sa ref.

“What? Wala kang maids dito… Ba’t kasi ’di ka kumuha ng katulong atleast kahit isa,”

“I can handle myself, I don’t need,”

She rolled her eyes, “hindi mo naman kailangan magpakapagod mag-isa, Craig, dito-”

“Pwede ba? Pumunta ka na naman ba dito para sabihin sa’kin ang bagay na iyan? To lecture me? Cuz you know tingin ko mas kailangan mo iyan, you had son now, Ate, dapat nan don ka at wala dito.”

Hindi ko ba alam kung bakit hanggang ngayon may time pa sya dito, e, may anak naman na sya at dapat doon niya inuubos ang oras niya. Hindi na dapat sya pumunta dito para sermunan ako.

“Dumaan lang naman ako dito to check you, I’ll go back there,”

Inabot ni Zam ang tubig ni ate, at bumalik sa upuan nito. Nagkwentuhan sila ni Ate sandali tungkol sa mga pinagkakabisihan nila habang ako naman ay nag-i-scroll sa aking instagram account. I’m not into social media account now. Hindi na din ako nag-a-upload ng mga picture the last photo I uploaded is my graduation picture, kuha pa iyon last 4 years noong grumaduate ako ng college.

“Ang gwapo talaga ni James, ’no?”

Napatingin ako kina ate, agad akong lumapit sa kanila at tinignan din ang cellphone ni Zam. Nakita ko ang tinitignan nila ngayong picture. It was James and his Calvin klein photo shoots in US. He was intenational model now. After many years, after his mother died… He persue his mother dreams for him to be come a international model.

Bigla ko tuloy na isip si Renzo, kung ano ang masasabi nito sa tinatahak ngayon ng ex boyfriend niya. Is he proud of him now?

“Shit!”

Tatlo kaming natigilan nila, Ate ng pagkascroll ni Zam ng kanyang account agad na bumungad samin ang picture ni Tope. Parang hinampas ng hamer ang puso ko.

“You followed him?” Tanong ni Ate, kay Zam na bahagya pang sumilip sa’kin. Habang ako naman ay na natili ang tingin sa cellphone ni Zam.

“Y-Yuh… Bakit hindi, dito ako kumukuha ng update para ibalita dito sa kapatid mo,”

Masama kong tinignan si Zam, pero agad ding bumalik sa cellphone niya. May mga kasama si Tope sa ibang mga picture, 10 photos ang naka upload sa kanya… Hindi ko alam kung mga katrabaho niya lang ang iba don o mga kaibigan niya…

But the thing I really notice is he look so matured now, even it is a picture you can still see the changes from him. He look more taller than before. His body build look more manly now, meron na mag-isa lang sya ang kuha habang nakahilig sa railings. May hawak din itong isang baso na may laman na alak, it was a stolen shot habang nakatingin sa papalubog na araw. Nasa isang yatch sila.

Matapos ang mahabang panahon, ngayon ko lang ulit siya na kita. Puro balita lang ang naririnig ko sa kanya kay Zam. I know Zam, he was stalking Tope’s social medias account. Hindi ko sinubukan na tignan o stalk sya… Kahit na gustong gusto ko syang makita kahit dito man lang. Pinigilan ko ang sarili ko. Okay na sa’kin na balita ni Zam.

“Malayo na ang narating niya ano? Akalain nyo iyon sya ang engineer ng dalawang sikat na Mall sa US ngayon… Kahit sa lahat ng magazines madalas siyang mafeatured.” Si Zam.

“Is he have girlfriend now?” Tanong ni Ate. Napasulyap ako kay, Ate. Saktong ang mata nito ay napatingin din sa’kin kaya mabilis akong umiwas.

“I think… Yes,”

May pinakita itong picture kay Ate. He already mention this to me. Gusto niya din ipakita ang picture ni Tope sa’kin at ang girlfriend nito ngayon. Pero hindi ko tinignan o sinubukan tignan…

“She look pretty, if I’m not mistaken she’s a model, right?” Ate, asked.

“Yes, her name is Hidelyn… But we are still not sure if girlfriend nga ito ni, Engineer Terrence, cuz you know the humors… Isa pa, ito lang ang picture na in-upload niya na magkasama sila tapos 2years na ang nakakaraan nong inupload ito… But Hidelyn still uploading their photos in her social media.”

Sabay na napatingin sina, Ate, sa’kin. Bumalik ako sa pagkakaupo sa’king kinauupuan kanina at nagsalin ng tubig. My hand is shaking.

I know na dapat hindi ko iniisip ang bagay na iyon… Dahil ilang taon na ang lumipas. But I’m still not sure why I’m still affected to him… Lalo na ngayon na may girlfriend na siya.

“Before I leave… Dad, said. Nakahanap na sya ng bibili ng lahat ng natitirang stock sa company. Magkakaroon na ng bagong CEO ang company ni-”

“Bullshit!” Madiin na sabi ko.

Nakita kong nagkatinginan pa sila ni Zam.

“What next now? Wala nabang mas sosobra sa nangyayari?”

“We should accept, Craig. Napag-usapan naman na din ito nila, Tito and they agreed about this. Nakausap na nila ang bagong magiging CEO,”

“Sino ang nakabili?” I asked.

“I don’t know, but we will know it… Baka sa gala na gaganapin next week,”

Napakunot ang nuo ko sa kanya. I’ll not be here next week. I had plans na bumalik ng cebu at mabakasyon kahit tatlong araw lang doon. I have to unwind.

Umalis sina, Ate at Zam ng tuluyan. Habang ako naman ay naiwan sa condo habang malalim na nag-iisip. Hindi ko na malayan kung bakit na punta sa pag-i-stalk sa IG account ni Tope ang mga daliri ko. Kumalabog ang puso ko ng makita ang isang picture na kakaupload niya lang, nakasuot siya na medyo hapit na polong puti habang nakabukas ng bahagya ang dalawa niyang botones. 1 minute ago. Meron kagad iyon na isang libong likes at ilang comment.

Hidelyn: handsome!!

May mga nakalagay pang ilang imotikon na puso, I didn’t know he was into social media now. People change, Craig baka nakakalimutan mo. And I know his feelings also. Parang may kung anong sumasak sa puso ko

Nilagay ko ang cellphone ko sa aking side table at nagpasyang maligo. I need to a rest now.

“Kung gusto mo maibalik ang Mansion at ari-arian ng Lolo mo sa cebu, kakailanganin mo ng 150 Million pesos para mabili ulit ang mga iyon,”

My lawyer discuss. Napasapo ako ng aking nuo. Wala akong ganong kalaking pera o savings para ibalik sa’kin ang mansion at lupain na pag-mamay ari ni Lolo. Wala akong mga projects na malalaki para makaipon ng ganong kalaki. The last time I checked my bank account I only have 30M… And the price he said, hindi kakayanin para ibalik kahit ang kalahati.

“What is your plan, Craig? You had only 3 months para tubusin sa bangko ang mga iyon?”

“I’ll find ways,”

Pero ang totoo halos wala na akong pag-asa. Ayokong umabot sa kailangan ko pang magmakaawa ulit kay Daddy. I already did that. Pero wala akong napala. Hindi siya maglalabas ng ganong kalaking pera.

Sandali muna akong nagpaalam sa lawyer ko at sinagot ang tawag ni Cyrus. Kanina pa sya na tawag pero hindi ko sinasagot dahil mas kailangan kong asikasuhin.

“Hello?” Pambungad ko.

Kakasagot ko palang pero agad na bumungad sa’kin ang inis na inis na boses nito. Halos mailayo ko ang aking cellphone sa aking tenga ng madinig ko ang boses niya.

“Where the hell are you, Craig? You are still not here in office?” Galit na galit nitong sabi. I used to be friend with him, way back even na mas mataas ang posisyon nya sa’kin.

“What is it?” Halos walang ganang tanong ko sa kanya.

“The new CEO is here, ano ka ba? Bakit wala ka dito?”

Napairap ako sa hangin. I thought na next week pa ang dating ng CEO at makikilala ito, bakit ngayon? Kahapon ko lang nalaman ito kay Ate nan dito na agad?

“I’ll go there, just wait…”

“Bilisan mo!” Inis nitong sabi. Pinatay ko ang tawag at muling bumalik sa table namin kanina, at nagpaalam sa lawyer ko.

“Atty, sorry but I need something to do in office. Nan diyan na ang bagong CEO,”

Nakatingin sa’kin si Atty Collen, kaidaran ko lang siya naging kaklase ko sa isang subject noong college. Hindi kami close non.

“It’s okay. May kliyente din naman akong kikitain.” He said.

I smiled at him nong hindi niya pa din inaalis ang tingin sa’kin. Ewan ko ba kung ba’t sya ang kinuha kong maging lawyer ko, kahit na sya mismo ang nag-offer sa’kin at lumapit. I just agreed with his offer.

“So, tuluyan nang pinagbili ni Daddy mo ang ibang stocks?”

I nodded, at saka inayos ang mga gamit ko. Siguro kaya hindi niya inaalis ang tingin sa’kin dahil sa nakikita nito ang lungkot sa aking mata. Muli akong nagpaalam.

Sandali din akong napatigil ng makita ang message ni Ava sa’kin.

Ava:

Where are you, Craig? We’re here sa office niyo. Wala ka?

I immeditetly replied to her text message.

:Pabalik na.

Iyon lang ang reply ko sa kanya at nagmamadaling pumunta sa building. Binati pa ako ng guard ng makabalik na ako. I just nodded at pumasok agad sa elevator. May iilan akong kasama doon at mukang doon din sa conference ang punta nila.

Nauna silang lumabas at inayos muna ang sarili ko. Medyo pinag-pawisan ako kaya kailangan kong maging maayos sa paningin nila. I know Dad is here also. And the other board member. I let my heavy breath before ako pumasok sa loob ng conference. Agad na bumungad sa’kin ang ibang mga reporters sa loob at ang mga board member. May ilan na hindi pamilyar sa’kin ang muka.

Wala ang atensyon nila sa’kin ang ilan lang dahil sa nag may nasasalita sa harap. Agad kong tinignan iyon at nakita ang nagsasalita.

“I’m very glad. I’ll do my best to expand more this company. I hope you all trust me as your new CEO…”

Tuloy-tuloy ang pagsasalita nito. Pero habang ako naman ay tila na pako sa aking kinatatayuan ng makita kung sino ang bagong CEO ng company.

It was Kenji Prince Vicente Tenorio, ang pinakamatandang kapatid ni Tope. Mas lalo akong napako noong magkasalubong ang aming tingin. Ang huli naming kita noong umuwi sya dito ng pilipinas para tulungan sina, Tope, ang mga kapatid niya.

“Craig!”

Hindi ko tinapunan ng tingin si Ava na hindi ko man lang na pansin na lumapit na pala sa’kin. Nanatili ang tingin ko sa taong nagsasalita sa harapan.

“The old CEO before is good in this field, he had good leadership. We can’t change tha facts na kaya nakilala ang company na ito ay dahil na din sa magandang pamamalakad ni Mr Guerrero… But one thing I’ll make sure here. I will try my best para higitan ang pamamalakad ng dating CEO…”

Nagpatuloy ito sa pagsasalita. Habang ako naman ay agad na nilibot ang paningin para hanapin si Tope. If Prince is here. Hindi malabong nan dito siya… Pero bigo ako ng wala akong nakitang sya.

KABANATA 35

“You should do also some research, try to ask, Engineer Renzo. He will definitely help you with this,”

Napatingin ako kay Zam. I shook my head as my answer. He’s busy now. I don’t want to disturb him for this. Sa iba na lang ako hihingi ng tulong at sa mga magagaling na engineer. Zam is also helping me but I’m not satisfied. Kailangan ko pa ng mas maraming opinion about my new presentation.

“You are both close, right?”

“Yes…”

“Ask for help, magtatanong ka lang naman,”

“He’s busy also, Zam, he has project in iloilo. I don’t want to disturb him. Marami syang ginagawa masyado,”

Tinignan ko ng maigi ang laptop ko habang nagtitingin ng mga materyales na magagamit ko sa presentation. I have new project that I really want to get. Kung makukuha ko ang project na ito makakatulong ito sa mansion.

“Craig, this project will not very easy. You should ask for his help,”

“I don’t want to disturb him. Nasa iloilo ngayon ang tao. Tapos iistorbuhin ko,” napanguso pa ako.

“How about, Architect Tristan? He will help you with this,”

“I’ll ask him, I just need to finish this first, nakakahiya naman kung sa kanila ko i-aasa ang lahat,”

Nakakahiya naman kung lahat tinanong ko na lang sa kanila. Baka sabihin, baka isipin nila wala akong sariling isip.

“Look this one,” Sabay pakita kay Zam ng laptop ko. “Kung kina, Ava ako kukuha ng materyales what do you think?” I asked him.

Napangiwi siya. “Definitely, No.” He said. “Ang Vicente na ang bagong CEO nitong company ng Lolo mo, alam mo ang alitan ng mga Vicente at ng pamilya nila, Ava.”

Napahinga ako ng malalim. Alam ko ang balita na iyon, naalala ko tuloy yung nakita ko sa conference room. Ang nakakatandang kapatid ni Tope, he’s the new CEO of this company. It’s been years since ng makilala ang sariling company nila sa US. They are also known as high class engineers. Nasa kanila ang mga kilalang engineers sa buong mundo… At isa na don si Tope. He’s working under his older brother which is prince. Ayokong masyadong makibalita sa kanila kaya wala din akong masyadong alam after na mangyari iyon. Iniwasan ko ang tungkol sa mga balita sa kanila. Ang tanging nagbabalita lang sa’kin ay si Zam tungkol pa iyon kay Tope.

Kung kukumparahin kayang-kaya na pataubin nila Prince ang kumpanya ni Daddy. They are more richer now than Dad’s company.

“I have to go, may flight pa ako pabalik ng cebu,” paalam ko kina, Ate kasama ang kanyang anak.

“Mag-iingat ka, i-kamusta mo ako kina, Ate Clara, huh?”

Tumango ako kay Ate at mabilis na sumakay na lang ng aking kotse. 30 minutes na lang at aalis na ang eroplano. Kaya kinailangan kong magmadali. Good thing dahil nakarating kagad ako kahit medyo naging traffic. It took 1 hour before I arrived there.

Hindi ko sinabihan sina, Clara na pupunta ako. Ang balak ko ay surpresahin din sila since dalawang linggo din akong ’di nakapunta dito dahil sa hectic shedules at dahil din sa project na gusto ko makuha, pero si Stella ang nakakuha..

I need to unwind. That’s why nagfile ako ng leave ng 1 week. Nang makarating ako sa mansion. Nakita ko si Manang Tania, na nakaupo sa wheelchair at nasa labas, habang si Clara naman ay nagtatabas ng damo sa hardin.

Maraming pinagbago ang mansion. Malaki ang pasasalamat ko kina, Clara at Manang Tania, dahil sa kabila nang tagal ng panahon. Hindi nila iniwan ang mansion… Kahit wala na si Lolo. Kahit mga anak ni Lolo, hindi man lang makabisita dito. Kung magkakaroon man ay tatagal lang din sila ng ilang araw at aalis din.

Napahinga ako ng malalim habang nakatanaw kina, Manang Tania, na mukang nahihirapan na din makipag-usap kay Clara, dahil sa katandaan nito. May kasama silang ilang binatilyo na anak ni Clara sa kanyang asawa. May mga katulong silang na natili dito sa mansion. I chose na dito na lang patirahin sina, Clara at pamilya nito, since para mas makatutok dito sa mansion.

They didn’t notice my presence immediately. I took a minutes before Manang Tania, looked at my direction. Her is eyes widened. I smiled at them nang makita din ako ni Clara. Napatingin din sa’kin sina, Aiden at Hades.

“Kuya, Craig!” The twins called me. Tumakbo pa ang dalawa sa’king direksyon at yumakap. Parehong pitong taong gulang ang dalawa.

“Aiden! Hades! Mag-iingat kayo, si kuya Craig niyo ’wag niyo guluhin,” saway ni Clara na lumapit na din.

“Kuya, na miss ka namin,”

Natawa ako ng bahagya.

“You both missed me? Really? O ’yung mga pasalubong ko?” Natatawa kong tanong.

“Ah… Pareho, kuya.” Sagot ni Hades habang umakto pa ng nag-iisip.

Natawa ako lalo at saka ginulo ang buhok nila, pareho. Binigay ko kagad sa kanila ang mga dala kong pasalubong na pinag-agawan pa nila.

“Huwag na kayo mag-agawan. I put names there,” I said. Para hindi na sila mag-agawan sa mga laruan. Since kambal sila halos ang mga binili ko pareho din.

“Craig, hindi ka nagsabi na uuwi ka dito?” Tanong ni Clara.

“I want to surprise, that’s why I didn’t tell,”

“Hindi kami nakapag handa ng makakain mo,”

“It’s okay, hindi din naman ako gutom,”

“Magluluto na lang ako,” she said. Tinignan ako nito ng mabuti.

“Kuya Craig. Salamat po dito sa regalo mo,”

Ngumiti ako sa dalawa at ginulo ulit ang mga buhok ng mga ito. Mabilis silang nagtakbuhan. Pinagmasdan ko muna ang mga ito bago muling bumaling kay Clara na ngayon ay nakatingin din sa mga anak.

“Maraming salamat, Craig. Kahit na masyadong na i-spoild mo sina, Hades at Aiden.” Natatawa nitong sabi.

“How’s Manang Tania?” Pag-iiba ko ng topic. Bumaling ako sa direksyon ni Manang Tania na sinusubukan pagalawin ang wheelchair niya, para siguro lumapit din dito. Umiling ako saka lumapit sa direksyo ng matanda. She’s to old now. Na kahit ang lakas nito wala na, halos lumawlaw na din ang balat niya.

“Craig,” ngumiti siya sa’kin.

“Manang Tania,” I called her at saka tumabi dito. “How are you, Manang? Kamusta ang health mo po?”

“Ayos lang… Ikaw?” Halos nahihirapan na ang boses nito dahil sa edad.

“I’m doing fine, Manang,”

Sa daming taon na lumipas, hindi ko aakalain na magiging ganito kami kaclose ngayon ni Manang at nila Clara. Noong araw na wala na akong makakapitan, they are there for me. They lift me up when I’m down. Lalo na ngayon na nagtatrabaho na ako. Nagkukwento din ako sa kanila tungkol sa mga rejection ko tungkol sa pagiging engineer. Kapag kasi hindi ko na naiilalabas ang bigat ng dibdib ko, masyado akong nag-iisip. Good thing, cuz they are willing to listen whenever I’m doubted about my feelings.

“Hindi mo nakuha ang project na pinaghirapan mo?” Tanong ni Clara habang nasa hapag kami at naghahain ito.

Tumango lang ako bilang sagot at sumimsim sandali sa mainit na kape na nasa harapan ko.

“Ayos lang iyan, marami pa din naman na projects ang alam kong paparating. Alam kong kaya mo iyan… Ikaw pa, Guerrero ka ’di ba? Katulad ni Lolo mo na ’di sumusuko agad. Makukuha mo din ang kumpanya nyo ulit.”

Ngumiti ako lalo at inalis muna ang trabaho sa utak ko. I’m here to relax, to unwind, hindi para ma-stress sa trabaho.

“Hanggang kelan ka dito? Paano ang trabaho mo sa manila?” She asked.

“Nagleave ako. Isang linggo ako mananatili dito,”

Tumango ito sa’kin. I help Manang Tania, with her food. Marami pa kaming napagkwentuhan at naisip na manood muna ng palabas din noong gabi na.

“Kamusta ang Daddy mo?”

“He’s fine, he’s busy with his own company,”

“Nag-kaayos na ba kayo… Mag-ama?”

Umiling ako kay Clara habang nakatingin sa TV. Naramdaman ko ang pagbuntong hininga niya. Hindi naman nila ako pinipilit makipag ayos kay Dad, after all. They are respecting my decision because of past few years. Mas naintinidihan na nila ang side ko. Malaki na ang pinagbago daw ni Dad simula pagkabinata nito at sa edad niya ngayon. At si Manang Tania pa ang nagkumpirma noon.

“Sana lang mag-kaayos kayo mag-Ama,” she said.

Hindi namin na pag-usapan ang tungkol dito sa mansion. Wala akong nililihim kina, Manang Tania, bukod dito sa mansion na maaari ng makuha sa’kin kapag tuluyang hindi ko na bayaran ang pagkakautang ni Lolo. Ang tanging alam lang nila ang mga lupa na pag-aari ni Lolo at mga sakahan, hindi nila alam ang tungkol sa mansion. I don’t want to stress them. Isa pa nagsusumikap naman akong makuha muli ito.

Bumuntong hininga din ako. Mahaba pa ang napagkwentuhan namin bago magpasyang magpahinga na. Umakyat ako ng kwarto at nag-ayos na muna bago mahiga sa kama.

IGZam: hey! Are you sleep?

Ang tanggap kong mensahe kay, Zam. I replied to his message.

Ako:

:Yes,

Nagsend kagad ito ng imoji napa-irap.

IGZam: funny, natawa ako

Sabay digtungan pa ng parang sarkasitikong tawa. Umiling ako.

IGZam: did you already saw the news?

Ako: No, what news?

Matagal bago ito nagreply agad. At nagawa ko pang tignan ang mga photo ni James na bagong upload lang. Nasa beach siya kasama ang mga co-model niya. May katabi itong babae habang ngiting-ngiti sa kaniya.

IGZam: see this

Sabay send pa ng video. Mabilis kong play ang video. It’s about the news. At tungkol iyon kay Tope. He was interviewed by the new anchors. Halos hindi na ito makadaan dahil sa mga nakaharang na reporters at mga taong nakapaligid sa kaniya. Hindi naman nakakapagtaka dahil tungkol ang balita kay Hidelyn.

“Engineer Terrence, is your girlfriend is Ms, Hidelyn?” One of the news achors asked him.

Tuloy-tuloy lang ang lakad niya papasok sa isang motel. Napasinghap ako.

“No, she’s not my girlfriend,” he answered.

“So what are you doing here? Engineer Terrence, if she’s not your girlfriend?”

“This is her hotel, her condo, right?”

Sunod-sunod na tanong ng mga news anchor. Immediately turn off my phone. Ngayonay pashowbiz na din siya? Tumatanggi kahit may patunay na?

Huminga ako ng malalim at tinabi ang phone ko. I’m here to rest, anong nangyayari sayo, Craig? It’s been years. You should move on and don’t mind him. He already move on bakit ikaw hindi pa?

Napailing ako at pinikit ang aking mga mata. This is unfair.

Maaga akong nagising at bumangon. Mabilis akong naligo at nagsuot ng white t-shirt and black fitted jeans. I also wear my black boots para sa pag-iikot ngayon dito sa lugar.

“Mag-iikot ka?” Manang Tania, asked.

“Opo, I need some exercise, Manang.”

Uminom lang ako ng kape at kumain ng unting-unti. Mangangabayo kasi ako para makapag ikot dito. Gusto sana sumama ng dalawang bata kaya lang hindi pinayagan ni Clara dahil may pasok din sila. Nagpaalam ako sa kanila at nanguha ng kabayo, napili ko si Marengo para sakyan papaikot dito sa lugar.

“Hey! Marengo! How are you?” Kausap ko dito at hinimas pa ang buhok. Ngumunguya ito ng dayami. Saka bago sinakyan.

“Craig! Mag-iingat ka, huh?” Tawag ni Clara sa’kin.

Tumango ako sa kanya at nagpaalam pa sa kanila at sa mga bata. Mabilis kong pinatakbo si Marengo. Sa mga nakalipas na taon inabala ko ang sarili ko sa mga bagay-bagay at isa na don ang pangangabayo, para lang makalimutan din si Tope, pero habang ginagawa iyon naiisip ko din si Tope parin. He teach me how to ride a horse.

Tumigil kami ni Merengo sa malawak na palayan na dating pag mamay ari namin. May mga tao doon at mga nagtatanim ng palay. Napatingin ang iba sa’kin pero at nagbulungan. Napahinga ako ng malalim at saka mabilis na umalis din, hanggang sa mapadpad ako sa lugar kung saan tinuruan ako ni Tope mangabayo kasama ang mga kaibigan niya. Pag mamay ari din namin ito na ngayon ay hindi na. Mapait akong napangiti habang iniisip ang mga dating pag-mamay ari ni, Lolo na ngayon ay unti unti nang nawawala sa kanya.

“I promise, I will do everything para maibalik ang lahat ng ito. Lalo na ang mansion.” I whispered.

Napapikit ako sa marahang hampas na hangin sa aking balat. Nang magmulat ako muli kong naalala ang araw na nakipag hiwalay ako kay Tope. Dito din sa lugar na ito iyon.

“Ang bilis ng panahon,” muli kong bulong. Ni hindi ko na malayan na may tumulo na pala saaking luha.

A wave of nostalgia swept over me when I saw this place again. Mas pumikit pa ako at pinunasan ang aking luha ng may madinig akonv takbo ng kabayo papunta sa aking direksyon.

“Craig!” Tawag sa’kin ng isang boses.

Mabilis akong bumaling doon, at nakita si Rei at Ishmael. Bahagya pang nanlaki ang mata ko sa dalawa. It’s been years the last time I saw them is when I graduated senior high here, pumunta ang mga ito sa US matapos makapag tapos din dito para doon magpatuloy ng college. Even though na madalas ako pumunta dito kaya hindi ko na di sila nakikita. I didn’t know na bumalik na sila dito.

Malaki din ang pinagbago ng dalawa. They looked more matured now. Their body build is more dapper. Mas lalo din silang tumangkad kahit na nakasakay din sila sa kabayo.

“Sabi na nga ba ikaw iyan, eh,” he said while he was smiling.

I smiled at them too, tila parang wala na sa kanya ngayon ang mga nagdaang taon. Parang hindi niya man lang naalala ang nakaraan. We’re not good that time. But he act so normal now, as if we used good friends before… I mean we did, but not literally closed that time.

“Mag-isa ka?” He asked then.

“Y-Yes, kayo? Bakit kayo nan dito? Akala ko na sa US pa kayo?”

His smile still not faded even Ishmael is not talking. Bahagya siyang nakangiti.

“Kakauwi lang din namin, noong isang araw.”

Tumango ako. Hindi ko na talaga alam ang sa sabihin. Kaya medyo nakaramdam ako ng akward.

“How are you? Its been year,” he asked.

“I’m fine…. Kayo?”

Nagkatinginan pa ang dalawa. Pinakita sa’kin ni Rei ang singsing niya at noong kay Ishmael. My eyes widened immediately.

“You are both married now?”

“Yuh… 4 years na, after we graduated in college. He proposed,” natatawang sabi ni Rei.

“C-Congrats…”

“Thanks,” Ishmael.

Sandali kaming natahimik tatlo at tinignan ang kapaligiran.

“Nabalitaan namin ang nangyayari sa kumpanya ni, Mr Dominus.” Pag-oopen ni Rei sa usapan.

Kahit na ayoko sana pag-usapan iyon tumango pa din ako. Hindi naman na hindi nila posible mabalitaan iyon.

“I’m sorry, I tried to asked dad’s help but he rejected it. Malaki din kasi ang galit ni Dad sa inyo ’di ba,” he said.

Hindi naman dapat ako magalit dahil sinabi niya iyon. He stating facts.

“Nakabili na ang company ni Lolo mo hindi ba?… Si Prince ang nakabili ang kuya ni… Tope?”

Nag aalangan pa ang boses niya. Napaiwas ako ng tingin sa kanya. I felt more akwardness.

“I’m sorry,” he said.

“It’s okay. I’m doing my best para maibalik itong lugar na ito kay Lolo, after all.” Muli akong tumingin sa kanya.

“No, I mean… I’m sorry about sa inyo ni Tope,”

Bahagyang nanlaki ang mata ko. I didn’t expect he will said sorry. But I understand him now, magkaibigan sila ni Tope, kaya kahit anong mangyari din poprotektahan niya ito.

“Ako dapat ang magsorry. Isa pa matagal na iyon,”

“I’m really sorry… After all nagkamali din ako, pero sorry sainyo ni Tope… He’s my friend that time, I don’t want to see him sinking because of you. I’m just really concern to him. I hope you know it.”

Tumango ako.

“I really understand, if I were you, I’ll do that also. And even if you didn’t say those things before. I will do it,”

“Thank you…” He said.

I smiled. “Atleast ngayon na abot niya na pangarap niya,” tumawa ako para itago ang sakit.

“Pinagsisisihan kong sinabi kong hindi ka makakabiti sa kanya… Ang totoo nyan, you are good for him. Hindi ka naging selfish para sa pang sarili mo lang. You let him grow. You let him to chose his dreams… And now he’s engineer.”

Ngumiti ako. Bahagya din akong yumuko, ayokong maiyak. Pero hindi ko mapigilan. Tumulo ang luha ko at nakita ko pang pumatak ang luha ko sa likod ng mga kamay kong nakahawak sa tali ni Marengo.

“I’m really sorry, Craig…” He said again.

“I’m sorry,” Ishmael said.

Kahit nakakahiya ay muli akong nag-angat ng tingin sa kanila at ngumiti. Pinahid ko ang aking luha.

Nagpaalam din ang mga ito sa’kin. Dahil sa nakita lang din naman nila ako at sinundan. Matagal akong na natili sa lugar na iyon at halos 5pm na din bago umuwi sa mansion.

“I’ll finish the project presentation after this,” kausap ko kay Cyrus habang nasa kabilang linya.

“At talagang ngayon mo pa na isip iyan kung kailan nan dito na ang head engineer, akala ko na tapos mo na para i-email mo na lang sa’kin so I can review your presentation,”

I rolled my eyes.

“I’ll do it later. mamaya ko tatapusin, promise… I’ll send it to you later,”

“I know you having your vacation right now, but you need to finish it, I’m helping you here. Alam mong mga board member, at ang CEO ang pipili para sa project na ito. And some of famous engineers will be also here. I think they will decide kung sino ang hahawak ng project para sa itatayong Mall.”

I’m not pressuring myself now. But this guy. He mention it. Para na naman akong nakaramdam ng matinding kaba. Ayokong magmukang katawa-tawa sa mga iyon. Kailangan kong pagsumikapan ito.

“I saw the engineers by the way. They are here.” He said with excitement voice.

Hindi ko pinansin ang sinabi niya at pinatay na lang ang tawag. The presentation will be next week. And I need to work now. Nagkulong ako sa kwarto at tinawagan si Renzo. He’s still in Iloilo. Nakakahiya panga dahil sa mukang kagagaling niya lang din noong meeting nang tumawag ako. Kaya nagpaalam din agad ako at next day na lang tumawag.

Ava:

Craig, you didn’t tell me na nan diyan ka sa cebu?

Ava, message.

Ako:

I’m sorry, I didn’t tell. Babalik din naman ako next week.

Ava:

I hope you can comeback here sooner.

Hindi ko sana papansinin iyon pero agad na nasundan ang message niya.

Ava:

I hope we can talk about our relationship now. The proposal, I hope na mapag isipan mo agad, I hope you accept it. I will help you. Dad, will help you, too.

Napahinga ako ng malalim at pinatay ang phone ko. Hindi ko sya gagamitin para dito. Para lang maibalik ang mansion. I will not marry her just because kailangan kong mabawi ang mansion.

I need to focus in my job. Kailangan kong makuha ang project na ito, para sa mansion at sa ari-arian ni Lolo.

KABANATA 36

I stayed here to relax but after Cyrus said about the project. Wala akong nagawa kundi ang magtrabaho habang nan dito. Mas maganda din dito para atleast habang nag-iisip ako, walang masyadong i-istorbo sa’kin.

Mas lalo akong nagfocus sa mga research na kakailanganin ko. I also asked other engineers and architects about the project I will present. Kinuha ko ang sketch pad ko at nagsimulang magdrawing doon.

“You should focus on fashion, leisure entertainment and food ambience, to the signage and circulation. Ang importante ang mga tao, Craig! Because they are the consumer sa itatayong building. Ang mahalaga hindi malugi ang itatayong mall.” Renzo said.

Isinulat ko ang sinabi niya at mas nagresearch pa. Pumunta din ako sa mga mall na nan dito malapit samin para makita ang mga ginawa doon. I put a lot of efforts to get this project.

“You are really good in this feild…” I said.

“I’m just putting my pasion on my job, Craig.” He chuckled.

Pahamble pa ’tong mokong na ito. But he did really good to his projects. Minsan wala siya dito sa pilipinas lumilipad din siya sa US… I’m sure not just because pinsan niya sina, Tope. Kundi magaling talaga siyang engineer. Kilala na din ang pangalan ni Engineer Renzo. Noong nakaraang buwan lang wala siya dito, pero ngayon nan dito na ulit.

“Thank you for helping me,” I said.

“It’s my job to help you, we’re friends…”

I’m very thankfull, dahil naging kaibigan ko siya. Napaka understanding na kaibigan. When me and Tope had break up past years. He understand the situation. He didn’t blame me for the all happened Tope’s family. Hindi din siya nagtanim ng galit… Now I know why, James. Used to loved him so much. But because of his passion they need to separated. James, continued modeling and grab the offer in Spain… And now he’s international model. Kung saan saang bansa na siya nakakarating.

“I know you are busy… Sorry for disturbing you,” sabi ko bilang pagpapaalam sa tawag. “Thank you for helping me.”

“You are very welcome,”

“Bye…”

Nagpaalam din siya bago tuluyang pinatay ang tawag. Hapon na nang lumabas ulit ako ng kwarto. Naabutan ko si Manang Tania na nasa sala kasama ang dalawang bata na naglalaro ngayon ng laruan. She was watching them with her sweet smile. I immediately went to their direction.

“How are you, Manang?” I asked.

“Ayos lang ako… Nagluluto ngayon si Clara,”

Binati ako ng dalawang bata at sandaling nakipaglaro muna din sa kanila.

“Kuya Craig, may girlfriend kana?” Hades asked.

Natawa ako ng bahagya bago sumagot.

“I don’t have,”

“E, boyfriend, kuya?”

They know my gender. They are not against, natutuwa ako dahil napalaki ng maayos ni Clara ang mga anak niya. They are open minded and not homophobic. She teach her sons very well.

“Wala din,” sagot ko.

Busy ang dalawa sa paglalaro nang hawak nilang eroplano. Kunyari nila itong pinapalipad sa hangin.

“Dapat mag jowa kana, Kuya… Tignan mo sina, Kuya Rei and Kuya Ishmael. Kasal na sila.” Aiden, said.

Kumunot ang nuo ko sa kanya.

“Kayo mga bata palang kayo, kung ano-ano na agad natutunan niyo.” Ginulo ko ang buhok nila.

“Kinuwento samin ni Manang,”

Napabaling ako kay Manang Tania. Napailing ako dahil nakangiti din siya sa mga bata.

“Ang Kuya Craig, niyo wala pa ang mapapangasawa niya… Dahil nasa ibang bansa pa,” tumawa si Manang.

Mabilis na nanlaki ang mata ko. At pinagmasdan si Manang Tania na tumatawa kasama na din ang mga bata.

“Don’t listen to Manang, she’s joking,”

“Pero, Kuya, nakita namin ang picture ng boyfriend mo. wala pa kami non ni Hades,” Aiden said.

Mas lalong nangunot ang nuo ko sa kanila. Kung ano ano na pala ang tinuturo sa mga bata na mga ito. Nakitawa din si Clara na kakalabas lang din ng kitchen. Napailing na lang ako.

“Saan niyo nakita ang picture?” Nang maalala ko na wala naman kaming naging larawan ni Tope na nandito sa mansion.

“Sa cellphone mo kuya,” Hades answered.

Hindi ko na ipapahiram sa mga bata na ito ang cellphone ko. I didn’t know na kakalkalin nila ang gallery ko. My phone is new, hindi na ito ang dati. But I still kept those pictures. Ipinasa ko dito sa cellphone ko na bago. I don’t know kung bakit ko pa rin tinatago ang mga pictures namin… Even though na matagal na kaming wala. Baka nga siya wala na ang mga pictures ko sa cellphone niya.

“Natapos mo na ba ang ginagawa mo?”

Tumango ako kay Clara, nasa harap kami ng hapag. Her husband sitting beside her with their children, while Manang Tania. Silently eating.

“Masyado mo ata pinepressure ang sarili mo, Craig? Tignan mo ang sarili mo. Dapat nagbabakasyon ka ngayon… Pero ito ka nagtatrabaho kahit dito,”

I sighed. “I need to finish these proposal projects.”

“Pero kailangan mo din magpahinga,”

“Nagpapahinga naman ako habang nan dito. Mas ayos ako dito kapag dito nagtatrabaho. Hindi katulad doon. Atleast dito kahit nagtatrabaho ako hindi nakakapressure,”

Marami pa kaming na pagkwentuhan nila, Clara at asawa niya. Habang na natili dito sa mansion. I also helping them, even though Clara doesn’t want me to help them with house chores.

Kahit papano ay nilibang ko din ang sarili ko sa mansion. I didn’t mind the project after kong matapos iyon. I have two days before bumalik sa manila.

“So balak mo din bumalik ng manila, after mo magbakasyon dito?” Rei asked.

“May trabaho ako na kailangan balikan, kailangan ko din mabawi ang mansion sa banko.”

Nakita kong napabaling siya sa’kin at inalis ang tingin sa papalubog na araw. Nasa malayo si Ishmael dahil kalaro ang mga bata habang naghahabulan sa malawak na damuhan. The scenery here is really good. I felt relax here.

“Do you want help? I can help you if you want. After all magkakalapit tayo na magkamag anak. Hindi nga lang sapat ang maibibigay ko but I really want to help you,”

Umiling ako. May pinaglalaanan din siya. Isa pa kung mangyayari iyon mahihirapan akong bayaran siya. Ayoko magkautang… Pero ayoko din na mawala ang pinaghirapan ni Lolo. I’ll do my best para makuha ang project na iyon. Iyon na lang ang pag-asa ko. Sapat iyon para mabawi ang mansion. Kahit ang mansion na lang muna.

“Kailangan ko lang makuha ang project na kailangan ko. After non kahit ang mansion na lang ang mabawi ko. Iyon ang unang na ipundar ni Lolo sa pagtatrabaho, kaya iyon ang uunahin kong bawiin. Kahit paunti-unti.”

Sandali kaming natahimik at pinagmasdan ang paligid dito. Nakakarelax ang lugar na ito. Nakakatanggal ng problema habang pinagmamasdan. Nawala lang ako ng tawagin ako ni Rei.

“Can I take a picture of you there?” Sabay turo niya sa tapat na papalubog na araw.

“For what?” I chuckled.

“For my project,” imbes na ipersue ang pagte-teacher mas pinili ni Rei maging photographer. Kahit education ang natapos nito.

Umiling na lang ako at saka pumwesto sa tinuro niya kanina. Hindi na ako umangal pa, tinuruan niya ako kung anong mga pose ang gagawin ko at sinunod ko naman iyon. Sa huling picture bumunot siya ng isang pirasong bulaklak at inilagay iyon sa tainga ko.

“I’ll put this on my facebook page and instagram… Ayos lang?” He asked.

I nodded. I smiled him also. Mamaya hahanapin ko ang instagram account niya to check it. Nagtagal kami doon bago nagpasyang umuwi na dahil sa tuluyang paglubog ng araw.

I decided na ako ang magluto ng hapunan namin. I cooked menudo dish. Dahil sa mag-isa ako sa condo nag-aral ako magluto, lahat ng gawaing bahay ay ako ang gumagawa.

“Mas gumagaling ka sa pagluluto, Craig, a,” Clara said.

“Thanks,”

“Pwede kana mag-asawa,” she laughed after she said that.

“Wala sa isip ko iyan,”

Mas lalo siyang tumawa at saka umiling na parang may iniisip. Her husband watching her at tahimik na sinaway ito.

Pagkatapos kumain nagprisinta na maghugas si Clara habang ako naman hinatid si Manang sa kwarto niya. Pinaayos ko ang kwarto niya sa baba, pero hindi pa ang buong bahay dahil sa wala pa akong sapat na pera at kailangan ko muna itong mabawi.

Pagkatapos ay dumiretso din agad ako sa kwarto at nagpahinga. Nagscroll ako sa instagram account ko saka naalala ang sinabi ni Rei. I checked his account and I see it was posted one hour ago and had thousand likes. It had some comments.

:He is Eng Guerrero, right? Fuck he’s so handsome.

:Bakit kaya hindi na lang din sya nag model katulad ni James?

Binalewala ko ang iba pang mga comments at finallow na lang din si Rei sa kanyang social. Hindi ko mapigilang humanga sa galing ni Rei kumuha ng larawan. Nagmuka tuloy akong maayos sa kuha niyang mga larawan. Lalo na don sa may bulaklak sa aking tainga. Look cute there, that’s why I saved it and made it as my wallpaper.

I also leave a comment. Bago pinatay ang cellphone ko para matulog. Nagising na lang ako ng maaga dahil sa katok ni Clara sa pinto ko.

“Craig! May bisita sa baba, hinahanap ka.” She shouted out side.

Napakunot ang nuo ko kahit nakapikit pa. Wala akong in-expect na bisita.

“Susunod ako,”

Kinusot ko muna ang mata ko. Bago tumayo halos na mamaos pa ang boses ko bago lumabas ng kwarto. Inayos ko din muna ang sarili ko. Mabilis akong bumababa ng hagdan bago nakita ang taong nag-aantay sa’kin. I don’t know the person sitting in the couch.

“Mr Guerrero, I’m Attorney Cheng.” He pormaly intoduce himself. Nakipag kamay ako dito.

Medyo nalilito pa ako habang nakatingin sa kanya.

“I know you didn’t expect a visitor, but I’m here to discuss to you… These,” sabay abot ng mga papel na nasa case niya kanina. Sumenyas ako an maupo siya sa sofa at ganon din ang ginawa ko. I checked the paper he gave it to me.

“We’ve to discuss this about the mansion. I know you have a lot of works that’s why we decided na pumunta na lang din dito personaly…”

Nakita ko tungkol iyon sa mga kasunduan at tungkol lahat iyon sa mansion. They already sell it, na halos magpalaki ng mata ko. Ipinagbili na nila ang mansion. Mabilis akong napabaling sa taong nasa harap ako.

“What’s the meaning of this? What the…”

Ang alam ko they give us atleast 3 months para maibalik ang mansion sa amin? At ano itong ginagawa nila? Binenta nila ang mansion ng walang tanong-tanong sa’kin? They didn’t consult me? Basta na lang nila pinagbili ang mansion?

“Just calm first, Mr-”

I cut him off.

“Calm? How can I calm? Fuck! Ano ito? Ang sabi niyo 3 months? Bakit pinagbili niyo agad ang mansion? At putang ina? Bakit ang laki ng halaga? Mas malaki pa ang halaga nito kesa sa na pagkasundaan natin? 200 milyon?…Really?” Halos nanlalaking matang sinabi ko.

Hindi ko man lang napansin na nan dito din pala sina, Clara. Nakita ko ang expression ng mga ito na nagulat din. Lito silang nakatingin sa’kin at sa kausap ko.

“I know, Mr, Guerrero but I’m here to-”

“The fuck! Hindi ito ang napagkasunduan natin. Sino ang bumili? I will talk to them, hindi niyo pwede ipagbili ang mansion lalo pa at may kasunduan,”

“Ilang taon na din kayo pinagbibigyan ng banko, Mr Guerrero. But still-”

“Ano? Kayo mismo walang isang salita? Kayo ang nagbigay ng palugit samin. I said babayaran ko itong mansion. Ang kasunduan 80 milyon, hindi 200 milyon. Paano namin mababawi ang mansion kung pinagbili niyo na?”

Masyadong malaki ang halaga na iyon. Paano kung hindi pumayag ang bumili nitong bahay. Paano kung ipagiba niya ito at may plano pala dito kaya napakalaking halaga ang binigay.

“Lumayas ka dito… Hindi niyo pwede gawin ito.”

“But-”

“Layas!” I shouted. Mabilis na pinulot ng atty ang case niya at nagmamadaling lumabas. Napasalampak ako sa sofa at hinilot ang aking sintido.

“Craig! Anong ibig sabihin na binili itong mansion?” Clara asked, when she went to my place. “Paanong? Hindi ko maintindihan. Anong nangyayari sa mansion?”

Hindi ako makasagot agad at hinilot lalo ang sintido. Hindi ko alam kung paano babayaran pa ang mansion, kung mas napakalaking halaga nila ito ipinagbenta. I called my lawyer and discussed everything.

“Pwede tayo umapila sa ginawa nila, pero It will take too long. Kailangan muna pag-aralan ang lahat.”

Napahinga ako ng malalim. Muli kong nahilot ang sintido ko. I didn’t expect these bullshits!

“Sa ngayon ang pwede mo lang gawin. Kausapin ang nakabili… Kilala mo ba?”

“No,”

Halos maihampas ko na ang ulo ko sa sakit ng iisipin ko ngayon. Sumabay pa na kung paano ko sasabihin kina, Clara ito at kay Manang. Ayaw sabihin ng bangko kung sino ang nakabili ng mansion at ng lupang dating pagmamay ari ni Lolo. Magkahiwalay na binili noong tao na iyon ang lupa at ang pinakamansion.

“What is your plan now?”

“I don’t know, I’ll think about it. I just need to focus the proposal project. Kung makukuha ko iyon magiging sapat iyon para mabawi ang mansion…. Kahit iyon na lang,”

Napatingin siya sa’kin. I smiled weakly. Hindi ako makapag isip ng maayos habang tuluyang tinatapos ang proposal ko. Halos ilang araw pa ulit akong na natili sa bahay at hindi na lumaba ng kwarto para kahit papano makaiwas muna kina, Clara. At ngayon ko naisipan kung kailan last day ko na dito.

“I didn’t know na nababaon na pala si Lolo sa utang sa bangko… Hindi man lang tumulong sina Uncle and Daddy,”

Nakaharap ako kina, Manang at Clara. ’yung mga bata nasa labas kasama ang kanilang ama. Unu-unti unti ko lang ang pagsasabi dahil ayokong mabigla si Manang Tania, she’s too old for this.

“I begged for their help, but they rejected me, wala akong choice kundi ang kumilos mag isa… Ayoko pong mag-isip pa kayo para dito kaya ginagawa ko ang lahat para mabawi ang mansion… Kahit ito na lang,”

Hindi ko mapigilang pumatak ang aking luha. Nakakailang iyak na ba ako? Pakiramdam ko habang tumatagal mas gusto ko na lang sumuko, pero habang iniisip din na tuluyang mawala ang mansion… Hindi ko kakayanin. Kung mangyayari iyon, hindi lang sina Manang Tania ang binigo ko. Kundi sina, Lolo at Mommy. I want them to be proud of me. Nakakayanin ko kahit mag-isa.

“Mahalaga… Ang mansion kay, Lolo mo Craig… Kahit ako dito na din tumanda… Ito na ang naging tahanan ko sa maraming taon na lumipas,” Manang Tania with her weak voice.

Nag-offer sina, Clara na tutulong sila sa pagbawi sa mansion. Pero ayokong gumastos sila dahil sa may pinag aaral din siyang dalawang bata. Isa pa maliit lang din at sapat lang ang kinikita ng asawa niya dito sa mansion. Hindi na katulad dati ang buhay ko. Lahat ay nakadipende na lang sa mga hakbang na gagawin ko….

Marami akong inasikaso noong araw na iyon. Muli akong nakipag usap sa lawyer ko para sa susunod na hakbang at plano na gagawin. Pakiramdam ko pagod na pagod na ang utak ko sa mga nangyayari.

Nabalik lang ako sa ulirat nong sunod-sunod na tawag ang natanggap ko mula kay Cyrus. Kakatapos ko lang makipag usap noong tumawag siya. Galit na galit na boses kagad nito ang boses nito.

“Where are you, Craig?! The meeting will be start in minutes,” madiin na sinabi niya.

“What are you talking about?”

Mas lalo kong nadinig ang malakas na mura niya. Mukang kulob ang boses niya, naisip ko na nasa cr siya ngayon.

“The hell, Craig! Do you forgot? It’s monday today… Ngayon ang proposal project niyo… Ngayon ang presentation no’n,” he shouted again.

Halos mapakurap ako, mabilis kong tinignan ang kalendaryo ng aking cellphone at napamura. Pinatay ko kagad ang tawag ni Cyrus. Maraming sermon pa sana akong matatanggap sa kaniya… Pero alam kong babawian ako nito.

“Stephan, please not now. I’m busy fucker. Find new one,” I shouted to my phone nakita ko ang pangalan ni Stephan. habang nagmamadaling kuhanin ang mga gamit ko.

Agad akong nakita nila, Manang, na habang nagmamadali ako pababa dala ang mga maleta ko at mga gamit ko.

“Saan ka pupunta, Craig? Akala ko hapon ka pa uuwi?” Nagtatakang tanong ni Clara.

“I didn’t notice I was too busy, ngayon pala ang proposal meeting. I need to go,”

Nagmamadali akong lumabas at halos hindi na nakapagpaalam ng maayos. Nakasunod sila sa’kin. Pero ako ay nagmamadaling umalis sakay ng kotse. Nagbook ako ng ticket at halos isang oras pa bago ang flight no’n. Nagmura ako ng sunod-sunod.

Ako:

Please! Cyrus, Intertain them, the flight will be 1 hour and minutes.

May mga narecieved akong message mula kay Cyrus. I didn’t mind it. Hindi ko alam kung anong itsura ko nong lumabas ng eroplano matapos nitong makalapag sa manila. Mabilis akong naghanap ng taxi dahil nasa condo pa ang kotse ko. Hindi na ako pwede dumaan doon.

“Craig! Fuck, where the hell are you now? Dominic and his team is done. Your team here is waiting for you…”

“I’m here. Nakasakay na ng kotse,” hinihingal kong sagot.

“Nakasakay? Tang ina naman, Craig! Ang tagal na nilang nag aantay sayo. Nakiusap na lang ako. They can’t wait you for longer,” he hissed. “Pinapahiya mo na ako, Craig!”

“I’m sorry,…” Bumaling ako sa labas at saktong nasa tapat na kami ng building, “I’m here,”

“Dalian mo! Ang tanga mo!”

Pinatay niya ang tawag habang ako naman ay matapos magbayad tumakbo na papalabas. I get my all things and entered the building. Saktong walang sakay ang elevator kaya nakapasok kagad ako. Mas napapamura ako sa aking isipan habang hindi na iniisip kung ayos pa ba ako tignan. Hinihingal na ako noong makarating ng tuluyan sa floor na pupuntahan ko.

Nakita ko kagad si Cyrus na nakatutok sa kanyang cellphone hanang problemadong-problemadong nag aantay sa labas ng conference room. He immediately saw me.

“Damn you, Craig! Napapahiya na ako dahil sayo, ikaw na lang ang inaantay, tandaan mo ikaw ang may kailangan ng project na ito hindi sila.” He said habang may diin iyon.

“I’m sorry…” Halos hindi na ako makahinga sa matinding pagod.

“Hindi ka man lang nag ayos? Haharap ka sa kanila na pawis na pawis?” He said habang tinitignan ako mula ulo hanggang paa.

Hindi ko na pinansin ang sinabi niya.

“They are still waiting you there inside. And the CEO still their… Nakakahiya na lumabas na ako dahil sayo.”

Humingi muli ako ng tawad pero pinagkatulakan na niya ako papasok papaloob. Naiwan ang maleta ko sa labas habang dala lang ang laptop ko at mga files na kakailanganin ko.

Agad kong nakita ang board members na nag-uusap-usap, habang ang team nila Dominic ay nakikipag tawanan na din sa kanila. I look to my team, they shook their heads as a sign they are very disappointed. I bit my lowe lip.

“I-I’m sorry, I’m very late,”

Tinignan ko ang mga tao dito sa loob. But immediately stopped when I saw the familiar man sitting beside with Prince. They are both talking but now stopped when I get their attention. They looked at me.

Halos sumabog ang puso ko sa kaba. Lalo na nang tuluyang magtagpo ang mata namin ni Tope.

KABANATA 37

Tumikhim muna ako bago umayos ng tayo. Pasimple kong pinunasan ang pawis ko sa noo, halos sumabog na ang puso ko sa matinding kaba, habang nararamdaman pa rin ang tingin ni Tope sa’kin. I don’t want him to feel that I’m nervous and uncomfortable.

Lumunok ako, pinipigilan ang paghinga nang malalim kahit galing ako sa matinding pagtakbo kanina. Para akong sinasakal habang pinipigilan ang malakas na paghinga. Matinding pagod ang naramdaman ko kanina noong papunta ako dito… Ngayon hindi ko na alam kung ano ang nararamdaman ko.

I didn’t expect he was here. I thought the engineers Cyril was talking about were the other engineers from Prince company. Akala ko wala siya dito… Hindi ko inaasahan na nandito siya. Sa haba ng panahon na hindi ko siya nakita at ngayon nandito na siya sa harap ko, alam kong malaki na talaga ang pinagbago niya.

“I’m very sorry, I’m late…” Pinipigilan kong maghabol ng hininga mula sa nakakapagod na pagtakbo.

“Yes! You are very late! We’re not here to waste our time,”

Aksidente akong napatingin sa direksyon ni Tope dahil sa pagsasalita niya. Gulat akong nakatingin sa kaniya. I saw the coldness in his eyes when I met him.

“The call time is 9:30 but it’s already 11am, almost lunch break…” he sarcastically said, “Do you think you are important?”

“No,… Sir,” I bit my lower lip.

Napayuko ako sa sinabi ni Tope nang bahagya. Pakiramdam ko ay napahiya ako dahil sa narinig ko ang bulungan agad ng mga tao dito sa loob.

“Your team was waiting for you… Dapat kanina pa tapos ang meeting na ito at nakapili na, but Engineer Cyrus asked if we could still wait for you… Cuz the presentation project of your team is in your hands….” one of the board members said.

“This project is important… And we are looking for an engineer who is in control of their time and responsible,” he said again.

“I-I’m so sorry…”

“We don’t need your apology here,” he hissed.

Tuluyan muli akong napatingin sa kaniya. He didn’t have any expression. The only thing I saw was that he’s really disappointed and at the same time he was mad.

“I didn’t expect I would be late, Sir… Cause I was traveling when I came here,” I politely said, “I forgot this meeting, I’m really sorry. I didn’t mean to make you wait here.”

“So you are busy with other businesses when you came here… So meaning to say, you don’t really want this project, Engineer Craig?” sabi ni Dominic, he was smiling at me.

Agad akong tumingin sa kaniya.

“I’m not saying I don’t need this project, I’m just busy with an important matter… It’s private for you to know,” hindi ko mapigilang sagot dahil naiirita ako sa ngiti niya.

“How important is that para paghintayin kami ng ganito? Do you have a boyfriend? Girlfriend?”

Medyo nagulat ako sa tanong ni Tope, hindi ko alam na pati iyan iisipin at itatanong niya.

“N-No, Sir… I don’t have a boyfriend or girlfriend,”

He sighed heavily. Umayos siya ng upo at inayos ang kanyang necktie. Their eyes were on me right now. I felt more nervous.

“Start your presentation project ’cause it’s very late, we have many things to do,” he said.

Huminga ako nang malalim at saka inayos ang laptop ko. Nanginginig ang kamay ko nang isaksak ko ang flash drive ko sa aking laptop. One of my team members helped me distribute the copies of my presentation project. Binigyan niya ng tig-iisang copy ang mga ito ng mga larawan na naisip ko sa project.

Huminga ako nang malalim bago tinignan ang mga taong nakatingin sa’kin ngayon at sa mga papel na naglalaman ng presentation project ko. Nakita ko ang reaksyon ni Tope habang nakakunot ang noo. He was holding his ballpen, may kung anong sinulat siya sa papel na hawak niya at bahagyang umiling.

Kinabahan ako doon. Pakiramdam ko may mga napansin agad siya na mali sa hawak niyang papel. I started to discuss my presentation. Nawala ang tingin ni Tope sa papel na hawak niya at bumaling sa’kin. Ganoon pa rin ang mata niya, wala man lang kahit anong emosyon. Mas kinakabahan ako sa tingin niya.

“I focused and thought about it, if people would love it more if they can do more activities and also para sa mga mahihilig mag-shopping na kabataan kung dadagdagan ang bawat palapag ng branches, that’s why I decided to divide each floor for kids and adults… People come here to relax also. Hindi sila mahihirapan kung ihihiwalay ang kids area at-”

“What do you mean by that, Engineer Craig? We should also think about the budget. Kung kakayanin ba ng ilalabas na budget ng company ang mga gusto mo sa project,” Engineer Dominic said.

“I also noticed that,” Tope said, “The materials you presented here are not highly recommended for engineers especially. Halos lahat ay nanggaling sa iba’t ibang company na tinutukoy mo dito. Hindi ba’t mas mapapamahal kung kukuha pa tayo sa ibang kumpanya,”

“Merong company ang bagong CEO, they have their own Vincte’s Builders, did you forget? Or you didn’t know?… If doon tayo mismo sa kanila kukuha mas maganda, hindi tayo mahihirapan. Maganda ang quality ng materials na magagamit natin at lahat ng iyon pasok sa budget ng company,” one of the board members said.

Nakagat ko ang labi ko. Naalala ko ang company na meron si Prince noong nasa US siya, sila nila Tope. Lahat ng project nila, ang pinagkuhanan nila ay ang mismong company ni Prince. Meron silang planta na nakatayo mismo sa US noon at ngayon ay meron na din sa Pilipinas.

Hindi ko naisip ang bagay na iyon. Masyado akong nag-focus sa dapat kalalabasan ng itatayong project. Dapat naisip ko rin ang budget na gagamitin.

“Hindi pwedeng maglabas nang basta-basta ang company ng funds, lalo na kung walang kasiguraduhan sa mga materials na gusto mo… Baka mamaya isang sakuna lang ay magiba agad ang mall na itatayo.”

Mariin akong napapikit. “You were not here earlier… Kung mas maaga ka dito mas maiintindihan mo ang tinutukoy namin ni Engineer Dominic. Lahat ay na-justify niya sa presentation niya. The budget, materials, everything, Engineer Guerrero,” sabi pa ni Tope.

“I think we should vote or choose now kung sino ang napili para sa project na ito,” Prince said.

“Raise your hand if papayag kayo na si Engineer Guerrero ang hahawak ng project na ito.”

Tumingin ako sa paligid at halos manliit nang wala man lang ni isa ang nagtaas ng kamay para sa’kin. Nakita kong umiling si Cyrus habang nakatingin sa’kin.

Mas lalo akong nanliit. Mariin akong napapikit at sa pagkakataong ito alam ko nang hindi ko na makukuha ang project na ito. At hindi nga ako nagkamali, because the board members and other engineers chose Dominic’s proposal. Nakita ko rin ang pagtaas ng kamay ni Tope para kay Dominic.

“We have a better choice,” Sian said.

Nagsimula silang magsitayo habang ako naman ay tila napako. Wala nang tumatakbo sa utak ko kundi ang ari-arian ni Lolo. In that moment I was really stunned here. I heard them congratulating Dominic. Yumuko ako nang bahagya. Hindi ko man lang napansin ang pag-alis ng ibang mga board members at ibang tao roon.

“You had a good presentation,”

Napabaling ako kay Prince. Nagulat ako sa pagtayo niya sa harap ko, tinapik niya ang balikat ko nang hindi ako magsalita. Nagsimula siyang talikuran ako at lumabas ng office. Sinubukan kong muling ilibot ang paningin ko sa mga papel na pinaglaanan ko ng maraming oras. Matinding pagod at puyat ang ginawa ko para rito.

Sa huli mapakla na lang akong napangiti at napailing. Nagkuyom ang kamao ko, pero agad ding umayos nang makita kong nakatingin sa’kin si Tope, he smirked at me. Bumagsak ang tingin ko sa mga kasama ko na umiling sa’kin at nagsimulang magsilabas.

“You are not really good in this field,”

Hindi ko binalingan ang pinanggalingan ng boses na iyon. Para akong sinasaksak sa puso nang marinig iyon mula mismo kay Tope.

How many rejections have I had since I entered this field? Dapat ay sanay na ako at hindi na bago sa’kin ang pakiramdam na ito.

Now I realize, I’m not into this field. Ito lang ang gusto ko pero hindi para sa’kin ang pag-e-engineer. Hindi ko man lang namalayan na namumuo na pala ang luha sa aking mata. Pinigilan kong huwag nang tumingin sa direksyon ni Tope.

Pasimple kong pinahid ang luha ko at tumingin sa kanya. Hindi dapat ako magalit sa kanya. Dahil pinili niya ang tamang engineer para dito. He was doing his job since kilala na siya ngayon. Alam niya kung sino ang dapat piliin.

Agad din akong umiwas sa tingin ni Tope at bumaling sa kung saan.

“Engineer Terrence is right, you are not really good in this field. You are just Guerrero that’s why you are here,” Sian said.

Malaking sampal iyon para sa’kin. Ngayon ko lang napansin ang babaeng nakatayo sa tabi ngayon ni Tope, maybe this is the girl they were talking about, Zam. She looks so pretty and her height is perfect. Sa bagay she’s a model that’s why hindi na rin nahirapan makahanap si Tope.

Hindi ako nagsalita at hinayaan na silang tuluyang umalis sa conference room, habang ako naman ay naiwan mag-isa. Muli kong pinasadahan ng tingin ang aking pinaghirapan at tuluyan nang napaiyak. Halos tumagal din ako doon at nag-ayos ng mga gamit. Pinahid ko ang pisngi ko nang maramdaman na may basa doon.

Buong maghapon ay inisip ko ang bagay na iyon. I decided na umuwi na lang muna sa condo dahil wala rin naman si Cyrus. Hindi ako nagpaalam at nagsimulang magkulong doon.

“Craig! Where are you? Ang dami ko nang text at calls sa’yo, ni hindi din kita makita dito sa office…”

Mariin lang akong pumikit at hindi nagsalita. Inilagay ko sa aking tainga ang aking cellphone.

“I heard what happened earlier. Your presentation got rejected,”

Suminghap lang ako. I don’t want to talk about it. Ayoko din maalala ang nangyari kanina. I want peace of mind.

“Dominic has a good presentation, after all,” I answered.

“I saw your project presentation also, maganda. Bakit hindi ka man lang nila bigyan ng chance? You can improve it more.”

“It would be unfair to Dominic,”

“So ano, susukuan mo na lang din?”

Nanahimik ako. Iyon naman dapat talaga ang mangyari. Hindi ko na pwede pa iyon ipaglaban lalo pa at nakapili na sila.

“I also saw Engineer Terrence and his girlfriend… So meaning sila nga talaga.”

Hindi nakakatulong si Zam. I dropped his call and started to close my eyes. I want to rest for now. Bukas na lang ako papasok. Dahil siguro sa matinding pagod at kakaisip, nakatulog agad ako. It was already 5am in the morning.

Pumili ako ng long-sleeve polo at khaki pants. Iyon ang sinuot ko bago tuluyang pumasok sa office. Ginamit ko rin ang kotse ko na Nissan Note. Pero bago ako tuluyang pumunta ng office ay bumili muna ako para sa pang-lunch ko. It was already 9am when I went inside the building.

Bago ako tuluyang makapasok sa elevator ay may nauna sa’kin kaya halos magsiksikan na agad. Nakita ko rin ang bahagyang paggilid ng mga nagtatrabaho para padaanin at papasukin ang dalawang papasok din sa elevator.

My eyes immediately met Tope’s eyes. Bahagya akong nagulat at mabilis na umiwas ng tingin sa kanya. Isa na lang ang kasya… Bumaling ako sa isang babae na katabi ko rin na naghihintay. Binigyan ko siya ng daan para makapasok.

“Mauna ka na,” I said.

Napatingin din siya sa’kin at namula ang pisngi. I smiled at her at saka tuluyang binigyan ng daan para makapasok. Muling nagtagpo ang mata namin ni Tope. Napakunot ang noo niya habang nakatingin din ang engineer niyang kasama sa tabi niya.

Naputol lang ang tingin namin nang magsara na ang pinto. I sighed heavily. Dapat mas mag-focus ako sa trabaho. I will not mind him, mas marami akong problema bukod sa kanya.

Napaisip tuloy ako kung ang office niya ba ay nasa engineering department din. Napailing ako sa naisip. Mas mapapadalas ang pagkikita namin kung mananatili siya dito.

KABANATA 38

“Cyrus, I did my best but it’s just… Not for me,”

Masama niya akong tinignan. Tumagal ang titig niya sa’kin. I don’t know kung anong ibig sabihin nang tingin niya sa’kin. Kung awa ba iyon o panghihinayang dahil hindi ko nakuha ang project.

“I didn’t texted you yesterday, cuz I think you need to rest. I really understand if you will be absent today… But you are here.”

He sighed. Magkausap kami ngayon dito sa loob ng kanyang office. We are talking about the presentation yesterday. Sinabi niya din na kaya nawala siya kahapon ay sobrang panghihinayang din ang naramdaman niya. He thaught I’ll get the project.

“How many rejection you had?” He asked.

Natawa ako at saka bumaling sa kape na nasa harap ko. Tumikim ako don at saka umiling. I don’t remember.

“Naiinis lang ako sayo kahapon, ’cuz the way you let them to insult you. You didn’t even react… Hindi ka naman ganyan. Ako nga na mas mataas sayo sinasagot mo,” sabi niya pa.

“Masyado lang akong pagod kahapon,” I answered. Totoo naman na pagod ako kahapon at pati utak ko.

If ever na gagawin ko iyon, mas aalalahanin ko na lang na hindi na si Lolo ang may ari ng company na ito. Tope’s higher than me, he’s sucessfull now. Wala akong laban sa yaman ngayon. Bukod don ayoko din ng gulo.

Papayag ako kung si Tope ang mang iinsulto sa’kin. Nasaktan ko siya before, pinagtabuyan ko ang taong mahal ko… Para lang maabot niya ang pangarap niya. Ayokong ako ang maging sagabal sa pangarap niya. Isa pa kung pinaglaban ko siya noong mga araw iyon, alam kong may pusible na hindi niya maabot ang tinatamasa niya ngayon. Masyado pa din naman kaming mga bata noon.

Hindi namin kalaban ang isa’t isa non, ang kalaban namin ay ang mga nangyayari noon. I’m thankfull now… Cause now he finally made it. The sucrifices is worth it now.

“I’ll recomend you the one of the attorney I know, he said he was planning na magpatayo ng bahay sa batangas.”

Napatingin ako sa kanya. Umayos ito ng upo at umalis sa pagkakasandal sa kanyang upuan.

“He’s searching for engineer na magtatayo ng bahay niya. Actually he asked for myhelp but since you are here, I’ll recomend you to him,”

Nagliwanag ang muka ko at naging intirisado sa sinasabi niya.

“Do you think na papayag siya na ako ang maging engineer sa bahay na gusto niya itayo?” I doubted, after many rejection. Tila nawalan na din ako ng tiwala sasarili ko.

Paano kung tanungin niya kung ano na ang naging malaking project ko? Ano isasagot ko? Baka mapahiya lang ako.

“Don’t worry, I know him. He’s my friend way back… May tiwala iyon sa mga nirerecomend ko sa kanya,”

May mga sinabi pa ito bago tinawagan ang attorney na kaibigan niya. Pinakinggan ko lang ang usapan nila. Medyo kinakabahan na ako. But I’m still thankfull because I have friends who still believing on me. Katulad nitong si Cyrus.

Bumalik na ako sa aking cubicle kasama ang iba ko pang mga katrabaho. Binasa ko ang mga emails na pumasok sa’kin.

“Ayos ka lang, Craig? Iniisip mo pa din ba ang presentation kahapon?”

Napatingin ako sandali sa isa kong ka-team na ngayon ay nakasandal pa ang dalawang siko sa aking table. Pero agad ko ding binalik sa aking computer ang aking mga mata.

“No, I’m just reading the emails I’ve recieve,”

“Ba’t parang ang lalim ng iniisip mo?”

Actually. Hindi ako komportable na nakikipag usap sa iba kong mga katrabaho dito lalo na sa mga personal na problema ko. Umiling lang ako sa kanya habang hindi inaalis ang tingin sa computer.

“You know what? If you still thinking about the presentation yesterday… Kailangan din natin magpahinga, how about bar tayo mamaya ng mga kateam natin?”

Sandali akong tumigil sa pagbabasa at tumingin sa kanya. Kahit kailan simula ng pumasok ako dito si Melnard ang laging madaldal. Kaya madalas hindi siya nakakatapos ng project. O kailangan niya tapusin kasi inuuna ang daldal. Even thaugh he’s good kaya siguro hindi niya din masyado iniisip ang trabaho.

“They are still mad at me, I don’t think they will come with us,” I answered.

Dinibdib nila ang project kahapon na hindi na kuha, I understand them. Masyado akong naging makasarili. I didn’t invalid their opinions, masyado akong nagtiwala sa sarili ko. I tried to talk to them about the project and to say sorry, pero hindi nila ako pinansin.

“Huhupa din galit nila sayo,”

Umiling na lang ako sa kanya at muling tumingin sa computer ko. Pero agad din bumalik sa kanya nang nagmamadali itong umalis sa table ko at magkunyari na busy din sa kanyang table. Katabi ko lang ang table nya.

“Basta mamaya, Craig! Huh? Kahit dalawa na lang tayo,” pasimple niyang sinabi.

Tumingin ako sa tinitignan niya ding direksyon. Sandali akong natigilan nang makita si Tope at ibang mga engineers na kasama niya ngayon. He was looking at my direction now. Nakakunot ang nuo.

“Are you doing your job properly here?”

Hindi ko na malayan na nakalapit na pala siya sa direksyon namin. Napakurap ako ng dalawang beses at tumingin muli sa kanya.

“I’m sorry, Sir… Engineer Terrence. I’m asking him about the work… Actually,” Melnard answered.

“Like what? At kailangan mo pang sobrang lapit sa table niya?” He sarcastically asked, Melnard.

“I’m sorry, Sir.”

Bumaling si Tope, sa’kin. He looked at me head to foot. Umiwas ako nang tingin sa mata niya.

“You know it’s during work hours now, right? Hindi magandang nakikipagdaldalan kesa unahin ang trabaho.”

Kumunot ang nuo ko. I’m doing my job properly before he came here. He doesn’t know anything. Nakaramdam ako ng inis.

“I-I’m sorry, Sir. But I’m doing my job before you came here. And his question is also regarding about the job.., I think there’s nothing wrong with it,”

Kumunot ang nuo niya sa’kin. Saka bahagyang nagsalubong ang kilay. Masama niyang tinignan sandali si Melnard at ako.

Why he’s mad? Hindi naman dapat siya magalit cause I answered him in politely way.

“So what’s the question? I think I can help you both,”

Napasinghap si Melnard. He looked at me at parang sinasabi na ako na ang sumagot. Mas lalong nangunot ang nuo ni Tope. Seryoso akong tumingin sa kanya.

“I already answered his question, Sir… Nakuha niya naman siguro agad ang sagot ko. I don’t think na kung kailangan mo pang malaman,”

Bahagyang dumaan sa kanya ang gulat. Umiling lang ako doon at umayos na nang tuluyan ng upo. Bakit ba kasi nan dito pa sya? They are look so busy. Tapos ngayon dumaan pa sya dito to have shit! I don’t think na maging interesado pa sya sa pinag uusapan namin ni Melnard.

“Do your job properly here,” he said.

Muli akong tumingin sa kanya. Pero saktong pagtalikod nito. I sighed, at napailing na lang. Wala naman akong pakealam kung ipahiya niya ulit ako. I understand if he still mad at me. His feelings are valid.

“Sorry… Napagalitan ka pa tuloy,” sabi ni Melnard. Tumango lang ako habang nagbabasa.

Ganto din naman kami ni Tope. Noong unang kita namin. Masungit siya at parang walang pakealam. Mas maganda na din iyon na gano’n ang pakikitungo niya sa’kin. After what I what I’ve done to him. I think I deserve it.

I hurt him too much.

Lumipas ang isang linggo. Panay office at condo lang ako palagi. Nan dito din ako sa tinurong caffe shop ni Cyrus kung saan magkikita kami ng attorney na sinasabi niya. Si Atty Remy. Meron itong asawa at tatlong anak. They are living in condo, pero ngayon magpapatayo na sila nang sarili nilang bahay.

“Isa pa lumalaki na ang mga anak ko. Ang panganay ko magtatapos na ng highschool. Tatlong kwarto lang ang meron sa suit ko. Bukod don kailangan na namin ng mas malaking bahay. My wife wants her own plantation.”

Tumango ako kay Attorney Remy. Tinitignan niya ang prinesent kong bahay na gusto niyang ipatayo. Ang napapakita ko palang ang mismong bahay. Pero ang plano niya magdagdag ng mas mukang ikabubuhay pa ng bahay nila tignan.

“Your wife look so pretty, Attorney. Hindi nakakapagtaka kung bakit gustong gusto mo sya hanggang ngayo, ah.” I said.

He smiled at me and snaked his arm to his wife who’s sitting next to him. Nagtuloy kami sa pag-uusap pa tungkol sa bahay nila. Hanggang sa mawala na lang kami dahil sa pagdaan ng isang tao sa aming table.

“Oh! Hi! Engineer Terrence.”

Atty Remy greeted the man who came here to our table. Bumaling din ako sa binati ng mag-asawa. Napaukot ang nuo ko dahil sa pagsulpot nito dito. He was wearing his tuxedo suit. Mukang pormal na lugar ang pinanggalingan niya.

“Ms Irene And Attorney Remy, nice to see you here,” bati ni Tope, sandali niya akong tinignan din. Tinanggal ko ang tingin ko sa kanya at binati din siya.

“Nice to see you here, Engineer Terrence. What are doing here? Are going to buy something?” Atty, wife, said.

“I’ll buy coffe.”

Napakunot ang nuo ko. If he want to butly coffe, bakit ’di na lang sya bumili sa malapit na starbucks. Tutal bago ang coffee shop na ito iyon muna.

“Why here? Meron naman starbuck dyan bago ang coffe na ito.”

“I like the coffe here,” he answered.

Sabagay this coffe shop is also exclusive. Masarap din ang mga dessert nila. Pero kakauwi niya lang ulit ng pilipinas, paanong nagustuhan niya agad ang coffe shop na ito.

“Engineer Terence, ikaw sana ang kukunin namin na engineer para sa itatayong bahay but we think your schedule is hectic. That’s why we look for other engineer,”

Napanguso ako bigla. Napatingin sa’kin muli si Tope. Tumingin siya sa papel na prinesent ko sa mag-asawa kinuha niya iyon. Kinabahan ako ng bahagya.

“The garage is very small. I think the car can park here is two car only. Hindi din masyadong na occupy ang mga space, mas maganda since malawak ang lupa na pagtatayuan ng bahay nila attorney mas sakupin mo pa ang lupa. Mas palawakin mo ang bahay.”

Napalunok ako at mariin na napapikit. If he say this infront of my clients most probably mas pagkakatiwalaan nila ang idea ni Tope. He’s really good in this feild. Alam mong batikan na siya dito. Nangunot ang nuo ng mag-asawa at napatango din.

“The swimming are can still have the space. Malawak na malawak ang lupa. Bakit kailangan tipirin ang space.”

“I’m also thinking the badget.” I said. Pasimple ko syang inirapan.

“You are engineer. Malaki ang tiwala nila sayo. Since ikaw ang kukunin nila, makakaisip ka ng paraan para sa badget para magkasya pa rin iyon at maging worth it ang ibabayad nila sayo.” He said.

Mas lalo akong napahiya. Fuck!

“Ah… I think we will look for other engineer for this-”

Nanlaki ang mata ko. Masama kong tinignan si Tope.

“Magkano ba ang offer niyo para sa bahay na itatayo niyo? Is it okay to ask, Attorney Remy?” He asked.

“Fifty million, hindi na kasama ang mga gagamitin don, we will provide it kami na ang bahala gumastos,”

Napasinghap ako sa offer nila. Mas lalo akong nakaramdaman ng panghihinayang. Fuck this guy! Because of him hindi ko pa ata makukuha ito.

“You don’t need to look for another engineer, Attorney Remy. I’ll just help Engineer Guerrero,”

Nagsalubong ang kilay ko kay Tope. What the fuck he’s talking about? Is he insane? I’ll will never ask for his help. I can do it by my own.

“Are you sure, Engineer Terrence?” His wife asked.

“Yes!” He said as if it’s finality.

“Are you okay with that, engineer Craig?”

Ngumiti ako kahit pilit iyon. Medyo bumilis din ang paghinga ko. Pinipigilan ko lang ang sarili ko.

“Y-Yes, if he can really help me with this project. I think there’s nothing problem.”

Umupo kami muli. Umusog ako ng bahagya noong umupo sa tabi ko si Tope. Pero nagbigay pa din ako ng distansya. Halos sila-sila na lang din ang magkakausap. Medyo nawala ako sa sarili ko.

“Can I have your notes so I can check it kung ano napag-usapan niyo kanina?” Tanong ni Tope sa tabi ko.

Inabot ko sa kanya ang note book ko. At muli silang nagpatuloy sa pag-uusap tungkol sa bahay na itatayo. Hanggang sa maunang magpaalam ang mag-asawa at maiwan kami ni Tope.

“What the hell are you talking about? Are you insane?” Madiin na sabi ko kay Tope.

“Aren’t you happy that I help you for this? Nakuha mo ito ’di ka ba masaya?”

“Makukuha ko din naman ito kahit nawala ka,”

“Madaming mali sa plano mo sa bahay na gusto nilang itayo? Do you think worth it iyon sa ibabayad nila sayo?”

Nagkuyom ang kamao ko. Is he insulting me? Pinigilan ko ang sarili ko lalo.

“Aren’t you thankful cause I will help you without any condition?”

Mas lalong masama ang tingin ko sa kanya. Bigla kong naisip na ka baka kaya ginagawa niya ito for revenge. Hindi malabong mang yari iyon. Lalo na sa una naming tagpo ulit, pinahiya niya ako sa maraming tao. Cause he get really mad at me.

“I don’t trust you that you will help me,”

He chuckled a bit. He also tilted his head pero agad din bumalik sa’kin.

“I’m not that kind, I’m not stupid to do that thing,”

I don’t still believe on him. I broke his heart.

“For revenge?” I asked.

Naging seryoso ang muka niya. He leaned after he put his both arm at the table. Naningkit ang mata niya.

“What makes you think I will do that?”

I didn’t answer him.

“I’ve learned many things for the past years, I’m not the same person you’ve know before,” He said.

Natahimik ako. Hindi ako nakapag salita. Mariin akong napatitig sa kanya. Habang ganon din siya sa’kin.

“I will never begged for your love again, And I’m not doing this because I want you back.” Tumayo siya at saka inayos ang kanyang suit.

“I’ll never repeat my mistake before.”

KABANATA 39

“Marami ka pa bang tatapusin na trabaho, Craig?”

Napatingin ako sa direksyon ni Melnard. Umiling ako since tapos ko naman na itabi ang mga document na binasa ko kanina. Sinimulan kong ayusin ang mga gamit ko.

“Hindi ka sumama sa’kin noong isang linggo? Mag isa lang tuloy ako sa bar non, buti na lang pumunta ang kaibigan ko,” he said na parang nagtatampo pa.

“I’m just busy that time.” Tumayo na ako sa aking swevil chair.

“So ngayon may free time kana?”

Hindi ako sumagot at magsisimula na sanang maglakad. It’s already 6pm. Maaga pa naman at nagsisiuwian palang din ang iba naming mga kasamahan.

“So you are free tonight? You didn’t answer.”

“Ngayon lang,”

Tumawa ito at saka ako inakbayan. Saktong kakabukas lang ng elevator ng bumungad samin si Tope. Bahagya akong nagulat. Nakita ko ang kasama nito. Si Hidelyn, kinakausap nito si Tope, habang tila nakikinig naman si Tope sa kanya. Masyadong malapit ang babae sa kanya at halos nasa gilid na nang braso ni Tope ang dibdib nito.

They look our direction, too. Bahagya kong tinulak papalayo si Melnard. He move a bit but doesn’t enough para mawala ang braso niya sa aking balikat.

“Hello, Sir… And Ms Hidelyn.” Kinikilig na sinabi ni Melnard at inalis pa ang pagkakaakbay sa’kin.

Bahagya akong siniko ni Melnard nang hindi ako bumati sa dalawa. Kaya ngumiti ako nang bahagya at binati sila. Muli ko ding naalala ’yung huling tagpo namin ni Tope sa coffe shop.

“Hello!” Maliit na boses mula kay Hidelyn. Ngumiti siya saamin at mas lalo pang tumabi kay Tope. She gave us a space even though na hindi naman kailangan dahil malawak naman ang elevator.

“You look so beautiful, Ms Hidelyn. Sayang lang hindi ako nagkaroon nang pagkakataon na kausapin ka sa conference noon,” sabi pa ni Melnard.

Tumawa nang bahagya si Hidelyn. Habang nasa loob ng elevator diretso lang ang tingin ko sa harap. Sa pinakagilid din ako pumwesto.

“Thank you! You look handsome, too.” She said.

Mas lalo naman kinilig ang kasama ko at bahagya pa akong sinuntok sa tagilaran. Pasimple ko siyang tinignan ng masama. Sakto naman na tamaan ng tingin ko si Tope na nakatingin sa’kin.

“Where are you going? Uuwi na kayo?” She asked.

“No, Ms Hidelyn. Pupunta kami ngayon nitong kaibigan ko sa bar… Since matagal din na hindi ito nakakatikim ng alak.” He laugh more.

Nakita kong tumingi sa’kin ’yung Hidelyn. Kaya ngumiti ako ng bahagya. Pero agad din umayos ng tayo.

“You are, Craig, right?” She asked.

Muli akong tumingin sa direksyon niya. Tahimik lang si Tope sa gilid habang nakatingin pa din sa’kin. Mukang nakikinig lang din ito.

“Yes!” I simply answered.

“Your presentation is good by the way. I forgot to congratulate you, even thaugh you didn’t get the project… You did great pa rin,”

“Thank you, Ms.” Then smiled too.

Saktong kakabukas lang ng elevator.

“Gusto ko pa din sana makipag usap sainyo. But Engineer Terrence and me has date tonight, sorry.”

Tumingin ako sa katabi ni Hidelyn. Bahagyang nangunot ang nuo niya sa sinabi ni Hidelyn at muling bumaling sa’kin. He didn’t speak but I saw his eyes. Hindi ko alam kung anong ibig sabihin ng tingin niya.

“I hope you enjoy your date, Ms Hidelyn.” Melnard said.

“Kayo din, enjoy,”

Mabilis kaming umalis sa harapan nila. Pero bago iyon nagsalita si Tope.

“Which bar are you going to?” He asked.

Nagkatinginan kami ni Melnard sandali. Why he asking? Hindi naman dapat ako pupunta pero nagdisisyon na mag isa si Melnard.

“Kina, Stephan. ’yung kilalang bar dito sa manila,” he answered.

Tumingin siya sa’kin. Hinatak ko nang bahagya si Melnard para tuluyan ng magpaalam sa dalawa. Mukang nakuha naman ni Melnard ibig kong sabihin. Mukang gustong gusto niya din makipag usap dahil nakakausap niya din si Hidelyn.

“Tang ina! Ang ganda niya talaga,”

Papuri ni Melnard. Napailing na lang ako sa kanya. Habang siya naman ngiting-ngiti. Hindi naman talaga mapagkakailang maganda si Hidelyn, her look is goddess. Her body, her legs, her colar bone. Her skin. She look so perfect- kaya hindi nakakapag taka na nagustuhan ni Tope ang katulad niya.

“Where are you going?” He asked me, nong pasaliwa ang nilakad ko.

“Sinabi ko bang sasama ako? Ikaw lang naman nagsabi na magbabar, hindi naman ako pumayag na sasama ako,”

Mabilis niya akong hinatak. Wala akong gana.

“You will come with us, kasama ang pinsan ko. Ang sabi ko pa naman may kasama ako. Tapos ipapahiya mo pa ba ako?”

Wala naman kasi akong sinabi na sasama ako. Siya lang ang nagsabi. Kahit na gustong-gusto ko magpahinga wala na akong nagawa kundi ang sumama. He knows Stephan. Kaya sumama na lang din ako. Matagal ko na din naman hindi nakikita si Stephan kaya bibisita na lang din ako.

Sakay nang sarili kong kotse pumunta kami sa bar na pagmamay ari ni Stephan. As usual, marami ang tao kahit mismo sa labas maraming nakatambay. Hindi na ako nagpalit ng damit since okay din naman itong suot ko. I parked my car saka lumabas.

“Nag-aantay na satin ang pinsan ko,”

Inakbayan niya ako saka kami pumasok sa loob. Agad na bumungad sa’kin ang maingay na paligid dahil sa sobrang ingay na musika. May nagsasayawan sa gitna.

May umalalay saamin na isang staff papunta sa VIP place nitong bar sa taas, may mga kasama din dito madalas dito sa pwesto na ito ang mga businessman at ’yung may mga kaya talaga.

“Ayon sila,” sabay turo ni Melnard sa bandang malayo sa aming pwesto.

I saw Stephan with Sic his boyfriend. Napairap ako, actually isa sa dahilan nang pag ayaw ko na pumunta dito dahil sa boyfriend ngayon na si Stephan. Si Sic kaibigan sila ni Tope noong nasa cebu pa kami nag aral dito sa manila then nagkakilala sila ni Stephan dito lang din sa bar mismo na pagmamay ari niya. Ang kinaiinis ko masyadong malayo ang edad nilang dalawa. Si Stephan ay 32 years old na habang si Sic ay 25. Naging boyfriend ni Stephan si Sic noong college kami.

Hindi si Sic ang dating boyfriend ni Stpehan na madalas niyang i-post sa instagram na kasama niya magtravel. Nagcheat si Stephan doon dahil kay Sic. I hate their relationship.

Lumapit kami sa kanila at binati ang mga ito. Agad akong inalok nila ng vodka at sinalinan sa baso. Diretso ko kagad na ininom iyon at halos mapangiwi sa pait.

“You look tired?” Stpehan asked.

“A bit,” I answered.

“How’s your work?”

Tumango lang ako bilang sagot. Nakipag kwentuhan siya sa mga kasama namin dito sa table. Nilibot ko ang paningin ko para tignan ang mga tao dito sa VIP area. May mga nagsasayaw sa gitna. They look so drunk now. Nadidinig ko pa ang pagbibida ni Melnard sa nangyari kanina tungkol sa maikling usap nila ni Hidelyn. Kinikilig pa ito.

“Where’s your cousin, Melnard?”

Sandali kong tinext si Zam para pumunta dito sa bar nila Stephan. He immediately replied to my text message.

“I texted him, I don’t know if he’s almost here,”

Nagpatuloy ako sa pagtitipa ng aking cellphone. Maaga din kasi ako uuwi. Wala akong balak magtagal sa bar na ito. I need to rest since may kailangan akong tapusin tungkol sa gustong itayong bahay ni Attorney Remy. Ipapakita ko din iyon kay Tope- actually I don’t want to ask for his help, ayoko na din mainvolve sa kanya. After what happened.

“Here he is…” Sabay tayo ni Melnard. Nanatili ang tingin ko sa aking cellphone.

“Warren! These are my friends,”

Binaba ko ang aking cellphone at pormal na tumingin sa taong kadadating lang. Bahagya akong nagulat nang makita ang tao na tinutukoy ni Melnard na pinsan niya.

Habang ganon din ang lalaki sa aming harapan. He look shocked and stunned when he saw. Pero sandali lang iyon at ngumiti din sa’kin. He was wearing a longsleeve polo and black slucks. Nakatupi iyon hanggang kanyang siko.

“Hi! Craig, right?” He asked but he sound sure.

I nodded. Saka niya inilahad ang kamay niya.

“Remember… I’m Warren, I hope you still remeber my name,” he smiled.

“Y-Yuh! I know you…” I akwardly laugh. Nakipag kamay siya sa’kin. Medyo kinabahan ako. Hindi maganda ang huling kita namin dati noong nasa cebu pa ako. And it’s 8 years since the last time I saw him. He look so professional now and matured.

“Kilala niyo na ang isa’t isa?” Tanong ni Melnard.

“Siya ’yung kinukwento ko sayo na ex ko,” sabi ni Warren.

What? Tama ba na dinig ko? Ex? I’m his ex before? I didn’t remember na naging ex ko siya. Baka malanding ugnayan dati noong hindi pa kami ni Tope. What the fuck he was talking about.

“Really? Siya ba iyon?” Natatawang sabi ni Melnard.

“We’re not my ex-boyfriend, Warren,” I said.

“Don’t deny it.” He laughed. “Nasa likod pa tayo ng school nagkakilala,”

“’Yung sinabi mo na niyaya ka sa likod ng school? For sex?” Napabaling pa sa’kin si Warren. Nakita ko ang reaction nila, Stephan. I didn’t mind them. “Ikaw pa iyon? Craig?”

“He’s really good that time. And still can’t forgot his performance.”

“Shucks! You didn’t tell me this, Craig, huh?”

Umiling ako at nasapo ang aking nuo. I didn’t expect this. At hindi ko inaasahan na ikukwento pa ito ni Warren. He didn’t forget the past at nag-imbento pa siya na ex-boyfriend ko siya… Kahit hindi naman.

“Pwede ako maupo sa tabi mo?” Tanong ni Warren.

Marami naman pwesto, kahit hindi na siya maupo sa tabi ko since malawak naman itong table.

“Kahit hindi mo itanong pwedeng pwede,” sabi ni Stephan. Pasimpe ko siyang sinamaan ng tingin.

“Thanks!”

Tumango lang ako nang bahagya kay Warren. Agad silang nagkwentuhan habang ako naman napainom pa ng vodka. Naging casual ang tanungan nila at kwentuhan nila. Mukang madalas si Warren dito since mukang close sila nila Stephan. They are all laughing.

“Why aren’t you talking?” bulong ni Warren, at bahagya pang lumapit sa’kin.

“Dapat ako nagtatanong sayo, bakit mo sinabi na ex kita? At about sa likod ng school… The fuck! Warren walang nangyari. Muntikan lang,” bulong ko din.

Busy sina, Stephan at mga kasama namin magkwentuhan.

“Muntikan kung walang nakahuli, ganon na din iyon. You kissed me. You seduced me that time,” tumawa siya sa aking tainga.

Umiinit ang aking tiyan dahil sa vodka. Tumingin ako sa paligid habang si Warren nasa gilid pa din ng aking leeg at bumubulong.

“You missed me?” He asked.

I chuckled. “Why should I missed you? Nakalimutan mo na ba ang huli nating kita? Muntikan na basagin ni Tope ang muka mo,”

“That asshole, I can’t still forget what he did to me, he was acting he’s your boyfriend that time. Eh, taga bantay mo lang naman,”

I rolled my eyes kahit na nasa leeg ko pa din ang muka niya. Uusog na sana ako para makalayo sa kanya nang matamaan ng mata ko ang prenteng nakaupo sa medyo malayong table namin na si Tope. He was looking at our direction darkly. Halos matigilan ako. Katabi niya si Hidelyn na nakikipag kwentuhan sa table nila. May mga kasama sila na engineer din.

I thaught they will having a date now? Ganito ba ang date sa US? Pumupunta ng bar?

“You smell so good. Still the same.” He whispered. Naalala ko ang posisyon namin ni Warren. I immediately push his face at lumayo.

He was shocked from what I did. Pero agad ding ngumiti sa’kin.

“You are affected to me, huh?”

“I’m not,”

Muli kong binalingan ang direction nila Tope, he was still looking at our direction.

“Pero nagsasabi ako nang totoo. Your smell… Katulad pa din dati.”

Muli akong uminom nang vodka at hindi pinansin ang sinabi ni Warren. Lumapit ulit siya sa’kin. Pero umusog ako at nakisali sa usapan para libangin ang sarili. Kailangan kong iwasan ang tingin ni Tope.

“Kamusta ang mansion?” Tanong ni Stephan sa tabi ko.

“Dunno, I asked my Attorney. And still don’t have update kung sino ang nakabili.”

“I heard also about that, actually,” singit ni Warren. “May nag-offer sa’kin ng mansion niyo, pero pinag isipan ko pa kung bibilhin ko ba o hindi. Pero ang sabi ng bank-o it’s already sold. I asked also kung sino ang nakabili but they didn’t give the info,”

Napakunot ang nuo ko kay Warren. Bakit niya bibilhin ang mansion. Hindi ko din alam na in-offer nang bangko ang mansion. Hindi nila sinabi sa’kin.

“What’s your plan now?”

“Hindi ko din alam. My savings still not enough, I had project in batangas. Iyon na lang ang pag-asa ko para mabawi ang mansion sa bumili.”

“Kilala mo kung sino?”

Umiling ako. Wala naman akong idea. Ngayon kailangan ko lang makaipon ng sapat na pera para dito. Doon muna ako magfofocus at sa update para sa mansion.

“Engineer Terrence!”

Napatingin ako kay Sic. Nakita kong nakatayo ngayon si Tope sa aming table habang nakipagkamayan kay Sic.

“Stop fomality,” he said.

“Iniwan mo mga kasama mo? Your girlfriend? Bahagya pang bumaling si Sic sa table kanina ni Tope.

““Hi! Engineer,” bati ni Stephan. He looked at me meaningfully and smirked. “I didn’t greet you earlier… Welcome to my bar,” he casually said.

“Thank you!”

“Bakit mo iniwan ang mga kasama mo sa table mo?” Tanong ni Sic, sabay siko pa dito.

Tumingin siya sa direksyon namin ni Warren. Pasimple kong tinignan si Warren na nakangiti ngayon kay Tope. Muka siyang nang aasar.

“I just want to ask, Engineer Guerrero, if he finish the blueprint… Para matignan ko na,”

“Blueprint? Is this the project you was talking about, Craig? ’Yung sa batangas?”

I nodded.

“H-Hindi ko pa natatapos… Tatapusin ko mamaya,”

“Hindi mo pa din natatapos? And you are already here?” He chuckled. “You are already drunk… You can’t finish it.”

“I’m not drunk. I can finish it tonight, ihahatid ko na lang sa office mo bukas,”

Mariin niya akong tinignan at umigting ang panga. Sandali niyang pinasadahan ng tingin si Warren. Pero bumalik din sa’kin.

“Finish it now, umuwi kana.” He said with finality.

“Hey! We are having fun tonight, ba’t ka ba nangingialam?” Warren, butt in.

“I’ll finish it later, I’m just waiting kay Zam,”

“You will still drink while waiting him here?”

Bakit ba siya nagtatanong. Dapat nan don siya sa lamesa niya pero nan dito siya ngayon. Kaya ko naman tapusin ’yon ngayong gabi since patapos na din naman talaga iyon.

“Hindi niya matatapos ang blueprint kung mag-iinom siya,”

Warren chuckled. Mukang nag-iinit sila pareho, buti na lang dumating si Zam. Kaya napunta ang atensyon namin sa kanya.

“Tang ina nakakapagod! Ang hirap magcommute,” hinihingal niyang sabi.

“Nan dito na sundo ko,” paalam ko kagad.

“Sundo? Hindi ako sundo, you texted me na pumunta dito akala ko magsasaya?”

Masama ko siyang tinignan. Bobo ba ito? Hindi niya ba na papansin kung sino ang na rito. Umayos na ako nang tayo.

“Aalis kana talaga?” Warren asked.

“I need to go,” I said. Bumaling ako kay Zam. “If you want to stay here. Okay! Pero uuwi na ako,”

“Ang aga pa!”

“May project ako natatapusin.,”

Tumingi siya sa paligid namin at ngayon lang ata napansin si Tope. Bahagya syang nagulat at dahan dahan tumango.

“Okay, uwi kana. I’ll stay here.”

“Ihahatid na kita,” sabi ni Warren nang makita na paalis na ako.

“No need, nan diyan ang kotse ko sa baba. Stay here.”

Mabilis na akong umalis at hindi inantay ang sinabi ni Warren. Mabilis akong bumaba para makaalis na. Hindi naman ako lasing sa nainom ko pero mainit ang aking tiyan. Pumunta ako ng parking area. Pero agad din na patigil dahil sa tunog ng sapatos sa aking likuran.

“What are you doing here?” I asked.

“Going home,” he casually said.

“Iiwan mo mga kaibigan mo?”

“Malalaki na sila, kaya na nila sarili nila,”

I sighed. Tatango na sana ako pero naalala ko si Hidelyn.

“How about your girlfriend? Iiwan mo sya doon?”

Mukang nagulat ko siya sa tanong ko. Habang mukang nagtataka.

“Who?”

I rolled my eyes. As if he didn’t know kung sino ang ibig kong sabihin.

“Si Hidelyn. Iiwan mo sya?”

“She’s not my girlfriend.”

“Showbiz? Tayo lang dalawa you don’t need to denied it,”

“She’s not my girlfriend. I said!”

Natawa ako. Tinatanggi niya ang sarili niyang girlfriend ngayon? Bakit niya itatanggi? Iniisip niya ba na ikalalat ko kung malalaman ko? Wala akong pake sa kanila.

Hindi na ako nakipagtalo at didiretso na sana.

“Uuwi kana talaga?” Tanong niya.

Napakunot ang nuo. Dapat ba hindi pa? Kailangan ko tapusin ang blueprint ko katulad ng sinabi niya. Sandali lang ang pagtingin ko sa kanya at naglakad na ulit. When I was about to rich the door of my car he immediately grab my wrist.

“We are not done talking yet,”

“What do you mean? Meron ba tayong dapat pag-usapan?”

He clenched his jaw. Mariin ang pagkakatingin niya sa’kin at parang inu-ubserbahan ako.

“About the past,”

Sandali akong natigilan. Masama ko siyang tinignan.

“Past?… If you want to talk about the past of us. At gusto mo madinig na magsorry ako sayo… Okay! I’m sorry.”

Sinubukan kong bawiin ang palapulsuhan ko sa kanya. I have enough strenght para bawiin sa kanya iyon.

“Not that. I want to hear your explanation. Bakit mo ako pinilit na umalis?” Tanong niya. “Minahal mo ba talaga ako kaya gano’n na lang sayo kadali sundin sina, Tito Ryler at ang Dad mo?”

Gusto ko matawa dahil sa tanong niya. I didn’t know na mahalaga pa din pala ito sa kanya. Maybe he wants to clear things.

“I didn’t know this is still important to you.”

“Just fucking answer me!” He fired.

“Okay fine!” mabilis kong sabi. “Ginawa ko iyon hindi dahil sa utos ni Tito mo o ni Dad, I made my own decision that time. I’m really inlove with you that time. I don’t want to see you suffering, so I did that. Bukod don naalala ko ang kwento mo sa’kin na gusto ng mama mo na abutin mo ang pangarap mo…”

Sabi ko habang direstong nakatingin sa kanyang mga mata. Nagpatuloy ako.

“You know what? That time I don’t want to be selfish cause you are inlove with me. I can set a side my feelings for you. Naisip ko na kapag nakita kitang matagumpay at na abot na ang pangarap ng mama mo sayo mas magiging masaya ka. Dahil alam ko na kapag na natili ka sa’kin sa tabi ko mas maghihirap ka lang at ang pamilya mo… Hindi ko kaya iyon…”

Hindi ko mapigilang maluha.

“Is that it?”

Umiling ako sa kanya.

“You teach me and I’ve learn many things from you. I don’t want to be fire with your dreams. Ayokong ako mismo ang dahilan ng apoy para hindi mo maabot ang lahat ng ito… Noong nawala ka, nawala din si Lolo. I suffered that time. At alam mong ikaw lang ang meron ako. I know na marami akong maling disisyon na nagawa… Pero ang piliin na makita kang matagumpay… Hindi ko pinagsisihan iyon…”

Pinahid ko ang aking luha.

“Seeing you being successfull to all your dreams, I felt happy because it’s all worth it.”

I set a side being inlove with you. Inuna kong piliin mo ang pangarap mo dahil alam kong kapag na natili ka sa tabi ko mahihirapan kang mag-grow at maging matagumpay.

“Alam mo ba kung gano kasakit iyon? Na ikaw ang gusto ko pero ako ang nagsisilbing pahirap sayo?”

Hindi siya nagsalita.

“Your dream is valid for me. At kung tingin mo mali na pinaalis kita at pillin ko na abutin mo ang pangarap mo…. I’m sorry.”

Tuluyan akong nanghina at kamuntikan nang mapaluhod. Pero mabilis niya akong niyakap para alalayan ako. Naramdaman ko ang kanyang muka sa aking leeg.

“Are you proud of me now?” Halos na mamaos niyang boses.

Mas lalong bumuhos ang aking luha.

“I’m proud of you…. I’m proud of your all achievements.”

KABANATA 40

Napangiti ako ng mapait. Sa kabila sa mga nasabi ko ngayon sa kanya. I felt relief now. Atleast nabawasan ang bigat na nararamdaman ko. Sinubukan kong kumalas sa kanyang pagkakayakap ng makabawi ako.

“I’m also proud of you… You did great after many years without me. Nakaya mo,”

Muling lumandas sa aking pisngi ang aking luha. Gustohin ko man gumanti sa kanyang yakap… Alam kong hindi na pwede.

“I need t-to go,”

Naramdaman kong medyo humigpit ang yakap niya pa. Pero mas pinili kong kalasin na iyon nang tuluyan nang makabawi na ng lakas. Nagawa ko naman iyon at inalis ang braso niyang nakapalupot sa’kin kanina.

“We grow apart, atleast we already know we don’t need each other to be successful,” I said.

Bahagyang nanlaki ang mata niya… I don’t know if this about what I said. Pero mas pinili kong tumingin na lang sa paligid. He had girlfriend now. It’s not okay if she will see us here.

“You need to go back there… Your girlfriend is waiting-” he cut me off.

“She’s not my girlfriend I said.”

Natawa ako nang bahagya. He doesn’t need to denied it. Kapag nalaman pa ng girlfriend niya ito masasaktan iyon.

“Okay! If she’s not your girlfriend,”

Bubuksan ko na sana ang pinto ng kotse ko ng pigilan niya iyon. Napakunot ang nuo ko sa kanya.

“How about you? Do you have girlfriend or boyfriend now?”

Sandali akong napatitig sa kanya. I don’t know if this is okay if we will talk about this. He don’t care if I have now or if I don’t have. Hindi din naman dapat kami talaga nag-uusap ngayon.

“You don’t have to know it.,”

“How about when we are in conference? You said you don’t have?”

“Then why are you still asking if I had? You already know the answer, okay!”

Napahinga siya nang malalim. Kinabig ko ang kamay niya para mabitawan ang pinto ng kotse ko. Umigting ang kanyang panga.

“You are drunk, ihahatid na-”

“Kaya ko umuwi ng mag isa, hindi ako lasing. Bumalik kana sa loob,” muli kong sabi sa kanya.

“Don’t worry, wala naman akong ibig sabihin sa paghatid sayo,”

I rolled my eyes. Kahit kagagaling ko lang sa pag iyak. Is he serious? Wala naman akong iniisip sa sinabi niya kanina.

“Wala naman akong sinabi na may meaning ang paghatid mo sa’kin kung sakali sa condo. Ikaw lang ang nakaisip niyan,”

Hindi na ito katulad ng dati. Maraming taon na ang lumipas. I know he already move on now. Sinarado ko ang pinto nang kotse at sinimulan kong paandarin iyon. I can still see him with my review mirror, he was still standing there. He didn’t move even abit.

I shook my head, at saka nagfocus na lang sa pagdadrive. I know he still mad at me. I can still see in his eyes. Kahit na nalabas na naman ang sakit sa isa’t isa.

Nang makarating ako sa condo. Mabilis akong nagtungo sa cr para maglinis ng katawan. Tumagal din ako halos sa loob. Bago ako lumabas at nagsuot ng t-shirt at short.

Habang nagpapatuyo ng buhok muli kong naalala ang tagpo kanina. Umiling ako dahil doon. Dahil siguro sa tagal ng panahon hindi ko na alam kung ang tumakbo sa isipan niya sa mga sinabi ko. Is he still feel regret when he loves me? Para akong nakaramdam ng sakit sa dibdib.

Napatigil ako nang tuluyan at napabaling sa aking cellphone. Nakita ko kagad ang number ni Attorney Collen. I immediately answered it.

“Hello, Engineer Craig,” bungad niya.

Bumati ako pabalik sa kanya at sandali pang napatingin sa oras. It’s already 11pm. Halos mag aalas 12 na din pala. He don’t usually call me at late night. Maybe because this is important kaya ito na patawag.

“What’s the news, Attorney?”

“I already know who bought the mansion,”

Mabilis akong napaayos ng upo at kinabahan.

“Who?”

“It’s Mr Ryler Vicente, siya ang bumili ng mansion niyo,”

Halos manlaki ang ang mata ko sa gulat. Mabilis niyang nakuha ang atensyon ko at binaba muna ang towel sa aking kamay. Napatayo pa ako sa gulat.

“Ryler Vicente? Bakit niya daw binili ang mansion?”

Siguro napansin nito ang pagkataranta ko kaya pinakalma muna ako nito. Pero hindi ko magawa dahil sa gulat.

“I didn’t know, pero siya talaga ang bumili. Nakita ko din sa mismong papel,”

Nasapo ko ang aking nuo. I don’t know if dad knows this. Napahinga ako ng malalim at napaisip pa ng mas malalim. Wala akong maisip na iba pang mutibo kung bakit binili iyon ni Ryler. Mabait naman si Lolo sa kanya at close silang dalawa. He used to work lolo’s one of his properties… I can’t see this if he want revenge.

“Do you want to set a meeting with him?” Attorney Collen asked.

Matagal bago ako nakasagot sa kaniya.

“Yes please, do you know kung pano makakausap si Ryler?”

Wala ito dito. Hindi ko alam kung anong trabaho o business niya ngayon kung sa papaanong paraan niya nabili ang mansion ni Lolo. He’s Vicente. They are reach after all. Bakit pangaba ako magtataka. Maybe he has now his own business.

“I’ll do that for you, I’ll sent an email for his secretary.”

Bahagya pa akong nakaramdam ng hiya.

“But I think you are busy, may mga iba ka pang client bukod sa’kin ’di ba?”.

“Don’t worry I have schedule. I can manage it, you are my client also… I’ll just send an email for his secretary,”

“Thank you!”

Muli pa kaming nagusap patungkol sa dapat pang gawin. Mag aantay na lang kami ng magiging sagot nila sa email. Sa ngayon mas kailangan kong magfocus sa project ko ngayon. Buong gabi ko tinapos ang blueprint na kailangan ko, hindi na ako nakatulog ng maayos buong gabi at halos dalawang oras lang din ang tulog.

“Puyat na puyat ka, Craig!”

Bungad na umaga sa’kin ni Melnard. Hindi ko siya pinansin at nagpatuloy lang sa aking trabaho kahit na antok na antok pa ako. Hindi ko pa nakikitang dumadaan si Tope papuntang kanyang office kaya hindi ko din maibigay ang blueprint na pinagpuyatan ko buong gabi.

“Ang aga mo umuwi kahapon. Nakakatampo kana kamo minsan,”

“I just need to finish the blueprint, kaya umuwi na ako,”

Isa pa ayoko na nan doon si Tope. Hindi ko nga alam kung umuwi ba sya kagabi after nang tagpo namin o bumalik siya sa loob para balikan si Hidelyn at ang mga kaibigan niya.

“Natapos mo naman?” He asked. Tumango ako. “Wait, I forgot! Why he is helping you? He reject your proporsal, tapos ngayon tinutulungan ka niya sa mansion ni Attorney Remy?”

Nakuha niya ang atensyon ko at sandaling binalingan siya. Pero muling bumalik ang tingin sa computer. I bit my lower lip.

“He notice the first blueprint I presented to Attorney Remy, pumunta sya sa coffe shop na pinag-meeting-an namin ni Attoreny Remy. I didn’t expected he will came there. Nag-usap sila ni Attorney and doon niya na pansin ang blueprint ko so that’s why I revise it…. Dapat siya ang kukunin din sana nila, Attorney na engineer para sa mansion nila…. And he’s the one who offered na tulungan ako. I just accepted it,”

Hindi ko sinubukan balingan siya. Hindi siya nagsalita. Hindi ko na sana papansinin siya nang madinig kong bumabati ang mga kasamahan ko. Tinignan ko ang mga tinitignan ng mga ito at nakita si Tope at ibang engineer na nasa tabi nito. Nasa tabi din nila sina Stella at si Dominic. Nag uusap ang mga ito habang si Tope, tumatango at ngumingiti lang sa mga nadadaanan niya.

Tumayo din ako. Sandaling nagtama ang tingin namin ni Tope at ako mismo ang tumingin kung saan. Walang tingin-tingin ko siyang binati nang maramdaman kong na tumapat sila sa tapat ko.

“Good morning, Sir.”

Sinubukan kong balingan muli ang direksyo ni Tope. He was still standing in front of me. Umayos ako ng tayo at diretso ng tumingin sa kanya. Pinigilan ko ng bahagya ang aking pahinga ng malalim.

“Did you already finish the blueprint?” He casually asked.

Kaya pala siya wala dito ng maaga dahil kasama niya ang iba pang mga engineer. Hindi pa ba sila babalik ng US? Are they still need here?

“I finished it,”

“Dalhin mo sa office ko ngayon.” He said, saka umalis sa aking harapan. Kasama niya pa din ang ibang mga engineer. Halos mapasinghap ako.

Hindi ko alam kung dapat ko siyang sundin. Nan don ngayon ang ibang mga engineer. I think may mga pag-uusapan sila. Siguro mamaya na lang kapag labas nila.

Kumain kami sa labas ng building ni Melnard. Sa isang restaurant kami kumain. Walking distance lang din ang layo mula dito sa building.

“Sisimulan na nila ang project next month, ano masasabi mo?”

Nagkibit balikat lang ako sa tanong ni Melnard. Wala naman akong dapat sabihin. After all, they did their best to get the project. Hindi naman ako bitter nang dahil sa gusto ko lang din makuha ang project na iyon.

“Sabagay may project ka naman na ngayon. You must focus there,.,” He said, habang nilalaro ang pagkain niya na ngayon. “How about, Ms, Ava?”

“How about her?” Habang nakakunot ang nuo.

“How about her offer? Na pakasalan siya. you know what mas pipiliin ko na lang maging practical. I will chose to mary her, instead of choosing this. Mas makukuha mo agad ang mansion niyo if you will marry her.”

Umiling ako. How many times I’ll tell this. I don’t need her money. Kaya ko naman mag-isa since nakaya ko naman dati. I can manage it by my own.

“I will not marry her. I don’t want to use her, she’s nice to me.”

He rolled his eyes.

“Gustong gusto ka ng tao. Hindi mo naman kailangan matutunan agad mahalin siya. Para saan pa at pupunta din naman kayo don, after mo tanggapin ang offer niya,”

Muli akong umiling. Ilang taon na kami magkakilala ni Ava. Since when I was in college back then. wala akong naramdaman na kakaiba sa kanya.

“I will stick to my words,”

Wala naman alam ang mga kawork ko doon na ex ko si Tope. Bukod don si Zam lang ang nakakaalam at ang pinakamalapit ko talagang mga naging kaibigan ang nakakaalam kay Tope at sa’kin. May mga sarili ng pamilya sila Nicole. Nakatira na ang mga ito sa ibang bansa. Si James naman pinagpatuloy ang pagmomodel.

Natapos ang lunch break namin doon at bumalik na sa office. Wala na ang ibang mga engineer na may mga project sa kanilang mga site. Kaya ilan na lang kaming na bumalik.

“Craig! Hanap ka ni Sir Engineer Terrence, a, kanina pa sa office niya,”

Napatingin ako sa isa sa mga kasamahan ko. Nanlaki ang mata ko at naalala ang sinabi kanina ni Tope. Mabilis akong nag ayos ng aking suot at tumayo sa pagkakaupo ko sa tapat ng computer ko. Kinuha ko din ang blueprint na inayos ko.

“Wala na ba ang ibang engineer naka-meeting niya kanina?” Tanong ko sa tumawag sa’kin.

“Kanina pa sila umalis,”

Tumango ako at nagmamadaling tumapat sa office ni Tope.

Kumatok ako nang tatlong beses don.

“Come in,”

Huminga ako ng malalim bago sinimulan dahan dahang buksan ang pinto. Nakita ko kagad sa malawak na table si Tope habang may binabasa sa papel. Napatingin siya sa’kin.

“I-I’m sorry, kumain pa kasi kami sa kabas ni Melnard, I forgot about this,”

Umayos siya ng upo at inalis muna ang pagkakahawak sa papel na binabasa niya sa’kin.

“Come here,” malinaw niyang sabi at kalmado.

Hindi naman pala siya galit. Umayos ako ng tayo at naglakad papasok ng kanyang opisina. Lumapit ako sa table niya habang kinakabahan at nilahad ang kamay niya. He was looking at me straight. I swallowed hard then give the blueprint he was asking.

“You can sit first,” tumango ako at naupo sa tapat ng table niya. Maayos akong nakaupo habang nakasandal ang aking likod. Diretsong-diretso din ang upo ko.

Pinagmasdan ko siyang pinag-aaralan ang blueprint na binigay ko.

“Good.” He said.

Napahinga ako ng malalim.

“Thanks,”

“We will email, Attorney Remy. I’ll show this to him,”

Napakunot ang nuo ko.

“Bakit ikaw ang magsesend? ’Di ba akin ang project na iyan? Bakit ikaw ang magsesend?”

Natawa siya nang bahagya.

“Do you think sasabihin ko sa kanya na ako ang nakaisip nitong gawa mo? Did you forgot the signature you signed here?” Sabay turo niya sa pinakababa ng blueprint.

Natahimik ako at nakagat ang labi. Tama nga naman siya. Bakit niya gagawin iyon. I think he can do better kung sa kaniya nga napunta ito at siya ang nakausap ni Attorney Remy.

“When do you want to start this project?” He asked.

“I don’t know, if Attorney Remy wants to start this by next month or next-next months it’s okay, its his own decision.”

“How about if next week?”

Suminghal ako.

“His own decision, not your decision,” I hissed.

“Kailangan natin makita ang lugar, how about next week if we will go there?”

“We go there? Sasama ka pa? You have work here,”

Kumunot ang nuo niya. Mas lalo pa syang umayos ng upo.

“I’ll go with you… Sasama ako,” his voice has finality.

Hindi ko alam kung dapat ba ako umangal.

“We will stay there one week,” sabi niya pa.

“Saan tayo mag-i-stay doon? Sigurado ka ba nasasama pa ka? May mga kailangan ka din gawin dito,”

Ngumuso siya. Napatingin ako sa kanyang labi. I used to kiss that lips before. I can still remember how soft it is. Napasinghap ako at tumigil sa pag-iisip. Nakita kong nakatingin siya sa’kin, kaya umiwas ako ng tingin sa kanyang labi.

He smirked. Kinabahan ako dahil doon, is he noticed I was staring on his lips? Lumunok ako at nagseryoso pa lalo.

“You look anxious now?”

Tinaasan ko siya ng kilay. I think my job is already done here. Sakto naman na bumukas ang pinto at niluwa noon si Ms Hidelyn. She was wearing a spaghetti skirt. Halos kitang kita ang hulma ngayon ng kanyang katawan at balakang. Kita ko din ang kanyang dibdib na naglalakihan.

“Am I interrupting your meeting here?” She asked.

“Why are you here? You didn’t tell me you are going here?” Tope, asked.

Tinignan ko din ang reaksyon niya. Tumayo pa ito at para salubungin si Ms Hidelyn.

“I just want to surpise you, I didn’t know you are in a meeting right now, I’ll just wait here na lang,” tinuro niya ang sofa na nasa gilid.

“No, Ms. Actually we’re done when you came here.” I butt in.

“Really?” She also asked, Tope.

Nakita kong sandali akong tinignan ni Tope ng masama bago ngumiti kay Ms Hidelyn.

“Can you wait first. I’ll call my secretary for your coffe while you are waiting here,” he said.

Is he saying na hindi pa tapos ang pag-uusap namin?

“No, Sir. You can talk to your girlfriend now since she’s here.”

“She’s not my girlfriend, she’s just a friend when I was in US,”

Medyo nagulat ako don, kahit ilang beses niya na sinabi iyon sa’kin. Hindi ko kasi din in-expect na sa sabihin niya iyon sa mismong harapan pa ni Hidelyn. Nakita kong kinagat ni Ms Hidelyn ang kanyang labi… May kung anong sakit na dumaan sa kanyang mata. Pero tumingin ulit sya sa’kin at ngumiti.

“A-alis na ako,” Paalam ko. Hindi ko inantay kung anong sasabihin nila. Lumabas na lang ako nang diretso.

Napahinga ako ng malalim at diretsong tumingin sa daan. Ilang beses pa ako napakurap.

“Ano nangyari? Muka kang tanga ngayon? May sinabi ba si Engineer sa blueprint mo?”

Masama kong tinignan si Melnard. Umiling ako.

“Wala, he said… good.”

“Good?”

“Iyon lang,” I said. Dapat ba may expect pa ako na pupuriin niya ang gawa ko? He will not do that.

“By the way, did you heard the news?”

“What news?” Kumunot ang nuo.

“About James, your friend.”

Napukaw niya ang atensyon ko. Napabaling ako sa kanya habang nakakunot ang nuo.

“May scandal siyang ginawa. May nakitang in-upload niya mismo sa kanyang social media about kay Tyler his co-model na may kahalikang lalaki.”

“W-What do you mean?”

He rolled his eyes and get his phone. May plinay siyang video kung saan may naghahalikan na dalawang lalaki sa video. Halos hubad na ang isa, kung hindi lang natatakopan nong lalaki ang katawan ay kita na ito.

“Si Tyler ang kumakalat na boyfriend ngayon ni James, hindi ba? The rumors said na nakita ang dalawa sa isang motel bago mangyari ang scandal na ito.”

Nanlaki ang mata ko. May nakita pa kaming news patungkol kina James. I read some comments about him.

:He didn’t do anything wrong. Its his boyfriend. He cheated on James. That’s why he deserved it.

:You did well, James. That cheater. He deserve our hates.

Natigil lang nang mawala ang video at may lubas na ‘something went wrong’. The video already deleted. And James account immediately got deactivated.

Sinubukan ko agad cotact-in sina Nicole. Mabilis lang din nagreply ang mga ito. Alam din agad nila ang balita. James still not active. We tried to reach him but still he’s not available.

:I heard the news about James, WTF he did? Mali ang ginawa niya. Even though it’s his really boyfriend. Mali ang pinost niya iyon oara makaganti sa tao. Baka mapahamak pa sya at ang career niya.

Ang basa ko sa message ni Ate. She’s right. Mali pa din ang ginawa ni James. Mamaya ito pa ang ikapahamak niya hindi lang ang career niya ngayon.

Sinubukan ko pa din cotact-in si James pero wala talaga. Siguro ay inaayos na ng management niya ang ginawang gulo ni James. Also the model who’s involve on the issue deact his all social media account.

:Hey! This is Terrence I got your number from your friend, Zam.

Unregistered number. Agad akong kinabahan sa mensahe na natanggap ako. Muli ko pang binasa ng isang beses iyon.

:Sorry! Btw. I already emailed Atty Remy about the project and the blueprint. He like it.

Napasinghap ako. Bakit binigay ni Zam ang number ko? At paano nahingi ni Tope ang number kom? Whe did that? Bakit niya hiningi ang number ko?

Ako:

Okay! Thanks!

I only reply. Akala ko hindi na siya magtetext pero muli akong nakaramdam ng pagvibrate ng cellphone ko.

Unrigistered number:

I heard the news about James, your friend.

Umikot ang mata ko. Why he asking? Bakit ba siya nagtatanong pa niyan. Pwede naman niya itanong sa iba.

Ako;

Okay!

Kinagat ko ang labi ko. Muli kong naalala na naiwan ko sila kanina ni Ms Hidelyn sa loob ng kangang office… Posible kaya iyon? Umiling ako. Ano naman paki ko kung may mangyari sa kanila. Malaki na sya. I turn off my phone at saka natulog.

Habang papasok ng umaga sa building. Kasabay ko si Ava. I didn’t expect her that she will come to my condo unit.

“Did you already eat?” I asked her. May mga ilang nabati samin at ilan naman ay nakakunot ang nuo dahil siguro nagtataka dahil kasama ko ang kakumpitensya nitong kumpanya.

“Kanina, bago ako pumunta sa condo mo.”

“6am iyon, 9 na ngayon. Gusto mo kumain muna?”

Ngumiti siya sa’kin ng malaki at tumango agad.

“I will think na date natin ito,” she said.

Ngumiti lang ako. Napatigil lang kami ng makasalubong namin si Ryler at Tope. May mga kasama ang mga ito. I think body guards. Nagulat pa si Ryler ng makita ako.

“Hi! Engineer Craig… And Ms Ava, you are here?” Tanong niya kay Ava. Sumulyap din si Ryler sa’kin.

“Yes! I’m just visiting, Engineer Guerrero.” She smiled. She snaked her left arms into my arms.

Nakita ko ang pagsulpay ni Tope sa braso namin at pagtaas ng kilay niya.

“You are close then? Medyo mabagal na sabi ni Ryler.

Medyo nahulaan ko ang nasa isipan niya. Siguro iniisip nito na nakikipag kaibigan ako sa kakumpetensya ng kumpanya.

“I have a lot of missed calls, why your phone is turn off?… I have also a lot of messages to you, ni isa wala kang reply doon”

Tanong ni Tope. Napakunot ang nuo ko. Until now hindi ko pa din kasi nabubuhay ang cellphone ko.

“Nakapatay ang phone ko, I’m sorry. Para saan ba?”

Muli siyang sumulyap sa katabi ko at tumingin sa brasong nakapalupot saakin.

“Hindi kana nagrereply sa message ko kagabi, kaya tumawag ako sayo.”

“Check ko na lang mamaya,”

Nagsalubong ang kilay niya nang bahagya.

“Saan ang punta niyo ngayon?” Tanong niya pa.

“Kakain lang kami muna sa labas, Engineer.” Si Ava ang sumagot.

“I’m not asking you, siya ang tinatanong ko.”

Nanlaki ang mata ko sa sagot ni Tope kay Ava.

KABANATA 41

“Nakita ko si Ms Ava. She was here earlier… Pumunta sya sayo?”

Tumango lang ako bilang sagot kay Melnard.

“Did you both talk? Napapadalas ang pagdalaw ni Ms, Ava dito. Hinahanap ka kahit sa’kin,”

Tumingin ako kay Melnard. Sandali akong tumitig sa kanya.

“Kumain kami sa labas kanina, pero pinauwi ko din kanina bago pumunta dito. I didn’t know na nag-ikot pa siya,”

“Gusto ka talaga niya, ’no?”

I clenched my jaw and shook my head. This is not the first time he mention this one, bacause most of my co-workers knows about Ava. Alam nilang may gusto si Ava sa’kin and a lot alot of them questioning it because of my gender.

I already mention this one to Ava. It’s better for her to find new man that who can really love her. Not me. Pero hindi niya pa din tinigil.

“’Yung iba pinag uusapan na ang patungkol sa pagbisita niya dito and they are thinking na nag-s-spy na lang si Ms Ava. Alam mo naman ’di ba?,”

Tumango ako sa sinabi niya. Kakumpitensya ng kumpanya na ito ang kumpanya nila Ava. Bukod don lalo na bagong CEO. Hindi naman din totoo ang iniisip nila. Hindi ko din naman kontrolado kung paano dapat sila mag-isip ang mga tao dito.

Kaya kung minsan mas pinagbabawalan ko pa si Ava na pumunta dito. Meron na kuya si Ava. Iyon ang isa sa mga board member. Ang alam ko hindi magkasundo ang ama nito at ang kapatid niya. Hindi ko din naman alam kung bakit.

“Maaga din dito ang mga Vicente kanina, pero umalis din agad,”

“Nakasalubong ko ang dalawa sa kanila,” habang ang tinutukoy sina Ryler,.

Nawala lang ang pag-uusap namin ni Melnard nang dumating si Cyrus. Umayos pa ako nang pagkakaupo sa aking upuan habang binabasa ang emails na pumasok sa’kin.

“Engineer Craig, aren’t you busy?”

“Hindi masyado, bakit?” Bumaling ako sa kanya at sumadal sa aking backrest.

“Pakiabot naman itong blueprint ni Domonic sa office ni Engineer Terrence,” sabay bigay sa’kin ng tinutukoy niya.

Kumunot ang nuo ko.

“I’m busy, kaya makikisuyo na lang ako sayo,”

Napabuntong hininga ako ng bahagya. He doesn’t know every thing. Tumango na lang ako at saka inabot ang nasa kamay niya. He smiled.

“I’m checking the projects of other team right now. He was waiting for that,”

Hindi na ako nagsalita sumakay na lang ng elevator. Kinausap niya pa si Melnard sa ginagawa nito. I immediately went to his floor his secretary waiting in front desk.

“Is Engineer Terrence available right now?” I asked.

“Engineer Guerrero,” he greeted me. I smiled.

“Is it okay, kung pwede mo ito ibaabot sa kaniya? Pinapaabot ni Chief Cyrus,” I said.

He nodded as he reach the blueprint.

“Wait here, Engineer,”

Tumango lang ako saka hinayaan siyang pumasok sa loob. This floor is colossal. Nakapunta na ako sa floor na ito noong wala pa si Tope, pero ngayon medyo may nagbago. May nagsisimula na kasing magdesign. May mga ilang halaman na nasa gillid na tingin ko din naman ay prothetic pero muka din naman totoo.

I was about to go back to my place when Tope’s scretary called me. Kakalabas lang nito. Napabaling kagad ako sa kanya.

“Engineer Guerrero! Engineer Terrence is looking for you. Pasok ka daw po kayo sa loob,”

Sandali pa ako natigilan. Pinag isipan ko pa kung tatanggi ako. Pero baka kung ano-ano ang isipin nito. Inayos ko pa muna ang pang itaas ko kung nagusot ba ito.

“He’s waiting you inside,” he smiled.

Tumango lang ako saka pumasok sa loob. Parang kumalabog ang puso ko. Ikalawang beses ko na dito pero parang ngayon lang ako makakatungtong.

“Come here,”

Bumaling ako sa malawak na table niya. Nakatayo ito habang sumisimsim sa kanyang wine glass. Nasa table na nito ang blue print, pero mukang hindi niya pa napagmamasdan ng maigi.

“Come here,” naalimpungatan ako ng madinig muli ang boses niya.

“I’m sorry, if you want to ask about the blueprint. I can call Engineer Dominic or Chief Cyrus.” I said.

Pumasok na ako sa loob. Hindi ako tumingin sa kanya at nagpanggap nanatingin sa paligid.

“Bakit ikaw ang naghatid nito?”

Bumaling na ako sa kanya.

“Chief Cyrus is busy, he was checking the other engineers projects,”

“Hmm…”

Lumunok ako at umiwas muli ng tingin sa kanya. Gusto kong lumabas na. Hindi ko alam kung bakit wala akong nakitang Hidelyn o kahit sinong ka-meeting niya ngayon dito sa office niya.

“About your project in batangas, I already filed you a leave.”

Nakuha niya ang atensyon ko habang nakakunot ang nuo.

“I can do that, hindi mo naman kailangan gawin,”

Paladisisyon din ang lalaki na ito. He didn’t ask if ayos lang kung magfafile siya para sa’kin ng leave.

“And regarding sa pagpunta doon. Pwedeng ako lang naman, you will be busy here because of the project,”

“I can do that while helping you,”

Napairap ako ng hindi sinasadya. Nakita niya iyon kaya umayos ako ng tayo.

“Gusto mo ako iwasan? Ayaw mo akong kasama?”

Kailangan niya ba itanong iyan? Malamang. Hindi naman na ito katulad dati.

“No, I was saying na dodoble doble ang trabaho mo kung sasama ka pa sa’kin. Pwede naman ako na lang ang magpakita non sa’yo, may architect din naman ako na kasama, hindi ako papalpak sa trabaho na ito,”

“You sounds like, you don’t want me. Hmmm?”

Pinatong niya ang dalawa niyang siko sa kanyang table at pumahalumbaba doon.

“Where is your girlfriend?” Hindi ko pinansin ang kanyang sinabi.

Nangunot ang nuo niya. He immediately look pissed. His jaw clenched.

“How many times do I have to tell you, she’s not my fucking girlfriend or flirt, she’s my friend,”

Gusto ko matawa. Wala naman masama kung aamin siya.

“You upload your photo with her,” hindi ko mapigilang ibulaslas kahit na kalmado lang ang boses ko.

Huli na ng marealize ko ang sinabi ko.

“Matagal na ang picture na iyon, it’s been years.” He said. “You stalking me in my social media?”

“She’s a model, do you forgot?”

Isang beses ko lang tinignan ang social media niya. Tapos puro si Zam na ang nagbabalita ng mga iyon sa’kin.

“She requested it, na i-upload ko ang picture na iyon. I don’t want. She was asking kung pwede niya hiramin ang cellphone ko. And she uploaded the picture without asking me,”

Isisi niya pa doon sa tao. E, siya naman ang nagpahiram ng cellphone din. Halata naman kasi na may gusto sa kanya ang tao na iyon.

“Pinahiram mo din? Isa pa, alam mong may gusto siya sayo,”

Umiling siya. “I already told her, she’s my friend.”

Bakit nga ba namin ito pinag-uusapan? Suminghap ako.

“How about you? Bakit kasama mo si Ms Costacio?”

“She’s my friend when I was in college til now,”

He chuckled. “Really? Friend? Nakapalupot sayo? Dinidikit ang dibdib niya sa balikat mo?”

Ang daming pwede mapansin iyan pa talaga? At dibdib? Hindi ko na pansin iyon kanina.

“Kaibigan ko lang si Ava,”

“Layuan mo, she’s not good for you,”

Masama ko siyang tinignan.

“Why would I do that? She’s my friend. And what makes you think na wala syang magandang idudulot sa’kin?” Medyo madiin kong pagkakasabi. Pero sapat lang para mapansin niyang galit ako.

“Anak siya ng kakumpitensya natin sa kumpanya na ito,”

Mas lalo ko syang tinignan ng masama.

“Ano naman kung anak siya ng kakumpitensya ng kumpanya na ito, I know her better than you. If may balak nga siya na ganon dapat matagal na,”

Muka siyang nagpipigil ng galit. Pero huminga na lang siya ng malalim at saka tumango.

“I’m just saying this is company. Pinaghirapan ito ng lolo mo, nagsisimula palang ulit bumangon.”

“Stop accusing her, she’s good. I know her. She will not do that,”

Nag igting ang kanyang panga bago dahan dahan na tumango.

“Fine,” mahinahon niyang sabi.

“May sasabihin ka pa, Sir?”

Dahan dahan siyang tumango. Sandali kaming natahimik. Parehong nawala ang atensyon namin nang madinig namin ang pagtunog ng kanyang cellphone.

“Hello,” bumangad niya. Tumingin siya sandali sa’kin at sinenyas ang couch.

Sasabihin ko sana na aalis na ako. Pero tumayo na siya at nagmamadali akong nilampasan. Hindi ko alam kung bakit kailangan niya pang lumabas para sagutin ang tawag na iyon. Kailangan ba hindi ko dinig ang usapan nila. Si Hidelyn ba ang tumawag.

Nilibot ko ang aking paningin sa paligid. Hindi masakit sa mata ang kulay ng pader. The design here is enough simple. Pero alam mong mamahalin interior design.

Bumaling ako sa table niya. Nan doon pa din ang blue print at sa kabilang bahagi ng kanyang table ay ang kanyang loptop. Tumingin pa ako sa pinto bago lumapit sa kanyang table at tinignan ang ginagawa niya. Hinawakan ko pa ang swivel chair niya.

Nakalagay ang pirma ni Dominic sa baba ng kanyang blueprint. The design is very detailed. Bumaling ako sa laptop ni Tope. May binabasa siya siguro. Nilapitan ko pa iyon lalo at tinignan kung ano ang binabasa niya.

“Lavista the Grande.” I read the details. Nangunot ang nuo ko. siya ba ang bumili ng property ni Lolo sa iloilo? Nakalagay ang details.

Hahawakan ko pa sana ang laptap niya ng aksidente kong mabangga ang kape niya sa gilid. Mabilis kong iginilid ang mga papel na nasa table niya pati ang blueprint ni Dominic. Mabilis na gumapang sa’kin ang kaba. Nang makita kong nabasa ang laptop ni Tope dahil doon na tapon mismo ang kape.

Halos hindi ko na ininda kung mainit pa ang kape. Napangiwi na lang ako sa hapdi noong dumampi iyon sa akin.

Napamura pa ako ng makita kung panong basang basa ang ibabaw ng keyboard niya. Mabilis kong pinunasan iyon. Saktong pagbukas ng pinto. Halos mapaatras pa ako sa gulat.

“What heppened?” He ask.

Napalunok ako at tinignan ang laptop niya na basa pa din. Muli kong pinunasan iyon.

“I-I’m sorry. I didn’t me-” he cut me off.

Nagmamadali siyang lumapit sa table niya at tinignan ang kanyang gamit. He tried to open his laptop but it’s not functioning.

“Anong ginawa mo? Bakit ka nan dito sa table ko? I said maupo ka sa couch hindi lumapit dito,”

“H-Hindi ko sinasadya. I was checking-”

“May utos ba ako na lapitan mo ang table ko at manira ka?” He shouted.

Napatalon pa ako sa gulat. Hawak ko ang aking kamay na napaso.

“Pano ngayon ito? Meron akong kausap sa email, sinira mo ’yung laptop ko.”

Mariin kong nakagat ang pang ibaba kong labi.

“I’m s-sorry.”

“Don’t say sorry, wala naman ng magagawa iyan nakasira kana.” He said.

“Ipapaayos ko na lang-”

“Do you think ganon lang iyon? My all important things are here, my important files are here. Marami akong ka-transac using this laptop.”

“I’m really sorry,”

“I don’t need your sorry” madiin niyang sabi, “mabuti pa lumabas kana,”

“Sorry,”

“I said, I don’t need your sorry. Your apology is not accepted. Now get out!” He shouted more.

Umiwas ako sa kanya ng tingin at dahan dahang tumango. Mabilis akong lumabas at nakasalubong pa ang secretary niya na mukang nakikinig pa sa labas. Umatras ito ng makita ako. Dire-diretso akong naglakad papasok ng elevator.

Napahawak ako sa aking kamay na napaso. Hindi ko ininda iyon kahit na namumula ang aking kamay. Mariin akong pumikit. I know it’s my fault. Wala naman kasi siyang sinabing lumapit ako sa table niya. Bakit kasi kailangan ko pang pakealaman pati ang gamit niya.

“What happened to you? Muka kang problemado?” Bungad ni Melnard.

Umiling lang ako. Tumingin pa siya sa elevator na pinaglabasan ko. Dire-diretso akong naglakad at pumunta sa kung saan nakalagay ang first aid kit. Nakasunod si Melnard sa’kin.

“Ano nangyari sa kamay mo?” Hinawakan niya pa ang kamay ko at tinignan ang kamay kong namumula.

“Nothing,” I answered. Sisimulan ko na sana gamutin ang sugat ko ng siya mismo ang kumuha ng ointment.

“Wala? Pero namamaga ito?”

Pinahid niya ng ointment ang kamay ko.

“Ano ba ang nangyari?” Nakatingin lang siya sa kamay kong may paso.

Umiling lang ako bilang sagot. Nawala ang atensyon namin sa aking paso ng makita ang taong dumating. Bahagya pa akong nagulat ng makita si Tope na nakatayo habang nakatingin sa kamay ko at kay Melnard na hawak ang kamay kong may paso.

“Sir… Engineer Terrence,” si Melnard.

Mabilis kong binawi ang kamay ko at tinago iyon sa likod.

“Let me see,”

Umiling ako kay Tope at kinuyom ang kamao ko na may paso habang nakatago iyon sa aking likod. Umigting ang kanyang panga at hinawakan ang braso ko para kuhanin ang kamay ko. Nakita niya ang namumula kong kamay mula sa paso.

Sinenyas niya ang ointment kay Melnard. Inabot naman ni Melnard iyon at tahimik na pinagmasdan si Tope na ngayon ay pinapahiran na ang aking paso. Umigting ang panga ko.

“I’m sorry,” he whispered.

“No, ako ang may kasalanan. I’m sorry.”

Tinignan ko ang reaksyon niya. I know he still pissed. I can see thru his eyes. His jaw clenched.

“We will call a doctor,”

Mabilis akong umiling.

“No, thanks, okay na ito.” Binawi ko ang kamay ko. Mas lalong umigting ang kanyang panga.

“I’m really sorry, I’m just mad-”

“You don’t need to say sorry. Kasalanan ko,” putol ko sa kanya.

Tumingin siya sa’king mata. Umiwas ako doon.

“Thanks!” Muli kong tinago ang kamay ko.

Nakita kong natigilan ang iba kong mga kasamahan katulad ni Melnard, he was stunned while looking to us. Bahagya akong lumayo sa kanya.

“I’m really sorry,”

Normal lang naman na maging ganon ang rekasyon niya lalo pa at nakasira ako ng gamit niya. He had importants things there. Nasa laptop niya na iyon ang mga trabaho niya.

“Ipapaayos ko na lang ang laptop mo, hindi ko dapat pinakealaman ang gamit mo,”

“Pinaasikaso ko na sa secretary ko, ipapatingin natin sa doctor iyang kamay mo,”

Umiling ako. Hindi naman kailangan, hindi naman sobrang sakit. Tinignan ko ang kamay ko. Pwede ko naman lagyan ito mamaya ng yelo para hindi din masyadong mahapdi.

“Huwag na, hindi naman kailangan,” tuluyan ko siyang tinalikuran at naglakad papunta sa cubicle ko para magsimula muling magtrabaho.

Akala ko hindi sya sumunod. Pero nakita ko syang nakatayo sa gilid. He didn’t mind if employees here saw him. He was focusing on me and my hand. Kita kong nag-iigting parin ang kanyang panga.

“Ayos na ako, Tope… I mean, Sir.” Ulit ko. “You don’t need stand there and stare at me all the time, you had your work, Sir. You can go back to your office,”

Hindi siya sumagot. Nakita kong tahimik na nagsisimula ng trabaho ang mga kasama namin sa floor. Nakikita kong bumabaling sila sa direksyon namin. Pero hindi ko na lang pinansin.

Sabay kaming napatingin sa pagbukas ng elevator kung saan nilabas noon ang isang doctor. He was holding his a gladstone bag na naglalaman ng kanyang gamit. Nakasuot din ito ng lab coat.

Sandali nitong binati at sinalubong ni Tope.

“I’m sorry for disturbing you, Dr Samaniego,” I heard Tope’s apology. Mahina lang din naman ang pag-uusap nila kaya hindi ko din masyadong nadinig.

Napansin ko na lang na bumaling sa’kin ang doctor at tinignan ang kamay ko na may paso. Kumunot ang nuo ko kay Tope. Wala siyang reaksyon habang nakatingin din sa kamay ko na hawak ng doctor.

“This first degree burn.”

May kinuha siya sa kanyang gladstone bag at pinahid iyon sa aking balat na napaso.

“You just need to apply this one three times a day, haluan mo na din ng malamig na tubig.” He gave me the petroleum jelly.

Tumango ako sa kanya at tinignan iyon. Sandali silang nag-usap ni Tope at may mga tanong din dito si Tope.

“How many days to totally heal it?”

“Three to five days, don’t worry, Engineer Terrence, hindi naman sobrang lala ng paso niya.”

Tumango tango si Tope dito. Bumaling pa ito sa’kin bago ihatid ang doctor. Nagpasalamat din ako sa kanila. Akala ko ’di na babalik si Tope. Pero bumalik pa ito at tinignan ako. Hindi ko na lang iyon pinansin at nagpatuloy sa trabaho.

Parang bumagal ang oras. Bago kami nag-uwian. Hindi naman buong maghapon tumambay si Tope doon, umalis din ito pero bumabalik din.

“Makakapag drive ka?”

Halos mapatalon ako sa gulat nang madini ang boses ni Tope. I looked at him with annoyed eyes.

“I can, why you still following me?”

“I’m just checking you,” he answered as he didn’r mind my reaction.

“Don’t need to check. Kaya ko naman umuwi. Hindi nama ako nawalan ng kamay,” I sarcastically answered.

“Is it still hurt?”

Hindi niya pinansin ang sinabi ko kanina.

“Hindi na. Ayos na.” I said.

“Say it if still hurt, I’ll call Dr Samaniego,”

Huminga ako nang malalim. He doesn’t need to put efforts. Hindi niya din naman kasalanan kung ba’t ako may paso ngayon.

“Your laptop? Okay na?” I asked.

He nodded. Pero panay ang tingin sa kamay ko.

I’m sorry again for what happened earlier,“

Hindi siya sumagot at nanatiling nakatingin sa’kin. Nagsimula na lang ako talikuran siya at maglakad para tuluyang lapitan ang kotse ko. Sumakay ako don at tinignan pa ang review mirror ko, he was still standing there. Huminga ako nang malalim saka piandar iyon unalis na.

Unregistered number:

I’m already here in my condo.

Nang makalabas ako ng kotse agad kong nabasa ang message niya.

Ako:

Nasa condo na din ako,

Iyon lang ang nireply ko bago nagpasyang maglinis ng katawan. kinabukasan maaga ako nagising.

Mabilis lang ako nag ayos. When I was about to check my phone its immediately rang. I answered the call from Zam.

“Hey! I was calling you last night! Bakit ngayon ka lang sumagot?” Bungad niya, masydong malakas din ang boses niya kaya kinailangan kong ilayo ang phone ko.

“For what?”

“For what. Really?” Tumawa pa siya. “You didn’t tell me. You already proposed, Ava?”

“What? Propose? What the fuck are you talking about?”

“It’s already in news, nasapawan mo pa ang kaibigan mo. Ang kilalang anak ng nag iisang businessman na mahigpit na kalaban ng lolo na na si Mr Tedmark Costasio, she posted on her social media the ring you used para mag propose sa kaniya,”

Mabilis na nangunot lalo ang nuo ko. I don’t know what he was talking about. I was sleeping last night nang dumating ako dito. Nagpahinga lang ako at natulog ’pag gising ko ito na? Really?

“I didn’t proposed to her, hindi kami nagkita kagabi. Maaga ako umuwi sa bahay ’pag katapos na tulog, I didn’t even texted her or any calls. So how can I do that?”

“Better if you will talk to her, she was asking in her social media. She was answering some question and she was kept saying na nagproposed ka nga daw kanya,”

Napahampas ako sa aking nuo. Binaba ko ang aking tawag. Tinawagan ko kagad ang number ni Ava, pero hindi ito sumasagot. I message her also.

Ako:

Ava! What are you talking about? Hindi ako nag propose saiyo. Can we talk?

Ako:

Please reply. I want to talk to about the news you spread. We are not together, we are not even in a relationship.

Wala akong natanggap na message sa kanya. I open my social media and I recieved a lot of messages. I didn’t reply to any one. Muli kong pinatay ang phone ko.

Pumasok ako sa building. Nag-isip pa ako kanina kung dapat ba akong pumasok ngayong araw dahil sa kumakalat na balita tungkol sa amin ni Ava. Nang makarating ako sa parking area I parked my car. Mabilis lang akong lumabas.

“Are your hand okay now?”

Natigilan ako nang madinig ang boses mula sa gilid.

“Ayos na. Why are you here? Not in your office?” Kadadating mo lang din?“ Tanong ko kay Tope. Casual lang ang tanong ko kanya.

“I’m waiting to you here,” without hesitation.

Nanlaki ang mata ko sa gulat. Bakit kailangan niya ako antayin?

“Hindi naman kailangan. Isa pa hindi mo naman dapat kailangan gawin talaga na antayin ako dito,”

“I want to apologize for what happened. You know I was mad and…. jealous. Hindi ko lang napigilan.”

Lumunok ako at kinalma ang sarili.

“It’s my fault also. Hindi ako nakinig na maupo na lang sa sofa. Nangialam pa ako. But your apology accepted,” I said para matapos na lang din.

Medyo tumagal pa kami tumayo doon at naging tahimik.

“Tara na,” anyaya ko.

Naglakad na ako. Pero hindi pa ako nakakahakbang nang maraming beses nang madinig ko ulit ang hoses niya.

“I heard the news about you and Ms Costasio,” he said. Natigilan kagad ako.

“H- Hindi iyon totoo. I didn’t proposed to her last night.”

Hindi ko alam kung bakit kailangan ko pang mag explain sa kanya. Dapat ang usapan na ito ay kay Ava lang at sa’kin.

“I know, magkatext tayo kagabi. You texted me na nasa condo mo na ikaw… Hindi ka naman siguro pumunta pa sa kanya kagabi ’di ba?”

KABANATA 42

Mariin akong tumitig sa kanya. He also staring at me. Sinusuri niya ang galaw ko. Noong matapos ang pag-uusap namin kagabi nakatulog na ako. Wala akong alam na may ganito nang balita paggising ko. Some how I want to explain it to him.

“Don’t mind it. I know you didn’t proposed to her,” he said.

Tumango ako at umiwas nang tingin agad sa kanya. Bumaling ako sa kotse ko.

“I don’t know if you notice it, she likes me when I was in college that time.. and til now. My father likes her. Nag uusap ang ama ko at ama niya tungkol dito. I already talk to her regarding this. Pero hindi siya tumigil. She was still persuing her feelings for me. She thinks in a process kapag lagi kaming magkasama maaaring mahulog ang loob ko sa kanya…”

Hindi siya nagsasalita kaya muli akong tumingin sa kanya. His jaw clenched. The way he look at me it’s full of anger, fascination, interrogation… Confusion.

“ And did you like her?“

“I like her… I like her as my friend,” parang kapatid na babae na ang turing ko sa kanya.

“Bakit hindi ka lumayo sa kanya? Mas binibigyan mo sya ng dahilan para mas mag assume. And look now she’s delusional,”

“I’ll talk to her.” I said. Kakausapin ko sya patungkol rito. Wala pa din siyang sagot sa mga messages ko sa kanya.

“When you will talk to her?”

Nagkibit balikat ako. Bakit nga ba sinasabi ko sa kanya ito? Hindi naman kami dapat nag uusap sa mga personal naming buhay.

“Hindi siya sumasagot sa mga text messages ko,”

Panandalian kaming natahimik. Nagbigay iyon ng akward moments. Kaya bago pa kami tuluyang mailang naglakad na ako papasok ng building. May mga impleyado ako na nakakasalubong ’yung iba ay nakatingin sa’kin. Ang iba naman nahuhuli ko pang nagbubulungan.

Are they really believing those lies? I really need talk Ava. Kailangan niyang bawiin ang ginawa niya.

“Congrats, Engineer Guerrero.” One of the employee’s.

Napailing ako. Nadinig ko na lang na binati noong bumati sa’kin ni Tope. Hindi niya ako sinabayan sa paglalakad kanina. Nakasunod lang siya.

“Engineer Terrence. Goodmorning,” masiglang bati ng mga impleyado.

Tumango lang si Tope, habang nakatingin lang sa’kin. Muli akong naglakad at tumapat sa elevator. Tumingin pa ako sa orasan. Medyo maaga pa may ilang minuto pa bago magsimula ang trabaho.

“Did you eat already?”

Hindi ko man lang binalingan nang tingin si Tope. But I know he’s standing behind me. Bumabati pa din ang mga empleyadong kasabay namin ngayon dito sa elevator habang nag aantay.

“Hindi ako nakain sa umaga masyado,” hindi ako bumaling sa kanya.

I heard him sighed. Napatingin pa samin ang ibang impleyado. Diretso lang ang tingin ko.

“Kaya pala ang payat mo na masyado. You should eat before you work, It’s important.”

I didn’t answered him. Bahagya nanlaki ang mata ko nang makita ang bumukas na elevator. Lumabas doon si Daddy. Pero agad din naman akong nakabawi at mariin na tumingin sa kanya.

“Magandang umaga. Mr Guerrero.”

Napalunok ako nang batiin ni Tope si Dad, tumingin si Dad sa kanya at sa’kin. Bahagyang nangunot ang nuo ni Dad. My heart starting pounding.

“Nagkabalikan na kayo?” Tanong niya.

“Not yet, Sir.”

Napabaling ako kay Tope at nakita kong sobrang lapit niya pala sa aking likuran. Napaka casual nang sagot niya kay Dad. Parang wala lang ang dating ginawa sa kanya ni Dad. He also called my father. Sir. Napasinghap ako.

Masama kong tinignan si Dad.

“I know why you here,”

Kumunot ang nuo ni Dad sa’kin. Ryler is here. Kaya siguro nan dito din siya.

“Because of business,”

I chuckled. “What business? Ryler?”

Nagsalubong ang kilay niya. Tumingin pa siya sandali sa likod ko. Hindi ko alam kung anong reaksyon ni Tope. But I think he knows also na kaya na rito si Dad ay dahil sa tito niya na si Ryler.

“Nagkita na po kayo, Sir? Maybe nasa office siya ngayon ni Kuya Prince,”

Tope’s insane. Why he tell that to my father. Nakalimutan niya ba ang ginawa ni Dad sa pamilya niya at sa kanya? Alam kong hindi. Hindi niya nga nakalimutan ang pagtataboy ko sa kanya. Maybe he wants to be professional lalo pa ngayon na hindi lang kami ang tao dito. Hindi maganda sa imahe niya iyon.

“No… Pinaalis niya ako,” may pagaalin langan sa boses niya. Gusto ko matawa.

I think Ryler alresdy move on about their past.

“That’s why you leaving now?” Natawa ako nang bahagya. Saka muli siyang seryosong tinignan. “Good. Huwag kanang babalik dito.”

Naramdaman kong hinawakan ni Tope ang bewang ko nang pasimple. Bumaling ako sa kanya.

“I’m sorry, Sir. I’ll talk, Tito Ryler.”

Kumunot ang nuo ko sa kanya habang hindi man lang ako tinapunan nang tingin.

“I can handle him. No but thank you,” Dad said.

Mariin akong tumingin kay Dad nang tumingin siya sa kamay ni Tope na nakahawak sa bewang ko. Kinabig ko ang kamay ni Tope para bumitaw siya. Masama kong tinignan si Dad.

He smirked. Kung may plano siyang mang gulo ulit. Huwag na niyang gawin. Dahil hindi din naman kami na ni Tope at hindi na kami magkakabalikan.

Nagpaalam ito at nilampasan kami ni Tope habang. Hindi ko inalis ang masama kong tingin sa kanya. Nang mawala siya sa paningin namin huminga ako ng malalim.

“Hindi pa din siya nakakamove-on sa Tito mo. Ilang dikada na ang dumaan sa kanila,” wala sa sarili kong sabi kay Tope.

Naramdaman kong tumingin siya sa’kin.

“I some how understand your Dad. He’s deeply inlove til now.”

Hindi ko na lang siya pinansin at naglakad na papasok ng elevator. Iilan lang kami na nasa loob nito. Nang makarating sa floor namin ay dumiretso na ako sa table ko.

“Magandang umaga Engineer Craig…” Melnard greeted me. Bumaling siya sa likod ko at nagulat. Akala ko umalis na si Tope. “Goodmorning… Engineer Terrence,”

“Ba’t ka pa nasunod? Your office is not here,” singhal ko.

“Am I not allow here?”

I rolled my eyes. “You have still work. You have importants need to do,”

“I’m just checking my engineers here, it’s also my work.”

Pinigilan ko ang sarili konang mapikon sa kanya ng tuluyan at dumiretso na lang sa aking cubicle. Napakunot ang nuo ko nang makita ang swevil chair na nasa table ko ngayon. Sira ang sandalan na nito at alam kong hindi ito sa’kin.

“Kinuha ni Sian ang upuan mo, pinagpalit niya,” sabi ni Melnard.

Hinanap agad ng tingin ko si Sian na nakikipag tawanan kay Dominic ngayon. They are both laughing, hindi sila nakatingin sa direksyon ko. Napahinga na lang ako ng malalim at tinignan ang upuan ko.

“Is that your chair?” Tanong ni Tope na hanggang ngayon hindi pa din pala naalis.

“Sinaway ko na nga engineer. Pero malaki talaga galit niyan kay Engineer Craig. Madalas talaga magkaaway ang dalawa.”

Bumaling sa’kin si Tope. Mukang nainis ito sa sinabi ni Melnard.

“Bakit?”

Hindi ako sumagot kung bakit kami laging magkaaway ni Sian. Kahit naman ako hindi ko alam kung ba’t mainit ang ulo niyan sa’kin.

“Laging mainit ang ulo niyan kay Engineer Craig, kahit wala naman ginagawa sa kanya.”

Binalingan ko si Melnard at masama siyang tinignan para manahimik. Pero muka atang manhid ito at ’di na gets ang ibig sabihin nang tingin ko sa kanya.

“Mas maraming importanteng dapat gawin kesa patulan siya,” iyon na lang ang sinabi ko.

Bumaling siya sa upuan na nasa table ko. Bahagya akong napaatras nang pagalit niyang kinuha iyon at kinaladkad papunta sa table ni Sian. Nagulat pa ang dalawa nang makita si Tope sa tapat nila. Nakangiti nilang binati si Tope. Pero parang wala itong pake doon at pabalibag din na kinuha ang upuan ko sa kanya.

Kita kong nagulat ang mga tao dito at si Sian. Tumingin siya sa paligid at nakita din ako.

“The next time you will do this… You will be fire here. And I’ll make sure na kahit anong company ka mag apply. Walang tatanggap sayo,” malamig na sabi ni Tope rito. Pagalit niyang binalik ang totoong upuan ni Sian. Habang nakatingin naman si Sian sa kanya habang gulat.

“Mag kaibigan kayo ni Engineer Terrence?” Pasimpleng bulong ni Melnard sa’kin. I didn’t answer him.

Maayos na binalik ni Tope ang upuan ko at tumingin sa’kin.

“Tell me if he will do this to you again or anyone who will do this to you.” Seryoso niyang sinabi.

Gusto ko magalit dahil sa ginawa niya. Nagkaroon pa tuloy nang eksena dahil sa ginawa niya.

“I need to go,” paalam niya. Hindi ako sumagot at tumingin siya sa’kin lalo.

Is he expecting na magbababye din ako sa kanya? Hindi ako nagsalita. He sighed at saka umalis a tapat namin. Dinumog kagad ako nang tanong ni Melnard. Simple lang ang mga naging sagot ko sa kanya. Hindi ako nag bigay ng to much information tungkol sa nakaraan namin ni Tope.

“So you mean, magkakilala na kayo since senior high kayo? Bakit hindi mo sinabi ang mga ito?”

“Did you asked?” Sandaling tingin sa kanya. “Matagal na din iyon, hindi ko naman obligasyon na magkwento sayo,”

“We’re friends, hindi mo na ako tinuturing na kaibigan? Sakit mo naman,”

“Tsss…”

Nagfocus ako sa aking trabaho. Ganon din naman si Melnard. I recieve a lot of messages from my friends asking about Ava and me. Hindi ko din muna naman pinansin iyon. Pati nga kasamahan ko nagtanong din naalala din ni Melnard ang issue na iyon. Hindi ko sila sinagot at mas naisip na dapat na nga talagang makapag usap muna kami ni Ava. Ayoko din naman syang mapahamak kung sa sagot ako na hindi totoo ang pinapalabas niya ngayon.

Nawala ang usapan namin ni Melnard nang makita si Warren. Napakunot ang nuo ko dahil sa pagdating niya rito.

“What are you doing here?” Tanong ni Melnard sa pinsan niya, matapos niyang salubungin ito.

“I have client, kumain kami sa malapit na restaurant dito at naisip ko dumaan sandali.” He looked at me after.

“You are visiting me?” Tumawa si Melnard. Tumingin siya sa dalang paper bag ni Warren.

“Maybe, but I’m visiting Engineer Craig here,”

Akward akong tumango at ngumiti sa kanya. What he was talking about? Is he insane? Bakit ako ang bibisitahin niya dito. I’m not sick or anything para bisitahin.

“For you, I think you haven’t your lunch now. Take this,” sabay abot nong paper bag.

Kumunot ang nuo ni Melnard. He was expecting na para siguro sa kanya iyon. Tatanggi sana ako pero inabot niya na sa kamay ko iyon.

“Thanks, hati na lang kami ni Melnard.” I smiled a bit.

“I have to go, sandali lang talaga ako hinatid ko lang iyan,” sabi niya pa. Tumango ako.

Muli siyang nagpaalam at muli din akong nagpasalamat. Hinatid pa siya ni Melnard papalabas. Papaupo na sana ulit ako ng makita si Tope na nakasalubong pa sina Melnard. Sandaling nagkatitigan si Warren at Tope. Pero agad din na putol iyon. Tope went to my direction immediately.

“Why is he here?” Napatingin kagad din siya sa paper bag na naglalaman nang pagkain. “He gave this?”

Nakita kong dumating agad si Melnard. “Sayo na ’to,” sabay tulak ng paper bag.

“Why? Hati tayo, hindi ka din nakain ng lunch,”

Hindi ko naman kailangan ang binigay ni Warren. I can order mine.

“No, thanks. He have his own lunch, here,” sabay abot ni Tope ng paper bag na naglalaman din ng pagkain. I didn’t notice na may dala siya.

Aapila sana ako pero seryoso niya lang ako tinignan.

“You can eat that,” sabi ni Tope kay Melnard. Marahan naman na tumango si Melnard.

“Thanks, Engineer, hindi na ako bibili,” natatawang sabi ni Melnard.

Bumaling ako kay Tope. “Did you eat your lunch?” I asked him.

“Not yet, nan diyan sa loob ng paper bag din sa’kin. Sabay tayo kain.”

Nagulat ako sa sinabi niya. Maliit lang ang table ko isa pa wala naman akong balak na pasabayin siya kumain dito.

“You have your office, malaki ang table mo doon,”

“I want to eat here… With you.”

Umigting ang panga ko. Mariin akong tumitig sa kanya.

“Hindi pa naman ako gutom.” Sabi ko kasabay nang pagkalam ng sikmura ko. Sandali pa akong napapikit.

He smirked. Then he grab one of swevil chair. Walang nakaupo don. Umupo siya sa tabi ko. Tinignan ko pa ang paligid nakita kong nakatingin ang iba sa direksyon naman pero nag iwas din agad nang tingin.

“Are you not comfortable here cause they are looking to us?” He asked.

I’m not comfortable cause you are here. Pero hindi ko sinabi iyon at tahimik na lang na nialbas ang mga pagkain sa paper bag. Pasta ang nasa loob non at drinks meron din na isang slice ng cake. Mabagal akong nagsimulang kumain habang hindi pinapansin ang katabi ko ngayon.

“The taste is good, right?” Bigla niyang sabi.

“Yuh!” Iyon lang ang sinabi ko.

“I ordered this sa paburito ko ngayon na restaurant.”

I didn’t ask. Gusto ko siyang barahin, but I kept my mouth shut.

“You like it?”

Can’t he just stop talking while eating? Tumango lang ako.

“After we eat, go to my office we will talk about the project.”

“Okay!” Malamig na sagot ko. I heard him sighed.

“Baby… What’s problem?” He whispered

Halos mapaubo ako sa sinabi niya. Bulong lang iyon pero halos kumalabog at magwala ang puso ko. Tumingin ako kay Melnard na nasa kalapit ko. Nakuha ko ang atensyon nya dahil sa pagubo ko at pagkabulunan. Hindi niya naman siguro na dinig, wala naman siguro nakadinig. Inikot ko ang aking paningin para tignan ang mga tao.

Nakita ko ding inabot ni Tope sa’kin ang bottle water. Nagmamadali at nanginginig na kamay kong tinanggap iyon. Masama ko siyang tinignan. Damn him.

“Dahan dahan lang kasi sa pagkain, Engineer Craig. Alam naman namin na masarap ang dinala sayo ni Engineer Terrence. Hindi mo kailangan magtakaw.” Natatawang sabi ni Melnard.

Hindi ko iyon pinansin at tuluyan nang nawala. Nagkunwari akong normal lang. Napansin kong tapos nang kumain si Tope.

“Tapos kana? Pwede kana u-umalis.” Medyo nautal ako sa dulo.

“I’ll wait you here, we have meeting in my of-” I cut him off.

“Hintayin mo na lang ako don,” mabilis kong sabi.

Napahinga siya ng malalim at dahan dahan tumango. Tatayo na sana siya nang makita na hindi siya uminom.

“Uminom kana muna, ’yung inumin mo.” Tinuro ko ang tubig niya.

Bumaling siya sandali sa’kin. Bago kinuha ang tubig ko na ininuman. Doon siya uminom at bumaling muli sa’kin.

“I will wait you in my office,” he said saka umalis sa harap ko. My lip parted.

Mabilis akong natapos sa pagkain after niyang umalis. I fix my coat when I suddenly notice na nagusot iyon. Napatingin pa ako sa cellphone ko nang makita na umilaw iyon. Kinuha ko iyon at nakita ang nag iisang message ni Ava.

Ava:

I’m sorry. I know you are really mad at me right now. I don’t really want to meet you right now cause what I did. But I know you really want to talk about this. I’m available at 8pm. Text me the address. I’m really sorry, Craig.

I texted her. I’m not really mad. Pero gusto ko linawin lahat sa kanya iyon. After I texted her…

Umalis ako at nagpunta sa floor ng office ni Tope. Nakasalubong ko pa muna si Cyrus.

“Where are you going?” He asked.

“Engineer Terrence office. We have meeting there. Why?”

Umiling agad siya. “Nothing, unahin mo muna iyan.” He said. Tumango ako at tuluyang pumunta sa office ni Tope.

Nakita ko ang secretary niya at tumawag pa sa loob ng office ni Tope.

“Pasok lang kayo, Engineer Craig, nag aantay po siya sa loob,”

I smiled. “Thanks,”

Bumuntong hininga ako saka tuluyang pumasok sa loob. Nakatayo si Tope habang nakaharap sa glass wall niya, kung saan tanaw na tanaw ang mga building sa labas. Nakabukas din ang kurtina niya. He was holding a wine glass then look to my direction.

Pumasok ako sa loob at nakita ko pang nilapag niya ang kanyang hawak sa table. He glance at me.

“What about this meeting? Is attorney Remy approved my blueprint?”

“He like it. Actually.”

Bigla akong hindi mapakali nang makita siyang tumayo sa harapan ko at habang nasa loob ang dalawa niyang kamay ng kanyang bulsa. He was looking at me intensely, but I didn’t mind it.

“Thank you,” I said. “Tapos na ba iyon lang ang sasabihin mo?” Nagmamadali kong tanong.

“No, we’re not done talking.” He said.

“What else?” I asked casually even though I’m panicking now. Pilit kong hindi pinahalata iyon.

“About the project you presented in conference. Why do you really want to get that project?”

I slowly tilted my head.

“N-Nothing. Hindi pa ako nagkakaroon ng ganong kabigat na project. That’s why I really want to get that project.”

“Iyon lang ang dahilan?” He asked.

I clenched my jaw. Tumango ako at kunyaring tinignan ang paligid ng kanyang office.

“You cried that time,”

“I put efforts to get the project. What do you want to expect from me? Napuyat din ako sa project na iyon, but still not enough.”

Tumingin na ako sa kanya at nakita kong dahan dahan siyang tumango.

“I’m sorry.”

Nagulat ako sa sinabi niya.

“You don’t need to be sorry. Ginawa mo lang ang trabaho mo.”

Kitang kita ko kung pano siya marahang tumitig sa’kin.

“But you really want to get that project. If I was here when you are doing your presentation project I will help you,”

Natawa ako sa sinabi niya. Hindi niya gagawin iyon. He’s mad at me. He insulted me.

“Hindi ka naniniwala na tutulungan kita?”

Tumango ako.

“We argue after we saw each other again. You are mad at me.” Sinubukan kong maging natural nong sinabi ko iyon.

“You pushed me. That’s why I’m mad at you.”

“You hate me-”

He cut me off. Mas lalong naging mariin ang titig niya habang salubong ang kilay.

“I didn’t hate you. I’m just mad at you.”

Napasinghap ako.

“Baby… You push me. I want to stay and fight for our love that time.”

Unti unti siyang lumuhod sa harap ko para pantayan ang tingin namin at pantayan ako.

“Masyado pa tayong bata noon, we are not ready-”

“I can work for us.”

Nagsalubong sng kilay ko.

“Hindi lang naman iyan ang dahilan. You know my dad. I don’t want to see you suffering for me. That is not love if I can see you suffering. I don’t want to be selfish just because I really want your love,”

Pinagmasdan niya ang muka ko.

“If I didn’t push you…. do you think you are successful engineer now?”

“I will try to be successfull if you mean this… But if I have you I’m already successful. You are my dream.”

Kinagat ko ang pang ibaba kong labi. I felt his arm hugging me now. He rested his head into my stomach. Mas lalong kumalabog ang puso ko.

“I understand why you push me. But I can’t stop myself from being mad cause I really want to stay. I want to stay with you.”

“You thaught me every thing. I’m very thankful for that.” Ngumuso ako.

“And you thaught me every thing also.”

Sandaling naghari ang katahimikan samin.

“Noong tinutulak ko ako papalayo noon, akala ko hindi sapat ang pagmamahal ko noon para sayo. Akala ko gusto mo lang din ako umalis kasi nakukulangan ka sa pagmamahal. Iyon lang ang alam kong pagmamahal. Ayokong maramdaman mo na kulang ako… Pero ayoko din naman masakal ka sa pagmamahal ko. Noong pinili mo na itaboy ako nahirapan ako no’n. Lahat ng gusto mo susundin ko. Huwag mo lang maramdaman na may kulang sa’kin at maramdaman na sinasakal kita ng pagmamahal ko sayo.”

Hindi ko alam kung bakit kusang gumalaw ang kamay ko para paglandasin iyon sa kanyang ulo.

“Your love is enough for me… Sobra sobra panga.”

Umangat ang tingin niya sa’kin. His eyes is bloodshot now. May luha doon kaya nagulat ako.

“Baby… I’m sorry for those words I said to you. I-I’m really sorry.” His voice is week now.

“I understand. You hate me-”

Nagsalubong ang kilay niya matapos niya akong putulin sa pagsasalita.

“I said I didn’t hated you. I’m just mad. I can’t hate you,”

Muli kong nilandas ang kamay ko sa buhok niya. Pumikit siya na parang dinama ang ginawa ko sa kanya.

“How about you? You hate me?” He asked.

I shook as I stared from his eyes.

“I didn’t hate you. Why I would hate you? I’m very proud of you. You made it. Our sucrifice is worth it after all.”

He nodded slowly. He still rested his head to my stomach.

“Damn it.”

Nadinig ko ang marahan niyang pagmumura habang nakabaon ang muka niya sa aking tiyan. Sinubukan kong i-angat ang tingin niya. He looked at me. Namumungay ang mata niya.

“W-Why?”

He smiled then bit his lower lip.

“This conversation making me horny,” walang pag-aalin langan niyang sinabi.

KABANATA 43

I felt nervous when I heard that word from him. I bit my lower lip as I look at him. Namumungay ang mata niya na animoy lasing ito habang nakatingin sa’kin.

“Why I feel like you always seducing me? Hmmm…” He whispered.

Napailing ako sa sinabi niya. Well, wala naman akong ginagawa sa kanya. Hindi katulad dati noong una namin kita. I tried so many times to get his attention. But he rejected me. I was so insulted that time ’cause even straight guys can’t say no to me back then.

“Your lip is red. I want to kiss you right now,”

Umiwas na ako nang tingin sa kanya. Hindi pa kami nagkakabalikan pero ganito na ang sinasabi niya? May gusto ba talaga siya mangyari dito?

“B-By the way, I heard the news. Inaakusahan ngayon ang pinsan mo na kinidnap daw nito si James,” pag-iiba ko ng topic.

Bahagyang nangunot ang nuo niya.

“Renzo? He doesn’t kidnap your friend. I know him, he can’t do that thing,”

“I know, he’s alos my friend. He’s the one who helped me, sa mga project ko at doon sa prinesent ko sa inyo. Some of my presentation there is his idea, but not all. Nahihiya din kasi ako.”

Hindi ko kasi napaconfirm lahat kay Renzo dahil alam ko na may project din ito sa iloilo. Baka kung sakali na nan dito siya ay mas naipaliwang ko na nang maayos. Baka mas nakita niya ang mga mali ko noon.

“You asked for his help?” Bahagyang nagsalubong ang kilay niya.

I nodded as my answered. “He’s good engineer.”

“Tss…” He hissed then he hugged me again. “Don’t ask for his help again, I’m here already. I can help you with your projects. Hindi mo na kailangan ang tulong niya,”

“Actually, I’ve learnd many things from him. He also giving me advise-”

“Enough! Let’s not talk about him… I feel jealous,”

Natawa ako nang bahagya. “Why would feel jealous, hindi naman tayo,”

Naramdaman ko ang bahagyang paghigpit nang yakap niya saka sabay tingala sa’kin.

“Are we not?”

Tumango ako. Hindi naman talaga kami. Matagal nang natapos ang saamin.

“Did you forgot? Ilang taon na, “ nakalimutan niya na ba na naghiwalay kami simula noong itaboy ko siya?

“Hindi ko maalala na um-oo ako sa sinasabi mo na iyon,”

Kumunot ang nuo ko. Mariin akong napatingin ulit sa kanya.

“What do you mean?”

“I respect you decision na paalisin ako. That’s why I follow your decision for me. But I didn’t remember I agreed with our break up,.. umalis lang ako pero hindi tayo nagbreak,”

Bahagya ko siyang tinulak para makalas ang yakap niya sa’kin. Pero halos hindi siya gumalaw mula sa kanyang pwesto.

“Nag hiwalay na tayo matagal na, a,”

“We are not. It’s your own decision. Not our decision,” ngumisi siya at saka hinalikan ang tiyan ko kahit nakapolo pa ako. “Sa relasyon hindi lang isa ang nagdidisisyon ’di ba? Dapat tayong dalawa,”

“You let me push you, it’s my own decision.” I said,

“Hindi kasali iyan, pinayagan kita kasi ayokong maramdaman mo na kinukulong kita… Choosin’ having break up with me is not the best decision you made,”

I sighed. Sandali kaming natahimik. I suffered noong tuluyan nang siyang umalis. Noong nawala si Mommy, he was there for me. Hindi pa ako tuluyang nakakamove on sa pagkawala ni Mommy, sumunod naman si Lolo. I suffered alone. He wasn’t here noong mag isa akong umiiyak.

Dumagdag pa ang sakit noong parang wala lang kina Daddy ang pagkawala ni Lolo.

“What’s running to your mind now?” He asked when he notice I was staring in his face.

“Nothing.”

Tumitig siya sa aking mata at saka nagsalubong ang kilay.

“I know when you are thinking, I know when you are sad, I know when you are not comfortable… I know everything to you, baby. Even it’s years without seeing each other. Kabisado kita,”

Napalunok ako at sinubukan ibaling ang mata sa aking direksyon. Pero parang magnet na bumalik lang iyon sa kanya.

“What is it?” He asked again.

“N-Naalala ko kang si Lolo. You are not here when he was gone.” Halos bulong na sinabi ko. Parang muli ko na naman naramdaman ang sakit noong unang araw na nawala si Lolo.

“I’m sorry,” he said. Umiling ako sa sinabi niya. “ I wasn’t here when you are suffering alone. I’m regretting because of that,“

“Wala ka naman dapat pagsisihan, ako nagtulak sayo papaalis. And about kay lolo. It’s not your fault.”

Wala naman siyang kasalanan sa nangyari.

Pareho lang kami natigilan nang biglaang pagpasok ni Hidelyn. Halos hindi ako nakagalaw agad sa gulat nang makita din ang gulat na ekspresyon ng muka nito. Mabilis kong naitulak si Tope dahilan ng paghiwalay niya sa’kin.

Tignignan ko pa sandali ang itsura ni Tope. Salubong ang kilay niya habang nakatingin kay Hidelyn.

“What are you doing here? You didn’t say you will come here,”

Kunot ang nuo ni Hidelyn nang bumaling kay Tope. “I thaught na sanay kana sa’kin. Even I didn’t say I will come here, I always do this thing when we are in US.” She said.

“We talk about this, you need to message me first before you come here,” medyo iritadong sagot ni Tope sa kanya.

Nakita ko ang pasimpleng pagbaling sa’kin ni Hidelyn. Parang nakaramdam siya nang hiya sa sinabi ni Tope.

“I’m always messeging you, but you are not replying to my messeges,” she rolled her eyes.

Nakita kong umigting ang panga ni Tope. Mukang naiinis ito. Hindi ko alam kung anong kinaiinisan niya ngayon.

“Why are you here? You don’t have your work?” Kalmado nang tanong ni Tope.

“Visiting you, I don’t have work today,” Hidelyn said. She also looked at my direction. “But I didn’t expect you had other business here, what are you both doing here?”

“Minding our own businesses,” Tope answered. His head tilted to look at me again.

“A-Ah. Am I missing something here?” Her eyes darted to me. Tinignan ako nito mula ulo hanggang paa.

“No, but please. Hidelyn, you should text me first before you go here.”

“I’m always doing this, Terrence. Dapat sanay kana sa’kin,” she almost rolled her eyes.

“Well, atleast respect my privacy. I have my own business here. You should repect that.” Medyo naging iretado muli ang boses ni Tope.

Umirap lang si Hidelyn. Tinignan ako nito na parang sinusuri.

“You are Miss Costacio, fiance right?”

Bahagyang nagsalubong ang tingin ni Tope kay Hidelyn. He almost speak, kung hindi ko lang siya na unahan.

“She’s not my fiancee,”

“Really? It was in the news, right?, “

“It was a fakenews, he doesn’t proposed to miss Costacio,” Tope, butt in.

Nagtaas ng kilay si Hidelyn ng tumingin kay Tope. Kita kong nagpipilit nang inis ang itsura ni Tope.

“How do you know? He said to you?” Bahagya pang tumingin sa’kin si Hidelyn at saka bumaling ulit kay Tope, “how about the ring she uploaded?”

“Pinalabas niya lang iyon, We will talk about that,” sabi ko. Tumingin ako kay Tope, “I’ll go now. Baka may pag uusapan pa kayo,” tumalikod ako at nagsimulang lumakad. Hindi ko din inantay ang sa sabihin niya.

Kailangan ko pang tapusin ang trabaho ko dahil magkikita pa kami ni Ava. Tinuon ko ang buo kong atensyon sa aking trabaho. I don’t have any idea if Hidelyn stay longer. Sa mismong upisina ni Tope since ibang floor pa iyon wala akong nakita na bumaba na si Hidelyn.

“Bar to night? Warren asking if gusto mo daw sumama,”

“I’m busy, I will have meeting with Ava,”

He grinned at me. I rolled my eyes. Wala naman kasing katotohanan ang natakbo sa kanyang utak ngayon.

“Preparing for the next step? Don’t deny it. Craig,” he tease me.

“Stop, Melnard. It’s not funny. Hindi kami ni Ava. Hindi ako nagpropose sa kanya. Iyan nga ang pag-uusapan namin ngayon,”

Nang maayos ko na ang mga gamit ko bumaba na ako. Doon na lang kami magkikita ni Ava sa restaurant na madalas kong kaininan malapit sa Ateneo. Didiretso na sana ako sa paglabas nang sakto naman na pagbukas nang elevator. Nakita ko kagad si Tope.

“Where are you going?” He asked me, wala sa tabi niya si Hidelyn. Siya lang din ang tao sa elevator sa loob.

Nangdadalawang isip pa ako kung papasok ba ako. Sakto naman na dating ni Melnard at inakbayan pa ako papasok nang elevator. Hinawi ko kakagad ang braso niya. I saw Tope’s reaction, habang nakatitig sa braso ni Melnard. Tumikhim kagad ako.

“Where are you going? Uuwi kana,” hilaw na tanong muli ni Tope.

“A-Ako? Chief?.” Tanong ni Melnard, “sa bar ngayon, Chief,” dugtong niya din agad.

Umiwas ako nang tingin sa kanila dahil sandaling tumingin sa’kin si Tope. Alam ko naman na para sa’kin ang tanong niya na iyon.

“I’m not asking you, I was asking engineer Cray,” sagot niya sa malamig na boses.

“S-Sorry, Chief,” kumamot pa ito nang batok. Hindi pinansin ni Tope iyon, his eyes darted to me again.

“I have meeting with Miss Costacio,” hindi ko alam kung napansin ni Melnard ang malamig kong sagot kay Tope.

“What time? Hindi mo sa’kin sinabi iyan noong nasa office tayo?”

Muli akong napatangin sa kanya. Nakakunot na ang nuo niya. Hindi ko pinansin ang tingin samin ni Melnard. Kung nagtataka ba ito, nanatili lang siyang nakamasid saamin.

Hindi ko na lang pinansin ang sinabi niya. Bumukas ang pinto ng elevator, agad akong lumabas at dumiretso sa pinagpark-an ng kotse ko.

“Ingat ka, Engineer Craig!” Kumakaway pang sabi ni Melnard.

Tumango ako sa kanya. Medyo malayo ang pinagpark-an niya ng kanyang kotse sa bandang dulo pa kaya doon siya nagtungo. Bumaling ako kay Tope na nakatingin din sa direksyon ni Melnard bago sa’kin. Nabusangot ito.

Lumingon ako sa kotse ko para buksan ang pinto nito.

“You still not aswering my question,”

Wala sana ako balak balingan si Tope. Pero pinigilan ako nito sa pagpasok sa kotse ko.

“Baby…”

Iritado akong bumaling sa kanya, kahit na kumalabog ang puso ko dahil sa pagtawag niya sa’kin.

“Bakit ba? Nasaan ba ang kotse mo?” Naiinis kong tanong sa kanya, “ba’t hindi ka pumunta sa kotse mo nang makaalis kana?”

“Here’s my car,” tinuro niya ang kotse niya sa tabi, “Dito ako nagpark nakipagpalit ako ng parking area, para tabi ang kotse ko at kotse mo,” he said,

Sandali kong tinignan ang kotse niya. Hindi ko alam kung sino ang nagpapark sa tabi ng kotse ko. Pero alam ko ang itsura ng kotse na laging nagpapark dito.

“Why do have meeting with Miss Costacio?”

“I want to talk about the news she spread,” simpleng sagot ko.

“Hindi naman ako naniniwala doon. You don’t need to talk to her,”

Bahagyang nangunot ang nuo ko. Iniisip niya ba na kaya ko kakausapin si Ava dahil iniisip ko ang iisipin niya sa’kin? Sa kinakalat na balita ni Ava.

“I’m not going to talk to her because of I’m worried about your thaughts, kakausapin ko siya dahil para ayusin ang ginagawa niya. Not for you.”

I saw his jaw clenched. Kinabig ko ang kamay niyang nakaharang sa dadaanan ko. Pumasok ako sa loob ng kotse at sandali pa siyang tinapunan nang tingin. Mariin na nakatingin siya sa’kin.

“I need to go now,” I said at saka pinaandar ang kotse ko. Matagal bago gumalaw si Tope sa pwesto niya bago niya ako tuluyang bigyan ng daan.

“Susunduin kita kapag pupunta na tayong batangas,”

“I have my own car. You don’t need,” tuluyan kong pinaandar papaalis ang kotse ko. At iniwan siyang nakatayo doon.

It’s 7pm when I finally arrive to the restaurant.

“I want to reserve 1 table for 2 person,” I said.

“Name, Sir?”

“Craig Guerrero-” I’m not yet finish talking when she cut me off.

“Excuse me, Sir. Someone already reserve for your table. Ms Costacio is waiting you inside the VIP room,”

Tinignan ko muli muna ang orasan ko. Wala pang 8pm masyado pang maaga. I nodded, ganito din naman sya mula pa dati. Maaga talagang siyang napunta kahit wala pa ang oras na napag usapan namin.

She assisted me to the VIP room, kung saan nag aantay si Ava. Agad kong nakita itong nakaupo ito habang nakatulala at malalim ang iniisip. She immediately look at me and started to stand up. Nakita ko kagad na kinabahan siya.

“Craig!” Che called my name.

Bumaling muna ako sa katabi kong naghatid sa’kin dito at saka sumenyas na ayos na. Tahimik siyang umalis kasabay nang pagbaling ko muli kay Ava. Sumenyas ako na maupo siya.

“You are early?” Panimula ko nang lumapit sa kanya.

“K-Kakadating ko lang din,” she hesitantly said.

“I’m sorry,” umayos ako nang upo. Dahil nga sa VIP room ito kami lang dalawa.

Hindi siya nagsalita. Bumuntong hininga ako. Sandali ko muna siyang pinagmasdan. She was wearing her usual floral dress, habang malinis naman na nakaipit ang kanyang huhok.

“Ayoko nang magpiligiw ligiw pa, Ava. Regarding sa sinasabi mo at pinapakalat mong balita,”

Umayos nang pagkakaupo si Ava. At nilagay sa likod nang kanyang tainga ang mga takas sa kanyang mga buhok. Mas lalo kong nakita na kinakabahan talaga siya dahil sa panginginig niya.

“Craig! I’m doing this because you know I like you for many years, since when we are college. I already con-” I cut her off.

“But it doesn’t mean you will do this to me, matagal ko nang sinabi saiyo. Matagal na tayong nag-usap tungkol dito,”

Naging matapang ang tingin niya sa’kin.

“I know about the mansion. I’m also doing this because I want to help you… Para mabawi ang mansion niyo, nang lolo mo. You said na mahalaga sayo ang ari-arian na iniwan sayo nang lolo mo. Pero unti unti nang nawawala sayo ang mga ito,”

Naging salubong ang kilay ko sa kanya.

“Pinapainbistigahan mo ba kung ano ang mga ginagawa ko?”

Bahagyang nanlaki ang mata niya at nag iwas nang tingin sa’kin. She bit her lower lip. Hindi ko mapigilang makaramdam nang galit sa kanya.

“What do you think you are doing, huh? Sino ka para painbistigahan ang mga ginagawa ko.” Nagtangis ang panga ko.

“’Cuase I know na nahihirapana kana, I’m here. Craig!” Nakita kong tumulo ang luha niya, sandali akong natigilan nang makita iyon na pinahid niya. “Lagi na lang ba akong mahihirapan? Lagi akong nasa tabi noong nahihirapan ka. Hanggang ngayon ba wala pa din? Wala pa din ba akong puwang sa… Puso mo?” Bahagyang nanginig ang kanyang boses.

Hindi ako makapag salita. Sa kauna-unahang pagkakataon ngayon ko lang siya nakitang umiyak.

“I’m doing this ’cause I want you to be mine… I want to help you ’cause I want you to feel that I’m always here for you. Nakikita kong nasasaktan ka…. At kapag naiisip ko iyon, para akong dinudurog.”

Nanatili akong tahimik habang pinagmamasdan siya. She wiped her tears again. But this time she was looking at me straight. She swallowed hard nang mapansin kong nahihirapan siyang magsalita.

“Gusto kong maramdaman na sa tuwing malulungkot ka… Ako ang pagsusumbungan mo at unang makakaalam nang problema mo… Mahirap ba iyon, huh, Craig!” She shouted now.

“N-No,” I said. Hindi ko man lang alam na nakakasakit na pala ako. Hindi ko man lang alam na nasasaktan ko na pala siya.

“Mahirap ba talaga ako mahalin, Craig! Mahirap ba…. Huh?” Mas lalong nanginig ang kanyang boses. Pero halos pasigaw pa din iyon. Hindi ko alam kung dinig iyon sa labas.

Hindi ako makapag salita habang nakatitig sa kanya. Ang mata nito ay puno nang kalungkutan at pagod habang nakatingin sa’kin.

“I’m always inlove with you, Craig! Even this time you hurting me. I’m still deeply inlove with you,”

Tuluyan akong hindi makapag salita habang nakatitig sa kanya. Naging tahimik kami dito sa loob. Sinubukan ko pang mangapa nang salita pero para akong napipi sa mga sinasabi niya.

“I can beg for your love, Craig…” She said then started to stand up. Pinagmasdan ko siya. “And I can beg more,” at tuluyan siyang lumuhod sa harap ko.

Mabilis akong tumayo para subukan siyang itayo. She knelt down. Pinagsiklop niya ang dalawa niyang kamay habang nakaluhod sa harap ko. I was panicking when I tried to pull her para makatayo siya.

“Please, Craig! I’m begging for your love… Ako na lang,” her voice is shaking.

Mas lalo akong nakaramdam ng kaba. My jaw clenched when I tried again to pull her. Umiling siya para mas magmakaawa.

“I will stand up. But please give me a chance. I will help you…. Sa mansion. Babawiin ko iyon bibilhin ko para sayo… But please marry me. I really want you,”

Mas lalong umigting ang panga ko. I hugged her nang wala na akong maisip na paraan para itayo siya dahil sa pilit nitong pagluhod sa harapan ko. She also hugged me.

“Please… Give me a chance. Be my boyfriend, marry me. And I’ll make sure nababawiin natin ang mansion ni Lolo mo. Mahalin mo lang ako,” she whispered. Ramdam ko ang matinding pagod nang kanyang boses.

“Let’s go home…. You need to rest, Ava.” I whispered, too. Ramdam ko ang pag-iling niya sa aking balikat.

“I’m offering to you all you want. Ibibigay ko lahat lahat, Craig,” humigpit ang pagkakayakap niya sa’kin. I felt her lip to my neck. She started kissing me there.

Gumapang ang halik niya papunta sa aking labi. Sinubukan kong umiwas pero hinawakan niya ang panga ko para ibaling sa kanya. She kiss my lip.

I close my eyes and I let her to kiss me. Hindi ako sumasagot sa halik niya. Nanatili lang akong nakapikit habang hinahayaan siyang halikan ang labi ko. Naitulak ko lang siya at napaiwas nang pumasok sa isipan ko ang muka ni Tope.

Parang isang malaking sampal para sa’kin nang makaramdam ako ng takot. Pakiramdam ko ay nagloloko ako sa kanya. I let Ava to kiss me. I let her what she wanted to do to me. Umayos ako nang tayo at mariin na nahilamos sa aking muka ang aking palad.

Muli akong tumingin kay Ava na ngayon ay nanatiling nakaluhod at nakatingin sa’kin.

“Tumayo ka dyan, ihahatid kita sainyo,” malamig na sabi ko bago talikuran siya.

Hindi ko alam kung bakit nakaramdam ako nang galit sa aking sarili. Lumabas ako roon at dumiretso sa harap para magbayad. Pagkatapos magbayad ay muli akong bumaling nang tingin sa pintuan na pinaglabasan ko kanina. Dahan dahan na lumalabas doon si Ava. She still look messy. Lumapit ako sa kanya at sinimulan ayusin nang unti ang kanyang buhok. Hinatak ko din ang dress niyang nagusot.

“I-I’m sorry, Craig!”

Hindi ko siya pinansin at umayos nang tayo. Inilibot ko ang tingin ko s la restaurant dahil ramdam ko ang tingin nang ibang tao samin. Halos manlaki ang mata ko sa gulat nang makita ko ang pares nang mata ni Tope. Nakatingin ito samin habang masama ang tingin.

Ang bawat galaw namin ni Ava ay pinagmamasdan niya ngayon. Halos makalimutan kong huminga dahil sa kaba.

“L-Let’s go?” Malambing na boses ni Ava sa gilid ko. Dahilan para mabalik ang tingin ko sa kanya. Mariin akong bumuga nang hangin bago tumango at magsimulang lumakad.

Sinubukan kong baliwalain ang mariin na pagkakatitig saamin ni Tope. My heart is pounding… Na tila nagwawala na ito sa matinding pagtibok.

Did I cheated? Wala naman kami pero pakiramdam ko niloko ko siya.

Nang makarating kami sa parking lot ni Ava agad kong binuksan ang pinto. Inalalayan ko pa syang makaupo bago dumiretso sa driver seat.

“Craig! I’m sorry for what I did, but I’m hoping na pag isipan mo ang mga sinabi ko-”

“Please, Ava. Gusto ko nang tahimik. Ihahatid kita sa inyo.” Mahinahon kong sinabi.

Nakita kong kinagat niya ang kanyang labi bago bumaling na lang sa harapan. She nodded. At saka nagsimula akong patakbuhin ang aking kotse. Hindi mawala sa isipan ko ang itsura ni Tope habang nagmamaneho.

Napansin ko na lang na nasa tapat na kami ng mansion nila Ava. Hindi ko kagad ako nakalabas para pagbuksan siya ng pinto. Kusa siyang lumabas habang ako naman ay muling napahilamos ng muka bago lumabas.

“G-Gusto mo pumasok muna?”

Umiling ako agad. “Pumasok kana sa loob. Titignan kita mula dito,” I said.

Kita ko ang pag-iwas niya nang tingin sa’kin. Pero sandali lang iyon at muling tumingin sa’kin.

“Craig, kaya kitang tulungan sa mansion ng lolo mo. K-Kung papayag ka lang na pakasalan ako. Kaya ko ibigay sayo lahat,”

Pagod akong umiling sa kanya. I will not use her, hindi ko gagawin iyon dahil sa nangangailangan ako. At kung papayag ako sa gusto niya. Alam kong mahihirapan lang siya… Mahihirapan kami pareho.

“Rest, Ava. May trabaho pa tayo bukas.” I smiled at her.

Kita ko ang nagbabadya na namang luha sa kanya. Pinigilan niya iyon at ngumiti sa’kin.

“I’m really inlove with you, Craig.” Ngumiti lalo siya sa’kin. “I love you,”

Ngumiti lang din ako sa kanya saka sumenyas na pumasok na sya sa loob. Kita ko ang pagyuko niya at pagbaling niya sa kanilang mansyon. Dahan dahan siyang naglakad doon at pumasok. Kita ko ang pasimple niyang pagsulyap sa’kin.

I let my heavy sighed. Bago pumasok sa loob. Papatakbuhin ko na sana ang aking kotse nang makita ko ang kotse ni Tope mula sa malayo. Nakasandal din siya sa kanyang kotse habang nakatitig sa aking kotse.

Muli akong nakaramdam ng kaba. Nawala lang ang tingin ko sa kanya nang maramdaman ko ang pagvibrate sa aking cellphone. Dahan dahan ko iyong kinuha at nakita ang unregister number pa rin ni Tope sa aking cellphone. Sandali ko siyang tinapunan nang tingin at nakita na nakatapat ang kanyang cellphone sa kanyang tainga.

I answered it. At tinapat sa aking tainga.

“Can we talk?” The deep voice from him. Ramdam ko ang matinding pagod niya sa kanyang boses.

KABANATA 44

“She’s really inlove with you?”

Tumingin ako sa langit at pinagmasdan ang perperktong hugis ng buwan ngayong gabi. Dahil sa nang galing kami kanina sa tapat ng mansyon nila Ava, hindi kami nagtagal doon at piniling pumunta sa intramuros. Maliwanag ang paligid dahil sa mga pailaw medyo marami pa din tao dahil sa madalas itong tambayan din ng mga tao kapag gabi.

“P-Pumayag ka ba sa gusto niya?” I feel the hesitation of Tope’s voice.

I look at him. Pero sandali lang iyon dahil hindi ko kaya ang mariin niyang mga titig. Muli kong tinignan ang perpektong buwan at mga tao din dito. Ito ang unang pagkakataon na makapunta ako dito sa intramuros na may kasama. Mag-isa ako kapag pumupunta dito.

“No. Mag kaibigan lang talaga,”

I heard his heavy sighed. “Good. Huwag mo siyang bibigyan ng dahilan para mas umasa. Mas magandang sinasabi mo sa kanya ang totoo,”

He’s right, but I feel like he has other meaning on that. I smiled bitterly. Naalala ko ang itsura ni Ava. She look messy that time. She was begging for my love. Kung papapiliin hindi naman talaga siya mahirap mahalin. She’s very kind, she helps other people when they need.

Naalala ko pa ang unang tagpo namin noon. She was crying because of her ex-boyfriend. Lumapit ako sa kanya para bigyan siya ng panyo dahil sobrang rungis na nito tignan. She look pretty and look like a model. Matangkad balingkinitan ang katawan.

I appreciated her beauty, pero hindi ang katulad nang pagmamahal na gusto niyang makuha mula sa’kin. Hindi ko alam kung bakit… Pero may pakiramdam ako na simula naman dati hindi na nagbago.

“I hope she can find someone who can really give her love she really wanted… I know it’s not me,”

“You care for her?”

“She’s my friend.” I answered him. Malamang na magkakaroon ako nang paki dito.

“Anong na pag usapan niyo pa sa loob?” Tanong niya pa na parang gusto niyang malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa loob.

Some how I want to relieve my feelings right now. Pagkatapos nang nangyari kanina. Medyo naging mabigat ang pakiramdam ko. Dahil alam kong nakasakit ako. Kailan pa ba ako nagkaroon ng pake sa feelings ng mga tao na nasa paligid ko?

Gusto kong matawa dahil nasa tabi ko lang ang tao’ng nag pagbago sa’kin. Sa pananaw ko sa buhay at sa maraming bagay.

“She offered me many things.” Panimula ko. “She said if I will marry her, she will give eveything. She also investigate me that’s why she knows about the mansion… She offered me the mansion.” Mabagal kong sinabi. Saka dahan dahan na bumaling sa kanya.

Nakita kong nagtagis ang panga niya. After all, may karapatan pa din naman sya malaman ang tungkol sa mansion… O may alam naman din sya dahil ang tito Ryler niya din naman ang nakabili ng mansion.

“She offered you the mansion?”

Tumango ako. I knew it. He knows about the mansion. Hindi siya muling nagsalita kaya muli akong nag iwas nang tingin.

“She offered you the mansion…. Why did you reject her?”

Mabilis akong napabaling sa kanya.

“I don’t want to take advantage just because she can offer me the things that really important to me. It will be unfair to her, I can’t love her the way she really want. Gusto ko mabawi ang mansion sa paraan ko… Kay Tito Ryler mo,”

Hindi ko alam kung anong naging reaksyon niya pero naging tahimik siya ng halos ilang minuto na parang animoy biglang may malalim na iniisip.

“Paano kung wala ng paraan para mabawi mo ang mansion?”

Bumuntong hininga ako. “ I will talk your Tito Ryler,“

“Paano kung hindi niya ipagbili sayo ang mansyon? Paano kung may plano na pala siya sa mansyo kaya niya binili iyon? Anong gagawin mo?”

Bahagyang nagsalubong ang kilay ko at matalim siyang tinignan. Pero sandali lang iyon at agad ding naging malambot. He’s right, paano nga kung meron nga.

Hindi ko kakayanin na unti unting ginigiba ang mansyon na pag mamay ari ni Lolo.

“Uubusin ko ang lahat ng meron ako, mabawi lang ang mansyon,” diterminado kong sabi.

Ginagawa ko na din naman ang lahat. Nagtagal pa kami doon sa itramuros bago nagpasyang umuwi na. Napansin kong nakasunod pa din ang kotse niya sa kotse ko. Nang makapag parada na ako agad akong lumabas at tinignan pa siya, bago siya tuluyang umalis.

Ako:

Safe drive please.

I texted him. Wala naman siyang agad naging reply dahil sa nagmamaneho na siya ngayon. Pumasok ako sa loob at nagsimula munang maglinis ng aking sarili. Bago ako mahiga sa kama ay nakatanggap pa ako ng mensahe.

Unregistered number:

I’m home.

Hindi ako nagreply at ilalapag na sana ang cellphone ko, pero may kasunod na kagad iyon na text message niya.

Unregistered number:

I forgot to say goodnight earlier.

Unregistered number:

Goodnight, I love you.

Mariin akong pumikit at napatitig sa kisame ng aking kwarto. Binalewala ko na lang ang mensahe niya at pinilit makatulog kahit na medyo nagulo ako sa sinabi niya sa huli niyang text message.

I want to confirm. Hindi pa din siguro ako nakakamove on sa kanya…. Am I still inlove with him til now? It’s been years. It’s been 8 years since I fell in love with him.

Pinikit ko ang aking mata at hinayaan dalhin ang sarili ko sa matinding pagod at pag-iisip. Hindi ko man lang din na malayan ang araw na mabilis na din palang natakbo.

Napadalas ang pag bisita ni Tope sa aking cubicle. Some of my co-worker and also Cyrus notice about Tope. Madalas siyang nakain sa table ko at nasabay saamin ni Melnard.

They are not asking. Pero madalas silang nakatingin sa table ko. Minsan naman nahuhuli ko sila na kapag wala si Tope, sa’kin mismo sila nakatingin. Pero nag iiwas din agad nang tingin.

“You hear the news? Pinaghahanap ngayon ng mga uturedad si Engineer Renzo. May nakakita daw ng pagkidnap nito dito,” si Zam habang hindi inaalis ang mata sa kanyang cellphone.

Hindi ko na lang pinansin ang sinabi niya. Alam ko naman ligtas si James ngayon. Kahit na humaharap ito sa maraming issues sumabay pa itong kumakalat na balita. Umiling na lang ako habang inaayos ang gamit ko na dadalhin sa batangas.

Wala naman akong balak may pagsabihan kung nasan ngayon si James.

Buti na lang din at nabawasan na ang tungkol samin ni Ava. Hindi siya nag public apology regarding sa kanyang sinabi tungkol saamin. Pero nagdeact siya nalg faceboot at iba pang social media niya. She was taking a break at ngayon ay nasa ibang bansa ngayon. Hindi na din siya nagparamdam sa’kin. She didn’t even say goodbye. As in wala talaga at umalis na lang ito. Natakpan lang ang issue dahil kina James.

Hindi ko alam kung okay ba iyon, o hindi dahil sa ang nakatakip naman doon ay ang issue ngayon ni James.

Unregister Number:

I will go there. Sabay na tayo sa papuntang batangas.

Ngumuso ako nang mabasa ang mesahe na natanggap ko kay Tope. We already talk about this. Meron akong kotse na sarili, hindi niya naman ako kailangan pang daanan dito. Ang sabi ko magkita na lang kami sa hotel na pag-i-stay-an namin doon sa batangas.

Ako:

I have my own car, engineer, hindi mo na kailangan dumaan dito.

I rolled my eyes at saka binaba ang aking phone. Sinarado ko ang aking maleta. At nakitang nakatingin sa’kin ngayon si Zam. Nakaawang ng bahagya ang kanyang labi.

“Nagkabalikan na kayo, ano?” Habang may panunuyang boses.

He knows na ang kausap ko si Tope. Nahuli ako nito minsan. Itinanggi ko naman agad ang iniisip niya pero nagpatuloy siya sa pang aasar.

“Tanga! Walang ganon,”

“Walang ganon, pero mukang inlove,”

Sinapak ko ang braso niya kaya lumayo siya sa’kin. Uminda pa ito at ako naman inayos na ang maleta ko.

“One week palang naman kayong mag-i-stay doon, a, bakit daming dalang gamit?” He tease me more.

Medyo nakalayo na kasi siya sa’kin kaya hindi ko na ito masapak.

“Hindi pa naman magsisimula ang project mo doon, a, next month pa, isa pa ang mga tao’ng kinuha niyo naman ang gagawa,”

“May work ako dito, kaya babalik-balik lang ako don,”

Tumawa siya at muli na ulit binaling ang sarili sa kanyang cellphone. Muli siyang nag-stalk sa mga issues ngayon at mga high profile na mga tao. Iyon lang naman ang magpapabuhay sa kanya ang makichismis sa buhay ng ibang tao.

Lumabas na kami ng condo. Ibinilin ko kay Zam itong condo, he will visit here oara ichack lang ito. Alam niya naman ang password ng pinto.

Nang makarating kami sa parking lot dito. Agad kong sinakay ang maleta ko. Habang si Zam naman sa iba ko ding mga gamit. Papasakay na sana ako ng magsalita si Zam at tawagin ako.

“Flat ang gulong mo, Craig,” he said at saka lumapit pa sa likod ng kotse ko para pindutin ang gulong. “Butas,” he added

Bahagya akong nakaramdam agad ng inis. Lumapit din ako doon para tignan. Agad kaming nagtawag ng mag aayos.

“What happened?” Nadinig naming boses mula sa aming likod.

Agad akong tumingin doon. Nawala ang bahagya kong nakakunot na nuo. Pero naramdaman ko ang pagtapik ng katabi ko sa’kin.

“What are you doing here? I said mag kita na lang tayo sa batangas,”

Hindi ako pinansin ni Tope at lumapit din sa gulong ko para tignan. “This will be take an hour bago maayos,” hindi niya din agad inalis ang kamay niya sa gulong.

“Pwede ka naman mauna don, ipapaayos ko lang ito sandali,”

Umayos siya nang tayo at saka bumaling sa’kin. “Hindi pwedeng mauna ako sayo, ikaw ang may project doon. I’ll just help you there.”

“Edi sabihin mo hahabol ako, ipapaayos ko lang naman itong gulong,”

“Gusto mo pag antayin si Attorney Remy don? If I’m your client I will be disappoint to you,” he said.

Bumaling ako kay Zam. Tama siya, hindi naman pwede na pag antayin ko din si Attorney doon.

“Sumabay kana kasi,” singit ni Zam.

Masama ko siyang tinignan. Pero nakangising aso siya. Napatingin din ako kay Tope.

“Kasya ang mga gamit mo sa compartment ng kotse ko. Malawak ang likod,”

“Sa backseat ako,” I suggested.

“My things are there, ang available na lang is ang compartment,”

Bumuntong hininga ako. Tinulungan nila akong kuhanin ang gamit ko, papalapit na ako sa SUV na dala ni Tope. Hindi ito ang kotse niya kapag siya lang ang sakay. Siguro ito ang ginagamit niya kapag nagtatravel.

“Ako na,” kinuha ni Tope ang maleta ko at nilagay iyon sa pinakalikod na compartment.

“Mag-iingat kayo, Craig! Engineer,” dinig ko ang boses ni Zam.

Agad kaming umalis ni Tope at bumyahe na. Noong una naging tahimik lang kami habang paalis sa manila. Medyo traffic nga lang dahil maraming sasakyan. Isang oras lang naman talaga ang byahe at ilang minuto dahil sa traffic lang magtatagal.

“Did you eat first?” He asked, habang ang mata niya ay nasa harap.

“Hindi pa,” marami din kasi akong ginawa bago umalis kaya hindi din ako nakakain.

Akala ko kung anong gagawin niya nang may madaanan kaming drive through. We stopped there.

“What do you want to eat?” He asked me. Hindi pa agad ako nakasagot dahil busy din agad ako sa pagpili.

Babayaran ko na lang din siya after nitong mag-oder. Sinabi ni Tope kung ano ang order niya he chose pasta and vagetable salad. He look at me before he said his last order which is tea juice.

“Me, two pieces of chicken-” hindi pa ako tapos magsalita nang putulin iyon ni Tope.

“No, he will eat my order. Vagetable salad and pasta,” tinignan ako ni Tope at parang inobserbahan ang katawan ko.

“What? I will not eat your order.”

Ayokong kumain ng gulay. Hindi ko trip ang mga order niya. Okay pa ang pasta pero madalas na ako no’n nakain kaya nakakasawa.

“You’ll eat what I ordered.” He said with finality, “look ang patpatin mo na masyado,” he insulted me also.

Wala akong nagawa kundi ang sumang ayon na lang din dahil sa nakakahiya at nadidinig kami mula sa micropono. Tumikhim pa ’yung babae kaya tuluyan akong walang nagawa. Nag antay kami ng halos 10 minutes lang din bago muling bumayahe. Nag offer pa sana ako ang magbabayad pero na unahan na niya ako at tinanggihan ang pera ko.

“What will you eat?” Sinimulan ko din kalkalin ang loob ng paper bag.

“Hati na lang tayo,” he said.

Madami din naman ang nasa loob. Kung ako lang ang kakain hindi ko din naman mauubos.

“Nagmamaneho ka? Pano ka kakain?” I asked him.

He looked at me. Bahagya pang nangunot ang nuo niya at nangiti.

“You will feed me,” he said. Nanatili akong nakatingin sa kanya. Mas lalo naman lumawak ang ngiti niya. “You said I’m driving, pano ako kakain?”

Medyo sumama ang tingin ko sa kanya. Bumuntong hininga pa ako at saka inayos ang mga pagkain. I will feed him. Wala naman problema.

Tinapat ko ang plastic na tinidor sa kanyang bibig at una siyang pinasubo sa pasta. Agad naman itong sinubo iyon. Pinagmasdan ko pa kung pano niya iyon sinubo nang dahan dahan habang nakatingin pa rin sa daan.

“Hm… Taste good,” he said habang ngumunguya. Sandali niya pa akong tinignan at nangunot ang nuo ng mapansin nito na iba ang ginamit ko sa pasta. ’Yung plastic spoon ang pinili ko.

“Why you doesn’t use the pork I used?”

“Wala.”

Medyo naging iritado ang muka niya habang nakatingin sa daan. Baka kasi ayaw niya nang biglang gamitin ang tinidor kapag nakita niyang iyon ang ginamit ko. Kaya ang ginamit ko ’yung spoon.

Pero baliktad ata mukang iniisip niyang nandidiri ako sa kanya.

Nakakailang subo na ako nang subuan ko ulit siya. Bahagya pa siyang umiwas sa’kin.

“Ayaw mo na?”

Sandali niya akong tinapunan nang tingin. Mukang na badtrip ata siya.

“Nandidiri ka sa’kin?” Biglang tanong niya.

Napaiwas ako nang tingin sa kanya at bumaling sa harap.

“No, I’m not,” Mabilis kong sagot. Hindi naman ako nandidiri sa kanya. He look so clean, but we’re ex’s.

Sandali kaming natahimik. Muli ko siyang sinubuan pero sa pagkakataon na iyon ’di na siya umiwas. Napansin ko na kutsara ko ang nagamit ko sa pagsubo sa kanya.

“Wala akong sakit,”

I rolled my eyes. Wala naman akong sinabi na may sakit siya na nakahahawa. Hindi din naman talaga ako nan didiri sa kanya. Naaalala ko pangang na adik ako sa kanyang halik. Ngayon pa ba ako mandidiri. Dapat dati pa kung ganon.

Natapos namin ang pagkain. Ako din ang naglinis non. Good thing dahil well organize ang gamit niya dito sa kanyang kotse meron din basurahan. Hindi ko din na pansin na nasa batangas na pala kami nong makatulog ako mula sa byahe.

Marahan ko na lang naramdaman ang marahan niyang paghaplos sa aking pisngi.

“Baby… I’m sorry. We’re here,” he apologize.

Kinusot ko ang mata ko at umayos muna nang upo bago tinignan ang labas. “I will get our things, Attorney Remy is inside. Waiting for us.” Bago siya lumabas.

Tuluyan akong nag ayos at tinignan pa ang sarili ko. Bahagya akong nakaramdam ng hiya dahil sa baka noong natutulog ako ay nahilik pa ako. Pero ang sabi naman ni Zam hindi naman ako naghihilik kapag natutulog.

“Engineer Terrence.” Bungad na bati ni Attorney Remy kasama ang asawa nito. Agad akong sumunod kay Tope. Hindi ko alam kung mabagal lang ang kilos ko o masyado lang syang mabilis. Dala niya ang mga gamit namin.

“Attornery,” bati din ni Tope. Sandali niya ding binati ang asawa nito.

“Where’s engineer Guerrero?” He asked.

Nagpakita kagad sa kanila. Nakipag kamay ako sa mga ito matapos batiin sila. Nan dito kami sa hotel na tinutuluyan din ngayon din ng magasawa. May condo ang mga ito sa manila habang inaantay ang mansion na gusto nilang itayo dito sa batangas.

Nagyaya kagad ito at sumunod naman din kami agad. May mga staff pa agad na kumuha ng mga maleta namin. Since nakareserve naman na ang tutuluyan namin dito. Hindi na kami nahirapan.

“We should eat first, since nang galing kayo sa byahe. We know na gutom na kayo.” Attorney Remy.

Tumango kami kahit ang totoo kumain na din naman kami kanina. Mukang hindi din naman sila nakain pa dahil mukang inantay din kami ng mag-aswa.

“So, how long will take to build the mansion?” Ang asawa ni Attorney.

“It will take atleast 10 months, If Engineer Craig will do his job properly at ng mga tao niya. Kung hindi din madedelay ang design para sa mansion. Mas mapapabilis pa, Attorney.” Si Tope ang nagpaliwanag.

Napatango tango naman ang mag asawa.

“I hope, Engineer Craig will do his best, I trust him since he’s Guerrero,” she smiled at me sweetly.

“I will, Madame,”

“We know. I trust you,”

Napabaling pa ako kay Tope. Ngumiti siya sa’kin habang ako naman ay tumango sa kanya. Marami pa kaming na pag-usapan, bukas ay pupunta kami sa mismong pagtatayuan ng mansion kasama na din ang ibang mga tao ko.

Ang mga materyales na gagamitin sa mansion ay manggagaling mismo kina Tope. Ako din ang nakaisip non na sa kanila na manggaling at kunuha ng materyales.

“While waiting for tomorrow, you can still relax here… Some fun,”

Tumango ako sa mag-asawa at tinignan ang paligid. Kitang kita ang malawak na karagatan at mga taong nan dito. Tingin ko ay mga bakasyunista din at napili ang lugar na ito.

“Maiwan muna namin kayo, meron lang din kaming kailangan gawin,” Paalam nila.

Nagpaalam din kami sa mga ito at tuluyan na silang umalis. Tapos na din kaming kumain. Sandali din kaming nagkatinginan ni Tope.

“I’ll go to my room now. I’ll fix my things first,” sabi ko habang hindi natingin sa kanya. Ramdaman ko pa din ang pagtitig niya sa’kin.

“Sure. I’ll to my room also,”

Pareho kaming nagtungo sa aming suite na magkaharap na magkaharap lang din naman. Nakita ko ang mga gamit namin ni Tope sa loob ng aking suite.

“Kunin ko lang gamit ko,” nadinig kong sabi ni Tope. Agad akong tumingin sa kanya at tumango.

“Sure,” binigyan ko pa ito ng daan. Pagkatapos niya kuhanin ang gamit niya tinignan ko pa siya na papalabas.

Sandali pa kaming nagkatitigan doon. Parang wala pa syang balak umalis sa pinto ko sa tapata kaya lumapit na ako doon.

“Ah, see you later. I’ll just fix my things first.” I smiled at him. Dahan dahan kong sinarado ang pinto ng aking suite.

Hindi siya sumagot pero na natili ang tingin niya sa’kin. Nahirapan pa ako at nahiya pa ng tuluyan kong masarado ang pinto. Huwag niya sanang isipin na tinataboy ko na siya. Pero parang ganon na nga. I feel like I’m not comfortable… With him.

Magsisimula na sana akong ayusin ang gamit ko nang makita kong umilaw ang cellphone ko. Akala ko kung kanino pa galing ang mensahe na natanggap ko, but it was from him.

Unregistered number:

Labas tayo mamaya?

Nakagat ko ang labi ko. Bahagya akong ngumuso nang kung ano agad ang pumasok sa isip ko. Is he asking me date? Well ang pinunta namin dito is trabaho. Paanong date o binibigyan ko lang ng meaning?

Ako;

Okay!

Iyon na lang ang naging reply ko at nagsimula ng mag ayos ng gamit. Mabilis ko lang din naman na ayos ang mga damit ko at itinabi iyon. Pagkatapos ay nagbihis. Nagsuot ako hawaiian polo at pinaresan iyon ng black short. Mabilis lang akong nakapag ayos saka lumabas.

Saktong pagbukas ng pinto ko ay agad kong nabungaran si Tope na nakasandal habang nakatingin sa aking pinto. He was wearing a plain t-shirt and sweatpants. Napaiwas pa ako ng tingin sa kanya ng mapansin na bumabakat ang kanya doon.

“Y-You are waiting me there?”

Tumango siya. Saka umayos nang tayo. Mas napansin ko na hapit ang damit nito sa kanyang katawan.

“Bakit ’di mo na lang ako inantay sa baba?”

“I want to wait you here, gusto ko sabay tayo,”

Hindi nanlang ako sumagot at nauna ng maglakad. Napansin ko naman na agad siyang sumunod. Nang makababa kami agad saaming bumungad ang mga tao dito sa hotel.

“Do you want to try spa services?”

Medyo masakit na nga ang katawan ko. Kaya agad akong sumang ayon sa kanya. Pumasok kami sa loob at nakita pa ang paglingon saamin ng mga tao doon.

“Two person, sir?”

Tumango lang si Tope, habang nililibot ang tingin dito sa loob. Hiningi pa noong babae ang pangalan namin.

“Engineer Terrence?” Tanong pa noong babae, habang nakangisi na ngayon kay Tope.

Ngumiti naman sa kanya si Tope at tumango. Napairap ako ng makita ang pagpula ng muka nito. Pero binaliwala na lang din agad. May lumapit saamin na dalawang nagmamassage.

“Wala bang iba?” Tanong ni Tope, habang nakatingin sa dalawang lalaki na nasa tapat namin. Mas bata lang ang mga ito samin siguro ng tatlong taon.

“Hindi po available ang iba namin taga massage sir, but don’t worry sir. Magagaling po ang mga iyan,”

Nangunot ang nuo ni Tope at tumingin sa’kin.

“You okay with them?”

Napabaling pa ako sa dalawa. Wala naman problema kung sila ang magmamassage sa’kin. Tumango ako sa kanya bilang sagot. He sighed. Muli siyang bumaling sa babae.

“I want to avail the couple room,”

Bahagyang nagulat ang babae doon at tumango din naman. Napalunok ako at itatanggi sana ang iniisip niya.

“Sunod lang po kayo s-sa kanila s-sir,” habang kinakabahan ito.

Sumunod kami sa sinabi nito at sinundan ang dalawang lalaki na magmamassage samin. Nakaayos na ang mga gamit sa loob nang pumasok kami. Inabutan kami noong dalawa ng tagdalawang tuwalya at in-assist pa sa pagpapalit.

“Hard po ba, Sir?” Tanong sa’kin noong lalaki noong makalabas ako.

Napansin kong nakadapa na si Tope doon pero napabaling samin habang nakakunot ang nuo.

“’Yung sakto lang, hindi ako sanay sa pagpapamassage,”

Agad naman na tumango sa’kin ’yung lalaki. Boxer shot na lang ang suot ko sa ilalim ng malinis na tuwalya. Pumwesto ako at umayos kagaya noong kay Tope. Sinumulan din noong lalaki ang kanyang trabaho.

Hindi ako sanay na nagpapamasahe. Kaya halos makiliti pa ako. Habang wala naman rekasyon si Tope. Napapaangat pa ang tingin nito sa’kin habang masama ang tingin. Medyo natatawa pa ako habang nararamdaman ang kamay noong lalaki sa aking likod papunta sa aking binte.

Buong massage therapy ata ay natawa ako dahil sa unang beses kong maransan ito. Palabas na kami ni Tope nang magpasalamat ako sa nagmasahe sa’kin.

“We won’t do it this again,”

“Huh?”

Nakalabas na kami ng mapansin na hapon na pala at halos alisingko na naging 3 hours ang pagmamasahe saamin sa loob.

“I can do that also. Ako na lang ang magmamasahe sayo sa susunod,”

“Wala kang alam sa pagmamasahe, Engineer ka.”

“Well, sex can do,”

Mabilis akong tumingin sa kanya. Seryoso lang ang muka niya.

“Sorry, but you are my ex,”

“Millennials do that thing, even though they are exes… So we can still have sex,”

Halos mapamura ako kung wala lang tao sa paligid.

“Fuck you!”

Natawa naman ito habang ako ay unang naglakad sa kanya. Hindi ko alam kung san ang tungo namin. Pero naglakad lang ako nang naglakad.

“Hey! I’m sorry,” habol ni Tope.

Hindi ako tumigil sa paglalakad. Habang mabilis naman na humahabol saakin si Tope. I don’t mind it kung nakatingin na saamin ang ibang tao.

“I’m sorry, baby…”

Napansin ko lang na nasa dulo na kami ng resort habang nakatigil sa malaking bato. Hindi naman ako naiinis sa kanya. Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng inis sa sarili ko at kahihiyan.

Bumaling ako sa kanya noong natigil kami.

“No, it’s okay. Nagbibiro ka lang naman ’di ba,”

Hindi siya sumagot at seryoso na lang ako tinignan ngayon. Kita ko ang marahan na paglunok niya.

“I’m not. I mean it… actually,”

Umiwas ako ng tingin sa kanya. Hindi ko alam kung bakit pumasok sa alaala ko ang resort ni Lolo na pagmamay ari sa iloilo. Dahil ba iyon amsa nangyari sa unang gabi namin ni Tope.

“Hindi mo man lang ba ako babatiin? Matatapos na ang araw ngayon,” biglaang sabi niya.

Muli akong tumingin sa kanya. Lito akong nakatingin sa kanya habang nakakunot ang nuo.

“My birthday, baby…” He smiled bitterly.

Agad akong natigilan at habang nanlalaki ang mata sa kanya.

“Ito din ’yung araw na itunulak mo ako papalayo ’di ba?” Dugtong niya.

Halos mapasinghap ako sa sinabi niya. Muli kong naalala ang araw na tinulak ko siya papalayo. Sobrang sakit ng alaala na iyon. Ramdam ko ang marahan na pagkalabog ng aking puso na animoy may sumaksak doon.

“I will never forget that day. My birthday…. At ang araw na itinulak mo ako palalayo.”

KABANATA 45

Halos matulala ako sa kanya. Hindi ko magawang magawang magsalita man lang. My lip parted as I still stared at him. Parang isang malaking sampal para saakin iyon.

Ilang beses ko na ba siyang nasasaktan? At hanggang kailan ko hahayaang nasasaktan siya? Hindi ko man lang na pansin ang pagpatak ng aking luha sa aking mata.

“Baby… I want to hear your voice. I want to hear you greeting me, please… Kahit iyon na lang,” muling sinabi niya habang ang ngiti niya ay nanatiling mapait.

Umiwas ako nang tingin sa kanya at tumingin sa buhangin sa aking paa. Pinahid ko ang aking luha. Do I really deserve his love? After what I did for him? It’s his own good. Sacrifising his love is it really worth it?

“H-Happy Birthday… I’m sorry…” Halos manginig ang labi ko.

Naramdaman ko na lang ang paghawak niya sa aking baba at dahan-dahan na pag-angat no’n para muling magtapo ang aming mata.

“Gusto ko madinig ulit, pero habang nakatingin sa’kin… Please,” he pleaded.

Dinama ko ang paghawak niya saaking baba at bahagya pang sandaling sinarado ang mata ko bago muling nagmulat nang mata.

“Happy Birthday,” I smiled at him.

Dahan-dahan niyang pinahid ang luha ko sa aking pisngi. Marahan ang pagtitig niya sa’kin.

“Sapat na sa’kin iyan,” he said, pero kahit ganon alam kong may sakit pa rin siyang nararamdaman.

“I’m sorry… I just really want better for you,”

Tumango ito sa’kin habang tumatango. “You don’t need to be sorry, I understand you… I understand now the situation between us,”

Sandali kaming natahimik kasabay na marahan na paghampas ng alon sa tabing dagat. Alam kong pinapakinggan niya din ang alon ng dagat dahil sa pagpikit nito.

“Can you greet me again… Baby!?” He said softly.

Ngumiti ako. “Happy Birthday,” sa mas malinaw na paraan.

Muli siyang nagmulat at marahan akong niyakap. “I missed you damn so much, baby.” He whispered.

“I miss you, too… I’m really sorry.”

Naramdaman ko na medyo humigpit ang yakap niya sa’kin. Ramdam ko din ang pagsinghot niya sa aking buhok at leeg. Naanimoy isang adik.

“I miss your smell. Pareho pa din dati,”

Bahagya akong nagulat doon. “Kabisado ko ang amoy mo. Katulad pa din dati. I used to be addicted with your smell… And I think… I’m being addicted again,” muli niya akong inamoy sa leeg.

“Your smell is really good… Sweet,”

Nanatili akong tahimik at hinayaan siya. Muli kong naramdaman ang pagpatak ng aking luha. Parang isang maikling imahe ang araw na tinulak ko siya papalayo. Muli kong naalala ang itsura niya noong papalayo siya sa’kin.

“I’m so sorry…”

“Your sorry is enough, baby.”

Umiling ako habang ang baba ko ay na natili sa kaniyang balikat. After all those years, now I can really say that I’m still in love with this person I used to love.

“Your sacrifise for me is enough, baby. You are my inspiration when I’m chasing these,”

“Tope…” Iyon na lang ang nasabi ko at hinayaan tumulo nang tuluyan ang aking luha.

“I will never hated you,”

Marahan akong napangiti. Hearing that from him. Hindi ko nararamdaman na kulang ako. Pakiramdam ko kapag siya… Kompleto ako. He’s enough for me.

But Am I enought for him?

“Itutulak mo ba ako muli kung sasabihin ko na…. Ikaw pa din hanggang ngayon,” kahit bulong lang iyon. Pakiramdam ko nabingi ako.

Damang dama ko ang pagwawala ng aking puso.

“Hindi ako magsisisi kung ikabubuti mo,”

Ang marahan niyang yakap ay mas lalo kong naramdaman. Wala na akong pake kung may makakita saamin. Sapat saakin na ngayon nayayakap ko siya.

“I’m done with all those years… I’m here because I really want to get my real dream, baby,”

Nilandas niya ang kanyang ilong sa aking leeg. Ramdam ko ang boltaheng koryente sa aking likod na gumapang sa buo kong sistema.

“You are the dream that I really want to get,”

Muli kong naramdaman ang pagkalabog ng aking naghuhurimintadong dibdib.

“Sana ikaw pa rin ang Tope na nakilala ko sa probinsya.”

Nag-angat siya nang tingin sa’kin at sandaling kamalas sa pagkakayakap sa’kin. Pero ang dalawa niyang kamay ay nasa aking balikat. Kita ko ang ngiti niya at ang namumula niyang mata ngayon.

“Panahon lang ang nagbago, pero ako pa din si Tope. Ako pa din.”

Marahan akong ngumiti sa kanya at agad siyang yinakap muli. Ayoko ng tumakbo ang oras mas gusto ko na lang manatili sa ganitong pusisyon. Mas gusto ko siyang yakapin ng matagal.

“This time I want to chase you… Even you will push me, paulit ulit kitang aabutin. Hanggang sumuko ka at kusang isuko ang sarili mo sa’kin. Hindi ako mapapagod.”

Gusto kong bumawi sa kanya. Gusto kong bawiin ang oras na mga nasayang na hindi ko siya na kasama sa maraming taon na nagdaan. Tuluyang lumubog ang araw at tanging mga pailaw na lang dito ang nagbibigay liwanag saamin.

Marahan kong hinawakan ang kanyang kamay. Kita ko pa ang pagtingin niya sa kamay namin na ngayon ay magkasiklop.

“Past years… And I’m still also in love with you… No man can change you here,” itinapat ko ang kamay niya sa aking dindib. Kita ko ang gulat sa kanyang mga mata.

Sa pagkakataon na ito. Ayokong maging madamot saamin ngayon ang tadhana o ang panahon. Maraming taon ang lumipas wala naman mali kung pipiliin kong muling maging masaya. Pero sa pagkakataon na ito. Alam kong lalaban na ako.

Kung lumubog man ako. Hindi ako magsisisi. Kasi alam kung sinubukan kong muli. This love teach me a lot of things. Hindi man ako nanatili sa tabi niya alam kong sasarili ko na natili akong nangarap na maabot niya ang pangarap niya.

Susugal ako ngayon. Gusto kong bawiin ang araw na nasaktan ko siya.

Muli niyang nilandas sa’king muka ang kanyang mga daliri. Pinahid niya ang aking luha muli. Pero ngayon ay nakangiti na siya.

“Distance bring us closer again ’cause we are perfect for each other,.. you are perfect for me,” he said.

Dinama ko ang kanyang palad sa aking pisngi. Mainit ang kamay niya, nanatili akong nakatitig sa kanya. Wala akong unang maisip na paraan kung pano ako babawi sa kanya. Pero noong madinig ko ang taong nagkakaingay mula sa musika mula sa kaluyuan hinawakan ko ang kamay niya muli at dinarang siya doon.

Humigpit pa sandali ang hawak niya sa aking kamay.

“What are we to do here?”

Hindi ko muna pinansin ang mga iilang taong nakatingin samin. Nahagip din ng mata ko si Attorney Remy at asawa nitong nakatingin din samin. Gulat ang mga ekspresyon ng mga ito. Pero mas pinili kong huwag silang pansinin. Nilagay ko ang isa niyang kamay sa aking bewang habang ang dalawa kong braso ay ipinalupot ko sa nyang batok.

Naging dahilan din iyon para mas lalo kaming magdikit. Dinig ko ang marahan niyang pagmumura pero habang nakangiti.

“We will dance. I want to dance with you.”

Mas lalo siyang dumikit saakin pati ang tungki ng aming ilong. He was still smiling.

“Baby… You whipped me.” He laughed. “I’d never dance anyone. You are my first dance,”

Bahagyang nangunot ang nuo ko habang nangingiti. Imposible. Naramdaman ko ang muling paghipit ng kapit ni Tope sa aking bewang.

“Am I lucky? ’cause I’m your first dance?”

“We are both lucky.” Kasabay noon ang pagdampi nang kanyang labi sa aking labi.

“This time no one can break us apart,” sabi niya matapos ang sandali niyang halik. “’Cause this time. I will do everything just to have you,”

If earth didn’t have the gravity I will still fall for him. Nothing can really change my feelings towards him… I’m completely in love with this man who’s dancing with me right now.

“You are not a moon, baby. For me, you are the sun… Ikaw ang liwanag ko,”

Marahan akong ngumiti sa kanya. Hearing those words from him, he can make my heart crazy. Muli niyang pinatakan ng halik ang labi ko. Sa pagkakataon na iyon ay bahagya iyong tumagal at bahagya pa akong napapikit.

“With a chance or not, what ever it is, baby. I’m still in love with you,” he said. “Mananatili kang araw sa’kin. Magiging madilim kung wala,”

Mas lalo kong dinama ang mga braso niya saakin. Siya ang pahinga ko. I’m being deeply in love with him.

Natigil lang kami sa pagsasayaw ni Tope nang may mga halos kasing edad lang namin ang lumapit samin at abutan kami ni Tope nang tag-iisang shot glass. Hindi ko alam kung anong alak iyon. Pero sandali pa kaming natawa ni Tope bago inumin iyon.

They cheer us. Sumisigaw ang mga ito habang nagtatawanan. Halos mapangiwi ako sa lasa no’n at muling tumingin kay Tope na wala man lang reaksyon sa ininom niya. Tumawa pa ito at binalik sa kanila ang shot glass.

“I want to stay here, for us.” He said. May kung ano akong naramdaman na takot sa kanyang boses.

Gumapang ang aking kamay sa kanyang batok at bahagya siyang hinatak para muling magtapo ang aming labi. Dinig na dinig ko pa din ang maingay na mga tao sa aming paligid at ang maingay na musika.

Humalo kami sa mga taong nagsasayaw. His arm snaked my waist. Hinayaan ko lang iyon hanang nakatingin sa paligid. Marahan na humahaplos sa aming balat ang malamig na simoy ng hangin.

“I’m sorry, I don’t have gift for you. Hindi ko alam,” nang bumaling ako sa kanya..

“It’s okay. You are here. That’s enough for me.”

Muli kaming natahimik. Pero sandali lang iyon dahil naalala ko si Hidelyn.

“How about Hidelyn?”

“How about her?” Nakakunot ang nuo niya.

“She’s your friend, you know she likes you,” sinubukan kong umiwas ng tingin sa kanya.

“She already know about you, about us. I said you are my boyfriend… Pero hindi siya naniniwala kaya nakakadalaw pa din siya sa opisina ko.”

Bumuntong hininga ako. Kahit na nagulat sa kanya.

“Kailan?”

“Noong araw na nakita niyang nakayakap ako sayo, she asked why I did that, I explain everything she need to know about us,”

Hindi na ako nagtanong kung ano pa ang naging reaksyon niya. Tumahimik na lang muna ako.

“Are you worry about her feelings?”

“She’s your friend after all. She need better answer,”

Tumango siya at hinawakan ang kamay ko. Pinagsiklop niya iyon at hinalikan ang likod ng kamay ko.

“I will talk to her again. Kapag katapos natin dito,”

Muli kong pinagmasdan ang pakigid. ’Yung ibang tao ay naiwas pa agad nang tingin sa’kin. Ifelt his warm breath into my neck. Agad akong natigilan at lumunok. He kissed me there and sniffed it again.

“I want to see you begging for my kisses, baby!”

Tumawa ako don kahit na halos magwala ang puso ko. Babaling sana ako sa kanya pero na natili ang sa leeg ko ang kanyang muka. Paulit ulit niya akong hinahalikan doon.

“How about my Dad?”

“I will talk to him, I can offer my Tito Ryler if he wants.”

Natigilan ako at mas lalong natawa. Ginagawa niya bang negosyo ang tito nya? At pati tito niya okay lang madamay dito?

“Hindi gugustuhin ng Tito Ryler mo ma-involve ulit sa buhay ni Dad,” tumawa pa ako lalo.

“Why can’t you see your Dad is good person,”

Kay Dad ba ang panig niya? Napailing ako, I tilted my head to look at him.

“May mga sarili na silang buhay. I know your Tito is happy now. Huwag na natin subukan pang guluhin,”

Mariin siyang tumitig sa’kin. Kung gulhin man kami ni Dad. I can fight now. I have my own money.

“Happy Birthday!” I whispered. Napansin ko kasi ang mariin na pagtitig niya muli sa’kin.

“I can’t stop myself from staring at you,” as he still stared at me. “If this is a dream… Baby, please. Don’t wake me up.”

Umiling ako at marahan na pinaglandas ang aking mga daliri sa kanyang batok. He close his eyes, naging marahan ang kanyang lunok na animoy dinama ang aking pagkakahawak sa kanya.

Nang magmulat siya ng mata ay dinala niya ang kanyang muka sa aking leeg muli.

“I want to introduce you again to my family, but this time. Gusto ko sa buong angkan ko na.”

Bahagyang nanlaki ang mata ko. Naalala ko ang itsura ng kanyang lola. Marahang kaba ang naramdaman ko. Hindi ako sumagot at naging tahimik.

“I don’t know if they will like about us,” nang makabawi ako.

“They will accept about us. I know.”

“Hindi nila gusto ang pamilya ko. You know the history between my family… At ng sayo.”

“Don’t worry about them. If they didn’t. I chose you. After all, most important here is our opinion, baby.” He kissed me. “Hindi kita pipilitin kung natatakot ka pa. I want you to be ready,”

He kissed me again. Wala man lang siyang pake kung may makakita samin. Umiling ako at hinayaan na ipahinga niya ang kanyang ulo sa aking balikat.

“By the way. Your butt is bigger now,” he whispered before he pinched my butt.

Napamura ako sa ginawa niya. Sinaway ko siya dahil sa baka may makakita. He chuckled.

“Gawa tayo baby,”

Halos kilabutan ako sa binulong niya. Napapailing na lang ako sa kanyang sinabi.

“I’m hard now. Please,”

“Tope… Kakabalikan lang natin, wala pang isang linggo o isang araw man lang,”

Natawa siya. “I really missed you… Kahit unti lang didikit ko lang,”

Marahan kong kinurot ang tagiliran niya. He doesn’t really change. Malibog pa din. May nangyari kaya sa kanila ni Hidelyn? O sa mga babaeng nakilala niya sa US.

“Ayaw mo?” He asked. Hindi ako sumagot at nanatiling nakangiti sa kanya. “Sige, how about Let’s have talk to your room ,” sabay hatak niya pa sa’kin.

Mas lalo akong natawa. “Tope… alam ko kung anong ibigsabihin mong usap,”

Hindi siya nagsalita at bahagya lang bumusangot. Hinatak niya ulit ako ng bahagya. Natawa na lang ako ng tuluyan bago hinayaan siyang dalhin ako.

KABANATA 46

Marahan akong napamura nang maramdaman ang marahan na paghalik saakin ni Tope sa aking leeg. Hindi pa nabubuksan ang pinto nang aking suite nang maramdaman ko ang kanyang labi sa aking leeg pababa sa aking dibdib.

“T-Tope… Sandali… I-I’ll just open then door. Stop!” Pilit kong pigil sa kanya nang maramdaman ko ulit ang paghalik nya sa’kin.

Hindi man lang sya tumigil at pinagpatuloy pa din ang paghalik sa’kin. He was acting like a hungry wolf waited for his prey and now he get it. I pushed him abit.

“M-May makakita sa’tin.” Awat ko muli. His eyes darted to me.

“I’m just eating my dinner. What’s the problem?”

Masama ko siyang tinignan. He laugh then kiss me on my lips. Sandali lang iyon at marahan na binuksan ang pinto ko.

“I’ll just clean myself fir-” Hindi na ako natapos makapag salita ng halikan ako nang biglaan ni Tope.

“Terrence Caleb Tenorio!” He said after kissing me. “I’m the man who felt incomplete when the day I leave you,” he kissed me again.

“After those years… This man is still inlove with you.” He added after he kissed me.

Naramdaman ko ang paglapat ng kanyang nuo sa aking nuo. I close my eyes and feel him. Malalim ang paghinga niya na animo’y hinahabol niya ito. Nilagay ko ang dalawa kong kamay sa kanyang dibdib.

Agad kong naramdaman ang marahan na pagtibok ng kanyang puso. Muli akong nagmulat at natagpuang nakatitig pa rin saakin si Tope.

“Do you feel it?” He asked. Hindi ako sumagot at na natiling nakikipagtitigan sa kanya. I saw his jaw moved. “My heart beating so fast because of you… You are the only one who can do that to me.” He whispered those words.

Nanatili kami sandali sa ganong pusisyon. Ramdam ko ang pagpalupot ng kanyang braso sa aking bewang para mas ilapit ako sa kanya.

“You are the perfect gift I have now… Baby,”

Ngumiti ako sa kanya at marahan na niyakap siya. Inilagay ko ang aking muka sa kanyang dibdib at saka nag angat nang tingin muli sa kanya.

“I promise every decision I will make is… I will inform you first. I will let you to enter in my life now,” I said. When I realize the wrong decision I made for all those years.

“As you should, baby. Ayoko na ulit maiwan mo.”

Parang isang takot ang kanyang boses.

Nilandas ko ang aking kamay papunta sa kanyang likod. Mariin siyang pumikit at kagat labing nag angat ng ulo dahilan para maibaling niya ang kanyang muka sa kisame.

“This making me more horny…” Then he looked at me again.

“You can do what ever you want now.”

Iyon na lang ang nasabi ko bago ko hayaan na may mangyari saamin. I let him to own me again. He kissed me again thoroughly. After many years… Alam kong ngayon na lang ulit ako makakranas nito. Siya ang huli ko at pakiramdam ko parang bago lang ulit ako dito.

Matinding kaba ang naramdaman ko nang maramdaman ko ang kaniyang dila sa aking labi. Ramdam kong kinakapa niya ang dila ko sa aking bibig.

“Parted your lips,” he said.

Marahan akong humabot nang hininga bago siya sinunod. I felt his tongue inside. Agad naman na nagtagpo ang aming dila kasabay non ang marahan na animo’y nag iispadahan. His hand darted to my butt. He squeeze it.

Halos mamilog ang aking labi sa kanyang ginawa. He cover my mouth using his lips again after a long moan coming from me. Naramdaman ko na lang na dinadala kami ng aming paa papunta sa aking kwarto.

“I really want you so bad now.” His voice is husky.

Lumunok ako bago nadama ang malamig kong higaan. Hindi siya tumigil sa pagpapak sa aking leeg. Halos damahin ko lang ang kanyang ginagawa sa’kin. Marahan ang bawat pagbuga ko nang hangin.

“Tope.. fuck!” Madiin kong banggit sa kanyang pangalan. Mabilis na dumagan siya sa’kin. Hindi niya binigatan ng sobra pero alam kong iniipit niya ako. May matigas akong bagay na nararamdaman sa aking tiyan.

“Do you fee it, baby?” Medyo hirap na sabi ni Tope.Damn him. Umigting ang panga ko at hinayaan siya.

“You are really hard?” I chuckled.

Madali lang din iyon mapansin dahil sa sweatpants lang ang kanyang suot. Gumapang ang kamay ko sa kanyang ibaba para mas damahin iyon. His eyes wided as he still looked at me.

“Baby… Don’t!” Madiin at nahihirapan niyang sabihin. He tried to grab my wrist.

“Let me please,” bulong ko sa kanya.

Masama niya akong tinignan bago marahan na nagmura. Mas lalo akong natawa. Pero naging sandali lang iyon. Nang maipasok ko ang aking kamay sa kanyang sweatpants saka ko mas tuluyang naramdaman ang kanya.

Para akong nakaramdam nang kaba lalo. Naalala ko pa noong una ko itong mahawakan at makita. Malaki na ang kanya dati, pero hindi ko inaasahan na mas may ilalaki pa pala ito. Mariin kong kinagat ang labi ko.

Nanatiling pinapanood ni Tope ang ginagawa ko. I started to stroke it up and down. I heard him saying bad words while I was contuing stroking his lenght.

Marahan ko muling naramdaman ang labi ni Tope sa’kin. Pero ngayon ay doble na may diin na ang halik nito sa’kin.

“Enough! I will cum to your hand if you will still continue that,” he stopped me.

Hindi ako nakinig sa kanya at mas lalo lang binilisan ang pataas baba nang aking kamay. Nahihirapan niya akong tinignan ng masama.

“Fuck! Baby! I said Stop,”

Kinuha niya ng tuluyan ang aking kamay. In one move he position himself properly infront of me. He pulled my black short down and show my black brief. My face hitted and become redish immediately.

“Cute…” He said.

Mas lalo akong nakaramdam ng kaba. Kitang kita at tila tayong tayo pa din ang kanya sa kanyang sweatpants. Sinunod niyang hinubad ang aking brief para tuluyan ako mawalan ng saplot sa ibaba.

“T-Tope…” Damn it. I called his name.

I felt his hand into my length. Ramdam ko ang katigasan ng akin. Nakatingin lang ako kay Tope habang tinataas baba niya ang kanyang kamay sa akin.

“You like it?”

I nodded. Mas lalo kong pinakiramdaman ang kanyang ginagawa. Pero sandali lang iyon dahil siya naman ang naghubad dahilan para mas makita ko ang kanyang katawan. He removed his sweatpants and boxer brief. I swallowed hard immediately as I saw his maleness.

“T-Tope… You know this is the first time we will do it this one again.” I swallowed again. Tumingin ako sa kanyang muka. “And it’s been years since the last we did this,” kinakabahan ako.

“Don’t worry. I’ll be gentle.” He smirked. Pinuwesto niya ang binti ko sa kanyang balikat. Naging mabilis ang paghinga ko at bahagyang nanginig.. “Baby, stop trembling.” He laughed.

I glared at him. Pero mas lalo lang siyang ngumisi. Hinahawakan ko ang binti niya para bahagyang itulak iyon. Ramdam ko kasi na talagang idinidikit niya saakin iyon.

“Ready?” He asked me. I didn’t answered him but I nodded and take a deep breath. Marahan akong bumuga nang hangin. I bit my lower lip as I feel him.

Naramdaman kong hinawakan niya ang aking bewang para mas mapadali ang pagpasok niya sa’kin. Sandali akong napaungol at napadaing sa kanyang ginawa. Nagmulat ako ng mata at mariin siyang tinitigan.

“Ah… Tope, d-damn this,”

He cover my lip again using his lip. He kissed me thoroughly. I felt his tongue entering to my mouth. I parted it as he can easily kissed me more. Sandaling naglaban ang aming dila nang mahanap niya.

“Fuck!” He said. Tumingin siya sa baba namin para tignan ang kabuuan niya na unti-unti kong mas nararamdaman. Muli siyang humalik sa’kin. Hanggang sa maramdaman ko na lang ang dahan-dahan na pag ulos ni Tope.

Hindi ko mabilang kung ilang beses kong naibulaslas ang kanyang pangalan habang nararamdaman ang mainit niyang mga pag ulos sa’kin. Ramdam ko ang pagbundulan ng aming katawan habang nagiging mabagal at mabilis ang bawat hagod niya. Tila para akong inaararo sa kaniyang ginagawa.

“I love you…” He whispered. Muli kong naramdaman ang pagdiin niya sa’kin. Marahan akong huminga ng malalim at mas lalong naramdaman ang kahabaan niya.

He slap my butt. Lumikha iyon ng tunog na mas lalong nagpaungol din sa’kin. His deep moan seems like it’s music to my ears. He kissed my neck as he continued what he was doing. Gumapang ang halik niya papunta sa aking dibdib nilaro niya ang aking nipples gamit ang kaniyang dila.

Halos hindi ko na maramdaman ang aircon dito sa loob ng aking suite sa matinding init na aming nararamdaman. Mas lalong naging malalim ang aming pag-ungol. Hindi ko na halos makilala ang sarili kong boses.

Halos manginig na lang ang aking katawan. I felt my release as I felt his juice inside. Malalim ang naging mura niya sa aking tainga habang hinahalikan ang aking leeg. Idiniin niya ang kaniyang sarili sa’kin.

“Masakit?” Naramdaman ko ang pagpalupot ng kanyang braso sa’kin.

Hindi ako sumagot. Hindi ko din naman alam kung ano ang nararamdaman ko. Una ay ginusto ko din ito. Pangalawa naghahalo ang aking nararamdaman na halos hindi ko na din matukoy kung ano ba talaga.

Marahan akong tumingin sa kanya nang maramdaman ang pagdiin ng yakap niya sa’kin.

“I’m sorry… Nadala lang ako.”

“It’s okay. I like it. It’s just a little hurt b-but I can still manage.” Sagot ko. Hindi naman ako nakaramdam ng pagod sa ginawa namin. Pero ramdam kong medyo na nakit ang katawan ko.

“I love you,” hinalikan niya ang aking leeg muli bago ang aking labi.

“I love you, too,” umiwas ako nang tingin sa kanya ng sabihin ko iyon. Ramdam ko ang pag init ng aking tainga.

Pero naging sandali lang ang pag iwas nang tingin ko sa kanya dahil hinawakan niya ang aking baba saka marahan na hinarap muli ako sa kanya.

“Hearing it from you, seems like, it’s music to my ears,” naramdaman ko ang mainit na pagdampi ng kanyang hininga sa aking tainga.

“I love you,” ulit ko. Nakita kong umigting ang kanyang panga at saka muling dinampian ang labi ko.

I can’t believe this is really happening between me and him. Maspinakiramdaman ko ang marahan na pagtibok ng aking puso.

“Isa pa,” isang halik ang pinatak niya sa aking labi bago muling pumusisyon. Akala ko ay tapos na siya. Marahan akong napatitig sa kanya.

“You doesn’t really change, hmmm.”

“I’m just horny, baby,”

Damn this man. I chuckled.

Halos hindi ko na maigalaw ang katawan ko nang subukan kong bumangon nong umaga. Napahawak ako sa aking nuo ng maalala ang nangyari kagabi sa pagitan namin ni Tope. Tumingin ako sa gilid para hanapin si Tope, pero wala na siya doon. Tinignan ko din mula sa aking higaan ang beranda. Nakabukas iyon at pati ang kurtina.

Tatayo na sana ako para tignan si Tope don, pero agad kong naramdaman ang paghapdi ng aking katawan. Damn sore. Muli kong sinubukan tumayo pero mas lalong sumakit ang aking katawan.

Napabaling lang ako sa pinto nang magbukas iyon at iluwa noon si Tope na may hawak na tray . Agad na nagtapo ang aming mata.

“Goodmornin’” he greeted me.

Umayos ako nang upo. Iniwasan kong magmukang nasasaktan ngayon sa aking galaw.

“You are still in sore,” he said. Mabilis niyang nilagay ang hawak niyang tray sa side table. Lumapit siya sa’kin.

“No, I’m okay now,” I smiled. Mas umayos ako ng upo at hindi muna gumalaw sandali. “Goodmorning, you cook?” I asked.

“Hmm…”

Napatango ako sa kanya. Akala ko napagod din siya kagabi pero parang wala din naman sa kanya. Umupo siya sandali sa tabi ko at hinalikan ang aking nuo.

“You look cute… And sexy,” nang sandali pang gumala ang tingin niya sa aking katawan. I forgot I only wearing a boxer.

Umiwas ako nang tingin sa kanya at bumaling sa pagkain. “You need to eat now, if you can’t work today para makita ang site sa pagtatayuan ng bahay nila Attorney Remy. I can talk to them,”

Kinuha niya ang tray at kumuha ng bed table para doon ipatong.

“I can work today,”

Mariin siyang napabaling sa’kin habang nakakunot ang nuo. “You can’t work today. I know you are still sore right now,”

Umiling kagad ako sa kanya. Kinuha ko ang spoon sa tabi.

“We should eat first. Nag aantay na ata sa’tin si Attorney.”

Mas lalong nangunot ang nuo niya sa’kin at mariin na tumitig.

“I can work today, Tope. Promise I’m fine. Konti na lang naman ang sakit,”

“But you need to rest here,”

“Don’t worry to me. We’re here for a work.”

He sighed. And nodded. Sinabayan niya akong kumain habang pareho kaming tahimik. Sandali lang iyon at agad na natapos. Siya din ang nag ayos ng aming pinag kainan. Tumayo siya at don ko lang na pansin na iba na ang suot niyang sweatpants. Nakasando na din siya.

“I’ll just clean myself now,” I said at saka tumayo.

Tumango naman siya at mabilis na lumabas. Akala ko magtatagal pa siya dahil nakatingin lang siya sa’kin habang nalabas. Sandali ko pang pinakiramdaman ang sarili ko bago tuluyang magtungo sa cr habang dala ang cellphone ko. Nagsimula akong maghubad at pinatong na muna sa sink ng cr ang aking cellphone since tuyo naman iyon at hindi nagamit.

When I was about to enter shower room the open. Agad na pumasok si Tope bahagya pa akong nagulat sa kanya kinabahan. He was smiling at me nang hubarin niya ang kaniyang sweatpants.

“T-Tope… Masakit pa ang katawan ko,”

“Huh?” He laughed. Naglakad siya papalapit sa’kin. Masama ko siyang tinignan.

“Tapos na tayo kagabi, a, hindi ka pa ba pagod? Ang sakit ng katawan ko,”

Pumwesto siya sa aking likod at marahan akong niyakap. Ramdam ko ang mainit na katawan niya na dumampi din sa aking balat. Tinignan ko siya sa salamin na masa aming harapan. Pareho kaming nakatingin doon. Habang nakangiti siya.

He kissed my shoulder, matapos ang mahaba naming titigan sa salamin. “Maglilinis lang tayo katawan. Promise…” Then he kissed me again.

I sighed. Napailing na lang din ako bago niya ako dalhin sa shower. We are both under the shower with normal temperature of water. Wirnarning-an ko pa siya nang maramdaman ang paglandas ng kanyang kamay papunta sa aking puwitan.

“Sasabunan lang kita,” at muling marahang tumawa. Hindi ko na lang siya pinansin at naiilang na naligo. Ito ang unang magkasabay namin maligo.

Naging mabilis ang lahat at magkasabay din kaming nagtoothbrush. Naging madaldal din siya at panay ang tawa habang nasa loob kami pareho ng cr. Namili ako ng damit na hindi mainit dahil tingin ko ay magiging matirik ang araw. Plane polo shirt na puti lang ang kinuha ko at itim na slucks.

Nakita ko din si Tope sa likod ko na tahimik na nagbibihis. Sandali pa akong napatitig sa kanya ng makita ang puwitan niya nang magsuot ito ng brief. Nahuli niya ang tingin ko kaya mabilis akong nag iwas sa kanya.

“Are you finish?”

Sandali kong hinawi ang magulo kong buhok at tumingin sa kanya. I smiled at him and nodded. Sandali niya pa akong tinignan mula ulo hanggang paa.

“You look good, baby,” he said then kisses my forehead.

“You, too,”

Ngumiti siya sa’kin. Kanina habang tulog ako ay dinala niya dito sa loob ng suite ko ang kaniyang mga gamit. Noong una ay nagulat pa ako. Pero ang sabi niya nagsabi na daw siya. Napailing na lang ako at hinayaan siya.

Magkasabay kaming bumaba at agad na nakita ang mag-asawa. Muli kong naalala ang kagabi. They saw us. I know they still remember what they’re saw. Good thing dahil hindi naman naging mausisa ang mag asawa at kahit na napapansin ko na ang panay tingin sa’kin ng asawa ni Attorney Remy.

Sabay sabay kaming pumunta sa pagtatayuan ng bahay nila Attorney. Habang mag iikot at nagsusukat may nakakausap na din kaming isang architect tungkol sa mansion na itatayo. Hanggang sumapit ang tanghali. Nan dito pa din kami sa site.

“You don’t have project in US for now, Engineer Terrence?” The architect asked.

Tahimik akong nakain habang natingin ng pasimple sa paligid. Maramdaman kong napatingin sa’kin ang magasawa katulad ni Tope.

“I don’t have for now. I will have project with other engineer here next month.”

“I only saw you in magazine. This is the first time I see you. At dito pa talaga sa mansion na gustong itayo ni Attorney with Engineer Guerrero,” he laughed.

“I’m here to help him in this project,”

Nakita kong napangiwi ang architect. I know he was thinking na hindi ba ako magaling na engineer at kailangan pa talaga ng tulong sa kilalang Engineer. Kay Tope.

“Is it okay to you? To help him? You have more project, your schedule is hectic.”

“I volunteer to help him. He didn’t ask for my help actually,”

The architect nodded with hesitation. “Is there any chance Engineer you will go back in US since your girlfriend… I mean Ms Hidelyn is working there also,”

Mas lalo akong natahimik at nakinig na lang sa kanila. Sandaling natamaan ng mata ko si Tope. He was looking at me, I saw his jaw clinched.

“She’s not my girlfriend. Kaibigan ko lang siya,”

Muling tumangon ang engineer. Natigil lang ang pagtatanong nong architect kay Tope noong kausapin naman nito ang mag asawa.

“How about you engineer Craig? You have your fiancee right?”

Napabaling ako sa architect. Agad akong nakaramdaman ng akward feelings dahil sa tanong niya. Ramdam ko din ang marahan na tingin ng mag asawa sa’kin at ni Tope.

“Ms Ava is not his fiancee,” si Tope ang sumagot ng mabilis.

Tumikhim ako kasi naramdaman ko agad ang pagpipigil ni Tope sa kanyang boses. I know when he will be mad o kung kailan hindi niya nagugustuhan ang isang bagay.

“Nawala si Ms Ava after she announce you are engaged to her?” He asked more.

“Y-Yes. We already talk about this. And I think that matter is only for me and Ava.” I laughed. Para kahit papano ay mabawasan ang akward na pakiramdam.

“Nag deact din siya ng mga social niya, may kinalaman ba iyan don?”

Hindi ko alam na napaka dami naman palang tanong ng architect na ito. Umiwas ako nang tingin sa kanya at bumaling kung saan.

“I think that question is to much, that is their problem,” madiin na sinabi ni Tope. Hindi ko alam kung napansin pa nila iyon.

Muli kong naramdaman ang mariin na pagtingin ng mag asawa samin. Hindi ko na lang pinansin iyon at hinayaan na lang na lang. Pagkatapos kumain muli kaming bumalik sa site at halos alas kwatro na ng hapon nang makabalik sa suite.

“Are you okay?” Tanong ni Tope. Napansin siguro nito na hindi ako nagsasalita.

“I’m fine.” I tried to smile.

Lumapit siya saakin at saka dinampian ng halik ang labi ko. “I can talk Attorney Remy. I can offer them a better architect,”

Bahagya akong nagulat don.

“Hindi na kailangan. I’m fine. Sila din naman ang namili sa Architect na iyon,”

Tumitig pa muna siya sa’kin ng mas matagal. Sandali kaming parehong natigilan ng maramdaman ang pag-vibrate ng cellphone ko. Agad kong nakita ang phone number ni Dad. Nagtaka ako kung bakit ito tumawag.

“I’ll answer this,” paalam ko kay Tope. Tumango siya sa’kin. Tinalikuran ko siya at habang siya naman ay nagsimulang magbihis.

Pumwesto ako sa biranda at natanaw ang papalubog na araw. Mas nakita ko ang ganda ng paligid dito.

“Hello.” Bungad ko.

“Where are you?” Dad asked me immediately. Alam kong galit agad ang kanyang boses.

“I’m here in batangas. I have project here,” casual na sagot ko.

“You stupid! why did you let, Ava. to feel hurt, huh?.. and now she’s not here. Nasaang bansa siya?” Madiin na tanong agad sa’kin nito.

Napahinga ako ng malalim. I’m expecting this one from him.

“I don’t know. She didn’t contact me when she-” he cut me off.

“Bakit hinayaan mo siyang umalis? Her father pull out as stockholder in my company, why did you do that,?” Mas galit na tanong niya.

“What do you want me to do? Marry her?” I sarcastically asked. “I don’t want to get marry her. You know since the begining I don’t love her,”

“Nag-iisip ka ba? O bobo ka? Nadadamay ang company ko sa ginagawa mo!”

Halos mapairap ako sa kanyang sinabi. Hindi naman madadamay ang company niya kung hindi din siya pumayag sa gusto ng ama ni Ava. He agreed with that. Ayokong iblame ang sarili ko sa nangyayari kay Ava ngayon dahil unang una sinabi ko ang totoo sa kanya na wala akong nararamdaman sa kanya. Siya ang umasa I says sorry for her feelings. I made all things clear since the beginning. Hindi ko siya pinaasa sa gusto niya.

“Dad, I’m busy now. I will talk her father after here.” Halos pagod kong sabi.

“Marry her, Craig! O habang buhay kitang itatakwil. Kasama mo ba ang ang Gagong Pamangkin ni Ryler!”

Unti-unting nagtagis ang panga ko. Kahit wala siya sa harap ko ay masama akong tumingin sa araw na unti unti na talagang nalubog.

“Huwag mong idadamay si Tope, dito. Wala siyang kinalaman. Disisyon ko na hindi magpakasal kay Ava. Don’t worry after this kakausapin ko ang ama niya at si Ava.” Halos pigil kong galit na sinabi sa kanya.

“She offer you the mansion. Kaya niyang ibigay sayo ang mansion, why you can’t marry her?”

Hindi ko alam kung saan siya nakuha ng lakas ng loob para sabihin iyan.

“Because I’m not like you. Hindi ako mangagamit. Huwag mo ako itulad sayo,” madiin kong sabi. Hindi siya nakapag salita.

Mas lalong nagtagis ang panga ko. At padarag na ibinaba ang phone ko. Itinukod ko ang dalawa kong palad sa biranda at yumuko. Naramdaman ko na may yumakap sa aking bewang at nakita ang braso ni Tope.

“I’m here, baby.” He whispered at hinalikan ang aking batok.

Mariin akong napapikit. Pareho muna kaming naging tahimik.

“Babawiin ko ang mansyon sa tamang paraan. Hindi ako tutulad sa kanya na gumamit ng ibang tao,” madiin kong sinabi.

Naramdaman ko na mas humigpit nang bahagya ang yakap ni Tope. Hindi ko mapigilan ang paglandas ng aking luha.

“I will give something,” he whispered thru my ears. Mabilis akong napatingin sa kanya. Hindi ako nagsalita.

“Wait me here,” hindi ko alam kung anong ibig sabihin ng tingin niya pero bahagya akong kinabahan. He wiped my tears.

Tatanungin ko pa sana kung ano iyon nang talikuran niya ako. Bumaling muli ako sa harap ng biranda at muli lang napatingin kay Tope nang dumating ito.

He was holding a two envelope. Nagtaka ako ng iabot niya sa’kin ang isang envelope.

“Tignan mo,” he smiled at me.

Hindi ko alam kung ba’t ako mas kinabahan. Agad kong tinanggap ang envelope. Bahagya pang nanginig ang kamay ko.

“What is this?” I asked him again. But he only smiled at me.

Agad kong nilabas ang laman ng envelope. Real estate property. Ang una kong basa sa papel. Nangunot ang nuo ko at binasa ng maigi ang pangalan ni Tope. Halos manlaki ang mata ko nang mapatingin kay Tope.

“Binili mo ang property ni Lolo sa iloilo?”

Alam kong nakita ko na ito sa laptop niya. Pero hindi ko pa kumpirmado iyon noong mga araw na iyon. But seeing this paper and his name is printed here. Hindi ko mapigilang mapamaang.

“B-Bakit mo binili ang property ni Lolo?”

“I really want to get you. That’s why iyan ang una kong binili. Dyaan din ang unang gabi natin. Kaya mahalaga sa’kin ang resort ni Lolo mo,” he said. Ramdam ko ang marahan na pagtibok kagad ng puso ko.

“Importante sa’kin ang resort din na iyan, sobra. Our first vacation happened there…. And our first sex.” He smiled seems like he was teasing me.

Mas lalo akong nakaramdam ng kaba. “What do you mean?”

“Para sayo ang resort na iyan, kaya ko binili. Hindi lang para sa’kin.”

Hindi ko alam pero agad kong naramdaman na parang may humaplos sa aking puso. Mabilis ko siyang niyakap. At halos maiyak agad.

“Why I made right? For having you?.. This is to much,” halos manginig ang boses ko.

“Baby, that’s not the only thing I can give to you,” he said then he handed the other envelope for me.

Mas lalo akong kinabahan. Halos manginig ang kamay ko habang kinukuha iyon. Agad kong binuksan ang envelope. Agad ko ding binasa ang nakapaloob sa papel na nakalagay doon.

“H-Hindi ba si T…Tito Ryler mo ang nakabili ng mansion?” Halos pigil hininga kong tanong sa kanya.

He nodded. Muli kong binasa ang papel. Ang pangalan naka nakasulat sa mansion ay pangalan ko. Halos sumabog ang puso ko sa kaba. Magkahalong pagkalito at pagtataka nang muli akong bumaling sa kanya.

“Inutos ko sa kanya na palabasin na siya ang bumili ng mansion. Para hindi ka maghinala kung sakali na gagawa ka ng ebidensya kung sino ang nakabili. Alam ko din ang usapan niyo ng attorney mo dahil pinakita sa’kin ni Tito Ryler. I said reject the invetation you sent.”

Hindi ko alam kung ba’t ako nanlalambot. Parang sasabog ang puso ko sa matinding kaba. Kung magkano ang presyo at kung gano kalaki ang nagastos niya mula dito.

“I promise… Lahat ito babayaran ko sayo… Pangako,” halos humaguhol na ako sa pagbuhos nang aking luha.

Ngumiti sa’kin si Tope. Pero umiling siya. Unti-unti siyang lumapit sa’kin at marahan akong niyakap.

“Binili ko lahat ng properties ng lolo mo dahil alam kong importante lahat saiyo iyan. Akala ko noong bumalik ako dito hindi mo na ako mahal at wala ng paraan para mabawi pa kita. Dahil iniisip mo na lahat ay nagbago na…” He kissed my forehead.

“…wala akong maisip na paraan para maibalik ka sa’kin kung magkataon. Kaya noong mabalitaan ko na kinukuha na sainyo ang mansion at lahat lahat ng ari-arian ng lolo mo sainyo. Hindi na ako nag-isip pa at binili lahat ng ito.”

Tuluyan akong nanghina. Mariin akong pumikit. Naramdaman ko ang mahigpit na yakap ni Tope.

“I can offer you everything you want. Ayokong nakikita kang malungkot. Gusto ko palagi kang masaya,” he said softly.

“Pero pinaghirapan mo ang pera na pinambili mo dito,”

“Inipon ko iyan para satin, sanay ka sa buhay na marangya noon paman. Hindi ba? Noon nag iipon din ako para lang mailibre kita at mabigyan kahit mukurahing pagkain at gamit lang,”

Marahan akong napalunok habang nakatitig sa kanya.

“Seeing you being happy… Sapat na iyon sa’kin.”

Mabilis kong inangkin ang kanyang labi.

“Pakasalan mo ko, habang buhay mo lang ako samahan…. Sapat na kabayan na iyon sa’kin. Ang makasama lang kita,”

Inangkin ko muli ang kanyang labi.

“Hahanap ako ng paraan para muling bumalik sayo,.. ikaw ang pahinga ko.”

KABANATA 47

Inayos ko ang aking maleta para sa mamayang hapon na pag-uwi papuntang manila. Halos hindi ko man lang na pansin na naubos na pala ang araw namin ni Tope dito sa batangas. At puro sa itatayong mansyon na lang ang napag usapan namin.

Good thing dahil sa hindi naman na nagtanong ang architect patungkol sa personal na buhay namin ni Tope. Medyo na pansin ko na puro sa trabaho lang ang tanong niya. Mas madalas niya kausap ang mag-asawa.

Nagfocus lang ako dito sa project. Halos nakalimutan ko na din mag online at kamustahin ang mga kaibigan ko. A side from working here. Hindi ko alam kung bakit parang mas nalibang ako dito habang kasama si Tope.

May mga parte din dito sa batangas na napuntahan namin. Habang walang masyadong ginagawa. Kapag free.

“Are you done?”

Napatingin ako kay Tope na nasa pinto. Tumango ako dito saka itinayo ang maleta para ilagay sa gilid. Para mamaya bubuhatin na lang kapag aalis na kami.

“Ikaw na ayos mo na ang mga gamit mo?”

Umiling siya habang papalapit sa direksyon ko. Iiwasan ko sana siya para pumunta muna sa labas at makapag pahangin nang hawakan niya ang palapulsuhan ko at marahan na inilapit ako sa kanya.

“Gusto ko pa’ng magtagal dito kasama ka,” he said then he hugged me.

“Hindi pwede. We have work in manila.”

“I know. But I really want to stay us here for longer,” he kissed my forehed. He really like kissing me there.

Habang ako naman ay napapapikit at pinapakirandaman iyon. Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko nagiging payapa ako kapag ginagawa niya iyon.

“We can still go here, I have project here.”

He nodded. “Magugustuhan ko lang naman bumalik dito kasi kasama ka,”

So meaning kapag pupunta ako dito palagi ba syang sasama? Definitely, no! May mga kailangan din naman syang gawin at mga projects na kailangan niya ding matapos.

“You have your work next,”

“I know, but I can work from home… I mean, I can work while I’m with you,”

Hindi ako makapaniwala habang nakatingin sa kanya. Kailangan siya mga sites na may project ang mga engineers niya.

“I can send them the projects I’m proposing. I can discuss it thru online or an email.”

Halos sanay na sanay na siya sa mga ganitong gawain. Sabagay ilang taon siya sa US na malalaki ang project kaya parang wala na sa kanya ang mga ganito. I didn’t notice na napapatagal na pala ang tingin ko sa kanya.

“Masyado kang busy, you have a lot of works,”

“ Are you worried about me?

Hindi ako sumagot pero pakiramdam ko na alam na niya ang sagot. Lumapit siya sa’kin para halikan ang labi ko. Sandali akong natigilan.

“Help me fixing my things,” halos namamaos na boses niyang sinabi.

Tumango na lang ako saka sinamahan siya para ayusin ang mga gamit niya. Mas marami akong dalang gamit kesa sa kanya. Kaya mabilis lang namin na ayos ang gamit niya.

“Baba muna tayo, we should eat first. Para na din magpaalam sa mag-asawa,” anyaya niya sa’kin.

Sabay kaming bumaba. Agad na nahagip ng mata ko ang mag-asawa na nagkukwentuhan at nagtatawanan. Pero agad din na natigilan ng makita kami ni Tope na papalapit sa kanila. Tumayo ang mga ito para salubungin kami. Nakipagbeso kami sa mga ito.

“I hope you also enjoying for staying here, kahit na isang linggo lang kayo,” sabi ng ginang at saka tumawa ng bahagya. Napaka pormal at mahinhin ito kung tumawa.

“We enjoy our staying here, Ma’am.” Sagot ko.

“Sayang nga lang at hindi namin kayo nasamahan sa mga activities na ginawa niyo dito sa hotel.” Tumawa ang ginang. “Alam mo na tumatanda,”

“You look, 40 Ma’am, you doesn’t look like you are already, 50 plus,” I said then laugh more.

“Talaga ba? Muka ngang hindi ako okay ngayon,” tumingin ito sa kanyang mga braso habang namumulang mahinhin na timatawa.

Tumango ako sa kanya. Nagpatuloy ang kwentuhan namin doon at nagpasya pang mag-ikot kaming apat. Mamaya unti ay aalis na kami ni Tope. Sinabi niya din naman sa’kin habang naglalakad.

“Engineer Craig!” Tawag sa’kin ng asawa ni Attorney Remy.

Nawala ang tingin ko kina Tope at Attorney Remy. Napabaling ako sa asawa nito. Malayo kasi ang pwesto nila Tope saamin. Habang sila lang ang nagkukwentuhan. Nagkunwari pa akong lalong busy.

“Huwag mo sana mamasaamin ang tanong ko.” She was smiling at me. “Kamusta at kailan pa nagsimula ang sainyo ni Engineer Terrence?”

Sandali akong natigilan at napatitig sa kanya. Bumaling din ako kina Tope na sandali pang tumingin sa direksyon namin habang nakakunot ang nuo.

Hindi ko alam ang sa sabihin ko sa kanya.

“H-He is my friend since dad decided na dalhin po ako sa probinsya nila,” I simply answered her.

Mas lalo itong ngumiti sa’kin. Hinawakan niya ang kamay ko habang pareho kaming nakatingin doon. May kung ano sa paghawak nito sa aking kamay dahil humigpit ito ng bahagya. Hindi naman ako nakaramdam ng sakit.

“Sa probinsya kayo nagkakilala? Dati palang ay kayo na?”

Mabilis akong napailing sa kanya. Nakaramdam ako ng kaba. Hindi takot, kundi kung may anong kumiliti sa’kin. Kung babalikan ang una namin pagkakilala halos wala naman problema madalas lang din kaming magkaaway.

I can still remember the first time I confest to him. That I’m in love with him.

Tumango ako sa kanya. “Pero nagkahiwalay din po kami kagad… ngayon lang po ulit kami nagkaayos,” mariin akong tumingin sa kanya.

Bahagyang nagulat ang matanda. Hindi din naman sya nagtanong kagad. Siguro ay nangapa din ito kung dapat ba niyang itanong kung bakit. Pero mas pinili niyang balingan ang direksyon nila Tope.

“Kitang kita ko kung pano siya tumingi sayo, I think Engineer Terrence is really in love with you. He seems like, he doesn’t want to take off his eyes on you,”

Nanatili akong tahimik. Kitang kita ko ang pagkunot ng nuo ni Tope saamin. Habang may sinasabi ang si Attorney Remy sa kanya. Muka naman siyang nakikinig pero ang mata ay nasaamin.

“Look how he stared here,” she laughed. “I can see my son to him.” She said before her laughed faded.

Kuryoso akong napatingin sa kanya. Habang ang ngiti niya ay hindi mawala sa kanyang labi. May nga anak na sila Attorney pero hindi ko alam kung ilan at nasaan.

Napatingin ang matanda sa’kin. “My son died when he found out his boyfriend cheating on him,”.

Hindi kagad nagproseso sa utak ko ang sinabi niya.

“Me and remy want to save him. But we failed, hindi mahilig magtago ng sekreto ang anak namin ni Remy. Kaya nakakagulat ng humaharap na pala siya sa depression noong araw na umiibig.”

Napalunok ako sandali at hinawakan ang kamay niya. Pinisil ko ng bahagya iyon. Nalulungkot ako para sa kaniya at sa anak nila.

“Nakita ko kung pano tumingin ang anak ko sa taong nagugustuhan niya. The way he looked, the way he smiled at him. I know he was deeply in loved. I was very happy seeing him and how he was telling to us how completely in love he is…” Tuluyang pumatak ang luha niya.

“I’m sorry,”

“I know, Engineer Terrence is completely in love with you the way he looked at you.”

Yumakap ako sa kanya sandali. Hanggang sa madinig na lang namin ang boses nila Tope sa aming gilid.

“What happened?” Nag aalalang tanong ni Attorney.

“Nothing, hon! I was telling him about our son.”

Hinawakan ni Attorney ang kamay nito. Sa kabila ng edad nila, hindi ko maiwasang isipin kung bakit hanggang ngayon in love pa rin silang pareho sa isa’t isa. Nakakatuwa silang makita na ganito.

I hope daddy same with Attorney. Pero hindi ko din siya masisisi. He’s in love with Ryler.

Pagkatapos no’n ay bumyahe na kami ni Tope. He was asking kung ano ang napag usapan namin ng asawa ni Attorney and I tell him. Nakikinig lang siya kung ano ang sinabi sa’kin. Hindi ko nga lang na itanong kung anong pangalan ng anak ni Attorney.

“Yes, baby. I’m completely in love… With you,”

Gulat akong napatingin kay Tope. Hindi ko man lang na malayan na na-ikwento ko pala din sa kanya ang mga sinabi sa’kin ng asawa ni Attorney- na alam niya kung pano tumingin si Tope sa’kin.

“Their son died because of depression.”

He sighed and he held my hand while his other hand is driving. Sandali din siyang tumingin sa’kin.

“Baby, I will never cheat on you. Hindi ako tutulad sa tao na nagustuhan ng anak nila… Kung totoo man iyon,” he said sofly.

Kumalabog ang puso ko. He knows how to calm me. He knows when I’m bothered. When I’m over thinking. And he’s right I was thinking if he will cheat on me. Kaya hindi ko mapigilan malungkot din kanina.

He smiled. Napangiti din ako sa kanya.

“Do you know what is name of their son?”

Hindi siya nakasagot sandali. Tumingin muna din siya sa harap at nagfocus sa pagdadrive.

“I know. Kababata nila Tito Ryler ang anak nila,”

Sandali akong natigilan. Kung ganon kaedad lang nila Daddy ang anak nila Attorney Remy. Kung ganon ay kilala din nila Daddy ang anak nila Attorney.

Halos anong oras na noong makauwi kami ni Tope sa manila. Kung hindi lang traffic ay baka maaga pa kaming nakauwi. Halos mag e-eleven na kami nang makauwi. Nang nasa tapat na kami ng building sa condo ko. Halos magkasabay lang din kami lumabas.

Alam kong pagod na siya sa buong byahe. Halata naman iyon sa kanya. He looked so sleepy.

“G-Gusto mo dito kana lang muna magpalipas ng gabi. Haven’t dinner yet?” I asked him.

Sandali siyang natigilan at bumaling pa sa building na nasa likod ko.

“Ayos lang?”

I nodded. Magkasabay kaming kinuha ang aming mga gamit. Daoat kukunin niya pa ang maleta ko pero inunahan ko na siya. Napansin kong napapatingin ang ibang tao sa’min. Pero mas pinili kong magpatuloy. We entered into elevator.

Nang makarating kami sa floor ko. Nauna akong lumabas at agad na tumapat sa bandang dulong pinto. Kahit pa na nasa likod ko si Tope. I enter the password of my condo para buksan ang pinto.

“Pasensya na. Medyo maliit ang kama ko. Pero kasya naman siguro tayo dito,” I said while fixing my things.

Malinis naman ang condo kaya hindi nakakahiya para sa kanya. The housekeeper is always here. Mas madalas kong pinapalinis itong condo ko kapag wala ako.

Pumasok ako sa kwarto at sumunod naman siya sa’kin. Itinabi ko ang aking cellphone sa gilid ng aking higaan. He sat in my bed.

“I’ll just cook our dinner.” Paalam ko.

“Tutulong ako,” mabilis pa siyang tumayo kahit na ang mata niya kanina ay ginagala sa kabuuan ng aking kwarto.

“No, kaya ko naman. Antayin mo na lang ako dito. Magpahinga kana muna,”

Alam kong tatanggi siya kaya sinaway ko pa siya. Sa huli pumayag din naman siya. I planted a soft kiss in his cheek. Mabilis lang iyon kita ko din kasing umigting ang panga niya.

Nagtungo ako sa kitchen at naghanap ng pwedeng lutuin don, dahil sa mag isa lang din naman ako dito sa condo isa ito sa napag aralan ko. Though mas na una akong natuto habang na kina Manang Tania… Sa probinsya.

Nagluto ako ng kere-kare. Dahil ito din naman ang unang tinurong lutuin sa’kin ni Manang Tania… Isa pa ito din ang paburitong ulam ni Tope. Hindi ko nga lang alam kung ito pa din.

Isang oras akong nagluto ng ulam na kare-kare kaya halos alas dose na ako na tapos. Hinanda ko na ang lahat sa mesa bago nagtungo sa kwarto.

Agad kong nabungaran si Tope na nagcecellphone. Akala ko cellphone niya ang hawak niya… Lumapit ako sa kanya at kinalabit ito. Nakita ko ang cellphone na hawak niya.

Akala ko nagpapahinga siya dito sa kwarto ko. I’m expecting na nakahiga siya at umiidlip. Napansin ko din na hawak niya ang picture frame ko noong graduation day sa college. Gulat pa ako habag nakatingin din sa cellphone kong tinitignan niya isa-isa ang mga pictures.

Agad kong kinuha ang picture frame ko at cellphone sa kaniya. Masama niya akong tinignan.

“H-Handa na ang pagkain,”

Hindi niya ako pinansin at kinuha lang ang picture ko at cellphone ko.

“I’m not finish,” he said.

“Tope… Nakakahiya,” pabulong pa akong nagmura ng ‘Tangina’

He chukled. “I want to have a copy of this picture.” Tukoy niya sa graduation picture ko.

Nangunot ang nuo sa kanya. “Anong gagawin mo sa copy?”

“I’ll put it in my office table.” He said softly. He come closer to me then he leaned. He planted a soft kissed to my lips.

My jaw clenched. Pinipigilan ko din ang pagsilay ng ngiti sa aking labi. Muli ko siyang niyaya lumabas para makakain na. He nodded at saka sumunod sa’kin.

“You cooked this?” He asked me while he was looking at kare-kare.

Parang hindi siya makapaniwala na niluto ko nga iyon. Natawa na kang ako at saka naupo. Magkatapat kami noong nilagyan ko ng kanin ang kanyang plato. Naglagay din ako ng kare-kare sa plato niya.

“Pwede mong sabihin kung hindi ka masasarapan, huh,”

He smirked then he tasted it. Sandali ko pa siyang pinagmasdan doon.

“You are good… masarap.” He said.

“Tinuro sa’kin ni Manang Tania, iyan,”

“I know. Kalasa noong luto niya. Masarap,” papuri niya ulit.

“Hindi ka pa nakakabisita sa kanila,”

“I’m planing to visit them, but this time I want to go there with you,”

“We have work here. Matatagalan pa siguro kung bibisita tayo sa kanila,”

Bahagya akong kinabahan. Hindi alam nila Manang Tania na si Tope ang nakabili ng mansyon. Do I need to tell them before I go there? Pero baka magulat sila na kasama ko si Tope. Alam nila kung panong na tapos ang saamin ni Tope.

“Anong iniisip mo? Hmmm..?”

“T-They didn’t know about us,”

Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon nila.

“You don’t need to be worry. We will tell them before we go there,”

Napahinga ako ng malalim. “Masyado ng maselan si Manang… You know it’s been years since the last time you saw her, she’s sick now.”

“Kaya uunti-untiin natin, hindi naman natin kailangan magmadali,”

I nodded. I agreed with that. Pero hindi ko pa rin maiwasang kabahan.

Pareho kaming natigilan ng tumunog ang cellphone ko. Nasa lamesa iyon, kita ko ang pagsulyap ni Tope sa aking cellphone at tumingin din sa’kin.

“Si Zam ang na tawag,”

Tumigil siya sa pagkain bago ko sinagot ang tawag. Ni loud speaker ko din ang cellphone ko ng saganon hindi siya mag-isip ng kung ano-ano.

“Hey! Craig! Ngayon ka lang sumagot ng tawag! Hindi ka online halos isang linggo.”

Bungad niya agad.

“I’m already here in my condo, kakauwi ko lang din,”

Sumenyas ako kay Tope na huwag maingay. Baka magulat si Zam na hindi lang ako ang nag-iisi dito sa condo. He doesn’t know about us.

“Akala ko ba trabaho ang pinunta mo a batangas?”

Nangunot ang nuo ko.

“You! Bakit may kumakalat na picture sa inyo ni Engineer?” Halos mabilis niyang sinabi. “Alam ko naman na pwede talaga itong mangyari na magkabalikan kayo, but Fuck!… Hindi ko akalain na kayo mismo ang magiging bulgar.” He said hestericaly.

Mas lalong nangunot ang nuo ko at napabaling kay Tope na seryoso lang na nakikinig din habang nakain na ngayon. Medyo kumakalansing ang plato niya dahil sa kutsara at tinidor.

“W-What do you mean?”

“Fuck you! Ano acting ba iyan na kunyari walang alam? Kumakalat ang larawan niyo ni Engineer na magkasama diyan sa batangas sa isag resort,” he almost shouted. “And fuck! You are both kissing!”

Wala man lang naging reaksyon si Tope habang tuloy-tuloy ang pagkain niya. Habang ako naman ay natigilan. Mabilis kong binuksan ang instagram account ko at agad na bumungad ang larawan namin ni Tope.

Halos sumabog ang puso ko sa kaba. I didn’t expect this will happened. Masyado akong nadala. Though, I have plan na hindi naman ilihim ito. Pero hindi ko lang inaasahan na sa ganitong paraan.

“Sana man lang nagdahan-dahan ka, Craig!”

Wala naman na ding magagawa.

“Nagagalit ang mga fans ni Hidelyn, they are thinking bad of you,”

Napahawak ako sa aking sintido.

“Let me face it.”

Napatingin ako kay Tope. Namumungay ang mata niya at halos patayan niya ako. Lumapit siya sa’kin at hinawakan ang braso ko.

“They didn’t the whole story, let me protect you. Palagi kong sinasabi na wala kami ni Hidelyn. I will talk to her,”

Hindi ako nagsalita at nanahimik na muna sandali.

“I will face it, too.”

Mariin niya akong tinitigan habang nakakunot ang nuo.

“Tomorrow she will go to my office I know it. Maraming tanong iyon, she was keeping messaging me ’til now. Let me do this for us,”

Agad akong umiling sa kanya. Hindi ko piniling sumugal ulit para siya ang mahirapan muli. I don’t want it to heppened again.

“I’ll go with you,” I said with finality.

He sighed. “Okay fine, but let me talk her first. We will having a family dinner tomorrow. I was planing you will come with me there,”

Bahagyang nanlaki ang mata ko sa kanyang sinabi. Is he sure about this? I felt nervous immediately. Sandali akong nag-iwas nang tingin sa kanya.

“Are feeling nervous? If you don’t want to meet them and think about it carefully. I will not force you. I’m just thinking if we will tell this to my family-” I cut him off.

“I’ll come with you,”

Kita ko ang gulat sa kanya noong muli akong tumingin sa kanya. This time mas mariin ang pagkakatitig ko sa kanya.

“I’m fine to meet them. If they didn’t accept about us. I’ll respect their decision-”

“What do you mean? If they didn’t accept us iiwan mo ulit ako?”

Mabilis akong umiling sa kanya.

“No. I will not do that, if they didn’t accept us. I will respect their decision. But it doesn’t mean iiwan ulit kita. Pag-aaralan ko at pagsusumikapan kong tanggapin nila ako… Tayo.”

Medyo naging mabagal ang pagsasalita ko.

Naramdaman ko ang paghapit ng isa niyang braso sa aking bewang at isang kamay sa aking panga.

“They will accept us. Tito Ryler know about us. He know I’m still in love with you. At halos lahat sila. Even si Papa.”

Sandali kaming parehong natahimik. He hugged, dinama ko ang pagkakayakap niya sa’kin. Bago nagpatuloy sa pagkain. I finished it, he also helped me to wash the dishes we used.

Naiwan muna ako sa labas sandali. Binasa ko ang mga message ni Zam sa’kin. Ganon din ang iba ko pang mga kaibigan. Hindi ko lahat sila nareply-an tungkol sa mga tanong nila.

Nang pumasok ako sa kwarto nakita ko si Topeng nakatayo pa din. I get near him. Nakuha ko ang atensyon niya at saka bumaling sa’kin.

“We need sleep now. We have work by tomorrow,”

Hindi siya nagsalita at lumapit lang lalo sa’kin. He rested his forehead into my shoulder while his arm snaked me.

“I love you,” he whispered.

Gumala ang kamay ko papunta sa kanyang buhok at hinawi iyon nang ilang beses. “I love you, too,”

Bahagyang humigpit ang yakap niya sa’kin. Pero hindi iyon nagtagal dahil kinalas niya din agad. He looked straight from my eyes.

“I have someting to give you,”

May dinukot ito sa kanyang bulsa at nakita ko kagad ang pulang maliit na box na hawak niya. Tumingin muna siya sa’kin bago dahan-dahan binuksan iyon. My heart pounded as I saw the ring.

“Baby, I really want to marry you,” he whispered.

Hindi pa man din ako nakakasagot at gulat na nakatingin sa kanya kinuha niya ang kamay ko. Hindi ako makagalaw habang nakatingin sa daliri ko na ngayon ay may singsing na.

“The marriage you want is not legal here in the Philippines, you know it right?” Halos kinakabahan kong tanong sa kanya.

“I know, that’s why I want us to get married in US,” he said.

Halos matulala ako. Hindi dahil sa hindi ko gusto. Talaga bang gusto niyang matali sa’kin? Paano kung magising siya isang araw na gusto niya magkaroon ng pamilya. Hindi ko kaya siya bigyan no’n.

“I can’t bear a child,” halos bulong ko na pagkakasabi.

Nangunot ang nuo niya at nagsalubong ang kilay.

“Hindi ka ba natatakot?”

Huminga siya ng malalim at saka muli akong niyakap.

“Baby! You are enough for me. Tama ka para sa’kin,”

Parang hinaplos ang puso ko ng kung anong bagay.

“We will meet my family tomorrow. I want them to know it first… At pupunta din tayo sa Daddy mo. Gusto kong pormal na magpaalam sa kanya,”

Why he put so much effort about this… About me? At talagang gusto niya pang magpaalam kay Dad. Nakaramdam ako ng kaba.

“But first we need to sleep. I know you are tired.” Hinaplos niya ang likod ko. Bago niya ako dinala sa aking higaan.

“Mahal kita, sobra.” Wala ko sa sariling sabi.

Ngumiti siya sa’kin at saka hinalikan ang labi ko.

“You are my home….” He kissed me again. “Nakauwi na nga ako,” he added.

KABANATA 48

Nakatayo ako mula sa malayo habang pinagmamasdan din si Tope na inaayos ang gamit namin. Kanina pa siya nakaayos, ngayon nilalagay lang sa kotse ang mga gamit namin.

Kakatapos ko lang din kausapin si Clara mula sa kabilang linya. I already told her about Tope. She was shocked, noong tuluyan niyang malaman. Sunod-sunod ang pag-usisa niya sa’kin patungkol saamin ni Tope. Pero bago iyon. Sinabi ko din muna sa kanya na huwag sa sabihin kay Manang Tania. Gusto kong unti-untiin. Ayokong mapahamak si Manang Tania dahil masyado na din itong maselan dahil sa kanyang sakit.

Nagtanong ito kung kailan pa daw. Sumagot naman ako na talagang nagkikita na kami ni Tope simula ng bumalik siya. Sinabi ko din ang tungkol sa pagbili ni Tope sa mga ari-arian ni Lolo. Mas lalo siyang nagulat at mas marami pa ang naitanong dahil doon. Tinanong din nito kung ano ang dahilan ng pagbili ni Tope sa ari-arian ni Lolo. I told her everything she need to know.

Mabilis lang ako nag paalam si Clara noong tawagin siya ni Manang Tania mula sa kabilang linya. Masyado kasing maingay si Clara. Bukod don gusto kong maging handa si Manang ng saganon ay hindi talaga sya mabibigla.

Binilin ko kay Clara si Manang na kung maaari magtanong ito at huwag magbibiglain si Manang. Hindi ko alam kung bakit pero masyado akong kinakabahan. Alam nila kung paano nagtapos ang saamin ni Tope. They didn’t asked me about the past when I was recovering.

Pilit nila dati iyong nilalayo nila, Manang Tania. They are respecting me. I was hurt, every thing happened in the past it’s teach me a lesson that should I know. Every thing happened is have a reason. Katulad ng saamin ni Tope. We need to grow. Kailangan namin umalis sa comfort zone namin, which is me and him.

Hindi sa lahat ng pagkakataon ay may masasandalan ka. Kailangan mong patatagin ang sarili mo at magkaroon ng sariling disisyon. Kung muli kayong paglandasin. Tadhana na ang magdidisisyon no’n.

Everything is worth for us. Kilala na siya ngayong engineer. He’s successfull now, but ’til now. Gusto niya pa din maatali sa’kin. Hindi ko alam kung ano ba ang tama kong ginawa para magkaroon ng katulad niya.

“Are you ready now?”

Tumango ako sa kanya. Naramdaman ko siya sa aking likod kaya marahan akong humarap sa kanya. He was about to snaked his arm into my waist.

“I’m ready, we need to go, may mga trabaho pa tayo,”

Ngumuso siya na parang ayaw talaga din umalis. “We can stay here, kahit ipagpabukas na natin ang trabaho. Tapos mamaya attend na lang tayo sa family-” I cut him off. I glared at him also.

“Kailangan natin magtrabaho, Tope. Hindi na din ako pwede dahil matatambakan ako ng trabaho, 1 week tayong wala. Do you forgot?”

“I can help you, you can send here your-”

Muli ko siyang pintulot sa pagsasalita. He chuckled at pinadaanan pa ng paghawi ang kanyang buhok. Wala din siyang nagawa kundi ang sang ayunan ako. Sumakay kami sa kanyang kotse. Magkasabay kaming pumasok ngayon.

Some how, it’s feels new these to me. ’cause this is the first na sabay kaming papasok. Wala akong kasabay na pumapasok dito at bukod a kanya ngayon. Kinakabahan man ako ay pinigilan ko na din.

“Tope! Alam kong napag usapan na natin ang tungkol sa atin. But how about ang kuya mo ang mga katrabaho natin ang mga tao mo sa floor? Hindi ka ba talaga nag-aalala sa iisipin nila tungkol satin?” I asked him. Hindi pa kami nakakababa sa ng kotse niya.

Napag usapan na namin ang tungkol sa kumakalat saamin. He said na huwag ng isipin iyon. He will handle these things pero hindi ko pa din maiwasan na hindi isipin. I trust him, pero hindi ko maiwasang mangamba lalo pa kung dahil sa’kin. Baka bumagsak siya.

“I already said. I will talk, Hidelyn. If she didn’t agree. It’s her own decision. Matagal ko na itong klinaro din sa kanya,”

Napahinga ako ng malalim at napatango nang dahan dahan sa kanya. I trust him. Hinalikan niya ako sa aking nuo. Hindi ko man lang napansin ang mga tao sa paligid. Noong mapabaling ako sa kanila agad silang ng iwas ng tingin at bumaling kung saan.

“Don’t mind them, baby… Please!” He whispered. I nodded again.

Nagsimula kaming maglakad at may nakasalubong pang body guards na nag aantay saamin. Nagkatinginan sila sandali na parang nalilito kung anong itatawag samin ni Tope. Pero nilampasam kagad namin sila pagkatapos tumango sakanila.

“Just relax, I’m here.”

Kinuha ko ang kamay niya at magkasabay kaming pumasok sa loob. Kahit nakakaramdam ng matinding kaba. Nakita ko siyang nagulat sa aking ginawa pero binalewala ko lang iyon.

“Goodmorning, Engineer Terrence,” may lumapit na babae kay Tope nong pumasok kami sa loob.

“Mornin’” he greeted back.

Napatingin ang babae sa kamay namin ni Tope na magkasiklop. Pero sandali lang iyon.

“Engineer! Your family is waiting you to your office.”

Nangunot ang nuo ko nang tumingin ako kay Tope. Tumikhim muna siya habang nakatingi sa’kin at bago bumaling sa secretary niya. Hindi niya sinabi sa’kin na nan dito ang pamilya niya.

“Susunod ako pakisabi na lang,”

Tumango agad ang secretary niya at sandali muling bumaling sa’kin at sa kamay namin ni Tope. Kinalas ko iyon dahilan ng pagkunot din ng nuo ni Tope.

“Yes, Engineer.”

Umalis ito sa harap namin.

“You didn’t tell me they are here.” Nakaramdam ako ng kaba.

Kung nan dito sila mas pusibleng makita ko ang pamilya niya. Iba pa din pala kapag alam mong malapit kana sa kanila.

“Ngayon ko lang din nalaman, noong nagmamaneho ako.”

“It’s okay! K-Kinakabahan lang ako ng unti,” kahit na ang totoo ay sobrang kaba ko.

“Don’t worry. I’m here. Mamaya pa naman din ang dinner,”

“So dapat mamaya na ako kabahan?” Sinubukan ko magbiro para kahit papano gumaan ang dibdib ko.

Napaisip ako sandali. Kaya ba nan dito ang pamilya niya dahil alam na nila ang tungkol sa kumakalat na balita saamin ni Tope. Mas lalo akong nakaramdam ng kaba.

“K-Kaya ba sila nan dito… Dahil sa balita?” Medyo mabagal kong tanong.

Hindi agad siya sumagot at bahagya lang lumapit sa’kin. “Kakausapin ko muna sila, sabay tayo mag lunch mamaya,”

Hindi ko pinansin ang mga matang nagmamasid sa’min. Dahil din siguro sa kaba na nararamdaman ko ngayon.

“Baka matagalan pa ang pag uusap niyo, you have your work after that I think, unahin mo muna iyon,”

Umiling siya. “I already cancelled my all meetings today, I will reschedule it again to my secretary,.. ikaw muna uunahin ko,”

“Magkasama na tayo ng buong linggo sa batangas, hindi ka ba nagsasawa?”

Nagsalubong ang kilay niya. “Ba’t magsasawa? Ikaw nga gusto ko palagi kasama,”

“Corny mo!” I rolled my eyes.

He chuckled. Unti unti ko na siyang tinulak. Kailangan na namin magtrabaho. Isa pa masyado na kaming nakakahatak atensyon ng mga tao. Magkasabay kaming pumasok ng elevator may mga ilang nakasakay din. Pero na una akong nakarating sa floor namin dahil ang floor ng office ni Tope ay may tatlo pang palapag.

Sumenyas lang ako sa kanya at saka lumabas. Mukang may gusto siya sabihin pero hindi niya masabi dahil sa mga tao.

“Lunch mamaya, huh.” He reminded me again.

I just nodded. Noong tumalikod na ako sa kanya doon ko lang din na pansin na nasa akin ang atensyon ng mga co-work mate ko dito sa palapag.

“Back to work! Huwag tumunga-nga. Hindi kasama iyan sa binabayaran sainyo!” Si Cyrus na ang sumigaw. Dahilan ng pagbalik nila sa kanilang trabaho.

Bumaling din siya sa’kin at saka lumapit. Natanaw ko din si Melnard na mukang gustong lumapit pa sa’kin. Pero agad din nag-iwas nang tingin.

“Go to my office. Now.”

Dire-diretso ang lakad niya papasok sa kanyang office. Nakita ko pa ang bulungan ng iba. I sighed, at saka sumunod sa kanya. Nadaanan ko pa sandali ang table ni Melnard.

“Magkwento ka, huh!” He whispered, sapat lang din para kaming dalawa lang din ang makadinig.

Hindi ako nagreact. At dire-diretso lang na naglakad papasok ng office ni Cyrus. Nakita ko kagad siyang nakatingin sa pagpasok ko.

“What’s happening, Craig! Huh? Ano iyung larawan na kumakalat sa social tungkol sainyo ni Engineer Terrence?” Agad niyang tanong. “And fuck! Magkasabay pa talaga kayo pumasok ngayon? Akala ko ba kaya ka nasa batangas para sa trabaho?”

Sunod sunod ang mga tanong niya. Hindi ako nag react at seryoso lang siya tinignan. Hindi ko naman siya masisi kung marami siyang katanungan. Wala siyang alam sa past namin ni Tope.

“Yes! Nan doon nga ako dahil sa trabaho,”

“Trabaho? Kailan mo pa naging trabaho si Engineer Terrence? Akala ko bumalik lang siya ng US for his work there. I didn’t know na kasama mo sya do’n I thought na ikaw lang at ang kliyente mo do’n,”

Nanatili akong seryoso. “Nan doon naman talaga ako para sa trabaho-”

“He’s not your business there,”

“Hindi naman talaga. Tinutulungan niya lang ako,”

“Tinutulungan? May halikan? May larawan? May yakapan?”

“He’s my ex-boyfriend… Simula pa dati.” Mabilis na sabi ko.

Nakita ko ang gulat niya at natigilan agad.

“N-Naglabalikan kami. Wala kayong alam dahil wala naman kayo dati.”

Dugtong ko pa. Nakita kong lumunok siya habang nakatitig sa’kin.

“Since when?” He asked noong makarecover siya. “This is not a joke, Craig, huh!” He added.

“I know, this is not a joke. Hindi din naman nakakatuwa ang sinabi ko. Pero totoo.”

Hinilot niya ang kaniyang sintido.

“Akala ko kayo na ni Ava? Hindi ka ba pumayag sa gusto niya?”

“Bakit ako papayag? Gagamitin ko sya. No way.”

Sandali siyang natahimik.

“Bakit hindi mo sa’kin sinabi ang tungkol sa inyo ni Engineer?”

“Dapat ko bang sabihin? Tapos na samin ang noon,”

“Pero dapat sinabi mo pa din sa’kin. We’re friends,”

“Ayoko siya pag usapan, isa pa hindi ka naman nagtanong,”

Kita ko ang inis sa mata niya. Hindi ko alam kung bakit parang nag-o-over reaction siya saamin ni Tope. Hindi din naman siya nanghihimasok dapat saamin.

“I’ll go to my table now. I have many things to do,” paalam ko.

Maglalakad na sana ako palabas ng tawagin niya ako muli sa pangalan ko.

“Craig Lui!” He called my name. “How about me now?” Dugtong niya pa. Nanlaki ang mata ko at mabilis na napatingi sa kanya.

“W-What do you mean… How about you?”

Hindi siya nagsalita at kita ko ang pagalaw ng kanyang panga. Kita ko na mabibigat ang binibitawan niyang paghinga. He swallowed hard.

“I like you.”

My lips parted a bit. Hindi ako nakapag salita at parang tangang nakatitig sa kanya. Simula noong college ko siya nakilala hanggang sa magtrabaho kami. Wala akong nalaman na ganito kahit ano sa kanya.

“W-We are friends.”

“I know. But I like you more than a friend,” he said with no hesitation.

Ikinalma ko ang aking sarili.

“Since when?”

“I didn’t know either. Basta naramdaman ko na lang,”

Nag-igting ang panga ko. At mariin siyang tinitigan.

“You know we are friends, right? At iyon lang din ang nakikita ko sayo kaya-”

“I know. You don’t need to say it.” He said when he cut me off. “Makakalabas kana,” halos bulong niya na lang iyon pero sapat pa din para madinig ko.

“Alam mong magkaibigan tayo, Cyrus. Hindi-”

Muli niyang pinutol ang pagsasalita ko.

“Lumabas kana! I don’t want to hear it, please…” Madiin niyang sinabi.

Hindi ako kumilos agad at pinagmasdan pa siya ng matagal. Ngayon nakayuko na siya at nakatingin sa kaniyang table. Hindi ko naisip na may gusto siya sa’kin. Kaya hindi ako makapaniwala na kung totoo ba itong sinasabi niya.

Kung totoo man. Hindi ko alam. Magaling siya magtago.

“Lumabas kana,” ulit niya.

Huminga ako ng malalim bago tumalikod muli sa kanya. Hindi ko man lang na malayan ang oras. Nang pagbukas ko ng pinto. Agad na bumungad sa’kin si Tope. Madilim ang mata niya.

“W-What are you doing here? Tapos na agad kayo mag usap ng pamilya mo?”

Na dinig niya ba ang usapan namin ni Cyrus sa loob? Nakaramdam ako ng kaba. Pakiramdam ko tumatagos ang tingin niya sa’kin. Binalingan niya ang loob at masama ang tingin. Pero saglit lang iyon at hinawakan ako.

Kinalas ko din ang pagkakahawak niya sa’kin. Sinarado ko muna ang pinto bago tuluyan siyang binalingan.

“Tapos kana makipag usap agad sa pamilya mo?”

“I want to check you,”

“I’m fine. Wala panganglunch break,”

Wala pang halos tatlong oras kami hindi nagkikita.

“Nasa office ka niya. And I heard it. Kung ano ang sinabi niya sayo.”

Hindi ako ng react at hinayaan lang siya. “You rejected his feelings?” He asked.

“Kaibigan ko siya,”

“Only friend. Wala nang iba, mainam ng kinaklaro mo sa kanya..”

Napailing ako sa kanya. “Let’s not talk about it here.” I said. Naglakad ako papalapit sa aking table.

Ramdam ko pa din ang tingin ng mga tao samin. Lalo na si Melnard na mukang kanting-kanti na magtanong sa’kin dahil ramdam ko ang tingin niya sa’kin.

“They are also asking. Kung isama daw ang daddy mo sa family dinner,”

Pagkaupong- pagkaupo ko palang agad akong halos muntikang mabuwal sa aking kinauupuan.

“What!?”

“They are asking your dad kung maaari siyang sumama sa family dinner to talk about us. He’s your dad. Dapat lang na nan doon din siya. Mas maganda na din iyon para doon ko na lang din siya kakausapin tungkol sa atin,”

“N-Naan doon din si Dad, kanina?” Napakurap ako ng ilang beses. “Naan doon siya? How?”

“Bumisita siya dito. Nakita siya nila papa. And they call him.”

Nagtiim bagang ako. Mariin pa akong napapikit. What should I expect he was here. Alam ko naman kung ba’t na naman sya nan dito. Dahil kay Ryler.

“Anong sinagot niya?”

“Sasama daw siya,”

Napahawak na lang ako sa aking sintido.

“Mas maganda iyon. Para malaman na nila agad at mas maging malinaw.”

“Are you really sure about that? Hindi kaba kinakabahan na maging tutol sila? Lalo na si Dad, mas magandang ako muna ang kumausap sa kaniya,” sabi ko habang nakatingin na sa kanya ngayon.

“I don’t think so na manggugulo siya doon, maayos naman siyang kausap kanina.”

“Magaling siya magpanggap,”.

“Wala ka bang tiwala sa sarili mong ama?”

“Wala!” Mabilis kong sagot.

Kung wala lang siguro ibang tao baka niyakap na niya ako. Ramdam ko iyon sa kanyang mga tingin.

“Don’t mind it to much, trust me. They will accept about us,” he whispered.

Napatingin ako kay Melnard nong tumikhim siya. Umirap pa ako ng mahuli ang mata niya. Chismoso!

“Iniisip ko lang na baka mangulo si Dad, I know him. Kapag may hindi siya gusto.”

“Tito Ryler is there also. Don’t worry.”

Tahimik lang ako. Kailangan kong mapanatag. Hindi naman siguro manggugulo si Dad doon. Hindi ko man lang namamalayan ang oras. Nan dito pa din sa floor namin si Tope. Pinadala niya din ang mga papel na kailangan niya pirmahan. Konti lang naman iyon.

Hanggang sa mapatingin kami ni Tope sa pagbukas ng elevator. Lumabas doon si Ryler at ang mga body guards nito, kasama nila ang CEO at si Dad. Agad kaming na patayo lalo na ako.

“Just calm, don’t worry.” Bulong ni Tope.

Binati namin ang mga ito. Napansin ko na masama ang tingin ni Dad sa’kin. Nakalimutan ko na kailangan ko pang kausapin ang ama ni Ava. Kakausapin ko na lang siya pagkatapos ng dinner na ito. Maybe tomorrow. Ako na lang ang sasadya sa office nila.

“Craig! How are you?” Tanong ni Ryler.

“I-I’m fine, Sir.”

“Drop the sir. I’m just a visitor here. Ito pa din naman ang CEO.” Turo niya sa kapatid ni Tope na si Prince.

“Kumain na ba kayo?” Tanong ni Prince.

“Not yet, but we will.”

Nakita kong tahimik lang si Dad. Tinitignan lang ng ito ang floor kaya sumandali lang sila dito saamin.

“So mamaya na lang ulit sa dinner,” Sabi ni Ryler

Tumango ako kahit na kinakabahan. Hindi naman nag uusap si Dad at si Ryler. Pero nakikita ko kapag nagkakatinginan sila.

“Ingat! Magkasabay ba kayo pupunta sa bahay?”

Tumango lang si Tope. Hindi ko pala naitatanong kung saan gaganapin ang dinner nila.

Tinapik nila ang balikat ni Tope habang si Dad parang wala lang. Nakasunod lang siya kina Ryler.

“Saan nga pala gaganapin ang dinner?”

“Sa mansion nila, Lola.”

“Sa Davao iyon di ba?”

He nodded. “We will use my chopper to go there,”

Author notes

: we are very close

sa ending

. Sana lang

natitiis

niyo ang story na ito, even though it has a lot of grammatical

error

and missed spelled words. I’m not really perfect I’m still improving my craft, since matagal din akong natigil sa

pagsusulat

. 2yrs din ako natigil, but still thank you for

your all efforts

for keeping votings

and

comments. A lot of compliments. Thank you so much!

KABANATA 49

“Are you done now?”

Hindi ako sumagot kay Tope at pinagpatuloy lang ang pagaayos ng aking polo shirt. Kahit na ang totoo ay ayos naman talaga. Hindi ko alam kung bakit ko kailangan tagalan dito sa harap ng salamin.

Masyado akong kinakabahan para mamaya. Hindi ko maiwasang mag-isip ng kung ano anong bagay. Lalo na at nan doon din sa Dad mamaya.

Sana lang ay hindi siya ang pagsimulan ng gulo doon mamaya. Dahil nakakahiya sa pamilya ni Tope. Bahagya kong naramdaman ang panginginig ng kamay ko. Nagtiim ang bagang ko habang tinitignan ang sarili sa salamin.

“Baby! Stop over thinking… You are trembling now, hmm…”

Marahan kong naramdaman ang paghawak saakin ni Tope sa aking balikat.

“M-Matatapos na ako,” hinawi ko sa malinis na paraan ang aking buhok. Hindi pa ako nakakapagpagupit.

“Just relax. You don’t need to be worry, I’m there also,”

Pagpapagaan pa ni Tope sa aking loob. Hinalikan niya ang aking batok. May kung anong kuryente akong naramdaman sa kaniyang ginawa.

Marahan akong bumuga ng malalim na buntong hininga bago siya hinarap. He was staring at me. He smiled at me as assurance, na dapat hindi ako kabahan.

“Dad is there also.” Panimula ko. “Sana ay sinabi mo sa’kin kagad. Para atleast nakausap ko muna siya,”

He shook his head. “You will not let him to go there, atleast if we will let him to be there. Mas madadalian tayo kausapin sila.”

“How about if they-”

“They will accept us. If they didn’t. Hindi natin sila pipilitin. Pero kailangan nilang maintindihan na dapat nilang irespeto ang sa atin,”

May kung anong humaplos sa aking dibdib ng muli niya akong halikan. Humalik din siya sa aking nuo.

“I’ll be there also, you don’t need to be worry,” he said again.

Ngumiti ako sa kanya at saka humarap muli sa salamin. Mariin niya akong pinagmasdan doon. Bahagya akong nakaramdam ng hiya dahil sa pagkakatitig niya sa’kin.

“You look so fine now,”

“Ikaw din,” balik ko sa kanya. Muli kong naramdaman na hinalikan niya ang batok ko.

“You look so handsome,” he whispered to my ears.

Kung paulit ulit niya akong sa sabihan nito ay baka hindi na kami matapos dahil sa marahan na pagtibok ng puso ko din. Siya lang ang nakakagawa nito. Ang patibukin ang puso ko ng parang may nagkakarera mismo sa aking loob.

He doesn’t really change. My feelings for him are still same. Katulad pa din dati. Marahan niya din napapatibok ang puso ko.

Nagtagal pa kami sa ganong pusisyon bago tuluyang umalis. Panandalian kong nakalimutan ang dinner na gaganapin dahil sa kinakausap ako ni Tope patungkol sa trabaho at tungkol sa mga plano ko.

As if he wants to know all of my plans. Mas madalas namin pag usapan ang project sa batangas. Natigil lang noong sumakay na kami sa chopper. Halos tumagal ng dalawang oras ang byahe namin bago nakadating.

Tinanong ko muna din si Tope kung nan dito na si Dad. Ang sabi nito ay nauna pa samin. I message also Dad, but he didn’t reply to my text messages. Muli kong inayos ang suot ko.

“Don’t worry, baby. You look so good tonight,”

Masama kong tinignan si Tope na bahagyang natawa. Pero binalewala ko din agad nong makita ang mansion ng kanyang Lola. Marahan akong napalunok. Mas malaki itong mansyon na pagmamay ari ng kanyang lola kesa saamin.

Nabungaran ko din ang gate nila na nakaukit pa ang apilyido ng kanilang pamilya. ‘Vicente Legacy’ ang nakalagay pa sa dulo. Bahagya akong nakaramdam ng kaba ng mabasa iyon.

They are really rich. To the point, na ang sariling yaman ni Lolo o kahit ako mismo hindi na maabot ang meron sa kanila. I know Tope, he doesn’t consider this na yaman din nila. Mula dati nagsikap siya mag isa para maabot ang mga gusto niya. And now this he have his own now.

Bahagya akong kinalibutan sa nakaukit sa kanilang gate. Napabaling pa ako kay Tope at nakita ding nakatingin siya sa’kin.

“They are waiting us,”

“Are we going to stay here for this night?”

“If you want to go back in manila after our dinner. We can,”

Sandali akong napaisip. Puro trabaho ang inaatupag niya kapag nasa manila. I’m sure if I wasn’t here tonight. He will stay here.

“We will stay here for this night, so you can have more time with them,” I said.

He smiled at me. Then lead me inside. Agad na bumungad saamin ang mga katulong nila. May nagturo pa na isa na nasa dinning area na ang mga ito. Masyadong malawak ang mansion ng mga Vicente. Bawat sulok may nakasabit na paitings at alam mong matagal na ang mga ito talaga dahil sa itsura.

May mga antique base at iba pang forniture na mamahalin. May nakasabit din malaking chandilier sa pinaka gitna ng mansion.

Dinig ko kagad ang mga boses na nagkukwentuhan sa dinning area. May mga nagtatawanan pa habang papalapit kami. Bahagya akong muling nakaramdam ng kaba nang makita si Dad na katapat si Ryler habang ang pinaka matanda naman sa kanila ang lola ni Tope ay nakaupo sa pinaka harap ng napakahabang lamesa.

May iba din na nakaupo at ang iba pamilyar sa’kin ang muka. Ang iba naman ngayon ko lang din nakita. Tingin ko ito ang iba pang kamag anak nila Tope.

“They are here,”

Isang boses na malalim din ang na dinig ko. Nakita ko ang isang halos kasing edad lang din namin ni Tope ang nakatingin samin. Malaki din halos ang pagkakapareho nila ni Tope ng tindig. Namumukhaan ko ito ng bahagya pero hindi ko maalala kung saan ko ito nakita. Katabi niya ang sumunod na kapatid ni Tope si Toper.

Halos ang laki na din ng pinagbago nito. May isang bata itong katabi kasunod naman no’n ay isang babae. Halos mukang nasa apat o limang taon palang ang bata. Napakunot ang nuo ko noong mapagtanto ko na anak ito ni Toper.

Kita ko din ang bahagyang pagbulong noong babae kay Tope. They smiled to us when they notice I’m looking to their direction.

“Come here, Tope…” Nadinig ko ang boses noong matanda. “At ang kasama mo.” She added habang mariin na nakatingin sa’kin.

Mas lalo akong kinabahan sa paraan nang titig niya sa’kin. Bahagyang nakataas ang kanyang kaliwang kilay habang na natiling nakatingin samin. Napakasungit nito kung titignan na maiigi.

“Good evening, La,” Tope greeted her and kissed her immidiately.

Mabilis lang ang paghalik niya sa matanda at bumaling din sa iba para bumati din.

“G-Good evening, Ma’am. I’m sorry we’re late.” I apologize.

“It’s okay.” Halos walang gana niyang sinabi. Nagtunog lumabas iyon sa kanyang ilong.

“Kamusta, Ijo?” Tanong sa’kin ng ama ni Tope. Kaya napabaling din ako sa kanya. Mabilis akong nagmano at humingi din ng pasensya kinamusta ko din ito.

“You can seat now, hindi tayo nangangampanya.” She said.

Agad akong natigilan. Umayos, nagsimula kaming maupo ni Tope katabi ko si Dad, habang kasunod ko naman si Tope. We are all silent that time. Papaupuin ko sana siya sa malapit sa kanyang lola.

Pero naunahan niya ako at agad na naupo sa tabi ko. Sandali ko pang pasimpleng pinasadahan ng tingin ang mga tao sa lamesa. Nakita ko si Prince na tahimik na nakikipag usap na ngayon sa kanyang ama.

Hindi ko pa alam kung dapat ba akong ngumite noong magtagpo ang aming mata. Pero na una ito at tumango pa sa’kin. I smiled at him.

Nakaayos ako ng upo. Nagyaya muna magdasal ang lola ni Tope bago magsimulang kumain. Good thing dahil hindi naman kagad samin ni Tope ang usapan ng magsimula kaming kumain. Puro si Dad si Prince at ang Lola lang ni Tope ang nag-uusap patungkol sa business.

Kung minsan ay nakikisali din sa usapan sina Toper at ang iba pa. Habang ako naman ay na natiling tahimik at nakikinig lang kung may sa sabihin si Dad.

“Yes! I know. Your business is really good. Nagmana kanga sa ama mo,” dinig kong sabi noong matanda. “I don’t know, bakit hindi ang anak mo sayo,”

Napabaling ako dito. Pasimple din itong sumulyap sa’kin. Magsasalita sana si Tope ng hawakan ko ang kanyang hita mula sa ilalim ng mesa. Sumenyas ako sa kanya.

“I think he’s not into business,” si Dad.

“Pero halos lahat kayong magkakapatid ay may sarili ng business. You are all good in this feild. Lahat kayo ay may background sa business. My son’s at ang mga apo ko. May mga sariling business din,”

Pakiramdam ko malaking sampal iyon para sa’kin. Alam kong hindi ako magaling katulad nila Dad. Ganon pa man na natili akong tahimik at pinakinggan ang kanilang usapan.

Naramdaman ko na lang na hinawakan ni Tope ang kamay ko sa ilalim ng mesa. Kaya napatingin din ako sa kanya. Tila parang nag uusap ang aming mata habang nagkakatinginan at alam kung anong ibig sabihin nang aming mga tingin.

“I’m okay.” I mouthed at him. Ngumiti din ako ng bahagya.

Natigil lang kaming dalawa noong magtanong na ang matanda patungkol sa aming dalawa.

“Are both sure? Bata pa man din kayong dalawa. Pwede niyo pang pagplanuhan ang future niyong dalawa.”

“La, we’re sure about this,”

“I’m just asking, apo,” pasimpleng tumingin ulit ang matanda sa’kin. Napabuntong hininga pa ito. “How about, Hidelyn?”

“How about her?”

“Y-You know. She look good for you, she likes you,”

Nakagat ko ang pang ibababa kong labi. Napasulyap pa si Tope sa’kin. I act normal. Nakita ko din ang pag iling ni Dad.

“Ma, hayaan natin sila magdisisyon.” Na dinig ko ang boses ng ama ni Tope.

“Nagtatanong lang ako, isa pa. Bata pa din naman sila. They can still choose better for them.”

Humigpit ang pagkakahawak ng kamay ni Tope sa saaking kamay. “La, choosing him is better decision I made. I’m sure about him. And about Hidelyn. Wala kaming dalawa, she knows it.”

Bahagyang nanlaki ang mata noong matanda. “But she said. Kayo daw dalawa. She look so good for you,”

“Ma, please! Irespeto din natin si Craig. Nasa harap lang din natin sya.”

Natigilan ang matanda at masungit akong binalingan. Sinubukan kong ngumiti pero wala man lang itong naging reaksyon.

“We are planning to continue our plan in US… We are getting married there,” bumaling pa si Tope sa’kin.

“W-What?”

“Nagpaplano kaming magpakasal doon,”

“But how?” Tanong pa nito na parang napaka imposible mangyari ng gusto namin ni Tope.

“The same sex marriage there is legal,” ako ang sumagot. Kita ko ang paglunok noong matanda. Para ako din mismo ang magkumpirma sa disisyon na sinabi ni Tope.

“Malalaki na sila, Ma. Hayaan natin sila magdisisyon para sa kanila.” Napatingin ang ama ni Tope samin. “We need to support them,”

Kumalabog ang puso ko don. Ngumiti ako sa ama ni Tope. Tumango ito sa’min.

“How about you, Christ? You will let them?”

Napunta ang tingin namin kay Dad. Nakatingin ito kanina kay Ryler.

“Hindi ako manonood sa kasal na gusto nila,” iyon lang ang naging sagot ni Dad.

“You mean… You are not supporting their decision?”

“Ma! Please, enough.” Dinig kong sabi ni Ryler. Masama din na tinignan ni Ryler si Dad.

“They grow enough. Kaya na nila magdisisyon ng sakanila.” Muling sabi ni Dad.

Hindi ko alam kung sinasabi niya bang suportado siya sa disisyon namin ni Tope. Pero hindi man lang kami nito tinapunan ng tingin.

Nagpatuloy ang aming hapunan. Napunta muli ang usapan nila patungkol sa business. Hindi ko nga din na pansin ang oras hanggang sa matapos na lang kami.

Nagpaalam si Dad na kailangan nitong bumalik sa manila. Nakita ko din na nag-uusap sila ni Ryler. Habang kami naman ni Tope ay magkatabi habang kausap niya din ang dalawa niyang kapatid.

“So congratulation for the both of you,” dinig kong sabi ni Toper.

“Sigurado na ba talaga kayo dito?” Tanong ni Prince. Nakita kong masama siyang tinignan ni Tope. “Hey! Bro! Hindi ako tutol sainyo. I’m just asking. Hindi madali ang pagpapakasal.”

“Do you think I’m stupid. Para hindi maisip iyan. I’m sure about him.”

“How about you, Craig? Are you sure about my this? May pagkakataon ka pa para iligtas ang sarili mo,” tumawa si Prince. Mas lalo siyang tinignan ng masama ni Tope. Habang ako naman ay natawa din.

“He’s sure about me.” Si Tope ang sumagot.

“Magpapalipas ba kayong dalawa ng gabi dito?” Tanong ng ama ni Tope. Lumapit din ito samin.

“Aalis din kami bukas ng umaga, Pa.”

Sandali pang nag usap ang mga mag ama. Habang nakita ko naman ang Lola ni Tope na nagpaalam na din na tutuloy na sa kanyang kwarto. Hindi man lang ito sumulyap sa’kin. Pero nagpaalam pa din ako dito. May kasama itong batang pinsan nila Tope.

Napatagal ang pag uusap ng mag ama, habang ako naman ay napahikab pa sandali.

“Are you tired?”

Umiling ako kay Tope.

“Mauna kana sa kwarto. Ipapahatid kita kay Aling Tin. Susunod ako sayo agad,”

Tumango ako sa kanya. Tinawag niya ang matandang tinutukoy niya. Nagpaalam din ako sa mga kapatid niya at tumango. Sumunod ako sa matanda hanggang sa makarating kami sa ikatlong palapag nitong mansyon.

Hinayaan ako noong matanda at nagpasalamat pa ako dito nang makapasok. Nakita ko kagad ang larawan ni Tope sa isang maliit na kabinet. Nakauniform siya dito noong kanyang toga. Ito siguro ang araw ng kanyang graduation niya sa US.

Nag iisa lang ang picture na iyon dito. Habang ang iba naman ay mga paintings na nakasabit sa pader. Maganda ang kulay dito sa loob. Hindi din nasyadong maliwanag ang ilaw katamtaman lang din.

Natigil lang ako sa pagmamasid sa paligid ng pumasok si Tope sa loob. Mabilis akong tumingin sa kanya. Wala pa man akong sinasabi noong lumapit siya saakin at niyakap ako.

“I’m sorry.” He whispered.

Napakunot ang nuo ko sa kanya.

“For what?”

“About kay, Lola. She talks a lot. I’m sorry if she offended you.”

“It’s okay. I understand her, you know our background before. If I were in her shoes, gagawin ko din ang ginagawa niya. You deserve better,”

“Baby… You are better for me,” he whispered.

Napabuntong hininga ako. I smiled at him.

“Maayos ang dinner kanina. Mas binantayan ko pa ang mga maaaring sabihin ni Dad kesa kay Lola mo,” natawa ako. Pero na natili siyang seryoso.

“I’m sorry,” paghingi niya ulit ng pasensya.

Ako naman ngayon ang yumakap sa kanya.

“You don’t need to be sorry, it’s fine. I understand her… Promise,” I assure him.

“I love you,” bulong niya sa aking tainga. Pinatakan ko ang gilid ng kanyang leeg nang halik.

“I love you, too. “

Marahan ako lalong napangiti at dinama ang yakap niya sa’kin.

“Wala ang Dad mo sa mismong kasal natin?” Tanong niya. Pero pakiramdam ko tinanong niya iyon kung ayos ba lang sa’kin na wala si Dad doon.

“I’m fine. Kung wala sya ayos lang. He have his own business here,”

Kahit ang totoo parang may kung anong kumurot sa aking dibdib.

“I want the best wedding for us, I want you to be happy for our wedding.”

Humigpit ang yakap ko sa kanya at muling hinalikan ang gilid ng kanyang leeg.

Ayos na sa’kin ang meron ka, I can’t ask for more. Hindi ko alam kung anong tamang disisyon o tamang ginawa ko sa nakaraan ko para magkaroon ng siya ngayon.

My life is enough as long I have him.

“We should rest now. I know you are tired, and I’m getting horny we need to stop this,” he laugh.

Napailing ako sa kanya.

“We can’t have sex now. May trabaho pa tayo bukas. Ayokong mapagod ka,”

Masama ko siyang tinignan. Mas lalo siyang natawa.

“Baby, I’m serious. I’m getting horny. And if we will not stop this. I’m sure mauuwi na naman ito sa-”

I stopped him as I kissed him.

“We haven’t do this here before. Ngayon lang ako nakapunta dito.” Bulong ko matapos siyang halikan.

Ako naman ngayon ang masama niyang tinignan. Pero ngumiti din bigla.

“Isang round lang. Ayoko mapagod ka,”

KABANATA 50

Thank you for keeping supporting this story. I know you don’t know all how much I’m thankful but still I’m saying it. Maraming salamat inyo! I hope you all are still here lalo na sa epologue (wakas).

Nakatayo ako sa harap ng mansyon nila Attorney Remy kasama ang asawa nito. Araw ng pagpapablessing nila dito. Matapos ang isang taon at isang buwan na paggawa sa mansion nila. Sa wakas ay natapos din.

Halos hindi ko man lang napansin na ang bilis na pala ng panahon dahil sa pagfocus sa project ko dito sa batangas. Kanina bago ako pumunta dito ay nakatanggap pa ako ng tawag mula sa kaso ni James. Patungkol sa kinakaharap niya ngayon.

Hanggang ngayon hindi pa din natutunton ang pinagtataguan niya. Napabuga na lang ako ng marahan na hangin.

Natapos na lang ang pagbasbas ng pare mula sa mansyon. Kasama ang pamilya ni Attorney at iba nitong mga anak. Yakap ng asawa ni Attorney ang larawan ng kanyang anak na pumanaw. Natila nakikilahok dito sa pabasbas mula sa kanilang panibagong tahanan.

“I choose this new life because I want to build new memory. Hindi dahil sa gusto kong kalimutan ang mga alaala sa lumang mansyon… Mananatili sa aalaala ko ang anak natin. Ang masasayang araw natin kasama siya.” Marahan na sabi ng asawa ni Attorney.

Mabagal na inalo ni Attorney ang asawa niya. At saka pinagmasdan ang kabuan ng mansyon. Matagal bago nawala ang ibang mga tao at pumasok sa loob ng mansyon.

“Patuloy pa din pinaghahanap si James.” Napatingin ako kay Attorney ng lumapit uto sa’kin. “I know wala siyang kasalanan. Tutulong ako sa paghahanap. Kaibigan ko ang mga magulang niya. Imposibleng gagawin iyon ng bata na iyon,”

“I know my friend, Attorney. He will never do that. Kasama ko siya sa paglaki. Pinaghahanap na din ng private investigator ni Engineer Terrence ang kaibigan ko at ang pinsan nito.”

“Maybe he was really scared about his situation right now. Hindi biro ang kalaban niya.” Napabuntong ng hininga si Attorney. “But I’ll try my best to protect his name. We are having still investigation regarding sa kaso niya. Makakahanap din tayo ng butas para mapatunayan na inusente ang bata na iyon,”

“Thank you, Attorney.”

Ngumiti ito sa’kin, bago tinapik ang balikat ko at magpaalam para samahan ang asawa na kausapin ang iba pang mga kasama dito sa mansyon.

Agad akong napatingin sa cellphone ko ng makitang may tumatawag doon.

“Hello!” Bungad ni Tope. Tatlong oras palang kaming hindi nagkikita at nagkakahiwalay mula sa pagpunta ko dito sa batangas. He had meeting with his brother and other clients. Kaya mag isa ako ngayon na nagpunta dito sa batangas.

Balak niya pa sana i-cancel ang meetings niya with his clients. Pero sinaway ko ito. Noong nakaraang buwan pa nag aantay ang mga client niya na ito. Panay ang pa-reschedule ng meetings. Kaya mas minabuti ko na sinabay ko na lang dito sa pagpunta sa batangas ang meeting niya. Hindi ako nagpaalam sa kanya.

Dumiretso lang kagad ako dito bago kanina nagtext noong nakarating na ako.

“Where are you now? I’ll go there.”

“Hindi na kailangan. Pauwi na ako ng manila. Hindi ba nagtext ako na sasandali lang ako dito para magpaalam din kina Attorney. We will go in US. It will take a month before we will back here.”

“Nagpaalam ka kung kailan nakarating kana dyan, it’s late, baby.” Medyo naiinis na sinabi niya.

“I know you. Kapag nagpaalam ako sayo. Icacancel mo na naman ang meetings mo with your other clients. You should focus on them first,”

“Come back here, baby.” He said softly. Tama ako. Ipapacancel niya ang meetings niya para lang makasama sana sa’kin dito.

Natawa ako bago sumagot sa kanya. “Babalik na ako.”

“I’ll cook for our dinner for tonight,” he sound so excited now. “I’ll cook your favorite.” He added.

“Don’t put to spicy, I will not eat that.” I warn him.

“I know. I will not. Ayoko masayang ang iluluto ko sayo,”.

He knows I don’t eat food if that is to spicy. Gusto ko balanse lang ang anghang. Napangiti ako.

“See you there, bye.” Paalam ko.

“Drive safe. I will wait you here… I love you.” He whispered sweetly.

“Bye.”

I heard him he groan immediately. Natawa ako. “Where’s my I love you?” He said angrily.

“I’m just teasing you,” I laughed more.

“It’s not funny.” Seryoso niyang sinabi.

Tumigil ako sa pagtawa. I know him kapag hindi talaga siya natatawa. Nai-imagine ko ang muka niya habang salubong na salubong ang kilay.

“I love you, too.”

“I love you more,” he said with his sweet voice.

Napailing na lang ako bago pinatay ang tawag. Hindi ko mapigilan ang ngisi ko. Muli akong bumaling sa direksyon ng mag-asawa. Nagulat pa ako ng makita ang mga ito na nasa likod ko na pala. They are both smiling.

“You are talking with your fiance?” Usisa ng asawa ni Attorney.

“Tinatanong lang po ako kung uuwi na daw po ako.” Medyo nahihiya kong sinabi.

Nabalita noong nakaraang taon ang tungkol saamin ni Tope. The news about us spread. Wala kaming nagawa doon. Pero kalaunan tinanggap na lang din siguro ng mga tao lalo na noong sabihin ni Tope mismo mula sa balita na mula pa noon ay magkakilala na kami..

They also know na may nakaraan kami ni Tope. Noong si Tope mismo ang nag open no’n. He also talk Hidelyn about us and I was there. Noong una nahihirapan si Hidelyn na tanggapin iyon.

Lalo na ako kahit siguro. In-open ni Hidelyn na may nangyayari sa kanila ni Tope when they are both in US. I was shocked that time. Pero wala akong karapatan magalit. I accept it.

Wala kami ni Tope noong panahon na iyon. Sinabi niya din sa’kin na sinubukan niya akong kalimutan gamit si Hidelyn. But the facts here is. Hidelyn accept having sex with Tope but nothing special. He clarified it to Hidelyn.

We tried to talk about it more. Pero si Tope mismo na ayaw pag usapan iyon. He said na nagsisisi siya sa bagay na iyon. Kaya hindi niya din masisisi si Hidelyn. Kung habang buhay ay magtatanim ito ng sama ng loob sa kanya.

She assume everything about them. Kaya ayaw din ni Tope pag usapan namin iyon dahil sa iniisip nito ang mararamdaman ko. It’s really okay for me na pag usapan iyon.

Hindi ko siya masisisi kung talaga ngang sinubukan niya.

He suffered that time. I wasn’t there for him and I’m the reason that’s why that happened to him.

“He’s good for you, Engineer. You deserve each other.” She said.

“Let’s just keep in touch, Attorney.”

“Ikaw pa din ang kukunin namin na engineer. We are very satisfied for our new home,”

“Thank you, Attorney. Masaya akong ginawa ang project na ito. Mas marami pa akong natutunan, because of this project.”

Tinulungan din kasi ako ni Tope sa pagbuo ng mansion na ito. Siguro kung wala din itong project na ito. Hindi din kami tuluyang magkakaayos ni Tope. This project is a big help for us.

“Till the next project, Engineer.” Paalam muli ng magasawa.

Ngumiti ako lalo dito at saka nagpaalam. Pinayagan naman ako agad ng mga ito. Sumakay ako sa kotse ko at nagpaalam na sa dalawa ng tuluyan.

Habang nagmamaneho ay muli akong nakatanggap pa ng message mula kay Tope.

:Keep your eye on the road. Papakasalan pa kita. Keep safe.

He said on his text message. Napailing na lang ako. He’s being very cringe, even though na isang taon na din kaming magkarelasyon. I know he really loves me. And I hope he knows how I really loved him too.

Nang makarating ako sa condo namin ni Tope ay agad na akong umakyat na taas. And yes, we decided to live in one roof. Actually he’s the one who decided this. Nagulat na lang ako na dalana niya ang dalawa niyang maleta dito sa dorm ko.

He also asked me. If I want to live with his penthouse, but I still chose this my condo. Isa ito sa nauna kong na pundar noong nagsisimula palang ako magtrabaho after I graduated. May balak ako ibenta itong condo after our wedding. But now. I want to enjoy this condo, cause I know I will miss this.

Saksi ang dorm na ito sa pinaghirapan ko noong nagsisimula palang ako sa engineering work. Hindi na ako nagsabi kay Tope na tuluyan na akong nakauwi. Tuluyan na din akong pumasok since alam ko naman din ang password ng suite ko hindi na din ako kumatok.

When I was about to enter the kitchen I immediately saw Tope’s still preparing for our dinner. Sumandal ako sa hambana ng pinto at mariin muna siya pinagmasdan. He didn’t notice me since may mahina pang music siyang pinapatugtog. The style of this dinner is look like a date for the both of us.

Halos ilang minuto pa akong nakatayo habang nanatiling nakatitig sa kanya at sa bawat galaw niya. Nagsalin ito ng wine sa wine glass. Nakangiti ito na tila nag iimagine sa pusibleng mangyari ngayong gabi.

Hindi ko na lang din namamalayan na nakangiti na din na pala ako sa kanya. He look to his wrist watch then looked at my direction. Agad na nagsalubong ang kilay niya ng makita akong nakatayo at hindi man lang nagsasalita. Nakangiti pa din ako.

“You said you will prepared for our dinner. You didn’t say we will having date tonight,”

Lumapit ito sa’kin. Habang medyo masama ang tingin.

“I prepared for our dinner date.” He said noong tuluyan na siyang makalapit sa’kin. Niyakap niya ang bewang ko habang na natiling nakatitig sa’kin. “Kanina ka pa dyan? Hindi ka nagsabi.” Medyo naiinis niyang sabi habang nakanguso.

“I’m enjoying watching you over here. You look so cute earlier.”

Naningkit ang mata niya. “So you like me preparing our dinner date?” Tumingin pa siya sa ginagawa niya kanina.

Tumango ako. I felt my heart still pounding. He lead me to our table then he let me sit infront of him.

“We will enjoy this night, baby.” He said then kissed my forehead.

“I thaught this night will be usual dinner for us.” I laughed.

“I know you are tired, pero ayokong palampasin ang gabi na ito. We are both busy in our works.”

We started ate as he also prepared for me a beef steak. Nilagay niya iyon sa plato ko matapos niya hiwain. Nilagyan niya din ng wine ang aking baso. Marami kami kagad na pag usapan katulad ng pagbisita kina Manang Tania muli.

She still don’t have any idea about us. Mas lumala na din kasi ang kundisyon niya. Natatakot ako sa pwedeng mangyari sa kanya. Wala din naman kasi kaming masyadong time ni Tope para mas mapadalas ang pagbisita sa kanila. Isang beses palang ulit kami nakapunta ni Tope doon na magkasama sa loob ng isang taon.

Kaya nahirapan kaming sabihin sa kanya. Nahihirapan na din itong makinig kung madalas ay nakahiga na lang din ito.

“We should visit in mansyon. So you can decide what will be interior design we will use.”

“How about next month before our wedding in US.”

Hindi na makakabyahe pa si Manang Tania. She’s to weak, para bumyahe pa. Pinayuhan kami ng doctor kung maaari ay manatili na lang siya sa mansyon. Parang sandaling may kumurot sa puso ko. She’s been part of my life. I can’t stop my heart to feel hurt.

“We can, baby. As long as you want before our wedding there,”

“Is she will accept about us?” Medyo kinakabahan ko biglang tanong.

“She will, she was never against to us. She just want to protect us after all.,” He said. Tumayo ito kahit hindi pa kami tapos kumain. He hugged me.

“I’m scared for her health now.”

Hindi sumagot si Tope at niyakap lang din ako ng mahigpit lalo. Hindi din naman nagtagal iyon dahil kailangan niya din bumalik sa upuan. When he was doing that. He just want me to feel comportable.

It’s a sign if this is okay or it’s fine. Sa ganong paraan na pagyakap yakap niya lang gumagaan ang pakiramdam ko.

Buong linggo ay halos trabaho lang ulit umikot ang mundo namin ni Tope. Madalas siya sa table ko naglalunch o kaya nama ay gagawin niya ang trabaho niya sa mismong table ko.

Every body knows it. Ang tungkol saamin ni Tope. Napansin ko din na medyo na bawasan ang mga lumalapit sa’kin. Hindi ko din maiwasan na makadinig ng bulungan tungkol saamin ni Tope. Hindi ko na lang pinapansin kahit na madalas nagiging negatibo iyon.

Mas pinipili ko na lang din na huwag banggitin kay Tope ang nadidinig ko. I don’t want to stress him because some people still dislike about me and him.

Mas madinig ko din madinig ang tungkol sa mga bulungan na ginagamit ko lang si Tope para tumaas ang posisyon ko o ’di kaya naman ay para mabawi ang kumpanya na ito.

If I only using him, dapat matagal ko ng binawi ito. Hindi nila binago ang pangalan ng kumpanyang pinaghirapan ni Lolo. At ayos na sa’kin iyon. That’s enough for me.

Sinunod ang pangalan ng kumpanya sa pangalan ni Lolo. Wala din na alis na regular employee na dito. Makita ko lang na pinapahalagahan ang pinaghirapan ni Lolo at nakikita pa din na si Lolo ang naghirap ng halos ilang dekada sa kumpanya na ito. Tama na saakin iyon.

Pinagmamasdan ko ang paglubog ng araw mula dito sa mansyon kung saan nagsimula kong makilala si Tope. We decided to finaly visit Manang Tania. Nauna akong dumating dito habang susunod naman si Tope.

He was still finishig his meetings with his other clients. Para sa susunod na linggo ay makalipag na kami papuntang US. He wants to clear his all schedule before he go here. Pinag usapan din namin iyon since mas marami siyang client kesa saakin.

Pinagtalunan pa namin ang pagpunta dito dahil sa balak na naman nitong ipareschedule ang mga meetings niya sa iba pa niyang mga kliyente. Mabuti na lang at agad din naman siyang napasunod.

“Naan diyan na si Tope, Craig. Halikana,” nadinig kong boses ni Clara.

Hindi na ako nag abala pa at agad na sumunod sa kanya. Kahit na ang totoo alam ko din naman na dumating na si Tope. I saw his car, mabilis kaming nagtungo at pinuntahan sa labas si Tope.

Agad kong nakita si Manang Tania. Nasa pinto na ito habang tulak ng dalawang bata. Kitang kita ko ang saya ni Manang Tania habang nakangin sa kabababa lang din na si Tope sa kanyang kotse.

“Kamusta ang byahe, Tope?” Masayang bungad ni Clara na ngayon ay siya na ang may hawak kay Manang Tania.

“All my schedule is clear now. I finish the all meetings I need to attend,” he said then he hugged her. “Kamusta, Ate Clara?”

“Maayos kami ni Manang dito, actually nagpapasalamat kami sa suporta niyong dalawa saamin,”

Ngumiti si Tope dito at bumaling sa matanda nagmano siya dito at saka mahigpit na niyakap ang matanda.

“Namiss kita sobra, Mama.” He called her.

Halos maiyak ang matanda. Sa totoo lang ay mabilis na din maging malungkot si Manang. We understand her. Lalo na dahil sa sitwasyon niya.

“Magaling na engineer kana talaga,” nadinig ko ang boses ni Manang.

“Dahil sa tulong mo din, Ma.”

Ramdam ko ang marahan na paghaplos ng kung anong bagay sa aking dibdib. Hindi ko man lang din na pansin na naluluha na din pala ako habang nakatingin sa kanila.

Nagtagal ang yakapan ng dalawa bago nagyaya kumain sa loob. Dahan dahan kong hinawakan ang balikat ni Tope habang si Clara naman ang nagtulak kay Manang Tania.

Mas marami pa kaming napag usapan sa hapag. Hanggang sa mapunta na lang ang topic sa aming dalawa ni Tope. Si Manang Tania pa mismo ang open no’n.

“Kamusta naman kayong dalawa?” Medyo hirap na tanong ng matanda. “Baka pinapabayaan niyo na din ang sarili niyo?”

“We are just busy on works, Manang Tania. Pero hindi po namin pinapabayaan ang sarili namin,” ako mismo ang sumagot.

“Mabuti. Hindi biro ang magkasakit ngayon,”

Wala naman din TV dito sa mansyon. Kaya sure ako na walang idea si Manang Tania tungkol sa amin ni Tope ngayon.

“Crey is here, Mama. He is taking care for me,”

Bahagya akong nasamid sa sinabi ni Tope. Mabilis akong tumingin sa kanya at masama siyang tinignan ng pasimple. Ang usapan ay uunti-untiin si Manang ngayon.

Tumawa si Manang Tania at habang nakabaling saakin.

“Sabi ko na nga ba at nagkabalikan na kayo,” she was still laughing.

Agad na nangunot ang nuo ko habang nakatingin sa kay Manang. “W-What do you mean, Manang?”

“Hindi ba at nagkabalikan na kayo?”

Napatingin ako kay Tope. Tumikhim siya at walang pag aalinlangan na hinawakan ang kamay ko sa harap ni Manang. Nakangiti si Clara habang bumubulong naman ang asawa nito sa dalawa nilang anak habang nakangiti.

“Nararapat lang na maging masaya kayo, mahabang panahon ang sinakripisyo niyo. Para dumating ang araw na ito,” dugtong pa nito.

“We are also living together, Mama.”

Mas lalong ngumiti ang matanda saamin. Habang ako naman ay nilukuban ng kaba pa rin. Kahit na dapat ay gumaan na ang loob ko. Akala ko mabibigla siya kapag nalaman niyang nagkabalikan kami ni Tope. And I thaught she doesn’t have any idea.

“Mas mabuti. Maraming taon ang nasayang sainyo.”

Tumingin si Tope sa’kin. “At nagplano po kaming magpakasal sa US,” hindi niya inalis ang tingin sa’kin.

“Sigurado ba kayo dyan?”

“Opo,”

“O-po,” halos mabagal kong sagot.

“Dapat lang, hindi madali iyang tatahakin niyo. Pero pareho akong may tiwala sainyo,” sabi nito. “Kung kailangan niyo ng tulong o payo. Palagi akong nan dito para sainyo,” she added.

“Nan dito din ako bilang mas nakakatanda sainyo,” sabi ni Clara.

“Ako din. Kung kailangan niyo ng payo. Huwag kayong mahihiyang lumapit sa’kin,” sabi nong asawa ni Clara.

Mas nakaramdam ako ng hiya. Nagprisinta si Clara at asawa nito na maglinis ng lamesa, habang sinasabi nitong samahan muna namin si Manang. Sumunod ako kina Manang habang kasama ang dalawang bata.

Sa pinaka tapat kami ngayon ng mansyon.

“Marami din talaga ang pinagbago nitong mansyon, hindi ba?” Kita ko ang pagsinghap ni Manang sa hangin na animo’y sinasariwa nito ang hangin.

“We want to renovate this mansyon, it’s Crey who will redesign this mansion, Mama.”

Hindi sumagot si Manang at pinagmasdan muna ang paligid. Saka tumingin sa’kin.

“Maaari bang pagbigyan mo muna kaming makapag usap ni, Tope. Anak?”

Sandali din akong napatingin muna kay Tope. Pero agad din na tumango sinama ko din ang dalawang bata habang nakikipag laro sa dalawang bata.

“Kuya, nakatingin si Kuya Tope dito, oh?” Turo ng noong isa habang nakatingin sa direksyon nila Tope.

Napili namin na puntahan ang mga alagang hayop. Dahil sa asawa ni Clara napangaalagaan pa din ang mga hayop dito. Kaya malaki din ang pasasalamat ko sa asawa nito.

“Bagay na bagay kayo, Kuya.”

Bahagya kong ginulo ang buhok nito. Mukang seryoso ang pag uusap ng dalawa dahil parehong nakatingin ang mga ito sa aming direksyon.

“Saan niyo naman natutunan iyan?” Natatawa kong tanong.

“Samin lang, ang sweet niyong dalawa.”

Mas lalo akong natawa. “Kayong dalawa,” nagsimula akong habulin sila.

Mabilis ang naging takbo ng dalawa habang ako naman ay tumatawa.

“Kuya, kinikilig ka lang, eh.”

Mas lalo akong natawa. Nang makaramdam ng pagod ay saka lang ako tumigil habang hinihingal. Naramdaman ko na lang ang marahan na pagpalupot ng isang braso sa akin. At pagtingala ay nakita si Tope.

“Pinagpapawisan kana,” he whispered.

Umayos ako ng tayo habang hindi inaalis ang ngiti sa aking labi. Tumingin din ako sa dalawang bata na ngayon ay sila na ang naghahabulan. Tinignan ko din ang direksyon nila Manang, kasama na nito sina Clara habang nakangiti din saamin.

Marahan kong naramdaman ang pag ihip ng hangin.

“Mangabayo tayo?”

Tinignan ko ang kabayong malapit saamin. Itim na kabayo iyon. Anak ni Marenggo ang unang kabayo na nasakyan ko dito. Tumango ako sa kanya at saka kami sabay na lumapit sa kabayo.

“This time hindi tayo magkakarera. Matagal din hindi ako nakapangabayo.”

“Do I need to teach you?”

He laughed. Umiling siya at pinauna akong sumakay. Agad naman din siyang sumunod bahagyang gumalaw ang kabayo.

“Mag iingat kayong dalawa,” dinig kong boses ni Clara.

Tumango kami dito at saka bumaling pa sa kanila. Kita ko na gusto sumama ng dalawang bata pero binulungan ito ng asawa ni Clara. Kaya agad din na tumigil ang dalawa.

Muli kaming nagpaalam sa mga ito at mabilis na pinatakbo ni Tope ang kabayo. Halos madaanan pa namin ang mga palengke na dati na din namin nakikita. We also see Althea and Rei, kasama din nila ang iba. Nakasakay ang mga ito sa kabayo.

“Saan kayo pupunta?”

“Mag-iikot lang,”

Nakita kong bumaling sina Althea samin. Hindi kami ayos noong magkahiwalay kaya nakaramdam ako ng akward moment.

“Marami pa sana akong gusto sabihin. But you look both busy now, next time na lang…. Craig.” She smiled at me and winked.

I chuckled. Hindi sila naging boto para saamin ni Tope noong panahon na iyon. Ano kaya ang dahilan at mukang ayos na sa kanila. We grow enough now. I hope we all find the acceptance we really want.

Tumango ako sa mga ito. Binigyan kami ng daan ni Tope. “Mamaya punta kayo sa mansyon, mag inom tayo,” ako mismo ang nag aya.

Natawa ang mga ito saka tumango din naman agad.

“Enjoy your date,”

Napailing na lang ako saka muling pinatakbo ni Tope ang kabayo.

“Where are we going now?” Medyo malakas na boses kong tanong.

“Kung saan nagsimula ang lahat,” he said. At saka ko lang na pansin na papunta kami ngayon kung saan una akong tinuruan ni Tope mangabayo.

Tumigil sa pagtakbo ang kabayo. Mahigpit akong napahawak sa aking hinahawakan. Marahan na humampas sa aking balat ang malamig na simoy ng hangin. Makulimlim ang langit. Ganitong ganito din ang langit noon.

“Dito iyong unang araw na umamin ka sa’kin na may gusto ka sa’kin ’di ba?”

Sandali akong natigilan. Parang isang mabilis na larawan ang alaala na iyon sa’kin. Bahagya pa akong natawa..

“I can still remember that. You rejected my feelings,”

“I did it. Dahil noong panahon na iyon duwag pa ako. I’m scared to admit myself na may gusto na din ako sayo no’n. Bukod don alam ko ang nakaraan ng pamilya natin, I was scared that time.” He said. Bahagya siyang yumuko. “Duwag ako noong panahon na iyon,”

Hindi ako nagsalita at na natili lang na nakatingin sa kanya.

“I’m scared for everything. At ikaw din ang nagturo sa’kin kung paano maging matapang. Iyon nga din siguro ang nagustuhan ko sayo. You protect me, naalala ko pa kung paano mo ako pinagtanggol sa okasyon kina Rei, his dad insulting me,”

“I did it, ’cause you need it. No one will does if I will not,”

Ngumiti siya sa’kin at inayos ang buhok ko. Mas lalo akong napatitig sa kanyang mata. Dahil don ay mas lalo kong nakita ang kulay ng kanyang mata.

“You were inlove with me that time?” I asked him. Noong marealize ang ibig niyang sabihin.

“I’m in love with you, but I don’t want to admit it. Duwag pa ako noong mga panahon na iyon,”.

Napailing ako at saka natawa. “I’ve never experience being rejected. Ikaw palang,”

“I can still also remember our first kiss,”

Nangunot ang nuo ko dahil don. Is he talking about noong nasa resort kami ni Lolo na ngayon ay siya na ang may ari.

“Alin noong nasa Villa tayo?”.

“No. That day you kissed me when I was drunk. I can still remember that day, at hindi ko na makakalimutan iyon…. I massage your butt that time. Utos mo iyon,” then he chuckled

Halos mapako ako noong maalala ang araw na iyon. He was drunk that time. He’s the one who started it. Napailing na lang ako. Akala ko wala siyang maalala noong araw na iyon.

“You seduced me,”

Nangunot ang nuo ko. “No, I didn’t.” Tanggi ko.

“You seduced me, baby…. But I like it.” Mabagal niyang sinabi.

Ipinahinga ko ang aking ulo sa kanyang dibdib. I heard his chest is pouding faster. Nag angat ako ng tingin muli sa kanya at saka marahan na ngumiti.

“See…”

“I love you….” Mariin kong pinakatitigan ang kanyang muka.

If I only can stop the time. I’ll not hesitate to do it. I will not hesitate to spend myself with him. This love teach me a lesson.

This love I never thaught it will happen again. Kung sakaling mapapagod siyang mahalin ako at kung sakaling dadating ang araw na iiwan niya ako-Hindi ko alam kung makakabangon pa ba ako.

“Mas mahal kita, Crey… At pulit-ulit kitang mamahalin. Mamahalin kita sa tamang paraan.”