Synopsis

_“Behind every businessman is a reliable secretary” _

Let us meet the unattainable Mark Anthony Boromeo, the thirty-eight year old president and owner of Boromeo Developers.

Gwapo, matalino at babaero. Isang tanyag na arkitekto at sikat na negosyante but also a well known homophobe!

Then there’s Carlos Trajano, his twenty-eight year old secretary. He is dedicated, loyal and almost perfect, if not for his secret. Isang sikreto na kahit kailan ay hindi pwedeng malaman ng kanyang amo especially if he wants to keep his job!

Unfortunately, destiny has other plans for them!

Halina at sabay-sabay tayong kiligin at mainitan sa istorya ng pag-ibig na tiyak ninyong kagigiliwan.

Warning

_Paunawa po sa lahat nang mambabasa na ang inyong istoryang masasaksihan ay pawang resulta ng aking mapaglarong imahinasyon. _

_Anumang pagkakapareho sa pangalan ng tao, bagay, lugar o pangyayari ay nagkataon lamang. _

_Ang istorya pong ito ay naglalaman ng tema, salita at sitwasyong hindi angkop sa mga bata. Kung kayo po ay wala sa wastong gulang ay maari po kayong huwag magpatuloy upang ito ay maiwasan. _

_Atin din pong tandaan ang importansya ng paggamit ng proteksyon sa pakikipag-talik. _

_Huwag po nating gawing huwaran ang kathang-isip na inyong mababasa upang ipagsapalaran ang inyong pansariling kalusugan. _

_Maramingsalamat po. _

Chapter One

CARLOS TRAJANO

_“Urghhhh… oh my god! Shut the damn curtain!” _ Inis na reklamo ng bagong gising na babae.

_“I’m afraid I can’t do that Ms. Arevalo. I would require you to leave this room as soon as possible.” _ Mas malamig pa sa yelo ang aking naging tugon dito.

_“S-sino ka at papaano ka nakapasok dito?!” _ Bakas ang pagkagulat at bahagyang takot sa boses nito.

Mabilis itong napabalikwas ng upo at napaatras sa headboard ng kama. Mahigpit na inilingkis nito ang kumot sa kanyang hubad na katawan.

Oh please! Kahit ibuyangyang mo yang katawan mo sa harapan ko eh hinding-hindi ako magkaka-interest sa’yo!

Tahimik kong sinuri ang babae. Ito ang typical na type ng aking amo. Maputi, makinis, balingkinitan at maganda. Yung tipong pang modelo at pang Ms. Universe ang dating!

Unfortunately, I also know that this is just another one of his flings. Afterall, Mark Anthony Boromeo is quite a reputable womanizer within the business industry.

_“I am Mr. Boromeo’s secretary and I am here to clean up his trash.” _ Sagot kong muli.

Nanlaki ang mga mata ng babae matapos marinig at mapagtanto nito ang aking sinabi. Kitang-kita ko ang pagtaas ng kulay sa mukha nito.

_“T-trash…?! E-excuse me?!” _ Galit na tanong nito.

_“You’re excuse! I have carefully prepared a room for you to stay down the hall. Natiklop ko na rin ang mga damit mo at may kasama na rin yang robe for you to cover yourself up.” _ Paliwanag ko rito matapos ilagay sa kanyang harapan ang mga damit.

Dinukot ko din sa bulsa ng aking pantalon ang key card ng kwarto na aking inireserba para sa babae.

_“The room number is 4203.” _ Dugtong ko pa.

_“Nasaan si Mark?! I will tell him about this at sisiguraduhin ko na masisisante ka!” _ Pagbabanta nito bago mabilis na kinuha ang roba upang ibalot sa kanyang katawan.

And here we go again…

Does this woman know the reputation of the man she slept with?!

Seriously?!

Hindi na dapat ako nagugulat sa ganitong mga tagpo __ sa tuwing mag-aasikaso ako ng gusot ng aking amo. Most women would assume that they are someone special dahil naikama sila ng negosyante, but they were all wrong . All of them are nothing but a play thing at pampalipas libog lamang para sa lalaki.

_“Mr. Boromeo has already left the hotel for an urgent meeting this morning.” _ Kalmadong sagot ko sa babae.

_“If he has then why the hell should you care kung mag stay ako dito or hindi?” _ Mataray na sagot nito.

My god! Ang kulit! Pwede bang umalis ka na lang? Bakit pa pinapahirap mo pa ang trabaho ko?!

_“Katulad nga ng sinabi ko kanina Ms. Arevalo, nandito ako para maglinis ng basura. And you should be thankful that I came here early before your boyfriend finds out.” _ Paalala ko dito.

Kitang-kita ang magkahalong inis, galit at hiya sa ekspresyon ng babae.

_“Nakaka-insulto ka na! Kanina mo pa ko tinatawag na basura when you’re nothing but a mere secretary! An errand boy! A lap dog! Compare to me, you’re nothing!” _ Anito na lumapit pa sa akin tsaka dinuro ang aking dibdib.

Kalma lang…

Inhale…

Exhale.. .

_“I am well aware of who your are Ms. Arevalo and that’s why I feel even more sorry for you.” _ Ganti ko naman.

_“I beg your pardon?!” _ Hindi makapaniwalang tanong nito sa akin.

_“You’re young, successful and beautiful. Clearly educated at higit sa lahat, financially stable. Kaya nga hindi ko maintindihan why a successful talk show host such as yourself would go as far as to solicit yourself to Mr. Boromeo for an interview?” _ Litanya ko dito.

_“Solicit?! Kanina basura ang tingin mo sa akin tapos ngayon naman puta?! Sino ka par…!” _ Talak nito ngunit hindi ko na ito pinatapos pa.

_“Maraming paraan para makuha mo ang attention ni Mr. Boromeo without having to loose your dignity or your principle. Not to mention going as far as to cheat on your boyfriend, whom by the way should be on his way to room 4203 now.” _ Pahayag ko.

_“What? How?” _ Takang tanong nito.

_“I made an anonymous call to inform him that you aren’t feeling well and let him know your location.” _ Paliwanag ko.

_“What?! Papaano mo nalaman ang number niya?!” _ Gulat na gulat na tanong nito.

_“Because I’m a good secretary… so kung ako sa’yo magbibihis na ako Ms. Arevalo. Time is running out. TIK! TOK!” _ Pang-aasar ko pa.

Walang nagawa ang babae kungdi kunin ang kanyang gamit at galit na galit na lumabas ng kwarto…

-oOo-

_“Pwede na kayong lumabas sir. Nakaalis na po si Ms. Arevalo.” _ Wika ko sa direksiyon ng ensuite ng kwarto.

Ilang sandali pa ay dahan-dahang bumukas ang pinto ng banyo at iniluwa ang mala-adonis sa gwapong dahilan ng komusyon kani-kanina lamang.

Poker face Carlos!

Poker face!

Mark Anthony Boromeo is the epitome of every women and gay men’s dream! Para itong naglalakad na kasalanan! Biyaya nang diyos sa sangkatauhan! And the man knew it!

He always reminded me of an older version ni Tom Welling , yung lumang tv series na ‘Smallville’ dati. Bagay siyang maging pinoy version ni superman . Matangkad, gwapo at malaki ang pangangatawan!

_“Damn you’re harsh!” _ Natatawang bungad nito sa akin bago nagtungo sa pinaka malapit na upuan para umupo.

Says the man na matapos makuha ang gusto eh parang basurang itatapon na lamang sa isang tabi ang babae!

Nakasuot ito ng puting roba. Bahagyang nakabukas ang itaas na bahagi ng damit nito at kitang-kita ko ang kanyang malapad, mabuhok at maskuladong dibdib!

Buong lakas kong pinigilan ang sarili na tumitig dito. Afterall, my job is more important than anything else!

_“I learn from the best!” _ Sarkastikong sagot ko naman habang pinananatili ang malamig at walang emosyong reaksiyon.

_“I suppose that’s a fair, but at least I made sure I gave them a good time!” _ Hindi nito pinansin aking pagyayabang at malakas na pagtawa nito sa kanyang sariling biro.

_“I’m sure… _ ” sang-ayon ko.

Kung pwedeng umikot ang mga mata ko eh malamang kanina ko pa ginawa!

_“Damn! Someone woke up at the wrong side of the bed this morning!” _ Muli itong humalakhak.

Hindi kami close o maituturing na matalik na magkaibigan but I know my worth professionally to him and Mark knows it too kaya naman nakakalusot ako sa ganitong paraan ng pakikipag-usap sa lalaki paminsan-minsan.

Besides, siya ang tipo ng tao na nakaka- appreiciate ng straight forwardness over flattery. As long as na kaming dalawa lamang at wala sa harapan ng ibang empleyado, he lets me get away with it.

_“You have thirty minutes to get ready before you’re meeting with our japanese investors, Mr. Yuhiko. Nakapagpa-reserve na ako sa Fukatontei resturant for the venue.” _ Paalala ko dito.

_“And off course… straight to business!” _ Pang-aasar pa nito na muli kong hindi binigyan ng pansin.

_“Na kolekta ko po na yung suit nyo sa dry cleaners at na-inform ko na rin yung manager at mga hotel staff to not say anything sa press kung ano man yung nakita nila last night unless handa silang harapin ang consequences.” _ Sabi ko dito tsaka itinuro ang closet ng hotel.

_“In short, tinakot mo sila?” _ Nakangiting tanong nito.

_“Tinakot is a strong word… I prefer the term pinayuhan.” _ Pagtatama ko rito.

_“No wonder I keep you around!” _ Pahayag nito bago walang kaabog-abog na tumayo at hinubad sa aking harapan ang kanyang suot na roba!

Kulang na lamang ay mawalan ako ng ulirat matapos makita ang natutulog na pagkalalaki nito sa pagitan ng kanyang mga hita. Nothing is small about the man kaya maraming babae ang napapaligaya nito.

Don’t look!

Don’t stare!

Keep your job!

_“I’m curious, kung ikaw si Trixie, how would you make me agree to have an interview with you?” _ Tanong nito habang naglalakad para kunin ang kanyang damit.

_“Sir?” _ Takang tanong ko rito.

_“Narinig ko na sinabihan mo si Trixie kanina na maraming paraan para mapapayag ako sa interview without her… and I qoute… losing her dignity and principle?” _ Sagot nito.

I’ve been working for the man long enough to know na sinusubok ako ng lalaki. Kailangan kong pag-isipang mabuti ang aking isasagot dito.

_“Well…?” _ Tanong nito matapos mapuna nito ang aking panandaliang pananahimik.

_“I would interview our business rivals and make them look good sa mata ng publiko.” _ Sagot ko dito.

_“At bakit mo naman gagawin yun?!” _ Kitang-kita ko ang pagliwanag ng mga mata nito.

_“If she had done her research well, she would have known how competitive you are and how sensitive your ego is. Kung ako sa kanya, I will use that to my advantage para makuha ang attention niyo.” _ Paliwanag ko.

_“Hmmmm…” _ anito na waring nag-iisip.

My god! Please put your clothes on! Pwede namang mag-usap tayo ng nakadamit bakit kailangang nakahubad ka pa?!

_“Smart… simple… yet extremely effective!” _ Sang-ayon nito bago ngumiti…

-oOo-

_“This is the files for today’s meeting. Ini-highlight ko na yung possible areas ng proposal natin na maaring maging concern ni Mr. Yuhiko.” _ Sabi ko sa lalaki matapos iabot ang print out ng business proposal habang lulan kami ng sasakyan.

_“Thank you!” _ Simpleng sagot ng nito habang isa-isang binabasa ang bawat pahina ng proposal .

Tahimik lamang akong naupo at naghintay ng mga itatanong at iuutos ng lalaki. Sa apat na taon kong pagtatrabaho rito ay natutunan ko kung kailan ko dapat buksan ang aking bibig and now is not one of those times especially kapag seryoso itong nagtatrabaho.

Mark Anthony Boromeo is my boss and I’m his secretary . Isa itong respetado, matalino at magaling na negosyante. Kaya hindi na nakakapagtaka kung bakit kilala ang Boromeo Developers bilang isa sa leading house and land developers, hindi lamang dito sa bansa kungdi sa ibang bahagi na rin Asia at Europe.

Namana ni Mark ang negosyong ito mula sa kanyang mga magulang and he chose to manage the branch here in the Philippines while his other siblings manage the other branches overseas.

Panganay sa limang magkakapatid si Mark. Meron itong tatlong kapatid na lalaki at siya na ang tumatayong patriarch ng kanilang pamilya mula ng namayapa ang kanilang mga magulang.

He is a brilliant business strategist, but far from perfect. Isa itong babaero na ayaw nang commitment ! Higit sa lahat ay isa din itong self proclaimed homophobe.

He doesn’t like homosexuals and does his best not to employ them, despite their talent, skills and qualification. Kaya nga lahat ng tao sa opisina ay sinisiguradong they keep their secrets to themselves, at isa na ako doon.

I’m secretely in the closet . Kailangan kong gawin ito in order to keep my job. I worked so hard to achieve this position and just as equally hard to keep it for the last four years.

Sa lahat ng naging sekretarya nito ay ako pa lamang ang tumagal dito ng apat na taon. Mark has specific requirements for the role.

Una , bawal ang committed or married. Demanding kasi sa oras ang trabaho. Madalas ang biglaang out of town meetings at overtimes.

Pangalawa, bawal ang single na babae. Madalas kasing nagkaka-gusto ang mga ito kay Mark to the point na naapektuhan ang kanilang performance .

At pangatlo , and probably the most important requirements of them all, bawal ang bading!

According to Mark, he was black mailed and harrased nang isa sa mga professors niya nung college. He was threatened na ibabagsak siya nito kung hindi siya papayag sa gusto nitong mangyari.

Given his personality, he fought back. Afterall he is a Boromeo and a Boromeo does not cower.

Kaya nga kahit na public knowledge ang pagka homophobic nito ay hindi pa din ito naka-apekto sa success ng kumpanya. People understood his trauma and his reason for becoming a homophobe. Nakatulong din na maganda ang reputasyon ng kumpanya at maraming mga kliyente ang satisfied sa mga proyektong hinawakan nito.

_“Good job Carlos especially dun sa last clause ng proposal. Although, baka kailangan natin siyang baguhin depende sa magiging reaction ni Mr. Yuhiko.” _ Seryosong pahayag nito.

_“Okay po sir.” _ Simpleng sagot ko.

Chapter Two

CARLOS TRAJANO

**“Dōmo arigatōgozaimasu, Yuhiko-san!” ** Nakingiting pasasalamat ni Mark habang nakikipag kamay kay Mr. Yuhiko.

**“Anata to bijinesu o suru koto wa yorokobidesu.” ** Sagot naman ng hapon bago umalis palabas ng restau kabuntot ang kanyang sekretarya at translator .

Lubos ang aking naging pasasalamat matapos ang meeting . Masyado kasing mabusisi ang kliyente naming hapon.

Tamang-tama naman na paglabas namin ay nakahanda na ang driver nito na si mang Gener at naghihintay sa amin. Mabilis nitong binuksan ang pintuan para kay Mark habang ako naman ay dumeretso sa kabilang side ng passenger seat ng sasakyan.

**“Salamat iho!” ** Nakangiting sabi sa akin ng lalaki bago ako sumakay ng sasakyan.

Nagpasalamat ito sa aking maagang abiso __ bago matapos ang meeting kaya naman nakahanda na ito pag labas namin. Punctuality is one the things Mark likes the most. Ayaw na ayaw nito ng naghihintay!

**“Walang ano man ho! Tara na po mang Gener.” ** Nakangiting sagot ko bago pumasok ng kotse.

Kunot-noong napatingin sa akin ang bakulaw matapos kong umupo sa kabilang dulo ng sasakyan. Sinigurado kong malayo ang agwat namin sa isa’t-isa.

**“May problema po ba sir?” ** Awtomatikong napalis ang aking ngiti at ibinalik ang aking poker face .

**“Nothing…” ** kibit-balikat na sagot nito bago ibinaling ang kanyang atensiyon sa maedad na lalaki **“sa opisina na tayo Gener” ** utos nito.

**“Okay po sir.” ** Sagot naman ng lalaki bago nito pinatakbo ang sasakyan.

Walang imik kaming nagbyahe papunta sa opisina. Alam kong medyo nawala sa magandang mood ang lalaki dahil sa dami ng gustong ipabago ni Mr. Yuhiko sa proposal .

Nagmamadali akong nag text sa supervisor ng departamento upang balaan ang mga ito. Sigurado ako na para na naman kaming maglalakad sa manipis na salamin dahil sa mood ng lalaki.

Pagkatapos kong paalalahanan ang mga tao sa kumpanya ay agad kong in- organize ang mga dapat kong asikasuhin para sa araw na ito. If there’s one thing I learnt working for the man, is that I need to be two steps ahead of him sa lahat ng bagay.

-oOo-

**“Tell me! What the hell am I looking at here?” ** Nakasimangot na tanong ni Mark sa kalagitnaan ng presentation .

Here we go! Eto na nga ba ang sinasabi ko! High blood na naman ang bakulaw!

Kitang-kita ang takot at pagkataranta sa mukha ni Joyce dahil sa pagtaas ng boses ng lalaki. Pigil na pigil ang luha nito sa pagpatak.

**“S-sir… ano po… ka-kasi…-” ** Nauutal na paliwanag nito.

**“Sa pagkakaalam ko, I’ve asked for smart ideas not stupid ones, o baka naman wala ni isa sa inyo ang nakinig sa akin last meeting?!” ** Tanong nito sa lahat ng empleyado sa loob ng meeting room.

Okay na sana ang takbo ng unang bahagi ng meeting kanina sa interior design at floor plans , pero yung proposal ng landscaping department eh hindi pumasa sa perfectionist na standard ng masungit na bakulaw! Kaya eto lalong uminit ang ulo.

**“Kabilin-bilinan ko na paghandaan niyong mabuti ang presentation dahil napaka pedantic ni Mr. Yuhiko diba?” ** Muling tanong nito.

Ramdam ko ang tensyon sa paligid. Halos lahat ay nangangatog ang tuhod dahil sa sobrang takot. Walang sinuman ang naglakas loob na sumagot o mangatwiran sa lalaki. Hindi nakaligtas sa aking pansin ang palihim na paghingi ng saklolo ni Joyce at nang iba pang empleyado sa akin.

I know what it’s like because I have been on the receiving end of Mark’s temper! Alam ko ang pakiramdam ng nanliliit at nangangamba para sa kanilang trabaho.

**“Excuse me sir… if I may?” ** Magalang na pukaw ko sa atensiyon ng lalaki.

**“What is it?” ** Kunot-noong tanong nito sa akin.

**“Hindi naman po nalalayo yung idea ng grupo sa changes na gustong mangyari ni Mr. Yuhiko. I think kailangan lang nila ng insight and guidance sa tamang direction.” ** Paliwanag ko dito.

**“Care to explain!” ** Utos nito na matamang nakatitig sa akin.

Bakulaw na ‘to! Pasalamat ka amo kita!

**“Pwede nating gawin na contemporary minimal garden yung design ng bakuran sa likod bahay.” ** Umpisa ko.

**“Meaning?” ** Ani nito habang salubong ang kilay na naghihintay ng aking paliwanag.

**“Meaning naka pokus yung disenyo sa foliage and texture, rather than masses of striking flowers. Pwede natin ibahin yung position ng mga halaman to complement the architectural features of the house.” ** Pagpapatuloy ko.

**“And how can we make this suit Mr. Yuhiko’s requirements and taste?” ** Tanong nito.

Hindi na nakapagtataka kung bakit successful ang bakulaw! He sees the problem right away and asks the right questions !

Sa kabila ng pagsusungit nito ay hindi ko pa rin maiwasang humanga sa talino at galing ng negosyante. Kung marunong lang sana itong makitungo sa kanyang mga empleyado eh maraming pwedeng matutunan ang mga ito sa lalaki.

**“Pwede nating palitan yung ibang halaman ng bamboos at iba pang popular na halaman sa Japan na pwedeng mabuhay sa klima ng Baguio in honor of our investor’s culture and heritage.” ** Sagot ko.

Kitang-kita ko ang pagliwanag ng mukha nito. I clearly impressed the man again for the hundreth time. Ito ang dahilan kung bakit tumagal ako bilang sekretarya ng lalaki. I am ALWAYS prepared.

**“And that’s how your team should do the job Ms. Aguillar!” ** Baling nito kay Joyce.

**“Y-yes po sir.” ** Tila nabunutan ng malaking tinik ang babae dahil sa pagkalma ng lalaki.

**“Inaasahan ko ang mas magandang proposal sa next meeting! That’s all! Dismiss!” ** Sabi nito sa mga empleyado.

Mabilis pa sa alas kwatrong nagsitayuan ang mga ito. Halos lahat ay nagmamadaling makaalis sa radar ng lalaki.

**“Salamat Carlos!” ** Bulong ni Joyce pagkadaan sa aking tabi.

Isang tipid na ngiti lamang ang isinagot ko sa babae.

Hindi ko napansin na lihim pala kaming pinapanood ni Mark. Mabilis kong tinanggal ang aking ngiti bago humarap sa lalaki. Parang meron akong nakatokang maskara specifically para sa bakulaw. Nawawala lamang ang maskarang ito kapag kaharap ang aking mga katrabaho.

**“Would you like to have lunch first bago ko sabihin yung next schedule niyo for the day?” ** Tanong ko.

Kita-kita ko ang pag-igkas ng isang kilay nito na tila naaaliw. Matagal itong tumitig sa akin bago sumagot.

**“Sure! Sa loob na ko ng opisina kakain. I’ll just make a quick phone call.” ** Nakangiting sagot nito bago tumayo.

What the hell was that about?

-oOo-

**“Hulog ka talaga ng langit Carlos! Maraming-maraming thank you!” ** Nakangiting salubong sa akin ni Joyce nang magawi ako sa maliit na kusina ng opisina.

**“Ano ka ba? Okay lang yun!” ** Nakangiting sagot ko naman bago kinuha ang aking tasa upang magtimpla ng kape.

**“Sugo ka ng diyos! Para kang anghel na bumaba sa langit! Ikaw lang ay may kayang magpakalma sa kampon ni Satanas!” ** Madramang biro naman ni Ricky.

Hindi ko napigilan ang sariling matawa sa reaksyon ng lalaki. Isa ako sa mga empleyado na nakakaalam ng tunay na kulay nito. Ricky sa trabaho, pero Rica sa labas ng opisina.

**“Mamaya marinig ka nun! Sige ka!” ** Natatawang saway ko dito.

**“Totoo naman kasi! Halos maihi na nga ako sa panty ko sa takot kanina!” ** Nakairap na pahayag nito na lalo naman naming ikinatawa ng babae.

**“Anyway, maiba tayo. Saan mo naman nakuha yung ideyang sinabi mo kanina kay sir Mark?” ** Curious na tanong ni Joyce.

**“Ah yun ba? Dream house ko kasi yun para kay mama at sa kapatid ko. Binago ko lang ng kaunti para pumasa sa standards ni sir.” ** Nakangiting sagot ko naman.

**“Awww… ang sweet mo naman!” ** Sagot ni Joyce.

**“Di katulad ng amo niya! Kaya naku huwag na huwag kang magpapaimpluwensya dun ha!” ** Payo sa akin ni Ricky!

**“Actually, despite Mr. Boromeo’s harsh persona, kung makikinig ka sa lahat ng sasabihin at ipapayo nya sa’yo eh marami kang matutunan. He has the potential to be a great mentor!” ** Paliwanag ko sa dalawa.

**“Hmmppph! At ipinagtanggol mo pa talaga!” ** Naiiling na pahayag ni Ricky.

**“Nagsasabi lang ako ng totoo. Strict lang talaga yung way ng approach niya but his knowledge and experience is remarkable. He is a good source of knowledge kung gugustuhin mong mag progress professionally.” ** Dag-dag ko pa.

**“At gaya nga ng sabi ko… mabait si Carlos!” ** Ani ni Joyce kay Ricky.

**“Mabait??? Masochista kamo! Gusto ata kinakastigo siya! Tse!” ** Kontra naman nang lalaki.

**“Loko-loko! Ang taba talaga ng utak mo pagdating sa kalokohan!” ** Natatawang sagot ko sa lalaki.

Nasa kalagitnaan kami ng masarap na tawanan at pag-uusap ng biglang sumulpot ang bakulaw sa bukana ng pintuan.

**“Ahem!” ** Pukaw nito sa aming atensiyon.

**“S-sir!” ** Mabilis na umayos ng tayo ang dalawang empleyado.

**“Is there anything I can assist you with sir?” ** Tanong ko dito kasabay ng pag-alis ng ngiti sa aking mukha.

Game face on!

**“Need you in my office!” ** Simpleng sagot nito bago umalis.

Sabay-sabay kaming nagkatinginang tatlo na tila iisa ang aming iniiisip. We were all wondering kung narinig ba nito ang takbo ng aming usapan kanina.

-oOo-

**“What did you order for lunch?” ** Tanong nito sa akin ng kaming dalawa na lamang ang nasa loob ng opisina.

**“Beef bourguignon with steam rice and vegetables from chef Delphine, which should be arriving here in…” ** kinuha ko ang aking cellphone para tingnan kung nasaan na ito **“five minutes, sir.” ** Dugtong ko.

**“I see…” ** anito bago dinampot ang dokumento na nasa kanyang harapan. **“And how’s the preparation dun sa party for our collaboration with our spanish clients?” ** Maya-maya ay tanong nito.

**“Malapit na pong matapos, sir. Nasa final touches na po ang venue. Everything should be and will be ready for Saturday.” **

**“And the invitation?” **

**“Naipadala ko na po, sir. And just to be sure, I also sent an electronic copy via e-mail to all their secretaries and PA’s. Tapos on the actual day, I organised an automated text to be sent to all receipients as a greeting and a reminder for the event.” **

**“Isn’t that a bit excessive?” **

**“It is, however gusto ko lang pong i-cover lahat ng bases natin, sir. Ayaw ko pong may masabi silang negative about sa kumpanya, afterall, they were with our competitors first before they joined us. Kaya po I expected some level of comparison and I want our feedback to be all positive.” **

**“How about the food?” **

**“Catered according to their preferences with a touch of pilipino cuisine for our other guests.” **

**“Good job! As expected wala akong dapat ipag worry pagdating sa’yo. You’re faultless pagdating sa trabaho unlike the others.” ** Komento nito.

**“Thank you po, sir.” ** Simpleng sagot ko.

Panandaliang namayani ang katahimikan sa loob ng opisina. Tahimik nitong binasa ang dokumentong hawak-kawak habang nakatayo lamang akong naghihintay ng susunod nitong sasabihin.

**“Did you mean what you said about me earlier? I wanna hear the truth from you.” ** Tanong muli nito.

**“P-po?!” ** Kunot-noong tanong ko dito.

Anong pinagsasabi nito?

**“He has a potential to be a great mentor. A good source of knowledge.” ** Sagot nito na inulit ang aking sinabi kina Joyce at Ricky kanina.

**“Narinig niyo pong lahat ng pinag-uusapan namin kanina?” ** Nanlalaki ang aking mga matang tinanong ito.

Bigla akong nakaramdam ng takot para sa aking katrabahong si Ricky. If he heard kung ano at paano umasta ang lalaki kanina, malamang na masisante ito.

**“Not all. Only the part where you stood up for me and complimented me.” ** Sagot nito.

Para akong nabunutan ng tinik sa dibdib.

**“Totoo po lahat yun sir kasi kung hindi, then I wouldn’t be here working for you for the last four years. I’ve learnt a lot from you.” ** Sabi ko dito na punong-puno ng sinseridad.

Matamang itong tumitig sa akin na tila kinakilatis nito ang katotohanan sa aking binitiwang salita. Medyo nakaramdam ako ng pagkaasiwa dahil parang tagos hanggang sa kaluluwa ang mapanuring tingin nito.

**“Thank you! I appreciate that!” ** Wika nito bago muling ibinaling ang kanyang atensiyon sa kanyang binabasa.

Chapter Three

CARLOS TRAJANO

**“Good job! We have such a good turn out ** **tonight ** !” Muntik na akong mapatalon sa gulat ng biglang bumulong sa akin ang bakulaw.

**“T-thank you, S-sir!!!” ** Mabilis akong napaharap sa lalaki.

Mabuti na lamang at hindi ko nabitawan ang aking hawak-hawak na inumin. Di maitatago ang pagkagulat sa aking tinig bagama’t sinubukan ko itong hindi ipahalata.

**“Did I startle you?” ** Tanong nito sa akin.

Hindi ba obvious?! Manhid na bakulaw ‘to! Imbes na mag sorry eh nagawa pang mag maang-maangan !

**“Hindi naman po sir.” ** Simpleng sagot ko.

Tiningnan ko ang lalaki mula ulo hanggang paa. Parang itong modelo sa isang magazine. Bagay na bagay dito ang kanyang suot na tight fitted na kulay maroon na suit na tinernohan ng itim na pantalon.

Bakat na bakat ang matikas na pangangatawan nito. He looked elegant, sophisticated and a total eye candy!

Poker face!

**“Mabuti naman at nakapunta ang buong design team. Magandang image yan para sa kumpanya. Teamwork and solidarity!” ** Komento nito matapos bahagyang tumabi sa akin sa gilid ng buffet table.

**“Syempre sir. Bihira lang ang ganitong event and it’s not everyday that they get paid just to party. Kahit ako man di ko papalampasin ‘to.” ** Sagot ko naman.

**“Speaking off employees, is Ricky gay?” ** Diretsahang tanong nito.

Muntik ko nang maibuga ang punch na aking iniinom!

**“I’m afraid that we are not close enough for me to know that kind of information, sir.” ** Pagsisinungaling ko.

**“Fair enough. At first I thought that him and Ms. Aguillar are together dahil lagi silang magkasama but recently napapansin ko na may kalamyaan ang kilos niya.” ** Sabi nito sa akin.

Note to self! Kailangan kong warningan si Ricky!

Mas pinili kong manahimik na lamang.

**“Anyways, I’m really impress sa ginawa mo sa lugar!” ** Pag-iiba nito ng topic habang nakamasid sa paligid.

**“It’s not all on me sir. Nag-utos lang ako ng nag-utos sa mga staff ng hotel. But really, the credit should go to them. Sila ang nagpakahirap para mapaganda pa lalo itong venue.” ** Paliwanag ko dito.

Muli itong tumingin sa akin as if I’ve said something na hindi kapani-paniwala .

**“Yes I agree but you instructed them according to your months of planning. So stop being too humble and take the credit when it’s given.” ** Naiiling ako nitong tinapik sa aking balikat habang nakangiti sa akin.

**“Sa-salamat po, sir.” ** Tanging naisagot ko.

Damn that smile! Mabuti na lamang at nasa matino akong pag-iisip para hindi mahulog sa lalaki. Otherwise mabibilang ako sa isa sa mga nabiktima nito gamit ang kanyang natural na karisma.

**“Game face on! The clients are here.” ** Wika nito matapos mapansin ang pagpasok ng mga kliyente.

-oOo-

Dinala namin ang mga kliyente sa lamesa na nakareserba para sa kanila. Pagkatapos ng maikling batian at pormalidad ay dumeretso na agad ang direksyon ng usapan tungkol sa proyekto.

Mabuti na lamang at walang gaanong naging problema dahil masaya at satistfied na sa tisfied ang mga kliyente sa kinalabasan ng naging pag-uusap kaya naman madali kaming natapos.

**“Usted hizo un muy buen trabajo, Sr. Trajano! Me gusta mucho el ambiente del lugar.” ** Papuri ni Mr. Dela Vega habang marahang nakikiindak sa tugtog ng musika.

(You did a really good job, Mr. Trajano. I really like the atmosphere of the place.)

**“Muchas gracias, Sr. Dela Vega! Me alegro de que te guste!” ** Sagot ko naman.

(Thank you very much Mr. Dela Vega. I’m glad you like it!)

Kitang-kita ko sa gilid ng aking mata ang mabilis na paglingon sa akin ng bakulaw. Bagamat hindi ko masyadong napagmasdan ang ekspresyon ng mukha nito ay alam kong mababakas ang labis na pagkagulat dito.

**“Tu hablas español?” ** Maging ang aming kliyente at ang kanyang interpreter ay hindi inaasahan ang aking naging pagsagot dito.

(You speak spanish?)

**“Entiendo poco español.” ** Nakangiting sagot ko naman sabay mustra sa aking daliri.

(I understand little spanish)

Ramdam na ramdam ko ang matamang pagkakatitig sa akin ng negosyante habang tuloy-tuloy na nakikipag-usap sa banyaga.

**“Hablas muy fluido!” ** Nakangiting tinapik pa nito ang aking balikat bago bumaling sa aking amo.

(You speak very fluently!)

**“You have a very good secretary! I’m very impress! You’re a very lucky man!” ** Nakangiting bulong nito sa lalaki matapos itong akbayan.

**“Thank you! He is indeed very good!” ** Sagot naman nito habang hindi pa rin inaalis ang tingin sa akin.

Maya-maya pa ay may lumapit na mga photographer sa dalawang negosyante upang kunan sila ng litrato. Pasimple akong lumayo at naglaho sa likod ng ibang mga tao upang bigyan ang mga ito ng space . A secretary is rarely included on photos, sanay na ko na magtrabaho behind the scene and I actually prefer it that way.

Muli akong bumalik sa buffet table upang kumuha ng pagkain. Hindi naman kasi ako mahilig sa sosyalan. Kung hindi lang dahil sa trabaho ay hindi ako pupunta sa ganito. Kaya I atleast try to enjoy the food, it’s my only saving grace.

Hindi pa ako gaanong nagtatagal sa lamesa ng bigla akong nakarinig ng malakas na pagkalansing ng pagkabasag ng baso.

Tiningnan ko ang direksyon ng pinanggalingan ng ingay at nanlaki ang aking mga mata ng makitang di sanasadyang natapunan ng isang waiter ng red wine ang suot na puting long sleeves ni Mark.

Shit!

Shit!

Shit!

Crowd control!

Dali-dali kong binitiwan ang aking plato upang lumapit dito. Halos hindi magkandatuto ang waiter sa paghingi ng paumanhin sa lalaki.

**“Excuse me sir, would you like to come with me please.” ** Sabi ko sa negosyante.

Halos hindi maipinta ang mukha ng lalaki. Kitang-kita ko ang inis na nakalarawan sa gwapo nitong mukha. His reaction is enough to make the reporters twist the scene and turn this to a massive controversey! Kaya minabuti ko na ilayo ito sa harap ng maraming tao bago pa ito makagawa o makapagsalita ng hindi maganda.

Hinila ko ito patungo sa direksyon ng men’s room .

**“Sir dito lang po kayo. Huwag po kayong lalabas. Babalik po ako!” ** Bilin ko dito bago nagmamadaling umalis ng banyo.

-oOo-

**“Sir I’m gonna have to ask you to take your long sleeves off.” ** Kalmadong sabi ko sa lalaki bago ini- lock ang pinto ng men’s room .

**“What? Why?” ** Takang tanong naman nito.

**“Kailangan po nating matanggal yung mantsa ng red wine bago yan kumapit sa tela. Meron pa po kayong photo op mamaya para sa isang business magazine.” ** Paliwanag ko dito bago lumapit sa lalaki.

Marahan kong inilapag ang aking kinuhang mga gamit sa kusina at sa first aid kit ng venue. Kunot-noo namang napatitig sa mga ito ang negosyante bago humarap sa akin.

**“You better know what your doing.” ** Ani nito bago marahang hinubad ang kanyang suot.

Don’t look.

Don’t stare.

Keep your job!

Pakiramdam ko ay biglang lumiit ang espasyo ng banyo. Bahagya akong nailang subalit pilit ko itong hindi ipinahalata.

Pinaghalo ko ang panglinis ng sugat at sabong panghugas sa isang lalagyan bago inumpisahang ilagay ito sa damit ng lalaki. Mabuti na lamang at maliit na parte lamang ang namantsahan dito, kaya madali itong remedyohan.

**“Dishwashing liquid and hydrogen peroxide?!” ** Kunot noong puna nito matapos makita ang solution na aking ginawa.

Buong ingat kong nilagyan ang parte ng damit na namantsahan at pagkatapos ay hinayaan ko itong ibabad sandali.

**“Kailangan po nating ibabad yung damit for twenty minutes.” ** Paliwanag ko dito.

**“Twenty minutes? Papaano yung photo op?” ** Kunot-noong tanong nito.

**“Nakausap ko na po sina Joyce and Ricky at sila na po ang bahala doon. I’ve ask them to buy us sometime habang inaayos ko ito.” ** Sagot ko naman.

**“And the press? Malamang pinag piyestahan na nila ang litrato ko kanina!” **

**“I’ve already made a counter offer kanina on the way here. As long as willing silang hindi i-publish yung litrato they’ll get a more interesting article in exchange.” **

**“Article about…?” ** Usisa nito.

**“Ms. Arevalo’s cheating hobby behind her boyfriend back.” ** Sagot ko

**“Teka! I thought I told you before na ayaw kong lumabas sa media yung nangyari dun sa…-” ** mabilis kong pinutol ang sasabihin nito.

**“You’re not the only man Ms. Arevalo has slept with.” ** Simpleng sagot ko bago pa mag-init ang ulo ng lalaki.

Mabilis itong natigilan at napatitig sa akin na wari’y may malalim na iniisip.

**“Kailan at saan mo nakuha ang impormasyon na iyan?” ** Salubong ang kilay na tanong nito.

Ipinaliwanag ko dito na nakuha ko ang impormasyon at ebidensya sa chismosang personal assistant ng babae. Kinaibigan ko ito ilang linggo na ang nakakaraan ng mapansin ko ang pagiging madikit ng babae sa kanya.

Na- forsee ko na ang mga posibleng maging problema kaya nangalap na agad ako ng impormasyong pwedeng gamitin laban sa babae just in case na gumawa ito ng issue . Malas na lang niya at nataon na kailangan ko ng panakip butas ngayon para pagtakpan ang nangyaring insidente kanina.

**“Sa apat na taon ko pong pagtatrabaho sa inyo, I knew it was only a matter of time before you sleep with her and I was right.” ** Pagtatapos ko.

**“At paano ka nakakasiguro na hindi nya babanggitin yung nangyari sa amin?” **

**“She might… she might not… but at the end of the day, it will all come back down to the narrative and evidence at sinigurado ko na wala siyang makukuhang information against you, sir. Takot na lang niya kapag nagdemanda tayo ng paninirang puri, baka malunod na siya sa patong-patong na problemang kakaharapin niya.” ** Paninigurado ko dito.

Lalo itong napatitig sa akin. Hindi ko magawang salubungin ang tingin nito dahil sa takot na makita nito ang aking tunay na pagkatao. Wala atang ekspresyon ang hindi bagay sa bakulaw! He is too damn good looking for his own good!

**“You really are something! Always two steps ahead of everyone else.” ** Komento nito.

Tango lamang ang isinagot ko sa lalaki bago muling sinuri ang kanyang namantsahang damit. Makalipas na ang bente minutos ay inumpishan ko na ang marahan at maingat na proseso ng pagtatanggal ng mantsa ng alak.

**“Since when did you speak spanish?” ** Maya-maya ay tanong muli nito.

**“Since six month ago after na i-assign niyo sa akin ang pamamahala nang proyekto. I taught myself the basics in order to accommodate our client.” ** Paliwanag ko bago inumpisahang kusutin ang bahagi ng namantsahang damit.

Buong ingat ko itong nilabhan sa lababo ng banyo.

**“You didn’t need to go that far. My interpreter naman.” **

**“Pero mas malaking puntos sa kanila if we put in the effort. Besides, inihahanda ko lang po yung sarili ko in preparation for you other plans.” **

**“Other plans?” ** Tanong nito na kunwari ay di nito alam ang ang aking tinutukoy.

Huminga ako ng malalim bago ko ipinaliwanag dito ang dahilan kung bakit ko nasabi iyon. I pointed out na lahat ng schedule niya para sa susunod na buwan ay nakapokus sa pakikipag-usap sa spanish backer ng aming kakompitensya.

**“You obviously plan to weaken their position by targeting their three biggest clients, Mr. Dela Vega, Mrs. Nunez and Mr. Rodriguez.” ** Pagtatapos ko tsaka nagtungo sa direksyon ng hand drier upang patuyuin ang damit nito.

**“Wala talagang nakakalusot sa’yo.” ** Natatawang pahayag nito.

**“It’s my job to know, afterall, I am your secretary.” ** Simpleng sagot ko.

-oOo-

Luckily __ ay matagumpay kong natanggal ang mantsa sa damit ni Mark. Medyo nagusot yung bahagi ng damit na aking kinusot pero matatakpan naman ito ng suit kaya hindi na ito masyadong halata.

Crisis averted!

**“Carlos?” ** Pukaw sa akin ng isa sa mga waiter ng venue .

Mabilis kong nilingon ang direksyon ng boses at halos lumuwa ang aking mga mata sa nakita.

Shit! Anong ginagawa ng lalaking ‘to dito?!

**“Ikaw nga! Sabi ko na nga ba pamilyar sa’kin yung likod mo eh!” ** Nakangiting bati sa akin ng lalaki.

**“L-luis! A-anong ginagawa mo dito?!” ** Tanong ko sa lalaki.

Nakilala ko ito sa isang dating app. I went on a date with him once, two months ago, pero hindi na ito nasundan pa. I find na medyo may pagka immature ang lalaki despite the fact na magkasing-edad lamang kami.

I politely declined all his attempts for a second date at sinabi ko rin dito na I think hindi kami compatible sa isa’t-isa pero mapilit ang lalaki.

**“Nirelyebuhan ko yung isang waiter na kaibigan ko kasi sumama yung pakiramdam niya. Hindi ako makapaniwala na magkikita tayo dito.” ** Nakangiting pahayag nito.

**“Y-yeah… small world!” ** Bulong ko.

**“You look good!” ** Komento nito matapos akong tingnan mula ulo hanggang paa.

**“Sa-salamat.” ** Tipid na sagot ko.

**“Kamusta ka na? Sayang hindi na nasundan yung date natin! I really like you pa naman but I understand. Mahirap namang pilitin kung wala ka talagang na-feel para sa’kin.” **

Mabilis akong napalingon sa paligid upang siguraduhin na walang nakarinig sa sinabi nito. I panicked! Walang kaabog-abog na hinawakan ko ang kamay ng lalaki at hinila ito sa isang tabi na malayo sa mga tao para kausapin.

**“Pwede wag natin pag-usapan yan dito?” ** Tanong ko sa lalaki.

**“Ganun na lang ba talaga ang pagka turn-off sa’kin at ikinakahiya mo na malaman ng iba na nakipag date ka sakin?” ** Bakas ang pagka- offend sa boses nito.

Na- misunderstood nito ang aking intensiyon. Bigla akong nakaramdam ng kaba sa bahagyang pagtaas ng boses ng lalaki.

**“Shhhh… pwede wag mong ilakas ang boses mo? Hindi yun ang ibig kong sabihin.” ** Paliwanag ko dito.

Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng aking puso at panlalamig ng aking mga kamay.

**“Pasensya na ha… hindi ko alam na masyado pa lang mataas ang standard mo sa lalaki. Akala ko pa naman mabait at iba ka sa lahat!” ** Tila nainsultong pahayag nito.

Tinangka kong hawakan ang kamay nito upang pakalmahin ang lalaki subalit marahas nitong tinabig aking kamay.

**“Hindi mo kasi naiitindihan…-” ** wika ko subalit mabilis ako nitong sininghalan.

**“At ako pa talaga ang hindi nakaka-intindi… wag kang mag-alala… malinaw pa sa sikat ng araw… I’m not your type… I get it… I just thought na baka pwede tayong maging magkaibigan per mali pala ako… good luck sa paghahanap ng boyfriend!” ** Anito na mabilis na lumayo sa akin.

Fuck!

Wala sa loob akong napabuntong hininga. Nagpasya akong pakalmahin muna ang sarili bago muling makisalamuha sa mga tao sa party .

**“What the fuck did I just heard, Carlos?” ** Tanong sa akin ng isang boses mula sa aking likuran.

**“S-sir?!” ** Mabilis akong napalingon sa aking amo.

Kitang-kita ko ang pagsasalubong ng mga kilay at panlilisik ng mga mata nito. Nakakatakot ang itsura ng lalaki! Hindi maikakaila ang matinding galit sa mukha nito. __ Bigla akong nakaramdam ng kaba sa posibleng gawin nito.

**“Ka-kanina pa kayo dyan, sir?” ** Parang nanunuyo ang aking lalamunan.

**“Long enough to hear everything!” ** Marahas na sagot naman nito.

Sa kauna-unahang pagkakataon ay nawalan ako ng maikakatwiran sa lalaki. Hindi ako handa sa ganitong sitwasyon at lalong hindi ko inaasahan na sa ganitong paraan malalaman ng lalaki ang tungkol sa akin.

Nakita ko ang pagtiim ng bagang nito. Halatang-halata ang pagtitimpi nito sa sarili dahil sa kanyang nalaman.

**“S-sir…” ** hindi ko alam kung papaano at saan magsisimulang magpaliwanag.

**“Bukas na tayo mag-usap! We both still have a job to do!” ** Nag-ngangalit ang mga bagang na pahayag nito.

**“P-pero sir…-” **

**“Do not make me repeat myself Carlos!” ** Masama itong tumingin sa akin.

Kung nakakamatay lamang ang tingin, malamang kanina pa ako duguang bumulagta sa sahig.

Chapter Four

CARLOS TRAJANO

_“Carlos! Halika dito dali!” _ Mabilis akong hinila at kinorner ni Joyce kinabukasan para kausapin habang nakabuntot sa likod nito si Ricky.

_“Anong problema ng amo natin at mukhang ang laki ng galit sa mundo?” _ Diretsahang tanong ng babae.

_“Kaya nga eh! Simula pa lang ng umaga ganyan na!” _ Nakapamewang na segunda naman ni Ricky.

_“Uhmmmmm…-” _ hindi ko alam kung saan sisimulan ang aking paliwanag.

Gusto ko sanang sabihin sa mga ito na ako ang dahilan ng pangit na mood ng lalaki but it would be impossible to say it without revealing the reasons why.

Isang dumadagundong na boses ang pumutol sa aming pag-uusap bago pa man ako makapagpaliwanag.

_“Carlos! My office! NOW!” _ malakas na pahayag nito na halos madinig ng buong opisina.

_“Y-yes sir!” _ Nauutal na sagot ko.

Kunot-noong napatingin sa akin si Joyce at Ricky. Bakas ang matinding pagtataka sa mukha ng mga ito subalit hindi ko na nagawang magpaliwanag pa. Nag-aalala kasi ako na baka lalong umiinit ang ulo ng lalaki kapag pinaghintay ko pa ito, kaya minabuti kong agad na magpaalam sa dalawa.

_“Just be on your best behaviour today, okay?” _ Tanging naipayo ko sa mga ito bago nagmamadaling tinahak ang direksyon patungo sa opisina ng aming amo.

-oOo-

_“Ano ‘to?!” _ Nakasimangot na tanong ng lalaki matapos kong ilapag ang puting sobre sa lamesa.

_“Re-resignation letter po sir.” _ Simpleng sagot ko habang nakatingin sa sahig.

Naka-upo ang negosyante sa kanyang swivel chair habang nakatitig sa akin. Hindi ko magawang salubungin ang nanlilisik na mga mata nito dahil sa sobrang kaba.

Para akong inaatake sa puso dahil sa malakas na pagkabog ng aking dibdib. Bukod sa panginginig ng aking mga kamay ay butil-butil din ang pagtulo ng aking pawis kahit na nga nakabukas naman ang aircon sa opisina nito.

Marahas nitong dinampot ang sobre at tsaka binuksan. Mabilis nitong binasa ang nakasulat doon bago muling itinuon ang kanyang atensiyon sa akin.

_“One month notice huh? You have guts! I assumed na pagkatapos ng mga nalaman ko sayo kagabi eh mag-reresign ka na effective immediately and yet you still choose to stay for one month!” _ Sarkastikong pahayag nito.

Nanginginig ang aking mga kamay na binuksan ang aking bag upang kunin ang isang itim na folder at tsaka inilapag ito sa harapan ng lalaki.

_“What is it this time?” _ Salubong ang kilay nitong tumingin sa folder sa kanyang harapan.

_“I compiled a list of possible top ten canditates na pwedeng _ _pumalit sa akin after I leave. The criteria for the replacement is based on their knowledge, skills and attributes. I would like to use the remaining four weeks of my employment para i-train ng maayos kung sino man ang mapipili ninyo sa listahan.” _ Paliwanag ko.

Matagal na namayani ang katahimikan sa loob ng opisina ng lalaki. Hindi ko malaman kung saan ibabaling ang aking tingin habang naghihintay ng mga masasakit na salita na lalabas sa bibig nito.

_“I’m not sure whether to be impressed or be annoyed with you right now!” _ Wika nito.

Eto na!

Brace yourself Carlos!

Inaasahan ko ang walang tigil na panenermon nito subalit nagulat na lamang ako ng makarinig ako ng tunog ng pinupunit na papel. Mabilis akong napatingin sa direksyon ng lalaki. Kitang-kita ko ang galit na mga mata nito na nakatingin sa akin habang pinupunit nito ang aking resignation letter .

_“S-sir…?” _ Kunot-noong tanong ko sa lalaki.

_“Make no mistake Carlos, the only reason I am ripping your resignation is bacause I find you useful and not because I’ve forgiven you for deceiving me or has accepted your preferences.” _ Mariing pahayag nito.

I admit that I was taken aback by his reaction. Halos hindi ako nakatulog kagabi dahil sa labis na pag-iisip sa samu’t-saring pangyayari na pwedeng maganap ngayong umaga. And his reaction just now wasn’t part of it!

_“Sir mas makakabuti po siguro kung aalis na lang ako dahi…-” _ mangangatwiran pa sana ako subalit hindi na ako nito pinatapos pa.

_“I will decide what is good for me and the company! Hindi ikaw! Maliwanag?” _ Hindi ko napigilang mapatiklop sa bagsik at talim ng boses ng lalaki. __

_“As much as I hate to admit it, you’re too damn good at your job! And you already know the ins and outs of my plan for the upcoming months! However…” _ I could tell how torn he was by this decision.

_“S-sir?” _ Paglalakas loob na tanong ko dito.

_“Keep your secret! From the clients, from the media and from all the employees here at the company! Ayaw ko na malaman nila na I let you stay despite knowing what you are! Ayokong dumugin ng mga baklang aplikante ang next hiring natin para sa expansion ng kumpanya! Is that clear, Carlos?” _ Seryosong pahayag nito.

Gusto ko sanang tanggihan ang negosyante dahil nakikita ko na ang magiging kapalit ng paglunok nito sa kanyang pride sa pagpayag nito na manatili ako sa kumpanya, pero kailangan ko ng trabaho. Hindi lamang para sa akin kungdi para na rin sa aking pamilya.

Alam ko sa aking sarili na malaki ang magbabago sa propesyonal na samahan namin but I chose to swallow my concerns dahil sa matinding pangangailangan.

_“U-understood sir!” _ Tanging naisagot ko.

-oOo-

_“I need a hard copy of our old contracts and business proposals dating all the way back to 2004.” _ Utos nito sa akin.

_“Any particular clients in mind sir?” _ Magalang na tanong ko dito.

_“Narrow your search to our western investors.” _ Sagot nito.

_“Okay po sir.” _ Sabi ko dito matapos isulat sa aking ipad ang mga idinikta nito.

Nagsimula na akong maglakad sa direksyon ng pintuan ng bigla akong muling tawagin nito.

_“Oh and Carlos…-” _

_“Sir?” _

_“I need them before lunch time today.” _ Pahabol pa nito.

_“Be-before lunch time sir?” _ Pag-uulit ko na tila nagkamali ako ng dinig.

_“Is that a problem?” _ Seryoso ang mukha nitong nagtanong sa akin.

Off course it is! Bakulaw na to!

_“No… not at all.” _ Pigil hininga kong sagot sa lalaki bago lumabas ng opisina nito.

Dali-dali akong pumunta ng banyo upang lihim na ilabas ang aking inis at sama ng loob sa walang hiya!

It’s been two weeks mula ng malaman nito ang aking sikreto and ever since then, he’s been giving me the hardest time sa trabaho. He’s been asking me to do tasks with such tight deadline!

Bwisit na bakulaw yun! Kung ayaw niya sa akin, di sana tinanggap niya na lang yung resignation ko!

Noong una ay hinahayaan ko lamang ito at pilit na pinagpapasensyahan dahil alam kong hindi nito nagustuhan ang aking pagsisinungaling sa kanya ng apat na taon pero habang tumatagal ay lumalala ng lumalala ang mga utos nito!

I even open up the subject of my resignation a couple of days ago but that asshole told me that if I even think na mag absence without leave, ay sisiguraduhin nito na hindi na ako makakahanap ng anumang trabaho sa industriya.

_“Urghhhhh! Hayop na bakulaw yun! Sugo talaga ni Satanas” _ Nanggigigil na pahayag ko sa harap ng salamin.

If this is how he’s going to play it, then humanda siya! I didn’t spent four years as his secretary without learning a few tricks of my own! Ipapakita ko sa bakulaw na yun na hindi uubra sa akin ang mga pinaggagagawa niya!

_“O-okay ka lang Carlos?!” _ Tanong ni Ricky mula sa aking likuran. Eksakto ang timing nitong narinig ang aking sinabi habang papasok ito sa banyo.

Huminga ako ng malalim at pilit na ngumiti sa lalaki.

_“Oo naman.” _ Simpleng sagot ko bago naglakad sa direksyon ng pinto.

_“Sigurado ka? Kung may problema ka andito lang…-” _ alok nito subalit mabilis ko itong siningitan.

_“Okay lang ako. Promise!” _ Muli akong ngumiti sa lalaki bago lumabas.

-oOo-

_“These are all the documents you requested, sir.” _ Sabi ko dito matapos ipatong ang mga dokumento sa ibabaw ng kanyang lamesa

Tiningnan ng lalaki ang mga papels na nasa kanyang harapan bago tumingin sa digital clock sa pader.

Ha! Kala mo ha! I’m thirty minutes early! Gago!

Mabuti na lamang at kasundo ko ang aming archivist na nagpa- file ng mga lumang dokumento sa opisina. Ilang beses ko kasi itong natulungan at nailigtas sa hagupit ng galit ng bakulaw nung nagsisimula pa lamang ito, kaya naman malugod nitong ibinalik ang pabor sa akin.

The company did not start using digital footprints until around 2009, kaya naman lahat ng mga lumang kontrata at proposal ay kinailangang i- convert into digital copies. This was not an easy transition to make at marami sa mga naunang archivist ang nag- resign dahil hindi kinaya ang pressure at stress ng trabaho, not until Miko.

With my help and everyone elses, hindi lang siya tumagal sa trabaho but he also sorted out the mess incredibly well .

_“I need you to highlight all the sub clauses regarding liabilities, fines for delays and percentage increase ng charges sa bill of materials.” _ Utos nito.

_“Tapos na po,sir. Paki-check na lang kung may kulang or ipapadagdag pa po kayo.” _ Mahinahong sagot ko.

_“Excuse me?” _ Kunot-noong tanong nito na tila hindi makapaniwala sa kanyang narinig.

Dinampot nito ang isang dokumento sa ibabaw at tsaka pinasadahan ng tingin. Matapos makasigurado na nagawa ko nga ng tama ang kanyang mga inuutos ay salubong ang mga kilay nitong napatitig sa akin. Kitang-kita ko ang pagtataka sa mukha nito.

_“If that’s the case then I want you to compile all the information onto an excel format. I need them by the end of the day to…-” _ hindi na nito natapos pa ang kanyang sasabihin matapos kong ipatong sa lamesa ang huling folder na aking bitbit.

_“Here sir.” _ Simpleng sabi ko dito.

_“What is this?” _ Muling napasimangot ang walang hiya na lihim ko namang ikinagalak.

_“It’s a hard copy of the excel comparison sheet you’ve just requested.” _ Mahinahong paliwanag ko.

_“W-wha… h-how d-did you…?” _ Anito tsaka kinuha ang folder upang basahin.

_“I also included projected values for the next three years under the assumption of a steady growth within the company while also factoring economic fluctuation ranging between ten to twenty percent.” _ Paliwanag ko.

Tahimik kong ninamnam ang magkahalong gulat, paghanga at inis sa ekspresyon nito. I clearly beat him at his own game and knowing his ego, baka hindi makatulog ang bakulaw ngayong gabi dahil sa kaalamang naisahan ko ito.

_“Papaano mo nalaman na ito ang mga kailangan ko?” _ Seryosong tanong nito bago ikinrus ang kanyang dalawang kamay sa harapan ng kanyang dibdib.

Kasi magaling ako! Bwisit na ‘to!

_“Pare-pareho po kasi yung content ng mga files maliban sa fianncial aspect ng individual contracts and proposals…” _ panimula ko habang tahimik lamang itong nakamasid sa akin.

” _It seems to be the odd denominator, plus na mention niyo rin po two weeks ago about the future expansion plans ng kumpanya and I also remember an e-mail from our Western counterpart about the planned Olympus project in Subic.” _ Nanatili itong walang imik habang seryoso nitong pinapakinggan ang aking paliwanag.

_“I just put all the pieces together to make sense of everything at iyan po ang resulta.” _ Pagtatapos ko.

Namayani ang nakakabinging katahimikan sa loob ng opisina. Muli nitong pinasadahan ng tingin ang nilalaman ng dokumento bago nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga.

_“You may leave.” _ Simpleng pahayag nito nang hindi man lamang tumitingin sa akin.

Chapter Five

CARLOS TRAJANO

_“Thank you Mr. Sandoval. I really appreciate your help for expediting the paperworks. Ingat po kayo sir!” _ Magalang na paalam ko sa lalaki sa kabilang linya ng telepono bago ito ibinaba.

Abot tenga ang aking ngiti na pumasok sa loob ng gusaling aking pinagtatrabahuhan dahil sa magandang balita na aking natanggap ngayong umaga.

Aprubado na ang building permit na in- apply namin three weeks ago. Akala ko ay matatagalan pa ito ng ilang buwan subalit napakiusapan at nakumbinsi ko ang matandang lalaki na madaliin ito.

Luckily, I have dealt with Mr. Sandoval before and he took a liking to me pagkatapos kong pagkalmahin ang tantrums ng kanyang paboritong apo habang may importanteng meeting sila ni Mark sa isang resort a few months ago . Natatandaan pa pala ako nito at bilang pagbawi sa aking ginawa ay tinulungan ako ng matanda.

TING!

Malakas na tumunog ang bell ng elevator kasabay ng pagbukas nito ng pintuan. Abot tenga ang aking ngiti na nagtungo sa opisina.

Hindi ko inaasahan ang mabigat at nakakasakal na atmosphere na sasalubong sa akin. Nababalot ng katahimikan ang buong palapag.

Agad na hinanap ng aking mga mata si Joyce at Ricky upang tanungin ang mga ito. Naabutan ko dalawa habang pinapakalma ng babae ang umiiyak na lalaki.

_“Oh! Anong nangyari?” _ Kunot-noong tanong ko sa dalawa. _“Ricky? Okay ka lang?” _ Baling ko sa lalaki.

_“Ta-tanggal na ko sa trabaho, Carlos!” _ Umiiyak na sagot nito.

_“Ha?! Paano?! Bakit?! Anong nangyari?!” _ Gulat na pahayag ko.

_“Nalaman na ni sir ang tungkol sa… alam mo na…-” _ di na kinailangan pang tapusin ni Joyce ang kanyang pangungusap. Mabilis kong naunawaan ang nais nitong sabihin.

_“I can’t loose this job Carlos! Lalo na ngayon na nasa ospital ang tatay!” _ Humahagulgol na pahayag nito.

Halos madurog ang aking puso dahil sa matinding awa para sa aking katrabaho.

Hayup na bakulaw yun!

_“Wait lang! Dito ka lang, okay?!” _ Sabi ko sa lalaki bago umakmang aalis upang magtungo sa opisina ng negosyante.

_“Teka Carlos. Kumalma ka!” _ Awat sa akin ni Joyce kasabay ng mabilis na pagpigil nito sa aking braso.

Subalit huli na ang lahat. I have made up my mind! Screw the consequences! Tsaka ko na iisipin yun. Blangko na aking utak ng mga oras na iyon.

Marahan kong binawi ang aking kamay at tsaka ngumiti bago naglakad papalayo rito .

I am going to war!

-oOo-

_“You can’t fire Ricky!” _ Galit na pahayag ko sa harapan ng lalaki matapos pumasok sa loob ng opisina nito ng walang paalam.

_“Excuse me?” _ Mabilis na napatingin sa akin ang negosyante mula sa kanyang kinauupuan.

_“You can’t fire Ricky!” _ Ulit ko habang nanlilisik ang mga matang sinalubong ang tingin nito.

Kitang-kita ko ang pagpapakawala nito ng isang malalim na paghinga bago tumayo sa kanyang kinauupuan upang isara ang pintuan ng kanyang opisina.

**“Aren’t you over stepping? You’re in no position to tell me who to keep and who to fire at MY OWN company.” ** Wika nito matapos humarap sa akin.

_“Then you should fire me too! Afterall, hindi ba sexual orientation naman ang basis mo for firing people?! Then you should start with me!” _ Taas noo ko namang sagot dito.

Mabilis na nagsalubong ang kilay ng lalaki. I just broke one of his condition for allowing me to keep my job! Sa lakas ng boses ko at sa nipis ng pader ng kanyang opisina ay alam kong narinig nang lahat ang aking sinabi.

_“Watch your tone, Carlos!” _ Tiim bagang na paalala nito sa akin.

Fuck you!

_“Or what? Tatanggalin mo ko sa trabaho? Go ahead! I’ve been wanting to resign anyway! Ikaw lang ang ayaw pumayag!” _ Galit na katwiran ko.

Kitang-kita ko ang pagtitimpi sa ekspresyon ng mukha nito but I’m far too angry to be concerned about my current situation!

_“Why do I get to keep my job and he doesn’t?! Anong pinagkaiba ko kay Ricky?! Going by your reasoning, our skills and abilities are both irrelevant because employing a heterosexual is much more important!” _ Talak ko dito.

Marahan itong humakbang papalapit sa akin. I chose to stood my ground imbes na matakot.

_“If you insist on leaving the company, sisiguraduhin ko na wala nang iba pang kumpanyang ang tatanggap sa’yo!” _ Pananakot nito.

_“Tell me something I haven’t heard before! Gasgas na yan! Mas gugustuhin kong magkargador sa palengke, maging tricycle driver o mag-construction worker kesa magtrabaho sa isang katulad mo!” _ Sagot ko naman na ikinataas ng kilay ng lalaki.

“Anong deal nitong bakulaw na’to?!

His reaction has changed from annoyance to amusement! Hindi ko mabasa kung ano ang iniisip nito. Muli itong humakbang papalapit sa akin hanggang sa masukol ako nito sa kanyang lamesa.

_“I’ve been working for you for four years and Ricky has been in the company for two. Kahit kelan hindi kami nagpakita nang interest sa’yo! Why? Because we fear you! The great Mark Anthony Boromeo!” _ Sarkastikong pahayag ko.

Parang armalite ang aking bibig na tuloy-tuloy lamang sa pagtalak. Walang preno! Walang filter!

_“We know our place! We keep our heads down and we all do our job and WE DO IT WELL!” _ Dugtong ko pa.

_“You don’t seem to be that fearful of me right now!” _ Katwiran nito na marahang itinukod ang kanyang isang kamay sa lamesa.

Bahagya akong napaupo sa gilid ng lamesa matapos itong tumungo. I know his intentions were to intimidate me but my stupid fucking brain seemed to have a different idea.

Hindi ko napigilan ang sarili na lalong humanga sa taglay nitong kagwapuhan. We have never been in such close proximity before and god, the man was sexy!

Get a grip Carlos!

_“You still have the list of canditates I gave you for my replacement. You can select who you like and I will start their training tomorrow.” _ Wika ko bago mabilis na umiwas at lumayo sa lalaki.

_“STOP right there!” _ Utos nito bago ko pa man mabuksan ang pintuan.

Haharap sana ako dito upang muling mangatwiran sa lalaki subalit mabilis na tinawid ng bakulaw ang distansya sa aming pagitan. Before I realised it, he was already towering over me!.

_“You’re lucky you’re more valuable to me than that faggot out there… valuable enough to make an excemption BUT try not to push your luck too much, Carlos. Because even I have limits!” _ Mariing bulong nito sa akin bago binuksan ang pintuan upang lumabas ng opisina.

Walang takot na rumehistro sa aking utak. Bagkus ay ang init at bango ng hininga nito ang tumatak sa aking isip.

There’s seriously something wrong with me!

_“Listen up! All of you!” _ Tawag nito sa atensiyon ng lahat ng kanyang empleyado.

Mabilis na tumayo ang mga ito at tahimik na tumingin sa direksyon ng lalaki.

_“You!” _ Baling nito kay Ricky. _“It’s your lucky day! You get to keep your job!” _ Mariing pahayag nito na ikinagulat ng lahat.

Maging ako ay nagulat sa sinabi ng bakulaw.

_“Make no mistake… I don’t care what you do about your life outside of work but the moment you all step into MY company…” _ he paused habang isa-isang tiningnan ang lahat ng emplayado. _“You are all expected to act accordingly and professionally. Don’t ever forget that you’re not just representing yourselves but the image of the business as well! Is that understood?” _ Tanong nito sa lahat.

Sabay-sabay na tumango at sumang-ayon ang lahat.

Matapos makumpirma nang bakulaw na naitindindihan at naunawaan ng mga ito ang kanyang mensahe ay tsaka ito walang imik na bumalik sa kanyang opisina.

-oOo-

Mabilis na kumalat sa buong gusali ang balita tungkol sa naging inkwentro namin ng bakulaw. Everyone applauded me for being brave. They started calling me their hero. Ang kanilang dakilang panangga sa kanang kamay ni Satanas!

Kahit ako man ay hindi makapaniwala na ganun na lamang pala ang impluwensya ko sa homophobic na negosyante for him to make compromises. Part of me was happy because all my hardwork and dedication over the years has obviously paid off, ngunit meron pa ding bahagi ng aking utak ang nababahala.

Paano kapag natapos na ang collaboration with our Spanish clients? Paano kapag napatalsik na nito sa top spot ang aming kakompitensyang developer ? Paano kapag natapos na ang expansion ng kumpanya? Ano na ang mangyayari sa akin?

The only reason I was able to keep my job is because of these leverages! I am too involved sa mga upcoming projects and changes sa kumpanya; pero paano kapag natapos na ang mga ito? The moment I’m no longer of use to him, then that would be the end of my career!

All that fake bravado disappeared as soon as I calmed down. I didn’t really mean any of what I said earlier. Off course I cared about my job! Ang hirap kayang humanap ng trabaho na maganda ang sweldo but I was too angry and too overwhelmed by my emotions earlier that I lost control!

Tsaka mo na isipin yun kapag andyan na! Just make sure na hindi ka mawawalan ng gamit sa bakulaw !

_“Carlos okay ka lang?” _ Tanong sa akin ni Joyce matapos mapuna nito ang aking pananahimik.

_“O-oo naman.” _ Pagsisinungaling ko.

_“Ano ang pakiramdam na maging isang celebrity dito sa opisina?” _ Biro nito.

_“Ce-celebrity?” _ Kunot-noong tanong ko dito.

_“You’ve earned everyone’s respect and admiration. Hindi ka lang kilala bilang dakilang sekretarya ni Mr. Boromeo… ikaw na rin ang bayani at tagapagtanggol ng mga naapi!” _ Natatawang pahayag nito.

It’s too obvious that she’s trying to lighten my mood and it worked!

_“Honestly, I’m just glad that my secret is out. At least hindi ko na kailangang magpanggap na straight at titigilan na din ako ng mga nagpaparamdam na mga babae dito sa opisina.” _ Sagot ko naman.

_“Oh about that… kung ako sayo wag kang magpaka-kampante. Narinig ko na nagpupustahan yung mga babae dun sa payroll kung sino ang makapagpapatuwid sa’yo!” _ Anito sabay kindat sa akin.

_“Hoy! Ikaw talaga! Hindi magandang biro yan!” _ Wika ko dito habang natatawang sinakyan lamang ang sinabi ng babae.

_“And who says I’m joking?!” _ Sagot naman nito bago nakakaloko ang ngiti na lumayo sa akin.

I was speechless…

Chapter Six

CARLOS TRAJANO

**“Hoy napanood niyo na ba yung pelikulang Fresh?” ** Tanong ni Joyce sa amin ni Ricky habang nagtitimpla ng kape sa maliit na kusina ng opisina.

Isang linggo na rin ang nakalilipas magmula ng mangyari ang insidente kay Ricky at ang ginawa kong pagtatanggol dito. Buong akala ay magiging awkward ang atmosphere sa trabaho subalit mabilis na nanumbalik sa normal ang lahat na parang walang nangyari.

Nakatulong din na naging abala ang lahat sa pag-aasikaso ng bagong proyekto sa Puerto Princesa para sa collaboration namin kay Mrs. Nunez .

**“Yun ba yung lalaking kanibal na kumikidnap at kumakain ng mga babaeng ka-date niya?” ** Tanong naman ni Ricky.

**“Oo yun nga! May gaaad! Grabeh… kadiri noh?!” ** Naiiling na pahayag ng babae na tila naiisip pa rin nito ang imahe ng kanyang napanood kagabi.

**“And yet pinanood ** **** **at tinapos mo pa din?” ** Natatawang komento ko.

**“Nakaka-wet kasi yung kanibal… ang gwapo! Shet! Kaya lang literal kung kumain!” ** Ani nito sabay humalakhak.

**“Ay iba din ang landi!” ** Gatong naman ni Ricky bago kami sabay-sabay na nagtawanan.

Nasa kalagitnaan kami ng masarap na pag-uusap ng lumapit sa amin si Miko, ang IT at archivist nang kumpanya. Nagulat kami nang bigla itong sumulpot sa maliit na kusina.

Tahimik ito at bihira lamang makisalamuha sa ibang empleyado kaya makaagaw pansin ang biglaang paglagpit nito sa amin.

**“Oh Miko… ano atin?” ** Tanong ko sa lalaki.

**“Yung file na pinapahanap mo kasi hindi ko makita. Parang mali ata yung reference number na ibinigay mo kanina.” ** Sagot nito.

**“Ay ganun ba? Naku sorry… sana tinawagan mo na lang ako o kaya nag e-mail ka na lang… nakakahiya naman pumunta ka pa dito sa floor namin.” ** Mabilis akong humingi ng dispensa sa lalaki.

**“Okay lang… di naman malaking abala yun and besides gusto rin kitang makita at puntahan.” ** Nakangiting sagot nito.

**“H-ha?! B-bakit naman?” ** Takang tanong ko dito.

**“Gusto sana kasi kitang ayaing lumabas, kung okay lang?” ** Sagot nito na sinabayan pa ng pagkindat sa akin.

Rinig na rinig ko ang malakas na pag-ubo ni Joyce matapos mahirinan sa kanyang iniinom na kape pati na rin ang pigil na pigil at impit na pagtili ni Ricky!

Lumabas?! As in date?!

**“Grabe ka Miko ha! Nawindang ako sayo!” ** Di mapigilang sabad ni Joyce habang pinupunasan ng tissue ang kanyang bibig.

Mabilis akong pinamulahan ng mukha. Bigla akong na- concious sa presenya ng lalaki.

**“Aiyeee! Sana ol! Choz!” ** Gatong naman ni Ricky habang hinahaplos ang likod ni Joyce.

Ngiti lamang ang isinagot ng lalaki sa dalawang empleyado. Muli nitong ibinaling ang kanyang atensyon sa akin.

**“Okay ka lang?” ** Abot tenga ang ngiti nitong tumitig sa akin.

**“N-nasa t-trabaho tayo.” ** Nauutal na sagot ko.

Great! Just great! Sa dinami-dami ng pwede kong isagot eh iyan talaga ang naisip ko?!

Hindi naman natinag ang lalaki at bagkus ay may kung anong kinang ang lumarawan sa mga mata nito.

_“So, does that mean na kapag inaya kita outside of work eh papayag ka?” _ Tanong muli nito na bahagya pang lumapit sa akin. Bakas ang matinding pag-aasam sa mukha nito.

Sa kauna-unahang pagkakataon ay napagmasdan ko ng mabuti ang lalaki. I haven’t really paid much attention to his looks until now and in fairness, maitsura ang mokong!

Matangkad, moreno at mabango. Tipikal na pinoy ang itsura. Malakas din ang karisma. And despite his baggy clothes, hindi maikakaila na maganda din ang pangangatawan nito!

**“Mga baklang ‘to… Miko ano ba?! Kaloka ‘to! Di ko alam na may ganyang side ka pala!” ** Kinikilig na sabad muli ni Joyce habang pinapanood nila ni Ricky ang awkward na pag-uusap namin ng lalaki.

Bago pa man ako makasagot ay biglang iniluwa ng pintuan ang bakulaw. Kitang-kita ko ang mabilis na pagkunot ng noo nito matapos mapadako ang tingin sa maliit na distansya sa pagitan namin ni Miko.

Ramdam na ramdam ko ang mapanuring tingin na iginawad nito sa aking namumulang mukha. Hindi ko maunawaan ang sarili kung bakit nakaramdam ako ng kaunting guilt na tila isang batang nabuko sa kayang kalokohan.

**“Get ready! Aalis tayo in five minutes!” ** Pahayag nito bago umalis ng kusina.

Off course, he just had to ruin the moment!

And with that, mabilis kong nakalimutan ang tungkol kay Miko. Trabaho na ulit ang aking naging priority at pokus ng utak.

-oOo-

**“I’ll have Carlos organise our accomodation in Puerto Princessa and he will e-mail your secretary with all the details as soon as it’s done.” ** Nakangiting pahayag ni Mark kay Mrs. Nunez habang papasok kami sa lobby ng hotel na tinitigilan nito.

**“Thank you. And we shall see you there in two weeks.” ** Nakangiting sang-ayon naman ng maedad na babae bago ito lumayo sa amin.

Biglaang nagpatawag ng meeting ang babae upang pag-usapan ang nalalapit na business trip namin sa Puerto Princessa para sa bagong proyekto na aming sisimulan.

It was a last minute call dahil may mga aasikasuhin daw itong personal na bagay __ kaya magiging abala ito sa mga susunod na araw.

**“YOU!” ** Isang malakas na sigaw ang umalingawngaw sa lobby ng hotel.

Lahat ng tao ay napatingin sa babaeng naglalakad patungo sa aming direksyon. Nanlilisik ang mga mata nito habang namumula sa galit.

**“Ms. Arevalo, unfortunately Mr. Boromeo is on his way to an important meet…-” ** salubong ko sa babae.

PAK!

Isang lumalagapak na sampal ang iginawad nito sa aking mukha. Bigla akong natigilan habang kalmadong pinoproseso ang nangyari. Hindi ko inaasahan ang naging reaksiyon nito.

**“You lap dog! It’s you, isn’t it?! You orchestrated that whole article didn’t you? Admit it!” ** Galit na akusa nito sa akin.

Ramdam ko ang paglipat ng tingin ng mga tao sa akin. Huminga ako ng malalim bago hinarap ang babae. I can’t loose my composure now!

**“I’m not sure I’m aware of what you’re talking about…” ** sagot ko while feigning ignorance sa issue na tinutukoy nito.

**“LIAR!” ** Sigaw nito bago muling nag-akmang pagbubuhatan ako ng kamay.

Bago pa man dumako ang palad nito sa aking mukha ay mabilis itong nasalag ni Mark. Seryoso nitong kinausap ang babae.

**“That’s a pretty big accusation to make! Are you sure you can back that up?” ** Pagtatanggol nito sa akin.

**“What?! The master comes to protect his pet?!” ** Sarkastikong pahayag nito bago marahas na binawi ang kanyang kamay. **“Better control your dog! Put a leash on him if you have to!” ** Dugtong pa nito tsaka tumingin sa akin.

**“He isn’t my dog nor my pet, Trixie. He is my secretary and you best remember that!” ** Pagtatama nito.

**“Whatever! Your pet has started this and I have every intension of finishing it!” ** Sagot naman nito.

Admittedly, she was right! Kasalanan ko naman talaga. I played dirty in order to protect not only my asshole of a boss kungdi pati na rin lahat ng hard work ko sa pagpapaplano ng event .

I guess it’s fair to say that this is my karma BUT that doesn’t mean na hahayaan ko na lang na tapak-tapakan ako ng punyetang ‘to!

Tahimik akong lumapit sa babae at tsaka ngumiti ng ubod ng tamis.

**“Do what you must BUT remember na sa ating dalawa, ikaw ang mas maraming tinatagong multo sa likod ng aparador mo… particularly about a certain married producer, whose wife would love to see photos of how intimate the two of you are!” ** Sabi ko dito.

**“How did you…?” ** Lalong namula sa galit ang babae.

Ngiti lamang ang isinagot ko dito.

Kitang-kita ko ang sidhi ng poot at galit sa mukha nito. Matalim itong tumingin sa akin bago mabilis na tumalikod at nag walk out palabas ng hotel.

-oOo-

**“Should I asked or are you just going to tell me anyway?” ** Seryosong tanong ng negosyante habang lulan kami ng sasakyan.

Kunot-noo akong napatingin dito matapos hindi maunawaan ang nais nitong sabihin.

**“Trixie’s affair with this so called producer… paano mo nalaman? At saan ka nakakuha ng ebidensya?” ** Tanong nito.

**“I don’t have any… it was all a bluff.” ** Kibit balikat kong sagot dito.

**“Excuse me?!” ** Kitang-kita ko ang bahagyang pag-igkas ng kilay ng lalaki. Bakas ang amusement sa mukha nito.

**“May mga kumakalat na kasing chismis tungkol sa affair nila and clearly it was more than just a rumor judging by her reaction earlier. So I just pretended to know who it was and pretended that I have tangible evidence of it.” ** Paliwanag ko.

Nagulat ako ng biglang bumanghalit ng tawa ang bakulaw. Bigla akong nakaramdam ng kung anong kilabot na dumaloy sa aking galugod dahil sa epekto ng timbre ng boses nito.

**“You truly are something else! You never cease to amaze me!” ** Nakangiting komento nito.

**“Anyway, thank you.” ** Pag-iiba ko ng topic.

**“Para saan?” ** Tanong nito.

**“Para sa pagtatanggol sa’kin.” ** Simpleng sagot ko.

**“It’s only fair. You release that article to protect myself, as well as the image of the company. It’s not a big deal and besides, it’s clearly evident na kahit wala ako dun eh you would have handled the whole situation with ease.” ** Ito naman ang nagpaliwanag habang matamang nakatitig sa akin.

**“Even so… thank you, sir.” ** Sagot ko naman na sinalubong ang tingin ng lalaki.

Panandaliang namayani ang katahimikan sa loob ng sasakyan habang magkahinang ang aming mga mata. Bigla kong naramdaman ang pagbilis ng tibok ng aking puso.

Ito ang unang bumawi ng kanyang tingin at muling ibanaling ang kanyang atensiyon sa kanyang telepono.

The hell?! Anong nangyayari sa akin?!

Chapter Seven

CARLOS TRAJANO

_“Handa ka na ba para sa flight niyo bukas?” _ Tanong sa akin ni mama habang pina- finalize ko ang aking bagahe sa loob ng aking silid.

_“Opo, ma. Reding ready na!” _ Nakangiting sagot ko naman.

_“Oh basta mag-iingat ka dun ha. Isang linggo ka din dun kaya wag ka masyado magpapagod.” _ Wika nito bago umupo sa aking tabi.

_“Siyempre naman ma, lagi naman po akong nag-iingat. Ako pa ba?” _ Natatawang biro ko dito

_“Nagpapaalala lang ako. Alam mo naman, hindi mo maiaalis sa akin ang mag-alala.” _ Paliwanag nito.

_“Opo.” _ Sagot ko bago ito niyakap para lambingin.

Sa apat na taong kong pagtatrabaho sa kumpanya ay nasanay na ako sa mga ganitong business trip . Lagi kasi akong kasama ng negosyante sa bawat lakad nito lalo na kapag may mga importanteng dealings kami sa mga kliyente.

It’s actually my favourite part of the job . Dahil sa kumpanya ay nagawa kong makarating sa iba’t-ibang bahagi ng Pilipinas, pati na rin sa ibang bansa. Sagot kasi ng kumpanya ang accomodation at flight tickets. May allocated na allowance din para sa food expenses kaya pocket money lamang ang aking iniintindi.

_“Oy kuya wag mong kalimutan yung pasalubong ko ha!” _ Sabi sa akin ng aking nakababatang kapatid na si Cocoy mula sa bukana ng aking silid.

_“Oo naman! Kelan ba ko nakalimot?!” _ Sagot ko naman.

_“To talagang batang ‘to! Hindi magpupunta ang kuya mo dun para mamasyal. Business trip yun!” _ Saway ni mama sa aking kapatid.

_“Okay lang yan ma. Alam naman ni ‘Coy yung kapalit ng pasalubong ko, diba?” _ Baling ko sa aking kapatid.

_“Oo nga ma. Hindi libre yun! Babayaran ko yun ng grades ko!” _ Segunda naman nito.

_“Kahit na! Wag mo masyado inii-spoiled yang kapatid mo!” _ Giit naman nito na aking nginitian lamang.

-oOo-

_“Pasensya na po sir, nagka problema po kasi yung booking software namin kaya po na-double book yung mga kwarto.” _ Walang tigil sa paghingi ng paumanhin ang manager ng hotel na aming titigilan.

_“Well that’s not good enough, is it?” _ Di maitatago ang disappointment at frustration sa boses ng negosyante.

Mabuti na lamang at nauna nang nakapag check-in si Mrs. Nunez at ang kanyang sekretarya kaya hindi na nito nasaksihan ang naging problema namin ng lalaki.

There’s only one room available para sa amin ng bakulaw. It was a room with a beach view! Originally, ito dapat ang aking kwarto at nasa separate na king suite ang lalaki subalit sa kung anong dahilan ay hindi nai- book ang kwarto nito.

_“Sir, you can have my room since I am partially at fault any…-” _ awat ko sa lalaki.

_“And how is this your fault? You booked, you paid and they confirmed!” _ Iritadong singhal nito.

_“Still, dapat dinouble check ko pa din bago tayo umalis.” _ Kontra ko. _“I know my room is not much and most probably not to your liking pero at least may titigilan kayo for the duration of our stay here sa Puerto Princessa.” _ Pagpapakalma ko rito.

_“At saan ka titigil?” _ Salubong ang kilay na tanong nito sa akin.

_“Ako na po ang bahala… I am sure makakahanap ako ng murang hotel na matitigilan somewhere.” _ Sagot ko dito.

_“This last minute? I doubt it.” _ Ani nito.

_“Hindi po natin malalaman kung hindi natin susubukan.” _ Giit ko.

Panandaliang itong natahimik na tila nag-iisip. Bakas na bakas ang pagtitimpi sa gwapo nitong mukha.

_“You know what, we’re wasting time!” _ Maya-maya ay pahayag nito. _“We’ll take the room and share it!” _ Baling nito sa manager ng hotel .

_“S-sir?!” _ Gulat na gulat na pahayag ko.

Halos bumagsak ang aking panga sa pagkabigla. Hindi ko inaasahan ang naging desisyon __ nito.

_“Mas marami tayong dapat i-prioritize at asikasuhin na mas importanteng bagay kesa sa pagsi-share ng kwarto!” _ Paliwanag nito.

_“P-pero sir…-” _ tututol pa sana ako subalit mabilis ako nitong siningitan.

_“This is not open for discussion, Carlos!” _ Pinal na pahayag nito.

_“We will start processing the refund of your payment sir. Ma-credit na lang po yung funds pabalik dun sa card na ginamit niyong pambayad within seven working days.” _ Sabad ng manager.

What the fuck?!

Makakasama ko sa isang kwarto ang bakulaw ng buong isang linggo?!

-oOo-

_“It’s a good thing there’s a couch. Dyan ka matulog at dito naman ako sa kama.” _ Sabi ng lalaki matapos isinantabi ang kanyang dalang mga gamit.

Tila wala akong narinig sa tinuran nito. Agad na napako ang aking paningin sa direksyon ng balkonahe ng silid.

The room was just as beautiful as it was on the photo. Bumungad sa amin napakagandang view ng beach sa malaking bintana ng kwarto. Sobrang serene at napaka payapa nitong tingnan!

Kitang-kita dito ang maliwanag na kalangitan at ang kulay asul na katubigan. Binigyang buhay lalo ito ng kulay kapeng buhangin at mayayabong na puno ng niyog sa paligid. Parang itong isang obra ng isang tanyag na pintor na makikita lamang sa mga moseyo sa seyudad.

_“Not bad.” _ Sabi ng lalaki matapos tumayo sa aking tabi.

Dito lamang ako parang biglang natauhan.

_“Kaya nga sir. It’s not too late to change your mind if you want the room to yourself. I can still…-” _ alok ko dito subalit mabilis akong pinigilan ng negosyante.

_“Drop it will you? Ano bang problema if we share a room?” _ Salubong ang kilay nitong bumaling sa akin.

Hindi pa ba obvious? I’m gay and you’re a freaking homophobe! Tapos gusto mo mag share tayo ng kwarto?! Okay ka lang?!

_“Ayaw ko lang pong mailang kayo dahil sa akin.” _ Paliwanag ko naman.

_“We’re both here on business and I have no qualms sharing a room with you for a week. I trust that you won’t make any advances towards me during our stay here, unless of course I’m wrong, am I?” _ Seryosong tanong nito.

Advances? Hambog na ‘to! Feeling ang bakulaw!

_“No you are not mistaken and I can promise you that it will never happen because I have standards.” _ Ganti ko dito.

_“Standards, huh?” _ Taas kilay na tanong nito.

There it is again! That shift of expression from being serious and business like to a more playful one na para bang may nasabi akong nakakatawa!

He always does that!

Nakakabwisit!

_“I’m not into OLD men.” _ Sagot ko naman matapos bigyang diin ang salitang matanda.

Bagkus na mainsulto ay biglang humalakhak ng malakas ang bakulaw. Parang karma na bumalik sa akin ang intention ko na i- offend ang lalaki dahil ako ang nainis sa naging reaksyon nito.

_“Yun naman pala. Eh di wala tayong problema.” _ Natatawang sagot nito bago kinuha ang kanyang carry on bag at pumasok ng banyo.

Wala sa loob akong nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga.

It’s going to be the longest week of my life!

-oOo-

Don’t look!

Don’t stare!

Keep your job!

Eversince my comment about him being OLD, eh napupuna ko na napapadalas ang pagbandera ng bakulaw sa kanyang halos hubad na katawan sa aking harapan. He always walked around shirtless na para bang nanadya!

I am struggling to maintain my poker face ! Paano ba naman magiging emotionless ang mukha ko kung sa araw-araw na ginawa ng diyos ay para akong asong naglalaway sa magandang hubog ng katawan nito?!

_“If there’s nothing else, lalabas po muna ako sir. Medyo nagugutom na rin po ako.” _ Kalmadong pagpapaalam ko dito.

I needed to get away.

_“Just make sure na babalik ka before our meeting with Mrs. Nunez.” _ Pagpayag nito.

_“May gusto po ba kayong ipabili habang nasa labas ako?” _ Tanong ko dito.

_“Wala naman. Salamat.” _ Sagot nito.

Mabilis kong iniligpit ang aking mga gamit bago nagmamadaling lumabas ng kwarto.

I feel suffocated!

Totoo ang sinabi ko dito na hindi ko type ang maedad na lalaki pero hindi naman ako bulag at lalong hindi ako santo para hindi maapektuhan sa tuwing nakikita ko ang kaakit-akit nitong pangangatawan! Tao lang ako!

Konting tiis pa Carlos! Tatlong araw na lang! Bear with it!

Mabilis na lumipas ang apat na araw dahil naging abala kami sa pag-aasikaso sa bagong proyekto. Nauubos ang aming oras sa pakikipag-usap sa local officials ng lugar __ para sa mga dokumento at permit.

Maging ang site kung saan gagawin ang bagong proyekto ay madalas din naming puntahan para kausapin ang lead engineer na nangangasiwa dito. Madalas din naming nakakasama ang partido nina Mrs. Nunez for meetings and other business related matters.

Puspusan ang ginagawang panliligaw ni Mark sa aming Spanish clients para tuluyang mapabagsak ang aming kakompitensya.

VRRRRRRTTTTT!

Malakas na nag- vibrate ang aking telepono habang kumakain. Dinukot ko ito mula sa aking bulsa upang tingnan kung sino ang nagpadala ng mensahe sa akin. Di ko mapigilang mapangiti matapos masilayan ang pangalan ni Miko sa screen ng aking cellphone.

Agad kong binuksan ang mensahe nito. Bahagya akong nakaramdam ng kilig dahil sa sweetness ng lalaki. Bagama’t hindi pa natutuloy ang aming date dahil parati akong abala sa opisina ay hindi pa rin ako nito sinusukuan.

Parati itong nagte- text at tumatawag upang makipagkwentuhan. Kapag nasa trabaho naman ay madalas itong dumadaan sa aking lamesa para ako ay batiin at kamustahin. Grabe sa effort ang ginagawa nito upang ako ay kilalanin.

Magre- reply sana ako sa mensahe ng lalaki nang biglang lumabas ang pangalan ng negosyante sa aking telepono.

I guess it’s time for me to head back.

-oOo-

_“It is nice doing business with you Mr. Boromeo. You’re as good as the rumor says you are!” _ Nakangiting pahayag ni Mrs. Nunez habang nakikipagkamay sa lalaki.

We had just successfully closed the deal with her . Isang kliyente na lamang ang aming kailangan upang masigurado ang tuluyang pagkapilay ng aming kakompitensiya! Everything is going according to Mark’s plan!

_“Likewise Mrs. Nunez… likewise!” _ Nakangiting sagot naman ng lalaki.

_“Both of you should come to my charity event tonight at Bright Star Hotel! I believe Mr. Rodriguez would be there. If you’re interested, I could make an introduction.” _ Alok ng matandang babae.

_“I would really appreciate that! Thank you!” _ Lalong lumapad ang ngiti ng negosyante.

I can already tell what he is thinking. He will capitalize on this opportunity to get ahead of the competition.

Sinamahan namin si Mrs. Nunez at ang kanyang sekretarya pabalik ng kanilang sasakyan. Nakangiti kaming kumaway at nagpaalam dito.

_“Kailangan ko ng suit para mamaya.” _ Baling nito sa akin ng kaming dalawa na lamang.

_“Nakapag rent na po ako, sir. It should be ready to pick up later.” _ Agad kong sagot dito.

_“Nakapag rent ka na agad?” _ Takang tanong nito.

_“Yes sir… nabanggit kasi sa akin ng sekretarya ni Mrs. Nunez yung tungkol sa charity event when we spoke earlier during the week.” _ Paliwanag ko.

_“And you didn’t mention this to me because…?” _ Usisa nito.

_“Because I wasn’t sure if our deal would go through and if Mrs. Nunez will invite us.” _ Sagot ko.

_“And yet you still rented a suit?” _ Wika nito.

_“Better be safe than sorry.” _ Tugon ko sa lalaki.

He grinned in approval…

Chapter Eight

CARLOS TRAJANO

**“May problema ba? You seemed awfully quiet?” ** Tanong ng lalaki habang lulan kami ng sasakyan papunta sa charity event .

**“Wala naman po sir… nag-iisip lang ako about dun sa nabasa kong article tungkol kay Mr. Rodriquez.” ** Pagsisinungaling ko.

**“What about it?” ** Tanong muli nito.

**“I’ve read that he’s a hard man to please. Loyal to a fault. Baka mahirapan tayong kunin siya on our side.” ** Sagot ko naman.

**“There’s no point stressing about it now. We’re about to meet the man in person and we’ll make our judgement then.” ** Paliwanag nito.

**“Yes sir.” ** Tanging sagot ko.

Sa totoo lamang ay hindi naman talaga si Mr. Rodriguez ang dahilan ng aking pagkabalisa. I have no doubt in my mind na makukuha namin ang kliyente mula sa kabilang panig. Ganun kalaki ang kumpyansa at pananalig ko sa kakayahan ng negosyante. I’ve seen it time and time again !

What’s bothering me is the fact that I feel uneasy about something . Yung tipong para bang nararamdaman ko na may maling mangyayari ngayong gabi.

You can call it sixth sense, instinct or premonition pero isa lang ang aking sigurado. I cannot let my guard down tonight. I need to be extra vigilant.

Kung may choice lamang ako ay ayaw ko sanang sumama subalit alam kong hindi papayag ang lalaki. Hindi magiging maganda ang dating nito kay Mrs. Nunez especially after she extended her invitation to the both of us .

**“We’re here!” ** Pukaw ng lalaki sa akin.

L ord, kayo na po ang bahala.

-oOo-

The venue was beautifully decorated! Kung sino man ang planner ng event ay talaga namang pinag tuunan ng pansin nito ang ultimo ang kaliit-liitang detalye ng bawat dekorasyon. Mula sa ilaw, table arrangement at kahit na sa mga paso ng halaman na nasa gilid ng pader. Nagmistulang isang event sa pelikula ang aming dinaluhan. Everything was perfect!

**“Heads up at twelve o’clock! We got company!” ** Bulong sa akin ng negosyante habang nakatingin sa direksyon ng babaeng papalapit sa amin.

**“Trixie! What a surprise?” ** Pormal na bati ng lalaki sa babae.

Nakasuot ito ng pulang gown na halos makita na ang kanyang kaluluwa sa baba ng neckline nito.

**“Evening to you too, Mark!” ** Matamis na ngumiti ang babae bago tumingin sa akin.

**“Good evening, Ms. Arevalo.” ** Civil na pagbati ko dito.

The bitch didn’t even acknowledged my presence, which off course didn’t bother me. I was just hoping na merong enough sense ang babae para hindi gumawa ng eskandalo sa hotel .

**“I didn’t expect to see you here.” ** Pukaw ni Mark sa atensiyon ng babae.

**“Oh don’t worry. I didn’t follow you here if that’s what you’re thinking.” ** Sarkastikong pahayag nito.

**“I wasn’t thinking that at all.” ** Sagot naman ng negosyante na tila binalewala lamang nito ang pasaring ng babae.

**“Good because I’m here on official business to interview the infamous Mr. Rodriguez. I heard that he is quite a character.” ** Kwento nito.

**“That’s great news!” ** Simpleng sagot ng lalaki.

**“It is! So, if you’ll excuse me, I’d better be off.” ** Muli itong matamis na ngumiti sa lalaki.

**“Off course.” ** Anito tsaka tumango.

Bago ito lumayo sa amin ay tiningnan muna ako nito mula ulo hanggang paa at tsaka umismid. Para akong si spiderman na may spider sense dahil sa kilabot na bumalot sa aking buong pagkatao sa ginawa nito.

Bruhang ‘to! Madapa ka sana! Tse!

-oOo-

It’s been two hours magmula ng dumating kami sa event . Halos manakit na ang aking mga binti sa pagkakatayo habang nag hihintay na matapos sa pakikipag-usap ang negosyante kay Mr. Rodriguez.

Halos hindi ko ma- enjoy ang pagkain sa event dahil sa aking nararamdaman. I was becoming paranoid and restless . Iba talaga ang aking kutob. Something is about to happen and I can feel it . This is the reason kung bakit hindi ako mapakali.

**“Sir, drinks pa po?” ** Nakangiting tanong sa akin ng isang waiter .

**“Ay kalabaw!” ** Napalundag ako sa gulat. Hindi ko namalayan ang paglapit nito sa akin.

Mabilis akong pinamulahan ng mukha. Bakas ang pigil na pag ngiti ng waiter sa aking naging reaksyon.

**“S-sige kuya… pero softdrinks lang kung pwede.” ** Nahihiyang sagot ko sa lalaki.

**“Sige sir, ikukuha na lang ho kayo.” ** Nakangiting sagot nito.

**“Salamat.” ** Nakangiting tugon ko naman.

Napatingin ako sa orasan at nakitang mag-aalas nuebe na nang gabi.

Bwisit!

Ang tagal ng bakulaw! Akala ko meet and greet lang?! Eh parang nag present na nang buong business proposal ang walang hiya!

Maya-maya pa ay muling bumalik ang waiter na may dalang isang basong coke . Kinuha ko ito at muling nagpasalamat sa lalaki.

Unti-unti kong ininom ang softdrinks habang namamapak ng pagkain sa sulok ng lamesa. Wala akong kakilala sa event kaya wala rin akong makausap. Halos maburyo na ako sa paghihintay na matapos ang meeting ng lalaki. Low bat na rin ang aking cellphone sa kaka- browse ko __ sa facebook, youtube at internet.

Makalipas ang ilang sandali ay bigla akong nakaramdam ng kakaiba sa aking katawan! Bigla akong nag-init na para bang inaapoy sa lagnat!

Minabuti kong magtungo sa CR upang maghilamos. Naisip ko na baka nasobrahan lamang ako sa stress at labis na pag-iisip kaya nakaramdam ako ng kakaiba.

Napatingin ako sa aking repleksyon sa salamin. Namumula ang aking mukha na para bang naka-inom ng alak. Nag-umpisa na rin akong pagpawisan ng butil-butil.

Anong nangyayari sa akin? !

Habang lumilipas ang bawat segundo ay lalong tumitindi ang init na aking nararamdaman. Dumating ako sa punto na parang gusto kong maghubad ng damit upang makaramdam ng ginhawa!

To make matter worse, I also started feeling horny! Mabilis na nagkaroon ng buhay ang aking alaga! Para itong bakal sa tigas!

The hell!

Hindi ko naiwasang mag- panic . I needed to find Mark and get away from this place as soon possible. Something isn’t right!

-oOo-

**“Okay ka lang sir?” ** Asked the same waiter who offered me the drinks after I came out of the men’s room.

**“Okay lang ako!” ** Pagsisinungaling ko habang pasimpleng tinakpan ang aking harapan.

**“Sigurado ba kayo sir? Baka gusto niyong maupo muna?” ** Pagmamagandang loob nito.

**“I’m fine. I just need to find Mr. Boromeo, so if you’ll excuse me.” ** Sagot ko naman bago nag-umpisang maglakad palayo sa lalaki.

**“Please, sir. I insist. You don’t look well!” ** Awat nito sa akin.

Bakit ba ang kulit nito?!

Hindi nakaligtas sa aking pansin ang tatas nito sa pagsasalita ng ingles. Something wasn’t quite right, ngunit hindi ko na ito nagawa pang pagtuunan ng pansin dahil sa paglala ng aking nararamdaman.

**“Anong nangyayari dito?” ** Tanong ng isang pamilyar na boses mula sa aking likuran.

Mabilis akong napalingon sa lalaki. Para akong nabunutan ng tinik ng makita ang negosyante. Kitang-kita ko nang mabilis nitong pinasadahan ng tingin ang aking mukha.

**“Are you okay, Carlos?” ** Tanong nito sa akin bago matalim na tumingin sa waiter.

**“Can we please go? I am not feeling too good.” ** Mabilis na tugon ko sa lalaki.

Chapter Nine

CARLOS TRAJANO

**“You need a doctor!” ** Bakas ang pag-aalala sa boses ng negosyante matapos naming makabalik sa hotel .

**“I’m fine, sir!” ** Mabilis na pagtutol ko bago nagmamadaling nagtungo sa mini fridge ng silid upang kumuha nang malamig na bote ng tubig.

**“You don’t look fine!” ** Kontra naman nito habang nakatingin sa akin.

He was right! Parang baga na nagliliyab sa init ang aking balat! I am dying to get out of my clothes!

Lalong sumama ang aking pakiramdam habang lulan kami ng sasakyan kanina. Sinubukan kong paganahin ng todo ang aircon ng kotse sa pagbabakasakaling maibsan ang init at libog na aking nararamdaman, subalit walang nangyari.

Even the cold bottle of water did nothing to ease my discomfort now.

Nagulat ako ng lumapit sa akin ang lalaki at biglang inilagay ang kanyang palad sa aking noo.

**“Jesus Christ Carlos! You’re burning up!” ** Pahayag nito.

Marahas kong pinalis nito na kanyang ikinagulat. Parang may gasolina kasi ang balat nito na lalong nakapagpatindi sa init na aking nararamdaman.

**“What’s wrong?” ** Kunot-noong tanong nito sa akin.

**“N-nothing… I’m fine!” ** Singhal ko bago marahang napaatras sa direksyon ng kama.

How can I tell this homophobic man that his touch is arousing me!

**“Stop saying you’re fine when CLEARLY you aren’t!” ** Naiinis na pahayag ng lalaki.

**“Look… kailangan ko lang maligo at magpahinga then I’ll be good as new!” ** Katwiran ko habang pinagpapawisan ng butil-butil.

Halatang hindi kumbinsido ang lalaki.

**“Mas mabuti pa pumunta na tayo ng ospital para matingnan ka ng mga doktor. You maybe having an allergic reaction to something.” ** Anito sabay hablot sa aking palapulsuan.

**“NO!” ** Mariing pahayag ko bago marahas na binawi ang aking kamay.

I’m even more embarass to see a doctor. What the hell would I say to them? That I’m feeling horny! Jakol lang ang katapat nito but the man is making a big fuss over it!

**“Okay! That’s it! WE’RE GOING! End of discussion!” ** Ma-awtoridad na pahayag naman nito bago muling hinablot ang aking kamay!

Parang sinilaban ang aking buong katawan sa muling pagtatama ng aming mga balat! I wanted to get as far away from him as possible before I do something I would regret, subalit matigas pa sa bakal ang pagkakahawak nito sa akin!

Sinubukan kong magpumiglas ng magsimula akong hilahin nito palabas ng silid. I planned to lock myself in the bathroom but Mark was clearly stronger than I am .

**“Sir, please! Just let me go and let me deal with this alone!” ** Paki-usap ko dito habang patuloy pa rin sa pagpalag.

Labis na naging sensitibo ang aking balat. His touch is making feel things I wouldn’t normally feel!

**“NO!” ** Matigas na pahayag nito tsaka marahas na hinila ang aking kamay.

I gathered all my strength in one final attempt to free myself from his grip but instead ay natalisod ako na naging dahilan upang matumba ako patungo sa direksyon ng negosyante.

Out of reflex ay mabilis akong sinubukang saluhin ng lalako ngunit dahil sa pagkabigla ay pareho kaming nawalan ng balanse at bumagsak sa sahig. I ended up on top oh him, which only made my situation worse!

-oOo-

**“We should get up.” ** Wika ng lalaki matapos makabawi.

Tila wala naman akong narinig sa tinuran nito at bagkus ay nanatili lamang akong nakapatong sa ibabaw ng lalaki. Damang-dama ko ang matigas na mga muscle nito sa ilalim ng kanyang suot na damit.

I can feel the heat emanating from him, which only fueled my desire even more!

**“Carlos!” ** Tawag nito sa akin subalit tila hindi ito rumehistro sa aking utak.

Tanging ang mainit na pagdampi ng hininga nito sa aking noo ang aking naramdaman. Inilagay ng lalaki ang kanyang dalawang kamay sa aking balikat upang ako ay marahang itulak subalit iba ang naging epekto nito sa akin.

I felt something in me snapped as an overwhelming desire took over my self control! All my sense of reason and logic came undone! Para akong sinaniban ng masamang espiritu!

Ang pinaghalong init at libog na aking nararamdaman ay naipon at parang bulkan na sumabog! Before I could stopped myself, I started dry humping Mark!

Kitang-kita ko ang panlalaki ng mga mata nito dahil sa aking ginawa!

**“What the fuck are you doing?!” **

Marahas akong itinulak ng lalaki papalayo sa kanyang katawan na naging dahilan upang bumalandra ako sa built in wardrobe ng kwarto. Malakas na humampas ang aking likod sa pinto subalit hindi ko ito ininda.

Oh my god! Anong ginawa ko!

**“I-I’m sorry!” ** Tanging nasambit bago nagkukumahog na tumayo at nagtungo sa aking maleta.

Mabilis ko itong binuksan upang kunin ang isang maliit na bag . Pagkatapos niyon ay nagmamadali akong nagtangkang pumunta sa direksyon ng banyo ngunit mabilis na hinarangan ng lalaki ang aking daraanan.

**“It’s not food allergy, is it? Someone has drugged you?” ** Salubong ang kilay na tanong nito.

I simply nodded.

**“Mas kailangan nating pumunta ng doktor ngayon. Hindi natin alam kung ano pang epekto meron yung gamot sa sistema mo!” ** Mariing pahayag nito bago sinubukang kunin ang bag na aking hawak.

**“Hindi na kailangan!” ** Marahas na pagtutol ko at tsaka hinablot ang bag sa kamay nito.

Unfortunately, the bag fell on the floor! Kitang-kita ko ang panlalaki ng mga mata ng negosyante matapos kumalat ang laman ng aking bag.

**“The fuck?!” ** Kunot-noong pahayag nito habang nakapako ang tingin sa aking laruan!

Nagmamadali kong dinamapot ang nagkalat na laman ng aking bag __ at tsaka tumakbo papasok ng banyo.

-oOo-

**“You done?” ** Seryosong tanong nito habang naka-upo sa upuan kaharap ang kanyang laptop .

Hindi ko magawang salubungin ang mapanuring tingin nito dahil sa labis kahihiyan. Minabuti kong tumango na lamang at umupo sa dulo ng sofa habang tahimik na naghihintay sa mga susunod na sasabihin ng lalaki.

Pagkatapos kong i -lock ang pinto ng banyo kanina ay nagmamadali akong nag shower ng malamig na tubig. I did the only thing I know how na makakatulong sa akin upang maibsan ang epekto ng droga sa aking katawan.

I masterbated while shoving a dildo up my ass. I couldn’t help the moan that escaped my lips and I am certain that it was loud enough for the man to hear! I was like a bitch in heat! Ilang oras din akong nanatili sa loob ng banyo bago tuluyang bumuti ang aking pakiramdam!

**“Magpahinga ka na! We will get some answers tomorrow!” ** Ani nito bago pinatay ang kanyang laptop at naglakad papunta sa kama.

Muli lamang akong tumango sa lalaki bago humiga sa sofa. It’s obvious na ayaw nitong pag-usapan ang nangyari. Mahigpit kong ibinalot ang kumot sa aking buong katawan tsaka tulalang tumitig sa kisame.

May hinala na ako kung sino ang may kagagawan ng lahat ng ito and I vowed to make her pay!

Chapter Ten

CARLOS TRAJANO

ONE WEEK LATER…

_“Sir hindi po practical at achievable ang mga demands ni Mr. Rodriguez para sa style ng housing sa re-development at re-branding sa site ng bagong bayan.” _ Kampanteng paliwanag ni Joyce sa negosyante habang nasa kalagitnaan kami ng aming meeting .

_“Masyadong pong malaki ang gusto niyang hati ng lupa para sa mga bahay, which is unrealistic and expensive. Baka po mag back fire sa atin.” _ Segunda naman ni Ricky.

_“I know that, kaya nga nandito tayo ngayon to come with a solution to convince him otherwise.” _ Katwiran naman ng lalaki.

Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga. Sa pagitan ng tatlong bigating kliyente ay si Mr. Rodriguez lamang ang pinaka sakit ng ulo sa lahat.

Akala ata ng banyaga eh kasing yaman niya ang mga tao dito sa Pilipinas to make such extravagant demands . Although, sa umpisa pa lamang ay alam na namin na magiging pasaway ito dahil sa mga nababalitaan namin sa media, ngunit iba pa rin sa pakiramdam ngayong katrabaho na namin ito.

_“Any thoughts?” _ Tanong ng negosyante sa lahat.

_“Halos lahat po ata ng pwede nating gawin ay nagawa na natin… maybe he just wanted to stay with Carlisle Homes kaya pinahihirapan niya tayo ng ganito.” _ Sagot naman ni Joyce matapos walang magsalita sa mga empleyado.

Everyone nodded in agreement but Mark isn’t someone who is easily deterred.

_“How about you Carlos, any thoughts on the Rodriguez account?” _ Pukaw nito sa aking atensiyon matapos mapuna nito ang aking pananahimik.

_“Uhmmm… there’s still one more avenue we haven’t tried.” _ Wika ko.

_“Ano yun?” _ Tanong nito.

Halos lahat nang atensiyon ng mga empleyado ay nabaling sa akin.

_“A fussion design.” _ Simpleng sagot ko.

Mabilis na nagkatinginan ang mga tao sa meeting room .

_“Go on…” _ ani ng negosyante.

_“We should present them with a combination of designs from different spanish era focusing on arcaded porches, corridors with arches, square pillars, etc.” _ Paliwanag ko.

Panandaliang natahimik ang lalaki habang pinoproseso nito ang aking sinabi. Nagsimula rin ang pag-ugong ng bulungan sa loob ng meeting room .

_“Its a good idea, but I think instead of limiting ourselves to spanish archetectural designs, we should also include other designs that are suitable sa climate natin dito sa Pilipinas.” _ Sang-ayon nito.

_“Mediterranean and french provincial architecture seems to be the trend these days. Pwede nating i-modify yung materials and designs to suit our climate.” _ Dugtong ni Joyce.

_“Tapos magpocus tayo sa symmetrical proportions, brick exterior and porches with substantial ballustrades to give the illusion of size.” _ Mungkahi naman ni Ricky.

And with that, ideas started pouring in from different people! Sunod-sunod ang naging suhestiyon ng bawat empleyado to improve the proposal .

Nakita ko sa sulok ng aking mata na matamang nakatitig sa akin ang negosyante. Something feels different everytime he looked at me these past few days, especially after the incident in Puerto Princessa.

He usually stares at me with approval, recognition or amusement kapag may nagagawa, nasasabi o naimumungkahi akong tama sa trabaho. But now, there’s something behind those eyes that I’ve never seen before. Isang bagay na hindi ko matukoy o mapangalanan.

What the heck could it be???

-oOo-

Urghhhhh! Finally! Natapos din!

Malakas akong napabuntong hininga matapos maupo sa harapam ng aking lamesa. Tumagal din ang aming meeting nang halos dalawang oras bago nabuo ang draft ng bagong proposal . Nagsilbing catalyst ang aking sinabi para ma- inspire at sunod-sunod na lumabas ang mga ideya ng design team .

Now! Back to the real busines!

Dinukot ko ang aking cellphone mula sa aking bulsa upang mag log-in sa ibat-ibang social media platforms to stalk __ Trixie Arevalo!

It’s been a week since the incident at bagama’t nasabihan na ako ni Mark na pinapa-imbestigahan na niya ang lahat ay hindi pa rin ako mapakali. Nababagalan ako sa pag-usad ng imbestigasyon, that’s why I have this strong urged to take matters into my own hands!

Kumbinsido ako na ang babae ang may pakana ng lahat ng nangyari! Maliban kay Mark, kay misis Nuñez at sa sekretarya nito, s he was the only one who knew me in the event and also has the motive to do something like that to me given our history.

I have every intention to fight back at sisiguraduhin ko na magbabayad ang malanding puta!

-oOo-

_“Oi! Seryosong-seryoso ka dyan!” _ Natatawang pukaw sa akin ni Miko.

_“O Miko! Napadaan ka?” _ Baling ko dito matapos ilapag ang aking cellphone sa lamesa.

_“Wala naman, nangangamusta lang” _ nakangiting sagot naman nito sa akin.

_“Kaka-kamusta mo lang sa akin kahapon at nung isang araw?” _ Biro ko dito.

_“Bakit? Bawal ka bang kamustahin araw-araw?” _ Ganti naman nito kasabay ng pilyong pagkindat sa akin.

I couldn’t help but blushed!

Ganito ang routine namin ng lalaki simula ng makabalik ako mula sa Puerto Princessa. We haven’t officially gone out on a date yet dahil sa sobrang busy ko sa trabaho but we are definitely on a flirting stage of whatever this is between us.

Naipaliwanag ko na rito noong una pa lamang na ayaw kong pagsamahin ang aking personal at propesyonal na buhay, subalit sadyang mapilit ito. And to be honest, I kinda like this side of him !

_“Tama na nga yan! Nasa trabaho tayo!” _ Saway ko dito.

_“Aminin mo! Kinilig ka noh?” _ Tukso nito.

Sino ba naman ang hindi? Not only he is gorgeous but he also gets more and more courageous everyday na lalong nakakadagdag sa karismang taglay nito.

_“Ewan ko sa’yo! Baka mamaya pareho pa tayong masisante sa ginagawa mo!” _ Nakangiting katwiran ko naman.

_“Speaking of work… HOW ARE YOU…? REALLY…?” _ nawala na ang mapaglarong ngiti sa mga labi nito at bagkus ay napalitan ng seryosong ekspresyon.

_“Okay naman ako, bakit?” _ Kunot noong tanong ko sa lalaki.

_“Sigurado ka? Kasi maraming nakakapuna, including me, na may kakaiba sa ikinikilos mo after your trip sa Puerto Princess… lagi kang tulala, tahimik at parang wala sa sarili.” _ Bakas ang concern sa tinig nito.

_“Ahhhh… eh… pagod lang siguro… masyado kasing nag-iinarte ‘tong si Mr. Rodriguez sa mga request niya.” _ Palusot ko.

Miko was not buying it.

_“You know you can confide in me, right? I can keep a secret and who knows baka pwede kitang matulungan, kung ano man yan.” _ Wika nito.

_“Unless may kakilala ka sa Bright Star Hotel na pwedeng makatulong sa akin, then there’s no way.” _ Wala sa loob na sagot ko dito.

_“Bright Star Hotel sa Palawan?” _

_“Yes.” _

_“General Manager yung pinsan ko dun. I can ask him.” _ Komento nito.

_“Huh?! Seryoso ka?” _ Di makapaniwalang tanong ko.

This is a blessing in disguise!

_“So… may nangyari nga?” _ Usisa nito.

Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga bago sumagot.

_“Pupuntahan kita sa archive room mamaya. Doon tayo mag-usap.” _ Pahayag ko bago bumalik sa pagtatrabaho.

-oOo-

_“Why would you file a leave all of a sudden? At isang linggo pa! You do realized that we are in the middle of an important business transaction, right?!” _ Kunot-noong tanong ng negosyante sa akin sa loob ng kanyang opisina.

Agad akong ipinatawag ng lalaki para kausapin matapos nitong matanggap ang aking leave application sa kanyang e-mail . He’s clearly not impress with the timing, which I completely understand, pero mas importante sa akin ngayon ang makahanap ng ebidensya laban sa bruhang babae tungkol sa ginawa nito sa akin sa Palawan.

Wala akong naging choice kungdi ang ikuwento kay Miko ang nangyari sa akin. He promised to keep everything a secret and to help me the best way he can. I omitted some embarassing details details, katulad na lamang ng ginawa kong pagkanyod sa negosyante while under the influence of the drugs . I also didn’t go into details on how I took care of the problem while the man was on the other side room.

_“It’s only for a week. Nakausap ko na din po si Joyce and she was more than happy to step up into the role temporarily during the duration of my leave.” _ Paliwang ko rito.

_“I’m asking for the reasons why? Hindi ko tinatanong kung sino ang papalit sa’yo.” _ Bakas ang pagka-irita sa boses nito.

Kalma lang Carlos! This is expected dahil nasa crucial part na kayo ng proposal !

Huminga ako ng malalim bago sumagot.

_“It’s personal, sir.” _ Tipid na sagot ko.

Matagal na tumitig sa akin ang lalaki na tila kinikilatis nito ang katotohanan sa aking sinabi. Bahagya akong nakaramdam ng pagkailang.

_“Be sure to hand-over all the files to Ms. Aguilar. I want her up to speed before you leave.” _ Sabi nito sa bandang huli.

_“Thank you, sir. And I assure you that Ms. Aguilar will do a great job. She’s more invested in this project than anyone else in the team.” _ Pagbibigay assurance ko dito bago lumabas ng kanyang opisina.

-oOo-

_“O ano? Pinayagan ka?” _ Salubong sa akin ni Miko paglabas ko ng opisina.

_“Oo.” _ Nakangiting sagot ko.

_“YES!” _ Masayang pahayag nito na napasuntok pa sa ere na animo’y tumama sa lotto.

_“Bakit mas masaya ka pa sa’kin?” _ Natatawang tanong ko dito.

_“Siyempre! Biruin mo ang tagal na kitang niyayang makipag date tapos ngayon one week kitang makakasama!” _ Sagot nito.

_“Hui! Anong iniisip mo?! Loko ka! This is not a date! This is business!” _ Singit ko dito.

_“Yeah! Yeah! Bottom line is magkasama tayo… maraming pwedeng mangyari in one week!” _ Nakakaloko ang ngiti nito.

Muli akong pinamulahan ng mukha matapos mapagtanto ang ibig nitong ipahiwatig!

_“Ewan ko sa’yo! Doon ka na nga! Ang dami mong alam!” _ Pabirong pagtataboy ko dito.

Tinawanan lamang ako ng lalaki bago ito nagpaalam na babalik na sa kanyang pwesto.

Nakangiti akong nag- login sa aking computer upang i- email kay Joyce ang mga dokumentong kakailanganin nito para sa aking panandaliang pagkawala.

There was a brief moment na napatingin ako sa direksyon ng negosyante at nakitang nakasimangot itong nakatitig sa akin mula sa salamin ng kanyang opisina. Mabilis kong ibinaling ang aking atensiyon sa harapan ng computer upang mag pokus sa aking ginagawa.

The hell?!

Problema nang bakulaw na yun?!

Chapter Eleven

MARK ANTHONY BOROMEO

**“It has to be a coincidence!” ** Bulong ko habang nakatitig sa harapan ng aking laptop .

Hindi ko maunawaan ang aking sarili kung bakit hindi ako mapakali. Ilang oras na akong nakatitig sa aking e-mail kung saan naroroon ang leave application ni Carlos pati na rin ang kopya ng leave application ng IT at archivist ng kumpanya na si Miko Bustamante.

Madalas kong parating nakikita na umaaligid kay Carlos ang lalaki. I have a feeling that there is something going on between them ngunit hindi ko ito masyadong binibigyan ng pansin.

Not until now .

Magkasabay na nag- apply ng leave ang dalawa at magkasing haba din ang bakasyon na kinuha ng mga ito! I didn’t think that Carlos was interested because he always kept a professional distance between them but clearly I was wrong! The thought of them being together bothered me for some reason!

**“Fuck!” ** Malakas akong napamura bago sumandal sa aking upuan.

Marahan kong ipinikit ang aking mga mata kasabay ng banayad na paghilot sa aking ulo.

What is happening to me?!

-oOo-

Carlos is the perfect secretary. That’s the only way I could described the young man . Matalino, maaasahan at higit sa lahat ay mapagkakatiwalaan.

Hindi ko inaasahan na magtatagal ang lalaki sa kumpanya after HR has hired him to be my secretary, but he has proven himself to me time and time again over the last four years . Bago ko pa namalayan ay nasanay na ako sa presenya ng binata as he became part of my everyday life .

Hindi ko mapigilang humanga sa dedikasyon, talino at galing na ipinamamalas nito sa trabaho araw-araw. He is the only person in the company who has managed to keep up with me and that in itself is an impressive feat to accomplish . Not many people can do that. He has the mental fortitude and the feisty attitude that seems to complement my difficult personality.

I find it amusing how he was able to maintain his poker face araw-araw kapag ako na ang kaharap. Sa apat na taon nitong pagtatrabaho sa kumpanya ay hindi ko pa ata ito nakitang ngumiti o tumawa sa akin. I always felt this invisible wall between us and I always wondered why; until I finally got my answer .

Bakla si Carlos. Isang sikreto na nagawa nitong itago sa akin ng apat na taon! But to my surprise, for someone who claimed to be a homophobe, I wasn’t as angry as I thought I would be. Heck! I even went as far as to allow him to keep his job!

Napatingin ako sa labas ng aking opisina. Nabaling ang aking atensiyon sa direksyon ng isa ko pang empleyado na si Ricky Buenavista. Another gay employee that I decided to tolerate because of Carlos.

Hindi ko napigilang mapangiti matapos maalala ang naging reaksiyon ng binata. He claimed to fear me and yet he had the balls to challenge and argue with me oras na nalaman nito ang ginawa kong pagsisante sa lalaki.

He was a firecracker! It wasn’t my first time seeing that side of him but it’s definitely my first time being in the receiving end of it. And I find that quite entertaining!

Nasisiraan na ata ako ng bait!

Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga. Maybe masyado lang akong stress sa trabaho and need to get laid!

-oOo-

**“Get out!” ** Marahas kong pagtataboy sa babae palabas ng kwarto ng hotel.

**“Hmmmph! Fine! Ikaw ‘tong lalapit-lapit sakin kanina tapos hindi ka naman pala titigasan! Bwisit!” ** Nagdadabog na dinampot ng babae ang kanyang jacket at bag bago lumabas ng silid.

Marahas akong naupo sa gilid ng kama tsaka naaburidong inihilamos ang kamay sa aking mukha!

What the fuck is wrong with me?!

Nagdesisyon akong magpunta sa isang bar paglabas ko ng opisina. I had every intention to get laid and I was successful. It didn’t take long for me to find a woman and bring her to the nearest hotel.

Pagkapasok na pagkapasok namin sa kwarto ay agad kaming naglaplapan ng babae. Mabilis nitong inilingkis ang kanyang dalawang kamay sa aking leeg habang walang tigil naman ang aking sariling kamay sa paglamas sa malulusog na dibdib nito.

She was horny and I was desperate!

Pinagapang ko ang aking kamay mula sa hita ng babae pataas sa kanyang hiyas. Marahan kong inililis ang laylayan ng suot nitong damit at pagkatapos ay ipinasok ang aking kamay sa loob ng kanyang panty. Walang pakundangan kong sinalat at pinaglaruan ang puke ng babae.

She was already dripping wet!

Pinasadahan ko ng aking gitnang daliri ang kanyang hiwa bago hinilot-hilot ang kanyang tinggil! She was already riped and ready for the taking before we even began .

However, she did something that was completely normal and expected in that situation, but somehow managed to messed up my system .

She moaned!

And I don’t know why but for some reason that automatically reminded me of Carlos! Parang isang pelikulang nag- rewind sa akin ang nangyari sa Palawan!

-oOo-

**“Damn it!” ** Malakas na palatak ko bago hinablot ang pinakamalapit na unan at marahas itong inihagis sa pader.

I closed my eyes as I remember the incident in Puerto Princessa! Carlos was in absolute heat! Punong-puno ng di masusukat na pagnanasa ang ekspresyon ng mukha nito. He was wearing an emotion I’ve never seen on him before.

He was always careful and in control. Always so sure of himself, but that night, he almost loss himself despite his best efforts. I could never forget the look in his eyes. It was needy and almost seductive!

If that wasn’t enough, I also discovered something staggering! I saw his toy! Ayaw ko mang isipin subalit tumatak na sa aking isip ang sukat at laki nang dildo nito! Kasing laki ito ng aking sariling pagkalalaki kapag matigas na! Even to this day, after a week has gone by, I still wonder if he’s able to take all of it inside him?

God ! Ano bang iniisip ko?! I don’t understand why I’m having such filthy thoughts! Galit kong sinuntok ang headboard ng kama. Kasalanan ‘tong lahat ng hinayupak na nagtangka kay Carlos!

Hindi ko alam kung papaano buburahin sa aking isip ang tunog ng ungol nito. Those moans sent shiver down my spine! Combine that with the image of him and the thought of what he could possibly be doing with that piece of plastic in his hand is enough to shook me to my core!

_“Fuck! Fuck! Fuck!” _ Sunod-sunod na pagmumura ko.

Kapag nalaman ko talaga kung sino ang may pakana ng lahat ng ito ay pagbabayarin ko ito ng matindi! They will taste the full wrath of Mark Anthony Boromeo!

-oOo-

**“This is not good enough! Sabihin mo sa design team na baguhin ang desenyo ng bahay… masyadong over the top!” ** Naiiritang utos ko kay Joyce matapos suriin ang bagong disenyo na isinumete ng design team .

**“S-sir?!” ** Hindi maitatago ang pagbagsak ng balikat ng babae dahil sa aking sinabi.

I didn’t care.

**“Sabi ko ipabago mo sa design team ang lahat ng disenyo. I know it’s early in the morning but I need your full attention the moment you walked in to work, Ms. Aguilar.” ** Sermon ko pa dito.

_“S-sorry po sir!” _ Bakas ang takot, kaba at pagkataranta sa boses nito bago ito lumabas ng aking opisina.

This was the fourth time I have asked them to changed the proposal ngunit parang hindi nauunawan ng mga ito ang konsepto ng fussion design! I can feel their frustration but I will not accept anything that isn’t up to my standard ! Kung andito lamang si Carlos eh malamang kanina pa iyun nag suggest ng alternatibong disenyo para pakalmahin ang aking inis.

Fuck! Carlos na naman?! Hindi ko napigilang ihagis ang ballpen na aking hawak. Hindi ko na alam kung ano ang nangyayari sa akin. I let out a deep sigh, as I stared into the ceiling .

**“I-is everything okay s-sir? ** ” Nanginginig ang boses na tanong ng babae matapos itong dumungaw sa pintuan ng aking opisina.

She must have heard my sudden outburst and decided to check up on me.

**“I’m fine!” ** Simpleng sagot ko na hindi man lamang tumingin sa direksyon nito.

Ilang sandali pa ay narinig ko ang marahang pagsara ng pinto. How long has it been since I last saw him? Why does it feel that each day felt longer than the day before?

Binuksan ko ang aking laptop upang muling basahin ang aking email . Tiningnan ko ang date ng leave application ni Carlos bago tumingin sa petsa ngayong araw.

**“He should be back tomorrow.” ** Bulong ko sa sarili.

That thought brought me comf ort but it was short lived! Biglang itong napalitan ng pagka-irita as the thought of Miko Bustamante being back with him!

Why do I care?!

**“Urghhhhhh!” ** Gigil na pahayag ko.

-oOo-

I came in to work early the next day. I kept telling myself that it’s because of the amount of work I needed to do, but deep down I know that it wasn’t the case . I felt a strong longing to see a particular face. Sinubukan kong pigilan ang sarili but it only made me restless and agitated .

Dinig na dinig ko ang malakas na tawanan at kwentuhan ng mga empleyado mula sa maliit na kusina ng opisina. I felt my ears perked up at the sound of a familiar voice .

I would recognize that voice anywhere!

I normally wouldn’t stopped by but a strong force made me changed direction from my office to the kitchen!

_“O pano?! Sa linggo ha! Binyag ng panganay na pamangkin ko! Pumunta kayo sa bahay! Tapos ipapakilala ko na rin kayo sa boyfriend ko!” _ Excited na pahayag ni Ms. Aguillar sa kanyang mga katrabaho.

Walang pagdadalawang isip naman na sumang-ayon at pumayag ang lahat habang papalapit ako sa bukana ng kusina. My intention was only to take a peek but my eyes automatically zoned in on Carlos and the idiot next to him, who is blatantly giving him puppy eyes!

Nagdilim ang aking paningin. Parang gusto kong dukutin ang mga mata ni Miko Bustamante dahil sa harap-harapang pagpapa- cute nito sa aking sekretarya!

My fucking secretary!

MINE!

I wanted to fire the guy right there and then! And it took a lot of self control not to do so! Bago ko pa namalayan ay parang may sariling isip ang aking mga paa na nagtungo sa direksyon ng aking mga empleyado.

_“Good morning!” _ Bati ko sa mga ito.

Hindi nakaligtas sa aking pansin ang biglaang pag-alisto ng mga ito lalo na ang pagbabago sa expression ng mukha ni Carlos.

Fuck!

I missed that poker face!

Chapter Twelve

CARLOS TRAJANO

_“G-good m-morning din po sir.” _ Sabay-sabay kaming bumati sa negosyante.

Anong nakain nitong bakulaw na ‘to at may pa good morning ngayong umaga?

Parang may anghel na dumaan sa loob ng munting kusina dahil sa biglaang pananahimik ng lahat. Lihim kaming nagkatinginan sa isa’t-isa habang tila hindi malaman kung ano ang dapat ikilos o dapat gawin.

It was extremely awkward !

_“Is it a boy or a girl?” _ Basag ng lalaki sa katahimikan habang nakatingin kay Joyce.

_“S-sir?” _ Ulit naman ng babae na tila hindi ito narinig.

_“Yung pamangkin mo. Baby boy o baby girl?” _ Tanong nito.

_“B-baby g-girl po sir.” _ Simpleng sagot naman nito bago tumingin sa akin na tila nagtatanong kung ano ang deal ng bakulaw.

As if I would know the answer to that! I’m just as lost as they are!

Lahat kami ay na- weird ohan sa ikinikilos nito. He hasn’t shown any interest to any of his employee’s personal lives before , ngayon pa lang! Kaya hindi namin alam kung papaano magre- react .

_“That’s nice!” _ Anito na ngumiti pa.

Lalo kaming nagulumihan at sabay-sabay na kinabahan! Pare-pareho kami ng iniisip. Sino ang nagkamali sa amin sa trabaho at ano ang pagkakamaling ito? Unless nasisiraan na nang bait ang negosyante, none of this can be considered normal !

_“Kailan ulit ang binyag?” _ Patuloy na pag-uusisa nito sa babae.

Why are you asking?!

_“S-sa linggo po sir. W-would you be interested in going? Maliit na salo-salo lang po.” _ Pag-iimbita nito sa lalaki out of politeness.

Kitang-kita ko ang pandidilat ng mga mata ni Ricky habang nakatingin kay Joyce na animo’y tinubuan ito ng pangalawang ulo!

He’s probably thinking that the girl has already lost her mind after becoming Mark’s secretary for only a week !

Hmmmmph! Iyan?! Sasama?! I doubt…

_“Sure! I’d love to come! Perfect timing because my schedule is free this Sunday. Thank you for the invite Ms. Aguilar.” _ Muli itong ngumiti.

Sabay-sabay na bumagsak ang aming mga panga dahil sa hindi inaasahang pagpayag ng lalaki. Either, magugunaw na ang mundo o sadyang masama lamang ang gising ng walang hiya!

Muling nabalot ng katahimikan ang kusina.

_“Anyway Carlos, gusto mo sumabay ka na sa akin sa linggo? Pwede kitang sunduin sa inyo.” _ Mungkahi ni Miko na siyang sumira sa awkward na atmosphere ng lugar.

Ramdam ko ang biglaang paglipat ng atensiyon nang lahat sa akin, including Mark. Di maitatago ang kilig sa mga mukha nina Joyce at Ricky.

_“That won’t be necessary.” _ Sabad ng bakulaw na walang pasintabing pumagitna sa amin ni Miko at nagtimpla ng kape.

I couldn’t help but feel that the move was intentional! And if it was, why? It does not make any sense at all !

_“Ako na po sir.” _ Ani ni Joyce na nagtangkang kuhanin ang tasa sa kamay nito subalit mabilis na tumanggi ang negosyante.

_“It’s alright Ms. Aguilar… I feel like making my own coffee this morning.” _ Turan nito bago bumaling kay Miko. _“As I was saying, it won’t be necessary because I will be picking Carlos up from his house.” _

Huh?! At bakit?!

_“S-sir?” _ Gulat na tanong ko sa negosyante.

_“I have something important I need to discuss with you about Carlisle Homes and the Rodriguez account.” _ Paliwanag nito

_“Can we not discuss it today? I’m sure pwede ko pong i-pencil sa…-” _ katwiran ko.

_“I PREFER to discuss it on Sunday!” _ Pahayag naman nito.

And e ven though his tone implied that there is no room for negotiation, I refused to cave in easily ! Ako pa?!

_“Pero sir, day-off ko po kasi sa Sunday and…-” _ muli akong hindi pinatapos ng bakulaw.

_“I am well aware and you will be well compensated for your time.” _ Sagot nito.

That’s not the point!

_“But sir…-” _ napatingin ako sa direksyon ni Miko. I really wanted to go with him.

Hindi nakaligtas sa aking pansin ang ginawa nitong sadyang pagharap sa akin upang iharang ang kanyang katawan sa pagitan namin ni Miko. Dahil sa malaking bulto ng pangangatawan nito ay parang pader nitong natakpan ang lalaki!

_“May problema ba?” _ Anito na seryosong tumitig sa akin.

Nagkamali ako ng pasyang salubungin ang titig nito dahil hindi ko inaasahan ang mapanuring tingin na iginawad nito sa akin.

Tagos-tagusan ito sa aking kaluluwa! Para itong isang pulis na nakahuli ng isang kriminal dahil sa bagsik ng pagkakatitig nito. Hindi ko napigilang makaramdam ng matinding pagkailang.

Poker face Carlos!

Poker face!

_“Wala naman po sir.” _ Tugon ko.

_“Good! I’ll see you in my office in half an hour!” _ Pinal na pahayag nito bago lumabas ng kusina.

What the hell was that about?!

-oOo-

Mabilis kong binasa ang aking mga email upang maka- catch up sa mga nangyari sa opisina habang ako ay nasa bakasyon. Kinausap ko rin si Joyce para i- hand over sa akin ang ilang materials para sa aming bagong kliyente.

Bakas ang matinding relief sa mukha nito dahil sa aking pagbabalik. Halos isumpa nito ang pagiging sekretarya ni Mark ng isang linggo!

Ayon dito ay buong isang linggong parang pinaghalong Byernes santo at undas ang atmosphere sa opisina. The man was constantly in a foul mood and everyone felt like they are walking on egg shells around him everyday! It was nerve wracking !

_“Kaya nga bilib ako sa’yo dahil nagagawa mo pang magtrabaho ng maayos araw-araw habang kasama ang sugo ng kasungitan!” _ Dag-dag pa nito habang umiikot ang mga mata.

_“He has his annoying moments but working for him isn’t as bad. Nataon lang siguro na maraming arte si Mr. Rodriguez kaya medyo stress siya sa trabaho.” _ Natatawang sagot ko dito.

_“At pinagtanggol mo pa talaga! Kung ako tatanungin mo, eh kulang lang sa sex yan si sir!” _ Biro nito.

_“Yang amo pa ba natin kukulangin sa sex eh halos linggo-linggo iba’t-ibang babae ang naikakama nyan!” _ Natatawang ganti ko naman.

_“Akala ko din yan pero never nya pa akong ipinatawag to clean up his mess kagaya ng ginagawa niya sa’yo, so I have a feeling na kinukulang yan sa bibingka!” _ Tugon nito.

That’s odd!

_“I doubt that!” _ Natatawang pahayag ko naman na tila hindi naniniwala dito.

Bukod sa pag-uusap tungkol sa trabaho ay kinamusta rin Joyce ang aking naging bakasyon. I told her what she needed to know without revealing too much of the real reason for that leave.

Sa totoo lamang ay fruitless ang aming lakad dahil wala kaming nakuhang impormasyon tungkol kay Trixie o sa waiter na nagbigay sa akin ng inumin sa Palawan.

Pilit kong inilarawan ng paulit-ulit sa pinsan ni Miko ang itsura ng waiter subalit wala daw itong kilala na ganun ang itsura at nakakasigurado ito dahil personal nitong pinangasiwaan ang pagpili sa mga serbidora ng gabing iyon.

And after we get back to the city ay sinubukan ko namang mangalap ng impormasyon tungkol kay Trixie upang gamitin pang- blackmail sa babae para paaminin ito subalit nangibang-bansa na ang bruha at hindi alam ng kanyang PA kung hanggang kailan ito mag- stay doon.

The only good thing that came out of that week was Miko and I became closer. He didn’t push me to do anything I am not comfortable with and it felt like we’re SLOWLY getting each other.

He was an absolute gentleman through and through!

VRRRTTTTT!!!!!

Malakas na nag- vibrate ang aking telepono kasabay ng paglitaw ng numero ng negosyante. Malamang ay hinahanap na ako nito. I was suppose to meet him at his office kaya lamang ay napasarap ang kwentuhan namin ni Joyce.

Mabilis akong nagpaalam sa babae bago tinahak ang direksyon ng opisina ng nito.

-oOo-

_“Na brief ka na ba ni Ms. Aguilar sa mga recent transaction ng opisina?” _ Tanong sa akin ng negosyante habang abala ito sa harap ng kanyang laptop .

_“Yes sir. Na-check ko na rin po yung e-mails ko and I skim through some of the important points of our latest designs and proposals para sa Rodriguez account.” _ Sagot ko naman habang nakatayo sa harapan nito.

_“What do you think so far?” _ Tanong muli nito na hindi pa rin tumitingin sa akin.

_“I don’t think our team fully understood the concept of fussion design. There are too many overlapping ideas that is neither practical nor beneficial. I think we need to go back to them and set a guideline of what we want to achieve para mas malinaw yung direksyon ng proposal.” _ Tugon ko naman.

Hindi nakaligtas sa aking pansin ang bahagyang pagtaas ng kurba ng mga labi nito matapos mapangiti habang nagtatrabaho.

Knowing him, I probably have said something that he approves off.

_“I agree!” _ Pag sang-ayon nito. ” _Set up a meeting with the design team today para maipaliwanag sa kanila ng maayos.” _ Utos nito.

_“Done na po sir. Na-inform ko na sila kanina habang nagche-check ako ng email. I booked it from one o’clock to two o’cklock this afternoon kasi nakita ko na wala kayong scheduled appointments during those times.” _ Sagot kong muli.

Napahinto sa kanyang ginagawa ang lalaki at napatitig sa akin. He’s giving me that look again and it’s making me self concious! It’s the look that says he’s impressed by me and… and… something else…!

Bwisit na mga mata yan!

_“And you didn’t bother to ask me kung okay lang sa akin ang oras? You just decided to organize it?” _ He asked in a playful tone.

_“Lahat po kasi ng e-mail niyo sa design team at kay Joyce is puro URGENT at naka-red flag, so I assumed that the issue must be dealt with utmost importance. I could always arrange it for another time if you prefer.” _ Paliwanag ko naman habang pasimpleng iniwasan ang titig nito.

_“No need… it’s fine… this is why you should always stay by my side.” _ Nakangiting pahayag nito.

Stay what on his what now?

Kunot noo kong ibinalik ang aking mga mata sa lalaki. Mabilis naman na nasakyan nito ang pagkalito aking mukha kaya nagmamadali nitong itinama ang sarili.

_“What I meant was, you are far more suited to be my secretary than anyone else. _ _You have an excellent grasp on things and you seem to know what must be done before I even tell you.” _ Pahayag nito.

_“Ohhh… okay po sir… thank you po.” _ Simpleng sagot ko. Hindi ko maunawaan ang sarili kung bakit may katiting na pagkadismaya akong naramdaman.

There was a brief moment of silence between us but it was Mark who broke it.

_“So… kamusta ang bakasyon ni Mr. Bustamante?” _ Maya-maya ay tanong nito.

_“S-sir?” _ Gulat na pahayag ko. Hindi ko inaasahan ang mga katagang ito sa bibig ng lalaki.

_“You seem awfully close lately and both filed the same leave on the same day.” _ Sagot nito.

_“O-okay l-lang p-po…” _ hindi ko alam kung papaano tutugunan ang bakulaw.

He’s been acting all weird since this morning.

_“So magkasama nga kayo?” _ Usisa nito na may bahid ng pag-aakusa.

Kitang kita ang pagbabago ng timpla ng mukha ng bakulaw. He seemed mad and annoyed all of a sudden !

Oh! Eh ano naman ngayon kung magkasama kami?! Isubsob kaya kita dyan sa laptop mo!

_“Nagpatulong po kasi ako kay Miko sir.” _ Hindi ko naman maunawaan ang sarili kung bakit pakiramdam ko ay kailangan kong magpaliwanag sa lalaki.

_“About what?” _ Nakasimangot na tanong nito.

_“Something personal po.” _ As if naman sasabihin ko dito ang totoong rason ng biglaang pagbabakasyon ko despite his insistence to leave the investigation to him.

Muling naghari ang katahimikan sa aming dalawa. It was very uncomfortable ! Matagal akong tinitigan nito bago pinaalis sa loob ng kanyang opisina.

_“Don’t forget our schedule with Queen’s Row high bukas.” _ Paalala nito bago ako makalabas…

Chapter Thirteen

CARLOS TRAJANO

_“Carlos, are you listening to me?” _ Pukaw ng negosyante sa aking atensiyon.

_“S-sir?” _ Tanong ko dito matapos tila matauhan.

_“Ang sabi kung na-inform mo na ba yung Queen’s Row High na male-late tayo?” _ Ulit nito.

_“Y-yes sir… binago na rin po nila yung schedule nila to suit our time.” _ Sagot ko naman.

_“Good.” _ Turan nito.

Muli akong napatingin sa labas ng bintana.

Bukod sa taunang sponsorship na pagpapatayo ng libreng facility sa isang pampublikong paaralan ay meron ding offer na college scholarship ang Boromeo Developers sa ilang pamantasan.

Ang masuwerteng eskwelahan na napili para sa taon na ito ay ang Queen’s Row High , my own personal childhood hell hole ! Marami tuloy na mapapait na karanasan at masasaklap na ala-ala ang pilit na nanunumbalik sa aking gunita.

Hindi ako makapaniwala na nagsumite ang aking dating paaralan ng application para sa Scholarship Program ng kumpanya. Lalong hindi ko akalain na ito ang mapipili ng HR sa lahat ng naging aplikante.

Ang liit talaga ng mundo !

Ngayon nga ay papunta na kami dito upang dumalo sa patimpalak na gaganapin ngayong araw bilang mga panauhing pandangal at mga hurado. Ang sino mang estudyante ang mananalo sa kompetisyon ng pagdi-disenyo ng miniture na bahay ay siyang makakakuha ng scholarship .

If I had a choice, I wouldn’t want to set foot in that place again. Unfortunately, I can’t let my personal life interfere with my professional life. Kailangan ko lang tiisin ang araw na ito.

And what a long day it will be!

Wala sa loob akong napabuntong hininga na nakaagaw pansin sa negosyante.

_“Okay ka lang ba Carlos? Kanina ka pa walang tigil sa kakabuntong hininga diyan na parang pasan mo ang buong daigdig.” _ Kunot noong tanong nito sa akin.

_“Sorry sir. Okay lang po ako.” _ Pagsisinungaling ko matapos lumingon sa direksyon ng lalaki.

_“Sigurado ka?” _ Paniniyak nito.

_“Yes sir.” _ Simpleng sagot ko naman.

Nagulat ako ng biglang tinawid ng lalaki ang maliit na distansya sa aming pagitan upang ilagay ang kanyang palad sa aking noo!

Mabilis kong pinalis ang kamay nito at bahagyang napaatras upang ilayo ang aking ulo. He was too close all of a sudden !

_“S-sir?!” _ Gulat na pahayag ko dito.

_“Stay still!” _ Utos nito habang sapilitang inilagay ang kanyang kamay sa aking noo.

Hindi ko napigilan ang sariling mapasinghap matapos dumampi ang balat nito sa aking sariling balat. Langhap na langhap ko ang halimuyak ng pabango nito pati na rin ang amo’y ng mouthwash na ginamit nito.

Biglang bumilis ang pagtibok ng aking puso na para bang gustong kumawala mula sa aking dibdib!

_“Iba na yung sigurado. I don’t want a repeat of what happen in Puerto Princessa!” _ Bakas ang pag-aalala sa boses ng negosyante.

Tila wala akong narinig sa tinuran nito. Bagkus ay napako ang aking atensiyon sa kanyang adam’s apple habang ito ay nagsasalita. Mula rito ay marahang binabay ng aking mga mata ang direksyon ng mga labi ng lalaki.

_“You seem fi…-” _ hindi na nito natapos pa ang kanyang sasabihin matapos magtama ang aming mga mata.

I felt the world came to a stand still! Parang lalong lumiit ang espasyo sa loob ng kotse. I became extremely aware of how close we are!

Pareho naming hindi namalayan ang paghinto ng sasakyan.

_“Eherm… sir andito na po tayo.” _ Pukaw sa amin ni mang Gener mula sa driver’s seat.

Mabilis pa sa kidlat na lumayo sa akin ang negosyante na para bang may nakakahawa akong sakit. Wala namang imik na pinagmasdan lamang kami ni mang Gener mula sa rear mirror ng sasakyan.

-oOo-

Malaki na ang ipinagbago ng aking dating paaralan sa paglipas ng panahon. Mula sa dating maputik na daanan na ngayon ay sementado na hanggang sa dating sirang bakod na ngayon ay maayos at palitada na.

Meron na ring pangalawang palapag ang ibang bahagi nito at pati ang mga lumang pintura ay napalitan na. It almost felt like a different place .

Malugod kaming sinalubong at tinanggap ng punong guro at ng mga alipores nito. Parang mga langaw nitong pinagpistahan si Mark na animo’y isang celebrity, while giving me the slightest of attention as if I didn’t matter.

One day! Just bear with it for one day!

Matapos ang pormal na pagbubukas ng programa ay agad din na sinimulan ang kompetisyon. The event was scheduled to take place all day given the nature of its complexity, para walang maging dayaan.

I found myself wandering around the school during the break because I couldn’t stand the idle chit chat everyone was having on the table. Bukod sa kaplastikan ay puro walang katuturan ang kanilang mga topic .

_“Kayang-kaya mo ‘yan anak. Ikaw ata ang pinakamagaling sa lahat ng mga kaklase mo!” _ Ani ng isang malagong na boses mula sa isang silid aralan.

_“Pero ‘tay magaganda din yung mga ideya nila, baka mahirapan ako.” _ May bahid ng pagdadalawang isip ang boses ng kausap nito.

_“Wag mo isipin yun! Basta magpokus ka lang sa disenyo mo.” _ Saad naman nito.

Lihim akong napangiti dahil sa pagsuporta ng tatay sa kanyang anak. The scene was almost touching .

_“Alam ko naman ‘yun ‘tay kaya lang nag-aalala pa rin ako, lalo na kay Alvin. Isa yun sa pinakamagaling at creative sa klase namin!” _ Paliwanag ng binatilyo.

_“Naku! Wag kang mag-alala dun. Ako ang bahala. Galit sa bakla yan si Mr. Boromeo at sisiguraduhin ko na malalaman nya na lalambot-lambot yang si Alvin yan, kaya tiyak na ang panalo mo!” _ Sagot naman ng ama nito.

Biglang napalis ang aking ngiti sa aking mga labi dahil sa tinuran nito. I couldn’t help but walked towards the room para silipin ang dalawa.

What I saw re-ignited the long forgotten raged that I burried a long time ago ! Sa loob ng silid aralan ay ang puno’t dulo ng aking kalbaryo noong highschool . Ang taong pasimuno sa pambu- bully at pagpapahirap sa akin ng ilang taon!

Si Ryan Angeles…

-oOo-

_“I assure you that Mr. Boromeo is an honest and fair man. The winner will be judged according to their skills, talent and creativity… hindi dahil sa sekswalidad ng mga kalahok.” _ Sabad ko bago ko pa man mapigilan ang aking sarili.

_“Sino ka?!” _ Gulat na pahayag ng lalaki matapos mapalingon sa akin.

_“Carlos Trajano, ang sekretarya ni Mr. Boromeo.” _ Taas noong pagpapakilala ko dito.

Things are different now! I’m no longer the kid na takot sa hinayupak na ‘to, despite his intimidating physique !

_“Teka…!!! Ca-carlos Trajano…???? As in THE CARLOS TRAJANO???!!! Yung baklang may crush sa akin nung highschool?” _ Puno ng panlalait ang tinig nito.

Hambog na ‘to!

_“Hindi ka pa rin nagbabago… makapal pa din ang mukha mo! Never kitang nagustuhan kasi masama ang ugali mo!” _ Sagot ko dito.

_“Tay sino yan?” _ Tanong ng anak nito sa lalaki.

_“Mauna ka nang bumalik doon anak. Susunod ako.” _ Mungkahi nito sa kanyang anak.

_“Pero ‘tay…-” _ tutol ng binatilyo subalit ang ama pa rin nito ang nasunod.

_“Sige na!” _ Utos nito.

Masama akong tiningnan ng lalaki bago ito lumabas ng silid. It doesn’t take a genius to realized that there was some bad blood between Ryan and I. The young man was obviously worried for his dad .

_“Alalay ka na pala ngayon ni Mr. Boromeo??? Alam niya na ba na bayot ka???” _ Bakas ang bahid ng pang-iinsulto ang boses nito.

_“Kailan ka pa naging bingi? O baka naman sadyang mahina ka lang umintindi? I AM HIS SECRETARY, not his servant, and off course alam niya.” _ Sagot ko.

_“Sinungaling! Wag na nga tayong maglokohan dito!” _ Singhal nito.

_“I’m still employed by him, aren’t I? Kaya kung ako sa’yo hindi mo dapat binibigyan ng false assurance ‘yang anak mo!” _ Sagot.

_“Hindi false assurance yun dahil sisiguraduhin mo na mananalo ang anak ko!” _ Mala demonyo ang ngiti nito.

That smiled sent shiver down my core. I’ve seen that expression one too many times and it brought nothing but unpleasant memories! I hated him then! And I hate him now!

I felt the exact same fear I felt back then. The only difference was, I chose not to be afraid this time! I will not allow it to consume me ever again!

I will face my demons here and now!

_“At bakit ko naman gagawin yun?” _ Tanong ko.

Parang leon itong marahang lumapit sa akin na animo’y handa ako nitong lapain anumang oras, just like a predator hunting its prey. And yet , I stood my ground !

_“Dahil kung hindi ay ipapaalam ko kay Mr. Boromeo ang kabaklaan mo! At sigurado akong bukas na bukas din ay sisisantihin ka nya! Pareho lang kami na galit sa mga bakla!” _ Puno ng kumpyansa ang sagot nito.

_“Go ahead! Make my day! Mahirap makipag-usap sa taong bingi at sarado ang pag-iisip!” _ Hamon ko dito. _“And for the record, Mr. Boromeo is NOTHING like you! Kaya wag mong ikumpara ang sarili mo sa kanya because you’re beneath him!” _ Dag-dag ko pa.

Alam ko na para akong naghukay ng sarili kong libingan dahil sa aking sinabi pero kinailangan kong gawin iyon. Kailangang kong patunayan sa aking sarili na hindi na ako ang dating estudyante na takot lumaban habang binubugbog at tinatapaktapakan nito!

I know that I will never win against the guy in a fist fight but at least I will go down swinging! Never again that I will let myself feel powerless!

_“Gago ka ah!” _ Galit na pahayag nito bago marahas na hinablot ang aking kwelyo.

_“Fuck you!” _ Sigaw ko dito habang nanginginig ang aking kamay na hinawakan ang pala-pulsuan nito…

Chapter Fourteen

MARK ANTHONY BOROMEO

_“Get your hands off! Right NOW!” _ Malakas na sigaw ko mula sa bukana ng pintuan.

Mabilis na binitiwan ng hinayupak ang kwelyo ni Carlos matapos mapatingin sa aking direksyon.

I was searching for the young man after he quietly left our table. I seem to have become extra sensitive about his presence. Para akong may radar na nakakaramdam kapag nawawala ito sa aking tabi.

I was only planning to tell Carlos na kailangan naming umalis ng maaga dahil sa biglaang pag-alis ni Gener. May family emergency daw __ ito at kinailangan nitong umuwi sandali sa kanila.

I was’t expecting to have witnessed the entire thing and I’m glad that I did because I managed to intervene just in time !

Agad akong lumapit kay Carlos upang tingnan ang kalagayan nito. Hindi nakaligtas sa aking pansin ang panginginig ng binata! And despite his poker face and collected posture, I can see FEAR in that beautiful almond eyes of his !

Parang gustong sumabog ng aking dibdib sa galit. Sa hinaba-haba ng panahong ipinagtrabaho nito sa akin ay hindi ko pa ito nakitaang manginig sa takot ng ganito!

Not MY Carlos!

He was always fearless! Laging handang lumaban at walang inuurungan! So, I can’t help but wonder what did this man do to make him react this way?! Parang gusto kong burahin sa mukha ng mundo ang tarantado!

_“Are you okay?” _ Tiim bagang na tanong ko dito.

_“O-okay l-lang p-po s-sir…” _ sagot nito na umiwas ng tingin sa akin.

LIES!

Even his voice is trembling and it was killing me!

_“Ah… Mr. Boromeo… wag kayong mag-alala dahil nagbibiruan lang kami ni Carlos. Dati kaming magkaklase dito sa Queen’s Row High!” _ Pagsisinungaling ng gago.

_“Nagbibiruan? It doen’t look like it from where I’m standing!” _ Salubong ang aking kilay na humarap sa lalaki.

_“I’m sure it’s all just a misunderstanding, kahit tanungin nyo pa si Carl…-” _ pahayag nito na akmang lalapit sa binata.

As if I would let that happen! Over my fucking dead body!

Mabilis kong iniharang ang aking sariling katawan sa pagitan nilang dilawa. My instict is telling me to do two things.

First, is to protect Carlos at all cost and secondly, to break this man’s arm into three different places so he can never use it again!

I never felt such strong rage before!

_“Misunderstanding?! Kwinelyuhan mo tapos misundertanding? Eh kung ik…-” _ galit na pahayag ko na bahagya pang lumapit sa lalaki.

Naramdaman ko ang paghawak ni Carlos sa aking braso mula sa aking likuran. I look at him and saw his pleading eyes, begging me to stop, and somehow, I lost the power to deny him.

Huminga ako ng malalim upang pakalmalhin ang aking sarili bago humarap sa walang hiya.

_“I have important business matters I need to discuss with Carlos. Kailangan namin ng privacy!” _ Labas sa ilong na pahayag ko sa harap ng animal.

Kitang-kita ko ang pagkunot ng noo nito habang palipat-lipat ang tingin sa pagitan namin ni Carlos. Gusto ko sanang singhalan ang hayup subalit nauna na itong nagpaalam sa amin…

-oOo-

_“What the hell was about?!” _ Usisa ko sa binata ng kaming dalawa na lamang ang tao sa silid. _“And don’t tell me it’s nothing, otherwise babalikan ko yung ungas na ‘yun and I will force the truth out of him!” _ I added while actually meaning it .

Carlos gave me a confused looked! He’s probably wondering why I’m angry? That fucking makes two of us dahil hindi ko rin alam kung bakit ako nagkakaganito!

_“He’s just someone from my past. He’s nothing important.” _ Sagot nito na muling umiwas ng tingin sa akin.

Damn his poker face!

Gusto kong wasakin ang maskarang iyun sa mukha ng binata! This is one of those times where I actually wished that he would show more emotions than his stupid blank expression !

_“You gotta do better than that Carlos!” _ I persisted bago lumapit ng kaunti.

_“Sir baka hinahanap na nila tayo dun.” _ Anito na bahagyang napaatras.

_“Wala akong pakialam! They can wait!” _ Mariing sagot ko na muling humakbang papalapit dito.

Kitang-kita ko ang pagkailang na lumarawan sa mukha nito bago ito malalim na bumuntong hininga. Finally! Something!

_“Well…?” _ Tanong ko.

_“His name is Ryan Angeles…” _ dito sinimulang ilahad ni Carlos ang istorya ng kanyang paghihirap during his highschool years .

Ayon sa binata ay numero unong bully ang lalaki. It all started nang sinubukan niyang ipagtanggol ang isa sa mga pinagtitripan nito. The asshole didn’t like that , so he switched target and started harassing him instead .

The bullying became worse matapos malaman nito ang kanyang sekswalidad and before Carlos has realized it, he became everyone’s target !

Ang bagay na nagsimula sa pambubuska at panunukso ay lumala ng lumala hanggang nauwi ito sa pisikal na pananakit! Ryan was apparently popular in school. He was academically smart and athletically gifted. His family was also slightly well off in comparison to his, kaya naman most of the teachers had turned a blind eye on his antics !

Carlos put up with it for several years because he didn’t want to worry his mum, who were raising him and his brother all on her own. This is why he couldn’t wait to finish highschool so he could get away from him.

The more I learnt, the angrier I become. Parang bagyo ang aking emosyon na unti-unting namumuo and handang humagupit anumang oras!

_“I should revoke this school’s elegibility to the scholarship program.” _ Nasambit ko nang wala sa loob.

_“Don’t!” _ Mariing tutol ng binata. ” **Malaki ang maitutulong ng scholarship sa kinabukasan ng estudyanteng mananalo. Those kids shouldn’t suffer because of my past!” ** Giit pa nito.

Muli na naman akong humanga sa lalaki. How can he be so generous and considerate? A lmost perfect!

Bago ko pa namalayan ay muli na naman akong napatitig sa maamong mukha nito. My admiration for him grows everyday. Hindi niya lang ako pinapahanga sa kalibre ng kanyang trabaho araw-araw kungdi pati na rin sa maturity ng kanyang pag-iisip!

_“E-excuse me po Mr. Boromeo and Mr. Trajano, ipinapaalam po ng principal na magsisimula na po yung second half ng competition.” _ Pukaw sa amin ng isang estudyante.

Wala sa loob akong napabuntong hininga.

_“Sige. Salamat. Susunod na kami.” _ Sagot ko dito.

Magkasabay kaming bumalik ni Carlos sa lamesa upang ipagpatuloy ang aming pagiging hurado sa patimpalak. I don’t know how he does it but he has better control of his emotions than I did.

Parang kahit saan ata ako tumingin ay nakikita ko ang hinayupak na Ryan na ‘yun! He’s always in my line of sight and it took great effort not to attack him !

Dahil dito ay sinigurado ko na hindi mawawala si Carlos sa aking paningin kahit na sandali lang. I will not give that asshole a chance to be alone with him again ! It’s going to be a cold day in hell bago ko hayaang mangyari yun!

-oOo-

_“And the winner of today’s scholarship program is… _ ” I paused for drammatic effect .

Makapigil hininga ang tensiyong namayani sa entablado habang hinihintay ng lahat ang susunod na mga kataga na lalabas sa aking bibig.

_“Alvin Mapitagan… congratulations!” _ Nakangiti kong inunsyo sa madla.

Sinalubong ng masigabaong palakpakan ang batang lalaki. His designs stood out the most amongst the competitors! It was a well deserved win!

People congratulated him as he went up the stage to collect his award. Hindi maitatago ang saya sa mukha nito at kitang-kita ko rin ang pangingilid ng luha sa mga mata ng estudyante.

After that, the programme was concluded with closing remarks from the principal. Soon after, everyone started leaving the premises.

Mabilis akong in ambush ng mga guro upang pasalamatan. Hindi nakaligtas sa aking pansin ang marahang paglayo ni Carlos sa nagkakagulong mga guro, kaya naman magalang kong ine- excuse ang aking sarili upang sundan ito.

Dumeretso ang binata sa nakaparadang sasakyan. Meron pa itong naiwang gamit sa loob ng kotse kaya hindi ito agad makaalis. He was waiting for me since I have the car keys .

Bago pa man ako tuluyang makalapit sa lalaki ay humahangos itong sinugod ng talipandas na si Ryan Angeles! Kitang-kita ko kung papaano nito itinulak si Carlos sa matigas na semento at mabilis na kinubabawan.

_“Gago kang bakla ka! Sinadya mong ipatalo ang anak ko, hayup ka!” _ Galit na pahayag nito.

I rushed toward them the moment I realized what was about to happen. Para akong torong sumugod at sinuwag ang lalaki! I tackled him to the ground at para kaming mga bolang nagpagulong-gulong sa magaspang na daan.

Maliksi akong kumilos at sinimulan ang pakikipagbuno sa tarantado! I was taller, bigger and a lot stronger kaya madali ko itong nalamangan. Wala akong intensiyong magpatalo because my desire to protect Carlos is greater !

Nahagingan ng walang hiya ang aking labi subalit mabilis akong pumaibabaw dito at tsaka sunod-sunod na binira ng suntok ang mukha nito. Hindi ko inalintana ang sakit ng aking kamao sa bawat pagtama nito sa hayup na lalaki!

Before I realised it, the man has already lost conciousness !

_“Sir… sir… SIR! Tama na!” _ Awat ng binata sa akin habang mahigpit na hinawakan ang aking kamay.

Doon lamang ako parang biglang natauhan! Carlos did his best to pulled me off Ryan habang __ parang mga bangaw na nagsimulang maipon ang mga tao sa paligid.

Bumaling ako sa binata. Mabilis na pinasadahan ng aking mga mata ang kabuuan ng lalaki upang suriin kung nasaktan ba ito.

_“Are you okay?” _ Mariing tanong ko habang nakahawak sa braso nito.

_“S-sir dumudugo yung labi mo!” _ Puna ng binata matapos nitong pahirin ng kanyang kamay ang aking dugo.

_“ANSWER ME, DAMN IT!” _ singhal ko.

How can he be worrying about me when he was the one who almost got beat up?!

_“O-okay lang po ako!” _ Nanginginig ang boses na sagot nito.

_“Good!” _ Tsaka lamang ako parang nabunutan ng malaking tinik sa aking dibdib.

Wala sa loob kong niyakap ang binata. Ramdam ko ang biglaang paninigas ng katawan nito dahil sa pagkabigla at pagkalito, but none of that mattered to me right at that moment…

Chapter Fifteen

MARK ANTHONY BOROMEO

_“Maraming salamat po sir?” _ Pasasalamat ni Carlos matapos kong iparada ang kotse sa harapan ng kanilang bahay.

We drove quietly after the incident with Ryan. He insisted on taking the public transport to get home BUT I was having none of it. A big part of me wanted to make sure he was safe!

With Carlos’ statement, plus the school’s backing, the issue was quickly settled in front of the local authorities. And despite my strong persuasion, Carlos was adamant not to press charges.

Tango lamang ang isinagot ko dito bago ito lumabas ng sasakyan.

_“Oh Carlos anak, ginabi ka na? Di ka man lang nag text o tumawag. Kanina pa ako nag-aalala sa’yo.” _ Salubong ng isang matandang babae na mabilis na lumapit kay Carlos.

_“Ma naman! Bakit dito pa po kayo naghintay sa labas? Baka mamaya ubuhin pa kayo nyan. Alam niyo naman na mahina kayo sa lamig!” _ Ganting sagot naman ng binata bago mabilis na kinuha ang kamay ng babae at nagmano.

_“Kasi nga nag-aalala na ako sa…-” _ hindi na nito natapos pa ang kanyang sasabihin matapos mapatangin sa aking direksyon.

Doon lamang tila naalala ni Carlos ang aking presensya.

_“Ay ma… si Mr. Boromeo nga po pala, yung boss ko sa kumpanya. Sir nanay ko po.” _ Mabilis na pagpapakilala nito sa amin.

_“Good evening po ma’am!” _ Nakangiting bati ko dito.

_“Magandang gabi din.” _ Banayad na ngumiti ang matandang babae.

_“Malapit lang yung huling appointment namin ni Mr. Boromeo dito sa atin kaya idinaan nya na po ako sa bahay.” _ Paliwanag ni Carlos.

_“Nakakahiya naman… mabuti pa patuluyin mo muna sa atin, tamang-tama magluluto pa lang ako nang pagkain… sabay-sabay na tayong maghapunan.” _ Mungkahi nito.

_“Hindi na!” _ Mabilis pa sa kidlat ang naging pagtutol ng binata na aking ikinagulat _“a-ang i-ibig ko pong sabihin eh busy po kasi si Mr. Boromeo, ma at tsaka baka masyado na po siyang gabihin sa pag-uwi.” _ Natatarantang paliwanag nito.

_“Gunun ba…” _ sagot naman ng babae.

Isang kapilyuhan ang nabuo sa aking isip. Bigla akong na- curious kung bakit ganun na lamang matinding pagtutol ng binata sa ideya ng kanyang ina.

_“I got time. At tamang-tama, actually nagugutom na rin po ako. Maraming salamat po sa invitation.” _ Pahayag ko sa babae bago pinatay ang makina ng sasakyan.

Halos gusto kong bumanghalit ng tawa sa mabilis na paglingon sa akin ni Carlos at pandidilat ng mga mata nito. He wasn’t expecting my response and somehow I felt happy to see a different reaction from him because of me.

_“Okay lang yun iho.” _ Ngumiti muli sa akin babae. _“O siya… sabay-sabay na tayong pumasok para makapaghanda na rin ako nang kakainin.” _ Dagdag pa nito.

Lihim akong napangiti. Kitang-kitang ko ang pagtiklop at panlulumo ng lalaki. He was too powerless to go against his mum and somehow, I find it cute !

Nahihibang na ata talaga ako!

-oOo-

Carlos and his family lived in a small house and yet the moment I walked in through the door, I was greeted with warmth and an immediate sense of belonging. The house exudes an air of comfort and love.

_“Maupo ka muna iho.” _ Ani ng matandang babae sabay turo sa kanilang sofa .

_“Tutulungan na po namin kayo.” _ Mungkahi ko subalit mabilis ang naging pagtutol ng babae.

_“Naku iho, hindi na! Bisita ka namin! Mabuti pa magpahinga ka na lang kasi magmamaneho ka pa mamaya. Mabilis lang naman ako.” _ Pahayag nito bago bumaling kay Carlos. _“Anak, ikaw na ang bahala kay Mr. Boromeo. Tatawagin ko na lang kayo kapag nakahanda ang lamesa.” _

_“Nasaan po si ‘Coy para mapatulong ko na po sa inyo?” _ Tanong nito sa ina.

_“Ako na, kayang-kaya ko na ‘yun tsaka inutusan ko kasi yung kapatid mo. Pabalik na rin yun.” _ Sagot nito bago nagtungo sa kusina.

Panandaliang namayani ang awkward na katahimikan sa aming dalawa. I could feel the you man’s discomfort.

_“Maupo muna kayo sir. May kukunin lang ako.” _ Paalam nito bago pumasok ng kanyang silid.

Instead of sitting down, I decided to look around the house. Mabilis na nakaagaw ng aking pansin ang mga medalya at certificate na naka- frame at nakasabit sa ding-ding.

Tahimik kong sinuri ang mga ito at nakitang lahat ng ito ay nakapangalan kay Carlos. The recognition ranges from local quizbees to national ‘tagisan ng talino’ awards. The man was definitely an academic achiever back in school!

Lumipat ang aking tingin sa mga litrato sa eskaparate. Maayos na nakahilera dito ang ilang larawan ng magkapatid mula pagkabata hanggang sa kasalukuyan. Hindi ko napigilang mapangiti matapos mapadako ang aking tingin sa ilang toddler pictures nang batang walang salwal.

I immediately recognized the boy to be Carlos because of the uncanny resemblance to the young man.

_“Ideya yan ni mama. She seemed to find it cute na ipakita sa lahat ng bisita ang kahihiyan ng anak niya.” _ Sabi ni Carlos mula sa aking likuran.

I turned to looked at him and saw the redness of his cheeks! Now I know why he didn’t want to invite me in!

I felt a warm sensation spread across my chest. I like seeing this side of him! The real genuine Carlos and not the emotionless man I see everyday…

-oOo-

Kumuha ng panlinis ng sugat si Carlos. Hawak nito sa kanyang kamay ang tray na naglalaman ng cotton buds , alcohol at beta dine.

Inimbitahan ako nitong umupo upang linisin ang aking kamao. Nagalusan kasi ito sa pakikipagbuno sa hayup na lalaki kanina. I told him not to worry but he insisted on treating it anyway.

_“I’m impressed” _ Sabi ko dito habang nakaupo sa sofa .

_“Saan naman po sir?” _ Kunot noong tanong nito sa akin.

_“Your achievements… I figured that you were smart but I never thought na taga hakot ka pala ng medalya every recognition and graduation day. There must be at least more than fifty of them!” _ Pahayag ko.

_“Kailangan… scholar po kasi ako… and besides kaligayahan ni mama na magsabit ng medalya sa akin taon-taon kaya lagi kong pinagbubutihan.” _ Paliwanag nito.

I smiled as stared at him. Abalang-abala ito sa paglilinis sa aking kamay kaya hindi nito napansin ang aking pagtitig sa kanya.

_“I don’t see a photo of your dad around…” _ komento ko makalipas ang ilang sandali.

That was obviously a mistake! Mabilis na napatingin sa akin si Carlos. His expression hardened !

_“Hindi ko kailangan ng tatay!” _ Mariing pahayag nito bago muling nag pokus sa kanyang ginagawa.

That was the end of it! It was clear that there was a story behind those words, but out of repect, I decided not to pry. Luckily, the awkward silence didn’t last long as his younger brother walked in.

_“Kuya kaninong auto yung nas…?” _ Bungad nito sa kapatid bago napatingin sa akin. _“Ay may bisita pala tayo!” _ Nakangiti itong tumango sa akin.

_“Coy, boss ko, si Mr. Boromeo. Sir kapatid ko po, si Cocoy.” _ Mabilis na pagpapakilala ni Carlos sa kapatid.

_“Good evening!” _ Bati ko dito.

Mabilis na napalis ang ngiti nito habang gulat na gulat na napatingin sa kanyang nakatatandang kapatid. His expression was quite comical that I couldn’t help myself but smile.

_“Yung bakulaw?!” _ Di makapaniwalang pahayag nito.

Hindi ko napigilang mapahalakhak ng malakas dahil sa tinuran nito.

Mabilis na hinablot ni Carlos ang unan sa upuan at inihagis sa kapatid. Muling pinamulahan ng mukha ang binata. I swear that he’s getting cuter everytime!

_“Pumunta ka na nga dun at tulungan mo sa kusina si mama!” _ Angil nito sa kapatid sabay turo sa direksyon ng kusina.

Madali namang nasalo ng binatilyo ang unan. Muli itong napatingin sa akin tsaka ngumiti.

_“G-good evening po sir.” _ Ani nito habang marahang inilapag ang unan sa isang upuan.

Matalim na tiningnan ni Carlos ang kapatid. Mabilis naman nitong nakuha ang mensahe na ibig iparating ng kanyang kuya kaya nagmamadali itong umalis ng sala.

_“Pasensya na po sir.” _ Nahihiyang paumanhin nito.

_“I don’t mind… you two seemed close.” _ Natatawang sabi ko dito.

Tango lamang ang isinagot ng lalaki sa akin. Halatang pilit nitong pinapakalma ang sarili dahil sa kahihiyan. He wouldn’t even lift his head to look at me . I find myself enjoying this unguarded side of him.

_“Siguro kung lahat ng bakulaw kasing gwapo ko… wala ng pangit sa mundo!” _ Nakangiting biro ko dito.

Ramdam ko ang biglaang pagdiin nito ng cotton buds sa aking sugat.

_“Aray…!” _ Hiyaw ko.

_“Sorry sir… napadiin po!” _ Paumanhin nito.

It was obvious that he didn’t mean the apology! It was also quite clear that his actions were intentional and yet, he has the audacity to feign ignorance!

That little minx!

-oOo-

Dinner was amazing . Masarap magluto ang nanay ni Carlos kaya naman hindi ko napigilang maparami ng kain. She was very kind.

The converation on the table wasn’t boring either . Makwela ang kapatid ni Carlos. Bangka sa kwentuhan, kaya naman halos sumakit ang tiyan ko sa katatawa. I felt at home !

I also learnt a lot about Carlos. Things that are more personal. He was more than just a reliable secretary. He was a good son, a bread winner and a role model. I can feel the love of his mum and the respect of his brother towards him.

My admiration for him grew. I couldn’t help but stare at him adoringly the entire time! There were also moments that I caught his mum looking at me strangely, as if she knew something I didn’t. I decided to brush it off.

_“Salamat sa hapunan. Your mum is a great cook!” _ Wika ko, matapos huminto sa harap ng sasakyan.

Medyo madilim ang paligid. Tanging ang ilaw lamang sa poste at sa ilang bahay ang nagbibigay liwanag sa kalye.

_“Thank you sir. I will let her know.” _ Sagot nito.

He’s back to his usual robotic self again. An automatic reaction kapag kaming dalawa na lamang. I can’t help but feel that he is unconciously drawing this invisible line between us and I don’t like it!

_“Can I ask you a question?” _ Seryosong pahayag ko.

_“Ano po yun?” _ Tanong naman nito habang nakatingin sa akin.

_“I have been thinking about what you said earlier…” _ panimula ko.

_“Tungkol ko po saan?” _ Napakunot ng noo ang binata.

_“About what you said at school… that I’m nothing like the dickhead that bullied you… did you mean it?” _ Wika ko habang nakatitig sa mga mata ng lalaki.

I wanted to assessed the truth behind his reply. Whatever that maybe.

_“Oo naman sir!” _ He said in a heartbeat but I was still unconvinced.

_“How am I different? I’m a homophobe just like him…” _ kontra ko naman.

_“Because you will never hurt me…” _ sagot nito sinalubong ang aking tingin.

Sa kung anong dahilan ay bumilis ang pagtibok ng aking puso.

_“Or anyone else for your entertainment.” _ Dugtong pa nito.

_“How can you be so sure?” _ Wika ko tsaka lumapit sa binata.

Bahagya itong natigilan na wari’y nag-iisip.

_“I just am…-” _ mahinang pahayag nito.

My heart skipped a beat as I felt the sincerity on his voice.

I never believe in ‘having a moment’ with anyone. To me it’s nothing but a fairy tale, a fake fantasy, an exaggerated expression to make the hopeless romatic feel good.

That doesn’t happen in real life! Sa pelikula, telenovela at libro lamang nangyayari ang mga ganyan!

Or is it?

Bakit ngayon ay hindi ko magawang tanggalin ang aking tingin kay Carlos?

W hy are my eyes slowly moving down his face as if I am memorizing every single lines and contours of his skin?! Why am I noticing the plumpness of his red lips na para bang ang sarap halikan!

I swallowed hard!

_“A-anyway, i-ingat po kayo sa pagda-drive pauwi sir.” _ Nanginginig ang boses nitong umiwas sa akin.

But I wasn’t ready to let our connection go. Before I could control myself, my body moved on its own accord at marahas na hinila ang kwelyo ng binata papalapit sa akin.

When did my feelings of admiration became an attraction?

_“S-sir?!” _ Bakas ang pagkabigla sa boses nito.

I looked at him straight in the eyes as my lips descended on his…

Chapter Sixteen

CARLOS TRAJANO

_“Carlos… Caaarrllooosss… Hoy!” _ Malakas akong siniko ni Joyce habang nasa kalagitnaan kami ng pananghalian.

**“Aray!” ** Gulat na pahayag ko habang hinihimas ang aking braso.

**“Ang layo na kasi nang narating mo! Saan ka na ba napadpad at tinatanong ka ni Ricky eh di ka sumasagot!” ** Komento nito.

**“S-sorry! A-ano nga u-ulit yun?” ** Ani ko matapos bumaling sa lalaki.

**“May problema ka ba? Bakit kanina ka pa parang tulala at wala sa sarili?” ** Puna naman nito.

**“W-wala naman… m-marami l-lang akong i-iniisip tungkol sa proposal.” ** Pagsisinungaling ko.

Palihim na nagkatinginan sina Joyce at Ricky na animo’y hindi kumbinsido.

**“Anyway… basta bukas ha! Wag niyo kalimutan! Nasabi ko na sa kapatid ko na pupunta kayo sa binyag!” ** Paalala ng babae.

**“Ay naku! Hinding-hindi ako mawawala dyan lalo na sinabi mo maraming boys na barkada yung bayaw mo!” ** Sagot naman ni Ricky na tila kinikilig.

**“Gaga! Binyag yun hindi landian!” ** Saway ni Joyce.

**“Hmmmph! Oo na! KJ nito! Nagbibiro lang eh!” ** Sagot naman ng lalaki.

We both know that his jokes were half meant.

Tiningnan ko ang oras sa aking telepono __ at nakitang tapos na ang aming break . Inumpisahan kong ligpitin ang aking baunan at tsaka nagpaalam na sa dalawa. Nagdahilan ako na marami pa akong gagawin, but the reality is gusto ko lang mapag-isa. I needed time to organized my thoughts .

-oOo-

**“Urghhhhhhh!!!” ** I sighed in frustration as I sat on my chair!

Sino ba nama ang hindi mangungunsumi sa sitwasyong ganito?! Halos hindi ako nakatulog kagabi matapos ang insidenteng nangyari sa pagitan namin ng bakulaw! My homophobic boss just kissed me and then ran away!

What the fuck?!

Given that the kiss was nothing but a quick peck, however, a kiss is still a kiss ! And considering its source? That made it even more confusing !

Apat na taon kong pinaghirapang magtayo ng pader sa pagitan naming dalawa tapos ano? Titibagin niya lang ng isang gabi? Hayup na bakulaw yun!

I always maintained a professional distance between us because I wanted to keep… no… I NEEDED to keep my job! I even went as far as to train myself not to have any sort of reaction everytime he strolled naked around me, tapos hahalikan ako ng walang hiya?!

Anong deal ng bakulaw na yun? Homophobe pero nanghahalik ng kapwa lalaki?! And to make matters worse, siya pa ‘tong may lakas ng loob na umiwas sa akin!

It was my lips who got violated for crying out loud !

I haven’t seen the man left his office all day! Nakatanggap lamang ako ng e-mail mula dito na ipinapa- cancel nito ang lahat ng kanyang appointment buong maghapon!

I am so angry and annoyed that I wanted to punch the man! Kung hindi niya ako kakausapin pwes ako kakausap sa kanya! Bakulaw na yun!

I stood up and started marching towards his office !

-oOo-

**“What the??!!!” ** Gulat na pahayag ng negosyante matapos kong pumasok sa opisina nito ng walang paalam.

I closed the door behind me bago hinarap ang lalaki. If he felt that he has nothing to say to me, well ako madami!

**“We need to talk!” ** Panimula ko.

**“About what?” ** He asked even though he clearly knew what this was all about!

Bakulaw na ‘to! In denial ang walang hiya!

**“About last night!” ** Diretsang sagot ko.

**“Last night was a mistake!” ** Mabilis na pahayag naman nito.

Ouch!

Hindi ko maunawaan kung bakit may maliit na kirot akong naramdaman sa aking dibdib.

**“Then why do it?” ** Usisa ko dito.

**“I… well… it’s just… I don’t know…-” ** he sounded lost and unsure .

Kalma Carlos!

Kalma lang!

Huminga ako nang malalim bago nagsalita.

**“Anong ibig mong sabihing you don’t know?” ** Pangungulit ko.

**“It means what it means… I DON’T KNOW!” ** Angil nito.

Urghhhh!

The man is so frustrating!

Namayani ang katahimikan sa loob ng opisina. Tila wala na kahit na sino sa amin ang nakakaalam kung ano ang dapat sabihin o gawin.

E ventually, I was the one who ended up making excuses for him to justify his actions in my head; just like a dedicated secretary who covers for his boss.

I’m hopeless!

Naisip ko na nadala lamang ito sa atmosphere ng gabing iyon dahil sa mga nangyari. I was someone in distress and he was my knight in shining armour na nagligtas at nagtanggol sa akin.

I told myself na nabigla lamang ito.

I haven’t seen him with any women lately, which is EXTREMELY unusual for him , __ kaya siguro nagkaroon ng hormone imbalance sa katawan ang bakulaw dahil sa built up sexual frustration. And that somehow caused some sort of confusion sa utak nito?

**“Would you like me resign, sir?” ** Tanong ko dito makalipas ang ilang sandali.

**“WHAT?! NO!” ** marahas na pagtutol nito kasabay ng mabilis na pagtayo mula sa kanyang kinauupuan

**“I think it would be best na mag-resign na lang…-” ** magpapaliwanag pa sana ako subalit mabilis nitong inihampas ang kanyang dalawang kamay sa lamesa.

**“This is not open for discussion, Carlos, because I will not accept your resignation and that’s that!” ** Pinal na pahayag nito but I ignored him.

That’s that ka dyan!

I don’t think so!

_” _ **I don’t want to become an instrument that would cause someone else’s identity crisis and I am also too old to be part of someone else’s experiment!” ** Taas noong sagot ko.

If I am going to continue working for this man then I need to set the record straight!

Matalim kong sinalubong ang mga titig nito. If this is a battle of will, then I will not loose ! Masyadong mataas ang respeto ko sa aking sarili upang hayaan na maging parte ng kalokohan ng bakulaw!

**“I’m sorry… I don’t know what came over me that night… I was out of line and for that, I’m really sorry, Carlos.” ** He yielded.

Excuse me?!

The high and mighty Mark Anthony Boromeo just yielded ! Hindi ako makapaniwala na makikita ko ang araw na susuko at hihingi ng paumanhin sa kanyang pagkakamali ang bakulaw!

It must be the end of the world!

Bakas ang labis na pagsisisi sa gwapong mukha ng negosyante and I melted right away. Mabilis na naglaho ang galit, inis at pagkabwisit na aking nararamdaman para sa lalaki.

What is wrong with me?!

**“Sasabay na muna ako kay Miko bukas. I think mas makakabuti kung dumistansya muna tayo sa isa’t isa and start fresh sa Lunes.” ** Pahayag ko dito.

**“Wha…-!” ** Bakas ang pagtutol sa mukha nito subalit mabilis nitong inawat ang sarili. Sa halip ay tumango na lamang ito.

Muling nanumbalik ng bahagya ang aking inis. A small part of me was hoping na mag -insist pa din ito na makasama ako but he didn’t . I tried my best na hindi ipakita sa lalaki ang aking pagkadismaya.

**“I will excuse myself and return to my work. Thank you for your time, SIR.” ** walang emosyong paalam ko dito bago dire-diretsong lumabas ng opisina ng lalaki.

-oOo-

**“Ikaw talagang bata ka hindi ka pa nakakatapos ng pag-aaral eh kung ano-ano nang inaatupag mo!” ** Dinig na dinig ko ang galit na pahayag ng aking ina matapos makapasok sa loob ng bahay kinagabihan.

Kunot-noo akong napatingin sa aking kapatid habang tahimik itong naka-upo lamang sa sala.

**“Ma, ano problema?” ** Takang tanong ko dito bago lumapit at nagmano.

**“Ito kasing kapatid mo eh… tadtad ng chikinini sa leeg at katawan!” ** Naiiling na sagot nito.

**“Ha?!” ** Mabilis pa sa alas kwatro akong bumaling kay Cocoy.

Walang paalam kong sinuri ang leeg nito at tsaka itinaas ang laylayan ng kanyang t-shirt upang tingnan ang dibdib ng binatilyo.

**“Ano ba naman Coy ang bata-bata mo pa! Sinong gumawa nyan sa’yo? Kapag ikaw nakabuntis, paano na pag-aaral mo?!” ** Ramdam ko ang biglaang pagtaas ng aking dugo.

**“Sorry kuya… pero handa ko naman panagutan kapag nagbunga yung nangyari.” ** Sagot nito.

Tila lalong nagpantig ang aking tenga sa naging pahayag nito.

**“Panagutan? At hindi talaga kayo gumamit ng proteksiyon? Aba naman Coy! Naririnig mo ba ang sarili mo? Di ka pa nakakatapos ng pag-aaral at wala ka pa ring trabaho! So, paano? Sige nga?!” ** Singhal ko dito.

**“Kakayanin kong pagsabayin ang pag-aaral at pagtatrabaho, kuya. Tsaka mahal ko si Grace.” ** Kontra nito.

Nak ng puta! I don’t need this right now!

**“Mahal! Anong alam mo sa pagmamahal?! Disesais ka palang ‘Coy! Tsaka mapapakain ba kayo ng pagmamahal? Nauunawaan mo ba ang responsibilidad nang pagkakaroon ng anak?!” ** Halos mapigtal ang aking litid sa taas ng aking boses.

Wala sa loob akong napa-upo sa kabilang sofa habang inihihilamos ang aking kamay sa aking mukha.

Ilang sandaling nabalot ng katahimikan ang aming sala at maya-maya pa ay nakarinig ako ng impit na hagikhik na nagmumula sa aking ina at kapatid.

Marahan kong inangat ang aking mukha upang tingnan ang dalawa.

**“It’s a PRRRAAAANNNNNKKK!” ** salubong sa akin ni Coy habang abot tenga naman ang ngiti ng aking ina sa likuran nito.

**“Ha?!” ** Nakasimangot na tanong ko dito.

**“Prank lang yun kuya! Gusto lang namin makita ang reaksyon mo!” ** Natatawang pahayag nito bago nagtungo sa may estante upang kunin ang kanyang cellphone .

Nagpalipat-lipat ang aking tingin sa pagitan ng dalawa. Ang kanina ay pigil na pigil na ngiti ng aking ina ay ngayon ay halakhak na! Tila doon lamang ako parang natauhan, as the reality dawned on me!

Dali-dali kong dinampot ang pinakamalapit na unan at tsaka marahas na inihagis sa aking kapatid!

**“Ikaw talaga pati si mama dinadamay mo sa kalokohan mo!” ** Kunwari ay inis na akusa ko dito.

Napuno ng ingay nang malakas na tawanan ang aming munting tahanan. I couldn’t resist the happy atmosphere and eventually ended up joining them. I didn’t realized how much I needed that laughter after the events of yesterday and today! Mabilis na gumaan ang aking pakiramdam.

Ilang sandali pa ay ipinaliwanag sa akin ni Cocoy na gusto nitong subukang mag- post ng mga videos kagaya ng mga nakikita nito sa youtube, sa pagbabakasakaling kumita ng pera.

And this was his first official video!

Ipinakita rin nito ang video na kanyang ginaya upang maglagay ng pekeng chikinini sa kanyang leeg at katawan gamit ang isang plastic na tubo.

Noong una ay hindi ako naniniwala kaya naman idinemonstate nito sa akin ang proseso ng paglalagay ng kiss mark sa aking leeg.

And to my surprise, it actually worked!

Chapter Seventeen

CARLOS TRAJANO

BEEP! BEEP! BEEP!

_“Nay, andyan na po yung katrabaho ko.” _ Nagmamadali akong nagpaalam sa aking ina matapos marinig ang busina ng sasakyan ni Miko.

_“O sige, mag-ingat kayo. Anong oras ka uuwi?” _ Tanong nito sa akin bago ako makalabas ng pinto.

_“Baka gabihin na po ako kaya wag na po kayong maghintay. Dala ko naman po ‘yung susi ko.” _ Sagot ko naman.

_“O siya, basta hinay-hinay kayo sa pag-iinom ha…” _ paalala nito bago matamis na ngumiti sa akin.

_“Opo ‘nay.” _ Sagot ko naman bago ito hinalikan sa kanyang pisngi at lumabas ng bahay.

-oOo-

_“Is everything okay?” _ Tanong sa akin ni Miko habang lulan kami ng sasakyan.

_“Oo naman.” _ Nakangiting sagot ko dito. _“Bat mo naman naitanong yan?” _ Natatawang tanong ko.

_“Nagulat lang kasi ako sa biglaang pagbabago nang schedule niyo ni sir Mark.” _ Sagot nito. _“Not that I’m complaining or anything, nakakabigla lang.” _ Dugtong pa nito.

_“Well, alam mo naman ang schedule ni sir, mabilis pa sa kidlat kung magbago. Nahihiya nga ako sa’yo kasi kahit biglaan, sinundo mo pa rin ako.” _ Pagsisinungaling ko.

_“Don’t be. Gusto ko nga yun eh kasi I can spend more time with you.” _ Ani nito na mabilis na lumingon sa akin at tsaka ngumiti ng sobrang tamis bago ibinaling muli ang kanyang atensiyon sa daan.

Lihim akong napangiti sa tinuran nito.

_“Oh… paborito ko ‘to…” _ pagbabago ko ng topic matapos biglang tumugtog sa radyo ang kanta ng Parokya ni Edgar na ’ Gitara’ .

_“Gusto mo rin pala ang parokya.” _ Komento nito matapos kong bahagyang ilakas ang tunog ng musika.

_“Oo kaya! Sinong bang hindi?” _ Natatawang sagot ko naman bago marahang sinabayan ng kanta ang tugtog.

’ Bakit pa kailangan ang rosas
Kung marami namang nag-aalay sa’yo
Uupo na lang at aawit
Maghihintay ng pagkakataon…’

_“Marunong ka bang mag gitara?” _ Tanong nito sa kalagitnaan ng aking pag-awit.

_“Hindi eh… wala kasi akong time at tiyaga. Mas priority ko noon ang mag-aral at pumasa sa mga exams. Ikaw ba?” _ Baling ko dito.

_“Hindi rin eh… tamad ako sa ganyan. Okay na ko sa pakanta-kanta lang.” _ Nakangiting sagot nito bago ako sinabayan ang aking pag-awit.

’ Idadaan na lang kita sa awitin kong ito
Sabay ang tugtog ng gitara…’

Hindi ko napigilang mapangiti at humanga sa ganda ng timbre ng boses ng lalaki.

’ Idadaan na lang sa gitara…’

Sabay naming tinapos ang lyrics ng chorus tsaka nagtawanan…

-oOo-

Hindi ko inaasahan ang dami nang bisita nila Joyce. Halos hindi kami magkasya sa loob ng munting tahanan ng hipag nito kaya naman sa labas na lamang nang bahay kami naupo.

Abot tenga ang naging ngiti ni Ricky matapos kaming makita ni Miko. Lalong lumapad ang ngiti nito matapos mapansin ang mapupulang marka sa aking leeg.

Bagama’t pilit ko itong itinago gamit ang kwelyo ng aking suot na t-shirt, ay hindi pa rin ito nakaligtas sa paningin ng lalaki. Naging tampulan tuloy kami ng walang katapusang panunukso.

Halos gusto ko nang lamunin ng lupa sa aking kinauupuan dahil sa kahihiyan! At kahit na nga ilang beses ko pang sinubukang ipaliwanag sa mga ito na kagagawan lamang ito ng aking kapatid, ay parang ayaw pa ring maniwala ng dalawa. Napilitan tuloy akong ipakita ang video ni Cocoy bilang ebidensiya.

_“Ikaw naman kasi, magpapalagay ka na lang ng chikinini… paganyan pa… eh kung kay Miko ka na lang nagpalagay… nag-enjoy ka pa… diba?” _ Lantarang pahayag ni Ricky.

Mabilis kong pinandilatan ng mga mata ang lalaki.

_“Ikaw talaga! Pag dating sa kahalayan, numero uno sa kalaswaan yang utak mo!” _ Saway ko dito.

_“Actually friend, agree ako kay Ricky… besides willing naman ata sa Miko na lagyan ka nyan eh…” _ natatawang segunda naman ni Joyce.

_“Isa ka pa! Mahiya nga kayo! Binyag ‘to nang pamangkin mo! Baka marinig kayo ng ibang mga bista!” _ Baling ko naman sa babae.

_“Tama na nga yan… pulang-pula na si Carlos oh… parang nang kamatis yung pisngi!” _ Sagot naman ni Miko bago humalakhak.

_“Thank you!” _ Wika ko dati bago ngumiti sa lalaki subalit ito ay naging panandalian lamang dahil sa sumonod na tinuran nito.

_“For the record…” _ mahinang bulong nito sa akin _“tama sila… willing at masarap ako maglagay nyan!” _ Ani nito sabay kindat sa akin…

I was speechless. Ramdam ko ang pagbagsak ng aking panga sa sinabi nito!

_“Aiyeeee!!!” _ Impit na tili ng dalawa na sinabayan pa nang palakpak…

-oOo-

The celebration went well. Masarap ang mga pagkain. Halos kulang na lamang ay luwagan ko ang aking sinturon upang bigyan ng espasyo ang aking tiyan sa labis na kabusugan.

Super sa bait din ang hipag ni Joyce. Sobrang maasikaso ito sa lahat ng mga bisita. Talagang pinaghandaan nito ng husto ang binyag dahil kumpleto ito sa kanyang mga gamit, ultimo ang disposable na topperware na lalagyan ng mga binalot na pagkain ay naka- ready rin.

We didn’t drink too much sa kadahilanang may pasok pa kinabukasan at dahil na rin kailangang pang magmaneho ni Ricky at Miko pauwi. Nauwi na lang sa masarap na kwentuhan at kantahan ang aming grupo.

_“Salamat sa paghatid Miko.” _ Nakangiting pasasalamat ko sa lalaki matapos iparada nito ang kanyang sasakyan sa harapan ng aming bahay.

_“Okay lang yun, it’s not a big deal. Ako naman ang nag offer diba?” _ Nakangiti namang sagot nito sa akin.

“Kahit na… salamat pa din.” _ I insisted. **“Anyway baba na ‘ko para hindi ka masyado matraffic sa daan… kitakits sa office bukas?”_ ** Paalam ko dito bago nag-akmang bubuksan ang pinto ng kotse.

_“Carlos… sandali lang…” _ awat nito sa akin kasabay ng marahang paghawak sa aking braso.

_“Ano yu…-” _ hindi ko na natapos pa ang aking sasabihin dahil sa biglaang paglapat ng malambot at mainit na labi nito sa akin.

The kiss was sweet and somewhat inviting, but for some strange reason I found myself unresponsive to his advances. Para akong tuod na nanatiling walang kibo habang hinahalikan nito and Miko was not a beginner when it comes to kissing!

I can tell!

So, anong problema ko?!

Hindi lang yun, the guy obviously like me, gwapo din ito at mabait and yet something is still missing! Ano pa bang hinahanap ko?

_“Uhmmmmm…” _ maya-maya pa ay marahan akong lumayo dito.

Bahagya kong itinuon ang aking kamay sa dibdib nito upang bigyan ng distansya ang aming mga mukha.

_“I… I… I’m sorry… I just thought…-” _ bakas ang pagkalito at pagkadismaya sa boses ng lalaki.

Hindi ko mapigilang makaramdam ng guilt dahil sa nangyari a s his confusion turned to embarassment. I can feel a suffocating awkwardness in the air. I desperately wanted to get out but I couldn’t!

Not like this!

_“Ako dapat ang mag sorry… it’s not you… ako ang may problema… I don’t think I’m ready.” _ I lied.

_“M-meron bang iba?” _ Tanong nito sa akin.

Marahas ang aking naging pagtanggi. Halos magka stiff neck ako dahil sa tindi ng aking naging pag-iling.

_“Sorry talaga… I… hindi naman… actually ako ang…-” _ sinubukan kong ipaliwanag ang aking sarili subalit hindi ko alam kung paano ito sisimulan.

_“It’s okay… siguro masyado lang din akong naging mabilis.” _ Pahayag nito.

I didn’t know how to respond to that. Muli akong natahimik.

_“Hey… walang awkwardness okay? We’re still friends. Kapag handa ka na, andito lang ako.” _ Wika nito at tsaka ngumiti ng matamis sa akin.

He’s obviously trying to be the bigger man sa aming dalawa. However, despite that impressive display of maturity, I saw sadness in his eyes.

_“So, see you sa ofice tomorow?” _ Tanong nito.

I nodded and took that as my cue para bumaba…

Chapter Eighteen

CARLOS TRAJANO

**“Carlos, have you heard anything from sir Mark ngayong umaga?” ** Tanong sa akin ni Joyce habang nagbabasa ako ng mga e-mail sa aking lamesa.

She looked worried.

**“Wala nga eh. And as far as I know clear ang sched niya today. Bakit? May problema ba?” ** Sagot ko naman habang pansamantalang itinigil ang aking ginagawa.

**“Kailangan ko kasing magpapirma ng ilang papers para mai-release yung fundings para sa materyales. Nangungulit na yung sub contractors natin kanina pa.” ** Paliwanag nito bago wala sa loob na hinagod ang kanyang noo.

**“Diba dapat na authorized na yan ni sir two weeks ago? Anong nangyari?” ** Kunot noong tanong ko dito.

It’s unusual na maging pabaya ang bakulaw pagdating sa trabaho kaya naman hindi ko maiwasang hindi magtaka.

**“Yun na nga eh. Lagi ko namang ipinapaalala sa kanya nung naka bakasyon ka, ang problema eh parang dinudugo parati at wala sa mood. Siguro nawala na din sa isip niya.” ** Naiiling na paliwanag nito.

That’s odd .

**“Sinubukan mo na bang kontakin sa cellphone niya?” ** Tanong muli ni Joyce.

**“I did pero hindi sumasagot eh.” ** Sagot ko naman.

**“Paano yan? It’s almost lunch time! Mamaya tatawag na ulit sa akin yung foreman dun sa isa nating site.” ** Bakas ang stress sa boses ng babae.

**“Ganito na lang. Sabihin mo nagkaroon ng urgent business commitment si sir. Tapos pauwiin na nila yung mga tao at pabalikin na lang bukas. Ako na ang bahalang kumausap sa HR, sa payroll at kay sir.” ** Wika ko.

**“Sure ka?” ** Paninigurado nito.

**“Oo ako na ang bahala.” ** Sagot ko bago sinumulang i- dial ang extension ng aming pay office .

-oOo-

Minabuti kong tawagan ang driver ng bakulaw na si mang Gener matapos dumeretso sa voicemail ang lahat ng aking attempt na kontakin ito. This was so out of character epecially for him!

Ano bang drama nang bakulaw na yun?! Ang dami ko na ngang inaasikaso dito sa opisina tapos nakikidagdag pa!

RING! RING! RING!

**“Magandang araw iho, napatawag ka?” ** Bati nito.

**“Hello, magandang araw rin ho mang Gener. Alam niyo ho ba kung nasaan ang bakulaw?” ** Diretsahang bungad ko sa lalaki.

**“B-bakulaw?” ** Litong tanong nito sa akin.

**“Ay sorry ho… I mean si sir Mark ho.” ** Pagtatama ko sa sarili sabay inis na hinampas ang aking sariling noo.

Behave yourself Carlos!

Rinig na rinig ko ang impit at pigil na pigil na pagtawa ni mang Gener sa kabilang linya ng telepono.

**“Andito sa bahay, iho. Bakit?” ** Tanong nito.

**“Anong oras ho planong pumasok ni sir ngayon sa opisina?” ** Balik tanong ko sa kausap.

**“Mukhang wala namang planong pumasok si sir ngayon. Hindi ba niya nasabi sa’yo?” ** Bakas ang pagtataka sa boses nito.

What the hell?!

**“Wala po siyang nababanggit sa akin at hindi rin ho niya sinasagot ang mga tawag ko. Alam niyo ho ba kung bakit? May sakit ho ba si sir? May ini-expect po siyang bisita?” ** Usisa ko sa matanda.

**“Naku iho wala rin akong alam. Sa totoo lang nagulat nga ako kasi lahat kaming mga kasambahay dito sa mansiyon ay binigyan ni sir ng tatlong araw na day off. Gusto atang mapag-isa ni sir dahil sinabihan kami nito na huwag siyang gagambalain.” ** Paliwanag nito.

**“Ho?!” ** Gulat na pahayag ko.

**“Bakit iho, may problema ba kayo sa opisina?” ** Mabilis na nagkakutob ang matandang lalaki.

**“Meron ho kasi akong mga importanteng papeles na kailangang mapirmahan ni sir Mark ngayong araw.” ** Sagot ko naman.

**“Kung gusto mo, ikaw na lang ang pumunta dito. Hihintayin na lang kita para papasukin ka dito sa loob bago ako umalis.” ** Mungkahi nito.

**“Baka pwedeng pakitawag niyo na lang ho para makausap ko?” ** Pakisuyo ko sa matandang lalaki na agad naman nitong tinutulan.

Ayon dito ay mahigpit na ipinagbilin ng lalaki na ayaw nitong maistorbo. And the poor man is obviously too scared to risk his job para suwayin ang bilin ng negosyante.

Bwisit talaga! Paimportante ang walang hiya! Wala sa loob akong napabuntong hininga…

-oOo-

**“Salamat ho sa paghihintay mang Gener.” ** Nakangiting pasasalamat ko dito matapos akong papasukin ng lalaki sa loob ng mansion .

**“Naku, ayos lang yun iho. O paano ba ‘yan, maiwan ko na kayo. Ikaw na ang bahalang magsara ng pintuan pagkatapos niyo mag-usap ni sir.” ** Paalala nito bago lumabas ng bahay.

**“Sige ho mang Gener. Asan ho ba sir Mark?” ** Tanong ko bago tuluyang maka-alis ang lalaki.

**“Nasa kwarto niya. Katukin mo na lang.” ** Sagot naman nito.

**“Salamat ho. Ingat ho kayo.” ** Paalam ko bago isinara ang pintuan.

Marahan akong humarap sa direksyon ng hagdan. Sa apat na taong kong pagtatrabaho sa negosyante ay ito pa lamang ang ikatlong beses na nakapasok ako sa loob ng mansion .

And it takes my breath away everytime !

Simbolo ng karangyaan at kasaganaan ang tirahan ng negosyante. Mula sa custom made na pagkakadisenyo ng bawat sulok ng bahay hanggang sa interior nito, halatang inayos at pinag-isipang mabuti ng isang propesyonal na designer .

Sana ol talaga!

Nagsimula kong akyatin ang hagdan upang tahakin ang direksyon ng kwarto nang negosyante. I still remember the last couple of times I’ve been here.

The first time was when I had to go pick up some documents na naiwan nito sa kanyang opisina at yung pangalawa naman ay yung tinulungan ko si mang Gener na iakyat ang lalaki sa kanyang kwarto ng minsang malasing ito.

Ilang sandali pa ay huminto ako sa harap nang isang silid. I took a deep breath bago marahang inangat ang aking kamay upang kumatok sa pinto.

-oOo-

TOK!

TOK!

TOK!

Ilang sandali akong naghintay na may magbukas ng pinto subalit nanatiling tahimik sa loob ng silid nito.

TOK!

TOK!

TOK!

Nilakasan ko ang aking pagkatok sa pangalawang beses upang mas marinig nito ngunit wala pa din.

I tried again for the third time.

TOK!

TOK!

TO…-!

**“Jesus fucking Christ! What part of I wanna be left alone don’t you people understa…-” ** hindi na natapos pa nang negosyante ang kanyang panenermon matapos nitong padabog na buksan ang pintuan.

**“Good morning sir.” ** Bungad ko dito in a business like manner gamit ang aking poker face!

**“Ca-carlos?! What the hell are you doing here?!” ** Gulat na pahayag nito.

Don’t look!

Don’t stare !

I repeated the same mantra I’ve been saying to myself over the past four years but somehow, I find myself struggling not to stare at his god-like body right at that moment.

How could I not?

The man was sexy as hell! Tukso sa sang kabaklaan! From his broad shoulder and his hairy chest, to his well defined legs and torso!

Hindi ko maunawaan ang aking sarili. He’s wearing nothing but a pair of boxer shorts and I’ve seen him naked in the past! And yet I successfully managed to find the strength to calm myself down, pero bakit ngayon ay parang ang hirap-hirap nitong gawin?!

What happen to the bounderies I had set and the wall I worked so hard to built? Bakit parang biglang nawala? Could it be because of that stupid kiss?

Surely not!

**“Are you done gawking?” ** Taas kilay na tanong nito.

His tone has shifted from annoyance to amusement.

Mabilis akong pinamulahan ng mukha dahil sa sinabi nito kaya naman mabilis kong ikinompose ang aking sarili.

**“Sorry to disturbed you sir, pero may kailangan po akong papirmahan sa inyo. Once you’ve done it, aalis din po ako agad.” ** I decided to ignore him.

Marahan kong ibinigay dito ang mga papeles na nasa plastic folder . Agad naman itong kinuha ng lalaki upang basahin bago nagsimulang maglakad papunta sa kanyang kama.

Minabuti kong manatili sa labas ng silid nito but the man has other plans.

**“O bakit nakatayo ka lang dyan?” ** Singhal nito.

**“Sir?” ** Tanong ko matapos hindi maunawaan ang nais nitong mangyari.

**“Inabala mo ko, tapos ngayon gusto mo na maglakad ako pabalik sa’yo after kong pirmahan ‘to without explaining to me what the hell is this about?” ** Nakasimangot na pahayag nito.

Bwisit na bakulaw ‘to feeling entitled! Eh kung pumasok ka kaya sa opisina di sana walang naging problema!

I took another deep breath before I set foot inside his room, it is as if to mentally prepare myself upon entering the lion’s den…

Chapter Nineteen

MARK ANTHONY BOROMEO

_“Pffffttt!” _

I couldn’t help but smirked at the sight of Carlos . His discomfort was too obvious and I find it entertaining .

Para itong uod na hindi mapakali sa kanyang kinatatayuan at hindi malaman kung saan ipapako ang kanyang tingin.

The annoyance that I felt earlier instantly faded. I mean, how could it not? He’s just too darn adorable! And yes, adorable! Because there was no other words to describe him at that moment.

Palihim kong sinusulyapan ang binata habang binabasa ang mga dokumentong dala nito. I like how he tried so hard to appear calm, collected and compose even though his eyes couldn’t help but lingers on my body. __ I could have easily worn a robe to cover myself up but I didn’t. I like teasing him! Consider it pay back for disturbing me!

_“Everything seems to be in order.” _ Komento ko matapos ilapag ang unang dokumento sa ibabaw ng bedside table .

_“I made sure to double check all the documents bago ko po dalhin sa inyo.” _ Sagot nito.

As expected, he’s always thorough.

Isang kapilyuhan ang nabuo sa aking isip. Bahagya kong ibunuka ang akin mga hita to tease him even more . I saw him looked for a microsecond, bago nito binawi ang kanyang tingin.

_“Pffffftttt.” _

Muling kumawala ang isang pigil na pigil na halakhak sa akin.

_“The sooner na mapirmahan niyo po iyan, eh the sooner ko din po siyang maasikaso para walang maging problema.” _ Bakas ang pagmamadali sa boses ng binata.

_“What did you do with the sub contractors that were already on site?” _ Tanong ko dito.

_“I told Joyce na pauwiin silang lahat at pabalikin na lang kinabukasan. Kinausap ko na rin po ang pay office para masigurado na mababayaran sila today kahit na hindi sila nagtrabaho since the cause of delays were on our end.” _ Sagot nito.

I nodded…

I liked how the young man chooses his words carefully. Using the word ‘delay’ instead of ‘mistake’ or ‘fault’. It’s obvious that he is being mindful not to offend or blame me because of what happened. Just another reason why I keep him around.

_“Good call. Just make sure that HR is aware of what happened. And also, siguraduhin mo lang na we are ONLY paying those who were actually on site today.” _ Paalala ko dito.

_“Done na po sir, na-inform ko na ang HR kanina. Joyce also went personally sa site to verify everyone’s attendance bago sila pinauwi.” _ He answered .

I couldn’t help but smile. He could run the company without me. He is so efficient and reliable! He knew the extent and limit of power he has.

Muli na naman akong humanga sa binata. Hindi ko napigilan ang aking sarili na mapatitig dito, which made the young man even more uncomfortable .

_“Is there anything else sir?” _ Pukaw nito sa aking atensiyon.

_“Nah. Nothing. Everything seems in order.” _ Sagot ko naman bago mabilis na pinirmahan ang mga dokumento tsaka iniabot ito sa binata.

Carlos came forward. He bent down slightly to reach the document and what I saw next has enraged me to my core!

-oOo-

_“What the fuck is that?” _ Marahas na tanong ko sa lalaki matapos biglang mapatayo.

Mabilis kong binawi ang mga dokumento bago pa man ito mahawakan ng binata.

_“S-sir?” _ Gulat na pahayag nito.

_“That!” _ Turo ko sa mapupulang marka sa leeg nito matapos isalampak ang plastic folder sa bedside table .

Carlos blushed! He FUCKING blushed! And that drove me insane!

_“I-it’s nothing sir…” _ nauutal na pahayag nito bago bahagyang itinaas ang kwelyo ng kanyang suot na polo upang ikubli ang kanyang chikinini!

Lalo namang nagpantig ang aking tenga dahil sa pagkakaila nito. May kung anong bahagi ng aking pagkatao ang napigtal na naging dahilan upang sumabog ako na parang bulkan!

An overwhelming need to take a closer look at his neck has taken over my body!

_“Don’t you fucking lie to me, Carlos!” _ Singhal ko kasabay ng marahas na paghablot sa kwelyo ng lalaki.

Lumarawan ang magkahalong gulat at pagkalito sa mukha ng binata. But I didn’t care! Kitang-kita ko ang panlalaki ng mga mata nito kasabay ng pagtakas ng kulay sa mukha ng lalaki.

_“S-sir?!” _ Wika nito matapos bahagyang mapaatras.

Para akong toro na nakakita ng pulang tela matapos masilayan ang marka sa balat nito.

I bet it’s that fucking Bustamante who did this! The thought of him giving Carlos hickeys really pissed me off! I wanted to break his fucking neck!

I knew that leaving him alone with that man was not a good idea, but Carlos left me no choice. He wanted to distanced himself away from me after what happened.

And whose fucking fault is that? !

What the hell am I suppose to do? I honestly didn’t know why I kissed him at the first place! I’m so fucking confused ! That’s why I decided not to come to work today, so I could figure myself out! Then this happen?!

What the fuck?!

I let him out of my sight for one day and someone already got their grubby hands on him! Seriously?!

_“Sabihin mo nga sa ‘kin! Si Bustamante ang gumawa nyan sa’yo noh?!” _ Akusa ko dito kasabay ng paglamukot sa kanyang kwelyo.

_“H-hindi ho…” _ nauutal na sagot naman nito.

LIES!

My head was screaming in anger!

_“Then sino?! Don’t tell me na may iba pa? I didn’t know that you were such a fucking slut!” _ Pang-iinsulto ko sa lalaki.

Kitang-kita ko kung papaano napalitan ng galit ang pagkalito sa ekspresyon ng mukha nito.

_“Excuse me! Ano hong tingin niyo sa akin? Kaladkarin?! Prank yan ng kapatid ko! Kung gusto niyo, tingnan niyo pa sa youtube para makita niyo!” _ Matapang na pahayag nito bago nagpumiglas.

Pilit nitong sinubukang tanggalin ang mahigpit na pagkakahawak ko sa kanyang damit.

_“And even if it wasn’t, ano bang pakialam niyo? Katawan ko ‘to at buhay ko ‘to! I could do whatever the hell I want and that includes allowing anyone to touch me… kaya pwede ba… bitiwan niyo nga ‘ko!” _ I could feel the fury in his voice.

Imbis na matauhan ay lalo lamang akong nainis at nagalit sa tinuran nito. I couldn’t stand the idea of someone touching him!

I fucking hated it!

Why???

Because I was jealous! Because I wanted to be the one touching him and giving him hickeys!

The intensity of that realization should have scared me but it didn’t. Instead, I felt a strong sense of clarity and ownership towards him!

Bigla akong nakaramdam ng matinding pangangailangan na suriin ang katawan ng binata upang malaman kung hanggang saan nakarating ang labi ng tarantadong gumawa nito.

_“Anyone huh?! Then kahit na sino pala pwede… that includes me!” _ Sagot ko naman bago parang papel na itinapon sa ibabaw ng kama ang lalaki.

-oOo-

_“S-sir…-!” _ Muling bumakas ang gulat sa gwapong mukha ng binata matapos nitong bumulagta sa kama.

Akmang babangon ito ngunit mabilis ko itong pinigilan. Mabilis akong pumwesto sa pagitan ng mga hita nito at tsaka tinuunan sa dibdib ang lalaki.

Agad namang nagtangkang manlaban si Carlos. He tried to move my hand away from his chest but I did not let him . Sa katunayan ay marahas kong hinawakan ang kanyang dalawang kamay at ipinako ang mga ito sa kanyang ulunan.

I used my size and my strength to restrain him.

_“Ano ba ser! Pakawalan niyo nga ako! Di na kayo nakakatuwa!” _ Lalo nitong pinagbuti ang kanyang pagpupumiglas but all his efforts were futile .

I ignored his sudden outburst. Instead, I ripped open his clothes to reveal his smooth and bare chest! Mabilis na dumako ang aking paningin sa nakatagong marka nito sa kanyang katawan.

I felt my anger exceeded its boiling point as I confirmed my suspicion! There were more hickeys! I saw one near his collarbone and another on his chest!

Gamit ang aking isang kamay ay marahan kong pinasadahan ng aking daliri ang bawat chikinini sa katawan nito, habang ang isa naman ay nanatili sa pagkakagapos sa pala pulsuan ng binata.

_“S-sir!” _ Hindi napigilang mapasinghap ni Carlos sa pagdampi ng aking daliri sa kanyang balat.

Fuck! Why does that sounded so fucking sexy?!

I wanted to hear more, so I repeated the process of gently caressing each mark habang matalim na pinagmamasdan ang bawat reaksiyon ng binata.

Muling kumawala ang isang malalim na buntong-hininga sa bibig nito kasabay ng matayog na pataas-baba ng kanyang dibdib.

_“Tell me Carlos, do you _ _enjoy getting marked on by other men that much?” _ Bulong ko dito habang paulit-ulit na hinahaplos ang kanyang katawan.

_“S-sir?!” _ Bakas ang pagkalito sa boses ng lalaki.

_“If I marked you myself, would you enjoy it too?” _ Anas ko habang nakatitig sa mga mata ng binata.

The heck am I saying?! Have I completely lost it?! Hindi ako makapaniwala sa mga katagang lumalabas sa aking bibig. Did I really mean it?! Am I really seducing my secretary right now?!

_“Naririnig niyo ba ang sarili niyo?” _ Hindi makapaniwalang pahayag nito.

_“I do… loud and clear, Carlos… LOUD and CLEAR!” _

_“Baka nakakalimutan niyo! LALAKI ako!” _

_“I know…” _

_“Lasing ba kayo? May sakit? O baka nam… urghhhhh… hmmmmm… shit!!!” _

Fuck! That moan! It’s making me fucking horny!

I mentally took note of his sensitive spot bago muling sinaling ng aking daliri ang nakatirik na utong ng binata. Katulad ng reaksiyon nito kanina ay muli itong napasinghap.

Mabilis na nagkaroon ng buhay ang aking sandata! Kitang-kita ko ang panlalaki ng mga mata ni Carlos matapos maramdaman nito ang aking matigas na pagkalalaki.

Bumaba ang tingin nito sa aking boxers upang tiyakin na tama ang kanyang hinala sa kanyang naramdaman bago muling tumingin sa aking mukha.

_“I don’t know how you’re doing this to me, Carlos… pero ihanda mo ang sarili mo dahil ipaparanas ko sa’yo ngayon kung ano ang pakiramdam na makatalik ang isang Boromeo!” _

I saw his adam’s apple move as he swallowed hard !

_“I will mark you, fuck you and take you to places you never thought possible…” _

I promised as I slowly lowered my head to his neck…

Chapter Twenty

MARK ANTHONY BOROMEO

I began the slow process of kissing and nibbling his neck as I felt him squirmed underneath me.

Sinadya kong puntiryahin ang chikinini sa kanyang leeg because I wanted to replace it with my own mark. I have this strong urged to erase every last trace of the person who did this to him.

I wanted to re-brand him as MY OWN!

**“S-ser!!! Te-teka…!!!” ** Marahas na pagtutol nito habang pilit na kumakawala sa aking pagkakahawak.

Marahan kong pinaliguan ng maliliit na halik ang kanyang leeg at tinahak ang direksyon patungo sa kanyang tenga.

**“Do you not like my lips on your skin, Carlos?” ** Tanong ko dito gamit ang aking mapang-akit na boses.

**“You’re making a big mistake! Kung sex lang ang kailangan niyo then I could find you a woman… any woman!” ** He sounded desperate.

**“But I don’t want a woman or any other woman… I WANT YOU!” ** bulong ko dito kasabay ng mariing pagkaskas ng aking pagkalalaki sa binata to emphasize my point .

Dinig na dinig ko ang malakas na pagsinghap ni Carlos, and even without looking, I knew he was blushing!

**“Hindi mo nararamdaman kung gaano katigas ang titi ko para sa’yo?” ** Anas ko bago sinalubong ang mga mata ng lalaki.

**“S-ser!!!” ** Hindi maitatago ang matinding pagkabigla sa boses nito.

He wasn’t expecting the lewdness and vulgarity of my words. I couldn’t helped but smile! He is in for a treat because I fucking love dirty talk.

**“Tell me Carlos, anong gusto mong gawin ko sa katawan mo?” ** Tanong ko dito bago muling sinimulang lantakan ang kanyang leeg pababa sa kanyang dibdib.

Marahan kong dinampian ng halik ang kanyang utong.

**“Uhmmmm…s-sir!!!” ** daing ng binata.

**“Ganito ba? O mas gusto mo yung sinususo ka na parang babae?” ** I asked him again before flicking my tongue on his little bud.

**“Ahhhh… shit… s-sir parang awa niyo na… this is not right… you need to stop!” ** Bakas ang pagtatalo sa boses ng lalaki.

I can tell that he was torn between reason and desire. I could feel the tightness in his pants as his own erection pressed against mine!

The more he tries to resist, the stronger the need I feel to dominate him! And I can’t believe that I am actually getting turned on by this!

**“But it feels right, doesn’t it?” ** Kontra ko naman bago tuluyang ibinaba ang aking bibig upang susuhin ang kanyang nakatirik na utong.

**“F-fuck…!!! S-sir…!!! Ahhh…!!!” ** Sunod-sunod na halinghing ni Carlos.

-oOo-

There was a moment of doubt sa aking isip kung papaano ba makikipagtalik sa kapwa lalaki. I have never done it before and I wasn’t exactly how foreplay works between men.

However, after hearing and witnessing Carlos’ reactions, all my uncertainties disappeared instantly! The young man’s body was better than any woman’s! It was a lot more sensitive and seductive!

Langhap na langhap ko ang pinaghalong amoy ng pawis at sabon na ginamit nito. Para itong aphrodisiac na lalong nakapagpasidhi sa aking pagnanasang nararamdaman para sa binata.

**“I like how you call me sir in that tone!” ** Wika ko matapos muling bumalik sa kanyang tenga.

Hinalikan ko ito at marahang kinagat-kagat. Ipinasok ko rin ang aking mahaba at mainit na dila sa loob nito at tsaka inikot-ikot na wari’y may kinakalikot.

**“Urghhhh…!!!” ** Ungol ni Carlos.

**“You like that huh?” ** Nanunuksong tanong ko dito sa pagitan ng pagngasab sa kanyang kapirasong laman!

**“N-no…!!! S-sir…!!!” ** Tanggi ng binata, subalit iba ang sinasabi ng kanyang katawan!

So fucking cute!

I took my sweet time seducing him! Marahang bumaba ang aking labi upang muling balikan ang kanyang nakatirik na utong.

Sinunggaban ko ito, sinipsip at dinilaan! Niromansa ko ang kanyang dibdib na parang suso ng babae.

I took turns sucking ang nibbling his tits! Kapag nagsawa ako sa isa ay lilipat naman ako sa kabila at tsaka parang gutom na sanggol na sususuhin ang maliit na tinggil!

Dinig na dinig ko ang sunod-sunod na malalalim na paghinga ni Carlos. It doesn’t take a genius to see that he was enjoying this as much as I did!

**“Ahhhhhh… shit!!!!!” ** Malakas na daing nito matapos pilyo kong kinagat ang kanyang kaliwang utong.

Inangat ko ang aking ulo upang pagmasdan ang mukha ng binata. He looked so damn sexy with his eyes close like that!

Ilang sandali pa ay marahan nitong iminulat ang kanyang mga mata. Marahil ay nagtaka ito sa aking panandaliang pagtigil sa aking ginagawa.

I met his gazed, kasabay ng malademonyong pagkagat sa aking ibabang labi.

**“Uhmmmmm!!! S-sir!!!” ** Hiyaw nito matapos kong lapirutin ang kanyang kabilang utong.

My eyes travelled down his bare chest! Kitang-kita ko ang nakakalibog na estado ng kanyang dibdib. It was wet and glistening with MY spit!

Hindi napigilang kumislot ng aking burat sa loob ng aking boxers! Carlos was aroused and ready for my me! Para itong hinog na prutas na pwede nang pitasin.

-oOo-

**“Stay where you are and don’t fucking move!” ** Ma-awtoridad na utos ko kay Carlos bago binitiwan ang kanyang mga kamay.

**“P-pero s-sir…” ** sagot naman nito kasabay ng akmang paggalaw, subalit mabilis ko itong naunahan.

**“DON’T… FUCKING… MOVE!” ** Ulit ko na may halong pagbabanta.

I am not done exploring his body. As a matter of fact, I was just getting started!

Marahas kong tinuunan ang kanyang dibdib upang hindi ito makagalaw. Walang nagawa ang binata kungdi ang sumuko at magparaya.

**“Good boi!” ** I smiled as I saw him waited for my next move.

Gamit ang aking dalawang kamay ay muli kong pinasadahan ng aking mga daliri ang kanyang magkabilang utong. Nilaro-laro ko ang mga iyon at bahagyang pinisil.

**“Uhmmmm… s-sir…” ** muling napaungol si Carlos.

After a while, my hands left his sensitive nipples and slowly travelled down his flat belly and narrow waist!

Dumiretso ang aking mga kamay sa kanyang sinturon at tsaka ito sinimulang kalasin. Mabilis pa sa alas kwatrong gumalaw ang mga kamay ni Carlos upang ako ay muling pigilan.

That pissed me off!

**“S-sir w-wag p-po!” ** Paki-usap nito.

Marahas kong hinablot ang kanyang dalawang kamay upang muling ibalik ito sa kanyang ulonan.

**“This is your last warning Carlos! Kapag iginalaw mo ulit ang mga kamay mo ay gagahasain kita nang walang pampadulas!” ** Babala ko habang seryosong nakatitig sa mga mata ng lalaki.

I could feel the warmth of his breath dahil sa labis na pagkakalapit ng aming mga mukha.

**“I would very much enjoy that but I highly doubt you will… unless, you’re into that… in which case, I’d be more than happy to obliged!” ** Dugtong ko pa.

Sunod-sunod ang naging pag-iling ng binata. Maaaninag ang takot na lumarawan sa mga mata nito. And I smiled! FUCKING SMILED!

Fuck!

When did I become a sadist?!

A rapist?!

And a sex maniac?!

Carlos is bringing out the side of me that I never realized I had!

Muli kong ibinalik ang aking atensiyon sa kanyang sinturon at pantalon. I unbuckled his belt and undid the botton of his pants. I carefully pulled down his zipper and as I did, I felt his erection brushed my fingers.

Muli na naman akong napangiti.

Despite his fear, Carlos obviously didn’t mind what was happening. He was hard for me and that thought alone has intensified the desire I feel for him!

Bumaba ako sa kama upang tanggalin ang kanyang mga sapatos. I threw those on the floor before removing his pants.

I gasped!

Halos tumulo ang aking laway sa imahe sa aking harapan! Carlos was lying on MY bed with his arms above his head, his polo ripped open while wearing nothing but his black socks and underwear!

If there were traces of doubt in my mind before about all of this, well, it’s gone now!

There is no way in hell I would stop!

I will claim him…

I will claim what is mine…

And Carlos is MINE!!!

Chapter Twenty-one

MARK ANTHONY BOROMEO

Dahan-dahan akong lumapit sa gilid ng kama habang matamang nakatitig sa akin si Carlos. Kitang-kita ko nang pasadahan ng binata ang aking katawan habang naglalakad ako papalapit rito.

Nagsimula ito sa aking mukha, pababa sa aking matikas na dibdib, impis na tiyan hanggang sa napako ito sa hulma nang aking nakabukol na pagkakalalaki.

I saw his adam’s apple moved as he stared at its head peaking out from my boxers. Despite his reluctance, I knew what he wanted and I’m about to give it to him!

_“Get up, Carlos!” _ Ma-awtoridad na utos ko sa binata.

_“S-sir…?!” _ Wika nito na parang hindi ako narinig.

_“Do as you’re told and get up!” _ Ulit ko naman.

Marahan itong bumangon at umupo sa gilid ng kama. Sinadya ko namang tumayo sa kanyang harapan at itinapat ang aking nakabukol na pagkalalaki sa kanyang mukha.

Muling napalunok ng kanyang laway si Carlos habang pinagmamasdan ang nakabakat na kahabaan ng aking burat. Batid ko ang panginginig ng kanyang katawan.

There was lust in his eyes! He’s extremely close to the edge. I can feel his resistance and self-control gradually fading away. All he needed is a little push.

Ikinawit ko ang aking daliri sa gilid ng aking boxers at tsaka unti-unti itong hinubad. Tumambad sa paningin ng lalaki ang mala sawang haba ng aking burat. Para itong spring na umigkas at tumalbog-talbog sa kanyang harapan.

Marahang iniangat ng binata ang kanyang mukha upang ako ay tingnan. Bakas ang matinding pagsusumamo sa mga mata nito.

Pagsusumamo na ako ay tumigil na sa aking panunudyo hanggat kaya pa nitong kontrolin ang kanyang sarili! He wanted me but he’s torn between reason and deire.

Me on the other hand, can’t stop! I won’t! I made up my mind! I wanted him and I will have him!

Sinalubong ko ang mga mata ni Carlos at tinitigan ko ito nang buong pagnanasa. Gusto kong iparating sa binata na wala itong ibang choice kungdi ang magpakatotoo sa kanyang nararamdaman.

Hinawakan ko ang kanyang pisngi upang ito ay haplusin. Marahan pinasadahan ng aking hinlalaki ang kanyang mala-rosas na labi kasabay nang paglapit ng aking titi.

Damn those lips! I wanna feel it and see it wrapped around my dick!

_“Touch me!” _ __ Utos ko dito.

I am taking control!

Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan nito.

At that moment, I knew! He has made up his mind just like I did!

-oOo-

Tumayo si Carlos mula sa kanyang kinauupuan habang walang puknat ang mga matang nakatitig sa akin. Ramdam ko ang panginginig ng kanyang mga kamay matapos itong lumapat sa aking pagkalalaki.

Dahan-dahan nitong hinagod ang kahabaan ng aking malaking burat habang ang kaliwang kamay nito ay buong ingat na gumagapang sa aking dibdib.

I can tell that he was carefully testing the waters. He wanted to see how I would react to his touches.

Marahan ang kanyang naging bawat galaw. Banayad nitong hinagod ang maseselang bahagi ng aking katawan. Dinama ni Carlos ang aking maumbok na dibdib, at kagaya ng ginawa ko dito kanina, pinaikot-ikot rin ng lalaki ang kanyang hintuturo sa aking utong.

Fuck! Whose seducing who now?!

Lalong tumigas ang aking titi sa kanyang ginagawa.

_“What are you waiting for? Lick me!” _ I commanded whilst staring at his eyes.

Agad namang tumalima si Carlos. Dahan-dahan nitong inalabas ang kanyang dila at unti-unting lumapat sa aking utong. Kitang-kita ko ang pagtulis nito na pumaikot sa kabuuan nang aking dibdib.

Then he started sucking! My god! He was gentle at first but gradually became more agressive every passing moments!

Wala sa loob akong napasinghap. Para itong sanggol na sumususo sa kanyang ina. Sugapa at gutom na gutom!

_“Fuck!” _ Malakas akong napamura.

Lalo namang naengganyo si Carlos sa aking naging reaksiyon kaya lalo pa nitong pinagbuti ang pagsipsip sa aking magkabilang utong. Magkasabay niya itong kinagat-kagat at hinimuran. Masakit ngunit may halong kakaibang sarap!

Ilang sandali pa ay bigla itong tumigil. Tumayo ito nang maayos at muling tumingin sa akin. Binitawan nito ang aking burat at tsaka pinahid ang nagkalat na laway sa kanyang bibig.

He looked like a puppy waiting for my next command! Ready to please his master! He was like a different person! I find this submissive side of him to be quite arousing!

_“Masarap ba?” _ Pabulong na tanong ko na parang nang-aakit.

He nodded in response but I wanted to hear his voice.

_“Answer me, Carlos!” _ Utos ko.

_“Y-yes sir…” _ ani nito habang nanginginig ang boses.

Lihim akong napangiti. Marahan kong hinawakan ang mukha nang binata at tsaka sinalat ang kanyang mga labi. Awtomatiko namang bumakas ang kanyang bibig upang papasukin ang aking daliri.

Inumpishan nitong sipsipin ang aking hinlalaki habang mapungay ang mga matang nakatingin sa akin.

Fuck! That was so freaking hot! He was sucking my thumb whilst looking at me suggestively.

_“Tell me what you want, Carlos!” _ I asked as I continue to push my thumb in and out of his sinful mouth.

_“You… sir… I want you…” _ sagot naman nito…

-oOo-

Naging mas malakas ang loob ni Carlos. Ito na ang nagkusang paglakbayin ang kanyang mga kamay sa aking katawan. Marahan nitong hinaplos ang aking matitigas na kalamnan. Damang-dama ko ang mainit na singaw ng kanyang mga palad na dumadapo sa aking balat!

Pinasadahan ng binata ang aking matayog na dibdib, pababa sa aking bato-batong sikmura, bago ibinalik sa aking mabibilog na braso. Titig na titig ito sa aking katawan na tila kinakabisa nito ang bawat sulok ng aking laman!

_“I have always wondered what your body felt like…-” _ anas nito _“now I know…” _

Para akong demonyong napangisi dahil sa tinuran nito. Halatang tuluyan nang nangibabaw ang pagnanasa at libog sa katauhan ng lalaki. Nawala na ang pagdadalawang isip nito, bagkus ay mas lalo pang naging mapusok ang kanyang paggalaw.

_“Chupain mo ‘ko!” _ Utos kong muli.

Napatingin ulit sa akin ang binata.

_“Gusto kong maramdaman ang init nang bibig mo habang pinagsisilbihan mo ang titi ko!” _ Bulong ko.

Hindi naman ako binigo ni Carlos. Muli nitong inilapit ang kanyang mukha sa aking katawan. Dinilaan at hinalik-halikan nito ang pagitan nang aking dibdib, pababa sa aking mala pandesal na sikmura.

He continued to worshipped my body until he came down on his knees, coming face to face with my big cock!

_“Ano pang hinihintay mo?” _ Tanong ko dito makalipas ang ilang sandali na nakatitig lamang ito sa aking dambuhalang burat.

Hinila ko ang kanyang buhok at bahagyang itinangala. Kitang-kita ko ang pag ngiwi ni Carlos sa sakit nang aking pagkakasabunot subalit hindi ko ito pinansin.

Muling nanumbalik ang kaunting inis sa aking dibdib matapos muling masilayan ang chikinini nito sa kanyang leeg!

Hinawakan ko ang aking matigas na titi at tsaka hinampas-hampas ito sa kanyang mukha. Dahan-dahan kong ikiniskis ang ulo nito sa kanyang mga labi! Napapikit naman si Carlos sa aking ginagawa.

_“Open your mouth, Carlos!” _

Kasabay nang marahang pagbukas ng bibig nito ay ang pagdilat rin nang kanyang mga mata.

Hinawakan ng binata nang kanyang dalawang kamay ang pinakapuno nang aking burat. Inilabas nito ang kanyang dila at tsaka parang lollipop na dinalaan ang ulo nang aking titi.

_“Fuck…!!!” _ Malakas na ungol ko.

-oOo-

Ibinuka ni Carlos ang kanyang bibig at tsaka dahan-dahang isinubo ang ulo nang aking burat. Damang-dama ko ang kipot nang kanyang bibig.

Nagpokus ang binata sa pagsuso sa ulo nang aking titi habang abalang ikinikiwal-kiwal ang kanyang dila sa hiwa ng aking burat.

Halos magdeliryo ako sa sarap ng kanyang pagchupa!

Bawat pagsipsip nito ay may katumbas na isang pulgada. Unti-unti kong napapansin ang pagbaon nang aking kahabaan sa kanyang lalamunan hanggang sa mapangalahati na niya ito.

He looked so damn sexy while doing it! Its like his mouth was made to suck my dick!

_“Urghhhh… god damn…!!!” _ Malakas na ungol ko.

Nakakapaso ang init nang bibig ni Carlos. Mabagal ang istilo nang ginawa nitong pagchupa sa aking sa sawa na tila ninanamnam nito ang bawat pulgada nang aking paghuhumindig.

It was now wet, slimy and covered with his spit!

Sinabayan ng binata ang kanyang pagchupa nang mabilis na paggalaw ng kanyang mga kamay. Walang patid nitong hinagod ang aking kahabaan habang patuloy na sinususo ang aking halimaw.

Hindi ko napigilan ang pag-indayog nang aking balakang upang salubungin ang bawat abante ng bunganga nito.

GWAAAARRRRRKKKKKK!!!

Biglang inihit nang ubo si Carlos. Mabilis nitong iniluwa ang aking naglalawang pagkalalaki.

Muli kong sinabunutan ang buhok nito at tsaka pilit na itinangala.

_“Ano?! Suko ka na?!” _ Marahas na tanong ko sa lalaki kasabay nang pagsampal-sampal nang aking burat sa kanyang mukha.

Naluluha ang mga mata nitong umiling.

_“Then buksan mo yang bibig mo!” _ Utos ko.

Agad naman itong sumunod sa akin.

Itinapat ko ang ulo nang aking titi sa kanyang nakabukas na bunganga, tsaka ako nag-ipon nang laway sa aking bibig. Ilang sandali pa ay marahan kong pinatulo ang aking malagkit na dura sa aking burat, pabagsak sa kanyang naghihintay na bunganga!

He instinctively swallowed my spit before I shove my cock down his throat!

Mas lalong pinagbuti ni Carlos ang kanyang pagsubo. Pareho na kaming nilamon ng libog at natangay sa tawag ng aming katawan.

Dinilaan nito ang aking kahabaan pababa sa aking bayag. Marahan nitong sinipsip at pinaglaruan ang bawat bola. Maging ang aking singit ay hindi rin nito pinalampas.

Damang-dama ko ang pagguhit nang kanyang dila sa aking balat…

-oOo-

Tumagal din ng ilang minuto ang ginawang pagpapaligaya sa akin ni Carlos. Sa bawat paglipas nang sandali ay lumalalim rin nang lumalalim ang pagkakabaon nang aking ari sa kanyang ngala-ngala. Umabot na ito sa punto na nakasubsob na ang ilong nito sa aking manipis na bulbol.

_“Urghhhh… puta! Ang galing mong chumupa!” _ Sigaw ko.

Muling iniluwa nang binata ang aking galit na galit na burat! Narinig ko ang pagdahak nito bago iniluwa ang kanyang malagkit na laway sa aking titi. Ramdam ko ang labis-labis na pamamasa nito.

Nagulat ako nang biglang tumayo si Carlos. Tuluyan na nitong hinubad ang kanyang polo at tsaka marahas na itinulak ako pahiga sa kama!

_“Anong sa tingin mo ang ginagawa mo?!” _ Tanong ko matapos tumalbog sa kama.

_“Gusto kitang maramdaman, sir!” _ Sagot nito kasabay nang mabilis na paghuhubad ng kanyang natitirang saplot.

Para akong sinilaban sa sinabi ng lalaki.

He has the same needy eyes back when he was drugged in Puerto Princessa. His rationality, gone! Carlos has completely given up and succumb to his desire!

Parang may halimaw na biglang kumawala sa aking pagkatao.

_“Show me! Ipakita mo sa akin kung papano mo kinantot ang sarili mo sa palawan!” _

It was a command that sounded like a growl. I never thought I could make that sound! The thought of him taking the initiative to take my cock became my undoing!

Pumwesto si Carlos sa aking harapan. Kinuha nang kanang kamay nito aking matigas na kargada at tsaka itinutok sa kanyang makipot na lagusan!

_“Urghhhh… shit!!!” _ Impit na daing nito.

Marahan itong umupo. Di man lamang nito inihanda nang maayos ang kanyang sarili sa pagtanggap sa aking kalakhan. Tanging ang malagkit na laway lamang nito ang nagsilbing pampadulas sa aking sandata.

Naramdaman ko ang pagpasok ng ulo ng aking titi sa kanyang masikip na bukana. Damang-dama ko ang unti-unting pagbaon nang aking tirik na tirik na alaga.

Maya-maya pa ay panandaliang huminto si Carlos. Kitang-kita ko ang paglukot ng kanyang mukha. Sunod-sunod din ang pagpapakawala nito nang malalalim na paghinga upang i- relax ang kanyang butas.

But I didn’t want to wait. I wasn’t as patient as he was and I was selfish. I wanted impale him and feel the warmth and tightness of his hole around my cock!

So, I grabbed his waist and slammed the entire length of dick in him!

_“Urgggghhhhh… shit… sir!!!” _ Malakas na hiyaw ni Carlos.

-oOo-

Nakita ko ang pamumutla ni Carlos matapos kong matagumpay na maisalaksak ang aking walo’t kalahating pulgadang pagkalalaki sa kanyang tumbong. Kitang-kita ko ang bakas nang paghihirap sa mukha nito dahil sa haba at taba ng aking alaga.

Parang pugon na nilamon nito ang aking titi!

Sobrang init!

Sobrang sikip!

Hindi ko binigyan nang pagkakataon na makabawi pa si Carlos. Agad akong nagsimulang gumalaw habang mariing nakahawak sa kanyang bewang! Bawat ulos ay may kalakip na sakit!

_“Shit… sir… a-ang laki… ahhhhh… t-teka!” _ Sunod-sunod na palahaw nito.

Nagbingi-bibgihan lamang ako sa hinaing nito. Halos buong pwersa ang aking ginawang pagbayo upang mas lalo nitong maramdaman kung gaano kalaki ang lumalapastangan sa kanyang butas.

Taas-baba!

Walang tigil! Walang puknat!

Hayok na hayok!

_“Urghhhhh… ahhhhh… s-sir!!!” _ Daing nito.

_“Tiisin mo! Gusto mo yan diba?!” _ Sagot ko naman sabay baon nang aking burat.

Bagama’t nasasaktan ay nanatili pa ring matigas ang pagkalalaki ni Carlos. Sabay na sabay ang pagtalbog nito sa aking pag-ayuda!

Walang tigil kong kinarat ang kanyang tumbong! Ramdam ko ang pag-alog nang kanyang puwitan sa aking bawat pagbira.

I needed to have better control, so I decided to use my strength to flipped him over without having to remove my cock inside his glorious hole!

Nanlaki ang mga mata ni Carlos nang magkapalit kami ng posisyon. Ako ngayon ang nasa ibabaw at siya naman ang nasa ilalim!

_“Sir! Uhmmmm!” _ Impit na daing ng binata.

Hinawakan ko ang kanyang kanang paa at tsaka ito isinukbit sa aking bewang, habang ang kaliwa naman ay aking inilagay sa aking balikat. Sa ganitong posisyon ay mas lalo kong naibabaon nang husto ang aking burat sa kanyang kaibuturan!

_“Gusto mo nang titi diba?!” _ Nakangising tanong ko rito.

Muli kong sinimulan ang pag-indayog ng aking balakang. Bawat ulos ay mahalong diin! Talagang lalo kong pinagbutihan ang pagkantot sa kanyang butas!

Napakasarap nang pakiramdam sa loob nito. Halos sumasama ang kanyang laman sa tuwing huhugutin ko ang aking burat! Ang kaninang daing ni Carlos ay unti-unti nang napapalitan nang pag-ungol!

_“Do you like my cock inside you, Carlos?” _ Tanong ko dito.

Hindi magawang makasagot ni Carlos. Wala itong nagawa kungdi ang umungol at lamukutin ang kobre kama.

_“Sumagot ka!” _ Sigaw ko sabay baon nang aking titi.

_“Ahhhhhh… gustong-gusto… parang awa niyo na sir! Wag kayong titigil!” _ Pagmamakaawa naman nito.

-oOo-

Parang musika sa aking pandinig ang tinuran ng lalaki. Lalo tuloy akong na- inspired na barurutin ito. Kantot kabayo ang istilo ng aking pag-araro sa kanyang hiyas.

PLOK!

PLOK!

PLOK!

Malakas na nagsalpukan ang aming katawan! Pareho na kaming pawisan subalit wala pa ring patid ang aming kantutan.

Hinugot ko palabas ang aking burat bago marahas na itinuwad ang katawan ni Carlos. Itinukod ko ang kanyang mga tuhod sa kama habang ang kanyang pwet ay naka-usli sa ere.

Muli kong itinutok ang aking burat sa kanyang lagusan at tsaka marahas na umulos.

_“Fuck! Sir!” _ Muling napahiyaw ang binata.

Ramdam ko ang kasikipan ni Carlos. Halos magdeliryo ako sa sarap ng aking pagkantot rito.

PAK!

Isang malakas na paghampas ang aking iginawad sa pisngi nang kanyang pang-upo dahil sa labis na panggigigil.

_“So fucking tight!” _ Garalgal ang aking boses.

Para akong hinete nang kabayo na patuloy sa pagbirada sa kanyang tumbong! Dumagan ako sa kanyang likuran at tsaka mahigpit na hinila ang kanyang buhok upang sapilitang iharap ang kanyang mukha sa akin.

_“I’m getting close, Carlos!” _ Hinihingal akong bumulong sa rito.

“Sa loob sir… iputok niyo sa loob… buntisin niyo ko!” ** _** _ Pagmamakaawa naman nito.

His face was contorted. I saw nothing but pleasure and an overwhelming need for release in his eyes. He wasn’t even touching himself and yet he’s ready to cum!

Napakalaking puntos nito sa aking pagkalalaki! Hindi ko napigilan ang sariling sakupin ang kanyang mga labi habang patuloy sa pagbayo dito.

Walang pag-aalinlangan naman nitong tinugunan ang aking halik!

The kiss was intense! Mind-blowing even! I explored his mouth and he welcomed my invasion whole heartedly!

Parang kwerdas nang gitara na kinalabit ang aking puso. At that moment, I knew that I am not going to share this young man to anyone! He belonged only to me!

Ilang sandali pa ay naramdaman ko ang paninikip ng butas ni Carlos kasabay nang mahaba nitong pag-ungol.

Sumirit ang katas nito sa kama! Hindi naman nagtagal ay pinuno ko rin nang aking sariling tamod ang kanyang sikmura.

Magkasabay na bumagsak ang aming katawan sa ibabaw nang kama dahil sa labis na pagkahapo.

_“You’re mine Carlos! Mine! Ako lang ang pwedeng umangkin sa’yo!” _ Bulong ko sa tenga ng lalaki…

Chapter Twenty-two

MARK ANTHONY BOROMEO

I woke up the following morning na wala na si Carlos sa aking tabi. Marahang kong kinapa ang kabilang bahagi ng kama and found an empty space next to me. I slowly turned to the bedside table and look at the time. It was already half past five in the morning .

When did he leave?

I remained in bed for a little longer to contemplate the memories of last night. Parang isang panaginip lamang ang lahat. I couldn’t believe the things I’ve done a nd to my surprise, I didn’t feel any regret at all .

In fact, I don’t find the idea of having Carlos again repulsive and I definitely would have kung nandito lamang ang binata sa aking tabi. The memories af how he responded to my every kiss and every touch has been engraved on my mind! I felt myself getting hard as I relieved the events of last night.

What the heck is wrong with me?!

I can also still remember the strong emotions that took over me as soon as I saw the markings on his body. I remember an overwhelming emotion of possesiveness and unparalleled jealousy. I tried my best to push all those confounding feelings aside but it didn’t work and that lead to one amazing night with him.

Hindi ako pumasok sa trabaho kahapon because I needed the space to organise my thoughts . I wanted to reflect on my actions. I wanted to understand why I had the sudden urge to kiss him a few nights ago? Why I cared so much if he gets bullied or hurt? Why I suddenly find him cute and adorable?

Sa apat na taon nitong paglilingkod sa kumpanya, I never saw him on a diffferent light ! We are professionally compatible. I have always admired his work but that was all it was!

Or so I thought.

He came at the wrong time because all I wanted was to be left alone yesterday and yet he showed up at my house! In front of my fucking bedroom! My thoughts automatically circled back to him and to all the things we did.

I lost count on the number of times I came inside of him last night! I was surprised that he still has the strength to walk and slipped away considering how wreck he was! I was well spent and he was well and thoroughly fucked! I made sure of that!

Hindi ko napigilang mapangiti while thinking about how he walk this morning. I bet he was sore and for some reason, that made me proud because I was the cause of it!

In the end, I didn’t arrive to any conclusion as to why I feel the way I do towards Carlos. However, I am one hundred percent certain that last night will not be our first and last encounter because I want him and I want him bad!

Fuck!

-oOo-

_“Good morning sir!” _ Bati sa akin ng mga empleyado as soon as I walked in to the office .

_“Good morning.” _ I simply respond while scanning the room for a familiar face .

_“If you’re looking for Carlos, sir, he called in sick this morning kaya hindi daw po siya makakapasok.” _ Pagbibigay alam ni Joyce matapos mapansin nito ang pagkunot ng aking noo at paggala ng aking mga mata.

_“I see…” _ tango ko sa babae bago dumeretso sa aking opisina.

Normally, I would make a big fuzz over Carlos’ absence but today was different. I was in a generous mood. I decided to cut him some slack especially knowing that I was partially at fault for his inability to come to work today.

It was almost lunch time when I decided to text him to see how he was doing but he didn’t respond. I didn’t think much of it at first but when afternoon came and he still hasn’t replied, my mood started to turn sour. I even went as far as to call him a few times subalit patay na ang telepono nang binata.

Was he avoiding me?

That singular thought really pissed me off! My ego couldn’t accept it! How dare him?!

I am THE Mark Anthony Boromeo! Nobody ignores me! Here I am going out of my way to check up on him and he fucking ignores me!

He knew me better than anyone! He knew that I would never text any woman that I slept with after a one night stand! Not to say ‘hi’ and especially not show concern about their well being! He was the only excemption and this how he respond!

Sinubukan kong muling i- dial ang numero ng binata sa huling pagkakataon subalit nanatiling walang sumasagot rito. I wanted to throw my phone across the room but I stopped myself . I did my best calm myself down and tried to think logically .

So what kung hindi niya ko sagutin? Why should I feel bothered? He is no different to the women I slept with. In fact, dapat nga ay matuwa pa ito dahil sa dinami-dami nang baklang nagpapantasya sa akin ay siya lamang ang nagtagumpay! He should be jumping in joy! Hell, he should be throwing a party!

I took a few deep breaths before deciding to focus on work once again. Carlos will eventually have to come to work. He can’t avoid me forever. And when he does, that’s when I’ll corner him!

PING!

Napukaw ang aking atensiyon sa tunog ng aking laptop . Nakita ko ang personal e-mail ni Carlos na lumabas sa sulok ng screen . Kunot-noo kong pinindot ang notification upang ito ay basahin. Agad na nagdilim ang aking paningin matapos makita ang nilalaman nito.

It was a fucking resignation letter and it was effective immediately! Fuck logic ! And fuck waiting!

Nagmamadali kong dinampot ang susi ng aking sasakyan at tsaka mabilis na lumabas ng opisina. It seems to me that Carlos has forgotten whose really in charge here and it’s time I reminded him who was!

My little kitty needs to be taught a lesson!

Chapter Twenty-three

CARLOS TRAJANO

_“Carlos, anak, may bisita ka.” _ Pagbibigay alam sa akin ni mama habang papalabas ako ng banyo.

_“Ho? Sino ma?” _ Nagtatakang tanong ko naman habang pinupunasan ng twalya ang aking basang buhok.

Kunot-noo akong nagtungo sa aming sa sala upang silipin kung sino ang taong dumating lalo na at wala naman akong inaasahang bisita ngayong gabi.

_“S-sir?! A-anong g-ginagawa niyo r-rito?!” _ Gulat na tanong ko matapos masilayan ang gwapong negosyante.

Bagama’t salubong ang kilay ay hindi parin nakaligtas sa aking pansin ang ginawang pagsipat nito sa akin mula ulo hanggang paa. Bigla akong na- concious dahil sa inakto ng lalaki. Mabilis na nanumbalik sa akin ang ala-ala ng mga namagitan sa amin kagabi.

Damang-dama ko ang mabilis na pag-init ng aking tenga at pag-akyat nang dugo sa aking mukha.

_“Good evening to you too, Carlos!” _ Kahit na mahinahon ay hindi pa rin maitatago ang talim sa tinig nito.

I worked with him long enough to recognise when he’s in a foul mood and right now is one of those moment where he is! I also have an idea as to ‘why’ pero ang hindi ko inaasahan ay ang ginawang pagpunta nito sa bahay. I took a deep breath bago nagsalita.

_“Is everything alright, sir?” _ Pormal na tanong ko dito as I tried to fake my composure .

Poker face, Carlos!

Poker face!

The man’s expression changed for a brief moment . Kitang-kita ko ang pagsilip ng isang pigil na ngiti sa gilid ng labi nito kasabay ng bahagyang pagtaas ng kilay ng lalaki. He looked rather amused !

_“I think we both know the reason why I am here, Carlos.” _ Sagot nito habang matamang nakatitig sa akin.

_“I actually don’t, but if you would kindly tell me then I might be able to offer my assistance.” _ Ganti ko naman.

He smiled mischievously.

The fuck?!

_“Alright, I’ll play along. I’m here to personally inform you that your resignation has been declined!” _ Mariing pahayag nito.

Kalma, Carlos!

Kalma!

_“If that’s all, hindi niyo na po kinailangan pang mag-aksaya nang panahong pumunta rito para lang sabihin sa akin ‘yan. We could have this conversation over the phone.” _ Paliwanag ko.

_“How could I? You seem to be hell bent on avoiding me! Your phone is switched off and you haven’t responded to any of my texts!” _ Katwiran nito.

_“An email would suffice and I would have responded to you then!” _ Kontra ko naman.

_“How I handle MY employees’ resignation is totally up to me, Carlos! You should know that better than anyone else, being my secretary and all!” _ He retorted .

_“Wala pong dahilan para hindi niyo tanggapin ang resignation ko.” _ Sagot ko naman na ayaw magpatalo.

Panandaliang namayani ang katahimikan sa aming dalawa habang buong tapang kong sinalubong ang titig ng lalaki. Neither of us was willing to concede.

_“And even if you continue to refuse, I’ll just go AWOL.” _ I added defiantly .

_“Why do you really want to resign that badly? Dahil ba ‘to sa nangyari sa’tin last night?” _ Diretsahang tanong nito matapos bahagyang ilakas ang kanyang boses!

Mabilis na nanlaki ang aking mga mata! Agad kong nilingon ang direksiyon ng kusina upang tiyaking hindi ito narinig ng aking ina!

He’s playing dirty!

Wala sa loob kong hinawakan ang kamay nang negosyante at marahas itong hinala palabas nang aming bahay.

_“Let’s talk somewhere private!” _ Galit na pahayag ko rito.

Hindi lingid sa kaalaman ng aking ina at kapatid ang aking ginawang pagre- resign sa trabaho, subalit hindi alam ng mga ito ang totoong dahilan kung bakit. Napilitan akong magsinungaling upang itago sa mga ito ang katotohonan.

The man looked rather pleased with himself before nodding towards his car .

-oOo-

Ipinarada nang lalaki ang kanyang sasakyan sa bakanteng parking lot ng basketball court na di kalayuan sa aming lugar. It was dark, quiet and secluded. It was the perfect place to have our conversation .

_“So…???” _ Bungad nang lalaki matapos nitong patayin ang makina ng sasakyan.

_“Why is my resignation such an issue? Can’t you just accept it quietly and be done with it?” _ I asked in an exaspirated tone .

_“You shouldn’t be asking me question that you already know the answer to, Carlos.” _ He told me .

_“But I don’t know!” _ Sagot ko.

There was a moment of silence between us na tila ba iniisip nitong mabuti ang kanyang dapat isagot sa akin.

“I can’t let you go, Carlos. I won’t!” _ **_ ** Was his only reply .

It irked me to think the runabout answers I am receiving from him!

_“Pero bakit nga? Ipaliwang niyo para naman maintindihan ko!” _ I sounded frustrated.

_“Have I not been generous enough with you? I had let you stayed in the company despite misleading me for the past four years! I became more tolerant of other employees because of you and heck, I even slept with you for crying out loud!” _ Pahayag nito na para bang utang na loob ko pa na nakipagniig ito sa akin!

Ang kapal ng mukha ng bakulaw!

_“That’s exactly the reason why I wanted to resign!” _ Gigil na sagot ko.

Kitang-kita ko ang biglaang pagdilim ng mukha ng negosyante. I felt concern for a moment but I decided to hold my ground .

_“You better explain yourself clearly, Carlos! I know damn well that you enjoyed what we did as much as I have! I also know how good I am in bed! So it better not be because you’re unsatisfied!” _ Banta nito.

What the fuck is he talking about? Nababaliw na ata ang bakulaw! He’s completely off topic and on a different tangent!

_“What?! Of course I am more than satisfied but that’s not my point!” _ Sagot ko naman.

_“More than satisfied?” _ Ulit nito.

His anger gone as easily as it came .

Huli na para bawiin ko pa ang aking sinabi. Muli na naman akong pinamulahan ng mukha. This conversation is driving me insane!

_“That’s not the point!” _ Inis na pahayag ko.

_“Then what is it?” _ Tanong nito.

_“None of this make sense! YOU don’t make sense!” _ Sagot ko sabay duro sa dibdib ng lalaki.

_“Explain!” _ Muli nagsalubong ang mga kilay nito.

_“Think about it! You’re the great Mark Anthony Boromeo! Kilalang babaero at galit sa mga bakla! And yet here you are, may sekretaryang bading! May mga empleyadong bading…-” _ Paliwanag ko.

_“So…-” _ he began to question my statement before I could finish but I didn’t let him!

_“I’m not done talking!” _ Saway ko rito.

He gave me that amused look again! That annoying twinkle in his eyes that makes my blood boil because it made it hard to tell if he’s taking me seriously or not!

_“I thought that the reason you let me stay in the company was because you valued my work. And then, I gave myself a pat on the back for thinking that I’ve become a good influence on you because you also let Ricky and the others stay. I was happy and everything was great until…-” _ I paused .

_“Until what?” _ Tanong nito.

_“Until you kissed me and have the audacity to avoid me the next day as if I have some sort of contagious desease! Ako na nga ang nagbigay ng excuses para sa’yo eh! I convinced myself na nabigla ka lang… na… na… nadala ka lang ng awa dahil nalaman mo nabully ako dati… na panandalian ka lang nawala sa sarili mo but you didn’t really mean it! And I thought we moved pass it but then you… you…-!” _ Sa kung anong dahilan ay tila parang nagkaroon ng bara ang aking lalamunan.

_“I what?” _ He asked as if he didn’t already know .

_“You know excatly what! You seduced me! My own homophobic boss seduced me! Why?! Why on earth would you do that?! And worst of all! Hinayaan lang kita kahit na alam kong mali! And that’s why I wanted to resign! I cannot let myself become one of your toys! I am more than capable of becoming successful in my own way without having to sleep with you!” _ Litanya ko.

Matagal na tumitig sa akin ang negosyante bago nagsalita.

_“Are you done?” _ Kalmadong tanong nito.

Nanatili akong walang imik. Para kong nabunutan nang malaking tinik sa aking dibdib matapos mailabas ang aking saloobin.

_“Seems like you are done… I think it’s my turn.” _ Ani nito bago marahas na sinakop nito ang aking bibig.

Mabilis na nanlaki ang aking mga mata. Hindi ko inaasahang gagawin iyun ng bakulaw. Sinubukan kong manlaban at itulak palayo ang lalaki subalit mahigpit na hinawakan nito ang aking batok upang hindi ako makawala.

_“Ummmppphhh…!” _ Impit na daing matapos sapilitang ipasok nito ang kanyang dila sa aking bibig!

Walang awa nitong ginalugad ang loob ng aking bunganga hanggang sa pareho kaming maubusan ng hininga. Doon lamang ito lumayo upang muling tumitig sa akin.

Damang-dama ko ang bahagyang pamamaga ng aking mga labi. Kitang-kita ko kung papaano marahang naglakbay ang namumungay na mga mata nito sa aking bibig. Para langong-lango sa alak ang lalaki!

_“I don’t understand what’s going with me either, Carlos!” _ Wika nito bago hinawakan ang aking kanang kamay at tsaka marahang ginabayan patungo sa harapan ng kanyang suot na slacks.

_“S-sir?!” _ Lalong nanlaki ang aking mga mata matapos madama ang matigas pa sa bakal na sandata nito.

Sinubukan kong bawiin ang aking kamay subalit hindi ito pinakawalan ng negosyante.

_“I have been like this since I saw you came out of the bathroom!” _ He confessed .

_“Ha?!” _ Tanging nasabi ko.

He continue to rub my hand on his hard on. And as much as I try to resist, hindi ko napigilang maramdaman ang pagtulay ng init pagkalalaki nito sa aking kamay patungo sa aking buong katawan!

Hindi ako santo! I have been thinking about him all the day. Paulit-ulit na naglalaro sa aking isip ang mga ginawa nito sa akin kagabi and I wanted more! I would be lying to myself if I say na ayaw ko na itong maulit.

_“I want you, Carlos!” _ Pag-amin nito bago pinasadahan ng kanyang daliri ang aking ibabang labi.

Damang-dama ang kilabot na bumalot sa aking buong pagkatao.

_“After last night, I wanted to keep having you.” _ He whispered.

Hindi ko maunawaan kung matutuwa o maiinis ba ako sa sinabi ng bakulaw! He sounded like he just made a confession but at the same time he didn’t exactly say the words one should be saying when they’re confessing!

And I don’t what to assume or delude myself by reading beyond his words. If I think about it, parang nalilibugan lamang ito!

Bago pa man maproseso ng tuluyan ng aking utak ang mga nangyayari ay muling dumapo ang mga labi nito sa akin. His kiss was full of need and it didn’t take too long for me to cave in . Para akong gamo-gamong nadarang sa nagbabagang mga labi nito.

Chapter Twenty-four

CARLOS TRAJANO

_“Come here and sit on my lap!” _ Ma-awtoridad na utos ng negosiyante kasabay nang pag-atras nito sa driver’s seat ng sasakyan.

_“S-sir?!” _ Gulat na pahayag ko bago napatingin sa aming paligid.

_“The car is tinted and the place is dark enough for people not to see.” _ Ani nito matapos tila mabasa ang aking iniisip.

_“P-pero sir…-” _ tututol pa sana ako ngunit muli itong nagsalita.

_“Don’t make me repeat myself, Carlos!” _ May bahid ng pagbabanta ang tinig nito.

DUB…

BA-DUB…

DUB…

Marahan akong lumipat at umupo sa kandungan ng lalaki paharap rito. Dinig na dinig ko ang malakas na pagtibok ng aking puso kasabay ng pagtatama ng aming mga mata. Hindi nakaligtas sa aking pansin ang matigas na bagay na kasalukuyang tumutusok sa biyak ng aking pwet.

_“Move your hips!” _ Utos muli nito matapos hawakan ang magkabilang gilid ng aking bewang.

I couldn’t help but swallow hard because of the intensity of his gaze. I somehow find his dominant demeanor and bossy attitude very attractive! I could feel my own cock hardened as I slowly began rocking my hips.

_“Fuck!” _ Ungol nito.

Nagulat ako nang marahas nitong hinila ang aking buhok at tsaka mariing sinunggaban ng halik aking mga labi!

My body responded to his kisses immediately. Ramdam ko ang mainit at mabangong hininga nito na humahaplos sa aking bibig. It was fierce, hot and surprisingly inviting! It made me kiss him back with equal passion and ferocity!

The kiss did not last for very long as his lips descended to my neck. He started kissing, nibbling and licking my sensitive spot! Pikit mata akong napatingala habang buong pusong ninanamnam ang sarap ng bawat pagdampi ng kanyang mga labi.

Hindi nagtagal ay naramdaman ko ang pagdapo ng kanyang mga kamay sa aking pang-upo. Marahas nitong nilamas at nilamutak ang magkabilang pisngi ng aking pwet sa labas ng aking suot na shorts .

PAK!

PAK!

PAK!

Tila hindi pa ito nakuntento sa pagmamasa sa aking tumbong at ginawaran rin nito ng malalakas na sampal ang magkabilang pisngi ng aking pwet!

_“S-sir!” _ Impit na daing ko matapos mapakapit sa matigas at maskulado nitong mga braso.

Naramdaman ang paghawak nito sa laylayan ng aking damit at ang mabilis na paghila nito pataas sa aking ulo. Marahas nitong tinapon ang aking t-shirt sa likod ng kanyang sasakyan.

Tumambad sa gwapong mukha ng negosiyante ang matayog at malarosas na aking utong. Buong akala ko ay susunggaban at susuhin ito nang lalaki subalit nagulat ako ng bigla nitong ibinaba ang reclined seat upang ihiga ang kanyang sarili.

Lalong lumantad sa akin ang taglay nitong kakisigan! Bakat na bakat ang hakab ng maskulado nitong dibdib sa kanyang suot na long sleeves .

_“Take my clothes off!” _ Wika nito.

Is this really my boss?!

The same Mark Anthony Boromeo?!

The same homophobic businessman known throughout the industry?!

Hindi napigilang tanong ko sa sarili habang nakatitig sa mga mata nito.

_“Ano pang hinihintay mo?” _ Pukaw nito makalipas ang ilang sandali.

Nanginginig na gumalaw ang aking mga kamay at nagsimulang isa-isahing tanggalin ang butones ng kanyang damit. Lumantad sa akin ang itinatago nitong kakisigan.

I marvelled at his godly physique! Mula sa kanyang maskuladong braso hanggang sa mabalahibo nitong dibdib. Tamang-tama ang laki ng mga muscles nito sa sukat ng kanyang katawan.

_“Show me how much you want me, Carlos!” _ He said invitingly.

Hindi na ako nagdalawang isip na pagapangin ang aking kamay mula sa kanyang abs, paakyat sa kanyang matambok na dibdib. Narating ng kamay ko ang kanyang utong at sinimulan ko itong laruin gamit ang aking daliri.

He was watching my every move!

Tuluyan na akong natukso sa katawang lupa ng lalaki. Marahan akong yumuko upang simulang sipsipin ang maliit na korona sa kanyang dibdib.

**“Ahhh… tang-ina!” ** Malakas na napamura ang negosyante matapos kong marahang kagat-kagatin ang kanyang utong!

Lalo akong nag-init at nalibugan sa naging reaksiyon nito kaya naman mas pinagbuti ko pa ang pagromansa sa kanyang dibdib. Dila dito. Sipsip roon. Halos maulol sa sarap ang lalaki.

**__“Let’s get out of these clothes!”_ _ ** Awat nito sa akin.

Agad akong tumalima at bumalik sa passenger seat upang hubarin ang aking suot na shorts habang tinatanggal naman nito ang kanyang sariling pantalon. By the time were both done, pareho na lamang kaming nakasuot ng aming underwear.

_“Alam mo na kung ano ang dapat mong gawin, Carlos!” _ Wika nito matapos tumingin sa akin.

Inilagay ng negosiyante ang dalawang kamay sa likod ng kanyang batok at tsaka bahagyang bumukaka. Labis na nakakapang-akit at nakakalibog tingnan ang lalaki sa ganung posisyon.

Hindi ko naman ito binigo. Agad akong yumuko at inalabas ang kanyang naghuhumindig na burat sa loob ng kanyang boxers . Labis-labis ang tigas nito habang namumutok ang mga ugat sa galit.

_“Make sure it’s slippery and wet kung ayaw mong masaktan kapag ipinasok ko na yan sa’yo!” _

Halos dumugo ang aking tenga sa laswa ng mga salitang namumutawi sa bibig nito. Wala na ang propesyonal at kagalang-galang na imahe ng lalaki. Tanging libog na lamang ang nangingibabaw rito.

Inumpisahan kong langhapin ang sandata ng aking amo. He smelled so good! Pinaghalong amoy ng pawis, sabon at natural na amoy ng isang barako. Aroma pa lang ng titi nito ay para na akong nasa langit.

_“Fuck! That’s it! Sambahin mo ang burat ko!” _ Malakas na ungol ng lalaki matapos kong dilaan ang namimintog na ulo nito.

Nilaro ko ito gamit ang aking labi at dila. Nagpakasawa ako sa parteng ito ng kanyang pagkalalaki habang ninanamnam ang pigil hiningang ungol nito. Nang halos mabaliw na ito sa sobrang sarap ay tsaka ko pa lamang isinubo ang kanyang ari ng buong-buo!

_“Tang-ina!” _ Anas nito matapos kong salaksakin ang aking lalamunan ng kanyang dambuhalang burat!

Ibinabad ko iyon ng ilang segundo sa loob ng aking bibig bago ito sinalakay ng mabilis na pagtsupa!

_“Ahhhh… fuck… tang-ina ka!” _ Sunod-sunod ang pagmumura nito kasabay ng marahas na paghawak sa aking ulo at pag-ulos ng kanyang balakang.

GWAAAARRRRKKKK…!!!

Hindi ko napigilang hindi mabilaukan sa bawat pagsagad ng mahaba nitong pagkalalaki sa aking lalamunan. Damang-dama ko ang dahas ng bawat pagsundot nito sa aking ngala-ngala. Halos makalbo rin ang aking anit sa higpit ng pagkakasabunot nito sa aking buhok.

Sa kabila ng lahat ng ito ay pilit ko pa ring sinubukang sabayan ang bawat pag-ulos ng negosiyante. Mas matindi pa sa ilegal na droga ang epekto nang burat nito sa akin. The more I have him, the more I crave him hanggang sa tuluyan ng nilamon ng libog ang aking buong pagkatao.

Dahil sa aking kusang loob na pagpapaubaya ay lalong bumilis ang pagkantot ni Mark sa aking bunganga. Kinalaunan ay nag-umpisa na akong makaramdam ng pangangalay ng aking panga na naging dahilan upang mailuwa ko ang kanyang naglalawang sandata!

Salubong ang kilay ng lalaking napatingin sa akin na para bang isang napakalaking kasalanan ng aking ginawa!

**“Take the rest of your clothes off and sit on my cock, Carlos! I want you to pleasure yourself gamit ang titi ko!” ** Pahayag nito habang tinatanggal ang kanyang natitirang saplot.

Muli na naman akong napalunok! So this is what its like to have sex with a Boromeo! I finally understood why women are so addicted to him!

Mabilis kong hinubad ang aking suot na brief at tsaka muling kumandong paharap sa negosyante. Wala na akong pakialam sa kung ano man ang iisipin nito sa akin. I am too far gone to even care! I was his to use and attend to his every demand!

Itinapat ko ang kanyang napakatigas na burat sa aking lagusan at tsaka marahang umupo. Ramdam ko ang pagkatok ng ulo ng titi nito sa bukana ng aking masikip na lagusan. Dahil walang pampadulas bukod sa aking laway ay nahirapan akong maipasok ang kanyang higanteng burat sa aking loob.

However, Mark is having none of it! Lube or no lube, he intends to have his dick inside me! He grabbed my hips and slammed his cock with all his might! With one swift motion, we became one!

**“Urghhhh… shiiiitttt… sir…!” ** Malakas na daing ko matapos maramdaman ang pwersahang paghihiwalay ng aking laman upang bigyang daan ang halimaw nito!

Mabilis na napahawak ang aking mga kamay sa dibdib ng lalaki upang suportahan ang aking sarili. Sunod-sunod akong nagpakawala ng malalalim na paghinga habang pili na inire- relax ang aking hiyas.

Nagulat ako ng bigla nitong hinablot ang aking batok at tsaka hinila papalapit sa kanyang mukha.

_“This is your punishment for attempting to get away from me, Carlos! So, no more of your resignation bullshit, understood?!” _ Bulong nito habang nakatitig sa akin.

Para akong nahipnotismo dahil kusang tumango ang aking ulo.

_“Now, MOVE!” _ Mariing utos nito matapos pakawalan ang aking batok.

Walang imik akong napatingin sa lalaki. Napaka- hot nitong tingnan sa kanyang posisyon. Bahagyang nakaangat ang likuran nito sa reclining seat ng kotse habang nakatukod naman ang dalawang siko nito sa sandalan. Tagos kaluluwa ang titig nito sa akin habang hinihintay nito na sundin ko ang kanyang utos.

He was showing me who is in charge at imbis na matakot ay tila lalo pa akong nag-iinit. Para sa akin ay labis na nakakadagdag sa angking charisma nito ang marahas at bruskong istilo nito sa pakikipagtalik!

PAK!

PAK!

PAK!

Muli kong naramdaman ang hagupit ng palad nito sa pisngi ng aking pwet.

_“I said move, Carlos!” _ Utos muli nito nang hindi pa din ako gumagalaw.

Huminga ako ng malalim bago dahan-dahang inumpisahag iangat ang aking balakang upang hugutin ang kanyang matigas na burat sa aking lagusan. Parang kinikiliti ang pader ng aking hiyas dahil sa marahang pagkaskas ng kahabaan ng titi nito sa aking loob. At nang ulo na lamang ang natitirang nakabaon rito ay muli ko itong inupuuan.

_“That’s it! Good boy! Ride my cock!” _ Engganyo nito habang pinapanood ang aking paggalaw.

Nagsimulang bumilis ang ritmo ng aking pagtaas-baba sa burat ng lalaki. Kusang bumagsak ang talukap ng aking mga mata habang nilalasap ang masarap na dulot ng aming pagsasanib.

_“Urghhhh… s-sir… ahhhhh…!!!” _ Hindi ko napigilan ang pagkawala ng malakas na ungol mula sa aking bibig.

Tuluyan ng nawala ang hapdi ng pagpasok nito. Wala na akong ibang nararamdaman kungdi ang matinding sarap ng pagtarak ng burat nito sa akin!

_“Ahhhh… tang-ina sir… s-shit… ahhhhh…!!!” _ Halos mabaliw ako sa tuwing mararamdaman ang paghagod ng aramas nito sa aking loob.

**“Anong mas masarap, Carlos? Ang titi ko o ang dildo mo?” ** Tanong ng lalaki bago inumpisahang salubungin ang bawat pagbaba ng aking balakang.

Kailangan pa ba talagang itanong yun? Hindi pa ba halata sa bawat ungol at galaw ko?

PAK!

PAK!

PAK!

**“I asked you a question, Carlos!” ** Dugtong nito matapos ang sunod-sunod na pagpalo sa aking pang-upo.

**“S-sir…!” ** Daing ko naman matapos mapatingin sa lalaki.

**“Answer me!” ** Ma-awtoridad na pahayag nito kasabay ng biglaang pagbilis ng pagkantot nito sa akin.

**“Urhhhhh… s-sir… te-teka… ahhhhh…-” ** hindi ko inaasahan na rarapiduhin ako nito sa kantot!

How is that even possible in his position?! Walang humpay ang ginawang pagbira nito sa akin. Daig pa nito ang hinete sa bilis ng pag-indayog ng kanyang balakang!

Napakapit ako sa balikat ng lalaki habang patuloy pa rin ito sa pagbiyak sa akin. Napuno ng malalakas na ungol at tunog ng salpukan ng aming katawan ang loob ng sasakyan.

**“Sagot!” ** Hiyaw nito kasabay ng marahang pagsampal sa aking mukha.

The slap wasn’t painful. In fact, it has the opposite effect on me and made me more excited! Lalo akong nalibugan sa rough play ng lalaki! Kitang-kita ang ebidensiya sa matigas ng titi ko na kasalukuyang tumatalbog-talbog sa sikmura ng negosyante.

**“Ahhhh… y-yung… bu-burat… niyo… s-sir… urghhhh…!” ** Nauutal na sagot ko.

Parang walang kapaguran ang lalaki sa paglagari sa akin! Sa katunayan ay tila lalo pa itong bumilis na naging dahilan upang lalo akong mahibang sa sobrang sarap! Langit sa pakiramdam ang ginagawang paglapastangan ng titi nito sa aking katawan.

Nagulat ako ng bigla nitong hugutin ang kanyang naghuhumindig na burat makalipas ang ilang sandali. Ramdam ko ang biglaang pangungulila ng aking hiyas sa kanyang matigas na sandata.

_“S-sir…?” _ Nagtatanong ang aking mga matang napatingin rito.

_“Face the dashboard! I am going to take you from behind!” _ He commanded.

I could tell how serious he was kaya naman hindi na ako nagpatubay-tubay pa at agad na tumalima sa lalaki. Mabilis akong tumalikod at tsaka tumuwad. Para akong puta na nakasubsob ang mukha sa dashboard ng sasakyan. Hindi nagtagal ay muli kong naramdaman ang pagpasok ng ulo ng titi nito sa aking lagusan.

Nagsimulang kumadyot ang lalaki. Muli ko na namang naramdaman ang masarap na pagkamot ng titi nito sa aking hiyas. Halos tumama ang aking mukha sa salamin ng sasakyan. Bagama’t hirap sa aking posisyon ay nagawa ko pa ring lasapin ang sarap ng pagkantot nito sa akin.

_“You’re so fucking sexy, Carlos! I can’t get enough of you!” _ Ungol nito kasabay ng marahas na pagsabunot sa aking buhok.

_“Ahhhhh… sir… urghhhhh…-” _ ganti ko naman.

Tumagal din ng ilang minuto ang ginawang pagkantot nito sa akin sa ganitong posisyon bago ko naramdaman ang biglaang paglingkis ng braso nito sa aking bewang.

Damang-dama ko ang pawis sa mabalahibo nitong dibdib. Hinila ako ng lalaki papahiga sa upuuan bago iginaya papatagilid ang aking katawan. Hinawakan nito ang aking hita pataas bago ako sinimulang kantutin.

_“Oh my god!” _ Ungol ko dahil sa ibayong sarap na aking naramdaman dahil sa aming bagong posisyon.

Para kaming mga pornstar na nagkakantutan sa loob ng kanyang sasakyan. I never imagine that I would experience this level of obscenity from this man!

And he was from done!

Ilang sandali pa ay muli nitong hinugot ang kanyang burat at tsaka ako pinahiga! He wanted to take me ‘missionary style’ . At hindi naman ako tumutol. I don’t think I have the strength in me to refuse him right at that moment.

_“Ahhhhhhh…-” _ sabay kaming napaungol ng muling magsanib ang aming katawan.

Kusang pumulupot ang aking mga hita sa kanyang balakang bago hinila ang katawan nito paakap sa akin. Niyakap ko ang maskuladong likod ng lalaki habang walang tigil naman ito sa pagbarena ng kanyang burat sa aking kweba.

Halos mabaliw ako sa sobrang sarap habang malugod na tinatanggap ang bawat ulos nito. Hindi nagtagal ay naramdaman ko ang pagbilis ng pagkantot nito na tila hinahabol ng sampung demonyo!

_“Lalabasan na ko, Carlos! Lalabasan na ko!” _ Hiyaw nito kasabay ng malakas na pag-ulos.

Damang-dama ko ang init ng pagsabog ng katas nito sa loob ng aking lungga. Tila lalong tumataba ang burat nito sa bawat putok. Hindi naman ako nagpahuli dahil sa bawat pagsaling nito sa aking g-spot ay siya ring pagsirit ng aking sariling katas.

-oOo-

_“We’re here.” _ Pukaw ng lalaki matapos iparada nito kanyang sasakyan sa harap ng aming bahay.

_“Oh… oh okay… t-thank you… s-sir…-” _ tsaka lamang ako tila natauhan.

Walang anumang salita ang namagitan sa amin ng negosyante matapos nang nangyari. Para kaming mga robot na awtomatikong nagbihis matapos makaraos at nag drive pabalik ng bahay . Neither of us made an effort to cut the awkward silence because neither of us knew what to say.

Nagmamadali kong binuksan ang pinto at bumaba ng sasakyan. Wala na akong planong lingunin pa ang direksiyon ng lalaki subalit bigla ako nitong tinawag.

_“Carlos wait… hold up…-” _ ani nito matapos lumabas ng kotse.

_“S-sir…-?” _ Kunot-noong tanong ko sa lalaki habang papalapit ito sa akin.

_“Just so we’re clear, I meant what I said earlier.” _ Seryosong paalala nito.

_“H-huh?” _ Nagugulumihang tanong ko matapos di maunawan ang kanyang sinabi.

_“No more of you’re resignation bullshit, understand?” _ It wasn’t a question or at least it didn’t sound like one.

I blushed as I remembered the exact moment he said those words! Dahil dito ay natagalan ako bago makasagot and he took my silence as a sign of defiance.

_“Do I need to drag you back in my car?” _ Nakasimangot na tanong nito bago lumapit ng husto sa akin.

Awtomatiko akong napaatras. I suddenly became too concious of the distance between us.

_“N-no…-!” _ Agad na sagot ko na lalong ikinagusot ng gwapong mukha ng lalaki.

It wasn’t too long ago na nagsilbing motel ang kotse nito tapos nagpaplano na naman itong kaladkarin ako pabalik sa loob!

Bago pa man ako tuluyang makalayo ay marahas na hinablot nito ang aking t-shirt at tsaka pwersahang inilapit ang kanyang mukha sa akin.

DUB…

BA-DUB…

DUB…

_“S-sir?!” _ Gulat na pahayag ko.

_“I will see you tomorrow, Carlos!” _ He stated firmly.

_“S-sir, b-baka may makakita sa atin!” _ Tanging naisagot but it wasn’t the answer he was looking for.

_“TOMORROW, CARLOS!” _ Ulit nito.

Hindi ko napigilang mapalunok matapos dumampi ang mainit na hininga nito sa aking mukha.

He was too close!

Damang-dama ko ang init ng titig nito na tumatagos sa aking buong pagkatao. Hindi ko mawari kung ako ba ay pinagbabantaan o inaakit ng lalaki because he’s looking at me like he wanted to kiss me!

Upang maiwasan ang eskandalo at chismis ay napilitan akong sumangayon at tumango na lamang.

**“Good boi!” ** He smiled triumphantly before letting me go.

Chapter Twenty-five

CARLOS TRAJANO

**“Ma, alis na po ako!” ** Paalam ko sa aking ina bago kinabig pasara ang gate ng aming bahay.

**“Ingat anak!” ** Pahabol naman nito.

Tahimik akong naglakad sa gilid ng kalye upang pumunta sa paradahan ng tricycle ng biglang may bumusina sa aking likuran.

BEEP! BEEP!

Muntik na akong mapalundag dahil sa labis na gulat. Mabuti na lamang at nagawa kong kontrolin ang aking sarili.

Bwisit! Sino ba ‘to? Ang lapad-lapad ng daan!

Mabilis na napalis ang aking inis matapos lingunin ang sasakyan. Halos bumagsak ang aking panga matapos makita ang kotse ng aking amo na marahang huminto sa aking harapan. Nasundan ito ng pagbaba ng tinted na bintana at padungaw ng gwapong mukha ng negosyante.

**“S-sir?!” ** Gulat na pahayag ko.

**“Get in!” ** Utos nito bago tumingin sa rear mirror ng kotse.

**“H-ho?!” ** Takang tanong ko habang nanatiling nakatayo sa gilid ng kalye.

**“Get in! Hurry!” ** Sagot nito kasabay na pagsenyas sa driver sa kanyang likuran upang ito ay paunahin.

**“Ba-bakit ho?!” ** Tanong ko na labis na ikinasimangot ng mukha nito.

_“What do you mean bakit? I clearly stated last _ __ _night _ _that I will see you today? Don’t tell me na nakalimutan mo na agad! It’s only been less than twenty-four hours!” _ He replied as if the answer was obvious.

**“I thought you meant sa office…-” ** paliwanag ko.

**“Well, I am here now! So, get inside, Carlos! Hurry up because we are blocking the road and I can see another car coming!” ** Utos muli nito matapos tumango sa direksiyon ng passenger seat sa kabilang bahagi ng sasakyan.

**“S-sa l-loob sir?!” ** I couldn’t help but feel awkward especially after remembering what happened last night!

**“What kind of a silly question is that! Natural sa loob alangan namang sa bubong ka sumakay?!” ** Bakas ang pagkairita sa boses nito dahil sa aking hindi agad na pagsunod sa kanyang nais.

**“What I mean is… d-dyan sa harapan, sir?” ** Paglilinaw ko.

**“Obviously!” ** Marring sagot nito.

**“Pero…-” ** mangangatwiran pa sana ako ng ngunit malakas na bumusina ang nasa likod nito.

BEEEEEEPPPPPPPP!

**“Can you just PLEASE get in. We can talk while on the way to work!” ** Pahayag nito matapos muling tumingin sa kanyang rear mirror.

Napilitan akong sumunod sa nais nito upang iwasang maka abala sa ibang tao. Nagmamadali akong tumakbo sa direksiyon ng passenger seat at tsaka umupo sa tabi ng lalaki.

-oOo-

_“Hindi niyo na po ako dapat sinundo pa. Pwede namang sa office na lang tayo magkita, sir.” _ Basag ko sa katahimkan habang lulan kami ng sasakyan

_“I thought that initially too, but then naisip ko rin na baka bigla kang sumpungin ulit ng saltik mo, so I decided to pick you up para masiguradong papasok ka today.” _ Kaswal na paliwanag nito na aking ikinainis.

Excuse me?! Bakulaw na ‘to! At ako pa talaga ang may saltik!

Minabuti kong huminga ng malalim upang pakalmahin ang sarili.

_“I don’t believe na may saltik ako, sir.” _ Labas sa ngipin kong depensa sa sarili.

_“You may not believe it nor realize it but you most certainly have your saltik!” _ Pagbibigay diin nito.

_“Excuse me?!” _ Di ko napigilang sagot dito.

_“O bakit? Hindi ba totoo?” _ Balik nito sa akin.

_“Respectfully, in what way exactly ako may saltik from your perspective, SIR?!” _ Tanong kung muli sa lalaki.

Kalma Carlos!

Poker face!

It makes me think na kaya lang ako sinundo ng bakulaw ay para buwisitin ngayong umaga!

**“Padating sa ibang tao, ang tapang-tapang mo but when things get complicated between us, your first instinct is to resign and get away.” ** Sagot nito bago huminto sa traffic light .

**“I… well…-” ** I became speechless for a moment and he took that opportunity to go on.

**“For instance, when I first found out about your preferences, you voluntarily hand in your resignation without even fighting for your right as my secretary despite knowing how good you are at your job! Hindi pa nga ako nakakapagdesisyon kung ano ang gagawin ko sa’yo nung araw na ‘yun tapos inabutan mo na agad ako ng evelope kinabukasan!” ** Ani nito habang seryosong nakatitig sa akin.

Bahagya akong nakaramdam ng pagkailang. Somehow, pagkatapos ng lahat nang nangyari sa pagitan namin, I suddenly became too sensitive and aware of his gazes.

**“You would have eventually fired me anyway, sir! So, bakit kailangan ko pang patagalin. I figured that things would go smoothly if I made things easier for you.” ** Katwiran matapos umiwas sa titig nito.

**“Clearly you were wrong because I kept you employed.” ** Kontra naman nito.

**“Yeah you did, para pahirapan ako!” ** Hindi ko napigilan ang bahid ng pait sa aking boses.

Kalma Carlos!

_“And yet you rose to the challenge and pulled a reverse uno on me!” _ He sounded proud.

**“Wala akong ibang choice dahil ayaw niyong tanggapin ang resignation ko, SIR!” ** Nanggigigil na sagot ko rito.

There was a moment if silent between us nang magsimulang umusad muli ang takbo ng trapiko. Panandalian nagpokus muna ang lalaki sa kanyang pagmamaneho dahil sa biglaang pagsikip ng kalye dahil ginagawang pagsesemento sa gilid ng daan.

**“My point is, you should learn to face obstacles and challenges in your life head on, rather than running away from them.” ** Pahayag nito matapos naming makalabas sa highway .

Ahhhh… ganyan pala gusto mo ha?! Sige! Pagbibigyan kita!

**“While we’re on the subject of facing obstacles and challenges head on, let’s talk about us!” ** Panimula ko.

**“Go on…” ** pahayag nito na may bahagyang ngiti.

Mabilis na umikot ang aking mga mata. Labis-labis ang ginawa kong pagkontrol sa sarili upang huwag bigwasan ang bakulaw.

_“I think that it would be both in our best interest kung kakalimutan na natin ang nangyari sa atin. Let’s go back to the way things were. Your my boss and I’m your secretary. A strictly professional relationship!” _ Pagpapatuloy ko.

**“Nope! Not gonna happen!” ** __ Mariing pahayag nito.

_“But why not?” _ Naguguluhang tanong ko rito.

Sakto ang muling pagtigil ng sasakyan because that gave the man the perfect opportunity to stare at me for the scond time. I could feel the heat in his eyes na naging dahilan upang tila lalong lumiit ang espasyo nang sasakyan. The sudden tension between us became unbearable.

” **How could you even think na kaya ko o kaya nating bumalik sa dati pagkatapos ng lahat nang nangyari sa atin?” ** Bakas ang hindi maitatagong pagkairita sa tinig nito.

**“We have to try!” ** Ganti ko.

How can he be so against the idea? Dapat nga ay ito pa ang nag- iinsist ng ganitong solusyon pero kabaliktaran ang nangyayari.

**“Do you have any idea kung gaano ko pinipigil ang sarili ko na huwag iliko ‘tong kotse sa pinakamalapit na hotel para lang ikama ka! Do you wanna know how hard I am for you right now? Your voice, your smell and even this stupid argument that we’re having! EVERYTHING about you is turning me on and it’s driving me insane!” ** Sagot naman nito bago muling nagsimulang magmaneho.

DUB…

BA-DUB…

DUB…

Hindi ko alam kung kikiligin o maiinis sa naging pahayag ng lalaki.

_“P-pero…-” _ tutol pa sana ako subalit muling nagsalita ang negosyante.

_“Let me ask you this, Carlos. If I decided to seduce you and have my way with you right now, will you be able to say no? Will you be able to push me away and resist me?” _ He asked.

I couldn’t answer him because we both know what the answer to that question was.

_“Exactly!” _ Pahayag nito matapos ang panandalian kong pananahimik.

**“Hindi ko maintindihan is kung bakit parang napaka-simple lang sa’yo ng lahat?! How can you be casually talking about this as if it’s the most normal thing in the world?! Aren’t you suppose to be a self proclaim homophobe? Aren’t you suppose to hate gays?” ** Lakas loob na tanong ko rito.

Muli na namang tumigil ang daloy ng trapiko kaya muling nagkaroon ng oportunidad ang negosyante na humarap sa akin!

**“I don’t hate you. I never did! I might disagree with you from time to time but I never hated you, Carlos.” ** He proclaimed sincerely while staring at me.

DUB…

BA-DUB…

DUB…

Gusto kong isumpa ang traffic dito sa Pilipinas dahil tila pinapaboran nito ang timing ng lalaki. It’s always creating an opportunity for the man to give me one of his spine tingling stares.

**“None of what you’re doing can be considered straight you know…-” ** pahayag ko.

**“I know…” ** he agreed softly before focusing on the road once again.

DUB…

BA-DUB…

DUB…

**“Hindi ako parausan mo lang na ikakama mo kapag nalilibugan ka.” ** Tahimik na pahayag ko.

_“You’re not!” _ Sagot nito.

_“Then what am I?” _ Tanong ko rito.

_“You’re…” _ it was his turn to become speechless .

_“Exactly!” _ I dared mock him using the exact tone he used on me earlier.

_“Then what do you want me to do, Carlos? Because I don’t know how to stop myself from wanting you! And distancing ourselves from each other is definitely out of the question!” _ He sounded just as loss.

_“Hindi ko alam…-” _ sagot ko naman kasabay ng paglingon sa labas ng bintana na wari ba ay makikita ang kasagutan roon.

May maliit na bahagi ng aking pagkatao ang gustong suntukin ang bakulaw! How dare he complicate my simple and happy life? Does he realize how confused I am right now? !

_“Do you want us to become a couple? Will that ease your worries and give you peace?” _ Maya-maya ay tanong nito.

Mabilis akong napalingon sa lalaki. Is this man serious?! Isn’t he worried about the implication of his suggestion to his image?! Does he not care about what people will say if they found out?!

Hindi ko napigilang magpakawala ng sarkastikong tawa.

_“What was that for?” _ Kunot-noong tanong ng lalaki.

_“You! Talking about relationship! With a man!” _ Sagot ko.

_“I’ve kissed you and had my dick inside you! I’ve done things to you that a straight man wouldn’t have done to other men! I think I’ve already crossed so many lines, what’s one more?” _ Simpleng pahayag nito.

Kalma Carlos!

Huminga ka ng malalim !

**“Do you even know what it meant to be in a relationship, sir? Do you even know how to commit to one person and not be tempted to have other partner everytime na kakatihin ka at sumpungin ka ng libog?” ** Tanong ko.

_“Hindi ko alam na ganyan pala kababa ang tingin mo sa pagkatao ko!” _ He responded playfully.

Bakulaw na ‘to! Seryoso ako! Bwisit!

_“Masisisi mo ba ko when all I’ve been doing in the last four years is cleaning up your mess?” _ Ganti ko naman.

Muli na naman huminto ang sasakyan.

_“I guess that’s fair…” _ sang-ayon nito matapos humarap sa akin.

_“Exactly!” _ Sagot ko naman matapos muling lumingon sa labas ng bintana.

_“Look at me, Carlos!” _ Utos nito.

_“Why…-” _ I stopped.

My heart almost melted as I met his eyes.

_“I want you, Carlos! Just you!” _ He told me .

_“Hanggang kailan?” _ Buong tapang sinalubong ang titig nito.

_“Hindi pa nga tayo nag-uumpisa, expiration date na agad ang iniisip mo.” _ Sagot nito.

_“Nagpapakatotoo lang ako, sir!” _ Ganti ko naman.

_“I guess only time will tell. Sa ngayon, isa lang ang alam ko. I WANT YOU and you of all people should know that I would never say things loosely without meaning it!” _ Seryosong pahayag nito.

DUB…

BA-DUB…

DUB.. .

_“Pero…-” _ tutol pa sana ako subalit muling nagsalita ang lalaki.

_“No more buts, Carlos! Instead of questioning my ability to commit, I think you should be more concern about yourself!” _ Wika nito.

Huh?!

Ako?!

Bakit? !

_“Anong ibig mong sabihin?” _ Tanong ko sa lalaki.

_“Can you handle being in a relationship with me?” _ Balik tanong nito sa akin.

DUB…

BA-DUB…

DUB.. .

Bigla akong natigilan.

Can I…???

Chapter Twenty-six

CARLOS TRAJANO

Ibinaba ako ng negosyante sa harapan ng aming building at tsaka pinaunang umakyat sa opisina. Susunod na lamang daw ito pagkatapos nitong maiparada ang kanyang sasakyan.

**“Carlos!!!” ** Humahangos akong sinalubong ni Joyce.

**“Good morning!” ** Bati ko rito.

**“Anyare sa’yo? Akala ko ba may sakit ka lang kahapon tapos malaman-laman ko nagresign ka daw? Bakit? Nasagad na ba ang pasensya mo kay sir Mark?” ** Usisa ng babae.

**“Huh?! Pa-paano mo nalaman?” ** Kunot-noong tanong ko rito.

Hindi si Mark ang tipo ng tao na magkukwento sa kanyang mga empleyado. He always maintain a professional distance between him and his employees, so, paano nalaman ng babae ang tungkol sa aking resignation?

**“So, totoo nga na nag-resign ka!” ** Tila di makapaniwalang pahayag nito.

Nagsimula kaming maglakad patungo sa aking lamesa habang patuloy sa paguusisa ang babae. Hindi nakaligtas sa aking pansin ang kakaibang tingin na iginawad sa akin ng iba pang mga empleyado kasabay ng patagong pagbubulungan ng mga ito.

**“Carlos!!!” ** Muli ko na namang narinig ang malakas na pagtawag sa aking pangalan.

Agad kong nilingon ang direksiyon ng pinanggalingan ng boses at nakitang mabilis na naglalakad si Ricky papunta sa direksiyon namin ni Joyce.

**“Huy! Kaloka ka! Bakit nagreresign ka ng wala man lamang pasabi? Para naman tayong walang pinagsamahan dito sa opisina! Bigla-bigla ka na lang nagpapasabog ng bomba!” ** Nakapamewang na litanya nito matapos makalapit sa amin.

**“Bakit pakiramdam ko eh lahat ng tao dito sa office alam ang tungkol sa resignation ko? Sinong nagsabi sa inyo?” ** Tanong ko sa dalawa matapos ilapag ang aking dalang bag.

Mabilis na sumagot si Ricky.

**“Nagkataon kasi na nasa HR ako kahapon nung natanggap nila yung email mo tungkol sa pagsasauli ng pass at ID. Alam mo naman si ma’am Ana, may kadaldalan, ayun nabanggit sa ‘kin na nagresign na raw pala ang sekretarya ng amo natin.” ** Paliwanag nito.

Agad akong napailing. Parang sunog ang balita dito sa kumpanya. Napakadaling kumalat.

**“At anong ginawa mo? Inisa-isa mong ikuwento sa lahat ng mga katrabaho natin ang resignation ko?” ** Natatawang tanong ko sa lalaki.

**“Anu fi?! Natural! Alangan namang aketch lang ang maloka sa pasabog mo! Syempre naghanap ako ng karamay! Sharing is caring you know!” ** Namimilantik ang mga matang sagot nito.

**“Huy bakla! Yung kalantudan mo lumalabas!” ** Saway naman ni Joyce.

**“Ito kasing si Carlos eh! Wala man lang pasintabi! Basta-basta na lang mawawala!” ** Sagot nito bago magkasabay na bumaling sa akin dalawa na wari’y naghihintay ng aking paliwanag.

Hindi ko napigilang matawa dahil sa naging reaksiyon ng mga ito.

**“Anong tinatawa-tawa mo diyan?” ** Nakataas ang isang kilay ni Ricky na nagtanong sa akin.

**“Kayo! Ang OA niyo kasi! Sasabihin ko rin naman.” ** Katwiran ko.

**“Eh diba effective immediately yung resignation mo? So, kelan? Kapag nakaalis ka na? Anu yun i-tetext mo na lang kami ni Ricky? Ganun?” ** Sunod-sunod na tanong ni Joyce.

Hindi ko akalain na pati pala ang status nang aking pagre- resign ay nabanggit rin ng HR kay Ricky. I only informed Mark and human resources tungkol dun , at isa lang sa mga ito ang pwedeng mag disclose ng impormasyon na yun at sigurado ako na hindi ang negosyante iyun.

**“That was the plan…” ** tanging naisagot ko.

**“Oy! Grabeh ka! Anong that was the plan ka diyan?! Para talaga tayong walang pinagsamahan niyan!” ** Bagamat pabiro ay hindi maitatago ang bahagyang hinanakit sa boses ng lalaki.

**“Eh ano ba dapat?! Hindi naman porket nagresign na ako ang ibig sabihin hindi na tayo pwedeng magkita sa labas ng trabaho diba?” ** Natatawang tanong ko sa dalawa.

**“True! Pero hindi din ibig sabihin na okay lang din sa amin na bigla-bigla ka na lang mawawala! Siyempre kailangan kahit papano may pa despedida noh!” ** Kontra ni Joyce.

_“That won’t be necessary Ms. Aguilar because Carlos is not going anywhere, anytime soon.” _ Sabad sa amin isang pamilyar na tinig.

Sabay-sabay kaming napalingon sa negosyante. Hindi namin namalayan ang paglapit nito sa amin. Kitang-kita ang ginawang mabilis na pag-alisto ng dalawa.

_“G-good morning, sir!” _ Magkasabay na pagbati ng mga ito.

Tango lamang ang isinagot ng lalaki sa dalawa bago humarap sa akin.

_“Here!” _ Ani nito sabay abot ng baso ng iced coffee mula sa Starbucks.

Ilang beses na napakurap-kurap ang aking mga mata habang palipat-lipat ang tingin mula sa basong hawak nito at sa gwapong mukha ng lalaki.

_“S-sir?” _ Takang tanong ko rito.

Anong problema ng bakulaw na ‘to?

_“Take it.” _ Utos nito matapos lalong ilapit sa aking harapan ang hawak nitong kape.

_“B-bakit ho?” _ Kunot-noong tanong ko.

Hindi nakaligtas sa aking pansin ang ginawang pagsiko ni Joyce kay Ricky habang pinapanood ng mga ito ang ugnayan namin ng bakulaw.

_“You look like you could use one. Mukhang napuyat ka kagabi!” _ Sagot nito na sinabayan ng isang pilyong ngiti.

Ramdam ko ang mabilis na pag-akyat ng aking dugo sa aking pisngi. We both know what that statement meant! Kitang-kita ko sa gilid ng aking mata ang palihim na pagtitinginan nina Joyce at Ricky dahil sa aking naging reaksiyon.

Kalma, Carlos!

_“Salamat po, sir, pero okay na po sa kape natin sa kitchen.” _ Magalang na pagtanggi ko rito.

**“Hindi ko tinatanong ang preference mo sa kape. ** **I bought this and now I’m giving it to you, so, take it.” ** Sagot naman ng bakulaw.

Hindi ko napigilang makaramdam ng pagkailang lalo na at alam kong pinapanood kami nina Joyce at Ricky. Ano na lamang ang iisipin ng dalawa dahil sa inaaktong ito ng lalaki?

**“But sir…-” ** muli sana akong tututol subalit inunahan na ako ng negosyante.

**“How long do you intend for me to hold this cup, Carlos? Nangangalay na ang kamay ko!” ** Reklamo nito sabay wagayway ng baso sa harap ng aking mukha.

Seryoso ba ‘tong bakulaw na ‘to?

Wala akong ibang nagawa kungdi ang tumalima sa utos nito. Bago ko pa man mahawakan ang baso ay mabilis itong binawi ng negosyante at tsaka walang kaabog-abog na sumipsip sa straw.

**“It looks like I needed the caffeine too. You don’t mind sharing, do you?” ** Nakangiting tanong nito bago muling iniabot ang baso sa akin.

There was a hint of playfulness in his eyes. He seemed to be enjoying the reaction he elicit from me!

Muling napadako ang aking tingin sa direksiyon nina Joyce at Ricky. Kitang-kita ko ang pagbagsak ng mga panga nito habang nanlalaki ang mga matang nakatitig sa akin!

I suddenly dread the questions that were about to follow right after this interaction.

**“Carlos!” ** Tawag ng bakulaw sa aking pangalan.

Mabilis na bumalik ang aking atensiyon sa lalaki. Muli nitong kinalog ang baso sa aking harapan na wari’y nag-uutos na kunin ko na ang kape.

DUB…

BA-DUB…

DUB…

Walang imik kong kinuha ang baso sa kamay nito.

**“I want the design team in the meeting room in ten minutes.” ** Ani nito matapos bumaling kina Joyce at Ricky

His smile gone…

-oOo-

_“If I may ask, sir, what do you think you’re doing?” _ I asked Mark matapos naming pumasok sa loob meeting room .

_“I’m not sure I’m following…” _ sagot nito matapos humarap sa akin.

_“It looks like I needed caffeine too. You don’t mind sharing, do you?” _ I quoted as I tried to imitate his non-challant tone.

Imbis na sumagot ay malakas na tumawa lamang ang bakulaw na labis kong ikinairita.

_“It’s bad enough that you suddenly bought me a drink out of nowhere, tapos nakisipsip ka pa?! Baka kung ano na lang ang isipin nina Joyce at Ricky!” _ Dugtong ko pa.

**“Is it not normal for couples to share drinks?” ** Kibit balikat na sagot nito sa akin.

Excuse me?!

What now? !

Couple?!

**“Whose the couple?” ** Balik tanong ko rito matapos tila magkamali ng dinig.

Agad akong napalingon sa direksiyon ng pinto upang tiyakin na kaming dalawa lamang ang nakarinig ng sinabi nito.

**“What do you mean whose the couple? Didn’t we become one while in the car this morning?” ** Salubong ang kilay nitong tumitig sa akin.

Is this really happening? Tama ba ang mga naririnig ko?!

_“I haven’t agreed to anything!” _ Katwiran ko.

_“I don’t see any reason for you not to agree. I mean it’s the perfect sol _ **ution to our current situation, don’t you think?” ** Tanong nito.

**“It’s not the solution I proposed!” ** Ganti ko naman.

Marahang nagpakawala ng buntong-hininga ang lalaki bago naglakad papalapit sa akin. Agad naman akong napaatras at iniharang ang kaliwang kamay upang pigilan ang negosyante sa anumang balak nito.

_“Nasa trabaho tayo, sir!” _ Paalala ko rito.

I didn’t like the predatory look in his eyes! He’s about to do something that could put the both us in a very compromising position!

Imbis na tumigil ay bigla nitong hinablot ang aking kamay at tsaka marahas na hinila papalapit sa kanya. I lost my balance and instinctively leaned on his chest!

**“But it’s the only solution I am willing to accept!” ** He whispered in my ear.

DUB…

BA-DUB…

DUB…

Does this man even realized what he just said? Does he know the effect of those words on someone like me?

I mean come on!

Paano ko pipigilan ang sarili kong huwag kiligin kung ganito kagwapo, kabrusko at kamacho ang magsasabi nito sa akin? Tao lang ako! May hangganan ang kayang tanggapin at balewalain ng baklitang puso ko!

And this man keeps pushing my limit s!

Hindi ko na nagawa pang salungatin ang lalaki dahil sa biglang pagbukas ng pinto. Mabilis pa sa kidlat akong dumistansya sa negosyante at tsaka nababahalang napatingin sa direksyon ng aking mga katrabaho . Mabuti na lamang at abala sa pagkukwentuhan ang mga ito at hindi nito napansin ang nakakakompromisong posisyon namin ng bakulaw!

I looked back at Mark and saw him winked while having an amused look on his face!

ANNOUNCEMENT

To all of you out there who consistently support my work,

I will be taking a brief hiatus in posting stories. I’m due for a much needed ME time, self reflection and soul searching.

I will be back again to spread love and happiness through my writing.

Until then, stay safe and be safe everyone.

Yours truly,

PSYFER

Chapter Twenty-seven

MARK ANTHONY BOROMEO

_“Congratulations everyone! The Rodriguez account is now a done deal! We can finally proceed with the next phase of the project!” _ Bungad ko sa design team ng magsimula ang aming meeting.

Parang nanalo sa lotto ang naging reaksiyon ng mga ito. Sabay-sabay na nagpalakpakan ang bawat empleyado na tila ba isang napakalaking balakid sa kanilang buhay ang kanilang napagtagumpayan.

W ho could blame them? The Rodriguez account was by far the most difficult project we have ever dealt with. Kahit ako man ay muntik ng maubusan ng pasensya dahil sa labis na kaartihan ng grupo ng banyaga.

If it weren’t for my stubborn, hate-to-loose attitude, I would have told the man himself to shove it up his ass! Something doesn’t sit quite right with me on how he made the entire transaction difficult for us.

Pakiramdam ata ng banyaga ay matindi ang pangangailangan namin sa kanila, so, he dared abuse the limit of my generosity. When in reality, even without them, MY company would have outranked our competitors anyway. Taking over the Rodriguez account is just me being childish while trying to piss our competitors off, BUT even without it, we would have been just fine.

Kahit si Carlos ay hindi naitago ang bahagyang ngiti sa kanyang mga labi. And damn those red lips! Fuck! I swear that those will become my undoing! Para akong bumalik sa pagiging teen ager na nagnanasa sa kanyang crush !

Itinaas ko ang aking kanang kamay upang patahimik ang loob ng meeting room bago muling nagsalita.

**“There will be a party held to officiate our contract and ALL of the design team, AND I MEANT ALL OF YOU, are required to attend! This is non negotiable! Understand?” ** Pahayag ko sa mga ito.

Sunod-sunod naman ang naging pagtango ng mga ito. I didn’t think that this would become an issue considering after the turn out on the Dela Vega event . __

**“That is all!” ** Pormal na pahayag ko bago muling tumingin sa direksiyon ni Carlos.

He looked absolutely adorable as he deliberately avoid my gaze and kept his distance. Hindi ko mapigilang mapangiti. He’s like a two different people kapag nasa katinuan at kapag nalilibugan.

There is an undeniable chemistry and connection between us that neither of us can’t seem to resist. If you had asked me five years ago, if I forsaw myself becoming like this, the answer would have been a hard “NO” in a heartbeat.

I always loved women the moment I understood what my dick is for. Not once I felt an attraction towards the same sex until Carlos came along and turn my world upside down.

He was able to match my energy, contradict me from time to time and yet still supports me for every decision that I make while staying in the background. He is amazing in every sense of the word. He’s like a christmas present and birthday present all in one, wrapped in multiple layers of gift wraps. There is new side to him behind each layer and the more I unravel, the more my feelings grow!

When I suggested that we become a couple earlier, I admit na nabigla lang ako dahil desperado ako! Hindi ko na alam kung ano ang dapat gawin upang pigilan ang binata sa pagpupumilit na lumayo sa akin!

I don’t know how to stop myself from wanting him! I find the thought of loosing him a lot more frigthening than the backlash of being found out! I honestly couldn’t careless about other people’s perception of me. The cut throat environment of this industry has taught me to be impervious to those.

I understand his reluctance, I really do, but a massive part of me is too stubborn to let him go. I cannot, WILL NOT, let him build another wall between us! I WILL USE EVERY MEANS NECESSARY to smash those wall before he can even finish building them! Even if it means, seducing him everytime, which isn’t too hard because he’s very fucking submissive!

Fuck!

Hindi ko napigilang mabuhayan ng dugo sa ala-ala ng nangyari sa amin kagabi! For someone who is not into older men, he seem to be very much addicted to me as much as I am too him!

I think I am falling…

Putang-ina!

-oOo-

The day went on as normal. Despite my attempt to playfully engage with Carlos at work, he was so adamant to keep his usual, formal and emotionless facade . He was all ‘sir this’ and ‘sir that’, which made me want to tease him even more.

He suddenly became the mature one between the two of us!

I can’t seem take my eyes off him too and I keep finding excuses to make sure he is in the same space and is as close to me as possible. I wasn’t even trying to be subtle in some occasion and that illicits some note worthy expressions from him despite his best efforts to look composed!

Ganito ba talaga ang nagagawa ng pag-ibig?

I shook my head at the thought. Why does it gives me so much joy to think that I am falling for my secretary? That thought alone should make me want to run to timbaktu but NO! Instead, here I am sitting in my office ogling at him like a teenager in heat!

Napawi ang aking ngiti nang makita ko ang paglapit ni Miko Bustamante sa lamesa ni Carlos. He looked rather glum and serious. I couldn’t hear what they were talking about but I saw Carlos stood up from his desk and started walking away with the other man.

OH HELL NO!

Para akong sinisilihang napatayo sa aking kinauupuan. I ended up following them to the small printing room we had at the back of the office. The way Carlos and Miko look around before going in made my blood boil!

Why on earth are they acting all suspicious as if they are about to go for an afternoon tryst?! I better be fucking wrong because there will be bloodshed if that was the case !

Carlos is MINE, goddamnit! And it’s about time Miko Bustamante learn that! I quickly approached the door and before I could open it, I heard Carlos’ voice. The next exchange has angered me to my core!

_“Rest assured na walang kinalaman yung nangyari sa’tin nung binyag kung bakit ako nag resign.” _ Wika nito.

_“Sigurado ka? I meant what I said nung sinabi ko na hindi natin kailangang maging awkward sa isa’t-isa because of the kiss. Mas gugustuhin ka na mapanatili ang pagkakaibigan natin kesa naman…-” _ I didn’t let him finish.

How dare him kiss those lips?!

They fucking belong to me!

I barged into the room and stared at the both them! Kitang-kita ko ang panic na lumarawan sa mukha ni Carlos! Lalong nagsalubong ang aking mga kilay matapos makita kung gaano kalapit ang dalawa.

_“S-sir!” _ Agad na lumapit sa akin si Carlos bago ko pa man mahablot ang kwelyo ng lalaki.

He read my mood pretty quickly and dared blocked my path before I could do anything violent!

_“YOU! GET OUT!” _ I growled as I pointed at the man.

I could see the confusion and questions in his eyes, but I didn’t care. He better do as I say, and quick, before I loose my mind!

_“Please excuse us, Miko.” _ Pakiusap ni Carlos sa binata.

Kitang-kita ko ang ginawang pagpalipat-lipat ng tingin nito sa aming dalawa ni Carlos. I didn’t know what expression I was wearing at time but it must have been really bad for the other man to hesitate and show concern.

Carlos smiled gently and pointed at the door to reassure him. Miko eventually cave in and left the room, closing the door behind him.

_“WE NEED TO TALK!” _ I said to Carlos as soon as Miko left.

Our eyes met and I saw defiance in his eyes. The panic was gone, now that the other man has left. He showed no fear in front of the raging fire towering over him!

MY feisty little warrior!

_“We should go to your office, sir. This is hardly the appropriate place to talk business!” _ Kaswal na pahayg nito.

His nonchallant attitude pisses me off!

Nagsimulang maglakad papunta sa direksiyon ng pinto si Carlos, subalit, bago pa man ito tuluyang makalayo ay marahas kong hinablot ang siko nito at tsaka marahas itong itinulak sa pader.

_“Who says I’m here to talk about business?” _ Salubong ang kilay na tanong ko rito.

_“Then ano pong gusto niyong pag-usapan, sir?” _ Kalmadong pahayag nito.

_“The fact that my lover is secretly having an afternoon tryst with other men!” _ Sagot ko naman bago marahang tinawid ang maliit na distansiya sa pagitan naming dalawa.

Halos lumuwa ang mga mata ng binata dahil sa aking sinabi. His defiance became even more obvious as his anger rear its ugly head!

Parang gusto kong suntukin ang sarili! I should know better than to insult him but my jealousy has clouded my judgement, which made me say the wrong things and that obviously hurt his feelings.

Fuck!

I am so messed up!

_“I AM NOT YOUR LOVER! And this is exactly the reason why we should go back the way things were! It’s less complicated that way!” _ He retorted while trying to sound calm.

_“Cut the bullshit! YOU ARE MY LOVER AND WE ARE IN A FUCKING RELATIONSHIP, Carlos! Make no mistake!” _ Pahayag ko matapos bahagyang tumungo.

I could smell his cheap cologne mixed with the scent of his shampoo and it’s driving me crazy! The heat emanating from his body is like gasoline that sends my body into overdrive. I want to have him right there and then!

How could one man have this effect on me, is truly a mystery!

_“NO! I admit that the sex was fun pero libog lang yun! That doesn’t give you the right to own or control me. I am sure na kapag nagsawa ka na sa’kin, isasantabi mo lang rin ako gaya ng ginagawa mo sa mga babaeng naikakama mo! That’s a fact!” _ Mariing pahayag nito.

_“Damn it!” _ Marahas kong nasuntok ang pader na ikinagulat nito.

Why is he so goddamn stubborn!

I kept my fist on the wall as I slowly walked towards him. He tried to step back but there was nowhere for him to go. I look at him straight in the eye and he returned my gaze ferociously.

**“Do you really find the idea of being with me that repulsive?!” ** He can be really frustrating sometime.

_“I know you and I have the front row seat of watching you discard your partner as easily as you change your clothes in the last four years. It never ends well to any of them, even to those women who has genuine feelings for you!” _ He answered.

Fuck!

Is this my karma?

I refuse to accept that!

**“Is that really the only reason, Carlos? Or is there something more?” ** I whispered as my face moved another inch closer to his.

**“What do you mean?” ** His voice became shaky as his eyes darted to my lips.

**“Maybe you just wanted to be with Bustamante!” ** I responded without looking away.

**“Huh?!” ** He looked confused.

**“He kissed you, didn’t he? ** It was my turn to look at his lips.

**“You were eavesdropping?!” ** Tila hindi makapaniwalang tanong nito.

**“Is he a better kisser than me, Carlos?” ** I asked huskily.

Hindi nakaligtas sa aking pansin ang ginawang paglunok nito ng kanyang laway. He is not completely immune to my seduction.

EVERY MEANS NECESSARY…

That’s the singular thought that’s running through my head

**“Can he make you beg and moan like I do?” ** Bulong ko kasabay ng marahang paghawak sa kanyang leeg.

He was at my mercy! I could feel his pulse on my fingertips as his heart beats rapidly.

I will conquer this man!

And I will conquer his heart whatever it takes!

**“Oh my god! Pasensya na! Hindi ko alam na may tao!” **

Magkasabay kaming napalingon ni Carlos sa direksiyon ng nagbukas na pintuan. There stood Ms. Aguilar looking at the both us with utter disbelief.

Great!!!

Juuusssst greeaaattt…

Chapter Twenty-eight

MARK ANTHONY BOROMEO

**“J-joyce!” ** Gulat na pahayag ng binata.

He tried his best to get away from our compromising position but I didn’t let him. I removed my hand from his neck to press down on his chest.

**“Is everything alright, Ms. Aguilar?” ** I asked sounding annoyed.

**“M-may kukunin l-lang po akong print out but I could come back later, sir.” ** Paliwanag nito habang walang puknat ang mga mata nitong nakatitig sa amin.

**“I think that’s a good idea.” ** I agreed while remaining unbothered by her presence.

Carlos, on the otherhand, kept struggling. Para itong bulate na walang tigil na pilit gustong kumawala, but he was unsuccessful .

**“This is not what it looks like, Joyce. I swear!” ** He tried to explain.

Agad akong napasimangot sa tinuran nito. Anyone would be flattered to find themselves in this position with me BUT not Carlos! Siya lamang ang bukod tanging pilit na itinatatwa ang koneksiyong merong kami and that irritates me to my core!

_“On the contrary, THIS IS EXACTLY WHAT IT LOOKS LIKE, Ms. Aguilar and I would appreciate if you would give me and Carlos some privacy so we could continue where we left off.” _ I refuted.

Ramdam ko ang mabilis na pagbaling ng mukha ni Carlos sa aking direksiyon upang ako ay titigan. I saw his jaw dropped from the side of my pheriperal vision. Hindi ito makapaniwala sa aking naging pahayag!

And honestly, I could careless about what the woman might be thinking right at that moment! I am more focused on establishing my claim towards Carlos and I didn’t feel any regret, reluctance or embarassment in doing so.

Parang tuod na napako sa kanyang kinatatayuan ang babae. Bakas ang pagtatanong sa mga mata nito subalit minabuti nito manahimik. I’m sure that she will question Carlos later but for now she chose well to hold her tounge.

_“Y-yes s-sir…” _ was all she could say.

_“T-teka Joyce!” _ Tawag ni Carlos sa pangalan ng babae matapos itong mag-akmang lalabas ng silid.

She briefly paused to turn to him but my glare is enough to warn her and that made her turn tail pretty quickly.

**“Now, where were we?” ** Baling kong muli kay Carlos matapos isara ng babae ang pinto.

The atmosphere changed as soon as we were alone again.

_“Did you realize what you just did! Now people will know!” _ He spat.

_“And?” _ I asked as I stepped closer.

_“Anong and - and ka diyan? You’re very vocal about your homophobia and now this? How do you think this will impact the business, sir? _ _Could you imagine the backlash we have to clean up? And what about me? What about my reputation? Ano na lang ang sasabihin ng mga tao? That I seduced you? That I am no different to all the whores that you slept with?” _ I almost smiled at his tyrade.

He’s the only person I know of who still manages to look cute and adorable even when angry! I took another step closer until our bodies touched. I heard him gasped as my member brush passed his hand!

_“How could you even…-?!” _ He stattered.

Kitang-kita ko ang panlalaki ng mga mata nito kasabay ng pagdako ng tingin ng binata sa aking pantalon.

_“You’re unbelievable!” ** _ ** **__ ** Carlos exclaimed in disbelief.

_I smiled. _

_“First of all, since when do I care about other people’s opinion of me? Secondly, do you really think that MY COMPANY, the company that I work so hard for to build over the years, would fall just because I’M IN A RELATIONSHIP WITH YOU? And most importantly, after all this time, after everything that has happened between us, DO YOU HONESTLY BELIEVE that you’re nothing special to me, Carlos?” _ I slowly leaned forward until our forhead touches.

I watched his expression shift from defiance to being conflicted. The internal battle between logic and emotions was evident in his eyes. He tried to look away but I gently held his chin so that he couldn’t.

_“Stop saying things you don’t mean because there’s only so much I can take.” _ He whispered.

I saw his defenses crumbling. The wall that he keeps trying to build between us, is now falling apart. And like the opportunist that I am, I exploited that weakness.

I kissed him with everything I have…

-oOo-

_“Fuck!” _ I sigh in frustration while sitting in my office.

I need to re-think my strategy on how to win over my secretary. Carlos remained intransigent, refusing to believe me despite after our mind blowing kiss! Nagawa ako nitong itulak, bago nagmamadaling lumabas ng printing room nang hindi man lang lumilingon.

I couldn’t focus on work after what happened. Palihim kong pinapanood ang bawat kilos nito mula sa labas ng aking opisina. I saw Ms. Aguilar came up to him a few times, but they only seem to discuss work and nothing more.

Agad akong naalerto nang magsimulang magligpit ang binata ng kanyang mga gamit habang kausap ang babae. Mababakas ang pagmamadali sa bawat kilos nito. I looked at the time, and only then that I realized it was time to go home. He obviously wanted to avoid me!

And as if I am going to let that happen. I closed my laptop and grabbed my keys. I was out of my office before Carlos even manage to zipped his bag.

**“Perfect timing, let’s go.” ** I said casually behind him.

Mabilis na napalingon sa aking direksiyon ang dalawa. Carlos’ expression was comical, like a kid caught red handed, while Joyce gave us furtive looks na tila ba kinikilig.

_“S-sir?” _ He asked confused.

_“I’m taking you home.” _ I stated.

_“There’s no need po, sir. Magko-commute na lang ako. And besides, magkasabay po kaming uuwi ni Joyce ngayon dahil may dadaanan po sa may malapit sa amin.” _ Tanggi ng binata kasabay ng makahulugang pagtingin sa babae na animo’y humihingi ng saklolo.

I almost rolled my eyes because of the obvious lie.

_“If that’s the case, I might as well give Ms. Aguilar a lift since on the way naman pala ang pupuntahan niya.” _ Nabaling ang aking atensiyon sa babae and I gave her a threatning look, hoping that she would get the message.

Thankfully, she did!

_“Actually, Carlos, naalala ko na kailangan ko nga pa lang dumiretso sa bahay ngayon. May usapan nga pala kami ng jowa ko na magkikita right after work.” _ Mabilis na pahayag nito matapos tumingin kay Carlos.

Maybe I should give her a raise!

_“How convenient! I guess it’s just the two of us then.” _ Baling ko sa binata.

If looks could kill, the woman would have been on the floor in a matter of seconds. The looks that Carlos gave her says it all. She betrayed him and he wasn’t happy!

**“Magbabyahe na lang po ako, sir, para hindi na po kayo maabala.” ** He insisted.

**“It’s no trouble at all. I insist.” ** Pahayag ko.

**“As I said, there is no need for…-” ** kontra ng binata but I didn’t let him finish.

**“YES, there is!” ** I interrupted .

Matagal na naghinang ang aming mga mata. He was persistent but I was undettered. It became a battle of will and I am not about to loose to him!

All this time, Ms. Aguilar was watching us with a half smile on her face. Something tells me that she’s enjoying the show we are putting on .

I took a step forward to get closer.

_“No matter how many times you fight me or resist me, what I feel for you will remain unaltered and unshaken, so, it would be best for you to just accept it, Carlos.” _ I whisphered.

I made sure that it was loud enough for him and Ms. Aguilar to hear but not loud enough for us to become the talk of the office. Carlos blushed and became speechless.

At that moment, I knew that I won this round…

Chapter Twenty-nine

CARLOS TRAJANO

Isang linggo na ang nakalilipas mula ng may mamagitan sa amin ng negosiyante. Mabilis na nabago ang aming relasyon sa loob lamang ng maikling panahon. Hindi ko lubos maiisip na hahantong kami sa ganito. Ang pader na pinaghirapan kong itinayo sa pagitan naming dalawa nang apat na taon ay gumuho at natibag lamang sa isang iglap. Ayaw ko mang aminin sa aking sarili, subalit, natatakot at nangangamba ako sa estado ng aking puso.

The man is slowly invading my thoughts and my dreams. Kahit anong gawin kong pagpipigil ay parang kabute itong bigla-bigla na lamang sumusulpot sa aking diwa. I am trying so hard to draw a line between us pero pilit itong nilalaktawan at binabalewala ng bakulaw!

Araw-araw na ako nitong sinusundo at inihahatid sa aming bahay. Maging ang ang ina at kapatid ay nag-uumpisa nang magtanong at makahalata. Halos maubusan na ako ng palusot at paliwanag.

I kept insisting and telling the man to stop. That there is absolutely no need for him to go to such lengths but he does not listen. Nauuwi lamang kami sa pagtatalo sa tuwing ipinagpipilitan nito na normal lamang ang lahat ng kanyang ginagawa dahil kami ay magkarelasyon!

I still refuse to accept that claim even up to this date. I mean why should I? Paano ko paniniwalaan ang mga katagang lumalabas sa bibig nito when up until a few months ago, he was adamant that that he dislike homosexuals? Ano yun? Naghimala? Bigla na lang gumaling ang homophobia nito ng ganun-ganun na lang?

He may have slept with me pero hindi ibig sabihin nun ay bakla na rin ito. Sa panahon ngayon, hindi na bago sa mga barakong kagaya nito ang na naku- curious at nag-eeksperimento.

Pero sa bandang huli, babae pa rin ang gugustuhin nila. Sa bandang huli, suso at pekpek pa din ang hahanap-hanapin nila dahil sa bandang huli, hindi namin kayang ibigay na mga bakla ang tunay na gusto nila at iyon ay ang magkaroon ng sariling pamilya. Kaya maraming kagaya ko ang broken hearted at luhaan dahil sa mga lalaking kagaya ni Mark Anthony Boromeo.

I have enough self respect to not allow myself to become one of his projects! Afterall, all he wanted from me was sex. Everytime he speaks, it’s always about getting me in bed with him!

Ganun pa man, tao lang ako, hindi ko pa rin maiwasang hindi kiligin sa atensiyong ibinibigay nito sa akin. Kahit na nga pilit kong ikinakaila at nilalabanan ang aking nararamdaman ay hindi pa rin maiwasang magalak ng aking puso.

He has a way of getting to me. His sweet words, his seductive gaze and his unyielding persistence! How could I stay strong when he’s constantly in my space?

At ngayon, alam na rin ni Joyce na may namamagitan sa amin ng lalaki. I am actually surprise that she didn’t pry me for details. Hindi ko alam kung dahil nirerespeto ba nito ang aking privacy or takot lamang ito sa aming amo. Either way, I am glad because that is one less person I have to explain myself to.

_“Naipadala ko na po sa email niyo yung final promotional video na ginawa ng PR team para sa Rodriguez account. They are just waiting for your approval bago nila i-send sa kampo nila Mr. Rodriguez.” _ Paliwanag ko rito habang abala sa pagta- type sa kanyang laptop ang lalaki.

_“I will check it, later. For now, I need you to…-” _ hindi na natapos pa nito ang kanyang sasabihin dahil sa biglaang pagbukas ng pinto ng kanyang opisina.

_“We need to talk!” _ Salubong sa amin ng pangalawang kapatid ng negosiyante.

Agad kaming napalingon sa direksiyon nito. Kitang-kita ko na halos parang mga giraffe na nagsisihaba ang mga leeg ng mga empleyado sa kumpanya sa pagsilip sa loob ng opisina ng aming amo. Hindi ko naman masisi ang mga ito dahil labis na makaagaw pansin ang hitsura ng kapatid ng Mark.

Katulad ng negosiyante ay gwapo at malakas din ang appeal nito. Kung ang negosiyante ay nahahawig kay Tom Welling , ang lalaki naman ay may hawig kay David Cornsweat . Lahi ata ng mga Boromeo na mahawig sa mga banyagang artista na gumanap na S uperman sa mga pelikula. Napakaswerte ng genetics ng mga ito dahil nung nagsabog ata ng kagwapuhan ang Diyos sa lupa ay sinalong lahat ng magkakapatid!

_“Good morning, sir Michael.” _ Bati ko sa lalaki matapos isara ang pinto ng opisina.

_“Good morning, Carlos, and please call me Mike. You’re beginning to sound like my brother.” _ Nakangiting tugon naman nito

Tumango lamang ako rito bago ibinaba ang roller blinds sa opisina ng negosiyante. I have a feeling that both of them will require all the privacy they need. Hindi basta-basta pupunta ang lalaki rito ng walang pasabi kung hindi mahalaga ang pakay nito.

_“Perceptive as always, I see.” _ Nakangiting turan nito dahil sa aking ginawa.

Muli lamang akong ngumiti rito.

_“Yeah unlike someone in this room who seem to have forgotten their manners. Ever heard of knocking?” _ Nakasimangot na sabad ng negosiyante.

_“Glad to see your grumpy as always, kuya!” _ Biro nito sa kapatid na lalong ikinasama ng mukha ng bakulaw.

Michael Angelo Boromeo is the complete opposite of his brother. He seems more pleasant and layed back. He’s less serious and always has a smile on his face. This made him more approachable than Mark.

_“If you ever change your mind, I would be more than happy to take you in as my secretary, Carlos. You don’t have to put up with this grumpy old man all the time.” _ Biro nito sa akin na aking ikinangiti.

**“HE’S MINE!” ** Matalim ang mga mata nitong nagbanta sa kapatid.

**“Owwww??!!!” ** Bakas ang panunukso sa tinig ng lalaki.

Kitang-kita ko ang pagpapakawala ng malalim na hininga ng bakulaw na wari ba’y tinitimpi nito na huwag patulan ang nakababatang kapatid.

_“Go get your own and stop poaching MY SECRETARY! And who are you calling old?! We’re only two years apart, you dick!” _ It was a lightly thrown insult.

Lalo akong napangiti. Their sibbling banter reminded me of myself and Cocoy.

_“I will give you a moment, sir.” _ Nakangiting paalam ko sa mga ito bago lumabas ng opisina.

-oOo-

**“Aneshi! Sinetch ang bisita ni sir?” ** Tanong ni Ricky habang pilit na sinisilip ang kapatid ni Mark mula sa labas ng opisina.

I swear na lalong lumalabas ang kabaklaan nito sa paglipas ng mga araw.

_“Kapatid yun ni sir Mark, si sir Michael.” _ Sagot ko bago naupo sa harap ng aking lamesa.

_“Ang gwapo din noh? May ghad! Iba rin ang lahi nila sir!” _ Ani nito na tila ba kinikilig.

Umiikot ang aking mga matang natawa sa lalaki.

_“Oh! Yung laway mo tumutulo!” _ Nakangiting biro ko rito.

Bago pa man makasagot si Ricky ay malakas na dumagundong ang boses ng negosyante mula sa kanyang opisina!

_“Yooouuu whhhhaaaatttt???!!!” _ Bakas ang labis na pagkabigla sa boses ng bakulaw.

Agad kaming napatingin ni Ricky sa isa’t-isa. Nagtatanong ang mga mata nitong napatingin sa akin at tanging kibit balikat lamang ang naisagot ko dito.

_“I know… I know… I am going to fix everything! I promise! I just need you to withdraw your…-” _ hindi na natapos pa ng kapatid nito ang kanyang nais sabihin dahil parang leon na muling umangil ang bakulaw.

_“Damn right, you will fix this mess and you better start now, Michael!” _ Pahayag ng bakulaw.

May ilang sandaling muling nanahimik ang loob ng opisina bago iniluwa ng pinto ang kapatid nito. Wala na ang kaninang ngiti at mapaglarong imahe sa mukha nito. He now looked rather serious!

**“I think I just ruined his mood. Today might be a little… you know…-” ** ani ng lalaki matapos huminto sa aking harapan.

Tahimik lamang akong tumango sa lalaki. Ano bang bago dun? Sanay na kami sa mood swings ng bakulaw.

**“I’m sorry.” ** He apologized sincerely bago umalis.

**“Shete! Wiz na naman sa mood si sir! Masabihan na si mars!” ** Wika ni Ricky bago nagpunta kay Joyce.

Tahimik akong napatingin sa opisina ng negosyante. Hindi ko napigilang mapaisip kung ano ang napag-usapan ng magkapatid upang magalit ng ganun-ganun na lamang ang bakulaw.

-oOo-

_“Okay lang kayo, sir?” _ Tanong ko rito matapos iabot ang mga dokumentong hinihingi nito.

Mahigit isang oras nang nakaaalis ang kapatid nito subalit mababakas pa rin ang labis na pagkairita sa gwapong mukha ng negosyante. Tumitig sa akin ng matagal ang lalaki bago nagsalita.

_“I am far from okay, Carlos! Far from okay!” _ Seryosong pag-amin nito bago napailing.

Marahan nitong isinara ang kanyang laptop at tsaka sumandal sa upuan. Inumpisahan nitong hagurin ang kanyang sintido upang ibsan ang pananakit ng kanyang ulo. Tahimik lamang akong nagmasid sa lalaki habang hinihintay ang susunod na mga sasabihin nito.

_“Do you remember Ryan Angeles?” _ Tanong nito matapos muling tumingin sa akin.

Siyempre naman! Paano ko malilimutan ang taong nagpasimuno ng pambu- bully sa akin. Ang taong naging sanhi ng aking paghihirap nung highschool!

But what does Ryan have to do with any of this?

**“Yes, sir.” ** I answered while looking at him confused.

Kitang-kita ko ang ginawang paghinga nito ng malalaim bago nagpatuloy.

**“I’m going to have to withdraw all the charges against him.” ** Paliwanag nito.

**“I didn’t realize that you pressed charges against him.” ** Sagot ko naman habang nalilito pa ring nakatitig sa lalaki.

I worked under him long enough to know that something like this is not enough to distract him as much as he is discomposed now. Something does not add up.

**“Well, I did!” ** Pagkukumpirma ng lalaki.

**“And this is bothering you somehow because…? I mean, if this is such a big deal, then bakit kailangan niyong bawiin?” ** Kunot-noong tanong ko rito.

**“Because of my stupid brother.” ** He responded as if that answered everything.

How is any of these making sense? Why is his younger brother asking him to withdraw the charges against Ryan? What am I missing?

Lalo akong nalito at kunot noong napatitig sa lalaki. Tila nabasa naman ng negosiyante ang aking mga katanungan kaya muli itong nagpaliwanag.

**“Ryan Angeles’ son, is my nephew!” ** He revealed.

Huh?!

Ano daw?!

Tama ba ang narinig ko?

**“What do you mean he’s your nephew? Last I checked, you didn’t have any sisters! At least, as far as I know. Was I mistaken?!” ** Lalo akong naguluhan habang pinoproseso ang sinabi ng lalaki.

Muli na namang nagpakawala ng malalim na buntong hininga ang bakulaw.

**“Ryan does not have a son, he has a nephew, which happens to be my younger brother’s BIOLOGICAL SON!” ** He answered.

Parang may pabigat na bumagsak ang aking panga dahil sa aking narinig! Hindi ako labis na makapaniwala sa aking nalaman. Parang bumbilyang nagliwanag ang aking isip. Bigla kong naalala na may nakatatandang nga palang kapatid na babae si Ryan.

I can’t remember exactly what happened. All I know is that, I heard her passing away but there was no mention of a child.

How cruel fate can be sometimes? Who knew that our lives are intertwined the way it is, as if it was part of a grand design?!

ANNOUNCEMENT

Dahil sa hindi inaasahang pangyayari sa aking personal na buhay ay bigla akong nawalan ng inspirasyon at gana magsulat.

Sisikapin kong makabawi bago bumalik sa Australia upang muling magdulot ng kilig, saya at libog sa inyong lahat sa pamamagitan ng aking pagsusulat.

Sa ngayon po ay humihingi ako ng paumanhin sa aking mga taga suporta at mambabasa.

Chapter Thirty

MARK ANTHONY BOROMEO

_“The last on the agenda for today is your personal confirmation of attendance para sa formal contract signing with the Rodriguez account. I think they have been waiting for your response since they kept sending me a reminder for the last couple of days.” _ Carlos told me as he finished relaying my schedule and task for the day.

I shook my head at the thought.

**“Isn’t it a bit silly, don’t you think?” ** Balik tanong ko sa binata.

**“Ang alin po, sir?” ** Tanong nito in a very secretary like manner.

He’s so cute!

**“The fact that they are awaiting my confirmation. Of course, I will be there, it’s MY company, MY business and MY transaction!” ** I replied sarcastically.

_“I honestly stop trying to understand how our spanish client thinks as soon as they accepted our proposal. They have been, by far, the most difficult dealings we ever had. I would rather just have all this formalities done and over with so we can officially proceed with the next phase of the project.” _ He answered, which made me smile.

It’s one of the MILLION qualities I like about the young man. He isn’t afraid to speak his mind.

**“Fine, I will send my reply at the end of today.” ** I told him.

**“Who should I call for your plus one?” ** Tanong muli nito.

Mabilis akong napalingon sa direksiyon ng binata. Did I hear him right?

**“Excuse me?” ** Kunot noong tanong ko rito.

**“Your plus one, sir.” ** Ulit nito na labis na ikinainit ng aking ulo.

**“I didn’t realize that I am required to bring a plus one!” ** Ganti ko naman.

**“It’s a formal event with a lot of media attention. It would be rare and unusal for you not to have someone in your arms that night. Baka po mapokus ang narrative ng mga reporters as to why that is rather than the promotional opportunity it brings to the business.” ** He explained it so calmly and casually that it irritated me even more!

Dalawang linggo ko nang sinusuyo at nililigawan ang binata subalit tila ang hirap pa ring tuluyang buwagin ng depensa nito. Everytime I think I’ve gotten closer, he starts pulling away again and it pisses me off!

I am giving it everything I got to win him over pero tila lalo ako nitong pinahihirapan. I even went as far as refraining myself from taking him to bed, though I really wanted too, pero ayaw kong isipin nito na sex lamang ang habol ko sa kanya. I wanted him TO KNOW that he is different from all those I slept with and wanted him TO FEEL how special he is, ngunit parang hindi ito napapansin ng binata!

**“I don’t need a plus one!” ** I tried to brush him off calmly.

**“But sir, it’s a…-” ** kontra ni Carlos but I didn’t let him finish.

**“Tell me! Why on earth would I need a plus one, when I have you?!” ** I looked at him in the eye.

I saw him looses his composure for a millisecond before quickly putting his poker face on. His next words were like daggers that went straight to my chest.

**“I honestly don’t mind if you bring one.” ** He replied non-challantly.

But I do mind!

Fuck this!

Marahan akong tumayo mula sa aking lamesa at naglakad patungo sa direksiyon ng binata. I made sure to not loose eye contact with him. I am like a tiger stalking its prey!

**“You don’t mind? Why? So you could bring Bustamante as your plus one?” ** That sounded more of an accusation than a question.

**“An ordinary employee such as myself don’t have that kind of privilages.” ** He replied unafraid.

I find his anwer infuriating.

**“But if you have, will you?” ** I interrogated.

For some strange reason my chest started pounding while waiting for his response.

“Wala ho akong intensiyon na magdala ng plus one. This is ** _a professional event not a social call.”** _ He answered.

It wasn’t the answer I was looking for but it will do for now.

Huminto ako sa tapat ni Carlos at tsaka marahang hinawakan ang pisngi nito. He was startled but he neither moved nor pushed me away.

Progress…

Hindi napigilang mapangiti sa kaisipang ito. I don’t understand how and why a simple progress between us felt like a milestone to me. Yung tipong tila napakalaking achievement nito para sa akin to the point that it makes my heart swell, which gives me hope and an even greater courage to win him over.

**“May I remind you that we are at work, sir.” ** Pukaw nito makalipas ang ilang sandali.

Muli na naman akong napangiti.

**“I am very much aware.” ** Sagot ko naman kasabay ng marahang paghaplos sa kanyang ibabang labi.

**“Then…-” ** he protested but I didn’t let him finish.

**“I haven’t kissed you in a while…” ** I told him habang walang puknat na nakatitig sa mga mata nito.

**“Sir…?!” ** He blushed!

So fucking cute!

**“I miss your lips…” ** I whispered as I move my face an inch closer to his.

**“We’re at work!” ** Katwiran nito bago mabilis na nilingon ang direksiyon ng pinto.

I smiled again because his response sounded more of concern than a rejection. He’s afraid of getting caught but not completely opposed to the idea of us kissing.

Lalo tuloy akong nagkalakas ng loob. Hinawakan ko ang kanyang baba at tsaka marahang iniharap ang mukha nito sa akin.

DUB…

BA-DUB…

DUB…

I wasn’t sure which heart is pounding the loudest. His or mine?

_“I wanna kiss you, Carlos!” _ I told him.

**” ** **You shouldn’t…” ** he replied softly.

No signs of resistance at all.

_“Why?” _ My face move another inch closer as our forehead touches.

_“It’s hardly appropriate.” _ Was all he said.

I smiled.

_“Perhaps… perhaps not…” _ I whispered.

_“You really shouldn’t.” _ He repeated .

His voice becoming quiter and quiter each time. Kitang-kita ang ginawang paglunok ng binata matapos pasadahan ng kanyang mga mata ang aking mga labi.

**“Then why do you look at me like you want me to kiss you?” ** I teased.

I saw the redness that quickly took over his cheeks! I knew at that moment that no permission was needed. He needed the kiss as much as I, so I did the only thing I know to satisfy both our needs. I kissed him.

Progress…

-oOo-

Carlos and I became busy after that morning. Work flooded our day, but despite that, I still manage to find the time and opportunity to flirt with him when no one is around. And somehow, he’s less resistant and more receptive to my advances today.

**“So, sinetch ang plus one ni sir sa party?” ** I heard Ricky ask the question while passing through the office kitchen .

I couldn’t help myself but stopped and listen to their conversation. I secretly peeked behind the wall as I watched them talked.

**“Hindi daw magdadala ng plus one si sir this time.” ** Sagot naman ni Carlos.

**“Seryoso ka diyan? Yung babaero nating amo, hindi magdadala ng plus one?! Impossible!” ** Kontra ni Ricky.

**“Eto naman?! Anong nakakagulat dun! Malay mo naman may dahilan si sir kung bakit hindi siya magdadala ng plus one! Who know’s he may not need to because he already has a PLUS ONE.” ** katwiran naman ni Joyce bago makahulugang tumingin sa direksiyon ni Carlos.

That woman most certainly deserves a raise! Maybe I shouldn’t be too harsh on her.

**“Ano itech???!!!” ** Taas kilay na tanong ni Ricky sa dalawa.

**“Huh!” ** Magkasabay na napalingon ang dalawa sa lalaki.

**“Wag niyo kong huh-hin diyan?! Anong alam niyo na hindi ko alam at may patingin-tingin pa kayo sa isa’t-isa!” ** Usisa nito sabay krus ng kanyang dalawang kamay sa dibdib.

I smiled at the man’s intuition. It made me curious on how Carlos would handle his unfiltered interrogation.

**“Wala! Ito kung anu-ano ang iniisip! Masyado kang tamang hinala.” ** Pagkakaila ni Joyce.

**“Pwede ba! Ngayon pa ba tayo maglolokohan. Ang tagal na nating magkakatrabaho rito!” ** Giit pa rin nito.

**“Unfortunately, ne ** **ither myself nor Joyce knew his reasons for not bringing a plus one. And even if we do, we don’t have the right to disclose that information easily.” ** Carlos responded.

Isn’t he charming? I couldn’t help but smile. Even his professional demeanor seems to be getting cuter!

**“Uhuh… at sa tingin mo mas paniniwalaan kita ngayon dahil iningles mo ko? If that works on our boss, then good! Pero hindi aatlab yan sa akin! So spill! What do you know that I don’t?!” ** Pangungulit nito.

**“Wow! Friend! Nakaka-nose bleed!” ** Natatawang komento ni Joyce.

**“Naku mars, minsan lang yan kaya wag mo nang usugin! At alam ko kung ano ginagawa mo kaya wag kang mag change ng topic or else…!” ** Nakairap na sa ganti naman ni Ricky.

**“Ang taray! Or what?!” ** Hamon naman ng babae.

**“Hindi ako pupunta sa birthday ng mudra ni Carlos! Hmmmph!” ** Mabilis na sagot ni Ricky.

I frowned at that statement. Carlos has not breathe a single word to me about it!

**“Huy! Ang OA mo! Bawal nang bawiin. Nasabi ko na kay mama na pupunta kayo! Kaya nga inimbitahan ko kayo ng maaga!” ** Sagot ni Carlos.

He what?! He invited them but not me? How dare he?! I couldn’t help the pang of jealousy I felt towards my employees. Am I really nothing to him? Was I wrong to think that we’re finally making progress!

The young man sure knows how to drive me insane!

**“And I suppose you’re still trying to find the right timing to invite me because of our current work load and I really hope that is the case because I WOULD REALLY BE DISAPPOINTED kung wala kang planong imbitahan ako.” ** I barged in before I could stop myself.

**“S-sir!” ** Kitang-kita ko ang aga na pag-alisto ng dalawa ngunit hindi binigyan pansin ang mga ito.

I kept my eyes glued onto Carlos. He looked guilty! I wasn’t sure wether to kiss him or punish him! How could he look annoyingly cute after intentionally forgetting to invite me?!

**“I don’t think that you would be interested, sir.” ** He calmly replied while avoiding my gaze.

**“Well I am telling you right now that I am very much interested! So are you going to invite me or not?” ** I asked him directly.

Kung wala itong planong imbitahan ako then I intend to invite myself!

Chapter Thirty-one

MARK ANTHONY BOROMEO

CLICK!

Marahas kong pinindot ang keyboard upang ipadala ang sagot sa invitation ng kampo ng banyaga. I couldn’t help the sigh of annoyance that escaped me at the absurdity of the whole thing. Parang nananadya ang mga ito na pilit inuubos ang pisi ng aking pasensya.

Palihim akong tumingin sa labas ng aking opisina. Carlos is busy working and typing away with whatever he is working on. Hindi ko napigilang mapailing.

We didn’t get to finish our conversation about his mother’s birthday dahil sa biglaang pagtawag ng isa sa aming site manager . He may have escaped that time but I will make sure na hindi iyun ang katapusan ng aming pag-uusap

Naagaw ang aking atensiyon ng isang babae na naglalakad papunta sa direksiyon ng aking opisina. I rolled my eyes as soon as I recognize her.

Marjorie Sullivan, a sister that we never had! She is the only daughter of our close family friend. We grew up together as children and she is the only woman who is off limits to us Boromeo siblings because she’s practically family .

**“Ma’am, you can’t just go in there without…-” ** awat ni Carlos sa babae matapos sundan ito sa loob ng aking opisina.

**“How dare you ignore my calls?” ** Bungad ng babae matapos hindi pansinin si Carlos.

_“It’s okay, Carlos. You can leave us.” _ I told him.

He hesitated for a moment. He briefly stared at Marjorie with curiosity before looking at me with annoyance and disappointment! He quickly closed the door before I could ask him what that look is about.

_“Well…?!” _ Nakapamewang na tanong ng babae.

Muli akong nagpakawala ng buntong hininga. I have been doing a lot of that lately!

One issue at a time. I can deal with Carlos later, but right now, I have to deal with the woman whose temper is comparable to my own mother.

-oOo-

TOK!

TOK!

TOK!

Napukaw ang aking atensiyon sa pagkatok ni Carlos sa aking opisina. Agad akong napatingin sa orasan sa aking laptop at nakitang mag-aalasiyete na ng gabi. I got so engaged with work that I didn’t even realize how late it was!

_“Sir?” _ Tanong ng binata matapos dumungaw sa aking opisina.

_“Come in.” _ Sagot ko sabay senyas na pumasok ito.

Mabilis kong isinave ang aking trabaho bago pinatay ang aking laptop . Carlos came in with a bag in his hand.

_“I ordered take out.” _ Pagbibigay alam nito bago ipinatong ang bag sa aking lamesa.

Only then I felt my stomach growl.

_“You didn’t have to but thank you.” _ I answered before reaching for the food.

Tango lamang ang isinagot nito bago tumalikod at naglakad sa direksiyon ng pintuan.

_“Where are you going?” _ Kunot-noong tanong ko rito.

_“Uuwi na po.” _ His demeanor seemed colder than usual.

It’s not just my imagination is it?

_“Sorry, I made you wait. I was busy with work that I forgot the time, but I will still drop you off to your house tonight.” _ I apologise as I start to take out the food.

_“Hindi na po kailangan, sir. Masyado na pong late. Baka gabihin pa kayo sa daan.” _ He sounded restrained.

This made me stop and look at him. And I mean REALLY look at him! I thought we were over this argument, and yet somehow here we are, back where we started. Something is definitely off!

Surely it couldn’t be because I made him wait, right?

_“Is there something wrong?” _ Tanong ko dito.

**“Nothing, sir.” ** He gave me an indifferent shrug.

Okay…

Now I am even more convinced that something is definitely up. Normally he would either have a smart retort or he would have aswered my question with a another question but he’s not acting his usual self!

**“Then there’s no need for us to have another discussion kung dapat o hindi kita dapat ihatid sa bahay niyo pauwi, Carlos. We’ve been through this!” ** I replied firmly.

_“But…-” _ he tried to argue but I cut him off.

_“Sit down and join me for dinner. There’s more than enough food for the both of us.” _ I told him.

We stared at each other and suddenly found ourselves locked in a battle of will. Both unyielding!

_“Thank you pero uuwi na lang po ako, sir. Please enjoy your dinner.” _ He turn his back on me and started to walk away!

How dare him ?!

This made me lose my appetite. Padabog kong binitiwan ang lalagyan ng pagkain at tsaka nagmamadaling lumapit sa binata. Agad kong tinuunan pasara ang pinto ng aking opisina bago pa man ito tuluyang mabuksan ni Carlos. He tried to turn around but I pressed my body against his!

_“What’s gotten into you?” _ I asked behind his ear.

I could smell the natural scent of his skin combined with the fading smell of his cologne!

_“W-wala po, sir.” _ His voiced quivered.

_“That’s BS and you know it, Carlos!” _ I growled.

Lalo kong pinagdiinan ang aking katawan sa binata upang lalo itong kornerin subalit tila iba ang naging epekto nito sa amin. I could feel myself getting hard the closer I get to him while Carlos’ heartbeat raised!

DUB…

BA-DUB…

DUB…

I have been restraining myself from sleeping with him but now that he’s pinned under me, I could feel that restrain coming undone very quickly Hindi ko napigilan ang sariling tumungo upang amuyin ang batok ng binata! That elicited some alluring sounds from his lips!

Fuck!

_“Nasa opisina tayo!” _ Sagot nito.

That made me smile. I lost count on the amount of times I’ve heard those lines before.

_“There’s no one in this floor but you and me, Carlos.” _ Sagot ko naman bago marahang dinampian ng halik ang batok nito.

**“S-sir!” ** He gasped.

**“So… are you going to tell me or…-” ** I teased before nibling his ear.

**“Hindi ako interesado!” ** Sagot ng binata sa kabila ng panginginig ng kanyang katawan.

_“Really?” _ I teased him even more.

_“Kung nalilibugan ka lang, sir, then I highly recommend na tawagan niyo yung babaeng nagpunta dito kanina and let her scratch your itch!” _ There is poison in his voice.

_“W-wha…-?!” _ Panandalian akong natigilan habang pinoproseso ang tinuran ng binata.

_“If you want, you might as well make her your plus one sa event para hindi na ko mahirapang maghanap pa!” _ Sarkastikong pahayag nito.

Hold on a minute!

Is he… ?

**“Nagseselos ka ba?” ** Tanong ko sa binata.

I was caught off guard by my own sudden realization that I temporarily loosen my hold of Carlos. Sinamantala naman ito ng binata upang ako ay harapin.

**“I am merely stating facts and doing my job as your secretary!” ** He sounded annoyed.

Yup! Definitely jealous!

May kung anong saya ang bumalot sa aking puso. Hindi ko napigilang mapahalakhak dahil sa naging reaksiyon ni Carlos.

The young man keeps getting cuter! I never thought that I would see this side of him. It made me want to hug him, kiss him and take him right there and then!

_“Kailangan ko na pong umuwi, sir!” _ Reklamo nito sabay tulak sa akin but I stood firm.

Lalong lumarawan ang labis na pagkainis sa mukha nito.

**“You’re not going home tonight, Carlos!” ** Mariing pahayag ko bago sinakop ang labi ng binata.

Chapter Thirty-two

CARLOS TRAJANO

_“Go ahead and clean yourself!” _ Maawtoridad na utos ng negosyante matapos akong gabayan papasok sa loob ng banyo sa unang palapag ng mansiyon.

Masyadong naging mabilis ang mga pangyayari matapos ang mga tagpo sa loob ng opisina nito. Natagpuan ko na lamang ang aking sarili na sumasabay sa agos at kusang loob na nagpapaubaya sa bawat nais ng lalaki.

Marahas akong hinila nito palabas ng gusali papunta sa kotse. Habang nagmamaneho ay inutusan ako nitong tawagan ang aking ina upang magpaalam na hindi ako makakauwi ngayong gabi. Para akong puppet na naging sunod-sunuran lamang rito.

And now, here I am, inside his bathroom and getting told to clean myself!

_“S-sir?!” _ Wala sa loob akong napalunok.

**“Take your clothes off and start cleaning yourself, Carlos! We have a long night ahead of us!” ** Mariing utos ng negosyante habang nakatitig sa akin!

Nanginginig ang aking mga kamay na inumpisahang tanggalin ang butones ng aking suot na polo . Bagama’t nakararamdam ako ng bahagyang pagkailang ay tila naman may sariling isip ang aking katawan na sumusunod sa bawat nais nito. Kahit ako man ay hindi maunawaan kung bakit wala akong kakayahang suwayin ang nagbabagang titig ng barako!

**“Good boi!” ** Wika nito habang matiim akong pinapanood.

Hindi na ako nakapalag pa ng pagkatapos kong maglinis ay kinaladkad ako ng mestisong bakulaw papunta sa hapag kainan. Hindi ko na nagawang makapagpunas at makapagpatuyo man lang. Basang-basa ng tubig ang aking buong katawan. Damang-dama ko ang panunuot ng lamig sa aking kalamnan.

Marahas ako nitong pinatalikod matapos marating ang gilid ng lamesa. Bahagya nitong idinikit ang kanyang katawan sa akin at tsaka bumulong.

_“I think I finally figure you out!” _ Wika nito sa puno ng aking tenga.

Ramdam ko ang paghaplos ng mainit na hininga nito na nagdulot ng kakaibang kilabot sa aking buong pagkatao!

_“Sir?!” _ Tanging nasambit ko.

_“You like it when I take charge!” _ Kahit hindi ko nakikita ang reaksiyon ng mukha nito ay alam ko ang ngiting nakapaskil sa gwapong mukha ng lalaki.

He’s not wrong!

Itinulak ako nito padapa sa malapad na lamesa. Para akong putang nakatuwad at nakahain sa harap ng aking amo.

PAK!

PAK!

PAK!

Tatlong magkakasunod na palo ang iginawad nito sa aking pige.

**“You also like it when I am a little rough too, don’t you?” ** Tanong nito.

Bago pa man ako makasagot o makaalma ay hinawi nito ang aking matambok na pwet at tsaka sinundan ng paghagod ng kanyang basa, mainit at magaspang na dila!

**“Siiiirrrrr! ** Gulat na pahayag ko.

I couldn’t believe that m y homophobic boss is eating me out!

_“Stay still!” _ Utos nito kasabay ng marahas na pagtuon ng kanyang kamay sa aking likod.

Hindi ko mawari ang kilabot na bumalot sa aking buong katawan! First time kong makaranas ng ganito! Bakit ganito kasarap sa pakiramdam?!

Basa…

Mainit…

Madulas…

Nakakakiliti…

Hindi ko napigilan ang reaksiyon ng aking katawan. Para akong kinuryente at biglang nangisay!

_“Urghhh… ahhhh… s-shit… sir!” _ Sunod-sunod ang aking naging pag-ungol.

Wala pang nakakagawa nito sa akin! May bago na naman akong natuklasan kung bakit maraming nahuhumaling sa bakulaw! Hindi lang basta-basta paghimod ang ginawa nito! Parang itong gutom na gutom na kinain ang aking butas! Walang pandidiri! Walang pag-aalinlangan!

Hindi ko napigilang mapapikit habang ninanamnam ang sarap nang nakakabaliw na mga labing lumalaplap sa aking hiyas! Ramdam ko ang pagkislot ng aking tumbong sa bawat pagtusok ng dila ng lalaki!

_“Ahhhhh… putang-ina!” _ Halos tumiklop ang aking tuhod!

Napakapit ako sa lamesa habang lalong inuusli ang aking pwet. I wanted more! Ganito pala ang pakiramdam ng binobrocha!

_“Let it out, Carlos! No need to hold back!” _ Pahayag nito bago muling sumobsob sa aking pwet!

_“Urghhhhh… shit… ahhhhh…” _ sinipsip ng negosiyante ng walang pagdadalawang isip ang aking hiwa!

Sinabayan pa niya ito ng pagsundot ng kanyang mahabang dila. Tila hinihigop ng mga labi nito ang aking butas! Sino ang maniniwala, na ang barakong negosiyante ay ekspertong pinagpipyestahan ngayon ang aking hiyas?!

I never even thought that this is a possibility four years ago, and yet, here we are!

**“Sir!” ** Lalo akong napahiyaw matapos maramdaman ang pagtaas-baba ng palad nito sa aking matigas na alaga.

Halos mabaliw ako sa doble-dobleng sensasyong aking tinatamasa! Basa at mainit na dila sa aking bukana, kasabay ng malambot na palad na kumikiliti sa aking burat! Hindi ko malaman kung saan ibabaling aking ulo habang nagdedeliryo ako sa sarap!

**“S-sir… a-aray!” ** Impit na daing ko matapos biglang isuksok ng negosyante ang kanyang daliri sa aking kumikislot na bukana!

Hinatak ng lalaki ang aking balakang upang lalong iusli ang aking pwet! Malakas! Marahas! Hindi ko napigilan ang pangangatal ng aking katawan dahil sa ginagawang pagtrato nito sa akin!

_“It always hurt at first, Carlos!” _ Pilyong pahayag nito.

Iniangkla ng barako ang kanyang matipunong braso sa aking bewang bago pinapalo-palo nito ang aking tumbong!

PAK!

PAK!

PAK!

_“Urghhhhh…!” _ Napalitan ng matinding hapdi ang dating sarap at init na aking nararamdaman!

Narinig ko ang ginawang pagdura nito sa aking hiwa bago tinusok muli ng barako ang aking nakasaradong butas. Muling pumasok ang malambot at mahabang daliri nito sa aking basang bukana!

Dalawang linggo pa lamang ang nakalilipas ng huling may mamagitan sa amin ng negosiyante, subalit tila bumalik sa pagiging birhen ang aking hiyas. Nakakapanghina! Halos mamilipit ako sa sakit kahit na nga sinabasayan pa niya ito ng pagdila sa aking bayag at pagkiliti sa aking titi.

Marahas ang paggalaw ng dominanteng lalaki. Walang tigil nitong kinalikot ang aking tumbong. Balewala ang panlalaban ng aking bukana sa mapusok na pagsundot nito.

_“Sir… ahhhhh.. shit…” _ sunod-sunod ang naging pagdaing ko.

_“Fuck! Na-miss ko ungol mo!” _ Pahayag nito.

Bahagyang dumako ang aking mga mata sa salamin ng lamesa. Naaninag ko ang aking sariling repleksiyon at hindi ako makapaniwala sa aking nakita. Imahe ako ng isang nilalang na hayok na hayok sa laman! Nakakunot ang aking noo, namumungay ang aking mga mata at tumutulo ang aking laway habang nakangangang umuungol at dumadaing sa bawat salakay ng lalaki.

Nagulat ako ng bigla itong tumigil. Agad akong napalingon sa direksiyon nito.

**“Diyan ka lang at huwag kang gagalaw!” ** Utos nito bago pumunta sa kusina.

Narinig ko ang pagkalampag ng mga kabinet at pagkalansing ng mga bote na na tila ba may hinahanap ito. Ilang sandali pa ay bumalik ang negosiyante at muling pumwesto sa aking likuran.

Naramdaman ko ang pag-agos ng malagkit at madulas na likido sa aking hiwa. Nasundan ito ng muling paglabas masok ng daliri ng lalaki sa aking butas. Hindi ko mapigilan ang mapangiwi sa tuwing may masasaling na kung anong bagay ang daliri nito sa aking loob. Mahapdi pero may halong nakakaliting sarap!

**“How does it feel, Carlos? Better?” ** Tudyo nito habang patuloy na nilalapastangan ang aking hiyas.

**“Urghhhh… uhmmm… urghhhh…” ** tanging naisagot ko.

Biglang nagbago ang ritmo ng pagdaliri ng barako sa aking namamagang lagusan. Naging banayad ito at mahinahon. Walang dahas! Bagkus ay parang minamasahe at hinahaplos nito ang aking kweba.

Ilang sandali pa ay naramdaman ko ang pagkubabaw nito sa aking likuran. Damang-dama ko ang pagtindig ng aking balahibo sa aking batok matapos tumama ang mainit na hininga nito sa aking tenga.

**“I will get you primed and ready for me, boi!” ** Garalgal ang boses nitong bumalong sa akin.

Pagkatapos noon ay muli itong lumayo upang mabilis na magtanggal ng kanyang mga damit. Sa loob lamang ng ilang segundo ay pareho na kaming nawalan ng saplot sa katawan!

Bumalik ito sa pagdaliri sa akin. Muling umapoy sa hapdi ang aking hiyas matapos dagdagan nito ang bilang ng daliri na tumatrabaho sa akin! Eksperto nitong tinukso, pinaglaruan at kinaskas ang dingding ng aking pagkatao.

Ibang lebel ngayon ang ginagawang pagpapaligaya sa akin ng bakulaw! Lagi nitong hinihigitan ang kanyang mga nauunang performance! Naging tapat ito sa kanyang pahayag na iba kaniig ang isang Boromeo!

_“I can’t hold back anymore!” _ Mabilis na hinugot nito ang kanyang daliri at pinalitan ng kanyang naghuhumindig na sandata!

_“Aaaaaahhhhhhh… s-siiiiirrrrr!” _ Malakas na hiyaw ko matapos maipasok nito ang kanyang dambuhalang burat sa akin!

Muli akong napakapit sa gilid ng lamesa! Gustuhin ko mang iiwas ang aking tumbong upang ibsan ang sakit na aking nararamdaman ay hindi ko ito magawa. Halos bumaon ang mga daliri nito sa pagkakawak sa aking bewang! Para akong tinakasan ng lakas.

I am exactly where he wanted me to be.

PAK!

PAK!

PAK!

_“Relax… wag mo kong labanan… hayaan mong paligayahin ka ng burat ko, Carlos” _ gigil na pahayag nito matapos panandaliang huminto.

Minabuti kong huminga ng malalim. Tiniis ko ang sakit nang pagkakaunat at pagkakabanat ng aking butas. Punong-puno ang aking pakiramdam!

Marahang naglakbay ang dalawang kamay nito sa gilid ng aking katawan. Huminto ang kanang kamay nito sa aking dibdib upang lapirutin ang aking utong habang ang kaliwang kamay naman nito ay mahigpit na humawak sa aking balikat. Ilang sandali pa ay nag-umpisa na itong gumalaw upang angkinin ang aking buong pagkatao.

_“Relax…” _ maamong bulong nito.

Hindi ko napigilan ang panginginig ng aking kalamnan. Bigla akong nanlamig at pinagpawisan ng butil-butil. Parang hinahati ang aking katawan sa laki ng titi ng negosyante. Halo-halo ang sensasyong pinararanas nito sa akin.

Masakit…

Masarap…

Nakakabaliw…

_“Unnnnggggghhhh…” _ mahinang daing ko.

That was only the beginning of our long night…

Chapter Thirty-three

MARK ANTHONY BOROMEO

​I have been lying on my bed for the last half hour, staring at the beautiful man in my arms. There are no words to describe how I felt in that moment. His sweet, childish expression made me want to hold him and never let go. I could feel our heartbeats syncing together as one.

I wanted to stop time so we could stay like this forever. I had never felt anything like it, and it’s a feeling I could definitely get used to. How I ended up falling head over heels for my secretary is truly a mystery.

**“Urghhh…” ** his face twitched before opening his eyes.

**“Good morning, sleepy head.” ** I smiled as soon as our eyes met.

He paused and then blinked a few times na para bang tinitiyak nitong hindi ito nanaginip.

So adorable!

**“S-sir?!” ** Agad na napalikwas ang binata.

Kitang-kita ko ang ginawang paglibot ng mga mata nito sa loob ng aking silid bago tumingin sa kanyang kahubdan. Tila doon lamang nanumbalik sa ala-ala nito ang nangyari sa amin kagabi. Agad na umakyat ang dugo nito sa kanyang mga pisngi!

_“Good sleep?” _ Hindi ko napigilan ang sariling tuksuhin ito.

Carlos didn’t respond, instead, he started looking for his clothes.

_“Stay in bed with me, Carlos.” _ Lambing ko rito kasabay ng paghawak sa kamay ng binata.

I didn’t even realize that I am capable of such tone.

_“Anong oras na?” _ Kunot-noong tanong nito sa akin.

_“It’s nine forty-five.” _ Sagot ko matapos tumingin sa orasan sa bedside table.

_“You have a morning meeting in fifteen minutes! Late ka na! I need to make phone calls and switch your schedule around. With the traffic at this time siguradong after lunch na tayo makakarating sa opisina!” _ He panicked.

Hindi ko napigilang mapangiti. I gave him a tug and pulled him back next to me. He looked at me in disbelief!

_“Relax. I already called Ms. Aguilar and let her know that you and I will not be coming to work today.” _ Sabi o sa binata.

_“Huh? At bakit?” _ Hindi makapaniwalang tanong nito.

_“Because I want to spend the rest of the day with you Carlos.” _ I said sincerely habang nakatitig sa mga ng lalaki.

I was hoping to convey my feelings for him and I think it worked because of the redness of his cheeks.

_“I don’t think that’s a good idea.” _ He’s back to his usual self.

After last night, I finally decided to not give him the chance to build the wall between us. I will shatter it before he could complete it. He and I belonged together and it’s time he realize and accept that!

_“You and that line! Hindi ka pa ba napapagod?” _ Mabilis akong pumaibabaw dito kasabay ng pagpako sa dalawang kamay nito kanyang ulunan.

Agad na nanlaki ang mga ni Carlos matapos maramdaman ang tigas ng pagkalalaki ko.

_“Sir?!” _ Pahayag nito.

_“Tell me! Bakit hindi siya magandang idea?” _ I started humping him na lalong ikinalaki ng mata nito.

_“B-be… ughhhhh… because…-” _ ramdam ko unti-unting pagkabuhay ng ari ng binata.

_“Because?!” _ Patuloy ko itong tinudyo habang nakatitig sa mga mata nito.

_“Ka-kailangan kong umuwi. Ba-baka nag-aalala na sa akin ang nanay at kapatid ko!” _ He finally said with great difficulty.

_“I will drop you off later and will gladly face the wrath of your family! Handa kitang panagutan, Carlos! You just have to trust me.” _ I whispered in his ear before slowly nibbling his neck.

_“Urghhhh… s-sir…-!” _ Ungol ng binata matapos ko itong sinimulang romansahin.

-oOo-

I took Carlos for a late lunch in BGC. He was quite insistent on going home but I refuse to let him have his way. It’s not everyday that I get to spend time with him outside of work and get to know more of him in a more personal and emotional level so I grabbed the opportunity. The more I see him, the more I talk to him and the more I spend time with him makes me certain which direction our relationship should go.

**“We really don’t have time for this, sir. Dapat mas focus tayo ngayon sa trabaho because of the Rodriguez account.” ** He was fidgeting and it’s adorable.

Hindi ko alam kung dahil ba talaga ito sa trabaho o dahil hindi ito komportable going on a lunch date with me . Either way, I will not let it get in a way of us having a great time.

**“Will you stop?” ** Sabi ko dito as I held his hand. __

Naramdaman ko ang pagpitlag ng binata at ang mabilis na pagtatangka nitong bawiin ang kanyang kamay, but I was quicker . Mahigpit kong hinawakan ang kamay nito upang hindi ito makawala. Hindi ko mapigilang mapangiti habang nakatitig rito. He looked cute wearing my oversized clothes!

**“S-sir?!” ** He said while nervously looking around us.

Hindi ko kinailangang maging manghuhula upang mabasa ang nasa isip nito. He was weary that someone might see us, but I didn’t care!

_“Might I remind you who you’re on a date with right now? Everything is fine!” _ I reassured him.

**“Please, keep your voice down, baka may makarinig!” ** He said as his eyes wander for the second time.

Sakto naman ang dating ng waiter na nagdala ng aming pagkain. Marahas na binawi ng binata ang kanyang kamay nang mag-umpisa nitong ilapag ang mga plato sa aming lamesa. Despite my annoyance, I decided to let it go .

**“So, tell me something about yourself,Carlos. Something that I don’t know.” ** Sabi ko rito matapos mag-umpisang kumain.

**“H-huh?!” ** Kunot-noong tanong nito sa akin.

I couldn’t help but smile.

**“Isn’t this the whole point of going on a date - to get to know each other?” ** I teased. He seem to flinched everytime I mention the word ‘date’.

**“There isn’t much to know, sir.” ** He avoided my gaze.

I let out a sigh. The young man sure knows how to make me work for it! He does it so naturally, almost effortless!

**“How about your dad? I’ve heard you talked about your mum and your brother at work but never your dad.” ** I asked knowing full well that I am treading an extremely sensitive topic.

And I was right! That got his attention real quick! Kitang-kita ko ang pagbabago sa ekspresyon ng mukha nito.

**“With all due respect, sir, I prefer not to talk about it!” ** May bahid ng talim ang tinig nito.

It?

Not a ‘him’ but an ‘it’.

**“Then what can we talk about, Carlos? Because I want to get to know you as much as you already know me. I genuinely want to form a connection with you! Can’t you see that?” ** I asked him, my voice slightly louder than usual.

Mabilis na napalitan ng pagkabahala ang ekspresyon ng binata. Muli nitong pinasadahan ng tingin ang aming paligid.

_“Okay, fine! Just keep it down! Bibigyan mo lang ako ng sakit ng ulo at malaking trabaho, if I have to do crowd control later kapag may nakarinig sa mga pinagsasasabi mo!” _ He sounded half-irritated and half-concerned.

I can’t believe that he is still thinking about work!

**“Well…?” ** I asked.

Kitang-kita ko ang ginawang paghinga nito ng malalim. I know that I might be over stepping. I also know that I should let him open up to me on his own time, when he’s more comfortable but if I do that, I feel as though it will never happen!
If I want us to get somewhere, then I need to take charge!

**“Matagal na kaming iniwanan ng tatay ko.” ** Umpisa nito.

I remained silent. I saw emotion in his eyes that I would never want to see again. There’s so much pain, so much hurt and bitterness! I almost regret asking him about his dad, but I strengthen my resolve.

**“Walang ibang magandang nagawa yun sa mundo kungdi ang bigyan kami ng buhay ng kapatid ko. Sa totoo lang, he’s more of a sperm donor than a father.” ** He continued bitterly.

Hindi ko napigilang muling hawakan ang kamay nito. And this time, he let me.

**“Isa sa pinakamagandang nangyati sa buhay namin ang ginawang pag-abandona nito sa amin. At least ngayon, hindi niya nagagawa pang saktan si mama, ako at ang kapatid ko!” ** Pagpapatuloy nito.

My heart screamed in fury but I continue to remain silent.

**“Malaki na ang natipid namin sa hospital bills.” ** He joked or atleast tried to.

**“How long did it went on?” ** Tanong ko kasabay ng bahagyang pagpisil sa kamay ng binata.

**“Matagal, kasi matagal din siyang ilang ulit na inintindi, inunawa at pinagpasensyahan ni mama. He was tolerable kapag hindi nakakainom pero kapag nalasing na eh nag-iiba na ang ugali. Kinailangan ko pang muntik mamatay bago matauhan si mama.” ** Nakita ko ang pangingilid bg luha nito.

Parang gusto kong yakapin ang binata ng mga pagkakataong iyon. I didn’t realise that he had such a rough childhood growing up. From the school bullying - up to his father’s abuse. My admiration for him grew even more because despite everything that had happen, he turned out exceptional!

_“I’m sorry…” _ was all I could say.

I wanted to find that scumbag and gave him a taste of his own medicine!

**“Now you know. I don’t talk about him dahil wala ni isang magandang ala-ala itong naiwan sa amin!” ** He smiled bitterly once again.

_“If it’s any consolation, what he did to you made you strong and has taught you things in life that made you the person you are today. Somone amazing, capable and reliable. Someone who does not cower in face of adversity. Someone admirable, someone who I…-” _ I was about to say the most important part of that speeach but he cut me off.

_“Oo na… gets ko na…” _ he smiled softly, blushing.

_“Do you really?” _ I asked him sincerely.

Hindi sumagot ang binata, sa halip, ay maamo ang mga mata nitong tumitig sa akin. Nakita ko ang paglalaban ng samu’t-saring emosyon sa mga mata nito. He then shook his head as if brushing those emotions off.

I let out a sigh. He’s definitely the only person that made me work these hard. Lucky for him, I am the type who stops at nothing to get what I want. And I want him more than anything else!

We spent the whole day together talking, walking and shopping. Before we both realize it, it was already late. Carlos insisted on going home once again but I have one more place to show him before I let him go, the Binondo bridge.

_“S-sigurado ka dito, sir?” _ Nanlalaki ang mga mata nitong tumingin sa helera ng street foods sa aming harapan.

_“Oo naman! Bakit anong tingin mo sa akin? I am not made of glass you know!” _ Biro ko rito.

_“Pero hindi din pang sosyal at five star cuisine ang pakain dito. Baka mamaya sumakit ang tiyan mo! _ He sounded genuinely concern.

_“I guess hindi mo pa ko lubos na kilala gaya ng inaakala ko. Alam mo bang weakness ko ang street foods? Walang ganito sa ibang bansa… well… at least not from where I grew up.” _ Sagot ko sa binata.

I could see the look of amusement and disbelief in his eyes. Bago pa man ito makasagot ay hinablot ko ang kamay nito at tsaka hinila patungo sa bilihan ng mga pagkain. I didn’t care that people were looking at us because I am on a date. And holding hands is one of the things you do when you’re on a date!

1. Synopsis
2. Warning
3. Chapter One
4. Chapter Two
5. Chapter Three
6. Chapter Four
7. Chapter Five
8. Chapter Six
9. Chapter Seven
10. Chapter Eight
11. Chapter Nine
12. Chapter Ten
13. Chapter Eleven
14. Chapter Twelve
15. Chapter Thirteen
16. Chapter Fourteen
17. Chapter Fifteen
18. Chapter Sixteen
19. Chapter Seventeen
20. Chapter Eighteen
21. Chapter Nineteen
22. Chapter Twenty
23. Chapter Twenty-one
24. Chapter Twenty-two
25. Chapter Twenty-three
26. Chapter Twenty-four
27. Chapter Twenty-five
28. Chapter Twenty-six
29. ANNOUNCEMENT
30. Chapter Twenty-seven
31. Chapter Twenty-eight
32. Chapter Twenty-nine
33. ANNOUNCEMENT
34. Chapter Thirty
35. Chapter Thirty-one
36. Chapter Thirty-two
37. Chapter Thirty-three