Taming Mr. Seven (BL) (COMPLETED)

Lemonade Aion · 61 chapters · 130,226 words

Introduction

DISCLAIMER / AUTHOR’S NOTE

This is a mature story . If you’re not comfortable with this kind of content, you may choose to stop reading. Otherwise, feel free to continue to the next chapter.

No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means—including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods—without prior written permission from the author, except for brief quotations used in reviews or other non-commercial purposes permitted by copyright law.

No plagiarism allowed.

This is a work of fiction.

Names, characters, places, events, and incidents are products of the author’s imagination. Any resemblance to actual persons—living or dead—or real events is purely coincidental.

Plagiarism is a crime.

Please do not copy any part of this book. If you notice similarities with other stories, it may be purely coincidental.

Author’s Note:

This story may contain typos and grammatical errors. I am not a professional writer—just an aspiring one. Kaya sana, manage your expectations.

Also, I’m not very confident in English, so the story may be written in Taglish . Pasensya na rin in advance for any mistakes.

Taming Mr. Seven

My second BL story

Andy Domingo is a simple and discreet gay. He has quite and good personality na gustong-gusto ng ibang tao sa kanya. Isa din siyang workaholic, dahil na rin sa lagi niyang iniisip ang kanyang pamilya at ang kinabukasan nila. Sa katunayan ay hindi siya ang panganay pero inaako niya posisyong ito dahil sa kanyang kuya na nagkaroon ng kanser sa dugo.

Everything was good and normal hanggang sa isang pangayayari ang nagpabago sa kanyang makulay na buhay.

Mapapasok niya ng hindi sinsadya ang mapanganib na buhay ng isang lalaki na may matapang na pagkatao- Si Seven Corporal , the cold guy, heart stone and bad guy. Bukod dito ay kilala din siya bilang “The Youngest Son of CEO” ng isang grupo ng kompanya, ang Corporal Group Of Company na isa sa pinakasikat at successful na company sa buong mundo.

Sa kanyang magiging trabaho ay titiisin niya ang ugali nito basta magtagal lamang siya dahil alam niya ang hirap ng paghahanap ng panibagong trabaho at isa rin sa dahilan ay ayaw niyang palampasin ang opportunity. Naniniwala din siyang magbabago ang boss kung may makakaharap itong katapat at magpapaamo sa kanya.

Hanggang saan tutungo ang pagtitiis niya? Hanggang kailan niya hihintayin na magbabago ang taong pinatigas at pinabago ng panahon?

Tunghayan ang pagmamahalan ng dalawang magkaibang tao pero iisa ang kasarian. Kung paano nagsalubong ang magkaiba nilang paniniwala sa buhay at paano iyon nabago nang dahil sa pagsasama nila.

Ciao~🙋🏻‍♂️

Portrayer of the characters

  ![](https://img.wattpad.com/8be49b56b68370c4856d0269ad4a528fa9895763/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f78496263426b69314468643238513d3d2d3931333634313938332e313635613565666666386261356633343835383439313637393332382e6a7067)

-Seven

  ![](https://img.wattpad.com/c0f85eb44471018131c343d86fc0b4c1bab694ad/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f6873734957504b4c6e78305631773d3d2d3931333634313938332e313636376138303766343237353863303130313830373831393231332e6a7067)

-Andy

  ![](https://img.wattpad.com/be903c2f9010b32abe09329b07b9b7d3fe36a87b/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f7843444f4f6a61615456666234413d3d2d3931333634313938332e313664656166636538646262303836393437323331353738343134332e6a7067)

Prolouge

Humahagulgol ng iyak ang batang si Seven habang pinapalo ng kanyang ama sa sarili nitong kwarto. Para sa kanila, ito ang pagdidisiplina ng kanilang magulang upang magtino sila. Sa murang edad ay ganoon ang nararanasan nila sa tuwing makakagawa ng konting pagkakamali. Kahit pa hindi iyon kalaliman.

“

Ang tigas ng ulo mong bata ka! I told you na wag kang

makikipagkaibigan

sa mga batang hindi natin

kapantay

“ Ang galit sa sabi ng kanyang ina habang nakatutok sa kanyang luhaang mata ang pamalo nitong laging ginagamit sa pagpaparusa.

“

N-no mom g-gusto ka la—

“ Magsasalita pa sana siya pero nakita niya ang pang-gigigil ng mga ngipin nito. Nais niyang sabihin ang katotohanan pero pinangungunahan siya ng takot.

“

Aba! Ngayon sumasagot ka na?!

“ Saad nito sabay palo uli sa kanyang pwetan. “

Yan! Yan isa pa yang

pagsagot

mo diba sinabi ko na ayaw ko ng ganyan? Ha?! Bakit hindi ka tumulad sa Kuya mo na mabait at masunurin?

“

Tumango na lamang siya dito, habang ang mga luha niya’y patuloy sa pagbagsak. Binalingan niya ng tingin ang kanyang nakakatandang kapatid na si Rico, habang nananood ito kung paano siya paluin at saktan ng kanilang magulang. Dumako ang mata niya sa labi nito—na may suot-suot na ngisi.

Mukhang magkaiba ang pinapakita nito, ang isa ay para sa pagkukunwari habang ang isa naman ay ang tinatago nitong kademonyohan sa loob ng maskara.

Para bang nasisiyahan pa ito sa nangyayari sa kanya. Hindi niya alam ang nangyari, pero bigla na lamang siyang nabingi sa paligid. Ni hindi na niya marinig ang mga sinasabi ng kanyang ina. Tanging malakas na tibok ng kanyang puso at tunog ng orasan kung saan saktong pumatak iyon sa alas-otso.

Simula din ng gabing iyon ay sumiklab sa kanyang puso’t isipan ang galit na nadarama sa kanyang pamilya—lalo na sa kanyang kuya na si Rico. Sa katunayan, ay siya ang taga-sambot ng mga kasalanan nito katulad na lamang ng ngayon, kung saan siya ang isinumbong nito na nakikipagkaibigan sa mga maralitang bata—kahit na siya talaga ang may pakana nu’n.

Bago sila matulog ay binalingan pa siya nito ng matalim na titig. “

Subukan mo lang magsumbong Seven at matitikman mo ang malapad kong kamay

,“. pagbabanta nito. Hindi niya iyon pinansin at pagkatapos ay pinatay na niya ang lamp shade na nasa pagitan ng kanilang mga kama.

“

Damn!

“ Galit na sigaw ni Seven ng maalala na naman kung paano nabuo ang galit at poot sa kanyang puso at kung paano nabuo ang panibagong Seven. Kasalukuyan itong nasa bar na lagi niyang pinupuntahan— Ang The Moonstruck Bar.

Nagulat naman ang bar tender sa kanyang ginawa pero hindi siya naglakas ng loob para magtanong dito. Kilala na kasi niya ang binata dahil pagiging mainitin ang ulo at parang naghahanap palagi ng away. Tumalikod na lamang siya dahil nasanay na rin siya pati na din sila ng kaniyang mga katrabaho sa mga ginawa nitong gulo. Ngunit kahit ganoon ay nagpapasalamat pa rin sila sa pagpunta nito dahil bukod sa pagbabayad ng tama at pagbibigay ng mga tip sa mga kasamahan ay binabayaran pa nito ang mga nasira at napinsilang gamit.

“

Isa pa

,“ utos ni Seven dito. Walang sagot na sinunod nito ang kagustuhan niya. Naglagay agad siya ng panibagong alak sa baso nito at muling tumalikod upang ayusin ang iba pang bagay.

“

Let’s see Rico kung sino ang mananalo sa atin..sinusigurado kong may araw ka din sa akin

,“ pabulong niyang usal bago tanggapin at lagukin ang isang basong alak na nasa kanyang harapan.

A/N

Don’t forget to comment your feedback and also don’t forget to vote hehe

Taming 1

Warning! This story may contain errors and typos. I’m not a professional writer, but I’ll do my best.

T a m i n g 1: Hassle

ANDY’S Point of View

“

Napaka

-init naman dito

,“ Tanging naibulaslas ng aking bibig. Pawisan ang katawan ko dahil nakasuot ako ng polong long sleeve, kulay maroon ito na sinamahan ng slocks at black shoes. Mabuti na lamang at napatungan ko ng sando ang aking katawan kung kaya’t hindi bakat sa pormal na kasuotan ang pawis na lumalabas sa akin. Kasalukuyan akong naghihintay sa arawan ng masasakyan papunta sa lungsod na napakalayo sa aming lugar, sa Makati. Dito mo makikita ang mga nagtataasang gusali at ang mga magagandang establishemento.

Nagbabakasakali lang ako na makakakuha doon ng magandang trabaho. Hinawakan kong mabuti ang case kung saan naglalaman iyon ng mga papeles na kakailanganin ko, lalo na ang resume at bio-data pina-xerox ko pa para marami akong kopya.

Halos ilang oras pa akong naghintay at mabuti na lamang ay isang bus ang tumigil sa harapan ko. Nakahinga ako ng maluwag at agad na pumasok doon. Sumalubong sa akin ang air-condition nito na nagbigay ng kakaunting hilo sa aking ulo. Pero ipinagsawa -lang bahala ko na lamang ito dahil mas importante ang makasakay. Nakahanap naman ako ng mauupan kung saan makakatabi ko ang isang lalaking nakatanaw lamang sa bintana habang suot-suot ang earphone nito sa tenga. Hindi na lamang ako nagpaalam na uupo at binigyan ko na lamang ito ng isang matamis na ngiti.

Walang tugon akong nakuha mula sa kanya pero hindi ko na iyon pinansin dahil baka busy ito sa pakikinig. Lumapit naman sa akin ang kundoktor na mayroong kumpol na ticket sa kamay at isang bagay na ginagamit sa pambutas doon. Nakahawak ito sa may hawakan sa itaas dahil umaandar ang sinasakyan.

“

Boss saan tayo?

“ Tanong nito.

“

Ah sa Makati po

,“ sagot ko habang nakatingin dito. Kumuha ng isang papel ang kundoktor at binutasan iyon na parang mayroong hugis saka pinilas sa kumpol na hawak niya at ibinigay iyon sa akin. Nagpatuloy ang byahe ng sasakyang iyon. Kaya napasandal ako sa upuan at ipinikit ang mga mata upang makapagrelax sandali, hindi pa naman ganoon malapit ang paroroonan namin.

Alam kong pagkababa ko sa bus ay mag-uumpisa na ang paglalakbay ko sa paghahanap ng vacant na trabaho. Kaya taimtim akong nanalangin sa itaas upang sa gayon ay makahingi ako ng gabay at tibay ng loob dahil alam kong hindi madali ang paghahanap ngayon ng trabaho, lalo na sa panahong halos hanap ng lahat ay nakapagtapos ng college. Bihira na lang ang tanggapin ang isang tao kahit high-school lang ang tinapos nito o mga katulad kong under graduate.

“

Tay, kung nasaan ka man…sana

gabayan

mo ako mamaya

,“ pabulong na usal ko.

Sa katunayan, hindi ko natapos ang aking pag-aaral sa kursong mechanical engineering dahil na rin sa financial problem at sa hindi ko kaya ang magworking student. Ang buo ko kasing akala ay madali lang iyon dahil sa mga nababasa o napapanood ko sa Tv o dyaryo. Pero walang araw na hindi bugbog-sarado ang katawan ko sa panahong iyon. Sabayan mo pa ng mga paspasang projects at requirements sa eskwelahang pinapasukan ko.

Maya-maya pa ay nagulat ako ng mapapreno ang bus na aming sinasakyan. Halos lahat ng pasahero ay napasubsob o di kaya’y nalaglag sa kinauupuan. Kaya naman naghalo-halo ang reaksyon sa loob ng sasakyan. Habang ako ay napahawak sa katapat na upuan. Badtrip man pero hindi ko na lamang initindi iyon dahil sigurong mas mababad-trip ako sa mga aaplyan ko mamaya. Humingi ng dispensa ang driver kung kaya’t nagpatuloy ang pag- andar nito. Ilang saglit pa habang binabaybay muli ang daanan ay bigla namang bumukas ang aking cellphone at nagpop-up dito ang isang message. Tinignan ko kung kanino iyon galing at binuksan, galing iyon mula kay Kuya.

“ Mag-iingat ka bunso, sana makahanap ka-agad ng trabaho para makabalik ka dito :) “

Basa ko dito, na nagpangiti sa akin. Pero napawi iyon at nabahiran ng lungkot nang maisip ko na naman ang kalagayan nito. Kasalukuyan kasi itong may Leukemia o cancer sa dugo. Natuklasan namin ang sakit niya ng minsang magdugo ang ilong niya at mahimatay habang nagtatrabaho siya. Kaya isa na rin sa dahilan kung bakit kailangan kong tumigil sa pag-aaral at paghahanap ngayon ng trabaho. Gustong-gusto kong umalis ng bansa dahil mas malaki ang perang kikitain ko doon. Pero ayaw na ayaw akong payagan ni nanay lalo na ng kuya ko. Wala akong magagawa dahil mukhang hanggang ngayon ay bine-baby pa din nila ako.

Ilang saglit pa, nakarating na sa Makati troll ang bus. Madami din ang katulad kong doon din ang bababaan, kaya naman nakipagsiksikan ako sa mga ito. Ayaw na ayaw ko kasing nahuhuli. Mabuti na lamang at naging maayos iyon kaya naman nakahinga na ako ng maluwag at pinagmasdan ang bus na papalayo.

Hindi na ko nag-aksaya pa ng panahon. Agaran kong binaybay ang daan upang umpisahan ang paghahanap ng pag-aaplyan. Alam ko ng magiging madugo ang gagawin ko pero hindi na pe-pwedeng umatras dahil wala na kaming aasahan pa kundi ako na lamang na malakas at matatag ang katawan, mahina na ang nanay ko at maging si kuya na dating matipuno ay bumigay na din..Wala na naman din dito si tatay dahil matagal na siyang pumanaw dulot din ng komplikasyon sa kanyang bato. Kaya gagawin ko ang lahat para sa kanila, hangga’t kaya ng katawan at utak ko.

Nilibot ko ang paningin sa mga gusali at establishimentong nadadaanan ko ngayon hanggang sa makakita ako ng isang nakapaskil na nakadikit sa isang restaurant na may pangalang “ Tastely “ kung saan nakalagay doon ang salitang

“ Wanted Cook, male or female, 18

“

Nagtungo ako roon. Huminga muna ako ng malalim. Bago binuksan ang pintuan nito. Sumalubong sa akin ang malamig na aircon at nanuot naman sa aking ilong ang mabangong amoy ng mga nilulutong ulam. Tinignan ko kung sino ang pwedeng malapitan at nakita ko ang isa sa mga staff na lalaki doon na kasalukuyang naglilinis ng isang mesa. Lumapit siya dito.

“

Ahmm hello

,“ bati ko.

Saglit itong tumigil sa ginagawa at tumingin sa kanya. “

Ah hi anong kailangan mo? Kakain po ba?

“.

“

Ah hindi, nakita ko kasing naghahanap kayo ng cooker? Saan pwede rito mag-apply?

“

Teka sandali lang ha? puntahan ko lang si sir

,“ saad nito. Binitiwan muna nito ang basahang hawak-hawak at naglakad papalayo para puntahan ang isang hallway. Saglit akong naghintay hanggang sa bumalik itong muli.

“

Tara sumama ka sa akin

.“ Naglakad ito patungo sa isang kwarto. Sumunod naman ako sa loob kung saan naabutan ko itong may kinakausap na lalaki habang prenteng nakaupo sa swivel chair. Maya-maya pa ay napansin nila ako at niyayang umupo. Umalis naman ang staff na nagturo sa kanya.

“

Have a sit Mr

,“ nakangiting saad nito sa akin. Umupo ako sa isang upuan na nasa harapan ng kanyang mesa.

Ngumiti ako pabalik dito. “

Thank you

.“

“

So, una sa lahat I’m Mr. Larry Santos, the Owner of this restaurant

,“ anito. Inabot naman niya ang kamay sa akin na agad kong tinanggap upang makipagkamayan.

“

Ako naman po si Andy

.“

Tumango ito. “

Ahmm, sige

didiretsuhin

na kita iho.. Marunong ka ba magluto o mag-

imbento

ng mga something na bagong

lutuin

? Own idea?

“ Sinseridad na tanong nito sa akin. Napalunok naman ako ng laway dahil sa tanong na ito. Pero pilit kong iwinagli iyon sa isipan ko. Naalala ko tuloy ang isang senaryo kung saan inimbento ko ang isang pagkain at tinawag ko itong “ Milo Dessert“. Para itong cupcake na gawa sa naturang inumin, at masasabi kong successful iyon dahil marami ang nagkagusto ng minsan kong ipatikim ito sa mga kakilala. Sinabihan nila akong gawing business iyon pero nag-aalala akong baka walang bumili.

“

Y-yes po sir

,“ nauutal at kinakabahang sagot ko. Hindi na nasundan ang tanong nito at inutusan na lamang akong ibigay sa kanya ang bio-data ko upang matignan at maobserbahan. Agad ko itong ibinigay doon. Sinuot niya ang kanyang salamin kaya naman nilibot ko muna ang paningin sa kabuuan ng kwarto. Habang ang lalaki naman at may-ari ng restaurant ay binabasa ang bio-data na ipinasa. Makalipas nag ilang minuto nitong pag-oobserba ay muli nitong hinubad ang suot sa kanyang mata at seryoso akong hinarap. Nag-iba ang ekspresyon na pinakita nito sa akin kanina.

“

Sige, tatawagan na lamang kita kung

makapagpasya

na kami ha? Kasi

madaming

nag-apply katulad mo..mamimili na lamang kami,

“ saad nito. Nakaramdam ako ng pagkadisappoint sa oras na iyon pero hindi ko na lamang pinakita at lugmok na umalis sa restaurant. Muli akong naglakad habang bagsak ang mga balikat. Naiisip ko na baka hindi na ako kuhain doon, dahil halata namang may taste at mukhang may alam sa pag-oobserve ang may-ari. Siguradong sa interview na iyon palang ay bagsak na ko.

Sa aking paglalakad, nakarating ako sa isang gusali kung saan katulad ng nauna ay may nakapaskil na karatula na nagsasabi namang “ Wanted Janitor “. Napatingin ako sa aking kasuotan. Bagama’t kaya ko ang trabaho, baka kapag pumasok ako dito ay hindi nila ako tatanggapin dahil mukhang mag-apply akong bilang empleyado at hindi isang janitor. Kaya umalis na lamang ako at muling maghahanap ng iba.

Naglakad akong muli hanggang sa matapat sa isang bar na may pangalan g “ The Moons

t r uck bar “ kung saan may nakapaskil ditong karatula na nagsasabing “ Wanted Bar tender “. Pumasok na ako doon at dahil umaga pa ay nakaligpit pa rin ang mga hindi pa naaayos na mesa’t upuan. Wala pa din ang mga empleyado doon. Tanging isang lalaki lamang ang nandoon habang abala sa pagbabasa ng isang papel.

Lumapit ako dito.

“

Ahmm sir good morning..mag-

aapply

po sana ako ng trabaho

,“ direktang sabi ko sa kanya. Ayaw ko na ng paarte-arte pa at baka maudlot ang pagpasok ko dito. Bumaling ng tingin ang lalaki sa akin at dito ko nakita ang itsura nitong napakagwapo. Ngumiti pa ito ng matamis sa akin at ibinaba ang binabasa nito kanina pa. Mabilis ko ipinalig ang ulo at binalewala ko ng naiisip dahil trabaho lamang ang pinunta ko dito.

“

Hi, Good day Mr?..

“

Andy po sir.

“ sabay lahad ko ng aking kamay sa harapan. Tinanggap naman iyon ng lalaki. Mukhang hindi ito sanay na nagtatrabaho dahil malambot ang balat nito sa palad kumpara sa akin.

“

Ako naman si Alex

.“

“

May nakita po kasi akong Wanted doon na nakadikit sa labas..baka po pwedeng mag-apply? kailangang kailangan ko lang po talaga ng trabaho

,“ sabi ko. Wala na akong pake kung mapahiya ako o ano. Basta ang nasa isip ko na lamang ay magkaroon na ng trabaho para sa ganoon mapanatag na ang aking loob at maumpisan ko ng mag-ipon para sa pagpapagamot kay kuya.

“

Can you give your Bio-data o Resume?

“ Agad ko namang ibinigay iyon sa lalaki at tinignan niya muna. “

Ahmm sige tatawagan na lang kita kung nabasa ko na ok? medyo busy ako ngayon at isa pa mahigpit kasi kami sa

patakaran

dito kaya hindi ako basta basta

tumatanggap

ng employee

.“

Pilit akongg ngumiti dito. Nagpaalam na akong aalis dahil hindi ko na kakayanin pang tumagal doon. Mukhang minamalas ako sa paghahanap ngayon. Siguro’y hindi pa para sa akin ang mga ganitong trabaho. Muli, bagsak ang aking balikat na naglakad. Saktong paghilab ng aking sikmura na may kasamang tunog ay nadaanan ko ang isang karinderyang may kalakihan. Mukha siyang restaurant pero hindi de-aircon tulad ng nakasanayan. Pumasok ako doon at nakitang madami-dami ang nakain.

May malapit namang bakanteng upuan doon kaya agad ko itong inakupa. Napansin ako ng waitress na agad namang lumapit sa akin habang may bitbit na isang malaking folder at maliit na notebook. May ballpen din siyang dala-dala na nakasabit sa kanyang dibdib.

“

Ito hong menu sir

,“ malumanay na sabi ng babae. Kinuha ko ang folder kung saan nakalagay ang mga pagkaing luto sa kanilang negosyo. Andoon lahat ang mga masasarap na pagkain. Hindi ko tuloy maiwasang maglaway sa mga ito lalo na sa paborito kong pork sisig. Nakita ko naman na nagkakahalaga iyon ng hindi bababa sa singkwenta pesos kasama na ang kanin.

“

Sige miss isang pork sisig at isang buong kanin

,“ saad ko dito. Nilista naman iyon ng babae at agad na umalis upang asikasuhin ang aking inorder. Sandali kong nakalimutan ang mga pinasukan kong establishimento na laging sinasabing tatawagan na lamang raw sila. Siguradong isa sa mga ito ang tatawag sa akin sa ilang araw na nakalipas. Pero kung ganoon nga ay baka hindi pa maging sapat para makapag-ipon ako ng malaking pera para sa pagpapagamot kay kuya. Dinukot ko ang aking cellphone sa aking bulsa at nakitang wala niisa ang nagmessage sa akin.

Kailangan kong kumayod pa, kung kinakailangang kong sumid-line o magdouble-job ay gagawin ko para lamang gumaling si kuya at makasama pa namin siya ng matagal. Di bale nang mapagod basta masaya kami.

“

Tatawagan ka na lang namin, sige next!

,“ huling saad ng babae sa akin. Nginisian naman ako ng kasunod kong babae na mukhang mag-aaply din. Hindi ko na lamang ito pinansin at lumabas na sa opisinang iyon. Ito ang huling papasukan kong establish- imento dahil halos lahat ata ng pinasukan at pinag-applyan ko kung hindi rejection, ay maririnig ko na naman ang paulit-ulit nilang linya. Lumabas na ko sa gusaling iyon ng malungkot at pagod na pagod. Tiniklop ko ang sleeves na umaabot sa aking pulsahan at tinignan ng oras sa suot na relo.

Alas-sais na ng gabi pero hindi pa rin ako makahanap. Napahilamos ako sa aking mukha dahil doon. Puno na din ng pawis ang dala dala kong panyo. Siguradong nag-aalala na sila nanay at kuya sa akin dahil nangako akong uuwi ng maaga upang makasabay siya ng mga ito sa pagkain.

“

Sige Andy breath in

,“ usal ko sa sarili. Huminga ako ng malalim sa ilong. “

and breath out

.“ Saka pinakawalan ito sa bibig.

“

Kaya natin to!

“

Napagpasyahan kong bukas na lamang magpatuloy sa paghahahanap dahil mukhang wala talaga akong makukuha sa ngayon. Dinukot ko ang perang nasa bulsa at nakitang singkwenta pesos na lamang ito. Sakto sa pamasaheng kailangan ko sa bus pauwi sa aming tahanan. Itatago ko na sana muli ang pera ng may isang lumilipad na papel ang tumama sa pagmumukha ko. Lalo akong nainis. Kinuha ko ito at akmang lulukutin ng hindi sinasadyang mabasa ko ang nakalagay dito.

“ Corporal Company: Wanted Assistant, We need your Bio-data, and your long patience. Exact time: 8:00 am in the morning at Makati troll 804 avenue, 3rd floor of Corporal Building. Thank you! “

Otomatikong napangiti ako. Mukhang ito na nga ang pagkakataong binigay sa akin at hinding- hindi niya ito palalampasin.

“

Thank you tay!

,“ Sigaw ko sa kawalan habang masayang naglakad sa terminal ng mga bus.

Itutuloy..

Please do vote and comments for support Thank you

Taming 2

T a m i n g 2 : First to Last.

ANDY’S

Point Of View

Pagka-uwi ko galing sa mahaba at mabagal na usad ng traffic ay nag-aabang sa labas si Nanay. Nakarehistro sa mukha niya ang pag-aalala sa akin dahil hindi ako nakatupad sa pangakong uuwi ng maaga. Pero alam niya namang kumain na ako dahil pinabaunan niya ako ng perang panggastos.

“

Pasensiya na po Nay hindi ako nakauwi ng maaga

,“ saad ko. Kinuha ko naman ang kanyang kamay at nagmano na itinuro sa amin ni tatay bago siya mawala. Isa itong paggalang sa magulang pati na din sa mga nakakatanda.

“

Ayos lang anak, naiintindihan naman kita dahil alam kong hindi ganoon

kadaling

maghanap ng

pagtatrabauhan

,“ aniya. “

Pumasok na muna tayo para makakain ka na ng maaga

.“

Tinanguhan ko ito at sumunod sa kanya sa loob. Pagkapasok ay naabutan kong andoon sa sala si Kuya habang nakaupo at nakatulala sa labas ng bintana. Nalagas na ang lahat ng kanyang buhok pero kita pa rin dito ang kagwapuhang namana niya sa tatay. Bagama’t nangayayat siya ng husto dahil sa sakit niya’y mukha pa rin siyang brusko dahil matangkad ito. Dahan-dahan akong lumapit sa kanya para sana surpresahin siya pero ako ang nagulat ng seryoso niyang tawagin ang pangalan ko.

“

Andy..

“ tawag nito sa akin. Ang dating malalim nitong boses ay naging sakto na lamang dahil sa nararamdamang panghihina.

“

S-sorry Kuya hindi ako nakauwi agad

.“

Ang buo kong akala ay magtatampo siya sa akin at hindi ako papansinin pero napangiti na lang ako ng hawakan niya ang kamay ko at tumingin sa akin ang malalim at itim niyang mata. Ngumiti din siya sa akin na para bang walang nagbago, ito ang dahilan kung bakit marami ang nagkakagusto kay Kuya.

“

Bakit kailangan mo pang magtrabaho? Wag ka na lang tumuloy pakiusap? Ayokong mapagod ka at magaya sa akin na laging puyat

,“ aniya sa malumanay na boses. Napapikit ako at dahan-dahan siyang niyakap. Bilin sa amin ng doctor na madali siyang masaktan at magkapasa sa katawan kaya nag-iingat kami sa paghawak sa kanya.

“

Kuya diba sinabi ko sayo na ayos lang sa akin? Hindi naman ako magpupuyat eh.

“ Biglang gumaralgal ang boses ko, hindi ko na napigilang maluha dahil parang sinasabi niya na wag ko na siyang tulungan.

“

Bunso..pagod na ako..At isa pa kung talagang mamamatay ako, edi mamatay kahit naman

ipagamot

mo ako, kukunin at kukunin na ko ni Lord diba?

“

Kuya!

“ Hindi ko mapigilang sumigaw. Dito na bumuhos ang aking luha. Naramdaman ko ang kanyang kamay na inaalo ang aking likod. Mukhang kahit sa ganitong pagkakataon ayaw na ayaw niya akong umiiyak dahil ayon sa kanya ay nanghihina daw siya kapag nakikita akong ganoon.

“

Aish

napakaiyakin

mo pa ring bata ka

.“ Rinig kong saad niya na nasundan ng mahinang tawa. Bumitaw ako ng yakap sa kanya habang luhaan pa rin ang mata ko. Dahan-dahan niyang itinaas muli ang kamay at pinunasan iyon. “

Pano na yan kung iniwan na kita? Iiyak ka pa rin siguro

.“

“

Kuya naman eh! Wag ka ngang ganyan..

“

Hindi na siya tumugon at nginitian na lamang ako. Sigurado na talaga siya sa desisyon niyang wag lumaban. Talagang hanggang ngayon inuuna niya pa rin ako at si nanay, manang-mana talaga siya kay tatay. Bigla naman akong tinawag sa kusina dahil luto na ang pagkaing inihanda sa akin ni nanay. Saglit akong nagpaalam kay Kuya dahil kakain muna ako. Pumayag naman siya at dahil gusto na niyang magpahinga. Hinalikan ko siya sa kanyang pisngi bago tumungo sa hapag.

Naabutan kong nag-aayos ng pagkakainan ko si Nanay. Pati sa kanya naawa ako dahil sa amin siya nahugot ng lakas, pati na rin ng rason kung bakit pa siya nabubuhay. Paano na lang kung pati siya sumuko na din? Paano na ako? Ayoko maiwan mag-isa..

Napansin niya naman akong nakatitig sa kanya. “

andyaan

ka na pala anak..kain ka na, siguradong napagod ka sa pag-

aapply

,“ saad nito. Ikukuha sana niya ako ng kanin sa kaldero ng suwayin ko ito. Kinuha ko sa kanya ang sandok.

“

Ako na po nanay, umupo ka na lang po doon sa sala at magpahinga ..mamaya may sasabihin ako sa inyo

.“

“

Sigurado ka? Pero al—

“ pinutol ko ang kanyang sasabihin.

“

Nay naman..kaya ko na po, ako pa ba? Diba malakas ako?

“ Nakangiting sabi ko. Napangiti din siya sa akin, pero alam kong peke iyon dahil alam niyang nagkukunwari lang ako. “

Si Superman ako diba nay?

“

Bahagyang natawa si Nanay. “

Sige anak magpakabusog ka

,“ paalala nito. Tumango na lang ako at nagsimulang kumain kahit na wala akong gana ngayon dahil sa sinabi ni kuya. Naiisip ko kung bakit sa amin pa binigay ang ganitong sitwasyon, pero hindi ko dapat kwestyunin ang nakakataas dahil alam kong may rason siya para rito.

Matapos kong kumain ay ako na ang naghugas na pinagkainan kong kubyertos. Ayaw ko ng umasa kay nanay, hindi tulad noon na laging siya ang nakilos dito sa bahay. Nang makatapos ng gingawa ay mabilis akong umakyat sa taas at nagbihis sa aking kwarto. Hinubad ko ang aking long sleeve na polo. Dumukit sa aking ilong amoy nitong nanuyot na pawis. Sinamahan pa ng amoy araw dahil sa init kanina. Ang basa ko namang sando ay mabilis kong inalis dahil bilin ni Nanay na baka magkapulmonya ako. Agad naman akong bumaba ng makapagbihis ng pantulog. Andoon si Nanay habang binabantayan si Kuya na natutulog. Hindi na kasi ito pumapasok sa kanyang kwarto dahil naboboring lamang siya doon.

“

Kamusta ang pag-

aapply

mo? May tumanggap ba sayo?

“ Bungad na tanong ni Nanay nang maupo ako sa isang upuan. Ayokong magtapat sa kanila ng katotohanan dahil paghihinaan na naman ng kami ng loob.

Napalunok ako ng laway. “

A-ay m-meron po Nay, nakahanap po ako ng trabaho

,“ pagpapalusot ko. Halata namang nakumbinsi ko siya sa sagot ko. Nakahinga ako ng maluwag dahil doon. “

Sa isang kompanya po ako nakahanap

.“ Dagdag ko pa.

“

Mabuti naman pero baka mahirap ang trabaho doon?

“

Hindi po..

“

Ganun ba? Sige matulog ka na para maaga ka pa sa trabaho mo baka kasi mapagalitan ka pa ng boss niyo

,“ pabulong na usal niya habang binabantayan pa rin si Kuya. Lumapit ako sa kanilang dalawa at hinalikan sila sa kanilang pisngi pareho.

“

Kayo rin po Nay magpahinga na

.“

“

Mamaya na, maglalatag na lang ako kapag ayos na si Kuya mo

.“

Tumango na lamang ako at agad na umakyat muli sa itaas. Pagkarating ko doon ay binagsak ko ang aking katawan sa malambot kong kama. Hindi ko lubos maisip na baka umasa nga sila sa kasinungalingan na nasabi ko. Bigla akong umupo mula sa pagkakahiga ko sa kama at ipinikit ang mga mata. Nagsign of the cross din ako bago umusal ng panalangin.

Pinagdikit ko ang dalawa kong palad. “

Lord salamat dahil buhay pa rin ang Kuya ko at malakas pa din si Nanay kahit ganito ang nangyayari.

“ Hindi ko na naman napigilan ang luhang lumabas sa aking mata. “ S

ana hindi dumating yung kinatatakutan ko Lord..ayaw kong maiwang mag-isa..

“

Napadilat ako saka pinunasan ang luhang iyon. Naisipan kong kausapin si Tatay kaya tumingala ako. “

Tay? Kung andyan ka pakiusapan mo naman sila dyan sa taas na wag munang kunin si Kuya ha? Pakiusap? Baka kasi isang araw.. isang araw magising na lang akong wala na sila sa tabi ko

.“

Biglang lumamig ang hanging pumapasok sa bukas na bintana ng kwarto ko. Napahawak ako sa dalawa kong braso dahil tumataas ang mga balahibo ko. Parang may yumayakap sa akin, naisip ko naman si Tatay. Baka naririnig niya ang gabi-gabi kong panalangin sa kanya. Kung makakausap ko lang siya baka kinulit ko na ito. Dinama ko iyon hanggang sa makaramdam ako ng antok dala ng emosyong nasa loob ng aking dibdib. Dahan-dahan akong humiga at napatingala sa kisame. Sana bukas pagbigyan na ako ng pagkakataon. Bigla akong napabangon muli mula sa pagkakahiga ng maalala ang papel na tumama sa aking mukha.

Sana yun na ang kasagutan sa problema ko.

“

Ayos na ba lahat?

“ Tanong ni Nanay. Inabot nito sa akin ang dala-dala kong case na naglalaman ng mga papel na aking kakailanganin. Ngumiti ako dito at humalik sa kanyang pisngi.

“

Ba-bye Nay

,“ saad ko. Tumango siya bilang tugon, saka ko binalingan ng tingin ang natutulog pa ring si Kuya. Lumapit ako dito at binigyan siya ng halik sa kanyang pisngi at noo. Bahagya siyang gumalaw dahil sa ginawa ko.

“

Mag-iingat ka.

“ Pagpapaalala ni Nanay bago ko tinungo ang labas. May nag-aabang doong tricycle na maghahatid sa akin sa sakayan ng bus. Nang makasakay ako ay mabilis na pinaandar ito ng driver.

Makalipas ang ilang minuto ay narating kong muli ang lugar kung saan ako naghintay ng bus. Dumukot ako ng bente pesos sa aking bulsa at ibinigay sa driver.

“

Eto po ang bayad Manong, pasensiya ka na pinagkakasya ko lang kasi ang perang binigay ni nanay

,“ ani ko dito. Kinuha niya iyon.

“

Ayos lang, basta kung kailangan mo ng

masasakyan

andito lang ako

,“ saad niya sabay saludo sa akin. Saka nito pinaandar ang kanyang minamanehong sasakyan. Tumingin ako sa relong suot ko sa kanang braso. May alas sais medya na rin pala. Tumingin din ako sa kaliwa’t kanan pero walang bus na dumadaan. Napapadyak ako ng paa at biglang bumilis ang tibok ng aking puso. Kinakabahan ako baka wala akong masakyan at maudlot pa ang pag-aapply ko. Pero hindi ko alam kung sinong anghel ang dumaan at may kotseng tumigil sa tapat ko. Kulay pulang Mitsubishi. Bumukas ang pintuan nito at bumaba roon ang isang gwapong lalaki. Mukhang familiar siya sa akin pero hindi ko maalala kung saan ko siya nakita. Nakasuot ito ng katulad kong polong long-sleeve pero nakatupi iyon hanggang sa braso.

“

Andy?

“ Tawag nito sa akin. Nangunot naman ang noo ko dahil hindi ko siya maalala. Pinipilit kong isipin pero walang napasok sa utak ko. “

Hey? Are you ok?

“

Natauhan naman ako. “

H-ha? Ahh ehh..

“

I know hindi mo ako matandaan right?

“ Tanong nito. Nahiya akong tumango sa kanya. “

Ako si Alex, yung may-ari ng Moonstruck bar

.“

“

Ay ikaw pala yan sir.

“

Yeah, saan pala ang punta mo? Parang may hinihintay ka kasi

.“

“

A-ahh doon po sa pag-

aaplyan

kong kompanya, doon sa may 804 avenue

.“ Pinakita ko sa kanya ang papel na tumama sa mukha ko kahapon. “

Ito oh

.“

“

Ohh? Sayang kala ko pa naman doon ka sa bar ko magtatrabaho

,“ may halong panghihinayang sa boses niya. “

But mas mukhang kailangan mo ng malaking sweldo

.“

Tumango ako.

“

Goodluck, kung hindi ka matatanggap sa company na yan bukas ang bar ko para sayo. Handa akong tumulong

.“

Napangiti ako sa kanyang sinabi. Hindi pa kami ganoon magkakilala ng lubos pero parang close na close na kami kung makipag-usap siya. Niyaya niya akong sumabay sa kanya dahil wala pa ring bus na dumadaan. Kahit nahihiya ay pumayag ako. Kaysa sa tumanggi ako at maghintay dito sa wala.

“

Take your seat belt

,“ saad niya. Kahit hindi ako marunong ay nagkunwari akong kinakabit ito, pero mukhang nahalata niya atang hindi ko kaya. “

Ako na

.“

Napatingin ako sa kanyang ginawa. Sandali lamang iyon pero pinamulahan ako ng pisngi dahil malapit ang mukha niya sa akin. Naamoy ko ang pabango niyang Axe na nagdadala ng sensasyon sa kanyang kakisigan. Ilang saglit pa ay umayos na siya ng upo at pinaandar ang sasakyan habang ako nakatanaw lang ng tingin sa bintana. Mabuti na lang at hindi traffic ng mga oras na iyon kaya mabilis naming narating ang sinasabi sa papel na Corporal Company.

“

Remember, don’t forget sa sinabi ko ha? Ok? Bukas ang bar ko para sa iyo,

“ aniya.

“

Sige salamat uli Sir Alex

.“

“

Alex na lang

.“ Sabay kindat sa akin. Sinara ko na ang pintuan ng kanyang kotse at saka siya umandar paalis. Pinagmasdan ko ito hanggang sa mawala siya sa paningin ko. Tumingin akong muli sa relo ko at nakitang alas syete na pala. Mabilis na hinarap at tiningala ko ang mataas gusali kung saan nakalagay sa gitna nito ang salitang.

“ Corporal Company “

Huminga ako ng malalim saka humakbang papasok sa loob ng establishmentong iyon.

Itutuloy…

Don’t forget to vote and to comment :<

Taming 3

T a m i n g 3 : Meet the two brothers

ANDY’S

Point Of View

Pagkapasok ko sa loob ay sumalubong sa akin ang mga empleyadong may kanya- kanyang ginagawa. Mayroon sa desk, mayroon namang janitor na dalawa na naglilinis ng sahig. Mayroon ding mga empleyadong parito’t-paroon. Mga abala sa kanilang oras.

“

Ah sir? Empleyado po ba kayo dito? Kung hindi, ano po bang kailangan niyo?

“ Tanong ni Manong Guard sa akin. Tumabi naman ako sa gilid dahil baka makaabala ako sa mga papasok sa pintuan.

“

Mag-

aapply

sana ako dito..ito oh

,“ saad ko sabay labas ng papel na kanilang karatula. Ipinakita ko sa kanya na kanya namang sinuri.

Matagal naman siyang tumitig dito pagkatapos ay sandaling tumitig sa akin saka muling bumalik sa papel na hawak ko. “

Sure ka sir? Nako

,“ aniya. Ikinuot ito ng aking noo. “

Kung mag-

aapply

kayo, doon ka pumunta muna sa desk na babae

,“ dagdag niya pa sabay turo sa babaeng abala sa pagsusulat.

Mabilis akong lumapit sa babae. Medyo nahiya pa ako dahil mukhang pressured siya sa sinusulat. “

Miss? Miss mag-

aapply

sana ako

,“ tawag ko dito.

Umangat ang kanyang ulo at diretso akong tinignan. “

Ayy hi, ano uli yun?

“

Mag-

aapply

ako sana bilang assistant…nakita ko kasi na naghahanap kayo?

“

Tumango siya. “

Ahh oo, pero.. sure ka? Hindi ka na

aatras

“ Paninigurado niya. “

May pagkakataon ka pang umatras

.“ Isinayos niya ang kasuotan na butones pati na ang suot niyang salamin sa mata. Nagtaka ako sa kanyang sinabi dahil parang ayaw niya akong mag-apply sa kanilang kompanya.

“

Ahmm hindi na ako

aatras

..bakit? May mga nauna na ba sa akin?

“ Tanong ko. Kumalabog din ang aking dibdib dahil mukhang hindi na naman ako matatanggap sa trabaho.

Wag naman sana..

arghh

“

Ay oo pero umatras din sila, kaya tinatanong kita dahil baka mamaya eh kung kailan nasa loob na tayo ng office ni sir ay umatras ka

,“ aniya. Sinuri niya din ako mula hanggang ulo. “

Well, hindi ka namang mukhang

aatras

.“

Tumango ako. “

Kailangang-kailangan ko talaga ng trabaho kaya kahit anong mangyari

titiisin

ko na lang

.“

“

Hmmm

.“ Saglit siyang nag-isip saka tumingin sa kanyang relo. “

Ahh it’s 7:45 pa naman, wait ka lang doon sa upuan

.“ Sabay turo sa isang upuan na malapit sa kanya. Tumango na lang ako at sumunod sa kanyang sinabi. Pagkaupong-upo ko ay napahinga ako ng malalim atsaka tumingala sa mataas na chandelier.

Sana matanggap na ako dito…

“

Bukas ang bar ko kung hindi ka man tanggapin sa kompanyang iyan

.“ Naalala kong sabi sa akin ni Alex bago ito umalis. Sa totoo lang muntik na akong maiyak sa kanyang sinabi dahil hindi pa naman kami ganoon ka-close pero parang matagal na kaming magkaibigan. Napakabait niyang tao. Dinukot ko ang cellphone sa aking bulsa at binuksan. Agad kong pinindot ang Mobile Data at nagbukas ng Facebook account. Sa totoo lang hindi ako mahilig sa ganito.

Si Kuya lang naman nagturo sa akin dahil noong nagtatrabaho siya ay nakikipag-video call siya sa akin gabi-gabi bago ako matulog. Nagscroll-down ako ng nagscroll-down. Wala akong ibang makita kundi ang mga picture ng mga dati kong kaklase na may kanya-kanya nang trabaho. Ang iba sa kanila ay nasa abroad habang ang iba naman ay dito lamang sa pilipinas.

Napabuntong-hininga ako.

Bigla namang may nag-pop up na number 1 sa aking friend request ko. Agad ko itong pinindot at nakitang nag send sakin ng friend request si Sir Alex. Napangiti ako dahil Alex Jules pala ang buo niyang pangalan. Pinindot ko naman ito at inistalk. Hindi kasi ako nang-aaccept agad kung hindi ko gagawin. Isa kasi ito sa mga turo ni kuya nang turuan niya ako sa social media.

Pinindot ko muna ang mga pictures. Nakita ko ang mga picture niya sa isang beach. Compile iyon at iisa lang ang caption na may nakalagay na “ I’m ready to go in your heart baby “. Wala siyang pang-itaas na suot kaya kita ang abs na halatang alagang-alaga. Sakto lamang iyon pero sobrang bagay sa kanya. Pinindot ko ang accept button dito bago magsara muli ng data at muling itinago ang cellphone sa aking bulsa.

“

Ay Mr. 8:00 na tara na po

,“ rinig na tawag sa akin ng kaninang babae sa desk. Tumango ako at tumayo. Huminga ako ng malalim bago sumunod sa kanya. Naglakad kami sa isang hallway kung saan sa bawat gilid ay may mga opisina at laman nu’n ang mga empleyadong nagtatrabaho sa kanilang kompanya.

“

Like we said sa paper, kailangan namin ng iyong bio-data at long patience, so you’re ready na?

“ Tanong niya.

“

Yes Miss

.“

“

Ahh! before i forgot, I’m Miss Alice and you are?

“ Inabot nito ang kanyang kamay. Mabilis ko naman itong tinanggap at nakipagshake-hands sa kanya.

“

Andy po

.“

“

So Andy, you’re ready na ha?

“ Tanong niyang muli. Nasa tapat na kami ng isang elevator. “

Nako wag mo sanang isipin na ayaw ko sayo dahil unang-una mukha ka namang may potential, pero i’m warning you lang kasi

.“

Bumukas ang pintuan ng elevator at agad kami sumakay doon. Kumunot naman ako sa kanyang sinabi dahil mukhang napakaseryoso ng pagkakasabi niya. Hindi naman siguro nangangain ang boss nila dito hindi ba?. “

P-po?

“

Huminga muna siya bago ako hinarap. “

Sana ikaw na yung magtatagal kay Boss bilang assistant, kaya nga kailangan namin ng long patience

,“ Huling saad niya bago bumukas ang pintuan. Naalala kong 3rd floor nga pala gaganapin ang pag-aapplyan ko. Napapikit ako’t bumulong ng..

“

Lord, Tay..

gabayan

niyo ho ako.

.“

Mabilis ang lakad na aming ginawa kaya narating namin agad ang sinasabi nilang office ng kanilang Boss. Tinignan ko ang kulay gintong bakal na nakadikit sa pintuan. Nakalagay doon ang pangalang ’ Mr. Seven’s Office ’. Sigurong siya ang magiging boss ko, yun ay kung matatanggap niya ako. Kumatok muna si Ms. Alice.

“

Sir? Sir andito na po yung mag-

aapply

,“ tawag niya. Ngunit walang sumasagot. Umulit siya ng katok ngunit wala pa ring sumagot kaya dahan-dahan niyang pinihit pabukas ang pintuan. Bumukas iyon. Bahagya siyang sumilip at tuluyan nang pumasok. Sumunod naman ako sa kanya at sumalubong sa akin ang mabangong amoy ng panlalaking body spray. Mukhang katulad ng kay Alex.

Lumapit si Ms. Alice sa desk ng kanilang Boss. May sulat doong naiwan bukod sa mga papel na may patong na mabigat na bagay upang hindi liparin. Kinuha niya ito at binasa ng malakas.

“ Dear someone.

I’m leaving office early because of some important things. Kung may may pupunta o what ever na mahalaga, pakisabing i’ll be right back in 10:00 am.

Mr. Seven.

Tumingin sa akin si Ms. Alice. “

Ohh, wala pala si sir..pero don’t worry babalik siya so may time ka pang mag ikot-ikot muna kung saan-saan dahil baka mabored ka dito, pero bumalik ka ng 10 ok?

“ Saad niya.

Tumango na lamang ako. Nakahinga ako ng maluwag dahil sa nalaman. Mukhang may oras pa ako para pag-handaan ang mangyayaring interview mamaya. Muli kaming naglakad patungo sa elevator at bumaba sa ground floor. Pinaalala muli ni Ms. Alice ang time sa akin bago ito bumalik sa kanyang desk habang ako ay lumabas muna dala ang ngiti sa aking labi.

Muli akong naglakad-lakad dahil nais kong magpunta muna sa mall kung saan madalas akong dalhin noon ni Kuya at doon bilhan ng mga gamit o di kaya’y mga luho kong bagay. Nadaanan ko pa ang mga establishimentong pinasukan ko kahapon. Sa Tastely ay nakita kong punong-puno ito ng tao ngayon. Naisip kong baka kung ako ang pumasok diyan ay nalugi na sila. Siguradong magaling na chef ang natanggap sa pinag-applyan kong trabaho.

Nadaanan ko din ang Moonstruck bar. Nalaman kong wala doon si Alex dahil akmang papasok ako at kakamustahin sana siya. Ang tanging andoon ay ang kanyang mga empleyado na naglilinis at nag-aayos ng mesa’t upuan. Muli akong naglakad hanggang sa madaanan ko ang huli kong pinasukan. Nagulat ako ng may nagsisigaw na lumabas mula roon. Siya ang babaeng ngumisi sa akin. Gulo-gulo ang kanyang buhok na halatang nakipagsabunutan. Gusot din ang kanyang suot na unipormeng pangtrabaho.

“

Hinding-hindi na ko babalik sa bulok niyong opisina!

“ Singhal niya dito bago lisanin ang lugar na iyon. Nahuli niya naman akong nakatingin sa kanya. “

Anong tinitingin-tingin mo dyan?!

“

Umiling na lamang ako at naglakad na muli upang makapunta na sa Mall.

SEVEN’S

Point Of View

“

Sir? Saan po ang susunod nating pupuntahan

?“ Tanong ng driver ko. Nakatingin lamang ako sa labas habang walang reaksyon na tinitignan naman ang mga building na naglalakihan.

“

Sa Mall nalang muna gusto ko magrelax,

“ saad ko. Nakita kong tumango siya at binilisan pa ang pagda- drive. Gustong-gusto ko magalit ngayon at manapak, that’s because gusto ko muna maglibang. Naalala ko na naman ang nakakalokong mukha ng magaling kong Kuya. Damn! He like a demon who came from fucking hell!

Nakikiepal na naman siya sa business ko. Kahit alam niyang pinaghirapan ko ito nang hindi humihingi ng tulong sa magagaling kong magulang ay pinakielama niya pa rin. Ayokong magkaroon ng eskandalo kanina sa restaurant na pinuntahan ko kaya umalis na lang ako at hindi na siya sinagot. Dahil masisisi na naman ako sa bahay pag nagkataon.

How ironic tsk!

Well, it is because of the good images. “ Good personalities “ ang gusto nilang ipakita sa publiko. Baka raw bawiin ang award na “ Most Good Personality “. Ibinigay iyon kay Daddy nang minsan siyang makipag-kita sa mga CEO ng malalaking company sa Asia Continent. Napaka-plastic naman kung ganun.

Napa-iling na lang ako.

Bigla akong nagulat nang mapapreno ng malakas ang Driver ko. Napasubsob naman ako sa back seat niya kaya lalong nag-init ang ulo ko. Lumabas naman si Manong upang sabihan ang lalaking muntik nang mabangga ng kotse ko. Bigla rin akong lumabas at hinarap ang lalaking balak atang magpa- kamatay. Nakasuot ito ng pangtrabaho at halatang gulat na gulat sa nangyari.

“

Hey! What’s your fucking problem?! Kung balak mong mag suicide wag dito, doon sa mall sa rooftop tumalon ka!

“ I shouted. Napayuko ito sa hiya. Bigla kong naalala na ayoko pa lang gumawa ng eskandalo. “

Next time, don’t push yourself sa mga gantong suicide dahil may maabala ka pang tao ok?!

“

Tumango ito ng dahan-dahan at tumabi na lamang habang nakayuko pa rin.

Damn! Mas lalong nag-iinit ang ulo ko.

“

Manong pakibalik na lang sa office nawala ako sa mood

.“

Agad namang iniliko ni Manong ang Kotse sa daanan papunta sa company ko. “

Ok sir

.“

ANDY’S

Point Of View

Hiyang-hiya ako sa aking nagawa. Dahil sa excited kong makita muli ang mall ay hindi ko na natignan na may paparating pa lang kotse. Muntik na akong mamatay sa takot dahil doon. Pero mas mamamatay ako sa lalaking minura at minaliit ako. Akala niya pa na magpapakamatay ako dahil sa nagawa ko. Hindi na lamang ako sumagot dahil mukhang mayaman ito. Baka mamaya ay ipapulis pa ako.

Tumingala ako sa Mall at nagpasyang bumalik na lamang sa pinag-applyan ko dahil nawala ang nararamdaman kong excite nang dahil doon. Tahimik akong naglakad pabalik. Balak ko sanang sumakay na lamang dahil nakaramdam din ako ng pagod at hingal pero pagkakasyahin ko pa ang baon ko.

Mabuti na lang at naging mabilis ang oras ng makabalik ako. Sa dami ng taong nasalubong ko ay medyo napawisan din ako kaya agad ko itong pinunasan dahil baka bawal ang ganoong itsura lalo na’t haharap ako sa mayamang tao. Pagkapasok ko doon ay saktong palabas na si Ms. Alice.

“

Hey, saktong-saktong andito ka na..andito na din si Sir

,“ saad niya. “

Pero mukhang mainit ang ulo kaya sana ihanda mo na ang long patience mo,

“ dagdag niya pa.

Napalunok ako dahil nakaramdam ako ng hindi magandang pakiramdam sa dibdib ko. Parang may nag-uunahang kabayo sa loob nu’n. Naglakad kaming muli sa kanina naming dinaanan. Hindi ko alam pero parang hinihila ako ng opisina ng kanilang boss kaya medyo nauuna akong maglakad sa kasabay ko.

Nang makarating ay muling kumatok si Ms. Alice. This time ay may sumagot na.

“

Pasok!

“

Bahagyang binuksan nito ang pintuan. Nakatalikod ang swivel chair ng Boss nila kaya medyo kinabahan na ko lalo. Parang aatakihin ako sa puso.

“

Don’t worry sasamahan kita,“

pabulong na sabi ni Ms. Alice. “

Sir andito na po yung mag-

aapply

sa inyo bilang assistant

.“

“

Sure na ba siya sa napili niyang position Ms. Alice?

“ Tanong nito. Napatingin ako sa kasama ko dahil mukhang pamilyar ang kanyang boses. Mukhang narinig ko na.

“

Yes sir, sure na daw siya

.“

Mabilis nitong inikot paharap ang kinauupuan at tumambad sa akin ang lalaking kanina lamang ay muntik nang makabangga sa akin. B-bakit sa lahat siya pa ang makakasalamuha ko? Hays .

Tumingin ito sa akin na bahagyang nakakunot ang mga noo pero nawala din ito. Walang makikitang emosyon sa kanyang mukha. Kaya naman yumuko ako dahil alam ko na ang isasagot niya sa akin.

“

Well, pakisabi dyan sa kasama mo Alice..ayoko ng tatanga-tanga at walang utak kaya i’m sorry hindi ko siya tatanggapin

.“ Walang gana niyang sabi. Napapikit ako habang pinipigilan ang pagtulo ng aking luha.

“

O-ok sir..

“ saad ni Ms. Alice saka ako inalalayang palabas ng kwartong iyon. “

Pasensiya ka na Andy..

“ pabulong na dagdag nito sa akin.

Malungkot akong naglalakad papunta kung saan. Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng paa ko. Basta ang alam ko’y muli akong pinanghihinaan ng loob. Parang gustong-gusto kong umiyak dahil sa nangyari. Naiisip ko na naman sila Nanay at Kuya.

Paano na? Nagsinungaling ako sa kanila na may natanggap akong trabaho kahit na wala. Parang ayaw na talaga sa akin ng tadhana, mukhang hindi ko maipapagamot si Kuya.

Uuwi pa ba ako sa bahay? May maihaharap pa ba akong mukha sa kanila?

Hindi ko alam pero nakarating pala ako sa Mall na dapat kong pupuntahan kanina. Naalala ko na naman ang senaryo kung paano niya ako murahin hanggang sa pag-asa ko’y nawala.

Ang tanga-tanga mo Andy! Ang tanga-tanga mo kahit kailan! Hindi ka na bata kaya umakto ka sa totoo mong gulang!

Napaupo ako sa isang bench doon at hindi ko na napigilang umiyak habang nakayuko. Wala na akong pake sa mga makakakita sa akin. Basta ang alam ko, wala na kong pag-asa. Mukhang umaayon na lang ang panahon sa kagustuhan ng Kuya ko.

Natahimik ako ng biglang may panyong tumapat sa akin. Sakto namang tumulo doon ang luha ko kaya agad ko itong kinuha at ipinampunas sa mata ko. Nang maging ayos na ay ininangat ko ang aking mukha at nakitang pagmamay-ari iyon ng isang lalaki na nakapormal din tulad ng kaninang lalaki na nangreject sa akin.

Nakaramdam tuloy ako ng hiya dahil mayaman pala ang nag-abot sakin ng panyo na hawak ko. “

H-hala pasensiya na po, ahmm bibili na lang po ako ng bago mukhang nadumihan ko na po itong mamahaling scarf

.“

“

No, no it’s ok

,“ saad niya. Napatingin ako sa kanyang mukha at nakita kong ngumiti ito sa akin. “

Why are you crying? Kanina pa kita napapansin

.“

Mabilis akong umiling. “

Nireject lang po ako sa trabaho..pero ayos na ko.

“ Sagot ko.

“

Are you sure? By the way I’m Rico..Rico Corporal..And you are?

“ Iniabot nito ang kanyang kamay sa akin.

“

A-andy po,

“ sagot ko sabay tanggap ng kanyang kamay.

Natulala ako. Ano? Corporal? Teka..hindi kaya..

Itutuloy…

Taming 4

T a m i n g 4: First hell day

ANDY’S Point Of View

“

So you mean

nag-apply

ka sa company namin? At nireject ka ng kapatid ko?

“ Tanong ni Sir Rico habang nakain kami sa isang Restaurant na malapit lang din sa mall. Matapos niya kasi akong i-comfort kanina mula pagkaka-iyak ay niyaya niya muna akong kumain dito. Hindi ko alam kung bakit pero masaya ako na kapatid niya pala ang nang-reject sa akin—at ang muntik nang makabangga sa akin kanina.

“

Opo

“ sagot ko.

“

Tsk tsk tsk tsk hindi talaga nag-iisip si Seven,

“ pailing-iling na usal niya. “

Tss

“

Medyo nakaramdam ako ng hiya dahil baka mag-away pa sila nang dahil sa akin. Natahimik na lang ako, ayaw ko kasi ng gulo at baka magsumbong siya tapos pagbuntungan pa ako ng galit ng kapatid niya.

“

Don’t worry, company namin iyon kaya pwede kitang

i-hire

kung gugustuhin ko.

“ Napatingin ako sa kanya at napahinto sa pagnguya. Sinasabi

ko na nga ba eh..

“

Naku

sir,

w-wag

na po..

“ pakiusap ko. “

Baka magalit lang yun

lalo

s-sa

akin.

“

This time, tumingin din siya sa akin. May halong inis ang tingin na iyon para bang mayroong tensyong namumuo sa pagitan ng magkapatid na Rico at Seven. Well wala naman akong kinalaman doon dahil hindi ko pa sila nakikilala ng lubos, isa pa wala akong balak na alamin iyon.

“

Finish your food, and then isasama kita para

mailagay

kita agad sa trabaho

,“ Aniya. “

Don’t worry i’m your boss kaya wala siyang magagawa.

“ Dagdag pa niya.

Tumango na lamang ako bilang tugon doon. Habang kinakabahan sa resulta ng kanyang gagawin. Baka mamaya ay magsapakan ang dalawang ito at masangkot ako.. mas lalong

lalala

ang sitwasyon ko.

“

By the way, can i ask? if you don’t mind?

“

S-sure

Sir.

“

Bakit

parang

kailangang-kailangan

mo ng trabaho?—i mean parang sobrang kailangan mo talaga, may problema ba sa bahay niyo?

“

Napaiwas ako ng tingin. Hindi ko alam kung sasabihin ko ba sa kanya o hindi. Ayaw ko naman masabihang madrama o di kaya, baka sabihin pa sa akin ng kapatid niya na “ nag-

papaawa

effect “ ako. “

Wala po sir, ganun talaga.. gusto ko lang makahanap para makatulong kay Nanay at Kuya.

“

Tumango-tango siya. “

Hmm i see,

Mabait

kang anak keep it up.

“ Nakangiting sagot niya. Ginantihan ko din ito ng isang ngiti. Maya-maya pa’t natapos na namin kainin ang inorder namin. Tinawag ni Rico ang waiter at hiningi ang bill ng pagkain namin. Medyo nakaramdam ako ng hiya dahil sa nalamang presyo. Kinuha naman niya ang wallet sa bulsa at naglabas ng One Thousand Five Hundred.

“

Sir, sobra po ang

binayad

niyo,

“ nagtatakang sabi ng waiter sa kanya.

“

Keep the change.

“ Tumayo na siya. “

Let’s go Andy.

“

Tumayo na lamang ako at hindi na nagtanong. Mukhang alam ko na kung saan kami papunta.

Sa kompanya ng kanyang kapatid.

Sana lang walang away na mangyari..

SEVEN’S Point Of View

I lost my control. Nakapagbitaw ako ng masakit na salita sa isang mag-apply pa lang. That’s why walang nagtatagal sa aking empleyado. But I don’t care, I’m Seven the cold and heart stone guy. Wala akong pake kung makasakit ako or whatever.

Bumukas ang pintuan at iniluwa nu’n si Alice, ang desk assistant.

“

Sir may meeting po kayo ngayon—

“

I interrupt her. “

I-cancel

mo yan

“

But Sir kai—

“ I drop my hand in my table then i give my death glare to her. Mukha namang nakuha niya ang sagot ko. “

Ok sir..“

Napasandal ako sa aking swivel chair at hinilot ang aking sintido. Walang araw hindi ako naiistress sa buhay ko, although na malayo ako sa magulang ko pero nadadamay pa rin ako. Di ko alam kung anong sumpa ba ang nilagay nila sa akin kaya ganito.

Bigla akong napaupo ng maayos ng malakas na bumukas ang pintuan ng opisina ko. Nang malaman ko kung sino ang may gawa nito ay kinuyom ko ang kamao ko dahil sa galit. My blood are started to boil, para itong pinakukuluang tubig.

Tss

“

Do you know the word

‘knock’

“ Tanong ko sa kaharap kong lalaki ngayon—si Rico, ang magaling kong kapatid.

“

Yes i know, hindi ko lang talaga ginamit dahil hindi ko naman kailangang gawin yun, i’m your eldest brother remember?

“ Sarkastikong sabi niya.

“

May kapatid pala ako?

“

Nakita ko ang gulat sa kanyang mata. Pero mabilis iyong napalitan ng galit. Ngumisi ako. “

Whatever.“

Aniya.

Ayaw ko na siyang kausapin pa, ayaw kong nasasayang ang oras at laway ko sa isang taong nakasarado ang utak at walang alam kundi ang sumawsaw sa gawa ko. “

Bakit

ka ba andito?

“

I know ayaw mo ko kausap, well for your information the feeling is mutual, nagpunta lang naman ako dito dahil gusto ko

ipasok

ang empleyado ko.

“

Automatic akong napatayo. “

What the hell?

Sinong

nagsabing pwede kang

makielam

Pati

dito Rico?

“ Galit kong tanong sa kanya.

He’s smile sarcastically. “

Blah blah, gusto ko lang ipakilala ang lalaking hina-hire ko dito.

“ Lumingon ito sa kanyang likuran. Napatingin din ako doon at laking gulat ko na siya ang lumabas. “

His name is Andy, ang lalaking

ni-reject

mo dahil lang sa hindi sinasadyang kasalanan.

“

Kumunot ang noo ko. “

What are you trying to say? Na ako pa ang may kasalanan kung bakit muntik na siyang

mabangga

“

Damn you Seven! I don’t care kung sinong may kasalanan basta whether you like it or not, papasok at papasok siya dito.

“

Gago!

Pati

dito

nakikielam

ka? Wala ka na bang magawa sa buhay mo kung hindi

mangielam

“

Napahinto kaming dalawa ng makarinig kami ng isang hikbi. Mula yon sa umiiyak na ngayong si Andy.

ANDY’S Point Of View

Halos mabingi ako sa mga binabato nilang salita. Ito na nga ba ang sinasabi ko, sana pala tinanggihan ko na lang ang alok ni Sir Rico sa akin na bumalik dito. Ayoko pa naman ng nag-aaway sa harap ko. Para silang hindi magkapatid kung magsalita sa isa’t isa, para bang mortal na magkaaway sila. Hindi ko alam ang gagawin ko, kung hindi ang makinig lamang sa kanilang dalawa.

Bakit

Nag-aapply

lang naman ako ng trabaho pero bakit ganito? Ang malas ko na nga kahapon, pati ba naman dito?

Hindi ko mapigilang mapaluha sa nangyayari sa akin. Dahil sa kagustuhan kong makapasok sa isang trabaho eh nag-away pa ang dalawang magkapatid. Hanggang ang luha na iyon ay naging hikbi. Ramdam kong napahinto naman sila dahil sa akin kaya pinigilan ko na ito.

Lumapit naman sa akin si Sir Rico. “

Kita mo na ang ginawa mo kay

Andy

pinaiyak

mo siya!

“ Sigaw nito. “

Are you ok? I’m sorry kung nakita mo kaming nag-aaway.

“

Mabilis kong pinunasan ang luha ko. “

A-ayos

lang Sir..aalis na lang po ako para hindi na kayo

mag-away

“ saad ko.

Napatingin ako sa kapatid niya na ngayon ay tahimik lang at walang emosyon ss mukha nito. Katulad ng ipinakita niya sa akin kanina.

“

Walang

aalis, akong bahala sayo.

“ Binalingan niya ng tingin ang kapatid. “

Kung hindi mo siya

tatanggapin

alam mo na ang mangyayari sayo Seven.

“

Like what? Mag

susumbong

ka kay Daddy? Go ahead sasamahan pa kita.

“

Tss

, Hindi lang naman yun ang gagawin ko, dahil alam mong ako ang

papalit

at papalit sayo diyan sa kinauupuan mo kapag ginawa ko yun.

“

Go magsumbong ka crying Rico.

“

What did you say? Huh!

Sinong

iyakin

sa atin?

Diba

ikaw?

Umiyak

ka ng kunin ko sayo ang minamahal mong girlfriend?

“

Biglang nag-iba ang aura sa loob ng kwarto. Biglang bumigat ang pakiramdam ko. Parang may mangyayaring hindi maganda. Halos takasan ako ng dugo ng biglang suntukin ng malakas ni Sir Seven ang kanyang mesa. Kitang-kita ko doon na nasira ito dahil sa labis na galit nito na marahil sa sinabi ng kanyang kapatid.

“

Makakaalis.ka.na.Thief

! “

Madiin niyang utos. Walang ano-ano’y hinigit ni Rico ang aking kamay nang biglang..

“

I said Thief! Ikaw lang ang aalis Rico,

“ saad niyang muli dahilan para kabahan akong lalo. “

At ikaw naman,

Maupo

ka dyan at umpisahan mo na ang maging assistant ko.

“

Napatingin ako kay Sir Rico. Hindi ako makapaniwalang tatanggapin niya ako sa kabila ng galit niya ngayon. Lumuwag naman ang hawak sa akin ng kapatid niya.

“

Sige

na Andy,

Magtrabaho

ka na,

“ saad nito sa akin. Mabilis pa sa alas kwatro na naupo ako sa isang upuan doon. “

Sabihin

mo kung hindi mo

makakaya

ang trabaho, hindi ako

magdadalawang

isip na

ilipat

ka sa branch ko,

“ saad niyang muli bago buksan ang pinto at umalis.

Naiwan akong halos kapusin ng hininga dahil sa emosyong nakapaligid sa loob

Halos sunod-sunod ng tibok ng aking puso ang dumadagundong ngayon sa aking dibdib. Parang ang sikip ng pakiramdam ko ngayon dito sa loob ng opisina.

But at the same time masaya ako dahil mayroon na akong trabaho..

Kanina pa namumuhay ang katahimik sa pagitan naming dalawa. Ako naman ay nanatiling nakayuko dahil minsan nararamdaman kong tinatapunan niya ako ng tingin. Hindi ko naman magawang mag cellphone upang kamustahin sila Nanay dahil tinangka kong gawin ito kanina. Mabuti na lang at mabilis na kong naitago iyon dahil nakita ko ang isang karatulang nagbabawal ng pagamit ng gadgets sa oras ng trabaho.

“

Come on, hindi ka pa ba magsasalita?

Anong

inapply

mo dito?

Maging

pipi

“

Bigla niyang tanong na nagpagising sa akin kung nasaan ako ngayon. “

Faster!

“

Hindi na ako nagdalawang isip na magpunta sa kanyang harapan. Nakahalumbaba siya sa mesa habang nakatingin sa akin. Hindi ko siya matignan sa kanyang mata dahil napakatalim nito.

“

A-ano

pong

iuutos

niyo S-sir?

“ Nauutal kong tanong.

Ano ba

andy

? Umayos ka naman..

“

Nothing, just introduce yourself,

“ sagot niya na tila bagot na bagot.

Lumunok muna ako ng laway. “

A-ako

si Andy, 18 years old po, under graduate po ako, napilitan akong tumigil para

matustusan

ang

pangangailan

ng family ko.

“

Why did you apply to this position?—i mean bakit kami ang napili mo?

“

Sa dami po ng inapplyan ko eh dito lang po ako

natanggap

“

Paano

mo kami nakita? How did you know na naghahanap kami ng assistant?

“

Nakita ko lang po sa daanan yung papel..

“

Tsk ok enough.

“ Pagtatapos niya. Iniayos nito ang mga papel na hawak niya at ibinigay sa akin. “

Since bago ka, ito muna ang trabaho mo, ang sumunod sa mga utos ko.

“

Kinuha ko ito at maingat na hinawakan. “

Kanino

ko po

iaabot

“

Nah, just throw away

basura

na ang mga yan.

“

Nagkibit-balikat na lamang ako at naghanap ng basurahan sa paligid. Pasikreto kong pinagmasdan ang papel. Nakalagay doon ang mga bio-data ng iilang empleyado. Nakaagaw sa akin ng pansin ang mga nais nilang applyang posisyon, dahil halos lahat sila ay assistant ang nais. Puro rin sila babae kaya nakaramdam ako ng pagkailang dahil isang tulad ko pa ang natanggap instead ang mga babae na babagay sa trabaho ko ngayon.

“

Sa first floor ang lahat ng

basura

itatapon

ngayon yan sa waste area kaya bilisan mo at bumaba ka, ayaw kong

makikitang

hindi mo pa yan

tinatapon

dahil kung hindi,

aalisin

na kita .

“

Hindi na ako nagtanong at nagsimulang humakbang pababa upang habulin ang sinasabi niyang kukuha ng mga basura. Hindi na ako nag elevator dahil may pakiramdam akong mas maabutan ko sila kung maghahagdan ako. Hindi naman ganoon kalayo ang 3rd floor sa 1st floor. Halos magkadapa-dapa na ako sa kakamadali dahil medyo may katikiran din ang mga hagdan, idagdag mo pa ang madulas kong sapatos na malapit na ring masira.

Pagkababa ko’y naabutan ko ang janitor na pumasok sa loob dala-dala ang malaking basurahang mukhang wala ng laman. Agad ko siyang nilapitan.

“

Kuya, nasaan po yung waste area na sinasabi ni boss?

“

Kumunot ang noo nitong tumingin sa akin. “

Ano ho? Yung truck ba? Wala na

nakaalis

na,

“ sagot niya. “

Ano bang gagawin mo?

“

Hindi ko na siya sinagot pa at mabilis na lumabas para sana habulin ang truck ng basura pero sadyang napakalayo nito kaagad. Pero hindi ko ito hinayaan dahil sa ayaw kong matanggal sa trabaho. Kakaumpisa

ko pa lang pero

matatanggal

agad ako dahil sa mga papel na ito? No way.

Ilang minuto ang nakakalipas at muli akong bumalik sa opisina ni Sir Seven. Nakasimangot na mukha ang sumalubong sa akin. Kahit na pawis na pawis ay hindi ko pinahalatang napagod sa aking ginawa.

“

Ang tagal mo naman magtatapon ka lang naman,

“ inis na sabi niya. “

Mukhang

napagod ka ata sa una kong utos?

Suko

ka na ba?

Pwede

ka namang bumitaw kaagad.

“

Grabe

naman tong lalaki ito, kung hindi ko lang kailangan ng trabaho hindi ko siya pagtitiisan hays..kalma Andy kailangan mo ng long patience diba?

“

H-hindi

po Sir.

“

Akala ko tapos na siya pero hindi pa pala dahil walang minutong hindi niya ako inuutusan kahit na maliit na bagay lang. Hindi din siya tumitigil sa katatanong kung pagod na raw ba ako. Pilit ko naman siyang sinasagot ng kaya ko pa kahit malapit ng maubos ang pasensiya ko. Mabuti na lang at laging sumasagi sa aking isip ang mga natitirang tao na pinagkukunan ko ng lakas sa araw-araw.

Itutuloy..

Not Update

This is portrayer of Mr. Seven and Andy

Ps:sorry di ako marunong maghanapp

Hshshs enjoyy

Taming 5

T a m i n g 5: Embarrassing

ANDY’S Point Of View

Matapos ang lahat ay umuwi ako ng pagod at puyat. Hindi ko na nagawang kumain. Basta ang alam ko gusto ko nang matulog at humiga sa kama. Pagbukas ko pa lang ay may bumungad sa aking lalaki kasama si Nanay. Nangunot ang aking noo sabay tingin sa kanilang dalawa.

“

Nay?

“ Tawag ko dito. Napatingin naman siya sa akin atsaka ako nginitian.

“

Nandito ka na pala Anak, saktong-sakto andito rin ang pinsan mong si Ryner

,“ saad nito sabay turo sa lalaking nasa kanyang tabi. Tumango na lamang ako kinamayan siya. Hindi ko pa siya nakikilala simula noon kaya Hello na lamang ang binati ko rito.

“

Hi, kamusta ka?

“ Nakangiti niyang sagot.

“

Ayos lang, pasensiya ka na ha? Hindi na kita

maeentertain

kasi pagod ako ngayon eh

,“ ani ko sabay tango sa kanilang dalawa ni Nanay.

“

Hindi ka ba kakain?

“ Tanong ni Nanay.

“

Hindi na Nay, busog na po ako atsaka gusto ko na magpahinga dahil maaga pa ako

.“

“

Sigurado ka? Nako ha.

.“

Hindi ko na siya sinagot pa at agad na humakbang papunta sa hagdan, tumaas ako sa kwarto. Nang makarating ay itinabi ko ang aking bag sabay higa sa kama. Napatingala ako sa kisame sabay pakawala ng isang buntong hininga. Naalala ko pa ang bawat pang-uutos sa akin ni Sir Seven. Bigla akong nalungkot dahil baka bukas o sa mga susunod ay hindi ko na masunod iyon kaya tatanggalin niya na ako.

“

Hay Andy ang nega-nega mo

,“ Bulong ko sa sarili naghubad ng aking kasuotang pang-trabaho. Hindi ko na lamang ike-kwento kay Nanay ang nangyari kanina sa mall dahil baka mag-alala lamang yun.

Biglang bumukas ang pintuan ng kwarto ko. Nangunot ang aking noo dahil pumasok doon ang sinasabi sa akin ni Nanay na pinsan ko kuno. Ngumiti siya sa akin saka inilapag ang dala-dala nitong travel bag sa isang gilid.

“

Hala bakit mo dyan nilagay? Dito oh

,“ saad ko sabay turo sa isang drawer. “

Ipato

mo diyan para hindi

madumihan

.“

“

A-ay sige salamat..

“ nahihiya niyang sabi sabay kamot sa kanyang ulo. Sinunod naman niya ang aking sinabi. Nilagay ko na ang hinubaran ko sa basket saka kumuha ng short at damit na pantulog. Tinatamad akong maligo dahil papikit-pikit na ang mata ko. Bukas na lang siguro.

“

Pasensiya na ha?

Makikitulo

muna ako sayo? Ayaw ko kasi sa sala dahil sabi ni Tita ay

malamok

daw doon

,“ aniya. “

Pero pangako doon ako sa lapag matutulog at hindi ako

makikigulo

sa higaan mo

.“

Nakaramdam ako ng kakaunting hiya sa kanya. Siguradong galing siyang probinsiya kaya siya ganito sa akin. Binigyan ko siya ng nagtatakang tingin.

“

Bakit sa lapag? Malamig dyan, dito ka nalang sa kama ko ayos lang naman ako na may katabi

,“ saad ko. Sabay kuha ng iilan pang unan na extra para sa kanya. Dahan-dahan siyang lumapit sa akin saka umupo sa kama. Ako naman ay humiga na at tumagilid sa kanya. “

Paki-patay

na lang ng ilaw kung hindi ka sanay matulog ng maliwanag.

“

Wala na akong sagot na nakuha pa sa kanya dahil unti-unti na akong kinain ng pagod at antok. Bumigat ang talukap ng aking mata saka bumagsak iyon. Kinain na ako ng kadiliman.

Kinabukasan, isang maaliwalas na umaga ang sumalubong sa akin. Katabi ko pa rin ang pinsan kong si Ryner na halatang hindi malikot matulog dahil sa ganoong posisyon ko pa rin siya naabutan. Dahan-dahan akong bumangon upang hindi siya magising. Nakakahiya kung maiistorbo ko ang mahimbing niyang tulog. Hindi ko na rin binuksan pa ang bintana para hindi siya masilaw sa liwanag na papasok mula sa araw.

Pagkalabas ko ng kwarto ay dumiretso ako ng hagdan pababa. Naabutan ko doon si Nanay na naglilinis kaagad ng sala. Nagmano muna ako sa kanya.

“

Magandang umaga Nay

.“

“

Magandang umaga rin Anak, sige kumain ka na doon nakahanda na naman

,“ aniya. Agad akong dumiretso sa mesa upang kumain ng agahan. Kailangan ko na ring magmadali sa pagkilos. Naalala ko kasi ang sinabi sa akin ni Sir Seven.

“

Andy

.“ Tawag niya sa akin. Habang ako naman ay nakatalikod at ina-arrange ang mga papeles na mahahalaga. Lumingon ako sa kanya habang hawak ang madaming papel na naayos ko.

“

Yes po?

“

Don’t be late tomorrow, kahit mauna ka pa sa akin

.“ Saad niya habang malamig na nakatingin sa akin. There’s no emotion on his face. Ganto ba talaga siya makitungo? Mas malamig pa sa aircon ng kanyang opisina.

“

S-sure Sir..

“

And by the way, mag-uumpisa na ang totoo mong trabaho. Before you go, puntahan mo si Alice sa kanyang desk, kunin mo sa kanya ang mga names and information ng mga company and other stuff na mahalaga. Bawat may mag-eemail icheck mo, clear?

“

Napalunok ako saka tumango bago ituloy ang ginagawa ko. Talaga ngang mahirap ang maging assistant. Kailangan mo ng mabilis na pagkilos dahil kalaban niyo ang oras.

“

Hi?

“ Nagising ako sa realidad ng bigla akong tapikin ni Ryner. Gising na rin pala siya. Nginitian ko na lamang ito at inumpisahang kumuha ng pagkain. “

Malalim ata ang iniisip mo?

“

Ha? Ah eh wala, may naiisip lang ako sa trabaho.

.“

Nakita ko ang pagtataka sa kanyang mukha. “

Nagtatrabaho ka na pala?—ang ibig kong sabihin, mabuti at pinayagan ka ng Kuya mo? Nabanggit niya kasi sa akin na bawal kang mapagod ng sobra?

“

Ay wala yun hindi totoo yun

,“ saad ko sabay subo ng kanin at itlog na ulam namin ngayon. Nagkibit-balikat na lamang siya at inumpisahang kumuha ng pagkain. Napaisip na naman ako dahil naalala ko ang sinabi niya. Hindi nga ako pwede mapagod ng sobra dahil sa mahina kong pangangatawan. Pero kahit anong gawin ko’y hindi ko yun gagawing rason para hindi tumulong kay Nanay at kuya.

Matapos ang routine sa umaga ay natapos ka-agad ako sa pagligo at pagbihis ng aking susuotin sa pagpasok. Plantsado iyon na siguradong si Nanay ang gumawa. Napaharap ako sa salamin habang inaayos ko ang polo sa aking pulsuhan. Napatingin ako kay Kuya na pinagmamasdan lamang ako. Nginitian ko ito saka nilapitan.

“

Good morning Kuya

.“ Masaya kong bati sa kanya.

“

Napaka-gwapo mo sa suot mo Bunso..Malaki ka na nga hindi ka na baby eh

,“ pagbibiro niya. Napatawa ako ng mahina. “

Baka may nanliligaw na sayo ha? Pakilala mo muna kay Kuya.

“

Kuya naman, wala pa sa isip ko yun..alam mo naman kung anong priority ko diba?

“. Umiwas siya tingin at ibinaling iyon sa bintana. Humalik ako sa kanyang pisngi.

“

Kuya aalis na ako

,“ paalam ko rito. Tumango siya’t ngumiti.

“

Ingat ka

.“

Pagkalabas ko’y naroon na ang tricycle na sinakyan ko kahapon para pumunta sa sakayan ng bus. Nakangiti ako nitong sinalubong. Pagkasakay ko ay agad niya itong pinaandar ng mabilis. Napabuntong-hininga ako habang pinagmasdan ang aming bahay na unti-unting nawawala sa aking paningin. Lumakas naman ang kabog ng puso ko ng maisip na marami nga palang ipagagawa sa akin si Sir. Sana lang talaga hindi ako pumalpak. Tinignan ko ang aking relo. Mag-aalas siyete pa lang pala. Masyado akong maaga kung kumilos. Ramdam ko pa ang antok sa aking katawan.

Mabilis naman ang naging byahe at agad kaming nakarating sa sakayan ng Bus. Mabilis akong dumukot ng bente sa bulsa ko at ibinayad iyon sa driver. Muli na naman siyang nagsaludo sa akin. “

Ingat ka sa pagpasok

,“ saad niya bago paandarin pabalik ang sasakyan.

Sakto namang may pumarang Bus sa dadaanan ko kaya agad akong sumakay, kasabay ng iilan pang naghihintay doon. Nakahanap naman ako ng mauupuan kaagad. Katulad ng nang nauna ay may katabi akong lalaki na nakaearphone. Hindi ko na lamang siya binalingan ng tingin dahil nais ko nang makapasok.

Nag-pop up ang aking cellphone kaya kinuha ko iyon at tinignan. May isang message na nagpadala, galing iyon kay Ms. Alice. Mabilis ko itong binuksan at binasa.

“ Where are you? Wag ka male-late ha? Tuturuan pa kita ng mga technique para hindi ka mapagalitan ni Sir mamaya .“ Basa ko sa mensahe. May nakasmile pa na emoji sa dulo nito. Napangiti ako dahil sa kanyang sinabi. Maswerte ako dahil may isa akong katrabaho na tinutulungan ako. Bagama’t hindi pa naman kami ganoon ka-close ay parang ang gaan-gaan ng loob ko sa kanya.

Mabilis na naman ang naging byahe. Dahil umaga ay walang traffic na sasagabal sa dadaanan. Masaya akong bumaba sa bus na saktong natapat sa gusali ng kompanya. Huminga ako ng malalim dahil ramdam ko pa rin ang kaba at takot sa dibdib.

“

Good morning Sir

.“ Bati ng Security guard sa akin.

“

Good morning din ho

.“

Pagkapasok ko pa lamang sa loob ay sumalubong sa akin ang malamig na aircon nito. Wala pamg masyadong empleyado sa loob at tanging si Ms. Alice lamang ang naroon.

“

Magandang umaga Andy, tara na tuturuan na kita dahil maya-maya andito na si Sir

,“ aniya. Tumango ako at nagpunta kami sa opisina. Binilinan niya na lamang ang isang babae na magbantay ng kanyang pwesto. Pagkarating namin doon ay kinuha niya ang iilang papel pati na rin ang hawak niya.

“

Nako, itong hawak ko’y puro information ng mga kasama sa grupo ng mga kompanya sa buong bansa. Aware ka naman doon diba?

“

Tumango ako. Nabasa ko iyon kahapon dahil sa isang magazine na pinatapon sa akin ni Sir.

“

Good, Well itong information ang gagamitin mo para malaman mo ang gagawin. May ibibigay akong tablet sa iyo

,“ Saad niya saka ibinigay ang isang mamahaling tablet na may maayos na case. “

Yan, dyan nakalagay ang mga emails nila, dyan mo titignan kung may dadating na message mula sa mga kagrupo ng kompanya nila Sir

.“

“

Ganun po ba? Kailangan ko bang dalhin ito kahit saan? O dito lang sa opisina?

“

Of course dadalhin mo yan hanggang sa pag-uwi. Because we don’t know, baka magpadala sila ng emails anytime

.“ Mayroon na naman siyang binigay na susi. “

Here’s the key for your locker, andoon ang iba pang gamit pang assistant, ok? Don’t forget na sabihin kay Boss ang emails bago mo sagutin iyon ok?

“

Tumango ako. Lumabas na siya sa pinto habang naiwan akong kinakabahan. Binuksan ko ang tablet na hawak ko na sakto namang nasa app ng Gmail. Naroon ang ibang email na nasagot na ni Ms. Alice. Pinindot ko iyon at nabasang na-cancel ang isang meeting nila with other Companies.

Umupo at inayo ang aking kagamitan. Medyo makalat din sa loob kaya tumayo ako at saglit na nilinis ang mga ito. Akmang hahawakan ko na sana ang ibang nakakalat na papel ng pumasok bigla si Sir Seven. Tulad ng kahapon, napakalamig ng titig nito sa akin. Nauna na akong umiwas dito atsaka ipinagtuloy ang pagsasa-ayos ng gamit.

“

Stop that Andy, can you make a coffee for me?

“ Walang siglang utos niya. Yumuko ako at dali-daling lumabas. Sakto namang nasalubong ko ang isamg empleyadong babae na mukhang mataray.

“

Miss saan dito pwede magtimpla ng kape?

“

Doon sa may first floor, sa may tabi ng elevator

.“ Aniya. Yumuko ako bilang pasasalamat at agad na sumakay ng elevator pababa. Nang maabot ko ang ground floor ay tama nga ang itinuro ng babae sa akin dahil mayroong maliit na kwarto sa katabi ng kinatatayuan ko. Mukhang maliit na kitchen iyon dahil pwede itong paglutuan. May water dispenser din doon.

Pagkapasok ko ay bumungad sa akin ang ilang pack ng Nescafe black coffee. Kumuha ako ng isa doon at dali-daling tinimpla. May iilang pumasok doong empleyado at tumingin sa akin. Nginitian ko na lang sila.

“

Kay Sir yan?

“ Tanong ng isang lalaki na may katangkaran at nakasuot ng kulay pink na polong long-sleeves.

“

Ah eh oo.

“

Ay nako, sana tama ang timpla mo baka mamaya itapon niya yan

.“ Paalala ng babaeng kasama nito. Hindi ko na lamang sila pinansin at maingat na hinawakan ang kape papasok sa katabing elevator. Mabilis naman ang pag-akyat ko dahil ako lang naman din ang nakasakay. Medyo mainit at nakakangalay magdala ng basong hawak ko pero tiniis ko lamang. Akmang papasok na sana ako sa pintuan nang bumukas iyon.

Dahilan para ma-out of balance ako. Mabuti na lang at napakahawak ako sa pintuan. Nakahinga ako ng maluwag.

“

What the hell?!

“ Sigaw ni Sir sa akin. Halos manlamig ako sa narinig ko. Unti-unti ko siyang tinignan at doon para akong natakasan ng sarili kong dugo. Nanginginig na rin ang kamay ko sa takot. Natapunan ko LANG kasi ang puting polo niya ng kape.

Nataranta ako at kumuha ng pamunas na nasa isang mesa. “

S-sorry si—

“ naputol ang sasabihin ko ng hilain niya ako papasok at sarado ng pagalit ang pintuan. Matalim niya akong tinignan sa mata. Hawak niya ng mahigpit ang aking pulsahan. Nakaramdam ako ng kirot doon pero tiniis ko lamang dahil alam kong kasalanan ko naman iyon.

“

susunod wag kang tatanga-tanga maliwanag?!

“ Singhal niya sa akin.

Napayuko ako. Ramdam ko ang pangigigil niya na sa aking pulsuhan. “

O-opo.. pasensiya na p-po hindi m-mauulit..

“

Talagang hindi, because—

“ naputol ang sasabihin niya ng napahawak siya sa kanyang buhok. Hindi ko pa rin siya tinignan pero laking pasasalamat ko ng bitiwan niya ang aking kamay. Tinignan ko iyon ng pasimple at nakitang namumula iyon dahil sa diin ng pagkakahawak niya.

“

Sorry po

,“ naiiyak kong sabi. Mukhang ito na ang katapusan ko sa kompanya. Napapikit na lamang ako at hinintay na sabihin niya ang salitang “ You’re Fired “.

Pero isang basang damit lamang ang naramdam ko dahilan para mapadilat ako. Napatingin ako doon dahil basang polo niya pala ito na natapunan ko ng kape. Binalingan ko siya ng tingin at doon ko nakita ang alagang gym niyang katawan. Parang nakaramdam ako ng pamumuo ng pawis sa aking noo. Napalunok na rin ako ng laway. Ngayon lang ako nakakita ng ganoong pangangatawan ng lalaki, bukod sa Kuya ko.

“

Sa ngayon, bibigyan pa kita ng pagkakataon dahil first time mo pero kapag umulit ka pa wala na kong magagawa

,“ saad niya. Nakahinga ako ng maluwag sa kanyang sinabi. Humarap ito sa akin na parang modelo ng isang magazine. Lalo akong nailang sa kanyang itsura.

“

T-thank you sir..

“

No need, pasalamat ka at ang magaling kong kapatid ang nakiusap sa mga magagaling kong magulang na wag kang patalsikin

,“ aniya. Kung hindi siguro dahil kay Sir Rico ay umiiyak akong umalis sa opisinang ito. “

Tutunganga ka pa dyan? O ipapalaba mo yan sa laundry?

“

Hindi na ako nagtanong pa at lumabas na lamang para ipalaba ang puting polo na namantsahan ko.

Itutuloy…

Taming 6

T a m i n g 6: Side line

ANDY’s Point Of View

Lumipas ang mga araw nang ganoon pa rin ang pakikisama ni Seven sa akin. Malamig at nakakatakot na panenermon. Hindi ko nga alam kung masasanay ba ako sa ganoong pag-uugali niya. Mukhang mas daig niya pa ang babae kung mairita. Minsan nga ay parang gusto niyo na ako suntukin at patayin sa mga titig niya.

Kung hindi ko lang kailangan ng trabaho at kung hindi lang talaga nagkasakit si Kuya, hinding-hindi niya ako hahayaan sa ganitong sitwasyon. Masyado kasing protective iyon sa akin dahil tinuturing niya akong babae, even na lalaki ako. Aware naman siya sa gender ko.

“

Andy?!

“ Sigaw ni Sir Seven sa akin. Ayan na naman siya. Napapikit ako at pilit na ngumiti sa kanya habang dahan-dahang humaharap.

“

Yes po?

“

Seryoso siyang tumitig sa akin at sumandal sa kanyang swivel chair. Tinupi pa niya ang dalawang braso. “

Bakit lutang ka? Alam mo bang nakakawala ng focus yan? Paano na lang sa mga kaharap nating bisita?

“.

“

Pasensiya na po may iniisip lang…

“

Tanging pag- “ Psh “ lang niya ang narinig ko dahil tumalikod ito sa akin. Nagkibit-balikat na lamang ako at ipinagtuloy ang ginagawa kong pagsuyod sa mga websites na patungkol sa pagpapahayag ng mga manunulat sa Corporal Company. Bigla namang tumunog ang aking cellphone kaya pasimple ko iyong kinuha at sinilip kung anong meron. Isang message na mula sa Friend ko sa facebook ang dumating. Pinindot ko ang button kung saan makikita ang mga mensahe. Pagkabukas pa lang nito ay nagulat akong kay Sir Alex galing iyon.

Anong meron at nag-chat siya sa akin?

Kinakabahan akong pinindot iyon at pasimpleng binasa. Bawal ako mahuli ni Sir dahil baka magalit na naman ito at masaktan pa ako.

“ Hi, Pwede kang

maglunch

kasama ko? Kahit sandali lang :) ,“ basa ko dito. Napangiti ako na kinabahan, dahil bukod sa hindi ko inaasahang magyayaya ito sa akin ng ganoong bagay, first time ko ring makatanggap ng invitation na kumain kasabay ng isang kaibigan.

Agad akong nagtype ng mabilisan. “ Sure Alex

sunduin

mo na lang ako ng 12 hehe or pwedeng ako na lang

maglalakad

papunta dyan .“

Napangiti ako ng mabilis niyang nabasa iyon. Mabilis din siyang nagtype at sumagot sa aking reply. “ Sunduin

na lang kita, see you later ;) “.

Sinend’an ko na lamang ito ng isang sticker na heart at muling itinago ang cellphone ko sa bulsa. Mabilis akong dumutdot sa tablet na hawak ko para magmukha akong may ginagawa pero halos manlamig ako sa kaba ng marinig ang malalim na tinig ni Sir mula sa aking likuran.

“

Boyfriend?

“ Tanong niya. Napalunok ako ng laway at unti-unting hinarap siya. Matalim ang titig nito sa akin na mukhang sinusuri ang pagkatao ko. Hindi ko tuloy maiwasang mailang.

“

H-hindi po sir, kaibigan ko lang

.“

“

Ahh, i see

.“ Malamig na naman niyang sagot. Bigla itong tumayo sa pagkakaupo at lumabas sa pintuan ng opisina. Nakahinga ako ng maluwag habang dahan-dahang nilalapag sa mesa ko ang tablet. Tumingala ako sa kisame kung saan may maliit doong salamin. Pinagmasdan ko ang sarili.

“

Andy, konting

tiis

.“ Aniya ko sa sarili. Saglit kong tinaliman ng tingin ito hanggang sa mapagtanto kong kumuha ng litrato. Itinutok ko iyon pataas para sa isang mirror shot.

Isa..dalawa..tatlo

Saktong pagkuha ko ng pangatlong shot ay bumukas ang pintuan at iniluwa nu’n si Sir Seven. Walang pinagbago, hindi man lang natinag o nabawasan ang maitim niyang aura. Itinago ko na lamang ang uli ang cellphone ko dahil mukhang hindi maganda ang timpla ng mukha niya dahil sa naabutan.

Well, hindi naman maganda talaga lagi ang timpla ng mukha niya. Mukhang araw-araw mayroon siyang regla.

Natawa ako ng mahina. Mukhang narinig niya iyon kaya kunot-noo niya akong tinignan sa aking mga mata.

“

What?

“

Mabilis akong umiling. “

Hala wala po sir may naisip lang..

“

SEVEN’S Point Of View

Mabilis natapos ang oras. Isang boring iyon para sa akin. Twelve o’clock in the noon pero hindi man lang ako makaramdam ng gutom. Wala ako sa mood, damn!

Wala na din si Andy dahil hindi ko naman pwede siyang gutumin. Ako pa ang mananagot kay Rico kung magkataong mahimatay ito. Gusto ko pa sana siyang utusan kaso lang naunahan niya ako dahil mukhang hinihintay siya ng kanyang ’ Boyfriend ’.

Ano bang pake ko? Psh . Pinagmasdan ko ang laptop. Halos lahat ng movies na pinadownload ko kay Alice eh napanood ko na. Kulang na lang talaga ang manood ako ng Porn at mga R18 na movie. Napatingin din ako sa isang tab kung saan naroon ang Facebook na nakalog-in sa aking account.

Wala sa sariling pinindot iyon at nagpunta sa search tab. Hindi ko alam kung bakit pero nakikita ko na lang ang sarili kong sini-search ang pangalan ni Andy. Mabilis naman akong natauhan sa ginagawa at binura iyon. Pero nang malapit ko ng mabura ang Letter A sa kanyang pangalan ay napaisip ako.

Bakit hindi ko alamin ang patungkol sa kanya? Bilang Assistant ko na rin naman siya kaya kailangan ko ang bagay na iyon. Napailing na lamang ako at sinimulan uling magtype. Kagabi, nakita ko ang buo niyang pangalan.

It was a Andy Domingo.

Pagpindot ko ng Enter button ay bumungad sa akin iilang results ng sinearch ko. Marami sa mga ito ay babaeng teenagers. Pinindot ko ang mga account na nagresulta at hinanap siya roon. Hindi ko alam kung bakit ko kailangan hanapin at magpakapagod dito sa gagawin kung p-pwede ko naman siyang interviewhin o ipasearch sa researcher namin.

Tumingin ako sa relo at mabilis na nilog-out ang account ko. Mahirap na baka mamaya ay may kung sinong demonyo ang gumalaw nu’n. Umiiling akong tumayo at kinuha ang susi ng aking kotse. Wala nang lingon-lingon na lumabas ako sabay lock sa pintuan. Ginamit ko ng libre ang elevator at pinindot ang ground floor.

Pagkababa ay halos mapatingin ang iilan kong employees. Binati naman nila ako at nginitian pero hindi ko ito sinuklian dahil alam kong iba sa kanila ay sumisipsip lang o nagpapanggap. I know galit sila sa akin dahil minsan ko na silang pinahiya.

Well, i don’t care.

Mabilis kong tinungo ang aking kotse sa parking lot na may kalayuan sa building ko. Pinindot ko ang button upang mag-unlock iyon. Akmang hahawakan ko na sana ang pintuan para buksan ito, nang isang kamay ang lumapat sa aking balikat. Naiinis ko itong hinarap.

“

Who the hell are you?!

“ Singhal ko pero mabigat na kamao ang tumama sa aking pisngi. Fvck!

“

Naalala mo pa ba kami?

“ Tanong ng isang pamilyar na boses sa akin. Sinasabi ko na nga ba!. Matalim ko siyang tinignan na parang gustong-gusto ko siyang gantihan. Akmang tatayo na sana ako nang hawakan ako ng dalawa niyang asungot sa magkabila kong braso.

“

Sino bang hindi

makakaalala

sa lalaking

pinahiya

ko matapos akong traydurin? Ha? Regor?!

“

Nakita ko ang galit sa kanyang mata. “

What did you say?!

“

I smirk. “

Why? Isn’t true?

“ I said with sarcastically smile on my face. Bigla na naman niya akong sinapak kaya mas lalong kumulo ang dugo ko sa kanya.

ANDY’S Point Of View

“

Kamusta ang trabaho mo?

“ Paunang tanong ni Alex nang makarating kami sa restaurant na pinagdalhan niya sa akin. Nakaramdam ako ng hiya at ilang dahil hindi ako sanay na kumain sa ganoong mamahaling establishimento.

“

Ayos lang naman..Medyo masungit lang si Sir

.“ Saad ko. Narinig ko ang mahina niyang tawa na nagpakunot sa aking noo.

“

Ang tinutukoy mo ba ay si Seven Corporal?

“. Mabilis akong tumango. Sakto namang dumating na ang inorder niyang pagkain. Mayroon doong tatlong putahe, ang isa ay Afritada, mayroon ding Adobong Manok habang mayroon din doong bicol express.

Hindi ko maiwasang mapalunok sa lahat ng mga iyon. Pero hinayaan ko na lang siyang maunang kumuha dahil siya naman ang nagbayad. “

Ahh so kilala mo pala si Sir? Alam mo bang kinakabahan ako tuwing papasok sa kanya? pero ayos lang kasi kailangan ko talaga ng trabaho

.“

Inalok niya akong kumuha ng kanin na akin namang ginawa dala ng gutom. Sa una ay nalilito ako kung anong kukunin at kakainin kong ulam pero mas pinili ko ang bicol express na isa din sa aking paborito. Hindi ako kumuha ng marami dahil magmumukha akong patay gutom sa harap niya. Pero sadyang madali akong mahalata dahil nanginginig kong daliri. Kaya kumuha pa siya ng sobra at inilagay iyon sa aking plato.

Napayuko ako.

“

Come on, don’t be shy Andy

,“ Masaya niyang sabi. “

Balik ako sa sinabi mo, What did you say? Kinakabahan ka?

“

Tumango ako at bahagyang sumubo ng pagkain. “

Oo, madilim ang aura niya atsaka nakakatakot kung magalit kaya ganoon na lang ako kung mag-ingat

,“ sagot ko.

“

Hmm, i think mas magandang maghanap ka na ng bago mong trabaho

.“ Napatingin ako sa kanya habang nagtataka sa kanyang sinabi. Mukhang may malaki akong question mark sa mukha dahil doon. “

Ahhmm don’t get me wrong Andy, i mean is habang nagtatrabaho ka eh maghanap ka pa ng mas better..malay mo naman meron diyan diba?

“.

“

Ahh kasi.. saka na siguro, pero napapaisip ako dahil matagal pa ang end ng month kaya wala pa akong naiipon..ano sa tingin mo? Mag side line kaya ako? I mean kahit Saturday and Sunday lang? Pandagdag gastos hangga’t wala pa ang Payday

.“

Mukhang nagliwanag ang kanyang mukha sa aking sinabi. Parang nakaisip siya ng isang magandang ideya sa narinig mula sa akin. “

I have an idea..pero sana pumayag ka

.“

Nagkaroon naman ako ng interes. Mukhang matutulungan niya ako sa problema ko. “

Sure, basta tulong mula sa kaibigan

.“

“

What if? Sumide-line ka sa akin? I mean sabi mo nga Saturday and Sunday? Sigurado naman akong wala kang pasok nu’n dahil pahinga ng Boss mo, at isa pa gabi naman ang shift mo sa akin kaya may time ka pa para magpahinga.

“

Nakaramdam ako ng kasiyahan sa puso ko. Hulog siguro ng langit sa akin si Alex? Sana nga . “

Salamat, salamat Alex..kung may magagawa lang ako eh babawi ako sayo

.“ Hindi ko maiwasang bulaslas ng bibig ko. Nakadikit pa ang dalawa kong kamay at yumu-yuko ako bilang pasasalamat.

“

No need, masaya na akong nakatulong sayo Andy.. we’re friends right?

“ Aniya habang suot ang isang magandang ngiti.

Matapos ang oras na iyon, ay binayaran na niya ang bill na aming pagkain. Mayroon pa siyang biniling dessert sa akin. Tinanggihan ko ito pero naalala ko si Nanay kaya kalaunan ay tinanggap ko na rin upang iuwi mamaya.

Kahit pa nasabi iyon sa akin ni Alex ay wala pa rin siyang kaide-ideya kung bakit ganoon na lamang ako maghanap ng trabaho. Ayokong kaawaan ako ng tao dahil magmumukha lang akong mahina sa paningin nila. Ayos na ang pagtulong nila sa akin..sa amin.

Pinapaandar niya ang kotse sa kahabaan ng avenue. Habang nagmamaneho siya ay nagtatanong naman ako ng ilang bagay para hindi akward ang atmosphere sa loob. Ilang minuto ang nakalipas ay malapit na kami sa building na aking pinagtatrabauhan nang hindi ko sinasadyang makita ang isang nakatalikod na lalaki habang nasa kanyang harapan ang mga taong nakahandusay at nanghihina na animo’y binugbog ng maraming kalalakihan. Nakilala ko agad ang tindig ng nakatayong lalaki kaya pinahinto ko si Alex.

“

Bakit?

“ Inapakan niya ang break.

“

Dito na lang, kailangan ko pang puntahan sa Boss sa parking, salamat sa lunch at paghatid

.“ Saad ko. Nakita ko ang pagngiti niya na agad ko ring sinuklian. Pagkababa ko’y hindi ko na hinintay ang pag-andar ng kotse at agad na tumawid sa kabilang kanto kung saan nandoon ang parking lot. Nanginginig kong nilapitan si Sir na mukhang hinihingal pa rin habang tinitignan ang mga kalalakihang namimilipit sa sakit.

“

S-sir?

“ Kinakabahang tawag ko sa kanya. Napapikit ako ng pagalit niya akong hinarap.

“

What?!

“

Halos matulala ako sa pasang nakagilid ng kanyang labi. Bukod pa doon ang galos sa kanyang labi na bahagyang dumudugo pa. Nagusot ng kaunti ang chaleco(?) na nakapatong sa polo niya.

“

D-dadalhin po kita sa office..

“

Nararamdaman ko rin ang bigat ng paghinga niya. Mukhang hindi ganoon kadaling humupa ang galit niya kahit haos malumpo na ang mga kalaban nito. “

No need, i can handle myself tawagin mo na lang ang security para tumawag ng police para sa mga ugok na ito

,“ mayabang na sabi niya. “

Mga lampa rin naman

.“

Wala na akong nagawa kundi ang sundin ang kanyang sinabi.

Matapos ang lahat, at sa wakas ay nahuli na rin ang mga nakaaway ni Sir Seven. Nakilala ko ang mga ito bilang mortal na kaaway ng lalaki dahil mayroon silang naging issue. Ayon sa pahayag niya habang pinoposasan ng pulis.

Agad akong bumalik sa kompanya upang kamustahin ang lagay ni Sir. Kahit na ayaw niyang alalahanin ko siya’y hindi ko pwedeng pabayaan ito. Bilang assistant niya ay kasama ko sa trabaho ang panatilihin na maayos ang sarili niya, at isa pa pakenswelo ko na rin ito sa kapatid niyang si Sir Rico.

Liliko na sana ako nang salubungin ako ni Alice at ng isang nurse. May dala silang first aid kit. Mukhang hindi si Sir ang pupuntahan nila.

“

Andy thanks God nakita ka rin namin

.“ Saad ni Ms. Alice. Mukha namang nakahinga silang dalawa ng maluwag dahil doon.

“

Bakit?

“ Nagtatakang tanong ko sa kanila.

Nagkatitigan sila sa isa’t-isa. Sa pagkakataong iyon ay ang Nurse na ang nagsalita. “

We need your help dahil hindi kami makalapit kay Sir..alam mo naman kapag galit yun

.“

Napalunok ako ng laway.

“

Asan ba si Sir? Nasa opisina?

“

Wala, nasa rooftop siya

.“

Inabot nila sakin ang lalagyan ng mga first aid at mahina akong itinulak. Nagpasalamat silang dalawa sa akin dahil mukhang hindi na sila matatakot sa isang dragon na sugatan dulot ng pakikipag-away. Agad akong sumakay ng elevator at pinindot ang letter na may “ R “. Mabilis namang umandar iyon paitaas.

Bawat palapag na madaanan namin ay nadagdagan ang kaba sa aking dibdib. Paano kung ako ang sapakin niya kung aksidente ko siyang masaktan? Ayokong umuwi ng may pasa.

Tumunog ang matinis na tunog mula sa elevator. Bumukas iyon at sumalubong sa akin ang isang malawak na rooftop. Mukhang maganda ang pagkakagawa ng sinakyan kong elevator dahil diretso na ito sa panghuling palapag ng gusali. Nilibot ko ang tingin at napansin ko ang isang lalaki na nakatalikod sa akin. Malayo ang agwat niya sa akin kaya siguradong hindi niya ako mapapansin.

Hinakbang ko ang aking paa papalapit sa kanya habang mahigpit na humawak sa hawakan ng kit. Pagkarating ko mismo sa kanyang likuran ay halos mapatalon ako ng magsalita siya.

“

Why are you here?

“ Saad niya sa malamig na boses.

“

Para po sana gam—

“

Ano bang sinabi ko? Mahirap bang intindihin ang utos ko? I SAID I CAN HANDLE MYSELF!

“ Sigaw niya dahilan para malaglag ko ang aking hawak. Akmang pupulutin ko ito nang magsalita siyang muli. “

Umalis ka na kung ayaw mong pati

ikaw

masaktan ko

.“

Nagtalo ang puso at isip ko. Tutulugan ko ba siya para sa sinasabi kong pakonswelo? O susundin ko ang kanyang utos?.

Itutuloy..

Taming 7

T a m i n g 7: Jack daniel

ANDY’S Point Of View

“

You know what? Assistant lang kita sa opisina, so don’t you dare na makielam sa personal kong buhay

.“ Malamig sabi ni Sir Seven bago ito lumakad papasok sa Elevator. Naiwan naman akong nakatulala dahil sa binitawan niyang salita. Gusto ko siyang tanungin kung bakit siya ganoon? Ako na nga ang nagmamalasakit sa kanya pero siya itong tumatangi, buti kung sana kung walang kasamang masakit na salita eh.

“

Ano? Tutunganga ka na lang ba diyan?

“ Tawag niya na nagpagising sa akin sa realidad. Lumakas ang hangin sa itaas at bahagyang kumilimlim. Tumayo na ako at nanginginig na naglakad patungo sa loob ng Elevator. Nang makapasok ay saktong sumarado ang pintuan nito saka bumaba. Ramdam ko ang tensyon sa pagitan namin kaya nakayuko lamang ako. Gusto kong hilingin na sana hindi ko na lang siya sinundan.

Ilang saglit pa, nakarating na kami sa 3rd floor kung saan nakalagay ang opisina ni Sir Seven. Naglakad na siya patungo sa pintuan habang ako naman ay nasa kanyang likuran lamang, nakasunod at naghihintay ng utos. Ilang saglit pa, bago ako makapasok ng tuluyan sa kanyang opisina ay tumunog ang tablet. Isang message ang nanggaling mula sa isang nagngangalang “ CEO of Levis Corporation “.

Nakunot-noo kong binuksan ang message at natuklasang gusto nila makipag meeting kay Sir Seven. Lumunok muna ako at inihanda ang sarili dahil baka sigaw na naman ang isalubong niya sa akin. Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan.

“

S-sir?

“

Nakita kong abala siya sa pagc-cellphone. Mukhang mayroon siyang kausap dahil halata sa kanyang mga daliri na nagta-type siya sa keypad. Hindi man lang niya ako pinagtuunan ng pansin pero ramdam kong hinihintay niya akong magsalita.

“

M-may meeting p-po kayo with CEO of L-Levis Corporation..

“

Biglang tumigil ang pagtipa niya sa keypad atsaka seryosong tumitig sa akin. Ako na ang naunang umiwas sa titig na iyon dahil mukhang hindi ko ito kakayanin. Bigla siyang tumayo at bahagyang iniayos ang chalecko(?) na suot-suot niya, saka siya walang pasabing lumabas at nilampasan ako. Dali-dali naman akong sumunod sa kanya dahil kailangang andoon ako para sa pakikinig. Dahil sa bilis niyang paglalakad ay nasaraduhan ako ng pintuan ng elevator, no choice kundi gumamit ng hagdanan.

Dali-dali naman akong nakababa doon kahit na muntikan pa akong mahulog dahil sa mga baitang na hindi kalakihan. Pagkarating ko sa Ground Floor ay saktong papalabas na si Sir kaya nagmadali na ako. Nakita ko pa ang nakakunot na noo ni Ms. Alice sa akin na parang nagtataka kung bakit hindi kami magkasabay na bumaba. Kahit hingal na hingal ay umayos ako ng tayo at sumunod pa rin sa kanya papunta sa Parking lot kung saan ko siya nahuling nakipagbunong-braso.

Nang makarating kaming dalawa ay agad niyang binuksan ang pintuan. Akmang papasok na ako ng bigla siyang magsalita.

“

Mag-commute ka

,“ aniya atsaka binigay sa akin ang pera na pamasahe ko. Hindi pa man ako nakakasagot ng bigla niyang paandarin ang kotse. Napabuntong-hininga na lamang ako at napapikit. Ano pa bang aasahan ko sa isang iyon? Eh wala atang pagmamahal iyon sa katawan.

Tumingin ako sa kaliwa’t kanan at nagbabaka-sakaling may darating na sasakyan. Ilang minuto ang nakalipas nang may pumaradang bus sa tapat ko. Nakita kong patungo iyon sa Levis Avenue. Siguradong paroon ang sasakyan ni Sir Seven. Agad akong sumakay at umupo na lamang sa isang malapit na upuan. Napabitaw ako ng malalim na hininga matapos makasandal sa malambot na sandalan ng bus na iyon.

Biglang nagpop-up ang cellphone ko. May nakita akong dalawang message na galing sa unregistered number. Binuksan ko ang una, na talagang ikinataka ko. Galing iyon kay Sir Alex.

“ Message me mamaya kung gusto mo na mag-umpisa. Sabado naman bukas :) “ Basa ko mensahe. Oo nga pala hindi ko namalayan ang araw. Agad ko siyang nireplyan.

“ Sige, baka mamaya rin po siguro .“ Pagkatapos magsend nu’n ay agad ko namang tinignan ang pangalawang mensahe na galing sa hindi ko kilala. Nagtataka ako dahil wala na siyang tanging sinabi kundi ang isang address.

“ 1102 Cafe Taft Ave .“ Basa ko. Kinakabahan akong napahawak sa dibdib. Kung si Sir Seven ang nagbigay nito, saan ko matatagpuan ang sinasabi niya? Hindi ko pa naman saulo ang lugar dito. Nagpalinga-linga ako hanggang sa mapansin ko ang lalaking katabi ko. Nakatingin lang siya sa bintana. Kahit nahihiya ay di na ko nagdalawang-isip na tawagin siya. Mukhang hindi naman siya masungit dahil agad niya akong binalingan.

“

Alam niyo ho ba ang address na ito? Pasensiya na bago lang ako dito Mr

.“

Ngumiti siya. “

Ah, malapit-lapit na rin ito, kapag may nakita kang malaking mall na may pangalang Airless, doon sa tapat nu’n

“ saad niya. Agad akong tumango bilang pasasalamat. Para akong nabunutan ng tinik sa sagot niya. Maya-maya pa nakita ko na ang sinasabi mg lalaki sa akin. Bumaling uli siya ng tingin sa akin at nginitian ako.

“

Ma, sa tabi na lang po

.“ Sigaw ko. Mukhang narinig naman akong Driver kaya agad niyang inihinto ang minamanehong bus. Ibinayad ko sa nakaupong kundoktor ang pera bago bumaba. Nang makaapak sa lupa ay agad akong tumingin sa katapat ng mall kung saan mayroong maliit na establishimentong na napapalibutan ng salamin. Sa taas ng pintuang kahoy ay nakalagay doon ang malaking pangalan na “ CAFE TAFT “. Dali-dali akong tumawid at sumabay sa mga pedestrian .

Pagkarating sa tapat ay agad kong binuksan ang pintuan na bahagyang nakasara. May iilang costumers doon na nakaupo at nagkakape. Ang iba ay kumakain ng desserts at ang iba naman ay naglalaptop na mukhang abala sa Free Wi-fi. Hinagilap ng mata ko si Sir ngunit wala akong makita. Hindi kaya mali siya ng na-itext sa akin? Tinignan kong muli ang mensahe niya pero tama naman, nabasa rin ito ng lalaki na siyang turo nito sa akin.

“

Hi? Andy right?

“ Tanong ng isang boses. Napatingin ako sa aking gilid kung saan may nakaupo doong lalaki na nakapormal din. Sa tapat niya’y may kape na umuusok pa. Mukhang kasing edad lamang siya ni Sir Seven.

Tumango ako. “

A-ako nga po..

“ nahihiyang sagot ko.

“

Oh great, I’m Mr. Light Levis

,“ Pagpapakilala niya sabay lahad ng kanyang kamay. Inabot ko ito at kinamayan kahit na hindi ko siya kilala. “

I’m the CEO of Levis Corporation

,“ Dagdag niya pa.

Doon ako naliwanagan. Siya pala ang ka-meeting namin ni Sir Seven. Pero nasaan ang lalaking dapat kasama ko? Hindi kaya bumalik siya para sunduin ako?

Biglang tumunog ang wind chimp na ibig sabihin ay may pumasok. Pagkatingin ko ay agad akong natahimik dahil seryoso niya akong tinignan. Tama nga ako, nauna pa ako sa kanya. Ayaw kasi ako isabay eh, yan .

“

What’s up Man? Long time no see,

“ Masayang bati ni Sir Light sa kanya.

“

Nah, parang di tayo magkasama kagabi? Remember? May humalik pa nga sayo?

“ Sarkastikong sagot naman ng Boss ko sabay upo na parang pakielam. Kinuha ko ang cellphone dahil magre-record pala ako ng kanilang usapan.

“

What? Wala akong matandaan Dude

.“ Nakakunot ang noo ni Sir Light saka biglang nanlaki ang mata. Mukha atang nagulat sa naisip niya. “

Oh What the— my virgin lips

.“

“

Tsk, Virgin? Binigay mo na nga yan sa as—

“

Enough Pito, Baka mamaya ikaw halikan ko dyan

.“

“

Yuck

,“ Walang emosyong saad ni Sir Seven.

Seryoso? Meeting ba ito o reunion? Hindi na lamang ako umimik dahil mukhang nagbibiruan lamang sila sa una. Maya-maya sumeryoso ang atmosphere sa loob. Mukhang totoong meeting nga ang pinunta namin. Inihanda ko na ang recorder dahil yun lang naman ang tanging dala ko. Sabi ni Ms. Alice ay wag na raw ako magsulat dahil mahihirapan ako. Saka ko na lamang daw i-note kapag papakinggan ko na ang recorder.

“

As i said, may plano ang company namin na mag-adjust this month, sinabi ko na rin ito sa Daddy mo dahil kailangan kong idaan yun sa kanya bago sayo

. “ Seryosong sabi ni Sir Light.

“

Oh? My Company will help you Dude, I have plan too para sa amin, hindi ko pa rin masasabi kung ano iyon

.“

Ilang oras akong tumanganga doon. Nakikinig lamang sa usapan nila. Hanggang sa isang mabait na anghel na si Sir Light ay naisipan akong i-order dahil mukhang nagugutom daw ako. Nagpasalamat ako at tatanggi na sana dahil baka magalit si Sir Seven pero ang mokong, walang reaksyon. Binilhan niya ako ng half of cake na pinabalot ko na lamang dahil kailangan na naming bumalik sa kompanya. Nagpasalamat akong muli sa kanya bago kami umalis. Pagkalabas sa Cafe na iyon ay expected kong pagko-commutin na naman niya ako kaya inihanda ko na ang sarili ko.

“

Sakay

.“ Seryoso pero malamig na naman niyang boses ang narinig ko. Kunwari ay hindi ko narinig dahil baka nagkakamali lang ang pandinig ko. Ayaw kong mag-assume na inalok niya ako ng bagay na dapat kanina pa niya ginawa.

“

Sasakay ka ba o kakaladkarin kita papasok?

“

Pagkarinig ko nu’n ay dali-dali na akong pumasok sa maganda niyang kotse. Parang may pagkatulad iyon kay Sir Alex ng minsan niya ako isakay noong una kong araw sa kompanya.

“

Magseat-belt ka

,“ Utos niya. Mabuti na lamang at natatandaan ko kung paano na ito ikabit. Ayaw ko namang magpanggap pang tanga para lang tulungan ng Boss kong wala naman pakielam sa akin. Ilang saglit pa ay umandar na kami. Walang nag iimikan sa aming dalawa na nagbigay ng dahilan sa akin para makaramdam ng pagka-ilang.

“

S-salamat po Sir

.“ Pambabasag ko ng katahimikan. Akala ko’y hindi na siya magsasalita pa, pero nagkamali ako.

“

Don’t say that na parang ginawa ko ito dahil gust

ko, sinabay lang kita dahil ayaw kong mas nauuna ka pa sa akin makarating sa appointment

.“

Natahimik na lamang ako.

Ilang saglit pa ay laking pasasalamat ko ng makarating kami sa kompanya. Ganun pa rin naman ang set up namin, marami ang nagtatrabaho at abala sa kanilang work hour. Nang mapadaan kami sa desk ni Ms. Alice ay saglit na tumigil si Sir Seven. Kinakabahan ang babae na napatigil sa kanyang ginagawa. Wala akong ideya kung bakit kami huminto roon.

“

Andy ibigay mo sa kanya ang record ng napag-usapan namin dahil siya muna ang gagawa ng report,

“ utos niya. Agad ko namang ibinigay kay Ms. Alice ang ginamit kong recorder atsaka kami umalis. Nang matapat ako sa restroom ay saglit aking nagpaalam kay Sir na gagamit muna nu’n saglit. Tumango lamang siya at nagpatuloy sa paglalakad patungo sa elevator.

Tinignan ko ang kanyang tindig at likuran kung saan halata rito ang pagiging parte ng pamilya na kilala sa pagiging successful. Bago pa siya makapasok sa elevator ay pumasok na ako sa restroom at doon naglabas ng nagpapabigat sa aking pantog. Pagkatapos ay dumiretso ako sa sink kung saan napahilamos ako ng mukha.

Tinignan ko ang sarili ko sa salamin.

“

Kaya mo pa yan Andy, matatapos mo naman ito

.“ Saad ko sa sarili ko bago magpunas gamit ang tissue na nasa gilid ng gripo.

Kinakabahan man, ay nilakasan ko ang aking loob. Napahugot ako ng malalim na hininga at pinasok ang maingay na Bar kung saan pagmamay-ari iyon ni Alex. Napangiti ako ng makita siyang nasa Counter. Agad akong lumapit sa kanya at kumaway.

“

.“ Bati ko. Nabaling naman ang kanyang paningin sa akin. Sumilay ang kanyang ngiti sa mga labi niya na nagdagdag sa kanyang kagwapuhan. Lumabas siya sa Counter at pinuntahan ako.

“

Buti at nakapunta ka, teka doon tayo sa Office ko

.“ Sumunod na lang ako sa kanya sa isang kwarto na medyo may kalayuan sa maingay na area ng bar. Pagkapasok ay bumungad sa akin ang maganda at malinis niyang opisina. Kulay blue iyon na may kasamang puti. Itim at puti naman ang furniture doon tulad ng dalawang silya at mesa.

“

Upo ka muna

.“ Alok niya. Umupo naman ako sa tapat ng kanyang mesa at siya namang upo sa kanyang swivel chair. “

So, napagdesisyonan mo na naman ito ng mabuti tama?

“

Tumango ako. “

O-opo

.“

“

Good, so ngayon mag-uumpisa ka na

.“ Nakaramdam ako bigla ng kaba. Bagama’t may alam naman ako sa mga alak dahil na rin kay Kuya, pero first time kong makaencounter ng ganito. Lalo na ng mga lasing o malalasing pang mga costumer.

“

S-sige salamat Alex..

“ Hindi ko pinahalata ang kaba sa kanya dahil nakakahiya naman, siya na nga ang nag-alok sa akin ng side line. Aarte pa ba ako?

“

Don’t worry, may kasama ka naman eh pero hanggang bukas lang siya

.“ Saad niya. “

Nabasa

ko na

naman ang pinasa mo sakin dati na Bio-data and Resume, and then yung makakasama mo eh tutulungan mo muna sa mga iuutos niya. Assistant ka muna niya hanggang bukas dahil sa susunod kailangan ikaw na ang mag-isa

.“

Tumango ako. Tumayo naman siya sa kinauupuan at may kinuha sa isang drawer. Maya-maya ay inilapag niya sa aking harapan ang mga susuotin kong damit na sigurado akong uniform ng mga nagtatrabaho sa kanya.

“

Suotin mo na at ng makapag-umpisa ka na

.“ Utos niya. Tinuro niya naman ang restroom na pwede kong gamitin sa pagpapalit. Nang matapos ay inihatid niya ako sa Counter kung saan nakita ko doon ang isa pang lalaki na may katangkaran sa akin.

“

Siya si Jae, Jae si Andy ang sinasabi kong ia-assist mo ngayon

.“ Pagpapakilala sa akin. Nginitian naman ako ng makakasama ko saka tumango kay Sir saka ito nagpaalam na may aasikasuhin muna.

“

Anong gagawin ko po?

“ Tanong ko kay Jae.

“

Ah sige ganto, punasan mo na lang ang mga baso dyan sa baba, yun na lang muna tapos mamaya tuturuan kita ng mga alak ayos ba?

“

Tumango ako at ginawa ang sinasabi niya. Sa una ay madali ang naging trabaho ko. Hanggang sa pahirap ng pahirap dahil may mga costumer na padating ng padating. Hindi ko naman sila masisisi dahil kita rin iyon para kay Alex kaya gagawin ko na lang ang lahat para matuwa siya sa akin.

“

Andy paki-kuha naman ng Jack Daniel diyan sa isang gilid

.“ Utos ni Jae. Agad ko namang nakita ang sinasabi niyang inumin na malamig pa dahil nakalagay iyon sa glass na aparador kung saan malamig sa loob nu’n, na sinamahan pa ng makukulay na ilaw.

“

Ito na Kuya

.“

“

Paki-salin sa isang baso at pakibagay kay Sir

.“

Kumuha ako ng baso at nilagyan ng kalahating laman ito. Nilapag ko iyon matapos na lagyan at mabilis na binigay sa sinasabi niyang lalaki. Ilalapag ko na sana ang baso ng umangat bigla ang mukha ng bahagyang nakayukong lalaki. Halos manlamig ako sa takot at kaba ng makilala ko siya.

“

S-sir Seven..

“

Itutuloy…

Taming 8

T a m i n g 8: Kuya

ANDY’s Point Of View

“

Andy

,“ tawag sa akin ni Kuya Jae habang nagpupunas ng iilang baso. Napatingin ako sa kanya habang nagliligpit ako ng iilang gamit sa mesa. Sinenyasan niya akong lumapit sa kanya kaya na agad kong ginawa. Nilapag ko muna ang pamunas sa mesa.

“

Po?

“

Eto yung sweldo mo sabi ni Sir

.“ Aniya sabay abot sa akin ng pera. Hindi ko maintindihan pero libo-libo ang inabot nito sa akin. Nagtataka ko siyang tinignan.

“

Hala kuya anlaki naman ata nito?

“ Saad ko. Ngumiti siya sa akin habang inaayos niya ang damit.

“

Oo? Kasama na diyan ang tip, ayos ba?

“

Napatungo na lamang ako atsaka nagpasalamat. Muli sana akong babalik ng pwesto ko ng makasalubong ko si Sir Alex kasama ang isang lalaki na medyo may katangkaran sa kanya. Nginitian ko sila bago ituloy ang ginagawa kong pagpupunas ng mesa.

“

Andy, thank you for your efforts ha? First night mo pa lang pero marami na ang natutuwa sayo

.“ Ani Sir Alex. Napahinto akong muli sa akjng ginagawa saka sila hinarap. Ang lalaking kasama niya’y nakangiti rin sa akin kaya ginantihan ko rin sila ng isang matamis na pagngiti.

“

Wala yun Sir, ginagawa ko lang po ang best ko para hindi sayang yung pagpasok niyo sa akin dito

.“

“

I told you na Alex na lang ang itawag mo sa akin

.“ Saad niya. Bumaling siya sa katabing lalaki na hindi pa rin naaalis ang tingin at ngiti sa akin kaya nakaramdam ako ng konting pagkailang. “

Ah by the way this is Daniel, my cousin..Daniel this is my Friend, Andy

.“

Inabot nito sa akin ang kanyang kamay. “

Nice to meet you Andy

.“ Aniya. Tinanggap ko naman ito at nakipagshake-hands sa kanya pero sandali lamang iyon dahil mas tumindi lalo ang pagkailang ko.

“

A-ako rin po S-sir Daniel..

“

Matapos ang usapan ay pinayagan na kami nitong umalis at umuwi. Palabas na sana ako kasama si Kuya Jae ng biglang mag offer ng paghatid sa akin si Alex. Medyo nahiya na talaga ako sa kanya dahil sa binibigay nito sa akin kaya tinanggihan ko ito pero hindi pa rin siya nagpatalo kaya ang ending ay dalawa sila ng kanyang pinsan ang naghatid sa akin pauwi.

Nagpasya akong sa backseat umupo para hindi ko sila makatabi pero si Daniel ang nagpumilit na tumabi sa akin kaya wala akong nagawa. Medyo nawe-weirduhan na ako sa kanyang ikinikilos kaya hindi ko siya iniimik, ngunit sasagot naman ako kapag tinatanong niya ng iilang bagay.

“

Andy, how’s your first night? Hindi kita kasi nakita kanina habang nagtatrabaho pasensiya na. May nanggugulo pa sayo doong costumer?

“ Tanong ni Alex habang ng paningin ay nasa daan. Medyo may kadiliman na ang tinatahak namin dahil marami sa establishimentong dinadaan namin ay nakasarado na.

“

Wala naman po S—i mean Alex, maayos nga po ako doon at nag-eenjoy

.“ Umayos ako ng upo. Si Daniel naman na nasa aking tabi ay parang nakakatulog na dahil hindi ito umiimik.

“

Eh si Seven?

“

Napatingin ako sa real view mirror ng sasakyan dahil sa biglaan niyang pagtatanong. Naalala ko tuloy ng bigyan ko ito ng alak, doon niya ako nakilala at dahil doon ako lagi ang tinatawag niya kapag magpapakuha o oorder uli siya ng alak. Parang hanggang sa bar ay utusan niya pa rin ako.

“

Andy? Are you ok?

“

Nagising naman ako dahil sa paglalim ng aking iniisip. “

Y-yes po..ahmm ayos lang naman si Sir Seven, hindi naman niya ako ginulo or kinausap

.“

Matapos ang usapang iyon ay katahimikan ang namayani sa aming pagitan. Tanging tunog lang ng pag-andar ng sasakyan ang maririnig kaya kinuha ko na lamang ang aking cellphone dahil baka nag-aalala na si Nanay sa akin. Saktong isang message ang pumasok sa akin pagkabukas na pagkabukas ko ng screen.

Mula iyon kay Nanay.

“ Nasaan ka na? Kanina ka pa hinahanap ng Kuya mo, nagtatampo na sayo .“ Basa ko sa kanyang mensahe. Lumakas ang tibok ng puso ko dahil doon. Likas na matampuhin si Kuya kaysa sa akin, at ayaw kong nangyayari iyon dahil hindi sa inaaway niya ako kundi dahil hindi niya ako iniimik na talagang nagpapalungkot sa akin.

Makalipas ang ilang minutong pagbyahe namin ay nakarating na ako sa kanto na malapit sa amin. Gusto pa sana nila akong ihatid sa mismong tapat ng bahay pero ako na mismo ang hindi pumayag dahil mapapahaba pa ang byahe nila. Halata na rin kasi ang pagod kay Sir na talagang nakakaawa.

“

Bukas uli Andy, Goodnight

.“ Anito bago ako bumaba. Bumati rin sa akin ang pinsan niya na ginantihan ko rin ng pagbati bago ako tuluyang bumaba sa saksakyan. Nang makaapak na ako sa lupa’y hinintay ko na lamang ang pag-andar ng kotse nito saka ako naglakad pauwi.

Nag-aabang sa labas mg gate si Kuya Ryner. May hawak itong cellphone at mukhang may katext. Napansin niya naman ang presensiya kaya naitigil niya ang pagtipa sa keyboard saka ibinaba ang ha wak.

“

Bakit ngayon ka lang? Nako hindi pa tuloy natutulog ang Kuya mo

.“ Saad niya habang papasok kami ng bahay.

“

Sorry Kuya, naabala pa tuloy kita

.“

Pagkabukas pa lang ay nasa sala si Kuya. Nakatingin ito sa kisame atsaka bumaling sa akin. Nakaseryoso ang mukha nito na talagang kinatatakutan ko dahil senyales ito na nagtatampo o galit siya sa akin.

Agad akong lumapit sa kanya. “

K-kuya pasensiya na ha? Nagtrabaho lang ako para magkaroon na ako ng pera, ayaw ko kasing matagal pang maghintay ng katapusan para makapag-ipon

.“

“

Ayos lang matulog ka na

.“ Seryoso niyang sagot bago muling humiga sa higaan at ipinikit ang kanyang mata. Hinawakan ko ang kanyang kamay pero iniwas niya iyon. Hinalikan ko na lamang siya sa pisngi dahil alam kong hindi niya talaga ako papansinin, saka ako umakyat paitaas para magpahinga.

Kinabukasan, nakapagpahinga ako ng ilang oras para makabawi ng tulog. Halos nagpabaling-baling lang ako kagabi ng higa dahil sa hindi ako dinadalaw ng antok. Bigla akong nakarinig ng katok mula sa pintuan.

“

Andy, kakain na tayo bangon ka na muna dyan

.“ Tawag ni Kuya Ryner. Saglit akong bumuntong hininga bago bumangon sa pagkakahiga. Bagsak balikat kong sinuot ang tsinelas na malambot saka lumabas ng kwarto. Naalala kong nagtatampo pa rin si Kuya sa akin kaya habang pababa ng hagdan ay nag-isip ako kung paano ko ito susuyuin.

Pagkababa ay naabutan ko itong nanonood lamang ng Tv sa sala. Tiningnan ko siya pero hindi man lang niya ako binalingan. Napabuntong-hininga na lamang ako at dumiretso ng mesa.

Naabutan kong kumakain na si Nanay at Kuya Ryner kaya agad akong umupo sa tapat nila at sumandok ng kanin upang ilagay sa plato. Napansin nila ang pananahimik ko kaya tumikhim si Nanay na nagpatigil sa akin.

“

Kamusta ang unang gabi mo?

“ Tanong nito sa akin. Ipinagtuloy kong muli ang pagkuha ng ulam.

“

Ayos lang po, nag-enjoy po ako..Mamaya po pala ibibigay ko sayo ang una kong sweldo para ikaw na lamang po ang magtabi

.“

Napatingin siya sa akin. “

Nako, baka naman may nambabastos sayo doon ha? Ayaw mo lang talaga magsabi

.“

“

P-po? Wala naman po atsaka andoon si Sir Alex na kaibigan ko para ipagtanggol ako

.“ Sagot ko saka sumubo ng pagkain. Napapikit ako sa sarap ng adobong niluto ni Nanay. Naalala ko tuloy noong bata kami ni Kuya, lagi niya binibigay sa akin ang kung anong malaking karne na sahog ng adobo. Gusto niya kasi na ako ang busog sa aming dalawa.

“

Magsasabi ba yan Nay? Hayaan mo siya matigas ang ulo ng batang yan!

“ Sigaw ni Kuya mula sa sala.

“

Mukhang nagtatampo pa rin ang Kuya mo sayo Andy

.“ Sabat ni Kuya Ryner. Akmang tatayo na sana si Nanay para pakainin si Kuya ng pigilan ko ito. Ito na rin ang tamang pagkakataon para masuyo at makaipagbati kay Kuya. Ayaw na ayaw ko talagang nagkakasamaan kami ng loob.

“

Ako na po

.“ Suhestiyon ko. Sa una ay tumutol ito pero nagpumilit pa rin ako at sinabing susuyuin ko siya sa pamamagitan ng pagsubo ng pagkain.

Naglakad ako papuntang sala. Ganoon pa rin ang kanyang pwesto, seryoso at nanonood ng palabas. Hindi nga niya ako pinansin kahit umupo na ako sa kanyang tabi.

“

Kumain ka na po Kuya..

“

Tinignan niya ang dala ko. “

Nay, bakit nalutang yung plato? May multo ata?

“

Mahina akong natawa. Talagang walang pinagbago ang pagtatampo nito. Para pa rin siyang bata kung umasta.

“

Hala may natawa, may multo nga

.“ Saad niya pa uli.

Nilapag ko ang plato sa kanyang tabi saka niyakap ang kanyang braso. “

Kuya bati na tayo please? Please?

“

Sa una’y hindi siya umimik kaya nagkunwari aking umiiyak. Alam kong kahinaan niya iyon kapag hindi niya ako pinatawad pa. Sa pagkakataong iyon ay naramdaman ko ang kamay niya sa aking ulo. Naramadaman ko rin ang paghalik nito sa aking buhok na siyang nagpangiti sa akin.

“

Pasensiya na ha? Nag-aalala lang naman si Kuya, sabi mo kasi hindi ka magpapagod? Diba bawal sa iyo yun? Ang tigas kasi ng ulo mo

.“

Napatingin ako sa kanya saka humiwalay mula sa pagkakayakap ko. “

Hindi po sa ganun.. ayoko lang talagang mag-hintay ng matagal.. gustong-gusto ko na makapag-ipon Kuya, gusto pa kasi kita makasama ng matagal

.“

Ngumiti na lamang ako sa kanya. Sa totoo lang gustong-gusto ko na umiyak at magsumbong na hindi ko kayang mawala siya, na hindi ko kakayanin kung mawala siya’y si Nanay ang sumunod. Pero pinigilan ko ang aking sarili na gawin ang bagay na magpapahina sa kanya. Ayaw kong nakikita nila akong umiiyak tulad ng dati.

Matapos ang usapan ay napakain ko na rin siya. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o ano pero sobrang saya ko dahil nagbibiruan silang dalawa ni Kuya Ryner. Ako naman itong tumupulan ng pang-aasar, sinasabi nila na baka raw sa susunod ay may nobyo na akong CEO ng isang kompanya.

•••

“

Good evening Andy

.“ Bungad ni Daniel ng makita niya ako sa Counter ng bar. Si Kuya Jae naman ay saglit na nagpaalam sa akin dahil may pinabibili sa kanya si Sir Alex kaya ako muna ang namamahala rito. Nginitian ko siya.

“

Good evening din

.“ Matipid kong sagot. Naramdaman ko na naman ang nakakailang niyang titig kaya gumagawa ako ng paraan para maalis yun.

“

Ahmm Andy… Can i ask?

“

Sure

.“ Sagot ko habang hindi ako tumitingin sa kanya.

“

Do you have a girlfriend? Or boyfriend?

“ Tanong niya na nagpatigil sa akin. Bigla akong nakaramdam ng kaba ng marinig iyon. Halata ba sa akin na bisexual ako? O talagang nahahalata niya dahil sa galaw ko kagabi?

“

Ahmm wala pa eh

.“

“

Really? So, pwede ka pala makipag-date sa akin?

“ Aniya na nagpatigil na talaga sa akin. Lumakas ang kaba ko kaya hindi ko siya naiwasang harapin at pagkakunotan ng noo. “Ahh sorry, alam kong kakakilala lang natin pero….I like you, lalo na nung ikinekwento ka ni Kuya Alex sa akin kagabi.”

“

G-ganun ba?

“ Nauutal kong sabi. Naramdaman ko ang init ng aking pisngi ng marinig mula sa kanya ang salitang “ I like you “. Unang pagkakataon kasi na mayroong nagsabi sa akin ng bagay na yan.

“

Yes, so kung may free time ka sana.. can i date you? Ahmm kung okay lang?

“

Napalunok ako. Bakit ako? Sa dami ng babae sa Bar bakit ako pa ang napili niya? Naiisip ko tuloy kung nangt-trip lang ba siya sa akin? Pero hindi siya siguro nagbibiro dahil kung ganun man, baka tumatawa na ito ngayon.

“

Andy? Mukhang hindi ata ok sayo a—

“

Ayos lang, sige kapag may free time ako

.“ Sagot ko. Nakakahiya kung ako mismo ang tumanggi. Pero handa ba ako? Handa ba talaga ako? Ewan nakakatakot sumugal lalo na ngayon lamang ako niyaya sa Date…at isang lalaki pa.

Mistula namang hindi siya makapaniwala sa sinabi ko. “

Yes! Thank you!

“ Masayang saad niya saka sumuntok sa ere saka nagpaalam na uuwi muna saglit. Nginitian ko na lamang siya at tinanguhan.

“

Hey, can you give a wine?

“ Tawag ng isang tinig sa akin. Dahil abala ako sa pagkuha ng baso at pagsalin ng sinasabi niyang wine ay hindi ko napansin kung sino ang binigyan ko. Nilapag ko ito sa kanyang harapan.

“

Your wine sir,

“ Saad ko. Pero imbes na hawakan niya ang basong binigay ko, ay sa kamay ko siya humawak. Iniangat nito ang mukha sa akin na siyang nagpakunot ng noo ko.

“

Sir Seven?

“ Tanong ko. Nakasuot siya ng isang t-shirt na kulay itim.

Bigla niyang binitiwan ang pagkakahawak sa akin. “

Argh, i thought you’re girl dahil sa kamay mo

.“ Saad niya saka sumimangot. Mistula naman akong binuhusan ng malamig na tubig sa sinabi niya. Ganun ba talaga ako? Kaya siguro ganun na lamang ako niyaya ni Daniel kanina.

“

Sorry

,“ Saad ko na lamang.

“

Akin na ang isang boteng Wine bibilhin ko yan

.“ Aniya niya na para walang gana. Ibinigay ko iyon sa kanya. May dinukot naman siya sa kanyang bulsa at inilapag iyon sa counter. Libo ang ibinigay niya sa akin kaya kahit nagtataka ay kinuha ko ito. Napatingin ako sa presyo ng wine. Nagkakahalaga iyon ng 2,000 lamang. Pero nagbayad siya sa akin ng 3,000. Mukhang lasing na ata siya?

Ibabalik ko sana ang isang libong sobra ng bigla siyang sumagot. “

Keep that, tip ko yan sayo

.“

Nagtataka man pero tinanggap ko na lang kaysa magalit na naman ito sa akin.

Itutuloy…

Kailangan ko po ng comment niyo huhuhu kung lame b ang story oh Hindi?

Add me fb: Aionix Seven Corporal or LANCELOT ANASTACIO

Announcement

~~Deleted~~

Taming 9

T a m i n g 9: First Late

SEVEN’S Point Of View

7:00 am

I went to the bathroom para sana maligo. Tinatamad akong pumasok ngayon pero ayaw kong magstay dito sa impyernong bahay. I brought my towel and then i close the door quietly. Ayoko kasi sa lahat ay ang maingay na pagsarado ng pintuan, it’s annoying for me.

Isinabit ko sa hook ang tuwalya saka naghubad ng t-shirt and boxer. Ayoko sanang maghubad ng brief pero ako lang naman ang tao dito kaya itinuloy ko na. Binuksan ko ang saraduhan ng shower at bumagsak doon ang maligamgam na tubig.

It’s warm..at ito ang nagpapakalma sa akin.

I close my eyes when suddenly the door of my bathroom was open. Pinatay ko ang shower at saka nagtapis sa katawan. Binuksan ko ang isa pang pintuan na humaharang sa pinakashower kung saan tanging salamin ang panangga..well malabo ito kaya hindi naman makikita ang katawan ko ninoman.

“

Sino yan?

“ Tanong ko. Pinagtuloy ko ang paghakbang palabas hanggang sa makarating ako sa pintuan. Sinilip ko ang labas ng kwarto para malaman kung sino ang nangti-trip sa akin. “

It’s not funny, kaya kung sino ka man lumabas ka na!

“

Boo!

“ Sigaw ng isang boses na nagmula tabi ko. Napahawak ako sa dibdib ng makilala ko kung sino iyon. Si Light.

“

What the— naliligo pa ako bro dun ka nga muna!

“

Tumingin ito sa akin pababa sa paa ko. Tumutulo ang tubig sa aking buhok. Nqgsalubong ang mga kilay ko ng bigla siyang kumagat ng pang-ibabang labi saka tumingin sa akin na parang nang-aakit. “

Oh?

“

Eng het nemen fefe Seven hehehe

,“ pang-aalaska niya gamit ang pabebeng boses ng ibang babae. Mahina ko siyang itinulak palabas habang humahagalpak siya ng tawa. Sinarado ko na ang pinto habang pailing-iling na pumasok muli sa shower.

Napatingin ako sa katawan ko. Yeah, i won’t deny it. Maganda ang pangangatawan ko dahil alaga ko ito sa gym. Minsan ko na rin itong nagamit sa isang photoshoot kaya kilala na ng iilang babae ang isang Seven Corporal bilang “ One of the hotest man in the asia .“

But i don’t care. Minsan lang naman ako mahumaling sa babae, sa katunayan may iilan na akong naikama. We make love— mali, we make lust pala, dahil iyon sa init ng katawan at dala ng alak na pinaiinom nila sa akin. Napailing na lang ako habang sinasabunan ang buo kong katawan.

Napapikit ako ng biglang sumagi sa aking isipan ang kaganapan kagabi. Dalawang beses ko ng nakita si Andy sa bar na palagi kong pinupuntahan. Sigurado akong sumaside-line siya bilang bar tender doon bilang dagdag income. Well, hindi ko naman siya pwedeng pagbawalan lalo na alam kong kailangan niya ng pera. Pero ang ayaw ko lang talaga ay ang kilos niyang parang babae, ang lambot niyang tignan.

Nahawakan ko nga ang kanyang kamay. His hand’s looks like a woman’s so I thought she was a chicks that I can flirt. Wala atang bahid iyon ng kalyo o kung ano pa man.

I take a half of hour sa paliligo then agad akong nagpunas at nagtapis ng tuwalya sa katawan. Pagkalabas ko ay sumalubong sa akin ang nakangising si Light habang nagkikilos bakla sa kama ko. Di ko siya pinansin at dumiretso sa closet kung saan ako mamimili ng susuotin ko.

“

Babayaran naman kita ng 150 fafa, basta akin ka ngayon please?

“ Pagpapabebe ni Light. Nilapag ko sa kama ang buo kong susuotin kasama ang necktie at medyas. I smirk at unti-unting lumapit sa kanya. Masyado niya akong hinahamon. Siya naman ang itong tuwang-tuwa sa ginagawa ko. Kinagat niya pa ang tuktok ng kanyang daliri.

Shit, gayang-gaya niya talaga ang mga bakla!

Nang matapat ako sa kanya ay tinulak ko ito pahiga hanggang sa matigilan siya na parang nalilito sa ginagawa ko.

“

B-bro i-im just kidding..

“ aniya at humawak pa sa dibdib na akala mo’y isang babae. “

Wag po bata pa po ako..

“

You first

,“ saad ko at akmang huhubarin ang nakatapis sa aking tuwalya ng sumabat siya.

“

Wag po, wag mong titigilan..

“ saad niya sabay tawa ng malakas. Napailing na lamang ako sabay ayos ng tayo para magbihis na.

“

Masyado ka namang nadala sa akin Bro, yung totoo? Ginaganyan mo ba ang assistant mo?

“

Natigilan ako. “

Gago! Tulad mo pa ako sayo

.“

Muli na naman siyng tumawa. “

Pero seryoso, ayos ba yung assistant mo? Medyo napapansin kong malambot siya

.“ Niladlad niya ang kamay. “

Bekle ba?

“

Binotones ko ang long-sleeve polo ko. “

I guess.. yes? Malambot siyang kumilos, plus clumsy pa kaya mapapagkamalan mo ngang bakla

.“ Seryoso kong sagot. Kinuha ko ang neck tie at inayos iyon bago isuot ang slucks ko. Nang maayos ko na ang lahat ay saka ko naman kinuha ang belt.

“

Akitin mo kaya? Tapos kapag bumigay saka mo uli seryosohin

.“

Tinignan ko siya ng masama. “

As if naman na maakit ko siya ng ganun-ganun lang?

“

What do you mean?

“

Mukhang seryoso sa trabaho niya yun, i don’t know pero nakakacurious yung pagiging seryoso niya

.“

Hindi na lamang siya sumagot. Inayos ko ang iilan sa akin tulad ng paglalagay ng gel sa buhok at pagpapabango. Nang matapos ko ito ay saka kami lumabas at bumaba sa hagdan. I saw my parents habang kausap ang dalawang matanda na mistulang kasing edad lang nila. They are both parents of Light, sina Mr. And Mrs. Levis.

Naagaw namin ang kanilang atensyon kaya lahat sila’y nabaling sa amin. Pumunta si Light sa kanyang magulang at humalik sa mga pisngi nito, while ako naman ay hindi man lang sila pinansin.

“

Mag-breakfast ka muna Anak, Seven

.“ Yaya ni Dad sa akin.

Ngumiti ako ng peke sa kanila. “

No thanks, i need to go marami pa akong dapat asikasuhin sa Office

.“

Nagpaalam na lang ako sa kaibigan ko at kina Mr. Levis na papasok na ng company. Narinig ko pa na tinatawag ako ni Mom pero nagbingi-bingihan lang ako hanggang sa makarating na ako sa parking ng kotse ko.

ANDY’S Point Of View

Kinusot ko ang aking mata atsaka nag-unat. Ngayon, nararamdaman ko ang antok na dapat tumama sa akin nung sabado ng gabi. Kahit tinatamad akong pumasok ay pinilit kong tumayo at lumabas ng kwarto. Naabutan kong nag-wawalis ng sahig si Kuya Ryner pagkababa ko habang si Nanay naman ay nag-aayos ng iilang tiklupin sa sala. Si Kuya naman ay namamahinga sa kanyang higaan habang pinakikinggan ang tugtugin sa kanyang radio.

Hindi ko na sila nabati pa dahil kailangan ko ng kumain at baka mahuli pa ako sa pagpasok. Mukha naman alas-sais pa lamang ng umaga kaya hindi pa ako ganun natataranta. Nakahanda na ang pagkain sa mesa ng maabutan ko ito. Halos andoon ang paborito kong kainin sa almusal.

“

Good morning Andy, anong oras pasok mo?

“ Biglaang tanong ni Kuya Ryner habang nagtatapon ng kalat sa lalagyan ng basura. Kumuha na lamang ako ng plato at kutsara upang ihanda ang kakainin.

“

7:30 kuya bakit?

“

Napatingin ito sa akin habang nakakunot noo. Mukhang nagtataka siya sa naging sagot ko. “

Ha? 7:30? Eh 7:20 na?

“

Ahh 7:20

.“ Ani ko sabay sandok ng kanin. Pero agad akong napatigil at nanlaki ang mata sa narinig. Ngayon lang nagsink sa utak ko ang sagot niya. “

Ano?! 7:30?!

“

Napakamot ito sa kanyang ulo. “

Oo? Nako mahuhuli ka na niyan

.“

Hindi ko na siya hinintay na sumagot pa at agad na tumakbo papunta sa banyo. Mabuti at nasa loob na nito ang tuwalyang gagamitin ko kaya dali-dali akong naghubad ng susuotin at nagbuhos ng tubig gamit ang tabo. Wala na akong pakielam kung malamig ang naroon basta ang alam ko..

Patay ako kapag nalate ako kay Sir!

Matapos ang mabilisang paglilinis ng katawan ay agad akong nagbihis. Hindi ko na rin nasagot ang tanong ni Nanay kung ano bang nangyayari sa akin. Nang matapos makapagbihis ay binilisan ko pa ang pagtakbo palabas. Hindi ko na rin nagawa ang pagmano at paghalik sa pisngi ni Kuya dahil kanina pa pala naghihintay si Manong sa labas.

“

Pasensiya ka na Manong

.“ Ani ko. Tumango lang siya saka mabilis na pinaandar ang sinasakyan naming tricycle.

Mabuti at may mabilis na bus ang pumara pagkababa ko ng sasakyan. Humingi akong pasensiya sa driver bago ako sumakay ng bus na lagi kong nasasakyan papunta sa trabaho. Pag-apak ko pa lang sa taas ay napansin ko ang iilang nakatayong kalalakihan. Siguro akong puno na ito kaya no choice kundi ang gumaya sa kanila habang nakahawak sa hawakan.

“

Ma! Para ho!

“ Natataranta kong sigaw. Ibinayad ko pa ang singkwentang pera ko bago bumaba. Di bale ng walang pangkain basta makarating lang ako ng ligtas sa opisina. Hindi na ako nagdalawang isip na tumakbo habang papasok sa loob.

Pagkabukas ko ng pintuan ng opisina ay nakatalikod ang swivel chair nito. Alam kong andirito na si Sir dahil sumenyas sa akin si Ms. Alice ng paghiwa sa leeg—ibig sabihin nito ay lagot ako.

Hays Andyyy!

“

Good m—

“

Why are you late?

“ Pagputol nito sa aking sasabihin. Napalunok ako ng laway ng dahan-dahan itong humarap sa akin. Naalala ko tuloy ang unang araw na una ding beses na nareject ako dahil sa isang issue.

“

I-im sorry sir..p-puyat lang

.“ Nauutal kong sagot.

“

You should know na don’t make a excuse lalo yang puyat, alalahanin mong marami ka pang dapat asikasuhin sa dito!

“ Singhal nito sa akin. Napapikit ako sa pagsigaw nito, gayunpaman tinanggap ko na lamang ito dahil kasalanan ko rin naman, dapat kasi nag-alarm na lamang ako kanina.

“

Are we clear?

“ Dagdag pa niya. “

I ask you, nagkakaintindihan ba tayo?!

“

Mabilis akong tumango. Tinungo ko ang upuan at nilapag ang dala kong case. Kinuha ko rin ang tablet na gagamitin ko araw-araw. Sakto namang pagbukas ko ng tumunog ang notification sound niya kung saan isang message mula sa Gmail ang dumating. Pinindot ko ito at tinignan.

“ Hi, Mr. Corporal i want you to know that we have a meeting with 3 Japanese investors, they are like to meet you at your conference room. Parating na kami dyan in just few minutes .“ Basa ko dito.

“

Sir Seven, may meeting po kayo with 3 Japanese na investor? Ang loc—

“

Bigla itong tumayo. “

Puntahan mo si Alice at ipahanda ang conference room!

“

Nakahinga ako ng maluwag ng masaayos namin ang lahat dito sa kinalalagyan naming silid. Ngayon ay magkatabi kami ni Sir Seven habang hinihintay ang mga bisitang darating.

“

Ready your recorder Andy.

“ Utos niya ng hindi man lang ako binabalingan ng tingin. Tumango ako at nilabas ang binigay sa aking recorder. Maya-maya pa ay dumating na ang inaasahan namin. Yumuko kaming dalawa ni Sir Seven bilang paggalang.

“

Irasshaimase

.“ Pagbati ni Sir Seven. Napatingin ako sa kanya dahil wala akong alam pagdating sa nihonggo. Napatingin din ito sa akin habang nakakunot ang noo. Sinenyasan niya ako na sabihin din ang sinabi nito.

Argh! Isip Andyyyyyy!

“

A-arrigato

.“ Tanging pagbati ko. Nasapo ni Sir ang kanyang noo at inis na tinignan ako. Gusto kong magpalamon ngayon sa upuan ko. Nakakahiya ka Andy!

“

It’s ok, it’s ok

.“ Natatawang sabat ng isa sa Japanese na lalaki. Medyo may katandaan na ito pero hindi puti ang mga buhok. Sinenyasan niya kaming maupo na.

Maya-maya pa ay nag-umpisa na ang kanilang meeting. Wala naman akong naiintindihan sa sinasabi nila kaya pinaglaruan ko na lamang ang mga paa ko sa ilalim ng mesa.

Matapos ang nakakahilong pagtitipon nila’y ibinagay ko na kay Ms. Alice ang narecord kong usapan. Siya na raw ang bahala sa report dahil hindi pa ako ang dapat na gumawa n’un. Sinabihan niya na lamang ako na maghintay dahil sa susunod na mga araw ay baka ako na ang utusan ni Sir na gumawa ng report.

Pagkarating ko sa opisina ay seryoso akong tinignan ni Sir Seven. Hindi pa man ako nakakaupo ay isang nakakatakot na pagtawag ang ginawa nito.

“

P-po?

“

Try to learn a different language dahil baka minsan ay ikaw ang humarap sa mga ka-meeting ko

.“ Saad niya na aking ikinabahala. Hindi ako sanay sa ganoong pagtitipon, lalo na kung ang mga kausap ko’y may posisyon at mayayaman.

“

But magaling ang ginawa mo, natuwa ang invertors sayo kaya nagrequest sila na kapag sa susunod pang meeting ay isasama raw kita

.“ Dagdag pa niya. Tumango na lamang ako saka ngumiti.

Akalain mo nga naman Andy, may nagawa ka ring maganda sa boss mong may regla.

Lumipas ang iilang oras at napansin ko ang pagdilim sa labas. Mag-aala-singko na at dapat pauwi na kami. Isinasaayos ko na ang aking gamit ng biglang kumidlat ng malakas at namatay ang ilaw. Bigla akong napatakbo kung saan. May nakapa akong tali na agad kong hinawakan dahil sa pagkataranta.

“

Shit!

“ Gulat na sigaw ni Sir. Mukhang pati siya nagulat sa kidlat. Pumatak rin sa bintana ang malalaking tulo ng ambon hanggang sa ito’y naging buhos na siyang nagdagdag ng nakakatakot na pakiramdam.

“

S-sir?

“ Tawag ko. Hindi ito sumasagot kaya inaakala kong iniwan na ako nito. Akmang kukunin ko na sana ang cellphone ko ng biglang isang Flashlight ang tumapat sa aking mukha. Napapikit ako.

“

Pwede ba Andy? Bitiwan mo na ang neck tie ko?

“ Aniya. Ang malakas na buhos ng ulan ay nasundan uli ng napakaliwanag na kidlat kaya nagkaroon ng bahagyang ilaw sa loob ng opisina.

Saglit lang iyon pero kitang-kita ko.

Malapit ang mukha namin ni Sir sa isa’t isa..

Itutuloy…

Taming 10

T a m i n g 10: Hot

ANDY’s

Point Of View

Natulala ako. Naamoy ko ang panglalaking pabango niya sa katawan. Parang nakakadala ang mga iyon at automatic na mapapahalik ka sa kanyang labi. Pero hindi, andy! Umayos ka please? Boss mo yan, kung ayaw mo matanggal.

“

Are you enjoying staring at my face?

“ Tanong niya. Kahit na madilim ay pakiramdam kong nakangisi siya sa akin. Agad akong napabitaw sa neck tie niya saka umayos. Nanginginig ang kalmnan ko sa hiya dahil ngayon lamang ako nagkaganun sa isang tao.

Iba kasi ang ibig sabihin nu’n lalo na sa lalaki. Para mong inaakit kapag ginawa mo iyon.

“

Sorry po

.“ Sabi ko. Naramdaman ko ang paglakad niya papalayo sa akin hanggang sa nakita kong pumwesto siya sa bandang bintana kung saan nakita ko ang hubog ng kanyang katawan. Sa tagal ko sa kanya ni hindi ko pinagkainteresan tignan o suriin iyon kahit pa nakita ko ng isang beses ang pandesal niya.

“

Nakakainis! Mukhang dito na naman ako matutulog!

“ Inis na reklamo niya. Kinuha ko ang cellphone ko at tinignan kung makakapagtext pa ba ako kay Nanay. Inopen ko ang screen at akmang pipindutin ang apps ng message kung saan ako magtatype, nang biglang magtext ang costumer service. Napapikit na lamang ako ng malamang expired na rin pala ako. Hays! Baka mag-alala yun sila sa akin!

Binuksan ko na lamang ang Wi-fi at saktong nakaconnect pala ako doon. Nasapo ko na lamang ang aking noo dahil hindi ko agad naisip na mayroon namang paraan para makapagmessage ako. Pagpindot ko ng messenger ay saktong nakaonline si Kuya Ryner at kanina pa pala ako chinachat. Tinawagan ko na lamang siya na agad niya namang sinagot.

“

Hello? Bunso nasaan ka na?

Sunduin

kita ng

payong

ha?

“ Saad niya sa kabilang linya.

“

Hindi na kuya, hindi pa ako nakakalabas ng opisina, kung tumila man ito aalis ako at uuwi pero kapag hindi…

“

Baka mag-alala ang Kuya mo sayo!

“

Hindi, Ano ahmm Pakisabi na lang na baka mag-overnight kami dito ng boss ko

.“ Sabay tingin kay Sir Seven na nakatingin na rin pala sa akin. Hindi ko alam kung papayagan niya ako pero hindi talaga ako makakalabas pa kahit na may masasakyan.

Narinig ko ang pagbuntong hininga niya. “

Sige, basta kapag tumila ha? Umuwi ka hihintayin kita

.“

“

Sige kuya, basta kung naantok ka na po matulog ka na, ayos lang ako rito

.“

Siya na lamang ang nagbaba ng tawag. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil hindi na sila mag-alala pa sa akin, lalo na si Nanay na halos hindi makakatulog kung wala pa ako.

“

May kuya ka pala? I thought you’re the eldest and the bread winner in your family

.“ Biglang sulpot ni Sir habang nakaupo sa swivel chair. Kahit nagtatakang hindi siya galit sa pagkakataong iyon kundi isang maamo at napaka-kalmadong Seven Corporal.

“

P-pinsan ko po yun, ang Kuya ko po kasi a— ay nasa bahay po pero hindi siya ang tumawag

.“

Muntik ko na masabi!

“

Ahh I see

.“

Sandaling katahimikan ang namayani sa aming dalawa hanggang sa biglang kumulog at kumidlat na naman. Kitang-kitang kita ko ang pagtitig sa akin ni Sir Seven habang seryosong mukha na naman ang pinakikita nito. Ano pa nga ba ang aasahan ko? Pabago-bago ata mood nito eh.

“

Andy, gusto mo na bang mag-resign sa akin?

“

Napatingin ako sa kanya dahil sa tanong nito. Bigla na naman akong kinabahan na baka mamaya o bukas ay tatanggalin na niya ako sa kadahilanang sagutin ko ang tanong niya ng katotohanan.

“

T-to be honest Sir…Oo? Kung marami pang opportunity na darating na mas makakatulong sa akin, pero Sir alam ko namang mahirap ang ganoon lalo na undergraduate akong bata, kaya kung makakapagtiis pa naman ako hinding-hindi ako aalis dito

.“

“

Andy..

“

Po?

“

Look at me

.“

Napatingin akong muli sa kanya. Halos sumpain ko ang kinauupuang kong upuan ng makitang malapit na naman sa akin si Sir Seven. Ang mata nito ay diretsong nakatingin lamang sa akin na parang sinusuri ang bawat detalye ng pagkatao ko.

“

P-po?

“

Psh, tigilan mo nga yang pag-uutal mo, ang sabi ko tignan mo ako dahil may sasabihin ako sayo

.“

Tumango ako tinignan siya sa mata. Relax lang Andy, tingin lang yan wag ka mailang..

Ilang minuto ang nagtagal kami sa pagtitigan. Sa minutong iyon ko rin napagtantong gwapo pala siya kahit na suplado at palaging galit siya sa akin. Maamo rin pala ang mukha niya lalo kapag malapitan. Ang sarap tuloy niyang tignan..Kaso baka pagalitan na naman niya ako kapag ginawa yun.

“

Wag ka ng magresign please? Dito ka na lang?

“

Biglang nag-iba ang ihip ng hangin. Miski ang paggalaw ng mga cells sa katawan ko at pagproseso ng utak ko’y nag-iba. Hindi ko makilala ang lalaking nasa harapan ko. Para bang nag-iiba ang aura niyang napakaitim noon, na ngayon ay tinatalo ng kulay puti. Ang magkasalubong niyang Kilay dati ay halos ngumiti na rin na para bang nahigop ang lahat ng galit sa kanyang emosyon. Ang mata niyang may nakakamatay na tingin ay kumalma kasabay ng katahimikan sa loob.

“

H-hindi ako Aalis Sir..P-pangako..

“

Good

.“

Saka naputol ang pag-iimagination ko sa kanya. Halos matauhan kaming pareho sa titigang iyon at nagkanya-kanya kami ng pag-iwas. Siya’y tuluyang tumayo sa kanyang upuan at pinagmasdan na naman ang ulan sa bintana habang ako’y nakasandal sa kinauupuan ko habang iniisip na kung bakit nagkaganun si Sir.

Dahil ba yun sa ulan? O dahil? Nakikita niya ang pagtitiis ko sa kanyang ugali? Pero bakit napakadali naman? Kung dahil nga sa ulan yun, siguro lagi kong hihilingin na umulan para sa ganun, mapabago ko siya. Pero hindi kaya isang palabas lamang ang pagiging mainitin ng ulo nito para sa sinasabing “ Patience “?

Alam kong mapapaamo ko rin siya..Tama! Hindi ako aalis hangga’t hindi siya nagbabago, siguro kung matagumpay ko itong magagawa ay magkakaroon na siya ng maligayang buhay..Pati na rin siguro ng lovelife? Sayang ang kagwapuhan niya kung tatanda siyang binata. Swerte ng makakakuha sa kanyang babae lalo kung tuluyan kong magawa ang hamon ko sa sarili.

“

Ready Yourself Andy dahil mukhang dito ng tayo mag-oovernight

.“

Napatingin ako sa kanya. Ngayon lamang ako nakapag-overnight sa buong buhay ko. Lagi kasi akong pinagbabawalan ni Kuya kahit na pinapayagan ako ni Nanay. Ayaw niya raw kasi akong mapahamak dahil doon. Wala naman akong magagawa kung hindi ang sumunod dahil baka magalit siya sa akin.

“

Hmm, i’ll take a shower First..

“ napatingin ako sa kanyang muli. Ano? Iiwan niya ako mag-isa rito? “

I mean halfbath

.“

Kahit natatakot ay sadya ko itong nilabanan dahil masasabihan niya akong duwag. Lumabas na siya ng opisina habang ako ay nakatitig sa cellphone ko. Pilit kong nililibang ang sarili ko sa larong dinownload ko sa Apps Store. Ayoko isiping may multo sa paligid ko.

Biglang kumulog ng malakas.

“

Mama!

“ Tanging naisigaw ng bibig ko sabay takip ng aking tenga. Gusto ko ng maiyak dahil sa takot na nararamdaman. Oo kahit naman malaki na ako eh duwag pa rin ako, kaya nga baby pa rin ang turing sa akin ni Kuya at Mama.

“

Psst!

“ Tawag ng isang tinig. Napatakip ako ng mata. Ayokong tignan iyon dahil baka himatayin ako kapag nakita ko ang nakakatakot na itsura ng nilalang na iyon.

“

Psst!

“

Please kung sino ka man tigilan mo na ako.

May kumalabog sa bandang dulo kung saan nakalagay ang mga papeles ng opisina. Nakadagdag iyon sa pangingilabot ko dagdagan mo pa ng lamig na hindi pa rin nawawala kahit na nakapatay na ang kuryente ng aircon ni Sir.

“

Andy?

“ Tawag ng isa uling tinig. Sa oras na yun ay nakahinga ako ng maluwag ng makilala ko kung sino siya. Kahit madilim ay kitang kita ko ang dibdib nitong nang-aakit at ang kanyang matigas at anim na pandesal sa tyan. Si Sir Seven .

“

S-sir

.“ Sagot ko ng tuluyan siyang makalapit sa akin. Hindi naman siya basa kundi ang buhok niya lamang ang nakikita kong magulo dahil sa tubig. May iilan pang patak nito ang tumulo sa binti ko.

“

Why are you screaming? Wala naman si—

“ naputol ang sasabihin niya ng may kumalabog na naman pero sa pagkakataong iyon ay mas malakas na. Hindi ko alam kung anong sumapi sa akin basta nakita ko na lamang ang sarili kong napayakap sa kanyang katawan.

Doon ko naramdaman ang matigas niyang katawan. Shet Andy.. Anong ginawa mo?

Agad ko ring nailayo ang sarili sa kanya sabay yuko. Nakakainis na gabi ito, masyadong maharot. Pati ako dinadamay hays!

SEVEN’s Point Of View

Nagulat ako ng mapayakap si Andy sa akin. Nagmumukha talaga siyang bata ngayon. Pero teka? Bakit hindi kaya ako nagalit ng dumampi ang kamay niya sa abs ko?

Nag-enjoy ba ako? Fuck!

Natauhan naman siya bigla sa ginawa at napayuko. Siguradong alam ko na kung anong gender ang mayroon kay Andy. Well, wala namang kaso yun sa akin? Basta he knows the limitation…Mukhang hindi naman kasi siya gagawa ng bagay na ginagawa ng ibang kauri niya lalo kung may gwapong kasama.

“

Andy, Kunin mo yung comforter doon sa ilalim at ilatag sa sahig para makatulog na tayo

.“ Utos ko rito. Agad naman siyang tumayo at sinunod ang sinabi ko. Hindi na siya umimik pa at nilatag na lang ang comforter. Napatingin ako sa orasan, it’s 6:30 pm na pala mukhang wala kaming makakain dito sa loob.

“

S-sir ayos na po..

“

Good

,“ tipid na sagot ko at naupo sa swivel chair. Nakahubad pa rin naman ako dahil ayoko na munang suotin ang suot ko kanina. Pinatutuyo ko kasi ito para hindi bumaho. Napatingin ako kay Andy na mukhang gutom na dahil nakahawak ito sa kanyang tyan. “

Are you hungry? Sorry wala tayong mabibilhan ngayon

.“

“

A-ayos lang po

.“

Tumango ako at isinandal ang sarili sa upuan.

Ilang oras ang lumipas at halos walang nangyari sa amin kundi ang tumunganga at magcellphone lamang. Si Andy ay naglalaro ng games habang ako ay patingin-tingin lamang sa screen. Well, wala naman akong aasahang message mula sa kapatid ko at magaling kong mga magulang. Ni hindi nga nila ako tinatanong kung ayos lang ba kami dito sa loob.

I yawn, kaya agad na akong tumayo at tinungo ang nilatag na comforter. Si Andy naman ay sumunod pero hindi siya masyadong dumikit sa akin. Tsk! Baka magkasakit siya at ako pa ang sisihin ng magulang nor kapatid niya.

“

Tumabi ka sa akin

.“ Utos ko sa kanya.

“

P—

“ tututol pa sana siya ng putulin ko iyon at kusa siyang itabi sa akin.

“

Tsk! Now, sleep

.“

Wala siyang nagawa kung hindi ang pumikit. Napatingin ako sa kanyang mukha. Andy is really cute person and i won’t deny it. Madalas kasi kapag may napapansin akong kakaiba sa isang tao lalo ay sinasarili ko na lang, except kung may mapupuna akong di maganda sa kanila.

And that is called “ Pamamahiya “.

Naalala ko kanina kung paano niya ako titigan. Hindi ko alam pero sa pagkakatitigan namin ay nakaramdam ako ng kakaiba. Hindi ko naman yun alam pero baka nanibago lang ako sa sarili ko lalo na ng sabihin ko ang “ Please “. Sa lahat ng nakilala ko even ang magulang at ang magaling kong kapatid, ay hindi ako nagsabi ng please. I’m not the type of person na magsasabi nu’n dahil wala naman akong pake sa mga tao sa paligid ko.

“

M-mama…“

bulong ni Andy. Napatingin ako sa kanya habang nakaunan ang dalawa kong kamay sa ulunan ko. Nakita ko ang panginginig niya sa lamig habang yakap nito ang sarili. Nataranta ako, hindi naman siguro siya nilalagnat diba?

Kinapa ko ang noo at leeg niya pero tanging malamig ang katawan niya. Wala naman akong kumot dito shit! Anong gagawin ko?

“

S-shh Andy..

“ pagpapakalma ko. Bigla ko na lang siyang niyakap dahil sa tingin ko iyon na lang ang tanging magpapatigil sa panginginig niya.

“

K-kuya..

“ bulong na naman niya kaya napatingin ako sa kanya. Mukhang iniisip niya na ang kuya niya ngayon ang nakayakap sa kanya. Maya-maya pa ay tumigil na ang panginginig nito sa lamig habang ako ay nakaramdam na ng labis na antok kaya tuluyan na akong nagpalamon sa dilim.

I sigh and i slowly close my eyes..

ANDY’s Point of view.

Nagising ako sa isang tapik sa aking braso. Unti-unti kong minulat ang dalawa kong mata sa labis na antok. Sumalubong sa akin ang kakagising pero gwapong mukha ni Sir Seven.

“

Wake up! Maghilamos ka na roon Andy para makauwi ka na

.“ Utos nito sa akin. Hindi ko maiwasang tignan ang maganda niyang katawan kaya agad kong iniwas ang aking paningin sa kanya. Akmang tatayo na sana ako ng biglang bumukas ang pintuan ng opisina at niluwa nu’n ang 5 empleyado ni Sir kasama si Ms. Alice.

Nakanganga ang mga ito. “

G-good morning Sir and A-andy..

“ pautal-utal na sagot ni Ms Alice.

“

Sorry naistorbo ata namin kayo..

“ saad pa ng isang lalaki na mukhang hindi rin makapaniwala sa naabutan.

Hala! Kung ano man ang iniisip nila nagkakamali sila!

“

No, hindi wala naman kami ginagawa…Nastranded kami kagabi dito dahil sa malakas na Ulan kaya wag na kayo mag-isip ng kung ano dyan

.“ Nakasimangot na sagot ni Sir Seven sa kanila. “

Mamaya na kayo bumalik, uuwi muna kaming dalawa saglit.

“

Wala na silang nagawa kundi ang sarhan ang pintuan at umalis. Kinuha naman ni Sir Seven amg damit niya na nakasabit sa isang hook. Kinuha ko rin ang gamit ko dahil may dala akong Wipes doon. Nilabas ko ang isang piraso nito at ipinunas sa kagigising ko lamang na mukha.

Maya-maya pa ay natapos na si Sir Seven sa kanyang pagbibihis. Inayos niya ng mabuti ang neck tie sa kanyang dibdib atsaka tumingin sa akin. “

Back to work mamaya ok? It’s already 6:00 Am kaya kailangan andito ka na ng 8

.“ Dagdag niya pa bago siya tuluyang lumabas ng opisina.

Doon na ako nanghina. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko dahil nakasama ko si Sir ng iisang gabi lang..Mauulit kaya ang pagiging maamo niya tulad kagabi?

Hindi na ako nagtagal sa loob at lumabas na rin ako para umuwi. Paglapag ko sa ground floor ay siyang salubong sa akin ni Ms. Alice.

“

Uy hala naistranded pala kayong dalawa rito?

“

Tumango ako. “

Opo hehe

.“

“

Mabuti at nakatiis ka sa ugali niya? Hindi ka ba inaway?

“

Hindi naman po..Medyo maayos naman si Sir kagabi, sige Ms. uuwi muna ako saglit babalik rin po ako

.“ Pagpuputol ko ng usapan. Ayoko munang humaba ang topic at baka mamaya ay kung saan pa iyon mapunta. Mabuti at may isang bus ang naroon na naghihintay ng pasahero. Agad akong sumakay kahit iilan pa ang sakay nito.


"

Nay, pasensiya na ngayon lang..

" pauna kong pagbati ng tuluyan kong mahubad ang aking sapatos sa pintuan. Nakita kong nabuhayan ng pagngiti si Nanay at Kuya Ryner dahil sa nakita. Agad akong sinalubong nito ng halik sa noo.

"

Nako, mabuti at nakauwi ka..Kumain ka na ba?

"

Umiling ako. Sabay baling ng tingin kay Kuya na natutulog pa rin hanggang ngayon.

"

Si Kuya Kamusta?

"

Sa pagkakataong iyon ay sumabat na si Kuya Ryner. "

Ayos na siya, nag-aalala rin sayo kagabi pero naiintindihan naman daw niya basta alam niyang ligtas ka, teka sino nga uli kasama mo sa kagabi?

"

"

Boss ko lang po Kuya

."

"

Sige na Kumain ka na muna dun, may pasok ka pa ba?

"

Tumango ako. Nakita ko ang panghihinayang sa mukha ni Nanay ng malaman niya iyon. Gusto ko na rin sana munang hindi pumasok pero alam kong may tungkulin at trabaho pa akong kailangang asikasuhin sa opisina.

Itutuloy...

# Taming 11

T a m i n g  11: Accident

ANDY's Point Of View

Pagkatapos ng ilang oras na muling pag-aayos ay muli akong umalis ng bahay. Mabuti at hindi na naman tumutol si Kuya dahil alam niyang ayos lang ako kagabi. Sinabihan na lamang ako nito sana'y hindi na raw maulit ang pagpapalipas ko ng gabi sa ibang lugar.

Napatingin ako sa labas ng bintana nang biglang umandar ang sinasakyan kong bus. Ramdam ko pa ang antok dahil sa nakalipas na gabi. Pero naputol iyon ng maalala ko ang tagpo kagabi kung saan nakasama ko si Sir. Una kong pagkakataon iyon..Aish..

Naisip ko rin na bakit ganoon na lamang ang naging ugali nito sa akin? Nagbago na ba talaga siya? Para sakin ay naging sweet si Sir sa akin lalo na ng itabi niya ako sa kanyang patulog. Pero baka naman dahil naaawa siya? O baka bored lang siya kagabi?

Sana naman magbago na talaga siya.

Wait— nanaginip ako kagabi patungkol sa pagyakap sa akin ni Kuya. Doon, nakita ko kung gaano siya gumaling mula sa sakit na cancer. Naiyak ako sa tagpong iyon kaya hindi ko napigilang yakapin siya at hilingin na sana ay totoo na lamang ito. 

Pero naramdaman ko ang isang bisig na yumakap sa akin..sino ang may gawa nu'n? Hindi kaya...

Napabalikwas ako ng upo ng biglang bumusina ang bus. Tumigil ito ng malakas kaya lahat ng pasahero ay nagulat. Napatingin ako sa aking katabi na katulad ko ay napabalikwas din. Dumungaw ako ng kaunti sa bintana at saktong malapit na rin pala ang bus sa company na pinagtatrabauhan ko. Tumayo na ako at nagbayad ng pamasahe.

Pagkapasok ko ay nakatingin sa akin ang mga empleyado lalo na ang limang nakakita na magkatabi kami ni Sir sa pagtulog. Yumuko na lamang ako dahil sa kahihiyan. Syempre binilisan ko na ang pagpunta ko sa Third floor kung nasaan ang opisina ni Sir. Pagkarating ko roon ay saktong papaupo pa lamang siya kaya nakahinga ako ng maluwag. 7:52 pa lang naman kaya hindi pa ako consider as late.

"

Andy, we need to go to the Levis Company dahil may kailangan tayong asikasuhin doon

," saad niya habang nakatutok ang mata sa laptop.

Tumango na lamang ako dahil hindi pa rin maalis sa aking isipan ang nangyari...lalo na yung paghawak ko sa matigas niyang katawan. 

Aaminin ko, natuwa ako noong una pero hindi pwede— ayoko, trabaho ang pinunta ko rito kaya trabaho lang dapat ang focus ko.

Ilang saglit pa ay umalis na kami. As usual, sinabay na niya ako sa kanyang kotse papunta sa Levis Com. na pupuntahan namin. Tahimik lang din kami ng magpunta roon. Ni walang nagtangkang magsalita isa man sa amin. Pagkapasok ay sinalubong kami ng isang magandang babae. Nakasuot ito ng formal attire habang may hawak na folder sa kanyang kamay. karaniwang kasuotan ng mga secretary sa mga opisina.

"

Good morning Mr. Corporal, please follow me

," Saad nito sabay lakad na parang isang modelo paakyat ng mahabang hagdan. Syempre tahimik pa rin naman kami. Tanging tunog ng mga sapatos na tumatama sa tiles ang maririnig lang dito. Mabilis kaming nakarating sa sinasabing opisina na aming dadaluhan. Pagkarating doon ay   naabutan namin ang gwapong binata na si Sir. Light, mayroon itong librong binabasa habang nakasandal sa kanyang swivel chair.

"

Ehem!

" Tikhom ni Sir Seven. Ibinaba naman ni Sir. Light ang binabasa at nginitian kami.

"

Oh Good morning!

" Bati nito kay Sir sabay baling ng tingin sa akin. " 

Good morning Andy!

"

Tinanguhan ko siya. "

G-good morning din po

." Nahihiya kong sagot.

"

Take a seat

," yaya nito na agad namang ginawa ni Sir Seven habang ako naman ay umupo rin sa tapat niya at tahimik lang na yumuko.

"

Nagbabasa ka pala? I thought hindi ka mahilig sa mga libro?

" Tanong ni Sir Seven habang prenteng umupo habang ginagalaw-galaw nito ang kanyang hita. Itinaas naman ni Sir light ang binabasa at doon ako mas nagulat dahil sa title nito.

"

What? Fifty shades of grey? Kaya pala sobrang busy mo sa pagbabasa?

" Nakangising dagdag nito. Natawa na lamang ng malakas si Sir dahil sa tinuran ng kaibigan. Mabuti pa siya, napagtitiisan ang ugali ng kaibigan.

Ganoon naman talaga kapag tunay diba?

Iilang pag-uusap ang ginawa nila kaya nirecord ko uli iyon. May mga papel din na ibinigay sa akin ni Sir at sinabing itabi ko iyon sa isang folder pagbalik namin. Syempre dakilang alalay naman ako kaya puro tango na lang ang sinasagot ko hanggang sa kalagitnaan ng kanilang meeting ay biglang tumunog ang aking cellphone. Dahil naalala kong bukas nga pala ang recorder ay agad ko itong sinagot at hindi na tinignan kung sinong caller.

Naagaw ko ang kanilang atensyon kaya humingi ako ng dispensa. "

I'm sorry sir mukhang emergency po

.." aniya ko. 

"

Go ahead

." Seryosong sagot ni Sir Seven.

"

Hello? Sino ito?

" Tanong ko sa kabilang linya ngunit isang pagsingot lang naman ang nakuha ko kaya nangunot ang noo ko at sandaling tinignan ang pangalang nakarehistro sa phone ko.
Nalaman kong number iyon ni Kuya Ryner kaya mabilis ko itong binalik sa aking tenga. " 

Hello kuya? Bakit ka napatawag?

"

Ngunit imbes na boses lalaki ang narinig ko ay isamg humihikbing na boses babae ang sumalubong sa aking pandinig. Doon, nakilala ko kung sino ang nasa likod nito. "

N-nay?

"

"

N-nak..

" Humikhikbing tawag nito sa akin. Agad na rumehistro sa dibdib ko ang kabang nararamdaman. Wag naman sana.. " 

A-ang kuya mo..

"

Doon tuluyang nanghina ang tuhod ko. Kakasabi ko pa lang pero natupad agad. "

Anong nangyari sa kanya?!

"

"

Sinugod namin siya sa h-hospital dahil nag hysterical siya...

" Bumilis ang tibok ng puso ko. Parang anytime sasabog yung luha ko pero pilit ko itong nilabanan. 

"Pumunta ka na lamang dito sa General Bautista Hospital..dito ko ipapaliwanag ang lahat

." Dagdag pa niya atsaka naputol ang linya.

Mabilis akong pumasok sa loob. Hindi na ako mahihiyang magpaalam kay Sir lalo na at Kuya ko ang kailangan dito. Muli silang napatingin sa akin ng halos natataranta akong tumungo sa upuan ko at kinuha ang aking gamit. Nakita ko sa gilid ng aking mata ang pagtataka nila sa inaakto ko.

"

What's going on?

" Tanong ni Sir Light.

"

S-sorry Sir, pero kailangan ako ng Kuya ko sa Hospital..

" saad ko sabay baling kay Sir Seven. Tumingin din siya ng saglit sa akin atsaka iniwas din iyon.

"

Go

," matipid na sagot nito.

Tumayo naman si Sir Light. "

Gusto mo bang ihatid kita?

" Alok nito pero mabilis akong umiling at lumabas sa gusaling iyon.

SEVEN'S Point Of View

Hindi ko alam kung maaawa ba ako kay Andy o maiinis. Ayaw niyang sabihin ko bakit bigla na lamang siyang naging ganoon.

"

Ano kayang problema niya? Mukhang Family eh?

" Takang taning ni Light sa akin. Hindi ko iyon pinansin atsaka tumayo. Nakita ko ang recorder na laging dala ni Andy tuwing meeting. Pinatay ko ito at inilagay sa aking bulsa. "

Saan ka pupunta?

"

"

Babalik na ng opisina, sa susunod na lang tayo mag-usap

," sagot ko at dali-daling umalis. Pagkarating ko sa baba ay agad kong tinungo ang aking kotse at pinaadar iyon papunta sa opisina. 

Pero naitigil ko iyon ng maalala ang pagkataranta ni Andy. Ano ba talagang nangyari sa kanya? Napailing na lamang ako at pinaandar muli ang sasakyan. Siguradong sa sikat na hospital siya pumunta dahil yun ang tanging puntahan dahil magagaling ang doktor dito.

ANDY's Point Of View

"

Nasaan po ang kwarto ni Andrew Domingo?

" Tanong ko agad sa Nurse ng makarating ako sa counter nila. Tinignan niya ako sabay baling sa malaking notebook para hanapin ang pangalan
ng pasyente. 

"

Room 108 po sa second floor

," saad nito. May itatanong pa sana siya pero tinakbo ko agad ang hagdanan paakyat ng ikalawang palapag. Pagkarating ko roon ay nahagilap agad ng aking mata ang kwarto na may numerong 108. Hindi na ako nagdalawang isip na pumasok. Naabutan kong nandoon sina Nanay at Kuya Ryner habang binabantayan ang natutulog na si Kuya. Hindi pa man ako nakakahawak sa higaan nito ay bumagsak na ang pinipigilan kong luha. Naramdaman ko ang pagyakap sa akin ni Nanay.

"

A-ang kuya mo.

." aniya pero hindi ko muna iyon pinakinggan at hinawakan ang kamay ni Kuya. Gusto kong sabihin sa kanya na nanaginip ako ng maayos na siya, sana talaga magkatotoo ang bagay na iyon at pag nangyari iyon? Baka ako na ang pinakamasayang tao sa buong mundo.

"

Kuya, lumaban ka ha? Gagawin ni Bunso ang lahat para gumaling ka

," saad ko habang humihikbi na parang bata. "

Tanda mo ba noong bata pa ako? Binilhan mo ako ng lollipop dahil nadapa ako at nagkasugat? Diba sabi mo matapang ako dahil nalabanan ko ang hapdi ng alcohol noong ginamot mo ako? Kuya kaya kong labanan iyon uli, kakayanin ko basta lumaban ka rin please?

"

Patuloy sa pag-alo sa aking likuran si Nanay at Kuya Ryner. Hindi na ako nakapagsalita pa at nanatiling nakayuko habang tumutulo sa sahig ang luha ko.

Nang mahimasmasan ay pinaupo nila ako sa isang sofa. Si Kuya ay lumabas saglit upang bumili ng makakain nila habang si Mama naman ay naiwan upang ipaliwanag ang totoong nangyari.

"

Naghysterical siya nu'n at dahil nga nataranta kami ay tumawag ako agad ng ambulansya na siyang nagdala rito sa hospital...at ngayon macoconfine na ang Kuya mo dito

," aniya sabay muling pinahid ang luhang tumulo sa kanyang mata. "

Pasensiya na..lalaki na naman ang gastusin natin anak..

"

"

Shh hayaan niyo na po Nay..Ako na po ang bahala sa gastusin..gumaling lang si Kuya ko..

" saad ko sabay baling ng tingin sa tulog pa niyang katawan.

"

Pasensiya na talaga ha? Ang Kuya Ryner mo nga ay magtatrabaho na din bukas...at kahit na nahihiya ako sa kanya ay wala akong magawa kundi ang tanggapin ang ibibigay nitong sweldo sa akin, gusto niya lamang daw tumulong.

"

"

Gagawa po ako ng paraan..

" tanging naisagot ko sa kanya sabay yakap ng mahigpit. Lubos din akong magpapasalamat kay Kuya Ryner dahil kahit wala naman siyang responsibilidad sa amin ay gumagawa rin ito ng paraan upang tumulong.

Hindi na naman ako nagtagal sa Hospital na iyon at muling bumalik sa opisina. Saktong papalabas na ako ng gusali ng makita ko ang kotse ni Sir Seven. Paano niya nalamang narito ako?. Bumaba naman ang bintana nito at sumenyas na lumapit. Kahit nagtataka pa rin ay sumunod na lamang ako.

"

S-sir..

" 

"

Sakay

." Seryoso niyang sabi kaya wala na akong nagawa kung hindi ang sumunod muli. Pagkapasok ko pa lang ay pinaandar na niya ito paalis. "

Anong ginagawa mo sa Hospital? At anong nangyari sa Kuya mo?

"

Napalunok ako. Ayoko ipaalam sa kanila ang kalagayan ko. Ayaw kong gamitin iyon para kaawaan ako. Basta, makapag ipon man lang ako ng pagpapagamot ni Kuya ay ayos na sa akin. "

A-ahh ehh.. may sakit lang po..

"

Hindi na siya sumagot pa ng sabihin ko iyon. Sigurado naman akong hindi niya alam at wala siyang alam sa nangyayari dahil hindi naman siya papasok o pumasok sa loob. Pagkarating namin sa opisina ay agad akong pumasok. Ngumiti ako kina Ms. Alice na siyang sinuklian rin niya ng isang ngiti.

Pagkarating ko sa opisina ay agad itong umupo sa upuan habang ako ay tinungo ang aking mesa. Akmang ilalapag ko na sana ang bag ko ng maalala ko ang recorder na naiwan ko ata sa opisina ni Sir Light.

"

Sir naiwan ko ata yung Reco—

" hindi ko pa man natatapos ang sasabihin ng ilapag niya sa harap ko ang hinahanap ko. Nakahinga ako ng maluwag.

Pero akmang hahakbang palang ako ng umikot bigla ang paningin ko. Sumikip din ang aking paghinga na siyang dahilan para matigilan ako sa kinatatayuan ko. Eto na naman..

"

Andy?

" Takang tanong ni Sir Seven. Hahakbang pa sana ako pero halos dumoble ang pananakit ng dibdib ko. The next thing na naalala ko ay mabilis na lumapit si Sir Seven sa akin. Hanggang sa bigla na lamang dumilim ang paningin ko at naramdaman ang isang kamay na umalalay sa akin.

Tuluyan na akong nawalan ng malay

Itutuloy...

# Taming 12

T a m i n g  1 2: Worried

SEVEN'S Point Of View

Pinagmasdan ko ang mukha niyang natutulog. Andito kasi kami sa clinic ng company dahil ito lang naman ang malapit at isa pa kumpleto naman ang kagamitan dito kaya ayos lang. Napatingin ako sa nurse na parang nanginginig sa takot habang mayroong sinusulat sa kung anong papers ang nasa table niya.

Tsk, mukha ba akong nangangain ng tao?

Nagkibit-balikat na lang ako, oo nga pala natatakot ang iilang empleyado ko sa akin. 

Biglang tumayo ang nurse at lumapit sa akin na nakatayo pa rin habang pinagmamasdan si Andy. "

Ano bang nangyayari sa kanya? Hindi naman siya siguro gutom hindi ba?

" Tanong ko sa kanya dahil hanggang ngayon hindi pa nito sinasagot ang tanong ko mula kanina.

"

A-ah Sir.. mayroon kasi siyang sakit, I mean, mahina po ang katawan niya physically, kaya kapag gumising siya'y mas makakabuti sa kanya ang magpahinga

." Sabi nito atsaka may kung anong pinahid ito sa kanyang noo. 

Mahinang pangangatawan? Hmmm? Hindi naman siyang mukhang sakitin. Pinagmasdan ko ang pangangatawan nito na halos katamtaman lang ang laki. Not slim, not Fat. Naalala ko na naman kung paano ko siya dinala rito.

"

Andy?

" Tawag ko rito nang bigla siyang himatayin. Mabuti at mabilis ko siyang nasalo sa mga kamay ko. Arghh! Naiisip ko pa lang na magbubuhat ako with attire suit nakakabanas na! But no choice kailangan ako ng assistant ko.

Napatingin ako sa kanya. "

Hey! Wake up!

" Pangigising ko sa kanya pero wala man lang response akong natamo kaya napailing na lang ako. The heck? Ano bang mayroon sayo Andy?

I sighed, pumwersa ako ng tayo habang buhat siya na parang bagong kasal. Damn this position pero no choice talaga. Lumabas kami ng opisina ko habang buhat pa rin siya. May iilang nagdadaang empleyado na napapatingin sa akin. Some of them are mumuring about something, i know ako yun kaya tinitignan ko sila ng matalim kaya sila tumigil. Ano bang mali rito? Sana naman tulungan nila ako diba?

Pagkarating ko sa elevator ay may iilan ding naghihintay sa labas. "

Excuse me!

" Saad ko na agad naman nilang ginawa. Saktong bumukas ang pintuan kaya nauna akong pumasok. Tatapak palang ang isang employee sa loob ng bigla ko siyang winarningan.

"

Don't you dare! Ako nalang muna mas kailangan ko ito ngayon

." Seryoso kong sagot kaya agad naman siyang natakot. Maya-maya pa ay sumara na ito at katahimikan ang namayani sa amin. I sigh, magaan naman itong si Andy pero first time kong magbuhat ng kapwa ko lalaki kaya medyo nakakailang, pero hindi naman siya brusko para sa ganoong usapin..pero still lalaki pa rin siya. Nang bumukas naman sa ground floor ang elevator ay agad kong dinala sa clinic. I don't care kung pinagtinginan nila ako, tsk ayoko lang ng responsibilidad.

Pagkapasok ko sa loob ay nagulat ang Nurse sa loob. Magtatanong sana siya ng ilapag ko sa hospital bed si Andy at matalim siyang tinignan. "

Gamutin mo siya, mukhang nawalan ng malay yan

."

"

S-sir?

" Napagitla ako ng may tumawag sa akin. Napatingin ako kay Andy na halos mamula ang pisngi sa pagkakatitig ko sa kanya ng matagal. Damn! I don't do this again! Nakakahiya!

"

Ahh, mabuti at ayos ka na, good to know

," walang ganang sagot ko sabay talikod. Akmang ihahakbang ko na sana ang paa ko ng bigla akong maalala. "

Wait a minute, before ka pumunta sa opisina, make a coffee for me ok? Don't you dare na tapunan ako uli ng kape!

"

Hindi ko na siya hinintay pang sumagot at lumabas na sa clinic na yon.

ANDY'S Point Of View

Nakaamoy ako bigla ng menthol kaya dahan-dahan kong idinilat ang mata ko. Unang bumungad sa akin ang ring light na nakadikit sa kisame. Kahit nag-aadjust pa ang mata ko ay nilibot ko ito. Natamaan ko ng tingin ang busy na Nurse habang sinusulat ang kung ano sa kanyang mesa.

Tinignan ko naman ang kaliwang bahagi at ganoon na lang ang gulat ko ng makita ang seryoso at madilim na mukha ni Sir Seven habang nakatitig ng maigi sa akin. Nakaramdam ako ng pagkailang dahil para akong sinusuri ng kanyang dalawang mata na abot hanggang sa aking kaluluwa.

"

Sir?

" Takang tanong ko rito ngunit hindi man lang siya natinag kaya napayuko ako. Bukod sa pagkailang ay nakaramdam ako ng kung ano sa mata niya. Para bang...basta ewan ko! Naramdaman ko ang pamumula ng aking pisngi. Ano bang nangyayari sa akin? 

"

S-sir?

" Saad ko at tinignan siyang muli ng diretso. Doon tulayan na siyang nagising sa realidad. Para siyang batang medyo nagulat. Ang cute niya pala kapag ganito? Ngayon ko lang napansin.

"

Ahh, mabuti at ayos ka na, good to know

," walang ganang sagot niya sabay talikod. Nanlumo ako, mukha namang hindi siya nag-aalala? hmm pero ano bang ineexpect ko? Assistant niya lang ako. Akmang ihahakbang na sana niya ang paa niya ng bigla siyang mapatigil. "

Wait a minute, before ka pumunta sa opisina, make a coffee for me ok? Don't you dare na tapunan ako uli ng kape!

" Dagdag pa nito bago tuluyang lumabas ng clinic.

Napabuntong-hininga ako. 

"

Pst! Oy!

" Tawag sa akin ng Nurse. Napatingin ako sa kanya habang papalapit ito. Kumapit siya sa akin na parang nakahinga ng maluwag. "

Salamat! Hoo! Hindi siya nag-ala dragon!

"

Nangunot ang noo ko. "

P-po?

"

Umiling na lang siya. "

Wala, maayos ka na ba?

"

Napatango ako saka inihakbang ang paa ko pababa. Akmang aalis na sana ako pero pinigilan niya ako. " 

Wait

."

Napatingin ako sa kanya. "

Bakit po? May kailangan pa ba akong i-take na gamot?

" Takang tanong ko. Sumagi sa aking isipan ang nangyari. Bumalik na naman pala yung sakit ko. 

"

Ah eh...nako, alam mo bang first time kong makitang nagpunta si Sir dito? At mas nakakagulat pa na buhat ka niya! Oy ng swerte mo! Paano yun?

" Masaya niyang sabi na para bang nagtataka sa aking ginawa. Napakamot na lang ako sa ulo.

"

Eh.. wala po yun, baka naawa lang si Sir? Sige po aalis na ako salamat po,

" saad ko.

"

Wait uli!

" Paalala nito sabay abot ng isang notes sa akin. Inabot ko ito at ibinulsa. "

I-take mo yan ha? Pero alam mo? Kung naawa nga sayo si Sir? First time niya rin yun

." 

Nginitian ko na lang siya saka umalis ng clinic. Pagkasara ng pintuan ay napapikit ako. Sana hindi na maulit yung ganito, baka ito pa ang maging daan para patigilin ako ni Kuya at Nanay sa trabaho, ayoko!.

Paglakad ko papunta sa hallway ay nadaanan ko ang maliit na kitchen ng building. Naalala kong nagpapagawa nga pala ng kape si Sir. Pumasok na ako atsaka nilibot ang paningin. Hindi na siya tulad noon na pack lang ang iilan doon. Karamihan ay may mga chocolate na inumin dito at ang mga nakaboteng ibang kape. Napakamot ako sa ulo, paano ko malalaman ang kape ni Sir dito?

Wag na wag ka sana magkakamali Andy! 

Paglapit ko sa mesa ay pinagtigingin ko ang mga bote roon. Karamihan sa mga ito ay mukhang imported dahil sa pangalan pa lang. Nakakalito pala kapag maraming pagkain sa kusina no? Lalo na kung may nagpapagawa sayo. Bakit kasi hindi sinabi ni Sir kung anong klaseng kape diba?

Tinignan ko pa ang iilang inumin doon hanggang sa madako ng mata ko ang isang cabinet na may nakalagay na "
Don't you dare to open!
". Agad ko itong nilapitan at binuksan. Bumungad sa akin ang isang garapon ng black coffee habang may sticky note itong "
For Seven's Only!
"

"

Yun!

" Masayang bulong saka kinuha iyon. Kumuha rin ako ng mug at inumpisahan ang magtimpla. Alam ko naman ang tamang paglagay dito para hindi maging matamis o mapait. Mabuti na lang at tinuruan ako ni Nanay at Tatay dahil kung minsan ay inuutusan nila akong gawan sila nito.

Pagkatimpla ko nito ay nilapag ko muna sa mesa. Hindi naman sa mainit pero para kasing may kulang? Nilibot ko ang paningin ko sa buong paligid. Nalagyan ko na naman siya ng asukal? Ano pa ba? Hindi naman siguro creame diba?

Biglang sumagi sa aking isip ang ginawa nito kanina sa akin. Dapat pala magthank you ako! Pero paano? Hmmm. Napadako ang paningin ko sa isang sticky notes at ballpen na nasa isang maliit na mesa. Napangiti ako sa naiisip.

"

Sir? Here's your coffee.

" Tawag ko rito sabay bukas ng pintuan. Binuksan ko ng maigi habang hawak ang isang mug ng kape. Iniingatan ko itong wag matapon at baka kung ano na naman ang gawin sa akin ni Sir kung magkataon. Ang sticky note naman na may nakalagay na thank you with smile emoji ay dinikit ko ng maayos.

"

Pakilapag na lang dyan at pwede ka ng umuwi,

" saad niya na nagpagulo sa akin. Ha? Ano raw?. Busy kasi siya sa paglalaptop kaya ang ginawa ko ay nilapag ko ito ng medyo may kalayuan sa kanya. Nangunot man ang noo ko ay sumunod na lang ako. Lalabas na sana ako ng bigla siyang magsalita uli. "Before you go, please pakibigay kay Alice ang tablet para siya ang gumawa ng dapat mong gawin."

Tumango na lang ako bilang tugon.

Pagkababa ko ay ibinigay ko kay Ms. Alice ang tablet at sinabi ko na lang na siya raw ang pinagagawa ni Sir ng trabaho ko. Kahit naguguluhan din siya ay sumunod na lang ito saka ako lumabas ng tuluyan sa building. 

Bakit kaya ako pinauwi bigla ni Sir? Dahil ba sa nangyari?

"

Andy!

" Sigaw ng kung sino sa akin kaya napalingon ako kung saan iyon nanggaling. Mataas ang sikat ng araw kaya medyo hindi ko matanaw kung sino iyon pero base sa hubog nito'y isa siyang lalaki. Hindi ko na lang siya pinansin at baka ibang Andy ang kausap nito. Sa dami kasi ng tao malay natin diba?

Maglalakad na sana ako paalis ng may tumatakbong lalaki ang biglang humawak sa braso ko. Napalingon ako sa kanya kaagad at nalamang si Daniel pala ito. Napatulala ako dahil sa pawisan niyang itsura pero gwapo pa rin.

"

Tinatawag kita pero hindi mo ata ako nakilala

," aniya habang mabigat ang bawat paghinga nito. Nakaramdam tuloy ako ng konsensiya kaya agad akong nagbigay ng paumanhin.

"

Sorry Sir Daniel

," aniya ko sabay tungo dahil sa kahihiyan.

"

Tsk, Don't call me sir..call me babe

," saad niya habang nakangisi dahilan para mangunot ang noo ko. Wait ano raw? Bakit ang weird niya? Mukhang nahalata niya siguro ang pagtataka ko sa sinabi niya kaya binago nito ang nakangiti niyang ekspresyon. Naalala kong nagtapat nga pala siya sa akin noong nagkakilala kami sa Bar, kaya ba siguro sinabi niya iyon? "

I mean, Daniel na lang hehehe

."

"

O-oh sige po Daniel, ano po bang atin?

" 

"

 Free ka ba ngayon?

" Tanong niya habang hindi pa rin nakaalis ang kamay niya sa braso ko. Ramdam ko ang laki ng kamay nito na halatang banat sa pag-gym. Ganoon kasi ang kamay ni Kuya noon. 

Napatingin ako sa orasan. Oo nga pala pinauwi na ako ni Sir. "

Ahmm oo eh, pinauwi na kasi ako bakit?

"

"

Exactly!

" Saad niya sabay umaktong nanalo. "

If you don't mind? Maglunch sana tayong dalawa?

" 

Bumilis bigla ang tibok ng puso ko. Naalala ko nga palang nangako ako sa kanyang makikipagdate kapag free ako. Hindi naman masamang sumama ako kahit ngayon lang diba?

"

Andy?

" Tanong niyang uli. Napagitla ako dahil sa pag-iisip at mabilis na tumango kahit pa nalilito pa rin ako sa naramdaman ko. "

Halika na.

" 

Hinila niya ako papunta sa isang kotse na nakaparada malapit sa kompanya. Binuksan niya ang isang sakayan na kung saan ako uupo. Inalalayan niya ako papasok na para ba akong babae. Hindi naman sana niya ginawa yun.

"

Okay then

," saad niya sabay patakbong pumunta sa driver seat at sumakay. Naalala ko nga palang marunong akong magseat-belt kaya ginawa ko agad yun. Tumango ito sa akin sa pinaandar ang sasakyan.

Napuno ang sasakyan ng mga kwestyon patungkol sa aming dalawa. Ackward man pero nakakahiya kung hindi ko sasagutin. Ilang saglit pa ay nakarating na kami sa dapat na puntahan. Katulad ng kanina, ay pinagbuksan niya ako ng pintuan at inalalayan bumaba. 

Pumasok kami sa isang malaking restaurant na mahahalata mong pangmayaman ang presyo. Kulay green ang style nito habang may iilang poster sa bawat pader. Kahoy naman ang binatana nito na parang noong 19's. Nakaramdam na naman ako ng hiya dahil dito. Inaya niya akong umupo sa pangdalawahang tao. Pinaghila niya rin ako ng upuan sabay sumenyas sa waiter na lumapit sa amin. May kung ano itong sinabi gamit ang pagsenyas pero hindi ko na iyon pinansin.

"

Thank you

," narinig kong sagot niya sabay upo sa tapat ko. Ibinaling ko ang tingin sa iba dahil sa pagkailang. Nagulat na lang ako ng hawakan niya bigla ang kamay ko kaya hindi ko naiwasang mapatingin sa kanya habang pinipigilan ang pagngiti. "

Thank you Andy sa pagsama sa akin

."

Ang accent ng pagsasalita niya'y mahahalata mong may lahi siya. Hindi ko alam kung ano pero nakakadagdag iyon ng kagwapuhan niya. "

H-ha, ah eh...wala yun

." Nakangiti kong sagot.

"

I hope, masundan pa ito ng maraming beses

."

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o kikiligin sa sinabi niya pero kung ganoon nga, mapapagbigyan ko kaya siya? "

Ahmm, sure..basta free ako

."

Sumilay ang ngiti sa kanyang labi na agad kong iniwasan. Masyadong nakakaakit iyon at ayaw kong madala ako nito, nakakahiya kung iisipin ko siya dahil hindi pa man kami nagkakakilala ng ganoong lubos. Maya-maya pa ay dumating iilang putahe sa aming hapag. Napalunok ako sa dami nu'n. Tulad ng pinsan niyang si Sir Alex, mukhang bubusugin niya ako ng husto.

"

Kain ka na

," saad niya sabay bigay sa akin ng plato at kubyertos. Nahihiya kong kinuha iyon at nilagyan ng pagkain habang siya'y nakatitig lang sa akin. Napatingin ako sa kanya. 

"

Hindi ka kakain?

" Tanong ko sabay subo ng pagkain na siyang nagpapikit sa akin sa sarap. Isa kasi iyong pasta na may kasamang ilang gulay. Hindi ko alam ang tawag dito. Tumigil muna ako sa pagsubo dahil hindi pa rin siya nakain. Nakakahiya naman kung uunahan ko siya. "

Kain ka na, sige ka hindi ako kakain kapag hindi ka kumain

."

Tumango siya sabay kuha ng pagkain at sumubo na rin. Pati paglubok nito ay mahahalata mong mayaman. Ganoon ba kapag may ginto kang kutsara sa bibig ng ipinanganak ka?. Nginitian ko na lang siya saka kinuha ang kutsara. Susubo sana ako ng pagkain uli ng biglang tumunog ang cellphone ko. Isang text ang natanggap ko. 

Tinignan ako ni Daniel dahil mukhang siya'y narinig din iyon. "

Wait lang ha?

".

Tumango siya. "

Go ahead

."

Binuksan ko ang screen saka nakitang mula iyon kay Kuya Ryner. Kinakabahan man pero binuksan ko iyon kaagad. Imbes na matuwa sa nabasa ay isang panginginig ng kamay ang nangyari sa akin kasabay ng mabilis na pagtulo ng aking luha.

"

What's wrong?

" Takang tanong ni Daniel. Pupunasan ko na sana ang luha ko ng tumayo siya't ginawa na ang bagay na iyon. 

Napatingin ako sa kanya. "

Mauna na ako Daniel, sorry kailangan ako ni Mama..

" tumayo kaagad ako at hindi na siya hinintay na sumagot pa. Akmang lalakad na ako papunta sa pintuan ng sumabay ito sa akin.

"

Ihahatid na kita

," aniya sabay hawak na naman sa aking braso papunta sa nakaparada niyang kotse.

Itutuloy...

Yan muna sorry, naadik ako sa kwento na Pretending on you by jhanecarangisian hehe. Try niyo guys, maganda na nakakaaliw.

# Taming 13

T a m i n g 1 3: Kiss

ANDY'S Point Of View

I sigh, saka ko ipinikit ang mata habang patuloy pa rin sa pagiisip ng kung ano-ano. Nakaupo ako ngayon sa isang bench, dito sa isang park kung saan madalas akong dalhin ni Kuya noon kapag malungkot ako. I look around, at nakita ko ang iilang tao habang may kanya-kanyang ginagawa.

Sayang lang dahil hindi pa pala Marso para sa bakasyon ng mga bata. Napatahimik tuloy rito. Naalala ko na naman ang nangyari kanina habang papunta kami sa hospital kasama si Daniel. 

Pagkaparada

 niya pa lang ng kotse ay agad akong bumaba at pumasok sa entrance ng hospital kung saan 

nakaconfine

 si Kuya. 

Nakatanggap

 kasi ako ng text mula kay Kuya Ryner na kinapos ng hininga si Nanay kaya halos 

manghina

 ako.

"

Wag po sana please..

" bulong ko habang tinungo ang taas kung saan sa 

ikawalang

 palapag ng establishimento nakaassign ang 

pinaglagyan

 kay Nanay. Itinago ko na rin ang cellphone ko dahil ayaw kong mabasa pa uli ang masamang balita roon. 

Pagkarating ko sa numerong sinasabi ni Kuya ay saktong lumabas doon ang 

doktor

 na tumingin kay Nanay. Nangunot ang noo ko ng salubungin ako nito ng malungkot na mata. Halos magtambol ang dibdib ko sa takot sabayan mo pa ng paghingal sa pagtakbo ko.

"

Dok

? Ako ho yung anak ng 

pasyenteng

 

nariyan

, kamusta siya?

" Tanong ko sa kanya. 

Isinaayos

 niya muna ang gamit sa dibdib sa ako hinarap ng seryoso.

"Si Mrs. Domingo? Maayos na siya, sadyang napagod lang siya at nag over fatigue, i give her medicine that she need to take in 12 hours,

" sagot niya. Para naman akong nabunutan ng tinik sa dibdib ng marinig iyon. Naramdaman ko naman ang isang kamay na humawak sa braso ko. "

Maiwan ko muna kayo, excuse me

."

"

Hey..

" tawag ni Sir Daniel sa akin kaya agad ko siyang hinarap. Wait..paano niya ako nasundan? Oo nga pala kasama ko siya.

"

A-ah eh..."

 Nauutal kong sagot sabay yuko upang itago ang 

kahihiyang

 ginawa. "

Pasensiya na naputol ang 

paglunch

 natin..alam mo naman na siguro ang dahilan

."

Ngumiti uli siya ng 

nakakaakit

. "

Yeah don't worry about it okay? Ang mahalaga ay maayos na ang Nanay mo."

Napatango ako. Niyaya ko na lamang siya sa loob ng kwarto tutal alam na niya ang nangyari. Pagkapasok ay napatingin sa akin ang nag-uusap na sina Nanay at Kuya Ryner. Lalo na sa kasama ko. Nilapitan ko ang hospital 

bedna

 kinalalagyan niya upang kamustahin ang lagay nito.

"

Nay..

" tawag ko rito. Nangunot ang noo nito sa akin dahil sa pagtataka.

"

Nak? Paano mo nalamang andito ako?

" Takang tanong nito sabay tingin kay Kuya Ryner. "

Ryner..

"

Ramdam kong ayaw niyang 

ipaalam

 sa akin ang nangyari dahil lubos akong mamomoblema pero 

pinawala

 ko ito sa pamamagitan ng paghawak ko sa kanyang kamay. "

Shh, ayos lang yun Nay.."

Ngumiti siya sa akin saka ibinaling ang tingin sa kasama ko na kanina pa tahimik. Nakalimutan kong andito pala siya. "

Siya ba ang nobyo mo Anak?

"

Bigla akong 

nanlamig

 sa sinabi niya. Para akong 

tinakasan

 ng sarili kong 

kaluluwa

 dahil doon. "

N-nay..h-hindi po, siya si Sir Daniel..ka-"

"

Yeah Tita, ako po ang Future Boyfriend ng Anak niyo...kung ayos lang po sa inyo?

" Singit niya saka niya inabot ang kamay ni Nanay upang magmano. Sumilay naman uli ang matamis na ngiti kay Nanay.

A-ano raw..wait?

"

Pupuntahan ko po muna si Andrew Tita, Andy..

" pagpapaalam ni Kuya Ryner sa amin sabay labas ng kwarto.

Paglipas ng ilang araw ay dumating na naman ang Sabado kung saan magtatrabaho na naman ako sa bar ni Sir Alex. Napangiti ako ng maalalang unti-unti akong nakakapag ipon, bagama't maliit pa naman iyon ay ayos na dahil alam kong darating ang oras na mapapagamot ko si Kuya.

Pero hindi ko maiwasang isipin na baka mamaya ay- wag kang nega mag isip Andy please?

"

Andy?

" Tawag sa akin ni Sir Alex nang mapansin niya ako sa tapat ng pintuan ng bar. Nakakahiya, kanina pa pala ako nakatulala rito.

"

Good evening Alex

," bati ko rito sabay yuko upang magbigay galang. Ngumiti sa akin saka ako tinanguhan. Nagpaalam naman akong magpupunta na sa counter para simulan ang trabaho. Pagkarating ko roon ay agad kong huminga ng malalim at nag umpisang magpunas ng mga basong gagamitin.

SEVEN'S Point Of View

"

So anong plano mo? Gantihan si Regor?

" Tanong ni Light habang andito kami sa panibagong bar na nakita namin habang nagdadrive. I took my glass and i drink it directly. 

"

Makita ko lang talaga yang Regor na yan

," saad ko gamit ang pagalit na boses. Padabog ko ring nilapag ang baso sa mesa habang inaalala ang ginawa nitong panggugulo nito sa akin kanina. 

Dahil hindi naman ako pumasok sa Company ay tinawagan ko si Light para sana mag-inom. Pagkatawag ko pa lang ay sumagot na ito.

"

Hey Man?

" Sagot nito. Halata sa kanyang boses ang pagkaboring. Tss, this man..

"

Yeah, sounds boring huh? Game ka ngayon? Inom tayo

," pagyaya ko. Magsasalita pa sana ako pero agad na niyang pinatay ito. Napailing na lang ako sa kanya sabay hagis ng cellphone ko sa kama para maligo.

50 minutes later i ready myself. Nasa kotse na ko habang nakasuot ng long sleeve denim polo, kulay violet ito habang nakatupi ang manggas hanggang siko. Nakajeans lang din ako. I texted him kung saan kami magkikita and then i drive my car.

Habang binabagtas ang kahabaan ng highway ay napapansin ko ang isang SUV na halos sinasabayan ang takbo ko. Dahil sa inis ay mas binilisan ko pa ang pagda-drive pero ganoon din ang ginawa nito kaya naman nilayuan ko na lamang for avoiding accident, ayaw kong madamay ang pangalan ko sa ganoong pangayayari.

Tumigil naman ito dahil merong mga sasakyan ang pumagitan sa amin. I reduce the speed of my car dahil ayaw kong makipagkarerahan kay kamatayan. Then, suddenly nagulat na lamang ako ng biglang may sumanggi sa kotse kaya naman halos maapakan ko ang break habang papunta sa isang gilid upang itigil ito.

"

Damn shit!

" Mura ko sa sobrang inis. Tinignan ko ang labas at nakitang sumunod sa akin ang SUV na kanina pa nakikisabay. Alam kong ito ang may gawa kaya naman kinuha ko sa secret cabinet ko ang aking baril na may lisensya. Nilagay ko ito sa aking bulsa atsaka bumaba. Saktong bumukas din ang pintuan nito na siyang nagpagulat sakin kung sino ang bumaba rito.

"

Long time no see Seven?

" Saad ng demonyong ayoko makita sa balat ng lupa. The Traitor, Regor tsk!

"

Yeah, ayaw lang talaga kita makita dahil baka hindi ako makakapagpigil na bangasan uli yang mukha mo,

" saad ko habang mayroong suot-suot na ngisi sa labi. "

Btw, hindi ka pa ba nadala? Ilang pasa at black eye pa ba gusto mo? Tell me bibigyan kita ngayon ano?

"

Ngunit tumawa lang ito ng nakakaloko. "

Seven seven seven HAHAHA, don't pretend na sobrang tapang mo..

" lumapit ito sa akin. "

Like you're a wolf.

"

Hindi na ako nagdalawang isip na bangasan uli
 
ang mukha niya. Halatang nagulat ito dahil sa pag-atake ko bigla kaya naman halos mapaupo ito sa lupa habang sapo-sapo niya ang mukhang tumabinge sa sobrang lakas ng pagsuntok ko. Tumingin ito sa akin sabay baling naman sa mga tauhan nito na mukhang mga tutang takot.

"

Ano pang hinihintay niyo? Sugurin niyo!

" Galit na utos nito na siyang sinunod naman ng alagad niyang mukhang mas mahina pa sa bakla. Sinuntok niya ako sa tyan pero nasalag ko iyon at mabilis na pinilipit, dahilan para mapadaing siya sa sakit. Dito, sumugod pa ang iba niyang kasama pero halos napatumba ko ito gamit ang pisikal na katawan. 

Halos hingal na hingal ako sa ginawa ko pero nagawa ko pang lapitan ang pasimuno ng gulo kung saan nakita ko ang takot sa kanyang mata. "

Ano? Kaya ka pala nagmamatapang dahil may kasama kang mga tuta!

" Singhal ko sa kanya saby tadyak ng tyan nito. 

Pagtalikod ko ay akmang hahampasin na sana ako ng isa pa niyang alagad na kanina lang ay napatumba ko pero mabilis kong dinukot ang baril sa bulsa ko saka tinutok ko sa kanya. Dahil sa takot ay nanginginig niyang binitawan ang dos por dos na hawak atsaka tumakbo. 

"

Matatakot din pala

," bulong ko saka nilapitan ang bahagyang nagasgas na kotse ko. Agad umakyat ang dugo ko sa mukha kaya naman napasipa na lang ako sa isa sa mga nakahandusay na lalaki. Narinig ko ang pagdaing nito pero wala akong pake roon at agad na sumakay sa kotse.

"

Chill!

" Natatawang biro ni Light sa akin kaya sinamaan ko siya ng tingin pero dakilang maloko ito kay hindi man lang natakot.

Bigla ko na lang naalala kung sino nga ba si Regor sa akin noon at ngayon. Noon para kaming magkapatid ang turingan. Kasama si Light, ay walang nakakapaghiwalay sa aming tatlo. Yun ang pasasalamat ko dahil everytime na maiinis at magagalit ako sa bahay ay sila ang nalalapitan ko. But one day, everything was change..

Nabalitaan ko na lang na isang araw ang illegal na ginagawa ni Regor patungkol sa amin ni Light. Katulad siya ng demonyo na nakasuot ng damit anghel. Mabuti na lang at napigilan ko siya dahil kung hindi? Malamang wala na ang Corporal at Levis Company.

Napatingin ako kay Light. Napailing na lang ako habang may nilalandi itong babae. Kahit kailan walang pinagbago, he always start the fire kung saan nilalabas niya lang yun kung kani-kaninong babae. Iinomin ko na sana ang alak na nasa baso ko ng may humawak sa aking braso. Napatingin ako sa gilid ko at nakita ang isang babae na halos kapusin ng tela ang damit. She biting her lower lip na nagpainit sa akin.

"

Wanna try?

" Mapang-akit na yaya niya.

ANDY'S Point Of View

Napabuntong-hininga ako. Halos lahat ng tao ay nasa kani-kanilang mesa. Wala akong maasikasong costumer sa counter dahil kalimitang napasok ang mga magbabarkada o magkakaibigan kaya halos okupado na ang mga mesa't upuan. Bigla na lang may lumapit sa aking likuran. Ramdam ko ang presensiya nito kaya nilingon ko siya.

Napahawak ako sa aking dibdib ng makita si Sir Alex. 

"

Oh sorry nagulat kita

," saad niya habang nagkakamot sa ulo. Hindi ko makita ang ekspresyon nito dahil sa dim ang light. "I forgot to say na hindi nga pala kami nagpapapasok ng mga mag-isang costumer kaya wala ka ng gagawin."

"

A-ah sige po, ahmm may iuutos pa po ba kayo?

" Saad ko sabay tabi ng pampunas ng lamesa sa ilalim. 

"

No no wala na pwede ka ng umuwi dahil baka pagod ka

," saad niya. Medyo gumaan naman ang loob ko dahil sa kanyang sinabi. Mayroon siyang dinukot na pera sa kanyang bulsa at ibinigay sa akin. Kahit hindi ko ito bilangin ay halos kabahan ako sa dami nu'n

"

Salamat po Sir pero..marami po ata ito? Eh halos wala naman po akong ginawa

."

Nilagay niya ang kamay sa aking balikat. "

Don't worry atlis pumapasok ka ng tama kaya deserve mo yan ok? Alis muna ako ha? Ingat ka sa pag-uwi

." Tumango na lamang ako habang suot-suot ang ngiti sa labi. Nagtungo ako sa banyo upang magpalit na ng damit. Ayaw kong umuwi ng nakauniform na ganito dahil nakakahiya.

Pagkatapos ko ay nilagay ko agad ito sa bag atsaka nag-ayos mabuti ng sarili. Naglalakad na sana ako papunta sa pintuan ng bar ng biglang may humila sa aking kamay. Sa dami ng tao at sabayan mo pa ng nakakabulag na ilaw ay hindi ko na ito makilala. Pero base sa hubog at tangkad nito ay isa siyang lalaki.

Nagulat na lang ako ng bigla kaming umakyat sa itaas ng bar kung saan naroon ang iilang private rooms for reservation. Pagkabukas ng pintuan ay tumambad sa akin ang tahimik na kwarto kung saan dim light din ang siyang liwanag doon. Hindi ko maaninag masyado ang itsura pero laking pansin ang sofa at isang mesa. Humarap ang lalaki sa akin at doon ko siya nakilala.

"

S-s- i mean Daniel? Bakit po?

" Takang tanong ko. 

"

Can you join me? Mag-isa lang kasi ako umiinom

," Saad niya. Ayaw ko sana dahil bawal ako at ayaw ko makatikim ng alak pero nakakahiyang tumanggi. "

Don't worry hindi kita papainumin dahil alam ko namang hindi ka mahilig dito

."

Ngumiti na lang ako saka umupo sa tabi niya. Mayroon doong pagkain na halatang pulutan, samahan mo pa ng mga mamahaling alak at isang pitsel ng ice tea na gagawing chaser. 

Nagsalin siya ng ice tea sa isang baso at ibinigay sa akin. "

Here

," pag-aalok niya. Kinuha ko iyon atsaka uminom. May itinulak pa siyang plato sa akin na naglalaman ng chips. "

And here, sayo yan

."

Ngumiti ako. "

Salamat

," sagot ko na lang at tahimik na kumain.

"

So, Andy Can i ask you something?

" Tanong niya habang nakatingin sa akin. Dahil sa pagkailang ay tinuon ko na lang ang paningin sa aking baso na may lamang ice tea.

"

Ahmm sige po

."

"

Nagkaboyfriend ka na ba?

" 

Halos mag-init ang dalawa kong pisngi sa narinig. Hindi sa pagkakaunang pagkakataong natanong iyan sakin pero bakit ganun? Parang may laman ang tanong niya? Parang may meaning?

"

Ahmm wala pa eh..Bawal pa noon atsaka wala pa isip ko yan

," sagot ko. "

Wala rin namang magkakagusto sa akin kaya hindi na ko aasa

."

"

Sino namang hindi?

"

Nangunot ang noo ko roon. Tinignan ko siya habang may pagtataka. Nakita ko ang mukha niyang nang-aakit, mukhang marami na siyang nainom kaya ganoon na lang siya makipag-usap. "

Ha?

"

"

I mean, sino namang hindi ang magkakagusto sayo? Look, you're very kind and mahaba ang pasensiya mo

." Saad niya. "

And your a good son dahil inuuna mo ang kapakanan ng pamilya mo kaysa sa sarili mo

."

Ininom ko ang natitirang laman sa aking baso saka ito inilapag sa mesa. Mukhang hindi kakayanin ang pagkailang dito sa loob. Nilagyan niyang ulit iyon saka bumalik ang atensyon sa akin. 

"

Thank you

." Saad ko

"

Andy

." Pagtawag niya. " 

Look at me

."

Lumakas ang tibok ng puso ko at unti-unting humarap sa kanya. Nakikita ko ang mapupungay nitong mata na halos palapit ng palapit sa akin. "

D-daniel..

" pagtawag ko rito pero para siyang walang narinig.

"

I think..i love you.

." bulong niya. Naamoy ko ang mabangong hininga niya na may kasamang amoy ng alak. 

Hindi ako makagalaw sa pwesto ko. Parang napako ang bawat parte nito kaya tanging pagsulyap lang ang nagagawa ko sa kanya. Hanggang sa nilagay nito ang kamay niya sa likod ng aking ulo.

Saka ko naramdaman ang malambot niyang labi, sa labi ko.

Itutuloy...

Yan na hshshs

# Taming 14

T a m i n g  14: Courting

ANDY'S Point Of View

Naging maalab ang paghahalikan namin. Hindi ko alam kung paano ako nadadala sa ganoong galawan pero nakikita ko na lang ang sarili kong sumasang-ayon sa tinutugon ng kanyang labi, kahit hindi pa ako marunong. Maya-maya pa ay bigla niya itong pinutol habang habol ang aming mga hininga. Tumingin siya sa akin habang may nakakalokong ngiti ito sa labi, bigla akong nahiya sa ginawa ko kaya iniwasan ko ito.

"

Mukhang first time mo ako ah?

" Pagbibiro niya. Napaayos ako ng higa saka iniyuko ang aking ulo. T-talaga bang nagawa ko ang bagay na yun? Pero.. "

Hey.."

Tumingin ako sa kanya saglit atsaka ngumiti. "

A-ah ano..sorry Daniel..

"

"

No it's not your fault...i-i mean 

ginusto

 ko sorry..nadala lang ako,

" saad niya. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko sa sinabi nito pero nagkakaroon ng unti-unting reaksyon sa akin ang temtasyong ginawa namin kanina.

"

Ano..

" Napakagat ako ng labi. "

Sorry, uuwi na ako

." Saad ko at mabilis na tumayo. Tinatawag niya ako pero tinakbo ko na ang daan pababa saka lumabas habang humihiling sa kung sino man na lamunin na sana ako ngayon ng lupa.

Napahawak ako sa labi ko. Ngayon lang ako nakatikim ng ganoong halik...pero bakit..bakit parang may hinahanap pa ata ako?

Napailing na lamang ako atsaka tinext si Kuya Ryner. Nagdesisyon ako na lamang muna ang papalit sa kanya para makapagpahinga naman ito sa pagbabantay, at isa pa nagtatrabaho rin siya katulad ko. Hindi ko namalayan na isa palang taxi ang pumarada sa tapat ko. Saktong-sakto para makapunta na ako sa hospital.

"

Sakay na boy, huling byahe ko na ito

." Sabi ng Driver ng sasakyan. Binuksan ko naman ang pintuan ng taxi at umupo sa loob. "

Saan tayo?

" Tanong niya.

"

Sa General Hospital po

." 

DANIEL'S

 Point Of View

Napahawak din ako sa aking labi. Tulad niya ay hindi ako makapaniwala sa naging tama ko. Hindi naman ako ganoon sa tuwing may makakasamang babae o di kaya'y sa mga trippers. Parang may kakaiba kay Andy na nagpabago sa akin kanina.

Tinanaw ko ang taxi na sinakyan nito hanggang sa hindi na matanaw ng aking mata iyon, saka ako bumalik sa loob para tapusin ang iniinom ko. Pagkaupo ko sa upuan ay tinawagan ko si Kuya Alex.

"

Why?

" Tanong niya agad pagkasagot nito.

"

I kiss him

."

Sandaling katahimikan ang namayani sa aming dalawa. Hanggang sa bigla na lang siya nagpaalam na may gagawin sandali. Binaba ko na ang tawag habang may ngiti sa labi ko. I'm not sure kung mahal ko na nga ba siya..na-love at first sight ata ako?. Napangiti ako, ngayon alam ko na ang gagawin ko kapag nagkita kami uli.

Liligawan ko siya.

SEVEN'S Point Of View

Sinuot ko agad ang damit ko ng matapos kami. Hindi ko na siya binalingan ng tingin dahil tulog na ito, halatang napagod sa ginawa namin kanina. Napailing na lamang ako dahil after a months nakaranas uli ako ng sex.

Pagkasuot ko ng sapatos ay umalis kaagad ako ng kwarto at nagbayad sa counter. Si Light naman ay naghihintay sa akin sa labas. Nakangisi ang loko dahil alam na niya ang ginawa ko. Hindi ko na lang siya pinansin pa dahil malamang sa malamang eh kakantyawan niya lang ako.

"

Enjoy? Hahaha!

" Saad niya habang naglalakad kami papunta sa aming kotse. "

You're going to be a father soon!

"

Napahinto ako. "

Of course not! Gumamit kami ng protection,

" seryoso kong sagot.

"

Ok ok chill! Chill!

" Natatawa niyang sabi habang nakataas ang mga kamay. Ilang saglit pa ay nagpaalam na kami sa isa't isa para umuwi. Medyo nauna siya ng andar pauwi dahil nakakahilo ang alak na binili namin. Sana lang hindi ako madisgrasya.

Naging mabilis naman ang byahe at ilang sandali pa ay nakarating agad ako sa bahay namin— nah, mali pala. Bahay nila.

"

Good evening Sir

," bati ng katulong na nagbukas ng malaking pintuan ng bahay. Tinanguhan ko lang siya saka naglakad papunta sa hagdan dahil nasa second floor ang kwarto ko. Nakakailang hakbang pa lamang ako ng bigla akong tawagin ng magaling kong ama.

"

Saan ka galing?

'' tanong nito sa nakakatakot na boses. Well, para sa kanya nakakatakot yun..pero sa akin? Hindi na.

Hindi ako sumagot at nagpatuloy sa paglalakad. I don't wanna waste my time para makipag-usap lang sa makikitid ang utak. Wala silang sense of humor kaya bakit ko sasayangin ang laway ko?

"

Answer me!

" Sigaw niya na umalingawngaw sa buong mansyon. Saktong nasa tapat ko na ang hagdan kaya humakbang muna ako ng ilang step saka siya sinagot.

"

Far way,

" walang gana kong sabi saka humakbang pa uli. "

Ayan sumagot na ako, pwede na ba akong umakyat?

"

Narinig ko ang padabog nitong pagtayo pero wala lang yun sa akin. Ayoko ng papansin, at ayokong pagtuunan ng pansin ang walang kwentang bagay. "

You! Bastard! Alam mo ba ang ginagawa mo?! Nawawala ang focus mo sa company! Mab—

"

Napapikit ako saka kusang sumabog ang mala-bulkan kong galit. " 

SHUT UP!

" Sigaw ko. Kasabay ng pagtigil ng mga nakarinig nito ang paghawak ng ama ko sa kanyang dibdib na animo'y aatakihin sa puso. Mabilis siyang nilapitan ng tatlong katulong para tulungan.

Napailing na lamang ako. Alam ko namang gawa-gawa lang niya ang ganyang bagay para makakuha ng atensyon, para ako ang lumabas na masama. Tsk! I hate attention seeker!. Ipinagtuloy ko ang pag-akyat sa taas hanggang sa makarating ako sa lugar kung saan nakakapagrelax ako. Ang galit na nararamdaman ko ay hindi pa lubos na nawawala. Paulit-ulit na sumasagi sa isip ko ang salitang laging isinusumbat sa akin ng magaling kong magulang.

"
Mabuti pa ang Kuya mo!
"

Kinuha ko ang unan sa inis atsaka padabog na binato sa pader. Nagtiim-bagang ako sa galit pero agad akong napapikit at napahiga sa kama nang makaramdam ako ng hilo dulot ng alak. Damn! Eto ang ayaw ko kapag umiinom.

Bago pa ako tuluyang mapapikit dulot ng antok at pagkahilo ay nakita ko ang isang imaheng nagpakunot ng aking noo.

At ang imahe na yun ay kay Andy.

ANDY's

 Point Of View

Mabilis ang paglipas ng araw at lunes na naman. Kahapon ay pumasok akong muli sa bar pero hindi iyon naging madali. Lumalapit-lapit kasi sa akin si Daniel, tapos ako itong umiiwas dahil lagi ko na lang naalala ang malambot nitong labi na dumampi sa akin.

"

Papasok na po ako Kuya

," pagpapaalam ko sa kanya. Hindi pa ito gumigising kaya hinalikan ko na lang siya sa pisngi. Si Kuya Ryner naman ay hinalikan ako sa noo bago pumasok habang si Nanay naman ay tulog pa rin dahil sa puyat.

"

Ingat ka Bunso

," saad ni Kuya Ryner na siyang ikinangiti ko. Wala silang pinagkaiba ni Kuya Andrew pagdating sa pagiging maalaga at maalalahanin. Ang pinagkaiba nga lang ay hindi kami lubos na magkalapit nito kumpara kay Kuya na nakakatabi ko minsan sa pagtulog, noong malakas pa siya.

Ilang saglit pa ay tuluyan na akong lumabas ng hospital. Binati ko pa ang Security guard pagkatapak sa pinakalabas. Bago ako lumakad ay isang nakaparadang kotse ang bumisina sa akin. Katamtaman naman ang lakas nito dahil hindi  ako ganoong nagulat.

Nangunot ang noo ko habang nakatingin dito.

Maya-maya pa ay bumukas ang pintuan ng kotse at lumabas si Sir Alex habang may ngiti sa kanyang labi. Agad akong lumapit sa kanya. "

Bakit po?

"

"

Sabay ka na sa akin, kanina kasi nakita kitang pumasok dyan..ano bang meron?

" Tanong niya ngunit nginitian ko na lamang siya dahil ayaw kong malaman pa nito ang personal kong problema. Pinagbuksan naman niya ako ng pintuan gaya ng ginawa ni Daniel. Matapos yun ay inihatid niya ako papunta sa kompanya.

Sa pagbyahe ay parehas kaming nag-uusap patungkol sa mga bagay-bagay. Hindi ko alam pero parang ang gaan ng loob ko sa kanya kapag ganitong eksena. Para kasing ang sarap niyang kausap, malinaw at maiintindihan mo talaga.

"

Ingat

," saad ko bago siya nagsimulang umandar muli. Tinanaw ko na lamang ito saglit bago ako pumasok sa loob. 

"

Andy!

" Tawag ng isang boses sa akin. Tiyak na si Sir Seven iyon dahil halos kilala ko na ang boses nito kapag pangalan ko ang binabanggit niya. Nagpalinga-linga ako ng tingin hanggang sa matamaan ko ito na naglalakad papunta sa akin.

Sandali akong napatulala sa kaniya. Mula sa maayos nitong buhok, pantay at katamtamang kapal ng kilay, singkit na mata, maayos na ilong at mapulang bibig. Masasabi mong napakagwapo niyang lalaki kahit na kabaliktaran ang ugali nito. Dagdagan mo pa ng suot niya ngayon na halata mong may maipagmamalaking katawan dahil sa fit nitong suot. Matangkad din siya na para bang isang basketbolista, halos magkasing taas lang pala sila ni Kuya.

"

Ehem!

" Tikhim niya. Saka ako natauhan ng marinig iyon. Nasapo ko na lamang ang bibig ko dahil sa ginawa. P-patay..

"

Why are you starring at me? Kanina pa kita tinatawag, ano bang nangyayari sayo?

" Seryoso nitong sabi.

"

W-wala po sir, may iniisip lang sorry po

."

"

Ok, ngayon sumama ka na sa akin

." Saad niya sabay naunang naglakad palabas. Magtatanong sana ako pero napakabilis ng hakbang niya kaya wala akong nagawa kung hindi ang sumunod. Nang tuluyan ko siyang masabayan ay pinipigilan kong habulin ang hininga ko dahil nakakahiya sa kanya kung magiging ganoon ang akto ko.

Ilang saglit na paglalakad ng marating namin ang parking lot kung saan naroon ang kotse niya. Hindi na ako naghintay na pagbuksan niya ako ng pintuan tulad ng ginagawa nila Alex sa akin dahil ano pa bang aasahan ko? Atsaka isa pa, hindi niya tungkulin yun dahil hindi ako babae. Inayos ko na lang sarili ko bago niya tuluyang pinaandar ang sasakyan.

"

Dala mo ba yung recorder?

" 

Tumango ako saka ipinakita sa kanya ito.

"

Ok good, kapag dating natin sa 

pagme

-

meetingan

 ay hindi na kita isasama sa loob ng conference room dahil kami lamang ang allowed 

doon

. 

Pakibuksan

 nalang yan mamaya bago kami magsimula

." Paliwanag niya. Napatango na lang uli ako pero sa loob-loob ko'y namamangha ako dahil ngayon ko lang narinig na ganoon kahaba ang binitiwang salita ni Sir.

Pagkarating sa loob ng Levis Company ay ganoon nga ang naging eksena. Nauna siya sa pagpasok habang ako'y pinaghintay na lamang niya sa isang room kasama ng isang lalaki na sa tingin ko'y empleyado doon.

"

Hi?

" Tawag sa akin ng lalaking kasama ko. Sa tinagal-tagal ng pananahimik ko'y nagulat ako ng mauna siyang magsalita. Kanina kasi ay nahalata kong napakatahimik niyang tao, yung tipong kakausapin ka lang niya kapag kinausap mo rin siya.

Nakasuot din ito ng tulad kong uniform. Pero ang pinakaiba lang ay mayroon siyang coat na sinusuot talaga ng isang empleyado, tulad kay Ms. Alice. 

"

H-hello..

" saad ko at sandali siyang nginitian.

"

Ikaw ba yung kasama ng kaibigan ni Sir Light?

" Tanong niya na ikinatango ko.

"

Oh.. so assistant ka rin? Btw i'm Elvis, assistant ako ni Sir Light,

" pagpapakilala  niya saka inilahad ang kanyang kamay. Tinanggap ko ito.

"

Andy

."

"

New found friend

," nakangiti niyang sabi. Pinagmasdan ko ang mukha niya. Masasabi kong napakabata niyang tignan, Cute kasi ito at may kaliitan. Katamtamang laki rin ng mata niya at medyo mapula ang labi na para bang wala pang nakakagalaw rito.

Niyaya niya akong lumabas doon para sana makapag-usap pa raw kami. Nakakabagot nga naman kung nasa loob lang kami ng tahimik na kwarto. 

"

Matagal ka na bang nagtatrabaho kay Sir Seven?

" Tanong niya. 

"

Medyo? Mag iisang buwan pa lang ako sa kanya eh..ikaw ba? Kasi itong huling punta ko rito eh babae ang nag-assist sa amin

."

Napakamot siya ng ulo. "

Ah eh..tinanggal siya ni Sir kasi...

"

"

Kasi?

"

"

Ah—

" naputol ang sasabihin niya ng may mabangga ako. Mabilis akong napaupo sa sahig dahil sa tigas nito. Agad niya akong nilapitan para sana itayo pero isang kamay ang lumapit sa akin dahilan para ikatingala ko ito. Dito ko nakita si Sir Rico na nakangiti sa akin.

"

Long time no see Andy

," saad niya na ikangiti ko. 

Itutuloy...

# Taming 15

T a m i n g  15: Madness

SEVEN's Point Of View

"

Good morning Mr. Seven

," bati ng isang guess kung saan kasama ito sa aming meeting. Nginitian ko siya ng matipid saka nakipagshake-hands. Ganun din ang ginawa ko sa ibang naroon.. except sa Ama kong narito.

"

Take a sit

." Saad niya habang sinesenyasan ang mga upuang nasa pwesto namin. Inayos ko ang coat ko habang prenteng umupo sa swivel chair. Sandali silang nagkwentuhan dahil hindi pa kami talaga kompleto. I shut my mouth dahil wala naman akong interest na makipag-usap kahit na sino sa kanila. "

As you can see, may isa pa tayong hihintayin kaya please be patience." 

Dagdag pa nito.

Tumango sila. Kahit hindi ko tanungin kung sino ito, alam na alam ko na bago pa siya makatapak sa lupa. Napailing na lamang ako sa kaplastikan ng mga kaharap ko, except sa magulang ni Light. They good parents at all. Ewan ko nga kung bakit hindi sila ang napangaralan noon ng award. I swear, mas deserve pa nila yun pati ang compliment kaysa sa magulang ko.

Maya-maya pa ay natahimik ang lahat ng bumukas ang pintuan. Napalingon ang mga ito ng makita nilang dumating ang kapatid kong demonyo, galing sa impyerno. Napangisi na lang ako ng magtagpo ang mga mata namin. He looks like a dumb lalo na kapag nakangiti sa harap ng maraming tao. Tss, bakit ba siya pa naging kapatid ko?

"

Oh you're here Anak

," malambing na bati ng magaling kong Ama. Like father like Son ika-nga.

"

Yes Dad, i'm so sorry kung late ako..by the way shall we start?

" Pagsagot nito sabay upo sa natitirang pwesto kung saan sinadyang magkatapat kami. I ignore him, ayokong masira lalo ang araw ko.

Kinuha ko ng pasimple ang recorder saka ito binuksan. Sakto namang pumasok ang sekretarya ng Ama ko upang ipresent ang PowerPoint na ipapakita namin. Kalakip dito ang mga Data at mga records kung saan makikita kung may pagtaas ba ng rates or improvement kada end of month. Well, pinag-aralan ko to kagabi bago ako matulog kaya alam kong wala silang maipupuna sa akin.

"

Ahmm Good morning Mr. Corporal and also the company of you, i would like to present to you the  Record of month, kung saan malalaman natin kung anong mga conflict pa ang darating o dumating sa atin sa nakalipas na buwan

." Mahinhin na sabi ng secretary sa amin. I cross my arms habang pilit na inintindi ang sinasabi nito. I feel sleepy kapag ganitong mga gatherings. Kung pwede nga lang na hindi ako umattend, baka kanina pa ako umuwi sa rest house kung saan walang iistorbo sa akin.

"

So, let's discuss the Branch of Mr. Seven Corporal

." Dagdag pa nito sabay turo sa akin gamit ang kanyang kamay. Nilipat nito sa kabilang slides kung saan naglalaman iyon ng Data Analysis. Hindi ko man tignan, pero ramdam ko ang pagtitig ng Ama ko sa akin. Alam ko namang hindi pa sapat sa kanya ang salitang "
Okay Lang
" kaya ganoon na lamang ang laki ng expectations niya sa mga gawa namin, lalo na kay Rico.

Lumipas ang ilang minuto ng aming meeting. Wala naman akong naiintindihan sa pinagsasabi at pinagsa-suggest nila, dahil wala talaga akong balak na makisali at isa pa, i have my own decisions, i have my own way para mas tumibay pa ang branch na binigay sa akin. Tumayo kaming lahat at isa-isang nagpaalam. Naunang lumakad palabas ang ibang guest kaya naman sumabay na ako pero akmang iaatras ko na sana ang swivel chair ng bigla akong pigilan ng Ama ko.

"

Seven, Maiwan ka pati na rin ikaw Rico

." Saad niya sa seryosong tono. Alam kong kakausapin at pag-aawayan na naman namin ang patungkol sa mas mataas na rating ni Rico. Ang gusto niya kasi'y tie kami. But, sadly ang expectation niya ay hindi kailanman nangyari.

Tumikhim muna ito bago sumandal sa kinauupuan. "

You already know kung bakit ko kayo pinaiwan dalawa right?

" 

Tumango si Rico habang ako'y nanatiling nakatingin sa ibang direksyon at hinihintay na pagtaasan ako ng boses. Well, nasanay na naman ako sa ganito kaya ano pa nga bang bago?. Bigla niyang pinukpok ng malakas ang mesa sabay sigaw ng, "

And what the hell are you doing Seven?! Sa ilang taon mo sa trabaho palagi mo na lang ako binibigo?!

" 

Every this meeting, naririnig kong sinasabi niya yan. Sa palagi kong naririnig ito ay kulang na lang gawin ko itong alarm tone sa bawat umagang magigising ako.

"

Tsk! Dad, hinay-hinay lang po baka.

." singit ni Rico habang nakatingin sa akin ng nakakaloko. Alam kong masaya siya dahil napagalitan na naman ako. Para itong laging nakakatanggap ng reward kapag napapagalitan ako. Psh..

"

No! Ito kasing kapatid mo—

" napahinto sa pagsasalita ang Ama ko ng mapahawak siya sa kanyang dibdib. "

Lisa! Lisa!

" 

Biglang pumasok ang namumutlang sekretarya nito. Kasabay ng kanyang pagkaupo ay inabutan siya nito ng gamot at isang bottled water. Dahil pareho silang nag-aasikaso sa nag iinarteng matanda ay pagkakataon ko na iyon para umalis. Tumayo na ako at hinawakan ang door knob. Pero bago ko mapihit yun ay nagsalita ang magaling kong Kapatid.

"

You will pay for this! Kapag may nangyari kay Daddy!

" Madiin at galit na banta niya ngunit tinignan ko lamang siya ng walang reaksyon atsaka tuluyang lumabas ng kwartong iyon.

Saktong paglakad ko sa hallway ay nagsilabasan ang iilang empleyado ng Levis Company. Binabati nila ako at tinitignan pero nakakadagdag lang sila ng stress kaya mas binilisan ko na lang ang paglalakad ko hanggang sa marating ko ang First Floor. Nakita ko na rin si Andy na papasok kasama ang isa pang lalaki na sa tingin ko'y assistant naman ni Light. Sa una'y hindi niya ako napapansin pero nang makalapit na ako ay saka pa lang siya tumigil.

"

Sir..

" pagtawag niya. Tulad ng kanina'y para siyang tangang natulala sa akin. Ang kasama niya naman ay mabilis na nagpaalam sa kanya't umalis. Wala nang patumpik-tumpik pang hinila ko na siya palabas sa loob ng building na iyon at nagpunta kung saan nakaparada ang sasakyan ko. Nang marating ay wala nang niisang nagsalita sa amin saka ko pinaandar ito paalis.

Habang nasa byahe ay nakatanaw lang sa labas si Andy. I see his arm na nanginginig dahil siguro ramdam niyang mainit na naman ang ulo ko. Well, hindi ko na siya masisisi dahil alam kong hindi pa siguro siya sanay sa mga taong katulad ko even na matagal na siyang nagtatrabaho sa akin.

Nang makarating ay wala niisang salitang bumaba ako at nagpunta agad sa opisina. Siya naman ay sumunod lang sa akin habang hawak ang kanyang gamit at recorder na gagamitin. Nasabihan ko na si Alice na si Andy na lang muna ang gagawa ng report para makita kung may skill nga ba siya sa paggawa ng ganitong bagay.

"

Sir—

" magsasalita sana siya ng pagalit kong hinampas ang lamesa. Halatang natakot na siya ng husto. Kaya naman napahilamos na lang ako sa aking mukha sa sobrang inis ko. Gusto kong manuntok ng kung sino o ano pero ayokong makasira rito kahit pa madaling palitan iyon.

"

Can you make a fucking coffee for me?

" Pagalit na utos ko. Inilapag niya sa lamesa ang bag niya at nagmamadaling magpunta sa pinto pero  pigilan ko agad siya ng may mapagtanto. " 

I mean Ice Coffee

."

Tumango na lamang ito at umalis habang ako'y napasandal sa upuan. That Damn shit Rico! Mas lalo niya akong iniinis kapag tinatakot niya akong may mangyayaring masama sa magaling niyang Ama. Don't make me fool bastard!. Napahilot ako sa aking sintido. Gusto kong bangasan ang mukha niya pero naroon kasi ang tagapag-tanggol nito kaya wag na lang. Be nice to animal nga diba?

Maya-maya pa'y bumukas ang pintuan at pumasok si Alice na halatang kagagaling lang sa kung saan. Nilapag niya ang isang folder na color white sa lamesa saka yumuko sa akin. Tinignan ko ito.

"

What the fuck is this?!

" Tanong ko pero itinuro niya lamang ang folder kaya mabilis kong kinuha ito at binuksan. Pagkabasa ko pa lang sa title ay alam ko nang isa itong project kung saan laging pinagagawa sa akin kapag mababa ang Rating ko. Sinenyasan ko na lamang siyang iwan ako.

Pagkaalis niya'y binato ko kung saan iyon sabay pagalit na binuksan ang laptop ko. I open my social media accounts na hindi ko dapat pa ginawa dahil mas lalo akong nainis ng makita ang  tungkol sa mataas na pag-angat muli ni Rico. Pinuri siya ng ilang tao kasabay ng ilan pang sikat na personality. Napailing na lang ako, as if naman gusto kong makipagkumpetensiya sa kanya?

Biglang nilapag ni Andy sa mesa ang ice coffee na pinagawa ko. Katulad ng mga naunang ginawa niya, may nakadikit ditong sticky notes kaya pasimple ko itong kinuha at itinabi. I don't know pero napapangiti ako kapag nakikita ko yun. Who's fucking made that idea? I think kailangan ko siyang pasalamatan.

Agad kong ininom ang ginawa nito. Noong una'y akala ko mapait pero ng lasahan ko ng mabuti ay sobrang tama lang sa panlasa ko. My emotions  was fast fading like a bubble. Napatingin ako kay Andy, na nahuli kong nakatitig sa akin. Mabilis naman siyang umiwas at nagpunta sa folder na tinapon ko. Pinulot niya iyon at binasa.

Binaba ko ang aking iniinom. "

Pakitawag ng ibang officers, may meeting tayo about dyan

." Utos ko sa kanya na mabilis nitong sinunod.

ANDY'S Point Of View

Napahawak ko sa aking dibdib ng mapuntahan ko si Ms. Alice. Sinabihan ko itong papuntahin ang ilang officers na pinatatawag sa akin ni Sir. Pagkaalis nito para tawagin ang mga iyon ay muli kong naalala ang pagkakatitig ko ng matagal sa mukha niya habang ito'y umiinom.

Napalunok ako ng laway. Ano bang nangyayari sa akin? Para kasing...

"

Andy?

" Biglang nagtataka na tawag ni Ms. Alice sa akin. Nagising naman ako sa malalim na pag-iisip ng mapagtanto kong naroon na ang lahat kaya agad ko silang iginayak papunta sa conference room kung saan ginagawa ang meeting. Pagkapwesto nila'y pinuntahan ko naman uli ang opisina ni Sir.

"

S-sir naroon na po sila..

" saad ko. Binigay niya lamang sa akin ang folder na naglalaman ng pagmemeetingan nila kuno. Nagtaka naman ako kung anong gagawin doon kaya't tinignan ko siya. "

S-sir? Ano pong gagawin ko rito?

" Kamot ulo kong tanong.

"

Xerox that into 8 copies ok? Hurry up!

" Utos nito. Tinuro naman niya kung saan ako makakahanap ng xerox machine. Pero nasa 5th floor pa iyon kaya mas lalo ko pang binilisan hanggang sa marating ko ang opisina kung saan nakaassign dito ang paggawa ng papers. Kakatok sana ako ng buksan iyon ng isang lalaki. Nakasuot din ito ng tulad ng suot ni Sir na uniform. Medyo matangkad siya sa akin kaya ganoon na lang ang pagtingala ko.

"

Yes?

" Seryoso niyang tanong. 

"

Paki-xerox po ng walo para sa meeting

." Mabilis kong sagot, na kanya namang ginawa. Napaupo naman ako sa isang upuan doon habang naghihintay.

Nang matapos ay saka ko ito kinuha at iniayos ang pagkakahawak dito. Muli akong bumaba sa 3rd floor gamit ang elevator. Pagkarating ko'y huminga muna ako ng malalim. Kakatok pa sana ako ng bigla kong narinig ang malutong na pagmumura ni Sir. Bigla akong kinain ng takot at kaba.

" 

This is Fucking Project! Kaya sana makicooperate kayo! You know guys kung anong nakasalalay sa atin dito!

" Madiin niyang sabi. Napatingin ako sa papel na pinadadala niya sa akin. Kahit ayaw ko'y kailangan kong suungin ang loob. Huminga akong muli ng malalim saka binuksan iyon. Pagkapasok ko'y hindi ako nakaligtas sa kanilang paningin..lalo na amg matatalim na titig ni Sir.

"

Distribute

." Malamig na utos nito. Pinamigay ko naman ito sa walong naroon saka ko ibinigay kay Sir ang totoong kopya. Lalakad sana ako palabas pero bigla niya akong tinawag. "

Andy

."

"

Y-yes Sir?

" Kinakabahan kong pagsagot habang unti-unting lumilingon.

"

Sit down, kasali ka rito

." Saad niya. Mabilis akong tumango saka umupo sa isang upuan doon kung saan katapat ko siya. Nakatingin ito sa amin ng seryoso habang ang mga kasama ko naman ay tinititigan ang folder para suriin ang project.

"

As you can see ang project yan ay para tumaas ang Ratings natin, nataasan kasi tayo ng branch..or let's say the Main Branch which is pinatatakbo ni Rico kaya sana kung may isa-suggest kayong style ng gagawin natin ay wag kayo mahiya

." Seryoso pero mainahon niyang pagpapaliwanag. Napangsinghap naman ako at napatitig sa isang folder.

"

Ahmm what kind of project po ba ito? Parang magbebenta tayo ng mga brand clothes natin?

" Tanong ng isang babaeng nakasalamin. May katabaan ito ng kaunti at halatang bata pa.

"

Yes Mrs. Seleste, so may maisasuggest ka ba?

" Tanong niya rito pero umiling lang ito at sinabing nag-iisip pa. "

Ok, basta walang lalabas ng opisinang ito hangga't hindi tayo nakakapagdesisyon!

"

Narinig ko ang mahihinang argumento ng kasama ko kung kaya't mas napaisip ako. Maya-maya pa'y isa-isa na silang nagsuggest, hindi naman sinang-ayunan ni Sir dahil masyado raw common ang mga ito. Hindi ko naman siya masisisi dahil base sa kinagagalit siguro nito kanina ay ang meeting na nangyari. Naiisip ko tuloy napakastressful ng trabaho nito kaysa sa akin na sumaside-line pa sa isang Bar.

Biglang nagliwanag ang mukha ko ng may maisip na bagay na alam kong makakatulong sa amin. Naalala ko kasi noon na may project kaming ginawa sa school kung saan nagbenta kami ng items at naisip naming hindi naman basta-basta papatok yun kung hindi namin lalagyan ng gimik diba?

"

Andy?

" Biglang pagtawag sa akin ni Sir. Natauhan naman ako saka umayos ng upo. Napangiti na lamang ako ng peke ng makitang halos lahat sila'y nakatitig sa akin. 

"

Ahmm.. may maisasuggest ka ba?

" Tanong ng isang Lalaki habang may pag-aalala sa mata nito. Alam kong humihingi siya ng tulong dahil gustong-gusto na nila makabuo ng plano't desisyon kaya hindi na ako nagdalawang isip.

"

Ano po kasi...may ginawa kami noon, which is theme niya ay Aesthetic Paintings kung saan ito yung mang-eenganyo ng mga tao para mahikayat namin silang bumili ng mga items namin

." Saad ko ng walang hingahan. Napapikit ako at napabulong na sana'y gumana ang sinabi ko.

"

Wait what do you mean by Aesthetic Painting?

" Takang tanong ni Sir sa akin. Sasagot sana ako ng biglang magtaas naman ang lalaking may mahabang buhok.

"

Sir mayroon po ako nu'n sa bahay, sa tingin ko naman ay kakasya na iyon sa atin para sa gagawing project, pero kung kukulangin naman eh no problem na yun dahil magagawan ko ng paraan

." Saad niya. Narinig ko ang pagbuga ng hangin mg mga ito kasabay ng pagtayo namin ng sabay-sabay.

"

Ok, since meron na tayong desisyon..Make sure na papatok yan ok? Kayo na ang bahala, Kung magagawa niyo yan ay may surpresa ako pero hindi muna sa ngayon, and binigyan tayo ng 2 weeks dyan so sana sa 2 weeks matapos na natin yan ok? Aasahan ko yan

." Paliwanag niya pagkatapos ay walang ano-ano'y umalis ng conference room. Narinig ko ang pagbuga ng hangin ng mga kasama ko. Kaya kahit ako'y napahawak sa aking dibdib dahil unang pagkakataon kong makatulong.

"

Thank you ha? Kala namin magagalit uli siya dahil wala na naman kaming magagawa tulad noon

." Saad ng babae sa akin sabay ngiti. Nginitian ko rin naman sila pabalik.

"

Wala naman yun, basta para sa atin..hayaan niyo tutulong ako sa designs at sa mismong project, kaya natin to!

" Masaya kong sabi saka sila nagpalakpakan.

Itutuloy...

Sht ang lame

# Taming 16

T a m i n g  16: Courting

ANDY'S Point of View

"

Next Week Andy

," nakangiting pagpapaalala ni Jam, ang isa sa officer ng company kung saan nakaassign siyang magdalang idedesign na Paintings para sa Project. Tinanguhan ko lamang siya bago ito lumabas ng building. Tumingin naman ako sa malaking orasan na nakasabit sa pader at eksaktong alas-singko na kaya lumabas na ako palabas upang maghintay ng sasakyan pauwi.

Isang tunog ng sasakyan ang nagpagulat sa akin. Hindi ko namalayang mayroon palang pumaradang kotse roon kung kaya't agad akong tumabi. Kakaisip ko nagiging lutang na lang ako.

Pero nagulat ako ng bumaba rito si Daniel habang may dalang boquet of flowers. Siguradong may maswerteng babae siyang natipuhan. Bigla siyang lumapit sa akin habang suot-suot ang namumulang mukha at ang malawak na ngiti. Medyo nawerduhan tuloy ako sa kanya.

"

H-hi..

" nauutal niyang pagbati. Tinignan ko muna ang dala nito saka siya binalingan muli.

"

Hello? bakit naparito ka pala? Pinasusundo ba ako ni Sir Alex? Pakisabi papasok na ako mamaya magbibihis lang ako

." Muntik ko ng makalimutan na sabado na nga pala bukas at magtatrabaho na pala ako mamaya sa Bar. 

Bigla siyang hindi mapakali. "

Ano kasi ahm..

"

"

Ayos ka lang?

" Naguguluhan kong tanong pero tumango lang siya at umiwas ng tingin sa akin. Inilapit niya sa akin ang bulaklak na ikinunot ng noo ko. Tumingin muna ako sa paligid dahil baka nasa likod ko lang pala yung babaeng pagbibigyan niya. "

Ano yan? Ahmm para sa nililigawan mo ba yan?

"

"

Ano kasi...ahmmm...Damn! Daniel! Kumilos ka Aish!!

" Bulong niya.

"

Uy ayos ka lang?

" Tanong kong muli ng marinig ko ang pagmumura nito. Hinawakan ko ang kanyang kamay na nagpatigil sa kanya. Tumingin ito sa akin saka lumuhod. Nanlaki ang mata ko ng pormal niyang ibigay ang bulaklak sa akin. Narinig ko rin ang pagtigil sa paglalakad ng iilang tao na napapadaan sa amin, pati na rin ang mga kasamahan ko sa kompanya, isinisigaw ng mga ito ang pangalan ko.

"

Go Andy!

" Sabay sabay nilang pagsigaw habang kinikilig.

"

Ahmm, Andy... Can i court you?

" Seryosong tanong ni Daniel sa akin. Napatitig ako sa kanyang kulay kapeng mata. Nakikita ko roon ang sinseridad niya sa alok nito sa akin.

"

D-daniel..

"

Sumilay ang ngiti sa kanyang labi. Kung sinong babae man ang makikita ito'y mahuhulog talaga sa kanya. "

I told to your mother na magiging Future Boyfriend mo ako right? Kaya Ito na ang unang hakbang para 

matupad

 ko yun sayo

." 

Hindi ako makapagsalita. Biglang lumakas ang tibok ng puso ko. T-totoo ba lahat ng naririnig ko? O baka naman nalulutang na naman ako?... Napatingin ako sa mga taong nanonood sa amin. May kumukuha ng video habang mayroon namang nanonood lang. Nakaramdam tuloy ako ng bahagyang hiya.

"

T-tumayo ka nga diyan... nakakahiya..

" nakayuko kong sabi habang pinipigilan ang pag-ngiti. Tumayo naman siya atsaka ko kinuha dahan-dahan ang bulaklak. "

Ano kasi..

"

"

Hmm?

" Hindi umalis ang pagngiti nito sa labi. Lumabas ang pantay nitong mga ngipin.

"

Y-yes.."

 nauutal kong pagsagot. Nakita ko ang pagliwanag ng mukha niya sa pagsagot ko. Hindi ko alam kung anong nakain niya pero bigla niya akong niyakap ng mahigpit, kasabay ng pagtili ng mga kasamahan ko sa likod. Ang iba naman ay nagpalakpakan. Hindi naman ito proposal pero ang effort lang para sa akin.

Maya-maya pa'y kumalas siya sa yakap at tinignan akong mabuti. "

Finally..

"

Hindi ako sumagot at ngumiti na lang. Paano nga ba siya kakausapin pa kung sa loob-loob ko'y tinatago ko ang sobrang kilig na dulot ng pagtatanong niya sa akin kung pe-pwede ba akong ligawan. Hindi naman ako babae para gawin yun pero....

Parang ganun ang pakiramdam ko ngayon..

"

Ahmm.. pauwi ka na ba? Hatid na kita?

" Alok niya. Naramdaman ko naman ang mahinang pagtulak sa akin ng kung sino kung kaya't muntik na akong matumba. Mabuti na lang at naalalayan ako ni Daniel. "

Oppss

." Bulong nito.

Tumango na lamang ako. Hindi ko na kaya ang kilig na nararamdaman ko at baka maglupasay na ako rito kaya bago ko pa magawa yun ay binuksan na niya ang pintuan ng sasakyan. 

"

Bye Andy enjoy your beautiful night!

" Saad ng isang babae na kasama ko kanina sa meeting para sa project. Tumango na lamang ako sa kanila sabay tuluyang pumasok sa loob. Mabilis naman siyang sumakay sa driver seat at walang ano-ano'y hinatid ako pauwi. 

Habang nasa daanan ay walang hangganan na nagpapasalamat ito sa akin. Todo pagsagot ko na lang ng "
Welcome
" upang maramdaman niyang hindi plastik ang pagsagot ko. Pero iisa lang ang ipinagtataka ako..

Parang may kaba at takot akong nararamdaman. Ewan, nakakatakot sumugal lalo na kung una kong pagkakataon ang pumasok dito. Wala kasing kasiguraduhan kung anong kakalabasan sa mga lilipas na araw, buwan at taon. Pero kung ganun nga, hindi naman masama kung susubukan ko diba? Kung hindi man magwork, atlis nasubukan ko.

Nang makarating kami sa bahay ay nakita kong bukas ang ilaw sa sala. Nadatnan namin si Kuya Ryner ang naroon mag-isa habang may inaayos. Nagulat pa nga ito sa pagdating ko kasama si Daniel. Pinaupo ko na muna siya sa sala at tulad ng napagkasunduan namin ay ipinakilala ko muna ito bago kila Nanay dahil nasa ospital ito para bantayan si Kuya.

"

Ahmm Kuya.. Hindi ba kilala mo na naman siya?

" Tanong ko rito habang may pilit na ngiti. Nakita ko ang pagseryoso sa kanyang mukha habang palipat-lipat ng tingin sa amin.

"

Oo, Ikaw si Daniel diba?

" Tanong niya rito sabay baling ng tingin sa hawak kong bulaklak. Mukhang nahahalata na niya ang dapat kong sabihin. Huminga muna siya ng malalim bago itigil ang pagsasaayos ng kanyang gamit. "

Alam mo Andy, Hindi mo ako totally na Kuya kaya ayaw kong manghimasok sa buhay mo pero bilang andito na ako nakatira at bilang nakakatanda na rin ay pwede mo ba muna kaming iwanan? Mag uusap lang muna kami ng lalaki sa lalaki

." Dagdag nito.

Tumayo ako at nagpaalam sa kanilang dalawa na magbibihis muna ng uniform sa Bar. Pagkarating ko sa kwarto ay dahan-dahan kong hinubad ang suot kong uniporme na ginagamit ko sa kompanya sabay tingin sa whole body na salamin na nakadisplay sa loob ng kwarto. Pinagmasdan kong mabuti ang sarili ko.

Halata sa mata ko ang puyat at pagod sa trabaho. "

Hay Andy..Kahit ang panget-panget mo na, may manliligaw pa pala sayo ano?

" Bulong ko sa sarili saka napailing. Naisip ko bigla kung anong pinag-iisipan ni Kuya At Daniel kaya mas binilisan ko na lang ang pagbibihis saka dahan-dahang bumaba para marinig ko man lang kahit na kaunti.

"

Seryoso ka sa Bunso namin?

" Dinig kong tanong ni Kuya kay Daniel. Napalunok ako ng laway.

"

Yes B-bro..

" 

"

Hmm gaano?

" Tanong ni Kuya muli.

"

I'm really really sure po sa panliligaw sa kanya, i know mahirap paniwalaan pero kahit sino naman ay magkakagusto kay Andy hindi ba? Yeah i attracted to him dahil sa cuteness niya pero mas lamang yung pagkakakilala ko saka kanya bilang siya.

" Pagpapaliwanag ni Daniel na mas hinangaan ko. Napahawak tuloy ako sa aking pisngi na siguradong namumula na.

Nagtagal ng ilang minuto bago sumagot muli si Kuya Ryner. "

Sige papayagan kita pero mas mabuting magpaalam ka muna kay Tita at sa mismong Kuya niya para mas maganda ang gagawin mong panliligaw

." Dinig ko pang sabi ni Kuya Ryner. Medyo napangiti ako sa kanyang sinabi. Ramdam ko ang pagsuporta at pagprotekta nito sa akin.

Matapos yun ay wala na akong narinig pang iba kaya naman bumaba na ako habang dala-dala ang bag na dala ko lagi kapag papasok. Nakita ko ang nakangiting pagtayo ni Daniel upang ako'y salubungin. "

Akin na yang bag mo

." Alok niya.

"

Kaya ko naman

." Pagtanggi ko pero dahil makulit siya ay wala na akong nagawa kung hindi ang ibigay iyon sa kanya. Nagpaalam na lang kami kay Kuya. Pagkarating sa sasakyan ay inalalayan niya akong ilagay ang seat belt sa akin.

"

I always care for your safety

," saad niya sabay kindat sa akin. Napangiti na lamang ako ng palihim. Bakit ganto na lang siya kung umakto? Kailangan pa ba ito? Baka naman araw-araw akong lalangamin nito.

Sumakay naman siya ng mabilis at pinaadar na ang sasakyan. Hindi naman ganoon katraffic sa lugar kaya mabilis namin itong narating. 

DANIEL'S Point Of View

Napatingin ako sa counter kung nasaan nagtatrabaho si Andy. Halos mapangiti ako kapag naririnig ko ng paulit-ulit kung paano siya um-oo sa panliligaw ko. Ano pa nga ba ang magagawa ko? Eh ganto talaga kapag nafall inlove lalo na kung sa hindi mo ineexpect na tao pa.

"

Napapayag mo?

" Biglang pagsulpot ni Kuya Alex mula sa gilid ko. Tinignan ko ang alak na nasa baso saka ito pinaglaruan sa pamamagitan ng pag-ikot dito.

"

Of course

." proud kong sagot sa kanya. Ngumiti naman siya atsaka muling ibinaling ang tingin ko sa counter. 

"

Nagbago na ba ang Playboy?

" 

Kunot noo ko siyang tinignan. Pero nginisian lamamg niya ako sabay kuha ng alak ko. "

Come on bro.. don't deny it, you're a playboy right?

"

Napailing ako. "

No i'm not

."

"

Pshh, ako ata ang taga-sambot ng mga kasalanan mo kapag hinahanap ka ng mga ghinost mong babae?

" 

I pout my lips. "

Ok ok, i'm give up..mapaglaro ako pagdating sa Love na yan, noon

."

"

Noon? Hmm

." Parang hindi siya kombinsido sa sagot ko kaya seryoso ko siyang hinarap habang nakaturo sa pwesto nj Andy. 

"

Kita mo yun? I think he's my Future

." 

Nilapag niya ang baso sa gilid. 

Ganun? Hmm let's see, basta iisa lang ang pakiusap ko sayo ha? Wag mong lolokohin

 si Andy dahil isa siya sa mga rare humans na may soft at may malasakit na puso, and i'm sure na alam mo yan

." Paalala niya bago ito umalis para asikasuhin ang opisina.

Napatulala ako saka napatitig muli kay Andy na halatang pagod pero pilit na kinakaya. "

You're right Kuya..

"

Pero..Handa ko nga ba mahalin si Andy? O isa lang ako sa mananakit sa kanya? Napailing na lang ako sa naiisip ko. Hindi naman siguro yun mangyayari. 

Itutuloy...

# Taming 17

T a m i n g  17: Project

ANDY'S Point Of View

"

Hatid na kita

." Alok ni Daniel matapos kong maayos ang sarili ko. Napatingin ako sa orasan, alas dos na pala ng madaling araw. Maaga pa pala kami bukas sa opisina.

"

Sige

," nakangiti kong sagot. Kinuha niya ang kamay ko para magpunta sa parking lot ng bar. Hindi ko napigilang mapangiti dahil doon. Mukhang nasa isa kasi akong palabas na kung saan ako ang bida. Namalayan ko na lang na nakarating na pala kami sa tapat ng kotse niya.

Pinagbuksan niya ako ng pintuan saka ako pumasok sa loob. Pagkatapos ay nagmadali siyang pumunta at umupo sa driving seat, at ilang saglit lang ay umalis na ang sasakyan para iuwi kaming dalawa. 

Napatingin ako sa aking cellphone, nakalimutan ko palang sarhan ang data kaya tumutunog ang notification bell. Binuksan ko na lang ang Facebook account ko para libangin ang sarili. Kahit ngayon kasi naiilang at nahihiya pa rin ako kay Daniel. Pasimple ko siyang tinignan pero nahuli niya pala ako dahil kanina pa ito panaka-nakang tumitingin din sa akin. Pinipigilan ko ang sarili kong kiligin.

Kumalma ka Andy!!!

"

Kita ko yun

," saad niya habang may panunuksong tono sa boses. 

"

A-ahh..sorry hehe.

" Kamot ulo kong sabi. Napatingin akong muli sa cellphone ko pero halos mangunot ang noo ko dahil nakalimutan ko ang pakay ko rito kaya minabuti ko na lang na sarhan. Umayos na lang ako ng upo habang pinanonood ang mga street lights na dinadaanan namin.

"

Andy

," pagtawag niya. Hindi ko siya binalingan ng tingin.

"

Po?

"

"

You just made my day..

" 

Nag-init ang pisngi ko. Kahapon pa siyang ganyan. Parang hindi ko tuloy alam kung lalanggamin na ba ako o maglalagkit sa sarili. Hindi nagtagal ay nakarating kami sa mismong tapat ng bahay. Doon lang ako nabuhayan kaya hinarap ko siya para sana magpasalamat.

"

Salamat sa paghatid

," saad ko sabay bitaw ng isang ngiti na kahapon ko lang din pinakita.

"

Wala yun, bukas uli ha? Sunduin kita

." Aniya. Tumango na lamang ako sabay akmang bubuksan ko na sana ang pintuan ng kotse ng hawak niya bigla ang kamay ko. "

Andy wait

."

Lumingon ako. "

Bakit?

"

Sinenyasan niya lamang ako na lumapit na agad ko namang ginawa. Nagulat na lamang ako ng halikan niya ako sa pisngi. Muli kong naramdaman ang labi niya. " 

Goodnight, sweet dreams

."

"

G-goodnight..

" tanging naiusal ng bibig ko sabay baba ng kanyang kotse. Hindi ko na siya nilingon pa dahil sa kilig na nararamdaman. Pagkapasok ko pa lang ng bahay ay roon na ako napaupo atsaka kinurot-kurot ang sarili ko. Para kasing panaginip yung nangyari sa amin. Arghh!!

"

Napano ka? 

" Bungad ni Kuya Ryner na galing pala sa kusina. Napatayo tuloy ako bigla. Inayos  ko rin ang sarili ko.

"

Wala po, goodnight po Kuya

," saad ko na lamang. Nagkibit-balikat lamang siya sa akin saka ito nagtungo sa kanyang kwarto. Umakyat naman ako sa taas saka nagbihis kaagad ng pantulog, saka ako nahiga. Napatingin ako sa kisame habang nakaunan sa ulo ko ang dalawa kong kamay. Naalala ko noong pinakilala ko si Daniel kay Mama. 

Sobrang saya kasi nito noong nalaman niyang nanliligaw na ito sa akin. Tapos idagdag mo pa na nag iimprove na si Kuya sa sakit niya. Hindi namin alam kung paano pero biglaan na lamang siyang binigyan ng gamot ng doktor, kahit hindi pa kami nakakabayad. 

Napangiti ako saka ipinikit ang mga mata.

"

Sige ingat sa pagpasok

," bilin ni Daniel sabay andar ng kanyang sasakyan papaalis sa tapat ng kompanya. Nagmadali na ako sa paglakad patungo sa entrance dahil naalala kong ngayon kami mag uumpisang maggawa ng project na inutos sa amin. Hindi pa man ako nakakatapak sa loob ng may humigit sa braso ko.

Napatingin ako sa may gawa noon ay nakitang si Jana pala iyon, ang isa sa mga officers na kasama kong gagawa mamaya. Hinila ako nito palabas muli. "

Teka saan tayo pupunta?

"

"

Saan pa ba? Edi maghahanap tayo ng venue na paggagawan ng project kaya halika na

," aniya habang hinihila pa rin ako papunta sa kung saan. Hindi na ako tumutol pa hanggang sa makarating kami sa isang karinderya. Nakita kong naroon na ang iba pa naming kasama. May iba pang dumagdag para tumulong sa pagsasaayos ng materials. 

"

Hi!

" Pagbungad na pabati nila sa akin. Hinila ko ang isang upuan at umupo roon. Si Jana naman ay tumawag ng isang waitress para umorderng pagkain ko.

"

So ano, mamaya tayo mag-uumpisa..sa ngayon pagtapos ng meeting natin maghahanap na tayo ng lugar pero hindi lahat kasi yung iba, kailangan bumili ng materials habang yung iba naman eh magpaplano at maghahanap ng magmodel

," paliwanag ng kasama naming bakla. Siya kasi ang naatasaan sa style dahil alam naming magaling siya roon.

"

Ok..may nakita na kasi akong venue pero hindi ko pa natanong kung pwede siyang i-arkila dahil wala yung may-ari, pero for sure naman naroon na yun ngayon

," sabat naman ni Jam na nakaasign sa design.

"

Hmm ok ok

," sagot naming lahat.

Makalipas ng pagme-meeting at pagkain ay naghiwa-hiwalay kaming lahat. Inassign nila ako sa pagkuha ng venue. Kasama si Jam at ang tatlo pa sa kasamahan namin ay mabilis kaming umalis gamit ang kotse ni Jana. Habang nasa daan, biglang tumunog ang cellphone ko. Isang message mula sa isang Unknown Number ang rumehistro. Kahit kinakabahan, binuksan ko pa rin ito at binasa. 

"
Sana natulungan ko kayo ng Kuya mo
." Basa ko rito. Kumunot ang noo atsaka nagtaka kung kanino ito galing. Wala naman akong kakilala na tumulong sa amin ni Kuya? Mas lalong hindi ito si Kuya Ryner. Muli kong binalikan ang message pero napailing ako sa iniisip. 

Hindi kaya..siya yung nagbayad ng chemo ni Kuya?..pero..

"

We're here!

" Masiglang sabi ni Jam saka bumaba. Sumunod na lamang ako at saglit na iwinaglit sa isip ko ang text na nanggaling kung kanino. Napatingin ako sa isang malaking gate na halatang bagong pintura. Kulay brown kasi ito.

"

Ito na yun?

" Tanong ng kasama ko.

"

Yeah, tara na

." Sagot ni Jam saka kumatok. Sa unang katok ay walang sumagot hanggang sa ilang katok pa ang ginawa namin bago ito buksan ng isang magandang babae na nakasuot ng isang pulang bestida. Nakangiti ito.

"

Yes? What can i help you?

" Tanong nito na halatang may accent ang pagkakasabi ng english.  Maputi ang balat niya, habang may tamang make-up sa mukha. Matangos din ang ilong nito habang mapupungay ang mata. Ang labi nitong may tamang korte ay bumagay sa kanyang katamtamang laki ng mukha. Sigurado kung ganito ang magugustuhan ni Daniel? Talong-talo na ako.

Tumikhim si Jam bago sumagot. "

Naghahanap kami ng Venue miss? For our peoject, kasi alam kong pinarerentahan naman itong lugar? Tama ba? 

" Anito. Ngumiti lamang sa amin ang babae.

"

Yes, come in

," yaya nito sabay maluwag na binuksan ang gate. Bumungad sa amin ang malawak na lupa sa labas habang mayroong malaking bahay sa gilid. May iilang maliliit na puno ang nakahilera sa mga gilid at mayroon pang fountain sa gitna. Kung sino man ang makakakita nito'y hindi aakalaing paparentahan ito ng may-ari. "

As you can see, maganda siya for a venue, at isa pa wala na namang nakatira rito pero nililisan namin kasi nga gagawin din naming business... so can i ask? If you don't mind?

"

Napatingin kami sa kanya saka tumango. 

"

What kind of project ba?

" Tanong nito.

"

Ahh, for a modeling our brand mam

," sagot ng isa sa mga kasamahan ko.

Nakita ko ang pagliwanag ng kanyang mukha. "

Wait...brand? You mean..

" 

"

Corporal Company po

." Sabat ko. Naroon kami nagulat ng tumili siya ng bahagya. Para itong bata kung umasta. Siguro mahilig din sita sa fashion. Halata naman sa suot niya.

"

Seriously? Wait, yan ang favorite kong brand!

" Aniya. Mukha naman siyang natauhan kaya umayos ito katulad ng kanina. "

Look, i'm sorry, i'm just excited lang kasi you know, minsan lang magkaroon ng ganyang gathering dito

."

Ilang saglit pa, nakipag deal kami sa babae kasama ng mga kasamahan kong may dalang materials. Pumayag naman ito sa halagang 30,000 na bayad at upa dahil sagot na rin nila ang iba pang gagamitin like tables, chair at kahit ano pang hindi namin maafford. Matapos iyon ay saka kami nakahinga ng maluwag.

"

Akala ko mahihirapan tayo

," saad ni Jana saka pinunasan ang kanyang pawis.  Nagtawanan ang iba sa amin hanggang sa magyaya na silang mag-umpisa ng gawa ng mga bagay-bagay katulad ng mga palamuti na gamitin. Yung iba naman ay naatasan sa mga display katulad ng poste na itatayo sa bawat kanto o corner. Naglagay rin kami ng tent para sa proteksyon kung umulan man o umaraw ng matindi.

Dahil nag-eenjoy kami sa paggawa, hindi na namin namalayang malapit nang malunch break.

"

Andy, paabot naman nu'n?

" Utos ng isa sa akin. Binitiwan ko ang mga paper colors na ginugupit ko saka iniabot ang isang paper bag na inutos sa akin. Babalik na sana ako sa pwesto ng isang boses ang tumawag sa akin.

"

Andy

," tawag ni Sir Seven. Napalingon ako sa kanya saka pinunasan ang pawis ko sa noo. Sobrang tirik kasi ng araw ngayon. Napatingin pa ako sa orasan at nalamang alas-onse na pala. 

"

Sorry Sir, silong muna po tayo ang init kasi

," hindi ko napigilang yaya sa kanya. Sumunod naman ito sa aming tent kung saan napatigil ang karamihan sa amin. Isa-isa silang bumati kay Sir pero isang tango lang ang tinugon nito.

Tumingin siya sa ginagawa namin. "

There's a lot of time pa naman, so time-out muna para makakain na kayo

," saad niya saka tumungo papunta sa kanyang kotse na nasa labas. Pinagmasdan ko ang tindig nito sa paglalakad.

"

Ayun, nasa mood siguro si Fafa Seven ano?

" Saad ng baklang kasamahan namin. Napatawa ang lahat habang ako'y hawak-hawak ang dibdib ko. Muli ko na namang naalala ang nangyari sa akin dahil sa labis na pagod. Uupo na sana ako pero biglang tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko agad iyon at sinagot ng hindi man lang tinitignan kung sino ang tumatawag.

"

Hello? 

" Tanong ko sa kabilang linya.

"

Thanks, sumagot ka, by the way where are you? Narito ako sa tapat ng building niyo

." Sagot nito. Saka ko nalaman na si Daniel pala ang nasagot. Napangiti ako. Halata sa boses niya ang pag-alala sa akin.

"

Ahmm, wala kasi ako dyan, narito kami sa..

" saglit akong sumilip sa isang malaking karatula na nadikit sa isang poste. Naroon kasi ang pangalan ng lugar. "

Vien Rosey Pavilion

."

"

Ok ok alam ko yan, i'll be there, wait nag lunch ka na ba?

"

"

H-hindi pa..

" saad ko sabay hawak sa aking tyan ng tumunog ito. Narinig ko ang mahinang pagtawa niya sa kabilang linya.

"

I see, Andyan na ako in 10 minutes

," saad niya sabay patay ng tawag. Lumingon ako sa mga kasama ko at nakitang kanina pa pala nila ako tinitignan. Doon ako namula dahil alam na pala nila ang tungkol sa amin ni Daniel, last time na nasaksihan nila ang pagyaya nito sa akin na manligaw.

Tinukso-tukso pa nila ako pero hindi ko na sila pinansin pa. Hindi kasi ako ganoon kashowy sa buhay ko at tanging sila Nanay at Kuya lang ang nakakaalam ng mga kinasisiyahan kong bagay. Pero siguro ngayon, madadagdagan ng isa..dumating na kasi si Daniel.

Bigla akong napatingin sa gate ng may isang busina ng kotse ang tumunog doon. Sabay sabay na nagtilian ang mga kasama ko ng bumaba mula roon si Daniel habang may bitbit na pagkain sa paperbag na halatang maraming laman. May tatak pa iyon ng Jollibee. Agad akong lumapit sa kanya.

Nakangiti ito sa akin. "

Here's your delivery Baby,

" aniya sabay kindat sa akin. Napaiwas naman ako ng tingin habang pinipigilan ang pagngiti ko. Aish, napakarupok ko talaga pagdating sa mga ganito. Bukod tanging kanila Kuya at Tatay lang ako hindi nahihiya dahil sila lang naman ang kilala kong lalaki na hindi bumastos sa akin, at ginagalang ako.

Kinuha ko ang dala nito. "

S-salamat..halika saluhan mo ako

," saad ko pero nakita ko ang pagnguso nito. "

Bakit?

"

"

May pupuntahan pa kasi kami ni Kuya Alex, sorry gusto kita sana kasalo kaso importante kasi yun

." Sabi niya ng may paghihinayang sa boses. Napatango ako saka siya nginitian. Bago pa man ako tumalikod bigla niyang hinawakan muli ang kamay ko. "

Wait

." Dagdag niya bago ako muling iharap at halikan sa pisngi 

Hindi pa man ako nakakapagsalita ng umalis na ito sakay ng kanyang kotse. Napakagat na lamang ako sa ibabang labi ko habang pabalik sa mga kasama kong kumakain ng tanghalian nila. 

Umakto silang kinakagat ng langgam. " 

Aray naman, wait shems kinakagat ako ng antik!

" Malakas na sabi ni Jana. Natawa naman ako saka umupo para umpisahan ng pagkain. Sinilip ko ang pagkain sa loob at nakitang sobra ang inorder niya sa akin. Nakaramdam ako ng hiya.

"

Tsk! Tanghaling-tanghali pero humaharot..

" bulong ni Sir Seven na nasa likuran ko pala. Natahimik tuloy kami lalo na ako. "

Ok i'll be back on 3pm, goodbye

." Dagdag niya sabay labas ng pavilion.

Anong problema niya?

Itutuloy....

# Taming 18

T a m i n g  18:Effort

ANDY'S Point Of View

"

Oh bilis! Bilis! Oh dyan! Wag mong 

gagalawin

!

" Sigaw ng kasama naming Bakla habang tinitignan kung ano nga bang magandang style ng gagawin namin. Napapunas na lamang ako ng pawis sa noo. "

Yan! Perfect!

" 

Mahigit isang linggo magmula noong mag-umpisa kami. Para sa amin, hindi naging madali ang ginagawa naming ito lalo na kung umuulan. Kaya bago kami umalis, ang mga gamit namin at materials ay tinatabi sa loob ng bahay mg may-ari nitong pavilion. Hindi naman ito tumutol lalo pa't wala na naman daw nakatira roon.

"

Okay, pack up!

" Anunsyo ni Sir Seven na sumulpot na lang bigla kung saan. Tumingin ito sa kanyang relo na nasa braso bago nagsalitang muli. "

Six o'clock! It's time to go home

."

"

Yon!

" 

"

Sa wakas!

"

Ilan yan sa naririnig kong sinasabi mg mga pagod kong kasama. Lahat sila'y nagsitayuan at nagpunta sa kanilang mga gamit para mag-ayos habang ako naman ay tinungo ang banyo kung saan pe-pwedeng gamitin ng mga bibisita. Medyo may kalayuan ito at dahil nga madilim na ng oras na yun ay binuksan ko ang flashlight ng cellphone ko.

Pagkabukas ng pintuan ay kinapa ko agad ang bukasan ng banyo, pero akmang pipindutin ko na ng mapansin kong wala itong bumbilya. Napahawak na lamang ako sa aking pantog. "

Bahala na...

" Bulong ko sa aking sarili.

Pumasok na lamang ako sa isang cubicle saka hinubad ng kakaunti ang suot kong short. Akmang ilalabas ko na ang bigat na nararamdaman ng biglang may kung anong hangin ang nagbagsak ng pintuan.

"

Ay 

wha

—

" 

"

What the 

fuck

!

" 

Mas nanlamig ako sa narinig kong mura. Unti-unti akong napalingon saka tinutok ang flashlight ko kung saan ito nanggaling. 

"

What— patayin mo nga yan!

" Iritadong reklamo ni Sir Seven na nagpasinghap sa akin. Ang nararamdaman kong pag-ihi ay mistulang umatras kaya hindi ko na tinuloy at nag-ayos na lamang. "

Haysh

!

" Rinig kong bulong pa ni Sir.

Dahan-dahan kong tinungo ang pintuan habang bitbit ko ang aking cellphone ng bigla akong kabahan. Hindi ko mapihit at mahila pabukas ito. Hala! Kaya pala ganoon bumagsak ito! Tak—

"

Tsk akin na nga!

" Sabat ni Sir habang sumisingit sa harapan ko. Tinupi niya ang mahabang manggas ng kanyang polo saka buong lakas na hinila ang pintuan. Pero katulad ko, nabigo rin siya. "

What the heck, akala ko ba maayos dito? Ha? Andy?

"

"

A-ano po kasi..hindi ko po alam, ngayon ko lang naman po ito ginamit.

" Sagot ko habang tinutukan siya ng ilaw. Ilang saglit pa ay humarap itong pawisan habang seryosong nakatingin sa akin. Mistula akong natigilan. Parang may kung ano sa kaloob-looban ko ang gumagalaw para makaramdam ako ng kiliti.

Mas tinitigan ko pa siya, at sa pagkakataong iyon napagmasdan ko na naman ang gwapong mukha ni Sir Seven. Hindi ko maipagkakailang..

Aysh wala wala!

"

Ano pang 

tinitingin

-tingin mo dyan? Go! Contact anyone na makakatulong sa atin!

" Pagalit na sabi niya sabay alis sa harapan ko. Doon lamang ako natauhan ng todo saka natatarantang nagtipa sa cellphone ko. Bago ko pa man mapindot ang pangalan ng isa sa mga kasamahan ko sa contact list ko ay napansin kong walang signal sa itaas. "

Ano?

"

Napatingin ako sa kanya atsaka umiling. "

A-ano po kasi eh, walang signal..

"

Napapikit na lamang siya saka sinuntok ang lababo kung saan umalingawngaw ang ingay na iyon sa buong banyo. Napayuko na lamang ako sa takot na baka pati ako pagbuntungan niya ng emosyon. Narinig ko pa ang pagbuga nito ng malalim na hininga.

"

Ano pa nga bang magagawa ko?

" Bulong nito na akala mo'y hindi ko rinig. Akmang lalapit akong muli sa pintuan para subukan pero hinarang niya ang kanyang sarili gamit ang kamay na nakatungkod sa pader. Medyo malapit ang mukha nito sa akin kaya hindi ko maiwasang mapapikit. 

Naramdaman ko ang pag-init ng aking pisngi. Nako, ano bang nangyayari sa akin? Kalma Andy, si Sir Seven lang yan..

Ilang minutong nagtagal kami sa posisyon na iyon bago pa niya pinagsisipa amg pintuan. Milagro namang nagbukas iyon ng dahan-dahan kaya napahinga ako ng maluwag. 

"

Thanks God..

" saad niya pa bago magmadaling lumabas. Sumunod na lamang ako sabay takbo para kunin ang nakatabi kong gamit. Wala na rin ang iba ko pang kasama kaya malamang na walang nakapansin sa amin. Sabagay, pagod na ang mga ito kaya nagmadali nang umuwi.

Naglakad ako papunta  gate habang tinitignan ang inbox kung susunduin ba ako ni Daniel nang biglang may nauna sa aking maglakad. Napansin ko namang si Sir Seven ito habang nakasando na lamang dahil halata sa kanyang polo na nasa balikat ang punong pawis. Nasaksihan ko kasi ang pagtulong nito sa amin.

"

Guys sino bang marunong 

magpukpok

 dyan?

" Pagtawag ni Jam sa amin habang 

inaasikaso

 nito ang 

paglalagay

 ng pako sa 

makapal

 na 

nagmumukhang

 pader na ginawa namin noong nakaraang 

martes

 lamang. Ni hindi ko napansin na nakatingin pala sila sa akin na kasalukuyang nag-aayos ako ng mga kalat na 

pinaggamitan

.

"

Ahmmm...

" Saad ko dahil alam kong medyo 

malamya

 ako sa ganoong gawain. Napakamot na lamang ako sa ulo at akmang 

aabutin

 ang 

martilyo

 ng may kumuha agad nito. Nagulat ako nang si Sir Seven iyon. 

"

Ako na lang, saan ba banda dyan?

" Tanong niya. Tinuro naman ni Jam ang 

pagpupukpukan

 ng pako. 

"

Shet ang hot niya gurl..

" bulong ng isa kong 

kasamahang

 babae habang pinanonood kung paano 

magpukpok

 si Sir. Hindi ko na lang siya pinansin saka 

pinagtuloy

 ang ginagawa.

Lumipas ang mga oras at kailangan naming 

tantyahin

 ang mga 

isasabit

 sa itaas bilang design na napili nila. Dahil puro sila mabigat ay napili nila akong 

buhatin

 dahil sa payat kong pangangatawan. Hindi na lamang ako tumanggi kahit pa sobra-sobra na ang nararamdaman kong pagod. 

"

Wala tayong hagdan kaya 

bubuhatin

 ka ni...

" Naghanap siya ng mas malaki sa kanyang katawan pero niisa ay wala at puro pa kasing tangkad ko ito. "

Wala bang mas matangkad sa atin?

"

"

Ako

," 

pagsabat

 muli ni Sir habang 

pinupunasan

 nito ang pawis dulot ng ginagawa niyang 

materyales

. Kahit gusto kong tumanggi ay wala akong nagawa kung hindi ang pumayag. 

"

Sakay!

" Aniya sabay 

luhod

 para maabot at 

makasakay

 ako sa kanya. "

Hurry!"

"

A-ahh okay po..

" dahan-dahan kong ipinatong ang dalawa kong paa habang nakahawak sa kanyang buhok. Maayos ito at makinis kaya medyo nakakatakot na magulo lamang o 

masabunutan

. Hindi na nagtagal ay tumayo na ito at hindi nga kami nagkamaling siya ang 

nagvolunteer

. 

Inabot ko ang 

pagsasabitan

 ng tali pero medyo nag-

aalangan

 ako na baka 

mabigatan

 siya sa akin. "

Don't worry safe ka

." Narinig kong bulong niya. Hindi ko alam kung paano o saan pero para akong ginanahan kaya hindi ako nagdalawang isip na 

isabit

 iyon.

Pagkatapos nu'n ay nagpunta pa kami sa iba't ibang parte kung saan namin ito 

isasabit

 hanggang sa makarating kami sa huling parte. Nang 

isabit

 ko ito ay hindi sinasadyang 

mapasobra

 ang 

angat

 ko. "

Ay ta—

"

"

I got you!"

 Buong lakas na sagot ni Sir na ikinagulat ko. Ilang 

segundong

 katahimikan ang namayani sa buong paligid. Habang ako ay hinihintay ang 

pagproseso

 ng nangyayari sa utak ko. Narito kasi ako ngayon sa 

bisig

 ni Sir, na 

nakasambot

 sa akin nang mahulog ako.

Aahh

—

"

A-ano ayos ka lang?"

 Tanong ni Jam sabay 

palakpak

. "

Ok guys! Tapos na! So proceed tayo sa iba!"

Natauhan ako saka dali-

daling

 tumayo at umalis para 

makaiwas

 sa tingin na 

pinupukol

 ni Sir sa akin. Halos manginig ako habang naghahanap ng kunwaring 

pagkakaabalahan

.

Nagising ako sa isang halik na dumampi sa aking pisngi. "

Ahh Andy?

" Pagtawag ng isang pamilyar na boses sa akin. Nanlaki ang mata ko ng makitang naroon sa aking harapan si Daniel na mukhang nag-aalala dahil kanina pa ako nakatulala.

"

A-ayy ikaw pala yan..

" saad ko sabay kamot sa aking buhok. 

"

Ayos ka lang?

" Tanong niya sabay akbay sa akin. Inalalayan niya naman akong magpunta sa labas ng gate kung nasaan ang kanyang kotse. "

Kung hindi ka ok pupunta tayo ng Hospital?

"

"

Ah- no no, ayos lang ako promise, pagod lang siguro sa 

maghapong

 kilos

." Sagot ko saka ngumiti sa kanya ng pilit. Lumingon ito saglit aa ginagawa naming mga material saka nagpatuloy hanggang sa makasakay kami ng kotse. Naramdaman niya siguro na kailangan ko ng pahinga kaya hindi na niya ako inabala pang kausapin at hinayaang sumandal sa upuan ng kanyang sasakyan.

Makalipas ang ilang araw, natapos na namin ang mga gawain. Medyo nabawasan nga kami ng oras kaya minsan umuuwi kami ng halfday o mas maaga pa sa alas-kwatro para makapagpahinga. Mga ilang araw pa bago ganapin ang project namin ay inatasan kaming mag day off for rest. May iilan na naghanap ng models para sa damit at may iilan namang nag-ayos pa rin ng iilang kailangan. 

Narito ako ngayon sa bahay habang nakaupo at pinagmamasdan ang litrato namin ni Daniel noong isang araw. Niyaya niya kasi ako magpunta  sa isang amusement park na sikat sa buong bansa. Aaminin ko, medyo nakaramdam ako ng hiya sa kanya ng malaman ang entrance roon. Pero dahil alam kong ikasasaya niya iyon, kaya hinayaan ko na.

Napangiti ako habang ginagaya ang peace sign ko na madalas na napipili kong post sa litrato. 

"

Bakit parang ang saya ng bunso namin?

" Biglang singit ni Kuya Ryner galing sa labas ng bahay. Halatang kakauwi lang nito sa trabaho dahil sa suot na uniform kung saan, dati ko rin itong sinusuot. Siya na kasi ang pumalit sa akin bilang waiter doon dahil mas kaya niya raw ang ganoong trabaho kaysa sa akin na laging pagod ng isang linggo.

"

A-ahmmm 

Nariyan

 ka na po pala Kuya..

" 

Ngumiti siya. "

May bisita ka

."

"

Sino po?

"

Nagkibit-balikat siya saka sinenyasang pumasok ang kung sino na nasa pintuan. Biglang bumulaga sa akin si Si Seven habang nakasuot ito ng simpleng short at damit na mukhang galing sa bahay nila.

"

A-ahh Sir..upo po kayo..

" sagot ko sabay alok sa kanya ng upuan. Hindi naman ito sumagot at umupo lamang ng tahimik. "

May kailangan po ba kayo?

"

Sandali itong tumitig sa akin habang may seryosong pagmumukha. Hindi ko alam kung anong trip niya pero mukhang may trabaho na naman akong gagawin ngayon kahit rest day.

"

I need you.

" Direkta niyang sagot.

Natigilan ako. Parang may kung kumiliti sa puso ko ng marinig iyon.  "

A-ano po?

"

"

Pssh

, i mean i need you dahil may kailangan lang akong gawin na hindi ko naman kaya

." Saad niya na nagpa-ackward sa paligid. Mistulang ako pa ang napahiya ng oras na iyon.

"

A-ahh saan naman po? Sige po kung may maitutu

long ako

."

"

Ok let's go

." 

Napatingin ako sa suot ko. "

Ahh..m-magbibihis muna ako Sir..

"

Akmang tatayo na sana ako ng higitin niya ang kamay ko palabas. Hindi ko alam ang magiging reaction ko ngayong nakadikit ang balat niya sa balat ko. Parang may kuryenteng dumaloy sa akin kaya mabilis ko itong binawi sa kanya. Napalingon ito habang nakakunot ang noo.

"

What?

" 

"

A-ahh wala po, pero sure na po kayo sa gantong suot ko?

" Palusot kong tanong. Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa.

"

Wag ka na nga maraming tanong!

" Reklamo nito bago ako pinapasok sa kotse niya na mukhang bago. Hindi kasi ito ang nasakyan ko ng magkaroon kami ng meeting noon sa kompanya ng Levis. Ilang saglit pa ay umandar na ito.

Habang nasa byahe ay walang ibang naririnig kung hindi ang tunog ng aircon na lumalabas. Hindi naman ako makapagbukas ng topic para maalis ang ackwardness sa loob kaya hinayaan ko na lamang. Akmang sasandal na ako ng biglang may tumawag sa aking Cellphone.

Nakita kong si Daniel ang Caller kaya mabilis kong pinindot ang Answer Button. "

Hello?

"

"

Where are you? Ang sabi ng kuya mo umalis ka raw?

"

Napatingin ako kay Sir Seven na tahimik lamang ba nagmamaneho at nakatingin lamang sa daanan. "

A-ahh oo eh...may trabaho na pinagawa sa akin..

"

Ilang saglit na katahimikan ang namayani sa kabilang linya hanggang sa marinig ko ang pagbuntong hininga nito. Senyales iyon ng panghihinayang. "

I thought masosolo uli kita ngayon..

"

Nakaramdam ako ng bahagyang konsensiya, pero maa nagwagi sa akin ang trabaho dahil baka mawalan pa ako kung uunahin ko ito. "

Sorry po, ano kapag natapos ako rito babalik ako agad ha?

"

"

Sabi mo yan ha? Sige sige..

" saad niya sa kabilang linya. "

Andy..

"

"

Po?

"

"

Iloveyou

," aniya sabay patay ng tawag. Hindi ko maipagkakailang mapangiti matapos marinig iyon. Halatang nahihiya rin siyang magsabi nito tulad ng halikan niya ako sa pisngi, na nakasanayan ko na rin magmula noong mag-umpisa kami sa pagsasa-ayos ng materials.

Tinuon ko na lamang ng pansin ang dinadaanan namin hanggang sa bigla na namang magring phone ko. Noong una ay akala ko si Daniel pero napansin kong Unknown Number iyon. Napansin ko ang huling numero na nakalagay.

"

23...

" Bulong ko. 

Siya yung unknown number na nagtext sa akin patungkol sa gamot at tulong kay Kuya. 

Sino kaya ito?

Itutuloy....

# Taming 19

T a m i n g 19: Great Start

ANDY's

 Point Of View

"

23?

" Biglang tanong ni Sir Seven na nagpagising sa akin. Napatay ko tuloy ng wala sa oras ang tumatawag kaya laking panghihinayang ko. Napabuntong-hininga na lamang ako.

"

Wala po, may tumatawag lang

," saad ko sabay tingin sa aming dinadaanan. Napansin kong hindi ito ang daan papunta sa opisina kaya nakaramdam ako ng kaba. Ni wala naman kasi siyang nabanggit sa akin kung saan kami pupunta.

"

Wag kang kabahan, wala naman akong gagawing masama sayo,

" biglang pagsagot niya. Siguro napansin niya ang nararamdaman ko. Pinabayaan ko na lang siya pagkatapos.

Makalipas ang matagal na pagbyahe ay nakarating kami sa isang lugar kung saan mapuno at mukhang bahay-bakasyunan dahil tanging iisang bahay lang sa gitna ng tahimik na lugar. Gayunman ay nauna siyang bumaba sa amin bago ako sumunod. Pagkatapak ko pa lang sa labas ay narinig ko na ang huni ng mga ibon.

Nakita ko ang magandang hubog ng katawan ni Sir Seven habang ang dalawang maugat nitong kamay ay nasa kanyang bewang. Nakatalikod ito sa akin habang tinitignan ang bahay na hindi ko alam kung kanino. Napalunok ako sa ganoong postura niya. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko pero pamilyar ito sa akin. Para kasing nararamdaman ko na ito noong.. highschool ako.

Hindi ko namalayang kanina pa pala siya nakatingin sa akin. "

Eh? Let's Go

." Saad niya kaya naman dali-dali akong lumakad papalapit sa kanya habang siya naman ay humakbang na papunta sa bahay.

Pagkarating namin doon ay medyo nakabukas na ang kahoy na pintuan nito. May apat siyang salamin na katulad sa cabin. May ilaw ring nakasabit sa gilid malapit sa pintuan, atsaka ko napansin din ang dalawang bintana sa magkabilang gilid at mga halamang nasa labas. Mukhang hindi ito napapabayaan sa labas pa lang.

"

We're here

," pabulong na saad niya saka maluwag na binuksan ito. Lumangitngit ito ng kaunti pero hindi naman siya nakakatakot tulad sa iba. Bumungad sa akin ang malinis na sala na may apat na sofa, may isang flat screen TV, may nakasabit na isang aircon na malapit sa bintana, bukod sa maayos pa ang iilang gamit ay maaliwalas ng paligid. Hindi ganoon kadilim kahit liblib ang lugar. Siguradong rest house ni Sir ito.

"

Ah, Sir ano pong gagawin natin dito?

" Tanong ko habang nililibot ang tingin ang paligid. 

Humarap siya sa akin saka tumingin ng diretso sa mata ko. Naamoy ko ang pabango niyang bumabagay sa makisig at gwapo niyang itsura. Napaiwas ako rito. "

A-ahhmm

."

Nakita ko ang pagkamot niya sa ulo. Pero seryoso pa rin ang mga mukha. "

Ahmm..kasi hindi ako marunong magluto, kung pwede sana ikaw na lang?

"

Dito na ako napatingin sa kanya. Seryoso? Hindi siya marunong? Sabagay, mayaman nga sila, baka lumaking may Yaya. "

Ah sige po Sir

."

"

Go ahead, ikaw na ang 

bahalang

 magluto ng gusto mong kainin natin, feel free

." Aniya atsaka tumalikod. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ng sabihin niya ang "
Natin
". Nag iinit ang pisngi ko.

Pumunta na ako sa maluwag na kusina. Maayos naman din ang lahat doon, ni hindi halatang ginagalaw ang mga gamit. Pero malinis at walang alikabok kaya naging mabilis ang paghahanda ko ng kagamitan. "

Hmmm, ano bang magandang 

lutuin

?

" Saad ko sabay hawak sa aking baba. Napatingin pa ako sa kisame habang nag-iisip. "

Menudo? Hmm hindi, ahmm Sinigang? Hmm baka hindi naman kakain si Sir nu'n eh an-

"

"

Ako masarap pero bawal ako lutuin

." Biglang pagsulpot ni Sir sa likuran ko. Naramdaman ko mula sa kanya ang matigas nitong katawan. Hindi ko maiwasang manigas sa kinatatayuan ko. 

Ang sunod ko pang naramdaman ay ang mainit na hangin sa likod ng aking tenga. "

Hindi ka ba gagalaw? O gusto mong kumain ka ng Raw Meat? 

" Aniya kaya Dali-dali kong binuksan ang cabinet na lalagyan ng iilang pangsangkap. Dahil sa pagmamadali ay naisipan kong magluto na lang ng adobong manok.

Nang mailabas ko na sila ay nilagay ko ito sa tabi kung saan malapit sa paglulutuan ko. Sunod kong kinuha ang karne sa loob ng freezer na puno ng iba pang frozen meat. Medyo namangha lang ako dahil kahit papaano pala'y hindi ka mamamatay sa pagkaboring dito. 

"

Anong lulutuin mo?

" Tanong ni Sir out of the blue. Nakatayo lang siya sa gitna habang nakapamulsa. Nanonood siya sa pagkataranta ko.

"

A-adobong manok po S-sir

."

"

Ok sige,

" saad niya saka lumakad para magpunta sa sala. Nakahinga ako ng maluwag matapos iyon. 

Ilang minuto ang lumipas ay nakatayo lamang ako sa isang tabi habang hinihintay na maluto ang pagkain. Biglang sumagi sa isip ko na magtext saglit kay Daniel at baka mamaya ay nag -aalala na nga siya.

Akmang bubuksan ko na sana ang cellphone ko ng lumitaw bigla si Sir. "

Don't you dare to text your boyfriend, walang signal dito

." Aniya na ikinataranta ko. 

"

A-ahh ehh Sir saan po pe-pwede makapagtext?

" Tanong ko. "

Si Kuya kasi ang ite-text ko, baka nag-aalala na yun sa akin

."

Tumingin siyang sandali sa akin atsaka tinignan ang niluluto ko. "

I think, ok na ito?

" Tanong niya. Pinatay ko na ang kalan at dinala iyon sa lamesa. Umupo naman siya sa isang upuan. "

I'm just kidding, may signal naman dito, go ahead magtext ka na

."

Napasimangot na lang ako ng bahagya sa nalaman. Gayunman agad kong tinext si Daniel at sinabihan itong nasa iba akong lugar. Ilang minuto ang lumipas at nagreply siyang baka mamayang gabi ay yayain niya ako makipagdate. Napangiti na lamang ako.

"

Kuya huh?

" Pagsingit ni Sir kaya wala sa oras na tinabi ko ito sa aking bulsa. Matapos ang lahat ay kumuha na ako ng kanin at nilagay iyon sa aking plato habang siya naman ay maglalagay na lamang ng ulam. Nang maging ok na ay saka ako napalunok.

Hindi ko kasi natikman iyon kung ayos lang ba o...hindi.

Tinignan ko si Sir habang humigop ito ng sarsa. Ilang minutong napapikit ito saka tumingin ang singkit at seryoso niyang mata. Kumabog ang dibdib ko. "

Andy..

"

Patay..

"

You're Great, paano ka natutong magluto nito?

" Tanong niya ng walang gana saka kumain na sa kanyang plato. Hindi ako makapaniwala sa kanyang sinabi. Ngayon lang ako nakatanggap ng ganoong papuri mula sa kanya...mula sa masungit na CEO.

Hindi na lamang ako sumagot pa atsaka kumain na rin. Habang ginagawa iyon ay pasimple ko siyang pinagmamasdan. Ngayon ko lang rin pala siya makakasama sa pagkain. Nahuhuli ko siyang napapapikit sa tuwing kakagat ng karne ng manok. Hindi ko mapigilang mapangiti.

"

Why are you starring at me? Masyado ka na bang proud sa luto mo?

" Aniya na nagpatigil sa akin. 

"

A-ahh hindi naman po hehe

," nakayuko kong pagkasabi. Matapos iyon ay hindi na siya sumagot pa. 

Ilang pagsubo ang ginawa ko hanggang sa matapos ko na ito. Siya naman ay nakadalawang kanin na at paubos na rin. Hinihintay ko na lamang siya matapos dahil malamang sa malamang ay hindi rin siya marunong maghugas ng plato.

"

Done

," saad niya sabay tayo at abot ng plato sa akin. Kinuha ko naman ito at sa akin saka kumilos papunta sa lababo para hugasan iyon. Ang buong akala ko'y aalis na siya pero nagkamali ako, dahil sumunod pala ito sa akin.

Binigyan ko siya ng nagtatakang tingin. "

Panonoorin kitang maghugas

," saad niya.

"

Bakit po?

"

"

Why not? Titignan ko kung papasa ka bilang Yaya ko.

" Sagot niya na nagpatahimik sa akin. Narinig ko ang mahina niyang pagtawa na nagpatigil sa kasalukuyan kong kamay na natatamaan ng tubig sa gripo. "

I'm just kidding again, i just want to know kung paano maghugas

."

Gayunman ay tumango na lamang ako at inumpisahang ang paglilinis ng pinggan.

"

Wait, paano uli sa baso?

" Tanong niya. Kinuha ko naman ang isang baso saka pinasok ang kamay ko na kunwari ay may sponge saka inikot sa loob kasama ng paglilinis ng pinag-dikitan ng labi. "

Ah Ok ok, madali lang pala

."

Bigla akong nakaramdam ng tuwa sa inaakto ngayon ni Sir Seven. Malayong-malayo sa bugnutin at mainitin ang ulo na nakilala ko. Malayo rin sa masyadong mapride at parang pasan-pasan ang mundo. Ni minsan narinig ang tawa niya na kanina ko pa naririnig.

Hanggang sa hindi naiwasang madulas sa kanyang kamay ang basong hawak niya ngayon. Natauhan ako ng mabasag iyon sa harap ko. Mabilis ako yumuko para sana linisin ang iilang bubog pero mabilis din pala siyang yumuko kaya sabay naming nahawakan ang piraso ng babasaging baso.

"

Ahmm

," ang tanging naibulaslas ng bibig ko.

"

Ako na

," aniya sabay kuha nito sa walis na nasa tabi. Kahit gusto kong ako ang gumawa noon ay hindi na ako tumutol pa at nagpunta na lamang sa isa pang tabi para kunwari ay may ginagawa ako.

Ilang saglit pa ay natapos na namin ang paglilinis, nakita ko ang pawisan niyang noo na ikinataka ko. Ganoon ba siya kadaling pagpawisan? O sadyang hindi siya sanay sa.. 

"

Kaya pala..

"

Napatingin ako sa sala saka naalalang hindi pala namin nabuksan ang aircon. Mabilis ko iyong binuksan atsaka bumalik para tignan si Sir, pero laking pagsisisi ko na ginawa iyon. 

"

Oh-

" naputol na sasabihin niya ng saktong nahubad nito ang kanyang damit. Nakita ko ang magandang katawan nito na may iilang pawis. Sa pangatlong pagkakataon nakita ko na naman ito.

Shit ka Andy, bakit ba lagi ko nakikita yan? Mukhang nagkakasala na ako kay Daniel.

"

Gusto mo?

" Malokong tanong ni Sir sa akin sabay bato ng kanyang t-shirt. Saktong nasambot ng mga kamay ko iyon at naramdaman ang basang parte ng damit. Kahit ganoon pala siya ay mabango pa rin ito.

Mabilis akong tumalikod saka nagpunta muli sa sala. "

Sorry sorry..shems

," bulong ko sa sarili. Napatingin ako ng may humablot ng kung ano sa kamay ko. 

"

T shirt ko

," aniya sabay mabilis na nagpunta sa isang pintuan na sa tingin ko'y Kwarto.

SEVEN'S Point Of View

Napangiti ako ng makapasok ako sa loob ng banyo. Hindi ko akalaing matutulala sa akin si Andy matapos niyang maabutan akong hubad. Well, mali ata ako ng pagkakakilala sa kanya.

Natutukso rin pala siya.

"

Sir, saan po dito yung iba niyong Cr? Kasi ihing-ihi na ako eh

," katok niya mula sa labas. Mas lalo akong napangiti saka nagtapis ng tuwalya sa katawan. Lumabas ako ng pintuan at binuksan iyon. Tumambad sa akin si Andy na mukhang maiihi na nga habang hawak ang kanyang pantog.

"

Pasok

," saad ko na agad niya namang ginawa. Mabilis siyang pumasok sa banyo at saka ginawa ang dapat niyang gawin. Makalipas ang ilang minuto ay lumabas ito na mukhang nakaluwag ng paghinga. Dire-diretso siyang naglakad hanggang sa matapat siya sa akin.

Akmang lalabas na sana siya ng biglang madulas ang kanyang isang paa. Parang nagslow motion ang lahat sa akin at mabilis ko siyang naalalayan. Kinapit ko ang isa kong bisig sa kanyang likuran, habang ang isa naman ay sa likod ng kanyang ulo. Ang isa niya namang kamay ay sa basa kong balikat. 

"

Oppss

,

" bulong niya saka tumingin sa akin. Hindi ko maiwasang tignan ang kabuuan ng mukha ni Andy. Napansin kong napakainosente ng mga mata nito. Mukhang alagang-alaga siya noon. Bukod pa rito ay ang katawan niyang magaan, na naramdaman ko ng mawalan siya ng malay noon sa opisina.

Biglang may kung ano sa pakiramdam ko ang nagpagaan ng loob ko. Napatingin ako sa labi niya, pati na rin sa ilong niyang sarap pisilin. Hindi ko alam kung anong demonyo ang naglakas loob na sumapi sa akin na ilapit pa ang mukha ko.

"

S-sir..

" nauutal na pagtawag niya saka mabilis na tumayo mula sa pagkakaalalay ko. "

Thank y- oh my gosh!

" Dagdag niya pa habang nanlalaki ang mata.

Napatingin ako sa baba ko atsaka nanlamig sa nakita. Dahil sa labis na taranta, nabitawan ko ang tuwalya ko at nasagi kaya nahulog ito. Nakita niya tuloy ang hindi pa dapat niya makita.

"

Damn it!

" Singhal ko saka dali-daling sinuot ang tuwalya. Siya naman ay lumabas agad ng banyo habang ako ay dumiretso sa pinaka loob habang nag iinit ang katawan. Puta, ngayon lang may nakakita nito sa mga empleyado ko. 

Paano na?

"

Tanga tanga mo Seven!!

" Sinabunutan ko ang sarili ko sabay inis na binuksan ang shower. Ilang saglit pang pag-agos ng malamig na tubig sa aking katawan, naramdaman ko ang unti-unting pagtayo ng kaninang nagpakitang ibon kay Andy.

Wait-

Itutuloy...

Ang lameee sorryy

Btw Happy 1k reads💕💕

# Taming 20

T a m i n g  20: The Night

Andy's Point Of View

Kasalukuyan kong iniaayos ang neck tie ko habang nakatingin sa salamin. Hindi ko maiwasang mapatingin sa pagod kong mata. Halata kasi rito na inaantok pa ako dala ng puyat kagabi. Napailing na lang ako sa sarili ko.

"

Hayy Andy, wag mo ng isipin yun..

" bulong ko sa aking sarili. Naalala ko na naman kasi ang isang nakakahiyang pangyayari sa akin noong naroon ako sa rest house nila Sir Seven kahapon. "

Aish!

" Dagdag ko pa sabay takip ng aking mukha.

Biglang bumukas ang pintuan, at pumasok si Nanay na nakangiti sa akin. "

Ang gwapo naman ng Anak ko

," aniya sabay lapit sa akin at iniayos ang buhok ko. "

Ano bang meron at mukhang may party kang pupuntahan?

"

"

Diba Nay, mayroon po kaming project na pinagagawa para tumaas ang ratings ng kompanya? Ngayon na po yun, kaya nakabihis po ako

." 

Tumango-tango siya. "

Oo nga pala

."

Humarap ako sa kanya ng nakaayos ang tayo. "

Ayos na po ba?

"

Tinignan niya ako mula ulo at paa saka sumenyas na ayos na ang lahat. "

Kamukha

 mo na ang Kuya mo

."

Kinuha ko naman ang aking wallet at cellphone saka inilagay iyon sa aking bulsa. Lalakad na sana ako paalis ng biglang iabot sa akin ni Nanay ang isang panyo at inilagay sa likod ng bulsa ko. Tinignan ko naman siya ng nagtataka.

"

Baka 

kailanganin

 mo kapag pinagpapawisan ka

." Saad niya saka tinapik ako sa balikat. Nagpaalam na rin ito na magpapahinga na para puntahan ng maaga si Kuya bukas. Medyo nag-alala lang ako dahil siya lang ang maiiwang mag-isa. 

"

Nay ayos ka na po ba dito? Baka kailangan mo ng kasama, hindi na muna ako pupunta roon

." Sabi ko habang papunta siya sa kanyang kwarto. Ngunit umiling siya at hinalikan ako sa noo. 

"

Kailangan mong pumunta roon, wag mo akong alalahanin

."

Kahit na medyo hindi ako kumbinsido ay tumango na lamang ako saka lumabas ng aming bahay. Akmang papunta na sana ako sa isang kanto kung saan maraming masasakyan, nang biglang may pumaradang kotse sa harap ko. Nagtaka naman ako dahil hindi ito pamilyar sa akin kaya nangunot ang noo ko't medyo umatras dahil baka kung sino ang nasa loob.

Maya-maya ay bumukas ang bintana nito ng dahan-dahan at doon ko nakita si Sir Rico na nakangiti sa akin. "

Sumabay

 ka na sa akin.

" Yaya niya na sinabayan pa nito ng pagkindat.

Medyo nakaramdam ako ng kaba at hiya sa ginawa nito pero dahil mas nakakahiyang tumanggi ay sumakay na ako sa tabi ng driver seat. Pagkaayos ko ay sinuot ko ang seatbelt saka niya pina-andar ang kotse. 

"

I guess, kayong mga empleyado ang nagplano at nag isip ng event right?

" Tanong ni Sir sa gitna ng pagda-drive. Napatingin naman ako sa kanya. "

Alam ko namang hindi gagawin ni Seven yan kung hindi lang dahil sa matatanggal ang company niya kung susuway siya

."

Tinignan ko na lamang ang dinadaanan namin. "

Hindi naman po siguro Sir,

" saad ko. Medyo nakaramdam din ako ng inis dahil siguradong pinatatamaan niya lang ang kapatid niya dahil kaaway niya ito.

Wala nang sumagot sa amin hanggang sa makarating kami sa parking lot kung saan malapit sa paggaganapan ng aming project. Nauna na akong bumaba dahil baka kanina pa ako hinahanap doon. Pagpasok ko pa lang sa gate ay bumungad na sa akin ang maraming ilaw na nakatutok sa stage, ang iilan naman ay malikot na iniikot ang paligid tulad ng sa isang party. Bukod pa roon ay mayroon ding mga upuan at mesa for guess at isang VIP na lugar for Corporal Family. Meron ding mga pagkain sa tabi at iilang waiter. Naroon na ang ibang bisita kasama ng mga kasama ko sa trabaho. Magagara ang suot nila, hindi tulad ng sa akin na simple lang.

Sinalubong ako ni Jam at isa kong katrabahong babae. Sila kasi ang Emcee ng gabi. "

Mabuti naman narito ka na

." Ani Jam. Kumunot naman ang noo ko.

"

Kailangan ka kasi mamaya para sa speech ni Sir Seven,

" saad naman ng babaeng kasama niya. Ikinalaki ito ng mata ko.

"

H-ha? Hoy magsasalita ako sa harap ganun?

" Kamot ulo kong tanong. Nagkatitigan silang dalawa saka sabay na tumango sa akin. Napapikit na lang ako sa kaba at takot na baka may masabi akong mali mamaya. Lalo pa't narito ang pinaka may-ari ng kompanyang pinagtatrabauhan ko.

Naglakad na lamang ako papunta sa mga kasama kong nasa isang malaking round table. Pag-upo ko ay agad akong nag-isip ng speech na sasabihin. Naiisip ko rin ang dahilan kung paano o bakit ako kailangan doon dahil sa tituusin ay isa lang naman akong assistant ng CEO. 

"

Good evening ladies and gentlemen, we are now here on First Project of Corporal Company, to role the main products and designs

." Ani Jam sa lahat saka nagpalakpakan ang karamihan, kasama na kami.

"

But First of all, we would like to introduce the Parents or the original owner of the company..Mr. and Mrs. Corporal!!

" Saad naman ng kasama niyang babae saka umataras upang bigyang galang ang magulang nila Sir Rico. Naglakad ang mga ito papunta sa stage habang nagpapalakpakan ang mga tao.

Medyo namangha naman ako dahil sa kagwapuhan at kagandahan na taglay pa rin ng mga ito kahit medyo halata na ang katandaan nila. "

Good evening, i just want to say thank you for your cooperation, and for joining us ngayong gabi, lalong-lalo na ang mga empleyadong tumulong sa pagsasa-ayos ng mga ito

." Saad ni Mrs. Corporal at tinignan kami.

Tumingin sa amin ang mga Guess at ang asawang lalaki nito. Nagkatamaan din kami ng paningin nito pero agad akong umiwas dahil hindi ako komportable sa ganoong pamamaraan ng pagtitig. Para kasing katulad ng kay Sir Seven, matalim din ang mga iyon.

Pagkababa ng mag-asawa ay nag-umpisa na ang show, kung saan imo-model na ng mga nakuha naming participants ang mga designs at mga products namin. Sa una'y nagpalakpakan kami dahil sa lumitaw ang kagandahan ng mga ito, pati na rin ang mga suot nilang isinaayos ng isa sa amin.

Hindi magkamayaw ang mga kamay namin at kilig kapag napupuri ito ng mga bisita. Hanggang sa kalagitnaan ng panonood ko ay napansin kong wala si Sir dito. Inikot ko ang aking paningin pero ni walang anino niya akong nahagilap.

"

Sinong hinahanap mo?

" Tanong ng kasama ko.

"

Si Sir?

" Takang tanong ko naman pabalik sa kanya. Nakita ko ang pagngisi nito sa labi atsaka tinusok ang aking tagiliran. Napaigtad naman ako. "

Bakit?

"

"

Ikaw ha, akala mo ba hindi namin alam na kasama mo si Sir kahapon sa bahay nila

." Aniya. Nanlaki naman ang mata ko dahil niwala akong pinagsasabihan ng kung ano, miski kila Nanay.

"

Aish, nagpatulong lang naman siya eh

," depensa ko pero hindi na niya ako pinansin habang nakangisi pa rin. Napailing na lamang ako at tumayo upang magpunta sa restroom. 

Pagpunta ko roon ay halos mapatalon ako ng makita si Sir na nasa lababo habang nakayuko. Umaalog ang balikat nito at mayroong binubulong. Gayunpaman ay nilapitan ko agad siya. "

Ayos lang po ba kayo?

"

Natigilan siya saka tumalikod sa akin. Hindi na naman ako nagsalita pa at hinintay na lamang siya hanggang sa humarap ito at walang emosyong tinignan ako. "

I'm ok, why?

"

"

Ano po kasi, mukhang—

"

"

Kung anong iniisip mo ay mali yun, may masakit lang sa akin kaya ganoon

." Aniya. Hindi na ako nagtanong pa atsaka pumasok na lamang sa cubicle. Narinig ko ang pagsarado ng pintuan na senyales na lumabas na ito.

Ilang minuto ang lumipas muli, ay nagkaroon na ng selling sa loob. Kung saan ibebenta na ang mga designs. Sa una'y mura muna ang mga binibigay na presyo, na hindi siguro bababa sa limang libo. Medyo nakakabagot ang ganoon kaya minabuti ko na lang na lumabas. Mula sa gate ay tumambay ako sa tapat kung saan tahimik lamang habang may mga dumadaang mga sasakyan. 

Bumuntong-hininga na lamang ako. 

"

Why are you here?

" Biglang tanong ng isang boses sa akin mula sa likuran ko. Lumingon naman ako at nakita si Sir Seven pala iyon. Mabilis akong nailang dahil sa malapit siya sa akin.

"

W-wala po Sir, medyo may iniisip lang po

." Palusot ko. Ayaw ko namang sabihin na tinatamad lang ako manood. Lalo pa't puro pera lang naman ang maririnig ko roon.

"

Sumunod ka sa akin

." Saad nito saka naglakad patungo sa kung saan. Ako naman ay walang nagawa kung hindi sundan siya. Medyo malayo-layo rin ang ang narating namin hanggang sa makapunta kami sa isang park na medyo matao. Sa gitna ng park ay may fountain na naglalabas pa rin ng tubig. 

Umupo siya sa isang bench. "

Tumabi ka sa akin

." Utos niya muli na sinunod ko kahit na nakakaramdam pa rin ako ng pagkailang. Naalala ko na naman ang— basta..

Nag-isip na lamang ako ng palusot. "

Sir baka hinahanap na p—

"

"

Hindi na ako magbibigay ng speech, nor ikaw..

" aniya sabay tingin sa akin. Kita ko iyon sa gilid ng mata ko. "

Wala naman akong maibibigay sa kanilang salita

."

"

Pero baka po hanapin kayo ng magulang niyo?

"

Natawa siya ng sarkastiko. "

As if namang puriin nila ang ginagawa ko? Baka punahin lang ako, Atsaka siguradong alam na nila kung sino ang nag-iisip ng ideyang yun

." 

Hindi na lamang ako nagsalita. "

Pero...sayo meron akong sasabihin

," dagdag niya saka tumingala sa langit na puno ng bituin. Medyo nagtaka ako dahil parang ang kalmado ng ugali niya. Katulad ng hangin at gabi ngayon. Ilang saglit pa ay tumingin siya sa akin. "

I just want to say, thank you

."

Napalunok ako ng laway. "

W-wala po yun Sir

."

Ilang saglit na katahimikan ang pumagitna sa amin. Pero naputol yun sa isa niyang tanong. "

Hindi ka ba nakakaramdam ng galit sa akin? O di kaya naiisip mo na kaya siguro ako ginaganito dahil masama ang ugali ko?

" 

Sa una'y hindi ako nakapagsalita. Para akong napipi na ewan. Siguro dala lang yan ng problema niya. Narinig ko ang pagbuga niya ng hangin. " 

Silence means yes?

"

"

A-ahh hindi po, hindi po Sir

." Saad ko sabay yuko. "

Wala naman po akong nararamdamang ganoon sa inyo eh, kahit pa medyo masungit at galit kayo

."

"

Talaga?

"

"

Opo..

"

"

Alam mo ba kung bakit ako ganito?

"

Tumingin uli ako sa kanya pero laking gulat ko ng nakatingin din pala siya sa akin ng diretso. Ang mga mata niyang hindi man lang gumagalaw. "

H-hindi po Sir

."

Tumawa siya. "

Tara na, baka hinahanap ka na roon

." 

Akmang tatayo na sana siya ng bigla kong hawakan ang braso niya. Hindi ko alam kung saan nanggaling ang lakas ng loob ko para hawakan siya roon pero basta ang alam ko, kailangan jiya ng kausap. "

What?

" 

"

O-okay lang po ba kayo?

"

Tinignan niya ako. "

Andy, bago ko yan sagutin, papatungan ko muna ng isa pang tanong yan

." Aniya. Hindi naman ako sumagot at hinintay na bumuka ang kanyang bibig. "

Mapagkakatiwalaan ka naman hindi ba?

"

Mabilis akong tumango. Hindi ko rin alam kung saan nanggaling pero parang naging interesado ako sa sasabihin nito. Baka dahil dito, makilala ko ang tunay na Seven, sa likod ng mayaman at gwapo niyang mukha. Baka..baka dito ko na rin mahanap kung bakit siya ganoon? 

Muli siyang umupo saka sumandal. "

Sa totoo lang hindi naman ako okay araw-araw, let's say palabas lang ang lahat ng pinakikita ko sa inyo

." Saad niya na nagpatibok ng malakas sa puso ko. "

Kahit sino naman sa opisina nakamaskara hindi ba? Kahit naman ikaw

."

Napatingin ako sa paa ko. Totoo naman ang sinabi niya..nakamaskara ako..hindi ko sinasabi ang tunay na dahilan kung bakit naroon ako para magtrabaho.

"

Since bata pa ako, kung ano ano nang mali ang ginawa sa akin ni Rico pati na rin ang magagaling kong magulang, kaya wag ka na magtaka kung bakit hindi nila ako mapuri-puri sa mga achievements ko.

" Lumalim ang boses nito pagkasabi ng huling kataga. "

Kaya nga hindi na ako magbibigay ng speech dahil ayaw kong maging plastik sa iba, tama na yung kilala niyo akong masungit at magagalitin

."

Naramdaman ko ang kamay niyang pumatong sa balikat ko. "

Hindi ko alam kung bakit..pero Andy kasi, lagi kong tinatanong kung bakit ipinanganak ako sa mayamang pamilya

."

Tumango ako. "

May rason naman po ang lahat Sir

."

"

Rason? Anong rason? Na saktan ako? Simula pagkabata? Hindi ko naman hiniling itong putanginang pera na yan, pati ang kompanyang pinagmamalaki nila!

" Inis na bulong nito. Nakita ko ang pagpikit niya at pagyuko. "

Pasensiya na, ang gulo-gulo kasi.. sobra

."

Napakagat ako ng ibabang labi. "

Sir..Alam kong magulo nga ang lahat, ni hindi pa nga nasasagot ang tanong mo kung bakit ganoon ang turing sayo ng magulang at kapatid mo

." Naglakas loob na akong yakapin siya dahil alam kong kailangan niya iyon. "

Tatagan niyo lang po ang loob niyo, malay niyo bukas..o sa lunes o kung ano pang araw, magiging okay rin ang lahat

."

Ilang minuto na namang katahimikan hanggang sa naramdaman ko ang pagbalot ng kanyang mga braso sa akin, tandang ginantihan niya ako ng yakap. "

Salamat Andy..

"

Mabilis akong humiwalay sa yakapan. "

Wala po yun..basta sana isipin niyo na kahit ganyan kayo may nakakaintindi sa inyong tao

."

Tumingin siya sa akin habang nakakunot ng noo. "

Sino naman?

"

Ngumiti ako. "

Dahil sa pagtitiwala niyo sa akin Sir, dalawa na po kaming nakakaintindi sayo

." Pagsagot ko. "

Unang una naman kasi si Sir Light hindi ba? Kasi tanging siya lang yung kaibigan mo na nags-stay sayo

."

Tumango siya. Napatingin ako sa mga labi niyang   mapula. Biglang sumilay ang saya sa dibdib ko ng makita ko ang kaisa-isang bagay na kailangan niya. 

Ang pagngiti.

Itutuloy....

# Taming 21

T a m i n g  21: Unforgettable

ANDY'S POINT OF VIEW

Pagkatapos ng mahabang kwentuhan namin ay tila nakaramdam ako ng kung anong kagaanan sa loob. Ngayon alam ko na kung bakit ganoon na lamang ang ugali ni Sir Seven sa lahat. Tama nga sila, na lahat ng masamang tao may malungkot na kwento.

"

Let's go back to Venue, kailangan na siguro ako roon para 

makipagplastikan

 na naman sa mga magulang ko.

" Aniya kaya tumayo na kaming pareho. Saglit siyang mayroon kinapa sa kanyang bulsa hanggang mapakunot ang kanyang noo. Kapa siya ng kapa kung saan. "

What the—

"

"

Ano pong problema Sir?

" Tanong ko.

"

Yung Susi sa Kotse ko, nawawala!

" Tarantang sagot niya at bumalik sa pinag-upuan namin. "

Maglalakad

 ako ng dis oras pauwi! What kind of dumb are you Seven?!

"

Napakamot ako sa aking ulo. "

Eh Sir—

"

"

Arghh My Key!

" Natataranta niyang sabi habang nagpapadyak sa lupa. Nagmumukha siyang bata kapag ganito.

"

Diba p—

"

Lumingon siya sa akin. "

Hindi ako marunong 

magtaxi

!

" Aniya. Hindi ko napigilang matwa sa reaksyon niya kaya naman nawala ang gusot sa kanyang mukha. Napalitan iyon ng pagtataka. "

Tsk! Why are you Laughing huh?

"

"

E-ehh kasi Sir, hindi ba naglakad po tayo papunta rito? At yung susi niyo po is nasa isa ko pong teammates

," saad ko. Nasapo niya naman ang kanyang noo saka iniling-iling. "

Hindi niyo po kasi ako 

pinatatapos

."

Imbes na mabadtrip siya ay napakamot na lang rin ito sa kanyang ulo sabay hawak sa kanyang bewang at doon narinig ko na naman ang kanyang tawa. Tawang kailan ko lang narinig. Hindi ko alam kung may nakauna ba sa akin pero sigurado akong masarap pakinggan iyon kaysa sa nagbubunganga siya na may kasamang mura.

Mas nakakatakot iyon.

"

Kahit na, i'm still dumb

." Aniya habang nasa tapat kami ng gate kung saan 

"

Nakalimutan niyo lang naman po Sir, hindi naman po kayo ganoon..

"

"

Hmm i see

," huling sagot niya bago kami tuluyang pumasok sa loob. Pagkapasok ay naabutan namin doon ang mga bisitang nagsiikainan na at nagkekwentuhan na lamang. Akmang magpapaalam na sana ako para puntahan ang mga kasama ko ng bigla naman akong hilain ni Sir mula sa aking braso.

"

A-ah Sir?

" Takang tanong ko rito. Pero hindi niya ako sinagot, bagkus ay nataranta na lamang ako ng iharap niya ako kasama ang mga nakasuit ding mga lalaki at babae. Kasama dito ang magulang ni Sir Seven at si Sir Rico na nakatingin sa akin habang umiinom ng alak.

Bumulong mula sa tabi ko si Sir. "

Bumati ka..

"

Mabilis pa sa kidlat na yumuko ako. "

Good evening po! Ako po si Andy, Assistant and Secretary ni Sir Seven

," saad ko sabay suot ng pilit na ngiti. Nakita ko ang pagngisi ni Sir Rico sa akin habang ang mga magulang nito'y ganoon din ang ginawa sa akin pero nakaseryoso lang. Naalala ko tuloy ang kwento ni Sir patungkol sa mga ito.

"

Ahh Yeah, ladies and gentlemen i would like you to meet my best Assistant and Secretary, Andy Domingo..The one who give and help me to build this Idea

." Pagsasalita ni Sir sa harap, halata rito na wala siyang gana makipag-usap. Nagkatinginan silang lahat habang nagsisitanguan. Tahimik lamang ako na nakikinig.

"

Binabati ka namin Seven, naging successful ang ginawa niyong project.

" Saad ng isa sa mga lalaki roon sabay tayo at abot ng kanyang kamay. Tinanggap naman iyon ni Sir pero saglit lamang.

Pagkatapos nito ay dinala ako ni Sir sa isang lamesana may 4 na upuan. Nahiwagahan tuloy ako kung sino pa ang makakasama namin mamaya. Sa pang-una ako naupo habang siya'y nasa tapat ko naman. Hindi ko na lamang siya tinignan, nakakailang.

"

Finally nakita ko rin kayo!

" Biglang sulpot ni Sir Light mula sa likuran ko. Sumunod naman sa likod niya si Elvis na kumaway sa akin. Tulad namin ay naupo ang mga ito ng magkatapat. Sila pala yung may ari ng upuang bakante.

"

Bakit ngayon lang kayo?

" Out of space na tanong ni Sir Seven sa kanila.

"

Nagkanda

 

ligaw

-

ligaw

 kami kanina eh

." Naksandal na sagot naman ni Sir Light. Rumehistro sa labi ni Sir Seven ang isang ngiting pilyo, animo'y may ibang naiisip sa naging sagot ng Kaibigan. Nakita naman ito ni Sir light. "

A-ah? No no— i mean nagka—

"

Napatingin ako kay Elvis na nakayuko lamang. Alam kong namumula ang pisngi niya dahil bahagya niyang hawak ito. Napapailing na lamang ako dahil hindi malayong magkagustuhan ang dalawa. Hindi ko tuloy maisip kung magkakaroon ba ako ng ganoon kahit nanliligaw sa akin si Daniel.

"

Andy?

" Pagtawag nila sa akin. Natauhan naman ako sa pagkatulala sa mukha ni Sir, tulad kanina nakaseryoso lamang ito. 

"

I saw you and Seven habang nakaupo sa isang bench sa park, 

susunduin

 ko sana kayo para 

sumabay

 pero dahil may 

asungot

 na 

sumabay

 nalito kami..and that's why hindi kami nakarating agad

." Ani Sir Light. "

Ang tanong, bakit magkasama kayong dalawa?, Diba dapat 

narito

 kayo sa Venue? 

"

"

We talk about something important things

." Sagot ni Sir Seven sabay tingin sakin. "

Right?

"

Wala sa oras na napalunok ako sabay tango ng mabilis.

Matapos ng ilang minutong pag-uusap sa Event ay nagpatuloy ito sa pagdaraos. Hanggang sa matapos at umuwi na ang mga bisita. Ang mga magulang at seniors ay nauna na rin kaya naman kami na lamang mga empleyado, si Sir Seven at sina Sir Light. Napagdesisyonan naming magligpit na.

"

Ok guys pack your things! At first i would like to thank you for your Cooperation especially Andy, siya kasi ang nakapag isip ng ganitong idea

." Anunsyo ni Sir sabay turo sa akin. Hindi ko mapigilang mapangiti dahil naulit na naman ang compliment niya sa akin. "

Congratulations to all of us, maybe tomorrow magce-celebrate tayo ng achievements natin ok?

"

Nagsisagot kaming lahat saka nagsikilos. Nagvolunterr namang tumulong sina Elvis para raw makasama sila bukas sa celebration na magaganap. Napailing na lamang ako at sisimulan na sanang mag-ayos ng mga upuan ng kumirot bigla ang dibdib ko. Hindi ko maipaliwanag kung gaano kasakit, pero kung sa akin lang para na akong hihimatayin sa sakit.

Napahawak ako sa polo ko na halos magusot na. Gayunman hindi ko pa rin pinalahata sa kanila at pinilit hawakan ang upuang ililigpit ko. Pero mismong ito na ang pumigil sa akin. Napaluhod tuloy ako, dahilan para maagaw ko ang atensyon nila.

"

Andy! Ayos ka lang?

" Tanong ni Elvis. Naramdaman ko ang dalawang kamay na nasa braso ko. Hindi ko matukoy kung sino iyon pero nahihiwagahan ako kung bigla na lamang nawala ang sakit na nararamdaman ko.

Naramdaman ko ang mainit na hangin nito sa likod ng tenga ko. "

Are you ok? Gusto mo na bang umuwi?

" Tanong nito sa pang lalaking boses. Nakilala kong si Sir Seven pala iyon. Bigla na lamang akong nakaramdam ng pagkailang dahil ramdam ko ang mabigat na hininga nito sa akin.

"

A-ahh tutulong na muna po ako S-sir

." Saad ko habang dahan-dahan niya akong tinatayo. Siya ngayon ang lakas ko dahil nanginginig pa ang mga tuhod ko. Inupo niya ako sa isa sa mga upuan.

"

Are you sure?

" Tanong niya uli habang magkapantay ang mga mukha namin. Nakita ko na naman ang gwapo niyang mukha. Ano ba Andy? Masakit yung dibdib mo diba? Nakiha mo pang gumayan!!

"

A-ahh O-opo

," sagot ko. Sakto namang tumunog ang cellphone ko kaya mabilis ko itong dinukot sa aking bulsa. Nakita kong tumatawag si Daniel sa akin kaya mabilis kong sinagot iyon. "

Excuse po Sir.

"

"

Baby? Labas ka naman oh? Andito ako sa labas eh

." Aniya na may halong paglalambing. Tinignan ko si Sir Seven pero sinenyasan niya lamang ako na puntahan ko na. Kaya naman naglakad na ako palabas.

Pagkarating ko sa gate ay nakita ko siya habang nakasandal sa pintuan ng kanyang kotse. Nasa kamay nito ang susi. "

Ahmm...Anong oras na Daniel dapat nagpapahinga ka na eh

." Bungad ko sabay lapit sa kanya.

"

Why Baby? Ayaw mo ba akong makita pagkatapos mong mapagod sa event?

" Saad niya. May hindi ako sinasadyang naamoy mula sa kanyang bibig. Amoy alak kasi iyon.

"

T-teka..Uminom ka ba?

" 

"

N-no, let's go? Iuuwi na kita baka hinahanap ka na ng Kuya mo

."

Akmang bubuksan na niya sana ang pintuan ng Kotse mg hawakan ko siya mula sa braso. "

Wait, magda-drive ka ng ganyan?

" 

Tinignan niya ako. "

Why? Magtiwala ka lang sa akin hindi naman ako ganoon kalasing para maka-aksidente pauwi

."

Pero hindi ako nakampante kaya umiling ako. "

Magpalipas muna tayo sa isang lugar para mawala yang pagkalasing mo

." Saad ko. Hinawakan ko siya sa kanyang pulsuhan at hinila papunta kung saan. Pero nabigla ako ng bawiin niya ito sa akin.

"

Iuuwi na kita, promise magiging ayos ang pagda-drive ko

." 

Napabuntong-hininga ako. "

Sige, magpapaalam muna ako kay Sir

."

Kinabukasan, pumasok pa rin ako kahit na pagod ang aking katawan. Para akong lalagnatin pero hindi ko dapat iyon idahilan. Huminga muna ako ng malalim saka binuksan ang pintuan ng opisina.

"

Damn it! Wag na wag ka ng tatawag pang uli kung kasinungalingan lang ang sasabihin mo?!

" Narinig kong sigaw ni Sir mula sa loob. Nanumbalik ang takot ko sa kanya noong una. Aatras na sana ako pero mabilis niyang binuksan ang pintuan dahilan para muntik na akong masubsob sa sahig. "

Bakit hindi ka pa pumasok? Kanina ka pa ba dyan?

"

Napatingala ako. "

May kausap ka po kasi..tapos mukhang badtrip ka pa po

."

"

Don't mind me, there's a someone who prank me sa call

." Saad niya sabay hilot sa kanyang sintido. "

I'm sorry

."

"

A-ayos lang po.

"

Matapos nu'n ay naging abala na kami sa buong oras. Bumalik sa normal ang lahat, hindi ko naiwasang makampante dahil alam kong magiging ayos na ang relasyon namin ni Sir bilang kanyang Secretary o Assistant. 

Tumawag din sila Kuya at Nanay na may sumagot na naman daw ng pampagamot ni Kuya, hindi ko alam kung sino siya pero lumalakas ang pakiramdam ko na may koneksyon siya sa amin. Habang tumatagal, nagiging mas interesado ako na makilala siya. Pati ang tanong ko kung bakita niya ito ginagawa.

Napabuntong-hininga ako.

"

Andy Tara na raw sabi ni Sir

," pagtawag sa akin ng isa sa mga kasamahan ko noong party. Nangunot naman ang noo ko habang bitbit ang gamit ko. 

"

Anong meron?

"

"

Nakalimutan mo na ba? May celebration na magaganap ngayon dahil sa successful na project kahapon

." Aniya. Doon lamang ako naliwanagan ng maigi. "

Sige mauna na ko ha

."

Wala naman sa sariling tumango ako saka nagtuloy-tuloy sa pagbaba. Pagkarating ko na lamang doon ay nakahanda na silang umalis. Siguro mga nasa sampung katao lamang kami na sasama dahil ang iba naman ay abala sa kani-kanilang buhay.

Isa-isa silang nagsi-sakayan sa kanilang sasakyan   habang ako naman ay maglalakad na sana. Akmang aalis na sana ako ng may bumusina sa tabi ko. Napatingin ako roon. Sakto namang bumaba ang salamin ng bintana nito at nakita si Sir na nakapolo na lang, wala na ang coat nito. "

Sabay na

." 

"

A-ah maglalakad na lang po ako..

"

"

Sakay

." Ulit niya kaya wala na akong nagawa kung hindi ang sumakay roon. Pagkaupo ko pa lamang ay sinuot ko na ang seatbelt ko. Pinaandar niya agad ang sasakyan papunta sa kung saan. 

Naging tahimik ang pagbyahe namin hanggang sa mismong makarating kami sa Bar na sinasabi nila. Hindi naman iyon ang Moonstruck na pagmamay-ari ni Alex dahil kasalukuyan itong nakasara. Pinarada niya nalang sa isang tabi ang kotse niya saka kami pareho bumaba.

Pagkapasok namin sa medyo maingay at puno ng mai-ilaw ay napapikit ako. Hindi ko na lamang tinakpan ang tenga ko dahil mas hindi ko maririnig ang mga nasa paligid ko.

Mayroong sinabi si Sir na hindi ko naman naririnig  kaya mas nilapit ko ang tenga ko sa kanya.

"

Po? 

"

Hindi na siya sumagot pa. Hinila na lamang niya ako habang nakahawak sa aking pulsuhan. Ako naman ay nakatingin lamang sa kanya habang paakyat kami sa isang hagdan kung saan naroon ang mga kasamahan ko. Nasa isa silang mesa na pabilog. Pagkarating namin doon ay natahimik sila. Mayroon na ring alak at mga pagkain sa kanilang lamesa.

Pagkaupo ko sa tabi ni Sir ay inabutan niya ako ng isang bote pero hindi iyon kinuha. Bagkus ay nginitian ko lamang siya habang iniling-iling ang ulo ko. "

Sorry Sir hindi po kasi ako pwede niyan

."

"

Why?

"

"

Magagalit si Nanay..

"

Akala ko makikinig siya pero mayroon pa siyang inabot na isang baso. Pamilyar ang itsura nu'n dahil nakita ko na ito noong nagtatrabaho pa ako sa Bar. "

Wine, hindi yan nakakalasing

."

Tumango na lamang ako. "

Thank you po

."

Tumayo si Sir. "

Ok Cheers to our first achievement! Together with Andy

." Napatingin ako sa kanya ng babanggitin niya ang pangalan ko. Hindi ko alam kung bakit pero ang sarap sa tenga kapag mula sa kanya nanggaling iyon. Napailing ako sa naisip. "

Cheers! 

"

"

Cheers! 

" Sigaw ng mga kasama ko. Nakitungga na rin ako ng baso sabay tikim ng laman ng aking baso. Napatingin ako sa lahat ng kasama ko. Lahat sila ay nakangiti at nagtatawanan kasama si Sir. Hindi ko alam kung ako ba ang dahilan kung bakit nagbago ang lahat o talagang nakatadhana ito sa kanya.

Siguro nga kailangan niya lang ng taong makakaintindi sa kanya. Titikim sana ako uli ng Wine ng mapatingin ako sa baba kung saan naroon ang iba't ibang tao na nagsasayawan. Napaka-kunot ang noo ko ng may pamilyar na tao akong makita mula roon.

"

Daniel?

"

Itutuloy...

Done!!!💕

# Taming 22

T a m i n g  22: Answer

ANDY'S POINT OF VIEW

One Month Ago...

Isang buwan na ang nakalipas magmula noong ligawan ako ni Daniel, isang buwan na rin mula noong maging ayos ang oras at takbo ng buhay ko magmula sa bahay at sa opisina. Para bang sa issng iglap lang naging iba ang lahat.

Bagama't ganoon pa rin ang kalagayan ng pamilya ko'y hindi pa rin kami susuko. Kahit na anong mangyari maisalba ko lang ang buhay ni Kuya. Pero ang hindi lsng ata nagbabago ay ang pagpapatuloy ng misteryosong tao na kung saan siya pa rin ang sumasagot ng pampagamot ni Kuya.

Hindi ko talaga alam ang gagawin ko, ginawa ko na ang lahat para malaman ito kung sino pero parang magaling siyang magtago. Sinubukan kong tanungin ang mga nurse at doctor sa hospital, maging icheck ang CCTV footage at kung ano ano pang diskarte pero wala pa rin.

Napabuntong-hininga na lamang ako saka napatingin sa papel na nasa lamesa ko lamang. "

Cheer Up Andy...

" Bulong ko sa sarili ko.

"

Hindi 

gagalaw

 yang papel kung titignan mo lang, pero kung ako siguro yan baka kanina ka pa hinalikan

." Biglang singit ng isang boses kaya mabilis akong napaangat. Nakangiting Seven ang sumalubong sa akin. Pero mabilis itong naging ngisi nang nginitian ko siya pabalik.

"

S-sorry po

." Paghingi ko agad ng pasensiya saka agad na inayos ang mga nakasulat. "

May naiisip lang po talaga

."

Wala na akong narinig na sagot mula sa kanya. Lumabas na kasi ito ng opisina kaya roon lang ako nakahinga ng maluwag. Napatulala na lamang ako at naisip muli ang mga nakaraan na halos hindi magpatulog sa akin. Nitong mga nakaraan kasi napansin ko ang pagkailang ko kay Sir lalo pa't nagbago nga siya.

Madalas kapag nakangiti o nakatingin siya sa akin ay para akong hindi mapakali, meron pa na hindi ko siya matignan ng diretso sa mata. Hindi dahil matalim ang mga iyon tumitig kung hindi parang...ang weird? Na parang—

Basta hindi ko maipaliwanag.

Napatingin ako sa orasan ng opisina at saktong alas-dose na ng tanghali. Kumakalam lang siguro ang sikmura ko kaya kung ano-ano na naman ang nasa isipan ko. Kinuha ko na lamang ang gamit ko at pinatungan ng mabigat na bagay ang mga papel na kakailanganin ko mamaya. Akmang ipipihit ko na sana ang door knob ng pintuan nang  tumunog ang cellphone ko.

Tumatawag si Daniel, kung kaya't mabilis ko itong sinagot.

"

Hello? 

Napatawag

 ka?

" Bungad ko sabay labas ng tuluyan. Nasasalubong ko ang ilan sa mga iba pang empleyadong nagtatrabaho kasabay ng iilan kong kakilala.

"

Baby, i'm so sorry kung— tsk!

" Asik niya na para bang may gumambala sa kabilang linya. Nangunot ang noo ko.

"

Ayos ka lang? Nasaan ka ba?

"

"

Don't mind me baby, may n-

natabig

 lang ako

," aniya.

"

Okay, pero bakit ka nga uli 

napatawag

?

"

"

I mean, hindi kasi kita 

masusundo

 ngayong lunch, busy kasi kami ni Kuya Alex, but mamayang dinner sana kung pwede mag date tayo?

" Sabi niya na nagpatigil sa akin. Napatingin ako sa mga taong naghihintay sa loob ng elevator.

"

S-sure, ingat ka

." Sabi ko na lamang sabay baba ng tawag.

"

Sasakay ka ba?

" Tanong ng isang lalaki na halatang inip na inip kung kaya't mabilis akong sumakay sa loob.

Pagkababa ng elevator ay mabilis na nagsilabasan ang mga tao sa loob kung kaya't medyo nahuli ako. Saktong pagkaapak ko sa pintuan ng sinakyan ay sumalubong sa akin si Sir na may dalang paper bag. Nginitian ko na lamang siya.

Akmang lalampasan ko na sana siya pero mabilis niya akong hinarang.

"

Hey!

"

Medyo nagulat ako sa ginawa kung kaya't napatigil ako ng bigla sa kanya. "

S-sir

."

"

I guess hindi ka masusundo ng Manliligaw mo ngayon?

" Aniya. Dahan-dahan akong napatango sa kanya. 

"

Opo, ahmm pwede na po ba akong umalis? Gutom na—

" pinutol niya na lamang ang sasabihin ko ng hilain niya ako sa braso papasok muli ng elevator. Hindi ako makapagsalita sa oras na yun. Minsan hindi ko na talaga siya maintindihan, madalas na niya akong hilain.

Pagkasarado ng pintuan ay nakita ko ang sarili kong repleksyon, kasama ng seryosong mukha ng kasama ko. Hindi ko maiwasang matitigan iyon. "

Hindi mo na kailangang bumaba o pumila para makakain, nakabili na ako para sa ating dalawa

." 

Hindi ako sumagot pero tumango ako. 

Pagkatapos ng mga oras na iyon ay sabay naming pinagsaluhan ang mga pagkain sa loob ng opisina niya ulit. Galing pala ito sa mamahaling restaurant kaya ganoon kasarap ang mga binili nito. Magkaharap kaming kumakain sa iisang lamesa.

"

Salamat po pala sa pagkain Sir

," pagsabat ko sabay inom ng tubig. Mabilis ko kasing naubos ang pagkain dahil na rin sa gutom na kanina ko pa nararamdaman. 

"

You're Welcome

." Sagot niya. Napatingin ako sa kanyang plato at napansing marami siyang tinatabing broccoli at hindi iyon kinakain. Nahuli niya naman akong nakatitig doon. "

Nakain ka nito

?" Tanong niya.

Tumango ako. "

Opo, Masarap po yan Sir

."

"

Hindi ko alam kung totoo yang sinasabi mo

."

"

Totoo po!

" Pagdepensa ko. Naalala ko noong minsan akong umiyak dahil ayaw kong kumain ng gulay, pero hindi ako nakaligtas kina Nanay at Tatay dahil gusto nilang matuto kami ni Kuya na kumain nu'n.

Ngumiti siya saka tinupi ang lalagyan ng pagkain. "

Pakitapon na rin nito

." Utos niya. Hindi na ako nagdalawang isip na sundin na lamang iyon. Lumapit ako sa malapit na trash can at doon iyon nilagay pagkatapos ay lumapit muli ako sa kanya upang ayusin naman ang mga nilapag ko roong gamit.

"

Andy

." Pagktawag nito saka siya tumayo. Natulala na lamang ako sa gulat ng ilapat niya ang hinlalaki niya sa gilid ng labi ko. Napalunok ako ng laway. "

May Mayonnaise kasi

." Dagdag niya.

Wala sa oras na kumuha ako ng wipes at ipinunas iyon sa bibig ko. Shems, nakakahiya! Kahit kailan ka talaga Andy.

Imbes na pagsabihan niya ako'y tumawa na lamang ito at nagtungo sa bintana upang sandaling pababain ang kinain. "

Thank you for joining me sa lunch

." Saad nito.

"

Wala po yun Sir

."

Humarap siya sa akin ng ilang saglit. "

Don't call me Sir kapag tayong dalawa lang, you can call me Da— i mean Kuya or Seven na lang ok?

"

"

Pero si—

"

"

Wala nang pero-pero, From now on yun na ang itatawag mo sa akin

." Aniya sabay upo sa kanyang Swivel Chair. Hindi na lamang ako tumutol para sa ikakatahimik nito.

Makalipas ang ilang oras ay magsisiuwian na naman kami sa kanya-kanyang bahay. Tumayo na ako dahil ako na lamang ang nasa loob ng opisinang iyon. Nauna na kasing umalis si Sir dahil may aasikasuhin siya sa ibang lugar.

Ini-lock ko na lamang ang pintuan saka bumaba na kasabay ng iilan na pasakay na ng elevator. Pagkarating sa loob ay saktong tumunog na naman ang notification ko kung saan isang mensahe ang dumating. Kahit siguro hindi ko na tignan ay alam ko nang kay Daniel yun galing.

"
I'm here, hintayin na lang kita sa labas
." Basa ko. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan na naeexcite pero hihintayin ko na lamang ang dapat na mangyari mamaya sa "
date
" na sinasabi niya sa akin.

Pagkabukas ng pintuan muli ay mabilis pa sa alas-kwatro na tinungo ko ang pintuan. Napangiti na lamang ako nang makitang hindi nga siya nagkamaling dumating. Sinenyasan niya akong lumapit sa kanya, na akin namang ginawa.

Sinalubong ko pa ito ng isang yakap. "

I miss you

." Paglalambing nito na ikinainit ng aking pisngi.

"

I-i miss you too..

" saad ko ng may halong pagkahiya. Nahalata naman niya iyon kaya natawa na lamang siya ng kaunti saka ako pinasakay sa loob. Pagkatapos ay siya naman ang pumasok. Bago niya paandarin ang kotse ay hinawakan niya ng mabilis ang kamay ko.

Wala akong ideya kung saan niya ako balak dalhin pero hinihintay ko na lamang ang pagkakataong iyon para surpresahin na rin ang sarili ko. Madalas niya kasi itong gawin lalo noong mga nakalipas na araw kung kaya't nasanay na rin akong kiligin sa ganoong senaryo.

Mga ilang minuto pa lamang ng itigil nito ang kotse sa isang lugar kung saan puno iyon ng ilaw na medyo dim, may isang mesa at dalawang upuan na magkaharap doon. Mahangin din sa labas pagkabukas ko ng pintuan, na nakadagdag ng isang kilig sa puso ko, parang katulad ng isang restaurant na floating house pero kaibahan lang ay wala ito sa dagat. May bubong ito upang maiwasang mabasa kapag ulan. Napatingin ako kay Daniel matapos masuri ang kabuuan ng lugar.

"

Nagustuhan mo ba?

" Tanong niya. Hindi ajo nagdalawang isip na tumango at yakapin siya dahil sa ginawa nito. Parang gusto kong maiyak sa oras na iyon pero nakakahiya naman kaya pinigilan ko na lamang. Hinawakan niya ang kamay ko at inalalayan ako lumapit roon.

Pinaghila niya ako ng upuan. "

Sit down my princess

." Saad niya sa accent ng isang boses na halatang may halong taga-ibang bansa. 

"

Princess?

" Takang tanong ko.

Umupo naman siya sa tapat ko saka sumenyas sa di kalayuan. Dito tumunog ang isang kantang madalas kong naririnig sa telebisyon kapag nagde-date ang dalawang magkasintahan. "

Yes, you're my Princess, even we're same princes.

" Nakangiting pagsagot nito.

Napaiwas ako ng tingin. "

W-wag ka nga..

"

Narinig ko ang mahina pa nitong pagbungisngis. "

You're blushing Baby

." Saad niya na mas ikinakilig ko pa. Maya-maya pa ay nagyaya na ito na kumain at ihanda ang wine na nilagay sa aming mga baso. Pero dahil sa panay ang kwento at tanong nito sa akin ay hindi ako masyadong nakatuon ng pansin sa pagkain. Hindi pa namin yun ubos pero isang salita lamang niya ang nagpatigil sa akin.

"

Kuya Alex said na kapag naging tayo raw, dalhin kita sa rest house namin

." Saad nito na ikinanuot ng aking noo. 

"

Bakit?

"

"

Because kapag sinagot mo ako, it means akin ka na, pwede na kitang angkinin

." Saad niya na ikinabilis ng tibok ng puso ko. I-ibig sabihin..

"

Ahmm, yung ano ba?..

"

Hinawakan na naman niya ang kamay ko saka tumingin sa akin na para bang inaakit ako ng kanyang mga mata. "

Matagal-tagal na rin magmula nung niligawan kita Andy, you know how much i love you right?...Sabihin mo lang kung enough na ba yun para sagutin mo ako

."

Napalunok ako ng laway. Siguro ito ang kutob ko kani-kanina lang, kaya pala paramg naexcite na kinabahan ako. Naisip ko rin ang sinabi niya. Sa bawat araw na tumatawag at nagkakasama kami, hindi naaalis ang ngiti ko sa labi kahit na may bagay na ackward lang talaga. Pero kahit na ganoon, sinasabi nito sa akin na baka magandang  pahintulot na rin ito sa akin para sagutin na ang unang lalaking nanligaw sa tulad ko.

"

I know, kung mabilis man yung pagtanong ko sige lang maghihintay pa ako, basta—

" hindi ko na pinatapos ang pagsasalita niya ng bigla akong tumango. Gumuhit sa kanyang mukha ang malaking pagtataka sa ginawa ko. "

W-what do you mean b-

"

Huminga muna ako ng malalim. "

Oo Daniel..s-sinasagot na kita.

" 

Ang pagtataka na nasa kanyang mukha ay mabilis na napalitan ng isang malaking ngiti habang may masayang mga mata. Wala sa oras na nalagok nito ang wine sa baso saka tumayo. Hinila niya rin ako patayo at niyakap ng mahigpit. Sa sobrang saya niya'y nabuhat niya pa ako.

"

Yes! Yes! Sobrang saya ko Andy!

" Saad niya na nagpapangiti lamang sa akin. Maya-maya pa ay lumapat ang labi nito sa labi ko, pero iilang saglit lamang iyon at mabilis siyang kumalas. "

You made my Day... I mean kinompleto mo ang araw ko

."

Namula lalo ang pisngi ko. Napahawak na ako roon. "

Ahmm..

"

"

I know, it's ok kung wala ka pang masabi... Pero please let me kiss you again para mapatunayan ko na totoo lahat ng sinabi ko sayo

." Aniya. Dahan-dahan akong tumingala sa kanya sabay hintay na halikan niya ako muli.

Ilang saglit pa ay naramdaman ko ang malambot nitong labi na siyang nakapatong ngayon sa labi ko. Ni hindi ko akalaing mangyayari ito sa akin pero iisa lang ang masasabi ko..

Sana may happy ending, kahit pa alam kong una pa lamang ito.

SEVEN'S POINT OF VIEW

Napatingin ako sa labas ng bintana habang pinanonood si Andy na hinahalikan ngayon ng lalaking laging sumusundo sa kanya sa opisina. Sigurado akong sila na ngayon dahil halatang masaya silang dalawa.

Tsk! Maghihiwalay rin kayo!

Wait—

Seven? What did you say?!

Napahawak ako sa aking ulo. "

What the fuck?

" Nagtataka kong mura, masyado lang ata akong nagiging bitter dahil hanggang ngayon single pa ako. Muli ko silang tinignan pero nakita kong nagtatawanan na sila.

Mabilis kong pinaandar ang kotse ko pauwi. Bakit parang naiinis ako sa tuwing magkasama sila? I mean, sa loob ng ilang araw naging weird na rin ang lahat, napapansin ko rin na may kakaiba kay Andy. Kung minsan para itong hindi mapakali, na dati naman ay hindi ganoon lalo kapag kasama ako.

Bawat street light na madanaan ko ay napapaisip ako. Para kasing may iba akong pakiramdam sa Daniel na yan eh, para bang may hindi lang talaga magandang gagawin kay Andy? I don't know pero kung ganoon nga may dapat akong gawin.

Pero ang tanong, bakit ko nga ba ito gagawin? 

Because i'm je— no! Damn it! 

Selos agad? Ni hindi ko alam kung bakit o san nagsimula? O baka naman masyado lang akong concern kay Andy dahil alam kong mabait siyang tao? 

Nah i knew it! Baka nga masyado lang akong concern sa kanya, at isa pa baka kapag nabroken hearted yan ay maapektuhan yung trabaho niya sa akin. 

Napangisi ako.

Bukas na bukas, sisimulan kong imbestigahan yung Daniel na yan. Hangga't maaga para makita ko kung okay ba yan sa kanya at para na rin kay Andy.

Ayokong makitang iiyak siya dahil lang doon.

Itutuloy....

Please vote and comment for feedback🤧🙏

# Taming 23

T a m i n g  23
: Trick n Treat

ANDY'S Point Of View

Pagkatapos ng pagsagot ko kay Daniel ay nagpalipas kami sa magandang view ng lugar kung saan naganap ang sinasabi niyang "
Date
". Napatingin ako sa relo ko at nalamang alas-otso na pala ng gabi.

"

A-ahmm Daniel, pupuntahan ko pala dapat si Nanay sa Hospital, pwede bang mauna na ako? Babawi na lang ako sa susunod pasensiya na

." Saad ko ng may konsensiya. Ayoko siyang madissapoint sa efforts niya sa akin pero mas kailangan ako ng pamilya ko.

"

Nah, wag kang aalis

." Saad niya na ikinagulat ko. Hinawakan nito ang aking kamay. "

I already texted your Cousin and si Tita kaya wag ka mag-alala ok?

"

Tumango ako. Maya-maya pa'y niyaya niya akong sumakay na sa kotse para raw sa isa pang sorpresa. Hindi ko alam kung ano yun pero dahil mapagkakatiwalaan naman siya kaya agad akong pumasok. Sa pagmamaneho ay pareho kaming tahimik, bagama't nakikiramdam sa isa't-isa ay hindi ko pa rin talaga maunawaan kung paano sisimulan ang diskusyon, ngayong kaming dalawa na.

Sa paglipas ng ilang minuto ay namalayan ko na lang ang pagtigil ng kanyang sasakyan sa tapat ng malaki pero maliwanag na bahay. 

Tumingin ako sa kanya. "

Asaan tayo?

" Tanong ko habang nakasuot pa rin sa akin ang seatbelt. 

"

Diba sabi ko dadalhin kita rito? Tara na pumasok na tayo

." Aniya sabay bukas ng pintuan niya sa side. Talagang pumunta pa ito sa kabila upang pagbuksan ako, pagkatapos ay hinawakan na naman niya ang aking kamay hanggang sa makapasok kami sa pinakaloob ng bahay.

Namangha na lamang ako sa kalooban ng itsura nito dahil bukod sa malaki at gawa sa salamin ang iilang bintana, ay marami itong ilaw na sa tingin ko'y mamahalin pa. Tinuro niya sa akin ang magiging kwarto naming dalawa. Bagama't may iba akong nararamdaman ay nakisama na lamang ako sa kanya.

Nilapag ko sa isang tabi ang dala-dala kong bag. "

Ang laki naman ng bahay niyo Daniel, talaga bang 

resthouse

 niyo lang ito?

" Saad ko para hindi ackward ang atmosphere sa loob. 

"

Yes...

" Sagot niya sabay lapit sa akin. Mistula akong natuod sa kinatatayuan ko habang pinagmamasdan siya. Siguro ito na yung oras na may maibibigay ako sa kanya. Hinawakan nito ng dahan-dahan ang aking bewang habang nakatitig sa mga mata ko. "

I love you so much...

"

"

I-i love you too...

" Bulong ko. Hindi na siya nagdalawang isip pa na halikan akong muli sa labi. Sa una'y nag-aalangan ako sa mangyayari pero habang tumatagal at habang lumalalim ay para akong nadadala sa kanya.

Hindi ko namalayang naglalakbay na pala ang kamay ko sa kanyang likuran habang siya naman ay hinuhubad unti-unti ang suot kong uniporme. Kinagat niya ng marahan ang aking pang-ibabang labi sabay pasok ng kanyang dila sa loob. Wala pa akong karanasan sa ganito pero base sa nabasa ko'y ganoon daw ang halikan kapag nasa punto na ng may milagrong mangyayari.

"

Hmmm~

" tanging naisambit ko dala ng kung anong pakiramdam. Bumaba naman siya sa aking leeg na para bang isa siyang bampira na sisipsip ng dugo sa anumang oras, napapikit na lamang ako.

Pagkatapos niyang halikan ang leeg ko'y tuluyan na akong nawalan ng saplot sa katawan. "

D-daniel...

" Nauutal kong pagtawag sa kanya habang nakaupo sa kama. Siya naman ay abala sa paghubad din ng kanyang suot na tinapon lamang niya sa kung saan.

"

Yes Love?

" Pagsagot niya ng may nakakaakit na boses. Lumitaw rin ang makintab niyang pawis matapos na lumantad ang maskulado nitong pangangatawan. Kinuha niya ang aking kamay sabay pinalakbay iyon sa matipunong dibdib pababa sa mga pandesal nito sa tyan. Ang suot-suot niyang boxer ay medyo sumisikip dulot ng malaking umbok sa gitna.

Namula ako sa nakita.

Hindi ko na maintindihan ang sarili ko. May init akong nararamdaman na kailangan kong ilabas. Hinawakan niya ang baba ko sabay angat ng aking ulo upang tignan siya. " 

You can suck it Love, don't worry i'll be gentle

." Saad niya sabay ngiti na nagpawala ng kabang nararamdaman. Dahan-dahan kong ibinaba ang natitira niyang saplot hanggang sa mismong sandata nito ay tumapat sa akin. Napalunok ako sa kahabaan nu'n.

Hinawakan ko iyon ng dalawa kong kamay dahil hindi kaya ng isa kong kamay. Inalala ko ang binasa ko noon, base roon ay dapat itong itaas-baba kaya naman ay inumpisahan ko na.

"

Ugh shit

," ungol nito sa pag-uumpisa ko pa lang. Kahit nanginginig ay pilit ko itong pinagpspatuloy.  "

Ugh suck it, please?

"

Tumingin muli ako sa kanya sabay tango. Sa unang pagkakataon ay dumampi ang labi ko sa ulo nito na kakulay ng kanyang mapulang labi. Sa una'y hindi ko maatim ang ginagawa ko. Nakikita ko kasi na baka magalit si Kuya sa akin kapag nalaman niya ito, pero sa isang banda ay naiisip ko na nasa tamang gulang na ako upang ipaubaya ang sarili ko lalo na sa taong mahal ko.

Nakita ko na lang ang sarili ko na nakakaya ko ng subuin iyon hanggang sa kalahati nito. Medyo nakakasuka lamang sa una pero dahil alam kong hindi ibang tao ang kasama ko’y pinilit ko na lamang. 

“

Love wag mo ang pilitin kung hindi mo kaya ok?

” paalala nito kaya naman wala akong nagawa kung hindi itigil iyon. Isinandal ko ang katawan sabay yuko sa kahihiyan. Akala ko nung una’y maiinis siya pero hinalikan niya ako sa noo saka inalalayan na ihiga ang sarili ko. Alam ko na ang gusto niyang manyari kaya kahit dito na lang mapagbigyan ko siya. Sinimulan niya uli akong halikan sa labi. Nag umpisa na rin akong lumaban doon hanggang sa may kung anong bagay ang pilit na pumapasok sa aking kaloob-looban. Sa una’y nakaramdam ako ng kiliti pero di kalunan ay hapdi ang pumalit doon.

“

A-arayy… Ang Sakit..

” daing ko na halos magpaluha sa akin. Para kasing pinupunit ang laman ko sa ganoong senaryo. Nakataas ang isa kong paa sa kanyang binti habang ang isa ay hawak niya. 

“

Shh, relax lang love, relax your muscles

.” Paglalambing nito habng dahan-dahan pa ring pinapasok ang butas ko. Tiniis ko na lamang iyon at tahimik na dumadaing hanggang sa maramdaman ko ang paggalaw nito sa akin. Bagama’t may sakit pa ring kasama ay pinatilihan kong irelax ang muscles hanggang sa may kung ano siyang natamaan sa akin na nagbigay para lumabas ang ungol sa bibig ko. “

Ugh fuck!! Ang 

sikip

 mo

.”

“

Hmmm- Ugh! D-daniel…

”

Tuloy-tuloy pa rin ang paggalaw nito sa loob ko na nagbigay ng dahilan para mapatingala na lamang ako sa gwapo niyang mukha. Kumikintab din ang katawan niya sa pawis at naroon pa rin ang bango nito kahit na nakakaramdam kaming pareho ng init.

"

Fvck Andy, i love you so much!

" Puno ng lambing na sigaw niya na may kasamang ungol. Sa pagkakataon na iyon ramdam ko na parehas na kaming alipin ng kamunduhan. Pero ang mas nakapagpapansin sa akin ay ang paglaki ata ng kanyang ari habang nasa loob ko.

Napakapit ako ng mahigpit sa bedsheet. "

U-ugh!! D-daniel!

"

"

Masarap ba ha? Hmmp! Ugh!

" Tanong niya kasabay ng paggalaw pa rin nito.

Sa gabing iyon, umalingawngaw lamang sa loob ng kwarto ang parehas naming ungol pati na rin ang paggalaw ng aming kama na halos masisira na ata dahil sa kagigilan niya sa akin. Nariyan na bibilisan niya ang pagbayo at kapag nasasarapan na ako ay saka naman niya babagalin. Bagama't naiinis ay tanging ngisi lamang ang tinutugon nito sa akin.

"

Ayan na ako, ugh sht bubuo tayo ng Baby

." Saad niya habang wala na ito sa sarili. Miski ako ay hingal at pagkagat na lamang ng labi ang nagagawa, hanggang sa mismong idiin na niya ito sa kaloob-looban ko na may kasamang pagsirit ng mainit na likido.

Hindi naman ako ganoon kainosente para hindi malaman ang bagay na iyon kaya hinayaan ko siyang labasan sa loob ko. Matapos iyon ay saglit siyang tumigil at ginawaran ako ng isang halik.
"

Thank you for giving your virginity, Love

." Nakangiti niyang sabi.

Hindi ko maiwasang mamula sa kanyang sinabi kaya naman nanahimik na ako. Ilang saglit pagpapahinga ay saka ako tumayo at dumiretso sa banyo. Nakisabay na rin siya sa loob upang makatulog kami agad.

Binuksan ko ang saraduhan ng shower. Naramdaman ko muli ang kanyang kamay sa aking bewang pero hinawakan ko lamang iyon. "

Hep hep hihirit ka pa?

" Natatawa kong tanong.

"

Nakakaadik ka kasi eh...

" Bulong nito sabay gawad ng paghalik sa aking batok.

"

Saka na, m-masakit pa eh..

" ani ko habang tinutukoy ang butas na sinira niya ngayon. Ramdam ko na nagdudugo ito dahil ayon sa nasearch ko ay ganoon daw kapag sa unang pagkakataon.

Kinabukasan ay maaga akong nagising. Syempre bilang pasasalamat sa kanya ay ako na ang nagluto ng pagkain at almusal. Saktong paglagay ko ng plato at kubyertos ay saka siya lumabas. Halatang maayos na ito pagkagising.

"

Good morning

." Bati ko. "

Tara na

."

Pero imbes na dumiretso siya sa hapag ay sa akin siya yumakap mula sa likuran. "

I'm hungry...Can i eat you?

" Nang-aakit na sabi nito. Natawa ako ng kaunti.

"

Saka na, masakit pa rin talaga eh

." Biro ko para lamang tumigil na ito. Pagkatapos nu'n ay sabay na kaming nagsalo sa aking niluto. Pinuri-puri niya ang mga iyon dahil daw hindi malayong asawahin at pakasalan niya ako. Ilang oras ang nagtagal ay saka ako muling nagbihis kung saan iyon muna ang susuotin ko para makauwi sa amin at pumasok.

Naalala ko pa na pinababalik nga pala ako sa opisina para sa mga tatapusing papeles kaya ang ending wala pang alas-otso ay nakarating na ako roon kasabay ng paghatid sa akin ni Daniel.

"

Sunduin kita mamaya, Lunch tayo

." Aniya sabay halik na naman sa akin. Ngumiti na lamang ako saka tumango. "

I love you

."

"

I-i love you too...

" 

Pagkababa ay saka siya umalis. Ewan ko ba pero pagpasok ko pa lang ng pintuan ay napangiti na lamang ako. Hindi ko alam kung kay Daniel ba o dahil nag-upgrade na ako sa buhay ko ngayon?

"

Good morning po

." Pagbati sa akin ni Manong Guard na siyang sinuklian ko rin. Nginitian ko na lamang siya saka dumiretso sa elevator para makarating sa third floor. 

Pagkarating ko roon ay saka ko binuksan ng dahan-dahan ang pintuan. Naabutan kong nakapikit si Sir Seven habang nakasandal sa kanyang Swivel Chair. Hindi ko maiwasang pagmasdan siya sa ganoong porma. Bagama't alam kong magagalit siya ay parang magnet ang mata kong hindi maalis-alis dito.

Natulala na naman ako sa kanya. Peeo ilang saglit lamang iyon saka ko iniling-iling ang ulo upang iwaglit sa isipan ko ang bagay na iyon. "

May boyfriend ka na ok? Wag ka na humanga sa boss mo

." Saad ko. Huminga muna ako ng malalim saka pinakawalan iyon.

"

Humanga?

" Biglang sambit ng kung sino.

"

Ay Palaka!

" Gulat na reaksyon ko. Napatingin ako sa pintuan at naabutang naroon si Sir Light na kakarating lang. "

A-ay Sir... Ikaw po pala yan, Good morning po

."

Nakangisi siyang bumati rin pabalik. Pagkatapos nu'n ay ginising si Sir Seven na natutulog sa upuan. "

Bro Gising, may humahanga— ay este may pupuntahan tayo

." Aniya sabay tingin sa akin ng nakakaloko. 

Ano ba itong nasasabi ko? Nagkakasala ako kay Daniel, hindi ito pwedeeee!!

Nakasimangot na tumayo si Seven. "

Ok, Andy please finish the papers kasi kailangan yun, mag halfday ka na lang kapag wala nang gagawin and Don't forget to lock the door ok?

" Paalala niya na ikinatango ko ng mabilis. Lumabas na silang dalawa habang nagbubulungan na akala mo'y may tsismis na nasagap.

Pero hindi ko pa rin makakalimutan na nasabi ko yun! At worse, may nakarinig pa. 

Pero sandali? Humahanga? Humahanga ba ako kay Sir?!

Itutuloy...

Sorry sa matagal na 

updateeee

!!

# Taming 24

T a m i n g  25
: Mysterious Way

ANDY’S Point of View

Pagkapasok ko pa lang ng hospital ay nanuot sa aking ilong ang amoy ng alcohol, gamot at iba pang nasa nasa loob. Medyo nahilo nga lang ako sa tapang na hatid nu’n kaya sinuot ko na lamang ang mask na gagamitin sa loob kapag pumasok ako sa kwarto ni Kuya.

Ilang saglit po ay narating ko na ang dapat kong puntahan. Dahan-dahan kong binuksan iyon at sumilip kung anong ganap sa loob. Halos manlaki ang mata ko ng makitang gising si Kuya at kausap nito sina Nanay at Kuya Ryner na nakauniform pa ng pang-trabaho. Bubuksan ko na ng tuluyan ito ng may kumalabit sa akin sa likod.

"

Andy?

" Pagtawag nito sa akin. Dali-dali naman akong lumingon at ngumiti sa nakita. 

"

Sir Alex?!

" Masayang pagbati ko. Lumabas ang maganda niyang ngiti na hindi ko na nakikita pa dulot mg trabaho. Simula kasi noong umalis ako ng bar ay hindi na kami nagkausap ka. Ayoko namang istorbohin siya para lang makita, nakakahiya yun.

"

Long time, no see ah?

" Aniya sabay gulo sa aking buhok. "

Kamusta? Balita ko kayo na ni Daniel ah?

"

Namula ako sa kanyang sinabi. "

O-opo eh, ayos naman po ako ikaw kamusta na?

"

"

Eto, masaya kasi nakita kita uli tapos medyo maayos na rin yung bar

." Pagsagot niya. Kahit gusto ko magtanong kung bakit siya narito ay hindi ko na ginawa. Baka mayroon lang din siya kakilala na pinuntahan dito rin sa ospital.
"

Ah Andy, may sasabihin sana ako eh...

tungk

—

" 

Hindi na naituloy nito ang sasabihin nang biglang bumukas ang pintuan at lumabas doon si Kuya Ryner. Halos masurpresa siya sa nakita, hindi dahil sa akin kung hindi dahil kay Sir Alex...
wait?

"

Oh Sir ano pong ginagawa niyo rito?

" Nakangiti niyang pagtanong. "

Pumasok ka na sa loob Andy, kanina ka pa hinihintay ng Kuya mo

." Dagdag niya pa. Tumango na lamang ako at iniwan silang dalawa roon.

Pagkapasok ko ay napatingin silang dalawa sa akin. Unang tumayo si Nanay at niyakap ako. Alam kong alam na niya ang lahat sa amin ni Daniel kaya hindi ko na rin siguro babangitin. Si Kuya naman ay nanatiling nakatitig sa akin, para akong inobserbahan. Minabuti ko na lamang na lapitan ito.

"

Kuya Kamusta ang pakiramdam mo?

" Pagtanong ko.

"

Totoo bang kayo na nung Daniel, bunso?

" Seryoso niyang pagbalik tanong. Matapos niya akong tignan ay sumandal siya sa sandalan ng kanyang hospital bed. 

"

O-opo..

"

"

Ahh, anong ugali niya? Mabait ba siya? 

Seloso

? 

Pinagbabawalan

 ka bang sumama kahit kanino? Mahigpit ba? O...

" Bago pa niya madagdagan iyon ay sinagot ko na ito.

"

Kuya naman eh! Hindi siya ganyan ano, atsaka alam niyang trabaho at kayo lang ang 

iniikutan

 ko kaya wala siyang 

pagseselosan

, atsaka hindi pa naman kami nagtatagal nu'n kaya hindi pa natin masasabi, sa ngayon ang 

maibabanggit

 ko lang eh mabait siya at 

malambing

."

"

Edi Good, kung saktan ka man niya baka ilipat ko sa kanya tong sakit ko

." Aniya na nakuha pang magbiro kahit may sakit. Niyakap ko na lamang siya dahil sa labis na saya. Yung ngiti niya na noon ko lang nakikita eh muli kong nasilayan. Hindi ko tuloy maiwasang mapaluha. Siguro dininig na ni Lord yung dasal ko na unti-unting makarecover si Kuya sa sakit niya.

“

Napaka

-iyakin mo talagang bata ka

.” Biro ni kuya. “

Sana hindi tumulo yan kapag sinaktan ka na ng kung sino

.”

Ngumiti na lang ako ng tipid sa kanya. 

Ilang saglit pa ay naisipan kong bumili sa labas para sana sa kakainin namin mamaya. Pagkalabas na pagkalabas ko ay biglang tumunog ang cellphone ko. Tinignan ko kung sino ang nagtext at halos manlaki na naman ang mata ko nang nakarehistro dito ang numero ng misteryosong tao na tumutulong sa pagpapagamot ni Kuya. 

“
Can’t wait to see your eldest brother, I hope 

makarecover

 na agad siya
.” Basa ko. Otomatikong nangunot ang aking noo saka tumakbo paibaba sa regirter area, nagbabasakaling naroon siya at makilala. Hindi ko gusting nagtatago lang siya dyan dahil hindi ko rin alam kung ang lahat ng ito ba’y may kapalit. Tumakbo lang ako ng tumakbo hanggang sa marating ko ang area. Mayroon akong nakitang isang lalaki na kasing taas ko lang, nakasuot ito ng jacket at nakahood. 

Ramdam kong siya yun, siyang-siya.

“

Kuya!

”pagtawag ko, lumingon ito sa akin habang nakamask ng itim. Hindi ko siya makilala kaya mas binilisan ko ang paglapit. Halata sa mata nito ang gulat kaya napatakbo na rin ito.

“

Kuya Sandali lang!

” pagsigaw kong muli kahit na maraming tao ang sumasalubong sa amin. Wala na akong pake kung sino ang mga nababangga ko sa balikat o braso basta maabutan ko lang siya. “

Teka sandali lang!

” dagdag ko pa.

Sa sobrang tutok ko ay hindi ko na napansin ang highway na tatakbuhan ko. Nakagreen na pala ang red light pero diretso-diretso pa rin ako. Hanggang sa marinig ko ang malakas na busina ng truck na paparating. Sa pagkakataong iyon ay hindi ko maigalaw ang katawan ko. Mamamatay na ba ako?

“

Andy!!

” sigaw ng kung sino. Hindi ko nalaman pa kung sino iyon dahil dalawang malakas na braso ang yumakap sa akin at humila patabi ng kalsada. Parang doon lang nabasag ang yelong nagpatigas sa katawan ko. Ngayon alam ko na ng ana totoo yung kasabihang “
Curiosity kills the cat
”.

“

Ayos ka lang ba?

” Nag-aalalang tanong ng isang lalaki. Tinignan ko siya at halos manlaki ang mata ko ng makita ko si Sir Seven. Hindi tuloy ako makapagsalita, nahiya ako bigla. “ 

Ano?

”

“

Y-yes

 opo m-maayos ako

.” Sagot ko saka umiwas ng tingin sa kanya.

“

Good to know, aish! bakit ka kasi tumatakbo ng green ang traffic light?!

” naiinis niyang pasabi. Napayuko ako sa pagkapahiya.

"

May h-hinahabol po kasi ako

."

"

Aish, kahit na! Hayy Andy

." Saway niya. "

Wag mo nang ulitin yun ok? Buti na lang nakita kita

." 

Tumango ako. Pero bakit parang galit na galit naman siya sa nangyari? Diba dapat wala siyang pake sa akin? Ewan ko ang weird ni Sir, nagbago na nga siya.

"

Saan ba punta mo?

" Tanong niyang muli.

"

Bibili po sana ako ng pagkain namin sa...

" Nanatiling nakatitig siya sa akin. Yung tingin na parang may sinusuri sa bawat salita ko. "

Loob ng ospital

."

Kumunot ang noo ang niya, parang nagulat sa sinagot ko. "

Bakit? Sinong nasa ospital?

" 

Napalunok ako ng laway. Kailangan na bang malaman ito ni Sir? Wala namang masama diba? May tiwala na nga siya sa akin, kailangan ganoon din ako sa kanya. "

S-si Kuya po kasi may Cancer

."

"

Wait— kailangan pa? Kaya ba naghanap ka ng trabaho sa akin? Kahit napakabata mo pa?

" 

Tinungo ko ang aking ulo. Nilalaro ang mga kuko sa kamay. Hindi ako sanay magsumbong o magsabi ng mga ganito sa ibang tao, kahit kaibigan ko o kasama. Miski kaibigan ko nga'y hindi masyado alam ang iba kong problema.

"

Tsk...Bakit hindi mo sinabi?

"

"

A-ayoko po sana kasi mag-share, lalo na wala naman atang 

interesadong

 makinig

."

Tumango-tango ito. "

No 

ahm

...ok ok gusto mo bang ihatid na kita sa pupuntahan mo?

"

Kinuha niya ang susi sa kanyang bulsa at akmang mayroong pipindutin, nang mabilis ko siyang pinigilan. "

Wag na po Sir, ayos lang po ako

." 

"

Are you sure?

"

"

Opo, mauna na po ako Sir tanghali na po

."

"

Ok sige, ingat ka sa susunod, wag mo na sanang ulitin yun dahil...dahil ayaw kong mawala ka

."

Napatigil ako sa paglalakad ng marinig yun. Nagtataka ko siyang tinignan. Pero mabilis niya rin pala iyong babaguhin. "

A-ang ibig kong sabihin ayaw kong mawalan ng assistant na magaling at maasahan, sige na i have to go

." Pagpaalam nito sabay takbo sa loob ng sasakyan.

Hindi ko alam kung bakit pero napangiti na lang ako ng pumasok ang sinabi niya sa tenga ko.

"
Hey Love, kamusta ang araw mo?
" Pagsalubong sa akin ni Daniel. Kakalabas ko lang kasi ng restaurant kung saan kami magkikita ngayong dinner. Humalik siya sa labi ko ng hindi ko man inaasahan.

Namula tuloy ang pisngi ko.

"

D-daniel baka makita tayo oh, nakakahiya..

" bulong ko ngunit kinuha lang niya ang aking kamay saka hinila papasok sa loob. Agad kaming umupo na malapit sa magandang view ng resto. Nagulat na nga lang ako ng may mga waiter ang lumapit sa amin at inilapag na lang sa harap ko ang mga pagkain.

Tumingin ako sa kanya ng may tanong sa mga mata. "

Yup, sabi ko naman sayo diba?

" Sabi nito na parang proud pa sa kanyang sarili. Sumabay pa ang kindat nito sa mata. 

"

Salamat...

"

"

I love you too, Love

." 

Matapos ang mga asaran at tawanan namin sa loob ay pinagsaluhan namin ang mga binili niya para sa amin. Sinusigurado niya ngang busog na busog ako dahil bawat pagkain ko'y bantay-sarado siya. 

Sa lahat ng pinapakita niya sa akin, masaya naman ako na parang wala ka na ngang hahanapin pa. 

Pero bakit parang may kulang? Bakit iba ang sinasabi ng puso ko...

SEVEN'S Point Of View

"

Papers, papers argh!

" Inis na sabi ko habang nasa harap ko ang mga papeles na kailangan kong basahin at pirmahan. Ang hirap hirap maging CEO, hindi naman ito ang gusto ko kaso pinilit lang ako ng magaling kong Ama.

"

Nagrereklamo

 ka na dyan eh wala ka pa nga sa kalahati ng experience ko

." Biglang saad ng isang malalim na boses lalaki. Bumukas ang pintuan ng opisina at doon ko nakita ang sinasabi kong magaling.

What the— Speaking of the devil

Hindi ko siya pinansin at pinagpatuloy lang ako sa paggawa ng mga kailangan. Kahit alas-siyete na ng gabi hindi ko na pinapansin pa, mas gusto ko na lang matulog dito kesa maistress lalo sa bahay na wala ka namang pwesto.

"

Kamusta ang branch mo? 

Naalagaan

 mo ba? Magaganda at magagaling ba ang employers mo? Ang assistant mo nasaan? Dapat tinutulungan ka niya rito, hindi yung ikaw ang mag-adjust para sa kanila

." Sermon nito. Pinigilan kong magalit dahil maganda ang naging araw ko.

Wag mong patulan ang makitid na utak ng Ama mo Seven, chill ka lang.

"

They are Human too, napapagod

." Saad ko. "

And don't worry magaling naman ang mga kinuha ko, hindi naman 

MAKITID

 ang utak ko para kumuha na lang basta-basta

."

"

Good, hindi mo 

sinayang

 ang 

pinakuha

 kong course sayo

." Aniya. Napabuntong-hininga ako. " 

Next month baka magkaroon uli ng reviews ng ratings, dito natin malalaman kung 

pasado

 ang company natin makipagcollaborate sa isa pang company

."

Dahil sa pagpipigil ng inis ay mabilis kong nailigpit ang papel na nasa aking mesa. Mabilis ko itong nailagay sa loob ng case ko at tumayo. "

Aalis na ko, kung gusto niyo na rin umalis kayo na bahala

." Saad ko sabay labas ng kwartong iyon. Wala namang mawawala sa kwarto na iyon dahil may sikreto naman akong nilalagyan ng mga gamit.

Mabilis akong nakababa ng 1st Floor. Marami rin akong nasasalubong na pauwing empleyado. Bati rito bati roon pero niisa wala akong pinansin. Parang bumabalik yung dating Seven sa utak ko.

Pagkarating ko sa kotse ay binuksan ko ito. Natulala ako ng ilang saglit. Parang bumalik lahat-lahat sa akin habang paulit-ulit kong naririnig ang sinasabi ang pagkukumpara nito sa akin.

"

Damn you!!

" Malakas kong mura sabay suntok sa manibela. Sa sobrang galit ko, napindot ko ang busina na siyang nagpatigil sa mga tao roon. Hindi ko na lang sila pinagtuonan ng atensyon, at umalis na roon para magpalamig ng ulo.

Sa pagbaybay ko ng daan ay gulong-gulo ang isip ko. Simpleng salita lang nila yun pero bakit ang sakit? Bakit ang lakas makahina sa akin? Minsan naiisipan ko na ngang tumalon sa building namin sa sobrang sawa ko sa mga yun.

Paulit-ulit ng senaryo, paulit-ulit kong nararanasan pero bakit parang bago lang sa akin kapag nangyayari na naman? Isa lang ba akong semilya na nagpumilit pumasok sa bahay-bata ng Nanay ko?!

Inihinto ko ang kotse saglit. Sa daming tanong ko sa utak isang lugar na lang ang kailangan kong puntahan, ang dating pampalipas galit ko— 
ang bar.

Akmang papa-andarin ko na sana ang sasakyan ng may isang lalaki ang naging pamilyar sa mata ko, papasok siya sa isang hotel kasama ng isang babae.

Itutuloy....

Salamat sa 

pagsubaybay

 nito💕 mahal ko kayo hshshs 

Add me sa Fb: @LANCE 

AIO

 ANASTACIO or 

Aion

 Wp

# Taming 25

T a m i n g  25:
 Regrets

ANDY'S Point Of View

Kasalukuyan kaming gumagala ni Daniel sa Malaking Mall na medyo may kalayuan sa Makati. Hindi ko alam kung bakit dito niya ako dinala pero sabi lamang niya ay mas maganda ng mga products dito. Wala naman akong magagawa dahil siya raw ang bibili ng mga gusto ko kahit na ayaw ko.

"

Look Love, magaganda ang mga damit doon

." Turo niya sa isang clothing store na may pangalang "
Unique
". Wala naman akong idea roon dahil ngayon ko lang din ito nakita kaya nakisama na lamang ako.

Magkahawak kamay naming nilakad iyon hanggang sa makapasok sa loob. Pagkarating namin ay bumungad sa mata ko ang mga kakaibang damit na sa una mong tingin ay isa lamang simple, katulad ng isang t-shirt na sa una kong tingin ay makikita ko lamang sa mga ukay-ukay pero pagtitignan mo ang presyo ay halos luluwa ang mata mo sa kamahalan.

"

B-bakit ang mahal naman ata nito Love?

" Saad ko sabay turo sa isang t-shirt. Ngumiti naman siya sa akin saka hinawakan iyon, tila ba pinakikiramdaman niya kung anong klase itong tela.

"

Ah, expensive kasi ang tela niya at galing ito sa ibang bansa...hindi kasi siya madaling masira or 

kumupas

 kahit ilang years na

." Pagpapaliwanag niya. Lumalabas ang accent ng isang banyaga sa kanyang bawat salita. "

Gusto mo ba niyan Love?

" 

Mabilis akong tumanggi. "

No, tinatanong ko lang Love

." Saad ko sabay ngiti.

"

Tell me ah kung may napili ka na

." Paalala niya bago namin suyudin ang iba pang parte ng Store. Hindi ko naman siya mabitiwan dahil kinakabahan ako sa bawat makita kong tag sa bawat damit. Pakiramdam ko mauubos ang buo kong sweldo sa tatlong damit dito eh.

Ilang saglit pa ay tinungo namin ang section kung saan naroon ang mga pang-alis at pangporma sa mga party. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan, hindi tulad noong una pero pakiramdam ko may kakaibang mangyayari.

"

Iwan muna kita dito Love, Titingin lang ako ng polo ko, pumili ka na rin dito tapos sabihin mo lang sa counter ok?

" Saad niya sabay alis. Tumango na lamang ako habang tinititigan ang bawat damit na mahawakan ko. Malalambot ang mga iyon at halatang pwede sa panlamig na klima kung sakaling aalis kayo sa panahong iyon.

Gusto ko sana sabihin ito kay Daniel pero nakakahiya, ibibigay ko kasi kay Kuya dahil madalas itong manlamig sa kwarto niya sa hospital.

"

Hi?

" Bati ng isang babae na nasa tabi ko pala. Hindi ko napansing naroon pala siya dahil sa kakaisip ko kung bibilhin ko ba ito o hindi. 

Tinitigan ko siya saka ako natulala. Maganda siya at parang sa mga amerikana ang kanyang itsura. Siguradong kapag ito ang bumili rito ay aakalain na isa siyang modelo ng mga produkto. "

Hello

."

"

Ahmm, may napansin ka bang lalaki kanina rito? Here ko kasi siya nakita eh

," aniya. Hatalang hindi siya ganoon karunong ss tagalog ka kinakabahan ako na baka mapalaban ako sa pagsasalita ng ingles. Sa ganitong pagkakataon, si Kuya lang ang panangga ko para makipag-usap. Alam kong matalino iyon hindi tulad ko.

"

May picture ka bang proof para sana malaman ko? Ano bang itsura?

" Tanong ko saka inalis ang kamay sa tinititigan na damit. May kukunin sana siya sa kanyang bag pero ngumuso lang ito sa akin. "

May problema po ba Miss?

"

"

Yup, nakalimutan ko kasing dalhin yung phone ko, pero don't worry i-describe ko na lang siya sayo...hmmm 5'10 ang taas niya i think? Gwapo siya? Wala naman siyang ano..ahmm yung buhok ba? I think 

balbas

 ang tawag doon?

 " Pagpapaliwanag nito. Napakamot na lamang ako sa aking ulo dahil hindi ko maintindihan ang kanyang sinasabi.

"

Ano sa tingin mo ang suot niya?

" Huli kong tanong para matapos na.

"

Ahmm, i think naka t-shirt siya with branded of vans? Naka jeans din siya and ahmm yung shoes niya is nike? I don't know, i didn't notice his shoes eh?

" Aniya. Kumunot naman ang noo ko nang maalala na ganoon din ang suot ni Daniel ngayon. Pero siguro nagkataon lamang dahil sabi nito ay hindi niya napansin ang sapatos. Vans din kasi ang tatak nu'n dahil tinanong ko ito kanina.

"

Sorry Miss, hindi ko napansin eh pero baka pwede ka pang magtanong sa iba baka makita mo? Or baka narito lang siya? Sabi mo kasi 

kakapasok

 niya lang.

" Sabi ko. Sakto namang tumunog ang cellphone ko nang akma siyang magsasalita. "

Excuse muna

." Dagdag ko bago tignan kung sino ang tumatawag.

Si Daniel pala ito, kaya agad kong pinindot ang Answer Button.

"

Yes Love?

" Pagsagot ko. 

"

Puntahan mo ko sa labas ng store

."

"

Teka ba-

" Magtatanong pa sana ako pero binaba na nito ang tawag kaya wala akong nagawa kung hindi ang sumunod na lamang. Pagkalabas ko ay nakita ko na namumutla. Halatang kinakabahan at hindi mapakali sa kanyang pwesto. Napakunot noo na lamang ako sa inaasta niya.

"
Bakit Love?
" Tanong ko pero hindi niya ako sinagot. Hinawakan niya ng mahigpit ang braso ko sabay lakad papalayo sa lugar na iyon. "

T-teka Daniel, n-nasasaktan ako

."

Pero hindi ito tumigil kaya naman tiniis ko na lamang ang bigat ng kanyang kamay hanggang sa makarating kami sa 2nd floor ng gusali. Doon ay tumigil kami at hinarap niya ako. Ang mga mata nito ay parang may sinasabi pero hindi ko mabasa. 

Bakit parang may kakaiba?

"

I'm so sorry Love

." Saad niya lamang bago ako yakapin. 

"

Bakit ka nagsosorry?

"

 

Takang tanong ko pero tulad kanina ay wala na akong narinig pang sagot dito. Niyakap ko na lamang siya kahit pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nagtagal kami sa ganoong posisyon nang may tumawag sa kanyang pangalan.

"

Daniel!

" Sigaw ng boses babae. Dahil doon ay bumitaw ako sa kanya at tumalikod para makita kung sino iyon. Nagulat na lamang ako dahil siya at ang babaeng nagtanong sa akin ay iisa.

Tinignan kong muli si Daniel at mistula itong yelo sa tigas dahil sa nakita. Maihahalintulad ko siya sa isang taong nakakita ng multo sa mga palabas o movie. "

Love?

" Pagtawag ko rito.

Paglapit ng babae ay tumingin ito sa akin. "

Oh your here pala, Nice to meet you again

." Nakangiti niyang pagbati. Iaabot naman sana niya ang kamay sa akin nang hilain na naman ako ni Daniel paalis.

"

T-teka sandali lang Love, anong problema?

" Tanong ko rito.

"

Basta, Love kung ano man yung-

" wala nang karugtong ang sasabihin nito nang lumapit ang babae sa kanya at kusa itong lumingkis sa kanyang katawan. Halos matulala ako na tila tulad ni Daniel ay para ring nanigas na yelo. 
A-anong ibig sabihin nito?

"

Ikaw naman Baby, wag mo ko takbuhan ayaw ba ako makilala ng bago mong Friend?

" Saad ng babae sabay tingin sa akin. "

What's your name pala?

"

Kung gaano makatingin si Daniel sa akin ay ganoon din ang naging tingin ko sa kanya. Ngayon alam ko na, ito pala ang resulta kung bakit ako kinakabahan. Tama ang hinala ko na ang pinapaliwanag ng babae at si Daniel ay iisa.

Gusto kong magwala ngayon at tumakbo pero wala akong magagawa, kung magkakagulo rito ako lamang ang magmumukhang talo. Bakla ako at babae siya. Sino sa amin ang papanigan ng karamihan? Kaya naisip ko na lamang ang isang plano.

"

Babe Please u-

"

"

Yup, i-im his friend, ako si Andy

." Saad ko sabay ngiti ng peke sa kanila. Pilit na tinangal ni Daniel ang katawan ng babae sa kanya. "

Actually kanina ka pa namin hinihintay eh, so ayos na narito ka na aalis na ko

."

"

Andy...

"

Hindi ko na siya pinansin pa at umalis na lang. Dala ng sakit at gulat sa nangyari. Kahit sa maraming tao lamang ay nararamdaman ko na ang pagdurusa. Over acting man ang sakit at pagdadrama ko pero anong magagawa ko? Unang pagmamahal, unang sakit ito.

"

Wait for me Andy!

" Agaw pansin na sigaw ni Daniel sa akin kaya nagsitigilan ang ilan sa mga tao na nakapaligid doon. Pero hindi ako, dahil alam kong may kabilisan siya ay mas binilisan ko pa ang pagtakbo. Kahit nanlalabo na ang paningin ko sa mga tubig na tumutulo sa mata ko ay wala akong pakielam.

Basta ang alam ko masakit! 

Hindi ko rin siya hahayaan pang makalapit sa akin dahil kapag ganoon, mas binibigyan ko pa ng pagkakataon na masaktan akong muli. Ayaw ko na munang magsalita sa ngayon kaya kahit mabigat sa dibdib ay pilit kong nilalabanan hanggang sa makalabas ako.

Pagdating ko roon ay hindi ko napigilang mapaupo sa sahig habang sapo-sapo ang mukha ko. Masakit malaman na naloko na pala ako. Masakit ipisin na yung gawain nila ay isang ahas! Ahas na hindi mo makikita basta-basta, at isang araw matutuklaw ka na lang.

Isang kamay ang yumakap sa akin kaya napatigil ako sa pag-iyak. Mabilis akong tumayo at hinarap ang taong nag-mamay ari na iyon. Doon ko nakita at pinagsisisihan kung bakit hindi ko na lang itinuloy ang pagtakbo ko.

"

Please Love, Let me explain..

" saad niya. Sa bawat pagtunog ng mga sasakyan sa daan ay siyang kasabay ng pagtulo pa rin ng luha ko. Hindi ba ito maititigil?

"

Daniel, please lumayo ka sa akin please lang

." Mahinahon kong sabi. Hindi ko na napigilang mapahawak sa tuhod ko sa sobrang panghihina. "

Please lumayo ka!

"

"

Love hindi ko siya ki-

"magsisinungaling pa sana siya kaso dumapo na ang malapad kong kamay sa kanyang pisngi. Doon tumigil ang lahat. Ang kadiliman ng gabi ay nabahidan ng pagpatak ng tubig-ulan mula sa kalangitan. 

"

Magsama kayo!

" Huli kong sabi bago tinakbo ang kahabaan ng daan papunta sa kung saan. Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng paa ko, mabasa man ako o ano basta ang alam ko, gusto ko muna lumayo sa kanya, sa lugar kung saan naganap ang lahat.

Takbo lamang ako ng takbo hanggang sa marating ko ang isang lugar kung saan ko nakilala si Daniel. Hindi ito eksaktong Moonstruck pero palagay ko mawawala ang lahat kapag pumasok ako rito. 

May kaunti pa naman akong pera para pang-inom ng alak. Alam kong mag-aalala sila Nanay at sila Kuya kung gagawin ko ito pero wala. Ayokong umuwing luhaan at bigo dahil mas lalo lamang ako masasaktan. Sa panahong ito ngayon, ako na lamang ang sandalan nila, ang lakas nila kaya itatago ko na lamang ito bago pa ang lahat.

Pagpasok ko ay tinungo ko ang counter. Alam ko naman ang iilang alak, ang mahal at ang hindi. Kaya inorder ko ang kaya ko lamang. Pagkaalis ng waiter ay pinigilan kong umiyak. Ang tugtugin sa loob ay siyang nagpapagulo ng emosyon ko. Ito lang pala ang sagot, bakit hindi ko gawin kapag nasasaktan ako?

"

Pakibigyan nga kami ng isang bote please?

" Saad ng lalaki sa tabi ko. Hindi ko ito pinansin dahil gusto ko lamang ay uminom. Maya-maya ay dumating na ang waiter at binigay na ang issng bote sa lalaki. Nagtaka naman ako dahil alam kong mas nauna ako sa kanya.

"

Wait Kuya, nasaan yung akin?

" Tanong ko.

"

Ahmm, sabi niya po kasi eh

." Kamot ulong sabi nito sa akin.

"

Sino?

"

"

Ako

." Saad ng lalaki sa tabi ko kaya mabilis ko itong tinignan. Doon ako tuluyang nanlumo sa nakita. Si Sir Seven pala iyon habang nakasumbrero. Hindi na ito nakauniporme nang pang-opisina.

"

S-sir..

" nahihiya kong pagtawag.

"

Bakit Andy? Anong nangyari?

" Tanong nito sa akin. 

"

W-wala po

." Saad ko bago ako tumalikod. "

Aalis na po ako Sir, hinahanap na po ako sa amin

."

Ngunit mabilis niya akong nahawakan sa kamay ko. "

Nope, umupo ka at mag usap tay

o."

Hindi na lamang ako tumanggi pa at muling umupo sa kinauupuan ko. "

Sige po Sir, a-ano pong atin?

"

"

Nah, Ikaw ang topic dito. Tell me anong nangyari?

" 

"

W-wala po

."

"

Talaga?

"

"

O-opo Sir

."

"

Then why are you here? Huh? Hindi ba sinabi ng kuya mo na bawal ka uminom?

" Pambabara niya. Dito na ako hindi pa nakasagot. Alam kong huli na niya ako. Pero nanatili akong tahimik kaya bumuntong hininga ito. "

Noong ako ang may problema, hindi ako nagdalawang isip magsabi sayo, tinanong lang kita kung mapapagkatiwalaan ba kita kahit na alam ko namang totoo yun...ngayon ikaw naman, alam mo naman sigurong mapagkakatiwalaan ako hindi ba? Kahit ganito ang ugali ko?

"

Hindi pa rin ako nagsalita. Pero may punto siya sa pagkakataong ito. Alam kong anumang oras ay muli na naman akong iiyak pero hangga't kaya ko,  pipigilan ko.

"

Okay mukhang tama nga ako, about Lovelife right?

" Tanong niya. Doon na ko napatingin sa kanya. Hindi ko mapigilang hindi maiyak na parang bata habang nilalaro ang mga daliri ko. "

Crying means Yes

."

Tumango ako. Yun na lamang ang masasabi ko sa ngayon dahil hindi ko pa kayang magsalita.

"

Now you know the lesson, choose your lover wisely

." Makahulugan nitong pagsagot bago lagyan ang tig-isang baso sa kanyang tapat. 

Mukhang tama na naman siya, naging mapusok ako masyado. Nadala sa unang pag-ibig, nadala sa matatamis na salita nito sa akin. Siguro nga, isang leksyon ito sa akin at isa ring pagkakamali, isang pagkakamaling pinagsisisihan ko. Kung bakit ko pa nakilala si Daniel.

Hindi ko maiwasang masaktan sa nasasabi ko.

"

Here's your drink

," saad niya bago iabot ang isang baso sa akin. Dahan-dahan ko itong kinuha at ngumiti ng pilit sa kanya. Iniling-iling nito ang kanyang ulo. "

Alam mo Andy? Di naman masamang magsaya ngayong gabi, gusto mo bang maranasan yun para makalimutan mo siya agad?

" Dagdag niyang tanong.

Teka sandali, ano raw? 

"

Ano? Game?

"

Itutuloy....

Sorry lameee :<

# Taming 26

T a m i n g   26
: Changes on Night

ANDY'S Point Of View

Napalunok ako ng laway habang tinitignan si Sir Seven. Hindi ko alam kung ano ang tinutukoy niya kaya hindi ko maiwasang kabahan sa binabalak niya para tulungan ako. Napapaisip tuloy ako kung tama bang nakita niya pa ako rito sa Bar.

Inabutan niya ako ng isang basong alak kaya napatingin ako. Sa kulay pa lamang niyon ay alam ko na ang tapang na taglay nu'n. "

Go take this para mawala yung kaba mo sa gagawin ko,

" aniya

Hindi ko alam kung saang lakas ng loob ako humugot upang igalaw ang kamay ko. Inabot ko kasi iyon sabay lapit ko sa aking labi. Nanunot tuloy ang amoy nu'n sa ilong ko.

"

S-sir...

" Saad ko sabay baba ng baso sa lamesa. "

Hindi ko po talaga kaya..S-sorry

."

"

Kaya mo yan.. malaki ka na Andy,

"  aniya. Wala na akong nagawa kung hindi takpan ang ilong ko sabay lagok nu'n. Hindi ko man nalasahan yun ay gumuhit ang init nito sa aking lalamunan. Napaubo tuloy ako habang siya naman ay natatawa. "

Iba talaga kapag First Time

."

Umiling-iling ako. "

Ayoko na Sir, 

nakakasuka

 po!

" Saad ko.

"

Ok ok i get it Haha! Sorry sorry pero baka masanay ka na niyan kapag nakatikim ka one day,

" pagsagot nito pero hindi ko na siya pinansin pa. Bumuga na lamang ako ng isang malalim na hininga ng maalalang muli ang ginawa ni Daniel sa akin.

Nagulat ako bigla niya akong hilain mula sa upuan. Laking pagtataka ko nang hindi ko malaman kung saan kami papunta pero isa lang ang nakikita ko, patungo ang dinadaanan namin sa mga nagsasayawang tao.

"

T-teka Sir...maingay po d-dyan

," saway ko pero hindi ito sumagot. Napatakip ako tenga sa lakas ng tunog. Ang ilaw na papatay-patay sindi habang pumapaikot ang siyang nagpapapikit sa akin. Ganito pala ang lugar na ito, paano nila naaatim na magpunta rito?

"

Enjoy this night!

" Sigaw niya pagkatapos ay nakisabay na ito sa mga lasing na tao habang nagkakasayahan sa daloy ng tugtog. Nakaramdam naman ako ng hiya sa paligid ko dahil halos wala na sila sa sarili nila. "

Sige na Andy!

" 

Napatingin akong muli sa kanya. Nilahad nito ang kanyang kamay bilang pagyayaya sa akin. Natulala ako sa nakangiti niyang mukha. "

Trust me, para makalimutan mo agad yung nangyari."

Hindi ko na alam ang ginawa ko basta namalayan ko na lang na sumasayaw na ako kasabay ng halo-halong emosyon ng mga nasa loob. Bagama't natatakot ako na baka tuluyan akong mawalan ng kontrol sa sarili, ay nanatili ang kamay ni Sir Seven na nakahawak sa akin.

"

Diba Masaya?

" Bulong niya nang mag-iba ang tugtugin. Ang isang masaya at nakakadala ng indak ng katawan ay napalitan ng masamyo at masuyong musika. Naghiwayan ang mga tao lalo na ang mga kababaihan nang magumpisang maiwan ang lahat ng couple sa gitna.

Napatingin ako kay Sir Seven na nakatingin din pala sa akin. "

A-ahh O-opo masaya nga...

" Nahihiya kong sabi. Mistulang nawala sa isip ko ang ala-alang niloko ako no Daniel dahil muling nanumbalik ang kakaibang pakiramdam ko noong una.

"

E-excuse Sir

," palusot ko na lamang dahil hindi na normal ang lahat. Bumalik akong muli sa kinauupuan namin habang siya'y sumunod na lamang. Pagkabalik namin ay nilagyan nito ng laman ang baso niya't baso ko. Bigla ko na lang kinuha iyon sabay inom.

"

Gusto mo bang ihatid na kita? Mukhang hindi ka talaga 

masasanay

 sa loob nito kahit nagtrabaho ka na

," Sabi niya. Tumango ako.

"

Hindi ko nga po alam kung bakit ako pumasok dito eh, lalo na nung...

" Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang tumulo ang luha ko. "

Ang tanga ko po kasi eh, 

naniwala

 agad ako

."

"

Wag mong 

sisihin

 ang sarili mo, hindi mo naman 

kasalanang

 

niloko

 ka niya

." Pinaikot-ikot nito ang yelo sa shot glass. "

Teka nga ano bang ginawa ng 

gagong

 yun?

"

"

M-may Girlfriend po eh, Hindi ko naman po alam kung sino nauna sa amin pero...talo na ko eh, babae siya

." Saad ko. Hindi ko maiwasang masaktan sa binibitawan kong salita pero yun naman kasi ang totoo.

"

Sinasabi ko na nga ba

," aniya. "

Mukha namang 

babaero

 eh

."

"

E-eh hindi naman po siguro...

"

Nagkibit-balikat lamang siya. "

Di ako 

nangdidiscriminate

 pero yung mukha niyang yun? Imposibleng magmahal ng bakla

."

Napapikit akong muli. Hindi ko matukoy kung anong masakit, yung sinabi ko ba o yung sinabi niya. Pero tama naman siguro hindi ba? Ewan, bakit kasi ang dali kong matukso? Dahil ba..bakla ako?

"

Oh..i'm sorry Andy, wag kang magagalit sa akin

." Paghingi niya ng paumanhin. Hindi na ako kumibo pa. "

Concern lang ako

."

Wait? Concern? Napahawak ako sa dibdib ko. Nakakabiglang marinig yun sa kanya pero bakit parang may ibang kahulugan sa akin? Napailing na lamang ako sa naiisip.

"

Halika na ihahatid na pala kita

." 

Nagulat ako sa yaya niyang iyon. "

W-wag na po sir! Nakakahiya po, ako na lang mag-isa uuwi

," saad ko sabay tayo. Ayokong akayin niya pa ako pauwi dahil lang sa problema ko. Pinasok ko ito, dapat ako rin ang tumapos at lumabas mag-isa.

Pero walang epekto ang hiyang iyon sa kanya dahil muli na naman niya ako hinila papunta sa labasan. May mga nababangga kaming lasing pero hindi ko iyon pinapansin. Akmang ihahakbang ko na sana ang paa ko ng may humawak naman sa kabila kong kamay.

Mabilis akong napatingin doon at nakita ang kaisa-isang taong nanakit sa akin ngayon. "

Daniel?

"

Nakita kong lumuhod ito sa harap ko habang nagmamakaawa sa akin. Amoy alak na rin siya. "

Please Love, ayusin natin ito..

"

Pilit kong binabawi ang kamay ko sa kanya. "

A-ayoko na please? Umuwi ka na!

" Saad ko pero sadyang matigas ito. Hindi ko alam ang mararamdaman ko sa oras na iyon, kung mahihiya ba sa ginagawa nito o manliliit sa sarili dahil pinagtitinginan na kami ng tao.

"

Please Love let me explain? I want to fix this

."

"

Ano pa bang aayusin mo Daniel?

"

"

This! This Relationship...please Love?

" 

Napabuntong-hininga ako. Muli na naman akong umiyak habang bumabalik ang ginagawa nito sa akin. Paano ko nga ba matuturuan ang sarili ko na wag magtiwala basta basta? Unang relasyon pero nabigo agad ako.

"

Please? Please? Hindi ko naman kilala yung babaeng yun! Alam mong ikaw lang ang mahal ko...

" Hinila niya ako sabay yakap sa tuhod ko. Para akong nawalan ng lakas para ilayo siya dahil pinangungunahan ako ng Iyak at Awa sa kanya.

"

D-daniel...umalis ka na pakiusap?

" Bulong ko.

Biglang may dumating na dalawang bouncer mula sa likuran ko. Malakas nila itong hinawakan ang magkabilang braso ni Daniel na siyang ikinawala niya. Umiigting ang ugat nito sa leeg dahil sa labis na pagwawala.

"

Bitiwan niyo ko! Gusto ko makausap si Andy!

" Sigaw nito. "

Let me go!

"

Bago pa man ako makasagot bilang pagtutol sa ginagawa nila ay may humawak na sa akin. "

Tara na Andy, iuuwi na kita

." Bulong ni Sir Seven habang pinanonood nito ang pagpapatuloy na pagwawala. Aalis na sana ako ng suntukin ng isang bouncer ang tyan ni Daniel.

"

Daniel!

" Sigaw ko pero nahila na talaga ako ng tuluyan palabas.

Wala na akong nagawa kung hindi sumakay na lamang sa kanya at magpadala pauwi. Sa pagbyahe namin pareho ay tanging tunog lamang ng pag-andar ng kanyang sasakyan sa malapad na kalye't kalsada ang maririnig. Nakatingin lamang din ako sa bawat gusaling nadadaanan namin.

Patuloy kong naririnig ang linya ng mga sinasabi ni Daniel sa akin. Nagtatanong ang isip ko kung sincere ba siya sa mga iyon o sadyang ayaw niya lang mapahiya na nabuking ko agad ang pambababae niya? Tama ba talaga si Sir na nasa mukha niya ang hindi iibig sa tulad ko? O baka naman...

Hays!

Sa pagkatulala ay hindi ko na napansin pang nakarating na pala ako sa bahay namin. Mula sa tapat ng bintana ay napabuntong hininga ako.

"

We're here Andy

," aniya. "

Kaya mo bang mag-isa rito?

" 

"

O-opo!

" Sagot ko sabay tanggal ng seat belt ng sasakyan. Nanghihina man ay dapat kong ipakita na hindi ako naapektuhan sa nangyari kanina. Pero sadyang hindi ata manhid si Sir Seven dahil akmang bubuksan ko na sana ang pintuan pero pinindot niya ang lock nito. Nagtataka ko siyang tinignan. "

B-bakit po?

"

"

Wag mo na siyang isipin, ikaw lang ang magiging kawawa

." Sumandal ito sa kanyang upuan bago ipatong ang kamay sa manibela. "

Alam na ba ito ng pamilya mo?

"

Mabilis akong umiling. "

Hindi pa po...at wala akong balak na sabihin sa kanila

."

"

Bakit?

"

"

Ayoko na pong madagdagan ang problema nila dahil sa akin

," sagot ko. 

"

Pero pamilya kayo hindi ba? Mabuti pa nga ikaw nariyan sila para sayo

," Bulong niya. Hindi na ako nakakibo pa. Tama naman siya, pamilya kami at dapat walang sikretuhan. Pero may pagkakataon kasing kailangan sarilihin ang lahat lalo na kung patong-patong pa ang problema sa inyo.

"

Sige na Andy, kung hindi mo kayang matulog mag-isa dyan ay doon ka na lang matulog sa rest house ko

." 

"

Wag na po Sir! Nakakahiya po! Kaya ko na po promise...

" 

Tumango naman siya bilang tanda ng sumang-ayon ito sa akin. Ayoko naman kasing matulog doon dahil una sa lahat ay nakakahiya na ang ginagawa nito sa akin. Sobra-sobra na rin ang ginawa nito lalo na nung nakinig siya sa sa akin.

"

Ok then goodnight...

" Sagot nito bago buksan ang lock.

"

Salamat po...ingat kayo

," Pagsagot ko bago bumaba na. Hinintay ko ang pag-alis ng kotse niya bago ako pumasok sa loob. Binuksan ko ang naka-lock na pintuan sabay bukas na rin ng ilaw na siyang nagkalat ng liwanag sa loob. 

Pagkahakbang ko pa lamang sa loob ay ni-lock ko na ang pintuan at napagdesisyonan kong matulog na lamang sa sala. Mabilis kong inilatag ang banig na hinihigaan namin noon nila Kuya kapag natatakot akong matulog mag-isa sa kwarto.

Kinuha ko rin ang unan at kumot sabay bukas ng electric fan. Dahil sa labis na pagod ngayong araw ay mabilis akong nawalan ng lakas dahilan para mabilis akong makatulog.

SEVEN'S Point Of View

"

Bro!

" Pagtawag ni Light sa akin bago ito umupo sa tapat ko. Narito kami sa isang coffee shop kung saan kami nagkikita talaga kapag may pag-uusapan o kapag walang magawa. "

kamusta?

"

"

Ito may Hangover

," tipid kong sagot.

"

Bakit? Nag-inom ka ba kagabi?

"

"

Oo, obvious ba?

"

Pinaikutan niya ako ng mata. "

Ganyanan pala ha, hindi ka nagyayaya!

"

Natawa ako ng kaunti. Kahit kailan ay hindi siya nagbago kapag hindi nayayaya sa lakad, pshh what a childish! "

Wala lang akonng magawa nu'n kaya hindi kita nasabihan

."

"

Ganun?

" Sabi niya bago kunin ang kapeng nasa tapat niya. "

By the Way anong problema ang sasabihin mo sa akin

."

Napatingin ako sa labas ng shop kung saan padaan-daan ang bawat kotse. May iilan ding naglalakad sa gilid kung saan iba't iba silang tao. May mga empleyado, ordinaryo at mga estudyanteng papasok sa eskwelahan. "

Si Andy, siya ang problema ko

."

"

Oh? bakit? Pumalpak ba?

"

"

Yup! But not literally sa trabaho, pumapalpak sa Lovelife eh

," saad ko na muntik na niyang ikabuga ng iniinom. Mabuti na lang at hindi iyon natuloy. "

The focc!

"

"

What?! Si Andy? May Lovelife?

"

"

Obvious? Syempre kasasabi ko ngamg pumalpak hindi ba?

"

Tumango-tango siya bago punasan ng tissue ang bibig. "

Ok ok gets! Pero anong problema roon? Eh hindi naman ikaw si Andy, hindi ikaw ang nasaktan

."

I sigh. "

Yun nga eh, hindi ako si Andy...mas lalong hindi ako ganito pero ang laki ng epekto sa akin nung malaman kong ginago lang siya nung Daniel!

"

"

P

*

tang

*

na pala ng Daniel na yan eh!

" Bulong niya bago kumunot ang noo. "

Teka nga! Sino ba si Daniel?

"

"

His Boyfriend— i mean Ex-Boyfriend

."

"

I see, pero ang laki nga ng problema mo Bro kasi pati problema niya prinoproblema mo na rin

."

Kahit kailan talaga itong si Light. Mukhang hindi ata ako makakahanap ng matinong sagot sa magulo kong isip.

"

Joke, pero ito seryoso, concern ka kay Andy

," aniya.

"

Yup! Exactly!

"

"

Pero bakit nga ba Seven? Bakit parang hindi na ikaw yung kilala ko na laging galit? Masungit? At bugnutin?

"

Nagkibit-balikat ako. "

I don't know, pero nagsimula lang ito nung magsabi ako ng problema kay Andy...Noong gabing binigyan ko siya ng trust.

"

Muli ay muntik na naman niyang maibuga ang kapeng iniinom. "

What the— Trust?! Bakit mo siya binigyan ng Trust? As in yung—

"

Nasapo ko ang noo ko sa kaba. "

The Fuck! Of course not! Hindi ya

n yung tinutukoy ko, kumbaga yung Trust na pagtitiwala sa tagalog!

"

Tumango-tango siya. "

Ahh, Baka

 dahil naramdaman mo nga na Mabuting tao talaga si Andy? Alam mo Bro, siguro nga mabait siya Kaya ganoon na lang ikaw mag-alala...

"

Mukhang may point naman siya pero parang hindi eh. Parang may iba akong hinahanap dahil hindi sapat ang salitang "
mabait lang siya.
" "

Wait a minute, ganoon ba talaga? Eh bakit parang gusto kong magalit nung makita ko siyang malungkot? Ibang-iba sa nakikita ko noong pumasok siya sa akin

."

Nagsimulang sumilay ang ngisi ni Light sa labi. Mukhang may binabalak na naman itong maitim na plano. "

Baka naman....gusto mo na siya? Ayiiee!!

" Panunukso nito na ikinasimangot ko.

"

I'm not gay!

"

"

Pero defensive?

"

Tsk! Natahimik na lang ako. Alam kong kapag asaran ay hindi ako mananalo sa kanya. Pero napa-isip lang ako ngayon, hindi kaya tama si Light? Pero hindi ako bakla! Argh! Ayoko ng ganito, ayokong nalilito!

"

Anong gagawin ko? Baka mamaya umasa naman siya sa akin kapag nasanay siya?

" Saad ko habang iniisip na posibilidad ngang maging ganoon ang ikot lalo na't hindi straight si Andy.

"

Alam mo gawin mo? Maging mabait ka na lang sa kanya, tutal ayaw mong masaktan siya diba? Hindi ko naman matukoy kung anong dahilan niyan dahil una sa lahat ay ikaw lang ang makakalaam niyan ok?

"

"

Pero paano kung masaktan ko naman siya?

"

"

Saan? Dahil baka mag-expect siya?

"

"

Yup!

"

"

Bro, I don't know what to say huh? Pero kasasabi ko lang, ikaw lang ang makakasagot ng tanong mo...pero for me may kakaiba na nga sa inyong dalawa

." Sagot niya na nagpatahimik sa akin.

Itutuloy...

# Taming 27

T a m i n g  27: Presents

ANDY'S Point Of View

Dahil sa bahay ako natulog kagabi ay roon na rin ako nagbihis para pumasok. Nagpaalam na lang ako kila Nanay na hindi muna ako makakauwi sa kanila kagabi lalo pa't muli ko na namang inayakan ang lalaking yun..

Si Daniel..

Huminga muna ako ng malalim saka inayos ang tie ko habang nakaharap sa salamin. Panibagong araw na naman para sa pagpasok, panibagong normal na buhay ang mangyayari. Nothing change, ako pa rin ito...si Andy Domingo na ngingiti at susunod sa utos ng boss niyang si Seven.

Bigla kong naalala yung gabing sinamahan ako ni Sir sa bar para makinig sa problema ko na napunta at nag-iwan sa akin ng pala-isipan na talagang nagbago na ito kumpara sa dating nakilala ko. Pakiramdam ko may iba pa yung rason hindi lang dahil sa nakinig ako sa problema niya eh..

Iniling-iling ko ang ulo ko. "

Hindi Andy, tama na ang hinala mo ok?

" Saad ko sa sarili ko. Napatingin na lamang ako sa relo ko. "

Alas syete na pala

."

Agad akong lumabas ng pintuan na iyon at inilock  ito saka naglakad paalis. Pagkalabas ko sa kalsada ay saktong pumarada sa tapat ko ang dati kong sinasakyan na tricycle driver. Nakangiti ito sa akin. "

Ngayon na lang kita nakita ah? Papasok ka na hindi ba?

" Tanong nito na ikinatango ko.

"

Oho sana, pwede sumakay?

" Tanong ko.

"

Aba oo naman!

" Nakangiti niya pa ring sagot. "

Nga pala may nagpunta sa tapat ng bahay niyo kagabi ah? Lalaki, lasing ata tawag ng tawag sayo

."

Napalunok ako ng laway. Hinahanap ako? Lasing?  Hindi kaya si Daniel yun? Napabuntong-hininga na lang ako. "

Baka mali lang ho yung bahay na napuntahan, hayaan niyo na po

." Palusot ko sabay sakay rito. Agad niyang pinaandar ang makina ng tricycle saka iyon pinaandar.

Bigla akong napa-isip kung paano pa siya nakapunta sa amin sa kalagayan na iyon. Masyado niya lang akong pinagsasayangan ng oras, bakit hindi na lang siya manahimik at kalimutan na niloko niya ako?

Ilang minuto ang lumipas ay nakarating na ako sa papasukan ko. Huminga ako nang malalim saka nagpaalam sa driver. Kanina pa naman ako nagbayad kaya walang problema. Hinawakan ko ang bag ko na may gamit saka pumasok sa loob. Pagkatapak ko pa lang doon ay sumalubong na sa akin ang mga palakad-lakad na ibang employees, naglilinis na janitors at sina Miss Alice na nasa desk area.

Tumingin ito sa akin. "

Good morning Andy

," aniya.

"

Good morning din po Miss

," saad ko. Bigla itong may sinenyas sa akin na parang itinuturo. Kumunot ang noo ko saka tinignan ang waiting area kung saan nakaturo ang daliri niya. Biglang tumayo ang lalaki roon na nakangiti sa akin. Napapikit ako nang makilala ko ito.

"

Andy...

" Pagtawag ni Daniel sa akin sabay lapit. "

Andy Please 

magpapaliwanag

 ako, aayusin ko ito

."

"

Anong ginagawa mo rito?

" Bungad kong tanong.

"

Please wag mo akong 

itaboy

 oh? Please wala naman yung babaeng yun, isa lang siyang slut—

" natigil lang siya nang sampalin ko ito bigla. Natahimik siya, pati na rin ang mga taong nasa loob.

"

Ganyan ka ba 

katarantado

 Daniel? Pati mga babae hindi mo na 

nirerespeto

? Hindi ka na ba nakuntento na niloko mo ako? Na pinaniwalaan ko yang mga salita mo?

" Galit sa sabi ko. Hindi ko na napigilan ang emosyon ko kaya napaiyak na naman ako.

Akmang hahawakan na niya ako sa balikat pero dalawang malakas na kamay ang tumulak sa akin ,dahilan para mapaupo ako sa sahig. Napatingala naman ako sa may gawa nu'n at nagulat na narito na rin pala ang girlfriend ni Daniel.

"

Samantha?! Anong ginagawa mo rito?!

" Angal ni Daniel sa babae pero hindi siya nito pinansin.

"

How dare you na sampalin ang boyfriend ko?!

" Sigaw nito sa akin. Dinuro-duro niya pa ako. "

How dare you rin na pagsalitaan mo ng ganyan si Daniel?! Ha? Bakit? Nag-aasume ka ba na mamahalin ka nito? No! Co'z you're Gay! Salot!

"

Napapikit ako sa narinig. Tama nga siguro siya? Bakla lang ako kaya nagawan ako ng kasalanan ni Daniel, lalaki pa rin siya.at kailangan niya ng babae. Kasalanan ko rin siguro ano? Paniwalang-paniwala ako..

"

Sam please! Watch your mouth! Hindi totoo yang sinasabi mo!

" Sabat ni Daniel pero galit siyang hinarap nito.

"

Why?! Anong hindi totoo?! Daniel! Please tell the truth! Na mahal mo lang siya kapag wala ako! Na kapag horny ka!

" Saad niya ma ipinandalakan pa ang huling sinabi. "

Ikaw! Ilang beses ka na ba nakipag-sex sa ibang lalaki?! Ha?!

"

"

H-hindi ako ganoon!!

" Sigaw ko pero nagtiim-bagang lamang siya. 

"

Sa tingin mo maniniwala ako sayo?! Ha?!

" Akmang sasampalin niya na ako nang mapapikit ako. Hinihintay ko na lamang dumapo ang malapad niyang palad pero ilang segundo lamang ay isang anino ang nakita ko mula sa lapag na kinauupuan ko. Otomatikong napaangat ang mukha ko at doon nakita ang nakalaylay na neck-tie ni Sir Seven sa akin.

"

Sige, hurt him and i will make sure na makakarating ito sa korte!

" Galit niyang bulyaw saka malakas na itinabig ang kamay nung Samantha. "

Now! Leave! O ipapakaladkad ko kayo palabas?!

"

"

Aha? So ngayon tagapag-tanggol mo na ang boss mo? Oh come on...No wonder na lalandiin mo rin ito at titikman!

" Saad ni Samantha. Itinayo naman ako ni Sir gamit ang isa niyang kamay.

"

Mas ok na landiin niya ako at tikman, kasi papatulan ko siya. Mabait si Andy, siguro hindi rin ako magtataka na baka isang araw maging boyfriend niya ako... at least seryosong relasyon ang mangyayari

." Tinignan niya ito mula taas hanggang baba. "

Hindi tulad niyang kasama mo, paano ka nakakasiguro na hindi ka niyan lolokohin tulad ng ginawa niya rito

."

Hindi nakasagot ang dalawa Kaya naman tinawag na nito ang security guard upang paalisin ang dalawa.

"

Mam/Sir umalis na lang ho kayo para maayos na po ang lahat

." Saad ng gwardiya sa kanila. Hindi ko na sila tinignan pa habang naglalakad paalis dahil sa kahihiyang ginawa nila sa akin ngayon.

Nagulat na lamang ako ng akbayan ako ni Sir saka yayaing umakyat pataas sa opisina niya. Naging tahimik na lamang ako habang papunta roon. Pagpasok ay naupo ako sa lamesa ko kung saan kakaunti na lamang ang mga papel na dapat kong lakarin. Napakunot ang noo ko.

"

Sir nasaan ho yung mga pinagagawa niyo sa akin?

" Tanong ko. 

"

Actually tapos na siya, pinatapos ko na sa ibang employees and now yan na lang ang dapat mong gawin

." Nakangiti niyang sabi. "

Pero next week mo pa siya gagawin Andy.

"

"

Bakit hindi pa po ngayon?

"

"

We have a outside representative event na gaganapin next week din, at isa tayo sa napili na sumama kaya naman pupunta tayo roon dahil kailangan, at doon mo na rin yan tatapusin

." Saad niya na ikinataka ko.

"

Sino-sino ho tayo Sir?

" 

"

Tayong dalawa lang,

" Aniya na ikinatigil ko. "

And 30 days yun so Kailangan mong mag empake ng gamit sa susunod at make sure na magpaalam ka  sa family mo, gusto mo bang samahan kita mamaya?

"

"

Ah eh...

" Hindi ako makasagot. Halos kumabog ang dibdib ko nang marinig na kaming dalawa lamang ang naroon. Tapos pumasok pa sa isip ko yung sinagot nito roon sa Samantha. Hindi ko maiwasang mapaisip kung anong mangyayari next week.

"

Don't deny na gusto mo sumama Andy

," aniya. "

Look, mag eenjoy ka roon...and guess what? Baka mapadali ang pagmove on mo sa gagong yun

."

Tumango ako. "

Magpaalam po ako kay Nanay at Kuya Mamaya.

" Saad ko.

Tumango siya saka ngumiti.

Makalipas ang ilang oras na trabaho ay tanging inaasikaso ko lamang ang mga utos ni Sir Seven sa akin. Nakakapagtaka nga lang ang galaw nito dahil kung minsan ay magjojoke siya na hindi ko alam kung may kahulugan ba sa akin o sadyang ganito lang ang kabilang side ng pagkatao niya? Hindi ko alam pero kahit na ganoon ay lubos kong nakikilala na si Sir ng dahan-dahan at sa bawat pagpasok ko sa company nila.

"

Handa ka na?

" Tanong ni Sir Seven habang nasa tapat kami ng pintuan ng kwarto ni Kuya rito sa ospital. Tumango ako saka lakas-loob na pumasok sa loob habang bitbit ang ngiti.

Napag-usapan namin na wag ipaalam ang nangyari sa amin ni Daniel lalo na ang pang-aaway sa akin ng girlfriend nito. Ayaw ko nang palakihin ang issue lalo pa't nagiging maayos na rin naman si Kuya. Pagpasok ko ay bumungad sa akin si Kuya Ryner kasama si Sir Alex habang kausap si Kuya Andrew. Nakatutok ang mga mata nila sa amin lalo sa kasama kong nakapolo lamang pero mukhang disente pa rin.

"

Kuya!

" Salubong ko sa kanila sabay yakap sa mga ito. "

Kamusta ka?

"

Matapos niyang tignan si Sir Seven ay bumaling ang atensyon ni Kuya Andrew sa akin. "

Ayos lang Bunso, katatapos lang ng gamutan ni Kuya, ikaw kamusta trabaho mo? At sino yang kasama mo?

"

Napatingin ako kay Sir pero nagkibit-balikat lang ako. "

Boss ko siya, actually dumaan lang ako rito para magpaalam pero hayaan mo na, nasaan si Nanay?

"

"

May binili lang sa labas

." Pagsabat ni Kuya Ryner. Biglang naagaw ng atensyon ko si Sir Alex, na parang may gusto itong ipahiwatig.

"

A-ahh ganun po ba? Hmm sige babalik na lang siguro ako, may pupuntahan pa kami eh

." 

"

Teka Bunso nasaan si Daniel? Bakit hindi mo siya kasama pala ngayon?"

 Biglang tanong naman ni Kuya. Naalerto ako bigla dahil baka alam na nilang lahat ang tungkol dito. Ayokong mapagalitan dahil sa kamalian ko lalo pa't kauna-unahan ko iyon.

Nagkatitigan kami ni Sir Seven sa pagkakataong iyon. Kinakabahan akong tumango sa kanya habang napalunok na lamang ito laway. "

Ah umalis po kasi siya Kuya, sige aalis na po ako

."

"

Oh sige, balik ka agad ha? Kung wala ka nang gagawin

." Aniya sabay pisil ng pisngi ko na lagi niyang ginagawa kapag aalis ako. Nginitian ko na lamang silang tatlo sabay alis sa hospital na iyon.

Pagkasakay ng kotse ni Sir ay roon pa lamang ako natahimik. Mistulang nahiya ako sa sarili dahil sa nangyari kanina. Alam kong karapatan nilang malaman iyon pero ano nga bang pipiliin ko? Eh baka makadagdag lang iyon sa pasanin nila, buti kung sana'y matiwasay na paghihiwalay ang nangyari sa amin.

"Hanggang kailan

 mo hindi sasabihin?

" Biglang tanong na naman ni Sir Seven sa akin.

"

Siguro Sir kapag...kapag kaya ko na

." Sagot ko naman.

"

Hanggang kailan mo ba kakayanin? Kapag nahulog ka na naman sa Daniel na yan?

" 

Tinitigan ko siya. "

Hindi na po mangyayari yun

."

Tumango siya. "

That's Good

." Huli niyang sabi sabay paandar ng sasakyan para puntahan ang kailangan naming puntahan.

Third Person's Point Of View

Napatingin ang isang lalaki sa malayo habang pinagmamasdan ang papalayong sasakyan na sinusundan niya. Alam nito kung saan iyon patungo pero sadyang nakakatamad na kaya hindi na lamang nito tinuloy ang balak. Akmang papaandarin na niya ang sasakyan nang may muntik nang tumawid sa harap niya.

Rinig niya ang sigaw ng babae. "

What the hell?!

" Sigaw nito sabay tingin sa sasakyan niyang tinted ang salamin. Napangisi siya nang makilala ito kaya naman agad siyang bumaba hindi para awayin, kung hindi kamustahin ang matagal na niyang hinihintay.

"

Kita mo nga naman, nagkita na naman tayo?

" Sarkastikong pagbati nito sa babaeng nakasuot ng pulang dress at isang sunglasses. Nililipad ng hangin ang buhok niyang mahaba at kulay blonde.   Kumurba ang isang ngiti sa mapula niyang labi nang makita ang lalaki.

"

Oh hello? Long time no see?

" Aniya.

"

Wag tayo rito mag-usap Tiana, doon tayo sa dati

." Aniya sabay bukas ng back seat na pintuan sa kanyang sasakyan. 

"

Thank you

," pagsagot pa ng Babae sabay pasok sa loob. Hindi na nagtagal ang dalawa roon saka pinuntahan ang dati nilang takbuhan kapag nag-iinit ang katawan. Alam niyang pagbibigyan nila ang isa't isa kapag sa ganitong pagkakataon lalo pa't patago at walang makakapigil sa oras na iyon.

Makalipas ang ilang oras ay nakarating na sa kwartong inakupahan ang dalawa. Wala na silang inaksaya pa kung hindi hubaran ang isa't -isa hanggang sa higaan nito ang maayos na kama ng silid. Napatingin ang lalaki sa kisame.

"

Totoo ngang Karma is real ha?

" Saad nito na nagpakunot noo ng kasama.

"

Wait what?

" Tanong nito. Tinignan siya nito ng malagkit dahil sa balangkinitang katawan na talaga namang hindi nagbabago magmula pa noon.

"

Si Seven, magmula noong umalis ka at umayos ang buhay...ayun bumawi na sa akin, not into physical but in bussines...nagpapabida na naman kila Mommy at Daddy!

"

"

Oh..What a surprise? Nadadaig ka niya, bakit hindi mo na lang kasi tanggapin na mas magaling talaga ang kapatid mo Rico kaysa sayo?

" Ani ng babae na kinainis ng lalaki. Hinawakan niya ang panga ng babae habang nagbabaga ang mata sa galit.

"

Ulitin mo ang sinabi mo! Alam mo? Ayoko sa lahat ay yung iniinsulto ninoman!

" Aniya pero tanging pagngisi lamang ang sinagot ng Babae.

"

Talaga lang ha? If magaling ka nga kaysa sa kapatid mo...show me in this Bed

," mapang-akit na boses ang itinapat nito kaya naman hindi na nakapagpigil ang lalaki na sunggaban ito ng halik. Napangisi ang babae sa pagiging agresibo nito.

Itutuloy...

Sorry for the late update,Happy 4k+ Reads!

# Taming 28

Here's the picture of place na pinuntahan nila Seven and Andy, That is Virgin Beach Resort in Batangas. Happy reading!!

T a m i n g  28: Vacation Love

ANDY'S Point Of View

Lumipas ang ilang araw at dumating ang oras para umalis kami ni Sir Seven para sa isang outside representative. Ayon sa kanya ay sa batangas daw iyon gaganapin kung saan sa isang beach resort kami mananatili. Nagkibit-balikat na lamang ako habang ineempake ang gamit ko.

"

Talaga bang 30 days ka roon?

" Tanong ni Nanay habang tinutulungan niya ako sa pag-aayos. 

"

Nay, wala po akong magagawa kung yun ang kagustuhan, kahit naman po si Sir Seven ay hindi rin makakapigil lalo na't kasali lamang kami roon

," sagot ko. "

Atsaka sabi niya maaaring mag increase raw ang sweldo ko kung 

magpa

- participate ako sa ganoon

."

"

Sabagay

," aniya. "

Nga pala, ang sabi ng 

doktor

 ay maaari na raw iuwi ang Kuya mo, pupunta na lang kami sa hospital kung 

magpapachemo

."

Napatingin ako sa kanya. "

Talaga po?

" Nakangiti kong sabi. "

Mabuti naman po Kung ganoon?

"

"

Oo nga nak, napakabait ng 

Diyos

 sa atin at nung... tumutulong sa Kuya mo

." Pagkasabi niyang iyon ay ngumiti siya. Hindi ko malaman kung anong meron doon pero hinala ko'y kakilala ni Nanay ang taong iyon. "

Oh sige na nak, baka ma-late pa kayo nung Boss mo

."

Natahimik na lang ako sa naisip. "

Opo Nay, kayo na pong bahala magsabi kay Kuya ha? Salamat nay tatawag na lang po ako kung 

magkakafree

-time kami nila Sir

." Saad ko sabay halik sa kanyang pisngi. Hindi na ko nagtagal sa bahay at agad na sumakay ng sasakyan paalis.

Pagkarating na pagkarating ko sa Company ay nasa labas na ang sasakyan ni Sir Seven. Akmang papasok na ako nang biglang magbukas ang pintuan ng kotse niya at doon ko nakita siya na nakaready na pala. "

Hey, let's go

," yaya niya. 

Agad siyang bumaba sa sasakyan at binuksan ang back-seat niya, naroon ang maleta niya na dadalhin kaya naman doon din niya nilagay ang akin. Nakaramdam ako ng hiya nang makita siyang binuhat iyon, na dapat ay ako ang gumagawa.

Ilang saglit pa ay binuksan niya rin ang tabi ng Driver Seat. "

Sakay

."

Wala na akong nagawa kung hindi umupo roon pagkatapos ay lumipat naman siya para sumakay sa Driver Seat. Pagkaraan ay tumingin ito sa akin. "

Nakapagpaalam

 ka na ba?

" Tanong niya.

Tumango ako. "

Yes sir

," sagot ko naman saka niya pinaandar ang kotse. Hindi na ako nagsalita pagkatapos nu'n. Wala na naman akong topic para makipag-usap sa kanya.

"

Andy 

Pakipindot

 nga ng Radio para di boring

," saad niya. Tinignan ko ang sinasabi niya at akmang pipindutin nang hawakan niya ang kamay ko. Napatigil ako. "

Wait

," aniya.

Napabitaw ako bigla roon.

May kinuha siyang CD sa isang lalagyan ay isinaksak iyon doon. Maya-maya pa ay tumugtog na ang kanta na bumagay sa sitwasyon namin ngayon. Yun bang parang pinapatugtog kapag nasa byahe ka. Nakalimutan ko lang ng title niya pero isa ito sa paborito ko.

Why is that sad look in your eyes

Why are you crying

Tell me now, tell me now

Tell me, why you're 

feelin

' this way

I hate to see you so down, oh baby

Bigla akong napatigil nang mapangkinggan ang Lyrics. Napatingin ako sa radyo at kay Sir, na nakatingin din pala sa akin kaya mabilis kong iniwas ang mata ko. 

"

Ang ganda talaga ng kanta

," bulong niya na narinig ko pa. "

Hindi ba Andy? Maganda ang kanta?

"

"

O-opo

," sagot ko na lamang kahit natatamaan na sa kanta.

Is it your heart oh, that's 

breakin

' all in pieces

Makin' you cry, makin' you feel blue

Is there anything that I can do

Hindi ko na naman naaalala si Daniel, tapos na kami, tapos ang pagmomove-on ko pero bakit masakit pa rin? Bakit parang  yung traumabat memories na kasama ko siya narito pa rin? Hindi ko mapigilang maluha.

"

Don't cry

," biglang sabi ni Sir Seven sa akin. "

Please don't cry

."

Kumunot ang noo ko. Ako ba ang sinasabihan niya nito? O yung kanta? Pero bakit naman niya ako sasabihan ng ganoon? Nakakapagtaka naman.

Maya-maya pa ay sumabay na siya sa lyrics. "

Why don't you tell me where it hurts now, baby

, 

And I'll do my best to make it better

Yes, I'll do my best to make those tears all go away

," kanta niya na nagpatahimik sa akin.

Siguro nga hindi ako ang sinabihan niya...

Pero yung boses niya, sobrang ganda pakinggan. Parang hindi halata sa itsura niya na marunong siyang kumanta at may sariling tono sa kinakanta. Hindi ko mapigilang mapangiti dahil doon. Sa tuwing nakakarinig kasi ako ng lalaking kumakanta ay sumasaya ako, hindi ko lang talaga alam kung bakit.

Sa sobrang libang namin ay kumanta lang kaming dalawa sa byahe. Hindi rin nawala ang tawanan kapag may napipiyok sa aming dalawa. Hanggang sa hindi na namin napansin na nakarating na pala sa pupuntahan namin.

"

Virgin Beach Resort?

" Basa ko rito habang dala-dala ang aking gamit. Ilang saglit pa ay lumabas na rin ng kotse si Sir Seven habang hila ang maleta niya, nakakahiya para akong mukhang ewan dito, hindi kasi de hila ang akin kung hin sinasabit lamang sa balikat iyon.

"

Yeah, 

Let's go 

para makapagpahinga muna tayo,

" yaya niya. Sabay na kami naglakad papunta sa Entrance. Hinarang muna kami ng guard. Ipinakita naman ni Sir ang dalawang yellow card na ayon sa kanya ay VIP kaya matapos makita iyon ay bigla kaming pinapasok kahit na hindi pa kami nagbabayad.

May sumalubong sa aming dalawang male staff na nakasuot nang kulay dilaw na polo, kinuha ng mga ito ang aming dala. "

Follow po kayo Sir

," saad ng isa saka naglakad.

Habang sumusunod ay biglang nagsalita si Sir Seven. "

Maybe narito yung boss mo dati Andy

," aniya na nagpakunot ng noo ko.

"

Dating Boss?

" Tanong ko naman saka siya tumingin sa akin. Ipinakita niya sa akin ang isang papel.

"

Yup, Alex Jules? Sponsor ang Bar niya ng Resort dahil sa masasarap niyang alak

," aniya. Ibig sabihin kung narito siya, edi kasama si Kuya Ryner? At kung maaari pa ay narito si.. "

Is there any problem Andy?

"

Umiling ako. "

W-wala po

," saad ko na lamang. Ayokong mag-alala siya ngayon lalo pa't narito kami para sa vacation at business, hindi para sa kung anong bagay.

Nang makarating kami sa kwartong nakaassign sa aming dalawa ay napanganga na lamang ako sa nakita. Iisa pero malaking kama ang naroon. "

A-ah?

" Ang tanging nasabi ko lamang sabay tingin kay Sir.

"

It's okay, parehas naman tayong lalaki atsaka alam ko namang wala kang gagawin sa akin kaya don't worry kung iisa lang ang kama natin

." Aniya. 

Hindi naman kami nagtagal sa kwarto dahil itinabi lamang ng mga staff ang gamit namin at sinabihang wala silang closet na para sa bisita, hindi ko rin naman balak ilagay iyon doon dahila makakadagdag oras pa. Gusto ko muna magpahinga sa pagod kaya naman humiga muna ako sa malambot na kama habang nakatingin sa kisame.

"

Mamayang gabi ay may Party sila rito, sasama ka ba?

" Tanong ni Sir.

"

Hindi po kasi ako mahilig sa party na yan eh, kayo na lang po siguro

," sagot ko. Naramdaman ko namang tumabi sa akin si Sir na naupo habang nakahalumbaba. 

"

Sama ka na, please? Wala akong makakasama roon kung hindi si Light at yung assistant niyang si Elvis

," pakiusap nito na animo'y isang bata. "

Sige na Andy please? Promise walang drinks or anything na ayaw mo, it's just a music

."

Gusto kong tumanggi lalo pa't naiisip ko na narito rin siguro si Daniel at ang Girlfriend nito na maaaring aawayin na naman ako. Pero wala naman akong magagawa kung hindi um-oo na lang.

"

S-sige Sir

," saad ko.

Lumipas ang oras at dumating ang hapon. Medyo hindi naman ganoon kainit dito lalo pa't may iilang puno na nagbibigay ng lilim sa amin. Kasalukuyan kaming nasa labas ni Sir Seven habang nagtitingin-tingin ng iilang turista at Guest. Nakasuot ito ng Hawaiian shirt and short na bumagay sa kanya. May t-shirt siyang suot pa na medyo fit sa kanya. Bumakat tuloy ang pandesal nito sa katawan pati ang makisig na dibdib. Habang ako naman ay katulad ng kanya pero halos sarado ang suot ko dahil wala naman aking maipagmamalaki.

Napaiwas ako ng tingin.

"
Maganda ang view ano? Ang sarap maligo Andy
," saad niya. Hindi ako sumagot kung hindi tango lamang. Kanina pa kasi ako distracted sa suot niya, ewan ko ba. "

Ang dami ring girls

," biro niya pa.

"

O-oo nga eh

."

Hinarap niya ako saka hawak sa braso ko. "

Andy please don't be 

shy

? Pakiramdam ko tuloy ayaw mo ako kasama

," aniya. Nakonsensiya naman ako sa sinabi nito dahil sobra ngang nakakahiya, kanina pa kasi ito kwento ng kwento tapos ako tamang tango lang o iling.

"

Sorry Sir, sige po hindi na ko 

mahihiya

," saad ko.

Nagsayang na lamang kami ng oras sa kakaikot at kakapunta sa iilang sites dito. Hindi magkamayaw ang nakatinging babae sa kanya na nakaswimsuit dahil naliligo ang iilan sa kanila. Dumating ang tamang oras ng Party na sinasabi nito sa akin.

"

Don't worry Andy, wag kang bibitaw ha?

" Saad niya nang magpunta kami sa entrance. May iilang bouncer roon na pamilyar sa akin dahil iyon ang mga nakatrabaho ko sa bar noon. Kinakabahan man ay humawak na lang ako sa braso niya dahil sa dami ng tao sa loob.

Nagsimula ang tugtugin doon kung saan hindi magkamayaw ang mga tao sa paghiya lalo pa't may iilang amoy alak na rito. Ilang saglit na siksikan bago kami makarating sa isang lamesa na may nakalagay na pangalan niya at pangalan ko.

Umupo kami. "

Naririnig mo ko?

" Sigaw niya dahil sa lakas ng music sa loob.

"

Opo!

" Sagot ko naman.

"

Teka lang ha?  May kukunin lang ako saglit!

" Sigaw niya muli na ikinatango ko na lamang. Iniwan niya ako saglit sa lamesa. 

"

Andy!

" Sigaw ng kung sino sa akin. Sa una'y hindi ko iyon pinansin dahil baka mamaya ay si Daniel pala iyon tapos guguluhin na naman ako. "

Andy! Hoy!

"

Hindi ko muli ito napansin. Pero dahil sa kakailan niyang sigaw ay lumingon na ako. Nakita ko si Elvis habang kasama si Sir Light. Tinawag nila ako para lumapit sa kanila. Nakatayo kasi ang mga ito habang nakikisabay sa sayaw.

Wala pa rin si Sir pero dahil kilala naman nila ito ay sumama na ako. Pagkarating ko roon ay inabutan ako ni Sir Light ng isang baso na may kulay asul na alak. Hindi ko alan kung ano iyon pero kinuha ko na lang.

"

Kamusta?

" Tanong ni Elvis. Napuna ko ang biglang pagbabago ng itsura nito. Parang nag-glow up ito na nagtransform. "

Woy!

"

"

A-ahh Ayos lang, ikaw ba?

" Sagot ko.

"

Ayos lang rin! Ang cute ng suot mo ah! By the way nasaan si Sir Seven?

" Sabi nito. Tumingin naman ako sa paligid pero hindi ko siya mahagilap. Bigla akong hinarap ni Elvis sa isang banda kung saan nakita kong may kausap na mga babae si Sir light at Sir Seven. "

See? Ganyan din pala ang boss mo ano?

"

"

Hayaan na lang natin sila, basta ako hindi ako iinom

," saad ko. "

Hindi kasi ako talaga pala-party eh

."

"

Ako rin naman

," aniya. "

Noon, noong hindi ko pa nakikilala yang si Light

."

"

Ganun? Pero ang swerte mo sa boss mo, mabait yang si Sir Light

."

"

Kung alam mo lang...

" Mahina niyang sabi. Hindi ko masyadong narinig iyon kaya kumunot ang noo ko.

"

Ha?

" 

"

Wala wala, wait ha? Babalik lang ako sa table may kukunin lang

," pagpapaalam niya kaya ang ending ay ako na lamang ang nakatayo roon. Pinagmasdan ko uli sila Sir Seven na halos malasing na sa hawak na alak. Hindi iyon ang kaninang iniinom nila, panigurado ibinigay lang yun sa kanila ng mga nakakasayaw.

Napabuntong-hininga na lamang ako.

"

Andy?

" bati ng kung sino sa likod ko. Nakita ko si Kuya Ryner na nagseserve ng mga alak at may hawak pa itong isang bote na walang laman. "

Andito ka rin?

"

"

Oo Kuya, hindi ka nagsabing andito ka pala

," ani ko. Bahagyang humina ang tugtugin kaya nagkakarinigan na kaming dalawa.  "

Pero nalaman ko naman iyon nung nakapasok kami

."

Magsasalita pa sana siya nang may humila sa akin bigla papalabas ng venue. Dahil sa dami ng tao ay hindi na ako nahabol ni Kuya, kaya sinubukan kong aninagin kung sino man ang may gawa nu'n kaso nawala ang ilaw at napalitan ito ng disco light.

"

Sino ka?

" Tanong ko pero hindi niya ako pinapansin at patuloy pa rin sa paghila sa akin. Sinubukan kong hilain ang kamay ko kaso ang lakas ng pagkakahawak niya. "

Huy! Sino ka ba!

"

Doon ko lang din napansin na wala itong suot pang-itaas kaya kita ang makisig nitong braso at maputing likod. Bigla akong naweirduhan ng makita iyon. Hanggang sa makarating kami sa labas kung saan may iilan pa ring tao. Idiriniretso niya ako sa isang gilid kung saan may puno roon na may kataasan.

Isinandal niya ako sa katawan ng puno saka siya humarap sa akin, bahagyang madilim sa parteng kinatatayuan niya kaya hindi ko pa rin siya makilala, ngunit ang pabango niya sa katawan ay pamilyar sa ilong ko. Dito na ako nagtanong. "

Sino ka ba?

"

"

Drink this

," saad niya sabay bigay ng isang basong may lamang kulay asul. "

Para mawala yung sickness mo sa party

."

"

Eh bakit ko naman iinumin yan? Atsaka sino ka ba? Hindi nga kita kilala!

" Reklamo ko. Akmang tatakas na ako nang bigla niya akong sikmurahan. Nakaramdam ako ng labis na kirot at panghihina. "

Arghh!

"

"

Now, inumin mo to, Andy

." Utos niya. Wala na akong lakas pa nang isinandal niya ako habang hinang-hina sa ginawa niya. Hinawakan niya ang aking panga saka inilagay ang inumin doon na hindi ko alam kung ano.

Itutuloy....

# Taming 29

T a m i n g  29: Vacation of Love Pt. 2

ANDY'S Point Of View

Nakakaramdam ako pagkahilo't pagkasuka. Hindi ko halos maidilat ang aking mata dahil sa sitwasyon ko ngayon. Pero ang hindi ko maintindihan ay ang amoy lalaking nanunuot sa ilong ko habang may kung sinong humahalik-halik sa akin. Alam kong nasa isa akong kwarto ngayon pero hindi ko alam kung saan, naririnig ko kasi ang tunog ng aircon.

"

Hmmm~

" ang tanging naibulaslas ng bunganga ko. Sinubukan kong galawin ang katawan ko pero hindi ko kaya, kaya naman sinubukan ko na lamang idilat ang aking mata. Doon malabo ang paningin ko pero isang pigura ng tao ang aking naaninag. "

S-sino ka?

"

"

Shh, behave Love, hindi kita sasaktan

," saad nito saka niya ako hinalikan sa leeg, na nagbigay ng pandidiri sa akin. Dito na ako nag-umpisang magwala sa kanya na pilit nitong nilalabanan. Hinahampas-hampas ko ang kanyang dibdib pero hinawakan lamang niya iyon gamit ang isang kamay upang ilagay ito sa kanyang ari. Pilit kong binabawi ito pero mas malaki at malakas pa siya kaysa sa akin.

"

Please let me go! S-sino ka ba?

" Saad ko. Hanggang sa maramdaman ko ang paninigas ng ipinagmamalaki nito. Masyadong pamilyar ang galawan niya't tindig. Lalo na ang paghinga nito na nadinig ko na. "

Tigilan mo na ako!

"

Naramdaman kong tinakpan niya ang aking bibig na noo'y saktong nakasara. Dito na rin unti-unting luminaw ang mata ko, kung saan nagulat ako nang makilala ang gumagawa nito sa akin...

Si Daniel...

Hinubad nito ang suot na damit. "

Damn it, ngayon 

mapapasakin

 ka na

," saad niya. Nang marinig ko iyon ay para siyang nagbago. Hindi na ito ang dati kong kilala na may respeto sa akin. "

Hindi ka na makakawala

."

Hinalikan niya ako sa leeg. Pilit ko itong iniiwas pero isang halik sa tenga ang ginawa niya, dahilan para hindi na ako makalaban. Masyadong nakakadala iyon dahil banayad ang paggalaw ng dila niya, pero nananatili pa rin itong nakakapandiri sa akin.

Inalis niya ang kamay niya sa akin kaya naman dito na ako nagmakaawa. "

Please Daniel, 

pakawalan

 mo na ako! P-please?

" 

"

Kapag hindi ka sumunod sa gusto ko, papatayin kita!

" Banta niya. "

Sumunod ka na lang kasi Andy, wag ka nang pakipot alam ko namang gusto mo rin dahil ako ang nakauna sayo

."

"

W-wag please

." Biglang may luhang tumulo sa mata ko. Ganito ba talaga ang tingin nila sa  lahat ng mga bakla? Isang halik, isang yaya lang pumapayag kaagad? Hindi ba pwedeng may mga baklang matitino? Na nagtatrabaho lang para sa pamilya? "

D-daniel 

nakikiusap

 ako...

"

"

Shut up!

" Sigaw niya saka ako inambahan ng suntok. "

Sige! Mag-ingay ka pang bakla ka!

"

Napapikit ako. Wala na akong magagawa kung hindi magpababoy sa kanya. Naramdaman ko pa rin ang hilo't pagsusuka pero mas nararamdaman ko ang paglalagkit at pagkairita sa aking katawan.  Naiisip ko na halos lahat ng parte sa aking katawan. 

"

S-sir...

" Bulong ko. Sa halo-halong naiisip ko, siya ang nailabas ng aking bibig dahil umaasa akong ililigtas  niya ako mula kay Daniel.

Akmang hahawakan niya na ang aking damit upang sirain ito nang padabog na bumukas ang pintuan ng kwarto. Doon kapwa kami napatigil sa ginagawa. Bigla akong nabuhayan sa nakita.

SEVEN'S Point of View

"

Nice to meet you Mr. Seven, can you join me later on my room?

" Saad ng babaeng kausap ko. Napangisi ako nang tignan niya ako ng malagkit. Kinagat niya pa ang pang-ibaba niyang labi sabay inom ng kanyang tequila mula sa baso. Sinadya niyang itapon ang iba sa kanyang suot. "

Opsss

."

Hindi ko sinasadyang mapalingap sa paligid at tinuon ang atensyon sa table kung saan ko iniwanan si Andy. Napakunot ako ng noo dahil wala ito roon, saka ko lang naalala na nagpaalam nga pala ako na sasaglit lang. Napailing ako.

Kinalabit ko si Light na abala sa kanyang dalawang babae. Inilapit ko ang bibig ko sa kanyang tenga dahil sa malakas na tugtugin. "

Have you seen Andy?

" Tanong ko.

Tumingin naman ito ng nakakaloko sa akin sabay turo sa isang gawi kung nasaan sila nakapwesto kanina. "

Andoon ata? Kasama ni Elvis kanina eh

." Aniya saka ako tumango. Akmang pupuntahan ko na sana ang sinasabi niya nang mabangga ko ang kanyang assistant.

"

O-ouch— ay Sir Seven ikaw pala yan!

" Bati niya. "

By the way nakita niyo po si Andy? Kanina ko pa kasi siya hinahanap eh

."

"

Oh what the— hinahanap ko rin siya ngayon, actually pupuntahan sana kita kaso eto hindi mo rin pala alam.

" Sagot ko naman habang sinusubukang hagilapin sa iba pang parte na puno ng tao. "

Hayy bakit ko pa kasi siya iniwanan

."

"

Hahanapin ko po siya!

" Ani Elvis pero hinawakan ko agad ang braso nito.

"

Sasama ako

," sabi ko saka kami nakipagsiksikan upang lumabas. Iisa lang ang naiisip kong lugar na pupuntahan nito, at isnag suspetya lang ang rason kung bakit nawala siya bigla. Baka nasa kwarto na namin ito dahil wala naman siyang magagawa rito.

"

Andy!

" Sigaw ni Elvis mang makalabas kami. Pero useless ito kaya naman lumapit ako sa mga bouncer. Isang kalbong lalaki ang humarap sa akin.

"

Boss, may nakita ba kayong ganto kaliit na lalaki? Ang suot niya is Hawaiian din pero kulay pink na may white? Bagsak ang buhok niya and siguro medyo singkit yung mata?

" Pagpapaliwanag ko rito. Sandali siyang tumingin sa isa niyang kasama. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan pero atat-atat na kong makita siya.

Parang mayroong kung ano sa loob ko na nagsasabing kailangan niya ako ngayon. Hindi ko alam kung bakit at anong dahilan pero mas mabuting mahanap na namin siya.

"

May napansin ako Sir, saktong-sakto sa sinasabi mo, hila-hila siya ng isang lalaki

." Pagkasabi niyang iyon ay mas tumindi pa ang pag-aalala ko. 

"

Napansin mo ba yung lalaking humila sa kanya?

" Tanong ko pero iniling nito ang kanyang ulo. Tinapik ko na lang ang balikat niya. "

Sige salamat

."

"

Bakit hindi natin siya tignan sa tinutuluyan niyo Sir? Baka naroon na siya at nagpapahinga na?

" Suhestyon ni Elvis na tinanguhan ko na lang saka mabilis na tinakbo ang kinaroroonan ng tinutuluyan namin. Medyo my kalayuan ito sa venue kaya todo hingal nang makarating kaming dalawa doon. 

Napakunot ang noo ko ng mapansin ang dalawang staff na naghatid sa amin kanina habang kausap ang lalaking nakauniform ng bar. Isa siya sa waiter doon sa party kanina. Mabilis akong lumapit sa kanila.

"

Is there any problem here?

" Pagsingit ko. Dito sila natigilan at humarap sa akin. Doon ko rin nakilala ang nakauniform ng pang-waiter na pamilyar sa akin. "

Pamilyar ka sa akin?

"

"

Oo ikaw yung Boss ni Andy Tama?

" Balik niyang tanong. "

Nasaan ba siya?

"

"

Hindi ko alam, naghahanap din kami eh, wala ba siya sa loob?

"

"

Wala, tinignan namin siya, pero halos walang nagalaw sa loob. Naka-lock din ito kaya walang bakas ni Andy na umuwi siya rito

," Aniya "

Teka nga, hindi ba't kasama mo siya?

"

"

Napahiwalay siya sa akin

," Saad ko. Medyo nakaramdam ako ng hindi maganda sa Tono ng boses nito pero alam kong nag-aalala lang siya sa akin. "

Oh sige babalik kami sa party, kung makita namin siya roon sasabihan ka namin tapos iuuwi ko na siya rito mamaya

." 

Hindi na ito sumagot at tumango na lamang.

Habang naglalakad ay sinisipa ko ng isang bato na may halong inis at galit sa sarili ko. Nangako akong hahawakan siya dahil ayaw niya sa ganoon, mukhang napilitan pa nga ito sa pagsama sa akin  kaya konsensiya ko na kapag hindi ko pa makita sa ngayon.

"

Please maaawa ka! Masakit!

" 

Napatigil ako nang marinig iyon. Si Elvis naman ay nagtatakang tumingin sa akin. Hindi lang pala ako ang nakarinig nu'n. Tumango ako sa kanya sabay senyas ng wag maingay. Iniharap ko ang isang kwarto na pinagmumulan ng boses. Napakunot ang noo ko.

"

Kapag hindi ka sumunod papatayin talaga kita!

"

Saglit akong napaisip. Hindi ako pwedeng magkamali. Alam kong kanino ang boses na iyon kaya mabilis pa sa alas kwatro na sinipa ko ang pintuan kung saan naabutan kong nakapatong ang gagong si Daniel kay Andy na halos manghina sa ginagawa nito.

Hindi ko napigilan ang sarili kong sugudin ito at hilain mula sa kama. Mistulang nagbalik ang dating Seven nang makitang nakangisi pa ito sa akin. Kaya naman walang ano-ano'y binigayn ko siya ng isang sapak sa pisngi. "

Putanginamo! Ikaw lang pala ang kumuha sa kanya? Ha! Gago!

"

Humarap naman ito sa akin na para bang walang nangyari, pero mayroon nang pasa ang parteng natamaan ko. "

Sino ka ba? Sapak ng sapak!

"

"

Ikaw sino ka ba?! Ex ka na niya! Bobo ka ba? Bakit hindi ka makaintindi na hindi na siya sayo!

" Sigaw ko.

"

Atlis naangkin ko siya? Eh ikaw? Huh!

" Panunukso niya saka ako inambahan ng suntok. 

"

Naangkin? Atlis nakalipas ka na, at ngayon wala ka nang karapatan tumahol!

"

"

Bakit? Boyfriend ka na niya? Kung umasta ka kala mo—

" napakagat ako ng labi.

"

Oo! Boyfriend niya ako! Kaya kung ayaw mong bangasan yang mukha mo umalis ka na!

" Saad ko sa kanya. Saglit niyang tinignan si Andy na nanginginig sa takot saka siya padabog na umalis. Pagkalabas nito ay nilapitan ko si Andy na halos hindi makagalaw sa trauma. "

Elvis! Tawagin mo nga yung  nurse

," utos ko kay Elvis. 

Tumango naman ito saka rin lumabas.

Tinignan ako ni Andy na may mugtong mga mata. "

S-sir?

" Nauutal niyang pagtawag. Hindi ko nakayanan ang ganoong itsura niya. Kasalanan ko kung bakit nangyari ito. Kung hindi ko lang siya niyaya sa party, kung hindi ko lang siya iniwan sa table baka nagsasaya na kaming pareho.

Niyakap ko ito. "

Andito na ako

," saad ko. Pagkasandal ng ulo niya sa aking balikat ay nagsimula na siyang humagulgol. That's cry really breaks my heart right now. Gusto kong saktan ang sarili dahil sa nangyari. "

Wag na umiyak, hindi na yun mauulit, ipapahuli ko siya ngayon

."

Hindi na siya sumagot pa dahil sa nararamdaman nito. Alam kong hindi ako ang sisisihin nito pero sa loob-loob ko'y konsensiya ko na ang balik nito sa kanya. 

"

Pasensiya ka na kung iniwan kita kanina, hays! Katangahan ko talaga! Tapos ginulo ka pa nung ex mong walanghiya! Natatapalan na ata yung kagwapuhan nun eh?

" Saad ko. "

Tahan na

."

Ilang saglit pa ay may dumating nang nurse na siyang nagbabantay kung sakaling may masaktan man dito sa Beach. Ibinalik na namin din siya sa totoong tinutuluyan namin. Sinabi nito ang lahat lahat ng ginawa sa kanya ni Daniel kaya kulang na lang ay paliguan na niya ang sarili ng isang galon ng alcohol.

Matapos nu'n ay ipinagpahinga ko na ito roon. Pinaligo ko na rin siya para mabilis iting makatulog. Napaupo ako sa kama habang pinagmamasdan siyang inaayos ang mga unan na gagamitin niya.

"

Kung gusto mo sa lapag na lang ako matutulog? Baka kasi hindi ka sanay ng katabi mo ako?o kung sino?

" Saad ko. 

Umiling siya. " 

H-hindi po, ayos lang sa akin

," Aniya. "

Sanay na naman po akong may katabi

."

"

Sigurado ka?

"

"

Opo

."

"

Sige Andy, matulog ka na.. Goodnight

." Sambit ko saka kinuha ang aking cellphone sa tabi ng higaan. Nabasa ko ang message ni Light sa akin kung saan pinababalik ako nito sa party. Nireplyan ko na lang siya na hindi na.

"

Goodnight din po Sir..

" 

Tumalikod na ito sa akin saka kinumutan ang kanyang sarili. Hanggang ngayon napapaisip pa rin ako na kasalanan ko ang lahat kahit pa  sabihin kong hindi naman sinadya ito. Bumuga na lang ako ng hininga.

Tumayo ako. "

Aalis muna ako ha? Magpapahangin lang dyan sa tabing dagat

." Paalam ko pero hindi na siya sumagot. Ibinulsa ko na ang aking cellphone saka hinubad ang relo na nakasuot pa pala sa akin. "

Sleepwelll

."

Akmang aalis na sana ako nang may mabilis ns kamay ang humawak sa aking sa pulsuhan. Napatingin ako kay Andy na umiiyak na pala. 

"

Please wag mo ko iwan Sir, n-natatakot ako..

" pakiusap niya na nagpahabag ng dibdib ko. Masyadong natrauma nga ito, dulot ng pananamantala sa kanya ni Daniel. Wala akong nagawa kung hindi umupo uli.

"

Sige, dito lang ako ha? Matulog ka na

." Saad ko. Unti-unti naman siyang kumalma at humigang muli. "

Close your eyes, don't worry i won't leave you.

"

At doon na niya ipinikit ang mga mata na walang pag-aalinlangan. Mabilis siyang nagtiwala sa akin dahil sa nagawa kong panananggol sa kanya. Kung sabagay, alam niyang wala nang gagawa nu'n kung hindi ako lang at ang waiter na kapatid niya ata. 

"

Sweet dreams Andy

," huling sabi ko bago ko siya hinalikan sa noo.

Itutuloy....

# Taming 30

T a m i n g  30: Hot 

ANDY'S Point Of View

"

Tangina Andy, akin ka lang...

"

Naririnig ko na naman ang boses ni Daniel. Hindi ko maiwasang mapapikit sa ginagawa nito sa akin ngayon. Hinahabol niya ako sa gubat na hindi ko alam kung saan, basta ang alam ko lang kanina ay natutulog ako kasama si Sir. Seven.

"

Kahit tumakbo ka pa! HAHAHA!

" Nababaliw na sabi nito habang hinahabol ako. Nakapaa ako sa lupa kaya kahit putikan o mabato man ay wala na akong pake. 

"

Tigilan mo na ko!

" Umiiyak na pakiusap ko hanggang sa hindi ko napansin ang isang halaman na nakausli, naging dahilan yun upang madapa ako sa kalupaan. Narinig ko ang pagtigil nito habang tumatawa. 

"

Sinasabi ko naman sayo hindi ba? Wag ka na kasing lumaban alam ko namang gusto mo rin ako, 

pakipot

 ka lang!

" 

Wala na akong nagawa kung hindi umiyak pa nang maramdaman ko ang panghuhubad niya sa akin.

"

Andy! Andy! Shit! Gumising ka! Anong nangyayari sayo? Fvck! Pano ba to?

" 

Kumunot ang noo ko nang marinig ang pagmumura nu'n. Nahirapan akong idilat ang mata ko sa pagkakataong iyon. Sobrang ramdam ko pa rin ang sakit ng katawan ko sa nangyari. Pero kahit na ganoon ay nagpapasalamat pa rin ako na panaginip lang pala ang paghahabol nito sa akin.

Naeinig kong may dinial siya. "

Light! Tumawag ka ng Nurse!

" Sigaw nito. Dito na ako pilit na gumising nakita kong nabuhayan si Sir Seven nang pagmasdan niya ako. Tinatakpan niya  ang sinag ng araw na pumapasok mula sa bintana.

"

H-hindi na po kailangan

," saad ko. Medyo nag-adjust siya ng kaunti nang pilit akong bumangon mula sa pagkakahiga. Tagatak pala ang pawis ko mula sa leeg. "

Binabangungot

 lang po ako

."

"

Good morning

," bati niya sa akin. Kinuha nito ang tray sa isang gilid at inilatag iyon sa harap ko. "

Buti na lang nagising ka, 

nagpapanic

 ako kanina dahil umiiyak ka pa

." Kinuha ko ang kutsara at tinidor upang maghanda sa pagkain. "

Anyway, kumain ka na then prepare yourself dahil meeting tayo maya-maya

."

Tumango na lang ako saka niya ginulo ang aking buhok. Nauna siyang pumasok sa banyo na nasa kaliwang part ng kwarto. Napatingin ako sa fried rice at itlog na prinepare nito sa akin. Natulala na lang ako ng ilang saglit saka ko nakita ang sarili ko na ngumunguya at sarap na sarap dito.

Ilang saglit pa ay kinuha ko ang cellphone ko upang magmessage kina Kuya. Sasabihan ko na lang sila na nasa maayos akong kalagayan. Pinindot ko na ang send button at inilapag ito sa gilid. Biglang pumasok sa isipan ko na nakita ko nga pala kagabi si Kuya Ryner.

"

Oh shit!

" Mura ko nang maalala na baka magsumbong ito about sa hiwalayan namin ni Daniel. Matagal na kaya niyang alam ang bagay na yun? O baka hinihintay niya lang ako magsabi? Atsaka baka naman nabalitaan na niya rin ang kasalanang ginawa nito sa akin kagabi? Oh shit wag sanang magkamaling may magsabi sa kanya  nu'n.

Tinapos ko na agad ang pagkain at itinabi iyon sa maliit na lababo. Isinaayos ko na rin ang pinaghigaan ko na medyo maayos pa naman. Bakat nga lang sa unan ko ang pawis na galing sa akin. Matapos ang lahat ay balak ko na sanang maghanda ng susuotin sa mangyayaring meeting mamaya.

"

Andy paki-abot naman ng bathrobe? Please?

" Saad niya habang nakabukas ng kalahati ang pintuan ng banyo. Inabot ko naman ito sa kanya ito. Ilang saglit siyang nagtagal sa loob bago niya ito buksan. Napaangat ako ng tingin at doon napanganga sa nakita. Ang maputi niyang balat ay bumagay sa suot nito. Tumutulo naman ang tubig mula sa kanyang buhok. Ngumiti siya habang nakagat ang pang-ibaba niyang labi.

"

Tapos mo na ko tignan? Kung tapos ka na maligo ka na roon

," aniya na nagpagising sa akin. Sa sobrang hiya ko sa kanya ay nagmadali akong  pumasok sa loob. Mabilis din akong nag-lock ng pintuan habang pinipigilan ang sarili ko na samplain sa ginawa.

Nakakainis ka talaga Andy, nakakahiya!! Nakakahiya ka!!

Biglang kumatok si Sir. "

Kapag kinilig ka pa dyan papasok ako at ako ang 

magpapaligo

 sayo

," babala niya kaya hindi na ako nagdalawang-isip na buksan ang shower at tumapat doon.

Nakarating kami agad sa meeting na ginanap sa hotel ng beach resort. Sa isang mesa ay magkatabi kami ni Sir habang sa kabilang banda naman ay naroon si Elvis at Sir Light. Mukhang hindi ito nagpapansinan sa ngayon. Halatang galit sa isa't isa.

"

Ayos ka lang Andy?

" Tanong ni Sir. "

Don't worry matatapos na naman ito ok? Then kakain tayo sa labas

."

Tumango na lang ako. Kanina ko pa napapansin ang pagkaconcern niya sa akin. Kahit alam kong nagbago na siya ay hindi ko maiwasang maisip na may kakaiba sa mga kilos nito, lalo na ang sinabi niya na boyfriend ko raw siya dahil ayaw akong tigilan ni Daniel. Parang may paro-paro sa tyan ko kapag naririnig muli iyon. Masyadong weird.

Matapos ang lahat ay lumabas na kami sa hotel na ginanapan pagkatapos ay dumiretso kami sa isang restaurant na nasa baba lang din nito. Sumama si Sir Light at Elvis pero hindi ito tumabi sa isa't-isa.

"

Narito tayo para Kumain, hindi 

paramagtampuhan

 sa isa't isa

," pangangaral ni Sir Seven sa kanila. Sinamaan naman ni Sir light ng tingin ito habang nakatupi ang mga braso. "

Oh? Bakit parang kasalanan ko? Sinabi ko lang, ano ba kasing problema niyo? Para kayong mag-asawa

."

Biglang naging ackward ang atmosphere nang marinig namin iyon lalo na ang dalawang pinariringgan niya. Napaiwas ng tingin si Elvis habang bumuntong hininga naman ang boss niya.

"

E-eh kasi siya eh! Inaaway ako eh sabi ko naman na 

nakikipagkaibigan

 lang naman sa akin yung girl na kinausap ko

." Parang bata na sabi ni Sir Light. 

"

Friend tapos mamaya makikita ko nasa bar na kayo

," sabat naman ni Elvis. 

"

Bakit ka ba kasi 

nagkakaganyan

? Nagseselos ka ba?

"

"

Hello? Ako 

magseselos

? Ang sinasabi ko lang eh baka ako na naman ang humarap sa mga ginagawa mo! Hmp! Bahala ka na nga dyan!

"

Nagkatitigan na lamang kami ni Sir habang parang bata na nagtatalo ang dalawa. Natatawa na lamang kami sa pagkakataong iyon. Ramdam naming may namumuo nag kung ano sa kanilang dalawa dahil halata iyon sa pagseselos palang ni Elvis. Pagkatapos nang masayang lunch na nangyari ay nagpunta ang dalawang magkaibgan sa kung saan. Hindi na kami sumama ni Elvis dahil gusto raw nito ako makausap kaya niyaya niya ako sa isang bilihan ng souvenir. 

"

Kaya pinatawag dito dahil gusto kong malaman

 mo 

ano

...nagkakagusto na ako kay Sir Light?

" Ani Elvis sa akin habang nagtitingin ng mga keychains na pe-pwedeng bilhin. "

Atin-atin

 lang to ha?

"

"

Edi ayos?

" Saad ko.

"

Anong ayos? Hindi noh! Mahirap 

mainlove

 sa boss mo lalo kung mayaman sila tapos ikaw mahirap lang

." Narinig ko ang pagbuntong-hininga nito. "

Tapos playboy pa yan, akala mo 

mauubusan

 ng babae

."

Bigla akong nakaramdam ng lungkot sa narinig. Sabagay tama siya sa sinabi. Madadamay ang trabaho mo kung mangyayari iyon tapos kung aamin ka pa mawawalan ng interes sayo ito. Dobleng sakit iyon kung pagaganahin mo ang puso mo, kaya nga sinasabi ng karamihan, trabaho lang walang personalan.

"

Huy! Natulala ka na? Halika ka na nga! 

Ikutin

 na lang natin itong resort!

" Yaya niya. Hindi na lang ako tumutol doon kaya sumama na ako. 

"

Nga pala, yung nangyari sayo kagabi sorry ha? Hindi dapat kita 

iniwanan

 eh, hayy kainis kasi si Sir Light! 

Nakakaselos

." Nagdabog ito sa buhangin at umaktong sumuntok sa hangin. "

Pero mas nakakainis yung ex mo! Kahit gwapo siya baka 

nasapak

 ko na yun!

"

"

Hayaan mo na Elvis, kalimutan na lang natin

." Pagputol ko rito. Masyadong komplikado kung aalahanin pa natin ang masamang pangayayari na iyon. 

"

Pero gosh!, kung nakita mo lang yung reaksyon niya nung narinig niyang "Boyfriend" mo raw si Sir Seven

," aniya na nagpatigil sa akin sa paglalakad. Naramdaman ko na naman ang animo'y mga paro-paro sa tyan ko. "

Hoy! Bakit ka tumigil dyan? Wag mong sabihing...

"

"

Ha? Hindi, hindi...tara na nga

," yaya ko. Akmang lalakad na kami nang may humawak sa kamay ko. Dahil sa naramdaman ay mabilis akong lumingon sa pag-aakalang si Daniel uli ito pero nakahinga ako ng maluwag nang makita si Kuya Ryner.

"

Andy mag-usap nga tayo

," aniya habang seryosong nakatingin sa akin. Naramdaman ko ang nerbyos sa boses nito kaya wala akong nagawa kung hindi magpaalam kay Elvis na sasama muna kay Kuya.

Dinala ako nito sa counter ng mini bar na pinagtatrabauhan niya. Pinaupo ako nito sa upuan pasok sa loob at magsuot ng apron. May alak sa tapat ko na malamang ay pinag-eksperimentuhan nila para sa mga costumer mamayang gabi.

"

Bakit Kuya?

" Tanong ko. Kinuha nito amg baso saka pinunasan. 

"

Bakit hindi mo sinabi?

" Tanong niya na nagpakunot ng noo ko. "

Bakit ha?

"

"
Ang alin Kuya?
"

"

Wag ka nang 

magmaang

-

maangan

 Andy, ano ba? Pinsan mo ko, Kuya mo ako pero bakit 

naglilihim

 sa amin?

" Medyo galit niyang sermon. Napayuko na lang ako nang makuha ang pinupunto niya. "

Kailan pa?

"

"

N-nung last week lang po

," sagot ko. 

"

Anong dahilan?

" 

"

May girlfriend eh

." 

"

Fuckshit

!

" Mura niya. Saktong dumating si Sir Alex na napatingin sa akin at ngumiti. "

Hay Andy, ewan ko ba kung bakit pero kapag nalaman ito ng Kuya at Nanay mo ewan ko lang

."

"

Wag mo na pong sabihin please?

"

"

At bakit?

"

Tumikhim si Sir Alex. "

Ahm Excuse me, alam kong si Daniel ang pinag-uusapan niyong dalawa, ako na ang 

humihingi

 ng pasensiya sa inyo sa ginawa nito lalo sa kagabi Andy, i know kahit ako nagulat pero pinauwi ko na agad siya

."

Kumunot ang noo ko ni Kuya Ryner. "

Teka nga, anong sinasabi mo Alex? Anong kagabi?

" Lumipat ang tingin nito sa akin. "

Ano bang hindi mo pa sinasabi sa akin ha?

" Medyo galit na niyang tanong. Hindi ko na maiwasang kabahan sa kanya.

Walang sagot na lumabas sa bibig ko.

"

Ryner Calm down

," Sabi ni Sir Alex sabay hawak sa kamay nito. "

Let's talk in our room

." 

Pilit na inaagaw ni Kuya ang kamay nito at sinamaan ako ng tingin. Pero sa sobrang lakas ni Sir Alex ay nadala niya ito sa kanilang kwarto kaya naman umalis na ako. May nagbabantay naman doong ibang staff nila kaya wala na dapat silang ipag-aalala.

Makalipas ang mga oras ay tumama ang Alas kwatro ng hapon. Dito nag-yaya ng pagligo sila Sir Seven kasama sila Elvis. Sa totoo lang nagiging masaya na ako ngayon sa bawat kasama sila. Unti-unting nakakalimutan ko ang mga nangyari sa akin mula sa pananakit ni Daniel sa akin.

"

Andy! Tara na! Ligo na tayo!

" Yaya ni Sir Seven sabay upo sa tabi ko. Medyo basa na ito dahil naglalaro sila sa dagat na parang mga bata. 

"

Mamaya na lang siguro ako Sir, kayo muna

." Palusot ko. Ang totoo niyan nahihiya ako kay Sir na makisama dahil sa tuwing tinitignan ko siya ay naiilang ako na ewan. Hinawakan niya bigla ang braso ko. 

"

Sige na!

"

Nailayo ko ng kaunti ang pagkakahawak nito sa akin nang may maramdamang kuryente mula roon. Hindi ko alam kung sa ugat ba iyon o sa buto ng kamay ko lamang. Nakakainis, litong-lito na ako.

"

Sige na nga mamaya na lang

," saad niya sabay tingin sa nagkukulitang Light at Elvis. Patuloy sa pagbabasa ang dalawa habang tuwang-tuwa sa isa't-isa. "

Ansaya

 nila ano?

"

"

Oo nga eh, baka 

magkatuluyan

 yan sila

."

"

Eh ikaw Andy, kailangan ka uli magtitiwala sa ibang tao?

" Tanong niya. Nagtatakang tinignan ko sa siya.

"

Po? Anong ibig mong sabihin Sir?

"

"

I mean..

" tumingin siya sa baba at dahan-dahang nilapit nito ang kanyang kamay sa kamay ko. Para  akong tangang natataranta sa loob-loob ko pero sa panlabas ay hindi maigalaw ang kamay, na parang hinihintay ang susunod na gagawin niya.

"

S-sir..

"

"

Gusto mo talagang maranasan yung masayang relasyon?

" 

Tumango ako. "

Bakit hindi?

"

Tuluyan niyang hinawakan ang aking kamay. Napahawak ako sa dibdib ko dahil para itong nakikipagkarera sa lakas at bilis ng tibok. Hindi rin ako makahinga ng maayos. Ano ba talagang nangyayari sa akin?

"

Edi sumubok ka uling sumugal

," makahulugan niyang sabi. "

Hindi naman masamang matuto sa lesson kung makakatulong naman yun sayo diba?  Malay mo naman nasa tabi-tabi lang yung tamang tao

."

"

P-pero bakla ako Sir, rare lang siguro ang 

iibig

 sa akin ng hindi ako niloloko

."

"

Pero malay mo nga? Hindi masamang tumingin at mag-

obserba

," saad niya saka tinuro ang dalawa na nagtatawanan habang nakaupo malapit sa tubig. "

Kita mo yan? Kapag nakikita mo na yung tao na kasama mo na sobrang 

interesado

 kang kasama at masaya kayong dalawa, trust me marunong yun magmahal

."

"

Pero...

"

"

Shh! Wag kang negative ok? Gusto mo bang 

magtry

 ng relationship? I mean i-try kung 

magwo

-work? Yun bang hindi ka muna mag eexpect? Tapos kapag okay naman edi 

seryosohin

 niyo na

."

Hindi sinasadyang mapatingin ako sa kamay naming dalawa. "

Saan naman po 

makakaranas

 ng ganoon?

"

"

Sa akin, try natin

." 

Itutuloy....

# Taming 31

T a m i n g  31: Starting fire

ANDY'S Point Of View

Hindi ako nakagalaw sa sinabi nito. Matapos nu'n ay muli siyang nakisali kila Elvis na lumalangoy sa dagat. Napatingin na lang ako sa kamay kong hinawakan niya kanina. Sa unang pagkakataong hinawakan niya iyon, may kakaiba akong naramdaman..at kung ano man yun? Hindi ko rin matukoy-tukoy.

"

Andy! Tara na!

" Yaya nila pero tinanguhan ko na lamang ito lalo pa nakatingin si Sir Seven sa akin. Yung tingin na parang may iniisip din tulad ko. Sa totoo lang ang hirap niyang mabasa dahil iba ang sinasabi ng mata nito sa ekspresyon sa kanyang mukha.

Napapalunok na lang ako ng laway na baka mamaya hindi ko siya matagalang kasama sa kwarto. Nakakailang kasi dahil sa sinabi nito kanina. Hindi ko alam kung seryoso ba ito roon o baka nadala lang din ng topic, impossible naman hindi ba? Lalaki siya, ang pagkaiba lang nito, ni hindi ko siya nakitang may kasama na kahit isang babae.

Sa di kalayuan, hindi ko sinasadyang makita si Sir Alex habang kasama nito si Kuya Ryner. Mukhang hindi muna sila ang tatao sa bar. Gusto ko sana silang lapitan kaso naalala kong baka pagalitan na naman ako nito patungkol sa ginawa sa akin ni Daniel kaya naman minabuti ko na lang na ihanda  ang kakainin namin maya-maya.

Hanggang sa matapos ang paglangoy nila. Lubog na rin ang araw at bukas na rin ang mga ilaw sa mga puno sa resort. May mga tao pa rin naman sa labas pero karamihan ay may kalayuan sa amin. Naghain na ako ng mga kubyertos habang tinutulungan ako ni Elvis, ang dalawa namang boss namin ay nagtutulong-tulong sa pagbuo ng bonfire.

Napansin ko namang panay tingin sa akin si Elvis.  "

Hoy!

" Pagtawag nito sa akin kaya napatingin na ako sa kanya ng may katanungan sa mukha ko.

"

Bakit?

" Tanong ko sabay indian sit. Natapos ko na ang mga gagawin at hinihintay na lang ang dalawang lalaki na nagtatalo dahil hindi nila mapagana ang apoy mula sa mga nakuha naming punong kahoy.

"

Haish

! Light pa naman pangalan mo tapos hindi mo kaya?

" Ani Sir Seven sabay kuha ng kahoy sa kamay nito. Napakamot naman sa ulo si Sir Light.

"

Eh ikaw kaya? 

Bugahan

 mo ng apoy mo tutal nag-

aala

 dragon ka naman kung minsan eh

," pagsagot nito na nagpatawa sa amin. Hindi ko napigilang humalakhak dahil sa unang pagkakataon ay narinig kong nasabihan si Sir nu'n. Masamang tingin naman ang ipinukol sa akin nito kaya kinagat ko na lamang ang pang-ibaba kong labi.

"

Tabi nga! Ako na lang ang gagawa! Hay naku kayong dalawa talaga!

" Ani Elvis saka malakas na ginawa ito. Lumapit naman si Sir Seven sa akin sabay kuha ng paper plate sa kamay ko. Nakatingin pa ito sa akin pero hindi ko itinuon iyon.

"

Andy

," pagtawag niya. Pakiramdam ko'y alam niyang naiilang ako sa kanya kaya mas lalo niya akong kinutya sa pamamagitan nito. Pinigilan kong wag siyang mapansin kunwari pero sadyang nakakaagaw ng atensyon ang boses niya kaya buong lakas ko siyang hinarap.

"

Po?

" 

"

Tulungan mo naman akong kunin yung Alak doon sa may loob ng room natin oh?

" Yaya niya kaya hindi na ako nakatanggi pa. Medyo lumayo lang ako sa kanya ng kaunti dahil may kakaiba kapag dumikit ang balat ko sa balat niya. Pagkapasok namin ay bumungad ang ice box na may kalakihan. 

"

Kumuha ka ng twenty beers ok? Ako na kukuha ng ice cubes

," saad nito. Una'y kumuha muna ako ng case upang doon ilagay ang inuutos niya pagkatapos ay iniisa-isa ko ang lagay roon.

 Ilang minuto ang lumipas ay matatapos ko na sana iyon pero nagring bigla ang cellphone ko na nasa kama. Sandali ko muna sanang iiwanan ang ginagawa nang saktong pagharap ko'y natumba ako mula sa isang yelong natapakan ko. Parang nag slow-mo ang lahat sa akin dahil kusang napahawak ako sa balikat ni Sir Seven na naroon pala sa likuran ko.

Kaya ang resulta ay nagkatitigan kami ng malapitan. 

T-totoo ba ito? Yung puso ko hindi ko alam kung anong nangyayari, nakakalito, 

nakakakaba

, gusto ko 

magmura

 sa sobrang naguguluhan.
 

"

S-sir...

" Naibulong ko sa bunganga. Wala akong alam sa nangyayari pero nakikita ko na lang ang sarili namin na magkakalapit ang mukha. Parang may magnet sa labi ko na nagsasabing idikit iyon mula sa kanya. Hindi ko maipaliwanag talaga, para akong nakakita ng paranormal at hindi iyon masabi-sabi dahil ni wala akong meaning na makukuha sa kahit anong dictionary.

"

Seven!

" Biglang sigaw ni Sir Light kasabay ng pagbukas ng pintuan. Parang kasing bilis ng kidlat ang galaw ko na lumayo kay Sir at kinuha ng cellphone sabay labas. Napahawak ako sa dibdib ko nang makalayo ako sa lugar namin. Hinihingal akong napahinto hindi dahil sa kakatakbo kung hindi sa kaba at takot ng nagawa ko sa loob.

Tinignan ko ang cellphone kung sinong tumawag at mula pala iyon kay Kuya Andrew. Sandali akong nag-isip kung ite-text ko ba ito o kung tatawagan. Hindi pa man ako nakakadesisyon nang mag-ring itong muli kaya sinagot ko na siya.

"

Kuya?

" Sagot ko sa kabilang linya. Narinig ko ang pagpapakawala nito ng isang paghinga.

"

Kamusta ka na dyan? Bakit ngayon mo lang sinagot ang tawag ko? Hay nako kaya di kita pinapayagan umalis eh! Pinag-aalala mo ko

," aniya na para bang magulang ko na nanenermon sa akin. Napawi naman ang emosyon ko kanina at napalitan iyon ng isang pagngiti. Hindi pa rin pala ito nagbabago kahit may kinahaharap ngayon.

"

Kuya naman eh! Hindi na po ako Bata, atsaka kakain na kasi kami kaya hindi ko nasagot

," palusot ko. "

Kamusta ka po pala riyan?

"

"

Eto nakauwi na, masaya naman kami ni Nanay,

" Saad nito. Naging kalmado ang boses nito kaya napanatag ako. Nasaksihan ko na kasi siyang magalit sa akin, na siyang iniiwasan ko talaga ng husto lalo pa't hindi ako nito papatulugin hangga't hindi kami nagkakaayos. 

"

Mabuti naman po, narito rin pala si Kuya Ryner ano? Nagulat din ako eh

," pag-iiba ko ng topic. Sa una'y hindi ito sumagot at nananahimik lang kaya napakunot ang noo ko. "

Hello Kuya? 

Nandyan

 ka pa ba?

"

"

Oo, speaking of Ryner, may sinabi yan sa akin tungkol sayo at doon sa 

hilaw

 mong boyfriend

," saad niya. "

Magpapaliwanag

 ka pa sa akin pag-uwi mo

."

"

Kuya hindi Boyfriend ok? Ex-boyfriend po

," pagtatama ko sa sinabi nito. "

Sige na Kuya tinatawag na ako kakain na po kasi kami sa susunod na lang po ha?

"

Hindi pa man siya nakakasagot ay ibinaba ko na ang tawag upang hindi na humaba pa ang usapan namin. Natatakot kasi ako na baka makipag-away pa ito lalo na sa nangyari sa akin pero sana lang hindi niya gawin iyon dahil naroon naman si Nanay upang pigilan siya.

Pagpunta ko roon ay nakita kong nagtitipon na sila at nagtatawanan. Tahimik akong tumabi kay Elvis na kumakain na sa ngayon. "

Sorry ngayon lang

," sabi ko.

"

Oo nga pala bakit nawala ka bigla? Saan ka ba nagpunta?

" Tanong nito na ikinatigil nila Sir Seven. Napatingin ako sa kanila pero mabilis na binawi iyon dahil nakangisi sa akin si Sir. Alam kong tinutukso na ako nito sa kanyang isipan, pero ang pinagtataka ko eh hindi siya nagagalit sa akin.

Bakit nga ba? 

"

A-ahh tumawag kasi si Kuya eh, nanga- ngamusta lang,

" sagot ko sabay yuko. May bulong pa akong naririnig mula kay Sir Light pero mahina siyang binatukan ng katabi.

Hindi ako nakakakain ng maayos dahil ramdam ko ang kaba. Gusto kong sabunutan ang sarili ko sa inis dahil sa ginawa. Sa lahat ata ng kapalpakan ko kay Sir Seven ay ito ang kasumpa- sumpa sa lahat eh! Natuon ko na lang ang tingin ko sa kinakain kahit nawawalan ako ng gana sa bawat pagkagat at pagnguya. Matapos ng kainan ay nasundan ito ng inuman para sa masarap na vacation x seminar.

"

Cheers!

" Sigaw ni Elvis saka tinungga iyon sa tatlo. Hindi ako kumuha dahil ayaw kong tumikim. Para kasing sinasabi ng alak ay may magagawa na naman akong hindi maganda.

Biglang may naglapag ng alak sa tapat ko kaya napatingin ako sa harap ko. Si Sir Seven iyon habang may hawak ng pambukas ng takip ng bawat bote. "

Here's your drink, sige na ngayon lang naman eh

." 

Umiling ako. "

A-ayoko po

."

"

Please? Kapag ininom mo yan 

kakalimutan

 na natin yung kanina atsaka wala naman ang Kuya mo rito hindi ba? Hindi naman marami ang iinumin mo,

" pangungulit nito sabay kindat sa akin. Wala na akong nagawa kung hindi kunin iyon.

Nag-umpisang maging seryoso ang usapan sa pagitan naming apat. Parang halos kainin kami ng ispirito ng alak magmula nang inumin at lunukin ito mula sa lalamunan. Gumuhit sa aking tyan ito kaya hindi ko naiwasang mapangiwi.

SEVEN'S Point Of View

Napatingin ako kay Andy na nakikipagtawanan kay Elvis. Ang gago ko talaga para gawin ang bagay na yun sa kanya. Kainis! Nadala kasi ako ng pagtitig sa kanya. Aaminin ko ang sarap halikan ng mga labi niya pero hindi siya sa akin, hindi siguro kami pwede.

"

Bro

, 

lapitan

 mo na...

matutunaw

 na oh

," pagsingit ni Light kaya sinamaan ko ito ng tingin. Nakakainis talaga! Masyado na ba akong halata? Tsk! Kahit kailan ka talaga Seven, walang sikreto ang hindi nabubunyag sayo.

"

Ha? Tinitignan ko ba?

" Pagtanggi ko pero mukhang hindi siya naging kumbinsido dahil tumingin ang asul niyang mata sa akin. Seryoso ito at wala kang birong makikita. Alam kong kapag ganito na ang ekspresyon niya ay nababasa na nito ang nasa isipan ko.

"

Wag ako Seven, kilala kita kapag may gusto o hindi

." Binawasan niya ang iniinom sa bote. "

Umamin ka, may feelings ka na Andy noh?"

"

Ha? 

Pinagsasabi

 mo? Teka 

pakikuha

 ng isang lemon

," utos ko para hindi na siya mangulit pa pero hindi niya iyon ginawa dahil mas inilapit pa nito ang mukha sa akin.

"

Meron o wala lang ang sagot bro, wala sa choices ang Iwasan ang tanong ko

."

Aamin na ba ako sa isang to? O baka kailangan kong iwasan ang tanong niya? Alam kong kapag nalaman niya ay ipagtutulakan niya ako rito tulad ng ginagawa niya noong mga highschool pa kami. Pero no choice ako dahil siya lang ang mapagsasabihan ko at isa pa, kahit na sinabi  kong hindi ako bakla ay wala na akong nagagawa pa, wala sa kasarian ang pag-ibig.

"

Meron

," sagot ko. Sumilay sa labi niya ang ngiti. "

Eh ano naman kung meron? Hindi kami pwede Light

."

"

At bakit? May virus ka ba? May sakit ka ba? May sumpa ka ba?

" Binato niya sa akin ang lemon. "

Wag mo sa aking 

idadahilan

 yan, at wag na wag mo ring 

idadagdag

 na assistant mo lang siya dahil wala sa 

katayuan

 niyo ang 

nagdikta

 sa feelings mo para sa kanya

."

Kahit alam kong tama siya ay umiling ako atsaka ngumisi. "

Alam ko, pero alam mo naman ang mundo ko Light

," makahulugan kong sabi. "

Mundong hindi ko ba alam kung 

matatawag

 kong langit o isang impyerno

."

"

Bro, alam ko yun pero nakikita ko sa mata mo, sa way ng 

pakikipag

-usap mo sa kanya na talagang gustong-gusto mo siya kahit pa hindi mo 

maamin

 yun sa kanya

." Itinuro nito ang buhangin at gumuhit ng isang shape heart. "

At alam ko rin ang nangyari sa inyo sa kwarto kanina."

Nanlaki ang mata ko. "

Aba—

"

"

Hep! Hep! May challenge ako sayo

," saad nito. Mukhang hindi ko ata magugustuhan ang lalabas mula sa bibig niya. Kilala ko kapag nagpa- challenge ito, talagang mahirap at hindi mo pwedeng tanggihan.

"

Ano na naman?

"

"

Dapat bago matapos ang 30 days, o bago tayo umuwi, 

nakapagtapat

 ka na sa kanya

," sabi nito na ikinatahimik ko. Umalis ito mula sa harap ko at lumipat sa tabi ni Elvis. Napatingin ako muli kay Andy na nahuli kong nakatitig sa akin.

Andy, bakit ba ako naging ganito sayo?

ANDY'S Point Of View

"

H-hindi 

*

hik

*

 hindi ko alam na ganyan pala ang dagat, m-may 

*

hik

*

 alon..

" tabinging sabi ni Sir Light kay Sir Seven. Lasing na ang dalawa dahil halos sila na ata ang umubos ng beer namin. Napakamot kaming dalawa ni Elvis sa ulo dahil doon.

"

Loko-loko ka talaga ilaw! 

*

Hik

*

 malamang! May alon! May tubig 

*

hik

*

 eh!

" Sagot naman ng kaibigan. Para silang mga bata sa ginagawa.

"

Huy! Ano na? Magliligpit muna ako ha? Baka naman pwede mong dalhin si Sir Light sa kwarto oh? Malapit lang naman eh

," saad niya. Ayoko sana dahil mabigat ito at pagewang- gewang pa pero alam kong marami pang gagawin si Elvis kaya wala na akong nagawa kung hindi sumunod sa kanya.

"

Sir Light, tara na po

," saad ko sabay alalay sa kanya patayo.

"

Saan mo ko 

*

hik

*

 d-dadalhin Elvis?

" Aniya habang nakangising nakatingin sa akin. Hindi ko naiwasang matawa dahil doon. Naririnig ko ang hindi mapakaling paggalaw ni Elvis sa narinig.

"

Sir si Andy po ito, tara na po

." Hindi namn saiya sumagot pero hinawakan niya ang pisngi ko saka nagpaalalay na umalis. Inilagay ko ang kamay niya sa balikat ko at inumpisahang maglakad patungo sa kwarto nilang dalawa. Nagsasalita ito patungkol sa kung ano anong bagay pero hindi ko pinapansin.

Binuksan ko ang pintuan at dahan-dahang inalalayan upang mahiga na sa kama. Tinignan ko siya na papikit na sa sobrang kalasingan. Para siyang bata na niyakap ang isang unan at parang ginawang tao. May sinasambit siyang pangalan pero hindi marinig kung sino.

Bumuntong hininga ako. "

Sir aalis na po ako

," saad ko sabay hakbang papunta sa labas. Pero bago ko pa man masara ang pintuan ay may sinabi siyang nagpagulo sa utak ko.

"

M-may gusto sayo si...."

 Aniya pero hindi niya na naituloy dahil nakatulog uli ito. Hindi ko na lamang pinansin ito at muling bumalik sa pwesto namin kung saan tapos nang magligpit si Elvis. Hindi ito umiimik sa isang tabi at nakatingin lamang sa apoy na patuloy na nakasindi.

Nilapitan ko ito. "

Elvis ako na bahala kay Sir, magpahinga ka na,

" saad ko sa kanya pero hindi niya ako tinignan. 

"

Andy, narinig ko yung usapan nilang dalawa ni Light,

" aniya. "

Ang swerte mo

."

"

Swerte? 

Ano

 bang 

pinag-usapan

 nila?

" Takang tanong ko sa kanya.

Bigla itong tumayo ng gumalaw si Sir Seven na parang gusto na nitong tumayo. "

Wala wala, sige na dalhin mo na si Sir Seven ha? Pahinga ka na rin goodnight

."

Wala na akong nagawa kung hindi tignan siya habang pauwi sa kwartong tinutuluyan nila. Umihip ang malamig na hangin mula sa dagat na nagbigay ng dahilan para magising ako. Nilapitan ko si Sir Seven na tulala sa langit. 

"

Sir tara na po

," sabi ko rito. Binalingan naman niya ako ng tingin na ikinunot na naman ng noo ko. Ang weird ng pakiramdam ko dahil may parang ibig sabihin ang tingin na iyon. "

Sir gabi na

."

"

Andy, gusto ko malaman kung gaano 

kalambot

 yang labi mo...

" Mapang-akit na sabi niya. Mistula akong natigilan sa pwesto ko habang papalapit ng papalapit ang kamay nito sa akin. Gusto kong lumayo pero parang sinasabi ng isip ko na wag siyang iwasan, na hayaan siya sa gagawin nito. "

A-andy bakit ba ganito ang nararamdaman ko sayo? Ano bang ginawa mo sa akin?"

Hindi ako nakasagot pero nanlaki ang mata ko nang biglang magdikit ang aming labi.

Itutuloy...

Happy 6k reads! Thank you for reading! Kahit pangit pagkakasulat ko!❤️

# Taming 32

T a m i n g  32: Hurts

ANDY'S Point Of View

Naging mainit ang mga sumunod na tagpo mula sa amin. Masyado akong nagpadala sa mga halik niya sa akin. Para akong naparalisa sa pagkakataong iyon. May hatid kasing kakaiba iyon sa katawan ko, at sa hindi malamang dahilan ay nakita ko na lamang ang sarili ko na natulak pahiga habang banayad pa rin ang halik nito sa akin.

Natigil lamang iyon nang hilain niya ako papasok ng room at ilock ang aming mga sarili roon. Naging sunod-sunuran ako sa kanya at hindi inisip na boss ko siya at assistant niya lang ako. 

"

I really love you so much...

" Bulong niya habang hawak nito ang magkabilang pisngi ko at nakatingin sa aking dalawa mata. Umiikot ang paningin ko sa buong paligid pero siya lang yung tanging nananatili sa akin. Dahan-dahan niya akong inihiga sa kama, na parang may pag-iingat upang hindi ako mabigla. Nang tuluyan na siyang umibabaw sa akin ay tinanggal nito ang kanyang damit sa upper part. Parang may magnet na siyang nagdikit ng mga kamay ko roon. "

Yeah, just like that Baby

."

"

Seven

," pagtawag ko rito. Bigla kong naalala ang sinabi nito nang simulan akong halikan kanina. Naghati ang puso't isipan ko sa mga nararamdaman ko. Tama ba talaga ang ginagawa ko o? Narito na naman ako sa napakarupok kong pagkatao? 

"

I want you to be mine... tonight

," Sabi nito na ikinathimik ko. Kinukutuban ako kung ano nga bang susunod niyang gagawin. Parang hindi ko talaga mabasa ang mga kilos niya. Gayunman, nanatili pa rin ako sa pwesto ko. Bumaba ang mukha niya sa may leeg ko kung saan naramdaman ko ang dahan-dahan at medyo may kiliting dala nito sa akin.

"

S-seven

," nauutal kong sabi. Para siyang nadadala na ng kalasingan kaya patindi ng patindi ang mga nangyayari. Naramdaman ko rin ang kamay nitong naglakbay sa loob ng damit ko kung saan ito na ang nagtanggal mismo ng mga butones upang mapadali ang lahat. Sandali siyang huminto at tinapos ang ginagawa sa akin.

Sumikip ang dibdib ko. Nakakatakot pero hindi mo maiiwasang abangan. Nakita ko ang pagkagat ng ibaba niyang labi habang nakatingin sa katawan ko. Medyo napaiwas ako ng tingin dahil doon. Nag-umpisa siyang halikan iyon na nagpapikit sa akin. 

"

Fuck

, your body Andy...

" Aniya. "

I want to threat you with a great job

," dagdag niya na ikinataka ko ng labis. Namawis ang noo ko dahil doon. Malamang sa malamang ay iba ang ibig sabihin ng "
Job
" na iyon sa kanya. Bigla siyang tumayo ng habang natatakpan nito ang ilaw mula sa kisame.

Tumibok ang puso ko nang iabot niya ang palad ko upang hawakan sabay hila sa akin na natapat naman ang mukha ko sa may umbok nito. Hinila niya ang isang upuan upang umupo roon. Muli, kinagat niya ang lower lip sabay senyas sa akin na lumapit gamit ang dalawa nitong daliri sa kanang kamay.

Nahypnotize na naman ako. Para akong robot na tumayo upang sumunod sa kanya. Diretso sa mata na tinignan ko ito upang hindi ako mawala sa focus. Huminga ako ng malalim bago abutin ang kamay nito.

"

I want to hear your voice....moaning my name

," aniya sabay hawak sa aking buhok upang alalayan akong lumuhod. "

Don't worry...i keep this

."

Biglang nabaling ang tingin ko sa cellphone nang biglang magpop-up ang text tone mula roon. Hindi sinasadyang natauhan ako sa pwesto kaya mabilis akong umatras at mapaupo sa kama. Napalunok ako ng laway nang sumunod siya sa akin habang may naguguluhang mukha. "

Why? What's the problem Andy?

" Mapang-akit na tanong nito sabay hawak sa braso ko.

Mabilis kong binawi iyon mula sa kanya. "

A-ahmm sorry Sir Seven

," paghingi ko ng tawad sabay tayo para sa lumabas pero mabilis niya akong hinarang habang nakangisi sa akin. "

Sir lalabas lang po muna ako

."

"

And do you think, 

makakaalis

 ka sa akin ng ganun-ganun lang? Psh, pagtapos mo akong 

painitin

 aalis ka na lang bigla? Nang-

aasar

 ka ba?

" Banta nito sabay hawak ng mahigpit sa kamay ko at akmang ilalagay na nito sa kanyang pagkalalaki nang mabilis ko siyang sampalin. Parang natauhan naman ito at napahawak sa kanyang pisngi.

Hindi ko namalayang may luha na pala sa pisngi ko habang tinitignan siya. "

Ang bastos niyo po pala! Hindi ko alam kung anong nagawa ko pero ikaw ang unang nanghalik! At ikaw ang naunang nanukso kaya wag mo kong sasabihan ng ganyan!

"

Sa sandaling iyon ay inambahan niya ako na sasapakin nang mapahagulgol na ako. Biglang napalitan ang ekspresyon nito, mula sa lasing ay napunta iyon sa pagkagulat at pagkaawa. "

I-i am sorry Andy

," saad niya sabay yakap sa akin. Pero dahil nasaktan na niya ako kaya nilayuan ako na ito.

"

L-lalabas po muna

," huli kong sabi bago tunguhin ang pinto. 

Hindi ko na alam kung anong ginawa niya pero napaupo na lang ako sa buhangin habang nakatingin sa dagat. Patuloy ako sa pagluha kahit pa tapos na ang nangyari. Hindi ko masabi pero parang natapakan ang pagkatao ko, na ginamit ang pagkabakla ko para lang mailabas ang init sa katawan.

Napabuntong hininga na lang ako habang pinaglalaruan ang buhangin sa kamay. Wala na akong pakielam kung malamig o kung wala akong suot na damit. Basta ayaw ko muna siyang makita. Pero naguguluhan lang ako sa parte kung saan nasampal ko siya, bakit parang may kirot sa dibdib nang ginawa ko iyon?

Kinaumagahan, nagising na lang ako nang nakahiga na pala ako sa kama. Hindi ko maalala kung saan ako nakatulog simula ng gabing iyon, pero alam ko na kung sinong gumawa nito. Napatingin ako sa pintuan nang pumasok mula roon si Kuya Ryner at Sir Alex habang bitbit ang tray na may pagkain. Nakaramdam ako ng kauntying pagkadismaya, na parang may inaasahan akong tao. Iniling-iling ko ang ulo upang alisin siya sa isipan ko.

"

Good morning

," pagbati ni Kuya sabay lapag nito sa higaan. Tumingin ako sa kanya ng may pagtataka, magtatanong pa sana ako ng umupo ito sa tapat ko. "

Kamusta ang tulog mo?

"

Halatang may bahid ng paga-aalala ang mga iyon  kaya sinubukan kong magtanong pabalik. "

A-ah maayos naman Kuya, bakit nga pala ako narito? Hindi ba-

"

"

Nakatulog ka sa labas ng kwarto niyo habang lamig na lamig dahil wala kang damit

," pagsagot niya sabay nagsalubong ang mga kilay na parang galit na ewan. "

Bakit ka nga ba roon natulog? Wala ba ang boss mong yan at iniwan ka na naman?

"

Natahimik ako ng sandali dahil tanong niya. Naging sariwa sa isipan ko ang pangyayari kung saan nakita kong lubos ang pinakatatagong ugali pa nito. Hindi ko talaga akalaing may ganoon pala itong ilalabas. Totoo ngang hindi ko pa lubos kilala ang mga nakakasalamuha ko kahit pa kabaitan na ang ipinakita nito nung una.

At totoo rin ang kasabihang, hindi mo kaibigan ang taong mas nakakataas sayo sa trabaho.

"

Natahimik ka na? May problema ba na naman?

" Tanong na nagpagising sa akin. Nakita ko ang pagtingin din ni Sir Alex sa akin. Siguradong iniisip na naman nila ns may connect ito kay Daniel kaya mabilis akong umiling.

"

Ha? Wala kuya ah, nakatulog lang ako sa sobrang kalasingan

," pagsagot ko na nagpalaki ng kanyang mata. Bigla namang kumunot ang noo ni Sir Alex at umupo sa tabi ni Kuya.

"

Umiinom ka na?

" Tanong nito.

Napakamot ako sa ulo. "

Eh Kuya...ngayon lang naman po

," palusot ko. Hindi ko talaga ugaling magsinungaling...i'm sorry Kuya..

Tumango na lang siya bago magpaalam na lalabas dahil marami pa itong aayusin sa bar habang si Alex naman ay naiwan upang samahan ako. Hindi ko alam kung bakit nila ako kinuha pa at hindi idiniretso sa kwarto namin pero iisa lang talaga ang naiisip ko eh, natiis niya akong naroon? Talaga bang nasaktan din siya sa nangyari? Eh siya na nga itong nagsimula.

"

Nakita ko kayo Kagabi Andy

," biglang sabi ni Sir Alex na nagpagulat sa akin. Akala ko wala nang masyadong tao noon na malapit sa amin kaya hindi ako nag-alalang baka may makakita sa amin pero hindi, nagkamali pala ako. Umusog siya malapit sa akin. "

At napansin kong... komportable ang pakiramdam mo sa kanya kaysa sa pinsan ko

."

"

Sir ano pong sinasabi niyo?

"

Ngumiti lang siya ng tipid. "

Sinasabi

 kong bagay kayong dalawa...

"

"

Kung alam niyo lang...

" Bulong ko na siguradong hindi niya narinig. Bigla niyang inabot sa akin ang isang papel na naglalaman ng isa pang papel pero punit iyon. "

Ano

 po ito?

"

"

Hindi ko rin alam, pero konektado yan sayo Andy...at alam kong alam mo kung anong ibig sabihin niyan

."

Mas lalo akong naguluhan dahil doon. Ano namang kinalaman ng papel sa akin? Ganito ba ako karupok? Kadaling wasakin? Kadaling mabutas? O kung ano pa mang katangian ng isang papel na alam natin simula pagkabata.
"

A-ahhmmm..

"

"

Andy, naalala mo ba nung nahuli mo yung pinsan ko na may babae?

" Tanong niya na ikinatango ko. "

At yung time na muntik ka na niyang ma-rape?

" Dagdag nito na ikitango kong muli. Hindi ko alam kung anong ipinupunto niya pero parang may kung anong ideya ang pumapasok sa akin. "

Hindi pagmamahal ang tawag dun diba?

"

"

Opo

."

"

Pero para sa kanya pagmamahal yun, hindi ko sinasabing 

balikan

 mo ang pinsan ko dahil ayaw ko rin nu'n...ayaw kong masaktan ka pa ng mga 

mapanakit

 na tao

." Kinuha niya ang kamay ko at kinuha roon ang papel na hawak ko. "

Pero itong papel na 

punit

 na ito, sa tingin mo ba 

maibibigay

 mo pa rin siya sa ibang tao? At mako-consider mong isa pa rin siyang papel na 

masusulatan

?

"

Tumango ako.

"

Yung papel na 

punit

, isipin mo puso mo yan na 

wasak

 pa rin hanggang ngayon

," Pagpa- paliwanag niya. "

At yung tamang tao para sayo ay isang 

pandikit

 na pe-pwedeng 

magdugtong

 niyan muli, hindi ba malaking tulong iyon?

"

Hindi na lamang ako kumibo pa at muling hinintay ang susunod niyang sasabihin. Para itong  piraso ng jigsaw na unti-unti kong nabubuo.

"

At alam ko kung sino yung susunod na tao na 

magsisilbing

 magiging gamot dyan sa puso mo

," sabi niya na ikitibok ng mabilis nang puso ko. Bigla itong tumayo saka suot ng kanyang tsinelas sa paa. "

Mauna na ako, sasamahan ko pa ang kuya mo eh.

"

Naiwan akong nahihiwagaan doon patungkol sa sinasabi nitong "
magpapagaling
" sa puso ko. Otomatikong napahawak ako roon nang marinig ang mabilis at hindi mapakaling tibok nito.

SEVEN'S Point Of View

"

Ginawa

 mo yun?! 

Aba'y

 gago ka pala!

" Sigaw ni Light sa akin habang naiwan kami sa conference dahil mayroong sandaling meeting ang ginanap. Hindi na lang namin sinama sina Andy dahil hanggang ngayon ay pinahahanap ko pa rin ito.

"

Wag ka ngang maingay! Narinig mo nga diba? 

Hinalikan

 ko siya tapos-

"

"

Tapos

 may nangyari sa inyo?

" Napahilot na lang ako sa sintido ko dahil doon. Napaka- kulit! Pero bahala na, alam ko namang siya lang ang makakaintindi sa akin. "

Hayy

 Seven, 

pabitin

 ka naman! 

Bilis

 kwento! Anong position ba ginawa niyo?

"

"

Light 

Pwede

 ba? Hindi nga natuloy dahil sa kagaguhan ko eh! 

Natauhan

 siya tapos tumanggi, dahil sa inis ko, i-i can't control myself that time kaya 

nakapagbitaw

 ako ng masakit na salita..then.

." napasabunot na lang ako sa buhok ko. Napakalaking epekto nito sa akin, ni hindi ako nakatulog mula pa kagabi dahil dito tapos hindi ko rin alam kung paano siya haharapin. "

Muntik

 ko na siyang masapak nung 

sinampal

 niya ako

."

Nasapo niya na lang ang noo sa narinig. "

Seven naman...sinabi ko sayo hindi ba? Try to control yourself, your emotion

," seryoso nitong sabi. "

Paano

 na ngayon? 

Mukhang

 may magbabago na sa inyong dalawa matapos nito.

"

"

Oo parang ganoon na nga

."

Pagkatapos ng pag-uusap namin ay bumaba na kaming dalawa para bumalik muna sa kanya-kanyang kwarto. Maraming papers ang ipapagawa ko mamaya kay Andy dahil may iilan akong tatapusin at ipapasa. Ang totoo niyan nagsinungaling din pala ako sa kanya na 30 days kami rito, pero hindi dahil 2 weeks lang talaga ang nirequire...and the rest days ay ieenjoy na lang naming apat.

Saktong papasok na sana kami sa pintuan ng kwarto namin nang matamaan kong papasok na rin pala si Andy. Tinignan ko ito upang sana kausapin pero hindi man lang niya ako tinapunan ng atensyon. Medyo nasaktan ako kaya mabilis akong lumapit.

"

Teka lang Andy

," pagtawag ko at akmang hahawakan na sana ang braso niya nang mabilis niya itong iniwas sa akin. "

Mag-usap muna tayo

."

"

Ano

 pong 

ipapagawa

 niyo? May papers po ba? Akin na po para matapos na

," malamig na sabi nito kaya natigil ako. Ilang minuto kaming tumagal sa ganoong posisyon nang mauna siyang pumasok sa loob. Napatingin ako kay Light na sumenyas na sundan ko ito saka naglakad paalis.

Mabilis kong binuksan ang pintuan at sinara. Naabutan ko siyang may kung anong nililigpit sa kanyang mga gamit kaya kumunot ang noo ko. "

T-teka, anong ibig sabihin ng ginagawa mo

?"

Wala siyang naging sagot mula sa akin kaya hinubad ko na ang tie sa polo ko habang nakaharap sa salamin. Nilagay ko lamang ang mga ito kama dahil tinatamad akong ligpitin iyon. Akmang tatanggalin ko na ang pagkaka- butones sa polo nang matamaang nakatingin din ito sa akin. Nahuli niya akong ganoon din ang ginawa kaya mabilis siyang umiwas at naghanap ng gagawin kahit pa na hindi naman iyon kailangan.

Napangiti ako ng wala sa oras at lakas loob na pumunta sa kanya. "

Hey, pansinin mo naman ako...

"

Nakatalikod ito sa akin. "

A-ah may 

iuutos

 po pa ba kayo? Kasi kung wala na po talaga...maghahanap na lang ako ng 

matutulugan

 para hindi na kayo maistorbo sa 

pagtabi

 sa akin.

" Sagot niya na ikinuot ng aking noo. Hinawakan ko ng mahigpit ang braso niya at pilit na hinarap sa akin. Hindi naman ako nahirapan at seryoso siyang tinignan sa mata.

"

Hindi ka aalis, walang aalis, aayusin ko ito ok? I'm sorry, i-i know it's my fault and...hindi na 

mauulit

, promise

," sabi ko pero hindi man lang siya sumagot dahil nanatili itong nakayuko. Napapikit ako saka huminga ng malalim. "

Ok ok, ano bang gusto mong gawin ko? Kahit na ano, treat ba? Travel? Tataasan ang sweld-

"

Bigla siyang nagpunas ng luha mula sa mata. Natahimik ako ng sandali dahil doon. Fuck! Wala akong sinabing masama pero bakit.. bakit ang sensitive niya? Tangina Seven, nangako kang wala kang sasaktang tao, lalo na yung mga nakakaintindi ng fucking mood at behavior mo!

"

S-sir kung gusto niyo m-magresign na lang ho ako, p-pasensiya na hindi na ho dapat ako naging ganito sa inyo, mas ok kung babalik tayo sa dati

," saad niyo bago umalis. Wala na akong nagawa kung hindi tignan siya hanggang sa maiwan na lang ako mag-isa sa loob.

Ngayon, para akong duwag na ewan. Naranasan ko na ito noong minsan akong iwanan ng First Girlfriend ko pero bakit mas masakit pa ito kesa sa una? Nakakatangina itong puso ko, masyadong makirot, eh kasalanan ko naman hindi ba?

"

Hindi ko alam bro pero, magugulat na lang ako na mawala na nga ng tuluyan yang si Andy mula sayo

," Sagot ni Light habang nandito kami sa isang lugar na wala namang tao. Napili ko munang lumayo dahil kanina pa ako badtrip at hindi mapakali sa problema ko.

"

Damn it! Hindi naman pwede yun! Ayoko!

" Pagpoprotesta ko. Nakita kong nagulat naman si Light sa naging asta ko. Hindi tuloy ako nakabwelo mula sa pagkakasabi nu'n. Sumilay ang ngiti sa kanyang labi dahil doon.

"

Yan ganyan nga Seven, wag mo hayaan...wag na wag

," aniya.

"

Paano

 ba?

"

"

Suyuin

 mo!

"

"

Paanong

 

suyo

? Hindi ko nga alam kung paano 

manligaw

 diba?

" Pagtatanong ko. Muntik na siyang mapahalakhak dahil doon. Napakawalang kwenta talaga nito, nagpapatulong ako hindi nagpapaasar! Tsk!

"

Seryoso

? Hindi mo alam? Seven naman! 

Paano

 ka mag-aasawa ng isang 

dalagang

 Filipina niyan?

"

Tsk! Bahala na nga. "

Ewan! 

Bahala

 na! Kung ano ano lang talaga gagawin ko!

"

"

Eh paano kung hindi gumana?"

Natameme ako. Paano nga ba? Paano kung siya mawala? Ang corny pakinggang pero hindi ko talaga kaya. Ngayon inaamin ko na sa sarili ko na may feelings na nga ako pero...akin lang! Ayokong sabihin! 

"

Are you Mr. Corporal right?

" Pagsingit ng isang lalaki habang nakasuot ito ng pangbar. Medyo pamilyar ang mukha nito sa akin pero hindi ko na ito pinansin pa. 

"

Yes ako nga, anong kailangan mo?

" Seryoso kong tanong. Nakita ko ang pagngisi nito habang nakahawak mula sa kanyang bulsa. Maya-maya pa ay kinuha niya ito saka inilahad sa harap ko na parang nagpapakilala.

"

I'm alex, ang dating boss ni Andy at ako ang may-ari ng bar na sponsor ng resort

," saad niya. Hindi naman ako nagpatumpik-tumpik pang inabot din ang kamay ko at sandali kaming nagkamay.

"

Anong maitutulong ko sayo?

" Pagtatanong ko agad. 

"

Alam ko ang lahat, narinig ko...hindi ako 

tsismoso

, accidentally ko lang talaga narinig at nalaman

," aniya na ikinalaki ng mata ko. Lintek na!  Kaya ayokong magdaldal paglasing eh! "

But don't worry, nagpunta lang ako rito para tulungan ka sa problema mo sa kanya

."

Itutuloy....

# Taming 33

T a m i n g  33:Plan

ANDY'S Point Of View

"

Teka lang Andy

," 
ani Sir Seven nang masalubong ako. Napaiwas ako agad ng tingin sa kanya dahil don. Wrong timing ata ang pagdating ko, kainis! 

Akmang

 hahawakan na niya sana ako nang iniwasan ko rin ito.
 "

Mag-usap muna tayo

."

"

Ano

 pong ipapagawa niyo? May papers po ba? Akin na po para matapos na

," walang emosyong sabi ko na siyang ikinagulat nito. Kahit ganoon ay hindi ako nagpakita ng anumang takot sa kanya. Ilang minuto nasa ganoong posisyon nang mauna na akong pumasok. Napagdesisyonan ko kasing matulog muna sa ibang kwarto dahil hindi magiging komportable ang lahat.

Pagpasok ko sa pintuan ay hinagilap ko agad ang aking bag na naglalaman ng gamit ko. May iilan kasing nagulo roon at nasa labas kaya liligpitin ko muna. Narinig kong bumukas ang pinto. Bigla akong kinabahan nang humakbang ito papunta sa akin. Pero kahit na ganoon 

ipinagpatuloy

 ko pa rin upang hindi ako 

madistract

.

Naiinis ako habang inaalala yun. Akala niya siguro madaling kalimutan yung ginawa niya. Porket ba lalaki siya tapos boss ko pa? Hmp! Ang pinkabi-bwisit ko pa eh, nahuli niya akong napatingin sa kanya. Baka isipin niya tuloy madali akong madala sa ganoon. Napabuntong hininga na lang ako habang nakaupo sa counter nila Sir Alex.

"

Ang 

lalim

 naman ng iniisip mo, anyare ba sayo? Balita ko kay Sir Light eh medyo...

" Hindi na itinuloy ni Elvis ang sasabihin ng sinamaan ko siya ng tingin. "

Ah okay sabi ko nga 

tatahimik

 na ko

." Dagdag nito sabay kunwaring zinipper ang bibig.

"

Ewan ko ba, parang gusto ko na lang umuwi...30 days pa kasi eh! Napakatagal ko pa siyang 

titiisin

, nakakainis..

" bulong ko sabay halo sa iniinom kong juice gamit ang straw nito. "

P-pwede na bang umalis?

"

"

Gaga! 

Enjoyin

 mo na kang kasi, atsaka para walang 

ilangan

 

patawarin

 mo na lang siya ok? Nagsosorry na naman yung tao eh,

" pagsagot nito sabay inom. Tinignan ko naman siya ng nagtataka. Tama naman siya eh, may punto. Pero paano? Ang hirap na magtiwala sa lalaki, unang beses ko pa lang naranasan..parang ayaw ko na maulit.

"

Hindi ko na alam...bahala na

."

Hindi na siya tumugon pa saka itinuon ang paningin sa dagat. Mahinahon naman at kalmado ang alon nito, sana ganoon din ang pakiramdam ko. Bigla akong napaharap sa harapan ng may magbukas bigla ng microphone. Isang lalaki iyon na mukhang emcee sa mini stage habang nakatutok sa kanya ang ilaw.

"

Omg! Ang 

pogi

!!

" Panggigigil ng katabi ko. Bigla tuloy ako napaiwas. Tama na. Ayoko na talaga mapalapit sa kahit kaninong lalaki. Napahawak na lang ako sa dibdib ko. Hindi ko mawari, sa tuwing kakalimutan ko siya eh parang may masakit sa parte ng puso ko? 

"

Hello everyone, good evening for those who here right now...i'm Ryan, your entertainer tonight!

" Pagpapakilala nito na nagpatili sa mga babaeng narito. Halos mapatakip ako ng tenga dahil doon. Nagkakagulo na sila dahil sa gwapo siya? "

Now, tatanungin ko kayo, bakit kayo narito?

"

Napansin ko siyang lumapit sa ibang tao na nariyon. Nauna niyang tinanong ang babaeng tahimik na umiinom sa isang tabi. Mahaba ang kanyang buhok habang nakasuot ng white dress. "

Miss, what is your name?

" Tanong nito sabay tapat ng mic sa kanya. Tumayo ito saka ngumiti.

"

Mitzee

."

"

Ok Miss 

Mitzee

, why are you here? Any reason ba?

" Tanong ng lalaki na nagpangisi sa babae. Napansin kong para siyang naging kabado na ewan. 

"

Because...of rejection?

" Aniya na nagpatahimik lalo sa mga nanonood, kasama na ako. Kumabog ang puso ko dahil doon. Hindi ko alam kung bakit pero parang nasaktan ako para sa kanya. "

Actually i'm transgender

."

"

Oh, i'm so proud na 

makameet

 ng katulad mong taga-LGBTQ

," saad ng Lalaki. "

But i'm curious, may rason ba para maging ganyan ka?— no offense ah? I mean, look lahat naman ng bagay ay may rason kung bakit nangyayari o nangyari right? But if private at medyo personal, ayos lang

."

Ngumiti ng payak ang kausap nito sabay ayos ng mahabang buhok. "

No ok lang, one of the reason kung bakit ako naging ganito is dahil sa rejection at takot...but my point is, para magustuhan

," paliwanag niya. "

Pero isang malaking kalokohan din pala ang lahat kasi alam mo yun? Yung guy na gusto ko simula high school pa lang kami eh hindi pa rin ako magugustuhan? Kahit na 

magpa

 opera ako, kahit na binago ko sarili ko para sa kanya eh wala pa rin...i'm just wasting my time and effort, but it's ok ano pa nga bang magagawa natin diba? Natuto na naman ako eh, na mahalin ang sarili ko kahit hindi ko nakuha yung 

pinakakamit

 kong tao

."

"

I'm sorry to hear that, but thank you for sharing.. atleast may 

naibahagi

 kang aral sa mga narito,

" sabi ng lalaki saka inalalayan ito maupo. Hindi ko namalayang napapalakpak na pala ako habang tumutulo ang luha ko. "

Ok next is..you!

"

Nabigla ako ng ituro niya si Elvis kaya nagtataka akong humarap sa kanya. "

Ikaw raw

."

"

A-ano? Ayoko nga, n-nakakahiya

," saad niya sabay talikod. Nang makalapit ang lalaki ay nagulat ako nang tumapat ang mic sa akin. Para akong tuod at nanigas sa kinauupan ng makita ito. 

"

L-luh

," nauutal kong reaksyon sabay tingin sa emcee na nakangiti sa akin.

"

Yes you Mr. Cute guy

," aniya. "

Can you share your reason why are you here?

" 

Napalunok ako ng laway sabay tingin kay Elvis na humihigop sa kanyang straw. Sinenyasan niya ako na sumagot at tumayo na lamang kaya wala akong nagawa kung hindi gawin iyon. Kahit na nanginginig sa hiya ay pinilit kong harapin ang mga taong tutok ang mata sa akin.

"

A-ahmm d-dahil sa business

," pagsagot ko. "

Yun lang

."

"

Are you sure?

" 

Biglang nagtaas ng kamay si Elvis, dahilan para manlaki ang mata ko. "

Ano

 po kasi! Nag-away yan sila ng boy—

" Hindi na niya naituloy ang sasabihin ng takpan ko ang bibig nito. Kumunot ang noo ng emcee sa akin kaya bigla akong namula sa hiya.

"

Oh? Misunderstanding?

" 

"

H-hindi po, wag po kayo maniwala diyan

," pagpapalusot ko habang sinasamaan ng tingin ito. Napakagat ako sa labi ng biglang tumugtog ang kantang narinig ko mula sa boses ni Seven noong magpunta kami rito. 

Tell me where it hurts...

"

A-ahmm excuse me

," saad ko sabay takbo papunta sa labas. Hindi ko na pinansin kung sinundan ba ako ni Elvis o ano. Ang gusto ko lang ay makaalis sa lugar na yun upang hindi na siya maalala.

Hinayaan ko lang paa ko na tumakbo ng tumakbo hanggang sa namalayan ko na lang na nakarating na pala ako sa isang lugar na hindi ko alam. Parte pa rin siya ng resort na para bang isang lugar na napakatahimik. Bagama't walang tao ay puno ito ng ilaw na nakasabit sa bawat sanga ng puno na nakapaligid doon. 

Napatingin ako sa isang bench na nakatayo sa gitna, na nasa loob ng isang kubo. Wala sa oras na napaupo ako roon habang takip-takip ang mukha sa kalituhan. Hindi ko maintindihan ang sarili ko, kung bakit hindi ko maalis si Seven sa isip ko. Dapat nga'y wala na akong pake sa kanya dahil assistant niya lang ako. Tulad noong una, ayaw na ayaw niyang pinakikielaman ko siya.

"

Hayy

! Seven! Please tigil na, ayoko na, 

pagtahimikin

 mo na ko!!

" Sigaw ko. Dahil sa sobrang gulong-gulo ay hindi ko nalamayang namatay pala ang mga ilaw na nagdulot ng kadiliman. "

A-ahh?

"

Umihip ang malamig na hangin sa buong paligid kasabay ng pagyugyog ng mga puno na animo'y nagsasayawan. Hindi ko maiwasang kilabutan at matakot dahil doon. Gusto kong umalis na doon pero parang may nakadikit sa paa ko para hindi matuloy iyon. 

"

Psst!

" Pagtawag ng isang boses kung saan ako nagpalinga-linga sa paligid. 

"

S-sino yan?

" Natatakot kong pagtatanong. Para bang naulit ang senaryo kung saan ako na-stranted sa opisina kasama si Sir. Napalunok ako ng laway ng may maramdaman akong umupo mula sa tabi ko. "

P-please n-natatakot na ko

."

Walang sumagot sa mga oras na iyon pero nanatiling nakapatay ang mga ilaw kaya naman dahan-dahan na sana akong tatayo ng may humawak sa kamay ko. 

"

Ahhhh

!!! Multo!!

" Sigaw ko pero mabilis na bumukas ang ilaw at doon bumungad sa akin ang  kinaiinisan kong tao sa buong balat ng lupa. "

Sir?

"

Alanganin ang ngiting ipinakita nito sa akin habang nanatiling nakaupo pa rin doon. "

Y-yeah, Andy

."

"

Anong ginagawa mo rito?

"

Ang gulat na gulat kong ekspresyon ay napalitan ng isang seryosong mukha. Mabilis kong binawi ang kamay ko sa kanya at akma na sanang aalis para bumalik sa bar nang higitan na naman niya ako pabalik. Parang naglock ang kamay niya paikit sa bewang ko habang magkalapit kami sa isa't isa.

"

Andito

 ako para makipag-ayos, ayokong 

umiiwas

 ka sa akin ng ganyan, gusto kong maayos at bumalik tayo sa dati, yung para na tayong magkaibigan?

" Nakangiti niya pa ring sabi. "

Please 

patawarin

 mo na ko

."

Napatingin ako sa mata niya. Kita roon ang emosyon na ipinapakita nito sa akin. Bigla akong nailang kaya pilit akong lumayo sa kanya. "

Sir sobrang lapit mo na sa akin

," saad ko pero sobrang lakas niya kaya walang tabla ang mahina kong katawan sa kanya.

"

Andy, look...hindi naman pwede kasing tumagal na ganito tayo eh, ugh! Hindi ko alam pero ang sakit sa akin na magawa yung bagay na yun, lalo na sayo

." Napansin kong napalunok siya. " 

Lahat naman tayo nagkakamali eh

."

Hindi na ako sumagot pa at pilit na kumawala sa kanya. Sa pagkakataong iyon hindi na niya hinigpitan kaya wala nang rason para magsalita pa siya. Pero parang mayroon sa isipan ko na nanghihinayang dahil hinayaan niya lang akong makawala roon.

Napabuntong hininga ako. Nakakailan na nga ba akong ganito? Hindi ko mabilang pero kapag ginagawa ko yun parang naaalis unti-unti ang stress sa akin. 

Akmang lilisanin ko na ang lugar na iyon nang may pahabol pa siyang sinabi. "

Andy, 

patawarin

 mo na ko pakiusap? Gulong-gulo na yung isip ko kanina pa, hindi ko masabi pero nasasaktan ako Andy...ayoko ng ganitong pakiramdam

."

Natigilan ako. Para akong nakokonsensiya sa narinig pero pumikit lang ako  at lakas loob na humarap sa kanya. "

Kung tungkol sa ginawa niyo yung bagay na yan at para na rin sa 

ikakatahimik

 ng utak niyo... kalimutan niyo na lang yung nangyari

."

Nakita kong nagliwanag ang mukha niya sa sinabi ko. Para ring nabawasan ang bigat sa dibdib ko ng mapakawalan iyon mula sa bibig ko. Pero kailangan ko pa ring umiwas, hindi matahimik ang utak at puso ko. "

T-talaga? Tha—

"

"

Pero please...wag niyo muna ako 

lapitan

? 

Litong

-lito pa rin talaga ako Sir, 

litong

-lito ako sa sarili ko hindi ko alam kung bakit

."

"

H-huh? A-anong 

litong

-lito?

"

"

Sir hindi ko maipaliwanag sa inyo dahil 

litong

-lito talaga ako! Ni sarili ko hindi ko masagot eh, kayo pa kaya? Kaya please tigilan niyo muna ako

," huli kong sinabi saka naglakad paalis. Akala ko sa dahil doon ay titigilan niya na ako pero hindi pa pala ganoon kadali dahil parang naging mas komplikado ang lahat.

"

Andy, ipaintindi mo sa akin baka makatulong ako sayo

," saad niya habang hinahabol ako. 

"

Sir sabi ko, 

layuan

 niyo na ko hindi ba? Please naman oh? 

Nagmamakaa

wa

 ako, hindi ko maintindihan parang gusto kong sumabog na ewan, tulad ngayon...

" Napatingin ako sa kamay ko na hindi mapakali. " 

Kaya please lang, mag-inom muna kayo o kumuha ng babae or what basta wag muna tayo mag usap

."

"

Gusto kitang tulungan dahil kahit sabihin mong 

pinatawad

 mo na ko, hindi ko pa rin talaga maalis itong... kalituhan

."

"

Nalilito

 ka rin pala? Edi mas maayos na hindi mo ako makita at hindi kita makita, yun na yun Sir

," saad ko. "

Pasensiya na sa 

inaasta

 ko Sir pero yun talaga ang dapat mangyari

."

"

Bakit

? Eh sa ayaw ko ngang lumayo eh! 

Ano

 ba Andy 

Umayos

 ka naman! 

Narito

 na nga ako diba? 

Kinukulit

 kita para matahimik na ko! Para matapos na ito! Para 

maamin

 ko na—

" hindi na niya tinuloy ang sasabihin ng tignan ko siya. "

Hays!

"

"

Sir, wala po kasing 

pumipilit

 sa inyo na 

kulitin

 ako! 

Ano

 pa bang dapat kong ipaintindi sa inyo? Na hindi dapat ako 

nagkakaganito

 sa inyo? Sige! Kung gusto niyo, 

tanggalan

 niyo ko ng utak at puso para magawa yun!

"

"

Ipaintindi? Sige 

ipapaintindi

 ko sayo!

" Aniya sabay kuha ng pisngi ko at halik sa labi ko na nagpatigil sa akin. Parang kumalma ang mabilis na tibok ng puso ko pati na ang hindi mapakali kong utak sa oras na iyon. Kasabay ng alon sa malapit na dagat ay naging mas maayos at kalmado ang emosyon ko. 

Tangina

 ano ba talaga ito? 

Pagmamahal

 ba? Pero bakit?

Namalayan ko na lang na bumitaw siya sa halik na ginawa niya habang hawak pa rin ang pisngi at  masuyo itong hinahinimas. "

Ano

? 

Ayos

 na ba? 

Kalmado

 ka na? Kasi ako oo, lalo na ngayon...

napatunayan

 ko sayo yung nararamdaman ko

."

Kumunot ang noo ko. "

A-anong sinasabi mo?

"

"

Ugh! Andy hindi pa rin maliwanag sayo? Yung halik na yun, hindi lang basta halik na 

ninanakaw

 lang ng mga tulad sa kwento o tv! Andy kasi yung halik na yun? Yun yung 

pruweba

 na mahal na kita! 

Ano

? Uulitin ko pa ba?

"

Hindi ako nakaimik. Biglang bumalik sa dati ang katawan ko. Nagpapanik at natataranta. Hindi ko alam ang dapat sasabihin ng bibig ko. Hindi ko alam ang dapat na igagalaw ng katawan ko. Basta ang alam ko lang, umiiyak na ko.

Bigla niya akong niyakap. "

Tahan

 na Andy, pasensiya na

," saad niya pero patuloy pa rin itong lumalabas sa mata ko. Nanumbalik sa akin yung kinatatakutan kong bagay. Yung kinakatakutan ng mga katulad kong bakla. "

Wag ka na umiyak, kung gusto mo 

malinawan

 o maalis yan sige 

tutulungan

 kita pero—

"

"

Natatakot

 ako...ayaw ko na Sir

," saad ko sa kanya. "

Ayaw

 ko na maniwala sa mga ganyang salita kasi yung huli kong narinig yan eh 

niloko

 ako

."

"

Pero hindi kami pareho Andy, ano naman kung parehas kami ng sasabihin? 

Ano

 naman kung narinig mo na rin yan sa kanya tapos uulitin ko ulit? 

Magkaiba

 si Seven, magkaiba si Daniel

."

"

Pero parehas kayong mga lalaki!

" Pagtatapat ko. "

Mga lalaki na hindi ko alam kung ano bang meron! Lalaki kayo, oo sabihin nating possible kayong 

mahulog

 sa tulad namin..pero naroon kasi yung oras na 

mangangailangan

 kayo ng babae sa buhay niyo, na maghahanap kayo ng babae sa buhay niyo, na...na iiwanan niyo na kami kapag sawa na kayo at alam kong dahilan nu'n ay dahil hindi namin kayo 

mabibigyan

 ng anak at pamilya! Na mas malala pa, 

malalagay

 kayo sa kahihiyan lalo na mayaman ang pamilya mo!

"

"

Sa tingin mo ba Andy hindi ko rin iniisip yan? Huh? Andy, oo aaminin ko! 

Malalagay

 na naman sa kahihiyan ang pangalan ko at pamilya ko, just because nainlove ang bunsong anak ng Corporal sa bakla pero anong pake ko?! Anong 

pakielam

 ko kung makita ko sa 

dyaryo

, sa tv o 

pagchismisan

 tayo ng tao, bakit? Sila ba ang mamahalin? Sila ba ang minamahal? Ha? Hindi! At kung yang iniisip mong iiwanan kita, maybe oo! Pero kapag patay na ko! 

Kapag

 matanda na tayo!

"

Gusto kong maniwala sa kanya, gusto kong yakapin siya pero hindi ko sigurado, baka nalilito lang siya? Iniling-iling ko ang ulo ko. "

Hindi Sir, naguguluhan ka lang, baka nalilito ka

." Mahina akong tumawa. "

Maraming babae riyan na pwede mong makuha, gusto mong tulungan kita? Baka malay mo 

malinawan

 ka?

"

Hindi na siya sumagot pa, tila naubusan na siya ng sasabihin kaya peke akong napangiti saka umalis ng walang paalam.

Itutuloy...

Sorry for the late and lame update :> but thank you kasi successful yung possessive brother, salamat sa inyo!❤️

 sana pati ito maging ganoon din ❤️

# Taming 34

T a m i n g  34: Apologize

ANDY'S Point Of View

Napaupo ako sa buhangin habang iniisip ang mga sumbatan namin ni Sir Seven. Ayaw ko naman kasi talagang lumabas yun sa bibig ko pero ewan, hindi ko lang napigilan sarili ko. Bigla ko na lang niyakap ang dalawa kong tuhod dahil sa labis na konsensiya. 

"

Babalik kaya siya sa dating seven?

" Tanong ko sa sarili ko. "

Sorry kung ano man yung nasabi ko...

"

Pero kahit na ganoon, wala na kong magagawa. Nabitawan ko na eh. Pero ang mas gumugulo talaga sa akin ay yung halik at yung sinabi niya sa akin. Yung feelings at proof niya. Hindi ko alam kung paano at anong rason, kung saan man iyon nagsimula, ang masasabi ko lang talaga..

Kakaiba iyong ginawa niya.

"

Andy? Gabi na ah? 

Bakit

 wala ka pa sa kwarto niyo?

" Biglang sulpot ni Kuya Ryner sa tabi ko. Mabilis kong itinago ang mugto kong mata at nagkunwaring napuwing. "

Teka nga? Umiyak ka ba?

"

Mabilis akong umiling. "

Si Kuya naman, 

napuwing

 lang ako...

" Palusot ko. Pero mukhang hindi nga talaga ako ganoon kagaling gumawa ng rason na paniniwalaan nila.

"

Wag nga ako! Minsan ka nang 

naglihim

 sa amin, kaya kilala na kita kahit hindi pa lubos

," aniya kaya wala na akong nagawa kung hindi harapin siya. Nakita ko ang reaksyon nito sa akin kaya hindi na ako nagdalawang-isip na yakapin siya. Pakiramdam ko napakahina ko ng mga oras na yun. At sa sobrang pagbagsak ng emosyon, nakasakit ako ng tao.

"

Kuya

," pagtawag ko sa kanya. Naramdaman kong ginantihan niya rin ako ng isa ring yakap na talagang madadama mo. 

"

Bakit

? Anong problema? Makikinig ako

," saad niya na ikinangiti ko. Sandali akong huminga ng malalim saka humiwalay sa kanya. Tinignan ko ang dalawa kong daliri na pinagdidikit ko. 

"
Kuya, minsan ka na bang nalito ng sobra dahil hindi mo maintindihan ang sarili mo? Tapos 

sumasabay

 pa yung trauma at takot mo sa bagay na hindi mo inaasahang darating?
" Tanong ko. Bigla akong kinabahan. Pakiramdam ko talaga, sa bawat pagbitaw ko baka mamaya makasakit na naman ako. 

"

Andy, kung ako ang tatanungin mo niyan? Ang sagot ko ay oo, lahat naman tayo 

dumarating

 sa 

puntong

 

malilito

 talaga ng grabe, as in grabe na parang gusto mo nang umiyak.

" Tinapik niya ang balikat ko. "

Pero kung yang pinupunto mo ay nalilito sa pag-ibig? Oo rin, naranasan ko na siya ng dalawang beses." Kinuha niya ang maliit na shell sa tabi atsaka binato iyon sa dagat. "At 

iniyakan

 ko rin iyon

."

"

T-talaga Kuya? Kanino naman?

" Tanong ko sa sobrang curious. Alam kong maiintindihan niya ako ngayon. 

"

Noong naroon pa ko sa bahay namin at kasama si Mama...

nagmahal

 ako ng isang kaibigan

," sabi niya. Tumawa siya ng kaunti na para bang wala lang sa kanya iyon. "

Kaibigan na dapat ay hindi dapat 

nilalampasan

 ang pinagsamahan, kasi alam mo? Noong unang beses kong mapansin na may kakaiba sa akin? Tinanong ko ang sarili ko kung ano ba talaga yun? Kung bakit ko nararamdaman yun, hanggang sa napansin kong gumugulo ang lahat, 

nadadamay

 ang iba at dala iyon ng 

pagkalito

...pero alam mo ba ang ginawa ko ng mga panahong iyon?

"

"

A-ano?

"

"

Muli

 kong tinanong ang sarili ko, kung alam ko ba talaga ang sagot...at nalaman ko Andy, nalaman kong naroon kasi yung takot, pagkawala ng tiwala sa sarili at yung 

pagtanggi

 sa katotohanan

." Tinuro niya yung kalangitang puno ng bituin. "

At pagkatapos nu'n 

kumunsulta

 ako kay Mama kung ano ba talagang magandang gawin

."

Tinignan ko siya. Hindi ko alam na ganito pala kapositibong tao si Kuya. Akala ko kasi, napakaseryoso at hindi siya ganoon kadala tulad ni Kuya. Pero kung titignan mo parang halos parehas sila. 

"

At ang naging payo niya, bakit kailangan kong idamay ang lahat kung pwede namang harapin iyon ng mag-isa? Tutal ako naman ang may kailangan nu'n

," sabi pa niya. "

Hanggang sa ginawa ko yun, pero alam mo yung resulta? Hindi kami magkatulad ng feelings dahil kaibigan lang ang tingin niya sa akin

."

Yumuko ako. "

Masakit kuya?

"

"

Malamang! Sa una masakit, mahirap tanggapin pero yun ang totoo...ang realidad

." Itinukod niya sa buhangin ang dalawang kamay patalikod. "

Pero hindi yun ang nakita ko, kasi ang talagang nagpasaya sa akin ay yung natutunan ko na kailangan harapin ang dapat, at kung natatakot ka man, yun ang gamitin mong tapang, kung yung tiwala mo naman ay nabasag, walang 

magbubuo

 nu'n kung hindi isang tao lang at ikaw pero bago yun, always give a chance sa ibang tao at bagay na binibigay at 

dumarating

 sayo

."

Tumulo na naman ang luha ko. "

T-tama...salamat Kuya,

" saad ko sabay yakap ng saglit sa kanya.

"

Wala yun, ano ka ba...bunso kita eh

," nakangiti niyang sabi. "

Teka nga, sino ba kasi yan?

"

Iniwasan ko siyang tignan.

"

Ah mukhang alam ko na....

" 

Kunot-noo ko siyang tinignan. "

Paano

 mo nalaman?

"

"

Andy, basa na kita...ikaw pa ba?

" Biro niya. "

Aksidente

 kasing nasabi sa akin ni Alex ang nalaman niya diyan sa Boss mo

."

Natahimik ako. Ganoon na ba kakalat ang isyu? Hindi ba pwedeng ako at siya na lang ang makaalam? Nako mukhang alam ko na ang mangyayari bukas. Nasapo ko na lang ang noo ko dahil doon.

"

Andy, ano ba kasing nangyari? I mean yung kanina? 

Pinaiyak

 ka ba niya? Sabihin mo

."

"

Eh kasi Kuya...nalilito ako eh, nag usap naman kami at nalaman kong may feelings siya sa akin pero Kuya natatakot talaga ako kasi straight siya tapos mayaman siya

." Sandali akong huminto at kumuha ng bwelo. "

Kaya nga 

napagtaasan

 ko siya ng boses at 

nasabihan

 ng masakit na salita

."

"

Nako Andy, malala nga

," Reaksyon niya. "

Napaka

-ano mo rin kasi eh!

"

"

H-hindi ko naman sinasadya...nalito ako eh, alam mo naman yung about kay Daniel diba?

"

"

Andy andoon na tayo, sige sabihin nating natrauma ka, natakot ka, 

nagdoubt

 pero sa tingin mo tama ang ginawa mo? Hindi, kasi 

nakasakit

 ka ng taong hindi mo pala alam na sincere sayo

," sabi niya. "

Oo naging ganoon si Daniel sayo pero bakit hindi mo subukan? Hindi naman lahat ng lalaki 

lolokohin

 ka eh, alam mo namang rare lang ang mga ganoon diba? Yung iba nga 

kinakasal

 pa eh

."

Tumango ako. Alam ko na ngayon ang gagawin. Nahihiya akong lumapit pero yun ang tama. Itutuwid ang pagkakamali ko. Pero ang tanong, sigurado ba ang feelings ko? 

"

Andy, lumaban ka, 

pakinggan

 mo muna yang puso mo at wag 

pairalin

 lagi ang utak!

" Pinagpag nito ang magkabilang palad. "

Ano

? 

Ayos

 ka na? O baka naman hindi mo inapply ah? Nako Andy ewan ko na lang

," sabi niya. "

Sige tulog na ko ha? Hinihintay na ako ni Alex

."

Akmang tatayo na ito nang mabilis ko siyang pigilan. Hindi ko alam kung tama ko bang itanong sa kanya ito pero alam kong siya lang ang makakatulong sa akin. Tulad ng pagpapayo niya at pagkwento ng experience nito.

"

Kuya saglit!

" Pigil ko. "

Kuya may itatanong lang ako

."

"

Oh ano?

"

"

M-may feelings din ba ako sa kanya?

"

Nagsalubong ang mga kilay nito sa narinig. "

Oh bakit ka sa akin nagtatanong? Ako ba si Andy? Ha? Ako ba?

" Aniya. "

Hay nako Andy, hindi ka pa talaga nagmamahal noh? Ang bata mo pa talaga

."

Hindi ako nakapagsalita. Mukhang ako talaga ang sasagot sa sarili kong tanong. Nakurot ko tuloy ang sarili ko. Napakatanga mo talaga Andy, bakit ka kasi ganyan?. Bigla akong nakarinig ng may tumatawag ng pangalan ko. Parehas kaming napatingin doon ni Kuya Ryner. Kunot noo kong tinignan si Elvis na hingal na hingal. Mabilis akong tumayo.

"

A-andy

," hingal na pagtawag niya sabay hawak sa tuhod nito. "

B-buti nakita k-kita

."

"

Bakit

 ka kasi tumatakbo? 

Atsaka

 bakit? Anong meron?

" Tanong ko sa kanya. Nirehistro nito ang palad niya sa akin at sumenyas ng sandali lang kaya naghintay ako hanggang sa mabawi nito ang hangin.

"

O-okay okay, mabuti talaga at nakita kita..alam mo bang si ano, 

naglalasing

? Ikaw hinahanap? Nako 

lagot

 ka...

" Sabi niya na ikinataka ko. Tinignan ko si Kuya Ryner at kibit balikat na pinagtuunan ng pansin si Elvis. 

"

Sino?

"

"

Sino pa ba? Edi si Sir Seven! Nako puntahan mo na! Ikaw lang 

magpapaamo

 roon, tara na

," saad niya sabay takbo. Humarap ako kay Kuya upang humingi sana ng tulong pero umiling siya sa akin. 

"

Gusto mong masagot yang tanong mo? 

Puntahan

 mo na! 

Ano

 pa bang hinihintay mo?

" Sabi niya kaya hindi na ako nagdalawang isip na sundan si Elvis papunta sa bar na sinasabi nito. Bawat hakbang ko pa lang ay natatakot na ko, na baka hindi na siya yung makilala ko.

Patawarin

 mo sana ako...

Pagkarating namin ay tinuro sa akin ni Elvis ang kilalagyan nito. Nagtetext ito sa kanyang cp pero halata mong lasing na lasing na. Pumintig ang puso ko ng sobrang bilis. Tinapik ni Elvis ang kamay ko.

"

Sige na puntahan mo na, nakakatakot eh

," bulong  nito. Hindi na siya nagtagal pa at agad na umalis kaya humugot ako ng hangin at lakas-loob na naglakad papalapit sa kanya. Tama si Kuya, kailangan kong harapin ang sarili kong kagagawan. Walang masama kung susubukan, basta alam ko...sumugal ako

"

S-sir u-uuwi na po tayo

," nauutal kong sabi. Nakita kong napatigil siya sa paggalaw at dahan-dahang tumingala sa akin. Lakas-loob ko siyang tinignan sa mata pero hindi nagtagal. 

"

Paano

 mo nalamang narito ako?

" Tanong niya na iniwasan kong sagutin.

"

Sir, lasing ka na po...

"

Pagalit siyang tumayo. "

Mauna ka na, hayaan mo muna ako

," saad niya sabay kuha sa iniinom nitong alak at diretsong nilagok iyon sa kanyang lalamunan. Napansin kong para siyang walang kontrol sa sarili lalo pa't galit siya. Napalunok ako ng laway.

"

Aayusin

 ko pa po yung kwarto Sir, magpahinga na po kayo

," pangungulit ko pero isang masamang tingin lang ang tinugon nito. Parang sumikip ang dibdib ko nang makita iyong muli mula sa kanya.

"

Napakulit

 mo naman! 

Sinabing

 umalis ka na eh!

" Bulyaw niya saka labas. Tinignan ko siya na papunta sa dagat habang wala sa ayos ang paglalakad. Wala akong nagawa kung hindi sundan siya roon at kulitin muli.

"

S-sorry kung ano man yung n-nasabi ko sayo

," pauna kong sabi. Alam kong inaasahan ko na ang reaksyon niyang ito. "

S-sana maayos pa po natin ito, naiintindihan ko naman kasi yung punto mo...ako lang itong 

nagpabulag

 sa emosyon

."

"

Oh tapos?

"

"

Hindi ko na po uulitin, sorry kung naging immature ako,

" saad ko pa. "

Hindi rin dapat kita 

hinusgahan

 agad dahil lang sa lalaki ka at sa past ko, pasensiya na rin kung 

pinahirapan

 kita...

" Napayuko ako. "

Hindi ko rin kasi alam...nalilito ako ng mga oras na yun.

"

Tumingin siya sa akin. "

Akala mo ganoon lang kadali yun sa akin 

magpatawad

?

"

Nanlumo ako sa nalaman. "

S-sorry Seven... pasensiya na, kung hindi lang ako nagpadala sa takot, kung hindi lang ako naging tanga..baka sana maayos na tayo

."

"

What did you say? Seven?

"

Napauwang ang bibig ko. "

A-ah i-i mean S-sir Seven

."

Sandali siyang tumalikod sa akin upang huminga ng malalim. Sa oras na ito hindi ko na alam ang sasabihin ko. Nawalan ako ng pag-asang masasaayos ngayong gabi ang gusot sa aming dalawa. Kaya inahahanda ko ang sarili ko. M-maya-maya pa ay humarap agad siya sabay higit sa kamay ko nang hindi man lang nagsasalita. Hindi na rin ako umimik pa dahil alam kong hindi siya sasagot sa akin. 

Nang makarating kami sa tinutuluyan namin ay pagalit niya itong binuksan at hinila ako papasok. Mabilis niya rin iyong inilock saka ako tinignan ng kanyang mga seryosong mata. 

"

Uulitin

 ko lang Andy, mahal kita okay? Kaya ayaw at sa gusto mo, 

mapupunta

 ka rin sa akin

," sabi niya. Hinigit niya ang bewang ko ng mahigpit papalapit sa kanya. Muli akong nakaramdam ng kaba ng magkalapit na naman ang aming labi.

"

S-seven...

" Pagtawag ko rito. Sa mga oras na iyon ay wala na akong pag-aalinlangan pa. Alam kong kahit pa natatakot ako sa mga mangyayari pagtapos ng gabing ito'y kailangan kong lumaban dahil sinusunod ko lamang kung ano mang gusto ng puso ko.

Nagdikit ang mga labi namin ng sabay at walang pagtatangi. Halos sabay ang mga galaw nito na para bang tugmang-tugma. Parang alam ni Seven kung ano nga bang kahinaan ko kaya sinabayan ko ito. Unti-unti niya akong pinaghakbang paatras papunta sa kama habang patuloy kami sa aming ginagawa. Ang mga kamay niya naman ay nakasuporta sa akin kaya tiwala ako.

Alam kong nagkamali ako ng unang piniling lalaki sa buhay ko. Naghatid iyon sa akin ng kakaibang aral sa buhay na magagamit ko ngayon. At sa oras na maaangkin na ako ni Seven, sigurado na akong hindi ako namali dahil tulad ng sinabi niya at ni Kuya. Hindi natin malalaman kung hindi natin susubukan. Try and try hanggang sa malaman mo ang tama. Kahit pa ilan ang nakalipas sayo, hindi naman sayang iyon dahil alam mong may maiiwan pa rin sayo.

Pero wag mo lang sagarin, na baka dumating na sa puntong mapabayaan mo ang sarili mo.

Hindi ko namalayang nakahiga na kaming dalawa sa kama habang nasa ibabaw ko ito. Sandali siyang tumigil sa paghalik sa akin at tinignan ng malapitan ang mga mata ko. Sa ganoong paraan, kitang-kita ko na seryoso siya.

"

Do you love me too Andy?

" Tanong niya sa panlalaki at nakakadalang boses. "

Pero kung hindi naman, ayos lang... maghihintay ako Andy.

"

"

H-hindi na ko matatakot Seven, alam ko na kung anong sinasabi ng puso ko....m-mahal din kita Seven, Sir Seven

."

Bigla kong nakita ang kakaibang ngisi sa kanyang labi at dito na nag-umpisang maramdaman ang init niya sa katawan ko.

Itutuloy....

Ayan sorry na raw!🤣 Abangan yung next update!

# Taming 35

T a m i n g  35: Somewhere, Someone, Somehow.

SEVEN’S Point of View

Nagising ako ng may gumalaw sa aking braso. Idinilat ko ang aking mata at napangiti sa nakita. Mahimbing ang tulog ni Andy sa braso ko. Hindi ko maintindihan pakiramdam ko, sa tuwing magkakatinginan kami, para akong nawawala sa sarili. Hinawi ko ang buhok nito na nasa kanyang noo saka iyon dinampian ng labi. Parang hirap paniwalaan na ngayon akin na siya. 

Pagtapos niyang sabihin ang sagot sa tanong ko ay saka ko naramdaman na 

tumutugon

 siya sa init ng katawan ko. 

Naglalakbay

 ang dalawa ko mula sa kanyang dibdib at muli siyang hinalikan sa labi. 

Napakasarap

 nu’n 

pisil

-

pisilin

 kaya narinig kong 

napaungol

 ito dulot ng pasimpleng 

pagkagat

 ng 

pangibabang

 parte nito.

“

U-ugh s-seven..

” saad niya na mas lalong 

nagpagana

 sa akin. Ipinasok ko ang dila ko sa loob at 

nilabanan

 ang kanya. Para kaming nag e-

espadahan

. Hindi nagtagal ay bumitaw kami kapwa dahil sa 

kakapusan

 ng hangin. 

Napangisi

 na lang ako ng makita ko sa mata niya ang pagmamakaawa at tila ba kapwa na kami 

naaalipin

 ng 

kalibugan

. Sunod ko namang hakbang ay ang paghalik sa kanyang leeg.

Gusto kong 

markahan

 siya roon ng 

napakarami

 para sabihing 

pagmamay

-ari ko na siya. Tangina ayokong 

makikitang

 mawala siya sa akin kahit sabihin pa nilang bakla ito. 

"

W-wag seven, b-baka makita nila

," saad niya pero wala akong pakielam. Kinuha ko na lang ang kamay niya at inilagay iyon sa dibdib ko upang matahimik siya. 

Nang

 matapos sa kanyang leeg ay mabilis siyang bumangon. Kapwa kami biglang 

pinawisan

. Nanatili kaming magkadikit sa ganoong posisyon hanggang sa biglang sumilip sa suot ko ang 

tarugo

.

Napangiti ako ng makitang gulat na gulat ito at tila ba natakot. "

Sige na baby please? Kanina ka pa niyan hinahanap eh

," pagmamakaawa ko pero umiling-

iling

 siya saka umatras.

"

A-ayoko na nga...malaki yang iyo... nakakatakot baka mamaya..."

 Sabi nito na mahina ko namang 

ikinatawa

. Pero hindi niya ako 

matatanggihan

 ngayon. Bawal sa akin iyon at hindi ako papayag lalo na't simula ng sabihin niya ito'y paninindigan ko na. 

"

Ayaw ko sa lahat yung 

tinatanggihan

 ako, kaya Mr. 

Andy

 Domingo...Please let me in with my 8 in—"

 Hindi ko na naituloy ng hawakan ko ang kanyang braso. Bigla kong naaalala na baka mamaya ay sampalin na naman niya ako kaya inihanda ko na ang sarili ko. "

Oops! Hindi mo na magagawa yun

." 

Napalunok siya. "

B-basta w-wag mong b-

bibiglain

 ah?

" Pakiusap niya na tinanguhan ko.

"

Paano ko naman magagawa yung pagbaon ng espada ko eh ayaw na ayaw nga kitang masaktan eh, kaya trust me ok?

" Biro ko. Dahan-dahan siyang tumalikod sa akin habang hawak ang isang unan. Para siyang batang magpapacheck up sa doktor at natatakot sa injection na ituturok sa kanya.

"

Hold on

," paalala ko pa sabay alalay sa kanyang bewang. 

Kapag

 titignan mo pala siya ng nakatalikod ay napaksexy niya. Para talaga siyang babae na nakulong sa katawan ng babae. Hindi ko tuloy napigilan ang aking sarili na ilabas ang espada ko saka iyon pinahawak sa kanya. May precum na lumabas mula roon ng dampian niya ito.

"

Sige na po...i-ipasok mo na..

" aniya na siyang gagawin ko. Ikiniskis ko muna iyon sa labas na nagbigay sa amin ng kapwa kiliti at masarap na pakiramdam. Napakagat ako ng ibabang labi ng marinig ang mahinhin niyang ungol. "

U-ugh s-seven p-pakiusap wag mo kong baliwin

."

"

No, i will drive you crazy!

" Saad ko sabay dahan-dahang ipinasok iyon sa kanyang butas. Wala kaming gamit na pampadulas ng mga oras na iyon pero wala na akong pakielam. Hindi pa ata nangangalahati iyon ng marinig kong dumaing siya.

"

A-ahh S-seven

," daing niya. Niyakap ko siya patalikod habang dinadampi ang labi ko sa kanyang tenga pababa sa kanyang leeg.

"

I love you 

Andy

...

" Saad ko saka nag-umpisang bumayo. Lumuhod kaming pareho habang ginagawa iyon. Napahawak siya sa aking braso habang inaangkin ang kanyang virginity. Alam kong may nangyari na sa kanila ni Daniel at hindi ako ang nakauna pero kahit na ganoon ako pa rin ang nagwagi, napasakin siya ng tuluyan.

"

Shit S-seven m-masakit pa rin

," daing niya kaya dinahan-dahan ko lang ito. May tumulo na luha sa gilid ng kanyang mata. "

A-ahh..

"

"

Ugh damn— ugh!

" Ungol ko. Hindi ko na pinigilan at pwinersa ko na kung saan biglang bumagsak ang kanyang katawan at tila ba hingal na hingal. Napatingala ako sa labis na halo-halong emosyon. Kumapit siya sa sandalan ng kama. "

Fuck 

Andy

, i want to hear your moan..

"

"

U-ugh! M-mahal rin kita Seven

," aniya kaya napahawak na ako sa kanyang bewang at diniin iyon sa kaloob-looban niya. Parehas kaming napatigil dahil doon. Nanginig din ang mga tuhod namin sa labis na nararamdaman. Hindi pa man ako nilalabasan pero hindi ko siya tinantanan. Nagpalit kami ng posisyon kung saan siya naman ay nasa ibabaw ko. 

Ngayon kitang-kita ko na ang hubog niya. Hindi man siya ganoon kakumpleto sa pagiging feminine, o di man siya totally na babae ay wala akong pakielam. Para saan pa't siya ang minahal ko? Siya ang pinili ng puso ko, siya ang nagpaamo sa akin.

Nag-umpisa siyang magtaas baba sa akin kaya pinanood ko na ito. Nakaalalay naman ang dalawa niyang kamay sa aking dibdib na malaya niyang nahihimas. Alam kong hindi lang ito ang maibibigay kong oras at gabi na hindi niya malilimutan pero sa bawat gagawin namin ito, gusto kong maramdaman niya na totoo ang lahat ng sinabi ko at hindi lang basta-basta ang pinaparamdam ko.

Hanggang sa maramdaman ko na malapit nang sumabog ang dapat lumabas sa akin. Bumangon ako ng dahan-dahan habang hawak ang kanyang bewang. Alam kong parehas lang kami ng ipinahihiwatig sa isa't-isa.

"

A-ayos lang Seven

," saad niya saka ko isinagad, dahilan para pumutok iyon sa kanyang kaloob-looban. Naramdaman ko ang init nito kaya hindi ko naiwasang mapapikit. Natahimik lamang si 

Andy

 habang nakatitig sa akin.

"

Thank you

," bulong ko saka siya hinalikan sa noo.   Matapos ng gabing iyon ay kapwa kami nag-ayos at naglinis. Hindi naiwasang maiwan ang ngiti sa labi namin bago magpahinga sa isang nakakapagod na gawain na iyon.

Kinuha ko ang aking cellphone saka tinawagan ang isa sa mga staff ng resort. Aaminin kong hindi ko kayang magluto kaya no choice kung hindi umorder na lang. Ida-idial ko sana yung number nito nang saktong tumawag din kaya agad kong pinindot ang answer button.

"

Yes, yung dati pa ring breakfast, alam mo na yung room ko hindi ba? Ok sige Thank you

." saad ko. Sa isang salita ko pa lang ay alam niya na ang gagawin. Binilinan ko kaso ito noong una pa lang at dahil nakakapunta naman ako rito kaya wala na dapat pang alalahanin pa.

Bigla kong naramdaman ang pagbangon ni Andy sa kama. Nilingon ko ito habang nagkukusot siya ng mata. Singkit ang mga iyon at napakacute niyang tignan. Parang walang pinagbago sa tuwing makikita ko siyang papasok sa opisina. Idagdag mo pa yung magulo niyang buhok at paghikab na parang bata. 

"

Goodmorning

," bati ko sabay halik sa pisngi niya. Bigla ko namang napansing namula ang mga iyon kaya mabilis siyang napahawak dito. Kaya naman nilabas ko na ang cellphone ko atsaka sinet sa camera. Mabilis kong pinindot ang button. Napangisi ako ng tamang-tama at saktong makunan siya.

"

Yes perfect pwedeng wallpaper

," sabi ko saka siya kininditan. Nakasimangot ito sa akin na parang batang kinuhanan ng candy. Hindi ko naiwasang matawa dahil doon.

"

Burahin

 mo nga yun, 

napakapangit

 ko kaya

," saad niya na ikinasalubong ng aking kilay. 

"

Tsk! That's not true! You're always cute for me ok?

" Saad ko sabay pisil ng kanyang pisngi. Hindi na siya tumugon pa kaya tinabihan ko na lang ito at niyakap. Kahit pa sabihin na napakahalay para sa tulad ko ang maging clingy ay hindi ko papansinin, iisang tao lang naman yung dahilan bakit ako nagiging ganito.

ANDY'S Point Of View

"

Ok here my cash

," saad ni Seven matapos naming pumunta sa shop ng mga souvenir. Gusto niya kasing bumili kami para sa memories dahil doon daw nag-umpisa ang lahat. Akala ko nung una ay kakaunti lang ang bibilhin pero parang isang bag ata ito kaya hindi ko naiwasang mahiya ng pagtinginan kami ng iilan pang namimili roon.

Nang makapagbayad na siya ay kinuha niya ang lalagyan saka ito dinala. "

Let's go 

Andy

," pagtawag niya sa akin. "

Don't mind them, hindi pa ba sila nakakita ng nakabili nito? Tsk!

"

"

E-eh kasi sobrang dami naman kasi niyan...

" Saad ko pero inakbayan niya lang ako. Siguro kung normal na mamamayan lang ako roon ay baka naging ignorante rin ako kapag nakita ko siya. Hindi mo kasi halata na magiging ganito ang galaw ng isang CEO.

"

Happy?"

 Tanong niya sa akin habang nakangiti. Tumingin ako sa kanya saka tumango. Hindi ko matanggi na mahal ko nga talaga siya at nahulog ako. Unexpected kasi lalo pa't akala ko'y hindi kami magkakasundo talaga, tulad noong una naming pagkikita.

Napalingon ako sa dagat. Sobrang hangin at sobrang nakakakalma ang klima ngayon. Katulad ng itsura ng beach ay ganoon din kasaya ang nararanasan ko. "

Iloveyou

," bulong niya.

"

Iloveyoutoo

," pagsagot ko. Ngumuso ito sa akin biglang paghingi ng halik. Tinignan ko ang mga nakapaligid sa amin at napayuko sa hiya. " 

K-kailangan dito pa talaga?

"

"

Sige na please? Ugh! 

Nakakaadik

 ka kasi, i don't why para kang 

droga

," aniya na mas ikinapula ng pisngi ko. Hindi ko alam kung bakit ganto na siya. Yung totoo.

"

Mahal

 mo ba ako o nakatira ka lang Seven?

" Tanong ko habang natatawa.

"

Kung ikaw lang yung 

droga

 na ite-take ko, why not?

" 

"

Seven!

" Sabi ko saka siya humalaklhak. Tinukso-tukso niya ako sa pagiging mapula roon. Para daw akong naka-make up sa itsura ko. Hinampas ko na lang siya ng mahina sa braso saka kami nagpatuloy sa paglalakad.

"

Aba aba? 

Nang

-iinggit ang dalawa oh?

" Biglang sabi ni Elvis na nakasalubong na pala namin. Kasama nito si Sir Light na nakashade pa. Mukhang poporma na naman sa mga babae.

"

What's going on here? Wait—

" hindi makapaniwalang tanong ni Sir Light. Hindi pa pala niya alam yung tungkol sa amin. 

"

Isn't obvious? 

Nagawa

 ko na, 

inamin

 ko na...and here andito na si 

Andy

, nasa akin na

," saad naman ni Seven. 

"

Yan si Seven, 

matinik

," tukso ni Sir light saka nakipaghigh-five sa kaibigan. 

"

So paano? 

Inuman

 mamaya?

" Yaya ni Elvis na tinignan ko naman ng masama. Alam niya kasing kapag nangyari ay may hiwaga na naman na gagawin si Seven sa akin. 

"

Game—

" hindi na naituloy ni Seven ang sasabihin ng tignan ko rin siya ng masama. Pinagtawanan na lang siya ng mga kasama ko dahil natakot na raw ito sa sakin hindi tulad noon na ako pa ang nanginginig.

Nang magpapaalam na sana ang dalawa sa amin ay saktong tumunog ang cellphone ko kaya dinukot ko iyon. Nalaman kong si Kuya pala ang caller kaya mabilis kong sinagot. Saktong sumulpot sa harap ko si Kuya Ryner kasama si Sir Alex. Hindi ko maiwasang mapangunot ang noo.

"

Hello? Kuya? 

Bakit

 ka 

napatawag

?

" Tanong ko. Biglang may kabang rumehistro sa dibdib ko.

"

Si N-nanay...b-bunso umuwi ka na ngayon please?

" Nauutal na sabi nito. Sa ganoong paraan pa lang ay alam ko nang may hindi magandang pangyayari. 

"

Andy

? Anong problema?

" Tanong ni Seven. Tinignan ko lang siya sa mata saka yumakap rito. Hindi ko alam ang dapat maramdaman ng mga oras na iyon, pero iisa lang ang pinahihiwatig nito, kailangan kong umuwi. "

Tell me, anong problema? 

Aayusin

 natin

."

"

Seven, 

Andy

,

" pagtawag ni Kuya Ryner sa amin. "

Mauna na kayo, uuwi na rin kami

," saad nito saka sila umalis. Hinarap ako ni Seven habang nagtatanong ang mga mata. 

"

May nangyari ba?

" Paulit niya na ikinatango ko.

"

K-kailangan ko umuwi Seven, pasensiya na

," paalam ko. Sinamahan niya ako papunta sa location namin upang magligpit. Hindi ko na pinansin pa ang mga bagay-bagay. Nang matapos ay agad kaming lumabas dala-dala ang gamit ko.

Binuksan ni Seven ang kotse sa shotgun seat at mabilis na sumakay naman sa driver seat saka  pinaandar iyon. Para kaming kriminal na hinahabol ng mga pulis dahil sa krimeng ginawa. Habang nasa daan ay wala akong imik dahil nasa labas lang ang atensyon ko. Parang kanina lang sobrang saya ko, tapos parang binawi agad dahil sa isang tawag lang.

"

Andy

, sino ba yung tumawag?

" 

"

S-si Kuya

," sagot ko habang tinitignan ang cellphone ko. Umaasa akong tatawagan ako ni Kuya para sa buong detalye.

"

Ano

 raw ang sabi?

"

"

S-si Nanay, hindi niya sinabi pero 

pinauuwi

 niya ako

," sabi ko sabay tingin sa kanya. Tumulo ang luha ko dahil sa labis na pag-aalala kaya naman agad niyang pinunasan iyon habang nakatingin pa rin sa dinadaanan. "

Pasensiya ka na ah? 

Pinutol

 ko yung importanteng bagay para sa 

kompanya

 mo.

"

" 

No it's ok, basta para sayo kaya kong isang tabi yun, at isa pa, andun din naman si Light

," aniya sabay hawak sa kamay ko.

Pagkarating namin sa makati ay agad akong dumiretso sa hospital na isinend sa akin ni Kuya. Katulad ng hospital noon ni Kuya ay dito rin siya kinonfine. Mabuti na lang at nakilala ako ng nurse kaya mabilis nitong itinuro ang kwarto. Binuksan ko ang pintuan at naabutan si Nanay na natutulog sa hospital bed habang nasa tabi nito si Kuya na natutulog habang nakaupo. Tinapik ko siya sa balikat na agad niyang ikinagising.

"

Bunso!

" Bati niya sabay yakap sa akin. Hindi ko maiwasang maiyak sa kalagayn ni Nanay. Masyado na siyang matanda para rito tapos may sakit pa si Kuya para kumilos, hindi pa naman siya gumagaling ng maigi. "

Mabuti

 na lang at andito ka na

."

"

A-anong nangyari kay Nanay?

" Pauna kong tanong sa kanya. Tila ba natahimik ito mula sa narinig kaya alam kong hindi lang basta basta ang nangyari kay Nanay. "

Kuya sagutin mo ako

."

"

B-bunso, wag kang 

mabibigla

 ha? Kanina ng tignan siya ng 

Doktor

, 

tinest

 agad siya...wala pang resulta pero 

binalaan

 agad ako ni Dok tungkol dito

," sabi nito na ikinabigla ko. Ano yun? Pagkatapos ni Kuya, si Nanay naman? Hindi ko na alam ang gagawin. "

Pasensiya na hindi ko rin alam bunso, pasensiya na talaga

."

Tinignan ko siya. "

Wag kang magsorry kuya...l-lalabas lang ako ah? H-hihintayin ko yung doktor..

" sagot ko sabay mabilis na nilisan agad ang kwartong iyon. Sumunod naman si Seven sa akin na agad akong niyakap pagkabitaw ng emosyon ko.

"

Be strong 

Andy

, andito lang ako ha? 

Kayanin

 mo, tiwala lang

," sabi niya habang humahagulgol ako sa balikat nito. Hindi ko na pinakielaman ang mga dumadaang tao sa amin dahil para akong nabibingi sa mga nalalaman. Lalo pa noong babala raw ni Dok kay Kuya. "

Kung ano man yun, mawawala rin yan basta kumapit ka lang ok?

"

Hindi ko magawang magsalita o sagutin siya sa mga oras na iyon pero ramdam ko ang sincere nito sa mga sinasabi niya. Nawala lang ang iyon ng may maramdaman akong papalapit sa amin, nung una akala ko'y si Dok lang pero nagkamali ako.

Dahil isa pala iyong magandang babae, nakasuot ito ng crop top at medyo may kaikliang shorts. Medyo kasing tangkad ko lang din ito.

"

Seven?

" Nagtatakang tawag niya sa kasama ko na nagpabitaw sa akin mula sa pagkakayakap sa kanya. Nakita kong kumunot ang noo ni Seven sa nakita. Mukhang kakilala niya itong babae kaya ganoon ang reaksyon niya.

"

T-tiana? What are you doing here?

" 

Itutuloy...

Sorry for late update! Exam kasii btw salamat sa pagbabasa nito lalo na yung isa dyan ehem HAHAHAHAHA

Ayan wag niyo na i-bash si Andy ah? 

Malapit

 na ang chaos eh HAHAHAHAHA

# Taming 36

T a m i n g  36: Back to Reality

ANDY'S Point Of View

"

Tiana? Why are you here?

" Tanong ni Seven. Para itong naiinis na hindi ko maintindihan. Parang nakakacurios kung sino ang babaeng nasa harap namin ngayon. 

"

Binibisita lang si Tito, remember? Dr. Sandro?

" Sagot nito habang ngumingiti. Parang may pakiramdam akong hindi maganda sa kanya. Pero mabilis kong inalis iyon dahil wala akong panahon manghusga ng kung sino. Napatingin na lang ako kay Seven habang may tanong sa aking mga mata.

"

A-ahh

," nag-aalangan niyang sabi. "

Don't mind her Andy, tara na sa loob—

" hindi na nito naituloy ng lumapit ito sa akin saka nito nilahad ang kamay sa akin.

"

I'm Tiana, ex-girlfriend ni Seven...ikaw ba yung assistant niya?

" Tanong nito habang may nakakalokong tingin. Hindi ko siya maintindihan kung ganun ito makatingin. Parang may kakaibang galaw siyang ipinahihiwatig. Lumakas tuloy ang tibok ng puso ko. "

Tama ba ako?"

Dahan-dahan kong inangat ang kamay ko at iaabot sana sa kanya pero tinabig iyon ni Seven. May kalakasan kaya mabilis kong binaba at hinawakan. Hindi na maganda ang naiisip ko kaya tumalikod na ako.

"

Mukhang mahiyain ata yang Assistant mo, pero sana matuto siyang kumilala ng mga kaibigan ng boss niya

," pagpaparinig nito. Bigla namang sumingit si Kuya na nakakunot ang noo sa amin. "

Or you should better na palita—

"

"

Umalis ka na kung mang-iinsulto ka lang ok? Tiana wala na akong panahon sayo, at para sa kaalaman mo hindi lang siya basta basta assistant sa akin

," Pagtatanggol nito sa akin. "

Ngayon, kung wala ka nang sasabihin umalis ka na!

"

Napairap na lang siya sa hangin bago umalis. Nang mawala siya ay tuluyan ko nang isinara ang pintuan para sa katahimikan. Tinignan ako ni Seven sa mga mata habang hawak ang kamay ko pero isang pilit na ngiti lang ang pinakita ko. Pilit ko na lang kinalimutan ang nangyari dahil mas kailangan ako ni Nanay ngayon.

Saktong pagkaupo na pagkaupo ko, bumukas ang upuan na nakaagaw ng atensyon namin. Pumasok doon ang doktor habang may dala-dala itong papel na nay kalapadan at masusing tinitignan ito. Mabilis pa sa alas-kwatro na lumapit si Kuya dahil alam niyang may ibabalita ito patungkol sa test result.

"

Doc a-anong resulta ng test kay Nanay?

" Paunang tanong nito sa doktor. Tumingin siya sa aming tatlo habang may seryosong mata at mabigat na paghinga. Parang may pinahihiwatig siya agad sa ganoong ekspresyon. 

Huminga ito ng malalim. "

Like i said Mr. Andrew Domingo, binalaan kita kanina kasi napansin ko na iyon sa Mother mo, sorry for the results

," aniya sabay bigay kay Kuya ng papel. Mabilis naman na kinuha niya iyon at kunot noong tinignan. "

Ayon dyan, may sakit ang mama mo sa Puso, tinatawag yang Cardiomyopathy

."

"

Cardiomyopathy?

" Pagtatakang tanong ko.

"

Yes, Cardiomyopathy, is a disease that causes the muscles of the heart to grow larger and turn rigid, thick, or weak

," paliwanag niya. "

The most common cause nito ay ang coronary artery disease or CAD, pwede ding heart attack

."

"

I-ibig sabihin? Inatake siya sa puso o may isa pa siyang sakit?

" Tanong ko sabay tingin kay Kuya. "

Kuya ano bang nangyari talaga? Sana pala hindi na ako umalis kung alam ko lang ang mangyayari...

"

Tumango si Kuya. "

Oo bunso, inatake siya

," aniya na ikinaiyak kong muli. Hindi ko mapigilang mapahagulgol mula roon. Naramdaman ko ang pag-alo nila sa akin. Bilang bunso sa pamilya namin ay ayaw na ayaw kong nasasaktan ang magulang ko dahil ako ang mas pinaka inaapektuhan.

"

Dok nakakamatay po ba yan?

" Sa pagkakataong iyon sumabat na si Seven. "

O nagagamot pa? Kasi kung oo kailan pwedeng gawin ang operation?

" 

"

It sad to say...but yes, it's too dangerous and nakakamatay, ang taong may ganitong disease ay mabubuhay na lang sa hindi bababa sa five years and hindi siya cured pero don't worry pwede naman siyang macontrol..yun nga lang hindi ko maipapangako na makakasama mo pa siya ng matagal kasi sangkot dito ang blood na nagpapapump gamit ang puso

."

Halos manghina ako sa sinabi nito. Bakit hindi namin napansin iyon? Bakit hindi namin alam? Bakit biglaan? Kung kailan umo-okay na si Kuya ay saka naman dumating ito. Pinaglalaruan ba kami ng tadhana? Habangbuhay ba kaming ganito?

"

Pero Dok, hindi ba pwede palitan yung puso niya?

" Tanong ni Kuya pero umiling lang ang doktor. Napayuko na lang ito habang mahigpit na hawak ang papel. Wala akong magawa kung hindi  magpakatatag. 

"

Excuse me

," pagsasabi ng Doktor bago lumabas. Agad kong tinungo si Nanay. Hindi ko lubos maisip na magkakaganoon siya dahil panatag akong may kalakasan pa ito. Hinawakan ko ang kamay nito habang patuloy sa pag-agos ang luha ko. 

"

Nay please wag mo kaming iwan ha? Hindi pa ako handa, hindi ko pa po kaya

," saad ko kahit alam kong hindi siya sasagot. "

Ako pa rin yung baby mo noon hanggang ngayon, yung makulit pero mahal na mahal kayo

."

Biglang pumasok si Kuya Ryner na halos humihingal. Lumapit ito sa amin na parang natataranta. "

Anong nangyari? Anong sabi ng Doktor Andrew? Andy?

" Tanong nito.

"

S-sabi ni Dok may C-cardiomyopathy siya, at hindi na nagagamot iyon hindi tulad ng iba sakit...may chance na mamatay rin siya Kuya

," sagot ko. "

Ayaw

 ko pang mawala si Mama sa atin

.."

Nakita kong naluluha ang kanyang mata kaya mabilis siyang yumakap sa aming dalawa ni Kuya. Ramdam ko ang panginginig nito sa nalaman. Napakalaking kawalan si Mama sa amin dahil ito na lang ang magulang na natitira sa amin. Ilang saglit na nagtagal ang yakap bago kami maghiwalay. Pinunasan namin ang kanya-kanyang mga mata.

Tumingin si Kuya kay Seven. "

Pre, pwede bang lumabas ka muna? Iwanan mo muna kami, may pag-uusapan lang ha?

" Utos nito.

Pipigilan ko sana si Seven pero tumango siya saka ngumiti sa akin. "

Sige kang, take your time

," saad nito bago tunguhin ang pintuan. Napabuntong hininga na lang ako.

"

Namiss ko kayo

," biglang sabi ni Kuya. "

Lalo ka nang bata ka, tigas ng ulo mo!

"

"

Tama...

" Pagsang-ayon ni Kuya Ryner sabay tingin sa akin habang sinesenyas ang kung ano. Napakamot na lang ako sa ulo bago mapayuko sa hiya. Alam kong sa ganitong paraan, magiging positibo ang lahat at ginagawa lang din nila ito para pagaanin ang loob ng isa't-isa.

"

Oh magkwento ka na nga, anong nangyari sayo doon sa pinuntahan niyo? At yung panloloko sayo ng ex-boyfriend mo

," utos ni Kuya na nagpakaba sa akin. 

"

Wala yun Kuya, may Girlfriend na si Daniel bago 

manligaw

 sa akin

," sagot ko. "

Ano

 nga bang laban ko sa kanya? Eh babae yun

."

"

Gago pala yun! 

Tangina

 kung alam ko lang hindi na pala ako pumayag

," galit na sabi ni Kuya. "

Pero ang mahalaga wala na kayo, wala ka na sa toxic na relasyon niyo

."

"

Pero Andy kamusta kayo ni Seven?

" Biglang singit ni Kuya Ryner. Alam kong inaasar lang ako nito. "

Kayo na?

" 

Tinignan ako ni Kuya habang may naguguluhang mga mata. "

Anong kayo na? May boyfriend ka na uli?!

"

Wala na akong nagawa kung hindi mapatango. Natawa si Kuya Ryner sa reaksyon ko dahil hatalang medyo kinilig ako roon pero si Kuya ay may kakaibang tingin sa akin ngunit pinalitan niya ng pagkibit balikat.

Matapos ng ilang oras na nasa hospital ay saka kami nagpaalam muna ni Seven. Lumabas ako ng kwartong iyon at naabutang nakapikit siya habang nakaupo sa gilid ng hallway. Medyo nakaramdam ako ng awa dahil napakatagal nitong naghintay sa akin kaya naman tinabihan ko ito saka hinawakan ang braso.

Bigla niyang idinilat ang mata. "

Oh, sorry Baby nakatulog ako

," saad niya. " 

Kamusta na si Tita?

"

"

Ayos

 lang siya, magiging ayos naman siya hindi ba?

" Tanong ko na ikinangiti niya saka ito tumango. Hinalikan nito ang likuran ng kamay ko na habang nakapikit. Naramdaman kong uminit ang pisngi ko ng bahagya dahil sa ginawa niya. 

"

Nagugutom ka na ba? Gusto mo muna kumain?

" Alok nito na hindi ko natanggihan. Kaya naman tumayo na kami saka nagpaalam sa loob para umalis. Binilinan ko na lang sila na ite-take out ng pagkain at maghintay na lang. Wala namang pagtututol sa mga ito kahit pa alam na nilang kami na ni Seven.

Pero alam kong hindi pa ganoon kumbinsido si Kuya dahil sa nalaman patungkol kay Daniel. Nabanggit tuloy nito na gusto niya muna kaming obserbahang dalawa para masiguradong totoo ang lahat at hindi isang pangloloko. Ang isa pang bumabagabag sa isip ko ay ang kalagayan ni Kuya. Alam kong dapat na hindi ito umaalis at nagpapagod pero hindi ko siya mapipilit, nag-aalala lang ito kay Nanay na kasama niya sa bahay.

Nang makarating kami ni Seven sa pupuntahan na restaurant ay agad itong bumili ng makakain namin habang ako ay naiwan sa upuang napili namin. Dito ko naisipang buksan ang cellphone ko. Hindi ko maintindihan kung bakit dumiretso ang daliri ko sa gallery kaya naman hindi sinasadyang makita ang laman nito.

Ang picture namin dalawa ni Daniel. Hindi ko pa pala nabubura iyon magmula ng hiwalayan ko siya kaya naman mabilis kong sinelect ito at dinala sa delete files. Nakahinga ako ng maluwag dahil hindi ganoon karami ang laman. 

"

Mabuti

 at binura mo yan, akala ko kasi itatago mo pa

," biglang sulpot ni Seven sa likod ko. Nakasimangot ito na umupo sa tapat ko habang hawak ang number. Tinignan ko ang suot nitong short at T-shirt. Bakit napakalayo ng itsura niya sa noon? Mula sa suot nitong pormal hanggang sa simple lang. "

What's wrong? May mali ba sa suot ko?

"

Umiling ako. "

Wala, wala ng mali sayo..

"

Makalipas ng ilang araw ay nagbalik na kami sa kompanya. Nakalabas na rin si Nanay sa Hospital na binayaran naman ni Seven. Ayaw ko sana nga eh dahil hindi niya naman kami responsibilidad pero pinilit niya. Wala na naman akong magawa kung hindi mangakong babayaran yun at ibawas na lang sa sweldo ko.

Kasalukuyan akong papunta sa opisina ni Seven. Kakapasok ko lang kasi galing bahay. Binati ko isa-isa ang mga kakilala ko na nakakasalubong ko. Marami na naman akong naging close dito kaya walang problema. Nang makarating ako sa tapat ay binuksan ko ang pintuan. At sa hindi inaasahan, nanlamig ako sa nakita.

Walang pang-itaas si Seven habang tagatak ang pawis nito. Nakahawak ang magkabila niyang kamay habang nakatingin sa bintana. Likod pa lang ang nakikita ko pero nakaramdam ako ng init kaya naman dahan-dahan akong pumasok. 

"

G

oodmorning

," bati ko na mabilis niyang ikinalingon. Ang magkasalubong niyang mga kilay ay biglang nawala at napalitan iyon ng ngiti. Ngiting alam kong may binabalak na kung ano. Pero kahit na ganoon ay pilit kong nilabanan iyon at dumiretso sa mesa ko.

Naramdaman kong lumapit ito sa likuran ko kaya narinig ko ang malalalim nitong paghinga. Habang ang pabango na ilang beses ko nang naamoy pero hindi nakakasawa. "

Goodmorning Baby

," bati niya sabay yakap sa akin. Napalunok ako ng laway.

"

A-ano ba Seven, mamaya may makakita sa atin...magta-trabaho muna ako

," saad ko pero hindi man nakinig sa akin. 

"

Mamaya na 

yayakap

 muna ako sa Baby ko

," sabi niya na parang bata. "

Tapos

 mamayang lunch ikaw yung kakainin ko

."

"

Seven!

" Saway ko pero natawa lang siya.

Nagsimulang amuyin niya ang leeg ko. Napapikit ako sa temptasyong dala nito. Hindi ko mapigilan ang sarili kong madala sa mga ginagawa nito sa akin. Para akong naalipin kapag si Seven ang nang-aakit sa akit. Nabitawan ko ng wala sa oras ang bag ko habang napahawak ako ng mahigpit sa lamesa.

"

M-

magtatrabaho

 muna ako

," saad ko pero hinila niya ako papunta sa pinto. Mabilis niyang inilock iyon bago ako buhatin para iupo sa lamesa naman niya. Ngayong kaharap ko na ito ay nakita ko na ang kabuuan ng katawan nito. Nakita ko ang kaputian niya at kakinisan lalo na ang abs sa kanyang tyan.

"

Magtatrabaho ka naman, hindi lang bilang assistant ko kung hindi bilang asawa

," aniya sabay halik sa labi ko. Halatang sabik na sabik siya sa akin dahil ilang araw akong tumanggi kapag niyayaya niya ako. Hinayaan ko lang ang palad ko na maglakbay sa likuran niya hanggang sa kusa akong humiwalay at bumaba. Lumuhod ako sa harap niya. Nakuha niya naman ang ginawa ko kaya walang ano-ano'y binaba niya ang pantalon. 

Sumilip agad ang ari nito pagkabukas na pagkabukas ng zipper. 

"

Hindi ka 

nakabrief

?

" Natatawa kong tanong sa kanya.

"

Inihanda

 ko lang

," sagot naman nito sabay ngisi. Mabilis na dumampi ang kamay ko sa kanyang ari  habang nakatingin sa kanyang mata. Kinagat ko muna ang labi ko bago dahan-dahan inumpisahang isubo ang ulo nito pababa sa katawan. Medyo kinabahan ako dahil hindi talaga ako sanay sa laki nu'n. "

U-ugh 

Fuck

!

"

Hindi ko maintindihan pero ginanahan ako sa ungol niya. Napapapikit pa ito habang hinawakan ang buhok ko. Sinubukan kong laliman ang pagkakasubo pero para na akong masusuka.

"

Tangina

 ang galing, 

ughh

!

" Daing niya. Nagsearch ako sa google nu'n kung paano nga ba mapapasaya ang partner mo sa pamamagitan ng ganitong pamamaraan. Sandali akong tumigil para gawin ang nalalaman ko. Humugot ako ng hangin bago ibaon ang kanyang ari hanggang sa lalamunan ko. Narinig ko ang pagtunog nito na senyales na nasa kaloob-looban ko na.

"

Puta— ugh! M-marunong ka pala niyan Baby! Sht! Nice!

" Saad niya. Ilang sandali akong naghintay sa ganoong posisyon hanggang maramdaman kong medyo nasasanay na sa laki nu'n ang bunganga ko kaya ipinagpatuloy ko pa. Tumingala ako upang titigan ang ekspresyon niya pero nakatingla ito.

Nabigla ako ng hawakan niya ang aking pisngi sabay binilisan ang pagbayo. Tila inaararo nito ang bibig ko. Hindi ako nagreklamo dahil iyon ang isa sa magpapasaya sa kanya. Hindi pa man kami nagtatagal nang makarinig kami ng susing sinusuksok sa doorknob. Nagmadali niya akong pinatakbo sa ilalim ng kanyang lamesa habang siya naman ay umupo sa swivel chair. Sinenyasan niya akong ipagpatuloy ang ginagawa.

"

Dyan ka lang, continue your work

," bulong niya.

Narinig kong bumukas ang pintuan at sunod-sunod na paghakbang ang narinig ko. "

Bakit

 

nakalock

 ang pintuan mo? 

Atsaka

 bakit wala kang uniform? 

Paano

 na lang kung may bisita ka? Nako Seven!

" Naiiritang sabi ng isang babae. "

Mabuti

 at may spare key ako

."

"

Tita? W-wala po sira ang aircon ko eh atsaka wala namang 

bibisita

 kasi 

Andyan

 ang assistant ko para humarap sa kanila

," sagot niya. Pasikreto niyang kinuha ang kamay ko at inilagay sa ari niya na tayong-tayo pa at hindi man lang lumambot mula kanina. "

Bakit

 ka pa po pala 

naparito

?

"

Wala akong nagawa kung hindi itaas baba ang kanya habang nakatingin sa kanya. Pasimple niya rin akong sinulyapan bago kindatan kaya naman isang nakakalokong ideya ang naisip ko. Pinaglaruan ko ng dila ang katawan ng ari niya na nagbigay ng kakaibang kiliti sa kanya.

"

Wala naman, alam mo naman na ayaw kong puntahan ang Daddy at Mommy kasi we are not in good terms, atsaka 

binibisita

 ko lang naman ang paborito kong 

Pamangkin

," saad nito. "

Where's Tiana?

"

"

You mean my Ex-girlfriend? Wala na kami Tita— ugh!

" Hindi na niya naituloy ang sasabihin ng umungol ito dahil sa ginawa kong pagblowjob sa kanya. 

"

Ayos

 ka lang ba? May masakit ba sayo?

" Tanong ng babae na ikinatawa ko ng mahina. Pinagpatuloy ko lang ito at binilisan pa hanggang sa maramdaman ang paghawak niya sa ulo ko upang maging pwersa. Saka ko na lang naramdaman ang pag labas ng katas niya na napunta ng buo sa bunganga ko.

"

Ugh— y-yes Tita may sakit po ako p-pero don't worry, kaya ko naman

," palusot niya. Hindi ko naman sinasadyang masipsip iyon dahil wala akong dapat na itira sa ano niya.

"

Are you sure? Gusto mong 

magpatawag

 ako ng nurse?

" Tanong nito.

"

It's o-ok Tita...maya-maya uuwi na rin ako kapag hindi ko na kaya ha?

" Pagtugon niya.

"

Sige Iho

." Bigla namang tumunog ang cellphone ng kausap kaya lumayo ito ng kaunti para sagutin. Nakita ko kasi ang paa nito sa ilalim. Ilang saglit itong nagtagal bago bumalik. "

By the way, if you have time 

pumasyal

 ka naman sa bahay ha? Sige mauna na ako Seven, bye!

"

"

Bye Tita

," pagpapaalam niya bago ko marinig ang paglock muli ng pintuan. Dito ako nakahinga ng maluwag bago lumabas sa pinanggalingan. "

Hoo! Kala ko 

mahuhuli

 tayo, pero atlis hindi ako 

nabitin

..

"

Tinignan ko siya. "

Ewan ko sayo, yan na nga ba ang sinasabi ko eh

," sabi ko pero isang ngisi lang ang sinagot niya. "

Magtatrabaho na ako, marami pang dapat tapusin

," dagdag ko.

Akmang aalis na ako nang hilain niya ako dahilan para mapaupo ako sa lap niya. Hindi sinasadyang sumakto ang bakat nito sa pang-upo ko. "

Akala mo ba tapos ka na? Hindi pa, finish your work

," banta nito.

Itutuloy....

Happy 1k followers!! And sorry for the lame update :<

# Taming 37

T a m i n g  37: First Confrontation

ANDREW'S Point Of View

Napatingin ako sa bintana habang napapapikit sa sobrang boring dito sa kwarto ko. Gustuhin ko mang lumabas ay di pe-pwede. Ayaw ni Nanay dahil kung tutuusin ay baka kung ano pa raw ang mangyari sa akin.

Kinuha ko ang cellphone ko sa tabi ng kama saka iyon binuksan. Hindi ko alam kung anong kakalikutin ko sa loob noon nang hindi sinasadyang mapadako ang aking mata sa message icon. Matagal ko na pala itong hindi nagagalaw magmula nung umalis ako sa kompanyang pinagta-trabauhan ko.

Parang binigyan ng sariling buhay ang daliri ko at kusang gumalaw iyon para pindutin ito. Puro kung kani-kanino galing ang mga mensahe sa akin, mayroong sa kaibigan, katrabaho at mga kakilala na nagsasabing lumaban ako kahit sobrang hirap. Hindi ko mapigilang mapangiti sa mga iyon. Akala ko wala nang dadamay sakin pagkatapos kong magkasakit at mawalan ng pwesto sa trabaho.

Nagpakawala ako ng isang malalim na paghinga.

Nang iiscroll ko pa ang message inbox ay hindi sinasadyang makita ko ang isang bagay na nagpakabog ng puso ko. Matagal na panahon ko na rin itong hindi binabasa, matagal ko na rin siyang hindi nakikita at kinakausap.

"

Bakit

 Andrew? Masama ka na ba mahalin?

" Tanong niya habang umiiyak sa gitna ng ulan at tila nanghihina sa nakita nito. Nanlumo naman ako sa narinig mula sa kanya. Hindi ko akalain, all this years may feelings siya sa akin?

"

A-anong ibig mong sabihin?

" Tanong ko na puno ng kuryosidad.

Umiling

 siya. "

Wala Andrew, sorry sa istorbo sige bye,

" pagpapaalam niya sabay lakad paalis. 

Mabilis

 ko namang hinawakan ang kanyang braso upang pigilan pero halos 

itaboy

 niya ako. Akala ko doon na matatapos ang lahat pero kusa na siyang humarap habang umiiyak, kasabay ng 

pagbuhos

 ng 

ulana

 y ang 

pagpatak

 ng luha niya. "

Hindi ba sabi ko wala? Aalis na ko! Wag mo na akong guluhin! Wag mo na akong 

paasahin

!

"

"

T-teka ano ba kasing sinasabi mo? 

Bakit

 h-hindi mo ako 

diretsuhin

?

" Saad ko habang nakatingin sa mata niya na puno ng lungkot. 

Umiling

-

iling

 siya saka tumakbo sa kawalan. Hinayaan ko na lang siyang 

makalayo

 dahil alam kong hindi niya kayang sabihin ang dapat nitong aminin sa akin.

"

Ayos ka lang? Sino ba yun?

" Tanong ng kasama kong babae na 

nakapayong

 sa isang tabi. Tinignan ko ito saka umiling. Para akong nawalan bigla ng gana dahil sa nangyari. "

Andrew? 

Ano

?

"

"

Umuwi ka na lang, inaantok na ako

," saad ko sa kanya sabay alis ng wala man lang iniisip kung hindi paano siya haharapin bukas.

Hanggang ngayon naaalala ko pa rin ang mga ala-alang iyon. Hindi ko maalis sa isip ko na nawalan ako ng isang matalik na kaibigan dahil lang sa napabayaan ko ang isang bagay na hindi ko rin alam na namumuo na pala sa pagitan namin. Kaya naman naglakas loob akong lumabas ng bahay upang gumala kahit na kakaunting oras lang. Sinuot ko ang sumbrero sa aking ulo saka ibulsa ang wallet at cellphone.

Nag-iwan na lang ako ng notes kay Mama dahil kapag direkta akong nagpaalam dito'y hindi niya ako papayagan.

Nang makalabas na ako ng aming bahay ay napasinghap ako sa sariwang hangin na nalanghap. Sa tagal kong hindi nakalabas ay para akong batang pinayagang makipaglaro sa hapon. Kaya agad kong tinungo ang park na lagi kong pinagtatambayan kasama siya. Tinungo ako ng aking paa roon.

"

Nasaan

 kaya siya ngayon?

" Bulong ko sa sarili nang mapansing iilan lang ang naroon. May pasok pala ang mga bata sa eskwelahan kaya malamang ay hindi ganoon kasaya rito, pero payapa. Pinasok ko ang aking sarili sa pinakaloob ng park kung saan napupuno doon ng playground, ilang kainan at mga sites na pwedeng pagtambayan.

Isa sa nirekomenda sa akin ng Doktor ay ang pag-eexsercise bilang pambawi sa katawan kong halos mamayat na noon kaya naman pasimple akong nag-jogging habang nagpapalinga-linga ang mata ko. Hindi ko alam kung bakit kusang gumagalaw ang mata at ulo ko. Para itong may hinahanap na hindi ko malaman. Nang biglang tumunog ang cellphone ko kung saan isang mensahe ang pumasok mula roon. Kaya naman mabilis kong dinukot iyon sa bulsa at tinignan. Mula sa tumutulong sa akin sa pagpapagamot. Sa hindi malamang dahilan ay kinabahan ako.

"

Huling

 tulong? 

Salamat

 sa lahat?

" Pagtataka ko sa mga nababasa mula sa kanya. "

Iloveyou

?

"

Bigla ko na lang nakita ang sarili na bumabalik sa aking dinadaanan. Parang kusang gumalaw ang paa ko na animo'y may hinahabol na kung sino. Akmang hihinto na sana ako nang may hindi  sinasadya na makabangga. Medyo nakaramdam ako ng kirot mula roon kaya naman kunot noo kong tinignan kung sino ang taong iyon.

At halos mapalunok ako ng laway sa nakita. Siya nga, siya yung matagal ko nang hinahanap..yung kaibigan kong nawala na lang sa akin.

"

T-troy?

" Pagtawag ko sa kanya. Inayos niya naman ang salamin sa mata na bahagyang nawala sa tamang pagkakalagay atsaka tumingin sa akin. Nanlaki ang mata niya sa akin atsaka mabilis na tumakbo. "

S-sandali lang!— a-aray..

" 

Hindi ko na siya nahabol pa dahil nakalayo na pala ito. Hinabol ko na lang ang hangin sa akin na bahagyang nawala nang dahil sa pagkagulat. Muli, hinayaan ko na naman siyang mawala sa akin. Gusto ko siyang yakapin, gusto ko siyang kausapin para malinawan ako sa lahat pero hindi ko magawa dahil siya na ang umiiwas.

Napatingin na lang ako sa malayo at akmang aalis na sana nang mapansin ang isang bagay na nagbigay ng interest sa akin. Mabilis kong pinulot ang cellphone sa kinalalagyan nito at binasa ang pinakaloob. Nakabukas pala ito sa mismong message box at halos manlaki ang mata sa nalaman ko. Puro message kasi iyon mula sa akin kung saan katulad na katulad iyon ng mga natatanggap ko. Pati na rin ang huling mensahe na nabasa ko lang kanina.

"

S-siya yung tumutulong sa akin?

" 

ANDY'S Point Of View

Binuksan ko ang laptop na nasa lamesa ko. Nandito kasi ako sa room namin ni Seven pero wala siya. Hindi naman niya sinabi kung saan pero ayon sa sticky notes na nasa sarili niyang lamesa ay may pinuntahan lang ito saglit. Napangiti na lang ako dahil hindi naman siya ganoon pwera na lang nung una kong apply rito.

Napangunot ang noo ko nang may nakadikit dimg notes sa screen. Kinuha ko iyon at medyo nakaramdam ng hiya sa nabasa. Para raw sakin ang bagay na iyon at regalo niya. 

"

Hindi naman niya kailangang gawin ito eh

," bulong ko sa sarili. Inumpisahan kong buksan ang  laptop na iyon na halatang bagong-bago lamang. Rumehistro rito ang larawan naming dalawa. Naramdaman ko ang pamumula ng pisngi ko. "

Hayy Seven, bakit sobrang sweet mo naman ngayon? Di ako sanay!

" 

Nang kalikutin ko ito ay may iilan nang laman na siguradong ka-kailanganin ko sa trabaho. Kaya naman inumpisahan ko na rin ang pagpapatuloy ng mga papeles. Akmang magsusulat na sana ako nang mapansing bumukas bigla ang pintuan at pumasok roon ang sinasabi ni Seven na kanyang Ex-girlfriend. 

Tumapat ito sa lamesa ko habang napameywang. "

Where's Seven?

" Direktang tanong niya sa akin.

"

U-umalis po

," sagot ko habang napalunok ng laway sa kaba. Hindi ko alam kung anong kaya niyang gawin pero alam kong may binabalak siya sa akin lalo pa't hindi maganda ang una naming pagkikita.

"

Anong place? Faster!

" Pagsigaw nito kaya napaayos ako ng upo.

"

H-hindi niya po sinabi eh, pero umalis po siya saglit at may pinuntahan lang po

," saad ko. Narinig ko pa ang pagtataray niya sa akin habang hindi inaalis ang matalim na tingin sa akin. Napayuko na lang ako. 

"

Assistant ka niya tapos hindi mo alam kung saan nagpunta? 

Napakabobo

 mo namang assistant! Ni hindi mo alam ang mga detalye! 

Bakit

 ka ba kasi tinanggap ni Seven kung hindi mo naman gagawin ang trabaho mo!

"

"

Hindi naman po sa ganun Miss, wala po talaga siyang sinasabi sa akin

," pagsagot ko. Bigla niya akong sinabunutan sa buhok na nagpapikit sa akin sa sobrang sakit. Hindi ko alam kung lalabanan ko siya pero ayaw kong magkagulo sa pagitan namin. "

A-ah! T-tama na po!

"

"

Sinasabi ko sayo ha? Wag na wag mo akong sasagutin! Hindi mo ako kilala! At hindi mo rin alam kung ano ako rito sa kompanyang ito!

" Sigaw niyang muli na ikinatango ko. " 

Naiintindihan mo? Ha!

"

"

O-opo!

" Sagot ko saka niya ako tinulak paupo muli.

Akala ko doon na nagtatapos ang lahat pero hindi pa pala dahil dinuro-duro niya ako ng daliri habang nakataas ang isang kilay. "

Don't you dare na 

isumbong

 ako kay Seven! Wag na wag mo akong susubukan!

" Aniya. "

Alam mo kasi, hindi ko alam kung bakit ang init ng dugo ko sayo, maybe bakla ka? At isa akong homophobic? O siguro...

nilalandi

 mo si Seven para 

makacatch

 ka ng mayaman?

"

Hindi ako sumagot sa pagkakataong iyon pero sobrang sakit sa loob-loob ko nang marinig iyon. Pakiramdam ko'y tinapak-tapakan na naman ang aking pagkatao at kasarian. Ganito ba talaga ang buhay kasama ang mga mayayamang tao? Kasi kung oo, mabuti na lang ay hindi kami naging ganoon.

"

Sumagot

 ka!

" Sigaw niya pero hindi ko pa rin ginawa kaya naman nakita kong itinaas nito ang kamay upang sampalin ako. Napapikit na lang ako at hinintay na dumapo iyon sa aking mukha. Parang nauulit ang senaryong iyon noong si Daniel ang nanggugulo sa akin.

"

Tiana!!

" Sigaw ng kung sino sabay bagsak ng pintuan na umalingaw-ngaw sa buong kwarto. Napatingin kami roon ng sabay at nakita si Seven na galit na galit sa nasaksihan. Mabilis na lumapit si Tiana sa kanya at yumakap rito.

"

Oh you're here, i miss you!!

" Aniya na ikinayuko na lang upang pigilan ang galit at selos na nararamdaman ko. Ngunit imbes na patulan siya ni Seven ay hinawakan nito ng mahigpit ang babae sa braso at binantaan.

"

Mabuti

 na lang at naabutan kita, kung hindi baka nasaktan mo na si Andy! 

Ano

 bang ginawa niya sayong masama ha? 

Atsaka

 bakit ka ba narito?

" Saad nito na ikinathimik ng babae. 

"

Because i want to see you... And tita told me na—

" naputol ang sasabihin nito ng sumabat si Seven.

"

I don't care! Kung sinabi man ni  Mommy yan o kung sino mang 

poncio

 

pilato

 sa bahay na pumunta ka rito upang 

landiin

 ako, sa akin hindi pe-pwede yun! Matagal na tayong tapos Tiana! Simula nung  malaman kong niloloko niyo kang ako ni Rico!

" Saad nito na mas lalong nagpatameme kay Tiana.

"

But—

"

"

Walang

 pero-pero! Umalis ka o ipapakaladkad kita sa security?

" Aniya pero nagmatigas pa rin ang babae kaya naman sinenyasan ako ni Seven na ligpitin ko na ang mga gamit sa lamesa. Mabilis ko naman iyong ginawa kasama na ng laptop na binili nito sa akin sabay lock ng mga drawers. Binitbit ko iyon at dahan-dahang naglakad sa likuran ni Seven. "

Oh kung ayaw mong umalis, kami ang aalis ni Andy!

"

Bago pa man niya buksan ang pintuan ay may naiwan itong isang banta na nagpadagdag kaba at nerbyos sa akin. "

Sige Seven! Ipagpatuloy mo lang ang pangba-balewala sa akin! At malalaman ni Tita ang lahat ng 

kabalastugan

 mo kasama yang 

baklang

 yan!

"

Humarap si Seven sa babae sabay hawak nito sa panga. "

Edi sabihin mo? 

Umiyak

 ka sa harap nila at mag 

inarte

 ka! Wala kaming pakielam!

" 

Walang pakundangang hinila ako ni Seven paalis sa opisina at gusaling iyon. Isinakay niya ako sa kotse at mabilis na pinaandar ang kotse niya upang lisanin ang lugar na iyon. Napatingin ako sa kanya na bahagyang namumula sa galit at inis dahil sa nangyari pero kahit na ganoon, nararamdaman ko pa rin ang pagpapakalma nito kaya hinawakan ko ang kanyang isang kamay na nakalapag sa gitnang bahagi ng kotse para pagaain ang loob.

At hindi nga ako nagkamali dahil nakita ko ang paglambot ng kanyang ekspresyon. Kumurba ang isang ngiti sa kanyang labi sabay sulyap sa akin ng sandali.

"

Iloveyou

," saad niya sa akin na ikinainit ng mukha ko.

"

Iloveyoutoo

," tugon ko. 

Maya-maya pa'y nakarating kami sa isang pamilyar na lugar kung saan nakarating na kami rito noon pa. Ang bahay na pagma-may ari niya. Matagal-tagal ko na itong hindi nadadalaw kaya medyo may pagbabago sa itsura nito ngunit hindi pa rin maaalis ang kaayusan nito magmula sa labas.

Niyaya niya ako papasok sa loob. Binuksan niya ang pintuan at saka napamangha sa itsura ng loob. Hindi ito ganoon ng maabutan namin dahil maayos na siya ngayon. May designs na sa wall at iba pang parte. Ang kulay ng pintura ay isang yellow at gray na nagbibigay buhay sa itsura ng mga kagamitan.

"

Teka Seven, paanong—

" hindi ko na naituloy ang sasabihin nang halikan niya ako sandali sa mga labi. Kinuha niya ang gamit na hawak ko sa kamay at inilagay iyon sa kung saan. Niyakap niya ako. 

"

Gusto mo makita yung taas?

" Tanong niya na ikinatango ko na lang. Nagulat ako ng buhatin niya ako bigla atsaka naglakad paakyat ng hagdan. 

"

Ibaba

 mo nga ko

," utos ko sa kanya habang hiyang-hiya sa ginawa nito pero nginisian niya lang ako.

"

No, i won't...

" Saad niya kaya hindi na ko lumaban pa. Maya-maya pa'y nakarating kami sa taas kung saan may dalawang kwarto ang naroon. Isa sa kanan, isa sa kaliwa. Parehong gawa sa kahoy ang mga iyon pero may kalakihan lamang ang nasa kanan. Pinasok ako ni Seven doon at nilapag sa kama na may kalakihan at kalambutan.

Tinignan ko siya sa mata. "

Anong gagawin mo?

" Tanong ko sa kanya kahit alam kong may idea na ito.

"

From now on, i'll treat you as my wife

," malambing na sabi niya sabay hawi sa buhok ko na nasa aking noo. "

At ano nga ba ang ginagawa ng mga mag-asawa?

"

"

B-bumubuo ng pamilya?

" Sagot ko.

"

And how they do that?

"

"

Syempre

...alam mo na yun

." Umiling siya. 

"

Hindi ko alam eh, 

pakisabi

 nga Baby,

" saad niya pero umatras ako. "

Please? Tell me?

"

"

A-ano.....S-sex?

" Tugon kong muli. Dito na niya hinubad ang kanyang suot na polo at slacks. Hindi ko alam kung paano niya nagawa iyon ng mabilisan pero napakagat na lang ako ng pang-ibabang labi.

"

Edi tara, gawin natin

," saad niya sabay kindat sa akin.

Itutuloy....

Sorry for the late update 😞 btw happy 10k reads!!

And doon nga pala sa teaser eh yes, magkakasides stories silang lahat kaya kapit lang😗

# Taming 38

T a m i n g  38: Truth

ANDY'S Point Of View

Makalipas ng ilang linggo, maayos ang naging buhay namin ni Seven. Iniiwasan lang talaga namin yung ex-girlfriend niya magmula noong inaway ako nito sa opisina. Gabi-gabi ko naiisip na baka sundan kami nito at guluhin muli, lalo pa't wala si Seven tuwing umaga hanggang hapon.

Iniling ko ang ulo ko saka tinignan ang manok na hihiwain ko. "

Ano

 kayang gusto ni Seven? Adobo o ano...

"

Naglibot ako sa buong paligid saka nahagip ng mata ko ang mga sangkap para sa Tinola. Napangiti ako nang bahagya sa naisip. Noong isang araw kasi nagluto ako nito at halos siya lang ata ang nakaubos dahil labis siyang nasarapan, tamang-tama rin kasi malamig ang panahon ngayon.

Biglang tumunog ang cellphone ko sa aking tabi. Napangiti ako nang makitang si Seven iyon. Minuto pa lang ang nakalipas pero tumawag na naman siya, ganoon ba siya mag-alala sakin? Binitawan ko ang hawak kong kutsilyo saka sinagot iyon.

In-on ko ang bluetooth earphones ko sa tenga. "

Hello?

"

Narinig ko ang pagkaboring sa boses nito. Halatang ayaw na ayaw niyang magstay sa opisina. "

Baby...kamusta ka dyan? Hindi ka ba napapagod?

" Tanong nito.

"

Hindi naman ah? Atsaka 

naglilinis

 lang naman ako dito tapos...nagluluto rin ako ng kakainin mamaya

," sagot ko sabay tingin sa oras. "

Alas 

onse

 na pala ng tanghali, sandali 

mamadaliin

 ko na ito

," dagdag ko.

"

Anong niluluto mo Baby? Yung tinatawag mo bang...

"

"

Yung kinain mo nung isang araw, yung sinasabi mo na parang pagkain na nakain mo noong minsan kayong 

magbakasyon

 ni Sir Light sa ibang lugar? Tanda mo? Nung nagkwento ka sa akin?

"

Sandali itong natahimik saka nagsalita. "

Hmmm the chicken with..

"

"

Tinola, oo yun

," sabi ko sabay tawa ng mahina.

"

A-ahh hehe, i'm sorry Baby hindi ko kasi alam eh

," saad niya. "

I miss you...

" 

"

Miss? Eh halos kanina lang magkausap tayo ah? Nako Seven... Baka naman 

napababayaan

 mo na yang kompanya ha? 

Kapag

 nalaman ko talagang pina-cancel mo na naman yang mga meetings mo para lang umuwi ka rito, ako ang aattend dyan sige ka

," pananakot ka. "

Tapos

 mamaya wala ka ring...

"

"

Ehem

 ehem...Noted po Mr. Corporal, hindi ko po kayo 

bibiguin

," sabi niya na parang ginagaya ako. Hindi ko mapigilang hindi mapahagalpak ng tawa  dahil doon. Sobrang nakakatouch talaga kapag nakikita ko yung side niya, iba sa mga pinapakita nito sa labas.

"

I love you

," malambing na saad niya. Napatigil ako sa pagtawa nang marinig iyon. Aish! Ang lakas niya talagang mang akit ano?

 
"

I love you too

," tugon ko.

Bigla ko namang narinig sa background ng telepono ang pagbukas ng pintuan. Hindi ko maiwasang kabahan nang marinig ang paglalakad ng kung sino man gamit ang takong. Nakahinga lang ako ng maluwag nang malamang si Ms. Alice pala ito.

"

Sir, this company wants to talk to you mamayang 3 pm, ok po ba raw sa inyo yung time?

" Tanong niya.

"

Ah yes yes, pakisabi na lang na sila na ang magset ng place ok?

" pagtugon naman nito. Narinig ko ang pag-alis ng kausap saka lang siya napabuntong hininga. "

May meeting ng 3 pm, sana lang matapos agad...nakakainis! i can't take this anymore!

"

Nanlaki ang mata ko. "

Ang alin?

"

"

You know...the..

"

Napailing na lang ako sa kalokohan niya. "

Sige na, mamaya na lang ha? Maghahanda pa ko eh

," saad ko sabay tayo upang ihanda ang mga kagamitan sa lulutuin.

"

Ok see you baby, i love you so much!

" 

Akmang sasagot na sana ako nang may marinig akong katok mula sa pintuan. Maging siya naman rin ay napatigil. Mukhang nakikiramdam kaming dalawa. Hindi ko tuloy alam kung bubuksan ko ba ang pinto o hahayaan lamang ito. Muling naulit yung pagkatok kung saan nagsalita na si Seven.

"

Wag na wag mong bubuksan Baby, yung bilin ko ha? We're not sure kung si Tiana yan

," sabi niya.

"

Sige na Seven, asikasuhin mo muna yan

," pagpapaalam ko. Maya-maya pa'y binaba na niya ang linya. Pero hindi pa rin ako natigil sa kakaisip.  Alam kong magagalit si Seven kapag nalaman niyang sinuway ko siya pero nangingibabaw sa akin yung kuryosidad, kung sino ang nasa likod ng pintuang yan.

"

Sino yan?

" Tanong ko pero katok na naman ang sinagot niya. Binaba ko ang cellphone na hawak ko pati ang earphones sa lamesa sabay lakad patungo roon. May maliit na peephole roon kung kaya't sinilip ko. Isang nakangising Rico ang sumalubong sa akin.

Nakatingin siya sa akin. "

Papapasukin mo ba ako o hindi?

" Tanong niya sa akin.

Nagsitayuan ang mga balahibo ko at parang tangang inikot ang doorknob ng pinto saka iyon binuksan ng dahan-dahan. Para akong hinihipnotismo habang tinitingala ko siya. Ang mga mata niya ay ibang-iba sa kapatid niyang si Seven, hindi iyon matalim pero nakakadala lalo pa't bumagay rito ang ekspresyon na nakakaloko.

"

A-anong ginagawa mo rito Sir Rico?

" Tanong ko sa kanya pero naglakad lang ito papasok sa loob habang nililibot ang paningin sa kabuuan ng bahay. 

Tumatango-tango ito. "

Ok na rin, tulad noong una...walang nagbago,

" saad niya sabay tingin sa akin. "

Hindi ba dapat ako ang magtanong sayo niyan? Kasi amin ang bahay na ito?

"

Tila napahiya ako s narinig. "

A-ahh s-sorry sir,

" saad ko. Tumawa ito ng mahina habang naniningkit ang mga mata.  Ginulo niya ang buhok ko na para lamang akong isang bata sa kanya. Hindi ko alam pero hindi na komportable ang pakiramdam ko sa kanya, di tulad ng dati.

Ano bang pakay niya rito?

"

Where's Seven?

" 

"

N-nasa 

Office po Sir,

" sagot ko. Prente siyang naupo sa sofa habang ako naman ay natataranta kung ano ang gagawin ko. Ilang saglit pa ay naghanap ako ng butas para matakasan siya. Naalala ko yung dapat kong iluto kaya mabilis akong nagpunta sa kusina. 

Binuksan ko ang stove kung saan nakasalang na ang mga rekados. Napapunas na lang ako ng pawis sa noo habang nananalangin na umalis na ang kasama ko. May pakiramdam kasi ako na may hindi magandang gagawin lalo na't di sila magkaayos ni Seven.

"

Para kanino yan? Kay Seven?

" Tanong niyang bigla na nasa likuran ko na pala. Napapikit na lang ako sa gulat.

"

O-opo opo sa kanya po, 

pinagluluto

 ko po siya...

" Saad ko.

"

Talaga

 lang ha? 

Nauuto

 ka pala niya

," aniya na ikinagulat ko. Hindi ko maiwasang mapakunot ng noo sa narinig. Ano na naman kayang ikakasira ni Seven ang sasabihin niya sa akin? Kung siguro narito si Seven, baka nagkagulo na.

"

Hindi po siguro, mabait naman po siya

," saad ko sabay tingin sa turning spoon na nasa isang gilid. Kinuha ko iyon saka hinawakan ng mahigpit.

"

Nasasabi

 mo lang yan kasi 

nagpapadala

 ka sa mga 

galawan

 niya...pero hindi mo pa siya kilala, marami ka pang hindi alam sa lalaking yun

," saad niya sabay hawak ng mahigpit sa kamay ko. Nilagay niya ito sa gitnang bahagi ng kanyang hita, na nagpataas ng balahibo ko. 

Pilit kong binabawi sa kanya ang kamay ko. "

A-ah sir hindi na po tama yan, b-bitawan mo na po ang kamay ko!

" Pakiusap ko. "

Please Sir

."

"

Mas malaki ba yung sa kanya? You know what? I can show my di—

" hindi na niya naituloy ang sasabihin ng magring na naman ang cellphone ko. Napatingin ako sa caller at nalamang si Kuya pala iyon. Dito lang niya ako binitawan. 

Tinignan ko siya ng matapang sa mata. "

Hindi totoo ang mga sinabi mo kay Seven! M-mabait po siya!

" Saad ko ngunit nginisian na naman niya ako at para bang wala lang sa kanya ang mga sinabi.

"

Basta wag na wag mo kong 

sisihin

 sa huli, wag mong sabihin mg hindi kita binalaan Andy

," saad niya saka umalis na nagpatahimik sa akin. Napatitig na lang ako sa pintuang nakabukas .

SEVEN'S Point Of View

Habang binabasa ko ang mga papeles sa aking lamesa ay pumasok ang isang lalaki sa aking opisina. Sa itsura niya'y para siyang pure chinese. Yumuko ito ng mabilis habang diretsong nakatingin sa akin.

"

Mr. Xiao wants to talk to you

," saad niya. Tumango ako bilang paggalang sabay tayo sa kinauupuan. Nauna itong maglakad sa akin bilang guide ko sa isang kwarto kung nasaan ang kanyang boss na kakausap sa akin. Wala akong ideya kung sino ito pero kilala ko na siya sa pangalan, nakasama ko na ito sa isang meeting noon.

Pagkarating sa tapat ng isang pintuan ay binuksan ng lalaki iyon. Sumalubong sa akin ang ang lalaking may pipe sa bibig habang nakatingin sa akin. Mukhang alam na alam niyang darating ako. Nagkaroon tuloy ako ng hinala na may hindi magandang maidudulot ang taong ito sa akin.

"

Good day Mr. Seven

," saad niya sabay tayo tapos inabot nito ang kanyang kanang kamay. Saglit kong tinignan iyon saka tinanggap bilang pagbati. Ayaw ko naman maging rude sa kanya kahit hindi maganda ang naiisip ko.

"

What do you want Mr. Xiao?

" Tanong ko ng diretso sa kanya. Mistula namang nainsulto ang katabi nitong bodyguard kaya akma siyang lalapit sa akin pero mabilis siyang sinenyasan ng matanda na wag umaksyon habang natatawa sa inasta ko.

"

Nothing's New...

" Aniya na ikinunot ng noo ko. "

Anyway, ang pakay ko lang naman sayo eh mag alok ng partnership sa isa sa mga malaking kompanya sa buong mundo

," dagdag niya sabay turo sa buong kwarto.

Hindi ako umimik sa sinabi niya.

"

Corporal Company are one of the best clothes, galing sa isang magazine, ang i want you to know na mas maganda kung ang dalawang magaling na kompanya ay 

magsasama

, 

matatalo

 natin ang iba pang 

kumakalaban

 sa atin hindi ba?

"

Ngumiti ako ng sarkastiko. "

First of all, hindi ho ako nakikipagkumpetensiya sa iba, sadyang pumasok lang kami sa top 40

," saad ko. "

And about sa 

inaalok

 niyong partnership, pag iisipan ko yun

."

Kinuha niya ang pipe sa kanyang bibig sabay lapag nu'n sa isang papel. Nagkibit-balikat ito sa akin. "

Are you sure, Mr. Seven? Baka 

magsisi

 ka kapag may nakuha kaming bago?

" Banta niya.

"

Of course not

," sagot ko na nagpatayo sa kanya. Dito ko nakumpirma na may kakaiba nga sa kanya. Mahahalata mo talaga sa isang tao kapag magaling magpanggap o hindi. Masusubukan mo yun kapag nilabanan mo yung pagiging sarkastiko nila. 

"If that's all, pwede na ho kayong umalis

."

Kinuha niya ang hawak kanina at binalik sa bibig. Inayos niya ang coat na suot habang pinapagpag naman ng isa niyang guard ang likuran niyang hindi naman nadumihan. "

Okay Mr. Seven, but umaasa kaming magbabago ang isip mo

," saad niya bago dumaan sa gilid ko.

Napalingon ako sa kanya. "

No i'm not, thank you for wasting my time

," sabi ko.

"

I will make sure na lalapit ka rin sa amin Mr. Seven, i'm Mr. Xiao, may isa akong salita na hindi ko basta-basta 

bibitawan

." Saka na siya umalis kasama ng mga kapwa niya chinese.

Mahina kong sinuntok ang lamesa sa inis. Sino na naman ba siya para pagbantaan ako? Hindi ko siya magantihan pero ang magagawa ko lang talaga ay hindi siya masalubong sa daan. Ayokong makapatay ng tao, lalo na kapag binabangga ako. Wag sana siyang dumagdag sa linya ni Rico.

Matapos ng ilang oras sa opisina ay umalis na ako roon. Gusto ko na magpahinga at makauwi kay Andy, alam kong siya lang ang makakaalis ng stress ko. Napangiti na lang ako sa nasasabi. Kahit kailan hindi ko naramdaman iyon sa mga lumipas sa akin, bukod tanging siya lang.

Napakaswerte ko.

Nang maiparada ang kotse sa garahe ay mabilis akong kumatok sa pintuan. Medyo may kadiliman na sa lugar ng resthouse dahil mapuno roon pero nagbibigay buhay ang ilaw sa labas. Napaikot na lang ako ng ulo sabay pikit. Hindi ko namalayang bukas na pala ang pinto at sumalubong sa akin si Andy na halatang kaliligo lang. Nakabath robe ito habang pinupunasan ang basang buhok.

"

I'm home

," saad ko sabay yakap sa kanya. Gumanti naman ito sa akin na siyang nagpaluwag ng dibdib ko. Argh!! Nakakaadik siya.

"

Kumain ka muna, kanina ka pa hinihintay nung pagkain

," saad niya habang nakahawak sa kamay ko. Hinalikan ko iyon sabay lakad papunta kusina. Pagkarating doon ay pinaupo niya ako sa upuan habang hinahainan sa tapat. 

"

Pwede

 ka na ngang mag-asawa

," saad ko. "

Tapos

 ako yung husband mo

."

Nakita ko ang pagtigil niya sa paglalagay ng pagkain sa lalagyan. Napangiti na lang ako sabay hubad ng coat at necktie. Sa oras na ito parang nakalimutan ko yung mga nangyari sa akin pati na rin sa lalaking hindi ko gaano kakilala. Hinayaan ko munang tabunan iyon ng mga pag-uusap namin ni Andy hanggang sa hindi ko mamalayan ang oras.

Pagkatapos ng hapunan ay napapunta ako sa tapat ng salamin sabay hubad ng aking polo. Halata sa mukha ko ang mga emosyon, lalo na ang inis. Nilapit ko ang mukha ko sa salamin saka inayos ang buhok ko. Hindi ko napapansin na medyo humahaba na pala iyon, napapabayaan ko na ata ang sarili ko.

Napatingin ako kay Andy na nagpupunas ng kamay sa isang tuwalya. Saka ko naalala yung kanina na kumakatok sa pintuan namin.

"

Baby sino nga pala yung tao kanina? Yung 

kumakatok

?

" Tanong ko na nagbigay ng kakaibang pakiramdam sa amin.  Dahan-dahan ko ring kinalas ang belt ko habang lumalapit sa kanya. "

Ayos

 ka lang?

"

"

A-ah kasi...

" Halata sa kanyang boses ang pangangatog. Tila ba parang nag-aalangan sumagot sa akin.

"

Baby, sino yun? Kuya mo ba? Si Daniel? Si Light? Sino?

" Paulit kong tanong. Hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya. "

Don't worry, di ako magagalit.

"

"

K-kasi Seven...si Sir Rico yung dumating kanina eh, pasensiya na 

pinapasok

 ko siya

," sabi niya dahilan para biglabg umakyat ang dugo ko sa ulo. Para akong sasabog sa galit nang marinig na naman ang pangalan ng gagong yun.

"

Anong ginawa niya rito? Anong ginawa niya sayo? 

Sinaktan

 ka ba niya?

" Sunod-sunod kong tanong pero humawak lang siya sa kamay ko. 

"

S-seven

."

Napahilot na lang ako sa sintido ko. "

Sorry Baby, pe

ro tell me, may ginawa ba siya sayo? Huh?

" 

"

Wala

." Nakita kong lumunok siya ng laway. "

Pero sinabi niyang hindi pa raw kita kilala, na may mga tinatago ka pa raw sa akin..

"

Tangina! Sinisiraan niya na naman ako! And this time kay Andy na, fuck!

"

Don't mind him Andy, wala lang siyang magawa ok? Bukas na bukas ibabalik muna kita sa Mama mo tapos 

susunduin

 na lang kita kapag uuwi na ko ha?

" Sabi ko ng walang pag dadalawang isip. "

Pero ngayon dito ka lang, may kakausapin lang ako

."

Akmang bibitawan ko na siya nang mabilis siyang yumakap sa akin. "

Please Seven, wag mo na siya 

patulan

," pagpigil niya. "

Diba hindi naman totoo mga sinasabi niya? Hindi diba?

"

Napabuntong hininga ako. "

Of course Baby, galit yun sa akin kaya ganyan siya

."

Hindi na siya nagsalita pa at nanatili sa bisig ko. Sa pagdikit ng balat niya sa akin parang nabubuhusan unti-unti ng tubig ang malaking apoy na nagsisimulang kumalat sa akin. Pero kahit na ganoon hindi ko papalampasin ang ginawa ng magaling kong kapatid, ayokong patuloy niyang bulagin sa kasinungalingan si Andy tulad ng ginawa niya kay Tiana at sa mga magulang ko.

Itutuloy....

Sorry for the late update! Susubukan ko po mas mapabilis ito

Now, if you're wonder kung bakit ko inunpub yung Frank and dan and unlock, kasi may aayusin po ako dun at may uunahin akong isulat 

Salamat sa pang-unawa, aking mambabasa

# Taming 39

T a m i n g  39: Slap of the reality

ANDY’S Point of View

Napadilat ako nang maramdaman ang lamig ng hangin sa aking balat. Sa una’y hindi malinaw ang aking nakikita pero di kalaunan ay naayos naman ang lahat. Nilibot ko muna ang paningin sa buong kwarto at nalamang umuulan pala sa labas kaya ganoon ang panahon. Akmang gagalaw na sana ako nang maramdaman ko ang paghigpit ng yakap ni Seven sa akin. Nakabalot pala sa amin ang blangket.

“

I love you...

” bulong niya. Alam kong nananaginip lang siya kaya nasabi niya iyon sa akin. Iginalaw ko ng dahan dahan ang aking katawan para lingunin ito. Nang magawa iyon ay pinagmasdan ko ang kanyang gwapong mukha. Malayo ang nakapikit niyang mata sa matalas niyang tingin noon sa akin. Para lang siyang isang lobong natutulog na makikitaan mo ng pagkaamo. Tinungo ko naman ang kanyang ilong na may katangusan. Hindi ko napigilang dampian ng daliri ang tungki nito saka ako natawa ng kaunti.

“

Hmmm Andy...

”

Nadako naman ako sa kanyang mapulang labi na animo’y hindi pa nahahalikan ninoman. Napalunok ako ng laway nang maramdaman ang tukso sa aking katawan. Para akong inuutusan ng aking isipan kung saan halikan ko raw ito kaya naman unti-unti kong inilapit ang aking labi sa kanya. Ilang layo na lang ang distansya namin sa isa’t isa nang higitin niya ako saka halikan ng mabilis. Napadikit tuloy ang mga palad ko sa katawan niya kaya nabuhay ang init ko sa sarili.

Ilang saglit na tumagal iyon hanggang sa sabay kaming maghabol ng hangin. Mahina kong hinampas ang kanyang dibdib dahil doon.

"

Kainis ka! nakakagulat ka naman!

" Saad ko sa kanya.

"

Tagal mo kasi!

" Natatawa niya namang sagot bago tumahiya para humarap sa kisame. "

Goodmorning

."

"

Goodmorning din

," bati ko. Aksidente ko namang nahawakan ang kanyang leeg para sana yumakap pero napalayo agad ako roon ng mapaso sa init niya. "

Hala! Ang init mo Daddy!

"

"

A-ahh? So i'm hot huh?

" Aniya habang nakangisi. Napairap na lang ako.

"

Puro ka nanaman biro eh! May lagnat ka tapos di ka nagsasabi!

" Angal ko. Hinawakan niya ang kamay ko pero tinabig ko iyon. "

Kukuha lang ako ng pamunas dyan ka lang!

"

"

Yes boss!

"

Lumabas na ako sa kwarto para pumunta sa kusina. Pagkarating ko roon ay agad akong tumingin sa cabinet kung saan may ilang gamot na nakatabi. Chineck ko ang ilang tableta at capsule hanggang sa makita ko ang paracetamol. Kumuha agad ako ng baso at nilagyan ng tubig na maligamgam, payo kasi sakin na hindi pwede uminom ng gamot habang malamig ang tubig.

Sinunod ko naman ang isang planggana at dalawang bimpo upang paglagyan ng tubig na makapagpababa ng temperatura niya. Nang maayos ko na lahat ay saka ako bumalik sa loob. Agad siyang napatingin sa akin nang pagbukas ko pa lang ng pintuan. 

"

Ahmm para saan yang dala mo?

" Tanong niya. Hindi niya siguro naranasan yung punasan sa katawan ano? Mayaman kasi eh.

"

Pampunas, para mabawasan yang init mo

," saad ko. "

Sandali lang

."

Tumingin lang siya sa akin habang ginagawa ko amg pagsasaayos. Inilapag ko sa study table ang planggana saka ibinabad ang isang bimpo sa tubig. Matagal ko itong nilubog bago pigain. Sinubukan kong kunin ang braso niya saka doon inumpisahan siyang punasan.

"

Kagabi ka pa ba 

nilalagnat

?

" Tanong ko sa kanya. "

Dapat

 ginising mo ako

."

"

Yeah...last night pa, di ko naman sinabi kasi ayokong 

mataranta

 ka, kaya ko naman Baby

," saad niya. "

Atsaka malakas naman ako oh?

"

Napatigil ako saka siya sinamaan ng tingin. "

Ewan ko sayo...

responsibilidad

 kitang alagaan ok? Hindi mo na nga ako 

pinagtatrabaho

 tapos 

swineswelduhan

 mo pa ako rito, tapos eto na nga lang ang 

maisusukli

 ko pero ayaw mo pa

."

Natahimik siya pero ramdam ko ang mabibigat niyang paghinga. Alam kong kapag ganito na siya ay nawawala ang pagkajoker niya sa akin. Hindi naman ako galit sa kanya eh, gusto ko lang na makatulong kasi masyado niya na akong ginagawang prinsepe dito.

Paano na lang kung magbago ang lahat hindi ba?Paano kung masanay ako?

“

Sorry Baby

,” malambing na paghingi niya ng tawad. “

Sorry for being a hard headed

.”

Para naman akong nahabag sa narinig. “

Wag mo na lang ulitin ha?

”

Nagpatuloy ako sa pagpunas sa kanya hanggang sa makarating ako sa iba pang parte ng kanyang katawan. Sa maikling oras naming iyon ay nakita ko kung gaano nga ako kamahal ni Seven. Nang matapos ko iyong gawin ay saka ko dinampot ang tuyong bimpo para naman ipangtuyo sa kanya.

“

Thank you

,” sabi niya.”Can i kiss you?”

Napatigil naman ako ng saglit sa ginagawa ko saka tumango. Hinalikan ko siya sa noo. “

Pahinga na Daddy, ako na bahala rito

.”

“

But...

”

“

No buts, ako na nga ang bahala...tawagan mo na lang yung sa office para sabihing hindi ka makakapasok

,” utos ko. “

Or ako na lang siguro?

”

Tumango na lang siya sa akin sabay ngiti. Kinuha ko ang aking cellphone ska idinial ang number ni Ms. Alice. Hindi naman nagtagal ang pagtunog at agad niyang sinagot ito sa kabilang linya. Sasagot sana ako sa kanya bilang unang pagbati pero naunahan ako ng isang boses babae na pamilyar sa akin.

“

Who’s that? Yung Andy? O si Seven?

” tanong nito.

Mistula namang natatakot si Ms. Alice. “

S-si A-andy po..

”

“

Ibigay mo sa akin

,” Matapobre nitong utos. Narinig ko naman ang pagbigay ng telepono na nagresulta para mailayo ko sa aking tenga ang bagay na iyon, pero isang saglit lang rin ay ibinalik ko na ito dahil narinig ko ang pagtawag nito sa akin. Sunod-sunod na pagtibok ng aking puso ang naramdaman ko sa aking dibdib.

“

Is this Andy Right?

” Tanong nito.

“

Y-yes po...ako nga po

,” pagtugon ko.

“

Right timing, mag usap tayo

,” saad niya sa akin. “

tungkol kay sa anak ko

.”

Napalunok ako ng laway sabay tingin kay Seven na sumesenyas sa akin kung ayos na ba ang lahat. Sumenyas din ako sa kanya ng maayos na saka lumipat ng tingin sa ibang gawi.

“

S-sige po, 

isasama

 ko—

" Magsasalita pa sana ako ng bigla siyang sumabat.

“

Remember this, tayong dalawa lang at hindi mo 

isasama

 si Seven o who ever na kaibigan niyo, 10 am, sa isang cafe na malapit sa company is that clear?

”

“

O-opo yes mam

,” pag sang-ayon ko na lang saka niya ibinaba ang linya. Kahit na kinakabahan sa inutos nito ay pilit kong itinago ang takot sa aking puso’t isip at pinalitan iyon ng isang pekeng ngiti.

“

What’s going on? Nasabi mo ba sa kanila?

” tanong ni Seven ngunit ininba ko ang usapan. Kinuha ko bimpo na basa atinilagay iyon sa noo niya. “

Para saan ito?

”

“

Para sa 

ikababa

 ng temperatura mo

,’ sagot ko na lang saka tumayo. “

May pupuntahan lang ako saglit Daddy ha? Tapos babalik din ako

.”

“

Magpabili

 ka na lang, wag ka na umalis umuulan pa Baby, baka magkasakit ka pa niyan

,” Paala nito sabay hawak sa kamay ko. Naramdaman ko na naman ang init nito pero ako na ang kusang humigpit ng hawak.

“

Wag ka nang mag alala, babalik din ako saglit, wala kasi t-tayong ulam

,” Palusot ko, kahit alam ko namang meron. “

Sige na ha? I love you

.”

“ 

I love you too, mag iingat ka ha?

” 

Tumago na lang ako sabay tungo sa pintuan. Pero bago pa ako tuluyang lumisan ay pinagmasdan ko siya sabay pakawala ng buntong hininga. Pakiramdam ko kasi’y mahihiwalay na siya sa akin pagkatapos kong kausapin ang kanyang ina. Mabilis kong inayos ang aking sarili para mas maging pormal sa unang pagkikita namin mamaya. Simpleng Polo Shirt at tamang maong na pantalon na tinernuhan ko ng isang gamosa shoes na may tatak na nike.

Kinuha ko rin ang jacket na ibinigay sa akin ni Seven saka hinuli ang payong upang ipanangga sa ulan. Bago pa ako umalis ay humugot ako ng hangin atsaka itinapak ang paa sa basang lupa.

Sumakay na ako ng sasakyan papunta sa sinasabi nitong pagkikitaan namin. Mabilis ang gulong ng bus service kaya mabilis din ang pagdaan namin sa mga gusali. Habang papalapit tuloy ako ay parang nararamdaman ko na rin ang katapusan ko, para bang bibitayin ako sa salang hindi ko naman ginawa.

"

Para...

" Saad ko nang ilang minutong pagbyahe ay nakarating na rin ako. Bumukas ang pintuan nito saka ako bumaba sa malaking bubong ng gusali. Maraming nakatambay at naghihintay na tao roon, mukhang mga nakikisilong.

Binuksan ko uli ang payong na dala saka tumawid sa madulas na pedestrian lane habang nakapula ang ilaw, sumisimbolo bilang pagtigil ng mga sasakyan. 

Nang matapat sa cafe na sinasabi ni Mrs. Corporal ay agad akong pumasok at naghanap sa presensiya niya. Ngunit sa paglinga-linga ko'y hindi ko ito mahanap. Kaya naman mas pumasok pa ako hanggang sa nilapitan ako ng isang staff habang hawak nito ang papel.

"

Mr. Domingo? Narito si Mrs. Corporal

," saad niya. "

Please Follow me

."

Agad akong sumunod sa kanya sa second floor, kung saan reservation lamang ang naroon. Hindi nagtagal ay naihatid niya na ako sa isang babae na may pakulot at maikling buhok, katulad na katulad sa mga matandang mayayaman na nasa palabas. May suot din siyang alahas na nasa kanyang braso, na bumagay naman sa malambot at maputi niyang balat.

Kahit labis labi na nerbyos ang nalalagi sa akin ay pinilit kong palakasin ang loob ko.

"

Tatayo ka na lang ba? O uupo at makikipagusap sa akin?

" Bigla niyang tanong na nagbigay sa akin ng kakaibang pakiramdam para otomatikong sumunod ang katawan ko. Hindi ko alm kung bakit pero kusa akong naupo sa tapat niya habang pinipilit na pakalmahin ang sarili.

Dito ko nakita ang kabuuan ng kanyang itsura. Tulad ng makita ko siya sa event na inattend nilang mag-asawa ay wala pa ring pinagbago, kahit siguro wala siyang make up ay kitang-kita pa rin ang kagandahan nito.

Kaya naman hinding-hindi na ako magtataka kung bakit gwapo rin si Seven at ang kapatid nitong si Rico.

"

I'm Mrs. Terese Almedo-Corporal

," pakilala niya. "

And i know alam mo na kung sino ako, well kilala na rin kita at kung anong connection niyo ng anak ko

." Inusog niya ang isang ice tea na nasa tapat ko.

Hindi ako makapagsalita sa narinig. Para akong mistulang napipi at napako sa kinauupuan ko. Kahit na hindi pa niya ako dinidiretsa ay alam ko na ang lalabas mula sa bibig nito, ano pa nga bang aasahan ko sa ibang tao? 

Sandali siyang humigop ng inumin bago magsalita. "

Let's talk about you, paano mo nakilala ang anak ko?

"

"

A-ahh n-nagtatrabaho po ako sa k-kanya

," sagot ko. "

Nakapasok po ako sa company ninyo sa tulong na rin ni Sir Rico

."

Bigla niyang pinagtupi ang dalawang braso. "

Continue

."

"

Tapos po...ahmm naging maayos naman po kami si Sir Seven, nakilala ko rin ang iba pang company na investors ninyo at iilan din po sa mga ito ay medyo malapit sa kanya tulad na lamang ng mga Japanese na nakabase rito sa pilipinas

."

"

Oh i see, nakita nga kita noon sa isang event and Seven told me na ikaw ang nakaisip ng 

ideyang

 iyon right?

"

Tumango naman ako sa kanya.

"

Pero paano naging kayo ng

 Anak ko?

" Sunod niyang tanong.

"

Nagkaaminan po roon sa resort na pinagseminar namin

," sagot ko. "

Then doon na po kami nagkaisa

."

Sa pagkakataong iyon ay siya naman ang tumango sa akin. Para bang nababasa niya ang bawat detalye na nasa isip ko pa lamang kung kaya't minabuti kong hindi magkamali sa pagsasalita bago pa man niya ako mapuna.

"

Hindi ba kayo nandidiri sa isa't isa?

" Aniya na ikinagulat ko naman. Bakit parang biglaan niyang tinanong iyon? Sinasabi ko na nga ba. "

No offense iho but...you looks like a gay na pinapatulan ng mga amerikano?

"

"

H-ho? H-hindi naman po ako ganun..

"

"

Oh? Then give me your facts and proofs na hindi ka ganun?

" Saad niya na para bang tumaas na ang boses mula sa kaninang mahinahong tono. "

And one more time, mahirap ka lang hindi ba? Kaya ka nga nagtrabaho at nagtigil ng pag-aaral hindi ba?

"

Para bang nag pintig ang aking dalawang tenga sa narinig, pero katulad nang kanina ay pilit kong kinalma ang sarili. "

Hindi naman po...nagkasakit kasi si Kuya kaya po kailangan ay ako naman ang kumilos

."

Natawa siya ng kaunti. "

Such a dramatic

." Pagkatapos ay kinuha nito ang kanyang bag at binuksan na tila ba may hinahanap siyang importanteng bagay. Napatingin na lang ako sa labas kung saan patuloy pa rin ang pagbuhos ng ulan.

Hanggang sa pabadog niyang inilapag ang isang makapal na envelope at atm sa harap ko. "

Here's my 5 million, 1 million in cash and 4 million in that ATM,

" saad niya saka tingin sa akin ng diretso.

Lubos akong nagtaka sa nakita. "

P-para saan ho ito?

"

"

Layuan mo ang anak ko

," direkta niyang pagkakasabi na para bang palasong biglang sumaksak sa akin patalikod. Hindi ko maiwasang makaramdam ng kirot sa aking puso.

"

H-hindi ko ho matatanggap yan, mahal ko ho si Seven...at hindi yun matutumbasan ng anumang presyo na ibibigay ninyo o kahit na sinoman sa amin

." Buong tapang na sabi ko habang nakayuko.

May tumulo namang luha sa aking mata matapos na maibulaslas ito sa kanya. Pero sa pag aakalang bibisa yon bilang rason ay wala pa rin atang nangyari. Nakakalugmok isipin na wala pa kaming isang buwan ni Seven pero parang tutol na ang lahat sa amin.

"

Ayaw

 mo ng pera? Anong gusto mo? House and lot? Car? Own business? Basta tigilan mo na lang ang 

kabaliwan

 ninyo ni Seven

," saad niya, ngunit sa pagkakataong iyon ay matapang ko siyang tinignan sa mata.

"

Mahal

 

ko ho si Seven, pero kung...kung ayaw niyo ho sa amin. Wala na akong magagawa pa basta ang alam namin...mahal 

namin

 ang isa't-isa

," sabi ko na nagresulta upang sumama ang timpla ng kanyang mukha. Dahan-dahan niyang kinuha ang ice tea sa tapat ko saka binuhos iyon sa akin na hindi ko naman ikinagulat.

Expect what you've expect sa mga mayayaman.

"

Kung ayaw mong makinig sa akin! At ayaw niyong 

magpapigil

 edi wag? But remember all of this you little cockroach, mawawalan ng trabaho, mana at bahay si Seven...ngayon mismo sa araw na ito!

" Saad niya saka dali-daling umalis sa lugar na iyon habang ako ay naiwang umiiyak sa sobrang panliliit sa sarili.

Ganoon pala ang tingin niya sa akin?

Hindi na rin ako nagtagal doon. Dala ng basang jacket ay tinanggal ko na lamang ito, mabuti na lang at hindi nabasa ang polo shirt kung kaya't walang kahihiyan akong maipapakita. Nang makalabas ay agad akong dumukot ng pera at bumili ng prutas sa isang market.

Hinawakan ko ang natitirang 500 pesos sa akin habang kumukuha nang para kay Seven. Bago pa man ako makaabot sa counter ay muli kong naalala ang banta nito.

Mawawala kay Seven ang lahat dahil sa akin..

"

Sir 250 pesos po

," biglang sabi ng cashier na nagpabalik sa akin sa wisyo. Mabilis kong ibinayad naman ang pera sa kanya at lumabas na roon. 

Dapat sasakay akong sasakyan pauwi...dapat naghintay ako sa waiting area, pero nakita ko ang sarili ko na naglalakad habang iniisip kung papayag na ba ako sa gusto nito o mas lalo kaming magmamatigas ni Seven? Pero may kapalit.

Ayoko namang dumaan siya sa hirap ng buhay, lalo pa't napapalago na rin naman niya ang iniwang kompanya sa kanya. Mahal na mahal niya ito, at iyon ang foundation bago pa man kami magkakilala, bago pa man magsalubong ang mga landas namin.

Sa pagbagsak ng kanang paa ko sa basang daanan ng kalye ay namataan ko rin ang isang pakiramdam na pamilyar sa akin. Mabilis akong napahawak sa dibdib ko dahil sa kirot na nararamdaman habang umiikot ang aking paningin. 

"

H-hindi, s-seven..

" pagtawag ko sa pangalan niya at umaasang masasambot niya ako mula sa pagbagsak. "

H-hindi, u-uuwi pa ako...

"

Ngunit kahit na anong kapit ko'y wala akong nagawa sa pagbigay ng dalawa kong tuhod hanggang sa dahan-dahan akong mamahinga roon. Basta ang huli ko lang na natatandaan ay ang dalawang kamay ng isang lalaki na sumambot sa akin.

"

Hala! Andy? Andy! 

Gumising

 ka!

" Sigaw niya bago man ako tuluyang mapapikit at mapuno ng kadiliman. "

Tulong

!

"

Itutuloy...

Sorry for long long late update :<

# Taming 40

T a m i n g  40: Love Fever

SEVEN'S Point Of View

Sinilip ko muli ang cellphone ko at tinignan kung nagtext na ba si Andy sa akin. Halos kani-kanina pa ako naghihintay sa kanya dahil sabi niya ay saglit lang daw siya. Pero nakalipas na ang isang oras ay wala pa ring nagbubukas ng pintuan.

Nilingon ko ang bintana ng bahay at napabuntong hininga dahil unti-unting humihina ang ulan sa labas. Siguradong hindi na siya mababasa ng ulan pagkarating dito. Tinanggal ko naman ang nakakairitang bimpo noo saka pinilit tumayo ngunit bago ko pa man magawa yun ay pagtunog ng aking cellphone ang nagpagising sa aking diwa.

Mabilis kong kinuha iyon saka sinagot at hindi ko na tinignan pa kung sino man ang tumatawag. "

Yes? Who's this?

"

"

Ako ito si Andrew, Kuya ni Andy

," saad nito sa kabilang linya. Para siyang hinihingal na hindi malaman. "

Alam mo ba ang nangyari sa kanya? Nasaan ka ba?

"

"Nasa Bahay, teka nasaan ba siya? Ang tagal niyang umuwi rito, ang sabi niya lang ay may bibilhin siya saglit

," sabi ko naman.

"

Ngayon, pumunta ka rito sa hospital kung saan 

naadmit

 noon si Nanay, sige na

," paalala nito bago pa man niya mapatay ang tawag. Gusto ko munang itanong kung anong nangyari pero naunahan niya ako. Tangina! Nakakainis! Nagkasakit pa kasi ako eh!

Hindi ko na alintana ang sakit ko. Kahit pa umuulan ay ginamit ko na lamang ang payong saka sumakay sa kotse. Kung marunong lang talaga siya gumamit nito ay baka ito ang gamit niya papunta s kung san man siya tumungo. Mabilis pa sa alas kwatro na pinaandar ko ang sasakyan papaalis.

Sinubukan ko namang tawagan ang numero ni Andy ngunit hindi niya ito sinasagot kaya naman padabog kong hinampas ang manibela.

"

Damn! Seven!

" Mura ko sa sarili.

Hanggang sa bigla na namang tumunog ang cellphone ko at dali-dali iyong sinagot. Ngunit dapat pala ay hindi ko na tinangkang pindutin ito dahil nakausap ko na naman ang isa sa mga pinakamumuhian kong tao, si Mommy.

"

Oh? Anong kailangan niyo?

" Sarkastikong tanong ko.

"

Umuwi ka rito Seven! Ngayon din! Whether you like it or not, susunod ka sa akin!"

 Saad niya ngunit tinawanan ko lamang ito na para bang nagbibiro siya sa akin.

"

Huh? 

Himala

 ah? Pinauuwi mo na ako sa 

impyernong

 bahay niyo?

" Sabi ko saka pinabilisan ang pagtakbo ng sasakyan. "

Hindi na ako uuwi riyan, bahala na kayo

."

"

Seven! Sa oras na hindi ka umuwi! Mawawala lahat sayo at 

mararanasan

 mo ang buhay ni Andy!

" Banta nito ngunit walang emosyong tumugon ako.

"

Sayong-sayo na ang pera mo! Basta kapag kailangan niyo ng tulong ko'y wag niyo akong malapit-lapitan!"

 Pagsagot ko sa kanya. "

At ano ang 

kinalaman

 ni Andy rito?

"

"

Alam ko na ang tungkol sa inyo! Kaya pinauuwi kita dahil nakausap ko siya at 

ipinaglalaban

 niya ang relasyon ninyo! Kapag sa oras na hindi mo ako sinunod 

mababaon

 ka sa kahihiyan Seven! Remember that you're Corporal, mas mataas ka sa kanya!

"

"

No way!

" Napangisi ako. "

Mas ok na 

maghirap

 kasama ang taong mahal ko, kaysa sa mga makasama ang mga 

makasariling

 tulad ninyo!

"

Hindi na ako nag-aksaya ng panahon pa saka pinatay ang tawag. Para sa kaalaman nila, hindi na ako natatakot na mawala lahat sa akin dahil alam kong may taong nakakaintindi at hinding-hindi ako iiwan. Sa ngayon uunahin ko muna siya, kung ano man ang kalagayan niya.

Matapos ang ilang minutong pagda-drive ay nakarating ako sa hospital na sinasabi sa akin ni Andrew. Mabilis akong pumasok at nagtanong sa head nurse kung saan nakalagi si Andy. Hindi naman sila nahirapan dahil medyo kilala na ang apelyido ng mga ito roon. Matapos kong malaman sa kanila ang lahat ay saka ako nagpunta sa room 67.

Pagkarating ko roon ay sumalubong sa akin si Alex, ang dating boss ni Andy habang naghihintay ito sa labas. Napatingin siya sa akin ngunit hindi ko na siya pinag-aksayanan pa ng panahon. Binuksan ko ang pintuan at sumalubong sa akin ang buong pamilya ni Andy, kasama ng isang lalaki na kasing taas lamang nito at may salamin sa mata.

"

Seven

," pagtawag sa akin ni Andrew. 

"

Pasensiya na natagalan

," saad ko naman sabay tungo sa tabi ni Andy. Wala itong malay sa kanyang kama habang may dextrose agad sa likod ng kanyang mga palad. Hinawakan ko ang libreng kamay niya saka iyon hinalikan. "

Anong nangyari sa kanya?

"

Nagulat ako ng inayos ng lalaki ang kanyang salamin sa mata habang nakatingin din kay Andy. "

Nakita ko siyang naglalakad habang may dalawang mga prutas galing sa pinasukan niyang market, nakapayong siya tapos umaalong yung balikat, sa palagay ko umiiyak siya

," paliwanag niya saka siya huminto saglit. "

Nagulat ako kasi napahawk siyang bigla sa dibdib niya tapos doon na rin siya nanghina hanggang sa napahiga siya sa daan, mabuti na lang at nakita ko siya kaya mabilis namin siyang nadala sa hospital

."

Hindi ko alam ang ire-reak ko ng marinig iyon ngunit tumango na lang ako saka binalingan ang nanay ni Andy. "

Ano

 pong sabi ng 

Doktor

?

"

"

W-wala pa iho, hihintayin pa natin ang resulta ng test sa kanya

," saad niya sabay tapik sa balikat ko. "

Pwede

 ba kitang makausap saglit? Sa labas sana?

"

"

S-sige po

," pagsang ayon ko sabay tayo upang sumunod sa kanya.

"

Ikaw na muna ang bahala sa kapatid mo Andrew

," paalala niya sa panganay na Anak bago namin tunguhin ang labas ng kwarto.

RICO'S Point Of View

"

Wala ba talagang kadala-dala yang Seven na yan?"

 Tanong ni Mommy habang nasa lamesa kami at kumakain ng tanghalian. "

Spoiled brat!

"

"

Ikaw ang may kasalanan Terese kung bakit naging ganyan si Seven! 

Masyado

 mo siyang 

pinalaki

 sa 

luho

!

" Saad naman ni Daddy na ikinainis agad ng matanda. 

"

Uno! Wala akong kasalanan kung ganyan ang anak mo! 

Sigurado

 ay 

naimplewensiyahan

 lang siya ng baklang kasama niya

!"

 Pagtugon naman nito sabay inom ng wine. "

I wonder kung paano niya nakuha si Seven nang ganun-ganun lang

."

"

Malamang

, inakit niya

," pagsingit ko na dahilan para mangunot ang kanilang noo. "

Uto-uto naman kasi si Seven, tapos 

inuuto

 lang niya rin si Andy dahil walang 

malabasan

 ng sperm ang lalaking iyon

."

Nagtatakang tumingin si Mommy sa akin. "

You mean...

" 

"

Yes, Sex toy lang si Andy

," sabi ko. Tumayo naman akong bigla upang umalis na sana. Nawalan na kasi ako ng gana dahil sa usapan. "

I gotta go Mom, Dad

."

"

Hi Tita!

" Biglang pagsingit ng boses sa babae, galing iyon sa pintuan. Napatingin kaming lahat doon at nakita si Tiana habang may bitbit na maliit na bag. 

"

Oh iha?

" Bati ni Mommy sabay salubong dito ng paghalik sa pisngi. Pasimple namang sumulyap ito sa akin kaya kinindatan ko siya na ikinangisi niya sa akin. "

How are you?

"

"

I'm fine, and how about you? Where's Seven?

" Tanong nito na ikinatahimik ko. "

Hi Tito

."

"

Unfortunately, naroon sa 

kinababaliwan

 niyang si Andy...

nakakairita

 talaga ang 

pangalang

 iyon sa tuwing 

babanggitin

 ko

." Naiinis na pagtugon naman ni Mommy. Nauna naman akong naupo sa sofa habang may naiisip na plano.

"

What the— mas pinili niya si Andy over this family? I never expect that

," narinig kong sabi pa ni  Tiana. "

But Tita if naiisip niyong 

pabalikin

 si Seven dito ay tutulungan ko kayo

."

"

Of course Iha, pababalikin ko talaga siya rito

," saad nito. Damn, wag na wag niyo nang pababalikin ang lalaking iyon dito! "

Kung hindi mawawalan siya ng mana, tignan lang natin kung hindi siya 

magsisi

 sa 

pagpili

 niya sa mahirap na baklang yun

."

"

Right Tita

."

"

Tiana?

" Pagsabat ni Daddy. "

Paano

 mo pababalikin si Seven dito? Sa paanong way? Eh we all know na mapride ang lalaking iyon

."

Napatingin kaming lahat sa kanya. Miski ako ay napaisip kung anong plinaplano niya. Saglit siyang kumindat sa akin bago niya ipakita ang ngiti niyang napakaplastik. "

Watch me Tita

," saad niya bago tignan ang pintuan at senyasan kung sino man ang naroon.

Lumabas naman ito at mabilis na lumapit kay Tiana na ikinanlaki ng mata ko. Hindi kaya... "

Yes Tita, ito ang way para 

mapabalik

 siya rito at para na rin sa 

ikakaayos

 ng lahat.

"

SEVEN'S Point Of View

"

Anak, alam naman nating hindi na ako 

magtatagal

 sa 

mundong

 ito hindi ba?

" Paunang sabi ng Nanay ni Andy, tumango naman ako bilang pagtugon sa kanya. Kitang-kita sa mata niya ang pagkalungkot.

"

Tita, wag niyo hong sabihin yan...malay natin hindi ba? Think positive lang po

," sabi ko ngunit ngumiti lang siya sa akin.

"

Seven, hindi natin alam ang plano ng 

Diyos

 sa akin o kung kanino man kaya mas 

mabuting

 maisip na natin ito kaysa biglaan, kung kailan masaya ka pa

," sabi niya na ikinatahimik ko.

Tama naman siya...

"

Seven 

ihahabilin

 ko lang sana si Andy sayo...

bunsong

 anak ko siya alam mo yan

," paliwang niya. "

Alam mo naman kapag bunso hindi ba? Bine-baby ko pa yun eh

."

Natawa kaming pareho sa narinig. "

Mukha naman kasi siyang Baby Tita, hindi halatang malaki na.

" Bigla niyang hinawakan ang braso ko na ikinataka ko naman.

"

Ramdam kong tunay yung pagmamahal mo sa kanya, kahit hindi ikaw ang nauna sa kanya

." Huminga siya ng malalim. "

At 

humahanga

 ako sayo dahil wala sa itsura mo na 

mamahalin

 mo ang isang tulad niya

."

Hindi ako nakaimik. Tama naman din siya. Hanggang ngayon naguguluhan ako sa rason kung bakit sa dinami-dami ng taong dumaan sa akin ay siya pa ang minahal ko. Ang layo sa expectations ko ang nangyayari ngayon pero kahit na hindi tumugma ang lahat ay hindi naman ako nagsisisi, lalo pa't nakilala ko siya...ang nagpaamo sa akin.

"

Seven pakiusap ko lang sayo wag na wag mong 

sasaktan

 ang anak ko ha? 

Ayokong

 iwan siyang umiiyak na naman tulad noong mawala ang tatay niya, kahit alam kong andyan ang Kuya niya ay hindi ko pa rin dapat 

makapampante

 dahil 

miski

 si Andrew ay hindi alam ang 

kapalaran

...si Andy na lang ang 

matatag

 sa amin kaya 

nagmamakaawa

 ako, mahalin mo siya hanggang sa kaya mo

."

Nginitian ko naman siya. "

Tita don't worry, hindi mo pa nasasabi ay ginagawa ko na yan araw-araw sa tuwing kasama ko siya, sa gabing uuwi ako sa bahay namin ay 

nanunumbalik

 sa akin yung kung paano kami nagsimula at sobrang saya ko,

" sagot ko na ikinaluha niya. "

Deserve ni Andy ang mahalin even natakot siya nung una dahil nasaktan siya sa unang pag-ibig..at Tita, siya lang din yung taong alam kong kahit paulit-ulit kong 

pinagtabuyan

 dati ay nanatili pa rin

."

Bigla niya akong niyakap dahil sa huli kong sinabi. Hindi naman ako nag-alinlangan na gantihan din siya ng yakap bilang pasasalamat sa pagtitiwala niya sa akin. "

Kung mawala man ako ngayon, hihilingin ko sa taas na sana'y hindi kayo 

magkahiwalay

 ng landas dahil kung mangyayari man yun, hindi ko alam kung saan patungo si Andy

."

"

Kung maghihiwalay man kami Tita, alam kong 

pagtatagpuin

 muli kami ng tadhana, kahit sobrang tagal ng panahon at makahanap kami muli ng mga taong 

matatagpuan

 namin sa bawat madaanan namin ay hindi ko siya makakalimutan lalo na't sa kanya ko lang naramdaman yung totoo pero masayang pag-ibig

."

"

Sana kayanin niyong dalawa yung 

pagsubok

 na darating ha? Anak Seven, 

tatagan

 niyo lang

," huling sabi nito bago pa man namin makita ang doktor na papasok na sa kwarto. Sumunod agad kami rito upang malaman ang kalagayan ni Andy.

Hinawakan ni Andrew ang Nanay niya sa balikat upang alalayan habang ako naman ay hinawakan lang si Andy sa kamay dahil gising na ito. Hinalikan ko na lang siya noo. "

Hold on Baby...

"

"

Base on the test result..Mr. Domingo has a heart disease called "Arrhythmias",itong sakit na ito ay may symptoms ng abnormal sa 

pagtibok

 ng puso, meron ding fatigue na siguradong nangyari kanina sa kanya kaya siya nawalan ng malay

," paliwanag nito na ikinahina ko. "

And ayon sa pagtingin ko ay mukhang may history ang family ninyo ng mga heart disease?

"

"

A-ako po Dok...

" Sabat ng Nanay ni Andy. " 

Ano

 pong pwedeng gawin sa anak ko?

"

"

Well, pwede naman natin yang 

gawan

 ng paraan like the heart transplant...but kailangan natin ng isang donor immediately dahil kung 

magtatagal

 pa ito'y baka 

biglaang

 tumigil ang pag pump ng kanyang blood at baka 

macardiac

 arrest pa siya na pwede niyang 

ikamatay

..

"

Dito tuluyang natahimik ang lahat. Si Andy naman ay napahigpit ang hawak sa akin. "

S-seven...

" Pagtawag niya sa akin sa mahinang boses.

"

Shh Baby, don't worry ok? Everything will be Fine...gagawan ko ng paraan ha?

" Saad ko para gumaan ang loob niya. Nakita ko ang pagtakas ng isang luha sa gilid ng kanyang mata na pinunasan ko naman.

"

Seven... I'm sorry..

" naiiyak niyang sabi ngunit nginitian ko na kang siya.

"

I'll be right back Baby, m-may tatawagan lang

." Nilapitan naman siya ni Andrew para pumalit sa akin. Mabilis akong lumabas para tawagan si Light upang magpatulong sa kanya na kunin ang importanteng bagay sa opisina. Dinial ko agad ang numero nito.

Sinagot naman niya ito na halatang nagdadrive ng kanyang kotse. "

Yo bro? Anong atin?

"

"

Light kailangan ko ng tulong mo

," saad ko.

"

Sure, anything bro...ano ba yun?

" 

"

Pwede

 ka bang pumunta sa company namin at kunin kay Alice yung 

Blackcard

 ko? 

Naroon

 kasi yung pera ko na gagamitin sa transplant ni Andy.

"

"

Ha? Transplant? Anong nangyari?

"

"

Saka ko na sasabihin! Sige na bro, please?

" Pakiusap ko na mabilis niyang sinang ayunan. Binaba na nito ang tawag kaya naman hinawakan ko ng mahigpit ang cellphone ko habang iniisip sa dapat mangyari. Ayokong mawala si Andy sa akin, ayokong biguin si Tita kaya gagawin ko ang lahat para matulungan siya.

Ilang saglit pa ay muling may tumawag sa akin, ngunit sa pagkakataong ito ay hindi si Light ang makakausap ko kung hindi si Alice. Nangunot naman ang noo ko sabay dali-daling pindot ng answer button.

"

Yes Alice? 

Nandyan

 na ba si Light?

"

"

Sir kasi....

"

"

What? Spill the tea

."

"

Kasi po, i-inutos sa akin ng Mommy at Daddy niyo na wag kayong papasukin sa company simula ngayon dahil hindi raw kayo 

umuuwi

 sa kanila

," saad nito na ikinagat ko ng labi sa ibaba. 

"

And then what?

"

"

Y-yung 

pinapakuha

 mo po sa akin na 

Blackcard

 at binawi nila sa akin pati na rin ang mga bank accounts niyo...

pinafreeze

 nila

."

"

Put— ano?!

"

Itutuloy....

# Taming 41

T a m i n g  41: Ab-inormal

ANDY'S Point Of View

Pinayagan na kaming lumabas ng Doktor matapos na bigyan ako nito ng chance upang maghanap ng donor ko. Maayos naman ang nalaman ko pero hindi madaling isipin na si Nanay naman ay hindi makakaligtas. Kung mabubuhay man ako, meron namang mawawala sa amin.

Hindi ko alam kung fair ba iyon o sadyang ganoon na talaga ang buhay namin. Kung pwede lang sigurong mapapikit at humiling sa isang iglap lamang ay baka ginawa ko na.  Nakakapanghina ng tuhod, parang ayaw ko na lang magising bukas.

Napatingin na lang ako sa bintana habang nasa sasakyan kami pauwi. Binayaran naman nung nagligtas sa akin ang bill ng hospital. Nakakahiya pero wala akong magagawa dahil maging ako'y kapos din. Si Seven naman ay kanina ko pa napapansing walang imik kaya kapag tinatanong ko kung ayos lang ba siya, sasagutin naman niya ako ng wag na akong mag isip.

Si Kuya naman ay hindi makausap, parang malalim ang iniisip magmula noong makausap niya yung lalaki. Hindi ko maiwasang isipin kung kakilala niya ba ako o si Kuya, o baka naman ay isa lang siyang mabait na tao.

"

We're here

," biglang sabi ni Seven sabay baba ng Sasakyan. Napatingin ako sa bahay namin na hindi ko na pala masyadong nabibisita. "

Baby, let's go inside...makakasama sayo kung magtatagal ka rito

."

Nginitian ko na lang si Seven bago niya buksan ang pintuan. Inalalayan niya ako pababa at palakad na para bang napilayan ako ng buto. "

Seven kaya ko naman eh, hindi ako 

pilay

," biro ko.

"

But you're my princess...kahit pa parehas tayong prinsepe

," banat niya na ikinangiti ko ng pasikreto. Natawa na lang kaming pareho sabay pasok sa loob at naupo sa sala. Naroon si Kuya at Nanay habang nanonood ng TV. Si Kuya Ryner naman ay may pasok pa kaya hindi ito nakasunod sa amin.

"

Teka Andy, 

ipaghahanda

 ko muna kayo ng meryenda ha?

" Suhestyon ni Nanay ngunit napigilan siya agad ni Seven.

"

Wag na po, ako nang bahala, bibili na lang po ako sa labas

 ." Saad niya ngunit sa pagkakataong iyon ay ako naman ang tumutol. Naalala ko na may lagnat pala siya at kailangang magpahinga. Pinigilan ko ito pero hindi siya pumayag. Alam king matigas ang ulo niya pero sa ngayon lalabanan ko iyon.

"

Baka mapano ka pa, ako na lang kaya ko na naman eh

," sabi ko sa kanya. Dahilan para kumunot ang noo nito.

"

Hindi naman ako papayag, baka mamaya maulit na naman yung nangyari

," aniya. "

Hindi ko na kakayanin yun

."

"

Kakayanin ko!

"

"

Stay ok? Babalik ako

," pagputol niya ng pagtatalo namin. Medyo nakaramdam ako ng kaunting hiya kila Kuya dahil doon pa talaga kami nagpalitan ng salita. "

I love you, sige na Baby bibili na ako

." Dagdag niya bago ako halikan sa noo.

Hindi pa nakakalipas ang minuto ay umalis na ito. Naiwan kaming tatlo na nagkakatinginan at nagkapapakiramdaman sa isa't-isa. Hindi ko alam kung paano magpapaliwanag sa kanila na wag na akong problemahin dahil magiging ayos naman ang lahat. Hinawakan ni Kuya ang ulo ko sabay yakap sa akin.

"

Bakit

 pati ikaw? Kailangan magkasakit pa?

" Tanong niya sa sarili habang hinahagod ni Nanay ang likod nito. Hindi ko maiwasang maluha na naman dahil sa sinabi niya. "

Bakit

 hindi na lang ba makuntento na nagksakit na ako...

"

"

Shh Kuya, magiging ayos lang lahat ok? Wag ka mawalan ng pag-asa magkakaroon naman ng transplant hindi ba? Hihingi tayo ng tulong...at baka sakaling kami ni Nanay ay magsurvive

," saad ko rito sabay bitaw sa yakap. "

Malakas tayo hindi ba?

"

Nakita ko ang malulungkot niyang mata. Katulad na katulad noong malaman namin na maysakit siya. Hindi ko kayang titigan iyon ng matagal, ang bigat sa dibdib. "

Sana nga Bunso...ayaw ko maiwang mag-isa, ayokong mawala kayo kasi parang hindi na ako buhay nu'n. Parang hindi ko kayang maglakad o tumakbo, hindi ko kayang kumain o matulog tapos wala kayo sa tabi ko

."

"

Kuya shh, magiging ayos din yan ok? Andito pa ako, hangga't hindi pa lumalala ay makakahanap tayo ng solusyon

," pagpapagaan ko ng kanyang loob. Ilang saglit pa'y natapos ang usapan namin ngunit hindi pa bumabalik si Seven. Hindi naman ako nag-aalala at pinipilit kong hindi muna siya isipin dahil ayaw kong mapraning. Sana lang ay maayos pa siya.

"

Andrew, sino iyong tumulong kay Andy? 

Bakit

 noong kausapin ka niya ay parang may...kakaiba sa inyo? Sabihin mo nga, kilala mo ba siya? Kaibigan mo?

" Biglang tanong ni Nanay na nakaagaw ng pansin ko. Yun din sana ang itatanong ko pero naunahan ako kaya naman mas lalo akong nagkaroon ng kuryosidad sa taong iyon.

"

Bakit

 niya ako Kilala Kuya? Kasi ang mga kaibigan mo naman eh kilala ko...

" Dagdag ko.

Natahimik si Kuya na para bang may naalalang kung ano. Bumilis din bigla ang tibok ng puso ko dahil doon. Misteryoso siya sa akin, parang kapareho noong nararamdaman ko sa tumutulong kay Kuya. Napagitla akong bigla nang makonekta ko ang mga ito.

Hindi kaya..siya iyon?

ANDREW'S Point Of View

Napalunok ako ng laway nang marinig iyon kay Nanay at Andy. Hindi ko alam kung sa paanong paraan ko sila sasagutin. Kung tama bang malaman nila, kahit pa na hindi naman ito ganoong katago-tago. 

Pero hindi ko ata kaya, lalo na't galit na galit siya sa akin.

"

Anong nangyari sa kapatid ko?

" Tanong ko nang tawagan niya akong bigla. 

Medyo

 nagtaka ako kung paano niya nalaman ang numero ko kahit pa nasa akin ang dati niyang cellphone at sim card. Napatingin ako roon habang nasa kabila siyang linya.

"

Basta pumunta ka na lang dito

," malamig niyang sabi. "

Ite-text sayo ang pangalan ng hospital

."

Bigla aking nabuhayan nang kausapin niya ako. Noong mga nakaraan kasi ay sinubukan ko siyang hanapin sa facebook at doon siya kausapin pero ni hindi niya sini-seen ang mga messages ko. Halos hindi ako matahimik ng mga oras na iyon.

"

T-taka Tro-

" hindi ko na naituloy ang pagtawag nang biglaan niyang patayin ang linya. Para akong nawalan ng gana sa ginawa nito sa akin. Pero hindi ko iyon pinansin pa dahil mas mahalagang bagay ang maasikaso si Andy. 

Mabilis

 kong sinabihan si Nanay sa nangyari pero 

mahinahon

 lamang dahil may sakit ito sa puso.

Agad kaming bumyahe papunta sa dapat na puntahan, sa address na 

pinadala

 niya. 

Parehas

 ng hospital na 

pinupuntahan

 namin ay naroon si Bunso. Hindi na rin kami nag-abalang magtanong pa sa mga nurse dahil kasama na sa message niya ang numero ng 

kinalalagyan

 nila. 

Pagbukas

 ko pa lamang ay nakita ko nang natutulog si Andy sa hospital bed habang katabi nito si Troy.

Natulala ako sa kanya ng ilang saglit. Ibang-iba na siya mula sa dating Troy. Hindi na siya yung walang style at pagmamahal sa sarili. Wala na rin yung 

tigyawat

 niya sa pisngi at pati na rin ang medyo 

kulot

 nitong buhok. Para siyang nawala sa isang 

iglap

. Hindi ko maiwasang 

mapangiti

 ng palihim bago pasimple siyang nilapitan.

"

A-anong nangyari kay Andy?"

 Tanong ko habang nakatingin sa kanya. Siya naman ay halatang 

umiiwas

 ng tingin sa akin.

"

Nahimatay

 siya sa daan, mabuti nakita ko pa siya

," sagot niya bago tumingin kay Nanay. "

Mamaya ay malalaman na po natin yung result ng test sa kanya, sana lang maayos..

"

"

Troy, salamat ha?"

 Sabi ko ngunit hindi niya iyon pinansin. Gusto ko man mainis sa kanya, gusto ko man siyang 

bulyawan

 pero alam kong hindi ko na siya 

madadaan

 doon. 

Tinawagan

 ko si Ryner para sabihin ang nangyari. 

Nagsabi

 na ito na susunod na lamang. 

Sinunod

 ko naman si Seven na nasa bahay ata nila. 

Maging

 ito'y sinabing papunta na siya. 

Saglit

 namang nagpaalam si Nanay na magpupunta muna sa labas upang 

umihi

 sa banyo habang kaming dalawa ni Troy ay naiwan.

Dito ko na 

nilakasan

 ang loob ko. "

Troy magkaibigan naman tayo hindi ba? Pero bakit parang nagbago ka na? Parang hindi mo naman ako kilala

," saad ko sabay harap sa kanya. 

"

Alam mo Andrew, ibibigay ko na lang sayo ang 

pambayad

 ng hospital bill tapos aalis na ko!

" 

Aniya

 pero hinawakan ko siya sa kanyang 

pulsuhan

. "

Ano ba?

"

"

Mag usap nga tayo

," 

mahinahon

 kong pakiusap.

"

Nag uusap na tayo hindi ba? Ano ba sa tingin mo ang ginagawa natin?"

 

Pamimilosopo

 niya. Napabuntong hininga na lang ako saka siya hinila 

paharap

 sa akin. Tinignan ko agad siya sa mata upang 

mahuli

 ang soft side niya. 

Ganoon

 kasi ang ginagawa ko sa kanya kapag nag-aaway kami noon.

"

Sorry kung ano man yung nagawa ko sayo noon, 

patawarin

 mo na ako

," 

paghihingi

 ko ng 

tawad

. Hindi siya umimik na para bang hindi ito komportable sa ginagawa ko. Dito ko na siya niyakap ng tuluyan.

Parang may kakaiba akong nararamdaman ng mga oras na iyon. 

Gumaan

 yung pakiramdam ko na para bang nawala lahat ng pag-aalala't bigat ng loob ko. 

Namimiss

 ko na talaga siya, kaso baka hindi na kami maging katulad ng dati.

"

I miss you Troy!

" Masaya kong sabi pero mahina niya akong 

tinulak

.

"

B-bitawan mo ko Andrew! B-

bitaw

 sabi!"

 

Reklamo

 niya pero pinigilan ko ito. 

Medyo

 mas malakas pa rin ako sa kanya kaya wala itong dulot sa akin. Naputol nga lang ang oras na iyon ng biglang bumukas ang pintuan at 

niluwa

 noon sila Ryner at Nanay, naroon din ang boss nito na 

masuyong

 yumuko sa akin bilang 

pagbati

.

Inayos

 ni Troy ang bahagyang 

nagulong

 buhok at halatang natataranta sa ginawa ko. 

Napailing

 na lang ako sa inaasta niya.

"

Kuya?

" Panggigising sa akin ni Andy. Hindi ko namalayang matagal na palang lumilipad ang isipan ko. Kinusot ko ang aking mata sabay tawa ng mahina. Napakamot naman sa ulo si Andy dahil sa nagawa ko.

"

Ok ka lang Anak?

" Tanong ni Nanay na ikinatango ko. Nagpaalam na lang akong magpupunta sa kwarto para magpahinga, kahit ang totoo ay may tao akong kukulitin para magkaayos kami.

SEVEN'S Point Of View

"

Paano

 mo sasabihin?

" Tanong ni Light sa akin. "

Kasi baka mas 

makadagdag

 yan kung itatago mo pa."

"

Pero, baka mag-alala yan sa akin tapos makasama pa yan sa sakit niya, ayoko namang mangyari na 

mahospital

 na naman siya

," sagot ko saka nilagay ang paper bag na may lamang pagkain sa isang lalagyan. "

Hays nakakainis! 

Pati

 ba naman yung pera ko!

"

"

Mas maayos nga na 

ipagtapat

 mo..pero in the nice way at sundan mo ng pakiusap lalo na ng rason

."

Napahawak na lang ako sa noo ko. "

Hindi ko na alam ang gagawin

."

"

Bro, andito lang ako ha? Tutulungan ko kayo ni Andy hanggang sa 

makaya

 ko

," saad niya sabay tapik ng balikat ko. 

"

Salamat

."

Ilang minuto pang lumipas nang magpaalam na si Light para puntahan ang meeting nito sa kanilang investors. Napapikit na lang ako sa sobrang init at bigat ng pakiramdam ko dala ng pesteng lagnat na ito. Ngunit kahit na ano pang mangyari ay yung pinaka problema ko ang tinitignan ko.

Paano ko nga ba masasabi sa kanya? Paano ko maipapaliwanag? Kung ako lang yung inaasahan ni Andy?

Mas minabuti ko na kang magmaneho pauwi. Alam kong gutom na sila roon. Mabilis kong narating ang bahay nila. Kung titignan ko ito ay para bang napakaliit kumpara sa mansyong inuuwian ko pero kung titignan ko naman ang halaga at laman, walang wala sa totoong bahay namin.

Itinabi ko na ng maayos ang sasakyan saka pumasok sa pintuan nila. Naabutan ko si Tita na nagtatahi ng isang damit habang nakabukas ang kanilang TV. Si Andy naman ay nagpupunas ng mga alikabok na mabilis kong nilapitan at hinalikan sa pisngi.

Shit nakakaadik!

"

Sorry Baby natagalan ako

," saad ko sabay pakita ng paperbag na naglalaman ng hamburger at fries. Napangiti na lang siya.

"

Salamat

 Ha? Sige upo ka muna doon tapusin ko lang itong paglilinis

," sabi niya. Hinawakan ko naman ang magkabila niyang balikat upang pigilan siya sa pagpapagod. 

"

Umupo

 ka muna at kumain tapos magpahinga na muna tayo

," paalala ko. Nakumbinse ko naman siya na maupo sa sala at pagsalu-saluhan ang mga binili namin. Napuno kami ng tawanan at asaran kasabay ng mga kapatid nito na may pagkaseryoso kung haharapin ako.

Para bang nawala yung gumugulo sa akin  ng mga oras na iyon. Kung ako ang papapiliin, ganito na lang sana ang sitwasyon namin palagi tapos walang problema o sakit kaming iniisip. Di baleng  wala na akong pera basta maramdaman ko yung totoong pagmamahal kasama si Andy.

Matapos nito ay saka kami pinapasok pareho sa kwarto. Naalala kasi ni Andy na may sakit pa ako't hindi pa nakakapagpahinga ng maayos dulot ng tawagan ako para pumunta sa hospital. Ayaw ko naman sana dahil mas magandang ako ang nag-aalaga sa kanya pero mas mapilit siya.

Matapos niyang lagyan ng bimpo ang ulo ko'y tinabihan niya ako. Tumagilid ako saka tinignan siya ng buo.

"

Baby? Can you still love even i'm not the CEO of my company? 

Kahit

 wala na akong pera? 

Kahit

 na-

"

Kunot noo niyang tinakpan ang bibig ko. "

Oo naman! 

Bakit

 hindi diba? Hindi naman mga yun ang minahal ko Seven, ikaw...yang sarili mo.

"

Para akong nagkaroon bigla nang lakas ng loob para sabihin sa kanya ang dapat niyang malaman pero sa tuwing makikita ko ang ngiti niya, napapalitan iyon ng pangamba kaya naman napagdesisyonan ko munang itago. Di bale gagawa na lang siguro ako ng paraan para magkapera, may kakaunti akong naitabi at sobra iyon para makahanap ng trabaho.

"

Ano bang nangyayari? 

Kanina

 ang tahimik mo, ngayon naman tinatanong mo ako niyan

," sabi niya. "

Nagsisisi

 ka na ba na ako ang pinili mo?

"

"

Tsk! Of course not! Baby, iniisip ko lang yung kalagayan mo...kasi goal ko eh 

mapagaling

 ka at samahan hanggang sa 

tumanda

 tayong pareho

," tugon ko sabay haplos ng kanyang pisngi. Napalambot nito sa kamay kaya hindi ko iyon nilubayan. 

"

Dati ako yung may goal na 

paamuhin

 ka, pero ngayon ikaw naman yung may goal na 

mapagaling

 ako

," biro niya sabay tawa ng mahina. "

Hindi ko alam ang sasabihin pero Daddy, salamat...

"

"

Wag kang 

mapasalamat

 dahil ginawa ko ang gusto mo, ginawa ko lang ito dahil ito talaga yung tama at ito ang gusto ko ok?

" Sincere na sabi ko sabay tingin sa mga labi niya. "

Nakalock

 ba yung pintuan?

"

Napatingin siya roon sabay baling muli sa akin. "

Ha? Oo nakalock Daddy bakit?

" Tanong niya na ikinangisi ko naman. Unti-unting nabuhay ang nasa baba ko na para bang may humaplos. "

Nako Seven ha, may sakit ka tigilan mo ko!

"

"

No!

" Pigil ko sabay halik sa kanya ng mabilis. Pakiramdam ko'y nabuksan ng susi ang padlock na matagal na nakasarado. Nagdikit ang isa naming kamay dahan-dahan habang patuloy kami roon. Pumatong ako sa kanya sabay tingin sa cute nitong mukha. "

You're mine, kaya lalagyan ko ng 

palatandaan

 yang katawan mo

."

"

Seven!

" Saad niya sabay harang ng kanyang palad pero kinuha ko iyon sabay lagay sa naghuhumitog kong ari. Bahagya siyang nagulat sa ginawa ko kaya tinake advantage ko na ang pagpapatuloy ng pag-angkin muli sa kanya.

Itutuloy....

Sorry 

bitin

😅 dagdagan ko na lanf bukas and btw HAPPY 13K READS TAMING MR SEVEN!

# Taming 42

T a m i n g  42: Adopt the Life

SEVEN'S Point Of View

Hinalikan ko sa noo si Andy bago ako tumayo upang tumingin sa bintana. Tulog na tulog na kasi ito habang ako naman ay hindi pa rin makatulog sa kakaisip kung paano ko haharapin si Andy nang wala akong pera na iaabot sa kanila. Ni panggamot niya ay hindi na aabot ang 8 thousand na natitira sa wallet ko.

Napahilamos ako sa mukha sabay sabunot sa buhok. Gusto ko sumigaw sa sobrang inis, galit at pagkakapuno sa ugali ng sarili kong pamilya pero  pinigilan ko ang sarili dahil maiistorbo ko sila pero maling ideya ata iyon dahil sa isang bagay na ayaw kong ipakita.

Ang pagpalit ng emosyon ko papunta sa luha.

"

Tangina

," bulong ko sabay punta ng banyo upang maligo. Sobra akong naiinitan dahil sa temperatura ng katawan ko. Kinuha ko ang towel saka dahan-dahang lumabas. Pagkarating ko roon ay mabilis kong hinubaran ang sarili at tinignan ang gamit sa pagligo. 

Hindi ko alam kung paano gamitin iyon dahil mas nasanay ako sa shower na nakalakihan ko na. Mayroon namang pihitang maliit doon na akin namang binuksan at nagulat sa lakas ng pressure ng tubig na lumalabas dito. Sandali akong nag-isip ng paraan kung paano ko ilalagay ang ulo roon.

Nakakainis! Bakit hindi ko kasi maisipang gumamit ng ginagamit nila Andy para hindi ako mukhang ignorante. 

Akmang yuyuko na sana ako para mabasa ang aking buhok nang may bumukas ang pintuan na halos magpalundag sa akin sa gulat. Para akong nawalan ng dugo at kaluluwa kaya naman mabilis kong itinapis ang tuwalya sa akin at hinarap ang kung sino man ang naroon. Napahinga ako ng maluwag nang makita si Andy kasama ng Kuya niya na nasa likuran pala nito. Napalunok ako ng laway habang nanlalaki ang kanilang mga mata sa akin. 

"

A-ah Kuya, a-ako na pong bahala rito...sige na po matulog k-ka na

," nauutal na sabi ni Andy kay Andrew na tinanguhan lamang nito.

"

Sige, wag kayong gumawa ng 

milagro

 ha? Wag sa banyo, doon sa kwarto

," paalala niya.

"

Kuya naman!

" Reklamo ni Andy pero tinawanan lamang namin siya bago tuluyang umalis si Andrew. Hindi mapagkakailang nakakarecover na ito at nakakasurvive sa kanyang sakit. Kung sana madali lamang ang kay Andy at sa kay Tita ay baka labis-labis ang saya ko.

Isinarado ni Andy ang pintuan at pumaweywang sa akin. "

Bakit naliligo ka ng ganitong gabi? May pupuntahan ka ba?

" Tanong nito ngunit umiling ako sa kanya.

"

No, kasi gusto ko lang mabawasan yung init ko eh

 ," sagot ko.

"

Ano? Hays Seven, sana ginising mo ko

," aniya sabay yakap sa akin ng sandali. Ginulo ko ang kanyang buhok bago ituro ang tubig na para sana gagamitin ko.

"

P-paano ito gamitin Baby? A-ano kasi eh...hindi ko alam kung paano

," nahihiya kong sabi.

Medyo natawa siya ng kaunti dahil sa kaignorantihan ko. Kinuha niya ang nakasalok sa tubig saka iyon inangat. "

Hubad ka

," utos niya ngunit nahiya ako ng kaunti. Hindi ako sanay na siya ang mag-utos sa akin nito. Napailing na lang ako bilang pagtutol dito.

"

Ayoko! No!

"

"

Aba? Parang kanina lang dali-dali kang naghubad noong ina—

" hindi na niya naituloy ang sasabihin nang takpan ko iyon at pagkatapos ay sumenyas ng pagtahimik.

"

Wag ka nga maingay! Hay nako Andy, kung hindi lang kita mahal eh...oh sige na maghuhubad na

," saad ko sabay tanggal ng tuwalya. Tumambad sa kanya ang buo kong katawan pati ang ari ko na unti-unting nabuhay dahil narito siya at kasama ko sa loob. Napakamot ako sa ulo ko.

"

Hay Seven talaga

," saad niya sabay hubad din. Napakunot ang noo ko sa ginawa niya.

"

Bakit ka naghuhubad?

"

"

Eh sa maliligo rin ako eh? Mababasa na rin naman ako ngayon dahil tuturuan kita kung paano maligo ng gamit lang ay timba at tabo ok?

"

Tumango naman ako rito saka siya pinanood. Kinuha niya ang sinasabi niyang tabo sa akin saka sumalok ng tubig doon. "

Basic lang ito, una kumuha ka ng tubig gamit ang tabo, then pag ok na ay ibuhos mo na sa katawan mo, parang ganito— ay shit ang lamig!

"

Natawa ako nang marinig ko ang pagdaing niya. Halatang napatingkayad ito sa sobrang gulat dahil sa lamig ng tubig. Bahagya pa itong nanginig ng bahagya na mas ikinatawa ko pa. Napanguso naman ito sa akin saka bago alisin ang tubig sa kanyang mukha at ang bumagsak na buhok bago ibigay sa akin ang kanyang hawak.

"

Oh ikaw naman

," aniya na siyang ikinatango ko. Dahil sa sanay ako sa lamig at sinanay ako sa ganitong temperatura ay para lamang normal sa akin ang pagbuhos ng ganoon. Medyo nagtaka pa siya sa akin pero pinagpatuloy ko na lang hanggang tuluyan kaming mabasa.

Kinuha ko ang sabon sa lalagyan. "

Talikod

," utos ko. 

"

Ako na magsasabon sa sarili ko Seven, kaya ko naman

," aniya pero hindi siya umubra sa akin.

"

Kaya ko naman, atsaka baby kita kaya ako ang mag-aalaga sayo no matter what... happened

," saad ko ng habang binulong na lang ang huli. Ayokong kapag narito siya ay iisipin ko ang problema. Gusto kong resolbahin ito nang mag-isa.

Sandaling katahimikan ang namayani sa amin matapos iyon. Hindi ko alam kung bakit walang salita akong mailabas sa aking bibig pero napaka ackward ng feeling. Hanggang sa dumating ang punto na kailangan na niyang magbuhos upang matapos.

"

Nga pala, Papasok ka na ba bukas sa kompanya?

" Tanong niya na nagpaangat ng aking tingin sa kanya. "

Baka kasi ipagluto kita bukas tapos dalhan doon?

"

"

H-hindi ata ako makakapasok bukas, tutulungan na lang kita rito

," saad ko pero tila ba hindi siya nakumbinsi sa sinabi ko. Parang nahalata niya ang mali sa akin. Sasabihin ko ba? Papangunahan ko ba siya? Bigla kong naalala yung sinabi ni Light sa akin at ang possibilidad kung itatago ko pa ito ng mas matagal.

"

May Problema ba?

" 

Kumabog ng malakas ang puso ko. Kapag ganito si Andy ay alam kong alam niya na ring may problema at ang pag-amin ko na lamang ang hinihintay niya.

Lumapit siya sabay hawak sa magkabilang pisngi ko. "

Sabihin mo na, alam kong meron

."

Dahan-dahan kong tinanggal ang kamay niya saka iyon hinawakan ng mahigpit. Bumuntong hininga ako upang humugot ng lakas. Yung mata niya nagmamakaawa sa akin, na siyang nagpahina sa pagmamatigas ko. Kaya naman bandang huli ay tumango ako.

"

Hindi na ako makakapasok sa opisina

." Nakita ko ang gulat sa mukha niya. "

Hindi na rin ako makakauwi  sa bahay at doon sa rest house...

"

"

B-bakit?

"

"

Binawi na nila lahat...pati yung pera, yung mga na sa akin,

" paliwanag ko. Hindi ko na napigilang mapaluha sa nangyari. Putangina nakakaiyak pala kapag sarili mong pamilya gipitin ka. "

Tangina, makasarili sila

."

Mabilis namang pinunasan ni Andy ang luha ko.  "

B-bakit mo ngayon lang sinabi? Kaya ka ba hindi ayos kanina noong nasa hospital tayo?

"

Tumango ako. Naramdaman ko na lang ang yakap niya sa akin kaya naman kusa kong hinaplos ang kanyang buhok na siyang ikinabagsak ng kanyang luha. Naramdaman ko yun dahil nasa may bandang dibdib ko ang kanyang mukha. "

Shh wag ka na umiyak, gagawan ako ng paraan Baby...hinding hindi pwede ako sumuko

."

"

W-wag na Seven, baka mahirapan ka lang sa akin...baka mabugbog yang katawan mo para lang maipagamot ako, hayaan mo iingatan ko na lamang na hindi atakihin, baka sakaling mawala lang ito

."

Hinarap ko ang mukha niya sa akin habang ako naman ang may hawak ng magkabila niyang pisngi. "

Ano ba yang sinasabi mo? Tayo? Susuko? Ano ako timang? Papanoorin ko na lang ikaw mahirapan  habang ako umiiyak? Ha? Kilala mo ako Andy, hinding-hindi ko isusuko ang lahat, hindi ko ipapakita sa kanila na porket wala na akong pera ay babalik ako sa pesteng bahay na yun!

"

"

P-pero S-seven...baka kasi..

"

"

No! Ok? Don't be negative! 

Lalaban

 tayo, sasamahan kita sa laban mo para mawala yang sakit mo, hinding-hindi kita iiwan..hindi ko 

mapapatawad

 ang sarili ko kapag hindi ko natupad yan

."

Mayroong tumakas na isang luha sa kanang mata niya. Pinunasan ko yun gamit ang hinlalaking daliri ko sabay ngiti upang ipakita na kaya ko at tutuparin ang lahat ng sinabi ko. Walang dahilan para lumambot ngayon dahil ako si Seven, yung matigas, bato yung puso at hindi sumusuko.

ANDY'S Point Of View

Nang umagang gumising kami ay naglinis kami ng bahay kasama si Seven. Nagboluntaryo kasi itong tumulong kahit wala siyang masyadong alam doon. Pa minsan minsan ay magtatanong siya kung paano gagawin o di kaya'y bibigyan ko uli siya ng Instructions.

Napatingin ako kay Nanay na nagtitimpla ng kape namin habang pinapanood kaming dalawa. Nahuli ko siyang nakangiti na animo'y naaalala. Panigurado ay si Tatay iyon na madalas na kasama niya kung may pupuntahan man ito. Ayaw na ayaw niya kasing mag-iisa ito at baka raw mapahamak.

Bigla akong hinalikan ni Seven sa pisngi. "

Tapos

 na Baby, ano pang 

lilinisin

 ko?

" Tanong niya na ikinagulat ko naman.

Lumapit naman si Nanay sa amin. "

Magkape

 muna kayo, oh Seven

," saad niya sabay bigay sa amin ng dalawang baso na may mainit na kape. Umuusok pa iyon kaya medyo nag-ingat pa ako't inilapag iyon sa lamesa.

"

Pahinga muna kayo

," dagdag pa ni Nanay sabay alis upang asikasuhin ang sinasaing nito.

Napatingin ako kay Seven na pawisan at tanging sando lamang ang kasuotan. Napangiti ako dahil sobra na talagang nagbago ito. Minsan ko na kasing naabutan na makalat ang kanyang opisina kaya nilinis ko muna iyon. Siguro'y hindi niya nakalakihan ang humawak ng walis. Medyo nahihiya pa nga siya sa amin dahil mukha raw siyang batang ngayon lamang isinilang.

"

Baby, may sasabihin ako sayo

," saad niya sabay lapit sa akin. Humawak siya sa bewang ko upang magkadikit kaming dalawa. "

Maghahanap na ako ng trabaho..

"

Kumunot ang noo ko. "

Kailan

? Sasama ako

."

"

Nope, dito ka lang at ako na ang bahala ok? May mga kakilala na naman akong nakausap ko rin kagabi para kunin ako bilang employee sa kompanya nila

," paliwanag nito na medyo ikinanlumo ko. Mula sa pagiging CEO ay bumaba siya sa estado kung saan ay naroon ang kalagayan ko. Kasalanan ko rin siguro kung bakit siya narito at maghihirap.

Ako kasi ang pinili niya at hindi ako nagkinig sa kanyang Ina.

Nakita ko ang pagkalungkot sa kanyang mata. "

Ayos

 ka lang ba? 

Ayaw

 mo bang magtrabaho ako?

" Tanong niya na ikinatango ko saka iniyuko ang ulo. "

Hindi ba't napag-usapan na natin ito Andy? 

Kagabi

 lang...

"

Hindi ko mapigilan na namang maluha. "

Eh kasi Seven, wala ka sana rito kung...hindi ako ang pinili mo, baka kasi kung kailan ako 

nasasanay

 ay roon ka naman sumuko't iwanan ako

."

"

Wag kang mag-isip ng ganyan please?

" Nakaramdam ako ng pagbigat sa aking dibdib kaya naman sinubukan kong wag maging emosyonal. "

Baby, ginawa ko ito hindi dahil sa obligations ko sayo bilang boyfriend mo...ginawa ko ito dahil gusto ko rin na makasama ka. 

Aanhin

 ko yung bahay na malaki, 

perang

 marami kung wala ka naman doon?

"

Napayakap na lamang ako sa kanya nang marinig iyon. Siguro mapapagod din siya kakapaliwanag sa akin na hindi niya ako iiwan kaya naman titigilan ko na ang pagiging negatibo hangga't sa makakaya ko. 

"

Samahan

 mo na lang akong 

linisin

 yung kotse?

" Alok niya na sinang-ayunan ko sabay labas ng bahay namin kung saan nakaparada ang sasakyan niya.

Lumipas ang ilang buwan, medyo nasasanay na kami sa pamumuhay. Nakahanap naman si Seven ng trabaho na mapapasukan dahil tulad nga ng sinabi niya ay mayroon siyang mga kakilalang mapagkakatiwalaan. Hindi ko maisip na isa siya sa tutulong sa amin kahit pa wala talaga aiyang obligation dito. Si Kuya Ryner naman ay ganoon din at nanatiling tumutulong, habang si Sir Alex ay nag alok na tulungan ako pero hindi ko pinayagan.

Alam ko kasing magagalit si Seven. Malaki naman din ang sweldo niya sa pinapasukan. Habang si Kuya Andrew naman ay patuloy sa pagpapagamot na inisponsor pa rin ni Troy. Nalaman namin ito nang minsang bumisita ito sa amin. Bagama't binunyag niya, hindi pa rin namin alam kung paano sila nagkakilala.

Pero yung tahimik naming buhay ay mawawala at mabubulabog nang isang araw habang ginagawa ni Seven ang gulong ng kanyang sasakyan. Gusto niya raw kasing ibenta ito para idagdag sa pera niya.

"

Baby 

pakiabot

 nga ng tool box

," pagod na utos nito na mabilis kong sinunod. Kinuha ko ang may kabigatang kahon at ibinigay ko sa kanya. Ibinigay ko rin ang tuwalyang pampunas sa kanyang pawis.

"

Thank you

,"  saad niya na ikinangiti ko. Nanatili akong nanonood sa kanya dahil namamangha ako sa kagalingan nito. Nabanggit niya kasing malapit na raw siyang mapromote sa trabaho. 

"

Mr. Corporal? Mr. Domingo?

" Biglang pagtawag ng kung sino. Sabay kaming napatayo at nagkatinginan ni Seven. Nagkibit-balikat siya saka tumingin sa pinanggalingan ng boses. May tatlong lalaki ang nakatayo ngayon doon habang nakasuot ng pormal. Maayos sila ngunit mas naagaw ng atensyon ko ang nasa gitna.

Matanda na ito at may singkit na mata. May pipe din siya sa bibig na umuusok pa. Maputi na ang buhok niya pero mahahalata mong malakas pa dahil sa tindig ng lakad nito, parang nakakatakot ang bawat hakbang niya.

"

Mr. Xiao? Anong ginagawa niyo ho rito?

" Tanong ni Seven bago itabi ang kanyang hawak.

"

Kailangan

 nating mag-usap 

iho

," sagot niya bago tumingin sa akin.

Itutuloy....

The end—

Chareng HAHAHAHAHA happy 13k reads!

# Taming 43

T a m i n g  43: Opportunity

SEVEN'S Point of View

Anong kailangan ng matandang ito? Hindi ko siya masyadong kilala pero paano niya ako napuntahan dito? wala akong pinagsabihan sa kanila kung saan ang bahay ni Andy. Tanging sina Light at ang mga kaibigan ni Andy lang ang nakakaalam. Hindi ko alam kung bakit nakaramdaman ng pagkulo ng dugo pero pinigilan ko ang sarili ko dahil ayaw kong mapaaway sa mas makapangyarihan ngayon.

Kaya ko nasabing mas makapangyarahian ay dahil alam kong hindi lang basta-basta partnership ang gusto niya sa akin ngayon. Sigurado akong may iba pa siyang kapalit na hihingin lalo na kapag nabilog na niya ang ulo namin. Mabuti na lang at hindi ako nagtitiwala agad sa hindi ko naman kakilala, maging sino man yan.

"

Kailangan

 natin mag-usap 

iho

," saad niya sabay tingin kay Andy. Hindi ko napigilang ikuyom ang kamao ko sa sobrang kaba ng nararamdaman. Wag na wag lang nilang idadamay si Andy, magkakamatayan talaga kami rito.

"

Andy pumasok ka sa loob

,"
 Utos ko.

"

Pero s-

"

"

Pumasok ka na..

" Tumingin ako ng kaunti sa kanya. "

Please

."

Mabilis naman niya akong sinunod. Doon lang ako nakampante ng sobra dahil alam kong kapag nagkagipitan na'y hindi sila madadamay. Lumapit pa ako sa kanila pero sabay akong pinigilan ng dalawang lalaki sa kantang tabi.

"

Hayaan niyo muna kami

," utos niya rin sa mga ito. Umalis naman sila habang hindi inaalis ang tingin ng mga singkit nilang mata. Maya-maya pa ay ngumiti ito sa akin na animo'y isang mamaamong tupa, pero alam kong may laman yun. Alam na alam kong meron.

"

Kamusta ka? I heard na hindi ka na raw CEO ng kompanya niyo? What happened?

" tanong niya.

"

Misunderstanding

," Tipid kong sagot. "

Ikaw, anong ginagawa mo rito?

"

Mahina naman siyang tumawa, gawain ng mga taong hindi mo mapagkakatiwalaan. "

Sabihin na nating naawa ako sayo

," sabi niya bago ilagay ang magkabilang kamay sa likuran. "

Alam ko kasi ang pakiramdam ng 

alisan

 ng 

karapatan

 at kapangyarihan

."

"

Hindi ko kailangan ng awa mo

," madiin kong sabi.

'

Ohh.. 

Qīn'ài

 de 

duìbùqǐ

 

(Sorry Dear)
," aniya sa lengwaheng hindi ko maintindihan. Nainsulto ako sa narinig dahil hindi ko alam kung minumura na niya ba ako o pinagti-tripan lang.

"

Magtagalog

 ka o

 

baka gusto mong umalis dito ng maaga?

" banta ko. "

Mwo?

 
(what?)
"

"

Ok chill....nalaman ko kasing may sakit ang pina 

iingatan

 mong tao...kamusta siya?

 

May 

pampagamot

 ka na ba?

" 

Kumunot ng bahagya ang noo ko. "

What? 

Paano

 mong nalaman?!

" 

"

Hindi na mahalaga yun.

" Ngumisi siya. "

Ang gusto ko lang talaga ay tulungan ka sa heart transplant niya...ano deal?

"

Natahimik ako. Ngayon naman ay ang heart transplant ni Andy? Paano niya nalaman? Sinusundan niya ba kami? Pero para saan/ dahil saan? Sa partnership ba? Hindi ko naiwasang matakot para kay Andy. Nakakatakot kasing tanggapin tapos maningil siya bigla o isumbat sa akin kapag panahong magkaroon kami ng hindi pagkakaintindihan. Alam natin ang bawat ugali ng mayayaman, may hinahayaan ang kanilang pera lalo kapag naibigay na, mayroon namang isusumbat sayo ang mga naitulong, hindi rin maiiwasang may mga gahaman at halos iatabi lang ang pera dahil ayaw mabawasan. Sa tinagal-tagal ko sa mundo nila ay wala na akong pinagkakatiwalaan maliban kay Light na kababata ko.

Umiling ako. "

Ayoko, kaya kong mag-isa

," sagot ko sa kanya para matahimik na ito. "

Ngayon kung wala ka nang kailangan, 

makakaalis

 ka na...marami pa kaming kailangang tapusin

."

"

Pag isipan mong mabuti,wag mo munang 

taasan

 ang pride mo Seven...wag kang 

tumulad

 sa mga magulang mo

," aniya bago tuluyan akong iwan. Pinanood ko lamang ito hanggang sa mawala siya sa paningin ko. Dito lang ako nakahinga ng maluwag dulot ng labis na pagpigil ng emosyon.

Bigla namang lumabas si Andy sa bahay habang may dala itong isang basong tubig. Para akong nakampante dahil nakita ko na naman ang ngiti sa kanyang labi.
"

Anong sabi nung matanda sayo?

" tanong nito sa akin bago ibigay ang tubig. Mabilis ko naman itong nilagok papunta sa aking lalamunan. May iba pang tumul sa aking suot bago ko ibibigay sa kanya iyon at dumighal.

"

Wala naman...akala niya kasi ay nasa kompanya pa ako,

" Palusot ko. "

Tara kain muna tayo

."

"

Sigurado ka?

"

"

Oo naman

," Saad ko bago alukin ang kamay ko para yayain siya sa kusina. Pagdating ko ay naroon si Andrew na nakaupo na sa lamesa at may kausap sa kanyang cellphone. Halatang problemado ito kaya nagkatitigan kami ni Andy. Pagkatapos ay nagtanghalian na kami ng sabay-sabay. Bawat tawanan nila ay napapawi yung mga salitang narinig ko sa matanda. Pero paminsan minsan napapaisip ako kung pwede ko bang patulan iyon upang mawalan na ako ng problema.

Hanggang sa sumapit ang hapon. Kasalukuyan na nakahiga at nakaunan si Andy sa mga braso ko. Inaantok raw kasi siya at walang magawa. Tinignan ko siya sa mata at biglang pumasok sa isip ko ang isang ideya para hindi kami maboring pareho. Napatayo ako nang mabilis.

"

Baby 

magbihis

 ka bilis!

" saad ko na ikinataka niya naman.

"

Ha? Bakit?

" Tanong niya pero ginulo ko lang ang buhok niya sabay kuha ng isusuot niya bago iyon ibigay.

"

Basta! Akong bahala!

" Pagsagot ko sabay kuha rin ng isusuot.

Maya-maya pa ay natapos kaming sabay habang natatawa sa isa't isa. Magkabaliktad kasi ang nasuot naman ni Andy na damit kaya naging oversize ang kanya. Nagmukha siyang hanger sa damit ko na ikinasimangot niya habang ako naman ay medyo fit kaya bumakat ang katawan ko. Pero nasiayos naman iyon at naibalik ko sa dati. Nakapoloshirt siya at pantalon na may kasikipan habang ako naman ay t-shirt na kulay blue at nakamaong. Parehas kaming naka fila na sapatos upang couple.

Bumukas naman ang pintuan at hindi sinasadyang pumasok si Tita roon habang dala-dala ang nalabhan at tinuping damit. Nagtataka siyang tumingin sa amin 

"

Oh saan ang lakad niyo?

"

"

Aalis lang kami Tita, ako na pong bahala sa kanya,

" pagpapaalam ko sa nanay nito.

"

Oh sige basta mag iingat lamang kayo ano? Wag masyadong lalayo ha?

" aniya bago kami magmanong dalawa. Hawak kamay kaming pumunta sa nakaparadang kotse at saka sumakay. Nang masiayos na ang lahat ay saka niya ito pinaandar.

"

Saan ba kasi tayo pupunta?

" naulit niyang tanong pero kininditan ko laang ito. May alam kasi akong lugar na talagang alam kong masisiyahan siya. Hindi ko pa siya nadadala roon dahil nangako akong kapag naayos namin ang lahat saka ko siya dadalhin doon. Halos lahat ata ng magkakasintahan ay naroon. Napatingin ako sa langit at nalamang las singko na rin naman. Malapit na pa lang lumubog ang araw at masisilitawan na roon ang pagbukas ng mga ilaw. Binuksan ko na lang ang radyo para kahit papaano ay madala kami ng kanta.

I would give up everything

Before I'd separate myself from you

After so much suffering

I finally found unvarnished truth

Napatingin ako sa kanya nang marinig ang lyrics. Tamang tama yung unang line noong siya ang pinili ko. Hindi naman ako nagsisisi kasi sa tinagal-tagal ng paglugmok ko sa kalungkutan at madilim kong mundo ay bigla siyang dumating para baguhin iyo
n.

I was all by myself for the longest time

So cold inside

And the hurt from the heartache would not subside

I felt like dying

Until you saved my life

Oo sabihin na nilang bakla siya pero siya ang nagligtas sa akin, sa buhay ko noon akala ng lahat ay maayos at complicated na. Napapailing na lang ako at pagkatapos ay inabot ko ang isang kamay niya para hawakan. Bago sabayan ng boses ko ang kanta.

Thank God I found you

I was lost without you

My every wish and every dream

Somehow became reality

When you brought the sunlight

Nagpapasalamat ako sa taas dahil kahit hindi maganda yung unang pagkikita ko sa kanya, kahit pa sobrang harsh ko sa kanya noon ay siya lang yung umintindi sa akin, siya lang yung tumuad ng hiling ko na sana ay may taong dumating sa buhay ko. Kahit napaka corny pakinggan ay totoo naman.

Completed my whole life

I'm overwhelmed with gratitude

'Cause baby I'm so thankful I found you

Nakarating na kami roon, eksaktong madilim na. Pagkababa namin ay roon lang din bumukas ang mga ilaw na nakasabit sa mga punong nakapalibot sa pasyalan. Ang expectation ko na mamamangha siya ay natupad nga. Napatawa ako ng mahina dahil para siyang bata kung makareact. Well kahit naman siguro ako o kung sino man yung makapunta sa magandang lugar na ito ay wala nang pakielam sa magiging itsura nila. 

"

Let's Go?

" yaya ko bago siya tumango

I

 will give you everything

There's nothing in this world I wouldn't do

To ensure your happiness

I'll cherish every part of you

Nakarating kami sa gitnang bahagi nito. Marami na kaming nasalubong na iba't ibang tao pero wala akong pakielam sa ngayon. Basta ang alam ko lang, gusto kong mapasaya si Andy ngayon. Maraming stalls ang naitayo sa bawat gilid. May mga shake house, pizza parlor, milk tea shop, or kahit na ano ano pa. Tinuro ko ang isa sa mga kainan upang doon kami magpunta.

Pumayag naman siya habng halatang excited sa iba pa niyang makikita. Umorder kami ng tig-isang big burger at dalawang drinks. yun lang kasi ang gusto niya. Napatingin sa amin yung nasa counter.

"

Yun lang po ba Sir?

" Tanong niya sa amin. Tinignan ko si Andy upang siya ang magconfirm.

"

O-opo yun lang po

."

"

Sige, Please Wait

."

Napatango kaming pareho bago naglibot ng paningin sa mataong lugar. Maingay roon dahil halo-halo ang usapan sabayan mo pa ng tugtog sa bawat paligid dahil may speaker doon.

'
Cause without you beside me I can't survive

Don't wanna try

If you keeping me warm each and every night

I'll be alright

'Cause I need you in my life

Naagaw ng pansin namin ang isang matandang bulag habang may hawak itong baston. Napatingin naman si Andy sa balat ng saging maaapakan na nito kung kaya't mabilis niyang pinulot iyon habang ako naman ang umalaly sa matanda upang hindi siya matuloy sa paglalakad. Nakahinga kami bigla ng maluwag.

"S-sal

amat mga 

iho

," saad nito bago hubarin ang shades at ngumiti. Nagkatinginan kami ni Andy bago pa man lapitan ng dalawang lalaki. Ang isa ay may katangkaran habang ang isa naman ay medyo maliit dito. Mahawak na DSLR yung lalaking maliit habang may sling bag yung matangkad. Sabay silang napayuko sa amin.

"

Social Experiment po ito pasensiya na po kasi kailangan namin sa project

," saad nilang sabay. " 

Salamat po at nakipag participate kayo sa amin

."

Napakamot si Andy sa ulo. "

A-ah ehh walang anuman...salamat din at nakatulong kami sa inyo

,'" saad nito.

"

Siya nga po pala, ako po si Dan

," Pakilala ng maliit na lalaki bago ituro ang kasama. "

At ito po si Frank... boyfriend ko

."

"

Nice to meet you, ako naman si Seven at ito naman si Andy...Boyfriend ko

." Pagsingit ko. 

Bigla namang napanganga yung Dan sa narinig saka umingin sa boyfriend nito. "

I-im glad na may katulad pala kami na narito...kaya po pala mukha kayong mag-asawa kasi kayo po yung target namin kanina

."

Hindi ako nakapagsalita sa narinig. Mukha pala kaming mag-asawa kung ganoon. Halatang nahiya si Andy sabay bigay ng isang pagngiti. Alam ko sa loob-loob niya kinikilig siya. Kahit naman ako.

"

Sige po, enjoy po kayo aalis na kami

," paalam nila bago humalo sa maraming tao habang naiwan kaming speechless dalawa.

Thank God I found you

I was lost without you

My every wish and every dream

Somehow became reality

When you brought the sunlight

Completed my whole life

I'm overwhelmed with gratitude

'Cause baby, I'm so thankful I found you

Hindi ko alam kung anong hihilingin ko sa gabing iyon. Napuno na kami ng tawanan, kiligan, kwentuhan at kung ano pa nmang makakapagsaya sa amin. Hanggang sa maupo kami sa bench na malapit lang din doon. Dito, napakatahimik ng lugar at para bang sakto para pag-usapan ang mga bagay sa buhay at pareho niyong goals na gusto niyong abutin.

" 

Anong tawag sa lugar naito Daddy?

" tanong niya habang nakaakbay ako sa kanya.

"

Aurora Park...maganda diba?

" tanong ko naman sa kanya. Tumango siya kaya ginawaran ko ito ng halik sa kanyang noo.

"

Sobra, hindi ko akalaing dadalhn mo ako rito

.," Aniya nabiglang nagpalu

ha sa akin. Damn, 

panira

 talaga ito ng moment.

"P

asensiya na ha? Ito lang ang naibigay ko sayo...hind tulad noon, naidalakita sa malalayong lugar at mamahalin

."

"

Ano ba? Wag mo na nga isipin yun...hays, ang mahalaga andito ka at andito ako, wala naman akong pakielam sa lugar kasi kahit saan mag-eenjoy ako

," sagot niya na nagpangiti sa akin. "

Atsaka hindi mo kailangang mag effort Daddy, hindi na mahalaga yun basta kahit sa mumurahin mo pa ako dalhin, maaapriciate ko

."

"

That's why...minahal kita, napakasimple mo lang at hindi at materialistic

."

See, I was so desolate before you came to me

Looking back

I guess it shows that we were destined

To shine over the rain, to appreciate

The gift of what we have

And I'd go through it all over again

To be able to feel

This way

Thank God I found you

I was lost without you

My every wish and every dream

Somehow became reality

When you brought the sunlight

Completed my whole life

I'm overwhelmed with gratitude

See baby, I'm so thankful I found you

Thank God I found you

I was lost without you

I'm overwhelmed with gratitude

My baby, I'm so thankful I found

You

You

I'm overwhelmed with gratitude

My baby, I'm so thankful I found you

"

Gusto ko magpunta rito uli Seven...pero dapat maayos na lahat tapos may anak na tayo.."

 saad niya. Napansin kong bigla siyang nalungkot sa nabanggit. "

Kaso may sakit ako...tapos wala pa akong matres na pwede-

"

Hindi ko na siya pinagpatuloy sa sasabihin nito. "

Ayan ka na naman ha....magagaan natin yan ng paraan ok

?

" pagpapagaan kong kanyang loob. "

I love you so much

."

Napatingala siya sa langit kung san may bituin. "

Sana nga Seven...

"

Napakunot ang noo ko sa kanya nang mapansin ang paghawak nito sa kanyang dibdib. Lumakas ang pintig ng puso ko ng mga oras na iyon. "

Andy? Baby are you ok? Anong nangyayari?

" natataranta kong sabi. Pero hindi siya sumagot.

"

S-seven..

" Nanghihina niyang sabi bago mawalan ng malay sa mga bisig ko.

"

ANDY!!!!!

"

Itutuloy......

# Taming 44

T a m i n g  44: Begging

SEVEN’S Point of View

“

Please tulungan mo kami, bilisan niyo sana yung pagdala sa kanya...may sakit siya sa puso

,” Pakiusap ko sa nagda-drive ng ambulance. “

Sasakay ako

.”

“

Sige Sir, sa likod na lang po kayo

,” saad nito. Sinenyasan ko ang isa sa mga lalaki na idrive ang aking kotse atsaka si sinamahan si Andy na kasalukuyang nakahiga sa stretcher ng ambulance.  I don’t know kung anong mangyayari pero natatakot ako sa kalalabasan pagdating namin sa hospital. Kung hawak ko lang sana ang tadahana ay baka sa akin ko na lang inilipat ang sakit niya. Kahit sobrang ganda ng suot ko ngayon ay hindi ko napigilang mapaiyak sa kalagayan niya. Nilagyan ng isa sa mga naroon ng mask habang may laman iyong oxygen.

Pinatabi nila ako ng natataranta at hindi mapakali. Ayaw kong maging negatibo sa ngayon pero kapag nakikita ko yung nakapikit niyang mata ay para akong nanghihina at matutumba sa kinauupuan. 

“

Please baby kumapit ka, wag mo akong iwan

,” Pakiusap ko sa kanya.

Napansin kong nakatingin sa akin ang isang naroon. “

Sir kumalma po kayo, baka kasi—

“

Hindi ko na siya pinatapos sa sasabihin. Nakaramdam kasi ako ng labis na galit at pagkapikon sa narinig. “

Kumalma

?! Kung ikaw ang nasa pwesto ko at nakikita mo yung mahal mo na 

mamamatay

 na, sa tingin mo 

makakapagrelax

 ka pa? Huh?!

” sigaw ko. Umawat naman ang isa na naroon at pilit na ipinaliwanag ang dapat niyang sasabihin. Ngunit wala akong pinakinggan mula sa kanila. Parang bumabalik sa akin yung senaryo bago mamatay yung bukod tangi kong kakampi sa bahay noon.

“

Lolo!”

 Pagtawag ko rito habang bitbit ko ang isa sa aking mga laruan na 

iniregalo

 niya sa akin noong mag 

pipitong

 taong 

gulang

 na ako. Ngayong 

walaong

 taon na ako ay ayaw na nila Daddy na 

humahawak

 ako ng aking laruan dahil masyado na raw akong matanda para roon pero hindi ako nakikinig sa kanila dahil tanging si Lolo lang ang nagpapaalala na ayos lang daw ito. “

Laro po tayo!!

”

Nakangiti siya nang malaki sa akin. Mula sa pagbabasa ng 

diyaryo

 ay ibinaba niya ito saka ako sinalubong ng yakap. “

Oh apo, sige 

makikipaglaro

 si Lolo sayo...

”

Inabot ko sa kanya ang isang laruan na may malaking katawan. Si Superman iyon na isa sa mga paborito kong 

superheroes

. Gusto ko siyang gayahin 

balang

 araw dahil sabi ni Lolo ay pwede akong maging malakas at matapang para 

magtanggol

 ng mga taong 

inaapi

. Kinuha niya iyon at tinignan ng mabuti.

“

Alam mo apo, ito na siguro ang paalala ko sayo araw-araw na hawak mo ang 

iniregalo

 ko sayo,

” aniya na 

nagpatulala

 sa akin habang nakatingin sa hawak niya. “

Pasensiya na at paulit-ulit ako pero lagi mong 

tatandaan

 na wag na wag kang 

mananakit

 okay? Ikaw dapat ang maging shield nila at 

tagapagligtas

 lalo na kung mahina sila.

”

“

Opo Lolo..

”

“

Promise?

”

“

Yes po Lolo!

” saad ko sabay tawa ng mahina. Bigla naman akong nakaramdam 

ngpagkabatok

 sa aking ulo. Napahawak ako roon dahil sa sakit. Kitang-kita ko mula roon ang pagkagulat ni Lolo kaya mabilis kong nilingon kung sinong may gawa nu’n, si Kuya Rico na nakangisi lamang at 

nakapamulsa

 ang magkabilang kamay.

“

Hindi ako yun

,” 

nakapanloloko

 niyang sabi.

“

Rico!

” saway sa kanya ni Lolo.

“

Ano

 tanda? 

Magsusumbong

 ka? 

Kakampihan

 mo itong apo mong 

lampa

?

” aniya na hindi ko naman  ikinagulat na. Halata naman kasi sa kanya ang selos at inggit sa kanyang pagkatao atsaka lagi niya na namang 

nilalabanan

 si Lolo kaya ano pa bang bago?

“

kuya, tigilan mo na si Lolo!

” saad ko sa kanya sabay yakap kay Lolo. “

Lolo hayaan mo na po siya—

"

Hindi ko naituloy ang sasabihin nang makaramdam ako ng isang malakas na pagsipa sa kanya mula sa likuran. Dito na ako paiyaksa sobrang sakit. Natmaan pa nito ang aking pang-upo na hindi pa ata magaling mula sa pagkakapalo ni Daddy.

“

Rico!

” Pagsaway ni Lolo ngunit narinig ko na itong tumakbo . “

Sandali Lang- a-ahh!

” Daing ni lolo na nagpaangat sa akin.

Nakita kong nakapikit siya habang hawak nito ang kanyang dibdib kung saan nakapwesto ang kanyang puso. Nataranta naman ako at hindi alam ang gagawin kaya sumigaw ako sa pagtawag kila Mommy at Daddy ngunit wala sa kanila ang nakakarinig. Ni ang ma katulong ay parang wala sa aming bahay, pakiramdam ko nag-iisa ako nu'n kaya naman wala akong nagawa kung hindi ang mag-isip kung paano ito ililigtas.

Pero napatigil ako sa sinabi nito. “

A-apo...wag na, pagod na si Lolo....mahal kita o-okay? Magpakabait ka...

” Huli niyang sabi bago ito bawian ng buhay. Sa uana ay wala akong ideya, na baka niloloko lamang ako nito sa una pero nang dalhin na nila ito sa hospita ay roon ko nalamang iniwan na niya ako. 

Ni wala na akong superman sa bahay para ipagtanggol sa mga may balak akong awayin. Sa mura kong edad ay nakiusap ako noon sa diyos na ibalik niya si Lolo pero wala, walang sumagot sa akin. Pero akala ko iyon na ang pinakamasakit na nangyari sa akin, ngunit hindi pa pala kasi magmula noong binurol siya ay mas lumala ang mga nararanasan ko. Mula sa pang-aaway lalo sa akin ni Kuya hanggang sa paninisi sa akin nila Mommy. 

"

Ikaw! kung hindi mo kinulit ang lolo mo! Baka buhay p-pa siya ngayon!

” Paninisi sa akin Ni Mommy. ‘Wala ka nang ginawang mabuti sa bahay ko!” 

Masakit sa damdamin, sa tenga pero imbes na umiyak ay hindi ko sila 

pinakinggan

. Basta ang gusto ko lang noon ay ituro ang totoong maysala sa amin. Pero paano? Kung ang nasa puso at isip nila ay ako ang may kasalanan? Ako na biktimaat mahal na mahal ang lolo ko.

Kaya ngayon, hinding-hndi ko na hahayaang mawala pa yung nagmmahal sa akin ng buo. Walang iba kung hindi si Andy na nasa kama ngayon ng hospital. Itinatakbo siya ng mga nurse papunta sa emergency room. Gusto kong lumuhod, magmakaawangayon kay Lolo, kung pwede ay wag niyang kunin si Andy sa akin.

“

Lo please? Kung andyan ka man?

” bulong ko sa sarili habang humahagulgol. Kaharap ko ang lapag na tinutuluan ng aking luha. “

Please, nakikiusap ho ako.. wag si Andy, wag muna...

”

Wala na akong pakielam kung tignan man ako ng mga dumaaan, kung pinagtatawanan man ako ng mga ito dahil ang dating matapang na si Seven ay parang batang hinahanap ang kanyang Lolo. Gustong-gusto kong sapakin ang sarili ko dahil dinala ko pa siya roon. Kung hindi ko siguro siya pinagod ay baka wala kami rito at nagsasaya. Sa tuwing iisipin kong bumitaw na lang siguro kapag wala na ay bigla namang sisingit si Andy na tumatawa lamang.

Sorry baby..

Bigla namang may tumawag sa pangalan ko pero imbes na tignan ko sila ay pinigilan ko ito. Ayokong makita nila akong nanghihina ngayon, nakakahiya. Naramdaman ko ang pagdamay sa akin ni Light habang hinahagod nito ang aking likuran. “

Shh Pre, kapit lang ha? Ito tubig oh?

”

Kinuha ko iyon at nilagok ng mabilisan. Dala kasi ng intensyon sa katawan ay hindi ko makontrol ang sarili. Para na akong makakapatay ng tao sa pinaghahalong emosyon sa aking dibdib. Sana lang pagtapos nito ay nasa magandang kalagayan si Andy.

“

T-tatawagan ko na ba si Tita? Alam na ba na narito kayo?

” Tanong ni Elvis na mabilis ko namang ikinailing.

“

Hindi pa...ayoko muna...

” Saad ko.

“

Pero Seven, karapatan nila yun? Baka mapano pa ang nanay niya kung ililihim niyo?

” Pag-angal ni Light. 

Bigla kong naalala nang bago pa man dumating ang mabulansiya ay buhat ko si Andy upang isakay sa kotse. Medyo nakakaaninag pa ito at nakakapagsalita. Yun lang ay mahina at hindi gaanong malinaw kaya hindi ko ito marinig pero nang makarating kami sa sasakyan ay dito ko lang lubos naisip kung ano iyon.

Wag na wag ko raw ipapaalam kila Tita at Andrew ang nangyayari.

Kaya nagtatalo tuloy ang puso’t isip ko ngayon kung anong gagawin. Napayukom ako ng kamao upang pigilan ang sarili. Maya-maya pa ay bigla namang lumabas si Dok na halatang galing kung saan pinasok si Andy. Nauna akong tumayo upang harapin siya.

"

A-anong balita sa kanya? Anong kalagayan ni Andy?

" Pauna kong tanong. Sinalubongan ako nito ng malungkot ng ekspresyon sa kanyang mukha, na nagbigay ng senyales para mas madagdagan ang galit ko.

"

May sakit sa puso ang pasyente, ang buo naming akala ay pangkaraniwang fatigue lang ang nangyari sa kanya pero muntikan nang 

mapunta

 sa 

atake

 sa puso, mabuti na lang at 

naidala

 niya siya rito agad kung hindi....

"

"

Ano

?!

" Hindi ko mapigilang sigaw.

"

Maaari

 siyang bawian ng buhay, but don't worry 

maisasaayos

 naman natin iyon kung 

isasagawa

 na ang heart transplant sa kanya agad-agad...

" Paliwanag niya na nagpapikit sa akin. "

Wala naman tayong problema sa donors kasi maraming pasyente noon ang nagbigay ng sarili nilang puso bago mamatay and i'll make sure na 

magtatagumpay

 iyon

."

Tinignan ko siya ng seryoso sa mata. "

Then what? 

Magkano

 ang 

gagastusin

 namin?

"

"

Hindi ko masasabi pero...nasa seven hundred  thousand up to one million pesos

," sabi niya na nagpalugmok sa akin. Para bang pinipilit nila akong bumalik sa pamilya ko't humiling na ipagamot si Andy kapalit ng pakikipaghiwalay ko rito.

Pero ayoko! Hindi ko gagawin ang kahangalan na iyon!

Hindi ko naman napansing umalis na ang  doktor kaya naman pumasok na kami kung nasaan si Andy. Mabilis ko itong nilapitan at kinuha ang kamay upang hawakan. Nanlalamig ang mga ito at halatang amoy alcohol na galing sa doktor. Hinalikan ko siya sa labi.

"

Kapit

 lang Andy ko, wag kang susuko ha? 

Gagawan

 ni Daddy ng paraan ito ok? I love you, sana naririnig mo ako ngayon...

" 

Napatingin naman ako kay Light na ngayon ay problemado na. Halatang banas na banas habang may kausap sa cellphone. "

Fuck

! 

Bakit

 pati kayo?!

" Aniya. "

Hays! Whatever!

" Dagdag niya pa bago ibaba iyon at harapin ako.

"

What's the problem?

" Tanong ko rito.

"

Tinawagan

 ko sila Mom and Dad para magpaalam na 

hihiramin

 ko yung pera pang transplant ni Andy, sorry Bro...hanggang ngayon hindi pa rin sila 

nagtitiwala

 sa akin

," naiinis na nalulungkot niyang sagot sa akin.

"

Kung meron lang talaga ako Sir Seven...kaso lang pati ako 

lugmok

 eh

," ani Elvis bago linginin si  Andy.

"

Pero gagawa ako ng paraan ok? Seven, wait for me...wag na wag kang gagalaw ng 

ikakapahamak

 mo

," paalala niya. "

Elvis ikaw na bahala sa kanya, 

patulugin

 mo kapag 

pumalag

 sayo.

"

Umalis na ito ng pintuan para puntahan ang dapat puntahan. Nakuha ko naman ang sinabi niya pero hindi talaga pwedeng maghintay ako rito. Parang bawat segundo, bawat pagtunog ng orasan ay nasasayang, para kasing sinasabi na wag na wag akong umupo lamang dito kaya naman pumunta agad ako sa pintuan.

Pero parang kasing bilis ng kidlat naman na humarang si Elvis. "

Hep hep! Sir Seven, sinabi ni Sir Light hindi ba? Please makinig kayo sa kanya..

"

Pero imbes na pakinggan ko ito'y hinawakan ko siya sa kanyang braso sabay tingin ng nakakamatay. Para naman itong natakot sa akin ng sobra at hindi nga nagtagal ay tumabi siya habang nakayuko. Pinihit ko na ang doorknob.

Bahala na, papatulan ko na ang alok ni Mr. Xiao..mapagamot lang si Andy.

Idiniretso ko ang labas ng hospital upang tawagan ang matanda. Mabilis kong kinuha ang susi sa aking bulsa dahil nakikita ko na ang nakaparada kong kotse. Nang akmang ihahakbang ko na ang aking paa sa pintuan ay may batang nadapa sa aking harapan.

Narinig ko ang pagdaing nito kaya naman binuhat ko siya upang itayo. "

Hey, are you ok?

" Tanong ko rito.

Nang tumingin siya sa akin ay bigla siyang nahiya,  na para bang hindi makapaniwala sa nakita. "

O-opo Mr...

"

"

Are you sure? 

Nasaan

 ang kasama mo? 

Bakit

 ka tumatakbo?

" Tanong ko habang naglilinga-linga sa buong paligid

"

Nandoon

 po oh,

" sagot niya sabay turo sa isang malayong direksyon. Napangiti naman ako dahil sa kaliitan ng daliri nito. Pinagpag ko ang lupa sa kanyang hita at tuhod.

"

Sige na, puntahan mo na sila....mag-ingat ka na lang ok? Ayoko nang makikita kang 

nadapa

," paalala ko bago siya tumango at kindatan ako. Tumakbo na ito papunta sa itinuro kanina habang ako naman ay tumayo at pinanood lamang ito bago mawala sa aking paningin.

Itutuloy....

Sana napaiyak ko 

kayo

 huhu😞

# Taming 45

T a m i n g  45: Favor

LIGHT'S Point Of View

Pagdating ko sa loob habang dala-dala ang atm na ako lamang ang nakakaalam, incase kasi na baka may lakad ako or any emergency eh may maitatabi ako. Huminga naman ako ng malalim habang inuusal na sana'y maging ok na ang lahat. Pinihit ko na ang doorknob upang buksan ang pintuan sa room ni Andy.

Ang inaasahan kong Seven habang kausap nito si Andy ay wala roon. Naabutan ko lng na nakaupo sa isang upuan si Elvis habang nag-angat ito ng tingin sa akin. Kunot noo ko siyang tinignan.

"

Nasaan si Seven? Wag mong sabihing...

"

Tumango siya bago bumuntong-hininga. "

Oo ganun na nga...

"

"

Bakit

 mo 

pinaalis

?

" Tanong ko bago pumasok ng tuluyan at nilapitan siya. Humawak siya sa braso ko at itinuon ang atensyon kay Andy. 

"

T-

tinakot

 ako eh

," aniya, dahilan para mapahawak ako sa sintido ko. "

Sorry

."

"

Hays ayos lang, tatawagan ko na lang siya

," sabi ko sabay dukot sa aking cellphone. Idinial ko ang kanyang number bago ito ilagay sa tenga ko. "

Sagutin mo Pito

," dagdag ko habang iniikot ang paningin sa buong kwarto. 

Ngunit bigla na lang namamatay ang tawag. Banas akong napailing habang sinubukan uli siyang tinawagan. Kahit kailan talaga napakatigas ng ulo ng lalaking iyon, hindi marunong makinig kahit kanino. Muli, pinatay niya na naman ang tawag. Gusto ko man siyang sundan pero alam kong magagalit siya sa akin at mag-aaway na lang kami.

"

M-may idea ka ba kung saan siya pupunta?

" Tanong ni Elvis. "

Umuwi kaya siya sa kanila?

"

Umiling ako sa kanya. "

Sigurado akong hindi siya lalapit sa mga iyon, alam mo namang 

mapride

 siya hindi ba? Ilang buwan na ang nakakalipas pero hindi siya 

humingi

 ng gulong sa magulang niya...

" Saad ko. Ang totoo niyan ay alam ko kung saan siya pumunta. Hindi ako pwedeng magkamali dahil naikwento niya iyon sa akin at minsan ko nang nakita ang matandang iyon.

"

Eh saan pala siya pupunta?

" Pangungulit ni Elvis. 

"

Doon sa taong makakatulong sa kanya

," sagot ko bago humarap sa bintana. Pero ang paglapit niyang iyon ang hindi ko ikinakatakot kung hindi ay ang sikretong natuklasan ko noong isang araw at nagpunta ako sa isang hotel.

Nakita ko roon ang matanda at isang babae na malapit kay Seven. Hindi ko na babanggitin kung sino pero labis akong nagulat. Nagtago ako ng mga panahong iyon upang pakinggan ang usapan nila. Hindi sa tsismoso ako pero para kasing may kung ano sa utak ko ang nagsasabing kailangan kong marinig iyon.

At hindi nga ako nagkamali, dahil natuklasan ko ang katotohanang itinatago nila sa kaibigan ko. Alam kong ikagagalit ni Seven at ang kapatid nitong si Rico kung susubukan kong sabihin sa kanila kaya mas pinili ko na lang na itago muna at humanap ng magandang tyempo.

"

Pasensiya na, 

naduwag

 kasi ako kaya hindi ko napigilan si Sir Seven

," paghingi ng paumanhin ni Elvis pero ngumiti na lang ako sa kanya.

"

Ah hindi, wag mo na sisihin ang sarili mo...sa ngayon magtiwala na lang tayo sa kanya

," pagpapagaan ko ng kanyang loob. Hindi naman sinasadyang napalingon kami sa nakahigang Andy, na saktong gumalaw ang isang braso kaya naman nagkatinginan kami sabay lapit dito.

"

S-seven..

" banggit niya sa pangalan ng kaibigan ko.

"

Tumawag ka nang doktor, bilis!

" Utos ko kay Elvis na mabilis na sumunod at lumabas sa kwartong iyon. Kung nasaan ka man Seven, sana bumalik ka pa nang buhay rito dahil inaasahan ka ni Andy.

SEVEN'S Point Of View

Kahit kanina pa tumutunog ang cellphone ko ay hindi ko ito pinapakielaman. Itinuon ko na lang ang paningin ko sa pagda-drive dahil gusto ko na siyang makausap. Ayoko nang patagalin pa ito dahil alam kong siya lang ang malalapitan ko sa ngayon. 

Kahit pa mayroon itong kapalit ay tatanggapin ko basta hindi lang mawala si Andy sa akin. Napahigpit tuloy ang hawak ko sa manibela nang maisip ko siya, sana lang hindi niya muna ako hanapin at baka mas lumala pa ang lahat. Sa hindi malamang dahilan ay napaapak na lang ako sa break dahil sa pagsulpot ng isang kotse sa aking harapan. Mabuti na lang at mabilis na huminto ang sasakyan ko kaya hindi ko ito nabangga. 

"

Fuck!

" Mura ko sabay galit na bumaba ng sasakyan upang salubungin ang kung sino mang gagong driver ang nasa loob. Kinatok ko ito ng may pagdabog. "

Bumaba ka nga 

riyan

! Gago!

" 

Napalayo ako nang dahan-dahang binaba nito ang kanyang salamin at tumambad sa akin ang nakangising si Mr. Xiao habang katabi nito ang driver na diretso lamang ang tingin sa daan.

"

Kamusta Seven?

" Tanong niya nang nakakaloko sa akin lagay ng pipe sa kanyang bibig. Imbes na matuwa ay nainis pa ako dahil mukhang alam niya nang papunta ako sa kanya. Hindi ko lang alam kung paano niya nalaman. Hindi ko siya sinagot at bagkus ay nanatili akong nakatitig sa kanya habang hinihintay ko kung ano pang susunod niyang sasabihin.

Bigla na lang siyang tumawa nang walang dahilan, yung tawa bang alam na alam mong hindi magsasabi ng totoo. "

Ok ok i get it, sundan mo kami.

"

Hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa dahil alam ko na naman kung anong gusto niyang sabihin kaya mabilis akong sumakay sa aming kotse para paandarin ito. Hindi nagtagal ay umalis na ang mga ito at sinundan ko ang minamaneho nilang sasakyan. Bigla namang tumunog ang cellphone ko at this time ay tumatawag si Andrew. Mabilis ko naman itong sinagot.

"

Seven nasaan kayo? Nasaan na ang Kapatid ko? Nag-aalala na si Nanay

," aniya na halatang may galit sa tono ng boses.

"

Narito pa kami..

" pagsisinungaling ko.

"

Umuwi na kayo, hindi maganda ang nararamdaman ko

," saad niya pero mabilis kong pinatay ang tawag. Pasensiya na pero kailangan ko na talagang madaliin ito.

Nakarating kami sa isang mansyon kung saan mukhang kay Mr. Xiao ito. Chinese style kasi kaya mapagkakamalan mo kaagad. Hindi na kami nagtagal doon at pinapasok na nila ako sa loob. Mula roon ay nakita kong maayos naman ang loob at puno ng mga security. May CCTV din sa bawat sulok at aakalain mong wala kang takas kung nanakawan mo ito.

"

Maupo ka iho

," yaya niya sabay turo sa maliit na sofa na nasa tapat niya. Sumunod naman ako sa kanya at seryosong tumitig sa kanyang mata. "

So, pinag-isipan mo na pala ng mabuti yung inaalok ko?

"

"

Kaya nga ako narito hindi ba?

" Pilosopo kong sagot.

"

Then, hindi nga ako 

nagkakamali

 ng 

ineexpect

 ko

," saad niya na ikinainsulto ko. Binuga niya ang usok sa bunganga at pinakawalan iyon sa hangin na hinigop naman ng isang bintana palabas. 

"

Kaya lang naman ako narito dahil kay Andy, kaya wag ka na 

magpaligoy

-

ligoy

 pa

," saad ko na ikinangiti niya saka itinaas ang kanyang kamay upang senyasan ang isa sa mga tauhan niya. Iniabot naman nito ang isang cellphone sa kamay at saka mabilis na inilagay sa kanyang tenga na para bang nakahanda na ang number ng tatawagan.

"

Yes 

Dok

, this is Mr. Xiao....umpisahan niyo na ngayon din ang operation ok? Just make sure na magiging successful yan ok?...ok thank you

," saad niya sa kausap saka mabilis na ibinaba. Mesyo kinabahan ako dahil kasabwat niya siguro ang hospital na pinagdalahan namin kay Andy, para nasisigurong lalapit ako sa kanila.

Hindi kaya, sineset-up lang kami nito? 

"

Bigyan niyo muna ng 

maiinom

 ang bisita natin

," utos niyang muli. "

So, maybe habang wala ka roon ay inumpisahan na nila ang operasyon

."

Tinignan ko siya ng diretso. "

Anong kapalit nito?

"

Natahimik siya sa ng bahagya. Para bang natamaan kasi siya ng kung ano sa sinabi ko. Napahigpit ako ng hawak sa inuupuan ko dahil sa kabang nararamdaman. Wala akong ideya kung ano man yun pero alam kong hindi makakabuti sa amin ito, tangina.

"

Talaga bang naiisip mong may kapalit ang ginawa kong ito? Ganoon na ba kasama ang tingin mo sa akin?

" Seryoso niyang tanong. "

O baka naman natatakot lang sa magiging kalagayan ng 

pinakamamahal

 mo? Pag-ibig nga naman...

"

Dito na ako tuluyang tumayo. "

Kung ganito lang pala ang sasabihin mo sa akin ay wag na lang! Hindi ko na tatanggapin yang alok mo!

" Pagalit kong sabi sabay alis ng tuluyan sa pwesto ko. Akmang lalabas na ako ng pintuan nang may marinig ako sa kanya na nagpabilis ng tibok ng puso ko.

"

Hindi naman kapalit ang hinihingi ko, ang pang-unawa mo....kung gusto mong malaman yung talagang pakay ko ay kitain mo ako bukas na bukas din, at sasabihin ko sayo ang lahat

," saad niya na nagbigay sa akin ng kaba't takot.

Anong ibig niyang sabihin?

Hindi na ako nagtagal doon. Tinext koa na lang din si Andrew kung nasaan kami ngayon ni Andy. Bahala na, basta ang alam ko hindi na mawawala sa akin si Andy.

Third Person's Point Of View

Napatayo bigla sina Light at Elvis nang pumasok bigla ang mga nurse at doctor sa kwarto kung nasaan si Andy nakaconfine. Kunot noo silang nagkatitigan saka lumapit si Light sa mga ito.

"

A-ano pong ginagawa niyo sa kanya?

" Kinakabahang tanong ng binata na mabilis namang hinarap ng doctor habang kinakabahan din ito sa gagawing operasyon.

"

We're going to do the operation his...excuse me

," maikling sagot nito sabay alis habang nagmamadali. Bumilis ang tibok ng puso nito saka naguguluhang hinarap siya ni Elvis. Alam niyang magtatanong tanong na ito sa kanya kaya naman huminga siya ng malalim.

"

Hindi ko alam Elvis, pati ako walang idea...hintayin na lang natin si Seven—

" naputol ang sasabihin niya nang pumasok bigla si Andrew habang kasunod nito si Ryner. Kinakabahan man ay pinili niyang maging kalmado dahil ayaw jiyang mangielam sa problema nito.

"

N-nasan si Andy?!

" Naguguluhang tanong ng nakakatandang kapatid nito. "

Nasaan din si Seven?

"

"

I-inoperahan na si Andy...si Seven naman mag pinuntahan lang pero hindi sinabi kung saan pupunta

," tugon ni Light.

Nanlaki ang mata ni Ryner sa narinig. "

Ano

? I-inoperahan? Sinong gumastos?

" Naguguluhang tanong nito.

"

S-si Seven na ang tanungin niyo...sa ngayon maghintay na lang po tayo kung anong magiging balita, sana maging successful na ang operasyon ni Andy

," pagsingit ni Elvis saka tumahimik ang lahat. Sandaling nawala ang tensyon sa mga pagitan nila dulot ng pag-aalala kay Andy.

Bigla namang naagaw ang kanilang atensyon nang bumukas ang pintuan at niluwa nu'n si Seven na halatang masama ang timpla. Lumapit ng mabilis si Andrew sa kanya at hinarap siya nito upang tanungin ng bagay-bagay. "

Saan ka nagpunta? Anong nangyari kay Andy at naospital siya?

"

"

Napagod siya, pasensiya na...hindi ko naman sinasadya pero wala eh gusto ko lang siyang pasiyahin

," aniya habang pinipilit na kalmahin ang sarili.

"

Pero i-inoperahan na siya, saan ka kumuha ng pang-opera? Paano?

" Singit uli ni Ryner na halatang sabik na sabik na masagot ang tanong.

"

Sa pera ko...sa sariling pera ko, may natira kasi sa akin at naipon ko na rin yung mg sweldo ko noon sa trabaho kaya wag na kayo mag-alala.. abangan na lang natin si Andy ok?

"Pagpapakalma niya sabay tingin kay Light na halatang alam na ang pinahihiwatig nito. Sabay-sabay silang lumabas doon upang maghintay sa resulta.

Nang mahuli sa paglalakad si Seven ay may tumawag na naman sa kanyang cellphone. Nakita niya ang unknown number na hindi pamilyar sa kanya kahit wala ito sa kanyang cellphone number. May hinala siya na isa ito sa source ni Mr. Xiao kaya hindi na dapat niya ito sasagutin at hinayaan lang.

Biglang lumingon si Light sa kanya at lumapit. "

Nagpunta ka ba roon sa matandang iyon?

" Tanong nito na puno ng pag-aalala sa kaibigan.

Tinignan siya nito sa mata atsaka tumango ng alanganin. "

O-oo...napilitan lang ako

."

Nagsalubong ang kilay nito. "

Bakit

? Dapat ako na lang ang hiningan mo, hindi mo naman siya kilala ng lubos

," paalala nito. "

Alam kong may kapalit ang mga gagawin niya, at baka ikapahamak niyo iyon pareho!

"

Sandali silang huminto sa paglalakad. "

Oo may kapalit nga...pero wag ka mag-aalala hindi naman ganoon kadelikado

."

"

Sinasabi ko na nga ba! Tsk!

" Napailing ito. "

Teka? Anong hindi delikado?

"

"

Katotohanan...may gusto lang siyang sabihin sa akin

," pagtugon ni Seven sabay hugot ng malalim na paghinga. Tinapik na lamang siya sa balikat ni Light. 

"

Goodluck

," aniya na may halong malalim na ibig sabihin. Nais niya sanang ibunyag ang nalaman sa pamilya nito pero naiisip niyang hindi iyon tamang oras at malamang pa sa malamang ay ang matandang intsik na lamang ang bahala roon. May pakiramdam siyang iyon at iyon ang ipupunto nito.

Bigla na namang tumunog ang cellphone ng lalaki kaya napatingin sila roon. Parehong numero na naman ang tumawag sa kanya na siyang hindi na pinalampas ni Seven. Napatingin siya kay Light na tumango lamang at lumayo upang bigyan ng privacy ang kaibigan.

Nilagay ni Seven ito sa kanyang tenga. "

Hello? Sino ba ito? 

Bakit

 ka tawag ng tawag sa akin?

"

"

Seven, this is Tiana...

" Saad ng boses babae sa kabilang linya. Napakunot ang noo ng lalaki sa narinig kaya napatiim bagang siya sa sobrang inis  dito.

"

What do you want?

" Diretso niyang tanong.

"

Seven umuwi ka na please? Nag-aalala ako sayo! Kami ng anak mo!

" Aniya sabay aktong umiiyak.

Sandaling nanlaki ang mata ni Seven. Pakiramdam niya ay para siyang nawalan ng laway sa lalamunan dahil sa labis na pagkabigla. "

A-ano? A-anak? M-may anak tayo?!

"

"

Oo Seven, kaya please iwanan mo na yang Andy na yan kung gusto mo pa siyang makita..

" pangungumbinsi pa nito bago ibaba ang tawag. Pipigilan pa sana siya ni Seven upang kumpirmahin kaso huli na. Mas dumoble pa ang isipin niya ngayon dahil sa pagdating ng isa pang problema.

Na maaaring ikasira nilang dalawa ni Andy.

Itutuloy.....

Sorry for late update!

# Taming 46

T a m i n g  46: Deal

SEVEN’S Point of View

Halos buong oras lang akong nakatulala mula sa kwarto ni Andy. Natapos na kasi ang kanyang operasyon pero hindi pa ito nagigising mula sa pagkawala ng kanyang malay. Hinawakan kong muli ang kanyang kamay saka iyon pinagmasdan nang nakangiti. 

“

Ang cute siguro kung may nakasuot 

ditong

 singsing ano?

” saad ko sa kanya sabay tingin sa natutulog niang mukha. Ang tunog ng aparato lamang ang tanging maririnig sa loob ng kwarto kaya hindi ko napigilang malungkot sa naiisip ko. Kung hindi ko siguro siya pinagod ay wala kami sa ganitong sitwasyon. Pinigilan kong tumulo ang luha ko dahil ayaw kong malungkot siya kung maririnig man niyang umiyak ako rito.

“

I love you

,” Bulong ko sa kanya sabay haplos ng buhok na tumatakip ng bahagya sa kanyang mata.”

Kapag nagising ka 

ipapagupit

 natin yang 

bangs

 mo ha? Hindi ko nakikita yang cute mong mata

.”

Bigla namang bumukas ang pintuan at naramdaman kong may pumasok doon. Nilingon ko ito ng ilang saglit lamang at nakita si Andrew na may dalang pagkain.Nilipag niya ang dalang bag sa isang tabi atsaka lumapit sa akin. “

Kain ka muna

,” yaya niya.

“

Sige mauna ka na

,” pagsagot ko pagtapos ay naup sa silya. Hindi ko maintindihan ang sarili ko dahil ni wala akong maramdamang gutom o uhaw man lang sa oras na ito. Gusto ko lang talagang makitang magising na si Andy para macomportable na ako at manahimik. Bigla namang mayroong kumatok sa pintuan namin at bumukas iyon na iniluwa ang isang staff ng hospital.

“

Mr. Seven mayroon pong gustong kumausap sa inyo

,” aniya sabay senyas na sumunod sa kanya. Nagpaalam na muna ako kay Andrew upang siya ang magbantay sa kanyang sa kapatid atsaka lumabas. Sa malayo pa lang ay may natatanaw na akong pigura ng isang tao ang nakatayo at nakatingin sa akin kaya nakilala ko ito kaagad. Matagal ko na siyang kilala sa ganoong postura. Napailing na lang ako.

Pagkalapit ko sa kanya ay akmang hahalikan niya ako sa pisngipero pinigilan ko agad ito. “

Anong ginagawa mo rito? Anong kahibangan na naman ba ang ilalabas mo Tiana?

” tanong ko sa kanya.

“

Why are you so rude? Huh?

” Naiinis niya ring tanong pabalik. “

Wag ka ngang ganyan sa harap ng anak natin!

”

Kumunot ang noo ko. “

A-ano?!

”

Mula sa isang gilid ay lumabas ang isang batang may inosenteng pagmumukha. Nasurpresa ako nang makilala siya dahil ito yung batang nadapa sa harap ko kahapon. “

P-papa...

” pagtawag nito sa akin sabay yakap sa tuhod ko. Hindi ko alam ang gagawin ko sa mga oras na iyondahil para akong naparalisado sa pagkakatayo.

Ngumiti si Tiana sa akin. “

Anong masasabi mo Seven?

” aniya.

“

T-teka, s-sigurado ka ba talaga dyan sa sinasabi mo? Alam mong ayoko sa sinungaling!

” sabi ko saka pinantayan ang bata upang tignan mabuti. ‘

Natatandaan mo ba ako?

”

Parang natakot naman ng bahagya ang bata sa akin pero tumango ito. “

O-opo..

”

Nginitian ko sya saka binalingan muli si Tiana ng tingin. “

Gaano ka nakakasigurado na sa akin ang batang ito?

”

“

Kailangan ko pa bang sabihin? Hindi babinigay ko sayo noon

 

ang virginity ko? Hindi ka na gumamit-

“ hindi na naituloy ni Tiana ang sasabihin nang putulin ko siya.

“

Magpa DNA test tayo

,” saad ko na ikinagulat niya.

“

A-ano? K-kailangan pa ba yun? Seven naman! 

Bakit

 ba ang taas taas ng pride mo?! Yan ba ang tinuro sayo ng Andy na iyon?!

” reklamo niya.

“

Wag na wag mo siyang idadamay rito! Kung akin talaga yan eh papayag ka magpa DNA test tayo!

” saad ko sabay talikod. “

Kapag sa akin nga yan....susuportahan ko siya at paghahatian natin, pero hindi ibig sabihin nu’n ay makikipagbalikan na ako sayo

, “ Dagdag ko sabay Alis sa kinatatayuan para bumalik sana sa kwarto.

“

Fine! Tomorrow in this morning, magkita tayo rito!

” Sigaw niya sabay alis. Pinagmasdan ko ang bata na nakatingin lamang sa akin habang hila ni Tiana. Nagtaka ako dahil para itong naiiyak at nasasaktan.

RICO’S Point of View

Mula sa bintana ng kotse ko ay pinagmasdan ko kung paano iwanan ni Tiana ang bata sa playground habang may kausap ito sa kanyang cellphone. Napailing na lang ako dahil parang wala lang sa kanya ang batang lalaki na ito. Kahit na masama ang ugali ko ay hindi ko naman matitiis na may makitang ganoong bata lalo pa't pamangkin ko ito.

Nang makaalis si Tiana upang magpunta kung saan ay saka ako bumaba sa sinasakyan. Mukhang malungkot naman ang naiwang bata habang hawak ang isang teddy bear. Tinignan ko siya saka nilapitan ito.

"

Hi

," bati ko sa kanya na halatang nagulat sa akin. Nakita ko kung paano humigpit ang hawak nito sa laruan kaya nginitian ko siya. "

Don't worry, i'm your Uncle Rico

," nakangiti kong sabi.

"

P-papa...

" Aniya na siya namang ikinagulat ko.

"

No, i'm your Uncle, kapatid ako ng Papa mo

," saad ko. "

Where's your Mama?

"

"

B-bumili p-po eh...

" Sagot niya naman kaya tumingin ako sa dinaanan ng kotse kanina. Napailing na lang ako dahil hindi niya dapat iniiwan dito basta-basta ang anak niya. 

"

Sige, sa ngayon sasamahan ka muna ni Uncle ok? Tsk

! 

Ang

 mama mo talaga...

" Bulong ko sa panghuli. Binuhat ko ito papunta sa playground na puno ng mga kapwa niya bata. Para siyang biglang nagkaroon ng sigla dahil dito. 

"

Saan mo gusto pumunta? Sa Monkey bars?

" Tanong ko na ikinangiti niya ng malawak sabay tango. Pinunta ko siya roon atsaka inabot ng kanyang maliit na kamay ang mga bakal. Hindi ko alam kung bakit pero gumaan ang loob ko ang marinig ang mahina niyang tawa.

"

Hihi Uncle! Doon po tayo sa Duyan!

" Saad niya sabay turo sa isa pang palaruan. 

"

Sure!

" Pagtugon ko sabay buhat na naman sa kanya papunta roon. Nang makita kong may ibang bata roon ay bigla siyang napatigil at medyo nalungkot. Wala na kasing bakanteng duyan kaya hindi kami pwedeng lumipat.

"

Sa iba na lang tayo?

" Alok ko pero umiling siya saka yumuko. Napabuntong hininga na lang ako saka nilapitan muli ang batang babae naroon habang kumakain ito ng lollipop. 

"

Hey little girl, pwede bang maupo muna dyan yung pamangk

in

 

ko? Gustong-gusto niya kasi dyan

," nakangiti kong sabi rito. Natigil siyang saglit sa pagkain sabay tingin sa akin nang masama. 

"

No! This is mine!

" Maldita niyang sabi sabay irap sa akin. Hindi na ako nagulat pa sa ugali nito dahil sanay na ako sa ganoon. Saglit ko namang ibinaba ang bata sa lupa saka ginulo ang buhok nito.

"

Wait

," saad ko sa kanya saka binalingan ang batang babae. Tumawa ako ng mahina saka siya pinakitaan ng aking kamao habang may nakakatakot na tingin. "

This is for my niece, why are you so disrespectf

u

l? Huh? Where's your parents?

" Pananakot ko.

Nagulat naman ito at halatang tumalab ang pananakot ko kaya dali-dali siyang umalis sa duyan. Tinignan ko naman ang bata saka siya nginitian. Nakanganga ito sa akin at hindi makapaniwala sa ginawa ko. Kinindatan ko naman siya saka sinenyasan na maupo roon.

"

Come here

," pagtawag ko na mabilis niya namang sinunod saka ko binuhat para makasakay siya. Kumapit naman ito sa magkabilang tali na sumusuporta upang umandar ito paabante at paatras. 

"

M-mahina lang po ah Uncle

," paalala niya na ginawa ko naman. Mistula lang akong naghehele ng isang baby na natutulog.

Tinignan ko siya. Simula nung ipakita siya sa amin ni Tiana ay hindi ko ito nalapitan. Parang iniiwas siya sa akin ng babaeng iyon. Well, akala niya naman kasi ay sasaktan ko ito dahil anak siya ng kaaway ko. Tss! Hindi naman ako ganoon ka-immature kung pati bata idadamay ko.

"

By the way, what's your name?

" Tanong ko. Mistula muna siyang nag-isip ng sandali bago ako sagutin.

"

Yego po....

" Saad niya. "
Yego Ash...
"

"

Cute name

," saad ko. "

And ilang taon ka na nga ba?

"

Bigla niyang ipinakita sa akin ang maliit na tatlong daliri. Hindi ko napigilang panggigilan ang kanyang kamay. Ganoon kasi ako kapag nakakakita ng bata o nakakahawak dahil ang sarap kurutin ng kanilang daliri. 

"

3 po!

" Masigla niyang sabi. 

Napangiti ako pero biglang pumasok ko ang isang ideya. Tatlong taon? Kaya ba biglang nawala si Tiana dahil nanganak ito? Pero bakit hindi niya ipinagtapat sa amin? Lalo na kay Seven? Imbes na matuwa ako ay nakaramdam ako ng isang maitim na plano mula sa babaeng iyon. Basta ang alam ko..

Apat na taon bago siya mawala ay may nangyari sa amin...

Napatingin ako sa bata, hindi kaya..hindi talaga anak ni Seven ang batang ito? Nagkaroon ako ng kutob sa dibdib ko.

"

Yego...may itatanong si Uncle ha? Please be honest lang ok

?" Pakiusap ko sa bata na siya namang ikinatango nito. 

"

Mabait ba sayo si Mama Tiana?

" Tanong ko rito. Tumingin sa mata ko ang bata at kita ko ang takot roon. Hindi sa panghuhusga pero sanay na akong manakot noon kaya alam na alam ko kung natatakot na ang isang tao sa akin o hindi pa.

"

A-ahm...o-opo..

" saad niya.

Hinawakan ko ang dalawa niyang kamay. "

Look Yego, akong bahala sayo ok? Wag ka matakot sa akin mabait ako

," pangungumbinsi ko sa kanya. Tumingin muli siya sa akin saka ko nakita ang mahina niyang paghikbi at pag-iyak. Parang may pinunit sa puso ko nang marinig iyon. 

Niyakap ko siya. "

Shhh shhh

." Pang-aalo ko. "

Don't cry, i'm here

."

"

N-natatakot po kasi ako sa kanya U-uncle

," daing niya. Nang humiwalay ako sa kanya ay saka ko napansin na tumaas ang mangas ng kanyang damit sa balikat. Hindi ko napigilang manggigil nang makitang may pasa ang bata roon.

Sa pagkakataong iyon ay mas lumakas ang pag-asa ko na harapin si Tiana. "

Anong ginagawa niya sayo?

" Sunod kong tanong.

Humawak siya ng mahigpit sa kamay ko. "

Palo palo po...kapag naiistorbo ko po siya atsaka kapag nagcry ako..

" malungkot niyang sabi. "

Kapag din po nag aask ako about sa totoo ko pong papa...

"

"

Totoong papa?

" Nagtataka kong tanong.

"

Opo ang sabi niya ay ang papa ko po raw ay—

"

"

Yego!

" Sigaw ng isang babae na nakaagaw ng aming pansin. Napababa ng mabilis ang bata sa duyan saka nagtago sa aking likod. Ramdam ko ang panginginig nito kaya sinamaan ko ng tingin si Tiana na paparating.

"

Tiana!

" Saad ko na ikinataas ng kanyang kilay. 

"O

h? 

Bakit

 narito ka?

" Tanong niya sa akin. "

Let's go Yego! Aalis na tayo!" Tawag niya sa bata ngunit hindi sumunod ang anak niya sa kanya.

"K

ita mo? Kung hindi ko pa pala lalapitan ang bata hindi ko malalaman ang totoo!

" Pagsumbat ko. Binuhat ko si Yego at mabilis na dinala sa kotse ko. Pinigilan ako ni Tiana sa gagawin at nagsisigaw sa akin pero hindi ko iyon pinansin dahil kapakanan ng bata ang nakasalalay rito.

"

Ano

 bang pakielam mo? Ha? Tigilan mo ang anak ko Rico! Anak namin yan ni Seven kaya wag kang mangielam!

" Sabi niya nang makarating kami sa tapat ng sasakyan ko. Patuloy na umiiyak ang bata dahil sa away naming dalawa kaya pinapasok ko muna ito bago patulan ang kausap.

"

Anak mo? Talaga? Anak mo ba talaga yan o kasangkapan mo lang para bumalik sayo si Seven??

" Pambabara ko.

"

Eh anong pakielam mo? Yan din naman ang gusto ng mga magulang mo hindi ba? Ang bumalik ang kapatid mo?

" Bigla siyang tumawa. "

Wag mong sabihing bumabait ka na yata?

" 

Hindi ko na pinigilan ang sarili ko. Dapat na siyang turuan ng leksyon sa sobrang kahibangan niya. Mahigpit na hinawakan ko ang kanyang leeg na siyang ikinagulat niya. "

Punyetang babae ka, wag mong ibahin ang usapan! Sagutin mo ang tanong ko! Anak mo ba talaga yan o ginagamit mo lang?!

" Galit kong tanong.

Mistula namang hindi siya makahinga sa ginawa ko kaya naman pilit niyang tinatanggal ang kamay ko sa kanyang leeg pero mas dinidiinan ko pa ito para hindi siya makawala pa. "

R-rico! T-tigilan ah! H-hindi ako m-

makahinga

!

"

"

Anak mo ba talaga si Yego? Oo o hindi?

" 

"

O-oo!

" Pagkasagot niya nito ay saka ko siya ibinagsak sa lupa. Ubo siya ng ubo para makabawi sa ginawa ko habang namumula ang kanyang mukha dahil sa pagkawala ng hangin kanina. 

Dinuro ko ang daliri ko sa tapat ng kanyang mukha. "

Pero sinong ama? 

Bakit

 kailangan mong saktan ang bata? Demonyong-demonyo ka na ba sa sarili mo pati yung anak mo pinagbubuhatan mo ng kamay mo?

"

"

Hindi mo kasi maintindihan! Mahal na mahal ko si Seven kaya ko lang naman nagagawa yan!

"

"

Pero niloko mo siya! Pumatol ka sa akin! pumatong

 

ka sa katawan ko! Sinamahan mo ako sa kama! Kaya paano ka pa niya mamahalin? Ha? Maruming babae ka! Hindi ka nakuntento!

" Sigaw ko. Alam kong may kasalanan din ako pero nasa loob ko ay ang ipaglaban ang bata.

Teka sandali? Bakit ganito ba ang nararamdaman ko? Bakit parang ako pa yata ang apektadong apektado?

Mas lalo akong nakaramdam ng galit sa kanya. "

Huling tanong sayo Tiana....sino ba talaga ang ama ni Yego? Si Seven ba talaga?

"

"

S-siya!

"

Dito biglang nabuo ang mga piraso ng mga detalye. "

Pero tatlong taon na siya, at nang naghiwalay kayo ni Seven ay nasa 5 buwan bago ka nawala...ano yun? Matagal na nabuo ang bata sa matres mo?

"

"

Ano

 sa tingin mo ang sinasabi mo? Sa tingin mo ikaw ang ama ng anak ko? Hell! No way!

" 

"

Apat na taon kang nawala at bago mo iwan ang pilipinas ay may nangyari sa atin

," panghuli kong sabi na nagpatahimik sa kanya. "

Akala mo ba makakalimutan ko kaagad ang gabing iyon? Ha?

"

Kitang-kita ko na nasurpresa siya. "

H-hindi... A-akala ko hindi mo na maaalala yun!

" Mabilis siyang tumayo. "

Rico nakikiusap ako sayo, please itago mo muna ang totoo! Ayokong mawala sa akin si Seven! Mababaliw ako!

"

Humawak siya sa kamay ko pero mabilis kong iwinaksi iyon. "

Sa akin ang batang yan, kaya bakit ko hahayaang gamitin mo sa kagagahan mo? Atsaka isa pa hindi ko mapapalampas ang ginawa mong pananakit kay Yego!

"

"

Please Rico! Hindi ko na uulitin yun, please makisama ka sa plano ko! Plano namin ng mga magulang mo!

"

Hindi ko na siya sinagot pa sabay sakay sa kotse. Pilit niyang kinakatok ang bintana ng sasakyan at tinatawag ang pangalan ko't pangalan ng bata ngunit nanatili akong bingi. Wala nang silbi kung makakasama ko pa sila, tapos na ako sa kalokohan ko, kung ano man ang gawin nila ay labas na ako roon.

"

U-uncle, bakit po nagwawala si Mama? 

Bakit

 hindi natin siya i-isama?

" Sabi ni Yego na nagpatigil ng tensyon ko sa dibdib.

"

Don't mind her Yego, aalis tayo ok? Ipapasyal kita

," saad ko sabay paandar nito ng mabilis paalis sa lugar na iyon. "

Ipapasyal ka ng Papa mo...

"

Itutuloy....

# Taming 47

T a m i n g  47: Truthful

SEVEN'S Point Of View

Hindi ko napigilang mapapikit sa sobrang kaantukan. Nakaupo kasi kami sa tabi habang hinihintay na magising si Andy. Sabi kasi ng doctor ay pwede na siyang magising anytime kaya pinipigilan ko talagang mapalampas iyon.

"

S-seven...

" Ani ng isang boses. Kusang nagising ang diwa ko ng marinig ko iyon. Tinignan ko si Andy na gising na at hinahagilap ang kung sinong naroon. 

"

A-andy!

" Sigaw ko sabay mabilis tumayo sa kinauupuan. Muntikan pa akong madulas sa tiles pero mabuti na kang at napigilan ko iyon. Mabilis niya akong nakitang nasa kanyang harapan at tila ba nabuhayan siya. Hindi ko na siya hinintay pang magsalita dahil maingat ko itong niyakap. Halos maramdaman ko muli ang init ng kanyang katawan sa balat ko. 

"

D-daddy...

" Saad niya. Naramdaman ko rin ang dalawa niyang braso kung paano niya ako ginantihan ng yakap. 

Inangat ko ang paningin ko. "

Sa wakas gising ka na

," sabi ko sabay bigay ng matamis na halik sa labi nito. Muling sumilay sa kanyang ngiti sa bibig kaya wala na akong mahihiling pa sa mga oras na iyon kung hindi mapasalamatan ang matandang may gawa nito.

"

I-imiss you...

" Nanghihina niya pa ring sabi. Halatang hirap mula sa pagkakaopera sa kanya. 

"

Shh mamaya ka na magsalita ha?

" Paalala ko sabay tingin kay Andrew at Ryner na lumapit naman agad saka ako tumango. Sila naman ang pumalit sa akin upang kamustahin ang kanilang kapatid kaya mas natuwa ako nang makitang ngumiti na sila.

Kailan ko kaya magagawa yun sa sarili kong kapatid? Tss...Hindi na siguro.

Pumasok naman si Light na may dalang kape sa amin. Si Elvis naman ay halatang may malalim na iniisip pero napawi iyon nang mapatingin sila sa kama ni Andy. 

Natutuwa ako dahil sa unang pagsalubong pa lamang namin sa kanya ay samu't saring pagmamahal agad ang ipinaranas kaya siguradong hindi na dadapo muli sa kanya ang sakit sa puso na muntik na niyang ikamatay. 

"

Si Nanay?

" Narinig kong tanong ni Andy sa kanyang Kuya.

"

Nasa bahay, pero wag kang mag-alala andoon naman si Troy para alagaan ito

," saad niya. "

Kamusta na pala ang pakiramdam mo? Kailangan ba naming tumawag ng doctor?

"

Akmang lalapit na sana ako sa kanya nang magringtone ang cellphone ko, hudyat na may nagmensahe sa akin. Tinignan ko agad iyon at nagulat nang mabasa ang nakasulat na mula kay Mr. Xiao. Muntik ko na palang makalimutan na mayroon siyang dapat sabihin sa akin.

Pero ano kaya iyon?

Napatingin uli ako kay Andy na nahawi pala ang mga nakapaligid sa kanya saka ko binalingan ng atensyon. "

M-may problema ba Daddy?

" Tanong niya. Gusto ko man sabihin sa kanya ang totoo pero naroon ang pag-aalangan kaya naman sumenyas ako ng pagtango lamang.

"

A-ano Baby, aalis muna ako ha? May kailangan lang akong kausapin

," pagpapaalam ko saka siya mabilis na nilapitan upang halikan sa noo. "

Magpagaling ka na ha? Para makauwi na tayo ok?

"

Tumango siya atsaka ngumiti ng malawak. "

Opo opo!

"

Pagkatapos ko roon ay saka ako dali-daling lumabas ng hospital. Pinaandar ko na rin agad ang sinasakyan ska pinuntahan ang bahay ng matanda. Habang nagmamaneho ay may nahulog na isang litrato sa isang tabi. Napakunot ang noo ko nang sandali ko itong pulutin at tignan.

Naroon ang larawan ni Mr. Xiao habang bugbog sarado at duguan. Medyo bata pa siya rito pero alam kong siya iyon dahil sa pangalan na nasa tabi. Mukhang sangkot ata siya sa iisang away noon, pero anong kinalaman ko rito? At paanong napunta ito sa akin?

Kaya naman mas binilisan ko pa ang pag-andar. Alam kong hindi na maganda ang nararamdaman ko dahil sa naiisip. Kung sakaling paghihiganti ang kanyang gagawin at ako ang isa sa mga napili niya ay tatanggihan ko iyon ng lubos dahil ayoko nang masangkot sa kung ano mang kalokohan niya.

Pero ang tanong ay bakit? Bakit ako? Ano ba talaga ang meron?

Nang makarating ako sa kanila ay mabilis ko siyang tinungo na naabutan ko namang nasa sala, ngunit hindi kami roon nag-usap dahil tumayo ito at sinenyasan akong sumunod sa kanya sa isang kwarto na may kalakihan ang pintuan. Para iyong sa hotel na ang laman sa loob ay para sa mga bisita na kakain, pero hindi dahil ang laman nito ay isa pang sofa na napapaligiran ng mga libro na nakaayos sa mga bookshelves.

Napansin ko ang isang pigura ng bata at lalaki sa isang tabi kaya napatingin kaagad ako roon at laking gulat ko nang makita si Rico habang kasama nito ang batang sinasabi ni Tiana na anak ko raw.

Naalala ko na naman ang DNA na dapat ay gagawin namin pero walang sumulpot na Tiana kaya naman hinayaan ko na lang at baka gumagawa lamang ito ng kwento, pero bakit kasama siya ng taong kinaiinisan ko?

"

Teka, bakit andito yang gagong yan?

" Saad ko sabay turo kay Rico na nakangisi sa akin. "

Akala ko ba tayong dalawa lang?

"

Umupo naman si Mr. Xiao sabay salin ng alak sa tatlong basong nasa kanyang harapan. "

Kalma Seven, kailangan ko ring makausap yang kapatid mo...dahil importante ito

," saad niya sabay abot sa akin ng baso ngunit hindi ko iyon kinuha. Pinagtuunan ko na muna ng pansin ang bata na sadyang tahimik lang at nilalaro ang kanyang stuff toy habang nasa kandungan na ito ni Rico.

"

Gaano ba kaimportante?

" Biglang tanong ni Rico. 

"

Importanteng-importante

," saad niya. "

Dahil ito na ang takdang panahon para malaman niyo ang katotohanan

," makahulugang pagpapaliwanag niya na nagbigay sa akin ng takot.

"

And then what?

" Pagsingit ni Rico kaya sinaway ko ito.

"

Tungkol ito sa kompanya niyo at sa pagkatao niyong dalawa

." Nagsalubong ang kilay ko. "

Alam kong mahirap paniwalaan at hindi basta-basta mapapalitan nu'n ang mga naranasan niyo pero sinasabi ko na sa inyo talaga ang kompanyang inaakala niyo ay sa inyong mga magulang

."

Labis akong naguluhan. "

Ha? Anong sinasabi mo?

"

"

Damn—

" hindi na naituloy ni Rico ang dapat sana'y mura niya nang mapayakap ang bata sa kanya. 

"

Uncle what's wrong?

" Tanong nito. Nagulat ako nang biglang lumambot ang ekspresyon nito sa mukha matapos marinig iyon sa bata. Pakiramdam ko ay ibang Rico ang kasama ko ngayon dahil doon.

"

Wala yun Yego, please listen to the music ok? Don't mind me...may pinag uusapan lang kaming mahalaga

," malambing na sabi nito bago siya ngumiti. Dito ako namangha ng tuluyan nang makita ko siyang ngumiti.

Napansin ko rin na nakasuot pala ng earphone ang bata kaya hindi nito maririnig ng mga sinasabi namin.

"

I know naguguluhan kayong dalawa, pero ang sinasabi ko sa inyo ay may mas malalim pang kahulugan...dahil gusto kong malaman niyo pa na hindi talaga corporal ang apelyido ninyo

," sabi niya uli na mas ikinagulat ko pa. "

Kung hindi apelyido ko ang dala niyo noon

."

Napasandal ako sa sofa. "

Ang ibig sabihin mo ba ay...

" 

"

Kung ang iniisip niyo ay kadugo niyo amo, ay siyang tama dahil ako at kayong dalawang magkapatid ay mag-aama

," aniya niya uli na mas ikinabigla ko pa. Napatulala na lang ako sa mga nalaman habang si Rico ay tumayo.

"

Alam mo? Kung nahihibang ka na lang tigilan mo  na ha? Hindi yung gumagawa ka ng kwento!

" Pagalit niyang sabi. "

Aalis na kami!

"

"

Rico! Rico sandali lang!

" Pigil ni Mr. Xiao sa kanya pero ako ay nanatili lang doon. Iniisip ko kung paano nga ba nangyari ang sinabi niya sa akin at kung totoo man yun ay kailangan ko ng malinaw na mga ebidensiya na siyang mas magpapakumbinsi sa amin.

Napahilot sa kanyang sintido ang matanda at tumingin sa akin na para bang nagkakaroon siya ng maliit na pag-asa. Kahit hindi niya ibuka ang bibig at sabihin sa akin ang dapat niyang sabihin ay tumango ako sa kanya. Napangiti ito sa akin sabay kuha ng isang kahon na nasa ilalim ng kanyang kinauupuan.

Ininabot niya ito sa akin. "

Buksan mo at malalaman mong totoo ang mga sinasabi ko

." Kinuha ko naman ito at dali-daling binuksan. Kumpol-kumpol na litrato naman ang sumalubong sa akin at para bang may kalumaan na ang iba roon. Mahahalata mong maraming taon na ang nakakalipas. Kumuha ako ng isang litrato at nakita ko ang isa sa mga pinaka rare photo na isang beses ko lang nakita noon.

Ang litrato ni Rico noong bata pa.

Hawak siya rito ng isang magandang babae at masayang-masaya sila na nakatingin sa kamera. Pero ang babae ay hindi pamilyar sa akin kaya nagtanong ako. "

S-sino itong babae?

"

"

Ang inyong ina...tunay na ina

," sabi niya na ikinasurpresa ko. Kung ganoon, totoo nga ang sinasabi niya na sila ang magulang namin.

"

Pero nasaan na siya? Bakit hindi mo siya kasama?

"

Pinagdikit niya ang dalawang kamay saka nagdekwatro sa tapat ko, parang katulad iyon ng upo ni Rico kapag nasa swivel chair ito. Kopyang kopya niya ang datingan nito. "

Namatay siya ng sobrang lungkot nang pagkawala ninyong dalawa...hindi niya nakayanan kaya nagkasakit at hindi na siya lumaban

."

Kumuha pa ako ng ibang litrato at nakita ang iba pang kuha sa amin at sa ina namin, karamihan ay mga stolen shots ito at talaga namang napakahusay ng pagkakatyempo. Gusto ko man maniwala agad ay kailangan ko pa rin ng ibamg ebidensiya at yun ay komprontahin ang dalawang taong sumira ng pangarap ko.

Tumayo na ako. "

Salamat sa pagpapalinaw ng dapat na ilinaw, pero kailangan kong komprontahin ang magaling kong magulang... gusto ko pagbayarin nila ang dapat na pagbayaran nila... Yun ay kung totoo man yang sinasabi mo

," sinseridad kong sabi habang nakatingin sa kanyang mata.

"

Pero hindi pa panahon Seven, kapag kumilos ka ay masisira ang plano ko

," saad niya na ikinataka ko na naman.

"

Anong plano?

"

Tinapik niya ako sa balikat. "

Ang sirain sila at bawiin ang lahat ng kinuha nila sa akin...lalong lalo na kayong dalawa ng Kapatid mo

," sabi niya. "

Hayaan mong kami na ang kumilos, at kapag nadamay kayo ay saka kayo mangielam sa amin

."

Hindi na ako sumagot pa. Hindi naman na ako dapat makisali sa kanilang away dahil ayokong madamay na naman kami. Pero kung sakaling kami ang puntiryahin ay saka kikilos. Pagkatapos ng pag-uusap na iyon ay umalis na ako at muling bumalik sa hospital para asikasuhin naman si Andy. 

Makalipas ang ilang araw ay saka siya tuluyang nadischarge. Kunwari na lamang akong nagulat na bayad na pala ang Hospital bill na hindi ko na lamang sinabi sa kanila upang wala nang tanong ng tanong. Nang makauwi kami ay laking tuwa namin dahil magiging ok na ang lahat. Mabilis na inasikaso namin si Andy para mas maayos siya, at ipagdiwang ang dapat na ipagdiwang dahil sumakto pa lang birthday niya.

Kasalukuyan siyang nagbibihis sa kanyang kwarto para sa salu-salong magaganap mamaya sa amin. Pumasok naman ako ng dahan-dahan sa naglakad ng maingat sa kanyang likuran. Halos mapaigtad ito sa gulat nang yakapin ko siya patalikod.

"

Nakakagulat ka naman Daddy, hmp!

" Asar niya namang sabi na ikinatawa ko. Napatingin ako sa salamin habang nakatingin din siya roon. Hindi ko napigilang makaramdam ng init sa katawan dahil doon.

Inilapit ko ang bibig ko sa tenga niya. "

I miss you Andy

," saad ko sa kanya. "

And this is my birthday gift for you...happy birthday,

" dagdag ko pa bago daanan ng labi ko ang kanyang tenga pababa sa kanyang leeg.

"

E-eh b-baka tawagin tayo sa baba...

" Saad niya. "

M-mamaya na lang Daddy..

"

Iniharap ko siya sa akin. "

Hindi ko na kasi mapigilan ang sarili ko Baby, kaya sige na please? Kahit sandali lang?

" Pakiusap ko sabay halik sa kanyang mga labi. Naging agresibo kaming dalawa ng mga oras na iyon. Hindi ko rin pinalampas na buhatin siya saka ipinatong siya sa kama.

"

Bilisan mo lang ha?

" Paalala niya sabay hubad ko sa kanyang short. Binuksan ko rin ang zipper ko at doon nilabas ang aking ari na kasing tigas ngayon ng injection. Dahan-dahan kong ibinuka ang mga hita niya saka binasa ang akin para dumulas papasok sa kanyang butas.

"

U-ugh...

" Ungol niya na mas ikinasigla ko pa. Marahil ay maayos na naman siya sa ilang beses king naipasok sa kanya ito kaya nang masagad ko ito ay may kakaunti na lamang siyang naramdamang hapdi.

Hinawakan ko ang kanyang bewang saka nag-umpisang umulos. "

Fuck! Imissyou! Ang tagal kong hindi uli nagawa sayo ito

," nakapikit kong sabi habang ninanamnam ang sarap. Tama nga sila na para akong nasa ulap kapag ganoon ang ginagawa.

Napatingin ako kay Andy na namumula ang mga pisngi habang nakapikit. Nang buksan niya rin ang mata ay pinagsalubong ko ang aking dalawang kilay na parang galit at binuka ang bibig, at tinatawag itong sex face.

"

Fuck ugh! Shit! Ang sarap!

" Hindi ko pigil na sigaw dahil naramdaman kong lumaban din pala si Andy at nagsalubong ang mga ulos namin. Napatingin ako sa kanya at ginawaran siya ng french kiss habang mas binibilisan pa.

Nakipag espadahan ako sa kanya ng dila. Para kaming mga mandirigmang naglalabanan sa gitna ng gera. Sobrang alam niya na ang ginagawa namin kaya naman binigyan ko ito ng isang pagsagad na nagpatingala sa kanya.

"

U-ugh! Seven! Ang l-laki!

" Saad niya. Napakagat pa ito ng ibabang labi kaya mas nasiyahan na naman ako. Nang bigla ko na namang naramdaman na malapit na pala akong labasan ay mas binilisan ko pa

"

U-ugh fuck! Malapit na ko!

" Paalala ko. Sabay kaming napaungol ni Andy dahil doon pero napahinto kaming saglit nang biglang may kumatok.

"

Andy? Andy tawag na kayo sa baba!

" Pagtawag ng isang boses na marahil ay si Elvis. 

Nagkatinginan kami ni Andy saka ako sumenyas ng tahimik lang ako. Nakuha niya naman ang ibig kong sabihin kaya tumango siya at dahan-dahan akong umulos muli. "

O-oo m-may inaasikaso lang....s-susunod kami

," sigaw niya.

"

Oh sige sige ha? Bababa na ako

," pagsagot naman ni Elvis. Sunod naming naramdaman ang pagbaba nito sa hagdan. Kaya nang tuluyan iyong mawala ay dito kami nagtawanan. Mas binilisan ko pa ang pag-ulos at hindi napigilang masaktan siya. 

"

U-ugh Sev—

" hindi na niya naituloy ang sasabihin nang harangan ko ng isang damit ang kanyang katawan upang doon iputok ang katas ko. Mainit-init iyon at kasabay nito ang munting ungol pa rin ni Andy. Pinagpatuloy ko iyon hanggang sa wala na akong mailabas pa. 

Pinagtapis niya ako kaagad ng isang towel. "

Maligo ka na! Baka makahalata na yun sila

," natataranta niyang sabi sabay bihis muli sa sinuot. "

Hay nako Seven

."

Sinuklian ko lamang iyon ng isang pagngisi at pagkindat sa kanya. "

Mamaya uli ha?

" Pahabol ko sabay labas upang maligo sa banyo.

Itutuloy....

# Taming 48

T a m i n g  48: Celebration

Third Person’s Point of View

Sa gabing ginanap ay sama-samang pinagsaluhan ng magpapamilya kasama ng ilang kaibigan ang munting handa ni Andy sa kanyang kaarawan. Masaya ang binata sa nangyari lalong-lalo na ang kanyang ina na halos nagpapasalamat sa nobyo nitong tumulong sa operasyon. Hindi nila lubos maisip na manyayari iyon dahil alam nilang pare-parehas silang wala sa panahong iyon.

“

Ang sarap naman po ng spaghetti

,” masayang sambit ni Andy na labis na ikinatuwa ni Seven dahil nagmistula itong bata. May ilan-ilan pa kasing kalat sa kanyang bibig kaya puro ito punas ng tissue. 

“

Alam kong paborito mo yan kaya 

maramihan

 ang binili ng Kuya Ryner mo

,” saad naman ng kanyang ina sabay baling sa pamangkin na abala sa kausap na boss nito. Halos lumabas na ang burloloy ng dalawa sa sobrang kasiyahan na nararamdaman. Maliban doon ay nakaakbay pa sa kanya si Alex kaya mapagkakamalan mong magkasintahan ang dalawa.

“

Nga pala Seven, paano mo 

natulungan

 si Andy? Saan mo nakuha yung pang operasyon niya?

” Pag singit ni Andrew habang nagnanakaw ng tingin sa dating kaibigan na si Troy. Abala kasi ito sa pakikinig sa kanila.

Napaisip naman si Seven ng sasabihin dito. “

A-ahmm 

nakahiram

 ako ng pera kay Light...

” palusot niya. Napatingin sa kanya ang kaibigan atsaka na lamang tumango. Napakamot na lamang ito sa kanyang ulo sabay tango sa mga kausap. Matapos ng kainan ay nagkwentuan ang lahat sa sala. Naunang nagtanong si Andy sa kaibigang si Elvis at Light.

“

Kamusta kayong dalawa? Sa tagal nating hindi 

nagkita

 sigurado marami na ang nangyari sa inyo hindi ba?

” tanong nito na ikinanlaki ng mata ng mga nakarinig. Nagkatitigan ang mga ito na para bang nagkailinganan. Nasapo na lamang ni Andy ang noo sa lumabas sa kanyang bunganga. “

Ang ibig kong sabihin ay maraming pangyayari na yung nangyari sa inyo hindi ba?

”

Tumango si Light. “

Ayos naman kaming dalawa, maayos na trabaho naman ang 

ibinibigay

 niya sa akin,

” saad nito. Nakurot siya ng palihim ni Elvis. “

A-ang ibig kong sabihin ay maayos naman talaga kami at walang problema

.”

Sunod naman si Alex at Ryner. Lahat sila ay tinanong ang mga ito kung ano ang mga pinagkakaabalahan at kung bakit palagi silang magkasama. Sumagot naman si Alex ng. “

Yeah but we’re just friends...siguro may 

pinagkakasunduan

 lang kami kaya parang sobrang close namin sa isa’t isa

.”

Hindi naman nila ikinagulat ang narinig dahil ang alam nila ay may pagkaalalaki naman si Ryner at ang boss nito kaya ganoon na lamang ang turingan. Hindi na naman nila tinanong si Andrew nang biglang magpaalam na si Troy upang umuwi sa kanila. Hindi naman sila tumutol sa naging aksyon nito dahil kahit papaano ay dumalo siya.

“

Salamat po sa pagkain, kailangan ko na po kasing umuwi

,” saad nito sabay yuko. “

Happy birthday uli Andy

.”

“

Salamat, ingat ka ha?

” paalala ni Andy sabay kaway.

Tumayo na rin bigla si Andrew nang simulang umalis ang kaibigan. Nang makalabas ang mga ito ay tinakbo niya ang maliit na distansiya niya kay Troy at hinawakan niya ito sa kamay. Napahinto naman ang binata sa paglaalakad saka siya walang emosyong hinarap.

“

Bakit?

” tanong nito.

“

Ihahatid

 na kita, delikado na sa labas

,” alok ni Andrew pero mabilis na inalis ni Troy ang kanyang kamay sa lalaki at umiling. 

“

No, kaya ko naman ang sarili ko...bumalik ka na sa loob

,” sabi niya pero muling hinawakan ni Andrew ang kamay at sa pagkakataon na iyon ay mas mahigpit na kaysa sa nauna.

“

Bakit ka ba umiiwas?

” seryosong tanong ng binata, na may halo na ring inis dahil sa matagal na nitong inaasta sa kanya. Marahil ay nagawa siguro siya na ikababago ng kaibigan.

Natahimik ng sandali si Troy atsaka tinanggal ang salamin sa kanyang mata at tinupi iyon upang mas mahawakan niyang mabuti. Inayos din niya ang bahagyang nagulong buhok kasabay ng bangs na nasa kanyang noo at nakabagsak. “

Gusto mo talagang malaman ha? Pero 

tandaan

 mo, sa oras na 

maibunyag

 ko na ito ay hindi mo na ako makikita pa Andrew....magaling ka na ng tuluyan at tama na siguro iyon para hindi na tayo magkita pa

.”

Biglang naguluhan si Andrew sa narinig. “

A-ano? Teka wag ka namang ganyan Troy

,” pakiusap niya.

“

At bakit? Sa tingin mo ba kapag nalaman mo ang totoo 

papapuntahin

 mo pa ako sa inyo? Tatawagin mo pa akong kaibigan?

” tanong nito na nagbigay sa kanya ng isang clue. Pero hindi niya iyon sigurado at hihintayin na lamang na marinig niya mismo sa sarili nitong bibig ang dapat niyang malaman.

“

Edi sabihin mo na! Hindi naman kita 

iiwasan

 o hindi ko naman din gagawin sayo ang bagay na sinasabi mo! Kasi kaibigan nga kita!

”

“

Yun na nga eh! Kaibigan mo ako! Kaibigan mo lang ako! Hanggang doon lang ako sa punto na hindi mamahalin kasi alam kong babae pa rin ang hahanapin mo 

balang

 araw!

” hindi na napigilan ni Troy ang umiyak. Nakaramdam ng awa si Andrew sa kanya kaya sinubukan niya itong patahanin pero lumayo lamang ito.

“

A-ano ba kasi ang problema?

” Malambing niyang tanong. “

Makikinig ako.

”

Biglang lumakas ang ihip ng hangin sa pagitan nila. Kasama nito ang lamig na nagpatayo ng kanilang mga balahibo kaya naman nag-angat ng tingin si Troy habang tumutulo ang luha sa kanyang mata. Dahil dito ay marahang pinunasan ni Andrew ang likidong nasa pisngi nito gamit ang daliri. May laman iyong pag-aalala at pagmamahal kaya kusang napayakap si Troy sa kaibigan.

“

M-mahal pa rin k-kita....m-minahal kita noong mga panahong 

pinaramdam

 mo sa akin yung pagiging tunay na kaibigan....sabi ko sa 

sarii

 ko susubukan kong patayin at pigilan pero sa araw-araw na kasama mo ako, na kasama kita ay  mas lumalim pa yun

,” paglalahad niya na hindi binigyan n reaksyon ni Andrew dahil alam niya na sa wakas ang pinakadahilan at nakumpirma niyang tama ang iniisip. 

“ 

Akala ko mas masakit pa yung 

ireject

 mo yung feelings ko kapag 

nagconfess

 ako sayo pero hindi pala...

’ humiwalay na siya sa bisig ng lalaki at lakas loob na tumingin sa mata ng kaaibigaan. “

Mas masakit pa yung hindi mo na 

ipinaalam

 sa akin na may babae na pala dyan sa puso mo, na biglaan mo na lang akong 

babalitaang

 may nililigawan ka na

.”

Sandaling nagulat s Andrew. “

T-troy...

”

Tumawa na lamang siya ng peke habang pinupunasan ang mga luha na malapit nang matuyo. “

Pero tama naman hindi ba? Yung 

isampal

 sa akin ang 

katotohanang

 hanggang dito lang talaga tayo, na hindi ako magiging katulad ng kapatid mo at ng boss niya

,” dagdag ni Troy sabay talikod.

 “Ngayon Andrew...sabihin mo, hindi ka ba nandidiri sa akin? Na kaya ako nagbago ng itsur

a at 

natutong

 mahalin ang sarili ay dahil sa pag-

aalalaga

 mo sa kin noon

.”

Napabuntong hininga si Andrew. “

H-hindi ako nandidiri sayo...pero hindi ko maipapangakong masusukian ko yng nararamdaman m—

“ hindi na naituloy ng lalaki ang sasabihin ng magsimulang maglakad palayo ang binata. Pilit man niyang igalaw ang mga paa para sabihing gusto niyang manatili pa rin ito sa kanyang tabi ay hindi niya magawa dahil alam niyang mas masasaktan ang kaibigan.

Samantala, si Rico naman ay kasalukuyang nasa kanang kwarto sa sarili nitong condo. Kasama niya ang anak na nanonood lamang ng cartoons sa malaking flat screen TV. Napili niya kasing dumito muna dahil ayaw niyang makita ang kanyang magulang, na malamang ay nagpapakasasa sa sugal.napatingin siya sa bata na bigla na lamng tumawa dahil sa pinanonood. Parang lahat ata ng problema niya ay nawala ng marinig niya iyon.

“

Uncle! Look! Tom and jerry!

” sabi nito sabay turo sa malaking Tv.

“

Yeah, let’s watch it

,” nakangiti niyang sabi sabay tabi rito ula sa pagkakahiga. Kusa siyang niyakap ng bata na nagbigay sa kanya ng nkakarelax na pakiramdam. Napabuntong hininga siya saka niya naalala na hindi pa pala niya pinapaalam sa bata ang katotohanan. Natatakot kasi siya na baka hindi siya nito tanggapin, pero hindi naman pwede niyang itago iyon ng matagal.

“

Ahmmm Yego may itatanong uli si Uncle ha?

” pagsingit niya upang maagaw niya ang atensyon ng bata. Tumingin naman ito ng diretso sa kanya at nagpahiwatig na makikinig ito. “

Nasabi na ba ni Mama mo kung sino ang papa mo?

”

Mabilis na umiling ito. “ 

She said...na dapat ko raw na tawaging papa ay si...Mr..

” sagot nito na para bang may nakalimutan. Nakaramdam siya ng sakit dahil tinago sa kanya ni Tiana ang bata.

“

Seven

,” saad niya na ikinatango naman ng kausap. “

But may sinabi ba siya about kay Seven?

” dagdag niyang muli dahil baka may mas malaman pa siya mula rito.

“

Sabi niya ay love na love niya raw si Mr. Seven and always sinasabi niya na kapag nasa kanya na raw si Mr. ay maglie daw po ako na ako yung real son niya

,” pag amin ng bata. Bigla na lamang yumuko si Yego ng may maalala sa mga sinabi. Napansin naman ni Rico iyon kaya hinaplos niya anmg buhok nito.

“

What’s wrong?

” tanong niya.

“

When i always ask her kung bakit kailangan ko pong maglie ay pinapalo niya lang ako

,” saad nito na mas ikinainis pa niya lalo. Napayakap na lamang sa kanya ang bata habang umiiyak dahil sa naranasan sa piling kanyang sariling ina. Tatlong taon lamang ang bata pero alam na nito ang lahat at hindi malayo na mato-trauma ito hanggang sa paglaki. Kaya naman nangako siya na hindi niya ipaparanas sa bata ang hindi nito dapat na danasin. 

“

Don’t worry little boy, hindi ka na makukuha ni Mama mo...hindi na siya hahayaan ni Papa

,” saad niya na ikinanguso ng bata.

“

Papa? You’re my papa?” kuryosidad nitong tanong. 

Tumango siya. “Y-

yes...your mama hide the truth for her own sake

,’ saad niya ng medyo pabulong. “

So from now own, you will call me Papa ok?

”

“

O-okay Papa!

” saad nito 

Matapos ng pag-uusap ay pinatulog na niya ang bata. Pinalitan na niya rin ang damit nto gamit ang pinabili niya sa isa niyang tauhan. Nang makumpirmang nakatulog na ito ay saka siya dahan-dahang umalis upang sana ay tawagan ang isang taong nagpagiing ng kanyang isipan. Nang marinig niya kasi ang salitang papa sa anak ay naisip niya ang sinasabi ng matandang intsik na si Xiao. Hindi niya alam kung totoo ba ang sinasabi nito o may plinaplano ito laban sa kanyang magulang. Pero hindi pa man siya nakakaapak  sa sahig nang maramdaman niyang humawak ang kamay ni Yego sa kanyang daliri.

“

P-papa..

” saad nito na tila ba nananaginip. Wala na lamang siyan nagawa kung hindi kunin ang cellphone at balikan ang numerong ginamit ng matanda sa kanya kanina. Pinindot niya ang re-call saka inilagay niya ito sa tenga habang hinahaplos ng lalaki ang buhok ng bata.

Ilang saglit na pagring ay sumagot na ito. “

Yes, rico?

”

“

Mr. Xiao

,” pagtawag niya. “

Ang sinabi niyo kanina patungkol sa totoo.

.

.gaano mo ipinaglalaban yun para sabihing hindi ka nagsisinungaling?

”

Narinig niya muna ang pagbuga ng mahinang hininga ng kausap bago ito sumagot. “

Umalis ka kasi kanina kaya hindi ko naipakita sayo ang litrato na magsasabing anak ko kayo ni Seven

,” aniya na napapikit sa mata ni Rico.

“

Ganoon ba? Anong magiging plano kung nagsasabi ka ng totoo?

” saad niya na para bang wala lamang sa kanya na madamay ang mga magulang. Naalala niya kasi kung paano siya nito kontrolin sa mga desisyong ginagawa niya para sa personal na buhay.

“

Ako nang bahala roon, huhulihin ko na sila sa madaling panahon dahil hindi na ako makapaghintay na bawiin ang dapat ay sa akin...sa atin

,” sagot nito ng may diin sa boses. “

pero kailangan ko makasigurado kung maaasahan ba kita Rico, ayokong isuplong mo ako sa kinikilala mong magulang

,” dagdag niya dahilan para pagmasdan niya ang kisame ng kwarto.

Naiisip niyang magsumbong nga sa magulang pero paano kung totoo ang sinasabi ng matanda. Biglang sumagi sa kanya na baka madamay ang kanyang anak kung hindi siya mkikipagkasunduan sa lalaki. “

Malamang! Pero kailangan ko malaman ang lahat bukas, kailangan ko ng mga patunay dahil mahirap na

.”

“

Naiintindihan kong mahirap kang magtiwala pero sige...alang-alang sa anak mo

,” saad niya. “

at sa inyo ng kapatid mo

.”

"

You know...kailangan mong malaman na hindi kai magkasundo ni Seven kaya wag mong aasahang magkakabati kami kahit malaman pa natin ang lahat

,” direkta niyang sabi.

Tumawa ang matanda. “

Hindi mo masasabi yan Rico...basta abangan mo

,” huli nitong sabi bago patayin ang tawag. 

Nang magbalik ang lahat ay nasa kanyang kwarto na ang magkasintahang Andy at Seven. Mahimbing ang tulog ng dalawa nang hindi sinasadyang magising si Seven dahil nakaramdam siya ng uhaw kaya naman ay bumangon siya ng dahan-dahan para hindi magising ang katabi. Hindi naman sinasadyang matamaan niya ang tapat ng bintanakaya nadako ang tingin niya diretso sa labas. Napansin niya ang isang kotse na nasa tapat ng kanilang bahay.

Hindi pamilyar sa kanya ang sasakyan dahil ngayon niya lang ito nakita. Hindi naman pwedeng sa kanya iyon dahil alam niya naman kung nasaan nakaparada ang kanya. Hindi naging maganda ang naging pakiramdam niya roon kaya naman nagtanim agad siya ng pag-ingat kung sakaling may binabalak iyon laban sa kanya o sa kahit na sinong narito.

Hindi na lamang siya uminom tubig dahil para siyang nawalan ng gana. Muli na lamang siyang bumalik sa pagkakahiga at niyakap ng mahigpit ang kasintahan. Gumalaw naman ito ng bahagya at narinig ang mahinang pagbulong at paghawak nito sa kanyang kamay na nakalingkis sa katawan nito.

Itutuloy.....

Hi! This is Kuya Aion, sorry kung puro ako taming ha? 

Matatapos

 na din kasi😞 salamat sa patuloy na pagbabasa, ilalabas ko ren ang mga side stories and 2nd Generation na kwento nito kapag talagang end 

na

# Taming 49

T a m i n g  49: Chasing

ANDY'S Point Of View

Napatingin ako sa ubos nang gamot ni Nanay. Napabuntong hininga na lang ako dahil hindi pala ako nakabili kahapon. Kung alam ko lang sana, iniling ko na lang ang ulo ko saka napatingin sa pintuang bumukas bigla. Iniluwa nu'n si Seven na kadadating lang mula sa night shift. Inikot-ikot nito ang leeg, halatang pagod na pagod ito sa pagtatrabaho.

"

Ugh! Ang daming pinagawa sa akin si Boss, palibhasa ako lagi nakikita eh..tsk!

" Reklamo niya bago ko ito salubungin upang kunin ang bag sa kanya na dala niya palagi. "

Tanggalin mo nga stress ko

," dagdag niya pa bago ko kuhain ang shoulder bag.

"

Ahmmm—

" hindi ko na naituloy ang sasabihin nang may parehas na braso ang yumakap sa akin sabay sandal ng ulo nito sa aking balikat.

"

Sabi ko tanggalin mo hindi ba? Ayan ok na

," bulong niya.  "

Pero mas isa pa eh.

" Nakita ko sa gilid ng aking mata ang pagnguso niya ng labi.

"

Tigilan mo ko ha, porket wala lang sila 

kuy

—

" hindi ko na naman naituloy ang sasabihin nang tuluyan niya akong bigyan ng isang halik sa aking labi. Para akong natauhan na hindi maintindihan, nadala na rin ang pakiramdam ko hatid nang malambot at malalamyang paggalaw ng kanyang labi.

Sandali siyang tumigil. "

I don't know why, but there's nothing changes lalo na nung hinalikan kita sa beach

," sabi niya sabay hawak sa bewang ko paharap sa kanya. Muli niya na naman akong ginawaran ng halik pero hindi na sa mismong labi kung sa gilid nito.

"

S-seven...

" Bulong ko sa sarili habang napapikit sa kiliting dala nu'n sa akin. Ang suot niyang polo na may bahid pa ng pawis sa mainit niyang katawan ay hindi sinasadyang mahawakan ko.

Pero ilang saglit lamang ay tumigil din siya habang nakangiti sa harap ko. Ramdam ko ang pamumula ng aking mukha sa mga oras na iyon pero sa hindi malamamg dahilan ay para akong naiyak sa sobrang saya ng puso ko, kakaiba dahil tumitibok ito ng mabilis.

Kahit hindi ko ito 

pagmamay

-ari..

"

Nasaan si Tita? Bakit mag isa ka lang dito?

" Tanong niya sabay lingon sa buong paligid. "

Atsaka 

nagpapagod

 ka ba? Hindi ba't bawal sayo iyon?

"

Sumimangot ako. "

Eh syempre! Atsaka naglilinis lang naman ako eh? Hayaan mo na kasi ako..

"

Nagkibit-balikat na lamang ito. "

Ok ok sige baby, samahan mo na lang akong kumain bago ako magpahinga

," yaya niya sabay hila sa kamay ko. Dito lang ako natauhan kung saan narealize kong hindi pa pala ako naghahain at nakakapagluto ng pagkain namin. Napatigil ako sa paglalakad kaya nagtatakang napalingon sa akin si Seven. “

Why? There’s any problem?

”

Napabuntong hininga ako. “

Hindi pa ako 

nakakapagluto

 Daddy,

” nag-aalangan pero diretsong sabi ko. Ngunit imbes na init ng ulo at nakangunot na noo ang makita ko sa kanyang mukha, isang pagngiti lamang ang sumilay sa kanyang labi sabay gulo ng buhok ko. “

Hindi ka magagalit o maiinis?

”

“

And why? anong dahilan? Dahil nakalimutan mo? Nah... it’s okay, and besides eh 

nagpadeliver

 naman ako kaya no need... 

kakasya

 na sa atin iyon lahat,

” Sagot niya naikinagaan ng loob ko. Minsan na kasi siyang nagalit sa akin at alam kong kasalanan ko naman iyon, pero ang kaibahan lang talaga ay saglitan lang at parang usok na mawawala. Minsan nakakaguilty lalo kapag matigas ang ulo ko pero iniisip ko na lang na mahal talaga ako ni Seven. Maya-maya pa ay biglang may kumatok sa pintuan namin kung saan naagaw nu’n ang aking atensyon.

“

Andiyan

 na ata, wait lang bubuksan ko muna

,” saad niya, pero hindi naging maganda ang ekspresyon niya sa mukha. Tinignan niya ako ng mabuti sa mga mata. “

Sa kwarto ka muna

.”

"

Ha? Bakit—

"

"

Basta sa kwarto, bilis! Tawagan mo si Kuya mo at sabihing wag na munang umuwi!

" Bigla niyang utos na ikinagulat ko, hindi dahil sa tono nito kung hindi ramdam king may hindi magandang mangyayari.

Dali-dali akong pumasok sa loob ng kwarto ni Nanay na nasa baba lang rin at bandang kusina. Pagdating ko roon ay siniwang ko ng kaunti ang pinto saka sumilip. Dahil sa labis na katahimikan ay naririnig ko ang labis na pagpintig ng aking puso.

Si Seven ay nagtungo sa pintuan, na akala mo'y hindi natatakot. Pagkabukas niya ng pintuan ay dito ko nakita ang isang lalaki na may katangkaran, parang halos magkasing taas lang sila nito pero nakayuko ito habang may sumbrero sa kanyang ulo.

"

Delivery po for Mr. Seven Corporal

," saad nito sabay angat ng kanyang ulo. Kung titignan mo siya ay wala namang kakaiba, bukod sa singkit na mga mata ng lalaki, ay may kasama pa itong ngiti na karaniwang ipinakikita ng mga delivery staff ng isang restaurant.

"

Hindi naman yan yung inorder ko

," walang kabuhay-buhay na sagot naman ni Seven. 

Napakamot na lang sa ulo ang lalaki. "

Hindi ba inorder niyo ho itong Roast spicy chicken?

" Tanong nito. Medyo nakaramdam ako ng pagtataka sa kinikilos ni Seven dahil parang hindi ito nagtitiwala sa kausap. Pasimple siyang tumingin sa direksyon ko saka siya tumango. Sandali kong dinukot ang cellphone sa aking bulsa saka dali-daling tinawagan si Kuya.

"

Kuya...kuya bilis sagutin mo

," bulong ko. Ilang ring ang aking narinig bago dumating ang tunog, hudyat na sinagot niya ito.

"

Oh hello Bunso? Napatawag ka?

" Tanong niya. Narinig ko pang may nagtanong sa kanyang background na malamang si Nanay.

"

Kuya wag muna raw kayong uuwi ha? Sabi kasi ni Seven— Seven!!!

" hindi ko na naituloy ang dapat sasabihin nang makitang bumagsak na lamang siya sa lapag dulot ng pagsipa ng isang lalaking nakaitim sa kanyang tyan.

Tumingin siya sa akin habang namimilipit sa sakit at nagsalita ito kahit wala itong boses. Nabasa ko roon ang salitang "

Wag kang lalabas

." Pero dahil sa labis na pag-aalala ay mabilis akong lumabas.

"

Hello? Andy? Anong nangyayari dyan??

" Tanong ni Kuya sa kabilang linya, pero dahil sa panginginig at sa labis na pagkatakot dahil sa nasaksihan ay napatay ko ang tawag. Nilapag ko lamang iyon sa aking tabi habang inaalalayan si Seven para tumayo.

"

D-diba sabi ko sayo? W-wag kang l-lalabas?

" Tanong nito sa akin kahit nahihirapan na ito. "

Napakatigas ng u-ulo mo...

"

"

Shhh Seven, d-dadalhin— Ahh!!!

" wala nang salitang lumabas sa akin Kung hindi ang pagdaing dahil sa pagpalo ng kung sino sa aking likuran. Damang-dama ko mula roon ang hapdi at sakit kaya hindi ko maiwasang mapapikit, pero nanatili akong nakahawak kay Seven na ngayon ay halos magwala na.

"

P-putangina! W-wag niyong idadamay si Andy! Ako ang kaaway niyo rito!

" Gigil na sabi niya pero nilapitan lamang siya ng isang lalaking kalbo habang tumatawa ito.

"

Manahimik

 ka!"

 Utos niya sabay sapak kay Seven sa panga.

"

Seven!!

" Sigaw ko. Nakita kong naaagaw ko ang atensyon ng lalaking sumapak sa kanya kaya nagsalubong ang nga kilay nito at nagtungo sa akin. Nanginig ang ibabang labi ko sa takot. 

"

Kita mo nga naman...sa wakas masasaktan ko na rin ang taong nagpapaiyak ngayon sa anak ko,

" saad nito, dahilan para kumunot ang aking noo. Wala akong ideya sa sinasabi niya kaya halos panawan ako ng ulirat at isiping misidentity lang kami.

"

A-anong sinasabi mo?

" Tanong ko sa kanya. Tumayo ito sa tapat ko saka ngumiti ng nakakatakot. Hindi ko alam ang gagawin sa mga oras na iyon pero pinagdarasal ko na sana ay may dumating na pulis saka kami iligtas ni Seven.

"

Hindi mo kilala ang Anak ko? Ang inagawan mo ng lalaking dapat ay sa kanya!"

 Aniya na halatang may halong poot at galit. Hinawakan ako niya sa leeg na siyang ikinabilis ng tibok ng aking puso. Kung kanina ay dahil iyon sa kilig, ngayon naman ay dahil sa kaba.

"

T-tiana?

" Saad ko. Hindi ko alam kung bakit iyon ang sinabi ko pero dahil doon ay mas napoot pa ang kanyang mata na halos mamula na at ang ugat ss kanyang ulo. 

"

Tama! At ngayon dahil sinaktan mo siya....

" Lumingon siya kay Seven. "

Lalo ka na! Matitikman niyo ang ganti ko!

"

"

Tigilan mo kami!!

" Buong tapang na sigaw ni Seven pero itinali lamang siya sa magkabilang kamay habang tinakpan naman ng packing tape ang kanyang bibig. Mas nagwala siya sa sobrang desperadong makawala mula sa pagkakagapos. Umagos na ang luha ko sa mga oras na iyon.

"

Hindi ka tatahimik?

" Tanong ng isa sa kanyang kaliwa kung saan ito ang naggapos sa kanyang kamay. "

Nakakarindi ka!

" Dagdag pa nito bago suntukin muli si Seven sa kanyang sikmura.

"

Please! Tumigil na kayo! Please

,
" humahagulgol kong sabi. Hindi ko kayang nakikitang nahihirapan   siya. "

Kung a-ano man yung nagawa ko sa anak mo hindi ko sinasadyang—

"

Lumapat ang kanyang palad sa aking pisngi. "

Dapat lang yan sainyo! Sobrang tapang niyong saktan ang anak ko! Lalo ka na Seven! Matapos naming mag invest sa inyo, matapos kitang ituring na para kong anak...ganyan lang ang igaganti mo sa akin? Hindi mo mabalikan ang anak ko na mahal na mahal ka! May anak pa kayo!

"

Bigla akong natigilan. Parang nanuyo ang laway ko sa lalamunan. Hindi rin ako makahinga nang marinig iyon. Tila ba nabingi ako, nawalan ng pandinig.

Anak? M-may anak sila?

Tinignan ko si Seven habang naluluha ako. Patuloy pa rin siya sa pagsigaw at umiiling sa akin pero hindi ko siya pinakinggan pa dahil ramdaman ko na mas masakit marinig iyon, parang mas masakit pa sa baril na nakatutok sa akin ngayon.

Teka? Baril?

"

Oh bakit? Nagulat ka ba?

" Nakangising tanong ng lalaki sa akin. "

Mahal mo pa rin ba si Seven? Eh may kakalaban na sayo

," dagdag niya.

Tumakas ang luha sa gilid ng mata ko. Para akong nawalan ng lakas ngayon. Gusto kong sumigaw at humagulgol pero kailangan kong marinig ang side ni Seven, ngunit paano? Ngayong bugbog na siya at bihag na.

"

Pero hindi ko dudumihan ang kamay ko at hindi ko rin kayang magtagal sa mabahong bahay na ito,

" pagsingit niya habang nilibot ang paningin. Maya-maya pa ay sinenyasan niya ang lalaking nakadelivery costume, masamang tingin ang ipinukol nito sa akin bago siya bulungan ng kalbong lalaki.

Pagkaraan ay tumango ito at mabilisan akong hinawakan. Nanginginig akong tumatangi pero isang bagay ang biglang nakaagaw ng atensyon ko nang dukutin niya ito sa kanyang bulsa, isang syringe na may kung anong likido ang laman.

"

A-anong gagawin mo sakin?

" Nanginginig kong tanong pero mabilis niya akong hinawakan sa pisngi at hinalikan doon. Sunod ko na lang naramdaman ang pagtusok ng karayom nito sa aking braso.

"

Shh...sleepwell..

" bulong niya. Nanlalabong paningin ang sumunod na eksena sa akin bago ako tuluyang panawan ng malay sa hindi ko malamang dahilan. 

Seven, seven tulungan mo ko...

SEVEN'S Point Of View

H

alos mawasak ang puso ko nang makitang binubuhat ng gagong lalaki si Andy habang tulog ito. Para akong lampa na walang magawa kung hindi pagmasdan ang paglabas ng mga ito. Pilit ko mang kalasin ang taling tutol sa pagkawala ko ay sinabayan naman ng panghihina ko sa aking tyan.

Maabutan ko lang talaga sila, wala silang paglalayan sakin!

Bago pa man nila ako tuluyang iwan ay lumingon ang tatay ni Tiana na si Zarino, isa sa mga kapartner ng kompanya noon pa man. Bagama't ilegal ang mga transaksyon nito ay wala akong magagawa dahil may share siya sa amin, sa kanila.

Tinignan ko ito ng masama. "

Paano na? Maaabutan mo pa kaya ng buhay itong kasama mo?

" Tanong niya kaya napasipa ako sa lapag at mas nagwala pa. Tinuro niya ang kanyang utak sa ulo gamit ang dalawang daliri. "

Bang!

"

Damn it! Subukan talaga nilang galawin si Andy! Isusumpa ko sila habangbuhay!

Pagkaalis ng mga ito ay naging tahimik ang bahay. Parang napuno ito ng galit at lungkot matapos mamayani ng kadiliman. Napayuko na lang ako habang pilit na tinatanggal ang pagkakagapos sa akin. Tumingin din ako sa paligid kung may makakatulong ba sa akin pero wala.

Sinasabi ko na nga ba! Alam kong balang araw at ganito ang mangyayari! Idagdag mo pa ang mga nalaman ko kay Mr. Xiao na mas nagpatibay mg paniniwala ko, akala ko nga'y mapaghahandaan ko iyon pero hindi pala. Dahil nakuha nila sa akin si Andy.

Ang tanging natitira sa aking dahilan para sumaya at magbago ng pananaw sa buhay.

Iisipin ko pa lang na wala na akong maabutang buhay pagdating ko sa pinagdalhan nila ay nanghihina na ako. Parang ayaw ko na lang mabuhay Pero kailangan ko silang unahan, kailangan ko talagang makawala kahit pa magkanda sugat sugat ako rito. Halos magpintig ang puo ko nang malakas na bumukas ang pintuan at iniluwa nu’n si Andrew, Ryner at ang kapatid kong gago na si Rico. Tumingin sila sa akin at mabilis nila akong tinulungan. Si Andrew ang nagtanggal ng tape sa bibig ko habang si Ryner naman ay kinalas ang tali.

Seryoso akong tinignan ni Andrew. “A-anong nangyari? 

N-nasaan si Andy?!

” tanong niya. “

B-bakit nakatali ka? Ano—

“

“

K-kinuha nila si Andy..

”

“

Sino?

”

Tumikhim si Rico na nakaagaw ng pansin namin. “

Malamang, kilala ko na kung sino ang mga iyon

,” saad niya. Hindi ko alam kung bakit pero mabilis akong tumayo at galit na galit na hinawakan sa kwelyo si Rico. Hindi naman ito nagulat, bagkus ay sumeryoso pa rin ito.

“

May kinalaman ka ba rito?!

” sinhal ko sa kanya.

“

Sa tingin mo pupunta ako rito kung kasama ako sa kanila?

” makahulugan niya namang pagsagot. Tinignan ko siya sa mata at nakita ko ang sinseridad ng sinabi niya. Pakiramdam ko hindi na siya yung Rico na kilala ko, pero paano? Hindi kaya may ginagawa rin siya na hindi alam ng lahat? Binitawan ko siya sa pagkakahawak ng kanyang kwelyo saka sinuntok ang pader dahil sa nararamdamang galit.

"

T-tatawag ako ng pulis!

" Pagsingit ni Andrew kaya napalingon ako sa kanya.

"

Pero...hindi ganoon kadali Andrew baka mamaya saktan nila si Andy kapag nalaman nilang, nagsumbong tayo

," saad ko sabay baling muli kay Rico na napatingin sa kanyang cellphone.

"

Ako na bahala, pupuntahan ko sila...babalitaan ko na lang kayo

," aniya sabay labas ng bahay. Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at sumunod ako sa kanya. Akmang bubuksan niya na sana ang pintuan ng kotse nang hawakan ko iyon.

Kunot noo siyang napatingin sa akin. "

Sasama ako sayo

," saad ko habang pilit na pinapakalma ang sarili. Ayoko siyang kasama pero, may kung anong nagsasabi sa akin na makipagtulungan na lang.

"

Ako na lang, sumama ka kapag andyan na ang mga pulis

," sagot niya na lang bago tuluyang buksan ang pintuan. "

At isa pa kailanganin ka ni..Xiao, kailangan niya ng tulong mo

."

"

Hindi, sasama ako!

"

"

Ano ba Seven? May plano ako!

" Giit niya pero tinulak ko siya sa kabila at ako ang pumasok sa drive seat. Dito, para siyang naging iba at walang nagawa kung hindi sumama na lamang ako. Sumakay na rin siya sa kabila habang masama ang titig sa akin.

"

Ano bang plano mo?

" 

"

Tsk! Napakatigas ng ulo mo! Alam ko kung saan sila pupuntahan ok? Atsaka kung may plano man ako o wala, wala ka na roon! Bumaba ka na!

" Saway niya pero mas hinigpitan ko ang hawak sa manibela.

"

Anong plano mo?

"

"

Ayoko sabihin!

"

Hinampas ko ng malakas ang upuan saka siya pinalisikan din ng mga mata. "

Sabihin mo! Naroon si Andy! Siya ang pupuntahan ko roon! At kung ano man yang plano mo, siguraduhin mong hindi mo mapapahamak si Andy dyan!

"

"

Of course not!

" Depensa niya. "

Magtiwala ka lang Seven, parehas tayong niloko rito!

"

Hindi na ako umimik pa saka sinaksak ang susi na kanyang inilapag sa isa isang tabi. Nang magstart ang sasakyan ay inumpisahan ko na itong paandarin.

"

Ituro mo kung saan ang daan patungo sa pinagdalhan kay Andy

," sabi ko. Alam kong alam niya iyon kaya wala akong magagawa kung hindi maniwala muna sa kanya. "

Pero wag mong iisipin na mabubuo uli tayo dahil dito, kasi hindi ko pa rin nakakalimutan mga ginawa mo sa akin dati.

"

"Wala nang oras sa ganyan Seven! Makinig ka muna sa akin! Hindi

 na bilang Rico noon! Bilang Kuya mo na lang!

" Saad niya sabay sandal sa kinauupuan. Halos magulat ako sa kanyang sinabi dahil unang pagkakataon kong marinig mula sa kanya ng ganoong salita. "

Alam kong nasa luma silang resort... Malapit lang sa dating mansyon ng Lolo, doon

."

"

Paano mo nalaman?

"

"

Basta, idiretso mo na roon! Kung gusto mo pa talagang makita silang buhay!

" Aniya na mas ikinaba ko.

Sila? Sinong sila?

Itutuloy

....

Yes! I'm back! And mamaya ko po susulatin yung karugtong, tapos na rin naman po OJT namin hehe

# Taming 50

T a m i n g  50: Hallucinating in dream

ANDY'S Point Of View

Mainit, mabaho at halos walang kahangin hangin kaya tulo ang pawis ko habang dahan-dahan minumulat ang aking paningin. Malabong malabo ito, na akala mo'y sobrang tagal kong nakapikit. Ramdam ko rin ang pagkahilo ko.

"

S-seven? N-nay?

" Pagtawag ko sa mga pangalan ng nais kong makita. "

K-kuya? Kuya R-ryner?

"

Nang akmang igagalaw ko na sana ang kamay ko upang kusutin ang aking mata, nang mapansin ko na mahigpit pala nila akong itinali sa isang upuan. Dito na ako nataranta ng sobra.

"

S-seven! S-seven!

" Saad ko habang palinga-linga. Habang lumilinaw ang lahat ay mas naiintindihan ko na wala ako sa aming bahay, nasa isa akong lugar na hindi ko alam at hindi pamilyar sa akin. "

S-seven! Please!

"

Sa hindi kalayuan, nakarinig ako ng ilang kaluskos. Ang nag-iisang ilaw na nakasabit sa taas ko ay tila ba nakaagaw ng mga anino kaya nabilang ko kung ilan sila. Nasa tatlo ang mga ito kaya kumabog na ang kaba sa aking dibdib hanggang sa lumitaw sa lugar na sakop ng ilaw ang kanilang mukha.

Ang isa ay babae at dalawa ang lalaki, nga matatanda na ang mga ito pero mahahalata mong may hindi silang magandang gagawin lalo na ang mga ngisi sa kanilang labi. Naunang lapit ang babaeng may maitim na aura sa kanyang mukha. Mula sa pulang lipstick nito ay nagpakita ang mga mapuputi niyang ngipin.

"

Aba? Gising na pala ang target natin?

" Saad nito sa akin sabay lingon sa mga kasama. "

Ready na ba ang lahat Dad?

"

"

Yes of course Tiana, sasabihan ko na ang mga 

tauhan

 para 

maipagtabi

 ang dalawa

," saad nito. Napansin kong may pinindot ito sa kanyang cellphone na umilaw, dahilan para makita ko kung anong mga mukha nila. Halos manlaki ang mga mata ko sa nasaksihan.

Dahil iyong kalbo, at katabi nito ay pamilyar sa akin. Hindi ko alam ang gagawin sa mga oras na iyon. Para bang mga lobo sila na handa na akong lamunin anumang pagkakataon na gumalaw ako ng mali rito...o baka kahit anong oras man ang gustuhin nila.

Tumawa ang babae na akala mo'y nakuha na ang mga gusto nito. "

Oh bakit tila natatakot ka? Dahil ba wala rito si Seven para 

iligtas

 ka?

" Tanong nito. "

Natatakot ka ba na pagkatapos nito ay 

mapapasakin

 na siya uli?

"

Tiana....

"

H-hindi! Wala naman kaming masamang ginagawa sayo! Oo naging kayo ni Seven pero ex girlfriend—

" hindi ko na naituloy ang sasabihin dahil malakas ako nitong sinampal. Namuo ang tunog nito na umalingawngaw sa buong pasilyo. Hindi ko maigalaw ang ulo ko dahil roon.

"

Tumahimik ka! 

Napakadaldal

 mo naman! 

Bakit

 hindi mo na lang kasi tanggapin na makukuha ko sayo ang lahat! Ang minsan nang naging akin!

" Saad niya. "

Ikaw! Bakla ka lang! Wala kang laban lalo na may anak kami!

"

Hindi na nagawa pang magpigil ng sarili ko maluha dahil doon. Tuloy-tuloy na umagos iyon pababa sa pisngi ko. Para na naman akong sinasak ng ilang beses sa dibdib dahil narinig. Sinasabi ko na nga ba mauulit na naman ang dati, ang pagkatalo ko mismo sa babae na makapagbibigay ng panangailangan ng lalaking minahal ko.

"

Ohh? It hurts right? Poor Andy

," dagdag niya pa na may halong pangungutya. Napayuko na lamang ako habang hinahagulgol ang masakit na nalaman.

Biglang may nagbuhat sa aking likuran kaya halos manlaki ang aking mata. "

B-bitawan niyo ko! Parang awa niyo na! Please!

" Pakiusap ko pero nagtawanan lamang sila.

"

Sige dalhin na yan kung nasaan ang matanda

," utos ni Tiana. "

Susunod

 na kami.

"

Patuloy pa rin ako sa pagmamakaawa sa kanila at pinipilit na makawala upang makababa pero parang mas humihigpit pa ata ang tali sa akin kaya nakaramdam ako ng mahapdi sa bandang pulsuhan. Tinanaw ko ang kinaroroonan nila Tiana at nakitang pinagmamasdan lamang nila ako hanggang sa ang madilim na lugar ay mabalutan ng isang maliwanag kaya napapikit ako.

SEVEN'S Point Of View

"

Diyan!

" Turo ni Rico sa isang lumang gate na may pangalan ng ng resort. Mukha na itong abandonado at napabayaan na rin dahil sa katagalan. Akmang bababa na sana ako nang mabilis akong pigilan ng katabi ko.

"

Wag!

" Saad niya habang hawak ang braso ko. Nakatingin ito sa tapat ng gate kung saan bumukas iyon dahil sa dalawang lalaki. "

Tignan mo yun.

"

Pinanood ko ng pagbukas ng gate nito kasabay ng pagdaan ng isang itim na kotse mula sa aming likuran. Napatingin ako kay Rico at sabay kaming napangisi nang makilala kung sino ang mga nakasakay sa sasakyang iyon.

"

Kapag

 nawala sila, saka tayo papasok

," saad niya. "

Ngayon...kapag wala nang 

bantay

, saka tayo maghihiwala

y," dagdag niya pa.

"

Paano

 naman natin sila Lalabanan kung dalawa lang—

"

Bigla niyang inilabas ang dalawang pouch bag na may kabigatan at inihagis ang isa sa akin. Nasambot ko ito habang nagtatakang binuksan iyon. "

Malamang

 alam kong itatanong mo yan, buti talaga pinaalalala sa akin ni Yego na kailangan kong dalhin yan

."

Kinuha ko ang baril na Dessert Eagle saka iyon kinasa. Matagal na panahon na mula noong mahawakan ko ang baril. Umakto akong tinutok iyon sa gate kung saan naroroon ang mga taong sumira sa amin.

"

Hindi na ko makapaghintay

," saad niya saka ako sinenyasan. "

Iiwanan ko na ang kotse saka itong bluetooth earplug...wag na wag mong iwawala kung gusto magtagumpay sa gagawin natin,

" paalala niya.

"

Tss

," bulong ko saka kinuha iyon. Sinuot ko ito sa aking tenga at binuksan. 

"

Connected na yan, at maririnig ang buong background sa paligid mo kaya  alam ko kung may makakakalaban ka

."

Tumango ako. Binuksan na niya ang pintuan, na siya ring ginawa ko. Sinenyasan niya akong sundan siya at maingat na tumakbo mula sa likuran ng mga pader. Inilagay ko na ang baril sa gilid ko saka siya mabilis na umakyat pataas. Hindi naman kami nahirapan dahil may alam na ako sa ganoong paraan, mabuti na lang at may malapit na tangke roon ng tubig kaya naging malaking tulong iyon sa amin.

Pagkababang-pagkababa namin ay hinila niya ako sa isang taguan dahil lumabas na naman ang dalawang lalaki na nagbukas ng gate kanina.

"

Damn!

" Mahina kong mura. Tumulo ang pawis sa noo dahil sa sobrang inis. Si Rico naman ay tumango sa akin saka tinuro ang isang eskenita kung saan may daanan para malampasan ang dalawa. 

Mabilis namin iyong tinakbo habang hindi napapansin ng dalawa ngunit mali kami dahil may sumalubong sa aming lalaking may mahabang buhok habang nakatutok ang baril nito sa amin. Napataas kaming dalawa ng kamay habang umaatras.

"

Akala niyo hindi ko kayo mapapansin ano?"

 Saad niya. "

Patay kayo ngayon kay Boss nito!

"

"

Bakit

? Sino bang Boss mo? Malakas ba yan?

" Maangas na tanong ni Rico. 

"

Mas malakas pa sa inyo, kahit magsama pa kayo!

" Saad niya. Napansin kong napatawa ng saglit si Rico saka mabilis na sinipa ang baril pataas. Nagulat naman ang lalaki sa ginawa nito kaya mabilis ko siyang sinapak sa mukha, dahilan para mapadaing ito't mapasandal sa pader.

Nilapitan ko ito at binuhat gamit ang kwelyo. "

Ano

? Sinong Boss mo?

" Tanong ko.

"

P-pasensiya na p-po! N-napag utusan lang!

" Takot na takot niyang sabi. Sinamaan ko siya ng tingin bago mapangisi. Bigla kasi akong nakaisip ng paraan para naman may silbi ang una naming laban. 

"

Eh kapag inutusan ka ba namin...kami na ang boss mo?

" Tanong ko uli pero hindi siya sumagot kaya naman malakas ko siyang isinandal sa pader. "

Sagot!

"

"

O-opo! Opo!

" Nauutal niyang sabi. 

Napatingin ako kay Rico na tumango lang habang napapatango sa akin. Pagkatapos naming mapagplanuhan ang gagawin niya ay pinaalis na namin ito para gawin ang balak habang kami naman ay minapula sila. Tinungo namin ang likurang bahagi kung saan may pintuan doon paloob.

Malaki ang resort na pinuntahan namin kaya alam kong hindi impossibleng magkanda ligaw-ligaw kami rito. Pasipa kong binuksan ang dead end na pintuan saka sumalubong sa akin ang tahimik na kwarto na may iilang tangke pa at malalaking tubo, malamang ay water area ito dahil naaamoy ko rin ang chlorine na ginagamit pang linis.

"

Paano

 mo nga pala 

nalamang

 andito sila?

" Tanong kong bigla kay Rico na naghahanap na abala sa paghahanap ng malulusutan.

"

Malamang

, umuwi ako sa bahay...ginawa nila akong tanga pero hindi nila alam na sila yung 

natatanga

 kaya nalaman ko lahat ng plano

."

"

Plano?

"

"

Yung mga nagpanggap nating magulang... mga mukhang pera! Akala siguro nila 

mapapasama

 ako sa plano nila

," naiiling niyang sabi. "

Pero mamaya malalaman mo rin...kapag 

kaharap

 na natin sila

."

Kahit sabik akong malaman ay tumango na lang ako. Maya-maya pa ay tinungo niya ang isang tangkeng walang laman saka iyon tinanggal. May pintuan doon na hindi nakalock. Binuksan niya ito at sumalubong na naman sa amin ang isang hallway na madilim. Napahawak ako sa baril ko at pouch bag bago kami naglakad doon.

"

Pagdating

 sa kabila may 

lilikuan

 tayo, doon ako sa 

kaliwa

, sa kanan ka

," utos niya na nagpakunot ng noo ko.

"

Utos

 ka naman ng utos! Doon ako sa gusto ko!

" Inis na sabi ko kaya hinarap niya ako.

"

What the— napakatigas ng ulo mo! Sino bang mas matanda sa atin?!

" Bulong niya. "

Sumunod

 ka na nga lang kung ayaw mong mamatay tayong dalawa!

"

Wala akong nagawa kung hindi mapapikit dahil di talaga ako nanalo sa kanya. Kahit kailan naman wala akong laban, pwera na lang sa pisikalan dahil mas agresibo ako kaysa sa kanya. Nagpatuloy kami dahil walang mga bantay. Pero kahit na ganoon, alam kong may hindi na tama.

Hanggang sa makarating nga kami sa kaliwa't kanan na daan, nagpalinga-linga muna kami bago tumango sa isa't-isa. Nakita ko sa mga mata niya ang paghahalong kaba, pursige at pag-aalala. Hindi ko alam kung nagkakamali ako pero ramdam ko.

Nang tumalikod ako sa kanya ay tinungo ko ang maikling daan. Dito nagsilabasan ang iba pang mga tauhan ng kung sino man may pakana nito. Wala sa oras na nagamit ko ang baril ko, mabuti na lang hindi pa pumapalya yung natutunan ko.

Nagtago agad ako sa isang pintuang bukas. Kahit amoy kalawang doon ay hindi ko na ininda dahil umuulan na ng bala na malamang ay bubutas sa katawan ko. Napapikit ako habang tiim-bagang na pinaputukan din sila. May iilang bumagsak pero mas marami ang tumakbo. 

"

Duwag

!

" Bulong ko saka tinungo ang mga natumba at kinuha ang baril sa kanila. May kataasan ang mga iyon kaya alam kong mas malakas ang mga ito kay sa hawak ko. 

Nang masigurado kong kaya ko na ay tinungo ko ang tinakbuhan nila. Sa hindi kalayuan ay may pintuan na naman na alam ko ay labasan na. Hindi ko alam kung bakit pero napahinto ako dahil parang hindi ata maganda ang pakiramdam ko roon.

Bakit parang may nagsasabi na narito na ang totoong laban? 

ANDY'S Point Of View

Nanginginig ako habang napapatingin sa ibaba ko. May kalaliman ang swimming pool na naroon. Sa ngayon kalahati na ng 8 feet ang tubig na iniipon nila Tiana rito. Abala sila sa kung anong pinag uusapan ng kanyang Ama habang naagaw naman ng atensyon ko ang dumating na dalawang matanda.

T-teka? Sina Mr. At Mrs. Corporal iyon hindi ba? Anong ginagawa nila rito? 

"

K-kita mo nga naman...

" Saad ng boses na aking katabi. Ang kinalalagyan naming kahoy ay pinapundasyon ng dalawang bakal sa magkabilang gilid. Nakatali kaming dalawa at kapag nagkamali kaming gumalaw ay malalaglag kami kasama ng upuan, na siyang magpipigil para hindi makagalaw at makalangoy at mas masama pa ay madadala kami nito sa ilalim.

Tinignan ko siya at nanlaki ang mata ko. Siya iyong matanda na minsan nang dumalaw sa amin noon habang nag aayos ng sasakyan si Seven. Hindi ko alam ang pangalan niya pero alam kong kakilala siya nito.

Tumingin ang singkit niyang mata sa akin habang nakangiti ito. "

Hindi ba 

nakakatuwa

? May mga taong 

nakakayang

 

manloko

 ng mga tao at 

paikutin

 ang mga ito dahil lang sa malaking pera? 

Inggit

 nga naman...

"

Tumango na lamang ako kahit wala akong ideya sa sinasabi niya. Tumawa ito na katulad sa ibang matanda na nakipagkwentuhan sa mga apo o bata. Natahimik kaming pareho matapos niyon hanggang sa umihip ang hangin at may natanaw na pigura ng isang tao, ngunit hindi ko nakita ang mukha nito.

"

Ikaw si Andy hindi ba?

" Biglang tanong niya.

"

O-opo

," sagot ko.

"

Ikaw yung 

nagpabago

 ng buhay ng Anak ko

," aniya na ikinagulat ko. Hindi dahil sa nasabi niting ako ang nagpabago ng buhay ni Seven, kung hindi ang salitang "
Anak
" na malinaw nitong binanggit.

"

A-anak?

"

"

Malalaman

 mo rin mamaya...hindi pala sinabi sayo ni Seven, mahal na mahal ka nga talaga niya dahil ayaw ka niyang 

idamay

 sa gulo...pero wala, alam kasi nila kung anong 

kahinaan

 ng kalaban nila kaya pati siya wala ring nagawa

."

Muli akong napaluha sa narinig nito. Hindi ko alam pero parang mas tumatag pa ako at kinapitan na sa huli ay kami pa rin ni Seven. Napatingin ako kay Tiana na halos walang emosyon sa kanyang mukha habang kausap ang dalawang matanda.

"

Alam kong isa sa atin ang hindi mabubuhay... at ako yun dahil oras ko na

," saad niya. "

Matanda na ako at mag iilan na ring 

karamdaman

...tanging gusto ko lang ay ang 

matawag

 na Ama ng dalawa kong anak bago 

mapasakamay

 ng mga kalaban ko

."

"

W-wag niyo po sabihin yan...

" Pagtutol ko sabay tingin sa kanya.

"

Nasa punto na ako ng buhay ko na parang wala na ako sa katawang lupa ko para lang maayos ang 

gusot

 na nagsimula noon pa

," dagdag niya. 

Hindi ako nakaimik, kahit gulong-gulo na ako ay mas inisip ko kung may magagawa ba ako para iligtas siya mula sa nagbabadyang kamatayan namin.

Itutuloy....

Bukas uli!!

# Taming 51

T a m i n g  51 :Back in past

SEVEN'S Point Of View

Nang marating ko ang dulong bahagi ay saka ako natuod sa nakita. Hindi dahil naroon din si Rico na kalalabas lang sa isa pang pintuan na katulad sa akin, kung hindi ang makita sina Xiao at Andy na nakatali habang mayroong malalim na pool sa ilalim nila. Nanlaki agad ang mata ko at itinuon ang atensyon sa mga taong naroon.

Nakita si Tiana, ang Ama niya at ang dalawang taong matagal na pala kaming pinapaikot sa ulo. Nakangisi sila sa akin sabay lapit ng mga ito ng dahan-dahan.

"

Kamusta

 Seven? Mabuti naman at nahanap mo kung nasaan si Andy ano?

" Sarkastikong sabi ni Tiana habang nakatupi ang dalawa nitong braso. "

Nakikita mo na siya ngayon...kaso lang, malapit na siyang mawala

."

Magkahalong galit at poot ang naramdaman ko nang marinig iyon sa kanila. Kulang na lang ay isa isahin ko silang babalian ng leeg para matapos na ang kahayupan nila. Kinuyom ko ang aking kamao at nagpanggap na walang pakielam sa narinig ko mula sa babae.

"

Ah talaga? Paano mo naman gagawin yun?

" Tanong ko sa kanya. Nagsalubong ang kanyang kilay sabay turo kay Andy. 

"

Yan ba talaga ang ipinagmamalaki mo Seven? Ha? Hindi ka na ba nahiya? Hindi mo na binigyan ng kahihiyan ang anak natin! Napakawala—

"

"

Tumigil ka sa kasinungalingan mo Tiana!

" Pagpigil sa kanya ni Rico na nasa likod ko na pala. Napatingin kaming lahat sa kanya habang may tanong sa aming mukha. Para kasing may laman ang pagpigil nito.

"

Dapat hindi ka muna lumabas

," bulong ko. "

Hindi ba napag-usapan na natin ito?"

"

Tumahimik ka muna!

" Sagot niya rin pabulong sabay iling. "

Talagang career mo na maging drama Queen? Tapos puno pa ng hindi totoo mga sinasabi mo, babae ka pa naman...tsk tsk!

"

Kita ang galit sa mata ni Tiana. "

Wag kang mangielam dito Rico! Wala kang alam!

"

"

Ay talaga ba? Ako pa yung walang alam?

" Pambabara niya. "

Baka gusto mong malaman ng magaling mong Ama kung ano yung totoo? 

Tandaan

 mo Tiana, nasa akin ang alas ngayon dahil hawak ko ang sikreto mo at ang anak natin!

"

"

Wag mong gamitin si Yego!

"

"

Hindi ko siya ginagamit! Wag mong ipasa sa akin ang gawain mo! Hindi ba sinasaktan mo nga ang bata para lang gumawa ng kwento? Pinag panggap mo pa nga na ang totoo niyang ama ay si Seven para lang bumalik siya sayo...kahit na ang totoo ay ang ako ama! Akin ang semilya na ginamit para mabuo siya!

"

Medyo nagulat ako sa rebelasyong naganap. Ineexpect ko talagang hindi akin ang bata pero may doubt ako na baka totoo iyon at binubulag lamang ako ng pagkawala ng tiwala sa babaeng yan, pero ngayon ayos na...alam ko na ang lahat.

"

Totoo ba yun Tiana? All this time niloko mo lang kami?!

" Galit na tanong naman ng Ama nito. "

At ano yung sinasabi niyang minamaltrato mo ang bata?! Akala ko ba mahal mo ang anak mo?!

"

Pinanood ko lang silang mag-away. Hindi bago sa akin ang ganoon dahil naranasan ko na naman ito sa taong nanloko sa amin. Napatingin ako sa kanya at nahuling nakatitig ito kay Xiao sabay punas ng luha na tumulo sa kanyang pisngi. Ewan ko ba pero nagtatalo ngayon ang damdamin ko, kung paniniwalaan ko ba o talagang lulubog na ako sa trust issues.

Pero ang mga sumunod na senaryo ay ang aking ikinagulat ng lubos.

"

Tiana!

" Sigaw ng dalawang nagpanggap kong magulang sabay alalay sa Ama ni Tiana na nabaril sa kanyang dibdib. Hindi ko akalain na kaya niyang gawin iyon sa sarili niyang kadugo.

"

Yan ang napapala ng mga pakielemero! Ang sabi ko, ako ang masusunod sa atin kaya wag kang umasta na kaya mo akong kontrolin! DAD!

" Matapang na sabi nito habang ipinandalakan ang pagtawag sa kanyang Ama. Base sa reaksyon naman ng ama nito ay hindi siya makapaniwala pero dahil lubos niyang naunawaan ang sinabi nito ay wala siyang nagawa hanggang sa mawalan ito ng hininga.

Pinaputok ni Tiana amg baril sa ere. "

Sino pang susunod?!

" Saad niya sabay tawa na para na talagang nasiraan ng ulo. Nakaramdam ako ng takot, hindi para sa akin kung hindi para kay Andy dahil baka ito ang pagbalingan niya ng galit sa amin.

"

Alam niyong dalawa? Kung hindi niyo lang sana kami niloko! Baka mas maayos ang buhay namin!

" Singhal bigla ni Rico sa dalawang matanda. Imbes na matakot ang mga ito ay bigla silang napangiti habang dinudukot ang baril nang walang pag-aalinlangan.

Nagkatitigan kami ni Rico sabay tango bago pagtuunan ng pansin saglit si Andy na halatang natatakot na. Tinanguhan ko rin siya upang sabihin na wala dapat siyang ipag-aalala. Sabay naming dinukot ni Rico ang baril sabay tutok din sa kanila. Bale ang nakuha kong baril kanina ay ginamit ko na rin kaya tatlo ang nasa panig namin, patas na laban.

"

Aba, aba?

" Surpresang sabi ng matandang babae. Sa sobrang poot bg nararamdaman ko sa kanila'y hindi ko na sila kayang kilalanin at galangin pa. Akala namin ay maayos ang magiging harapan pero nagsilabasan ang ilang grupo ng mga kalalakihan na may mga armas din at patungo sa amin. Bawat gilid ay ginawa nilang daan hanggang sa mapalibutan nila kami. 

Ang akala kong madaling matatapos na laban ay isa palang kamatayan. Pinalibutan ko sila ng tingin habang isa-isa silang nakahawak at tinutukan kami ng baril.

"

Alam niyo na ang ibig naming sabihin

," saad ng matandang babae. Lumapit ito sa gitna kung nasaan kami nakapwesto. "

Hindi na kayo makawawala pa

."

"

Ano

 ba talagang gusto niyo?

" Madiin kong tanong sa kanya. Hinawakan niya ako sa panga ko habang pinalalakihan ng mata. Kita roon kung paano siya gumalaw ngayon, malayong malayo sa noon. 

"

Ang mapasaamin ang kayamanan niyo...at sumama kayo sa hukay ng inyong ama!

" Saad niya ng may galit sa tono ng boses. Tinignan niya si Xiao na nakatali at nakatahimik lamang. Sinundan ko ito at sinubukan kung malalaman ko kung anong iniisip niya.

"

Gusto niyo bang malaman kung bakit kami ganito? Oh well, sige bago kayo mamatay... magstory telling muna tayo

," saad niya. Sinipa kaming dalawa ni Rico ng isang lalaki sa likuran upang lumuhod. Hinawakan nila ang kamay ko upang itaas sa likuran ng aking ulo.

"

Way back kung saan wala pa kayo sa mundong ito....

" Ani ng matandang babae sabay aktong bumabalik ang lahat sa dati. "

Noong mga bata pa kami ng inyong ina....sobra kaming magkadikit, halos hindi na nga mapaghiwalay eh, ni walang oras na hindi kami magkausap, magkasama kung saan-saan o kahit na ano pa man. Masaya naman kami sa ganoon, naglalaro ng sabay, takbuhan, tawanan at kung ano-ano pang kalokohan

."

Tinuro niya si Xiao. "

Kasabay ng panahon, lumaki kaming pareho, pero kahit na ganoon..walang nagbago. Kapatid, magpinsan, kaibigan, magnanay o kung ano ano pang relasyon ay yun ang turingan namin at dahilan ito para mas lumalim pa ang ugnayan namin hanggang sa ang pinagbabawal na pag-ibig ay umusbong

."

Napakunot ako ng noo. "

A-anong ibig mong sabihin?

" Takang tanong ko. Seryoso siyang tumingin sa akin. Hindi tulad kanina, napakalmado nito pero may halo pa ring galit na nagsasabing may hinanakit siya sa nilalahad na kwento.

"

Oo naging tomboy ako, nagkagusto at minahal ko ang inyong ina simula ng magdalaga kami

." Pagpapatuloy niya. "

Sinubukan kong umamin sa kanya noon pero naroon yung takot na baka ang ilang dekada ay mawala na lang bigla dahil lang sa nararamdaman ko...sa pinagbabawal na nararamdaman ko

." 

Nakita kong natahimik ang lahat. Miski si Tiana ay ganoon din. Si Andy naman ay tinignan ko rin pero nakayuko at animo'y nakapikit pero alam kong nakikinig siya. Si Xiao naman ay nahuli kong humahagulgol pero iniwas niya ang tingin sa akin.

"

Pero dumating yung oras na kailangan ko na talaga. Bihis babae pa naman ako noong inamin ko iyon, at hindi nga ako nagkamali dahil pati pala siya ay ganoon din ang nararamdaman...sa maikling salita, naging kami pero palihim

," giit niya. Naramdaman kong napalunok ito ng kanyang laway. "Ilang buwan at taon naging masaya kami sa piling ng isa't-isa. Walang nakakaalam dahil para lang kami magkaibigan.."

"

Ngunit

 dumating yung panahon na walang sikretong hindi nabubunyag, sa mabilis na pangyayari nahuli nila kaming hinahalikan ang isa't-isa

," natatawa niyang sabi. Pero maya-maya pa ay naramdaman kong may gumulo sa kanyang boses, parang isang malaking bara sa kanyang lalamunan. "

Kulang na lang ilagay nila kami sa hospital dahil sa sobrang pandidiri nila...akala nila may virus kami, pero hindi nila alam na sila ang mayroon...nasa mga ulo nila!

"

"

Terese tama na yan

," pigil ng matandang lalaki sa kanya. Lumapit ito pero umiling lamang ang matandang babae. 

"

Uno pabayaan mo ko ok? Hayaan mong ipaliwanag ko sa kanila kung gaano ako sinaktan ng mga magulang nila

," saad niya. "

Pero gumawa kami ng paraan ng ina niyo, kahit tutol sila sa amin ay nagkaroon ng daan para mas mapatibay namin ang relasyon...hanggang sa isang araw may masamang balita akong natanggap

."

Hindi ko inalis ang tingin sa kanya. Hindi sa nakakaramdam ako ng awa pero hindi akalain na kaya kang bulagin ng ganoon dahil lamang sa pag-ibig na kahit ano mang pilit ay may iilan pa ring sarado ang isipan pagdating dito.

"

Mabilisan nilang ipinakasal si Terese sa isang lalaki na may malaking ugnayan sa pamilya nila, sobrang galit ang naramdaman ko dahil hindi na maganda ang nangyayari nu'n kaya pinuntahan ko si Terese sa bahay nila upang kausapin pero ang naabutan ko na lang ay ang masayang siya habang hinahalikan ng isang lalaki...walang iba kung hindi ang magaling niyong ama!

"

"

Tama na Terese!

" Malakas na saway sa kanya ng asawa.

"

Bakit

 Uno? Hanggang ngayon mahal mo pa rin ba yang lalaking yan? Hanggang ngayon ba hindi mo matanggap na nagamit ka lang para mas maging masaya siya? 

Tandaan

 mo! Tayong dalawa ang biktima!

" Singhal niya rito.

Dito na ako labis na naguluhan. Kung kanina ay naipaliwanag nila ang lahat, ngayon naman ay may tanong na naiwan sa akin at kailangan kong malaman kung anong kasagutan doon, kung ano nga bang nangyari noong hindi pa kami nabubuo ni Rico sa mundo.

"

T-terese..

"

"

Huh! Sige pati yung sayo ike-kwento ko! 

Nang

 magkaalaman na ang lahat!

" Galit na sabi ng babae. "

Makinig ka Seven, tulad nang storya niyo ay ganoon din nagsimula ang magaling mong ama at si Uno, magkaibigan sila sa katunayan at kilala ang pareho nilang magulang sa larangan ng politika at negosyo. Pero isang araw minahal ni Uno si Xiao, ngunit nagamit lang siya dahil hindi masaya ang ama niyo noon sa buhay nito

."

"

Terese! Tama na! Oo aaminin ko! Kaya lang naman ako kumampi sayo dahil iniwan din ako!

" Saad ng lalaki. "

Pero tama na! Wala nang rason para balikan ang dati! Ang parte kung saan nagpakabaliw ako sa kanya ay parte lang ng kabataan ko at hindi ko madadala hanggang sa magkapamilya ako!

"

"

Wag mo sabihin yan dahil alam kong kagustuhan mo na mapunta siya sayo! Wag ka na tumanggi!

" Tumawa ang babaeng matanda. "

Ngayong alam niyo na magkapatid kung bakit nagkaroon ng gusot sa buhay niyo, sasabihin ko naman kung paano kami nagtagumpay sa lahat ng ito

."

Bigla naagaw ang aming mga atensyon ng isang sigaw mula kay Xiao. "

Oo tama ka! Mahal ko ang mga ina ng anak ko Terese! Pero biktima rin ako rito!

"

Sumigaw naman ang matandang babae na halos magpatakip ng tenga namin. "

Tama na! Magsisinungaling ka pa, kung kailan 

mamamatay

 na kayong pare-pareho!

" Giit niya. "

Anong biktima ang pinagsasabi mo? Sinadya mong agawin sa akin ang lahat Xiao!

"

"

Hindi kita inagawan! Ako ang inagawan!

" Sigaw rin ni Xiao sabay tingin sa matandang lalaki. "

Uno minahal kita! Alam mo yan! Hindi kita ginamit! Kailan mo ba tatanggapin yung rason na tinanggalan lang nila ako ng ala-ala simula noong makilala kita at kontrolin ako para mabago ang mga katotohanan?

"

Hindi umimik yung matandang lalaki. Nanatili lang itong nakatingin sa kawalan. 

"

Ano

 Uno? Naniniwala ka sa kasinungalingan niyang lalaki na yan? 

Matanda

 na yan at alam kong magaling mang-uto! 

Nauto

 ka na nga hindi ba? Papayag ka pa ba nu'n? Kasi ako—

" naputol ang panghihikayat ng matandang lalaki ng sigawan siya ng kausap.

"

Terese Tama na! Ayoko na! Narito tayo para kunin ang kayamanan nila! 

Bakit

 hindi na lang yun ang asikasuhin natin?

"

Biglang sumingit sa amin si Tiana. Gulo ang buhok nito at animo'y hindi na maganda ang naiisip sa utak. "

Tama na nga yan! Puro tayo Kuda rito! 

Kapag

 ganyan lang naman bakit hindi tayo sa talkshow nagpunta? Huh! Drama!

" Reklamo niya.

"

Tsk akala mo siya hindi...

" Bulong ni Rico na siniko ko naman para manahimik.

Tinutok nito sa akin ang baril. "

Sige Seven, ngayon para matapos na ang 

pagkainip

 ko, mamili ka na sa dalawa...ang ama mo o si Andy?

" Tanong niya na ikinatakot ko. Ito na ang pinakamahirap na pagpipiliian ko. Hawak kasi nito ang buhay ng dalawang mahalaga sa akin. 

"

Anak! Si Andy ang 

piliin

 mo! 

Matanda

 na ako at hindi na kakayanin kaya pabayaan mo na ko!

" Sigaw ni Xiao. "

Basta tandaan niyo! Mahal na mahal ko kayo!

"

Napapikit ako. "

Pwede

 bang tigilan mo na ito Tiana?!

" Pakiusap ko. 

"

Titigilan

? Huh! Sige, pero sasama ka sa akin kung gusto mo silang 

mabuhay

?

" Dagdag niya pa.   

"

Ang Ama mo ang 

piliin

 mo Seven!

" Natigilan kaming lahat. Hindi ko inaasahang sasabihin niya iyon sa akin. Gusto niyang isakripisyo ko siya para makasama lang ang tunay kong magulang. Nakita ko ang naluluha niyang mata at bumulong ng "
mahal kita
".

"

Ohh? What a sad story? Romeo and Juliet? Yun ba ang gusto niyo?

" Sabat ni Tiana. "

Pero hindi kasi pwede eh kasi yung Romeo, 

mapupunta

 sa akin at si Juliet 

mamamatay

."

"

Tiana?!

"

Hindi ko na napigilan ang natatago kong galit. Mabilis ang pangyayari ag hindi inaasahang hawak ko na sa leeg ang matandang babae. Pati siya ay halos natakot kaya mabilis niyang nabitawan ang baril na sinipa ko naman palapit kay Rico. Lokong ngiti ang isinukli nito sabay tayo at tutok kay Tiana.

"

B-bitawan mo ko Seven!

" Utos ng matandang babae pero mas hinigpitan ko pa ang hawak sa kanya. Wala na akong pakielam kung may edad na ito dahil masama naman siyang damo, hindi namamatay agad-agad.

"

Sige! 

Kapag

 hindi niyo pinakawalan si Andy at ang tatay namin! 

Papatayin

 ko ang Terese na ito!

" Banta ko. Ramdam kong nag-aalangan ang lahat pwera kay Tiana na animo'y wala pa ring takot sa kay Rico na anumang oras ay handang kalabitin ang hawak na armas.

"

Wag Seven! Hindi magandang biro ito!

" Saad uli ng matandang babae. 

"

Magandang

 biro? 

Bakit

? Sa akala niyo ba biro lang din ang mga ginawa niyo sa magulang ko? Na 

sinira

 niyo kami para lang sa 

paghihiganti

?

" Tanong ko pabalik.

Tumawa siya ng kaunti. "

Nauto

 nga namin kay—

"

Mas idiniin ko ang bunganga ng baril sa sintido niya. "

At 

dakila

 kayong nang 

uuto

, yan lang naman ang kaya niyong gawin hindi ba? Kayo ng mga katulad mong 

halang

 ang 

bituka

!

"

"

At bakit Seven? Sa akala niyo ba malakas kayo porket hawak niyo ko? 

Pwes

 hindi! 

Dahil

 hindi mo pa nga 

mapakawalan

 ang dalawa na 

mahalagang

 tao sayo eh?

" Pangungutya niya. "

Tandaan

 mo kami pa rin ang 

malalakas

 dahil nakuha namin kayong magkapatid simula noong mga bata kayo! At 

napalaki

 nang 

naaayon

 sa mga plano

."

"

Ah talaga? 

Kamusta

 kayo mga 

buto

 mo?

" Wala sa sariling tanong ko saka siya pinilipitan ng ugat sa leeg. Malakas na tunog ang narinig ko bago siya mapahiga ng tuluyan sa lupa. 

"

Terese!

" Sigaw ng matandang lalaki pero hindi ito nakagalaw ng tutukan ko rin siya ng baril. Nakita kong nagtaas ng kilay si Tiana saka sumigaw na parang nagwawala. Naging maliksi ito at natutukan agad ng baril si Andy.

Parang bumagal ang oras sa akin nang makita ang pagpapakawala nito ng dalawang bala na diretso na tumama sa balikat niya pati na rin sa kinauupuan. Naging dahilan iyon para bumagsak siya sa pool na may kalaliman. Sa mga segundong nataranta ako, nakita ko ang ngiti sa kanyang mata bago tuluyang lamunin ng tubig.

"

Andy!!!

" Sigaw ko. Sinabayan iyon ng pagputok ng isang baril sa likod ko.

"

Pulis

 kami! Taas ng kamay!

" Sigaw ng isang malaking boses. Hindi ko sila pinansin pa dahil sa pagmamadali. Nang makatakbo ay halos tumalon na ko sa malalim na pool para lang sagipin siya. Malinaw ang tubig at halos makita kong nasa ilalim na ito at hindi gumagalaw. Pinilit ko na  palubugin ang sarili ko papunta roon upang hilahin siya pero sobrang bigat ng upuan kaya mabilis kong tinungo ang kanyang tali.

Wala na itong malay at umaagos paitaas ang dugo na nanggagaling sa kanyang sugat. Mas nataranta ako roon kaya binilisan kong palubugin ang sarili habang tinatanggal ang buhol. Pero sadyang hindi ata ako paborito ng tadhana dahil hindi basta basta natatanggal ang mga iyon.

Nakita kong napadilat siya sa akin. Nakuha niya pang ngumiti kahit mawala na ang kanyang hangin sa loob ng bibig. Hindi ko man masabing tulungan ang sarili pero pinaramdam ko dahil hindi ko sinukong tanggalin ang tali.

Ngunit siya na mismo ang umiiling. Nakuha ko na ang sinasabi niya. Ang sugat niya na wala nang nilabas na dugo, ang tali na sobrang higpit pati ang pagkawala ng hangin dahil sa kaliman ay ang senyales na wala nang magagawa pa.

Tinignan niya ang ibabaw at hinihikayat na umahon na ako ngunit imbes na pakinggan siya ay pinakawalan ko ang hangin sa pamamagitan ng paghalik sa kanya. Pinasa ko ang naipong hangin sa loob niya kasabay ng matamis na pagsasabi na mahal ko siya kahit na anumang mangyari.

Alam kong kahit na ganoon ay wala na akong magagawa. Niyakap ko na lamang siya ng mahigpit kahit na wala na akong lakas pa. Nararamdaman kong bibigay na rin ang baga ko at sumasakit na rin ang aking ulo dahil sa pressure.

Nagsibalikan sa utak ko ang mga ala-ala namin ni Andy. Simula noong muntikan ko na siyang mabangga ng kotse, mag-apply siya sa akin, pag-initan siya ng ulo, utus-utusan. Unang beses na nakapag overnight ako kasama siya, pakikipagtulungan niya, pagiging mabait kahit na iba na ang trato ko sa kanya, pagbibigay ng tiwala  at higit sa lahat ay noong naiintindihan niya kung bakit ako ganoon.

Pero mas hindi ko makakalimutan ang mga ngiti niya, pagpupursige, paglaban sa nararamdaman namin sa isa't-isa, pagmamahal niya sa akin at ang pagmamahal sa pamilya. Hindi ko alam pero napakaswerte ko nang makatagpo ako ng katulad niya.

Siguro nga, unexpected lahat ng nangyayari sa buhay natin, buhay ko. Pero kahit hindi man ito yunh inaasahan kong katapusan namin ay makakasama ko siya sa kabilang buhay kung saan wala nang gulo at halos payapa na.

Napangiti na lang ako kahit alam kong nauubusan na ako ng lakas. Hinalikan ko siya sa noo hanggang sa unti-unti kong ipikit ang mga mata at sumama sa dilim kasama siya.

The end.

Sorry for ending huhu, ginagawa ko lang talagang normal ang lahat :< 

Baka mamaya ko po ipost ang Epilogue and announcement!

# Epilogue

Note
: This chapter are not edited in fonts. Mahihirapan ako kasi 4000+ siya baka mag lag lang. Anyway, i hope you enjoy reading the last part.

______________________________________________

E p i l o u g e : Realization and Maturity

ANDY'S Point Of View

Kinuha ko ang panyo saka pinunasan sa noo kong napawisan ng kaunti. Kinakabahan akong napaupo sa bench ng Aurora park habang hawak ang bag ko. Naalala ko na naman yung huli kong hiling kay Seven na dalhin niya ako kapag ok na ang lahat.

Ok na nga lahat eh kaso lang...may 
nawala
.

Hindi ko lubos maisip na sasabay pa siya matapos ng isang araw na bangungot na nangyari sa amin. Parang nangalahati yung saya ko noong mailigtas niya ako. 50/50 kumbaga.

Biglang may tumapik ng balikat ko kaya napatuod ako at nagising mula sa pagkatulala. Tinangala ko siya at nakita ang nakangiti niyang labi habang  may nangangamustang mata, si Kuya Andrew. Tumabi ito sa akin sabay lagay ng kamay sa aking balikat.

"Oh ano na? Malungkot ka pa rin? Ilang buwan na nakalipas bunso," saad niya. Malamang alam niyang mabigat pa rin ang loob ko hanggang ngayon. Sa aming dalawa, syempre ako yung mas malapit kaya ano pang ineexpect niya?

"Eh kasi k-kuya...hindi ko malimutan.. mahirap po." Mahina kong sabi pero nadadala ng hangin na umiihip. Napatingin ako sa mga naglalakad at dumadaan sa amin saka pinakawalan ang hangin sa aking dibdib.

"Mahirap pero kailangan Andy, wala namang permanente sa mundo hindi ba? Miski ikaw mawawala ka rin...hindi lang natin alam kung kailan at anong oras," tugon niyang muli sabay himas sa likuran ko. "Acceptance is a Key."

Umagos na ang luha sa mata ko habang nakahawak sa aking tuhod  at yumuko. Para akong batang nawawala sa mga oras na iyon. Nakakainis lang kasi napakahina ko pa pala kahit nasa legal age na ako. Hindi ko rin pala kaya gawin ang bilin niya sa akin.

"Wag ka nang umiyak, sige ka magpapakita siya sayo," pananakot pa ni Kuya. Tinignan ko siya sabay punas niya ng likido sa mata ko. "Shh napakaiyakin eh, nako baka isipin pa ng mga tao na pinaiiyak kita," dagdag niya pa kaya tumango ako.

Naalala ko kung paano nga ba ako 

nabigyan

 ng 

pangalawang

 buhay...sandali? Pangalawa na nga ba o? Pangatlo na?

Nang maramdaman ko ang 

bisig

 ni Seven habang nasa ilalim kami ng tubig ay 

pinaubaya

 ko na ang lahat sa itaas. Alam kong huli na para lumaban pa dahil miski si Seven ay wala nang galaw-galaw. Sinubukan ko pang tignan siya pero dahan-dahan nang 

natatakpan

 ng dilim ang mata ko. 

Lalabanan

 ko pa ba ito? 

Kahit

 nagtatalo pa rin ang 

puso't

 isip ko, pinakawalan ko pa rin sa huli ang hangin na binigay ni Seven sa akin. 

Pagbagsak

 ng aking katawan ay saka ko napansin na 

namanhid

 na ang lahat hanggang sa tuluyan na kong mawalan ng malay.

Ngunit sa hindi inaasahan, may kamay na sumampal sa akin at yumugyog sa aking balikat. Para akong natauhan at nahilo dahil sa gulat. Yung tila ba nahulog ako sa panaginip ko. Pagkadilat ko ay wala akong nakita pero nakaramdam ako ng kamay na humawak sa tali. Para bang pinapakawalan ako nito.

Naroon

 pa rin si Seven at nakayakap pero unti-unti kong nararamdaman na bibitaw sa anumang oras kaya naman kinagat ko ang kanyang damit hanggang lumuwag ng lumuwag ang tali sa kamay ko. Sa aking bewam naman at paa ay ganoon din ang ginawa ng kung sino kaya dinala ako nito paitaas.

"Ugh!" Pagbuga ko ng hangin habang hawak si Seven sa aking kamay. Dito ko nakita si Rico at Kuya Andrew na nag-aalalang nakatitig sa akin. Tinawag nila ang ibang pulis para tulungan kami. Iaabot sana nila ang kamay ko ngunit pinauna ko na si Seven.

"U-unahin n-niyo p-po siya.." saad ko habang hinihingal pa rin. Si Rico naman ay inalalayan na lang akong 

umakyat

. Nang maitaas na ko ay saka ko pa lang nilingon ang tubig para makita kung sino ang tumulong sa amin ngunit wala akong nakita kung hindi ang pigura ni Nanay na nasa malayo, kasama ng ibang pulis. Kumakaway ito sa akin kaya kinawayan ko siya pabalik.

"B-bunso!" Saad ni Kuya sabay yakap sa akin. "Pinag alala mo kami! Akala namin hindi na kayo makakaahon!" 

"K-kuya p-puntahan natin si Nanay!" Saad ko sabay turo sa malayo. Nang tignan ni Kuya iyon ay para siyang natahimik at natameme. Hindi niya alam ang isasagot dahil mukha itong naguguluhan.

"W-wala si Nanay dito," sagot lamang niya sabay hila sa akin. Sumama naman si Rico sa amin habang sinusundan ang ambulansya kung saan nirerevive si Seven. Napatingin ako roon at halos manlumo sa nakita dahil namumutla na siya pati na rin ang labi nito, halatang hatala na kanina pa siya sa tubig.

Naramdaman ko na lang na hinawakan ako ni Rico sa balikat kaya napatingin ako sa kanya saka siya tumango. "Kaya ni Seven yan...matapang siya, matigas pa ulo," saad niya saka umalis upang asikasuhin naman ang Ama nila.

Tinignan ko muli kung nasaan si Nanay pero wala na nga ito, namamalik mata lang siguro ako.

Pagdating sa hospital ay sinamahan lang ako ni Kuya at iba pa naming kaibigan na naroon. Si Seven kasi ay nasa kabilang kwarto at binabatayan ng Ama at Kapatid niya. Binigyan ko sila ng sariling oras dahil mas matagal silang hindi nagkasama.

Hinawakan ni Kuya ang kamay ko. "Kamusta pakiramdam mo?" Tanong niya nang makitang nakatulala lamang ako sa kisame. Napatingin ako sa kanya saka ako tumango.

"Ok lang ako Kuya," sagot ko sabay tingin sa paligid. "

Bakit

 wala pa si Nanay, kuya? 

Nasaan

 ba siya?"

Bigla namang bumukas ang pintuan ng kwarto saka pumasok ang Nurse para tignan lamang ang vitals ko. Nakahawak pa rin ako kay Kuya dahil ayaw nitong bumitaw. Halata kasing natatakot siya at natrauma sa nangyari sa akin.

"

Paano

 nga pala kayo nakaahon doon?" Tanong niya muli. "Nakapagtataka lang kasi napakatagal niyo sa ilalim...nakaya mong huminga ng matagal doon?"

Bigla kong naalala ang taong tumulong sa amin. Hanggang ngayon hindi ko pa rin siya makilala dahil misteryoso itong nawala at naglaho bigla. 

Kahit

 sabihin kong 

napakagaling

 niya ay imposible pa rin na makaalis agad siya sa tubig ng mabilis. "M-may tumulong sa amin Kuya...teka nga po may napansin po ba kayong tao noong umahon kami? Kasi kanina nilingon ko naman pero wala na siya, gusto ko lang magpasalamat."

Napakunot siya ng noo. Kitang kita ko kung paano siya maguluhan dahil halata iyon sa reaksyon niya sa kanyang mukha. "H-huh? Wala naman kayong kasama, pagkaahon niyo ay dalawa lang kayo."

Bumilis bigla ang tibok ng puso ko nang marinig iyon. Hindi naman ako natatakot pero ewan ko ba hindi maganda ang pakiramdam ko, bakit parang may nagsasabi sakin na may hinding magandang mangyayari? Napagitla ako nang maramdaman na pinisil ni Kuya ang palad ko.

Lumipas ang mga oras at halos hindi ako mapalagay dahil wala akong balita kay Seven. Gusto ko man siyang bisitahin pero pinayuhan lang ako ng doktor na maghintay sa hospital bed ko. Nagpaalam na rin ang iba naming kasama hanggang si Kuya Ryner at Kuya Andrew. Pinapakain nila ako noong mga oras na iyon nang bigla na namang bumukas ang pintuan at pumasok si Rico habang buhat-buhat ang isang cute na bata.

Nakatingin ito sa akin sabay ngiti kaya nahawa ako rito.

Lumapit sila sa akin. "Kamusta ka na Andy? Sabi ng doktor ay baka madischarge ka na raw bukas?" Paunang tanong ni Rico. Hindi ko alam ang isasagot ko sa kanya. Hindi kasi ako sanay na ganoon siya dahil alam kong hindi sila magkasundo ni Seven. Ewan ko ba pero bigla siyang tumawa ng mahina habang may halo na saya. "Yeah i geit it, naiilang ka kasi hindi mo pa ako nakikitang mabait ano?"

Namula ako sa sinabi niya dahil sa hiya sabay tango. "O-oo eh...p-pero salamat Sir Rico.."

"Kuya na lang, wag nang Sir ok?" Giit niya. "Well thanks to this boy kasi nabago ako simula noong malaman kong sa akin siya...Oh buddy say hello to your tito."

Tumingin ang bata kay Rico bago sa akin. Itinaas niya ang maliit na kamay saka kinaway iyon. Natuwa naman ako dahil sa sobrang bait niya kaya ginulo ko ang malambot niyang buhok bago kumaway pabalik.

"This is Yego, Andy...anak ko kay Tiana," dagdag niya. "Wag mo sanang isipin na yung sinabi niya ok? Wala silang anak ni Seven..alam mo naman yung ibang babae para lang makuha yung lalaking gusto nila."

Napanatag naman ang loob ko roon. 

Matapos

 ng mahabang kwentuhan ay nagpaalam na sila. Nakatulog na rin ang bata sa kanyang balikat kaya uuwi na raw niya. Pinagmasdan ko sila habang papalabas ng pintuan. Siguro nga, iba ang nagagawa ng isang bata sa lalaki o babae katulad na lang ni Rico na dating tarantado at hindi matino. Hindi mo aakalaing magiging ama siya sa ganoong paraan.

Matapos

 ng isang araw ay nakalabas nga ako, pero hindi si Seven. Wala talaga akong balita sa kanya kahit itanong ko pa iyon kay Kuya o kila Light. Hindi ko magawang makampante lang kahit sinasabi nila na ayos lang siya at maayos ang kalagayan. Isang beses ay sinubukan kong tawagan ang numero ni Rico at ang numero sa bahay nila ngunit parehong si Yego lang ang sumasagot nu'n.

Hanggang sa isipin ko na lang na siguro ay maayos nga siya at abala lamang sa mga ginagawa. Masakit dahil wala kaming masyadong    communication pero hindi pa pala doon mas sasakit ang lahat.

Noong gabi na nasa bahay na ako ay umuwi si Kuya na umiiyak at maga ang mata. Galing kasi siya sa isang kamag-anak namin dahil naroon pa rin daw si Nanay. Hindi ko alam kung bakit hindi nila sinasabi sa akin ang dahilan pero hinahayaan ko na lang dahil baka may ginagawa si Nanay at mas makakapagrelax siya roon kaysa rito.

Tumayo ako. "Kuya? Kuya bakit ka umiiyak?" Tanong ko sabay lapit sa kanya. 

Biglang

 sumunod naman ng pasok si Kuya Ryner at ganoon din ang mata kaya mas nag-alala na ko. Sinara nila ang pintuan saka ko sila sinubukang patahanin. "Upo nga muna kayo."

Sumunod

 naman sila at umupo sa tapat ng kinauupuan ko kanina. Hinarap ko sila ng may malaking tanong sa aking mukha. "Kuya anong problema? 

Nasaan

 ba si Nanay? Kamusta siya?" 

Sunod

 sunod kong tanong muli.

Tumingin ako kay Kuya Ryner pero umiling siya kaya binalingan ko ng atensyon naman si Kuya Andrew. "Kuya?"

"K-kasi Andy....a-ahmmm..."

Hindi ako umimik pero parang magsisisunahan na ang luha ko sa mata. Kumakabog din ng mabilis ang puso ko sa aking dibdib at para iyong nagtatambol, na lalabas ata anumang oras. 

"W-wala na si Nanay..." Pagkasabing pagkasabi niya nu'n ay para akong nadaanan ng anghel sa sobrang pagkabigla. Naramdaman kong umihip ang malakas at malamig na hangin sa akin at para itong yumakap sa akin kaya nakadagdag iyon para lumabas ang kanina ko pang pinipigilang luha. "Bunso, i'm sorry kung—"

"B-bakit ngayon niyo lang sinabi Kuya? N-nasaan si Nanay?" Tanong ko para 

putulin

 ang anumang sasabihin niya sa akin.

"N-nasa bahay ni T-tita...pero k-kukunin na ng funeral amg bangkay niya p-para ayusin," saad nito. 

Pumikit

 siya saka tumingin sa ibang parte ng bahay. Para naman akong batang 

nagpunas

 ng luha. 

Tumayo ako. "G-gusto ko siyang puntahan K-kuya..." Pakiusap ko.

"B-bunso ang bili—"

"Kuya! Please?"

Kaya hanggang sa bandang huli ay nagpunta kami roon. Ni wala sa akin kung 

umaambon

 ng mga oras na iyon, at kung dis oras na ng madaling araw. Hindi ko ininda ang lamig na 

nanunuot

 sa akin hanggang sa makita ko siya na inaayusan ng 

embalsamador

 pero hindi pa rin 

nailalagay

 sa 

kabaong

.

"Pwede ko po ba siyang makita?...gusto ko lang 

maiwan

 kami ni Kuya," saad ko. Mabuti at 

napapayag

 namin ang nag-aayos at pati na rin si Kuya Ryner upang bigyan kami ng 

pribadong

 oras. Muli akong umiyak sa harap ni Nanay upang sabihin ang lahat, kung bakit niya ako iniwan ng hindi man lang nagpapaalam, kung bakit tinago rin nila.

Naramdaman kong niyakap ako sa likod ni Kuya. "Bunso i'm sorry kung tinago ni Kuya sayo ang lahat ha? Hindi ko naman din kasi kagustuhan kaya wala akong nagawa..." Malambing niyang sabi.

"K-kuya 

Bakit

? A-anak niya rin naman ako hindi ba?" Umiiyak kong sabi.

"Shhh....Bunso mahal ka ni Nanay, sa ating dalawa ikaw yung lagi niyang inaalala...kung kumain ka na ba o kung kamusta ka, at hindi ko 

ikinaseselos

 iyon dahil miski ako, kayong dalawa ni Nanay ang mas inaalala ko," aniya. " Noong mga bata pa tayo, ikaw yung sakitin sa atin, ikaw rin yung pikunin at iyakin, ikaw rin yung malambot at hindi nalaban."

Humarap ako. "Pero Kuya...."

Pinunasan niya ang luha ko. "Andy, gusto man niya ikaw makasama hanggang sa huling araw niya ay hindi niya magawa, hindi niya rin ginawa dahil alam niyang hindi ka magiging maayos kung malalaman mo, ang sabi pa niya ay mas makakabuti kung hindi niya maririnig at makikita yung iyak mo kasi kapag ganoon mas ay mahihirapan siyang iwan tayo," paliwanag niya. Hindi ko na naisip ang lahat at agad na niyakap si Kuya. Doon ko 

binuhas

 lahat ng sakit at bigat ng pakiramdam.

Sa lahat ng nangyari sa akin, ito na ata yung magpapahina ng tuhod ko. Oo aaminin ko, bata pa talaga ang puso ko, mama's boy pero mas maigi na ganoon kaysa sa walang pakielam na anak.

"Nung makidnap ka at malaman niya iyon ay dinala ko siya kay Tita, sa pinsan niya upang doon muna dahil alam kong hindi na siya okay nu'n pero hindi ko akalain na mas 

lalala

 pa pala nung umalis ako kasi sabi nila 

nanghina

 raw siya dala ng sakit..." Dagdag ni Kuya. "Pero wag mong sisihin ang sarili mo ok? Ang sinabi niya lang sa akin ay nakikita ka niya na nahihirapan, pero naroon pa rin daw yung tapang mo."

Napatingin akong muli sa bangkay ni Nanay atsaka ko naalala iyong may nagligtas sa akin na hindi ko naman nakikita. "Oo Kuya...nakita ko rin si N-nanay.."

"Masaya siya kasi nakaya mo raw, hindi ka nagpadala sa takot," giit pa ni Kuya. "Hindi ka na raw yung batang Andy na iyakin...pero 

nananatili

 ka raw na baby niya."

Hindi na ko nagsalita pa, pero sigurado ako na kung nasaan na siya ngayon masaya na siya. Hindi ko man masabi ng diretso sa kanya ngayon na mahal na mahal ko siya, sila ni Kuya ay alam kong ramdam niya iyon.

Pagkatapos

 ng 

pagsasaayos

 ay 

ihinatid

 na ng mga ito si Nanay sa bahay upang 

iburol

. Dito ay maganda ang mga 

naihanda

 nila at maayos ang Service. Nagtaka lang ako kasi kung iisipin mo ay saam naman kami 

makakakuha

 ng ganoong 

halagang

 pera?

Nang maayos na ay nilapitan ko si Kuya na 

naghahanda

 ng makakain dahil may ibang 

makikilamay

 mamaya. Nakasuot siya ng apron upang magluto.

"Kuya pwede ka bang makausap?" Tanong ko sa kanya. Humarap naman siya saka pinunasan ang kanyang kamay.

"Oo naman, ano yun Bunso?"

"Eh Kuya magkano yung binayaran niyo sa 

Lamay

? Magkano yung service?" Tanong ko. Napatigil naman siya saka tumingin sa akin ng nakangiti.

"Hindi na mahalaga yun Bunso, hayaan mo na," pagsagot niya kaya kumunot ang noo ko. Hinawakan ko siya sa braso at mas nilapitan.

"Kuya...please?" Muling 

kuryosidad

 kong tanong. "Sino nga?"

Napabuntong hininga siya. Akmang sasagot na siya nang may 

bumusinang

 sasakyan sa labas. Itinuro niya ang pintuan kaya mabilis akong sumilip. "Andyan na yung kasagutan oh?"

"Ha?" Napakamot ako sa aking ulo.

"Tignan mo," utos niya na akin namang sinunod. Dahan-dahan naman akong lumabas para 

silipin

 kung sino iyon, pero kasabay nang 

pagkagulat

 ko ay ang 

panghihina

 naman ng aking tuhod. Dahil yung hinihintay kong tao na wala akong balita ay naroon at 

nakabuka

 ang dalawang braso.

"Ano pang hinihintay mo? Ayaw mo ba akong yakapin?" Tanong niya.

"S-syempre g-gusto!" Tugon ko saka siya tinakbo. 

Pagkayakap

 ay binuhat niya ako at saka hinalikan sa labi. Napansin ko na may kasama siyang dalawang bodyguard kaya 

nailang

 ako ng kaunti.

"A-ahh Seven...." Pigil ko sa kanya.

Sumimangot siya. "

Bakit

? Nahihiya ka ba?" Tanong niya na mabilis kong ikinatango. "

Pshh

 hindi naman sila ang hahalikan ko eh!"

Natawa na lamang ako sa 

inasta

 niya pero 

napasimangot

 ako ng maalala na hindi man lang niya ako 

kinontak

 o kinausap man lang.

"

Bakit

 ang tagal mo pa lang bumalik aber?" Tanong ko sabay tupi ng dalawang braso. Napakamot naman siya sa kanyang ulo at halatang nag-aalangan sa magiging sagot niya.

"

Aish

...i'm sorry Baby, alam mo naman 

kakabangon

 lang ng negosyo at kompanya, 

nilipat

 uli namin yung name ng company sa amin ni Kuya while inaasikaso rin namin ang kaso nila Tiana at Uno."

Tumango naman ako saka hinawakan ang kanyang kamay.

"Oh? Okay ka na ba?" Tanong ni Kuya na nagpagising sa akin sa pagbabalik tanaw noong nakalipas na buwan. Napangiti ako at napansin na wala nang mabigat na kung ano sa akin, pwera na lamang sa ngiti na nakakurba sa labi ko.

"O-opo Kuya..

"Very good! Ngayon pa lang Bunso.." bumuntong-hininga siya. "Ngayon pa lang sasabihin ko na hindi na kita pwedeng spoiledin kasi malaki na ngayon.

Kumunot na naman ang noo ko. "Malamang Kuya, atsaka ano bang ibig mong sabihin? Bakit parang nagpapaalam ka naman?" Tanong ko pwede mahina niya akong tinapik sa braso.

"Malalaman mo rin," saad niya saka tumingin sa aking likuran. "Oh? Andyan na pala sila eh?" Aniya kaya napalingon din ako sa kinaroroonan ng paningin niya. Bigla akong naging mas masaya nang makita sina Kuya Ryner, Alex, Light, Elvis, Rico at kasama na rin si Mr. Xiao na buhat buhat si Yego habang may iniinom na juice.

"Hi Andy!!" Lapit nila sa akin lalo na si Elvis na nag-aalala raw ng sobra.

"Natakot ako sayong bruha ka! Akala ko magiging sirena ka na roon eh!" Biro niya kaya halos mapatawa kaming mga nakarinig. Pero napawi iyon ng mahawi ang mga taong nasa tapat ko.

"Excuse me, excuse me yung asawa muna ang dapat sasalubong," saad ng isang boses. Nakita kong pinatatabi ni Seven ang mga ito hanggang sa matapat sila sa akin. Kinilig naman ang iba pati na rin si Yego na pumalakpak pa.

Biglang nagsalita si Light. "Oh paano? Tara na sa resort! Hangga't maaga kasi we all know na traffic—" naputol ang sasabihin niya nang mahina siyang batukan ni Rico.

"Mas excited ka pa sa nagpareserved ah? Loko! HAHAHAHA!" Biro niya saka nagtawanan ang mga ito. Napailing na lang ako dahil may tinatago pa lang ganoon ang nakakatatandang kapatid ni Seven.

"Oh siya sige sige magsisakay na kayo sa kotse niyo roon," pagsabat din ni Mr. Xiao sabay kindat kay Seven. "Alam mo na yan Anak.."

Napahawak ako sa dibdib ko hanggang sa maiwan na lang kaming dalawa ni Seven. Hawak niya ang kamay ko saka tumingin sa akin. Iniwasan ko itong tignan dahil sa sinabi niya kanina. "We have to go now Baby, may ipapakita ako sayo," yaya niya.

"Ano na namang kalokohan yan Seven ha," saad ko pero tumawa lang siya saka kami pumunta sa sasakyan upang umalis. Hindi naman ganoon katagal ang byahe dahil sa hindi traffic. Ang alam ko ay isang resort ang pupuntahan namin para maligo pero lumiko kami sa isang subdivision. Napakunot ang noo ko pero mas minabuti kong maghintay.

Alam kong masurpresang tao si Seven kaya hindi na ako magiging killjoy roon at isa pa alam ko namang pinaghandaan niya ang bagay na ito, kahit hindi na niya sabihin pa.

Mas minahal ko siya sa ganoong paraan, kakaiba kasi siya kung magmahal...yun bang elegante pero simple lang? Yung walang pagyayabang sa nagawa kung hindi ay ipagyayabang yung dahilan nang pag eeffort niya.

Bumaba kami sa isang blue gate at may tatlong floor na bahay. Namangha ako kasi bukod sa hindi naman kalakihan, ay sobrang nakakachatch naman ang atensyon kaya napatingala ako habang nakatakip sa may mata dahil sa sikat ng araw.

"Maganda ba?" Tanong niya sabay lingkis ng kanyang kamay sa aking bewang. Napatango ako at sumandal naman sa kanyang balikat. Naamoy ko na naman ang pabango niya na katulad lamang ng dati, walang bago pero nakakadala.

"Kanino ito Daddy? Ang galing nung idea," puri ko. "Atsaka bakit nga ba tayo narito? Hindi ba sa resort tayo?"

"Bahay natin yan, pasok na tayo," saad niya na nagpanganga sa akin. A-ano raw? Bahay namin? Binuksan niya ang gate at doon ay may paradahan ng kotse. Napahawak siya sa bewang niya sabay lingon sa akin. "Ano? Tutunganga ka na lang ba?"

"A-ahh s-seryoso ba yan Daddy?" Tanong ko pero hindi siya sumagot. Lumapit siya sa akin at at mabilis akong binuhat na parang sa bagong kasal, katulad noong ginawa niya sa rest house sa akin...malamang yung ginawa rin niya sa akin ay gagawin din niya rito.

Pinasok niya ako sa mabango at malinis na sala. Kumpleto na roon ng gamit at nasa tamang mga pwesto na katulad ng flat screen TV, Electric fan, sofa at mga designs na nasa wall. Kapag diniretso mo ang sala ay papunta na ito sa kusina na may kalakihan din at hindi nalalayo sa cooking area. Nasa tapat ng dining table ay ang hagdan papuntang second floor at nasa tabi ng hagdan naman ay ang refigirator na mas kalayuan sa pintuan ng CR.

"That's idea of Kuya, may alam kasi iyon sa design kaya ayun daig pa yung engineer," saad niya. "Tignan na natin yung taas?" 

Hindi na ako tumugon pero binaba niya ako saka hinila papunta sa taas. Pagdating namin doon ay may dalawang kwarto ang nasa hallway, isa sa kanan at isa kaliwa, sa dulo naman ay sa tingin ang terrace.

"Nasaan ang kwarto natin?" Tanong ko. 

"In the 3rd floor." Hinila niya uli ako saka kami umakyat sa 3rd floor kung saan ay may kalayuan ang isang pintuan sa handanan. Kulay black ang kahoy na pintuan niyon at may doorknob na mahaba. Katulad ng pintuan ni Seven sa kanyang office kaya para akong nagbalik sa pagiging assistant niya.

Binuksan niya iyon at sumalubong ang kama na may puting comfort at kulay blue na foam. Nakaayos ito kasabay ng tigdalawang unan sa magkabila. Sa tapat ng kama ay ang terrace na may dalawang upuan at isang mesa, na natatakpan ng sliding glass door. Sa kaliwa naman ay ang banyo rin habang nasa tabi ng kama ang closet at other stuff.

Napaluha na naman ako. "S-seven.."

"Why? Hindi ba maganda? Gusto mo ipaextend natin?" Aniya pero mabilis akong humiling at niyakap siya.

"I just want to say thank you very much..." Bulong ko. "Thank you kasi kahit di mo naman ito dapat gawin ay ginawa mo...nakakahiya."

"Listen Baby, ginawa ko ito kasi mahal kita, at gusto kitang bigyan ng magandang buhay pati na rin ang mga bata...i mean future sons or daughters," tugon niya na nagpalaki ng mata ko. "Hindi ba mas maganda kung naadvance ko na? Atlis we planned."

Pagtapos niyang sabihin iyon ay iginayak niya ako sa terrace. Dito ko nakita ang malawak na likod, pati na rin ang resort na pagliliguan namin. Naroon pala iyon at malapit lang. Natawa na lang ako dahil napakagaling ni Seven magpasaya. Niyakap niya ako habang nakatanaw kami sa kanila.

"Si Rico, naging mas active pa...i don't know pero nakakatuwa, humingi nga ng sorry sa akin eh, for being rude and bastard pero hindi ko alam kung seryoso ba ang loko, tumatawa kasi!" Sabi niya.

"Si Kuya naman, patuloy na sinusuyo si Troy," pagsagot ko. "Hindi ko alam na may ganoon palang ganap sa kanya noon."

Ipinatong niya ang kanyang ulo sa aking balikat. "Eh ang lokong Light, in relationship na kay Elvis...i hope maging matatag din sila katulad natin." 

"Sila na?" Hindi ko makapaniwalang sabi. "Sabi na eh."

Nagtawanan kami. Si Kuya Ryner naman ay walang balita pero parati silang magkasama ni Sir Alex. I guess may something na rin kasi naabutan ko sila isang gabi habang malapit sa sa isa't-isa. Si Sir Xiao naman ay busy rin sa pag aasikaso sa kompanya na mas lumago pa dahil pinagmerge ang kanyang natayong negosyo habang nabangon sa pagkakalugmok noon.

Matapos ng kwentuhan ay may dumating na dalawang pagkain. Pinadeliver ni Seven sa amin, tig-isang milkshake at maraming donuts. Ewan ko kung anong napagtripan niya pero may something akong naaamoy sa binili niya.

"Baby...tuwing gabi sinasabi ko na siguro kung di ako mayaman, hindi kita makikilala ano? May advantage pala yung pagiging tarantado ko." Bigla niyang sabi na nagpakaba sa akin. "Thank God i found you..."

Napangiti ako. Sumunod niyang ginawa naman ay ang pagtapat sa akin at ang pagluhod na ikinagulat ko. "Baby i know this is the right para tanungin at suungin ko itong chance na ito." 

"Seven..."

" Daddy's told me na kapag alam mong sigurado na kayo ng partner mo, at alam niyong wala nang doubt sa sarili lalong lalo na sa isa't-isa, at kung kaya niyo nang gawin ying mabigat na responsibilities, take a step para gawin yung dapat at iyon ay ang iharap yung taong mahal mo sa Diyos."

"U-uy.."

Mayroon siyang dinukit na box sa kanyang bulsa at mabilis na binuksan. "Now, can you be my partner in rest of my life?  Can you be my wife? Kahit parehas tayong lalaki? Kaya mo na bang gawin yung responsibilidad?" Tanong ko. 

"N-napakaraming tanong Seven.... Sunod sunod tanong na inilabas mo para lang sa simpleng sagot ko," naiiyak kong sabi. "Pero bakit hindi ko ibibigay yung sagot na yun sa taong nagmahal sa akin ng buo? Kaya Mr. Seven Corporal, sa lahat ng tanong na yan ay oo..."

"Fuck— i-i mean yes! Thanks God! Thank you very much Baby!!" Masaya niyang sabi habang nanlalaki ang mata. Niyakap niya ako at sinuot ang singsing sa daliri ko. Pagkatapos nu'n ay saka niya ako hinalikan at sumigaw sa hangin. "HOOO!! KITA NIYO YUN? PAPAKASALAN AKO NG TAONG MAHAL KO!"

Napahawak ako sa kamay niya saka lumawak ang ngiti. Tama nga si Nanay sa mga sinabi noon sa akin. Ang tunay na sikreto sa kasiyahan ay ang makamit ang goals, ang goals na kukumpleto sa buhay mo at madadala hanggang sa kamatayan mo. At kahit na simple lamang iyon basta magawa mo, tiyak wala kang pagsisisihan.

At yung goals ko? nakamit ko na. Simula noong mapagaling si Kuya, mabigyan ng magandang buhay sila Nanay, alagaan ang sarili, makahanap ng magmamahal at makakatuwang sa buhay. Lalong lalo na ang..

Oplan Taming Mr. Seven.

The end.

Omg!!! Ito naaaaa! Naiiyak ako! Another work ang natapos at nabigyan ng daan ang buhay, yung journey nila kahit maikli lang, atlis napasaya nila akk.

Especially kayo! Thank you for making me happy!! Salamat Aionics kahit ilan lang kayo, kahit di ako yung magaling na author ay di niyo ko pinabayaan😭

So yun proceed to the last two pages para sa announcements.

# Thanks Letter

Maraming salamat sa lahat ng nagbasa ng Taming Mr. Seven! I hope you enjoy my second BL story kahit di naman kagandahan!

First of all, naboboringan talaga ako sa kwentong ito eh like ahmmm yung character ni Seven is parang di naman ganoon kademonyo and Andy was mature na medyo di ko nadala

I'm so sorry for the first part chapters kasi nung time na yan wala pa talaga akong plano sa kanila unlike sa Wisteria na focus ko noon and then i never expect na dudumugin ito like parang lalangawin huhu kasi nga di ako tiwala rh

Pero nagbago yun nung binasa siya ng isa sa mga author ng binasa kong BL, maganda naman daw kaya ayun nainspired and so so nakakmangha kasi natapos ko na siyaaaa

Dapat tapos na talaga siya eh kaso ang OJT namin is two weeks then nag overtime lagi kami kasi HR. department kami at kailangan monitor bawat department like Health and Safety.

Also, di talaga yan yung ending eh and di rin yan yung mangyayari kaso di ko kaya! Kasi i want a simple story lang like walang third wheel ganun, pwera sa first part (daniel).

Arghh!! Huhu naiiyak ako!! Salamat talaga po, bawat comment niyo and feedback is my motivation especially yung isa dyan HAHAHAHAHA

SO YUN LANGGG!! Andy and Seven will be fine and live happily ever after!!

We proceed for another love story (side stories)🤗

Ps: nananawagan po ako sa mga authors/readers dyan na may alam paano mag ayos ng manuscript please Dm/pm me on my FB Account: Aio Lance 

Please huhu

# Side Stories!

![](https://img.wattpad.com/264bb5bf37033df35f211d5efdae815be9c3d546/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f6e746964456a33416c4f636251673d3d2d3238362e313637306339323563626566316131393435393035313234383236362e6a7067)

When the night is cold

(

Magiging

 On-Going na po siya)

![](https://img.wattpad.com/72581ae76284745b007e03b3298643b336f54d7c/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f4575335079544448306a693678413d3d2d3238362e313637306339326463303166383830363831383930363031383338372e6a7067)

Light's Off

![](https://img.wattpad.com/f1ae07f9b86d80f2fb9beace79a1d873872d5747/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f6156462d714e58584544335071773d3d2d3238362e313637306339333232353939623632373435373732303635383232312e6a7067)

Straight Up

![](https://img.wattpad.com/f806744f074064f218c991a649ed8d3adcc4ca23/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f4d61713037324345704a44484e513d3d2d3238362e313637306339333638646437303933653834393939373139343534352e6a7067)

WorkAholic

![](https://img.wattpad.com/6f13359668b3c912f99bfdda69f1ff70a042976a/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f756a43715f734874793032726e513d3d2d3238362e313637306361316463356461393632303134343337363332323131342e6a7067)

Mutual

![](https://img.wattpad.com/48cbab26e245c27ae9d3c95f28f767a6eae7ab23/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f68547268635f425175745f7058513d3d2d3238362e313637306361316664663263303637663232313833323037353237392e6a7067)

Guard me, Arc

(Mini fantasy)

![](https://img.wattpad.com/d3339f37c7aa485f4e5c59aee39d3dfe02643c99/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f575a576a63396e565f7830656c513d3d2d3238362e313637306361323462613063376464303231363433353338373733332e6a7067)

Rush

(Xiao and Uno's side story)

(Di po sila yung tunay or magiging 

magpartner

 sa taming, kumbaga alternate lang at puno ng What If)

Ps: Side's stories po yan but don't worry, di naman siya series kaya di lalabas ng madalas mga characters dyan hehe, and also po sana supportahan niyo ko sa mga yannn promise aayusin ko na po talaga huhu

Baka later or anytime 

marevise

 ko itong taming kasi feel ko ang lame huhu

Yun lang!! 

Salamat

! Hanggang sa muli!!

-Andy and Seven is signing off-

# Announcement!

Para sa naguguluhan at maguguluhan sa When the night is cold, Lance Steven Corporal is a eldest son of Andy and Seven, di lang lumabas sa epilogue because di pa sila kasal hehehe, yun lang! Malalaman niyo at makikilala sa next update ko doon, which is baka mamaya😅🤗

# Notice

Bibigyan ko na lang po kayo ng 3 days para magbasa muna bago ko iunpub mga kwento ko at marevise😅

Share this story:

Taming Mr. Seven (BL) (COMPLETED)

Introduction

Taming Mr. Seven

Prolouge

Taming 1

Taming 2

Taming 3

Taming 4

Not Update

Taming 5

Taming 6

Taming 7

Taming 8

Announcement

Taming 9

Taming 10

Table of Contents

Taming Mr. Seven (BL) (COMPLETED)

Install WattHub

Dismiss install banner?

Notifications