A/N

The English version is now available!

Hi everyone! Zoé

Isabel a.k.a . 22_MonAmour here. This is my first ever tagalog story and it took me a lot of effort writing it especially that i am not that fluent in this dialect (fluent naman pero ’di gaano). But because i read a lot of tagalog stories here on wattpad before writing this (not to mention with the help of google, lol), it helped me a lot. I hope you like it! 

Don’t hesitate to tell me your opinions. I always welcome constructive criticisms but please avoid commenting rude things because i won’t tolerate it. I just want good vibes :)

I would really appreciate it if you VOTE, COMMENT and SHARE this story! 

---

Check my new Tagalog story titled:

BLAZING DESIRE 1: VINCE ARAGON

If you’re looking for English stories, check mine: 

SHE’S MINE, EXCLUSIVELY MINE and its sequel MY POSSESSIVE EX-LOVER

BILLIONAIRE’S SWEET REVENGE

A BILLIONAIRE’S CHARADE (A Fake paradise)

MY LOVE, MY DESTINY

TAKING WHAT’S RIGHTFULLY HIS (Available in ENGLISH and TAGALOG)

OWNING THE WILD HEIRESS

THE BEAUTY & THE POSSESSIVE SERIES:

HIS DECEIT (TB & TP 1)

L’AMOUR FOU (TB & TP 2

SYNOPSIS (Excerpt)

“YOU’RE planning on leaving me again? Tell me, ganun lang ba ang tingin mo sa akin na pagkatapos paligayahin ka sa kama ay lalayasan mo na lang?” Napayuko siya at pinigilan ang luhang nais tumulo sa kanyang mga mata.

“Answer me, damn it!” He said in a thunderous voice. Napapitlag siya. Bigla ay nakaramdam siya ng paghihimagsik ng kalooban. Bakit kung umasta ito ay siya ang may atraso rito? Bigla ay tinulak niya ito.

“Yes! I am planning on leaving this house because I can’t stay here with you!” He looked at her with disbelief and….pain?

“Why?”

“Because—” Nais niyang magsalita at sabihin lahat ng hinanakit niya pero walang lumabas sa kanyang bibig.

“Ano? Wala kang maisagot? Admit it Gaelle! You still love me at ’di mo matanggap ’yun kaya ka aalis. Aalis ka na naman dahil duwag ka!” Tuluyan nang pumatak ang mga luha niya. Bakit ganito? Bakit kailangan pa nilang magkita?

“Hindi totoo yan!” Pilit niyang pinatatag ang boses at tumingin dito. He smirked and stared at her intently like he wanted her to melt under his heated gaze.

“I know you very well, chérie. I know it’s still me at wala nang iba pa. The way you made love to me last night told me so” naghimagsik ang kalooban niya.

“Don’t call me that! I hate you! I f*cking hate you!” She yelled and hit his chest with her fists.

“I told you before, chérie; you’re mine and always be mine. Kahit ano pa ang gawin mo, ako lang, Gaelle, ako lang!” Sabi nito at siniil ang kanyang mga labi ng mapagparusang halik.

un

Hello guys! Kinakabahan ako sa story na ’to pero sana magustuhan niyo :)

HIS heated gaze felt like a ball of fire melting her resistance. Hindi na niya alam kung ano ang gagawin upang umiwas sa tukso. Sinisilaban ang kanyang pakiramdam at di na niya alam kung saan ibabaling ang mukha sa tindi ng sensasyong bumabalot sa kanyang pagkatao. His green eyes were like piercing the depths of her soul.

“That’s it chérie. Just let go and moan for me. Let me take you to heaven” Anito sa nakakaakit na tono. Ungol lamang siya nang ungol habang sumasabay sa mabilis na galaw nito. His lips claimed her lips hungrily and possessively as she couldn’t do anything other than moan and surrender with total delight and overwhelming desire. When her climax hit her, she shouted his name to the top of her lungs while her body trembled deliriously.

“You’re heaven chérie. Tell me you’re mine” bulong nito habang habol ang hininga.

’Di niya alam ang pumasok sa kokote niya at sumang-ayon na lang sa mga sinasabi nito.

“Yes. I am yours” She murmured before she closed her eyes contentedly.

“Good. You should remember that chérie because from now on, you already belong to me and no one else. Nothing’s gonna stop me from claiming what’s mine”…

GAELLE woke up feeling hot because of her dream. Ilang beses na nga ba niyang napanaginipan ’yon? ’Di na niya maalala. Pakiramdam niya ay uhaw na uhaw siya. Dinama niya ang noo at napagtantong pawisan din siya kahit air conditioned ang kanyang kwarto. Ilang beses siyang napalunok bago negdesisyong bumangon na upang maligo at maghanda sa pagpasok niya sa trabaho. Alas 8 na din naman.

“Bonjour ma puce. Ça’va?” Bati ng maman niya at hinalikan siya sa pisngi. She then kissed her papa on the cheeks too.

(Good morning, sweetheart. Are you okay?)

“ça va, ça va” Sagot niya at umupo na. Maya-maya ay nagsimula na silang kumain.

(Fine)

“So, how’s your work? Aren’t you having a hard time adjusting there?” Her father suddenly asked.

“T’inquiètes pas papa, so far so good. I found new friends there so everything’s fine” Sagot niya at ngumiti.

(Don’t worry papa)

Nasa mukha ng kanyang ama ang pag-aalala. Mahigit isang buwan na din siya sa pinapasukan niyang company bilang isang financial analyst. Ayaw sana ng mga magulang na magtrabaho pa siya sa ibang company at tumulong na lang siya sa negosyo nila pero ayaw niya. Gusto niyang i-apply kung ano ang natapos niya at mas magagawa niya ito nang malaya sa ibang company.

May-ari sila ng pinakamalaking Asian market sa Paris. Ang tatay niya ay isang French samantalang Filipino naman ang kanyang ina.

Lumaki siyang maalwan ang kanilang pamumuhay at halos lahat ng mga Pilipino sa Paris ay kilala sila. Sila ang takbuhan ng mga pinoy na nangangailangan ng tulong tulad na lang sa paghahanap ng trabaho. Maraming kakilala ang mga mgulang niya kaya marami rin silang nalalaman na trabaho at ito’y ibinibigay nila sa mga kababayan na nangangailangan nito. Nang dahil sa mga pagtulong ng mga magulang, marami silang mga kaibigan kaya naman halos araw-araw ay maraming tao sa bahay nila which could be irritating sometimes.

’Di naman sa ayaw niya pero minsan wala na silang time na family na mag-usap na sila lang. Thankfully, they have no visitor today which is rare.

Presidente ang maman niya ng isang association ng mga Pilipino sa buong Europe kaya naman hindi lang sa Paris maraming nakakakilala dito, kundi sa buong Europe.

“Si tu changes d’avis, tu sais que t’as toujours une place dans notre magasin” Her father said which made her beamed. She nodded her head and continued eating.

(If you change your mind, you know that you always have a place in our store)

Pagkatapos mag-almusal, nagpaalam na siya sa mga magulang at umalis na. Mabilis din naman siyang nakarating sa trabaho niya dahil halos wala namang traffic. Isa iyon sa mga magagandang bagay dito. Nagkaka-traffic lang kapag may aksidente o kung ano mang nangyari na ’di inaasahan. ’Di gaya sa Manila na sobra ang traffic. Umuwi silang mag-anak 3 years ago for the second time. Bata pa siya noong una silang umuwi.

Sobrang nag-enjoy siya noong umuwi sila kahit na sobrang iba ang klima doon kumpara sa France. Naging ka-close niya ang kanyang mga pinsan lalo na sina Gia at Enricko. Enricko is gay and he’s funny. Ito ang mga nagpakita sa kanya kung gaano kasaya sa Pilipinas. Wala silang ginawa kundi ang gumala kaya naman nakita rin niya at talaga namang naenjoy ang buhay doon. Kaya naman noong uuwi na sila ay nagpaiwan muna siya at nag-stay ng mahigit 2 months. It was their summer vacation then.

Those times were indeed the happiest moments of her life kasi naging malaya siya pansamantala mula sa mga striktong magulang. She enjoyed to the fullest and got wild. So wild that she made that mistake….

She shook her head and decided to just forget that ever happened. Ayaw na niyang isipin pa ang mga pangyayaring nakakasakit lang sa kanyang puso.

“Hoy, dumating ka na pala. May nagpapabigay pala sa’yo” Kinikilig na sabi ni Candice. Pinay ito at kasama niya sa trabaho. Kaklase niya din ito noong nasa Université siya at halos sabay silang natanggap dito sa trabaho nila.

“Kanino galling yan?” Taka niyang tanong rito.

“Aba, alam mo na kung sino. Eh ’di yong masugid mong manliligaw” Napangiti siya sa sinabi nito kaya naman kinuha niya ang maliit na card na kasama ng bouquet ng bulaklak at binasa.

“Wow ha! Ang haba talaga ng hair mo. Siguro naman ay sasagutin mo na yan. Aba, ilang buwan na rin yang nanliligaw sa’yo ah” Tama ito. Apat na buwan na yatang nanliligaw sa kanya si Pierre. Nagkakilala sila noon sa isang party. Mabait ito at gentleman. Masaya siya tuwing kasama niya ito.

“Siya lang ata ang nakatagal na suyuin ka ah. Lahat ng mga suitors mo eh bigla-bigla na lang tumitigil” Patuloy nito habang umupo na sa katabing cubicle niya.

“Di lang seryoso ang mga ’yon. Iba si Pierre sa kanila” Aniya at umupo na rin sa kanyang cubicle. Maya-maya ay nagsimula na silang magtrabaho. Lunch time na noong may biglang magsalita sa likuran niya.

“Salut Gaelle. Vient manger avec moi” The smiling face of Pierre greeted her as she tilted her head up to him. Napangiti siya at tumayo upang makipag-beso-beso rito.

(Hi Gaelle. Come and eat out with me)

“Bien sûr. Attends-moi une seconde” Napangiti ito ng matamis at tumango.

(Of course. Wait for me for a second)

PAGKATAPOS ayusin ni Gaelle ang mga papel sa table niya ay umalis na sila upang mananghalian. Dinala siya nito sa isang restaurant na malapit lang sa trabaho nila. Napapatingin ang mga bababe sa kanila dahil gwapo ito. Matangkad din at maputi. Calculated lahat ng galaw nito na parang prince charming. Ang tipo nito ang tinatawag nilang boy-next-door.

Ang dami na nitong nasabi pero bigla na lang naging uneasy si Gaelle dahil pakiramdam niya ay may nakamasid sa kanila. Iginala niya ang paningin pero wala naman siyang makita na nakatingin sa kanila na kahina-hinala.

“Tu m’ecoutes?” Para naman siyang napahiya sa tanong nito.

(Are you listening to me?)

“Pardon. T’as dit quoi?”

(Sorry. What did you say?)

“Je t’ai demandé c’est quoi ta réponse. Est-ce que tu m’aimes aussi?”

(I asked what your response is. Do you love me too?)

Eto na. Masaya siya sa company nito. Mabait ito. Halos lahat ng hinahanap niya sa isang lalaki ay taglay nito. Financially stable rin ito. Wala siyang nakikitang dahilan para ’di niya ito sagutin.

“Je te dirai ce soir pendant le dîner” sagot niya rito na ikinatuwa nito. Niyayaya kasi siya nito na mag-dinner sa note na kasama ng bouquet na bigay nito sa kanya.

(I’ll tell you this evening during our dinner)

Hinawakan nito ang kamay niya at di na siya pumalag noong halikan siya nito doon. Base sa ngiti nito ay alam na nito ang sagot niya. Marami pa silang napagkwentuhan bago sila bumalik sa trabaho. Masaya din naman siya. At last, she could move on from her past.

’Yun ang akala niya ngunit walang Pierre na dumating para sunduin siya gaya ng pangako nito. Hinintay niya ito pero ni anino ay ’di nagpakita sa kanya. Ilang beses niya itong tinawagan sa cellphone nito pero ’di niya ito ma-contact. Hanggang sa nakatulog siya sa sobrang pagka-disappoint.

Kinabukasan ay laking gulat niya sa nabungarang balita sa opisina. Natransfer daw sa ibang company si Pierre at umalis na.

“’Di ba niya sinabi sa’yo?” Napapailing na tanong ni Candice.

“Hindi eh. Bakit naman niya sasabihin eh ’di naman kami, di ba?”

“Duh! Kahit na! Nililigawan ka niya eh! Well, he’s stupid kasi ’di siya nakahintay” Pagak na napatawa si Gaelle. ’Di naman siya bitter, disappointed lang and at the same time ay relieved. At least alam na niya na walang pagpapahalaga sa kanya ang lalaki dahil kung meron man ay ’di ito aalis nang ganun na lang.

“Laisse tomber. Dun siya masaya eh kaya hayaan na natin” Sabi niya at bumalik na sa kanyang cubicle at tinuloy ang kanyang trabaho.

“Sabagay. Marami pa diyan girl kahit na walang nakakapagtiyaga sa’yo” Anito na napahagikhik. Bigla tuloy siyang napaisip. Bakit kaya lahat ng manliligaw niya ay ganun? Walang nagtatagal. Masyado ba siyang pakipot?

Ang gusto lang naman niya ay makilala munang mabuti ang isang lalaki bago sagutin. Ayaw niyang ulitin ang kanyang pagkakamali noon. Si Pierre lang ang nakatiyaga nang ganung katagal kaya nakakalungkot rin. Napabuntong hininga na lang siya.

MAAGANG umuwi nang araw na ’yon si Gaelle dahil masama ang kanyang pakiramdam. ’Di na siya sumama kina Candice na gumala. Tuloy-tuloy siya sa kanyang kwarto dahil gustong-gusto na niyang mahiga. Masakit ang ulo niya at para siyang lalagnatin. Bubuksan na sana niya ang kanyang kwarto nang marinig ang malakas na boses ng kanyang mga magulang. Parang nagtatalo ang mga ito. Napansin niyang medyo nakabukas ang pintuan ng kwarto nila.

Lumapit siya para tanungin sana kung ano ang problema ngunit nagulat siya sa kanyang narinig.

“I won’t allow her to come here and claim her right just like that! I am the one who raised Gaelle and she’s my daughter!” Her body stiffened. What?

“We can’t hide now. She already found us” Nanlulumong sagot naman ng papa niya.

“I can’t believe this is happening right now! After 21 years! I thought she wouldn’t discover the truth that we brought her daughter here. I thought she doesn’t have money? How come she’s here and found us?” Nangpapanic na ang kanyang ina. Siya naman ay parang tinulos sa kanyang kinatatayuan.

“That’s what I thought. The last time I saw her, she didn’t even have money to buy herself food and medicine for Gaelle. I don’t know what happened” Sagot naman ng kanyang ama. Tumulo ang kanyang mga luha sa narinig. Pakiramdam niya ay pinagsakluban siya ng langit at lupa.

Papasok na sana at kukomprontahin ang mga ito nang magsalita ang kanilang kasambahay sa likuran niya.

“May naghahanap sa’yo, Gaelle” Biglang lumabas ang kanyang mga magulang dahil narinig ng mga ito ang tinig ni Minda. Gulat na gulat ang mga ito.

“N-Narinig mo ba?” Nanginginig ang boses na tanong ng kanyang ina. Lalo siyang napaiyak. Napatitig siya sa mga ito at bigla ay parang naging estranghero ang mga nasa harapan niya. Imbes na tanungin niya ang mga ito, n awalan siya ng lakas ng loob. Tumalikod siya at tumakbo. Gusto niyang tumakas at lumayo sa mga ito.

Bubuksan na sana niya ang main door nang biglang may nagsalita sa likuran niya.

“A-Anak?” Napatigil siya pero ’di magawang lumingon. Ito marahil ang naghahanap sa kanya na tinutukoy ni Minda. Nasa sala ito at ’di niya napansin dahil sa hilam ng luha ang mga mata.

“S-Sino ka?” Tanong ni Gaelle pero ’di pa rin magawang lingunin ito.

“What are you doing here?! Umalis ka sa pamamahay ko!” Biglang sigaw ng kanyang ina. Doon na lumingon si Gaelle at nakita niya ang isang babaeng sophisticated ang itsura. Nasa 40s marahil ang edad at maganda. Nakatitig ito sa kanya na punong-puno ng pangungulila.

Bigla siyang nalito. Nagpalipat-lipat ang tingin niya sa mga magulang at sa bisita.

“’Di mo ba ako narinig? I said get out of here!” Napatingin ang bisita sa kanyang ina at kitang-kita niya ang galit sa mga mata nito.

“Wala kang karapatan sa ANAK KO Belinda! Ang kapal ng mukha niyo lalo na ikaw!” Bulyaw ng babae at lumapit sa kanyang ama at sinampal ito. Hindi nakahuma ang kanyang mga magulang.

“P-Paano niyo po ako naging anak?” Di na siya nakatiis at nagsalita. Imbes na sagutin siya ay sinugod siya nito ng yakap. Nagulat siya at di siya nakahuma. Umiiyak ito at dama niya ang higpit ng yakap nito sa kanya. Para namang gusting matunaw ng puso niya para dito.

Maya-maya pa ay kumalas ito at hinaplos ang kanyang pisngi. Ngumiti ito kahit na umiiyak.

“You’re so beautiful, sweetheart. I can’t believe na nahanap na kita” Napalunok siya.

“H-Hindi ko po maintindihan kung paano niyo po ako naging anak”

“Huwag kang maniniwala sa kanya, Gaelle. She’s a liar!” Sigaw ng maman niya. Nakita naman niyang lalong nadagdagan ang galit sa mga mata ng kaharap sa sinabi nito.

“Ninakaw ka ng magaling mong ama sa akin. Naospital ka noon at bigla siyang dumating pagkatapos ng ilang buwan na hindi siya nagpakita. Sabi niya, siya na ang bahala sa gastusin. Hinayaan ko siya kasi ama mo naman siya. Pero noong umalis lang ako saglit, inilabas ka niya sa hospital at tuluyang inilayo sa akin. Hinanap ko kayo pero dahil walang-wala akong pera noon, hindi ko na nalaman pa kung saan ka niya dinala. Ngayon alam ko na, dinala ka pala niya dito at pinalabas pa na ina mo ang traydor kung kaibigan”

“Is it true, papa?” Tanong niya sa ama. Bumuntong-hininga ito at malungkot na tumango. Lalo siyang naiyak at ’di makapaniwala sa mga nangyayari. Gulong-gulo ang utak niya. ’Di niya alam kung ano ang iisipin. Bago pa man makahuma ang mga ito ay binuksan niya ang pinto at tumakbo palabas. Gusto niyang tumakas. Malapit na siya sa kanilang gate noong may mabangga siya.

“Pardon” Hingi niya ng paumanhin at tumakbo na palayo. Saglit lang niya itong tinapunan ng tingin pero ’di niya nakita ang mukha nito. Narinig niya ang pagtawag sa kanya ng mga taong iniwan niya sa loob kaya napatakbo ulit siya. 

---

TRIVIA: 

*Maman is pronounced as mamong. It means mom/mama/mommy etc. 

*Pardon is pronounced with ‘g’ at the end. So you say,  pardong. It means sorry. 

How’s chapter 1? 

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

deux

WARNING!!! This chapter contains MATURE scenes for ADULTS only. Read at your own discretion!!!

KINAKABAHAN si Gaelle habang sakay ng taxi. Pinagpapawisan siya ng malapot at nanlalamig ang kanyang mga kamay. ’Di niya alam kung ano ang mararamdaman habang papalapit siya sa bahay ng tunay na ina. Kahapon pa siya dumating sa Pilipinas pero wala siyang lakas ng loob para magpakita dito. But now she decided to go and see her. She knew her mother wanted to see her and be with her too.

Noong huli niya itong makita ay last month pa. Pagbalik niya sa kanilang bahay noong tinakbuhan niya ito ay wala na ito at sobrang nakaramdam siya ng guilt. Doon niya kinompronta ang mga magulang at naglabas ng sama ng loob. Umiiyak ang mga itong humingi ng tawad sa kanya.

Noong nagdesisyon siyang pumunta dito sa Pinas ay tumutol ang mga magulang niya noong una. Pero pumayag din ang mga ito. Buti na lang at alam ng mga ito ang address ng kanyang ina dahil nag-iwan pala ito ng address kung sakaling gusto niys itong makita.

Ayaw pa ng kanyang maman na ibigay sa kanya ang address nong una pero binigay ng papa niya. Mukhang guilty rin ito sa ginawa nito noon.

Ngayon nga ay nandito na siya.

“Nandito na po tayo, Miss” Naputol ang kanyang pag-iisip nong magsalita ang driver. Binigay niya ang bayad and then she got out just to be amazed of how big the house in front of her. Ewan lang niya kung bahay pa bang matatawag ito dahil sa sobrang laki.

Inangat niya ang kamay upang pindutin ang doorbell pero bigla siyang nag-alangan. Napabuntong-hininga siya at pipindutin na sana noong biglang bumukas ang gate at lumabas ang isang guard.

“May kailangan po kayo, Miss?” Bago pa man siya makasagot ay nagsalita ang isang pamilyar na tinig.

“Sino ’yan, Lino?” Anito at lumapit. Kitang-kita niya ang gulat sa mukha nito bago rumehistro ang tuwa. Bigla siya nitong sinugod ng yakap.

“I’m glad you decided to come, anak” Masayang sabi nito at humigpit pa ang yakap sa kanya. Gumanti siya ng yakap na halatang ikinagulat nito.

“I-I want to get to know you better”

“Oo naman, sweetheart. Napakasaya ko kasi nandito ka. Akala ko galit ka sa akin”

“I’m sorry about the last time we saw each other. I was just shocked” Aniya. Bumitaw ito sa pagkakayakap sa kanya at hinaplos ang pisngi niya.

“It’s okay, sweetheart. Ang tagal-tagal kitang hinanap kaya noong mahanap kita ay pinuntahan kita agad. Patawarin mo ako kasi hindi kita nahanap agad”

“Wala po kayong kasalanan. It’s maman and papa’s fault” Galit niyang sagot. Natahimik naman ito. Maya-maya ay niyaya na siya nitong pumasok at marami silang napag-usapan tungkol sa isa’t-isa. Lahat ng agam-agam niya ay nawala dahil napagtanto niya kung gaano siya kagustong makilala nito ng lubos.

Nalaman niyang isa pala itong doctor. Maaga daw itong nabuntis noon sa kanya dahil maaga itong umibig. Nakilala nito ang papa niya noong 18 taong gulang ito at nagkaroon ang mga ito ng relasyon; pero naghiwalay ang mga ito dahil sa ibang babae. Noong una ay hindi nito alam kung sino ang babae ng papa niya, pero ngayon ay nalaman na nito na ang matalik pala nitong kaibigan na bigla na lang nawala noon, ang ipinalit nito. ’Yun ay ang kanyang maman Belinda.

Nalaman din niyang umibig ulit ito at nagkaroon ang mga ito ng isang anak kaya lang sa kasamaang palad ay namatay na last year ang asawa nito.

“Ano po ang pangalan ng k-kapatid ko?” Tanong ni Gaelle.

“Her name is Jillian. She’ll be here tomorrow. Mag-oovernight kasi sa bahay ng kaibigan niya” Bigla siyang natuwa. Babae pala ang kapatid niya. Wala siyang kinamulatan na kapatid kaya naman ay excited siyang makilala ito.

“What a nice name”

“Her brother was the one who named her” Napakunot noo siya.

“Brother?”

“Yes. He’s my husband Luis’ son. Anak niya ito sa una niyang asawa bago pa man kami magkakilala at magpakasal. I considered him as my real son. He’s 27 years old while Jillian is 19. Malayo ang age gap nila kaya naman sobrang spoiled ni Jillian kay Kellan. Hayaan mo, makikilala mo rin sila bukas. Sakto, darating si Kellan” Biglang tumahip ang puso niya sa pangalan na binanggit nito pero pinili niyang mapangiti at tumango.

Napatingin siya sa mga pictures na naka-display. Napansin niya ang isang magandang dalaga na matamis ang ngiti. Ito marahil ang kapatid niya. Meron ding mga pictures ng isang batang lalaki na around 7 years old. Gusto niyang itanong kung bakit walang current picture ang ‘Kellan’ na ’to but she just kept it to herself.

“You know what, why don’t you stay here instead of staying in a hotel?” Suhesyon ng kanyang ina. Bigla naman siyang nakaramdam ng pag-aalangan.

“I-Is it okay?” Nanlaki ang mga mata nito.

“Of course, it is! You’re my daughter and it would make me really happy kung dumito ka na. Miss na miss kita at kung okay lang sa’yo ay gusto ko sanang makasama kita dito” Nakita niya ang pag-asam sa mukha nito which made her heart swelled. She nodded in agreement.

“Okay. I’ll just get my things at the hotel” Nagningning ang mga mata nito sa tuwa.

“I’ll go with you” Sumang-ayon na lang siya. Pati din naman siya ay sabik itong makilala ng lubusan.

---

PABILING-BILING si Gaelle sa kanyang higaan. ’Di siya makatulog. Siguro ay dahil sa time zone at paninibago. Tumingin siya sa digital clock sa may bedside table at napaungol siya nung makitang 2 am na pala. Bumangon siya at napagpasyahang bumaba at kumuha ng tubig. Bigla siyang nauhaw.

Bumaba siya sa kusina at kumuha ng tubig. As expected, she was the only one who’s still awake. Pagkatapos niyang uminom ay umakyat na siya. Nasa pasilyo na siya pabalik sa ino-occupy niyang kwarto nang mapansin niyang maliwanag sa terrace.

She couldn’t understand why but her heart suddenly started beating faster. She was sure that it wasn’t because of fear. She’s a brave person and doesn’t believe in supernatural beings. Iba ang nararamdaman niya and before she knew it, humakbang na ang paa niya papunta roon. Parang may humihila sa kanya na ’di niya maintindihan.

Nakabukas din and pintuan at ang mabining hangin ay tumatama sa kanya. Nasa pintuan na siya nong maaninag niya ang isang bulto na nakaupo sa isang upuan. Nakatalikod ito at nakaharap sa labas habang tumutungga ng beer. Naka-sando ito na puti at mesh shorts na itim.

Parang naramdaman naman nito na parang may nagmamasid dito at bigla na lang tumingin ito sa gawi niya. Pero ’di niya napaghandaan ang makikita at napasinghap siya ng malakas.

“Chérie…” Usal nito at biglang tumayo. Nanlalaki naman ang mga mata niya na napaatras ng dalawang beses. Ano’ng ginagawa niya dito?

Para na siyang natulos sa kinatatayuan at nakatitig lang dito. Bigla siyang bumalik sa huwisyo nang bigla siya nitong nilapitan at niyakap ng mahigpit.

“You’re here! oh God…I missed you” He whispered passionately. She couldn’t believe what was happening that she couldn’t move her body or say anything.

Bigla ang pagragasa ng mga damdamin na matagal na niyang nilimot. She missed him too pero ’di niya ito aaminin kahit anong mangyari. Bigla ang pagbabalik ng nakaraan sa kanya at bigla itong naitulak. Nakita naman niya ang gulat at sakit na gumuhit sa mukha nito.

“Why? Aren’t you happy to see me after all this time?”

“Don’t give me this crap! Stop bullsh*tting me!” Galit niyang sabi sabay talikod upang bumalik sa kanyang kwarto. Nakakadalawang hakbang pa lang siya nang hapitin nito ang baywang niya at hilahin siya para sa isang mapusok na halik.

She was shocked. She didn’t expect him to do that. She tried to push him away but he was too strong. Her traitorous body suddenly felt that overwhelming feeling to respond to his kisses. Oh how she missed his hot kisses and the warmth of his body against her. His manly scent tickling her nostrils which made her senses reeling.

Unti-unti na siyang nadadala. ’Di pa rin ito nagbabago. Alam na alam pa rin nito kung paano siya nito pag-iinitin. Gusto niyang itanong kung ano ang ginagawa nito sa bahay ng kanyang ina pero nalunod na ang mga iyon sa isipan niya dahil sa mapangahas na mga halik nito.

His hands began caressing her body in a seductive manner. Napasinghap siya nang pakawalan nito ang mga labi niya at bumaba ang mga halik nito sa kanyang leeg. Mapangahas na humahalik doon na animo isang taong uhaw na uhaw. His hands began kneading her breasts in a very naughty manner. Ni hindi man lang niya namalayang natanggal na nito ang kanyang pantulog.

“I missed you, chérie. I missed this” He whispered before his kisses went down to her breasts and alternately gave them his attention. His tongue swirled around her rosy bud before he tugged it gently between his teeth and gradually sucking it. He then gave the same attention to her other aching peak.

Napapaungol na lang siya at napapasabunot sa buhok nito. She was so lost in his touch and kisses.

“Ahhh…Kellan” She cried breathlessly.

“No. I want you to call me by what you used to call me” Napatitig siya dito. Gaya pa rin ng dati. Napaka-gwapo pa rin nito. Ang mga green nitong mga mata ay parang nangugusap habang tinititigan siya. Napalunok siya. Biglang bumalik ang tamang pag-iisip niya kahit papano.

Kahit nanghihina pa rin ang katawan niya dulot ng mga ginawa nito sa kanya, nagkaroon siya ng chance at itinulak niya ito sabay takbo papunta sa kanyang kwarto. Wala na siyang pakialam kahit wala siyang pang-itaas.

Ngunit bago pa man siya makapasok sa kanyang silid ay naabutan siya nito at niyakap mula sa likuran.

“No, chérie. I won’t let you escape from me. Not this time” He hissed and suddenly scooped her up which made her squeal.

“Let me go!” She hissed and hit his chest with her fists but that didn’t affect him one bit. He didn’t let her go. Instead, he put her down on her bed and kissed her so deeply that made her lost her mind. It’s so unfair. Tatlong taon na ang lumipas pero kaya pa rin siya nitong pasunorin sa gusto nito.

Maya-maya pa ay pareho na silang hubad sa ibabaw ng kama. Wala na siyang pakialam kung ano ang mangyayari bukas. Ang mahalaga ay mabigyang laya niya ang damdaming matagal niyang kinimkim at tinago sa loob ng tatlong taong nakalipas.

“Spread your legs, chérie” He ordered huskily and she obliged without hesitation.

He put her legs over his shoulders and began eating her out.

“Ahhh…Yes. Just like that” She moaned deliriously. Pakiramdam niya ay kinakapos siya ng hininga habang pabiling-biling ang kanyang ulo dahil sa ’di maipaliwanag na kasiyahang dulot ng ginagawa nito sa kanya.

“K-Kellan…” She moaned wantonly and bit her lower lip. Pero bigla na lang siyang napamulat ng mga mata nang bigla itong tumigil.

“W-Why did you stop?” She almost shouted with frustration.

“I told you to call me by what you used to call me before” The desire in his eyes were so vivid and it was like a flame, burning every part of her body.

“B-But—ohhh!” Ang protesta na sasabihin niya ay nauwi lang sa isang halinghing dahil bigla nitong ipinasok ang isang daliri sa lagusan niya. Sobrang init na ang nararamdaman niya at ’di na niya kaya pang labanan. She needed him to continue what he’s doing to her.

“C’mon, say it. Tell me what you want”

“P-Please continue, chéri” Nag-init ang mga pisngi niya. My god! She just said her endearment to him 3 years ago and she even begged!

He smiled triumphantly and dipped his head to continue what he was doing. She was writhing and panting. When he started tongue-fucking her as his thumb played with her clt, that pushed her over the edge. Napapikit siya at napasigaw sa sobrang sarap. Her body trembled uncontrollably but he didn’t stopped until she pushed his head away from her womanhood.

Pakiramdam niya ay hinang-hina siya. Habol-habol niya ang hininga. She haven’t regained her breath yet when he positioned himself on her core and began his intrusion.

She automatically clung her arms around his neck as he claimed her lips for a wild and deep kiss. When he finally invaded her tightness, she felt a little discomfort.

“Are you okay?” He asked full of concern. She swallowed hard and nodded her head. She could feel how big, long and hard he was and the delicious sensation rushed throughout her body. When he started moving slowly, she couldn’t help but to wrap her legs around him and caress his back.

Matagal na rin mula noong huli silang magniig at talaga namang sobra-sobrang kasiyahan ang nadarama ng katawan niya. Kahit ’di man niya aminin ay ito pa rin ang isinisigaw ng buong katawan niya. Ito pa rin ang nagmamay-ari sa kanya gaya ng sabi nito.

Sinubukan niya namang mag-move on at makipag-date sa iba pero bago pa man niya sabihin ang sagot sa mga ito ay bigla na lang naglalaho ang mga ito which she found a little bit weird.

Maya-maya pa ay naghahalo na ang malalakas nilang ungol dahil pabilis na nang pabilis ang galaw nito sa ibabaw niya habang siya ay sinasalubong ang bawat madidiin at mabibilis na ulos nito. Rinig na rinig ang pagsasalpukan ng kanilang mga katawan na lalong nagpapainit sa paligid at katawan nila.

When her orgasm came, napakagat pa siya sa balikat nito dahil sa tindi ng epekto sa kanya. Halos panawan siya ng ulirat habang patuloy pa rin ito sa paggalaw sa ibabaw niya. Tila walang kapaguran na nagpatuloy lamang ito. Ramdam na naman niya ang pamumuo ng matinding sensasyon.

When her second orgasm struck her, he joined her and they shouted each other’s name deliriously. She could feel his hot load coming from his manhood and bathing her insides. Napapikit siya at bumigat ang talukap ng kanyang mga mata. She felt tired but contented.

Naramdaman niyang mabining hinahalikan ni Kellanang kanyang mukha habang may ibinubulong na ’di niya maintindihan. Ang gustolang niya ay matulog na. Ayaw na muna niyang mag-isip. Bahala na bukas.Maya-maya pa ay nilamon na nga siya ng antok. 

****    

TRIVIA: 

Chérie/Chéri is a french endearment which means sweetheart or honey. 

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

trois

NAGISING si Gaelle dahil pakiramdam niya ay naiinitan siya. Sa pagkakatanda niya ay binuksan naman niya ang aircon kagabi. Pero ganun na lang ang gulat niya nang may maramdaman siyang gumalaw sa tabi niya. Nagmulat siya ng mga mata at bago pa man siya mapatili ay tinakpan niya ang bibig.

Next to her is the man who she haven’t seen these past 3 years. Tulog na tulog ito habang mahigpit ang pagkakayakap sa baywang niya na animo’y mawawala siya. Nakadagan din ang isang hita nito sa kanyang mga hita. Kaya pala ang init!

Napahilamos siya sa sariling mukha at halos suntukin niya ang sarili dahil sa katangahan niya kagabi. Nagpadala na naman siya sa binata. Hinayaan na naman niya ang sarili na gamitin nito kagaya noon. Napakadali nitong nakuha ang gusto. Parang bumalik siya sa nakaraan. Gusto niyang maiyak pero para saan pa eh tapos na? Nangyari na ang nangyari. I need to get out of here!

Dahan-dahang tinanggal niya ang pagkakayapos nito sa kanya at ang binti nito sa ibabaw ng kanyang mga hita. Nag-init lalo ang kanyang mukha ng tumihaya ito at na-expose sa kanyang paningin ang kahubaran nito. Napalunok siya at ’di sinasadyang bumaba ang paningin doon.

Gosh…He’s hard and ready! What the hell? Get your head out of the gutter and get your ass off the bed! Sigaw naman ng matinong parte ng utak niya. Nagmamadali siyang umalis sa kama at pumunta’ng banyo. Pagkatapos niyang maligo at magbihis ay kinuha niya ang kanyang suitcase na naglalaman pa ng kanyang mga gamit. She had to leave this instant bago pa man ito magising.

Bumaba siya nang may pag-iingat. Bubuksan na sana niya ang main door nang may magsalita sa likuran niya.

“Who are you?” Unti-unti siyang napalingon at nakita niya ang isang babae na napakaganda. She looks like a beauty queen. She was still wearing her pajamas while holding a cup of coffee. Her brownish hair was tied into a messy bun. Bigla niyang naalala ang picture. If her memory serves her right, ito ang kapatid niya sa ina.

Nakatingin ito sa kanya habang nakakunot noo.

“Ano’ng nangyayari dito?” Rinig niyang tanong ng ina habang palapit. May hawak itong sandok. Siguro ay nagluluto ito dahil galing ito sa kusina.

“I-Im leaving” Medyo nautal pa si Gaelle at nagbaba ng tingin. Pakiramdam niya ay biglang sumikip ang malaking bahay. She suddenly felt the need to get some fresh air.

“Bakit? May hindi ka ba nagustuhan? Please anak, huwag ka munang umalis. Hindi pa nga tayo nakakapag-bonding” Nag-angat siya ng mukha at nakita niya ang mangiyak-iyak na mukha ng ina.

“Mom, who’s she?” Bakit mo siya tinawag na anak?“ Nagtataka namang tanong ng kapatid.

“Jillian sweetheart, this is your ate Gaelle. I finally found her. Gaelle, meet your younger sister Jillian” Pagpapakilala sa kanila ng ina. Tinitigan siya ni Jillian ng ilang segundo bago ito lumapit at niyakap siya ng mahigpit.

“Oh my God! At last you came home to us” Jillian happily said. Nakaramdam naman siya ng galak at niyakap din ito.

“Anak, pakiusap. Huwag ka munang umalis”

“Why are you leaving all of a sudden? Did something happen?” Tanong ng kapatid at humiwalay sa pagkakayakap sa kanya. Ano ang isasagot niya? Na kaya siya aalis ay dahil nandito ang lalaking iyon kaya gusto niyang umiwas?

Her mother stepped closer to her and hugged her tightly, na parang mawawala siya. Nakaramdam siya ng guilt. Nakalimutan niya ang mararamdaman ng ina na matagal nangulila sa kanya.

“Did I hear it right? Aalis ka?” Napatingin silang lahat sa lalaking nagsalita. Bigla ang pagtahip ng puso niya. Base sa itsura nito ay galit ito. Biglang nalito si Gaelle kung ano ang gagawin. Bago pa man siya makahuma ay lumapit ito sa kanya at hinila siya sa kamay.

“What’s happening here?” Takang tanong ng ina pero ’di sumagot si Kellan at ’di na rin siya nakapagsalita pa dahil nahila na siya nito papunta sa taas. Mabilis ang hakbang nito at halos mapatakbo na siya. Parang may bikig ang lalamunan niya at ’di niya nagawang magprotesta.

Nang makarating sa kwarto nito ay mabilis nitong isinara iyon at isinandal siya sa pinto. She could clearly see the anger in his green eyes.

“You’re planning on leaving me again? Tell me, ganun lang ba ang tingin mo sa akin na pagkatapos paligayahin ka sa kama ay lalayasan mo na lang?” Napayuko siya at pinigilan ang luhang nais tumulo sa kanyang mga mata.

“Answer me, damn it!” He said in a thunderous voice. Napapitlag siya. Bigla ay nakaramdam siya ng paghihimagsik ng kalooban. Bakit kung umasta ito ay siya ang may atraso rito? Bigla ay tinulak niya ito.

“Yes! I am planning on leaving this house because I can’t stay here with you!” He looked at her with disbelief and….pain?

“Why?”

“Because—” Nais niyang magsalita at sabihin lahat ng hinanakit niya pero walang lumabas sa kanyang bibig.

“Ano? Wala kang maisagot? Admit it Gaelle! You still love me at ’di mo matanggap ’yun kaya ka aalis. Aalis ka na naman dahil duwag ka!” Tuluyan nang pumatak ang mga luha niya. Bakit ganito? Bakit kailangan pa nilang magkita?

“Hindi totoo yan!” Pilit niyang pinatatag ang boses at tumingin dito. He smirked and stared at her intently like he wanted her to melt under his heated gaze.

“I know you very well, chérie. I know it’s still me at wala nang iba pa. The way you made love to me last night told me so” naghimagsik ang kalooban niya.

“Don’t call me that! I hate you! I f*cking hate you!” She yelled and hit his chest with her fists.

“I told you before, chérie; you’re mine and always be mine. Kahit ano pa ang gawin mo, ako lang, Gaelle, ako lang!” Sabi nito at siniil ang kanyang mga labi ng mapagparusang halik.

Pilit niya itong itinutulak pero para lang siyang nagtutulak ng pader. His tongue played inside her mouth and as usual, his kisses made her protests disappear just like that. Bakit ba napakahina niya pagdating sa lalaking ’to?

“Gaelle, Kellan, open the door! What’s happening there?” Ang kanyang ina habang kumakatok sa pintuan.

Pinakawalan ni Kellan ang kanyang mga labi at akala niya ay hahayaan na siya nitong makalabas pero hindi. Instead, his kisses went down to her neck.

“K-Kellan, stop it! Tinatawag nila tayo” Sabi niya at pilit itong itinutulak. Para naman itong walang naririnig at itinaas pa ang suot niyang crop top, pati na rin ang kayang bra. Before she could stop him, he captured her already turgid nipple in his mouth and teased it with his tongue while his hand began massaging the other one.

“Kellan, please—!” she moaned instead of yelling out at him. She doesn’t even know what she’s begging for.

“Kuya! Open the door if not I’ll open it using the duplicate key” Rinig nilang banta ni Jillian na dahilan upang magkaroon siya ng lakas at itulak ang binata. Napamura naman ito.

Inayos niya ang sarili at dali-daling binuksan ang pintuan. Nagpalipat-lipat ang nagtatanong na tingin ng ina at ni Jillian sa kanila.

“Can someone explain what’s happening here? Are we missing something?” Her mother asked with an authoritative tone. She bit her lower lip and looked down in embarrassment.

NAPAMURA na lang sa isip si Kellan nang buksan ni Gaelle ang pintuan at makita ang stepmother at kapatid. Takang-taka ang mga ito habang nakatingin sa kanila ni Gaelle.

“Wala po. M-May pinag-usapan l-lang po kami” Nauutal na sagot ni Gaelle. Nakaramdam naman siya ng inis. Kaninang magising siya at nalamang wala ito sa tabi niya ay natakot siya at the same time ay nakaramdam din siya ng galit.

Mabuti na lang at naabutan niya ito bago pa man tuluyang makaalis. ’Di na niya papayagan na iwan pa nito. ’Di niya alam ang dahilan kung bakit siya iniwan nito noon nang walang paalam pero may idea siya.

“Magkakilala ba kayo?” taning ni Jillian na nakakunot noo.

“H-Hind—”

“Oo. Magkakilala kami” Putol niya sa kasinungalingang isasagot sana ni Gaelle. Ramdam niya ang kaba nito at lalo siyang nainis. May plano pa itong itanggi siya.

“Paano? Kailan pa?” Tanong naman ng ina. Napahilamos siya sa mukha.

“Mahabang kwento, mom. Can you two give us privacy for a minute? I just want to talk to Gaelle privately” Tiningnan muna sila ng mga ito ng may pagdududa bago nag-aalangang umalis.

“Bakit mo inamin na magkakilala tayo?” She yelled at him which made his head hurt. ’Di pa rin ito nagbabago. Malakas pa rin ang boses kapag galit. Pero bukod doon ay lalo itong gumanda sa kanyang paningin. He looked at her intently and caught her gulped nervously while looking at him. Gusto niyang ngumisi dahil kahit anong tanggi nito ay kitang-kita niyang siya pa rin ang laman ng puso nito.

“I don’t want to lie, chérie”

“Wow! Sayo pa talaga nanggaling yan” Patuyang sabi nito.

“And please, stop calling me that!” She added which made him chuckle.

“Sorry but I can’t, chérie. Anyway, I won’t allow you to leave this place. Stay!” Sinamaan siya nito ng tingin.

“You don’t have the right to tell me what to do!” Kellan’s jaw clenched as he pulled her by the waist. Nanlaki ang mga mata nito nang maglapat ang kanilang mga katawan. Inilagay nito ang mga kamay sa dibdib niya at pilit siyang tinutulak. Instead of letting go of her, he just held her tightly and pressed his hardness against her belly.

“K-Kellan stop it!”

“Can you feel me, chérie? Can you feel how much I want to ravish you right now?” Kitang-kita niya ang epekto ng ginagawa sa dalaga. Namumula ang mga pisngi nito at ramdam niya ang panginginig nito. She bit her lower lip to suppress her moans. Her blue eyes dilated. Napatid na ang pagtitimpi niya sa ginawa nitong pagkagat sa ibabang labi.

He cupped her nape and kissed her hungrily. He couldn’t get enough of her. She is his addiction. They both groaned with pleasure as they kissed each other wildly and hotly.

Naramdaman ni Kellan ang masidhing pangangailangan para sa dalaga na tiniis niya ng mahigit 3 taon. Tatanggalin na sana niya ang butones ng damit nito nang biglang mag-ring ang cellphone nito sa bulsa. Bigla siya nitong itinulak at gusto niyang magmura ng malakas. Lagi na lang siya nitong itinutulak palayo.

“Allô?…Pourquoi tu m’appeles, Pierre?……Ah bon? Ecoute-bien, ah? Je n’ai plus de temps pour toi et pour tes explications. On n’a jamais eu pas de ‘nous’, d’accord?——” Napakunot noo na lang si Kellan kay Gaelle.

What the heck is she talking about and who’s she talking to? He felt irritable while listening her. Kahit ’di niya maintindihan ang sinasabi nito ay alam niyang lalaki ang kausap nito. Nakaramdam siya ng inis. Bago pa man niya mapigilan ang sarili ay inagaw niya ang cellphone nito. He turned it off and threw it on the bed.

“What the heck! Why did you do that?” Galit namang sita nito sa kanya. Akma nitong kukunin ang cellphone sa kama nang pigilan niya ito at hawakan ang kamay.

“Sino ’yon?” She rolled her eyes and pulled her hand from his grip.

“None of your business” sagot nito at kinuha ang cellphone. Ini-on nito iyon.

“Wether you like it or not, it’s my f*cking business because you’re mine, Gaelle and I don’t share!” nanlaki ang mga mata nito.

“Dream on, Kellan! I am no longer yours since 3 years ago!” Napahilamos siya sa katigasan ng ulo nito.

“Hmp! Just keep on denying, chérie but you’re just wasting your breathe. You know very well who you belong to. Anyway, let’s go downstairs and eat breakfast. Mom and Jillian are surely waiting for us” Ani Kellan at inis na iniwan ang dalaga. She’s still stubborn as ever but he knew very well what’s in that feisty façade.

Napangiti na lang ang binata at bimaba na. At last, she’s here in his lair again and this time, he won’t let her slipped through his fingers again.

NAGNGINGITNGIT naman ang kalooban ni Gaelle nang iwan siya ni Kellan sa kwarto nito. Gusto niya itong suntukin at sampalin. Napakalakas par in ng tiwala nito sa sarili. Sabihin ba naman na pag-aari pa rin siya nito. Urgh!

Sarap talagang sampalin pero alam naman niya na may katotohanan ang sinasabi nito kaya ’di siya makapag-react at itanggi ito. Pero kahit anong mangyari, nuncang aminin niya ito sa lalaking ’yon. Never niyang aaminin rito na ito lang ang naging lalaki sa buhay niya. Na ito lang ang hinayaan niyang angkinin siya.

Naupo muna siya sa kama at tumingin sa kanyang cellphone. Bakit naman tumawag si Pierre?

Nakaramdam ng iritasyon si Gaelle. Kahit naman hindi naging sila ni Pierre ay nainsulto pa rin siya dahil sa pambabalewala nito sa kanya. ’Di siya makapaniwala na muntik na niya itong sagutin. Mabuti na lang at ’di niya ito nasagot. Napabuntong hininga na lang siya at pinatay ang cellphone.

Tatayo na sana siya nang may kumatok sa nakaawang na pinto.

“May I come in?” Napangiti siya nang makita si Jillian.

“Sure. This is not my room anyaway” Jillian chuckled and sat beside her.

“Then why are you here in kuya’s room?” She teased. Namula naman ang pisngi niya at nagbaba ng tingin.

“Ahm…Kasi—” Nakagat niya ang ibabang labi nang wala siyang mahagilap na palusot. Jillian chuckled amusedly kaya napatingin si Gaelle dito.

“Ate, you don’t have to explain to me. Anyway, I just wanto to tell you that I’m happy that you’re here. Can I call you ate?”

“Oo naman. We’re sisters after all” Sagot niya. Jillian’s face brightened.

“Yes! Sa wakas, may ate na rin ako. Can we go out today? I want to go to the mall” Agad naman siyang tumango. Magaan ang loob niya sa kapatid at halatang mabait ito. Pati siya ay masaya na meron pala siyang kapatid.

“Sige. I would love to come with you”

“Okay. Let’s go down then, ate and eat breakfast. Hinihintay na tayo nila kuya at mama sa baba” Biglang tumahip ang puso niya. Akala niya ay umalis na si Kellan pero nasa baba lang pala. Kung pwede lang ay ayaw niyang malapit ito sa kanya dahil nawawala siya sa tamang huwisyo.

---

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

quatre

Sorry for the late update because i’ve been sick for a couple of days. Anyway, sana magustuhan niyo po!!

WARNING!!! This chapter contains MATURE scenes for adult readers! Read at your own risk!

NANG makarating sila sa hapag-kainan, nakaupo na ang ina at si Kellan at hinihintay sila.

“Seat down and let’s eat” Sabi ng ina. Napatingin si Gaelle sa upuan sa tabi ni Jillian. Akmang doon siya uupo nang magsalita si Kellan.

“Sit here” Sabi nito sa kanya at hinila ang upuan sa tabi nito.

“No, it’s okay. Dito na lang ako” Sagot niya at naupo na sa tabi ni Jillian. She could see the anger in Kellan’s eyes. He’s staring at her while clenching his jaw. Nakatingin lang nang may pagtataka ang ina at si Jillian sa kanila. Biglang nailang si Gaelle pero pilit pa rin siyang ngumiti.

“Let’s eat” Aniya. Nag-umpisa na silang kumain pero tahimik lang si Kellan. Si Jillian naman ay maraming kwento.

“Mom, lalabas pala kami ni ate mamaya” Paalam ni Jillian.

“That’s nice. Saan ang lakad niyo?”

“Sa mall lang, mom. Gusto kong makasama si ate eh” Ani Jillian at ngumiti sa kanya. Napangiti siya kahit papano. Kanina pa siya nakakaramdam ng pagkailang. Ramdam na ramdam niya ang mainit na titig ni Kellan sa kanya at ’di niya magawang salubungin ang mga titig nito.

Pinipilit niyang kainin ang nasa plato kahit wala na siyang gana.

“Sayang naman. Gusto ko sanang sumama kaso may mga pasyente akong naghihintay sa hospital” Her mother said with disappointement.

“Okay lang po. You can come with us next time, mom” Si Jillian.

“I’ll drive you two” Nabigla silang lahat nang magsalita si Kellan. Kanina pa ito tahimik. Napatingin silang lahat dito.

“H-Huwag na. We can just t-take a cab” gusting kutusan ni Gaelle ang sarili nang mautal siya. She gulped inaudibly when she saw his eyes darkened.

“No, I insist”

“It’s okay, kuya. Dadalhin ko na lang ’yong kotse ko” Nakahinga siya nang maluwag nang marinig niya ang boses ni Jillian. Napabuntong hininga naman si Kellan.

“No. I’ll be going to the mall anyway. I have something to buy there kaya sakay na lang kayo sa kotse ko” Jillian rolled her eyes.

“Fine” She said and continued eating. Siya naman ay parang sinisilihan ang puwet. Gusto niyang tumutol pero baka maghinala ang ina kung ano ang namamagitan sa kanila ng binata.

HABANG nasa sasakyan sila ay tahimik lang si Kellan habang nagmamaneho. Si jillian naman ay napakadaldal kahit nakaupo ito sa bandang likuran. Sa likuran din sana siya uupo pero pinilit siya ng binata na sa harapan na lang.

“This is so awesome. I am with my brother and sister. Sayang hindi nakasama si mom. Eh ’di sana kumpleto tayong pamilya” Sabi ni Jillian at humalukipkip.

“Brat, I just want to clear it out that Gaelle and I aren’t family” Her heart tightened because of what he said. This jerk! Kung ayaw siya nitong ituring na kapamilya, ’di huwag!

“Why not? You already considered mom like your real mother so ate Gaelle and you are like siblings now”

“Siblings?! You don’t know what you’re talking about, brat. I would never accept Gaelle as a sister. Never” Parang dinaganan ng pison ang puso niya. Nasaktan siya sa sinabi nito na parang ’di siya karapat-dapat na maging kapatid nito.

“But kuya—”

“Don’t bother, Jillian. He’s right. We’re not related anyway so we don’t have to treat each other like family” Kellan threw her a glance but she just ignored him and looked outside the window. She felt him reached for her hand but she brushed his hand off.

She could see him griiting his teeth through her peripheral vision and she know him enough to realize that he’s pissed off. Whatever, jerk!

Nang makarating sila sa mall, akala ni Gaelle ay aalis na si Kellan at bibilhin ang kailangan nito sa mall pero nakasunod lang ito sa kanila ni Jillian. Napakalagkit ng titig nito sa kanya at parang gusto siya nitong kausapin pero umiiwas siya. She snaked her arm around her little sister’s arm to avoid Kellan and it’s effective.

’Di na maipinta ang mukha nito habang nakatingin sa kanya.

Pumunta sila sa mga iba’t-ibang stores at walang kapagurang namili ang kapatid ng mga damit.

“Ate, don’t you want to buy something?” Jillian asked her while holding a pair of swimsuit in her hand. They’re in a lingerie store but instead of staying outside the store like other guys, Kellan’s with them like it was nothing. Hindi man lang ito nahihiya na ito lang ang lalaki sa shop. Well, for her it’s normal but here in the Philippines, it’s probably not that normal because some people are already staring at him.

Some are gawking at him and salivating of how good looking he is. Some are curious why he’s here and others are staring weirdly at him.

“It’s okay. Marami naman akong dalang damit and besides, I won’t be staying here for long. Kailangan ko nang bumalik sa France within a week. Marami kasi akong aasikasuhin” Nalungkot naman bigla si Jillian.

“What? Aalis ka na agad, ate?”

“Yup. Kailangan eh”

“Yo’re not going back there” Napatingin silang dalawa ni Jillian kay Kellan at muntik na siyang mapasinghap nang makita ang galit sa mukha nito habang nakatingin sa kanya. Ano ba ang problema ng mokong na ’to?

“Excuse me?”

“You heard me, chérie” He said with an emotionsless face. Nakaramdam siya ng inis.

“You don’t have the right to tell me that. I just came here to get to know my mother and sister and that’s it” Matigas niyang sabi but Kellan just smirked at her.

“So, you didn’t have the purpose of meeting up with me when you came here?”

“Why would I think about meeting up with you?” His eyes darkened and his aura became dangerous. The anger in his body was radiating and she could feel it.

“You’ll going to pay for that, chérie” He warned and left the store. Gaelle felt relieved. Napakabilis ng tibok ng puso niya. She even clutched her chest as she bit her bottom lip. Nakaramdam ng guilt si Gaelle dahil sa mga binitiwang salita pero ’di na niya pwedeng bawiin ang nasabi na niya.

“Are you okay, ate?” Bigla siyang napalingon sa kapatid na nakalimutan niyang nasa tabi lang pala niya. She forced a smile.

“I won’t ask you what’s the real score between you and kuya but I hope na sana maayos niyo yan”

“There’s nothing to fix between us. C’mon, Brat. Let’s go to the other shops”

“Pati ba naman ikaw ate, brat na rin ang tawag sa’kin?” Natawa siya.

“Why not? I think it suits you” napangiti na lang ito. Maya-maya pa ay marami na silang napili. Masaya siyang kamasa ang kapatid pero ’di niya mapigilan ang sarili na hanapin ng tingin ang binata. Nasan na kaya ang lalaking ’yon?

“Looks like you’re worried about him, ate. Don’t worry. Nandiyan lang sa tabi-tabi ’yon” Jillian said teasingly.

“What are you talking about?” She asked feigning nonchalance.

“C’mon, ate. I wasn’t born yesterday” She teased.

“Hay naku. Ewan ko sa’yo. ’Yan lang ba ang bibilhin mo?” Tanong ni Gaelle sa himig na nagbibiro habang nakatingin sa mga binili ng kapatid. Sa dami nun, halos ’di na nila kayang buhatin lahat.

“Wait, I’ll just call kuya kung nasan na siya para siya ang magbuhat ng mga ’to” Jillian’s eyes danced with mischief and dialed her brother’s number. Pero nakailang beses na nitong sinubukang kotankin si Kellan pero ’di ito sumasagot. Napasimangot na lang si Jillian.

“Guess we don’t have a choice other than to carry these paper bags ourselves”

’Yon nga ang ginawa nila. Mabuti na lang at hindi masaydong mabibigat ang mga iyon. Pagkatapos nilang ilagay sa compartment ng sasakyan ang mga pinamili, akala ni Gaelle at uuwi na sila pero nagyaya pa si Jillian na kumain. When she gazed on her wristwatch, it was already past 12. Kaya pala gutom na rin siya.

Habang kumakain sila ng kapatid ay sa isang Japanese restaurant sa mall ay palinga-linga naman siya.

“Ate, kuya must be busy right now. For sure, kumain na ’yon kaya don’t worry about him” Gusto niyang komontra na ’di naman si Kellan ang hinahanap ng mga mata pero magsisinungaling lang siya. As much as possible, she doesn’t like lying.

Pagkatapos nilang kumain, nagpaalam muna siya kay Jillian upang gumamit ng banyo. ’Di naman ito sumama kaya mag-isa na lang siyang pumunta sa WC.

Habang naghuhugas siya ng kamay ay may pumasok sa loob. She just ignored it. But when she heard the doorknob being locked, she looked at the door and her heart instantly started beating wildly as she saw the man who’s been occupying her mind since he left them a while ago.

Their eyes met for a couple of seconds before he started walking closer towards her. Napalunok siya. The room suddenly felt small for the two of them. She couldn’t breath. She looked at the door behind him. Gusto niyang tumakbo at iwan ito roon pero pa’no? Nakaharang lang naman ito sa daan.

“Don’t bother, chérie. You won’t getaway from me this time” He said huskily while staring at her intently. Napaatras si Gaelle habang si Kellan naman ay palapit pa rin ng palapit sa kanya. Hanggang sa wala na siyang maatrasan. She cursed under her breath. Bakit naman kasi walang ibang tao sa loob?!

“W-Why are you here? This is women’s toilet for god’s sake, Kellan!” Gaelle tried to appear brave but her trembling voice gave her away. She’s not really scared of Kellan. She’s afraid to lose her control in front of Kellan again. Almost instantly, her body’s temperature is rising as he stares at her body full of lust and desire.

KITANG-KITA niya sa mga mata nito ang nais mangyari at hangga’t maaari ay lalabanan niya ang isinisigaw ng katawan at damdamin. ’Di siya dapat magpadala. But it’s easier said than done because the moment he pulled her by the waist and kissed her hungrily, all the inhibitions in her body disappeared into thin air.

Napakaalab ng halik na iginagawad nito sa kanya na nagpangatog sa kanyang mga tuhod. Halos wala na siyang lakas upang tumayo kaya nangunyapit na lamang siya sa leeg ng binata.

Napaungol siya nang pasukin ng dila nito ang kayang bibig. He was expertly exploring the insides of her sweet mouth and she couldn’t do anything than moan and kiss him back with equal fervor.

Naramdaman niya ang mga kamay nito sa kayang pang-upo at hinihimas-himas siya roon nang may panggigigil habang patuloy lang ito sa pag-angkin sa kanyang mga labi. Dalang-dala na siya sa mga ginagawa nito sa kanya. Nakalimutan na niya kung nasaan sila ng binata.

“Put your legs around my waist, chérie” he ordered as he lifted her up from the floor. She instantly obliged and then she felt him put her down on the counter. Pagkalapag sa kanya nito, bumaba ang naglalagablab nitong mga halik sa kanyang leeg.

He nipped, sucked and kissed her there while his hands went to her breasts. He massaged them through her sleeveless shirt. Her nipples hardened and ached more of his touch.

Itinataas nito ang kayang damit hanggang sa taas ng kanyang dibdib pati na rin ang kanyang bra. As soon as her breasts uncovered in front of him, he instantly latched on them with his naughty mouth and used his tongue to tease them. He played with her turgid rosy buds erotically.

Lalo napaungol si Gaelle sa ginagawa nito. Napapasabunot na lang siya sa buhok nito habang kagat-kagat niya ang labi. Nang maramdaman niyang itinaas na rin nito ang palda niya, kusang pinaghiwalay niya ang kanyang mga hita at sabik na hinintay ang susunod nitong gagawin. Pero nanlaki na lang ang kanyang mga mata sa sumunod nitong ginawa. The jerk just ripped her panties off of her like a Neanderthal!

---

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

cinq

WARNING!!! This chapter contains MATURE scenes for ADULT readers only!!!

“WHAT the—” Her protests were drowned when he claimed her lips for another kiss. Their tongues mated as she felt his finger invaded her wet folds. Lunod na lunod na talaga siya. 

Ang kakarampot na pagtutol sa isip niya ay nawala na. Wala na siyang pakialam kahit nasa WC sila at may mga naghihintay na siguro sa labas. His fingers worked a delicious magic in her core which made her pant and whrithe wildly even though her lips were busy responding to his fervent kisses.

“Spread your legs wider for me, chérie” He whispered huskily in her ear and she did. Iginiya siya nito pasandal sa may salamin ng lavatory counter at dinala naman ang mga hita niya sa balikat nito. Medyo yumuko ito at pinakatitigan ang kanyang pagkababae. Pulang-pula na ang kayang mga pisngi.

“Goodness! You don’t have to stare at it intently” Sita ni Gaelle pero ngumisi lamang ito. Her body jerked upward when she felt his index finger dipped in her wet slit and coated his finger with her juices.

Nanlaki na lang ang kanyang mga mata at napanganga nang dalhin nito sa bibig ang daliri nito at tinikman iyon. Napalunok siya at parang bigla siyang nauhaw. Ang tibok ng puso niya ay napakalakas habang pinapanood niya ang mga ginagawa nito sa kanya.

“You taste the same. You’re still delicious as ever” He said and then swiftly grazed her wetness with his tongue. Napasabunot na lang siya rito. Gusto niyang humiyaw sa sarap pero baka marinig siya sa labas, kaya naman tinakpan na lamang ng kanyang palad ang bibig.

“Oh my god, Kellan….Stop it! B-Baka may makakita sa’tin” Sita niya pero para lang iyong ungol. Of course, he didn’t oblige. Instead, he just continued eating her out until she couldn’t take it anymore.

His expert mouth made her feel like she’s in cloud 9. His hands went to her mountains and played with them while giving her pleasure down there. When she felt her orgàsm getting nearer, he stopped.

“Bakit ka tumi––ohhh!” Napaungol siya ng malakas nang biglang pinalitan ng pagkalalaki nito ang bibig sa kanyang pagkababae. Napakapit siya sa balikat nito habang ang mga hita ay pumulupot naman sa baywang nito.

Mabilis kaagad ang galaw nito. Gigil na gigil ang bawat paglabas-masok sa kanya na naghahatid sa kanya ng kakaibang sarap. Gosh! This man really knows how to bring her to ultimate pleasure. Maya-maya pa, lalong bumilis na ang mga galaw nito.

“Chérie, ang sarap mo, ahhh!” Yumuko ito at hinalikan siya ng mapusok habang patuloy pa rin sa mabilis na galaw.

“Tighten your arms and legs around me, fast” He hissed. Tumatagaktak na ang pawis nito sa noo. Kaagad naman niyang sinunod ang utos nito.

Binuhat siya nito at isinandal ang likod niya sa pader. Doon siya nito tinira nang tinira hanggang sa tumirik na ang mga mata niya sa sarap.

“Ahhh! I’m cumming!” Sigaw ni Gaelle.

“Yes, chérie. Me too. Cum with me!” He grunted and then pushed one more hard thrust which made her reach her climax. Nanginig ang katawan niya at napakagat na lang siya sa balikat nito. Narinig niyang umungol ito saka isinagad pa ng husto ang kahabaan sa loob niya bago pumulandit ang katas nito roon.

“That was hot. Damn” Ungol nito bago siya hinalikan ulit sa labi. Halos wala nang lakas si Gaelle habang buhat-buhat pa rin siya nito. Maya-maya pa ay ibinaba siya nito sa lavatory counter at pinaupo siya roon. Pareho silang hingal na hingal sa kanilang ginawa.

Napatingin siya sa salamin at nakita niya ang nakakahiyang itsura niya. She glared at Kellan but he just smirked at her.

“Look what you’ve done!” Sita niya rito at akmang aayusin ang damit nang pigilan siya nito.

“Wait, just stay like that for a minute. Gusto kong titigan ka muna. You look so beautiful freshly f*cked by me like this. Damn, I want another round but we’re in this place” Namula ang pisngi niya lalo sa paraan ng pagtitig nito sa kanya, lalo na sa pagitan ng mga hita niya.

Punong-puno iyon ng paghanga at pagnanasa. Ang lalaking ’to talaga, napakamanyak!

Gusting-gusto mo naman! Sabi naman ng utak niya. Bumaba siya sa kinauupuan at nagmamadaling inayos ang sarili kahit nanginginig pa ang mga tuhod niya. Sisitahin sana siya ni Kellan nang biglang may kumatok sa pinto.

“Sh*t! Kumakatok na sila, Kellan! Ayokong makita nila tayong magkasama dito, nakakahiya!”

“Bakit ka naman mahihiya?” She rolled her eyes at him.

“Hello? Ladies room kaya ’to? Syempre nakakahiyang makita nila tayo dito! Lalo na at ni-lock mo pa!” Sabi niya na puno nang pag-aalala.

“Bakit, mas gusto mo ba na ’di ko ni-lock at nakita nila tayo dito while making love?” He teased.

“Arggh! Ewan ko sa’yo! Dali, magtago ka at buksan ko” Utos ni Gaelle kay Kellan na ngingisi-ngisi. Ang sarap suntukin!

Buti na lang at sumunod ito at pumasok sa isang cubicle. Sinipat muna ni Gaelle ang sarili sa salamin para masigurong desente na siya bago binuksan ang pinto.

“Ano ba naman yan! Ano ba ang ginawa mo diyan at naglock ka pa?! ’Di mo man lang ba naisip ang mga naghihintay rito?” Mataray na sita ng isang ginang sa kanya. Parang napapahiya namang nagyuko na lang ng ulo si Gaelle at diretso nang umalis. Gusto niyang magpalusot pero ano ang ipapalusot niya? Better leave than to be embarrassed more.

“’San ka ba galling, ate? Kanina pa kita hinihintay” Nakasimangot na tanong ni Jillian. Nakaupo pa rin ito sa table nila.

“Ahm..Sorry, Jillian. Mahaba kasi ang pila. Sige, tayo na” Yaya niya at hinila na ito sa kamay.

“You look weird, ate. Namumula ang mukha mo and you’re sweating. Are you okay?” She asked her with concern. Halla! Ano ang isasagot ko?!

She cleared her throat and rolled her tongue to wet her dried lips.

“K-Kasi ano…Mainit kasi dito sa Pilipinas. Naninibago lang siguro ako sa climate”

“okay, ate. Sabi mo eh” Parang nanunudyong sabi ng kapatid. ’Di na lang siya sumagot.

MALAPIT na sila sa parking area nang biglang sumulpot si Kellan.

“Done shopping, ladies?” He asked them.

“Oo kuya. Hmp! Ang daya mo! Dapat nilibre mo kami eh. Sa’n ka ba nagpunta? Ba’t parang pawis ka?” Nagtatakang tanong ni Jillian rito.

“Wala naman. Mainit lang kasi eh” Sabi nitong nakatuon ang titig sa kanya.

“Hmm. Strange, huh. ’Yan din ang sagot ni ate kanina. Hmm. Something’s fishy” Ani Jillian habang tinitingnan sila ni Kellan. ’Di siya makaimik at napalunok na lang.

“Kumain ka na ba, kuya? If you want, balik tayo sa loob. Sasamahan ka naming kumain” Yaya ni Jillian.

“No, busog na ako. Nakakain na ako. Sarap nga eh! Siguradong mas masarap ’yon kesa sa kinain niyo” Pakiramdam ni Gaelle ay pulang-pula na ang buong mukha niya pati siguro leeg at anit niya sa sinasabi nito. Halata namang ’di pagkain ang sinasabi nitong ‘kinain’ nito. Luko-luko talaga. Sarap kutusan!

“Talaga, kuya? Saang restaurant ’yon?”

“’Di pwedeng sabihin eh. Exclusive lang kasi ’yong restaurant na ’yon para sa’kin” He smirked and then winked at her. Inakbayan pa siya at hinimas ang balikat. ’Di na siya nakatiis. Pasimple niyang kinurot ito sa tagiliran na ikina-igik nito.

“Ouch! Wala namang kurutan, chérie” He said like they’re the only people around.

““Chérie? As in sweetheart?” tanong ni Jillian.

“Ask your ate, brat” Sagot naman ni Kellan na parang enjoy na enjoy sa nakikitang reaction niya.

“Chérie is sweetheart in English ,right, ate?” Wala nang nagawa si Gaelle kundi ang tumango sa kapatid. Napangiti naman ito at nagpatuloy na sa paglalakad. Nakahinga siya ng maluwag at ’di na ito nagtanong pa.

“You’re such a jerk, you know that?” She hissed. Pero imbes na mainis ito, ninakawan pa siya ng halik na ikinanlaki ng mga mata niya. Mabilis siyang tumingin sa kapatid at nakahinga ng maluwag nang naglalakad pa rin ito sa unahan nila at ’di nakita ang nangyari.

“Sarap. That’s my dessert” Bulong nito. Nag-init naman ang katawan niya nang maalala ang nangyari sa kanila sa WC. Tiningnan niya ang damuho at ngingisingisi pa ito sa kanya at mukhang nababasa yata ang nasa utak niya. Nakaramdam siya ng iritasyon at bago pa man nito mahulaan ang gaagwin niya ay malakas niyang inapakan ang paa nito. Napa-aray ito ng malakas.

Gaelle stared at the macho man In front of her and she couldn’t hold her laugh as she saw the pain registered on his face.

“Why did you scream, kuya? Ano’ng nangyari?” Nag-aalalang tanong ni Jillian na napalapit sa kanila.

“Tanungin mo diyan sa ate mong elepante. Sh*t! Ang bigat ng paa” Sabi nito at tinanggal ang sapatos saka hinaplos iyon. Ang arte lang!

Nanlaki naman ang mga mata ni Gaelle nang ma-realize ang sinabi nito at nawala ang tawa. Aba at tinawag siyang elepante ng luko-loko!

“Ate oh, elepante ka raw” Natatawang sabi naman ni Jillian. Inirapan niya si Kellan.

“Elepante, your face! Ang arte ! Para yon lang, hmp! Buti nga sa’yo” Mataray niyang sabi sabay martsa papunta sa sasakyan at binuksan ang passenger door sa likod. 

SINUNDAN ng tingin ni Kellan ang naiinis na dalaga na nauna nang sumakay sa kotse. Napakunot-noo siya nang imbes na sa dating pwesto nito ito umupo ay sa likod.

“Halla kuya, you made ate Gaelle mad” Napangisi siya sa tinuran ng kapatid.

“Hayaan mo na siya. Tayo na, gutom na ako”

“Akala ko ba kumain ka na?” Napatigil siya sa tanong nito at napamura sa sarili sa pagkadulas.

“Gutom na naman ako. Kulang yata ang kinain ko kanina” Palusot niya pero sa totoo lang ay ’di pa siya kumakain. Dahil sa inis niya kanina ay iniwanan niya ang mga ito. Balak naman talaga niyang kumain kanina sa restaurant pero nang pumasok siya roon ay nakita niya ang kapatid at si Gaelle. Nang makitang pumasok ang dalaga sa WC ay ’di niya napagilan ang sarili at sinundan ito.

Nainis siya rito sa kaya umalis siya. Nang matyempuhan niya itong nag-iisa sa WC ay gumana tuloy ang pagkapilyo niya at nabigyan ito ng parusa.

Ngingiti-ngiti si Kellan nang sumakay sa driver’s seat.

“Chérie, why are you sitting there? Ayokong mag-isa dito. Magmumukha akong driver” Reklamo niya.

“Chérie’hin mo ang mukha mo! Hmp! Bahala ka diyan!” Singhal nito at sumandal sa upuan saka pumikit. Napailing na lang siya.

“If you want kuya, I can change seats” Alok ni Jillian na abala sa pagce-cellphone.

“’Wag na. Diyan ka na lang” Sabi niya at nagmaniobra na palabas sa parking lot.

Habang nasa daan, patingin-tingin si Kellan sa rearview mirror at tinitingnan niya ang nakakunot-noong si Gaelle habang nakatingin sa labas. Napakaganda talaga nito. Kahit seryoso ito at halatang irritated sa kanya. Nang biglang napatingin sa gawi niya ang dalaga at saktong nagkatinginan sila sa rearview mirror ay kinindatan niya ito.

He almost burst out into a fit of laughter because of her epic reaction. Inirapan siya nito at kahit natatawa siya dahil sa pagiging pikon nito ay gandang-ganda pa rin siya rito. Napabuntong hininga na lang siya at itinuon ang atensyon sa daan. Gusto pa niyang asarin si Gaelle pero baka maaksidente sila. 

KINABUKASAN ay maagang nagising si Kellan. Pagkatapos niyang maligo ay bumaba siya agad para makita ang babaeng nagpapasaya sa araw niya mula noong dumating ito. Nakita niya itong nanunuod ng TV sa sala. Mukhang may lakad ito dahil nakagayak ito. Lalapitan niya sana nito nang biglang mag-ring ang cellphone nito.

“Hello, Enricko?…..Ah, you’re here?…..Okay, give me a minute” Kellan furrowed as he heard her talk to that guy named Enricko. He gritted his teeth as jealousy began eating his heart out. Palabas na sa pintuan si Gaelle nang ’di na siya nakatiis at pinigilan ito sa braso.

“Where do you think you’re going?” He asked with a stoic face.

“None of your business” She said and pulled her hand away from his grip but instead of letting her arm go, he tightened his hand around her wrist.

“It’s my f*cking business, Gaelle, lalo na at lalaki ang kasama mo” He hissed. Lalo namang nairita ito.

“Ano naman kung lalaki ang kasama ko? Ano ba kita? ’di naman kita ama kaya wala kang karapantang pigilan ako” Galit na sabi nito. Lalo namang nainis si Kellan sa sagot ng dalaga.

“Of course, I’m not your father because a father would never f*ck his daughter” He said sarcastically which made her face flushed but then contorted with anger.

“Bastos!” Sigaw nito at itinulak siya sa dibdib. ’Di yun inaasahan ng binata kaya nabitawan niya ito at nakatakbo. Sinubukan niya itong habulin pero nakita niya itong niyakap ang isang lalaki sa labas ng gate. Nagpupuyos ang kalooban niya sa nakita. Gusto niyang sakalin kung sino man ang lalaking iyon. Siya lang dapat ang yumayakap sa dalaga at wala nang iba.

Nang makaalis ang mga ito, tumakbo siya sa kanyang kotse at dali-daling sinundan ang mga ito. Hindi ako makapapayag na ipagpalit mo ako, Gaelle. I told you, ako lang at wala nang iba!

---

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

six

A/N: Sorry po for always updating this story late. Sa totoo lang po, nahihirapan akong magsulat ng tagalog pero i’m trying my best. Natatagalan din po kasi ini-edit po ng kaibigan ko. Marami po kasi akong mali. 

Hindi kagaya nung mga english stories ko na ako lang ang nagsusulat at walang tulong galing sa iba.

 lol. Sana maintindihan niyo po. 

**** 

“SINO BA ang tinatakbuhan mo, cousin? Parang may humahabol sa’yo kaninang pagsakay mo” Ani Enricko habang sakay sila ng kotse nito.

“Kaya nga, bruha. Ano ang drama mo?” Tanong naman ni Gia habang ngumunguya ng chewing gum. Gaelle looked at her cousins, especially Gia.

“What happened to your lips? Have you turned into a witch?” Tanong ng dalaga habang nakatingin sa kulay itim nitong lipstick.

“What? Me? Ang ganda ko namang witch niyan” Gia said full of confidence and brushed her hair though her fingers. Gaelle rolled her eyes.

“Anyway, ’wag mong ibahin ang topic. Bakit parang may humahabol sa’yo kanina?” Napabuntong-hininga siya. Ang kulit talaga ng mga ito kahit kailan.

“No one. Excited lang akong makita kayo” Sagot na lang niya at ngumiti ng matamis.

“Hay naku. Sige na nga” Enricko said sarcastically which made Gaelle chuckle.

“Saan pala tayo pupunta? ’Di ba tayo pupunta sa bahay nila lola?” Bigla siyang nalungkot pagkaalala sa kanyang lolo at lola. Malapit siya sa mga ito at nong dumating siya dito sa Pilipinas noong isang araw ay gusting-gusto niyang bisitahin ang mga ito pero nag-alangan siya. Mula nang malaman niyang ’di pala niya ina ang maman Belinda niya ay natakot siyang magpakita sa mga ito. Baka alam na ng mga ito na ’di siya totoong apo ng mga ito at itaboy siya.

Mababait ang mga ito pero natatakot talaga siya sa magiging reaction ng mga ito pag nagkataon.

“Doon naman talaga tayo pupunta. Tapos bar hopping tayo mamayang gabi” Nanlaki ang kanyang mga mata.

“Pero ’di ako nakapagpaalam na gagabihin ako” Alam na ng mga ito ang sitwasyon niya pero hindi pa ang mga lolo at lola niya.

“Eh ’di tumawag ka. Ano ka ba naman, cousin. Simpleton” She rolled her eyes at Gia.

“Oo na! Ikaw na ang magaling” Natawa naman ang mga ito.

PAGLABAS ni Gaelle sa kotse ay mas lalo siyang kinabahan. Huminga siya ng malalim para pakalmahin ang sarili.

“Calm down. It’s going to be alright” Bulong ni Enricko at inakbayan siya papasok sa bahay ng grandparents.

“Mamie, Papie, Gaelle is here” Gia announced. Maya-maya pa ay lumabas na ang mga ito galing sa silid ng mga ito at excited na sinalubong siya ng yakap.

“Nandito pala ang paborito kong apo na taga France” Masayang sabi nang mamie niya at yumakap dito, ganun din sa papie niya.

“Ako lang naman po ang apo niyong taga France” Biro niya na ikinatawa naman ng mga ito.

“Kaya nga, cousin. Ikaw ang paborito nilang apo na taga France tapos kami naman ang paborito nilang apo sa Pilipinas. O ’di ba? Bongga” Ani Enricko na nag-beautiful eyes pa habang si Gia naman ay pinaikot ang mga mata.

“Asus. Pinahaba niyo pa. Paborito nila tayo’ng lahat. Simpleton” Si Gia na ngumunguya pa rin ng chewing. Pinalobo pa. It’s Gaelle’s turn to roll her eyes at Gia. Kung maka-simpleton talaga ’tong bruhang ’to…

“Tama na nga yan. Para kayo’ng mga bata. Ano ba ang nangyari apo at umuwi ka nang ’di man lang nagsasabi?” Ang papie niya.

Napalingon siya sa kanyang mga pinsan bago bumuntong-hininga.

“K-Kasi po ano…..”

“Ano’ng ano, apo?” Ang mamie niya at hinawakan ang kamay niya. She looked worried.

“Mamie, papie…Alam niyo po ba na ’di niyo talaga ako apo?” Tanong niya sa mahinang boses at nagbaba nang tingin. Kinakabahan siya at ’di niya kayang tingnan ang reaction ng mga ito. She bit her bottom lip as tears started brimming her eyes.

“Alam namin, apo. Matagal na. Teka, bakit naiiyak ka yata?” Anang mamie niya at inangat ang mukha niya.

“I-I just thought that you d-didn’t know about it tapos baka ’di niyo na ako matanggap”

“Hay naku. Ikaw talaga. Magagawa ba namin sa’yo yun? Kahit ano’ng mangyari, apo ka namin. Lagi mong tatandaan yan. Am I understood?” She nodded her head happily and hugged her mamie.

“Ako ba, walang yakap?” Natawa na lang siya at niyakap din ang lolo niya.

“Kami rin, pasali naman kami”

“Kaya nga, unfair” Ani Enricko at Gia at nakiyakap na rin. Nagtawanan na lang sila pagkatapos.

PARANG sinisilihan ang puwet ni Kellan habang nakaupo sa kayang kotse. Kanina pa pumasok sina Gaelle sa loob ng bahay na ’yon pero hanggang ngayon ’di pa rin lumalabas ang mga ito. Kung ’di lang niya nakitang may kasama rin itong babae, kanina pa niya pinasok ang bahay.

He looked at his wristwatch to check the time and it was already 2 pm. Damn, he’s hungry!

Nang ’di na siya nakatiis, kinuha niya ang cellphone at tinawagan ang number ng dalaga. Pero nakailang ring na pero ’di pa rin nito iyon sinasagot. He’s beginning to lose his patience. He tried again but it’s still the same. She’s not picking it up. Damnation!

NATATAWA na lang sina Gaelle at Enricko dahil sa itsura ni Gia habang naghuhugas ng mga gulay. Plano nilang magluto ng spring rolls pero dahil hindi naman ito marunong magluto, nagprisenta na lang na ito ang mga huhugas ng mga gulay. Pero ayon at halos panggigilan na ang mga kawawang gulay.

“Oy, bruha. Ang totoo, galit ka ba?” Asar ni Enricko rito.

“Why would I? Nabasa ko kasi sa internet na dapat hugasang mabuti ang mga gulay para matanggal ng mga mabuti ang mga dumi” Ngisi nito.

“Hay naku. Ilagay mo na nga lang dito at nang maumpisahan nang i-slice” Ani Gaelle.

Pagkatapos nilang iprepare lahat ng ingredients at mabalot iyon ay ipi-prito na sana nila nang mapansin nilang wala na palang mantika.

“Hay naku, walang mantika mga bakla. Bili tayo” Si Enricko. Napaikot naman ang mga mata ni Gia.

“Hello? Alangan namang pupunta pa tayo’ng lahat?” Reklamo nito. Napabuntong-hininga na lang siya sa mga pinsan.

“Ako na. Malapit lang naman” Prisenta na lang niya. Knowing her cousins, magtuturuan lang ang mga ito kung sino ang pupunta. Malapit lang naman.

Paglabas niya ng gate ay nagtaka siya nang biglang tumahip ang puso niya. Pakiramdam niya ay may nakamasid sa kanya. ’Di na lang niya iyon pinansin at naglakad na. Liliko na sana siya nang biglang may yumakap sa kanya mula sa likod at tinakpan pa ang bibig niya.

Bigla ang pagguhit ng takot sa pagkatao niya. Sinubukan niyang sumigaw pero dahil sa tinakpan nito ng kamay ang bibig niya ay ’di siya makasigaw. Nagpumiglas din siya pero masyadong malakas ang lalaki.

NAPATINGIN siya sa kanyang paligid pero nagkataon namang walang tao. Oh no!

I need to escape! ’Di niya alam pero parang pamilyar ang amoy nito. Nang ’di talaga siya makawala ay kinagat na niya ang palad nito na dahilan upang pakawalan siya at mapasigaw. Tatakbo na sana siya nang marinig niya itong nagsalita.

“Why did you bit me?!” He asked exasperatedly. Kellan?!

Humarap siya rito at nakita niya ang sakit na nakalarawan sa mukha nito habang hinahaplos-haplos pa ang kamay nito at hinihipan na parang bata. Gusto niyang matawa sa itsura nito pero nangibabaw ang inis.

“Buti nga sa’yo! Were you trying to kidnap me?!”

“Kidnap? Why would I kidnap you when we live in the same roof? Are you kidding me?” Inis na sabi nito. Inirapan niya ito at tinalikuran.

“Bahala ka sa buhay mo!” Inis niyang sabi.

“Teka, where are you going? Chérie!” Habol nito pero ’di niya pinansin. Nang makarating sa convenince store ay pumasok siya roon at hinanap ang pakay. Kukunin na sana niya ang mantika nang unahan siya ni Kellan.

“Ito lang ba ang bibilhin mo?” Tumango siya habang nakakunot-noo rito.

“Let’s go then” Hinila nito ang kamay niya kaya napasunod na lang siya.

“Good afternoon sir” The cashier greeted him while looking at him dreamily. Sa ’di malamang dahilan ay nakaramdam naman siya ng inis dahil parang ’di siya nito nakikita. Halata itong nagpapa-cute sa binata. She even bit her bottom lip while looking at Kellan seductively.

“Miss, ito yong bayad” Narinig ni Gaelle na sabi ng binata sa babaeng tila nabato-balani na.

“Miss?” ulit ni Kellan na ngingiti-ngiti pa.

“Miss, ito yung bayad ko! Pwede bang pakibilisan kasi nagmamadali ako! Hindi yung puro pagpapa-cute ang ginagawa mo” Inis na sabi ni Gaelle at binigay rito ang perang dala. Parang napahiya naman ang babae.

Pagkatapos niyang magbayad ay nagmartsa na siya paalis at hindi na hinitay pa ang lalaki. Napakalandi talaga ng lalaking ’yon! Gustong-gusto naman niyang tinititigan siya ng bruhang ’yon!

“Gaelle, wait!” Rinig niyang habol ni Kellan pero mas binilisan pa niya ang paglalakad. Pero dahil mabilis din ito ay naabutan din siya.

“Why did you leave me there? I was supposed to be the one to pay for that damn thing!” Iritado nitong sabi na nakaharang sa daraanan niya. She rolled her eyes.

“Ako ang kumuha nito kaya ako dapat ang magbayad. Tsaka, bakit ba? Dapat ’dun ka na lang. Mukhang enjoy na enjoy ka ngang makipagtitigan sa babaeng ’yun eh” Napatanga ito bago napangisi.

“Do I smell jealousy?” He teased.

“In your dreams!” Inis na sabi niya sabay tulak sa balikat nito bago nilampasan at tuloy-tuloy na naglakad papunta sa bahay ng mga abuelo. Ngunit bago pa man siya nakapasok sa gate ay nahila na nito ang kanyang kamay.

“Where do you think you’re going? Kaninong bahay ’to?”

“Ano ba’ng pakialam mo? Teka nga muna, ano ang ginagawa mo dito at pa’no mo nalamang nandito ako?”

“Syempre sinundan kita. Sino ang lalaking kayakap mo kanina? Don’t you dare tell me that he’s your boyfriend or else—”

“Or else what?” She said and met his fiery eyes with equeal emotion. She could see the anger and jealousy in his eyes.

“Trust me, chérie. You won’t like what my answer to your question so if I were you, just f*cking tell me who was that man” Sabi nito sa mapanganib na tono. Ito ang unang beses na nakita niya ito na ganito at nakaramdam siya ng takot, hindi para sa sarili niya kundi para sa pinsan niya. Napalunok siya.

Sasagot na sana siya nang marinig niya ang boses ni Enricko. Gosh! Bakit lumabas pa siya?!

“What’s happening here, Gaelle?” Tanong ng pinsan. Kahit na gay ito ay pormang lalaki pa rin ito pero nagtaka siya dahil seryoso ang mukha nito at pati boses ay naging parang tunay na lalaki na.

“W-Wala. Nagtatanong l-lang siya ng d-direksyon” She stammered. Sh*t!

Nakita niya ang pagkunot noo ng pinsan habang nakatingin kay Kellan. Nag-angat siya ng mukha upang tingnan si Kellan pero ganun na lang ang kaba niya nang makita kung paano gumalaw ang panga nito habang nakatingin din kaya Enricko.

“Ganon ba? Kung nasagot mo na ang tanong niya, tara na para makaluto na tayo” Enricko said and to her horror, he put his arm over her shoulders and pulled her closer to him.

“Get your hands off of her or else I’m going to break your neck” Napatigil silang dalawa ni Enricko.

“Ano’ng sabi mo?” Tanong ng pinsan at hinarap si Kellan habang siya naman ay pinagpapawisan na ng malapot. Ano ba’ng problema ng lalaking ’to?

“Narinig mo kung ano’ng sinabi ko” Akala niya ay susunod si Enricko dito pero nginisian lang niya ang binata.

“Pa’no kung ayaw ko?” Nakakaloko nitong tanong.

“Enricko, ano ba? Pasok na lang tayo” aniya at hinila ito sa braso. Papasok na sila sa pintuan nang ’di niya mapigilan ang sarili at lingunin si Kellan. Nandon pa rin ito sa kinatatayuan habang galit na nakatingin sa kanila. Nagmamadali na lang siyang pumasok dahil ’di niya kayang tingnan ang galit nito.

“HOY BRUHA, sino ang pogi’ng ’yon?” Usisa ni Enricko sa kanya nang makapasok na sila sa bahay.

“W-Wala”

“Ano’ng wala? Niloloko mo ba ako? Halos patayin na ako sa tingin tapos wala?” He said while looking at her like a hawk. She swallowed hard.

“K-Kasi ano…Stepson siya ni mom—ng totoo kong ina” Tumaas ang kilay nito saka ngumisi.

“Ay, ang swerte mo naman at may gwapo kang kapatid” She cringed at the that.

“He’s not my brother, cousin. ’Wag kang yucky”

“Yucky? Bakit? Don’t tell me, may nangyayaring milagro sa inyo ng macho’ng ’yon?” Nag-iwas siya ng tingin.

“Hoy, Gaelle, sagutin mo nga ako. Boyfriend mo ba ’yon?”

“Hindi nga”

“Hindi daw. Ewan ko sa’yong babaita ka. Kung ’di naman pala eh ’di ibalato mo na lang siya sa’kin. Hmmm. Ang yummy niya, huh” Malanding sabi nito na ikinaikot na lang ng mga mata niya.

“Bahala ka nga!” Asik niya at iniwan ito. Narinig pa niya ang malakas na halak-halak nito.

“Oh, ano’ng nangyari sa’yo? Ba’t ang tagal mo?” Tanong ni Gia na nakaupo sa dining chair habang nagce-cellphone.

“Hay naku. Yang pinsan natin, may sekreto pang nalalaman. Bukong-buko ko na nga” Singit ni Enricko.

Ang daldal talaga ng baklang ’to!

Gia cocked her eyebrow up.

“Ano namang secret yan na ’di ko pa nalalaman, aber?” Gia asked. Enricko was about to open his mouth when Gaelle stepped on his foot.

“Aray!”

“Ay, sorry. ’Di kita nakita. Nandiyan ka pala” Sinamaan siya nito ng tingin.

“Ganun? Ano ako, invisible?” Mataray na tanong nito.

“Ewan ko sa’yo. Magluto na nga tayo” Nagkatinginan sina Gia at Enricko bago sumunod sa kanya.

“Kung ano man yang secret mo, cousin, pasasaan pa at malalaman ko rin” Talagang walang planong tumahimik ng baklita. Nagkibit-balikat na lang siya at inumpisahan na ang pagluluto. 

---

sept

A/N: I created a FB account. Doon ko ipopost ang mga teasers ng mga updates ko for my stories and some other things na rin.  

Add me. FBun: TwentyTwo MonAmour

---

GABI na nang makauwi si Gaelle dahil doon na rin siya nag-dinner sa bahay ng mamie at papie niya. Enricko and Gia were insisting for them to have a night out together but their grandparents didn’t allow them. Narinig kasi ng mga ito ang usapan nila dahil na rin sa lakas ng bunganga ng pinsan niyang si Enricko. Ayon, mamie decided to be a ‘kontrabida’ at pinauwi na lang sila.

“Hello sweetie. I’m glad you’re finally home. Kumain ka na ba?” Tanong ng mommy niya. Hanggang ngayon, ’di pa rin niya ito magawang tawaging ‘mommy’ dahil nakaka-awkward. She’s not that comfortable enough yet.

“Kumain na po ako. Pasensya na po at ngayon lang ako nakauwi” Ngumiti lamang ito.

“Okay lang, anak. Kumain na rin kami kanina. ’Yong mga kapatid mo nasa taas na. Hinintay lang kita” Nakadama naman siya ng guilt. She bit her lower lip.

“Sana po ’di niyo na lang ako hinintay. I know you’re tired from work”

“Nonsense. I am not that exhausted because I went home earlier than usual. May gusto lang sana akong sabihin sa’yo, anak” She looked at her mom curiously.

“Ano po ’yon?”

“Talaga bang uuwi ka na within three days? ’Di ba pwedeng mag-extend ka pa?” Natitig siya sa kanyang ina. She opened her mouth to say something but she couldn’t form any sentence at all so she just bit her bottom lip again and averted her gaze. Her throat suddenly tighetend.

“Kung pwede lang sana, mag-stay ka muna dito. Parang ’di pa ako handa na mawalay sa’yo. Sana lang pagbigyan mo ako, sweetheart” Hinawakan nito ang kanyang mga kamay at hinuli ang kanyang mga mata. Nakikiusap ang itsura nito at naiiyak na. She heaved a sigh.

“A-Ayaw mo ba dito? Ayaw mo ba akong makasama at ng mga kapatid mo?” Napapikit saglit si Gaelle. Nang magmulat siya ng mga mata ay nagulat na lang siya dahil umiiyak na pala ang ina.

“Please, don’t cry, m-mommy. For you, I’ll extend for a month” Narinig niyang napasinghap ito.

“Y-You finally called me mommy” Mahinang sabi nito na parang ’di makapaniwala pagkatapos ay bigla siya nitong niyakap.

“Sa wakas, narinig ko rin sa’yo ’yan. Akala ko ko ’di mo na ako tatawaging mommy” Pinupog pa siya nito ng halik sa mukha. She chuckled. She thought that she wouldn’t have enough guts to call her ‘mommy’ because she felt awkward saying it. Pero dahil magaan ang loob niya rito ay napadali ang lahat. At least, they took a step forward in their relation as mother and daughter.

“Sorry kung medyo naninibago po ako na makasama kayo but rest assured, I’ll do my best to fulfill the role of being your daughter” Napangiti ito at hinaplos ang kanyang pisngi.

“Anak, ’di mo kailangang alalahanin ang mga ganyang bagay. Just be yourself. Ang hinihiling ko lang sa’yo ay makasama ka pa namin ng mas matagal” She nodded her head.

“Alam mo, nung mawala ka sa’kin, akala ko mababaliw ako. Hinanap kita sa abot ng aking makakaya pero sadyang mapaglaro ang tadhana at inilayo ka niya sa akin. Namuhay ako ng ilang taon na parang patay. Lagi akong umiiyak at walang araw na hindi kita naaalala. Nang dumating sa buhay ko sina Luis, naibsan ang lungkot ko, lalo na nang ipanganak ko ang kapatid mo. Lahat ng pag-aalaga at pagmamahal na ’di ko naibigay sa’yo ay binigay ko lahat kay Jillian at Kellan pero kahit ganun, lagi ka pa rin sa isip ko. Akala ko ’di na kita makikita pa pero salamat sa Dios at binalik ka niya sa akin” Wala siyang maisagot kundi ang yakapin na lang ang ina.

Ramdam niya ang mga paghihirap nito noon at nakaramdam siya ng galit sa ama at maman niya dahil sa ginawa ng mga ito. Pakiramdam niya ay pinagkaitan siya ng mga ito upang makasama niya ang tunay na ina, ang maramdaman kung paano ito mag-alaga at ang mahalin nito.

PAGKATAPOS ng emosiyonal na pag-uusap nilang mag-ina ay nagpaalam na siyang aakyat na. Sumabay na rin ang ina na umakyat at inihatid pa niya ito sa kwarto nito. She made a decision. Gusto niyang bumawi sa ina sa mga taong nangungulila ito sa kanya. Gusto niyang pawiin ang anumang sakit na naramdaman nito noon.

Gusto niyang ipadama rito ang pagmamahal niya bilang anak.

Pagkapasok niya sa kanyang kwarto ay naghubad siya agad para maligo. Sobrang init kasi. Bago siya pumasok sa banyo ay ini-on niya muna ang aircon para lumamig naman sa kanyang silid saka pumasok sa banyo upang maligo.

Pagkatapos niyang maligo ay nagbihis na siya ng pantulog at nag-blowdry ng kanyang buhok. Gustong-gusto na niyang mahiga dahil inaantok na siya.

Lumabas na siya ng banyo at balak nang mahiga nang magulat siya sa nakita.

Prenteng nakaupo si Kellan sa kanyang kama habang nakatingin sa kanya. Seryoso ang mukha nito.

“What the heck are you doing in my room?!” She asked him exasperatedly. She locked her door so how come he’s here?

“Bakit ngayon ka lang umuwi?”

“It’s none of your business” Sagot niya sa malamig na tinig kahit na kinakabahan siya. Hangga’t maaari ay iiwasan niyang mapag-isa kasama ito dahil alam niyang bibigay siya sa anumang gustuhin nito at pagkatapos ay magagalit siya sa sarili niya dahil nagpadala na naman siya.

’Di niya alam kung bakit napakahina niya pagdating sa lalaking ito. Kung tutuusin ay dapat nilalayuan niya ito at ’di kinakausap dahil sa ginawa nito noon pero ’di niya mapigilang matunaw ang galit niya rito pag inaakit na siya nito.

She heaved a sigh.

“Can we please talk tomorrow or some other time? Gusto ko nang matulog. Pagod ako” Kellan stared at her with his eyes squinted with evident anger in them before he chuckled sarcastically.

“Pagod ka? Bakit, napagod ka ba sa ginawa niyo ng lalaking ’yon?” Nagpanting ang tenga niya sa gusto nitong ipahiwatig pero imbes na sigawan niya ito ay may naisip siyang ganti rito.

“Yup. Sobrang napagod ako sa ginawa namin. Wala na nga akong energy’ng natira kaya kung pwede umalis ka na kasi matutulog na ako” She said with an equal sarcastic tone. Ngunit ’di niya inasahan ang reaction ng binata. Bigla itong tumayo at lumapit sa kanya.

Her heart felt like it was about to come out of her chest. She stepped backwards while he’s coming closer to her.

Napalunok siya at gusto niyang bawiin ang sinabi niya rito pero huli na, nasabi na niya. Galit rin siya kaya nunca niyang babawiin. How dare he say that to her like she sleeps around?! The nerve of this guy!

Pilit siyang nagpakatatag at sinalubong ang galit nitong titig pero napasinghap siya nang ma-realize niyang wala na siyang maatrasan dahil nakadikit na ang likod niya sa wall.

Kellan pinned her with his body against the wall.

“May nangyari ba sa inyo ng lalaking ’yon?” He asked with a dangerous voice. Napalunok siya bago sinalubong ang titig nito.

“I told you, it’s none of your business!” She hissed.

“’Wag mo akong subukan, Gaelle. Mapapatay ko ang lalaking ’yon pag hindi ka pa umamin. Did he f*ck you?” Kumulo ang dugo niya at ’di na niya napigilan ang galit at sinampal niya ito.

“How dare you! Wala kang karapatang insultuhin ako! Kung yan ang tingin mo sa akin, then suit yourself! Get out!” She shouted in anger and pushed him away from her. Namasa ang mata niya kaya dali-dali siyang pumunta sa kama niya at nahiga patalikod dito.

Ilang Segundo rin itong walang imik bago niya narinig ang mga yabag nito. Akala niya ay aalis na ito pero laking gulat niya ng tumabi ito sa kanya at yakapin siya nito mula sa likuran.

“I’m sorry, chérie. Sobrang nagselos lang kasi ako nang makita kitang nakayakap sa lalaking ’yon. You can’t blame me for feeling this way because you know how much I love you” Anito at hinalik-halikan ang leeg niya at balikat. Ang traydor naman niyang puso ay nagrigudon na naman pagkarinig sa sinabi nito. Kailan nga ba ang huling beses na narinig niya ang mga katagang ’yon mula rito?

Aminin man niya o hindi pero nangulila siya rito ng lubos. Kahit galit siya ay lagi pa rin niya itong naiisip. Pero biglang sumagi ang ginawa nito kaya nabuhay na naman ang galit niya.

“Don’t ever tell lies, Kellan. Alam kong ’di mo ako mahal” Aniya sa malamig na tinig habang pilit na ini-ignore ang paghalik nito sa leeg niya pero dahil sa sagot niya ay napatigil ito.

“I am telling you the truth, chérie. Pagdudahan mo na lahat sa akin ’wag lang ang pagmamahal ko sa’yo” Inalis niya ang mga bisig nang binata na nakapulupot sa kanya at bumangon.

“Talaga? Paano mo nasasabi ’yan pagkatapos mo akong lokohin? My God, Kellan! Stop hurting me like this!” Aniya na tuluyan nang napahikbi. Sinubukan siya nitong yakapin pero tinulak niya ito.

“Ano ba ang sinasabi mo? Are you referring to Beatrice? Siya ba ang dahilan kaya mo ako iniwan?”

“Alam mo ang dahilan, Kellan, kaya ’wag kang magmaang-maangan. Gusto ko nang matulog. Please, leave” Aniya sa malamig na tono at nahiga patalikod dito.

Hindi ito gumalaw sa pwesto. Narinig niya rin itong bumuntong-hininga.

“Okay. I won’t pester you for now but let me stay here beside you tonight. I missed cuddling you” ’Di niya ito sinagot. Pumikit na lamang siya habang pilit inaalis ang kasiyahang gumuhit sa puso niya dahil sa sinabi nito. Sh*t na oh! Bakit ba kasi ang sweet ng mokong na ’to ?!

Maya-maya pa ay naramdaman niyang tumabi ito sa kanya at yumakap. Wala na siyang lakas pa para kumontra kaya hinayaan na lamang niya ito. Hinayaan na lang rin niya ang sarili na muling maramdaman ang init ng yakap nito.

At nakapagtataka na napakahimbing ng tulog niya nang gabing iyon.

KELLAN has a wide smile across his face as he drives. Kasama niya si Gaelle at ang kanyang step-mother at kapatid. Papunta sila sa baguio. Kahapon ay sinabi ng kanilang ina na gusto nitong mag-bonding silang pamilya and it would be a good opportunity for him to tame Gaelle.

“Mom, saan po tayo tutuloy doon? Sa bahay po ba nila lolo or sa vacation house natin?” Jillian asked.

“Mas maganda sigurong sa vacation house na lang tayo tapos ay dalawin na lang natin ang lolo niyo. Alam niyo naman ’yon, ayaw ng maingay. Knowing you, Jillian, you’re so into talking”

“Okay lang po ba na kasama niyo akong dumalaw doon?” Gaelle asked reluctantly.

“Ano ba namang tanong ’yan, anak? Syempre naman. Alam naman ni papa ang tungkol sa’yo bago pa kami magpakasal ni Luis. Alam rin niya na matagal na kitang hinahanap so I’m sure matutuwa pa ’yon pag nalaman niyang nahanap na kita” Napangiti na lang ang dalaga at humilig sa balikat ng ina habang si Kellan naman ay ngingiti-ngiti lang habang pinapanuod ang babaeng kinababaliwan niya pero sa isip ay marami na siyang plano na isasagawa.

NANG makarating sila sa Baguo ay dumiretso muna sila sa isang kainan para mananghalian. Excited si Gaelle na kumakain habang palinga-linga. Nasa top part sila ng isang simple but cozy restaurant at kakaiba ang ambiance dahil sa mga naka-decorate na mga iba’t-ibang Igorot items which she found very interesting.

It was her first time in Baguio so she’s really enthusiastic about discovering the place, their culture and their way of living.

Gustong-gusto niya ang nakaka-discover ng mga bagong bagay gaya na lang ng mga nakikita niya sa paligid ngayon. For some people, these things were just ordinary things. But for her, it was another experience she would never forget.

She planned to document this travel with her family so she brought her camera with her.

Pagkatapos niyang kumain ay nagpaalam siya at lumabas sa restaurant. May nakita kasi siyang isang antique shop malapit sa kinainan nila at gusto niya itong makita.

Kakalabas pa lang niya ng restaurant ng may tumawag sa kanya. Sino pa nga ba? Eh ’di si Kellan. Akala niya ay hindi siya nito kikibuin kasi mula sa Manila hanggang dumating sila dito ay hindi siya nito kinakausap. Nagpasalamat naman siya dahil akala niya ay tatantanan na siya nito pero mukhang hindi yata.

---

How’s this chapter so far? Don’t hesitate to give me your feedback :)

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

huit

IMBES na lumingon siya ay kunwari hindi niya ito narinig at binilisan pa ang paglalakad. Papasok na sana siya sa antique shop nang pigilan siya nito sa kamay.

“Are you avoiding me?” Kellan asked with a slightly irritated tone. She cocked up her eye brow at him.

“No. Why would I do that?” She asked matter-of-factly.

“Really? Eh, bakit kunwari ’di mo ako naririnig kanina?”

“Eh, ’di kita narinig eh. Bakit ba kasi ako sinundan?” imbes na sumagot ay pinagsalikop nito ang mga kamay nila.

“Hindi ko alam na may pakabingi ka pala, chérie” He teased and winked playfully at her. She rolled her eyes.

“Hindi ako bingi at pwede ba, lumayas ka nga dito. Ayoko ng kasama” Aniya at tingkang hilahin ang kamay mula rito pero ’di ito pumayag at hinigpitan pa ang pagkakahawak sa kamay niya. Ito pa ang naunang pumasok sa shop habang hila-hila siya. Napabuntong hininga na lamang siya at nagpatianod rito.

Wala rin naman siyang magagawa. Kung siya, matigas ang ulo, mas stubborn ang binata. Alam rin niya’ng mas lalo lang siya nitong kukulitin kapag ’di pa siya tumigil.

Nang makapasok sila ay nagandahan at namangha siya sa mga nakadisplay’ng paninda roon. Very interesting things were in front of her so she must take a souvenir out of it.

Walang tao sa loob maliban sa kanila ng binata at ang may-ari ng shop. Nang lumapit ito sa kanila, tinanong niya kung pwede ba siyang kumuha ng pictures ng mga bagay na nasa loob. The lady gladly said yes.

“Let go of my hand”

“Kailangan bang kunan mo yang mga bagay na yan ng picture? Nandito naman ako ah, macho na, gwapo pa” Napairap na lang siya sa kayabangan nito at sinimulan nang kumuha ng mga larawan. Pagkatapos ng ilang minuto, napadako ang tingin niya sa isang pares ng kwintas na nakasilid sa isang maliit at transparent na vault box.

Kakaiba ang pendant ng mga ito dahil ang isa ay hugis puso na may butas sa gitna, ang isa naman ay arrow-shaped ang pendant. Mukhang kakasya ang arrow-shaped na pendant sa butas ng hugis pusong pendant.

“Ano po ang gusto niyo?” Tanong ng babae nang mapansing nakatingin ang dalaga sa mga display.

“A couple necklace?” Tanong niya sa babae sabay turo sa couple necklace.

“Opo. Sabi po ng tatay ko, ang mga kwintas daw po na ’yan ay simbulo ng matinding pagmamahalan ng mga may-ari at kung sino man ang mga tunay na nagmamahalan na magsusuot niyan ay siguradong magsasama sila ng masaya habang-buhay” Kwento ng babe.

“Magkano?” Tanong ni Kellan na ngayon ay interesado na rin.

“Naku, pasensya na po pero ’di po naming binebenta ’yan” Napakunot nuo ang binata.

“Eh bakit naka-display kung ’di niyo rin pala ibebenta?”

“Kung mapapansin niyo po ay naka-separate po yang couple necklace na yan sa iba kasi display lang po siya. Ayaw po kasing ibenta ng tatay ko”

“Hayaan mo na, Kellan. Tara” Sabi ng niya rito sabay hila sa kamay nito. Tinitigan niya ito at nakita niya sa mga mata nito ang interest sa mga kwintas.

“Gusto mo ba talaga ’yon?” Umiling siya at ngumiti.

“Okay lang, Kellan. Tara na. Baka hinahanap na nila tayo” Bumuntong-hininga si Kellan at tumingin ulit sa antique shop.

“Are you coming or not? Bahala ka na nga diyan” Inis na sabi niya rito sabay martsa pabalik sa restaurant. Si Kellan naman ay naiwang nangingiti na lang dahil sa bilis na mainis ng dalaga.

NANG makarating sila sa vacation house ay namangha si Gaelle. The two-storey house looked stunning with it’s European inspired design. Mula sa labas ay animo bahay na gaya ng mga nakikita sa Europe. Meron din itong swimming pool at napakagandang garden na halatang naaalagaan. Namangha rin siya dahil sa ganda ng gazebo na makikita malapit sa garden.

“Do you like it?” Nagulat pa siya nang biglang magsalita si Kellan sa likod niya. Bigla siyang napaharap dito para lang mapasinghap nang muntik na niya itong mahalikan dahil sa sobrang lapit nito sa kanya.

“A-Ano ba naman, Kellan! Bakit ka ba nanggugulat?!” Inis niyang tanong rito. Nagkibit-balikat lang ito at ngumisi.

“Sorry. I didn’t mean to startle you like that. Nakita kasi kitang pumunta rito sa garden kaya sinundan kita”

“Bakit ka naman sumunod? You should’ve stayed with mommy and Jillina” Inis niyang sita rito. Nakita niyang medyo nabigla ang binate at napaawang pa ang mga labi.

“What? Bakit ka nakanganga diyan? Para kang tanga”

“Uy, hindi naman. Nagulat lang ako kasi tinawag mo nang mommy si mom” Napakagat labi na lang si Gaelle at ’di niya alam ang isasagot.

“She’s my mom so I should call her that” Pabulong niyang turan pero narinig pa rin nito.

“Dapat lang. Matagal siyang nangulila sa’yo kaya magpakabait ka” Tinaasan niya ito ng kilay.

“Ano’ng sinasabi mo diyan? Mabait naman ako ’no! ’Di gaya ng iba diyan” He chuckled boyishly, flashing his white teeth. Biglang nanuyo ang lalamunan niya at para siyang na-hypnotized dahil sa ngiti nito. Damn! Why does he have to be this hot?!…..No! What the hell are you thinking, Gaelle?! This is Kellan you’re talking about!

“Hey!” She got surprised when he snapped his finger right before her face.

“Ano?!” inis niyang tanong.

“Eh nakatulala ka na diyan eh. Kulang na lang tumulo ang laway mo. Alam ko namang gwapo ako—Aray!” bago pa nito natapos ang sasabihing kayabangan ay kinurot niya ito sa tagiliran.

“Asa ka!” Ang lakas ng tawa ng kumag sa reaction niya.

“Huwag ka nang mahiya, chérie. Ta’yo lang naman ang nandito eh. You don’t have to hide it from me kasi alam ko naman na nagu-gwapuhan ka sa akin eh”

“Hay grabe! Magkakaroon pa ata ng ipo-ipo rito kahit nasa mountainous area tayo dahil sa kayabangan mo! Tse!” initunak niya ito para umalis sa daraanan niya at naglakad palayo mula rito.

Ngunit ’di pa man siya nakakalimang hakbang ay napatili siya ng bigla siya nitong hilain sa kamay at napabalik siya dahilan para mapasubsob siya sa matipuno nitong dibdib.

“Kellan, ano ba?!” She almost yelled angrily and hit him on the chest.

“Sige, suntukin mo lang ako. May bayad ’yan baka akala mo” Napatigil siya bigla dahil sa sinabi nito.

“Eh ’di ’wag ka ring nanyayakap diyan” Napasinghap siya ng biglang pumulupot ang mga braso nito sa baywang niya at hilain siya nito upang magdikit pa lalo ang mga katawan nila. Dahil mas lamang ito ng height ay napatingala siya rito.

“K-Kellan, let me go!” She tried to sound stern and mad but she failed miserably. Gahibla na lang ang distansya ng kanilang mga labi at pakiramdam niya ay bigla siyang nahirapang huminga.

“No! Papakawalan lang kita kapag inamin mong nagugwapuhan ka sa akin” He said with a naughty grin.

“Bawal ang magsinungaling” dagdag pa ng kumag. Napalunok naman si Gaelle. Amoy na amoy niya ang mabango nitong hininga na dahilan upang manuyo ang lalamunan niya. Ang dibdib niya ay parang sasabog na dahil sa lakas ng tibok ng puso niya.

She tried to open her lips to say something but she lost her effin voice!

“If you won’t admit it, then give me a kiss” Nanlaki ang mga mata niya. Lalo naman siyang hinapit palapit sa katawan nito. Ramdam na ramdam niya ang katigasan ng katawan nito, ang init na nanggagaling rito na animo’y lalong nagpapainit sa katawan niya.

“Kellan!” She hissed and tried to push him away from her but to no avail. Mas malakas ito kaysa sa kanya.

“I’ll give you 5 seconds to decide. Either to admit that I’m handsome or give me a kiss” he said with a sensual tone.

“5…4…3” Bilang nito.

“Teka! Hindi ako pumayag diyan!”

“2…” Nagpanic na ng tuluyan ang dalaga at nalito. ’Di na niya alam ang gagawin upang makalayo rito.

“1” Napapikit na lamang siya nang mabilis na sakupin ng mga labi nito ang kanyang bibig. Akala niya ay dampi lang pero napasinghap na lamang siya ng lumalim iyon ng lumalim. ’Di niya napigilang mapaungol dahil sa galing nitong humalik. Ang mga kamay nito ay humahaplos na sa puwet niya.

“C’mon, chérie, kiss me back” He muttered huskily. Para naman siyang naka-drugs lang na sumunod sa utos nito.

She kissed him with equal fervor. Her tongue danced sensually with his while her arms clung around his neck. Napadaing siya nang marahang kagat-kagatin nito ang pang-ibabang labi niya.

“Your lips taste so sweet as always, chérie” Bulong nito. Nanlaki ang kanyang mga mata nang maramdaman ang matigas na bagay na ’yon na tumutusok sa kanyang tiyan. 

Imbes na itulak ito, lalo pa siyang kumapit rito at pinagbuti pa ang pagtugon sa mainit nitong halik. Maya-maya pa ay bumaba na ang halik nito sa kanyang leeg habang ang isang kamay nito ay pangahas ng pumasok mula sa laylayan ng kayang crop top at nagsimula nang laruin ang isa niyang dibdib kahit pa natatakpan iyon ng kayang bra.

“Oh, Kellan” She moaned deliriously. Napasabunot siya sa buhok nito nang maramdaman niya ang mainit na dila nito sa kanyang leeg. Marahan rin nitong kinagat-kagat ang sensitibong parte ng kayang leeg before he would suck it, leaving his mark.

“I want you now, chérie. God! I think I can’t stop myself anymore” Biglang nagmulat ng mata si Gaelle ng marinig niya iyon. BIgla niyang naalala kung nasaan sila ng binata.

“K-Kellan, stop i-it. We’re outside!” Nagpapanik niyang saad pero parang wala itong naririnig. Imbes na tumigil ay biglang sinakop muli nito ang kanyang mga labi.

“Hmp” Ang ano mang pagtutol nasasabihin niya ay nalunod sa halik nito. Ramdam na niya ang panginginig ng katawan niya dahil sa mga ginagawa nito sa kanya. Ang pangahas nitong kamay ay bumaba na sa gitna ng kanyang mga hita at marahang humahaplos roon.

She felt herself getting wet down there and all her inhibitions were starting to fade away.

“Let’s so inside. I want you now” His voice was shaking with total desire. Nagsalubong ang kanilang mga tingin nang maghiwalay ang kanilang mga labi. Kitang-kita niya sa mga mata nito ang pangangailangan nito sa kanya. Parang nagbabaga ang mga mata nito.

Akmang bubuhatin siya nito nang biglang bumukas ang back door at lumabas roon si Jillian.

“Kuya, ate—What’s happening here?” Para silang napaso at biglang naghiwalay nang marinig nila ang boses ng kapatid. Bakas rin ang gulat sa mga nito habang nakakunot-noo na nakatingin sa kanila ni Kellan.

“Wala, brat. Sabihin mong susunod na kami”

“S-Sige” Parang nag-aalinlangang sagot ni Jillian at bumalik na sa loob.

“That was close” Kellan said and was about to wrap his hand around her waist when she swatted his hand away.

“Muntik na niya tayo’ng makitang naghahalikan, Kellan!” Inis niyang saad. Napakunot-noo ito sa kanya. Parang taking-taka at ’di niya alam kung bakit ako biglang naiinis.

“Eh, ano naman ngayon?”

“Ano naman ngayon? Are you okay, Kellan? Pa’no kung nakita niya tayo sa gano’ng tagpo?”

“So?” She huffed.

“Nag-iisip ka ba? Pano kung nakita niya tayo tapos sabihin niya kay mommy?” Biglang nagdilim ang mukha nito sa sinabi niya.

“Bakit? ’Di naman tayo magkadugo ah. Tell me, nahihiya ka ba na malaman nila kung ano ang namamagitan sa atin?” He said through gritted teeth. Nag-iwas siya ng tingin at bumuntung-hininga.

“You don’t understand”

“Yes, I don’t understand, Gaelle! I don’t see any wrong if Jillian saw us a while ago because if you ask me, I’d be glad to tell them about us” She looked back at him and he looked angry.

“But there’s no ‘us’” Mahina ang boses na aniya. His eyes squinted in anger because of what she said.

“There’s no ‘us’? Really? Eh, ano’ng tawag mo ’dun sa mga ginawa natin noong unang gabi mo sa bahay at ’yung ginawa natin sa banyo ng restaurant? Naglabas lang ng init ng katawan, ganun?”

Nag-init ang mga pisngi niya sa sinabi nito. Nakagat niya ang ibabang labi at nag-iwas ng tingin. Alam niyang nagagalit ito sa kanya.

“Bakit, hindi ba ’yon naman talaga ang ginawa natin?”

“I don’t believe this! I told you I love you” She snapped her head back to his direction. Nakita niya ang panlulumo sa mga mata nito pero pinanatili niyang matigas ang kayang itsura. Maya-maya pa ay biglang tumigas ang expression ng mukha nito.

“Fine. If hat’s what you call it, wala na akong magagawa. Pero tandaan mo ito, Gaelle, I’ll do anything to get you back no matter what” Anito sa matigas na tono bago siya tinalikuran at naglakad palabas ng gate.

**** 

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

neuf

“WHERE is Kellan?” Tanong ng mommy nila sa kanilang dalawa ni Jillian.

“I don’t have any idea, mom” Sagot naman ng kapatid habang patuloy lamang ito sa pagkain. Napatingin si Gaelle sa wall clock. Alas siete na nang gabi pero ’di pa rin bumabalik ang binata. Napakagat labi siya nang maalala ang nangyari kaninang hapon.

Ano ba talaga ang gusto nito at ’di siya tinatantanan? Nakuha naman na nito ang gusto sa kanya kaya dapat ay magpakatotoo na ’to at lubayan na siya.

Alam naman niya kung ano talaga ang gusto nito at ’yon ay ang katawan lang niya. Oo, sinabi nito’ng mahal siya nito pero hindi siya naniniwala. Pagkatapos ng mga nangyari sa nakaraan, napakahirap na para kanya ang panghawakan ang mga salita nito.

Umiwas hangga’t kaya niya; yun na lamang ang alam niyang magagawa niya para maiiwas ang sarili sa sakit na idudulot ni Kellan sa kanya.

Siguro kung siya pa rin ang dating babae na nagmahal rito ng lubos noon, magiging maligaya siya dahil gusting-gusto niya noong naririnig iyon mula sa binata. Pakiramdam niya ay kanya ito at wala nang makaka-agaw pa rito mula sa kanya.

Pero pagkatapos ng mga nangyari, mas matimbang na ang sakit. Mahal niya ito pero wala na siyang tiwala pa rito.

“Gaelle?” Nag-angat siya ng paningin nang marinig ang boses ng ina niya.

“Yes, mom?” Natawa nang mahina ang ina habang pinag-aaralan nito ang itsura niya.

“Tinatanong kita kung nagsabi ba sa’yo si Kellan kung saan ba siya pumunta?” Nakaramdam siya ng pagkapahiya.

“H-Hindi po, eh” She answered meekly.

“Hay naku. Ang bata’ng ’yon talaga. Saan na naman kaya nagsusuot?”

“Did you try to call his phone, mom?” Jillian asked.

“Sinubukan ko na pero out of coverage area ang telepono niya”

“Don’t worry about kuya, mommy. He’s already a grown-up man. Uuwi rin ’yon mamaya for sure” Sabi ni Jillian. Napabuntong-hiningan na lang ang ina nila.

“Ano pa nga ba?”

NANUNUOD siya ng movie nang bumukas ang pinto ng banyo at iluwa nun ang kapatid na bagong ligo.

“It’s your turn, ate” Pinatay niya ang TV at tumayo na upang kumuha ng damit sa closet. Maya-maya pa ay pumunta na siya sa banyo upang maligo. Habang nagsasabon siya ay biglang sumingit sa isipan niya si Kellan. Nasa’n na kaya ang lalaking ’yon?

Napabuntong-hininga na lamang siya at tinapos ang paliligo. Nang makapagbihis na siya ay lumabas na siya ng banyo upang mag-blowdry ng buhok. Habang nagpapatuyo ng buhok ay napansin niya ang kakaibang pagtitig ng kapatid sa kanya.

“Why are you looking at me like that, brat?” Aniya sabay patay ng hairdryer. Napakurap ito nang ilang beses bago umayos nang pagkakaupo sa kama.

“Talagang brat na rin ang tawag mo sa’kin, ate” Nagpa-pout na sabi nito na ikinatawa niya ng mahina.

“Why not?” Jillian rolled her eyes.

“Hay naku. Bahala na nga kayo ni kuya. Kayo lang naman ang tumatawag sa’kin niyan. Bagay talaga kayo” Biglang natigilan si Gaelle sa sinabi ng kapatid at napatitig siya rito. May kakaibang kislap sa mga mata nito habang nakatingin sa kanya.

“W-What are you talking about, brat?” It was Jillian’s turn to roll her eyes skyward.

“Hay naku ate. Nakita ko ang nakita ko kanina kaya ’wag ka nang magkaila pa sa’kin” Napakunot-noo siya sa sinabi nito. Nalito siya kung ako ang tinutukoy nito pero bigla na lang nanlaki ang mga mata niya ng matukoy kung ano ang pinupunto nito.

Napalunok siya at biglang nakaramdam ng pagkapahiya. Oh God! Akala niya hindi sila nito naabutan na naghahalikan pero nakita pala sila nito. Gusto niyang i-deny pero ano ang sasabihin niya? Ito mismo ang nakahuli sa kanila sa ’di kanais-nais na tagpo. She couldn’t believe that her younger sister just caught them in an embarrassing scene!

Ramdam niya ang pumumula ng kanyang mga pisngi. Goodness! This is Kellan’s fault!

“Ate, you don’t have to be embarrassed. Wala naman kayong ginagawang masama”

“O-Okay lang sa’yo? ’Di ka galit?” Tanong niya rito na ’di makapaniwala.

“’Di ah. Ang why would I get angry? You and kuya are not blood related. At tsaka from the beginning naman, alam ko na na may namamagitan sa inyo ni kuya” She said playfully.

“W-Wala naman kaming r-relasyon eh” Her eyesbrows knitted together as she stared at her confusedly.

“Wala kayong relasyon pero naghahalikan kayo? Pa’no ’yon? Don’t tell me you’re fuc—”

“Whatever you wanna tell me, don’t dare say it out loud, brat. I’m warning you. You’re still too young to be using that word” Pinaikot nito ang mga mata.

“Hay naku ate. Pareho kayo ni kuya. I’m already a grown up. I’m already 19 years old for Christ’s sake. You’re just two years older than me kaya hindi nagkakalayo ang edad natin”

“Jillian, bata ka pa. Tsaka, saan mo ba nakuha ang mga sinasabi mo?”

“Ate, it’s already 2017. Syempre, I saw it everywhere like on TV, social media sites and even from people around me”

“Just ignore those negative things, brat. Hindi magandang example sa mga kabataan ang mga ganyan. And to clarify things, Kellan and I are not like that”

“Syempre hindi kayo ganun kasi kahit naiinis ka kay kuya, nakikita ko naman na gusto mo siya eh. Ganun din siya sa’yo kaya kung ano man ang dahilan kung ba’t galit ka sa kanya, sana maayos niyo na ’yan kasi boto ako sa’yo na para kay kuya. Ayoko sa mga babaeng umaaligid sa kanya. Puro mga malalandi at gold digger. I hate girls like those kinds” Sa ’di malamang kadahilanan ay biglang nanikip ang dibdib niya sa sinabi nito. Mapait siyang napangiti.

“Ganyan naman ang kuya mo. Kahit naman walang gawin ’yon ay lalapitan pa rin ng mga babae” Biglang nagseryoso ang kapatid at tumingin ng diretso sa kanya.

“Ate, don’t get me wrong. Oo, maraming lumalapit kay kuya pero ’di naman basta-basta pumapatol ’yon. Well, maybe noon medyo may pagka-babaero ’yon pero these past few years, nagbago na siya. ’Di na siya ’yong dating happy go lucky tapos babaero. Ewan ko ba, bigla na lang siyang nagseryoso sa buhay. Pero at least, nagbago na siya for good” Tumaas ang kilay niya.

“Talaga lang, huh?” She said with a hint of biiterness and sarcasm.

“Oo naman, ate. Ngayon, isa na siyang magaling na CEO ng kumpanya. Sa gwapo niyang ’yon, marami talagang naghahabol na babae sa kanya kaya dapat ’wag mo na siyang pakawalan pa. Sige ka, baka biglang may makabingwit sa kanyang iba diyan” Natahimik si Gaelle. Sana lang ay ganun kadali.

“Napaisip ka ’no? Gwapo naman talaga si kuya, ’di ba, ate?”

“Hay naku, brat. Puro ka talaga kalokohan. Siya, gwapo? Mas gawapo pa ang baby ko ’don” Napakunot-noo ang kapatid.

“Baby? Sio’ng baby? Don’t tell me—” Naputol ang iba pang sasabihin ni Jillian nang biglang bumukas ang pintuan. Sabay silang napatingin doon at bumulaga ang galit na mukha ni Kellan.

“Kuya! Buti naman at umuwi ka na” tumayo si Jillian mula sa kama at lumapit sa kapatid upang humalik sa pisngi nito.

“Sorry, brat, pero pwede ko bang hiramin saglit ang ate mo? May pag-uusapan lang kami”

“Wala tayong pag-uusapan at tsaka don’t you know how to knock? Kahit naman bahay niyo ito ay dapat nirerespeto moa ng privacy namin” Her voice was full of acid as she glared at him but his expression didn’t change at all. He was gazing at her like she did something terrible to him.

“I’ll just go to mom’s room” Paalam ni Jillian at bago pa niya mapigilan ay lumabas na ito ng silid. Nanlaki naman ang mga mata niya ng i-lock ng binata ang pinto.

“What are you doing?! Buksan mo nga ’yan baka sabihin pa nilang may ginagawa tayong milagro dito” Aniya sabay tayo at akmang bubuksan ang pinto nang bigla niyang naramdaman ang init na katawan nito sa likuran niya. He caged her by putting his hands against the door while she was trapped between his strong arms.

Parang tumayo ang mga balahibo niya sa batok nang maramdaman ang init ng hininga nitong tumatama roon.

“K-Kellan, ano ba?!” Pilit niyang pinatatag ang boses pero nag-stutter pa rin siya. Damn!

“What? Ano’ng gusto mo, chérie?” He asked huskily as he moved closer to her, enough for her to smell the alcohol in his breath.

“Lumabas ka na dito sa kwarto namin, Kellan. Saka na tayo mag-usap kapag ’di ka na lasing” Nagpasalamat siya at nagawa niyang sabihin ’yon nang ’di nauutal.

“I am not drunk, Gaelle. Not drunk enough for me to clearly hear what you’ve just told Jillian a while ago” Nanlaki ang mga mata niya at kumawala mula rito pero ’di siya nito hinayaan.

Bagkus ay pinaharap siya nito at napasinghap siya nang ilapait nito ang mukha sa mukha niya at halos at magkadikit na ang kanilang mga labi sa sobrang lapit nito. Halos ’di na siya humihinga dahil pakiramdam niya ay hahalikan siya nito oras na magpakawala siya ng hangin.

“I-I don’t k-know what you’re t-talking about” She managed to say in an almost inaudible trembling voice.

“Really? May amnesia ka na rin pala ngayon. Sige, ipapaalaa ko sa’yo. Sinabi mo lang naman na mas gwapo ang ‘baby’ mo na ito kaysa sa akin. Now, tell me. Who is this ‘baby’ you were referring to?” Nagbaba siya ng tingin dahil ’di niya kayang salubungin ang galit nitong titig. Bakas na bakas ang selos at galit sa mga berdeng mata nito.

“Gaelle, tell me who the f*ck is that before I go insane! Is he your boyfriend?” Mapanganib na tanong nito nang ’di niya sinagot ang tanong nito. Bigla siyang nakaramdam ng inis sa tono nito. Bago pa man nito nahulaan ang gagawin niya ay itinulak niya ito ng ubod lakas.

Dahil na rin siguro ’di nito inaasahan ang gagawin niya at dahil na rin sa lasing ito ay muntik na itong matumba. Buti na lamang at na-control nito ang sarili at ’di bumagsak.

“You don’t have the right to ask me anything! You’re not my boyfriend!” Galit niyang saad at tinalikuran ito. Naupo siya sa gilid ng kama at ’di pa rin tumutingin rito. How could he being so demanding when he doesn’t have the right anymore? Jerk!

She gritted her teeth out of anger.

“What did you just say? Oo nga at iniwan mo ako noon pero wala pa ring nagbago. You’re mine and mine alone at walang sinuman ang makakaagaw sa’yo mula sa’kin! Magkakamatayan muna kami!” Sinalubong niya ang galit nitong tingin. Lalo siyang nakaramdam ng inis nang bigla siyang ngisian ito.

“Ano? Wala kang masabi? Kilala mo ako, Gaelle. I am a very possessive man. Kung ano ang akin ay akin!” Sa sobrang inis niya rito ay tumayo siya at sinugod ito. Pinagsusuntok niya ang dibdib nito sa sobrang galit niya.

“Walang-hiya ka! Pagkatapos mo akong saktan, sasabihin mong sa’yo pa rin ako?! Gago ka! Gago!” ’Di na niya namalayang tumutulo na pala ang kanyang mga luha habang patuloy lang niya itong sinusuntok. ’Di siya nito pinigilan, bagkus ay hinayaan lang siya nito. Inilabas niya ang lahat ng hinanakit at galit niya rito.

Maya-maya pa ay bigla na lamang siya nitong niyakap ng mahigpit.

“Bitawan mo ako! How dare you?! Bakit mo ba ako ginaganito? Ano ba’ng naging kasalanan ko sa’yo?!”

“Shhh…Tama na. ’Wag ka nang umiyak. Ako ang nasasaktan kapag nakikita kitang ganito” He said as he kissed her forehead while stroking her head, trying to console her.

“Bakit, Kellan? Bakit mo ako sinaktan? Wala naman akong ginawa kundi ang mahalin ka ’di ba?” Napapasigok niyang tanong. ‘Di na niya kaya pang kimkimin ang sama nang loob niya. Kailangan niyang ilabas bago pa siya sumabog at mabaliw sa kakatanong sa isipng maraming ’ bakit’.

Ilang taon na ang lumipas pero hanggang ngayon, ’di pa rin niya alam kung bakit siya sinaktan ng binata. Kung bakit siya nito ipinagpalit sa taong akala niya ay kaibigan niya. Bakit ganun? Nagmahal lamang siya ng totoo at wala naman siyang sinagasaang tao sa relasyon nila para masaktan siya nang ganito? Siguro nga parusa na rin sa kanya iyon dahil naging pasaway siya.

Kinalaban niya ang kanyang mga magulang para lang sa pagmamahal niya rito, na akala niya ay totoo rin siyang mahal, pero hindi pala.

Pinaglaruan lamang siya nito at ginamit.

“Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko para maibsan ang galit at sama ng loob mo. All I could say right now is sorry. Sorry dahil nasaktan ka dahil sa akin. Sorry dahil naging gago ako. Pero sana, ’wag mo namang pagdudahan ang pagmamahal ko sa’yo. Ikaw lang, Gaelle. Mula noon hanggang ngayon” He said emotionally and then cupped her face to make her look up at him. He then wiped her tears with both of his thumbs.

Walang masabi si Gaelle kundi ang titigan lamang ang mga mata nito na buong suyo habang nakatitig sa kanya. Hindi niya alam kung guni-guni lamang niya pero kitang-kita niya ang pagsisisi at pagmamahal nito para sa kanya. Bigla siyang nalito.

Gustong-gusto niya itong paniwalaan sa paghingi ng sorry sa kanya pero malaking parte ng utak niya ang nagsasabi na masasaktan lamang siya kapag pinaniwalaan na naman niya ito.

“Please, Kellan. I am tired. I want to sleep now” Aniya at nag-iwas nang tingin rito. She heard him heaved a frustrated sigh. She could feel his intense gaze on her but she didn’t have the courage to meet his piercing eyes.

“Hindi kita susukuan, Gaelle. I promise you that” He managed to say before he went out of the room.

---

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

dix

A/N: Sorry po for the late update. ’Di po kasi ako makapag-type dahil sa injury ko sa kamay. Pero ngayong okay na, sulat ulit ng mga updates!!! lol

Another thing po. I will ‘private’ all the chapters with BS in order to prevent my stories to be reported. May nag-report po kasi sa dalawang stories ko kaya ganun na lang ang gagawin ko. I will private them by the first week of september. Hope you understand :)

“BILISAN niyong kumain at pupunta pa tayo sa lolo niyo bago tayo mamasyal” Sabi ng mommy nila. Kasalukuyan silang nasa hapag-kainan at kumakain ng almusal. Antok na antok pa si Gaelle dahil pakiramdam niya ay hindi siya nakatulog. Mahapdi tuloy ang mga mata niya. Kasalanan ’to ng mokong na ’to eh!

Napatingin siya sa gawi ng binata na maganang kumakain. Sakto namang napagawi ang tingin nito sa kanya kaya nagtama ang mga mata nila. Iiwas n asana siya ng tingin ng kindatan siya nito. Pakiramdam niya ay tumayo ang mga balahibo niya sa batok at likod. She could feel her cheeks getting redder. Her lips pursed with annoyance. Jerk!

“Gaelle, are you okay? You look uneasy” Damn…

“Okay lang po ako. ’Wag niyo na po akong pansinin” Sagot niya na bahagyang yumuko. May pagka-bipolar rin pala ang lalaking ’to. Kagabi ay galit na galit dahil sa selos tapos ngayon naman ay may pakindat-kindat pa siyang nalalaman!

Napatingin siya sa katabi niyang si Jillian nang marinig niya ang pigil na tawa nito.

“Why are you snickering like that?”

“Eh kasi nakakatawa kayo ni kuya eh. Pero in fairness, bagay talaga kayo” Bulong nito. Inirapan na lamang niya ang kapatid at tinapos na ang pagkain.

NANG makarating sina Kellan sa bahay ng abuelo ay napansin niya si Gaelle na halatang ’di mapakali. Nagpatiuna nang pumasok sina Jillian at ang mommy nila pero si Gaelle ay nagpaiwan muna sa labas kaya nagpasya na rin siyang magpahuli.

“Are you okay?” Tumingin ito sa gawi niya.

“Maiwan na lang siguro ako rito sa labas” Mahinang sabi nito imbes na sagutin nito ang tanong niya.

“Bakit naman? Ayaw mo bang makilala ang lolo ko?”

“H-Hindi naman sa ganun”

“Eh bakit nga?” Kulit niya rito.

“Kellan, ano ba? Ang kulit mo!” Akma itong lalayo mula sa kanya at babalik sa sasakyan nang hilahin niya ang kamay nito.

“Let’s go inside. They’re waiting for us” He said firmly. Nagpasalamat na lamang siya at ’di na ito pumalag pa.

Nang makarating sila sa loob ng marangyang kabahayan ng abuelo ay naabutan nila ang kapatid at ina nila na kausap na ang lolo nila sa sala.

Lumapit sila sa mga ito na magkahawak ng kamay at nagmano siya rito.

“Sinno dayta kadwam, apo’k? Nobiya’m??” Nakakunot noo’ng tanong ng abuelo niya sa kanya sa salitang Ilocano. Ilocano kasi ito samanatalang manilenya naman ang lola nila. Madalas siyang magbakasyon dito sa baguio noon kaya tinuruan siya ng mga ito ng Ilocano.

(Sino ’yang kasama mo, apo? Nobya mo?)

“Wen, lolo. Ngem sekreto pay la’ng” Nakangisi kong sagot.

(Opo, lolo. Pero sekreto muna )

“Apay ngay?”

(Bakit naman?)

“Basta. Haan mo pay nga ibagbaga kinni mommy ken Jillian”

(Basta ’wag mo munang sasabihin kina mommy at Jillian)

“Hay naku. Ano na naman yang sinasabi mo sa lolo mo, Kellan?” Sita ng ina na lumapit sa kanila. Napatingin din ito sa mga kamay nila ni Gaelle na magkahugpong pa rin. Bigla namang bumitaw ang dalaga na ikinainis niya.

“Siyanga po pala, papa. Siya po ang anak ko na si Gaelle. Natatandaan niyo pa po ba ’yong anak ko na nawawala noon pa? Siya na po ’yon. Nahanap ko na rin po siya” Masayang balita ng ina sa lolo nila. Bakas ang kalituhan sa mukha ng abuelo pero ngumiti ito kay Gaelle.

Napangiti siya ng yumuko ang dalaga at nagmano rito. Buti naman at kahit laking ibang bansa ay alam pa rin nitong magmano.

“Mabuti naman at nahanap mo na siya. Kay gandang bata”

“Salamat po” Sagot ni Gaelle.

“Tawagin mo na akong lolo, hija. Apo na rin kita simula ngayon” Napangiti ang mommy nila pati na rin si Gaelle. Nawala na ang pagiging uneasy nito kanina.

“Okay po, l-lolo” Gustong-gusto niyang halikan ito dahil sa itsura nito ngayon. Kahit nag-aalangan ito kanina at ayaw pumasok, ngayon naman ay matapang na kinakausap ang lolo nila. Alam naman n iya kung bakit parang ayaw nitong puumasok kanina at gusto niyang burahin ang negatibong iniisip nito tungkol sa lolo nila. Gusto niyang maramdaman nito na welcome ito sa pamilya at tanggap nila ito.

Well, in his case, he would never accept her as a sibling because she’s his to keep because he loves her.

“Dito na kayo mananghalian bago kayo umalis para mamasyal. Magpapahanda ako kay Sita kaya ’dito na kayo kumain” Anito na tinutukoy ang mayordoma.

Nagkwentuhan pa muna sila sa sala habang hinihintay nila ang tanghalian.

PAGKATAPOS ng lunch ay umalis na rin sila para sa plano nilang pagpunta sa strawberry farm. Niyaya nilang sumama ang abuelo pero ayaw nito dahil masakit daw ang mga paa nito.

Bago sila umalis ay kinausap pa nito si Kellan at nagtataka siya kung ano ang pinag-usapan ng mga ito dahil halatang masaya ang binata dahil doon.

Nang makarating sila sa destinasyon nila ay agad silang bumaba ng sasakyan at pumasok na sa isang strawberry farm. Kumuha sila ng mga maliliit na basket para paglagyan ng mga pipitasin nila.

Maya-maya pa ay nag-ienjoy na si Gaelle na mamitas na ’di niya namalayang napalayo na pala siya sa mga kasama niya.

Unang beses pa lamang niyang makapunta sa isang strawberry farm kaya kumuha siya ng mga larawan habang namimitas. Kukunin na sana niya ang isang nakita niyang hinog na bunga ng strawberry nang may isang tao na akmang kukunin din ang prutas kaya naman ay nagkadikit ang mga kamay nila.

“Oops! My bad” Anito na nagpaangat sa mukha niya. Isang gwapong lalaki ang nabungaran niya at nakangiti pa ito sa kanya.

“It’s okay. Sa’yo na lang” Sagot niya at akmang lalayo na nang magsalita ulit ito.

“’Di ko naman talaga pipitasin ’yung bunga eh” Napakunot noo siya rito.

“Gusto ko lang makuha ang atensiyon mo” Pagpapatuloy nito. Muntik na niya itong bigyan ng eyeroll. Hay naku! Lame style!

“Ganun?” He flashed his white teeth. He has that confident aura in him. ’Yong tipo na nakukuha lahat ng gustuhin nito kaya malakas ang tiwala sa sarili.

“Yup. Anyway, I’m Zeth Sta Monica. You are?” He suddenly sounded flirty that she couldn’t help but to chuckle. He looked cute though. She looked at his extended hand and was about to shake his hand when a possessive arm suddenly encircled around her waist.

“Back off, Zeth” Tumingin siya sa nagsalita at nakita niya ang seryosong anyo ni Kellan habang nakatitig kay Zeth. Magkakilala sila?

“Whoah! Am I really seeing what I’m seeing right now?” Zeth gaped at us in a teasing manner.

“Shut up” Nanlaki ang mga mata ni Gaelle dahil sa tinuran ng binata.

“Hey, no need to get pissed off my dear cousin. I’m just teasing you” Tumikwas ang kilay niya sa tinuran ni Zeth at ipinagsalikop niya ang mga kamay sa dibdib niya.

“Pwede ba, umalis ka na dito Zeth. Asikasuhin mo na lang ’tong plantation mo” Halatang inis pa rin na sabi ng binata pero parang ’di naman affected si Zeth na nakangisi pa. Maya-maya pa ay siya naman ang kinausap nito.

“What’s your name, beautiful lady? Are my cousin’s girl?”

“No. I’m not his girl. I’m Gaelle by the way. If you’ll excuse me, I need to go back into picking up some strawberries. Your plantation is beautiful so I want to take some more pictures” Paalam niya saka tinanggal ang braso ni Kellan na parang ahas sa pagkakalingkis sa kanya. Nakita niya kung paano nalukot ang mukha nito sa ginawa niya pero wala na siyang pakialam. Naiinis siya sa inasta nito.

Narinig niya ang pagtawag nito sa pangalan niya pero ’di niya ito pinansin at naglakad na palapit sa ina at kapatid niya.

“THIS is your damn fault!” Napangisi si Zeth na parang nang-aasar pa. Gustong-gusto na niya itong sakalin pero nagpigil siya.

“Relax, bro. I was just teasing you. Alam ko naman na patay na patay ka sa kanya eh” Kellan glared at his cousin.

“Sa susunod na subukan mong hawakan ang ‘akin’ ay babaliin ko yang kamay mo” Banta niya rito pero imbes na masindak ito o kaya ay magalit dahil sa banta niya ay pigil pa itong tumawa. Iigkas na sana ang kamao niya rito pero biglang itinaas nito ang mga kamay na animo sinasabing suko na ito.

“Masyado ka namang mainit. Gusto ko lang naman siyang makilala”

“And I am telling you to leave her alone. She’s different at ’di siya gaya ng mga ibang babae na lumalapit sa akin na sadya mong pinapatulan. I didn’t give a damn about all those girls that I used to bed and then you fucked. Leave Gaelle alone or else, I’m going to destroy you!” He spat at him before he turned his back on his cousin.

Yes. Zeth Sta Monica is a popular playboy and they hate each other’s gut. They used to be bestfriends but that all changed because of a girl named Desiree Molina.

Girlfriend ni Zeth si Desiree noong college sila at mahal na mahal ito ni Zeth. Pero nahuli ni Desiree si Zeth na may ibang babae kaya naman sobrang nasaktan ang dalaga. Dahil na rin sa sobrang sama ng loob at galit nito ay lumapit ito sa kanya at ini-offer nito ang sarili.

Dahil alam niyang girlfriend ito ni Zeth ay ’di siya pumayag. ’Di siya ang uri ng lalaki na papatos ng pag-aari ng iba, lalo na at pinsan pa niya ang nobyo nito.

Tinanong niya kung bakit nito ginagawa iyon at sinabi naman nito ang nangyari. Nagalit siya sa pinsan niya kaya naman nagkasundo sila na magpanggap na magkasintahan dahil na rin ’di tinitigilang suyuin ni Zeth ang dalaga.

Nang malaman ni Zeth na sila na ni Desiree ay nagwala ito at mula noon ay lahat na lang ng babae na mapapalapit sa kanya ay kinukuha nito. Alam niyang gumaganti lamang ang pinsan niya pero hinayaan niya lang ito noon dahil ’di naman niya naging nobya ang mga babeng ’yon.

Ang mga ito ang lumalapit sa kanya kahit ’di naman niya pinapansin ang mga ito. Alam naman niya kasi kung ano ang talagang gusto ng mga ito kaya naging maingat siya.

Pero kay Gaelle ay ibang usapan na ’yon. Papatayin niya ang sinumang magtangkang agawin ito mula sa kanya. Sa kanya lang ang dalaga!

Laging sinasabi nito na wala na itong pakialam pa sa nagyari sa nakaraan at kay Desiree pero iba ang nakikita niya sa mga ikinikilos nito. Kilala niya ang pinsan at alam niyang may puwang pa rin ang dalaga sa puso nito. Alam niyang matagal na nitong hinahanap si Desiree at lumalapit lamang ito at inaaasar siya dahil gusto lang nitong alamin kung may alam siya kung nasaan ang babae.

Pero kahit alam niya, ’di niya ito sasabihin. Tama na ang sakit na naramdaman nito noon dahil nagmahal ito ng isang babaero.

BUSY siyang kumukuha ng mga litrato ng tanawin nang biglang may yumakap sa kanya mula sa likuran. Napasinghap siya at muntik nang mabitawan ang hawak na camera nang biglang halikan nito ang batok niya.

Her hair was tied into a messy bun that’s why her nape was exposed.

“Hmm…Smells good as always” Bulong ng lalaki. Tumungin siya sa paligid nila at nag-init ang pisngi niya nang makitang tinitingnan na sila ng mga ibang tao. ’Di niya alam kung kailan pa siya naging mahiyain tungkol sa mga bagay na ganito dahil lumaki siya sa lugar kung saan uso ang PDA at walang pakialam ang mga tao.

“Kellan! Bitawan mo nga ako!” Sinubukan niyang baklasin ang mga braso nito mula sa pagkakayakap sa kanya pero lalo lamang nitong hinigpitan ito. Hinanap niya ng tingin ang ina at kapatid pero nakahinga siya ng maluwag nang wala ang mga ito. Iniwan siya ng mga ito kanina para bumili ng mga local goods na paninda nila sa lugar na iyon.

Kasalukuyan silang nasa Wright Park at nagpaiwan si Kellan sa sasakyan nang dumating sila rito. Kaya naman nagulat siya dahil nandito ito at ginugulo na naman siya.

“Ayoko nga! Baka may umagaw pa sa’yo!”

“Ano? Baliw ka na talaga! Sino naman ang aagaw sa’kin? Tsaka hindi naman kita boy—”

“Go on, ituloy mo ’yang sasabihin mo” May halong banta ang boses nito.

“Eh ano ngayon kung ituloy ko? Ano’ng gagawin mo?” Inilapit nito ang mga labi sa tenga niya saka bumulong.

“I’m going to kiss you senselessly right here, right now and i wouldn’t care if mom and Jillian would see us”

“At bakit mo naman gagawin ’yon? Nababaliw ka na ba talaga?!” She asked him exasperatedly.

“Oo, baliw na talaga ako…sa’yo!” Napakagat labi siya sa tinuran nito at aminin man niya o hindi ay nakaramdam siya ng ibayong kilig. Hay! Baliw ka rin talaga, Gaelle! Baliw pa rin sa lalaking ’to…

“Wala ka man lang sasabihin?”

“Eh anong gusto mong sabihin ko, aber?” Mataray niyang tanong. Biglang lumuwag ang yakap nito sa kanya at bigla siya nitong pinaharap rito. He has a serious expression on his face but his eyes were dancing with mischief.

“Sige, magtaray ka lang. Alam ko naman ang totoo” Puno ng kompiyansang sabi nito. Gusto niya itong kutusan pero hinila na siya nito sa kamay.

“Saan mo ba ako dadalhin?! Kellan, ano ba?!” Pero ang mokong, ’di man lang siya sinagot. Maya-maya ay nakarating sila sa isang parte nang lugar na iyon kung saan may isang wishing well.

May mga taong naghahagis ng barya sa ibaba kung saan naroon ang well.

“Sabi nila, pag first time mo sa isang lugar, kailangan mong mag-wish at malaki ang posibilidad na matutupad ’yon” Napatingin siya kay Kellan nang nakataas ang isang kilay.

“Why are you looking at me like that?”

“Naniniwala ka sa mga ganyan?” Nagkibit balikat ito.

“So what? There’s no harm on trying this kind of thing” Anito at naglabas ng dalawang barya.

“Throw this coin in the well and make a wish” Iniabot nito ang isang barya sa kanya na tinanggap naman niya. Gusto niyang matawa rito pero pinigilan niya ang sarili. Itatapon na sana niya ang barya sa well nang makuha ng atensyon niya ang isang babae na may kasamang lalaki. They looked so sweet with each other.

“Ano ang hiniling mo, babe?” Rinig niyang tanong ng lalaki sa babae.

“Hmmm…Hiniling ko na sana tumagal ang relasyon natin” Napangiti ang lalaki at niyakap ang babae.

Bumalik ang tingin siya sa well pagkatapos ay kay Kellan na matamang nakatitig sa kanya. Mapait siyang ngumiti.

Bakit nga ’di niya subukan? There’s no harm on trying…

Unti-unti siyang pumikit at inisip nang mabuti kung ano kaya ang greatest desire niya. Pero ilang segundo pa lamang at isang imahe na agad ang malinaw niyang nakita. Gusto niyang maiyak dahil sa kabila ng mga nagyari ay ’di pa rin nagbabago ang gusto ng traydor niyang puso.

Maya-maya pa ay inihagis na niya ang barya at laking gulat niya ng pumasok ito sa gitna ng wishing well kung saan naroon ang isang kabibe.

Tumingin siya kay Kellan at nakita niya ang kislap ng ’di maipaliwanag na emosyon sa mga mata nito.

“My turn” He muttered before he closed his eyes for a couple of seconds before he threw the coin. Nanlaki ang mga mata niya nang saktong na-shoot din ang inihagis nitong barya sa kabibe.

“Ang swerte niyo naman po. Alam niyo po bang may paniniwala po ang mga taga rito na kung sino mang dalawang taong nagmamahalan ang makapag-shoot nang magkasunod ng barya sa kabibe ay sila na talaga ang magkakatuluyan?” Narinig nilang sabi nang isang lalaki sa tabi nila. May dala itong walis at unipormado kaya ’di mahirap hulaang ito ang tagalinis sa lugar na’yon.

“Mabuti naman po. Baka sakaling maniwala na ang girlfriend ko na ako lang ang para sa kanya” Ani Kellan sabay kinday sa kanya. Inirapan niya ito.

“That’s just an urban legend!” She hissed and marched her way away from them. HInanap niya ang ina at kapatid pero ’di niya makita ang mga ito sa dami ng tao. Sa inis niya ay pumunta siya sa sasakyan nila.

Pero dahil wala naman sa kanya ang susi ay ’di niya ito mabuksan.

“Damn it! Kasalanan ’to ng lalaking ’yon eh!” Inis niyang saad.

“Ako na naman? Wala namang akong ginagawa sa’yo ah” Napatingin siya sa likuran niya at nakita si Kellan na nakangisi habang nakapamulsa.

“Pwede ba, buksan mo na lang ang sasakyan. Gusto kong maupo” Medyo nagulat pa siya dahil binuksan nga nito ang sasakyan na walang imik. Dali-dali siyang pumasok sa loob at isinara ang pinto. Gusto niyang mapag-isa at iwasan ang lalaki. But that was just a stupid thing to do because he has the key and he entered inside the car without a hitch.

“Kellan, pwedeng ’don ka sa driver’s seat? Masyado kang malapit” Sita niya rito dahil tumabi ito sa kanya at gahibla na lamang ang layo ng mukha nito sa mukha niya. He smirked and complied. Nakahinga siya ng maluwag nang lumipat ito sa harapan at inistart ang engine saka binuksan nito ang aircon.

“Yan. We definitely need the aircon” He muttered and her eyes widened when he came back to her side and trapped her between his arms. Nakasandal na siya ngayon sa bintana ng sasakyan. Napalunok siya. Kitang-kita niya ang pagnanasa sa mga berde nitong mga mata.

She knew that look and if she wouldn’t act anytime soon, she would be in his mercy…again…

---

Add me on FB: TwentyTwo MonAmour

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

onze

“BAKIT ka bumalik dito? Doon ka na lang sa harap!” She hissed and tried to sound angry but the truth was, she was affected of his presence near her. He was so close that she was having a hard time breathing normally.

“Bakit mukhang kinakabahan ka?” Medyo mahina ang boses nito na parang nagpapahiwatig ng kung ano. Nanlaki ang mga mata niya nang mapansing unti-unting lumalapit ang mukha nito sa kanya.

“K-Kellan, why are you g-getting closer?” Ngunit hindi ito sumagot bagkus ay patuloy lamang ito sa paglapit hanggang sa halos wala nang espasyo sa pagitan nila. Nagririgudon na ang puso niya. No! ’Di pwede ’to!

Akmang itutulak niya ito nang hulihin nito ang mga kamay niya pagkatapos ay mabilis na hinuli ng mga labi nito ang mga labi niya para sa isang mapusok na halik.

Gusto niyang manuntok dahil sa ginagawa nito pero nang unti-unti nang nagiging malalim ang halik nito ay ’di na niya napigilang mapaungol. Napaawang ang kanyang mga labi at sinamantala naman ito ng binata at pinasok ang malikot nitong dila.

Gusto niyang patigilain ito pero saglit lang iyong rumehistro sa utak niya pagkatapos ay nawala na ang kagustuhan niyang iyon. ’Di pa rin tlaga nagbabago ang epekto nito sa kanya. Matinding epekto na kinatatakutan niya dahil kayang-kaya nitong lusawin ang tamang kaisipan niya kapag hinahalikan at niyayakap na siya nito.

“Kiss me back, chérie” He breathed when their lips parted for a moment. Sasagot sana siya nang sinakop ulti nito ang kayang mga labi. This time, it was more aggressive, passionate but gently at the same time.

She felt like she’s a leaf going with the flow of the water.

’Di na niya alam kung kailan nag-umpisang tumugon ang kanyang mga labi rito dahil namalayan na lamang niyang mapusok na rin niyang tinutugon ang mga halik nito na labis na nagpapainit pareho sa kanilang mga katawan. Parang may sariling isip ang mga kamay niya na pumulupot sa leeg ng binata na dahilan upang lalong naging malalim ang halik nito sa kanya.

Napaungol na lamang siya nang maramdaman niya ang mga pangahas na mga kamay nito sa kanyang dibdib at likod, dahan-dahang humahaplos na tila nag-aakit at ’di ito nabigo dahil dalang-dala na ang dalaga. Nawala na sa isip niya kung nasan ba sila o kaya baka dumating na ang ina at kapatid.

Maya-maya ay nasa leeg na niya ang mga labi ni Kellan at mapanuksong hinahalikan siya roon.

“Kellan” She moaned. Ramdam niyang naging mas mapaghanap na ang kamay nito na humahaplos sa bandang dibdib niya dahil pumailalim na iyon sa suot niyang pang-itaas at expertong tinanggal sa pagkaka-hook ang bra niya saka parang sabik na dinama ang kanyang kanang dibdib.

He rolled her nipple with his fingers and the electric-like sensation flowed throughout her whole being.

Gusto niyan batukan ang kanyang sarili. Why’s she so weak when he’s this close and doing these naughty things to her? Is that even normal?

Sobrang sakit para kanya ang nangyari sa nakaraan kaya naman nagkaroon ng takot sa kanyang pagkatao na sumubok na umibig muli.

Marami rin namang sumubok na paibigin siya pero laging nawawala na ang mga ito na parang bula. Pero kung talagang may tumagal na nanuyo sa kanya, kaya ba niyang umibig rito gaya ng pagmamahal niya para kay Kellan? Kaya ba niyang ibigay nang buo ang sarili?

Gusto niyang maiyak nang ma-realize ang sagot sa mga katanungang iyon. Iminulat niya ang mga mata at pinagmasdan ang nakapikit na binata habang hinahalikan siya nito.

Isipin pa lang niya na ibang lalaki ang kasama niya ngayon ay parang ’di niya na kaya. Kahit ano’ng gawin niya, iisa pa rin ang gusto ng kayang puso’t katawan at iyon ay si Kellan.

Maya-maya pa ay parang naramdaman nito na parang piangmamasdan niya ito kaya naman ay tumigil ito sa paghalik at paghaplos sa kanya at nagmulat ng mga mata. Pinagdikit nito ang kanilang mga noo at at sinalubong ang kanyang mga mata.

“Why are you staring at me like that, chérie?” He asked huskily and cupped her cheeks.

Napakagat-labi si Gaelle. Her heartbeat was faster than normal and she knew why. Kellan was the only guy who made her heart beat faster like this.

Just a sight of him and her heart begins thumping like crazy! It’s not an exaggeration to say that her heart stayed loyal to this man even though her brain was against it.

Hirap na hirap na siyang pigilan ang kanyang sarili upang ’di tuluyang bumigay rito ng buo. Oo, takot siyang magtiwala ulit pero dito hanggang kalian niya mapapanindigan ang paglayo rito? Gusto niyang manghina. Gulong-gulo na siya.

Aminin man niya o hindi, masaya siya sa atensyon na ibinibigay ni Kellan sa kanya. Ramdam niya ang affection nito para sa kanya pero mali bana makaramdam siya ng pangamba? Oo, gusto na niyang tuluyang bumigay rito at tanggapin ulit ito sa buhay niya pero naguguluhan pa rin siya at takot pa rin.

“Gaelle…The way you’re responding to my kisses tells me that you still love me. Gusto kong umasa na tama ako. Tell me, tama ba ako sa nararamdaman ko na mahal mo pa rin ako?”

“H-Hindi ko alam ang s-sinasabi mo” Pinilit niyang patatagin ang boses niya pero nag-stutter pa rin siya. M*rde!

Nagulat siya nang bigla siya nitong pakawalan bago napahilamos ito sa mukha.

“Bakit, Gaelle? W-Wala ka na bang nararamdaman sa’kin?” Napakagat-labi siya pero ’di siya nakasagot. Gusto niyang sabihin rito na wala na siyang feelings rito pero bakit napakahirap gawin iyon?

“Hindi ko alam kung ano’ng nagawa ko at iniwan mo ako pero ito lang ang masasabi ko; minahal kita nang totoo at minamahal pa rin kita hanggang ngayon. Alam mo ba’ng napakahirap para sa’kin ang mag-move on noon? Nagalit ako sa’yo kasi kung ano-ano ang sinabi mo sa’kin bago ka umalis na kesyo ’di mo na ako mahal at ayaw mon a sa’kin pero ’di mo man lang sinabi kung ano ba talaga ang ikinagalit mo” Naningkit ang kanyang mga mata.

“Wag kang umasta na parang ako ang may kasalanan sa’ting dalawa, Kellan, kasi ikaw ’yon! Winasak mo ako sa ginawa mo sa’kin!” Tinitigan siya nito na parang nagulat ito sa mga sinabi niya. If he’s just acting right now, he’s doing a good job.

He looked like he was confused.

“Don’t look at me like that, Kellan. Alam mo kung ano ang tinutukoy ko” Malamig niyang saad. Natahimik ito at ’di nakapagsalita nang ilang segundo.

“Then, enlighten me because honestly, I’m confused. Ayaw ko nang manghula” Gaelle’s eyebrows knitted together. Mukha itong litong-lito at gusto niyang pagsisigawan ito at ipamukha rito ang ginawa nito roon. Pa’nong parang ’di nito alam ang sinasabi niya? O nagtatanga-tangahan lang ito para maloko siya ulit nito?

Magsasalita na sana siya nang biglang may kumatok sa bintana ng sasakyan. Pareho silang napatingin roon at nanlaki ang mga mata niya nang makita ang ina at si Jillian.

Bumuntong-hininga muna si Kellan bago nito binuksan ang pinto na ini-lock pala nito. Buti na lang at tinted and sasakyan kaya ’di sila nakita ng mga ito na sobrang lapit sa isa’t-isa kanina.

Pero nang makapasok ang mga ito ay halata ang pagdududa sa mukha ng ina habang palipat-palipat ang tingin sa kanila ni Kellan. ’DI na lamang umimik si Gaelle at ganon din si Kellan.

Maghapon silang namasyal at masasabi niyang nagustuhan niya ang lugar. The climate was way better than in Manila but it still felt hot. Maybe because she’s used to cold weather.

Dahil sa nangyari sa sasakyan ay siniguro na niyang malayo siya lagi sa binata na halatang ikinainis nito.

MAINIT ang ulo ni Kellan dahil mula kahapon ay lalo na siyang iniwasan ni Gaelle. Para siyang isang sakit na pag lalapit pa lang ay lalayo na ito. ’Di na niya alam ang gagawin. Alam niyang may pagka-stubborn ang dalaga pero nauubusan na siya ng pasensya. Kahit ilang beses na itanggi nito ang tunay na damdamin sa kanya, ramdam niya na mahal pa rin siya nito.

Hindi naman sa nag-aassume siya or sobra ang bilib niya sa sarili pero ramdam na ramdam niya ang tunay nitong damdamin kapag hinahalikan niya ito at nasa bisig niya ito.

Ganung-ganon nito tugunin ang mga halik niya noon. Wala pa ring pinagbago bukod sa halatang pagpipigil nito dahil sa takot na masaktan niya muli.

“Damn it! Ano ba ang gusto mo’ng gawin ko para bumalik nang buo ang tiwala mo sa’kin, Gaelle?” Kausap niya sa sarili na para ba’ng nasa harapan niya ang dalaga. Kinuha niya ang bote ng beer at tumungga.

Kasalukuyan siyang nasa pool area nang mag-isa. Nag-iisa siya ngayon dito sa bahay bakasyonan nila dahil lumabas ang mga kasama niya.

Gusto niya sanang sumama sa mga ito pero umayaw ang mga ito. Girl-bonding time daw ng mga ito kaya ’di siya kasali.

Naputol ang pag-iisip niya nang tumunog ang cellphone niya. It was an unknown number but he answered it anyway.

“Hello”

“Kellan? Totoo bang nandito ka sa baguio ngayon?” Nagulat siya nang marinig ang pamilyar na boses nito pero napangiti siya pagkatapos. Tumungga ulit siya ng beer bago sumagot.

“Yup. We’re here for vacation”

“Talaga? Nasa bahay bakasyonan ka ba ninyo? Can we hang out? I just came back from the USA and your lolo told me that you’re currently here. What do you want? I’ll go there or you’ll come here in my place?” Sandali siyang nag-isip. He’s kinda bored and needs someone to talk to. Matagal na rin niya itong ’di nakikita so why not hang out with her for a while?

“Come over here. Wala akong masasakyan papunta sa’yo. Besides, I’m currently drinking so I don’t want to go out”

What? You’re drinking at this time of the day? Are you for real?“ He groaned inwardly. ’Di pa rin ito nagbabago. Para pa rin itong nakalunok ng megaphone kung magsalita.

“Oo. Bilisan mo. Bring food with you, okay?”

“Aba, ganyan na pala tayo ngayon? Ganyan mo na ba tratuhin ngayon ang ex mo?” Nang-aasar na tanong nito. He smirked.

“Ex huh? Why not?” He asked teasingly.

“Hmmm…Whatever. Anyway, I’ll bring food. I actually haven’t eaten yet. See you later” Napailing na lamang siya.

ANG LAKAS ng tawa ni Kellan dahil sa mga ikinekwento ni Desiree sa kanya na mga nakakatawang experiences nito sa ibang bansa. Isa na pala itong magaling na chef at marami na itong natutunang mga luto dahil sa pagpunta nito sa iba’t-ibang mga bansa.

“Pero seriously, ang laki nang ipinagbago mo, Des. Dati, tutomboy-tomboy ka lang. Now, look at you. You’re sexier and prettier than before. Even the way you dress up. Damn. Siguro, marami ka nang pinaiyak na lalaki, no?” Biglang nawala ang ngiti nito at biglang lumamlam ang mga mata.

Nawala ang ngisi ni Kellan. He cleared his throat to get her attention because she looked like she was in a trance. He guessed, he said something she didn’t like? He’s not sure though.

“Hoy, don’t tell me naalala mo na naman si first love mo?” Nagbibiro ang tono niya at inaasahan niyang matatawa ito pero ngumiti lamang ito at halata pang pilit na pilit.

“May girlfriend ka na ba?” Des asked out of the blue obviously avoiding the topic. Tinitigan niya ito at nakita niyang nawala na ang sakit na nakita niya kanina sa mga mata nito nang banggitin niya ang tungkol sa first love nito. Bigla tuloy siyang nagsisi. Akala niya kasi ay nakalimot na ito dahil ilang taon na rin naman ang lumipas.

“Are you okay? May nasabi ba akong masama? Sorry. I just thought that you already forgot about him” Natawa ito nang mahina.

“Ano ka ba naman, Kellan? It’s been already six years! Nakalimutan ko na ang mokong na ’yon no! Ano siya sinuswerte at ’di ko pa rin makalimutan? Mukha niya!” napailing na lang siya. Mukhang okay na ito. Nakahinga siya nang maluwag.

“Anyway, ’asan na ’yong sagot sa tanong ko kanina?”

“Ang kulit mo pa rin talaga. Oo, meron akong girlfriend pero ’di pa niya kasi alam na kami pa rin eh. I’m still on the process of making her fall for me again”

“Hoy! Hindi sa panaginip ang tinutukoy ko. In real life, as in, ’yong totoo” Natawa siya sa sinabi nito. ’Di pa rin sila nagbabago nang pakikisama sa isa’t-isa. They considered each other best of friends. Naging malapit sila sa isa’t-isa dahil na rin sa tinulungan niya ito noong mga panahon na nasaktan ito ng pinsan niyang babaero.

Sa lahat ng mga babae na lumalapit sa kanya noon, dito lamang siya komportable dahil alam niyang wala itong gusto sa kanya maliban sa pagiging magkaibigan.

“Meron nga pero sinusuyo ko pa”

“Tse! Ang gulo mo’ng kausap” Anito sabay saboy sa kanya ng tubig. Kasalukuyan silang nakaupo sa gilid ng swimming pool habang kiumakain ng pizza at umiinom ng beer. Nakababad ang mga paa nila sa tubig kaya naman madali para rito na sabuyan siya. Gumanti siya ng saboy rito. Tawa sila nang tawa na parang mga bata hanggang tuluyan na silang mabasa.

Maya-maya pa ay bigla siya nitong tilulak sa tubig. Bilang ganti ay hinila naman niya ang paa nito kaya napasunod ito sa kanya sa tubig. Ang lakas ng mga tawa nila kaya naman ’di nila namalayang may mga pares ng mga mata na nanunuod sa kanila.

“Is that you ate, Des?” Napatingin sila sa pinaggalingan ng tinig at nakita nila ang kanyang ina, si Jillian at syempre, si Gaelle. Kitang-kita niya ang pamamasa ng mga mata nito habang nakatingin sa kanila. Pero maya-maya pa ay nakabawi ito at nawala ang anumang emosyon sa mga asul nitong mga mata.

---

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

douze

A/N: So i just realized na mahirap palang magsulat ng tagalog kasi parang konti lang ang magbabasa, unlike english. lol. Well, tatapusin ko pa rin ’to so everything’s cool :p

“JILLIAN, Tita!” masayang tili ni Desiree habang umaahon sa pool. Kinuha naman ni Jillian ang towel na nakalapag sa may lounge chair at ibinigay sa dalaga na ginamit nito upang tuyuin ang sarili. Maya-maya pa ay nakipag-beso-beso na ito sa mga bagong dating.

Umahon na rin siya at lumapit sa mga ito.

“Meet my daughter, Desiree. She’s Gaelle, Gaelle, this is Desiree, one of Kellan’s good friends” Gaelle smiled blandly but she still shook hands with Desiree.

“’Di ko po alam na may kapatid pa pala si Kellan bukod kay Jillian” Gusto niyang itama ito pero isang idea ang biglang lumitaw sa utak niya.

He put an arm over Desiree’s shoulders and pulled her closer to him.

“Hey, you need to take a shower and change your wet clothes. Baka magkasakit kayo niyan” Anang ina.

“Ano ba kasi ang nakain niyo at naligo kayo sa pool nang naka-damit? Mga batang ’to talaga. ’Di na kayo nagbago” Naiiling na patuloy nito sa pagsasalita. Madalas kasi noon na magkasama sila pag wala naman silang ginagawa. Minsan ay kasama rin nila ang mga kaibigan nila. Nag-aral ito sa Maynila sa eswelahan na pinasukan niya kaya naman madalas talaga silang magkita at magkasama. Lagi pa nga silang napagkakamalhang mag-nobyo na tinatawanan na lang nila.

“Sorry to interrupt guys but I need to do something upstairs. Mauna na ako sa loob. Enjoy your self, Desiree. It’s nice meeting you, by the way” Sabi nito at umalis na.

“Ano’ng nangyari ’dun? Kanina, ang saya-saya lang niya, ngayon naman parang may nakain na mapait ang itsura ng mukha” Nag-aalalang ani Jillian.

“Hayaan mo na ang ate mo, Jillian” Sagot naman ng ina pero sa kanya nakatingin.

“Ma, can you assist Desiree to the bathroom, please? I just need to do semething. I’m sorry, Des. I’ll talk to you later” Paalam niya pagtapos ay iniwan niya ang mga ito nang hindi hinintay ang sagot ng mga ito. Dali-dali siyang umakyat sa taas at dumiretso sa inuukopang kwarto ni Gaelle.

He knocked but he didn’t receive any response. Sinubukan niyang buksan ang pintuan pero naka-lock.

“Gaelle” Tawag niya rito nang ’di siya nito pinagbubuksan.

“Leave me alone!” Narinig niya ang galit na boses nito. Napakunot-noo siya.

“No! Let me in” He insisted but he didn’t hear any further response. He tried knocking for a couple of times but he received nothing but silence. Nakaramdam na siya ng pag-aalala kaya naman dali-dali niyang kinuha ang spare key mula sa lalagyan at binuksan ang pinto.

Lalo siyang nag-alala nang ’di niya ito makita sa loob ng kwarto. Pumunta siya sa terrace pero wala rin ito roon. Binuksan niya ang loob ng shower room at nakahinga siya ng maluwag nang makita niya itong nagbababad sa bath tub.

“What the hell are you doing in here?! Pa’no ka nakapasok?!” Gulat na may kasamang galit na tanong nito. ’Di niya ito sinagot at nilapitan ito.

“Are you out of your mind?! Alam mo ba kung gaano ako nag-alala sa’yo nang ’di ka na sumasagot kanina?! Akala ko kung ano na ang nangyari sa’yo!” She was taken aback for a second before her face contorted in anger.

“Don’t you dare shout at me, Kellan! I told you to leave me alone!” His jaw tightened. Niyuko niya ito at hinawakan sa mga braso saka sapilitang itinayo. Nagpapalag ito pero hinalikan niya ito upang patahimikin. Epektibo naman dahil natahimik nga ito.

She was gaping at him in shock when he let go of her luscious lips. Napansin niya ang namumula nitong mga mata, tanda na umiyak ito.

“You cried” Nag-iwas ito ng tingin. He cupped her face to make her look at him.

“Napuwing lang ako. Bakit naman ako iiyak? Dahil sa’yo at sa babaeng ’yon?! Mukha mo!” Inis na sabi nito sabay abot sa bathrobe at isinuot iyon.

Nais niyang matawa. Halatang-halata ang selos sa mukha at boses nito. Mukhang umipekto ang ginawa niyang pang-aakbay kay Desiree at napagselos niya ang dalaga.

“Wala pa nga akong sinasabi pero sige, umamin ka nga. Did you cry because of Des?” She chuckled sarcastically.

“Des? I thought her name was Desiree? You two must be closed together because you even call her by her nickname” Para itong may nalasahang mapait habang sinasabi ang mga katagang iyon. Para namang gusto niyang magpa-party dahil sa wakas, mukhang nagseselos na talaga ito.

He knew what he did wasn’t right. Sinadya niyang pagselosin ang dalaga. He felt guilty alright, but he doesn’t regret doing it.

“Are you jealous?” Nanlaki ang mga mata nito.

“Me? Jelous of that woman? Are you kidding me, Kellan? Bakit naman ako magseselos eh wala naman tayong relasyon?!” Naningkit ang kanyang mga mata dahil sa sinabi nito. Galit na hinawakan niya ito sa mga balikat.

“Hindi ka talaga nagseselos?” Tanong ng binata habang titig na titig kay Gaelle. Nag-iwas ito ng tingin.

“H-Hindi! I-I don’t love you so w-why would I get jealous?!” Naningkit ang kayang mga mata bago niya unti-unting binitawan ang mga balikat nito. Ang lahat ng pag-asa na meron siya ay biglang gumuho. Ganon na ba talaga siya kahirap nitong patawarin na kahit kitang-kita niya ang totoo sa mga kilos at mata nito ay todo tanggi pa rin ito?

Masyado ba siyang nag-aassume?

“H-Hindi mo na talaga ako m-mahal?” Hindi pa rin ito tumitingin sa gawi niya. Kitang-kita niya ang pagpipigil nitong huwag umiyak.

“Sige, if that’s what you want. From now on, I will stop pestering you” Saad niya rito bago siya lumabas. He was gritting his teeth the whole time. I’ll make you admit that you still love me, chérie. Mark my word!

HINDI na muling lumabas pa si Gaelle sa kanyang kwarto dahil sa nangyari. Nang makita niya si Kellan at Desiree na masayang nagtatawanan ay parang sinaksak ng libo-libong kutsilyo ang kanyang dibdib. The pain and jealousy she felt was unexplainable.

Ang bigat ng pakiramdam niya kaya naman ay nagpaalam na siyang umakyat sa kwarto. Ayaw niyang makita ng mga ito ang mga luhang namumuo sa kanyang mga mata. Pero ’di niya inaasahan na susundan siya ng binata.

Ngunit dahil sa pride niya ay ’di niya nagawang aminin sa harap ni Kellan na nagseselos siya. Kahit na ang totoo ay parang gusto niyang hilahin ang binata mula sa pagkakaakbay nito kay Desiree kanina.

’Di rin niya napaghandaan ang mga sinabi ni Kellan. Sinukuan na siya nito at kahit pa itanggi niya ay ’di niya maikakaila ang sakit na naramdaman niya. Nang tumalikod ito sa kanya at lumabas ng banyo ay bigla ang pagbuhos ng masaganang luha mula sa kanyang mga mata. ’Di na niya nakayanan kaya naman umiyak siya ng umiyak hanggang sa mamaga na ang mga mata.

PAGKAGISING ni Gaelle ay akala niya nawala na ang sakit pero nandun pa rin sa dibdib niya. She suddenly felt remoarseful. She wished that she admitted her true feelings towards Kellan. Sana naging mas matapang siya para muling sumugal rito. Pero ’di naman kasi ganon kadali ’yon.

But what if Desiree would take her away from her?

Isipin pa lang niya na mapupunta ang binata sa ibang babae ay para na siyang mamamatay. Oo, mahal niya pa rin ito pero kasalanan ba niya na hirap siyang magtiwala ulit? Masisisi ba siya ni Kellan na takot siyang papasukin ulit ito sa kanyang buhay nang tuluyan?

Napabuntong-hininga siya at akmang babangon na nang may kumatok.

“Pasok” Bumukas ang pinto at iniluwa no’n ang kapatid na may dalang tray na puno ng pagkain.

“At last you’re awake. I brought your breakfast here kasi alam ko naman na ayaw mo pang bumaba” Napakunot noo siya.

“Bakit mo naman nasabi yan?” Takang tanong niya rito. Inilagay nito sa bedside table ang tray ng pagkain saka ito umupo sa tabi niya.

“Ate, nandito pa pala si ate Desiree. Kuya invited her to spend the night here. Namiss lang siguro nila ang isa’t-isa” A pang of pain registered in her heart as her tears threatened to fall from her eyes.

“G-Ganon ba? Good for them” Pilit siyang nagpakatatag. Kinuha niya ang pagkain at sinimulan nang kainin. She tried her best to act normal but it was so difficult to do so. Jillian stayed quiet the whole time while obviously observing her.

“Thanks for bringing me food, brat” She said fondly. Her sister smiled at her and nodded her head.

“Sige ate, I’ll bring this down” Sabi ni Jillian matapos siyang kumain at akmang kukunin ang mga pinagkainan niya. Gaelle shook her head in protest and stood up.

“Ako na” Presenta niya.

“Are you sure, ate?” Pilit siyang ngumiti at tumango. Maya-maya pa ay sabay na silang bumaba ng kapatid. Pagkababa sa hagdanan ay nakita niya agad sina Kellan at Desiree na nagtatawanan sa sala at abala sa paglalaro ng cards. Bigla ang atake ng ’di maipaliwanag na damdamin sa kanya.

“Pa’no ba ’yan, talo ka na naman so you have a punishment” Rinig niyang sabi ni Desiree.

“Okay. So, what’s my punishment?”

“Make me some pancakes”

“What? Kakakain mo lang tapos pancake na naman?” Sasagot sana si Desiree nang biglang napatingin ito sa gawi nila.

“Hey Jillian, Gaelle. Wanna join us? Kellan is such a loser. Ni hindi man lang niya ako matalo” Nang-aasar na wika nito.

“Ah ganon? Loser pala ah. Eto ang loser” Bigla na lang nitong kiniliti si Desiree sa tagiliran na nagpatawa sa dalaga. Halos mamilipit na ito sa kakatawa habang walang tigil naman si Kellan sa pagkiliti rito.

SI GAELLE naman ay para nang mamamatay sa nasasaksihang halakhakan ng dalawa. Her throat tightened as she tried her best not to cry in front of them.

“I’ll just wash this” Paalam niya sa kapatid sa halos pabulong na tinig. ’Di na niya kaya pa ang nakikita kaya naman ay nagmamadali na lamang siyang umalis at pumunta sa kusina.

She discreetly wiped the tear that fell from her eye as she washed the dishes.

Bakit ganon? Noong sinusuyo siya ng binata ay nakakaramdam siya ng inis dahil sa kakulitan nito. Halos buo na ang pasya niya na iwasan ito para sa kaligtasan ng puso niya pero heto siya ngayon, halos sumabog na ang dibdib sa sobrang selos. She inhaled and exhaled for how many times to calm herself down but the pain didn’t even lessen one bit.

Nang matapos siyan maghugas at iligpit ang mga iyon ay naghugas siya ng kamay. Habang nagpupunas siya ay nakaramdam siya ng presensya sa bandang likuran niya. She looked behind her just to see Kellan staring at her intently.

They stared into each other for a couple of seconds before he strode towards her. Akala ni Gaelle ay lalapit ito sa kanya kaya naman ay sabik niyang hinintay na hawakan siya nito. But to her big disappointment, he just walked passed her.

“Tapos ka na ba? If you don’t mind, I’ll be using the kitchen. I’ll make pancakes for Des” Napalunok si Gaelle ng ilang beses dahil sa pigil na emosyon. She gave everything she got not to breakdown in front of him. Tumalikod siya rito.

“I-It’s okay. Tapos na ako. The kitchen’s all yours” Nanginging na sagot niya sabay alis. ’Di na siya lumingon pa rito dahil ayaw niyang makita ang malamig na titig nito sa kanya. Wala itong anumang emosyon kanina habang nakatingin sa kanya. ’Yong tipo na parang ’di siya nito kilala at ’yon ang labis na nagpasakit sa kanyang puso.

Para iyong pinipiga sa isiping talagang sumuko na ito sa kanya. ’Di na niya kaya pang pigilan ang luha. Gaya ’nong una niya itong makita habang nakikipagharutan kay Desiree, sunod-sunod na naman ang pagpatak ng mga luha sa kanyang mga mata.

Eto na nga ba ang sinasabi niya eh. Ayaw niyang masaktan kaya pilit niya itong iniiwasan pero ngayon, nasasaktan pa rin siya dahil balewala na siya rito. May nakita na itong iba at ’di na siya magtataka kung si Desiree na ang piliing ligawan ng binata.

Dahil sa labis na sakit na nararamdaman, mas pinili niyang lumabas na lang ng bahay. Mabuti na lang at merong back door ang bahay kaya ’di na niya kailangan pang dumaan sa sala papunta sa main door dahil ayaw niyang makita si Desiree.

She seems okay and nice but she couldn’t bring herself to befriend her and be nice to her. ’Di naman siya isang masochist.

Kinuha niya ang nakitang bike at minaniobra iyon palabas ng gate. May napansin niya kanina na may park sa ’di kalayuan kaya doon na lang niya napiling magpalipas ng oras.

Nang makarating roon ay umupo siya sa may bench at tulalang pinanuod ang mga batang naglalaro sa may playground. May mga naglalaro rin ng basketball sa may court. Habang may mga matatanda rin na nakaupo lang rin at nag-uusap-usap sa may malaking gazebo.

GAELLE knew that she looked like a mess but she doesn’t care about her appearance anymore. She just wanted to forget tha pain she’s feeling right now. Pilit niyang binubura sa isip sina Kellan at Desiree pero parang imposibleng mangyari. Her traitorous brain kept on remembering the scene where the two were happily laughing together without a care in the world.

She didn’t want to cry anymore but her tears kept on pouring. She’s not the cry-baby type of a person. She’s actually tough that she could hide her pain from others but this time, her tough self was broken again. All the mix negative emotions were circulating inside her mind which almost making her crazy.

Galit niyang pinunasan ang mga luha pero parang tanga lang na may tumutulo pa rin. Tatayo na sana siya nang biglang may tumabi sa kanya sa bench.

“We met again, miss beautiful. Here, don’t worry, I haven’t use this yet” Anito habang iniaabot sa kanya ang isang puting panyo. Nag-alangan siyang tanggapin iyon pero kinuha rin niya at pinunasan ang mga luha.

“Thanks” Mahina niyang sabi at ibinalik ang panyo rito. She heard him chuckle.

“Alam mo, ’di bagay sa’yo ang umiiyak” ’Di siya sumagot saka tumayo. Aalis na sana siya ng magsalita uli ito.

“Are you crying because of my cousin?” Napatingin siya rito nang nakakunot noo. Titig na titig ito sa kanya.

“In case you forgot, I am Zeth Sta Monica, Kellan’s cousin”

“Y-You’re cousins?” He smiled and nodded his head.

“You know what, okay lang na ayaw mong sagutin ang tanong ko. Why don’t you stay for a while? If you want, we can play basketball there. Katatapos lang naming maglaro at umuwi na ang mga kaibigan ko. Masayang mag-basketball, nakakawala ng stress at lungkot” Tinitigan niya ito. Pawisan ito at obvious nga na katatapos lang na maglaro.

Ayaw niya sana pero naisip niya na ayaw pa niyang umuwi at makita na naman sina Kellan at Desiree. Mukha namang mabait ang pinsan ni Kellan kahit pa halatang ’di magkasundo ang mga ito base noong nagkita ang mga ito sa strawberry farm.

“C’mon. It’ll be fun” Parang nagpapa-cute pa na sabi nito. ’Di niya mapigilang matawa sa hitsura nito.

“Just make sure na mawawala ang nararamdaman ko ngayon” Nakangiti nang wika ni Gaelle. Tumango ito. Maya-maya pa ay masaya na silang naglalaro.

Even though Gaelle didn’t have a lot of experience playing basketball, she knew the basics. Halata namang pinagbibigyan siya ng binata kaya naman nakailang puntos rin siya.

Kahit na mukha itong mayabang at puno ng kumpiyansa sa sarili, she could tell that he’s a gentleman base on the way she played basketball with her.

Nag-ienjoy siya na kasama ito at nakikipagtawanan siya rito dahil masaya itong kasama. Nagku-kwentuhan sila habang naglalaro at ’di niya napansin na meron palang isang pares ng mga mata ang kanina pa nagmamasid sa kanila.

“Aray!” Tili niya ng madapa siya dahil tinangka niyang habulin ang bola. Dali-dali naman siyang dinaluhan ng binata.

“Are you okay?” Tumango siya at umupo sa semento. Tiningnan niya ang siko at tuhod na nagasgasan. Napangiwi siya ng makitang may dugo.

“Masakit ba?” Tanong nito sabay ihip sa sugat niya sa siko. Masyado silang malapit sa isa’t-isa na kung may makakakitang tao mula sa ibang anggulo ay para na silang naghahalikan.

“I think, ihahatid na kita para magamot ’yang mga sugat mo” Sabi nito. Akma siyang sasagot nang bigla na lang may humigit sa binata sabay suntok rito. Napatili siya nang makitang bumagsak si Zeth sa semento habang galit na galit naman ang itsura ng bagong dating habang masama ang pagkakatinign nito kay Zeth. He looked like he could murder him any moment now and she needed to do something to stop him.

---

Jealousy could kill. Lol

Musta naman ang chapter na ’to? Sana nagustuhan niyo. :)

COMMENT

,

VOTE

,

SHARE

and

FOLLOW

me

treize

A/N: Hi guys! How’s this story so far? I hope you’re enjoying it! Happy reading!

Don’t forget to COMMENT, VOTE, SHARE this story and FOLLOW me. :p

SUSUGURIN na naman sana nito ang ’di pa nakakatayong si Zeth nang makabawi si Gaelle at pumagitna sa mga ito.

“Kellan, ano ba’ng problema mo?! Bakit ka ba bigla na lang sumusulpot tapos manununtok ka na lang nang basta-basta?!” Galit na sigaw niya rito. Lalo namang naningkit ang mga mata nito.

“Why, Kellan? You’re jealous?” Pasarkastiko namang singit ni Zeth na nakatayo na habang pinupunasan ang dugo sa gilid ng labi nito.

Kellan gritted his teeth as his eyes turned darker in rage. Parang papatay na ang itsura nito. Kitang-kita niya ang paninibugho sa mga mata nito. Alam niya na kapag ganito na ang itsura ng binata ay talagang galit ito. Ano ba kasi ang ginagawa ng kumag na ’to dito? Busy siyang nakikipagharutan kay Desiree, ’di ba?

“Bakit naman ako magseselos sa’yo? If I know, ginagawa mo lang ’to para gumanti sa’kin” Zeth chukled in amusement of what Kellan just said.

“Sorry, my dear cousin but you’re wrong. Wala na akong pakialam sa nakaraan at kung gusto kong makipagmabutihan kay Gaelle then no one can’t stop me. Sa pagkakaalam ko kasi ay single naman siya. ’Di ka rin naman niya boyfriend kaya ano ang ikinagagalit mo?”

“I told you, she’s my girl. You can do whatever you want to other girls but dare touching even her finger and I’ll kill you” Banta ng binata. Talagang galit na galit ito at ’di niya alam kung ano ang gagawin at sasabihin upang tumigil na ang mga ito.

Parang mga galit na toro ang mga ito habang nagsusukatan ng tingin.

“Really? Is that true, Gaelle? Boyfriend mo ba siya?” Tanong ni Zeth sa kanya. Para namang nalunok niya ang dila dahil ’di siya nakasagot. Sila nga ba ni Kellan? Malinaw sa kanya ang sagot pero bakit parang ayaw niyang sabihin?

“Bakit ’di mo siya sagutin, Gaelle?” Kellan stated daringly. Lalong nanuyo ang lalamunan niya at lumakas ang tibok ng puso niya. Titig na titig ito sa kanya habang hinihintay ang sagot niya. Kita ang galit nito pero may nasisilip rin siyang pagsusumamo roon. Para saan? She doesn’t comprehend either…or maybe she’s just trying to ignore it.

Sa kawalan ng maisasagot at kalituhan ay tumalikod na siya at dali-daling tumakbo papunta sa bike na ginamit niya kanina. Narinig niyang tinawag siya ng dalawang lalaki pero ’di na siya lumingon.

Sasakay na sana siya sa bike nang bigla siyang mapatili dahil biglang may bumuhat sa kanya na matitipunong braso at isinampay siya sa balikat nito na parang sako ng bigas.

Nagtitili siya at pinagsusuntok ang likod nito pero balewala lang rito ang panlalaban niya. Ang mga tao sa paligid ay nakatingin na sa kanila.

“Sige, tumili ka lang diyan. I’ll give you your punishment later” Sabi ni Kellan sabay palo sa pwet niya.

“Bastos! Manyak ka talaga!” Galit niyang sabi pero ’di siya nito pinansin. Binuksan nito ang nakaparadang sasakyan at ideneposito siya nito sa shotgun seat. Akma niyang sasampalin ito pero maagap siya nitong napigilan sa braso at biglang hinalikan.

The kiss was wild, passionate and rough. She felt his hands on her nape and pulled her closer to him, which made the kiss more intense and deeper. She initially moaned in protest but that was just for a second.

Halos maliyo siya sa kakaibang damdaming lumukob sa kanya nang biglang magbago ang pamamaraan ng paghalik nito. Napaungol siya sa sensasyong hatid niyon sa kanya at akma siyang tutugon nang bigla itong tumigil. Nagkatitigan sila.

“Your lips are the sweetest” Tila naumid na naman ang dila ni Gaelle at ’di man lang nakapagsalita. Sinamantala naman iyon ng binata at isinara ang pinto nang sasakyan. Mabilis itong sumakay at pinaandar ang kotse.

Pero may bigla siyang naalala.

“Kellan, pa’no ’yong bike?”

“Zeth will surely take that bike knowing that it’s yours kaya pabayaan mo na” He answered matter-of-factly.

Napabuntong-hininga na lamang siya at ’di na nagsalita pa. Ganon rin ito na seryoso habang nagda-drive. Ilang minuto silang walang imik pero nang mapansin niyang iba na ang tinatahak nilang daan ay nagsalita na siya.

“Kellan, where are we going? Sa pagkakaalam ko, ’di ito ang daan pabalik ng bahay” The corner of his lips lifted as he gave her a lopsided grin. .

“Itatanan na kita” nanlaki ang mga mata niya sa sinabi nito.

“Kellan, ano ba? Hindi ako nakikipagbiruan sa’yo! Bumalik na ta’yo”

“At sino naman ang nagsabing nakikipagbiruan ako? I’m serious” She gaped at him. He really looked serious! Nababaliw na ba ’to?!

“At bakit mo naman ako itatanan, aber? Bakit ’di na lang si Des mo ang itanan mo?!” galit niyang saad.

“Bakit naman nasali si Des dito?” Lalo siyang nainis sa pagmamaang-maangan nito.

“Don’t give me that crap, Kellan. I wasn’t born yesterday! Sa tindi ng paghaharutan niyo ni Desiree ay ’di ako naniniwala na wala kayong relasyon”

“Bakit, selos ka? Akala ko ba ’di ka apektado kasi ayaw mo na sa’kin? Ang dali mo pa ngang humanap ng iba kasi lumabas ka lang ng bahay, may Zeth ka na agad” He answered sarcastically. Ngali-ngali niya itong suntukin sa inis. Pasalamat ito at ’di siya ganon kabayolente.

She took a deep breath in order to calm her down but it’s so hard to do so.

“Pwede ba, wag mo akong baliktarin! Ikaw itong kaliawa’t-kanan ang mga babae kaya ’wag mo akong igaya sa’yo!” She spat out of anger. How dare he? Siya pa itong pagbibintangan samantalang ito ang ganon! Sila pa lang noon pero may iba pa pala itong kinakalantari!

Pero nagulat na lang siya nang bigla nitong itigil ang sasakyan sa tabi at saka siya hinawakan sa magkabilang balikat. Halos mag-igtingan ang mga ugat nito sa leeg sa galit.

“Pwede ba, Gaelle, for once, magpakatotoo ka naman! Alam ko naman na mahal mo pa rin ako eh dahil hindi ka iiyak at maaapektuhan nang ganon kung wala ka nang nararamdaman para sa’kin!” Naningkit ang mga mata niya at bago pa man niya mapigilan ang sarili ay umigkas ang kanang kamay at nasampal na niya ito.

“Ang kapal mo!” He chuckled sarcastically.

“Sige lang, libre naman ang mag-deny pero alam ko naman ang totoo eh. Mahirap ba’ng magpakatotoo even just for once, Gaelle? Mahal kita! Mahirap ba’ng paniwalaan ’yon? Ano baa ng ikinatatakot mo, ha? Sabihin mo sa akin at handa akong gawin ang lahat mawala lang ang mga takot mo” His voice was almost pleading. She gritted her teeth.

“Gusto mong marinig ang totoo? Fine, sasabihin ko! Oo, mahal pa rin kita! Mahal pa rin kita pero natatakot ako, Kellan! Masisisi mo ba ako kung ganito ako? You made me like this! Natatakot ako dahil alam ko naman na ’di mo ako mahal dahil kung mahal mo talaga ako, hinding-hindi ka makikipaglandian kay Desiree! Sa harap ko pa talaga. Kung ’di ka ba naman talaga gago” 

Nanginginig ang katawan niya sa galit rito. Ramdam rin niya ang pamumuo ng mg luha sa mga mata niya pero pilit niya iyong nilalabanan. Ayaw na niyang maging mahina. Tama na ang pagiging mahina niya mula noon hanggang ngayon.

Pero nang ma-realize niya kung ano ang mga lumabas sa bibig niya ay bigla niyang natutop ang mga labi. She just admitted to him that she still loves him until now, for goodness’ sake!

Titig na titig ito sa kanya habang nakaawang ang mga labi. Kung iba lang siguro ang sitwasyon ay matatawa siya sa itsura nito. Para itong tanga!

“A-Ano’ng sinabi mo?” Tanong nito. Pinalis niya ang mga kamay nito sa balikat niya at akma siyang lalabas ng sasakyan nang pigilan siya nito sa kamay.

“You’re not going anywhere until you say that again and I mean it” May pinalidad sa tono nito. Shit naman, Gaelle! Bakit mo inamin? Ano na’ng gagawin mo ngayon? Ang kulit pa naman ng lalaking ’to!

Nagbaba siya ng tingin at napakagat labi. ’Di niya kayang salubungin ang mga mata nito.

He put a finger under her chin and made her look at him. Nagulat siya nang makita ang expression ng mukha nito. Wala na ang bakas ng galit. Lumiwanag ang aura nito at merong sinusupil na ngiti. Bigla ay gusto niyang magtago mula rito. Nasabi na niya ang pilit niyang itinatanggi rito at pati na rin sa kanyang sarili.

“Please tell me that I’m not just imagining things, chérie. God! Alam mo ba kung gaano ko katagal na gustong marinig uli ang mga salitang iyon mula sa’yo? Kahit na nasabi mo ’yon out of anger, masaya pa rin ako kasi kahit galit ka pa rin sa’kin, at least nalaman kong mahal mo pa rin ako” Madamdaming saad nito.

She’s lost for words.

Hinawakan nito ang mga kamay niya at hinalikan iyon nang buong pagsuyo.

“Come with me and I’ll prove to you how much I love you. Gusto kitang makasama nang tayo lang” Gaelle stared at him, puzzled.

“What do you mean? Saan tayo pupunta?”

“Sa resthouse ko sa La Union. Be with me for a while. I want you to decide if you’re going to give me another chance to enter your life again. This time, pag tapos na ang lahat at gusto mo pa rin akong iwasan then I’ll give up. ’Di na kita guguluhin pa” His voice has a hint of uncertainty and fear but there was hope too.

“Bakit kailangan pa nating lumayo?”

“Dahil gusto kong walang makakaisturbo sa’tin. Alam kong ’di ka pa handa na malaman nila mommy ang tungkol sa nakaraan natin. Ayaw kitang biglain. Gusto kong bigyan kita ng panahon para makapagdesisyon and at the same time, gusto kong patunayan sa’yo kung gaano kita kamahal. Gusto kong ipakita sa’yo na seryoso ako at ikaw lang ang gusto ko” Bigla siyang may naalala.

“P-Pero babalik na ako sa France 17 days from now” A strange emotion passed through his eyes. Hindi ito sumagot. Bagkus ay pinaandar na muli nito ang sasakyan.

“Kellan, I think this is not a good idea. Mommy and Jillian will surely get worried about us. Tsaka wala tayong gamit”

“I’ll call them later. Don’t worry, we’ll buy some necesseties along the way” Napanganga na lang siya. Seryoso talaga ito sa balak. Out of desperation ay sinubukan niyang buksan ang pintuan pero naka-lock. Sinamaan niya ito ng tingin pero deadma lang ito at patuloy lang sa pagda-drive. Ngali-ngali niya itong batuhin o kaya batukan.

Napaka-forceful talaga nito.

Parang itong ewan. Bigla-bigla na lang siya nitong kakaladkarin sa kung saan! Dahil sa galit at selos ay tatangayin siya nito. Hay naku!

“Kellan naman, balik na tayo sa bahay. Tama na ’tong kalokohan mo”

“Gaelle, hindi ako nagbibiro. Gusto kong makasama kita nang tayo lang. Kung gusto mo, let’stay there for two weeks tops. Basta pagbigyan mo ako ngayon. Ito na lang ang alam kong paraan para masolo kita” She frowned at him.

“Masolo? Bakit mo naman ako kailangang solohin? Kung puro kamanyakan rin lang ang nasa isip mo, ibalik mo na lang ako sa bahay” Tinapunan siya nito ng tingin saka ngisian.

“Too late, chérie. We’re going there and that’s final. Ayoko ngang ibalik kita roon, baka may mang-agaw pa sa’yo mula sa’kin. Mahirap na. Uso pa naman ang mga mang-aagaw ngayon” She rolled her eyes heavenwards.

“Ewan ko sa’yo! Sino naman ang mang-aagaw sa’kin, aber? Tsaka pa’no nila ako aagawin sa’yo kung ’di naman tayo?” Naningkit ang mga mata nito. His green eyes turned darker.

“Sa ngayon, wala pa’ng tayo. Pero I’ll make sure that you’ll going to be mine when the two weeks of being with me, finished. I promise you that” Ayaw man niyang aminin pero nakaramdam siya ng kilig sa sinabi nito. Punong-puno iyon ng possessiveness. He haven’t changed. Ito pa rin ang lalaking napaka-possessive na kilala niya noon.

Inirapan na lamang niya ito at nagdesisiyong tulugan na lang ito. Ayaw na niyang makipag-diskusyon rito dahil alam niyang desidido na ito at matatalo rin lang siya. Wala na rin naman siyang magagawa dahil nasa daan na sila papunta sa resthouse nito.

NAPANGISI si Kellan nang tingnan ang natutulog na dalaga. Ang saya-saya niya dahil sa wakas, umamin na rin ito. Oo, ’di pa rin siya nito tuluyang tinanggap ulit sa buhay nito pero at least, alam na niya at talagang narinig mula rito ang feelings nito.

Ang tagal-tagal na niyang inasam na sabihin nito ulit sa kanya ang mga katagang iyon pero lagi siyang bigo. Matagal itong nawala sa kanya pero binalik ito ng tadhana. Ngayon ay wala na siyang sasayangin pa na kahit isang araw upang patunayan sa dalaga ang pagmamahal niya.

Buburahin niya kung ano man ang masamang impression nito sa kanya na dahilan ng galit nito. Sisiguruhin niyang pag matapos ang dalawang linggo ay sa kanya na ulit ito.

Wala naman talaga sa plano niyang dalhin ito sa bagong resthosue niya sa La Union pero dahil sa nasaksihan kanina ay na-threaten siya. Zeth is a handsome man. He’s successful on his own and he could tame any woman he wanted.

Subok na niya ang pagiging babaero ng pinsan at ayaw niyang agawin nito ang dalaga.

Alam naman niyang ’di ganon kadaling makuha ang tiwala ni Gaelle pagdating sa mga lalaki pero ayaw niya ang idea na merong ibang lalaki pang lalapit rito lalo na at nasa tabi lang siya, nag-aabang na tanggapin ulit nito.

Hell would freeze over pero ’di niya hahayaang may umagaw pa kay Gaelle. She’s mine and mine alone!

---

QUESTION: 

Did you know that It’s a common misconception that jealousy  is a sign of love? Well that’s according to a psychiatrist. 

In your personal opinion, does jealousy a sign that a person loves you?

quatorze

Hi guys! Medo mahaba-haba ang chapter na ’to. Sana magustuhan niyo :p Enjoy!

NAGISING si Gaelle dahil sa makulit na humahalik sa kanyang mga labi. She groaned in annoyance and pushed him away.

Antok na antok pa siya at gusto pa niyang matulog. Narinig niya ang mahinang tawa nito pagkatapos ay hinalikan ulit siya sa mga labi. Nagmulat siya ng mga mata at ang nakangising mukha ni Kellan ang nabungaran niya.

“Good morning, chérie” Napakunot-noo siya at sinuri ang paligid. Nanlaki ang mga mata niya nang mapagtantong wala na sila sa loob ng sasakyan kundi nasa isang magandang silid sila.

Naka-sando at shorts na si Kellan.

“Nasa’n tayo?” Naguguluhang tanong niya sa binata. Ang huling natatandaan niya ay nasa loob sila ng sasakyan nito papunta sa resthouse nito sa La Union. Ayaw niya sa idea nito pero wala naman siyang nagawa kundi ang sumunod na lang at manahimik.

“Nandito na tayo sa resthouse ko. Welcome to La Union” He said as he went towards the Spanish style window. HInawi nito ang kurtina at saka binuksan ang bintana. Sumalubong sa kanya ang napakagandang panahon at ang masarap na simoy ng hangin.

Bumaba siya sa kama at lumapit rito. She gasped in awe when she saw the breathtaking view.

Nasa isang medyo may kataasan na lugar sila at kitang-kita ang kulay asul na dagat sa di kalayuan. Maraming mga puno ng niyog sa paligid na lumilikha ng tunog habang hinahangin ang mga dahon ng mga ito at tumatama sa isa’t-isa. Tumingin siya sa dalampasigan at nagtaka siya nang wala man lang siyang makitang tao.

“Bakit wala man lang tao sa paligid?”

“Wala ka talagang makikitang tao diyan kasi private resort ’to. I actually just bought this last month” She gaped at him.

“Bakit mo naman ’to binili? I mean, ang layo ng La Union sa Manila” Curious niyang tanong rito. He shoved his hands inside the pockets of his shorts and then leaned back against the wall. Titig na titig ito sa kanya at gusto niyang maasiwa.

She cleared her thought and pretended to be focusing on the view ouside.

“Well, I bought this property because I knew that one day, the woman I love would come back to me. I wanted to bring her here and spend days with her in this paradise” Tila nawalan siya ng kakayahang mag-isip. ’Di niya alam kung ano ang sasabihin.

Ayaw niyang mag-assume na siya ang tinutukoy nito kahit pa ilang beses na nitong sinabi sa kanya na mahal siya nito.

“Alam ko rin kasi na mahilig siyang maligo sa dagat kaya gusto ko na kapag maliligo siya sa dagat ay ako lang ang makakakita sa katawan niya” Her cheeks flushed. Teka lang, puso! ’Wag ka munang magreact kasi baka mapahiya ka lang! ’Wag asumming!

“Di mo man lang ba tatanungin kung sino ang tinutukoy ko?” Napakagat-labi siya at nagbaba ng tingin.

Sasagot na sana siya nang bigla na lang tumunog ang tiyan niya dahil sa gutom. Lalo tuloy siyang namula.

Narinig niya ang tawa ni Kellan kaya inirapan na lang niya ito.

“Where’s the bathroom?” Tanong na lamang niya rito para mabawasan ang pagkapahiya niya.

“That door” Turo nito sa isang pintuan. Akmang papasok na siya sa banyo nang magsalita ulit ito.

“Want me to join you?” She snapped her head to his direction and was expecting for him to have a playful expression on his face but he was serious.

Napalunok siya sa paraan ng pagkakatitig nito sa kanya. May halo iyong pagnanasa at biglang nanuyo ang lalamunan niya. It’s been a while since they made love and her body was reacting to his gaze uncontrollably.

Pinilit niyang burahin ang kakaibang damdaming lumukob sa kanya.

“I don’t think so, Mister” Nagawa niyang sabihin bago siya pumasok sa banyo at ilock iyon. Napasandal siya sa likod ng pinto dahil halos ’di na siya makahinga sa bilis ng tibok ng puso niya.

Sa simpleng tingin lang nito ay nagagawa nitong pukawin ang damdamin niya at pagwalain ang puso niya. She took a deep breath in order to calm herself down. Napasapo siya sa tapat ng puso niya. Mabilis pa rin ang tibok no’n.

“Relax, Gaelle. First day niyo pa lang dito pero mukhang waley na ang depensa mo!”

PAGKATAPOS maligo ni Gaelle ay lumabas siya ng banyo. Nakahinga siya ng maluwag nang ’di niya nakita ang binata sa loob ng kwarto. Lumapit siya sa isang malaking closet at binuksan iyon. Nagulat pa siya dahil maraming damit na pambabae ang naroon. Kumpleto iyon mula sa underwear, shorts, shirts and swimsuits. Saan kaya nito nabili ang mga ’yon?

Tumingin siya sa left side ng closet at nakita niya ang mga damit na panlalaki roon. It must be Kellan’s, she thought to herself. Napakunot-noo siya. Ano ang ginagawa ng mga damit nito sa kwarto’ng ’yon?!

Dali-dali siyang nagbihis at nagsuklay ng buhok saka mabilis siyang nagmartsa palabas sa kwarto para hanapin si Kellan. Medyo nalito pa siya kung saan siya pupunta dahil may kalakihan rin ang resthouse at ’di pa niya iyon kabisado.

Pero nang maamoy niya ang mabangong aroma ng nilulutong pagkain ay sinundan niya iyon. At ’di nga siya ngakamali, naroon ang binata habang may pasipol-sipol pa na nagluluto.

Bigla ay parang nalunok niya ang kanyang dila dahil sa view na kanyang nakita. Kellan was busy cooking something while only in his boxer shorts. Medyo pinagpapawisan pa ito dahil sa ginagawa pero imbes na magmukha itong less attractive ay tila nakadagdag pa iyon sa appeal nito.

Napaka-unfair lang talaga ng mundo. Pa’nong gwapo pa rin itong tingnan kahit pawis ito samantalang may mga nakikita siyang mga lalaki na mukhang dugyot kapag pinapawisan na.

Every move of his arm as he stir the food he’s cooking was making his muscles flex deliciously na parang gusto niya itong lapitan at ito na lamang ang gawing almusal.

“Hey, baka matunaw ako niyan, chérie” Bigla ay natauhan siya nang marinig ang mapanuksong boses ni Kellan. Napakurap-kurap siya ng ilang beses bago nahamig ang sarili.

Nag-init ang kanyang mga pisngi nang mapansing nakangisi ang loko sa kanya habang nagniningning ang mga mata nito sa tuwa. ’Di na siya makakatanggi pa dahil nahuli siya nito habang pinagnanasaan ang katawan nito kaya inirapan na lang niya ito. Natawa naman ito na parang tuwang-tuwa pa sa reaction niya.

“You look so beautiful while blushing like that, chérie” He said huskily after he turned off the gas stove.

Nanlaki ang mga mata niya nang bigla itong lumapit sa kanya at hapitin siya sa baywang. Para siyang tanga na hindi makapagsalita habang nakatingin lang rito.

“Good morning, beautiful” bago pa man niya mahulaan ang gagawin nito ay nakalapat na ang mga labi nito sa mga labi niya.

“Let’s eat” Yaya nito pagkatapos ng makapigil hiningan halik nito.

“W-Why did you kiss me?!” Tanong niya nang sa wakas ay mahanap niya ang kanyang boses. Nanunuksong kinindatan lang siya nito bago hawakan ang kanyang kanang kamay at hilain papunta sa lamesa. Pinaghila pa siya nito ng upuan.

Nakalagay na sa ibabaw ng mesa ang mga kubyertos. Kulang na lang ang pagkain. Binalikan nito ang niluluto kanina at kinuha ang nilutong sinangag. Marami iyong halong ham, green peas at mais kaya makulay at mukhang masarap. Maya-maya pa ay inilagay na rin nito ang pritong itlog at hotdog.

May inihanda pa itong vegetable salad. She was surprised because Kellan still knew how to make her favorite vegetable salad. Meron iyong lettuce, cucumber, apple, mais, batonnet saveur crabe (’di ko alam ang english nito ) at mozzarella na nilagyan ng dressing na gawa sa asukal at balsamic vinegar. Medyo maasim ’yon pero ’yon ang gusto niya.

Nilagyan nito ng salad ang kanyang plato.

“T-Thank you” Nginitian lamang siya nito at akmang uupo na sa upuan nito ng may mapansin siya.

“’Di ka man lang ba magbibihis? You’re sweating” Natigilan ito at tiningnan ang katawan.

“’Wag na. Mamaya na lang” Anito. She huffed and stood up. Pumunta siya sa kwarto at kinuha ang maliit na towel na nakita niya kanina at kumuha na rin siya ng isang t-shirt nito saka bumalik sa hapag-kainan.

“Punasan mo ang likod mo. Masama ang natutuyuan ng pawis” Aniya sabay abot dito ng towel at t-shirt. Mukhang nagulat ito sa ginawa niya.

“Nag-aalala ka ba sa’kin?”

“Pwede ba, Kellan, magpunas ka na nga lang at magdamit” May bahid ng iritasyo niyang sabi.

Kinuha nito ang towel at pinunasan ang tiyan at dibdib nito. Siya naman ay pinapanuod lamang ang binata.

“Can you do my back, chérie? I can’t reach it” Tinaasan niya ito ng kilay.

“Pretty please?” Nagpapa-cute pang sabi nito. Imbes na mainis rito ay natunaw na naman nito ang anumang pagtutol sa kanyang isipan. She heaved a sigh before she took the towel from him and went behind him.

Gusto niyang mainis sa sarili dahil medyo nanginginig ang mga kamay niya. Pakiramdam rin niya ay tuyong-tuyo na ang kanyang lalamunan. She started sweating too.

“Baka tuluyan na akong matuyuan ng pawis niyang pag ’di mo pa ako punasan, chérie” May bahid ng panunudyong sabi nito.

Inangat niya ang kanang kamay at nagsimulang punasan ang likod nito. Pilit niyang pinapakalma ang nagwawala niyang puso pero bigo pa rin siya. Napaka-tindi talaga ng epekto nito sa kanya.

Nakahinga lamang siya ng maluwag nang matapos siya. Dali-dali siyang lumayo rito at akmang babalik na sa kanyang upuan nang maramdaman niya ang mainit nitong kamay sa kanyang kamay.

Napatingin siya rito at nakita niya ang seryoso nitong mukha.

“S-Stop that” Kandautal niyang sita rito.

“Stop what?”

“The way you’re staring at me, stop it!” Tumaas ang kilay nito.

“Why should I do that? Wala naman akong ginagawang masama ah” Painosente nitong tanggi.

“Pwede ba, Kellan, ’di ako nakikipaglaro sa’yo!” Pilit niyang hinila ang kamay pero ’di nito iyon binitawan.

“Sinabi ko na sa’yong ’di rin ako nakikipaglaro, ’di ba? Dinala kita rito para patunayan ang pagmamahal ko sa’yo and I intend to do that while we’re here. Gagawin ko ang lahat tanggapin mo lang ako sa buhay mo ulit” Napalunok siya dahil ramdam niya ang emosyon nito habang sinasabi nito ang mga katagang ’yon.

“Let’s see” She muttered.

“Get ready because I’m going to melt that stubborn heart of yours” Makahulugang saan nito bago siya nito pinaupo. Maya-maya pa ay kumakain na sila.

“Nagustuhan mo ba? I hope, perfect pa rin ang timpla ko ng dressing gaya dati” He said out of the blue. Napatigil si Gaelle sa pagnguya at tumingin rito.

“I am actually surprise dahil alam mo pa ring gawin ’to” Aniya na tinutukoy ang vegetable salad.

“Oo naman. I never forgot about it because it reminds me of you. Lagi ko nga yang ginagawa at gustong-gustong nina mommy at Jillian” nakangiting sabi nito. Wala siyang mahagilap na sabihin pero ang puso niya ay lalong nagwawala. ’Di man niya amimin ay kinilig siya sa sinabi nito.

’Di pa rin nito iyon makalimutan. She used to make him that simple dish and he loved it. Naalala niya tuloy ang nakaraan nila ng binata. Those bittersweet memories.

Iyon ’yong mga panahon na nasasakal siya sa kanyang mga magulang at gusto niyang lumayo sa mga ito kahit pansamantala…

“Gaelle, what are you still doing there? Baba ka na at kakain na tayo. Bukas na ang flight natin pabalik ng France kaya dapat kumpleto tayo sa hapagkainan. Magtatampo ang mamie at papy mo kapag ’di ka sasabay sa amin” Anang maman Belinda niya.

She sighed and sat up on her bed.

“School vacation will start tomorrow, maman. I want to stay here longer” Napakunot noo ito. Dumating sila rito dalawang linggo na ang nakararaan. Dahil malapit na ang bakasyon ay pinayagan siya ng eskwelahan na mag-absent sa condition na maipasa niya ang final exams nila. She aced it so they let her.

Mabuti na lamang at mababait ang kanyang mga guro kaya pimayag ang mga ito. Kinailangan lamang na gumawa ng sulat ng mga magulang niya at ipinasa sa school.

“What are you talking about, Gaelle? You knew very well na kaya lang tayo nandito ay dahil nagkasakit ang papy mo. Ngayong okay na siya at nakalabas na ng hospital, kailangan na nating umuwi. Alam mong hindi pwedeng iwan ang negosyo natin doon nang matagal”

“Maman, I’m already matured enough to take care of myself. You can go home with papa then I’ll go home after vacation. Please, maman. I want to stay here. Boring doon. Wala rin naman akong gagawin. At least dito, kasama ko sina mamie at papy tapos meron pa sina Enricko at Gia” Bumuntong-hininga ang maman niya.

Tumayo siya at yumakap dito.

“Please? Just this once, pagbigyan niyo na ako” Lumambot ang expression ng mukha nito.

“Papayag lang ako kapag pinayagan ka ng papa mo” Bigla siyang natuwa at yumakap rito. Kahit ’di pa man niya nasasabi sa papa niya ay sigurado na siyang papayagan siya nito.

Pagkatapos nilang kumain ay sinabi na agad niya sa ama ang plano niya at tulad nang inaasahan niya ay pumayag ito. Laking tuwa niya dahil sa wakas, mararanasan rin niyang mawalay sa mga magulang kahit ngayong bakasyon lang.

“HEY COUSIN, sama ka samin mamaya, huh? May dadaluhan kaming birthday sa isang resort sa kabilang bayan” Nag-angat ng mukha si Gaelle mula sa pinapanuod niya sa MacBook niya.

“Bakit naman ako sasama? I’m not invited and I don’t know the birthday celebrant personally. Nakakahiya naman kung pupunta ako. It would be awkward for sure kasi magtataka sila kung sino ako” Umupo si Enricko sa tabi niya.

“Ang dami mo na agad sinabi. Don’t worry, naipaalam ko na sa kaibigan ko na dadalhin ka namin ni Gia. C’mon, Gaelle. Wala na sina tita dito kaya Malaya kang sumama samin. Wala naman tayong gagawing masama. Kakain lang tayo ’don at ipapakilala ka naming sa mga barkada namin” Saglit siyang nag-isip.

Tama naman ito. Bumalik na ang mga magulang sa France kaya pwede siyang sumama sa mga ito. Birthday celebration lang naman ’yon.

“Sige na nga”

“Yes! Buti naman at pumayag ka.

Susunduin ka namin dito mamayang 5:30, ha?“ Tumango siya.

“What would I wear?” Naalala niyang itanong. Napangisi ito.

“Wear something sexy” Her eyes widened.

“Bakit naman sexy?”

“Pool party ’yon at maraming boys. Malay mo, may makilala kang gwapo mamaya” Kinindatan siya nito at tumayo na.

“Pero––”

“Walang pero pero, cousin. Basta, wear something sexy. Sige, alis na ako. Ciao” She rolled her eyes heavenwards.

SINIPAT ni Gaelle sarili sa salamin. She’s wearing a backless yellow sundress. Above the knee iyon kaya naman kitang-kita ang mapuputi niyang mga binti. Kita rin ang mga braso niya. Tinernuhan niya iyon ng flat sandals. She just put a light make up on and then put her hair into a ponytail. Maya-maya pa ay dumating na ang mga pinsan. As usual, Enricko was dressed up perfectly like a man while Gia was wearing a sexy black dress. She really loved black clothes.

“Wow, you look sexy” Napasipol pa si Enricko. Tumango-tango naman si Gia.

“Thanks.

Sige, tayo na“ Yaya ni Gaelle. Lumabas na sila sa bahay pagkatapos nilang magpaalam sa mga abuelo.

Ang kotse ni Enricko ang sinakyan nilang tatlo papunta sa venue. Pagkatapos ng halos 30 minutes ay nakarating rin sila.

She thought it was just a simple pool party with a small crowd pero nagkamali siya.

Buti na lang at naaayon ang damit niya sa event kahit papano.

Nang dumating sila ay ipinakilala siya nina Gia at Enricko sa may birthday na si Beatrice Gonzalez. She looked so beautiful and elegant. Mukha din itong mabait. Nagkapalagayan sila kaagad ng loob.

“Iwan ko muna kayo, huh? May pupuntahan lang ako. See you later” Paalam ni Beatrice pagkatpos ng halos isang oras nilang pagku-kwentuhan.

“Gia, who’s this beautiful lady with you? Pwede mo ba akong ipakilala?”

Nakangiting tanong ng isang lalaki na lumapit sa table nila. Kumunot ang noo ng pinsan.

“Louis, pwede ba, lumayo-layo ka nga rito” Inis na saad ni Gia.

“Bakit naman, Gia? Wala naman akong masamang ginagawa ah”

“Wala akong pakialam. Chupi” Taboy pa rin nito sabay senyas na umalis na ito.

“Miss, I’m Louis by they way. My friends want to know you. Can I invite you to our table?” Kulit nito sa kanya.

“Ang kulit mo! Sabi ko nang—”

“Hayaan mo na” Sita niya sa pinsan.

“I’m Gaelle. Nice to meet you but I can’t go along with you.

Pasensya na“ Sabi na lang niya. Ngumiti lamang ito saka tumango. Nang umalis ito ay nakahinga siya ng maluwag. Buti na lamang at ’di siya nito kinulit.

NAGPATULOY lang ang party. Malakas ang tugtog habang masayang nagsasayawan ang mga bisita. May mga naliligo rin sa pool. Marami na ang lasing. Hinanap ni Gaelle sina Enricko at Gia pero ’di na niya mahagilap si Gia. Samantalang si Enricko naman ay abala sa pakikipag-usap sa mga boys. Halatang nakikipaglandian ang loko.

She heaved a sigh.

Lasing na rin siya. Pakiramdam niya ay napakainit ng paligid. Biglang sumakit ang ulo niya dahil sa ingay ng paligid kaya napag-desisyonan niyang lumabas muna at magpahangin.

Nakahinga siya ng maluwag nang makalabas siya mula sa pool area at mapunta sa garden ng resort. The resort was so beautiful and classy. She took a deep breath in order to savor the nice breeze of air thorugh the night. Mag-isa lang niya roon. Tumagal rin siya nang ilang minuto roon. Akmang aalis na siya nang may tumabi sa kanya sa bench na inuupuan.

“I see that you like it here” She snapped her head to his direction and she didn’t expect what she saw. His tantalizing green eyes were staring at her intently which made her gasp. ’Di niya inasahan ang tindi ng epekto nito sa kanya.

In front of her was the most gorgeous man she had ever laid her eyes on and that wasn’t an exaggeration.

---

How’s this chapter?

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

quinze

Ang nakaraan…

“MISS?” She was pulled out of her reverie when she heard his very manly voice. His voice really complimented his looks.

“Yes? Ano ’yon?” He gave her a smile which made her heart leaped all of a sudden.

“Sabi ko, I see that you like it here” Dahan-dahan siyang tumango.

“Oo, maganda nga dito”

“If you don’t mind, ano ang ginagawa mo dito? Bakit ka lumabas?” Kumunot ang noo niya.

“Nakita kasi kita sa birthday ni Bea kanina kaya alam kong bisita ka niya”

“Ah ganun ba?” Tumayo ito at lumapit sa mga tanim na flowering plants. Nanlaki ang mga mata niya nang bigla na lang nitong pinitas ang isang pink na rosas.

“Hoy, ano’ng ginagawa mo?! Bakit mo pinitas ’yan?!” Parang wala itong narinig na lumapit sa kanya sabay abot ng bulaklak.

“Ayoko ngang tanggapin ’yan! That’s considered stealing kasi ’di naman sa’yo yan pero pinitas mo” he chuckled amusedly.

“Trust me, it’s not stealing. Kunin mo na kasi para sa’yo ’to” Umangat ang isang kilay niya.

“Bakit mo ba kasi ako binibigyan niyan? ’Di naman kita kilala” Mataray na sabi niya.

“Eh ’di magpapakilala. I’m Kellan Zackly. ’Yan, kilala mo na ako. Can you accept this now?”

“Bakit mo nga ako binibigyan?”

“I just thought that this flower suits you. it’s beautiful and smells good. Parang ikaw” Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ni Gaelle dahil sa mga sinasabi nito kaya para itago ang kakaibang nararamdaman na iyon ay mas pinili niyang tarayan na lamang ang binata.

“Pinagloloko mo ba ako?” alam naman niya na sa gwapo ba naman nito ay matamis ang dila nito kaya dapat ’di siya magpaapekto. Sigurado’ng nakikipaglandian lang ito sa kanya.

“Hindi ah. Sinasabi ko lang ang totoo. Maganda ka naman talaga ang I like your smell. Kaya ko pinitas ’to kasi bigla kong naalala ang bulaklak na ito nang makita kita. Siyanga pala, ano ang pangalan mo?”

Tumayo siya.

“At bakit ko naman sasabihin sa’yo ang pangalan ko?

’Di naman ako nakikipag-usap sa ’di ko kilala. Sige, nice talking to you“ Aniya sabay lakad palayo rito. Narinig pa niya ang mahinang tawa nito pero ’di na lang niya pinansin. Malapit na siya sa entance ng pool area nang bigla siyang may makasalubong.

“Hello, Gaelle. Nandito ka pa pala. Tamang-tama ; sama ka sa’kin. Let’s have some fun together” Anito sabay hawak sa kamay niya. Bigla siyang nakaramdam ng pagkailang sa hawak at titig nito.

“Pasensya ka na, Louis pero kailangan ko nang umuwi eh. Gabi na. Tatawagin ko lang sina Enricko at Gia” Aniya sabay hila ng kamay rito. Hahakbang na sana siya palayo rito nang hinigpitan nito ang hawak sa kamay niya.

“Busy pa sina Enricko at Gia.

Sige na, sama ka na sa’kin. Diyan lang tayo sa may bar sa malapit“ Sabi nito sabay lapit ng mukha sa kanya. Amoy na amoy niya ang alak sa hininga nito. Nanlaki ang mga mata niya nang bigla siyang higitin nito sa baywang at akmang hahalikan.

Buti na lamang at maagap siya, itinulak niya ito bago pa man siya nito mahalikan. He was drunk enough for her to push him away just like that.

Narinig niya ang mura nito at nang makabawi ay hinaklit nito ang kamay niya.

Napaigik siya sa sakit dahil sa higpit nang hawak nito sa kanya.

“Pwede ba, ’wag ka nang magpakipot?

Alam ko naman na sanay ka na sa ganito, eh. Wala namang mawawala sa’yo kung sasama ka sa’kin, ’di ba?“ Biglang kumulo ang dugo niya dahil sa sinabi nito. Bago pa man niya napigilan ang sarili niya ay dumapo na ang kanang kamay niya sa pisngi nito.

“How dare you! ’Di mo ako kilala kaya wala kang karapatang bastusin ako nang ganyan!” Galit niyang sabi.

Parang ’di naman makapaniwala ang lalaki na nagawa niya itong sampalin. Biglang naningkit ang mga mata nito sabay taas ng kamay upang gantihan siya. Napapikit na lamang siya at hinitay ang pagdapo ng kamay nito sa pisngi niya. Ngunit ilang segundo na ang nakalipas pero wala pa rin ang sampal na inaasahan niya.

She slowly opened her eyes just to be surprised when he saw Louis now lying on the floor while groaning in pain.

“How dare you treat a woman like that, a*shole! Ito ang tatandaan mo, sa susunod na gawin mo pa ’to sa kanya o kahit sa sino mang babae, lalo na kung kilala ko, papatayin kita!” Nanlalaki ang mga mata niya habang nakatingin lang sa lalaki.

Parang nagliliyab ang kulay berde nitong mga mata dahil sa galit.

Paikaikang bumangon si Louis at pilit na tumakbo palayo sa takot.

“Okay ka lang?” He asked her with concern. She bit her lower lip and nodded her head.

“Next time kasi, ’wag na ’wag kang gagala nang mag-isa lalo na kung nakainom ka. May posibilidad talaga na targetin ka ng mga gaya ng lalaking ’yon” Parang nawalan siya ng boses na tumango na lamang ulit.

’Di niya alam kung dahil sa nainom niyang alak o sa takot dahil bigla na lamang siyang nahilo. Biglang umikot ang kanyang paningin at maya-maya pa ay bigla na lamang siyang natumba at nawalan ng malay.

“Gaelle! Gaelle” Rinig pa niyang tawag nito sa kanya bago siya tuluyang mawalan nang malay.

NANG magising si Gaelle ay nasa isang ’di pamilyar siyang lugar. Iginala niya ang paningin at napansin niyang nasa isang magarang silid siya. Naka-dim ang ilaw at sarado ang mga bintana na natatakpan ng mga kurtina.

Akma sana siyang babangon ng bigla siyang makaramdam ng sakit ng ulo. Mukhang nagka-hang-over siya. Napaungol siya at pinilit niyang bumangon para lang manlaki ang mga mata niya ng ma-realized niyang nakahubad pala siya sa ilalim ng kumot.

Biglang nakaramdam siya ng kaba. Napakabilis ng tibok ng puso niya. She slowly looked next to her and she gasped loudly when she saw a naked man beside her.

Katulad niya ay hubad din ito sa ilalim ng kumot. Bigla siyang napabangon at kinuha ang kumot para pantakip sa kahubdan.

Pero lalong nanlaki ang mga mata niya ng makita ang kabuuan nito. Wala na ang kumot kaya naman ay malinaw na niyang nakikita ang katawan nito. Kahit pa dim ang ilaw ay kitang-kita pa rin niya ito.

“Oh my god! D-Did we—” The man moved and he was obviously going to wake up now. Lalong nalito si Gaelle at ang nasa isip lang niya nang mga sandaling iyon ay ang tumakbo palayo sa estranghero na ’to.

Dali-dali niyang hinanap ang damit niya kagabi pero ’di niya mahagilap ito. Nakita lamang niya ang sandals sa sahig at ang bag sa may bedside table.

“Good morning. Why are you in there? Maaga pa ah. Tulog pa tayo” He murmured. Tumihaya ito at parang balewala lang na naka-display na sa paningin niya ang kahubdan nito. Bigla siyang napatili nang ’di niya sinasadyang magbaba ng tingin at makita ang ‘bagay’ na ’yon. She tried to cover her eyes but it was too late. Nakita na niya ang ’di niya dapat makita.

She heard him laugh.

“Bakit ka tumatawa?! Oh god! Don’t tell me…m-may nangyari—”

“Do you want to know if we did it?” Gaelle bit her lower lip and nodded in response. Sobrang bilis ng tibok ng puso niya habang palihim siyang nagdarasal na sana wala siyang ginawang kagagahan kagabi.

“Don’t worry. We didn’t do it. Well, I wanted to but having sex with someone who’s sleeping is not my preference”

“Then why are we naked together in that bed?!” Gaelle was nearly shouting exasperatedly because of panic now. She tried to feel if something’s aching anywhere her body but she’s feeling fine aside from her hangover.

“Nagsuka ka kagabi. Pati nga ako ay nasukahan mo. I was so sleepy last night that I just removed your clothes and mine too. Pasensya na, ’di na kita nabihisan. Wala din naman akong damit na pambabae rito tsaka ’di kasi ako makatulog nang nakadamit. I hope you don’t mind” Tila nakakalokong sabi nito.

“W-What did you say? Y-You were the one who removed my clothes?” He smirked and sat upwards.

“Yes. Do you see anybody else in this room aside from us?”

“Then…You saw m-my” Parang ’di niya kayang sabihin ang gusto niyang sabihin.

“Your sexy body? Hmmm…Yup. Pa’no ko naman tatanggalin ang nasukahan mong damit kung ’di kita titingnan ’di ba?” He answered with his eyes dancing with mischief.

“’Asan na ’yong damit ko?” Nagkunwari ito na parang nag-iisip.

“Secret” Parang gusto niyang suntukin ang lalaki dahil parang enjoy na enjoy ito sa panunood sa kanya sa mga sandaling ’yon.

“Hindi ako nakikipagbiruan sa’yo! ’Asan na? Gusto ko nang umuwi!” Galit na saad ni Gaelle.

“Relax. I’m not your enemy, chérie. I hang it in the bathroom para matuyo” Itinuro pa nito ang pintuan ng banyo saka ito nahiga ulit at iniunan ang mga kamay sa likod ng ulo nito. He was lying confidently on the bed without caring if he was naked as the day he was born.

’Di pa rin niya ito matingnan dahil siya ang naiilang sa itsura nito. Yes, he’s indeed a sight worth seeing pero naiinis siya sa kayabangan nito. Sino ba naman ang matinong lalaki ang ibabalandra ang kahubdan sa harap ng isang babae? Porke ba macho ito at gwapo may karapatan na itong idisplay ang katawan sa harap niya?!

Inirapan niya ang binata saka nagmartsa patungo sa banyo. Narinig pa niya ang tawa nito na animo tuwang-tuwa sa kanya.

Nakahinga siya nang maluwag nang makita ang damit roon at tuyo na. Inamoy niya iyon at nakahinga ng maluwag nang maamoy na mabango iyon. Mukhang nilabhan ng binata iyon. Nakaramdam siya ng konting hiya.

Dali-dali siyang nagbihis saka siya naghilamos ng mukha. May nakita siyang ’di pa nabuksan na pakete ng toothbrush and she took the liberty to open it. Pagkatapos niyang mag-toothbrush, Isinuklay niya ang mga daliri sa buhok upang ayusin iyon at nang masigurong mukha na siyang desente ay lumabas na siya.

Isinusuot niya ang sapin sa paa nang tumayo ang lalaki at lumapit sa kanya.

“Why don’t you stay, Gaelle? Let’s have breakfast together first before you leave” Napasinghap siya.

“How did you know my name?” Naalala niya na tinawag rin siya nito sa pangalan bago siya mawalan ng malay.

“Narinig ko lang. C’mon, eat with me” Yaya ulit nito. He was flashing his perfectly white teeth.

“Pwede ba, bago ka magyaya diyan, magdamit ka naman muna?! ’Di ka ba nahihiya?!” Humalakhak pa ang kumag at lalo siyang narita.

“Bakit naman ako mahihiya? As far as I know, I don’t have anything to be embarrassed about”

“You’re so full of yourself! Makaalis na nga!” Aniya pagkasuot ng sandals niya. Kinuha niya ang bag niya saka dali-daling humakbang papunta sa pintuan. Pero bago pa man niya mabuksan iyon ay nahila na nito ang kamay niya.

’Di niya iyon inaasahan kaya naman napasubsob siya sa matigas nitong dibdib. Nag-angat siya ng mukha at akmang sisinghalan ito nang bigla na lamang nitong sakupin ang mga labi niya.

Her eyes widened and she instinctively pushed him on his chest but he was so strong, he didn’t even move one bit from his spot.

Sabik nitong inangkin ang mga labi niya na animo uhaw na uhaw ito.

“L-Let go—hmp!” ’Di nito hinayaang makapagsalita siya. Lalo lamang humigpit ang pagkakayakap nito sa kanya habang naging mas mariin ang paraan nito ng paghalik sa mga labi niya.

Gusto niyang manlaban, manuntok at kalmutin ito pero parang natulos na lamang siya sa kinatatayuan. Pilit niyang itinitikom ang mga labi. Maya-maya pa ay bigla itong tumigil sa paghalik sa kanya. Pero nakapulupot pa rin ang mga braso nito sa kanyang baywang.

“I was right. Your lips are the sweetest” He muttered with a husky tone. Hinaplos nito ang kanyang pisngi gamit ang kamay nito. Titig na titig rin ito sa kanya.

Para namang nalulon ni Gaelle and dila. Nanginginig ang mga labi niya dahil sa halik nito. ’Di man niya aminin pero napakalakas ng epekto no’n sa sistema niya. ’Di siya makapaniwala na mananakaw ang una niyang halik ng isang estranghero.

Dapat ay nagagalit siya rito pero ’di niya magawa. Para siyang sinaniban ng kung ano at nag-iinit siya nang husto. Ang mga titig nito ay parang apoy na tumutupok sa kanyang buong pagkatao.

Para siyang nawawala sa kantinuan dahil lamang sa halik na ’yon.

“B-Bakit mo ako h-hinalikan?” Pilit niyang pinatatag ang boses. Bumaba ang titig nito sa kanyang mga labi.

“I was curious” Kumunot ang nuo niya.

“Saan?”

“Kung ano ang pakiramdam na hinahalikan ko ang mga labi na ’yan. Alam mo bang mula nang una kitang masilayan kagabi ay binaliw mo na ako? Tell me, Gaelle, what did you do to me?” Tanong nito habang hinahaplos ng hintuturo nito ang pang-ibabang labi niya.

“You’re crazy!” He smirked.

“Kiss me” Sabi nito sa tono na parang ’di mababali ng kahit na ano. She tried to push him again but she failed miserably. Para siyang nanunulak ng pader. Naningkit ang mga mata niya at sinampal ito na ikinagulat nito.

“Jerk! ’Di kita kilala kaya bakit naman kita hahalikan?! Bastos!” Akala niya ay magagalit ito pero hindi. Tumawa lang ito kaya siya naman ang napatanga.

“Feisty, are we?” Sisigawan niya sana ito nang may marinig siyang tumunog. Ang cellphone niya.

“Sagutin mo muna ’yan. Baka importante” Sabi nito saka pumunta sa kama at humiga roon.

Siya naman ay dali-dali niyang kinuha ang cellphone at sinagot nang makita kung sino ang tumatawag. Ang maman niya.

“Maman…”

“Gaelle. Glad that you answered right away. Gusto ko lang sabihin na kailangan mo nang umuwi within this week” Nanlaki ang mga mata niya.

“Pero pumayag na kayo’ng manatili ako dito habang bakasyon pa!” ’Di niya mapigilang magalit.

“Alam namin ’yon pero tumawag ang papa mo sa lola mo at nalaman niya na ’di ka umuwi kagabi. Where are you right now?“Napakagat-labi siya.

“N-Nasa bahay lang ako ng kaibigan ko” Pagsisinungaling niya. ’Di niya gusting magsinungaling pero alam niya na kapag nalaman ng mga ito na natulog siya sa isang kwarto kasama ang isang lalaki ay lalo siyang pipiliting pauwiin ng mga ito.

“Yan ang ayaw namin ng papa mo. Tingnan mo, dalawang araw pa lamang kaming wala sa tabi mo pero kung anu-ano na ang ginagawa mo. Mas mabuti pang bumalik ka na lang dito” She gritted her teeth. Ito ang unang beses niyang napalayo sa mga ito kaya naman gusto niyang lubus-lubusin ang kalayaan bago pa man siya bumalik sa kulungan niya.

Alam niyang mahal siya ng mga magulang pero minsan ay nagiging sobrang higpit ng mga ito. ’Di man lamang niya magawa ang mga gusto niya na normal lang naman na ginagawa ng mga kaedad niya. Laging sinasabi ng mga ito na para sa kabutihan niya ang ginagawa ng mga ito pero nasasakal na siya nang husto.

Ni hindi man lang siya makalabas nang hindi kasama ang mga ito kaya naman laking gulat niya nang pinayagan siya ng mga itong maiwan muna dito sa Pilipinas.

Pero wala pang isang linggo ay pinapauwi na siya ng mga ito.

“I’m not doing anything wrong, maman. Please, let me stay here”

“Wala na akong magagawa pa. Nagdesisyon na ang papa mo. Sumunod ka na lang” Anito saka nagpaalam na. Ni hindi man lamang siya pinakinggan.

Humigpit ang hawak niya sa kanyang cellphone. Nagrerebelde and isip niya sa gustong mangyari ng mga magulang.

Bakit gano’n ang mga ito? Lagi naman niyang sinusunod ang mga gusto ng mga ito pero parang kulang pa rin sila ng tiwala sa kanya?

Kahit kalian ay ’di niya sinaway ang mga ito. Kahit ’di niya gusto ay pumapayag siya dahil mahal niya ang mga ito. She felt so tired and fed up. Gusto naman niya na kahit minsan lamang sa buhay niya ay magawa niya ang gusto.

’Yong walang nandidikta ng mga gagawin niya at siya lamang ang magdedesisyon. Ramdam niya ang pagrerebelde ng puso at isip. She couldn’t take it anymore.

Maya-maya pa ay narinig niya ang mapang-akit na boses ng binata.

“Are you okay?” Nilingon niya ito. Titig na titig ito sa kanya na animo tinutunaw siya gamit ang mga mata nito. Nakahubad pa rin ito at nakaupo sa kama. Talagang inaakit siya nito.

’Di niya ito sinagot at akmang aalis na nang magsalita ulit ito.

“Ganyan ka ba talaga? You’re so uptight. Why don’t you stay and let’s have some fun together” His offer was tempting and the feeling of rebelling against her parents was just making her decision-making hastier than normal.

Ini-lock niya ang pintuan at hinarap ito.

“You want to have fun? Fine. I’ll give you what you want” Nanlaki ang mga mata na naimo hindi nito inaasahan ang sagot niya.

Maya-maya pa ay unti-unti niyang hinubad ang suot habang pinapanuod siya nito.  

---

Okay ba ang chapter na ’to? What do you think?

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

seize

Late upload

kaya

ginawa

kong

mas

mahaba

. Sana

magustuhan

niyo

:p

MATAMANG pinagmamasdan ni Kellan ang dalaga. Mukha ito’ng may malalim na iniisip. Tapos na siyang kumain pero si Gaelle ay halos nakalahati pa lamang nito ang laman ng plato nito.

“Ano ang iniisip mo?” Tanong niya rito. Para namang natauhan ito nang marinig ang boses niya.

“Ano ’yon?” He chuckled.

“Sabi ko, ano ang iniisip mo? Kanina ka pa tulala” Bigla nitong kinuha ang baso nito ng tubig at nilagok iyon. Namumula ang mga pisngi nito at halatang may naalala.

“Wala naman. Let’s continue eating” Natawa siya nang mahina.

“Tapos na akong kumain. Ang bagal mo naman kasi. Nakatulala ka diyan. Curious tuloy ako kung ang ang naalala mo” Inirapan siya ng dalaga at pinagpatuloy nito ang pagkain. Naaaliw naman niyang pinanuod ang bawat pagsubo nito.

“Masarap ba?” She shrugged her shoulders.

“Pwede na rin” Sagot nito sabay subo ulit.

“Ang harsh mo talaga pagdating sa’kin. Sige na nga. I’ll take that as a positive remark” She rolled her eyes.

“’Wag mo nga akong titigan nang ganyan. Kumakain ako” Saway nito sa kanya. Umangat ang mga kilay niya.

“Bakit? Masama na rin bang tumingin ako sa’yo ngayon? Pati ba naman ’yon, bawal?”

“Hay naku. Ewan ko sa’yo. Do’n ka na lang sa sala at manood ng TV. Tapos ka naman nang kumain, ’di ba?” Sagot nito sabay muwestra sa kamay nito sa direksyon ng sala.

“Ayoko nga. Gusto ko na kung nasa’n ka, nandon din ako” Umirap ulit ito sa kanya.

“Ewan ko na talaga sa’yo, Kellan. You’re hopeless. Bahala ka na nga” Sabi nito at tinapos na ang pagkain. Maya-maya pa ay tumayo ito at akmang kukunin ang mga pinagkainan nila nang unahan niya ito.

“Ako na” Aniya sabay kuha ng mga pinagkainan nila. Dinala niya ang mga iyon sa lababo at sinimulang hugasan. Naramdaman niya ang presensya nito sa likuran niya. Sinundan pala siya ng dalaga hanggang sa kusina. Nang tingnan niya ito, para itong natuklaw ng ahas na nakatingin sa kanya.

“Bakit ganyan ka makatingin?”

“’Di ko alam na magaling ka na palang maghugas ngayon” Komento nito sabay sandal sa ref. Nakatingin pa rin ito sa kanya na kasalukuyan nang nagsasabon ng plato.

“Dati naman akong marunong maghugas ng pinagkainan, ’di ba?” Tumaas ang isang kilay nito.

“Excuse me lang no. Sa pagkakatanda ko, halos mabasag lahat ng mga plato at baso kapag ikaw ang naghugas” Kitang-kita niya ang pagkaaliw sa mga mata ng dalaga sa alaala nila noon. Tama ito. Dahil lumaki siyang ’di marunong sa mga gawaing bahay, naging mahirap para sa kanya noon kahit ang simpleng paghuhugas ng pinggan. Hindi naman sa mahirap as in mahirap pero kahit ano’ng gawin niya, nakakabasag pa rin siya at ’yon ang lagi nitong tinatawanan noon.

Lagi siya nitong tinutukso na ‘clumsy na macho’. Pero okay lang naman sa kanya ang mga pang-aasar nito sa kanya. In fact, he liked it very much when they’re like that. Masaya at nagtatawanan na parang mga bata.

Ganun naman siya noon. Kahit alam niyang ’di pa niya nasubukan ang isang bagay, ginagawa niya lalo na kung para naman sa babae’ng kinababaliwan niya. Gusto’ng-gusto niya itong pinagsisilbihan. Ganun niya kamahal ang dalaga.

“I’m glad at naaalala mo pa ang mga bagay na ’yan” Sabi niya nang matapos siyang maghugas. Of course, wala siyang nabasag. Pa’no, sanay na siyang maghugas. Mag-isa lang naman kasi siya sa bachelor’s pad niya at ang katulong niya ay pumapasok lamang para linisin ang tirahan niya, ipaglaba siya at ipagluto.

Brekfast at dinner lamang ang pinapaluto niya rito kapag weekdays at kapag weekend naman ay siya na ang bahalang nagluluto para sa sarili niya. Mag-isa lang naman siya kaya minsan, puro take out na lamang ang kinakain niya pag weekends.

Pag dinner naman, siya na ang naghuhugas ng mga pinagkainan niya kasi umuuwi na si aling Magda pag alas singko na ng hapon. Kaya nasanay na rin siya kahit papano.

“Ano’ng akala mo sa’kin, ulyanin?” Nakataas ang kilay na tanong nito. Pero ang mga pisngi nito ay lalo pa’ng namumula at may idea na siya kung bakit. Bigla’ng may pumasok na kapilyuhan sa utak niya.

He stepped closer towards her and her eyes went wide. Napangisi siya at ipinagpatuloy ang paglapit rito. Kaya niya dinala si Gaelle rito sa La Union ay para paaminin ito sa tunay nitong nararamdaman sa kanya at wala siyang sasaynging pagkakataon para makuha ulit ang puso nito.

To other people, that’s kinda selfish pero para sa kanya, kailangan niyang malinawan kung ano man ang tunay na damdamin nito sa kanya ngayon dahil dito nakasalalay ang kaligayahan niya at kung ’di man ito aamin at ipipilit na ’di na siya nito mahal ay saka na lang siguro siya mag-iisip ng ibang strategy. Sa ngayon ay ’yon muna ang plano niya.

BIGLA ang pagtahip ng puso ni Gaelle. Pa’no ba naman, alam na alam niya ang tingin ng binata na iyon sa kanya at kailangan niyang lumayo rito bago pa mahuli ang lahat.

She took a step backwards but he was quick.

Hinaklit nito ang baywang niya. He pinned her against the refrigerator and her heart went wild. Ang mainit nitong hininga ay tumatama sa pisngi niya. Halos tatlong pulgada na lang yata ang pagitan ng mga mukha nila. Mataman itong nakatitig sa kanya. Napalunok siya.

Pakiramdam niya ay nanuyo ang lalamunan. Kailangan niyang uminom ng tubig para kumalma ang puso niyang nagwawala dahil sa ginagawa nito. He’s no doubt seducing her again!

“K-Kellan, you’re too close” Halos sabunutan niya ang sarili nang mautal siya. Pa’no ba namang hindi eh humihimas na ang mga kamay nitong nasa baywang niya! Banayad lamang iyon pero punong-puno ng init at pagnanasa at naghahatid sa kanya ng ’di maipaliwanag na damdamin.

“Push me away if you dare” Mapanuksong hamon ng binata habang unti-unting lumalapit ang mukha nito sa mukha niya. Sa sobrang bilis ng tibok ng puso niya ay pakiramdam niya ay gusto nang lumabas nito sa kanyang dibdib.

“A-ano na naman ba ’to, Kellan?” Damn it! Nautal na naman siya dahil pakiramdam niya ay nasa lalamunan na niya ang puso niya.

Humaplos ang isang kamay nito sa pisngi niya pagkatapos ay unti-unti iyong humaplos pababa sa leeg niya. Tumayo ang lahat ng buhok niya sa batok dahil sa ginawa nito. Wala sa sariling nakagat niya ang ibabang labi upang pigilan ang ungol na nais kumawala sa bibig niya nang humimas sa batok niya at leeg ang mainit nitong kamay.

Itinukod niya ang mga kamay sa dibdib nito at akmang itutulak nang marinig niya ulit ang boses nito.

“I want to kiss you right now, chérie” Nanlaki ang mga mata niya at ang unang pumasok sa isip niya ay ang takbuhan ito pero para na siyang itinulos sa kinatatayuan at aminin man niya o hindi, gusto rin ng isang bahagi ng isip niya na muling matikman ang halik ng binata.

Maya-maya pa ay napasinghap na lamang siya nang bigla siyang hapitin nito sa batok at sa isang iglap ay sakop na ng mapangahas na labi nito ang mga labi niya.

Napaungol siya pero as usual, nanaig na naman ang ’di niya maipaliwanag na damdamin niya kay Kellan. Her mind went hazy and the overwhelming sensation was beginning to spread throughout her whole body as his siful lips continued their onslaught on hers.

Iginiya nito ang mga kamay niya sa leeg nito at kusa niya iyong ipinulupot roon upang kumuha ng lakas mula rito. Pakiramdam kasi niya ay naubos na ang lakas niya dahil sa epekto ng ginagawa nito.

“Kiss me back” Ungol nito nang bahagyang ihiwalay ang bibig sa kanya para lang sakupin ulit nito ang labi niya pagkatapos nitong sabihin ang mga katagang iyon.

This time, his kisses were wilder and more passionate. Mas naging mapaghanap at ang init na dala niyon sa katawan niya ay walang katulad.

Ginaya niya ang mga galaw ng labi nito at muli siyang napaungol nang maramdamang tinutudyo ng dila nito ang dila niya, hinahamon sa isang laban. Dalang-dala na siya sa ginagawa ng lalaki at namalayan na lamang niyang tumutugon na siya sa paraan na gusto nito.

They were both breathless when their lips parted because they needed to breathe for air. May matamis na ngiti sa mga labi ni Kellan nang magtama ang mga mata nila.

His forest green eyes were twinkling with joy. Gusto niyang itanggi na naman ang tunay na damdamin dahil nakaramdam na naman siya ng takot at pag-aalinlangan pero bago pa man niya maibuka ang bibig ay naunahan na siya nito.

“Wanna go for a swim?” Masuyo ang boses nito habang humahaplos pa rin ang mga palad nito sa likod niya na naghahatid pa rin nang kakaibang kiliti sa kaibuturan niya. Nakakawala iyon sa tamang huwisyo kaya naman natagpuan na lamang niya ang sariling sumasang-ayon rito. Lumapad ang ngiti nito saka siya hinila papunta sa kwarto.

“I WAS right. You look more beautiful wearing this kind of outfit” Tumaas ang kilay ni Gaelle nang marinig ang sinabi ni Kellan.

“Niloloko mo ba ako? Eh T-shirt at shorts lang ’tong binigay mong isuot ko eh!” Inis na sabi niya. Maliligo raw sila sa dagat pero ayaw naman siya nitong pagsuotin ng swimsuit. At take note, knee length pa ang shorts na binigay nito sa kanya!

Sanay siyang nagsusuot ng swimsuit pag naliligo sa dagat at ito ang unang beses niyang maliligo sa dagat nang naka-t-shirt kung sakali. Ano kaya ’yon? Argh!

“Bakit? Pwede naman ’yan ah. Bagay mo nga eh”

“Ano’ng pwede? Tigilan mo nga ako. You know very well that I wear swimsuit everytime I go to the beach” Pagpapaalala niya sa kanya pero dumilim ang mukha nito.

“And you know very well that I don’t like you wearing those kinds of sexy outfits in public” He said through gritted teeth. Bakit nga ba nakalimutan niya? Sobra nga pala ang pagiging possessive nito sa katawan niya at ayaw na ayaw nitong may ibang lalaki na nakakakita sa legs niya at cleavage.

“Alam mo, bahala ka! Maligo ka sa dagat na mag-isa mo!” Aniya at akmang tatalikod rito nang pigilan siya nito sa siko.

“’Wag ka nang magalit, chérie. Wala kasing swimsuit dito eh” His voice mellowed. Tumikwas ang kilay niya.

“Wala? Eh ano ’yong mga nakita kong swimsuits doon sa closet kanina?” Nag-iwas ito ng tingin.

“Wala na” Mahina ang boses na anito.

“Ano’ng wala na? Nandito lang kanina ang mga ’yon bago tayo kumain eh” Aniya at binuksan ang closet para lang magulat nang wala na nga ang mga iyon.

“Nasa’n na?” Tanong ng dalaga kay Kellan. He just shrugged his shoulders and didn’t answer her. ’Di pa rin siya nito matingnan nang diretso.

“Saan mo nga ba nakuha ang mga ’yon?” Tanong niya habang nakahalukipkip. Napabuntong-hininga ito at tumingin na rin sa gawi niya.

“Pinabili ko sa caretaker ko dito sa bahay. Sabi ko lang naman na bumili siya ng mga damit na pambabae pero pati ’yong mga ’yon binili rin pala niya. Pinasauli ko na”

“Alam mo, Kellan, hindi ko alam kung matatawa ako o maiinis sa mga pinaggagagawa mo” Sabi na lamang niya at kinuha ang towel at sunblock.

Nang makita ’yon ng binata ay may ngiti na sa mga labi na inagaw sa kanya ang towel at sunblock sabay salikop ng mga kamay nilang dalawa. Napapailing na lamang na hinayaan niya ito at sumabay na lamang sa gusto nito.

NANG makarating sila sa tabing-dagat at makitang wala namang tao ay may naalala si Gaelle. Private beach nga pala iyon kaya naman ay walang tao maliban sa kanila kay bakit pagbabawalan pa siya ng mokong na mag-swimsuit? Ang labo talaga nito.

“Wala naman palang tao eh” Pabulong niyang sabi na umabot naman sa pandinog nito.

“Darating mamaya ang mga tauhan ko na nag-memaintain ng bahay at sa paligid na rin para mapanatili ang ganda at linis dito kaya ayaw kong magsuot ka nang ganyan” Sagot nito at hinila siya nito sa isang maliit na kubo. Open ang harapang bahagi ng kubo kaya kitang-kita ang loob niyon.

Wala namang espesyal na laman iyon maliban sa dalawang salbabida na ’di pa nalalagyan ng hangin, isang surf board, beach umbrellas, mga diving gears at oars. May nakita rin siyang dalawang lounge chairs.

Meron ding bahagi ng kubo na pwedeng higaan. Meron ’ding maliit na lamesa at mga apat na upuan, lahat gawa sa kahoy.

“Sa’yo ba ang mga ’yan?” Tanong niya na ang tinutukoy ay ang mga kagamitan na naroon. Tumango ito.

“Yup” Sagot nito sabay upo.

“Come here” Sabi nito at tinapik ang tabi nito, signaling her to sit down there.

“Bakit? Akala ko ba maliligo tayo sa dagat?” Takang tanong niya rito.

“Oo pero pagkatapos muna nito” Anito at hinila ang kamay niya. Wala siyang choice kundi and umupo sa tabi nito. Kinuha nito ang sunblock at naglagay sa kamay. Akma nitong ipapahid iyon sa braso niya nang iniwas niya iyon.

“A-Ako na” Sabi niya.

“No. Let me” Pamimilit nito at inumpisahan na nitong lagyan ang balat niya. Gusto niyang mapaungol dahil sa paraan nito nang paglalagay ng sunblock sa kanya. Mapanukso ang galaw ng mga kamay nito na animo inaakit siya.

“K-Kellan, bakit pati diyan nilalagyan mo? ’Di naman matatamaan ng araw diyan kasi naka-tshirt ako” Tanong niya sabay kagat labi. Pa’no ba naman, nasa bandang tiyan na niya ang mga kamay nito.

“Ay, oo nga no?” He asked with his eyes dancing with mischief. Inirapan niya ito pero ’di niya mapigilang mag-init ang mukha. Bumaba na ang mga kamay nito at sa bandang binti at paa naman niya ang nilagyan nito. Pakiramdam niya ay tumayo na lahat ang mga balahibong-pusa niya sa katawan dahil sa ginawa nito.

Grabe, ang galing talagang mang-akit ng loko at siya naman ay ’di niya pa rin malabanan ang epekto nito sa kanya. Hay!

Maya-maya pa ay tapos na ito sa ginagawa. Pero nang akma siyang tatayo at aalis na, biglang nag-request ito na ito naman ang lagyan niya ng sunblock. Napalunok siya at kinuha mula rito ang sunblock.

Nanginginig ang mga kamay niya habang dahan-dahang hinahaplos ang hubad nitong katawan. Nakasuot lamang ito ng mess shorts at kitang-kita at damang-dama niya ang maganda nitong katawan.

“’Di mo pa nalagyan dito” Bulong nito at dinala ang mga kamay niya sa dibdib nito. Napakabilis na naman nang tibok ng puso niya at pakiramdam niya ay kinakapos siya ng hininga. Bakit ba kasi ang macho nito at gwapo?! Damn it….

Binilisan na lamang niya ang paglalagay sa katawan nito ng sunblock at nakahinga siya ng maluwag nang matapos. Feeling the hardness of his body was a sweet torture and it was so difficult not to get affected.

“Damn, I want you right now, chérie. Look what you did to me” Anito. Wala sa sariling napadako ang mga mata niya sa harapan nito at ganun na lamang ang panlalaki ng mga mata niya nang makita ang bumubukol na bagay roon. Lalong nag-init ang mga pisngi niya.

“Pervert!” She hissed and ran away from him.

Narinig pa niya ang malakas na halakhak ng hudyo pero ’di na lang niya ito pinansin. Diretso niyang inilubog ang sarili sa tubig dagat, baka sakali na maibsan ang init nang katawan na nararamdaman niya. Mukhang mahihirapan na talaga siyang tanggihan ang binate lalo na at sila lang dalawa ang narito. 

---

What do you think of this chapter?

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

dix-sept

A/N: Greetings to you all!

TATLONG araw na sila Gaelle at Kellan sa resthouse ng binata at sa mga araw na nagdaan ay palagi siyang sinusubukang akitin nito at hirap na hirap na siyang iwasan pa ito. Sa iisang kwarto rin sila natutulog pero laking pasasalamat niya at ’di naman ito gumagawa ng hakbang para may mangyari sa kanila kasi alam niya sa sarili niyang ’di niya kayang tanggihan si Kellan.

Gusto sana niyang lumipat sa kabilang kwarto pero naka-lock iyon pati na rin ang isa pang kwarto. Ang dahilan nito ay maraming mga nakatambak na gamit doon na ’di nagagamit kaya wala siyang choice kundi ang pumayag sa gusto nito.

Pero bawat gabi na dumaraan ay tila lalo siyang inaakit nito sa pamamagitan ng pagdi-display nito lagi sa matipuno nitong katawan sa kanya. Lagi itong natutulog na walang suot na pang-itaas. Lagi niyang sinasabi na magdamit naman ito pero ayaw nito dahil mainit daw. May aircon naman pero makapal kasi ang kumot kaya naiinitan ito. Tumatalikod na lamang siya para pigilan ang pag-iinit ng katawan pero ang loko, sinasadya talagang akitin siya dahil yumayakap pa ito sa kanya.

Katulad na lamang nang umagang iyon, nagising na naman siya sa mga bisig nito. ’Di niya alam kung pa’nong naging ganun ang posisyon nila dahil sa pagkakaalala niya ay nakatalikod siya rito kagabi habang yakap naman siya nito mula sa likuran. Ngayon, nagising siya na nakaunan sa dibdib nito at magkayakap sila na animo mag-asawa.

“Good morning, chérie. You look beautiful even this early in the morning” Kellan whispered and then kissed her forehead. Biglang nag-init ang mga pisngi niya at akmang aalis pa pagkakaunan sa dibdib nito nang humigpit ang mga braso nito sa katawan niya.

“Kellan, magbabanyo ako” Aniya pero mahinang tumawa lamang ito at ’di pa rin siya talaga pinakawalan.

“Tatakas ka lang, eh” sagot nito.

“Siyanga pala, gusto mo bang sumama sa’kin sa bayan? ’Di kasi makakapunta sina Aling Lita ngayon dito kasi may namatay daw na kamag-anak nila kaya kailangang pumunta tayo sa bayan ngayon para mamili ng food supplies natin at iba pa nating kailangan sa mga susunod na araw” Si aling Lita at ang asawa nito na si mang Arturo ang mga caretaker ni Kellan sa bahay nito at ang dalawang lalaki naman na anak ng mga ito ay siyang nagsisilbing gardener at tagalinis sa kapaligiran ng bahay pati na rin sa beach na sakop nang property ni Kellan.

“Kabisado mo ba dito?” Tanong niya sa binata.

“Syempre naman. May mga kamag-anak ang mama ko dito at madalas niya akong isama noon dito noong nabubuhay pa siya pero noong namatay na siya, ’di na ako nakabalik pa dito. Noong binili ko na lamang itong resthouse na ito saka ako nakatapak ulit dito” Biglang naging malungkot ang boses nito kaya naman nagpilit siyang bumangon saka tiningnan ang mukha nito.

Tama siya, meron ngang bakas ng kalungkutan sa mga mata nito pero saglit lamang ’yon. Bigla ring nawala at napalitan ng isang pilyong ngiti pero nong mapansin nito na nakatitig siya rito ay nagseryoso ito.

“Why are you staring at me like that?” Tanong ni Kellan na napakunot-noo.

“Okay ka lang? Para kasing naging malungkot ang boses mo, eh” He chuckled and then laid on his side, facing her.

“Bakit, nag-aalala ka ba sa’kin?”

“Bakit, masama ba ang mag-alala ako para sa’yo?” Umaangat ang isang kamay nito para haplusin ang pisngi niya.

“You made my day, chérie. Thank you for asking” He got up and was about to kiss her when she evaded it. Kumunot ang noo nito at akmang magtatanong nang magsalita siya.

“No! Kagigising ko lang eh” Reklamo niya sabay takip sa bibig niya. Napatawa naman ito at akala niya ay tatantanan na siya nito nang biglang hilahin nito ang kamay niya na pinantakip niya sa bibig sabay hila sa kanya at bago pa man siya makapa-react, nasa mga labi na niya ang mga labi nito.

“Hmmm…sarap. Kumpleto na ang araw ko” Pilyong sabi nito pagkatapos nang makapigil-hiningang halik nito. Inirapan na lamang niya ito na ikinatawa nito. Maya-maya pa ay tuluyan na siyang tumayo para pumasoj sa banyo at maligo.

“Can I join you? Taking a shower is more fun that way, right?”

“Tse! Asa ka naman! Hmp!” Lalong lumakas ang tawa nito na kahit nasa loob na siya ng banyo ay naririnig pa rin niya. Hay

naku

,

Kellan . Ano

ba

ang

gagawin

ko

sa’yo

…

PAGBABA nila Kellan at Gaelle sa sasakyan ay agad silang tumuloy sa isang fastfood chain para kumain ng agahan. Gustong magluto ng dalaga ng almusal nila kanina pero pinigilan niya ito dahil gusto niyang mamalengke ng maaga habang konti pa ang mga tao.

Yes, Kellan doesn’t look like someone who goes to the market in order to the buy food supplies for himmself but he does. Kapag hindi nakakapasok ang katulong niya sa pad niya tuwing nagkakasakit ito ay siya ang gumagawa. May edad na rin kasi si Aling Magda kaya naman ’di maiiwasang may mga dinaramdam na ring sakit-sakit sa katawan.

“Bakit kasi dito pa tayo kumain. I hate fast food” Reklamo ng dalaga habang hinihintay nila ang order nila. Napangiti naman si Kellan rito at ’di niya maiwasang ’di ito titigan. Napakaganda talaga ng babaeng mahal niya. Sa suot nitong kulay rosas na bestida na hanggang taas ng tuhod, na binagayan ng suot nitong flat na sandalyas, ay halos mahigit niya ang hininga kanina nang makita itong suot iyon pagkatapos nitong magbihis. ’Di ito nag-apply ng make up bukod sa pulbo at lipgloss lamang pero napakaganda pa rin nito. Ganda na ’di nakakasawang pagmasdan bagkus ay kapag tumatagal ay lalo pa itong gumaganda.

Kitang-kita ang makurba nitong katawan sa suot. Ang mga mapuputi at makikinis nitong braso at binti ay kitang-kita at aaminin man niya o hindi ay talagang naaapektuhan siya. Gustong-gusto niyang manatili na lamang sila sa loob ng resthouse niya at angkinin na lang ang dalaga hanggang parehas silang abutan ng pagod. Pero dahil kailangan nilang mamalengke ay pinigilan niya ang sarili kahit pa napakahirap.

“Gusto mo bang lumipat tayo? There’s a restaurant serving western foods in the other side of town” Suhestiyon nito.

“Don’t bother. Naka-order na tayo. Sayang naman kung ’di natin kakainin. Besides, it’s just today so I can eat fast food for now. Alam ko naman kasing gustung-gusto mo ang mga pagkain dito” Nanlaki ang mga mata niya at tiningnan ito na parang hindi makapaniwala sa narinig mula rito.

“Why are you looking at me like that? You look like a fool” Nakataas ang kilay na sita nito. Unti-unti nang sumilay ang isang matamis na ngiti sa kanyang mga labi.

Kinuha niya ang isang kamay ng dalaga sabay halik sa likod niyon.

“You made me happy, you know that? ’Di ko akalaing naaalala mo pa ’yon” She rolled her eyes.

“Malamang, wala naman akong amnesia, no. Saka it’s just been three years. ’Di naman masyadong matagal”

“Akala ko lang kasi na sa sobrang galit mo sa’kin ay kinalimutan mo na kahit ang mga katiting na bagay tungkol sa’kin. Well, at least now I finally learned that I’m still there even if you keep on denying it” Sagot ni Kellan kay Gaelle at itinuro ang dibdib nito kung saan matatagpuan ang puso. May mumunting saya na sumisibol sa kanyang puso dahil sa sinabi nito at lalo lamang niyang nais magdiwang nang makita kung gaano na kapula ang mga pisngi ng dalaga.

Alam na alam niya na kapag namumula ang mga pisngi nito ay dahil totoo ang mga sinasabi niya. But knowing Gaelle, she would surely deny it again. She’s stubborn after all. Lihim siyang napahugot ng hininga. Lahat ng effort na ginagawa niya this past few days were almost futile because he couldn’t see any effect on her.

Kung meron man siyang nakikitang epekto ay halatang pinipigilan nito hangga’t kaya nito. Naiintindihan naman ito ni Kellan dahil takot itong magtiwala at sumugal sa kanya ulit pero alam niyang malapit na at ipinangako niya sa sarili na sa oras na tanggapin siya ulit nito sa buhay nito ay gagawin niya ang lahat para ’d na maulit ang nangyari noon. Hinding-hindi na niya ito papakawalan pa.

He could see right through her no matter how much effort she tried to fight his seductions. Alam niyang naaapektuhan ito at sapat na iyon para sa kanya. Ayaw niyang pilitin si Gaelle. Gusto niya na kapag may mangyari ulit sa kanilang dalawa ay buong puso nito iyong ibibigay.

“Honestly, I’ve tried my hardest to forget you, Kellan, pero—” ’Di natuloy ni Gaelle ang iba pang sasabihin nang biglang dumating ang isang waiter dala ang kanilang inorder na pagkain. Nang mailapag nito ang mga pagkain at umalis ay inusisa niya ito.

“Ano ’yong sinasabi mo kanina?” Saglit na natigilan ang dalaga sa pagbubukas ng pagkain nito at tumingin sa kanya.

“Wala ’yon. Kumain na lang tayo. Gutom na ako eh”

“Gaelle, may sinasabi ka kanina. Gusto kong marinig nang buo ang sagot mo dahil pakiramdam ko, sasaya ako pag marinig ko ’yon” Pag-amin niya. ’Di maipaliwanag ni Kellan pero alam niyang magugustuhan niya kung ano man ang tinutumbok ng sinasabi nito kanina. Bumuntong-hininga ito at tumitig sa kanya ng matiim. Animo binabasa pati kaluluwa niya.

“J’ai essayé de t’oublier beaucoup de fois mais j’ai faillé” ’Yon ang namutawi sa bibig nang dalaga. Alam niyang nagsasalita ang dalaga sa kinasanayang lenggwahe at gusto niyang mapasabunot sa sariling buhok dahil ’di niya iyon naintindihan. Sa limitado niyang vocabulary sa French ay ang salitang ‘t’oublier’ at ‘beaucoup’ lang ang alam niya ang ibig sabihin.

“Gaelle, you know very much that I don’t speak French. Pwede mo bang itanslate kahit sa English man lang?” Nakikiusap niyang sabi sabay hawak sa mga kamay nito.

“Kellan, saka na natin ’to pag-usapan. Nagugutom na ako. Mamimili pa tayo ’di ba?” Tumango na lamang siya dahil alam niyang ’di niya mapipilit itong sabihin kung ano ’yon.

“KUNIN mo lang kung ano ang gusto mo” Ani Kellan nang nasa grocery store na sila. Nasa isang mall sila at nakahinga siya nang maluwag nang meron na ring mga tindang fresh na gulay at prutas doon. That’s kinda convenient.

Nakasunod lamang siya sa binata habang tulak-tulak nito ang grocery cart. Tinitingnan niyang mabuti ang mga bilihin dahil halos lahat ng brands na nakikita ay magkaiba sa mga kinasanayan niya sa France. Ito rin ang unang beses niyang mag-grogrocery dito sa Pilipinas dahil noong nanatili siya rito ng tatlong buwan, tatlong taon na ang nakararaan, ay ’di siya sumasama sa mga abuelo sa pamimili.

Lagi kasi siyang may ginagawang iba o kaya naman ay ayaw lang talaga niya. Kasama naman ng mga ito si Aling Meding na pamangkin ng mamie nila. Pumupunta lamang ito apat na beses kada linggo upang gumawa ng mga gawaing bahay at mamili na rin sa bahay ng abuelo. Ang mga magulang niya ang nagbibigay ng sweldo nito at pinapaaral pa ang dalawang anak nito.

Bigla siyang napatigil nang may mahagip ang mga mata. Tinitigan niya ’yon ng ilang segundo. Gusto niyang kumuha niyon pero dahil nasa mataas na parte ay ’di niya maabot. Napabuntong-hininga na lamang siya at ’di na kumuha. Akma na siyang susunod kay Kellan nang bigla niyang nakita ang binata na pumunta sa tinitingnan niya at kumuha ng limang piraso. Dahil matangkad ito ay madali lang para ditong abutin iyon.

“I know you want this pero ’di mo sasabihin kaya ako na ang kukuha” Sabi nito sabay lagay sa cart ng mga jellyace. ’Di niya mapigil ang mapangiti sa ginawa nito.

“Thank you” Nanlaki ang mga mata niya nang bigla siya nitong hapitin sa baywang hanggang magdikit ang mga katawan nila.

“How about a kiss on my cheek as a way of saying thank you, huh?” Tila nang-aakit ang paraan ng pagkakatitig nito sa kanya. Napalunok siya at ’di niya alam kung ano ang sumapi sa kanya dahil namalayan na lamang niyang ginawaran na niya ito ng isang halik, hindi sa pisngi kundi sa mga labi.

Umawang ang mga labi nito sa ginawa niya at ’di maitago ang pagkabigla sa gwapo nitong mukha. Natatawa niyang pinitik nang marahan ang noo nito.

“Itikom mo nga ’yang bibig mo, baka pasukin ng langaw” Aniya sa pabirong tono. Tumalikod siya rito at siya na ang nagtulak ng grocery cart. Maya-maya pa ay umagapay sa kanya si Kellan tsaka siya inakbayan. Gusto niyang tumutol pero ’di naman niya magawa. Mas nangibabaw ang kilig na nararamdaman niya dahil sa mga ginagawa nito.

Maraming mga kababaihan ang tumitingin rito pero ’di man lang sila tinapunan ng tingin ng binata dahil sa kanya at sa pamimili lamang nakatuon ang atensyon nito. Halos pumalakpak na ang mga tenga niya dahil sa pinapakita nitong kasweetan sa kanya. She felt overwhelmed and giddy at the same time.

Nang matapos silang mamili ng mga kailangan nila sa resthouse ay nagyaya si Kellan na mamasyal. Pinuntahan nila ang plaza sa lugar na ’yon, sa botanical garden at kung saan-saan pa. Bumili rin sila ng mga tindang street foods gaya ng sweet corn at barbeque dahil pareho nilang gustong matikman ang mga iyon saka nila kinain iyon sa loob ng pavilion malapit sa city hall.

Akala niya ay siya lang ang ignorante sa mga ganong pagkain pero pati rin pala ito.

Nagtake-out rin sila ng pizza bago sila umuwi.

Aamin niya, sobra siyang nag-enjoy na kasama ito. Pansamantala niyang nalimutan ang sitwasyon nila, ang nakaraan at ang mga pangamba sa dibdib niya. Hinayaan niya ang sarili na mag-enjoy at tumawa kasama nito.

Noon lamang siya ulit tumawa ng ganun and it felt so new and refrshing. Kahit minsan, naiinis siya sa kapilyuhan nito, masaya pa rin siya na kasama ito. Mukhang unti-unti na nga nitong natutunaw ang galit niya at hinanakit rito. Para itong isang ipo-ipo na handang tibagin ang pader na itinayo niya sa pagitan nilang dalawa at alam niyang magtatagumpay ito. Malapit na…

---

May BS ang next chapter… :p

Kung gusto niyo ng early update, comment at like muna kayo (evil laugh)…

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

dix-huit

PAGBALIK nila sa rest house ni Kellan ay sabay nilang inayos ang mga pinamili nila. Ang mga gulay at karne ay nilagay nila sa loob ng ref at ang mga prutas ay inayos rin nila sa isang fruit tray. Ang mga grocery items naman ay nilagay nila sa cupboard. Para silang mag-asawa na nagtutulungan.

Habang ginagawa nila ang mga ’yon ay masaya silang nagku-kwentuhan. Parang wala nang anumang bahid ng galit na nararamdaman si Gaelle para sa binata at aaminin niyang napakagaan ng pakiramdam nang ’di iniisip ang takot at galit niya rito.

Naisip niyang siguro panahon na rin para kalimutan niya ang nakaraan at mag-focus sa kung anuman ang meron sila ngayon. Nakaraan na ’yon at wala nang mababago pa samantalang ang ngayon ay meron ang binata sa tabi niya at ginagawa ang lahat para makuha ulit ang pagmamahal niya.

Siguro panahon na para ibaon sa limot ang nangyari noon. Sawa na rin siyang magalit at matakot. Ayaw niyang ang nangyari noon ang maging dahilan para maging masaya siya.

Pagkatapos nilang maayos ang lahat ng kanilang pinamili ay sabay nilang pinagsaluhan ang mga iba pang pagkaing binili nila.

“Are you serious, Kellan? Can we really eat these?” Natawa ang lalaki sa tanong niya. Pa’no ba naman kasi, ngayon lang niya napansin na pati pala intestines at dugo ay binili rin nito. Para sa isang gaya niya na sanay sa western cuisines ay parang natakot siya sa isiping kakainin niya ang mga ’yon.

“Oo naman. Watch me” Anito sabay kagat sa isang cube ng inihaw na dugo.

“I thought you never had the chance of eating these before?”

“I’ve never had the chance to do so before lalo na at sa amerika ako pinanganak. Nang dumating kami dito ay sinubukan kong kumain ng fishball pero naospital ako dahil doon. Apparently, madumi ang tinda nung pinagbilhan ko. Mula noon, ’di na ako tumikim pa”

“Then why did you agree to buy these?” Usisa niya sa binata na patuloy pa rin sa maganang pagkain ng mga pinamili nila.

“Well, I figured out that it has been so long since then tska sabi mo, gusto mong kumain ng street foods. Kung ano ang gusto mo ay gusto ko, gagawin ko din” She rolled her eyes because of his answer which made him laugh.

“Corny na ba ang dating ko?”

“Ano sa tingin mo?” Natawa ulit ito.

“Ito oh, tikman mo. It’s actually delicious” Anito sabay lagay sa plato niya ng barbecue, isaw at dugo(?). She hesistated at first but she decided to taste them. Nag-alangan pa siya nung una pero nang matikman ang mga ’yon ay masarap naman pala. Huwag lang ilalagay sa isip na dugo at intestines ang mga ’yon para ’di mawalan ng gana.

Meron rin itong binili na mga fishball, kikiam at iba pa which she found it very interesting.

Dahil napagod sa pamamasyal at dahil na rin sa gutom ay nakain nilang lahat pati na rin ang pizza na binili nila.

“Wow, you haven’t changed. Kahit marami kang kinakain ay payat ka pa rin” Komento ni Kellan habang naghuhugas siya ng mga pinagkainan nila. Ito naman ay nakaupo sa iland counter stool.

“Well, my metabolism is fast”

“Yeah, I can see that very well” Napansin niyang tumayo ito mula sa stool at lumapit sa kanya. Napaigtad pa siya nang bigla na lamang siya nitong yakapin mula sa likuran habang naghuhugas siya.

“K-Kellan…”

“You smell so nice” Parang tumayo lahat ng mga balahibong-pusa niya nang masuyong dumampi ang mga labi nito sa batok niya. Dahil mainit ang panahon ay naka-messy bun ang buhok niya kaya naman malaya nitong gawin iyon.

Pinilit niyang ignorahin ang mga epekto ng ginagawa nito sa kanya at tinapos ang paghuhugas. Nang matapos ay nagsabon siya ng kamay saka nagpunas.

“Kellan, b-bitawan mo na ako” Halos pabulong na sabi niya rito. Pakiramdam niya ay nag-iinit na siya. Goodness’! She could feel his arousal against her butt!

“May binili pala akong movie kanina. Gusto mo bang panuorin natin?” May halong lambing na sabi nito saka ginawaran nito ng maliliit na halik ang batok niya na lalong nagpainit sa katawan niya.

“Ano bang movie ’yon? Ba’t parang ’di ko yata napasin na binili mo?” Tanong niya habang pilit pinapakalma ang sarili. Napakagat-labi na lamang siya upang pigilan ang ungol.

“Binili ko ’yon nung iniwan kita saglit habang hinihintay mo ’yong order nating pizza” Napatango siya.

“Okay. Let’s watch it then” Sang-ayon niya at nakahinga siya ngg maluwag nang pinakawalan siya nito mula sa yakap nito.

Nasa sala na sila at akmang bubuksan ng binata ang TV nang biglang may nag-doorbell. Napakunot-noo siya at tumingin kay Kellan na halata ring nagtataka.

“May bisita ka ba?”

“As far as I know, wala. Dito ka lang, ako na ang titingin kung sino ’yon” Anito sabay tayo. Lumabas ito upang tingnan kung sino ang nasa gate. Siya naman ay naiwan doon sa sala. Maya-maya pa ay may narinig siyang boses ng isang babae na kausap ng binata habang palapit ang mga ito sa kinaroroonan niya.

Ilang segundo pa ay pumasok nga ang binata at may kasamang isang magandang babae. Mukhang masaya ang mga ito na makita ang isa’t-isa base sa itsura ng mga ito.

“Buti na lang at nabalitaan ko na may tao rito sa bahay mo at tama nga ako, nandito ka nga” Anang babae.

“Ganun ba? Buti napasyal ka” Pinaupo nito ang dalaga tsaka ipinakilala sila sa isa’t-isa.

“Syanga pala Maris, this is Gaelle. Gaelle, this is Maris, taga rito siya pero sa Manila kami nagkakilala at siya rin ang nag-alok sa’kin ng bahay na ’to” Ngumiti ang babae sa kanya pero iba ang dating sa kanya ng ngiti nito. Nakipagkamay siya rito.

“Is she your girlfriend, Kellan?” Tumingin ang binata sa kanya na animo sinasabing siya na ang bahalang sumagot roon. Pilit siyang ngumiti saka nagsalita.

“He’s not my boyfriend” She wasn’t sure but she saw a hint of pain in Kellan’s eyes as she said those words.

“Talaga? That’s a nice thing to hear” Ani Maris sabay lipat sa tabi ni Kellan. Ipinulupot pa nito ang isang kamay sa braso ng lalaki at inihilig ang ulo sa balikat nito.

She gritted her teeth as jealousy began eating her. Parang gusto niyang hilain ang dalaga at ilayo mula kay Kellan. Gusto niyang bakuran ito pero alam niyang wala pa siyang pormal na karapatan.

Oo nga at sinabi nito na mahal siya nito pero ’di pa naman sila. She still has no claim over him dahil wala pa naman siyang sagot rito.

“Siyanga pala, pista sa bayan ngayon. May street dancing mamaya. Gusto mo bang manuod?” Parang gustong tumikwas ng kilay ni Gaelle sa paraan ng pagtatanong nito kay Kellan. Animo nagpapa-cute ito sa lalaki at nagngingitngit na talaga siya rito. Halos nakayakap na ito sa binata. Kulang na lang ay sakyan nito ang lalaki.

“Gusto mo bang manuod, Gaelle?” She was surprised. Bakit siya ang tinatanong nito eh obvious naman na ang imbitsyon ni Maris ay para lang rito.

“Okay lang. Kayo na lang” Aniya sabay tayo. Ayaw na niyang makita pa ang panlalandi nito kay Kellan.

“Pupunta lang ako sa kwarto” She said coldly at naglakad na paalis. Ewan niya pero wala siyang ganang pakiharapan ang babae. Maybe because of the way she’s acting in front of Kellan. She openly flirting with him!

PARA SIYANG tanga habang nakaupo sa kama habang nakatulala sa kawalan. Bakit nga ba umalis siya? Aminin man niya o hindi ay nakadama siya nang paninibugho. Eto na naman ang puso niya na baliw pa rin kay Kellan. Kung kailan naman nagiging okay na ang samahan nila ng binata saka naman may bigla na lamang susulpot na babae at halata pang may pagnanasa rito.

Bakit ganun? Tuwing magkasama sila at masaya, laging may sisira sa kasiyahang ’yon? Kung kailan naman nakapagpasya na siya na hayaan na si Kellan na pumasok ulit sa puso niya saka may ieksena na naman. Napabuntong-hininga na lamang siya saka nahiga.

Gusto niyang itulog na lamang ang nararamdaman ngunit ’di siya mapakali. Ang isip ay nasa dalawa na magkasama sa baba. Baka kung ano na ang ginagawa ng mga ito. Pa’no kung akitin nito ang binata? Argh! Ano ba naman ’to!

Nang ’di na niya kaya ay bumangon siya. Bakit nga ba kasi siya umalis? Dapat hindi siya nagpatalo sa Maris na ’yon!

She huffed before she stood up in front of the vanity mirror. Sinipat niya ang sarili at nag-ayos. Siniguro niyang maganda siya kahit na naka-shorts at shirt lamang siya. Nang kontento na siya sa itsura ay lumabas siya ng kwarto saka bumalik sa sala.

Nasa may hagdanan siya at akmang magsasalita para kunin ang atensyon ng mga ito nang marinig niya ang sinabi ni Maris.

“Ano, Kellan? Sasama ka ba? Kung ayaw mong manood ng street dancing, sama ka na lang sa’kin mamayang gabi” Anito sabay yakap kay Kellan. Nanlaki ang mga mata ni Gaelle at gustong-gusto na niyang sugurin ang babae dahil sa inis pero napatigil siya nang magsalita si Kellan.

“You’re too close, Maris. Ayokong makita tayo ni Gaelle na ganito. Baka kung ano ang isipin niya” Natawa nang mahina si Maris pero parang walang narinig na lalo pang inilapit ang sarili kay Kellan.

“So what? Wala naman kayong relasyon, right? Ano, sasama ka ba sa’kin mamaya? It’s going to be fun. For old time’s sake” Tuluyan nang ’di na nakatiis si Kellan at pilit na kumawala sa babae saka tumayo at umupo sa kabilang upuan.

Gusto niyang matawa sa naging reaction ni Maris dahil sa ginawa nito.

“Pasenya na, Maris, but I can’t. Ayokong iwan si Gaelle rito”

“Eh ’di pauwiin mo na lang” Gaelle gritted her teeth as she heard what Maris said. Ang bruha! At gusto pa talaga siyang pauwiin para masolo nito si Kellan!

Sa inis ay ’di na niya napigilan ang sarili at lumapit na sa mga ito. Bago pa man nakasagot ang binata ay naunahan na niya ito.

“Kellan said no. ’Di mo ba maintindihan o bingi ka lang talaga?” Mataray niyang saad habang nakatayo sa harapan nito at nakapamaywang.

“Ano’ng sinabi mo?! How dare you say that to me!” Galit na sagot nito.

“What? ’Di ka pa ba aalis? Sinabi na ni Kellan na dito lang siya at ’di siya sasama sa’yo kaya if you don’t mind, umalis ka na” Pagtataboy niya rito. Naningkit ang mga mata nito at tumingin kay Kellan na animo humihingi ng tulong pero nanatiling tahimik lamang ang binata but his eyes were sparkling with amusement.

“Akala mo kung sino kang magpaalis sa’kin pero if I know, you’re nothing to Kellan. I’m sure, you’re just his flavor of the week! Pagsasawaan ka rin niya at itatapon na parang basahan!” Painsultong sabi nito sabay alis. Napatiim-bagang siya sa sinabi nito. Parang gusto niya itong habulin at sabunutan pero ’di niya ibababa ang sarili dahil lamang sa mga sinabi nito.

“Sorry, chérie. ’Wag mo siyang pakinggan. ’Di totoo ’yon” She snorted.

“’Di nga ba, Kellan?” Napakunot-noo ito at lumapit sa kinatatayuan niya. Hinawakan nito ang mga balikat niya saka tinitigan siya ng matiim. She swallowed hard.

“Hindi dahil mahal kita! Kaya nga tayo nandito, ’di ba? You don’t have to be jealous because I’m all yours”

“I’m not jealous!” Pagkakaila niya. Naningkit ang mga mata nito.

“’Di nga ba, Gaelle? Eh bakit mo ginawa ’yon? Bakit mo ipinagtabuyan si Maris?” He asked with frustration. Walang masagot si Gaelle sa tanong nito dahil sukol na siya. Napakagat-labi siya sabay tungo. Ramdam niya ang pag-iinit ng mga pisngi niya.

Tama ito. ’Di nga naman siya mag-rereact ng ganun kung hindi siya nagseselos.

Kellan chukled and made her look at him by putting a finger under her chin. Hinuli nito ang mga mata niya saka masuyong hinaplos ang pisngi niya.

“Alam mo bang pinasaya mo ako dahil sa ginawa mo? Ayaw mong umamin na mahal mo pa ako pero ginawa mo ’yon. ’Di gagawin ng sinuman ’yon kung wala siyang pagmamahal para sa isang tao. Now, I want you to be honest with me and this time, I want to hear the truth. Do you still love me?” May bahid ng pagsusumamo at expectation ang mga mata nito na animo tumutunaw sa pag-aalinlangan sa dibdib niya.

Bago pa man niya mapigilan ang sarili ay tumango siya bilang tugon. Ilang segundo itong natahimik. Halata ang gulat at saya sa mukha nito. Magsasalita sana siya nang bigla na lamang siya nitong hapitin sa baywang at halikan ng buong pananabik. She could feel how happy he was because of her admission.

Napaungol siya pero ’di siya nagprotesta. Sa halip ay ipinulupot niya ang mga braso sa leeg nito at mapusok na tinugon ang mga halik nito. Napakaalab ng halik nito at napakasensual. Animo uhaw na uhaw ito na buong pananabik na inaangkin ang mga labi niya.

“God! Sana hindi ito panaginip” Anito nang pakawalan ang mga labi niya.

“’Wag ka ngang corny jan!” Sagot niya na natatawa. Ito naman ang napangiti.

“I want you now, chérie. Will you let me?” Ang mga mata nito ay nangungusap at buong pagsuyong nakatitig sa kanya. Saglit siyang tumitig sa mga berde nitong mata habang hinahanap niya sa puso niya ang takot at pag-aalinlangan. But to her surprise, she didn’t find those negative feelings.

“Yes” She answered sweetly.

Mabilis pa sa alas kwatro na binuhat siya nito saka dinala sa kwarto na inuukopa nila. Maingat siya nitong ibinaba sa kama na para bang isa siyang babasaging crystal.

Muli siya nitong hinalikan na buong puso naman niyang tinugon habang ang mga kamay ay malayang gumagala at dumadama sa buo niyang katawan.

’Di na niya namalayan kung kailan nahubad ni Kellan ang mga damit niya pati na rin ang mga suot nito. Mangha niyang pinagmasdan ang maskulado nitong katawan. Para itong isang greek god na bumaba galing sa Olympus. She swallowed hard in anticipation.

PARA namang mababaliw si Kellan habang masuyong pinagmamasdan ang pinakamamahal na babae na nakahiga sa kama at walang anumang suot. Masayang-masaya siya dahil sa wakas, nakuha rin niya ang gustong sagot sa dalaga. He could clearly see that there’s no reluctant on her part now.

’Di man nito isinatinig ang mga katagang gaya noon ay masaya pa rin siya at sisiguraduhin niyang maririnig niya ulit galing mismo sa bibig nito ang mga katagang iyon.

“You’re really a goddess, chérie” Buong paghanga niyang sabi sabay halik rito. Maya-maya pa ay bumaba ang halik niya sa leeg nito. She smelt so good and he wanted to ravish her right here, right now.

His hands descended on her breasts and kneaded on them gently. Napakasarap sa pakiramdam damhin ang mga ’yon. Para bang ginawa ang mga ’yon para lamang sa mga kamay niya. Her breasts fit perfectly on his palms.

“Ahh…Don’t leave hickey there” Paungol na sansala nito pero ’di niya itong pinakinggan. He already decided to mark every corner of her sexy body and claim her as his completely.

Nang sakupin ng mga labi niya ang isang tayong-tayo na utong nito at paglaruan ng dila iyon ay napasabunot ito sa buhok niya.

“Oh, Kellan…More” Pinagbuti niya ang ginagawa at salit-salitang pinagpala ng mga labi niya ang mayayaman nitong dibdib. Bumaba ang isang kamay niya sa gitna ng mga hita nito at parang isang treasure hunter na hinanap ang nakatagong kayamanan roon.

Gaelle parted her legs wider to give him more access. She’s now so effin’ wet and he could almost feel her hard nub throbbing with need. Desire and lust consumed him because of her hot response.

Wala halos parte ng katawan ng dalaga ang nakaligtas sa mapaglarong bibig at dila niya. Pababa ng pababa ang halik niya hanggang sa matagpuan niya ang hinahanap niya.

He spread Gaelle’s legs even more but he didn’t touch her there yet. Pinagmasdan niya muna iyong maigi.

“Damn, yours is the most beautiful p*ssy. It looks so delectable” Aniya.

“Kellan!” Tili nito nang tila iyon isang bulaklak na ibinuka niya gamit ang mga daliri. Alam niyang biglang tinablan ng hiya ang dalaga sa ginawa niya dahil namula pa lalo ang mga pisngi nito. Akma itong babangon para pigilan siya sa ginagawa pero ’di niya ito hinayaan. Bagkus ay sinimulan na niya ang dapat simulan.

HALOS manginig ang kalamnan ni Gaelle sa biglang pagsalakay ng bibig at dila nito sa kaangkinan niya. Sa una ay buong pagsuyo ang bawat galaw nito. Animo tinatakam siya sa bawat dampi. Mahina siyang umuungol habang nakapikit.

Ngunit maya-maya pa ay mabilis nang gumagalaw ang mga makasalanang labi at dila nito sa kaangkinan niya at animo dinidiskobre ang bawat sulok ng pagkababae niya. Tumirik ang mga mata niya sa sobrang sarap nang ipasok nito sa dila sa loob at saka gumalaw roon ng mabilis. Her body arched and thrashed because of the unbelievable sensation it created to her whole being.

Para siyang kinokoryente at talaga namang nakakahibang iyon. Ang mga ngipin niya ay lalo pang bumaon sa labi niya dahil sa tindi ng sarap.

“Ahhh! Kellan! Oh my….” Umaangat na ang balakang niya upang salubungin ang galaw ng dila nito. Grabe ang mga sensasyong dulot ng ginagawa nito sa kanya at halos sumisigaw na siya dahil doon. Namamaos na rin siya pero wala siyang pakialam.

Para na siyang mawawala sa tamang pag-iisip dahil sa sobrang sarap. Para itong isang tigre na gutom na gutom. Lalo pang nadagdagan ang sarap na nararamdaman niya nang sapuin ng mga kamay nito ang kanyang mayayamang dibdib at expertong paglaruan ang mga iyon.

“Oh sht…ohhhh! Kellan….” Inilabas nito ang dila saka ang tnggil naman niya ang pinagdiskitahan. Parang ahas na paikot-ikot ang dila nito roon bago iyon sisipsipin. Pikit na pikit ang mga mata niya dahil sa ’di maipaliwanag na pakiramdam na pinaparanas ng binata sa kanya.

Pabiling-biling ang ulo niya at panay ang tawag sa pangalan nito. Patuloy lamang ito sa pagpapaligaya sa kanya na parang walang kapaguran.

Maya-maya ay nagbago ito ng pwesto. Bumaba ito ng kama sabay hila sa kanya hanggang ang kalahati ng katawan na lamang niya ang nakahiga habang ang mga binti ay nakasabit na sa mga balikat ng binata na nakaluhod sa paanan ng kama.

Napasinghap siya ng bumalik ang mapagpalang mga labi nito roon. Her p*ssy was so wet and the need to feel more of what he could give her was so strong, she couldn’t believe it!

Napaigtad siya nang maramdaman niya ang isa nitong daliri sa loob niya saka dahan-dahang gumalaw roon habang patuloy pa rin ang pagpapaligaya ng dila nito.

“Sh*t! Kellan, sige pa! Oh…Ang sarap…” She could feel her peak fast approaching. Bumilis ang galaw ng daliri nito. When he added another digit and moved faster, para siyang nanghina at napasabunot na dito. ’Di na niya maipaliwanag pa ang nararamdaman. She could feel the big ‘O’ coming!

“Ahhh! I’m almost there!” Sinipsip nito ang kanyang kl*toris. He hummed while doing so and the vibration of that added to the intense sensation. Ilang segundo pa ay napasigaw siya nang sa wakas ay marating ang unang pagdating niya sa kaluwalhatian.

---

Ano sa tingin niyo guys? Grabe, medyo naiilang pa rin akong magsulat ng s*x scenes

sa

tagalog

. I don’t know, it doesn’t feel that comfortable compared to

english

…haha…

Okay

ba?

Please don’t forget to COMMENT, VOTE, SHARE and FOLLOW:p

Dix-neuf

A/N: Sorry guys for the very late update. Medyo nahirapan lang akong isulat ang scene na ’to. LOL

ATTENTION!!! This chapter contains MATURE scenes for adults only! Read at your own discretion!! 

PAKIRAMDAM ni Gaelle ay lumulutang siya sa alapaap at dinadala siya sa dako pa roon. Mahigpit ang yakap niya sa binata habang patuloy itong gumagalaw sa ibabaw niya. Bawat bayo nito ay nagdadala sa kanya ng ’di maipaliwanag na pakiramdam.

“Kellan…Ohhh…Faster” Halinghing niya habang napapakagat labi. Ramdam na ramdam niya ang matigas nitong pagkalalaki sa loob ng pagkababae niya at talaga namang ibayong sarap ang dala niyon sa kanya.

Nang bumaba ang mga labi nito at pag-ukulan ng pansin ang tuktok ng kanyang dibdib ay lalong lumakas ang mga ungol niya. Bumilis na rin ang bawat pagsugod nito. Halos manginig na ang laman niya dala ng ginagawa nito.

Her eyes rolled back in sheer ecstacy as the intense pleasure in the depth of her womanhood heightened and almost impossible to control not to burst. The incomparable rapture was about to explode deep within her any moment now.

Patuloy lamang ang pagsamba nito sa kanyang mga dibdib. Para itong sanggol na gutom na gutom.

“Chérie…Ang sarap mo…” He groaned gutturally. Bumilis ang pagsalubong niya sa binata at ilang ulos pa ay halos mamaos na ang boses niya nang marating ang kanina pa gustong marating.

“Kellan!—”

“—Gaelle!” Halos sabay nilang naisigaw ang pangalan ng isa’t-isa nang sabay nilang marating ang sukdulan. Napaarko ang katawan niya sa tindi nang epekto ng pagdating niya sa sukdulan. Her toes curled as her whole body writhed and shuddered uncontrollably.

Inilibing ni Kellan ang mukha sa leeg niya habang pareho silang habol pa ang hininga. Mahigpit nilang nayakap ang isa’t-isa. Ang tibok ng kanilang puso ay mabilis. They’re exhausted but fulfilled at the same time. When the effect of their org*sm ebbed, he lifted his head and stared at her lovingly.

Napatitig sila sa isa’t-isa at pagkatapos non ay nagtagpo ang kanilang mga uhaw na labi. Parang wala nang bukas na inagkin nito ang kanyang bibig. Ang dila nito ay animo inuutusan at tinutukso ang kanyang dila para sa isang laban at ’di niya ito binigo. Binigay niya rito ang isang klase nang pagtugon na alam niyang hangad nito galing sa kanya.

Napaungol ito sa kanyang pagtugon at alam niyang nasiyahan ito.

She could feel his seed that seeped out of his shaft a while ago going straight to her womb and that made her shivered even more with pleasure. Napasabunot siya sa buhok nito. Ang pagkalalaki nito ay nanatili pa rin sa kanyang loob at wala yatang kapaguran dahil ramdam niyang kaya pa niyong sumabak sa panigagong laban.

Knowing his resistance, she knew he’s still capable of taking her over and over again.

Nang maghiwalay ang kanilang mga labi ay nagulat siya nang bigla itong gumulong at pinagpalit ang kanilang pwesto. Siya na ngayon ang nasa ibabaw nito at ito naman ngayon ang nasa ilalim niya.

“Oh Kellan…” Ungol niya habang nakakagat sa kanyang ibabang labi. Napangisi ito at pinaglaruan ang korona ng dibdib niya gamit ang mga daliri nito.

“I can’t get enough of you, chérie. You’re so beautiful and you’re mine” He said possessively as his hands started exploring her body, seducing her for another round.

“Kellan…”

“Call me ‘chéri’” He whispered seductively and guided her hips to move on top of him. Napahalinghing na lamang si Gaelle at sinunod ang gusto nito. She started moving in an up and down motion while chanting what he wanted her to call him. Her chéri …

Sa umpisa ay dahan-dahan siyang nagtataas-baba sa pagkalalaki nito pero habang tumatagal ay bumibilis ang bawat galaw niya.

Ang bawat pagtatagpo ng kanilang mga kaselanan ay naghahatid ng kakaibang pakiramdam at ’di maipaliwanag na sarap. Idagdag pa ang nililikhang tunog ng bawat kanilang bawat galaw na lalong nagpapaliyab ng apoy sa pagitan nila.

Their desire for each other was increasing every second.

“Faster, chérie” He commanded hoarsely. Parehas na silang pawis na pawis sa kanilang ginagawa pero wala silang pakialam.

Ang mga kamay nito ay malayang gumagalugad sa bawat sulok ng kanyang katawan na dumadagdag lalo sa sarap na kanyang nararamdaman. Sinasalubong na rin ng binata ang bawat galaw niya sa ibabaw nito at para na siyang mawawala sa tamang huwisyo.

Ganito ang epekto ni Kellan sa kanya at hindi na yata iyon mawawala. Kung ang yakap at halik nito ay matindi na ang epekto sa kanya, lalo naman kapag nasa isang mainit silang tagpo na gaya ng mga sandaling ’yon.

His big and hard maleness was attacking every sensitive spot inside her womanhood and it felt so amazing. Her vaginal walls were squeezing him deliciously, urging him to give her his hot seed.

“Cheri, I think I’m almost there” Hingal na sabi ni Gaelle at itinukod ang mga palad sa mamasel na dibdib ng kaniig. Paimpit siyang napasigaw nang dumako ang mga kamay ng lalaki sa pag-upo niya at kabigin siya upang lalong magdikit ang kanilang mga katawan na dahilan para lalong bumaon ang sandata nito sa kanya.

Mahigpit itong kumapit roon saka ito bumayo nang bumayo pataas upang salubungin siya na nagpanginig sa buo niyang katawan sa sarap na dulot niyon. Pabilis na nang pabilis ang bawat bayo nito at ’di na masabayan pa ng dalaga ang galaw nito.

Desperado na ang bawat ulos nito upang ipalasap ulit sa kanya ang kakaibang ligaya.

Napadapa na lamang si Gaelle sa katawan nito habang parang nahihibang na umuungol na palakas nang palakas.

Then that ultimate pleasure struck her body one more time and Kellan didn’t let her reach it alone. Sinabayan siya nito. Kinabig siya nito sa batok upang igiya siya sa isang makapugtong-hininga na halik na buong puso naman niyang tinugon.

May kakaiba ngayon sa paraan ng pagniniig nila at ramdam na ramdam iyon ni Gaelle. Noong unang beses na nagtagpo ulit ang landas nila matapos ang mahigit tatlong taon ay galit siya rito at kahit ano pa mang panunuyo ang ginawa nito sa kanya ay ’di iyon tuluyang nabura.

Siguro dahil sa sobrang sakit ang naramdaman niya noon. Akala nga niya ay ’di na iyon mawawala pa dahil nanatili iyong nakatatak sa puso at isip niya kahit ilang taon na ang nakalipas.

Nakailang beses na rin nitong sinabi na mahal pa rin siya nito pero laging may pumipigil sa kanya upang tuluyang magtiwala ulit rito at ipaubaya nang tuluyan ang puso. Alam niyang takot siyang sumubok muli at magtiwala rito lalo na at alam na alam niya kung anong klaseng sakit ang maaari na naman niyang maramdamn kapag inulit nitong saktan sya, kaya naman lagi niya itong itinataboy.

Ngunit ngayon ay wala siyang madama kahit ano pa mang takot o pagsisisi bagkus ay puro saya ang nakakapa niya sa kanyang dibdib at alam niyang sa pagkakataong iyon ay tuluyan na nga niya itong napatawad.

“I love you so much” Buong pagsuyong bulong nito at dahil ’don ay ’di niya napigilan ang pagpatak ng luha mula sa kanyang mga mata na tumulo sa dibdib ni Kellan.

“Gaelle…Chérie, why the tears? D-Don’t tell me na nagsisisi ka s-sa ginawa natin?” Naroon ang takot sa boses nito. He cupped her face and made her look at him.

Natawa naman na pinunasan niya ang mga luha at pinakatitigan ang gwapo nitong mukha. Kitang-kita niya ang halo-halong negatibong emosyong nakalarawan roon at gusto niya iyong burahin.

Hinaplos niya ang pisngi nito saka nginitian nang matamis.

“Of course not. Masaya lang ako” Napakunot-noo nito.

“You’re happy but you’re crying? Is that even possible?”

“Tears of joy ang tawag do’n, baliw” aniya saka pinanggigilan ang mga pisngi nito. Dahil sa narinig ay natawa ito nang mahina.

“Siguro nga baliw na talaga ako, baliw na kasi masayang-masaya ako ngayon. ’Di ko kasi naramdaman ang pag-aalinlangan mula sa’yo”

“Ano’ng ibig mong sabihin?” She curiously asked. Nananatili pa rin siyang nasa ibabaw nito at parang ayaw na niyang umalis roon. His warmth felt so good against her body.

“Oo nga at hinahayaan mong may mangyari sa’tin nitong nakaraan pero alam kong ’di bukal sa puso mo ang mga pagtugon mo tapos lagi ka pang galit sa’kin pagkatapos. Now, I feel so happy because I knew that we really made love with each other. Sana lang ay tama ako ng narararamdaman. Mahal na mahal kasi kita eh at ikaw ang nagpapasaya sa akin. Sana, ganun din ako sa’yo”

Tila nagulat pa ito nang halikan niya ito sa labi pero bago pa man ito makapag-react ay nagsalita na siya at ang sunod niyang sinabi ay lalong nagpalaki ng mga mata nito.

“Mahal na mahal din kita, Kellan” Buong pusong aniya ngunit parang gusto niyang matawa sa itsura nito. Umawang pa ang mga labi nito sa sobrang gulat.

“T-Totoo ba ’yong narinig ko?” She rolled her eyes and then chuckled amusedly.

“Bakit, ayaw mo ba?” Mabilis itong umiling.

“Syempre gusto ko” Nakangiti nang saad nito.

“You don’t have any idea how many times did I wish to hear those words from you again. Yes, sinabi mo sa’kin yan noong nasa sasakyan tayo papunta dito pero galit ka sa’kin at parang hindi mo matanggap na ako pa rin ang nasa puso mo. Parang gusto mo ngang burahin ang mukha ko no’n eh. But now, I can’t believe na narinig ko ulit ’yon galing sa’yo and this time, nakasisiguro na ako na mahal mo talaga ako without any negative feelings along with it” Madamdaming anito.

Maya-maya pa ay nagsimula na namang maglakbay ang mga kamay nito sa kanyang likod na nakapagpakagat-labi sa kanya.

Nag-umpisa na naman siyang mag-init at alam niyang pareho lang sila ng nararamdaman patunay ang buhay na buhay pa rin nitong sandata na nakabaon pa rin sa kaibuturan niya.

“Really? Parang wala ka nang kasawaan sa’kin ah” Nakataas ang isang kilay na aniya rito. Ngumisi lamang ito saka mabilis na gumulong at pagpalitin na naman ang pwesto nila.

“Talagang wala, chérie. Siguro naman alam mo na ngayon ’yan” Pilyong saad nito sabay sampay ng mga binti niya sa mga balikat nito at dahil sa ginawa nito ay lalo pang bumaon ang pagkalalaki nito sa kanya and that made her moan seductively.

“Humanda ka, chérie. I’ll make you lose your mind” Anito at nag-umpisa na namang mag-urong-sulong sa pagitan ng mga hita niya. Napapikit na lamang siya at napakapit nang mahigpit sa bedsheet habang buong pusong nagpapaubaya sa binata.

Ilang sandali pa ay halos mawala na naman siya sa tamang isip dahil sa sarap na sulot nito sa kanya at ’di siya nito tinigilan hanggang manginig ang buo niyang katawan at sumabog ang init sa kanyang pagkababae na kumalat sa buo niyang katawan.

Para siyang nakakita ng napakaraming bituin nang muling marating ang sukdulan. Pareho nilang naisigaw ang pangalan ng isa’t-isa habang ibinubuhos nito ang resulta ng kanilang pagtatalik sa sinapupunan niya.

Nang tuluyang mapagod ay nakatulog silang pareho na may ngiti sa mga labi habang nakakulong siya sa mainit nitong mga bisig at alam nila pareho na ito na ang hudyat ng panibagong yugto ng kanilang pagmamahalan at umaasa si Gaelle na wala nang makakasira pa sa kanilang dalawa.

ANG MAGANDANG mukha ni Gaelle ang unang nasilayan ni Kellan nang magising siya kinabukasan at walang kapantay ang sayang naramdaman niya nang maalala ang mga naganap nong nagdaang gabi. Gaelle let him made love to her again and again until they both became spent but contented at the same time.

Parang ’di pa rin siya makapaniwala na tuluyan na nga siyang tinaggap ulit ng dalaga at sinabi pa nito kung gaano siya kamahal. Naalala pa niya ang huling sinabi nito bago sila igupo pareho ng antok kagabi…

“Mahal na mahal kita. Pumapayag na akong bigyan ka ng pangalawang pagkakataon. Sana naman sa pagkakataong ito ay ’di mo na ako sasaktan” He shook his head vigorously.

“Hinding-hindi ko gagawin sa’yo ’yon dahil mahal na mahal kita. Mula noon hanggang ngayon, walang nagbago sa nararamdaman ko sa’yo. Kaya nga kahit wala na tayo no’n ay lagi pa rin akong pumupunta sa France para lang makita ka kahit man lang sa malayo” Nanlaki ang mga mata nito sa ipinagtapat niya. Bumuka ang mga labi nito pero ’di ito makapagsalita. Halatang nabigla.

“O, ba’t parang gulat na gulat ka? Totoo ’yon. ’Di ko kasi kayang ’di ka makita kaya kapag nakaluwag-luwag ako sa trabaho sa opisina ay lagi akong bumabiyahe para lang makita kita”

“Ibig mong sabihin, updated ka pa rin sa nangyayari sa’kin kahit wala na tayo?” Tumango siya.

“Then I wasn’t being paranoid during those times that I felt like someone was watching me. It was you?” Parang ’di pa rin nito iyon mapaniwalaan.

“Oo, ako nga ’yon. Naging stalker mo ako” Mahina siyang natawa saka nagpatuloy.

“You don’t know how much self-restraint I had to endure not to approach you lalo na kapag may mga nakikita akong umaaligid na lalaki sa’yo” Nabuhay ulit ang paninibugho sa sistema niya nang maalala ang mga manliligaw nito noon.

Nakatitig lamang ito sa kanya habang nakikinig pero maya-maya pa ay nanlaki ang mga mata nito at parang may naalala.

“Umamin ka nga sa’king lalaki ka. Ikaw ba ang dahilan kung bakit walang nagtagal na nanligaw sa’kin?” His body stiffened for a moment.

“Ano, ’di ka na nakasagot diyan? Ikaw ba ang may kagagawan?” Ulit nito. Napalunok siya. ’Di niya alam kung aamin ba siya sa mga kabaliwan niya no’n. Aaminin ba niya na tinakot niya ang mga lalaking ’yon at binayaran para lamang layuan ito?

Umiwas ang mga mata niya at ’di niya kayang salubungin ang nagtatanong na mga mata ng dalaga.

“Eyes up here, Kellan” Anito. Her blue eyes were like spotlights that focused on him. He sighed in defeat and then met her eyes.

“Oo, ako nga” Amin niya. Bumukas-sara ang bibig nito.

“At bakit mo naman ginawa ’yon, aber?” Mataray na tanong nito kapagkuwan.

“Dahil nagseselos ako at mahal na mahal kita. Hell would freeze over first before I would let any man have you! Akin ka lang, Gaelle! Akin!” He said possessively and kissed her hard.

“Don’t tell me, nagagalit ka sa’kin ngayon dahil may gusto ka sa isa sa mga lalaking ’yon?” Tanong niya nang pakawalan ang mga labi nito. Ito naman ang nag-iwas ng tingin pero kinabig niya ito upang ibalik ang tingin sa kanya.

“Answer me, chérie” She sighed.

“Honestly, may isa akong binalak na sagutin sa kanila” Parang biglang sinagasaan ang puso niya sa pag-amin nito.

“Pero kung tatanungin mo ako kung minahal ko ba siya, ang sagot ko ay hindi. Siguro binalak ko siyang sagutin noon dahil gusto na kitang tuluyang kalimutan pero bigla siyang nawala at mukhang alam ko na ngayon ang dahilan” Kinuha niya ang kamay nito sabay halik roon. His heart was instantly okay because of her response.

“I’m glad na ginawan ko nang paraan para mawala siya sa buhay mo kundi baka wala ka ngayon dito. I can’t imagine life without you, chérie” Madamdaming amin niya.

“Mabuti na lang at naging maagap ako. Damn that man whoever he is” ’Di niya napigilang umalpas ang possessiveness sa boses niya.

“Oh, my possessive man. Dapat magalit ako sa ginawa mo pero na-realize ko na mabuti na rin at nilayo mo siya sa’kin dahil niligtas mo ako sa pagpasok sa isang maling relasyon kasi ’di ko naman siya mahal. Gusto lang kitang kalimutan nang tuluyan noon” Napangiti siya sa sinabi nito at kinabig ito at sabik na hinalikan ulit. Maya-maya pa ay muling naglakbay ang mga labi niya papunta sa leeg nito at nag-umpisa na namang maglumikot ang mga kamay niya sa katawan nito.

“W-Wait…” Pigil nito. Kunot ang noo na tumigil siya at tumingin sa maganda nitong mukha.

“What did you do to those men particularly the last one?” Tanong nito na ang tinutukoy ay ang mga naging manliligaw nito noon.

Mapanganib siyang ngumisi.

“I just did whatever I could to shoo them away” He answered and then spread her legs apart and entered her in one swift move. Pareho silang napaungol at nang mag-umpisa na siyang gumalaw ay pareho nang nawala sa isip nila ang usapang iyon…

“Thank God I was fast enough. Isipin ko pa lang na may iba ka na, pakiramdam ko ay mababaliw na ako” Bulong ni Kellan sa dalaga saka marahang hinalikan sa noo. Pinakatitigan niya ito nang mabuti at nag-uumapaw ang kasiyahan sa kanyang puso.

Napatingin siya sa orasan. Ala seis pa lang ng umaga. Napagdesisyonan niyang bumangon na upang ipagluto ng almusal ang pinakamamahal niyang babae.

Nang matapos siya sa pagluluto ay pasado alas siete na. Nilagay niya sa tray ang inihanda niyang agahan sakay bumalik sa kwarto upang gisingin si Gaelle.

Tulog pa rin ito nang bumalik siya sa kwarto nila. Inilapag niya sa bedside table ang tray.

Naramdaman niyang gumalaw ito at nalilis ang kumot mula sa katawan nito. Napalunok siya nang makita ang kahubdan nito. Napangisi siya nang isang pilyong idea ang pumasok sa isip niya. He decided to wake her up using his talented mouth…

---

At last, one step forward for the both of them :)

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

Vingt

A/N: Hi guys! Gusto ko lang malaman kung may interesado pa bang ipagpatuloy na basahin ang kwentong ito kasi kung wala na, i’ll start my new english story and put this into

‘on hold’

status for a while. I appreciate if you tell me your answer:) Thanks! 

HINDI mapigilan ni Gaelle ang pamumula ng mga pisngi habang pinagmamasdan si Kellan na kumakain. Pa’no ba namang hindi siya mamula eh parang sirang plaka na paulit-ulit na nagrereplay sa utak niya ang nangyari sa kanila kagabi pati na kaninang umaga.

She woke up moaning and writhing with pleasure because his sinful mouth was between her parted legs and hungrily feasting on her p*ssy!

Halos mahibang siya sa sarap ng mga ginawa nito sa kanya at paulit-ulit niyang tinawag ang pangalan ng binata hanggang sa marating ang sukdulan. Akala niya ay tapos na ito pero ilang segundo lang ay ang pagkalalaki naman nito ang pumalit sa bibig nito at nagbigay ng ligaya sa kanya.

’Di niya mabilang kung ilang beses niyang narating ang kasukdulan dahil hindi siya nito tinantanan hanggang sa pareho silang naubos ang lakas at hinihingal sa pagod. Parang wala itong kapaguran at kasawaan sa kanya. Animo sinisingil siya sa mga panahong magkalayo sila.

Pagkatapos no’n ay sabay pa silang naligo. He was so sweet that he was the one who bathed her. Para siyang isang prinsesa na ito pa mismo ang tumuyo sa basa niyang katawan gamit ang tuwalya.

Pasimple niya ipinagkurus ang kanyang mga binti. Pa’no ba naman kasi, she already could feel her center beginning to get wet just by remembering their hot moments together.

Kasalukuyan silang nasa kubo sa tabing dagat at kumakain ng brunch nila. Sinorpresa siya kanina ng binata sa pamamagitan ng pagbibigay sa kanya ng isang long-stemmed na rosas at saka niyaya sa tabing dagat. Akala niya ay maliligo sila sa dagat pero may inihanda pala itong pagkain roon. Syempre pa, kilig na kilig siya kasi talagang nag-effort ito para sa kanya.

Parang kailan lang noong palagi niya itong inaasar kasi ’di ito marunong sa gawaing bahay. Sinubukan naman nitong gawin ang mga bagay na ’yon gaya ng pagluluto, paglilinis at paghuhugas ng pinggan pero lagi itong palpak.

Aliw na aliw siya noon kapag namumula sa pagkapahiya ang mukha nito lalo na kapag tinatawanan na niya. Ngayon, marunong na itong magluto. Masayang-masaya rin siya dahil sobrang vocal nito sa nararamdaman nito para sa kanya at ginawa ang lahat para lang magkabalikan sila.

Akala niya ay kinalimutan na siya nito dahil matagal silang hindi nagkita pero lagi pala siya nitong binibisita noon sa France, ’di nga lang siya aware kasi ’di naman ito nagpapakita.

Ngayon, ’di siya makapaniwala na nobyo na naman niya ulit si Kellan at ang saya’ng nararamdaman niya ay walang katulad. Pakiramdam niya ay biglang nahanap na niya ang nawawalang parte ng kanyang puso. Ngayon, mas buo ang pakiramdamn niya dahil bukod sa nakilala na niya ang tunay na ina ay nagbalik sa buhay niya ang binata.

“Bakit ka namumula diyan, chérie?” Napakurap siya nang marinig ang boses nito. Pinagmamasdan pala siya nito.

“H-Hindi no” She denied but she could feel her cheeks flushed even more. He naughtily grinned.

“Sige, deny ka pa, chérie. Kitang-kita ko na nga” Inirapan niya ang lalaki at sinubukang ituon ang atensyon sa pagkain. Tumawa ito dahil sa naging reaction niya.

“I know why you’re blushing like that” Napatitig siya sa mukha nito at nakita niya ang kislap ng kapilyuhan sa mga mata nito.

“Talaga lang, huh?” Lalong lumuwang ang ngisi nito at lumapit pa sa kanya. Nanuyo ang lalamunan ni Gaelle at napalunok.

“You’re thinking about what happened––”

“Sige, subukan mong ituloy ’yang sasabihin mo at iiwan kita dito” Banta niya. Pa’no ba naman kasi, lalong nag-iinit ang mga pisngi niya at pati na rin ang kanyang pakiramdam. Damn it! She’s literally feeling hot like a cat in heat!

Napakamot ito sa ulo.

“Wala namang ganyanan” Siya naman ang napangisi.

“Eh ’di kumain ka na lang at hindi kung anu-ano ang kalokohang pumapasok sa utak mo”

“Look who’s talking” Bulong nito pero nakarating pa rin sa pandinig niya.

“Ano kamo?” He grinned.

“Wala. Sabi ko, let’s continue eating. Kain ka pa. Dapat magkalaman ka para mas lalo kang masarap yakapin” Nanlaki ang mga mata niya at ’di napigilang sapukin ang mamasel na braso ng nobyo.

“Aray ko naman, chérie. Pagdating sa’kin, bayolente ka talaga”

“Buti nga sa’yo! Tinawag mo akong payat, eh”

“Hey, I didn’t say that you’re thin. Ang sabi ko lang, dapat magkalaman ka pa” Depensa nito habang hinahaplos pa ang braso nito. Ang arte lang ng kumag. Akala mo naman kung nasaktan talaga eh ’di naman talaga masakit ang palo niya. Well, medyo lang…

“Ganun na rin ’yon, hmp!” Aniya sabay irap. He chuckled amusedly.

“Fine. I didn’t mean it that way. I’m just excited right now kasi sa wakas, maipagluluto na rin kita kung kailan ko gusto” Napakunot-noo siya.

“Ano’ng ibig mong sabihin?”

“Ikaw naman talaga ang dahilan kung bakit ako nag-aral magluto eh tsaka gumawa ng mga gawaing bahay. Gusto ko kasi na pagbalik mo ay matutuwa ka kasi may ipinagbago ako tsaka ayaw kong pagtawanan mo ulit ako. Gusto ko, may improvement naman ako kapag nagkita ulit tayo” Naging seryoso ang mukha nito.

Lumamlam ang mga mata na para bang may naalala itong malungkot na bagay habang sinasabi ang mga bagay na ’yon. Marahil ay naalala nito ang mga panahong magkahiwalay sima.

Pero noong ibaling nito ang mukha sa gawi niya ay tumitig ito sa mukha niya ay nagbago iyon.

His face brightened instantly and Gaelle wanted to drown with happiness. Pa’no ba naman, sa paraan ng pagtitig nito ay parang siya ang dahilan ng saya’ng nararamdaman nito, na para bang siya ang nagdala ng liwanag sa buhay nito. She felt overwhelmed.

“I-I don’t know w-what to say” HInaplos nito ang pisngi niya.

“You don’t have to say anything. Just be with me and don’t leave me again. That’s all I’m asking from you, chérie” Parang nagsusumamo ang mga mata nito habang sinasabi iyon at halos matunaw ang puso niya.

“Basta tuparin mo rin ang pangako mo sa’kin, chéri. Don’t ever hurt me again because i don’t know if I could take another heartache from you” Madamdaming tugon niya. He shook his head vigorously and then kissed her forehead ever so gently.

“Hinding-hindi ko gagawin sa’yo ’yon, chérie, kasi alam kong mamamatay na naman ang puso ko kapag nawala ka sa’kin. Ayaw ko nang bumalik pa sa impyernong ’yon” Her heart skipped a beat. Ramdam na ramdam niya ang sinseridad sa boses nito at hindi niya napigilang bigyan ito ng halik at mahigpit na yakap na tinugon naman nito.

“Let’s continue eating” Sabi ni Kellan kapagkuwan saka siya ginawaran ulit ng marahang halik, this time, on her waiting lips. Tumango na lamang siya dahil sa lakas ng epekto ng mga halik nito sa kanya. Kahit ilang beses pa niyang matikman ang mga labi nito ay ’di niya iyon pagsasawaan.

Kahit siguro maputi na ang mga buhok nila pareho ay gugustuhin pa rin niyang matikman ang mga halik nito. Sigurado siyang hinding-hindi ’yon magbabago.

Maya-maya pa ay masaya na silang nagsusubuan na animo mga bagong kasal at nasa honeymoon. Ang saya’ng nararamdaman nila ay ’di matatawaran at pareho silang umaasam na sana ay wala nang hangganan pa ang saya’ng nararamdaman nila.

HINDI maiwasang hindi mangiti nit Gaelle nang ang unang makita ay ang gwapo’ng mukha ng natutulog na nobyo. Napakasarap talagang magising sa umaga na ang mukha ng taong mahal mo ang una mong masisilayan. Pakiramdam niya ay buo na agad ang araw niya.

She sat upright and then studied him even more.

Kitang-kita niya ang mamasel na katawan ng nobyo dahil bumaba na ang kumot hanggang sa puson nito. Napakaganda talaga ng katawan nito. Lalo pa iyong naging macho kumpara noon. He looked so sexy and edible that her mouth watered.

Parang natutukso siyang padaanan ng mga labi niya ang bawat anggulo ng six-pack abs nito pero ayaw niyang gisingin ito.

Bumaba ang paningin niya sa pagitan ng mga hita nito at nag-init ang mukha niya nang makita ang ebidensya ng ‘morning wood’ nito. Kahit natatakpan iyon ng kumot ay halatang-halata pa rin ’yon.

Lalong nanuyo ang lalamunan niya at pakiramdam niya ay nag-init na naman ang buo niyang katawan.

My gosh! They just spent the whole night making love but now, she’s feeling needy again. What the hell is happening to her?

Bumalik ang mga mata niya sa mamula-mulang mga labi nito at ang kagustuhang gawaran ito ng halik roon ay patindi nang patindi habang tinititigan niya ito.

Nang ’di niya mapigilan ang sarili ay dahan-dahan niyang inilapit ang mukha rito at ginawaran ng isang marahang halik ang mga labi nito. Para siyang isang teenager na ’di mapigilang kiligin dahil sa kapilyahan. Matapos itong halikan ay bababa na sana siya mula sa kama nang bigla itong magmulat ng mga mata at saka bigla siyang haklitin pabalik at kubabawan.

Napatili siya dahil sa gulat. Akala niya ay tulog ito pero gising na pala!

“K-Kellan!” Pilyo itong nakangisi sa kanya habang nasa ibabaw niya ito.

“Akala mo tulog pa ako, huh?”

“Ganun? At kailangan pa talagang magpanggap na tulog? Para saan naman, huh?”

“Wala naman. Alam ko kasing hahalikan mo ako eh” Nanlaki ang mga mata ni Gaelle.

“At pa’no mo naman nalaman, aber?”

“Eh Gawain mo ’yon noon pa man, eh. Pasimple ka pa pero alam ko namang malaki ang pagnanasa mo sa’kin” Puno ng kumpyansa na anito saka humalakhak. ’Di napigilan ni Gaelle ang sarili at kinurot ito sa tagiliran na lalo namang ikinatawa ng binata.

“Ang yabang mo!” She pouted.

“Syempre. Alam ko naman na mahal mo ako, eh” Kukurutin niya sana ulit ang lalaki pero nahuli nito ang kamay niya saka siya kiniliti. Pinipigilan niyang huwag tumawa pero grabe ang kiliti niya sa tagiliran. Halos maihi na siya. Nagpapadyak na siya at lahat pero ’di pa rin siya tinigilan nito.

“K-Kellan! Stop it” She was already breathless while keeping on thrashing out from underneath him.

“Argh!” Napatigil silang pareho sa ginagawa ng biglang mapaungol sa sakit si Kellan. Sapo nito ang pagitan ng hita nito. Biglang na-guilty si Gaelle dahil siya ang may kagagawan no’n. Because of her continuous thrashing a second ago, she unintentionally kicked his junior down there.

“Oh, my God, Kellan. Are you okay? I’m sorry. ’Di ko sinasadya. Ikaw naman kasi, eh” ’Di alam ni Gaelle ang gagawin.

“Argh, sh*t! ’Di ka pa rin nagbabago, Gaelle. Para ka pa ring elepante. Ang bigat talaga ng paa mo” Hirap pa ring sabi nito pero medyo nakabawi na. Parang gusto niya itong pagtawanan sa itsura nito na nakaupong hubo’t-hubad habang sapo ang nasaktang pagkalalaki pero nang marinig ang sinabi nito ay nawala ang kagustuhang asarin ito.

“Elepante pala…Okay. Bahala ka diyan. Maliligo na ako. ’Wag kang sasabay” Aniya sabay tayo.

“Gaelle…chérie, niloloko lang naman kita” Anito sabay yakap sa baywang niya mula sa likuran bago pa man siya makababa ng kama. Sabi na nga ba niya eh. Alam naman niyang ’di ito masyadong nasaktan. Gusto lang magpa-baby ng kumag.

“So, tapos na ang drama mo?”

“Ano’ng drama? Masakit naman talaga, eh”

“Asus. ’Di naman malakas ang pagkakasipa ko, eh. Taska kasalanan mo rin naman ’yan. Alam mo na ngang malakas ang kiliti ko sa tagiliran, sinadya mo pa akong kilitiin. Ayan tuloy ang napala mo” Napakamot ito sa ulo. HInarap niya ito saka sinapo ang gwapo nitong mukha.

“But seriously, are you okay? ’Di ba napano ’yang ano mo?”

“Ano’ng ano?” Nagmamaang-maangang sabi nito. She glared at him.

“Fine. Oo, masakit pa rin pero konti na lang. Seriously, chérie. Muntik mo nang tanggalan ng kaligayahan ang sarili mo”Her eyes bulged.

“Ano’ng kaligayahan ko? Baka kaligayahan mo kamo”

“Kaligayahan mo. Syempre, ikaw naman ang malili—” Maagap niyang tinakpan ang bibig nito para ’di nito maituloy ang nais sabihin. Ito talagang lalaking ’to, lagi na lang pinag-iinit ang mga pisngi niya sa mga sinasabi nito.

“Kellan! ’Yang bibig mo!” Humalakhak na naman ito. Halatang aliw na aliw ang kumag sa naging reaction niya. She rolled her eyes.

“Sige, tawa pa” Inirapan niya ito.

Hinawakan nito ang kamay niyang nasa mukha nito saka siya tuluyang niyakap. Dahil pareho pa silang hubad ay ramdam na ramdam niya ang init ng katawan nito at talaga namang nakakapagpabuhay ng dugo ang init ng katawan nito.

Pero nanlaki na lamang ang mga mata niya nang maramdaman na may matigas na bagay na tumutusok sa bandang puson niya.

Napatingin siya roon at kitang-kita niya ang kaibigan nito na

handang-handa nang sumabak sa laban.

“Baka matunaw ’yan sa kakatitig mo, chérie” Puno nang kapilyuhang saad nito.

“ikaw talaga! Bahala ka na nga diyan” Kunwari galit niyang sabi para pagtakpan ang pagkapahiya. Mabilis siyang bumangon saka dali-daling pumasok sa banyo. Isasara na sana niya iyon nang maabutan siya ng binata.

“Akala mo talaga, matatakasan mo ako? No way, chérie. Alam mo namang kasali na sa morning routine ko ngayon ang makasabay kang maligo” Puno ng kumpyansang saad nito saka pumasok.

Inirapan niya ito saka tumapat sa shower head. He chuckled amusedly.

“’Wag ka nang mainis sa’kin. Ang ganda-ganda mo kasi kapag namumula ang mga pisngi mo, eh. I can’t help but to tease you” Anito sabay yakap at subsob sa mukha nito sa leeg niya. ’Di niya napigilang kiligin sa sinabi nito. Ang tamis lang talaga ng dila ng lalaking ito.

“Hay naku, Kellan. Kung ’di lang kita mahal, kanina pa kita iniwan. Napakapilyo mo talaga” Humalakhak ito sabay halik sa leeg niya. Napaungol siya. ’Eto na naman. Alam na niya ang kahahantungan ng ginagawa nito.

Sa loob ng halos isang linggo nilang pananatili sa bahay bakasyonan nito ay lagi silang sabay maligo. At syempre pa, ’di lamang paliligo ang nagaganap sa loob ng banyo.

Parang walang kasawa-sawa ang binata sa pag-angkin sa kanya. Lagi itong sabik sa katawan niya at aaminin niyang pati siya ay ganun din. They’re like making up for the lost times.

“Mahal din kita at ’di ako magsasawa sa pagpaparamdam niyan sa’yo”

Maya-maya pa ay puro ungol at daing na lamang ang naririnig sa loob ng banyo kasabay ng tunog ng kanilang mainit na pagtatalik. 

---

They’re officially together and happy…for now. Abangan ang susubok ulit sa relasyong Gaelle at Kellan! Soon :)

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

vingt-et-un

A/N: Hi guys! So I’ve decided to continue this novel because some of you showed their interest in it.

Akala

ko kasi

wala

nang

interesado

kasi

wala

naman

akong

natatanggap

na

anumang

feedback.

lol

. Gusto ko na

kasing

simulan

ang

story

nina

Kelly at Stephen

sa

english

books ko

pero

dahil

sa

requests

niyo

,

tatapusin

ko

muna

ito

bago

’yon.  

Para po sa mga ’di pa rin

mabasa

’yong chapter

dix-

neuf

kasi private,

nilagay

ko po

siya

sa book na

Fan covers and mature chapters

NAKANGITING pinagmasdan ni Gaelle ang buong sala. Sa tingin niya ay naging mas maaliwalas ang buong bahay at pati pakiramdam niya ay ganun din. Pinalitan niya ang ayos ng mga gamit pati na rin ang mga kurtina, mga punda ng unan sa mga kwarto, bedsheets at kumot.

Kaninang umaga ay pumasok siya sa isa sa mga kwarto sa taas na hindi nagagamit at nakita niya ang mga iyon na nakatambak lamang roon.

Nang buklatin niya ang mga iyon ay talaga namang nagustuhan niya ang desenyo ng mga ’yon na bulaklakin. Bagay na bagay na dekorasyon sa rest house lalo na at nasa tabing dagat ang kinatatayuan nito.

Kumuha rin siya ng mga bulaklak sa hardin at nilagyan ang tatlong paso at nilagay sa lamesa sa kusina, sa coffee table sa sala at sa kwartong ginagamit nila. ’Di lang ’yon. Talagang naglagay siya ng flower arrangement sa dining table para mas maging maganda ang itsura.

Napatingin siya sa wall clock at napakunot noo ng makitang mag-aalas dose na pala.

“Bakit wala pa ’yon?” Bulong ng dalaga sa sarili.

Umalis si Kellan upang mamili ng food supplies nila. Hindi na siya sumama dahil medyo masama ang pakiramdam niya kaninang umaga. Akala nga niya ay magkakasakit siya kaninang magising pero nawala rin naman.

Pumunta siya sa kusina upang maghanda ng kakainin nila sa tanghalian. Nang matapos na siya at naihain na niya ang mga niluto kanina, ay saka naman niya narinig ang ugong ng sasakyang tumigil sa harap ng bahay.

Excited siyang dumungaw sa bintana at tama siya. SI Kellan nga.

Pagkakita pa lang niya sa binata ay ’di niya mapigilang mangiti. Napaka-gwapo talaga nito. Kahit naka-jogging pants lamang ito at puting t-shirt ay ’di iyon nakabawas sa angking kakisigan nito. Gustong-gusto niyang damhin ang mamasel nitong katawan lalo na kapag niyayakap siya nito.

Nakakaramdam kasi siya ng ibayong kapayapaan kapag nasa bisig siya nito at naririnig niya ang pagtibok ng puso nito. Lalo naman kapag tinitigan na siya nito. Pakiramdam niya ay napaka-espesyal niya rito kasi animo siya na ang pinakamaganda sa buong mundo kung titigan siya ng binata.

Nang makapasok si Kellan sa bahay dala ang mga pinamili nito ay sinalubong niya ito ng yakap at halik.

“Ang tagal mo” She pouted. He put down the grocery bags that he was holding and then pulled her by the waist until their bodies pressed together.

“Did you miss me, chérie?” She rolled her eyes.

“Bakit, ayaw mo ba?” He chuckled and then rained kisses all over her face.

“Syempre, gusto ko. Na-miss din kita, eh” Napangiti si Gaelle.

“Talaga?”

“Of course” Sagot naman nito. Pabirong inirapan niya ito saka kumawala rito. Kinuha niya ang dalawang grocery bags at nauna nang maglakad papunta sa kusina.

“Kukunin ko lang ang mga pang pinamili ko sa kotse” Narinig niyang sabi nito.

“Okay. Sunod ka na lang dito. Our lunch is ready, chéri” Sigaw niya para marinig nito.

Inilapag niya sa kitchen island ang mga dala niyang pinamili nito. Maya-maya pa ay dumating na ito at nilagay sa kitchen island ang mga dala. Akma nitong ilalabas ang laman ng mga pinamili nito upang ilagay sa dapat paglagyan nang pigilan niya ito.

“Hayaan mo na lang diyan. Ayusin ko na lang mamaya” Aniya. Sinunod nito ang sinabi nang walang imik. Pagkatapos ay humarap ito sa kanya na napapakamot sa ulo.

“Oh,bakit ganyan ka makatingin? You look weird” Ani Gaelle na medyo natatawa sa itsura nito.

“Chérie…Were you the one who did that, I mean, the curtains and stuff” Napangiti siya.

“Yup. Nagustuhan mo ba? The house looks way nicer than before, right?” Hinawakan nito ang mga kamay niya tsaka parang nag-aalangang nagsalita.

“It’s nice but…but it’s too feminine” Nawala ang ngiti niya sa sinabi nito.

“A-Ayaw mo? ’Di mo ba nagustuhan?”

“Hindi naman sa ganun, chérie. Parang naging garden na kasi—” Hindi na nito natapos ang sasabihin dahil tumalikod na siya.

“Sige, aayusin ko mamaya. Kain na tayo” Aniya saka naupo sa hapag-kainan na masama ang loob. Akala pa naman niya ay magugustuhan nito ang ginawa niya at pupuriin siya. ’Yon pala ay kabaliktaran.

At sa ’di maipaliwanag na dahilan ay parang maiiyak na siya. Parang nagiging sensitive at childish naman yata siya ngayon?

“Gaelle…chérie, are you mad at me?”

“Hindi. Kumain na lang tayo para simulan ko nang ibalik mamaya ang lahat sa dati” ’Di niya naitago ang sama ng loob sa tono niya. Narinig niyang bumuntong-hininga ito saka naupo sa tabi niya. Pero imbes na sa pagkain humarap ay siya ang hinarap nito.

“Chérie, look at me” Anito. ’Di niya ito pinansin at naglagay ng pagkain sa plato niya na parang ’di niya ito narinig. Akma niyang sisimulan nang kumain nang kinuha nito ang mga kamay niya.

“Look at me” ’DI pa rin niya ito sinunod. He cupped her face and made her face him. ’Di niya maintindihan ang sarili kung bakit bigla-bigla ay nagiging sensitive siya sa mga bagay-bagay. Kung tutuusin ay maliit na bagay lang naman ang nangyari. Pwede naman niyang ibalik sa dati ang lahat pero masama ang loob niya at parang gusto na nga niyang maiyak.

Pilit niyang pinipigilan ang emosyon niya. Ayaw niyang maging iyakin.

“Sabi mo, hindi ka galit pero halata namang masama ang loob mo. Okay, I’m sorry if I became insensitive. Maganda naman ang ginawa mo sa bahay at na-appreciate ko ’yon. Siguro, umiral lang ang pagiging lalaki ko. I mean, para kasing naging girly ang bahay. But if you want it to be like this, then so be it. Wala namang mawawala sa’kin kahit maging garden pa ang buong bahay basta masaya ka tsaka binili ko naman ang bahay na ’to para sa’yo”

Biglang nag-iba ang mood niya at nagliwanag ang mukha. Para siyang bombilya na pinailaw. Just like that, her sullen mood changed 360 degrees.

“Really?” She said excitedly. He chuckled and then caressed her cheek with the back of his hand.

“Syempre naman. Ayaw ko namang magtampo ka sa’kin tsaka mahirap na baka ma-outside de kulambo ako mamayang gabi” Natawa siya sa sinabi nito at ’di niya napigilang yakapin at hagkan ito.

“Thank you, chéri. You don’t know how happy I am” Tumaas ang kilay nito.

“Dahil lang d’on? Hmm…that’s weird. Ngayon ka lang ’ata nagkainteres sa mga ganitong bagay. Not to mention I don’t remember you loving flowery things before” Tudyo nito.

“Eh, kasi naman, nakakagaan ng pakiramdam kung ganito ang paligid. Can’t you feel it?” He shook his head. Inirapan niya ito. Natawa naman si Kellan.

“Sige na. Kain na tayo” Anito saka nilagyan ng pagkain ang plato nito.

“Hmm…Mukhang masarap, ah”

“Syempre naman, luto ko yata ’yan” Buong pagmamalaking sagot naman niya. Nagluto siya ng paella kanina.

Tinikman nito iyon at ’di niya mapigilang tumalon ang puso niya sa tuwa dahil alam niyang nagustuhan nito iyon.

“Is it good?” Tanong niya kahit halata naman. He nodded vigorously.

“You’re really a good cook, chérie. Why don’t you learn how to cook Filipino foods? I’m sure, masarap rin ang luto mo kapag nagluto ka n’on”

“Bakit? Alam ko namang lutuin ang paborito mong kaldereta, ah” Napatigil ito sa pagsubo at tinitigan siya.

“Alam mo pa ring lutuin ’yon?” Tila ’di makapaniwalang tanong nito.

“Oo naman. Ano’ng tingin mo sa’kin? ’Di naman ako nagka-amnesia para makalimutan ko” Natawa ito sa sagot niya.

“Wow. Talagang mahal mo talaga ako, ah” Puno ng kasiyahang sabi nito.

“Pa’no mo naman nasabi?” Takang tanong niya.

“Eh, kasi lahat ng mga alam mo tungkol sa’kin noon ay ’di mo nakalimutan. Ganun din naman ako sa’yo. Lahat ng mga alam kong bagay tungkol sa’yo gaya ng mga paborito mong pagkain ay kabisado ko pa rin kasi ganun kita kamahal” Tila may dumaang emosyon sa mga mata nito habang sinasabi nito ang mga iyon. Parang tumaba ang puso niya sa narinig na sagot nito at ’di niya napigilang ngumiti ng matamis saka pinanggigilan ang pisngi nito.

“Ganun mo ako kamahal?”

“Oo naman” buong pagmamalaki na sagot nito sabay bayo pa ng kamao sa dibdib nito, sa tapat ng puso.

“Asus. Tamis talaga ng dila natin, ah”

“Uy, ’di ah. I’m just being honest here” She rolled her eyes but deep within her, she’s flying with total happiness. Magsisinungaling siya kung ’di niya aamining sobra siyang kinikilig sa mga banat nito. Ito lang talaga ang may kakayahang pasayahin siya ng ganung katindi kaya naman sobra siyang nasaktan sa nangyari noon.

But she doesn’t want to think about the past. Ang mahalaga ay magkasama na sila ngayon at masaya sa piling ng isa’t-isa.

“Oo na. Sige, kumain na tayo. Nangako kang ipapasyal mo ako mamayang hapon” Pagpapaalala niya rito.

“Oo nga pala. Pero okay na ba ang pakiramdam mo?” May bahid ng pag-aalala na tanong nito.

“I’m fine. Siguro dahil lang ’yon sa puyat” His lips stretched playfully as he grinned boyishly at her.

“Masyado na ba kitang napapagod at napupuyat, chérie?” Nag-init ang mga pisngi niya.

“Tse! Kumain ka na nga. Kung ano na namang kalokohan ang pinagsasabi mo diyan” Tumawa ito ng malakas.

“Bakit? Ayaw mo bang marinig kung paano tayo nagpupuyat gabi-gabi sa—” bago pa nito natapos ang sasabihin ay nasapok na niya ito sa mamasel na braso nito.

“Aray ko naman, chérie” Reklamo nito pero pinandilatan niya ito.

“Kumain ka na nga lang, Kellan, hindi ’yong kung anu-anong bagay ang pinaaalala mo sa’kin”

“Hindi naman kung anu-ano ’lang ’yon, eh”

“Sige, tuloy mo lang at doon ako sa kabilang kwarto matutulog mamayang gabi. ’Wag kang tatabi sa’kin” Banta niya. Nawala ang ngisi nito at nagseryoso.

“Ikaw naman. Nagbibiro lang naman ako, eh. Parang ’di ka na nasanay. Ang init ng ulo mo”

“Eh, pinapainit mo ang ulo ko, eh. Let’s just eat. Lalabas pa tayo mamaya” At kumain na nga ito na parang masunuring bata. Parang gusto niyang matawa sa itsura nito pero pinigilan na lamang niya ang sarili at nagsimula na ring sumubo. Hay

naku

,

Kellan

…

PARANG ’di pa rin makapaniwala si Kellan sa nagyayari nitong nakaraang halos dalawang linggo. Napakasaya niya at animo nasa isang paraiso sila ni Gaelle kung saan sila lamang na dalawa ang naroon.

Well, sila lang naman talaga ang nasa bahay na ’yon dahil sinabihan niyang ’wag munang pumunta roon ang mga katiwala niya habang naroon sila ng dalaga. Talagang sinadya niya iyon upang masolo si Gaelle.

Bawat araw na magkasama sila ay talaga namang walang katumbas lalong-lalo na kapag ang maganda nitong mukha ang una niya nakikita sa umaga. She really completes him.

Ang mga kahungkagan sa buhay niya nitong mga nakaraang taon ay animo ulap na nawala.

Masyado siyang masaya na dumating na nga sa puntong natatakot siya na baka nananaginip lamang siya at paggising niya ay wala ito sa tabi niya. Pero dahil sa mga yakap at halik nito ay napapawi ang kung ano mang takot na ’yon sa kanyang dibdib. Lalo na kapag nginingitian siya nito at sinasabi nito kung gaano siya nito kamahal.

Nagpapasalamat siya dahil napatawad na rin siya nito at gagawin niya ang lahat upang ’di na maulit pa ang nangyari noon. Kahit hindi nito sabihin kung ano ang dahilan nito upang iwan siya ay alam na niya.

Hindi niya alam kung pa’no nito iyon nalaman o nakita pero ’di na mahalaga iyon dahil sisiguruhin niyang ’di na niya ipaparamdam ang sakit na ’yon sa dalaga.

Kahit alam niya sa sariling ’di niya ’yon sinasadya pero nasaktan niya pa rin ito. Ngayong bumalik na ito sa buhay niya at binigyan siya ng isa pang pagkakataon ay ’di na niya sasayangin iyon dahil mahal na mahal niya ito.

Gagawin niya ang lahat para iparamdam rito ang pagmamahal na iyon. Ngayon nga ay naghanda siya ng isang sorpresa para rito.

“Ano na naman ito, Kellan?” Natatawang tanong ng dalaga habang nakapiring. Inaalalayan niya ito upang hindi ito matapilok o matumba.

“Basta. Just walk and you’ll see”

“Hay naku. Ang dami mo talagang alam” Natawa na lamang siya. Maya-maya pa ay nakarating na sila sa garden kung saan niya inihanda ang sorpresa niya rito.

“You can remove your blindfold now, chérie” She complied.

Nang makita nito ang sorpresa niya ay bumakas ang gulat sa magandang mukha nito pero ilang segundo pa ay nagliwanag iyon at parang maiiyak sa tuwa na tumingin sa kanya. Tumalon ang puso niya sa galak dahil alam niyang napasaya niya ito at hindi matatapos ang gabing ’yon na ganun lang dahil sisiguruhin niyang mas sasaya pa ito. 

Babalik na sila sa Manila bukas at alam niyang uuwi na si Gaelle sa France kaya naman kailangan na niyang siguraduhin na ’di na siya nito iiwan pa. Ayaw na niyang mawalaya pa rito.

---

Hmm…

Ano

kaya

ang

sorpresa

ni

Kellan

?

Babalik

pa

kaya

si

Gaelle

sa France

pagkatapos

niyon

?

Ano

pa

kaya

ang

mangyayari

sa

hinaharap

nilang

dalawa

?

Matatanggap

kaya

ng mga

pamilya

nila

ang

relasyon

nila

?

Pa’no

kung

bumalik

sa

buhay

nila

ang

isang

taong

naging

dahilan

ng

pag-iwan

ni

Gaelle

kay

Kellan

?

Alamin

sa mga

susunod

na chapters guys! 

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

Vingt-et-deux

A/N: Hi guys! Belated Happy New Year to you all! I just wished na nakauwi ako sa Pilipinas to experience Christmas and New Year there but i couldn’t…It’s been almost a decade since i last experience holiday season there. Sayang talaga…-_-

Anyway, sorry again for the late update! I’ll try to update this story more often now. Sana patuloy niyo pa rin itong subaybayan at suportahan. :)

—Zoé Isabel…

MALAWAK ang ngiti ni Gaelle habang tinititigan niya ang sing-sing sa kanyang daliri. Hanggang ngayon ay ’di pa rin niya mapaniwalaan ang mga nangyari kahapon. Animo hanggang sa mga sandaling iyon ay lumulutang sa pa rin siya sa alapaap sa sobrang saya’ng nararamdaman niya.

’Di niya akalaing pwede pala talagang maramdaman ang ganitong klaseng kaligayahan.

How couldn’t she? Nag-propose lang naman kasi sa kanya ang pinakamamahal niyang lalaki. Yes. She and Kellan are now engaged to be married at talaga namang halos mapunit na ang kanyang mga labi sa kakangiti.

“You look happy” Puna ng binate na tinapunan saiya ng tingin saka nagpatuloy sa pagmamaneho. Napapansin pala siya nito kahit sa daan lang halos nakatutok ang mga mata nito.

“Of course, I’m happy right now” Matamis naman ang ngiting tugon niya sa nobyo. Kumislap rin ang mga mata nito saka ngumiti.

“Ako ba ang dahilan ng saya’ng ’yan?” She rolled her eyes.

“Eh, sino pa nga ba, aber?” kunwaring taray niya rito. Tumawa ito pagkatapos ay nagseryoso rin.

“Alam ko naman na ako ang dahilan ng saya mo, chérie, and I’m happy too. Kaninang umaga ka pa ganyan kahit na medyo ’di naging maganda ang gising mo. Anyway, okay ka na ba?” Tila nag-aalalang anito.

“Yup. I’m fine now. Siguro, dahil lang sa puyat at tsaka siguro sa kaba na rin kaya medyo sumama ang pakiramdam ko. But you don’t have to worry, chéri. I’m okay now” Sabi niya. Kinakabahan rin kasi siya dahil sa pag-uwi nila ngayon. Ipagtatapat na kasi nila ni Kellan ang tungkol sa relasyon nila sa pamilya nila.

Tiningnan niya ito. Nababakas ang pag-aalala nito para sa kanya at pana yang tingin sa gawi niya. Napangiti siya. He’s such a worrywart. Mula kaninang bago sila magbiyahe ay nakailang tanong na ito sa kanya kung okay lang ba siya. She smiled inwardly. This is oen of the sides of Kellan that didn’t change one bit since when they first met.

Maalalahanin pa rin ito at malambing kaya napakadalaing nahulog ang loob niya rito.

Pinakiramdaman niya ang sarili. Wala naman na siyang nararamdamang kakaiba bukod sa medyo nagugutom na siya.

Kaninang umaga ay muntik na silang ’di matuloy sa biyahe nila pauwi ng Manila dahil nahihilo siya at nagduduwal. Hinang-hina siya at animo wala na siyang lakas upang bumangon pa. Nanatili siya sa kama pagkatapos niyang magsuka sa banyo at natulog ulit.

Mabuti na lamang at nawala rin nang magising na siya ulit. Natatawa pa siya kay Kellan dahil nagpa-panic na ito at pinipilit siyang dalhin na sa ospital.

Ipagpapaliban pa sana nito ang pag-uwi nila pero nagpilit siyang lumuwas na sila. Gustong-gusto na niyang makaharap ang ina at kapatid. Oo, medyo kinakabahan siya sa maaaring maging reaction ng mga ito pero umaasa siyang matatanggap ng mga ito ang relasyon nila ng binata. They’re not doing anything wrong anyway.

Wala namang silang nasasagasaang tao sa relasyon nila kaya malaya silang dalawang magmahalan.

“Just inform me right away if you feel something unpleasant so that we can go to the hospital” She nodded her head. Isinandal niya ang ulo sa upuan at tumingin sa labas. Maya-maya pa ay napatingin ulit siya sa sing-sing niya na bigay ng nobyo.

Ganito pala ang pakiramdam kapag inalok ka na ng kasal ng mahal mo. Pumunta lamang siya sa Pilipinas sa kadahilanang gusto niyang makasama ang ina at makilala ito. Wala sa isip niya na makipagkita kay Kellan dahil sa galit niya rito.

Hiniling lang niya sa isip noon na sana ’di na mag-krus ang landas nilang dalawa dahil ayaw na niyang sariwain ang sakit na dinulot nito sa kanya.

Pero ganun pala talaga pag tadhana na ang nakialam. Mawawalan ka ng kontrol sa mga plano mo dahil mangyayari at mangyayari kung ano ang nasa kapalaran mo. Siguro talagang sila nga talaga ang para sa isa’t-isa dahil ’di sila ulit pagtatagpuin ng tadhana kung hindi.

She could still remember what happened last night. Akala niya ay kung ano na namang kalokohan ang plano nito para sa kanya pero nagkamali siya…

Nang magmulat siya ng mga mata ay nakita niya ay ang napakagandang ayos ng hardin. Sinadyang inayosan ang buong paligid ng mga iba’t-ibang palamuti gaya ng balloons, ribbons, confetti, petals at mga ibat’t-ibang kulay na scented candles na nagkalat sa buong paligid. Ang cobble stone pathway sa gitna ng hardin ay halos ’di na makita dahil sa dami ng mga confetti at petals na nagkalat roon.

Sa gilid ng cobble stone pathway ay may mga kandilang nakatirik roon na nagsisilbing tanglaw sa kung sino man ang dadaan roon. Sa pinakadulo kung saan walang mga halaman ay ang maliit na pavilion na noon ay walang kabuhay-buhay at animo napabayaan. Ngayon ay ibang-iba ang itsura nito. Punong-puno ng mga bulaklak na nagsilbing dekorasyon ang bawat bahagi ng pavilion kasama ng mga maliliit na mga ilaw na humahakab sa korte ng pavilion.

Bigla itong nagkaroon ng buhay at ngayon ay napakaganda.

’Di niya alam kung paano naayos nang ganoon ang buong hardin na ’di man lang niya napansin. Marahil ay kahapon dahil nagkulong lamang sila ng binata sa loob ng kwarto at nag-movie marathon. Ayaw niya sanang manatili na lamang sa loob ng bahay dahil gusto niyang mamasyal sila pero mapilit si Kellan.

He seduced her into staying inside the house by making love with her then they watched several movies together.

Kaya pala labas ito nang labas habang nanunuod sila. Nairita pa nga siya rito dahil ito ang may gusto na manood sila pero parang wala naman itong interest sa pinapanuod nila.

Bumalik ang atensyon niya sa pavilion.

Inside the pavilion was a prepared romantic dinner for two onto the rectangular shaped table. May nakatirik na isang pahabang kandila sa gitna na nakasindi na. May napakaganda ring flower arrangement roon at kung titingnan ay talaga namang napaka-romantic ng dating niyon.

The table setting was so beautiful. Halatang pinaghandaan talaga nito ang sorpresa.

Pero ang talagang nakakuha ng atensyon niya ay ang led lights na paulit-ulit na nagpapatay-sindi sa bandang taas ng pavilion. Ang mga led lights ay nakashape sa mga salita na kahit sinong babae ay nangangarap na marinig ang mga iyon mula sa lalaking mimamahal nila.

’ Will u marry me?’ ’Yon ang nakalagay at halos maiiyak na siya sa sobrang saya. ’Di niya mapigilang mamasa ang mata dahil sa tindi ng emosyong nararamdaman.

Then her attention shifted to Kellan, who’s already at the left side of the entrance of the pavilion, wearing a stripe polo shirt. The sleeves were rolled until to his elbows. He’s wearing jeans and moccasin. His hair was neatly gelled and he looked neatly handsome.

“I know this is all so sudden but I don’t want to waste anymore time. I want to take our relationship to the next level. I know it’s a little bit early but I’ve been waiting for this for years already. Gusto kong patunayan sa’yo kung gaano kita kamahal, chérie. Ayaw na kitang pakawalan pa. Gusto ko, nasa tabi lang kita palagi. Gusto kong ang maganda mong mukha ang lagi kong makikita sa bawat umaga na magigising ako. Gusto kong ikaw ang lagi kong kasama sa bawat araw ng buhay ko. With every ups and downs in my life, I want you to be there with me kasi mahal na mahal kita” Habang sinasabi nito ang mga katagang iyon ay unti-unti itong naglalakad palapit sa kinatatayuan niya habang matamang nakatingin sa kanya.

Nang makarating ito sa mismong harapan niya ay pinakatitigan siya nito sa mga mata na animo siya na ang pinakamagandang babae sa buong mundo. Hinawakan nito ang mga kamay niya at hinalikan ang mga iyon nang buong pagsuyo. Nanlaki ang mga mata niya nang bigla na lamang nitong iniluhod ang isang binti habang hawak pa rin ang isang kamay nila.

“Miss Gaelle Chevalier, will you make this man, who’s hopelessly and madly in love with you, happy by marrying him?” Tanong nito na ang tinutukoy ay ang sarili saka may kinuha ito sa bulsa nito at binuksan ang isang red velvet na kahita. Agad kumislap ang isang engagement ring sa loob niyon.

Napakaganda’ng sing-sing niyon na mayroon isang maliit na brillante na kumikinang.

Tuluyan na siyang napaiyak. ’Di niya maipaliwanag ang sayang sumibol sa kanyang dibdidb. Ang dami niyang gustong sabihin pero walang lumalabas sa kanyang bibig. Animo na-estatwa na siya sa sobrang gulat at kaligayang nararamdaman.

Nanginginig ang mga kamay niya habang patuloy siyang lumuluha.

“Don’t cry, chérie. Para mo namang sinasabi na ayaw mong magpakasal sa’kin niyan” Tila kinakabahang sabi nito habang nakatingala sa kanya at hawak pa rin ang sing-sing.

She chuckled. Bigla siyang naaliw sa itsura nito.

“Baliw! ’Di ka talaga aware sa tears of joy, no?”

“Then answer me, chérie. I’m dying here” Natawa siya saka tumango ng ilang beses. Nanlaki ang mga mata nito.

“Yes, I’ll marry you, Kellan” Parang nagulat ito at hindi kaagad nakapagsalita. She beamed and then bended over to kiss him on the lips.

“Narinig mo ba ako?” She asked playfully. He blnked for a couple of times like he just got out of his reverie before he smiled with obvious happiness. Isinuot nito sa kanyang daliri ang singsing saka tumayo at binuhat siya. Inikot siya nang inikot sa ere habang sumisigaw ng ‘yes’ na punong-puno ng kasiyahan ang gwapo nitong mukha.

Napakasaya nilang dalawa at parang wala nang pagsidlan ang sayang nararamdaman nila. Nang ibinaba siya nito ay agad siya nitong hinalikan nang buong pagmamahal.

That must be the sweetest kiss they have ever shared so far and it felt like they’re floating in another dimension, in their own little world.

“Thank you, Gaelle…chérie. ’Di mo alam kung gaano mo ako pinasaya ngayon” he said after that soul searching kiss. She squeezed his cheeks.

“Just promise me that I’ll be the only one from now on. Just love me and me alone” Hinapit siya nito sa baywang.

“You don’t have to ask me that. Ikaw lang naman talaga ang nag-iisang babaeng mahal ko mula noon hanggang ngayon. Pangako, ikaw lang” She beamed as her cheeks glowed, her eyes twinkled with joy.

“Ako rin. Ikaw lang, chéri. Wala nang iba” Ito naman ang napangiti. She tiptoed and this time, she was the one who initiated the kiss. Pareho silang napaungol at kung ’di siya kumalas pagkatapos ng ilang segundo ay baka kung saan na naman sila napunta nito.

Paano ba naman kasi. Kung saan na naman napunta ang kamay nito.

“So, kakain na tayo?” Tanong niya rito na hinihingal pa pagkatapos ng mapusok na halik na pinagsaluhan nila.

Mahinang natawa ito saka ginawaran siya ng isa pang dampi sa labi saka sumagot.

“I almost forgot about that. I was even thinking of having you as a dinner” Pilyong sabi nito. Kinurot niya ito dahilan upang lumakas ang tawa nito.

“Ikaw talaga. Halika na nga at kainin na natin ang inihanda mo para hindin kung anu-anong kalokohan ang naiisip mo” Aniya.

Maya-maya pa ay masaya na silang kumakain at nagsusubuan na animo mga bagong kasal. At syempre, hindi natapos ang gabi na hindi siya nito isinayaw habang pumapailanlang sa background ang kantang Perfect ni Ed Sheeran.

Natawa pa nga siya kasi tinanggal pa nito ang sandal niya saka tinanggal rin nito ang sapatos nito para daw gayahin nila ang nasa lyrics ng kanta. Ayon tuloy, nakayapak sila pareho sa Bermuda grass habang sumasayaw…

NAPAUNGOL si Gaelle nang maramdamang may mainit na labi na dumikit sa labi niya. Nagmulat siya ng mga mata at nakita niya ang mga pilyong berdeng mata na iyon na nakatitig sa kanya. Nakatulog pala siya sa biyahe at ginigising siya ng kanyang pilyong fiancé sa pamamagitan ng halik.

Akma siyang magsasalita nang bigla siya nitong kinuyumos ulit ng halik. Mapusok iyon at puno ng init.

“Para saan ’yon?” Hingal niyang tanong pagkatapos. Ngumisi ito.

“Wala naman. You just looked so irresistible right now that I couldn’t stop myself” She rolled her eyes. Pinagkukurot niya ito. Tawa lang ito nang tawa habang hinuhuli ang mga kamay niya.

“Ikaw talagang lalaki ka, ang pilyo mo. Hmp!”

“’Wag ka nang mainis, chérie. Alam ko namang gusto mo rin naman ang pagiging pilyo ko” Diniinan pa nito ang ‘pilyo’ na obvious naman na iba na naman ang ibig sabihin. Napailing na lamang siya. Tumingin siya sa labas.

“Nandito na pala tayo” Puna niya.

“Kaya nga kita ginigising pero dahil ang hirap mo’ng gisingin, hinalikan na lang kita” Proud pa’ng sagot nito sabay kindat sa kanya.

Inirapan niya ito para pagtakpan ang kilig na nararamdaman. Hay, Kellan…

Ilang saglit pa ay bumaba na sila ng sasakyan at pumasok sa bahay. Magkahawak kamay silang dalawa at parehong may matamis na ngiti sa mga labi.

Kahit medyo may pag-aalala siyang nararamdaman na baka iba ang maging reaction ng mommy nila at ni Jillian ay natatakpan iyon ng kaligayahan. Sobra siyang masaya upang mag-isip pa ng mha negatibong bagay.

Nang makarating sa sala ay naroon ang ina na nakaupo sa couch habang nanunuod. Nagulat ito nang makita sila lalo na nang bumaba ang tingin nito sa magkahawak nilang mga kamay. Nagtatanong na tumingin ito sa kanila. Akmang masasalita si Kellan nang biglang dumating si Jillian na may dalang isang petsel ng juice. Halatang galing ito sa kusina.

Pero parehong ’di nila inaasahan ang taong kasunod nito na may dalang tray. Nakatingin ito sa kanilang dalawa ng binata. Bigla na lamang nitong inilapag ang dala at sinugod ng yakap si Kellan.

“I missed you so much, babe” Nanigas si Gaelle sa kinatatayuan at wala sa sariling binitiwan ang kamay ni Kellan.

“B-Beatrice….W-What are you d-doing here?” Tanong ni Kellan na halatang nagulat sa presensya ng babae. 

---

Oh, my! Ano na kaya ang mangyayari ngayon na bumalik si Beatrice sa buhay nila?

Makakaapekto kaya ito sa relasyon nila Kellan at Gaelle?

Abangan sa susunod guys!

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

Vingt-trois

A/N: 22_MonAmour aka Zoé Isabel here! I’ll update this story at least twice a week from now on. (Well, it depends on your responses as readers of this story. LOL)

DAHIL sa gulat ay ’di agad nakakibo si Kellan nang yakapin siya ni Beatrice. Akala niya ay ’di na ito magpapakita pa sa kanya kahit kailan pagkatapos ng ilang beses niyang pagtanggi sa mga panunukso nito sa kanya. Ang huli ngang pagkikita nila ay noong bago dumating si Gaelle sa Pilipinas nitong nakaraang buwan.

Sinabi naman niya rito na ’di niya tatakbuhan ang responsibilidad pero mukhang hindi kontento roon ang babae. Mukhang ipagpipilitan pa rin nito ang gusto na kahit kailan ay ’di niya maibibigay rito.

Ngayong naayos na niya ang gusot sa pagitan nila ni Gaelle ay ’di na siya papayag na sirain ulit sila ni Beatrice.

Kahit wala pa siyang naririnig mula sa dalaga ay alam na niyang iyon ang dahilan kung bakit siya iniwan nito noon. Noong una ay nalilito pa siya kung bakit bigla na lamang itong umalis pagkatapos niyang makatanggap ng text message mula rito na nakikipaghiwalay na ito. Pero nang tumagal ay na-realize niyang nakita siguro ni Gaelle ang lahat. Wala naman kasi siyang ibang nagawang pagkakamali na alam niya kundi ’yon lang.

Nagkamali siya at gagawin niya ang lahat upang maayos ang lahat. Dapat na niyang kausapin si Gaelle upang ipagtapat ang sekreto niya. Dapat noong nasa La Union pa sila ay sinabi na niya ang totoo pero naunahan siya ng takot.

Oo, naging duwag na naman siya pero masisisi ba niya ang sarili? Ayaw na niyang bumalik sa mga panahon na wala ang dalaga sa tabi niya at naging stalker pa siya nito na pinapanuod lamang niya ito sa malayo dahil ’di niya ito malapitan.

Nang makabawi ang binata ay saka siya natauhan. He untangled Beatrice’s arms from around his neck.

“Bakit ka nandito? As far as I know, sinabi ko na sayo’ng ’wag kang pupunta rito” He said through gritted teeth.

“’Di ka naman kasi sumasagot sa mga texts at tawag ko, babe” Lalong naningkit ang mga mata niya sa sinabi nito. Gusto niya itong bulyawan at kaladkarin palabas ng bahay nila pero ayaw naman niyang maging ganung klase’ng tao. Ayaw na ayaw niyang gumagamit ng dahas kung hindi rin naman kailangan.

“I’m not your babe, Beatrice and you know that. Siguro, mas makabubuting umalis ka na lang” Pagtataboy niya rito.

“Kellan, don’t be rude. Nandito si Beatrice dahil kay—”

“Mom, please” He gave his step-mother a pleading look and he was glad that she understood what he meant. She heaved a sigh and didn’t say anything more. Kitang-kita ang maraming katanungan sa mukha nito habang nakatingin sa kanya saka tumingin sa gawi ni Gaelle. Kita rin niya ang pag-aalala sa mukha nito para sa anak.

Nang tingnan niya si Gaelle ay nakatingin lamang ito sa kanila ni Beatrice habang nakaguhit ang sakit at pagtataka sa magandang mukha nito. She looked pale too.

“Don’t ever tell me that, Kellan. Alam na alam mong kahit ano’ng gawin mo, hinding-hindi ka makakawala sa’kin” Aroganteng saad nito saka tinapunan si Gaelle ng nang-iinsulto’ng tingin.

“Long time no see, my long lost friend. I’ve never thought na babalik ka pa pagkatapos ng nangyari noon. Ganun ka ba talaga katanga na pagkatapos kang ipagpalit sa’kin ni Kellan ay babalik ka pa rito para ipagpilitan ang sarili mo sa kanya? Ang tagal mo naman yatang maka-move on. If I were you, I would just go back to the hell hole where I came from kasi kahit ano’ng mangyari, ako pa rin ang pipiliin ni Kellan sa bandang huli dahil may alas ako na wala ka na kahit kailan ay ’di papayagang mawala ni Kellan” Mabuti na lamang at nakapag-pigil pa si Kellan.

Muntik na niyang sinuntok ang babae sa sobrang galit niya. How dare she talk to his chérie like that? Napakuyom siya ng kamao.

“Umalis ka na habang may natitira pa akong pasensya sa’yo, Beatrice” matigas ang boses na aniya. Nanginginig na ang katawan niya sa matinding pagpipigil niya sa sarili na hindi makagawa ng isang bagay na ayaw niyang gawin.

“Bakit, Kellan? Natatakot ka ba na malaman niya ang pinakatatago mong lihim?” Nang-uuyam na sagot nito. Bigla siyang inatake ng kaba. Hinawakan niya ang kamay ni Gaelle saka ito hinila palapit sa kanya na animo prinoprotektahan niya ito mula sa anumang masamang planong gawin ni Beatrice.

“Mom, Jillian, kayo na ang bahalang maghatid kay Beatrice palabas ng bahay. Aakyat na kami ni Gaelle” Aniya na may halong pakiusap sa tinig para sa step-mom at kapatid. Pero natigilan siya nang hilahin niya ang kamay ni Gaelle paalis dahil ’di ito sumunod. Bagkus ay binitiwan nito ang kamay niya habang nakatingin kay Beatrice.

’Di niya mabasa kung ano ang nasa isip nito ngayon dahil blangko ang expression ng mukha nito.

“Ano ang ibig mong sabihin, Beatrice?” Tanong nito. Nanlaki ang mga mata niya.

“C-Chérie, ’wag kang makinig sa anumang sinasabi ni Beatrice. Gusto lang niya tayong sirain” She shook her head with determination. Damn! Is this it? Masisira na naman ba kami?

“Why don’t you ask Tita, Jillian and Kellan? Everybody knows about it. Maybe, it’s better for me to go now. Binibigyan kita ng dalawang araw para magpakita sa’min, Kellan, kundi ka darating ay alam mo na ang mangyayari” Banta nito na nakangisi saka nag-martsa paalis. Walang nakakibo isa man sa kanila habang lahat ay nakatingin sa nilabasan nitong pintuan.

HINDI alam ni Gaelle ang mararamdaman ng mga sandalign ’yon. Nanginginig ang mga tuhod niya at litong-lito pa rin siya sa bilis ng mga pangyayari. Hindi niya akalain na makikita ulit niya ang babaeng minsan ay itinuring niyang kaibigan na siya ring sumira sa relasyon nila ng binata noon.

Pakiramdam niya ay nabuhay ulit ang sakit na dinulot ng mga ito sa kanya at ngayon ay nadagdagan pa iyon ng pagkalito dahil sa mga binitawan nitong salita bago umalis.

Bakit pakiramdam niya ay may bomba’ng nakatakdang sumabog sa harap niya anumang oras? Hindi pa man nagtatagal ang relasyon nila pero bakit ganito na naman ang nangyayari? Animo nanghihina na napaupo siya sa sofa. Nag-aalala namang tumabi si Kellan sa kanya. Pati ang ina at kapatid ay kita rin ang pag-aalala na nakabakas sa mga mukha ng mga ito para sa kanya.

“Ano ang ibig sabihin niyon, Kellan? Bakit siya nandito?” Nanginginig ang boses na tanong niya.

“Mom, Jillian, pwede niyo ba kaming iwan saglit? Mag-uusap lang kami” Tinitigan ng kanyang ina ang nobyo at nagulat siya dahil parang galit ang ina rito. Tumalikod ang mga ito na walang sinabi na kahit ano. Napa-buntong-hininga ang binata.

Bigla ay parang naging stressed out ang itsura nito habang nakatingin sa kanya. Pinagpapawisan rin ito ng malapot at halatang kabado. Maya-maya ay hinawakan nito ang kamay niya. Pati palad nito ay malamig.

“Listen to me carefully, chérie” Bumuntong-hininga ulit ito saka nagpatuloy.

“Ipagtatapat ko na ang lahat dahil ayaw kong sa iba mo pa malaman…T-Three years ago—”

“May nangyari sa inyo ni Beatrice” nanlaki ang mga mata nito sa sinabi niya. Halatang nagulat ito pero sandali lamang iyon. Tumango ito at lumamlam ang mga mata. Parang nawala lahat ng buhay sa mga berde nitong mga mata sa oras na ’yon.

“P-Paano mo nalaman?” Mahina ang boses nito. She could feel her tears starting to brim in her eyes but she tried her best to stop them from falling. Akala niya ay tapos na niyang iyakan iyon at naibaon na sa limot pero ngayong nakita niya ulit si Beatrice at mismong umamin na ang binata sa nangyari sa pagitan ng mga ito ay masakit pa rin pala.

Akala niya ay nakalimutan na niya iyon nang patawarin niya ito pero ang hirap pala kapag bumalik ang lahat at sumapal sa mismong mukha niya.

She could still remember Beatrice’s taunting face while looking at her a while ago. Sa klase ng tingin nito sa kanya kanina ay parang may alam pa ito na ’di niya alam at pakiramdam niya ay kapag nalaman niya, lalo lamang siyang masasaktan.

But she tried her best to be strong and fight her fears. Kasama na ito dapat sa mga pinaghandaan niya nang tanggapin niya ulit ang binata sa buhay niya. Dapat na niyang tanggapin ang naging pagkakamali nito noon dahil pinatawad na niya ito. Mahal niya ito at ayaw na niyang maulit ang paghihiwalay nila noon.

“Nakita ko kayo” Pagtatapat niya. He was taken aback.

“W-What do you mean by that? Saan mo k-kami nakita?”

“Nang gabi na ’yon, ’di mo sinasagot ang mga texts at tawag ko. Sobra akong nag-alala kasi akala ko may masamang nangyari sa’yo. ’Di ako nakatulog nang maayos sa kakaisip ko kung ano’ng nangayari sa’yo. Pero nang madaling araw na, may natanggap akong text galing sa isang ’di ko kilalang number. Sinabi sa text na ’yon na kailangan kong pumunta sa bachelor’s pad mo dahil nandon ka nga raw at may kasamang ibang babae. Noong una ay ’di ako naniwala kasi may tiwala ako sa’yo. Akala ko ay niloloko lang ako ng tao na ’yon pero pagdating ko sa pad mo at nakita ko kayo ni Beatrice na nasa kama at parehong hubad, ’di ko nakayanan. Kaya umalis ako kasi para akong namatay” Kellan was shaking his head while listening to her.

HInawakan nito ang mga kamay niya saka tinitigan siya mismo sa mga mata. His eyes were pleading to her silently.

“B-Bakit, Kellan? Bakit mo nagawa sa’kin ’yon?” Matagal na niyang nais marinig ang explanation nito. He tried explaining before when they were in her room but she refused to listen. Natakot kasi siyang marinig ang rason nito. Natakot siyang marinig na baka talagang minahal nito si Beatrice at ginamit lamang siya nito. Pero ngayon, kailangan na niyang marinig iyon.

“Wala akong pwedeng sabihin para mabawasan ang sakit na nararamdaman mo ngayon, chérie, pero maniwala ka sa’kin. Kahit kailan ay ’di ko ginusto na mangyari iyon at pagtaksilan ka”

“Pero ginawa mo pa rin, eh” She said while chuckling bitterly. He shook his head again.

“Nangyari ang lahat ng iyon dahil lasing ako. Hindi ko alam kung paano nangyari. I attended a birthday party and got a little bit drunk. Nandoon din si Beatrice dahil common friend namin ang may birthday. Nakita niyang medyo lasing na ako kaya nag-offer siya na ihatid ako. ’Di na ako nakatanggi pa dahil tumalab na ang nainom ko at ayaw ko namang mag-drive nang lasing. Nang makarating kami sa pad ko, nagpumilit pa siyang mag-stay muna dahil nahihilo raw siya. Pumayag ako. Hindi ko alam kung pa’no pero nang magising ako ay parehas na kaming nasa kama at walang saplot. Patawarin mo ako sa nagawa ko, chérie, pero walang araw na hindi ko pinagsisisihan ’yon. Naging iresponsable ako at gago. Pero maniwala ka naman sa’kin kung sasabihin kong mahal na mahal kita at kahit kailan ay ’di kita ipagpapalit sa iba” Even his voice was begging. Naluluha na rin ito habang nakatitig sa kanya nang buong pagsusumamo.

Sasagutin na niya sana ito nang biglang may maalala.

“Ano ’yong tinutukoy ni Beatrice kanina? Gusto kong sabihin mo na ang lahat-lahat sa’kin ngayon din, Kellan. Ayaw ko nang may lihim pa sa pagitan natin” Kahit nanginginig ang boses ay pinilit iyang patatagin iyon. Natahimik ito ng ilang segundo bago ito marahang tumango.

“Please, promise me na ’di mo ako iiwan ’pag sinabi ko na ang lahat sa’yo” Siya naman ang natahimik. ’Di niya alam ang isasagot rito.

“Let’s see” Pabulong niyang sagot. Napalunok ito. Halatang natatakot sa anumang maging resulta ng ipagtatapat nito sa kanya. Siya man takot rin na marinig mismo sa bibig nito ang hinala na kanina pa naglulumikot sa isip niya. Napakalakas ng tibok ng puso niya at animo sasabog na ang kanyang dibdib sa nararamdamang kaba.

Humigpit ang pagkakahawak nito sa mga kamay niya.

“Chérie…Beatrice and I h-have a c-child” Para iyong bombang sumambog sa harap niya. Tama nga siya ng hinuha kanina pa at ngayong narinig niya mismo ang katotohanan ay parang nanghina ang buo niyang katawan. Ang puso niya ay nagkanda-durog-durog sa sobrang sakit.

Ang mga luha niya ay tuloy-tuloy na umagos sa kanyang mga pisngi. Walang namutawing anuman mula sa kanyang bibig. Pakiramdam niya ay napipi na siya at naging bingi. Namanhid ang buong katawan niya.

May sinasabi si Kellan pero ’di na niya iyon naririnig. Hilam rin ng luha ang mga mata nito. ’Di man niya naiintindihan ang mga sinasabi nito sa kanya ay alam niyang humihingi ito ng kapatawaran sa kanya. Hanggang sa niyakap siya nito ng buong higpit ay wala pa rin siyang nasabi.

Her heart was aching so bad and she felt miserable. Pakiramdam niya ay biglang umikot ang lahat at ilang saglit pa ay naging itim ang buong paligid.

PAKIRAMDAM ni Kellan ay siya na ang pinakamasamang tao sa buong mundo dahil sa sakit na idinulot niya sa pinakamamahal na babae. Bakit kailangan pa niyang masaktan ito nang ganun ulit? Napakabait nito at walang sinasagasaang sinuman. She doesn’t deserve to be hurt like this…

Bakit kailangan pang umabot sa ganito? Kung may ipinagpapasalamat si Kellan ay iyon ay siya na mismo ang nakapagsabi ng isa pa niyang sekreto rito. Ayaw na niyang malaman pa nito iyon mula sa iba.

Tinitigan niya ang magandang muka nito na halatang may iniindang sakit. Sakit na siya na naman ang may gawa. Kasalukuyan itong tinitingnan ng ina na isang doctor. Nagpapasalamat siya at naroon ito sa bahay. Nawalan kasi ng malay si Gaelle kanina at to-the-rescue naman ang mommy nila.

“How’s she, mom?” Tanong niya sa step-mother. Tinitigan siya nito at nagulat siya sa galit na nakikita niya sa mukha nito.

“Gaelle is pregnant” Siya man ay nagulat. Kahit tumalon ang puso niya sa sobrang saya ay ’di niya magawang ilabas ang sayang ’yon dahil sa nakikitang pag-aakusa sa mga mata nito para sa kanya.

“Hindi ko na itatanong pa kung sino ang ama dahil obvious naman na ikaw. Isa lang ang sasabihin ko sa’yo, Kellan, and I want you to listen carefully. Ayusin mo muna ang gusot mo bago mo lapitan ang anak ko. Sana maintindihan mo. Kung talagang mahal mo siya, dapat ayusin mo muna ang lahat hindi ’yong ganito. Sobrang nasaktan mo si Gaelle, Kellan”

“I’m sorry that I’ve caused her pain, mom. But believe me when I say that she’s the only one for me. Mahal na mahal ko siya”

“Ano ba talaga ang nangyari? Gusto kong sabihin mo sa’kin ang lahat” Tumango siya. Later on, he found himself telling everything to his step-mother. From the first time he met Gaelle until now. He confessed everything and when he finished telling her everything, dumapo ang kamay ng ina sa pisngi niya.

---

May pag-asa pa kaya ang relasyon nila? Matatanggap ba ulit ni Gaelle si Kellan pagkatapos ng mga nangyari?

Abangan sa mga susunod na kabanata! 

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

Vingt-quatre

A/N: Hi guys! This chapter is a little bit longer than the previous chapter! I hope you like it :) Enjoy! 

—Zoé Isabel aka 22_MonAmour

SUNOD-SUNOD ang tungga ni Kellan sa bote ng beer na hawak. Napakabigat ng dibdib niya dahil sa mga nangyari kanina lang. Akala niya magiging okay na ang lahat ngayong tuluyan na siyang tinaggap muli ni Gaelle sa buhay nito pero nagkamali siya.

Oo, kasalanan na naman niya dahil ’di niya sinabi ang sekreto niyang may anak sila ni Beatrice. Bakit ba kasi napakahirap magsabi ng totoo minsan lalo na kapag alam mo na ito ang magiging dahilan upang masaktan ang taong pinakamamahal mo?

Sabi nga sa kasabihan, it’s better to be hurt by the truth than comforted by a lie. Siguro nga, tama ang kasabihan na iyon. Dapat naging totoo siya sa simula pa lang para ’di na sila umabot pa sa ganitong sitwasyon. He should’ve told her everything from the beginning.

Wala naman siyang plano na itago iyon mula sa dalaga nang matagal. Ang plano niya ay kakausapin niya ito tungkol doon pagbalik nila ng Manila. Pero dahil ipinagpaliban niya ay nangyari tuloy ang ’di niya inaasahan. Dumating si Beatrice at muli na namang nasira ang maganda sanang plano niya.

Alam naman niyang magagalit ang dalaga sa kanya kapag ipinagtapat niya ang totoo pero at least, nakapagpaliwanag sana siya nang mas maayos. Iyong naihanda niya itong mabuti para hindi ito masyadong mabigla.

Malaki ang naging epekto ng presensya ni Beatrice kanina kay Gaelle dahil ito ang naging dahilan upang bumalik na naman rito ang mga alaala na dapat ay nakalimutan na.

Tumungga ulit siya sa bote hanggang sa tuluyang maubos ang laman niyon. Kinuha niya ang isa at akmang bubuksan nang may umagaw mula sa kanya.

Napakunot-noo siya at nagtaas ng tingin. It’s Jillian.

“That’s enough, kuya. Pangatlo mo na yan. Alam mong ’di ka niyan matutulungan kahit ilang bote pa ang inumin mo. Walang magbabago at magkaka-hang-over ka pa” Napabuntong-hininga si Kellan at mapait na ngumiti sa kapatid. Umupo si Jillian sa katapat na upuan. Nasa mini bar sila ng bahay nila. Pasado ala dies na ng gabi. Mula kaninang nag-usap sila ng step-mother ay ’di na siya pinayagan nitong makapasok sa kwarto ni Gaelle.

Tama ang mommy nila. He should give Gaelle enough time to think things through until she’s ready to talk to him about it.

Alam niyang kanina pa gising ang dalaga pero ’di pa ito lumalabas ng silid nito. Marahil ay ayaw na siya nitong makita. Knowing her, she must be crying inside her room in silence. Alam niyang matapang ito pero nagiging iyakin rin kapag nasasaktan. Thankfully, their mother was there and didn’t leave Gaelle since this afternoon.

“Akala ko galit ka rin sa’kin?” Napakunot-noo ang kapatid.

“Pa’no mo naman nasabi ’yan, kuya?”

“Kasi ’di mo ako kinakausap o pinapansin mula kaninang hapon” She sighed.

“Truth to be told, gusto kong magalit sa’yo pero ’di ko magawa. Siguro dahil may tiwala ako sa’yo at alam kong ’di mo sinadya ang lahat. Well, ’yon ang gusto kong paniwalaan. ’Di mo naman siguro sinadyang lokohin ng ganun ang ate ko, ’di ba, kuya?” Her eyes were staring at me pleadingly. Animo, nakikiusap ito na tumango siya dahil kapag nagkamali pala ito ng pagkakakilala sa kanya ay masasaktan ito ng sobra. Ngayon lamang niya nakita ang kapatid na ganun.

Simula ng sanggol pa lamang ito ay ipinangako niya sa sariling siya ang magiging best kuya para rito at tagapagtanggol nito mula sa anumang maaaring makasakit rito. Mahal na mahal niya ang kapatid at ayaw na ayaw niyang nakikita itong malungkot.

“Come here, brat” Aniya saka tinapik ang upuan sa tabi niya. Tumayo ito at dahan-dahang umupo roon. Hinawakan niya ang kamay nito saka pinakatitigan ang maganda nitong mukha.

“Makinig ka sa’kin. Siguro nga, ’di ko na maibabalik pa ang mga nangyari sa nakaraan pero mahal na mahal ko ang ate mo. Siya lang ang babaeng bumaliw sa’kin nang ganito. Nang iwan niya ako, akala ko ’di na magpapatuloy pa ang buhay ko. As corny as may sound lalo na at lalaki ako pero hindi ako mahihiyang aminin na halos ikabaliw ko nang mawala siya sa akin. ’Yong pagkakamali ko kay Beatrice ay ’di ko na mababawi pa pero alam ng Diyos na kahit kailan ay ’di ko ginusto iyon. Swerte nga ako at bumalik pa sa’kin ang ate mo pagkatapos ng lahat pero dahil sa mga nangyari kanina, ’di ko na alam kung paano magsisimula upang makuha ulit ang buong pagmamahal at tiwala niya. Hindi ko na alam ang gagawin ko”

Napasabunot sa sariling buhok ang binata.

“Siya ba ang dahilan kaya halos gabi-gabi kang lasing three years ago? Siya rin ba ang dahilan kaya bigla mong inayos ang buhay mo, kuya?” Mapait siyang ngumiti.

“Yes, brat. She was the one who made me a better person. When she left me, I was devastated. Wala akong naging karamay kung hindi ang alak. Pero hindi ko nakayanan at sinundan ko siya sa France nang hindi niya nalalaman. Nakita ko rin kung paano siya naging malungkot noon. Doon ko na-realize kung gaano talaga kalalim ang nararamdaman ko para sa kanya. Kaya pinangako ko sa sarili ko na magsisikap akong baguhin ang buhay ko dahil gusto ko, pag nakita niya ulit ako ay may magandang pagbabago sa’kin. Ginawa ko ang lahat para makabangon dahil alam ko sa sarili ko na kami pa rin sa bandang huli. She was the reason why I decided to be a better person. Nang sinagot niya ulit ako, akala ko maayos na ang lahat pero nagkamali na naman ako ng diskarte. Pumalpak na naman ako” He said the last four words while chuckling humorlessly. Bitterness was also evident in his voice.

“Thank God” anito na animo nakahinga ng maluwag.

“Why?”

“Because I thought you intentionally deceived and used ate Gaelle before. Kung ginawa mo ‘yon, I wouldv’ been so disappointed with you kasi hindi ganun ang pagkakakilala ko sa’yo, eh. Kahit medyo luko-loko ka noon, alam ko naman na ’di mo magagawang pumatol sa dalawang babae nang sabay just for the fun of it” Napatitig si Kellan sa kapatid. Ngayon lamang ito nagsalita ng ganoon sa kanya at napakalaki nang iniluwag ng dibdib niya dahil sa sinabi nito.

He couldn’t help but to smile.

“Halika nga rito” He said and opened his arms. Lumapit naman ito sa kanya at pumaloob sa kanyang bisig.

“Thank you, brat. Pinagaan mo ang loob ko” He kissed her forehead while hugging her tightly.

“Isa lang sana ang hihilingin ko sa’yo, kuya”

“Ano ’yon? Just tell me at gagawin ko”

“Make sure to win ate Gaelle back. I like her for you. Hayaan mo lang si ate Beatrice. Magsasawa rin ’yon sa kapipilit ng sarili niya sa’yo. Ang mahalaga ay ’wag mong tatalikuran ang obligasyon mo kay Brett” Lumlam ang mga mata nya pagkaalala sa anak. Mahigit isang buwan na rin pala niya itong ’di nakikita.

He could still remember that time when Beatrice told him that she was pregnant. Of course, ’di siya kaagad naniwala na anak niya ang dinadala nito. Kaya nang maipanganak ang bata ay pina-DNA test nila ito at ang resulta ay positive. Brett really is his son.

Nang napatunayan niyang anak niya ito ay ginawa niya ang lahat upang magampanan niya ang pagiging isang ama rito kahit pa minsan lang niya itong makita. Sinusustentuhan niya ito buwan-buwan. No’ng una ay maayos naman ang lahat. Tumutupad naman si Beatrice sa usapan nila na sa kanya ang bata kada sabado at linggo pero nagbago ang lahat nang malaman nito na mahal niya pa rin si Gaelle at pinupuntahan pa niya ito sa France.

Mula noon ay naging mahirap na sa kanya na makita ang anak kasi gusto ni Beatrice ay pakasalan niya ito kung gusto pa niyang makita ang anak.

Of course, he didn’t accept that. Sinubukan naman niyang makiusap nang mabuti rito pero matigas ang ulo ng babae.

Sinabi na niyang hindi pwede ang hinihingi nito na kasal pero mapilit ito. Kung ayaw raw niya itong pakasalan ay ilalayo nito ang bata sa kanya. Pinangako niya sa sarili na kahit ano’ng mangyari ay ’di niya hahayaang pangyari ’yon.

“Don’t worry, brat. Hindi ako papayag na makawala pa sa’kin ang ate mo. Ngayon pa na magkakaanak na kami” Napangiti ang kapatid.

“Magiging tita na naman pala ako. I really want to say that I’m happy for the both of you but not now. Ayusin mo muna itong gusot na ’to, kuya. Don’t worry. I’m sure ate Gaelle will forgive you. Mahal na mahal ka naman no’n, eh”

“Pa’no ka naman nakasisiguro na mahal nga niya ako?” Umangat ang kilay nito at tumingin sa kanya.

“Eh, halata naman. Tsaka kung hindi ka niya mahal, eh ’di meron na sana siyang ipinalit sa’yo. You’re so lucky, kuya, kasi kahit nasaktan mo siya noon, ’di ka niya ipinagpalit sa iba” Kellan just chuckled. Kung alam lang ng kapatid kung ano ang mga pinaggagawa niya upang walang makalapit kay Gaelle na lalaki. Nais niyang mapailing sa sarili.

“That’s why I’m so lucky to have her at hindi na ako papayag na mawala pa siya sa’kin”

“That’s the spirit, kuya. I hope maging maging okay na ang lahat” Hinaplos niya ang buhok ng kapatid saka ito hinalikan ulit sa noo.

“Trust me, everything’s going to be fine. Sige na, matulog ka na. Gabi na” pagtataboy niya sa kapatid. Alam naman niya kasi na maaga pa ang pasok nito bukas. Tumayo na ito mula sa upuan.

“Sige, kuya. Matutulog na ako pero dapat matulog ka na rin. Stop drinking alcohol. You know that’s not good for you” Tumango ang binata at tumayo na rin. Sabay silang pumanhik sa taas. Nang makapasok ang kapatid sa kwarto nito ay papasok na rin sana siya sa sariling silid nang mapansin ang ilaw sa terasa.

Napakunot-noo siya at lumapit roon. Isasara na niya sana ang pintuan nang mapansin ang isang pigura na nakatayo sa gitna ng terasa. His heart skipped a beat when he recognized that sexy body. He took a deep breath to calm his troubled mind and heart before he decided to approach her.

Niyakap niya ito mula sa likuran at ramdam niya ang paninigas ng katawan nito sa pagkabigla. Isinuksok niya ang mukha sa pagitan ng leeg at balikat nito.

“K-Kellan…Let go off me” Imbes na sundin ang sinabi nito ay hinigpitan pa niya ang yakap niya rito.

“No. I won’t. Baka iwan mo na naman ako na hindi pa tayo nakakapag-usap nang mabuti” Hindi ito kumibo pero ramdam niya ang tension sa katawan nito. Maya-maya pa ay narinig niya ang mahinang hikbi nito. Nabahala siya pero hindi niya ito pinakawalan. Niyakap niya ito nang mahigpit para iparamdam niya ang pagmamahal niya rito.

HINDI maiwasan ni Gaelle ang mapaluha nang maramdam niya ang maskuladong mga bisig ng kasintahan na pumulupot sa kanyang katawan.

Kanina ay napagdesisyonan niya na lumabas muna ng silid niya upang lumanghap ng sariwang hangin. Iniwan niya ang ina na nakatulog sa kama niya. Mabuti na lamang at hindi siya nito iniwan mula kanina. Ngayon lamang niya tuluyang naunawaan kung ano ang nagagawa ng yakap ng isang tunay na ina. Kahit papaano ay lumuwag ang pakiramdam niya dahil rito.

Oo, niyayakap rin naman siya ng maman Belinda niya pero iba pa rin pala kapag ang tunay niyang ina ang yumayakap sa kanya. Marahil ay dahil matagal silang hindi nagkasama.

Kanina pa siya narito sa terasa at nag-iisip nang mabuti. Iniisip niya kung ano na ang susunod niyang gagawin ngayong nalaman na niya ang totoo mula sa binata. Nang tanggapin niya ulit ito bilang nobyo ay kinalimutan na niya ang mapait na nakaraan. Ngunit dahil sa nangyari ay parang nabuksan ulti ang sugat ng nakaraan. It felt like opening an old scar all over again and the pain doubled.

Ngayon ay nalilito siya kung ano ang susunod na gagawin lalo na ngayon na iba na ang sitwasyon niya. Buntis siya at kailangang hindi siya maging padalus-dalos ng desisyon. Kailangan niya ring i-consider ang kapakanan ng kanyang magiging anak. Ayaw naman niyang basta na lamang magpadala sa damdamin at iwan ang lahat ng ito nang ganun na lamang.

Ngayon ay mas naging kumplikado na ang lahat.

“Please, gusto kong mag-usap tayo nang masinsinan, chérie” Napapikit siya saka pinunasan ang basang pisngi. She unwrapped his arms around her waist and then faced him.

Kitang-kita ang pagsusumamo at kaba sa gwapo nitong mga mata. Ngayon lamang niya ito nakita nang ganun at alam niyang nahihirapan rin ito sa sitwasyon nila. Hinawakan nito ang mga kamay niya saka dinala ang mga iyon sa mga labi nito.

Hinagkan nito ang likod ng mga kamay niya saka ito tumitig sa kanyang mga mata. Malamlam ang kulay berde nitong mga mata at animo tinutunaw nito ang anumang sakit na nararamdaman niya nang mga sandaling iyon.

“Ano ba ang dapat nating pag-usapan, Kellan? Tapos naman na tayong magkaliwanagan, di ba?” Napailing ito.

“No! Oo, tapos na nga nating pag-usapan ang tungkol sa sekreto ko pero hindi pa tayo nakakapag-usap nang mabuti tungkol sa’tin. Gusto kong malaman kung ano ang nararamdaman mo ngayon. Galit ka ba sa’kin? Mapapatawad mo pa ba ako, chérie?”

Pinagmasdan niya ulit ang gwapo nitong mukha. Para itong isang criminal na hahatulan na sa harap ng korte anumang oras.

“Ano ba sa tingin mo ang dapat kong maramdaman, Kellan? Inaasahan mo ba na ikatutuwa ko na malaman na meron ka pa palang inililihim sa’kin?” Mariin ang boses na tanong niya. Hirap na hirap ang itsura nito at animo isa itong kuting na nawawala at ’di malaman ang gagawin.

He shook his head.

“Hindi. Alam kong magagalit ka at masasaktan kaya nga hindi ko kaagad nasabi sa’yo. Ilang beses kong tinangka na ipagtapat sa’yo ang katotohanan pero nauunahan ako ng takot. Ayaw ko na kasing iwan mo pa ako. Mahal na mahal kita, Gaelle. Hindi ko na kakayanin pa kapag iniwan mo ulit ako” Ramdam na ramdam niya ang bigat na dinadala nito at paghihirap nito.

Dahil hawak pa rin nito ang mga kamay niya ay ramdam niya ang lamig ng mga palad nito. Talagang tensyonado ito. Kitang-kita rin niya ang takot sa mga mata nito. Nang sinabi nito na mahal na mahal siya ay ’di niya mapigilang lumambot ang puso niya rito.

Siya man ay ganun rin. Mahal na mahal pa rin niya ang nobyo. Talagang ’di na yata mawawala pa ang pagmamahal niya rito kahit kailan.

Napabuntong-hininga siya saka hinila ang mga kamay mula sa pagkakahawak nito.

“Hindi ko na alam kung ano ang isasagot ko diyan, Kellan. Nalilito pa rin ako at nahihirapang intindihin ang nangyayari. Oo nga at mahal kita pero lagi mo na lang akong sinasaktan. Bakit ba palagi mo na lang akong sinasaktan nang ganito? Mahal mo ba talaga ako?” She couldn’t help but to ask that question with a sullen voice.

“I love you so much, chérie. Please forgive me if I hurt you again. Wala akong pwedeng sabihin upang mawala ang sakit na nararamdaman mo ngayon kundi ang sabihin sa’yo kung gaano kita kamahal. Tulad nang sinabi ko sa’yo noon, pagdudahan mo na ang lahat ’wag lang ang pagmamahal ko sa’yo. Alam mo naman siguro at nararamdaman iyon. Please, patawarin mo ako. Let’s start all over again. This time, wala na akong sekreto pa” Matagal niya itong tinitigan. Ramdam niya ang honesty sa boses nito. Sumisigid sa kaibuturan niya ang bawat kataga na sinabi nito.

Oo, galit siya at may tampo sa binata pero natutunaw iyon ng mga sinasabi nito. Isang tingin pa lang sa mga nangugusap nitong mga mata ay nanghihina na siya. Iniangat niya ang mga kamay at hinaplos ang mga pisngi nito.

“Ano ba ang meron ka na ’di ko magawang magalit sa’yo nang matagal? Napaka-unfair lang kasi lagi mo na lamang akong sinasaktan pero bakit mahal na mahal pa rin kita?” Aniya na may mapait na ngiti sa mga labi. Nahulog rin ang mga luha niya.

He raised his hands and held her hands which were still on his cheeks.

“Hindi naman kasi natin kailangan ng dahilan para mahalin ang isang tao. Nahihiya man ako ngayon sa’yo pero kakapalan ko na ang mukha ko. Please give me another chance to be with you. This time, no more secrets and pain. This time, I’ll give you my all. Please, chérie…Tell me that the wedding is still on” Tuluyan nang nalunod ng mga salitang iyon ang tampo at galit niya rito. Pero meron pa siyang kailangang marinig mula rito.

“H-How about Beatrice and your s-son?”

“Beatrice and I never had a relationship. Whatever happened between us before was because of her own doing. I don’t want to make excuses of what happened but I know she did that on purpose. Teenager pa lamang kami ay alam ko nang may gusto siya sa akin. Ilang beses rin iyan akong tinangkang akitin noon pero tumatanggi ako dahil wala akong nararamdaman sa kanya maliban sa pagtinging kapatid. Nang dumating ka sa buhay ko, akala ko tinaggap na niya na ikaw ang mahal ko pero hindi pala. Alam kong plinano niya ang lahat. Maybe because she thought that if she got pregnant, I would marry her. But even though you left me, ’di ko pa rin magawang ibaling sa kanya o kanino man ang nararamdaman ko dahil ganun kita kamahal. Wala na siyang aasahan sa’kin kundi ang suporta ko bilang ama ni Brett and nothing else”

Tila lumuwag ang dibdib niya dahil sa narinig na sinabi nito. Nakahinga rin siya nang maluwag. Siguro nga tanga siya kasi tatanggapin na naman niya ulit ito sa buhay niya pero ano ang magagawa niya? She loves him so much to just give up on him now. Lalo na ngayon na magkakaanak na sila.

Alam naman niya na mahal talaga siya nito kaya ipaglalaban niya ito kahit ano’ng mangyari. Kailangan niya ito at kailangan rin ito ng magiging anak nila.

’Di niya napigilan ang sarili at niyakap ang kasitahan. Nanigas ang katawan nito sa pagkabigla pero saglit lamang.

“D-Does this mean…that you’ve forgiven me, chérie?” Tila nag-aalangan pang tanong nito. ’Di niya napigilang matawa.

“Bakit, ayaw mo?” Nagliwanag ang kaninang walang buhay nitong mga mata.

“Of course, gusto ko!” Tinugon nito ng mas mahigpit na yakap ang yakap niya. Kitang-kita ang kasiyahan sa mukha nito. ’Di niya rin napigilang halikan ito.

They both moaned when their lips met. Gosh! It felt like it’s been so long. They kissed like they haven’t been kissed for years until they’re almost ran out of breath.

“Thank you, chérie” He said huskily the moment their lips parted. Namasa ang mga mata nito.

“You should be. Pasalamt ka lang talaga at mahal kita kung hindi, ewan ko na lang” Sinapo nito ang mukha niya sabay gawad ulit ng masuyong halik sa kanya.

“I know. Kaya nga swerte ko talaga kasi ikaw ang babaeng minahal ko” He whispered and then they embraced again. Animo nawala ang makapal na ulap at nagliwanag ang kanilang pakiramdam at alam niyang hindi siya nagkamali ng lalaking minahal. Hindi rin siya nagkamali ng desisyong patawarin ito at bigyan ng isa pang chance because he’s worth fighting for. 

---

Ngayong nagkaayos na sila ulit, magiging masaya na kaya sila nang tuluyan? 

Abangan sa mga susunod pang kabanata! 

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

vingt cinq

A/N: Hi guys! Hindi ko pa sana

ipopost

itong

update

na

ito

dahil

ilang

araw

nang

may

problema

ang

wattpad

pero

i’ve

decided to post it anyway. Kindly inform me if it’s blank or not. Thank you! 

KELLAN has a wide smile across his face while working in his office. Yes, he already went back to work last week. Tapos na ang kanyang bakasyon at nangungulit na ang kanyang sekretarya sa dami ng trabahong nakatambak na dapat niyang gawin.

Kung siya lang ang masusunod ay ayaw pa muna sana niyang bumalik sa trabaho at bantayan muna si Gaelle pero matagal-tagal rin kasi siyang nawala kaya kailangan na niyang bumalik.

Isang linggo na rin mula nang bumalik sila ng dalaga sa Manila. Eveyrthing happened so fast. Gaelle already informed her parents about their relationship and like they were expected, they weren’t happy at first. Para kasi sa mga ito ay masyadong maaga pa para mag-asawa ang anak ng mga ito. Ayon sa mga ito ay gusto nilang si Gaelle ang susunod na mamahal sa business ng mga ito sa Paris dahil ito lang naman ang nag-iisang anak ng mga ito.

Gusto sana ng mga itong ituro sa dalaga kung paano hawakan ang negosyo ng mga ito dahil balang araw ay ito rin naman ang magmamana.

Pero nang pinaalam nila na buntis na ang dalaga ay pumayag na rin ang mga ito sa kasal. Galit na galit ang maman Belinda nito sa kanya dahil sinamantala raw niya ang kahinaan ng kanilang anak. Sa galit nga nito ay halos suntukin na siya nito mula sa screen ng computer. Buti na lamang at sa skype pa lamang sila nakapag-usap, kung hindi ay baka nasampal na siya nito sa galit o kaya naman ay nasuntok.

Gusto nga sana ni Kellan na pumunta sa France upang kausapin ang mga ito nang personal pero masyado na siyang maraming trabahong naiwan sa opisina at idagdag pa na ayaw niyang iwan si Gaelle lalo ngayon na buntis ito. Ayaw naman niya itong bumiyahe sa kalagayan nito ngayon. He doesn’t want to take the risk lalo na at sinabi ng doctor nito na hindi dapat ito napapagod at nai-stress.

France is far from the Philippines and flying all the way there could trigger her stress and fatigue.

Nang hindi makauwi si Gaelle sa araw na nakatakdang araw na uwi nito ay tinawagan nito ang mga magulang upang ipaalam sa mga ito na hindi pa muna ito makakauwi. Doon na rin siya nagdesisyong kausapin ang mga ito nang masinsinan.

Sa susunod na linggo ay darating ang mga ito sa Pilipinas upang makapag-usap sila nang mas mabuti at para na rin pormal niyang mahingi ang kamay ng anak ng mga ito.

Naputol ang pagmumuni-muni niya nang pumasok ang sekretarya niya. Iniiwan niyang naka-awang nang kaunti ang pintuan para hindi na nito kailangang kumatok pa kung kailangan nitong pumasok. Ito lamang ang may access sa kanyang opisina at ang mga iba pa niyang empleyado ay kailangang dumaan mismo rito kung gusto ng mga ito na kausapin siya.

“Ano ’yon Izabel?” Tanong niya rito. Tatlong taon na rin niya itong sekretarya at sa totoo lang ay ito lamang ang tumagal sa kanya nang ganung katagal. Lahat kasi ng mga naging sekretarya niya ay puro pagpapa-cute lamang sa kanya ang ginagawa at iyon ang ayaw na ayaw niya.

Siya ang klase ng tao na dedicated pagdating sa trabaho at kung ano siya sa labas ay iba siya kapag oras ng trabaho. He’s a very serious person when it comes to work and he expects his employees to do the same. Professionalism is very important for him too.

Maagang namatay ang ama kaya naman maaga ring naiatang sa mga balikat niya ang mabigat na responsibilidad na pamahalaan ang iniwan nitong kompanya. Noong nasa kolehiyo pa siya ay wala sa isip niya ang pamahalaan ang kanilang kompanya. Kahit pa pinagbigyan niya ang ama at kinuha ang kurso na gusto nito para kanya ay plinano niyang hindi makialam sa kanilang negosyo dahil wala naman siyang interest doon. He couldn’t even imagine himself just sitting in an office and doing nothing but paperworks and meetings. Pero nagbago ang lahat nang makilala niya si Gaelle at ito ang naging dahilan upang mamulat ang mga mata niya sa kung ano ba dapat ang tamang gawin niya sa buhay niya.

Hindi niya alam pero iba ang epekto nito sa kanya. ’Yong klase ng epekto na positibo. Unang beses pa lamang niya itong makita ay nabihag na siya agad nito.

“May bisita po kayo, sir” Napakunot-noo siya nang marinig ang sinabi ng kanyang sekretarya. Wala naman siyang inaasahang bisita.

“I am very busy, Izabel and you know that. Having a visitor is the last thing I wanted right now” Medyo may halong iritasyon na aniya. Akma itong sasagot nang may magsalita sa likod nito.

“Looks like you’re very busy. Babalik na lang ako mamaya” Bigla siyang napatayo nang makita kung sino iyon.

“N-No, chérie. It’s not like that. Sure, I’m busy right now but I can take a break just for you” Kaagad na bawi niya sa sinabi kanina. Sumilay ang matamis na ngiti sa mga labi nito at pumasok. Napakaganda nito sa suot nitong kulay rosas na bestida at flat na sandals. Ang mahaba nitong buhok ay naka-messy bun and she looked so pretty.

Kakaiba talaga ang ganda nito. Meron itong kagandahan na hindi nakakasawa, bagkus ay lalo pang gumaganda habang tumatagal na tinititigan.

Hindi niya napigilan ang sarili at sinugod ito ng yakap at halik. Awtomatiko naman itong tumugon sa kanyang mga halik. Nang maghiwalay ang kanilang mga labi ay wala na si Izabel sa may pintuan. Marahil ay umalis na ito sa hiya dahil sa nasaksihang halikan nila ni Gaelle.

Knowing Izabel, she’s very conservative and reserve.

Isinara niya ang pintuan at kaagad niya ulit itong maalab na hinalikan. Ilang oras pa lamang na hindi sila nagkikita pero parang napakatagal na hindi nila nadama ang yakap at halik ng isa’t-isa.

“I missed you” Aniya sa paos na boses nang maghiwalay ang kanilang mga labi. Ngumuso naman ito.

“Ilang oras pa lang tayong hindi nagkita, miss mo na ako agad?” Tudyo nito sa kanya. Umupo siya sa kanyang swivel chair saka niya ito hinila at pinaupo sa kanyang kandungan.

“Bakit, hindi mo ba ako na-miss?” Tanong niya saka niya ito niyakap sa baywang na animo naglalambing. She rolled her eyes and squeezed his cheeks.

“Ikaw talaga. Oo na, na-miss kita kaya nga kita dinalhan nito” Anito saka inangat ang hawak. Napakunot-noo siya habang nakatingin sa hawak nito. Hindi man lang niya napansin na may dala pala ito.

“Ano ’yan, chérie?”

“I made you lunch. Sana magustuhan mo” Kumislap ang kanyang mga mata sa tuwa. Parang nawala ang pagod niya dulot ng maghapong trabaho dahil sa presensya nito.

“Sana hindi ka na lang nag-abala pa, chérie. Baka napagod ka dahil sa paghahanda at pagpunta rito. Baka mapano ang baby natin”

“I’m okay, chéri. Mas mabuti nga ito kasi may exercise ako. Hindi naman maganda kung wala akong ginagawa. Don’t tell me, ayaw mo ng homemade lunch?” Tanong ng dalaga na nakataas ang isang kilay.

He chuckled and then tightened his arms around her even more. Feeling her warmth against his body felt so good. Nakaka-addict ang mabangong amoy nito na animo laging bagong ligo.

“Of course not. I’m actually happy because you took an effort to make lunch for me. Thank you, chérie” Sumilay ang isang matamis na ngiti sa mga labi nito.

“Mabuti naman. Wait here, I’ll take it out and prepare it for you” Akma itong tatayo mula sa kandungan niya nang pigilan niya ito.

“Let’s stay like this for a minute” Ungot niya. Natawa ito pero pumayag naman. Maya-maya pa ay siya na ang nagkusang ihanda ang pagkain na dinala nito at dahil marami naman iyon ay pinagsaluhan nila iyong dalawa.

“Sinadya mo talagang magdala ng mas marami para makasalo ako sa pagkain?” Tudyo niya rito. Nilunok muna nito nginunguya saka sumagot.

“Bakit, may reklamo ka?” Mataray nitong tanong. He chuckled with amusement. Naaaliw talaga siya kapag nagtataray ito.

“Nope. Gustong-gusto ko nga, eh” Inirapan siya nito saka ipinagpatuloy ang pagsubo. Naaliw siyang pagmasdan ito lagi. Simula noong magbuntis ito ay napansin niyang mas magana na itong kumain. Even her appetite in bed increased and he’s loving it!

“Why are you staring at me?”

“Wala naman. I’m just enjoying watching you eat”

“Hay naku. Ang dami mo talagang alam, Kellan. Kumain ka na lang” Natawa siya pero hindi na sumagot. Maya-maya pa ay tapos na silang kumain.

“What time are you going to finish here?”

“Around 4:30. Why?” Takang tanong niya rito.

“Hmmm…I’m just wondering if we could go out today. I’m getting bored at home. Nasa school si Jillian at may trabaho naman sa hospital si mommy. Gusto ko sanang lumabas pero ayoko namang mag-isang gumala. That would be boring” hinaplos niya ang pisngi nito saka buong pagmamahal na tinitigan ito. Medyo na-guilty siya dahil puro trabaho ang ginagawa niya these past few days at ’di niya ito masyadong nasasamahan.

“Sige. I’ll try to finish all my work load for today so that we could go out somewhere”

“Talaga?” Parang bata na tanong nito. Kumikislap ang mga mata nito sa kasiyahan. Hindi niya napaigilan ang sarili aat hinagkan niya ito. It was just a gentle kiss full of adoration.

Nag-usap pa sila ng mga sampong minuto bago niya ito hinatid sa parking lot. They kissed again until she finally stepped into the car.

“See you later, chéri. I’ll just wait for you at the house. I love you” His heart skipped a beat and he couldn’t help but smile widely in happiness.

“I love you too, chérie. Don’t worry, maaga akong matatapos ngayon for sure” Then she drove off with a smile.

Bumalik siya sa kanyang opisina at inspiradong ipinagpatuloy ang kanyang trabaho. Mabilis niyang ginawa ang mag dapat niyang gawin hanggang sa wakas at natapos rin siya ng alas tres. Excited siyang naghahanda para sap ag-uwi ng biglang tumunog ang cellphone. An unknown number.

“Hello. Who’s this?”

“Kellan, you need to come over here! Brett is sick. Hindi ko alam ang gagawin ko!” Bigla siyang nataranta at buong pagmamadali na lumabas ng opisina at sumakay sa elevator. Then he drove to Beatrice’s house. Dahil sap ag-aalala sa anak ay nakalimutan na niya ang pangako niya kay Gaelle.

Nang makarating sa bahay ni Beatrice ay agad dali-dali siyang bumaba ng sasakyan at kumatok sa pintuan. Nag-aalala siya sa isiping may sakit ang anak. Maya-maya pay ay bumukas ang pintuan at ang nakangiting mukha ni Beatrice ang bumungad sa kanya.

“Where is Brett? Kumusta na ang lagay niya?” Pumasok siya sa loob.

“Okay naman siya” Napakunot-noo siya dahil mukha itong masaya at parang hindi nag-aalala. Malayo sa nagpapanic na boses nito nang tumawag sa kanya kanina.

Magsasalita sana siya nang biglang may tumili sa likuran niya.

“Papa!” Paglingon niya ay ang masayang mukha ni Brett habang tumatakbo ito palapit sa kanya saka niyakap ang binti niya. Nakadama siya ng kasiyahan at relieved nang makita ang bata na okay naman pala at halatang walang sakit.

Niyakap niya ito saka binuhat.

“Papa, sabi ni mama, ipapasyal mo daw kami. I’m so happy!” Pabulol na sabi nito na punong-puno ng excitement ang mukha. Napatingin siya sa gawi ni Beatrice. Pareho nang nakabihis ang dalawa at mukhang hinihintay talaga siya.

“Ano’ng ibig sabihin nito Beatrice?” Mariing tanong niya rito. Masaya siya na nasilayan ang anak pero galit rin siya sa pagsisinungaling ni Beatrice.

“What? ’Di ba matagal mo nang gustong makita ulit si Brett?” She asked, feigning innocence. Napatiim-bagang siya. Hindi siya makapaniwalang gagamitin pa nito ang anak nila upang makuha na naman ang nais nito. Kahit wala pa itong sinasabi ay alam na niya na may pinaplano na naman ito.

“Papa, saan tayo mamasyal?” The innocent voice of Brett interrupted the words that were about to come out of his mouth.

“It’s a surprise, Brett”

“Yehey!” Itinaas pa nito ang mga kamay sa sobrang saya.

“Sige. Ipapasyal ko si Brett. Ibabalik ko na lang siya bukas” Aniya saka akmang hahakbang paalis nang humarang si Beatrice sa pintuan.

“And where do you think you’re going? Syempre sasama ako. Our son wants to be with his parents kaya dapat lang na kasama ako”

“Opo. I want to be with mama too, papa” Kellan’s eyes squinted in anger but Beatrice ignored him and went out of the house without waiting for them. Nang sinundan niya ito ay nasa loob na ito ng sasakyan niya na nakalimutan niya palang i-lock sa sobrang pagmamadali at pag-aalala kanina.

He wanted to shout in frustration. Hangga’t maaari ay ayaw niyang makasama si Beatrice.

“Beatrice, pwede ba tayong mag-usap?” Tanong niya pagkatapos niyang i-buckle up si Brett sa upuan nito sa kotse. Lumabas naman ang dalaga. HInila niya ito palayo ng kaunti mula sa kotse para hindi sila marinig ng bata.

“I’m sorry, Beatrice but you can’t come with us. Gaelle and I already has plans for today”

“At sa tingin mo naman papayag ako? Kung ayaw mo akong sumama, hindi mo pwedeng kunin si Brett! Sasama ako kung gusto mong makasama ang anak mo. Take it or leave it!” Matigas na sagot nito.

“Beatrice, don’t make this hard for me. Alam mo kung gaano ko gustong makasama si Brett. ’Wag ka namang maging selfish”

“How dare you call me selfish? Ilang beses na kitang binigyan ng pagkakataon para piliin kami ng anak mo pero mas pinili mo pa rin ang babaeng iyon! Tandaan mo ito, Kellan, kung gusto mong makasama si Brett, dapat nandoon rin ako! Kami ng anak natin ang mas may karapatan sa’yo at hindi ang malanding babae’ng ’yon!” Kellan’s temper almost went to drain because of what she said. Kumuyom ang kamay niya sa galit.

“Don’t ever call her that, Beatrice! Alam mong hindi siya ganun. At ilang beses ko nang sinabi sa’yo na si Gaelle ang nagmamay-ari sa’kin dahil siya ang mahal ko! Kay Brett lang ako may responsibilidad at hindi sa’yo!” Imbes na magalit ito gaya nang inaaasahan niya ay ngumisi pa ito.

“Then no Brett for you” Anito saka akmang tatalikod nang hawakan niya ito sa kamay.

“Nakikiusap ako sa’yo. Kahit ngayon lang, pagbigyan mo ako. I can’t be with you because i already promised Gaelle that i would be with her today” Nagpapakumbaba na aniya. Ayaw man niyang gawin ay ginawa niya para lang makasama nang mas matagal ang anak.

“Mamili ka, Kellan. Papayag akong makasama mo ang anak natin pero kasama ako o uuwi ka sa babaeng iyon at hindi mo na makikita si Brett kahit kailan?” Nanigas ang katawan niya sa sinabi ng babae at hindi kaagad nakahuma.

---

Ang selfish ng Beatrice na ito. Lol. 

What do you think of this story so far? 

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

vingt six

A/N: Hi guys! happy reading —Zoé Isabel

GAELLE excitedly looked at herself in the mirror. Katatapos lamang niyang mag-ayos. Naglagay pa siya ng manipis na make-up kahit na hindi naman talaga siya mahilig mag-make-up kung mamamasyal lang naman siya.

Pero iba ang araw na iyon dahil kasama niya si Kellan. Mula nang makabalik sila dito sa Manila ay ngayon lamang ulit sila lalabas na dalawa at gusto niyang magpaganda para sa binata. Lumawak lalo ang ngiti niya. ’Di niya mapigilang maging masaya dahil sa wakas nagkaro’n din ito ng oras para sa kanya.

Napagpasiyahan na niyang lumabas na at sa sala na lamang hintayin ang nobyo. Umupo siya sa sofa at binuksan ang TV. Inilagay niya sa discovery channel habang maya’t-maya ang sulyap niya sa wall clock.

Nang mapansin niyang 4:30 pm na ay medyo nagtaka na siya dahil wala pa ang binata. Kanina bago pa matapos ang trabaho nito sa opisina ay nagtext pa ito sa kanya upang ipaalam na mas maaga itong makakauwi dahil nagawan nito ng paraan ang mga trabaho nito upang matapos nang mas maaga.

Sa tantiya niya ay dapat kanina pang 4 pm ito nakarating sa bahay. Akma niyang kukunin ang cellphone niya upang tawagan ito nang makita ang kapatid na dumating at pumasok sa main door.

“Hi, Ate. You look like you have a date. Saan ang lakad mo?” tanong nito saka lumapit sa kanya at naupo sa tabi niya. Mukha itong pagod na pagod pero nakangiti pa rin.

“Lalabas kami ng kuya mo ngayon pero wala pa naman siya. Dapat kanina pa siya dumating, eh”

“Naku. Baka na-traffic lang ’yon. Don’t worry too much and just relax. Daratina na ’yon maya-maya” Napabuntong-hininga na lamang siya at tumango.

“Maaga ka yata ngayon, brat?” Tanong ni Gaelle sa kapatid na ngayon ay nakapikit na habang nakasandal sa headrest ng upuan. Nagmulat ito ng mga mata.

“Wala kasi ’yong prof namin sa last subject kaya maaga kaming umuwi. Nai-stress lang ako sa dami ng mga pinapagawa sa school” Mukha ngang stressed out ito. Kumukuha kasi ito ng medicine kagaya sa mommy nila. Matagal-tagal pa bago nito iyon matapos pero mukhang ngayon pa lang ay nahihirapan na ito.

“Dibale, masusuklian rin ang mga efforts mo someday”

“Of course. Tatapusin ko ’to so that mommy, you and kuya will be proud of me” Niyakap siya nito at inihilig ang ulo sa balikat niya.

Ito ang gustong-gusto niya sa kapatid. Kahit hindi sila lumaking magkasama ay balewala lang rito at hindi nahihiyang magpakita ng affection sa kanya. Napakalambing nito at mabait. Hindi niya naramdaman na itinuring siya nitong iba kahit kailan.

“Gusto mo bang ipagluto kita ng makakain?” Tanong niya kapagkuwan.

“Huwag na, ate. Ako na lang. Siguradong darating na si kuya mamaya alng at tsaka ayoko ring masira ang gayak mo dahil sa’kin” She chuckled amusedly. Tumayo ito.

“Sige, ate. Magpapalit muna ako ng damit sa taas”

“Okay. You make sure to eat after you change your clothes” Natawa ito pero tumango saka naglakad na patungo sa grand staircase.

Nang mawala sa paningin ang kapatid ay sakto namang nag-ring ang kanyang cellphone. Napakunot-noo siya nang makitang si Kellan ang tumatawag. Bakit kaya ito tumatawag? Baka sasabihin lang nitong na-traffic ito kaya wala pa rin hanggang ngayon o kaya naman ay may biglaang meeting.

Kaagad niyang sinagot ang tawag nito.

“Hello, Kellan. What happened to you? Kanina pa ako naghihintay dito” Ilang segundo rin bago ito sumagot.

“S-Sorry, chérie. Mukhang h-hindi na tayo matutuloy” lalong lumalim ang pagkakakunot-noo niya sa sinabi nito. Gusto niyang ma-disappoint pero alam naman niyang may nangyari na hindi nito inaasahan. Pero nagtataka rin siya kung bakit parang may kakaiba sa boses nito. Parang kinahabahan ito sa ’di niya malamang kadahilanan.

“Bakit naman? May nangyari ba?” He cleared his throat before he answered her question. But when she heard his reason, she couldn’t help but to feel down, disappointed, shocked and angry.

“K-Kasama ko sina B-Beatrice at Brett ngayon. Wala akong nagawa, chérie. I’lll explain everything to you later. Please, don’t get mad at me. Hindi ko rin ito ginusto pero—”

“Pero ano, Kellan? Bakit ka ba kasi pumayag sa sinabi kong lalabas tayo kung hindi ka rin naman pala makakasama kasi may lakad ka palang iba? Sana sinabihan mo man lang ako nang mas maaga, hindi ’yong para akong tanga dito na naghihintay sa’yo” Halo-halo ang mga negatibong emosiyon sa kanyang dibdib at hindi niya maiwasang magalit at magtampo rito.

Oo, naiintidihan naman niyang may anak ito kay Beatrice at tinanggap niya iyon nang pinatawad niya ang binata. Pero hindi pa rin niya maiwasang hindi masaktan sa nangyari ngayon. She’s fully aware that their situation would be more complicated now because of his son but is it wrong for her to feel this way?

Masayang-masaya pa naman siya kasi sa wakas pumayag rin itong samahan siya. Mula kasi nang bumalik na ito sa trabaho ay hindi na sila nakakalabas na dalawa. Buo na sa isip niya ang mga plano niya para sa araw na iyon para sa kanila ng nobyo pero sa bandang huli ay na-hopia siya.

Wala naman sanang problema kung kikitain nito ang anak kasi normal naman talaga na dapat nitong bisitahin at ilabas-labas naman ang bata pero kailangan bang ngayon? Hindi ba pwedeng bukas na lang o kaya naman ay sa ibang araw?

“Gaelle…chérie, please ’wag ka nang magtampo. I know this is my fault pero babawi ako next time, promise” Napakagat-labi siya upang pigilan ang sariling maiyak. She couldn’t help but to feel pity for herself and her baby.

Ngayon pa nga lang ay hati na ang atensyon nito sa kanila at ng anak nito, paano na kaya kapag nakapanganak na siya? Ayaw niyang isipin na may kahati ang magiging anak sa atensyon nito pero iyon ang katotohanan.

Hindi siya dapat makaramdam nang ganito kasi alam naman niya ang pinasok niya. May anak na ito at hindi na ito kanya nang buo. May respondibilidad ito sa bata. Dapat intindihin niya iyon pero bakit nasasaktan siya? Bakit ang bigat ng dibdib niya sa isiping kasama rin nito si Beatrice.

Parang nakikita na niya sa isip ang masayang pamilya ng mga ito habang namamasyal; larawan ng isang buong pamilya na masaya at kumpleto. Parang biglang umasim ang sikmmura niya sa naiisip.

“S-Sige, Kellan. I need to go. See you later” aniya saka pinindot ang end call button bago pa ito makasagot. Halos magsugat na ang bibig niya sa diin ng pagkakakagat niya roon upang pigilang maiyak. Ayaw niyang umiyak. Ayaw niyang ma-stress pero parang ang hirap yatang gawin ’yon.

Dali-dali niyang pinunasan ang mga luha saka huminga ng malalim.

“Calm down, Gaelle. Just understand him. Siguradong nawala sa control niya ang sitwasyon kaya ganito” Pang-aalo niya sa sarili at pilit na iwinaksi ang mga negatibong isipin sa kanyang utak. Napahaplos siya sa tiyan. Dapat ’wag siyang magpadala sa damadamin dahil hindi lamang siya ang nakakaramdam ng mga iyon kundi pati na rin ang anak niya.

“Sorry, baby. Medyo emosyonal lang si mommy ngayon pero mawawala rin ’to” Aniya habang patuloy na hinahaplos niya ang tiyan nang buong pagmamahal.

Maya-maya ay kumalma na rin siya at napag-desisyonang magpalit na ng pambahay dahil hindi na rin naman sila tuloy ni Kellan.

KELLAN’S jaw clenched tightly upon Gaelle ended the call. Parang gusto niyang magwala o kaya ay itapon ang cellphone dahil sa galit niya sa ngangyayari ngayon. Kahit gusto niyang umalis ngayon din upang puntahan ito ay ’di niya magawa dahil sa anak niya.

He raked his hand through his hair in so much frustration. He felt torn between his son and Gaelle right now.

Kasalukuyan silang nasa isang mall. Kagagaling lamang nila sa Ocean park at talaga namang tuwang-tuwa ang anak sa mga nakitang mga lamang dagat roon. Walang makakapantay sa kaligayahang nakikita niya sa mukha ng bata at kahit gusto na niyang sabihin na umuwi na sila ay ’di niya magawa.

Ngayon lamang niya ulit ito nakasama kaya sabik rin siya rito. Pero kapag naiisip niya si Gaelle at ang nararamdaman nito ngayon ay parang nadudurog ang puso niya para rito. Shit! This is all your fault, Kellan!

Akala niya ay uuwi na sila nang umalis sila sa Ocean park pero nagyaya pa si Beatrice sa mall. Gusto raw nitong bumili ng mga gamit ni Brett at mas maganda na kasama rin siya dahil hindi pa niya nagagawa iyon; ang bilhan ang anak ng mga gamit nito na kasama ito.

“Why don’t you choose something for Brett instead of talking with someone on the phone?” He was pulled out of his reverie when he heard Beatrice’s irritated voice. Nakapameywang ito habang nakatitig sa kanya habang nasa tabi naman nito si Brett na may pagtataka sa mukha habang nakatingin sa kanilang dalawa.

Kahit naiinis siya sa tono ng pananalita ni Beatrice ay hindi na lamang siya nagpahalata pa dahil nakatingin ang anak sa kanila. Kahit bata pa ito ay ayaw niyang nakikita nitong nag-aaway sila dahil hindi iyon magandang ihemplo para rito.

Gusto niyang lumaki si Brett na mabait at ’di makuha ang ’di magandang ugali ng ina nito. Gusto man niyang kunin na lamang niya sa poder ang anak pero hindi pwede. Kailangan rin nito ng kalinga ng isang ina.

“What do you want, Brett? Gusto mo bang sabay tayong pumili ng mga damit mo?” Pinilit niyang pasiglahin ang tinig kahit na sobrang nag-aalala siya sa sitwasyon nila ni Gaelle. Natatakot din siya sa naging reaction nito kanina. Paano kung hindi siya nito maintindihan? Pa’no kung iwan na naman siya nito?

He mentally shook his head. Hindi! Mahal ako ni Gaelle at naiintindihan niya ang sitwasyon ko!

Kahit mabigat sa dibdib niya ay sinubukan niyang iwaksi muna ang mga negatibong isipin at ang tungkol sa nobya.

Masayang tumango ang bata saka hinila ang kanyang kamay. Maya-maya pa ay marami na silang napili.

“See? Kaya mo naman palang kalimutan muna ang babaeng ’yon at mag-concentrate sa’min ng anak mo. Why don’t you dispose her already at nang magpakasal na tayo?” Beatrice said out of the blue while they were on their way home. Nasa sasakyan na sila at tulog na tulog na si Brett.

“Hindi isang bagay si Gaelle na basta ko na lang idi-dispose Beatrice! Mahal ko siya!” Kung pwede lang niya itong bulwayan ay ginawa na niya. Hindi niya alam kung ano ba ang mahirap intindihin sa mga nasabi na niya rito noon pa. paulit-ulit na lang!

Ilang beses na niyang sinabi na kahit kailan ay hindi mangyayari ang gusto nito pero hanggang ngayon ay mapilit pa rin ito.

“Let’s see about that, babe” May kakaiba sa boses nito na ’di niya matukoy pero alam niyang may hindi na naman ito magandang plano. He heaved a sigh.

“Kung ano man ang binabalak mo ay ’wag mo nang ituloy, Beatrice. Binabalaan kita” He threw her a glance.

“And for the record, I am not your babe!” Napatiim-bagang ito at naningkit ang mga mata.

“Ano’ng akala mo sa’kin, Kellan, palahian na pagkatapos mong anakan ay kakalimutan mo na lang na parang walang nagyari? Hindi ako papayag, Kellan. Akin ka lang!” He looked at her in disbelief. Nababaliw na yata ito.

“Alam mong hindi ganun ang nangyari, Beatrice, kaya ’wag kang umakto na parang ako pa ang may kasalanan. You did that to yourself” He said through gritted.

“Alam mo namang sa simula pa lang ay mahal ko na si Gaelle at hanggang ngayon ay walang nagbago. Kahit naghiwalay kami noon, nagkabalikan pa rin kami dahil mahal namin ang isa’t-isa” Gumalaw ang bagang nito at halatang nagalit sa mga narinig galing sa kanya. Ayaw man niyang maging ganun ka-brutal pero kailangan niyang sabihin rito ang totoo baka sakaling matauhan na ito at pabayaan na siya.

“Hindi ako papayag! Teenager pa lang tayo ay mahal na kita! Dumating lang ang babaeng ’yon ay para ka nang asong naulol sa kanya! Dati ka namang maraming babae na nakukuha pero kahit kailan ay hindi mo sila sineryoso. Ano ba ang meron sa babeng ’yon at baliw na baliw ka sa kanya?! May anak na tayo, Kellan! Dapat ako naman ang piliiin mo ngayon kasi meron ka nang anak sa’kin!”

“It doesn’t work that way and you know that, Beatrice. Anyway, hindi ko pa pala nasasabi sa’yo. Gaelle is pregnant at magkakaanak na rin kami” Kumuyom ang mga kamao nito saka umiling ng ilang beses na animo hindi ito makapaniwala sa narinig.

“H-Hindi! Hindi totoo ’yan! Sinasabi mo lang ’yan para sukuan na kita pero kahit anong mangyari ay ipaglalaban kita!” Nawawalan na siya ng pasensya sa babae. Sinusubukan niyang makipag-usap ng maayos dito pero matigas pa rin ito. Hindi na niya alam kung ano pa ang kailangan niyang sabihin at gawin upang tumigil na ito sa kahibangan sa kanya. 

---

Ano kaya ang pwedeng gawin ni Kellan para maayos ang sitwasyon? Hanggang kailan kaya iintindihin ni Gaelle ang sitwasyon nila? Abangan! 

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

vingt sept

A/N: Hi guys! Happy Sunday to all! 

DAHAN-DAHANG binuksan ni Kellan ang pintuan ng kwarto nila ni Gaelle. Oo, nagsasama na sila sa iisang kwarto mula noong bumalik sila sa Manila. Ayaw man ng mommy nila ay pumayag na rin ito lalo na nga at buntis na rin naman si Gaelle. Gusto nito na laging may nakabantay sa dalaga para may tutulong rito kung sakali man na may kailangan ito.

Kahit naiirita si Gaelle dahil masyado silang protective rito ay wala rin itong magawa dahil tatlo silang nag-aalala sa kalagayan nito. Hindi rin maikakaila ang excitement sa kapatid at sa ina dahil sabik ang mga ito sa bata. ’Di kasi naranasang makasama ng mga ito si Brett. 

Ilang beses pa lamang nakita ng mga ito ang bata at iyon ay noong kapapanganak pa lamang rito ni Beatrice. Pumapayag ito na sa kanya tuwing weekend ang bata pero binawi rin nito ang pagpayag sa ganoong set-up dahil sa matinding galit kay Gaelle kahit pa wala na ang dalaga noon. Nagalit ito dahil hindi niya ito magawang mahalin. 

Matagal ring pinagkait sa kanila ni Beatrice si Brett dahil nga ayaw niyang pumayag sa gusto nito. Pati siya ay sabik ring makita at maalagaan ang magiging anak nila ni Gaelle dahil hindi niya iyon nagagawa sa isa pa niyang anak. Masakit iyon para sa kanya bilang ama kaya naman kahit ayaw niya sanang makita si Beatrice ay nagtitiis na lamang siya para lamang makita si Brett.

Nang maisara niya ang pintuan ay walang ingay siyang naglakad palapit sa kama kung saan nakahiga si Gaelle. Nakatagilid ito patalikod sa direksyon niya kaya hindi niya sigurado kung gising pa ba ito o tulog na. Pero dahil wala itong kibo nang maupo siya sa kama nila ay inisip niyang tulog na ito.

Napagbuntong-hininga siya. He felt so guilty. Pasado alas dies na at nakatulugan na siguro nito ang paghihintay sa kanya.

Nang maihatid niya sina Beatrice at Brett ay aalis na sana siya agad pero nagising ang anak at ayaw na nitong bumitiw sa kanya. Gusto nitong siya ang magpatulog rito. Ayaw na sana niyang magtagal pero ayaw naman niyang iwang malungkot si Brett.

Kaya ang nangyari ay napilitan siyang saluhan ang mga ito ng hapunan kahit wala siyang gana. Siya na rin ang tumulong sa anak upang mag-linis ng katawan saka ito binasahan ng bedtime story.

Yes, he felt happy about it because it was his first time to do such things to his son but he couldn’t help but to feel sad at the same time as he thought about Gaelle.

Dahan-dahan siyang lumipat sa kabilang side ng kama at naupo sa tabi nito. Hinagkan niya ito sa noo saka tinitigan ang maganda nitong mukha. Halatang-halata sa mukha ng dalaga na masama ang loob nito. Parang gustong suntukin ni Kellan ang sarili dahil palagi na lamang niya itong nasasaktan.

Bakit ganun? Kahit wala naman sa intensyon niya na saktan ito ay nasasaktan niya parin ito dahil sa mga bunga ng pagkakamali niya noon. Mabini niyang hinaplos ang pisngi nito habang tinititigan niya ito ng buong pagmamahal.

Napakaganda talaga nito. Kahit siguro titigan niya ito nang maghapon ay hindi siya magsasawa. Kung tutuusin ay siya na ang pinaka-maswerteng lalaki sa mundo dahil kahit wala na siyang ibang ginawa kundi ang saktan ito ay mahal pa rin siya nito at lagi na lamang pinapatawad at binibigyan ng pagkakataong makasama ito.

Kung ibang babae lang siguro ito ay baka matagal na siyang ipinagpalit sa iba. Kahit noong nalaman nito ang naging bunga ng pagkakamai niya noon ay tinaggap pa rin siya nito. Pero ngayong akala niya ay maayos na ang lahat saka naman ganito. Ayaw niyang dumating sa punto na kailanganin niyang mamili sa pagitan ni Gaelle at ang kanilang anak na nasa sinapupunan pa lamang nito saka ni Brett dahil hindi niya alam ang gagawin kapag nagkataon.

Mahal na mahal niya ang mga ito at ayaw niyang mawala kahit isa man sa mga ito sa kanya. Oo, makasarili na kung makasarili pero ayaw niyang isuko kahit isa sa mga ito. Gagawin niya ang lahat para maging maayos ang lahat.

Tatayo na sana siya upang mag-hubad ng damit nang biglang gumalaw si Gaelle saka nagmulat ng mga mata.

Nang makita siya ay tahimik lamang ito saka pasimpleng tumingin sa digital clock sa bedside table.

“Mabuti naman at nakauwi ka na rin” Hindi alam ni Kella kung may halo bang tampo o galit sa tono nito o wala. Bumangon ito saka sumandal sa headboard.

Kellan ran his fingers through his hair as he looked at her. Nagkatitigan sila ng ilang segundo bago niya ito sinagot.

“I’m so sorry about this, chérie. Wala naman talaga sa plano ko na puntahan sina Beatrice at Brett dahil nga may usapan na tayo pero tumawag sa’kin si Beatrcie. Sinabi niyang may sakit si Brett kaya agad akong pumunta roon. Pero mabuti na lamang at wala naman talaga palang sakit ’yong bata” Tumigil muna siya habang pinag-aaralan ang magiging reaction nito.

Pero taliwas sa inaasahan niya ay hindi ito nagsalita. Nakikinig lamang ito sa kanya at wala siyang mabasang kahit anong emosiyon sa asul nitong mga mata.

“Aalis na sana ako pero nagyaya silang mamasyal kami. Ipinangako pala ni Beatrice kay Brett na ipapasyal ko sila. Masayang-masaya si Brett at excited sa pamamasyal kaya hindi na ako nakatanggi pa. Alam mo naman na matagal ko nang hindi nakakasama ’yong bata kaya sinamantala ko na ang pagkakataon na ’yon. Pleaase, chérie. I know this is too much to ask pero sana huwag ka namang magalit sa’kin. Mas pinili kong makasama si Brett kanina dahil––”

“Dahil alam mong madali lang akong kausapin? Dahil alam mong isang sorry mo lang ay okay na agad tayo?” He shook his head vigorously.

“Hindi, chérie. Kahit kailan ay ’di ko inisip ang bagay na ’yan. Mas pinili ko lang na makasama ang anak ko kanina dahil baka sa susunod na mga araw ay ayaw na naman akong palapitin ni Beatrice hangga’t hindi ko ibinibigay ang gusto niya” Napakunot-noo ito.

“Ano’ng ibig mong sabihin? Ano ba ang gusto niya?” Napapikit si Kellan sa frustrasyon dahil sa sitwasyon. Ayaw man niyang sabihin ang tungkol doon sa dalaga pero ayaw naman niyang maglihim rito.

“Gusto niyang pakasalan ko siya dahil kung hindi ay hindi ko makakasama ang bata. Kaya nga ilang buwan ko ring hindi nakita si Brett dahil ’yon ang kundisyon ni Beatrice upang makalapit ako sa kanila. Kaya nga nang tumawag siya at sabihing may sakit si Brett ay agad akong pumunta roon. Sobra akong natakot na baka kung anong masamang nangyari kay Brett” akala niya ay magsasalita ito nang tapos na siyang magpaliwanag pero tahimik lamang nito.

Pero nabahala siya nang biglang kumislap ang mga mata nito. Luha ba ’yon? He cupped her face with his hands and made her look at him.

“Chérie, I’m so sorry kung nasasaktan ka sa sitwasyon natin. Alam ko naman na kasalanan ko lahat ng ito pero sana naman huwag kang magalit sa’kin. Gaya nga ng sinabi ko sa’yo sa telepono kanina, babawi ako. This time, ikaw naman ang pagtutuunan ko ng pansin”

“Talaga?” Medyo nakahinga siya ng maluwag nang marinig ang mga katagang ’yon mula sa mga labi ng nobya. Medyo lumambot ang expression ng mukha nito.

“Yes, chérie. Galit ka pa ba sa’kin?” Bumutong-hininga ito.

“Hindi naman ako galit sa’yo, eh. Siguro nagtatampo lang ako sa nangyari pero ngayong narinig ko na ang paliwanag mo, gumaan kahit papa’no ang loob ko” His thumbs caressed her soft cheeks.

“Hindi mo kailangang magtampo, chérie. Pumunta lang naman ako doon para kay Brett”

“Siguraduhin mo lang na hindi nahawakan ni Beatrice kahit dulo ng daliri mo, Kellan, kung ayaw mong magalit ako sa’yo. Kapag tungkol kay Brett, pipilitin kong intindihin dahil anak mo naman ’yon. Pero kapag nasali ’yang si Beatrice sa usapan, ibang usapan na ’yon. Wala akong planong makihati sa kanya sa atensyon mo dahil wala naman kayong relasyon. Ako naman ang fiancée mo. Ayaw kong lumalapit ka sa kanya lalo na kung hindi naman kailanga” Napalunok siya nang makita na seryoso ito sa sinasabi.

“Siyempre naman, chérie. Kay Brett lang ako may responsibilidad at matagal ko nang sinabi ’yan kay Beatrice”

“Alam nga ba ni Beatrice ang bagay na ’yan? Ito ang sasabihin ko sa’yo, Kellan. As your fiancée, papayag ako na makasama mo si Brett pero ayokong kasama mo siya kapag ipinapasyal mo ang bata. This will be the first and last time dahil kung mauulit pa ’yon ay hindi mo magugustuhan ang gagawin ko” Ngayon lamang nakita ni Kellan ang ganung expression sa mukha ng kasintahan at talaga namang nagulat siya.

Ngayon lamang rin niya narinig na nagsalita ito ng ganun kaya alam niyang seryoso ito sa mga sinasabi. Nakaramdam tuloy siya ng takot.

ALAM NI Gaelle na nabigla si Kellan sa mga sinabi niya pero para sa kanya ay tama lamang iyong sabihin na niya kung ano ang gusto niya habang maaga pa lang. May karapatan naman siguro siya na bakuran ang binata bilang mapapangasawa nito. Inalok na siya nito ng kasal kaya malamang ay dapat na niyang protektahan kung ano ang kanya at baka maagaw pa ito sa kanya nang hindi niya namamalayan.

Ayaw na niyang mangyari ang nangyari noon na masyado siyang nagtiwala at naging laid back na walang makakaagaw sa nobyo. Dahil sa pagiging relax niya ay nagawa tuloy gapangin ng iba na naging dahilan ng pag-iwan niya rito.

Ngayong tinanggap niya ulit ito sa buhay niya ay sisiguruhin nniyang ipaglalaban niya ito hanggang sa abot ng makakaya niya.

Obvious naman na gustong-gustong masilo ni Beatrice ang binata dahil pati anak ng mga ito ay ginagamit pa upang mapasunod si Kellan sa gusto nito. Ngayong magkakaanak na rin sila ng nobyo ay sisiguruhin niyang ipaglalaban niya ito hangga’t kaya niya. Ganun niya kamahal si Kellan.

“You’re silent. Ayaw mo ba sa sinabi ko?” Nakataas ang kilay na tanong niya rito.

“Hindi naman sa ganun, chérie. Nabigla lang ako kasi ngayon ka lang yata nasalita ng ganun” Anito. Napaismid siya.

“This is the second time na may gustong umagaw sa’yo mula sa’kin and we’re talking about the same woman from the past here. Ayoko nang maulit pa ang nangyari noon kaya siguraduhin mo lang na hindi ka na naman mahuhulog sa patibong niya dahil ito na ang last chance na ibibigay ko sa’yo” Nanlaki ang mga mata nito.

“A-Anong ibig mong sabihin?” Medyo nautal pa ito sa pagkabigla.

“You heard what I’ve said, Kellan. Kung mauulit na naman ang nangyari sa nakaraan kahit pa hindi mo sinasadya, asahan mo nang hindi ka na makakabalik pa sa’kin” Napalunok ito at hindi kaagad nakapagsalita.

Ayaw man niyang humantong sa ganito pero dapat na niyang linawin kay Kellan kung ano ba talaga ang nararamdaman niya sa sitwasyon nila. Hindi naman siguro masama na sabihin niya rito ang maaaring mangyari kapag pumalpak pa ito dahil kailangan rin niyang protektahan ang puso niya.

Sobrang sakit ng mga nangyari noon at ayaw na niyang maramdaman iyon muli.

“You’re scaring me, chérie. ’Wag ka namang magsalita ng ganyan. Don’t talk about those things kasi hindi mangyayari ’yon dahil ikaw lang ang mahal ko. ’Wag kang mag-alala. I won’t fall for the same mistake again because that would be stupid. Sa pagkakaalam ko ay hindi naman ako gano’ng katanga para mahulog sa pangalawang pagkakataon sa patibong niya”

“Just make sure, Kellan” Tumango ito.

“So, okay na ba tayo, chérie?” Medyo may pag-aalangan sa tinig nito. She took a deep breathe saka tumango. Hindi rin naman niya kayang magtampo pa ng mas matagal sa binata. Mula noon talaga hanggang ngayon, ito pa rin ang kahinaan niya.

Nang una pa lamang niyang makilala si Kellan ay iba na agad ang epekto nito sa kanya kaya hindi na siya nagtaka pa nang mahalin niya ito nang walang kapantay. Siguro nga ganun talaga kapag nagmahal ang isang tao. Kaya mong tanggapin anuman ang mga pagkakamali ng taong minamahal kahit pa masakit ang ginawa nito.

Lahat ng sakit ay kayang kalimutan dahil nga nagmamahal ka. Pero sisiguruhin niyang ito na ang huli dahil alam niyang hanggang dito na lamang ang kaya niya. Mahal niya si Kellan pero dapat maramdaman din niya kung hanggang saan ba talaga ang pagmamahal nito sa kanya.

“Ano ba ang meron ka at mahal na mahal kita?” wala sa sariling tanong niya rito.

“Kailangan ba talaga ng dahilan? Di nga ba sabi nila, hindi kailangan ng rason kung bakit nagmamahal ang isang tao. Nagmamahal tayo at wala nang kailangan pang paliwanag do’n. Ako din naman, chérie. ’Di ko rin ma-explain kung bakit sobrang mahal na mahal kita. Aminin mo nga sa’kin, ginayuma mo ba ako kaya baliw na baliw ako sa’yo?” Sinimangutan niya ito saka hinampas sa mamasel na braso nito.

“Asa ka naman! Baka naman ikaw ang gumayuma sa’kin kaya kahit sinubukan kitang kalimutan nang ilang beses ay ’di ko magawa kasi mukha mo lagi ang nakikita ko” Napahalakhak ito sabay pisil sa magkabilang pisngi niya.

“Talaga? Ganun mo ako kamahal?” Maya-maya ay tanong nito na biglang naging seryoso.

“Pasalamat ka talagang lalaki ka at mahal kita kung hindi ay matagal na kitang ipinagpalit sa iba” Napasinghap siya nang bigla siya nitong inihiga saka ito umibabaw sa kanya.

“Talagang hindi mangyayari ’yon dahil hindi ako papayag. Hell would freeze over for all I care but I would never let another man touch you or own you because you’re mine, chérie. ONLY MINE” he even said the last two words full of possessiveness and that made her heart beat like a drum.

Goodness! Hindi niya mapigilang kiligin sa mga sinasabi nito. Talagang napaka-possessive nito. Hay naku, Kellan…

Sana lang ganito na lang kami lagi. Sana wala nang Beatrice na threat sa relasyon namin…

Oo, sana lang talaga ay malawakan pa niya ang pang-unawa niya dahil alam niyang simula pa lamang ito dahil sa ayaw man niya o gusto, may Beatrice na lagi nang nakabantay sa tabi dahil may isang Brett na kailangan rin ng atensyon ng nobyo.

---

Kung ikaw si Gaelle, ano ang gagain mo sa ganitong sitwasyon? Are you going to stay or leave Kellan for good?

Malapit na pong matapos ang story na ito. Abangan niyo po kung happy ending ba o hindi. lol

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

vingt huit

A/N: Hi guys! Sa mga gusto akong i-add sa social media, add niyo na lang po ako sa Instagram. 22_Monamour , yan po ang username ko. Sa FB naman po, hindi ko na po ma-open ang account ko doon. Sinusubukan ko pang i-retrieve. Anyway, happy Sunday to all!

MABILIS na bumangon si Gaelle saka patakbong pumunta sa banyo upang dumuwal at nang matapos ay animo hinang-hina siya dahil kahit wala na siyang mailabas ay sige pa rin ang pagsusuka niya. Nang sa wakas ay natapos rin ang pagduduwal niya at nakaramdam ng ginhawa ay naghugas siya ng mukha.

Tinitigan niya ang sarili sa salamin at napansin niyang namumutla siya. Hay, ilang araw pa kaya ang kailangan lumipas bago matapos ang morning sickness niya? Sa totoo lang ay hirap na hirap na siya.

Nang matapos niyang tuyuin ang mukha gamit ang tuwalya ay bumalik siya sa kwarto at nahiga ulit. Napansin niyang wala na pala si Kellan sa kama. Marahil ay pumasok na ito sa opisina. Kaya pala hindi ito sumunod sa kanya habang nagsusuka siya sa banyo kasi umalis na pala ito.

Ganun kasi ang kasintahan. Kapag masama ang gising niya dahil sa morning sickness niya ay naro’n lamang ito sa likod niya habang hinahagod ang likod niya. Pinikit niya ang mga mata dahil parang umiikot ang paningin niya.

Kung hindi lamang masama ang pakiramdam niya ay bumaba na siya pero parang hindi pa niya kaya.

Pagkalipas ng halos isang oras ay naging mabuti na rin ang pakiramdam niya kaya bumangon na siya saka bumalik sa banyo upang magsepilyo saka maligo. Nang matapos siya ay saka siya nagbihis at tinuyo ang basa niyang buhok gamit ang hair dryer. Nang matapos ay bumaba na siya at nakita niya si Jillian na kumakain ng almusal mag-isa.

“Good morning, ate. Kain na” Bati nito at ipinaghila pa siya ng upuan. Gusto niyang paikutin ang mga mata dahil masyadong siyang pinagsisilbihan ng mga ito mula nang malaman ng mga itong buntis siya. Pero mas pinili na lamang niyang magpasalamat at hindi na magkumento pa.

’Good morning too, brat“ Naupo siya sa silyang hinila nito para sa kanya na nasa tabi nito saka nilagyan ng pagkain ang sariling plato tapos ay nag-umpisa na rin siyang kumain.

“Umalis na ba sina mommy at Kellan?” Tanong niya habang maganang kumakain. Mabuti na lamang at mabuti na ang pakiramdam at ngayon nga ay parang gutom na gutom ang pakiramdam niya. Pa’no ba namang hindi, eh nailabas niya yata ang lahat ng kinain kagabi.

“Kanina pa sila umalis, ate. Ang aga nga ni kuya’ng umalis kanina” Napakunot-noo siya sa narinig.

“Mga anong oras?”

“Mga bandang 7 am siguro. Hindi ba siya nagpaalam sa’yo, ate? Maaga akong nagising kanina kaya nakita ko siyang nagmamadaling umalis. Tinanong ko siya kung bakit nagmamadali siya kasi maaga pa naman para pumasok siya sa trabaho niya. Pero ang sabi niya, pupuntahan niya si Brett dahil may tawag si ate Beatrice sa kanya at pinapapunta siya roon” Natahimik si Gaelle at ’d niya alam ang sasabihin. Bigla ay nawalan siya ng gana.

“Ate, are you okay?” Nag-aalalang tanong ng kapatid. Pilit siyang ngumiti saka tumango.

“I’m okay, brat” sagot niya saka tinungga ang tubig na laman ng baso niya. Hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit parang masama na naman ang loob niya. Paano naman kasi, hindi man lang nagpaalam ang binata para man lang ipaalam sa kanya na hindi pala ito pupunta sa opisina bagkus ay kina Beatrice pala ito tutungo.

Isang linggo na rin mula nang mangyari ang konting tampuhan nila ni Kellan. Tumupad naman ito sa pangako at binibigayan na rin siya nito ng extrang oras kahit pa napaka-busy nito. Kung dati ay lagi itong late umuwi, ngayon ay lagi na itong maagang umuuwi para lang makasama siya at masamahan sa mga gusto niyang gawin.

“’Wag mo na munang isipin iyon, ate. Baka ayaw ka lang gisingin ni kuya kaya ’di ka na niya nasabihan. May nangyari lang siguro kaya siya pumunta agad doon” sabi ng kapatid sa kanya. Napabunting-hininga siya.

“Pwede naman niya akong gisingin, eh, hindi ’yong ganun na bigla na lang siyang aalis at iba pala ang pupuntahan niya” hindi niya maiwasang sabihin. ’Di rin niya maitago ang lungkot at tampo sa boses niya. Sinabi naman niya kay Kellan na okay lang na puntahan nito ang anak nito pero bakit parang gusto na niyang bawiin ang sinabi dahil isipin pa lang niyang kasama rin nito si Beatrice ay parang gusto na niyang sumunod at iuwi ang binata.

But of course, she would never do that. May tiwala siya sa binata at alam niyang mahal siya nito at hindi si Beatrice. Siguro dapat ’wag na lang niyang isipin pa ang bagay na iyon upang hindi siya ma-stress at malungkot. Kawawa naman ang anak niya na nararamdaman rin ang bawat negatibong isipin niya. Baka maapektuhan pa ito.

“Siguradong may dahilan na importante kaya pumunta doon si kuya, ate. Don’t worry too much. Magpapaliwanag rin ’yon pag-uwi o kaya tatawag sa’yo” Alam niyang pinapagaan lamang ng kapatid ang loob niya kaya naman tumango na lang siya.

Kita niya ang bakas ng pag-aalala nito sa kanya at ayaw niyang pati ito ay madamay sa hindi magandang mood niya. Ngumiti siya pagkatapos ay tumango.

Jillian’s face brightened upon seeing her smile.

“Sige, ate, kain pa tayo” at ipinagpatuloy na nga nila ang pagkain. Nang matapos silang kuamin ay pumasok na ang kapatid sa eskwelahan at naiwan na naman siyang mag-isa sa bahay kasama ang mga kasambahay nila.

Napag-desisyonan niyang manood na lamang ng pelikula upang aliwin ang sarili. Sinubukan niyang tawagan ang kasintahan pero ’di ito sumasagot. Nakaramdam siya lalo ng ’di maipaliwanag na damdamin. Kanina ay nawala na iyon dahil sa mga sinabi ng kapatid pero ngayon ay nararamdaman na naman niya. Pa’no ba namang hindi siya mag-iisip ng kung anu-ano kung ganito naman na hindi man lang tumatawag o nagtetext ang nobyo?

Hindi! Siguro busy lang siya kaya ganito…

Kailangan niya ng makakausap upang hindi siya nagmumukmok nang ganun kaya nagbihis siya at tumungo sa bahay ng mamie at papy niya at nang makita siya ng mga ito ay masaya siyang sianlubong ng niyakap ng mga ito. Alam na ng mga ito ang kalagayan niya kaya naman laking tuwa rin ng mga ito dahil magkakaroon na raw ang mga ito ng apo sa tuhod.

She spent her entire day in her grandparent’s house and for a moment, she forgot about Kellan. Ni hindi man lang ito tumawag sa kanya kaya lalo siyang nakadama ng bigat ng dibdib.

Quarter to 5 na siya nakauwi at inaasahan niyang wala pa rin si Kellan sa bahay. Pero nang pumasok siya sa loob ng bahay ay sakto namang pababa ang nobyo sa hagdan na halatang nagmamadali. Nang makita siya ay halatang nakahinga ito ng maluwag.

“Thank God you’re finally home, chérie. Saan ka ba nagpunta? Tinatawagan kita kanina lang pero hindi ka naman sumasagot” Anito sabay yakap nang mahigpit sa kanya. Napakunot-noo siya. Hindi naman niya narinig ang cellphone niyang nag-ring.

“I didn’t hear it” Sagot niya. Pinakawalan siya nito saka matiim na tinitigan. Magsasalita sana ito pero inunahan niya ito.

“Mabuti naman at nakauwi ka na. Tinatawagan kita pero mukhang masyado ka yatang na-busy sa pinuntahan mo” there was a hint of sarcasm in her voice. His face softened and then he heaved a sigh. Gaelle could see the guiltiness in her forest green eyes as he stared at her.

“I’m sorry, chérie. Tumawag kasi si Beatrice kaninang umaga dahil iyak daw nang iyak si Brett, hinahanap ako. Narinig ko sa background ang iyak ng bata kaya hindi ako nakatiis at pinuntahan sila. Gusto man kitang gisingin bago ako umalis pero mahimbing ang tulog mo at ayoko naman isturbohin ka pa. Balak sana kitang tawagan kaya lang naiwan ko pala ang cellphone ko sa kwarto natin dahil sa pagmamadali. Pasensya na, chérie. Pumalpak na naman ako” Ilang segundo siyang hindi sumagot.

“Kellan, alam kong sinabi ko na okay lang sa’kin na makasama mo ang anak mo from time to time pero sana naman magsabi ka sa’kin kung kailangan ka niya doon hindi ’yong basta ka na lang umaalis nang walang paalam” he raked his fingers thorugh his hair.

“Pasensya ka na, chérie. Hindi na mauulit” tumango siya saka kumawala sa yakap nito at iniwan ito. Pakiramdam niya ay bigla siyang na-stress ulit pagkarinig sa apology nito. She chuckled to herself. Maraming tumatakbo sa utak niya pero ayaw na niya iyong pagtuonan pa ng pansin.

Wala rin siyang gana na marinig ulit ang apology nito dahil pakiramdam niya ay ilang beses na niya iyong narinig mula rito.

Nang makapasok siya sa kanilang silid nila ni Kellan ay umupo siya sa gilid ng kama. Nakita niya ang cellphone nito na nakapatong sa bedside table. Akma niya iyong kukunin nang bigla iyong tumunog at nang tingnan niya ay ang pangalan ni Beatrice ang nakalagay na tumatawag.

Napatiim-bangang siya sa nakita at pinindot ang answer button.

“Hi, babe. Gusto ko lang sanang magpasalamat sa oras na binigay mo sa’min ng anak natin kanina. Buti na lang dumating ka. Tuwang-tuwa si Brett. Sabi ko naman sa’yo, kaya mo naman na kami lang ang asikasuhin mo at hindi ang babeng ’yon. Tingnan mo, ang saya natin kanina. Sana maulit ulit ’yon—” ’Di na hinintay pa ni Gaelle na matapos ang sinasabi ng babae at pinutol na niya ang tawag.

Pakiramdam kasi niya ay unti-unting bumibigat ang puso niya sa bawat katagang binibigkas nito. She felt like she couldn’t breathe. Tears brimmed in her eyes and it took her all the will power she has to stop them from falling.

Ganito ba talaga kasakit magmahal? Wala naman siyang ibang ginusto kundi ang mahalin ang lalaking tinitibok ng puso niya at mahalin rin nito. Mahal nga nila ang isa’t-isa pero bakit ang hirap pa rin? Pakiramdam niya ay ang bigat-bigat na ng dibdib niya at hindi na niya alam kung hanggang saan pa ang kaya niyang ibigay.

She’s getting more paranoid with each passing day especially when Kellan is together with Beatrice and their son. Pakiramdam niya ay anumang oras ay makukuha ito ni Beatrice sa kanya ng tuluyan at natatakot siya.

May tiwala siya sa binata pero sa nangyayari ngayon ay parang nababawasan na iyon. It’s ridiculous but that’s what she’s feeling.

“Ahh!” Napaigik siya nang biglang sumigid ang kirot sa kanyang tiyan at bigla siyang kinabahan. Sinapo niya ang tiyan at pinakiramdaman niya ang sarili. Ang tibok ng puso niya ay napakalakas dahil sa takot, takot para sa kanyang baby.

Mabuti na lamang at makalipas ng ilang segundo ay nawala rin ang kakaibang sakit na ’yon.

“I’m so sorry, baby. Kasalanan ’to ni mommy. Sana ’wag kang magtampo. Hayaan mo, sususbukan kong maging okay para sa’yo” kausap niya sa anak niya. Kahit hindi pa halata ang umbok sa tiyan niya ay alam niyang nandon ito at ramdam na ramdam niya ang presensya nito sa sinapupunan niya.

Mahal na mahal na niya ito at hindi siya papayag na pati ito ay madamay sa mga nangyayari sa kanya. Siguro kailangan lang niyang ’wag mag-isip masyado ng mga negatibong bagay na nakakasakit sa kanya dahil ito ang maaapektuhan at ’yon ang huling gusto niyang mangayari.

HINDI makapag-concentrate si Kellan sa trabaho niya no’ng ayaw na iyon dahil sa mga bagay na gumugulo sa isipan niya. Dalawang araw na ang nakalipas pero ramdam niya ang pagbabago sa pakikitungo ng nobya sa kanya.

Hindi naman ito galit pero halata ang pagiging matamlay nito at tahimik. Nag-aalala na siya rito. Ilang beses niya itong tinanong kung may problema ba ito pero pilit lamang itong ngumiti saka iiling sa kanya. Sabi pa nito na nami-miss na nito ang mga magulang nito kaya nalulungkot nang ganun.

’Di kasi natuloy ang mga ito na lumipad patungong Pilipinas dahil may nangyaring aberya sa negosyo ng mga ito na kailangan ng agarang atensyon ng mga ito. Pero alam niyang hindi lamng iyon tungkol sa pangungulila nito sa mga magulang dahil halata namang dahil din sa kanya.

Kahit walang sinasabi si Gaelle ay ramdam niya na may problema ito o dinaramdam at mukhang alam niya kung ano iyon.

“Damn it!” aniya saka binayo ng kamao ang kanyang lamesa. Hindi na niya ang alam ang gagawin at litong-lito na siya. Ginagawa naman niya ang lahat ng makakaya niya upang maging okay ang lahat pero bakit parang ’di pa rin sapat?

Siguro isang pantasya lamang ang hangarin niyang makasama niya sina Brett at Gaelle nang walang nasasaktan o problema dahil ngayon pa nga lang ay ganun na ang nangyayari. Nagiging kumplikado na ang lahat at alam niyang nasasaktan ang dalaga. Pa’no na kaya kapag makapanganak na ito? Ayaw na niyang isipin pa ang maaaring mangyari kaya habang maaga pa ay kailangan na niyang mag-isip ng paraan para ayusin ang gusot na siya ang nagsimula.

Hanggang sa matapos niya ang trabaho sa opisina ay hindi pa rin nababawasan ang gumugulo sa isipan niya. Mabilis siyang lumabas ng building saka dumiretso sa parking lot kung saan naro’n ang sasakyan niya saka minaniobra iyon patungo sa bahay ni Beatrice.

Ngayon kasi ang usapan nila na sa kanya muna si Brett dahil weekend naman. Matutulog ang anak sa bahay nila at ihahatid niya bukas ng hapon. Sa isiping iyon ay kahit papano ay nabawasan ang bigat sa kanyang dibdib. Masaya siya dahil makakasama niya ang anak.

Mabuti na lamang at napapayag niya si Beatrice sa set-up na iyon dahil matagal rin nitong ipinagkait sa kanya ang bata.

Nang makarating sa harap ng bahay nito ay mabilis siyang bumaba upang mag-doorbell. Gusto kasi niya na makaalis agad sila ng anak para makauwi siya on-time kay Gaelle. Ayaw na niya itong bigyan pa ng dahilan upang sumama ang loob. Buti nga at pumayag ito na sa kanila matulog si Brett.

Pipindutin na sana niya ang doorbell nang biglang may lumabas na lalaki sa bahay at mukhang galit na galit. Pamilyar sa kanya ang lalaki at sigurado siyang nakita na niya ito noon pero ’di niya lang maalala kung saan.

“Sino ka? Ano ang kailangan mo kay Bea?” tanong nito nang makita siya. Akma siyang sasagot nang lumabas si Beatrice at dali-daling lumapit sa kanila ng lalaki.

“Ano pa ang ginagawa mo dito?! ’Di ba sabi ko na umalis ka na at ’wag ka nang babalik pa kahit kailan?!” Galit na sigaw nito sa lalaki. Napatiim-bagang naman ang lalaki at naninigkit ang mata nito sa galit.

“Let’s see about that, Bea! I’ll leave for now but I’ll be coming back and you should be ready by then” Anito saka umalis.

“Sino ’yon?” ’Di mapigilang mag-usisa ni Kellan kay Beatrice.

“He’s nothing. ’Wag mo siyang pansinin. Isang tao lang na wala nang ibang ginawa kundi ang guluhin ako at pahirapan. Halika na sa loob. Hinihintay ka na nang anak mo” Sagot nito. Kahit gusto pa niyang mag-usisa ay tumahimik na lamang siya. He doesn’t know why but he felt odd inside upon seeing that man and he couldn’t understand why. There’s something about his familiar face. Sana lang ay wala itong balak na masama dahil kapag nagkataon ay madadamay si Brett.

Napatiim-bagang si Kellan. He already has a lot of things to think about, sana lang ay hindi na naman dadagdag ang lalaking ’yon sa mga problema niya.

---

Sino kaya ang lalaki na nakita ni Kellan? Ano kaya ang mangyayari sa relasyon nia Kellan at Gaelle? Abangan ang nalalapit na pagtatapos! 

COMMENT VOTE SHARE FOLLOW

vingt neuf

A/N: Hi guys! Sorry for the late update. Nagkasakit po kasi ako at ngayon lang bumuti ang pakiramdam ko. Sa mga nagbabasa ng OTWH, i’ll start the book 2 soon so stay tuned! 

KITANG-KITA sa mukha ni Kellan ang saya habang nakikipaglaro ito sa anak na si Brett. Pati ang bata ay masaya rin at panay ang tawa at tili dahil sa pakikipagharutan kay Kellan. Bumili pa talaga ang binata ng mga laruan na angkop sa edad ng anak upang pasayain ito. Masaya ang mga ito na nilalaro ang mga laruan na ’yon sa sala habang sina Gaelle, ang kanilang ina at si Jillian ay nakaupo sa couch habang pinapanood ang mag-ama.

Malikot na ang bata pero hanga siya kay Kellan dahil sa haba ng pasensya nito. Laging maayos ang pakikipag-usap nito kay Brett kahit pa minsan ay masyadong nagiging pilyo ang bata.

Masaya si Gaelle na makita ang nobyo na masaya pero hindi niya maiwasang isipin na sana ay maging maayos na ang lahat para kapag nakapanganak na siya ay wala nang problema pa. Sana ay tuluyang maayos na rin ni Kellan ang sitwasyon nito sa anak para tigilan na sila ni Beatrice.

Sa nakikita niya ay isang mabuti at mapagmahal na ama si Kellan at alam niyang maswerte ang magiging anak nila dahil ito ang ama nito. Kahit halatang pagod ito sa maghapong trabaho ay pinipilit pa rin nitong ibigay ang buong atensyon sa anak. Kahit na hindi nito nakakasama ang bata ng madalas ay iniisip pa rin nito si Brett.

“Okay ka lang ba, anak?” naputol ang pag-iisip niya nang marinig ang boses ng ina. Halata sa mukha nito ang pag-aalala para sa kanya. Nginitian niya ito.

“I’m fine, mommy. Bakit niyo naman po natanong?”

“Akala mo ba hindi ko napapansin ang mga tampuhan niyo ni Kellan nitong nakaraang mga araw? Hindi lang ako nakikialam kasi malalaki na kayo at alam niyo na ang ginagawa niyo. Pero nakikita ko na lagi kang malungkot at matamlay at nag-aalala na ako. Sabihin mo nga sa’kin, tungkol ba ito kina Beatrice at Brett?” Nawala ang ngiti niya.

Hindi niya akalaing napapansin pala ng ina ang nararamdaman niya. Kahit pa mas marami ang oras na nasa ospital ito ay nakikita at nararamdaman pa rin pala nito kung masaya siya o hindi. Nang hindi siya sumagot ay nagsalita ulit ito.

“Sweetheart, kung ano man ang nararamdaman mo, pwede mo namang sabihin sa’kin. I am your mother, after all. Matagal tayong hindi nagkasama kaya gusto ko sanang makabawi sa’yo. You can tell me anything. I’m here and will always be here for you, tandaan mo ’yan” Napakagat-labi si Gaelle saka tumango.

Bigla ang pagragasa ng emosyon sa kanya. Tinapunan niya ng tingin ang mag-ama na masaya pa ring naglalaro. Nakisali na rin si Jillian sa mga ito kaya naiwan sila ng ina na nakaupo sa couch.

“Truth to be told, I’m confused, mommy”

“Saan?” She took a deep breath and then continued.

“Alam ko naman na ako ang mahal ni Kellan pero bakit natatakot ako at napa-paranoid? Kapag pinupuntahan niya si Brett at Beatrice sa bahay ng mga ito ay lagi na lang akong ’di mapakali at nababalisa. Normal pa ba ito? Hindi ko na alam ang gagawin ko. Gusto kong sabihin na masaya ako para kay Kellan kasi nakakasama na niya si Brett sa wakas. But It’s so hard for me to think positively when all I could think about it those negative things that migh happen” Kinuha ng ina ang kanyang kamay at hinawakan iyon.

“Anak, akala ko ba tanggap mo na ang lahat ng nangyari noon at napatawad mo na rin si Kellan?”

“Napatawad ko na siya pero ang hirap pa ring tuluyang kalimutan na ang nakaraan lalo na ngayong umaaligid na naman si Beatrice sa kanya. Hindi ko maiwasang matakot na baka mamaya bigla na lamang niya akong iwan. May anak na sila ni Beatrice at mahal na mahal ni Kellan si Brett. Alam kong uunahin pa rin niya ang anak anuman ang mangyari”

“Gaelle, look at me” Gaelle followed what her mother said.

“Siguro nga hindi maiyaalis sa’yo na makaramdam ng ganyan dahil sa mga nangyari sa nakaraan pero dapat magtiwala ka sa kanya. Halata naman na mahal na mahal ka niya, eh, kaya dapat ’wag kang mag-isip ng kung anu-ano at magtiwala ka lang sa kanya. May responsibilidad si Kellan kay Brett pero hanggang doon lang ’yon. Normal lamang iyon dahil anak niya ’yon, eh. Pero hindi ako naniniwala na ipagpapalit ka niya kay Beatrice dahil kung may pagtingin siya rito ay noon pa sana niya niligawan si Beatrice. Kaso ikaw pa rin ang hinintay niya. Saksi ako sa pagbabagong nagyari kay Kellan noon.

“Nagtaka kami ni Luis dahil lagi siyang naglalasing pero mabuti na lamang at nakapag-isip-isip rin siya at inayos ang buhay niya. Now that I’m thinking about it, alam kong ikaw ang naging dahilan ng pagseseryoso niya sa buhay. Siguro, inayos niya ang buhay niya dahil gusto niyang may maipagmalaki siya sa’yo kapag nagkita kayo ulit. Hindi gagawin ng isang lalaki ang maghintay ng matagal kung hindi niya mahal ang isang babae. Maniwala ka lang sa kanya dahil alam kong gagawin niya ang lahat upang maging maayos ang lahat. Think positively and have faith in him. Isipin mo rin ang kalagayan mo. Kawawa naman ang apo ko. Pati siya ay nadadamay” Napahaplos si Gaelle sa tiyan.

She suddenly felt guilty. Hinaplos niya ang tiyan.

“Alam ko naman po ’yon, mommy, pero bakit ganun? Pinipilit ko namang ’wag maapektuhan pero nasasaktan ako. Alam ko naman na at tanggap ko nang may kahati na kami ng magiging anak ko sa atensyon niya pero ngayon pa lang ay nahihirapan na ako. Hindi ko na talaga alam ang gagawin ko”

“Pati ba ang atensyon niya kay Brett ay nasasaktan ka?” walang anumang bahid ng panghuhusga sa boses nito.

“It’s not like that. Naiintindihan ko naman na kailangan rin siya ni Brett. Alam ko ang bagay na ’yon at tinanggap ko na mula nang malaman kong may anak siya. Pero mahirap pala na hayaan ko lang ang lalaking mahal ko na lumalapit sa babaeng naging dahilan kung bakit ko siya iniwan noon. Si Beatrice ang naging dahilan kung bakit naramdaman ko ang sobrang sakit na ’yon noon at natatakot ako na baka mangayari na naman iyon. Hindi ko na maintindihan ang sarili ko kung bakit naiisip ko ang mga ganung mga bagay. Mali ba ako kasi nararamdaman ko ’to?” Aniya at tinuro ang dibdib.

HInaplos ng ina ang pisngi niya. She smiled reassuringly at her.

“Sweetheart, hindi mo kasalanan na ganyan ang nararamdaman mo ngayon kasi nangayri na noon. Nasaktan ka at hindi maiiwasang ma-threaten ka kay Beatrice ngayon dahil sa nagawa niya noon. Pero gaya nga ng sinabi ko sa’yo kanina, magtiwala ka kay Kellan kasi kung talagang mahal ka niya, hinding-hindi na mauulit pa ang nagyari noon dahil gagawin niya ang lahat para umiwas upang hindi na maulit ulit ang nakaraan.

“Pero ito ang masasabi ko, kung mahuhulog na naman siya sa patibong ni Beatrice, ako na mismo ang maglalayo sa’yo mula sa kanya dahil ayaw ko nang masaktan ka pa. Kahit na wala ako sa tabi mo noong mga panahong nagdurusa ka dahil sa kanila ni Beatrice, alam kong sobra kang nasaktan. Bilang ina mo ay ayoko nang maulit pa iyon dahil ako ang unang masasaktan kapag nasaktan ka. This time, I’ll do everything to protect you” She looked serious while saying that and I knew that she would really do that if Kellan made a mistake again.

Walang masabi si Gaelle kundi ang mapayakap na lamang sa kanyang ina at magpasalamat rito.

Mabuti na lamang at nandito ito upang lagi siyang alalayan at pakinggan dahil ngayon niya ito higit na kailangan.

KINABUKASAN ay lumabas silang tatlo upang ipasyal si Brett. Masayang-masaya si Kellan dahil pareho niyang kasama ang dalawang taong importante sa kanya. Nakikita naman niyang masaya rin si Gaelle at maasikaso ito sa anak. Lalo niya tuloy itong minahal dahil kahit alam niyang nahihirapan ito sa kanilang sitwasyon ay mas pinipili pa rin nito ang pag-intindi.

Hanga siya rito dahil napakatatag nitong babae. Ramdam niyang tanggap nito si Brett kaya naman gumaan ang kanyang pakiramdam. Marami silang pinuntahan gaya sa theme park, sa mall saka sila dumiretso sa resort na pag-aari ng kanyang pamilya, kung saan niya nakilala si Gaelle noon.

Masaya silang nag-swimming sa pool na animo isang pamilya. Bumili rin sila ng pagkain para kainin nila habang nando’n sila.

Kumuha rin siya ng mga pictures upang souvenir nila sa araw na ’yon at ini-upload sa kayang social media account. Walang kapantay ang kasiyahang nararamdaman niya.

“Are you okay, chérie? Masaya ka ba?” ’Di niya napigilang itanong sa dalaga habang magkatabi sila sa gilid ng kiddie pool kung saan masayang nakikipaglaro ang anak sa mga ibang bata na naroon. Sila naman ay nasa tabi lang ng pool at pinapanood ito.

“Oo naman. Bakit mo naman natanong?” Nakakunot-noo’ng sagot nito. Kinuha niya ang kamay nito saka buong pagsuyong hinalikan iyon.

“Gusto ko lang malaman. Ayoko kasing napipilitan ka lang dahil sa’kin. Gusto kong sabihin mo sa’kin ang saloobin mo para alam ko kung ano ang gagawin ko. Alam ko naman na may tampo ka sa’kin lalo na kapag nakakasama ko si Brett at nawawalan ako ng atensyon sa’yo” madamadaming aniya. Napabuntong-hininga ito.

“Alam mo, Kellan, hindi naman ako nagagalit dahil kay Brett, eh. Oo, inaamin ko na masama ang loob ko minsan sa’yo kasi pakiramdam ko wala ka nang panahon sa’kin” She took a deep breath again before she continued. Naging malamlam ang mga mata nito.

“Pero hindi ko maiwasang hindi makaramdam ng takot kapag kasama mo si Beatrice. Pakiramdam ko kasi ay anumang oras ay maaagaw ka niya sa’kin. May anak na kayo at alam kong imortante sa’yo si Brett—” before she could complete her sentence, he silenced her by putting his index finger on her lips.

“Shhh…hinding-hindi mangyayari ang iniisip mo dahil ikaw ang mahal ko. Dapat alam mo ’yan at nararamdaman. Alam mo kung gaano ako kabaliw sa’yo, chérie, at mamamatay ako kapag nawala ka na naman sa’kin. Oo, nakaksama ko siya pero hindi dahil gusto ko kundi dahil wala akong choice. Siya ang ina ni Brett at hindi na mababago ’yon kahit gustuhin ko man. Kaya nga sinubukan ko ulit na makiusap kay Beatrice na ipaubaya naman sa’kin si Brett tuwing weekends para maiwasan ko siyang makasama. Ginagawa ko ang lahat upang maging okay ang lahat dahil ayokong nasasaktan ka. Wala ka mang sinasabi pero nakikita at nararamdaman ko at gusto kong magpasalamat dahil sa kabila ng lahat ay narito ka pa rin sa tabi ko. Sana hindi ka magsawa sa pag-unawa sa sitwasyon natin” Ilang segundo siya nitong tinitigan bago ito ngumiti.

“Hanggang kaya ko, chéri, ’di ako aalis. Pero sana hindi mo na ako bigyan pa ng dahilan upang maging dahilan ng pag-alis ko dahil may limitasyon din ako. Mahal kita pero kapag nasaktan ulit ako, ’di ko na maipapangako pang mananatili ako sa tabi mo” Nanlaki ang mga mata niya sa sinabi nito. Bigla ang pagragasa ng takot sa kanya dahil sa sinabi nito.

Napalunok siya at hindi alam ang sasabihin. Base sa itsura nito ay alam niyang tototohanin nito ang sinabi kapag nagkamali na naman siya at hindi niya papayagang mangyari iyon. Hell would freeze over first before he would let Gaelle slip through his fingers again. Not now, not ever! She’s mine and I’ll do everything to keep her…

Ibubuka pa lamang sana niya ang bibig upang magsalita nang marinig niya ang cellphone na nasa bulsa niya na tumutunog.

“Si Beatrice” Aniya nang makita kung sino iyon.

“Sagutin mo na. Baka gusto niya lang kausapin si Brett” Anang dalaga kaya sinagot niya ito.

“Beatrice…”

“Kellan, I want you to send Brett home now” Matigas ang boses na bungad nito.

“Ano? ’Di ba ang usapan natin ay alas seis ko siya ihahatid diyan? Alas tres pa lang naman, ah” Hindi niya mapigilang makaramdam ng inis.

“Wala akong pakialam! Ihatid mo na siya ngayon din dito!” He gritted his teeth in growing anger.

“Ano ba ang promblema mo, Beatrice? Matino naman ang usapan natin, ah! Bakit bigla-bigla mong binabawi?”

“Dahil ayokong nandiyan ang anak ko at nakikipaglaro sa inyo ng bahay-bahayan! Ang lakas din naman ng loob mong palabasing anak niyo siya ng babaeng ’yan! Ang sabi mo, gusto mo siyang makasama kaya pumayag ako pero wala sa usapan natin na isasama mo ang Gaelle na ’yan sa lakad niyo! Kayo lang dapat!”

“Ano ba ang pinagsasabi mo, Beatrice?” Iritadong tanong niya.

“’Wag ka nang magmaangmaangan pa, Kellan! Pinost mo pa nga sa FB ang pictures niyo kaya ang alam ng mga kakilala mo na nag-comment ay anak niyong dalawa si Brett! How dare you do this to me?! Dapat hindi na lang ako pumayag sa gusto mo! Akin na ang anak ko ngayon din!” Galit na sabi nito sabay baba ng telepono.

“Ano’ng sabi niya? Bakit parang galit ka?” rinig niyang tanong ng nobya na nakatingin sa kanya habang nakakunot-noo.

“Gusto na niyang ihatid ko na si Brett ngayon na” lalong nagsalubong ang mga kilay nito.

“Bakit naman? Akala ko ba mamaya pa?” Napapailing na lamang siya dahil sa nararamdamang inis.

“Ewan ko. Kakausapin ko siya mamaya. Hindi pwede ang ganito. May usapan kami kaya dapat respetuhin niya ’yon” Aniya saka tumayo at inalalayan ito sa pagtayo. Tinawag na rin niya ang anak saka sila nagbanlaw na at nagbihis.

“Ihahatid na lang muna kita sa bahay, chérie. Mukhang pagod ka na” he suggested because he could see that she’s already tired but to his surprise, she shook her head.

“No. I’ll come with you” nagulat siya sa sagot nito pero alam niyang wala na siyang maaari pang sabihin upang magbago ang isip nito. She looked determined and he knew he has to oblige. Maybe, this is for the best. Mas magandang isama niya ito upang ’di na makalapit si Beatrice sa kanya.

“Maupo ka na sa loob, chérie. Aayusin ko muna ang mga gamit natin sa likod ng kotse” aniya sa nobya at pinagbuksan ito ng pintuan.

“Eh, si Brett?” Tanong nito sabay tingin sa bata.

“Ako nang bahala sa kanya mamaya” Tumango ito saka umupo na sa shotgun seat. Isinara niya iyon saka pumunta sa likod ng kotse upang ilagay ang mga ginamit nila sa resot kanina.

“Brett, wait for me here, okay? Aayusin lang ni papa ang mga gamit natin” tumango ito saka tumayo sa tabi niya.

Inayos niya ang mga gamit nila at nang matapos ay isinara na iyon.

“Brett, let’s—” Hindi niya naituloy ang sasabihin nang walang Brett siyang makita sa tabi niya. He was about to panic when he saw his son about 15 meters away from him while talking to a guy. Lumapit siya sa mga ito at akmang magsasalita nang matigilan siya.

The guy looked familiar. Nang tumingin ito sa gawi niya ay nakumpirma niyang ito ang lalaking nakita niyang lumabas sa bahay nila Beatrice.

“Brett, ’di ba sinabi ko sa’yo na do’n ka lang sa tabi ko? Tsaka ’di ba tinuro ko sa’yo na ‘don’t talk to strangers’?” Aniya sa anak.

“Sorry po, papa” pabulol na sagot ng anak. Binuhat niya ito at akmang aalis na nang magsalita ang lalaki.

“Anak mo ba siya?”

“Oo” Sagot naman niya. Seryoso itong nakatingin kay Brett at hindi siya kumportable sa paraang ng pagkakatingin nito sa anak.

“I see. Sino ang nagsabi sa’yo?” Napakunot-noo siya.

“Bakit mo ba tinatanong? Sino ka ba?” hindi niya mapigilang mairita sa tanong nito.

“Sorry if I sound intrusive. Gusto ko lang—” naputol ang sasabihin sana nito nang marinig nila ang boses ng nobya na lumapit na pala sa kanila.

“Ano’ng nangyayari dito? I think we should go. Tawag nang tawag si Beatrice sa cellphone mo and she’s beginning to get on my nerves” tumango siya saka tinapunan nang tingin ang lalaki.

“You look familiar. Nagkita na ba tayo?” ’Di ito sumagot agad.

“Oo. I think we met three years ago. Sige, mauna na ako” Tumingin ulit ito kay Brett saka kumaway bago ito umalis. ’Di niya alam pero may kakaiba siyang kutob sa lalaki at hindi maganda iyon. Something’s telling him that he’s up to something and he didn’t like it.

---

Sino nga kaya talaga ang lalaking ’yon? 

May happy ending kaya sina Gaelle at Kellan? Abangan! Two chapters more… COMMENT VOTE SHARE FOLL

trente

A/N: Hi guys! Para po sa mga naiinip sa update ng story na ’to, sana maintindihan niyo po na busy rin ako sa trabaho at nasisingit ko lang ang pagsusulat ng mga updates ng stories ko. Anyway, sana po i-share niyo rin itong story na ’to sa mga kakilala niyo. Salamat po:)

PAGDATING nila sa bahay ng mga ito ay ang galit na galit na si Beatrice ang nagbukas ng pintuan.

“How dare you bring her here, Kellan?!” Duro nito sa kanya. Napakapit si Gaelle sa braso ng nobyo dahil sa itsura ni Beatrice. Para itong isang tigre na anumang sandali ay lalapain siya.

“Ano ba ang problema kung sinama ko siya dito? Syempre, fiancée ko siya kaya kasama ko siya” Halata naman ang inis na sagot ni Kellan. Kitang-kita niya ang paniningkit ng mga mata nito at pagpipigil nitong ’wag magalit dahil sa inaasta ng babae.

Beatrice crossed her arms across her chest and glared at her.

“Ang kapal rin talaga ng mukha mo na pagpakita at tumapak pa dito sa pamamahay ko, ano? Pagkatapos mong agawin sa’kin ang lalaking matagal ko nang mahal, ngayon naman ay sinusubukan mong agawin ang pwesto ko sa buhay ng anak ko at kay Kellan?” Napakunot-noo siya. She looked at her with disbelief.

“Ano? The last time I checked, wala akong inaagaw sa’yo. Mula noon hanggang ngayon, wala akong natatandaang may inagaw ko sa’yo kaya ’wag mo akong pagbintangan ng kung anu-ano. Kung meron mang makapal ang mukha dito, ikaw ’yon. Pagkatapos ng mga ginawa mo, ikaw pa ang may ganang magtaas-noo at magalit sa’kin at baliktarin ako? Talagang baliktad na yata ang mundo” ’Di niya mapigilang magtaas kaunti ng boses saka maging sarkastiko dahil sa mga sinabi nito na talaga namang ikinasulak ng dulo niya.

Naningkit lalo ang mga mata nito pagkarinig sa mga sinabi niya.

“Mga bata pa lang kami ni Kellan ay magkakilala na kami. Mahal ko na siya noon pa man pero nang dumating ka ay naging magulo na ang lahat. Inagaw mo ang atensyon niya na dapat ay sa’kin lang! Nauna ako sa buhay niya kaya kung meron pang panggulo dito at mang-aagaw, ikaw ’yon! Uma––”

“Tama na, Beatrice” Mahina ang boses na saway ni Kellan pero madiin ang pagkakabigkas nito sa mga salitang iyon. His jaw sa clenching tightly and it wasn’t hard to tell that Beatrice was beginning to get on his nerves.

Sasagot sana si Beatrice nang magsalita ulit si Kellan.

“Mahiya ka naman kay Brett. ’Yan ba ang ituturo mo sa kanya? Maging isang mabuting ihemplo ka naman kahit sa mata lang ng anak mo”

“Anak natin, Kellan! Don’t ever refer him as my son only because he’s our son. Remember that!” Anito saka tinawag ang yaya ng bata at inutusang dalhin sa taas. Nang mawala ang mga ito sa paningin nila ay tumingin ulit si Beatrice kay Kellan.

“I need to talk to you. Alone” anito sa binata saka siya tinapunan ng tingin. Ni hindi man lang ito nagpaalam sa kanya! Ang tono nito ay parang lahat ng karapatan sa nobyo ay hawak nito at hindi niya nagustuhan iyon. Kaya niyang tiisin lahat ng mga ginagawa nito at sinasabi sa kanya pero ’wag siya nitong subukan dahil lalaban siya. Kellan is hers and hers alone!

“Kung ano man ang gusto mong sabihin sa boyfriend ko, pwede mo naman sigurong sabihin sa harap ko” ’Di nakatiis na sabi ni Gaelle sa determinadong tinig. Kellan threw her a glancer and then put his arm over her shoulders as he pulled her closer to him.

“Yes, Gaelle is right. Kung anuman ang nais mong sabihin sa’kin, pwede mo ring sabihin sa harap ng girlfriend ko” gumalaw and panga ni Beatrice.

“Hindi pwedeng marinig ng isang outsider ang pag-uusapan natin dahil tungkol ito sa anak natin” Mariing sagot nito. Nagsalubong naman lalo ang kilay ng nobyo sa sagot nito.

“Pwede ba, Beatrice. Hindi outsider dito si Gaelle dahil magiging asawa ko na siya. Kung anuman ang bagay na dapat mong sabihin sa’kin ay dapat malaman niya rin. Magiging pangalawang ina na rin siya ni Brett kaya dapat lamang na isali natin siya sa mga usaping gaya nito” tinitigan ulit siya ni Beatrice ng masama at kahit hindi siya kumportable sa paraan ng pagtitiig nito ay sinalubong niya ang mga nalilisik nitong mga mata. ’Di siya papayag na wala man lang siyang gawin para ipagtanggol ang sarili rito.

“Ano? At ano ang ibig mong sabihin, Kellan? Gagawin mong pangalawang ina ni Brett ang babeng ’yan? No! Hinding-hindi ako papayag!” Halos sigaw na nito.

“Hindi ko hinihingi ang approval mo, Beatrice. Sinasabi ko lang ang mga mangyayari sa hinaharap. Kung ayaw mo ay wala na akong magagawa” tila maiiyak ang itsura ng babae sa mga sinabi ni Kellan. Nakaramdam ng konting kurot sa dibdib si Gaelle dahil sa itsura nito.

Alam niya kung gaano kagusto ni Beatrice si Kellan at kitang-kita niya ito sa mga mata nito ; at kahit papano ay nasasaktan rin ito sa mga nangyayari. ’Di nito matanggap na siya ang hadlang upang makuha nito ang binate kaya naman galit ito sa kanya.

Pero ang nararamdaman nito para kay Kellan ay makasarili dahil ’di nito kayang tumanggap ng pagkatalo na dapat ay matagal na nitong ginawa. They always say that if you love someone, set them free. Pero mukhang wala yata sa bokabularyo ng babae iyon.

“Nandito rin ako para sabihin sa’yo na hindi ko nagustuhan ang ginawa mo kanina. This day was supposed to be my time with my son pero basta-basta ka na lang tumatawag at binabawi kung ano ang napag-usapan na natin. Pumayag ka na na sa’kin ang bata kapag sabado at linggo kaya sana naman sa susunod ay hindi mo na ulit gagawin ito” umiling-iling si Beatrice na animo hindi nagustuhan ang mga sinabi ng nobyo.

Bumuka ang bibig nito at akmang magsasalita nang marinig nila na may nagdo-doorbell.

Napatingin sila sa gawi ng pintuan. Agad namang pinagbuksan ni Beatrice ang taong nasa labas. Pero ganun na lamang ang gulat nila nang makita nila kung sino ang nasa pintuan. ’Yong lalaking nakita nila sa resort kanina.

“What the hell are you doing here again? ’Di ba sinabi ko na sa’yong ayaw na kitang makita pa kahit kailan?! I told you to stop cming here dahil wala kang mapapala!” Halos hysterical na bulyaw ni Beatrice sa bagong dating. Tumingin ito sa gawi nila at halatang-halata ang pagpa-panic nito. ’Di mapakali ang babae at parang biglang may kinatakutan.

“At alam mo ring hindi ako pumayag sa sinabi mo” walang emosyon namang sagot ng lalaki. She looked passed Beatrice and when he saw them, he entered the house without waiting for Beatrice to let him in.

“Walang hiya ka talaga! I already told you that you’re not allowed here! Get out!”

“Shut up, Bea, kung hindi ay sasabihin ko ang isang bagay sa kanila na ayaw mong malaman nila. Kahit ayaw mong aminin sa’kin, nararamdaman kong tama ang hinala ko” Malumanay ang boses ng lalaki pero ang mga mata nito ay nagbabanta.

Para namang isang pusa na nasukol si Beatrice at agad na tumigil. Halata ang galit nito pero mas lamang ang takot. Why is she afraid? Ano ba ang ikinatatakot nito? Tanong ni Gaelle sa isip.

Nagulat pa si Gaelle nang bumitaw si Kellan sa kanya saka humakbang palapit sa lalaki. Nagsukatan ang mga ito ng tingin.

“If you don’t mind me asking, sino ka ba talaga?” Tanong ni Kellan sa lalaki.

“I am Luis Romero at gaya nga ng sinabi ko sa’yo nung isang araw, nagkita na tayo three years ago” Sa sinabi ng lalaki ay bigla ay parang isang tape na nagreplay sa utak niya kung saan niya ito unang nakita. Kaya pala parang pamilyar ang lalaki. Ito pala ang nambastos sa kanya noon at nasuntok ni Kellan.

Ibang-iba na ang itsura ng lalaki. Dati ay may kahabaan ang buhok nito, medyo payat at mukhang mayabang. Ngayon ay seryoso ang mukha nito at buzz cut na ang buhok. Mas lumaki rin ang katawan nito. Kung itsura ang pagbabasehan, parang nagtino na rin ang lalaki.

“Kaya pala pamilyar ka sa’kin. Isa ka pala sa mga bisita ni Beatrice noon sa birthday niya. Tell me, ano ang ginagawa mo dito, if you don’t mind me asking? Mukha kasing nate-threaten si Beatrice sa presensya mo. Ayoko lang madamay ang anak ko sa anumang gulo niyo” seryoso ang mukha nito habang sinasabi iyon.

Dali-dali namang lumapit si Beatrice sa mga ito bago pa man makasagot si Luis.

“Don’t mind him, Kellan. He’s just a good for nothing guy who doesn’t know how to accept defeat”

“Alam mong hindi totoo ’yan, Bea” Matigas ang boses na sagot ni Luis saka tumingin ulit ito kay Kellan.

“’Wag kang mag-alala. Wala akong balak gawing masama kay Brett at Bea. In fact, I’m here to do the opposite. Gusto ko lang malaman ang katotohanan at—”

“Sinabi ko na ang lahat sa’yo. Wala kang mapapala dito dahil kahit ano’ng mangayri, hinding-hindi magbabago ang katotohanan na wala ka nang babalikan pa” naningkit ang mga mata ni Luis sa sinabi ni Beatrice. Gumalaw-galaw ang mga panga nito sa galit.

“If you don’t mind, pwede niyo ba kaming iwan? May mga importanteng bagay lang na gusto kong linawin kay Bea” tanong ni Luis sa kanila ni Kellan. Nagkatinginan sila ng nobyo kaya tinanguan na lamang niya ito bilang pagsang-ayon sa sinabi ni Luis.

“Sige. Pero siguraduhin niyo lang na walang gulong mangyayari dahil ayaw kong nakakakita si Brett ng mga nag-aaway. Siguradong matatakot ’yon” paalala ni Kellan. Akmang magsasalita si Beatrice nang unahan na naman ni Luis.

“Gaya ng sinabi ko kanina, walang gulong mangyayari dahil gusto ko lang maayos ang lahat” Tumango si Kellan saka siya hinawakan sa kamay at nag-paalam sa mga ito. Nagpaalam rin si Gaelle kahit na awkward ang pakiramdam niya sa sitwasyon.

“ANO SA TINGIN mo ang pakay ni Luis kay Beatrice, chéri?” Hindi mapigilang tanungin ni Gaelle kay Kellan habang nasa sasakyan sila pauwi. Bumuntong-hininga ang binata.

“I have no idea. Sana lang hindi gulo ang dalhin ng lalaking ’yon doon”

“Sana nga. Pero nakapagtataka lang na parang pinipigilan siyang magsalita ni Beatrice” Kellan gave her a quick glance.

“What do you mean by that?” Tanong nito saka ibinalik ulit sa daan ang tingin. She shrugged her shoulders.

“I don’t know. I felt like something was off. Parang gustong iiwas ni Beatrice si Luis sa’tin kung maaari lang. Hindi mo ba nakita ang itsura ni Beatrice kanina nang pumasok si Luis sa bahay nila at kinausap ka niya? She was panicking and i don’t understand why”

“Napansin ko rin ’yon pero sa tingin ko, may personal issue ang dalawang ’yon sa isa’t-isa kaya ganun” kahit iba ang nasa isip ni Gaelle ay pinili na lamang niyang ’wag itong sabihin sa kasintahan. Wala naman kasi siyang basehan sa hinala niya pero iba talaga ang pakiramdam niya. Alam rin niyang masasaktan si Kellan kung sasabihin niya ang nasa isip kaya ’di na lang niya sasabihin.

“Natahimik ka. Is something wrong, chérie?” May bahid ng pag-aalala sa tinig nito. Pinilit ni Gaelle na ngumiti rito.

“Oo naman. May naisip lang ako pero ’di naman importante iyon”

“Sigurado ka?”

“Of course” He smiled at her and then continued driving.

TATLONG-ARAW matapos ang araw na ’yon ay naging tahimik ang lahat. Tinatawagan ni Kellan si Brett at mukha namang okay ang lahat sa mga ito kaya natahimik na rin si Kellan. Siya naman ay kagyat na nawala ang pagdududa kay Luis at Beatrice.

Nang umagang iyon ay nagising siya sa halik ni Kellan. Unti-unti siyang nagmulat ng mga mata.

“Good morning, chérie. Sorry, nagising kita” Anito habang nakangiti. Awtomatiko namang sumilay ang isang matamis na ngiti sa kanyang mga labi. It really felt good to see his handsome face early in the morning. Parang kumpleto na agad ang araw niya.

“Good morning too, chéri. Aalis ka na ba?” Tanong niya saka pinasadahan ito ng tingin. Pero laking gulat niya nang makita itong nakapambahay lamang.

“Ba’t ’di ka pa bihis? Today’s Wednesday, right? May trabaho ka ’di ba?” Sunod-sunod na tanong niya. He chuckled and then snaked his arm around her waist and buried his face on the crook of her neck.

“I won’t be working today. I want to spend this day with you, chérie” Bigla ang pag-ahon ng kasiyahan sa puso niya.

“T-Talaga? You’re not playing with me, right?” excitedment was evident in her voice. Hinalikhalikan nito ang kanyang leeg at agad ang pagbangon ng init sa kanyang katawan.

“Of course. Where do you want to go today, hmmm?” Tanong nito habang wala pa ring tigil sa ginagawa. Nakagat niya ang ibabang labi upang pigilan ang sariling umungol.

“Balak ko sanang sumama kay manang Thelma para mag-grocery ngayon pero dahil ’di ka naman papasok, tayo na lang ang pupunta”

“’Yon lang?” tanong nito saka isinuot ang kamay sa loob ng kanyang pantulog at salitang dinama ang kanyang mga dibdib.

“Ohh, Kellan. Don’t tease me” ’Di niya mapigilang ungol saka napapikit. Rinig niya ang mahinang tawa nito and he sounded so seductive!

“Let’s shower together, chérie?” Tila nang-aakit na tanong nito. He was still playing with her breasts and it’s already making her wet down there. Wala na siyang nagawa kundi ang pumayag sa suhestiyon nito. Mas mabilis pa sa alas kwatro na tinanggal nito ang kanilang mga saplot saka siya binuhat papunta sa banyo.

Maya-maya pa ay hindi na lamang tunog ng shower ang maririnig sa loob ng banyo kundi pati na rin ang tunog ng kanilang pag-iisang katawan.

PAGKATAPOS nilang magbihis ay kumain muna sila ng almusal. Si Jillian at ang kanilang ina ay siguradong kanina pa nakaalis dahil maaga ang oras ng mga ito sa eskwelahan at ospital.

Pagkatapos nilang kumain ay lumabas na sila at sumakay sa kotse ng binata saka tumungo sa mall. Doon nila balak mag-grocery pagkatapos ay mamamasyal na rin.

Abala sila sa pamimili ng mga kailangan nila sa bahay nang may maalala si Gaelle na bilhin. Nakalimutan niyang kumuha ng ginagamit niyang sabon sa katawan. Nalampasan na nila ang parte kung saan nar’on ang mga ito kaya wala siyang choice kundi ang bumalik.

“Chéri, I need to go back there to get a body soap. I forgot” Paalam niya sa binata.

“Ako na lang ang kukuha, hintayin mo na lang ako dito” Aalis na sana ito nang pigilan niya.

“Hindi mo ba muna ako tatanungin kung anong sabon ’yon?” Tukso niya rito. He gave her a lopsided grin.

“No need, chérie. I know what kind of body soap you’re using. Ako pa” Anito sabay kindat.

“Hintayin mo na lang ako rito. I’ll be quick” sabi pa nito saka umalis na.

Habang naghihintay siya ay inilabas niya muna ang cellphone upang tingnan ang FB niya. Abala siya sa ginagawa nang may marinig siyang nagsasalita sa likuran niya.

“Sigurado ka ba diyan, pare? baka i-demanda ka ni Beatrice sa ginawa mo” Anang isang lalaki. Pasimpleng tiningnan ni Gaelle ang mga ito at nagulat nang makita si Luis na may kausap na isang lalaki. Nakatalikod ang mga ito sa kanya.

“Wala akong pakialam. Ginawa ko lang ’yon para mapatunayan ko ang hinala ko ang guess what? Tama nga ako”

“Ano?! Anak mo nga talaga ’yong bata?!” Gulat na sabi ng kausap nito.

“Oo, pare. Hindi na pwedeng ipilit pa ni Bea na hindi ko anak si Brett dahil nasa DNA result na ang katotohanan. I-demanda niya ako kung gusto niya dahil sa pagpapa-DNA ko sa anak naming nang ’di niya alam, pero karapatan kong malaman ang katotohanan and I’m glad I did it dahil anak ko pala ang bata” Parang natulos sa kinatatayuan niya si Gaelle at hindi makapaniwala sa narinig.

Oh, my God! I was right all along…

---

One last chapter before the epilogue, i think. 

Sino sa inyo ang tamang hinala na ’di anak ni Kellan si Brett? Ano ang masasabi niyo sa chapter na ’to?

COMMENT VOTE SHARE FOLLOW

trente-et-un

A/N: Mahaba-haba ang chapter na ’to. Sana magustuhan niyo. BTW, don’t forget to share this story:)

PASIPOL-SIPOL pa na naglalakad si Kellan papunta sa section ng grocery kung saan naroon ang pakay na sabon para sa nobya. He’s happy because he felt like everything’s starting to fall into place again. Kahit alam niyang marami pa siyang effort na gagawin para maayos ang lahat ay okay lang dahil kahit papaano, they’re finally moving forward step by step even though it’s just for a little bit.

Napangiti siya nang makita ang pakay. Akma niya iyong aabutin nang marinig ang cellphone niyang nagri-ring. Napakunot-noo siya saka iyon kinuha mula sa bulsa ng pantalon.

Lalong lumalim ang gatla ng noo nang makitang si Beatrice ang tumatawag. He huffed.

Ayaw sana niya iyong sagutin dahil gusto niyang ibigay ang buong araw na ’yon para kay Gaelle ngunit naisip niyang baka importante ang sasabihin nito na tungkol kay Brett. Napabuntong-hininga siya saka pinindot ang answer button.

“Hello”

“Kellan, i need you here with me right now”

“Bakit? May nangyari ba kay Brett?” Nakaramdam siya ng pag-aalala para sa bata.

“Wala naman pero kailangan ka namin dito. You need to come over here as soon as possible” Nagpakawala si Kellan ng marahas na hininga dahil sa narinig.

“Beatrice, I can’t come over right now. Kung wala naman palang nangyari, hindi ako makakapunta kasi kasama ko ngayon si Gaelle. Nangako ako sa kanya na ipapasyal ko siya ngayon. It’s our day together today. Bukas na lang ako pupunta diyan”

“At uunahin mo pa talaga ang babaeng ’yan kaysa sa amin ng anak natin? Sige, kung hindi ka pupunta ngayon dito ay ’di mo na makikita pa si Brett dahil aalis na kami ngayon. Gusto ko lang pumunta ka rito dahil sasabihin ko ang plano kong pag-alis namin. Mamili ka, pupunta ka rito o hindi mo na makikita pa kahit kailan ang anak natin?” pagbabanta nito at sa tono ng pananalita nito ay talagang seryoso ito.

Nakaramdam siya ng pagkabahala pero hindi niya hinayaang mahalata nito iyon sa boses niya. Anger is slowy boiling inside of him because of what she said but he chose not to explode. Ayaw niyang sirain ang masayang mood niya.

“What the hell are you talking about, Beatrice?” tumawa ito ng pagak.

“Ang tagal ko nang naghihintay sa’yo, Kellan. I am tired of waiting for you to give us your full attention. Nakapag-decide na akong pumunta sa America at doon ko palalakihin si Brett. I am giving you the final decision this time, Kellan. Kung pipiliin mo ang babaeng ’yan, kalimutan mo na si Brett dahil hinding-hindi mo na siya makikita pa kahit kailan. Kung gusto mo pa siyang makita, sumama ka sa’min sa America. Mamayang alas singko ang flight namin. Kung pupunta ka dito, don’t ever bring that woman with you or else, hindi mo magugustuhan ang gagawin ko” bigla ang pagragasa ng dugo papunta sa kanyang ulo sa narinig.

Napahigpit ang hawak niya sa cellphone at nag-igtingan ang mga litid niya sa leeg. Gustong-gusto na niya itong bulyawan dahil sa pagiging makasarili nito pero bago pa niya magawa iyon ay pinutol na nito ang tawag.

“Damn it! You can’t do this to me, Beatrice!” pinagtitinginan na siya ng mga tao pero wala na roon ang atensyon niya. Oo, galit na galit siya pero naroon rin ang takot. Paano kung totohanin nito ang banta at aalis nga ang mga ito mamayang hapon?

Marami na siyang ginawa at sinakripisyo para lamang makasama ang anak at hindi siya papayag na ilayo lang nito ang bata mula sa kanya. Napatim-bagang siya sa sobrang galit.

Dali-dali niyang pinulot ang body soap na sadya niya roon saka malalaki ang hakbang na bumalik kung saan niya iniwan si Gaelle.

Nang makita siya nitong palapit ay sinalubong siya nito. Mukha itong may sasabihin sa kanya pero bago pa ito nakapagsalita ay inunahan niya ito. Isa lamang ang nasa isip niya ng mga oras na iyon at iyon ay ang makapunta agad sa bahay ni Beatrice upang pigilan ito sa balak gawin.

Gustuhin man niyang idulog ito sa batas ay huli na dahil mamayang hapon na ang alis ng mga ito kaya kung kinakailangan niyang makiusap rito upang ’wag lamang nitong ilayo ang bata ay gagawin niya.

“Chérie, I’m so sorry but I need to go to Beatrice’s house. Tumawag siya at nagbabanta na pupunta na sila ni Brett mamayang hapon sa America at hindi ko papayagang mangyari iyon. Tinawagan ko na si manong Lito para pumunta rito at sunduin ka. Mabuti na lang at pumayag siya kahit day-off niya ngayon. Mga 15 minutes daw, he would be here” Aniya na nagmamadali. Hinalikan niya ito sa noo at akmang tatalikod na nang magsalita ito.

“Don’t go, Kellan” Napakunot-noo siya at napatitig sa nobya.

“Chére, I’m sorry pero mabilis lang ’to. Kailangan ko lang itong gawin. Please, sana maintindihan mo ako. Ayokong mawala sa’kin si Brett” Gaelle shook her head.

“Makinig ka sa’kin, Kellan. ’Wag kang pumunta doon. Niloloko ka lang ni Beatrice” natigilan siya.

ILANG SEGUNDO na hindi nakahuma si Kellan pero determinado na siyang sabihin rito ang katotohanan.

“Ano’ng ibig mo’ng sabihin?” hinawakan niya ang isa nitong kamay saka tumitig nang mataman sa mga mata nito. Halatang naguguluhan ito sa mga sinabi niya pero kailangan niyang ipagtapat rito ang narinig mula sa usapan nila Luis at ng kasama nito kanina.

“Brett is not your son” napanganga ang kasintahan at nanlaki ang mga mata nito. Ngunit maya-maya pa ay naging seryoso ang mukha nito.

“Gaelle, do you even hear yourself right now?” ’Di makapaniwalang tanong nito sa kanya at ’di niya maiwasang matigilan sa sinabi nito.

“I’m telling you the truth, Kellan” aniya sa mariing tono. Sinalubong niya ang titig nito para malaman nitong nagsasabi siya ng totoo pero ganun na lamang ang sakit na naramdaman niya nang marinig ang isinagot nito.

“Tama na. Alam ko naman na may mga hindi tayo pinagkakaunawaan dahil kina Beatrice at Brett nitong nakaraan pero sana naman ’wag tayong umabot sa ganito. Alam kong nasasaktan ka pero pilit mo pa ring iniintindi ang sitwasyon natin. Kaya nga paulit-ulit akong humihingi ng sorry dahil alam kong ako ang may kasalanan. Sabihin mo lang kung ayaw mo akong pumunta doon. Maiintindihan ko naman, eh. ’Wag lang ganito, please” napiling siya at hindi nakapagsalita agad. Ramdam niya ang pagguhit ng sakit sa dibdib niya dahil sa sinabi nito.

Umawang ang mga labi niya at gusto niyang magsalita pero walang lumabas kahit isang salita. Ramdam rin niya ang pag-iinit ng mga mata dahil sa nagbabadyang mga luha pero pilit niya iyong pinigilan upang ’wag pumatak.

Gaelle tried her best to toughen herself up and then gathered herself together.

“You don’t believe me?” lumambot ang mukha nito pero naroon pa rin ang pagkalito. He raked his fingers through his hair with frustration.

“’Di mo kasi ako naiintindihan, eh. Pa’no mangyayari ang sinasabi mo, eh, pina-DNA namin si Brett noon at positive ang naging resulta?” naguguluhang tanong nito.

“In short, you don’t believe me?” matigas ang boses na tanong niya. Yes, masama ang loob niya dahil pinagdududahan siya nito na animo siya ang kontrabida at sinungaling. Natiis niya ang lahat pero ang harapan siyang ’di paniwalaan ni Kellan ang pinakamasakit sa lahat.

Pakiramdam niya ay may pumipiga sa kanyang puso dahil doon.

“Hindi naman sa ganun pero—” napailing siya at napaatras. Tuluyan nang pumatak ang mga luha niya.

“Fine. Kung hindi ka naniniwala sa’kin, wala na akong magagawa pa pero ito ang tandaan mo, kung pupunta ka doon, wala ka nang babalikan pa” his eyebrows creased as he stared at me with utter disbelief.

“Gaelle, why are you doing this? ’Wag mo naman akong pahirapan nang ganito. Alam mo bang ayaw ko naman talagang pumuta doon dahil gusto kong ibigay ang araw na ito para sa’yo? Gusto kong bumawi sa’yo dahil alam kong nagiging masyado na akong busy minsan at wala nang oras sa’yo. Pero tumawag sa’kin si Beatrice at sinabi niya sa’kin na pumunta ako doon ngayon din dahil kung hindi ay ’di ko na makikita pa si Brett kahit kailan. Pupunta sila sa America at mamayang hapon na ang flight nila.

“Alam mo kung gaano kaimportante sa’kin si Brett at hindi ako papayag na mawala siya sa’kin. Please, intindihin mo naman ako, chérie. Last na ’to” napailing ulit siya dahil sa sinabi. Galit niyang pinunasan ang mga luhang pumatak mula sa kanyang mga mata.

“Bakit? Hindi ba ’yon naman ang ginagawa ko mula noon hanggang ngayon? ’Di ba, laging ako ang umiintindi sa’tin dahil sobra kitang mahal? Masyado na akong napapagod sa sitwasyon natin, Kellan. Sinasabi ko na sa’yo, hayaan mo na silang umalis. Brett is not your son and Beatrice has been deceiving you. ’Di ko alam kung pa’no naging positive ang resulta ng DNA test niyo noon pero ako na ang nagsasabi, he’s not your son. Kung ayaw mo pa rin akong paniwalaan at pupunta ka pa rin doon, wala na akong magagawa” tumalikod siya at aalis na sana nang mabilis siya nitong hinabol at niyakap mula sa likuran.

“I believe you, chérie. Pero sana pagbigyan mo akong pumunta doon ngayon para makausap si Beatrice nang masinsinan. Gusto kong linawin sa kanya ang lahat. Please, this is the last time that I’d ask you something like this” May bahid nang pagmamakaawa sa boses nito.

Ramdam niya ang panginginig ng buong katawan nito dala marahil ng tension. Napatingala si Gaelle saka napapikit. She already made her decision. This time, he must choose between Beatrice and Brett or her.

Siguro kung anak talaga ni Kellan si Brett, papayagan niya itong pumunta roon pero iba na ngayon ang sitwasyon dahil sa nalaman. Ayaw niyang patuloy na lukuhin ni Beatrice ang nobyo.

Binaklas niya ang mga braso ni Kellan sa kanyang baywang saka hinarap ulit ito. Akma siyang magsasalita nang unahan siya nito. He cupped her face as he stared at her intently. His eyes were begging.

“Mag-usap tayo mamaya, chérie. Aayusin ko lang ’to tapos uuwi na ako.Please, wait for me” hinalikan siya nito sa noo saka umalis na. A whimper escaped her lips the moment he left her at habang umiiyak ay isang bagay ang nabuo sa isip. Tama na ang pagtitiis niya sa ganitong sitwasyon. Kellan already chose and sadly, he didn’t choose her. Instead, he still went there even after what she told him.

Ang masakit pa ay parang napilitan lamang nitong sabihin sa kanya na naniniwala ito sa kanya para hindi na lalong humaba pa ang usapan nila at payagan niya ito. Enough is enough! She already reached her limit! This is too much. Tama na ang pagpapaka-tanga. Pagod na pagod na siyang umintindi.

Maya-maya pa ay dumating na si Tony upang sunduin siya.

NAGMAMADALING nag-drive si Kellan papunta sa bahay ni Beatrice. Mahigpit ang hawak niya sa manibela dahil sa sobrang galit. Gustong-gusto na niyang makita si Beatrice dahil gusto niyang komprontahin ang babae.

Nang makarating sa bahay ng dalaga ay dali-dali siyang pumasok sa nakabukas na gate at akmang papasok nang may makitang isang sasakyan na pumarada sa harap ng bahay. Nang bumukas ang pinto ay nagulat siya nang mapagsino ang driver niyon.

Imbes na kumatok ay lumabas siya nang gate upang kausapin ang lalaki at nang makausap ito ay nakumpirma niya ang masakit na katotohanan. He should’ve believed Gaelle. He messed up again!

NANG makapag-usap sila ng lalaki at naplano nila ang dapat na gawin ay kumatok na siya. Maya-maya pa ay pinagbuksan siya ng kasambahay ni Beatrice.

“Nasaan si Beatrice?” Agad niyang tanong sa babae. Para namang natakot ang kasambahay dahil sa nakikitang galit sa kanyang mukha.

“T-Tawagin ko lang p-po” Antio saka mabilis na umakyat sa taas. Ilang sandali pa ay bumaba si Beatrice. She has a triumphant smile on her face upon seeing him.

“Mabuti naman at pinili mong pumunta dito. So, I assume that you’re going to come with us to the USA?” malawak ang ngiti na tanong nito. Nagtagis ang mga bagang niya sa sinabi nito. His jaw tightened in so much rage.

“I have a question for you Beatrice and I want to hear the truth. Anak ko ba talaga si Brett?” nanlaki ang mga mata nito. She was obviously caught off guard. Pero ilang sandali lang ay nakabawi ito at nahamig ang sarili.

“What are you talking about? Of course, anak mo siya! Pina-DNA test natin siya noon, ’di ba?” kumuyom lalo ang mga kamao niya at parang gusto niyang manakit sa galit. Pumikit siya ng ilang segundo saka tinitigang mabuti ang mga mata nito.

Kellan could see the fear in her eyes as she looked at him. Alam niyang bakas na bakas sa mukha niya ang galit na nararamdaman niya ngayon and it took him all his will power not to shake her or choke her because of what she did to him! She made him look like a fool all along at kung hindi pa sinabi ni Gaelle ay baka habang buhay na siyang maloloko nito.

“Alam ko na ang katotohanan kaya ’wag ka nang magsinungaling pa! Brett isn’t my son! Niloko mo ako!” he spat at her. Lumarawan ang gulat sa mukha nito. She looked pale now and scared.

“S-Saan mo ba nakuha ang s-sinasabi mo? H-Hindi totoo ’yan!” Pilit pa rin nito kahit halatang sukol na.

“’Di ka talaga aamin? Fine!” Aniya saka humakbang papunta sa pintuan at binuksan iyon upang papasukin ang isa pang panauhin.

Nang mapagsino ito ni Beatrice ang panauhin ay sinugod nito ng sampal at pinagsusuntok ang lalaki sa dibdib.

“Walang hiya ka! Bakit ba ayaw mo akong tigilan, ha?! Bakit ba palagi mo na lang sinisira ang buhay ko?!” Galit na galit na sigaw nito kay Luis.

“Tama na, Bea! Buking na ang kasinungalingan mo kaya umamin ka na!” Galit ding sabi ni Luis saka hinuli ang mga kamay ng dalaga upang mapatigil na ito sa pananakit sa kanya.

“Hindi! Ikaw ang sinungaling! ’Wag kang mniwala sa kanya, Kellan! He’s just a scum—”

“I said stop it, Bea! Don’t ever weave another set of lies because we already know that truth! Pasekreto kong pina-DNA si Brett at nag-match ang mga DNA namin! Ako ang ama niya kaya ’wag mo nang ipilit pa na si Kellan ang ama dahil buking ka na! Ito ang resulta” mariing saad ni luis saka iniabot ang isang papel kay Beatrice.

“Nagsisinungaling ka!” Bulyaw ni Beatrice saka itinapon ang papel. His eyes darkened with rage. Pinulot ni Kellan ang papel at binasa iyon. Parang nanghina ang buo niyang katawan nang makita ang resulta. Positive. Pinakita na ni Luis sa kanya ang papel kanina pero hanggang ngayon ay parang ayaw pa ring tanggapin ng uptake niya ang totoo.

“Kellan, peke ’yan! ’Wag mo siyang paniwalaan” lumapit sa kanya si Beatrice. Tinitigan niya ang babae nang buong pagkasuklam.

“Why did you do this to me, Beatrice? Ano ba ang ginawa ko sa’yo? I’ve been a good friend to you since we were young. Wala akong natatandaang may ginawa akong masama sa’yo para gaguhin mo ako nang ganito” sumbat niya sa babae. Napailing ito.

“Answer me!” sigaw niya nang wala siyang marinig na sagot mula rito. Maya-maya pa ay nagulat sila ni Luis nang bigla na lamang tumawa ang babae habang umiiyak.

“Tinatanong mo pa talaga? Alam mo ang ginawa mo! Alam mong matagal na kitang mahal pero lagi mo na lang akong binabalewala! Ginawa ko ang lahat para mapansin mo ako pero wala pa rin. Nang dumating si Gaelle sa buhay mo, galit na galit ako dahil napansin mo agad siya! Samantalang ako, ang tagal ko nang naghihintay na mapansin mo pero balewala lang ako sa’yo!

“Natakot akong maagaw ka niya sa’kin kaya ginawa ko ang lahat para mapaalis siya sa buhay mo!” halos magsugat ang mga kamao niya sa higpit ng pagkakakuyom ng mga iyon.

“So, wala pala talagang nangyari sa’tin noon, ganun ba? Pakana mo lang ang mga iyon para masira mo ang relasyon namin ni Gaelle at para ipaako sa’kin ang anak mo?!” hindi kaagad ito nakahuma. Napipilan ito.

“I regret the day that I met you” puno ng pagkasuklam na aniya saka tumalikod at akmang aalis na nang habulin siya nito at yakapin mula sa likuran.

“Kellan, let me explain. Mahal na mahal kasi kita kaya nagawa ko ang mga ’yon” Anito. Binaklas niya ang mga kamay nito mula sa pagkakayakap sa kanya at hinarap ito.

“’Wag na ’wag mong sasabihing mahal mo ako dahil hindi gawain ng isang nagmamahal ang ginawa mo! You almost ruined my life and I would never forgive you!” he furiously said. Ihahakbang na sana niya ang paa paalis nang marinig niya ang boses ni Brett palapit sa kanya.

“Papa!” puno ng kasiyahang sigaw nito at niyakap siya. Halos madurog ang puso niya pagkakita sa inaakalang anak. Mahal na mahal niya ito at gustuhin man niya itong kunin ay wala pala siyang karapatan rito. Narito na ang tunay nitong ama. Masakit man sa kanya ay kailangan niya itong iwan.

Lumuhod siya sa harap nito saka hinaplos ang mga pisngi nito. He could feel a big lump in his throat as he looked at him.

“Promise me that you’ll be a good boy, okay?” tumango naman ang bata. Nanikip ang dibdib niya lalo. ’Di niya napigilan ang sarili at niyakap niya ito nang mahigpit saka hinalikan ang noo nito.

Maya-maya pa ay tumayo na siya sabay tingin kay Luis.

“Please, love and take care of Brett” Aniya sabay talikod paalis. Narinig niya ang pagtawag ng bata sa kanya at ni Beatrice pero hindi na siya lumingon pa at tuloy-tuloy nang sumakay sa kotse. He felt betrayed and furious.

Then he suddenly remembered Gaelle and their talk a while ago. He realized how big of a fool he was! Talagang napaaka-gago niya dahil sinaktan na naman niya ito. Dali-dali siyang nagdrive pauwi upang kausapin ang nobya pero ganun na lamang ang panghihina niya nang walang Gaelle siyang naabutan roon.

---

One more chapter before the epilogue.  Ano ang masasabi niyo sa panloloko ni Beatrice kay Kellan? COMMENT VOTE SHARE FOLLOW

trente-deux

I re-upload this because i received messages that they couldn’t see this chapter. No’ng Friday ko pa po ito ini-upload. 

IMPORTANT!!!! A/N: Hi guys! Mukhang medyo matatagalan bago ako makapag-update ulit kasi magbabakasyon kami sa Pilipinas (1 month). I’ll be busy for sure kaya ’di ko maipapangako na makaka-update ako. I hope you understand :)

ISANG malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ni Kellan mula sa ina. Bakas ang galit nito habang nakatingin sa kanya. Ang mga luha nito ay nagbabadyang tumulo dahil na rin sa galit nito sa kanya. Aside from that, he could see disappointment in her eyes for him and he felt so bad about it.

Alam niyang mahal siya nito at itinuring siya nitong parang isang anak. Kahit kailan ay hindi niya naramdaman rito na itinuring siya nitong iba. Ito na ang tumayong ina niya mula noong nagpakasal ang daddy niya rito at nirerespeto niya ito.

Siya man ay ganun din. Minahal niya ito bilang isang tunay na ina. Akala niya noon ay magiging impyerno ang buhay niya dahil may bago na siyang ina pero nagkamali siya. Napakabait nito. Ito ang naging sandalan niya sa mga pagkakataong nangungulila siya sa tunay na ina kaya naman lahat ng achivements niya ay dito niya inalay.

Kahit pa hindi naman kataasan ang mga marka niya noon dahil panay ang bulakbol niya ay pinupuri pa rin siya nito. Kahit pa nagagalit ang ama sa kanya dahil sa mga pinaggagawa niya ay pinagtatanggol siya nito.

Ito ang nakikinig sa kanya at naniniwala sa mga paliwanag niya. Kaya naman pinangako niya sa sarili na hinding-hindi niya ito bibigyan ng sama ng loob. He wanted her to be proud of him.

Pero ngayon, kitang-kita niya ang pagka-disappoint nito sa kanya at nahihiya siya rito. Sinaktan niya ang anak nito at alam niyang doble ang sakit niyon para rito.

Kararating lamang nito galing sa ospital at siya naman ay kararating din galing sa paghahanap kay Gaelle. Hinanap niya ito sa mga lugar na alam niyang maaaring puntahan nito ngunit wala ni anino nito sa mga lugar na ’yon. Alas dies na ng gabi pero wala pa siyang kain dahil buong araw siyang naghanap.

Wala siyang maramdamang gutom dahil ang nasa isip lamang niya ay ang makita at makausap ang babaeng minamahal.

Para siyang pinagsakluban ng langit at lupa nang wala ito sa kanilang bahay pagdating niya pagkagaling kina Beatrice. Pati ang mga iba nitong gamit ay wala na rin. Alam niyang sobrang nagtampo at nagalit ito sa kanya dahil sa ginawa niya. Aaminin niyang kasalanan niya ang lahat dahil hinayaan niya ang sarili na maging isang tanga.

Hinayaan na naman niyang manipulahin siya ni Beatrice. Pinangako niya rito na hinding-hindi na siya magpapadala sa mga ginagawa ni Beatrice pero heto siya, matagal na palang niloloko nito at ’di man lang niya nahalata.

Pinanghawakan niya ang isang dokumento na akala niya ay totoo. Ginawa niya ang lahat upang ipaglaban ang karapatan kay Brett kahit pa alam niyang naaapektuhan na nang sobra si Gaelle. Pero ’yon pala, wala siyang dapat ipaglaban dahil wala naman siyang karapatan sa bata. Hindi niya pala ito tunay na anak.

Maybe this is his karma because he hurt her before. But heck, why did this thing have to happen to them? Dapat siya lang ang makarma at masaktan. ’Di na dapat ito nadadamay pa dahil higit siyang nasasaktan kapag nasasaktan ang pinakamamahal na babae.

Ilang beses na siya nitong pinatawad dahil lagi na lamang siyang nagkakamali. Naging malawak ang pang-unawa nito at lagi na lamang nagbibigay. Pero sa pagkakataong ito ay nag-give up na yata ito at nagsawa na sa sitwasyon dahil iniwan na siya. Kahit sinong babae siguro ay gagawin rin ang ginawa nito dahil hindi niya ito pinaniwalaan agad at pinagkatiwalaan.

Nagduda siya sa sinabi ng nobya at hinding-hindi niya mapapatawad ang sarili kapag may nangyari ritong masama. Nag-aalala na siya nang sobra dahil wala man lang nakakaalam kung nasaan ito. Kanina ay pinuntahan niya ang bahay ng mga abuelo nito pero wala raw ang dalaga roon. Pati ang mga ito ay nag-aalala na rin.

Hindi alam ng mga ito ang ginawang pag-alis ng dalaga at nagalit ang mga ito sa kanya. Sinisisi siya ng mga ito. Sinabi niya ang lahat ng nagyari kahit pa alam niyang magagalit ang mga ito sa kanya. He wanted to be honest. Bago siya umalis ay pinangako niya sa mga ito na hahanapin niya si Gaelle.

“I-I’m so s-sorry, mom” mahinang saad ni Kellan na puno ng hiya at pagsisisi. Napahawak siya sa kanyang pisngi dahil sa sakit na dulot ng pagsampal ng madrasta sa kanya.

“Sinabi ko na sa’yo, Kellan, na poprotektahan ko ang anak ko sa oras na saktan mo pa siya ulit. Nangako ka sa’kin na hinding-hindi na mauulit pa ang pasakit na ginawa mo sa kanya noon pero ano itong ginawa mo?! I trusted you, Kellan! Pinagkatiwala ko sa’yo si Gaelle!” sumbat nito sa kanya. Napayuko siya dahil ’di niya kayang salubungin ang mga mata nito.

“Hindi ko sinasadya, mom” she chuckled sarcastically.

“’Di mo sinasadya? Ilang beses mo na yatang nasabi ’yan sa anak ko. Oo, alam ko na hindi mo sinasadya dahil nakikita ko naman na mahal mo talaga si Gaelle pero tandaan mo na hindi laging sapat ang pagmamahal lang. Kailangan rin ng tiwala sa isa’t-isa. Alam mo ba’ng kahit nasasaktan siya ay pinili pa rin niyang manatili sa tabi mo ? At dahil mahal ka niya ay nagtiwala siya sa’yo, sa pangako mo na aayusin mo ang lahat. Ngayon, ano’ng ginawa mo?

“Oo, nauunawaan kita na ’di mo kaagad natanggap ang ipinaalam niya sa’yo na balita dahil alam kong mahal mo si Brett bilang anak mo, pero hindi mo dapat ipinamukha na hindi mo siya pinaniwalaan. Sa tingin mo ba gagawa siya ng kwento para lang hindi mo na puntahan sina Brett at Beatrice? Gaelle isn’t selfish! Sabi mo, mahal mo siya pero ganun ba ang pagkakakilala mo sa kanya? Kahit konting panahon pa lamang na nakasama ko si Gaelle ay alam ko kung gaano siya kabait. In fact, she’s too honest and lovable. Of all people, you should know that” napalunok siya. Tama ito.

Pakiramdam niya ay may bikig siya sa lalamunan. Parang ang sa-sama niya.

Then, realization hit him. Sa tono ng pananalita nito ay parang may idea ito kung nasaan ang nobya.

“Nakausap niyo po siya bago siya umalis?” tumango ito. Halata pa rin ang galit sa kanya.

“Pinuntahan niya ako kanina sa ospital upang sabihin sa’kin ang pag-alis niya rito sa bahay” nakaramdam siya ng ginhawa sa dibdib. Akala niya ay walang pinagsabihan ang dalaga sa ginawa nito. Sobra siyang nag-alala dahil mag-isa ito, lalo na at buntis pa ito.

“Alam niyo po ba kung saan siya pumunta? Please, mom. I need to talk to her” naningkit ang mga mata ng madrasta.

“As much as I want to tell you about her whereabout right now, I can’t. She asked me to keep it a secret from you because she wants to be alone, away from you, for now” hinawakan niya ang mga kamay nito saka nakikiusap na tinitigan ito sa mga mata.

“Mom, alam ko po’ng galit kayo ngayon sa’kin dahil sa nagawa ko. I know, I’m the biggest a*shole because I keep on hurting her. But please, hayaan niyo po akong ayusin ito at makabawi sa kanya. Gagawin ko ang lahat para lang mapatawad niya ako. Hindi ako papayag na mawala siya sa’kin. Matagal niya akong inunawa kahit na nasasaktan siya kaya ngayon, ako naman ang gagawa ng paraan para makabawi sa kanya. This time, she’s my priority and our unborn child and no one else” he declared full of honesty. Matagal siyang tinitigan ng ina bago ito bumuntong-hininga.

Her face mellowed but she remained serious.

“Alam mong wala akong hangad para sa inyong dalawa ni Gaelle kundi ang kaligayahan ninyo. Pareho ko kayong mahal dahil mga anak ko kayo. Pero mas makabubuti munang hayaan mo muna siya ngayon. She wants to be alone to think things through and I think it’s best for us to give her that” anito saka siya iniwan sa sala.

PARANG nawalan siya ng lakas at napaupo na lamang sa sofa. Napasabunot siya sa sariling buhok habang paulit-ulit na minumura ang sarili niya dahil sa katangahan at kagaguhan niya.

Bakit ba palagi na lang niya itong nasasaktan? Baka nga mas makabubuti rito na mawala siya sa buhay nito dahil lagi rin naman niya itong napapaiyak. Kahit pa alam niya sa sarili niya na hindi naman niya sinasadya ang lahat ay ’di mababago ang katotohanan na umiyak ito nang dahil sa kanya.

Naninikip ang dibdib at hindi niya napigilan ang mga luhang tumulo mula sa kanyang mga mata. Parang bumalik siya noon sa panahong unang beses siya nitong iniwan. Pakiramdam niya ay madudurog ang puso niya sa sobrang sakit.

Ang pagkakaiba nga lang ay naglasing siya noon at halos masira lahat ng mga gamit niya sa penthouse niya dahil sa pagwawala niya. Akala kasi niya ay mababawasana ang sakit kapag ginawa niya iyon, pero hindi.

Ngayon ay ayaw na niyang maulit ulit ang ginawa niyang iyon. He should deal this like a man and do everything he could to solve this. He must find her as soon as she could because she’s the only woman for him and no one else.

Alam niyang ayaw nitong malaman niya kung nasaan ito ngayon dahil gusto nitong mag-isip-isip at mapag-isa pero hindi niya maibibigay ito sa dalaga dahil naniniwala siyang kailangan nilang mag-usap ng masinsinan dahil kapag pinatagal pa nila ito ay lalo lamang magiging kumplikado ang lahat. Alam niyang nag-iisa ito ngayon at umiiyak kaya naman gusto niyang naroon siya sa tabi nito upang aluin ito.

Kung kailangang suntukin siya nito at sampalin ng ilang beses ay hahayaan niya itong gawin iyon sa kanya para man lang maibsan ang sama ng loob nito at hinanakit sa kanya.

“I’m so disappointed with you right now, kuya” nag-angat siya ng tingin nang marinig ang boses ng nakababatang kapatid.

“I’m so sorry, brat”

“Hindi ka dapat humihingi sa’kin ng sorry kundi kay ate Gaelle” he took a deep breath and then carefully wiped his tears away.

“May ideya ka ba kung nasaan ang ate mo ngayon?” he asked, hoping that she knew a thing. Ngunit nang umiling ito ay nalaglag ang mga balikat niya.

“Tumawag lang siya sa’kin kanina habang nasa school ako upang magpaalam” malamig ang boses nito at alam niyang pati ito ay galit rin sa kanya.

“Hindi ko na alam ang gagawin ko, brat” mahinang saad niya.

“Mahal mo ba talaga si ate, kuya?”

“Alam mo kung gaano ko siya kamahal. Mababaliw ako kung hindi ko siya makikita” nakatitig lamang ito sa kanya na animo pinag-aaralan ang bawat emosyon na nakabakas sa mukha niya. Maya-maya pa ay bumuntong-hininga ito.

“Just a piece of advice, kuya. Walang mangyayari sa’yo kung hindi ka naman kikilos. Patunayan mo kung gaano katotoo ang sinasabi mong pagmamahal sa kanya. Hindi puro lang salita” anito saka tumalikod.

Tinitigan niya ang likod ng kapatid. Nang akma itong maglalakad palayo ay niyakap niya ito mula sa likuran.

“Thank you, brat. Aaminin ko, nawalan ako ng pag-asa kanina kasi maghapon ko siyang hinanap pero ’di ko siya nakita. Because of what you said, nabuhayan ako ng loob. Tama ka. I need to do something rather than sitting here and do nothing but to self-pity” ilang segundo itong walang imik bago humarap sa kanya. Her face softened now compared to a while ago.

“Show ate how much she means to you and she’ll come back to you for sure. This time, don’t think about anything else, just you and her” Kellan nodded his head and then kissed Jillian on the forehead.

NAKATITIG si Gaelle sa asul na dagat habang nakaupo sa kubo na nasa dalampasigan. She couldn’t help but to reminisce about their memories together in this place. Oo, nasa resthouse siya ni Kellan sa La Union upang makita ang lugar na iyon sa huling pagkakataon bago siya bumalik sa France.

She already booked herself a one way ticket to France because she wanted to forget everything and start anew there.

Ayaw man niyang ilayo ang magiging anak nila ni Kellan sa binata ay wala na siyang magagawa pa. Masyado na siyang nasaktan at napagtanto niyang tama na ang katangahan niya. Mahal na mahal niya ito pero hindi iyon sapat upang manatili siya sa tabi nito ngayon.

Wala na siyang ibang ginawa kundi ang unawain ito. Binigay niya lahat ng pagmamahal na kaya niyang ibigay pero nasaktan pa rin siya. Siguro nga ay talagang hindi sila para sa isa’t-isa ng binata dahil kahit pinipilit nilang maging masaya at kahit pa mahal na mahal nila ang isa’t-isa ay marami pa ring hadlang.

Akala niya ay kaya niya itong ipaglaban at patuloy na manatili sa tabi nito pero mahirap pala kapag ito mismo ang magpamukha sa kanya na wala itong tiwala sa kanya at mas pipiliin pa nitong marinig ang paliwanag muna ng iba kaysa ang pakinggan at paniwalaan siya.

It hurt as hell because she really thought that Kellan trusts her as much as she trusts him but it looks like she’s wrong. Now, she’s hurting again and it’s time for her to leave him for good! It’s time for her to love herself too.

Mahal na mahal niya si Kellan at halos makalimutan niya ang pride at self-worth niya para sa ikasisiya nito. Hinayaan niyang magpakatanga siya dahil sa pesteng pagmamahal na ’yan. Ngayon, kailangan niyang lumayo upang patunayan sa sarili niya na she’s worth it, that she’s worth to be loved too at hindi lamang second choice. Kung mahal talaga siya ni Kellan ay susundan siya nito at aamuin. Gusto niyang ipakita nito sa kanya na wala na itong ibang priority maliban sa kanya at sa magiging anak nila; ’yun ay kung hindi pa huli ang lahat.

Pinunasan niya ang mga luhang namalisbis mula sa kanyang mga mata.

Naglakad siya pabalik sa rest house at lalo siyang napaiyak nang bumalik lahat sa isip niya ang mga masasayang ala-ala nila ng nobyo roon. Dito pinaramdam ni Kellan kung gaano siya nito kamahal at kung gaano ito willing na maghintay upang mapatawad niya ito.

Nang makarating sa may hardin ay halos manghina siya dahil naalala niya ang proposal nito sa kanya roon. Napatingin siya sa sing-sing na suot saka mapait na ngumiti. Mukhang wala nang kasal na magaganap dahil aalis na siya. Halos mapahagulgol siya sa sakit.

Napakasakit pero kailangan niya itong gawin upang bigyan ang sarili ng pagkakataong makahinga. She isn’t leaving to escape the problem. Aalis siya dahil iyon ang nakikita niyang tamang gawin. Duwag na kung duwag pero mas masakit kung mananatili siya.

“Tama na ’yang pag-iyak mo. Kailangan na nating umalis. Mas mainam na maaga tayo para iwas traffic” niyakap siya ni Enricko upang aluin. Mabuti na lamang at meron ito at si Gia. Ang mga ito ang sumama sa kanya at dumamay sa nakalipas na tatlong araw. Nauna nang umuwi si Gia kahapon dahil may trabaho pa ito.

Nang sa wakas ay kumalma siya ay naglakad na sila papunta sa sasakyan. Bago siya pumasok sa sasakyan ay tiningnan muna niya ang bahay ng isang beses.

“Bye, Kellan—chéri”

---

Akala ko matatapos na sa chapter na ito pero masyadong mahaba para ilagay ko lahat dito ’yong iba. One more chapter again before the Epilogue :)

Kung kayo si Gaelle, iiwan niyo rin ba si Kellan? COMMENT VOTE SHARE FOLLOW

trente-trois

A/N: Hi guys! I’m back. Sorry for not updating lately.

Masyado

lang

akong

nag-enjoy

sa

bakasyon

ko

sa

PH

.

lolz

.

Anway

,

medyo

pahahabain

ko

muna

itong

story

na

’to

bago

ko

tapusin

. Sana

patuloy

niyo

pong

subaybayan

at

basahin

. Enjoy! 

UNTI-UNTING nagmulat ng mga mata si Gaelle nang magising pero imbes na bumangon kaagad ay nanatili lamang siya sa kanyang higaan habang nakatingin sa ceiling. Napabuntong-hininga siya nang sumagi na naman sa isipan ang nag-iisang lalaki na minahal niya at patuloy na minamahal.

Pagak siyang tumawa. Parang imposile na yatang mawala pa ang pagmamahal niya para kay Kellan. Kahit na ano kasing tampo o galit man ang nadarama niya ngayon ay hindi niyon kayang patayin ang pagmamahal niya rito. Alam niya iyon dahil hindi man lang nabawasan iyon mula nang iwan niya ito.

Ang swerte lang ng kumag na iyon kasi ito pa rin ang isinisigaw ng puso niya at patuloy na mamahalin.

She felt pain as she remembered his handsome face; his green eyes as he stares at her so lovingly and his lips that never failed to make her lose her mind just by his kisses.

Nag-init ang mga mata niya. Napahugot siya ng hininga upang pakalmahin ang sarili at upang hindi na maiyak pa. Isang linggo na mula nang makabalik siya sa France pero ’di pa rin nababawasan ang pangingulila niya kay Kellan. Kahit ano’ng gawin niya ay sobrang nami-miss niya ito.

Masakit pa rin ang mga nangyari at kapag naaalala niya ay lalo lamang siyang nasasaktan. Napahawak siya sa kanyang tiyan at kahit papano ay napangiti siya nang madama ang umbok roon na nagpapatunay na mayroong lumalaking buhay roon na bunga ng pagmamahalan nila binata.

Sa mga nakaraang araw ay ang anak nila ang nagsilbing lakas niya upang huwag masyadong magpadala sa sakit na nadarama.

She tried her best not to think about Kellan often but it was so hard to do so. Pero kahit papano ay ang bata sa kanyang sinapupunan ang nagpapasaya sa kanya. Hindi pa man niya ito naipapanganak pero alam niyang mamahalin niya ito nang lubos at higit pa sa buhay niya.

“Stay put, baby. Don’t worry, we’ll both be okay. I’m here for you. Mommy will always be here for you” kausap niya sa anak habang hinahaplos ang tiyan nang buong pagmamahal. And just like that, she felt calmer.

Babangon na sana siya nang may kumatok sa pintuan. “Chérie, are already awake?” napakunot-noo siya saka napatingin sa orasan. It was already 9 am and she thought her parents already left. Bumangon siya saka pinagbuksan ang kanyang maman Belinda.

“

Oui

,

maman

?“

“Mabuti naman at gising ka na. Do you want to come with me at the store? You’ve been staying here since you arrived from the Philippines. Alam mong hindi makakabuti ’yan para sa anak mo. Kailangan mo nang exercise kahit maglakad-lakad ka lang” suhestyon nito na bakas ang pag-aalala sa mukha nito. Tipid siyang ngumiti.

Gusto niyang sabihin na ayaw niyang lumabas pero alam niyang pati ang mga ito ay naaapektuhan na rin sa ikinikilos niya at nag-aalala.

Nang malaman ng mga magulang niya ang nangyari sa pagitan nila nI Kellan ay galit na galit ang mga ito at sinabing tama lang na iniwan niya ang binata.

“Sige po. Maliligo lang ako” lumarawan ang tuwa sa mukha ng ina. Mukhang hindi nito inaasahang papayag siyang sumama rito.

“Okay. I’ll wait for you downstairs. Your breakfast is already prepared” tipid siyang ngumiti saka tumango. Nang makaalis ito ay dali-dali siyang naligo saka nagbihis. Hindi na siya mag-abalang maglagay pa ng make-up.

She just put on a lip gloss and then let her long hair fall freely on her back. Nang matapos ihanda ang sarili ay bumaba siya saka nag-almusal. Nang matapos siyang mag-almusal ay tumungo na sila sa kanilang pupuntahan.

NANATILI siya sa opisina ng ina at tumulong sa mga paperworks nito at iba pa. Ayaw sana nito na patulungin siya pero nagpilit siya. She felt bored and needed to do something so she busied herself working her ass off.

Bandang hapon na nang makaramdam siya ng pagod kaya nagpaalam na siya upang umuwi. Ibinigay ng kanyang ama ang sasakyan nito para gamitin niya pauwi. Sasabay na lamang daw ito sa sasakyan ng ina pagkatapos ng trabaho ng mga ito.

While she’s on her way home, naisipan niyang tumambay muna malapit sa Eiffel Tower dahil parang ayaw pa niyang umuwi. Wala rin naman kasi siyang gagawin roon kundi ang magmukmok at isipin ang sitwasyon niya.

NAUPO siya sa isa sa mga bench roon habang nagmumuni-muni nang biglang may magsalita sa kanyang gawing likuran.

“ Salut , Gaelle“ napalingon siya ng ulo dahil sa pamilyar na tinig na iyon at nang makita niya ang mukha nito ay nakumpirma niya ang hinala.

“Pierre…” she muttered in surprised.

Hindi niya akalaing makikita pa niya ito mula nung huli silang magkita.

“How are you? Long time no see” he asked while staring at her intently and then stood before her with a confident smile.

“I’m fine” matamlay na sagot niya saka tumayo. Akmang aalis siya nang maramdaman niya ang kamay nito na humawak sa kanyang kamay.

“Can we talk, Gaelle?” Napaangat ang kilay niya.

“And why would I talk to you?”

“I just want to talk about what happened the last time we saw each other” may pagsusumamo sa tinig nito. Hinila niya ang kamay mula rito.

“There’s nothing to talk about, Pierre. Everything’s fine. I didn’t even hold any negative feelings towards you” aniya. Totoo ’yon. Wala naman talaga maliban sa disappointment. Akala niya kasi ay iba ito.

Tinitigan siya nito sa mga mata. Kitang-kita niya ang pagsisisi roon pero alam niyang wala nang halaga pa sa kanya ang mga nangyari noon. Nagpapasalamat pa nga siya dahil ito ang kusang umalis dahil kung hindi ay baka sinagot niya ito kahit pa alam niya sa sarili niyang hindi niya ito mahal.

Dahil pa sa nangyari ay natagpuan niya ulit ang daan patungo sa lalaking tanging tinitibok ng kanyang puso. Kahit pa ganun ang kinalabasan ng relasyon nila ay hindi niya pinagsisisihang ito ang tanging lalaking minahal niya at minamahal hanggang ngayon.

“Kahit na. Please, gusto kong mag-usap tayo. May sasabihin ako” napahugot siya ng hininga. She crossed her hands across her chest.

“We’re already talking” she said coldly.

“Can we talk somewhere else? Please?” nagmamakaawa ang tinig nito habang nakatingin sa kanya. Napakunot-noo siya.

“Pierre—” she tried to talk but he interrupted her.

“Just this once, Gaelle. Just this once. I just want to tell you something” napapikit siya ng ilang segundo. Irritation filled her but she chose to remain calm. ’Di niya naiintindihan kung ano pa ang gusto nito samatalang wala naman silang dapat pag-usapan pa.

“Fine. Let’s go at the nearby restaurant. I only have 30 minutes before going home” agad na tumango ang lalaki at kita niya ang tuwang lumarawan sa mukha nito. Pumunta sila sa pinakamalapit na restaurant upang mag-usap.

“What do you want to duscuss?” she asked formally.

“I want to apologize of what I did before. Alam kong naging gago ako at pinagsisisihan ko iyon” Gaelle couldn’t hide the surprise look on her face upon hearing that. She wasn’t expecting that he would actually apologize to her.

“Sinabi ko naman sa’yo; everything’s fine. You don’t have to worry about that kasi wala na sa’kin ang nangyari noon” tumango ito saka ngumiti ng tipid.

“I hope I am not late yet” her eyebrows creased.

“What do you mean?”

“I still love you, Gaelle” nagulat man siya pero hindi na siya nagpahalata pa. Lihim niyang inobserbahan ang puso pero nanatili iyong normal sa pagtibok. Now, she confirmed that she really doesn’t have any special feelings towards him.

“I’m sorry, Pierre, but––” she stopped mid-sentence when Pierre suddenly took her hand and then kissed it. She was caught off guard that she couldn’t react right away. Akma niyang hihilain ang kamay mula rito nang bigla na lamang may humila sa kanyang kamay mula sa pagkakahawak nito.

Pareho silang nagulat nI Pierre at napatingin sa kung sino mang gumawa no’n.

“You?!” biglang tumayo si Pierre pagkakita sa bagong dating.

“I already told you before to know your place” Anang binata na bagong dating. Halata ang galit sa gwapo nItong mukha. Si Gaelle naman ay parang namamalikmata na nakatitig rito. Hindi siya makapaniwala sa nakikita. He’s here, he’s really here!

Ayaw man niyang aminin pero bumangon ang tuwa sa kanyang puso. Hindi niya inaasahang pupunta ito sa France!

“Wala kang karapatang sabihin sa’kin yan! Kung ayaw mong sabihin ko kay Gaelle ang ginawa mo sa akin noon, umalis ka na” sagot naman nI Pierre na nanghahamon. Kellan’s fists tightened in anger.

“Don’t you dare” Kellan threatened. Pierre smirked.

“Do you want to know something, Gaelle?” Pierre asked.

“What do you mean?” takang tanong ng dalaga.

“Alam mo bang siya ang dahilan kung bakit hindi na ako nagpakita sa’yo noon?” napakunot-noo siya.

“Umalis ka na habang may pasensya pa ako” Kellan warned in controlled rage. His eyes were blazing with fire and she could tell that he would do something violent to Pierre any moment now. Pero kahit ganun ay gusto niyang marinig ang gusto nitong sabihin.

“Let him talk. Gusto kong marinig ang sasabihin niya”

“Pero-” before Kellan could complete his sentence, Pierre spoke.

“He threatened me not to get close to you before. Binantaan niya ako na matatanggal ako sa trabaho kapag hindi kita nilayuan. Kahit pa ayaw kong gawin iyon ay wala akong nagawa. Kaibigan niya ang may-ari ng kompanya kung saan tayo nagtratrabaho noon. He’s not a good man, Gaelle. Masama siyang tao”

“Is that true?” Gaelle asked Kellan through gritted teeth. ’Di siya makapaniwalang magagawa nito iyon.

“Let me explain, chérie” his voice was begging as he stared at her. His face softened too. Napatingin si Gaelle sa paligid at napansin niyang nakatuon na pala ang mga tingin ng tao sa kanila. She stood up and then walked out of the restaurant briskly.

Narinig niya ang pagtawag ng dalawang lalaki saka ang patuloy na pag-papalitan ng mga ito ng salita. Alam niyang nag-aaway ang mga ito dahil sa kanya pero wala na siyang pakialam pa.

Ayaw niyang ma-stress dahil sa mga ito dahil nakakasama iyon sa baby niya. Sa inis ay dire-diretso siyang pumunta sa parking lot. Masaya siyang makita si Kellan pero naroon rin ang galit dahil sa nalamang ginawa nito.

Akma siyang sasakay sa kanyang kotse ng marinig niya ang komosyon sa labas ng restaurant. Lumingon siya roon at nakita niya ang dalawang lalaki na halos magpatayan nap ala. They were fighting like two raging bulls.

Panic rose within her. Bumalik siya roon.

“Stop it!” hiyaw niya pero parang walang naririnig ang dalawang lalaki.

“Ano ba, tama na!” aniya ulit pero nagulat siya nang biglang sumakit ang kanyang tiyan. Napatigil siya saka napahawak siya tiyan.

“Ahhh!” she groaned in pain. She felt something warm on her inner legs and when she felt it up with her palm, her eyes bulged when she realized that it was blood!

“Chérie, are you okay?” nag-aalalang dinaluhan siya ni Kellan. The corner of his lips was bloody. Tumigil nap ala ang mga ito sap ag-aaway.

“I-It h-hurts––my s-stomach h-hurts” napatingin ito sa dugo sa kamay at legs niya at ganun na lamang ang takot na lumarawan sa mukha nito.

“Oh, my God! Dinudugo ka! Stay put, dadalhin kita sa ospital” anito saka siya binuhat at dali-daling isinakay sa sasakyan. Panay ang usal nito ng ‘sorry’ sa kanya habang nagmamaneho. Nakita niya na umiiyak na ito. Pati siya ay ’di mailarawang takot ang nararamdaman.

Masakit pero wala sa nadarama ang concern niya kundi sa kanyang anak.

Mamaya pa ay unti-unti nang bumibigat ang talukap ng kanyang mga mata. Kahit ayaw niyang pumikit dahil sa takot na baka kung anong mangyari sa dinadala niya ay wala siyang nagawa.

Narinig pa niya ang pagtawag sa kanya ni Kellan ng paulit-ulit bago siya lamunin ng kadiliman. 

PARANG dinudurog ang puso ni Kellan habang nakatingin kay Gaelle. Kinuha niya ang kamay nito saka iyon hinagkan.

Pumunta siya rito sa France upang sundan ito at bawiin pero ganito ang nangyari. Kasalanan niya ang lahat. Masyado siyang nagpadala sa selos nang makitang hawak ng ibang lalaki ang kamay ng dalaga.

Sa lahat ba naman kasi ng makikita niya ay iyong tagpo pa na iyon. ’Di niya napigilan ang sarili at nangyari ang nangyari.

“Patawarin mo ako, chérie. ’Di ko sinasadya” bulong niya ulit rito. ’Di na niya mabilang kung ilang beses na niya iyong inusal mula pa kanina. Hinagkan niya ang noo nito saka ang mga labi nito. Hinaplos niya ang tiyan nito saka iyon hinagkan.

“I’m so sorry, baby. ’Di sinasadya ni daddy” aniya habang umiiyak. Muntik nang makunan ang dalaga dahil sa kagagawan niya. Mabuti na lamang at walang nangyaring masama sa mag-ina niya kung hindi ay hinding-hindi niya mapapatawad ang sarili.

Maya-maya pa ay gumalaw si Gaelle saka unti-unting nagmulat ng mga mata. Happiness filled him but at the same time, he felt reluctant and scared to what she might do upon seeing him. Nang makita siya nito ay galit ang lumarawan sa magandang mukha nito.

“A-Ano’ng ginagawa mo d-dito? Umalis k-ka na” he shook his head vigorously. Alam niyang ito ang magiging reaction nito pero hinding-hindi niya ito iiwan.

“No. Hindi kita iiwan, chérie. Ipinangako ko sa sarili ko na hinding-hindi na kita iiwan pa sa oras na mahanap kita. Mahal na mahal kita at kayo ng anak natin ang buhay ko. Patawarin mo ako kung ganito ang nangayri sa muli nating pagkikita. Hindi ko sinasadya. Maniwala k asana. Wala sa intension ko ang manggulo. ’Di ko lang napigilan ang selos nang makita kitang kasama ang lalakign ’yon. Please, forgive me, chérie” buong pagpapakumbaba na aniya.

“I d-don’t want to s-see you, right now. Get out!” dahil sa takot nab aka kung ano ang mangyari rito ay napilitan siyang lumabas. Pero bago pa man siya lumabas ng silid ay nagsalita siya.

“Dito lang ako sa labas, chérie. Hindi ako aalis. Ikaw at ang anak natin ang pinakamahalaga sa akin at hinding-hindi ako papayag na mawala pa kayo sa’kin. I love you so much, chérie. You and our baby are my everything. Mamamatay ako kapag iniwan ko kayo kaya hinding-hindi ko na gagawin pa iyon kahit kailan” nakita niya ang pagbabago sa expression nito.

Her face mellowed. Buong pagsuyo niya itong tinitigan pagkatapos ay lumabas upang bigyan niya ito ng panahon upang mag-isip. Alam niyang galit ito pero gagawin niya ang lahat upang amuin ito. Mahal na mahal niya ito at hinding-hindi siya papayag na mawala ulit ito sa kanya. 

---

Ano ang masasabi niyo sa chapter na ’to guys?

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

trente-quatre

NAKAUPO lamang si Gaelle habang tahimik na pinagmamasdan ang ina sa ginagawang pag-aayos nito ng mga gamit niya. Ngayon na ang labas niya sa ospital at nakahinga siya ng maluwag dahil mabuti na ang lagay niya at ang kanyang dinadala.

Tatlong araw rin siyang namalagi sa ospital. Mabuti na lamang at hindi malala ang nangyari sa kanya. Sabi rin ng doctor ay malaking factor na nadala agad siya sa ospital kung hindi ay baka kung ano na ang nangyari sa kanyang baby. Ayaw niyang isipin ang maaaring nangayri kung sakaling hindi siya nadala agad sa ospital dahil alam niyang hindi makakabuti iyon sa kanya.

Isipin pa lamang niya na mawawala ang sanggol na dinadala ay para na siyang mamamatay. Alam niyang ’di niya kakayanin kung sakali.

She got out of her reverie when she heard the door opened. It was her father. Nakangiti ito sa kanya habang papalapit. Nang makalapit ito sa kanya ay masuyo siya nitong hinagkan sa noo.

Noong malaman niya ang ginawa ng mga ito sa nakaraan ay nagalit siya sa mga ito na naging dahilan ng desisyon niyang pumunta sa Pilipinas upang makasama ang ina.

Nasaktan siya sa nalaman na ginawa ng mga ito at akala niya ay hindi niya mapapatawad ang mga ito pero nang humingi ang mga ito ng tawad sa kanya ay hindi niya natiis ang mga ito at napatawad rin. Kahit naman kasi may pagkakamali ang mga ito sa nakaraan ay minahal naman siya ng mga ito at kahit kailan at hindi sinaktan.

Kahit naman istrikto ang mga ito sa kanya at minsan ay nasasakal siya ay mahal na mahal pa rin niya ang mga ito. Naiintindihan rin naman niya kung bakit ganun na lamang kahigpit ang mga ito sa kanya noon. Iba kasi ang mga kabataan sa bansa kung saan siya lumaki at ayaw ng mga ito na mapariwara siya kagaya ng mga ibang anak ng mga Pilipino.

Minsan na rin siyang nagkaroon ng mga hindi matinong barkada noong nasa Lycée pa lamang siya. Halos lahat ng mga ito ay naninigarilyo at active na ang sex life. Akala niya ay itinuturing rin siyang kaibigan ng mga ito pero muntik na siyang mapahamak dahil sa kagagawan ng mga ito.

Nagnakaw ang mga ito ng alak at inilagay ng mga ito sa bag niya ng hindi niya alam. Siya ang nahulian ng mga guro at muntik nang ma-kick out. Mabuti na lamang at naglakas loob ang isa nilang kaklase na nakakita na inilagay lamang iyon sa kanyang bag.

Mula noon ay naging istrikto na ang mga magulang dahil ayaw na nilang mangyari pa ulit iyon sa kanya. They became overprotective towards her because they didn’t want her to get hurt. Kaya naman nang malaman ng mga ito ang nangyari sa kanila ni Kellan ay nagalit ang mga ito.

“Are you ready, sweetie? Let’s go home?” tanong ng ama sa kanya. Tipid siyang ngumiti saka tumango.

“ Oui , papa. Let’s go“ tumayo siya mula sa kinauupuan saka inangkla ang kanyang braso sa braso ng ama tapos ay sumabay rito na naglakad palabas sa silid na ’yon. Sumunod naman ang ina na bitbit ang mga gamit niya. Pagkalabas ng hospital suite ay bigla siyang napatigil sa paglalakad nang makita ang taong nakaupo sa may upuan ng hallway na iyon.

Halatang naghihintay ito sa kanila.

Pagkakita sa kanila ay agad itong tumayo.

“chérie….” Anito pero walang ibang lumabas sa bibig nito maliban roon. He looked like someone who didn’t have any sleep these past few days and she knew why. Mula kasi nang ma-confine siya sa ospital na iyon ay hindi ito umalis. Tinupad nito ang sinabi sa kanya na hindi siya nito iiwan.

Kahit pa ayaw niya itong makita at ayaw niyang palapitin sa kanya ay hindi ito umalis. Nanatili ito sa labas ng kanyang kwarto at umaalis lamang saglit kapag kailangan nitong umuwi sa tinutuluyan nito upang maligo at kumain tapos ay agad rin itong babalik.

Hindi na ito nagtangka pang kausapin siya pero alam niyang naroon lamang ito. According to her mother, they had been telling him to just to back to the Philippines and leave her alone already but he didn’t agree.

Alam niyang ilang beses na itong ipinagtatabuyan ng ama pero hindi ito nagpatinag hanggang sa ang ama ang sumuko at hinayaan na lamang na manatili roon si Kellan.

“What are you still doing here? Didn’t I tell you to go home? Gaelle is already fine and she’s going home now. You can leave” seryoso ang tono na sabi ng ama sa binata.

“I know, sir but I can’t just leave Gaelle. I came here to fix things between us. Please, let me talk to her” pagmamakaawa ni Kellan pero nanatiling matigas ang mukha ng ama.

Naalala pa niya kung paano nagalit ang ama niya nang unang beses nitong makita ang binata roon sa ospital. Sinuntok pa nito si Kellan sa sobrang galit nito. Akala niya ay aalis na si Kellan dahil sa natanggap nitong galit mula sa kanyang mga magulang pero nanatili itong determinado at hindi umalis. Kahit na masasakit ang mga binitawang salita ng maman at papa niya rito ay hindi ito sumuko.

Bagkus ay tinanggap nito ang mga iyong ng buong puso at pagpapakumbaba saka humingi ng tawad dahil sa nagawa nito sa kanya.

“Ayaw ka nang makita ng anak namin, Kellan, kaya umalis ka na” ang maman niya na nagsalita sa kauna-unahang pagkakataon. Lumipat ang tingin ni Kellan sa kanya at kitang-kita niya ang pagmamakaawa ng mga mata nito sa kanya.

Judging by the look in his eyes, he didn’t believe what her mother one bit. She could see the determination in his eyes and knowing him, he would do anything to get what he wants.

“Chérie, please. Talk to me” she remained emotionless but deep inside of her, her heart was telling her to talk to him, to hear him out.

“Para saan pa, Kellan?” iyon ang lumabas sa kanyang mga labi. Nanginginig ang kanyang mga tuhod at anumang sandali ay bibigay iyon. Ito ang dahilan kung bakit ayaw niyang makaharap ang binata kasi alam niyang mahina siya pagdating rito. Alam niyang ito ang kahinaan niya at bibigay siya. Mula’t sapul ay ito ang kahinaan niya.

Ayaw na niyang masaktan. Ilang beses na niya itong binigyan ng pagkakataon pero lagi na lamang siya ang umuiiyak at nasasaktan sa bandang huli. Oo, mahal na mahal niya pa rin ito pero natatakot na siya. Nagdadalawang isip na siyang sumugal sa pagmamahalan nila sa ikatlong pagkakataon.

Sabi nga sa kasabihan; once is enough, twice is too much. Pero ano kaya ang tawag kapag sa ikatlong pagkakataon na? katangahan? Ayaw niyang isipin na ganun nga iyon dahil alam niyang hindi ganun kababaw ang relasyon nila ni Kellan. Hindi ganun kababaw ang pagmamahal niya rito at sana ay ganun din ito sa kanya.

She’s aware that Kellan came here in France to win her over again. Alam niyang gusto nitong makipagbalikan sa kanya pero nananaig ang mga negatibong isipin sa kanyang utak. Ayaw na niyang maramdaman pa ang sakit na nadama niya dahil sa pagmamahal niya rito.

Nawala ang pagpapahalaga niya sa sarili dahil masyado niya itong minahal. Lahat ng nakakapagpasaya rito ay ibinigay niya kahit pa nasasaktan siya. Ayaw na niyang maulit pa iyon. Iyong tipo na pilit siyang ngumingiti at nagpapanggap na masaya dahil ayaw niyang masira ang kaligayahan nito.

Ayaw na niyang maramdaman na pangalawa lamang siya sa priority nito. Gusto niya na kapag nagkaroon pa ng isa pang tsansa sa pagitan nila ay sisiguruhin niyang siya at ang kanilang anak lamang ang prayoridad nito at wala nang iba pa.

Gusto niya na kapag masaya ito ay masaya rin siya ng buong puso hindi iyong may halong pag-aalala at pag-aalinlangan na anumang sandali ay maaagaw ito sa kanya ng iba. She doesn’t want to be paranoid all the time because of fear of losing him.

Isa lamang ang alam niya, kailangan muna niyang masiguro okay na ang lahat bago niya uli tanggapin si Kellan sa buhay niya. Kung noon ay madali niya itong nataggap muli sa buhay niya at nabigyan ng pagkakataon, ngayon ay iba na. Kailangan nitong patunayan sa kanya kung gaano siya nito kamahal at hinding-hindi na siya nito sasaktan pa.

She must protect her heart from him this time, not just herself but her baby as well.

“I want us to talk about what happened—about us. Please, chérie. Hear me out? Gusto kong magpaliwanag. I want us to fix things between us”

“That’s enough! You’re wasting your time here young man” galit na sabi ng papa niya kay Kellan.

“Let’s go. Just ignore him” patuloy nito saka hinila siya sa kamay. She took a step forward and was about to walk past Kellan when she felt his warm hand on her other hand, preventing her from getting away from him.

“Chérie…please?” napabuntong-hininga siya. Just seeing him begging to her like that made her defenses weakened. Parang hindi kaya ng puso niya na basta na lamang niya itong iwan roon nang hindi man lang pinapakinggan.

“Go ahead, papa, maman. Just wait for me at the parking lot. I’ll just talk to him for a minute” aniya sa mga magulang. Nag-aalala na tumingin ang mga ito sa kanya. She gave them a reassuring smile.

“Don’t worry about me. I’ll be fine. Mag-uusap lang kami”

“Are you sure about this, Gaelle?” tanong ng maman niya. Tumango siya.

“Okay. I’ll give you five minutes” anito saka hinila sa kamay ang ama niya. Ayaw pa sana nitong umalis pero wala rin itong nagawa at nagpatianod na lamang sa asawa.

“WHAT DO you want? Why are you here anyway?” malamig niyang tanong nang mapag-isa sila. To her surprise, he took a step towards her and then held her hands. Muntik na siyang mapasinghap nang maramdaman niya ang init ng mga palad nito sa balat niya. Aminin man niya o hindi ay miss na miss na niya ito.

She’s longing to be with him again but she was scared. She’s scared to just rush things again. Masyado na siyang nasaktan.

“Alam mo kung bakit ako nandito. Nandito ako kasi gusto kong ayusin ang relasyon natin. I know that what I did to you was unforgivable but I didn’t mean to hurt you. Ang saktan ka ang huling bagay na nanaisin kong gawin sa’yo dahil mahal na mahal kita. Kung anuman ang nagawa ko, sana mapatawad mo ako, chérie. Please, forgive me. Let’s start all over again because I can’t live without you in my life. Mababaliw ako, chérie” madamadaming anito habang nakatitig sa kanyang mga mata.

Kitang-kita niya ang pagsisisi sa mukha nito. She swallowed hard as she felt her throat went dry.

“Alam mo bang halos mabaliw ako nang iwan mo na naman ako? Doon ko na-realize kung gaano na pala ako naging gago at selfish, na nasasaktan na pala kita ng sobra. I realized that I took you for granted. Doon ako nagising sa katotohanan pero huli na kasi wala ka na. Ganun pa man, hindi ako tumigil sa paghahanap sa iyo kahit pa ’di ko alam kung saan ka nagpunta. Pero kahit pa ganun, hindi ako sumuko kasi alam kong makikita rin kita and I was right. Nakita kita”

“Eh, ano ngayon kung nakita mo ako?” she asked sarcastically as she pulled her hands from him.

“Nangako ako sa sarili ko na sa oras na makita kita ulit, gagawin ko ang lahat upang makabawi sa’yo, that I’ll make it up to you and show you how much sorry I am. Please, give me one last chance. This time, I won’t let it go to waste” she chuckeld bitterly.

“Talaga? Paano sina Beatrice at Brett? You already chose them over me and our baby, right?” his eyebrows creased as he shook his head vigorously.

“No! I never did that!”

“Talaga? Eh, anong tawag doon sa ginawa mo? You didn’t believe me and chose to go to them instead of listening to me, right? Alam ko naman na sila ang priority mo that’s why I gave you a favor by leaving you. Ayoko nang mahiarapan ka pa sa pagpili kaya ako na ang nagpaubaya” hinawakan nito ang kanyang mga balikat saka siya matamang tinitigan.

“Alam kong mali ang ginawa ko. I should’ve listened to you that time. Dapat hindi ako umalis at iwan ka roon pero gulong-gulo ako nong mga sandaling iyon na hindi ako nakapag-isip nang tama. Hindi ko matanggap ang sinabi mo na hindi ko anak si Brett kasi masyado ko siyang minahal bilang anak. Pero sa maniwala ka man o sa hindi, wala akong intension na piliin sila. Kaya ko lamang sila pinuntahan ay upang kausapin si Beatrice at marinig mismo sa kanya ang totoo.

“Umalis ako hindi dahil sa wala akong tiwala sa’yo at sa sinasabi mo pero dahil hindi ko agad natanggap sa sarili ko ang totoo. ’Di ko agad natanggap ang katotohanan dahil masyadong mahalaga sa’kin si Brett. That was so wrong of me because I made you feel like I didn’t trust you and that I didn’t choose to be with you. Wala sa intension ko na saktan kita nang ganun. Please, patawarin mo ako sa nagawa ko, chérie. Handa kong gawin ang lahat mapatawad mo lang ako at tanggapin mo ulit ako sa buhay mo” hindi agad siya nakahuma sa mga sinabi nito.

Damang-dama niya ang sinseridad sa mga sinasabi nito.

She couldn’t find any words to say. Kinuha nito ang kanyang kamay saka iyon hinagkan ng buong pagsuyo. Unti-unting lumalambot ang kanyang puso sa binata at alam niyang bibigay na naman siya anumang sandali.

But she didn’t let herself give in. This time, she needs to be sure of Kellan’s feelings. She has to make sure that he would never hurt her again like before.

“Kung talagang handa mong gawin ang lahat, patunayan mo” nagliwanag mukha nito at sa kauna-unahang pagkakataon mula noong magkita ulit sila ay ngumiti. Nagkaroon ng sigla ang mga mata nito. She almost gasped upon seeing that smile of his.

How couldn’t she? He looked so handsome as ever and even more strikingly handsome whenever he’s smiling like that.

“Sige, chérie. I’ll do anything. What do you want me to do? Just tell me and I’m willing to do it for you in a heartbeat”

“Really?”

“Yes! If you want, I’ll court you to prove to you that this time, I am serious. This time, there’s nothing more important than you because you’re my everything. You and our baby are my priority and no one else. Kayo ang buhay ko at hindi ako susuko hangga’t ’di mo ako ulit tinatanggap sa buhay mo” tinaasan niya ito ng kilay saka pinagsalikop ang mga braso sa tapat ng kanyang dibdib.

“You want to court me?”

“Oo. If that what it takes for you to give me a chance, then I’ll do it” upon hearing that, something popped-up on her mind. She smiled inwardly of the thought.

“Fine. You want to court me? Then I’ll give you that. Just bear in mind that I won’t make this easy for you” his Adam’s apple moved indicating that he gulped inaudibly but then, his eyes shone with happiness. Bago pa man siya makakibo ay bigla na lamang siya nitong niyakap ng buong higpit.

“Kellan, our baby!” she hissed as he pushed him away. Lumuwag ang yakap nito pero hindi siya nito pinakawalan.

“Sorry, chérie. I got over-excited there. Thank you for giving me a chance to prove myself to you” he said and then kissed her forehead. She was about to talk when he crouched down and kissed her belly.

“Sorry, baby. Na-excite lang si daddy” hingi nito ng tawag sa anak nila saka buong pagmamahal na hinalikan ang kanyang tiyan. She almost rolled her eyes but she couldn’t help but to be happy because of how sweet he was being. Napabuntong-hininga na lamang siya. Tumayo ito saka tumitig ito sa kanya ng buing pagsuyo. He cupped her face.

“Kahit pahirapan mo pa ako, hinding-hindi ako susuko, chérie, dahil mahal na mahal kita at gagawin ko ang lahat para sa’yo” anito saka hinalikan nito ang kanyang nuo. Kahit tumalon ang puso niya sa tuwa at kilig ay pinigilan niya ang sarili. Gusto pa niyang subukin muna ang sinasabi nitong pagmamahal sa kanya.

---

Malapit na ang ending nito. Medyo pinahaba ko lang konti.

Ano ang masasabi niyo sa chapter na ’to? Tama lang ba na magpakipot muna si Gaelle? lol

COMMENT

VOTE

SHARE

FOLLOW

trente-cinq

A/N: Hi guys! This is the last chapter before the epilogue! Medyo minadali ko na para makapag-concentrate ako sa other stories ko. 

BTW, gusto niyo pa ba ng isa pang tagalog story by me or english na lang?

NAGISING si Gaelle na mayroong pumpon ng mga bulaklak sa tabi niya. Kahit pa walang magsabi sa kanya ay alam na niya agad kung kanino galing iyon. Paano ba namang hindi niya malalaman ay araw-araw siya nitong pinapadalhan ng bulaklak. 

 Dinala na naman siguro ng kanilang kasambahay iyon sa kwarto niya. Kinuha niya iyon at dinala sa kanyang ilong upang amoyin. Its scent was heavenly and it felt like her day has already completed. Kinuha niya ang naroong maliit na card saka binasa.

’Pour la seule femme de ma vie que j’aime. J’éspère que ces fleurs te plaît.

Je t’aime trop fort ma chérie.

Ton amour, Kellan’ .

She rolled her eyes because of the last sentence but she couldn’t help but to smile. Ang sweet lang talaga ng mokong. Talagang determinado na tanggapin niya ulit ito sa buhay niya. Nailing na lamang siya. Kanino naman kaya nito iyon pinaturo, eh, hindi naman ito marunong ng French?

Bumangon siya saka inilagay niya sa isa pang paso ang mga bulaklak. Tiningnan niya ang mga limang paso na naroon na nasa iba’t-ibang bahagi ng kwarto. Merong mga lamang bulaklak ang bawat isa. Hay naku, Kellan. Ginagawa mo nang tindahan ng mga bulaklak ang kwarto ko.

Nang matapos niya iyong ilagay sa paso ay saka siya pumunta sa bathroom upang mag-sepilyo at maligo na rin. Nang matapos siya ay saka siya bumaba.

PARANG nais matawa ni Gaelle sa itsura ni Kellan habang pawis na pawis ito at abala sa pagtatanim ng mga flowering plants sa hardin. Naka-top-less pa ito kaya naman ay kitang-kita ang katakam-takam nitong katawan. Nais mapalunok ni Gaelle sa nakikita pero pinigilan niya ang sarili. Amusement filled her when Kellan muttered littany of curses when a bee suddenly appeared out of nowhere and tried to sting him.

Para na itong tanga doon na kaaway ang bubuyog. ’Di naman niya mapigilang mag-alala ng konti na baka makagat ito ng insekto. Masakit pa naman iyon. Akma niya itong lalapitan upang tulungan nang sa wakas ay napaalis rin nito iyon.

Maya-maya pa ay nagpatuloy na ito sa ginagawa. Panay ang punas nito ng pawis gamit ang hinubad nitong t-shit. Nais niyang mapailing. Ang mga lalaki talaga!

Tatlong buwan na mula nung maospital siya at hanggang ngayon ay ’di pa rin sumusuko sa panliligaw ulit sa kanya ang binata. Sa mga nakalipas na buwan ay talagang naging malamig ang pakikitungo niya rito at hindi niya hinayaang manalo na naman ang dikta ng puso niya. Talagang pinahirapan niya ito sa panunuyo sa kanya.

Akala nga niya ay susuko na ito sa kanya dahil alam niyang nasasaktan rin ito at nahihirapan sa sitwasyon nila pero hanggang ngayon ay narito pa rin ito at hindi siya sinusukuan.

Ginagawa nito lahat ng bagay na alam nitong makakapagpasaya sa kanya kahit pa mahirap para rito. Kahapon nga ay narinig yata nitong nabanggit niya sa ina na sana ay mataniman ng mga rosas at iba pang mga flowering plants ang kanilang garden. Lipas na ang paglilihi niya pero hanggang ngayon ay hindi nawawala ang pagkagusto niya sa mga bulaklak na dati naman ay wala siyang interest.

Nakakagaan naman kasi ng pakiramdam kapag tinititigan niya ang mga iyon dahil sa mga matitingkad na kulay ng mga ito. Pati ang mababangong halimuyak ng mga ito ay nakakadagdag ng tuwa sa kanyang dibdib.

Dahil siguro sa narinig nitong sinabi niya ay narito ito ngayon sa kanilang tahanan at nagpapaka-hardinero. Nailing na lamang ang dalaga saka lihim na napangiti.

“Why don’t you bring Kellan something to drink and eat? Kanina pa siya diyan” napalingon si Gaelle sa likuran niya nang marinig ang boses ng ina. Napakurap siya rito.

“This is the first that you got worried about Kellan, maman. What happened? Akala ko ba galit kayo sa kanya?”

“Ikaw talaga. Bakit, hindi ka ba nag-aalala para sa kanya? Maaga pa kanina ay nariyan na siya. It’s already 9:30. Baka hindi pa nag-almusal ’yan. Sigurado akong gutom na ’yan. Baka mapano pa siya diyan” anito sabay tapik sa balikat niya. Napabuntong-hininga na lamang siya. Sa nakalipas na mga buwan ay nakitaan niya ng matinding determinsayon ang binata at aminin man niya o hindi ay nagagalak siya.

Kaunting tulak pa nito at mabubuksan na ulit nito ang puso niya na bahagyang sumara para rito. Ramdam niya iyon dahil kahit pa nagkalamat ang relasyon nila ay naroon pa rin ito sa kasuluksulukan ng kanyang puso.

Napagpasyahan ni Gaelle na pumunta sa kusina upang ikuha ito ng makakain at maiinom. Kahit siya’y hindi pa kumakan dahil kabababa lamang niya. Linggo naman kasi kaya napasarap ang tulog niya.

May nakita siya roon na pagkain pero hindi niya gusto iyon. Nang mahagip ng mga mata niya ang flour sa cupboard ay bigla siyang natakam ng pancakes so she decided to make some for herself at para na rin sa meryenda ng binata.

Mabilis niyang kinuha lahat ng mga kailangan niya saka inumpisahan ang paghahanda. Nang matapos niyang lutuin ang mga iyon ay nilagyan niya iyon ng honey para mas masarap saka siya lumabas upang tawagin ang lalaki.

“Tama na muna ’yan. May niluto ako doong pancakes. Kain ka muna” aniya nang makalapit kay Kellan. Halata namang nagulat ito sa sinabi niya. Maya-maya pa ay sumilay ang ngiti sa mga labi nito.

“Talaga? Wow, gutom na tuloy ako lalo” nangunot ang kanyang noo sa narinig.

“Gutom ka na pala pero bakit hindi ka humingi ng makakain? Nariyan naman si Minda” napakamot ito sa ulo.

“Eh, kasi….”

“Kasi ano? Nahihiya ka, ganun?” ’di niya alam kung bakit naiinis siya. May pag-aalala rin siyang nadama para dito. Kanina pa pala ito nagugutom. Tumango ito na akala mo nahihiya nga. She rolled her eyes saka tumalikod rito at nagpatiuna nang maglakad pabalik sa loob ng bahay. Sumunod naman ito.

“Galit ka ba, chérie?” he asked hesistantly while following her. She was about to open the door when she stopped and then looked at him.

“Bakit mo ba kasi kailangang ayusin ang garden? Wala namang nagsabi sa’yo na gawin mo ’yon ’di ba?” inis niyang tanong. Nagkalambong ang mga mata nito.

“Kasi gusto kitang pasayahin. Alam ko naman kasi na gustong-gusto mo ng mga bulaklak mula nang magdalang-tao ka at gusto kong ibigay ang anumang makakapagpasaya sa’yo”

“Kaya bumili ka ng mga halaman na mayroon nang bulaklak upang itanim dito? Hindi mo naman kailangan magpakapagod ng ganito para sa’kin” napangiti ito pero halata ang lungkot sa mga mata nito. Ni hindi man lang umabot ang ngiting iyon sa mga mata nito.

“Alam mo namang gagawin ko ang lahat para sa’yo ’di ba, chérie? Ganun kita kamahal na kahit buhay ko sa Pilipinas ay handa kong talikuran para sa’yo” nanigkit ang mga mata niya.

“So, isinisingil mo sa’kin ang mga ginagawa mo, ganun?” Agad itong umiling.

“No, hindi sa ganun. Sinasabi ko lang dahil nakapag-desisyon na ako na kung nasaan ka ay doon din ako. May mapagkakatiwalaan naman ako na namamahala ngayon sa kumpanya habang wala ako dahil hindi ako aalis dito na hindi tayo nagkakaayos” puno ng determinsyong saad nito.

Napalunok siya dahil sa sinabi nito.

“Pa’no kung hindi na ako babalik pa ng Pilipinas? This is my home, Kellan. Ikaw ay doon” aniya habang pinagmamasdan ang mukha nito. ’Yon ang sabi niya pero gusto lamang niyang hamunin ang lalaki. Gusto lamang niyang marinig ang isasagot nito sa kanya.

“Then I’ll stay here as well. I want to be with you and our baby. Gaya nga ng sinabi ko. Kung nasaan ka ay doon rin ako”

“At pa’no mo naman balak mabuhay dito? Don’t tell me, mananatili ka na lang lagi sa hotel habang narito ka?” amusement filled his eyes.

“Chérie, akala mo ba talaga wala akong ginagawa maliban sa pagsunod-sunod ko sa’yo nitong mga nakaraang buwan? Hindi ko lang nabanggit sa’yo pero may mga business associates ako dito. They’re helping me with my other business plans here now. Years ago, noong mga panahon na pumupunta ako rito upang makita ka kahit sa malayuan ay may business rin akong inaasikaso rito. I have a few investments here. Besides, I am staying in a hotel because I am a part owner of that hotel” her lips parted in surprise.

Alam naman niyang mayaman ang pamilya ng binata pero wala siyang ideya kung gaano kayaman ang mga ito. Kellan never bragged about his wealth and she’s admiring him because of that. Walang salitang nanulas sa kanyang mga labi dahil wala siyang maapuhap na sabihin.

Ano pa nga ba ang sasabihin niya? When she couldn’t say anything, she heard him chuckle. To her surprise, he suddenly hugged her tightly and then kissed her cheek. Her eyes widened.

“What do you think you’re doing? Sinabi ko bang pwede mong gawin ’yan?” imbes na mapahiya ito ay lalo lamang lumuwang ang ngiti nito.

“You’re just too cute sa reaction mo kanina. I can’t help but to hold and kiss you”

“Hindi ka man lang ba nahihiya na amoy pawis ka tapos dumudikit ka pa sa’kin?” inis niyang tanong kunwari pero deep inside of her, ’di niya mapigilang kiligin. Ganito ba talaga ang buntis? Her mood swings really gets the best of her most of the time. She’s even unreasonable and handful sometimes.

Pero in all fairness, masarap pa rin sa ilong ang amoy nito. Combination of sweat, sunshine and his cologne. Lalaking-lalaki ang amoy nito at parang gustong-gusto niyang isubsob ang mukha sa dibdib nito upang lalo pa itong amuyin. Ramdam na ramdam niya kung gaano katigas ang katawan nito. Napakagat-labi siya.

Pa’nong hindi man lang nabawasan ang angkin nitong kagwapuhan dahil pawis ito ngayon? Mukha pa rin itong yummy ’di gaya nung mga ibang lalaki na nagmumukha nang dugyot kapag pawisan na.

“Hindi naman ako mabaho tsaka halata namang gustong-gusto mo pa rin ang amoy ko kahit amoy pawis ako” kinurot nita ito sa tagiliran saka kumawala rito. Napatawa na lamang ito.

“Tse! Asa ka naman!” binuksan niya ang pintuan.

“Ano, tatayo ka na lang ba diyan o kakainin mo ’yong meryenda mo?” a delicious chuckle escape his lips.

“Syempre, kakainin ko. Luto mo ’ata ’yon kaya ’di ko palalampasin” pumasok na rin ito pagkatapos hubarin ang suot na sapatos. Maya-maya pa ay nagsasalo na sila sa niluto niya.

“Thank you, chérie” sabi nito kapagkuwan.

“Para saan?” takang tanong niya.

“Dito sa niluto mo. Tsaka thank you rin kasi kahit galit ka sa’kin ay ’di mo ako tinataboy. Hinahayaan mo pa rin akong lumapit sa’yo kahit pa ang sungit-sungit mo sa’kin”

“So nagrereklamo ka na?” he shook his head vigorously and then took her hand and held it. Pinagsalikop nito ang kanilang mga kamay.

“I gave you my word, chérie. I told you that I will prove myself to you again kaya kahit pa ang sungit-sungit mo sa’kin, narito pa rin ako dahil gusto kong mabuo ulit ang tiwala mo sa’kin na nawala. I love you so much, kayo ng baby natin” buong pagmamahal na sabi nito.

Tumalon ang puso niya sa tuwa at parang gusto niyang maiyak. She suddenly felt emotional. She was about to answer him when he stood up. Kinuha nito ang mga pinagkainan nila at akmang huhugasan sa lababo nang mahanap niya ang tinig.

“Ako na. Alam kong pagod ka”

“Na’ah. Ako na. Nandito na rin lang ako. Besides, napakadali lang naman nito. Ikaw ang nagluto kaya ako naman ang maghuhugas. It’s just fair” anito saka ipinagpatuloy ang ginagawa.

“Sige, itutuloy ko lang ang ginagawa ko sa garden. Pag natapos ako dito ay siguradong magugustuhan mo ang outcome” anito saka siya hinagkan sa noo. Naiwan siyang natutulala, hindi malaman ang gagawin. Kahit naroon pa rin ang tampo niya rito ay ’di niya magawang awatin ito kapag niyayakap siya o kaya ay hinahagkan sa noo gaya ngayon.

Talagang natitibag na nito ang pader na inilagay niya sa pagitan nila at alam niya sa sarili niyang bibigay na siya. Pero naroon pa rin ang konting takot.

Napailing na lamang ang dalaga at bumuntong-hininga.

ILANG ARAW ring trinabaho ni Kellan ang hardin nila Gaelle. Talagang kumuha pa siya ng ilang tips sa kakilala niyang gardener upang mapaganda ng husto ang garden ng mga ito. Gusto niya kasing matuwa sa kanya ang dalaga hindi dahil may gusto siyang makuha rito pero dahil gusto niya itong mapasaya.

Gustong-gusto niyang nakikitang ngumingiti ito pero nitong nakalipas na mga buwan ay hindi pa niya nakitang tumawa o ngumiti si Gaelle ng totoo. Naroon lagi ang lungkot sa mga mata nito at alam niyang dahil iyon sa kanya. Gusto niyang ibalik ang dating sigla ng babaeng mahal niya at gagawin niya ang lahat upang mangyari iyon.

Ramdam niyang mahal pa rin siya nito pero hindi niya ito masisisi kung natatakot na ulit itong basta na lamang sumugal sa kanya ulit. Nasaktan na niya ito ng labis at hinding-hindi na niya ulit gagawin pa iyon.

“Why are you doing this, Kellan? Hindi mo ba nakikitang para ka nang tanga sa kakasunod sa anak ko? Tinatawanan ka na ng mga tao kasi akala nila ipinipilit mo ang sarili mo kay Gaelle” napalingon siya sa nagsalita sa likuran niya.

Tumigil siya sa ginagawa saka humarap rito.

“Wala po akong pakialam sa mga iniisip ng mga ibang tao. Mahal na mahal ko po si Gaelle at gagawin ko ang lahat upang tanggapin niya ulit ako sa buhay niya. Walang mahalaga sa’kin ngayon kundi ang misyon ko na bumalik ulit ang tiwala sa’kin ng babaeng mahal ko” to his surprise, ngumiti ang ginang.

Ito ang kauna-unahang ngumiti ang ginang sa kanya mula nang dumating siya rito sa France. Marami na siyang narinig na masasakit na salita galing rito at sa ama ni Gaelle at tinanggap niya lahat iyon.

Naroon pang pinagsasarhan siya ng mga ito ng pintuan pero unti-unti ay nakikita niyang lumalambot na ito dahil na rin siguro sa mga pinapakita niyang pagtiyatiyaga upang ligawan ulit ang anak ng mga ito.

Pero ang asawa nito ay ganun pa rin. Galit na galit pa rin ito sa kanya. Naiintindihan naman niya ito dahil kahit sinong magulang ay pinakaayaw na masaktan ang anak lalo pa at nakikita niyang mahal na mahal ng mga ito ang dalaga.

Ang kaibahan nga lamang ngayon ay hindi na siya pinagtatabuyan ngayon ng ama ni Gaelle kapag pumaparoon siya sa bahay ng mga ito. Masama nga lang ang mga tingin nito sa kanya pero tinitiis niya iyon. Alam niyang nauunahan lamang ito ng galit at takot na baka gawin niya ulit kay Gaelle ang ginawa niya noon.

“Kung talagang mahal mo ang anak ko, ’wag kang susuko. Nakikita ko naman na mahal na mahal mo siya dahil walang lalaki ang makapagtiyatiyaga ng ganyang katagal sa panunuyo. Kahit pa pinapahirapan ka ni Gaelle, hindi ka tumitigil. Sana lang ay matutuhan ka na niyang patawarin dahil alam kong pati siya ay nahihirapan rin” napangiti siya.

“Asahan niyo po’ng iyon talaga ang gagawin ko. This time, everything will be alright for sure” tumango ito saka tinapik ang kanyang balikat. Nakahinga siya ng maluwag dahil ngayon ay okay na sila ng ina nito.

Ipinagpatuloy niya ang ginagawa. Konti na lamang at matatapos na rin siya. Bandang hapon nang sa wakas ay natapos din siya. He was very pleased with the outcome that he went inside the house to call Gaelle. Gusto niya kasing ito ang unang makakita. Nang makapasok ay nakita niya ang dalaga na mayroong kausap sa sala. Masayang-masaya ito habang tumatawa sa mga sinasabi ng lalaking kausap nito. Si, Pierre.

Pa’nong hindi man lang niya nakita ang Pierre na ito na dumating? Siguro ay dahil nasa backyard siya at abalang-abala. Akma siyang lalapit sa mga ito nang marinig niyang magsalita ulit ang lalaki.

“You haven’t changed, Gaelle. You’re still the Gaelle I used to know”

“Really?”

“Yes” anito saka ginagap ang kamay ng dalaga at biglang nagseryoso. Bigla ang pagragasa ng paninibugho sa kanya.

“I just want you to know that I was serious of what I’ve said before. Handa kong panagutan ang ipinagbubuntis mo dahil mahal kita. Handa ko siyang tanggapin at bigyan ng pangalan ko. Just give me a chance and you won’t regret it” napasinghap si Kellan sa narinig. Parang gusto niyang pumatay ng tao sa narinig.

“Pero, Pierre—” before Gaelle could complete his sentence, Pierre put a finger on her lips to silence her.

“Shhh…all I’m asking is a chance, Gaelle” hinaplos nito ang pisngi ni Gaelle habang titig na titig ito sa dalaga. Maya-maya pa ay unti-unti na nitong inilalapit ang mukha sa dalaga. Hinintay niyang magprotesta ang babae pero wala siyang narinig mula rito. Para siyang sinaksak ng libo-libong beses sa nakikita. Bago pa man lumapat ang mga labi ng lalaki sa mga labi ni Gaelle ay tumalikod na siya.

Hindi niya kayang tingnan ang gagawing paghalik nito sa mahal niya. Dali-dali siyang lumabas ng bahay.

NAITULAK ni Gaelle si Pierre bago pa man siya nito mahalikan at ganun na lamang ang panlalaki ng mga mata nang makita si Kellan na lumabas ng pintuan. She automatically stood up without saying anything to Pierre.

Narinig niyang tinawag siya ng binata pero wala roon ang isip. Kailangan niyang maabutan si Kellan dahil alam niyang nakita sila nito. Gusto niyang magpaliwanag rito.

Naabutan niya ito sa gate na akmang lalabas nang tawagin niya.

“Kellan…” hindi ito agad lumingon ngunit napatigil ito sa akmang paglabas.

“Kellan, mag-usap tayo” nangangatal ang tinig niya dahil sa takot na baka umalis ito at ’di na muling bumalik pa.

“You don’t have to explain anything to me, Gaelle. Naiintindihan ko na” anito sa garalgal ring boses.

“No, hindi mo naiintindihan––”

“Ano ang hindi ko pa maintindihan, Gaelle?” ganun na lamang ang sakit na naramdaman niya nang humarap ito at nakita niyang lumuluha ito.

“Ang sakit, Gaelle. Napakasakit dito pero kailangan kong tanggapin” anito habang turo ang dibdib, sa tapat ng puso. Mapait itong ngumiti.

“Parang sasabog ang puso ko sa sakit pero alam ko namang wala akong karapatang magreklamo at masaktan nang ganito” he chuckled bitterly before he continued.

“Umasa ako, Gaelle. Akala ko kasi mahal mo pa ako, eh. Akala ko may pag-asa pa tayo….pero mukhang pinapaniwala ko lang ang sarili ko dahil sa nakita ko ngayon, malinaw na sa’kin ang lahat. Alam kong ikamamatay ko pero kailangan na kitang pakawalan. ’Di ba paulit-ulit kong sinasabi sa’yo na wala akong ibang gusto kundi ang kaligayahan mo? Kung siya ang kailangan mo upang maging masaya, ibibigay ko. Magpaparaya ako dahil ganun kita kamahal” garalgal ang tinig nito habang patuloy na lumuluha.

Malungkot na ngumiti ito saka siya hinagkan sa noo at tumalikod. Nang nakalabas ito ng gate aysaka lang niya nahanap ang boses. Panic rose within her.

“Sabi mo, wala kang ibang hangad kundi ang kaligayahan ko pero bakit mo ipagkakait sa’kin ang kaligayahang iyon ngayon?” she uttered softly. His steps came to a halt.

“Kaya nga ako aalis na dahil ayokong ipagkait sa’yo na maging masaya. Kung siya ang nakikita mong magpapasaya sa’yo, just go on. Don’t pity me—”

“B*llshit! Sige, umalis ka! Iwan mo ako! Pero ito ang tatandaan mo, Kellan. Hinding-hindi ako magiging masaya kapag ginawa mo iyon dahil sa’yo lang ako magiging masaya!” Sa wakas ay lumingon na rin ito. May pagtataka sa gwapo nitong mukha.

“’Wag mo akong paasahin, Gaelle” mahina ang boses nito pero naroon ang pag-asa.

“Hindi kita pinapaasa. Sa tingin mo ba, hahabulin kita at pipigilang umalis kung hindi na kita mahal? That’s ridiculous! Hindi ka naman nawala rito, eh” turo niya sa tapat ng puso.

“Kahit galit na galit ako at nagtatampo sa’yo, nandito ka pa rin sa puso ko. Kahit sinusungitan kita at tinataboy, deep inside of me, I want you to stay. Natatakot ako kaya hindi pa rin kita matanggap-tanggap sa buhay ko ulit pero nang makita kita na papaalis dahil sa maling akala, sobrang natakot ako. That’s when I realized that I can’t live without you, na hindi ko pala kaya kapag nagkahiwalay pa tayong muli”

“B-But you kissed him” naroon pa rin ang pangamba sa tinig nito. Napalabi siya.

“You should’ve waited a second longer because I pushed Pierre away. I couldn’t kiss him because I don’t love him” nagliwanag ang gwapo nitong mukha.

“A-Ako pa rin ang m-mahal mo?” She rolled her eyes.

“Oo nga. Bakit, ayaw mo ba?” mabilis na umiling ito. Humakbang ito ng isang beses pero tumigil rin. Parang nag-alangan bigla.

“N-Napatawad mo na ba ako, chérie?” tumaba ang puso niya pagkarinig sa endearment nito sa kanya. Kanina ay Gaelle na lamang ang tinawag nito sa kanya and it didn’t feel right at all. She smiled and then opened her arms, teary-eyed.

Nang makita iyon ay malalaki ang hakbang na lumapit ito sa kanya saka buong higpit siya niyakap pagkatapos ay binigyan ng makapugtong-hiningang halik.

“You don’t know how much happy I am right now, chérie. Akala ko talaga, mawawala ka na sa’kin. Akala—”

“Everything’s okay, chéri. Let’s forget about the past and start all over again” anang dalaga. Hinalikan ulit siya ni Kellan saka buong pagsuyo at pagmamahal na tinitigan.

“Oo, chérie. Let’s start all over again and make up for the lost times. I love you so much and I promise to love you ’til my last breathe” buong tamis naman siyang ngumiti.

“You don’t have to make promises beca––”

“No. I have the guts to make promises because I know I could do it. Mahal na mahal kita at ng baby natin kaya please, don’t be doubtful about that” she clung her arms around his neck.

“Okay. This time, I’ll give my full trust in you again. Please don’t fail me this time because this will be your last chance” napalunok ito pero maya-maya pa ay ngumiti. Hinapit siya nito sa baywang lalo.

“I am not afraid because I know I will love you forever. Matagala na akong Sigurado diyan. I love you, chérie” buong pagmamahal na sabi nito ulit habang tinititigan siya sa mga mata.

“And I love you too, chéri. So much” at naghinang ulit ang kanilang mga uhaw na labi habang parehong naglaho lahat ng mga agam-agam sa kanilang mga dibdib. This time, they both knew that it’s forever between them ang nothing could separate them. 

---

THE END. EPILOGUE NEXT

What do you think of the story? Did you like it?  COMMENT VOTE SHARE FOLLOW

Epilogue

A/N:

OMG

! Epilogue

na

guys! I’m a little bit emotional right now.

lol

. Anyway, thank you po

sa

pag-support

niyo

sa

story

na

ito

from the beginning up to this point. Sana po

ay

patuloy

niyo

pong

suportahan

ang

mga

stories ko!

Marami

pa pong story

ang

darating

so stay tuned!

MARAMING

SALAMAT

PO! 

WARNING!!! This chapter contains MATURE scenes for ADULTS only! Read at your own risk!!!

EPILOGUE

ILANG BESES nang sinulyapan ni Kellan ang kanyang relo upang tingnan kung ano’ng oras na. Tatlong minuto na lamang at mag-uumpisa na ang kasal pero wala pa ang kanyang bride.

“Huwag kang mag-alala. Parating na siya” ani Jillian na hindi niya namalayang nilapitan pala siya. Ito ang tatayong maid of honor sa kasal nila ni Gaelle at magandang-maganda ito sa suot nitong gown. She’s already old enough to have a boyfriend but thankfully, he’s not yet interested because her priority was her studies. Iyon kasi lagi ang paalala niya rito pati na rin ang kanilang mommy.

Alam niyang maraming manliligaw ang kapatid dahil sa angking ganda at talino nito pero mukhang wala pang nakakakuha sa atensyon nito.

“It’s almost time. Baka kung ano na ang nangyari sa kanya” ’di niya mapigilang mag-alala na aniya. Pinaikot ng kapatid ang mga mata.

“Don’t be so paranoid, kuya. Don’t worry, wala namang matinding traffic dito sa Paris hindi gaya sa atin kaya siguradong on time darating si ate” she said, trying to make him calm. Oo, sa Paris nila napag-desisyonang magpakasal ni Gaelle. Very intimate lamang ang ceremony with their friends and families.

Malapit lamang sa Eiffel Tower ang Saint Joseph’s Catholic Church kung saan nila napiling magpakasal. Sa Eiffel Tower pa nga nila ginawa ang kanila prenup video and photoshoot. Gusto kasi niyang sa lugar kung saan lumaki si Gaelle gaganapin ang kanilang kasal. Alam niya kasing ito ang pangarap ng dalaga at gusto niyang tuparin iyon para rito.

He was about to answer his sister when she suddenly heard her squealed while eyeing the entrance of the church.

“She’s here, kuya. Get ready!” tili nito saka umalis upang pumunta na sa pwesto nito. Handa na ang lahat. Isinara ng mga organizers ang pintuan ng simabahan para maging kapanapanabik ang pagpasok ng bride. Hindi pa man niya nakikita ang dalaga pero alam na niyang magandang-maganda ito sa suot na puting wedding gown.

Kellan suddenly felt nervous and excited at the same time. Parang gusto niyang hilain ang oras upang makasal na sila agad. Baka kasi biglang magbago ang isip nito. Kahit pa alam naman niyang malayong mangyari iyon ay para siyang tangang kung anu-ano ang naiisip.

Naputol ang pag-iisip niya nang marinig na nagsimula na ang wedding march at nagsimula nang magmartsa ang mga kasali sa entourage.

Ngunit maya-maya ay isang malakas na hagikhik ang pumailanlang sa buong simbahan at iyon ay ang masayang tawa ng kanilang munting anghel ni Gaelle. Ito ang kanilang munting ring bearer na buhat-buhat pa ng lola Belinda nito.

“Ang cute” narinig niyang sabi ng mga tao na natutuwa sa anak. Nagpapakitang gilas ito na pumapalakpak pa habang panay ang ngiti at tili sa mga tao.

Nais matawa ni Kellan sa itsura ng anak. Parang alam nito ang nangyayari at nakikisaya sa kanilang dalawa ng ina nito. Mabuti na lamang at mukhang maganda ang araw nito dahil napakabugnutin nito minsan lalo na kung hindi nito nakikita si Gaelle. Napaka-mommy’s boy. Pitong buwan pa lamang ito at habang lumalaki ay mas lalong gumugwapo. Well, that’s according to other people at proud na proud silang dalawa ni Gaelle.

“Da-da” anito nang tumapat ang mga ito sa kanya na nasa harap ng altar saka umaktong magpapabuhat sa kanya.

“Hush, buddy. Kasal ng mommy at daddy kaya behave ka lang muna, ha? Diyan ka muna kay lola mo” para namang nakakaunawa na tumigil ito. Hinagkan niya ito sa noo.

“Maupo muna kami” Anang maman ni Gaelle na magiging maman na rin niya.

“Thank you, maman” matamis itong ngumiti saka naglakad na papunta sa upuan nito.

Biglang tumigil ang tugtog at tumayo ang mga tao. Maya-maya pa ay pumailanlang na ang kanta na siya mismo ang pumili para lamang sa araw na iyon. Unti-unting bumukas ang pintuan at ganun na lamang ang saya niya nang masilayan ang kanyang mapapangasawa.

PARANG maiiyak si Gaelle sa sobrang kaligayahan nang bumukas ang pintuan ng simbahan para sa kanyang pag-martsa sa aisle papunta sa kanyang groom na walang iba kundi ang pinakamamahal niyang lalaki. Parang slow motion ang pagbukas ng double doors na iyon n simbahan kasabay n pumailanlang ang kantang Beautiful in white ni Shane Filan.

Everything felt surreal and she couldn’t help but to feel emotional. Sa wakas ay matutupad na rin ang pangarap niyang makasal sa lalaking minamahal at sa mismong simbahan pa kung saan niya pinangarap makasal mula pa noon.

Habang dahan-dahan siyang naglalakad kasama ang kanyang mga magulang na emosyonal rin ay nakatutok ang kanyang mga mata kay Kellan at ganun din ito. Napaka-gwapo nito sa suot nitong suit. Lalaking-lalaki ang tindig nito. He looked so neat and dashing. Ang mga mapupungay nitong mga berdeng mata ay nakatutok lamang sa kanya habang hinihintay siya nito sa altar na animo siya na ang pinakamagandang babae sa mundo.

“I’m so happy for you, sweetheart” bulong ng kanyang mommy. Ito at ang kanyang papa ang naghatid sa kanya sa altar at walang nagawa ang kanyang maman Belinda. Nagkaroon ng konting tensyion sa kung sino sa dalawang ina niya ang maghahatid sa kanya sa altar at napag-desisyonan ng lahat na ang mommy na lamang niya.

Sabi nga nito, dapat lamang raw na ito ang maghahatid sa kanya sa altar dahil matagal naman siyang inalagaan ng maman Belinda niya. Parang nakonsensya naman ang maman niya kaya nagpaubaya na lamang ito.

Maayos naman na ang lahat sa pagitan ng mga magulang at ng mommy niya kahit pa noong simula ay hindi naging madali. Hiningi ng mga magulang ng kapatawaran ang ginawa ng mga ito sa mommy niya noon at alang-ala sa kanya ay nagawang mapatawad ang mga ito ng tunay niyang ina.

“Thank you, mommy” sagot niya habang patuloy lamang sila sa dahan-dahang paglalakad palapit sa altar. Nang sa wakas ay makalapit kay Kellan ay tuluyan nang naging emosyonal ang ina pati na rin ang kanyang ama nang ibigay ng mga ito ang kamay niya sa kanyang sa binata.

“Alagaan mo at mahalin ang anak ko, Kellan. Huwag mo sana siyang sasaktan at paiiyakin” bilin ng ina. Niyakap ni Kellan ang babeng naging pangalawang ina nito.

“I promise that I’d do my best to do that, mom” anito.

“I’ll tell you two things, Kellan. Love my daughter and protect her from anything that could hurt her” anang ama. Nakipagkamay naman si Kellan rito saka niyakap ito.

“I love your daughter so much, sir. More than my life and I’ll promise to love her until my last breath” my father smiled and patted Kellan’s shoulder. He looked satisfied of Kellan’s answer.

“Papa, Kellan. Call me papa” nakangiting anang ama. Mabuti na lamang at nagawa ring matanggap ng ama niya si Kellan. Pinatunayan naman kasi ng nobyo na karapatdapat ito sa kanya at nakita ng ama ang mga efforts nito.

“Yes, papa” masaya namang sagot ng binata saka kinuha ang kanyang mga kamay upang iharap siya sa altar.

“You’re so beautiful, chérie” bulong nito.

“And you’re so handsome too” nagkangitian sila. They intertwined their fingers together as the ceremony finally began.

Napakabilis ng mga pangyayari dahil para siyang nasa langit at lumulutang sa matinding kaligayahan. Ganito pala ang pakiramdam kapag ikakasal ka sa taong mahal mo. Parang nagiging kulay rosas ang buong paligid at parang wala siyang ibang nakikita ng mga sandaling iyon kundi ang kanyang minamahal.

Nang dumating na ang oras ng pagbibigay nila ng kanilang wedding vows as mas lalo siyang naging emosyonal. She couldn’t help but to cry with happiness while reciting her vows to Kellan and when it was his turn to recite his, a tear escaped his eye.

Pati ang kanialng mga bisita sa araw na iyon ay naging emosyonal rin habang nakikinig sa kanilang palitan ng vows. Animo nararamdamn rin ng mga ito ang saya sa kanilang mga puso.

“You may now kiss the bride” ang sabi ng pari na nakangiti kay Kellan. Unti-unting iniangat ni Kellan ang belo ng dalaga saka hinaplos ng kanyang kamay ang pisngi nito.

“I am the luckiest man alive because you’re my wife now, chérie. I love you so damn much” he said huskily before his hand went to the back of her neck and pulled her for a passionate kiss. Rinig nila ang palakpakan ng mga tao sa kanilang paligid pero parang wala na silang pakialam pa.

Their kiss became deeper that her arms went around her husband’s neck to seek for support. Nang pakawalan ng kanyang asawa ang kanyang mga labi ay maluwang ang ngiti nito. Nagniningning ang mga mata nito. Pareho pa silang humihingal dahil sa halik na kanilang pinagsaluhan.

Maya-maya pa ay picture taking na sa loob ng simbahan.

“Ready, wife?” anang asawa pagkatapos ng picture taking. Dagli siyang nalito sa sinasabi nito.

Bago pa man siya makakibo ay bigla na lamang siya nitong binuhat, in a bridal style, saka naglakad palabas ng simbahan na iyon. Paglabas nila ay sinabuyan sila ng bigas ng kanilang mga kaibigan at kamag-anak. Wala na sigurong mas sasaya pa sa kanilang dalawa sa araw na iyon.

“Kiss, kiss” kantiyaw ulit ng mga tao sa kanila.

“Paano ba ’yan, misis, kiss pa daw ulit” Kellan said naughtily as he wiggled his eyebrows playfully. Buhat-buhat pa rin siya nito na parang wala nang balak na ibaba pa siya. Natawa siya sa itsura nito at siya na mismo ang kusang humalik rito.

They both groaned with pleasure. She cupped his nape while returning his burning kisses. Masaya namang nagpalakpakan ang mga tao. Tinutukso sila ng mga ito. Akmang papalalimin pa ni Kellan ang halik nang bigla na lamang nilang narinig ang iyak ng isang bata.

Dagling naghiwalay ang kanilang mga labi upang hanapin ang pinagmulan ng iyak na iyon and they guessed it right. It was their son, Kael.

“Naku, pasensya na. Mukhang namimis ka na nitong anak mo” Apologetic na turan ng maman Belinda niya habang buhat-buhat ang bata na panay ang iyak. He was extending his little arms as if asking her to pick him up from his grandma.

“Pa’no ba ’yan. Kailangan na ako ni boss” natatawang aniya sa asawa. Napakamot naman si Kellan saka siya ibinaba.

“Humanda ka sa’kin mamaya pag tulog na ang anak natin” he naughtily whispered to her ear. She chuckled softly and then pinched his side.

“Ikaw talaga. ’Yan lagi ang nasa isip mo”

“Syempre naman. Gusto ko nang sundan natin si baby boy natin” sasagot sana siya nang marinig ulit ang iyak ng anak na animo nagiging impatient na sa paghihintay na pansinin niya. Naiiling na lamang niya itong kinuha sa kanyang ina. Para namang nawala agad ang sumpong nito at tumigil na sap ag-iyak.

“Ikaw talaga. Kasal namin ni daddy mo ngayon, eh” aniya sa anak. Tumawa ito na animo nang-iinis pa. Pinupog niya ng halik ito kaya lalo itong napahagikhik. Maya-maya ay naramdaman niyang yumakap ang asawa sa kanila ng anak mula sa kanilang likuran.

“I love you both” buong pagmamahal na sabi nito.

“I love you too, chéri. Kami ng anak natin” aniya saka sumandal sa matipunong dibdib ng asawa. Ilang saglit pa ay sumakay na sila sa bridal car papunta sa kanilang wedding reception.

“READY FOR me, chérie?” Kellan asked seductively as he came out of the bathroom, naked. He was smiling at her seductively. Napangiti naman si Gaelle at awtomatikong nag-init ang pakiramdam lalo na nang bumaba ang mga mata niya sa pagitan ng mga hita ng asawa. He’s already hard and ready. She could feel herself getting wetter with each passing second.

Lalo niyang hinila ang kumot na nakatabing sa kanyang hubad na katawan. She’s planning to surprise her husband by waiting for him under the sheets wearing nothing.

Balak sana nilang maligo nang sabay kanina pero hindi na naman nakisama ang kanilang anak at panay ang paglalaro at ayaw pang matulog. Mabuti na lamang at napatulog rin niya ito nang magutom ito at padedehin niya.

Iniwan niya ito sa nursery matapos niyang patulugin.

Bukas pa sila lilipad ni Kellan papuntang Hawaii para sa kanilang isang linggong honeymoon.

Gusto sana ni Kellan na isang buwan sila roon manatili pero hindi nila kayang iwan ng ganung katagal si Kael. Ang kanyang mga magulang muna ang mag-aalaga rito habang wala sila.

“Hmmm…Mr. Macho man” she said in a teasing manner while her eyes devoured him hungrily.

She sat upright and waited for him to come and hop in the bed with her. Unti-unti itong lumapit sa kanilang kama. Napalunok siya at napakagat-labi. The sexual tension was all over the place and it felt like the temperature inside their room risen for a couple of degrees.

Umupo ito sa gilid ng kama saka unti-unting hinila ang kumot na tumatakip sa kanyang kahubdan. Nang ganap siyang mahubaran nito ay halatang nagulat ito dahil wala siyang suot. Gaelle spread her legs as she stared at her husband sultrily.

“Such a tease” his voice turned husky as his eyes went between her parted legs. She bit her lower lip and then cupped her mound. She could feel her wetness and she felt like fire was all over her body. Gaelle moved her hand in an up and down manner, touching herself as she observed Kellan’s reaction.

His green eyes turned a shade darker with desire. Napapikit siya nang masagi niya ang sensitibong parte ng kanyang pagkababae. Pinaikot-ikot niya ang kanyang mga daliri roon at ’di niya mapigilang mapaungol sa sarap.

“Damn! You’re making me crazy, chérie” he hissed full of desire. Mabilis ang naging kilos nito. Pumwesto ito sa pagitan ng mga hita niya at bago pa man siya makahuma ay inalis nito ang kanyang kamay roon saka iyon buong kasabikang tinikman.

Halos mamaluktot na siya sa sobrang sarap ng ginagawa nito sa kanya. Isinampay nito ang kanyang mga hita sa mga balikat nito habang patuloy pa rin ang pagpapaligaya nito sa kanya gamit ang talentadong bibig at dila nito.

Her eyes rolled back in so much ecstasy when he began tounging her cl*t relentlessly. Ang mga kamay nito ay inabot ang kanyang mga malulusog na dibdib at pinaglaruan ang mga iyon.

Pabiling-biling siya sa kanyang kinahihigaan at palakas na rin nang palakas ang mga ungol niya.

“Oh, chéri…sige pa…ohhh!” napapasabunot na siya sa buhok ng asawa sa sobrang sarap ng ginagawa nito sa kanya.

When his naughty tongue penetrated her and began tongue-f*cking her, she lost it. Kahit ano pang pigil niya ay kumawala ang makalas niyang ungol nang marating ang kasukdulan. Hindi agad tumigil si Kellan na animo gutom na gutom. His naughty mouth drank all that she could give him and that took almost all her strength away.

Humihingal na pabagsak siyang nahiga nang sa wakas ay tigilan siya nito. Her body jerked upward when he gave her one last lick.

“Ohh, God. That felt so good” she purred breathlessly. Napangisi si Kellan habang unti-unting tumataas ang mga halik nito papunta sa kanyang puson. He playfully licked her there, including her navel. Nang makarating ang mga labi nito sa kanyang mga dibdib ay parang bumalik ito sa pagiging sanggol na pinagpala ang mga iyon na parang sabik na sabik.

“Oohhh…ang sarap” ungol niya. Ramdam niya ang matigas na matigas nitong pagkalalaki na nakahimlay sa pagitan ng kanyang mga hita. Inabot niya iyon at buong kasabikang pinaglaruan. Kellan groaned with pleasure.

“Oh, that’s it chérie” he groaned before he levelled their faces and then captured her waiting lips. Buong alab silang naghalikan na animo ito ang huling beses nilang gagawin iyon. Ramdam na ramdam nila ang kasabikan nila sa bawat isa at alam nilang hindi na sila makapaghihintay pa.

Magdadalawang linggo na rin buhat nang huli silang magniig ng asawa at talaga namang matindi ang pangangailangan nila para sa isa’t-isa ngayon.

“Much as I want to prolong the foreplay, I can’t take it anymore. I want you now, chérie” he grunted before he placed his manhood on her entrance. Tumingin ito sa kanya at tumango siya bilang pagsang-ayon. Maya-maya pa ay pareho na silang napapaungol at nagdedeliryo sa sobrang ligaya.

Mabilis ang mga kilos nito na animo sabik na sabik sa kanya. Ang mga labi nito ay patuloy sa pag-angkin sa kanyang mga labi habang ang mga kamay nito ay patuloy lamang sa paglalaro sa kanyang dibdib.

“Oh, my…I think—I think, I’m almost there!” ani Gaelle na mabilis na ring sinasalubong ang bawat ulos ng lalaki. His pace became desperate, hard and fast.

Puro ungol nila at ang tunog ng kanilang pagniniig ang naririnig sa apat nasulok ng kwarto iyon.

“Cum with me, chéri” he groaned gutturaly before he thrusted one last hard slam and held it to the hilt. Doon nanginig ang buong katawan ni Gaelle at parang nakita pa niya ang pagsabog ng mga paputok sa kanyang balintataw.

Ramdam rin niya ang panginginig ng asawa sa kanyang ibabaw tanda na narating na rin nito ang sukdulan. Napakagat-labi siya nang maramdaman ang mainit nitong katas na pinupuno ang kanyang pagkababae.

“Oh, God. That was so hot as always, chérie” he murmured as he burrowed his head on her neck. Niyakap siya nito nang buong higpit at parang wala nang balak pakawalan siya. His c*ck was still inside of her.

“Hindi halatang na-miss mo ako, ah” tukso niya rito kapagkwan habang himihingal. He let out a delicious chuckle.

“Pati rin naman ikaw ah. Halata namang miss na miss mo ako” natawa siya sa sinabi nito pero hindi niya kinontra dahil totoo naman iyon.

“I’m so happy right now” aniya pagkatapos ng ilang segundo.

“Me too. I’m the happiest man alive. Sa wakas. Akin na akin ka na” he said possessively and then held her even more tightly. Napailing na lamang siya.

“Ikaw talaga. Teka, wala ka pa bang balak umalis sa ibabaw ko? Bigla akong nagutom. Kain muna kaya tayo” aniya at akmang itutulak ito nang pigilin nito ang mga kamay niya.

“Ako rin, gutom na gutom pa ako” anito sabay ngisi. Napanganga na lamang siya nang maramdaman ang muling pagkabuhay ng alaga nito sa loob niya.

“Get ready chérie, I’m going to make love with you all night. You’ll going to pay for the nights that we didn’t make love for the last two weeks” and he began moving. Wala nang nagawa pa si Gaelle kundi ang mapayakap sa asawa habang umuungol sa sobrang sarap.

Mukhang hindi magtatagal ay masusundan na si Kael. Sa hilig ba naman ng kanyang mahal na asawa, hindi na siya magtataka. Well, she’s the same as him. Lihim siyang napangiti sa naisip.

“I love you, chérie” paulit-ulit na bulong nito habang papalapit na sila sa kanilang desitinasyon.

“I love you too, chéri. So much” tugon niya at para siyang maiiyak sa sobrang emosyon. Few seconds later and they both reached their climax.

Wala na nga siyang mahihiling pa. With Kellan and their son by her side, she knew that they could overcome any problems in the future. Marami man silang pagsubok na pinagdaanan, sila pa rin ang nagkatuluyan at hindi siya nagsisisi na binigyan pa ulit niya si Kellan ng isa pang chance dahil ngayon, mas lalo niyang naramdaman ang pagmamahal nito sa kanya at sa kanilang anak. Ah, wala na nga siyang mahihiling pa…

---

Ano ang masasabi niyo sa love story ni Kellan at Gaelle? 

Huwag niyo pong kalimutang mag-COMMENT, VOTE, SHARE & FOLLOW :)