OS 1: We’re both childish

•|WE’RE BOTH CHILDISH|•

“Woi g*go, ano nga sagot dito?” Tanong ko kay Jay. Boyfriend ko.

Tiningnan niya ako ng masama. “Isa pang g*go mo, iyak ka sa sarap dyan.”

Tumawa ako dito at ngumuso. “Kiss.” Panghihingi ko ng halik dito.

“Ayaw.” Nilabas niya ang dila niya at nang-aasar na tumingin sakin.

“Edi wag, sino ka ba.” Irap ko dito.

“Edi wag talaga, di mo naman alam sagot sa tinatanong mo sakin kanina bleehhh.” Ganti nito at kinutusan ako sabay takbo palayo.

“Arghh p*tangina ka, ge, ang tumakbo bakla.” Sigaw ko dito. Maraming napatingin na studyante samin, umiling iling lang ang mga ito dahil nasanay na samin.

Tumawa siya ng malakas. “BWAHAHAHAHAHA baklang pikunin HAHAHAHA.” Asar nito sakin na nakatigil na sa malayo pagkatapos tumakbo.

“Tnginamo, break na tayo ggo, ayoko na sayo I hate you!” Childish kong pagkakasabi dito.

Agad naman itong naalarma at tumakbo agad palapit sakin na ikinatawa ko. Under siya sakin HAHAHAHA.

Nang makalapit ay agad niya akong niyakap.

“Joke lang naman eh, oh, kutusan mo na ako saka ano ba yang papasagot mo.” Sabi nito, Sa halip na kutusan ay hinalikan ko ito sa labi na ikinagulat niya.

“Hala hala, ggo! Tulonggggg! Rpeee! Rapeeee! Tulungan niyo koooo! Nirerape ako ni Yuhan my lovee” Sigaw nito na ikinatawa ko ng malakas pati na din ang nga nasa paligid namin. Nasa gym kami.

Kinutusan ko ito. “Baliw.” Natatawa ko paring sabi, tumawa ito ng mahina at niyakap ako bago ngumuso sakin. Hinalikan ko naman agad ito sa labi.

Smack lang sana pero dinilaan nito ang labi ko.

“Hoy prn! ptangina!” Sigaw ng isa sa classmate ko.

Nilayo namin ang mukha sa isa’t isa at sabay namin na pinakyuhan siya.

Hinila ako nito paalis sa Gym at sabay kaming naglakad papunta sa cafeteria.

I refused to come inside the Cafeteria, kaya siya na ang pumunta don mag-isa, sinabi ko na lamang order ko at naghintay sa labas.

Habang nagcecellphone ay tumingin ako sa harapan ko ng biglang may tumayo don.

Ngumiti ako ng makitang bestfriend ito ni Jay, si Rene Jannah, tinarayan niya lamang ako.

Sa totoo lang hindi kami nag-uusap nito, alam kong may gusto to kay Jay pero hindi lamang ako umiimik.

“Hi, Rene.” Pagbati ko dito.

“Don’t talk to me Yuhan as if we’re close.” Irap nito sakin.

“Then why did you approach me? Hindi ako pumapatol sa babae Rene, kahit na may boyfriend ako, lalaki pa rin ako umasta.” Pang-aasar ko dito.

“Nakakairita ka alam mo yon? Ang para sa lalaki ay babae kaya kami ang bagay ni Jay, bakit ba lagi kang nakaeksena samin huh?”

“Bakit ka ba galit na galit e magkaibigan lang naman kayo ano ba gusto mong mangyari maging bestfriend with benefits kayo? HAHAHAHAHA saka baka di mo knows allergic yon sa puday Rene.” Natatawa kong sabi.

“Arghh wag mo kong tawanang bakla kang p*ta ka, why can’t u just go to club and suck all men u see there huh?” Nandidiri niyang sabi sakin.

Doon nawala ang tawa ko at napalitan ito ng galit, mabilis ko siyang hinawakan ng mahigpit sa braso.

“What did you say b*tch?!” Napasigaw siya ng malakas nang mas lalo kong higpitan ang pagkakapisil sa braso.

Nang makita ko si Jay na malapit na samin, binitawan ko na ang braso niya. Nagulat ako ng bigla niyang itumba ang katawan niya na kunwaring napaupo siya sa lapag.

Oh putapeteng pavictim.

Agad na lumapit sa kaniya si Jay at kunot noong tumingin sakin. Tinulungan niya itong tumayo habang pinapagpagan ang binti.

“What did you do Yuhan?” Galit nitong sigaw sakin. G*go to ah, akalang hindi nakakasakit, di muna nagtanong kung sino nauna.

“He pushed me Jay tapos sabi niya bakit ba daw ako naging bestfriend mo, ayaw niya sakin Jay, bakit ba kasi siya pa ang napili mo.” Sumbong nito kay Jay at isinandal ang mukha sa dibdib ni Jay.

Agad na lumapit sakin si Jay dahilan para muntik ulit matumba si Rene na ikinatawa ko ng mahina. Lampa amp*ta.

Pero nagulat ako ng bigla akong itulak ni Jay sa balikat dahilan para mapausod ako buti hindi ako natumba at napaupo sa lapag.

“Ang immature mo Yuhan, babae yung tao tapos papatulan mo.”

Sumeryoso ang mukha ko bago ngumisi.

“Parang hindi naman.” Nakangisi kong sabi dito at tumalikod, naglakad ako palayo pero tumigil din ako habang nakatalikod pa din sa kanila.

“I’m breaking up with you, wag mo na akong kakausapin simula ngayon, kasi bubuka palang bibig mo, suntok na ang sasalubong sayo.” Itinaas ko ang kanang kamay ko at kumaway dito habang nakatalikod pa din, diretso ang tingin. Naglakad na ako palayo sa kanila.

Simula ng manyari yon kahapon ay hindi ko na pinansan o tinapunan man lang ng tingin si Jay na alam kong nakatitig sakin maghapon.

Papasok pa lang ako sa gate ng school nang biglang may umakbay sakin..

---

📌 I’m trying to earn extra kahit konti lang. Sulat is my passion, and your support really helps me continue doing what I love. 😊

20 pesos for each one shot story 250 pesos for all > 15 one shot stories

OS 2: Drink my blood then

•|DRINK MY BLOOD THEN|•

Nagsitakbuhan ang mga tao ng may naaninag silang mga bampira na papalapit sa kanila.

“Mama?” Tawag ng isang batang lalaki sa gitna ng kaguluhang nangyayari.

Ang kaniyang ina naman ay naglalakad rin at hinahanap ang kaniyang anak, nawala ang takot niya sa mga bampira na papalapit sa isiping nasa panganib ang kaniyang anak.

“Mama?” Tawag ulit ng batang si Ivan at lumingon lingon, hindi alam kung ano ang nangyayari.

Wala ng katao tao don dahil sa mga nagsitakbuhang mga tao sa takot na baka may gawin ang mga bampira sa kanila. Pati narin ang ina ng bata ay wala na don dahil sa paghila ng mga kaibigan nito sa ina niya sa isiping baka atakihin sila ng mga bampira.

Napatitig ang batang lalaki sa isang nilalang na tumayo sa harapan niya. Nakatingala ito dahil sa sobrang tangkad nito sa kaniya.

Tahimik lang na nakatingin ang bata sa binatang nakatayo sa harapan niya.

“Hi.” Pagbati ng binatang si Ark at nagsquat sa harap ng batang lalaki.

Ngumiti ng malawak ang batang lalaki kaya napatitig dito ang binata.

“Hello po, nakita mo po mama ko?” Tanong ng batang lalaki na may inosenteng mukha.

Nilapit ng binata ang mukha niya sa mukha ng bata.

Kumaway si Ivan sa mukha ni Ark kaya natauhan ito ngunit hindi pa rin nito nilalayo ang mukha sa bata.

“Nakita mo po mama ko?” Tanong muli nito.

Umiling lamang si Ark bilang sagot, hindi niya alam kung bakit hindi siya makapagsalita dahil siguro gusto niya na lamang titigan ang mukha ng bata habambuhay.

Nagulat siya at napaurong nang biglang idikit ng batang lalaki ang labi nito sa labi niya.

Tumawa ng malakas habang pumapalakpak si Ivan sa naging reaction ng binata habang si Ark naman ay natulala.

Natauhan lamang siya ng maramdaman niya sa paligid ang kaniyang pamilya.

“Gusto mo makita mama mo?” Tanong ng binata kay Ivan. Lumapit si Ark kay Ivan at binuhat ito.

Agad naman na yumakap si Ivan sa leeg ni Ark ng mabuhat siya nito.

“Opo.” Ngiting ngiti na tugon ni Ivan kay Ark kaya napatitig na naman ito sa bata.

“Sige, dadalhin kita sa kaniya pero may gagawin muna ako sayo, papayag ka ba?” Tanong ni Ark sa batang si Ivan.

“Anong po gagawin niyo sakin?” Inosenteng nakatitig si Ivan kay Ark.

Inilabas ni Ark ang pangil niya at tumingin kay Ivan, inaasahan niyang lalayo at matatakot ang bata pero iba ang nangyari, hinawakan ng bata ang pangil niya na ikinatawa ng mahina ni Ark.

“Bakit po ako wala nito, saka ahh ang gagawin niyo po sakin ay kakagatin niyo ako?” Tanong ng bata na tinanguan ni Ark.

“Ayoko po, masakit, matulis po.” Nakangusong sabi ni Ivan kaya napatitig si Ark sa labi nito at hindi namalayan na idinikit niya ang labi sa labi ng bata.

Pangalawang halik namin. Ark, maghunus dili ka, bata ang hinahalikan mo.

Napapikit ng mariin si Ark sa naisip.

Nang minulat ng binata ang kaniyang mga mata ay napatitig ang batang lalaki sa mata niya na parang namamangha.

“Wowww, pula. Paborito ko pong kulay yan.” Manghang sabi ni Ivan.

Hindi ito pinansin ni Ark at tumitig lamang dito bago nilapit ang kaniyang bibig sa leeg ng bata.

Habang si Ivan naman ay napahawak sa buhok ng binata nang maramdaman ang kakaibang pakiramdam sa leeg niya.

Unti-unting umangat ang mukha ni Ark at tumingin kay Ivan na nakatitig lamang sa kaniya.

“You’re mine now…” Bulong ni Ark kay Ivan.

Unti-unting umangat sila sa ere.

Nakatulala pa din ang bata hanggang makarating sila sa tapat ng bahay nila.

Tumatawa ng mahina si Ark habang tinatapik ang mukha ng batang si Ivan.

“Nandito na tayo, ano pala pangalan mo?” Tanong ni Ark kay Ivan na ngayon ay bumalik muli sa dating nakangiti.

“Ivan Agoncillo po, kayo po?”

“Ark.”

“Art po?”

Tumawa ng mahina ang binata. “Ark. K.”

“Ahh Ark. Kuya Ark.” Tumango ang binata at dahan-dahan na ibinaba ang ang batang lalaki.

Hinawakan ng binata ang mukha ng batang lalaki. “Sige na, una na ako.” Paalam ng binata. “Babantayan kita palagi mahal ko.” Dagdag ni Ark at tuluyan ng lumisan.

“OO NAMAN PRE, ang sarap ng labi non, ewan ko nga kung bakit hanggang ngayon ramdam ko pa rin.” sagot ko kay Mark.

Pinag-uusapan kasi namin yung nangyari noong bata pa ako. Siya lang rin ang kaibigan ko na naniniwala sakin na nakakita at nakakausap na ako ng bampira.

“Baklang bakla Ivan ah HAHAHAHA, gusto ulit mahalikan e.” Asar niya sakin.

“T*nginamo, don ka na, sumbong kita sa girlfriend mo, nag-iinom ka na naman e.” Pananakot ko dito.

“Ay g*go nagjojoke ako.” Bawi niya, tumawa ako ng malakas dito.

“Ano, uwi na ako ha.” Paalam ko dito at niligpit ang mga gamit ko.

“Sige pre, sunduin ko na din si love.” Sagot nito.

Naglalakad ako ngayon dahil hindi ako masusundo ni Papa kasi may business meeting siya.

Napahinto ako nang makarinig ng mga taong nagsisigawan at tumatakbo. Nanlaki ang mata ko ng maaninag ang mga bampirang papalapit samin.

---

📌 I’m trying to earn extra kahit konti lang. Sulat is my passion, and your support really helps me continue doing what I love. 😊

20 pesos for each one shot story 250 pesos for all > 15 one shot stories

OS 3: I don’t see you as a friend

•|I DON’T SEE YOU AS A FRIEND|•

Sumasayaw ako dito nang EOEO by UNIQ sa gitna ng court, court ng school ofcourse. Malawak ito kaya may mga nagbabasket ball, nagvovolley ball, sumasayaw sa gilid pero kami nandito sa gitna dahil sa mga g*go kong kaibigan.

Nang marinig ko yung chorus ay tumapat ako sa kaibigan kong si Brix Lavadia at sinayawan siya.

(bul lorida you better run kkok kkok sumora ne meorikarak boilla bur bul bul lorida You better run got ne gwirul tteril ssiren Whut? jonbu da sorichyora Wi yu wi yu wi yu nol jabagal ttekkaji Wi yu wi yu wi yu nol jabagal ttekkaji)

Nakaupo si Brix sa harap ko kaya lumuhod din ako tulad ng ginawa ni Yibo habang sinasayaw ang chorus ng EOEO.

Tumatawa ang ibang mga kaibigan ko sa pinagagagawa ko, lima kaming magkakaibigan, si Brix, Kurt, Mark, Ivan at ako na si Kris.

“G*go to, tahimik si Brix tas ginugulo mo.” Sigaw ni Kurt habang tumatawa. Habang sila Mark at Ivan naman ay naghahampasan ng bag.

Tumingin ako ulit kay Brix na umiiling sakin habang nakangiti. Tahimik yan pero hindi siya KJ.

Tinigil ko ang pagsayaw at lumapit kay Brix, Inakbayan ko siya at hinila palapit sa bandang dibdib ko.

“Ayos ba Brix HAHAHAHA.” Kumawala ito sa akbay ko at nag ok sign ito sakin.

“Ano palang title nong sinayaw mo sakin?” Tanong nito at inakbayan ako.

“EOEO by UNIQ, you know, Kpop” Tumango tango ito sakin.

I’m not into kpop really, I’ve just heard this kind of song to my classmate and ofcourse I like it, I even started to stalk every members of UNIQ. Nalaman kong bunso si Wang Yibo at ang tawag sa bunso ay maknae.

Kung ako mahilig sumayaw at kumanta, si Brix naman ay mahilig manood ng movie or series at makinig ng kanta. Yes, siya mahilig makinig ng kanta, ako mahilig kumanta.

Simula ng stalkin ko yung mga member ng uniq ay maraming ng lumalabas o na nagrerecommend na ibang pang kpop groups like Bigbang, Bts, Seventeen, Exo, there are even a girls like Red velvet, Twice, Blackpink and more.

But I don’t watch those, I usually watch hip hop dance then this Uniq came so I started to like their song and dance but sadly they are inactive as of the moment.

Lumapit sakin si Ivan. “Pre, ito sayawin mo, bagay sayo, mapilantik ka e, Korean ata to or Chinese. Dumaan sa fyp ko e.” Pinakita nito ang cellphone sakin.

Maikling clip lang yon sa tiktok, bata ang sumasayaw, nakalagay sa hashtag na #jj, #trainee.

“Alam ko to e! Alam ko kung pano sayawin yan pre! HAHAHAHA.” Natatawa ako sa excitement na nararamdaman.

Mmmh’ by Kai, Mmmh ang title tas si Kai ang sumayaw, I don’t know what groups he was in, maybe seventeen? Or exo.

“Ge nga, sample.” Sigaw ni Ivan.

Sumunod na sumigaw ay si Kurt. “Sample, sample!”

“Ge, ge, connect mo na cellphone mo sa speaker.” Sabi ko kay Ivan, kinuha ko yung headband ni Mark na rabbit. Sinuot ko ito hindi para design sa ulo ko kundi gagawin na piring.

“Ay, ay, ano to, adonis HAHAHAHA mang-akit ng girls pre, macho dance.” Sigaw ni Mark habang tumatawa.

Tumingin muna ako kay Brix na nakatingin sakin ng malamig.

Luh, ano na naman kasalanan ko dito, parang kanina lang, ganda ng pag-uusap namin e.

Ginawa ko ng piring yung rabbit headband “Sige na, start mo na Ivan!” Sigaw ko dito.

Nang marinig ko yun ay nagsimula na akong sumayaw, sinusundan ko ang bawat beat nito.

“Wuhooo, kaibigan ko yan.” Rinig kong sigaw ni Mark na ikinatawa ko.

Sumunod naman si Kurt na sumigaw. “Pre, pag sumikat ka wag mo kaming iwan ha, bespre poreber.” Tumatawa ako habang sumasayaw.

Nang matapos na ang tugtog ay tinanggal ko na ang piring ko, nagulat ako na halos lahat ng tao sa court nakapalibot sakin, nakapaikot sila habang nakatingin sakin.

“Oy! Oy Ivan, bakit dimo sinabi, daming nanonood ggo ka! Isa ka pa Kurt, tngina niya ulol!” Sigaw ko dito, pantakpan sa hiya na nararamdaman ko.

Tumingin ako kay Brix para sana humingi ng tulong nang tingnan niya lang ako ng malamig, ang seryoso ng t*nginang to.

“Oh alam kong gwapo ko pero tapos na palabas kaya shoo, shoo HAHAHAHAH joke lang, nga pala, wala akong time para bigyan pansin kayo pag nagpa-authograph kayo.” Walang hiya kong sigaw sa mga estudyanteng nakapalibot. Tumawa ang mga ito.

“Kapal ng mukha mo ulol!” Sigaw ng isang lalaking estudyante.

Pinakyuhan ko lamang ito, bumawi naman ito sa pagtaas ng middle finger na ikinatawa ko.

Tumabi ako ulit kay Brix.

Tinaas ko ang dalawa kong kilay sa kaniya. “Ayos ba?” Inakbayan ko ito.

Inalis niya ang braso ko na nakaakbay sa kaniya at tumayo.

“Problema mo pre?” Tanong ko dito.

Tiningnan ako nito ng malamig. “Follow me.” Utos nito na ikinasimangot ko.

“Ayoko, tinatamad ako maglakad.” Sabi ko dito.

Napaatras ako nang lumapit ito sakin at hilahin ako patayo, hinila ako nito palayo sa court.

“Oy Brix ano ba! Wait, t*ngina brix, oy Kurt yung bag ko, dalhin mo na lang pag-uuwi na kayo ha!” Natataranta kong sabi.

Tumawa lamang ang tatlo samin ni Brix.

Pinasakay ako nito sa kotse niya.

“Ano ba kasi problema mo pre?” Tanong ko ulit dito. Hindi ako nito sinagot na ikinasimangot ko.

“Maging pipe ka sana.” Inis kong sabi dito.

Nang makarating kami sa condo niya ay hinila ulit ako nito.

Tinulak ako nito sa kama nang makapasok kami sa kwarto niya.

Napahiga naman ako kaya umupo ako ulit. “Oh ano ng gagawin? Magagalit si mama pagnatulog ako dit–– ay g*gi ito yung CD na regalo ko sayo diba? Ang ganda ba?” Tanong ko dito at inabot yung CD bago tiningnan yon.

Nagulat ako nang bigla niyang kunin sakin yon at tinapon na lamang sa kung saan, pero mas lalo akong nagulat nang kubabawan ako nito.

“P-pre, g-g*go, Brix, anong gagawin mo.” Kinakabahan na sabi ko dito at umaatras habang nakahiga.

Hinuli nito ang hita ko at pinatigil sa kakagalaw. “I’m pissed.” Malamig na sabi nito sakin.

Kahit sa gitna ng gantong sitwasyon, nagawa ko pa rin magbiro.

“Oh, hello pissed, how are you?” Napangiti ako ng tumaas ang sulok ng labi nito, alam kong pinipigilan ng g*gong to na matawa.

Kahit na kinakabahan ay pinisil ko pa rin ang pisngi nito. “Tumawa ka na, pinipigilan mo pa.”

Bigla siyang naging seryoso. “Seriously. I’m pissed right now.”

“At me? What did I do?” Tanong ko dito.

“You dance infront of so many people, that’s enough reason to make me pissed.”

“And? Do I not have a rights to dance in front of many ppl?” Balik tanong ko dito.

“Not on my watch.” Inis na sabi nito at tuluyan na akong dinaganan.

“Pero okay lang sayo nong sinayawan kita? Nakikipag-usap ka pa sakin.” Tama naman ako ah, di naman siya nainis sakin nong sinayawan ko siya.

“it’s because you dance for me, damn it!” Napipikang sagot nito, malapit ng manuntok pero ewan ko ba na-aamuse akong tingnan siya sa lagay niya ngayon.

Tumitig ako dito, He’s really handsome, he’s a jaw-dropping. Not that I swing that way. Yes, I find him attractive when we first met but liking him? No, like bro hahaha I’m not gay.

“Wait, not on your watch? Then leave when you see me dancing in front of many people so you can always be at peace. And please you’re not my mother to tell me what I will do or won’t do.” Asar rin na sabi ko dito.

Dumilim ang mukha nito. “Pinipikon mo talaga ako no’ then take this.” I was about to ask what does he mean when he buried his face on my neck and started to lick and nip it.

“Tngina, brix, uhmmm.” Tngina pigilan mo ungol mo Kris.

---

📌 I’m trying to earn extra kahit konti lang. Sulat is my passion, and your support really helps me continue doing what I love. 😊

20 pesos for each one shot story 250 pesos for all > 15 one shot stories

OS 4: Pre, gusto mo raw ako?

•|PRE, GUSTO MO RAW AKO?|•

Napatingin ako kay Bryle Amante na nakaupo sa malapad na bato habang nagcecellphone, unti-unting umukit ang mapaglarong ngisi sa labi ko nang may maisip ako na katarantaduhan.

Si Bryle Amante ang sikat dito sa school, kumbaga siya yung badboy sa apat na magkakaibigan kasi lagi yang galit, yung kilay niya laging magkasalubong pero dahil ako yung tarantado, abnormal, happy go lucky at mapang-asar sa school na to e wala sakin pagkabadboy niya, wala akong pake don, kapag napagtripan kita, asahan mo gagawin ko talaga.

Everyone! I am Shun Villafuerte, the one and only mapang-asar sa school na to, thank you!

Tumayo ako habang nakatingin pa din kay Bryle, maglalakad na sana ako palapit sa kaniya nang may pumigil sa kamay ko.

“Shun, t*ngina ka, si Bryle yan, magkakagulo lang kayo.” Napangisi ako dahil alam na alam ng kaibigan kong si Yuri ang bawat galaw ko.

Hinilamos ko lang ang kamay ko sa mukha niya at tuluyan ng naglakad palapit kay Bryle.

Tumayo ako sa harapan ni Bryle, agad niya naman akong napansin at unti-unting inangat ang masamang tingin sakin.

Tanggalin ko mata nito.

“Umalis ka sa harapan ko, ayokong masira ang maganda kong umaga dahil lang sa panget mong mukha.” Diba, ang galing ng salubong ng t*nginang to.

“E? Maganda umaga mo sa lagay na yan? Masama ang tingin? magkasalubong ang kilay?” Ngiti ko dito.

Lalong sumama ang tingin nito. Nagulat ako nang wala siyang ginawa, tinalikuran lamang ako nito habang nakaupo pa din siya.

Usually kasi maninipa yan or manununtok e, napapansin ko siya lagi kaso wala pa yung pakiramdam ko na pagtripan siya, ngayon lang lumabas kaya ito ako ngayon.

“Pre, may sasabihin ako.” Sabi ko dito at umupo sa tabi nito. Tinignan lamang ako nito ng masama at bumalik sa pagcecellphone.

“Pre, Gusto mo raw ako?” Natawa ako ng mahina nang biglang marahas siyang tumingin sakin.

“Totoo ba yon pre?” Alam kong maraming nakatingin samin kasi badboy na yung pinagtripan ko e, naghihintay ang mga yan ng kalalabasan ng pang-aasar ko.

Tumayo lamang ito at naglakad palayo sakin pero agad akong sumunod.

Kinulbit ko ito.

“Pre? Talaga bang gusto mo raw ako pre?” Hindi ako nito pinansin kaya kinulbit ko ito habang sumusunod sa kaniya sa paglalakad.

“Pre?” Hindi ito sumagot.

“Pre?” T*ngina sumagot ka!

“Pre, kalat sa buong school na gusto mo raw ako?”

“Pre, totoo ba yon pre?”

Hindi ko napansin na napunta na kami sa abandonadong building, walang katao tao dito dahil sa kalat na may nagmumulto daw.

Pft HAHAHAHA mga duwag! Di naman totoo yon.

“Pre?” Sa wakas ay tumingin na siya sakin.

Ngumiti ako dito ng malawak. “Ano? Totoo ba yon pre? Na gusto mo raw ako?” Pantitrip ko pa rin dito.

Tumigil ito sa paglalakad at tumitig muna sakin.

“Yeah I like you baby, Okay ka na ba?” Nagulat ako at biglang napaurong sa sinabi niya.

D*mn, hindi ko inaasahan yon, I can’t say that he’s joking because he don’t do jokes.

Napaatras ako nang bigla siyang lumapit sakin, siya naman yung nakangisi habang papalapit sakin.

“Oh? Bakit ka umaatras? You keep on asking me if I like you, and my answer is yes, matagal na kitang gusto.” Humakbang ulit ito palapit sakin kaya napaatras ako.

“N-nagjojoke lang naman ako pre at alam ko rin na nagbibiro ka.” Kinakabahan akong ngumiti dito, ewan ko kung bakit.

“I know that you know I don’t do jokes.” Ngisi nito.

“Sorry pre, napagtripan kita, sige pre, una na ako ha.” Tumalikod na ako at handa nang tumakbo nang bigla niya akong hapitin sa bewang at ipinaharap sa kaniya.

Inilapit nito ang mukha sakin kaya napahawak ako sa kamay niyang nakapalibot sa bewang ko, pilit kong inaalis ito pero mahigpit ang kapit niya dito.

“Bakit ayaw mong ituloy? Tanungin mo ako ulit.” Hinawakan nito ang pisngi ko at dinama ito kaya napausod ang mukha ko.

“H-hindi na hehe, naiintindihan kitang ayaw mong mapagtripan kaya hindi ko na uulitin. Sige na pre, pakawalan mo na ako para matahimik na tayo.” Ngumiti ako dito pero hindi pa rin nawawala ang kaba ko.

Pilit akong kumakawala sa hawak niya pero dahil mas malaki siya sakin, ang hirap tuloy.

F*ck I regret teasing him.

Nagulat ako nang hilain ako nito papasok sa isang building at isinandal ako sa pader.

“A-ano to pre? A-anong gagaw–– Hmm…” Bukas ang nanlalaki kong mata dahil hinalikan ako nito.

Inilayo nito ang mukha sakin at ngumisi. Inilabas nito ang dila niya at tinudyo tudyo ang labi ko.

“Open your mouth baby.” Sabi nito at itinuloy ang pagtudyo sa labi ko.

Natauhan ako don.

“Pwe! I’m not gay Amante!” Galit kong sabi dito.

“I’m not gay either Villafuerte.” Mahinang sabi nito habang nakangisi pa rin.

“Then what the f*ck are you doi—” Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang kinuha niya yung opportunity na yon na ipasok ang dila sakin habang nagsasalita ako.

Ramdam ko ang dila niyang pinaglalaruan ang dila ko na tahimik lang dahil hindi na makapagsalita. Nanlalaki ang bukas kong mata pa din.

Pero mas nanlaki ang mata ko nang makakitang dumaan na nakaputi sa likod ni Bryle.

T-t*ngina, M-multo, Multo yun!

---

📌 I’m trying to earn extra kahit konti lang. Sulat is my passion, and your support really helps me continue doing what I love. 😊

20 pesos for each one shot story 250 pesos for all > 15 one shot stories

OS 5: Next!

•|NEXT!|•

POSTED

Napasigaw ako nang mapost ko na yung story ko sa timeline ko, ang hina kasi ng signal e ngayon malakas na.

By the way, I love making one shot stories so I was so happy when I posted this story entitled “Love me, my prince.”

As usual, marami agad na nagreact, Not to brag but I really have a lot of supporters.

Sad ending itong story ko na to, maraming nagcomment ng part 2, yung iba naman ay nagcocomment next, nagmamakaawa na may part 2, wag daw tragic kineme.

Pero ayoko na, gusto ko nga magpaiyak saka kaya ng one shot e, edi sana two shots nilagay ko.

Yeah I’m a boy but I love making and reading stories, some people find it weird but I don’t care, this is my hobby, my happiness.

Nakuha ng atensyon ko yung comments na sunod sunod sa pagsabi ng next. Hindi ko na lang ito pinansin at pumunta na lamang sa messenger, may isang new message requests kaya binuksan ko ito only to find out that it’s the guy who commented next more than 10 times.

He messaged me. “Mr. Yuri, next.”

He’s using a dummy account

I accepted his message request and message him back. “There’s no next kuya, may nakalagay na na The end po.”

Nagulat ako sa biglaang pagchat nito. “Please next po, buhayin mo si Kianna.”

I chatted him back again. “I’m sorry Kuya, wala na talagang next.”

Pumunta muna ako sa kusina at nagtimpla muna ng gatas, tumingin ako sa pinto ng kahousemate ko, anong oras na, hindi pa siya gising, hindi kami masyadong close non, nakapag-usap lang kami nang kailangan namin pag-usapan ang mangyayari sa bahay, kung paano paghahatian ang mga babayaran.

Umiling na lamang ako at bumalik sa kwarto ko, binuksan ko ulit ang message ko at nagulat ako ng tinadtad ako nito ng chat, puro “next” more than 50x ang chat niyang next.

Agad naman akong nagtype. “KUYA, WALA NA PO TALAGANG NEXT, KAYA NGA ONESHOT, EDI SANA NILAGAY KO TWO SHOTS KUNG MAY KASUNOD PA.” Capslock na para dama, hindi kasi makaintindi e.

Nairita ako nang bigla niyang sabihin na. “Report or next?”

Sinong tinakot nito. “Bahala ka, ang kulit mo, report mo kung gusto mo wala na akong pake don.” Madiin ang bawat pindot ko sa cellphone ko, nakakasira to ng umaga t*ngina.

“Mag-aaya ako ng maraming tao para ireport ka!” T*ngina nakakalaki na to ah.

“Kung umasta ka parang kang bakla, ireport mo wala akong pake, maghanap ka pa ng tutulong sayo t*nginaka nakakasira ka ng araw, bait ng pakikitungo ko sayo, sinira mo lang. This is my last chat, i don’t wanna argue with you.” Nang masend yun ay nilagay ko siya sa ignore at dumiretso na sa youtube at nanonood don ng kung ano-ano.

Wala pang ilang minuto ay may kumatok sa pinto ng kwarto ko. Hindi pa naman bayaran ah?

Bumaba ako sa kama at binuksan ang pinto. Nagulat ako nang pagbukas ko ay tinulak ako nito pabalik sa kama.

“The f*ck!” Sigaw ko nang makahiga ako.

Nanlaki ang mata ko ng kubabawan ako nito. “Ano ba Rico Jimenez!” Sigaw ko dito at pilit na tinutulak siya.

Si Rico Jimenez yung tinutukoy kong kahousemate ko. Minsan lang kami mag-usap nito pero ito siya nasa ibabaw ko.

OS 6: Zombie Apologize

•|ZOMBIE APOLOGIZE|•

Nakatulala lang akong nakatingin kay Justine na unti-unting nagiging zombie, nagkakaroon na siya ng sugat sa mukha.

“Justine…” Bulong ko.

Tumingin ito sakin habang nakatilt ang ulo at nagsisimula na siyang umangil.

Napatingin ako sa leeg niya. Ang sarap.

Tumakbo ako palapit sa kaniya at kinagat siya sa leeg na ikinagulat niya.

“CUT!”

“CUT!”

“Ano ba naman yan Kian, tao ka! Tao! si Justine ang zombie, siya dapat ang kakagat sayo!” Inis na sabi ng director.

Narinig ko ang bungisngis ng kasamahan ko dito, napatingin ako kay Justine na nakataas ang sulok ng labi halatang pinipigilan ang tawa.

Napakamot ako sa batok. “Sorry direk, gutom lang.” Pagrarason ko dito.

“Hindi ka pa kumakain?! Jusko ka talagang bata ka. Oh mamaya na natin ituloy tong set na to! Yung mga nagugutom kumain na! Wag damihan ha, tatakbo pa kayo, sasakit tiyan niyo!” Sigaw ng director bago umalis.

Naglakad muna ako papasok sa dressing room para magpalit. Nagulat ako nang nasa likod ko na si Justine.

Tumawa ito. “Bakit ka nangangagat? Ginulat mo ako.” Natatawa pa rin nitong sabi.

“Ah, ano, ano kasi, ahm feeling ko kasi ako yung zombie.” Nahihiya kong sabi dito.

Gusto ko na maghubad pero nahihiya ako dahil nandyan siya e.

“Sure ka? Akala ko natakam ka sa leeg ko kaya ikaw ang nangagat.” Nang-aasar nitong sabi kaya tumalikod ako dito.

“Lumabas ka na, magbibihis pa ako.” Sabi ko na lamang dito habang nakatalikod parin.

Nagulat ako ng niyakap niya ako mula sa likod.

“Why not undress in front of me babe.” Hinawakan niya ang baba ko at pinatagilid sa kaniya. Tinaas baba nito ang dalawang kilay na nanunudyo.

Yumuko lamang ako. “Lumabas ka muna.”

Tumawa muna ito bago ako pinakawalan. “Okay babe, i love you mwah”

Lumingon ako dito at ngumiti. “I love you more.”

Pinisil nito ang pisngi ko bago tuluyan ng lumabas.

Justine is my boyfriend for 5 months and I’ll make sure that we’ll still be together til God take us to heaven. Hahaha.

Naghubad ako ng pang-itaas ko, nang maghuhubad na sana ako ng pang-ibaba ko ay may narinig akong sumipol.

“Witwew shexshi” Namumula ang mukhang dinuro ko si Justine.

Kinuha ko yung damit kong ipapalit at pinantakip sa katawan ko. Oo lalaki ako pero hindi naman lahat ng lalaki komportable na ipakita katawan nila kahit kanino.

“Lumabas ka na, ilock mo pinto.” Naiinis kong sabi dito.

He just laughed and stare at my face down to my body. Lumunok ito bago tumingin sakin at ngumiti. “Okay babe, ito na talaga, lalabas na talaga.” Kumindat ito sakin na ikinapula ko.

Nang makalabas siya ay mabilis akong nagbihis habang nakatingin sa pinto baka mamaya nandyan pala ulit siya e.

Nang makapagbihis na ako kay lumabas ako ulit. Nakita ko si Justine na kumakain kasama ang mga Co-actor.

Umupo ako sa tabi niya at nginitian siya, ngumiti ito pabalik at inakbayan ako pero agad ko itong tinanggal para walang makahalata.

Sumeryoso ang mukha niya na ikinaguilty ko. Kung siya gusto niya ng ipaalam, ako naman ang pumipigil dito, ayaw ko lang na masira ang future namin, hindi namin alam kung ano-anong magiging reaction ng mga kasamahan at fans namin.

Simula nong ginawa ko yon ay hindi niya na ako pinansin kaya ako na ang lumalapit dito.

Nang matapos ang shooting namin ay nakita ko siyang dumiretso papuntang CR kaya sinundan ko agad ito.

Tumambay muna ako sa labas, nang makita ko itong lumabas mula sa isang pinto ay agad akong lumapit dito at ngumiti. Napayuko ako nang lagpasan ako nito

Pero agad ko pa ring sinundan ito. “Babe, date tayo sa sabado.” Aya ko dito.

“May pupuntahan ako.” Malamig niyang tugon.

“Ahm sa linggo? Oo nga sa linggo, sa linggo na lang babe.” Ngumiti ako ng malawak nang tumingin ito sakin. Tumigil ito sa paglalakad kaya tumigil din ako.

“Marami akong gagawin.” Tipid nitong sabi at tuluyan na akong naiwan.

Ang sakit.

Mas lalong sumakit nang tumabi sa kaniya si Sam na co-actor din, sabay silang lumabas habang nag-uusap.

Lumipas ang araw ay ganon pa rin siya. Hindi niya pa rin ako pinapansin, hindi na ba siya nasanay sakin na laging kong ginagawa yon dahil hindi pa ako handa.

Habang naglalakad ako para pumunta na kay Direk ay nadaanan ko si Justine, mukhang may hinahanap siya.

Lumapit ako dito at inobserbahan siya sa kung ano ang hinahanap niya.

“T*ngina nasan na ba yung ballpen na yun.” Bulong bulong na sabi nito.

Napalingon siya sakin nang tumawa ako ng mahina. Tinuro ko ang tainga niya kung saan nakasuksok ang ballpen niya.

Agad naman itong nahihiyang kinuha ang ballpen mula sa tainga niya.

Akala ko papansinin na ako nito pero  nilagpasan niya lamang ako at dumiretso na kay Direk.

Pinunasan ko ng madiin ang mata ko para pigilan ang namumuong luha.

Pero tuluyang pumatak ang luha ko nang lumingon ako sa kanila direk at yun na mismo yung scene na hahalikan ni Sam si Justine sa gitna ng kaguluhan.

Yes, pareho kaming may leading lady, si Sam ang leading lady ni Justine. Habang akin naman ay si Pia.

Nang kami na ang susunod ni Pia ang kikilos ay umakto ako na parang professional. Hinapit ko sa bewang si Pia nang makitang hahablutin siya ng isang zombie. Hindi lang ang katawan namin ni Pia ang nagdikit pati na rin ang labi namin. Wala sa script yon, aksidente lang.

“Stop! ang galing, good job Kian and Pia. Hindi ko ineexpect yun, ginawa niyo ng wala sa script pero ayos lang yon dahil mas gumanda ang part na yon.” Tuwang tuwa na sabi ni Direk.

Alam kong umaakto rin na professional si Pia pero natawa ako ng mahina ng makitang namumula ang mukha niyang lumayo sa akin. Napatigil lamang ako sa paggalaw nang may maramdaman akong matang nakatitig ng matalim sakin.

Napatingin ako kay Justine, umiling iling ito sakin bago tuluyan ng umalis at dumiretso sa dressing room.

Sinundan ko ito, malapit na ako sa pinto nang malakas niyang sinara ang pinto ng dressing room.

OS 7: Wish to see you again

•|WISH TO SEE YOU AGAIN|•

Tumayo ako at maglalakad na sana papasok sa hospital nang may nahagip ang aking mga mata. Isang lalaking kakatayo lamang mula sa pagkakaupo sa wheelchair.

Nanlaki ang mata ko nang makita ang lalaki na naglalakad patawid sa kalsada. Ang bagal niya maglakad kaya nasa gitna palang ito, nakita ko na malapit na mag green light pero nasa gitna pa rin ito kaya agad akong tumakbo at niyakap ang lalaki bago pilit na mabilis na tumakbo sa gilid, napatingin ako sa lalaki nang mapansing hindi ito makatakbo at napagtanto ko ngang bulag ang lalaki, nang makita kong nag green light na ay walang ano-ano’y tinulak ko ang katawan ko kasama ang lalaki pero agad kong hinawakan ang ulo niya at dinikit sa dibdib ko para hindi ito mauntog.

Napangiwi ako nang malakas ng tumama sa sahig ang aking katawan pero nagpapasalamat din dahil walang nangyari sa ulo ko, napatingin ako sa lalaking nakapatong ang ulo sa dibdib ko nakahinga ako ng maluwag nang makitang walang nangyaring masama sa mga buto niya.

“Haru!” Rinig kong sigaw ng babae kaya napatingin ako rito at nakitang natataranta itong lumapit samin.

Hinawakan ng babae ang mga braso ni Haru at pinaupo ito. Tumulong naman ako sa pamamagitan ng pagtulak ng mabagal kay Haru paupo.

Nang wala ng nakapatong sa dibdib ko ay agad akong bumangon at tumayo. Tinulungan ko ang babae na patayuin si Haru.

“Thank you for saving my brother.” Kausap ng babae sakin.

Tumango ako dito. “Welcome, but Miss if you’re the one who was asked to look for him, please focus on him, sinasabi ko to dahil nakita kong may tumawag lang sayo ay agad ka ng tumalikod sa kapatid mo.” Hindi galit pero mahina ang pagkakasabi ko sa babae.

Napayuko naman ang babae. “I’m sorry, it won’t happen again.”

“It’s ok miss, I’ll get going.” Tumango ako sa magkapatid. “Take care you two.”

Tumitig muna ako kay Haru bago tumalikod at nag-umpisang maglakad pero napatigil din ng magsalita si Haru.

“Miss? If you’re still here, Can I have your name? By the way I’m Haru Torente” Agad na napalingon ako dito.

Miss huh? Mahinang natawa ako sa sinabi ni Haru. Sabagay maraming nagsasabi na pambabae boses ko.

Itatama sana ng kapatid ni Haru si Haru kaso pinigilan ko agad ito.

“Haru… Nice to meet you Haru, I’m Ren Vicente.” Ngumiti ako kahit alam kong hindi naman ito makikita ni Haru.

“Thank you Ren for saving me, I know that saying thank you wasn’t enough so I would like to get your number to send—–” Pinutol ko agad ang pagsasalita nito.

“It’s fine. Really. Natural lang naman na tulungan kita dahil nakita kita, maraming gagawa non kaya don’t bother to do it.” Mahinahon na sagot ko dito.

“Ahm okay, but can I atleast treat you lunch?” Napangiti ako sa alok nito.

“I don’t mind.”

Ngumiti ito na ikinangiti ko rin. “Then let’s go, Ate Macey, pwedeng ikaw na ang bahala sa lahat?” Tumango naman agad ang ate niya sa sinabi ni Haru.

Nang babalik siya sa pagkakaupo ay agad akong na lumapit at inalalayan itong umupo.

Lalampasan na sana namin ang harap ng hospital nang biglang akong tinawag ng isang nurse.

“Sir, please bawal po kayo sa labas.” Sabi ng nurse nang makalapit ito samin.

Kumunot ang noo ni Ate Macey at tumingin sakin

“Why?” Tanong ni Ate Macey

Magsasalita sana si Nurse Cha nang pigilan ko ito.

“Wala to, Ate Macey, Haru, ayos na ako, sige na at maglunch na kayo, kailangan ko ng bumalik sa loob.” Ngiti ko sa mga ito.

“Ha? Bakit? Isa ka ba sa nurse dito?” Sunod-sunod na tanong ni Macey sakin.

“Then order na lang tayo online, actually gusto ko lang rin lumabas para makalanghap ng sariwang hangin, kailangan kong magstay sa loob ng hospital kasi malapit na akong operahan sa mata.” Sabat ni Haru na ikinagulat ko.

“Tara na ate Macey. Grab na lang tayong food. Ren pwede ka naman sa room ko sa loob no?” Sabi ni Haru.

“Yes, Haru.” Sagot ko dito.

Kumakain na kami dito ng inorder ni Ate Macey habang nag-uusap usap.

“Haru, kailan operation mo?” Tanong ko sa kaniya.

“Malapit na, ahm two weeks? Three? Hindi ko alam kay Mama’t Papa.”

“Sana maging successful, magp-pray ako na maging successful operation mo Haru.” Sabi ko dito, nakatingin ako sa kaniya habang kumakain kami at nag-uusap, kaya niyang kumain ng siya lang mag-isa dahil kutsara naman iyon at napapakiramdaman niya pero hindi maiiwasan na may matapon ng kaunti sa gilid-gilid.

Ngumiti ito sakin. Nakakasilaw ang mukha niya. “Salamat Ren, magp-pray rin ako na ma-promote ka bilang nurse.” Napangiti ako sa sinabi niya.

Nang makitang medyo nahihirapan siya sa sabaw ay agad akong lumapit sa kaniya at kinuha ang kutsara niya. Ako na ang humakot ng isang kutsarang sabaw.

“Ahh” pagpapanganga ko dito. Agad naman niyang binuksan ang bibig niya kaya dahan-dahan kong nilapit ang kutsara sa bibig niya.

Napatingin ako kay Ate Macey na nakatingin samin, nang mapansin ako nito ay ngumiti siya sakin, ngumiti ako pabalik.

I stopped feeding myself, si Haru muna inuna ko.

“Tapusin mo na ang pagkain mo, kaya ko na.” He suddenly said.

“No, i will just feed you first, kaunti na lang naman yun.” Balik na sabi ko dito. Tumango na lamang ito at hinayaan ako.

I went out of Haru’s room after we’re done eating.

Nurse Cha’s worried face greeted me when I enter my room.

“Sir Vicente, I hope this won’t happen again, alam niyo naman pong bawal kayong lumabas.” Sabi nito sakin.

“It will happen again.” Tipid kong sabi dito. Napayuko naman ito. “Bakit ba ako bawal lumabas e ako nga ang kusang bumalik dito? I only have three weeks to live kaya ano pang saysay ng kagustuhan niyong wag akong lumabas.”

“It’s for your safety Sir.” She said still having her head bowed.

“My safety? Hindi mo ba ako maintindihan tatlong linggo na nga lang itatagal ko, kung may nangyari man sakin na masama sa labas, ayos lang yon, inunahan ko lang ang buhay ko.” I get the pillow on my bed before I sit there.

“I’m sorry Sir, I will just call your doctor.”

“Don’t, inaantok na ako.” Tumango naman ito at tuluyan ng lumabas.

I was about to lie down when I saw Ate Macey at the door.

Napatayo ako at agad na lumapit sa kaniya.

“Ate.” Ngumiti ako dito.

Ngumiti rin siya sakin.

“Pasok ka Ate Macey.” Aya ko dito.

Tumango ito at tuluyan ng pumasok. Pinaupo ko ito.

“I’m sorry I didn’t mean to eavesdrop. Nong lumabas ka kasi sinundan kita para sana magsalamat muli. Akala ko pupunta ka sa nurse station pero nagulat ako ng pumunta ka dito.” Paliwanag niya.

“it’s fine ate.” Ang tanga ko, nakalimutan kong isara ang pinto, kung nasara ko sana edi nakita ko si Ate Macey.

“Ahm… Ren, is it true? Lahat ng sinabi mo sa nurse?” Tanong niya na makikitaan mo ng lungkot.

“Yes ate hahaha, if you’re pertaining to what I said about having only three weeks to live. Yes po.” Napakamot ako sa batok habang nakangiti sa kaniya.

“Haru would surely be devastated when he find out about this. Alam kong ngayon ngayon lang tayo nagkakilala Ren pero napansin ko na agad si Haru na may gusto siya sayo, lahat kasi ng mga taong nadadaanan namin ay hindi siya palaimik pero sayo agad siyang nagpakilala. Marami siyang ikakagulat tungkol sayo kapag nakakita na siya, unang una yung akala niyang babae ka dahil sa boses mo pero lalaki ka pala, pangalawa hindi ka na magtatagal.” Sabi niya na madadama mo ang lungkot doon. Napayuko pa ito.

Hinagod ko ang likod nito.

“Ako na bahala magpaalam sa kaniya ate.” Ngumiti ako dito.

Mahigit isang linggo na ang lumipas mula nang magkakilala kami ni Haru. Close na close na rin kami, pati rin si Ate Macey close ko na rin, kapag bored ako kay pumupunta ako sa kanila para makipagkulitan.

“Ayos na ba?” Sabi ni Haru habang nakahawak sa braso ko. Nasa tabi niya ako, nakatayo, habang siya nakaupo sa hospital bed.

Pinipicturan kami ni Ate Macey.

“Hindi pa nga e, si Ate Macey kasi kanina pa tumatawa, hanggang ngayon pinipigil niya tawa.” Sumbong ko dito habang natatawa ng mahina.

“Ate Macey namannn, ayusin mo na kasiii” Naiinis na sabi ni Haru.

Natatawa akong tumingin kay Ate Macey na nakahawak na sa tiyan at pinipigilang bumulinghit sa tawa.

“Ate Macey! HAHAHA umayos na kasi, inis na sayo si Haru oh, Haru Haru Haru sexiest.” Kanta ko sa panghuli habang tumatawa, bumaba naman ang kamay ni Haru sa bewang ko at pinisil ito ng malakas na ikinausod ko.

“Aray Haru ang sakit!” Hinawakan ko ang dalawang pisngi niya at pinisil ito ng malakas na ikinasigaw niya.

“Oh loverbirds tama na! Pipicturan ko na kayo ng maayos, natatawa lang ako sa mga headband niyong bunny at tiger HAHAHA lakas makaspecial child ah HAHAHA.” Natatawang sabi ni Ate Macey na ikinabulinghit ko sa tawa.

Natawa rin si Haru hanggang sa tatlo na kaming hindi mapigilan na hindi tumawa.

Ilang saglit din ang lumipas ng maayos ang lahat, nakapagpicture na kami ng maayos.

Umupo ako sa tabi ni Haru nang makaramdam ng sakit sa ulo. Matinding sakit.

Umalis pansamantala si Ate Macey para bumili ng makakain.

Sinubsob ko ang noo ko sa balikat ni Haru. Napadiin ako dito nang lalong tumindi ang sakit.

“Ren? Tama na Hahaha tumatawa ka pa rin ba? Pigilan mo baka mautot ka na.” Natatawa niyang sabi na ikinangiti ko kahit papaano.

“Ahh!” Sigaw ko ng hindi ko na kaya ang sakit.

“Ren? Ren ayos ka lang ba?” Naramdaman kong gumapang ang kamay niya sa braso ko.

Inilayo ko medyo ang katawan ko sa kaniya. Ayokong malaman niya na lalaki ako, siguro kapag nakakita na siya okay lang sakin dahil kahit ayaw niya na sakin malapit na rin naman akong mamatay.

Pero agad kong naisubsob ang mukha ko sa hita ni Haru nang malakas na kumirot ang ulo ko.

Napaiyak na lamang ako sa sakit. Ito yung dahilan kaya ayaw ko magstay sa bahay, kaya mas ginusto ko na lang dito sa hospital, ayaw kong makita ang pamilyang kong nasasaktan habang nakatingin sa sitwasyon ko, ayokong makita ang sakit sa mga mata nila lalo na at alam kong grabe silang maapektuhan dahil ilang linggo na rin ay mawawala na ako. Yes I have a brain tumor na hindi na pwedeng macure. Tinaningan na ako ng doctor.

“Ren? Ren, sumagot ka nga bakit ka umiiyak, nasan na ba si Ate. Hey Ren?” Kinapa kapa niya ang ulo ko at balikat ko, nang makapa niya ang magkabilaang pisngi ko ay agad niya itong inangat at iniharap sa mukha niya.

Sa gitna ng pagluha ay napangiti ako dahil sa mukha ni Haru, Ang gwapo niya. How i wish na babae nga ako at wala akong sakit, ako na mismo mag fifirst move, ako na mismo manliligaw sa kaniya.

Naramdaman ko ang kamay niya na pinupunasan ang pisngi ko.

“Don’t cry sugar, may problema ka ba? May masakit ba sayo?” Lumawak lalo ang ngiti ko dahil sa pagtawag niya sakin ng sugar.

Sa hindi malaman na dahilan ay mas lalo kong nilapit ang mukha ko sa kaniya.

Napatigil siya sa pagpahid sa pisngi ko. Alam kong naramdaman niyang nilapit ko ang mukha ko sa kaniya.

One inch na lang ay magdidikit na ang mga labi namin.

Dahan-dahan akong pumikit at tuluyan ng dinikit ang labi ko sa labi niya.

Napapikit ako nang makaramdam na naman ng kirot sa ulo. Hindi ko na nakayanan at tuluyan ng sumampa, umupo sa hita niya at sinubsob ang mukha sa leeg niya at doon malakas na sumigaw.

“Ang sakit Haru…” Umiiyak na sabi ko.

Hinagod hagod niya ang likod ko.

“Kung nakakakita lang sana ako edi alam ko na kung ano masakit sayo, please sabihin mo kung anong masakit sayo.” Nagmamakaawang bulong niya sa akin.

“W-wala to Haru.” Dahan-dahan akong umalis sa hita niya pero agad niya akong pinigilan sa pamamagitan ng paghawak sa bewang ko padiin sa kaniya. “Haru, kaya mo naman na mag-isa dito diba, may ipapakuha ka ba para maitabi ko na sayo bago ako umalis, may pupuntahan lang ako.” Bulong ko dito. Nahihilo na ako.

“Wag ka muna magtrabaho, may masakit sayo e, kaya ba ng nurse na gamutin niya sarili niya?” Natawa ako ng mahina sa sinabi niya.

Oo iniisip niya paring nurse ako, kaya ako lagi nandito dahil sinabihan niya si Ate Macey na ako ang kunin niyang personal nurse, inukupa niya ako ng isang buwan. Pumayag ako dahil gusto ko rin naman siyang makasama kaso nga lang hindi naman ako nurse.

Hinalikan ko ito sa pisngi bago ako pilit na umalis sa kandungan niya.

“Kaya ko. Sige na, mamaya darating na rin si Ate Macey.” Dahan-dahan akong naglakad sa pinto kahit na nahihilo ako.

Sumusuray akong lumabas sa kwarto ni Haru. Napahinto ako at napaiyak nang sunod-sunod na kumirot ang ulo ko. Pinilit kong maglakad habang dumadaan sa pader ang kamay ko, ito lamang ang makakapitan ko. Lalong tumindi ang hilo ko.

Nagpasalamat ako kay Nurse Cha ng madaanan niya ako at tulungang pumasok sa kwarto ko. Bumagsak ako sa kama at tuluyan ng nawalan ng malay.

Inunat ko ang braso ko at minulat ang mata. Napatingin ako kay Ate Macey na nasa gilid ko nakaupo habang may ginagawa sa cellphone.

Napansin ako nito. Agad niya akong tinulungang umupo.

“Akala ko kung ano ng nangyari sayo, pinakaba mo ako Ren.” Hinampas ako nito ng mahina sa balikat.

Tumawa lamang ako dito.

“O, ito nga pala, binili kong pagkain, pinadala yan ng bebe mo.” Nagtataka akong tumingin sa kaniya. “Sino pa ba? Si Haru, ikaw talaga.” Namula ako sa sinabi niya kaya natawa siya. “Uyy kinikilig siya, kailan mo pala ipapaalam kay Haru na lalaki ka at hindi babae?” Tanong niya.

“Billion years.” Sagot ko dito, babatukan niya sana ako sa ulo pero hinampas niya na lamang ang hita ko na ikinatawa ko.

“Malapit ko ng sabihin ate.” Seryosong sagot ko dito.

Tahimik akong kumakain habang si Ate Macey naman ay panay daldal.

Si Haru ay nakatulog na raw.

“Sana itong dadaang isang linggo na siya operahan at maging successful ito para maabutan pa niya ako at makita. Gusto ko rin siyang makita na nakakakita na.” Mahinang sabi ko.

Napayuko si Ate Macey. “Actually Ren, I got a confirmation letter, two weeks pa bago siya maooperahan.”

Natawa ako ng mapait. “Sana magkaabutan pa kami.”

Inangat ni Ate Macey ang mukha niya at tumingin sakin kaya nakita ko ang mata niyang may namumuong luha.

“By the way ate, what is the exact date of Haru’s operation?” Tanong ko dito para kahit papaano ay gumaan ang paligid.

“Feb 28” Mahina niyang sagot.

Nabitawan ko ang kutsarang may laman na kakainin ko na sana.

Agad na napatingin sakin si Ate Macey.

“What’s wrong Ren?” Tanong agad nito.

Itinabi ko yung platong pinagkakainan ko.

Napayuko at sunod-sunod na tumulo ang luha.

“A-ate.” Umiiyak kong sabi habang nakatungo parin.

Hinawakan nito ang balikat ko. “Ano ba yun Ren? May masakit ba sayo? Wag mo akong pakabahin please.” Niyugyog niya ang balikat ko.

Tumingin ako dito at pilit na ngumiti kahit na sunod-sunod na tumutulo ang luha ko. “Feb 27 or 28, sa dalawa lang dyan, wala na ako dito sa mundo. Yan ang sinabi ng personal Doctor ko sakin, hindi niya raw inuunahan ang kapalaran ko pero binabase niya ito sa tuwing chinicheck niya ako, two weeks na lang and between Feb 27 or 28 ang itatagal ko dito.”

Agad siyang umiyak ng malakas at niyakap ako ng mahigpit.

“Rennn! Hindi ko kayaaa” Iyak nito, gumanti ako ng yakap dito habang umiiyak ng tahimik.

Habang nag-iiyakan kami ni Ate Macey ay biglang sumakit ang ulo ko kaya pinakawalan ako ni Ate Macey.

“Ren? Ren? Ayos ka lang ba? Sabihin mo lagi sakin kung anong masakit ha.” Sumisinghot nitong sabi na tinanguan ko.

“Masakit ang ulo ko ate, may kumirot.”

ONE WEEK LEFT, napangiti ako ng mapait sa isiping yun, isang linggo na lang goodbye world.

“Ate Macey, si Ren? Umalis ba? Hindi ko na naririnig boses niya.” Napatingin ako kay Haru.

Lumapit ako dito at hinawakan ang balikat niya. “I’m here.”

Ngumiti ito. “Akala ko umalis ka na, bakit ang tahimik mo?”

“Bili lang ako snacks ha. Wag gagawa ng milagro.” Kinuha ko yung malambot na tela at binato kay Ate Macey, natatawa lamng itong lumabas.

Tumingin muli ako kay Haru na ngiting ngiti.

“May iniisip lang ako kaya tahimik ako.” Sagot ko dito.

“Ahh by the way hindi ka naman laging pagod noong hindi pa kita kinuhang personal nurse ko no?”

Naguilty ako bigla sa tanong niya, maybe this is the right time to tell him the truth.

“Haru?”

“Yes sugar?” Hindi ko namalayan napisil ko ang balikat nito dahil sa naramdamang kilig nang tinawag niya akong sugar.

Sumeryoso ako muli. “Kapag ba nalaman mo na yung mga alam mo sakin ay hindi naman totoo, magagalit ka ba sakin?”

Kumunot ang noo nito. “What do you mean?”

“Ang alam mo ay babae ako diba?” I seriously asked.

He nodded. “Yes, bakit papakalalaki ka na?” Natatawa niyang tanong.

“Lalaki na talaga ako.” Mahina kong sabi.

“Pft HAHAHAHA tabi ka sakin, matulog ka na lang ulit tas managinip kang lalaki ka na.” Sabi niya habang tumatawa. “Bakit? Lesbian ka na ba HAHAHA matapos mo akong halikan, tas magiging lesbiana ka.” Dagdag niya.

Namula ako sa part na matapos ko siyang halikan.

“I’m serious Haru, lalaki ako.” Seryoso ko paring sabi.

“Hmm.” Nakangiti niyang sabi.

Ayaw talaga maniwala ng lokong to.

“Haru! Lalaki nga ako, bakit ba ayaw mo maniwala?!” Naiinis ko ng sabi.

“How can I? Kung boses mo pambabae, kutis mo pambabae, umupo ka na sa hita ko kaya alam kong magaan ka na pambabae rin ang gaan mo. So paano ako maniniwala?” Nangingiti nitong tanong.

Naramdaman niya yata ang pagpapadyak ko ng paa dahil sa inis kaya kinapa niya ang kamay kong nasa balikat niya.

“Bakit ka ba naiinis? Sige, ganto na lang, tutal pinagpipilitin mo then do you have a proof na lalaki ka?” Tanong niya.

Napalunok ako ng pumasok agad sa isip ko na ipahawak sa kaniya ang ano ko.

Bad Ren!

“Here, damahin mo buhok ko, diba sobrang iksi? Pang lalaking gupit.” Hinawakan ko ang kamay niya at nilagay ito sa ulo ko.

“Ren, anong klaseng proof yan e marami ng babae ngayon na panglalaki ang buhok.” Umiling iling ito.

“D*mn ano bang gagawin ko para mapaniwala ka!” Inis kong sabi.

Tumawa siya. “Tigilan mo kabaliwan mo, yan ang magagawa mo.”

Sinamaan ko ito ng tingin kahit alam kong hindi niya ako nakikita.

Nang may maisip ay walang ano-ano’y kinuha ko ang kamay niya at nilapat ito sa dibdib ko. Nagulat ito at akmang aalisin ang kamay niya pero hinigpitan ko ang hawak ko dito at ako na mismo ang gumalaw non para damahin ang dibdib ko. Bawat bahagi ng dibdib ko ay pinadama ko na sa kaniya.

“Naniniwala ka na?” Mahinang tanong ko.

Tumigil ito at napalunok. Naramdaman ko ang kamay niya na kung saan saan na dumadapo. Inangat niya pa ang isa niyang kamay at pinadapo ito sa likod ko.

Natawa ako don dahil baka iniisip niya na ang pinahawak ko sa kaniya kanina ay likod ko.

“Baka flat chested ka lang talaga.”

Binatukan ko ito.

“Kahit na flat chested ang babae, may laman pa rin yon, malalaman mo parin na babae siya, alam ko dahil kay mama ako umiinom ng gatas nong bata ako tss. Amina nga, oh, pisil pisilin mo na dibdib ko kung may makakapa ka.”

Parang naging kamatis ang mukha ko ng pinsil pisil niya nga ang dibdib ko.

Nanginig ang katawan ko ng pisilin niya ang isang n-pple ko. G-go to ah.

“Lalaki ka nga…” Hindi makapaniwalang sabi niya na ikinangiti ko.

Pero napalitan ng gulat at sunod-sunod na mura ang lumabas sa bibig ko nang bigla niyang hawakan ang ibabang pag-aari ko.

Agad akong lumayo habang nakatingin sa kaniya ng hindi makapaniwala.

“Y-you! Bakit mo ginawa yon ha!” Sigaw ko sa kaniya.

Pero nakatulala lamang siya.

Hindi niya ma-take?

Ayaw niya na kaya sakin?

Sa isiping yon ay unti-unti akong tumayo ng tuwid. “A-ano? N-ngayon naniniwala ka na?” Pilit kong hindi mautal pero wala sakin ang swerte.

Lumapit ako sa kaniya at tinapik ang braso niya. “H-hoy.”

Nawala naman siya sa pagkakatulala pero hindi na siya umimik.

Ayaw niya na talaga siguro sakin.

OS 8: Mr. Bully

•|MR. BULLY|•

I am Blaky (bleyki) your baby, you can call me blaky-baby, Hahaha kidding aside.

Naglalakad ako ngayon papasok sa school, I’m a transferee by the way.

Napaupo ako nang biglang may tumulak sakin ng malakas. Napatingin ako sa tumulak sakin at nakitang nakangisi lang ito sakin.

“Walang nag-inform sa kaniya?”

“Wala pa yata, yan mabubully pa nga.”

“Kawawa talaga mga transferee kay Hanst.”

Rinig kong bulungan ng mga tao.

Napaigik ako ng sipain niya ako sa binti. D*mn, nagsquat ito sa tapat ko at hinawakan ang kwelyo ko bago hinila palapit sa kaniya.

Narinig ko ang pagkapunit ng kwelyo ko.

“You can cry, don’t worry they won’t judge you but I will.” Tumawa ito ng mahina. Napapikit ako ng makitang sasapakin niya ako sa mukha.

Pero napamulat din ng hindi maramdaman ang kamao niya. Nakita ko itong nakatingin sa bagay na nahulog mula sa bulsa ko.

Kinuha niya iyon at binitawan ako ng marahas. Jelly ace iyon, favorite ko, iisang store lang ang pwedeng mabilhan non mula sa bahay hanggang dito.

Binuksan niya yon at tinikman.

“Hmm… Not bad. You can go now but don’t forget to buy me like this everyday. Hindi lang yan ang aabutin mo kapag isang araw lang na hindi mo ako nadalhan ng ganto.” Tumingin ito sakin at naglakad na palayo.

Agad akong tumayo at sinundan siya.

Napansin naman agad niya ako kaya napalingon siya sakin. Pinaningkitan niya ako ng mata. Hinawakan niya ako sa leeg at hinila palapit sa kaniya.

“Following me huh? Babawiin mo sakin to? Pft.” Binitawan niya ng marahas ang leeg ko kaya napaubo ako. Marahas talaga siya.

Nang makabawi ay nginitian ko ito. “Hi, I’m Blaky, you’re Hanst right? Narinig ko sa schoolmates natin.”

Tumingin lang ito sakin ng masama at dinuro duro ang ulo ko kaya napausod ako.

“Hinding hindi mo ako magiging kaibigan loser. Tandaan mo yan.” Sa huling pagduro niya sa ulo ko ay sobrang diin na halos mapaupo ako.

Kaya ko naman siyang labanan e pero ayoko, gusto kong kaibiganin na lang siya.

Kinuha ko ang bag ko mula sa likod ko at nilabas ang maraming jelly ace na dala ko.

“Meron pa ako dito oh, marami, gusto mo?” Pinakita ko sa kaniya ang mga jelly ace ko kaya napatitig siya don.

Tiningnan niya ulit ako ng masama at kinuha lahat ng nasa kamay ko bago tumalikod sakin.

Hindi ko na ito sinundan sa paglalakad pero tinanaw ko ito. Kumaway ako dito habang nakangiti nang lumingon siya sakin.

Tumalikod na ako at nagsimulang hanapin ang room ko.

Wala namang nangyari, may kumakausap sakin, may nakikipagdaldalan kahit bago palang ako.

Nang maglunch ay hinanap ko agad si Hanst. Napangiti ako ng makita siya sa garden, sa tapat ng Principal office, may mga kasama siya kaya napasimangot ako.

Gusto ko kapag lalapit ako sa kaniya, siya lang mag-isa, ayokong may kasama siya.

Napatingin siya sa gawi ko. Tinitigan lamang ako nito at bumalik na ulit sa pakikipag-usap sa mga kasama niya, kaibigan niya? Must be.

Tumalikod ako ng nakasimangot dumiretso na sa canteen.

Nasa gitna ako ng pagkain nang may umupo sa tapat ko kaya inangat ko ang tingin ko dito.

Napangiti ako ng malawak ng makitang si Hanst iyon, inismidan lamang ako nito pero hindi yon dahilan para matanggal ang ngiti ko.

Napatingin ako sa ulam niya, kukuha sana ako dito nang tapikin niya ang kamay ko gamit ang tinidor kaya napaaray ako at napasimangot.

Siya na lamang ang nilagyan ko ng ulam ko.

“Masarap yan, tikman mo.” Ngumiti ako dito.

“Tsk.” Sagot niya lang.

“Psh.” Sagot ko lang rin dito.

Sinamaan ako ng tingin nito at binatukan. Hinuli ko ang kamay niya na patuloy pa rin sa pagbatok sakin.

“Ang sakit ng ulo ko.” Ngumiti ako ng maliit dito. Agad naman itong tumigil at nagsimula ng kumain.

TUMAKBO ako papunta sa laging tinatambayan ni Hanst, napangiti ako ng makita siya na nag-iisa don.

Nakatulala ito kaya nang lumapit ako dito ay ginulat ko ito kaya sinamaan niya agad ako ng tingin. Pinakita ko sa kaniya ang mga jelly ace ko kaya agad niyang nilantakan ito.

“Saan mo to nabibili?” Tanong niya.

“Ayokong sabihin, ako na lang lagi bibili para sayo.” Ngumiti ako dito. Umiwas lamang ito ng tingin.

Pinisil ko ang pisngi niya, sinamaan niya lamang ako ng tingin.

Ilang linggo na ang nakaraan, hindi niya na ako sinasaktan, sinasamaan lamang ako ng tingin o di kaya ay kunwaring babatukan ako tapos pipitikin niya ako sa kamay.

Napansin ko na naman na tulala ito kaya nilapit ko ang mukha sa kaniya. Nagulat naman siya don at lumayo sakin na ikinatawa ko ng malakas, natigil lamang ako sa pagtawa ng akbayan niya ako at takpan ang bibig ko gamit ang kamay niya.

“Uhmmm! Mmmm! Ayok––hmmmm. Ayoko na! Hindi ko na uulitin.” Sigaw ko ng pakawalan niya na ako. Ngumisi naman ito sakin. Binatukan ko lamang siya.

NILAPAG ko sa counter ng store ng pinagbibilihan ng jelly ace, ang mga binili kong jelly ace para sakin at para kay Hanst.

Bumili rin ako ng mga maiinom.

Nang makarating sa school ay agad akong dumiretso kay Hanst. Tumakbo ako palapit dito, hindi ko napansin ang bato na malapit kay Hanst kaya natisod ako pero buti yung mukha ko ay bumaon sa tiyan ni Hanst.

Hinawakan agad ako ni Hanst sa braso. “Okay ka lang ba? Tumayo ka nga, tingnan natin kung may sugat.”

Umiling lamang ako dito at niyakap siya ng mahigpit at mas lalong binaon pa ang mukha ko sa tiyan niya.

Ang bango niya…

Tumayo na agad ako ng ilang minutong nakalipas, nakatitig ito sakin kaya nginitian ko lang siya at ibinigay ang mga jelly ace na binili ko para sa kaniya.

“Naiinis ako kay Mama.” Biglang sabi nito ng mahina kaya napalingon ako dito habang kinakain yung jelly ace.

“Bakit?” Tanong ko dito.

“Laging kapatid ko ang kinakampihan kahit na halata namang mali ang kapatid ko.” Ngumiti ito ng mapait.

Hinila ko ito at inakbayan siya bago ko siya sinubsob sa didbib ko.

“Wag ka ng umiyak.” Tudyo ko dito, napaaray ako ng kagatin niya ang gilid ng dibdib ko. “Seryoso nga, bata pa lang yata kapatid mo kaya lagi siya kinakampihan, wag ka mag-aalala maiisip din ng mama mo mga maling nagawa ng kapatid mo.” Bumaba ang tingin ko sa kaniya at ngumiti.

“Hindi yun bata, matanda lang ako ng isang taon don.” Nakanguso na sabi niya kaya napatitig ako sa labi niya.

Umiwas ako ng tingin.

“Ganon talaga ang buhay, hindi napapansin ng mga tao na bawat ginagawa o sinasabi nila ay may naaapektuhan na isang tao pero kung ako sayo, iwasan mong maapektuhan para hindi ka masyadong masaktan.” Pinakawalan ko ito at tumayo na.

Winagayway ko sa kaniya yung inumin na binili ko para sa kaniya.

“Sakin yan?” Tanong niya.

Tumango ako dito. “Oo para sayo pero hindi ko muna ibibigay.” Tumawa ako.

Sinamaan ako ng tingin nito bago ngumisi. “Subukan mo, puro pasa yang katawan mo pag hindi mo binigay sakin agad yan.”

“Scam ba yan? Hindi mo na nga ako pinipitik sa kamay e.”  Nang-aasar na sabi ko dito.

Tumitig sakin ito bago umiwas ng tingin.“Bigay mo na sakin yan, seryoso ako.”

“Seryoso rin ako, pagnahabol mo ako pati inumin ko sayo na.” Tinaas taas ko ang dalawang kilay ko para lalo siyang maasar.

Wala siyang inaksayang oras at tumakbo sakin palapit pero agad din akong nakakilos at tumakbo ng mabilis.

Wag kayo. Winner ako lagi sa sprinter.

Nang hindi ko na siya maramdaman sa likod ko na humahabol sakin ay tumigil ako at lumingon.

Nakatigil ito habang nakatingin sakin.

Ngumiti ako rito ng nang-aasar. “Kaya pa? HAHAHA pacheck-up ka na tanda! Hirap na makatakbo ah.” Tumawa ako ng malakas.

“Sige lang tumawa ka lang, lagot ka sakin kapag nahabol kita.” Sigaw niya sakin.

“Lagot ka sakin kapag nahabol kita nyenye.” Panggagaya ko dito na ikinasama ng timpla ng mukha niya.

HAHAHAHAHAHA pikon amp.

Hinabol ako ulit nito kaya mabilisan rin akong tumakbo.

Tumigil ako ulit nang hindi siya maramdaman kaya lumingon ako ulit.

Nakita ko siyang nanlalaki ang mata na nakatingin sa likod.

“Si Ma’am, si Ma’am.” Tinatansya niya ang boses na para hindi kami marinig ng iba kahit na malayo siya sakin habang tinuturo niya ang likod ko.

Natataranta naman akong tumingin sa likod. Hinahanap ang tinuturo niya.

“WAAAAAHHHHH” Sigaw ko dahil sa gulat nang may pumulupot na kamay sa bewang ko.

Lumingon ako para tingnan kung sino pero napalayo rin agad ng muntik ng magdikit ang labi namin ni Hanst.

Pilit akong kumakawala. Nang hindi ako makawala ay kinagat ko ang braso niya kaya nabitawan niya ako.

Lumingon ako dito at nakita siyang hawak ang braso niya habang masamang nakatingin sakin.

Ngumiti ako dito. “Bleeehhhh.”

Nagsimula ulit akong tumakbo pero nadapa rin dahil may nakausling bato.

Nabitawan ko lahat ng hawak ko at napatingin sa tuhod kong may sugat at  dumudugo.

Napatingin ako kay Hanst na agad lumapit sakin.

“Yan takbo pa, bakit kasi ang lampa mo, pangalawa mo na to.” Sermon niya na parang siya si Papa ko.

Kinuha niya lahat ng mga pagkaing nabitawan ko at nilagay sa bag ko bago ako binuhat na pang bridal style.

“Anong gagawin mo? San tayo pupunta?” Nakatingala kong tanong dito.

Bumaba ang tingin niya sakin pero agad ring umiwas ng tingin. “Saan pa ba? Edi sa clinic para malinis yang sugat mo, ang lampa mo kasi.”

“Kung hindi mo kasi ako hinabol.” Nakanguso kong sabi rito.

“Kung hindi mo ako sinabihang habulin ka.”

“E kung hindi ka nagtangkang kunin ang mga dala ko.”

“Ikaw ang nag-utos na habulin ka para makuha ko pati inumin mo.” Sinamaan niya ako ng tingin. Tumawa lang ako rito at pinisil ang pisngi niya.

Tumitig siya sakin habang naglalakad pero agad na tumingin sa dinadaanan niya.

OS 9: Serious Vs. Serious

•| SERIOUS VS. SERIOUS|•

Seryoso akong naglalakad habang nasa gilid ko ang kaibigan ko na kanina pa daldal ng daldal. Si Kai.

Habang naglalakad ay kinuha ko ang cellphone ko mula sa bulsa ko pero habang kinukuha ko ito ay may nakabanggaan ako.

Hindi ko na tinuloy ang pagkuha ng cellphone ko bagkus inangat ko ang tingin ko sa nakabanggaan ko.

Si Chris.

Nagkatinginan kaming dalawa.

“What a scene.”

“Ano to pre, serious vs serious.”

“Dadaanan lang nan isa’t isa, hula ko na.”

Sabi sabi ng mga estudyanteng nasa paligid namin.

“Let’s go Nine.” Hinawakan ako ni Kai sa braso at pilit na hinihila paalis.

Tumingin ako kay Kai, nagulat naman ito sa tingin ko, binitawan niya braso ko at nagpeace sign.

I really hate skinship. 

Tumingin ulit ako kay Chris.

“Move aside, you’re blocking my way.” I seriously said.

Binigyan niya lamang ako ng malamig na tingin. Nagsimula na siyang maglakad habang nakapasok ang isang kamay sa bulsa at nilagpasan kami.

Agad na ulit kaming naglakad ni Kai.

“Paano kaya if naging friend kayo ni Chris? Patagalan magsalita? Hahaha buti na lang ako naging kaibigan mo na madaldal.” Umiling lamang ako sa sinabi ni Kai at kinuha na ang cellphone ko sa bulsa ko.

I texted my mom that I won’t be home this afternoon because Kai and I planned to roam around. Yes hanggang madaling araw kaming gagala tutal Saturday naman bukas.

Uwian na, nasa parking lot na kami.

“Your car or mine?” Tanong ni Kai.

“My car.” Maikli kong sabi at agad na tinungo kung saan nakapark ang kotse ko.

Napatingin ako sa grupo nila Chris na nag-uusap habang tumitingin sa bawat kotse ng mga ito.

Anim sila.

Inalis ko ang tingin sa kanila at tuluyan ng lumapit sa kotse ko.

Napalingon ako kay Kai nang maalalang nasa kaniya pala ang susi ko.

Ngumisi naman ito at nilabas ang susi ko at iaabot na sana sakin ng magsalita ang isa sa grupo ni Chris. Si Ken.

“Ey Nine!” Malakas ang boses na tawag nito sakin.

“Eight.” Sunod na sabi ng isa pa nitong kaibigan

“Seven.” Sunod pa ng isa.

Nagtawanan sila.

“Long time no talk Nine, wag mo tong pansinin tong mga to, nagbibiro lang sila.”

“Yeah, don’t take it seriously.” Dagdag ng isa.

Tumango na lamang ako sa mga ito at binuksan na ang sasakyan ko.

“How are you Nine?” Tanong ni Ken sakin.

“I’m doing good. Kung may sasabihin ka pa, send me a message para makapag-usap tayo. May pupuntahan pa kami.” Ngumiti siya sakin kaya tumango ulit ako sa kanila bago tuluyan ng pumasok sa loob ng kotse ko.

Hinintay ko si Kai na pumasok na sa kotse ko pero ang tagal niya. Tumingin ako sa labas. Tinted naman tong kotse ko kaya hindi nila kita kung anong ginagawa sa loob.

Nakahawak si Ken sa bewang ni Kai. Si Kai naman nakayuko lang, sa mga nagiging kaibigan niya lang siya nagiging madaldal pero sa iba mahiyain siya.

Napailing na lamang ako at lumabas ulit.

Naglakad ako palapit sa kanila. Sa grupo nila. Dumaan pa ako sa gitna ng kotse ni Chris at ng isa niyang kaibigan.

Nang makalapit ako ay hinawakan ko ang kamay ni Ken na nakalagay sa bewang ni Kai at inalis yon bago ko ipinalit ang kamay ko. Pinalibot ko sa bewang ni Kai ang braso ko na ikinagulat niya.

Tumingin ako kay Ken ng seryoso. “Alis na kami.”

Tinapunan ko muna si Chris ng tingin ng maramdaman na nakatingin siya sakin ng matiim.

Tuluyan na kaming lumakad habang nakapalibot parin ang braso ko sa bewang ni Kai.

“Bakit ang tagal mo? Pumunta ka pa don.” Tanong ko dito ng makapasok kami sa loob ng kotse.

I started the engine.

“Hinila kasi agad ako ni Ken nong makita ako.”

“Why?”

“I don’t know. Pero lagi kong nararamdaman ang titig niya sakin.” Sagot nito.

Umiling na lamang ako. “Maybe he likes you.” I said, namula naman ito.

“Sana because i like him too.” Namumula nitong sabi.

“Halata.” Sabi ko. Binatukan naman ako nito.

“Buti na lang talaga pinuntahan mo ako, nanginginig tuhod ko non, nga pala, bakit sinabi sayo ni Ken na long time no talk.” Tanong niya.

“We were bestfriend back then. Pumunta siyang Canada ng walang paalam.” Seryoso kong saad dito.

“Kaya ka naging seryoso? Is he the reason why you’re always serious? May something ba sainyo dati? More than friendship ganon?” He asked.

Biglang umasim ang mukha ko na ikinatawa niya. “Minsan ko lang nakikita yang ganiyang mukha.”

OS 10: Vinn and Kane

•|VINN AND KANE|•

“Ahhh! F*ck! You’re so handsome Vinn. I’m cumming! Ohhhh!”

“Hmm… Am I? Ha! Ha! F*ckkk.”

Sabay na nilabasan ang magkaibigan na si Vinn at Kane matapos ng mahaba-habang pagniniig.

Kasabay ng pagbitaw ni Vinn ng paa ni Kane ay ang pagkain ng dilim sa kanila.

Pareho silang nakatulog agad dahil narin sa kalasingan.

Kinabukasan ay nagising ang isa sa magkaibigan na si Kane.

Unti-unting minulat ni Kane ang mga mata at napangiti ng tumama sa kaniya ang araw.

Pero nawala ang ngiti niya ng maramdaman ang mabigat na bagay na nakadagan sa tagiliran niya.

Agad siyang lumingon sa nag mamay-ari ng braso na iyon.

Napangiti siya nang makitang si Vinn iyon, kaibigan niya. Nakatagilid rin itong nakahiga tulad niya. Nakakapanibago na pareho sila ng posisyon na nakatulog at maayos pa ang pagkakatulog nila dalawa, nakayakap pa mismo si Vinn sa bewang ni Kane. Usually kasi, sipaan ang mga ito pag natutulog sila sa iisang kama.

Nakasanayan na nilang dalawa ang matulog ng magkatabi kaya hindi na bago sa kanila iyon.

“Woi! Vinn! Gising na! Bigat ng braso mo!” Sigaw dito ni Kane! Ganto silang magkaibigan, hindi na yata magbabago pa.

Nagising naman agad si Vinn at agad na tinakpak ang bibig ni Kane na maingay umagang-umaga bago muli itong pumikit.

“Hmmm! Woi! Gising na kasi!” Hinawakan ni Kane ang kamay ni Vinn at inalis ito sa bibig niya.

Minulat muli ni Vinn ang mata at masamang tumingin kay Kane.

Sinamaan rin ito ng tingin ng Kane.

“Uhmmm…” Ungol ni Vinn ng makaramdaman ng sarap

“F*ck! Ang sakit!” Daing ni Kane nang makamdam ng sakit na parang tinorture siya.

Magkasabay na bigkas ng dalawa nang biglang bumangon si Kane at umalis sa kama kasabay nito ang paghihiwalay ng pagmamay-ari ng dalawa.

Ang pagkalalaki ni Vin at ang pang-upo ni Kane.

Habang nakatayo ay nanginig ang tuhod ni Kane at napaupo sa lapag.

Agad naman na bumangon si Vinn at lumapit kay Kane para tulungan ito.

Pareho silang nagulat nang makita ang isa’t isa na hubo’t hubad.

“M-may nangyari satin?” Nauutal na tanong ni Kane.

Napakamot sa batok si Vinn. “Yata?”

“Fck you! Anong yata? We woke up in the same bed! Your dck was still attached in my ass! Hindi mo man lang hinugot nang matapos tayo?!” Sigaw ni Kane, agad namang tinakpan ni Vinn ang bunganga nito.

“Alam mo naman pala, nagtatanong ka pa.” Sagot ni Vin na mas lalong ikinainis ni Kane.

Galit na kinagat ni Kane ang kamay ni Vinn na nakatakip sa bunganga niya.

Nakangiwing binawi agad ni Vinn ang kamay niya.

Napipilitang tumayo si Kane kahit na nanginginig pa ang kaniyang mga tuhod. Muntik na siyang mabuwal pero agad siyang nakahawak sa buhok ni Vinn na nakaupo parin sa lapag.

Napalunok si Vinn nang makita mismo ang mga pagmamay-ari ni Kane na nasa harap niya. Nakatagilid si Kane na nakahawak sa buhok ni Vinn kaya kitang kita ni Vinn ang pagkalalaki at pang-upo ni Kane.

Kahit masakit ang pang-upo at nanginginig ang  tuhod ay pilit na inalis ni Kane ang kamay sa buhok ni Vin at pinulot ang mga damit niyang nagkalat.

“Kalimutan na natin ang nangyari Vinn. Magkaibigan tayo at pareho pa tayong lalaki. Maling mali kaya sana makalimutan mo rin, ako kayang kaya ko na kalimutan agad. Sana ikaw rin. Alam ko namang wala satin ang may gusto ng nangyari.” Mahabang saad ni Kane habang sinusuot ang damit nito.

Nang matapos si Kane sa pagbihis ay walang paalam na umalis siya sa hotel na tinutuluyan nila.

Dalawang linggo na ang nakalipas simula ng insidenteng yon. Bumalik na sa dati ang magkaibigan, komportableng na ulit silang nag-uusap, gumagawa na ulit ng bagong katarantaduhan ng magkasama.

“Diretso na tayo sa bahay Vinn, nakapagluto na yata si Mama.” Kausap ni Kane sa kaibigang si Vinn.

Kakalabas lamang nila sa court na pinagbasket ball-an nila.

Tumango si Vinn at inakbayan si Kane habang naglalakad na pauwi sa bahay nila Kane.

Naabutan nila ang Papa ni Kane na nanonood ng boxing sa TV habang ang mama naman ni Kane ay nagpupunas ng mesa.

Hindi pa sila napapansin ng mga magulang ni Kane, habang nasa pinto palang ay humarap si Kane kay Vinn at sinenyasan ito na mag wag maingay.

Kumunot lamang ang noo ni Vinn at tumango.

Dahan-dahan silang pumasok. Nagulat ang tatlo kasama na don si Vinn nang hampasin ng malakas ni Kane ang stainless na planggana nila sa gilid.

Natawa ng malakas si Kane hindi lang dahil sa nagulat na mga magulang kundi pati na rin kay Vinn na hindi niya inaasahang nagulat rin.

“Gago HAHAHAHA pati ikaw nagulat rin.” Tawang tawa na sabi ni Kane kay Vinn.

Pinitik lang ni Vinn ang tainga ni Kane. “Hindi ko alam e.”

“Jusmiyo kayong mga bata kayo. Kung may sakit man ako sa puso, nasa hospital na ako jusko talaga, ikaw Kane ha, ikaw lagi pasimuno.” Sermon ng Mama ni Kane sa anak.

Napakamot sa batok si Kane at ngumuso. “Mama naman.”

“Ay Mama, Papa, may sasabihin pala ako sa inyo.” May nakakalong ngiti sa labi si Kane kaya napailing na lang si Vinn.

“Ano yon Anak?” Tanong ng Papa ni Kane.

“Ma, Pa.” Yumuko si Kane kaya nagtaka si Vinn.

Ano na namang binabalak nito. Sa isip ni Vinn.

“Ano yon Kane, pinaghihintay mo pa kami.” Nakapamewang na sabi ng mama ni Kane.

“Ma, kasi… Buntis ako.” Pagkatapos sabihin yon ni Kane ay humawak siya sa tiyan niya habang nakayuko parin.

Parehong natawa ang mga magulang nito pati na rin si Vinn.

Lumapit ang Papa ni Kane sa anak at hinawakan ang kaniyang tiyan.

“Talaga anak, ilang buwan na yan? Jusko sana hindi ka mahihirapan sa panganganak, alagaan mo mabuti ang sarili mo ha. Para sa anak mo na rin.” Pakikisakay ng Papa ni Kane sa kalokohan ng anak.

Habang ang mama naman ni Kane ay natatawang bumalik sa pagpupunas ng mesa.

“HAHAHAHA joke lang, ako ang maraming mabubuntis no’. Pa, Ma, okay lang naman na pitong babae ang bubuntisin ko no? Isang dosenang anak sa bawat isang babae. Para marami kayong apo, ilan ba lahat ng magiging apo niyo? Ahm..  84 HAHAHAHAH kaya naman natin alagaan yon e no’ Papa.” Natatawang sabi ni Kane, tumawa rin si Vinn ng pilit.

“Support ako dyan Anak, laban lang.” Sabi ng Papa niya na bumalik sa pagkakaupo.

“Kayo talagang mag-ama, akala niyo naman kaya niyong buhayin ang 84 na bata.” Naiiling na sabi ng ina.

“Of course Ma, tapos naman na ako sa pag-aaral e, isa na rin akong guro, kaya yon basta laban lang, diba Papa.” Nagthumbs naman ang ama sa anak.

Hinampas ni Vinn ng mahina ang likod ni Kane. “Ang daldal mo talaga.”

Pinakitaan lang ni Kane si Vinn ng nang-aasar ng mukha at inakbayan ito at binatuk-batukan ang ulo.

Hindi naman gumanti si Vinn bagkus ay tinatawanan lang niya ang kaibigan.

Umayos lamang sila ng tayo ng suwayin sila ng ina.

Habang nakatayo ay parang nakaramdam ng pagkahilo si Kane kaya napahawak siya ng mahigpit sa braso ni Vinn.

Napatingin naman sa kaniya si Vinn ng may pag-aalala ang mukha.

“Ayos ka lang?” Tanong ni Vinn sa kaibigan.

Umayos ng tayo si Kane ng mawala ang pagkahilo niya. “Ahh, oo, medyo nahilo lang ako.” Sagot nito sa kaibigan.

Tumango-tango si Vinn sa sagot ni Kane pero ilang saglit lang ay nagulat si Vinn nang mapatakbo si Kane sa kusina at doon narinig ng mag-asawa at ni Vinn ang pagsuka ni Kane.

“Anong nangyari don?” Tanong ng Papa ni Kane at tumingin kay Vinn.

“Hindi ko rin po alam tito e.” Sagot ni Vinn.

“May nakain ba kayo? Anong bang kinain niyo kani-kanina lang?” Tanong ng Mama ni Kane kay Vinn na nakatingin sa kusina..

Rinig parin nila ang sunod-sunod na pagsuka ni Kane.

“Pandesal lang po at kape kaninang umaga bago kami pumunta sa court at naglaro ng basket ball.” Magalang na sagot ni Vinn sa mga magulang ni Kane.

Nang hindi makayanan ay napatakbo rin si Vinn papunta kay Kane dahil sa pag-aalala.

Hinimas himas ni Vinn ang likod ni Kane habang tuloy parin ito sa pagsuka sa kitchen sink.

Nang matapos si Kane sa pagsuka ay napahawak ulit siya sa braso ni Vinn nang makaramdam ulit ng hilo.

Idinikit ni Kane ang ulo niya sa dibdib ni Vinn. “Vinn… Nahihilo ako.” Nanghihinang sabi nito.

Pinunasan naman ni Vinn ang pawis sa noo ni Kane at ipinalibot niya ang braso sa bewang ni Kane at inalalayan ito palabas ng kusina.

“Ano bang nangyari sayo Anak? Baka naman bulok ang nakain niyong pandesal ha.” Sabi ng ina ni Kane.

Umiling si Kane at sinabing. “Edi sana Mama pati rin si Vinn nagkaganto pero ako lang e, baka lagna—–”

“Kane!” Sigaw ng tatlo nang biglang mawalan ng malay si Kane. Buti na lamang ay hawak ni Vinn si Kane kaya hindi ito natumba.

OS 11: You Saved Me

•|YOU SAVED ME|•

Ngumisi ako nang makitang dumating na ang grupo ni Clyde dito sa abandonadong building na napag-usapan namin.

Dahan-dahan akong tumayo mula sa pagkakaupo sa bato.

“I really hate those people making me wait.  It irritates me, but since it’s you, I’ll just let it go. For now of course.” Nakangiti kong sabi dito at humithit ng sigarilyo bago binuga paitaas.

Nang matapos ay hinulog ko ito sa lapag at inapakan at muling tumingin kay Clyde.

Malamig lang itong nakatingin sakin habang nakapasok ang kamay sa kanang bulsa niya.

“Sa naririnig ko tahimik ka raw kaso ayoko naman dumadaldal para kausapin ka kaya simulan na natin? Hmm.”

I turned my head a little to my members and signal them to move.

Umukit ang ngisi sa labi ko nang magsimula na ang labanan. Katawan lamang ang gagamitin sa labanang to, walang kasamang weapon.

Lumapit ako ng dahan-dahan papunta kay Clyde.

Nang magkatapatan na kami ay tiningnan ko ito mula ulo hanggang paa bago ngumisi muli.

Tumingin ako sa mata niya na nakatingin lang sakin na parang naboboringan sa nangyayari na ikinainis ko ng kaunti.

Ngumiti ako sa kaniya at nagsalita nang kami lang ang makakarinig.

“Shall we?… Master.” Gaya ko sa tawag sa kaniya ng grupo niya.

Hindi na ako nag-aksaya ng oras at agad na ginalaw ang kamao ko at pinatama sa mukha niya na agad naman niyang naiwasan.

Mabilis ko ring ginalaw ang isa ko pang kamao at sinuntok siya sa dibdib. Napangisi ako ng tinamaan ko ito.

Umatras ako at iniwasan ang suntok niyang papunta sa mukha ko pero mabilis rin nitong naigalaw ang paa niya at pinatama sa tiyan ko na ikinaigik ko, hindi ko pinansin ang naramdamang sakit at agad rin na sinipa ang kamay niyang papunta ulit sakin.

Nahawakan nito ang paa ko nang mahigpit at hinila ng malakas palapit sa kaniya pero hindi ko hinayaang mangyari na sumayad ang mukha ko sa lapag kaya mabilis kong ginalaw ang isa kong paa at pinatama sa mukha niya.

Nang mabitawan niya ang paa ko ay umatras ako at lumayo sa kaniya ng kaunti. Natawa ako ng mahina nang makita ang bakat ng alikabok ng sapatos ko sa mukha niya.

Lumapit muli ako sa kaniya at pinaulanan siya ng malalakas na suntok pero agad niya itong nasasalag.

Patuloy lamang ang labanan na nagaganap sa pagitan ng grupo ko at grupo ni Clyde.

Nandilim ang paningin ko ng makitang unti-unting natutumba ang iba kong kasama. Unti-unti ang mga itong bumabagsak sa sahig. Samantalang ang grupo ni Clyde ay ni isa wala pang nanghihina, lahat lumalaban.

Siguro nga ganon kalakas ang grupo ni Clyde kaya sila ang nangunguna sa pinakamalakas na grupo sa mundo ng labanan. Gangster ang tawag samin. Sinubok ko ang grupo ni Clyde sa pamamagitan ng pagpapadala ng sulat sa kaniya at ito nga ang kinalabasan. Tunay nga silang malalakas at nakatataas.

Pero hindi ako papayag ng ganon ganon na lamang. Nang makitang nakayuko si Clyde ay agad kong hinawakan ang ulo niya at iuuntog ko sana ito sa tuhod ko pero agad niyang nasipa ang tuhod ko dahilan para mapaupo ako.

Kinuha niyang opportunity yon at lumapit sakin bago nagsquat sa harap ko. Hinawakan ng isang kamay niya ang panga ko at pinisil ito ng malakas.

Mabilis kong pinagalaw ang isang kong kamay para suntukin siya sa dibdib pero agad niya ring naigalaw ang isa niyang kamay at napigilan ito.

Ngayon ay pareho niyang hawak ang panga ko at kanang kamay ko.

Hindi na ako nito pinagalaw, binaba niya ang hawak niya mula sa panga ko pababa sa leeg ko.

Sakal-sakal niya akong pinahiga sa sahig.

Hindi ko pinakitang nasasaktan ako sa pagsakal niya sakin pero alam kong halatang halata ang pamumula ng buong mukha ko at pagbakat ng ugat ko dahil sa pagkakasakal niya sakin.

OS 12: Can’t think of a title

•|CAN’T THINK OF A TITLE|•

“Babe.” Tawag ko sa boyfriend ko na naglalaro.

“Oh?” Tanong niya nang hindi tumitingin sakin. Focus siya sa paglalaro sa cellphone.

Umupo ako sa hita niya. “Nagugutom ako. Luto ka.”

“Mamaya.” Tinutulak nito ang balikat ko na nakasandal sa kaniya habang naglalaro parin. “Babe, wag kang makulit. Matatalo ako.”

Hindi ko ito pinakinggan at umayos na lamang ng upo sa hita nito paharap sa kaniya bago ko sinubsob ang mukha ko sa leeg niya. “Noong isang araw ka pa dyan. Hinayaan na kita e, kaya ngayon pagluto mo na ako. Nagugutom ako.” Nakasimangot kong sabi dito.

“Hayss, hindi ka ba marunong magluto. Parang wala kang kamay e. Fck! Mamaya muna nga, tngina matatalo na kami nito e.” Doon na ako napaangat ng tingin sa kaniya.

Tinitigan ko ito habang nakapokus pa rin ito sa pagcecellphone.

Napatingin siya sakin saglit pero agad na binalik ang tingin sa cellphone ng umalis ako sa hita niya.

“May kamay ako at marunong magluto pero alam mo namang mas ginaganahan akong kumain kapag luto mo…” Mahinang sabi ko dito bago tuluyang pumunta sa kusina at nagluto.

Kinabukasan ay ganun pa rin siya, naglalaro pa rin pero hindi ko na pinakealaman. Kumuha na lamang ako ng libro at nagbasa.

Fantasy itong binabasa ko. Tutok na tutok ako sa pagbabasa lalo na at nasa climax na ako.

Bigla akong nairita nang umupo sa tabi ko ang boyfriend ko at sinandal ang ulo sa balikat ko.

“Babe. Bihis ka, gala tayo.” Yaya nito. Nakahubad ito ng pang itaas.

OS 13: Mahangin

•|MAHANGIN|•

Kanina ko pa tinititigan si Nicole, siya yung taong tipong uunahin ang pag-aaral bago ang lahat kaya never siyang naalis ss Ranking, ang alam ko NBSB siya at alam ko rin sa sarili ko na hindi ako papayag na hindi ako ang magiging first boyfriend niya. Like dude, alangan naman hahayaan kong mapunta lang siya sa kung sino-sinong panget naman ang mukha? Tapos dadalhin lang siya sa street foods sa date nila? No, no, that’s a big NO. Ako ang magiging first boyfriend niya, gwapo, maputi, singkit ang mata, matangos ang ilong, halos lahat na sakin na kaya alam kong sasagutin niya ako once na ligawan ko siya, hindi na siya lugi sakin, kung pag-uusapan na naman ang pagiging matalino, wag na, wag na tayo mag-usap.

Anyway, naglalakad siya palapit sa Canteen. Napatayo ako ng matisod siya at akma kong lalapitan na siya pero napatigil agad ako nang may humawak sa bewang niya at pinatayo siya ng maayos.

Agad na nandilim ang paningin ko, nag-uusap ang mga ito, nagngitngit ang kalooban ko nang makitang ngumiti si Nicole sa kausap niya. Hindi ko na nakayanan kaya lumapit na ako at hinawakan agad ang kamay ni Nicole at pinaatras siya.

Napalingon sakin ang dalawa.

“Nat…” Bigkas ni Nicole sa pangalan ko.

Sinamaan ko ng tingin si Eren, ang sikat na basketbolista dito sa School.

“Let’s go.” Hihilain ko sana si Nicole pero naiinis akong tumingin kay Eren nang hawakan niya ang isang kamay ni Nicole.

“Nat, ano ba? Bakit?” Tanong sakin ni Nicole, kilala niya ako dahil lagi ko siyang kinukulit, yun ang balak ko, kulitin ko siya tapos liligawan ko tapos magiging kami na.

“Can you f*cking let her go. You ugly monkey.” Asar na singhal ko kay Eren.

“Let go of her first.” Nakatitig nitong sabi sakin.

D*mn I want to punch his face.

“I won’t, may ipapakita ako sa kaniya.” Nakabusangot kong sagot dito.

“Then I won’t let her go.” Can’t he talk without staring at me.

This asshole.

“Ano ba kasing kailangan mo sa kaniya?!” Hindi ko na napigilang sigaw na nakakuha ng atensiyon ng ibang tao.

“Nat, wag kang sumigaw, ang dami ng nakatingin.” Nakayuko nitong sabi, nahihiya na. “Saka ano rin bang kailangan mo sakin Nat?” Dagdag nito na ikinatahimik ko.

Napatingin ako kay Eren na nakangisi sakin. “Tulad ng tanong niya, ano nga bang kailangan mo sa kaniya?” Parang nang-aasar na sabi sakin ni Eren.

“Damn you!” Sigaw ko ulit sa kaniya dahilan para magulat si Nicole at magpumiglas.

Lalong lumawak ang ngisi ni Eren kaya hindi ko na napigilan na bitawan si Nicole at sugudin si Eren. Susuntukin ko sana ito sa mukha pero agad itong nakahakbang paatras at binitawan si Nicole.

Humakbang ako ulit at susuntukin ulit sana siya pero agad niyang nahuli ang dalawa kong kamay at pinagsama yon bago hinigpitan ang pagkakahawak.

Habang hawak nito ang kamay ko ay hinila niya ako palapit sa kaniya. Inangat ko ang masama kong tingin sa kaniya habang siya naman ay nakayukong nakatingin sakin habang nakangisi. Oo matangkad siya, basketball player e. Yung sinalihan pa naman niya, isa sa pagiging matangkad ang requirements.

Sa itsura niya ngayon parang minamaliit ako nito. Parang sinasabi nitong pandak ako.

Sisipain ko sana siya pero agad niya inapakan ang dalawa kong paa kaya mas lalong nagdikit ang katawan namin.

“Ouch! Ang sakit! F*ck, ang sakit!” Buong bigat niya nasa paa ko dahil apak apak niya ang paa ko.

Lukot na lukot na ang mukha ko pero siya na-aamuse paring nakatingin sakin.

“Ahhhh! Alisin mo!” Ginalaw-galaw ko ang paa ko. Agad naman nitong tinanggal ang paa niya sa paa ko.

Sisipain ko sana ulit siya nang magsalita siya.

“Aapakan ko ulit yan at hindi ko na tatanggalin.” Banta nito. Agad naman ako tumigil na ikinangiti niya.

Napalingon ako nang makarinig ako ng hagikhik. Nakita ko si Nicole nakatingin samin habang nakangiti na parang kinikilig na ikinakunot ng noo ko.

“Let go! Asshole!” Sabi ko dito at kinukuha ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya pero mahigpit itong nakahawak sa kamay ko.

“Ano munang kailangan mo sa kaniya?” Tukoy nito kay Nicole.

“E ano naman sayo? Ikaw? Ano kailangan mo sa kaniya? Bakit ayaw mo na lang siyang hayaan na sumama sakin?” Balik tanong ko dito.

“Ako ang unang nagtanong.” Titig na titig nitong sabi sakin.

“Quit staring, ayaw kong may tumitig sa gwapo kong mukha lalo na ang isa pang panget na nilalang na tulad mo ang titig sakin. Kung si Nicole, okay pa e.” Naiinis kong sabi.

“Answer my question first.” Hindi man lang nito pinansin ang sinabi ko, tang*na talaga nito.

“I’m jealous.” Mahina kong sabi dito na ikinakunot noo niya. “You see, gusto ko akin lang ang atensyon ni Nicole kaya nang makita kitang hinawakan bewang si Nicole at nginitian ka pa niya, nabuwiset ako. I’m planning to court her so please I’m asking you not to get on my way.” Mahinahon kong paliwanag dito.

Hindi siya nagsalita, nakatitig lang siya sakin. “Now that I explained it, sana naintindihan mo at wag ng umepal pa.”

“Nope.” Maikli nitong sagot na ikinakunot noo ko.

“What do you mean…?” Tanong ko dito.

“I’ll court her too.” Nakangisi nitong sabi sakin.

Nandilim ang paningin ko, gusto kong duraan ang nang-aasar niyang mukha dahil sa galit.

“F*ck you, she’s mine.” Mahina kong sabi para hindi marinig ni Nicole, sa sobrang gigil ko ginalaw ko yung daliri ko at pasimpleng diniin ang kuko ko sa balat ng kamay niya.

Pero nakangisi parin ito sakin. “You’re already owning her huh.”

“Wala ka ng pag-asa sa kaniya, una niya akong nakilala, kung sabay man tayong manliligaw pwes sigurado akong ako ang sasagutin niya, hindi mabubuo ang araw niya nang hindi nakikita ang gwapo kong mukha, lagi niya pang pinipisil ang pisngi ko dahil ang cute ko daw, komportable na siya sakin kaya anong binatbat mo sakin? Ako ang sasagutin niya, sigurado ako don so back off. Masasaktan ka lang.” Nagmamayabang kong sabi dito.

“Pfftt. So sigurado kang sasagutin ka niya dahil lang sa mukha mo? Pinagmamalaki mo yang mukha mong mataba naman ang pisngi? Kung may sasagutin man siya satin, it’d be me, nasa akin na lahat, Handsome, tall, basketball player and lastly a genius. Ikaw? Mukha mo lang ipagmamalaki mo? Dude saka ka na magsalita ng ganiyan kapag sing perpekto mo na ako.” Sagot nito sakin na nagmamayabang din.

Mahangin!

Hindi ko alam pero nasaktan ako sa sinabi niya, tama nga naman, mukha lang maipagmamalaki ko. Hindi ako matalino, wala akong talent pero yung sinabi niyang mataba ang pisngi ko na-conscious ako, ganon ba kataba ang pisngi ko kaya pinipisil pisil ni Nicole to?

At least gwapo parin!

“T*nginamo…” Mahinang mura na lamang ang lumabas sa bibig ko.

“Patangkad ka muna dude.” Nang-aasar niyang sabi.

Doon na ako napikon at pilit na nagpumiglas, sinipa ko ang tuhod niya kaya napaatras siya at nabitawan ang kamay ko.

“Fck you! Matangkad ka lang pero hindi ako pandak! Tnginamo!” Gigil kong sigaw dito at lumapit dito para suntukin muli siya.

Sa mga naging kaibigan ko, ako ang pinakamatangkad sa kanilang lahat kaya hindi ko matanggap ang sinasabi niya na magpatangkad ako.

Hinabol ko ito nang tumakbo ito dahil lang sa sobrang pikon ko. Hindi ko talaga matatangap na sinasabihan akong maliit.

“T*nginamo! Bumalik ka dito! Tingnan natin kung sinong mas malakas!” Sigaw ko habang tumatakbo parin at hinahabol siya.

Binigayan niya lamang ako ng tawang nang-aasar.

Tumakbo ito sa building ng junior high school kaya tumakbo rin ako don.

“Wag kang duwag! Matangkad ka diba? Then why are you running away from me? Coward!” Pang-aasar ko dito pero mas asar na asar ako dahil hindi ko siya mahabol.

Napangisi ako nang tumigil ito sa pagtakbo, huminto ito mismo sa hagdan, sa pang-apat na hakbang.

Parang nanalo ako sa lotto nang makita ang mukhang niyang naiirita.

Habang hindi pa siya tumatakbo ay mabilis akong tumakbo at lumapit sa kaniya, napaupo siya nang itulak ko siya. Habang nakaupo siya da sa panglima ay agad ko siyang sinuntok sa mukha pero hindi pa ako nakakadalawang suntok nang tumayo siya dahilan para mapaatras ako at hindi ko namalayan na nasa dulo pala ako ng hagdan na tinatapakan ko at agad akong gumewang. Nanlaki rin ang mata niya at agad niya akong hinawakan sa kamay pero tuluyan na akong nahulog kasama siya.

“Ahhhh!” Tunog ko nang lumagapak ang likod ko sa lapag.

“Ouch!” Daing niya naman ng tumama ang ulo niya sa kahoy.

Maraming napatingin samin at agad na dinaluhan kami, inakay nila kaming dalawa papuntang clinic.

Nang maihiga nila ako sa kama ay agad akong nakatulog.

Nagising ako dahil sa matigas na higaan ko pero ang sarap sa pakiramdam. Tumingin ako sa paligid, napatingin ako sa labas ng maliit na bintana. Magdidilim na, uwian na yata.

Binalik ko muli ang tingin sa higaan ko at nagulat nang makita ang mukha ni Eren, tulog ito at nakapatong pa ako sa kaniya.

Sinong nagtabi samin? Ang alam ko bago ako makatulog ay magkaiba kami ng kama na hinigaan.

Kaya pala ang ganda ng gising ko. Nakayakap ang isa niyang kamay sa bewang ko at ang katawan namin ay natatakpan ng kumot.

Hindi na ako mapakali kaya ginising ko na ito.

“Eren.” Ginalaw ko ang balikat nito. “Eren, malapit na maggabi.”

“Hmmm…” Sagot lamang nito

Aishhh t*ngina bahala na nga siya.

Hinawakan ko ang kamay niyang nasa bewang ko at inalis yon, aalis na sana ako nang bumalik ang kamay niya sa bewang ko. Sa gulat ko ay hindi ko nabalanse ang katawan ko kaya sumubsob ang mukha ko sa dibdib niya.

D*mn ang hirap nito.

Inis kong inangat ang sa kaniya at handa na sana siyang sigawan nang makita ko ang payapa niyang mukha.

Tama siya, nasa kaniya na nga lahat lalo na ang kagwapuhan pero wala parin akong pake, akin si Nicole.

Bumaba ang tingin ko sa labi niya.

Ilang minuto rin akong nakatitig don.

Magigising kaya siya?

OS 14: Lion’s Boy

LION’S BOY

Tinitignan ko ang mga taong naglalakad mula dito sa kinauupuan kong mataas na bato. Nasa daan o kalsada ako ng gubat. Kakalabas ko lang mula sa matatayog na puno sa loob.

Tumingin muli ako sa cellphone ko at nagtext muli sa mga kaibigan ko. “Palubog na araw, bilisan niyo nagugutom pako.”

Tinaas taas ko ang cellphone ko para mabilis na magsend, ang bagal ng signal dito.

Tumingin muli ako sa mga tao nang magsend ito.

Mga taong manlalakbay.

Napagpasyahan kong tumayo at maglakad lakad. Napangiti ako nang makita ang sunset. Kinuha ko ang cellphone ko at pinicturan ito.

Naglakad muli ako, habang naglalakad ay sinisipa ko yung mga bato na nakikita ko.

Agad akong napaangat nang tingin nang biglang may sumigaw.

T*ngina.

Napaatras ako habang ang mga tao mabilis na tumatakbo dahil sa isang lion na biglang lumabas at ngayo’y naglalakad na parang siya ang hari ng daan, mabangis itong  naglalakad.

Yung iba ay nagsisakayan sa mga kotse nila. Yung iba naman ay sa mga malalaking truck nagtago habang ako, hindi alam ang gagawin dahil walang sasakyan na malapit sakin na pwedeng pagtaguan. No choice ako kaya nanginginig na naglakad ako para pumasok sa kagubatan, oo naglalakad dahil hindi kaya ng tuhod kong nanginginig na tumakbo.

God please save me.

Napatigil ako sa gitna nang makitang malapit na siya sakin.

Unti-unting tumulo ang luha ko. Mama Papa gusto ko na kayong makasama dyan sa langit pero ayaw ko pa ngayon.

Ako at ang Lion na to na papunta sa direksyon ko lang ang nasa gitna ng kalsada.

Hindi na ako makagalaw, hindi ko na talaga alam ang gagawin.

Natauhan ako nang biglang may humawak sa kwelyo ko at tangkang hihilahin ako nang biglang malakas na umangil ang Lion na ngayon ay nasa harapan na namin.

“P-pasensya na bata, gusto kitang tulungan pero hindi ko na yata magagawa, pasensya na.” Mahinang sabi ng lalaking magtotroso ata na humawak sa kwelyo ko pero ngayon ay agad niyang binitawan ang kwelyo ko kaya napaupo ako bago siya tumakbo ng sobrang bilis.

“Mamaaaa! Paaaa!” Sigaw ko nang biglang humakbang papalapit sakin ang Lion, dahil sa panginginig na rin ng katawan ko ay agad akong napahiga.

Humakbang muli ito hanggang sa nasa ilalim niya na ako. Napatingin ako sa gilid nang may makitang dalawang tao na nasa likod ng puno na sumisilip sakin. Nagmamakaawa akong tumingin dito pero napayuko ang mga ito at hindi na muling sumilip pa.

Agad kong iniharang ang kamay ko sa mukha ko nang makitang yumuko pa ito lalo sakin at itinaas ang isang paa nito habang umaangil.

Umiiyak ako ng malakas habang nasa ilalim niya.

Dahan-dahan kong inalis ang kamay ko mula sa mukha ko nang walang maramdaman. Nakita kong nakatingin ito ng matalim sakin. Inilabas nito ang dila at dinilaan ang bibig niya bago unti-unting humakbang paatras sakin at naglakad palayo.

Kahit nanginginig ay dahan-dahan akong tumayo. Ang nasa isip ko lamang ay makaaalis dito.

Paatras ang lakad ko habang nakatingin parin sa Leon naglalakad palayo sakin. Napatigil ako nang biglang marahas na lumingon ito sakin.

Hindi ako gumagalaw habang nakalingon parin ito sakin, nang muling maglakad ulit ito palayo ay saka ulit ako naglakad paatras hanggang sa makaabot ako sa isang truck at doon ay hinila ako nang isang lalaki.

“Jusko buti na lang, salamat panginoon. Jusko muntik ka na talaga. Kung ako ang nandon ay baka nahimatay na ako.” Mahinang sabi ng isang kasama niya. Tatlo ang nandito nakatago, pang-apat na ako.

Hindi ako sumagot, nakatulala lang ako.

“Wag mo muna kausapin, natrauma yata ang bata. Jusko nanginginig na ang batang ire, kung lalabas naman tayo dito ay baka atakihin tayo.”

Hindi ko alam kung ano ng nangyari dahil natauhan lang ako nang nasa sasakyan na ako ng mga kaibigan ko.

“Uwi nyo na lang ako sa bahay.” Sabi ko sa mga ito.

“Hindi Xan, didiretso tayo sa hospital.”

Umiling lang ako. “Sa bahay na.”

Nang makarating sa bahay ay diretso akong nakatulog.

Ilang araw na ang lumipas nang mangyari ang insidenteng yon sa kagubatan.

Ngayon ay nagbabike ako pauwi. Nang makarating ako sa subdivision ay nakaramdam ako ng kakaiba, parang may nakatingin sakin mula sa malayo.

Malapit naman na bahay ko kaya naisipan ko na lamang maglakad habang hawak ang manibela ng bike.

Nang nasa tapat na ako ng gate namin ay napatigil ako. Tirik ang araw ngayon kaya kitang kita sa anino ko na may malaking nilalang sa likod ko. Nasa isip ko na kung anong nilalang ang nasa likod ko dahil kitang kita ang porma ng anino niya pero ayaw kong tanggapin.

Nagsisimula na namang manginig ang katawan ko. Nabitawan ko ang manibela ng bike ko kaya dire-diretso itong natumba dahilan para magkalat ang mga pinamili ko.

Pinikit ko ang mata ko at wala ng balak imulat pa. Kinagat ko ang labi ko, pinipigilan na wag gumawa ng ingay nang marinig ko ang kaniyang mahinang pag-angil sa likod ko at pagdampi ng isang bagay na basa sa braso ko.

Please, please sana may dumaan na tao.

“T*ngina!” Sigaw ko at tuluyan ng tumulo ang luha ko nang bigla niya akong itulak gamit ang bibig niya.

Agad akong humarap dito habang nakaluhod. “Please, please wag ako. Ayaw ko pang mamatay please.” Pagmamakaawa ko na parang tao ang kausap ko. Hindi ko ulit napigilan na tawagin sila mama at papa. “Mamaaa, mamaaaa, papaaaa kunin nyo na ako dito!” Iyak ko.

“Wagggg!” Sigaw ko nang iangat niya ako gamit ang ngipin niya na kagat kagat ang kwelyo ko.

Nakaangat ako, hindi sumasayad ang paa ko sa lupa dahil sa pagkakaangat niya sakin. Dahan-dahan niya muli akong binaba pero napaupo ako dahil sa panginginig ng tuhod. Natakot ako nang biglang tumalim ang tingin nito sakin, muli ay inangat niya ako at binaba ng kaunti ulit pero napaupo ako muli. Binatawan niya ang kwelyo ko at inangilan ako ng malakas habang matalim ang tingin nito sakin na ikinasigaw ko ng malakas. Sa huling pagkatataon pa ay inangat niya muli ako habang kagat ang kwelyo ko at dahan-dahan na ibinaba. Tumayo ako ng dahan-dahan ng sumayad ang paa ko sa lupa na ikinawala ng talim ng tingin niya. Bumalik ang tingin nito sa normal.

Nanginginig kong kinuha ang pinamili ko at tinayo ang bike ko nang sipain niya ng mahina ang bike ko na parang sinasabi na ayusin ko ito. Nang matapos ay lumakad siya palapit sakin na ikinaatras kong muli. Dinikit nito ang bibig sa gate at tumingin sakin na parang pinapabuksan ito.

Nang kaunti na lang ang panginginig ko ay tumingin ako sa kaniya. “L-lion ka ba talaga?… O n-nagcostume ka lang? P-please wag moko takutin.” Mahinang sabi ko.

Kahit na alam kong imposibleng tao ito dahil sa laki niya at pag-atungal niya ay tinanong ko parin. Para na rin mabawasan ang takot ko.

Napaatras muli ako nang lumapit siya sakin at idikit ang bibig sa panga ko. Idinikit rin nito ang balat sa braso ko na nakapagkumpirma sakin na hindi ito tao, totoo itong Lion. Bumalik muli ang takot sa loob ko.

“B-bakit mo naiintidihan ang sinasabi ko?” Tanong ko muli.

Sinamaan lang ako nito ng tingin at umangil kaya agad kong binuksan ang gate at pumasok.

Balak ko sanang saraduhan ito pero pagkalingon na pagkalingon ko ay agad akong napaatras dahil sa sobrang lapit ng mukha nito habang matalim na nakatingin na parang alam niya ang balak kong gawin.

“P-pag may nakakita sayo, magsusumbong yon sa mga nanghuhuli nang wild animals at hindi ka na muli makakabalik sa kagubatan.” Lakas loob kong sabi dito na parang nananakot na rin.

Para wala lang ang sinabi ko dito, tumingin lamang ito sakin at tumingin sa pinto ng bahay namin, iiling palang sana ako nang makitang matalim na agad ang tingin niya sa akin.

“H-hindi ka kasya sa pinto.” Mahinang sagot ko.

Yung pinto ko tatlong tao lang ang makakapasok pero mababa kaya kailangan yumuko ng mga matatangkad na kaibigan ko, kaya hindi talaga makakapasok ang Lion na ito. Malaki ang bahay ko lalo na ang loob, malawak ito pero yung pinto sadyang mababa lang talaga.

Tumitig muna ito sakin bago tinulak ang pinto.

Agad akong lumapit nang makitang malapit na niyang masira ang pinto. Binuksan ko ito at pumasok para ilapag ko muna ang mga pinamili ko sa patungan bago siya hinarap pero napasigaw ako at napaupo nang makitang nasa loob na siya at papalapit na sa dining area.

P-paano siya nakapasok? Ang laki niya para magkasya sa pinto.

“P-paano ka napasok?”

Tiningnan lang ako nito bago umupo sa sahig.

“A-aalis ako saglit ha, bibili kitang pagkain.” Sabi ko dito, daan para makatawag ako ng pwedeng manghuli sa kaniya.

Palabas na sana ako nang bigla akong umangat at bumagsak muli dahilan para sumakit ang pang-upo ko.

Umangil ito ng malakas na ikinaatras ko.

OS 15: A Promise

“Ayaw ko na! Ayaw na!” Tumatawa kong sabi habang tumaktabo. Hinahabol kasi ako ni Drex, boyfriend ko.

“Walang ayawan dito. Run for your neck babe!” Sigaw ni Drex na nasa likod ko.

Binilisan ko lalo ang pagtakbo ko nang makitang sobrang lapit niya na sakin.

Napunta kami sa loob ng classroom ko.

Nagtago ako sa likod ng kaibigan ko na ikinasama ng tingin ni Drex.

“Come out.” Inis na sabi nito.

“Wag niyoko isali sa laro niyo.” Sabat ni JP na kaibigan ko. Umaalis ito sa harap ko pero nakahawak ako nang mahigpit sa tagiliran niya.

“Wag mo na ako hahabulin?”

“I won’t.” Inis na sagot ni Gun.

“Promise?”

“Oo na. Wag ka lang magtago dyan.”

Agad na umalis ako sa likod ni JP.

Naiiling na tumingin sakin si JP. “Ipapahamak mo pa ako e.” Tumingin ito kay Drex. “Di kayo maglulunch?”

“Mamaya na.” Sagot ni Drex at hinila ako.

Hinila ako ni Drex papunta sa comfort room sa labas.

Akala ko ay iihi lamang ito pero napahiyaw ako nang hilahin niya ako papasok sa loob.

Isinandal ako nito sa pader at nagsimulang halikan ako sa leeg.

“No! Sabi mo hindi mo ako hahalikan sa leeg?” Reklamo ko at tinulak ang ulo niya palayo sa leeg ko.

“Did I say that? I just said I won’t chase after you.” Nakangisi niyang sabi na ikinanguso ko.

Nagpatuloy ito sa pagpapak sa leeg ko.

“Ang daya mo!” Sigaw ko at hinayaan na siya.

“I’m not.”

“Makikita ng mga kaklase at teacher ko.”

“And? Para namang hindi sila nakaranas nito.”

Sumimangot ako dito at binaba ang ulo para kagatin siya sa balikat.

Magdadalawang taon na kami ni Drex. Niligawan ko siya noong Grade 11 palang kami, hirap ako sa panliligaw sa kaniya noon bukod kasi sa straight siya, ako ang pinaka ayaw niyang tao.

Naaalala ko pa non noong binigyan ko siya ng isang box ng pizza saka magnum ice cream kasi favorite niya yun. Favorite ko rin yon, para talaga kami sa isa’t isa.

Nakatitig lamang ito sakin, nagulat ako nang samaan ako nito ng tingin.

“Tingin mo ba mauubos ko yan ha! Isang box? Pinaparating mo bang matakaw ako?!” Sigaw nito sakin.

Maraming taong nakatingin samin noon kaya hiyang hiya kong nilapag na lamang ang dala kong pizza at magnum sa tabi niya bago naglakad palayo ng nakayuko.

Umiyak ako sa cr sa school namin nong time na yun.

Mugto ang mata kong lumabas sa cr at nakayukong naglakad.

Nakaramdam ako ng gutom kaya dumiretso ako sa canteen, hindi sinasadyang mahagilap ng mata ko si Drex. Bumaba ang tingin ko sa kinakain niya, sinamaan ako nito ng tingin kaya agad akong umiwas ng tingin at agad na lumabas ng canteen. Nang mapunta ako sa walang katao-tao ay doon ko na pinakawalan ang pinipigil kong ngiti, hindi ko rin mapigilan na sumigaw dahil sa sayang nararamdaman.

Kinain niya yung dala ko, hindi pa siya nagshare sa mga kaibigan niya.

Napatigil ako nang may maramdamang nakatingin sakin. Iginala ko ang paningin ko at agad na namula nang mapagtantong nasa gilid ko lamang si Drex at pinagmamasdan ako.

Narinig niya kaya?

Sa sobrang hiya ay agad na tumakbo ako palayo, hindi pa ako nakakalayo nang marinig ko ang nakakaakit niyang halakhak.

Nang dumating ang araw na naglakas loob akong ayain siyang lumabas ay agad akong nagsisi dahil nireject niya ito.

Naaalala ko pa ang sinabi niya sakin.

“Just because I accepted what you gave before doesn’t mean I’ll say yes to all your fcking bullsht. Don’t let your hopes up, I hate you, remember that.”

Dahil sa sinabi niyang yun ay nagbreakdown ako at hindi pumasok ng ilaw araw hanggang sa tumawag si Lola at pinapauwi kami sa probinsya, gusto niya ng kasama, matanda na si Lola kaya agad na um-oo sina Mama.

Huling pasok ko na sa school nang maglakas loob akong ipaalam kay Drex na lilipat na ako.

Hindi ko alam bakit pero noong pinaalam ko sa kaniya na magtatransfer na ako ng school. Nagmakaawa siya sakin na wag ko siyang iwan. Nagulat ako ng umamin rin siya sakin kaya lang raw ayaw niya sakin dahil kaugali ko raw ang mommy niya na nang-iwan sa kaniya.

Dahil sa hindi ko kayang iwan siya nagmakaawa rin ako sa magulang ko na hindi ako sasama.

May pangako kami sa isa’t isa, yun ay wag iwan ang isa’t isa kahit na mapagod pa kami. We both value promises, walang pangakong hindi namin tinutupad.

Ngayon ay first year college na kami, I took BSA course while him is PPL.

Kinabukasan ay inaya ako ni Drex na manood ng laro nila. Soccer ang sinalihan niya.

Agad akong pumayag at pinanood nga siya. Nang magbreak sila ay nakangiting tumakbo palapit sakin si Drex. Agad kong kinuha ang panyo at pinunasan ang mukha niya, leeg niya pati na rin ang likod niya.

Hindi ko pinansin ang mga kababaihan na nakatingin samin nang may kasamang inggit sa mata.

“Mapawis rin to babe.” Nang-aasar na sabi ni Drex at humarap sakin bago itinaas ang damit niya hanggang dibdib.

Sinamaan ko ito ng tingin at nahihiya na lamang na pinunasan ang dibdib niya pababa sa tiyan niya.

“Tubig.” Sabi nito kaya agad ko namang kinuha yung tubig at binigay sa kaniya.

“Dahan-dahan lang.” Saway ko dito nang makitang tuloy-tuloy ang pag-inom niya.

Umupo ito sa tabi ko at niyakap ako sa bewang bago binaon sa leeg ko ang mukha niya.

“Ang daming nakatingin.” Nahihiya kong sabi.

“Wag mo sila pansinin. Sakin lang atensyon mo please.” Inangat niya ang tingin sakin at ngumuso.

Habang nakatitig sa labi niyang nakanguso ay hindi ko napigilan na patakan iyon ng halik na ikinaani ko ng tukso sa mga kasamahan ni Drex.

“Pampalakas ba Drex.” Pang-aasar ng isa sa kasamahan ni Drex.

Ngumisi lamang dito si Drex at nangingiting tumitig sakin.

Dumaan ang araw, unti-unti ng nagbabago ang takbo ng relasyon namin. Minsan na lang kami magkita kahit na hindi kami busy.

Nagkita kami sa cafeteria nang maglunch na.

“Anong i-oorder mo?” Malamig niyang tanong.

Hindi ko alam pero hindi ko na nararamdaman yung dating kilig, spark sa tuwing nakikita ko siya.

Pinipilit ko sa sarili ko na mahal ko pa siya pero parang wala lang talaga kapag nakikita ko siya. Nakikita ko siya na parang wala lang, schoolmate ko lang.

Sinabi ko ang order ko dito.

Tahimik lang kaming kumakain.

Natapos kaming kumain ng walang imikan.

“Una na ako.” Paalam nito.

Walang pake akong tumango at hindi na nagsalita pa.

Dumaan ang araw na kahit hindi ako busy ay hindi ako nakikipagkita kay Drex, nagkakadaanan kami para lang magkatanguan.

Tulad ngayon nakita ko siyang tumatawa kasama ang mga kaibigan niya.

Nagtanguan lang kami nang dumaan ako sa harap nila.

Habang naglalakad ay napapaisip na lamang ako, may pagmamahal pa ba?

“Break na kayo ni Jacob, Drex?” Rinig kong tanong ng isa niyang kaibigan.

Hindi pa ako nakakalayo nang marinig ko ang sagot niya. “Nope.”

“Bakit hindi na kayo nagpapansinan?”

Hindi na ito nagsalita.

Tuluyan na akong naglakad palayo sa kanila.

Oras na ba para maghiwalay kami?

Nasa library ako, mag-isang nagbabasa sa gilid. Kinuha ko ang cellphone ko mula sa bulsa nang tumunog ito.

Walang ganang binuksan ko ang mensahe ni Drex.

“Punta ka sa rooftop ng department namin.”

“Now?”

“Yeah.”

Hindi na ako nagreply at tumayo na.

Nang makarating sa rooftop ay nadatnan ko siyang nakatanaw sa malayo. Lumingon ito sakin nang maramdaman ang presensya ko.

Tumabi ako dito at sabay kaming tumanaw muli sa malayo, papalubog na rin ang araw.

“Hindi na natin nabibigyan ng oras ang isa’t isa.” Panimula nito.

“Mahal mo pa ba ako?” Walang paligoy-ligoy kong tanong.

Matagal bago ito sumagot. “I don’t know. How about you?”

“People who’ve already heard that line said ‘I don’t know’ means ‘not anymore’” Tumigil ako saglit. “My answer is I don’t know too, I guess we don’t love each other anymore.” Mahina kong pagpapatuloy.

Ilang minuto kaming parehong natahimik.

“Do you already have someone else?” Sabay naming tanong.

Saglit kaming natahimik.

“I don’t.” Sabay rin naming sagot.

Nagkatinginan kami bago sabay na mahinang natawa.

“Wala akong iba, siguro nawala lang pagmamahal ko sayo pero wala akong ibang nagugustuhan.” Sagot ko.

Napatango-tango ito. “We’re same then.”

Natigil muli kami.

“Should we break up?” Mahina niyang tanong.

Hindi ako nakasagot don.

Saglit akong natahimik.

“But the promise…” Mahina ko ring paaalala.

“Crap.” Napailing ito.

“Should we break it? Isang beses lang naman sigurong mangyayari.” Tanong ko.

Napatitig ito sakin. “Should we?…”