Teaser

REMINDER: Be aware of the grammatical error and poor delivery of sentences, dialogues, and so on that you will encounter while reading. The author is always trying her best to improve until she gets better. I did not proofread this story. This is raw and has a lot of flaws. If you can’t afford reading a story that is not perfectly written, this is not for you. Thank you for dropping by. I appreciate your time.

This book is published under LIB Bare.

---

Living his life as free like a bird, Zyron Fuentes promised to himself that he will never marry a woman, because he knew that love would only break him in the end.

A man who didn’t think about responsibilities and shits in life. A black sheep to one of the most respected families in the country. And most of all, he’s known for being a man who never felt contented to only one woman.

But behind his playboy image, like any other men in the world, Zyron also has this one girl in his mind who he thinks about at night… and she’s living a simple life in Isla Fuentes—his hidden paradise.

Prologue

PROLOGUE

ZYRON was shaking his head in dismay as he walk inside their mansion in Visayas, his family’s hometown. He flew all the way from Manila for this… for a family dinner. At least once a month ay dapat makapunta siya sa dinner na ’yon ng pamilya, para lang makumpleto silang magkakapatid kahit isang gabi lang.

“You’re ten minutes late, my son.” His father, Governor Leonardo Fuentes, told him.

Sa mahabang lamesa ay nakaupo na ang mga kapatid niya, siya nalang talaga ang hinihintay. They’re five siblings and he’s the youngest.

“ Papa , hayaan mo na at galing pa ng Maynila.“ Ang Kuya Luke niya na siya namang Mayor sa isang siyudad sa lalawigan na hawak ng ama.

“Have a seat, Zy. We appreciate your presence here.” It was Zia who motioned him to his seat, a lawyer of their family.

“Kaya lumaking matigas ang ulo. Masyado niyong bini-baby.” Patutsyada ng ama. “Maupo ka na Zyron at nang maka kain na tayo.”

Maingat na lumapit ang isang kasambahay sa nakaalaan na puwesto niya saka hinila ang upuan para makaupo siya.

Three of their maids are standing near the large table, ready to serve them.

“So, what’s make you busy in Manila, Zy? Aside from having a different women at night?”

Napatingin siya sa ate Lilian niya, isang doktor, seryoso ang mukha pero alam niyang nanunuya.

“Ate, ganyan talaga ang mga gwapo. Lapitin ng mga babae.” He was smirking at his sister. “Don’t worry, I’m avoiding your female friends in Manila.”

“Pero hindi ang mga kaibigan ko.” Sabat ni Zia. “They were talking about you in office, Zyron! Nakakadiri ang pinagagagawa mo, pinagsabay mo pa sina Elaine at Paula ng isang gabi lang!”

“Tumahimik nga muna kayo, pwede ba?” Ang ama nila na masama na ang tingin sa kanya, sumasakit na naman siguro ang ulo.

“Hindi ko naman alam na kaibigan mo ang mga ’yon, ate Zi. Nasarapan din naman sila sa ginawa namin—”

“Zyron!” His father’s voice boomed, making their siblings shut their mouth, but not him.

“I’m leaving tonight.” He informed them.

“Going back to Manila?” His Kuya Luis asked carefully. He’s the most serious type among them all and the oldest, he’s a congressman.

Siya lang talaga ang walang silbi sa pamilya niya. Taga waldas lang siya ng pera ng pamilya. His siblings are all professional, all are has responsibilities, siya lang talaga ang wala… malaya sa lahat ng responsibilidad.

“No, Kuya Luis, I’ll sleep in the Island.”

“Bukas ka na nang maaga magpunta do’n. Wag mo nang distorbohin sila Rosita, gabi na.” Tukoy nito sa caretaker ng tatlong palapag na bahay nila sa Isla Fuentes, isang oras ang layo sa Siyudad.

“I have my keys. I won’t disturb them.”

“Hindi pwedeng hindi mo madistorbo dahil do’n ko sila pinapatulog sa bahay kasama ang apo niya. Hindi nila inaasahan ang pagdating mo ngayong gabi.”

“Well, okay sana kung ang apo niya lang ang mag isang natutulog do’n… you know.” Zyron grinned when he saw the looks of his siblings, as if they know what he was trying to say. “I can sleep with her.”

“Wag na wag mong maihilera ang apo ni Rosita sa mga babae mo, Zyron! Mabait na bata ’yon at mapagmahal sa lola’t lolo.”

“Bata? She’s not a kid to me.” Aniya nang ma-imagine ang magandang mukha ng dalagitang apo ng care taker nila sa Isla.

“She’s only seventeen! Tumigil ka, Zyron!” Banta pa sa kanya ni Zia. “Magagalit talaga ako sayo kapag pinaglaruan mo ang batang ’yon.”

Itinaas niya ang dalawang kamay, tanda na sumusuko na siya. Wala talagang tiwala sa kanya ang mga kapatid pagdating sa pakikitungo niya sa mga babae. Hindi ba pwedeng gusto niya lang makipagkaibigan?

“Spare that kid, Zy. Let her finish her study.” Mayor Luke, said. “She’s one of my scholar and she’s good in school.”

“Come on, I’m just trying to be friendly here. At isa pa, hindi ako pumapatol sa bata. Alam niyo naman ang mga tipo ko sa babae.”

Zyron shook his head, a bit irritated on how his siblings stopped him from being friendly to that island girl… who caught his attention the first time he laid his eyes on her.

KINABUKASAN ay maagang nagising si Zyron, pero mas maagang na gising ang mga kapatid niya dahil siya na lang mag isa ang kumakain ng almusal.

“Nasaan si Papa ?” Tanong niya sa kasambahay na tahimik na naghihintay na matapos siyang kumain.

“Maaga pong umalis para magpunta sa kabilang bayan.”

“Ganito rito palagi? Wala sila?”

“Opo, Sir.”

“Yeah, its boring here. Better in Manila.”

“Sir, paumanhin, may tawag po galing kay Senyor.”

Ang isang kasambahay ay magalang na ibinigay sa kanya ang wireless na telepono.

He get the telephone and placed it on his ear while he was sipping his black coffee.

“Morning, Papa .” Halos tunog biro na bati niya. “What’s up?”

“I want you to stay in Isla Fuentes until weekend Zyron, because—”

“No, ayoko—”

“—because Nando, Rosita’s husband will be with me in Sta. Isabel. May pinapaayos ako sa farm natin do’n.”

“Pero, Papa —”

“I will give you a luxury car for this. Are we okay?”

Damn!

“Okay, fine.” He suppressed an evil smile. “Hanggang weekend lang ako.”

“Okay. Be good there and don’t give me another headache. Iwasan mo ’yung bata.”

“ Papa , pati ba naman ikaw?“ Hindi niya napigilan ang pagkamangha.

“I know you enough, my son. Bye.”

Napailing na ibinalik niya sa kasambahay ang aparato at tinapos na lang ang pagkain para makapunta na sa Isla.

MALAYO pa lang sa malaking gate ng bahay ay tanaw na ni Zyron ang malawak na dagat mula sa sasakyan, naghahalo ang kulay berde at asul do’n. Ang pinong buhangin naman ay marahang sumasabay sa ihip ng hangin.

Isang hindi katandaang babae ang siyang nagbukas ng gate sa kanya, magiliw na nakangiti. Ipinarada ni Zyron ang sasakyan sa tabi lang saka bumaba.

“Magandang umaga, Sir Zyron!” Bati ni Rosita.

“Morning.”

Zyron looked around, he was searching for something…or he must say someone.

His eyes went to the open door of their big house. The color white and mint green combination of the wall of the three storey house is enough to his vision to be relaxed.

Ang alam niya ay nasa bandang likod ang bahay nila Rosita, hindi pa siya nakakapunta roon, pero parang gusto niya dahil hindi niya makita ang talagang hinahanap ng mga mata.

“Jean! Apo!” Tawag ni Rosita, nakatingin sa nakabukas na pinto ng malaking bahay.

Zyron didn’t exactly know why he’s suppressing a goddamn grin as he waits for the girl to come out from the house.

“Bakit, La?” That voice was soothing that it made him swallow hard.

Limabas ang babaeng nagmamay-ari ng boses na ’yon. Busy ito sa pagpupunas ng malalapad na bintana sa labas, hindi nakatingin sa gawi nila. Nakasuot ng kulay dilaw na spaghetti summer dress at magulong nakatali ang buhok.

Napahilot siya sa chin niya sabay iwas talaga ng tingin. Tang ina, kilala niya ang pag iinit ng katawan niya sa mga sandaling ’yon. Isang pasada palang ng tingin niya sa dalagita ay iba na ang timpla niya, gising na gising siya!

“Ipagtimpla mo nga muna ng maiinom si Sir Zyron at galing pa ito sa mansyon nila.”

Nang mabanggit ni Rosita ang pangalan niya ay nakita niya ang mabilis na pagbaling sa kanila ng dalagita.

Her eyes widened a bit, she looks so surprised with his presence and he found it really cute.

“Sir, ano po ba ang gusto mo?” Si Rosita.

Pwede bang ang apo niyo nalang? Napamura siya sa isip. Alam niyang hindi talaga maganda ang tama niya sa dalagita.

“Juice?” He shrugged his shoulder. “Can I go inside?” He motioned their house.

“Oo naman, sir! Patapos na naman kaming maglinis ng apo ko.”

Natataranta pa si Rosita na nauna na sa kanya papunta sa bahay.

The girl stopped from what she’s doing when she saw them walking towards where she is. Nakatayo ito do’n, nakaiwas ang tingin sa kanya.

Nang makatapat siya rito ay mas lalo niyang nakita ang taglay na ganda ng dalagita. May taas na sa tantiya niya ay lima at anim na talampakan, matangkad para sa edad nito. Halata sa mukha at kulay na hindi ito purong pinay, may lahi, amerikano o briton ay hindi pa siya sigurado.

Her nose is pointed and cute, brown ang mga mata at natural na nakapilantik ang makapal na pilikmata. Nang bahagyang kumurba ang labi para sa tipid at pilit na ngiti ay nakita niya ang pagsilay ng isang malalim na dimple sa kanan na pisngi.

Zyron groaned silently at the sight.

He had been with different women but damn, damn, this one in front of him is very different! Gusto niya kaagad! Tang ina! Parang ang hirap ng kalagayan niya sa mga sandaling ’yon.

“G-Good morning, po, Sir Z-Zyron.”

Maingat siyang napapikit sa mahina at malambing na boses na ’yon. Muli ay ibinalik niya ang tingin dito, she was avoiding his gaze, her eyes were on his neck.

“Morning. What’s your name again?” He asked casually, trying to keep his cool.

“Jean, po.”

That ‘po’? Mukha na ba talaga siyang matanda o di hamak na mas bata lang talaga sa kanya ang kaharap?

Sinipat niya si Rosita na nasa loob, marahil ay ito na ang naghahanda ng maiinom niya.

He went back his gaze to the girl in front of him. Her sexy collarbone is showing because of her dress, he tried hard not to look at her chest but he can’t control his eyes, bumaba iyon sa dibdib ng dalagita, at mabilis niya rin iniwas ang mata nang matantong tila hubog na ang mga ’yon.

“Cut the ‘po’.” He told her, making her eyes drop on his. There, much better.

“P-Po, hindi po pwede, Sir.”

“Mukha na ba akong matanda?”

“H-Hindi naman po pero…” halatang humagilap ito ng isasagot.

“Pero? Hmm?”

“Amo ka po namin. Bilang respeto na rin po sa’yo, Sir.”

“May Po na, may Sir, pa.” He almost leered. “Bata pa ako, ha. I don’t like it when you use ‘po’ when you’re talking to me.”

“Pero, Sir… a-ano po…” tinitigan niya ito kaya nabitin ang sasabihin.

Ramdam niya na hindi ito komportable sa mga sandaling ’yon. Natatakot ba sa presensya niya o hindi lang nasanay na palagi siyang nasa Isla?

“I don’t like it.” He made his voice firm.

Kagat ang pang ibabang labi na maingat itong tumango, mas pinahirapan lang siya lalo.

“Sir Zyron nalang.” Marahan na sabi nito.

“Cut the Sir.”

“Ano lang? Kuya Zyron?”

Napangiwi siya ng bahagya. Hindi niya maatim na tatawagin siya nitong Kuya! Pwede namang babe or baby nalang.

“How old are you again?”

“Seventeen po—ay.” She chuckled at her mistake for that ‘po’, the sounds of her chuckle made him even more attractive to her.

“Seventeen?” Halos matawa siya.

Hindi makapaniwala na attracted siya sa menor de edad! He’s twenty six already and act like his thirties for having a different women at that age.

“Yes, seventeen, Sir.”

“Zyron.” Pagtatama niya.

“Zyron…” his name escape her lips softly. Uh, that’s much better.

“May boyfriend ka na?” Tanong niya.

Pinagdikit niya ang mga labi, pinakatitigan ito, medyo nababahala sa isasagot sa kanya. Sa ganda ng babae sa harap, siguradong marami itong manliligaw!

“Bakit mo tinatanong?” Curious na balik nito sa kanya, bahagyang nakakunot ang noo.

“May nanliligaw sayo? Ilan?” Pang-iimbestiga niya pa, hindi na maawat ang sarili.

“M-Meron sa eskwelahan. M-Marami.” Nakangiwi ito, para bang pinapaamin ng kasalanan. “Pero, hindi ko naman—”

“Wag kang magbo-boyfriend. Ipapahinto ko ang scholarship mo kapag nalaman kong may boyfriend ka.” Seryosong sabi niya, mabilis itong tumango-tango na lihim na nagpangiti sa kanya.

1 ~ Someday

CHAPTER ONE

NASA dalampasigan si Jean nang tawagin siya ng kanyang lola na tumayong nanay niya simula pagkabata. Her mother marry another man and now living in USA, while his British father has his own family in England.

Wala siyang ibang pamilya kundi ang Lola Rosita niya lang at Lolo Nando niya na magulang ng ina.

“Jean, apo, ikaw na muna ang magluto ng tanghalian ni sir Zyron. Kailangan ko kasing mamalengke dahil mananatili pa siya rito ng ilang araw.”

Wala naman siyang nagawa sa bilin ng lola niya. Care taker sila ng mga Fuentes sa bahay at Isla ng mga ito, trabaho na rin nila ang pagsilbihan ang mga amo, tutal naman ay madalang pa sa patak ng ulan magpunta ang mga Fuentes sa Isla, lalo naman si Zyron.

“Sige, La, maliligo lang ako at magluluto na ng tanghalian natin.”

“Salamat, apo. Wag ka nang magbabad, masusunog na naman ’yang balat mo.”

Natawa siya. Hindi na nasanay ang balat niya sa sikat ng araw sa Isla. Gustung-gusto niya pa naman magbabad sa tubig at sa arawan.

“Opo. Ingat ka, la!”

Kumaway siya rito at hinatid ito ng tanaw hanggang sa makalabas ng gate. Wala ang lolo Nando niya para magmaneho sana ng pick up na ibinigay na service sa kanila ng mga Fuentes.

“Namumula ka na.”

Napaigtad si Jean sa boses na ’yon sa teresa ng malaking bahay. Inangat niya ang tingin sa may ari, presko itong nakadungaw do’n. Kung bakit ay hindi siya mapakali kapag nasa malapit lang si Zyron.

“Aakyat na po ako.”

“Po na naman.” Iritable ito, kaya kinabahan na naman siya.

Hindi naman ito masungit sa kanya, mababait ang mga Fuentes, hindi lang siguro siya sanay na nandito ito. Ang alam niya ay sa Maynila ito nakatira, hindi pa siya nakakarating sa Maynila. Gusto niya, pero tiyak na sa huli ay ang manatili pa rin sa Isla ang pipiliin niya.

Jean wrapped the white towel around her and wore her slipper. Nakayuko siya nang maglakad papunta sa bahay nila sa likod lang ng malaking bahay.

Naligo siya at nagbihis. Pinili niya ang bestida na bulaklakin, itinali niyang maigi ang magkabilang strap niyon.

Nagsusuklay siya sa harap ng salamin, maganda naman talaga siya, sobrang dami nang nagsabi sa kanya. Hindi niya  na kailangan mag make up. Pero nung araw na ’yon ay bigla siyang na conscious sa sarili. She put a powder on her face and a lip balm.

Pagbalik niya sa malaking bahay ay naabutan niya si Zyron na nasa kusina, nakaupo sa bakanteng upuan, para bang hinihintay talaga siya.

His gaze went to her face, down to her lips and to her dress. She felt uncomfortable the way he stares at her, it made her heart beat fast a bit.

“Ahm, ano ang gusto mong ulam?” Tanong niya, sabay iwas dito.

Sa refrigerator siya dumeretso para kumuha ng mga pang rekado.

“Ano ba ang gusto mo?”

Napahinto siya, sinulyapan ito.

“Ikaw ang tinatanong ko, Sir.”

“Zyron, please.”

Napahugot si Jean ng hangin sa dibdib. Hindi siya sanay na tawagin ito sa pangalan lang at wala pang ‘po’.

“Anong ulam, Zyron?”

“Anything, as long as you like it.”

“Beef steak?” Pakiramdam niya ay lumiwanag ang mukha niya.

“You like it? Okay, beef steak, then.”

“Talaga? Sige, ha!”

Malapad ang ngiti niya na hinanda na ang mga lulutuin. Beef steak is her favorite, medyo may kamahalan nga lang kaya madalang din siyang makakain. Kung hindi pa bumisita si Attorney Zia at dinalhan sila ng groceries kasama na ang mga karne, siguradong sa isang buwan na naman siya makakain niyon.

“You like beef?” Zyron asked, he was facing her back, she was in the island counter.

“Oo, paborito ko.”

“Magpabili tayo kay Rosita.”

“Hindi niya dala ang cellphone niya. Isa pa, meron pa naman dyan sa ref. Dala ni attorney.”

“Ate Zia? She went here?”

“Oo, dumaan lang nung nakaraang araw. Ibinigay din ang sweldo ni lola’t lolo.”

“I see.”

She glanced at him and saw him nodding his head while looking at her back, since she was busy preparing beef steak.

“Ahm, bakit ka pala nandito? Di ba sa Maynila ka nakatira?”

Nang sulyapan niya si Zyron ay nakita niyang tumayo ito, kaagad siyang kinabahan. Pero umikot lang pala ito sa kabilang island counter para makaharap siya.

She placed his hands above the island counter, his veins on his arms protruded to what he did. Mangha na natignan niya ’yon, ang sexy.

“My father asked me to stay here since your grandfather won’t be here until weekend.”

Derederetso ang ingles nito. Siguro ay inglisera rin ang mga girlfriend nito sa Maynila.

“Kapag tapos na ang trabaho ni Lolo sa farm…babalik ka na sa Maynila?”

“Yeah.”

Bahagya siyang nakaramdam ng lungkot sa sagot nito. Sabagay, do’n naman talaga ito nakatira.

Napayuko siya at mas inabala ang sarili sa pagluluto. Isinantabi na ang lungkot na umusbong sa dibdib sa ideyang hindi na ito muling makikita…kung makita man ay siguradong ilang buwan pa ang lilipas.

“Kailan ka bumibisita sa mansyon niyo?” Hindi niya na napigilan ang magtanong.

“Minsan lang kapag gusto ko.”

Isang tango ang ginawa niya. Ayaw talaga siguro ni Zyron ang buhay sa probinsya lalo na rito sa Isla, masyadong tahimik.

“Masaya ba sa Maynila?” Kaya mas gusto mo do’n ? Gusto niya sanang idagdag.

“Yes, a lot of Clubs to party. Hindi ka pa nakapunta?”

Umiling siya. “Hindi pa. Dito lang ako.”

“Woah.” Napaalis ito sa pwesto, mangha itong nakatingin sa kanya. “Seryoso ka?”

“Hindi pa nga.”

Umikot siya, halos sa tabi nito para isalang na ang niluluto.

She can smell his signature perfume. He was standing beside her, he’s taller than her. Hanggang balikat lang siya.

“You want to go there?”

Tinignan niya ito, seryoso ang mga mata na sa kanya lang talaga nakatuon. She avoided his gaze again and shook her head. Gustuhin man niya ay ayaw niyang iwan ang lola’t lolo niya.

“Okay na ako rito. Tahimik at simple ang buhay. Isa pa, sabi mo party party sa Maynila. Hindi naman ako mahilig mag party.”

“Yeah, much better if you stay here. Maraming mangloloko sa Maynila. Dito ka na lang, ligtas ka pa.”

“Kaya pala gusto mo sa Maynila kasi maraming bar. Tiyak na marami ring babae.”

Umirap siya sa hangin. Minsan nga ay makikiusosyo siya sa mga kaklase niyang may Facebook na mga mahilig maghanap ng ka-chat na taga Maynila.

“Dito rin naman maraming babae, ha.” He sounds defensive.

“Pero mas magaganda at sexy ang mga babae sa Maynila, hindi ba? That place and the people there is liberated.”

Sinulyapan niya ito na ngayon ay nakasandal na sa island counter, pinapanood siyang magluto.

“Kaya gusto mo do’n.” Dagdag niya pa. “Kaya pala hindi ka umuuwi sa mansyon niyo.”

“It’s not that…” Zyron groaned.

“May girlfriend ka sa Maynila?”

Muli niya itong sinulyapan, nag iwas na ng tingin kaya napanguso siya. May girlfriend nga! Ano naman ngayon sa kanya?

“I don’t have a girlfriend.”

Hindi siya umimik. Bigla ay hindi siya naniwala rito. Ano ba ang alam niya sa isang Zyron Fuentes? Wala naman, bukod lang sa nakatira ito sa Maynila.

Ang chismis naman na naririnig niya mula sa mga kaklase niya ay sa condominium nakatira si Zyron at maraming gwapo at mayaman na kaibigan.

“Talaga? Eh, bakit mas pinipili mong manatili do’n? Kung wala ka namang girlfriend. People stay in one place not only because they are happy, but also because there is someone beside them who makes them happy.”

Umirap ulit siya. Ayaw pa kasing umamin.

“No one makes me happy. Libangan ko lang ang Maynila. Alam ko naman na sa huli, dito pa rin ang bagsak ko.” Sinasabi nito ’yon habang nakatingin sa kanya.

“Pero mas matagal pa rin ang pananatili mo do’n.” Pilit niya pa. “Mas masaya ka do’n sa maraming babaeng magaganda at sexy. Baka magagaling din sumayaw.”

Marahan itong natawa. Uminit ang magkabilang pisngi niya. Ano ba ang nakakahiya niyang sinabi? Ano ba ang naging tunog niya?

“I’m starting to like this place.” He said that while chuckling. “I should visit more often.”

“Mas maganda naman talaga rito sa Isla—aray!” Impit na tili niya nang mapaso.

Zyron hurriedly attended at her. Maingat na hinawakan nito ang kamay niya at dinala sa lababo, binuksan ang tubig at tinapat ang napasong daliri niya.

“Ang sakit…” halos maiyak siya, humapdi kaagad.

“Damn,” he cursed sharply.

Maingat ang pagkakahawak nito sa kamay niya, pero nang tignan niya ang mukha ay bahagyang gumagalaw ang panga, iritado ang ratsada ng mukha.

Kinagat niya ang labi, tatlong daliri niya ang napaso. Gumagapang na ang hapdi na dulot niyon.

“Masakit?” Masuyo nitong tanong.

Tumango-tango siya na parang bata. Pinipigil ang mapaiyak.

“Masakit pa…”

He let out a sharp curse again before he turned off the faucet. Dinala siya nito sa upuan, naupo sila pareho, hawak pa rin nito ang kamay niya. Mukhang problemado sa pagkapaso niya.

“Patapos na naman ’yung iniluluto ko. Mamaya na ko maghahain, ha.” Aniya, baka nagugutom na kasi ito.

“No, ako na ang maghahain para sa’tin.”

Inihip-ihipan niya ang kamay niyang hawak nito.

“Baka lumubo.” Nag aalalang sabi niya habang nakatingin sa mga daliri. “Hindi na ako makakalinis, ang hapdi.” Sabay ihip ihip niya.

Zyron held her hand gently and slowly he tilted his head forward to it and blow it. Nakagat niya ang loob ng pisngi ng marahan nitong ihip ihipan ang daliri niya.

Kung may anong damdamin ang namumuo sa kanyang dibdib, hindi niya kaya pang ipaliwanag. Gusto niya ang paraan ng pag ihip nito, maingat.

His dark eyelashes were very visible because he was looking down on her hand. His nose was pointed and proud, the top of it almost touches her hand. And his lips were almost caressing her fingers.

“Mahapdi pa ba?”

Nag angat ito ng tingin kaya naalerto siya bigla, kinabahan na baka mahuli siya nitong nakatitig dito.

“M-Medyo nalang.”

Ilan pang ihip ang ginawa nito do’n hanggang sa maramdaman niyang dinampian nito ng halik ang mga daliri niya. Nakagat niya nalang ang labi, parang hinahalukay ang tiyan niya, nakakakiliti.

“Maghahain na ako.” Paalam pa nito na tinanguan niya lang.

Naghain nga si Zyron, ito na rin ang nag timpla ng juice. Siya naman ay parang senorita na naghihintay lang ng pagkain.

GABI NA nang marinig ni Jean si Zyron na may kausap sa cellphone, nasa teresa ito, nakatanaw sa karagatan. Siya naman ay nasa duyan na nakasabit sa magkabilang puno ng niyog, sa bandang gilid lang ng bahay.

She used to stay there at night and watch the stars while listening to the waves. Payapa talaga sa Isla. Hindi niya ipagpapalit ang lugar na ’yon sa kahit na ano.

“Brute, stop accusing me here. My father wanted me to stay in this Island in exchange of a luxury car. Who wouldn’t like that offer?” He seems like enjoying talking to whoever it is on the other line. “The girl is nothing to do with this, I swear. I’ll be back in Manila in a few days. Sagot ko na babae mo.” Sabay tawa. “Gago! Ibigay ko na sayo ’yung isa. Sa’kin ’yung dalawa.”

Zyron turned around and face her. Madali siya nitong naaninag kahit na may kadiliman sa gawi niya.

“I’ll call again, brute.” Then he put his cellphone in his pocket.

Umayos siya sa pagkakahiga sa ratan na duyan nang maglakad palapit sa kanya si Zyron. Naupo ito sa ratan na upuan naman sa harap, sa gitna nila ay ratan din na lamesa.

“Mahapdi pa ba ang mga daliri mo?” He opened a conversation.

Isang iling lang ang ginawa niya. Narinig niya na mga babae ang pinag-uusapan nito at ng kabilang linya. Totoo nga siguro ang bali-balita na marami nga itong babae sa Maynila. Idini-deny lang.

“Sino ’yung kausap mo?” Kunyari ay wala lang na tanong niya.

He’s against the dim light. Ang pagsapaw ng kaunting dilim sa likod nito ay nagpatingkad sa lapad ng balikat nito. She’s sure that he’s regular in at the gym. Halata sa tindig ng katawan at sa mga muscles sa braso kapag gumagalaw. Pirmi ang mga ’yon at parang matigas talaga.

“Uh, my friend in Manila. Nagtanong lang kung hanggang kailan ako dito.”

“Tapos?”

“I said until weekend.”

“Tapos magpa-party kayo pagbalik mo?” Pinilit niyang ngumiti, kunyari ay excited kahit hindi naman talaga.

“Maybe.” Zyron shrugged his shoulder.

“Dadaan ka ba muna sa mansyon niyo bago ka bumalik sa Maynila?”

“Baka hindi na. I don’t book a plane ticket yet, by the way. I could stay here as long as I can. This place is relaxing.”

Sinulyapan siya nito, at huli na ang pagtatago ng ngiti sa labi niya dahil nakita na nito iyon. His brows shot up at that, his lips curved a bit.

“B-Bumalik ka na lang sa Maynila kapag na-miss mo na ang mga babae.”

Tumawa ito, parang halakhak pa nga. Cool na sumandal sa inuupuan, mas maayos na nilang nakikita ang isa’t-isa.

“Wala akong mamimiss do’n, baka dito pwede pa.” He murmured the last phrase.

“Kapag na-boring ka rito, siguradong aalis ka.”

“Pinapaalis mo na ako?”

“H-Hindi, ha! Sinasabi ko lang na baka…baka kapag nainip ka ay umalis ka na.”

“Hindi rin naman pwedeng palagi lang akong nandito. May pasok ka sa eskwelahan araw-araw.”

“M-w-f lang ang pasok ko. College na ako, eh.”

“Good. You might want to continue your study in Manila?”

Mabilis siyang umiling. Ayaw talaga umalis sa Isla Fuentes. Nagkibit lang ito ng balikat, nakuha kaagad na ayaw niya.

“Kahit mag asawa yata ako, dito pa rin ako.” Nasabi niya, bigla lang pumasok sa isip niya ang bagay na ’yon.

“Well, this place is perfect for settling down. Away from the City and temptations.”

Tumagilid siya ng higa at ginawang unan ang isang kamay na walang paso. She was looking at him intently, even in dim lights, he’s still very handsome.

“Kapag nag asawa ka… mas pipiliin mo manatili rito kesa sa Maynila?”

“Sure, but too bad, I don’t like to tie a knot.”

“Bakit naman?”

“Let’s just say, I’m not into it.”

Nakaramdam siya bigla ng pagkadismaya nang malaman na walang balak magpakasal si Zyron. Ano lang ang gusto nito? Puro girlfriends?

“Malay mo, may magustuhan kang babae sa Maynila at sa huli ay pakasalan mo. Hindi mo masasabi ang nakatadhana sa’yo, Zyron.”

Tumango-tango naman ito, magaan ang lapat ng tingin sa kanya. Medyo nakakaramdam siya ng antok dahil na rin sa mahinang ihip ng hangin.

Unti-unti ay ipinikit niya ang mga mata, tinamaan na nga talaga ng antok.

“Yes, who knows that someday I could find a girl who I’d marry in the end… but I hope, the woman wouldn’t be from Manila.”

He said the words like a whisper and she’s too sleepy to understand him.

2 ~ His Girl

CHAPTER TWO

PANAY ang sulyap kay Jean ng Lola Rosita niya habang nagsusuklay siya sa harap ng salamin. Linggo at nakasanayan niya nang mag simba sa bayan.

“Hindi mo na kailangan ang mga kolorete sa mukha, apo. Magandang maganda ka na kahit wala ang mga ’yan.”

Nabitin sa ere ang lip balm na ipapahid niya sa labi. Ewan niya ba pero gusto niya ay mas mukha siyang presentable sa paningin ni Zyron.

She’s wearing a high waist skinny jeans and she paired it with a white off shoulder. Itinali niya rin ang medyo alon-alon na buhok at nagtira ng iilang hibla na nahuhulog sa kanyang pisngi.

“Kaunti lang, la. Ang dry kasi ng labi ko, e. Tignan mo.”

Umikot pa siya para ipakita ang labi na hindi naman dry, feeling niya lang.

“Naku! Nagpapaganda ka lang yata dahil nandyan si Sir Zyron.”

Napasinghap siya sabay baling ulit sa lola mula sa harap ng salamin. Mabilis na itinago niya sa dalang sling bag ang lip balm.

“Hindi, la, ha. Grabe ka.”

Umismid ito.

“Okay lang magka crush, apo. Dalaga ka na naman, at siguradong marami rin ang nagkakagusto riyan kay Sir Zyron. Tignan mo naman ang ratsada ng mukha, artistahin, matangkad at maganda ang tindig ng katawan parang modelo sa mga billboard.”

“Ikaw yata la ang may crush kay Zyron.” Biro niya, tapos ay nginisian ito.

“At bakit Zyron lang ang tawag mo?”

Lumiit ang mga mata nito, napanguso siya sabay iwas, kinuha ang doll shoes sa likod ng pinto.

“Ayaw niyang tinatawag ko siyang Sir. Zyron lang daw.”

Sinulyapan niya ulit ang lola, nakatingin lang ito sa kanya, naghihintay pa ng ibang sasabihin niya. Jean sighed before he speak again.

“At ayaw niya rin na gumagamit ako ng Po at Apo sa kanya kapag nag uusap kami, nagmumukha raw siyang matanda. Sabi ko kung pwedeng Kuya

Zyron , nakita ko na ngumuwi siya, hindi niya rin gusto. Okay lang ba ’yon, la? Zyron lang ang tawag ko sa kanya?“

“Kung ’yan ang gusto niya ay wala tayong magagawa. Bunso ’yan sa magkakapatid at palaging ang gusto ang nasusunod.”

“Sasama nga raw po siya sa akin ngayon sa bayan, magsisimba raw siya.”

Nakita niyang tumaas ang kilay ng Lola niya, tapos ay napailing at nagpatuloy sa pagtutupi ng mga damit.

“O sige na, mag iingat kayo.”

“Opo. Uuwi rin po kami kaagad. Alis na ako.”

Kumaway siya rito at excited na tuluyang lumabas ng bahay.

Sa ratan na duyan ay hinintay niya si Zyron. Idinuyan niya ang sarili nang ilang sandali bago niya natanaw ang paglabas ng binata sa pinto ng malaking bahay.

Jean’s heart skip a beat when their eyes met. He’s smiling a bit but there’s something in his eyes that made her feel nervous every time he stare at her.

“Hi, morning.” Zyron greeted and extend his hand in front of her.

“M-morning,”

Wala sa sarili na inabot niya ang kamay nito na nakalahad, he gently pulled her up. Nang makatayo siya ay inakala niyang bibitawan na nito ang kanyang kamay, but she was wrong, they walked together towards his luxury car, while he was holding her hand.

Zyron opened a door for her and closed when she’s already inside of the front passenger seat. Sinundan niya ito ng tingin hanggang sa makaupo sa driver seat. It was her first time riding in this such car, mabango at malinis sa loob.

Napatuwid si Jean sa pagkakaupo nang dumukwang si Zyron, she’s holding her breath as he settle her seatbelt. She can smell that signature perfume again, she starting to like it.

Nang bumalik ito sa tamang pagkakaupo ay pinakawalan niya ang ipinigil na paghinga. Napahawak siya sa seatbelt nang mag umpisa ng umandar ang sasakyan.

“Did you eat breakfast?” He asked in the middle of the road.

“Kumain ako. Ikaw ba?”

She glanced at him, his eyes covered with dark sunglasses, he’s wearing a light blue polo shirt and a khaki pants. His one hand was in steering wheel, while the other one was under his chin, his elbow was place below his window.

“Not yet.”

“Ha? Gusto mo kumain muna tayo bago mag simba? Baka magutom ka.”

Sinulyapan siya nito, nakita niya ang bahagyang pagnguso ng labi, parang nagpigil ng ngiti, pero binalik din kaagad ang tingin sa kalsada.

“I can eat after mass.”

“Ikaw ang bahala. Siya nga pala, may bibilhin kasi ako sa Bayan, kung okay lang sayo pwede ka na naman—”

“Okay lang sa’kin na samahan ka… na maghintay sayo.”

Napatango nalang siya kahit na ang ibig niyang sabihin ay pwede na naman itong umuwi at iwan nalang siya sa Bayan.

Tahimik lang siyang nakaupo, pinapakiramdaman kung may sasabihin pa ba ito o ano. Lahat ng nangyayari ay bago sa kanya. She used to talk with the boys from the school but Zyron is really different. Hindi niya mawari ang eksaktong pagkakaiba. Basta, kinakabahan siya kahit na kumportable at tiwala naman siyang ito ang kasama.

“Anong oras ang pasok mo bukas?” Tanong nito makalipas ang ilang minuto.

“Alas otso.”

“And you ride a jeep to go to school?”

“Oo, pero kailangan ay agahan ko palagi dahil punuun ang jeep. Kapag tricycle naman ay mahal ang pamasahe.”

“Ihahatid kita bukas.”

Nakaawang ang labi na tinignan niya si Zyron, pero ang mata nito ay nasa kalsada naka-focus. He was rubbing his chin a bit with the back of his free hand.

“Salamat, pero ayokong abalahin ka, Zyron.”

“Ayaw mong ihatid kita?”

Umiling siya, medyo nahihiya sa offer nito. Siguradong pagtitinginan siya sa uninersidad na pinapasukan niya kapag bumaba siya ng sasakyan ng binata na agaw eksena.

“O baka naman may itinatago kang boyfriend at malalaman ko kapag hinatid kita bukas.” Paratang pa nito na mabilis niyang inalmahan.

“W-Wala! Wala akong boyfriend, Zyron.”

“Then let me drive you to your school, kung talagang wala kang itinatago.”

“S-Sige.”

Napilitan nalang din talaga siya para rin mapatunayan dito na wala naman talaga siyang boyfriend. Sa kanila ngang magkakaklase ay siya lang yata ang hindi pa nagkaka boyfriend, pero ang manliligaw sa kanya ay hindi na mabilang ng mga daliri niya at ni isa ay walang nakatanggap ng matamis niyang Oo.

Her goal is to finish her study. She believe that a man for him will come in the right time. She’s not in rush, having a boyfriend wasn’t part of her priority in life.

Isa pa, sa pagtatapos man lang ng pag aaral ay masuklian niya ang hirap at pagod ng kanyang lola’t lolo matulungan lang din siya sa iba pa niyang pangangailangan.

Her scholarship is really a big help to her and she won’t waste it. She will prove to Zyron that she don’t have a boyfriend, ayaw niyang mawalan ng scholarship.

MALAYO palang sa simbahan ay natanaw niya na ang mga pulis na nakapalibot do’n at iilang lalaki na nakasuot na kulay puting polo at itim na slacks. Sa parking ay may mga nakahilerang iba’t-ibang sasakyan at kapansin pansin ang itim at puting mga SUV.

When the car entered the gate of the church, some of the men who’s wearing white polo motioned Zyron to the parking space near SUV’s.

Jean unbuckled her seatbelt the moment the Zyron parked his car. Nagulat pa siya sa gilid niya dahil may nakaputing nakaunipormeng lalaki ang nagbukas do’n.

“Salamat, po.” Aniya nang makababa.

Nilapitan niya si Zyron na kababa lang sa sasakyan. Alerto ang mga unipormeng lalaki sa paligid, ang mga pulis naman ay nagmamatsag.

“Anong meron dito?” Napatanong siya bigla, at nasagot ’yon nang may lumapit na lalaki sa kanila.

“Sir, nasa loob na po sila Gov.” Imporma nito kay Zyron.

Napatingin siya sa binata, walang alam sa nangyayari.

“Let’s go inside.”

He place his one hand at the small of her back and guide her inside the church.

“This way, sir.” The man guided them their seats.

Napahawak siya sa braso ni Zyron nang matanaw ang ama at mga kapatid nito sa iisang mahabang upuan unahan.

“Nandito ang pamilya mo?”

“Yeah.”

“Ah, hindi ko alam. Magkita na lang tayo mamaya pagkatapos ng misa? Hihintayin kita sa labas, sa may fishball-an.”

Kunot ang noo nito nang ibabaw ang tingin sa kanya, aatras na sana siya ngunit maagap siya nitong napigil sa likod gamit ang kamay na bahagyang nakalapat sa likod niya.

“What are you talking about?”

“Hindi niyo naman ako kapamilya, e. Nakakahiya tumabi sa kanila, Zyron. Sa iba nalang ako uupo.”

“Hindi. Kung ayaw mo tumabi sa kanila, sa iba tayo uupo. Tara—” pinigil niya ito sa dibdib.

“D-Do’n nalang sa kanila. Nakatingin na sila dito sa’tin.”

Napayuko siya nang masulyapan ang mga mata ng ama at ng mga kapatid nito na pinapanood silang dalawa.

Jean forced a smile and vowed her head a bit to Zyron’s family when they got near them. Sa isang mahabang upuan ay inokupa nila, ang mga nakaupo sa likod nila ay alam niyang iilang bodyguard ng mga Fuentes.

She sat next to Zyron, he was in the end of the long wooden chair, on her left was attorney Zia then the rest of Zyron’s siblings.

Tahimik na nag umpisa ang misa. Yumuko siya para taimtim na magdasal, kaya lang ay nahagip ng mata niya ang cleavage niya. Pasimple niyang inangat sa balikat ang pang-itaas niya.

Matagal niya ulit bago nasuot ang off shoulder na ’yon at pakiramdam niya ay sumikip sa bandang dibdib, naiipit tuloy ang hindi dapat maipit kaya lumilitaw ang ibabaw ng dibdib niya.

When she glance at Zyron she caught him looking at her chest, he was tall that he can easily see it! Uminit ang pisngi niya at hindi na naging komportable sa suot, panay ang angat niya niyon.

“Sa susunod, huwag mo na ’yan isusuot.” Pasimpleng bulong ni Zyron sa tenga niya. “Masyadong nakikita ang leeg at ang balikat mo.”

Tumango-tango lang siya dahil napapasulyap sa kanila si Attorney Zia dahil sa paglapit ni Zyron ng mukha sa gilid ng ulo niya.

Nang magsabing magsitayo ang lahat ay hinawakan pa siya ni Zyron sa siko, inalalayan kahit na kaya niya naman.

Inangat niya ulit ang tela sa may dibdib niya.

“Bumababa…” mahinang sabi niya kay Zyron, napatingala rito, nakanguso siya.

Umirap ito sa kanya tapos ay maingat na inangat ang tela sa magkabilang balikat niya, kasabay ng pag flashed ng mga camera sa paligid.

“We will buy new later.” He whispered and place his hand again at the small of her back.

Napayuko siya nang sulyapan ni attorney Zia ang kamay ni Zyron na nasa likod niya na halos umabot sa gilid ng bewang niya.

“I have my reservation at Altaraza Hotel for our lunch.” Mayor Luke informed them after the mass.

Hinintay pa nilang kumonti ang tao at ang mga kumakausap sa mga politician na kasama nila bago tuluyang lumabas ng simbahan.

“Okay, Kuya, I’ll see you there.” It was Dr. Lilian. “Kay Papa na ako sasabay.” Tapos ay nilingon sila at nagkibit ng balikat nang mapatingin sa kamay ni Zyron na nasa likod niya palagi.

“We’ll see you there, Zyron, bring Jean with you.” Attorney Zia said before going to her car.

“Yeah, we’ll be there.” Zyron nod his head to his siblings. Then looked at her. “Okay lang ba sayo?”

“Hindi ba nakakahiya?”

“Kilala ka naman nila. Ano ang nakakahiya?”

Napanguso siya tapos ay umiling nalang. Mas nakakahiya siguro kung hindi niya sasamahan si Zyron gayong inimbita naman siya ni attorney.

ALTARAZA hotel is a new built hotel in the City. Hindi ’yon kalakihan katulad ng ibang branch nito sa Maynila pero maganda at ekslusibo lamang sa mga may kaya sa buhay.

“Wear this.” Zyron handed her a black jacket. Napansin niya ’yon kanina sa sasakyan nito, nakahanger sa likod. “Lalamigin ka sa loob kung ganyan lang ang damit mo.”

Kinuha niya ’yon at isinuot. Mabuti nalang at matangkad siya kaya hindi siya nagmukhang hanger sa jacket nito na mabango.

As usual, pagpasok nila sa isang VIP room ng restaurant do’n ay huli na naman silang dumating. Nahihiya talaga siya, lalo na nang balingan sila ng mga ito.

“New jacket?” Congressman Luis, asked.

“It’s cold here.” Zyron answered casually and pulled a chair for her.

She felt really shy knowing that all eyes there was watching her and Zyron’s every moves.

“How’s school, Jean?” Mayor Luke opened a conversation. They are already eating.

“Okay naman po, Mayor. Salamat po pala ulit sa scholarship na ibinigay niyo sa’kin.”

“You deserve it. It’s my job to give a scholarship to all the students here. You’re a bright girl.”

“Palaging honor student, Kuya Luke. Nakikita ko ang mga medal at mga certificates niya sa bahay nila. Matalino na, napaka ganda pa.” Puri pa ni Attorney Zia, napangiti siya.

“Salamat po, Attorney.”

“Marami raw itong manliligaw pati sa katabing Unibersidad ay nakakabot ang ganda ng batang ’to.” Dagdag pa ni Zia.

“Ligaw ligaw, magtapos muna sila ng pag-aaral.” Si Zyron na mukhang iritado sa tabi niya rin, tapos ay bumaling sa kanya, umusli tuloy ang labi niya, itinuon nalang niya ang mata sa plato sa harap.

“Pwede naman mag boyfriend si Jean, basta huwag lang niyang papabayaan ang pag aaral niya.” Si Dr. Lilian na magaan ang ngiti sa kanya.

“I beg to disagree.” It was Zyron. “Boyfriends will only ruin your studies. Wag mong sagutin ’yang mga gunggong na nanliligaw sayo.”

She heard his siblings laugh a bit at his remark.

“Jean should be the one who will decide for that, Zyron.” Gov. Leandro said in a flat tone.

“I agree. It’s her love life after all.” Congressman Luis added.

“Gusto mo na magka boyfriend?” Tanong sa kanya ni Zyron bigla. Hindi pinansin ang mga kapatid.

“Ayoko pa.”

“Good.” Then he went back on eating.

Fuentes’ conversation while having lunch was about politics and business most of the time. Tahimik lang siya at sasagot lang kapag tinanong.

“Dine with us tonight, Zyron. Sa mansyon at do’n ka na rin matulog. I will ask my men to look for Isla Fuente.” Gov. Leandro said after a few minutes.

“Pass. May lakad ako bukas ng umaga, Papa .”

Naalala niya na ihahatid nga pala siya ni Zyron bukas. Pwede naman na ipagpaliban ’yon.

“Dine with them and sleep in the mansion. Okay lang sa’kin na huwag mo muna akong ihatid bukas.” Mahinang bulong niya sa gilid nito.

“Ayoko.”

“What are you two talking about?” Attorney asked curiously. “Jean? What is it?”

“Ah, ano po kasi… sabi ko po kay Zyron na sa mansyon na matulog mamayang gabi. Ayaw niya po.”

“May mahalagang lakad yata bukas.” Ani Dr. Lilian, nakatingin sa kanilang dalawa.

“Hindi naman po ’yon mahalaga, doktora.”

“Ano ba ’yon?”

“Ihahatid niya raw po kasi ako sa eskwelahan bukas.”

She heard Zyron groaned beside her.

Luis and Luke both let out a chuckle. Pati si attorney na katabi niya ay bahagya rin na natawa at napainom ng juice.

“O, maghahatid naman pala si Zyron, Papa. Kaya hindi pwedeng matulog sa mansyon, malayo nga naman sa Isla at sa Unibersidad.” May panunudyo sa boses ni Mayor.

“Nanliligaw ba itong si Zyron sayo?”

“H-Ha! Hindi po. Hindi.” Umiling-iling siya kay doktora.

“Mabuti naman. Maraming babae ’yan sa Maynila, ayaw namin na matulad ka sa mga babaeng ’yon.”

“Ate!” Protesta ni Zyron.

“Alam ko naman po ’yon.” Aniya at hindi pinansin si Zyron nang ihilig ng medyo paharap sa kanya ang sarili para lang makita ang buong mukha niya. “Yung mga kaklase ko po kasi ay active sa mga social media, pina follow po nila si Zyron.”

“Have you seen his girls in Manila?”

“Opo, magaganda at sexy.”

Zyron groaned again, sounds like he was complaining.

“Ate, stop making me looks so bad here.”

“Zyron, everyone knows your image. From here to Manila. Jean knows it, too. What’s the matter?”

Zyron let out a rough breath. He looks pissed.

“Okay lang ’yon.” She said softly at him.

Jean forced a smile to tell him it’s really okay to her, but deep inside, she felt disappointed knowing that he’s really a playboy like everyone picture him.

“But who knows, maybe someday, Zyron get the chance to meet a woman who would change him. I’m looking forward to it.” It was Zia.

“Who would be that girl…” Dr. Lilian suddenly glanced at her with a shrug.

“Don’t worry about that girl.” Si Zyron. “Dadalhin ko sa inyo ang babaeng gusto ko para hindi na kayo nanghuhula kung sino.” Tapos ay ipinatong ang braso sa sandalan ng inuupuan niya, parang inakbayan na rin siya. “’Yung gustung-gusto ko para masiguro kong…” He crouched his head forward until his lips reached the side of her head. “…akin.”

He whispered to her the last word, and it made her heart race for some reason.

3 ~ Kiss

CHAPTER THREE

MADILIM pa lang ay gising na si Jean. Sa totoo lang ay hindi siya nakatulog ng maayos. They had dinner in Fuentes’ mansion last night. Alas dyes na nang makabalik sila sa Isla.

Sinilip niya sa bintana ang malaking bahay, nakita niyang bukas na ang mga ilaw sa loob, malamang ay gising na rin si Zyron.

Pagkatapos niyang maligo at mag ayos ay lumabas na siya ng bahay nila. Ang Lola niya naman ay tulog pa dahil napuyat rin kakahintay sa kanila kagabi.

Humampas ang hangin na pang umaga, napayakap siya sa sarili sa lamig habang naglalakad papunta sa ratan na duyan at tinanaw ang pag-akyat ng araw hindi kalayuan.

Naagaw lang ang atensyon niya nang lumabas na si Zyron sa malaking bahay. Even in the morning, his looks didn’t change a bit, he was fresh from shower and wearing a grey v neck shirt and a black pants. It was a simple outfit but she can’t deny his sex appeal. Ibang iba talaga sa mga lalaking nakikita niya.

“Good morning!” She greeted and stood up.

Para siyang matutumba sa kinatatayuan nang pasadahan ni Zyron ng tingin ang kabuuan niya. She’s wearing their daily uniform, a dark mini skirt and a two inches black shoes. She’s a Hotel and Restaurant Management student, it’s her first year in College.

“Hindi ba masyadong maiksi ’yang skirt mo?” Madilim ang mata nito, halatang hindi gusto ang nakikita.

Tinignan niya ang skirt, nasa itaas lang ’yon ng tuhod niya, ang maputi at magandang hubog ng binti ay mas nadepina.

“Sakto lang ’to. Mas maiksi pa nga ang mga skirt ng mga kaklase ko. Hindi ba maganda?”

Suplado nitong iniwas ang tingin sa kanya. He clicked his car’s key and his car at the garage made a quick sound, umilaw din ’yon.

“Maganda, kaya lang ay masyadong maiksi.” Anito, napakamot sa noo, namroblema sa skirt niya.

“May cycling naman ako, e.”

“Dapat lang.” Ang aga-aga ay iritado ito. “Araw-araw ganyan ang suot mo sa eskwelahan?” Para bang minamaliit nito ang skirt niya habang nakatingin do’n.

“Every Monday and Wednesday lang.”

“And Friday?”

“Pants or dress.”

Tumango lang ito. Hindi na nagreklamo pa.

“Shall we go?”

Nakangiti na tumango siya. Kukunin niya na sana ang shoulder bag na inilapag niya sa ratan na lamesa ngunit naunahan siya nito.

Nakasunod siya kay Zyron, napapangiti habang pinagmamasdan itong bitbit ang bag niya, he put it at the back seat then he opened a door for her again.

“Anong oras ang uwian mo?” Tanong nito nang makalabas na sila sa gate.

“Alas dos.”

Inaayos niya ang seatbelt niya, ayaw niyang si Zyron ulit ang gumawa niyon. Inilagay niya ang mga palad sa kandungan niya para matakpan ang hita.

“Susunduin kita.”

Napabaling siya rito, seryosong nagmamaneho. Ibinalik niya ang tingin sa unahan. She was pursuing her lips, hindi sigurado kung tama pa ba itong ginagawa niya. Baka masyado na siyang abusado?

“Ayaw mo?” Anito nang hindi siya nakasagot. “May sumusundo ba sayo kapag uwian na?”

“Wala.”

“Sure?” He took a quick glanced at her but she remain her face at the road.

“Give me your cellphone.” Inilahad nito ang kamay sa kanya, ang isa ay nasa manibela.

“W-Wala akong cellphone.”

Bigla siyang nahiya! Bakit sa mga kaklase niya ay hindi naman siya nahihiya na siya lang ang walang cellphone?

“What? How do you communicate with your friends and classmates?” He looks shocked.

“Sa cellphone ni Lola.”

Malakas itong napabuntong hininga at napasuklay pa sa buhok gamit ang mga daliri. Binigyan niya na naman yata ng problema?

“Use mine.” He handed her his latest version of iPhone with a black case. “I’ll text you later with a new number.”

“Bibili ka ng bagong cellphone?”

“Yeah.”

“Wag na.” Hinawi niya ng bahagya ang kamay nito.

“Baby…” he said huskily.

“O-Okay nga lang…” she almost choke at his endearment.

“… take my phone. Please?” Malamlam ang mga mata nito, parang nahipnotismo siya na kinuha niya ang iPhone dito.

“Paano kapag may nag text sayo o tumawag?”

“Ignore it.”

“Kahit babae?”

“Tell them you have my phone.”

Nangangapa pa siya sa cellphone na hawak. Hindi siya sanay.

“Can I see your gallery?”

“Are you ready to see me naked?”

Jean eyes widened and shook her head.

“Hindi… hindi pa.”

“Hindi pa, huh.” He mimicked. “Just kidding, yeah, feel free to check my gallery.”

Maingat na nag scroll siya hanggang sa makita niya ang gallery. She was pursing her lips as she made her self busy looking at his photos.

Mas marami itong kuha kasama ang mga kaibigan na lalaki, paminsan-minsan ay may mga nasasabit na mga sexy na babae, kuha madalas sa Club. That’s why he likes in Manila huh, to party.

“Gabi-gabi kang nagpa-party?”

“Most of the night, yes.”

“Yung mga babae… palagi mong kasama?” Maingat na tanong niya, hindi niya nagugustuhan ang ideya na may kasama itong mga babae.

“Not really. I used to party with my male friends.”

“Okay.” Mahina ang boses niya, nawalan ng sigla.

“Delete what you don’t like it there. I don’t mind.” He seems like he noticed her mood.

Imbes na sumagot ay inilapag niya nalang ang cellphone sa kandungan niya at itinuon ang atensyon sa bintana sa gilid.

She doesn’t like it when he’s with another women and the thought that he’s happy being with them.

Ilang sandali pa ay napakurap pa siya nang igilid nito ang sasakyan sa kalsada. He unbuckled his seatbelt and face her.

“Are you okay?” Marahan ang boses nito.

Napayuko siya. Hindi alam ang isasagot. Masyado yata siyang nagpadala sa emosyon niya. Bakit niya nga ba nararamdaman ang hindi kagustuhan na makita itong may kasamang mga babae?

“Okay lang ako.”

“You seems like you’re not. What’s wrong?”

Umiling siya, walang balak sabihin na ayaw niya sa mga babaeng nakita sa litrato. It felt like they are not just his friends, there’s something in the way their bodies pressed against each others and the smiles in the camera was like a naughty smile.

Lalo na ang isang litrato na nakaupo si Zyron at sa likod nito ay may nakayakap na babae, she was kissing Zyron’s neck.

Umirap siya. Siguro nga ay gano’n ang mga babae sa Maynila, gano’n ang mga tipo ni Zyron.

Ibinigay niya rito ang cellphone pero hindi nito ’yon tinanggap.

“Please, tell me what’s bothering you or else I will throw that damn phone.” His voice was almost begging with the hint of warning about throwing his iPhone outside. “Para walang problema”

Sinulyapan niya si Zyron, ang mga mata nito at hirap at nangungusap na kausapin niya. Ang isang kamay ay nasa sandalan ng inuupuan niya.

“Wala nga—”

“Damn it!” He cursed sharply, making her jump a bit and he noticed that. “I’m sorry.” His palm reached her lap and he caress it a lightly, the tingling sensation made her gulp. “Baby, tell me what’s on your mind.”

Napanguso siya, hindi alam kung sa paglalambing nito nagpapadala o sa mararahan na haplos sa hita niya.

“Yung mga babae sa p-picture…” she almost whisper. “Yung h-hinalikan ka sa leeg at mga nakayapos sayo. S-Sino ang mga ’yon? Girlfriends mo?”

“Wala akong girlfriend.” Zyron sighed. “We were drunk and… uh,”

“Kapag nakainom, ayos lang maghalikan? Magyakapan?” Dagdag niya pa. “Kapag pumayag akong makipag-inuman sa mga kaklase ko, okay lang na yakapin at halikan ako ng mga lalaki?”

“Of course not!” His voice raise a bit. “At huwag kang papayag makipag-inuman sa mga kaklase mo.”

“Pero nag iinuman sila tuwing weekends.”

“Huwag kang sasama.”

“At bakit? Ikaw lang pwedeng mag inom?” She was now trying to get his reactions about her drinking with her classmates.

“Mabubuntis ka kapag nakipag-inuman ka sa mga ’yon.”

Lumaki ang mga mata niya at napahawak sa impit na tiyan. Hinding-hindi maisip ang sarili na buntis na hindi nakapagtapos ng pag-aaral.

“A-Ayoko.”

“Wag talaga. Umiwas ka nalang. Pwede kang mag inom kung kasama ako.” Kinuha nito ang cellphone. “Now, tell me what you don’t like here.”

They are both looking at screen, then in his gallery.

“Eto,” turo niya sa litrato na may dalawang babae sa gilid nito, dikit na dikit ang dibdib sa braso ni Zyron.

Napapairap siya sa mga litrato. Hindi sanay ang mga mata niya sa gano’n. Bukod pa do’n ay talagang magaganda at sexy ang mga babae, parang mga modelo lahat, walang tapon.

“Happy now?” He asked after he deleted the photos that she didn’t like.

Tumango siya at tipid na ngumiti. Ibinigay ulit nito sa kanya ang iPhone, nasa kandungan niya ’yon pati ang mga kamay.

Zyron was staring at her for a quite minutes now and she saw his eyes went to her lips. Uncomfortable with the way he stare, she chew her lips shyly and it made his eyes darkened.

“Can I kiss you?” He asked in a husk.

She can feel her cheeks burn because of that. But the urge of tasting his lips was too strong that she could not say no.

Slowly, Jean nodded her head for as an answer.

“Damn,” he cursed softly before he moved his head closer to hers.

Zyron crouched his head on the side to get the perfect angle to claim her lips. At first, it was a quick kiss, he pressed his lips against hers, it was soft and gentle, she like the sensation.

Her stomach fluttered when he tried another kiss that lasted for a long seconds. Gumagalaw ang labi nito na tila ba inuudyok siyang sabayan ito.

She didn’t know how to move her lips or should she move it? Basta, hindi gumalaw ang labi niya, naghahalo ang kaba at kaunting excitement.

Zyron stopped, then looked at her behind his lashes as he brush his lips on hers.

“I…I don’t know how to kiss…back.” She whisper shyly.

Napaungol ito, parang nahirapan bigla.

“Was it your first kiss?”

Uminit ang buong mukha niya. Hindi niya inaasahan na ang unang halik niya ay si Zyron pa!

“O-Oo.”

The one side of his lips curved up smugly. Maingat na hinawi nito ang buhok niya papunta sa balikat, ang mga mata ay naglalakbay sa leeg niya, paangat sa panga niya, mainit ang dating sa kanya ng bawat daan ng tingin nito sa mga parteng ’yon ng kanyang katawan. Tila pasimple siyang pinapaso.

“I was your first kiss.”

Ngumuso siya, pero kalaunan ay tumango na rin. Hindi pa ba siya aamin? Halata na siya masyado na walang alam sa mga halik halik na ’yan.

“Tara na,” aya niya, para maiba na rin ang usapan nila.

“I want more.”

“Ha? Ano?”

His lips protruded a bit. “I said, I want to kiss you more.”

“A-Ah, bakit?”

“Why not?”

“H-Hindi naman tayo magkasintahan.”

Umangat ang mga kilay nito, amuse.

“So, do we need a label before I can kiss you again?”

“H-Hindi naman sa gano’n.” Paano niya nga ba ipapaliwanag ito? “Pakiramdam ko ay hindi lang tama ang makipaghalikan sa… sa hindi boyfriend.”

“Yeah, you’re right.” He was nodding his head as if he’s convincing himself. “Don’t let other man kiss you, okay?”

“Okay. Hindi.”

“Ako lang dapat.” Tapos ay kinindatan siya kaya natawa siya.

SA LOOB ng classroom ay si Jean at ang cellphone na itinatago niya ang center of attraction. Wala sana siyang balak ilabas ’yon kung hindi lang niya naramdaman na nag vibrate sa bag niya.

“Yayamanin, ha! Saan galing ’yan? Magkano ’yan?” Si Olivia na atribida.

Pilit na nakikipagkaibigan sa kanya pero alam niya naman na hindi talaga siya gusto.

“Hindi ’to sa’kin.”

“At kanino naman ’yan? Siguradong hindi niyo kayang bumili niyan. Ninakaw mo?”

Napasinghap siya. Hindi kailan man niya naisip na magnakaw para lang magkaro’n lang na materyal na bagay o mabigay ang luho!

“Olivia! Nang aaway ka na naman!” Sita ni Alvin na parang super hero niya kapag may mga nagmamaldita sa kanya sa unibesidad, lalo na sa grupo ni Olivia.

“Wag ka ngang makialam dito, Alvin! Nagtatanong lang ako.” Pumamewang sa harap niya si Olivia, sa magkabilang gilid nito ay ang dalawang alipores. “Alam ko ay nasa 50,000 ang halaga ng cellphone na ’yan. Sino naman kaya ang magpapahiram niyan sayo?”

“Baka ’yung naghatid sa kanya kanina? Maganda raw ang sasakyan!” Singit ni Lala sa gilid.

“May boyfriend ka na? May sinagot ka na sa mga nanliligaw sayo?” Nakaangat na ngayon ang kilay ni Olivia.

“Kung gano’n ba naman ang sasakyan ng manliligaw ko, kahit ako ay sasagutin ko, ’no!”

“Tumahimik ka!” Siniko ni Olivia si Lala. Sabay balik ng tingin sa kanya. “Ano, Jean? Siguro ay pumatol ka talaga sa mayaman para mabigay ang luho mo. Simpleng malandi ka rin, ’no?”

Marahan siyang humugot ng hangin sa dibdib. Sa araw-araw na pakikisalamuha niya sa mga ganitong klaseng tao ay mas tumindi ang pagkahaba ng pasensya niya at hindi na pinapatulan pa ang mga ito.

“Abangan natin mamaya kung susunduin siya ng boyfriend niyang mayaman!” Si Lala. “Parang pamilyar nga raw ang sasakyan, e.”

Her cellphone vibrated again and this time, she checked it even in front of the mean girls. The text message was from unregistered number.

Hey baby, it’s me, Zyron.

Kinagat niya ang loob ng pisngi para mapigil ang mapangiti. She like that endearment. It made her feel special.

Nang i-angat niya ang tingin sa mga maldita sa harap ay gusto niyang mapairap. Feeling niya ay nakikibasa ang mga ito, kaya imbes na mag reply kay Zyron ay hindi na lang.

“Guys, wala raw prof natin sa last subject! Pwede na tayong umuwi!” Anunsyo ng mayor nila.

Agresibo at nagtiliin ang mga kaklase niya, kinuha ang mga bag at nagkanya kanya ng alis para gumala. Ang tatlo ay umalis na sa harap niya para kunin ang mga gamit sa upuan pero hindi siya nilulubayan ng tingin.

“Jean, sabay na tayo umuwi.” Si Alvin na kakamot-kamot sa batok.

“Ah, Alvin, pasensya na—”

“Hindi ’yan sayo sasabay umuwi, Alvin! Susunduin ’yan ng mayaman niyang boyfriend. Aabangan nga namin sa labas, e.”

“Totoo ba ’yon, Jean? May boyfriend ka na?”

Umiling siya bago ito nginitian. “Wala. Kaibigan ko lang. Gusto mo sabay nalang tayo palabas sa gate.”

“Sige! Dalhin ko na ang bag mo.”

Wala na siyang nagawa ng mabilis ’yon kunin ni Alvin. Naglalakad na sila palabas ng classroom nang mag tipa siya ng mensahe kay Zyron.

Hi, uwian na namin. Wala kaming last subject. Nasaan ka?

She sent it and talk with Alvin while walking.

“Nakita kita kahapon sa simbahan pero hindi na kita tinawag kasi kasama mo sila Gov. at mga anak niya.”

“Ah, oo, nagsimba ako at naaya na kumain kasama sila.”

“Close kayo ni Sir Zyron? Nakita kasi kita na sa sasakyan niya sumakay.”

Muling nag vibrate ang cellphone niya ngunit hindi niya kaagad tinignan.

“Hindi naman. Sa Isla kasi si Sir Zyron tumutuloy ngayon, sumabay lang ako sa kanya papunta sa simbahan.”

Jean checked the phone when it’s vibrate again.

At parking lot. I will wait for you here.

That was the first message.

Sino ’yang nagdadala ng bag mo? Gugulpihin ko ’yan.

And that was the second message and that was very alarming! Hinanap niya ang parking lot at nakita na nakaparada ang itim na mamahaling sasakyan ni Zyron. Pinagtitinginan din ’yon ng mga estudyanteng napapadaan.

“Akin na ang bag ko.” Taranta na kinuha niya ’yon kay Alvin na nagtataka sa inasta niya, pero ibinigay din naman sa kanya ang bag.

“Akala ko ba hanggang sa labasan?”

“Ah, hindi na. Sa susunod na bukas nalang tayo magsabay, Alvin.”

“Bakit? May susundo ba talaga sayo?”

Napatingin siya sa parking at nakita niyang bumukas ang driver seat ng sasakyan ni Zyron. Sa takot na totohanin nito na gulpihin ang binatilyo na kasama niya ay taranta na pinagtulakan niya si Alvin.

“Sige na, Alvin, umalis ka na. Bye!” Kahit taranta ay pinilit niya pa rin ngumiti.

When she looked at Zyron’s direction, she saw him walking towards them! And it made her feel more nervous!

“Si Sir Zyron ba ’yang papunta rito—”

“Jean!” Zyron called him, making some of the students look at their direction.

Mariin niyang nakagat ang pang ibabang labi. Kabadong kabado sa presensya ni Zyron. His face is dark.

“Good afternoon, po.” Bati ni Alvin.

Tumango lang si Zyron.

“Let’s go.” He said quietly, then he get her bag and held her hand.

Nauuna itong maglakad, maingat na hawak ang kamay niya, halos nagpapahila lang siya.

Hindi niya na pinansin pa ang mga mata ng mga estudyante na nakasunod sa kanila, pati ang grupo ni Olivia ay nahagip ng gilid ng mata niya.

“Hindi ko boyfriend si Alvin.” Aniya kaagad pagkapasok palang ng sasakyan.

Natatakot siya na baka isipin ni Zyron na may boyfriend siya at mawalan ng scholarship! Baka isumbong siya kay Mayor Luke!

Zyron started the engine. His face is still dark.

“Promise, hindi ko ’yon boyfriend. Kaklase ko lang.” Dagdag niya pa, parang maiiyak na dahil hindi siya pinapansin nito.

Nakalabas na ang sasakyan sa eskwelahan pero nanatili pa rin tahimik si Zyron at ang mata ay galit na parang may kaaway sa kalsada.

“Zyron…” she called him, feeling hopeless.

Hinawakan niya rin ang matigas na braso nito at bahagyang inuyog, asking for his attention. And she knew that what she did was working, his muscle stiffed and his jaw clenched a bit.

“Pansinin mo ako…” para siyang bata na inihilig ang mukha sa braso nito at malambing na niyakap ’yon kahit na nagmamaneho.

Narinig niya itong napabuntong hininga, lihim siyang napangiti, kung bakit ay hindi niya rin alam. It sounds like a defeated sigh.

Then she felt Zyron kissed the top of her head gently. Tila ba sinasabing nanalo na siya sa paglalambing niya dito.

4 ~ Future

CHAPTER FOUR

PAANGAT palang ang araw ay nakababad na si Jean sa dagat. Nasa rattan na duyan hindi kalayuan sa dalampasigan nakalagay ang kanyang mga gamit.

Ang iphone ni Zyron at ang tuwalya niya. Bago siya lumublob sa tubig ay pinagsawaan niya munang kuhanan ng litrato ang kapaligiran, puno rin ’yon ng selfie niya.

Its nice to have his phone, kaya lang ay nagsasanhi ’yon ng away mula sa mga kaklase, kaya napagdesisyunan niyang ibalik na lang ’yon sa binata.

She made a multiple back and forth laps, in different strokes. Swimming made her body alive. Lumaki sa Isla kaya naman sisiw lang sa kanya ang lumangoy o sumisid sa ilalim ng dagat.

Sa pag-angat ng ulo niya mula sa paglangoy sa ilalim ng tubig, ay nahagip ng kanyang mga mata si Zyron na naglalakad papunta sa duyan, may hawak na tasa ng kape.

Her heart race automatically. Kung dahil ba sa paglangoy o dahil sa presensya ng binata ay hindi siya sigurado.

“Hey, morning!” Zyron greeted her. He raised his tone for her to hear him, then lifted his cup of coffee.

Even he’s only wearing his v-neck white shirt and a grey jogging pants, he can easily attract women with it.

Napilitan na umahon si Jean. Sa pag-angat ng katawan niya sa tubig ay kaagad siyang niyakap ng pang umagang ihip ng hangin.

Ang suot na itim na spagetti strap at maiksing swimming shorts ay hindi nakatulong sa pag atake ng lamig.

“Magandang umaga.” Bati niya nang makalapit sa duyan kung nasaan ito.

Zyron gaze at her body carefully, from head to foot. Huminto ang tingin nito sa nakahalukipkip niyang kamay sa ibabaw ng kanyang dibdib. Suplado itong umirap do’n at inabot sa kanya ang tuwalya na nasa tabi.

“S-Salamat.” Nanginig ang boses niya.

“Cold?”

“Konti.”

“You’re good in swimming.” He praised. She was standing in front of him like a lost little girl, hugging herself with a white towel around her. “I’ve been watching you. I’m very impress.”

A cute smile escape her lips. Zyron is impress, para siyang mas lalong nabuhayan.

“Gusto mo turuan kita?” Magiliw na sabi niya.

“Hmm.”

“Pero, siguradong marunong ka rin lumangoy at sumisid.”

Zyron’s lips curved a bit.

“You are right.”

“Tingin mo matatalo mo ako?” Hamon niya na may halong pagbibiro.

“What do you think?”

“Hindi ko masabi pa sa ngayon. Bakit hindi natin subukan magpaligasahan sa paglangoy at pagsisid?”

“Sa paglangoy… baka manalo ka.”

“Eh, sa pagsisid?”

Zyron’s eyes spark playfully and there’s a ghost smile on his sexy lips.

“Sa ibang sisid ako magaling, Jean.”

Nagsalubong ng bahagya ang kilay niya, medyo lito sa sagot nito.

“Paanong iba?”

Zyron took a sip on his coffee then licked his lower lip after. The sight made him more attractive. Kung bakit ba kaunting galaw lang nito ay pansin na pansin niya.

“I will let you know soon.” Tapos ay kinindatan siya.

“Sige, ha. Gusto kong malaman ang sisid na sinasabi mo.”

Zyron laugh heartily. Tumayo ito at siya naman ang pinaupo sa duyan. Sa pag-upo niya ay napansin niya ang iphone nitong ipinahiram sa kanya. Kinuha niya ’yon at inilahad sa binata.

“Ibabalik ko na sayo ’to.”

Zyron’s thick brows furrowed.

“Sayo na ’yan. Kukunin ko lang ang sim card.”

“Kunin mo na pati ito.” Ipinilit niyang inabot dito ’yon.

“You need that.”

“Makikigamit na lang ako sa cellphone ni lola.”

Hindi niya lang masabi-sabi na agaw eksena ang iphone ni Zyron sa classroom nila at nagsasanhi pa ’yon ng away nila ni Olivia. Mas mabuting ibalik niya na lang, tutal naman ay nabubuhay naman siyang walang gamit na mamahaling gadget.

“You don’t like that?” Tukoy nito sa iphone sa palad niya. “Ano ba ang gusto mo?”

Napanguso siya ng bahagya. Hindi naman sa ayaw niya at wala naman din siyang ibang gusto. Bakit ba hindi na lang nito tanggapin ulit ang iphone nito?

“Hindi ito bagay sa akin, Zyron. Masyadong mamahalin at agaw atensyon sa mga kaklase ko.”

“Alam kong kakailanganin mo ’yan. Mas madali ’yang gamitin kesa sa laptop mo.”

Hindi siya nagsalita kaya nagpatuloy ito.

“You will need that for your home works and project in school. Naka plan ’yan. Feel free to use it for yourself and study.”

Kung sabagay, mas madali nga talagang gamitin kung research sa internet ang gagawin niya kesa sa laptop niya na mabigat at nakiki connect pa siya sa pocket wifi ng kaklase bago niya magamit.

“Walang wifi dito. Paano kapag kailangan mo ng internet connection? Saan ka?”

“Dinadala ko sa school ’yung laptop tapos… nakiki connect ako sa pocket wifi ni Alvin o kaya ni Bert.”

Nakita niya ang unit-unting pagsasalubong ng makakapal na kilay ni Zyron. Ang pagtama ng pag angat ng sikat ng araw sa likod nito ay tila nagpaganda lalo sa paligid at sa umaga.

The sunlight was against him… secretly kissing him.

“Alvin was the boy who carried your bag, right?” He asked, a bit annoyed now. Isang tango ang isinagot niya. “And who’s that Bert?”

“Kaibigan ko.”

“Nanliligaw?”

Gusto niyang matawa. Maisip niya pa lang na liligawan siya ni Bert ay talagang nakakatawa na.

“Hindi.” Jean chuckled softly. “Kaibigan lang.”

“And that Alvin the boy?”

“Kaibigan din.”

Sa itsura nito ay halatang hindi kumbinsido. Hindi maialis ang pagkakunot ng noo at iritado na natatagpo ang makakapal na kilay. Hindi na maipinta ang mukha nito pero gwapong gwapo parin ang mga mata niya kay Zyron.

“Magpapalit tayo ng sim card.”

Ibinigay niya rito ang iphone. Kinuha ni Zyron iyon at inilabas ang bagong biling cellphone nito bago naupo sa buhanginan, sa tabi ng bandang uluhan ng duyan.

“Akin na muna ’yan, Zy.”

Imwinestra niya ang tasa ng kape nito bago pa mailapag sa buhangin. Zyron gave it to her before he made himself busy with his phones.

Umihip ang hangin at muli siyang niyakap ng lamig. Jean tightened her grip to the cup of coffee using her both hands and feel the heat on it. Hindi na ’yon ganoong kainit pero okay na rin.

“Cold?” Zyron glanced at her.

Nagpilit siyang ngumiti, ang pagbangon ng kaba sa kanyang dibdib nang sulyapan siya nito ay hindi niya inaasahan. Simpleng sulyap lang ’yon, ha! Kaya wala sa sarili na napainom siya sa kape at huli na nang matanto niyang hindi nga pala ’yon sa kanya!

Muli siyang sinulyapan ni Zyron, may ngiti sa mga mata, napansin ang pagsimsim niya sa kape nito.

“S-sorry.”

Nakakahiya itong inaasta niya. Dahil lang sa kaba ay napainom tuloy siya sa kapeng hindi naman sa kanya.

“No, it’s okay. Ubusin mo na ’yan.”

“Ipagtitimpla nalang ulit kita.”

Akmang aalis siya sa duyan nang maagap nitong nahawakan ang isang tuhod niya.

His large callouse palm was warm. His gentle touch sent shiver down her spine.

“Stay.” Inalis nito ang kamay na maingat na nakalapat kanina sa kanyang tuhod. “Dito ka lang.”

“O-Okay.” Napasimsim ulit siya ng kape.

Tahimik niya itong pinapanood sa maingat na pagpapalit nito ng sim card ng dalawang cellphone na hawak. Zyron was comfortably sitting at the sand while she was prettily sitting at the rattan hammock, sipping his coffee!

“Sayo na ’yang iphone mo, ha.” Paalala niya nang makitang patapos na ito.

“Ito na lang ang sayo.”

Inabot nito sa kanya ang bagong biling iphone nito, na mukhang latest lng din!

“H-ha, wag na.”

“Itatapon ko na lang ’to kung ganon—”

Mabilis niyang nahawakan ang matigas na braso nito nang talagang itatapon nga ang iphone sa malayo, sa tubig!

“Sayang!”

Inis na inirapan niya ito at kinuha ang iphone sa kamay nito. Kesa masayang!

“Good.”

Sa isang kamay ay hawak niya ang tasa, sa isa naman ay ang aparatong nanganib kanina lang.

“I have my number there.” Zyron said after a while. “Naka plan na rin ’yan. Use the internet anytime you want. Calls and texts, too.”

“Saan ako magbabayad?”

“Wag mo nang problemahin. Ako na ang bahala.”

Hindi ba at parang abusado naman siya? May bago na siyang iphone tapos pati ba naman ang internet ay libre.

“Sabihin mo na sa’kin. Ako na ang magbabayad.”

“Having wifi is much better here. May magkakabit mamaya ng wifi sa bahay.” Anito, hindi pinansin ang pagbabayad na sinasabi niya!

“Bakit? Mag stay ka ba ng matagal dito sa Isla?”

Bumangon ang excitement kay Jean sa isiping magtatagal pa ang pananatili ng binata.

Zyron stare at her for a couple of seconds and her heart started to race. Ang malalim at madilim na mga matang ’yon marahil ang nagpapakaba sa kanya.

Kasabay ng pag-ihip ng hangin ay ang pagtangay sa buhok nito. Bahagyang lumiit ang mga mata nito sa pag-iwas na mapuwing. The sight of him was so beautiful, he’s really a gift to women.

“I’d love to, but I need to get back to Manila.”

Nalusaw bigla ang kaunting excitement sa kanya sa inakalang magtatagal ito sa Isla kaya magpapakabit ng wifi para nga naman hindi maburyo.

“Bakit ka pa magpapakabit ng wifi kung hindi ka naman pala mananatili rito?”

“Its for you.”

Nanlaki ang mga mata ni Jean. “Huh? Bakit ako?”

“Hmm, for your study and…” His adam’s apple moved sexily when he swallow. “… kapag nasa Maynila na ako, pwede tayong mag video call.”

Hindi niya alam kung bakit parang uminit ang magakabilang pisngi niya. Video call? Sila ni Zyron? Ni sa hinagap ay hindi ’yon pumasok sa isip niya.

“Video call.” Ulit niya, halos pabulong.

“Yes, we will video call. Calls and texts, too.”

Jean sipped on her coffee, nawala na ang init niyon. Dinilaan niya ang pang ibabang labi para sa lasa at nang tignan niya si Zyron ay nahuli niyang nakatingin sa kanyang labi.

She chew her lips nervously.

“S-Sige. Kapag hindi ka busy.”

“Hindi ako busy.” He said that without breaking an eye contact to her lips.

Sa kaba dahil sa magagandang mata na nakatitig sa kanya ay mas lalo niyang pinagdiskitahan ang paglalaro sa pagkagat kagat sa kanyang labi.

Then she heard Zyron groan.

“Uh, stop that.” Parang nahihirapan ang paos na boses nito.

Marahas siyang napalunok. “A-ano…”

“Stop playing with your lips, baby. Mahina ako dyan.” Mapungay ang mga mata nito. “It’s very tempting. Gusto na naman kitang halikan.”

Jean face rose up. Ramdam na ramdam niya ang pag iinit ng buong mukha papunta sa batok. Ang kaninang panlalamig ng katawan ay parang napaplitan ng nag-iinit na baga.

“H-Hindi na dapat maulit ang kiss na ’yon, Zy.” Mahina ang tinig niya, mas malakas pa ang hampas ng alon.

“Why not?”

“Kasi… hindi naman tayo magkasintahan.”

Zyron tilted his head back as he close his eyes tightly. His adams apple is very manly. At ang leeg ay para bang ang sarap halikan. Kung bakit gano’n kalikot ang imahinasyon niya sa mga sandaling ’yon ay hindi niya rin alam! Natural yata talaga na nakakaakit ang binata.

“Hindi na kita pwedeng halikan?” Tanong nito, namamaos.

Umiling siya. “Hindi na.”

“Paano kung gusto ko at hindi ko mapigilan? Magagalit ka ba sa’kin kapag hinalikan ulit kita?”

Ang sagot ay hindi niya alam! Ano? Magagalit ba siya? Kaya niya bang magalit kay Zyron? Kapag inaalala niya ang unang paglapat ng mga labi nila ay para siyang lumulutang. Sobrang lambot ng labi ni Zyron at matamis.

“H-Hindi ko alam. Basta, pigilan mo na lang.”

“Susubukan ko.”

Muli itong napasulyap sa labi niya tapos ay napabuntong hininga.

“Ibang babae na lang ang i-kiss mo.” Suhestiyon niya pa.

Zyron let out a short chuckle. Amuse siyang tinignan ngayon.

“You want me to kiss another girl?”

“Suggestion lang naman.”

Nang maisip niyang hahalik nga sa ibang babae si Zyron, para bang ang labag labag sa loob niyang tanggapin ’yon. But he’s free to kiss another girl. Hindi naman sila magkasintahan kaya bakit ba labag sa kanya ang bagay na ’yon.

“Ikaw ang gusto kong halikan, Jean.”

Iniwas niya ang tingin sa binata. Ayaw niyang makita ang frustrasyon sa gwapong mukha ng kaharap. Nahihirapan pa siyang ipasok sa utak niya ang lahat ng sinasabi ni Zyron. Ito ang unang beses na may lalaking nagtatapat sa kanya na gusto siyang halikan, si Zyron lang.

“Nag kiss na tayo.” Uminit ang pisngi niya. “Okay na ’yon.”

“When is your 18th birthday?” Biglang tanong nito kaya muling bumalik ang tingin niya dito.

“Sa susunod na buwan pa. Bakit?”

“Any plan?”

“Wala pa naman. Wala naman.”

Wala talaga. Siguro ay simpleng salu-salo lang ang magaganap sa debut niya, kasama ang iilang kaibigan.

“We can celebrate it in Altaraza Hotel. You like it?”

Mabilis siyang umiling. Maisip niya palang ang gagastusin ay sobra na siyang nanghihhinayang.

“Hindi. Dito lang sa Isla, magluluto na lang kami ni lola.”

“What if someone would finance all the expenses for your 18th birthday?”

“Ayoko pa rin.” Tipid siyang ngumiti. “Simpleng selebrasyon lang, okay na ako do’n. Masaya na ako do’n.”

Ilang sandali pa siya nitong tinitigan sa malamlam na mga mata. Sa huli, ay gumuhit ang maliit na ngiti sa labi at tumango.

Zyron rested his back at the coconut tree behind him.

“You really want here, huh.”

“Oo, sobra. Sinabi ko naman sayo, di ba. Kung pwede nga lang ay dito na rin kami titira ng mapapang-asawa ko…” Napatingin sa kanya si Zyron. “… b-balang araw.”

“Pwede naman.” Nagkibit ito ng balikat at pinasadahan ng tingin ang ganda ng Isla Fuentes. “I can stay here with my future wife.”

Gusto niyang umismid. Naaalala niya pa na ayaw nga nitong magpakasal, nagbago na yata ang isip.

“Di ba, masaya, tahimik at simple ang buhay dito. Pati ang mga magiging anak ko ay siguradong masisiyahan kung ganito ang paligid na kagigisnan nila.” Parang nangangarap na pahayag niya. “Siguradong magugustuhan ng mapapang asawa mo ang Isla.”

Natawa si Zyron tapos ay tumingin ulit sa kanya. Tila ang natatanging tinatanaw lang nito ay kung hindi ang dagat, ay siya. Palitan lang.

“Oo naman, siguradong magugustuhan niya ang Isla.” He said that while looking at her intently. “At ng mga magiging anak namin.”

Pakiramdam ni Jean ay nanunuyo ang lalamunan niya. Hindi talaga makayanan ang mga titig na ’yon ni Zyron. Iba ang dating sa kanya, umaabot hanggang sa kailaliman niya. He seems like invading her senses just by staring at her.

“Kapag nakahanap ka na ng mapapang asawa, dalhin mo kaagad dito. Siguradong mas pipiliin niya ang Isla kesa sa Maynila.”

Zyron laugh again, very amuse. Humalo ang tawa nito sa hampas ng alon, mas masarap sa pandinig.

“Matagal pa bago mangyari ’yon, Jean.”

Ngumuso siya. “Sabagay, halata naman na ini-enjoy mo pa ang pagiging binata mo.”

“We should enjoy life. Ang pag-aasawa, hindi mangyayari kung hindi handa ang isa. Mahirap kapag pinupwersa.”

“Kaya… hindi ka pa muna mag-aasawa?”

“Hindi.”

Sa sagot nito ay parang gumaan ang pakiramdam niya, kung bakit ay wala siyang ideya, Basta, nakakagaan sa pakiramdam na hindi pa iniisip ni Zyron ang pag aasawa kahit pwede na naman ito sa bagay na ’yon.

“Kailan ang balak mong mag asawa?”

Umangat ang mga kilay ng binata dahil sa tanong niya. Nahiya naman siya bigla, feeling close siya masyado.

“Bakit, ikaw? Kailan ang balak mo?” Balik tanong nito.

“Matagal pa. Magtatapos pa ako ng pag-aaral, magtatrabaho at tutulong kina lola at lolo.”

Tumango-tango ito, parang malalim na nag-iisip habang nakatingin sa naghahalong asul at berdeng tubig dagat.

Bakit nga ba nila pinag uusapan ang pag-aasawa, e, matagal pa ’yon.

“Would you invite me to your 18th birthday?” Zyron asked carefully.

“Oo naman! Kung makakapunta ka.” Nginitian niya ito, hindi alintana ang pagsilay ng malalim na dimple sa kanan na pisngi na lihim na umaakit sa binata. “Kapag hindi ka busy. Punta ka, ha.”

“Yeah, sure. I wanna see you in that special day of your life.”

Para sa kanya ay hindi naman sobrang espesyal ng araw na ’yon. Normal na birthday lang. Sa iba siguro ay oo, at kay Zyron. At isa pa, nagiging espesyal lang din talaga dahil sa edad na ’yon ay magiging ganap na siyang dalaga.

“Dalaga na ako niyon.” Humagikhik siya.

“Yes, pwede ka nang mag boyfriend.”

Umarko ang kilay ni Jean. “Hindi pa rin.” Iniisip niya ang scholarship niya!

“Paano kung ligawan kita?”

Pakiramdam niya ay namanhid ang ulo niya sa narinig! At tama ba talaga ang narinig niya? Hindi ba guni-guni lang?

“M-Manliligaw ka?” Sobrang lakas ng kalabog ng dibdib niya, halos mabilaukan na siya!

Zyron’s lips protruded a bit. Dumilim ang mga matang namumungay.

“I want you to be my girl, Jean. I want you to be mine. Sa akin lang.” His husky voice was territorial.

The sunlight was kissing them while her heart was booming loudly inside her chest.

5 ~ Jealous

CHAPTER FIVE

“BAGO na naman ang iphone mo, Jean, ha. Saan naman kaya galing ’yan?” Si Olivia na ang aga aga ay pinagdidiskitahan siya.

“Tingin mo kanino galing? E, di ba nakita natin siya na sinundo ng anak ni Gov. Si Zyron!” Inirapan siya ni Lala.

Nanatili si Jean sa inuupuan. Hindi pinansin ang dalawa. Kanina ay maaga siyang hinatid ni Zyron kaya hindi naabutan ng dalawa, tiyak na mag ngingitngit na naman ang mga ito kapag nagkataon.

“Tsupi! Tsupi!” Si Bert na kadarating lang at maarteng hinawi sina Olivia at Lala. Tumabi ito sa katabi niyang upuan at tiningala ang dalawa. “O, ano? Tititigan niyo nalang kaming dalawa ni Jean? Gandang ganda talaga kayo sa’ming dalawa, no?”

Kinagat ni Jean ang loob ng pisngi para hindi matawa. Napapanguso siya, dumating na ang isa sa kaibigan at tagapag tanggol niya rin sa eskwelahan, si Bert.

Umismid si Olivia. “Tara na nga! Dumating na naman ang pakialamera!”

“Ano, Olivia? May sinasabi ka?” Pahabol na panunuya ni Bert nang magsibalikan ang dalawa sa inuupuan.

“Hayaan mo na sila.” Saway niya sa kaibigan.

“Hum! Inggitera talaga ’yang grupo ni Olivia. Ano na naman ang pinagsasabi sayo?”

Ipinakita niya kay Bert abg iphone. Over acting na lumaki ang mga mata nito at napatakip pa sa bibig. Ang makapal na kilay nito ay maayos na nakasalansan, may iilang pimples sa pisngi na natatakpan ng concealer at tama lang ang puti ng mukha, akma sa kulay ng balat.

“iphone? Sayo ’yan?”

“Bigay sa’kin.”

Bert eyes narrowed, nang aakusa ang tingin nito sa kanya.

“Totoo ba ’yung nabasa ko sa gc natin? Na… sinundo ka raw ni Zyron? Aba, umabsent lang ako ng isang araw tapos ngayon malalaman ko na pinopormahan ka ng anak ni Gov. Ganda mo talaga, te! Haba ng hair!” Pabiro pa nitong sinuklay ang buhok niya.

Ikinunot niya ang noo at sinuklay ang buhok pataas gamit ang mga daliri, nag laglagan ang iilang hibla sa gilid ng kanyang pisngi pagkatapos.

“Hindi ako pinopormahan ni Zyron. Sa Isla kasi siya nananatili ngayon, siguro ay naboboring lang kaya naisipan na ihatid sundo ako.”

The last time they talked, Zyron told her that he will going to court her. Hindi niya lang sigurado kung kailan? Ah, baka kapag nag eighteen na siya? It excites her and at the same time it scares her.

Paano kung manligaw nga si Zyron sa kanya? Hindi pa siya nagkaka boyfriend kaya hindi niya alam ang tamang pakikitungo. Habang ang binata naman ay tila batikan na sa mga babae, sa mga relasyon. Paano niya nga ba pakikitunguan si Zyron kung magkataon?

“At bakit may pa-iphone pa?” Tinaasan siya ng kilay ni Bert, hindi kumbinsido na hindi nga talaga siya pinopormahan ni Zyron.

“Para raw sa pag aaral ko at…” Uminit ang pisngi niya nang maisip ang isa pang dahilan.

“Bakla! Halatang halata ’yang pamumula ng mukha mo. Ano?” Agresibong lumapit pa ang mukha ng kaibigan sa kanya. “Nanliligaw ’no? Sus!” Nginisian siya nito.

“Loka! Hindi nga.” Napapausli ang labi niya, nakakaramdam ng hiya.

“Bakit nga nagbigay ng iphone?”

“Syempre, para may communication kami kapag bumalik na siya sa Maynila.”

“Babaero raw ’yan, e.” Anito. “Papalit-palit daw ng babae ’yan sa Maynila.”

“Ewan ko… siguro.” Napayuko siya.

Sa mga naririnig niya tungkol sa pagiging babaero ni Zyron ay gusto niya nang maniwala lalo at gano’n din ang sabi ng mga kapatid nito.

Bigla tuloy pumasok sa isip niya ang mga larawan ni Zyron kasama ang mga babae sa Bar sa Maynila. Mga babae niya ba ’yon? Baka nga.

“Hindi mo rin masisisi minsan. Tignan mo naman si Zyron, dinaig pa ang mga artista, di ba? Tapos, galing pa sa mayamang pamilya kaya siguro lapitin din ng mga babae.”

“Tingin mo gano’n siya?”

“Hindi raw ’yan umaamin na may girlfriend. Walang inamin miski isa kahit na nakikitang kasama niya. Chika lang ’yan sakin ng pinsan ko, ha. Nasa Maynila kasi ‘yon at madalas makasabay si Zyron sa Club na pag-aari ng isa sa mga kaibigan niya. D’ Club, ’yan ’yung pangalan.”

“Ah, babalik na nga siya sa Maynila sa Linggo.” Nasabi niya na lang. Bigla siyang nawalan ng gana sa mga nalaman niya, pero kahit pa gano’n ay gusto niya pa rin mag usisa. “Tingin mo, may girlfriend siya sa Maynila?”

“Sigurado!”

Napangiwi si Jean. Tapos ay liligawan daw siya ni Zyron? Huh! Kailangan muna nitong makipag break sa girlfriend nito kung gano’n. O kaya ay hindi na lang siya magpapaligaw! Tama! Hindi siya magpapaligaw! Ayaw niyang makasira ng relasyon!

“Gusto mo stalk natin ang social media account niya?”

Masyadong nakakatukso ang suhestiyon na ’yon ni Bert. Kaya naman napapayag siya.

“Sige! Hanapin natin. May pang internet ako.”

Jean started to browse on Facebook and search Zyron’s name. Marami ang lumalabas na iba’t-ibang mukha, mayro’n din mukha ni Zyron ang gamit pero halatang poser lang.

“Sa Instagram, Jean. Dun yata siya active.”

“Wala pa akong Instagram account, e.”

“Gawa ka, dali! Habang wala pa ’yung prof natin.” Udyok ng kaibigan kaya dali-dali rin siyang gumawa ng sariling acount.

Pagkatapos gumawa ay kaagad na hinanap niya ang pangalan ni Zyron at kaagad na lumabas ’yon. She clicked his profile and check his post. He has over a hundreds thousands followers but he’s not really active in posting photos.

“Grabe! Ang hot!”

Halos sambunutan ni Bert ang sarili nang makita nila ang mga larawan ni Zyron. Most of his photos are shirtless, hindi naman siguro sinasadya, nagkakataon lang lalo at sa beach mga kuha. Ang iba ay sa bar naman.

“May happy line siya! Jean! Titigan mo! Oh! Kabog!”

Niyugyog pa ni Bert ang braso niya nang pindutin nito ang isang topless na picture ni Zyron.

His ripped flat stomach is very impressive, and the happy line that Bert was talking about was the tiny hair on his lower abdomen down to his… uminit ang pisngi ni Jean, nagkasala yata ang kanyang mga mata.

“Wala naman babae dito. ha.” Sabi niya nang hindi makakita ng babae sa mga photos ni Zyron.

Zyron was with his male friends on some of his photos. Walang babaeng naligaw.

“Check mo ’yung tagged photos niya.”

Pang-i-stalk nga talaga itong ginagawa niya!

Jean click the tagged photos and thats where she saw a women pictures… a different women in his arms. In different clothes and in different nights at D’ Club.

“Ang gaganda at ang sesexy! Mga model!” Bert was in awe. “Ganyan daw talaga mga tipo ni Zyron, e.”

Tuluyan nang nawalan ng gana si Jean sa nakikita. Hindi naglalayo ang mga litrato sa nakita niya sa cellphone ni Zyron nung nakaraang araw. Ang mga babae ay nakayapos sa binata at hindi niya ’yon gusto.

“TAHIMIK KA.” Puna sa kanya ni Zyron na ilang minuto nang nagmamaneho pauwi sa Isla.

Tahimik si Jean na nakaupo sa front passenger seat. Buong araw niyang inalala ang mga litratong nakita sa Instagram ng binata. Nababagabag siya do’n.

Kumapit siya sa seatbelt na nasa dibdib at deretso lang ang tingin sa kalsada kahit sa gilid ng mata niya ay napapansin niya ang madalas na pagsulyap sa kanya ni Zyron.

“Medyo masama lang ang pakiramdam ko.” She excused.

Maagap nitong kinapa ang leeg niya at ikinabigla niya ’yon. Napaupo siya ng tuwid dahil do’n.

“Wala ka namang sinat. Ano ang masakit sayo?”

“Ulo.” Pagsisinungaling niya pa! “Wag mo na akong intindihin. Wala lang naman ’to.” Medyo na guilty siya dahil sa nakitang pag aalala sa mukha ng binata.

“Magpahinga ka muna pagdating natin sa bahay.”

Tumango lang siya at isinandal ang ulo sa headrest bago ipinikit ang mga mata. Hindi niya namalayan na nakatulog na pala siya.

Naalimpungatan lang si Jean nang maramdaman ang maingat na pag-alis ng seatbelt sa kanya.

Jean force to open her eyes and saw Zyron in front of her. Nakabukas na ang pinto sa gilid niya at handa na siya nitong buhatin paalis sa inuupuan.

Nang maramdaman niya ang braso nito sa ilalim ng binti niya at ang isa ay dumulas sa kanyang likod, hindi na siya nakagalaw pa. Nakakataranta!

Jean closed her eyes quickly and pretend to sleep. Hinayaan niyang buhatin siya ni Zyron palabas ng sasakyan nito, papunta sa bahay nila.

“Naku! Sir, nakakahiya naman.” Boses ’yon ng lola niya.

“Ayos lang, ho.” Si Zyron na ang bango bango.

Ang mga katawan nila ay sobrang magkalapit. She can feel his hard chest against the side of her boob. He was carrying her gently and she suddenly felt special. Though, nakakahiya lang ang ginagawa niya. Gising naman talaga siya at hinayaan niya pa talaga na buhatin siya ni Zyron. Naunahan siya ng pagkataranta at hindi na nagawa pang mag protesta.

Maingat siyang ibinaba ni Zyron sa pang isahang kama niya. She was waiting for him to leave her small room, but he did not yet, instead, he sat at the edge of the bed!

“Maaga kasing nagising ang batang ’yan kaninang umaga at anong oras na rin natulog kagabi kaka cellphone. Nagpakabit ka pala ng wifi sa malaking bahay, Sir Zyron?” Ang Lola Rosita niya na nakasunod hanggang sa silid niya.

“Ah, opo. Makakatulong din po ’yon sa pag-aaral ni Jean.”

“Kaya nga, sir. Para hindi na ’yan nahihirapan si Jean kakadala ng laptop sa eskwela para makapag internet. Minsan ay sa bayan pa ’yan sumasagap ng wifi.”

Ang lola niya talaga, sinabi pa ’yon. Kagabi ay napuyat siya dahil ka-chat niya si Zyron. Kung anu-ano lang ang pinag-usapan nila pero hindi niya maitatanggi na may parte sa kanya na masaya at kinikilig.

“’Yung cellphone ni Jean, sayo raw ’yon galing?” Usisa pa ng lola.

“Yes. As my advance birthday gift.”

Gustong umangat ng kilay niya. Totoo ba ’yon? O mabilis lang na nakahanap ng isasagot si Zyron?

“Ah, mukhang mamahalin. Parang kapareho ng cellphone ni Attorney Zia saka ng sayo.”

Zyron chuckled beside her. She could almost feel him staring at her.

“Wala po ’yon. Basta, gagamitin niya sa tama… sa pag aaral niya.”

“Makakaasa ka riyan, sir Zyron. Masipag mag aral ’yang apo ko na ’yan.” May himig na pagka proud ang boses ng lola, lihim siyang nangingiti. “O siya, gusto mo ba ay dito ka na maghapunan? Para naman may kasabay kang kumain.”

“Sure. I’ll be here for dinner tonight.”

THEIR TABLE for four person seems so small when Zyron sit at one of the vacant chair. He was fresh from shower and she can smell his shower gel. Medyo basa pa ang buhok nito, preskong presko sa paningin niya.

Magkaharap sila ng inuupuan pero hindi niya magawang tumingin sa mga mata nito ng deretso, palagi nalang siyang gano’n.

“Maayos na ba ang pakiramdam mo?” Tanong nito habang hinihintay nilang matapos sa paghahain ang lola niya.

“Oo. Okay na ako.”

“Apo, naku, binuhat ka pa kanina ni sir Zyron papunta sa silid mo.” Ang lola niya na naupo na sa isa pang upuan. “Hindi ka man lang nagising. Nakakahiya.”

Uminit ang pisngi ni Jean nang marahan na tumawa si Zyron. Ngumuso siya, gising siya! Nagpanggap lang na tulog.

“Salamat.” Nahihiyang sambit niya sa binata.

“No problem.” Naninimbang ang tingin nito, kaya ibinaba niya ang mga mata sa pagkain.

“Sige na, kumain na tayo.” Ang lola niya na asikasong-asikaso sa kanya pati kay Zyron.

“Ano po ang plano niyo sa debut ni Jean?” Tanong ng binata habang nasa kalagitnaan sila ng pagkain.

“Hindi ko alam dito sa apo ko.” Tinignan siya ng lola. “Ano ang plano mo, Jean?”

Uminom muna siya ng tubig bago nagsalita.

“Dito lang po ako sa Isla, magluto na lang po tayo saka…” Tinignan niya si Zyron. “Pwede bang maligo rin kami ng mga kaklase at kaibigan ko sa dagat? Hindi kami magkakalat.” Paalam niya.

’Yon ang gusto niya sa debut niya. Simple pero alam niyang magiging masaya ang lahat… pati siya.

“Sure. If that what makes you happy.”

Tipid siyang ngumiti at tumango.

“Magpapaalam din ako kina Attorney at Mayor para do’n.”

“Hindi na. Wag na. Ako na ang magsasabi sa kanila.” He assured her. “Ano pa ang gusto mo?”

Nag isip siya ng ilan sandali lang pero wala na siyang ibang gusto pa.

“Hmm, ’yon lang naman saka… sabi mo magpupunta ka, di ba?”

“Yes, its your birthday. I don’t wanna miss it.”

“Sige! ’Yon lang ang plano ko sa debut ko.” Magiliw na sabi niya at nagpatuloy na sa maganang pagkain.

PALUBOG NA ang araw nang mapansin ni Jean si Zyron na inilalagay ang traveling bag sa sasakyan nito. Naglakad siya palapit dito at nag usisa.

“Aalis ka na?”

Isinarado ni Zyron ang pinto sa back passenger seat at hinarap siya. His growing whisker is showing, making him looks dark and mature. Pakiramdam niya tuloy ay ang bata bata niya pa talaga.

Na-excite siyang mag debut na bigla, samantalang hindi naman siya nasasabik dati-rati na dumating ang araw na ’yon.

“I need to leave early tomorrow morning.” His voice was flat and his eyes were dark.

“Gano’n ba. Akala ko sa Linggo ka pa babalik ng Maynila? Sabado pa lang bukas.”

Zyron massage his temple. His one hand is on his hip. Kapansin-pansin ang mga galit na ugat sa likod ng palad nito paangat sa braso. She was starting to notice every bit of him, even that protruded veins are matter to her. She found it sexy, but also, dangerous.

“I’d love to stay a little more longer, but something happened. I need to be there.”

Napayuko si Jean. Ang ideya na hindi niya na makikita si Zyron araw-araw ay labis na nakakaapekto sa kanya. She easily got attached with him, with his presence and now that he’s leaving very soon, bagabag nga sa kanya ’yon.

But of course, she’s not in the right place to stop him from doing what he wants. She should let him and make him free… as he is.

“Sa birthday ko pa ikaw… babalik?”

Kung bibilangin ay halos dalawang buwan pa ang lilipas bago ang araw na ’yon. Bakit tila biglang ang tagal tagal niyang maghihintay?

“I will try to get back as soon as possible. But I don’t want to promise anything to you for now.” Bumuntong hininga ito. Hirap siyang tinitignan lalo at hindi niya na yata naitago pa ang kalungkutan sa mukha. “Look,” He tried to hold an elbow, pero hindi itinuloy. “Wag kang malungkot, please.” Anito na parang pinapahirapan niya. “Kung hindi lang importante ay hindi naman ako aalis dito sa Isla.”

“A-Ayos lang. Wag mo na akong intindihin. Sanay naman ako na wala ka.”

Pinilit niyang ngumiti para pagaangin ang usapan at ang nararamdaman.

“Sanay ka na wala ako.” Ulit nito, parang gustong tawanan ang sarili. “Hindi ko alam kung matutuwa ako o hindi.”

“Sanay ka rin na wala ako sa paningin mo. Di ba?”

Zyron stare at her with his dark sensual eyes. Nakakapanghina ng tuhod ang titig na ’yon. Hanggang kailan kaya siya masasanay sa mga mata nito?

“Yes. But it doesn’t mean that it’s easy for me to leave here… to leave you.”

Pinaglaruan ni Jean ang mga daliri na nakalagay sa likod. Her eyes leveled his sexy adams apple and neck. Kakailanganin niya pang i-angat ang tingin para masilayan ang mukha nito.

“Hindi rin madali sa’kin na aalis ka na, pero, masasanay din ulit ako na wala ka rito.”

“We will video call, remember?”

Tumango siya. “Oo,”

“Call and text, too.”

“Sige.”

“Are we okay now? Hindi ka na malungkot?”

Bahagya niyang itinaas ang isang kamay, ka-level ng mukha at pinagdikit ng kaunti ang hintuturo at hinlalaki.

“Konti na lang.”

Natawa si Zyron sa ginawa niya. “Uh, my baby is so cute.”

Uminit ang pisngi niya sa endearment na ’yon. Gusto niya ’yon… gusto niya kapag gano’n ang tawag sa kanya ni Zyron.

“ My baby ? Ako?“

Zyron looked around then went back his eyes on her. Nagkibit ito ng balikat.

“Ikaw lang naman ang babae dito. So, yeah, it’s you.”

Kinagat niya ang loob ng pisngi. Her stomach flutter so bad.

“Baby mo… ako?” Halos pabulong na lang ’yon na lumabas sa bibig niya, hindi na mapigilan pa ang pag us usbong ng isang estrangherong damdamin.

Pumungay ang mga ni Zyron lalo na nang bumaba ang tingin nito sa kanyang labi. Nakita niyang napalunok ito.

Sumipol ang ihip ng hangin, dumidilim ang namumungay na mga mata ng binata, na maihahalintulad niya sa tuluyang pagbaba ng araw at unti-unting pagpapalit ng dilim sa kaninang maliwanag na kapaligiran.

Ibinaba niya ang mga mata at nakita ang paghakbang nito palapit sa kanya, tuluyan nang sinakop ang kakapiranggot na distansya nila.

Zyron held her chin gently and made her look at him. Her heart gone wild when their eyes met.

“Yes, you are… my baby.” He whisper hoarsely.

Ang puso niya ay pumipintig sa hindi normal na paraan, nakakapanibago, nakakakaba ang damdamin na ’yon.

“Y’Yung mga babae sa Instagram mo… ’yung mga naka tag sayo na pictures, nakita ko.” Mabagal ang bawat salita niya, napapaangat ang kilay nito.

“Hmm? What about it?”

“Girlfriend mo sila?”

“Didn’t I tell you that I don’t have a girlfriend?”

“S-sinabi mo, pero… sino ang mga ’yon? Bakit nakayakap at halos halikan ka?”

Hindi niya na naitago pa ang pag uusisa at iritasyon sa boses, nakita niya ang pagkagiliw sa mata ng binata.

“You stalked me in social media?” He was thrilled.

Nag-iwas siya ng tingin pero muli at maingat lang ulit na nagawa ni Zyron na magkatinginan sila. This time, he was cupping her face gently.

“I was just curious.”

“And you saw those photos? When?”

“Nung isang araw ko nakita. Hayaan mo na.”

She badly wanted to end that topic, feeling niya ay naiipit siya.

“You have an Instagram now?”

Itinaas-taas niya ang dalawang kilay bilang sagot.

“Pero, wala pang pictures na sexy.”

Kaagad na nagsalubong ang mga kilay nito. Sumama kaagad ang timpla.

“Don’t you dare put a sexy picture of you in Instagram.”

“Bakit?” Maang na tanong niya. “Bakit ’yung mga kasama mo puro sexy at halos makita na ang mga dibdib?”

“Iba sila, iba ka. Hindi mo kailangan magpa sexy.” Para siyang bata talaga na pinapaliwanagan nito. “I will remove all those sexy pictures and tagged photos of me with girls. Ayokong maging dahilan ang mga ’yon ng hindi natin pagkakaunawaan lalo at hindi tayo magkasama.”

“Kailan mo aalisin?” Huli na nang maagapan niya ang sarili sa tanong na lumabas sa bibig!

Kinuha ni Zyron ang iphone sa bulsa.

“Ngayon din. Ayokong may pinagseselosan ang baby ko rito sa Isla. Mahirap na.”

Nagseselos? Siya? Hindi!

6 ~ Heart

CHAPTER SIX

IPINAKITA sa kanya ni Zyron ang cellphone pagkatapos mabura ang mga litratong dapat burahin sa Instagram. He even unfollowed his friends, leaving him following nothing.

“Okay na ba?” Tanong nito.

Nakangiti na tumango-tango siya. Nawala na ang agam-agam niya dahil sa mga litrato ng mga babaeng nakasama ng binata.

“Okay na. Wala ng mga babae.”

Zyron crouched his head on the side, he stare at her playfully.

“I didn’t know that you’re a jealous type.”

Ikinunot ni Jean ang noo. Ang alam niya ay hindi pagseselos ang nararamdaman niya, mas lamang ang pagkabagabag sa kanya, kung bakit ay… bakit nga pala nababagabag siya? Gayong hindi naman sila magkasintahan ni Zyron.

“Selos ba ’yon?”

“Hmm.” His sexy lips form a straight line, as if he’s thinking of something.

“At hindi naman ako dapat nagseselos. Wala naman tayong relasyon.”

Nakita niya ang pagliwanag ng mga mata nito, kalaunan ay tumango.

“Oo nga, wala pa tayong relasyon pero… gusto ko na nagseselos ka.”

Umusli ang nguso niya.

“Gano’n? Hindi naman ako selosa. Wala kang magiging problema sa akin. Baka ikaw pa ang problemahin ko.”

Matamis niya itong nginitian, ang mga mata nito ay lumipat sa biloy niya sa kanang pisngi, tapos ay napabuntong hininga.

“Bakit ka nga naman magseselos, ang ganda ganda mo.” Maingat na hinaplos ng daliri nito ang kanyang pisngi. “I don’t want to give you a reason to be jealous, too.”

Naging pilit ang ngiti ni Jean dahil sa hindi na naman na normal na pintig ng puso niya.

His presence is not too much for her but she can’t stand with it, she can’t stand being close to him like this. Her stomach was fluttering so bad again, it made her uncomfortable.

Isang atras patalikod ang ginawa niya bago muling nakaramdam ng kaayusan ng nararamdaman. Nang tignan niya si Zyron ay napahinto ito sa paghaplos sa kanyang pisngi, dumilim ang mga mata nito dahil sa ginawa niyang pag atras. Tila maling galaw pa yata ang ginawa niya.

“Am I making you uncomfortable?” He almost whisper it.

She’s torn between admitting his effects on her, or hide it to herself.

Ibinaba nito ang kamay, inilagay sa bulsa at umatras din patalikod.

“Tell me if I’m making you uncomfortable, Jean. I’m a touchy person, you should know it and get used to it.”

“H-Hindi pa ako sanay na hinahawakan mo.” Halos pabulong rin na lumabas ang mga salitang ’yon sa bibig niya, nakayuko na naman dahil hindi makayanan na makipagtitigan sa binata.

“Sasanayin kita.”

Inangat niya ang mga mata rito at naabutan itong titig na titig sa kanya. Hindi niya maipaliwanag kung bakit gano’n na lang ang epekto sa kanya ng mga mata ni Zyron, samantalang sanay naman siya na natitigan ng kung sino dahil alam niyang nagagandahan sa kanya. But Zyron’s stares are different, hinahalukay ang tiyan niya at parang baliw ang bawat  pag pintig ng kanyang puso.

“Kailan? Pagbalik mo?” She asked softly.

Zyron licked his lower lip and tilted his head back a bit. Marahan na pumikit. Kahit anong anggulo pa yata ang gawin ng binata ay palagi lang siyang lihim na mamamangha.

“Yes baby, when I come back.”

“Sige.” Sabay hawi sa kanyang buhok nang umihip ang maalat na hangin, mataman siyang pinapanood ni Zyron. “Anong oras ka pala aalis bukas?”

“Around six in the morning. Bakit?”

Umiwas si Jean ng tingin. Ikinahihiya niya ang naiisip na gusto niyang ihatid si Zyron!

“Wala naman.”

“Ano ang gagawin mo bukas?”

“Magsisimba at papasyal sa bayan pagkatapos.”

“Sino ang kasama mo?”

“Hmm, si Bert.”

“And?”

“Maglilibot kami sa bayan at titingin na rin ng damit ko para sa debut ko.”

He nod his head. “Text me, okay?”

“Okay.”

“Let me know everything.”

“As in?” Umangat ang mga kilay niya, naaaliw. “Pati ang pag kain ko?”

“Yes.” He answer like it matters to him. “Everything you do.”

“Ikaw din.” Hamon niya.

“I intend to.” Muli nitong kinuha ang iphone sa bulsa. “What’s your username?”

“Isla Fuentes.”

Zyron type on his iphone and show her the screen. “Where?”

Itinuro niya ang profile picture na kulay asul na dagat. He clicked it and visit her profile. Wala siyang litrato do’n, kundi kuha lahat sa Isla. At ang pangalan na gamit niya ay Isla Fuentes din.

“Nice shots.” He praised her photographs.

“Thanks.”

“Tag me in your every post.”

“Talaga?” Lumiwanag ang mukha niya. “Sige!”

“Jean, apo.” Sabay silang napatingin ni Zyron sa lola niyang nasa harap ng bahay nila.

“La! Bakit po?”

Tinignan niya si Zyron, nagpaalam bago naglakad palapit sa lola niya.

“Magpupunta ako sa Bayan. Dito ka muna, samahan mo si sir Zyron at aalis na ’yan bukas ng maaga.”

“Anong gagawin mo do’n sa Bayan, la?”

“May kailangan lang akong bilhin. May gusto ka bang ipabili?”

“Pasalubong.” Pilya niya itong nginitian. “Ha, la, ha, pasalubong.” Lambing niya pa.

“Ah, ikaw talagang bata ka oo. Sige.”

“Ingat, la.” Kumaway pa siya sa lola niya.

PAGMULAT PA lang ng mata ni Jean ay ang cellphone kaagad ang hinanap niya. Nang tignan niya ang oras ay pasado alas siete na. Tiyak na nakaalis na si Zyron lalo at nakita niyang may text message ito sa kanya.

Zyron: Morning, baby. I’m leaving now. Message me when you wake up.

Ang aga aga ay ang ganda ganda ng ngiti niya. Hindi niya mapigilan, inulit-ulit niya pang basahin ang message. Kilig na yata itong nararamdaman niya.

Alas sinko ng umaga niya natanggap ang text na ’yon, ibig sabihin ay mas maagang umalis ang binata.

Jean type a reply, smiling.

To: Zyron Good morning. Nasaan ka na?

Pagkatapos ng ilang sandali ay wala siyang natanggap ng reply kaya nagpasya siyang mag asikaso na para makapag simba.

“O, gising ka na pala apo ko.” Ani ng lola niya pagkalabas niya sa silid. Nasa kusina ito, nagluluto. “Tignan mo ang mga bulaklak dyan sa sala, para raw sayo ’yan. May chocolate pa.”

Ang kaninang pipikit-pikit na mata ay biglang nanlaki. Jean turn around and saw a bouque of white roses at the small center table of their mini sala. Mabilis niyang nilapitan ’yon at binasa ang nakasulat sa maliit na puti na nahahaluan ng kulay silver na card.

Pangalan niya ang nakasulat sa labas. Pero sa loob ay may maiksing mensahe.

I always wanna see you smile. Smile for me, beautiful.

— Zyron

At hindi nga niya binigo ang binata, napangiti siya. Inamoy-amoy niya pa ang bulaklak pati ang mamahaling tsokolate.

“May nag deliver na lalaki rito kanina lang.” Ang lola niya. “Hindi ko na tinignan kung kanino galing dahil para sayo ’yan.”

“Opo, la.”

“Ganyan ang mga dapat nanliligaw, apo. May effort. Nakakakilig ang ganyan.”

Jean chuckled. “Oo nga po.”

“Pero sabihin mo sa kung sino man ’yan, ay sana makapaghintay na mag eighteen ka muna.” Napatingin siya sa lola niya na naghahain na ng almusal nila.

“Hindi ka namin pagbabawalan na magka boyfriend, apo ko. Hindi namin mapipigilan ang mga manliligaw mo lalo at ang ganda ganda mo, pero sana ay maging tunay silang lalaki na haharap sa amin kalaunan.”

Natahimik si Jean.

“Dahil kung tunay ang intensyon nila sayo ay magiging matapang silang harapin kami. Kung hindi nila magagawang humarap sa amin, ay, basted-in mo na kaagad apo ko.” Dagdag pa nito. “Palagi mong tatandaan na maraming huwad na pag-ibig. Sana ay huwag kang mabulag sa klase ng pag ibig na ’yon.”

“Paano po ba malalaman kung tunay nga ang pag-ibig?”

Napatingin sa kanya ang lola, tapos ay ngumiti, “Halika rito sa hapag at pag usapan natin ang mga klase ng pag-ibig na ’yan.”

Iniwan niya muna ang mga bulaklak at tsokolate sa lamesa sa sala bago naglakad sa kusina.

Nang makaupo ay mas handa pa siyang pag usapan ang pag-ibig kesa kumain ng almusal, at napansin ’yon ng kaharap.

“Tama na nga rin siguro na kahit papano ay may alam ka na tungkol sa pag-ibig na ’yan. Malapit ka ng maging ganap na dalaga at kalaunan ay tiyak na magkakanobyo ka na.”

Nang tignan siya ng lola ay nakangiti ito, ngunit may kung ano sa mga mata, tila may pag aalala.

“Para sa akin, may dalawang klase lang ng pag-ibig. Una, pag-ibig na nagtatagal, na kahit ilang siglo pa ang dumaan ay nananatiling pag-ibig ’yon… nakaukit na sa puso ng taong ’yon ang pagmamahal sa isa lang. Pangalawa, panandaliang pag-ibig lang, bagamat tunay pero hindi nagtagal.”

“Kung tunay nga, bakit hindi nagtagal kung ganon?” Napasimsim siya sa kape pagkatapos magtanong.

“Maraming pwedeng maging dahilan kung bakit. Wala sa tao, kundi nasa sitwasyon. Minsan, kahit tunay ang pag-ibig, mas pipiliin mong itigil ’yon at isaalang-alang ang isa pang bagay na alam mong mas mahalaga kesa sa pag-ibig mo. Sana ay makuha mo ang pag-ibig na madamot, at hindi ang klase ng pag-ibig na mapagbigay… kahit na masakit.”

“Hindi ako masokista, la.” pabiro niyang sinabi.

“Kaya nga umaasa ako na pipiliin mo ay ang pag-ibig na madamot. Na aangkinin at ipaglalaban mo kahit na mundo na ang humaharang sayo.”

“Hindi rin ako madamot.” Napanguso siya. “Ang gusto ko lang ay ang pag-ibig na tunay, ’yung magtatagal…parang sa inyo ni lolo.”

“Pwede naman apo ko. Basta handa ka lang sa lahat ng pagsubok na darating kung meron man bago mo makuha ang tunay na pag-ibig. Dahil sa mundong ito, kahit kapiraso nalang ng puso mo ang nasayo ay ibibigay mo para lang sa pag-ibig na ’yon… para lang sa taong ’yon. Kaya mo ba ’yon?”

Nag isip siya saglit. Grabe naman pala ang tunay na pag-ibig, lahat yata ay susubukin bago makuha ’yon. Nakakatakot pala talaga ang magmahal.

Akala niya ba ay masaya, bakit parang masalimuot yata kapag nagmahal?

“Kakayanin? Hindi naman po siguro magiging masalimuot ang buhay pag-ibig ko?” Kabado na natawa siya.

“Masaya ang umibig, apo. Huwag kang matakot sumubok.”

It was a morning love talk with her grandmother. Nakaramdam siya ng kaunting takot na umibig, marahil ay normal lang ’yon lalo at hindi niya pa nararanasan ang magmahal.

Si Zyron kaya? Ano kaya para rito ang tunay na pag-ibig? Umibig na ba ito?

“Hay, kaloka, may kasama akong baliw. Ang ganda ganda pero may saltik pala! Ngumingiti mag-isa.” Litanya ’yon ni Bert.

Nag-angat siya ng tingin sa kaibigan galing sa cellphone. Ka-text niya si Zyron. Kanina pa nakabalik sa Maynila at nananghalian na sa mga sandaling ’yon.

Zyron: I wish you were here. Namimiss na kita kaagad.

Sino ba ang hindi mangingiti kung gano’n ang mababasa niyang message?

“Wait lang. Reply-an ko lang ’to.” Aniya sa kaibigan, nginisian ito ngunit inirapan lang siya.

To: Zyron Miss din kita.

Then she pressed the sent button. Her cheeks was burning at her reply.

Ibinalik niya ang cellphone sa sling bag na dala. Totoo, nakakamiss nga talaga si Zyron. Hindi na siya nahiya pang umamin ng nararamdaman tutal naman ay ang binata ang unang nagsabi na namimiss siya nito. Patas lang sila, nagsasabi ng totoo.

“Ay sus! Nililigawan ka ng anak ni Gov. ’no?”

“Ligaw na ba ’yon?” Maang na tanong niya. Naglalakad-lakad sila sa maliit na Mall sa Bayan, naghahanap ng murang damit.

“Oo, bakla! May pa-flowers at pa-chocolate pa! Ganda mo talaga, e!” Pabirong nitong sinuklay-suklay ang buhok niya na ikinatawa niya. “Nabihag mo pati anak ni Gov. Balita ko nga ay tatakbong senador sa susunod na eleksyon si Gov. Leonardo at si Cong. Luis ang papalit sa pwesto niya.”

“Talaga?” Napatingin siya sa kaibigan na mabuti pa ito ay maayos palagi ang kilay. Dinaig pa siya. “Hindi pa namin ’yan nababalitaan.”

“Paano niyo mababalitaan e ang lalayo ng kapit-bahay niyo. Hindi tuloy maka-chismis si Lola Rosita.”

“Kung gano’n, sino na ang magiging Congressman?”

“Malamang ay si Mayor Luke. Itanong mo kung sino ang tatakbong Mayor, baka si Zyron. Kalaunan, magiging Mayora ka na, Jean!” Tumili ito at halos magtatalon. Ingat na ingat na sinuklay ulit ang buhok niya gamit ang nakapilantik na mga daliri. “Naku, magkakaro’n pala ako ng kaibigan na asawa ng Mayor!”

Natawa siya sa matinding imahinasyon ng kaibigan. Ni sa hinagap ay hindi niya mailarawan ang sarili na magiging asawa si Zyron sa huli at… hindi rin niya makita sa binata ang sensyales man lang na kagustuhang pumasok sa pulitika.

Medyo weirdo nga, dahil kilala ang mga Fuentes na may dugong pulitiko, ngunit bakit tila iba si Zyron? Ayaw niya mang husgahan ang kagustuhan ng binata pero nakikita niyang hindi nito hilig ang pulitika.

“Malalaman din namin ang mga plano ng Fuentes sa Eleksyon. Mukhang tahimik pa ang pagpaplano nila tungkol dyan.”

“Sabagay, tahimik at maingat gumalaw ang mga Fuentes. Matinik. Kaya palaging suportado ng mga kababayan natin.”

Habang naglalakad ay may mga nasalubong silang grupo ng kababaihan na sa tantiya niya ay matanda sa kanila ng ilang taon.

“Ano ka ba. Kasabay niya sa eroplano kanina si Zyron. Magkatabi pa nga ang upuan nila.” Narinig niyang sinabi ng isa.

Napahinto siya dahil do’n, si Bert ay gano’n din. Lihim silang nakikinig sa kwentuhan ng mga babae lalo at pareho sila ng shop na nahintuan para tumingin ng mga summer dress at swimwear.

“Check Lyra’s IG, nasa My Day ang stolen shot niya with Zyron closing his eyes beside her!”

Nagkatinginan sila ni Bert, nakaangat na ang isang kilay ng kaibigan.

“Ay, oo nga! Look, girls.”

Pasimple rin silang nakitingin sa isang cellphone ng babae, sa screen nun ay si Zyron nga at ang kaibigan ng mga ito na nagngangalang Lyra. It was Zyron’s stolen shot, ang babae lang ang nakatingin sa camera.

“Mga palaka.” Bert mumured beside her. “Hindi nila alam na ang nililigawan ni Zyron ay nandito lang.”

Napasimangot siya. Nangangati na ang mga kamay para i-text si Zyron dahil do’n, pero tama nga ba ang gagawin niya kung sakali? Hindi pa naman sila, hindi ba’t masyadong pangingialam naman ’yon sa buhay ng binata?

“Zyron invited her at D’ Club, girls.” Imporma pa ng isa habang nakatingin sa cellphone nito, parang may binabasa. “Tonight.”

“Tell Lyra, don’t waste the chance. Matikman man lang niya si Zyron kahit isang oras lang. Masarap daw ’yan sa kama.” Humagikhik ang mga babae. “Halata namang matinik sa babae. Sa Maynila nagloloko para malayo sa pamilya niyang respetado rito.”

“Tara na.” Aya niya kay Bert sabay hatak sa braso nito palabas sa shop.

“Ano, Jean? Jelly jelly ka sa narinig mo?”

“Hindi ’no!”

“Dapat lang. Sila ang maiinggit kapag nalaman nilang nililigawan ka ng anak ni Gov.”

“Ayaw kong ipagsabi. Secret lang natin ’to, okay?”

Umangat ang isang kilay ni Bert, halatang aalma. “At bakit gusto mong sekreto?” Sabi na. “Hindi mo ipapaalam kina lola Rosita?”

“Pag-iisipan ko pa, pero sa ngayon, ayaw ko munang may makaalam.”

“Ikaw ang bahala. Basta, dito lang ako, kakampi mo ako.”

Napangiti siya. “Salamat, Roberto.”

“Ahh!” Napatili ang kaibigan sa pandidiri. “Huwag na huwag mo ng babanggitin ulit ang pangalan na ’yan! Sasambunutan talaga kita, Jean!”

Natawa siya ng malakas.

“COME ON, Zyron! Stop using a damn phone. Let’s enjoy!” It was Dwaye, a bit annoyed because he was busy texting Jean.

Nasa D’ Club sila, pero napapauwi na siya. It’s very weird, but he’d rather stay at his condo texting with his baby than to party.

“I’m going home soon, brute. I’m not in the mood.”

“Tang ina, alam ko na ’yang mga dahilan na ganyan.” Napailing-iling ito sabay tapik sa kandungan ng babaeng nakayapos dito, senyales na pinapaalis. “I’ll see you later babe.”

The woman nodded and leave them.

“What?”

Napilitam siyang ibalik sa bulsa ang cellphone at hinarap ang kaibigan na mukhang nakakatunog na sa pagiging palaiwas niya sa mga babae sa Club.

“Who’s the girl, brute?”

Sumimsim siya sa alak at tamad na sumandal sa sofa na inuupuan. Tahimik sa loob ng VIP room pero sa dingding na salamin ay tanaw niya ang nagkakasiyahan sa dance floor pati na rin ang malilikot na ilaw.

“Wala.”

“Gago!” Binato siya nito ng walang laman na can of beer. “Don’t fool me. Kilala kita. Kahit may ka-fling ka, hindi ka tumitigil sa lihim na pangbababae. Anong pinagkaiba ng ngayon?”

Napasuklay si Zyron sa buhok, nakaramdam ng kaunting frustrasyon dahil hindi naman siya ganito sa mga babae, ngayon lang, kay Jean lang.

“Nasumpa yata ako sa Isla.”

“Sabi na. Ni hindi ka nga makatagal ng isang araw sa Isla noon, pero ngayon umabot pa ng isang linggo.” Umayos ito ng upo, handa na siyang tustahin ng mga tanong. “Babae sa Isla na ang tipo mo? May picture ka? Patingin, baka may video rin kayo.”

“Fuck you.” He lifted his middle finger.

Dwaye’s laughed. It annoyed him!

“Isang linggo ka ro’n pero hindi ka naka score?” Patuya at hindi makapaniwala na tanong ng gagong kaibigan. “Tapos ngayon, ni lapitan ka ng babae ay ayaw mo?”

“Why don’t you mind your own business, Mendez? Hindi ’yung ako ang pinagdidiskitahan mo.”

“Hindi ko inaasahan na sa ating magkakaibigan, mas mauuna kang tatamaan ng pana ni Kupido.” Napailing-iling ito. “Sa Isla ka na titira niyan kapag nagkataon?”

“Sinong nagsabi sayo na sa Isla ako titira?” Mainit ang ulo na sabi niya, nararamdaman ang pag vibrate ng cellphone sa bulsa tanda na mag nag message.

Hindi niya alam kung kanino o anong dahilan kung bakit mas umiinit ang ulo niya, sa mga paratang ba ng kaibigan? O dahil pinipigilan niyang kunin ang cellphone para mabasa ang message ni Jean?

Kaya lang ay nakaabang si Dwaye, sinusubukan kung hanggang kailan niya kayang hindi silipin ang cellphone.

“Who knows? Hindi ko alam ang takbo ng utak ng mga taong umiibig.”

His phone vibrated again and this time he get it. He saw Dwaye smirk at him because of what he did.

“Hindi talaga nakatiis si gago.”

“Shut up, brute. Let me enjoy my life.” Zyron smirk back at his friend and read Jean’s message.

Baby: Matutulog na ako mamaya-maya. Wag ka ng uminom ng madami, ha.

Zyron’s lips protruded, he was suppressing a smile. Damn, Dwaye is watching him! This annoying brute!

To: Baby Yes, I’m going home soon. Hindi na ako nag-inom.

Jean reply immediately.

Baby: Hihintayin kitang makauwi bago ako matulog. Mag send ka ng picture kapag nakauwi ka na.

Napahilot siya sa panga, tuluyan ng natawa. She sounds like a possessive girlfriend. Naninigurado. Gusto niya ’yon.

“You, crazy!” Dwaye almost curse him.

Zyron ignore his friend and type a reply to his Island girl.

To: Baby I will. Can you send a pic of you now?

After a few moment, his phone vibrated again and when he open a message, he saw Jean’s pretty face on the screen.

Nakahiga na ito, nakasuot ng asul na spagetti strap sando, litaw ang leeg pababa ng collarbone, halos masilip niya na rin ang ibabaw ng dibdib. Nakangiti sa camera kaya lumabas ang malalim na dimple sa kanang pisngi na gustung-gusto niya.

Malalim siyang napabuntong hininga. Tinamaan nga talaga sa dalagita sa Isla.

“Uuwi na ako.” Tumayo siya at tinapik si Dwaye sa balikat na tumango lang.

Pagpasok niya sa sasakyan ay nakatanggap siya ng message kay Jean.

Baby: Zyron…

He chuckled at that, he almost hear her calling his name.

Nasasabik na marinig ang boses ng dalagita, kaya tinawagan niya ito.

“Hello?” A soft voice from the other line, said.

“Hey baby, I’m going home now.”

“Ah, ingat ka sa pagmamaneho.”

“Give me ten minutes, I’ll call again.”

“S-Sige.”

“Send me a pictures of you again. I wanna see you.”

“Ikaw din. Gusto kitang makita.” Humina ang malambing na boses nito.

“Later, baby. Okay?”

“Okay, hihintayin kitang makauwi.”

“I miss you.” He whispered huskily.

Dumaan ang saglit na katahimikan sa linya, bago niya muling narinig ang boses ng dalagita.

“Miss na rin kita… B-Balik ka na dito.”

A smile crept his lips and his heart was palpitating.

7 ~ Threat

CHAPTER SEVEN

My day without hearing your voice and seeing your smile will be incomplete. Thank you for always completing my day, baby.

— Zyron

That’s the second card she received together with three roses and a paper bag from a famous and expensive clothing line.

Excited na binuksan ’yon ni Jean at namangha sa tatlong klase ng summer dress. Off shoulder na kulay dilaw ang isa, spaghetti strap ang pangalawa na hanggang ibaba ng kanyang tuhod, at puting lacy long sleeve style ang huli na sa wari niya ay hanggang talampakan niya ang haba.

“O, may isusuot ka na pala sa debut mo, apo. Hawaiian ang theme na gusto mo, di ba?”

“Opo, la.” Nilingon niya ito na nakatayo sa pinto ng silid niya. “Wala kasi akong napili sa Bayan, kung meron man ay mahal naman.”

“Galing ’yan sa misteryosong manliligaw mo?”

“Opo.”

“Kailan mo ba sa amin ipapakilala?”

Napangiwi si Jean. Hindi pa talaga siya handang ipakilala si Zyron. Baka nga hindi pa maniwala ang lola’t lolo niya kapag nagkataon.

“Siguro, sa debut ko, la.”

“Magpupunta?” Sumigla ito. “Sige at papuntahin mo. Gusto namin siyang makilala ni Nando.” Ang pangalan ng lolo niya.

“Opo, sasabihin ko sa kanya.”

Pagkaraan ng ilang sandali ay iniwan na siya ng lola niya sa silid. Nang kunin niya ang cellphone ay may message do’n ang binata.

Zyron: I hope you like the dresses.

Nangingiti na nagtipa siya.

To: Zyron Sobra! Salamat, ha. Ito na ang susuotin ko sa debut ko.

Jean dreamily lay her back in bed, hugging the dresses. She’s not a materialistic type, but Zyron’s spoil her with that. May ikwento lang siyang tungkol sa isang bagay ay kinabukasan, mayron na siya, kahit na hindi niya naman sinabing gusto niya ’yon, basta naikwento niya lang.

Kaya nga minsan ay nag iingat siya sa mga kinukwento niya tungkol sa mga material, dahil alam niyang bibilhin ’yon ni Zyron para sa kanya.

Zyron: That’s good to know. Tell me what else you want or you need, I will buy it for you.

Ito na nga ang sinasabi niya. He’s good in spoiling girls, baka sa dating nililigawan nito ay gano’n din, hindi niya maiwasan na hindi isipin.

To: Zyron Ikaw lang ang gusto ko sa birthday ko.

Wala pang ilang minuto niyang naisend ’yon ay nakita niyang tumatawag si Zyron. Humugot muna siya ng hangin sa dibdib bago ’yon sinagot.

“Hi!” Pinasigla niya ang boses.

Sa background nito ay naririnig niya ang tila mga komosyon sa paligid.

“What did you say? I wanna hear it.”

“Ha? ’Yung ano?”

“Your last text message for me.”

Nakagat niya ang pang ibabang labi. Ang lakas lakas ng loob niya sa text, pero kapag tawag na ay talagang nahihiya siya.

“Umm, ikaw lang ang… ang gusto ko sa birthday ko.”

Jean bite the side of her cheek when she heard Zyron murmured a curse.

“Yeah, don’t worry. Magpupunta ako sa birthday mo. I promise.”

Pinanghawakan niya ang sinseridad ng pangakong ’yon.

“Sige. Nasaan ka pala? Bakit parang maingay sa paligid?”

“I’m outside. I’ll call later, okay?”

“Okay. Ingat ka dyan.”

Namatay ang tawag bago niya pa marinig ang iba pang komosyon.

“MALAPIT na ang debut mo, Jean. Anong ganap?” Tanong ni Bert habang kumakain sila sa canteen.

“Do’n lang gaganapin sa Isla. Tulungan mo akong mag asikaso, ha.”

“Oo naman!” Maarte itong pumitik sa hangin. “Ako na ang bahala sa hair and make up mo. Free na!”

“Kailangan pa ba ’yon?”

Bert eyes narrowed. “Ikaw, ha. Porque maganda ka, ganyan ka na. Kailangan pa rin ’yon.” Bahagya itong yumukod palapit sa kanya. “Para mas lalo mong mabihag si Zyron.” Humagikhik ito.

Inirapan niya ang kaibigan sa mga naiisip. Hindi man lang sumagi sa isip niya ang gano’ng bagay, ni hindi niya ng rin sigurado kung bakit siya ang nililigawan ni Zyron, samantalang ang simple simple niya kumpara sa mga babaeng kasama nito sa mga litrato.

“Sabi niya, gabi pa siya makakarating. Siguro, nakauwi na kayo niyon.”

“Tapos, kayo naman? Solo niyo ang Isla?” Nanunudyo ang tingin nito, sabay sundot-sundot sa pisngi niya. “Ano kaya ang surprise ni Zyron, ’no? O ang regalo niya sayo?”

“Hindi ko iniisip ’yan. Gusto ko lang na nando’n siya sa araw na ’yon.”

“Bakit?” Agresibo nitong tanong. “Balak mong sagutin sa debut mo?”

Ha! Bakit ba ang galing manghula ng baklang ito? ’Yon talaga ang balak niya, sasagutin niya si Zyron sa mismong araw ng debut niya.

Imbes na kumpirmahin ay pabiro niyang inirapan ang kaibigan kaya napatili ito, kilig na kilig sa inuupuan, napapatingin tulog sa kanila ang iba pang istudyanteng kumakain.

“Huy, nakakahiya ka.” Sita niya, natatawa.

“Papagandahin talaga kita ng bongga sa debut mo! Ewan ko nalang kung hindi pa mahulog sayo ng tuluyan si Zyron.”

“Hi, Jean. May nagpapabigay.”

Nag angat siya ng tingin sa isang lalaking estudyante sa gilid niya. Inabot sa kanya ang tatlong puting rosas.

“Salamat. Sino ang nagpapabigay?”

“Dun.” Itinuro nito ang malawak na parking ng eskwelahan sa bandang kanan niya.

Nang sundan niya ng tingin ay nakita niya si Zyron na nakasandal sa hood ng sasakyan nito! Wearing his black sunglasses, he waved coolly at her.

“Ay! Iba! Ang ganda mo talaga!” Halos maghisterya si Bert. “Parang may bisita tayong Hollywood actor, o!”

Ang mga kasabayan nilang kumain ay napatingin na rin sa tinutukoy ng kaibigan. Iilang bulung-bulungan ang narinig niya. May humahanga at ang iba ay dismayado sa kanya.

“Kaya pala madalas dito nung nakaraang linggo si Zyron.” Sabi ng isang grupo ng mga babae sa may likod nila. “Siya pala ang hinahatid-sundo rito.”

“Ayos lang, maganda naman talaga ’yan si Jean. Crush nga ’yan ng pinsan ko.” Ani pa ng isang babaeng hindi niya naman personal na kilala.

“Akala ko si Lyra ang pinopormahan niya, ’yung anak ni Vice Gov?”

Napalingon siya sa kaliwang bahagi ng canteen.

“Yan rin ang alam ko, kasi nakita ko sa mga IG post ni Lyra kasama niya si Zyron sa eroplano at sa Club sa Maynila.”

“Deadma.” Umirap si Bert. “Go ka na, girl. Ako na ang bahala rito. Uuwi na rin ako mamaya.” Anito sa kanya tapos ay inayos-ayos pa ang buhok.

“Sige. Itetext na lang kita, ha. Mauna na ako.”

Kinuha ni Jean ang bag at hindi na pinansin pa ang mga mata ng estudyanteng sinusundan siya ng tingin. Mabuti nalang din at wala na siyang klase kaya pwede na rin siyang umuwi.

“Hi, n-nandito ka.” Aniya nang makarating sa tapat ni Zyron, pilit na pinapakalma ang kasiyahan sa puso sa pagdating nito.

She did not expect him to visit her in university. Magkatawagan lang sila kanina pero hindi naman nito nabanggit na uuwi pala sa Isla. It was surprising, its very hard to hide her emotions.

“Yeah.”

Zyron remove his sunglasses and stare at her from head to foot, then his eyes went back to hers. Those deep dark eyes, she miss staring at it.

“Hindi mo sinabi sa’kin na darating ka pala ngayon.” Para siyang namamangha.

“It’s a surprise.” He wide his arms. “Come on, welcome me a big hug.”

Napatingin pa siya sa paligid, sa likod niya ay tila ba may mga matang nagmamatsag sa mga kilos niya.

Nahihiya na umusli ang labi niya, walang lakas ng loob upang yakapin si Zyron sa harap ng mga kapwa niya estudyante.

“Oh,” Zyron noticed her hesitation. “Okay, maybe later? When we’re alone.” Pilyo siya nitong kinindatan sabay kuha sa bag niya. “Let’s get out of here.”

Pinabuksan pa siya nito ng pinto. Nang makapasok siya ay umikot ito papunta sa driver side.

“Saan tayo pupunta?”

“Mall?” Sinulyapan siya nito habang namamaniobra. “Where do you like to go? Anything you need for your birthday? We will buy it.”

“May mga damit na ako, hmm, tumingin na lang tayo ng sandals na babagay sa mga iniregalo mong damit.” Medyo excited na suhestiyon niya.

“Sure.”

Malapit lang ang Mall sa unibersidad na pinapasukan niya kaya mabilis silang nakarating do’n. Zyron is quite famous in town since he’s the son of the Governor and the siblings of Mayor and Congressman, kaya naman marami ang bumabati rito.

“It’s nice to see you here walking around, Zyron.” Isang matandang lalaki ang nakipagkamay sa kasama niya.

“Nice to see you here, too, Attorney.”

Ang matandang abogado ay bumaling sa kanya.

“Magandang araw, po.” Magalang na bati niya.

“Uh, Jean, this is Attorney Lopez.” Ipinakilala siya ni Zyron. “And attorney, this is Jean.”

“Glad to meet you, Jean.” Sabay kamay sa kanya.

“Ako rin, po.”

“Mauna na kami, attorney.” Paalam ni Zyron at tuluyan nang naglakad-lakad sa Mall.

“Bakit pala wala kang bodyguard?” Maya-maya ay kyoryoso niyang tanong. “Ang Papa mo at mga kapatid mo ay mayro’n.”

“I don’t need that.”

Sa isang sikat na sapatusan siya dinala ni Zyron. Ang balak niya sana ay sa mga tianggian lang, bakit nga pala dito sila napadpad?

“Politician at abogada kasi kaya gano’n? Kaya may bodyguard sila.”

“Yes, their profession could bring them in danger. That’s why they need guards.”

Sa salamin na estante ay tumitingin-tingin na siya ng sandals na babagay sa mga summer dress niya.

“Ikaw ba, ayaw mo pumasok sa pulitika?”

Nag-angat pa siya ng tingin kay Zyron. Naalala niya ang pag uusap nila ni Bert tungkol sa mga Fuentes.

“I don’t like it. It’s pure bullshit.” His mouth was sharp and rude.

And when she take a glance at him, she saw how his eyes darkened.

“Yung iba siguro ay oo, pero ang mga Fuentes, para sa akin, hindi. Tunay silang nagseserbisyo sa Bayan.”

“Well, I’m glad they are doing good. Kung hindi ay itatakwil ko sila bilang kapamilya ko.”

Napasinghap siya do’n. Napailing-iling lang si Zyron sa reaksyon niya. How dare him talk like that with his father and siblings? Mabuti nalang at walang ibang customer, kundi ay narinig na ang sinabi ng binata.

“Grabe ka, ha. Ang babait kaya ng mga kapatid mo at saka ni Gov. Maayos ang pamamalakad nila dito.”

Kinuha ni Jean ang strappy sandals na kulay brown, binaliktad niya ’yon para makita ang presyo, ngunit muli rin ibinalik sa estante na para bang napaso.

“Ang mahal naman.” Bulung-bulong niya.

“You like it? Let’s buy it.” He asked when he saw what she did.

“Wag, ang mahal.”

“My treat.” Sabay kuha nito sa sandals.

“Nakakadami ka na, ha.” Hindi niya alam kung maiinis o mangingiti sa pagiging galante ng binata. “Baka sa huli, pagbabayarin mo pala ako ng mga gamit na binigay mo sa’kin.”

“Yes, you will pay me back.”

Jean gasped and turn around to see him clearly. He was wiggling his thick eyebrows playfully.

“Magbabayad ako?”

Zyron tilted his head forward until his lips is only an inches away to her forehead.

“Magbabayad ka sa’kin ng halik araw-araw kapag tayo na… kapag girlfriend na kita.” Bulong nito, nanunudyo.

He’s very confident that she will say Yes to him as his girlfriend, huh. Sasagutin niya naman talaga ito, pero syempre, sekreto muna ’yon.

“Hi, Zyron!” A woman interrupted.

Napaatras siya, kaya napaayos din sa pagkakatayo ang binata. Sa likod nito ay isang babae, sopistikada at matangkad din. Nakasuot ng denim mini skirt at itim na crop top na mababa ang neckline, litaw ang ibabaw ng dibdib ng babae at may hikaw sa pusod.

“Hey,” Zyron greeted casually.

Umatras pa siya para makawala sa gilid ni Zyron. Namumukhaan niya ang babae.

“Nandito ka pala. I thought you were in Manila right now.”

Lumagpas ang tingin ng babae, napunta sa kanya. Napayuko siya ng bahagya, gustong magpakaabala sa pagtingin sa mga sandals, kaya lang ay hawak siya ni Zyron sa siko, naramdaman yata na balak niyang lumayo.

“Kadarating ko lang kanina.” Binaba ni Zyron ang tingin sa kanya at ibinalik din sa babae sa harap. “Excuse us, Lyra.”

“Oh,” Lyra sounds offended. She even cover her mouth with her one hand. “Kasama mo pala. Akala ko sales lady dito.” May pang uuyam sa tono nito.

Tinignan ni Jean ang suot na uniporme. Mapagkakamalan nga talaga siyang sales lady dahil naka mini skirt siya at itim na sapatos.

“No,” Zyron sounds pissed.

“Okay lang. Magaganda ang sales lady dito sa Mall. Hindi malayo na mapagkamalan ako.” Binuntutan niya pa ’yon ng tawa.

Lyra lifted her one eyebrow while staring at her, tumagal ang tingin nito sa mukha niya sabay umirap.

“If you’re not a sales lady here, I assume that you’re a college student.” Muli nitong pinasahan ng tingin ang kabuan niya, may disgusto sa mga mata. “I know that trick, girl. Using your beauty as a bait to get rich men.”

Jean eyes almost widened at Lyra’s remark. Ano ba ang akala ng babaeng ito? Na ginagamit niya lang ang ganda niya kay Zyron para sa luho niya?

Umabante si Jean ng isang hakbang, hindi nagustuhan ang paratang ng babae. Pakiramdam niya ay may itinatago siyang kamalditahan at lalabas na ’yon.

“I don’t need to use my face as a bait to catch a big fish. Dahil kung ginagamit ko nga ang ganda ko, siguradong milyonarya na ako ngayon!”

Kung hindi nakahawak sa siko niya si Zyron, baka nasugod niya na si Lyra. Kumulo bigla ang dugo niya sa babae! She already hate her!

Humalukipkip ito, hindi nawala ang disgusto at pang uuyam sa mukha.

“Go and defend yourself, Miss.”

“Shut the fuck up, Lyra!” It was Zyron, pissed. “Get out of here.” He motioned the woman to the door.

“What?” Hindi makapaniwala si Lyra. “Ipagtatabuyan mo ako para lang sa babaeng ’yan?!” Lyra pointed a finger at her.

“Wag mo akong dinuduro!” She almost slap Lyra’s hand, kung hindi lang siya naagapan ni Zyron.

Bumaba ang tingin nito sa kanya, nangungusap ang mga mata. Marahan na hinawakan ang siko niya, pati ang isang kamay para hindi siya makapanakit ng bruha!

“Calm down. Okay?”

Inirapan niya ang binata. Kung bakit ba bigla nalang uminit ng husto ang ulo niya sa babae at mas lalo siyang nag aapoy kapag naiisip na nakatabi nito si Zyron sa eroplano!

“Can’t you see? I’m with my girl.” Zyron was impatient as he talk to Lyra. “Please, leave us, alone.”

“Hindi! Ano?! Gano’n na lang ’yon, Zyron? Kakalimutan mo nalang?!”

Kumunot ang noo niya sa pinagsasabi ni Lyra. Ano ba ang itinutumbok nito? Ano ang kakalimutan?

“Shut it off. Come on, get out of here.”

Binitawan siya ni Zyron at si Lyra naman ang hinawakan sa braso palabas sa shop. May iilan na napapatingin sa dalawa, lalo at nagpapasag si Lyra. Halatang hindi matanggap na ipinagtatabuyan.

Ilang sandali na nagtalo ang dalawa hanggang sa dumating ang tila bodyguard ni Lyra.

Jean even saw Lyra pointed a finger to Zyron, as if she was threatening him. Hanggang sa umalis na ang mga ito do’n at binalikan siya ni Zyron.

“I’m sorry about that.”

Bumuntong hininga si Jean. Nawalan na siya ng gana mamili ng sandals. Gusto niya ay umuwi na lang at tumambay sa dalampasigan. Doon ay payapa, walang gulo.

“Sino ’yon? Bakit nang aaway?”

Kung kanina ay medyo palaban siya, ngayon ay hindi na… she’s curious about that woman.

“She’s the daughter of Vice Governor Padilla. Sa ibang bansa nakatira dati, pero ngayon ay dito na.”

“Namumukhaan ko siya… siya ’yung katabi mo sa eroplano nang pabalik ka sa Maynila, di ba?”

“Yes. How did you know that?”

“At, balita ko ay inimbitahan mo siya sa Club ng kaibigan mo sa Maynila. Totoo ba?”

Zyron avoided her gaze. Ayaw niya mang tanggapin, pero sa pag-iwas nito ng tingin, alam niya na ang sagot. He did invite Lyra. It felt like something kicked inside her chest, she doesn’t like it.

“She told me that she wanted to visit D’ Club in Manila. So, I invited her.” He sounds defensive. “It was a friendly invitation. Okay?”

Nananatili siyang walang imik, nakatingin lang sa gwapong mukha ni Zyron. Pinapanood niya kung paano tila nahihirapan itong magpaliwanag sa kanya, kahit hindi niya naman isinasatinig na gusto niya ngang marinig ang mga paliwanag nito.

“Lyra is nothing to me. Please, speak.” He begged, and hold her both hands.

“Hindi ko siya gusto.” Sa mababang tinig niya ’yon nasabi. “Galit ako sa kanya, para siyang kontrabida sa mga pelikula.”

Napanguso siya at tinignan kung paano maingat na ikinulong ni Zyron ang mga kamay niya gamit ang mga kamay nito, tapos ay masuyong hinahalikan ang ibabaw.

“Iiwasan ko siya. Okay?” He look at her behind his lashes while kissing her hand. “Ayokong nagagalit ang baby ko.”

She felt a bit relieve at his endearment, but she can’t stop herself to speak what’s on her mind.

“Gusto ko lang malaman mo na… iiwan kita kapag nalaman kong may iba kang babae bukod sa’kin. I will break up on you once you cheated on me.” She silently heave a sigh. “I may be young, but I am not stupid, Zyron. Hindi ako magpapakatanga at magpapakabulag sa pagibig.”

8 ~ Gold

CHAPTER EIGHT

IT feels like a threat to Zyron. He didn’t expect Jean to say those words. It was like a sharp knife that cut something inside of him. Her eyes told him that she was serious and she will stand with her words.

Wala siyang planong lokohin si Jean at mangbabae pa kapag naging sila na. He wanted her and he will stick with her. Still, he felt threatened with the way she talks to him about once he cheat… that she will leave him and break up with him. Ibig sabihin din, may pag-asa siya sa dalagita, na… sasagutin siya nito.

The thought of being Jean’s boyfriend inspired him. Mas nangibabaw na sa kanya ang ideyang sasagutin siya nito kesa sa mga tila pagbabantang salita.

“Hindi ko pa sinasabi kina Lola ang tungkol sayo.”

Sa gitna nang pagmamaneho niya ay napalingon siya kay Jean. She was sitting next to him, dahil naka sideview, mas nadepina lalo ang tangos ng tungki ng ilong at ang tamang kapal ng labi.

“About me courting you?”

“Oo. Akala siguro nila ay ibang lalaki.”

“May nanliligaw pa rin sayo hanggang ngayon?” Medyo kritikal niyang tanong.

On his peripheral vision, he saw her shifted her sitting position. Bahagyang tumaas ang skirt, lumitaw ang makinis na hita, kaya minabuti niyang itutok nalang sa kalsada ang mga mata.

“Hmm, ikaw lang naman ang nagbibigay sa’kin ng mga bulaklak, chocolates at iba pang bagay. Sa palagay ko, ikaw lang ang masugid kong manliligaw.” Nahimigan niya ng panunudyo ang boses nito.

Zyron massage his jaw using his left hand while the other one was in the steering wheel. His friends will surely make fun of him once they discover that he was like this to a girl. He never court women, no flowers, no chocolates, but, he like spoiling them with material things. Women love it, it made them smile and happy.

“Hindi na rin ako hinahatid ni Alvin sa sakayan, kaya si Bert nalang ang palagi kong nakakasabay pag uwian.”

“Bert was the one who was with you in the cafeteria?”

“Yes, my only friend in school.”

“How about a girl friends?”

“Wala, eh? Kung meron man, hindi as in. Si Bert lang talaga ang itinuturing kong kaibigan, bukod kay Alvin.”

“Its okay, we don’t need to have a lot of friends. A few is enough as long as they are real and trustworthy.”

“Sang-ayon ako diyan. Di bale ng walang maraming kaibigan, kung fake naman lahat. Ikaw ba, marami kang kaibigan?”

“I have few. They are all real and trustworthy. And, they are enough.”

“Ang sweet!” Jean giggled, making him looked at her.

She smile bubbly and her dimple made her more attractive. Yes. He’s damn attracted to her!

MABILIS NA lumipas ang mga araw. Sa susunod na Linggo ay debut na ni Jean kaya naman ang lola’t lolo niya ay nag-uumpisa ng magplano kasama siya.

“Apo ko, ano ba ang gusto mo? Catering?” Tanong ng lolo Nando niya. “May kilala akong murang catering sa Bayan, makakahingi tayo ng discount do’n.”

“Kaunti lang naman ang bisita ko, lo.” Aniya habang naghuhugas ng mga pinggan. “Wag na catering, lo, la, magluto nalang tayo. Gusto ko nga ay seafoods lang at mga inihaw na isda!” Excited na sabi niya pa.

Ang dalawang matanda naman ay nasa hapag, may hawak na papel at ball pen para ilista ang mga kakailanganin niya pa sa debut niya.

“Okay din ’yang gusto mo, apo, iwas sa karne. Makakakain pa kami ng lolo mo kapag ganyan ang handa mo, mga isda at seafoods.”

“Kaya nga po, la, gusto ko ay ma-enjoy niyo rin ang mga pagkain sa debut ko.”

Nagpunas siya ng kamay pagkatapos maisalansan ang mga hinagusahan at naupo sa isa pang bakanteng upuan.

“Bibili rin tayo ng cake.” Dagdag pa ng lola niya sabay lista.

Jean smile warmly at her grandmother and grandfather. They really love her. Kahit wala siyang kinalakihang magulang nararamdaman niya parin ang pagmamahal ng isang ama’t ina dahil sa lola’t lolo niya. Kaya naman nagpupursige talaga siyang makapagtapos ng pag-aaral, para kapag may trabaho na siya ay siya na ang susuporta sa pangangailangan ng dalawa.

Ayaw niya ng pagtrabahuin ang lolo niya. Di hamak na mas matanda ito kesa sa lola niya. Bilang caretaker naman sa bahay ng mga Fuentes ay hindi mabigat kaya ayos lang ’yon sa lola niya at isa pa ay tumutulong siya sa paglilinis ng bahay. Ang lolo niya kasi ay isang karpintero, madalas na isinasama ni Gov. sa Farm house ng mga ito sa kabilang Bayan.

“Wag na ’yung mahal na cake, la, ha? Kahit ’yung pinaka mura lang.” Nginisian niya ang dalawa na halatang ayaw pumayag sa gusto niya.

“Ano ka ba, apo ko, debut mo ’yon, isang beses lang nangyayari ang araw na ’yon sa babae kaya lubusin mo na. Tutal naman ay napag-ipunan namin kahit papano ng lolo mo ang araw na ’yon.”

Nag-isip siya saglit. Oo nga at isang beses lang nangyayari ’yon, dapat ay bonggahan na?

“Sige na nga. Basta la, ha, wag ’yong masyadong mahal.”

“Hay naku ka talagang bata ka. Basta, kami na ang bahala sa cake. Ano ba ang gusto mong flavor?”

“Chocolate nalang po.”

Naglilista ang lola niya nang may biglang kumatok sa pinto.

“Knock, knock.”

Pag tingin niya ay nakasilip si Zyron do’n. Bagong ligo ito at malayo palang ay parang naaamoy niya na.

“O, Sir Zyron, halika, pasok.” Ang lolo niya.

Inusog niya ang inuupuan, nasa tabi niya ang isa pang bakanteng upuan at do’n si Zyron pumwesto. Lihim niyang inamoy ang mabangong halimuyak ng shower gel ng binata. Gusto niya ’yon, amoy mayaman talaga na para bang nakadikit na sa balat ang pagiging mabango.

“Mukhang may meeting, ha.” He said coolly, then glance at her.

“Ah, inililista lang namin ang mga kakailanganin para sa debut ni Jean.”

“Gano’n po ba. Baka may maitulong ako?”

“Naku,” Ang lola niya na parang nahihiya. “Sapat na ’yong mga binili mo kay Jean, Sir Zyron.”

Napanguso siya. Nahihiya na rin tuloy. Ang mga dress at sandals na susuotin niya ay galing lahat kay Zyron, ang sabi pa ay bibilhan siya ng mga make ups at accessories para kumpleto talaga siya sa debut niya.

“Wala po sa’kin ’yon.” Tumingin ulit ito sa kanya, naghihintay na may sabihin man lang siya.

“Ayos na naman, Zyron. Seafoods ang ihahanda at may cake. Okay na siguro ’yon.”

Tumango-tango naman ito. “How about wines?”

Nagkatinginan silang tatlo sa suhestiyon ng binata.

“Pwede rin Sir Zyron, may kamahalan nga lang.” Ang lolo niya. “Para naman makatikim itong apo ko ng wine.” Biro pa nito, pabiro niya ring inirapan ang abuelo.

“Ako na po ang bahala do’n kung ayos lang sa inyo.” Magalang na offer ni Zyron kaya napa tango nalang ang lola’t lolo niya.

“Ikaw ang bahala, Sir. Salamat sa offer.”

“O, ayos na itong mga kakailanganin.” Ang lola niya, tumingin sa kanya. “Nakapagpaalam ka na ba kina Attorney Zia na gagamitin mo ang Isla para sa debut mo?”

“Hindi pa, la.” Tumingin siya kay Zyron na nahuli niyang nakatuon ang tingin sa kanya. Sana lang ay hindi napapansin ng lola’t lolo niya ang mga tinginan na ’yon ng binata. “Si Zyron na raw po ang magsasabi sa mga kapatid niya. Di ba?” Matamis niya itong nginitian.

“I already told them actually. Okay na po ang Isla, pwedeng-pwedeng gamitin.”

Napapalakpak si Jean sa tuwa at excitement. Malapit na ang araw na hinihintay niya… malapit na rin ang araw na magiging boyfriend niya na si Zyron!

NAKAHIGA SI Jean sa rattan na duyan nang matanaw niya si Zyron na palabas mula sa malaking bahay, papunta sa gawi niya. Gabi na at nagpapahangin lang siya sa labas, nagpapahinga na ang lola’t lolo niya.

“I can’t sleep.” Bungad nito nang maupo sa harap niya.

“Bakit?”

“Hindi ko rin alam.”

Nang tignan niya ang oras sa iphone ay mag alas onse na pala! Siya rin ay hindi pa makatulog. Malamig na ang ihip ng hangin pero ang hampas ng alon ay marahan lang, parang nanghehele.

“Baka, namimiss mo na ang buhay sa Maynila?”

Ilang araw na rin naman na nasa Isla si Zyron, kung wala siya ay siguradong maboboring ito.

“No, I just can’t sleep.”

Ang mga mata nito ay tumuon sa kanya. Sa ilalim ng liwanag ng buwan ay nakita niyang namungay ang magagandang matang ’yon.

“Nandito ka lang naman pero palagi ka parin laman ng isip ko, Jean. Nakakabaliw.”

Sa isang iglap ay para itong nahihirapan sa sariling nararamdaman.

Jean bite the side of her cheek. Mataman niyang pinapanood ang itsura ni Zyron. Ang namumungay na mga mata ay hindi inaalis ang tingin sa kanya na para bang kapag kumurap ito, ay mawawala siyang bigla.

Ang tanglaw ng liwanag ng buwan ay misteryosong lumalapat sa kinauupuan nito, sabayan pa ng pagsapaw ng maliit na liwanag mula sa teresa ng malaking bahay, sa likod na bahagi nito tumatama.

Para bang pinapanood niya kung paano eksaktong nagkakaro’n ng ganda ang liwanag sa dilim sa pamamagitan ng paglapat ng mga ’yon sa binata.

“Bakit mo ba ako iniisip?” Marahan na tanong niya.

Zyron closed his eyes, as if hurt. No matter how much she try to stop herself from admiring every bit of him, she couldn’t. Kahit ano pang pagpipigil niya ay talagang namamangha at humahanga siya sa binata, sa bawat kaunting galaw nito at kahit sa pananalita.

Umihip muli ang hangin, tinangay ang buhok nito at humapit sa malapad na dibdib ang suot na puting cotton shirt.

“I feel like… Damn. I’m cursed.” He whispered softly, staring at her, as if telling her that she cursed him.

Tumagilid siya ng higa sa duyan, ginawang unan ang mga kamay. Tila nangangarap na ibinabalik niya ang mga tingin sa binata.

“Tingin mo? Magagawa ko ’yon? Na isumpa ka?” Inosente niyang tanong.

Marahan na natawa si Zyron, na ikina curious niya. What’s funny?

“It’s not what you think, baby. It’s different.”

“Kung gano’n, ano ang ibig mong sabihin?”

Zyron relax himself by resting his body at the backrest of rattan chair.

“One day, you will know. I will let you know what curse I’m talking about.”

“Pero… hindi kita isinumpa, ha. Hindi ko gagawin ’yon.”

“Ginawa mo na nga.” Bulung-bulong nito na hindi niya masyadong naintindihan.

“Huh?”

“Nah,” He shook his head. “Bakit hindi ka pa natutulog?”

“Nagpapaantok palang ako.” Inayos niya pa ang pagkakaunan niya sa mga kamay. “Mag-usap tayo, pangpaantok.”

“What else do you want to know?”

“Kung… may balak ka bang tumakbong Mayor?” Kaswal na tanong niya. Gusto niyang marinig mula dito ang sagot.

“Wala.”

“Hindi mo kailan man naisip?”

“Never.” His voice was flat. “Why? Do you like politicians?”

“Hindi naman. Nakakapanibago lang na wala ka palang balak tumakbong Mayor pero iba ang naririnig ko sa mga tao.”

“Like what?” His eyebrows shot up.

“Na, baka ikaw raw ang tatakbong Mayor dahil si Mayor Luke ay tatakbong Congressman at si Cong. naman ang papalit bilang Gobernador.”

Zyron chuckled, amused. “Talaga? ’Yan ang usap-usapan?”

“Oo, tatakbo nga raw senador si Gov, e. Totoo ba?” Parang tunog sumasagap talaga siya ng balita.

“Hindi ko pa alam.” Bored na sagot nito. “Hindi pa nagsabi si Papa , o baka nagsabi na sa mga kapatid ko. Pero sa’kin, hindi pa.”

“Kung hindi, baka si Vice Gov. Padilla ang papalit sa Papa mo? ’Yung daddy ni Lyra?”

Hindi niya rin alam bakit nasingit niya pa ang babaeng ’yon! Napairap tuloy siya sa sarili.

“Pwede, magkaalyado sila, kaya hindi malabo.”

“Hmp!” Tuluyan na siyang umirap, naiisip ang babae.

“What’s with that face?”

“Wala.”

“Let’s sleep?”

Tinatamad na bumangon siya. Si Zyron naman ay tumayo na rin.

“Hindi ka ba natatakot matulog mag isa sa malaking bahay?”

Nakita niyang gumuhit ang kapilyuhan sa mga mata ng binata, pinipigilan ang mapangiti.

“Bakit mo tinatanong? Hmm?”

“Tinatanong ko lang naman.” Hinanap niya ang tsinelas.

“Hindi ako natatakot. Iniisip ko lang na may katabi ako sa kama, kayakap.”

Nag-angat siya ng tingin kay Zyron.

“Kasama? Kayakap? Ang creepy!” Tumawa siya. “Babae ’yan sigurado-”

“Ikaw. Ikaw ang iniisip ko na katabi ko sa kama, Jean.”

Uminit ang magkabilang pisngi niya at parang namanhid ang ulo niya!

“G-Gusto mo akong makatabi sa kama at makayakap?”

“Sobra.”

Nangingiti na inirapan niya si Zyron. Ano ba ang feeling na katabi itong matulog? Mararanasan niya kaya ’yon?

“Malay mo, mangyari ‘yon kapag…’

Hindi niya na itinuloy ang sasabihin. Sekreto nga pala na sasagutin niya ito. Hindi dapat ito makahalata sa plano niya.

“Mangyayari ’yon. Sigurado ako.” He’s confident.

She arched her one eyebrow. “Tignan natin.”

“Mangyayari ’yon kapag… sinagot mo na ako.” Sabay kindat sa kanya.

“Kapag hindi?”

Ito naman ang napanguso. Ang cute. “Basted na ako?”

Tinawanan niya lang ’yon. “Mabuti pa, matulog na tayo.”

Akmang maglalakad na siya nang hawakan siya ni Zyron sa siko. Napalingon siya dito.

“Bakit?”

“May pag-asa ba ako sayo?” Malamlam ang mga mata nito, napakahirap ignorahin.

Sinipat niya ang kamay ni Zyron na maingat na nakahawak sa kanyang siko. The way his large hand hold her made her knees weak, it’s very gentle. She like the tingling sensation every time their skin touches and every time he hold her.

Nakakapanghina nga lang ng tuhod at nakakatuyo ng lalamunan lalo at ganito siya titigan ng binata, nangungusap.

“Kailangan ko pa bang sagutin ’yan?” Medyo hindi siya mapakali, kinikiliti ng kung ano ang loob ng kanyang tiyan.

“Yes.”

Jean swallowed hard before she silently took a deep breath. She wanted to avoid his gaze, kaunti na lang ay pakiramdam niya ay bibigay na ang mga tuhod niya.

“M-Meron.” Kabado na sagot niya.

Zyron crouched his head forward and leveled their eyes, na para bang hindi pa sapat dito ang distansya nila at ang titigan nila. Halos maghalik na ang kanilang mga noo.

Slowly, his lips curve for a sexy smirk. Sa madilim na mga mata nito ay nakita niya ang liwanag ng buwan, kuminang ang mga ’yon hindi sa pagkatuwa kundi sa iba pang emosyon. His stares became sensual, aggressive, but the gentleness is still there.

“May pag-asa ako.” Bulong nito, tunog nang-aangkin. “I’m hoping, Jean. I will do everything in a heartbeat just to have you.”

Her heart was thumping loudly. Naghahalo ang kasiyahan at kilig. He was really sincere and serious, she can tell it by looking in his eyes.

“H-Handa ka bang maghintay?” Marahan na tanong niya.

Pumungay ang mga mata ni Zyron, tapos ay maingat na ipinagdikit pa lalo ang kanilang mga noo. The tip of his nose almost touches hers. His lips was parted sensually. The urge of tasting his lips again was strong, but she managed to keep her cool.

“Hindi mo lang alam kung gaano ako kahanda na maghintay sayo.” His minty breath tickled her.

“Kahit matagal?” Pabulong na tanong niya.

Naramdaman niya na dumulas ang isang kamay ng binata sa bewang niya. His large palm was perfectly fit on the small curve of her waist.

“Gaano katagal mo ba ako balak paghintayin? Hmm?”

Napausli ang labi ni Jean. Hindi alam ang isasagot o kung sasagutin niya ba ang tanong na ’yon.

“B-Basta, secret muna.”

Marahan itong natawa, tapos ay sinadyang paghalikin ang tungki ng kanilang mga ilong. Itinikom niya ang labi, kabado na baka mahalikan siya nito ng hindi sinasadya.

“Secret, huh. You like keeping things. Pati ang panliligaw ko sayo ay sinisekreto mo.”

Kung may ano sa boses ni Zyron na hindi niya ma pinpoint kung ano talaga. Pagtatampo? Galit? Inis? Amuse?

“Sasabihin ko rin naman sa kanila ang tungkol sayo pero hindi pa ngayon.” Medyo defensive niyang sabi.

“I don’t want a secret relationship with you. Your family should know it and my family, too. I want us to be legal in both sides.” He demanded, but his voice was still gentle. “Okay?”

“Ikaw ang masusunod sa ating dalawa?”

Bahagya niyang inilayo ang mukha kay Zyron, para mas malinaw ang usapan, hinayaan siya nito sa ginawa niya pero nanatili ang mga palad sa magkabilang bewang niya. Hindi pa nga sila pero grabe na ito makahawak sa kanya.

“It’s not like that. I just want them to know about us.”

“Paano kapag ayoko?”

Ito naman ang medyo dumistansya ng layo ng mukha nila, pero nananakop parin ang mga kamay.

“Why not? You like to keep me and our relationship as a secret?” Halatang hindi ito kumbinsido.

“Wala akong sinabi.”

Matagal pa siya nitong tinitigan, naninimbang. Bumuntong hininga si Jean. Wala pa man din silang relasyon ay ang dami dami niya nang naiisip kapag naging magkasintahan na nga sila ni Zyron.

Matatanggap kaya siya ng pamilya nito? Fuentes family is known for being wealthy, respectful and powerful. Marami ang gustong masabit ang pangalan sa mga Fuentes, mga matataas na tao at may binatbat sa lipunan.

Paano naman siya? Na simpleng dalagita lang mula sa Isla, tapos malalaman ng mga ito na kasintahan niya si Zyron? She felt small all of a sudden. She forgot that Zyron Fuentes is not an ordinary man, he’s a big fish.

“Tingin mo bagay tayo?” Kinakain siya ng insekyuridad.

Zyron gave her a confuse look, with forehead knotted. Then, he licked his lower lip and he gently grabbed her waist closer to him.

“Yes. Why are you asking?” He asked, while caressing her waist, up and down.

Inilagay ni Jean ang mga palad sa dibdib  ni Zyron, pakiramdam niya ay mabubuwal siya sa mga simpleng haplos na ’yon.

“Mayaman ka at…”

Hindi niya na kailangan pang tapusin ang sasabihin dahil pinutol na siya ni Zyron sa pamamagitan ng paglapat ng labi nito sa labi niya. It was a quick kiss but her heart react violently.

Isang dampi lang ng halik nito ay para bang nawala bigla ang lahat ng insekyuridad niya sa estado nila.

“Mas mahalaga ka kesa sa mga materyal na bagay na mayro’n ako. You are my gold and I cherish you.” He said softly.

Zyron crouched his head on the side, before giving her a kiss in the lips one more time. Napapikit siya at dinama ang matamis na halik.

9 ~ Birthday

CHAPTER NINE

The invitation for Jean’s 18th birthday was sent through online, emails and social media accounts of her classmates and some acquaintances. Ang iba naman ay invitation card talaga na ibinigay sa mga iilang kapitbahay sa labas ng Isla, mga kakilala ng lola’t lolo at mga kababata niya.

Over all, they are expecting around seventy people on her debut. Naayos na rin ang lahat ng gagamitin pati kung anu-ano ang lulutuin.

“More, Jean, last na ’to.” Ani Bert at inayos-ayos ang buhok niya, pagkatapos ay ang hanggang talampakan niyang damit.

Sa buhanginan sa tabi ng dalampasigan ay nagpophotoshoot sila. Si Bert ang may pakana ng lahat ng ito. Ang kaibigan din ang nagbayad sa photographer at videographer na kasama nila ngayon. Bert’s birthday treat to her.

Wearing a white lacy long dress that Zyron bought for her, Jean walked in the shore freely. She was enjoying every bit of her pre-debut photo shoot. This is once in a lifetime moment of every girls, she should treasure it.

Humampas ang maalat na hangin, tinangay ang mahaba at kinulot niyang buhok, ang pag click ng camera ay sumasabay sa hampas ng alon na humahalik sa kanyang mga paa.

“Maganda siguro kung may escort si Jean.” Ang photographer. “Sino bang pwede? Makakapaghintay naman kami.”

Nagkatinginan sila ni Bert. Wala siyang escort. Hindi rin siya nasabihan na kailangan pa iyon sa photo shoot.

“Ay, wala kaming mahahatak na escort kaagad.” Si Bert na naka summer outfit kaagad. Polo shirt na floral pink at summer shorts.

“Ikaw nalang kaya?” And videographer sa kaibigan niya.

“Tingin mo talaga Kuya… lalaki ako?” Bert showed his outfit. “Pink na pink na nga ang isinuot ko, hindi pa rin ba halata na babae talaga ako na nagtatago lang sa katauhan ng lalaki?”

Bahagya siyang natawa at ang mata niya ay parang may sariling desisyon na tumuon sa bakod ng malaking bahay sa tapat dagat.

Zyron was walking towards them, sporting a white cotton long sleeve and pair it with white bohemian pants. Ang itim na sunglasses na suot ay mas nagpadepina lalo ng tangos ng ilong ng binata.

“O, ayan na pala ang escort na hinihintay natin.” Bert teased then grinned at her.

“Anak ni Gov? Pwede kaya?” Medyo alangan ang photographer. “Ilang shots lang naman, para lang may kasama si Jean sa ilang kuha.”

“Hey there, is everything okay?” Zyron asked casually, then glanced at her.

“Ano po kasi Sir Zyron, kailangan ni Jean ng escort. Ilang shots lang naman daw, baka pwede ka?” Walang hiya hiya na sabi ni Bert. “Tutal naman ay pareho kayong naka all white.” Pinagpalit plait pa ng kaibigan ang tingin sa kanila ni Zyron. “Hindi ko na tuloy alam kung pre-debut ito o prenup shoot.” Sabay hagikhik.

Uminit ang magkabilang pisngi ni Jean. Hindi makatingin kay Zyron na alam niyang nakatitig sa kanya.

“Pwede naman.” Si Zyron. “Ayos lang ba sayo, Jean?”

“Go na, girl! Choosy pa ba?” Si Bert na inilagay ang likod ng palad sa baba at tinapik-tapik, sinasabing ang ganda niya talaga at si Zyron pa ang escort niya.

“Ayos lang. Tara?” Pinasaya niya ang boses para hindi masyadong halata na apektado siya sa presensya ng binata.

“Hawak kamay lang muna sir Zyron, Jean, habang naglalakad.” Magalang na utos ng photographer bago pumuwesto sa likod nila.

Zyron held her hand gently. Medyo inilapit nito ang bibig sa tenga niya habang mabagal silang naglalakad.

“You’re so beautiful. I’m hook.” He whispered.

Her heart jump a bit. Bert was the one who did her hair and make up. Favorite talaga siya ng kaibigan na ayusan kahit sa eskwelahan.

“Salamat. Ikaw din, ang gwapo mo ngayon.”

“Harap naman, sir Zyron, Jean. Tinginan lang kayo.” Kaswal na sabi ng photographer.

Mabilis naman siyang sumunod. Hinarap niya si Zyron na inalis na ang bagay na tumatakip sa mga mata nito. Napalunok siya nang harap-harapan na talaga silang nagtitinginan. Malalim ang mga mata ng binata, iba makatingin, madilim na namumungay. The stubble on his jaw is very manly and his divided chin made him more attractive.

“Okay na po.” Anunsyo ng photographer makalipas ang ilang minutong wala sa sariling pakikipagtitigan kay Zyron.

“Patingin nga ako ng mga pictures!” Excited na lumapit si Bert sa dalawang lalaki na nagpaka busy na sa pag review ng mga kuha sa kanya at kay Zyron.

“Uh, salamat, ha. Pumayag ka.” Nginitian niya ang binata.

“It’s my pleasure.”

“Wow, ang bongga talaga nitong kaibigan ko! Ang nag-iisang Dyosa ng Isla Fuentes!” Narinig niya pang pamumuri ng kaibigan habang tutok na tutok sa camera. “Kahit hindi mo na i-edit ang mga ’to. Ang gaganda ng kuha.”

“Siguro ’yung iba lang ang i-edit ko. Masyadong maamo sa camera si Jean, gustung-gusto siya ng lense ko.”

Napatingin lang si Zyron sa tatlo sabay balik ulit ng tingin sa kanya.

“I need to leave tonight.” Paalam nito.

“Babalik ka sa Maynila? Sa Sabado na ang birthday ko.”

“May aasikasuhin lang ako.” Mas lalong bumigat ang titig nito sa kanya, hindi na naman siya mapakali. “I will be back on Friday. Don’t worry. Okay?”

“Sige. Bumalik ka, ha.”

“Yes, for you.”

Tumango-tango siya bago ito inaya na tignan ang mga kuha sa kanya ng photographer at videographer.

MABILIS NA lumipas ang araw. Pag gising ni Jean ay bumungad kaagad sa kanya ang isang malaking teddy bear at maraming puting rosas na nahahaluan ng kulay pula rin.

Kinusot niya ang mga mata at naupo sa kama, sa paanan ay inabot niya ang card na nasa bouquet of white and red roses.

To Jean,

It’s crazy how I felt while counting the days before your big day. I’ve been waiting for this day to come, baby.

Your smile can always make my day brighter. Whenever I look in to your eyes, you can make me see the future.

You are so beautiful inside and out. I’ve never seen a face like yours, you are one of a kind and you are my only gold.

Happy 18th birthday, baby! I wish you remain sweet, innocent and a person with a golden heart.

See you tonight.

— Zyron

Napayakap si Jean sa card na hawak pagkatapos basahin ang nilalaman niyon. It was Zyron’n handwriting. She can imagine him writing it down. Its rare. She love how he exert an effort just to show her how much she mean to him.

Nangingiti na kinuha niya ang malambot at malaking bear. Sa gitna niyon ay may design na puso at may nakasulat na ‘Hug Me’. Niyakap niya iyon ng mahigpit habang iniisip si Zyron.

This is the day she was waiting, too. Sasagutin niya na ang binata.

“UNFAIR talaga ang buhay minsan.” Si Bert habang nilalagyan ng kolorete ang mukha niya.

“Bakit naman?” Takang tanong niya, nakaharap sa salamin ng kanyang silid.

He’s done with her hair style. He curled the tip of her hair. The simple Hawaiian headdress was beautifully place around her head.

“Yung ganda mo, effortless. Ikaw na talaga Jean ang Dyosa!” He was doing her eyebrows. “Kung lalaki lang ako, siguradong maglalakas loob akong ligawan ka, pero sorry ka nalang, pareho tayong babae!”

“Basted ka na kung manliligaw nga kita.” Tumawa siya.

Sa repleksyon ng salamin ay nang aakusa na tinignan siya ni Bert, mukhang alam na talaga ang plano niya tungkol kay Zyron.

“Hindi na ako mabibigla bukas kung malalaman kong sinagot mo na ang pinaka masugid mong manliligaw.”

Nanatiling tikom lang ang bibig ni Jean. She doesn’t want to spoil him about her plan.

Makalipas ang ilang minuto ay natapos na rin sa wakas si Bert. He did a no make up make up to her. Her eyelashes were naturally thick and is on flick. Her eyes were sparkling.

She wear the Hawaiian off shoulder dress and pair it with high strappy gladiator. Isa pang sulyap sa salamin ay nakita niya ang kanyang kabuuan. She really looks like a Goddess. This is really her big day!

Ala-una palang ng tanghali ay nagsidatingan na ang mga bisita niya, nakikita niya mula sa bintana ng malaking bahay. Zyron let her stay in that house while waiting for all the visitors to arrive before the host introduce her.

Bago pumasok ang mga bisita sa reception sa tabing dagat ay sinasabitan ang mga ito ng Hawaiian leis.

Wala pa siyang ideya kung sino ang nag hire ng mga tao para asikasuhin ang mga bisita niya. Si Bert ang unang nagsabi sa kanya na may mga tao ngang dumating para mag desenyo sa reception at tumulong sa pagluluto kaya napabilis ang trabaho.

“The celebration is about to start.” Zyron sat beside her.

He’s wearing a casual shirt and a khaki shorts. Parang walang balak dumalo o sumabay sa selebrasyon. Wala naman kaso ’yon sa kanya, ang mahalaga ay nandito ito.

“Ready na ako. Si Bert nalang ang susundo sa’kin dito.”

Tumango si Zyron, tila kinukumpirma talaga na hindi ito dadalo sa reception. Pero gusto niya pa lalong siguraduhin.

“Hindi ka ba magpupunta sa reception?”

His stares become more intense. Kung tama ba na itinanong niya iyon ay hindi niya na tuloy alam.

“I want you to enjoy your day being with your friends and visitors. I know, I can only make you uncomfortable when I am around you.”

“Hindi ka nga magpupunta.” Humina ang boses niya at muling ibinaling ang mga mata sa labas ng bintana, kung saan dumadami na ang mga tao sa reception, mga naka Hawaiian outfit.

Muntik ng mapaigtad si Jean nang kinuha ni Zyron ang isang kamay niya at dinala sa labi nito. Kaya tuloy ay napatingin ulit siya sa binata.

Holding her hand, and kissing it, he stare at her like she’s the only and the most beautiful woman in his eyes.

“Gusto mo ba nando’n ako?” Masuyong tanong nito, na para bang susunod lang sa kung anong gusto niya.

Tumango siya ng isa, may pag usli pa ng labi.

“Kahit saglit lang, kahit parang napadaan ka lang.”

Nakalimutan niyang hindi nga pala ordinaryong lalaki lang sa Isla si Zyron. Anak pala ito ng gobernor at kapatid ng mayor at congressman ng lugar nila. Agaw eksena nga naman na dadalo ito sa selebrasyon.

“Okay. I will be there together with my family later.”

Jean’s eyes widened in surprised. Inagaw niya pa ang kamay kay Zyron sa pagkabigla.

“A-Ano? Magpupunta sila Gov. mamaya?”

“Yes. They received your invitation.”

Binigyan niya nga ng invitation ang mga Fuentes pero hindi naman niya akalain na magpupunta ang mga ito lalo at alam niyang mga busy sa buhay.

“S-Sigurado ka?”

“Sinigurado ko.” Makahalugan na sagot nito.

Kinabahan tuloy siya bigla. Mabuti nalang at maganda ang reception at alam niyang masarap ang mga pagkain.

“Okay. Hihintayin ko kayo sa reception.”

“And… I will see you tonight, too.”

“Saan?” Nagtaka siya.

“I’ll text you.” Zyron smile warmly at her.

Tinanguan niya lang iyon. Ibig sabihin, magkikita pa sila ng binata mamayang gabi. Siguro, do’n niya na rin ito sasagutin kung saan man sila magkikita.

“Ready ka na, Jean?” Si Bert na magalang na pumasok sa malaking bahay nang makitang kasama niya si Zyron.

“We can start now, Ms. Jean, Sir Zyron.” Ani ng babaeng sa palagay niya ay magiging host ng party.

Tumayo si Zyron at naglahad ng kamay sa kanya, kinuha niya naman ’yon at tumayo na rin. Ang mga mata ng kaibigan ay nakasunod sa bawat galaw nila, habang ang host naman ay nangingiti lang.

“Bert, kindly escort Jean to the reception.” Zyron said casually.

Mabilis at taranta na lumapit sa kanila ang kaibigan.

“Sige,” Anito, kahit siguro nagtataka kung bakit siya at hindi si Zyron.

He leveled their eyes. Nahihiya na sinalubong niya ang mga tingin ng binata.

“See you later, baby.” He muttered huskily and kissed her forehead before he gave her hand to Bert.

“Uumpisahan ko na, Sir Zyron.” Ang host, tapos ay magalang na lumabas ng malaking bahay.

“Tara na?” Si Bert na malapad ang ngiti sa kanya, alam niya nang aasarin siya nito sa pagtawag ng baby sa kanya ni Zyron!

“Go ahead.” Ubliga sa kanila ng binata.

Sabay silang lumabas ng malaking bahay at naghintay sa teresa. Naririnig niyang nagsasalita na ang host.

“Baby, daw!” Impit na tili ni Bert, kinikilig. “Sobrang gwapo talaga sa personal ni Sir Zyron, ’no?”

“Oo.” Sang ayon niya. “Lalo kapag malapitan.”

“Grabe nga makatitig sayo, Jean. Siguro gandang ganda rin ’yon sayo. Sinabihan ka niya na maganda ka?”

“Oo, palagi.” Kaswal na sagot niya. “Sino pala ’yung mga dumating na staff?”

“Padala raw sila ni Attorney Zia para tumulong. May tatlong layer na cake nga na kadarating lang. Mukhang mamahalin.”

“Talaga? Hindi tatlong layer ang cake na pinagawa nila Lola.”

“Nando’n parin naman sa reception ’yung cake na pinagawa nila Lola Rosita, pero may isa pang dumating. ’Yung 3 layer, Jean.”

“Kanino naman kaya ’yun galing?”

“Ewan ko rin. Tanong mo nalang mamaya sa kanila.”

Pareho silang naghihintay na ipakilala siya ng host. Sa baba ng teresa ay may dalawang binata na naka floral outfit din na kadarating lang.

“Hello, Ms. Jean, halika na po sa entrance.” Ani ng isa. Ang isa naman ay may hawak na radyo, may kinakausap.

Kay Bert siya naka hawak nang magpunta sila sa entrance ng reception. Ang ibang bisita ay napapatingin na sa gawi nila.

“Ang bongga nang reception ’no? Parang professional ang nag design.” Puri ng kaibigan.

Jean scanned the reception area. It’s indeed a Hawaiian theme. The flowers, the table and chairs and the visitors outfit made the place looks really perfect for the theme.

The golden sand of Isla Fuentes were sparkling. Ang pinaghalong berde at asul na tubig dagat ay tinatamaan ng pang hapon na sikat ng araw. Marahan lang din ang hampas ng alon, masarap sa pakiramdam.

“Let’s welcome our debutant, Jean!” The voice of a host echoed around.

“Let’s go, girl!” Bert excitedly but carefully guide her to the reception.

Nagpalakpakan ang mga bisita niya habang naglalakad sila palapit.

“Napaka gandang bata talaga ng apo ni Rosita, ano.” Narinig niyang puri ng isa do’n.

“Ano ka ba, dalaga na si Jean. Hindi na bata. Marami nga raw manliligaw ’yan. At tignan mo naman talaga ang mukha. Maganda pa sa mga artista.”

“Hello Jean, happy birthday. Ang ganda mo.” Si Alvin nang makatapat sila sa table ng mga ito, kasama ang grupo ni Olivia.

“Ang Dyosa talaga!” Si Lala na mangha sa kanya, habang si Olivia naman ay nakatingin lang sa kanya, pilit ang ngiti.

Inalalayan siya ni Bert hanggang sa makarating siya sa dapat niyang pwesto. It was a wooden chair that Hawaiian theme inspired.

Sa likod niya ay ang malaki niyang tarpaulin na ang litrato ay kuha sa photoshoot nila nung nakaraan. It was four different beautiful shots. Sa bandang gilid niya naman ay nangingibabaw ang tatlong layer na cake, kagabi ang talagang cake niya.

Ilang sandali pa ang lumipas ay nakita niyang nagkakasiyahan na ang mga bisita. Nagpatugtog ang dj ng masayang tugtugin kaya napasayaw ang ibang bisita.

Ang mga kaibigan niya naman ay nagsilapitan sa kanya para bumati at purihin kung gaano talaga siya kaganda.

“Grabe, ang ganda mo talaga, Jean!”

’Yon ang bukambibig ng mga lumalapit sa kanya, nahihiya na tuloy siya sa sobrang pagpuri sa kanya.

“Everyone, bear with me. I would like to acknowledge the presence of our Governor and his siblings.” The host announced, making the party stop for a moment.

Ang mata ni Jean ay kaagad na dumako sa mga mabibigat na taong kadarating lang. The mighty Governor Leandro and his siblings were wearing a casual clothes with the touch of summer theme. And Zyron was wearing a white summer long sleeve that hugs his muscled arms sexily.

Magalang na bumati ang mga tao sa mga Fuentes at nakipagkamay naman ang mga ito. Pati si Jean ay napatayo na rin, excited at kabado na salubungin ang mga ito.

“No darling, stay.” Attorney Zia smile warmly at her. “Happy 18th Birthday!” And gave her an expensive paper bag.

“Thank you, po, attorney.”

Sumunod naman ay si Doktor Lilia, ibinigay sa kanya ang paper bag din.

“Dalaga ka na, ha. Happy birthday, Jean.”

“Salamat po, doktora. Salamat po sa pagpunta ninyo.”

Medyo nahihiya siya sa presensya ng mga babaeng kapatid ni Zyron. Nagkatinginan ang mga ito sabay baling kung nasaan ang binata. Fuentes’ has their own table near her.

“You’re welcome. Gusto rin namin masaksihan ang pagiging dalaga mo. Lalo kang gumaganda.”

Mas lalo siyang nahiya sa papuri. Ilang sandali pa ay nagsilapitan na rin sa kanya ang mga politician para personal siyang batiin.

“Happy Birthday, Jean!” It was Mayor Luke. “Wait for my secretary’s phone call one of these day. We have something to discuss to you.”

Hindi niya alam kung bakit para siyang kinabahan. Ano naman kaya ’yon? Tungkol ba sa scholarship niya? Ipapatawag siya sa Munisipyo? Bakit?

“O-Okay po, Mayor. Salamat po.”

Muling dumapo ang tingin niya kay Zyron na naabutan niyang nakatingin din sa kanya. Walang balak na lapitan siya.

Sa dami ng tao do’n, ang binata lang ang katangi-tangi na gusto niyang palaging tignan. Hindi nakakasawa.

She get her cellphone and send a text message to Zyron.

Ayaw mong lumapit sa’kin?

Then send it.

She saw him get his iPhone on his pocket and read her message. He type a reply.

Nang mag vibrate ang cellphone niya ay napangiti siya. She open his message.

From: Zyron I’d love to, but I don’t know if I can control myself for not kissing you when I get near you.

Uminit ang magkabilang pisngi niya at napakagat labi. When she looked at him, she saw him smirking. Umirap siya at inilapag sa gilid niya ang cellphone.

PALUBOG NA ang araw nang magsiuwian ang ibang bisita niya. Nagpapicture sa kanya ang halos lahat ng bisita. Kinuhanan din ang ganda ng Isla at ang sunset.

Naiwan ang grupo ni Alvin kasama sina Olivia. On their table, she saw a bottle of wine.

“Hi, enjoy lang kayo, ha. Marami pang pagkain, kuha nalang kayo.” Aniya.

“Sige, Jean. Titikman din namin itong wine. Mamahalin daw ito.” Medyo itinaas pa ni Alvin ang bote.

“Gusto mo, maki join ka rin samin?” Si Olivia, kanina pa pilit ang ngiti sa kanya, katabi nito si Alvin.

Jean waved her hand. “Ah, hindi na, Olivia. Kayo nalang muna.”

“Sige, ikaw ang bahala. Happy Birthday ulit. By the way, ang ganda mo at ng outfit mo.”

“Salamat.”

Maayos siyang umalis sa table ng mga kaklase niya. Hinagilap niya si Zyron pero nakita niya itong naglalakad papunta sa dulo ng Isla, sa malayo ay natanaw niya ang yate ng mga Fuentes.

Absentmindedly, she slowly follow him. Nag aagaw na ang liwanag at dilim, nagiging maingay na rin ang hampas ng alon.

Jean stop from walking when her cellphone vibrated. The message was from him.

From: Zyron I’m in the yacht.

Napangiti si Jean. Para bang boyfriend niya ito na ipinapaalam sa kanya kung nasaan at ano ang ginagawa nito.

Pagtingin niya sa dulo ay wala na si Zyron, nasa yate na nga talaga. Naupo siya sa ilalim ng puno ng niyog, kahit medyo malayo na siya sa reception a rinig niya parin ang tugtog at kasiyahan.

To: Zyron Ano ang ginagawa mo dyan?

After a few minutes, she received a reply from him.

From: Zyron Can you meet me here at exactly 7 in the evening?

Lumapad ang ngiti sa labi ni Jean. Hindi pa man ay pakiramdam niya ay may sorpresa sa kanya si Zyron! Excited na nag tipa siya ng mensahe.

To: Zyron Sure. I’ll be there.

He immediately reply.

From: Zyron See you so soon, baby.

Napayakap nalang si Jean sa cellphone niya, hindi masupil ang mga ngiti sa labi.

Sa ilalim ng nag aagaw na liwanag at dilim, nangangarap na napatingin siya sa puting yate. Zyron is there and she will be there soon to be with him.

10 ~ Yes (SPG 1/2)

CHAPTER TEN

PASADO alas siete ng gabi nang magpasya si Jean na maglakad na papunta sa yate. Hindi na rin siya nag abala na i-text si Zyron. She wants to surprise him with her arrival.

Madilim na ang kapaligiran, ang natatanging liwanag lang ay ang malilikot na ilaw sa reception. Naiwan do’n ang iba niyang kaklase at iilang kapitbahay na nag-iinuman na.

Bago si Jean tuluyang makalapit sa yate ay nag tipa muna siya ng text message para sa kanyang Lola.

To: Lola Hello, la. Papunta po ako sa yate, makikipagkita po ako kay Zyron.

Hinintay niya muna ang reply ng lola kahit pa natatanaw niya na sa upper deck ng yate ang kaunting liwanag.

From: Lola Okay apo. Mag ingat kayo sa paglalayag.

Kumunot ang noo niya. Paglalayag? Gayunpaman ay nag reply din siya kaagad.

To: Lola Opo, la. Magpahinga na kayo ni lolo. Okay?

Sabay ibinalik sa maliit na sling bag ang cellphone niya nang maisend ang huling mensahe.

Parang may sariling pag iisip ang kanyang mga paa at dinala siya sa upper deck ng yate, do’n lang kasi ang may ilaw.

Pag akyat ni Jean sa hagdan ay sinalubong siya ng hampas ng hangin, ngunit ang hindi niya inaasahan ay ang makikita.

Sa sahig ay nagkalat ang mga petals ng kulay pulang rosas. The side of the floor was also surrounded by artificial candle lights.

Sa pinaka gitna ay isang makapal at mabalahibong kulay puting blanket na pinapalibutan ng kulay asul na throw pillow.

Namamangha na inilibot niya ang paningin. Sa unahan, malapit sa barandilya ay may isang lamesa at magkaharap na dalawang upuan. It’s a romantic dinner date. The foods and wine were served properly.

Everything is so romantic and she also found it sexy in some way. Isang hakbang pa ang ginawa ni Jean bago niya nakita ang paglabas ni Zyron galing sa lower deck.

He’s wearing a white long sleeve button down polo and black pants. Sa kamay nito ay ang palumpon ng puting rosas.

Zyron slowly walked towards her. His intense eyes made her heart beat loudly.

“For you.” He said as he handed her the bouquet of roses.

“Thank you.” She smile shyly at him. Inamoy niya ang mga bulaklak. “Ang bango palagi ng mga flowers na ibinibigay mo sa’kin.”

“Same as you.”

Gusto niyang umirap. Matamis ang dila ng binata, kahit papano ay nasasanay na siya, pero kinikilig parin talaga.

Lumagpas ang tingin niya sa balikat nito, sa bilog na lamesa. Pakiramdam niya ay nagutom siya bigla. Pagkakatanda niya ay isang beses lang siya kumain sa reception, kaya siguro natatakam siyang kumain ulit.

“Let’s eat?”

She nodded her head with a smile. “Sige, tara.”

Zyron held her elbow and guided her to the table. Nang pareho na silang makaupo ay mas lalo niyang naramdaman ang pagiging romantic ng lugar.

Ang tanging ingay lang ay ang hampas ng alon sa ibaba, ang ingay sa reception ay hindi niya na masyadong marinig.

“Hinanda mo ang lahat ng ’to?” Mangha na tanong niya.

Zyron poured their glass of wine. Nang ibaba nito ulit iyon sa lamesa ay ibinigay na ulit sa kanya ang buong atensyon.

“I hope you like it.”

“Oo naman! Ang romantic! First time ko makaranas ng ganito. Masaya pala. Salamat, ha.”

His lips pouted a bit before he sipped on his glass without breaking an eye contact to her.

“You are special to me. You deserve a special treatment from me.”

That damn stares from him made her knees wobbles and his words made her speechless. Her heart was beating crazily again.

Nagbaba si Jean ng tingin sa pagkain. Seafoods at pasta ang nasa lamesa, gusto niya ang mga ’yon.

Habang kumakain ay iniisip niya kung paano sasabihin na sinasagot niya na ang binata. Ngunit natapos nalang sila lahat kumain ay hindi niya nasabi ang gustong sabihin.

“Saan tayo magpupunta?” Takang tanong niya sa tabi ni Zyron habang pinapaandar nito ang yate, paalis sa Isla.

The way his arms moved while driving the yacht and the way he focused his eyes on the dark sea with clenching jaw, made him very manly and damn hot.

“Just wait and see baby. You will like it.” Sabay kindat sa kanya at baling ulit sa harapan.

“Ang paalam ko kay Lola sa yate lang tayo.” Napanguso siya. Alam niyang wala ng signal sa gitna ng dagat. “Baka mag alala sila.”

“Uuwi rin tayo ngayong gabi. Iuuwi kita.” He assured her.

Ilang sandali pa ay parang maliit na bituin nalang ang liwanag sa Isla Fuentes mula sa kung nasaan inihinto ni Zyron ang yate. Sa kalagitnaan lang ng dagat.

“Come with me.” Zyron offer his hand to her.

Kinuha niya ’yon at sa barandilya sila nagpunta. Napahawak siya sa malamig na metal sa harap niya nang pumwesto si Zyron sa likod niya, ikinulong siya ng matitigas na bisig nito sa pamamagitan din ng pagkapit sa barandilya.

Hindi na magkandamayaw ang tibok ng puso ni Jean dahil sa ginawa ng binata. They are very close, she can feel his hard chest against her back.

“M-Mas tanaw ang buwan at mga bituin sa parte na ’to.” She open a conversation, her voice was shaking. “Ang ganda dito.”

Nakatingala siya sa kalangitan na tila ba abot kamay niya lang ang mga tala. Ang liwanag ng buwan ang nagsilbi nilang ilaw sa labas bukod sa ilaw na nanggagaling sa loob ng yate.

Jean stiffed when she felt Zyron sniffing her hair.

“I can stay like this. I can stay being with you until sunrise.” He whispered behind her.

“Pero, uuwi tayo di ba? Ngayong gabi.” Inosente niyang sinabi.

Marahan na natawa si Zyron, naramdaman niya ang mainit na hininga nito sa batok niya na natatakpan naman ng nakalugay niyang buhok, tumaas ang mga balahibo niya sa braso.

“Yes. Pero bago tayo bumalik, may gusto sana akong itanong sayo.”

“Ano ’yon?”

Binalingan niya ito ngunit mabilis rin na ibinalik ang tingin sa harap nang halos magdikit ang labi nila dahil sa galaw niyang ’yon! Nalimutan niya yatang ang lapit lapit ni Zyron sa kanya, kulang nalang ay tuluyan siyang yakapin.

Maingat na hinawakan siya nito sa magkabilang bewang at pinihit paharap dito.

Jean silently took a deep breath when she face Zyron. Namungay ang mga mata nito nang magkaharap na sila. Tinitigan nila ang isa’t isa ng ilan pang sandali. Ang marahan na hampas ng alon ang siyang naging musika nila sa paligid.

Pakiramdam niya ay bumagal ang ikot ng kanyang mundo, nagpakain sa mga magagandang matang nakatingin sa kanya.

“Jean,” her name escaped his lips smoothly.

“Umm.”

Hinawakan ni Zyron ang kanyang mga kamay, dinala sa distansya sa gitna nila. His large hands were perfectly fit to her soft hands.

“Can you be my girlfriend?” His voice was raspy and his eyes were staring gently at her.

Tumalon ang puso ni Jean. Hindi inaasahan na gano’n ang magiging sitwasyon ng pagiging ganap nilang magkasintahan.

“Yes, Zyron.”

Mariin itong napapikit, parang nasaktan. He let out a breath before he open his eyes again. She saw happiness on it. Sa dilim ay kuminang ang mga mata nito. The reflection of the moon on his eyes were a sight to behold.

Napangiti siya. Medyo nahihiya at nag iinit ang magkabilang pisngi.

“You are my girlfriend now.” He beamed. “And I am your boyfriend. It’s official, baby. You are mine.”

Tumango-tango siya, hindi mapigilan ang saya. Ang puso niya ay naghuhumerantado, nagdidiwang din.

“Boyfriend na kita.”

Nakagat niya ang pang ibabang labi, sinasanay na ang sarili na kasintahan niya na nga talaga si Zyron.

He cupped her face gently and look in to her eyes. Slowly, he move his head forward.

Ipinikit ni Jean ang mga mata nang lumapat ang labi ni Zyron sa labi niya. Her heart was thumping so loud. Ito ang pangatlong beses ng paglapat ng labi ni Zyron, mas matamis, mas may damdamin.

Zyron moved his lips, as if encouraging her to answer his kisses. Jean parted her lips a bit and started to move it like how Zyron move his.

Napakapit siya sa dibdib ng kasintahan ng lumalim pa ang halik na pinagsasaluhan. He inserted his tongue inside her mouth and explore. She can tell that he’s a good kisser. Sabik ngunit matamis humalik si Zyron.

“Umm,” a small sounds escaped her lips when she felt his hand on her waist, marahan na hinahaplos siya do’n, habang ang isa ay nakaalalay sa barandilya.

Zyron released his lips on hers after a few minutes, they are both gasping. There lips were a bit parted and swollen. His, was color red, it’s tempting.

Ang malamlam na mga mata ng kasintahan ay nahalinhinan pa ng ibang emosyon. Kapusukan at kasabikan ang siyang nangingibabaw.

Zyron kissed the side of her lips after awhile, then it travel down to her jaw. Bahagyang napatingala si Jean nang bumaba sa leeg niya ang labi ng binata.

“Zyron…” tawag niya sa malambing na boses.

“Tell me to stop.” Namamaos na sinabi nito habang hinahalik-halikan ang leeg niya.

She like the sensation and her body suddenly ask for more… more kisses… more touch from him.

“I… I like the way you kiss me.” Wala sa sariling sambit niya.

“Damn, baby…” para itong nahihirapan. “You’re killing me.”

“Please…” she begged for something she doesn’t know!

Naramdaman niya ulit ang pag halik halik ni Zyron sa leeg niya habang ang isang kamay nito ay humahaplos sa bewang niya papunta sa tiyan.

Napatigala si Jean at napahawak sa ulo ni Zyron nang bumaba pa ang labi nito sa ibabaw ng dibdib niya. He slid his one hand at her back, and unhook her strapless brassier expertly.

Napasinghap siya nang tanggalin ’yon ni Zyron sa katawan niya at itapon sa sahig. Muli siyang napatingala nang mabagal na ibinaba ng kasintahan ang dress niya hanggang sa kanyang tiyan.

Ang malamig na simoy ng hangin ay dumampi sa hubad niyang dibdib. Jean closed her eyes when she felt Zyron lips trailed a wet kisses on her chest. Ang mga kamay nito ay nasa bewang niya, maingat na nakasuporta.

“Zyron…” tawag niya ulit, nahihirapan nang patayin ang apoy na bumabalot sa katawan niya.

Malakas ang loob na ibinaba niya ang tingin sa kasintahan. Maingat nitong dinadampian ng halik ang paligid ng dibdib niya. Her nipples hardened and it aches her for some reason.

“Ummm…” mahinang daing niya nang ipasok ni Zyron sa mainit na bibig ang isang ut*ng niya.

Her gripped on his hair tightened when he sucked and sipped her nipples alternately.

Mahihinang daing ang lumalabas sa labi ni Jean dahil sa kakaibang sarap na ipinararanas sa kanya ng kasintahan. His hands were caressing every part of her body.

Umawang ang labi niya nang sinipsip ng binata ang naninigas niyang ut*ng, pinagpalit-palit, at paminsan minsan ay marahan na kinakagat-kagat.

She felt the wetness between her thighs. She felt the needs of attention in that part of her.

“Ummm, Z-Zyron… ummm…”

Hindi niya namalayan kung paano at ang panty niya nalang ang natirang saplot niya sa katawan.

Isang singhap ang pinakawalan niya nang bumaba ang labi ni Zyron sa tiyan niya at doon humalik-halik. Para siyang napapaso sa labi nito ngunit hindi niya naman magawang pigilan.

Nang bumaba ang labi ni Zyron sa puson niya ay do’n tila naalarma si Jean. Marahas siyang napalunok at pinanood itong ibaba ang natitirang saplot sa katawan niya.

“Zy…” she whispered his name.

Nag angat ng tingin sa kanya ang kasintahan. Parang lasing ang namumungay na mga mata. He was kneeling in front of her devotedly.

“Can I kiss you here?” Paos na paos ang boses nito. Ang hirap-hirap tanggihan.

“S-Saan?”

“Here.” Dinampian nito ng halik ang puson niya. “Down…”

Medyo napangiwi siya. Hindi ma-imagine kung ano ang balak gawin ni Zyron. But her body is already burning, she can’t stop it!

“O-Okay.”

Tuluyan nang binaba ni Zyron ang panty niya hanggang sa kanyang talampakan. Ang malamig na dampi ng hangin ay tinatalo ng pag iinit ng katawan niya.

Nang maabutan niyang inilapit ng binata ang mukha sa puson niya ay tinakpan niya ’yon gamit ang isang palad, parang napapaso talaga, at nahihiya.

Zyron chuckled then looked up at her.

“I thought it’s okay to you?”

“N-Nakakahiya pala.” Kagat labi na sambit niya.

“If you’re not comfortable, I understand.”

Akmang tatayo na ito pero napigil niya. Kaya napatingin ulit sa kanya.

“Kiss lang?”

Zyron lips protruded. “Yes, tell me if you want more.”

Umiling siya. “Kiss lang.”

He smirked and kneel down again in front of her. “Okay. Kiss lang.”

Mahigpit na napakapit ang isang kamay ni Jean sa barandilya sa likod niya habang ang isa ay sa buhok ni Zyron nang mag umpisa na itong halikan ang puson niya, pababa sa hita niya. Nanunukso ang labi, iniiwasan halikan ang dapat na halikan.

Her body is aching. Her femininity is throbbing, asking for his attention.

“Zy…” para na siyang wala sa sarili.

“Yes baby?”

Marahas na napalunok si Jean. Hindi kayang sabihin ang isinisigaw ng kanyang katawan. Gusto niyang maramdaman ang labi nito sa kanyang pagkababae! Nakakabaliw ang sensasyon na ipinaparanas nito sa kanya!

“Kiss me… there.” She whispered, already out of her mind.

Binuhat ni Zyron ang isang binti niya at ipinatong sa balikat nito. Mariin niyang ipinikit ang mga mata nang wala nang sereseremonya na hinalikan ng kasintahan ang hiwa ng pagkababae niya.

“Umm! Aahh! Zyron… mmm…”

Maingat dinadampian nito ng halik ang pagkababae niyang namimintig. Ramdam na ramdam niya ang kakaibang kiliti na dulot ng halik ni Zyron. Masuyo ang bawat dampi ng labi na para bang sobrang espesyal dito ang parte na ’yon ng katawan niya.

Wala sa sarili na iginalaw niya ang balakang, nasasarapan at nahihibang sa ginagawa ng binata sa kanya. Her legs were shaking, may kumikiliti na rin sa puson niya.

“Zyron! Ohhhh!” She let out a moan when she felt his tongue licking her wetness.

Hinagod ng mainit at mahabang dila nito ang hiwa ng kanyang pagkababae, paulit-ulit hanggang sa napapaliyad na siya dahil sa sarap.

It feels like he was kissing her womanhood with his tongue, like how he kissed her lips awhile ago.

“Aaahh!” Lumakas ng bahagya ang daing na umalpas sa kanyang bibig nang ilapat ng husto ni Zyron ang dila sa entrada ng kanyang pagkababae. “Umm! Ohh!”

Mariin niyang ipinikit ang mga mata at hinayaan ang sarili na damhin ang sarap ng makamundong pagnanasa.

Isa pang himod ng dila ng kasintahan sa kabasaan niya, ay tuluyan niya nang pinakawalan ang namumuong init sa kanyang puson.

“Zyron…ahh,” her shaky knees turn in to jelly as she let her first orgasm.

Humpigpit ang yapos ng mga braso nito sa kanyang hita at inilapat pa lalo ang dila sa pagkababae niya. Parang kinikiliti si Jean sa sarap ng maramdaman ang muling paghagod ni Zyron sa likidong inilabas niya.

“This is mine… all of you is mine, baby.” Bulong nito habang sarap na sarap sa paghimod sa kanyang pagkababae.

Nanghihina na napakapit siya sa ulo ng kasintahan, napapagod pero nakaramdam na kakaibang satisfaction.

When he felt satisfied tasting her orgasm, Zyron carry her to the thick furry blanket at the center of yacht’s upper deck.

Maingat siya nitong inihiga do’n. Tapos ay kumuha ng isang unan at inilalim sa pang upo niya. She was letting him do whatever that please him. Her eyes were at the dark starry sky.

“I want more…” he muttered in a husk, making her looked at him.

“More?”

“More of you.”

Ang mga mata nito ay magaan ang lapat sa kanya, may pag iingat at sobrang espesyal. He was kneeling between her thighs. Gustung-gusto ang posisyon na nakaluhod ito sa harap niya, tila talagang sinasamba siya.

“I am yours.” She whispered it.

His eyes were burning passionately as he stare at her. Ang nakabukas na butones ng polo nito ay sapat na para masilip niya ang malapad na dibdib ng kasintahan, medyo namumula ang leeg nito pababa.

“Sa akin ka lang naman talaga.” Dumukwang ito para bigyan siya ng halik sa noo, pababa sa gilid ng kanyang labi. “Hindi ko na alam kung sino ba ang may Birthday sa ating dalawa…”

“Bakit?”

“You being my girlfriend is a gift for me.”

“Regalo rin para sa akin na maging boyfriend ka.” Namaos bigla ang boses niya.

She caress his hair lightly using her fingers. Between her thigh, she felt a hard thing poking her. That thing was under his pants… or maybe, it was his belt?

He was starting kissing her neck and jaw again. Nagpaubaya ulit si Jean, nagpadala ulit sa init, sa tukso at sa emosyon.

Ang kamay niya na mismo ang humawak sa ulo ng kasintahan pababa sa pagitan ng kanyang mga hita.

She looked down on him and felt satisfied already seeing his head between her thighs.

Pinadulas ni Zyron ang mga kamay sa ibabaw ng kanyang hita at inabot ang mga kamay niya na nasa magkabilang gilid niya. He intertwined their fingers before she felt the tip of his tongue tease her cl*t.

11 ~ In love (SPG 2/2)

CHAPTER ELEVEN

SAKSI ang buwan at ang mga bituin sa kung paano ipinagkaloob ni Jean ng buong puso ang kanyang sarili sa kasintahan. Bagamat masyadong mabilis ang pangyayari, ngunit wala siyang maramdaman na kahit kaunting pagsisisi sa ginagawa.

She love Zyron’s every kisses, the way he caress her and the way he praise her and her body. He was giving her the feeling that she never felt before. The sweet and tingling sensation are new to her and she love every bit of it.

Mula sa kumikislap na mga tala sa langit ay naibaling niya ulit sa pagitan ng mga hita niya ang tingin.

Jean’s lips parted as she felt Zyron’s tongue doing wander in her femininity. Mabagal na ipinaikot ikot nito ang dila sa maliit na kuntil ng kanyang pagkakababae.

Hindi niya na mabilang kung ilan minuto na siyang pinapaligaya ng binata at kung ilan beses na rin siyang nilabasan ng orgasmo.

“Ohh, Zyron…” She let out a sigh of satisfaction. “It feels so good…”

“Yeah?” He hummed between licking her cl*toris. It was throbbing and she felt like her womanhood is swollen.

“Mmmm, y-yes…”

Zyron open the lips of her femininity using his tongue and he focus more in playing with her little nub.

Nailayad niya ang balakang nang maramdaman na inipit nito ng labi ang maliit na kuntil na ’yon at nag umpisa na namang sipsipin ng paulit-ulit, na para bang alam nito na mas doon siya nasasarapan.

“Ohh! Aahh! Z-Zy… oohhh…”

She grip on his hair as she move her hips wildly. Nahihibang siya sa sarap at ang kiliting naiipon sa puson niya ay hindi niya na mapanghawakan pa, hindi niya kayang pigilan pa.

Ang masarap na sensasyon ay nagpapatirik ng kanyang mga mata lalo at ipinapadama talaga sa kanya ni Zyron na kayang kaya siya nitong dalhin sa rurok ng kaligayahan sa pamamagitan lang ng dila nito.

“I’m… I’m c-coming again… ummm.. Zyron…”

Panay ang pintig ng pagkababae niya at nanginginig na naman ang kanyang mga hita, nagbabadya na naman ang isang orgasmo.

Nasa ere ang balakang niya ngunit hindi pa rin siya tinitigilan ni Zyron, yakap ng matitigas na braso nito ang mga hita niya habang walang patid ang pagdila at pagsipsip sa bawat sulok ng kanyang pagkababae.

She already damn wet. Her wetness was mixed with his saliva and that’s really turns her on. She let another long groan before she released her orgasm.

Nanghihina na bumagsak ang balakang niya sa malambot na throw pillow. Lumuwag na rin ang pagkakayapos ni Zyron sa mga hita niya.

Binigyan siya nito ng ilang minuto para damhin ang makainog mundong orgasmo, pero hindi umalis ang ulo sa pagitan ng kanyang mga hita.

“A-Ang sarap…” Hingal na bulong niya. “P-Pero… stop na, please…”

Naluluha siya sa pagod, sa sarap at sa iba pang emosyon. Ang mga hita niya ay nangangawit na dahil ilang minuto o isang oras o mahigit na bang nakabuka?

Zyron is very agressive and energetic, pero siya ay parang nahahapo na. She needs to rest for a minute.

Nang gumalaw ang ulo ni Zyron ay magpoprotesta sana siya ngunit gumalaw iyon para umalis sa pagitan ng kanyang mga hita.

Masuyo na dinampian nito ng halik ang hita niya, pababa sa binti. He is on it again, praising every bit of her. Gusto niya ang paraan kung paano ipakita sa kanya ng binata ang pagiging mahalaga niya rito, sumasaya ang puso niya.

Bahagya nitong itinaas ang isa niyang binti at dinampian ng masusuyong halik, pataas sa hita. Nahihiya siya sa ginagawa nito, walang sinuman ang humalik ng mga binti niya, si Zyron palang.

“B-Bakit mo hinahalikan ang mga binti ko?” Marahan na tanong niya, pinapanood ito na animo humahalik sa mamahaling bagay, but it was just her legs!

Zyron glance at her. Ang mga mata ay parang nalalasing. He was holding her one leg, kissing it slowly.

“I love every bit of you. I cherish you.” He muttered huskily.

Nakagat ni Jean ang pang ibabang labi. Humuhupa na ang pagod niya. Maingat na binitawan nito ang binti niya tapos ay pinaglakbay ang labi mula sa puson niya pataas sa flat niyang tiyan.

“Ummm…” Hindi niya napigilan ang mahinang halinghing nang pinaglaruan ng dila nito ang kanyang pusod, nakakakiliti at nakakataas balahibo.

“Zy… Zyron…” Ang boses niya ay mas lumalambing sa bawat paglipas ng mga minuto.

He looked up on her behind his thick lashes. He looks like drunk, nakakapanghina ng tuhod ang sobrang pamumungay ng mga mata nito.

His body is between her legs and his strong arms were on her both sides to support his weight.

His lips travel up to the valley of her breast. Napahugot si Jean ng hangin sa dibdib, hindi mapakali sa kaiisip kung ano pa ang susunod na gagawin sa kanya ni Zyron.

He place a gentle kiss on her boobs and she felt like out of her mind again. This is crazy!

“Do you want me to stop?” He asked gently, while trailing a wet kisses above her chest.

Her body is aching again for his attention. Binabalot na naman siya ng init, at ang masusuyong halik nito sa dibdib niya ay kay hirap ignorahin. May mahika sa bawat halik ng kasintahan na nahihirapan siyang tanggihan.

“Kapag ba sinabi kong tumigil ka… titigil ka?” Naninimbang niyang tanong.

“Hindi.”

Inilabas nito ang dila at tinukso-tukso ang ut*ng niya. Para siyang kinuryente at nagpakain na naman sa mainit na tukso.

“W-Wag kang tumigil.” Nahihibang na sinabi niya.

Zyron smile warmly at her. Ang mga mata nito ay dinadala siya sa mundong silang dalawa lang ang nakakaalam. Sa mundong nanaisin niyang ito ang makasama.

“Can I take you here? Or you want our first night in bed?” The gentleness on his voice tells her how much she mean to him and how much he value whatever her decisions would be.

“Here.” She whispered it.

Slowly, he unbutton his long sleeve polo using his one hand. Kahit may kadiliman ay hindi nagbago ang kulay ng balat nito sa leeg pababa sa dibdib, mamulamula.

Isa pang tanggal ng butones sa dulo ay tuluyan ng nasilip ni Jean ang malapad na dibdib ng kasintahan, pababa.

His wide chest and the ripped hard muscles on his flat stomach making her realize that… she’s lucky enough to have him as her boyfriend when it comes to physical appearance.

But she’s not all about a man’s face and body, what she wants was a man who is man enough to make her feel that women are really a gift for men.

Ang klase ng lalaki na aalagaan at mamahalin ang isang babae lang. Ang klase ng lalaki na kayang mainindigan para sa pag-ibig. Hindi ang klase ng lalaki na lolokohin siya, sasaktan at iiwan din sa huli.

Ang magmahal sa isang tao ay parang pakikipagsapalaran, dahil hindi natin alam kung siya ba talaga ang inilaan sa’tin o isa lamang siya sa mga taong dadaan sa buhay natin para mag iwan ng aral, masayang ala-ala, luha at sakit.

Masyado bang sobra na kung hilingin niyang sana ay si Zyron nalang ang lalaking inilaan sa kanya na makakasama niya hanggang sa huli?

Na kung may pagsubok man silang pagdadaanan ay hawak kamay nilang haharapin… para sa huli ay…sila parin?

MARIIN NA napapikit si Jean at napayakap ng mahigpit kay Zyron nang sumigid ang kirot sa pagitan ng kanyang mga hita.

He was struggling to enter her, she can feel the tip of his hard manhood on her entrance. He wasn’t holding back, he was just trying his best not to hurt her and he failed to do it.

“K-Kaya ko…” Aniya, pinipigil ang kirot.

Zyron looked down on her. His jaw was clenching, she found it hot.

Ngumuso siya nang hindi ito gumalaw kahit sinabi niyang kaya niya naman ang kirot.

“Masakit naman talaga kapag first time, di ba?” She said lightly.

He just sighed, without breaking an eye contact to her.

“Sige na…”

Nauubusan ng pasensya na iniliyad niya ang katawan at napaigik nang pumasok pa ang matigas napagkalalaki ng kasintahan!

“Fuck…” He cursed under his breath then tilted his head.

Napalunok si Jean nang matantong naaakit siya sa leeg ni Zyron, pati na rin sa nahihirapang itsura nito na para bang parusa rito ang unang beses nilang pagtatalik. She’s a virgin and he was struggling because of it.

“Ipasok mo na.” The excitement of having him inside of her made her impatient. “H-Hindi ako iiyak kahit masakit. Promise.” She even assured him!

She saw him bit his lower lips, while staring at her. Ang madilim na mga mata ay nahalinhinan ng pagkagiliw sa kanya.

“Kapag umiyak ka, anong gagawin ko sayo?”

Maingat na hinawi nito ang iilang hibla ng buhok niyang tumabing sa kanyang mukha. He was watching her like as if watching a beautiful view in front of him.

“Huwag mo akong pansinin.”

His eyes became intense. “Do you really think I can do that?”

She felt him moved forward but she ignore the pain. Pinakatitigan niya lang ang binata at sa gwapong mukha nito nag focus, hindi sa hapdi ng pagitan ng kanyang mga hita.

“Why not? Isang minuto mo lang naman akong hindi papansinin.” She grinned at him.

Umirap si Zyron sa kanya.

“Bear with me. I can’t stay like this anymore.”

Zyron claim her lips for a deep kiss before he thrust forward, breaking the barrier inside of her.

“Mmmm!” Daing niya sa pagitan ng halikan nilang dalawa at dumiin ang mga kuko sa likod ng kasintahan.

His tongue was exploring inside her mouth and she do the same. Nag eespadahan ang mga dila nila, hindi niya na rin alam kung paano niya nasasabayan ang halikan na ’yon.

Ang alam niya lang ay nasa loob na niya ang matigas at mahabang pagkalalaki ni Zyron, mabagal na naglalabas-masok, sinasanay siya sa laki nito.

She felt the hotness of his manhood and it was throbbing. Ang sarap sarap sa pakiramdam na nasa loob niya ang pagkalalaki ng kasintahan. She’s tight but she can fully accommodate him.

“Ohhh, yes! Ummm…” Jean let out a loud moan when Zyron continue thrusting inside and out of her. “Aaahh… Zy… Ohh…”

His lips travel down to her neck until it reached her nipples. Dinidilaan at sinisipsip nito ang maglabilang dunggot niya habang binabayo ang kanyang pagkababae. The pain subsided, napalitan na ’yon ng  mas masarap na sensasyon.

“Ohh, baby…” Zyron groaned like a wild animal.

Inangat nito ang katawan, lumuhod sa pagitan ng kanyang mga hita. He held her both thighs and thrust inside of of her like a beast.

“Y-Yes! Yes! Ohhh! Ohhh…”

Panay ang alpas ng malalakas na ungol sa bibig ni Jean na nakaawang. Her legs were shaking and her boobs were bouncing because of Zyron’s wild move. Her head was no longer on the pillow. The blanket and pillows were improperly arranged.

“Damn, baby…” His moan was raspy.

Sa liwanag ng buwan ay natanaw niya ang hubad na katawan ni Zyron, namawis at namumula. He was tilting his head back, he was gripping her bended knees while he wildly moving his hard manhood forward and backward. A beast was claiming her.

“Ahhh… Zyron! Ummm!”

Mariin na napakapit si Jean sa mabalahibong blanket nang ibinaon ng husto ng kasintahan ang pagkalalaki sa ilalim niya. May tila binabangga ito do’n na dahilan kung bakit mas nalasap niya ang sarap… at ang nalalapit na matinding orgasmo.

“Fuck, baby! I’m gonna cum!”

“A-Ako rin, ohh, ohhh…”

“Damn!” Ibinaon nito ang pagkalalaki hanggang sa tila umabot ’yon sa kanyang puson.

Napaliyad siya at pinakawalan ang rumaragasang orgasmo. She can feel the intensity of that orgasm and it made her world stop for a moment.

Zyron’s body collapsed above her. They are both gasping.

Napapagod na ipinikit ni Jean ang mga mata at dinama ang mainit na likidong dumadaloy sa loob niya. It feels so good having him inside. She’s really his.

“Baby…” Zyron endearment to her escaped softly on his lips.

“Hmm?” She was weak, tired and sleepy.

Zyron lifted his body a bit to face her. Maingat siya nitong hinalikan sa noo, na nagpangiti sa kanya.

He stare gently at her. The wild beating of her heart was choking her.

“I’m in love with you.” He whispered huskily.

Before she could even mutter a word, the sounds of a fireworks echoed around, making her gasp.

Tinignan niya ang langit at gumuhit ang ngiti sa labi nang masilayan ang iba’t-ibang kulay ng fireworks na nakikipag-paligsahan sa dilim at sa kislap ng maraming bituin.

Umalis si Zyron sa ibabaw niya at tumabi ng higa sa kanya. He gently grabbed her body closer to his and wrapped his arms around her territorially, claiming her as his.

She made his chest as her pillow and placed her hand near his heart.

In the place that nobody’s there, but them, they watch the beautiful fireworks together. Naked, satisfied, happy and free.

—

A/N: Hello, Grainners! Kindly leave a comment about their first bs (Kahit hindi sa bed) 🙂

12 ~ Babies

Warning: Mature Content.

CHAPTER TWELVE

KINABUKASAN ay hindi na nakabangon si Jean sa kama. Masakit ang buong katawan niya at sinisinat din. Kahit na gano’n ang nararamdaman ay hindi niya pa rin maipagkakaila na masaya siya sa kinalabasan ng kanyang debut.

She received a lot of gifts, hindi niya pa nabubuksan isa-isa. Pero ang pinaka masayang regalong natanggap niya ay ang pagiging magkasintahan nila ni Zyron, ang inihanda nito sa kanya kagabi sa yate at pati na rin ang magagandang kulay ng fireworks.

Pinaghandaan ang lahat ng ’yon para lang mapasaya siya at lalong maging espesyal ang ikalabing walong kaarawan niya.

Its really an unforgettable birthday ever, especially, what happened last night. She can’t still believe that she gave herself to Zyron, but she has no regrets. What matter is they are both happy being together.

“Apo, heto at mag almusal ka muna para makainom ka na ng gamot.” Ang lola niya na inilapag ang tray sa gilid na lamesa ng kama.

“Salamat, la.”

Maingat siyang bumangon at pinilit na hindi pinahalata rito ang pananakit ng binti at ang pagitan ng kanyang mga hita.

“Tulog na kami ng lolo mo nang dumating kayo ni Sir Zyron. Kumusta ang paglalayag?” Usisa nito at naupo sa gilid ng kama niya.

Medyo nakakaramdam siya ng guilt sa lola at lolo niya dahil sa ginawa nila ni Zyron, but she should keep it a secret. Dalaga na siya at ang gano’ng bagay naman ay hindi na dapat nalalaman ng lola niya, mag-aalala lang ito sa kanya. Ayaw niyang bigyan ang mga ito ng alalahanin.

“Masaya po, la. May dinner date siyang inihanda sa’kin at may fireworks din. Hindi niyo narinig?”

“Kayo na ba? Sinagot mo na ba?”

Nagulat siya do’n, muntik pang mapaubo.

“Naku, apo, ha, inilihim mo sa amin ng lolo mo na si Sir Zyron pala ang misteryoso mong manliligaw.” Halatang nagtatampo ito, napangiwi siya.

“Sorry, la. Medyo nahihiya kasi ako nung una na umamin na si Zyron nga. Alam mo naman, ang yaman yaman nila, di ba, la? Tapos nanliligaw siya sa’kin. Parang hindi tuloy kapanipaniwala.”

Magaan siyang nginitian ng lola. The warmth of her smile made her feel relieved.

“Ayos na ’yon sa amin ng lolo mo. Kinausap kami kahapon ni Sir Zyron, siya mismo ang umamin.”

Nanlalaki parin ang mga ni Jean sa ginawa ng kasintahan. Kinausap ang lola’t lolo niya nang lihim? Hindi niya alam. Hindi sinabi sa kanya.

Nasapo niya ang noo, parang sumakit bigla ang ulo.

“Unang tapak palang ng binatang ’yon sa Isla nung nakaraang buwan, naramdaman ko na na nabihag mo nga, apo ko.”

Uminit ang pisngi niya. “Lola naman.” Nahiya siya bigla dahil napansin pa ’yon ng lola niya.

“Matanda na ako, alam ko kung paano tumingin ang isang lalaki sa babae kapag interesado ito. ’Yon nga, tama ako. Interesado nga sayo ang bunso ni Gov.”

“Kami na, la.” Nahihiyang pag amin niya. “Sinagot ko po siya kagabi.”

Ngumiti ang lola at hinaplos ang buhok niya.

“Mukha namang seryoso sayo. Ang aga nga na nagpunta rito para sabihin ang balitang sinagot mo na raw siya.”

Napatakip sa mukha si Jean! Talaga? Inunahan pa siya ni Zyron? At ang lola niya ay pinaglalaruan siya. Alam na naman pala na magkasintahan na sila ni Zyron, nagtanong pa, hinuhuli pa siya.

Napanguso si Jean.

“Hinuhuli mo pa ako, la, eh. Aaminin ko rin naman po sana ngayon ang tungkol sa amin ni Zyron. Naunahan niya lang ako.”

“Mas mabilis siya sayo. Naninigurado. O siya…” Tumayo ito. “Nasa sala ang boyfriend mo.”

“P-Po?” Bigla siyang naranta.

“Oo, pero kung ayaw mong papasukin ko rito, sasabihin ko sa kanya.”

“H-Hindi, la. Papasukin mo po si Zyron.”

Tumango ang lola, tinitigan muna siya ng ilang sandali bago tuluyang lumabas ng silid niya.

Kahit nahihirapan ay inayos ni Jean ang suot na bestidang pantulog, sinuklay niya rin ang buhok gamit ang mga daliri, para naman mukha siyang maayos pa rin kahit may iniinda.

“Hi,”

Napaigtad siya sa boses ni Zyron, nakasilip sa binuksan na pinto.

“Pasok ka.” Kimi niya itong nginitian.

Bumabalik sa ala-ala niya ang nangyari sa kanila ng kasintahan sa yate. Hindi niya inaasahan na magiging agresibo siya kagabi. Gano’n pala ang pakiramdam kapag binalot ng makamundong init ang katawan, nawawala sa sarili, nakakahibang.

“How are you feeling?” He asked, then sit on the space of the side of her bed.

Maingat na humawak si Zyron sa binti niyang nakaunat, mainit ang palad nito.

“Sinisinat lang ako at…” nag-iwas siya bigla ng tingin. Ngayon siya inatake ng kahihiyan. “… masakit ang buo kong katawan.”

“Let’s go to the doctor? Or, I will call ate Lilian to come here.”

“H-Hindi na.” Mabilis siyang umiling-iling. Iistorbohin pa nila si doktora dahil lang sinisinat siya. Hindi naman ’yon makatarungan. “May gamot naman ako. Aayos din ang pakiramdam ko.”

Malamlam ang mga mata na tinitignan siya nito. Ang maaliwalas na awra ni Zyron ay nagsasabi sa kanya na nakatulog ito ng maayos kagabi. He looks very satisfied.

“I’m sorry for making you feel like that.”

“A-Ayos lang.” she force a smile, but Zyron didn’t buy it.

“Dapat ay naging mas maingat pa ako.” He almost whispered it.

Maingat? Nung una, oo at maingat nga ang galaw ni Zyron, pero nang tuluyan na siyang naangkin ng buo, naging marahas na ang galaw nito. Kaya siguro sumakit ang buong katawan niya.

“Nagsisisi ka?”

“Hindi.” Maagap na sabi nito, tapos ay maingat na hinaplos-haplos ang binti niya sa paraan na narerelax siya. “I just don’t like the fact that I hurt you because of that. I should be more careful next time.”

Next time? Mas ’yon ang mabilis na nag sink in sa kanya. May kasunod pa?

“May… next time pa?”

His eyebrows shot up, amuse.

“Ayaw mo ba?”

“M-Masakit pa.” Mahina niyang sabi, napayuko.

She heard him sigh. Dumapo ang mga mata nito mula sa paanan niya paangat sa pagitan ng mga hita niya. Nakasuot naman siya ng panty at dress pero pakiramdam niya ay nakikita ni Zyron ang pinakatatago-tago niya!

“Do you like me to massage it?”

Namanhid ang ulo ni Jean at binalot ng init ang buong mukha niya. Ano? Massage? Ang alin? Ang ano niya?

“M-Massage?” Nanuyo bigla ang kanyang lalamunan.

“Yes, I will massage your…” he looked at her femininity. “It would make you feel good.” He said it casually, na para bang normal lang dito ang sinasabi. “It relax your, you know.”

“Nakakahiya. Nandyan si Lola sa sala.”

“She’s not here. Hindi ba sinabi sayo na magpupunta sa Bayan? Kasama ang lolo Nando mo.”

Umangat ang isang kilay ni Jean.

“Hindi naman nagpaalam.”

“I can check them for you.”

“Sige nga, tignan mo.” Hamon niya pa.

“Sure.” Tapos ay pilyo siyang kinindatan. Parang may balak talaga na gawin ang massage massage na ’yan!

Sinundan niya ng tingin si Zyron hanggang sa makalabas ng kanyang silid.

Habang naghihintay ay kumain muna siya ng almusal, para makainom na ng gamot.

“They are not here. Wala na rin ’yung service.”

Umirap siya sa hangin sa balita ng kasintahan. Muli itong naupo sa gilid ng kama niya at tinignan ang kinakain niya.

“Kumain ka na? Kain ka.” Aya niya.

“Iba ang gusto kong kainin.”

“Ha? Ano ba ang gusto mo?”

“Yung girlfriend ko.”

Napaubo si Jean at maagap naman na nakuha ni Zyron ang basong may tubig at inumang sa bibig niya. Halos mabulunan siya kung hindi lang mabilis ang kamay ng binata sa pagkuha ng baso.

“Nag almusal ka na ba talaga?” Nag aalalang tanong niya nang makahupa.

“Yes. Thank you for worrying me.”

His one hand travel up to her thighs. He caress it lightly, his palm was tempting.

Napaayos ng upo si Jean. Nakaangat ang kilay habang pinapanood ang kasintahan sa paghaplos sa binti niya papunta sa hita.

“Ipu-push mo talaga?” She chuckled, thinking about his offer, a massage.

“Why not? I want you to feel good.”

Zyron move his head forward and kiss her lips. Naiwan na nakaawang ang labi niya nang bahagya ulit nitong inilayo ang mukha sa kanya. It was a quick gentle kiss.

“Baka mas lalo lang kumirot.” Nag aalangan siya.

“Let me try, then you tell me.” He was brushing his lips on hers, it feels like he’s seducing her. “Can I?”

Napatango nalang si Jean. Sa isang banda ay iniisip din niya kung talagang epektibo nga ang sinasabi ni Zyron, kung hindi naman, ay ipapahinto niya.

Maingat na pinadulas ng kasintahan ang kamay sa ilalim ng dress niya. Bahagya niyang ipinahiwalay ang mga binti para bigyan ito ng laya sa gagawin.

Napahawak siya sa kamay ni Zyron nang lumapat ang palad nito sa gitnang bahagi ng katawan niya at marahan na pinadulas ang mga ’yon do’n. Kahit na may panty pang suot ay ramdam niya ang init ng palad nito.

Napasandal si Jean sa headrest ng kama niya, ipinikit niya ang mga mata para mas lalong madama ang maingat na paghaplos ni Zyron sa pagitan ng kanyang mga hita.

“How do you feel?” He asked.

“O-Okay lang.”

“Can I remove your underwear?”

Napadilat siya. “Kailangan pa?”

Napanguso ito. “I wanna see.”

She bit the side of her cheek.

“I think it’s swollen.” He added. “Let me check.”

“Okay…” nawala bigla ang hiya sa kanya.

Maingat na ibinaba ni Zyron ang panty niya, tapos ay ito na rin ang nag-ayos ng binti niya. He parted it and positioned himself between her thighs. Ang dulo ng dress niya ay nasa tiyan niya.

Kagat-kagat niya ang labi habang pinapanood si Zyron na chinicheck ang pagkababae niya. Naka focus talaga ito do’n, dumidilim ang mga mata at umiigting ang panga.

“It’s swollen.” Paos na sabi nito. “Kung masakit pa rin ito hanggang bukas, kailangan na kitang dalhin kay ate Lilian.”

Tumango siya, sumasang-ayon. Ayaw niya rin naman na tumagal ang pagkirot ng pagkababae niya. It’s uncomfortable, hindi siya makakakilos ng maayos.

“Can I kiss?” Zyron looked up on her.

Uminit ang batok ni Jean. Their memories last night flashed her mind. Their first night was romantic and very hot, the memories made her womanhood throbbed.

“Kanina massage lang, bakit kiss na ngayon?”

Natawa si Zyron, ang mainit na hininga nito ay tumama sa pagitan ng mga hita niya, nakakaliyo.

“Kiss and massage, please?” Pilyo siya nitong kinindatan.

Inayos niya ang pagkakaupo at ang nakatuping mga binti na nakabuka. Hindi niya alam kung paanong nakakayanan niya ang ganoong posisyon, lalo at nandon si Zyron.

Siguro ay kahit bago palang ay nasasanay na siya, o baka magaling lang ang kasintahan niya na sanayin siya na wag makaramdam ng hiya dito.

“W-Wag matagal.” Tawad niya pa.

“Okay baby. Kapag ayaw mo na, sabihin mo lang sa’kin.”

Tinakpan niya ng palad ang kanyang mukha at tumango-tango.

Kung ganito palagi si Zyron, makakaya niya kaya? He’s good in seducing her and he has an expert tongue that please her. He’s very hard to resist.

Napapikit at napakagat labi nalang siya nang maramdaman ang masusuyong halik ni Zyron sa pagkababae niya.

HUMUPA na ang sinat ni Jean ngunit hindi pa rin siya mapakali dahil medyo mahapdi pa rin ang gitnang bahagi ng katawan niya kaya hindi siya makapaglakad pa talaga ng maayos.

“Okay ka lang ba talaga, apo? Parang nahihirapan kang maglakad?” Puna sa kanya ng lola, napansin ang medyo iika-ika niyang paglalakad.

Maingat na umupo si Jean sa kawayan na upuan.

“Medyo masakit po ang mga binti ko, la.”

Gusto niyang pagsisihan ang pagsisinungaling para lang pagtakpan ang kapusukan nila ni Zyron, kung pwede lang na umamin ay ginawa niya na. Sa isang banda, medyo nananakit nga ang mga hita niya, napwersa rin yata.

“Nabugbog siguro nitong mga nakalipas na araw bago ang birthday mo. Ikaw kasi ang nagpabalik-balik sa Bayan para sa mga kakailanganin. Gusto mo bang ipahilot?”

Umiling siya. “Hindi na, la. Mawawala rin ang sakit ng mga ito.” Nagpilit siyang tumayo. “Sa duyan lang ako la, ha?”

“Sige, maghahanda na rin ako maya-maya ng meryenda para sa inyo ng nobyo mo. Dadalhin ko nalang dyan sa labas.”

“Salamat, la.”

“Walang anuman, apo ko.” Tapos ay magaan siyang nginitian.

Jean smile back at her grandmother before she made her way out. Paglabas niya palang sa pinto ay natanaw niya kaagad si Zyron na pababa sa teresa ng malaking bahay, nagmadali ito nang makita siya.

“Hey, I’m about to visit you.” Anito sabay mabilis siyang hinalikan sa labi.

Napaigtad siya ng kaunti sa ginawa ng kasintahan, hindi pa siya nasasanay sa mga sweet gesture nito.

Nang hindi siya nakapagsalita kaagad ay nag aalala siya nitong tinignan at kinapa sa noo at leeg.

“Wala ka ng sinat. Ayos ka lang?” He leveled their eyes, he’s really worried.

Tumingin muna si Jean sa pinto ng bahay nila, sinisigurado na nasa loob talaga ang lola.

“Wala na pero… mahapdi pa.” Reklamo niya.

Zyron sighed. “Hindi umipekto ang massage na ginawa ko?”

Kumalat ang init sa buong mukha ni Jean, naalala niya na naman ang massage massage na sinasabi ni Zyron. Massage ba talaga ’yon? He kissed and licked her femininity! He did it in a slow and sensual way.

Nakatulong naman ang massage kahit papano ngunit ramdam niya parin sa ilalim na mahapdi talaga.

“N-Nakatulong naman.” Nahihiyang pag amin niya at hindi dito nakatingin ng deretso. “K-Kaya lang parang nasa loob nanggagaling ang hapdi.”

Tumango-tango ito. “Yeah, I just broke your hymen. We really need to go to my sister.”

“Nakakahiya.”

Maisip niya palang na malalaman ni doktora Lilian na may namagitan sa kanila ni Zyron ay talagang nahihiya na siya!

Zyron cupped her face gently. “Wag ka ng mahiya. Ako ang bahala.”

Saglit niya lang pinag-isipan ang bagay na ’yon at sa huli ay pumayag, kesa naman pahirapan pa siya ng ilang araw.

“Sige, magpapaalam lang ako kay Lola.”

“Sasamahan kitang magpaalam.” Hinawakan siya nito sa braso.

“Ako na ang magpapaalam. May bibilhin lang tayo sa Bayan, okay? ’Yan ang ipapaalam natin.”

Zyron chuckled at her idea.

“Noted, baby.”

Pagpasok nila sa bahay ay magalang kaagad na bumati si Zyron, ang lola niya naman ay maghahanda palang ng ilulutong meryenda.

“La, pwede po bang magpunta kami ni Zyron sa Bayan ngayon?” Aniya.

“Oo naman, apo. Pero, paano itong meryenda na lulutuin ko sana para sa inyo?”

“Bukas nalang po ’yan, la. O kaya, luto ka nalang po ng para sa inyo ni lolo. Nandito na ’yon maya-maya.”

“Mabuti pa nga.” Nagpatuloy ito sa pagbabalat ng hinog na saging saba. “O siya, mag-ingat kayo.”

“Salamat, Lola Rosita.” Si Zyron, napatingin siya bigla dito dahil sa pagtawag nito ng Lola sa Lola niya.

She found it sweet.

“Naku, hindi ako sanay na tinatawag mo ako ng ganyan, sir Zyron.” Ang Lola niya na halatang nahihiya.

“Zyron nalang ho ang itawag mo sa’kin, Lola Rosita.” Request pa nito.

“Susubukan ko na tawagin ka sa pangalan lang. Medyo mahirap ’yang resquest mo, sir… Zyron.”

“Okay lang ho, masasanay din kayo na tawagin ako sa pangalan lang.”

“Pipilitin ko.” Tinignan siya ng Lola. “Sige na apo, magbihis ka na at nang makaalis na kayo.”

“Sige, la.” Sinulyapan niya si Zyron bago tuluyang pumasok sa kanyang silid.

NANG MAKARATING sila sa Clinic ni Doktora Lilian ay naghahanda na itong magligpit para makauwi. Naudlot lang dahil dumating sila.

“Magandang gabi po, Doktora.” Magalang niyang bati ng makaupo sila ni Zyron sa tapat ng lamesa nito.

Isang ngiti at tango lang ang isinukli nito sa kanya bago binalingan si Zyron sa nag aakusang mga mata.

“What’s with that look, ate?” Zyron sounds defensive.

“Why are you two here? Don’t tell me Jean is pregnant? Sinabihan ka na namin na huwag mong papakialaman ’yung bata. Ano ’to, Zyron? She’s still studying.” Imwinestra ni doktora ang kamay sa kanya, habang problemadong nakatingin sa kapatid.

Siya naman ay halos takpan ang mukha gamit ang palad sa kahihiyan.

“Marami pang oportunidad na darating sa buhay ni Jean. She’s very beautiful and bright. This is very disappointing, Zyron.”

“Ate, ang advance mo mag isip.” Zyron take it coolly. “She’s not pregnant. But wait, can a woman get pregnant after two days of making love?” He aggressively asked, his both palms were above the table.

Napahugot ng hangin sa dibdib si doktora, napapikit habang hinihilot ang magkabilang sintido. Mukha itong nabunutan ng tinik nang malaman na hindi naman pala siya buntis.

Dra. Lilian is just worried, she understand it. Guminhawa rin ang pakiramdam niya nang malaman na nag aalala ito para sa kanya at sa kinabukasan niya.

Oo nga naman at ang bata niya pa para mabuntis, masasayang ang mga nakaabang na oportunidad para sa kanya dahil sa maaga niyang pagiging ina.

Isa pa, ayaw niya parin naman na mabuntis siya. Magtatapos pa siya ng pag-aaral at marami pa siyang pangarap. Ang isip niya ay wala pa sa pagkakaroon ng anak at pagbuo ng sariling pamilya.

“Shut up, Zyron.” Dra. Lilian sighed again then glance at her, napailing-iling ito. “Bakit pumayag ka kaagad na may mangyari sa inyo? Kaka eighteen mo palang.”

Napanguso siya at napayuko, para siyang pinapagalitan ng nakakatandang kapatid.

“Ate, huwag mong pagalitan ang girlfriend ko. I was the one who seduce her. Wala siyang kasalanan.”

“Girlfriend?” Lilian looks shock, ibinalik muli ang tingin sa kanya. “Sinagot mo, Jean?”

“Opo.”

“Maraming babae ’yan sa Maynila—”

“Ate!” Protesta ni Zyron, sabay hawak sa magkabilang kamay niya. “Wag kang maniwala dyan. Wala akong ibang babae sa Maynila, Jean.”

Inirapan niya lang ang kasintahan na mukhang kabado at taranta, kulang nalang ay lumuhod para lang mapatunayan na wala nga itong ibang babae.

“Ate, can you just fucking do your job?”

Lumaki ang mga mata niya sabay tapik sa mga kamay nitong nakahawak sa kanya at pinanlakihan ito ng mata. How dare him talk like that to her sister? Napaka talaga.

Marahan na natawa si doktora, naabutan niya itong pinapanood sila ni Zyron. Nakakahiya at nakita nito kung paano niya tapikin at panlakihan ng mata ang kapatid nito.

“Let’s go to the room.” Dra. Lilian guide them to one of the room there.

Sumunod naman sila ni Zyron pero nang makita ni doktora na nandon din ang kapatid ay umarko ang isang kilay.

“Labas.” Lilian motion the door.

“What?” Muling protesta ng kasintahan. “Why would I do that?”

“Lumabas ka nalang, Zyron. Sige na.” Taboy ulit ni doktora.

“No, I will stay here.” Humugot ito ng upuan at prenteng umupo.

Maingat na nahiga si Jean sa single bed habang nagtatagisan ng tingin ang magkapatid. Sa kanan niya ay si Zyron, sa kaliwa naman ay si doktora.

“Ate, I don’t care about your reason why you don’t like me here. Go on and check my girlfriend.” Zyron urged his sister. His cross arms were above his chest. “I broke her hymen. It’s still sore.”

“Did you use protection?” Dra. asked her brother.

“No.” Zyron answered truthfully, making Lilian massage her temple again.

“Why you didn’t use protection, Zyron?! Paano kung mabuntis itong si Jean?!”

“Papanagutan ko si Jean, ate. Come on, I know what I’m doing.”

Napatingin siya kay Zyron, nakaawang ang bibig. Ni hindi niya ma-imagine ang sarili na malaki ang tiyan! Hindi niya pa kaya! Hindi pa siya handa para sa responsibilidad na ’yon! She’s too young for that!

“Ayoko pa pong mabuntis, doktora. Hindi na po ito mauulit.”

“Dapat lang, Jean. Pagkakamali itong ginawa niyo. Masyado ka pang bata para sa bagay na ’yon.” Sinulyapan nito si Zyron na madilim ang mukha, sabay balik ng tingin sa kanya. “Wag marupok, ha? Mabubuntis ka, sige ka.”

Uminit ang pisngi niya.

“I will use protection next time.” It was Zyron.

His intense eyes were staring intently at her, it made her heart thump loudly.

Ramdam niya ang pagprotesta ng binata sa sinabi niyang hindi na mauulit ang ginawa nila.

“Bahala kayong dalawa, basta sinabihan ko na kayo bilang ate niyo. Bata pa kayo, mas active ang semilya. Hindi malabo na mabuntis itong si Jean kung hindi kayo mag iingat, Zyron.” Dra. Lilian sighed. “This generation is very aggressive. Most of my patient is same age as you, pero buntis na. Sana ay wag kang matulad sa kanila, Jean. Magtapos ka muna ng pag-aaral.”

“Opo, doktora.”

“Of course, I will let her finish her study first before making our babies. I will patiently wait for that day.”

Parang baliw na pumipintig ang puso niya dahil sa narinig.

Babies? It scared her for some reason.

13 ~ Girlfriend

CHAPTER THIRTEEN

THEIR relationship went smooth. Mas gumaan ang relasyon nila dahil hindi nila ’yon itinago sa kani-kanilang pamilya.

“Nininerbyos ako, Zyron.”

Jean was playing with her fingers above her lap. They are on their way to Fuentes’ mansion for a formal dinner. At para rin pormal siyang ipakilala ni Zyron sa pamilya nito.

Sino ang hindi kakabahan? Kung ang pamilyang pupuntahan niya ay kilalang respetado, angat sa lipunan at walang sinuman ang hindi nakakakilala sa mga Fuentes sa lugar nila.

“Hold my hand.”

Zyron gently grab her hand and he squeezed it lightly. It lessen the uneasiness she was feeling. His one hand is in steering wheel.

“Ang lamig ng kamay mo.” He teased. “Kilala ka naman nila, bakit kinakabahan ka pa?”

“Kilala nila ako pero hindi bilang girlfriend mo. Magugustuhan kaya nila ako?” Humina ang boses niya, nangangamba.

“Nagustuhan kita, siguradong magugustuhan ka rin nila.”

“Paano kung hindi?”

Sinulyapan siya nito. Sa nagtatalong liwanag at dilim ay nakita niya sa mga mata ng kasintahan ang pagpapahalaga sa kanya.

“Walang dahilan para hindi ka nila magustuhan. You’re a decent woman, respectful, very beautiful, sweet and pure. Kaya paanong hindi ka nila magugustuhan bilang girlfriend ko?”

Her heart was jumping inside her chest while Zyron was praising her. Everything he said boosted her confidence.

“Hmm, effective ang mga papuri mo.” Napangiti siya. “Nawala na ang pangamba ako.”

“It’s not all about praising you, it’s also about how I see you as a person, as a woman.” Zyron kissed her hand. “I’m very lucky to have you as mine.”

Lalong lumapad ang ngiti sa labi ni Jean. Alam na alam ng binata kung paano ipakita sa kanya kung gaano siya ka-espesyal dito. Malaking puntos iyon sa isang lalaki.

Women love it when men knows how to show them how special she is to him, when he knows how to treat his woman like a Princess. It made them feel loved.

DI HAMAK na mas doble ang lawak ng mansyon ng mga Fuentes kesa sa beach house ng mga ito sa Isla. Hanggang ngayon ay namamangha parin siya kapag nakakapasok sa mansyon.

They welcomed by a large expensive chandelier and a grand staircase. Their mansion has a touch of modern Spanish style.

She heard that Zyron’s mother is half Filipino and Spanish, kaya hindi na rin nakapagtataka sa itsura ng binata ang hindi purong Filipino. Na kapag isinama mo sa maraming kalalakihan, mangingibabaw ang gandang lalaki nito.

His uniqueness that always caught most women’s attention. And it caught her, too.

Sa entrada ay nakahilera ang iilang kasambahay na nakauniporme na may kombinasyon ng kulay puti at itim, tila kanina pa naghihintay sa pagdating nila.

“Magandang gabi po.” Magalang na bati niya sa mga ito.

They vowed their head a bit as a sign of respect and smile.

“Are we late?” Zyron asked them.

“Sakto lang ang dating niyo, sir Zyron. Kabababa lang nila sinyor galing sa library room.”

“With?”

“Mayor Luke at Cong. Luis.”

“Without me, huh.” Zyron smirked.

Yumukod lang ang isang kasambahay bago sila sinalubong ni Gov.

“Good evening po, Gov.” Maagap niyang bati

Medyo kinakabahan na naman siya dahil sa presensya ng ama ni Zyron at ng ama ng buong lalawigan.

Gov. Leonardo glance at her and nod his head a bit.

“Good evening.” Then his eyes went to his son. “I’m glad you arrived early as expected, son.” He patted Zyron’s shoulder. “You’re getting tan.”

Napatingin din tuloy siya sa balat ni Zyron. He’s sporting a dark blue polo that hugs his biceps, his skin is more tan now than the first time she saw him in Island, a few months ago.

Zyron checked his veined arms, showing it to them.

“I think this is nice. What do you think?” He asked her.

Napakurap si Jean sabay mabilis na tumango.

“Oo, bagay sayo ang kulay mo ngayon… para sa’kin.”

“Your answer is the only matter to me.”

Tipid lang siyang ngumiti, nawalan na ng sasabihin.

“Sinyor, handa na po ang hapag.” Imporma ng isang kasambahay na galing sa kung saan.

“Lets go inside, Zyron, Jean.” Governor Leonardo motioned them to the dining area.

In the long table with a dozen of chair, she saw Zyron’s siblings sitting there already.

Napahawak siya sa braso ng kasintahan nang sulyapan sila ng mga ito. Nakangiti naman sa kanya sina Attorney Zia at Dra. Lilian pero tinatalo pa rin siya ng kaba. Habang sina Mayor at Congressman naman ay kaswal lang ang ibinigay na sulyap sa kanila.

Zyron hold her hand and walk towards their chairs. Governor Leonardo was now sitting at the center of the long table.

“Magandang gabi po.” Kabado na bati niya sa mga ito bago tuluyang naupo.

Si Zyron naman ay hindi binibitiwan ang kamay niyang nanlalamig na.

“Everyone, before we start our dinner tonight, I’d like to formally introduce to all of you, my girl, Ericka Jean Alcantara.” Zyron announced confidently.

Itinaas nito ng bahagya ang magkahawak nilang mga kamay nang wala man lang ka-kaba kaba!

Ni hindi niya rin inaasahan na ipapakilala siya ni Zyron kaagad. Sa sobrang bilis ng pintig ng puso niya ay para na siyang masusuka!

“Finally.” Mayor Luke clapped his hand slowly while looking at them, tila ba sinasabing sa wakas ay may ipinakilala rin si Zyron na girlfriend nga nito.

“Finally… Zyron already has a girlfriend.” Cong. Luis said with a smirk.

“I just realized that, those women who linked with your name wasn’t your girlfriend at all. Fling lang.” Attorney Zia smile at her own remark. “Anyway, good luck to you, Jean, kapag nagloko si Zyron, i-break mo kaagad.”

Napangiwi siya sa suhestiyon ng magandang abogada.

“Yes. I will help you escape, Jean.” Dra. Lilian added then winked at her playfully.

“Don’t listen to them, baby.” Zyron murmured, kissing her hand, in front of his siblings and father!

“Opo, i-break ko po kaagad kapag may iba pa bukod sa’kin.” Sakay niya sa biruan, pero gagawin niya naman talaga ’yon kung sakaling magloko nga si Zyron.

“Really, huh. Do you really think I would cheat on you?” Zyron pouted his lips a bit.

“Joke lang.” She mouthed and give him a sweet smile.

Naging maayos at magaan naman ang hapunan nila sa mansyon. Likas na mababait ang mga Fuentes, lalo niyang napatunayan ’yon nang marinig mismo sa mga ito ang plano para sa lalawigan nila.

“I already made my decision, I will run for Senator this coming Election.” Governor Leonardo announced while they are eating their dessert.

Jean was silent. Nakikinig lang siya sa pag-uusap ng mag-aama. She can tell that talking about politics made the Fuentes very attentive and they value people a lot. Zyron was silent, too, he looks uninterested.

“We will support you, Papa.” It was Zia. “But, if you’re going to run for Senator, who will replace you as a Governor?”

Nagkatinginan ang magkakapatid. Sa gilid ng kanyang mga mata ay napansin niya ang prenteng pagsandal ni Zyron sa inuupuan. He’s finished with his dessert and she felt like any moment, he will leave there.

“We already talked about it and we decided that Luke is the one who will run for Governor, since it’s his last term being a City Mayor. It’s a perfect timing for him to try a higher position.”

“And Kuya Luis will replace Luke as our City Mayor?”

“Yes, Lilia.”

Sumulyap si Gov kay Zyron, napailing ang kasintahan na para bang alam na nito ang mensahe sa tingin na iyon ng ama.

“I’ll be good, Papa. Don’t worry.” Zyron defended himself. “I won’t ruin your name again for being a black sheep of this family.”

Maang siyang napatingin sa binata. Wala siyang maalala na namanstiyahan ang ni Zyron ang pangalan ng ama. Kung gano’n nga, sa anong dahilan naman kaya?

“No scandal this time, please.” There’s a hint of authority in Governor Leonardo’s voice. Pareho sila ni Zyron na tinignan nito. “Mag-ingat kayo sa anuman ang gusto niyong gawin. Ayoko ng anumang kaguluhan na ikakasira nating lahat o anumang mga bagay at pangyayari na ibabato laban sa pamilyang ito.”

Tahimik at kabado siyang tumango nalang, si Zyron naman ay wala man lang reaksyon.

“I’m aiming for a higher position and I want to show to the Filipinos that I deserve that position. Ngayon palang ay ipinapaalalahan ko na kayo sa maaaring pagbabago sa buhay niyo bilang mga anak ko. Hindi natin mapipigilan ang mga tao na halungkatin ang pagkatao ng bawat isa sa atin…

… Alam kong hindi kailanman tayo nag argrabyado ng tao, pero ayoko rin magpaka kampante na hindi nga ako hahanapan ng butas ng mga magiging katunggali ko. Ang hinihiling ko lang sa inyo ay sana maging mas mabuti pa ang pamilyang ito para manatili ang tiwala at respeto sa atin ng mga tao.“

“Makakaasa ka, Papa.”

“We will, Papa, for you and for the people of the Philippines.”

“I’m looking forward to it. You always have our back, Papa.”

“We will show them that you deserve the position, Papa. Sisiguraduhin natin na hindi masasayang ang boto nila.”

Zyron’s siblings shows their support to their father. Ang kasintahan niya naman ay sumisimsim lang ng wine, kaya pasimple niya itong siniko. Nang nagbaba ito ng tingin sa kanya ay senenyasan niya itong ipakita rin ang suporta sa ama.

“Well, for me, I will be good.” Zyron said coolly.

“No sex scandal this time Zyron, please.” Attorney Zia said casually, making her eyes widened.

Sex scandal?

Zyron groaned loudly.

“Nagbago na ako. Hindi pa ba halata?” There’s a frustration on his voice.

“Oo nga naman, Zia. Nagbago na si Zyron, hindi na ’yan gagawa ng ikakasira ni Papa. Di ba, Zy?” Dra. Lilian beamed.

“Stop teasing Zyron, baka hindi na ’yan bumalik dito.” Governor warned his two daughter. “Dinner is over.”

“Aalis na kami.” Paalam ni Zyron nang makatayo na ang lahat.

Mayor Luke checked the time on his wrist watch. “The night is still young, Zyron. Let’s have some drinks first.”

Tinignan muna siya ng kasintahan na para bang siya ang magdedesisyon.

“Is that okay to you?”

Napakurap siya at mabilis na tumango.

“Okay lang. Walang problema sa’kin.” Nahihiya na napatingin tuloy siya kay Mayor.

Uh, bakit ba kasi tinanong pa siya ni Zyron? Ayos lang naman sa kanya kahit hindi pa sila uuwi at ayos lang rin sa kanya kung uminom ito kasama ang mga kapatid.

“Pool area, Zy.” Ani Mayor bago tuluyang umalis.

Muli siyang hinarap ng kasintahan.

“Do you wanna go to my room? Magpahinga ka muna.”

“Busog pa ako.” Hinawakan niya ang tiyan. “Manonood nalang ako ng tv habang naghihintay sayo, pwede?”

“You can watch a movie in my room.”

Pagtingin niya sa hagdan ay naabutan niyang paakyat na sa kani-kanilang kwarto si Attorney at doktora. Ang tatlong lalaki naman ay natanaw niya sa pasilyo na papunta sa swimming pool area sa likod ng mansyon. Habang ang mga kasambahay ay busy sa pagliligpit ng kinainan nila.

Ang malaking sala ay may malaking tv screen. Nakakalula, kaya lang ay wala naman siyang kasamang manood do’n at parang nakakahiya kung siya lang ang manonood, parang halata talaga na inaaliw niya lang ang sarili habang naghihintay kay Zyron.

“Sige, sa kwarto mo nalang ako.”

Sa huli, sa silid parin ng kasintahan ang bagsak niya.

It’s a huge room with a king size bed at the center, walk in closet, shower room and a glass window and door a way to the balcony.

“You can also sleep here. Gigisingin nalang kita kapag aalis na tayo.” Ani Zyron nang buksan ang malaking flat screen tv.

Komportable siyang naupo sa malambot na kama. Tinabihan siya ni Zyron kaya napatingin siya dito.

“Okay lang ba talaga sayo? Kung gusto mo, uuwi na tayo.”

“Ha, okay lang.” Jean smile to show him that it’s really okay. “Minsan ka lang umuwi dito sa mansyon niyo kaya dapat ay nilulubos mo ang pananatili dito. Isa pa, hindi ko balak na ipagdamot ka sa pamilya mo. Gusto ko na ganyan kayo, nagba bonding.”

Alam niya kung gaano ka importante ang maayos na samahan ng isang pamilya. At ayaw niyang ilayo si Zyron sa pamilya nito, bagkos, gusto niya ay mas lalo itong mapalapit. Lalo at mas nananatili ito sa Isla kesa sa mansyon. She’s not a selfish girlfriend. Hindi niya ipagdadamot si Zyron sa pamilya nito.

“You are so sweet.” He kissed her forehead. “I’ll be right back.”

“Take your time. Dito lang ako.” Nginitian niya ulit ang kasintahan bago ito tuluyang lumabas ng silid.

HINDI NA namalayan ni Jean ang oras. Natapos na niya ang isang Hollywood movie ngunit hindi pa rin bumabalik si Zyron sa kwarto.

“Ay!” Bulalas niya nang biglang umugong ang sunud-sunod na kulog.

Pag tingin niya sa salamin na pinto papunta sa balkonahe ng silid ay nakita niyang sobrang dilim ng langit. Naalarma siya at kaagad na kinuha ang cellphone sa sling bag para tawagan ang Lola Rosita, pero nang buksan niya ay may text message na ito.

From: Lola Umuulan dito, apo. Dyan ba ay mayron din?

Natanggap niya ’yon kalahating oras na ang lumipas. Mabilis siyang nag type ng reply.

To: Lola Hindi pa umuulan dito, la. Pero malalakas po ang kulog at sobrang dilim ng langit.

Ilan sandali pa ay nag tumunog ulit ang cellphone niya.

From: Lola Brown out dito apo. Tumawag si Zyron kanina lang, nagsabi na sa malaking bahay na kami matulog ng lolo Nando mo. Mamaya lang daw ay uuwi na kayo. Low battery na itong cp ko. Nalimutan kong i-charge kanina.

Tatawagan niya sana ang lola kaya lang ay inisip niyang baka tuluyan ng mamatay ang cellphone nito.

To: Lola Mag-ingat kayo dyan, la, ha? Mag text po ako kapag pauwi na kami ni Zyron. May emergency light sa malaking bahay, di ba, la?

Ilang minuto na ang lumipas pero hindi parin nagrereply ang lola niya. She tried to dial her grandmother’s number but she’s now out of reach.

Ilang sandali pa ay napaigtad siya sa malakas na pagbuhos ng ulan sa labas at ang pag guhit ng kidlat sa madilim na langit.

Jean turn off the tv and went to the shower room after a few moment.

Umangat ang isang kilay niya nang makita ang mga mamahaling paper bag na may brand ng pangbabaeng damit at underwear. Maaayos na nakahilera ang mga ’yon sa island counter sa bandang gilid.

She took a shower and brushed her teeth using a new toothbrush that she also found there. Pinakialaman niya na rin ang underwear at damit sa paper bag na sakto naman sa katawan niya lahat.

She also used the blower to dry her hair before she went out to the shower room.

Gulat na napahawak siya sa dibdib nang makita si Zyron na nakaupo sa paanan ng kama at halatang naghihintay sa paglabas niya.

“N-Nandito ka na pala. Ginamit ko ’yung mga damit sa paper bag. Ayos lang ba?”

“It’s for you.” His voice was raspy and his eyes were a bit red.

Pinasadahan nito ng tingin ang kabuuan niya, napalunok siya. Mainit ang lapat ng mata ni Zyron sa kanyang katawan.

She’s wearing a beige nighties, it’s terno. Ang mababang tapyas ng pang itaas niya sa bandang dibdib ay medyo alanganin para sa kanya nang makita niya ’yon sa salamin kanina, lumilitaw ang cleavage niya kahit anong tago ang gawin niya. The short shorts shows her thighs and shes not wearing a bra!

“Ang lakas ng ulan.” Pinasigla niya ang boses at naglakad papunta sa kama, lalagpasan niya sana si Zyron ngunit nahagip siya nito sa siko.

Kabado na napahinto siya. Ilan beses pa siyang napalunok. Mainit ang palad nito, dala marahil ng alak.

“M-Mamaya nalang tayo umuwi kapag tumila na.” Sabi niya pa, pinakaswal ang boses. “At saka, bakit parang ang dami mong ininom? Kaya mo ba mag drive?”

Zyron sighed. Lumipat ang mga kamay nito sa bewang niya at tuluyan siyang pinaharap dito.

She bit the side of her cheeks when she felt his hot breath on her cleavage.

“Okay lang ba sayo na bukas na tayo umuwi?” Marahan na tanong nito, parang naninimbang din.

“K-Kapag hindi tumila ang ulan.”

Umusli ng bahagya ang labi nito saka lang tumango.

“Okay.”

“Mag shower ka, para mahimasmasan ka.” Inayos niya ang buhok ng kasintahan gamit ang mga daliri. Parang nasasaktan na pumikit ito. “Tapos, umidlip ka, gigisingin nalang kita kapag tumila na ang ulan.”

Tumango-tango ito na para bang susunod lang sa lahat ng sasabihin niya.

“Sige na.” Tinapik niya si Zyron sa balikat at umalis sa harap nito.

He lazily walk toward the shower room. Nagkibit lang ng balikat si Jean at nahiga muna sa kama. When she checked her cellphone, she saw a message from her grandmother.

From: Lola Mahirap ang signal dito apo, dahil sa lakas ng ulan. Nandito na kami ng lolo mo sa malaking bahay. Maayos ang lagay namin dito. Kung maaari sana ay huwag na muna kayong bumyahe pabalik dito sa Isla, gabi na, delikado at basa ang daan.

Then a message from attorney Zia popped up.

From: Attorney Zia Jean, bukas nalang kayo bumalik sa Isla. Nasira ang tulay sa Bayan, hindi rin kayo makakatawid. Okay?

She type a reply.

To: Attorney Zia Okay lang po. Itetext ko nalang po si lola para hindi mag-alala.

She immediately reply.

From: Attorney Zia Sige. Tinawagan ko na rin naman ang lola mo kanina at sinabing dito na kayo pinatulog ni Papa sa mansyon. Good night.

Napabuntong hininga si Jean at magta-type na sana ng reply nang mapansin si Zyron sa paanan ng kama, he was drying his hair using a white towel.

“Sino ’yang ka-text mo?” He asked curiously.

“Uh, si attorney Zia.”

“What did she tell you?”

Inilapag niya ang cellphone sa lamesa sa gilid.

“Bukas na raw tayo umuwi dahil…” Gumapang si Zyron sa kama. “… d-dahil bumigay daw ang tulay sa Bayan at malakas ang ulan.”

Zyron trail a kiss to her legs up to her thighs. Napahugot ng malalim na hangin sa dibdib si Jean nang umangat ang halik ni Zyron sa tiyan niya, paangat sa ibabaw ng dibdib.

“This is the first night we will sleep together in one bed. I want this night to be memorable, baby.” Bulong ng kasintahan at tuluyan ng pumaibabaw sa kanya.

“Umm,” a soft moan escaped her lips when Zyron massage her breast and claim her lips with his.

14 ~ Warn (SPG)

CHAPTER FOURTEEN

NAKAPIKIT ang mga mata ni Jean habang madamdamin na sinasabayan ang galaw ng labi at dila ni Zyron. He was kissing her with so much passion and heat.

Ang isang palad ng kasintahan ay malayang minamasahe ang magkabilang dibdib niya habang ang isa naman ay pumailalim sa panty niya.

Iniliyad ni Jean ng bahagya ang katawan nang matumbok ng daliri ng binata ang sensitibong parte sa pagitan ng kanyang mga hita.

“Hmmm,” she bit his lips when he started rubbing her femininity using his fingers.

Mabagal na ikinakalat ng daliri nito ang madulas na likido sa buong pagkababae niya na sanhi lang ng halik at haplos ng kasintahan sa kanya.

“You’re wet.” Zyron whispered, brushing his lips on hers. “Hmm,” mas lalo nitong pinadulas-dulas ang daliri sa kabasaan niya. “Can I lick you?”

Her cheeks burned together with her body. She’s on it again, the excitement and anticipation is eating her.

“S-Saan?” Nautal ang mahina niyang boses, napapaawang ang labi dahil sa daliri ni Zyron na nakakaliyong naglalaro sa buong pagkababae niya.

She’s really wet, really turn on and she felt like she’s ready to give her body again to him.

Ang dati ng malamig na silid ay mas lalo lang lumamig dahil sa lakas ng ulan sa labas. Ang tanging tanglaw lang nila ay ang lampshade sa gilid na lamesa ng kama. Gayon pa man ay hindi nakawala sa paningin ni Jean kung paano unti-unting bumaba ang ulo ni Zyron sa leeg niya pababa sa dibdib.

Wala sa sarili na ibinuka niya ang mga hita para mas bigyan laya ang kasintahan sa nais nitong gawin sa kanyang katawan. She watch him kissing every part of her body, from her chest, to her stomach and down.

“Zy…” she called his name softly while looking back on him, he bite the garter of her short short and remove it down slowly.

Napatingala si Jean nang tuluyan ng mahubad ng kasintahan ang saplot niya kasama ang underwear. Lumapat sa sensitibong parte ng kanyang katawan ang lamig.

“You shaved.” Nag angat ng tingin sa kanya si Zyron mula sa kanyang puson.

Nahihiya na tumango siya, hindi na makatingin ng deretso sa kasintahan. Hindi naman sa may pinaghahandaan siya, kaya lang ay… mas maganda siguro kung mag shave siya kaya iyon ang ginawa niya.

“You did it for me?” There’s a hint of amusement on his voice.

“H-Hindi naman. Okay lang naman siguro ’yan?” Medyo alanganin tuloy siya.

“Well, shaved or not, I don’t mind, baby, I will still eat you.”

Napahugot siya ng hangin sa dibdib at tumango. Okay lang naman pala ang ginawa niya.

“O-Okay.”

“Can you ride on my face instead?” He asked, kissing her thighs.

“Huh?” Parang may kung anong pumintig sa kanyang pagkababae.

“Or, just turn around? Like this.” Zyron guide her.

Hinawakan siya nito sa bewang at pinadapa. Napalunok si Jean nang ipinatukod nito ang mga siko niya sa unan at nakapaluhod ang kanyang mga tuhod sa malambot na kama. Behind her was Zyron. She could feel his minty breath on her femininity.

“This is much better.” Then he gently slap her butt cheek and squeezed it.

“Zyron! Oohh!” She gasped when she felt his tongue on her womanhood.

Zyron palm was place above her back, pinning her down while the other one was squeezing her butt cheek, he was licking her from behind.

Naisubsob ni Jean ang mukha sa unan nang mag umpisa ng maglumikot ang dila ng kasintahan sa kanyang pagkababae.

“Oohh, Zyron… mmm!”

Her womanhood is throbbing so bad the way Zyron lick it. Alam na alam ng binata kung paano siya paligayahin, kung paano palabasin ang malalakas niyang ungol.

“Ahhh, y-yes, ohhh…” she was bitting the pillow to control a loud moan.

Her knees was shaking already. Ang mabilis na pagdila ng kasintahan sa hiwa ng pagkababae niya ay mas lalong nagpapahina ng kanyang tuhod pero nagpapalakas ng kanyang ungol.

“Aaahhh, Zyron! B-baby…”

Mas lalo niyang naisubsob ang mukha sa unan nang hawakan ng kasintahan ang pisngi ng pang upo niya, bahagyang pinaghiwalay bago tinudyo-tudyo ng dila ang butas ng kanyang pagkababae.

She gripped on the pillow and felt the tip of his hot tongue teasing her entrance. Pinatigas nito iyon at nakakaliyong ipinapasok at inilalabas sa entrada niya.

He was tongue f*cking her from behind and that’s when she lost her mind.

“Ooohhh, baby! Ummm!”

Ang malakas na ulan sa labas, at ang nagpapaligsahan sa lakas na kulog at kidlat ay hindi niya na alintana pa. She was out of her mind already, all that matters to her is the pleasure that Zyron was giving her at the moment.

Nanginig ang mga hita ni Jean nang ilang ulit na ipinaranas sa kanya ng kasintahan ang ligayang hatid ng dila nito sa kanyang pagkababae.

Her gripped on the pillow tightened and focus on her upcoming release.

“Zy! Baby! Ohhh!”

Jean arched her body and let her orgasm squirted on his mouth.

It was always tiring but very satisfied.

“Sorry, baby.” She heard Zyron muttered before she felt him sliding his big c*ck inside of her.

Her lips parted in pleasure as he filled her with his hardness.

Nahihirapan na nilingon niya si Zyron, he was kneeling in bed, thrusting slowly behind her. He was tilting his head back a bit, while closing his eyes and his sexy lips were parted, as if gasping for air.

He’s naked, his broad chest is very impressive. Ang matitigas na braso at ang mga galit na ugat do’n ay tila karahasan ang hatid, na mahigpit lang na pinipigilan.

Maingat pero may diin ang pagkakahawak nito sa balakang niya, malayong-malayo sa rahas na nakita niya sa braso nito.

“Aaahh! Ahh! Aahh!”

Jean can’t stop her loud moans when Zyron started thrusting from behind. Tinatanggap niya ang rahas ng bawat pag ulos ng kasintahan sa pagkababae niya, rahas na nagbibigay ligaya sa kanya.

“Zyron! Zyron! Ooohh!”

She felt his grip on her hips, pinipilit nitong maging maingat sa paghawak sa kanya at pag ulos sa loob niya, ngunit tinatalo ito ng matinding pagnanasa at kasabikan na maangkin siya sa paraan na gusto nito.

She was bitting her lips as Zyron take her roughly from behind. His roughness in bed tonight please her. It must be the alcohol he drunk, he became very aggressive and beast in bed. Gone the gentleness.

“Y-Yes, uummm! Zyron! Ahhh, baby!”

Ang langitngit ng kama at ang tila binagyong comforter ay nagpapatunay na marahas nga ang ginagawa nila. Her boobs were bouncing and all she can do is hug the pillow and moan while her boyfriend is taking her from behind, roughly, drunkly and lustily.

“Zyron! Hmmmm!” She bit the pillow when she felt another orgasm is coming.

“I’m close, baby.” His husky voice was so sexy.

Nang isagad ng kasintahan ang pagkalalaki sa loob niya ay hindi niya na napigilan pa ang sarili. She let her orgasm exploded, close her eyes tightly and while gasping.

He buried his c*ck deeper inside of her after a few moment before she felt the familiar sensation inside of her. It was hot… he did it again.

They did it again without protection.

NANGANGAMBA na binibilang ni Jean ang araw kung kailan una at huli silang nagtalik ni Zyron at ang huling monthly period niya.

Napapanguso siya dahil hindi niya matandaan kung kailan siya huling nagkaro’n.

“What are you doing?”

Nag angat siya ng tingin kay Zyron. Tumabi ito sa kanya sa rattan na duyan na inuupuan niya. It was Saturday afternoon, nobody is there but them. Ang lola’t-lolo niya ay nagpunta sa Bayan para mag grocery.

Hindi na bumalik si Zyron sa Maynila simula nang maging sila. Sa Isla at sa mansyon sila palagi. Hindi sila mapaghiwalay na kahit sa eskwelahan ay hatid sundo siya nito.

“Hindi pa yata ako nagkakaro’n.”

Nalilito at pilit niyang inaalala ang mga kaganapan sa pagitan nilang dalawa. Nakakairita ang pagiging makakalimutin niya.

“Your monthly period?”

Sinulyapan niya ang binata tapos ay umirap. Ibinalik niya ang tingin sa kalendaryo ng iPhone na hawak.

“Ang natatandaan ko, nagkaro’n ako bago ako mag Birthday.” Magkasalubong na ang mga kilay niya, iritado na talaga. “Nung isang buwan pa ’yon.”

Zyron suddenly massage his jaw, his eyes were on the sea. He rest his back at the hammock, made it swing a bit.

“Tsk,”

Inis na itinapak niya ang mga paa sa buhanginan para lang ihinto ang pag ugoy ng duyan.

“What?” He noticed her mood.

“Nakakahilo, e. Wag kang gumalaw.”

“Oh, okay.” Then he remain to his position, he was watching her carefully.

“Bago matapos ang buwan, dapat magkaro’n na ako. Kung hindi…” She glared at him. “Lagot ka sa’kin!”

Bahagya itong napangiwi sa pagbabanta niya.

Paano kung mabuntis nga siya? They didn’t use protection! Haplusin lang siya ni Zyron ay nawawala na siya sa katinuan, hindi niya na naiisip ang gumamit ng proteksyon.

They are very active and aggressive in sex. They do it every time they get the chance. They even did it inside his car!

“Paano kung hindi?” Naninimbang na tanong nito.

Umahon ang kaba sa dibdib ni Jean. Ang iritasyon, pagkabahala at takot ay naghahalo-halo na. Para siyang na-trap sa loob ng elevator, na walang ibang dapat gawin kundi ang maghintay na bumukas ulit ’yon.

It’s like waiting to her menstruation period to arrive, what if it will not? Her heart was beating nervously at that thought.

“Ayoko pa. Hindi pa ako handa para sa bagay na ’yan.”

Nakakapangsisi na sa ganitong sitwasyon niya lubos na natatanto na una palang ay mali na ang pakikipagtalik sa hindi niya pa naman asawa.

Nakakapangsisi na pinasok niya ang bagay na iyon nang hindi lubusang handa sa anuman ang kalalabasan ng kapusukan niya, nila.

Nakakapangsisi na sa huli, siya pala itong hindi pa kayang humarap sa mga responsibilidad na maaaring dumating ng maaga sa kanya.

She’s too young to take the responsibility of being a mother.

Ni hindi niya nga alam kung paano maging ina dahil lumaki siyang walang gano’n. Paano siya magpapaka ina sa magiging anak niya kung kahit siya ay hindi naranasan na magkaro’n niyon?

“Hindi rin ako handa para sa bagay na ’yon, Jean, pero para sayo, para sa magiging anak natin, I will take the responsibility of being a father with all my heart.”

Napatingin siya kay Zyron. He said those words sincerely. Ang malamlam na mga mata ay nagsasabi sa kanyang handa ito sa anuman ang kahihinatnan ng ginawa nila. Na handa itong isakripisyo ang pagiging binata para sa kanya at sa magiging anak nila.

She suddenly felt hurt. Sumisikip ang puso niya sa nakikitang sinseridad sa mga mata ng kasintahan. Ang sakit isipin na handa ito sa mga responsibilidad, samantalang siya ay hindi.

Hinawakan ni Zyron ang mga kamay niya. Mariin na ipinikit niya ang mga mata nang umahon ang matinding emosyon. Guilt, hurt and regrets, all in one.

Guilt, because she wasn’t ready to take the responsibilities of being a mother and building her own family, when in fact, he’s ready for that.

Hurt, because it was so selfish of her for choosing herself to be free from all of these, while he was choosing her and their future together, even it would take his freedom as a single man.

Regrets, because she was so careless, she didn’t think about the consequences of what they did. Na sa huli, mas nangingibabaw ang kagustuhan niyang sana wala… walang mabuo.

“Hush,” Panay ang alo sa kanya ni Zyron.

She was crying on his chest like a little girl. The emotions was too much to handle. Her mind was filled with so many thoughts about early pregnancy.

“P-Paano kung…” Humikbi siya, hindi na nais tapusin ang gustong sabihin.

“We are not sure yet. Besides, I won’t leave you if ever you’re pregnant. I know this is too early for you, but we will face this together. Okay?”

She keeps on sobbing and crying on his chest. Zyron was caressing her back and kissing her head.

“I was careless, but I’m not sorry for this. You are my responsibility. I won’t run away from you. I promise you that, baby.”

She hold on to his words, but that doesn’t mean that she wasn’t scared anymore. Still, she wasn’t ready. Na kung pwede lang ay sana hindi naman talaga siya buntis, na baka nag overthinking lang siya.

HABANG LUMILIPAS ang mga araw ay mas lalong binabalot ng pangamba si Jean, kahit sa klase nila ay hindi siya makapag focus.

“Tulaley ka na naman.” Puna sa kanya ni Bert.

Jean shook her head. This is not good. She thinks too much even at night. Kinakatulugan niya nalang ang pag iisip kung kailan siya dadatnan. Naniniwala siyang delayed lang siya. Natatakot din siyang gumamit ng pregnancy test kahit ilan beses na siyang sinabihan ni Zyron.

“May iniisip lang.”

“Ano?” Agresibo itong lumapit sa inuupuan niya.

Medyo maingay sa loob ng classroom dahil wala pa ang susunod na professor nila. Sumasakit ang ulo niya sa ingay sa paligid.

“Gusto ko ng mag bakasyon.”

“Ako rin! Ilang linggo nalang bakasyon na! I’m so excited!” Bert really looks excited. “Saan ba kayo magbabakasyon ni Zyron?”

Napairap siya nang mabanggit ang pangalan ng kasintahan. She didn’t reply yet to his messages, she felt a bit suffocated with his presence all of a sudden.

“Hindi ko alam sa kanya.”

“Ay, may LQ?”

Naramdaman yata ng kaibigan ang lamig sa kanya. She lazily rest her back on the chair and heave a sigh.

“Wala.”

“Wala ka lang sa mood, gano’n?”

“Parang gano’n na nga. Isa pa, parang mas gusto kong sumama sa pinupuntahan ni Doktora Lilian kapag bakasyon. Sa mga Medical Mission niya.”

“Pwede rin! Libre naman ang pagkain at accommodation dun, di ba? Tapos nagbibigay din siya ng daily allowance sa mga sumasama, pero pili lang.”

“Gusto mo sumama tayo?” Bigla siyang nakaramdam ng excitement.

Bert eyes twinkle. “Sure! Para na rin tayong nagbakasyon kahit isang linggo lang! Nakatulong pa tayo.”

“Sige, sasabihin ko kay doktora kapag bumisita kami sa mansyon nila.”

“Ganda mo talaga, girl!” Sinuklay-suklay na naman nito ang buhok niya. “Pormal ka talagang ipinakilala ni Zyron sa pamilya niya. Seryosohan na talaga ’yan.”

Napangiti lang siya. Seryosohan na nga siguro talaga. Seryoso na talaga sa kanya si Zyron, nararamdaman niya naman ’yon.

SA BENCH malapit sa parking lot niya hinintay si Zyron. Sumaglit lang sa Mall ang kasintahan dahil nagpabili siya ng milk tea.

She was browsing on her inactive social media account when an unfamiliar girl approached her.

“Hi, Jean, right?”

She’s sure that the girl wasn’t a student. She’s wearing a casual dress and her make ups is on the right places of her face.

“Yes.”

Sa likod ng babae ay nakita niya ang papasok sa gate na sasakyan ni Zyron kaya tumayo siya.

“Oh,” Nilingon din nito ang sasakyan ng binata. “Waiting for Zyron?”

Tumaas ang isang kilay ni Jean, nakakaramdam na naman ng iritasyon.

“Oo.”

“I see. Ganyan talaga ’yan sa mga babae lalo kapag interesado siya. Hindi na ’yan bago sa’kin.”

She could almost see the girl smirking as if telling her that she knew Zyron too well and how he’s to women.

“He’s my boyfriend. Hindi ka ba na-inform?”

Call her rude, but damn, this girl was annoying.

Nakita niya ang gulat na rumihistro sa mukha nito ngunit kaagad din nawala at nanlalait na tinignan siya mula ulo hanggang paa, saka ibinalik sa mukha niya.

Taas noo niyang sinalubong ang tingin nito, na kahit sa sarili niya ay alam niyang hindi nito kayang pintasan ang itsura niya.

“Well, he really has a good taste.” The girl said, parang lason pa rito na umamin na maganda nga talaga siya. “But girl, may I remind you that Zyron never stick to a one woman. You will see, eventually, he will only break your heart.”

“Did he break your heart?” There’s a sarcasm on her voice. “Pinakitaan ka rin na espesyal ka? Tapos sa huli, ipinagpalit ka sa iba?”

“How dare you!”

Umatras siya nang makita ang galit sa babae. She looks over her shoulder and saw Zyron parked his car.

“’Yon siya, o.” Turo niya kay Zyron na kalalabas lang ng sasakyan, may dalang milk tea niya. “Humingi ka ng closure para makapag move on ka na.”

Nang mapansin ni Zyron na may kausap siyang babae ay bumilis ang lakad nito papunta sa gawi niya. Umirap siya sa hangin. Hanggang dito ba naman ay sinusundan ito ng mga naging babae nito. Mukhang taga Maynila pa ang babae sa harap niya.

“Stay away from him. I warn you, he will only break your heart in the end. Your enemy is just around, watching both of you. Be careful.” The woman said before she hurriedly walked away.

“Who’s that? What did she tell you?” Zyron asked as he watch the woman’s back, walking away.

“Ex mo?”

“I don’t remember.” He looks confused, too. “Ano ang sinabi sayo?”

Mataman niyang pinagmasdan ang kasintahan. He seems worried, he was bitting his lips, he’s aware that she was staring at him.

“Ang gwapo mo pala ’no.” She praised, making him groan.

“Uh. Baby, stop ogling at me.”

Uminit ang pisngi niya, sabay napanguso at napatingin sa milk tea na hawak nito.

“Akin na nga ’yan.” Kinuha niya ’yon at inamoy pa. “Bat ang tagal mo? Nambabae ka sa Mall?”

Zyron eyes widened, he almost gasp at her remark. Uh, so cute.

“Hinding-hindi ko na kayang tumingin sa ibang babae bukod sayo. No way! Ngayon pa? Na magkaka-baby na tayo.” He shook his head before he guide her to his car.

15 ~ Video

CHAPTER FIFTEEN

THINKING about her monthly period is very stressing. Kaya marahil hindi siya dinadatnan pa ay masyado siyang nag-iisip, sabayan pa ng nalalapit na final exam nila kaya mas na-busy siya ng husto para sa paghahanda.

“Why you didn’t answer my phone calls?” Bungad sa kanya ni Zyron nang salubungin siya. “I’m worried.”

Humugot ng hangin sa dibdib si Jean para kontrolin ang iritasyon. Ang bigat bigat ng pakiramdam niya, pagod na pagod siya buong araw. Hindi niya rin gusto ang bungad sa kanya ng kasintahan.

“Marami kaming ginawa kanina. Hindi ko na napansin na tumatawag ka pala.”

Ang mga mata nito ay naninimbang, ilan sandali siyang pinagmasdan bago marahan na kinuha ang kamay niya, hinila siya palapit dito.

“Ayos ka lang ba?”

Umiling siya. Kailanman ay hindi niya inilihim kay Zyron ang labis niyang pag-iisip sa pagdating ng monthly period niya.

“Napapagod ako. Gusto ko ng umuwi para makapagpahinga.”

Zyron nod his head. Kinuha nito ang bag niya at hawak kamay na naglakad sila papunta sa sasakyan nito.

Sa sobrang pagod ay hindi niya na rin napigilan na matulog sa byahe. Naalimpungatan lang siya nang huminto na ang sasakyan, sa Isla.

Zyron was the one who unbuckled her seatbelt. Tahimik ito na nakamatyag sa kanya, na para bang may gustong sabihin pero pinipigil lang dahil baka mainis na naman siya.

Pinagbuksan siya nito ng pinto at inalalayan siyang makababa, ito na rin ang nagdala ng bag niya hanggang sa bahay nila.

“O, bat parang namumutla ka, apo?” Puna sa kanya ng Lola Rosita matapos siyang magmano.

“Pagod lang po, la. Ang daming ginagawa sa eskwelahan, malapit na po ang finals namin.”

Even her grandmother noticed her mood. Gustuhin niya mang isawalang bahala ang pag-iisip sa pagdating ng monthly period niya, hindi niya talaga maiwasan.

Umaabot pa sa punto na sa tuwing umaga ay tinitignan niya ang panty niya kung may dugo na, kaso palagi siyang bigo. Kaya tuloy matamlay palagi ang bungad ng araw sa kanya.

“Oo nga pala. Malapit na rin ang sembreak, makakapagpahinga ka na. Konting tiis nalang, apo.”

“Opo,” Pinilit niyang ngumiti. “Pahinga muna ako, la, ha?”

“Sige. Gigisingin nalang kita kapag kakain na.”

Tinignan siya si Zyron na tahimik lang, naghihintay na pansinin niya.

“Matutulog muna ako. Ikaw?”

“Babantayan kita.”

Narinig niyang natawa ang lola Rosita niya na may hinihimay na gulay sa lamesa. ’Yon siguro ang ulam nila mamayang gabi.

“Ano ba ang tawag dyan, Zyron? Clingy ba? ’Yung panay ang lapit at dikit sa kasintahan.”

Napanguso siya, lalo at nang tignan niya si Zyron ay napakamot ito sa kilay. Oo nga ’no, mas mahilig dumikit at lumapit ang kasintahan niya kesa sa kanya.

“Opo, la. Clingy ’to si Zyron, e. Akala naman mawawala ako.” Tudyo niya pa, nakakaramdam ng tuwa dahil halatang hindi komportable ang binata sa pang aasar nilang mag lola.

“May magnet ka yata apo na humahatak kay Zyron palapit sayo.”

She playfully poked Zyron’s waist. His eyes wide a bit because of what she did.

“Stop that.” His lips protruded. “I just want to watch you. Wala rin naman akong gagawin.”

“Sige na nga. Tara.”

“Buksan niyo lang ang pinto.” Bilin ng lola niya kaya nagkatinginan sila ni Zyron.

Nahiya siya bigla. Ano ba ang iniisip ng lola niya? May gagawin silang kababalaghan ni Zyron sa kwarto niya?

“Sure, lola Rosita.” Si Zyron, tinignan siya at pilyong kinindatan, may lihim na balak pa yata.

Pagkatapos niyang magbihis ay saka lang niya pinapasok ang binata sa silid. Nakabukas din ang pinto, pero hindi naman sila tanaw sa sala at kusina.

Napapagod na humiga siya sa kama habang si Zyron naman ay nakaupo medyo sa paanan niya.

“Do you wanna go to Clinic?” His voice was low.

He started caressing her feet up to her legs, massaging it, making her feel relax and sleepy.

Ipinikit niya ang mga mata at umiling.

“Ayoko. Stress lang ako kaya hindi pa ako nagkakaro’n.” Mahina rin ang boses niya, halos pabulong na. “May nabasa ako na kapag stress ang babae, nagiging sanhi rin ’yon ng pagka delay ng monthly period.”

“No morning sickness?”

“Wala naman? Normal lang.”

“Just mood swing? And the cravings?”

Nanatiling pikit ang mga mata niya, nagpapaantok na talaga. He keeps on massaging her feet and legs lightly using his one hand. He knows how to massage.

“Oo, normal lang din yata ’yon? ’Yung kain nang kain kapag stress.”

“Normal din na palagi kang naiinis sa’kin?” May himig na kung ano sa boses nito, nagtatampo na nalilito. “Normal din na hindi mo madalas sinasagot ang mga tawag ko?”

“Nagtatampo ka?”

“A bit.”

Tumagilid siya ng higa, kaya gilid ng binti niya na rin ang minamasahe ng kasintahan.

“Sorry na. Promise, pipilitin ko ng sagutin ang mga tawag mo kapag nasa eskwelahan ako.”

Hindi na ito nagsalita pa. Ipinagpatuloy nalang ang ginagawa sa paa at binti niya hanggang sa makatulugan niya nalang ’yon.

GUSTONG tumili ni Jean sa saya habang nasa loob ng banyo. There’s a little blood on her underwear and it made her day! Sabi na nga ba at delayed lang siya.

She was smiling while preparing to go to City Hall. Ngayong araw naka schedule ang pakikipag-usap niya sa sekretarya ni Mayor Luke, may magandang balita raw para sa kanya.

“You’re smiling now.” Zyron kissed her lips.

Pinanlakihan niya ito ng mata dahil sa biglaang paghalik nito, mabuti at hindi naman napansin ng lola niya na nasa labas din, nagwawalis.

“Meron na ako.” She mouthed happily at him.

She saw the glint of disappointment on his eyes, as if that wasn’t a good news to him. Sa huli, nawala ang disappointment sa mga mata nito at napalitan ng pagkagiliw sa nakikitang saya at sigla sa kanya.

“I don’t know if that’s a good news or what. But, if it’s makes you happy, I’ll support you.”

“Thank you.” Malambing na yinakap niya ito sa braso.

The side of her boob touches his hard arm, she like the feeling. Sanay na siya sa pagdidikit ng katawan at balat nila, may kakaibang spark.

THEY ARE in the Mayor’s Office. Si Zyron ay komportableng nakaupo sa katapat niyang upuan, habang siya naman ay parang pinagpapawisan. Maganda naman daw ang balitang sasabihin sa kanya, excited lang yata siyang malaman kaya ganito ang nararamdaman niya.

“Good day.” Pagtingin niya sa pinto ay pumasok si Mayor Luke, sa labas ay naiwan ang bodyguard nito.

“Good day, po, Mayor Luke.” She greeted politely.

He nod then patted Zyron’s shoulder as a greet.

“So,” naupo ito sa swivel chair sa harap nila. “I am the one who will discuss the good news. Is that okay to you, Jean?”

“Opo, opo naman.” She can feel her excitement.

“Let’s start.” Zyron is being impatient again. “Sabihin mo na.”

Mayor Luke leered at his brother then went back his attention to her.

“Well, this is about your scholarship, Jean. I want you to know that there’s one private person who is willing to finance all your expenses in school.”

Hindi niya mapigilan ang sarili kundi ang mamangha sa narinig. She even hold Zyron’s hand to let him know how surprise and happy she is at the moment.

“Wow,”

“Yes, that’s wow.” Mayor Luke chuckled, she saw him glanced at Zyron then smirk after. “This will help you and your family, wala kang ibang gagawin kundi mag aral ng mabuti at panatilihin ang matataas na grado.”

“Opo, makakaasa po kayo.” Gusto niyang magtatalon-talon sa tuwa, pinipigilan niya lang dahil kaharap ang respetadong Mayor.

“Isa pa, ang tao na rin na ’yon ang bahala sa mga gagastusin mo kapag nag OJT ka na, matagal pa naman ’yon. Right now, take this.”

He get something on his drawer and handed her a white envelope.

Kinuha niya ’yon at ipinakita kay Zyron nang nakangiti. She show him how happy she is through her eyes and smiles.

“Open it baby.” He urged gently.

Jean excitedly open the envelope and saw an ATM card with her complete name on it.

“S-Sa akin po talaga ito?” Ipinakita niya pa ’yon kay Mayor.

“Yes. You can check the balance later. Your monthly allowance will be sent every…” Mayor Luke glance at Zyron, then rested his back on his swivel chair. “I think, first week of the month.”

“May monthly allowance pa po ako na matatanggap?” She’s in awe!

“Yes.” Mayor Luke shrugged his shoulder. “We only approved 20-30,000 monthly even the sponsor wanted it to be 50,000. But, if 30,000 is not enough, we can send a letter to that person and tell him to make it 50,000 monthly.”

“Sapat na po ang 20,000.” Mabilis na agap niya. “Sobra-sobra na nga po ’yon. Hmm, marami pong salamat, Mayor. Pwede po ba akong gumawa ng letter para sa sponsor ko? Magpapasalamat lang po ako.”

“Sure. Bring the letter here in my office and I will give it personally to your sponsor.”

“Sige po!”

Tinignan niya si Zyron na kanina pa hindi inaalis ang tingin sa kanya. Matamis niya itong nginitian, buo na talaga ang araw niya.

Hindi niya bibiguin kung sino man ang sponsor niya, mag-aaral pa siyang mabuti at papatunayan na deserve niya na siya ang piniling tulungan sa mga gastusin sa pag-aaral niya.

’YUNG SAGLIT na kasiyahan na naramdaman niya nang makitang may kaunting dugo sa underwear niya ay nawala rin kaagad dahil hindi na nadagdagan ang dugong ’yon.

“Bakit gano’n? Hindi natuloy.” She keeps on complaining to Zyron.

“Try to use pregnancy test, I wanna make sure. Please?”

Pagod na sinulyapan niya lang ang kasintahan at muling ibinalik ang tingin sa mga alon sa harap nila.

“Natatakot ako.” Pag amin niya.

“Nandito naman ako. Hindi ka dapat matakot. Papanagutan kita.”

Kinagat niya ang pang ibabang labi, naiiyak na naman. Nagbaba siya ng tingin sa mga buhangin sa kanyang paa. Kapwa sila nakaupo sa dalampasigan, masinsinan na nag-uusap.

“P-Paano kapag b-buntis nga ako? Ano ang gagawin natin? Paano na ’yung pag-aaral ko?”

“Listen, baby.” Zyron made her face him by cupping her face with his palms. Ang mga mata nito ay sobrang nangungusap.

“You can continue your study even you’re pregnant if you like. You can also continue it after you give birth. I will always be here to support and help you to fulfill your dreams. I know, this is scary for you, but as long as you have me, there’s no reason for you to be scared. Please, baby, trust me.” He begged, then made their forehead kissed.

Pareho nilang ipinikit ang mga mata. Ang marahan na hampas ng alon at ihip ng hangin lang ang tanging pumupukaw sa katahimikan ng Isla.

Hinawakan ni Jean ang mga kamay ni Zyron na nasa kanyang pisngi, pinipilit na alisin ang takot sa dibdib.

“H-Huwag mo akong iiwan. Hindi ko yata ’to kakayanin na mag isa.” Nanginig ang boses niya.

Unti-unti ay pilit niyang tinatanggap ang posibilidad na baka nagdadalang tao nga siya. Kung oo, dapat ay ihanda niya na ang sarili sa mga pagbabago sa buhay niya.

“Pareho natin ginawa ’to, pareho rin nating haharapin. Hindi kita iiwan. Hindi kita bibitawan.” Hinalikan siya nito sa noo at tungki ng ilong.

“Mahal kita.” Madamdamin na bulong ni Zyron bago siya pinatakan ng magaan na halik sa labi.

Mas lalo siyang napapikit, dinama ang matamis na halik at ang mabilis na pintig ng kanyang puso.

Totoo silang nagmamahalan. Ang pag-ibig nito para sa kanya ay alam niyang hindi huwad. Ito ang klase ng pag-ibig na gusto niya, tunay at hindi siya bibitawan.

“Mahal din kita, Zyron.” She whispered softly and let the man she love claim her lips again.

SA ESKWELAHAN si Jean inaatake ng pagkahilo at paminsan-minsan na pagduduwal. She didn’t try yet using a pregnancy test, in fact, she’s still in denial.

“Ang putla mo, girl. Ano naman ba kasi ang kinain mo?” Si Bert na problemado sa kanya. “Dalhin na ba kita sa Clinic? Baka bumagsak ka nalang bigla, hindi kita kayang saluhin. Jusko! Nakakaloka ka!”

“Mawawala rin ’to, wag ka ng maingay dyan.”

Nakaupo sila pareho sa bench, katatapos lang nilang mananghalian. Sobrang init kaya rin siguro siya nahilo.

“Tumatawag ’yung jowa mo.”

She glanced at her cellphone and saw Zyron’s calling. She ignored it.

“Tatawagan ko nalang siya mamaya kapag maayos na ang pakiramdam ko. Mag-aalala lang ’yon sa’kin kapag nalaman niya na ganito ang kalagayan ko.”

But Zyron won’t stop. Tumawag ulit ito.

“Baka importante? Sagutin mo na, Jean.”

“Mamaya.” She ignored it again and let herself calm, umiikot pa ang paningin niya.

“Ano na naman ang meron? Ba’t nagkakagulo ang mga impaktita sa paligid?”

Pinilit niyang inilibot ang paningin, may mga grupo ng istudyante sa hiwa-hiwalay na parte ng eskwelahan, may mga komosyon at tila may pinagkakaguluhan.

Her head was spinning so bad. Napahilot siya sa sintido niya at mariin na napapikit. Kung wala si Bert sa gilid niya, baka natumba na siya sa inuupuan.

“Hoy, Jean, ano? Kaya mo pa ba? Dadalhin na talaga kita sa Clinic! Wag mo kong tinataranta!” Alerto at taranta na ang kaibigan. “Gaga ka, ang putla mo na! Ano ba? Nahihilo ka pa?”

“Hay, grabe! Hindi ko kinaya.” She heard a students commotion around them.

Dahil nakapikit kaya wala siyang ideya sa nangyayari sa paligid. Ang mahalaga sa kanya ay pawalain ang hilo na nararamdaman.

“Napanood niyo na ba?” A voice of a girl approached them, but she remain closing her eyes.

“Ang ano?” Masungit ang boses ni Bert.

“Yung video scandal ng anak ni Gov. si Zyron.”

Her heart race automatically as she heard Zyron’s name. Kahit hilung-hilo na ay pinilit niyang buksan ang mga mata, nasilaw pa sa sikat ng araw.

“Anong video scandal ang pinagsasabi mo dyan?” Namewang si Bert.

“Ito, o.”

The girl showed them the cellphone’s screen, at dahil nasisilaw pa ay hindi niya pa masyadong maaninag.

“ Oh, yes! Yes! Oh !“ That was a loud moan from a woman who obviously having sex.

Kumalampag ng husto ang dibdib niya sa hindi malaman na dahilan.

“Ay, sorry.” Hininaan ng istudyante ang volume at muling ipinakita sa kanila ang screen.

“Omg!” Bert covered his mouth with his palm as they watch the video.

Nanginig ang kalamnan ni Jean at nanlamig ang buo niyang katawan nang lubos na maaninag ang video sa screen ng cellphone.

It was her Zyron, the love of her life… above the bed, naked, together with a familiar woman. He was roughly fucking the woman from behind who was grunting so loud.

Ang bawat ungol at ang eksenang hindi niya masikmura ay nagsilbing matinik na latigo na lumalatay sa puso niya nang paulit-ulit. Na walang kalaban-laban na tinatanggap niya ang mga matatalim na hagupit na sumusugat sa kanyang puso.

16 ~ Broken

CHAPTER SIXTEEN

THE moans and the way Zyron’s took Lyra from behind, it made her heart torn in to a million pieces. It was so sick.

Nararamdaman niya na parang may matatalim na punyal na itinatarak sa puso niya. She’s silently and slowly dying inside.

Dapit-hapon na, ngunit hindi niya magawang gumalaw sa inuupuan. Nagsisiuwian na rin ang mga istudyante. Bert was sitting beside her, hindi siya iniwan kahit na gusto niyang mapag-isa.

“May text message pala sayo si Zyron…” Nag-aalangan na sabi ng kaibigan, tinignan muna ang reaksyon niya ngunit nanatiling blangko ang mukha niya. “Ipinasundo ka sa isa sa mga driver nila, papunta na raw dito.”

Maingat na hinagod ni Bert ang likod niya, katatapos niya lang umiyak at pakiramdam niya ay hindi pa sapat ang mga luha na inilabas niya para mabawasan ang mabigat na nakadagan sa dibdib.

Pinagtaksilan ba talaga siya ni Zyron? Kailan nangyari ang pagtataksil nito? Kung simula nang maging sila ay hindi niya na matandaan na umalis sa tabi niya ang binata.

Kaya paanong nagkaro’n ito ng sex scandal? Kung kulang nalang ay mag live in sila ni Zyron dahil palagi silang magkasama?

“May nabasa ako na few months ago lang daw ang video pero… may part 2 pa raw, ’yung sa birthday bash daw ng kaibigan ni Zyron sa Maynila nangyari ’yon. Mas bago raw ’yon, threesome.” Maingat ang bawat salita ni Bert.

Siya naman ay nanatiling walang imik. Tahimik ngunit gulung-gulo ang isip niya.

Ang panghihilo ay sinasabayan ng masasakit na pintig ng puso niya at nakakaramdam din ng kaunting tila kirot sa bandang tiyan. Hindi niya masigurado kung saan parte na ba ng katawan niya ang talagang nasasaktan.

“Nawala nalang bigla ang video makalipas ang halos dalawang oras simula nang lumabas ’yon. Pero marami na ang nakanood, may mga screenshot na rin na nagkalat sa social media. Si Lyra ’yung kasama niya sa video.” Malungkot ang pagbuntong hininga ng kaibigan.

Kinagat ni Jean ang pang-ibabang labi nang mangilid na naman ang luha sa magkabilang gilid ng kanyang mga mata. Ayaw niyang paniwalaan ang video, pero alam niyang totoo iyon, si Zyron ’yon at hindi edited.

Pilit niya parin inaalala kung may pagkakataon ba na umalis si Zyron simula nang naging sila, baka dun nangyari ang pagtataksil ng binata.

“Jean,” Napukaw lang siya nang may tumawag sa pangalan niya.

Pagod na nag-angat siya ng tingin kay Doktora Lilian, she saw the glint of sadness on her eyes. Marahil ay alam na rin nito ang tungkol sa video.

“Halika na, ihahatid ka na namin.”

Kinuha ng bodyguard na kasama nito ang mga gamit niya. Siya naman ay wala sa sariling sumunod kay doktora papunta sa itim na SUV.

“Bert, thank you, ha.” Matamlay na paalam niya sa kaibigan.

“Magpakatatag ka, okay? Tawagan mo lang ako kapag kailangan mo ng kausap.”

Hindi niya napigilan at napayakap sa kaibigan, napaiyak. She appreciate his effort to stay beside her for hours, he comforted her like his real sister.

“S-Salamat ulit dahil h-hindi mo ako iniwan.”

Napapadyak ang kaibigan habang magkayakap sila. Naramdaman niya rin na eksaherada itong nagpunas ng luha.

“Paiyak kang babae ka, ha! Nalulusaw ang foundation ko sayo! O, sige na, gora na kayo.”

Kumalas ito ng yakap sa kanya tapos ay inayos-ayos ang buhok niya, pinunas-punasan din ang luha sa pisngi niya.

“Okay lang ’yan, magandang maganda ka pa rin kahit may mga luha sa mga mata mo. Matutuyo din ang lahat ng ’yan. Basta, maging matatag ka lang. Kaya mo ’yan, Jean.”

Humihikbi na tumango-tango siya kaya naglaglagan na naman ang mga luha sa pisngi.

“Sumabay ka na samin, Bert.” Dra. Lilian offered.

“Ay, hindi na po. Keri ko na po ang sarili ko doktora. Salamat po.”

“Sige, mag-ingat ka sa pag-uwi. Aalis na kami.” Tapos ay pumasok na rin ito sa SUV.

Ilang sandaling katahimikan ang namayani sa loob ng sasakyan. Ang driver at bodyguard na nakaupo sa harap ay tahimik din.

Madilim na nang inilipat ni Jean ang tingin sa labas ng bintana. Hindi rin ’yon ang daan papunta sa Isla.

“I’m sorry. We are heading to our mansion. Zyron is there.”

Tahimik na napayuko siya, mariin na ipinikit ang mga mata nang mabanggit ang pangalan ng binata. Mabilis na rumihistro sa isipan niya ang itsura nito at ni Lyra na nagtatalik, pinipiga na naman ang puso niya.

“A-Ayos lang po. Gusto ko rin siyang makausap.”

“That’s the right way to do at this moment, Jean. Alam kong kailangan niyo talagang mag usap. Zyron need to explain. Kahit ako ay hindi masikmura ang ginawa niya, paano ka pa kaya na girlfriend niya?”

Mabilis na pinahid ni Jean ang luha na bigla nalang bumagsak.

“Oh, I’m so sorry, darling.” Hinagod nito ang likod niya, nag-aalala. “This is very hard for you, I know, I can see the pain in your eyes. I hate my brother for this.”

“Hindi ko maalala kung saan parte ako nagkulang… na bakit nakayanan niyang gawin pa ang bagay na ’yon.”

Suddenly, an image of Zyron flashed her mind. Nagpapaalam sa kanya na magpupunta sa Maynila para sa isang birthday party ng kaibigan.

“I WILL be back tomorrow afternoon. I just need to be there tonight because Dwaye will throw a party.” Zyron explained, nangungusap pa ang mga mata para lang payagan niya.

“Siguraduhin mo lang na babalik ka bukas.” Humalukipkip siya. “Mag send ka ng pictures, ha. Siguradong may mga babaeng invited.”

“Hindi naman ako lalapit sa kanila. May girlfriend na ako, hindi na kita kailangan dagdagan. You’re enough, baby.” Tapos ay ninakawan siya ng halik sa labi.

Umirap siya sa hangin. Ayaw niya sanang payagan ang kasintahan, kaya lang ay ilang linggo na ito sa Isla at siguradong namimiss din makipag bonding sa mga kaibigan na nasa Maynila, kaya pumayag na rin siya.

“Pinagkakatiwalaan kita. Alam kong hindi ka gagawa ng kalokohan sa Maynila.”

“I swear, I’ll be good even you’re not around.” He even lifted his left hand as a promise. “And thank you for trusting me, I won’t ruin it.”

Kinagabihan ay nakatulugan niya nalang ang pakikipag chat kay Zyron habang nasa Club ito kasama ang mga kaibigan. Nag video call din sila para lang patunayan sa kanya na nasa VIP room ito na walang mga babae kaya napanatag siya.

But, his flight got delayed in the next day. Imbes na tanghali dapat ay nasa Isla na, pasado alas otso na ng gabi ito nakarating.

Sinuri niya ng tingin ang kasintahan. It’s weird that he suddenly avoiding her gaze. Malamlam ang mga mata na halatang kulang sa tulog.

“My head is spinning.” He complain and massage his temple. “Can I take a rest?”

“Mabuti pa nga. Mukhang hindi ka nakatulog ng maayos kagabi. Ang dami mo sigurong nainom?”

“Yeah, I was drunk and wasted last night. Fuck this hangover.”

“Sige na, magpahinga ka na.”

“You too, baby.” He said before going inside the big house, without giving her a good night kiss

that he used to do.

Paunti-unti ay nagsisink in kay Jean ang araw na ’yon. It was Dwaye’s birthday, a few weeks ago when Zyron visited Manila again.

There’s a big chance that the sex scandal happened that night, he was drunk and wasted.

She let him party and drink, but damn, she didn’t permit him to have sex with another woman!

“Ibinigay ko naman ang alam kong magpapasaya sa kanya at magpapatatag ng relasyon namin, pero bakit ganito ang isinukli niya sa’kin?”

Patuloy siya sa pagsasabi ng mga hinanakit niya. Hindi na nahihiya sa mga nakakarinig sa kanya. Ang gusto niya lang ay mailabas ang lahat ng nagpapabigat sa dibdib niya.

“Akala ko ay nagbago na siya, Jean, dahil sayo. Kaya hindi ko rin maintindihan bakit may ganito na naman. Hindi kaya matagal na ang video na ’yon?”

“Hindi ko rin po sigurado. Mas lalo po akong masasaktan kung nangyari ’yon ng kami na.”

“Sana ay hindi.”

Then she remember Bert told her that there was a part 2 of the video, its recent and it’s threesome. She can’t believe that he can do it to her. She badly need an explanation no matter how much it hurts.

Ipinahinga ni Jean ang ulo sa sandalan bago pa pumutok ’yon sa dami ng iniisip, ipinikit niya rin ang mga mata.

Nang binalot ulit ng katahimikan ang loob ng sasakyan ay mas lalo niyang nararamdaman ang tila paninikip ng puso niya, ang hapdi ay bumababa sa kanyang tiyan.

Wala sa sarili na napahawak siya sa kanyang tiyan, hindi malaman kung bakit pati ’yon ay nadadamay sa sakit ng puso niya.

“Are you alright, Jean? May masakit ba sayo?” Dra. Lilian noticed her uneasiness.

“Nahihilo lang po ako, kanina pa ito sa eskwelahan. Sa sobrang init po siguro.” Aniya, hindi na ipinaalam pa ang iba niyang nararamdaman.

“Hayaan mo at malapit na tayo. Kung gusto mo ay magpahinga ka muna bago kayo mag usap ni Zyron. Kanina pa nga ’yon tawag nang tawag sa’kin para kamustahin ka. Hindi ko sinasagot dahil galit ako sa kanya.”

Nakakaramdam na siya ng panghihina sa totoo lang. Isa pa ay nababagabag siya pasulpot-sulpot na pananakit ng kung ano sa bandang tiyan niya.

After a few minutes, they arrived at the big gate of Fuentes’ mansion. Sa labas ay hinarang kaagad ang sasakyan nila ng media. The tinted window of the SUV hide them from the medias eyes. Walang nagawa ang mga ito nang harangan ng mga gwardiya para tuluyang makapasok ang sasakyan.

Her heart was thumping badly at the sight of the mansion and the thought that Zyron was inside, waiting for her.

“Mauna ka na sa loob, Jean. May kakausapin muna ako.”

Wala sa sarili na lumabas siya sa SUV nang pagbuksan siya ng isa sa mga gwardiya.

She wasn’t really in the right mind. Ni hindi niya nga rin alam kung paano haharapin si Zyron at ano ba ang mga itatanong niya o kung makikinig ba siya sa mga paliwanag nito.

Mabagal lang siyang naglakad papasok sa mayor na pinto ng mansyon. Ni isa ay walang sumalubong na kasambahay sa kanya, hindi katulad dati na palaging may nakaabang.

The mansion was empty like her mind. Ang mababagal at mabibigat na yabag niya ay ni hindi niya marinig.

She was like a lost walking doll who don’t know exactly where to go. She let her feet dictate her, while absentmindedly counting the slow beating of her heart.

The emptiness around made her feel like  as if she was walking alone in the dark room, searching for the light.

Ang nakakabinging katahimikan ay mas lalong nagbigay laya sa kanya na pakinggan ang bawat mahapding pintig ng kanyang puso.

Jean weakly looked up in the grand staircase and saw the man who have been on her mind all day.

Umahon ang lahat ng emosyon sa dibdib niya nang makita na papalapit sa kanya si Zyron. Nag aalpasan ang lahat ng hinanakit na itinatago-tago niya sa dibdib buong araw.

Ikinuyom niya ang mga kamao na nasa magkabilang gilid niya upang mapigilan ang nararamdaman, ngunit ang gilid ng mga mata niya ay tila isang traydor sa pangingilid ng mga luha do’n.

Sinubukan nitong hawakan siya sa siko ngunit mailap na inilayo niya ’yon na animo mapapaso siya kapag nadampian ng balat nito.

“Baby—”

Isang malakas na sampal ang pinakawalan niya na solidong dumapo sa pisngi ng binata. She can’t handle her emotions anymore. Her chest was hurting so damn bad together with her stomach.

“Hindi pa ba ako sapat, ha?!” Punung-puno ng hinanakit na halos pasigaw na tanong niya.

Ang mga luha niya ay masagana at malayang bumubuhos sa kanyang pisngi, pababa sa leeg.

“Ibinigay ko naman sayo ang lahat! Ang puso ko! Ang katawan ko! Ang oras ko! Ang buong pagtitiwala ko at ang lahat lahat ng pagmamahal na kaya kong ibigay!” Basag-basag ang boses niya, nanlalabo na ang paningin dahil sa nag uuhan sa pag agos na luha mula sa mga mata.

“Pero bakit ganito?! Bakit ganyan ka?! Bakit kailangan na ganituhin mo ako?! Ano pa ba ang gusto mo?! Ano pa ba ang kulang sa’kin?! Ano pa ba ang hindi ko naibigay?” Nanghihina ang boses niya pati na rin ang mga binti, napapagod na sa bawat masakit na pintig ng kanyang puso.

Zyron closed his eyes tightly, tilting his head back. His jaw was clenching, uncontrolledly. Nang buksan nito ang mga mata ay nakita niya ang pighati do’n na nahalinhinan ng pagsisisi at sakit.

Sinubukan ulit nitong hawakan ang siko niya ngunit mapait na inilayo niya ’yon dito.

Ang namumula nitong mga mata ay nagsusumamo na sa kanya. Pero matigas siya, dahil labis na nasasaktan ay hindi niya magawang magpaapekto sa mga matang ’yon.

“Hindi ka nagkulang. You are enough, a thousand times enough, Jean. You are the best that sometimes I felt like I don’t deserve you.” He swallow hard and bit his lower lip, as if he was hurting.

“And now that this is happening, reality suddenly slap me to stop me from dreaming of you… of us, and our future together. I was a bad man and I don’t deserve a girl like you. Those tears,” He glance at her face and the tears that rolling down on it. “…I don’t deserve that. Your broken heart and the pain I am giving you right now, you don’t deserve that, Jean. You deserve the best, the better.”

He lifted his hand to wipe her tears but she step backward to avoid his touch. He chuckled bitterly and huskily to what she did. His eyes was bloodshot and his jaw was moving dangerously.

“I’m sorry if I wasn’t that best, that better . But believe me when I say that I did not cheat on you.”

“Napanood ko ’yung sex video niyo ni Lyra! Alam mo ba kung ano ang nararamdaman ko, ha?! Para akong pinapatay nang paulit-ulit! Ni ayaw ko ng tumibok ang puso ko dahil sa bawat pagtibok ay sakit ang kapalit!” She punch his chest to ease the pain she was feeling. “Kaya paano mong nasabi na hindi ka nagtaksil!”

Kinabig siya ni Zyron at kinulong sa mga bisig nito para pakalmahin siya.

She wasn’t aware that they are catching the maid’s attention. Tapos ay nagsibalikan din ang mga ito sa maids quarter, hindi na nakiusyoso pa.

“I don’t know about that video. Believe me, baby. Please.”

Hindi siya nito pinapakawalan kahit na pilit siyang lumalayo.

“Ikaw ang nasa video! Di ba?! Ikaw ’yon!”

He did not answer and that made her angrier!

Pinagsusuntok niya ito sa dibdib kahit nahihirapan. He was letting her punch him, na kung ang mga suntok at hampas niya lang ang paraan para kumalma siya ay magpapabugbog ito sa kanya. But that’s not all about it, she wanted to break up with him and forget the pain!

“Maghiwalay na tayo! Ayoko na! Ayoko nang ipagpatuloy pa ang relasyon na mayro’n tayo!”

“No, please, no…”

Pinilit niyang kumawala sa yakap ni Zyron at nang magtagumpay ay umatras siya patalikod, palayo.

Zyron step forward but she shook her head, telling him to stop. With her shaky body and voice, she speak again.

“Hindi ito ang pinangarap kong klase ng pagmamahal, Zyron. Habang maaga pa, tapusin na natin ’to. Hindi ako bulag, hindi tanga at lalong hindi masokista, na kakayaning ipagpatuloy ang pagmamahal kahit ang sakit sakit na.”

Pinipilit niya nalang maging matatag sa harap ng binata, pero ang totoo ay umiikot na naman ang paningin niya, medyo nagdidilim na. But she needs to end this and free her heart again.

“I’m begging you. Please, don’t break up with me.”

Zyron suddenly kneel down in front of her, trying to hold her hands even she’s avoiding it, but he insisted. He held her both hands, begging at her.

“M-Mahal kita…” nakagat niya ang pang ibabang labi sa sakit ng dalawang salitang ’yon. “P-Pero hindi ko kayang tanggapin ang ginawa mo. Hindi ko kaya… I’m… I’m s-sorry.”

Kinalas niya ang pagkakahawak ni Zyron sa mga kamay niya kahit na ayaw siya nitong bitawan… pinilit niyang paghiwalayin ang mga kamay nila kahit na parang sinasaksak ang puso niya dahil sa pagkalas niya.

She took a step backward as she watch him kneeling on the carpeted floor, broken and in pain.

“I… I did not cheat on you, p-please, believe in me… please…”

Ang mga mata nitong nagsusumamo, nasasaktan at nagmamakaawang huwag niya itong iwan ay ang siyang sumasakal sa leeg niya at ang nagpapahirap ng kanyang bawat pag hinga.

At the grand staircase, she saw his father and siblings, looking at them and witnessed how Zyron begged for her.

Hinayaan niyang maglaglagan ang mga luha sa pisngi habang naglalakad palayo sa lalaking mahal niya.

“P-Pakiusap, huwag mo akong iwan…Jean.” Nabasag ang boses ni Zyron na mas lalong nagpaiyak sa kanya.

Tumalikod siya at tumakbo palabas ng mansyon, hindi na kaya pang makita ang lalaking mahal niya na nagmamakaawa na manatili siya sa tabi nito.

She can’t stay. She can’t handle the pain, it’s killing her.

“Ang sakit sakit po.” Humagulhol siya nang makapasok sa loob ng SUV.

Nakasunod sa kanya ang doktora na papasok na sana sa mansyon pero nasalubong siyang palabas.

“H-Hindi ko alam kung ano ba ang tama. Kung tama ba itong ginagawa ko, p-pero hindi ko na kaya. Para na akong mamamatay.” Panay ang hagulhol niya.

Napakapit siya sa dibdib sa sobrang paninikip niyon, halos hindi na siya makahinga. Ang hapdi at kirot sa puso ay walang pakundangan na bumaba sa tiyan niya.

“Ahh!” Napasigaw siya sa sobrang sakit bago niya naramdaman ang tila pag agos ng likido pababa sa kanyang mga hita.

“Dinudugo ka! Jean!” Dra. Lilian panicked.

Nanghihina na nanlabo ang paningin niya bago unti-unting kinain ng dilim.

17 ~ Lost

CHAPTER SEVENTEEN

TATLONG taon ang mabilis na lumipas pero ’yung sakit na naiwan sa puso niya ay nananariwa pa, na para bang kahapon lang nangyari ang lahat.

Ilang beses niya nang pinilit na kalimutan ang nakaraan ngunit hindi magawa ng puso’t isip niya. Ang matamis at masayang ala-ala nila ay ang labis na bumubugbog sa kanyang puso.

Hindi niya akalain na kung gaano niya kabilis nakuha ang pag-ibig na pinapangarap niya, ay gano’n din ’yon kabilis aagawin sa kanya.

Totoo nga na kahit gustuhin man natin na manatili sa piling ng taong mahal natin, darating at darating talaga ang pagkakataon na hindi ipagkakaloob sa atin ang lahat ng naisin, lalo na kung ang tadhana na mismo ang siyang humarang at kumalaban sa’tin.

Sa kabila nang lahat ng sakit, may parte pa rin sa puso niya na naniniwalang totoo ang pagmamahal na ibinigay sa kanya ni Zyron… pero, sa tuwing iniisip niya kung gaano ’yon katotoo ay mas lalo lang siyang nasasaktan… dahil ang pag-ibig na ’yon ay hindi nagtagal.

Nakakapanghinayang, pero ito ang kapalaran nilang dalawa. Ito ang klase ng pag-ibig na nakaukit sa mga palad nila. Pag-ibig na bagamat tunay, pero hindi nagawang magtagal.

Muli niyang ikinampay ang mga kamay at iginalaw ang mga paa sa ilalim ng malamig na tubig habang pilit na iwinawaglit sa isip niya ang nakaraan. Swimming became her stress and pain reliever.

Kahit sa paglangoy man lang ay makalimutan niya kahit ilang minuto lang ang sakit na iniwan ng kahapon.

Nakailang balik na siya sa paglangoy sa malawak na dagat bago niya narinig ang tunog ng sasakyan.

Pagtingin niya sa dalampasigan ay nakita niyang naglalakad na papunta sa sun lounger ang pamilyar na pigura ng isang lalaki.

The man waved at her, wearing an expensive sunglasses. Kumaway din siya at nagpasiya na lapitan ito.

“That back strokes is very impressive.” Clane Altaraza, her boss, told her as he handed her the white robe.

Kasalukuyan siyang nag-o-ojt sa Altaraza Hotel sa Bayan at malapit na rin siyang makapagtapos ng kolehiyo.

Sa kabila ng lahat nang pagsubok na dumating sa buhay niya nitong nakalipas na mga taon, kahit papano ay masaya naman siya dahil natupad niya ang isa sa mga pangarap niya, ang makapagtapos ng pag-aaral.

Nahihiya na kinuha ni Jean ang roba at isinuot. Sa bakanteng sun lounger siya naupo, katabi ng inuukopa nito.

“Hmm, napadaan ka, boss?”

Clane groaned. “Cut the boss, Jean.”

Isang buwan palang siyang pumapasok sa Hotel pero mabilis niyang nakasundo ang binata, siguro dahil na rin sa magkaibigan ang pamilya nito at ng Fuentes.

Governor Luke Fuentes was the one who personally talked to Clane for her to get a slot to Altaraza Hotel and to have an easy access.

“Clane, okay.” Nagkibit siya ng balikat. “Bakit ka nandito? Off ko, ha. Baka nakakalimutan mo.”

The side of his lips curved up. He removed his sunglasses, showing his dark beautiful eyes to her, then crouched his head on the side to get a full view of her.

“What do you think?”

Lumiit ang mga mata niya at pinagdikit ang mga labi, kunyari ay nag-iisip. She noticed that he glance at her right cheek, kung nasaan marahil lumitaw ang dimple niya nang pagdikitin niya ang labi.

“Maybe… you’re bored?”

Clane don’t usually stay at the hotel. Ang alam niya ay mas madalas ito sa branch sa Maynila. He’s a very busy man and knowing that he’s in Island is an enigma.

“Not really.”

“You’re checking on your employees? Checking on me? Papasok naman po ako bukas.”

May dumaan na pagkagiliw sa maiitim na mga mata nito. She admit, he’s very good looking, a head turner, but also, very intimidating.

“ Po ? Am I that old to you?“

“You are my boss.” She said simply.

“Dine with me tonight.”

Namilog bigla ang mga mata niya. Napaayos ng upo at napakurap-kurap pa. Ano? Ano nga ulit ang sinabi ng boss niya?

“H-Ha?”

Napapikit ito ng mga mata, bahagyang napayuko, tapos ay bahagyang natawa sa sarili o sa kanya ay hindi siya sigurado.

Napanguso siya, hindi niya alam na nagagwapuhan pala talaga siya sa lalaking kaharap. Or she must say, she’s admiring him.

“I said, let’s have a dinner tonight.” There’s a hint of formality and command on his voice.

“Sigurado ka? Ako?”

“Why not you?”

“Wala kang girlfriend?”

Clane let out a soft laugh. “Wala. You’re safe.”

Pinanliitan niya ito ng mata, nag-iisip pa kung papayag o hindi. Pero, nakakahiya naman tumanggi lalo at boss niya?

“Sige.”

Ngumiti siya ng tipid at napansin niya na naman ang pagbaba ng mata nito sa dimple niya.

“That’s cool. I’ll pick you up around six in the evening. Is that okay?”

Tumango-tango siya, medyo namamangha pa sa nangyayari. Ilan sandali muna siyang tinignan ni Clane, kung bakit para siyang pinagpapawisan at nahihiya. Ano ba naman itong nararamdaman niya!

MAGILIW NA pinapanood si Jean ng lola Rosita niya habang nag-aayos sa harap ng salamin.

“Ang ganda ganda mo na, apo.”

Tinignan niya ang lola sa repleksyon ng salamin pagkatapos maglagay ng lip tint.

“Talaga, la? Pwede na ba ’tong suot ko?”

She’s wearing a maroon v-neck long sleeve dress above her knees, that hugs her curve. She paired it with beige strapy three inches sandals.

“Oo, apo ko. Dalagang-dalaga ka na talaga! Para kang modelo dyan sa sandals mo.”

Ngumiti siya. “Salamat, la. Kailangan ko rin po kasing magmukhang presentable lalo at may-ari ng hotel ang makakasama ko. Nakakahiya naman po kung hindi ko ito paghahandaan.”

“Tama ka, apo. Mas maganda na ’yang ganyan para hindi rin mapahiya ang kasama mo. Isa pa natutuwa ako na nakikipaghalubilo ka na ulit sa ibang tao. Masaya ako para sayo.”

Alam niya ang ibig sabihin ng lola. Simula ng maghiwalay sila ni Zyron ay naging mailap na siya sa mga nakakasalamuha niya. Ang pagkakaibigan lang nila ni Bert ang nanatili.

“Hindi ko rin naman po kayang tanggihan si Clane. Mabait po siya sa akin at minsan lang naman din po itong mga ganitong paanyaya.”

Naiintindihan na tumango-tango ang lola Rosita niya. Pinakatitigan siya at nakita niyang may dumaan na panghihinayang at lungkot sa mga mata nito, pero nawala rin kaagad.

Alam niya na labis din na nanghinayang ang lola’t-lolo niya sa kinahinatnan nila ni Zyron lalo na ’yung nangyari sa kanya.

Pero nakalipas na ’yon, unti-unti ay natatanggap na ng mga ito ang sakit, samantalang siya ay lihim niyang inaalagaan sa kanyang puso ang sugat ng nakaraan.

“YOU LOOK stunning.” Clane praised her as his gaze went to her body.

“Thank you.”

She glance at his white long sleeve polo that hugs his arms, nakatupi ’yon hanggang sa siko. His expensive watch is perfectly fit to the veins of his forearms.

“Ang gwapo mo rin.” Hindi niya napigilan sabihin.

Clane just shrug his shoulder, as if telling her that wasn’t not really a big deal, like as if he used to it when women praising his looks. Now, she’s wondering why he’s still single.

They travel back to the Hotel from Isla Fuentes after Clane picked her up there. Thinking about that he traveled from hotel to Isla for one hour made her feel embarrassed to herself. Pwede naman na magpunta na lang siya sa Hotel, bakit ba hinayaan niyang sunduin pa siya ng binata.

Inside his jaguar is his scent, she secretly sniff the smell and starting to like it.

“So, you are close with the Fuentes?” Clane open a conversation while driving.

“Ah, oo. Matagal na kaming caretaker ng Isla Fuentes. I was born and grow up there.”

“I see. We are friends with Fuentes’. I’m sure you are aware of that.”

“Yes, I’m aware. Governor Luke told me.”

Their travel to the hotel went smooth. They occupy the penthouse, together with two waiter and some musicians. The foods, tables and chairs are perfectly arranged. The surrounding screams nothing but luxury.

Ngayon ay nakakaramdam na talaga siya ng hiya. Kahit na bagay ang damit niya sa kapaligiran ay hindi niya maiwasan ang medyo mag alangan sa sarili.

Hell, she’s dining with one of the wealthy hotelier in Asia! Who wouldn’t feel small around him?

“Uh, I don’t like the emotions in your eyes. Am I that intimidating?” Clane noticed her uneasiness.

Pareho na silang nakaupo, magkaharap. Maingat naman na nagseserve ang waiter tapos ay umalis din pagkatapos. Ang mabagal na musika ay nag-umpisa ng tumugtog.

“Medyo.” Sometimes, she can’t hide being honest.

“Don’t be. I don’t bite.” Then he wink at her to lightened her mood.

Natawa tuloy siya, sinisikap na huwag makaramdam ng pagkaliit at pagka-alangan sa kausap.

“Do you wanna work in the Altaraza hotel after your graduation? Or you prefer other hotel?”

Napatigil siya sa pagkain nang sabihin ’yon ni Clane. She carefully chew the Italian pasta before she answer.

“I want to work in Altaraza hotel if I will be given a chance.”

“Then, you’re hired.”

Jean blink multiple times, his words is still sinking in. Nang tuluyan ng rumihistro ang sinabi ni Clane ay saka lang siya impit na napatili.

“Talaga? Pwede na akong magtrabaho sa Hotel niyo?”

“Yes, just send your resume to the hr. Kindly write down your desired position. We will pull some string for it.” He playfully smile at her.

“Thank you, Clane!” Napahawak pa siya sa kamay nito, sa huli ay binitawan din. Uminit ang pisngi niya sa inasta. “S-Sorry.”

“I don’t mind. You have a very soft hands.”

“Bakit ang bait mo sa’kin? Parang… hindi ka naman ganyan sa ibang empleyado sa Hotel.” Pag-iiba niya ng usapan.

His eyes went to her face, down to her lips then he sigh.

“I don’t know. I feel like, I’m being bias to my employees. I have a favorite now.”

Napasimsim siya sa wine, medyo napayuko dahil hindi inaalis ni Clane ang tingin sa kanya.

“Don’t tell me who’s your favorite.” Her voice was low. She felt like he was referring to her… His favorite.

“If that’s what you want, okay, I won’t. But…” Clane suddenly held her hand.

Tuluyan na siyang napatingin dito. His dark serious eyes melt her for some reason.

“But, what?” She whispered it.

“I like you, Jean.”

Nakagat niya ang labi, binalot ng init ang buong mukha niya. Hindi alam ang mararamdaman sa mga sandaling ’yon.

Clane Altaraza just confessed his feelings for her. She don’t know how to react or how to handle it. She went speechless.

“It’s okay. You don’t need to say anything.” He gave her a reassuring smile. “This is crazy, but, yeah, I’m damn attracted to you.”

Her face is burning and her lips is now parted, she’s stunned. She admit, she has a lot of admirers even she told them that she’s not yet ready, sadyang makulit at mapilit ang iba kaya hinahayaan niya nalang.

“S-Salamat, Clane.”

He let out a husky groan. He comfortably rested his back on his chair without breaking an eye contact to her.

“You are not yet ready to have a relationship, I can tell. I’ve witness how you turned down those boy who tried to court you, in and outside the hotel.”

She bit the side of her cheek. Unang linggo niya palang sa Hotel ay may mga empleyado at kapwa niya estudyante na galing sa ibang unibersidad na nagparamdam sa kanya, sumubok manligaw, pero binasted niya lahat.

“Hindi pa ako handa na pumasok na naman sa isang relasyon na wala akong kasiguraduhan kung mahal ba talaga ako o baka sobrang attracted lang sa’kin.”

Minsan ay pumasok sa isip niya na baka sobrang attracted lang sa kanya si Zyron noon, na baka napagkamalan niya lang na ang pagmamahal na sinasabi nito ay sobrang atraksyon lang pala.

“Did someone break your heart and trust?”

Maingat siyang tumango. She felt the urge of telling him about her past. Hindi siya nito binibigyan ng pakiramdam na maglihim dito.

“Yes, he almost break everything. My heart, my love, my trust and even my dreams. Pero heto ako, pinilit na ibangon ang sarili at patunayan na kaya ko palang tumayo sa sarili kong mga paa, na mabubuhay ako kahit na may naiwan pang sakit dito.” She pointed her heart and tried to smile even though it hurts inside.

Clane squeezed her hand gently, it comforts her. His large palm was warm.

“I wanna know more about it. You can tell it to me… you can trust me, Jean.”

Ang mga mata nito ay nagsasabing mapagkakatiwalaan niya nga ito. His every gentle stares made her feel special, for the second time.

“Hindi ba magbabago ang tingin mo sa’kin kapag sinabi ko sayo ang nakaraan ko?”

“Cross my heart, baby.” Clane sincerely muttered.

Napapikit siya at napabuntong hininga dahil sa endearment na ’yon. It reminds her of Zyron.

“Don’t call me that, please.” Nagsumamo ang mga mata niya.

“It was your ex endearment to you?”

Jean nod her head. “Parang… pang playboy.”

Marahan na natawa si Clane. It’s rare to someone like him to laugh coz his image always screams authority. One look at him and you will know that he’s a boss.

“Okay, I don’t want you to remember me being playboy just because I called you the same endearment that your ex used to call you. Nah.”

“You are not a playboy?”

“I don’t have enough time to play. It’s tiring.”

“Pero siya… patuloy ang paglalaro sa mga babae.”

Her words suddenly made him interested. His thick eyebrows shot up, curious.

“That’s your ex? Playing with girls?”

Tumango siya. She’s aware that Zyron is still playing or even bedding different women in Manila after they broke up.

Ang puso niya ay parang manhid na nasasanay na sa tuwing mababalitaan at makakakita ng litrato na may kasamang iba’t-ibang babae ang dating kasintahan.

Zyron’s back to his old life before her, he’s being a womanizer again. It’s still affects her, but she can’t do anything for it. It’s his life. She don’t want to meddle with it, she lost her rights.

“Yes, after a months of breaking up with him, he went back to his old style. He’s like a free bird who always went to different nest.”

“He’s not a bird, your ex is an asshole.”

“He is.” She agreed, then leered. “Hanggang ngayon ay hindi ko alam ang sagot kung bakit hindi niya nagawang makuntento sa’kin. Kung bakit umabot pa sa punto na nagtaksil siya at ang pinaka masakit ay sa dalawang babae pa.”

Uminit ang puso niya at parang pinipiga na naman ’yon. The second video scandal uploaded the day after the first video turned down. It was threesome and she can’t stomach it.

“Damn, I have this hint that I know who’s your ex. Damn! Damn!” Clane can’t stop cursing. “Please, tell me, that’s not Zyron.”

Mariin na ipinikit niya ang mga mata ng sumuot na naman sa dibdib niya ang pamilyar na sakit sa tuwing naririnig ang pangalan ng binatang minahal.

All the pain and memories flashes her mind every time she heard his name.

“It was h-him…” her voice almost crack.

Clane let out a sharp curse when he saw her wiping her tears.

“Fuck that brute for breaking your heart, for making you cry like this.” He help her dry her tears with his thumb. “Hush,”

Nagtuluy-tuloy ang pag-iyak niya, hindi na makaramdam ng hiya sa ibang nakapaligid sa kanila, hindi na nahiya pa kay Clane na panay ang alo sa kanya.

“He’s bedding different women in Manila, while you are here, hurting because of him! That brute need some lesson.”

Mas lalong sumikip ang dibdib niya sa kompirmasyon na totoong iba-iba ang ka-siping ni Zyron sa Maynila. Samantalang siya, pinipilit na ayusin ang buhay niya sa kabila ng lahat ng pinagdaanan niya.

“Mas lalo niya lang ipinapakita sa’kin na hindi niya talaga ako deserve. Na hindi niya deserve na malaman ang…”

Napahagulhol siya nang muling bumalik sa balintanaw niya ang huling gabi na nakita niya ang masaganang dugo na dumadaloy sa kanyang mga hita. It was heart wrecking.

That night, she lost her consciousness together with her heart, her dreams and even her mind because of what happened.

And, every time she thinks about losing their babies always gave her a heartbreak… even until now. Takot na takot pa rin siya.

Kaya sinisikap niyang huwag nalang alalahanin ang lahat, because it was traumatic. The images of her blood that rolling down her thighs, the struggles and the darkness, those scenario haunts her at night.

Clane went to her back and hug her from behind, comforting her. That’s what she needed at this moment.

“Don’t tell it if you are not yet ready.” His voice was gentle.

Napayakap siya sa mga braso nito na nakapalupot sa balikat niya, napahikbi. After a long time, she found a wide warm arms of a man who has a power to give her a security.

“… hindi niya deserve m-malaman ang…” Naninikip ang dibdib niya. “… ang tungkol sa…sa nangyari… sa m-mga a-anak namin.”

18 ~ Jealousy

CHAPTER EIGHTEEN

THE SEX video already gained millions of views online right before they got the chance to turn it down.

The media was bombarding them with phone calls and text messages. Some of them was waiting outside their mansion, hoping to get an interview from him or any of the family member.

He became a favorite topic in social media because of that sex scandal with Lyra Padilla, the Vice Governor’s daughter.

“Look what you did, Zyron.” His father was massaging his temple, problematic. “And that’s Lyra! Ano pa bang kabulastugan ang kaya mong ibigay sa pamilyang ito?!”

Nang lumabas ang video scandal ay kaagad siyang pinasundo sa Isla para dalhin sa mansyon. Nag-iwan din ng mga gwardiya sa Isla para sa seguridad.

“Papa, please, huminahon ka na. The video was down. Our people was locating the origin of that video, we will find whoever he is, so we could file a case for the mess he gave to this Family.” It was Zia, who looks so calm.

“Papa, Vice Governor Padilla is on the phone. He wants to talk to you.” Luke informed their father, holding a wireless telephone.

Nasa library room silang mag-a-ama, si Lilian lang ang wala, papunta palang.

His father glared at him before he place the phone on his ear.

“Yes, Vice-” His father paused, tila ba pinutol sa pagsasalita ng kabilang linya.

Dumilim ang mga mata ng ama, nagtatagis ang bagang habang pinapakinggan ang nagsasalita. Ilang sandali pa ay pabagsak nitong inilapag sa lamesa ang wireless telephone.

“Ano ang sabi, Papa?” Luke, asked.

Their father heaved a sigh, very disappointed.

“Hindi na ako magtataka kung si Padilla ang tatakbong Gobernador sa susunod na Eleksyon para makalaban mo, Luke.” Sinulyapan siya ng ama. “Padilla is no longer part of our team and that is because of that sex scandal of her daughter. He will also file a case against Zyron.”

“Wala akong kinalaman dyan. I was drunk that time, I don’t even remember fucking her.”

He admit, he was in the video, but damn, he forgot about it. He was so drunk and wasted, pero sigurado siya na nangyari ’yon nang hindi pa sila official na magkasintahan ni Jean.

It means, he didn’t cheat. Right? Never!

Nahilot ni Zyron ang sintido nang maalala ang dalaga. He’s more worried about her more than his reputation.

Tutal, wala naman siyang inaalagaang reputasyon, hindi katulad ng mga kapatid niya at lalo na ng ama na ilang araw palang ang nakakalipas nang pormal nitong i-anunsyo ang pagtakbo bilang senador sa susunod na eleksyon.

Pakiramdam niya ay katapusan niya na kapag napanood ni Jean ang sex video.

He was keeping his cool, he was silently thinking an explanation to her. Damn! He doesn’t want their relationship to be ruined just because of that fucking sex scandal!

“It’s still ruin our Family’s name! Ngayon pa talaga na kaka-anunsyo ko lang na susubok ako sa mas mataas na posisyon sa gobyerno! Paano ako pagkakatiwalaan ng mga tao kung pati ang anak ko ay hindi ko madisiplina!”

“It wasn’t my fault! Fuck what they think of me, Papa! This is not even your fault as my father! Don’t blame me with this because I wasn’t aware that there was a camera in Lyra’s pad! Blame all of this to that bitch who did her best just to have a taste of me that night. I’m leaving.” He stood up. “I’m not sorry for this mess. Eventually, you will realize that I was the victim here, hindi ang kung sino man.”

Lumabas siya sa library room na ang tanging naririnig lang ay ang mabibigat na yapak niya. Pagbaba niya sa hagdan ay para siyang nabuyahan nang makita si Jean na papasok sa entrada ng mansyon.

She looks very pale. She was like a walking doll who don’t really know where exactly she will go.

Nagmamadali na sinalubong niya ang kasintahan. Nang mapansin nito ang presensya niya ay tila do’n lang ito natauhan.

He saw the anger and hurt on her eyes. Kumislap ang mga gilid ng mga mata at kumuyom ang mga kamao.

Despite of the pain written on her pretty face, his girl remain standing there, taas noo kahit halatang-halata ang panghihina.

He tried to reach her elbow but she avoided his hand.

“Baby-”

He groaned when she gave him a very strong slap in the face. He wanted to explain but damn!

His lips parted because of that unexpected hit he received from her. His jaw clenched, however, he felt like he deserve that slap.

Nang ibalik niya ang tingin sa kasintahan ay parang pinipiga ang puso niya nang makita ang masaganang luha na nagbabagsakan sa pisngi nito.

That’s when he realized that… that night will be the end of him.

ZYRON TILTED his head back when the woman on his lap started trailing wet kisses on his neck, while the other girl was kissing his stomach, down to his torso.

Nakainom siya, pero hindi sapat ang nainom para makatulog kaagad. Nakilala niya ang dalawang babae sa D’ Club at nagkaayaan. It’s already four in the morning, they check in to one of the exclusive Hotel in Makati.

Iniiwasan niya na ang bumisita sa condo unit ng mga nakikilala niyang babae sa Club. He learned his lesson from his past, but that past always haunt him, every single night.

Nag vibrate ang cellphone niya sa bulsa ng pants na suot kaya napatili ang isang babae sa gulat habang hinahalik-halikan nito ang parte banda sa kanyang hita.

Kinuha niya ’yon at tinignan kung sino ang nag message.

“Turn off that damn phone, babe.” The woman on his lap tried to get his phone, pero inilayo niya ’yon dito.

He check the message while the two girls are kissing and caressing his body. The message was from one of his men in Isla Fuentes.

Tonight at Altaraza Hotel, Sir Zyron.

And then there’s a stolen shot of Jean together with Clane Altaraza, walking inside the lobby of the hotel.

His blood boiled at the image of beautiful Jean, beside his friend! Jealousy suddenly filled him.

“What the… hell?!”

“Ouch!”

Bulalas ng dalawang babae nang bigla siyang tumayo kaya nahulog ang dalawa sa sahig.

His hands are shaking because of anger while zipping his pants and putting his clothes on.

Dere-deretso siya sa pinto at hindi na pinansin pa ang paghahabol sa kanya ng dalawang babae.

Mainit ang ulo niya nang tinawagan ang private pilot nila para maihatid siya sa Isla, ngayon din!

Zyron drove back to his condo in Bonifacio Global City. After a few minutes, their chopper arrived at the helipad of the condominium where he live.

“Emergency, Sir?” Tanong ng piloto nang makapasok siya sa chopper.

“Not really. Thank you for coming, by the way.”

“Ayos lang, kakahatid ko lang sa Papa mo sa mansyon niyo.”

“He’s there?”

“Yes, we arrived to hours ago. Senator Leonardo need some rest.”

His father won as Senator, he was in top five. His father name boomed all over the country because of his sex scandal.

Kasiraan sa pangalan ng ama at sa pamilya nila ang nangyari, ngunit tila nakatulong din ’yon na pag-usapan ang ama niya.

Some politicians and people that wasn’t on their side even accused them that spreading his sex videos in public was his father’s strategy to get people and media’s attention, but damn, they all know that it wasn’t.

That damn video ruined him, it broke his heart and it made his future dreams fall apart.

MALAKAS NA tunog ng hangin ang nagpagising kay Jean mula sa mababaw na pagtulog. Iminulat niya ang mga mata at naaninag na nakabukas ang ilaw sa sala. Pagtingin niya sa alarm clock sa gilid ng lamesa ay alas singko na.

“Silipin mo nga Nando kung sino ang dumating.” Boses ’yon ng lola niya.

“Hindi kaya si Sir Zyron ’yan?”

Tuluyan na siyang nagising nang mabanggit ang pangalan ng binata. Bumalik sa ala-ala niya ang dinner nila ni Clane kagabi, it didn’t went smooth, pakiramdam niya ay naging labasan ng sama ng loob niya si Clane. She told him everything about her past and he understand it.

Do’n niya lang din malaman na magkaibigan ito at si Zyron, kung alam niya lang nung una pa lang ay hindi na siya pumayag sa offer na dinner ng boss niya. But it’s too late to regret, nangyari na.

“Si Sir Zyron nga. Hinahanap si Jean.” Narinig niyang imporma ng lolo niya.

Ang aga-aga ay malakas ang kalabog ng dibdib niya. Bakit siya hinahanap ni Zyron? Nang ganito kaaga?

But then again, she can’t blame him. He used to chase and pursue her this passed few years, but her heart is like a stone, hindi marunong makalimot at magpatawad.

“Sinabi mo bang tulog pa? Ano sa tingin mo ang pakay niya sa apo natin?”

“Hindi ko alam, Rosita. Hindi ko tinanong. Mukhang nakainom.”

Mahina lang ang boses ng dalawa sa sala pero naririnig niya dahil hindi naman malaki ang bahay nila.

“Hay, minsan ay naaawa na ako dyan kay Sir Zyron. Mas lalong nagrebelde nang maghiwalay sila ni Jean. Sakit sa ulo ’yan ng Papa niya.”

“Ganyan siguro talaga kapag labis na nasaktan sa pag-ibig. Pareho lang ’yan sila ni Jean, mas matibay nga lang yata ang loob nitong apo natin, dahil natitiis si Zyron.”

Ipinikit niya nalang ulit ang mga mata at sinikap na matulog. Kaya lang ay wala pang ilang minuto ay tilaok naman ng mga manok sa likod bahay ang narinig niya.

Napilitan siyang bumangon. Sa kusina ay naabutan niyang nagluluto ang lola.

“Gising ka na pala, apo. Halika, mag kape ka muna.”

“Si Lolo po?” Naupo siya sa bakanteng upuan.

“Ah, nasa kabilang bahay. Dumating kasi si sir Zyron kanina lang.”

Sinulyapan siya nito pero nagpanggap siyang walang pakialam kahit na umaatake na naman ang pakiramdam na hindi siya mapakali dahil alam niyang nandyan lang ang dating kasintahan.

“Maliligo at mag-aalmusal lang po ako at aalis na ako.”

“Akala ko ay alas nuebe pa ang pasok mo sa Hotel?” Nagtataka na tinignan siya ng lola at mabilis din na nahuli ang hindi niya masabi. “Ah, iiwasan mo na naman si Zyron.”

Nangalumbaba siya, nawawalan ng gana.

“Hindi mo pa ba napapatawad? Ilang taon na ang lumipas, ha. Nasasaktan ka pa rin? Ibig sabihin… mahal mo pa.”

Nalukot ang mukha niya, gusto sanang mag protesta ngunit nagsalita ulit ang lola.

“Alam ko na masakit para sayo ang nangyari. Pero apo, sana kahit mahirap ay pilitin mong buksan ulit ang pinto ng puso mo, hindi para sa bagong pag-ibig kundi para sa pinto ng kapatawaran.

Kung hindi mo na talaga gusto na ipagpatuloy ang pagmamahal mo sa kanya at pinipili mong itigil nalang, nararapat lang din na ipaalam mo ’yon sa kanya, para mahanap niya na rin ang totoong katahimikan sa puso niya… at para na rin hindi na siya umasa pa na babalik ka sa kanya.“

Nangilid ang luha sa mga mata niya, sumusuot sa dibdib niya ang pamilyar na hapdi.

“Marami naman po siyang babae sa Maynila. Naka move on na po siya.” Hindi niya naitago ang hinanakit sa kanyang boses.

“Marami nga, pero, balik nang balik naman dito sa Isla. Kaya tuloy hindi ako naniniwala na kapag maraming babae ang isang lalaki, hindi palaging ibig sabihin ay masaya na sa buhay. Minsan, ginagamit lang nilang sandata ang mga babae sa paligid nila para hindi makita kung ano talaga ang tunay na nararamdaman nila.”

Nag umpisa ng maghain ang lola niya. Siya naman ay nasa malalim na pag-iisip.

Ilan beses na ba siyang sinuyo ni Zyron? Ilan beses niya na bang hindi ito pinakinggan? Ilan beses niya na bang ipinatulakan palayo ang binata? Hindi niya na mabilang.

“Ihatid mo muna itong almusal ni Zyron. Sige na, Jean.” Utos ng lola niya, nakahanda na siya para pumasok.

“La, naman, e.” Napapadyak pa siya. “Bakit ako pa? Mag aaway lang kami at magsusumbatan na naman.”

“Tapos, ano? Papaalisin mo na naman dito sa Isla? Ikaw, ha, kapag tayo ang pinaalis niyan dito, naku!”

Napanguso siya. Sa kagustuhan niyang hindi makita si Zyron ay siya pa talaga ang may gana na paalisin ito, sumusunod naman sa kanya, kesa naman daw na siya ang umalis. Hindi na naman siya magpapakita kapag nagkataon.

“Hay. Akin na nga.” Masama ang loob na kinuha niya ang tray at lumabas.

Nakasimangot siyang pumasok sa malaking bahay, sa kusina siya dumeretso at halos mapatalon siya sa kaba nang makita na nakaupo na do’n si Zyron, halatang naghihintay sa kanya.

Every passing days, months and years, his features became more mature, rough and very manly.

Ang mga muscle sa braso ay tahimik na nagpuputukan sa manggas na suot na medyo hapit na v-neck shirt. Those protruded veins and the new tats on his forearm up to his shoulder looks so hot yet very dangerous.

Napalunok siya nang dumapo ang tingin niya sa mukha nito. Sinalubong siya ng madilim at malalim na mga mata ni Zyron, nang aakusa at nagagalit na nakatingin sa kanya.

The growing whiskers on his jaw, give him off the aura of being ruthless. His sexy neck and his Adam’s apple making her swallow hard. Nakikita niya ang karahasan sa mukha nito na pilit lang pinipigilan na huwag tuluyang kumawala.

“Dined with my friend, huh.” He delivered his first sentence in a husk, with the hint of sarcasm.

Padarang na inihagis nito ang cellphone sa lamesa, sinundan niya ng tingin ’yon at makita ang larawan nila ni Clane sa screen. It was stolen shot in the hotel’s lobby, they were walking inside.

“Ito na ang almusal mo.” Inilapag niya sa lamesa ang tray sabay tumalikod.

“Not my friend, please.”

She could almost see him begging even he was facing her back. His voice betrayed him.

“Iba na lang, Jean, huwag lang si Clane.”

Mariin niyang ipinikit ang mga ng halos marinig niya ang sakit sa boses ng binata.

“Hindi ko alam kung ano ang plano mo, pero nakikiusap ako na kung gusto mo akong ipagpalit, sana… huwag na sa kaibigan ko, Jean.” Lasing ang nakikusap na boses nito. “Seeing you two together, already break me. Sa pagsama mo palang sa kanya kagabi, nasaktan mo na ako. Ano pa ba ang dapat kong gawin… Jean…”

Pinahid niya ang mabilis na pagbagsak ng mga luha sa pisngi.

“B-Bumalik ka na sa Maynila.”

“Papaalisin mo na naman ako. Para ano? Para walang hadlang sa inyo ni Clane?”

“Bakit ba ganyan-”

“Putang ina! Akala mo naman papayag ako?!”

Napaigtad siya, nakagat ang pang-ibabang labi sa gulat. Ilan beses siyang humugot ng hangin sa dibdib bago muling pumihit paharap dito, pilit na nagpaka kaswal.

Zyron is already standing, nakapatong sa ibabaw ng lamesa ang mga kamay, naglalabasan ang galit na ugat sa braso, pataas. The veins on his neck is now protruding, his jaw is damn clenching and his furious eyes made her feel nervous.

“Isang beses pa na malaman kong sumama ka kay Clane, bubugbugin ko ’yon mismo sa harap mo!” Banta nito, nagpipigil ng galit. “At kahit sa sinong lalaki!”

“Wala kang karapatan na pagbawalan ako sa lahat ng gusto kong gawin sa buhay ko! Hindi mo na ako girlfriend at lalong hindi mo pag-aari!”

Zyron step forward, it threatened her. Napaatras siya, kinakain ng kaba at ng malakas na tibok ng puso niya.

His every steps feels like a danger, it feels like he will going to claim what is his… what is his territory.

“Afraid, huh.” He muttered smugly when he saw her stepping backward, avoiding him. “Yeah, I don’t have the rights yet to forbid you to what you wanna do, but baby, remember that I owned you once, I will own you again and I’ll always will until my heart stop from beating.”

Taas noo na sinalubong niya ang lasing at nanunubok na mga mata ni Zyron habang mabagal na pinoproseso ng utak niya ang mga sinabi nito.

Napako na nang tuluyan ang mga paa niya at hindi na nakagalaw pa dahil sa matinding pagkalabog ng dibdib niya. Hindi niya mawari kung natatakot ba talaga siya kay Zyron, nagagalit o tila mas nangingibabaw na namimiss niya ito.

She suddenly felt the longing for him, for his touch, for his kiss… she missed everything about him. Damn her!

Zyron reach her cheek and caress it lightly with the back of his hand. He’s towering him with his height and almost covering her body with his. Naamoy niya ang mabango at natural na amoy nito na nahalinhinan ng alak.

“Nakakapagod ang maghintay, Jean. I’m getting impatient.” His voice was low, staring at her face with longing on his eyes. “At mas lalong nauubos ang pasensya ko sa mga umaaligid sayo. Ilan do’n ang nangungulit sayo?”

Napalunok siya at pilit na nagmatapang sa harap nito, kahit na nanlalambot na ang mga tuhod.

“Sabihin mo sa’kin kung sinu-sino.” His voice was like a threat, na para bang kapag sinabi niya ay may gagawin itong hindi maganda.

“W-Wala.” Kabado na sagot niya, kahit ang totoo ay may iilan na nangungulit sa kanya.

“Sino ’yung gagong palaging sumusundo sayo dito sa Isla tuwing umaga?”

“Paano mo nalaman ’yan-” isang busina ng sasakyan ang pumutol sa sinasabi niya.

“That, boy…” tukoy nito sa bumusina sa labas.

“A-Aalis na ako.”

Mabilis siyang kumawala kay Zyron, pero mabilis siya nitong nasundan. Kabadong-kabado siya nang makita ang kotse ni Macky sa labas ng gate ng Isla.

Isa si Macky sa makulit na nanliligaw sa kanya kahit na binasted niya na, panay ang sundo sa kanya tuwing umaga kahit ni minsan ay hindi siya sumakay sa kotse nito.

“Jean, nandyan na naman ’yung makulit na lalaki.” Ang Lola Rosita niya nang makababa siya sa teresa.

“Makulit po ba.” Zyron said it with annoyance on his face before he walk towards the gate.

Nagkatinginan sila ng lola Rosita niya nang katukin ni Zyron ang bintana ng driver’s seat.

“Naku, apo, baka abutin kay Zyron ’yang manliligaw mo. Tignan mo, o, nagtatagis na ang panga.”

Kabado na naglakad siya papunta sa mga ito lalo nang makita na parang nagkakainitan na ang dalawa.

“Just go back to Manila, man, and keep fucking those bitches.” She heard Macky said it, he’s still inside his car, looking up to Zyron who’s towering his window. “Ibalato mo na sa’kin si Jean-”

Napatili siya nang bigla nalang suntukin ni Zyron ang lalaki sa mukha, hindi pa nakuntento at binuksan ang pinto ng kotse, kinuwelyuhan si Macky at pilit na inilabas sa sasakyan.

Nataranta siya at hindi malaman ang gagawin nang mag suntukan ang dalawa.

Zyron looks so good in making trouble, like as if he used doing it, his every punch was in the right place, every hit was sure and solid.

“Tama na! Please! Tama na, Zy!”

Nagawa niyang makalapit kay Zyron at halos yakapin ang mga braso nito para lang matigil sa pagsuntok at pagtadyak sa kawawang si Macky na nakapaluhod na sa daan.

Nararamdaman niya ang init at galit sa katawan ni Zyron. His body is shaking in anger and his eyes is so dark.

“I don’t wanna see your face here again.” Zyron said it in a cold tone, pointing his finger on the guy.

“I will call my lawyer!” Macky spat a blood.

“Go and call your lawyer. I don’t give a shit, moron. Get out!”

Sinipa-sipa pa ni Zyron ang lalaki na iika-ika na pumasok sa kotse nito, tapos ay pinaharurot palayo.

Sinundan niya ng tingin ang sasakyan hanggang sa mawala ’yon, hindi alintana na nakayakap siya sa matigas na braso ng dating kasintahan.

“Nahirapan siyang maglakad at dumudugo ang mukha. Kawawa naman…” nahabag siya kay Macky.

“Kakawawain ko talaga ang mga manliligaw mo, kaya huwag ka ng magpapalapit sa ibang lalaki kung ayaw mong gulpihin ko isa-isa ang mga ’yon.”

Napangiwi siya, tapos ay wala sa sarili na napatango. He became ruthless when jealous!

19 ~ Forgiveness

CHAPTER NINETEEN

“IHAHATID kita.”

Kinunutan niya lang ng noo ang sinabi ni Zyron. Humupa na ang galit nito kanina dahil sa makulit na manliligaw niya. Siguradong hindi na babalik si Macky, nakakaawa pero mainam na rin na huwag na siyang kulitin ng lalaki.

“Nakainom ka. Hindi ka pwedeng magmaneho.”

Inayos niya ang shoulder bag at nagtangka na lagpasan ang binata pero sinundan siya nito.

“I can drive.”

“Wag na. Matulog ka nalang. Kaya ko ang sarili ko.”

Inunahan siya ni Zyron sa paglalakad at hinarangan ang daan niya papunta sa gate. Ang mga mata nito ay halatang wala pang tulog, madilim ngunit naaaninag niya pa rin ang pagsusumamo.

“I’m tired of fighting with you. Please, let me drive you to the hotel.”

Inirapan niya si Zyron, naiinis siya sa sarili dahil nagpapadala na naman siya sa mga mata nito. Hindi na siya natuto!

“Wag na.”

Naisip niya na baka kapag nakita nito ang mga lalaking nagpapalipad hangin sa kanya sa Hotel ay baka bigla nalang nitong bigwasan.

Kilala niya si Zyron na mabilis magselos at maabusan ng pasensya kapag may mga umaaligid sa kanya. He’s very territorial. What’s his, is his.

“Bakit? May itinatago ka?”

Parang may sumipa sa dibdib niya sa tanong nito. Bigla siyang may naisip, kahit alam niyang hindi naman talaga ’yon ang nakapaloob sa tanong nito.

She’s being defensive when it comes to the things she’s hiding from him, because she’s really hiding something.

“W-Wala. Ayoko lang ng gulo sa Hotel.”

“I’m aware that you have suitors there, but I’m also aware that you turned them down. Right?”

Paunti-unti ay natatanto niya na may binabayarang tao si Zyron para lang malaman ang bawat galaw niya. Napatunayan niya ’yon sa stolen shot photo nila ni Clane na ipinakita nito sa kanya.

“Alam ko na na pinapasundan mo ako, pero sana itigil mo na.”

“Pinapabantayan.” Pagtatama nito sa kanya. “For your safety.”

“Ligtas ako dito. Hindi ko kailangan niyon. Kaya, patigilin mo na ang mga tao mo.”

“You can’t be so sure, Jean.” He meaningfully said. “Now, let me drive you to the hotel, so I can also pay a visit to my friend.” His voice was icy.

Her heart suddenly race at the image of Zyron and Clane, making trouble inside the hotel!

“Walang alam si Clane tungkol sa’tin nang inaya niya ako. Hindi ko rin alam na kayo ang magkaibigan.” Defensive na sabi niya. “Ayoko ng gulo, Zyron.”

He saw his eyes darkened while listening to her, and on how she defended Clane from him.

“K-Kung alam ko lang na magkaibigan kayo, hindi ko gagawin ang ginawa kong pag sama sa kanya sa dinner.” Dagdag niya pa nang makita na sumasama na naman ang timpla nito. “Wala kami parehong alam.”

“Stop defending him.”

Itinikom niya nalang ang bibig, ayaw niya na munang makipag argumento, nakakapagod na rin kasi.

“Stay here.” Anito at nagpunta sa garahe.

Para siyang nahipnotismo na pumasok sa sasakyan nang ihinto ’yon ni Zyron sa tapat niya.

Tahimik ang naging byahe nila papunta sa Bayan, kapwa nagpapakiramdaman at sa huli, nanaig ang pride nilang dalawa kaya walang nagsalita.

“Sa employees entrance ako.” Aniya kay Zyron nang ihinto nito ang sasakyan sa tapat ng hotel.

“Good morning, Sir Zyron.” The valet went to them and Zyron give the key to him.

“No, come with me.”

Zy held her hand and walk towards the main entrance. The hotel staffs greeted them. Ang iba na nakakakilala sa kanya ay bahagya pang nagtaka nang makita siyang kasama ang anak ng senador! Everyone knows him, since Fuentes runs the whole province and the cities.

Nang nakapasok na sa lobby ay siya namang pagbukas ng nag-iisang VIP elevator sa gilid at ang siyang paglabas ni Clane, kasama nito ang isang bodyguard sa loob at ang isa ay nag-aabang sa labas.

Hawak ang kamay niya ay sinalubong ni Zyron ang binata. Clane didn’t look surprise when he saw them.

“Zyron,” mahinang pigil niya, pero nagpatuloy ito.

“Morning, brute. Welcome to Altaraza Hotel.” Clane playfully said that.

“Back off, brute.” Zyron smirk and showed Clane their hands, he intertwined their fingers. “Dine with my girl again and I will show you what I can do.”

Imbes na masindak ay nakita niya ang pagkagiliw sa mga mata ni Clane. He took Zyron’s words very lightly.

Tinapik nito ang balikat ni Zyron.

“Let’s have some drink tonight, brute. I wanna know what you can do.”

Clane gaze at her. Nahihiya siya, naisip niya ang inasta kagabi, ang pag-iyak niya at paglabas ng sama ng loob dito. Tapos heto siya ngayon, kasama ang lalaking dahilan ng lahat ng ’yon.

“Fuck you. See you tonight.” Zyron hissed.

Clane cackle. “Am I welcome in Isla Fuentes?”

“No. I’ll see you here.”

“Why not there?” Clane probed.

“Brute, I don’t want you to step in my territory again. Back off.”

“Or, maybe, you don’t want me to see Jean tonight, you’re threatened by me.” Clane shrug his shoulder confidently. “Mas gwapo talaga ako sayo.”

Napanguso siya at pinagpalit ng tingin ang dalawa. They’re both good looking in a different way. Sa huli, ang mukha parin ni Zyron ang palagi niyang pipiliin titigan.

It’s very unfair that even he gave her pain, she will always still choose him over someone.

“Yeah, dream of that, brute.”

“I have to go.” Paalam ni Clane, tahimik lang ang bodyguard nito.

“I need a room, I will get some sleep.”

Clane leered and call one of the staff.

“Give this man the most expensive room and have him pay it, okay?”

“Yes, sir!” The staff nodded obediently.

“One, more, brute.”

“What is it, Fuentes? You’re taking too much of my time.”

“I want Jean to assist me.”

She glared at Zyron. Ano na naman ang binabalak ng lalaking ’to?! Idinamay pa siya. At magpapahinga lang, sa Hotel pa talaga!

“Do whatever you want, Fuentes, as long as it’s fine with Jean.”

“Good. You can go now.” Then he patted Clane shoulder.

NAKASUNOD si Jean kay Zyron hanggang sa makarating sila sa isa sa mga mamahaling silid ng Hotel. The staffs treated him as a very important person.

Well, the owner is his friend and Fuentes is very known in their Province, kaya sino naman ang hindi tatratuhin na mahalagang tao ang isang Zyron Fuentes?

Siya lang ang malakas ang loob na itaboy ang binata palayo. Napairap siya sa sariling naisip.

“If you need anything, feel free to call us, sir. We are happy to assist you.” The staff is very polite and always on smile.

Zyron nod his head before going inside, tinignan pa siya nito nang hindi siya sumunod.

“Kailangan ba talaga?” Alangan na tanong niya kay Zyron.

He motioned the staff to leave them before he answered her.

“Let’s talk.” He demanded. “Ayokong lumipas na naman ang isang araw ko ng walang kabuluhan. I’m fucking tired to all of these.”

Ang totoo ay kahit siya ay napapagod na sa sumbatan at away nila ni Zyron. Alam niya sa sarili na may pagmamahal pang natitira sa puso niya para rito, kaya lang ay hindi niya matutunan ang makalimot at magpatawad.

Kung sana ay gano’n lang kadali tanggapin ang lahat.

“Papasok pa ako.” Pag-iwas niya.

“No,”

He grabbed her hand and bring her inside, he even double lock the door.

Nang nasa kama na ay saka lang siya nito binitawan, nakaupo siya sa gilid habang ito ay nakatayo sa tapat niya, halatang nauubusan na ng pasensya.

“Iiwas ka na naman, hindi mo na naman papakinggan ang mga sinasabi ko. Hindi ka ba napapagod, Jean? Kasi ako pagod na pagod na sa sitwasyon natin! Malapit na akong masiraan ng ulo!” Bigong-bigo ito.

“I admit, I was in that first video, but it happened before you say Yes to me. Do you really think that I cheated on you? Na kaya kong gawin ’yon sayo? Then you’re wrong.”

“It happened while you were courting me.” Malamig na sabi niya. “And the second video, when that threesome happened, huh? Nung birthday ni Dwaye? Nakakadiri ka.”

Zyron went speechless, it annoyed her.

The second video uploaded after a few days that a first video was spread. It was Lyra again together with the woman who warned her in the University while she was waiting to Zyron who bought milk tea for her.

“TOTOO po ba na may second video scandal pa si Zyron?” Maingat na tanong niya kay Doktora Lilian habang nasa byahe papunta sa Masbate.

“Don’t mind it, Jean. It won’t help you.”

Nararamdaman niya ang pag-iwas ni doktora sa topic, siguro ay para na rin sa kalagayan niya. Iniiwas siya nito sa dagdag na stress.

“Sinabi lang po ni Bert. Hindi naman po magsisinungaling sa’kin ang kaibigan ko.”

Wala siyang cellphone, iniwan niya lahat sa Isla ang mga bagay na makakapagpaalala sa kanya kay Zyron. Magpapakalayo-layo muna siya para na rin sa ikabubuti ng lahat.

“The investigation is still ongoing. Zyron denied the second video, he said that was edited. He’s my brother, pero dahil sa nangyayari nahihirapan na akong paniwalaan siya.” Seryosong pahayag nito.

“Nawala na rin po ang tiwala ko sa kanya.” Her voice was sad. Her heart is bitterly beating.

“Ang totoo, kaming magkakapatid ay nagdadalawang isip pa sa pagtanggi ni Zyron. Ayaw lang namin sabihin sa kanya dahil alam namin na masasaktan siya. We don’t want to add another pain on him. Natatakot at nag aalala kami na baka hindi niya ma-handle ’yung nararamdaman niya lalo at nakita ng mga mata namin kung gaano siya nasaktan nung gabing iwan mo.”

Sariwa pa ang sugat na iniwan sa kanya ni Zyron dahil sa sex video. ’Yung sakit at galit ay naghahalo sa dibdib niya pero pilit niyang nilalabanan dahil makakasama lang ’yon sa kalagayan niya, lalo at isang parusa ang naranasan niya nang gabing ’yon.

“Zyron mastered how to hide his real emotions by acting like he’s fine, but we know him too well, we know when he’s sad, when he has a problem. He distract himself by rebellion, flirting with girls and party until dawn. Inilalayo kita sa kanya dahil ayaw kong masaksihan mo ang pagrerebelde niya, para hindi ka masaktan, lalo at ganyan ang kalagayan mo. You are too young to handle this trials that came your way, that’s why I am here to help you, to guide you.”

“Salamat po sa concern doktora.”

“Call me Ate Lilian, please.”

Jean nod her head weakly.

“Gusto ko rin po na lumayo muna. Kapag nasa Isla po kasi ako ay maiisip ko lang siya lalo. Lahat po halos ng memories namin ay nabuo do’n. Ang hirap po mabuhay sa lugar na ang tanging naiisip ko ay ang masasayang ala-ala nalang namin. Mabuti na po na malayo muna kami sa isa’t-isa, ate Lilian. Hindi ko pa po kasi siya kayang harapin ulit.”

“Naiintindihan ko. But I’m hoping Jean, that one day your heart find a place for forgiveness. Mahal ka ni Zyron, we’ve witnessed his changes when he met you and when you made your relationship official. Nakakalungkot lang dahil kailangan niyong pagdaanan ang lahat ng ito. Na kailangan na masaktan kayo at malayo sa isa’t-isa.”

“Siguro ay hindi talaga para sa amin ang pag-ibig na ito.” Malungkot siyang napangiti, mapait ang pintig ng kanyang puso.

“But who knows? Sa huli ay baka kayo pa rin. Sa ngayon, pilitin mo muna ang sarili mong maging maayos ulit sa kabila ng lahat ng ito. Iwaglit mo muna sa isip mo ang mga videos ni Zyron, sasama lang ang loob mo.”

“Pipilitin ko po.”

Dra. Lilian smile warmly at her.

“Remember that I am here, you are free to talk to me. I’m gonna help you recover from all of this pain.”

Kung hindi dahil sa tulong ni Doktora Lilian hindi niya alam kung saan siya dadamputin ngayon. At sa tuwing naiisip niya ang tulong na ginawa sa kanya ng kapatid ni Zyron ay tila nababawasan ang sama ng loob niya sa binata.

“That video was edited. I wasn’t the guy in that threesome. How many times do I need to tell it to you? Why do you always made me feel that my words was worthless? Salita ako nang salita dito, tapos putang ina, hindi mo na naman ako pinapakinggan.”

Jean secretly bit the side of her cheek while watching the madness on Zyron’s face, his frustration and him being impatient made her feel amaze and amuse for some reason.

Kung bakit natutuwa siyang panoorin ito habang nahihirapan at nagagalit na nagpapaliwanag sa kanya.

“Hindi mo kailangan mag mura.” Ang tangi niya lang nasabi, kahit na napapraning siya dahil gusto niya ito kapag napapamura na dahil sa frustrasyon sa kanya.

“And that is all you can say?” Zyron motioned her with his hand, very annoyed now.

“Ano ba ang gusto mong sabihin ko?” Tinaasan niya ito ng kilay.

“Na mahal mo pa rin ako!”

Uminit ng todo ang pisngi niya sa walang paliguy-ligoy na sagot ng binata. Hindi siya nakapagsalita kaagad kaya nagkaroon ito ng pagkakataon na hulihin siya.

“Silence always means yes. You still love me.” He was confident. “Wag na natin pahirapan ang mga sarili natin, Jean. Handa akong iwan ulit ang buhay ko sa Maynila at manatili sa Isla na kasama ka.”

Zyron squatted in front of her and gently grabbed her both hands on her lap.

Namumungay ang malalim na mga mata nito, ang pagod at puyat ay nakikita niya na. Mas pinipili pa nitong kausapin siya imbes na magpahinga.

“Sabihin mo lang sa’kin na mahal mo pa rin ako, handa akong magpa-alipin ulit sayo.” Namamaos at halos pabulong nalang ang boses nito.

Iniwas ni Jean ang tingin sa mukha ni Zyron. He’s begging again.

Ang lakas lakas ng tibok ng puso niya, nanunuyo ang lalamunan niya na ang pag sambit ng salita ay parang susugat sa kanya.

“Ang hirap hirap sa pakiramdam na ang layo layo ko, pero ang puso’t isip ko ay nasa’yo.” He added, his frustration was very evident now.

“You have a lot of girls, you bedded them. How can I believe in you when you are like that…” her voice was low and accusing. “… I am here, alone, silently fixing myself, while you are away, busy fucking with different girls. Hindi ko na alam ang papaniwalaan ko, Zyron. Ang sinasabi mo ba o ang mga ikinikilos mo.” Nasasaktan na sumbat niya.

“I’ve fucked so many girls just to forget you.” He said that in a low regretful tone.

Her heart was booming so bad inside her chest. Lihim na naman na nasasaktan sa katotohanan, bulag na naman sa mga paliwanag.

“I was hoping that maybe there would be another woman who could replace you, sinubukan ko kahit ayaw ko, pero ni isa walang nagtagumpay. Kahit ilang babae pa ang makasama ko, sa huli, ikaw pa rin ang pinipili ko. Sayo pa rin ako dinadala ng mga paa ko. Ikaw at ikaw lang ang binabalik-balikan ko, Jean.”

She felt a sharp knife cutting something inside her chest. Hindi makapaghintay ang puso niya sa kasunod na tibok, kaya pakiramdam niya ay dumodoble ’yon.

“I don’t know until when I can handle this. I don’t want to regret in the end for not telling my feelings for you. I know you’re still young, my baby is still young for this, I understand that, always. But I hope you’d do your part here by telling your feelings. Isn’t that hard?” The gentleness on his voice hurt her, his eyes are always begging… for her.

The tiredness on his face made her feel pity on him. Alam niyang nahihirapan na itong paliwanagan siya, na buksan ang isip at puso niya, pero heto siya at nagmamatigas pa rin.

The way he hold her hands told her that even after all that happened to them, even after all the pain they have been through, even she’s heartless to him, he still cares for her, he still value her and she’s the only one who matters to him.

Masyado na yata siyang nabulag ng sakit na ipinadama nito sa kanya kaya hindi niya na makita ang kapatawaran, pero… kapatawaran nga ba ang nararapat para sa lahat ng sakit?

O mas nararapat na kalimutan nalang ang lahat ng iyon at magsimula ulit?

Zyron suddenly kneel down in front of her while holding her hands. The image of him begging for her again, hurt her heart so bad.

“W-Wag kang lumuhod…” naiiyak na pigil niya.

Pinilit niya itong tumayo, pero hindi nagpatinag. Kinukuha niya ang kamay dito para tumayo ito, but he didn’t let go of her hand, unlike to what he did three years ago.

This time, he tightly hold her both hands, making her feel that he will never let go of her.

“Minsan na kitang pinakawalan at ayoko ng gawin ulit ’yon, Jean. I regretted letting you go that night.” His eyes was bloodshot and his voice became so soft that it almost cracked.

“Nandito ako ngayon sa harap mo, tiklop tuhod na humihingi ng kapatawaran ulit sayo. I’m so sorry to all the pain I gave you, to all the tears and heartbreaks, please baby, forgive me and let’s start again. Please.”

Hinalikan nito ang mga kamay niya habang nakatingin sa kanya, ang sobrang sinseridad sa mga mata ay nahahalinhinan ng sakit at pagmamahal sa kanya.

Masagana na bumuhos ang luha sa kanyang mga mata, hindi maatim na makita ang lalaking mahal niya na nagmamakaawa na naman sa kanya… sa kapatawaran niya.

Her heart is melting and its thumping wildly, she’s choking. With her shaky hands, she cupped his jaw and stare at him, her tears is blurring her vision, but still, she managed to look on every bit of his face.

Slowly, she moved her head closer to his, then, she closed her eyes and feel his lips on hers as she open her heart and mind again to give a second chance for them… and give her heart a place for forgiveness.

20 ~ Blood (SPG)

CHAPTER TWENTY

MABAGAL na idinilat ni Jean ang lumuluhang mga mata nang maramdaman ang pagtugon ni Zyron sa halik na iginawad niya.

Hindi niya layunin na patagalin o palalimin ang halik, it was supposed to be a short quick kiss, but Zyron was quick to made the kiss deeper and passionate.

A small moan escaped her lips when his tongue started wandering inside her mouth. Ang matamis na labi nito at ang kasabikan at pangungulila sa bawat halik sa kanya ni Zyron ay ramdam na ramdam niya.

His hands started to caress every inch of her body, wala siyang ibang maramdaman kundi ang matinding kasabikan sa bawat haplos nito, bawat halik at higit pa sa lahat ng ’yon.

“Umm,” ungol niya sa pagitan ng pag-eespadahan ng dila nila nang i-angat ni Zyron ang sarili mula sa carpeted floor, maingat na inihiga siya sa kama.

He’s now covering her with his large body, his legs were between hers. Her toes are place above the edge of the bed, her both arms are on his nape, hugging him there.

The sunlight from the glass window was dramatically kissing them, giving them enough lights inside the room.

Zyron’s lips travel down to her neck, giving her a wet kisses there and slid his one hand inside her top, he caress the side of her boobs until his hand reach her back, he skillfully unhook her brassier.

She heard him hissed while unbuttoning her blouse. He move very quick but his struggle on undressing her was real.

“Damn this uniform.” He cursed on her neck, his hand is busy with the buttons of her top.

“Wag mong sirain.” She said that lightly.

“We will buy you another one.”

Umawang ang labi niya nang marahas na baklasin ni Zyron ang blouse niya kaya nagtalsikan ang mga butones niyon, kasabay nang paglantad ng dibdib niya.

His eyes automatically wander on her bare chest. Madilim ngunit nag aapoy ang titig nito do’n, gumalaw ang panga na para bang nagpipigil lang na huwag sunggaban ang dibdib niya.

“Its bigger than before.” He muttered and took a quick glance on her face.

Kung bakit ay parang gusto niyang takpan ang dibdib, nakakaramdam ng kaunting hiya at na nahahaluan ng pagkabahala sa hindi maipaliwanag na dahilan.

“It’s a part of growing up…as a woman.”

“Yeah, its much bigger and sexier.”

Pinaglandas nito ang daliri sa dibdib niya, tahimik siyang napaigtad sa nakakapasong sensasyon.

“I want to… taste it. Can I?” His voice was raspy and seductive.

Hindi pa siya sumasagot o tumango man lang pero unti-unti ng bumaba ang ulo ng binata sa dibdib niya.

Jean let out a sexy gasp when she felt her nipple inside Zyron’s hot mouth. Sabik na sabik na sinipsip nito iyon na para bang uhaw na sanggol.

Pinagpalit-palit ang pagdila at pagsipsip na tila ba hindi sapat ang ginagawa para mapunan ang ilang taon na lumipas na hindi siya nito natikman.

“Ohh, umm… Zy…” she groan when he playfully bit her nipple, then lick it after.

Ang isang kamay nito ay dumulas papunta sa ilalim ng skirt niya, hanggang sa huminto sa pagitan ng kanyang mga hita.

Nahihibang na ibinuka niya ang mga binti nang tuluyang matumbok ng daliri ni Zyron ang mamasa-masa niya ng pagkababae. She felt his thumb on her cl*t, teasing it, making her lips parted.

His head travel down to her stomach and when he was about to remove down her skirt, she suddenly felt like as if someone throw a cold water on her, to awake her.

Maagap na pinigila niya si Zyron sa pagbaba ng skirt niya. Natigilan ito at napaangat ng tingin sa kanya.

“Why?” He seems offended and at the same time hurt because she stopped him.

Hindi siya kaagad nakahanap ng idadahilan kung bakit bigla ay nabahala siya na tuluyan siya nitong mahubaran. Hindi siya natatakot na ibigay muli sa lalaking mahal ang sarili, hindi. May iba pa siyang kinakatakutan at hindi pa siya handang sabihin ’yon sa mga sandaling ’yon.

“I just want to…” He massage his cl*t using his thumb. “… taste this.”

Then he slowly remove down her underwear, leaving the skirt, it covers her stomach and thighs.

Nang ibaba ni Zyron ang ulo papunta sa pagitan ng kanyang mga hita ay isinara niya ang mga ’yon. Kagat niya ang pang ibabang labi nang tignan ulit siya ng binata, may kaguluhan sa mga mata.

“I’m sorry if I’m making you uncomfortable. I’m not forcing you to do the things you don’t want to do.” Anito at umalis sa ibabaw niya, humiga sa kama, sa tabi niya.

“H-Hindi lang ako komportable sa posisyon.” Mahinang sabi niya, naiinis sa sarili dahil pakiramdam niya ay nabitin siya!

“I understand.” He closed his eyes and covered it with his forearm.

Inayos niya ang palda, naiirita na sa sarili at sa katotohanan na nawalan na ng gana ang binata.

“Matutulog ka na?” Sinulyapan niya ito.

“I’m fucking hard, baby. I don’t think I can sleep.”

Pasimpleng bumaba ang tingin niya sa gitnang bahagi ng katawan ni Zyron at nakita ang umbok do’n na tila ba mapupunit ang maong na pants sa kagustuhang kumawala ng nakatago sa ilalim niyon.

Maingat na bumangon siya at naramdaman iyon ni Zyron. He remove his forearm on his eyes and carefully watch her moves.

She felt guilty for giving him a hard time. Gusto niya naman ang ginagawa nila kanina kaya lang ay pinangunahan siya ng pagkabahala sa isang bagay na ipinakatatago-tago niya.

“Damn!” Zyron curse sharply when she unbutton his pants and unzipped it. “Fuck…”

She was bitting her lips while removing down his pants, leaving his dark boxer shorts, giving her the full view of his bulge.

Hinawakan niya ang garter ng boxer short nila ngunit maagap na nahawakan siya ni Zyron sa pulso, pinigilan siya sa gagawin.

“Don’t.” He said firmly.

“Why not?”

Imbes na sagutin siya nito ay ginabayan siya ni Zyron papunta sa ibabaw nito. His hard stomach was between her legs, the ripped muscles on it tickle her femininity. Ang skirt niya ay umangat na hanggang sa kanyang puson.

“Let me eat you first before anything else, Jean.”

He move his body to the headrest of the bed where the pillows located. He didn’t mind that she’s above him when doing that.

“Now, ride on my face and make love with my tongue.”

Her body burn together with her cheeks as she move her body until her thighs reached his face. Her womanhood throbbed when she felt his hot breath on it.

Napahawak si Jean sa headrest nang lumapat ang dulo ng dila ni Zyron sa pagkababae niya, sinungkil-sungkil iyon.

“Oohh, Zyron… yes…”

His tongue play and tease her cl*t, making her moan loudly. His face are between her thighs, she’s literally riding him.

She grind her hips above his face and feel him eating and licking her femininity, nonstop.

Ang matinding pagnanasa ay tuluyan ng lumukob sa kanya. Pansamantala ay nakalimutan niya ang pinagdaanan nilang dalawa. All that matters to her was his tongue that pleased her.

“Uhh, I miss this…” Zyron moan between licking her. “Rub your… uh, rub it on my tongue, baby.”

Hinawakan siya nito sa magkabilang bewang bago inilabas ang dila. Zyron guide her to a pace he wants as she rub her womanhood on his tongue.

Bawat pagdulas ng kabasaan niya sa mainit na dila nito ay nagpapatirik ng kanyang mga mata dahil sa matinding sarap na dulot niyon.

Hindi matatawaran ang init at kiliti sa bawat hagod at pagdampi ng kaselanan niya sa mapagparusang dila ng binata.

“A-Ang sarap niyan… ohhh, ummm…”

Pabalik-balik na pinadulas niya ang pagkababae at paulit-ulit na hinihimod din ni Zyron ang likido na lumalabas sa kanya.

Her grip on the headrest tightened when she felt Zyron’s tongue teasing her entrance, pinatigas nito ang dila at nakakahibang na ipinapasok sa entrada ng kanyang pagkababae.

“Zyron! Oohh! Ohhh! It feels so good! Mmmm!”

Maingat at mabagal na nagtaas baba ang balakang niya nang makapasok na ng bahagya ang dila nito. It feels like she’s literally making love with his damn tongue.

“Stop na! Ummm, Zy…”

She was breathless and her womanhood is throbbing so bad. She’s so wet that her wetness covers Zyron’s mouth and nose.

One more lick before he let go of her.

Hinang-hina siya nang tigilan siya ni Zyron. She weakly sit on his chest, hindi na alintana ang pagkalat ng likido niya sa parteng ’yon ng katawan ng binata.

“I miss you so bad, Jean.” He said that while trailing kisses to her thighs.

The skirt she’s wearing is still covering her lower stomach, its messy yet seductive.

Nang makakuha na siya ng sapat na lakas ay siya na rin mismo ang gumawa ng unang hakbang para sa huling tagpo nila sa kama.

She lower down her body until her butt reach his hardness. Zyron groan at what she did and his eyes filled with desire. Ang nag aapoy na mga mata ay nahaluan ng pagkasabik at labis na pangungulila sa kanya.

His eyes is very expressive that even his mouth is shut, she knew what’s on his mind, because his eyes was the one who speak for him. Zyron was longing for her… and the feeling is mutual.

Jean position herself above him. She close her eyes when she felt his hard tip on her entrance. But, something caught her… it feels like there’s something on the tip of his manhood.

Natigil siya at napansin ’yon ni Zyron.

“Please, go on.” His lips is parted and he looks so hot beneath her.

Suddenly, she felt powerful knowing that he’s under her, begging for her to please him.

“What’s that?”

Sinubukan niyang tignan ang pag-iisa ng kaselanan nila ngunit hindi niya makita ang bagay sa dulo ng pagkalalaki nito dahil nakapasok na ng bahagya iyon sa loob niya. Dun niya lang naramdaman ang pagdaloy ng kaunting kirot sa pagitan ng kanyang mga hita.

“What?” Para na itong nahihirapan dahil sa paghinto niya.

“Yung… yung nasa dulo ng ano mo…” her cheeks burn.

Zyron groan like a wounded beast and closed his eyes, as if really hurt now.

“Baby, that’s a pierce.” He sighed, bitin na bitin na.

“A-ano…” her lips parted, a bit confused.

“A bulitas.” He muttered huskily. “Yeah, go on, you’re killing me.”

Nakagat niya nalang ang pang ibabang labi, hindi niya ma-imagine na may hikaw ang binata sa pagkalalaki nito, wala naman ’yon nang huling may nangyari sa kanila.

Itinigil niya ang pag iisip tungkol sa bulitas at muling iginalaw ang katawan sa ibabaw ni Zyron.

She tilted her head back and slowly, she take him fully. Bumuka ang bibig niya nang tuluyan nang makapasok ang pagkalalaki ni Zyron sa loob niya.

Ang hapdi at sarap ay naghalo at nagpainit ng husto sa kanyang katawan.

“Tang ina… ang sikip mo…” Zyron was breathless. “Ang sarap…”

Nakapikit ang mga mata nito, nakaawang ng bahagya ang labi at ang gwapong mukha ay binalot ng makamundong sarap at kaluguran.

Watching him being pleased by her made her feel satisfied already. Ginanahan siya at naging agresibo. Sabik na sabik na itinaas-baba niya ang katawan sa ibabaw nito.

Napaungol at napamura si Zyron habang sinasabayan ang pag-iisa ng katawan nila. He grip on her waist and pump faster and deeper inside of her.

Ang hikaw na sumusundot sa kailaliman niya ay ang siyang nagpapalakas ng kanyang ungol dahil sa kiliti na dulot niyon.

“Oohhh! Ahhh! Ummm, Zyron! Ah! Ah!”

“Damn! Damn! Baby!”

They are both moaning so loud while calming each other again. Ang pananabik para sa isa’t-isa ay hindi na nila itinago pa.

She lower down her face to claim his lips as she move her body up and down wildly. Hinahalikan at nanggigigil na kinakagat ni Zyron ang labi niya habang marahas na naglalabas-masok ang kahabaan nito sa kanyang pagkababae.

“Ohh! Yes! Ahh! Sige pa! Zy! Oohh!”

Wala na nga talagang papantay pa sa sarap at ligaya na ibinibigay nila sa isa’t-isa.

She move wildly above him, her boobs is bouncing and his balls is slapping her butt. The satisfaction that they can give to each other is unbeatable and irreplaceable.

“I’m close, baby!”

Zyron buried his face on her breast and thrust deeper. Nanginig ang mga hita niya dahil sa nalalapit na paglabas na orgasmo.

“Zyron! Ummm!”

Isinubsob niya ang mukha sa leeg ng binata nang walang pakundangan na lumabas ang maraming likido sa kanya.

After a few deep thrust, Zyron buried his cock inside and filled her with his hot semen.

ZYRON WAS fresh from shower when he lay down beside her. Nauna lang siyang maligo dito at pinilit niya talagang hindi sila magsabay.

Malambing na niyakap siya nito. She’s only wearing an underwear under the thick comforter. She even closed the curtains of the window making the room dim.

“Are you okay?” He asked gently, caressing her arm.

Things happened so fast that a one kiss from her made them end up gasping, moaning and naked above the bed.

Talaga bang napatawad niya na si Zyron? O nadala lang siya ng matinding emosyon kanina? Ang bawat salitang binitawan nito ay talagang naramdaman niya ang sinseridad at ang pagsisisi.

Is this really the right time for forgiveness? To forget everything and give each other a second chance?

If this wasn’t the right time for all of it, then, when will be the right time?

Siguro, ito na talaga ang tamang oras para bigyan niya ng laya ang puso at isip na kalimutan na ang lahat ng sakit at hilumin ang bawat sugat na dulot ng mapait nilang nakaraan.

“Ayos lang ako. Napagod lang.” Mahinang sagot niya at ipinikit ang mga mata.

“I miss having you in my arms.” Zyron’s voice was gentle.

Then, she felt him kiss the top of her head, telling her how much she mean to him and how special this moment to him.

Heart heart is melting because of his sweet gesture. She miss him so bad that admitting it to him would made her feel embarrass, because she kept on pushing him away when in fact, she wanted him beside her.

Love will make you go crazy. While you are hating him, you are secretly loving him at the same time. That’s insane!

She smile inwardly at the idea of hating Zyron and loving him too.

Sinikap niyang isipin ang mga bagay at pangyayari sa buhay niya nang hindi ito kasama.

Telling him the truth will make everything alright for both of them, even she knew that it will also hurt him.

KUNG ILANG oras si Jean na walang malay ay hindi niya na alam. Nang buksan niya ang mga mata ay nasa clinic na siya ni doktora Lilian.

She tried to remember everything before she lost her consciousness. And her heart hurt when an image of a blood on her thighs flashed her mind.

Kabadong-kabado na napahawak siya sa kanyang tiyan. Hindi siya makagalaw sa hinihigaan, natatakot na baka may dugo na naman na lumabas sa kanya.

“Jean…” Dra. Lilian’s voice caught her.

“A-Ano po ang nangyari… b-bakit po may…” Pinigil niya ang maiyak sa sobrang takot. Her hands are shaking.

“I’m sorry, Jean.” There was a sadness on Lilian’s voice.

Nang tignan niya ito ay nakita niya ang sobrang kalungkutan sa mga mata.

“B-Bakit… a-ano po ba ang nangyari? B-bakit po m-may…” muling rumihistro sa isip niya ang imahe niya sa loob ng sasakyan. “…m-may dugo po na lumabas s-sakin…”

Lumapit ito sa kanya at saka siya niyakap, na tila ba sinasabing magiging okay din ang lahat.

The fast and wild beating of her heart is hurting her, its choking her.

“Hindi ko alam bakit kailangan niyo pang pagdaanan ang lahat ng ito. Kung bakit kailangan mo pang harapin ang lahat ng ito. I’m sorry, Jean. I’m so sorry.” Dra. Lilian sob.

Naiyak na rin siya dahil pakiramdam niya ay may nawala sa kanya… Hindi lang si Zyron… may iba pa.

“Y-Yung dugo po… hindi po iyon normal na d-dugo lang.”

Pinipiga ang puso niya. Nahihirapan na siyang huminga. Hindi niya lubos maisip na gano’n nga ang nangyari sa kanya!

Kumalas ng yakap sa kanya si doktora. Pinunasan nito ang mga luha sa mata, tapos ay umalis sa tabi niya. Nagpunta ito sa gilid na lamesa at may kinuha do’n.

Nang bumalik sa kanya ay yakap na nito ang isang medium size clear glass jar. Tila nahihirapan ang damdamin na ibinigay nito ’yon sa kanya.

Ang puso niya ay tila paulit-ulit na tinatarakan ng matatalim na punyal, nakakamatay ang sobrang sakit nang sa wakas ay makita niya ng malinaw kung ano ang nasa loob ng jar.

Inside of it is a dark blood… buo-buong dugo.

Ang klase ng dugo na tila isang paalala sa kanya na nawala na ang dapat sana’y buhay ng anghel na bubuuin, mamahalin at aalagaan niya sa kanyang sinapupunan.

21 ~ Twins

CHAPTER

TWENTY

ONE

IT WAS a long three years for Zyron. His rebellion was his only witness for his broken heart and soul. Its so unmanly to admit that being away with Jean was like hell, but that’s what he really felt. And now that he’s with her again, he will make everything right for both of them.

Pinagmasdan niya ang natutulog na dalaga sa kanyang tabi. Her natural beauty was the one who always fascinate him. She has a long and thick curly eyelashes, a cute pointed nose and a sexy pink lips. There’s a cute round shape on her chin that usually see in babies.

Makinis at maputi ang balat kaya ang maliliit at maninipis na ugat sa pisngi ay napansin niya lalo at malapitan.  He caressed her cheek and his large hand felt like it caressed a baby cheeks, it’s so smooth.

Zyron shot up his brows when she felt Jean’s body stilled and just after a few seconds, her body started to shake.

Napabangon siya at maingat na ginising ang dalaga. It seems like she was in dreaming state, o baka binabangungot.

“Wake up, baby… hey.”

He patted her shoulder and cheeks, a bit worried especially that her forehead was sweating.

“H-Hindi! Hindi ko ’yan matatanggap! H-Hindi!” Kumuyom ang mga kamao nito na parang may kaaway, na parang pinipilit na magising. “H-Hindi ’yan totoo!”

“Jean, come on.”

He patted her shoulder and hold her hand, until she open her teary eyes.

Napabangon ito at napayakap sa kanya. He felt her body is shaking and in panic.

“It’s okay, you are awake now. You are safe.” Alo niya habang nakayakap din siya dito at hinahagod ang likod.

Umiling-iling si Jean sa dibdib niya, tila hindi pa kumbinsido. Maybe she had a bad dream.

“P-Panaginip lang ’yon, di ba…” wala sa sarili na sabi nito. “Panaginip lang ’yon. Panaginip lang.”

“Yes, it’s just a dream.” He agreed even he don’t have idea what she was talking or dreaming about.

“I… I need to call ate Lilian. Where’s my phone…”

Bigla itong kumalas ng yakap sa kanya at taranta na hinagilap ng mata ang cellphone, hindi naman umaalis sa kama, tila wala pa sa sarili.

Zyron sighed and get his phone above the side table. He dialed his sister’s number, he can’t remember when was the last time he talk to Lilian on phone. They usually talk over their family dinner.

After a few ring, he heard a cute voice from the other line.

“Hello?” A voice of a little girl, answered. His brows shot up, feeling amuse.

His sister is staying somewhere in Masbate, for her medical mission and for Fuentes Charity Foundation, because she’s the one who manage it. Hindi niya linya at hindi talaga siya maaasahan sa mga ganoong bagay, kaya ni minsan ay hindi pa siya nagpunta sa lugar na ’yon.

“Hey there, may I speak to Dra. Lilian?”

“Who… is… this?” Ang mahirap na pagbaybay sa bawat salita ay tila nagsasabi na nag uumpisa palang sa pagsasalita ang nasa kabilang linya.

His lips protruded, really amuse now.

“I’m Dra.’s brother. Where is my sister, sweetie?”

“I’m not… s-weetie! Okay?”

“What’s your name then?”

Its weird that he felt liking talking to a stranger kid. Well, he likes kid. He likes his friends kids, Blake and Atasha Daye. No wonder that he was dreaming about having kids of his own, as soon as possible.

“My name? Zion…tey.” She can’t even properly pronounce her name.

“Ziontey?”

“No!” Her cute voice raised in disagreement.

He could almost imagine her face, with furrowed eyebrows, it remind him of Jean’s teenage days when she’s annoyed at him.

“Ziontel?” Hinuha niya.

Napalingon sa kanya si Jean bigla, namutla at tila natauhan.

“Opo, Ziantey.” He can say that she can’t properly pronounce the letter L.

“A-Akin na.”

Mabilis na kinuha sa kanya ng dalaga ang cellphone at tumakbo papunta sa balcony. She even locked the glass door, not wanting him to enter or interrupt her.

Napakibit-balikat nalang siya sa inasta ni Jean. Pinanood niya lang ito na magaan at magiliw na nakikipag-usap sa kabilang linya.

She’s only wearing a lacy panty and brassier under the broad sunlight. Her side view gave him a freedom to stare her breast, nagmamalaki at natural. Even in the side view he can see her sexy cleavage. Her butt and her hips are in perfect shape, not to mention the creamy slender leg and the messy long brown curly hair that the tip reached her waist.

Zyron groaned at the sight of his girl. He had been with a countless women, but boy, Jean’s effect to him and how his eyes see her can not be replace with other woman.

“Thank you.”

Ibinalik sa kanya ni Jean ang cellphone pagkatapos ng halos kalahating oras na pakikipag-usap.

He glance at her body, she has a curve and it put his body on fire. Her flat stomach down to the between of her thighs, making him gulp. He wanted to taste her again and again!

“Care to share something to me?” He made his voice gentle, even deep inside, he wanted to attack her with a kiss and strip those sexy underwear.

Bumalik sa kama si Jean at ibinalot ang sarili ng makapal na kumot, hinadlangan ang mga mata niya sa tanawin na lihim niyang pinapantasya.

“Pwede bang huwag muna natin pag-usapan ang panaginip ko? Natatakot pa rin kasi ako.”

He saw it in her eyes, she’s afraid. Naiintindihan na tumango siya. He doesn’t want to force her to tell him whatever it was in her dream, he can wait for the time that she’s ready though, and don’t feel afraid anymore.

“No problem. Maybe its better if we forget it for the meantime? Since, I guess, that was a bad dream.”

“It was just a bad dream.” Jean force a smile, telling him that she’s getting fine.

“What do you like to eat?”

Alas dos na ng tanghali at hindi pa sila nanananghalian, napasarap ang tulog.

“Hmm, kahit ano, ayos lang sa’kin.”

“Okay.” He shrug his shoulder and sat beside her.

He get the telephone on the side table and order a food for them. He slid his one hand inside the thick blanket and caress Jean’s legs while talking to the hotel staff.

“Yes, that’s all.” He said before he put down the telephone.

Ipinagpatuloy niya ang paghaplos sa hita ng dalaga na tila nagpaparelax dito. She even rested her back at the back rest of the bed and closed her eyes.

“You like it?” He whispered on her ear.

She crouched her head on the side, giving him a full access to her neck. His lips travel down to the skin of her neck and sip on it, leaving a mark.

“Umm,” she groaned when she felt it.

He made her thighs parted and slid his fingers inside her panty, the soft bud feels so good and he can’t stop himself but massaging her cl*t with his finger.

“Zyron…” he called her softly.

Napakapit ito sa braso niya nang marahan na hinagod-hagod niya ang kaselanan nito, ikinakalat ang paunang likidong lumabas. She’s turn on and it made him more aggressive.

Binalak niyang tanggalin ang makapal na kumot na nagtatakip sa pang ibabang bahagi ng katawan nito ngunit napigil siya ng dalaga sa pamamagitan ng pagkapit nito lalo sa kanyang braso.

He let her stopped him from seeing her lower body but his fingers continue massaging her wet and soft womanhood.

“Umm, your fingers feels good on me.”

He was giving her a wet kisses to the valley of her breast, sipping and nipping the skin around. Teasing her and her hardened pink nipples.

She whimpered when he inserted a digit inside of her. He gently and slowly move his finger inside of her while his thumb is playing with her cl*t.

Jean’s arch her body, as if asking for more. Ibinaba niya pa ang halik sa tiyan nito. He was about to remove her panty when she stopped her again by placing her hand on his head.

“Don’t remove it.” Her voice was soft and her eyes filled with desire.

“Okay, I won’t.”

Pumasok siya sa loob ng makapal na blanket, pinaghiwalay ang mga binti ng dalaga at pinosisyon ang ulo sa pagitan ng mga hita nito.

“Zy…” Kapos ang hininga na tawag ni Jean sa kanya nang hawiin niya ang panty nito, giving him the view of her pinkish sweet femininity. “Ohhh,”

All that he heard was her moans and groans when he started licking and tasting her sensitive private part.

Damn, he can’t control himself when it comes to her. His sexual desire was too strong and he was aching to feel, taste and take her again after a long years of being away to her.

“BRUTE, YOU are such an asshole. I know you know that.” It was Clane.

They are in his penthouse, drinking vodka. He left Jean in their suites, she’s sleeping already. Napagod talaga ng husto dahil maghapon lang silang nasa kwarto at inangkin niya ng paulit-ulit.

He smile at the thought of having her again.

Clane suddenly tsk. “Idiot.”

Sinimsim niya ang alak sa baso at mayabang na tinignan ang kaibigan na nakita ang pag ngiti niya mag isa.

“I know, I was an asshole. But, it don’t give you the right to ask my girl to dine with you, Altaraza.”

“That, I won’t apologize to it. I didn’t know that Jean’s your ex.”

“Now that you know, stop your pa-cute with my girl.”

Clane gasp at his remark. This brute may be looks serious, formal and powerful, but he and his friends knew how he is to a woman and how many he had. Its just that, Altaraza is good in keeping their girls and make their love life and sex life private. Hindi katulad niya na nagkalat ang mga naging babae niya.

“I will, but…” Clane trail. “… if you become an asshole again and hurt her, I swear, I would have Jean and take care of her.”

“It won’t happen, brute. I know my limits, I will officially and legally claim her as mine. Wait it.” He mean it.

Ang lahat ng plano niya sa kinabukasan nila noon ng dalaga ay muling nabubuhay, ang buhay at ang mga plano niya ay nagkakaroon ulit ng kulay. Ang lahat ng iyon ay dahil sa isang babae lang.

“You should.” Clane meaningfully said. “Three long years is enough to give each other time, to heal a broken hearts and promises. Brute, its time for you to correct all your wrongs and its time for Jean to finally forgive you and tell you every little thing that happened in the past.”

Napasimsim ulit si Zyron sa alak nang maramdaman ang tila bigat ng mga salitang binitawan ng kaibigan. Nagtatalo ang isip at puso niya kung bakit alam nito ang nakaraan nila ni Jean, samantalang wala siyang pinagsabihan niyon kahit ni isa sa kanilang magkakaibigan.

Only his family knew how he begged that night to Jean just for her to stay. But kneeling and begging in front of her wasn’t enough. Wasting a three long years being apart, was it enough?

Jealousy suddenly filled him again knowing that Jean trusted Clane and told him about their past.

“Brute, I know that look. I am not your enemy.” Clane said when he noticed his cold stares. “In fact, I was surprised to know that you two had that kind of past. Then I remember those days, you were staying in Island and forgot your friends and women in Manila. Gano’n ba talaga ang pag-ibig? Mas matimbang kesa sa mga kaibigan?” Clane smirked.

Zyron let out a harsh breath. Alam niya sa sarili na nagbago na siya simula nung naging sila ni Jean, ngunit panandalian lang ’yon dahil bumalik siya sa dating gawi nung nagkahiwalay sila.

“No, its just that I’d chose to be with my girl than being with friends who’s surrounded by women. Alam mo na, iwas tukso.” He smirked back at his friend.

They lifted their glasses for a cheers.

JEAN WAS busy preparing her clothes when she heard a knock on the door. Nang tignan niya ay nakadungaw do’n si Zyron.

Nananatili ulit ito sa Isla at sinusuyo siya, parang nanliligaw ulit dahil may pa flowers at chocolates na naman.

“Pasok ka.” Nginitian niya ito.

Zyron sat at the chair near the door and watch her putting some of her clothes inside the summer bag.

“Hindi ba talaga ako pwedeng sumama sayo?” Umaasa ang boses nito.

Napasulyap siya sa binata, kahit ang mga mata ay halatang gustong sumama sa kanya.

“Ilang araw lang naman ako do’n. Wag ka ng sumama. At…” Pinanliitan niya ito ng mga mata. “Huwag mo akong papasundan, ha? Please?”

Zyron leered, then sigh, defeated.

“You are going to Masbate, to Ate Lilian? Why can’t I be with you?”

Kulang nalang ay sabihin nito na lahat ng karapatan ay hawak nito sa pagpunta sa Masbate. They have a farm house there and a charity house for homeless kids. Hindi lang nito ipinaglalaban ang karapatan na sumama dahil lang sa ayaw niya.

“Give this time to me, please?” Malambing na sabi niya, pati ang mukha niya ay nangungusap na rin. “Next time, we will travel together. But for now, let me enjoy travelling alone. Please?”

“Do you really think that I can say No to you?” Kahit mabigat sa loob ay nasabi pa nito ’yon. “Especially that you are using your sweet voice and that paawa face.”

Umusli ang labi niya. She can easily convince him. She felt a bit guilty for not letting him travel with her. But, she have no choice, she needs to do the travel alone and personally talk to Dra. Lilian and also visit the kids.

Napangiti siya nang maisip ang mga bata. Hindi lang kasi basta bata para sa kanya.

“You are smiling.” Zyron noticed it.

“May naalala lang ako.” Magaan niya itong tinignan.

“What’s interesting thing or places in Masbate? Aside from our farm house there and a charity foundation? Ate Lilian seems to love living there.”

“Maganda do’n, malapit lang din ang dagat sa farm niyo. At isa pa, nakakatuwa ang mga bata.” Magiliw na pagmamalaki niya.

“I wanna go there. You look happy and excited whenever we talk about that place.”

“For sure.” She assured him with a warm smile on her lips.

“And, kids? I remember the kid who had my sister’s phone. What’s her name again? Ziontel? Yeah, that’s the name.”

“N-Nakausap mo?” Parang biglang may pumukpok sa dibdib niya.

“Yeah, just a short talks. She’s cute.” He said that like as if he was reminiscing the day he talked to the kid. “Maybe she’s one of the kids in Charity? Pero, ingglisera. An english speaking homeless kid?” He confused himself with that idea, then he chuckled.

“Ah,” kinakabahan na natawa siya. Wala ng maisip na sasabihin, tinalo na siya ng kalabog ng dibdib.

“Keep in touch, okay? I will be in Manila while you are not here.”

“No girls?”

“No more girls.” Pangako pa nito. “Kung ayaw mo naman maniwala, isama mo na lang ako sa pupuntahan mo. You choose.”

“No more girls, Zyron Fuentes.” Imbes ay pinal na sagot niya at ipinagpatuloy ang pag iimpake.

MAKALIPAS ang ilang oras na byahe ay lumapag na ang mga paa niya sa bayan ng Aroroy at para makarating sa farm house ng mga Fuentes ay kinailangan niya pang sumakay sa pampasaherong lantsa.

Ang maalat na hampas ng hangin at ang amoy ng dagat ay hindi naglalayo ng atmospera sa Isla. Ilang minuto pa ang lumipas nang makarating siya sa San Agustin kung nasaan nakatayo ang charity house.

The black SUV that parked near the covered court is familiar to her. It was Lilian’s service. Lumabas ang driver do’n at pinagbuksan siya ng pinto.

“Salamat po, Mang Ador.” Aniya at pumasok na.

They need to travel for twenty minutes to get in to farm house. Her heart is thumping excitedly at the idea of being in that place again and being with the people who was living there.

“Ang aga nga mga nagising. Excited na excited sa pagdating mo, Jean.” Kwento ni Mang Ador sa kalagitnaan ng byahe.

“Talaga po? Ako nga rin po ay hindi nakatulog ng maayos kagabi sa sobrang excited.”

“Ilang buwan ka rin kasing hindi nakabisita kaya siguradong miss na miss ka.”

“Miss na miss ko rin po sila.”

Napaayos siya ng upo nang matanaw na ang gate ng private farm house. Its a huge house, surrounded by green trees and plants.

Nang pumarada ang sasakyan ay dali dali siyang lumabas. Ang puso niya ay labis na nasisiyahan at nananabik.

“Mommy! Mommy!” A voice of a little girl called her attention.

Her stomach fluttered and her heart is beating so good when she saw her little girl running excitedly towards her direction.

Jean squatted and wide her arms to welcome her daughter’s hug.

“My Ziontel…” she whispered longingly.

Mahigpit niyang niyakap ang anak, maluha-luha dahil sa sobrang galak at pangungulila.

“Where’s Zion?” She asked gently while caressing Ziontel’s curly hair.

Kinarga niya ang anak nang hindi nagsalita, nakatitig lang sa kanya. Pagtayo niya ay siyang paglabas ng anak na lalaki mula sa malaking pinto.

Holding a car toy, wearing a cool sunglasses, her little Zion run towards her.

Jean smiled and squatted again to carry him. Having her babies in her arms and having them in her life made all the pain and tears worthy.

22 ~ Path

CHAPTER TWENTY TWO

KUNG HINDI pa masinagan ng sikat ng araw ang mukha ni Jean ay hindi na nga yata niya gugustuhin pang gumising. Last night was heart wrecking. Hindi niya na nais pang balikan ang gabing tinapos niya ang relasyon nila ni Zyron ng dahil sa sex video.

She can’t accept the idea of him cheating on her, she can’t stomach it. Never. She’d rather be alone than be with someone who’d stab her from the back.

Kahit ayaw ng isipin ay bumabalik sa balintanaw niya ang huling sandali na nasilayan niya ang mukha ng lalaking pinakamamahal niya.

She remember Zyron Fuentes kneeling in front of her, begging for her to stay. But the pain suddenly made her a heartless, she did not forgive him… instead, she ran away from him until she felt the excruciating pain inside her stomach. Then, a blood that flowing down her thighs.

Kabadong-kabado na napahawak siya sa kanyang tiyan. Nanginginig ang mga kamay, tuluyan nang nagising.

The room was unfamiliar to her. The color beige wall, the expensive paintings that hang on there and the sun rays from the open wooden window, those made her clueless about where she is.

“Thanks God! You’re finally awake.”

Her eyes went to the door and saw Dra. Lilian wearing a simple dress, walk towards the bed.

“How are you feeling?”

Wala sa sarili na kinapa niya ang tiyan, nangangamba na baka may kung anong nangyari sa kanya!

“N-Naaalala ko ang nangyari kagabi. M-May dugo po na dumaloy sa…” Hindi niya matapos ang sasabihin.

Hinawakan siya nito sa braso, magaan ang ngiti na ibinigay sa kanya.

“There’s nothing to worry Jean. You are safe and the… babies.”

Parang umikot ang paningin niya sa huling salita. Mariin siyang napapikit at inulit-ulit sa isip niya ang narinig.

Babies. Babies. Babies. Babies?

Nanatili ang mainit na palad niya sa ibabaw ng tiyan at hinayaang dumaloy ang mga butil ng luha sa gilid ng mga mata, pababa sa unan.

No matter how much she denied that she’s not pregnant, the fact that she is, slap her. She denied those symptoms, the cravings, mood swings and her super delayed monthly period.

She denied it because she was so afraid, afraid that she would not be able to finish her study. Afraid that she could not handle the responsibilities of being a mother at her young age. Damn, she just turned eighteen!

Pero… may lugar pa ba para sa lahat ng pagsisisi? Wala na. Nangyari na ang dapat mangyari. They are careless and very aggressive. Ito ang bunga ng lahat nang ginawa nila ni Zyron.

Mas lalo lang siyang magsisisi kung nawala ang mga anghel sa kanyang sinapupunan. Iyon ang hindi niya pinaka matatanggap kung sakali.

“B-Buntis po ako…” patanong sana ’yon kahit alam niya na ang sagot. “B-Babies? Twins?” Sumulyap siya kay doktora.

Lilian smiled at her warmly and nodded.

“Yes, you have a twins. I was surprised, wala kaming lahing kambal pero… ang alam ko sa side niyo ang meron?”

“Opo. May kambal po si Lola.”

Kaya lang ay namayapa na nung mga bata pa ang mga ito. Naikwento sa kanya ’yon ng Lola Rosita niya.

“Masaya ako na nailigtas ang kambal. You were bleeding, I thought, I’m gonna lose the babies…” Napabuntong hininga ang doktora. “And I am glad I did not.”

“Maraming salamat po, doktora. Hindi ko po alam gagawin ko kung wala ka… kagabi.”

Lilian squeezed her hand gently, telling her its okay, its not a big deal, that she’s there to help her.

“Walang anuman. Sana ay alagaan mo ang sarili mo para na rin sa mga dinadala mo. Okay?”

“Opo, gagawin ko po ang lahat ng makakaya ko para sa…” napatingin siya sa tiyan. “… mga baby.”

Bahagya pa siyang napangiwi sa ideya na may dalawang anghel na nabubuhay sa tiyan niya. Dalawa talaga kaagad?

“Siya nga pala, ano ang plano mo? Bukas na ang final exam niyo.”

Namilog ang kanyang mga mata. Nawala sa isip niya na may exam pa pala siyang kailangan tapusin at ipasa bago ang semester break. Pagkatapos, ano ang plano niya?

Napapikit siya ulit, sumasakit na ang ulo sa dami ng iniisip, ni hindi niya na alam kung ano ba ang unang pagtutuunan ng pansin.

“Pwede naman na ipagpaliban mo muna ang exam.” Bawi ni doktora nang maramdaman na nahihirapan siyang i-proseso at i-handle sitwasyon niya. “Hindi ka rin naman pwede pang bumyahe pabalik sa Isla, kailangan mo pang magpalakas ng ilang araw. And about the exam, we will pull some string to it. Kami na ang bahala do’n. Okay?”

Napatango nalang siya kahit hindi naman talaga malinaw sa kanya ang mga sinasabi nito. Basta ang malinaw lang sa kanya ay buntis siya, may mga anak sila ni Zyron.

Kailangan niyang alagaan mabuti ang sarili. Kahit na bata pa siya para maging ina, papanindigan niya pa rin. Dahil kailanman ay hindi naging sagabal ang pagiging ina, bagkos, isa iyong karangalan bilang babae.

Sa katanuyan, mas gugustuhin niyang maging batang ina, kesa mawala ang mga anak niya sa kanya.

Babies are gift from heaven and she accept these blessings with all her heart.

KUNG PAANO nangyari na nakapag exam siya nang hindi nagpupunta sa eskwelahan ay hindi niya na inisip pa. Isang araw ay may nagdala ng mga kapapelan sa Fuentes Farm kung saan siya nananatili.

Pagkatapos niyang sagutan ang mga ’yon, ibinalik niya ang mga kapapelan sa babaeng personal

na

  nagdala sa farm, para ibalik din nito sa Unibersidad na pinapasukan niya.

That’s when she realized that if you have money, connections and power, things can easily done in just a snap of a fingers. And Fuestes’ have it all.

They rule the whole Province and the Cities, kaya hindi na nakapagtataka na kaya ng mga itong bumali ng mga bagay bagay na hindi kayang gawin ng mga simpleng tao lang.

“Are you really sure about that?” Nag aalangan pa na tanong ni Doktora isang tanghali, habang kumakain silang dalawa.

“Opo, gusto ko pong sumama sa inyo sa Masbate at do’n ko na rin po ipapagtuloy ang second semester.”

“You will also give birth there?”

Tumango siya. “Opo sana.”

Hindi pa siya nakakabalik sa Isla ay nabuo na sa isip niya ang mga plano para sa

panganganak

. Hindi niya ipapaalam sa lola’t lolo ang kalagayan niya.

Bigla ay nakaramdam siya ng panibugho sa magiging reaksyong ng tumayong magulang sa kanya sakaling malaman na nagdadalang tao siya.

She don’t want to disappoint her grandmother and grandfather.

Yes, being pregnant while studying and at that young age is really disappointing. Kahit gaano pa kabait ang magulang sa mga anak, tiyak na guguho ang pangarap ng mga ito para sayo dahil sa nagdadalang tao ka habang nag aaral.

Naiintindihan niya ang ganoong pakiramdam ng magulang lalo at alam niyang nagsisikap ang mga ito para maitaguyod ang pag aaral ng anak.

Ganoon ang lola’t lolo niya sa kanya, kumakayod para sa kanya, para magkaroon siya ng magandang kinabukasan, pero… sa kabila ng paghihirap ng mga ito… ang hindi inaasahan na pagbubuntis niya ang naging sukli.

Then, she realized that having a premarital sex wasn’t right. But the desire, emotions, heat and love to do that thing wasn’t wrong. Its just that, there are things in the world that was not for you to do, but the feelings to do such things was strong, as if it would make you stop from breathing if you don’t do it.

Like having sex with Zyron, no matter how much her mind tells her to stop, her body and heart suddenly became her own enemy, ipinipilit ng katawan at puso niya na ibigay ang sarili sa binata… kahit na alam niyang mali.

Kaya, para makabawi sa lola’t lolo niya, sisikapin niya pa rin na makapagtapos ng pag aaral kahit na may itinatago siya sa mga ito. Sisikapin niyang makuha ang diploma at ibibigay sa mga ito, kahit na ang kapalit niyon ay ang pansamantalang paglayo sa Isla… at sa piling ng lolo’t lola.

“Okay, isasama kita sa Masbate. Gusto mo ba ay samahan pa kitang magpaalam sa lola’t lolo mo? Para mas convincing?”

“Kung pwede po sana… para po hindi rin sila mag alala na malayo ako, dahil ikaw naman po ang kasama ko.”

Ngumiti ito at tumango.

Lihim siyang humugot ng hangin sa dibdib, pilit na iwinawaglit sa isipan niya si Zyron at kung ano na ba ang ginagawa nito o nasaan ba ito. Napairap siya sa sarili, nasaktan na lahat lahat pero heto at lihim na iniisip pa rin ang binata.

“HINDI NA ba talaga magbabago ang isip mo, apo?” Ang lola Rosita niya na hindi gusto ang desisyon niyang pag alis sa Isla.

Itinigil ni Jean ang pag iimpake ng mga damit sa silid niya. Sa totoo lang ay mabigat sa dibdib niya ang gagawin, ayaw niyang iwan ang dalawang matanda, sobra niyang mamimiss ang mga ito. Pero kailangan niya talagang umalis.

Nangilid ang luha sa kanyang mga mata. Kumurap siya para hindi iyon makita ng lola.

“Ilang buwan lang naman, la. At isa pa, mag video call tayo, di ba?” Pinasigla niya ang boses kahit na naiiyak na talaga.

Suminghap siya at muling ipinagpatuloy ang pag iimpake, para na rin hindi makita ang labis kalungkutan sa mga mata niya dahil sa gagawin.

Lumubog ang kama kung saan siya nakaupo tanda na may umupo do’n. Mula sa likod ay niyakap siya ng lola Rosita. Ramdam niya ang pagmamahal sa yakap na ’yon at ang klase ng yakap na wala pa man ay nangungulila na.

Kinagat niya ang pang ibabang labi para pigilan ang sarili na mapahikbi, ang butil na luha ay bumagsak na sa pisngi.

Ang bigat bigat sa dibdib na iwan ang lola niya, ni minsan sa buhay niya ay hindi niya pa naranasan mawalay dito, kung saan ito magpunta ay palagi siyang kasama, palaging nakabuntot. Hindi niya akalain na darating ang araw na aalis siya nang hindi ito kasama… na iiwan ito.

“La, naman, e.” Tuluyan na siyang naiyak at niyakap ang mga braso nitong nakapalibot sa kanya. “Pinapaiyak mo naman ako… b-babalik naman ako kapag bakasyon na. W-Wag ka ng malungkot, p-please…”

Panay ang daloy ng luha sa kanyang pisngi. She’s a lola’s girl, leaving her grandmother is like breaking her heart again.

“Basta, ha. Palagi kang tatawag at palagi tayong mag video call, apo. Mamimiss kita ng sobra.” Naramdaman niyang nabasa ang likod niya. Her lola Rosita is crying, too!

“O-Opo, la. Promise.”

Tuluyan niya na itong hinarap at niyakap ng mahigpit.

“Kung hindi kayo nag break ni Zyron, alam kong hindi ka aalis dito sa Isla. Kaya lang, siguro, ay hindi pa para sa inyo ang oras na ito. Alam kong labis kang nasaktan at ang ilang araw mong pananatili sa Farm nila sa Sta. Isabela ay hindi sapat. Yan tuloy at kinailangan mo pang magpunta sa Masbate para hilumin ang sugat sa puso mo.”

Dinama niya ang yakap ng lola sa kanya at ang pag haplos ng mga daliri nito sa buhok niya.

Leaving Isla Fuentes because she wanted to be away from Zyron and the memories they shared there was one of her reason. But, the main reason for leaving, is because she’s pregnant.

This is the only choice she have, leaving, because she’s not yet ready to face Zyron, she still hate him, her heart is still breaking because of him.

“Mamimiss kita, la, kayo po ni lolo.” Malambing na sabi niya at pinigil na ang pag iyak, makakasama iyon sa babies niya.

Babies. Yes, they are the main reason why she’s doing all these… its all because of her twins.

DUMAAN MUNA sila sa eskwelahan para kuhanin ang mga dokumento na kakailanganin niya para sa pag aaral sa Masbate, at para na rin personal na makapag paalam sa kaibigan.

“Gusto ko sanang sumama, kaya lang ay magbabakasyon din kami ng pamilya.” Si Bert habang naglalakad sila pabalik sa parking kung saan naghihintay sina doktora Lilian sa kanya.

“Naiintindihan ko, Bert. Ayos lang, may ibang pagkakataon pa naman.”

“Sure ka na talaga na dun mo ipapagtuloy ang second semester?”

Tipid siyang ngumiti at pasimpleng napahawak sa tiyan.

“Oo, dun na muna ako. Alam mo na, para makaiwas na rin.”

Umirap ito sa hangin. “Ayoko na sanang sabihin ito sayo, pero may video scandal na naman ’yang ex mo.”

Sa mga sandaling iyon, tila manhid ang puso niya. Its still beating but it felt like it was lifeless.

“Pero!” Bawi kaagad nito. “Pinanood ko saglit at parang edited naman. Threesome. Si Lyra pa rin ’yung isang babae… pero feeling ko, hindi na ’yun si Zyron.”

“Hayaan mo na. Wala na akong pakialam sa kanya. Tinapos ko na ang relasyon namin. Malaya na siyang gawin ang lahat ng gusto niya kahit pa ilang babae pa ang ikama niya! Wala akong pakialam!”

Nailagay ni Bert ang kamay sa sariling dibdib nito habang pinapanood ang reaksyon niyang ’yon, halata yata ang panggigigil niya sa bagong sex video ni Zyron!

“Kalma lang girl, ha. Katakot, akala ko ako na ang inaaway mo. Wag masyadong magpaapekto, okay?” Maarteng sinuklay suklay na naman nito ang buhok niya gamit ang mga nakapilantik na daliri. “Dapat maganda lang, ’yan ang panlaban natin sa mga impakta sa paligid.”

“Bahala sila mag agawan kay Zyron. Basta ako, magpapakalayo muna.”

“Go girl! Support kita dyan! At pagbalik mo, dapat mas maganda ka pa!”

Natawa nalang siya at nagpaalam na sa kaibigan. Natatanaw niya na ang sasakyan ni doktora nang may humarang sa dinaraanan niya.

Ikinunot niya ang noo at tinignan ang babaeng sa harap, nakasuot ng baseball cap, white jacket, ibinaba nito ng bahagya ang sunglasses kaya nakilala niya.

Kumuyom ang kanyang kamao na nasa magkabilang gilid. Ang galit sa dibdib ay nag aapoy.

“Miss me?” Lyra said sarcastically. “I am sure you already watch the video, you know what? I have a surprise for you.”

“Wala na kami ni Zyron. Happy?”

Lyra smile evilly. “That’s a good news. But, you know what is more good about all of these?” Tinignan niya lang ito, hindi na nagsalita. “I am carrying Zyron’s child.”

Her knees tremble and her heart was beating painfully inside her ribcage. Gustong magmatapang pero pinapangunahan ng hinanakit sa binata dahil sa ginawa.

Lihim siyang humugot ng hangin sa dibdib, nilabanan ang lahat ng sakit, hindi papatalo sa babaeng kaharap!

“Talaga? Sigurado ka bang sa kanya ’yan?” Jean smirked, then she gave Lyra an insulting gaze. “What if I tell you a secret?” She closed their distance. “I am pregnant, tell it to him. Sigurado ako na wala pang ilang minuto ay para na ’yong baliw kakahanap sa akin.”

“Y-You are pregnant?” Lyra almost buy it. Though, she did not really mean to tell that secret, it was just a dare. “Hindi pwede ’yan! Hindi!”

Tinawanan niya lang ang reaksyon nito.

“Come on, kung talagang buntis ka, sabihin mo sa kanya, hindi sa akin.” Hamon niya. “O baka naman kasi, hindi siya ang ama ng dinadala mo. Di ba… bitch ka?” Nagkibit siya ng balikat. “You are not the type of a woman that Zyron would think about wasting his sperm inside of you. Bitch please, stop dreaming about Zyron to be the father of your baby.”

“How dare you talk to me like that?! Hindi mo ba talaga ako kilala, ha?! Anak lang naman ako ng bise-”

“Sino ba ang hindi makakakilala sayo?” Nanunuyang putol niya. “Sa dami ng nakanood ng sex video mo, may threesome pa, tingin mo ba hindi ka pa sikat? Pwede ba.” Hinawi niya ito. “Padaan ang pinaka maganda.”

Gigil siya nitong hinawakan sa braso, napahinto siya. Kinalma niya ang sarili, gustung gusto niya ng saktan ito, pisikal, nagpipigil lang.

“You better stay away with Zyron. My father already talked to Governor about the video and my pregnancy, and guess what? Kung hindi ako papanagutan at papakasalan ni Zyron, tuluyan ng masisira ang pangalan ng Fuentes sa Publiko. So if I were you, I will stay away and live in peace without him. Unless, you want to be Zyron’s mistress once we get married?”

Marahas siyang napalunok. Kasal? Parang may pumukpok sa puso niya.

“Do what you want, Lyra, and I’d do mine. Go on and dream about marrying him. As if I still care? Magsama kayong dalawa!”

“Sure, we will.” Unti-unti siya nitong binitawan. “Madali ka naman palang kausap.”

“Yes, you are just threatened by me because you know how much Zyron likes me… at…” Pumaharap ulit siya sa babae, pakiramdam niya ay hindi pa sapat ang pang iinsulto niya rito dahil sa sex video nito na sumira sa kanila ni Zyron.

“At ano?” Hamon nito.

“At… talagang mas maganda pala ako sayo. Be careful, Zyron cursed my beauty because he was caught by this kind of face. Ano na lang kaya kapag nalaman niyang buntis ako, siguradong mauudlot ang pinapangarap mong kasal. In the end, he will choose me and our babies over you. Wait for that day.”

“Shut up! That’s not true! You are not pregnant! I will never let Zyron know that!” Lyra keep on shouting while she was confidently walking towards the SUV.

Those last scenario with Lyra gave her another reason to leave the Island and the memories that they left behind.

Umalis siya sa kinagisnang Isla na iniisip ang posibilidad na pagpapakasal ni Zyron kay Lyra at pag-ako sa dinadala ng babae para hindi masira ang pangalan ng amang gobernador na tatakbong senador.

There’s no reason for her to clarify it to Zyron or to even meddle with his life again, he’s free to marry who he wants, he’s free from her… because, she started to free herself from him and from all the heartbreaks.

She already choose her path… a path without him.

23 ~ Cry

CHAPTER TWENTY THREE

MARAHAN

na

hinahaplos

ni

Jean

ang

anim

na

buwan

niya ng

tiyan

,

habang

nakatanaw

sa

malawak

na

farm sa

harap

.

Ang

kulay

berdeng

tanawin

at

ang

mapreskong

hangin

ay

ang siyang

naging

pampalipas

oras

niya

nitong

mga

nakalipas

na

buwan

.

She’s soon to finish her first year in College,

pagkatapos

ay

bakasyon

na

at

nalalapit

na

rin

ang

buwan

kung

kailan

siya

manganganak

, sa

buwan

ng Mayo.

Mabilis

lumipas

ang

araw

at

ang

naging

sandalan

niya para sa

pagpapahupa

ng

lahat

ng

hinanakit

ay

ang

mga

anghel

sa

kanyang

sinapupunan

.

The result of investigation about searching for the origin of Zyron’s sex video was done just after a week. It was fast than usual, maybe because Fuentes has all the power and resources.

She can still remember the day that

Dra

. Lilian informed her about it.

JEAN felt sick, her cravings and mood swings are getting harder.

Pati

ang

mga

bagong

kaklase

niya

ay

natatarayan

niya

rin

.

Siguro

nga

ang

iba

ay

inis

na

sa

kanya

.

“I have a news. You wanna know it?”

Napaangat

siya

sa

doktora

mula

sa laptop. Sa Farm house ng

mga

ito

ay

mayroon

siyang

sariling

silid

at

alagang

alaga

siya

nito

at ng

dalawang

kasambahay

.

Wala

siyang

maipipintas

sa

kabutihang

loob

ng

kapatid

ni

Zyron

.

“

Ano

po

’

yon

, ate Lilian?“

“This is about

Zyron

.“

Humapdi

ang

puso

niya

nang

marinig

ang

pangalan

na

’

yon

,

ngunit

sinikap

niyang

iwaglit

ang

nararamdaman

.

“Okay lang

po

. Gusto kong

marinig

.“

Naupo

ang

doktora

sa couch sa

tapat

niya,

ang

bilog

na

lamesa

kung

nasaan

nakapatong

ang

laptop niya

ang

siyang

nakapagitan

sa

kanila

.

“The video was uploaded in one of the small province in

Visayas

. Nasa

sulok

kaya

siguro

inakala

ng

mga

tao sa

likod

ng pagpapakalat ng video

ay

hindi

sila

mahahanap

, but they are wrong. The authority have them and made them speak who was their boss. According to the investigation, the men weren’t connected to

Zyron

. My brother wasn’t the one behind that scandal, hindi

siya

ang

may

pakana

. He’s a victim.“

“

Nahanap

po

ba

kung

sino

talaga

ang

boss

nila

?“

Lilian nod her head. “It was

Lyra

, she’s the mastermind.“

Napalunok

si

Jean, para

siyang

nabingi

.

Kung

hindi lang niya

pinipigilan

ang

pagbugso

ng

damdamin

ay

baka

napatayo

na

siya

at

nanginginig

na ang

kalamnan

dahil

sa

galit

sa

babaeng

’

yon

!

Bagkos

,

umayos

siya

ng

upo

at

hinaplos

haplos

ang

tiyan

niya para

pakalmahin

ng

husto

ang

ssrili

.

“B-

Bakit

niya

po

ginawa

’

yon

?

Pinahiya

niya

ang

sarili

niya sa

publiko

.

Ano

ang

dahilan

niya?“

“We talked to

Zyron

about that, he just said that

Lyra

really like him. The video was recorded while

Zyron

started planning about courting you.“

Napasimangot

siya

sa

nalaman

.

Ibig

sabihin

ba

ay

… hindi nag cheat

si

Zyron

sa

kanya

?

Uumpisahan

niya

na

sanang

kastiguhin

ang

sarili

pero

nagpatuloy

si

doktora

.

“I know him, he used to bed a woman and forgot them in the next morning, but Lyra’s case was different, she asked for more, a relationship with him and my brother hate it.

Zyron

avoided her. Hanggang sa

napilitan

na

rin

siyang

magpunta

sa family dinner sa

mansyon

para lang

makaiwas

. Then, he saw you. You got his attention and interest. You are the only one who can make him stay in Island.“

Napabuntong

hininga

si

doktora

,

nangingiti

habang

pinapanood

siyang

hinahaplos

ang

medyo

halata

niya ng

tiyan

.

“

Lyra

blackmailed him about the video, he said, but he ignored it.

Akala

niya

ay

hindi

totoo

na

may sex video

nga

. Then it happened…“

Nagkibit

ito

ng

balikat

. “Uh, my poor playboy brother. I wish this is not his karma.”

“

Pero

…

buntis

po

si

Lyra

.“

Mahinang

sabi niya.

Kumunot

ang

noo

nito

. “What?”

“

Nagkausap

po

kami

ni

Lyra

bago

tayo

tumulak

papunta

rito.

Buntis

daw

po

siya

at

si

Zyron

ang

ama-“

“That bitch?!”

Gigil

na

ikinumpas

nito

ang

kamay

. “That’s not true! She’s not pregnant! God!

Na

-i-stress

ako

sa

babaeng

’

yon

! She will do everything to have

Zyron

, when in fact, my brother only want is you!“

Napapangiwi

siya

dahil

talaga

naman

na

iritado

na

ang

magandang

doktora

.

“She ruined our family name for acting like she was the victim and wanting

Zyron

to pay for all the damages that she created! What an attention seeker!

Akala

siguro

ng

pamilya

nila

ay

hindi

namin

malalaman

na

plano

nilang

siraan

si

Papa sa

Publiko

para hindi

manalong

senador! And her father is the one who will run for Governor!?“ Lilian shook her head, disgusted. “That old Padilla will never beat Luke!”

Hindi

na

siya

makapagsalita

dahil

halatang

halata

na

naghahalo

ang

galit

at

inis

ni

doktora

kay

Lyra

at sa

pamilya

nito

.

Ang

isip

niya

ay

tumatakbo

sa

kung

paano

na

kapag

nagkita

ulit

sila

ni

Zyron

?

Kung

sa

gayon

ay

hindi

naman

pala

ito

nagtaksil

sa

kanya

?

NAPAHUGOT

SI

Jean ng

hangin

sa

dibdib

,

nakatanaw

pa

rin

sa

malawak

na

palayan

,

na

isinasayaw

ng

hangin

.

Zyron

did not cheated on her. The sex video happened before he court her. It wasn’t a cheat.

“Hay,

ano

ba

naman

itong

nangyayari

sa’min ng daddy

niyo

…“

Kausap

niya sa

mga

anghel

sa

kanyang

tiyan

. “

Pero

bakit

gano’n? Hindi

naman

siya

nagtaksil

pero

…

nasasaktan

pa

rin

ako

.

Ayokong

may

kaagaw

sa

kanya

.

Ayokong

may iba

siyang

hinahawakan

at

hinahalikan

!“

Uminit

bigla

ang

ulo

niya.

Ang

dami

niyang

kahati

kay

Zyron

.

Ayaw

niya ng gano’n. Gusto niya

ay

sa

kanya

lang

si

Zyron

.

“

Kahit

naman

siguro

kayo,

di

ba

,

ayaw

niyo

na

may

kahati

sa daddy

niyo

?

Katulad

ng…

baka

, may

mga

anak

siyang

iba?“

Napanguso

siya

,

kahit

papano

ay

nakukuntento

sa

pakikipag

usap

sa

mga

anghel

sa

sinapupunan

niya.

“

Kapag

lumabas

na

kayo…

sisikapin

kong

makipag

ayos

sa daddy

niyo

.

Kasi

, gusto

ko

ng

kumpletong

pamilya

. May daddy at may mommy

na

mag

aalaga

sa inyo. Hindi

ako

nakaranas

ng gano’n,

pero

pangako

,

ipaparanas

ko

sa inyo

ang

kumpletong

pamilya

.“

Disidido

siya

na

makipag

ayos

kay

Zyron

bago

palang

siya

manganak

,

pero

nagbago

ang

lahat

ng ’

yon

nang

mabalitaan

niya

ang

pambababae

nito

sa

Maynila

.

“I can’t blame him. You broke his heart.”

Si

doktora

nang

makita

nila

sa social media

ang

mga

larawan

ni

Zyron

sa

Maynila

kasama

ang

iba’t-

ibang

babae

sa D’ Club.

“

Siguro

,

kung

pumayag

ka

na

sabihin

natin

sa

kanya

ng

maaga

pa

ang

tungkol

sa

kambal

,

baka

naawat

pa

natin

siya

sa

pambababae

niya. Hay,

grabe

, kaliwa’t kanan.“

Napapailing

nalang

ito

sa

nakikita

. “At

ang

gaganda

at

ang

si

-sexy

pa

, o.“

Napairap

siya

.

Ayaw

niya

nang

tignan

dahil

sumasama

lang

ang

loob

niya at

nakakapang

selos

makita

si

Zyron

sa

kanlungan

ng iba.

“

Pero

, Jean,

siguro

tama

rin

na

hindi

natin

ipinaalam

kay

Zyron

ang

tungkol

sa

kambal

. Though, he deserve to know,

pero

minsan

, okay din

na

pagtaguan

mo

siya

.

Gantihan

mo

,

nambababae

siya

,

ikaw

naman

may

itinatago

sa

kanya

.“

Hindi niya

na

alam

kung

sino

na

talaga

ang

pinapanigan

ni

doktora

Lilian,

kung

siya

ba

o

ang

kapatid

nito

.

“At

isa

pa

po

,

tatapusin

ko

pa

ang

pag

aaral

ko

. Sa

totoo

lang sa

ngayon

, hindi

ko

po

iniisip

ang

sa amin

ni

Zyron

…“

Napatingin

siya

sa

mga

sanggol

na

nasa

magarbong

crib. “

Ang

kinabukasan

ko

po

at

ang

maayos

na

buhay

ng

mga

anak

ko

ang

iniisip

ko

.

Saka

po

sila

lola at

lolo

, gusto

ko

po

silang

tulungan

.“

“You are so kind, Jean. You are so beautiful inside and out. I will support you with that, okay?”

“Thank you, ate Lilian.”

“No, thank you for being strong for the twins and also for still loving

Zyron

despite of all that happened.

Hayaaan

mo

at

isang

araw

,

tuluyan

ng

maaayos

ang

lahat

ng

ito

. You will be happy and you will have your own complete family.“

She’s praying for it. One day, all her prayers will be answered.

NAPAPAGOD NA naupo si Jean sa malambot na sofa habang karga ang kambal. Nakayakap sa kanya ang dalawa, ipinagkakasya ang bawat sarili sa katawan niya.

“Ang bigat niyo na.” Natatawang sabi niya. “Hindi na kaya ni mommy.”

“Miss ka Zion..tey.” Malambing na sambit ng anak na babae.

Medyo hirap pa sa pagsasalita dahil dalawang taong gulang palang ang mga ito. Ilang buwan pa bago mag tatlo, pero kahit papano ay nakakapagsalita na, hindi nga lang tuwid lahat.

“Miss you too, my baby girl.” Hinalikan niya ito sa ulo.

“Zi..on miss you, mommy.”

Jean lips protruded when her little boy speak.

“Miss ka rin ni mommy, Zion.” Sabay halik din sa ulo ng anak na lalaki.

Ang mahabang byahe ay hindi niya ininda, makita niya palang ang dalawa kanina ay nawala na ang pagod niya.

“Skuy na ato, mommy. Skuy na Ziontey.”

“School?”

Mabait na tumango ang anak, ang mga paa ay ipinatong sa tiyan niya para lang magpantay ang kanilang mga mukha. Ziontel even cupped her jaw with her small soft hands and stare at her.

She feels like staring at her mini version. Ziontel got her thick curly eyelashes, the shape of her eyes, but the color of her iris feels like she was looking at Zyron’s eyes. Its very expressive, para bang palaging nangungusap, katulad din ng kay Zion.

“Opo, skuy Ziontey and Zion.”

“Two ka palang, ganito.” Itinaas niya ang dalawang daliri. “Kapag three ka na, pwede ka na mag skul.”

“No!” Ziontel brows furrowed. Napaangat siya ng kilay, magiliw na pinapanood ang reaksyon nito. “Ziontey wanna go to… skuy! Mommy!”

Naglikot ito sa ibabaw niya na para bang magwawala kapag hindi siya pumayag sa gusto nito. Hindi naman yata siya ganito nung bata pa, malamang, kay Zyron nakuha ng anak ang ugali na kapag gusto, dapat ’yon ang masunod.

Ziontel crouched her head on the side,  waiting for her to say something.

“Di ba, mag skuy Ziontey? Di ba?” Tapos ay hinawakan ulit ang pisngi niya at pinihit ang mukha niya papunta rito na para bang hindi pa sapat ang pakikipag face to face niya rito.

“Okat, you are going to school-” hindi pa siya tapos magsalita ay naglikot na ang anak sa ibabaw ng tiyan niya.

“Yes! Yes!”

Napangiwi si Jean nang tamaan ng paa nito ang tahi niya. The bikini cut from cesarean that she hid to Zyron.

Nang tignan niya ang anak na lalaki ay busy na ito sa pagkalkal sa bag niya na nasa lamesa sa harap. Nakuha nito ang cellphone niya at tahimik na nagpindot pindot.

“Zion, you wanna go to school, too?”

Zion glanced at her, still wearing his cool sunglasses. Uh, her little Zyron is so cute.

“Yeah,” he almost whispered it and went back his attention to her cellphone. He curiously press the screen, everything there.

“Come here, Zion.”

Malambing na inilahad niyang isang braso. Si Ziontel naman ay nadikit na ang katawan sa kanya, ayaw ng umalis sa tabi niya.

Zion seems like he did not hear her, instead, he place the cellphone on his ear. Ang maliit na kamay ay nahihirapan pang hawakan ang buong aparato.

“Hello?” Zion said.

Napangiti siya. Akala siguro ay laruan ang cellphone niya.

“Hey there.”

She heard Zyron’s cool voice in the other line. The loudspeaker of her phone can’t deny the fact that her son accidentally dialed Zyron’s number. Her heart thump loudly.

“Hi…” Zion playfully respond.

Zyron let out an amusing laugh.

“Who are you, little boy? Why are you calling me? Where’s Jean?”

“Zi…on…” her son answered and glanced at her, amuse. Siguro dahil nagsasalita ang kabilang linya. Akala may kalaro siya!

’Zion? Is that your name? Cool.“

Napilitan siyang marahan na kunin ang cellphone at pinatay ang tawag.

Mabilis na sumampa sa sofa si Zion, tinitigan siya, hindi na nito suot ng sunglass. The color of his iris is same with Ziontel and Zyron. He blinked, but did not bother to protest to what she did.

“This is not a toy, anak. This is mommy’s cellphone.” Marahan na sabi niya.

“We can only p-lay doktoya’s cey-phone, Zi…on, okay?” Ani Ziontel na para bang ang tanda na kung makapagsalita.

Tumango lang si Zion na para bang susundin nito at papakinggan ang kahit na anong sasabihin ng ka-kambal.

GABI NA nang matawagan niya si Zyron, puro text at chat lang siya kanina dahil gising pa ang kambal.

Dra. Lilian arrived before dinner and they did not get the chance to talk privately yet about the twins and Zyron. She’s already laying in bed and her babies are in her both side, sleeping.

“Bakit? Nasaan ba si Dwaye? Bakit ikaw ang nagma-manage ng D’Club?” Tanong niya nang mabanggit ng binata na nasa Club ito sa mga oras na ’yon.

“Dwaye is still busy with his own family. It demand his full attention. I understand him.”

The background wasn’t loud from music like she expected. Zyron is in Dwaye’s office in D’Club.

Kung bakit hindi siya nangangamba na baka mambabae si Zyron habang malayo siya ay hindi niya rin alam. Or maybe, she is used of him having and being with women while she’s not around.

And, she met Dwaye and his wife when the two stayed in Isla Fuentes, they have a cute daughter.

“How’s the farm? And the kids? You were with the kids today?” Zyron’s voice was curious.

“Uh, yes, I visited the kids today.”

“I see. One of the kid accidentally dialed my number.”

Kinabahan siya. Unti-unti ay kinakain ng guilt.

“Talaga? Naiwan ko kasi ’yung cellphone ko kanina sa lamesa. M-May nakialam siguro. Pasensya na.”

Kinagat niya ang hintuturo dahil sa pagsisinungaling.

“No, its fine. I like kids.” Parang may pahiwatig na sabi nito. “If only I could visit there to be with you and to be with them, I would.”

Marahas siyang napalunok. Bahagya pa siyang naalarma nang sabay pang gumalaw ang kambal sa gilid niya. Umiingit-ingit kaya natakpan niya ang cellphone para hindi marinig ni Zyron.

“N-Next time na lang.”

Ziontel suddenly pule beside her.

“Are you with… who is that?” Curious na tanong ni Zyron sa pag ingit ng anak.

Nang tignan niya si Ziontel ay nagigising gising na at paranghanda ng umiyak.

“Uh, m-mamaya na tayo mag-”

Ang susunod na salita sana niya ay natabunan ng biglang pag iyak ni Ziontel!

“Mommy! Mommy!” Ziontel cried and whimpered.

“What the fvck…is that, Jean?” Zyron cursed on the other line. Nabigla sa narinig. “Are you with a b-baby? W-Who… is that?”

Nataranta ng husto si Jean at hindi alam ano ang uunahin, kung papatayin ba ang tawag, tatakpan ang bibig ng maganda niyang anak na wrong timing ang pag iyak o aalis sa kama.

Napangiwi pa siya nang lakasan pa ni Ziontel ang iyak, nakapikit naman ito, pero umiiyak!

“Mommy! Mommy!” Ziontel keep on calling her.

“Hush, hush…”

Taranta na kinarga niya ito at hinele-hele, tuluyan nang binitiwan ang cellphone na bumagsak sa kama. The line is ongoing, Zyron did not bother to cut it!

“Hala, wag kang umiyak, please, hush…” Kinakabahan at mahinang alo niya.

Ilan pang paghehele ang ginawa niya bago mahimbing na nakatulog ulit si Ziontel. Maingat niya itong ibinaba sa kama.

Nang tignan niya ang cellphone ay buhay pa rin ang tawag, tila ba naghihintay lang si Zyron na matigil ang iyak ng bata para makausap ulit siya. Pero, ayaw niya na itong kausapin!

Bigla siyang natakot sa magiging reaksyon ni Zyron. Sa nanginginig na daliri ay pinatay niya ang tawag.

Nakahinga siya ng matiwasay dahil sa ginawa. She was about to turn off her cellphone when his text message popped up.

From: Zyron

I heard everything, Jean. She called you MOMMY! Damn. Explain it now or I will fly there as soon as I can and see you, all of you there! Huwag mo akong baliwin dito sa kakaisip sayo at sa mga narinig ko. You know that I can take my ass off here and fly there right now!

Her fingers were shaking. Kabadong-kabado siya habang binabasa ang mensahe.

Another message popped up.

From: Zyron

Don’t you dare hide something from me or telling lies. I will give you a punishment. I swear, baby, I swear.

24 ~ Chopper

CHAPTER TWENTY FOUR

ZYRON’S fingers were shaking while typing a message to Jean. Hindi siya maaaring magkamali sa narinig! A voice of a little girl called her, Mommy!

At the back of his mind, he was hoping that the little girl might be their daughter, and Jean just hide it from him! This situation is same with his friend, Dwaye, who has a daughter and the mother hid it from him.

The thought of him having kid made his heart beat wildly. Pati ang kalamnan niya ay parang nanginginig, nakakasuka at animo mabibilaukan siya na hindi maintindihan.

He sent the second message and still, no reply from her. He tried to dial her number but it’s already out of reach!

“Hindi lalaban ’yan.”

Nag-angat siya ng tingin kay Kielton, naupo ito sa katapat na upuan, may hawak na baso ng alak.

“Brute, I’m not in the mood.” He hissed.

“Come on, don’t mind the girl if she don’t reply. Its her loss.”

Napasandal siya sa swivel chair na inuupuan sa office ng D’ Club. He massaged his temple and closed his eyes.

“Can you stay here until closing?”

“I intend to stay here. So yeah, I will stay until you close this Club.”

“No, brute, stay and manage here.”

“I’m not a businessman, I am here to have fun…but,” Kielton trail when he saw that he was not kidding him. “Tell me why should I stay here?”

“I need to fly to Masbate right now.”

Siguradong hindi siya mapapakali at hindi makakatulog kung hindi niya malalaman ang totoo. He needs to confirm everything he heard! Ayaw niya nang magsayang ng oras.

“Why is it so sudden?”

Pansamantala ay sila lang talaga ni Kielton ang madalas na magkasama sa Club. Ang mga kaibigan nila ay tumigil na sa mga nakagawain nila, dahil may mga sarili ng pamilya.

“I am not very vocal about this, but since that you are my fucking friend, I will share it to you.”

“Thank you, I’m very pleased to know it.” There’s a hint of sarcasm of Kielton’s voice, he even leered at him.

“I have a daughter and… ngayon ko lang nalaman.”

Hindi pa naman siya talaga sigurado ay kinumpirma niya nang anak niya nga ang narinig na umiiyak habang kausap si Jean! Kung hindi, sino ang bata kung gano’n?

“Happy for you, brute. Drake, Brooke and Dwaye will welcome you in their Club. Let’s cheers for that.” Inangat nito ang baso. “Welcome to the THC, Fuentes!”

“THC?” His forehead knotted.

“Territorial Husband Club!”

“Ang dami mong alam.” Tumayo siya at inubos ang alak sa baso. “Ikaw muna dito.”

“Okay. Goodluck.”

“No sex in the office, brute.” Itinuro niya ang CCTV sa sulok. “Or else, you wanna have a sex video scandal?”

“Nah, I’m good with the attention that my fans are giving me.”

Kielton roamed his eyes around the office and stopped in the bathroom.

Zyron smirked. “Yeah, there is no camera there, brute.”

Kielton laughed. “Thanks for the info.”

Iniwan niya ang kaibigan sa opisina at sa back exit door lumabas. He get his cellphone on his pocket and dialed his sister number.

After a few ring, she answered.

“This must be a very important phone call, Zyron. Its late.”

“Ate, tell me the truth, I have a daughter, right?”

Natigil nang ilang sandali ang kabilang linya. He could almost hear his sister’s small gasps.

“W-What are you talking about? You are drunk. You better sleep.”

“Jean’s there! She’s with our daughter, right? I heard a kid called her ‘Mommy’ in the middle of our conversation!”

Naikuyom niya ang kamao. No one can stop him from finding the truth! The other line went silent. The silence gave him a strong feeling that they are really hiding something from them!

“Tama ako, di ba? May itinatago kayo sa’kin.” He chuckled bitterly. “I wanna know everything, ate Lilian. Everything, because I think, I deserve that.”

“Zyron…”

“I am not mad, I am just… I don’t know what would I feel.” Napahugot siya ng hangin sa dibdib. “I know, I was being a jerk after what happened to me and Jean, I know my fault, but… do you think, I really deserve all these, ate? Na itago sa’kin ang dapat na alam ko? Lalo na at… anak ko ’yon, nanggaling din siya sa’kin. “

He felt a pang on his chest for the fact that the people he trust the most hide an important thing from him.

“I’m very sorry, Zy.”

Mariin siyang napapikit. The fast beating of his heart making his chest tightened. Damn, he has a kid! A baby girl!

Zyron cut the line without saying anything. Then, he dialed the number of their private pilot.

“Hi, this is an emergency. Can you bring me to Masbate right now?” He said when the pilot answered.

“Right now? The chopper is under maintenance, sir. Hindi ko pa sigurado kung pwede na ngang gamitin at-”

“I fucking need to go there right now. I will pay you triple for it. Come on.” He bargained.

“Okay, sir.”

Zyron went to his Bentley and drive straight to his condo. The pilot will pick him at the building’s helipad.

MAHIHINANG KATOK sa pinto ang mas nagpakaba kay Jean. Maingat na bumangon siya para pagbuksan kung sino ’yon.

“Oh my God! Jean!”

’Yon ang bungad sa kanya ni doktora nang buksan niya ang pinto. Hindi pa ito nakakapasok ay nagpatuloy ito sa pagsasalita.

“Tumawag si Zyron. He was asking me about the twin.”

Kumalabog ang dibdib niya. Marahas na napunok, kabadong-kabado.

“N-Narinig niya po kasi ang iyak ni Ziontel at… tinawag pa akong mommy.”

Napahilot ito sa sintido, nag umpisa nang maglakad ng pabalik-balik sa harap niya. Balisa.

“A-Ano po ang sabi ni Zyron? Pinatay ko kasi ang cellphone ko. Kinakabahan po ako.”

“Baka magpunta ’yon dito, Jean. I know him, hindi na ’yon magsasayang ng oras.”

Nakagat niya ang labi. Napag isipan niya na naman na sabihin na kay Zyron na may anak sila, pero bakit sobrang nakakakaba?

Paano kung magalit sa kanya? Mag-aaway na naman sila! Ayaw niya na ng away. Ang totoo ay gusto niya nang magkaayos na sila para na rin sa mga bata. Tutal, mahal niya pa naman si Zyron, kaya… bakit ba papahirapan pa nila ang mga sarili.

“S-Sasabihin na po natin ang totoo. Sana ay wag siyang magalit. Sana.”

Dra. Lilian heaved a sigh then her eyes went to the bed, to the sleeping twins.

“I really thought you already told him about the twins, pero kung nasabi mo nga siguradong kasama mo ’yon papunta dito.”

“Balak ko naman po na sabihin. Naunahan lang ako ng kaba at takot sa magiging reaksyon niya.” Napalingon siya sa kambal at napabuntong hininga. “Muntik ko na po sabihin sa kanya ang tungkol sa mga bata… d-dahil do’n sa napanaginipan ko.”

“The blood inside the jar. That was a nightmare, Jean.”

Tumango siya.

It was a very bad dream about losing a baby. She panicked and very scared that day. She was just lucky that Zyron was there to comfort her.

“Kaya napaaga rin ang pagbisita mo dito ay dahil do’n sa panaginip mo.”

“Takot na takot po ako. Miss na miss ko na rin ang kambal, baka dahil sa sobrang pag iisip ko sa kanila kaya kung anu-ano na ang napapanaginipan ko.”

“Kaya nga at mabuti nandito ka na ulit. Miss ka na rin niyan nila. Hinahanap ka palagi.”

Napangiti siya habang nakatingin sa kambal. Ang kaba sa dibdib ay humuhupa na kahit papano.

“Sige na, matulog ka na. Good night.”

“Ikaw din ate Lilian. Good night.”

Sinara niya ang pinto nang maglakad na pabalik ang doktora sa silid nito. Maingat siyang bumalik sa kama at pinilit ang sariling matulog, kinalimutan pansamantala ang ideyang baka alam na ni Zyron ang tungkol sa mga anak nila.

NAGMAMADALI at taranta na nagpunta si Jean sa balcony ng hotel room nila ni Zyron, she even closed the sliding glass door.

“Hello? Hello?” Aniya sa kabilang linya.

“Hi…” A familiar voice of a little girl answered.

Maiiyak-iyak na napangiti siya. Miss na miss niya na ang anak!

“Hi baby, its me mommy. How are you?”

“Mommy?” There was an excitement of Ziontel’s voice. “Mommy! Miss ka Ziontey…”

Her heart melted. “Miss na miss ka rin ni mommy, pati si Zion. Where is your twin?”

Yes. She gave birth to a twins. A baby girl and a baby boy.

Napaulyap siya kay Zyron at nakitang mataman itong nakatingin sa kanyang direksyon. Kinain siya bigla ng kanyang kasalanan sa pagtatago rito ng tungkol sa mga anak nila.

If only everything went right to both of them and to their relationship, siguradong hindi niya na kailangan pang itago ang kambal. Kaya lang ay may mga pangyayari talaga sa buhay na gagawa ka ng desisyon kahit pa alam mong sa huli, may masasaktan.

“Zi…on, miss ka Zi…on, mommy.” That cute voice was from her baby boy.

Nahulog ang butil ng luha sa pisngi niya dahil sa labis na pangungulila sa mga anak.

Natawa siya ng bahagya sa sariling nararamdaman. Ganito pala ang maging isang ina, kaya mong isakripisyo na hindi makasama pansamantala ang mga anak para lang mabigyan ang mga ito ng magandang kinabukasan.

Nagsisikap siyang makapagtapos ng pag-aaral hindi na lang para sa kanya at sa lola’t-lolo niya kundi para na rin sa kanyang mga anak.

She wanted her babies to be proud of her for finishing her study even she became a mother at a young age. Napatunayan niya sa sarili na hindi sagabal ang pagkakaroon ng

anak

ng

isang

katulad

niyang

bata

pa

para do’n, bagkos, dumagdag ang mga ito sa inspirasyon niya para pagtibayin na matupad ang mga pangarap niya sa buhay.

Her babies inspire her a lot.

“Miss you too, Zion. I will see you and

Ziontel

soon. I promise.“

Hagikhik

lang ng

dalawa

ang

narinig

niya

bago

ang

boses

ni

doktora

.

“Hello, Jean,

kumusta

?

Kailan

ka

bibisita

rito?“

“Okay

naman

po

ako

, kaya lang

ay

…

ang

sama

po

ng

panaginip

ko

.

Nakunan

daw

po

ako

… nasa loob ng jar ang dugo, n-

nakakatakot

po

.“

“

Masamang

panaginip

nga

’

yan

.

Mabuti

pa

at

bumisita

ka

muna

dito

baka

masyado

kang

stress dyan

kakaisip

sa

mga

bata.

Aburido

nga

rin

ang

kambal

minsan

,

baka

kako

iniisip

mo

rin

.“

“

Palagi

po

silang

nasa

isip

ko

, ate Lilian.“

Napasuklay

siya

sa

sariling

buhok

,

nahahaluan

na

ng

kalungkutan

ang

kaninang

takot

sa

dibdib

. “

Bibisita

po

ako

dyan sa

susunod

na

araw

.

Magpapaalam

lang

po

ako

dito

at

aayusin

ang

schedule

ko

.“

“That’s good. We are looking for you to visit here. The kids will be happy to see you again.”

Ilan

pang

sandali

na

kwentuhan

tungkol

sa

kambal

bago

niya

tinapos

ang

tawag

.

Pagbalik

niya sa

loob

ay

ang

masuyong

mga

mata

ni

Zyron

ang

sumalubong

sa

kanya

.

Lihim

siyang

siyang

nagsisisi

dahil

sa

pagtatagong

ginagawa

niya.

She did not even let him see her bikini cut because of cesarean. She felt like she is being selfish and unfair to him.

NAALIMPUNGATAN si Jean sa tila hindi mapigilang itagong komosyon sa labas. Sabayan pa ng tunog ng mga sasakyan na parang maya’t-maya na may dumarating at umaalis.

Nang tignan niya ang oras sa alarm clock na nasa lamesa ay pasado alas kwatro palang ng umaga.

She checked her kids before she get up from bed. Pupungas-pungas na naghilamos at nag toothbrush siya. She even change her sleeping clothes to a simple cotton dress.

Inayos niya muna ang pagkakahiga ng mga anak, naglagay ng mga unan sa gilid bago nagpasyang lumabas ng silid.

Ang ilaw sa buong kabahayan ay bukas at ang dalawang kasambahay ay tila busy na sa paghahatid ng kape at almusal sa labas.

Nagtataka na bumaba siya sa hagdan at sinundan kung saan lumabas ang dalawang kasambahay, sa mayor na pinto.

Maagang kumunot ang noo niya nang masilip sa labas ang ilang SUV at may police mobile pa.

Ang makapal na hamog, basa na mga halaman at palayan, at ang basang daan ay tanda na halos kakahupa lang ng ulan. Ni hindi niya ’yon naramdaman kanina.

“Siguraduhin niyo! Hindi pwedeng ganyan lang ang sasabihin niyo sa’kin.” Boses iyon ni doktora.

Hinanap niya ang boses na ’yon at nakita sa hardin na may kausap itong unipormadong bodyguard at dalawang pulis.

“May mga tauhan na po ang tumutulong sa lugar na pinangyarihan, doktora. Nag emergency call na rin kina senator at sa mga kapatid niyo para makapagpadala pa ng mga tauhan.” Imporma ng isang bodyguard.

Hindi niya alam kung bakit tila may kumalampag sa dibdib niya. Ano ba ang pinag-uusapan ng mga ito? At bakit ba siya nakakaramdam ng kaba?

“We are doing our best, doktora Fuentes.” The police said respectfully.

“Doktora, papunta raw po rito si senator.” May lumapit na isang bodyguard na may dalang radyo, para ipaalam ang pagdating ng senador.

Sa malayo ay nakita niya ang problemado at nag aalalang mukha ng doktora.

“Halika, magpunta tayo do’n! Hindi ako mapapakali hanggat hindi nakikita ng mga mata ko!”

“Ipinapasabi po ni senador na dumito ka muna, doktora. Hindi pa naman daw sigurado kung kasama nga si sir Zyron sa helicopter na bumagsak.”

Pakiramdam ni Jean ay namanhid ang buong katawan niya at umakyat iyon sa kanyang ulo. Napaawang ang labi at hindi na makagalaw sa kinatatayuan.

“I can’t contact my brother! Kausap ko pa ’yon kagabi! Nakapatay na ang cellphone niya ngayon!” Nakita niyang napatakip ito sa mukha at umiyak. “I called his friend, Kielton, ang sabi niya magpupunta raw dito si Zyron! Kaya paanong…” Humagulhol ito. “Kung hindi nga siya kasama ng bumagsak ang chopper papunta rito, nasaan siya kung gano’n?! Ni wala siya sa condo unit niya!”

“Madam, nakita po sa CCTV ng condominium building ang pag akyat ni sir Zyron sa helipad, pasado alas dos ng madaling araw, kanina.” Imporma ng isa pang guard, nakatingin sa cellphone, may binabasa.

Napakurap siya, pinoproseso ang lahat ng narinig. Unti-unti ay naramdaman niya ang pag-iinit ng magkabilang gilid ng mga mata, hanggang sa bumagsak na ang mga luhang ’yon.

Mabibigat ang yapak na tinakbo niya ang kinaroroonan ng mga ito. They notice her presence and bow a bit to her.

“A-Ano po ang nangyari? N-Nasaan po si Zyron?” Aligaga na tanong niya, papalit-palit ang tingin sa mga lalaki sa harap.

“Bumagsak ang chopper ng mga Fuentes, kanina habang papunta dito, sakay ang private pilot nila, Ma’am. Hindi pa sigurado kung kasama ba sa sakay si sir Zyron.”

Nanlalamig ang buong katawan niya habang pinapakinggan ang balitang ’yon.

“K-Kausap ko lang po siya kagabi. Baka po natutulog lang o kaya ay… n-nanakaw ang cellphone niya kaya hindi na ma-contact.” Nilingon niya si doktora. “Di ba, ate, kausap pa natin si Zyron kagabi, bago matulog.” Aniya, pilit na binibigyan ang sarili ng pag-asa na hindi si Zyron kasama sa bumagsak na helicopter ng mga ito.

“T-Tatawagan ko po siya…” akmang aalis siya at kukunin ang cellphone sa silid nang pigilan siya ni doktora. “Ate Lilian… H-Hindi kasama si Zyron, h-hindi. Imposible! M-Magkikita pa sila nang mga anak namin kaya hindi siya pwedeng mawala! H-Hindi siya kasama ng piloto niyo.”

Sinusubukan niyang maging positibo at i-deny sa isip niya na hindi kasama si Zyron sa aksidente, pero klase ng yakap sa kanya ni doktora sa kanya ay parang inuupos na kandila ang kakaunting pag-asa na mayroon siya. Natutunaw ng walang kalaban-laban.

“Doktora, kumpirmado na ho. Kasama si Sir Zyron nang bumagsak ang chopper niyo kanina.” Imporma nang kadarating lang na bodyguard ng mga Fuentes.

Sumakit ang bawat pagpintig ng kanyang puso at unti-unting naupos ang pag-asang kanina lang ay mahigpit ang pagka-kapit niya.

25 ~ Time

CHAPTER TWENTY FIVE

NANGINGINIG ang kanyang mga tuhod, parang gusto ng mabuwal niyon dahil sa balitang narinig. She forced herself to remain standing, even deep inside she wanted to run and go find Zyron.

Naghihisterikal na si doktora, nagpupumilit itong magpunta sa lokasyon kung saan bumagsak ang helikopter na sinasakyan ni Zyron, ngunit ang mga bodyguard ay pilit lang siyang pinapakalma, katuwang ang iilang kasambahay.

“Pasensya na, Madam, pero mahigpit na ipinagbawal ng Papa niyo na magpunta doon at kung maaari ay manatili na lang kayo rito sa farm, dahil malakas ang ulan sa lokasyon nang pinangyarihan ng aksidente at delikado pa.” Ani ng isang lalaking matikas ang pangangatawan.

“Hindi pa naaapula ang apoy, ang malaking pagsabog kahit na malakas pa ang ulan, ni walang makalapit dahil kakainin lang sila ng apoy. Marami na po ang tauhan natin na tumutulong doon.”

“A-Ano? N-Nasaan daw si Zyron? N-nakuha ba siya bago sumabog?” Aligaga na tanong ni doktora, ubos na ang pasensya.

“Wala pa pong kompirmasyon mula sa mga tao natin do’n kung nakita na nila si Sir Zyron o ang piloto.”

Umawang lang ang labi niya pero wala namang lumabas na salita do’n. Ang isip niya ay gulung-gulo, sa katunayan ay ayaw pang tanggapin na nangyari nga sa lalaking mahal niya ang ganito… ang bumagsak ang helicopter na sakay ito.

She can imagine Zyron who was struggling to escape before the chopper exploded, she can imagine how hard it was to him to save his life… so he could see her and their babies.

She can imagine him being excited to see the twins, that he did not waste a single chance to see them and fly immediately to Masbate.

Then, she imagined him being frustrated to her last night because she turned off her cellphone so Zyron can not contact her.

Ang lahat nang paglilihim niya at pagdadamot para sa karapatan ng binata sa mga anak nila ay isang pagsisisi na lang sa mga sandaling iyon.

Ang lahat nang naging dahilan niya kung bakit niya nagawa na itago ang mga anak sa ama, ay nawalan na ng silbi at hindi na katanggap-tanggap pa.

Ang naramdaman niyang sakit noon dahil sa nangyari sa relasyon nila, dahil sa sex videos at dahil sa pagbalik nito sa pambababae, ay hindi niya na ngayon iniinda, para bang hindi na mahalaga sa kanya ang dinanas na hirap at unti-unting pagkadurog ng puso, dahil… ang tanging mahalaga lang sa kanya ngayon ay ang makita si Zyron… na buhay.

“Hindi ko kaya na maghintay lang dito! I will call Papa!” Dra. Lilian’s fingers were shaking while dialing her Papa’s number.

“S-Sasama rin po ako, please, payagan niyo po ako.” She begged to the guards.

“Nasa lokasyon na sina boss Luke at Luis.” Imporma ng isa pang tauhan, may kausap sa radyo.

“Pumasok po muna kayo sa loob, palakas na ang ambon.” Ang isang kasambahay na may dalang payong.

Tiningala niya ang malabong kalangitan, ang bawat patak ng malamig na tubig ulan at ang pag guhit ng kidlat sa langit ay tanda na nagbabadya ang isang mapagparusang panahon.

“Jean, halika na sa loob.” Si Lupe na pinayungan siya.

“H-Hindi po, dito lang po ako. Sasama ako sa kanila Aling Lupe.”

“Nagising na si Ziontel, nandoon na sa kwarto si Cora para asikasuhin ang kambal.”

Nang mabanggit ang mga anak niya ay para bang humapdi lalo ang puso niya. She grew up without her mother and father beside her, she does not want her children to grow up without it… without Zyron!

“Papa, I will go there! Please! Hindi ako mapapakali kung nandito lang ako! Please!” Ang naghihisteryang boses ni doktora ang pumukaw sa kanya. “Y-Yes! We have enough guards here… y-yes, please, we will go there. Papa!”

Sa huli, nakita niyang nagsikilos ang mga tauhan papunta sa sasakyan. Alerto na sumunod siya kay doktora na alam niyang okupado ang pag-iisip.

“Kayo po muna ang bahala sa kambal.” Bilin niya kay Lupe bago tuluyang umalis.

Malabo at madulas ang daan papunta sa pinangyarihan ng pagsabog. Ang alalay na takbo ng sinasakyan nila ay ang mas lalong bumubuo ng takot at pangamba sa kanyang dibdib.

Pinagsiklop niya ang nanginginig na mga daliri sa ibabaw ng kanyang kandungan. Hindi na siya mapakali lalo at naririnig niya ang pag uusap nina doktora at ng kapatid nito sa cellphone.

“Nakuha na ang katawan ng piloto, itinakbo na sa Hospital. Hinahanap pa si Zyron.”

“Ipahalughog niyo ang buong lugar, Luke, b-baka nakaalis si Zyron bago sumabog.” Si doktora.

“My men are on it. I believe that… Zyron is alive. Of course, he is.” Parang inaalo ni Gov. Luke ang sarili.

Ilan sandali pa ay huminto ang sasakyan sa malayo, pero tanaw niya ang makapal at nangingitim na usok na nagmumula sa nasusunog na helicopter. Malayo palang ay parang napapaso na siya, paano pa kayo kung… damn, ayaw niyang isipin!

Ang mga otorisadong tao lang ang binibigyan ng permiso para makalapit kahit papano, pero dahil malakas at maimpluwensya ang pamilya Fuentes, nabigyan sila ng access. Even the media did not get the chance to get near the main spot.

“Ano na po ang balita sa kapatid niyong si Zyron?” Tanong ng isang reporter.

“Gaano ka-totoo ang haka-haka na naiwan sa loob ng chopper si Zyron?”

“Is it true that Fuentes’ chopper was under maintenance but your brother insisted to use it last night?”

“Totoo ba na babae ang pupuntahan niya dito sa Masbate?”

The media tried to get near them but the guards are enough to covered them.

Ang mga pulis, mga bumbero at ang mga tauhan ng mga Fuestes ay alerto sa pag apula ng malaki at malawak na apoy. Ang kaninang ulan ay ambon na lang ngayon, ang kalsada ay basa na at ang kalangitan ay nagliliwanag na, paangat na ang matamlay na sikat ng araw.

“Papa! How… where is Zyron? Nakita na?” Si doktora na lumapit sa ama na napapaligiran ng bodyguard.

When Senator Leonardo glance at his daughter, she saw the fear on his eyes for his youngest son.

“Hindi pa.”

Tulala si Jean na pinapanood ang natutupok na helikopter at ang unti-unting pag-apula sa apoy. Maliwanag na, umaambon din, ngunit wala pa ring balita tungkol kay Zyron.

Everything around her feels like in a slow motion. Ang mga tao sa paligid at ang mga komosyon ay parang wala lang na dumadaan sa paningin niya.

Tears pooled her eyes while watching the burned chopper and yet they still can’t find Zyron.

“Natagpuan na po ang katawan ni Sir Zyron, sa kagubatan.”

Ang balitang iyon galing sa isang tauhan ng mga Fuentes’ na kadarating lang ay nagbigay sa kanya ng pag asa. Nilingon niya ang mga ito, sa gawi ng ama at mga kapatid ng binata.

“Bring us to my son.” Senator Leonardo’s authoritative voice made all their men alarmed and ready.

“Yes, senator. Sir Zyron is unconscious, our people is reviving him, he was losing his pulse.”

Alertong-alerto ang lahat. Para siyang manika na sumunod lang sa mga ito, na alam niyang sobra rin ang pag aalala.

Sa loob ng sasakyan ay kasama niya ang ama at mga kapatid ni Zyron, at iilang bodyguard. Sa unahan ay may mobile police, motorcycle at sa likod ay nakasunod ang mga SUV na mga bodyguard ang sakay.

“Update about Zyron, please.” Dra. Lilian demanded.

“Hindi pa ho maialis sa gubat dahil delikado ang lagay, nasa gilid siya ng bangin, malambot ang lupa gawa ng ulan. Nahihirapan ang mga tao na alisin si Sir Zyron.” Imporma ng bodyguard sa unahan na upuan, nakatingin sa cellphone.

At the back, she heard a groans. It was from Zyron’s brothers, while their father seems like in a very deep thought, his eyes focused on the rough road.

Bago palang sila makarating sa gubat ay bumuhos ulit ang malakas na ulan, gumuguhit sa maitim na langit ang kidlat, ngunit hindi naging dahilan iyon para itigil ang pagpasok sa gubat.

Alerto ang mga tauhan na payungan ang mga amo, sa kanya ay may nagpayong din. Ang matatayog na puno sa paligid ay mas lalong nagpadilim, ang maputik at matarik na daan ay hindi birong bagtasin, kaunting pagkakamali lang ay tiyak na gugulong siya sa kung saan.

“Dito na lang po muna.” Ani ng pulis sa kanila, halos matanaw niya na ang malamang na kinalalagyan ng binata.

Ang mga tao sa unahan ay alertong-alerto, tila ba may inaabangan ang mga ito na aangat mula sa ilalim. She can almost see the cliff, it scares her and the strong rain gave them difficulty to rescue Zyron.

“I want to see my brother!” Dra. Lilian whimpered.

“Bawal na po ang maraming tao sa unahan, Madam, malambot ang lupa at baka gumuho. We are doing our best to rescue your brother.”

Gustuhin man nilang lumapit pa ay hindi na nagawa, natatakot na baka gumuho nga ang lupa.

“My son is… alive, right?” Tanong ng senador na para bang hindi nito tatanggapin ang taliwas na sagot.

“Opo senator, pero… humihina ang pulso niya at bumabagal ang tibok ng puso ayon sa tao namin na kumukuha sa kanya.”

Umihip ang hangin at niyakap siya ng lamig, napapikit siya at walang pakundangan na naglandas sa pisngi niya ang luha.

“Zyron is fighting, I know.” Positibo na sabi ni attorney Zia.

Sa unahan ay nakita niya na lalong naging alerto ang mga rescuer, kabilang ang ilang tauhan ng Fuentes. May makapal na lubid na hila ang mga ito, nagtutulung-tulong na hilahin paangat ang sino man ang nasa masukal na gilid ng bangin.

Pakiramdam niya ay mahuhulog ang puso niya, pati ang mga kasama niya ay tila hindi humihinga habang pinapanood kung paano maingat na hilahin ang lubid.

Isang lalaki ang unang umangat, nakakapit sa lubid. Ang puso niya ay tila huminto ang pagtibok pansamantala nang makita na ng tuluyan si Zyron. Yakap ito ng lalaki, bagsak na ang mga kamay at nakayukyok na ang ulo. Parang sinasakal ang puso niya sa nakita.

Wala sa sarili na tinakbo niya ang pagitan nila, hindi na pinansin pa ang mga pagpigil sa kanya. She get wet from rain and her feet covered with mud. Ang bawat patak ng ulan ay sumasabay sa daloy ng luha sa kanyang pisngi. Pagsisisi at takot ang siyang namamayani.

“Zyron!” Tawag niya na para bang naghahabol siya.

Nang tuluyang makita ang kabuuan ng binata na nakahiga, doon tila huminto ang ikot ng mundo.

He’s very pale. Ang mukha ay binalot ng sugat at mahahabang gasgas, sira-sira ang damit. Ang dugo na dumadaloy sa katawan ay nagiging malabnaw dahil sa tubig ulan, ni hindi niya na mawari kung saan nanggagaling ang dugong iyon.

Her eyes went to his face. His eyes were closed, there is a lot of cuts on his face, everwhere. Ang labi ay wala ng kulay, ang matikas na mga braso ay lupaypay.

Nagkakagulo ang paligid, ngunit ni hindi niya maialis ang mata sa lalaking pinakamamahal. He’s laying there, wet by rain, bloody, and it feels like his chest isn’t moving… his heart isn’t beating.

Parang pinupukpok ang puso niya at dinudurog. She tried to get near him to hug him, but a strong arms stopped her from doing it.

“Zyron!” Iyak siya nang iyak.

Nanlalabo na ang kanyang paningin, gusto nang magdilim ngunit nilalabanan niya para lang bigyan ang sarili ng laya na pagmasdan pa ang lalaking mahal.

They are reviving Zyron, one are doing CPR, they put a mask on his face as if helping him from breathing. Everyone seems in panicked.

“He’s losing his pulse!” The man in white polo said in a hurry. His fingers is on Zyron’s wrist, he has a stethoscope on his ears. “Come on, come on!”

“Zyron! Zyron! Nandito ako! May mga anak tayo! Please! Gumising ka! Lumaban ka!” Umiiyak na sigaw niya, halos pumiyok.

Wala na siyang pakialam sa paligid, kahit pa sa kung sino ang pumipigil sa kanya para hindi tuluyang makalapit sa lalaking mahal. All what she wanted was Zyron to hear her, maybe, just maybe, her voice would help him to fight more for his life.

“Damn! He’s giving up! Come on! Don’t give up!” The man hissed.

Nagkakagulo ang paligid, pati ang pagbuhat kay Zyron ay parang ang hirap-hirap, parang ang bigat-bigat. He’s not moving, like as if he’s lifeless!

Ang mga daliri nito ay wala na rin kulay, sa sobrang lamig, hindi niya na ma-imagine kung ilang oras na kinaya ng binata ang lahat paghihirap nito, ang lamig at ang mga malalalim na sugat na natamo.

“P-parang awa mo na, Zy! Lumaban ka, please… please… para sa mga anak natin, k-kay Ziontel at Zion… p-please.” Tuluyan ng nabasag ang kanyang boses.

Nahihirapan na binuhat ito ng mga tao doon, sa nanlalabong mga mata ay nakita niya ang pagdaloy ng dugo na nanggagaling sa likod ng ulo nito. Kaagad na binigyan iyon ng lunas, na tila ba ngayon lang talaga iyon nakita!

Wala siya sa sarili na naglalakad, sinusundan ang mga taong may buhat kay Zyron. He was laying in a thick plastic orange stretcher.

Nakakarinig siya ng mga umiiyak, kung iyak niya ba ’yon o iyak ng iba ay hindi niya na inalam. Malakas ang ulan, maputik ang daan at pababa kaya hirap na hirap ang mga tao.

Her eyes focused only to Zyron. He is now covered with thick blanket, his head is the only part of him that is available to see.

Nang malapit na sa mga sasakyan ay nagkagulo ang mga bumubuhat kay Zyron, even the doctors got panicked.

“A-Ano ang nangyayari?” Kabadong-kabado na tanong niya sa kawalan at parang baliw na naman na mabilis na lumapit.

Napahinto ang mga ito at sinubukan ulit i-revive si Zyron na kahit siya ay nahihirapan panoorin kung paano umaangat ang dibdib nito dahil sa ginagawang cpr.

“He’s losing his heartbeat!” The doctor announced. “Zyron is giving up!”

“H-Hindi! A-Ako! Ako dyan!” Dra. Lilian went to Zyron and she was the one who did a cpr, crying so hard while doing it. It breaks her heart.

Her siblings went to Lilian, supporting and at the same time comforting her. Mas lalo pang nagalit ang langit, lumaki ang bawat patak ng ulan at dumilim ang ulap.

Dra. Lilian tried to revive him many times, but Zyron wasn’t responding. Nanghina ang doktora, kahit wala ng pag-asa ay patuloy pa rin…

“I’m sorry! I’m sorry! P-Please, hold on… Zy…” Lilian keep saying her sorry in a regretful way.

Nakita niya kung paano walang buhay na nalaglag ang mga braso ng lalaking pinakamamahal.

Nahirapan siyang huminga, sobrang pinipiga ang puso niya, parang hihinto na rin iyon sa pagtibok.

Unti-unti ay napaluhod siya, sapo ang masakit at naninikip na dibdib, ang mga mata ay hindi inaalis kay Zyron… na ngayon ay yakap na ng mga kapatid, iniiyakan, hinahalikan at niyayakap, umaasa na baka pwede pa… baka ang mga yakap at halik lang ang kailangan, at ang pagpapakita ng pagmamahal… pero hindi… hindi.

“B-Bakit… b-bakit ka nang-iiwan… b-bakit n-ngayon pa… Z-Zyron… b-bakit… ’Yung mga anak n-natin… p-aano na…” Hagulhol na isinigaw niya ’yon, habang ramdam na ramdam kung paano pinatay ang puso niya sa nasaksihan sa mismong harap niya.

She witnessed how his siblings and father cry, how they mourn for him… for his sudden loss.

“Time of death, 6:58am.” Mababa ang boses na deklara ng lalaking nakaputi na pumatay sa puso niya.

Umikot ang kanyang paningin, napakurap ng tila hinihila ng dilim. Isang sulyap kay Zyron bago nanghihina na tuluyang bumagsak ang kanyang katawan sa putikan, sa gitna ng malakas na ulan.

26 ~ Painful Beat

CHAPTER TWENTY SIX

MADILIM ang langit nang tiningala ni Zyron ’yon. Sa malayong bahagi ay gumuguhit ang mahahabang kuryente na siyang nagbibigay ng kakarampot na liwanag sa kalangitan. Wala rin mga kumikinang na bituin kagaya ng nakasayang makita sa tuwing nasa helipad siya ng building.

Zyron was patiently waiting to their private pilot. Habang lumilipas ang oras ay nararamdaman niya ang hindi pamilyar na kasabikan na makita ang iniisip na anak nila ni Jean. Siguro, ang pangungulila sa dibdib ay para sa anak. He’s longing for his daughter, longing to see her and to be with her.

He stepped forward and a black cat suddenly pass his way.

“Hey,” Cool na bati niya ngunit matalim lang siyang inangilan ng pusa bago mabilis na tumakbo paalis.

Ilan minuto lang ay lumapag na ang helicopter at sumakay siya. Sinigurado niya ang pagkabit ng kanyang seatbelt na hindi niya naman madalas gawin. Bigla ay naisip niya na dapat ay palagi siyang ligtas, lalo na at may anak na siya.

“Bukas na tayo makakabalik dito, Sir.” Imporma ng piloto.

“Ikaw na lang ang bumalik bukas. I will stay in our farm house.”

Zyron shifted his sitting position when he saw that the clouds are getting darker. It feels like the headlights of the chopper wasn’t enough.

Habang lumilipas ang mga minuto na tila pakikipagsapalaran sa madilim na paligid ay nag umpisa niyang marinig ang nakakabahalang tunog ng sinasakyan. It was not a normal sounds of their chopper. Matinis at mauyog.

“Are we okay?” Zyron asked calmly.

“Makakaabot naman daw tayo sa Masbate, sabi ng maintenance.”

“Dapat lang. Ngayon ko makikita ang anak ko.” His voice was like a proud father.

He’s really proud to have a child though. Most of his friends have it, seeing his friends happy being with their children made him feel insecure before, because he wanted to have kid on his own. Ngayon na may anak na siya, sinigurado niyang lalagay na rin siya tahimik.

“That’s a good news, Sir! Do have plan to settle down now? No more girls?”

Zyron chuckled. Even their pilot knew how he was to women.

“Yeah, I was planning to settle down. Keep it a secret for now.”

“Congrats!”

“Thank you.”

Sa bulsa ng jacket na suot ay kinapa niya ang singsing na nakalagay sa maliit na box at napangiti.

There is no more reason to be angry because Jean and his sister hid an important person from him. Mas nangingibabaw ang saya na nararamdaman niya sa katotohanan na may anak nga sila ni Jean. His sister, Lilian did not directly told him about it or even confirm it, but he knew deep inside that he has a kid.

All he wanted was to built his own family and marry the only woman on his heart. He’s very ready to settle down with Jean. Damn, he could not wait to see her, ask for her hand and give her a punishment that she will never forget!

Gumewang ang chopper dahilan para mahinto siya sa mga iniisip para sa kinabukasan.

“Are we still okay?” Zyron asked, a bit alarmed because the chopper was moving wildly.

“Keep your self safe, Sir. There is a parachute under your chair.” Kalmado na sabi ng piloto kahit na malikot na ang galaw nila.

The wild sounds of a chopper was very disturbing and the way it moves made him feel worry for their safety.

“W-What is going on?” He uncomfortably shifted his sitting position.

Gumewang ulit ang helicopter, patagilid, ang ilaw sa harap ay malikot.

“Fuck! Are we going to die? No! Not now! Fuck! Fuck!”

Zyron was struggling to get the parachute under his chair and at the same time unbuckle his seat belt. It was tight, he can’t focus because of the wild moving of the chopper.

“We need an emergency landing. Keep your self safe, Sir.”

“How can I fucking do that?!”

Zyron panicked when the strong rain enveloped them. Ang kaninang madilim lang na paligid ay malabo na rin ngayon. Kumikislap-kislap na rin ang ibang paligid ng sinasakyan.

“We are about to land. Hold your self and ready the parachute.”

But the fucking parachute is still under his chair! Gumewang muli ang chopper at halos mahulog siya sa inuupuan dahil maluwag na ang seat belt.

“S-Sir! Are you ready? I will drop you in the forest, look down.”

Zyron did, but all what his eyes see was darkness. Pababa nang pababa ang chopper, mas ramdam na ang malakas na patak ng ulan at hampas ng marahas na hangin, siguro dahil puro puno ang nasa ilalim nila.

“Fuck! Fuck this!”

Marahas na hinila niya ang parachute at nakaramdam ng kaunting kaginhawaan nang mapasakamay ’yon.

Gumewang-gewang ang chopper, nagsunud-sunod. Ni hindi niya maayos ang pagkabit ng parachute o kung tama pa ba ang kanyang ginagawa. He panicked and was very worried about his safety.

“I’m good! Drop me off.” Zyron announced, struggling.

The pilot tried his best to make the chopper fly well, even they both know it’s impossible!

“Get ready! In one… two…”

Bumukas ang pinto. Ang malakas na hangin ay humampas sa loob, sa kanya, kasama ang malamig na tubig gawa ng ulan. Bahagya siyang lumapit sa nakabukas na pinto kahit nababasa na. Hinigpitan niya ang kapit sa belt, handang-handa na sa pagtalon.

“Three!” Gumilid ang pag-gewang ng chopper at walang pakundangan na inihulog siya.

He felt like he lose his breath as the cold wind enveloped him. Bumukas ang parachute ngunit tinatalo iyon ng malakas na hangin at marahas na ulan, hindi na alam kung saan ang direksyon. Nakalabulag ang kadiliman.

“Damn! Damn!”

Panay ang mura niya at hugot ng hangin sa dibdib. Hindi na iniinda kung gaano siya kataas sa lupa, ang lula. Ang tanging nararamdaman lang ay ang matinding lamig, nakakamnhid ng katawan.

Tumingala siya at nakitang palayo sa direksyon niya ang gegewang-gewang at paikot-ikot na chopper. Mariin na ipinikit niya ang mga mata sa maaaring mangyari sa piloto nila.

Kung hindi niya pinilit na magpunta sa anak, siguradong nasa maayos pa siyang kalagayan. Kung ipinagpabukas niya nalang sana!

Humangin ng malakas at wala siyang kalaban-laban na dinala sa hindi niya alam na lugar.

Sumabit ang parachute niya sa mga sanga ng matataas na puno. Nakalas ang mga belt, tumama siya sa kung saan-saan na matatalas na bagay hanggang sa tuluyang bumagsak, gumulung-gulong at mariin na naipikit pa lalo ang mga mata nang makaramdam ng matinding hapdi sa bandang likod ng ulo.

Ang panlalamig at panginginig ng buong katawan, ang mga pisikal na sakit na natatamo ay nagsama-sama, nag-uunahan na maramdaman niya ang mga ’yon. Para bang nagpapaligsahan kung ano ang mangingibabaw sa kanya, ang lamig ba o ang mga pisikal na sakit ng katawan.

“Zyron… anak ko…” While his eyes were close, he heard a familiar voice of a woman.

Gusto niyang imulat ang mga mata para makita ang tumawag sa kanya, ngunit mabigat ang kanyang mga talukap. Mas pinipiling nakapikit, habang dinadama ang bawat pisikal na sakit na sumusugat sa katawan niya.

“Zyron… this is Mama, I’m here… I’m here, anak ko…”

That soft voice is comforting him, it ease the physical pain he was feeling, but it feels like his heart is the one that is hurting because of that voice.

“This time, Mama will never leave you, my son. I will always do my best to protect you. I promise.” His chest tightened when he heard that. “ Lumaban ka, anak ko. Laban lang. “

Mama … He called his mother.

“WHAT’S GOING on, Mama?” Little

Zyron

asked his mother when the car suddenly stopped.

His mother hug him tightly, as if protecting him, kissing the top of his head.

He saw the fear on the driver’s eyes when a man knocked on the window from outside.

“Madam,

ano

po

ang

gagawin

?“

“S-

Sagasaan

mo

!“ His mother voice was shaking, even her arms that enveloped around him. “

Umalis

na

tayo

rito!

Sige

na

!

Paandarin

mo

na

!“

Papaandarin

na

sana

ang

sasakyan

ngunit

biglang

nabasag

ang

salamin

na

bintana

. Little

Zyron

hug his mother back, very scared.

He closed his eyes tightly when he heard a gunshot.

“Mama! Mama!” He was crying in fear while hugging his mother.

“

Baba

!“

Malakas

na

sigaw

ng

lalaki

ang

gumulat

lalo

sa

kanya

.

Nagmulat

siya

ng mata at

nakitang

pilit

na

hinihila

ang

Mama niya ng

lalaki

, may

hawak

na

baril

.

Little

Zyron

keep his mother beside him by pulling her closer, hugging her tightly. Hindi gusto

na

kukunin

sa

kanya

ng

estrangherong

lalaki

ang

ina

.

“

Lumabas

ka

na

kung

ayaw

mong

may

masaktan

pa

, Zyra!“ The man shouted at his mother.

“Hindi

ako

sasama

sayo

,

Rowel

!“

Pero

nagpumilit

ang

lalaki

,

marahas

na

hinila

ang

Mama niya kaya halos

makaladkad

ito

palabas

.

“Mama! Mama!”

Ang

batang

Zyron

ay

lumabas

ng

sasakyan

,

sinundan

ang

ina

at

ang

lalaki

. When he reached them, he punched the man’s legs and butt!

“Give me back my Mama! Give me back my Mama-”

Isang

hawi

sa

kanya

ng

lalaki

ay

napadapa

siya

sa

kalsada

.

“Don’t hurt my son!

Ano

ba

ang

kailangan

mo

?!

Ibibigay

ko

!“

“

Ikaw

ang

kailangan

ko

, Zyra!

Sumama

ka

na

sa akin at iwan

si

Leonardo!“

“

Nababaliw

ka

na

! Hindi

ako

sasama

sayo

!“

Little

Zyron

watched his mother and the stranger man fighting.

Mahapdi

ang

tuhod

dahil

sa

pagkakasadlak

sa

kalsada

.

“

Papatayin

na

lang

kita

kung

tuluyan

kang

mapupunta

sa

kanya

!“ The man pointed a gun to his mother.

“Mama! No! No!”

Pinilit

na

tumayo

ng

batang

Zyron

at

pilit

na

inilalayo

ang

ina

sa

lalaki

.

“

Anak

,

anak

, go back inside the car and call your Papa, please,

Zyron

… come on.“

Patalikod

na

utos

sa

kanya

ng

ina

,

pilit

siyang

pinapaalis

.

“You!” Little

Zyron

pointed a finger to the man. “You! Bad guy! We will put you in jail! My Papa will put you in jail!”

“I will kill your Mama and Papa first before you could put me in jail, little boy.”

“You can’t do that!”

Tumakbo

siya

sa

lalaki

at

pinagsusuntok

ang

mga

binti

nito

habang

umiiyak

. “You can’t do that to my Mama and Papa!”

“Stop!”

Hindi

akalain

ng

batang

Zyron

na

galit

na

galit

na

ang

lalaki

.

Na

sinubukan

siyang

barilin

ngunit

mabilis

ang

ina

na

lumapit

sa

kanya

para kunin

siya

.

Another gunshot echoed and he felt his mother on his back, hugging him.

“M-Mama!” He cried when he saw the bloody chest of his mother. “Mama! Mama!”

Tuluyan

ng

bumagsak

ang

ina

sa

kalsada

. Sa

harap

niya

ay

saksi

ang

kanyang

mga

mata

kung

paano

nanghina

ang

babaeng

simula’t-

sapul

ay

palagi

niya ng

kasama

.

“

Zyron

… m-my son, give Mama a hug. Please…“ She requested, there is a blood on her mouth.

Little

Zyron

hug his mother, while crying on her bloody chest.

Nasasaktan

ang

puso

niya sa

nakikitang

paghihirap

ng

ina

at

natatakot

dahil

sa

maraming

dugo

.

“A-always remember that Mama loves you, o-okay? I… I will always protect you e-even I… I would not be around. M-Mama will always watch and guide you grow up. K-

Kahit

na

maging

big boy

ka

, b-

babantayan

pa

rin

kita

… b-because you will always be my only little

Zyron

.“

Paunti-

unti

na

tuluyang

pumikit

ang

mga

mata ng

ina

at

lumuwag

ang

pagkakayakap

sa

kanya

,

hanggang

sa hindi niya

na

naramdaman

pa

ang

mga

kamay

nito

sa

katawan

niya.

“I love you too, Mama. Are you going to sleep, Mama?” Little

Zyron

asked innocently while covering the wound in her chest using his both palms, so the blood would stop from flowing.

Hindi

na

alintana

kahit

na

punung-

puno

na

rin

ng

dugo

ang

damit

niya

pati

ang

mga

kamay

.

No answer from his mother, maybe, Mama Zyra’s really sleeping.

Kahit malamig ang bawat patak ng ulan sa katawan ni Zyron, ramdam niya pa rin ang mainit na tubig na dumadaloy sa gilid ng mga mata. Sumisikip ang dibdib niya dahil sa matinding pangungulila.

His body is shaking because of the bad and cold weather. Ang katawan niya ay hindi niya na rin maigalaw, ang mga mata ay hindi na maimulat. Kung nasaan siya ay hindi niya alam.

“MAMA is still sleeping, ate?” Little Zyron asked his sister Lilian.

“Y-Yes.”

“Where is Mama? I haven’t see her.”

“S-she’s in heaven, Zy.” Her eyes watered.

“In heaven?” Little Zy jumped in excitement and that made his sister cried. “Why are you crying, ate?”

Umiling-iling ang ate at naglaglagan ang mga luha, ngunit pilit na ngumingiti sa kanya.

Isang

pahid

ng

luha

sa

pisngi

bago

siya

nito

kinarga

papunta

sa

mahabang

lamesa ng

mansyon

,

naghihintay

na

ang

mga

kapatid

niya at ama.

“He keep on asking where is Mama.” He heard his sister muttered.

Zyron’s father together with his brothers and sister stare at him, there was sadness on their eyes.

“I wanna go to Mama, Papa.”

Lumapit

siya

sa ama at

kaagad

naman

siyang

kinandong

.

“Sure, we will, son.”

“Mama is sleeping?”

His father swallowed hard and nodded his head.

“Y-Yes.”

Zyron was struggling. Kung ilang oras na siyang nakahiga at naliligo sa ulan ay hindi niya na alam. Nanghihina na siya, hindi na kaya ang sakit ng katawan at ulo. Sinubukan niyang igalaw ang mga daliri pero wala. It frustrate him and made him weak.

“ Zyron… don’t give up, please… “ A familiar voice said.

Binuksan niya ang mga mata at nasilaw sa matinding liwanag na sumalubong sa kanya. He saw a beautiful woman wearing a white long dress smiling warmly at him.

“Mama…” he called her.

Itinaas nito ang isang kamay, inaanyayahan siyang lumapit. Zyron step forward, but stopped when he heard a commotion somewhere.

“I miss you, son. I’m always watching you from here… from heaven. “

“W-Why are you in heaven? Am I in heaven?” He curiously asked.

Hindi niya alam kung ano na ba ang totoong nangyayari. Is he hallucinating? In heaven? He’s in heaven?

Lalong lumakas ang mga komosyon sa paligid, it distract him from talking to his mother.

Malungkot itong ngumiti sa kanya, ibinaba ang kamay.

“ You forgot me.“

“I did not!” Mabilis na agap niya.

“ You forgot what happened to me.“

Sumakit ang ulo niya lalo. Ramdam niya na rin ang paninigas ng katawan dahil sa matinding lamig lalo na kapag humahangin pa, pakiramdam niya ay mahuhulog siya at matutuluyan nang mawala sa mundo.

“I… I don’t know. I can’t remember, Mama. Pero, hindi kita nakalimutan.”

“ Gusto mo na bang sumama sa’kin? Nahihirapan ka na ba, anak?“ Tila ito nahahabag sa kanya.

Napayuko si Zyron. Sa tuwing nananahimik ay mas nararamdaman niya ang sakit, parang kaunti na lang ay bibigay na nga ang katawan niya.

“M-Masakit… sa sobrang sakit, namamanhid na ako at… nanghihina.”

“ You are welcome here, my son. Kung nahihirapan ka na, pwede kang magpahinga.“

Ilang oras niya ng tinitiis ang lamig at ang sakit, kung bibigyan siya ng pagkakataon magpahinga ay gagawin niya.

“I want to rest.” He whispered, almost giving up without even thinking but on how to ease the pain he was feeling.

“ Come here, my son .“ His mother lifted her hand, it was very tempting. He was longing for a mother’s touch and love.

Zyron took another stepped forward, but stopped again when he heard a familiar voice of a woman somewhere, crying.

“Zyron! Zyron! Nandito ako! May mga anak tayo! Gumising ka! Lumaban ka!”

Inilibot niya ang mata sa buong paligid pero wala naman siyang nakitang ibang tao do’n, kundi silang mag-ina lang.

“Did you hear it?” He asked his mother. “I have a kid! The girl said I have a kid!”

Para siyang nabuhayan bigla. Napaatras at parang gusto nang umalis at bumalik sa lugar kung saan siya nanggaling.

“ Ayaw mo ba akong makasama, anak? “ Nagpapaubaya ang tinig nito pati na rin ang mga mata.

“I… I wanna be with you, Mama, but… I wanna see my kid.”

Naiintindihan na tumango ang ina. She smile warmly at him and told him the direction.

“ Maglakad ka lang nang maglakad hanggang sa makita mo ang pinto palabas sa lugar na ito, anak ko. “

“Thank you, Mama. I miss you so bad.”

Zyron was about to give his mother a hug but she stepped backward, avoiding him.

“ Don’t get near me my son, baka hindi na kita ibalik sa kanila.“

Mabigat ang dibdib na tinalikuran niya ang ina… isang sulyap pa ang ginawa niya at nakita itong nakangiti naman sa kanya pero may labis na pangungulila sa mga mata.

Lakad siya nang lakad, ilang minuto na siyang naglalakad pabalik ngunit hindi niya matunton ang tamang daan palabas sa kulay puting lugar na ’yon.

Nanigas ang katawan niya at napahinto sa paglalakad nang maramdaman ulit ang mabagsik na pananakit ng ulo at buong katawan, pati na rin ang labis na panlalamig.

Napahawak siya sa dibdib nang sumikip iyon, pinipigil ang kanyang hirap na paghinga. He was so tired, his knees were trembling from walking back.

Ang bawat galaw niya ay para bang malaking parusa. Pimipilit na maglakad ngunit sadyang nanghihina na ang kanyang katawan.

Paunti-unti ay napaluhod siya, hangang sa mapahiga. He wanted to rest so bad, the pain is killing him.

His eyes watered, it was a sign of giving up for him. For the first time of his life, he give up.

Tuluyan niya nang ibinagsak ang katawan, hinayaan ang sariling magpahinga sa lahat ng pagod at sakit.

Mga iyak at hagulhol lang ang huli niyang narinig nang hinayaan ang sarili na gawin ang alam niyang makakabuti sa kanya.

Minsan, sumusuko tayo hindi dahil sa nawawalan na tayo nang pag-asa, kundi dahil… alam natin na ang pagsuko lang ang tamang paraan para maihinto na ang pagpapahirap sa mismong sarili natin.

One more painful beat of his heart, before it gave up and stopped from beating.

27 ~ Ring

CHAPTER TWENTY SEVEN

NAGISING si Jean na nasa Hospital na. Kahit masakit pa ang ulo ay pinilit niyang bumangon, hindi nawala sa isip niya ang nangyari kay Zyron.

“Huwag, huwag ka munang gumalaw.” Pigil sa kanya ng tatlong babae.

“Sino kayo?!” Nag histerya agad siya at nag umpisang umiyak. “N-Nasaan si Zyron? Panaginip lang ba ’yung nangyari sa kanya?! Panaginip lang ’yon, di ba?!”

Malungkot lang siyang tinignan ng mga ito. Pamilyar siya sa isang babae, si Jessielyn na asawa ni Dwaye.

“Hindi ’to panaginip lang, Jean.”

“N-Nagpunta kami dito nang malaman ang nangyari kay Z-Zyron kaninang umaga, kasama ang mga asawa namin, mga kaibigan niya. Dito kami pinaderetso sayo.”

“Nasaan na si Zyron?! Nandito na ba siya sa Hospital? B-Buhay siya, di ba? Buhay siya!” Histerya niya, hirap na hirap na dahil sa nangyayari.

“H-Hindi pa sumasagot si Dwaye sa mga tawag ko simula kanina. Sila lang ang pinayagan na makasama si Zyron.”

“Si Brooke din hindi pa sumasagot.” Ani ng isa pang babae.

“Even Drake, my husband didn’t answer yet all my phone calls and text messages.”

Natulala siya. Pinipilit balikan ang huling pangyayari bago siya nawalan ng malay kanina. She saw Zyron’s siblings and father crying while hugging him under the strong rain. The scene was very heart wrecking.

“B-Buhay pa siya… b-buhay pa siya.” Ipinagpipilitan niya kahit na nakita niya rin kung paano bumagsak ang braso ng binata, tanda na sumuko na talaga. “H-Hindi niya a-ako… k-kami pwedeng iwan. H-Hindi.” Umiling-iling pa siya, hindi talaga matanggap ang nangyayari.

Lahat-lahat ng ginawa niya kay Zyron na pagtatago at pag-iwan noon ay pinagsisisihan niya na. Kung kulang pa ang pagsisisi niya, handa pa siyang magsisi ulit hanggang sa maging sapat ’yon.

“P-Please, t-tawagan niyo po ulit ang mga asawa niyo. N-Nakikiusap po ako.”

Tumango ang mga ito at sinubukan na tawagan ang mga asawa ngunit ilang subok na ay wala ni isang sumagot.

“Ang alam ko, mas nauna kang nadala rito sa Hospital kanina. Ang paalam sakin ni Dwaye ay kay Zyron sila dederetso.”

“N-Nasa gubat po siya…” Ang panlulumo ay nararamdaman niya na naman. “B-basang-basa siya ng ulan, w-wala ng kulay ang balat niya at p-parang… hirap na hirap na siya sa kalagayan niya.”

Sumikip ang dibdib niya at malayang bumagsak ang mga luha. Kung bibigyan pa siya ng pagkakataong humiling pagkatapos ng lahat nang naging kasalanan niya kay Zyron, hihilingin niya na mabuhay ito. Kung magagalit man ito sa kanya dahil sa ginawa niya, ay tatanggapin niya lahat ng galit, basta buhay lang ang lalaking mahal.

“Nag text si Dwaye.” Anunsyo ni Jess.

“A-Ano po ang sabi?”

Jess showed her the screen.

From: Hubby I can’t answer your call right now, baby. Kindly tell to his girl to stop worrying so much. The brute is alive and he’s now under observation. Buti na lang ay masamang damo si gago.

Nabuhayan siya ng loob, hindi magkandaugaga ang puso niya sa sobrang kaginhawaan at sayang nararamdaman na malamang buhay pa si Zyron!

“T-Thank you! Thank you, Lord!” Umiiyak na usal niya, sobra-sobrang ang pasasalamat sa itaas.

Pati ang mga babaeng kasama niya ay nakaramdam din ng kaginhawaan sa magandang balitang natanggap.

“Kahit babaero ’yon, alam kong mabuti siyang tao. Zyron deserve a second life.” The woman said, teary eyed.

“I agree, Alexza.” Si Jess. “Kaya, ikaw, Jean, wag mo na pahirapan si Zyron, please lang.”

“O-Opo.” Napayuko siya.

“May mga anak pala kayo?” Tanong ng isa, medyo gulantang. Napatingin sa kanya ang mga babae, naghahanap ng sagot. “Brooke texted me, kasama raw nila ang mga anak niyo ni Zyron.”

Kung gulat ang mga ito, mas nagulat siyang malaman na ang kambal ay kasama ang ama! Paano nangyari ’yon?

“Mga? Nakadami kaagad si Zyron?” Alexza chuckled. “Iba din talaga ang mga magkakaibigan na ’yan.”

“Kambal po, babae at lalaki.”

“Itinago mo ’no? Naku, kung sinabi mo kaagad, sigurado, itatali ka na niyon. Ang ganda ganda mo pa naman.”

Uminit ang pisngi niya sa papuri at nahiya rin dahil sa ginawa niyang pagtatago.

“Itinago ko sa kanya. Kagabi niya lang nalaman kaya nagpunta dito… at ganito ang nangyari.”

“See? Kahit hindi sabihin ni Zyron, alam namin na gusto niya ng magka-anak. Sa sobrang excited niyang makita ang kambal, pinilit pa rin bumyahe kahit na under maintenance raw ang chopper nila. Sinabayan pa ng sama ng panahon.”

Magsasalita pa sana siya pero bumukas ang pinto at iniluwa niyon ang kambal niyang patalon-talon, masayang-masaya.

“I saw daddy! We saw daddy!” Ziontel announced happily while jumping.

“I saw my daddy! My daddy!” Zion jump together with his twin.

“Woah, ang cute cute naman.”

“I suddenly miss my Atasha Daye. Uhh… they are so adorable.”

“Ang ganda ng kombinasyon niyo ni Zyron.”

Sunud-sunod na papuri ng mga babae habang pinapanood kung paano nagdidiwang ang kambal dahil sa unang pagkakataon ay nakita na ng mga ito si Zyron.

Hindi niya namalayan na tumutulo na pala ang mga luha sa pisngi niya dahil sa nakikitang saya ng mga anak at sa katotohanan na buhay nga talaga ang lalaking mahal.

“Mommy! Mommy! We saw daddy!”

“I have daddy, Mommy!”

Nahihirapan na umakyat sa hinihigaan niya ang kambal kaya tinulungan niya ang mga ito, ipinaharap sa kanya para pareho niyang makita ang saya sa mga mukha.

“H-How is daddy?” She asked gently.

“Tuyog daddy ko po.” Si Ziontel.

“Daddy is… handsome.” It was Zion, he seems like remembering Zyron’s face. “Zi-on is handsome, Mommy, di ba?”

Napanguso siya, naku-cute-an sa mga anak na titig na titig sa kanya at mabait na nakikinig.

“Y-Yes, Zion is handsome like daddy Zyron.” Hinaplos niya ang buhok ng mga anak. “Where is daddy?”

“Do’n, Mommy, oh.” Turo ni Ziontel sa labas ng pinto. “With… my lolo and tito, tito, tita at doktoya po.” Binibilang pa nito sa daliri habang binanggit ang mga kapatid ni Zyron at ama.

“I wanna go back to daddy, Mommy.”

Bumaba si Zion sa kama at tumakbo palabas ng pinto, nahagip ng mga mata niya na may bodyguard na nag aabang sa labas, nandon din ang kasambahay sa farm.

“Ziontey din, mommy, okay?” Ani ng anak na para bang hindi papapigil kapag hindi siya pumayag.

Katulad ng kambal nito ay tumakbo rin ang anak palabas ng pinto. Ang mga babae naman ay nagsitayuan.

“They are here.” Jess announced. “We will be back, makikibalita lang kami kung ano ang nangyari kay Zyron.”

“S-Sige. Salamat sa pagbantay sa’kin.”

Tumango lang ang mga ito bago tuluyang lumabas. Sumara ang pinto at para siyang natutukso na lumabas din para makibalita, para makita na si Zyron.

Tuksong-tukso na bumaba siya sa kama at inayos ang hospital gown na suot.

Nang buksan niya ang pinto ay nakita sa labas ang iilang bodyguard, sa dulo ng pasilyo ay nandoon naman nagtutumpukan ang ama, mga kapatid at kaibigan ng binata, nakikigulo rin sa mga ’yon ang kambal, na para bang close na close ang lahat kahit na ngayon lang naman nakita.

“Pwede po ba akong magpunta kay Zyron?” Mahinang tanong niya sa nagbabantay sa silid niya.

“Yes, Ma’am.” Imwinestra siya nito sa dulo ng pasilyo.

Gustuhin niya mang makarating agad sa dulo pero ang mga paa niya ay naging mabagal ang bawat hakbang at mabigat. Namumuo ang kaba sa kanya lalo na nang mapunta sa kanya ang atensyon ng pamilya at mga kaibigan ni Zyron.

Napayuko siya, hindi na alam ang mararamdaman. Siguradong alam na ng mga ito ang ginawa nila ni Doktora Lilian na pagtatago sa kambal. Natatakot siya na sa kanya ibunton ang sisi sa nangyari kay Zyron. Sa pagmamadali nitong makita ang mga anak ay bumiyahe ora mismo papunta sa Masbate.

“P-Pasenya na po sa inyong lahat, pasensya na sa ginawa ko.” Kaagad na sabi niya nang makarating sa mga ito, sising-sisi.

Attorney Zia smile at her, telling her it’s okay, that she understand what she did. Senator Leonardo remain silent together with his sons.

Sinundan niya kung saan ang mga ito nakatingin. Sa malaking salamin na bintana ay natanaw niya sa loob si Zyron. Her heart react violently at the sight of him.

Nakaupo ito sa kama, nakasandal sa head rest, nakatingin sa malayo, sa gilid na bintanang salamin, tanaw ang labas, tulala. May benda na nakapalibot sa ulo, nakasuot ng kulay light blue na hospital gown. Nalinis na ang mga gasgas sa mukha. Ang mga galit na ugat sa braso ay naglilitawan kasama ang mga maliliit na sugat.

“Sana kahit ikaw man lang ay maalala niya.”

Napatingin siya kay Governor Luke, pero nanatili ang mata ni sa kapatid sa loob.

Piniga ang puso niya. Nag-iinit ang magkabilang gilid ng mga mata sa kalagayan ni Zyron.

Naramdaman niya sa pwetan niya ang pagtulak sa kanya ng mga anak papasok.

“Mommy! Patok ka… patok na.” Sabi ng dalawa, pinapapasok siya.

Wala sa sarili na naglakad siya sa pinto. Sa likod niya ay nagtatalon ang kambal, para bang excited na excited na makita siya na kasama si Zyron.

Yumakap sa kanya ang lamig ng silid ni Zyron nang sumara ang pinto. She slowly walk towards him, her heart won’t stop from beating loud.

Maingat siyang naupo sa upuan sa gilid ng kama nito, ngunit kahit nandoon na siya ay hindi man lang nito inalis ang tingin sa bintana.

“Z-Zyron…”

Isang salita palang ang lumabas sa labi niya ay nangatal kaagad ang kanyang boses. He’s like a blind who did not notice her.

“Zy, I’m sorry.”

Nilakasan niya ang loob at hinawakan ang isang kamay nito, kaya napatingin sa kanya. Ang mga mata nito ay tila nangingilala.

Zyron tried to pull his hand from her, but she gripped on it and started crying.

“Mas tatanggapin ko na hindi mo ako naaalala kesa sa hindi na kita makasama, na hindi na kita makita at makausap pa. Ayos na sa’kin na ganito ka, Zyron, basta buhay ka lang. Pinagsisisihan ko na ang lahat ng ginawa ko sayo, sa pang-iiwan ko sayo noon, sa hindi pagpansin sayo at lalong-lalo na sa pagtatago ko sayo ng mga anak natin.”

Patuloy lang ang agos ng luha sa kanyang pisngi, pigil na pigil din ang mga hikbi para maayos na makapagsalita, na maipaalam dito na nagsisisi na nga talaga siya.

“Sana… sana ay mapatawad mo ako. Handa akong maghintay hanggang sa maalala mo ulit ako. Aalagaan kita at patuloy pa rin na mamahalin kahit hindi mo na ako nakikilala… kahit na hindi ako sigurado kung mamahalin mo pa rin ako pabalik. Hahayaan ko ang puso ko na mahalin ka hanggang sa huli… maalala mo man ako o hindi.”

Nang hindi pa rin ito umimik at nakatitig lang sa kanya, ay lalong bumuhos ang luha niya. She felt like all her words are nothing to him, worthless. Walang epekto rito kahit ang pag iyak niya.

Hindi nga talaga siya naalala ng lalaking mahal.

“Sabihin mo sa akin ang pinaka masayang ala-ala mo na kassma ako.” His voice was firm.

His jaw clenched, the stubble on it and those small cut on his face made him looks dangerously hot. Tila ba sinasabi na hindi na biro ang mga dinanas nito sa buhay, pero handa pa rin tumanggap at harapin ang mga pagsubok pa na darating. It feels like he’s a soldier who is always ready in every battle.

“L-Lahat masaya para sa’kin.” Kabado na sagot niya, pasulpot-sulpot ang hikbi, parang batang katatapos lang paiyakin.

“Am I good in bed?”

Uminit ang pisngi niya sa tanong bago marahan na tumango.

“Yes.”

“How good? Rate me from 1 to 10.”

“11.”

She bit the side of her cheek when his eyes darkened, as if he will going to punish her any moment.

“Sabi mo mahal mo ako. Patunayan mo.” Hamon nito.

Pakiramdam niya ay may pumapalo sa dibdib niya dahil sa matinding kalabog niyon.

“P-Paano?”

Tinignan siya ni Zyron, ang madilim na mga mata ay nahahalinhinan ng pagkagiliw.

“Pakasalan mo ako.”

Gulantang at namamangha na umawang ang kanyang labi. Hindi inaasahan na darating sila sa sitwasyon na ganito.

“You don’t love me.” Anito nang hindi siya nakapagsalita kaagad. “Leave.”

“H-Hindi.” Nataranta siya nang paalisin siya ni Zyron. Hinawakan niya ang kamay nito. “P-Papakasal ako sayo.”

Napanguso ito ng bahagya at sumenyas sa bintana kung nasaan ang mga pamilya at kaibigan. It was a tinted glass large window, nakalimutan niya ng may nanonood pala sa kanila.

Segundo lang ang lumipas ay tumatakbo na palapit sa kanila ang kambal, parehong nasa maliliit na kamay ang kulay maroon na maliit na box. Lalong nagwala ang puso niya nang maisip ang nasa loob niyon.

“Uh, here, my babies…” tawag ni Zyron sa mga anak nang sa kanya dapat lalapit ang mga ito.

Humagikhik ang dalawa sa pagkakamali at malikot na lumiko papunta sa kabilang gilid ng ama.

“Ito daddy po, oh.” Sabay na inabot ng dalawa pero nahulog sa sahig. “Ay, nahuyog.”

Nakita niyang napangiwi si Zyron at ang dalawa naman ay malikot na sumuot sa ilalim ng kama.

Napakamot siya sa kilay at sumilip din sa ilalim. Napakagat labi siya ng makita ang kumikinang na singsing, wala na sa lalagyan.

“Ito na daddy, oh.” Pagmamalaki ng kambal, inilahad sa ama ang singsing.

Maingat na napapikit si Zyron, napanguso, nagpipigil ng ngiti.

Maaliwalas na ang mukha nito, walang kupas ang gandang lalaki kahit may mga galos.

Pagdilat ay napakamot din sa kilay, sumablay ang wedding proposal.

“It’s still cute though.” Magiliw ang mababang boses nito at parehong hinaplos ang mga buhok ng anak na ngiting-ngiti, tila gustung-gusto ang atensyon ng ama.

Maingat na kinuha ni Zyron ang kamay niya. Ang puso niya ay nag-uunahan sa pagtibok.

“Marry me and be my wife.” He said territorially and slid the ring on her finger.

Nahulog ang luha niya at niyakap si Zyron. Gumaya sa kanya ang mga anak, pumatong ang dalawa sa ama at narinig niya ang mahinang daing nito.

Nag-aalala kinalas niya ang yakap at naabutan na nakangiwi si Zyron dahil tinatalunan ng kambal, tuwang-tuwa.

“Uhhh,” nakapikit ito, hindi makapag reklamo sa mga anak.

“Stop, anak… uhh…” kinuha niya ang dalawa at ipinuwesto sa magkabilang gilid ni Zyron.

“Give daddy a hug.” Zyron said gently.

Mabait at maingat naman na yumakap ang dalawa. Ang puso niya ay parang tinutunaw, lalo at nakita niya na nangingislap ang magkabilang gilid ng mga mata ni Zyron.

Mariin itong pumikit at nahulog ang mga pinipigil na luha.

Yumuko ito at hinalikan sa ulo ang dalawa nang may pangungulila at pagmamahal. Uminit ang puso niya, natunaw.

Hinding-hindi niya na ulit sasayangin pa ang oras na sana ay magkakasama at buo ang pamilya nila. She will never get tired watching her babies and Zyron being together, hugging each other, because that scene healed her broken hearts.

Inilahad ni Zyron ang isang kamay upang lumapit siya sa mga ito. She smiled, walked closer and hug them. Napuno ng kasiyahan ang puso niya sa masarap na pakiramdam na iyon… na mayakap ang mga anak kasama si Zyron.

Nag-angat siya ng tingin kay Zyron para sana sabihin na nakatulog ang dalawa habang yakap ito, ngunit dinampi nito ang labi sa kanya.

Napapikit siya at ninamnam ang matamis na halik. Idinikit pa nito ang labi sa kanya, sabik at nanghihimasok.

Her cheeks burned the way he kiss her. He’s being impatient and territorial again.

“Tang ina, na-miss kita.” Paos na bulong nito sa labi niya bago siya muling gigil na hinalikan, sabik na sabik talaga sa kanya.

28 ~ Family (SPG)

Happy Fathers Day to all the Papa, Daddy or Tatay! Happy reading!

CHAPTER TWENTY EIGHT

“Y-YES, ummm…”

Mahigpit ang kapit niya sa headrest ng inuupuan, nakaawang ang labi habang dinadama ang sabik na halik ni Zyron sa kanyang pagkababae.

She’s in the passenger seat with her parted legs while Zyron’s in the driver’s seat. Nakayakap ang mga braso nito sa hita niya at mas lalo pa siyang inilapit dito. Dumausdos ang ulo niya sa sandalan at napahawak sa ulo nito nang naglumikot ang dila sa kaselanan niya.

“Ahh! Ahh!”

Panay ang alpas ng masasarap na daing sa labi niya, ramdam na ramdam kung paano siya ni Zyron sambahin. His one hand travel up breast and massage it lightly.

Nang magbaba siya ng tingin dito ay naabutan itong sarap na sarap na dilaan ang kanyang pagkababae. Nag-init lalo ang katawan niya, nakaramdam ng matinding kiliti sa bandang puson.

“M-Malapit n-a… ummm, a-ako.” Kumapit siya sa ulo ni Zyron at idiniin iyon sa pagitan ng kanyang mga hita.

A long sweet moan escape her lips when she let her orgasm. Zyron lick her honey in the most sensual way, making her femininity throbbed.

Ilan sandali ang pinalipas bago siya hinawakan ni Zyron sa bewang at dinala sa kandungan nito. He sensually rub his hardness agaisnt her wetness, he’s very alive and ready.

He started trailing kisses on her neck down to the valley of her breast. She tilted her head back and parted her lips, nakikiliti sa masusuyong halik ng fiance.

“Ohh,” paos na daing niya nang paglaruan ng daliri ni Zyron ang kabasaan niya.

Napaangat ang kanyang pang-upo at hinayaan na ipasok nito ang dalawa sa loob niya. Inupuan niya ’yon at mabagal na gumalaw pataas at pababa.

“Fuck…” he cursed hoarsely because of she was doing.

His long fingers feels really good inside of her. Para siyang nababaliw nang mahanap ang sarap sa daliri nito.

Her move became aggressive, making him cursed again while kissing her breast.

She felt his thumb playing her cl*t while he was finger fucking her. Sinabayan ng mga daliri nito ang pagtaas-baba ng katawan niya, tila ba nahanap na rin ang sarap.

“Zyron… Zyron… ahh, ahh.”

Muli siyang napasambunot dito nang sipsipin ang kanyang ut*ng tapos ay kakagat-kagatin, ang hapdi at ligaya ay nagsama. Hindi pa nabubura ang mga marka sa dibdib niya ay madadagdagan na naman.

“I… I want you…” Jean whispered softly as her pace became slower.

“Yeah?” Zyron kissed her jaw and watch her face.

Mabait siyang tumango, namumungay na rin ang mga mata. She move her body above him to feel his length and how thick it is. He’s very turn on, but he can handle it. Siya palagi ang inuuna nito, bago ang sariling sarap.

“Please…” she begged.

Suplado siyang inirapan ni Zyron, tumingin sa labas ng bintana. Pauwi na sila sa Isla, kagagaling lang sa Altaraza Hotel kung saan gaganapin ang kanilang nalalapit na kasal.

Madilim na ang paligid, may mga iilang sasakyan na ang dumaan na sa kanila. He parked his car at the side of the road for this… for a quickie.

She unzipped his pants and that made him groaned. Inilabas niya ang nag-uumigting na pagkalalaki nito. It is huge and thick, ni hindi magtagpo ang mga dulo ng daliri niya sa pagkakasakal niya do’n.

“I missed Prince Albert .” Mahinang sabi niya nang hindi na makita ang hikaw sa pagkalalaki nito.

She learned that Zyron’s pierce called as Prince Albert pierce. Mas maayos nga namang din banggitin. They decided to remove his pierce after his accident months ago.

“You want it back?”

“Okay lang sa’kin kahit wag na. Masarap ka pa rin naman kahit wala ’yon.” Her cheeks burn, admitting it in front of him made her feel marupok .

Zyron lips twisted in a smug way.

“I’m very pleased to hear that from you.”

She playfully stoked his shaft, his eyes dilated and he hissed. Masarap na napasandal ang ulo nito sa inuupuan nang unti-unti niyang ipasok ang kahabaan nito sa loob niya.

“Ohh!”

Her eyes shut when he started moving. His thickness filled him, she felt so stretch, she can fully accommodate him just like that.

“S-Sige pa! Ahh! Mmm!”

Napayakap siya sa leeg ni Zyron nang bumilis at naging marahas ang pagsalubong nito sa pagtaas at baba ng kanyang katawan. She can feel the car is moving. Naririnig niya rin ang mga langitngit gawa ng mabilis at malikot na galaw ng pag-iisa ng kanilang mga katawan.

Zyron attacked her with a hungry kiss as they move together, up and down. He inserted his tongue and wander inside of her mouth.

Ang masarap na pakiramdam ay muli siyang dinala sa rurok ng kaligayahan. Her body tensed when she felt like her orgasm is about to explode.

“Z-Zy… mmm, ohh, ohh! Ahh!”

Humigpit ang kapit nito sa bewang niya at mas naging marahas ang pagbayo sa kanyang pagkababae.

“Tang ina… Mmm, ang sarap… mo.” Paos at nahihirapan na bulong nito sa kanyang labi.

“A-Ang sarap… uhh!”

Bumagsak ang mukha niya sa leeg ni Zyron nang maabot ulit ang paraiso, kasama ito at kasabay.

Zyron filled her with his hot liquid. A weak smile form her lips when she felt it. Sa galak ay hinalikan niya ito sa namamawis na leeg.

“I love you.” He whispered and kissed her head.

“Mahal din kita.”

He became more sweet after his accident. He always made her feel love by him and she was doing the same. Pakiramdam niya nga ay mas mahal nila ngayon ang bawat isa lalo at may mga anak na sila.

His large warm palm travel to her stomach. He gently caressed it. Uminit ang puso niya sa ginawa nito, ramdam na ramdam ang pagmamahal kahit sa simpleng haplos lang.

“Relax, little champ. I hope we did not disturb you.”

Her face rose up and her lips pout a bit. Yes! She’s pregnant!

Hindi niya alam kung buntisin lang talaga siya o mabilis lang talaga sila makabuo ni Zyron.

“Okay lang naman siya.” Natatawang sabi niya.

“Good.”

Isa pang haplos sa tiyan niya at halik sa labi bago siya ni Zyron pinakawalan. Maingat siya nitong ibinalik sa katabing upuan, ito na rin mismo ang nagkabit ng seat belt niya bago tuluyang nagmaneho.

“IT WAS a miracle.” The doctor said to them. “I was amaze to what happened to your brother,

Dra

. Lilian. He’s a fighter and this will be his second life. We are very happy that he was able to recover from the accident this easy. His

CT

scan was clear, too.

Walang

na-damage sa loob ng ulo niya

kahit

tumama

sa

matigas

na

bagay

.“

“

Maraming

salamat

, doc. We are very pleased to your performance together with your colleagues to help my brother recover from this.“

“

Walang

anuman

.

Maiwan

ko

na

kayo.“

Magalang

itong

umalis

.

They are outside of Zyron’s private room, staring at him from there, he’s sleeping.

Napahawak siya sa singsing sa daliri, hindi pa rin talaga makapaniwala na inaya na siya ni Zyron magpakasal. Na ang pagkakaroon nito ng amnesia ay hindi naman pala totoo. He’s really good in playing role of being a man who lost his memories!

Sa isang banda ay mas pipiliin niya naman ang ginawa ni Zyron, ayos lang sa kanya na kunyari ito kesa totoo na hindi ito nakakaalala. Siguradong mas masakit ’yon.

Minsan ay pumasok sa isip niya kung gaano ba kasakit magmahal ng taong hindi ka naaalala?

“Kung sa iba nangyari ang nangyari sa kanya, hindi ko sigurado kung makakaligtas pa. Kung makaligtas man, baka hindi ganyan ang kahinatnan.” Si Doktora Lilian, magaan na nakatingin sa kapatid.

“Zyron was a fighter. I regretted giving up on him and for did not trust him that day his heart stop from beating. It took him a couple of seconds before it beat again…” Tinignan siya nito. “… that’s when the time Ziontel and Zion arrived in the forest, crying so hard, under the rain and keep calling him Daddy.”

Umawang ang kanyang labi. Napatingin siya ng husto sa doktora. Sila na lang ang naiwan dahil bumalik sa farm house ang mga kapatid nito, ang mga kaibigan ni Zyron at ang kambal para magpalit ng mga damit at makapagpahinga.

“N-Nagpunta po sa gubat ang kambal?”

“Dinala sila ni Lupe sa gubat dahil walang tigil ang iyak nang magising. Hanap daw ng hanap sayo at sa daddy nila.”

Humapdi ang puso niya. Naramdaman din kaya ng kambal ang nangyayari sa ama sa gubat? Kaya ganoon ang reaksyon ng mga ito? Naawa siya ng husto sa kambal, siguro nga ay naramdaman ang bigat sa dibdib kaya iniyak na lang nang iniyak.

“Nawalan ka na ng malay bago sila dumating kaya hindi mo na nalaman. Kumusta ang pakiramdam mo?”

Napalunok siya at napatingin ulit sa natutulog na si Zyron.

“Maayos na po, lalo ngayon na okay na si Zyron.” Humugot siya ng hangin sa dibdib. “Akala ko… mawawala na siya sa’kin, sa amin, sa atin… hindi ko ’yon kakayanin. Para akong nasisiraan ng ulo habang pinapanood siya sa gubat, walang malay, nilalamig, puro sugat at pilit lumalaban para sa buhay niya.”

Naging emosyonal siya, nangilid ang luha.

“Alam ko na ang hirap hirap na nang mga pinagdaanan niya kaya ipinapangako ko sa sarili ko na palagi ko siyang mamahalin, iintindihin at aalagaan hanggang sa huli.”

“Bata pa siya may mabigat na siyang pinagdaanan, Jean. Kaya… mahal na mahal namin si Zyron, lahat ng gusto niya ay handa namin ibigay dahil sa aming magkakapatid, alam namin na siya ang pinaka may mahirap na karanasan.

We promised to ourselves that we will give our best to make him happy, to make him feel special and love by us. Mula pagkabata hanggang sa ngayon. We spoiled him so much. Ibinibigay namin ang tingin namin na kailangan niya pero alam ko na… kulang pa rin ’yon. May hinahanap pa rin siya.“

Nakatingin ito sa kapatid pero parang ang layo na nang narating ng takbo ng isip nito. May ngiti sa labi ngunit ang mga mata ay naghahalo ang pag aalala at kalungkutan.

Hanggang sa pumasok sa utak niya ang matagal na sanang gustong malaman sa pamilya Fuentes na kahit sa lola’t-lolo niya ay hindi niya nagawang itanong.

“A-Ano po ang nangyari sa kanya?

Ang

Mama

niyo

po

…

ano

ang

nangyari

?“

Marahan

at

mababa

ang

boses

niya,

medyo

alanganin

dahil

baka

masyado

na

siyang

nanghihimasok

.

Sinulyapan siya ni doktora, pero ibinalik din ang tingin sa loob.

“He was traumatized when our mother died…in front of him. It was severe. At the young age, he already experienced the cruelty of life.

.. of losing a woman who he love the most.“

Pasinghap na napatingin siya kay Zyron dahil sa nalaman. Maaliwalas ang gwapong mukha nito, tila ba walang pinagdaanan.

“Naabutan namin siya na kinakausap si Mama na nakahandusay na sa kalsada, tinatakpan ng maliliit niyang kamay ang tama ng baril sa dibdib ni Mama para tumigil ang pag agos ng dugo. Seeing a little boy doing like that to his dead mother was very heart wrecking. Little Zyron was our first heartbreaks.”

Tinakpan niya ng mga palad ang mukha at umiyak. Labis siyang nasasaktan sa nalaman at parang ang puso niya nadudurog din dahil sa pinagdaanan ng batang Zyron.

Marahan na haplos ang iginawad sa kanya ni doktora, medyo tinawanan pa ang reaksyon niya.

“You are so emotional. I did not mean to make you cry, darling. That was our family painful past and everytime we looked at Zyron, we still see him as our little innocent boy.”

“H-Hindi ko po alam na may ganoon siyang pinagdaanan.” Hikbi niya. “Wala siyang nabanggit.”

“Because he forgot about it.” There’s a hint of sadness at Lilian’s gentle voice. “His mind denied to remember what really happened to our mother. Little Zyron was very frightened deep inside. His mind can’t accept those bloody image, his mind chose to forget it.

Nang nagka trauma siya, nakalimutan niya ang talagang nangyari kay Mama, na siya ang kasama nang nag-aagaw buhay. Hindi ko maipaliwanag kung gaano kasakit para sa amin sa tuwing hinahanap niya si Mama noong bata pa siya, sa tuwing naghihintay siya sa pagdating ni Mama hanggang makatulugan niya na lang. Ang hirap hirap at ang sakit sakit nang parte na ’yon, Jean.“

She felt a strong punch in her heart, it was choking. Para rin siyang nahihilo at maduduwal.

“I was in my teenage days when that happened, but until now I can still feel the excruciating pain in my heart every time I looked back on those tearful days of our family. Kaya talagang masasabi ko na ang tatag tatag ng pamilya namin kahit na kinuha sa’min ang ilaw ng tahanan.

Still, we are very lucky to have a father like Papa, like Leonardo Fuentes. He’s like a super hero to me, he cheered and lifted us when we felt so down. He light us up when we see nothing but darkness. He wiped our tears and embrace us everytime we cried. He gave us everything a father could. He’s the best father and we owe him a lot. A lot.“

Totoo nga na ang mga karanasan natin sa buhay ang siyang magpapatatag sa atin. Ang mga karanasan na rin nating ito ang siyang magbubuhat sa atin paangat at mahigpit na kakapit sa ating mga kamay kapag gusto na nating bumitaw.

She stare gently at Zyron with teary eyes. Behind his playboy image is a little boy who went through a lot in life.

Dahil sa lahat ng malaman ay mas lalo niyang minahal ang ama ng mga anak, hindi dahil sa naaawa siya, kundi dahil labis siyang humahanga sa katatagan nito bilang isang tao.

“Mahal na mahal ko si Zyron. Hindi ko na siya iiwan, palagi lang ako sa tabi niya. Pangako.”

“Alam ko.” Magaan siyang ngitian ni doktora. “You are always welcome to our family, Jean.” Tapos ay niyakap

siya

,

ipinaramdam

na

welcome

nga

talaga

siya

.

ZYRON

FELT a pain all over his body.

Masyadong

nabugbog

ang

katawan

niya at

pagod

pa

rin

kahit

ilang

oras

ng

nakatulog

.

Nang

magmulat

siya

ng

mga

mata

ay

naabutan

niya

ang

buong

pamilya

sa

malaki

at

pribadong

kwarto

ng hospital,

kasama

si

Jean at

ang

kambal

nila

.

“Daddy! Daddy!”

His heart is melting everytime his babies calling him Daddy. They call him Daddy with happiness on their face and voice.

“

Ziontel

, Zion, wag

masyadong

daganan

si

daddy

niyo

. Hindi

pa

siya

magaling

. Look, oh, may wound

pa

.“

Marahan

na

sabi ng fiance niya.

Fiance. Damn, he could not wait to marry her and be her husband legally!

“Daddy

ko

,

ganda

ako

?

Ziontey

po

?“

Malamlam

na

nakatingin

sa

kanya

ang

anak

na

babae

.

Hinaplos

niya

ang

buhok

nito

,

nangingiti

. Hindi

pa

siya

lubusang

magaling

pero

pakiramdam

niya

ay

ang

lakas

lakas

niya

na

habang

pinagmamasdan

ang

mga

anak

.

Ang

buong

akala

niya

ay

isa

lang

ang

anak

nila

ni

Jean,

dalawa

pala

,

kambal

pa

!

“Yes, my Ziontel is very beautiful like her Mommy.”

Ziontel

eyes twinkle in so much happiness.

Naglikot

ito

sa

gilid

ng

kama

sa

tuwa

,

maingat

lang

na

napipigilan

ni Jean para hindi

siya

mabangga

.

“How about… Zi-on, daddy?” Zion asked innocently.

Damn, his mini me!

Pormado

ito

,

parang

nakikita

niya

talaga

ang

sarili

sa

anak

noong

bata

pa

siya

. Tuluyan

na

siyang

napanguso

, gusto ng

ngumisi

.

“Of course, my Zion is handsome like daddy.” He said proudly and caressed his son’s head. “But, don’t be like daddy when you grow up, alright?”

His son just nodded his head,

titig

na

titig

sa

kanya

na

para bang hindi

pa

rin

makapaniwala

na

siya

nga

ang

daddy,

na

kasama

na

siya

ng

mga

ito

.

He can still remember the moment he heard them cried so hard while calling him. Their children made him feel alive again… or he must say, they helped him revive his life.

But, another voice suddenly echoed.

‘Anak ko, lumaban ka. Nandito lang si Mama, anak, tutulungan kita. Halika…’

Naramdaman niya ang mainit na mga braso na tumulong sa kanyang makatayo at ginabayan siya sa paglalakad patungo sa maputing lugar na ’yon.

‘Daddy! Daddy ko! Daddy ko!’

A voices from kids echoed around, they are crying so hard, tila ba ginigising siya.

His heart hurt at the sounds of their cries. Slowly, he felt his heart is beating again after it stopped for a couple of seconds.

Zyron suddenly felt a small warm bodies above him, hugging him while crying, while calling him Daddy.

‘Anak ko… gusto ko na maging masaya ka kahit wala na ako.’

Napahinto siya sa paglalakad nang makarating sa hinahanap na pinto. Nang tignan niya ang ina ay nakaatras na ito, nakabitaw na sa kamay niya at magaan ang ngiti sa labi.

‘Mahal na mahal ko kayo at ang Papa niyo. Sana ay masabi mo sa kanila na masaya ako kung nasaan man ako… sana ay masabi mo sa mga kapatid mo na mahal na mahal ko kayo lalong-lalo na sa Papa mo. Paalam anak, ko.’

Huling matamis na ngiti ang ginawad nito sa kanya bago nawala sa paningin niya, para siyang sinasakal sa sakit. Hindi niya na maintindihan ang nararamdaman.

Isa pang sulyap ang ginawa niya sa pinanggalingan bago tuluyang pumasok sa nakabukas na pinto.

“I saw Mama.”

Zyron

muttered.

Nakita

niya

na

naalarma

ang

mga

kapatid

at ama.

Lumapit

sa

kanya

,

pinalibutan

siya

.

“You did?” Luke inquired.

“Yeah.”

“W-Where?” It was

Zia

.

“Heaven?” He shrugged his shoulder.

Baka

panaginip

niya lang

iyon

? Hindi niya

sigurado

,

pero

alam

niya

na

nakausap

nga

niya

ang

ina

.

“Maybe you were just hallucinating,

Zy

?“

“I got the chance to talked to her, ate Lilian. I know from my heart that it was Mama. Our mother.” He insisted.

“What did your Mama tell you, son?” His father gentle stare hurt his heart for some reason.

“Mahal niya raw

tayo

…

ikaw

.“

Mahinang

napasinghap

ang

mga

ito

. Sina Luke at Luis

ay

tumalikod

,

habang

sina Lilian at

Zia

ay

napasinghap

,

ang

singhap

ay

nauwi

sa

hikbi

.

Habang

ang

ama

ay

tumango

lang

na

para bang

alam

nito

iyon

.

“Your Mama was always in my dreams. Even she’s gone I know from my heart that she’s still loving us, loving me from afar. I stronngly believe that her love for me was real and pure, that’s the reason why I did not even think of replacing her in my heart.

I didn’t think about searching for another woman to love and to be my children’s mother… because your Mama is more than enough for me and my love for her is beyond my imagination even though she left me. She may be gone but she will be forever here.“

His father pointed his own chest which where is his heart located.

That’s when he realized what is the true meaning of love.

Ang

tunay

na

pagmamahal

ay

hindi

nasusukat

sa

matagal

na

samahan

,

kundi

sa

hanggang

saan

mo

siya

kayang

mahalin

kahit

na

alam

mong

hindi

mo

na

siya

makakasama

p

a… at k

undi kung

hanggang

kailan

mo

siya

kayang

mahalin

kahit

na

ang

layo

layo

niya na sayo… at kahit

na

sa

pangalawang

buhay

nalang

kayo

muling

magkikita

.

When Luke and Luis finally face him, he saw his brothers eyes were bloodshot. Fuck, did they cry?

Gusto

niyang

tawanan

ang

mga

ito

,

pinigil

niya

talaga

ang

sarili

na

huwag

matawa

kaya lang…

“I did not know that Governor Luke Fuentes and Mayor Luis Fuentes are like a crying little boy.” He teased his brother.

Luke eyed him sharply.

“Shut up, you…”

Gigil

ito

pero

hindi

makuhang

pagsalitaan

siya

ng hindi

maganda

. “Fuck off,

Zyron

. Stop the tease. We are talking about Mama, its normal to be emotional.“

“Yeah, I was very happy to see our mother even I think… it was just a dream, but at least, she gave me a chance to see her, talk to her and hug her.”

“You are lucky spoiled boy for having the chance to see our mother after a long fucking years.” It was Luis. “Happy for you though. You’

ve

finally met her.“

“She helped me out. Hindi

pa

raw

ako

handang

tanggapin

sa

langit

kaya

sinipa

niya

ako

pabalik

sa inyo.“ He playfully said.

His father groaned.

Nakuha

na

nakakapagbiro

na

siya

, kaya

alam

na

maayos

na

siya

.

“Let your brother rest. Come on, he’s fine now.” His father announced like as if he’s a doctor.

Niyakap

siya

ng

dalawang

kapatid

,

ang

dalawang

lalaki

naman

ay

tinapik

siya

sa

braso

,

binigatan

at

nilakasan

ang

tapik

, kaya

napangiwi

siya

dahil

sariwa

pa

ang

mga

sugat

niya sa

parteng

’

yon

.

Nananadya

!

“Get off me.”

Iritado

na

sabi niya sa

mga

Kuya

. “Don’t touch me.” Tinawanan lang

siya

ng

mga

ito

bago

tuluyang

lumabas

.

Napailing

na

lang

siya

nang

sumara

ang

pinto.

His family. He appreciate everything they give to him. The love, the shelter and the support, he really appreciate it, aside of course from those luxurious stuffs they give to him.

Ipinikit

niya

ang

mga

mata at

muling

inalala

ang

magandang

mukha

ng

ina

.

‘Mama, thank you very much.’

29 ~ Future (SPG)

CHAPTER TWENTY NINE

SHE WAS taking a shower when the door suddenly open and Zyron came in. On her peripheral vision, she saw him stripping his sleeping clothes, boxer shorts and cotton shirt. His hair is messy and he looks hot while naked, early in the morning.

Isang yakap mula sa kanyang likod ang siyang nagpapikit sa kanya. Dinama niya ang lagaslas ng tubig sa mukha pababa sa katawan kasabay ng pagdama ng mga dampi ng halik ni Zyron sa kanyang batok, leeg pababa sa balikat.

“Good morning.” He greeted hoarsely. His hands started massaging her breast and play with her hardened peak.

“Morning, mmm.” Ang maliit na boses niya ay nahalinhinan ng maliit na daing sa kiliting dulot ng mga halik at haplos sa kanya ni Zyron.

She woke up early and take a shower. She wanted to prepare a breakfast for Zyron and for their babies, but she did not expect him to wake up early too and joined her in shower.

“Our babies are still sleeping.” Zyron informed her as if telling her that they will have their quality time.

Nilingon niya ito at gustong matawa. They are already living in their vacation house in Isla Fuentes together with Zion and Ziontel, kaya lang ay hindi basta basta maka-porma sa kanya si Zyron sa kama dahil palaging nakadikit sa kanila ang mga anak, katabi rin nilang matulog.

They usually have their quality time in shower room or if the kids aren’t around, playing outside or sleeping.

Pinaharap siya ni Zyron dito saka kinintilan ng masuyong halik sa labi habang marahan na pinipisil ang bewang niya paangat sa nagmamalaking dibdib.

“Anong gusto mong almusal? Magluluto ako.” Aniya, napapaawang ang labi dahil bumaba na ang halik ni Zyron sa kanyang dibdib, hindi talaga papaawat. “Zy…” ibinaba niya ang tingin dito at naabutan na dinidilaan paikot ang dunggot niya.

“Breakfast?”

“Y-yes.” She gasped when his finger found her sensitive part.

Pinadulas nito ang daliri sa kanyang hiwa, pareho nilang nadama ang pagkabasa niya doon.

“How about this, baby? Huh.” He teased her soft bud using his middle finger, he rub it gently and sensually.

Wala sa sarili na naibuka niya ng bahagya ang mga hita, nagpapadala na naman sa kapusukan ng fiancé, ang aga aga.

“Kakakain mo lang kagabi bago tayo natulog.” Tudyo niya, maingat na hinawakan ang ulo nito nang bumaba na sa bandang tiyan niya.

Zyron is on his knees, kissing her abdomen. Ang bagsak ng tubig mula sa uluhan niya ay ma-dramang dumadampi sa ulo at balikat nito.

Halos irapan niya ang sarili dahil kahit sa simpleng galaw ay namamangha siya. Siya nga yata ang mas patay na patay kay Zyron!

The muscles on his wide back are very impressive, it’s hard, she knows it. His shoulder is broad and tempting, para bang ang sarap ipatong ng isang binti niya doon habang pinapanood itong sinasamba ang pagkababae niya. Her femininity throbbed because of that aggressive and dirty thought early in the morning!

“Last night was quick, I want more minutes with my wife. Please?”

Nag-angat ito ng tingin, namumungay ang bagong gising na mga mata, halos ipakita sa kanya na sabik nga talaga na gawin ang sinasabi.

They aren’t yet legally husband and wife but they already treated each other like they are. A few days from now, she will be officially his wife and he will be her husband.

Kinuha nito ang isang binti niya at ipinatong sa balikat, kanina lang ay ini-imagine niya ’yon!

Zyron placed a gentle kiss on her bikini cut, it melted her for some reason. Palagi nito iyon ginagawa, parang ingat na ingat sa parteng ’yon. He made her feel like every bit of her is special to him. He also placed another gentle kiss to her baby bump.

“Zyron…” she whispered his name softly when he started kissing her womanhood.

Masarap na napasandal siya sa malamig na tiled wall, nawala ng bahagya sa ulo niya ang tubig na nagmumula sa shower, dumeretso iyon sa ulo ni Zyron, sa balikat nito at sa isang binti niya na nakapatong do’n.

“Aaahhh, mmmm.” Pinigil niya ang malakas na ungol nang kumiwal-kiwal na ang dila nito sa kanyang pagkababae. “Zy… oh, please… ohh.”

Napakapit siya sa ulo nito at bahagyang iniliyad ang katawan, binigyan lalo ito ng laya na sambahin siya. She tilted her head back, bitting her lips, trying to stop herself from moaning so loud.

“Ummm! B-baby, ahhh.”

Sinilip niya si Zyron na nakaluhod, kapit ang isang binti niya na nasa balikat nito, he’s literally tasting her, his tongue is moving wildly and it’s very hot and soft.

Dumiin ang pagsambunot niya sa buhok nito, nangininig ang mga hita nang sipsipin nito ang kanyang cl*t, namimintig iyon sa sarap.

“Aaahhhh!” It was supposed to be a long and loud moan but she stopped herself by bitting her own hand!

“Mommy! Mommy ko!” A knocked from the door made her eyes wide open, but Zyron keep on punishing he by licking and sipping her femininity!

“Zy…” she called him weakly.

“Mommy ko? Mommy namin?” It was Ziontel sleepy voice.

“A-Anak…” Pilit pinaayos niya ang boses at pinigilan si Zyron sa ginagawa sa pamamagitan ng pagkapit sa ulo nito, pero hindi nagpapatinag! “Mommy is taking a bath.”

“Uh-uh,” Zyron teased her.

“Saan daddy ko po?”

Napanguso siya sa tanong ng anak at nagbaba ng tingin.

“Tell her I am having my breakfast.” He muttered playfully, the tip of his tongue was teasing her cl*t.

Mariin na napakagat labi siya sa nasasaksihan na ginagawa ni Zyron sa kanyang pagkababae, para siyang nakukulangan sa hangin, nasasabik na malasap pa ang mga susunod na sarap.

“Your d-daddy is… I don’t know, anak. Maybe he’s preparing our breakfast. Can you wait for me in bed?”

“Opo.” Tunog mabait na sagot ni Ziontel.

Nagpatuloy sila ni Zyron sa masarap na almusal sa shower room. After a few more lick, she came in his mouth. Nanlambot pansamantala ang mga binti niya. Zyron let her rest while he was taking his shower.

She was watching him from behind. The muscles on his back made her gulp, there are some small scars there from his accident. His round sexy butt is proud and his legs are strong as fuck.

Nang pumihit ito paharap ay marahas siyang napalunok. In front of her is a naked Zyron Fuentes, the water is flowing sexily on his sinfully body down to his ripped stomach and… she swallowed hard again at the sight of his hard member. He’s so ready to attack her and please her!

“Come.” He lifted his hand, motioned her to come closer to him.

She can’t take her eyes off of his length. Suddenly, she felt the strong urge to taste him. The idea of him having inside of her mouth turns her on so bad.

“Baby… fuck, quit ogling at my dick.” His voice was very raspy, parang parusa rito ang paninitig niya sa buhay na buhay na pagkalalaki nito.

“Can I taste it?” Her voice so soft, it’s almost sounds like a beg.

Mariin itong napasuklay sa basang buhok gamit ang mga daliri. Ang muscle sa braso ay mas nadepina, nakakatakam ang kabuuan nito, para siyang mababaliw kapag hindi pa nakalapit kay Zyron kahit na wala pang isang dipa ang layo nila!

“Please?” She walked closer and kneel down in front of him. “I wanna taste you, please-”

“Oh, please, shut up and suck me.”

Zyron held her head and guide her to his shaft. She opened her mouth and closed her eyes when he moved forward to enter inside of her pretty little mouth.

She felt like her lips stretched just to fully accommodate his hard and long member. The feeling of him having inside of her mouth is like she’s in paradise, alone and pleased.

“Oh, fuck! Fuck!” Zyron cursed under his breath when she move her tongue and taste him.

Pigil na pigil na rin na gumagalaw ang balakang nito pasulong, medyo mahigpit ang kapit sa buhok niya, halatang nasasarapan sa ginagawa niyang paglilikot ng dila.

“Damn baby! I wanna fuck your mouth.” He gasped, he sounds so erotic and sexy.

Tumango lang siya at siya na mismo ang naglabas-masok ng pagkalalaki nito sa kanyang bibig.

It’s her first time to suck him and she will always remember this first time. This will be her first and absolutely not the last, because she swore to please him, too, like how he please her.

Zyron thrust inside of her mouth in a control pace, like as if he’s holding himself back. Siguro ay iniisip na unang beses niyang i-blow job ito kaya sinasanay pa siya.

“Move fast, please.” She urge him in a begging way, telling him that’s okay to her to fuck her in mouth.

“N-no, your mouth need to get used to my size.” He move gently inside of her mouth, watching his shaft faded when it’s inside. “Damn this sight, I was fantasizing this, you giving me a head. Thank you baby for making my fantasies real.”

Uminit ang puso niya. Hindi niya akalain na panstasya pala ni Zyron ang bagay na ginagawa niya sa mga sandaling iyon.

Kung bakit ay hindi niya naisip noon pa na paligayahin din ito sa pamamagitan nito. But now that she knew that this was his fantasy, she will make it real for him.

Matamis niya lang na nginitian si Zyron at nagpatuloy na sa paglabas-masok ng pagkalalaki nito sa kanyang bibig.

After a few more slow thrust and adjustment to his size, Zyron move in and out of her mouth wildly. He’s literally fucking her mouth!

She gets choke every time his hard tip reached her throat, but she didn’t complain. She love giving him a head, love seeing him in pleasure and love hearing his every curse, gasp and moans.

“Fuck! Fuck!” He cursed sharply when she deep throat him.

Her eyes shut when he filled her mouth with his hot and a bit salty semen.

Maingat na inalis ni Zyron ang pagkalalaki sa bibig niya at lumuhod para magpantay ang mga mukha nila.

“Spill it.” He said gently to her.

She stare innocently at him and let him watch her swallow his semen. She even licked her lower lip after.

“Tang ina.”

Mariin itong napapikit sa ginawa niya, nakaawang ang mapanuksong labi, tila ba ang makitang nilunok niya ang inilabas nito ay tumunaw dito at nagtupad sa isa sa mga pantasya nito.

Nang imulat nito ang mga mata ay napamura ulit bago siya sinugod ng halik sa labi.

She smile inwardly and answered his intense and hungry kisses.

ISANG LINGGO lang na nanatili si Zyron sa farm house ng mga ito sa Masbate bago nagpilit na bumalik sila sa Isla at doon lubusang magpapahilom ng mga sugat na natamo dahil sa aksidente.

Another lucky is the pilot, he got some skin burn, but was able to live his life again. Fuentes shouldered all the hospital bills of their pilot and they are still in good terms. All the damages from the accident was paid by Fuentes’.

“Sabihin mo sa akin kapag may masakit, okay?” Aniya sa katabing si Zyron.

They are in a private plane. Kung kanino ay hindi niya na inalam pa. All that matters is their safety, especially that they travel together with Zion and Ziontel.

“Walang sasakit sa akin kapag nandito ka lang sa tabi ko.”

Parang may kumiliti sa tiyan niya, napanguso at umirap. Kilig na naman. Zyron crouched his head on her shoulder.

“Paisa mamaya.” Bulong nito na nagpainit sa kanyang pisngi!

“Baka bumuka ’yang mga tahi mo.” Pilya na ganting bulong niya.

“Yeah? Try me.” He gave her a smug smile. “Later, at our private room.”

Tinapik niya lang ito sa braso, sinasaway at baka may makarinig sa kanila. They are with Dra.Lilian and some bodyguards. The twins are sleeping.

“I want to lay my back.” Zyron announced, made the bodyguards and Lilian eye them, it was quick and they are back to their business again.

“Lay my back, huh.” She mocked him, but Zyron just winked at her in a naughty way.

She guide him to their private room. Pagkahiga nito ay isinama siya, impit pa siyang napatili pero kaagad din tinakpan ang bibig. Nangangamba siya dahil nakadagan siya dito, sariwa pa ang mga sugat sa katawan.

Aalis na sana siya ngunit pinigilan siya ng mga braso nitong nakayakap.

“I like this feeling… having you in my arms.” He whispered, closing his eyes, feeling her body against his. “You didn’t ask me about this but… I wanted you to know how scared I was that day, scared that I would not be able to see you again, to hug you again like this. My mind was in heaven but my body was in hell.”

She remain silent. She just listen to him while staring at his handsome face. She will never get tired on watching him, how he move his lips, everything about him amazed her.

“I thought I was ready to die. Eventually, I realized I don’t wanna die yet. I don’t wanna give up again. I wanted to be with you, to be with our kids and to build a bright future for us. This time, I want this life to be worthy enough, so, God will tell himself that I deserve this second life he gave me. I wasn’t sorry for my past, but I was sorry for the time I wasted to make my life worth living.”

“We will make our lives worth living, Zyron. Hindi na tayo magsasayang ng oras ulit. Bawat minuto na magkasama tayo, na kasama ang anak natin, ay papahalagahan ko… kagaya ng alam kong pagpapahalaga mo sa amin… sa akin.”

Zyron opened his eyes and suddenly, she saw her future… her future together with him. Her heart react violently at that.

He gently caress her hair without breaking their contact.

Bravery is… staring at him and silently gave him her future without him literally knowing it.

No matter what would happen in the end, no matter what would be the consequences they will face in the near future, she will be forever stay beside him, always.

His other hand found the ring on her finger, he brought it to his lips and kiss it. The gesture melt her heart.

Zyron gently yet territorially intertwined their fingers and he stare at her like as if staring at her is his favorite thing to do.

“Whenever I look into your eyes, I always see my future… my future with you.” He sincerely said, it almost got her in to tears. It was heartwarming.

“You are like a star to me, you effortlessly shine in the dark clouds. You always stand out to me without even impressing me. You effortlessly caught me and made me fall for you. How can you do this to me?” He asked huskily, like as if she was the only one who can answer it, because he fucking can’t!

“Hindi ko alam.” Umusli ang labi niya. “Ikaw din naman, ha. You are effortlessly handsome. Hindi ka rin nagpapa-impress sakin pero… namamangha pa rin ako sayo, sa tuwing nagsasalita ka, sa bawat galaw ng kilay at panga mo, sa kahit simpleng gesture mo lang, para akong batang palaging mangha sa tuwing pinagmamasdan kita. Kaya… tingin ko, patas lang tayo.”

“Patas, uh.” His brows shot, amuse. “Sa tuwing iniisip ko na iiwan mo ulit ako, para akong nababaliw. Nakakaulol.”

Tuluyan na siyang napanguso talaga. Hah! Iniisip pa nito na iiwan niya ulit? Ngayon pa ba? Na nasubok na sila ng mga pagsubok sa relasyon nila? Na may mga anak na sila? Na pakiramdam niya nga ay madagdagan pa.

“Hindi na nga po ako aalis.” Pilit niya. “Ginawa ko lang naman ’yon dahil nasaktan ako at may mga involve na babae-”

“Tss.” He hissed, stopping her from explaining.

He looks pissed already. Lalo tuloy siyang naaaliw pagmasdan ang mukha nito.

“Lalo kang gumagwapo kapag naiinis.”

“Oh, shut up.” Suplado siya nitong inirapan kaya natawa siya.

“Siguro… pinaglilihian kita.”

Zyron eyes narrowed. Nakagat niya ang labi na parang nang aakusa na ang tingin nito sa kanya.

“Delayed pa lang-”

“You are pregnant.” He said firmly, he sound so sure! Uh!

“Hindi pa sigurado. Ang advance mo naman mag isip.” Siya naman ang umirap dito.

“Then, let’s make it sure.”

Zyron rolled over, making him on top of her! Natawa siya ng mabilis siya nitong hinubaran.

“Ahh!” Tili niya nang pinadapa siya nito.

Behind her was Zyron. Her knees and elbows are place above the bed. She was facing the headrest and he was facing her womanhood and ass!

He slapped her butt cheek and it made her giggle, she felt excited. Damn.

“How about a punishment, baby?” Zyron teased her cl*t using his finger, he started with it.

“Y-Yes.”

“Say, Please.”

He pinched her cl*t lightly. There’s really a magic on his fingers and the way he touch her, she’s wet already! Damn her!

“Please… Zyron.” She whispered softly.

“Brace yourself, stop your loud moans. This room isn’t soundproof.”

Hindi niya na pinansin pa ang sinabi ni Zyron lalo at nag umpisa na itong sambahin ang pagkababae niya sa mapagparusa ngunit napakasarap na paraan.

30 ~ Married (SPG)

CHAPTER THIRTY

SHE can’t stop herself from moaning loud while

Zyron

was punishingly eating her p*

ssy

from behind. She was whimpering and her knees were wobbling.

“

Ohh

!

Zy

!

Uhhh

…“

She tried to reach his head with her hand but she couldn’t.

Ilang

minuto

na

siya

sa

ganoon

posisyon

at

ilan

beses

niya

na

rin

narating

ang

paraiso

na

silang

dalawa

lang

ang

nakakaalam

,

pero

hindi

pa

rin

siya

nilulubayan

ng fiance.

“S-Stop m-

muna

,

mmm

…“

Ilang

beses

niya

nang

sinambit

ang

mga

salitang

’

yan

ngunit

hindi

siya

pinapakinggan

ni

Zyron

.

Pinaparusahan

talaga

siya

!

“

Ahhh

!“ A long moan escaped her lips when she reached another orgasm!

Hindi

pa

siya

nakakahupa

ay

pinatihaya

naman

siya

ni

Zyron

.

Hinihingal

pa

siya

nang

paghiwalayin

nito

ang

mga

binti

niya at

muling

ibinaon

ang

mukha

sa

kanyang

pagkababae

.

“I told you… you can’t stop me from punishing you.” He whispered, she could almost feel him smirking.

She can feel that her womanhood is already swollen because he lick and eat her so good for how many minutes now.

Panay

lang

ang

halinghing

niya sa

masasarap

na

paglandas

ng

dila

ng fiance sa

maselang

parte

ng

kanyang

katawan

.

Zyron

inserted his two fingers, he slowly move in and out of her while his tongue was teasing her cl*t. It feels so fucking good that all she can do was moan and whimper.

Iniliyad niya

ang

katawan

nang

maramdaman

muli

ang

nalalapit

na

orgasmo

.

Isang

masarap

na

halinghing

ang

sunud-

sunod

na

lumabas

sa

kanyang

bibig

ng

pagbutihin

pa

ni

Zyron

ang

paglabas-

masok

ng

daliri

sa

loob

niya.

“

Ahhh

!

Ahh

!

Oohh

! A-

ang

s-

sarap

niyan

… y-yes,

mmm

!“

His punishing tongue was moving skillfully on her wet femininity. Sanay na sanay at alam na alam kung saan siya mas

nasasarapan

, kung paano siya papaungulin ng malakas at papatirikin ang kanyang mga mata sa sarap.

The way he eats her made her feel insane and wild!

“

Zyron

!

Zyron

! I’m gonna cum… baby! Ummmm…“

Sunud-

sunod

na

katok

ang

nagpatigil

pansamantala

sa

mga

halinghing

niya.

“Lower the moans. Please?” It was Lilian’s voice, referring to her because she’s the only one who moan.

Nag-

init

ng

husto

ang

buong

mukha

niya

kasama

pati

katawan

.

Kinuha

niya

ang

unan

at

tinakip

sa

mukha

,

nagpipigil

ng

masarap

na

halinghing

lalo

at

nagpatuloy

lang

si

Zyron

sa

pagpaparusa

sa

kanya

!

Hanggang

sa

makalapag

ang

eroplano

ay

hindi

siya

makatingin

ng

deretso

sa ate

ni

Zyron

pati

na

rin

sa

mga

bodyguards

na

tiyak

na

nakarinig

ng

mga

ungol

niya!

Nang

sulyapan

niya

si

Zyron

ay

naabutan

niyang

nakatingin

sa

kanya

, may

mayabang

na

maliit

na

ngiti

sa

labi

!

Inirapan

niya

ito

at

nagpatuloy

sa

paglalakad

,

akay

si

Ziontel

.

Si

Zion

naman

ay

akay

ng ama.

“How was that?”

Zyron

asked smugly as he crouched his head closer to hers.

Nasa

sasakyan

na

sila

patungo

sa

mansyon

ng

mga

ito

,

naghihintay

din doon sa

pagdating

nila

ang

lola’t-

lolo

niya

na

alam

na

rin

ang

tungkol

sa

kambal

.

“Wag

mo

akong

kausapin

.“

Pasimple

niya

itong

siniko

.

“I warned you that the room isn’t soundproof.” He pout his lips.

Masyado

siyang

naging

excited sa

parusa

ni

Zyron

kaya hindi niya na

naisip

ang

sinabi

nito

na

hindi

nga

soundproof

ang

silid

na

’

yon

!

Ikinahihiya

niya

ang

sarili

dahil

sa

masasarap

niyang

halinghing

na

para bang

nababaliw

na

.

Nabaliw

nga

siya

talaga

sa

sarap

!

“My room in our mansion is soundproof. You are free to moan.” He whispered playfully.

Gigil

niya

itong

nilingon

at

lalo

lang

nanggigil

dahil

halatang

pinagtatawanan

siya

at

ang

kahihiyan

na

natamo

niya

kanina

!

Ha

!

Ang

lakas

talaga

mang

asar

!

“

Kung

ayaw

mo

naman

, hindi

ko

na

gagalingan

para

mahina

lang

ang

mga

ungol

mo

.“

He sensually licked his lower lip, telling her that he’s ready for another round of his punishment.

Namanhid

ang

ulo

niya.

Maisip

niya

pa

lang

na

paparusahan

ulit

siya

ni

Zyron

sa

ganoong

paraan

ay

para

na

siyang

hinihingal

kaagad

.

She groaned beside him. She could still feel his tongue, licking her sensitive part,

kahit

na

ilang

minuto

na

ang

lumipas

!

“Just kidding, I will let you rest tonight.”

Malambing

na

sabi

nito

nang

hindi

siya

nagsalita

,

tapos

ay

dinampian

siya

ng

halik

sa

gilid

ng

ulo

.

THEIR HUGE mansion reminded him of one of the darkess day of his life. The night that the woman he love broke up with him and also the tearful days they spent there when they lose his beloved mother.

The reason why he always choose to stay away from their mansion before was because it reminded him of his mother.

He was so young when he lose her. Losing his mother was his first heartbreak.

After his accident, some of his childhood memories suddenly came back. He can now remember the face of his mother when she was losing her heartbeat, her bloody image and her last warm embrace to him. His mind denied to remember those painful memories of an innocent and little

Zyron

.

He was told by his father and siblings recently that he got traumatized when he was a kid and it was severe. Now, he understand everything around him.

Naiintindihan niya

na

kung

bakit

may

mga

pagkakataon

na

ang

bigat

bigat

ng

pakiramdam

niya

kapag

nasa

mansyon

.

Kasi

,

ang

batang

Zyron

ay

lihim

pala

na

nangungulila

sa

ina

na

maagang

kinuha

sa

kanya

… sa

harap

niya

mismo

.

Habang

lumalaki

siya

,

ang

alam

niya lang

ay

wala

na

ang

Mama

nila

,

binaril

. His family never told him about what really happened because they were afraid of what would he feel about it. Afraid that he might blame himself. They are right though, some part of him, he’s blaming himself.

Kung

sinunod

niya

ba

ang

utos

ng Mama niya

na

bumalik

sa

kotse

at

tawagan

ang

ama, kung hindi nakialam ang batang Zyron, aabot

ba

sa

ganoon

? Sa

mawawala

ang

Mama niya? He doubted it.

He can even remember the face of a man. He was his mother’s ex boyfriend who was crazily in loved with her. He was her stalker. The culprit! Naparusahan

na

ang

may sala at

nakuha

na

nila

ang

hustisya

noon

pa

man.

Zyron

silently shook his head to erase those images of the culprit and the blood on his small hands.

Kalaunan, para sa

kanya

ay

ang

mansyon

nila

ay

simbolo

ng

Katapangan

at

Katatagan

.

Especially the people who lives there, his family. They’

ve

been through a lot in life and they overcome all of it.

The mansion became their witness in every thing happens in their family. The reason why they value it a lot and the memories their family shared there. This is not just their mansion… this is their home.

“Welcome home, my son.” His father wide his arms for a welcome hug. “And welcome home my daughter in-law and my grandchildren.”

Magaan

na

yakap

ang

salubong

nila

sa ama at sa

mga

kapatid

.

Ang

kambal

naman

ay

masaya

sa

bagong

tahanan

,

mangha

na

inililibot

ang

kabuuan

.

“This is so… huge!” Zion is in awe.

“

Ziontey

is like a P-

yincess

.“

Ziontel dreamily turn around, showing them her beautiful dress, telling them that she really fit in the mansion.

“Yeah, my Princess.” He agreed to his daughter, of course! He’s a supportive father!

“Yeah,”

Ziontel

mimicked him with a sweet smile. “And… Zi-on is P-

yince

!“

“Yeah.” Zion nodded coolly, his eyes are busy roaming around.

“

Hmm

,

Ziontel

and Zion, can I have your attention, please?“ Jean’s voice was smooth.

Binalingan

ito

ng

kambal

.

Tinignan

niya

ang

lola at

lolo

ng fiance,

nakapagmano

na

siya

sa

mga

ito

.

“I want to introduce to you my grandmother and grandfather. Lola Rosita and

Lolo

Nando

.“

Ang

dalawa

ay

kaagad

namang

yumakap

sa

matatanda

.

Magiliw

na

tinanggap

ng

mga

ito

ang

kambal

, maluha-

luha

pa

.

“

Ang

ganda

ganda at

ang

gwapo

gwapo

naman

ninyo

.“ Lola Rosita praised his children.

“

Manang

mana sa

mga

magulang

.“

“

Tama

ka

,

Nando

.

Tignan

mo

ang

mata,

pinaghalo

ang

kay

Zyron

at Jean. Para ng

mga

manika

,

nagpipilantikan

ang

mga

pilikmata

.“

Inilibot

niya

ang

tingin

sa

paligid

,

magaan

ang

tingin

sa

kanila

ng ama at

mga

kapatid

, may

ngiti

sa

mga

labi

.

“

Madadagdagan

pa

ho

’

yan

.“

Aniya

, kaya

napatingin

ang

lahat

sa

kanya

.

Inakbayan

niya

ang

fiance

na

halatang

nabigla

sa

sinabi

niya.

“My fiance is pregnant.” He proudly announced.

“

Kahit

sa

eroplano

, Papa,

walang

patawad

si

Zyron, kaya

paanong

hindi mabubuntis

ulit

’

yan

si

Jean.“ Reklamo ng ate Lilian niya.

His father shook his head.

Wala

ng

magawa

sa

kanya

pati

ang

mga

kapatid

na

lalaki

.

“Its okay, ate Lilian.

Magaganda

at

gwapo

ang

lahi

natin

,

dapat

lang

na

paramihin

.“

“Yeah its okay, doktoya, di ba ganda

Ziontey

po?“

Suportado

siya

ng

anak

na

babae

.

Kahit

na

alam

niyang

hindi

pa

naman

talaga

nito

naiintindihan

ang

pinag-

uusapan

.

His sister

squatted. “Yes,

sobrang

gand

a

ng

pamangkin

kong ’to

.“ She pinched Ziontel’s cheek lightly.

Si

Zion

naman

ay

akay

na

nina Luke at Luis

papunta

sa

hapa

g

kainan

.

“

Halika

at

kumain

na

muna

tayo

.“

Aya

ng ama,

sumunod

naman

sila

kaagad

.

Sa pagkakataong iyon ay

muli

niyang

naramdaman

ang

pagiging

kumpleto

.

Seeing his family, the woman he loves and his kids together and happy, completed him.

ALL HIS friends attended his wedding. The reception is in Altaraza Hotel. Zyron looked around and his eyes found his wife, talking to their family.

Her beauty is always stand out. Wearing a simple mermaid wedding gown, light make ups and a messy bun hair, staring at her made his heart race violently. Damn, he’s really in love with her!

“Tignan mo si gago, tunaw na ’yung asawa niya kakatitig niya.” Puna ni Dwaye.

His friends laughed at him. They are in a round table, enjoying this special day of his life.

Nilingon niya si Dwaye ng may disgusto sa mukha.

“Brute, I am not the only one who stare like this to my wife. Kayo rin naman sa mga asawa niyo ganito, hindi niyo lang napapansin. What can you say, Kielton?”

“Fucking right, Fuentes.” Kiel lifted his vodka and sipped on it. “Ikaw Drake, Brooke, Dwaye and you Fuentes, kung makatitig kayo sa mga asawa niyo parang sa inyo lang umiikot ang mundo. Such a love sick!” Kiel motioned Clane who silently sipping his vodka. “Altaraza, wag ka munang mag aasawa, marami pa tayong babaeng kakainin.”

His friends groaned at Kielton’s remark. Para siyang napangiwi, hindi niya na makita ang sarili na may ibang babaeng kasiping, isipin niya palang ay parang pagtataksil na iyon sa asawa niya! Hindi! He will never ever think about bedding other woman! His wife is more than enough for him and for his satisfaction!

“Brute, I appreciate your sick advice, but my tongue is own by a one woman now.” Clane meaningfully smirked.

Kielton lazily rest his back on the chair, then eyed him sharply.

“Bakit kasi sumunod ka kaagad sa mga ’yan, Zyron? Nag asawa ka kaagad! Paano na ako?!”

“Gago, nandito pa ako.” Isang tapik sa balikat ni Kielton ang ginawa ng kapatid ni Clane, si Carter. “Sasamahan kitang mambabae. Wag mo ng demonyohin ’yang mga kaibigan mong kasal na.”

“Hey,” bati niya lang.

“Hey, congrats, Fuentes. You finally found someone.” Carter coolly said.

“Yeah, thanks, man.”

“No more girls.”

Natawa siya at napailing. “Yes, no more girls.”

“Have to go. Enjoy the day.” Carter salute and drag Kielton out of their table.

Sinundan nila ng tingin ang dalawa. Knowing Carter Altaraza, he’s a notorious playboy, too, but he knew how to hide his women in his own fucking mysterious way.

“We thought you’re going to die, brute.” Drake voice was low, looking down on his glass of whisky. “We aren’t ready for it.”

Zyron took a deep breath. He knew how worried his friends because of what happened to him. Alam niya rin na lumipad ang mga ito kaagad sa Masbate nang matanggap ang balita tungkol sa nangyari. They are like brothers in different parents.

“Yes, we aren’t yet ready to let you go and think about you… burning in hell.” It was Dwaye, he leered at his friend. This brute is really good in annoying him.

“I thought I’m gonna lose a brother. Brute, you made us so fucking worried.” Clane clenched his jaw, irritated because he made them worried.

“I saw you lifeless, brute, I would not want to see you again like that. Please, be very careful this time.” Brooke patted his shoulder.

“Sorry na. Wag niyo na akong dramahan. I don’t wanna cry with your dramas. I appreciate it though. Na-touch ako.” Tinapik niya ang dibdib kung nasaan ang puso.

“Tangna mo talaga. This is a serious matter.” Si Dwaye, iritado na sa kanya. “Pasalamat ka kasal mo ngayon, ang sarap mong bigwasan.”

Napakamot siya sa kilay. Alam niya naman na seryoso ang mga gago, ayaw niya lang ng drama. Deep inside of him, he really appreciate his friends and how they feel.

Mga dati man silang babaero at maloko sa buhay, pero alam nila kung ano sila bilang magkakaibigan. Alam nila ang kahalagahan ng bawat isa.

“Okay, I am sorry if I made all of you worried. You all knew how careless I was. I was very excited to see my babies that night. But, unexpected things always happened, we can’t control it. Let’s cheers because I am alive and happily married.”

Tinaas nila ang mga baso ng alak na hawak at maingat na pinag-untog.

He has a supportive family, real friends, adorable kids and a loving wife, he could not ask for more but to live happily together with the people who’s matter to him.

EVERYTHING feels so surreal. She’s now married to Zyron. They are officially and legally husband and wife.

She look up at the dark sky, the stars are shining bright and the moon feels like watching them… watching how they claim each other.

“Uhh…” A husky groan escape at his husband’s lips while he’s above her, pumping inside of her.

They are in the upper deck of their yacht to celebrate their first night as a real couple with papers and rings.

Iniyakap niya ang mga braso sa katawan ni Zyron at buong puso na ibinigay dito ang sarili.

He claim her lips for a passionate kiss, his one hand is caressing her body, the other one is supporting his weight. They are both sweating and gasping.

“Ohhh, Z-Zyron…”

Nakagat niya ang labi ng asawa nang ibaon nito ng todo ang kahabaan sa kanyang loob, halos maramdaman niya ang matigas na dulo sa kanyang puson, masarap siyang kinikiliti.

“I don’t wanna cum yet, but damn…”

Zyron was breathless. He buried his face on her neck as he buried himself inside of her.

Nakagat niya ang balikat ng asawa ng nasabayan niya ito sa paglabas ng mainit na orgasmo. He filled her again with his juice, she’s satisfied.

After a few minutes, Zyron lay beside her. He grabbed her closer to him. She made his strong arm as her pillow.

“Asawa na kita.” Anito, parang nangangarap. “Wala ka ng kawala sa’kin.”

“Asawa na kita. May karapatan na akong manambunot ng mga babaeng magtatangkang agawin ka sa’kin.”

“Woah.”

Umirap siya sa reaksyon nito. Hindi siguro inaasahan na sasabihin niya ’yon.

“Believe me, Zyron. Kapag may nakita akong babaeng lumapit sayo at nakitang nilalandi ka, uubusin ko talaga ang buhok niya.”

“I don’t want my wife to be violent.” Hinagkan siya nito sa ibabaw ng ulo. “Ikaw na lang ang babae ko. Sayo lang ang atensyon ko at ang puso ko. Sayong-sayo lang ako pati ang buong katawan ko. Alipin mo ako, Jean.” Medyo madrama nitong sinabi.

Natawa siya. Ang galing talagang umarte! Pati sa wedding proposal nito ay inartihan siya, napaamin tuloy siya bigla. Though, balak niya na naman talagang umamin na at ayusin na ang dapat ayusin sa kanila, napaaga nga lang dahil sa nangyari.

“Selos na selos ako noon sa mga babae mo, lalo na sa Lyra na ’yon! Nasaan na pala ’yon? Patay na patay ’yun sayo. May anak kayo, di ba?!”

Umahon ang pagkainis niya, parang bigla ay gusto niyang manakit.

“Anak?” Gulantang ito. Napaayos pa ng higa para makita ang mukha niya.

Nakahiga siya sa braso nito, habang ang isang kamay ay malaya na naglalakbay sa tiyan niya at dibdib. Nakatunghay sa kanya, nakatitig.

“Sinabi niya ’yon sakin bago ako tuluyang umalis sa Isla.”

“That bitch.” He hissed. “Ikaw lang ang babaeng gustung-gusto kong anakan noon pa man.”

Her cheeks burn. He’s so blunt!

“Kalaunan, nalaman ko na buntis siya pero hindi ikaw ang ama, sabi sa’kin ni ate Lilian.”

She also discovered that Lyra is living in America with her child. Pinatawad ang mga ito ng Fuentes sa eskandalong ginawa. Maayos na nag usap ang dalawang pamilya para maiwasan na rin ang iba pang paninira na maaaring mangyari sa hinaharap.

They let Lyra live her life with her kid, away from them. Tahimik na rin ang ama nito at wala na sa gobyerno. Nag focus sa sariling negosyo.

“Forget about it. Let’s don’t waste our time talking about her… and her family. They ruined us.”

He looks pissed. The way his jaw clench is just sexy. He’s agaisnt the dim lights, but his handsome face never failed to amaze her. Na kahit ang marahan na hampas ng hangin sa buhok nito ay namamangha siya.

“Galit na niyan ang asawa ko?” Tudyo niya na sinamahan ng matamis at pilyang ngiti.

Para itong naakit, dumilim lalo ang mga mata, muli niyang nakita ang repleksyon ng buwan sa dalawang bilog na ’yon na mariin na nakatitig sa kanya.

His fingers travel down to her lower abdomen. Napalunok siya nang nakakaliyong bumaba pa iyon sa pagitan ng kanyang mga hita. Masarap na pinaglandas nito ang daliri sa kabasaan niya, lihim siyang napaungol, nasarapan.

“Oo galit ako.” Paos na sagot nito at marahas na pinaghiwalay lalo ang mga hita niya. “At kapag galit ako, nangangain ako.”

“J-Joke lang.”

Pinagpawisan siya, pero excited na naman! Pakiramdam niya ay palaging pasko kapag ganito na si Zyron! Kahit galit ay alam niyang handang-handa siyang paligayahin.

“Joke?” He smirked at her. “Sorry wife, your husband isn’t joking.”

Mariin siyang napapikit at kagat labi nang mag umpisa na ang asawa na halikan ang tiyan niya pababa… pababa pa hanggang sa natumbok ng labi ang perlas sa pagitan ng kanyang mga hita.

A/N: This is the last Chapter of this story. Next update will be the Epilogue.

Thank you! ❤

Epilogue

Thank you so much to all of you for supporting this story. I love reading all the ‘comment/feedback’ in every chapter. It inspire me.

Hello to all the Silent Reader! I appreciate all of you.

Who do you think will be the next Territorial Man? I know you already have your bet! Let me hear it?

EPILOGUE

YAKAP ang diploma ay naglakad siya papunta sa kanyang lola’t lolo. Ang mga luha ng tagumpay ay magaan na dumaloy sa kanyang pisngi.

She admit that she doubted herself many times. The trials and pains that came her way made her lose her confidence, made her feel like she’s a failure and she would not be able to finish her study.

Totoo nga talaga na kapag kinalaban ka ng tadhana, mawawala ang kahit na katiting na natitirang pag-asa mo para sa sarili. Darating ang araw na susuko ka, bibitaw at mas pipiliin mong sana hindi mo nalang naranasan ang lahat ng sakit at pagsubok na iyon sa buhay.

Sa kabila ng lahat ng negatibong bagay na nangyari sa kanya at naghari sa isipan niya, sa kabila ng ilang gabing kadiliman at lihim na pagpahid ng mga luha, sa huli ay nakita niya pa rin ang liwanag… liwanag na nagdala sa kanya pabalik sa kung saan talaga ang guhit ng palad niya nakatadhana.

She squatted to welcome Ziontel and Zion’s hugs. Tears pooled her eyes at the sight of her babies, who is hugging her and kissing her cheeks.

“Congrats, apo.” It was her grandfather.

“Sobrang proud na proud kami sayo, apo ko.” Ang lola niya na naabutan niyang nagpahid ng luha sa pisngi.

Tag isang halik sa ulo ang iginawad niya sa mga anak bago tumayo at inabot sa lola’t lolo ang diploma.

“Maraming salamat, la, lo, sa pag aalaga sa akin, sa pagmamahal at sa pagkayod sa trabaho para lang matustusan ang pag-aaral ko.”

Ngumiti siya sa mga ito. Her heart is celebrating because of this achievement. Another dream came true, that is to finished her study and made her grand mother and father proud of her.

“I felt like I disappointed both of you for leaving Isla Fuentes because of my selfish reason. My early pregnancy scared me a lot to the point that I needed to hide it from the people I have love the most. Kakayanin ko na mabigo sa akin ang ibang tao pero hindi ko kaya na kayo ang mabigo dahil sa akin… sa nangyari sa’kin.

Alam ko po at nakikita ko ang paghihirap niyo simula ng mamulat ako sa mundong ito para lang masuportahan ang lahat ng pangangailangan ko, at pakiramdam ko na ang hindi inaasahang pagbubuntis ko ay hindi magandang isinukli sa inyo. Sorry po, la, lo, sa lahat nang nagawa ko.“

Binalot siya ng magaan na yakap ng dalawang matanda. ’Yung klase ng yakap na may pang-unawa, pagpapatawad at higit sa lahat ay yakap na may pagmamahal, na kahit ano pa ang desisyon niya ay handa ng mga itong unawain kasi mahal siya ng mga ito.

“Kailanman ay hindi namin nakuhang magtanim ng sama ng loob sayo dahil sa ginawa mong paglilihim sa amin, apo. Sadyang may mga bagay lang talaga na mas mainam na itago na lang kung iyon lang ang nakikitang paraan para umayos ang lahat.” Pinahid ng lola ang luha niya sa pisngi. “Iyakin ka pa rin ’no. Tahan na.”

Ngumuso siya at nagpahid din ng luha. Inilibot niya ang paningin at hinanap si Zyron. There, she saw him together with his siblings, talking to some of the guest.

Naalala niya na ngayon daw ipapakilala sa kanya ang private sponsor niya. She have wrote a few letters to that person and sent it to Governor Luke since he’s the only one who knew who is her sponsor.

“La, nilapitan ba kayo nila Gov kanina? May kasama ba siya?”

“Lumapit kanina, si Mayor Lucas at Zyron lang naman ang kasama niya. Bakit?”

“Uh, ngayon niya raw po kasi ipapakilala ’yung private sponsor ko.”

“Ah! ’Yung umabot na sa milyones ang ipinadala sayo?”

Napangiwi siya at napatango. It’s true, that person wired a million peso on her ATM card! Sinangguni niya iyon kay Luke dahil akala niya ay nagkamali lang pero hindi naman daw. Luke said, it’s her prize because she was good in school and she able to finished her study! Pero matagal ng milyones ang laman ng ATM card niya nagbubuntis palang siya! Is it really possible? Millions? Really?

Kung bakit ay kumalabog ang dibdib niya nang maglakad papunta sa gawi nila ang magkakapatid na lalaking Fuentes’. Ang kambal ay kaagad na sinalubong si Zyron.

“Congrats, my future sister-in law.” It was Luke.

“Yeah, congrats.” Lucas formally greeted her.

They are both in a tux, they aura scream power and authority. They really rule the whole province and the cities.

“Salamat po, Governor Luke and Mayor Lucas.”

“Call us Kuya, that would be nice.”

Nahiya siya bigla at napatango na lang. “Okay po, Kuya Luke… Kuya Lucas. Hmm.” Luminga siya at muling ibalik ang tingin kay Luke. “Dumating po ba ’yung sponsor ko?”

Luke suddenly glance at Zyron. Nang tignan niya ang fiancé ay napakamot ito sa kilay, hindi sa kanya makatingin. It’s very rare to see him like as if he’s shy or something.

“Yes, he’s here.”

Lumiwanag ang kanyang mga mata. “Talaga, Kuya? Gusto ko po siyang makilala at personal na makapagpasalamat. Nasaan po siya?”

“Daddy po.” Ziontel muttered.

Maingat na hinila ni Zyron ang anak na babae palapit pa lalo dito, tila pinapatigil magsalita o mali lang siya ng impresyon?

“Sponso-y, mommy?” It was Zion with his curious face. “Daddy po.”

With that, she heard Zyron groaned.

“I told you, your kids are smart and will never lie.” Lucas voice was low as he patted Zyron’s shoulder.

“Well, we have to go.” Paalam ni Gov at nang iwan ng nang uuyam na ngiti sa bunsong kapatid.

Hindi niya alam pero bakit naramdaman niya na si Zyron ang sponsor niya! She glared at him, hindi pa rin makatingin sa kanya ng deretso kaya mas lalong umalsa ang paniniwala niyang ito talaga ang sponsor niya!

“Mga apo, halika na sa sasakyan.” Aya ng lola niya sa mga anak niya na para bang naradaran na kakastiguhin niya si Zyron.

Nang silang dalawa nalang ang naiwan ay lumiit lalo ang mga mata niya sa kaharap, hindi na pansin pa ang ibang graduates na padaan-daan.

“Ikaw!” She almost pointed a finger on him. Almost.

“I’m sorry, okay?”

Napapikit siya. Ikaw palang ang sinabi niya, umamin na kaagad ito. Her heart is racing and she wanted to cry again. Ni sa hinagap ay hindi niya naisip na si Zyron ang taong tumutulong sa kanya.

She can still remember the days while she’s still carrying their babies, she used that money to support all their needs. Ayaw niya sana pero si doktora Lilian na mismo ang nag udyok sa kanya. At habang lumilipas ang buwan at taon, mas lalong nadadagdagan ang monthly allowance niya hanggang sa umabot iyon sa milyones.

It means, Zyron’s still supporting her despite of every bad things happened between them. He’s just there… for her, even there times that they were apart and hurting each other. He’s there, silently and secretly supporting her.

Dumaloy ang pinipigil na luha nang dumilat siya. It’s so overwhelming. She didn’t expect this.

He held her elbow and carefully drag her closer to him. He wiped her tears using his thumbs and kissed her forehead.

“I don’t want you to get mad at me. I just wanted to help and… I know that’s the only thing I can do to support you to reach your dream… that’s to finish your study.” Masuyong paliwanag nito na para bang nangangamba na magagalit siya dahil sa ginawa nitong paglilihim.

Sino ba siya para magalit? At bakit siya magagalit? His intention to help is good and very acceptable.

“Hindi ako galit.” Napanguso siya. “Hindi ko lang inaasahan na ikaw ’yon… ’yung taong tumutulong sa akin at sa pangangailangan ng mga anak natin. Maraming salamat, Zyron.”

“I’m happy to support you and our babies.” Sinakop ng palad nito ang pisngi niya, pinagpantay ang mga mata nila. “Pero, hindi ako tumatanggap ng pasasalamat lang.”

She narrowed her eyes. There’s a sly smile on his lips. There’s a naughty spark on his eyes.

“Hindi sapat ang pasasalamat ko? Kung gano’n, ano ang gusto mong gawin ko para maging sapat ang pasasalamat ko, hmm?”

Zyron move his lips closer to her earlobe. Napalunok siya ng marahan na dumaplis sa leeg niya ang labi nito, nanunubok at nananadya.

“Just be mine, baby. That’s more than enough for me.” He whispered in a husk.

“S-Sayo naman ako, ha.”

“Yeah?”

Tumango siya. “Yes, I’m all yours, Zyron.”

“Prove it to me then.”

Nilingon niya ito pero nanatili lang itong bumubulong sa kanya. Kinapa niya ang singsing sa daliri.

“How?”

“Let’s go inside my car.”

He sucked the skin on her neck before he hold her hand and went to the parking lot… to his car.

HAPPINESS filled her while watching her kids with her husband playing along the shore of Isla Fuentes. The clear crystal water, the gentle waves and the golden sand made the view perfect and a sight to be hold.

Ang medyo nagku-kulay kahel na kalangitan ay madramang humahalik sa gawi ng mga ito, nakuntento ang paningin niya.

Mula sa malaki at pabilog na rattan na inuupuan, malaya niyang pinagmamasdan ang mag-a-ama habang hinahaplos ang umbok na tiyan.

The both decided to stay and live at Isla Fuentes. Zyron left his life in Manila and settle down with her.

“Hey, wife.” Bati sa kanya ng asawa nang lapitan siya.

“Hindi pa sila nilalamig?” Tukoy niya sa mga anak.

“Inaya ko, ayaw naman. Ako ang nilalamig. Payakap.”

Malambing itong yumakap sa kanya. Ang mga buhangin sa katawan nito ay napunta sa kanya at pati siya ay medyo nabasa rin.

“Maligo ka na at magbihis.”

“Samahan mo akong maligo.” Pilyong bulong nito, tila may kumiliti sa loob niya.

“Walang magbabantay sa mga bata.”

“Papatulugin ko na ang kambal.”

Natawa siya at nailing. Kapag sinasabi na nito iyon, alam niya na kaagad ang dahilan. Gusto siyang ma-solo.

“Ikaw ha. Wala kang kapaguran. Palagi kang handa. Daig mo pa ang sundalo sa kahandaan.”

“Palaging handa at palaging matigas.” Malisyosong bulong nito, uminit ang pisngi niya nang ma-imagine ang pagkalalaki nito. Handa, galit at matigas!

“Dun ka nga.” Tinapik niya ang braso nitong nakapalupot sa kanya, nahihiya sa sariling naiisip.

“Nakakagutom pala dyan sa dagat, parang gusto kong kumain.”

Kung bakit ay ang malisyoso ng pag iisip niya ay hindi niya na rin alam! It must be her hormones?

“Ayain mo na ang mga bata. Magluluto na ako.”

Iniwasan niya ito at nagtungo sa malaking bahay. Kapag nadidikit talaga siya kay Zyron ay nag iiba ang timpla ng katawan niya o siguro ay magaling lang talaga mang akit ang asawa.

ZYRON used to wake up early in the morning to witness the sunrise since he got married… he watch it together with his wife, Jean.

His bachelor life in Manila before was very different with the life he has now. Dati ay umuuwi siya sa condo niya bago sumikat ang araw kaya hindi niya na iyon nasasaksihan. He never appreciate sunrise before, not until today.

Sa rattan na duyan malapit sa dalampasigan ay nakahiga sila ng asawa, malayang pinapanood ang pagtaas ng panibagong araw… panibagong araw ulit sa kanya bilang buhay may asawa.

“I could stay like this forever.” He muttered.

His wife made his chest as her pillow. He knows that she still sleepy but still doing her best to open her eyes just to watch the sunrise with him.

“Me too. I could stay in your arms forever.” Her voice is smooth and her hair smells good. “Naalala mo pa ’yung sinabi mo dati?”

“Alin do’n?”

“Yung hindi ka mag-aasawa.” He could feel her smirking at him. “Ano ang pakiramdam na nilunok mo ’yung sinabi mo?”

Really, huh. She’s teasing him early in the morning. He promised to himself to never tie a knot, but, what the hell he can do if his heart was the one who always decide for him when it comes to his wife?

“Ano’ng pakiramdam? Masaya. Kaya kong lunukin ang lahat ng sinabi ko makasama lang kita. I don’t even care about my ego, all I want is you.” He intertwined their fingers that is above his chest. “Kaya, umasa ka na ikaw ang palagi kong uunahin at iintindihin bago ang sarili ko. You and your feelings will always be my first priority, together with our kids and this family that we have.”

He can feel the abnormal beating of his heart. Damn, this is insane! He’s at it again, he’s really crazily and deeply in love with his wife.

“You were surrounded by different women, but you still choose someone like me. Bakit ako? Magaganda rin naman ang mga babae mo.”

He cringed at the thought of his countless women on his bachelor’s days. Did he really fuck lots of women? Damn him!

“Bakit ikaw? Ginayuma mo ako, kaya paanong hindi ikaw ang pipiliin ko.” Natawa siya ng mahina nitong pinalo ang dibdib niya. “Kaya naniniwala na ako na totoo nga ang gayuma, buti at hindi uso ’yon sa Maynila, kung hindi, baka matagal na akong nakatali sa iba.”

“Puro ka kalokohan. Sa ganda kong ’to, tingin mo talaga ay kailangan pa kitang gayumahin? Ang hangin, ha, pareho tayong tatangayin dito.” Halos umirap ang asawa.

“Huh, kung hindi ko lang napansin, patay na patay ka na sa’kin unang kita mo palang sa’kin. Di ba nga, you blackmailed me, ipapatanggal mo ang scholarship ko kapag nalaman mong may boyfriend ako.”

Nangingiti siya habang tila ipinagtatanggol nito ang sarili, na hindi talaga siya ginayuma. Hell, he was just joking. But okay, fine, he will let her wife rants early in the morning.

“Tapos ayaw mo pang tawagin kitang Kuya Zyron. Kaya naisip ko, siguro may crush ka sa’kin.” Do’n na siya natawa. Really, she thought about it? Crush? “Ang dami daming nagka crush sa’kin sa school. Kaya hindi ko kailangan ng gayuma ’no!”

“Ang sungit naman ng asawa ko.” Lambing niya sabay haplos sa braso nito. “Ang aga namang uminit ng ulo mo baka kapag lumabas ’yung bunso natin ay nakasimangot.”

“Huh, ang galing mo talaga mang inis.”

“I was just joking, wife. You’re too serious.”

“Dahil importante sa’kin malaman kung bakit ako ang pinili mo… kung bakit ako ang mahal mo.” Lumamyos ang boses nito, parang tinutunaw ang puso niya.

“Look at me.” He said.

Nag angat ito ng tingin sa kanya. He silently groan at the sight of her face. Ang mga mata ay parang palaging nangungusap, hindi siya makatanggi. Ang cute na tungki ng ilong ay bumagay sa natural na kulay pink na labi. Her soft cheeks is rosy, the very thin veins on her cheeks are visible when he looks at her this close.

Her lips protruded after awhile of staring at her. He’s mesmerize by her beauty.

“Tunaw na ako.” Her voice was soft.

Zyron blink and leer at his wife. How can she do that to him? Tignan niya palang ito ay alam niya na kaagad sa sarili na hindi siya nagkamali ng babaeng minahal at pinakasalan.

He had been with a countless beautiful women, but boy, his wife’s beauty is his favorite.

“Don’t answer it. What matter is you love me and I love you so much, Zyron.” She moved her face closer to his.

He’s so tempted to kiss her, but in his peripheral vision, he saw their kids running towards them, still wearing their cute sleeping clothes.

“I can’t answer you, wife. All I know is… I love you in every bit of me. You will be forever mine.” He whispered territorially and claim her lips.

“Ay, may bo-yd!” Bold ! That was Ziontel’s voice.

Natawa sila pareho ng asawa nang tignan ang mga anak na nakatakip ang maliliit na kamay sa mukha.

“It’s not bo-yd! They just kissed! Okay?” Pangaral ni Zion sa kambal.

Sumampa sa duyan ang dalawa, napangiwi siya dahil siya ang sinampahan tapos ay naglikot pa sa ibabaw ng tiyan at dibdib niya.

“Moyning mommy, moyning daddy, moyning Zi-on.” Isa-isa silang hinalikan ni Ziontel. Uh, he’s melting.

“How about Zion? How you will greet us?” Her wife teased their son.

“Moyning… good moyning, mommy, daddy, and Ziontey.” Then Zion did the same, kiss them.

“A morning like this forever, please.” He wished.

He grabbed his wife and kids more closer to his, claiming them as his and as his life.

Zyron place a gentle kiss on his wife’s head. His heart is thumping inside his chest. Damn, he’s still not use to that kind of feeling, only his wife can make him feel that way.

“I love you in every beat of my heart.” He whispered lovingly to the only woman who own his heart… all of him.

A/N: I won’t mark this yet as “Completed” because I am still thinking about writing a Special Chapter. What do you think?

Special Chapter

This is the final Chapter of this story. See you in Territorial Men Series 6.

SPECIAL CHAPTER

HATING GABI nang maalimpungatan siya at naabutan ang asawa sa harap ng laptop nito, kung may anong pinagkakaabalahan.

Maingat siyang bumangon para hindi magising ang kambal. She wrapped her silk robe around her and went to Zyron.

Niyakap niya ang asawa mula sa likod, kaya nahinto ito sa ginagawa. Jean narrowed her eyes at the screen, she saw his bank history on it.

“Hindi mo na mabilang?” Tudyo niya, malambing na nakayakap sa leeg ng asawa at ang baba ay nasa balikat naman nito.

Hinalikan ni Zyron ang braso niya.

“No, just checking.”

After their wedding, she discovered how her husband earn monthly. Given the fact that Fuentes’ are born rich, Zyron has his own way to earn.

He own a condo units in different part of Makati and BGC, he have it rent monthly. All units are in exclusive building and it’s quite expensive. Pangluho lang nito noon ang milyones na kinikita taon-taon, pero ngayon ay para na sa pamilya at sa kinabukasan nila.

“Nagbayad na ba ’yung mga chix mo?” She teased him again.

Nalaman niya na karamihan sa nagrerent ay mga babae, mga modelo. Hindi na naman siya nagseselos, napagkatuwaan niya nalang din asarin ang asawa.

“Yeah, walang sablay.” Sakay nito sa kanya.

“Aba, dapat lang. Ang gaganda kaya ng unit na tinitirahan nila. Mga celebrity pa ang kapitbahay nila.”

Ang galing din talaga bumili ng condo unit ng asawa niya noon, puro celebrities at may mga kaya sa buhay lang ang mga nakatira. Exclusive lang talaga sa mga may pera.

Zyron turned off his laptop. Kinalas niya ang yakap para makatayo ito. Hinarap siya nito, hinawakan siya sa bewang at inilapit palapit. He was leaning on the table behind him.

“Sabihin mo lang kung nagseselos ka, papaalisin ko sila agad-agad.”

Umismid siya. “Ngayon pa ba ako magseselos? Kasal na tayo at may mga anak na.”

“Baka lang naman.” Ngumuso ito. “Kailan natin ililipat sa kabilang kwarto ang mga bata?”

Marahan siyang natawa at sinulyapan ang kambal na mahimbing na natutulog sa malaking kama nila.

“Ayaw nilang humiwalay satin.”

Sinakop niya ang panga ng asawa. Ang maliit na tanglaw ng ilaw ay madramang tumatama sa gilid ng mukha nito, umusli ang labi niya, mangha na naman sa itsura ng lalaking mahal.

“Ayoko rin humiwalay sa kanila sa pagtulog.” Sinulyapan nito ang mga anak nila. “Kaya, magtitiis na lang ako na hindi kita madalas ma-solo.”

Uminit ang puso niya. Malambing niya itong hinalikan sa labi. Napaungol ito sa simpleng halik niya. He move her closer to his, making her feel his growing member, poking her lower abdomen.

“Kapag malaki na sila, hihiwalay na ’yan ng kwarto. Tiis-tiis ka muna na hindi mo magawa ang mga gusto mong gawin sa’kin sa kama natin.”

Zyron groan again. “I want you, wife.”

“I know, I can feel it.” She playfully caress her hardness.

“Damn.” He curse under his breath. “Let’s go to the balcony.”

She giggled and let her husband bring her to their room’s balcony.

Zyron closed the sliding door behind them before he attack her lips with a hungry kiss.

SHE’S in awe. They are in Villa Altaraza for a short vacation together with Zyron’s friends.

“Ziontel!”

Hinanap nila ang boses na iyon. Sa lobby ng hotel ay tumatakbo palapit sa kanila ang anak ni Dwaye, Atasha.

“Daye!” Ziontel giggled.

Humagikhik ang dalawa at nagyakap. Kasunod ni Atasha ang magulang nito.

“Hi, Zion!” Daye cutely greeted her little boy.

Nagtago si Zion sa likod ni Zyron. Umangat ang kilay niya habang ang asawa niya naman ay natawa sa inasta ng anak.

“Come on, little champ, don’t be shy.” Marahan na hinawakan ni Zyron ang braso ng anak at pinaharap kay Daye. “Say Hello to Atasha and kiss her.”

“Anong kiss?” Apila agad ni Dwaye at kinarga ang anak na babae. “Wag kang magpapahalik sa boys, okay?”

“Peyo kiss po ako ng mga classmate ko, daddy. Dito daddy, o.” Si Atasha na itinuro ang pisngi. “Mga boy-fend ko po.”

“Boy-fend?” Maang na nakatingala sa mga ito si Ziontel.

Bumaba ang tingin ni Daye sa anak. “Opo, boy-fend.”

“Ako may boy-fend, ito po, o.” Hinawakan ng anak si Zion.

Napanguso siya, naku-cute-an sa pag-uusap ng dalawa dahil nag-o-opo pa sa isa’t-isa.

“Boy-fend ko po Zion, daddy, di ba?” Si Atasha na sinakop pa ang panga ng ama.

“No!” Masungit na apila ni Zion at nagtago ulit sa likod ng ama.

“ Kyash ko si Zion, daddy!“ Aburido na pilit ni Atasha, naglilikot na sa bisig ni Dwaye.

“ Kyash ko daddy mo, Daye!“ Humagikhik si Ziontel, mangha na nakatingala kay Dwaye!

Parang sumakit ang ulo niya sa sinabi ng anak at napangiwi nang kargahin ni Zyron si Ziontel, magkasalubong ang kilay.

“Crush?! Ang bata bata mo pa, may crush ka na?” Si Zyron na hindi na napigilan ang iritadong boses sa anak na babae.

“ Kyash ko Tito Zy-on po!“ Masayang sabi ni Daye.

Nagkatinginan ang magkaibigan at napailing, parang biglang namroblema sa mga anak na babae.

“Jean, alam mo na kung saan magmamana ’yang si Ziontel.” Si Jess.

“Mana ako sa daddy ko po.” Ziontel proudly said.

Ilan sandali pa ay dumating ang may-ari ng Altaraza Hotel.

“Happy to see all of you here.” Clane welcomed them.

Nagsidatingan na rin sina Drake at Brooke kasama ang asawa at mga anak.

“Ano ’to reunion?” Si Alexza, naaaliw.

“Reunion ng mga womanizer.” Gelicah murmured playfully, while Brooke is carrying their baby.

“Nagbago na kami.” Inakbayan siya ni Zyron sabay halik sa gilid ng ulo niya.

“Daddy…” Narinig niyang bulong ni Ziontel sa ama.

“Yes?”

Inilapit ulit ng anak na babae ang bibig sa tenga ni Zyron tapos ay bumulong.

“Kapag… pogi, pwede po kyash Ziontey?” Tapos magiliw itong tumingin sa mga gwapong kaibigan ni Zyron.

“Hindi pwede!” Istrikto ang boses ng asawa.

“Ikaw lang ang kyash ko po daddy?”

“Yes. Ako lang.”

Umikot ang eyeball niya. Why so territorial?

“ Kyash ko ang daddy ko.“ Parang nagpapainggit na anunsyo ni Ziontel.

Nagtawanan ang mga ito, naaaliw.

“I like you, Ziontel.” Nagbaba siya ng tingin sa anak nina Drake at Alexza, si Blake.

Nalukot ang mukha ni Ziontel, si Zion naman ay biglang lumapit kay Blake na parang mang aaway!

Lalapitan niya sana kaya lang ay maingat na nahawakan siya sa braso ng asawa, naghihintay ng gagawin ng anak na lalaki.

“Ziontey don’t like you. Back off.” Parang matanda na sabi ni Zion at muling bumalik sa ama.

Mangha na kinarga niya ang anak.

“Uhh, baby, don’t do that again, okay? Gusto lang makipag kaibigan ni Kuya Blake kay Ziontel at sayo. Bad ang mang-away.”

Nanatiling mainit ang ulo ni Zion, nagsusuplado. Nang sulyapan niya si Zyron, nagkibit lang ito ng balikat.

Kung paano nalaman ni Zion ang salitang Back Off ay narinig sa ama. Isang araw nang magpunta sila Mall ay may lumapit sa kanyang lalaki, nagtanong lang naman pero ang asawa niya ay napaka talaga.

“She’s my wife. Back off.”

Matigas

na

sabi

ni

Zyron

sa

lalaki

kaya

mabilis

na

umalis

.

“Daddy, what’s back off?” Zion asked curiously.

“To back down, son. If ever a stranger boy approach and go near your mommy and

Ziontel

, tell them to back off, okay?“

Attentive

na

tumango

ang

anak

na

lalaki

.

“Okay daddy. I will tell them to back off!”

Bakit pakiramdam niya may pagka territorial ang mga anak niya? Manang mana sa pinagmanahan!

“NO, YOU’RE not gonna wear that!”

Mariin ang pagtanggi ni Zyron nang lumabas siya sa walk in closet na suot na ang manipis na strap na swimwear sando, terno ang maiksing short. Natatakpan ang umbok ng tiyan niya.

“Okay naman, ha.”

Tinignan niya pa sa salamin, medyo lumilitaw nga lang ang cleavage niya.

“You’d change or we will stay here. You choose.”

Sa kagustuhan na makaligo sa swimming pool at maka-bonding sina Jess, magpapalit nalang siya!

“Magpapalit na.”

“Here.” Inabot nito sa kanya ang long sleeve nito!

“Seryoso ka dito?” Gusto niyang matawa. “Long sleeve?”

“Mukha ba akong hindi seryoso, Ericka Jean?”

Umirap siya at hinubad sa harap mismo nito ang swimwear at sinuot ang cotton long sleeve na hanggang hita niya!

“Okay na po ba ’to, boss Zyron?” Sarkastikong tanong niya.

His gaze went to her body, from head to toe then nodded his head for approval.

Sa pambatang swimming pool ay nandoon na ang mga anak ng kaibigan ng asawa. Sa pang matandang swimming pool naman ay natanaw niya sina Jess, Alexza at Gelicah, kapwa niya naka long sleeve din!

“Ikaw ang magbantay sa mga bata.” Aniya kay Zyron nang makita na ang mga kaibigan nito ang nagbabantay sa mga anak ng mga ito.

Parang under de saya na tumango ang asawa niya at lumapit na sa mga kaibigan, siya naman ay nagpunta sa kabilang pool.

“Kayo lang ni Zyron ang huling dumating dito sa pool.” Si Jess, may pilyang ngiti. “Siguro um-score muna.”

Uminit ang pisngi niya nang nagtawanan ang mga ito. Naupo siya sa gilid at inilublob ang paa.

“Hindi, ha. Natagalan kami kasi pinagpalit niya pa ako ng damit.”

“Masanay ka na, Jean.” Si Alexza. “Yang magkakaibigan na ’yan masyadong mapag angkin. Gusto nila sa kanila lang ang kanila.”

“Tama. Dati nakakapag-bikini pa ako, pero simula nang mapang-asawa ko si Brooke, hindi na. Tss.”

“They are very territorial!” It was Jess.

Ilan sandali pa ay may naghatid na sa kanila ng snacks. Their conversation about marriage life went on and on, until a gorgeous woman approached them, wearing a backless one piece.

“Can I join?” She asked in a friendly tone.

“Sure.” Alexza smile.

“You are… Yesha, right?” It was Gelicah.

“Yeah.”

Sumulyap ito kung saan at nang sundin niya ng tingin ay nakita niyang palapit sa gawi nila ang mukhang mainit na ulo na si Clane, may hawak na long sleeve!

“Tss.” Yesha frowned.

“Lagot, nandyan si Altaraza.” Jess whispered playfully. “Hello to your long sleeve, girl.”

“Ang tigas talaga ng ulo mo.” Si Clane nang makalapit sa babae. “Wear this.”

“Why do you need to be very conservative? Long sleeve? Really?” Nandidiri na tinignan nito ang hawak ni Clane. “Hindi ko ’yan isusuot-”

“Unless you want me to bring you to my room and make you wear this.” Clane smirked knowingly.

Nagkatinginan silang mga may asawa na, para bang alam ang lihim na mensahe sa pag angat ng sulok ng labi ni Clane. It was a bed fight!

“Isuot mo na, pwera na lang kung gusto mo ng bakbakan sa kama.” Si Jess, humagikhik.

Kinagat niya ang loob ng pisngi para hindi matawa, lalo at halatang wala na naman sa mood ang panganay ng Altaraza.

Napipilitan na kinuha ni Yesha ang long sleeve, pero inilayo lang ni Clane iyon sa kamay nito at ito mismo ang nagsuot niyon sa babae.

“Pati ’yan?” Reklamo ni Yesha nang makita ang itim na shorts na kasama pala ng long sleeve.

Humawak ito sa balikat ni Clane at inangat ang isang paa, hindi nakaligtas sa mata nila ang iilang pulang marka sa hita, tago.

“Bye, Clane!” Magiliw na paalam ni Alexza nang matapos pagpalitin ng damit ang babae.

“Enjoy.” Ani lang nito at umalis na.

“Nakita ko ’yon. Haha.” Si Gelicah, pilyang nakatingin kay Yesha, tukoy sa pulang marka.

“Nakita ko rin.” She playfully wiggle her eyebrows.

“What?” Yesha’s blushing.

“The red mark on your thighs. Don’t be shy, girl. May mga asawa na kami kaya normal nalang sa’min pag-usapan ang… alam mo na, tungkol sa bakbakan sa kama.” Nagkibit ng balikat si Jess.

“Talking about sex is normal to me, too. No worries.” The woman assured them.

“So… why don’t we talk about their performance in bed?” Suhestiyon ni Alexza. “Satin-satin lang ’to, ha.”

“O, e di, umpisahan mo, Alexza. Ano ang pinaka masarap na nagawa sayo ni Drake?” Si Jess na parang normal nalang talaga ang ganitong usapan.

“Umm, ’yung kinain niya ako sa bathroom! Mahigit isang oras!” Alexza’s is blushing.

“Ikaw, Jess? Ano ang pinaka masarap na ginawa sayo ni Kuya Dwaye?”

Mayabang na ngumisi si Jess.

“Kapag 69 ang posisyon namin. Ang sarap kumain ng asawa ko, e. Nakakatirik ng mata.”

Siya ang nahihiya sa naririnig. Dapat ay masanay na siya!

“How ’bout you, Gelicah? Most unforgettable moment in bed with Brooke?”

Gelicah smile in a naughty way.

“Our first encountered in bed. I squirted in his mouth. Brooke is a good licker.”

“And you, Jean? Bawal mahiya!”

Uminit ang pisngi niya at tuluyan ng bumaba sa tubig, kasama ang mga ito.

“Hmm, unforgettable naman lahat. Pero… ang pinaka masarap, kapag kakain na siya. Mapa umaga, tanghali, gabi o madaling araw. Walang patawad ang asawa ko, kahit natutulog ako.”

Maybe, that’s really his nature. Zyron loves eating and licking her.

“How about you, girl? How’s Clane in bed?” It was Jess, asking casually.

Lumusong na rin sa tubig ang babae, sa kanya medyo tumabi. Halos magkasing taas lang sila, pang model nga lang ang tindig nito.

“Clane is a fucking licker. May hikaw siya sa dila.” Yesha answered honestly. “Hmm, masarap siya… k-kumain. ’Yung tipong suko ka na pero siya hindi ka susukuan.”

“My husband has a pierced on his dick.” Gelicah suddenly said.

“Si Dwaye din meron.”

“Si Zyron meron dati pero tinanggal na pagkatapos ng aksidente niya. Bagong buhay daw.” Aniya.

“Drake had that bulitas before. Pinatanggal ko rin pagkatapos ng unang pagtatalik namin.” Si Alexza.

“So… ang mga magkakaibigan na ’yan ay may bulitas sa ano nila?”

Napatingin sila lahat kay Yesha.

“Meron si Clane?” Napangiwi siya sa sariling tanong.

Naku! Magagalit ang asawa niya kapag nalaman ang tanong niya! But of course, this conversation is safe.

Unti-unti ay nasasanay na siya sa ganoong usapan. They take that topic casually.

Nang sulyapan niya si Zyron hindi kalayuan ay naabutan niyang nakatingin ito sa kanya, tapos ay ngumiti. Pakiramdam niya ay nahulog ang puso niya.

“I love you.” He mouthed, making her cheeks rose up.

“Love you more.” She mouthed back, smiling lovingly at her husband.

Love is… seeing your love ones being happy just by staring at you.