The Grayson Siblings Series

ＷＡＲＮＩＮＧ !!

Sexual Explicit Content. Some part of the story may not be suitable under 17 years old. This story consists of grammatical error and misspelled words. If you’re a perfect person grammatical consciousness and demanding reader, just leave and don’t make a mess. Message me in a privately to talk about your concern.

ITONG KWENTO AY NAGLALAMAN NG MASISILANG BAHAGI NG LIBRO, MAARING! UULITIN KO PO MAARING HUWAG NA LANG BASAHIN KUNG KAYO PO AY AGAINST SA DALAWANG LALAKING NAGMAMAHALAN AT NAG-JUJUGJUGAN. ALAM N’YO NA MAY SWORD FIGHTING NA MAGAGANAP NA MAAASAHAN SA KWENTONG ITO.

KUNG HINDI KA SANAY SA GANUNG BAGAY PLEASE LANG UMALIS KA NA AGAD. KUNG GUSTO MO NAMAN AY MAG-STAY KA, KAHIT ALAM KO NAMANG WALANG NAG STAY NG MATAGAL. MAPANAKIT!!

ＤＩＳＣＬＡＩＭＥＲ

• This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents either are the products of the author’s imagination or used in a FICTITIOUS manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

• The photos used in this story do not belong to me. Credit to the rightful owners for pictures/information/media used.

• This story contains boy love story that related to men-to-men relationship. if you are not used or comfortable on this story you can leave this book.

• If you’re a homophobic at ayaw mga kwentong kagaya nito ay maaaring umalis ka agad dito ng payama at tahimik. Salamat.

• This book contains misspellings and incorrect grammar that you’ll read. I hope no one will judge and insults just because of the grammar found wrong here. No one’s perfect. Kung grammar conscious ka, just leave.

• WARNING!! R-🔞 Not suitable for yunger age readers. Read at your own risk‼️

• PLAGIARISM IS A CRIME!! No part of this story will copy nor printed without the permission of the author and its name on it. May be there’s a scene or plot of the story are the same to the other stories but this is purely my works and came from my naughty mind.

@All rights reserved

©ARGO MILAN

Date Started : March 25, 2021

Date Finished : July 6, 2021

READ THIS!!

Sexual Explicit Content. Some part of the story may not be suitable under 17 years old. This story consists of grammatical error and misspelled words. If you’re a perfect person grammatical consciousness and demanding reader, just leave and don’t make a mess. Message me in a privately to talk about your concern.

ITONG KWENTO AY NAGLALAMAN NG MASISILANG BAHAGI NG LIBRO, MAARING! UULITIN KO PO MAARING HUWAG NA LANG BASAHIN KUNG KAYO PO AY AGAINST SA DALAWANG LALAKING NAGMAMAHALAN AT NAG-JUJUGJUGAN. ALAM N’YO NA MAY SWORD FIGHTING NA MAGAGANAP

NA

MAAASAHAN SA KWENTONG ITO.

Paalala ko lang po, this is my first BL series stories na magagawa ko, I was thinking about this kung e published ko ba o hindi.

Well, I would never know if I will not try.

Pero sana po huwag kayo na mag expect na maganda ang magiging kalabasan ng kwento.

I mean don’t put too much expectations na magiging maganda ang plot and flow ng kwento, baguhan lang ako at gustong subukan na maging writer, although hindi ko hilig magsulat kasi tamad ako (palagi naman) but I think I need to try and I had to release the raging imaginations on my brain.

Naimpluwensyahan lang po ako ng ibang writer dahil na nababasa ko ang mga magagandang pakiramdam na mailabas nila ang mga bumabagabag (wow what a term) mga ideas on their mind through writing.

I’m not forcing everyone to read this because of the content. But again, if you’re homophobic and not unto in this type of story pwede mong iwanan ang libro ng tahimik at payapa. Negativity is not allowed on this book. Love is what I want to spread and support not hate. Thank you.

©

JOHYEONRA

Ciao!!

P R O L O G U E

Paano nga ba maglaro ang tadhana? Ang pagtatagpuin kayo sa isa’t isa pero di tinadhana?

Mukhang sinasadya ng tadhana ang magkita kayo, dahil bawat lugar na pupuntahan mo ay nagkikita kayo. Yung maniwala ka nang itinadhana nga kayo para mahulog ang loob mo.

Ang heneral na pinagtitilian ng lahat. Ang heneral na ubod ng gwapo para sa lahat at ang heneral na kung ituring na distraction sa mata ng mga kabaklaan at kababaihan.

I am Mitch Villamor, isang guro na ang hangad ay kinabukasan ng mga kabataan. I am part of the Lgbt community. Not tall, sakto lang. Di ako payat sakto lang ang katawan.

Paano kami nag kita at nagkilala? May araw na pumunta sila sa paaralan upang magbigay kaalaman sa mga pinagbabawal na druga sa mga kabataan at kung paano iwan at ang nakaakibat na parusa sa mga nagtatangkang subukan ito.

I am a teacher of a public school, kaya may ganitong programa, likas na ito sa paaralan ang mga ganitong programa para sa kapakanan ng mga bata.

Sa araw na ding iyon ay palagi lang siyang pumupunta sa paaralan para lang mag-obserba pero alam kong nandoon lang siya dahil may iba siyang pakay. Kasabay non ang pag-iwas sa kanya, but I was wrong the time passed na palagi niyang dikit tuko sa akin ay nahuhulog na ako and I was…

’ Accidentally fell in love with a General’ na hindi ko na namalayan.

To be continued…

1

Mitch Villamor

We’re here in the meeting room. Pinapatawag kami para sa preparation sa programa bukas. Ako nakatoka sa designs ng stage and table para sa mga bisita.

“We have a big and known guest tomorrow, he needs assistance para sa mga presentation ng kasama niya, ikaw Sir Villamor ang nakalagay doon.”

“Okay, Ms. Cruz.”

Wala akong problema doon at ako naman kasi ang may alam kung paano ayusin ang mga kailangan ayusin. But talking about ‘Big and Known Guest’ nakaka-curious lang kung sino.

“Good, I’m counting on you.”

Principal said. Ako naman ay nagte-take note kung ano pa ang gagawin, mahirap na at makakalimutan ko pa bukas. Magsimula sa host and gamit na kailangan.

“Okay teachers, magsisimula tayo ngayon magaayos especially sa gymnasium kailangan nating ayusin ang stage. Mr. Villamor, handa na ba ang lettering and designs?”

“Handa na Ms. Cruz, kahapon pa po nagawa.”

“Maaasahan ka talaga.”

Ngumiti lang ako doon, ayaw ko lang kasi madelay ang programa lalo na at para naman ito sa mga kabataan to be aware about it.

Pagkatapos ng meeting bumalik ako sa classroom ko kung saan maiingay na naman ang mga anak ko. I treat them as mine, iyon ang role ko to be a second parent on them.

Pagkapasok ko ay dali-dali naman sila ng sibalikan sa kanilang seats, naalala ko ang mga panahon na highschool din kami ng mga barkada ko. Pasaway kami noon at may crush ako na noon na grade 6 at hanggang sa nag college ako but I didn’t see him now iwan ko balita ko kasi Police kinuha non pero wala naman ang name niya sa mga list ng kapulisan na pumasa siya.

Simula nang magkaroon ako ng license ay nakalimutan ko na siya. Na wala na ang feelings ko sa kanya, sayang gwapo pa naman kaso babaero ngalang, matalino pero laman palagi ng guidance office.

“Good morning, sir!!”

Sabay nilang bati sa akin, I smiled genuine and inayos ang table ko.

“Everyone we don’t have a class this afternoon, pero kung gusto niyo akong tulungan mamaya sa pagaayos ng gymnasium ay ikaakasaya ko iyon. And remember to study the lesson dahil the next day after the program may quiz tayo, para naman malaman ko kung may nakuha kayo sa mga pagtatalak ko dito sa gitna. Is that clear!?”

“Crystal Clear!!”

Sigaw nilang lahat pero nagpresenta na silang tulungan ako, that’s my students, mas gugustuhin pang manirahan sa school dahil daw para na akong nanay sa kanila. They are grade 10 students and advisory ko din sila.

Habang naglalakad papuntang gym ay marami na namang tanong ang mga babae kong estudyante sa akin.

“Sir, ano po bang sabon gamit n’yo nakakainggit naman ang beauty mo, alam mo ba na akala ko babae ka no’n?”

“At isa pa Sir, alam mo bang may crush si Sir Bryant sayo? He said it sa amin in his class no’ng nagbibigay siya ng summative test.”

At kung ano ano pang balita at kabaliwan ang kanilang sinasabi, hindi ako maninila ang tungkol kay Sir Bryant maliban na lang kung siya na ang nagsabi.

Oo gwapo naman si Bryant, boyfriend material na kung iisipin pero wala talaga akong nararamdaman towards him, siguro ayaw kong magmahal? Aamin nga kay crush noon wala an akong lakas pumasok pa kaya sa isang relasyon?

Nagsimula na kaming mag-ayos, ang iba kong estudyante ay alam nila mag design kasi tinuruan ko sila kapag nag-aayos ako tuwing may program ang iba naman ay nagwawalis ng paligid ng gym habang nagkukulitan at nag-uusap.

“Sir!! Si Sir Bryant nandidito!!”

Sigaw ng isang kong estudyante, napalingon naman ako sa gawing entrance ng gym. Nandoon nga siya nakatayo habang bukas ang dalawang butones ng kanyang pulo, he’s handsome kung titignan.

“Na-fall ka na ba sa akin?”

Napakurap ako nang makita kong nasa harapan ko na siya, as if naman ma fall talaga ako. Alam ko naman straight siya at tinutukso lang ako.

“To tell you the truth. Hindi.”

Saad ko at bumalik sa ginagawa kong pagdidikit ng mga tela. Minsan ina-assist ko ang mga boys sa pag-aayos, sila na daw kasi ang mag didikit sabi nila.

“Napaka hard mong mapa-ibig, alam mo yun?”

“Hindi, ngayon ko lang kasi nalaman na sinusubukan mo akong mapa-ibig, alam mo kaysa mag-aksaya ka ng oras sa akin ibaling mo na lang yan sa mga babaeng patay na patay sayo.”

“Iyon na nga e, sa daming nagkarandapa sa akin ikaw lang ang hindi. I made everything I can to make you fall but wala talagang epekto.”

Sabi niya, seryoso ba siya? Hindi ako babae para magkagusto sa kanya, bakla oo pero di ko siya type. Iba type ko.

“Sumuko ka na lang.”

At bumalik sa inaayos kong letter, nakatalikod ako ngayon sa kanya.

“Sabihin mo, anong bagay ang magpapafall sayo?”

Pumwesto pa sa likuran ko kaya ramdam ko ang dibdib niya at ang umbok ng salawal niyang kumikiskis sa likuran ko. Naiilang ako kaya umalis ako sa pwesto ko para lumayo at ngumisi pa ang gago.

“Kung idadaan mo ako sa ganyan, Mr. William. Sinsabi ko tigilan mo na dahil wala kang mapapala.”

“Well, hindi kasi ako ganon. I will make you mine, Mitch. Not now but soon. Bye babe.”

At umalis humarap pa sa akin at nagflying kiss na ikinatili ng mga estudyante ko.

“Finish your work, dahil uuwi na kayo after nito.”

Saad ko at bumalik sa kanilang ginagawa. I know he’s a womanizer, hakata naman sa kilos at pananalita. After we finished decorating ay inayos ko muna ang mga gamit at kalat habang ang ibang estudyante ay papauwi na dahil maghahapon na

After kong maayos lahat ay nagsimula na akong maglakad para umuwi, walking distance lang naman ang bahay namin and extra exercise na rin ang paglalakad.

Hindi ko naman napansin na napalalim yata ang pag-iisip ko kaya may malakas na busina ang bumungad sa akin.

BEEEEEEEEEEEP

“AAAAAAAAAAH!!”

Sa gulat ko ay natapon ko pa ang bitbit kong libro. At galit na pinuntahan ang kotse na iyon.

“Hoy!! Lumabas ka!!”

Sabay kalabog sa kotse niya sa unahan, lumabas naman ito na nagsasalubong ang kilay, muntik pa akong akong mapatulala dahil sa gwapo niya at tangkad, nakasuot din ng police uniform, so police nga siya.

“Hey! What are you doing?”

“Diba ako dapat ang magtanong niyan? Nasa tabi ako ng daan at nagbubusina ka ng malakas?! Police ka ba talaga?”

“Can’t you see it’s already dark? And it’s my job to check every corner of the road.”

Gabi? Tumingin ako sa paligid, ganon na ba ako kalalim ang insiip ko para mapabagal ang paglalakad ko? Tinignan ko naman ang oras it’s already 6:55. Bilis naman.

“Alas sais pa ng hapon, nagiikot ka na? Ano to? Nagbago na ang curfew? Umalis ka nga dyan.”

Saad ko at pinulot ang mga gamit na nakakalat sa daan, he helps me to pick it up mga libro, lesson plan ko at mga reports ng mga estudyante ko.

“So, you’re a teacher.”

Napangisi pa ito sa nalaman niya. Anong nakakatawa sa pagiging huro?

“Masaya? Tandaan mo wala ka sa posisyon mo kung di dahil sa mga guro. Akin na nga yan, salamat sa lahat lahat. Nakakainis.”

At hinila ang libro ko sa kanya, saka ako nagmadaling tumalikod ay lumakad.

“Baliw na pulis yun, gwapo nga, matangkad ubod naman ng pagkabaliw. Ang aga magronda.”

Bulong ko lang sa sarili ko, nakarating ako sa bahay na may ngiti para naman isipin nila na good mood ako.

To be continued…

2

Mitch Villamor

Lahat ay naka upo na sa upuan lalo na ang mga estudyante, puno ang gymnasium at ako ay nakatayo lang sa tabi habang binugay ko ang attendance sa estudyante ko.

“Everyone!! sign here kapag tapos na ang huling nakahawak nito ay pumunta sa akin at ibigay. Understand!?”

Lahat naman sila ay nag sagot ng ‘Copy’ at bumalik ako sa table na katabi ng entrance para sa pag-welcome ng guests.

Nagsimula na ang programa, at ang huling gawin lang ay tawagin ang mga bisita.

“Everyone please welcome!! Our guest for today. The Group of Police with their Police Director General Mr. Ace Grayson, please give them a round of applause!”

Naging maingay ang gym dahil na rin sa palakpak, pumasok naman ang grupo ng kapulisan na may unipormeng itim, ito ang tinatawag nilang special forces na kapulisan.

Napadako naman ang tingin ko sa lalaking huling pumasok, nagsalubong ang tingin naman dalawa kita ang pagkagulat sa kanya at ako naman ay wala lang, not interested pero di ko inaasahan na makikita at makakasama siya dito.

Tumingin na lang ako sa ibang direksyon nang may tumawag sa akin, isa sa mga estudyante ko at ibinigay ang attendance sheet at tinignan kung may absent, pero wala ni isa.

“Galing!! Perfect attendance!”

Hiyaw ng co-teachers ko and frenny na rin si Angie.

“Ganon kasi kapag mahal mo ang mga bata, they’re doing their best while me supporting them and doing my part.”

“O e di ikaw na ang mabutihing guro.”

“Di ko tatanggihan yan.”

Saad ko at umupo na lang doon sa chair. Nagsimula na rin magdiscuss ang isa sa mga police at ang iaba ay nakakalat sa paligid, may humjntong pulis sa tabi ko and I was shocked na ito yung pulis na nakaalitan ko kahapon na nakatayo sa tabi ng upuan ko habang ang dalawang kamay ay nasa likod.

Di ko siya pinansin, para ano? Wala namang kailangang pagusapan di ko naman kilala ito at di niya rin ako kilala para saan at mag-usap kami.

“Ang gwapo niya talaga!!”

Kilig ng katabi ko, nahihiya akobaka marinig niya. Napakunot ang nuo ko sa sinabi niya.

“Di mo ba siya nakikilala? He’s Ace Grayson, The Police Director General.”

“So? Ano namang nakakapanabik doon? Ikaw masyado kang makati, umalis ka nga dadaan ako.”

Tumayo naman si Angie sa kinaupuan niya, hindi ako makadaan sa gilid ko kasi nakaharang doon ang lalaking kapre sa taas.

“Saan ka pupunta? E nagsimula na ang programa.”

“Magbabawas ako, tsaka andyan ka naman kaya mo na yan.”

Sabi ko at tumalikod para pumunta sa Cr ng gym sa likod, pumasok ako sa boys at may cubicle naman doon kaya no need to worry. Napansin ko naman na may red spot ng kunti doon na underwear ko kaya kinuha ko ang phone sa bulsa at tinwagan si Angie na dalhin ang bag sa CR ng mga boys, wala namang tao kaya free s’ya pumasok.

“Ito na Mitch, kala ko tapos na ang kabuwanan mo?”

At inabit ang bag sa ilalaim ng pinto ng cubicle dahil kasya naman siya doon. She knows about me kaya no problem naman. Wala akong sakit o kahit ano basta nong tumuntong ako sa 15 years old ay naging ganito ang nararanasan ko, nagpadoctor kami at nalaman namin na may may matres ako, syempre matutuwa ako dahil sa likas na malambot ako noon at alam ng pamilya ko.

Tinawag ng doctor na Hermaphrodite o isa ako sa mga carrier. Rare condition daw ito at madalas na makikita sa mga transman. Pero sa mga lalaki ay imposibleng mangyari but now I have this. Dinoala madali ang magkaroon ng period every month.

“Tapos na pero may kunti lang, sige na umalis ka na at pagkamalan ka pang naninilip.”

Pagtataboy ko saka ako nag-ayos ng sarili, mabuti na lang at itim ma jeans ang suot ko kaya di mahalata. Natinig ko naman na may pumasok sa CR at okay sa akin yun kasi panlalaki naman ito for everyone.

Lumabas na ako sa cubicle habang inaayos ang sa waist part ko. Pagkaangat ko ng ulo isang lalaki ang nakita kong nakasandal sa pader kaharap ng pinto ng cubicle. Wala naman sa akin dahil hindi naman nakakagulat baka nag hihintau lang siya na lumabas ako para siya ang sunod.

“You can use that cubicle now.”

Saad ko at aalis na sana dala ang bag pero hinila niya ang braso ko dahilan para makaharap siya. Seryoso ang mukha at oarang nadisappointed sa isang bagay.

“Hindi ba ako gwapo para hindi mo ako pagka-intersan?”

Tanong niya sa akin na ikinataka ko, ano naman kaya pumasok sa utak niya para tanungin sa akin iyon?

“Ha? Anong pinagsasabi mo? Ikaw pagka-intersan ko? Wow naman mamang pulis, pagod ka? Ha? Itulog mo na lang yan, puyat ka yata.”

Saad ko at inalis ang pagkakahawak niya sa braso ko at umalis doon bumalik ako sa kinaupuan ko at kasabay noon ang makita ko siya na lumapit sa akin at bumalik na nakatayo sa tabi ko.

Nagpatuloy ang programa at siya na ngayon ang nagsasalita sa gitna, laht nasa kanya ang attention lalo na ang mga dalagang teachers pero kahit may asawa ay kilig na kilig din sa kanya. Ang harot lang, Oo inaamin ko gwapo, mistiso, matangkad at manly voice. Iwan ko ay hindi ako nasisiyahan na makita siya lalo na sa pagbosena niya sa akin kahapon.

Hanggang ngayon naiinis pa ako, nawala ko pa ang isa kong calling card na dapat ay ibibigay ko kay Ms. Cruz ngayon, hyst!! Binalikan ko kanina sa lugar pero wala na, baka napulot ng iba at paglaruan ako.

“Kyaaa!! Ang gwapo talaga ni Heneral!”

Ito na ang katabi ko, parang kiti-kiti. Sinubsob ko na lang ang ulo ko sa table at di pinansin ang babaeng katabi ko.

“Hoy! Anong problema? Matamlay ka yata?”

“Napagod lang.”

“Grabe naman kasi ang trabaho mo ngayon, di lang teacher, designer pa.”

“Bilhan mo na lang kaya ako ng maiinom, ako na bahala dito.”

Saad ko sa kanya, tumayo naman siya at ibinigay ko ang pera saka na siya umalis. Sa totoo lang kanina pa ako naiilang dahil sa nagsasalita sa gitna, iwan kung may stiff neck ba s’ya o wala dahil panay ang lingon sa pwesto ko o sadyang nagmamalik mata lang ako.

Pagkatapos ng ilang oras ay natapos ang programa nang matiwasay at successful, lahat sila ay pumunta na sa FAB department dahil doon ang lunch para sa kanila, kahit public ang school na ito maayos naman ang paggawa dito at kompleto lahat, pagkamalan mo na ngang private ito o kaya sikat na paaralan dahil talbog pa ang mayayaman na paaralan.

Lahat ng pulis ay nandidito nakapwesto na sa mahabang lamesa, ako ay wala akong balak na makisali dahil para iyon sa mga bisita at uuwi na lang ako para sa lunch.

Lumapit ako sa principal namin na si Ms. Cruz nga, Maganda naman siya dalaga at saka mas matanda lang sa akin ng 3 years 25 ako ngayon, nakalimutan ko lang sabihin she’s smart at ang batang principal ng paaralan na ito, ako na nga ang nagsisilbing assistant niya kapag may pinuntahan siya na importanteng bagay.

“Ms. Cruz, pasensya pero nawala ko ang calling card na hinihingi mo kahapon.”

“Okay lang yun Ms. Villamor, pwede ma nanang ilagay number mo sa phone ko, nagmamadali lang kasi ako kahapon dahil doon.”

Nahiya ako sa pagtawag niya ng Ms. Kung mahaba lang buhok ko ay kanina pa ako dito nga pabebe. Ngumiti ako ng kunti.

“Ano ka ba! Hindi ka pa nasanay? Sa ganda mong yan dapat Ms ang tawag sayo.”

“Naiilang lang ako, Ms. Cruz. Saka nga po pala uuwi po ako.”

Nagtataka naman siya kung bakit, sinabi ko naman na wala lang napagtripan ko lang umuwi.

Pinayagan naman ako dahil marami namang teachers ang magasikaso sa mga bisita at ako ay tapos na rin ang mission ko, ang last lang ay ayusin ang gymnasium. Wala na din naman ang lalaking Police Director General na iyon dito siguro di trip ang mga niluto. Mayaman nga naman.

Pumunta muna ako sa classroom ko para kunin ang gamit ko doon. Pagdating ko ay nagtataka ako kung bakit bukas iyon samantalang sarado ang room no’ng umalis ako and di hahayaan ng mga vata na nakabukas ang classroom dahil pinagsasabihan ko sila na isara after lumabas.

Naisip ko naman na baka mag magnanakaw, kaya humanap ako ng isang kahoy sa tabi para maging panlaban ko sa magnanakaw. Sa kaliwang kamay ko hawak ko ang attendance sheet, sa kanan naman ay kahoy na di kalakihan.

Pumasok ako ng dahan-dahan, para na akon secret agent sa ginagawa ko. Pagkapasok ko wala namang tao kaya nakahinga ako ng maluwag. Pero isang pagkakamali pala nang malakas na sumara ang pinto dahilan para magulat ako at mabilis na hampasin ang nagsarado no’n, pikit mata kong tinaas ang kahaoy at hahampasin na ito.

Wala akong narinig na kahit aray man lang pero may tinamaan ako. Walang ‘ouch’ o kahit ano. Sosyal naman yatang magnanakaw to kapag ouch ang idadaing.

“Useless, you should open your eyes when you’re hitting the bad guys.”

Kilala ko ang boses na iyon. Kaya dumilat agad ako, at kita ko ang posisyon naming dalawa. Malapit kami sa isa’t isa his right hand wrapped in my waist at ang isang kamay niya ay nasalo ang kahoy na pinapalo ko dapat.

“Nice shape of you.”

Agad akong lumayo sa kanya dahil ramdam ko ang pagpula ng mukha ko at nabitawan ko na rin ang kahoy na hawak ko. Ano bang ginagawa niya sa classroom ko? Akala ko umalis na ito.

“A-anong ginawa mo dito?”

Nauutal kong tanong, lumapit pa siya lalo dahilan para mataranta ako at kinuha ko ang libro sa lamesa para itutok sa kanya.

“Wag kang lumapit kung ayaw mong magkabukol.”

“Magkabukol?”

Tanong niya, kasabay no’n ang pagtingin niya sa ilalim niya sinundan ko naman ang tingin niyang iyon at kita ko ang umbok sa salawal niya na parang tent na kung iisipin mas lalo akong nahiya at nailang sa nakita ko. Sa hapit niyang uniform makikita mo talaga ang gustong lumabas na tore.

“Bastos!!”

Hinampas ko na siya ng libro at siya naman ay tudo ang sangga doon at tuwang tuwa pa sa kanyang ginagawa. Kinuha ko na ang mga gamit ko at mabilis na lumabas doon at layuan ang makasalanang nilalang. Rinig ko pa ang pagtawa niya.

Pumara ako ng taxi para makapunta sa mall at makabili ng gamit para lesson ko. Dahil sa inis ko ay sumigaw ako sa loob ng taxi dahil para huminto ito.

“Manyak na pulis!”

To be continued…

3

Ace Grayson

Di ko alam pero masaya ako kapag nakikita siyang naasar sa akin. He’s cute. Pero hanggang doon lang iyon, gusto ko lang siya asarin.

“Mr. Grayson, here have this.”

Sabay abot sa akin ng principal nila ng juice. Maganda, sexy at masasabi kong ito ang mga tipo ko. Sa bawat tingin niya sa akin ay parang nangaakit. Sa pagkakaalam ko ito ang pinakabatang principal dito.

“Thanks.”

Then she cling in my arms. Principal ba talaga to? Parang masaya pa yata ito kung pagbibigyan mo. Wala ako sa mood ngayon para magpaligaya ng iba, inalis ko ang kamay niyang nakapulupot sa braso ko.

“Sorry, excuse me.”

Umalis ako sa building ng FAB department at umikot lumakad lakad sa bawat classroom, kailangan kong mamasyal. Sa di inaasahan nakita ko ang pangalan niyang nakadikit sa pinto ng classroom.

“Mitch Villamor. Got yah!”

Alam ko pangalan niya dahil sa nahulog niyang calling card, balak ko pa ngang tawagan, pero wag na lang. Pumasok ako sa classroom, it was clean and orderly arranged, lalo na ang table niya maayos ang mga gamit, and the chairs.

“He’s an orderly teacher.”

Lalabas na sana ako nang makita ko siyang papalapit, napahinto muna ito at parang nagtataka kung bakit bukas ang classroom niya. Napamura ako dahil di ko pala sinara ang pinto. Nagtago ako sa likod ng pinto at sumilip sa kanya na may dala nang kahoy.

“Seriously? A tiny Stick? Bali na iyon kapag hinampas sa akin.”

Nakapasok na siya at nakita ko pa ang pagbabang balikat niya, kampante na siya dahil walang nakita. Sinara ko ng malakas ang pintuan dahilan magulat ito at mabilis na hampasin ako pero nasalo ko yun.

Hinawaka ko ang kamay niyang may kahoy at ang bewang niya. Para hindi siya matumba agad at pinalapit ko pa ang katawan naming dalawa at mas pumalupot sa kanyang bewang, tinignan ko siya na nakapikit pa. Napangiti ako sa ginawa niya

“Useless, you should open your eyes when you’re hitting the bad guys.”

Binuksan niya ang mga mata niya, nagulat pa dahil nakita ako at namula dahil sa posisyon naming dalawa, pero gusto ko to. Maganda ang hugis ng katawan niya parang babae, maliit ang bewang niya na halos mapaikot ko na ang mga braso ko dito.

Dahil narin doon ay tinigasan ako sa pagpapantasya ng kanyang katawan. Shit!! Di ko pa naranasan na matigasan sa lalaki pero ngayon parang gusto nang lumabas ng little General ko.

“Nice shape of you.”

Wala sa sarili kong saad, na dahilan para dali-dali siyang lumayo sa akin, di ko alam pero masaya akong nakikita siyang namumula at naiilang sa akin, kaya mas lalo akong lumapit sa kanya.

“A-anong ginagawa mo?”

Kasabay non ang pagkuha niya ng libro at itinutok sa akin.

“Wag kang lumapit kung ayaw mong magkabukol!”

“Magkabukol?”

At tumingin ako sa baba ko di ko talaga maligilan pero aasarin ko na lang siya, alam kong sinundan niya ang tingnan ko at nginitian siya nang makita kong nakatingin siya doon at namumulang tinignan ako.

“Bastos!!”

Alam ko na ang gagawin iya kaya mabilis kong hinarang ang mga braso ko sa paghampas niya ng libro habang tuwang tuwa ako sa reaksyon niya. Galit pa siya na makitang nakatayo si Little General, samantala ang iba kapag nakitang nakatayo na ito ay susunggaban pa.

Matapos makuha ang gamit ay mabilis siyang umalis doon at binato sa aking ang libro na sinalo ko na lang, he’s cute. Nagayon lang ako naging masaya.

“Sir, kailangan na po nating bumalik.”

Tumango ako sa isa sa mga kasamahan ko na sa labas ng classroom. Lumabas ako doon at sinarado ng mabuti.

We’re heading now in station kung saan ay naiwan ang iba kong kasamahan, its already afternoon, maayos din silang umalis ng school. Umupo agad ako sa opisina ko at iniisip kung ano na ang ginagawa ngayon ni Mitch.

“Sir, here’s the case report na kahapon nating nahuli.”

Pumasok doon si Lieutenant general, he’s my bestfriend since college.

“Thanks.”

“Ganda ngiti natin ngayon ah?”

He seated in a chair in front if me. Nakangiti ba ako? Inayos ko na lang ang sarili ko at inalis ang ngiti na sinabi niya.

“Why would I?”

“Hindi pa aamin, who’s that girl by the way?”

“Nothing and to inform you, she’s he.”

Nagulat siya sa sinabi ko, at di mapakali sa kinauupuan.

“Wag mong sabihing you’re a gay!”

“Gusto mo bang tumagal sa posisyon mo, Deputy director general or should I say police lieutenant general?”

Napalunok siya sa sinabi ko, although wala akong karapatan na magpaalis ng tao pero may kakayahan akong ilipat sila ng station.

“Joke lang.. pero totoo?”

“No I’m not sure.”

“Then how about…”

Alam ko ang tinutukoy niya, my past the girl who I love the most at iniwan lang ako, sumama sa Amerikanong lalaki. I still loved her. She’s my first love after all.

“Don’t talk about it, she’s just a past.”

Past that still here in me.

“Okay! Sabi mo yan.”

Hindi na siya pa nag salita at lumabas na ng opisina ko. Inisip ko, what if she’s still here? Siguro kasal na kami at may mga anak pero wala she choose the white than moreno.

Napatigil ako sa pag-iisip nang may kumatok ng tatlong beses, hindi ito si Lieutenant De Vera dahil papasok lang iyon ng basta-basta kung pupunta duto.

“Come in.”

Pumasok doon si Police Technical Sergent Lopez. She’s beautiful too but not my type. Simulang iniwan ako ng una kong mahal ay hindi na ako nagbalak na umibig pa. Yes, I give pleasure to every girl but they want it not me, they seducing me di ko na kasalan yun. Gusto naman ni Little General.

“Sir, here’s the report of kidnapping last day, but the case is already solve, na huli na namin ang mga gumawa at mga kasabwat and currently they are in prison.”

“Good.”

Hindi pa siya umalis doon nanatili lang siya na nakatayo doon habang binabasa ko ang report niya. Kaya tinignan ko na lang siya na nakatingin din sa akin.

“You can go now, ako nang bahala dito.”

Saad ko sa kanya, she’s like out of mind na parang nataranta pa, but I don’t care. Matagal ko na rin alam na may pagnanasa ang isang iyon sa akin, hindi man halata sa maamong mukha niya pero halata mo sa galaw na pinapakita niya. The time passed by na naiinip na ako.

Dahil sa wala na akong magawa at tapos na ang mga kaso na ginawa ko na kahapon pa at naisipan kong tawagn si Mitch, I missed him. Bakit ba? Masaba bang maging masaya at mangulit?

I dialled his number na hawak ko ang calling card niya. And I called it. Nag ring ng ilang beses pero walang sumagot, I looked at my wristwatch nasa 4:30 na.

“Uwian na ah. Why he didn’t pick it up?”

I dialled it again pero walang sumasagot sa tawag ko. The I try again but this time sinagot na niya but…

“ANO BA?! TAWAG NG TAWAG SINO KA BA?! HA?”

Bulyaw niya sa kabilang linya, I manage to draw away the phone from my ear. Fuck!! This guy, maliit na tao pero ang lakas ng boses.

“Hey! Relax it’s me, your future.”

“Future!? Madam Auring? Ikaw bayan? Kailan ka pa naging lalaki?”

Nagtataka ako sa sinabi niya, seriously? He didn’t recognize my voice?

“What? Who’s Madam Auring?”

“E sino ka ba ha? Kung hihingi ka ng load, wala akong pera, wag ako ang e scam mo! Hmm! Istorbo!”

Then he ended the call. Di ko alan kong matutuwa ba ako maiinis sa mga pinagsasabi niya. Tinawag pa akong scam. He’s interesting, hindi na dala sa karisma ko pati sa kagwapuhan ko di rin siya nabighani. The I called him again, gusto lang siya asarin.

“Ano ba mister, may ginagawa ako bakit ka ba tawag ng tawag?”

“I’m just missing you.”

“Ha? Adik ka ba? Sino ka ba? At saan mo nakuha number ko ha?”

“Di mo ko kilala? Pagkatapos mo akong hampasin ng kibro kanina?”

Napatahimik naman siya bigala, siguro nag iisip kung sino, narinig ko naman na medyo nagulat siya.

“L-leo? Ikaw ba yan?”

I felt disappointed on what he said. Leo? Who’s that? Nakaramdam ako ng parang galit sa sinabi niya. Iwan basta nainis ako bigala nang iba bang tao ang nabanggit niya, siguro nga he didn’t catch my charisma.

“Leo? Who’s Leo?”

“Hindi ikaw si Leo? Sino ka? Pakibilis naman may ginagawa ako!”

“Nothing, go ahead and continue what you are doing. I’ll hung up call.”

Ako na ang pumutol sa tawag at inis na hinampas ang lamesa. Di ko alam bakit nakaramdam ako ng galit sa pagtawag niya ng pangalan ko ng ibang tao.

Hinampas din ba niya ng libro ang Leo na yun? Pero wala siyang dalang libro kanina?

“Who’s that guy!? Fuck!! Damn it!”

Pumasok sa opisina ko si Lieutenant De Vera na nagtataka kung bakit ako galit.

“Parang ang saya mo lang kanina ah? Ano basted ka ba?”

Hindi ko siya pinansin sa kanyang sinabi, nakakainis parang gusto kong ikulong ang Leo na yun.

“What do you want?”

“Wala, nagulat lang ako sa ingay dito, kala ko nagpakamatay ka na.”

I looked at him badly and motioned for him to come out because otherwise I might focus my anger on him. But before he came out I hear what he said.

“Nabasted nga.”

No I’m not, I’m just disappointed!!

Yun lang wala nang iba pa. Tsk!!

To be continued…

4

Mitch Villamor

Palabas na ako ng gate ng bahay para mamalakingke, sabado ngayon kaya walang pasok. Ito ang pinaka favorite ko sa lahat, ang weekend. Minsan nagbabakasyon ako kahit two days lang. Enjoy muna natin ang buhay dalaga. Ganern!

“Ano ba naman itong si Mama. Makakaya ko kayang buhatin lahat ito e sa payat kong to?”

Reklamo ko sa mahabang listahan na ibinigay niya sa akin. Oo, utusan ako sa bahay kapag weekend, natapos ko rin naman ang mga paper works ko kagabi kasabay nun ang pagtawag ng istorbong scammer. Di porket maganda boses niya at manly e mahuhulog kagaad ako sa patibong nito. WAG AKO!!

“Need help?”

Binaba ko ang nakaharang na listahan sa mukha ko para tignan ang taong nagsalita, aba malay ko hindi pala ako ang tinatanong, e di napahiya tayo ano?

Pero nagulat na lang ako nang makita ang gwapong police na nakatayo na sa harapan ko. Pero paano naman niya nahanap bahay ko?

“Iniimbestigahan mo ba ako? Ha? Daig mo pa ang spy!”

“Excuse me?”

“Oh daan na.”

Basag ko sa kanya na ikinamot lang ng batok niya dahil sa inis yata o sadyang may kuto na talaga siya. Kiyaman-yaman hindi marunong bumili ng anti-Lice.

“Let me talk first, okay? Zip that mouth for a while.”

Okay, paliwanag pa. Ganyan talaga ang mga lalaki kahit huli na papaliwanag pa, lilinisin pa ang pangalan kahit na huli na sa akto. Charot lang! Wag lahatin diba? Diba?

“Hmm..sige sabi mo e.”

At umalis na doon sa kinatatayuan niya, wala akong oras para pakinggan siya. At kailangan ko pa manindahan at baka talakan na naman akong armalite ni modra. Kahit ganito na edad ko at ganap nang guro parang bata patin ang turing sa akin.

For more information lang ha, nag-iisang anak lang ako ni mama, my father was died last year dahil sa cancer, masakit hangang ngayon but I’m still trying to move on lalo na at ako lang ang inaasahan ng nanay ko.

“Hey!! Stop there!”

Hindi ko siya pinansin at sumakay na lang ng tricycle papuntang palengke. Nag-aaksaya lang ako ng oras sa lalaking iyon marami pa akong bibilhin sa haba ng listahan parang buong palengke na ang bibilhin ni mama.

“Ito kuya bayad.”

Saka ako bumaba at nagpatuloy sa paglalakad, everyone starring at me lalo na ang mga binata at ang mga feeling binata. Hindi pa ba ako sanay e sa bawat araw na pumunta ako o kami ni mama dito e palagi na lang ako ang center of attraction. Ganda e no?

Inuna ko muna ang mga gulay bago sa mga karne at mga ibang kailangang bilihin, matapos a palengke ay sa grocery store naman ako pumunta at bumili ng mga kailngan doon. Sa busy akong nagbabasa ng listahan ay di ko namalayan na may nakabangga na pala ako sa harapan ko dahilan para umatras lang ako. Duh! Di ako lampa.

“Ano bang-”

Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang makita ko ulit si mamang pulis dito sa grocery store. Nakakapagod na ah, pero wag muna baka may bibilhin lang siya, wag muna assuming ha? Baka mapahiya pa tayo.

“Alis nga!! Paharang-harang sa daan.”

Suway ko, para lagpasan siya pero bago pa man mangyari yun ay hinila niya ako pabalik sa kanyang harapan na kinaiinisan ko naman. Namumuro na ang lalaking ito ha!! Upakan ko na kaya?

“Don’t give me that look, bakit mo ako tinakasan?”

“Abay bakit hindi? May kasalanan ba ako para kulungin mo para wala na akong karapatan tumakas? At isa pa, bakit ka kasi habol ng habol? Sa pagkakaalam ko dapat kriminal ang hinahabol mo e, hindi ako.”

“Isa ka na nga dun e”

Bulong niya, hindi ko masyadong marinig dahil tumingin siya sa ibang direksyon bago nag salita. Di ko na pinansin baka inataki ng pagka-tililing.

“Pasensya na ha, kasi madami pa akong bibilhin. Pwede makidaan? Nagbibigay ka ng trapik sa daanan, pulis ka pa naman.”

Tumabi naman siya at di na nagsalita. Alam kong nakasunod lang siya sa akin, bawat kuha ko ng mga pinamili ko ay nakasunod siya.

“Gatas?”

Umikot ang ulo ko para hanapin ang bottle of milk, nakita ko naman na nasa taas ito, kaso ang problema hindi ko maabot dahil sa taas at hindi naman ako katangkaran. Pero napatigil na ako nang may isang kamay ang kumuha no’n at ramdam ko ang pagbuga ng hininga niya sa ilong na tumatama sa ulo ko.

I smelled his scent, lalaking lalaki ang amoy na kahit sino ay di pagsawaang singhutin. I felt his body heat, kaya humarap ako sa kanya pero isang pagkakamali ang ginawa ko. We’re near kissed dahil sa lapit ng mukha niya sa akin habang ako nakatingala at siya naman ay nakayuko na.

Tumikhim ako na ang dahilan para lumayo siya sa akin, nakita ko pa kung paano namula ang tenga niya at pagkamot ng batok niya.

“A-akin na yan.”

Bakit ba ako na uutal? Ganon din ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Hindi!! Kinakabahan lang ako!

Ibinigay niya sa akin ang kinuha niyang galon ng gatas at nauna nang lumakad, ayaw kong tumagal sa tabi niya, naiilang ako.

Binilisan ko na ang pagbili ko at binayaran na sa counter, ngayon ay ang poproblemahin ko lang kung paano dalhin ang mga ito. Sa dami ba namang paper bag ang nakapalibot sa akin.

. .

Ace Grayson

Di ko alam ang gagawin, mukhang naiilang yata siya sa akin. Ngayon nakatayo lang siya sa labas naghihintay yata ng masasakyan, pero walang dumadaan. May naisip naman akong plano para naman makilala ko ang parents niya at kung sino ang Leo na binanggit niya kahapon. Di ako pinatulog ng buong gabi sa kakaisip na magkasama sila ng Leo na yun.

“Here let me help you, parang wala nang dadaan dito.”

Kinuha ko ang mga paper bag sa paligid niya, sasalita pa sana pero pinangunahan ko na.

“Don’t speak or else, I will kiss that delicious lips of yours.”

Napatakip naman siya sa bibig niya na ikinangisi ko, hmm… looks like he protecting his first kiss. Not any more baby, ako ang kukuha ng una mong halik. Not now but soon.

Nilagay ko lahat ng pinamili niya sa likod ng kotse, nakita ko naman siyang binuksan ang backdoor ng kotse hindi sa passenger seat. Agad kong sinarado iyon dahilan para masamang tingin ang dumapo sa akin.

“Not there, right there in front.”

“E di dito gusto ko e.”

“Gusto mo yatang mahalikan, mag sabi ka lang I’m willing to do it, right here.”

Walang pangbisang segundo ay nakapasok na siya sa kotse at umupo sa passenger seat. Napangiti na lang ako ng wala sa oras, he’s cute lalo na ang pagpula ng mukha niya. Hmm.. may panlaban na ako.

Tahimik lang siya habang bumabalik kami sa bahay nila. Ako naman ay di ko mapigilang mapatingin sa kanya sa salamin. Mukahang seryoso ang mukha at handa nang manalakay. It’s scary a little bit.

“Put your eyes on the road, if you plan to hit your car on the wall do it without me here. Nandadamay ka pa.”

I smiled on what he said as if naman na gagawin ko iyon di pa nga ako naka score sa kanya, wala akong balak na ibangga ang sasakyan kapag dito siya. Mabagal na ang pagtakbo ng sasakyan ko para naman masolo ko siya ng ilang oras.

“Masaya ka pa sa lagay nayan? Hoy! Mamang pulis, magisip ka ha? Di ko pa nga nahahanap ang mapangasawa ko papatayin mo na ako. Kapal!”

“Okay.”

Saad ko na lang ang nag-focus sa pagmamaniho medyo binilisan ko na at nakarating naman kami sa labas ng gate nila. Agad siyang bumaba at kinuha ang mga pinamili kasabay non ang paglabas ng nanay niya sa kanilang gate.

“Bakit ang tagal mo?”

“Wow Ma ha? E di sana binili mo nalang ang buong market nang di ako natagalan sa pag-iikot. Oh ito na po. Sa dami ng pinabili n’yo akala mo naman may bagyong paparating.”

I was just looking behind them. Mukhang close sila ng nanay niya. Wala namang sinabi ang ang nanay niya dahil sa totoo naman, look he have a lot of paper bag to bring kung siya lang mag isa. Bubuhatin na sana ng nanay niya ang mga pinamili but I was immediately present to assist them in entering their purchase into their house.

“Excuse me, ma’am. Tulungan ko na po kayo.”

Magalang kong sabi. Medyo kinilabutan ako sa sarili ko dahil na rin sa di ako sanay sa pag salita ng po or opo to the person who older than me. His mother looked at me for a moment.

“Anak? May nobyo ka na? At pulis pa!”

Gulat na saad ng nanay niya. I saw Mitch’s ear was already red. Even though he wasn’t facing me, I knew that his face was already red.

“M-ma!! Hindi ko siya boyfriend! Napadaan lang yan kaya tara na, dami mong alam.”

“Sige Ijo, tulungan mo kami. Hayaan mo na yang nobya mo ganyan talaga yan may pagkamahiyain.”

Saad pa niya sa akin. I feel happy that her mother even mistaken me as his boyfriend. Hyst!! maybe I already know how I feel about him, it’s different from the feeling that I met my ex. Ganito lang ako nakaramdam ng saya at takot kung sa tabi ko siya. But the problem is, he didn’t felt the same way towards me.

Sakit naman, sa daming babae at bakla na nahuhulog agad sa kagwapuhan ko pero itong isa na ito mahirap ihulog, kapit na kapait sa kinakapitan. Ako pa yata ang nahulog. Nakapasok kami ng bahay nila bitbit ko ang madaming paper bag na pinamili niya.

“Mitch, tulungan mo yang manugang ko, hindi ka nahiya tinangkasan mo ng pinamili mo, mabuti na lang at malakas pa yan sa kalabaw.”

Yeah! Sa totoo lang wala na siyang dala ako na ang nag bitbit lahat, mukhang pinapahirapan ako e. Ganito ba ang pagsubok para makuha puso niya? Nakakapagod pero masarap sa pakiramdam ang salitang ‘manugang’ ni mama. Yes, dapat mama na agad alam ko namang sa akin parin bagsak nito.

“Ma! Tumigil ka na nga! At saka siya naman nagsabi tumulong e di sagarin ko na, malaki naman katawan nito kaya nila niya yun.”

“Wala ka talaga ng awa jan sa nobyo mo, paano ka niya pinagtiisan jan sa ginagawa mo?”

Nakikinig lang ako at nakaupo na sa sopa nila, bahala na napagod ako e. And I want to see his house. Malawak din pala at sakto sa kanilang dalawa, pero nakakapagtaka lang bakit sila lang dalawa? Wala ba siyang kapatid? Tatay niya?

“Ijo, ito juice magpalamig ka muna habang sa taas si Mitch. Pero sandali lang ha, ikwento mo naman sa akin kung paano kayo nagkilala ng anak ko?”

The ask, but I sip a drink first. Saka ko ikwento na nagkita kami sa school ying totoong kwento, nalaman din niya na di kami magkasintahan but I have a plan to court him. Na masayang pinayagan niya ako.

“Kung gusto mo, e apo na agad ang ibigay niyo sa akin.”

“Po? Apo?”

Napatawa naman ako it is imposible to happened his a man. But kung gusto niya ay pwede kami mag ampon ngayon na agad.

“Huwag kang tumawa, si Mitch ay may kondisyon na tinatawag nilang hermaphro.”

Di ko maintindihan, until she explained to me from the start the he got his first menstruation period every month, she also said the exact date na magkakaroon siya and that date is the day na nag orient kami sa school nila.

Nakita ko kasi ang kaibigan niya na oumasok sa men’s comfort room na bitbit ang bag, nagtaka ako no’n kaya sinundan ko but I accidentally heard their conversation. Pero binaliwala ko lang iyon baka oba ang tinutukoy nilang kabuwanan.

After the conversation with his mother ay bumaba na siya mula sa kwarto, pero napatigil ang tingin ko sa kanya dahil sa suot niya ngayon. He wear an over sized black T-shirt and short na halos matabunan na ng damit kaya hita na lang niya ang nakikita ko at inakala ko pa na walang suot na pangibaba. Dumeretso siya sa harap ng ref at kumuha ng malamig na tubig. I can’t get my eyes from him, lutang din ang kaputian niya.

Iniiling ko ang ulo ko para magising but suddenly I feel my Little General wakes up. Mabilis kong kinuha ang unansa tabi ko at ipinatong sa tayung-tayo na heneral na tinatago ko.

Shit!! This is embarrassing!!

“Oh? Anong nangyari sayo? Bakit pigil na pigil ka? Natatae ka ba?”

“N-Nothing.”

Kung alam mo lang, kanina pa ako hindi nagpigil ay nakain na kita, edi may kambal na tayo ngayon.

To be continued…

5

Mitch Villamor

Lumipas ang dalawang araw hindi ko na enjoy ang week end ko. Well, mukhang na enjoy ko naman pero may halong wala. Iwan parang ganon!

“Badtrip ka yata, sis?”

Paano ba naman bagsak akong nakalumbaba sa table ko dito sa faculty room. Masaya na sana kahapon e kaso may naki singit, iwan ko lang ha pero naasar talaga ako sa kanilang dalawa ng babaeng yun, pagkatapos akong padalhin ng lahat ng gamit nilang dalawa. At ako naman na assumera umasa pa, bwisit!!

Pasensya na kung di kayo relate pero ito na ikukwento ko na. Let’s bring you back in the year… Char lang.

°°Flashback°°

Saturday at the house of Mitch

Nakikita ko siya na parang nagpipigil iwan ko kung naano ba s’ya o natatae. Habang ang unan ay kanyang nilagay sa kanyang puson, nanginginig pa. Iwan gustong matawa o ano pero nanaig ang pag-aalala sa akin.

Pagkataos no’n ay parang di pa siya kumalma at nagpaalam na umalis at babalik bukas, di ko alam kung bakit babalik pero tinanong ko kay nanay ay siya na lang daw tanungin ko.

Kinabukasan, dumating nga siya sa bahay, bihis na bihis he’s wearing a nomal cloths, yung T shirt lang na itim at naka short din na hangang tuho at naka sapatos, binata ang datingan ni Mamang pulis. Although binata nga naman siya pero mas lalo siyang naging gwapo sa ayos niya. Wait? Gwapo?

“Change your clothes aalis tayo.”

“Saan? Teka, bakit tayo aalis? At bakit ako bibihis?”

“Lalabas, go on. Samahan mo akong maglibang.”

Maglibang? Di ko naman siya pinansin kaya umakyat na lang ako sa kwarto at humiga, bahala siya maghintay, tinatamad ako ngayon. Ilang minuto pa ako sa kwarto habang nagbabasa ako ng mga BL stories sa Wattpad.

Nakarinig ako ng katok mula sa labas, at walang pasintabi na binuksan iyon at kita ko ang naiinip nang mukha ni Ace, sinara ang pinto at ni-lock, tudo ang kaba ko doon kasi ni lock ang pinto!!

“Why you didn’t change your clothes? Gusto mo bang ako ang magbibihis sayo? Say it baby, I’m ready.”

Kita ko ang pagkagat niya sa labi, bigla akong tinayuan ng balahibo sa buong katawan ko sa ginawa niya at lumapit pa ito sa pwesto ko na kina-alarma ko naman.

“H-hoy!! L-lumabas ka!!”

“Why would I, baby? Pinaghintay mo ako sa baba and I saw you lying on this bed? Alam mo bang ayaw kong pinaghihintay ako.”

“B-bakit ka kasi naghintay?”

Napatayo na ako sa kama siya naman ilang dipa na lang ang layo sa akin at umupo sa gilid ng kama ko saka humiga na nakataas pa ang braso para maging unan na niya. Di ko maiwasan na mapalunok ng laway sa katawan niyang perpekto. His muscles!! At kaunting pagtaas ng damit niya dahilan para makita ko ang buhok sa kanyang puson at ang umbok niya sa gitna.

Napailing ako ng wala sa oras dahil sa naiisip kong kabalastugan!!

Whaaaaaaaaa!!! Gising Mitch!! Isa kang dalagang pilipina!! Hindi ka pokpok!!

“I told you, we’re going out.”

Sagot niya sa tanong ko na nakangising tumingin sa akin. Kita ko pa kanyang mukha ang pag-ngiti ng malaki parang nagpapahiwatig sa akin na successful ang naging plano niya.

“Enjoying the view, baby?”

“Kapal mo!”

At lumakad para lumabas kailangan ko pa siyang daanan. At wala akong balak na sumama sa kanya. Pero bago pa ako makalagpas sa kanya ay hinila na niya ako pahiga sa kama at pumaibabaw pa siya sa akin. Dahil doon ay napahawak ako sa matipunong dibdib niya para pigilan ang katawan niyang akmang lalapit pa sa akin.

“Ang alerto yata natin ngayon, baby?”

“A-anong satingin mo ang g-ginagawa mo?”

Nauutal na ako di ko kayang pigilan ang bigat niya, sinasadya niya talagang magpabigat para mahirapan ang kamay ko at magawa ko itong mabend. He started to remove my shirt na nagpakaba sa akin lalo.

“H-hoy!! T-tigilan mo yan! Sisigaw ako dito!! Ace!!”

“Don’t worry, bibihisan lang kita wala akong gagawin, But if you want, I’m happy to do it. My hatdog is yours, baby.”

Ang bastos ng lalaking ito!! Ramdam ko na na umaakyat na ang dugo sa mukha ko, hangang ngayon nakangisi pa ang, walanghiya!!

“Bwisit ka!! Umalis ka nga, ako na ang magbibihis!!”

“Isa!! Binabalaan kita, babayagan talaga kita Ace!! Tignan na lang nating kung di ka mababaog sa gagawin ko.”

Agad naman siyang umalis sa ibabaw ko. Na ngayon ay nakahawak sa alaga niya na takot mabayagan. Wala naman akong balak na sipain ang itlog ng mukong na ito no? Sayang din kasi.

Ano daw!?

“Kick everything, not my little General. Di tayo makakabuo niyan kapag nagkataon.”

Saad niya na may binulong pa sa huli, ang hilig talag sa bulong bulungan.

“Little General? Little? You mean your… Is…”

Sabay pakita sa kanya na maliit yung ano niya gamit ang hintuturo at hinlalaki ko na pinaliit ko pa ang distansya sa isa’t isa. Nakita kong nanlilisik na siya nakatingin sa akin

“Why? Do you want to confirm it? Akala ko ba nakita mo na to sa school, looks lika a tent when it’s on. So want to see it?”

Taas baba pa ang kilay nito nakatingin sa akin, kinuha ko ang unan kong isa at binato sa pwesto niya. Nakakainis ang galing mang-asar. Oo inaamin ko malaki nga yun. Pero sa salawal niya lang di ko naman kita completely. Char.

“Lumabas kang manyak ka! Labas! Magbibihis ako!”

At tawang tawa pa bago lumabas ng kwarto, nakahinga ako ng maluwag at kinuha na ang towel para maligo at magbihis.

After kong mag shower, nagpalit na ako suot ko ngayon ang white jeans long pants and black t-shirt saka sapatos na white. Then pulbo and suklay ay okay na at bumaba na. Nakaupo pang siya sa sopa na naghihintay.

Nagpaalam na diya kay mama at mabilis akong hinila palabas at pinagbuksan ng pinto ng kotse. Gentleman yata ngayon si mamang pulis. Umikot nan siya at pumasok pinaandar at umalis, di ko nga alam kung saan kami pupunta.

Nakarating kami sa mall. At mabili siyang bumaba sa kotse niya at pinagbuksan ako. Gentleman si kuya n’yo!!

“Salamat.”

Nahihiya kong pasasalamat at nginitian niya lang ako. Bakit ba kasi palagi na lang ngumingiti? Di ba s’ya aware na lahat ng mga nasa paligid ay nalalaglagan na ng panty? Oo inaamin ko gwapo siya at napapalingon ka talaga sa kanya.

“Let’s go.”

Then he hold my hand kasabay ng paglakad niya binawi ko kaagad ang kamay ko dahil naiilang akong sa ginagawa niya hindi kami mag-jowa para hawakan niya kamay ko.

“Why?”

“Di ba pwedeng lumakad na walang hawakan ng kamay? Ano sa tingin mo sa akin bata na mawawala na lang?”

“Naninigurado lang.”

Saad niya saka tumalikod at naunang naglakad habang nakapamulsa. Naninigurado? Saan? Kanino? Iwan!! Kung ano-ano na lang ang pumapasok sa isip ng pulis nayon, siguro dinadalaw na ito ng mga napatay niyang kriminal.

Sumunod na lang ako sa paglalakad naglibot libot kami doon madami rin siyang pinamili at pinabitbit sa akin. So? Ano to? Sinama niya lang ako para maging alalay niya sa mga pinamili niya? Tudo purma pa ako at sapatos tapos alalay lang pala ang papel ko dito? Umikot pa kami at halos mapagod na ang mga paa ko sa mga dala ko.

“Hurry up.”

Turan niya na akala mo hindi ako pagod sa dala kong ito? Marami nang paper bag ang bitbit ko!! May mga sapatos pa na limang pares at mga damit na panlalaki iwan ko kung kasya ba sa kanya basta-basta niya lang binili.

“E kung tulungan mo kaya ako!? Ikaw itong malaki ang katawan sa ating dalawa ako pinabitbit mo ng mga damit mo! Wala kang awa!”

“That’s not mine.”

“E kanino to!?”

Tanong ko sa kanya binitawan ko muna ang mga dala ko at Inikot ang mga braso habang siya ay nakangiti oang tumingin sa akin. Masaya pa ang gago! Hayop talaga!!

“Ace?”

Sabay siyang lumingon sa likuran niya at tinignan ko din ang babaeng tumawag sa kanya. Maganda, sexy at isa pa matangkad!! Talo ang height ko, ganon na ba talaga ako kababa? Magtakong nga sa sunod.

“Ace!! Omg! How are you?”

Saad ng babae at pa beso beso pa ang dalawa saka yakapan na halata naman sa babaeng ito ang pagka-enjoy niya. Naiinis ako sa nasisilayan ko ngayon parang mga tanga lang.

“Hey! I’m pretty good after seeing you here.”

Sagot niya naman sa babae na napatigil dito, kita ko pa ang pagkunot ng nuo nito bago tumingin sa akin at biglaang tumawa.

“AHAHAHA..Good for you!! By the way what is this?”

Sabay lapit sa pinamili namin, saka tumingin muli sa akin, ano bang problema ng dalawang ito?

“Is this for me?”

Maarteng tanong ng babae kay Ace. Biglang inakbayan ni Ace babae at tumango. Di ko alam pero uminit bigla ang ulo ko dahil doon. Aba dinala niya ako dito para pagdalhin ng mga pinamili niya para sa kanilang dalawa ng babaeng ito!! E di dapat siya ang hinila niya hindi ako na nanahimik lang sa bahay.

“Talagaa? Wow how sweet naman!!”

Di ko na talaga mapigilan kaya nagsalita na ako ayaw ko talaga na iniistorbo ang pananahimik ko sa bahay at dahil dito para gawing alalay ng dalawang ito.

“So ano? Tapos na ba kayo? Dahil ako pagod na sa pagbitbit nito. At ikaw mamang pulis, hinila mo lang ako sa bahay para gawing alalay sa mga gamit niyong dalawa? So ngayon nandito na siya pwede na ba akong umuwi? Kasi umiinit ang ulo ko na ginagawa niyo akong tanga dito! Mga istorbong nilalang! Hmm!”

At tumalikod sa kanilang iniwan ang paper bag, uuwi na talaga ako at ayaw ko nang makita pa ang pagmumukha ng dalawang iyon. Sumabay oa sa pagkulo ang tiyan ko tiningnan ko ang orasan pasado 10:40 na pala at magtatanghalian na.

“Mitch!! Wait!”

Sigaw ni Ace na mabilis lumakad palapit sa akin, gago iniwan ba naman ang girlfriend niya, bwisit!! Pumara na ako ng taxi mabuti na lang talaga at may pera akong dala kung wala siguro naglakad na ako papauwi. Binuksan ko ang pinto ng taxi nang pigilan niya ang braso ko nng makalapit sa akin.

“Hey!! Mitch stop!”

“Ano ba!! Uuwi na ako, bitawan mo nga ako!”

“No! Look I’m sorry..”

Saad niya at di pinansin ang pagsosorry.

“Sorry? Halos mabalian ako ng buto, sorry? Ginawa mo akong alalay ng mga gamit niyong dalawa, I am a teacher Ace hindi butler n’yong dalawa! Let go! Ano na lang sasabihin ng girlfriend mo na nang hahabol ka ng isang bakla.”

Malakas kong tinapik ang kamay niya at nagawang bitawan ang kamay ko, saka pumasok sa taxi at sinarado ng malakas at nilock, pilit niyang buksan iyon at sinabing umalis na kami.

May isang parte ng puso ko na nasaktan sa pagkaakbay niya sa babae kanina at sinabing para sa babae ang pinamili niya, kaya pala may binili siyang maraming sapatos na pwedeng magkasya sa akin at ginawa pang pangsukat ang paa ko at para naman pala sa babaeng yun!! Masakit pala ang mag-expect no?

Naka-uwi na ako sa bahay ng bagsak ang balikat dahil sa pagod at nangangawit ang mga balikat ko. Tinanong pa ni mama na kamusta lakad naming dalawa ni Ace sinagot ko na lang na isang malaking pagkakamali na sumama pa ako. Bwisit lang.

°°End of Flashback°°

“Na scam ka gurl!!”

“Tumahimik ka na Angie.”

Nag-act naman si Angie na zinizipper niya ang kanyang bibig. Kapag naalala ko talaga ay gusto ko silang pabanggaing dalawa. Huwag lang magkakamaling magpakita yang lalaki na yan sa akin dahil makakatikim siya ng sipa kapag ginawa niya.

“Pero teka nga? Paano nalaman ni General ang bahay n’yo?”

“Iwan.. lumutang lang yun sa bahay na parang kabuti.”

Sagot ko, at lumapit pa lalo sa akin.

“So… nagseselos ka?”

“No!! Am not!!”. Mabilis kong sagot sakanya. Baliw ba to?

“Oh e… bakit ka galit?”

“Di ako galit! Kasi naman - teka kakasabi ko lang ah? Paulit-ulit tayo dito ha?”

Humawak pa siya sa kanyang baba na akal mo ay inimbistigahan sa bawat salita ang akto ko.

“Halata sis. Nagseselos ka.”

“H-hindi ah!!”. Nauutal kong sagot sa kanya, at medyo lumayo dahil parang di ko kaya ang pagtitig ni Angie. Malakas pang-amoy nitong babaeng ito.

“Okay sabi mo e.”

Ano ba dapat? Nagseselos ba ako? Eh… galit ako dahil sa ginawa niya akong taga bitbit, yun lang wala na! Pero yun lang ba talaga? Hyst!! Ano ba yan!! Tumayo na ako dahil otas na para sa klase ko sa mga estudyante ko nagpaalm ako kay Angie na inaasar akong nagseselos daw, sinamaan konlang siya ng tingin bago lumabas at pumunta sa classroom.

Sa pinto palang ako ay lumapit ang isang estudyante sa akin na may dalang rosas at ibinigay sa akin.

“Sir, para po daw sayo.”

Tinanggap koniyon at nagpasalamat at bumalik siya sa kinauupuan niya. Pumasok ako at nilagay ang isang rosas sa gilid ng lamesa saka umupo magsasalita na sana ako nang di ko inasahan na lahat ng estudyante ko ay nakatayo habang may isa isang rosas na hawak.

Nagtataka ako sa kanila na may malaking ngiti pa sa kanilang mga bibig iwan ko di ko naman birthday o walang okasyon para gawin nila ito.

“Class anong meron? Why each of you are holding a stem of roses?”

Tanong ko walang sumagot, at isa isang lumapit sa lamesa para ibigay ang rosas at sabay sabing ‘sorry’ di ko man alam kung anong ginawa nilang kasalanan kung bakit sila nag effort para mapatawad ko sila ay nakangiti lang akong tinanggap iyon. Para tuloy akong isang magandang dilag sa kanilang ginagawa.

Nakangiti akong hawak ang mga rosas at inamoy iyon habang nakatayo na ako, napapikit ako sa mabangong amoy ng bulaklak gusto ko tuloy kainin dahil aa bango nito.

Inilagay ko ang mga bulaklak sa gilid ng lamesa at papasalamatan sana ang mga estudyante ko sa bulaklak na di ko naman alam na may okasyon na ganito pero nakita kong isang lalaki na nakatayo sa dulo ng classroom.

He’s wearing a smile on his face habang hawak ang isang bouquet of flowers, nakasuot pa siya ng police uniform niya pero sa ngayon parang umiba yata ang kanyang pustura sa aking paningin, mas lalo siyang naging gwapo ngayon kahit na nakita ko na siyang nakasuot ng uniporme na iyon.

He’s slowly walked towards me na nagpakaba sa akin sa kadahilanang di na ako makagalaw ialang beses na rin ako napalunok ng laway dahil doon. Di ko alam kung bakit nandito siya at kunga nong palabas na naman ang gagawin niya.

Nakalapit na siya sa akin sa table habang ang mga estudyante ko ay himihiyaw na, may jowa na siyang tao bakit parang masaya pa ako sa ginagawa niyang ito? He put the bouquet in my table and isang salitang di ko inaasahang sabihin niya sa isang katulad ko.

“Sorry for what I did yesterday, I’m here to ask you, I know it’s too fast but I can’t stand how I feel about you anymore… Mitch, can I court you?”

To be continued…

6

Mitch Villamor

Natapos ang araw na wala ako sa aking katinuan, paano niya nasabi iyon? I know he’s straight guy at hanap ay babae at hindi binabae.

“ can I court you?“

“can I court you?”

“can I court you?”

“can I court you?”

Paulit-ulit na umiikot sa ulo ang sinabi niya kanina sa akin, buong araw akong lutang sa skwelahan na walang ginagawa. Pinaliban ko pa ang kalse ko kanina kasi wala ako sa kondisyon para magbigay pa ng katalinuhan sa mga bata at umuwi na lang

“AAAAAAH!!! Bakit di ako makatulog!! Huhuhu..”

Sigaw ko sa loob ng kwarto ko, mabuti na lang talaga at sound proof ito at di maririnig ang sigaw ko sa labas.

“Bwisit ka Ace!!”

Sigaw ko pa, gusto kong matulog ng maaga! Para makalimutan ko muna ang nagyari kanina dahil di ko kayang e proseso sa utak ko, di ko pa nga siya sinagot no’n dahil sa pagkagulat ang alam ko lang ay sinabing magpapatuloy siya sa gagawin niya at wala na akong magagawa don, dahil may isang bagay siyang kailangan kompermahin sa nararamdaman niya.

Di ko naman alam ang ibig niyang sabihin dahil agad siyang umalis at pina dismissed ko na lang ang klase nang wala sa oras.

Biglang tumunog ang cellphone ko na nasa table ko lang katabi ng kama. Tinignan ko ang number, ito ang tumawag sa akin last time na scammer. Di ko sinagot at tumunog ulit ito, kaya di ako nakatiis ay sinagot ko na.

“Ano bang-”

“I missed you already.”

Ang boses na iyon, pumasok bigla sa isipan ko si Ace, kaboses niya. At naaalala ang usapan namin no’n.

“A-ace?”

“Now you recognize me, I thought you were going to shout me again. “

Oo nga dapat nga e, kaso sumingit ka kaagad. Teka? Saaang lupalop kaya niya nakuha ang number ko?

“Where did you get my number?”

“Isn’t there’ I missed you too ’coming from the one I’m dating?”

Napatahimik ako bigla.

the one I’m dating.

the one I’m dating.

the one I’m dating.

WHAAAAA!! ano bang nangyayari sa akin? Ang utak ko parang sirang plaka na paulit ulit na lang ang mga sinasabi niya sa akin!! Anong ginawa mo Ace!!

“Baby? Are you still there?”

“A-ano. Ano nga ulit?”

Narinig ko ang pagtawa niya sa kabilang linya. Bago siya nagsalita.

“I said, I got your number on the calling card you dropped when we first met.”

Ang calling card? Siya pala ang nakapulot no’n? Oo nga pala nahulog pa ang mga gamit ko no’n dahil sa gulat. Pero dapat binigay niya sa akin nang magkita kami.

“O e bakit di mo sinauli?”

“Why would I, when I find it, it’s mine. No one else can get it.”

Sagit niya sa akin. Di ko na siya pinansin kundi nagusap pa kaming dalawa na parang mag jowa talaga may nalalaman pang. ‘Don’t skip your meal’ at ‘Sleep well. Dream of me, baby’

Iwan ko pero malaki ang epekto sa akin ang mga salita niya, ngayon ko lang naramdaman ang ganitong pakiramdam, pinatay ko na ang tawag dahil sa di ko kakayanin ang mga sinasabi niya.

°°°Kinabukasan°°°

I woke up in the morning, gawain ko na dahil aa isa akong guro kailngan mauna pa ako sa mga bata, and nagluto na lang ako ng breakfast naming dalawa ni mama, since may pupuntahan din naman siya kapag siya lang mag isa dito. At umuuwi naman ako ng lunch palagi.

“Oh anak? Bakit di mo ako ginising?”

“Paano pa kita gigisingin, Ma? O kung makatulog ka daig mo pa si sleeping beauty na walang prince charming, may hilik pang kasama.”

Pabiro kong sagot sa kanya agad namin niya akong binatukan dahil sa sinabi ko. Sadista po nanay ko daig pa ang mga taong kubat.

“Kung ano-ano pa sinasabi mo.”

Di na ako sumagot pa baka hindi na batok ang makukuha ko kundi isang suntok. After we eat our breakfast, nagsimula na ako mag sipilyo ng ngipin ko.

“Ma, aalis na ako. Mag-iingat kayo duto ah!”

Sigaw ko habang nasa kusina siya na nag-aayos. Narinig ko na lang na sumagot na siya ng ‘Oo’. Pagkalabas ko nakita ko doon ang isang sasakyan na nakaparada sa harap ng bahay namin at mamang pulis na kasandal lang sa kanyang kotse.

“Good morning, baby.”

Nakangiti niya bati sa akin. Naalala ko na naman ang mga sinabi niya sa akin kahapon dahilan para umling ako nang mawala sa utak ko.

“What are you doing here?”

“Hahatid ka.”

“May pera ako, di na kailangan.”

Hinila na niya ako palapit sa kanya at isang mabilis na halik ang agad na dumapo sa bibig ko. Nagulat akong sa ginawa niya habang siya ay may ngiti sa kanyang labi.

ANG FIRST KISS KOOOOOO!!

“Masarap pala kapag may morning kiss na nanggaling sayo, baby.”

Agad ko siyang pinagpapalo at sinasampal ang kanyang malaking braso na ikinadaing niyadad, rinig na rinig mo ang lagapak ng palad ko sa kanyang balat.

“Wala ka talagang awa lalaki ka!! Ang first kiss ko ninakaw mo pa!!”

“Aray!! Ouch! Baby, stop! Or I’ll kiss you again.”

Doon na ako tumigil kita ko ang pagmumula ng balat niya sapat na iyon para matauhan siya. Bwisit! Ang aga-aga mabulabog ng buhay. Nakangiti pa itong tumingin sa akin na sinamaan ko ng tingin.

“I’m glad I was your first kiss, and eventually I should still be the one who claim you.”

Napatawa na lang ako sa sinabi niya, ano siya sinuswerte?

“Wake up, Mamang pulis! Wala ka sa panaginip. Dami mong dada.”

At umikot na ako sa kotse niya.

“Baby! Saan ka pupunta?”

“Diba hahatid mo ako? Bilisan mo na d’yan! Para naman tipid ako sa pamasahe.”

Saad ko sakanya at pumasok na sa passenger seat. Mabango ang loob ng kotse amoy perfume niya grabe naman yata parang pinaliguan na niya ang buong sasakyan ng pabango niya, iba talaga kapag mayaman.

Sumakay na siya at pinatakbo ang kotse papunta sa paaralan, until he stopped in the front of school gate. Kukunin ko ma sana ang seatbelt pero di ko alam kung paano iyon aalis dahil iba ang design ng seatbelt.

“Here let me.”

Siya na ang umalis ng seatbelt hanggang sa maalis na niya at agad na tumingin sa akin, we’re too close on each other ilang agwat lang ang lapit namig dalawa, agad ako nakaramdam ng paglakas ng tibok ng puso ko nang makita ko pag lapit ng kanyang mukha sa akin, the time he kissed me kanina ay wala akong nararamdamang kakaiba dahil sa mabilis lang iyon but now he’s too close and he slowly closed his eyes agad ako nakadama ng malakas na pagkabog ng puso ko, I don’t know if kinakabahan ako o iba na ito? Napapikit na rin ako nang may biglang tumikhim.

“Aheem! Aheem!”

Agad kong napamulat at sa tingin ko ay sabay pa kami sa pagdilat, agad naman ko siyang tinulak dahilan oara lumayo siya sa akin at bumaba ng mabilis. Nakita ko si Angie doon na nakapamewang pa na nakataas ang kilay.

Her look like she need an explanation about what she saw. Nakita ko si Ace na nakatayo na sa likuran ko na nakaakbay pa na mas lalong lumaki ang mata ni Angie, I simply remove his hands pero bumabalik parin kapag inaalis ko, kaya malakas kong siniko ang tagiliran niya.

“Oh!!”

Pigil ng daing niya na humawak doon sa siniko ko. Saka ko nginitian si Angie na parang walang nangyari. Nagpasalamat na ako sa kay Ace sa paghatid habang inaayos ang sarili humawak pa sa likod at lumiyad ng kunti.

“I’ll pick you up later, wait for me and don’t try to go with another man.”

Saad pa niya sakin lalapit pa sana pero pinigilan ko kaagad ang binabalak niya lalo na dito si Angie na kanina pa atat na atat ng paliwanag. Nakita naman niya ang ibig kong sabihin akala ko ay aalis na siya pero hinila niya ako para yakapin at hinalikan sa ulo bago nagmadaling pumasok sa kotse at pinatakbo. Hindi ako makagalaw si kinatayuan ko kasabay non ang tapik ni Angie sa balikat ko.

“Better to go inside and explain to me everything, walang labis at walang kulang.”

Then she held my hand at prenting hinila papasok ng school. Mukhang kailangan ko nang gumawa ng script para sa mga palusot. Sana gumana!!

. .

Ace Grayson

“Now what?”

He ask. I don’t know, why I did that? Pero nagawa ko na ipagpapatuloy ko na lang.

“Di ka ba nagiisip? Dahil lang sa naalala mo siya sa kanya? He’s a man, Ace!”

Sinabi ko sa kanya lahat-lahat na nililigawan ko si Mitch and now he’s trying to convince me about what I feel towards Mitch.

Ano nga ba talaga?

“I don’t care! Wala na akong magagawa don, nasabi ko na hindi na ako pwedeng umatras pa.”

He’s my friend, he know everything what happened to me and my ex before. Oo naalala ko siya sa kanya the way walk at kung tumalikod they are both the same. But I want to know him more, he got my eyes and interest.

Siya lang ang nagiisang di nagkakagusto sa akin like what she do before. I know this is my first time to court a guy but when I saw him, di ko na maalis-alis ang tingin sa kanya.

“But what if she’s back?”

Di ko na masasagot ang tanong niya. Dahil di ko na rin naman ang gagawin. What if she’s back? She’s a past now at sumama na sa iba, why would she come back if she already has someone else?

“Ace, I’m telling you this, not as Lieutenant General but as your bestfriend. When she back, please decide a right decision, listen to your heart and not on your mind, malaking kawalan kapag nagkamali ka sa isang desisyon lang. I’m telling you.”

Then he tapped me on my shoulder and walk out in my office. I’m not sure kung ano ang magagawa ko kung sakali na magkross ang landas namin. Pero sisiguraduhin kong hindi ko papabayaan si Mitch.

I hope he doesn’t hate me and drive me away no matter what happens.

To be continued…

7

Mitch

Villamor

“Sandali nga! bakit ka nanghihila? Pinapatawag pa ako ng principal!”

Nakita ko na lang siya na nakatayo sa labas ng principal’s office, pinapunta ako ni madam dahil may sasabihin daw siya sa akin, pero ito hinihila pa ako pababa ng school kung saan sa office ni madam kami nanggaling.

“Ace!!”

“Wala kang trabaho ngayon, You’re on your leave.”

Ha? leave? e wala akong natanggap na note na pinaleave ako ng principal. Agad kong binawi ang kamay ko sa kanya na masakit na sa kakahila ng gongong na ’to. he looked at me like asking me question.

“Leave? wala ni note wala akong natanggap sa principal?”

“Here.”

Inabot niya sa akin ang isang nakatuping papel, binuksan ko at binasa. agad nanlaki ang mata ko nakita ang araw ng leave.

“Two months!! is she out of her mind? Hindi, No. Hindi ako magle-leave ng dalawang buwan. Sayang ang skweldo ko.”

Agad akong napatingin sa kanya na pinagtataka kung bakit siya nandito. Nakakahalata ako sa lalaking ito ah, bawat punta niya dito palagi na lang nasisira ang araw ko, dami pang palabas na ginagawa.

“Anong ginagawa mo dito? ano sa tingin mo sa school na to? police station? para araw-araw nandidito ka?”

“Masama bang dalawin ang baby ko?”

“Baby? Sa pagkakaalam ko wala akong tatay. Tatay ba kita?”

“Father of our future children.”

Napatigil ako sa sinabi niya. Does he know? Pero di naman siguro sasabihin ni mama ang kalagayan ko? Diba?

“Baliw.”

Naglakad na kang ako total siya na nkumuha ng letter. Di ko na pinansin king anong ginagawa niya dito, halata naman na may kalandian ang pulis na’to. Asa ka naman na wala, may paligaw ligaw pang nalalaman, pero wala man lang nagawa, halatang di marunong manligaw.

“Saan ka pupunta?”

“Uuwi.. ano naman gagawin ko dito? Two months? Walang trabaho di ko yata kayang magmukmok sa bahay lang.”

“Then go to my house, I’ll give you a job. Para naman may tao sa bahay ko.”

Aba ginawa pa akong katulong. I crossed my arms at humarap sa kanya. Lakas talaga ng tama nito, ano bang meron at palagi na lang kami nagkikita? Ayaw ko na nakikita pa siya dahil nadadala na ako e sa ginagawa niya.

“If I won’t?”

“Well…”

He come closer me, di ako nagpatinag sa pagtitig niya at may pang-akit na tingin na may pagakagat pa sa labi. Medyo na babahala ako pero sige lang makipagtigasan tayo. Lalaki lang siya, Mitch walang mapapala yan.

“If you won’t, pasensya na tayo dahil di ka na makatanggi pa, your mother allow me to bring you home, malaki na ang tiwala ni tita sa akin.”

“Bakit ako? Ayaw kong pumunta doon, lalo na sa Village ng mga Grayson. Alam mo bang isang galaw mo lang issue na agad?”

Marahan lang siya tumawa sa sinabi ko. Paano ko ba layuan ang asong ito, balik ng balik wala naman binabalikan.

“Di ako sasama sayo.”

“What? So kanino ka sasama? Kay Leo? Where the hell that guy, ipakulong ko siya!”

Leo? Paano naman nadamay dito si Leo? Abnoy ng lalaking ito, si mama dinamay na pati ba naman si Leo.

“Hoy!! Subukan mo lang, bakit ang init ng ulo mo kay Leo?”

Para na kaming sira dito sa daan, nagsisigawan na napapatingin naman ang mga tao sa amin, para kaming mag-asawa na may malaking problema.

“He’s stealing you from me, tell me where the house of that guy? Uupakan ko s’ya.”

Di ko alam pero natutuwa ako kapag nakikita siyang nagkakaganon. Pulang pula na ang tenga sa inis. Hindinko pigilang mapangiti na ikna tigil niya at napatingin sa akin, yes I’m widely smiling at him.

“A-anong nakakatawa?”

“Bakit ka kasi galit kay Leo? Wala namang ginagawa ang tao sayo.”

Tumikhim pa siya at napahawak sa bewang habang kinakagat ang mga labing nakatingin sa akin. His handsome the way he bite his lips. Lalo na at kapag naiinis siya ay di ko mapigilan na sabihing cute siya. Ee? My God!! Mitch!! Utak mo!

“You called me Leo for the first time I contact you. Masakit yun, you know that? It would have been okay for you to call me a scammer but I will not accept the Leo you mentioned.”

Paliwanag niya sa akin, naalala ko na. Ganon? Big deal na pala ang pagtawag kong Leo sa kanya? Napaka isip bata naman ng lalaking ito.

“Ang OA mo, alam mo yun?”

Ngumuso pa s’ya sa harap ko dahilan para mapatili ang mga tao sa paligid namin. Agad ko namang tinakpan ang bibig niyang nakanguso, nanindig ang balahibo nang dilaan nila ang palad ng kamay ko na nakatakip sa bibig niya. Na agad kong inalis dahil napapikit pa siyang nalalaman.

“Aaah!! Bastos!”

Nakangisi pa itong inakbayan ako at hinila ang bagpack na suot ko para bitbitin niya iyon.

“Sarap ng kamay mo, baby.”

With matching pervert look na iginawad sa akin. Ramdam ko ang pagpula ng pisngi ko sa sinabi niya. Sana may germs ang kamay ko para magkasakit ang gunggong na ito.

. .

“Oh ayan pa, magbalot-balot ka na dahil kukunin ka na ng magiging asawa mo.”

“Ma!! Ibalik mo yan! Sira ka ba walang kami ni Ace! Ma naman e!”

Pagkadating ko sa bahay lahat na ng gamit ko nakatupi na at nakapasok sa travel bag ko. Pati na rin may maliit na bag kung saan nakalagay ang underwear ko.

“Nanliligaw ang tao, anak at gusto ka nang ibahay kahit nanliligaw palang. San ka pa? Bigas na ang lumalapit sa manok, oh! Aarte ka pa?”

“Di ka ba nag-iisip ma? Nakalimutan mo na bang ikaw pa nagsabi sa akin na umiwas sa mga lalaki?”

Wala pa naman akong tiwala sa Ace na iyon. Mukha pa lang niya parang may balak nang di maganda. Baka maaga pa ako magkakaroon ng malaking pakwan na nalunok. Char lang.

“Kalimutan mo na yun anak. Alam ko namang mabait si Ace kaya, kampante ako na di ka niya pababayaan.”

“Anong binayad sayo?”

Napatigil siya at isang nakakalukong ngiti ang ibinigay sa akin. Harooo! juskoo!! Pinagkanulo ako ng sarili kong inaa!!

“Supermarket lang naman anak. Bilisan mo na d’yan naghihintay ang Manugang ko sa labas.”

Bagsak ang balikat ko sa kanyang sinabi. Nakakatuwa naman pinagtulungan ako ng dalawa. Wala na talaga akong kakampi dito?

“Ma anak mo ba talaga ako? Dapat sa akin ka kumakampi.”

“Bilisan mo na, dami mo pang drama. Matanda ka na dapat bigyan mo na ako ng apo. Ano mamatay na lang ako ni apo wala? Masaya nga ako at kaya mong magdalaya ng bata d’yan sa tiyan mo, mapapakinabangan pa ang lahi nating maganda.”

Mahabang paliwanag ng magaling kong nanay. Lord! Bakit ito ang binigay mong nanay sa akin? Charot lang. Tinulak na niya ako palabas ng kwarto at hila hila ang travel bag.

Nakita kong nakaupo doon si Ace sa sopa na naghihintay, may patingin-tingin pa sa orasan niya at agad na lumingon sa aming pwesto.

“Ayan Ijo. Ingatan mo ang dalaga ko ha, at ikaw Mitch sunggaban mo na para naman may makabuo na kayo. At isa pa pupunta dito ang pinsan mo para dito na rin mag-aaral kaya wag kang mag-aalala sa magiging kasama ko. Enjoy lang kayo at sana maka tatlo na kaagad kayo!!”

Masaya pa siya sa sinabi niya habang ako ay nahihiyang tignan si Ace dahil sa malalaswang habilin ng nanay ko. Gosh!! This is embarrassing!!

Aga naman niyang dinala ang mga gamit ko at hinila ako. Ganon lang yun? Wala na? Hanggang supermarket lang ba talaga ang halaga ko? Nakakasama ng loob mama!! Sa taglay kong alindog supermarket ang kapalit? Hyst!!

“Stop thinking deeply, It makes me worried.”

“Paano mo nauto ang nanay ko?”

Magaling mang-uto ng tao ang animal na ito. Wal talagang di kayang gawin. So ano na? Magiging katulong na ako sa bahay niya ng dalwang buwan? Mula sa pagiging guro nabagsak sa katulong? Sayang naman yata degree ko, biro lang, di ko minamaliit ang mga katulong, trabaho din yan malaking kita din ang paglilinis.

“Di ko siya inuto, I bought her a supermarket because I knew she didn’t have a job and she only expected you. She also told me that she did not want to be a burden to you. Dahil sa likas akong mabait binigyan ko siya ng supermarket.”

Mahabang paliwanag niya sa akin, walang sinabi si mama sa aking ng ganong bagay. Bakit di na niya sinabi? Wala namang mali kung aamin siya sa akin, it’s my obligation to take good care of her, she’s my mother after all. Pina-aral niya ako ng college, ginapang niya iyo ng mag-isa. Dahil nanatili lang si papa noon sa higaan habng nag-aaral ako kaya doble kayod si mama nun.

“Don’t worry, ayaw lang niya na mag-aala ka sa kanya. And she’s thinking about your future when she already passed away.”

“So, niligawan mo ako dahil sa sinabi niya sayo? Tell me, sigurado ka ba sa nararamdaman mo Ace? Dahil ayaw kong magsisisi ka sa huli o ako man kung sakaling umiba ang ihip ng hangin.”

Agad siyang napatahimik sa sinabi ko. Pero nabawi ang katahimikan na iyon nang sumagot agad siya sa tanong ko sa kanya.

“Oo, and I will prove it. Don’t hold on just fall for me.”

Iba ang dating mga mga salitang iyon sa akin. Parang may kung anong pakiramdam na nagsasabing ‘manatili ka lang nakakapit dahil di mo alam ang iniisip ng taong magsasalo sayo’.

May tiyansang bumitaw ka nga at handa kang mahulog sa kanya. Pikit matang nagpahulog sa hangin dahil malaki ang tiwala mo sa taong sasalo sayo pero mararamdaman mo na lang ang sakit ng pagkakabagsak mo nang umalis ang sasalo sayo at iba na ang buhat buhat nito.

Ayaw ko ng ganong pakiramdam. Ang maiwan sa ere at pababayaan na lang.ganon ang laki ng takot ko amg magmahal pero ang takot na iyo ay unti-unting nawawala kapag sa tabi ko si Ace. Komportable na ako kapag sa tabi siya, oo minsan naiinis ako dahil sa mga pang-aasar niya. But there’s a feeling na ayaw kong malaman niya.

Di na ako nagsalita pa tumahimik na lang ako sa buong byahe namin. Pumasok ito sa isang subdivision kungsaan ang tinatawag niyang RGG village. Maganda ang paligid, puno ng mga hardin na halata mong inalagaan pa ng mga tao dito.

I heard about this Village na pagmamay-ari ng Grayson ma sila lang ang pwedeng pumasok. Marami na ring nagtangkang pasukin ito pero dahil sa mahigpit ang seguridad at ang nagtataasang gate, wala silang mapapasukan.

Dumaan pa kami sa iilang bahay hanggang sa lumiko kami at humnto sa isang malaking gusali ng bahay katabi pa jito ang kasinglaki din ng bahay niya. Bali nasa pinakadulo nakatayo ang bahay ni Ace. Ang katabi ntio ay ang bahay daw ng kapatid niyang Doctor sunod naman ay ang bahay ni Dylan ang pinakabatang Billionaire in whole world. At kasunod ang pinakauna ay kay Greg ang Governor ng katabing bayan nito.

“Come here, let’s get inside.”

Siya na ang nagbuhat ng mga dala ko, nakasunod ako sa likod niya, at isa paring malaking katanungan ang pumasok sa isip ko na siya lang ang makakasagot ng maayos.

Bakit ako? There’s a lot of woman out there, na siya lang ang pantasya at hangad na makama pero bakit ako? Ano ba talaga ang dahilan mo Ace at pinagpipilitan mo ako sa buhay mo?

Kung mag papatuloy pa ang ganito ay baka di ko na kayanan at mahulog ang loob ko sa kanya. Dahil ngayon palang ay unti-unting ko nang nararamdaman. The way he care for me and effort to give me a flower, oo palagi ko siyang sinisigawan at di pinapansin dahil sa isa akong marupok na nilalang.

Madaling bumigay, iyon ang pinaka iinisan ko sa lahat. Maraming beses na rin akong pina-asa at maraming beses na rin ako niluko that’s why it’s hard for me to give trust, marupok pero mahirap magtiwala. Ang gulo diba? Kasing gulo ng nararamdaman ko.

Habang tinitingnan ko siya sa likod na binubuksan ang pintuan ng kanyang bahay, nahihirapan pa siya dahil sa dami ng susing hawak niya. At isang salita ang bigla ko na lang binitawan.

“Sana ikaw na nga.”

To be Continued…

8

Ace Grayson

I look at him, while cooking. Nakaupo lang ako at nakalumbaba habang tinitigan ang likod niya na gumagalaw dahil sa paghahalo ng pagkain. He’s shaped and look like a woman, di pa nga nagpalit ng damin dahil sa tanghali na.

“Hoy! Bibig mo isara mo.”

I immediately manage to bring myself back to reality after he snap his fingers in front of my face. Napatulala ako sa kanya. Likod palang. Nilagay niya ang pagkain sa0 lamesa at kumuha ng plato at nilagay sa harap ko.

“Kain na.”

Saad niya na sa kanya lang ang tingin ko.

“Bakit?”

Nilapit ko pa ang mukha niya pero naman masyadong malapit parang sakto lang.

“Instead of this, can i just eat you?”

Bigla niyang tinutok ang hintuturo niya sa noo ko at marhan na itinulak palyo sa kanya.

“Kumain ka na lang gutom yan, saka baka hinahanap ka pa sa station, General ka pero kung saan saan ka sumusutsot.”

Yeah! Pero he doesn’t know kung ilang nang krimen ang nahuli ko. But for now I need to be with him bago ako aalis dahil sa isang misyon na hulihin ang drug lord na habang ngayon ay hinahanap parin namin.

“Don’t worry, malaking kawalan kapag tinanggal nila ako. Saan pa at naging General ako? Pero may isang General na gusto ka nang makilala.”

Pilyong ngiti ang binigay ko sa kanya, oo ang General na di na makatiis magpakita sa kanya. Halos araw-araw nang nagtitis sa loob ng salawal ko na nagtatago, but not now I’m sure dadating tayo sa bagay nayan.

“Dalawa kayong General? Akala ko isa lang General bawat station.”

“Yup, at palagi ko siyang kasama. Wanna know who it was? Or what it was?”

“Iwan ko sayo ang gulo mo. Kumain ka na nga.”

Then I smiled dahil di niya makuha ang ibig kong sabihin. Napaka-slow niya minsan o sadyang di talaga ni nakuha. Napatingin ako sa baba ko mukhang tent na parang tumayo ako ng isang tent sa bundok.

Kunting tiis na lang General magiging asawa mo rin to at solong solo mo na natin siya.

“After this, we have to go at my parents house.”

Bigla siyang nasamid ng tubig na kanyang ininom, agad ko naman siyang hinawakan sa likuran niya at nagtatakang tumingin sa akin. Today is my mom birthday, I need to bring him ayaw kong magisa lang siya dito at balak kong mag hire ng isang katulong. The job i said was not true ayaw kong pagtatrabahuhin siya. And the 2 months leave is not real, pina retired ko siya. Aayaw pa sana ang principal but I manage to threaten her to show her real color.

“Are you okay? Ayaw mo bang sumama? It’s okay kung ayaw mo, hindi rin ako aalis.”

Mabilis kong saad sa kanya, baka ayaw niya ay di ko na siya pipilitin bpa.

“Wait. Bakit tayo pupunta doon?”

“Visit my Mom, today id her birthday.”

Agad siyang napaisip at masayang pumayag na sasama, nagtataka na ako sa mood niya. Minsan maldita, masungit, amazona ngayon masaya na, di ko tuloy maalis ang mata ko sa mukha niyang nakangiti.

. .

Mitch Villamor

Pinaghintay ko muna siya kasi maliligo ako at amoy pawis na yata ako at pagkain. Kanina kasi nagluto ako para sa lunch naming dalawa, at nagsabi siya na pupunta sa mansyon ng mama niya.

Syempre nanay na niya yun!! Kinabahan ako kung bakit yun pala birthday lang pumayag na ako kasi sayang yung salad at spaghetti kung sakaling meron, syempre mayaman sila at baka wala. Litson nalang nag-iisa pag-asa ko.

“Babe? Are you done?”

Sigaw niya sa labas ng kwarto KO. Hiwalay kami ng kwarto, ano akala n’yo sa iisang kwarto kami? No! 2 months lang ako dito at sabi niya ako ang gagawa ng mga gawain dito sa bahay niya, halata naman walang tao dito.

Agad ko nang binuksan ang pinto at lumabas, simple lang ang suot ko, yung parang teen ager lang. Rip jeans na hindi naman subang rip yung parang may lines lang parang ganon. Saka Blue t-shirt and white shoes.

“Beautiful, babe.”

Ramdam ko naman na nag-init ang mukha ko nang nakawan niya ako ng halik. Di na ako nagreklamo pa dahil sa may side sa pakiramdam ko na nagustuhan ko iyon. Landiiii!

“Let’s go.”

Agad niyang hinawakan ang kamay ko at bumamaba ng hagdana at lumabas. Sa kanyang garahe, he press the button on the left side and unting tumaas ang harang ng garahe at tumambad sa akin ang limang sasakyan na sa tingin ko ay ang mamahal!

Lumapit kami sa isang black with gray color na kotse, sa tingin ko ay isa itong sports car. Pinagbuksan pa ako ng pinto at nakangiting nakatingin sa akin pumasok na lang ako at aayusin na sana ang seatbelt pero inagaw niya sa kamay ko iyon at saka pumunta sa driver seat.

After a half of hour, nakarating kami sa isang bonggang gate. Gate palang alam mo na na pinaggastusan samantalang sa probinsya hanggang kwayan lang ang bakod namin bago kami lumipat dito sa manila. Pagbukas ay doon ko na nararamdaman ang kaba at takot, iwan nakikikain lang naman ako ah! Pakialam n’yo ba?

“We’re here, don’t worry about my parents. I’m here for you.”

Agad naman akong nag-isip kung ano ibig niyang sabihin. Huwag akong mag-aalala sa mga parents niya dahil nasa tabi ko lang siya. Kinabahan naman ako sa naisip ko.

“Ace!! My son. Nagretiro ka na ba sa trabaho mo? This is my first time seeing you not wearing your police uniform when coming here.”

Mahabang sabi ng nanay niya. Di na ako nakinig sa usapan nila hanggang sa napadako ang tingin niya sa akin, na parang may kinang pa sa mukha niya.

“Who is she?”

Agad na tanong niya sa akin. Sasabihin ko na sana na hindi ako she kundi He na may pusong She.

“Ahm..Mom this is Mitch, he’s a guy mom and I’m courting him.”

Napahawak ako sa kanyang braso dahil sa sinabi niya. Nakita kong nanlaki ang mata ng nanay at hinawakan ang dalawang pisngi nito. Akala ko ay magagalit pero natuwa pa pala sa kanyang nalaman.

“Really? Are you okay now?”

Anong klaseng tanong yun? He’s totally fine, but in her eyes parang May isang bahagi ng kanyang ngiti ang pagiging maligaya dahil sa nalaman niyang may nililigawan ang anak niya.

“Mom, you’re not mad? He’s a guy.”

Aba loko to ah! Gusto pa yata na bugbugin ng mama niya? Kung wala lang kaming dalawa sa Harapan ng mama niya kanina ko pa ito napabagsak.

“No, son. It’s fine. Alam mong kahit anong kagustuhan n’yo ay kagustuhan ko rin.”

“How about, Dad.”

“Akong bahala, ako ang Reyna isa lang siyang alipin kaya madali lang yan.”

Wow. Parang under na under talaga ang asawa niya sa kanya. Ano ba dapat ang itawag ko dito? Tita? Ma’am? Or mommy? Joke lang ambisyosa lang e no?

Agad naman napadako ang tingin ng mama niya sa akin. I looked Ace, tinanguan lang ako at ngumiti na para bang ‘Everything is fine’

She hold my two hands and smile genuinely. Bigla ako nakaramdam ng pagkapante i don’t know parang ang ngiti nayon ay nagpapahiwatig sa akin isang malaking tulong ang nagawa ko.

“You don’t know how much happy I am now, thank you Mitch for bring my son back.”

“Back?”

Tumingin ako kay Ace na ngayon ay nakangiti lang sa akin at nagkibit balikat nalang. May kung ano pa akong di nalalaman sa kanya. Back? What does she mean?

Maya-maya pa ay may dumating na lalaki, I know him. He’s a youngest billionaire in whole world. Yes it was Dylan Grayson. Di ko akalain na makikita ko siya sa ngayon.

Agad namang nag excuse muna sa akin ang mama ni Ace at lumapit naman sa akin si Ace at hinila ako palapit sa kanya nang makalapit na si Dylan ay agad akong nagtago sa likod ni Ace dahil nahihiya ako. He’s known as a youngest billionaire and the most respectable Lawyer na maraming kasong niresolba. To be honest si Dylan at Nathan lang ang kilala ko no’n at di na ang mga kapatid niya naging crush ko pa nga si Dylan.

“Hey! Bro!”

Agad na bati ni Ace pero isang matalim ang tingin ang ipinukol sa kanya, minus one agad sa akin. Ang suplado naman yata.

“Ang init ng ulo natin ngayon ah? Anong meron?”

Pangungulit pa niya di naman siya sinagot dahil nagsalita na agad ang mama nila. Ako naman ay nakatayo lang sa likod ni Ace. Alangan naman maki-join ako e di ko naman family to. Nakiki-birthday party lang.

“Dylan! You’re too early.”

Salubong ng mama nila kay Dylan. Bakit ba ang gwapo niya.. para tuloy akong nilipad sa alapaap. Agad naman akong nainis dahil sa pagharang ni Ace sa harap kung saan tinitingnan ko si Dylan.

“Don’t look at him, dapat sa akin ka lang tumingin di sa iba.”

Saad niya sa akin habang ang mama at si Dylan ay nag uusap, hinawakan niya agad ang kamay ko at hinawakan ang bewang para mapalapit pa sa kanya pero agad naman siyang tinawag ng mama niya na kanya namang mabilis an pagharap doon.

“Ikaw Ace.”

Napatingin naman ako sa mama niya pero wala na doon si Dylan pumasok na daw.

“Yes Mom?”

“Pumasok na kayo ni Mitch, at kumain baka nagugutom nanyang manugang ko.”

Manugang? Naalala ko tuloy si mama. Kung ipagsama siguto ang dalawa nito ay matinding ingay ang magaganap.

“Okay Mom.” And starring at me.

“Let’s go baby, kakain tayo at mamaya tayo naman ang magkainan.”

Agad akong natamaan ng hiya sa sinabi niya. Ang mama niya ay parang di makapaniwala sa sinabi ni Ace, parang ngayon lang niya nakitang ganon si Ace.

“Ace Grayson!! Wag mong biglain ang manugang ko! Napakahilig n’yo talaga, Manang-mana kayo sa daddy n’yo. Hala pasok na.”

Saway sa kanya ng Mama niya. Ako naman parang nabingi umikot na naman ang sinabi niya sa ulo ko. Malaking ngiti pa ang pinakawalan ng bastos na lalaking ito bago kami lumakad papasok habang hawak ang kamay ko.

Di ko na nabawi kasi parang ang komportable na nasa pakiramdam ko na hinahawakan niya ako. Nahuhulog na ba ako?

Maraming mga tao ang nasa loob lalo na ang nga malalaking taong kilala sa mundo ng industriya. Nakakahiya itong suot ko simple lang parang sa mall pupunta but everyone here naka suit. Paaano ba naman sa yaman nila at sikat na apelyido na dala-dala nila marami ang kainteresado na kilalanin sila at magiging kaibigan.

“Babe, stay here. I’ll get a food for us.”

Saad niya sa akin at tumango ako, nakaupo ako sa isang table may mga table kasi dito para sa maging kakainan may mga plates and glass of wine na wala pang laman.

“Hi. Can I join you?”

Napatingin ako sa nagsalita and it was Nathan. I know him kasi minsan na ako naging stalker niya bago pa si Dylan. Nakita ko naman na umupo na siya na di ko pa sinabi na pwede.

“I’m Nathan, and you?”

Tinanggap ko ang kamay niya pero na napatuloy ang pagsasalita dahil may isang boses na ang nagsalita and it was scary the way he speak.

“Get that f*cking!! hands off, Nathan or else mawawala yang mga daliri mo.”

Agad kong binawi ang kamay ko dahil sa takot nakakuha na rin siya ng ibang attention na nagpayuko sa akin.

“Brooo!! What’s up?!”

Nakataas ang kamay na mag-aaper pero di pinapansin yun di Ace dahil sa may hawak siyang tray na may lamang pagkain at kasunod nun ang ibang tauhan dito para sa food ay inilagay sa lamesa namin ang mga pagkain.

“Are you flirting my baby?”

“What? Who?”

Sabayy tingin sa akin ni Nathan na nagpabigla pa sa kanya. Nakuha na niya siguro.

“Oooh!! Sorry bro I thought she’s alone.”

“She’s he. So don’t come near on him. If you do, I’m willing to make you as a prisoner.”

Malamig niyang salita sa kapatid. Ang cold naman niya sa kapatid niya, kawawa tuloy si Nathan na umiling na lang. Kinabahan yata sa banta ng kuya niya. Nagmadaling umalis si Nathan na may malaking ngiti pa..

“Alam mo ang sama mo. Kapatid mo inaaway mo.”

Sumbat ko sa kanya nang makaupo na siya sa table naming dalawa.

“He needs to know who owns you.”

Agad na akong napatahimik sa sinabi niya but before we eat nag-umpisa nang magsalita ang MC sa gitna. May program pa.

it’s already dark at lahat masayang nag celebrate may iilan nang umuuwi samantalang si Ace ay umalis muna dahil may aayusin daw sa taas ko ngayon ang mama niya, masaya kaming nag-uusap. She give me a wine na di naman ako sanay sa pag-inom tinuruan niya ako sa tamng pag-inom kaya medyo nasanay naman ako.

“I’m happy for you and my son, Mitch. Dahil sa nahanap ka niya para punan ang kulang sa loob niya.”

Na curious lang ako kasi kanina pa ako nag poproblema sa mga katanungan na bumabagabag sa utak ko. Bakit ba ganon na lang sila maka salita ‘your back’ kala mo naman may umalis.

“Pero bakit po ganon na alng kayo kasaya na may nililigawan siya?”

She sighed deeply, at hindi alam kung paano ipaliwanag.

“5 years ago, he was obsessed with someone. Her was name Mxcine. Siya ang ang first love ni Ace, and that girl ay ang childhood friend niya, palaging magkasama at humantong na nga sa magkasintahan.”

Parang kung may anong sakit akong nararamdaman sa dibdib ko. Kung anong kiroy ang pumisil sa puso ko.

“Everything was change nang piliin niya umalis papuntang ibang bansa kasama ang Amerikano at nagpakasal. Ace was so devastated that time. Yung nagbago na siya, naging mailap sa babae, palaging may dalang babae sa kanyang bahay sa village at minsan naging sakit na sa ulo.”

Agad kong nakita ang malungkot na mukha ng mama niya, she was crying dahil sa nangyari sa anak niya, pero pinunasan niya lang iyon habang nakayuko.

“I am very emotional, sorry Mitch.”

Agad ko naman siyang kinomfort. To say everything was fine ilabas niya lang ang mga hinanakit.

“But now, I saw him change a lot and because of you. First time ko lang na nakita na ganong kasaya si Ace at di niya suot ang uniform niya kapag umuuwi dito. Di ko gusto ang trabaho niya dahil sa delikado na at buhay pa niya ang nakataya.”

Naisip ko na tin yun, kung sakali nga na maging kami o maikasal, ayaw kong mabyuda agad dahil sa trabaho niya. Napahaba na ang usapan namin ng mama niya dahil sa baguhan ako sa alak o wine ay nakaramdam ako ng kunting pagkahilo at parang umiikot ang mundo ko.

Ace Grayson

Mom wave her hand when she saw me, agad akong lumapit dahil sa kasama niya si Mitch. Nakita ko naman siya na nakapatong na ang ulo sa lamesa nila at may hawak pang wine sa kamay niya.

“Mom? Bakit mo siya pinainom?”

Agad kong tanong dahil naikwento ng nanay niya sa akin na di ito sanay sa kahit anong alak dahil agad itong natatamaan ng lasing.

“Sorry na anak, di ko naman alam na mahina pala sa alak itong manugang ko. Wine lang naman yun e.”

“But next time don’t give him any alcoholic drinks. Di siya sanay don.”

“Sus.. oo na, sige dalhin mo na yang jowa mo at iuwi.”

Ginising ko pa siya dahil para, parang sa club lang ang sitwasyon niya.

“Baby? Wake up.”

“Hmm.. quiet pleaaaase.”

He moan. Wala na akong paraan na gawin kundi ang buhatin na siya na parang bagong kasal. Nagpaalam na ako kay Mommy.

Nagtataka pa ang iba dahil sa buhat buhat ko si Mitch and I heard every girls na naiinggit dahil sa maingat na pagbubuhat ko kay Mitch. He’s not heavy, kaya madali ko siya nabuhat.

Maingat na pinaupo sa passenger seat at ni-lock ang seatbelt sa kanya nang lumingon ang ulo niya malapit sa mukha ko. Napadako ang tingin ko sa mga labi niya it’s tempting me to kiss it, but I manage myself to stop and drive to home.

°°°°

Pinahiga ko na siya sa kama ko. Dito ko muna siya ihiga lalo na at walang malay to, I removed his clothes dahilan para makita ko ang boung kaputian niya and his pink nipples na nagpainit sa katawan ko at nagpagising sa natutulog kong General.

“Shit! This is torture!!”

Pinunasan ko ng basang tela ang katawan niya, nang may ungol na lumabas sa bibig nito na mas lalong nagpapahirap sa pagpipigil ko.

“No, not now he’s drunk.”

Sita ko sa sarili ko, ayaw ko siyang pagsamantalahan I respect him. Ayaw kong e take advantage ang pagkalasing niya. Agad kong tinapos ang pagpunas at pumunta sa kabilang kuwarto para kunin ang pantulog niyang damit at ipasuot sa kanya. Ako naman ay naka boxer lang ako, di ako komportable na may damit kapag natutulog. Tumabi ako sa kanya.

Sana di siya magugulat kinabukasan.

To be continued…

9

Ace Grayson

Riiiiiiiiiiiiiiiiiing

Agad nagising ang diwa ko nang may kumapa sa tiyan ko at pababa pa sa puson ko hanggang sa mahawakan na niya ang matigas kong pagkalalaki dahil sa morning wood or erection.

“Hmm..rub it babe.”

Ungol ko dahil sa panaginip ko ngayon ay nasa ilalim ko si Mitch at pinaglalaruan ang batuta ko. Agad naman naimulat ko ang mga mata ko nang isang malakas na pagkahawak ang naramdaman ko sa pagkalalaki ko kasabay non ang sigaw niya at sigaw ko rin sa sakit.

“AAAAAAAH!!” - Mitch

“Aaagh!! shit!! Ugh! M-My future!”

Hiyaw ko sa sakit, pakiramdam ko parang nadurog yata ang dalawang bola. Nakabaluktot na ako dito sa kama dahil sa sakit mababaog yata ako ng wala sa oras.

“K-kapag wala tayong nabuo, Mitch. S-sinasabi ko sayo di kita titigilan h-hangga’t walang nabubuo.”

Nahihirapan kong saad sa kanya. Agad kong naramdaman na gumalaw ang kama nakita ko na siya na sa gilid ng kama kung saan ako nakaharap.

“A-Ace? Wait, tumayo ka.”

He trying to get me up pero nag matigas ako at hinila siya sa kama pahiga at pumatong sa taas niya, I smirked and he closed his eye while his hands ginamit niya iyon para harangan ang katawan ko na lumapit sa kanya.

“Alam mo bang masakit yun?”

Naimulat na jiya ang mata niya at agad na namula ang pisngi niya at napalunok pa.

“D-di ko namn sinasadya! U-umalis ka na nga.”

“No, paano kung mabaog ako? Ha?”

Masarap talaga siyang asarin. Lalo na ngayon pulang pula na.

“E bakit ka ba kasi nandito? Di ko naman alam na yang ano mo na ang nahawakan ko.”

Pinilit kong ilapit ang mukha ko sa kanya pero ang kamay niya ang pumipigil sa katawan ko kaya hinawakan ko na ito at itinaas sa ulo niya at malaya ko na siyang malapitan. Naramdaman ko ang panginginig niya nang amoy amoyin ko ang leeg niya dahilan para matamaan ako ng libog.

“A-Ace… H-hindi ka na nakakatuwa.”

“Don’t worry baby, I’ll be gentle.”

I kissed his neck and bite it.

“Ah!! Ace!! Please lang..Hmm..”

Hindi ko mapigilang matakam sa kanya. Pero pinigilan ko ang sarili ko at umalis sa pagkakadagan sa kanya. Agad naman siyang tumalikod sa akin na di ko alam kung bakit.

“U-umalis ka na. N-naka tayo pa yang a-alaga mo.”

Napatingin ako doon. And it was like a mountain now. Umandar na naman ang kapilyuhan ko.

“Bakit ka tumalikod? Ayaw mo bang ma kilala ang General ko, baby?”

Galit siyang tumingin sa akin at lumapit. Nakaramdam naman ako ng takot dahil don, parang mali yata na inaasar ko siya.

“If you don’t want to lose the General you’re talking about, get dressed because I might cut it!”

Then lumabas na. Napakamot na lang ako ng batok dahil sa kagaguhan ko. Mukhang kailangan ko munang paamuhin ang tigre ngayon.

“Fuck you! Ace!! Kagaguhan mo e. Nagalit tuloy.”

Kausap ko sa sarili ko. Papasok na sana ako sa banyo nang tumunog ang cellphone ko. Then I answered it.

“Yes?”

“Sir, we have already seen where the hideout of a drug lord. You’re the only one we’re waiting for now, sir for planning the mission.”

Damn it!! Nakisabay pa. Wala akong magagawa kundi ang pumunta doon. Dahil trabaho ko parin ito.

“Okay, just give me give minutes.”

Agad ko nang binaba ang tawag at naligo na.

Mitch Villamor

Nakahinga ako ng maayos nang makalabas ako ng kwarto. Di ko napansin na hindi ko pala kwarto ang nilabasan ko. Wala naman siguro nangyari kagabi diba? Diba?

Pinakiramdaman ko ang sarili ko, dahil sabi jila kapag may nangyari daw e masakit daw yun pero wala naman akong nararamdaman. Napabuga ako ng hangin at pumunta sa kusina at nagluto nang maaring iluto.

Binuksan ko ang refrigerator at marami pa namang laman may gulay manok at baboy. Kinuha ko ang tusino, itlog at hotdog and bread. Gagawa na lang ako ng sandwich with egg and bacon.

Iuna ko na ang bacon sinabay ko ang itlog since malaki naman ang space ng Frying pan. Pagkatapos ay pati hotdog na ang niluluto ko at kumuha ako ng mayonnaise. Hanggang sa natapos ko na. Madali lang naman ang lahat di ka maabutan ng isang oras. Bali limang sandwich nagawa ko at may hotdog pa.

Nakatayo lang lang ako sa lamesa na inhahanda ang lahat nanag makaramdam ako ng yakap sa likod at amoy ko din ang panlalaking pabango na alam kong si Ace yun. Agad akong humarap sa kanya at napahawak pa sa balikat niya habang sa bewang ang mga kamay niya na inilapit pa ako lalo at mabilis na halik ang ginawad sa akin.

“You forgot to give me my morning kiss.”

Di na ako makapagsalita o makaangal dahil sa ngiti niya at sa pakiramdam ko na nagustuhan ko rin ang halik. Agad akong nahiya at inalis ko ang kamay niya na nakapulot sa bewang ko. Napansinnkong nakabihis siya ng kanyang uniporme.

“Aalis ka?” Tanong ko.

“Yup, they already found the hideout of drug lord. So I need to set a meeting on how to arrest them without any problem.”

Mahabang salita niya para akong kinabahan sa kanyang sinabi.

“O-okay, pero mag breakfast ka muna. Yan muna kasi wala kasing ibang makitang mailuto sa ref.”

Nakita niya na may nakahain sa lamesa, isang malaking ngiti ang ibinigay niya sa akin at masayang umupo sa upuan.

“It’s really nice to wake up in the morning.”

Saad niya pa at kinain ang inihanda ko. I smiled dahil sa nakikita kong nagustuhan niya iyon, ang lima hinanda ko ay naubos na niya, di pa ako tinirahan.

“Aaaaah.. I think I’m full. Sa uulitin, baby.”

The he stood up he held my waist and give me a kiss. Bakit ganito ang nararamdaman ko? Di ako umaayaw sa mga halik niya. Masaya siya dahil malaya siyang humahalik sa akin. Naglinis muna siya ng ngipin at nag mouthwash pa. At bumalik sa akin saka humalik ulit. Nagtataka akong tinignan siya.

“Ahm..naalis kasi ng toothpaste yung halik, binabawi ko lang.”

Saad niya sa akin. Nahihiya ba siya? Sa lahat ng ginawa niya ngayon lang siya nahiya? Ibang klase talaga ang lalaking ito.

Then hinatid ko siya hanggang sa pinto at tinignan ko na lang siyang pinapatakbo ang kotse niya na color black. At napabuga ako ng hangin sabay hawak sa dibdib ko.

“Weird.”

At pumasok nanlang ako sa bahay naglinis at nag-ayos ng mga gamit pinasok ko pa ang kwarto niya at tumambad sa akin ang makalat na silid.

“Tao pa ba talaga ang nakatira dito? Di ko to napansin kanina ah.”

Di ko na kasi inilibot ang paningin ko kanina sa kwarto niya dahil sa ginawa kong pagpisil sa ari niya. Naalala ko ang ginawa ko tinignan ko pa ang kamay ko. At nahiya sa nangyari.

Nagawa ko ba talaga yun? Sa pag-

akala

ko kasi cellphone ang nakuha ko dahil may alarm na tumunog. Di ko naman alam na sa kwarto niya ako at yun pa talaga ang hinawakan ko? But infairness malaki naman.

Agad kong sinampal sampal ang sarili ko dahil sa pumapasok sa isipan ko. At nagsimula na maglinis ng kwarto niya, napulot ko pa ang mga brief niyang kung saan pa nakasabit.

“Wala talagang maayos na paglalagyan ang lalaking yun. Paano na lang kung may ibang nilalang ang pumasok dito? Nakakahiya talaga.”

Bulong ko sa sarili ko. Sa ilalim ng kama ay kailangan ko pang linisan. Ang ginawa ko kahit na mabigat ay nagaawa ko namang itulak na lang para makuha ang dumi sa baba, but I didn’t expect na maraming condom ang nakikita ko sa lapag at may panty pa na pula.

“Walang hiyang lalaki. Ang bababoy!!”

Galit kong saad, iwan para akong nadedemonyo nang makita ko yun. Lalo na sa pulang panty, bwisit lang nakaka-init ng ulo.

“Humanda ka mamaya sa akin, ACEEEE!!”

Samantala, kung saan ang silid na pinagpa-planuhan nila Ace ang kanilang pag aresto sa drug lord, habang nagsasalita si Ace sa plano ay bigla na lang niya nakagat ang kanyang dila sa di malaman na kadaahilanan.

“How abou - Ah! Aw!”

Impit niyang daing sa sakit agad namang lumapit ang babae sa kanya na mas kilala bilang Police Technical Sergent Lopez. Lahat naman ay kinakantiyaw ang dalawa at isang malakas na boses ang umalingawngaw sa loob ma gawa ni Ace dahilan para tumahimik silang lahat.

“No need Lopez, I can handle myself.”

Saad ni Ace, at pinagpatuloy ang kanilang meeting, napaisip naman siya kung bakit may kaba siyang nararamdaman. Agad na pumasok sa isip niya si Mitch na may galit sa mukha. Nanindig ang balahibo niya ng wala sa oras.

That was scary.

To be continued…

10

Ace Grayson

Dumating ako sa bahay ng mga six thirty five. It’s already dark nag-park agad ako sa labas ng bahay. Pagbukas ko ng pinto isang lumilipad na vase ang sumalubong sa akin.

“Woaah!”

I manage to dodge it, habang may kasunod pang papalapit sa akin lahat iniwasan dahil kapag nagkamali ako lang ako ay malaking bukol sa ulo ang tutubo sa akin.

“Baby! Wait! Shit!”

Lahat ng gamit pinagbabato na niya sa akin.

“Ang lakas ng loob mong umiwi! Hayop ka!”

Sigaw niya sa akin, di ko alam kung ano ang nagawa kong kasalaan para magalit siya ng ganito. Tumigil naman ang pagbabato niya sa akin. Papasok na sana ako ng isang basurahan ang binato sa akin agad kong iniwasan iyon at kumalat ang mga condom sa labas. Then suddenly I realized something at nagpaalala sa akin. Damn it!! Why I forgot to clean this before!

“Baby let me explain! It’s ju - baby!!”

Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil sa lumakad na siya papalayo. Napasabunot ako sa sarili ko at agad na nilinisan ang mga kalat sa labas.

“Pahamak talaga kayo! F*ck!”

Saad ko sa mga condom na niwawalisan ko. Tumawag ako sa bahay nila Mommy na magpadala ng isang katulong sa bahay ko. Di ko naisip na lahat pala ng mga kagaguhan ko no’n ay sa ilalim ng mga kama ko at di pa nilinisan ng kahit sino dahil sa mabigat ang kama.

“He manage to clean it? Paano niya na buhat ang kama sa katawan niyang yun?”

Dinispatsa ko na ang mga iyon. Ang sunod ko namang gawin ay ang magpaliwanag, kaya pala iba ang pakiramdam ko kanina. Nakarating naman ang katulong at nagtataka pang nakita ang kalat sa labas na puro basag na vase at may mga walis pa doon kaya kinuha na iyon at nagsimulang maglinis.

Ako naman ay pumasok na sa loob para sinundan si Mitch. Binuksan ko ang kwarto ko pero eala siya doon at lumapit sa isnag pinto pinihit ko ang door knob but it was lock. Kumatok pa ako ng ilang beses.

“Baby? Please open this. Let me explain. Baby.”

Katok pa ako ng katok hanggang sa may bumukas pero isang pulang panty ang sumalubong sa akin na agad ko ding iniwasan at mas lalong nagpamura at malakas na sinara ang pinto.

“Mitch! Matagal na iyon, baby please listen to me.”

“Umalis ka, ayaw ko makita ka!”

Narinig kong sigaw niya sa loob. Ilang beses pa ako nangungulit sa kanya pero wala parin akong nakuhang sagot. Wala na akong nagawa kundi ang pumunta sa kusina para maghanap ng pagkain, may nakita naman akong may nakahain doon and it make me smile at the same time, he’s angry but still caring. . . .

Mitch Villamor

Unti-unti kong binuksan ang mga mata ko at agad na umupo para magunat ng katawan. Bumaba ako sa kama at lumabas sa kwarto, naisip ko naman ang mga nangyari kagabi kaya magmatyag pa ako kung nandito si Ace, pero wala akong nakita ni anino nito bago ako nagpatuloy sa kusina para uminom ng tubig, bubuksan ko na sana ang ref nang makakita ako ng note na nakadikit.

To my baby,

’Sorry baby for what I did and what you see under my bed, please don’t get mad and jealous. Let me explain after I finish my mission and for my apology and recoup as well for what I have done before. I prepared breakfast for you, see it inside the refrigerator. I hope you like it.

Your Lover. Ace’

Hindi ko alam pero natamaan ako ng kilig sa ginawa niya, pero nagseselos ba talaga ako? Kahit ngayon patang ayaw ko siyang kausapin dahil sa pulang panty na nakita ko at mga condom.

Kinuha ko na ang pagkain sa loob ng ref at nagulat na lang ako na makita ang isang babae sa harapan ko, muntik ko pa mahulog ang dala kong pagkain dahil sa gulat.

“Pasensya na po, sir!”

Agad na saad niya. Sinabi ko na ayos pero ang nakakapagtaka bakit kumuha ng katulong si Ace? Sinabi niya sa akin na kagabi daw siya dumating nang nag-away kami ni Ace.

“Lilia, matagal ka na po ba nagtatrabaho sa kanila?”

Tanong ko sa kanya parang mas bata pa to sa akin. Kaya nagtanong na ako dahil ang bata pa niya para magtrabaho. Habang kumakain ako ay tinatanong ko siya.

“Opo sir. Mga dalawang taon na.”

Sagot niya sa akin habang nagpupunas ng basang pinggan bago ilagay sa lalagyan.

“Nag-aaral ka pa ba?”

Umiling na siya sa tanong ko. Naaawa ako sa kanya. Pero simabi na niya sa akin na gusto niyang bumalik sa pag-aaral pero uunahin niya muna ang oagtulong sa magulang niya na nagtatrabaho din dito sa pamilya ni Ace. Lahat di magawang makapagtapos dahil sa kahirapan at madaming hadlang sa buhay, di talaga maiiwasan ang ganong problema.

Matapos kong kumain ay naglinis muna ako ng ngipin at bumalik sa kwarto para magayos ng mga dapat ayusin sa loob ng kwarto ko. Pagkatapos ng ilang oras na pagaayos sa kwarto ko ay nagpahinga muna ako bago maligo saka lumabas sa kwarto. Nakita kong nag luluto si Lilia, tinanong ko kung nakauwi ma si Ace.

“Anong oras uuwi si Sir Ace mo Lilia?”

“Nako sir, nakalimutan ko pong sabihin. Mawawala po pala siya ng isang linggo dahil sa mission niya, pinapasabi niya po kasi ayaw mo po kasi siyang kausapin kagabi.”

Nakaramdam ako ng lungkot dahil sa isang linggong di ko siya makikita, ano naman ang gagawin ko dito ng isang linggo?

“Salamat Lilia.”

Pasalmat ko bago ako umupo sa sopa at nanunood na lang ng TV habang kumakain ng mga in-order ko may binigay na credit card si Ace pambili ko daw ng mga kailngan sa bahay saka mga gusto ko. Para na nga akong asawa niya dahil sa akin pumupunta ang lahat ng sweldo niya.

One week later , pababa na ako ng hagdan nang makita ako ni Lilia at tinawag dahil hinahanap ako ng kinakausap niya sa telepono. Agad akong kumapit baka kasi si Ace yun na sasabihin na uuwi siya. Dahil sa isang Linggo na iyon ay hindi ako makatulog ng maayos dahil napanaginipan ko siya na nagpapaalam sa akin dahilan para umiiyak ako ng wala sa oras sa kalagitnaan ng gabi.

“This is Mitch, speaking.”

Saad ko parang sa call center lang.

“This is Nathan, brother of Ace. I’m sorry to tell you this but…”

Di pa na sasabi ni Nathan ang lahat ay napapawisan na akoo ng malala at kinakabahan sa kung ano man ang sasabihin niya.

“You’ve better to come here in hospital.”

Yun lang ang sinabi niya sa akin, agad kong sinabihan si Lilia na siya lang muna ang bahala sa bahay dahil pupunta ako sa ospital. Di ko maipaliwanag ang sarili ko dahil kinakabahan ako. Mabilis akong nagpalit ng damit at di ko na naiisipan na maligo dahil sa ang isip ko ay kay Ace.

Mabilis akong lumabas ng bahay na halos madapa na ako dahil sa kaba, para akong hinahabol ng isang malaking aso sa sitwasyon ko ngayon dumaan pa ako sa gate ng villa at sinabi ko sa guard na aalis ako dahil pupuntahan ko si Ace, he immediately open the gate at ako patakbo na papunta sa highway para pumara ng taxi. Sa kasamaang palad, hindi mabilis tumakbo ako taxi.

“Kuya pwede po ba pakibilisan?”

“Hindi po pwede sir, sa daan na ito ma de-detect po tayo na nag-over speed po tayo.”

Sahot niya sa akin, wala akong magawa kundi ang maghintay. Pero fi parin ako makapakali dahil sa pakiramdam ko ay may hindi tama at kasabay non ay ang malakas na kaba. Totoo na, sa halos isang linggong wala siya inamin ko na namiss ko siya, inaamin ko na nagulog na nga ako kaya ganito na lang ang pag-aalala ko.

Lumpias pa ang ilang oras sa daan ay nakarating na rin ako sa ospital ng mga Grayson. Nagbayad na ako at di ko na pinansin pa ang barya dahil mabilis akong tumakbo, muntik pa akong masagasaan pero humingi na ako ng tawad dahil doon. Mabilis akong pumunta sa nurses’ station para magtanong kung saang floor at anong room si Ace.

“Room 207, third floor po sir.”

Nagpasalamat ako kaagad at mabilis na pasok aa elevator. This feeling di ko to gusto, pinilit kong pigilan na mahulog sa kanya dahil ayaw ko ang ttabaho niya, katulad ng simabi ng mama niya, sa bawat mission na ginagawa niya ang usang oaa niya ay nakalibing na sa isang hukay.

Pagkadating sa third floor, agad kong hinanap ang room kung saan siya nilagay, pagkakita ko agad kong binuksan ang pinto pero tumambad sa akin ang mga nurse na nagaayos ng loob. Nagtataka akong nagtanong sa kanila.

“Where’s the patient here?”

Humarap sa akin ang isang nurse at nag cross arm pa at tumaas ang kilay nito sa akin. Kilay na gawa sa mga chismosa. Ang nipis!

“Ay sis, maka English ang isang ito.”

Saad ng isa at tumatawa pa, seryuso qko dahil kung di pa nila sasabihin ay sasabunutan ko na talaga ang kilay nila para naman wala na natira.

“Sino ka? Kaano ano ka ni sir Ace? Pasensya na kung hinahanap mo si Sir Ace para lang sa mga pictures ang autograph ay wala siya dito at di ko sasabihin kung saan siya, umalis ka na nakakahiya ka. Pa English ka pa wala namang alam.”

Malditang saad nito sa akin at nakipagtawanan pa silang dalawa. Umiinit ang ulo dahil di ko na talaga alam ang gagawin at dagdag pa sila. Sasalita na sana ako nang may magsalita sa likod ko.

“Slow down in your speech Nurse Joy. You don’t know who is in front of you. Naturingan kang nurse pero magaspang ang ugali mo, better to keep all your things because the both of you is fired!”

Saad ni Nathan sa likuran ko na ngayon ay nagmamakawa na ang dalawa sa kanyang harapan. Hindi niya iyon pinansin at sinabi lang sa akin na sundan ko siya.

Punasok kami sa elevator at pinindot niya ang pinakadulong floor, until the ting sounded. Lumabas kami at himingi siya ng tawad sa ginawa ng dakawang nursr na sinagot ako ng di tama. Sabinko ay ayos lang kahit na ang totoo ay gusto nang iumpog ang ulo nilang dalawa ka ina kung di pa siya sumingit. Huminto kami sa harap ng isang double door kung saan daw nakahiga si Ace at nandito din daw ang ibang kasama niyang pulis na nagbabantay.

Kinabahan ako na buksana ang pinto pansin iyon ni Nathan dahil sa panginginig ng kamay ko.

“Don’t worry, he’s okay. Sinabi ko lang kanina yun para magmadali ka dahil… you know there’s a snake who trying to poison your general.”

Saad niya na di ko naman na maintindihan, snake? Di ko na siya pinansin at binuksan na ang pinto, nakahinga ako ng maluwag nang makita siya na nakaupo pero kasabay nun ang parang pagkirot ng puso ko dahil sa nakita kong may kahalikan siyang babae na nakasuot oa ng uniform ng pulis, may kung anong sumuntok sa puso para masaktan ako.

Tumingin na sa amin ang ibang kasamahan niya dahil sa nakatalikod silang lahat sa kay Ace at sa babae, at isang lalaki kumalabit sa kanyang tabi na takot ang sa mata na makita ako. Kung di pa siya kinalabit at tumingin sa akin ay di niya siguro itulak ang babae na humalik sa kanya. May kasalanan pa siya sa akin pero dinagdagan pa niya.

“F*ck! Baby?”

Narinig kong saad niya nang makita ako, I saw the girl na parang inis na tumingin sa akin samantalang ako ay tahimik at nakatingin sa kanila na. Tumakbo ako ditonoara puntahan siya dahil nag-aalala ako kung napano na siya o may malaking sugat siyang natamo pero ito ang maabutan ko.

“Parang di na yata ako kailangan dito, Nathan. I need to leave now.” At agad akong tumalikod.

“Babe! Wait!”

Rinig kong sigaw niya at huminto akk sandali dahil may sasabihin pa ako.

“Ituloy n’yo na. Pasensya kung naistorbo ko pa kayo, halata sa babae na nabitin kaya sana mag enjoy kayo.”

Saad ko la at tinignan ang babae na ngayon parang nagiya na sa ginawa niya. Tinignan siya muna ni Ace sandali bago bumaling ang tingin sa akin at pinagpatuloy ang paglalakad palabas sa lugar ng mga makasalanan.

. . .

Ace Grayson

“F*ck!! Babe! Let me explain”

Sigaw ko na lumabas na siya, tinignan ko ng masama si Lopez dahil sa ginawa niya na ngayon ay nakayuko dahil sa kagaguhan niya.

“Ipanalangin mo Lopez na mapapatawad niya ako dahil kung hindi, trabaho mo ang kabayaran.”

Saad ko at agad na tumayo kahit masakit na ang sugat ko sa tagiliran at braso ay pinilit kong tumayo para mahabol siya. Binuksan ko ang pinto oero dinko ma siya naabutan pa at si Nathan na lang ang nakita kong nakasandal sa pader.

“Sorry bro, I tried to stop him at magpaliwanag ka pero wala, sinabi pa niya wag ka daw magpakita sa bahay n’yo dahil di ka welcome sa bahay mo.”

“What?”

Di ako welcome sa sarili kong bahay? Shit!! This is a course!! Di pa nga ako napapatawad sa mga nakita niya sa ilalim ng kama ko nadagdagan pa ng isang kasalanan. Tinawag ko ang dalawang pulis para puntahan sa baba si Mitch baka di pa nakakalayo.

“Bring him here. Don’t let him leave ayaw kong pagkamuhian niya ako, igapos n’yo o ano man basta dahilhin n’yo siya sa akin. Wag n’yong hayaang makatakas.”

Agad namang tumakbo ang dalawa. Si Nathan ay nasa harap ko pa na nakangiti ang gago.

“Hirap ma in love!! Pumasok ka na kuya dumudugo na sugat mo.”

Agad ako nakaramdam ng kirot kaya mabilis na tinulungan ako ni Nathan at pumasok sa loob. Nakita ko pa si Lopez na nakatayo na malayo sa kama ng ospital, this is my private room dito sa ospital lahat kami dito mg private room kapag may magkasakit sa amin ay dito nanlang kami mananatili.

“Sir sorry sir for what I’ve done.”

Agad niyang saad nang makaupo na ako sa kama ko. Kasama ko nagyon si De Vera. Jex De Vera na kinakabahan pa. Dinko siya sinagot at isang sigaw ang narinig ko mula aa labas.

“B-bitawan nyo ako!! Ipapapulis ko kayo!”

Di ko maiwasan na mapangiti sa sinigaw niya.

“Pasensya na po, Ms. utos lang ni General.”

“Sabihin n’yo sa General n’yo, mamatay na siya. Bitaw!!”

Sigaw niya hanggang makapasok na sila. Masamang tingin agad ang bumungad sa akin, wala na ako nagawa kundi ang lapitan siya at hinila papuntang kama.

“Leave us.”

Saad ko at lumabas na silang lahat. Tatayo din sana siya pero agad ko na siyang pinigilan at malakas hinga sa kama at dumagan sa kanya.

“Sorry, lahat ng nakita mo ay di ko rin gusto. Ikaw lang naman ang nagpapatayo kay little General wala ng iba.”

Saad ko at agad na sinunggaban ng halik, I missed him so much. In one week di ko akalain na mamimiss ko siya ng ganito. I think buo na ang pasya ko ang di ko na siya binatawan pa.

“I love you, Mitch.”

To be continued…

11

Mitch

Villamor

He said he love me. Ngayon naglilinis akong sugat niya na dumugo dahil sa na sapok ko ito ng walas sa oras. Sobra ang kaba ko ngayon dahil sa hubad niyang katawan. Kung di ko pa nagawang hampasin siya sa sugat ay iba na ang mararating ng halik niyang iyon.

“Babe. I said I love you.”

Kanina pa siya sa pagbanggit nun na di ko naman pinapansin. Gusto ko mang sagutin yun pero may isang bahagi ng damdamin ko na pumipigil talaga sa akin.

“I love you, baby.”

Dahil sa inis ko ay nilagyan ko ng maraming alcohol ang ang sugat niya na nagpasigaw sa kanya ng hapdi.

“Aaah!! Aw! Aw! Babe!”

Sabay ihip sa sugat niya sa braso. Sa tingin ko natamaan ito ng bala. Di parin nawawala ang galit ko sa kanya at awa.

“Tumahimik ka. Naiirita ako sayo.”

“I’m sorry, don’t get jealous please… Alam mong ikaw lang ang baby ko.”

[Insert the song😂]

Di na nangulit pa at pinagpatuloy ang paglilinis sa sugat niya sa braso at pagkatapos nun ay pati na rin sa tagiliran niya, ngayon kita ko na ang magandang hubog ng katawan niya, ang malabayong abs at mga muscles niyang halata na araw-araw siya sa gym.

“Maganda ba ang view baby?”

Tumingala ako sa kanya na sa akin na tumingin at may ngisi sa labi na inaasar ako. Tumigil ako sa paglilinis at hinayaan ang sugat niyang dumudugo pa ng kaunti saka tatayo na pero hila niya ako pabalik sa kinaupuan ko.

“Di ka aalis, hahayaan mo ba akong nahihirapan? I know you can’t do that, halata sayo. Sige na di nakita aasarin pa.”

Di na ako nagsalita pa, I rolled my eyes bago simulan ang paglilinis sa sugat niya. I’m not a nurse here dahil sa pinalaking maarte ang lalaking ito ako pa tlaga binigyan ng trabaho para palinisin ng sugat niya. May sweldo ba ako dito? Kung wala sisingilin ko si Nathan.

“Galit ka pa ba?”

Panimula niya nang lalagyan ko na ng bandage wrap ang sugat niya. Sa braso ay pinaikot ko yin oara si magalaw ang nakalaga na mga bandage doon. At sa tagiliran niya naman ay masyado ako ng nahihirapan.

Paano ba naman sa bawat pulupot ko sa bewang niya para mapaikot ang bandage wrap sa katawan niya ay sabay yakap na niya at idiin ang mukha ko sa matigas na tiyan niya.

“Ano ba Ace!! Di ko matapos-tapos ang ginawa ko dahil sayo.”

Isang tawa ang narinig ko sa kanya. Ayaw kong mainis ngayon baga masaksak ko ang isang ito ng gunting.

“Kasalanan ko bang namimiss kita? Di ko matatapos ang mission ko kung di dahil sayo.”

Wala akong sinagot, nagpatuloy na lang ako sa aayos ng kanyang Benda sa katawan hanggang sa matapos ko itong gawin. Inilagay ko lahat ng mga inalis kong benda sa katawan niya at inilagay sa gilid kung saan ang lamesa nakalagay.

“Magpahinga ka na..”

“Where’s my kiss?”

Sasalita na sana ako nang agad siyang gumalaw lara makuha ang gusto niya. Kasabay nun ang pagpasok ng babae dito sa loob, ito ang babae na humalik sa kanya. Sa inis ko ay tumayo na ako para lumabas pero ang kamay ni Ace ay agad na humila sa braso ko.

“Stay here, I can’t sleep without you.”

“Nandito babae mo, baka need nyo ng space.”

At malakas kong binawi ang kamay ko sa kanyang pagkakahawak at di ko na nakita ang mabilis na galaw ni Ace para ma huli niya ang bewang ko at hinila pabalik sa kama, kaya ngayon ay nakaupo ako sa gitna niya habang ang mga hita niya ay nakabukaka kaya dama ko ang pagkalalaki nito sa likod ko havang ang dalawang kamay niya nakagapos sa bewang ko. I saw the girl shocked on what he done.

“Speak, Ms. Lopez. Ano kailangan mo? Magpapahinga pa kami ng asawa ko.”

Agad naman akong napamulahan at tumingin sa kabilang direksyon para di makita ng Lopez na tinawag niya. Kasabay nun ang malakas na kabog ng puso ko. Di ko na talaga mapakaila na nahulog na ang loob ko kay Ace, but this isn’t the right time to tell him. May bagay pa siyang kailngan na patunayan.

“I just wanted to say sorry on my inappropriate action towards you, Director General. And for you Ms. sorry di na mauulit. Sadyang gusto ko lang si General kaya di ko mapigilan ang sarili ko but I now, alam ko na ang dahilan kung bakit masaya ang araw no General kapag pumapasok sa trabaho and it’s because of you Ms.”

Mahabang paliwanag niya sa kanyang ginawa. I understand her, ganyan din ako nagmahal lang naman siya kaya walang mali doon. Kakalas na sana ako kay Ace oara lapitan si Lopez pero humigpit pa lalo ang kapit niya kaya wala na akong nagawa kundi ang magsalita na lang.

“I understand you, kaya no need to apologize, nagmahal ka lang, there’s nothing wrong with it, just wait for the right time dahil dadating ang lalaking nakalaan para sayo. Not now but soon.”

Tumaas ang tingin niya aa akin and I smiled then she smiles too. Nakakagaan ng puso kapag walang galit na nadarama sa iba.

“Thank you Ms -”

“Lalaki ako di lang halata pero totoo.”

Nakita ko pa ang pagkagulat sa kanyang mata. Di makapaniwala na tumingin siya kay Ace at naramdaman ko nagkibit balikat lang ito.

“S-sorry… Suportado n’yo po ako. Stay strong.”

Saad niya sala nagpaalam na lumabas na. Ngayon ang poproblemahin konlang ang makawala dito sa bisig niya.

“Wag ka nang gimalaw pa, baby. Dito ka lang katabi ko alam mong namiss kita kaya pagbigyan mo na ako kahit isa lang.”

Iba ang dating sa akin ng sinabi niyang pagbigyan parang may balak itong hindi dapat.

Agad niya akong pinahiga sa kama at pinalupot ang isang kanang braso sa bewang ko at ang kaliwa ay nakaunan sa ulo ko habang ang paa niya ay nakapatong na sa binti ko. Ramdam ko ang pagkalalaki niya na kumikiskis sa likuran ko.

“A-Ace ang sugat mo.”

“Don’t mind it, baby.”

Di na ako umalma dahil kinakabahan na ako, hanggang sa nakaramdam ako ng paghahalik sa leeg ko. Umikot ako para maharap ko siya, at tiningnan ng masama.

“Isa lang.”

Pagmamakaawa niya sa akin. Ano ba ibig niyang sabihin? Anong isa? Kumunot ang noo ko dahil doon. Naramdaman ko na may matigas na bagay na gumagalaw sa hita ko. I looked at it, bumubukol na ang pagka-lalaki niya sa suot niyang damit na pang ospital.

“Ace, di ka nakakatuwa.”

“Okay lang di kita pipilitin. I know you’re not ready.”

Totoo dahil ayaw ko munang magkaanak pero iba ang dinidikta ng katawan ko.

“Nasa ospital tayo, any time may papasok dito para e check ka.”

Saad ko. Agad niyang kinuha ang cellphone niya sa lamesa at nagdial ng number.

“Don’t let anyone disturb me here. Walang papasok sa kwarto ko hangga’t di kami nakakabuo.”

Agad ko kinurot ang tiyan niyang di sakop ng benda pero, may narinig pa akong tawa sa phone niya bago pinatay.

“Now baby, pwede na ba?”

Tanong niya naka ngisi pa at tumataas ang kilay, gagawa pa sana ako ng dahilan pero agad na niya dinakma ang labi ko. Pumaibabaw na siya sa akin at sa walang kadahilanan ay pumalupot ang mga kamay ko sa kanyang leeg.

The kiss become deep, naglalaban ang dila naming dalawa sa loob ng aming bibig para siyang may hinahanap na bagay sa loob ng bibig ko. Ang kamay niya ay hinahaplos ang maliit kong katawan madali niyang hinubad ang damit ko at itinapon sa gilid ng kama.

Bumaba ang halik niya sa leeg ko na parang isang gutom kung kanyang kagatin at lagyan ng marka.

“Hmm.. A-Ace tu-tumigil ka.”

Pakiusap ko dahil nag-aalangan ako baka may pumasok patuloy lang niyang nilalantakan ang leeg ko na ngayon ay nakahawak na ako sa ulo niya.

“I can’t stop baby, I want you now. I’ve been waiting for this to happened.”

Mabilis niyang hinubad ang natitira kong damit na ngayon tumambad sa kanya ang buong kahubaran ko. Tinugnan niya ang katawan kong may pagnanasa ako naman ay nahihiyang tinakpan ang ang dapat takpan pero kinuha niya ang mga kamay ko at nilagas sa taas ng ulo ko habang hawak niya yun.

“Wala kang dapat takpan, sa akin din naman yan mapupunta.”

At mapusok na halik ang ginawad sa akin, tinatamaan na ako ng init ng katawan at nagugustuhan ko na ang ginagawa niya sa akin, he slowly go down on my belly until he got my manhood. Di yun kalakihan.

“Cute baby.”

Saad ni Ace na nagpapula sa mukha ko. Agad niyang sinubo iyon na nagpaingtad sa’kin.

“Ah! Ace.. hmm…”

“That’s right baby, moan my name, say it.”

Di ko mabatid ang sarap sa pakiramdam na tinataas baba niya ang ari sa loob ng bibig niya kahit na di ito malaki.

“Aah!! Ace..I almost there!”

Ramdam ko na ang kung may anong masarap na pakiramdam ang lalabas sa akin, sa iaang minuto pa ay naihi na ako sa loob ng bibig ni Ace.

“Ugh!! Hmm..”

“Sweet baby.”

Nahihiya ako dahil sa pagdila niya sa labi niya. He kiss me at kung may anong komokontrol sa katawan ko na bigla ko siyang pinahiga.

“My turn.”

Nababaliw kong saad, kita ko pa sa labi ni Ace ang ngiti dahil sa ginawa ko, hinalikan ko siya ng walang humpay, pinaglaruan ang mabtong dibdib at ang utong nito.

“Oooh!! Baby. Aaah!! Hmm..”

Ungol niya sa paglalaro ko sa utong niya. Hinmas himas ko pa ang matigas niyang abs kahit na may benda pa doon.

Bumaba ang bibig papunta sa kanyang puson kung saan may linya ng buhok doon at may dumungaw na ulo ng ahas. Habang pinaglalaruan ko ang puson niya ay binaba ko na ang suot niyang pajama ng ospital

“Ah! Babe lick the head.”

Utos niya pero di ko sinunod, binaba ko muna ang pajama kita ko na ngayon kung gaano siya katigas at paano lumubo ang pagkalalaki niya sa boxer na suot niya, di kinaya ang kahabaan niya kaya lumabas na ang ulo dito.

“Please babe. Don’t look at it. Suck it.”

Libog na utos niya, binaba ko na kahat ng kanyang saplot tinulungan niya pa ako. Hinawakan ko na ang pagka-lalaki niya na nagpadaing sa kanya.

“Aaah!! Sarap ng kamay mo, ang init..”

Tinaas baba ko ang ito, napaisip kung makakaya ko ba to. He’s too big. Dinilaan ko ang ulo nito kung saan nay lumalabas pang katas doon.

“Aah!! Babe suck it.”

Di na ako nagdakawang isip na isubo ko na ang pagkalalaki niya, di ako sanay dahil first time ko to.

“Aah!! Babe, wag mong itama ang ngipin mo. Hmm.. just use your lips and mouth.”

Nakahawak na siya sa ulo ko at sinunod ang sinabi niya. Tinignan ko siyang nakapikit na sa sarap.

“Ah! That’s right, continue babe. Hmm..”

Tinaas baba ko ang aking ulo at sinubukan siyang e deep throat.

“Aaah!! Oh! B-babe! Ah!! W-wag mong pilitin. Ah! Shit!”

Di ko siya pinakinggan, nakagawa kong ipasok ang kabuuan niya at agad na niluwa nang makapusan ako ng hangin.

“Aah!! F*ck!! That’s amazing baby.”

Saad niya, tinaas baba ko na ang pagkalalaki niya na basa na ng laway ko at hinila niya ako pahiga sa kama at pumwesto sa taas ko.

“Ready baby?”

Tanong niya sa akin na nahiya pa akong tumango. Nilagay niya ang mga paa ko sa balikat niya at naramdaman ko ang ulo ng ari niya na nakatutok sa butas ko at bigla kong naalala…

“Ace m-mag suit ka ng proteksyon.”

“No need baby, pananagutan naman kita. Gusto ko triplets o kaya quadruplets.”

At dahang ipinasok ako pagkalalaki sa loob ko. Ulo palang pero parang pinupunit na ang lagusan ko.

“Aah!! D-dahan. Hmmm..”

“Shhh.. tiisin mo para sa anak natin.”

Di ko alam parang gusto kong sapakin ang lalaking ito. Dahan-dahan niyang ipinasok ang kanyang kabuoan sa loob ko hanggang sa nagtagumpay siyang ipasok iyon.

“F*ck!! You’re pretty tight, baby. Ah!!”

“D-don’t move.”

Nilagay niya ang mga paa ko sa gilid niya at nilapitan ako para halikan. Sa halik nayun ay unti-unti siyang gumalaw sa loob ko.

“Ah!! Hmm.. Aceee..”

Ungol ko sa pagulos niya sa loob ko.

“Ah!! Shit babe. Ooh!! Ugggh! Sikip mo!”

“Aaah! Ah! Aceeee hmmmm..”

Patuloy lang siya sa pag ulos sa kalooban ko, di alam kung saan ibabaling ang ulo ko dahil sa nararamdaman kong sarap at parting gusto kong tamaan niya iyon.

“Akin ka lang Mitch walang ibang aakin sayo kundi ako lang! Aah!! Tangina!! Sikip mo baby!”

Pagmumura niya. Bumalis ang pagbabayo niya sa loob ko habang umaalalay ang mga kamay niya sa bewang ko.

“Ah!! F-faster Ace! Hit that spot! Aah!! Too big!! Hmm..”

Sa laki ng kargada ni Ace pakiramdam ko napuno niya ang lagusan ko.

“Akin ka lang Mitch, akin ka!”

Bumilis ang galaw niya sa akin, patuloy lang niyang pagpasok sa loob ko. “Ugh!! Ah!” Pagpinapasok niya ang pagkalalaki niya sa loob ko. “Hmmm..yaah!!” Pag ilalabas din niya. Patuloy lang siya sa pagbabayo habang ako ay nababaliw sa dulot ng kanyang pag pasok ng kanyang pagkalalaki sa akin.

Alam kong may mabubuo at alam hindi niya yun kaya wala siyang pakialam kung meron man, aayaw man ako pero di ko mapigilan ang sarili na magpasakop sa kanya dahil sa alam kong mahal ko rin siya maliban na lang sa isang bahagi ng isip ko na huwag munang sabihin.

Patuloy ang kanyamg galaw pabilis ng pabilis hanggang sa maramdaman ko ang paglaki ng kanyang ari sa loob ko.

“Aah!! Baby. Malapit na ako!”

Ungol niya na hinila ko ang ulo niya at sinaluhan naming dalawa ang mainit na halik. Malapit na rin ako dahil sa kanyang mga galaw kahit di ko ginagalaw ang sarili ko ay para na rin akong lalabasan.

“Aaah!! Here I cum baby, bubuntisin kita!! Aaah!!”

“Aah!! Isagad mo pa Ace! Hmm..”

Isinagad nga niya at kasabay nun ang mainit na katas na nagpapuno sa kalooban ko, ramdam ko ang init at lagkit sa loob at ang paglaki ng ari ni Ace aa loob na walang tigil sa paglabas ng kanyang katas.

“Aaaaah!! Ah!! F*ck!!”

“Aah!! Hmmm..”

Sabay naming ungol nang mailabas na namin ang init ng aming katawan. Nanatili parin si Ace sa aking kalooban at walang balak na ialis ang kanyang pagkalalaki sa akin.

“Aah!! Ooh! Sigurado ako apat na ang mabubuo ko. Ah! F*ck! Baby sarap mo talaga.”

Rinig kong saad niya, habang ako ay nahihina. Umikot si Ace para humiga sa likod ko habang ang pagkalalaki jiya ay di parin naaalis aa aking lagusan.

“Ace, baka may balak kang alisin yan.”

Saad ko sa kanya habang yakap ako mula sa likod, nakatakilid lang kaming dalaw dahil sa sugat niya sa tagiliran at braso.

“Ayaw ko muna baby, baka lumabas ang katas ko. Ayaw kong masayang ang pinaghirapan kong ipunin para lang magka-anak tayo ng apat.”

Di ko alam pero napatawa na lang ako sa pagiging paninigurado niya. Ramdam ko na humalik halik pa siya at unti-unting umulos sa loob ko.

“Ah! Ace… Tu-tumigil ka na.”

“Matigas pa si General baby. Gusto ng isa pa.”

Dahil sa loob ko parin siya ay malaya siyang gumalaw doon habang sa likod ko siya at nakapulupot sa bewag ko at gumalaw. Sa pagkakataong yun ay di lang dalawang beses niya akong pinutukan limang beses na kung di pa ako nawalang ng malay.

Samanatala habang tulog si Mitch walang kamalay-malay na di lang limang beses siyang inangkin ni Ace kundi umabot na sa sampong beses.

“Pasensya na baby, ngayon lang to kaya sagad-sagarin ko na habang tulog ka.”

Saad niya habang nagpapakasarap sa masikip na butas ni Mitch.

“Sisiguraduhin kong makabuo tayo ng apat, baby.”

To be continued…

12

Ace Grayson

Pinagmasdan ko lang ang mukha niya habang tulog pa, di ko makakalimutan ang eksenang nangyari sa amin. Aaminin ko, mas masarap siya sa lahat ng mga babaeng na ikama ko. He’s the only one who give me this feeling of satisfaction.

“Hmm..”

Ungol niya at tumagilid ng pwesto paharap sa akin. Habang ako ay naka takilid din kaharap siya at ang kamay ko ay nakaunan sa kanyang ulo. Wala pa akong suot na kahit ako pero siya ay binihisan ko at mga damit ko ang pinasuot sa kanya. Wala kasi itong dala nang pumunta ito dito.

Hinagod ang buhok na nakaharang sa mukha niya at pinagmasdan iyon. He’s too beautiful to be a man, maganda ang hubog ng katawan niya pati na rin ang mala babae niyang balakang.

“Ganda mo baby.”

Saad ko na lang habang nakatingin sa mukha niya. Kakaiba ang dating nito sa akin, his lips at mahabang pilikmata. Para sa akin he’s too perfect to be my wife.

Agad kong hinalikan ang labi nito kahit na tulog pa siya, bubusuhin ko muna habang wala pang malay dahil kapag nagkamalay na siya ay wala na akong karapatan pa na galawin siya.

Ginalaw ko pa bibig ko sa labi niya habang nakapikit, dinama ang kalambutan nun hanggang sa nakita kong nakakulat na siya at masamang tingin ang ipinukol sa akin agad akong lumayo nang makita ko kamay niya na handang manalakay. Gagalaw na sana siya nang mapadaing ito sa sakit. Agad akong umupo para matignan siya.

“Baby? A-ayos ka lang?”

Kung nakakamatay lang yalag ang masamang tingin, siguro kanina pa ako dito nawalan ng hininga. Gusto kong tumawa pero di ko magawa baka di ako maka-score pa ulit.

“Sa tingin mo? Ayos lang ako? Ha?”

Humiga ulit siya dahil di niya makayanan ang laki ko este ang sakit sa balakang niya. Naisipan kong tumayo para naman pagsilbihan ang asawa ko at makaligo na siya. Pero sa pagtayo ko ay agad naman siyang nagiwas ng tingin dahil sa nakahubad pa ako. Para namang di nagsaya kay General.

“Bakit umiiwas ka?”

“Magdamit ka nga!! Nasa ospital tayo Ace, paano kung may pumasok?”

Lumapit ako sa kanya na sa gilid lang siya nakatingin. Pinahikot ko katawan niya para makaharap niya ako pero pumikit naman. Kita kong pulang pula na mukha niya.

“You don’t need to close your eyes,baby. Nakita mo lahat sa akin and you’re already meet my little General.”

He open his eyes and I smiled at him. Pero akala ko hahalikan niya ako sa paglapit niya sa mukha ko may panguso pa akong nalaman at malakas na batok ang binigay niya sa akin.

“Aray!! Babe!”

“Alam mo kung ano-ano pa sinasabi mo masakit katawan ko dahil sayong hayop ka!”

“Nag enjoy ka naman ah?”

Agad akong lumayo sa kama dahil alam ko na balak niya pagsipa sa akin, sa paglayo ko ay mabilis akong bumalik sa kama at pumalupot ng kumot dahil sa pagbukas ng pinto. Pumasok si Nathan at isang nurse.

“Good morning, bro. Kamusta? Nakatamin ka na ba?”

Tanong niya sa akin, then I sat down at tinignan ko si Mitch na nakahigang tumalokbong ng kumot. Napatawa na lang ako dahil sa ginawa niya.

“Yup. Sigurado na ako basketball team na yun.”

Saad ko at nakaramdam ng isang manipis na kurot sa hita ko na dahilan para magmilipit ako sa sakit at hapdi.

“Babe, aw!! Stop.. okay titigil na..”

Saad ko bago pa siya tumigil.lumapit sa akin ang nurse at akmang hahawakan ang benda ko sa balikat pinigilan ko kaagad.

“Just a minute. Si Mitch na ang gagawa niyan, I don’t let anyone to touch me.”

Saad ko, nakikita ko sa nurse kung paano ito makatingin ng malagkit sa katawan ko and I hate it. Ayaw kong magpahawak lalo sa mga may pagnanasa ang tingin. Ang baby ko lang ang makahawak sa akin.

“Bakit ako? Gusto ko pa matulog. Pagod ako Ace.”

“Sige na baby, hahayaan mo ba na hawakan ako ng iba?”

Nagpa cute pa ako sa harap niya. Sana gumana, pleaaaase baby. Pumayag ka na dahil ayaw kong may ibang yayakap sa akin kapag pinaikot sa katawan ko ang benda.

“Pleaaaase..”

“Oo na! Kulit. Tigilan mo nga yan di bagay sayo.”

“Okay! Leave that kit here and you can go now.”

Utos ko sa nurse na parang bumagsak pa ang balikat dahil sa sinabi ko. Nakita ko si Nathan na nakangiti pa.

“Congrats in advance bro. Kung meron nga.”

Di niya alam ang kondisyon ni Mitch and I’m sure na may mabubuo ako. Madali lang mabuntis ng katulad niya ayun na rin sa research na nagawa ko nang makalabas na sila ay agad akong humiga at yumakap sa kanya sa likod nito.

“Ace yang alaga mo.”

Unti-unti naman kasi akong tinigasan sa kanya lalo na sa bewang niyang halos maikot ko na ang braso ko dito. Inamoy amoy ko pa ang leeg niya na nagpapkiliti sa kanya.

“Hayaan mo na baby. Baka gusto ng isa pa.”

“Alam mo gusto kitang sumbatan, bugbugin at sipain ngayon pero di ko magawa dahil sa sumasakit pa katawan ko sa kagagawan mo.”

“Sorry na baby. Kasalanan ko bang masarap ka? I know you enjoyed it, lalo na ako.”

Dahil sa ilang ulit kitang inangkin.

Di ko na sinabi yun baka kung ano pa ang magawa niya at lalo ngayon parang tinutupak na. Gusto ko siyang buhatin para madala siya sa CR pero di ko magawa dahil sa sugat na meron ako.

“Babe, Masakit pa ba? Gusto mo maligo?”

Agad naman siyang umupo pero di nakalagpas tenga ko ang pagmamalipit niya sa sakit. Nakonsensya ako sa ginawa ko. Bakit di ko kasi pinigilan ang sarili ko?

“Sorry baby. Dapat pala di kita ginalaw.”

“Dapat nga.”

Pinilit niyang tumayo at agad din akong tumayo para alalayan siya. Hinawakan ko ang bewang niya at inilalayan sa paglalakad.

“Makakaisa naman ako diba?”

Tanong ko nang makapasok na kami sa bayo, at binuksan ang tubig na malamig at mainit. Nakaupo lang siya sa tub. Samantalang ako ay nakaalalay lamg sa kanya.

“Lumabas ka na nga. Di ka matinong kausap. Kung sa tingin mo makakaisa ka pa ay di na. Baldado ang abot ko sayo.”

“Baby naman.”

Wala na akong nagawa nang pagbabanta niya ako ng kahit ano. Ayaw ko namang magalit siya lalo kaya lumabas ako at nagpalit, kahit gusto ko siyang samahan na maligo ay di ko magawa dahil sa sugat ko at di ako papayag na tigangin niya ako ng ilang araw alam ko namang nadadala na rin siya sa romansa ko, gusto kong isigaw ang kasiyahan ko dahil sa ako ang nauna sa lahat sa kanya.

. .

Mitch Villamor

“Walanghiya talagang pulis na yun!! Walang bahid ng kaawaan sa katawan! bwisit!!”

Di pa ako gumalaw sa tub nakahiga lang ako dahil sa kumikirot pa talaga, malagkit pa sa butas ko. Kung alam ko lang na ganon kalaki yun di sana di ko na pinagbigyan. Malandi din ka kasi self, nagpadala ka sa mga maromansang salita! Tsk!

“Baby? Matagal ka pa? Kumikirot na sugat ko.”

Rinig kong saad niya habang sa labas ng banyo. Isa pa, pwede naman sa nurse lang magpalinis ako pa ang pinapagawa, dami ding arte sa katawan.

“Maghinkay ka.”

Napaisip pa ako. Bakit ganon? Kung sa iba ay okay lang pagkatapos nilang bumanat, samantalang siya ay halos di na siya makatayo ng maayos. Ganon ba kapag first time? Pinilit ko na lang makatayo medyo nahiging okay na dahil sa kababad sa tubig pero may kirot parin at jaya pa namang makalad.

Lumbas na ako at nagsuot ng bathrobe sa tabi lang nakasabit, saka ako dahan dahan lumakad habang hawak sa likod ko, nakita ko si Ace na may ngiti pang tinitingnan ako.

“Masaya ka dahil sa ginawa mo?”

“Yeah baby, alam kong nasiyahan ka rin. Gusto ko pa nga ng isa kaso naawa na ako sayo. Di bali na pagkalabas natin di na kita titigilan ulit.”

Lumapit na ako para mapadali ko ang paglilinis sa sugat niya. Inalis ko muna ang mga benda na nagawa ko kahapon pa. Di ko na siya pinansin pa, nahihiya parin ako sa sarili ko dahil sa ginawa naming dalawa.

Tahimik lang siya sa paggagamot ko maliban na lang kung nahahapdian siya at sabay nun ang pagihip ko para naman mabawasan ang hapdi, di ko maiwasan na isipin ang kapahamakang nakukuha niya kapag nasa mission siya. Napansin niya ang pagkatahimik ko.

“May problema ba, baby?”

“Natatakot ako sa trabaho mo.”

Yun agad ang lumabas sa bibig ko. Paano na lang kung magkatuluyan nga kami? Pero alam kong may tiwala ako sa kanya pero di ko maiwasan na isipin yun.

“Don’t worry, ngayon lang to, total nahuli na ang drug lord.”

Tumango na lang ako at pinagpatuloy sa pag lilinis ng sugat sa balikat at sa tagiliran niya na nahihirapan pa ako dahil sa pagyayakap niya sa ulo ko at idiin sa kanyang tiyan kaya di ko maiwasang masagi ang sugat dahil na rin sa kagaguhan niya.

Natapos ko iyon bago pumasok ang nurse na kanina na sinabihan ji Ace na wag siyang hawakan at ang sama ng tingin sa akin. Sino ba naman ang di magagalit kung chance na nila na masilayan ang katawan ni Ace ng malapitan pero naagaw ko ang trabaho nila dahil ayaw sa kanila ni Ace. Nakadamit na ito ng T-shirt na itim dahil sa lalabas na kami dito mamayang hapon.

°

Pagkahapon, nakaakbay na siya sa akin samantalang ako ay sa bewang niya nakakapit akala mo naman masama ang tama dahil sa maypaika-ika pa kung lumakad. Madami pang tao ang nakatingin sa kanya at lalo na ang mga kasamahan niyang pulis.

“Umayos ka nga! Ang bigat mo, alam mo ba yun?”

“Gusto ko lang na alagaan mo ako e.”

“Di pa ba sapat ang paghihirap ko para makapunta dito? At sa pangungulit mo para sa mga benda mo?”

Saad ko at agad naman siyang umayos ng tayo at nagunat unat ng katawan tapos mapangiwi dahil sa sugat na nabinat sa tagiliran dahil sa paguunat niya may supporter naman ang sa braso. Agad naman siyang umakto na masakit talaga at parang lumala, dahil alam ko ang aktingan na ginagawa niya ay kinausap ko na ang kasamahan niya sa likod.

“Kayo na bahalang magbuhat sa General n’yo. Ipasagasa n’yo kung kinakailangan.”

Naiinis kong saad na nagpatigil sa kanila sa sinabi ko at nagsaludo pa. Masamang tinignan sila ni Ace na nagpabaluktot sa kanilang saludo. Agad na akong umalis papuntang parking lot nakasunod lang siya sa akin. Nang makapasok na kaming dalawa sa kotse sa likod kaming dalawa, di pwedeng mag drive siya baka kasi dumugo ang sugat nito, dahil sa alam ng mama niya ang nangyari sa kanya tudo pa ang pagmumura nun pagtawag ng mama niya sa kanya at pinadala ang isang driver para mahatid kami.

Panay ang tingin niya sa akin, di ko alam pero kapag nakikita ko siyang nakangiti ay naiisip ko ang kagagahan ko ay di pala naming dalawa. Di ko akalain na sakanya ko isusuko ang bataan sa haba at laki ng tungkod ni Imaw sumasakit pa ang likuran ko.

“Wag ka ngang matuwa. Masakit pa katawan ko.”

Saad ko dahil di na ako komportable sa pagtitig niya. Napatawa pa siya at lumapit sa akin at ipinatong ang ulo ko sa balikat niya kung saan ang sugat nito, nasa right side niya ako at walang sugat ang left side arm niya, ang sa tagiliran naman ay nasa right side din ang tama. Agad kong inalis ang ulo ko pero pilit niyang binabalik sa balikat niya.

“May sugat ka. Baka mapano pa.”

“Don’t worry, malayo sa buto ang sugat nayan. The important is you. Pinagod yata kita.”

Natamaan ako ng hiya! Pinaalala pa ng loko loko!! Kahit na mapilit siya ay di ko sinunod iyon ang ginawa ko na lang ay ang isandal ang ulo ko sa kabila malapit sa pintuan ng kotse kung saan ako nakaupo. At natulog na lang.

Nagising ako sa isang mahinang tapik sa mukha ko. Naimukat ko ang mata ko at kita ko si Ace na nakangiti pa sa akin. Pero ang ikinagulat ko at sa balikat na niya ako nakasandal nang bumangon ako kaagad ay ang pagdaing din niya na nagpa-alala sa akin dahil may dugo na lumabas dun sa benda.

“O my!! Sabi ko wag na e!!”

“I’m fine baby. Nakatulog ka ba ng maayos?”

Tumango ako sa tanong niya. Nakatulog nga ako ng maayos ang problema ang sugat naman niya ang napuruhan malikot panaman ako sa pagtutulog lalayo na at magalawa ang kotse sa byahe. Agad akong lumabas sa kotse at umikot papunta sa kanya para alalayan dahil ang braso niya dumudugo talaga.

“Halika pumasok na tayo at aayusin natin ang benda mo.”

“Thank you, baby.”

Agad kaming pumasok sa bahay niya at nakita ko pa si Lilia na naglilinis at lumapit sa amin.

“Sir Ace, may bisita po kayo.”

Agad na sabi ni Lilia. Sa pinto palang kami ay may narinig na akong may tumawag sa pangalan ni Ace.

“Ace?”

Sabay pa kaming lumingon ni Ace. At nakita ko ang babae, she’s beautiful and tall like a miss universe candidates, nakasuot ng magandang dress na akala mo ay may pinuntahan na party.

Nakita ko si Ace kung paano lumaki ang mata niya at may kung anong saya makikita doon. I saw him how he missed this person, napabitaw na siya sa pagkakahawak sa akin para alalayan siya. He’s expression, I can’t explain, basta ang nakikita ko ay kung gaano siya kasaya na makita ito. Di ko kilala ang babae pero malaki ang pagpapahalaga ni Ace sa kanya. Until I heard Ace call her name…

Ang pangalan na ikwento sa akin ng kanyang Mommy. Ang pangalan na una niyang minahal at ang pangalan na unang nagpasaya sa kanya and that name is like a sweet candy for him na nagbibigay sa mukha niya ngayon ng kasiyahan na nagbigay naman sa akin ng kirot sa puso ko.

“Mxcine?”

To be continued…

13

Mitch Villamor

Lumabas na ako ng bahay, iniwan silang dalawa sa loob, di naman ako manhid para hindi mapansin na kailangan nila ng space sa isa’t isa. Lumabas lang ako ng tahimik di pa nya ako napansin na wala na ako sa tabi niya.

Agad ako pumunta sa likod ng bahay kung saan na-discover ko na may garden pala doon. May maliit na kubo pa sa pumasok ako di yun lock at may nakita pa akong may nakasulat sa harap ng pinto.

“Do not Enter. - Ace?”

Basa ko. So sa kanya pala to. Di ko napansin na may kubo pala dito. Pumasok na ako at nakita ko may kalat, siguro matagal na di nilinisan. Kasya ang kubo sa iisang tao lang, pagpasok mo ay may kama doon na para sa dalawang tao. So I decide to clean it while they are talking inside. Para naman mawala ang iniisip ko. Kahit na dito ako ay mahahanap rin naman ako ni Ace. Kung hahanapin pa niya ako.

Di naman masyadong madumi. Inikot ko muna ang loob binuksan ko ang osang maliit na pinto and CR yun but in was made in concrete. Maganda ang CR may oa tiles pa. Kubo ba talaga to? Then sa isang lumapit ulit ako sa isang pinto at kusina naman ang tumambad sa akin. Nagtataka ako parang di kubo to. Pumasok ako sa kusina and sakto lang para sa isang tao, okay ang spacr makagalaw ka pa may ref pa, binuksan ko yun at puno ng mga alcholic beverages. Nang makita ko ang dust pan at walis tambo sa tabi ng ref ay agad kung kinuha at naglinis.

Wala akong tinirang mga dumi pati sa ilalim ng kama akala ko makakakita ulit ako ng mga gamit na sako pero wala ibig lang sabihin nun walang ibang nakakapasok dito maliban na lang kay Ace. After I clean it all at itinapon ang mga yuping Lata ng alak ay itinapon ko na lahat sa labas kung saan may garbage bag akong inilagay. Pati kama inayos ko at CR nag pahinga na lang ako ng kaunti para makapaglinis ng katawan pero pumasok sa isip ko paano ang gamit ko.

May nakita akong isang aparador binuksan ko namanniyo at puno ng damit panlalaki at di pa maayos ang pagkakatupi.

“Napakaburara talaga ng lalaking yun.”

Agad kong inayos lahat at nilinisan na rin ang loob ng aparador. Maayos naman lahat walang mga insekto dito. After ng pagtutupi pumili ano ng mga damit na kakasya sa akin pero puro malalaki kaya walang choice. Bumaba ako para buksan ang lalagyan sa pagkaisip ko ay baka may mga underwear siya dito.

Di nga ako nagkamali meron nga kaso nga malaki, pumili oa ako baka merong maliit at meron akong nahanap, kumuha na rin ako pati boxer. Walang short dahil puro damit ang nakikita ko at dumeretso sa CR.

. .

Ace Grayson

“Babe?”

Paikot-ikot ako dito sa bahay para hanapin siya. Wala kong makita kahit anino niya. Umabot na ako sa labas ng bahay di ko parin siya mahanap. Tinubuan na ako ng takot sa puso ko at iba na ang pumapasok sa utak ko.

“Lilia, have you seen Mitch?”

“Wala po sir.”

Agad akong nainis dahil doon. Bakit siya umalis ng walang paalam? Tumulong na rin si Mxceif sa paghahanap.

“Hala ka, Ace. Baka iniwan ka na.”

Pananakot niya sa akin. That’s imposible, I know he won’t, and why he would leave me? Naiisip ko bigala ang kalukuhan na ginawa ng babaeng ito.

“This is your fault. Kung di ka lang nag-aayos ng ganyan.”

“W-What?! Bakit ako?”

Gago kasi nito e. Nakaka-badtrip lang. She’s actually Mxceif the twin sister of my ex. Medyo hawig niya when she use make up to transform herself as Mxcine.

“He’s jealous, because of your f*cking prank!”

“kasalanan ko bang nagpabiktima ka?”

Di ako nagpabiktima, I’m just making sure na siya nga kanina. Dahil iba ang pananalita nito at galaw. Dahil sa pag-uusisa ko ay di ko napansin na wala na siya sa tabi ko.

“Lilia, help me to find him.”

I dialled my phone to call my other man in police station to find Mitch at pinapunta ko pa ang iba dito. Malaki ang villa baka naligaw lang siya.

I tried to call him, pero di niya sinasagot.

“F*ck!! Baby answer your phone.”

Tot! Tot!

Wala parin, ilang uliut ko pa itong tinawagan pero wala talagang sumasagot. Agad akong napalingon nang may tumawag sa akin.

“Sir! Wala po kaming nakita, Sa tingin ko po umalis talaga ang boyfriend mo.”

Napamura ako ng wala sa oras. Agad na humingi ng tawad sa akin si Ceif dahil sa kalukuhang ginawa niya. Di parin ako tumigil pati narin sila parang isang misyon na ang ginawa namin para makita siya pati sa labas ng villa ay pinaikot ko na rin.

Inikot ko ang likod ng bahay, kung saan ang garden na pingawa ko at kubo. Then I saw the door’s open at may garbage bag na rin sa labas, then I walk to see who’s inside sa pinto palang ako ay malaking paghinga palabas ang nagawa ko.

“Sir -”

Agad kong nilagay ang daliri ko labi ko senyales na tumahimik lang siya.

“I already found him. Thank you for all your help. Pakisabi na lang kay Lilia na ipaghanda kayo ng makakain dahil sa tulong niyo, ako na bahala dito.”

At sumaludo pa bago umalis. Pumasok ako sa loob ng kubo ko. It’s all clean and orderly arranged. I think hobby na niya ang ayusin ang lahat. Lumapit ako dito kita ko ang kaputian ng kanyang matambok na hita. Nakaboxer lang siya ngayon and I know it was mine, may gamit ako dito minsan lang din ako dito pumupunta dahi sa trabaho ko.

Basa pa buhok niya at nakadapa matulok habang ang isang paa niya ay nakataas, bigla akong tinigasan sa posisyon niyang nakadapa halata rin ang laki ng kanyang puwetan. Lumapit ako at inalis ang hand support bandage na suot ko. Sinarado ko muna ang pinto at sinigurado kong walang makakapigil sakin.

Pumaibabaw ako sa kanya at inamoy ang leeg niya. He used my soap kaya amoy ko ang mabangong amoy niya. Gumalaw ito ng kunti at inikot ang katawan at kaharap ko na siya. Walang kamalay-malay pagod siguro sa paglilinis.

“Sorry baby, di ko matiis.”

Agad kong tinadtad ang leeg niya, nilagyan ko pa ng kiss mark na nagpaungol sa kanya ng kaunti dahil sa mga ginawa ko nagising siya ng tuluyan.

“Ace? S-sandali..hhmm..”

Hinalikan ko na siya sa labi. Pumayol siya sa bawat halik ko pinasok ko ang dila ko na kung may hahanapin sa loob ng bibig niya, naglalaban ang dila naming dalawa. Mapusok man pero di ko na mapigilan ang init ng katawan ko. I simply remove his shirt kasabay ng haplos sa kanyang maliit na katawan.

“Ah!”

Hingal kaming dalawa na naghiwalay sa halikan namin. Tinignan ko siya na puno ng pagnanasa at pangangailangan sa kanyang katawan.

“Pinag-alala mo ako baby, alam mo bang nilibot ko na ang buong villa mahanap ka kang? Dahil dun babawi ako.”

Saad ko at agad na pinaulanan ng halik sa leeg. Nagiwan ako ng mga bakas dahil na rin sa panggigigil ko sa kanya.

“Ah!! Ace..”

“That’s right, baby. Moan my name. Hmm..”

Ang mga kamay ko ay sa mga utong na niya naglalaro. I down my kiss on his collar bone, sinamyo ang kanyang natural na bango, inalis ko na rin ang suit niyang boxer and brief. Lumayo ako sa kanya at kita ko na ang buo niyang kahubaran. I saw his face turn to red that’s makes me more hard.

“There’s no other man can taste you, baby. Kundi ako lang.”

Nahihiya siyang tinignan ako, the I started to removed my shirt and losen my belt. I know I’m hot now on his mind.

“Don’t shy baby, I saw it already.”

Without any hesitations, I suck his nipples. Nilaro ko ng dila ko yun oarang isang gutom na sangol na sinipsip ang mala rosas niyang utong at isa kong kamay ay nilalaro ang kabila niyang suso.

“Ah!! Hmmm.. Ace..hmm..”

Parang musika sa aking mga tenga ang pag ungol niya sa pangalan ko. Para akong asong gutom na tinatad ang katawan nita, I leave there a mark para malaman niyang ako lang ang nagmamay-ari sa kanya.

I moved down on his belly kissing it and leave a mark. Napakaganda ng katawan niya he’s like a girl the shape of him and his softness and I remove everything on me.

Because of my desire to claim him again, ibinuka ko na ang mga hita niya at itinutok ang galit kong pagkalalaki sa kanyang lagusan.

“Baby, just bear the pain, I can’t wait to claim you again.”

Unti kong ipinasok ang katigasan ko, pero agad siyang napangiwi na ikinatigil ko.

“Ah! Hmm.”

“Shh.. I’ll be gentle. Just bear it.”

Nagpatuloy ako sa pagpasok, at dinama ang kainitan at kasikipan ng kanyang laman na agad niyang pagyakap sa leeg ko kasabay na pag halik doon. I hold his waist to help me plunge into him.

“Ah!! F*ck!! So tight, baby. Aah!”

Ungol ko nang maipasok ko na ang kahabaan ko. Ang init at damang dama ko ang kasikipan niya, oarang sinasakal ang pagkalalaki ko.

“Ah!! Ugh! D-don’t move.”

Sinunod ko siya. Inilapit ko mukha ko sa kanyang tiyan at niyapos ang mga kamay ko sa kanyang bewang at unti-unting gumalaw while kissing again his belly.

“Ah! Hmm… Ah! Too big! Ace..”

“F*ck! Baby. Ang sarap mo! Aah!! Shit!”

Hinawakan ko na ang ari niya at tinaas baba ko rin iyon. Habang umuulos ay di ko mapigilang maisagad ng mabuti.

“Hmmp!! A-Ace!! Aaah!!”

“Moan baby moan… Aaah!! Shit! Bubuntisin kita baby.”

Binilisan ko ang galaw ko, pasok, labas sa lagusan niya. Timigil muna ako at pinatalikod siya nilagay ko ang mga kamay niya sa head board ng kama at kasamay sa paghawak sa kanyang likuran at umulos ng marahan na nagpahiyaw sa kanya.

“Aah!! Ace. Hmm.. d-don’t… Aah!!”

“This is your punishment baby. Don’t.. aah!! Ever make me worried.. Hmmm.. again! Shit!!”

Labas, pasok ang ginawa ko. Gusto kong magpalabas na pero pingilan ko muna dahil nasasarapan pa ako sa pagpaparusa sa kanya. Kahit masakit ang sugat ay di ko na ininda pa.

Umalis ako sa likod niya at humiga sa kama.

“Upuan mo baby.”

Agad niyang sumunod at inilalayag ang pagkalalaki ko sa kanyang lagusan habang nakatalikod sa akin at dahan-dahang dumudulas papasok sa kanya. Di ko parin mapigilan na mura sa kasikipan niya.

“Aah!! Shit! This is heaven! Hmm.. gumalaw ka baby..”

Napahawak ang kanyang mga kamay sa matipunong dibdib ko at hinawakan ko din ang kanyang bewang to support his move, tumaas baba na siya. Ginalaw ang bewang niya.

“Ah!! Ace! F-faster!”

Ako na ang gumalaw sa kagustuhan niya I hood his waist and make my move faster ang halagapak ng aming balat ang maririnig sa loob ng kubo at mga ungol na lumabas sa aming dalawa.

“Ah!! I’m c-cumming..Ace!! Aah!!”

“J-just cum Baby..hmm..”

Patuloy ako sa pagbayo sa kanya ramdam ko din ang paglaki ng pagkalalaki ko at madali na rin akong labasan.

“Aaaah!! Hmmm..”

Ramdam kong nilabasan na siya dahil sa pagsalsal sa kanyang ari niya. Sa ilang minuto pa ay nakadama na ako na lalabasan na ako agad kong binilisan ang galaw ko.

“I’m cumming baby.. aaah!!”

“Hmm.. Ah!! Cum inside, Ace..Ah!!”

Agad ko nang sinagad at niyakap siya mula sa likod at hiniga siya sa kama at yakap siya sa likod habang nakatakilid at pinutok sa loob niya ng ilang beses. Gumalaw pa ako ng kunti at ibinaon pa lalo.

“Aaaaah!! Baby.. Shit!!”

“Aaaah!! Ace.. Hmm.. ugh!!”

Di ko pa siya binitawan sa pagkayakap at nasa loob niya parin ako, di ko maialis dahil sa kainitan ng kanyang butas, dama ko na nasa tamang butas ako. Agad kong hinalikan ang kanyang leeg. Hawak din niya ang mga kamay ko na nakapulot sa kanya.

“Thank you baby, don’t do it again. Alam mo bang nag-alala ako sayo.”

Kausap ko sa kanya kahit na nakapikit lang siya. Agad siyang tumingin sa akin at unti-unting inalis ang matigas kong pagkalalaki sa butas niya na nagpaungol sa aming dalawa.

“Hmm..Oh!!” Ungol niya.

“A-Ah!! Shit!! Your so naughty, baby..”

Ngayon lang siya hindi nawalan ng malay kinaya yata ang laki ko o sadyang di ko siya sinubrahan. Umikot siya para makaharap ko siya.

“Saan na si Mxcine, akala ko nagusap kayo.”

Agad akong napatahimik, is he still jealous? Niyakay po siya at nilapt pa aa hubad kong katawan at dinama ang kanyang init ng katawan.

“She’s not Mxcine. She’s Mxceif her Twin sister. Gino-good time lang ako.”

Saad ko pa. Agad naman siyang napatingin sa akin.

“E bakit kong makatingin ka sa kanya, akala mo naman huhubaran mo na.”

Napataas ang kilay ko sa sinabi niya.

“Of course not! Ikaw lang huhubaran ko wala na nang iba.”

Agad ako nakatanggap ng mahinang sampal sa kanya. Saka sinubsob ang kanyang mukha sa sa dibdib ko nahihiya pa ang baby ko.

“Baby, tumitigas ulit si General.”

“Ace tama na, di pa nga nawala sakit ko sa katawan sa ginawa mo no’ng una.”

Agad niyang reklamo sa akin na nagpatawa sa aki. Wala na akong magawa kundi ang magtiis na lang. Hinayaan ko na lang siya na pumatong sa katawan ko kung saan wala akong sugat. Maya-maya pa ay nakarinig kami ng katok sa pintuan. Di ko pinapansin hanggang sa may nagsalita.

“Ace, are you here?”

Rinig ko ang boses ni mommy nagkatinginan pankaming dalawa. Buti na lang na lock ko yun kanina.

“Yes mommy I’m here.”

Sigaw ko pabalik. Agad akong humalik sa labi ni Mitch at tumayo.

“Sleep baby ako na ang bahala sa lunch natin, kakausapin ko muna si mommy.”

Bulong ko sa kanya at tumango na lang siya bago ako nag suot ng damit at jogging pants saka lumabas. In just a second nakatanggap ako ng malakas na palo sa nanay ko.

“Aw!! Mom!”

“Kung di ko pa tinawagan si Nathan, di ko malalaman ang kalagayan mo!”

Sigaw nito sa akin pero medyo huminto siya at unisisa ako.

“Sino kasama mo sa loob? Bakit ganyan ang ayos mo? Magulong buhok, may kalmot ka pa sa braso at saka pawisan? Tell me are you cheating on Mitch?”

Agad akong dumepensa sa sinabi niya.

“No! Sa totoo lang gumagawa kami ng apo mo pero naudlot dahil sa nang-iistorbo ka.”

“Talaga? Wait! By the way, your brother Dylan, nagyaya na magbakasyon kasama ang asawa niya.”

Nagulat ako dahil sa may asawa na si Kuya. Dahil una sa lahat wala yatang mag-asawa yun dahil sa may hinihintay daw siya.

“What? His Married? Nagsawa na ba siyang maghintay sa childhood friend niya?”

“Actually, nahanap na niya kaya gusto niyang ipakilala. Ano sasama kayo ni Mitch o hindi? Saka yang sugat mo ayusin mo dumudugo oh!”

Agad akong napangiwi dahil sa pagpindot niya doon na kinaiinisan ko.

“Mom!! Are you trying to kill me? Augh!! It’s painful.”

“Arte mo! Asan ba si Mitch? Alis jan.”

Agad niya akong tinulak sa gilid at di ko inaasahan na binuksan niya ang pinto saka tulyang pumasok. I Scolded Inside my head at hinintay na lang na lumabas siya. Until she cam out na may malaking ngiti sa labi.

“Mabuti na lang namana mo sa Daddy mo ang galing niya sa kama at magdahan ka naman anak, tignan mo nga si Mitch di na makaupo ng maayos.”

And the she leave, agad akong napahawak sa batok ko. My Mom is so unbelievable, paano kaya niya napasagot si Daddy? Napailing na lang ako at pumasok na sa loob ng kubo.

To be continued…

14

Mitch Villamor

Vacation in Island

Pagkadating ko sa isla ng mag-isa, iniwan ako ng gagong ito. Hindi ako hinintay. Ngayon padaong na ang bangka at nakita ko kaagad siyang lumapit sa akin at hinawakan ang bewang ko habang inalalayan na bumaba.

“How’s the ride?”

“Badtrip!”

Saad ko at nuna nang lumakad sa kanya.

“Babe!! Sorry na, may ginawa lang ako. Para naman sa ating dalawa yun and ofcourse sa magiging anak natin!!”

Malakas na sigaw niya dahil sa malayo na ako sa kanya. Lahat ng tao nakatingin na sa amin, lalo na ang mga babae na naka bra at panty lang.

“Anak mo mukha mo!”

At lumakad ulit pero may ngiti sa labi, mahal ko na nga ang lalaking ito, magpaparaya at isusuko ko pa ba ang bataan kung di ko siya mahal. Naabutan na niya ako at umakbay pa sa akin, di ko na naabutan si tita dahil sa umalis daw ito kasama si Dylan at ang asawa nito, according to Ace,, yun ang sinabi niya at isa pa katulad ko din ang asawa ni Dylan, isang lalaki. Kaya nakadama ako ng kaginhawaan dahil sa may kabiruan na ako kapag nakilala ko siya.

Lahat ng gamit ko ay nandidito na, dinala na ni Ace para pagpunta ko dito ay di na ako mahirapan sabi niya. Pumasok kami sa hotel at dumeretso sa elevator. He press the floor kung saan kami naka-check nang makapasok kami ay tumunog na rin ang cellphone ni Ace, tinigan ko pa siya na nakataas ang kilay.

“Its just my brother, baby.”

Bago niya sinagot, nagpaalam pa sa akin dahil humihingi ng tulong ang kuya niya na si Dylan na dalhin ang pinamili ng asawa nito pati ng mommy niya, tumango ako at bago pa siya umalis ay pumalupot na naman sa akin at may ngiting nakakaloko.

“Where’s my kiss?”

“Wa -”

Di na natuloy ang sasabihin ko dahil sa agad na niyang kinuha ang gusto niya sa akin bago kumaripas ng takbo palabas, wala na ako nagawa doon dahil sa marufoook tayo ay ayun nagustuhan ko naman. Bakit ba? Humanap din kaya kayo ng mamahalin n’yo at mamahalin kayo ng totoo.

Humiga na lang ako sa kama, at naglibot libot sa loob, maganda ang hotel may pagka-sosyal, white with black color ang theme. Saka maliit na chandelier sa taas na sakyong makapagbigay ng ilaw sa buong kwarto. Lumapit ako sa sliding door at lumabas may balkunahi kasi doon, mataas ang harang hanggang dibdib para iwas suiside kung meron man. Maganda ang isla nakakawala ng stress at problema. Nagpalit na lang muna ako ng maisusuot ko, meron namang closet dito kaya nakalagay na doon ang damit naming dalawa, akin yung sa right sa kanya naman ang left.

Naisipan ko naman na lumabas ng hotel, wala naman akong ginagawa ay magliwaliw muna ako sa labas, at malay mo may panlaban tayo kay Ace. Malay lang naman.

Nakasuot na lang ako ng short na black, dahil sa mahilig ako mag short sa bahay nagba-boxer pa nga at saka malaking T-shirt na white. Nakakaaliw kasi ang oversize. Saka nag suot na rin ako ng beach sandals na color black. Kaya black and white ang tema natin ngayon.

Lumakad ako sa labas papunta sa beach dala ang cellphone ko. Gusto ko sana kumuha ng picture kaso wala akong kasama. Wala naman si Ace. Wala na akong nagawa kundi ang lumakad at naglibot-libot.

Dala ko naman ang card ni Ace at nakasanayan ko na dito kumuha ng gastusin kasi wala akong pera para sa sarili ko at siya naman ang nagbigay na kailangan dito ako kukuha ng pera kapag kailangan o may gusto akong bilhin, alam n’yo naman wala pa sweldo ko sa pagtuturo at kalahating buwan pa lang ako kasama si Ace.

Umupo ako sa buhangin ginawa kong sapin sa pangupo ko ang sandals ko para di kumapit ang mga buhangin sa suot kong short, then after a minute someone Approach me.

“Hi!”

Masiglang bati nito sa harap ko pa at nakabalandra ang pandesal. Maganda sana ang tanawin pero hindi si Ace ang naka display. Di naman ako isnabera kaya ngumiti ako sa kanya na nakatingala.

“Hi?”

At tumabi na sa pagkakaupo ko. Does he aware that I’m not a girl? Kita sa kanya ang masayang ekspresyon na mukha, he’s handsome at masasabi kong may lahi dahil sa kanyang kulay na mata at morenong balat, halata fin na regular sa gym dahil sa build ng katawan niya.

“Alone?”

“Hm. For a while.”

Sagot ko sa katanungan niya. Totoo naman. Mag isa lang muna ako, sa ngayon. Wala pa kasi si Ace. Nakakainip naman kung sa hotel lang ako. Nagpatuloy kaming nag-usap masaya siyang kasama dahil sa mga bito niya na waley naman, nakisama lang ako at tumawa kahit na walang nakakatawa. Just go with the flow. Hindi naman kasi boring na kasama siya lalo na at agawa atensyon kaming dalawa sa mga tao na nagkukulitan.

“HAHAHA!! By the way, Let me tell you that I’m not a girl.”

“I’m aware of that and to tell you I’m a bisexual and a top looking for my bottom, to be my partner forever.”

Saad niya, di ko naman maintindihan ang sinasabi niyang top and bottom, naisip ko ang ranking like sa school. Oo bakla ako pero wala akong balita na may ranking din pala sa LGBT community. Paano kaya pumasok sa ranking na yan?

“Aa.. hahaha.”

Hilaw na tawa ko, di ko talaga gets. Ma search nga sa kay Sister Google mamaya, alam kasi lahat ng sagot may pagka-chismosa din, lahat ng balita alam.

Dahil sa namamanhid na ang pwet ko sa pagkakaupo naisipan naming dalawa na maglakad-lakad, sumang-ayon din kasi libre daw niya kapag may gusto siyang bilhin, kuripot na kung kuripot basta libre attack na agad. Char lang, mahiya naman kahit kunti. He buy a two ice cream.

“Choose one. Chocolate or… Milk?”

Pagkasabi ng milk tumingin muna ito sa baba. Sa ganitong bagay di na ako inosente dahil kay Ace, sinira niya ang pagka-inosente ko!! Dahil sa di ko naman favorite ang milk iwan ko lang sa milk ni Ace di ko pa natikman panay putok lang kasi sa loob, atat na atat maka buo!

“Choco na lang.”

Sabay bigay sa akin ng Ice cream. Didila na sana ako kaso may kamay nang umagaw doon sa hawak kong Ice cream at siya na ang kumain na siyang ikinainis ko. Nakita ko si Ace na inubos agad ang malamig na Ice cream ko. Wala akong nagawa kundi ang tignan lang siyang inubos iyon habang ako parang gusto nang umiyak.

“Hey!!”

Galit na saad ni… Teka di ko pa siya kilala!! Shunga!!

Nangmakain na ni Ace ang lahat ay agad niyang pinunasan ang labi niya at tinignan ng masama ang lalaking kasama ko.

“Who are you?”

Halata sa kanya ang galit. Hindi naman umatras sa titigan ang isa at pinantayan pa si Ace, they’re both the same height. Habang nasa harap ko sila naglalaban ng kuryente sa mata.

“I’m Jaycob and you?”

Bisexual si Jaycob baka matalo din ito!! He attached also in guy, pero sa ngayon di ko kita na may posibilidad na mahulog siya kay Ace dahil nakikipaglaban talaga siya sa tinginan.

“Ace Grayson, his husband. You lose from the start man, so back off!!”

Galit na may gigil sa boses ni Ace saka ako hinila sa tabi niya. Nakita ko na nagbago ang ekspresyon ng mukha ni Jaycob he’s starring at me na nagtatanong.

“Actually, nanliligaw pa lang.”

Pero nakadalawang beses nang bumayo.

“What? Courting you? I’m you husband, we’re doing the thing that Married couple do every night.”

Saad ni Ace na ikinagulat ko para sikuhin ko ang tagiliran niya na di ko na isip na may sugat pala doon para mapahiyaw siya sa sakit.

“Aah!! F*ck! Sadista ka na, baby.”

“S-sorry!! Di ko naisip!! Sandali.”

Nalilito kong saad, nagpaalam na ako kay Jaycob na nakatingin lang sa amin at nakangiting nagwave ng hand at nagsabi pa na ‘see you around’ na sinagot naman ni Ace.

“There’s no next time!!”

Pahabol na sigaw ni Ace. I was smiled because of his acts. He’s jealous dahil sa Ice cream na ibinigay sa akin but my throat want thant Ice cream parang gusto kong kumain nun ng marami. We reached the hotel medical center agad naman na pinahiga si Ace sa kama ng Clinic at itatas na sana ng nurse ang damit niya pero he stop her.

“Let my wife do it..”

Saad niya sa nursebago tumingin sa akin, kita ko sa mata ng nurse ang saya at kilig bago ibibigay ang kit sa akin.

“Cute po kayo at bagay na bagay pa yeeei!!”

Then she leave. Nagtatakang lumapit ako sa nakaupo nang si Ace. I saw him smirk.

“You hear that? Bagay tayo kaya walang ibang dapat na lumapit sayo. Saka dapat ako lang nagbibigay ng Ice cream sayo. Does my cream is not enough?”

“Tatahimik ka o isasaksak ko to ng matuluyan ka na?”

Agad namang tinikom niya ang bibig niya at di na nagsalita, ako ay nagsimula namang ayusin ang sugat nito, gumagaling na rin ito kaya wala na nang malala pa dumugo lang ng kaunti. After I wrapped around the bandage ay agad ko nang inayos ang lahat at lumabas sa clinic alam kong nakasunod siya, di parin nawawala ang inis ko dahil sa kinain niya ang ice cream.

“Baby.. talk to me please..”

Di ko siya pinansin, bahala siya. Hinila na niya ang braso ko at agad na hinawakan ang magkabilang balikat pero nakatingin ako sa ibang direksyon.

“Babe! Galit ka? Tell me why? Galit ka dahil di ko kasama ang lalaking yun? Yun ba!?”

Galit na niyang saad. I glare him bad then he hug me tightly.

“Please tell me. I will never let you go until you didn’t tell me.”

Saad niya pa habang yakapa ako sa likod, ang kamay naman nito ay ang kukulit pati sa utong ko nilalamas pa, tinampal ko na ang kamay niya dahil dito pa kami sa ground floor ng hotel at maraming nakatingin sa aming dalawa.

“Ace, umaagaw na tayo ng atensyon sa iba, pwede ba bumitaw kana o sasakalin kita.”

“Okay lang sakalin mo hanggang makakaya mo, but I won’t let you go until you didn’t tell me why.”

Wala na akong nagawa kundi ang gawin ang pinagbabawal na teknik, charot lang. Alam ko naman kung paano makawala sa ganitong posisyon. I quickly grab his both hands at mabilisang tinaas at bumaba ang katawan saka mabilis ako lng umikot papunta sa likod niya para pinaikot ang isang kamay niya sa likod gaya ng ginagawa ng mga pulis kapag nakabalot ang kamay ng kriminal sa kanilang leeg at may nakatutok na baril. Nakasama ako sa training ng nga sundalo noong college ako kaming dalawa ni author kaya ganon.

“Aaah!! Babe!! How did you - Aaah!!”

Hiyaw niya sa sakit ng kanyang braso at nakalimutan ko ulit na may sugat pala ito sa braso, kaya mabilisan ko siyang binitawan.

“Ace? Okay ka lang?”

“N-No, baby.”

Namimilipit niya sa sakit habang hawak ang braso. Tinaas ko ang sleeve ng t-shirt niya sa braso at wala namang kahit anong bakas ng dugo kaya mabilis ko siyang hinampas at malakas pang tumawa.

“Nakakarami ka na Ace! Bahala ka dyan!”

Mabilis akong lumakad at pumasok sa elevator at mabilis na pinindot ang buton at nasara na bago pa niya harangan. Nakakainis at umiinit ang ulo ko na kinain niya ang Icecream ko. Nakakairita lang gusto kong kumain nun e!! Bakit pa para akong maiiyak dahil lang sa Ice cream!!

Tumingala ako para pigilan ang luha, ano ba nangyayari sa akin? Simpleng pagkain iiyakan ko na, ang babaw naman yata ng kaligayahan ko.

Bumukas ang elevator at lumabas agad hinanap ko ang hotel nang mahanap ko bigla na lang humarang si Ace sa pinto. Ang bilis naman yata nakaakyat to.

“Ano ba!! Alis!!”

“Tell me first. Bakit ka umiiyak? Is there something I did na ayaw? Sabihin mo na baby ayaw kong ganito ka.”

Now he touch my face at tinignan ang mata ko. Sasabihin ko ba? Baka pagtawanan lang ako nito. Hayop kasi!! Napakababaw ng rason ko.

“Wala.”

Nakita ko lang siya na napasabunot sa buhok niya dahil na siguro sa inis.

“Babe!!”

Sigaw niya na ikinagulat ko. Sinigawan ako? Bigla akong naluha ng wala sa oras. Ang gago nataranta sa ginawa niya.

“I hate you!!”

. .

Ace Grayson

“I hate you!!”

Di ko siya maintindihan, pilit ko namang inaalam kung ano ang ikinagagalit niya but he said that he’s fine and nothing, kahit na halata naman sa kanya na meron.

“No, don’t hate me. I’m sorry..”

Agad kong hingi ng tawad, pero di ko na lang pipilitin baka mas lalo itong magagalit. Niyakap ko pa siya ayaw kong kamuhian niya ako. I open the door of our room saka siya binitawan sa pagkakayakap at naunang pumasok at malakas na sinara ang pinto habang sa labas parin ako. Galit parin yata.

Arggh!! What should I do?

To be continued…

15

Mitch Villamor

“Galit ka pa?”

Tanong niya sa akin at umiling na lang sa kanya. Habang naglalakad kaming dalawa at kumakain ng Ice cream. Hindi ako tinigilan kung bakit galit ako kaya sinabi ko ang rason at tumawa pa.

“Ice cream lang pala hinahap mo e meron naman ako. Di pa nauubos o natutunaw, baby. Wanna try?”

At nakangiti pa ng nakakaluko habang nasaharap ko lumalakad ng patalikod.

“E kung baliin ko yan. Wanna try?”

Balik tanong ko sa kanya at umayos na siya sa paglalakad at habang nasa likod niya ako at nakapamulsa pa, nawala naman ang galit ko sa kanya nang hilahin niya ako para bumili. Natatakam lang ako sa Ice cream bakit ba!? At saka libre yung una di ka pa ba maiiyak dun? Kakainin ng iba ang libreng ice cream? Di ka magwawala sa galit? Sure?

Habang nasa unahan ko lang siya naglalakad at kumakain din ng ice cream, pinabayaan talaga ako sa likod niya, bastos talaga! Huminto ako at sinubukan kung mapapansin niya ba akong wala sa likod niya nang sakto naman at may tumabi sa akin at si Jaycob yun.

“Hi.. nagkita tayong muli.”

Malaking ngiti ang ibinigay sa akin then I smiled too, alangan naman hindi lumakad na ako at nakisabay pa sa akin, di ko na makita si Ace. Ang gago di man lang ako nilingon!! Humanda kang lalaki ka!!

“Where’s your boyfriend? Nag-iisa ka yata?”

“Nauna na… Iniwan pa nga ako e.”

Actually… Kasalanan ko naman. Sinubukan ko lang naman kung mapapansin niyang nakasunod ako sa kanya pero hindi yata. Bahala siya mag hanap mamaya.

“Hm… May I know your name? Nakalimutan ko kasi alamin dahil sa boyfriend mo.”

“Ah! Mitch nga pala. Pagpasensyahan mo na lang tinutupak e.”

Ngiting saad ko. This guy is handsome, di mahahalata na isa siyang bisexual dahil na rin sa build ng kanyang katawan, he looks like a straight guy. Nag-shake hands pa kami at nagpatuloy sa paglalakad hinanap ko si Ace baka sakali naghihintay sa tabi pero wala akong napansin until someones grab me na nagpakaba sa akin.

“How many times do I have to warn you not to approach my wife?”

Galit na saad ni Ace. Kita ko sa mukha niya ang galit na gusto nang tadtarin ng bala ang kaharap niya, kung naglalabas lang ng bala ng baril ang tingin, sa totoo lang matagal na sigurong duguan ang kaharap niya ngayon.

“As far as I know, di pa kayo kasal, and that case I still have a chance to get him from you. So don’t pretend to be his husband.”

“What did you say?”

Lumapit si Ace. Na nakahawak panalo sa braso oara pigilan dahil baka saan pa humantong ang dalawang ito.

“You’re not married with him, habang hindi pa nangyayari yun, i have a chance to get him from -”

Nagulat na lang ako nang suntukin niya agad si Jaycob sa mukha na dahilan para bumagsak ito sa lupa, kasabay ng ice cream nakinakain ko ay nalaglag para pigilan si Ace at hilahin ang damit niya.

“You can’t get him from me!! Stay away from him f*cker!!”

Sigaw ni Ace at mabilis na tumayo si Jaycob para sana bumawi sa pagkakasuntok pero agad ko itong pinigilan.

“Enough!!”

Sigaw ko na nagpatigil sa kanilang dalawa habang ako ay nakadupa ang kamay na humaharang sa kanilang dalawa kaharap ko si Ace at nilingon ko si Jaycob na may pasa sa bibig. Ace grab my waits at hinila palapit sa kanya.

“I warn you, di lang suntok ang ang matatamo mo.”

Saka ako niya nilipat ang kamay niya sa kamay ko at hinila papalayo kay Jaycob, di pa ako nakapaghingi ng tawad sa pagkakasuntok sa kanya ni Ace.

“S-sandali! Ace! Maghinay hinay ka naman sa paglalakad!”

Huminto siya nakatalikod sa akin at napasabunot sa buhok niya, kaya nilapitan ko na ito.

“A-Ace?”

“Don’t ever let that guy touch you again!”

Saad nito sa akin na nakaharap ko na at galit ito. Kasalanan naman niya kasi iniwan niya ako. Ako pala.

“What? He didn’t touch me. Sinamahan niya lang dahil di nakita makita. There’s no big deal with that para suntukin mo yung tao.”

“There’s a big deal. The way he look at you! Lalaki ako Mitch alam ko kung paano makatingin ang nga lalaki kapag gusto nila ang isang tao and he doing it on you! and I f*cking hate it!! Damt it!”

Dahil sa sigaw niya agad namang lumabas ang luha ko na oarang bata nang umiiyak, he saw it at dahilan para lumambot ang ekspresyon niya.

“E bakit ka naninigaw?!! Hayop ka di mo na ako mahal!!”

Umupo na ako at nakasubsob ang mukha ko sa tuhod ko at pinalupot ang mga braso para harangan ang bawat gilid ng mukha ko at tudo na umiyak. Napaka iyakin ko na!! Bwisit!!

“Baby no! I love you at nagseselos lang ako, please don’t cry.. I’m sorry okay? Nadala lang ako ng selos. Please..”

Pagaalo niya sa akin I raise my head and he wipe my tears with his both thumb and kiss my forehead. Pero na alala konukit ang natapong ice cream ko dahilan para bumalik ako sa pagkakaiyak na kanyang ikinataranta.

“B-baby? Bakit? Did I say something wrong? Baby…”

Bigla na akong tumayo na nagpatingala sa kanya dahil umupo din ito.

“Natapon yung Ice cream ko dahil sayo!!”

Sumbat ko aa kanya na ikinatuwa pa then he stood up to hold my cheeks and press it dahilan para lumukot ang pisngi ko.

“You’re acting like a child today HAHAHA!! Okay I’ll buy it again for my baby.”

And he hold my hand saka lumakad kami para bilhan niya ako ng gusto ko na ikinatuwa ko naman. Weird feeling.

. .

Ace Grayson

“Okay ka na?”

Tanong ko sa kanya habang dinidilaan ng Ice cream sa cups puno kasi yun dahil yun ang gusto niya, I don’t know but I like him this way, para lang siyang bata bitbit ko rin ang dalawang tapper ng chocolate ice cream, he seems happy by licking it at na e-imagine ko na ang little General ko ang dinidilaan niya kaya kanina pa ako dito tinitigasan parang gusto nang kumawala na suot kong short.

“You want?”

Sabay tapat sa bibig ko kaya kumain ako at parang nagalahati pa yung sa labas ng cups, kaya napatawa pa sa reaksyon niya nang makita yun dahil sa nangalahati ito. He slap me on my shoulder wala naman ang sugat doon kaya okay lang.

“Bakit mo inubos!!”

Parang bata niyang saad sa akin. Actually marami pa yun sa cup yung sa top lang kinain ko.

“Baby, ouch!! Marami pa naman ah? Meron pa dito oh..”

He pitch me tin. That was hurt I enjoyed it, pitching by someone you love.

“Di na kita bibigyan napaka abusado mo!”

Saad niya sa akin at di na ako pinansin hanggang sa makarating kami ng hotel at sakto naman na nakita kami ni mommy.

“Ace! Mitch! Come here for a while.”

Tawag niya sa amin. So we walk towards Mom.

“Bumaba kayo mamaya sama-sama tayong mag la-lunch dito sa labas ng hotel and your brother something wabt to say with Raillie, and I feel it’s a good news.”

She said. Mukhang meron nga I saw them happy talking in a bench while my brother touching Rai belly. Hmmm.. I think I know now.

“Okay Mom. Dadalhin ko lang muna itong pinabili ni Mitch.”

Sabay taas ko sa Ice cream na nasa topper.

“Ice cream? Mag gagabi na ah?”

At nilingon si Mitch aa likuran ko na masayang kinakain ang Ice cream sa cup. I saw mom thinking of something but she shook her head dahil sa inisip niya.

Nagpatuloy na lang kami s apaglalakad until we reach our room. I open it at dumiretso agad sa mini ref na pinalagay ko kanina, walang kusina dito kaya nag request na lang ako na lagyan ng maliit na ref para sa lang sa Ice cream and luckily they have an appliances na magagamit namin. I saw him licking the spoon di ko na talaga matiis, kanina pa nagagalit ang general sa baba kaya agaf akong lumapit sa kanya at kinuha ang kinakain nito at nilagay sa lamesa malapit sa kinaupuan niya.

“Ace -”

I didn’t let him speak at mabilis na sinakop ang labi niya. I lead his back on the bed. While our tongue fighting on each other.

“Stop licking that Ice cream, lick me instead.”

I said with full of lust. And bring my lips on him. I remove his shirt and spread his legs to rub my hardness on his butt.

“Hmm..ah! Mmmm..”

He moan. I run my lips down on his belly and remove his pants together with his underwear at nakita ko na rin kung gaano na siya tinigasan. I give it a hand job that makes his moan loud.

“Oh!! Ah!! Hmm..”

His moans, it’s like a music on my ears. Tinaas ko ang hita niya and I saw his skimpier hole and lick it. Nilaro ko yun gamit ang dila ko.

“Hmp! Ah! A-Ace.. oh!!”

Ungol niya pa, my tongue enjoyed his hole. Pinatigas ko ang dila ko na maipasok iyon sa kanyang loob.

“Hmmp..haa..”

“You like it, baby?”

And I stoop up at ang dalawang daliri ng kamay ko ang ipinasok doon, I slowly put it inside that make him scream and kissed him immediately.

“Bare it baby. Hinahanda lang kita.”

Bulong ko sa kanyang tenga. I moved my fingers inside of him, malambot sa loob at sadyang ginawa talaga para sa alaga ko, its hot and warm, inalis ko na iyon at basang basa na ang daliri ko and kissed him again at pumwesto sa kanya I guide my d*ck on his hole and slowly thrust in.

“Aah!! Hmp!”

Until I successfully put mine on his hole. Di muna ako gumalaw, dinadama ko muna ang init ng kanyang lagusan at ang mahigpit na pagkakasakal sa pagkalalaki ko.

Binuhat ko siya at ako na ang nakaupo sa kama, nakahawak siya sa balikat ko at unti-unting tumaas baba while holding his waist to guide him.

“Hmm..ah! T-too big… Ah!!”

I switch our position, pumaibabaw na ako sa kanya at sinimulang gumalaw, nababaliw na ako sa kasikipan niya.

“Ah!! Ha.. You’re tight, baby. Hmm..”

“Oh!! Hmm.. d-deeper.. Ah!!”

I thrust it deep na ang dahilan para tumaas ang katawan niya nang tamaan ko ang sensitive part sa loob niya.

“Aaah!! Y-yeah! A-Ace.. Ooh!!”

I wrapped my hand on his neck and thrust faster dahil nararamdaman ko na ang lalabasan na ako.

“Hmmm.. ah!! Ah!!!”

“I’m c-cumming, baby.. ahh!!”

Mga ilang saglit pa ng pag ulos ko ay sinagad ko ulit ito at kasabay ang paglabas ng katas ko sa kanyang loob.

“Aah!! F*ck!! Aaah!! Hmm..”

Ungol ko nang maabot ako ang kasukdulan.

“Aaah!! Hmmm..”

Ilang putok pa ang nagawa ko sa kanyang loob at di ko pa inalis iyon sa kanya, I still hugged him and feel his body heat. Nakapatong lang ang ulo ko sa kanyang dibdib.

“Thank you baby.”

I said when our eyes meet. He just smile and play with my hair. Until my phones ring. Wala na akong nagawa kundi ang alisin na ang pagkalalaki ko sa kanyang butas.

“Hmm..”

He moan until I remove it, sinandya ko talagang dahan-dahanin, para naman madama ko pa ang kasikipan. Wala na kayo magagawa dun.

“Yes?”

I ask after I answered the call.

“ Bumana na kayo kakain na, kayo na lang hinihintay, saka tama na yang pakakasarap mo, grabe ungol nyo umabot talaga sa room ko.“

Nathan said.

“Sabihin mo naiinggit ka lang. Try to find someone para naman mailabas mo rin libog mo, di yung nagtitiis ka sa kamay mo.”

I said it and heard him chuckled.

“Sorry bro. May hinihintay akong tao na magpapakita na sa akin, I’ve been searching him for a long time. When I meet him di ko na siya hahayaang iwan ako.”

Someone, huh! Natapos na usapan namin at nilapitan si Mitch, tulog yata kailngan niyang magising para sa dinner.

“Baby, we need to take a bath. Baba tayo para kumain.”

He slowly open his eyes and agad na humalik sa kanya na ikinangiti niya. I Lift him up like a bride at tinungo ang cr. Dahil sa walang kapaguran ay nakaisa pa ako doon. Isa lang naman.

Mitch Villamor

Ang gago kala ko liligo lang tapos napunta pa sa isang mapangahas na ligo. Bwisit!! Ang galing mang-uto ng gago!

“Sorry baby, mukhang Kailangan kitang buhatin pababa.”

“Kung pinigilan mo kasi yang sarili mo, wala ka talagang kapaguran.”

Ngayon nasa kama ako nakaupo kinain ang tunaw na ice cream kanina, basta basta na lang kasi umatake at nanunuklaw at bumabayo.

“Tama na yan, kumain ka muna. Halika.”

“Hoy!! Seryoso?”

He lift me up, nakakapit pa ako sa keeg niya pang kasal talaga ang datinggan.

“Yup.. Di makakalakad ang baby ko dahil di kinaya si General. Now let’s go.”

Lumabas kami ng hotel room namin habang buhat ako, isinubsob ko ang mukha ko sa dibdib niya dahil sa maraming nakatingin nang bumaba na kami. Hanggang sa makarating na kami sa dining area ng pamilya niya.

“Hey.. bro!! Kamusta?”

Salubong ni Nathan na may malaking ngiti.

“Mabubuo din soon.”

He answer, napaka-kapal talaga ng pagmumuka ng magkapatid na ito, napaka walang hiya sa katawan!! Doon kami pumwesto sa likod at oinaupo ako sa upuan na ikinadaing ko at inutusan ang isang waiter na kumuha ng unan para sa upuan nang makarating ang na ito ay agad na nilagay ang square na unan sa upuan ko. At lumapit si tita sa amin para batukan ang anak niya.

“Mom!! What?!”

“Napakahilig mo talaga!! Tignan mo yang si Mitch, di ka ba makapaghintay na mamaya na lang Ace? Sarap mo ring balibagin ano?”

“That’s not my fault, kasalanan ko ba hinahap siya ng sistema ko? Diba baby?”

Hinayaan ko na lang silang dalawa mag-ina. Hanggang sa dumating na sila Sir Dylan at ang asawa niyo. He seems familiar, nakangiti ito nang makita ako at nginitian ko rin.

Habang kumakain, they announced the wed and the unexpected thing na akala ko ay ako lang ang meron. Until Rai ay nagsusuka na hindi ako makatay dahil sa kalagayan ko kaya si Ace na lang umalalay doon at ang iba pa, nag-aalala din ako baka may nakain siyang masama para sa kanya. Until I heard…

“He’s pregnant.”

Don ako natigilan, dahil may katulad din pala ako di lang ako ang nagiisa na may kakayahan na magdalantao kahit na lalaki kami. Everyone shocked and hapoy at the same time, nang makabalik na sila sa lamesa at umayos na rin ang pakiramdam ni Rai. Ace hold my hand and saw him looking at me he rub my hair and said something na nagpapula sa mukha ko.

“Sana may mabuo tayo.”

To be continued…

16

Mitch Villamor

It’s already been 2 weeks nang magbakasyon kami, noong una ay umunang umuwi sina Dylan sa di alam na dahilan at kami naman ay nag stay na kang doon ng two days gusto pa sana ni Ace na mag stay kami doon ng three days kaso nagpumilit na ako dahil hinahanap na siya sa trabaho niya. Ngayon ay nasa bahay na niya ako at ang pag ca-crave a pagkain sa Ice cream lumala na, hinahanap ko ito every day, at di na ako pinakain ni Ace nun kasi sa inuubo at sinisipon na ako, saka nag hahanap na rin ako ng pagkain na gusto ng panlasa ko lalo na yung mga maaalat

“Lilia, wala pa ba si Ace?”

Tanong ko sa kanyahabang naglilinis pa siya, mag aalas otso na ng gabi wala pa siya. Ngayon lang siya u,uwi ng ganitong oras. Napatingin ako sa hawak kong phone nang tumunog ito at nakita ang mensaheng di ko alam kung saan nang galing at kanino ang nag mamay ari ng numer na to.

From

: Unknown

Live like a Queen as long as you can, dahil babawiin ko ang dapat ay akin lang!!

Di ko alam pero isang pagbabanta ang mensahe na ito. agad ko itong denelete sa aking inbox dahil ayaw kong mababasa ni Ace ang message na yun. Pero naisip ko na rin na dapat ay malaman niya but there’s a part of my mind na huwag muna. Kasabay ng pagtunong ulit ng phone ko at nakita kong tumawag si Ace.

Calling… Baby Ace

Nagtataka akong tinignan ang pangalan niya sa phone ko, di naman ganito ang nilagay ko sa phone ko, pinakialaman na naman niya ang mga contacts ko. Sinagot ko na ito.

“hello?”

“Baby, I’m sorry pero magagabihan ako umuwi. Okay lang ba?”

He said, magagabihan? di naman siya sa kompanya nagtatrabaho para mag-over night sila, pero wala na akong magagawa dun kung ganon ang trabaho nila.

“O-osige… Mag-iigat ka.”

“Salamat, baby. Take good care your self too and don’t eat Ice cream again. Okay? Love you.”

“Okay, l-love you too…”

Narinig ko pa ang pagtawa niya sa kabilang linya, at nagpaalam na saka binaba ko na. Hindi ko na siya inantay pa dahil kumain na lang kaming dalawa ni Lilia at nagusap pa , gusto ko sanang patagong kumain ng Ice cream kaso na huli ako ni Lilia at kinuha saka tinago kung saan. wala na akong nagawa kundi ang matulog na lang ng maaga dahil sa inaantok pa ako.

. .

A

ce Grayson

I hung up the call and look these two person in front of me. Mxceif and Lieutenant De Vera.

“She’s already back. Paano kapag nagsalubong kayo?”

I don’t know either. Wala na akong nararamdaman sa ex ko but now knowing that she’s back I badly want to talk to her.

“Ace, as a best friend. Sana di ka magkamaling pumili ng dapat mong piliin.”

“I know what I’m doing.”

“Sana nga alam mo. Dahil di kita maintindihan, I thought you love him? Bakit kailangan mo pang makita si ate?”

Mxceif said. I don’t know!! Bakit nga? I already have Mitch and I said to him that I love him. F*ck!! I hate choosing between the two. Bakit ako pipili? I just wanted to talk Mxcine, that’s it!

“But I tell you. Please lang talaga Ace, choose the someone who make you happy now… Malaking kawalan kapag nawala siya sayo, at papatunayan ko yun kung sakaling nagkamali ka sa pagpili.”

Mxceif said and immediately stand and walk out of my office.

“Think carefully, Ace. Susundan ko lang siya.”

Then De Vera follow her. Napaisip ako sa mga gagawin ko. Why do I need to choose? I just wanted to see her and nothing more… Napasabunot na lang ako sa ulo ko in frustration. I know galit si Mxceif kay Mxcine befise of what she did on bith of us. Di ko na siya masisisi sa bagay na iyon.

. .

Third Person

Si Mxcine ay ang kakamabal ni Mxceif na di parin makalimutan ang lahat ng ginawa sa kanya ng kanyang kapatid, dala niya parin ang galit at puot sa kaniyang puso dahil sa dalawa na pinagtaksilan siya ng talikuran. Kaya ganun na lang ang galit niya sa dalawa. Mxceif boyfriend named Theioty a half german and filipino pero bakas sa lalaki ang pagiging German at di halatang may dugonitong pinoy.

Masasabi mong kuha ni Mxceif ang mukha ng kanyang kapatid kung aayos lang siya ng kaunti at maglalagay ng make up dahil wala itong kahilingan sa paglalagay ng maraming make up sa mukha di tulad ng kanyang kapatid.

Nag simula ang lahat nung kaarawan din mismo ni Mxceif at Mxcine, ang kanilang pagtatago ng relasyon, she caught them sharing their body heat on her bed at sa araw din iyon nandoon din si Ace nang may narinig itong gulo sa loob ng mansion, and Mxceif explain everything umpisa sa matagal na panluluko nila. Ace didn’t accept the truth until the day past na nabuntis si Mxcine sa boyfriend ni Mxceif.

Para siyang binagsakan ng langit at lupa sa nalaman niya noon and try to get the reason from Mxcine but she was refused to speak and explain everything, handa si Ace na patawarin ito at akuin ang bata but the Theioty refused to Ace plan, wala na nagawa noon si Ace kundi palayain ang mahal niya, ang minahal niya ng totoo.

Ano pa ba ang kulang sa kanya para humanap ito ng iba, does he not enough to make her happy? O dahil lang sa hindi siya pumayag na makipagtalik ito sa kanya? He wanted to do it if they are already married.

Halos mabaliw si Ace sa mga tanong na di niya masagot na siya lang, kaya umabot ito sa pagiging babaero niya, he started making sex to other girls at gabi-gabi na may dalang iba’t-ibang babae para magpaligaya sa kanya.

Mxceif tried to convince him to stop on what he doing and move on, dahil sa dinala na ito ng boyfriend niya ang ahas niyang kapatid sa ibang bansa para pakasalan. Mxceif visit Ace every day on his house to throw those girls out on his room.

Ayaw niyang nakikita ang kaibigan na nahihirapan at nagpakalumos sa kamunduhan dahil sa di niya iyon na ibinigay sa kanyang ahas na kapatid. She told this on Ace parents para aware sa nangyari sa kanilang anak but even his parents ay di siya nakinig, kaya nagmakaawa ang parents nito na batayan si Ace.

Ganon nga ang ginawa ni Mxceif, una pinabayaan niya lang ito na may ikakama na namang babae para malaman na titigil din ito kapag nagsawa na and she was right hindi na niya ito nakitang nagdala ng babae the time he meet this gay teacher.

It seems like a magic na nagpabago sa kanya bigla. Ace already know Mitch bago pa sila magkita sa school, he saw Mitch always walking alone in the street habang nagrurunda siya.

Gusto niya sana itong sabayan but he don’t have enough guts to do it. Dahil sa nawawalan na lang siya ng lakas kapag lumapit dito wala siyang ibang iniisip but the gentle face of Mitch.

Sinubukan niyang lumapit but a wrong one dahil aksidente niyang napindot ang horn ng sasakyan na nagpagulat sa kay Mitch, unang pagkikita palang ay masama na agad ang nangyari. Sabayan niya pa na inaasar ito pero naging maganda naman ang nagyari dahil sa nakuha niya ang calling card na naiwan niya and it was a lucky day dahil makakausap niya ito sa text kahit di siya kilala nito.

Until he plan to do some drug awareness on the school where he taught, doon na nagsimula ang kanilang pagkikita, hindi siya tinantanan ni Ace kahit alam niyang hindi ito babae at isa itong bakla.

Nong una he wanted to know kung tawag ng laman ba ang nararamdaman nito sa kanya kaya niya ito inaasar at malaki ang epekto ng kanyang katawan kapag lumalapit siya dumidikit dito.

Until he force to bring Mitch on his house and Trying to claim Mitch body pero di niya tinuloy until in the may nangyari sa kanila, he wanted to give it to Mitch kung sakali na ayaw niyang gawin iyon ay baka iwan din siya nito doon niya napagtanto na hindi lamang ang katawan ang gusto niya kundi ang makasama ito kahit mali at makuha ang puso nito na siyang ding nagtagumpay.

Sa pagkatataon din na iyon ay di na binantayan ni Mxceif ang bawat galaw ni Ace dahil alam na niya na may isang tao na ang nagpapasaya sa puso ni Ace and now makakapagpahinnga na siya sa pakiramdam na kasalanan niya ang lahat kung bakit nagkaganun ang kaibigan.

But the time has come na nabalitaan na lang ni Mxceif na namatay ang kanyang Ex dahil daw sa isang cancer dahil daw namana niya ito sa kanyang pamilya, at sa pagkakaalam niya walang sakit na cancer ang pamilya ng ex niya at iyon ay nagbigay sa kanyang palaisipan kung paano? O sadyang nagkaroon lang siya ng ganong sakit, at bakit biglaan? Alam niya sa sarili niya na mahilig sa healthy food ang ex niya at sa pag e exercise.

Hindi na malalaman si Mxceif ang dahilan at bakit pa niya bibigyan mg pansin ang isang taong matagal na niyang kinalimutan.

°

Samantala, sa isang magarbong bahay, may dalawang babae ang naguusap, napapalibutan ng mamahaling kandila na nagbibigay ng magandang amoy sa paligid at nagpapakalma sa sarili habang hawak ang baso na naglalaman ng mamahaling alak.

“You want Ace right?”

Tanong niya rito, habang napako ang tingin niya sa babaing nag desisyon na magkita silang sa bahay niya.

“Not anymore, may kasintahan na siya.”

She answered, but the girl laugh on what she said. May kasintahan ito? At isang bakla lang.

“Knowing Ace, hindi siya papatol sa isang bakla lang.”

saad ng isang babae at lumagok ng inumin sa kanyang baso, may palno siya na gamitin ang babae para sa sariling kasiyahan.

“And I know you love him too.”

Dagdag pa niya kahit na pinipigilan niyang hambalusin ang babaing ito na may gusto kay Ace. Kailangan niyang pigilan ang sarili at maki-ayon muna sa palano.

“There is one thing that you need to do, na mawala ang kinakasama niya sa kanyang bahay bago mo siya makuha, and I will help you for that.”

Saad niya sa babae na ngayon ay may liwanag sa mukha niya. Sa pustura ng babae na nasa harapan niya ay mukhang kilala niya ito, medyo may pagkahawig siya sa nililigawan ng isa niyang kaibigan.

“Paano ako nakakasiguro na gusto mo akong tulungan? Do I have something to know bago ako magdedesisyon.”

She’s smirked hindi niya inaasahan na may utak din pala ang kaharap niya.

“Take that gay away, do whatever you want para mawala sa landas ang bakla ni Ace at makukuha mo ang lahat lahat pati na rin si Ace.”

Sagot niya ba sa totoo lang ay ginagamit niya lang ito para sa isang bagay na dapat ay hindi siya madamay at paghinalaan. Tinignan muna siya nito bago nagsalita siya muli.

“I just wanted to help sa mga taong uhaw sa pag-ibig. Ano sangayon ka ba?”

Nagdadalawang isip ang babae sa harapan niya. She’s thinking kung tama ba ang ginawa niya, pumunta siya dito dahil sa lalaking nagsabi na may gusto magpakilala sa kanya at dito siya dinala.

“Time is running, my dear.”

Saad nito at nag-isip pa ng malalim hangang sa nagsalita na siya at nag desisyon. Alam niyang mali pero nagmahal lang siya at gust6niya makuha ang lalaking nagpapatibok nito.

“Deal!”

at isang ngisi ang kumawala sa kanyang labi ang saya upang umpisahan ang kaniyang pinaplano, she need to move bago pa maikasal ang dalawa, madali lang ang gagawin niya kung paano niya naakit ang kasintahan ng kapatid ganun na rin ang kanyang gagawin. But furst she need to use this one para sa kanyang kaligtasan at kalinisan ng kanyang pangalan.

“One condition, don’t ever tell anyone sa mga plano natin at kung may nakakaalam nito, prepare yourself dahil madadamay ang pamilya mo dito.”

Ani pa nito na ikinagulat ng babae at tumango na lang ng wala sa oras.

“Bakit mo ako tinulungan?”

Tanong niya na ikinabaling niya dito.

Bakit nga ba? Halos kaya naman niyang makuha si Ace dahil sa kanyang alindog, pero gusto niyang makuha si Ace ng walang kahit anong paghihinala na siya ang nagplano ng pagliligpit sa kinakasama nito lalo na at kilala siya bilang mahinhin, di nakakabasag ng pinggan kung gumalaw at lalo na sa mukhang inosente pa ito.

“Not of your business, may plano akong mas effective that we can easily remove this obstacles on my way, and you know who it was.”

They are both thinking one person.

“It was Mitch.”

To be continued…

17

Mitch Villamor

Sabado…

Lumabas ako ng bahay kung saan din si Ace. Nakita ko siyang malalim ang iniisip, I don’t know what happened to him.nakaupo lang siya sa ilalim ng puno kung saan malapit lang ang mga hardin na inaalagaan ko.

“Ace?”

Tawag ko sa kanya, pero nang makalapit ako ay mabilis iyang gumalaw para itago ang hawak niya. Iwan ko kung ano yun.

“Baby.”

Naging masigla naman ito nang makalapit na ako, di ko parin maiwasan na isipin kung ano ang tinatago niya.

“May dapat pa akong malaman?”

Tanong ko sa kanya pero hinila na niya ako para maupo sa pagitan ng hita niya. At pumulupot na naman ang mga kamay sa akin.

“Wala ka namang dapat malaman baby.”

Saad niya pero pakiramdam ko meron e. Tiningnan ko ito sa mukha at nakangiti na.

“Alam kong meron pero di kita pipilitin, just remember I’m here to help.”

Ngiti kong saad na ikinangiti din niya sa akin. Nagsimula na naman niyang pakpakin ang leeg ko. Mannerism na yata niya ang leeg ko.

“Ace, tama na at baka kung ano na naman ang gagawin mo. Baka nakakalimutan mo aalis tayo ngayon diba?”

Saad ko iwan kung saan kami pupunta. May sisiguraduhin lang daw siya sa akin, kung tama daw ang hinala niya.

“Nahihilo ka pa ba?”

Tanong niya sa akin. Three days na akong nahihilo. Umiling na lang ako sa tanong niya.

“Wala ka bang trabaho? Diba kapag sabado meron parin?”

“Wala. Sasamahan kita ngayon, nag aalala na ako sa gabi gabi mong pambubugbog mo sa akin. Alam mo bang di na ako nakaka-score sayo dahil sa pabago-bagong panahon ng utak mo?”

Hinampas ko na ang balikat niya dahil sa sinabi nito.

“Pinapaalis ka dahil masakit sa ilong yung pabango mo.”

Inamoy naman niya ang sarili niya sa sinabi ko.

“Di naman baby ah. Gusto mo bili ako ng bago? Ikaw ang pipili kung saan ang mabango.”

“Wag na gagastos ka na naman.”

He hold my hand habang naglalakad kaminpabalik sa bahay. Pinaglaro- laruan niya iyon na para bang ayaw niya na talagang bitawan ang kamay ko at inilagay sa bulsa ng salawal niya.

“Ace, anong binabalak mo? Sige kapag di ka tumigil tutuluyan ko na talaga yang kaligayahan mo.”

“Wala… Kung gagawin mo yun wala ka nang malalaruan kung sakali.”

Siniko ko na tagiliran niya gamit ang kamay ko na hawak niya.

“Dami mong alam, bilisan mo na nga at may bibilhin din ako.”

Sabi ko at masayang naglakad papasok. Sa kwarto ko ay habang nagpapalit, dalawang beses na tumunog ang cellphone ko. Tinignan ko ito.

Same number nung una, di ko alam kung matatakot ba ako o magiging kampante dahil araw araw na lang ako nakakatanggap ng threatening message at pareho lang ang message na ipinapadala niya.

From : Unknown

Live like a Queen as long as you can, dahil babawiin ko ang dapat ay akin lang!!

Di ko na lang sinasagot baka may ibang tao ang gustong padalhan niya at nagkamali lang siya ng pagpadala. Na delete ko na rin ang mga ito kasi di ko alam kung paano ang gagawin sa ganitong bagay. Di naman ako pulis o investigator para alamin ito.

Then kay Ace naman, alam kong may problema ito kaya ayaw konh makidagdag sa mga problema na iniisip niya. Kung kaya kong iwan ay gagawin ko, kung kaya kong baliwalain, babaliwalain ko na lang. Ayaw kong magiging pabigat lalo na kay Ace.

“Babe? Are you done? O hinihintay mo akong papasukan kita.”

Di ko alam kung ano ibig niyang sabihin kasi dalawa ang pumapasok sa isip ko e. Dahil sa kagaguhan ng lalaking ito ang inosenteng utak ko ay nawala na.

“Lalabas na!!”

Sigaw ko at nagmadaling nagbihis saka lumabas na sa kwarto, nakita ko si Ace. Nakatayo lang sa labas ng kwarto at may ngiti nang makalabas ako.

Iba ang ngiti na yun. Pinuntahan ko sya at niyakap dahil sa taas niya ay sa matigas na tiyan niya lang ako nakayakap.

“Bakit baby?”

Gusto kong maiyak iwan kung bakit dahil siguro sa may tinatago siyang gusto kong malaman o di kaya gusto ko siyang makita araw araw at saka minsan ay hinahanap ko siya kung sa trabaho siya at tinitiis ko na lang dahil sa ayaw kong istorbohin siya sa mga gawain niya. Si Lilia na lang ang nakakasama ko at umaalalay minsan nga may sinasabi pa siya sa akin na alam niyang imposible daw, ako nan ay naisipan ko na baka nga meron na dahil sa mga pagbabago sa akin.

Posibleng mangyari yun dahil matagal ko nanag alam ang kundisyon ko at alam kong alam ni Ace. Pero di niya mapapansin dahil di naman siya nakakaramdam nun di naman siya ang nagdadala. Tuhog lang ng tuhog di naman nakaramdam.

“Wala, nagugutom na ako.”

He just smiled, and hinawakan ang mukha ko at humalik pa.

“Then let’s go,. May dadaanan pa tayo.”

Saad niya sa akin. Lumabas na kami ng bahay saka sumakay ng kotse as always pinagbuksan na naman niya ako at siya na nag ayos ng seatbelt, bago umikot at pumasok sa driver seat at pinatakbo na ang sasakyan.

Sinabi pa niya sa akin na may dadaanan muna kami bago ako bibili ng nga bibilhin ko. Tumango na lang ako dahil wala na akong magawa siya nag da-drive e. Huminto kamo sa tapat ng ospital, tinignan ko siya kung anong ginagawa namin dito.

“Checking you up. Madalas ka nang nahihilo at sumusuka, kala mo lang di ko nakikita, remember I have a lot of eyes in our house.”

Sabay wagayway sa harap ko ang cellphone niya, tinignan ko ito at alam kong bawat sulok ng bahay ang nakikita ko.

“Kailan ka nagpakabit ng cctv?”

“Matagal na yan Baby, at dahil sa bahay ka, pinagana ko na para kahit malayo ako ay mamonitor kita.”

Sagot niya sa akin. Kaya pala umuuwi ito ng maaga at minsan ay di na pumapasok dahil sa alam na niya ang nararanasan ko sa bahay.

“E paano kung -”

“No more words babe. Jan ka lang, wag ka munang lumabas.”

At mabilis na bumaba saka umikot ulit papunta sa akin. Kailngan ba atalaga na pagbuksan ako? Kaya ko naman.

“Just be careful.”

Wala na para na akong may sakit sa ginagawa niya. Para ma akong lumpo na aalayan pa niya.

“Ace! Hindi ako pilay, wala akong sakit para alalayan mo.”

“Wala nga pero dala mo ang anak natin.”

“Di ka pa nga nakakasiguro kung meron nga. Ang bilis mo, check up muna kasi bago maging OA, Ace.”

Ginulo naman niya ang buhok ko at mas nainis pa ako dahil sa ginawa niya.

“Kaya ako nagkakaganito dahil sa mga mapanahong ugali mo, halika at excited na ako kung ilan ang nasa loob niyan.”

Aba ang gago ano akala nito sa akin aso? Manganganak ng marami?

“Umayos ka Ace, baka nakakalimutan mo tao parin ako hindi aso.”

Tumawa pa ito sa sinabi at sisipain ko pa sana kaso dumating si Nathan.

“Kuya? Anong ginagawa mo dito?”

“Checking my wife condition, and I want you to do it?”

Lumabas ito na may hawak na ohone may katawagan yata kaya ganon.

“E may ibang doktor don.”

Angal ni Nathan, oo nga naman bakit siya pa? Mah kausap ang tao e.

“You will do it or not? Ayaw kong iba humawak sa kanya.”

Saad ni Ace. Napaka arte naman. Wala na nagawa si Nathan kunfi ang sumunod na lang sa walanghiya niyang kapatid. Napilitan pa itong ibaba ang tawag.

“Alam mo ang sama mo sa kapatid mo. Napaka arte mo talaga. May kausap ang tao nang-iistorbo ka.”

“Para naman sayo e.. at ayaw kong iba ang humawak sa maganda mo tiyan.”

Sagot niya sa akin. Hindi ko na pinansin pa at lumakad na alang papasok sa ospital at sinundan si Nathan. Nakarating kami sa isang kwarto ng ultrasound. Pinahiga ako doon sa kama at nilagyan na ni Ace ang tiyan ko ng malamig na jelly, kinulit pa si Nathan at ayaw naman pala ako ipahawak. Diniin na ni Nathan at nag salita pa ito.

“Here. Baka gusto mo ikaw din ang maghanap sa anak mo.”

Sabay abot kay Ace ng transducer. Sinamaan siya ng tingin ni Ace.

“Go on. Gawin mo na gusto mo pero binabalaan kita Nathan -”

“Tumigil ka nga! Napakapraning mo talaga, hayaan mo na kapatid mo o umalis na lang kaya tayo.”

Tumahimik na ito dahil sa sinabi pero di parin nakaligtas sa mata ko ang panlalaki ng mata niya kay Nathan na walang ibang ginawa kundi ang kibit balikat na lang sa pagiging isip bata ng kuya niya.

Pagkalipas ng ilang minuto ay tumahimik na ito at nang makita ang ultrasound.

“Ilan? Basketball team ba?”

Binatukan ko na dahil sa kagaguhan niya. Humawak na lang ta ulo niya nang matamaan ko yun.

“Ace!! Ano satingin mo sa akin baboy? Manganganak ng marami, paulit-ulit na lang?”

“Sorry na baby, naninigurado lang.”

Nakita kong may ginagawa si Nathan, kinukuhanan ng larawan ang ultrasound.

“2 weeks and five days old na ang bata sa loob mo. Malakas nan ang kapit niya, pero sana mag-ingat ka palagi para di madamay amg bata kung sakali na babagsak ka, may chance na hihinanang kapit nito.”

Saad ni Nathan.

“Kambal ba? O apat?”

Pangungulit ni Ace.

“Sorry bro, mukhang kailangan mo pa yata ng maiging pagiinsayo para makabuo ka ng apat, isa lang nakita ko.”

Nakita ko si Ace na parang natigilan at nang makabawi at malakas na tinulak ang kapatid dahil sa sinabi sa kanya nito, di ko mapigilang mapataw dahil sa inaasar itong mahina daw ang performance ni Ace. Mga baliw.

“Baby… Bakit? Ginawa ko naman ang lahat ah? Gusto mo ulitin natin?”

“Wag ka na mag drama, di ka pa ba masaya may isa kang nabuo? Malay mo napagod lang ang iba kaya isa na lang ang nagtangkang magpatuloy at anong uulitin? Nag-iisip ka ba? Paano mo uulitin yun ha?”

Saad ko pa. Pero di nan nag laon ay masaya siyang nilagay ang ulo niya sa puson ko at hinawakan ang buhok nito.

“Kahit ganon ay masaya parin ako. Baby… Be healthy, dada is here for you.”

Kausap niya sa tiyan ko. Hinalik-halikan pa niya ito na nagpapakiliti sa akin.

“Ace..haha ano ba nakikiliti ako.”

“Gusto mo dagdagan pa natin baby? Para naman makuha ko na ang gusto kong dapat ay apat.”

“Ace, mahaba pa ang panshon, magagawa mo din yan, isa isa na lang muna.”

“Okay, sabi mo yan ah.”

At nakangiti ng nakakaluko, pumasok ulit si Nathan at dala jito ang reseta ng magiging vitamins ko daw at papel kung saan ang ultrasound kanina bago kami lumabas.

“May pupuntahan ka pa?”

Tanong ni Ace sa akin at naisipan ko si mama.

“Mamaya na lang ang groceries, ounta muna tayo kay mama, matagal ko na siyang di nakakausap and she’ll be happy to know na magkakaroon na siya ng apo.”

Masayang saad ko. Kaya tumango na lang si Ace, at pinagpatuloy ang pag punta sa bahay. Mga ilang ilang oras pa bago ko nakita ang gate ng bahay namin at may naka-park na kulay puting sasakyan sa harap nito.

“May bisita ba si mama?”

“Don’t know, alam mo naman na lumalago na ang Supermarket ng mama mo. Baka may business partners na s’ya.”

Oo nga pala nakalimutan ko, matagal na rin pala na binugaw ako ng baliw kong nanay. Kaya bumaba na ako at naging mabilis ang galaw ni Ace para lumabas at puntahan ako.

“Baby naman, magsabi ka nga na lalabas ka.”

“Oo na.. di naman ako mapapahamak e.”

“Oo di nga, pero narinig mo naman ang sinabi ni Nathan diba? Kaya hayaan mo na ako, ayaw kong mapahamak ang mag-ina ko.”

Di ko alam kung matutuwa ba ako o maiinis dahil pinagtitinginan na kami dito ng mga kapit bahay naming chismosa. Lumakad na kami papasok ng gate hangang sa harap ng bahay namin.

“Ma?”

Tawag ko at agad akong nakarinig ng isang iyak, at alam kong si mama yun kaya dali-dali akong pumasok ng bahay sumunod na lang si Ace at nakita ko si mama na umiiyak sa nakaupo sa sopa kaharap ang dalawang tao. At sa tingin ko ay mag-asawa ito sabay pa itong napatayo nang makita ako.

“Dad! Mom! I’m right he’s my -”

Napatingin ako sa lalaking bumaba mula sa ikalawang palapag, at kilala ko ang lalaking ito, kilalang kilala. Lalo na ang paghakbang ni Ace na pupuntahan sana ang lalaki pero pinigilan ko na agad.

“What are you doing here, Jaycob?!”

Ma-awtoridad na saad ni Ace. Yes it was Jaycob, anong ginagawa nila dito? Paano nila nalaman ang address ng bahay namin at ilang beses na sila pabalik-balik sa bahay na to?

“Ma?”

Nilapitan ko si mama na umiiyak.

“Anong ginawa n’yo sa mama ko?!”

Galit kong saad sa kanila isa-isa ko silang tinignan, I saw on their eyes na parang masaya sila sa nakikita nila.

“Mitch, listen first.”

Saad ni Jacod. Si mama naman ay hinawakan ang pulsuhan ko.

“Anak, wag mo silang sigawan.”

Saad niya sa akin at inasikaso ko kuna, agad na dapat ay lalapit sa akin si Jacob nang humarang si Ace sa kanya.

“Don’t you dare to come near on my wife.”

Saad ni Ace, na kita ko naman sa mag-asawa na nagulat sa sinabi ni Ace. Napahawak ang babae sa kanyang asawang lalaki at pinaupo na lang muna. Ano bang nangyayari?

“Di kayo kasal, Mr. Grayson. Kaya wala kang karapatan na harangin ang daan ko.”

Galit na saad ni Jacob. Si mama naman aligaga na.

“Sandali! pag usapan muna natin ito. Mrs. Villamor, nakikiusap ako sabihin mo na ang lahat.”

Pagpipigil ng babae sa dalawang lalaki na nagsasagutan, hinila ko si Ace at sinabing maupo na lang at makinig, at tumalima naman ito at umupo sa sopa. Sa gitna ako na inaalalayan ang mama na indi alam ang sasabihin.

“Ma anong dapat kong malaman?”

Pilit kong tanong. Tumingin muna ito sa akin bago sa tatlong tao nakaupo sa supa, kita ko pa si Jacob na nanlilisik ang mga mata na nakatingin kay Ace at ganon din si Ace. Bago ko binalik ang tingin kay mama na nakayuko na.

“Sabihin mo na ang katotohanan, Helen! Nagmamakawa ako..”

Umiiyak na pagmamakaawa ng babae kay mama. Masama ang pakiramdam ko dito, parang may isang bagay na tinatago si mama sa akin.

“Mitch, anak. Sana pagkatapos nito ay mangako ka na huwag mo akong pagkamuhian… Anak.”

Naiiyak na sabi niya. Ako naman ay parang naiiyak na rin at nahahawa na but Ace is in my back trying to say na nandiyan lang siya sa likod na umaalalay.

“Pa-pangako ma..”

Utal kong sagot at tumingin muna siya sa mag-asawa bago sa akin at ang katagang binitawan niya na nagpatigil sa pag iisip ko at parang nagpahinto ng oras ko.

“Sila ang totoo mong pamilya, anak.”

To be continued…

18

Ace

Grayson

Di ako makapagsalita dahil sa nalaman ko, Mitch and that fucking bastard!! Ugh! Di ako makalapit sa baby ko dahil sa pamamakod niya sa kanya.

“Pre, asawa ko yan, baka pwede mo nang bitawan.”

“Kapatid ko to, and this is the day to spend my time on him, so get lost.”

Aba gago to ah!! Swerte ka katabi mo lang ang baby ko kung hindi kanina pa kita kinulong hayop na to.

Wala akong magawa! Nagseselos ako! Why he didn’t refused na akbayan siya, kahit kapatid niya yun ayaw kong may humahawak sa kanyang iba.

After what happened before ay nagusap usap silang apat kasama na ako dun di ko iiwan ang baby ko kahit na kailangan nila ng privacy, they know na buntis si Mitch at ako ang ama, he’s real parents are shocked especially this bastard. Well, they didn’t expect it, a male can get pregnant, but they accept it if not iba na ang usapan yun, ayaw ba nilang may lahing gwapo ang magiging apo nila? Buti pa nga may nabuo akong isa kahit ilang beses ko na yang binayo.

Fuck!! I can’t believe na isa lang!

Pinaliwanag kay Mitch ang lahat. Simula nong nangyari na trahedya but why he doesn’t remember anything? Baka may amnesia siya, napatunayan nila na si Mitch nga ang nawawala nilang anak, but they need to go with DNA test.

Di ko na alam ang sunod na kwento dahil sa tinatawag na privacy, I need to respect them lalo na at magulang niya ito kung sakali mang totoo, but sa sinabi naman ng kanyang mama Helen, totoo niyang magulang yun and because of the incident kaya napahiwalay ito.

Naka upo lang ako ngayon sa sopa na kaharap nila. Habang masama ang tingin na ipinupukol ko sa kuya niya. Para silang mag jowa sa paningin ko. Bwisit! Ako dapat ang nandyan.

Wala na akong naga kundi ang iwan na lang sila, they need time para mapunan ang paghihiwalay nila, but wala nang next time dahil ako na mismo ang babakod sa kanya kahit nakakatandang kapatid pa niya yun.

Naramdaman ko na nag vibrate ang cellphone ko kaya kinuha ko ito at nakitang tumatawag si Nef which is De Vera.

“Yes?”

“You need to see this, punta ka sa pulisya. I have something to told you.”

Saad niya sa akin at binaba ang tawag, bumalik muna ako sa loob ng bahay at nakita ko parin na nag-uusap pa ang dalawa but wala nang akbayan. Buti naman.

“Baby.”

Tawag ko at lumingon ito, kita ko ang saya aa kanya at masaya na ako doon.

“Maiwan muna kita, may kailangan lang ako sa station, okay lang ba?”

Tumayo ito sa pagkakaupo at lumapit sa akin.

“Hm. Basta ang bilin ko ah. Sisiguraduhin ko talaga di ka makakapasok ng villa kapag wala yun.”

Napatawa ako dahil sa akto niya. Why he’s acting like this? Ang cute masyado.

“Okay baby, pero di naman mangyayari yun dahil sabay tayong uuwi mamaya. Just stay here and wait for me, okay.”

Tumango siya at hinalikan ang nuo niya, bago ang labi. Gusto kong makita nila na akin lang si Mitch lalo na ang pamilya niya.

“Aheem. Pre, baka ubusin mo na kapatid ko.”

Istorbo talaga. Di na ako umimik at niyakap na lang si Mitch at naghabilin pa parang ayaw ko siyang iwan, pero wala namang akong magawa at umalis na ako kailngan kong malaman ang sasabihin ni Nef pakiramdam ko ay importante yun.

. .

Mitch Villamor

Ang naalala ko lang noon ay ang bumangon ako at nasa ospital na lang ng magising ako, walang akong maalala at ang nakita ko lang ay si mama. Tinanong ko pa siya nun kung sino siya.

“Ako to. Ang mama mo, anak di mo ba ako nakikilala?”

Tanong niya sa akin. Kita ko sa kanya ang pagkalungkot at sakit sa nalaman, at agad naman akong tinamaan ng konsensya kaya tinawag ko siyang mama kahit wala akong alam sa buhay ko. Maya-maya pa ay pumasok na ang lalaki kakausapin pa sana ako nito pero agad na siya hinila ng nagpakilala kong mama.

Nang pumasok na sila ay agad nila akong lapitan at lumuluhang nag-aalala, nagpakilala silang magulang ko, ang nag-aruga at nagpalaki sa akin. Sinabi ng doctor noon na nagkaroon ako ng amnesia pero di nila alam kung kailan babalik ang mga ala-ala ko. Pero nilapitan pa nila ang Doctor para kausapin.

Nakalipas ang ilang linggong pananatili sa ospital ay nakalabas na rin kami. Bayad na ang lahat ng bayarin at wala ng problema, nakapag aral ako ng grade 6 at sa hangang college until ang tatay ko ay namatay dahil sa brain cancer, 2 years na ngayon. Nakatapos ako sa college bilang guro at di na bumalik ang mga alaala na dapat ay bumalik sa akin but di ko na inintindi yun dahil kasama ko naman ang nga magulang ko and they love me.

Pero lahat ng yun ay pawang kasinungalingan lang. They’re not my parents. Ayon sa kwento ni mama kanina, they see me on the street na duguan at walang malay, maraming dugo sa ulo at katawan nagulat pasila nun nang makilala ako.

Matagal na akong nawawala sa puder ng tunay kong magulang hanggang sa pinatanggal sila bilang katulong at manggagawa sa taniman ng pamilya ko dahil sa pagkawala ko, sinisisi sila ng mga magulang ko dahil sa kapabayaan na ginawa ng isa sa mga katulong sa akin. Umabot pa ng isang linggong paghahanap nang maisipan nila mama na umuwi sa bahay na ito at nakita nilang may katwan na nakahiga malapit sa sagingan na di kalayuan sa bahay namin.

Akala nila nun patay na hayop pero nagulat silang makilala ako, agad nila akong pinulsuhan at nang maramdaman nilang may mahinang tibok pa ay dali-dali nila akong dinala sa ospital at bilang ganti sa ginawa ng magulang ko sa kanila ay di nila pinaalam yun bagkos ay tinago nila ako at inalagaan bilang anak nila.

Nalaman na lang nila na nandito ako nang sundan kami ni Jaycob pauwi dito nung sa isla kami at makita ako sa puder ni mama Helen dahil sa bumisita pa kami dito bago pumunta sa bahay ni Ace, alam nila hindi makaka-anak ang kinagisnan kong magulang dahil sa baog ito dahil ma rin sa magaan ang loob ni Jaycob sa akin ay nag-conclude agad siya na ako ang kapatid niya at tinawagan ang mga magulang niya na umuwi agad pabalik sa Pilipinas.

“Di niya maalala ang lahat dahil sa may gamot kaming ibinigay para di magawang bumalik ang ala-ala niya, pero di naman tatagal yun at di ko na inaasahan na magtuloy-tuloy ang di pagbalik ng kanyang mga ala-ala niya.”

Mangiyak-ngiyak na saad ni mama, kahit ako ay di ko akalain na magagawa nila iyon.

“Dahil sa galit na inalisan n’yo kami ng trabaho dahil sa kapabayaan ng isang katulong para damayin kaming walang alam.”

“Alam kong mababaw ang dahilan pero masyado mahirap ang buhay para makakita ng pera at maayos na pamumuhay, Ma’am Erika, sana naman maintindihan mo ako o ang asawa ko kung bakit namin nagawa iyon.”

Paliwanag niya.

“Gusto ng asawa ko na ipaalam sa inyo ang nangyari sa anak n’yo pero nagsalita na ako na huwag dahil baka balikan ang bata ng may gawa sa kanya nung bata pa siya. Oo galit ako pero may puso din ako lalo na at isa rin ako nag alaga sa kanya nung sanggol pa siya. At dahil na rin sa gusto kong magkaroon ng sariling anak.”

Di ko na mapigilan ang maiyak sa lahat ng sinabi ni mama nayakap ko pa siya habang humihingi ng patawad, nawala ang galit ko nang malaman ang dahilan niya, di rin naman masama ang magkaroon ng anak at nagpapasalamat parin ako dahil inalagaan pa nila ako at pina-aral di ako magiging ganito kung di naman dahil sa kanilang dalawa ni papa.

Gusto ko pa na isailalim ang lahat sa DNA test pero di na pumayag si mama Helen dahil sayang naman ang pera para sa pambayad at isa na daw siya ang patunay na anak nga ako ng mag-asawa na nasa harapan ko.

“Kahawig mo ang ina mo anak. Wala kang dapat ipangamba dahil ako ang patunay na sila ang totoo mong magulang.”

She started to cry again and I hug her tight sumama na ang mag-asawa sa yakap habang tudo namang paghingi niya ng tawad. She’s already forgiven but she feel kulang pa iyon sa nagawa nila ng papa.

“Okay na Ma, subra pa nga yun, dahil pina-aral n’yo pa ako at mag-isang ginapang ang pag-koliheyo ko nang mawala si papa Michael. Sapat na yun para sabihing wala kang kasalanan sa lahat-lahat.”

Nginitian ko siya at niyakap ng mahigpit. Maya-maya ay nagkasundo naman sila at kami ni Jaycob ay lumabas kasama si Ace na ang sama ng tingin kanina pa at nag paalam na umalis, dahil sa may importante itong gawin sa police station, parang gusto kong sumama sa kanya. Sumusunod yung loob ko kapag nakikita ko siyang umaalis. Hys! Ito ba ang side effect ng buntis?

“Don’t be sad bunso, babalik naman asawa mo e.”

Saad ni Jaycob. Di parin ako sanay na tawagin siyang kuya. Nahihiya ako sa sarili ko dahil sa naging crush ko pa talaga ang kapatid ko. Huhuhu. At asawa? Di pa nga kami kasal pero may nabuo

Di ko akalain na nakakatandang kapatid ko pala siya. Kaya pala ganun na lang ang pakiramdam na makita siya sa isla. Tawag dun lukdo ng dugo. Pero parang di naman naging crush ko pa nga at isa pa bisexual pa siya. Nasa lahi na nga talaga namin.

Nag kwentuhan pa kami kung anong ginawa namin nung bata pa kami, dahil sa di na bumalik ang alaala na meron ako nung pagkabata ay medyo na dismayado ako sa sarili ko, kahit ganun na enjoy ko naman ang pagiging grade 6 hanggang high school.

Iba na daw ugali ko sa noon at ngayon kung noon ay isang tahimik at walang imik na bata ay ngayon madaldal at maingay na. People can change by the way, pero meron talagang di na magbabago pa.

“Hmm.. tanong ko lang, di man sa mahilig manood ng K-drama pero sa nakikita ko ay kapag may amnesia ang isang tao ay di na nila maaalala ang totoong pangalan nila.”

Tumahimik muna ako saglit bago nag salita ulit.

“Alam mo ba ang totoo kong pangalan?”

Ngumiti ito habang akbay ako, di ko makakaila gwapo ang kapatid ko, marami na siguro itong pinaiyak na babae o bakla rin.

“Of course, how can I forget your name? Pareho parin bunso dun ko nga pinaghinalan na ikaw ang kapatid ko bukod sa kamukha mo ang nawawala kong kapatid at di mommy ay pareho din kayo ng pangalan iba nga lang ang apelyido, kaya sinundan kita at binantayan sa bawat kilos mo, akala ko nga makikilala mo ako nung una but hindi, kaya minsan di ko na naisip na ikaw nga ang hinahanap namin but still my brain and heart said I need to follow you wherever you go.”

Mahabang paliwanag niya sa akin, napaisip na lang ako paano kung sumuko nga sila sa paghahanap sa akin?

“Inakala pa namin nun na wala ka na, but Mom never stop and she’s still doing her best to find you, halos gabi-gabi siyang nangungulila sayo bunso. Crying like it’s her fault. Nahanap na rin ang gumawa sayo nun at si uncle Sam ang gumawa nito sayo, ako ang dapat niyang pinuntirya but he can’t do it on me dahil sa kaya kong lumaban at ikaw ang naisipan niyang gawan ng masama laban sa Daddy.”

Wala akong masasabi kundi ang makinig.

“He wanted our wealth and company, dahil sa bumabagsak na ang kompanya na pinatayo niya tinulungan siya ng Daddy but nalaman ni Dad ang pagsusugal nito at malaking utang sa sugalan dahilan para bawiin ni Dad ang shares sa kumpanya bago pa ito maubos sa pagsusugal niya.”

“As his revenge plano niyang ako ang gawin niyang target laban sa parents natin but he can’t at bumalig ang atensyon niya sayo akala namin ay di ka niya sasaktan nang dalhin ka niya sa di alam na lugar, but still we located him sa tulong ng pulisya at nabalitaan na lang namin na wala ka na sa kanyang kamay at sinabing tinapos ka na niya, we searching the whole place at lupa na baka inilibing ka niya ng buhay but nothing.”

“Until how many years dala parin namin ang kalungkutang nadarama namin sa pagkawala mo especially si Mommy, she can’t accept everything..”

Alam kong naiiyak na ito kahit ako ay nadadala na rin.

“But now, we already found you wala na kaming sasayangin na araw para makasama ka bunso.”

Yumakap ito sa akin kaya yumakap na rin ako sa kanya. Until we heard someone talk.

“Masaya akong nakikitang magkasama kayong dalawa.”

It was my real mom. Lumapit pa ito sa ming dalawa ni Jaycob. Pumagitna ito sa amin ay pinalupot ang kamay niya sa bewang ni Jaycob dahil sa mataas pa ito kahit nakaupo and her other hand on my neck at hinawakan ang nuo ko at hinalikan. She’s crying and begs not to leave them again.

“I missed you Mitch. Now the puzzle is complete, nakita ko na ang isang bahagi ng buhay ko na matagal nang kulang sa puso ko.”

To be continued…

19

Ace Grayson

“Anak, pwede bang sa bahay ka na lang muna kahit ilang araw lang. Ngayon pa lang kita makakasama at mayayakap.”

Yun agad ang sinabi ng ina niya nang makalabas na kami sa gate ng bahay nila, kakarating ko lang para sunduin na siya. Ako naman ay di muna nagsalita dahil ayaw kong ilayo nila sa akin si Mitch at lalong lalo na kasam nito ang Jaycob, kahit kapatid niya ito wala akong tiwala at baka itakas niya ang mag-ina ko. Baka sila nga mag magtakas dito.

“No I can’t allow it. I’m sorry Mrs. Willson, but I can’t let you to take my Mitch from me.”

Agad kong nakita na mag rereak pa sana si Jaycob sa kagustuhan ko but her mother stopped him.

“I know, Mr. Grayson. Gusto ko lang makasama ang anak ko kahit ilang araw lang, to fulfill our negligence on Mitch.”

Nakita kong di makapagsalita si Mitch. Hinawakan ko ang balikat niya at tumingin sa akin. Napabunga ako ng hangin dahil dun.

“Baby, ikaw? Kung gusto mo then it’s fine for me, just make them sure n aka nila ilalayo.”

I said firmly look at Jaycob place. Wag lang tagala silang mag kakamali.

“Pwede po bang pagisipan ko po muna?”

Nahihiyang tanong niya sa kanyang tunay na magulang, samantala si mama Helen ay nakatayo lang sa gilid na nakikinig, bakas parin sa kanya na nahihiya siya nangyari.

Wala nang nagawa ang mag-asawa sa kagustuhan ni Mitch nag aya na itong umalis kahit na tudo parin ang pipigil ko sa galit dahil sa kuya niyang mukhang lupa.

“Ace ano ba? Tara na. Pasensya na po, mauna na po kami Mr and Mrs. Willson.”

Bago yun ay malakas na niya akong hinila.

“Ano bang problema mo, kapatid ko yun. Mukha ka namang tanga, Ace.”

“Kahit na, wag kang lumapit ulit dun ah.”

“Iwan ko sayo. Halika na.”

Pinatakbo ko na ang kotse, tahimik lang siya sa gitna ng byahe pero nang dumaan kami si isang stall ng mga mangahan ay agad na nagbago ang ekspresyon ng mukha nito. He hold my arms na nakahawak sa manibela ng kotse at niyugyug yun.

“Tigil! Tigil!”

Nagmamadali niyang saad at mabilis na lumabas para lumapit sa harap ng manga.

“Baby!”

Sumunod na ako dahil sa pagmamadali niya, nakita ko siyang parang naglalaway na sa takam. Kagat labi na nanggigigil na nakahawak sa laylayan ng kanyang damit. Kung di lang to buntis iisipin kong isip bata to, pero parang ganun na nga. Lumapit ako sa kanya na agad naman niyang yumakap sa bewang ko.

“Baby Ace. Bili mo ko pleeeease!!”

And showing his cute face expression. Shit!! Mitch, tinitigasan ako!

“Okay, please lang wag kang nagpa-cute. Baka makain kita dito.”

“Then eat me.”

Tinignan ko siya, hatalang nagulat din siya sa sinabi niya kaya kita ko ang pulang mukha nito at pilyong nginitian ko siya.

“Baby… Alam mo ba ang sinabi mo? Baka -”

“Akin na! Dami mong satsat. Ako na bibili dito ka lang.”

Mabilis kong binigay ang five thousand cash para sa bibilhin niya. Bilis naman yata magbago ng ugali. Gusto ko yung Mitch nayun kanina mukhang mapapalaban ako palagi.

“Bilisan mo baby, dito lang ako sa kotse, babantayan kita.”

Masaya itong tumalikod at ako din ay bumalik na lang sa pwesto kung saan ang kotse ko at sumandal doon na pinapanood siyang pumili.

“General?”

I suddenly stop, when someone called me or hindi ako, kaya di ko ito pinansin pero sa pangalawang pagkakataon ay tinawag muli ito kasabay ng paghawak sa hinlilit ng kamay ko, agad ko itong tinignan and i was surprised to see Ms. Cruz. Tinignan ko ang kamay niyang nakahawak sa akin at agad niyang inalis.

“Sorry about that. Sino kasama mo? At bakit nandito ang isang kilalang General?”

“I’m with Mitch.”

Agarang sagot ko. Di na siya nakapag-react pa, I think she expected that. Tinignan ko muli ang pwesto ni Mitch na kausap ang nagtitinda but it’s not a woman anymore lalaki na ang kaharap niya at mukhang natutuwa pang inaabot ang plastic.

“Mukhang masaya si Mitch sa kausap niya.”

“ Tsk! would you please shut up? Anong ginagawa mo dito?“

Na aasar kong tanong sa kanya habang ang tingin ko ay ang nag-uusap na si Mitch at ang tindiro ng manga, anak siguro ng babae to, dumidiskarte pa yata. Iniwanan ko na lang siya na nakatayo di ako komportable na hinahawakan ng lalaking to ang baby ko.

“Ang lambot ng kamay mo, parang sa babae.”

Ayun agad ang narinig kong sabi niya kay Mitch. I chuckled at agad na inakbayan ang walang kamalay-malay na si Mitch na nasa tabi na niya ako. Tinignan ako ni Mitch nan aka ngiti pa then I smiled back while this guy I glared him bad.

“Pre, bitawan mo na ang asawa ko.”

At agad na tinapik ang kamay niya, sinamaan niya akong tingin then I do te same too. Di ako magpapatalo lalo na kung si Mitch ang ipinaglalaban ko.

“Ace, stop.”

“He was trying to flirting you.”

Ngitian niya ulit ito bago ako hinila palayo doon sa pwesto ng lalaki. Bago pa kami tumalikod ay sinamaan ko pa ito ng tingin

“Ito ka naman, masyado kang praning. Magpapa-apekto ba ako ngayong magkaka-anak na tayo? Hali ka na nga, masyado ka naming nagpapalunod sa iniisip mo.”

Ayaw kong magalit ito sa akin kaya mabilis ko siya niyakap mula sa likod niya.

“Sorry na di na mauulit, pero sa akin lang ngiti mo ah, wag mong ipapakita sa iba.”

“Are you out of your mind? Paano ko magagawa yun?”

“Just don’t smile, sa akin lang.”

Di na niya ako pinansin at mabilis na inalis ang kamay kong nakapulupot sa kanya at pumunta na anman sa isang stall. Sumunod na ako baka kasi may humarot pa sa kanya.

After an hour, marami na kaming dalang protas, dalawang box ng chocolate cake, mangang hilaw at iba pa. Iniisip ko pa lang sa manga parang di ko na kayang kainin yun sa asim may kasama pang bagoong kaya naganagamoy n ang loob ng sasakya but it doesn’t matter anymore kaya ko naming palilinisan yun the important to me now is seeing him happy and enjoying his food.

Gabi na kaming nakauwi dahil sa tumagal kaming sa pamimili niya and that principal? I do not have fucking care, iniwan na lang naming siya, di naman siya nakita ni Mitch kaya di siya napansin nito dahil sa tabi lang ito ng sasakyan na tinignan kami and then continue her way in somewhere.

“Kumain ka muna bago ang manga, baby.”

Saad ko sa kanya habang nakaupo sa supa para balatan ang manggang hilaw.

“Ayaw ko.”

Pag-aayaw niya. Agad kong kinuha sa kanya ang pambalat ng protas at tinaas yun.

“Ace!! Akin naaaa!!”

Pinilit niyang kunin yun sa akin, pero dahil sa likas na mas matangkad ako at siya ay hindi. Hindi niya yun nagawang makuha sa akin. Advantage of being tall, not bad.

“No. Eat first, magkakasakit ka sa tiyan sa ginagawa mo e…”

“Fine, pero subuan mo ako…”

Pabaksak nsiyang umupo at pilyo akong ngumiti na lumapit sa kanya. Nagtataka naman siya sa inakto ko sa kanya.

“Kaya mo na ba na masubo to, baby? Baka mahirapan ka alam mo naman kung gaano kahaba at kalaki ang - aww!! Baby!”

Isang malakas na hampas sa balikat ko ang dumapo sa akin, kita ko ang namumula niyang mukha sa subrang asar niya yata sa akin. Pero di naman ako nang-aasar, I am just offering something big and long!!!

“Pagkain ang tinutukoy ko hindi yang armalite mo, hayop ka!”

“I’m just joking!”

“Pwes! Di nakakatuwa. Subuan mo na ako.”

“Kaya mo nga?”

Di pa ako nakakatayo para kunin ang pagkain niya ay lumipad na ang unan papunta sa akin.

“Pag di ka tumigil!! Sopa bagsak mo mamaya Aceeee!!”

. .

Third Person POV

Di nga nagkakamali sa inisip ni Ace kapag sinabi ni Mitch na sa sopa ito matutulog ay doon nga ang bagsak niya, ngayon nagsisi na siya na sinagad niya sa pang-aasar si Mitch, sa kalagitnaan ng gabi sa malamig na sopa siya nakahiga, may isa namang kwarto pero naka-lock ito at sa kay Mitch ang lahat ng duplicate key nito dahil siya ang naglilinis dito palagi at si Lilia naman ay minsan na nagluluto, wala na siyang nagawa nang ibato sa kanya ang isang kumot at malakas na sinara ang pinto ng kanyang kwarto kanina.

“Hyst… sleep alone in the middle of a cold night.”

I swear di na to mauulit pa.

To be

continued

…

20

Ace Grayson

“Bruggggh!! Ngh! Bruggggh!!”

Umagang umaga, nakaakyat ako dito sa kwarto dahil sa narinig kong nabasag kanina, at nakita ko na lang siya na patakbuhin na tinungo ang banyo. Nakaalalay lang ako sa likod niya, habang siya ay nakaupo sa sahig ng banyo at nilalabas ang kanyang sama ng loob.

“Lilia! Water, hurry!!”

Mabilis na bumaba si Lilia para kumuha ng tubig.

“Baby.. are you okay?”

Umiling ito at nanghihina na dahil sa pagsusuka. Dumating si Lilia at ibinigay kaagad ang tubig sa kanya. He rinse his mouth. Naghintay pa ako ng ilang minuto para mawala ang panginginig niya.

“Buhatin kita pababa, masyado kang pinahirapan ng panganay natin.”

Walang atubiling binuhat ko siya, he still out of energy to stand on his own. Nakakapit lang ito sa leeg ko at nakasandal sa dibdib ang ulo niya.

Pinahiga ko siya sa sopa ay kinumutan ng kumot na gamit ko kagabi.

“Want something to eat?”

Umiling ito at mabilis na hinila ang leeg ko dahilan para daganan ko siya.

“I want you here, stay for a while.”

Mahinang turan niya at inayos ko naman ang sarili ko para makapwesto ako ng maayos, maliit lang naman ang katawan niya para magkasya kami sa sopa kahit na malalaglag pa ako.

After a while he’s now sleeping like a princess. Tinignan ko ang maamong mukha niya kapag tulog di nakakabasag pinggan kapag tulog ito pero napaka sadista din kapag gising.

Sa pagmuni-muni ko sa kanya ay bilang tumunog ang cellphone ko dahil sa malayo ang lamesa mula sa akin ay tinawag ko Lilia na kunin ang phone para iabot sa akin at sinagot ito.

“We’re ready, just make sure na okay kay lang kay Mitch ang gagawin natin.”

Di ko pala nasasabi sa kanya, siguro sa ibang araw na lang maintindihan naman niya ang gagawin ko lalo na at May kinalaman ito sa kanya.

“Ako na ang bahala. Let’s just stick on our plan. We need to finish this quickly.”

“Okay, in afternoon, our first step.. Good luck. Hope it will work.”

Binaba ko an ang tawag. Binalik ko ang atensyon ko sa mukha niya. I hope this will work, para wala na akong iisipin pa.

“This is for you, just trust me.”

Bulong ko sa kanya, alam kong wala maririnig ito dahil sa tulog niya but I want him to know that he will trust me. I hope will.

. .

Mitch Villamor

Naimulat ko ang mata ko at nakita si Ace na mahimbing din ang tulog katabi ko. Pinagkasya ang sarili naming dalawa sa sopa na ito. Yakap niya ako habang ang isang braso niya ay napapatungan ng ulo ko at ang isa ay mahigpit na nakapulupot sa bewang ko.

Tinignan ko siya ng mabuti. Ang gwapo niyang mukha at kunting bigote niya sa baba niya. Ramdam ko tin ang binubuga niyang hangin na tumatama sa mukha ko. Sinubsob ko pa ang mukha ko sa dibdib niya at niyakap, at singhutin ang amoy niya, lalaking lalaki at mabago para sa akin. Ang mga mamasel na braso niya na nakayakap sa akin at katawang nakaharang para di kami mahulog.

“Babe. Stop that or I’ll eat you here. Remember di pa ako nakapag umagahan o gusto mo ikaw na lang para mabugsog agad ako.”

Wala namang akong sinabi kundi ang isubsob pa lalo ang katawan ko sa kanya. Parang ayaw ko na makawala doon dahil sa nakaramdam ako ng komportable kapag sita ang kasama ko.

“Want something to eat?”

Tumango na pang ako at naramdaman na umalis ito sa pwesto at nagulat na lang ako na buhatin n’ya ako. Nakatingin siya sa akin na natutuwa sa reaksyon ko.

“Alam kong ayaw mong lumayo sa akin kaya, bubuhatin na lang kita. Napaka-clingy ko kasi.”

“Di ako ang bata lang.”

Pagpapalisot ko. Tama naman kasi kung di dahil sa dinadala ko ay di ako magiging ganito, ang hahanapin siya at maamoy pati mga damit at jacket niya yun na sinusuot ko pati boxers kaya nauubusan nasiya ng susuotin. Pero ngayon sarili ko na lang na damit suot ko kasi nilabhan pa ang mga nagamit ko na at naaawa na ako sa kanya wala nang maisusuot kaya nilabhan ko.

Binaba na niya ako at pinaupo sa upuan. Naghanda naman di Lilia ng makakain namin at wala na akong magawa dahil si Ace na mismo ang gumalaw para paghainan ako.

“Babe, aalis ako mamaya, baka gagabihan ako.”

Tinignan ko siya, palagi na lang siya ginagabi. Minsan naiisip ko na baka may iba ito pero sa nakikita ko naman ay parang wala. Di naman siguro siya gagawa ng ika sasama naming dalawa.

“Okay. Anong oras?”

Tanong ko sa kanya. Umiling na lang ito sa tanong ko. Hyst.. di na naman ako nito makakatulog. Alam ko namang di talaga dahil gusto ko na nasa katawan niya ako nakadikit, mas komportable na ako dun e.

“Basta umuwi ka kaagad, di ako makatulog na wala ka.”

Para akong bata dito na matamlay, ginulo niya lang buhok ko at ngumiti.

“I will. Saka wag kang mag pa-cute baka di ako makaalis.”

Inayos ko na sarili ko baka ako pa ang dahilan ng pagliban niya sa kanyang trabaho. After we eat, actually lunch na yun dahil sa natulog kami ng ilangbiras sa sopa.

Nakabihis na siya ng damit iba na ang uniform nila pang sundalo na. At mas lalong gumwapo siya sa damit na yun.

“Matutunaw ako, baby.”

Lumapit siya sa akin at humalik.

“Be careful, okay? Kumain ka kapag nagugutom. Ayaw kong mamayat kanlalo na at pinapahirapan ka ng anak natin.”

Saad niya sa akin. Kinilig ako dun. Sarap sa pandinig ang salitang ‘Anak natin’. Mainggit kayo please!!

Tumango ako saka na siya nag paalam, sinabayan ko siyang lumabas ng bahay at hinatidan ng tingin ang pag-alis ng kanyang sasakyan. Di ko parin maalis sa aking isipan ang naisip ko kanina.

Ano kaya ang ginagawa niya kapag nasa trabaho siya? Magtatapos na ang dalawang buwan kong pahinga sa pagtuturo at balak kong bumalik, ayaw kong mawala ang pinaghirapan kong propesyon. Maganda sa mga buntis ang magturo para naman ma-adopte ng anak ko ang kaalaman ko. Kahit yun lang ang ambag ko.

“Ms, halika na po.”

Saad ni Lilia. Maka Ms. Kala mo naman babae talaga ako. Di na ako umimik pa at pumasok na lang ako. Tinignan ko ang buong bahay, napakatamlay ko kapag wala si Ace.

“Whaaa!! Bakit ba ako naiiyak!! Huhuhu”

Dali-dali lumapit sa akin si Lilia.

“Ms. Mitch!! Anong pong nanyari?”

Nag aalala ito at di alam na ang gagawin. Bwisiiiiit!! Bakit napaka emosyonal ko na! Umalis lang si Ace sumunod na agad ang loob ko.

“Ayaw ko na!! Pauwiin mo si Ace!! Whaaa!!”

Dinala niya ako sa sopa para maupo doon. Para akong bata dito na umiiyak para lang pauwiin si Ace. Alam kong may trabaho siya pero. Umalis muna si Lilia para kunin ang di ko alam.

“Naman e… Kakaalis lang ni Sir Ace. Ms. M… Ito po cake para naman huminahon na kayo.. buti na lang sinabihan agad ako ni Sir Ace kung ano magpapatigil sayo bago siya umalis.”

Lapag ng cake sa lamesa, nakaramdam ako ng pananabik sa pagkain para tumigil ako sa pag-iyak, agad kong kinuha yun at kumagat na nagluluha pa.

“Tawagin n’yo lang po ako, kapag gusto nyo pa.”

Umalis na si Lilia at nagpatuloy sa kanyang ginagawa. Tinignan ko ang cake sa lamesa, malaki pa yun at isang slice lang nabawas. Hanggang sa di ko naisip si Ace. Nagbabasa na lang ako ng mga novel book na nabili jiya kapag umuwi dito.

Sa ganitong situwasyon parang di ko yata kayang magturo kung buong araw ay si Ace ang hahanapin ko. Pero kung sakali na mawawala na ang ganitong pakiramdam ay babalik ako sa pagtuturo.

Maraminpa akong ginawa para malibang pero sumusulpot talaga sa utak ko si Ace at dahilan para mapahikbi ulit ako. Nahihirapan na si Lilia sa pag-iintindi sa akin kahit sabihin na nasa trabaho ito at babalik din ay di ko parin mapigilan ang sarili ko.

Naawa na ako kay Lilia. Bagsak na ang balikat sa bawat inaalu niya ako sa iyak at para na akong bata na inaaliw para di ko maisip ang gagong pulis na yun.

Sumapit ang gabi pagkatapos kumain ay sinamahan ako ni Lilia sa kwarto at nakatulog ako dahil sa mga kwentong bayan niya. Di man bago saakin pero naaliw ako. Hanggang sa makatulog na ako ng di ko alam.

Samantala, lumabas na si Lilia sa kwarto nang makitang tulog na si Mitch. Bagsaka ang katawan niya sa buong maghapon na inaasikaso ang asawa ng amo. Ngayon lang siya napalaban sa tanang buhay niya pero masaya siya dahil sa mga ginawa niya.

Hanggang sumapit ang gabi di na niya alam ang oras nang lumabas siya ng kanyang kwarto para uminom ng tubig pero sa di inaasahan mabilis siyang nagtago sa isang sulok nang makita niya si Sir Ace niya na kasama ang dati niyang kasintahan, nakangiti lang si Ace na masaya pa itong kasama niya, hanggang sa makita niya itong hinalikan ng babae. Naisip niya nagkabalikan ba ang dalawa? kailan pa sila nagkaayos? Samantala nandito ang mag-ina ni Ace at di alam ang pangyayari na naganap.

Naging balisa si Ace na lumingon sa bawat paligid nang mahalikan siya at makahinga ito ng maluwag na makitang walang tao sa paligid at ngumiti ng malapad at nagpa-alam sa isa’t isa.

Mabilis siyang pumasok sa loob ng kwarto, ang uhaw na nararamdaman ay napawi dahil sa nakitang pangyayari, di niya inaasahan na gagawin ito ng kanyang amo sa kay Mitch, kahit napagod ito sa pag-aasikaso ay alam niyang mabait na tao si Mitch at kailan ay di niya ito inisipan na masama ang ugali nito sa ilang araw na nanatili siya dito ay magaan ang pakikitungo niya sa kanya.

Hindi alam ni Lilia ang gagawin, sasabihin niya ba ito o hahayaan niya lang na si Sir Ace ang magsasabi baka may rason ito kung bakit. Pero mas naaawa siya kay Mitch at pati na rin sa dinadala niyag bata tinignan jiya ang oras 1:50 na pala ng gabi, ngayon niya lang nakitang umuwi ng ganitong oras ang amo para lang sa ex niya.

Kinakabahan ito sa maaring mangyari kapag nalaman ito ng Mitch. Pero wala siyang karapatan na sabihin ito sa kanya lalo na at iniingatan niya ang trabaho niya. Pipiliin niya lang na manahimik at hayaang si Mitch ang makatuklas ng lahat.

Sa ilang gabi itong umuwing malalim ang gabi ay ngayon niya lang nakita na isinama niya ang ex niya dito.

“Sana maging okay lang ang lahat kapag natuklasan ito ni Ms. M..”

To be continued…

21

Mitch Villamor

Pagakababa ko nakita ko agad si Lilia na naglilinis ng lamesa pero wala ito sa katinuan. Nakita ko itong nakaupo at pinupunasan ang lamesa na halos manginang na ang salamin nito.

“Lilia? Okay ka lang?”

Tanong ko na nagpabalik sa katinuan niya. Kita ko ang mga mata nitong mugto pa at nangingitim ang ilalim. Jusko! Natulog ba ang babaeng ito? Naisip ko baka kasalanan ko dahil sa nahirapan ito sa akin kahapon.

“Hoy! Bakit ganyan ang mata mo? Natulog ka ba? Whaa!! Lilia sorry!! Dahil sa akin di kita tuloy nakatulog!! Sorry! Sorry!”

Hawak ko magkabilang balikat niya at niyugyug. Para na siyang lantang gulay na di diniligan ng tubig.

“Ayos lang po ako. Di naman kayo ang may kasalanan.”

Sabi niya at pumunta sa kusina pagbalik ay dala na niya ang pagkain ko. Bilis naman.

“Saan si Ace?”

Nagtataka ako kung anong oras itong umuwi at bakit di ko siya naabutan na magising. Medyo nawalan ng sigla si Lilia, may problema ba to?

“Lilia?”

Tawag ko nang lumingon sa akin na nagtatanong na mukha. Anong bang nangyayari sa kanya?

“Sabi ko, si Ace bakit wala dito?”

“A-ahmp.. maaga po umalis.”

Nauutal niyang sagot. Napakunot ang nuo ko sa sagot niya, maagang umalis?

“Bakit daw?”

“May mission daw sila na kailangan na madaling tapusin. Pinapasabi din niya po na gagabihan siya ng uwi at magtatagal daw siya ng ilang araw para matapos ang lahat.”

Na naman? Ano bang mission yun? at palagi na lang siya ginagabi ng uwi? Ngayon di na siya makakauwi dahil doon at di ko man lang naramdaman na umuwi siya kagabi. Bakit di siya nagsabi sa akin? Mission? Bakit wala akong alam? Kahit mag iwan lang ng sulat wala talaga. Gawain niya naman yun nung una ah.

Isinawalang bahala ko na lang baka confidential na mission yun. Sana naman di ito mapahamak, kinakabahan ako para sa trabaho niya. Wala kang takas kay kamatayan kung bala na ang humahabol sayo.

“Wag kang magalala Ms. Mitch. Babalik din yun.”

Imbis matuwa ako mukhang mas nababalutan ako ng kaba sa pananalita niya. Ano bang problema sa mundong ito, si Lilia ang lalim ng iniisip at walang kasiglahan at si Ace naman parang tanga di man lang nagpaalam na aalis. Saka ako!! Whaaaaa!! Nababaliw na yata ako hinahanap ko ang katawan niya at amoy (ᗒᗩᗕ)

Napatigil nanlang ako sa iniisip ko nang tumunog ang telepono, lumapit doon si Lilia para sagutin, ako sana kaso tinatamad akong tumayo at saka kakain pa ako pero nawalan na yata ako ng gana dahil gusto ko makita si Ace.

“Ms. Mitch, si General po.”

Tumago ako kaagad sa sinabi ni Lilia at mabilis na ibinigay ang telepono sa akin.

“Ace!!”

Sigaw ko kaagad dahil sa inis ko na di ito nagpaalam.

“ What the - babe.

You’re

too loud.“

Saad niya sa kabilang linya. Di ko pinansin tama lang na mabingi siya dahil sa di siya nagpaalam.

“Bakit di ka nagpaalam?! Alam mo ba na sniff whaaaa!! Wag ka nang uuwi dito hahambalusin kita!!”

Di ko mapigilang maiyak dahil sa namiss ko kaagad ang gagong ’to.

“Ssssh.. hey babe, sorry nagmamadali lang ako.”

“Bakit? May babae ka na? Subukan mo lang Ace, mawawalan ka talaga ng anak kapag ginawa mo yun!”

Dagdag ko pa na nagpatigil sa kanya hanggang sa marinig ko na sabilang linya na may tumawag sa kanya. Di ko mawari kung babae ba o lalaki.

“Sorry, baby okay? Just keep yourself safe mawawala ako ng ilang araw and don’t skip your food. Okay? sorry but I need to go, just trust me.. please..”

“Okay.”

Huminahon na ang sarili ko kahit papaano ay nabawan ang pag-aalala ko sa kanya at pagkamiss kahit na di pa umabot ng ilang araw. Di ko alam kung bakit siya ganun maka react at makasabi ng pagkatiwalaan ko siya. Pero nag okay na lang ako bago siya nagpaalam. Bumalik na ako sa lamesa at nakita si Lilia na nakatulala. Kailangan ko na yata siyang ipatingin sa Doctor baka napasukan na ng hangin ang utak nito. I snap my fingers in front of her na nagpagising sa mala fairy tale niyang panaginip habang nakatayo.

“Okay ka lang ba talaga? Matulog ka kaya muna doon, ako ang napapagod sa ginagawa mo e. Ako na lang muna ang bahala sa sarili ko.”

Aayaw pa sana niya pero wala na siyang pagpipilian pa halata naman na wala talaga siya sa tamang pangangatawan niya, wala namang kasintahan to para magpuyat ng ganun. Hyst!! Iwan.

. .

Mxceif

Di parin ako makapaniwala sa nakikita ko, paano nagawa ni Ace na mangaliwa? And this bullshit Ace Grayson, kasama ang ahas kong kapatid sa labas ng police station.

Nasa loob ako ng kotse na nakaupo sinusundan ko sila. Kasama pa si Nef sa kanilang likod, tinawagan ko ito at nakita kong napahinto ito sa pagalalakad.

“Hey, babe. What’s up?”

Agad na bungad niya sa akin.

“Saan ka?”

Tanong ko sa kanya habang ang tingin ko ay sa kanilang tatlo na nakatayo lang sa tabing kalsada. That Mxcine! How dares she is and that Ace napaka walanghiya talaga! Alam ba ni Mitch ang ginagawa niya?

“Uhmm.. we’re in police station. Why?”

“Wala naman, sino kasama mo?”

Tanong ko pa sa kanya, nanggagalaiti ako sa pagmumukha ngayon ni Mxcine. Napakahaliparot. Di pa ba sapat na nagpakamot siya sa ex boyfriend ko tapos ngayon si Ace na naman ulit.

“I’m… with Ace.”

Wala akong alam sa iniisip nila pero pakiramdam ko ay may plano ang dalawang ito na di nila kailangan na sabihin sa iba. Ano ba talaga plano niyo?

“Okay, then buy me some food kapag umuwi ka na.”

Saad ko at binaba ang tawag, nakita ko na na lumapit siya sa kanyang. Kaibigan na si Ace bago ko nakitang may babae ring pumalupot kay Nef na sinuklian niya ng matamis na ngiti, uminit ang ulo ko ngayon sa ginagawa nila. Aba gago akala ko tatlo lang sila!!

“Pareho talaga kayong babaero. Humanda ka mamaya sakin Nef sisiguraduhin kong madudurog yang bayag mo.”

Nakita ko pa silang sumakay ng SUV bago pinaandar ko na ang sasakyan para puntahan si Mitch, dadalhin ko siya sa mall nagmakaawa si Ace na bantayan ko ito kahit na nakikita ko siya makipaglandian sa kapatid kong anaconda. Habang wala pa silang sinasabi sakin di ko muna ipapaalam kay Mitch, may rason kung bakit nila nagawa yun pero iwan ko lang kay Mitch kung maiintindihan niya ang mga ito o alam na ba niya ito.

Nakarating ako sa villa, ang RG village. Kahit na ilang beses na ako nakapunta dito ay di ko parin maiwasan na mapa-nganga sa ganda at laki and exclusive for Grayson lang. Pinapasok na ako ng guard kilala naman ako e.

Nakita ko si Mitch na nagbibinyag ng kayang halaman. Nilapitan ko siya.

“Mitcheeeeeeee!!”

Sigaw ko na dahilan para napatingin ito sa kinatatayuan ko. Kilala ko na siya pero di parin kami gaano kalapit sa isa’t isa and this is the time to make friends with him.

“Mxceif ikaw pala.”

Saad niya na nakangiti pa, alam ko na kung bakit binahay ito ni General pero ang gagong yun. Arrgggh!! Binibigyan niya talaga ako ng sakit sa ulo.

“Anong kailangan mo? Kung si Ace, sorry pero wala siya dito saka di yata yun makakauwi ng ilang araw.”

Paliwanag niya. Di makakauwi? For that bitch snake? Agrhh!! Inneed to talk to him kung ano pumasok sa isip ng gunggong na yun.

“No, I’m here dahil gusto kong mag mall tayo.”

“Mall? Pero may gagawin pa ako sa loob.”

“May gagawin? Wala ba si Lilia?”

Tanong ko, ang alam ko nandito si Lilia eh. Palagi naman nagtatrabaho ang isang yun. Well, by the way, she’s not just a maid for us, they’re like our family. Kailangan pahalagahan ang mga taong nagtatrabaho para sayo, wala ka sa katayuan mo kung wala sila, Ganun!

“Napuyat yata kagabi, wala sa katinuan e. Saka pinapahinga ko muna dahil siguro sa akin kaya siya napuyat.”

Napuyat dahil sa kanya? May bagay ba dapat na alam ko? At sa pangangatawan ngayon ni Mitch parang tumaba pa siya.

“Teka nga Mitche -”

Di ko na natuloy ang sasabihin ko nang bigla niyang tinakpan ang bibig niya bago dali-dali tumakbo papasok sa bahay, ako naman ay parang tanga na sumunod din sa kanya. Pumasok ito sa banyo nanisinara pa niya. Rinig ko na nagsusuka ito at naiiyak. What’s happening?

“Mitch! Open this anong nangyari?”

Katok ko sa pinto ng banyo.

“Ma’am Ceif? Anong pong meron?”

Napabaling ako sa nagsalita at alam ko si Lilia lang yun. Nakita ko na natataranta na siya na marinig si Mitch sa loob na naglalabas ng sama ng loob. Tumakbo ito sa kusina at pagbalik ay may dala na nang tubig. Binuksan ang pinto at pinainom binigay kay Mitch para magmumug at uminom.

“Anong nangyari sa kanya, Lilia?”

Tanong ko nang mabuksan ng malaki ang pinto at dinala aa sopa ang hinang-hina na si Mitch. May di tama dito e.

“Kasi po, Ma’am..”

Panimula niya, ako naman ay naghihi6sa sasabihin niya.

“Alam ko pong imposible pero…”

Ano bayan! Mahilig sa pabitin. Sapakin ko kaya to.

“Pero ano… Lilia?”

Bibitin pa to pingutin ko na talaga to.

“Ahmmp… Buntis po kasi si Sir Mitch. At si General po amg ama ng batang dinadala niya.”

Silence

“Wait? HAHAHA!!! Sandali lang… Kailangan kong makahinga.. wait.”

Inhale….

Exhale…

“To-totoo?”

Tanong ko pa, agad naman siyang tumayo at may kinuha na envelope sa isang lalagyan ng mga documents. Pagbalik ay ibinigay niya sa akin yun. Binuksan ko ito at nakita ang isang ultrasound at isang medical certificate na nagpapatunay na nagdadalang tao nga si Mitch. How come?

“Nung una di ako makapaniwala pero ang mga naranasan niya ngayon ay patunay na buntis siya at saka po matakaw na rin siya sa pagkain, lalo na sa mga matatamis.”

Kaya pala lumaki ang katawan niya ngayon. Pero buntis si Mitch at ang gagong General na yun ay kasama ang kapatid ko imbis na nandito siya para alagaan at batayan ang mag-ina niya.

Argh!! I need to see him, kailangan kong malaman ang dahilan niya kung bakit niya ginagawa ito. Sinabihan ko kuna si Lilia na bantayan ng maigi ang tulog na si Mitch dahil kokomprontahin ko pa ang lalaking yun at kapag di ako ma-satisfy sa dahilan niya ako ang babasag sa bayag niya para di na siya makabuo pa lalo na ang Nef na yun.

To be

continued

…

22

Mitch Villamor

Dumaan ang isang linggo na hindi umuuwi si Ace at sa one week na iyon ay di man lang tumawag sa akin. Nakaramdam ako ng lungkot sa ginawa niya lalo pa niya pinahirapan ang sarili ko sa mga ginawa niya. Di ko alam kung saan siya ngayon at anong ginawa niya. Kahit tawagan ko ang cellphone niya ay di ko ma ma-contact.

“Bunso!!”

Nakarinig akong tawag sa labas ng bahay ni Ace and it was Jaycob my older brother, sa one week din na yun ay siya ang tinawagan ko para mawala ang paghahanap ko kay Ace at pumunta sila dito sila mommy at daddy kasama na si mama Helen para bisitahin ako paminsan-minsan. Minsan sa closet ako ni Ace nagsusutsot para di ko siya mahanap. Katabi ko pa mga damit niya kung matulog. Mahirap kapag wala siya sa tabi ko lalo na at lumalaki na ang tiyan ko at siya lang talaga ang hinahanap ko, gusto ko na talaga matapos ang paglilihi na ito.

“Jaycob!”

Mabilis itong pumasok at may dala pang mga pagkain lalo na ang mga prutas.

“O ito para sa bunso ko.” Sabay abot sa akin ng paper bag.

“Wala bang cake?”

Tanong ko, yun gusto ko e.

“Tumataba ka na at dapat di ka na kumakain ng matatamis, baka sa magkakasakit ang pamangkin ko lalo na ang nanay niya mismo ang may kagagawan.”

Pangaral niya sa akin. Ako naman ay napaisip. Oo nga, ayaw ko naman na maging sakitin ang anak ko. Kaya di na ako nagpumilit pa. Binalatan niya ang prutas masaya ako at nakita nila ako kaya may katuwang ako kahit papaano kapag wala si Ace.

“Di pa ba makakauwi yung gago na yun?”

Tanong ni Jaycob, bakas sa kanya ang galit. Oo di sila magkasundo hanggang ngayon.

“Di pa, baka busy lang sa trabaho at mission, ganun naman diba? Dapat ay focus sila sa ginagawa nila at sa plano?”

Napabuntong hininga na lang siya.

“Sumama ka na kaya sa akin, dun ka muna sa bahay habang wala pa yung asawa mo kuno.”

Naisip ko rin yun at di naman kaya ni Lilia na mag-isang alalayan ako kahit papaano kung sa bahay ako nila ay mas matutukan ako doon at lalo na sa monthly check up ko.

“Balak ko din naman sana, kaya tinatawagan ko si Ace kaso di ko naman ma-contact, kahit si Nef ang kaibigan di rin.”

Pag-susumbong ko sa kanya, kasabay nun ang paglabas ni Lilia sa kusina na may dalang pagkain para kay Jaycob, di ako sanay na tawagin siyang kuya, pero magagawa ko rin yun.

“Ano? sasama ka ba? gusto din naman nila mommy at daddy na alagaan ka, lalo na ako. Tagal na rin na di tayo nag kita at nagsama, naalala ko pa na iyakin ka at sa akin tumatakbo para patahanin ka.”

pagkukwento niya. Bakit di ko pa kasi na alala ang ang lahat, sa tagal ng panahon di parin bumabalik ang nakaraan ko. Tumango na lang ako sa lahat ng kanyang kwento at tipid na ngiti, gusto kong maalala ang lahat, simula nang bata pa ako.

“Text ko na lang po muna si Ace para kahit papaano ay alam niya kung nasan ako.”

Matamlay akong tumayo at kinuha ang cellphone ko at binuksan, may nakita akong nakatanggap ako ng isang text at email mula sa isang taong di ko alam kung sino ang nag bigay, ang email naman ay mukhang ginawa talaga para di siya makilala.

Di ko alam kung ano kailangan niya sa akin, binuksan ko muna ang email na naglalaman ng larawan na kahit kailan ay di ko inisip na mangayayari o magagawa niya yun. Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ko cellphone at tinignann isa isa ang larawang natanggap ko para akong sasabog sa galit sa nakita kong larawan. Napahawak ako sa lamesang malapit sa akin dahil sa naramdamang pagkahilo.

“Mitch? ayos ka lang?”

Tanong sa akin ni Jaycob, naramdaman kong tumayo siya at lumapit sa akin.

“Bunso… anong problema? bakit ka nanginginig? Wait, upo ka muna dito kukuha ako ng tubig na mumutla ka pa..”

Inalalayan akong maka-upo sa sopa, lumipad ag utak ko sa larawan na nakita ko, binasa ko na ang mensahe na hindi ko pa nabubuksan. nakasulat doon ang pagkikita ng dalawa sa lugar na iyon di ko alam kung sino ang taong nag-send nito sa akin pero malaking impormasyon na ito para malaman ang mga panluluko nila sa akin.

“Bakit ka umiiyak? May masakit ba? Sabihin mo sa akin.”

Umiling ako sa tanong niya, di ko napansin na may luha na palang kumawala sa mata ko, ang gusto ko ngayon ay makita ang dalawang tao na ito kung totoo ang ipinakita sa akin ng sender na ito. May sulat pa siyang naiwan sa huli.

’From: 0934*******

Go and see the truth.

“Wala kuya. Pwede bang ihatid mo ako sa address na ito? wala kasi ako sa katinuaan para mag drive ng isa sa mga sasakyan ni Ace.”

Nagulat man ito sa pagtawag kong kuya sa kanya, pero wala na itong magawa nang tumayo na ako para makita ang katotohanan. Kating-kati na ang kamay ko para sa isang bagay na di ko pa nagagawa kahit kanino man.

Sumakay kaming dalawa sa kanyang kotse at pinatakbo ito, sa ilang araw na wala siyang paramdam, sa ilang araw na hinihintay ko siya na umuwi at yakapin ako ng mahigpit at ito na lang ang makikita ko. Ito ba ang sinasabi niyang misyon na kailangan niyang gawin? Ito rin ba ang dahilan kung bakit siya ginagabi sa pag-uwi at sa maaga siyang umaalis dahil sa nagmamadali ito. Kailan pa? Bakit ni isang salita wala siyang sinabi tungkol sa mga misyon niya o sadyang palusot lang ang salitang misyon para makasama na niya ang taong nang-iwan at niluko siya noon.

. .

Ace Grayson

“Hello babe, papunta na ako. San ka na?”

Tanong niya sa kabilang linya, She don’t have any idea on what will happened tonight and I’ll make sure na magiging mas lalo siyang matuwa sa gagawin ko. kung matutuwa nga siya malaking regalo na hindi niya makakalimutan sa tanang buhay niya.

“Hinihintay ka babe. Alam kong matutuwa ka dito.”

Pagkatapos ng ilang minuto ay nakita ko siyang papasok ng restaurant na walang katao-tao kundi kami lang dalawa, nasa gilid lang kami ng Glasswall kung saan ay kita namin ang mga taong naglalakad, sinadya ko ito para madali ang lahat. She kissed me on my lips and it reminds me of someone that I miss so much.

This is the right time to do this, sapat na ang lahat para gawin ito. I immedietly bend my knees in front of her, sa tingin ko ay nagulat pa ito sa aking ginawa. I smiled and pulled out the little box behind me and opened it in front of her, napalunok pa ako sa sarili kong laway bago ko binitawan ang isang salita…

“Will you marry me?”

Shocked is written all over on her face, she didn’t expect this kasabay ng kanyang pagtango na senyales na nahuli ko na siya sa isang bagay na matagal ko nang plinano. I stood up and quickly hugged her, at humilay siya sa yakap ko and she kissed me.

But at that moment, my world suddenly stopped when I saw someone looking at me with tears in his eyes. Malakas na kumabog ang dibdib ko nang makita ko siya nakatayo sa kabilang kanto at biglang pagdaan ng isang bus sa pagitan namin and he was no longer in his place where he stood. Nagmumura na ako sa aking isipan kung paano niya nalaman kung saan ako.

F*ck! how did he know where I was? what did I get into?

To be

continued

…

23

Mitch Villamor

“Bunso kung may kailangan ka wag kang mahiyang lumapit sa akin ah?”

Tumango na lang ako sa sinabi ni Kuya Jaycob at sinara ang pinto ng kwarto. Wala na akong makakapitan ngayon kundi ang pamilya ko na lang. Matamlay akong binagsak ang katawan ko sa kama, dinala ako ni Kuya sa bahay nila o mas sabihin ko na sa totoo naming bahay. Wala sila mommy at mamaya pa ang dating.

Nakatingin lang sa kesame ng kwarto habang paulit-ulit na pumasok sa isipan ko ang nakita kong tagpo kanina, isang masaganang luha ang lumabas muli sa mga mata ko na kahit anong pigil ko dito ay lumalabas na lang, parang paulit-ulit din akong sinaksak nang makita ko siyang lumuhod sa babaeng sinaktan at niluko siya noon. Paano niya nagawa to? Lahat na lang ba ng pinagsamahan namin ay isa lang kasinungaligan?

Isang linggo, sa isang linggong iyon nakalimutan niya agad ako? Sa isang linggong iyon parang balewala na ang ginawa sa kanya ng ex niya? Tinignan ko muli ang cellphone ko kung saan ang mga litrato na masaya silang magkasama. Hawak ang kamay, naglalakad na akala mo ay sila lang dalawa ag tao sa isang lugar.

“Ito pala ang misyon mo? Ang gawin akong tanga at panakip butas sa mga nakaraan mo.”

Gusto kong sumigaw, gusto kong ipakita sa kanya kung paano ako magalit nang makita na kasama niya ang babae pero…

Hindi e, lalo lang akong naging mahina nang lumuhod siya sa harap ng babae. Dapat ko yun e! Ako dapat ang nasa katayuan ni Mxcine at hindi ang babaeng nagparamdam sa kanya ng sakit. Pinagkatiwalaan ko siya, bawat salita niya nagtiwala ako,

“Paano ko nagawang…

Mahalin ang taong akala ko mahal din ako…

Bakit ko sinuko ang sarili ko sa taong sa umpisa palang panakip butas lang pala ako…

Bakit…

ANG TANGA-TANGA KO!!“

humagol-gol na ako ng pag-iyak sa masakit isipin na pinaglaruan at ginamit ka lang. Halos mamaus na ako sa kasigaw sa kwarto na ito. Tuloy tuloy ang luha na lumalabas sa mga mata ko, makita ko siyang nakangiti kanina, ngiti na nakikita ko kapag kasama niya ako. Ngayon sa iba na niya binibigay at sa dati pa niyang kasintahan.

Tinignan ko ang tiyan kong lumalaki na. Mag-iisang buwan na siya bukas. Isang bagay ang pumasok sa isipan ko, bagay na hindi ko kayang gawin na idamay ang bata dahil lang sa pangyayari.

Di ko kaya na pati ang anak ko ang mawawala nang dahil sa akin ayaw kong idamay ang bata sa pighati ko, ayaw kong mawala ang kaisa-isang masayang ala-ala namin dalawa ng ama niya. Kung kaya ko siyang buhayin ng mag-isa ay gagawin ko, gagawin ko ang lahat mabigyan lang ng magandang kinabukasan ang bata sa sinapupunan ko.

“Bubusugin kita ng pagmamahal ko anak. Gagawin ko ang lahat para sayo kahit pa buhay ko ang kapalit.”

Kasabay nun ang pagkatok sa pinto, tinago ko muna ang cellphone sa bulsa ko, nilapitan ko ito at nakita kong si Kuya Jaycob na nakatayo doon. May pag-aalala pa sa kanya, alam kong narinig niya ang pagsigaw ko kahit na nakasarado ang kwarto.

“Kamusta? Okay ka na ba?”

Tumango ako kahit hindi. Hindi madali ang kalimutan ang nakita ko, hindi rin madali ang matanggap na ginawa lang akong panakip butas. Narinig kong bumuntong hininga pa siya. Alam kong di siya nakumbinsi sa pagtango ko lang.

“Come on, Mom and Dad want to see you, kumain ka na rin muna. So… Let’s go?”

Inalalayan niya lang ako, hinawakan sa magkabilang balikat hanggang sa makarating kami sa lamesa kung saan nakaupo ang biological parents ko.

“Anak, don’t think too much about what happened, makakasama yan sa magiging apo namin.”

Tipid akong ngumiti sa kanila at umupo, wala ako sa aking Tamang katinuan para magsalita. Ayaw ko anng isipin pa ang mga bagay na mas lalo lang makakasakit sa aking isip at damdamin. Alam ko naman na di yun maiwasan.

“You can stay here for a while, or hanggang kailan gusto mo, lagi mong tatandaan nandidito kami para alalayan ka.”

Lumapit ang mommy sa tabi ko at isang yakap ang ibinigay, muli nagsimula lumabasa ang traidor na luha, kahit anong pigil ko ay lumalabas na lang. Ganon na ba ako kahina? Siguro nga wala dapat akong oras at araw na kailngang sayangin dahil lamang sa isang lalaki. Pero… Mahal ko na siya e! Siya na ang hinahanap ng sarili ko, siya rin ang laman ng puso at isipan ko at ang lahat ng iyon ay mahirap nang alisin sa sarili ko.

Ngayon lang ako nagmahal ng ganito, lahat naman ginawa ko para sa kanya, masyado na ba akong pabigat? Para gawin niya ito?

Nakaramdam ako ng vibration na nagmumula sa cellphone ko. Kinuha ko ito at nakita ang pangalan na tumatawag.

Calling…. Baby Ace

Tumingin muna ako sa mga magulang ko pati narin kay Kuya Jaycob. Di ko alam ang gagawin sasagutin ko ba o hahayaan ko na lang.

Pinatay ko na lang ang cellphone ko, naisipan na ba niyang tumawag dahil tapos na ang misyon niya. Sa ilang linggong sinubukan siyang kontakin di ko magawa dahil sa operator na lang ang naririnig ko sa bawat subok na tawagan siya.

Sunod-sunod na tunog ang narinig ko sa cellphone ko, lahat ng iyon ay text messages niya. Na nagmamakawa na sagutin ang tawag. Alam kong nakita niya ako kanina dahil nawala na lang ang ngiti niya nang makita na niya akong nakatayo sa kablang kanto, hanggang tumawag ulit sa akin.

“Anak, ayaw mo bang sagutin?”

Tanong sa akin ni mommy, kukuha na sana ako ng pagkain pero pinaghainan ako ako ni Kuya Jaycob kaya di na ako gumalaw pa.

“For what else? Upang hayan siyang magpaliwanag at bilugin muli ang utak ko? or to tell me that I was just a cover-up in his past at di na niya ako kailangan pa.”

Natahimik sila sa sinabi ko, kita ko sa mukha ni kuya Jaycob ang galit at ang mariin na pagbilog ng kanyang kamo. muling umagos ang luha ko sa naiisip kong di na niya ako kailngan, Kuya Jaycob held my hand and mommy hugged me from behind.

Alam kong titimpi lang si kuya Jaycob sa lahat ng nakita niya kanina, gusto pa niya sana sugurin ang dalawa sa restaurant nang pigilan ko siya at hilahin papasok sa kotse at piniling umalis na lang. Bakit pa ako gagawa ng eksena kung tali na siya, ganun na ba siya ka uhaw para pakasalan ang ex niya? Muling tumunog ang cellphone ko at numero yun ng bahay ni Ace, di ko na ito inatubili pa nang kunin yun ni kuya at siya na ang sumagot.

“Why would I do that? You were caught in the act, why do you still want to talk to my brother? Are you stupid?! Ganun lang ba kadali yun!?”

Di ko rinig ang pinag-usapan nila pero alam kong si Ace kausap niya. He want to see me and talk to me? For what? To be invited to his upcoming wedding?

“Never come near my brother again, I warn you, even if you are a policeman I will not hesitate to hit you stupid!!”

Binaba na ni kuya ang tawag, naiinis itong umupo sa kanyang kinauupuan kanina.

“Palitan mo numero mo, at wag ka nang magpapakita pa sa lalaking yan.”

Yumuko na lang ako sa sinabi niya, habang ang mommy ay sa tabi ko lang umaalalay. Bakit ba di ko mapigilan ang patuloy na lumalabas na luha? Ayaw kong magig mahina sa harap ng lahat pero itong walang kwentang pagmamahal na ito ay ginagawa lang akong kawawa.

“You still have a child, Mitch. Just think of your son’s well -being and his future, even if his father is not with you. We are still here to support you, my daughter.”

Daddy said napangiti ako sa sinabi niya at kinantyaw pa ako ni kuya Jaycob na ganap na raw akong babae, alam din nila na isang bisexual si kuya kaya ayos lang yun sa kanila, matapos ang lahat ay pinag-usapan namin kung paano nila kunin ang gamit ko sa bahay ni Ace, pero sinabi ni kuya Jaycob na wag na yun kunin, bibili na lang kami ng bagong gamit para sa akin at pinaayos ang kwarto na matagal nang ginawa para sa akin, tinawagan ko na rin si Mama Helen na dumito muna at huwag sabihin kay Ace kung saan kami, di niya alam kung saaan ang bahay na ito.

Mahirap man sabihin, kailangan ko nang bitawan ang lalaking nagbigay sa akin ng sakit at ang nararamdaman ko ngayon, pero may bahagi ng utak ko na nagsasabing huwag ko hayaang bitawan at sayangin ang pinagsamahan naming dalawa at isang salita ang palaging pumapasok sa isipan ko, ang salita na palaging sinabi niya at naibulong niya sa akin kapag natutulog na ako, ang salitang di ko alam kong maibabalik ko pa sa kanya …

‘Trust me.’

To be continued…

24

Ace Grayson

Slap!!

Iyon agad nag sumalubong sa akin nang ipatawag ako ni mommy sa bahay.

“Nasisiraan ka na ba ng bait, Ace! Marrying that girl? And what about Mitch? I know he’s pregnant like your brother husband! Hahayaan mo ang mag-ina mo? For that bitch!?”

Ininda ko ang sakit ng pagkasampal ni Mommy, ito ang inaasahan ko, this is why she summon me here. Murahin niyo na ako, pagsalitaan na tanga-tanga, gago o ano pa but I have my reason, why.

“Mom, I know what you feel, but - “

“But what? Mag sama kayong magkapatid Ace. Dylan and you! Anak ko kayo, pinalaki ng maayos pero bakit kayo nagkakaganyan? Si Dylan hiniwalayan ng asawa dahil sa nahuli itong may ka laguyo sa opisina. And now, ikaw nilayuan dahil sa pinili mo ang ex mo at niyaya mo pa ng kasal?!!”

“What’s going on in your brain, Ace? - Agrrh!! I’m done here bahala kayo umayos ng problema n’yo. Madali akong tatanda sa ginagawa niyo! And one more thing fix this as soon as possible, ayaw kong lumaki ang mga apo ko na sira ang pamilya. Sabihan mo rin yang kapatid mo, manang mana kayo sa daddy n’yo. Agrr!! I need to rest, Sarah!!”

And she walked out, hinayaan niya akong nakatayo lang dito sa entrance ng bahay. Si Kuya Dylan? Hiniwalayan ng asawa? Huh! Magkapatid nga kami.

Di na ako pumasok pa sa bahay. They don’t want to hear me out, kahit ang kapatid ni Mitch ayaw akong palapitin sa kanya. Dumiretso na lang ako sa pulis station to see the location of Mitch, but …

Pak!!

I heard the loud slap that Nef received from Mxcief as soon as I entered my office, at napabaling sa akin ang tingin ni Mxcief na kita ko ang galit doon.

“This is your plan? both of you?!”

Malakas na sigaw niya sa aming dalawa, di ko siya masisi kung bakit ito nagagalit. I lock the door of my office.

“Listen, Cief -”

Di ko na naituloy ang sasabihin ko nang mabilis itong lumapit sa akin at binigyan din ng sampal. That hurts more than Mommy’s slap.

“Gago ka, Ace. After I did everything to make you forget that itchy woman? Tama lang na iniwanan ka ni Mitch!!”

Yeah… Tama nga, It was my fault and I didn’t tell him right away. I didn’t say it right away because I didn’t want him to leave me when he found it out from me, pero mukhang nakamali ako, pinalala ko pa ang lahat at nakita pa niya.

But how? Kung sino man ang nagsabi sa kanya ng lahat ay gusto kong malaman alam kong di lang ang lokasyon ko ang sinabi niya kay Mitch, alam kong may dagdag din yun.

“Ikaw Nef. Isa lang ang masasabi ko… we’re done!

Huwag na kayong magpakita pa sa akin.“

She said, namumula na siya sa galit sa aming dalawa ni Nef habang nakayuko lang ito. Now, everything is even more messy. Lumapit pa siya sa akin at matigas na binati ako.

“Congrats!”

Pahabol pa niya bago binuksan ang pinto at malakas na sinara iyun. I covered my face in frustration. Di ko inaasahan na magiging ganito ang kinalabasan sa oras na malaman nila ito although di nila alam ang totoong plano. We plan it right that no one will know. Nef and I weren’t the only ones making the plan, we were with someone else and it had to be done properly. Isa itong mision na dapat ay ako ang gumawa dahil kilala ko ang target.

“Now what?”

Tanong ni Nef. Kita ko sa mukha niya ang bakat na kamay ni Cief sa pagkakasampal. This will be the compensation when we accept the mission.

“We have to follow the plan, alam natin na mangyayari to lalo na sa mga relasyon na meron tayo, but we will know everything soon and after that …

I will take back what should have been mine.“

. .

Mitch Villamor

Nakarinig ako ng isang ingay sa harap ng bahay nila Mommy, nasa likod lang ako nagdidilig ng halaman na ginawa ko para malibang kahit papaano at kalimutan ang dapat kalimutan, tinulungan ako dito ni kuya, siya ang nag hukay at nag ayos ng lahat kanina.

Gusto kong tumulong but he didn’t allow me to touch any tools para maghukay din. Nag-aalala lang ito lalo na at may dinadala ako. This past few days, wala na akong ginagawa kundi ng humiga, susuka, kakain at parang batang umiiyak dahil sa hinahanap-hanap ko ang lalaking ayaw ko nang makita.

Di ko na lang pinansin ang ingay na naririnig ko, basta ako ay nagtatanim at ayaw kong iniistorbo ako.

“Nak! Hali ka dito pigilan mo kuya mo!”

Natataranta na sigaw ni mama Helen. Nagtataka man ay mabilis din akong lumakad, ano namang nangyari? Iniwananko ang mga ginagawa ko at inalis ang gloves saka sumunod kay mama.

Nakarating ako sa harap ng bahay na may dalawang taong nag sasapakan, nanlaki ang mata ko na nakita ko ang kalaban ni kuya. Anong ginagawa niya dito? Paano niya nakita ang lugar na ito? Bakit pa ako nagtataka kung ang lahat ay kaya niyang gawin. Mabiliw akong lumapt sa dalawang lalaki na akala mo ay mga asong nag-dudumugan.

“Itigil niyo na yan!”

Malakas kong sigaw dahilan para huminto pa ang dalawa habang nakataas ang kamao nila akmang magsusuntukan at ang isa nilang mga kamay ay nakahawak sa damit nila, they’re both looked at me where I stood. pareho silang may pasa na dahilan ng kanilang pagpapalitan ng suntok.

“Babe.”

Ang kapal ng mukha para tawagin ako ng ganun. Lumapit ako sa pwesto ni kuya at hinila siya papalayo kay Ace. Di na ito umalma pa dahil sa nanggagalaiti akong sampalin ang lalaking ito pero di ko magawa, tinulak ko si Kuya sa likod para lumayo pa lalo nang hilahin na siya ni Daddy para papasukin ng bahay. Ako naman ay tinignan lang si Ace at aakmang tatalikod nang hawakan niya ako sa pulsuhan ko.

“Talk to me, please.”

Kita ko sa kaniyang mga mata ang lungkot at di rin nakaligtas sa akin ang mga pasa siya sa bibig at kilay, naawa ako sa kalagayan niya pero mabilis na pumasok sa isip ko ang senaryo na gusto kong kalimutan. Tatlong araw na rin na ang nakalipas.

“Wala na tayong pag-uusapan pa Ace, pero sana sinabi mo sa akin na laro lang pala ang lahat para naman nakasabay ako sa bawat laro mo.”

My tears started to fall again, pero agad akong tumingin sa taas para pigilan iyon. Ayaw ko, ayaw kong ipakita na malaki ang epekto ng lahat sa akin. Di ito makapagsalita but he pulled me and hugged me tight, nagpupumiglas ako sa kanyang katawan pilit ko siyang tinulak hanggang sa pagsusuntukin ko ang matigas niyang dibdib at hawakan mga kamay kong iyon.

“Ano pa ang kailangan mo?! Ha? Alam mo, pagod na ako! Pagod na ako Ace! Sana naman nakaramdam ka rin! Kailan pa? Kailan pa nagsimula na paglaruan mo ako? Ha?”

Nagsimula na mag krak ang boses ko sa tanong ko sa kanya, this tears! Ayaw ko man ipakita na alaki ang epekto ng lahat ay kusa na lang ako naging mahina kapag siya na ang kaharap.

“Totoo ba talaga lahat ng pinakita mo sa akin? Mga salita mo, totoo ba lahat ng yun? Kung hindi bakit mo pa ginulo ang buhay ko! Nanahimik ako noon Ace! Nanahimik ako pero pilit mong pumasok sa buhay ko! Pinagkatiwalaan kita, minahal kita…”

Tinapik ko ang kamay niyang nakahawak sa akin.

“Pero lahat ng yun nasayang ng dahil sayo! Sana hindi ka na lang nagpakilala pa!! sana di ka na lang nagsusumiksik sa buhay ko!! kung ang kapalit naman pala ng lahat ay sakit na ginawa mo…”

Lahat ng gusto kong sabihin ay naisumbat ko sa kanya, lahat ng hinanakit na pinipigilan ko simula nong araw na iyon ay nasabi ko sa kanya. Wala ninisang salita itong nasabi kundi ang kaunting luha na lumalabas sa kanyang mga mata.

Bakit? Bakit siya naiiyak kung alam naman niyang siya ang nagsimula ng lahat? Bakit Ace?!! Mas lalo mong pinapahirapan ang sarili ko!

“Umalis ka na at wag ka nang bumalik pa, kalimutan mo na ang lahat na kung ano mang meron tayo, kalimutan mo na rin na anak mo ang dinadala ko!”

Nakita mo ang pagkagulat sa kanya, hinawakan niya ako sa magkabilang balikat ko.

“No! Hindi, wag yung ganito… Please! Mitch… Don’t do this… pagtabuyan mo ako, sampalin, murahin. Wag lang ilayo ang bata sa akin… Please..”

“Para ano? Kapag lumabas at ipanganak ko na ay saka mo na lang siya kukunin at ilalayo sa akin? Hindi ko papayagan na mahawakan ng asawa mo anak ko, Ace. Kahit sa korte pa ang aabutin natin.”

Matigas kong saad sa kanya na nagpatigil sa kanya, agad na akong umalis at iniwan siyang nakatayo sa labas ng bahay, pagkapasok ko ay doon na ako nanghina at napaupo na lang sa sahig.

Masakit parin pala, kahit na pilitin kong maging matatag sa harap niya ay di ko magawa. Inalalayan ako ni mama at Mommy na tumayo at madala sa sopa, agad nila akong dinamba ng yakap. Nahihirapan na ako di ko alam ang gagawin sa oras magkita pa ulit kami, di ko alam kung hanggang saan ang pagtitiis na pigilan ang sarili ko na makasama at kita siya kahit hanggang siya parin ang hinahanap ko lalo na kapag sumapit ang umaga.

Nagdesisyon na ako sa aking sarili para di na muli magkross ang landas namin. Kahit masakit pipilitin ko, para sa anak ko at sa sarili ko.

“Mom, I want to get out of here. I want to get away from this place.”

Away from him.

To be continued…

25

Mitch

Willson

“Mr. Willson, Nice to see you again.”

Agad na salubong sa akin ng isang VIP Guest na dumating para bisitahin ang paaralan na pinagtuturuan ko ngayon.

Wala ako sa ibang bansa, sa Pilipinas parin ako, and four years have passed after what happened between Ace and me, and sa four years na yun, natutunan kong tumayo sa sarili kong paa.

We don’t have any communication, pinalitan ko ang cellphone ko at di na ginagamit ang cellphone na nabili niya sa akin dahil natuklasan namin na he can access my location using that phone, yun din ang dahilan na natagpuan niya ang bahay nila mommy ng araw na iyon.

“Nice to see you too, Mr. Montel. How’s the ride?”

Tanong ko dito halata sa kanya na na enjoy siya habal-habal na sinakyan. Probinsya ito and bago lang sa kanya ang ganitong bagay, at galing pa ito sa mataas na antas ng Edukasyon, he’s a president of education, by the way.

“It’s fun! hindi ko akalain na mapupunta ako dito sa paaralang pinagtuturuan mo. By the way, how are you? It’s been a month nang huli tayong nagkita, and you’re still beautiful like a woman.”

Yeah he knows me. Nakilala niya ako nang sumama ako sa seminar ng mga guro last month. He notice me because of my strategies na ngayon lang ginawa for teaching, and my ideas to deliver education in every student. After that he approached me at nagsabi pa na bibisitahin niya ang paaralan kung saan ako nagtuturo.

“Thank you, Mr. Montel. Kayo din mas lalong gumwapo.”

Napatawa na lang siya sa sinabi ko at ginayad na papasok ng opisina kung saan ang principal ng paaralan, iniwan ko sila doon na nag-uusap, bumalik ako sa faculty ng mga guro at doon magpalipas ng oras.

After an hour lumabas na sila. Dahil nakita ko silang naglalakad sa labas kasama ang principal namin. They’re probably having a tour. Bago pumasok sa faculty namin at sabay kaming tumayo para bumati.

Di rin tumagal dito si Mr. Montel, after he visited nagpaalam na siya at sa akin bago umalis may sumalubong naman sa kanya sa labas dalawang lalaki at may kotse din, mukhang nagtry nga talaga siya sa habal-habal,, naikwento ko kasi yun sa kanya. Saka na lang kami pina deritso sa meeting hall.

“Teachers, I have something important to say. After talking with Mr. Montel, the President of Education. Kailangan naming pumiling isang guro na makikipagsapalaran sa malayo upang magdala ng sapat na edukasyon, climbing the mountain in able to deliver education.”

Alam ko to, minsan na rin na ikwento sa akin ang palno ko Mr. Montel, he wanted to bring education to all katutubo na naninirahan sa kabundukan.

“And Mr. Willson, ikaw ang representative ng paaralan natin. The President choose you.”

Agad akong nagtaas ng kamay para magsalita.

“I’m sorry ma’am but I need to think about that first.”

Saad ko at nang ikatango niya, natapos na ang meeting nang sumapit ang hapon at kailangan ko nang umuwi baka hinahanap na ako.

Naglakad lang ako pababa papuntang, Highway. Then I saw there a black car.

“Hey! Princess!”

Nahihiya ako sa mga taong lumingon sa direksyon sa pagtawag niya sa akin. Nakayuko lang akong lumapit sa kotse niya.

“Kuya! Hindi ako babae para tawagin na prinsesa!”

“You’re not but you can bear a child.”

Oo nga. Ano kaya ang tawag sa akin? May matres at may ari ng lalaki.

“Get in, kanina ka pa nila hinahanap.”

Sumakay na ako at pinatakbo ang kotse papunta sa bahay namin, dumaan muna kami sa isang shop para bumili. Pagkadating ay bumaba na agad ako na may dala-dala ang binili ko. Bumati pa ang mga taon sa akin na nagaalaga ng mga pananim na nagpapahinga sa tabi habang kumakain. Then I greet them back.

Pumasok na ako sa bahay nang isang ingay ang narinig ko na patakbong lumapit sa akin habang sumisigaw.

“Mama!!”

Then I immediately bend down para mayakap ko sila.

One…

Two…

Three…

My babies.

Flashback

Four years ago…

“Sigurado ka na ba sa mga desisyon mo, anak?”

Tanong sa akin ni Mama Helen habang tinutulungan ako mag ayos ng mga damit ko sa maleta.

“Di ko rin alam Ma, pero kung para sa ikakagaan ng kalooban at para sa anak ko ay gagawin ko kung ito ang lang ang tanging paraan.”

Sagot ko sa kanyang tanong, wala na e. Mukhang sarado na ang mga tenga ko para pakinggan pa siya.

Pero sigurado ka bang alam mo na ang lahat?

Kuntra ng isipan ko sa mga sinabi ko. Paano kung may rason, paano kung may malalim talaga siyang dahilan. Paano kung…

Napabuntong hininga na lang akong. Wala na akong magagawa pa, siguro di lahat ng relasyon ay napupunta sa magandang katapusan, hindi totoo ang happy ending sa katulad ko at walang prinsipe na ipaglalaban ako lalo na kung ito ay ikakasal na sa iba.

Natapos na ang pag-aayos ko at handa na umalis, mamayang gabi ang flight papuntang probinsya, kung saan nagtatrabaho dati sina mama Helen at iyon ay ang hacienda na hanggang ngayon ay maganda parin ang takbo ng pananim.

Matamlay ako buong araw at napapansin nila iyun, maya-maya na rin akong nasusuka at umiiyak, mahirap talaga kapag ang pinaglilihian ko ay ang gagong yun! Patago akong umiiyak sa kwarto kahit na pilit jila akong pinapalabas.

“Anak, isipin mo na lang ang kinabukasan ng anak mo. Make that child as your healer, di sa lahat ng oras napupunta lahat sayo. Let the pain go gradually at huwag mong isabuhay, ikaw at ang bata rin naman ang mahihirapan kapag pinagpatuloy mo pa.”

Tumayo ako sa kama at lumabas, kita ko sa kanila ang lungkot. Di lang si Mama Helen ang nakikita kong nasasaktan para sa akin, pati ma rin ang biological parents ko ay si kuya.

“Sorry po, pati kayo nadadamay sa lahat ng nangyayari.”

And started to cry again. Malaki talaga ang epekto kapag nakikita nila akong nahihirapan sa sitwasyon ko. Mommy hug me and rub my back para tumahan.

“Syempre anak ka namin, nahihirapan din kami kapag nakikita kang ganito… Walang magulang na nasisiyahan kapag nakikita nilang nahihirapan ang mga anak nila.”

At kumalas sa yakap at inayos ang buhok kong magulo saka hinalikan sa noo. Ramdam ko ang pagmamahal nila they started to laugh para gumaan ang loob ko. This is what I want for now, the love of my family and I will promise to my self na di na ako mumukmok lang sa tabi na akala mo ay isang kawawa, I need to fight for my child and for our future.

Sumapit ang gabi na aalis na kami, and that night ay huli na para makita ko muli ang lugar na to for the last time I wave my hand para magpaalam kina mommy, kasama ko si kuya sa pag-alis at si mama Helen, susunod na lang sina mommy dahil may business trip pa silang kailangan na daluhan.

At lumipas na rin ang araw at buwan na lumalaki na ang anak ko sa tiyan. Kakaiba ang paglaki ng tiyan ko at ang paglubo nito ay parang di normal sa isang bata na nasa loob. At ang maya’t maya nitong pagsipa na dahilan para mapaigting sa sakit.

We hired the private Doctor at dahil sa na ultrasound na ako noon ay dina ako ulit pina ultrasound but at bumalik na lang kami sa hospital para malaman ang gender ng bata but we didn’t expect what we see…

“Hindi lang isa ang dinadala mo Mr. Willson. May tatlong bata ang nabubuhay sa tiyan mo.”

Masayang saad nito sa akin. But how?

“Pero isa lang doc ang nakita noon sa akin.”

“Well, minsan di natin masasabi na tama palagi ang teknolohiya. May time na natatakpan lang ito ang iba o di kaya ay di makikita ng transducer dahil sa ilang weeks palang naman noon. Here see this.”

Natatakpan? At pinakit sa akin ang monitor o ano man yun.

(Ito ang picture para naman dama dama niyo. Char)

(Credit to the rightful owner)

Kita ko ang tatlong bata na nagsisiksikan sa tiyan ko, agad akong napaluha na nakatingin sa monitor. Sa pag-aakalang isa lang ang bata sa loob ko at pagkalipas ng anim na buwan ay malalaman ko na lang na tatlo pala sila. Dinaluhan ako ni Mama Helen at hinawakan ang kamay ko.

“Medyo mahihirapan ako sa gender all we is to wait until they born.”

Iginala pa niya para makita ito. At labas ma lang kami sa ospital at sinalubong ni kuya saka inalalayan, malaki talaga ang tiyan ko at ang dahilan ay tatlo sila sa loob. Masaya at may halong excitement kapag lumabas na sila.

Lumipas pa ang mga araw at nahihirap na akong lumakad dahil sa bigat na ng katawan at tiyan ko, para na akong maiiyak sa bawat sipa at galaw nila, they like monster living inside of me but they’re my child kaya kong tiisin para mailabas ko sila ng maayos at malusog.

Until I successfully bring them out in this world.

. .

“Mama!!”

They’re are already four years old, two boys and one girl. Magkamukha ang dalawang lalaki at nakuha nila iyon kay Ace samantala sa akin naman nakuha ng babae ko ang mukha ko.

Agad na lumapit si Chichay sa akin at binuhat, Chichay is a girl. Ang dalawang lalaki ko naman ay sina Zander and Vander. Kumapit ang dalawa sa magkabilang binti ko at umupo pa sa paa ko, ngayon paano na ako makagalaw pa?

“Mga anak, bitaw muna di makagalaw si Mama.”

Hindi pa nakinig at tuwang tuwa pa nang simulan ko ihakbang ang mga paa ko. Ngayon alam ko na ang hirap maging ina, but when I see them happy nawawala naman ang pagod ko.

“Boys come to tito!”

Pagpasok naman ni kuya, agad din umalis ang mga lalaki ko sa binti at dinaluhan si kuya.

“Salamat kuya. Ang kukulit, buti na lang mabait ang Chichay ko.”

Agad na hinigpitan ang yakap sa kanya at siya ring pagyakap sa ulo ko ng maliit niyang mga braso. Pumasok agad ako at nakita ko mama Helen na nagluluto pala para sa hapunan.

Nagmano muna ako sa kanya bago nilapag si Chichay saka tumakbo na lumapit sa mag tito na masayang umupo sa sopa.

“Kamusta anak?”

Pangangamusta ni Mama. Ngumiti ako at sumagot.

“Mabuti naman, Ma. Pero mukhang mawawala ako ng tatlong linggo dahil sa ako ang napili bilang representante ng school para mag dala ng edukasyon sa mga naninirahan sa bundok.”

Sabi ko sa kanya, siya na siguro kuna ang bahala sa mga bata at si Kuya. Ayaw ko namang ayawan ang gusto ni Mr. Montel lalo na at inaasahan niya ako sa ganitong bagay.

Lahat ng school ay may representative, this is a program na ginawa nila para kahit papaano ay may magawa sipa para sa mga taong nangangailangan ng edukasyon, after this may balak silang patayuan ng paaralan. That’s what I heard.

“Okay lang anak, puounta din naman ang mommy at daddy mo dito na kakatawag lang at okay na yun may magbabantay na sa tatlo.”

Nagpalamat ako sa kanya at tinungo ang kwarto ko. At nagpalit ng maisusuot. After that ay umupo ako sa lamesa na katabi ng kanyang aking at tinignan ang mga paper ng mga estudyante.

Dumating ang araw na pag-alis ko, hinatid ako ni kuya at kita ko na may ibang teacher ang nandoon, lubak-lubak ang daan dahil sa lupa lang ito. Nang makababa ako ay isang matinis na sigaw ang tumawag sa pangalan ko kasamay ng pagdamba ng yakap sa akin.

“Miiiiiitch!! Namiss kita baklaaa!!”

Sigaw nito at nagulat ako nang makita si Angie, matagal na rin nang huling magkita kami. Di parin nagbabago.

“Angie? Ikaw nga!! Ang pangit mo parin!! Walang nag improve!”

“Ay grabe! Di porket maganda ka na at alagang General ganyan ka na.”

Agad akong napatahimik sa sinabi niya, wala pala itong alam sa lahat ng nangyayari, hindi ko na rin naisip na sabihin sa kanya dahil ayaw kong dumagdag sa kanyang problema.

Nahalata nan niya siguro na tumahimik ako nagtanong pa at sinenyasan ko na lang na naghihiwalay na hintuturo, alam kong nakuha niya yun kaya na pa ‘aaah’ na lang siya.

“Hayaan mo siya, balita ko maraming sundalo ang babantay sa atin kaya pili ka na lang isa doon…”

Saad pa niya bago hinila sa isang tabi habang tumatayo na naghihintay pa ng ibang kasama na darating and that time may humintong kotse sa kabila ng daan and hindi ko Enexpect ang taong baba doon.

Kasabay ng pagbaba niya ang pagsalubong ng mata naming dalawa, we both shocked when we see each other until isang mini track ang daan sa pagitan namin at huminto saka bumaba ang mga sundalo doon, parang may bumalik na alaala sa akin, ang time na nahuli ko sila but this is a different scene now.

Anong ginagawa niya dito? Kasama ba siya sa mag magbabantay sa amin? Sundalo na ba siya? Kailan pa?

Hinila na ako ni Angie na nagpabalik sa aking isipan, magsisimula na kaming maglakad dahil nandito na ang mga sundalo na sila pala ang hinihintay para sa kaligtasan namin kapag umakyat ng kabundukan.

Mukhang di magandang desisyon na tinanggap ko pa ito.

To be

continued

…

26

Ace

Grayson

“General, here’s the update for the crime scene investigation, and there is a letter for you, from above.”

Nilagay lang niya ang folder lamesa bago nagsaludo at umalis palabas ng opisina. Kinuha ko yun at binasa nang may pasok na walang pakundangan na malakas na binuksan ang pinto ng opisina ko. It was Nef.

“What’s wrong with you?”

Tanong ko sa kanya na may bahid ng pagkairita sa mukha nito at umupo sa sopa na meron dito.

“She keeps running away from me. Binalaan pa ako na huwag nang magpakita dahil babarilin na niya ako. You know, I can’t handle her anymore, I explained everything from the start until the end but… Nothing!”

Reklamo niya, still trying to fix his relationship, and after that successful mission, wala na kaming mabalikan pa. Lalo na ako.

Tumahimik na lang ako habang binabasa ang ibinigay sa aking report and siya, nagsasalita pa siya. I don’t have a time to hear him out, sa apat na taon na yan lang palagi ang pinoproblema niya.

“Hey! How about you?”

Tinaasan ko siya ng kilay habang hawak ko ang sintido ko na nakatingin sa kanya.

“Did you know where he is?”

Umiling ako na may kasama pang buntong hininga. I know this will be happened, the way he said it that day before he left.

Alam kong tinago siya ng pamilya niya lalo na ang Jaycob nayun. I tried to access his location using my phone and his phone na binigay ko sa kanya but it didn’t work. Alam na niya siguro at tinapon na niya.

“You’re devastated.”

Sinamaan ko ng tingin na nagpataas sa kanyang ng dalawa niyang kamay na akala mo ay susuko na. Yeah! Four years of being ruined.

“Leave if you don’t have anything to say.”

“Grr~ how cold dude!”

Saad pa niya sa akin. Di ko siya pinansin at bumalik sa pagkakabasa ng mga case. Palagi na lang may mga kasong murder ang nagsisimula, we don’t know who’s the suspect yet but di rin magtatagal ay makikita ko rin ito.

“Di mo ba siya na miss? I thought he’s pregnant, Mxceif told me.”

Muli akong napatigil sa pagbabasa. Kailan pa nalaman ni Mxceif?

“I don’t want to talk about it.”

Mas lalo akong nangungulila kapag iniisip ko sila. I don’t want to talk about it because it brings me to the past. Di sa gusto kong kalimutan pero it’s a huge self-reproach for me, na hindi ko ito pinaalam agad.

“I told you before na sabihin mo na kaagad sa kanya bago ang lahat but you said, you do and now your alone”

“We, kasama ka na dun.”

Pagtatama ko sa kanya.

“No I’m not, she’s still here and I have a chance to get her back, but you…”

Sabay kibit balikat nito. Is he trying to make me feel that I’m the only person who all alone?

“Tsk!! Okay, I’m alone but I’ll never give up. Once we meet again, sisiguraduhin kong babalik siya sa akin,. Both my child and him.”

I surely said. Yeah! I think it works. I know he hate me so much and di ko siya masisisi sa bagay na yun. But I’ll make sure that he will love me again.

“By the way, have you read the letter?”

“Nope.”

Agad itong tumayo at lumapit sa pinto ng opisina ko.

“Read it lover boy, kay president na sulat yan lalo na at ikaw ang inaasahan niya after what we did to capture the slippiest and mad criminal.”

At lumabas na may pang-aasar na mukha. Kinuha ko ang sobre at binuksan saka binasa. Binasa ko itong mabuti.

“To be part of their program? Delivering education to mountainous areas, and to guide and keep the protection of their teachers. Why me?”

Inilapag ko na lang ang sulat sa lamesa. I’m not in the mood to do this kind of stuff, kaysa sa sumama ako ay mas pipiliin ko na lang na ilaan a ng araw na yun para mahanap ang mag-ina ko. Four years, that’s enough ayaw ko nang mangulila pa ng ilang taon. This is torturing me, di ko makakaya namabuhay na wala sila.

Suddenly, I stopped thinking about it when my phone’s rang. Tinignan ko ang tumawag.

Calling… Melvin

Ano naman ang kailangan nito? Hinayaan ko na lang at hanggang sa sunod sunod na itong tumawag, I don’t have a choice but to answer it.

“What the fuck is your problem!?”

“Whoa! Wala bang ‘hello.’ ‘good morning’? Seriously?”

Saad niya sa kabilang linya. Napa- ‘Tsk!’ na lang ako sa kanya na ikinatuwa pa ng gago. Melvin is also a General of the Army of the Philippines and he’s my cousin.

“Speak already, I’m busy.”

“Well, I know you’ve read the letter of the president and I called you because I want you to take my place to keep the safety of volunteer teachers.”

Ayun na agad ang sinabi niya. Why me? I have something important to do, at kailangan kong gawin agad baka maunahan pa ako ng iba. At mawala na talaga sila ng tuluyan.

“What!? Hell no!”

“Dude, this is a favor and the president agreed, please! My wife is pregnant at kabuwanan na niya ngayon, I don’t want to leave my wife and my child here, this is my chance to see my child being born.”

Napatahimik na lang ako. I know what it feels. Ang di makitang napanganak ang anak mo, ano kaya ang pakiramdam kung nandito pa siya? Kung di siya umalis at pinagkatiwalaan ako?

“Okay, fine. Just don’t leave your wife, I can handle your trops.”

Then he thank me before I hang up the call. Napatingala ako sa taas ng kisame and sigh deeply.

“I can’t leave any longer kung di kita mahanap at nakasama. I wish I could bring back the past to correct and explain everything I did.”

This pain and sorrow make me weak. This is torturing me.

The next morning, I already packed my things para umalis na. Nagpapahatid na lang ako kaysa magdala ng kotse na wala namang magda-drive pabalik. Dumaan pa kamisa daan lubak-lubak hangang sa marating namin ang area nababaan namin. We need to climb the way up to the mountain kung saan nakatira ang mga tao doon.

“Ingat sa daan manong.”

Nagpasalamat ito bago lumabas sa kotse para kunin ang travel bag ko at binaba. Ako naman ay luminga linga muna sa labas, nandidito na rin pala ang ibang guro bago ako labas.

But I was surprised nang mapadako ang tingin ko a harap na nasa kabilang daan kung saan nakatayo ang isang tao na matagal ko nang hinahanap, matagal ko nang gustong mayakap at hagkan. Lalapit na sana ako nang dumaan ang truck na sakay ang mga sundalo at sa pagitan pa namin ito huminto.

Umikot ako para puntahan si Mitch pero wala na siya sa pwesto niya kanina at kita ko na hila-hila na siya ng kasama niya. May lumapit na isang sundalo para magprisinta na magdala ng kanyang maleta at isang bag pack. Binigyan niya ng ngiti ang lalaking sundalo bago iniwan ang gamit nito dito.

Naiinis ako kaya mabilis akong lumapit sa sundalo nayun at hinarang ang isang braso sa harap na nagpatigil sa kanya at nagulat pa na nakita ako. He quickly put down the thing of Mitch at sumaludo sa akin.

“Call your trops here, I have something to say before we go.”

Utos ko at pormal na tumalikod at sumigaw para papuntahin ang mga kasamahan dito. Ako na ang kanilang General ngayon kaya wala silang magagawa kundi sundin ako and I’ll make sure na sundin nila ako.

Nakatayo na sila sa harap ko na parang mga tupa na naglilinyahan at nakatayo ng matuwid.

“Listen gentlemen, I know you all know who I am. And I want you all to insure the safety of our teachers, panatilihing ligtas ang mga guro sa kanilang pag-akyat ng bundok at sa oras na sila ay umuwi, but except in one person…”

Tumigil mina ako ay humarap sa mga guro na huminto muna sa paglalakad na di naman kalayuan sa amin, kita ko si Mitch na nakaupo lang sa puno ng manga kasama ang kaibigan niya na nakita ko na noon na masayang nagkakatuwaan.

Bumalik ako tingin ko sa mga sundalo na nasa harapan ko. I think they are in the count of 20 at may iba pa na dadarating. 10 teachers are here, so it’s our duty to guide them lalo na at may iilan na babae ang sumama.

“Except that guy, see he’s sitting under the mango tree with a girl. To inform you he’s my wife at di gusto na lumalapit ni isa sa inyo sa asawa ko. Are we clear?!!”

Sigaw ko para mas marinig nila, and they all answered. Lahat sila ay nagsimulang maglakad nang kukunin na sana ng isang sundalo ang gamit ni Mitch but I stopped him quickly nagtataka din siya tumingin sa akin.

“Not that. Here carry my things, ako bahala sa gamit ng asawa ko.”

Tumayo ng tuwid at sumaludo bago ko binigay sa kanya ang bag pack ng isang sundalo saka na siya umalis. Nagsimulang na silang lumakad ulit pero nagtataka si Mitch na hinahanap ang gamit niya sa sundalo na nagprisinta sa kanya kanina, at tumingin sa gawi ko na dala ang gamit niya. Sa likod ko ang bag pack at ang maleta ay dala-dala ko.

Muli nagsalubong ang tingin namin sa isa’t isa pero kita ko sa kanyang mukha ang walang imosyon na makita ako at lumakad na lang muli na di ako pinapansin.

We continue walking until madaanan na namin ang matirik na daan nasa likod niya lang ako nakasunod habang dala ang gamit niya. Binigay mo ang maleta sa isang sundalo na walang dala, unfair kailangan lahat mahirapan maliban na lang sa harapan ko ngayon.

I’m enjoying the view, lalo na at kita ko ang umbok niya at mas lalo pang kumurba ang katawan nito, na isip ko ang anak naming dalawa pwede ko naman siguro tanungin yun sa kanya mamaya.

Napatuloy lang kami habang siya ay kapit na kapit sa mga kahoy na dinadaanan namin, maliit lang ang ispasyo ng daan at sa gilit nito ay mataas na bangin.

Sa hindi inaasahan natapakan niya ang isang bato na hindi masyadong natatabunan ng lupa na dahilan pra mabungkal ito at ma out of balance siya, kinabahan ako doon at madaling pumwesto sa likod niya, hinila ko ang kanyang bewang at mabilis na kumapit sa isang kahoy para mahila ko ang sarili ko at sarili niya papunta sa akin.

Tumama ang likod ko sa matigas na lupa para mapadaing ako sa sakit pero di ko na naalintana yun dahil siya na ang iniisip ko. Naramdama kong di siya makagalaw at nangingin na ang katawan. Kita ko ang kasamahan namin na huminto muma at nag-aalala na rin.

“Mauna na kayo.”

Utos ko sa sundalo na nasa likuran ko at pinadaan di parin nawawala amg panginginig niya dahil sa nangyari at napapawisan pa itong nakati gin sa bangin.

“Hey.. Are you okay?”

Hinarap ko siya at bumalik ito sa katinuan na makita ako at di ako sinagot kundi na palitan iyon ng malamig na tingin at bahagya itong umalis sa harapan ko at nagsimulang maglakad na parang walang nangyari sa kanya.

Tinignan ko lang ito na nagsisimulang lumakad na kapit na kapit sa mga damuhan sa gilid, ako naman ay nakaalalay sa likod niya. He’s still shaking but I see it cute. Napabuga ako ng hangin sa nangyari kahit ako ay natakot, dahil sa kitid ng daan at may bangin pa sa gilid alam kong di ito sanay sa mataas na parti ng lugar lalo na at bangin ang sa gilid ng daan. Malalaking bato ang mababagsakan niya kung sakali na di ko agad siya sinalo.

“Maagang mawawalan ng nanay ang anak ko kapag nangyari yun.”

Mabilis akong lumakad at pinasandal siya sa isang tabi kung saan siya kumakapit at Humakbang para magkapalit kami ng pwesto, ako na ang nasa unahan at siya na sa likod ko saka ko inilahad ang kamay ko sa kanya.

“Here let me help you.”

Saad ko habang siya ay nakatingin lang sa kamay ko, nahuhuli na kami sa mga kasama namin, kita ko rin ang malaking butil ng pawis na mukha niya dahil sa nangyati kanina. Hindi parin niya hinahawakan ang kamay ko.

Alam kong wala na siyang tiwala sa akin but he need to trust me this time, kahit ngayon lang.

“Trust me.”

Saad ko nag-alinangan pa ito tinignan ko lang siya sa mata until he hold my hand, ngumiti ako at sinimulan na lumakad habang magkahawak ang kamay naming dalawa, nawala ang pangungulila ko sa kanya at napalitan ng malakas na pagtibok ng puso ko. Na nagrarambulan sa saya.

Thats it, hold my hand and I will never let you go again. Now I got you.

To be continued…

27

Mitch

Willson

Pagkatapak naming dalawa sa isang patag na lugar. Ay agad kong binitiwan ang kamay niyang nakahawak sa akin, at naglakad ng mag-isa palapit sa ibang guro na nagpapahinga sa ilalim ng puno. Hindi porke’t binigay ko ang kamay ko ay nagtiwala na ulit sa kanya. No, that’s not easy to give it back.

Umupo ako sa tabi kung saan ay ako lang ang mag-isa ang nandoon, nagulat na lang ako nang tumabi sa akin ang maingay na babaing ito.

“Beees!! Nakita ko yun. Kinilig ako baks!”

Di ko na lang siya pinansin, kinabahan ako sa nangyari kanina, muntikan na akong mahulog at ku0ng di dahil rin kay Ace baka nilalamayan na ako ngayon, ayaw ko pa iwan ang tatlo kong sisiw. (╥﹏╥)

Dama ko parin ang panginginig ng katawan ko, lalo na at kung paano dumidikit ang katawan naming dalawa.

“Hoy! Ang tahimik mo? Di ka ba natutuwa? Kahit gusto kong sapakin yang ex mo ay di ko mapigilang matakam bees! Tignan mo, bagay na bagay sa kanya ang pang sundalong kasuotan, lalong gumwapooo!!”

Tinignan ko naman ito na nakatayo at nakatingin sa akin agad kong inalis ang tingin ko sa kanya. Shoooks!! Di na lang ako kumibo at kinuha ang tambler ko saka na lang uminom ng tubig. Oo, aaminin ko mas lalo siyang kumisig ngayon at daddy na daddy na ang dating niya dahil sa may kunting balbas na tumutubo sa baba niya.

“Dami mong alam, e bakit di mo puntahan total natatakam ka.”

“Ito naman selos agad, nagbibiro lang.”

Agad naman akong napakunot noo at napahawak sa sintido ko.

“No I’m not. We’re done at wala nang namamagitan sa amin. He’s just a past na dapat nang ibaon sa Limot.”

Saad ko at uminom ng tubig. Nakita kong nagpatuloy sa paglalakad ang mga sundalo na dala ang gamit namin mga guro. Actually, sampong mga guro amg sumama na galing sa iba’t-ibang paaralan. Walong babae at tatlong lalaki, isama na ako sa bilang ng lalaki. May lawit parin ako kahit na kaya kong mag dala ng bata sa sinapupunan ko.

Sa mga nagdaang taon, naging mailap na ako na pumasok sa isang relasyon, sinubukan ko pero ayaw ng utak ko, mahirap na rin ako magtiwala sa mga lalaking sinusubukan na guluhin ako sa aking pananahimik.

Sa bawat oras na nilalakbay namin ang daan papunta sa aming destinasyon ay naging maginhawa na rin ang sarili mo dahil sa ganda ng tawin na makikita mo. I took some photos para naman kahit papaano ay may remembrance ako sa paglakbay na ito.

Di rin maiiwasan ang bawat tingin na binibigay sa akin ni Ace. Nararamdaman ko yun kahit na di ko siya tinitignan. halos sa boung durasyon ng paglalakad namin ay nasa akin langa ang atensyon niya at nagiingat na rin ako na di ako madapa o madulas man lang dahil kung mangyayari yun, sa likod ko lang siya na parang naghihintay ng pagkakataon.

binilisan ko na ang lakad ko at kumapit sa braso ni Angie at hinila papuntang unahan para mawala na si Ace sa likod ko.

’Ano ba?! Hoy! Mag dahan ka naman mabato kaya ang daan..“

“Bilisan mo na lang, malapit na naman tayo diba? At ang init na oh!”

Pagmamadali ko sa kanya. Ayaw ko lang talaga maramdaman si Ace. Naiilang parin ako kahit na matagal kaming di nagkita ay pilit parin bumabalik ang mga masasakit na alaala. Kahit sinabi ko pa na naibaon ko na sa limot nakamarka na yun sa isipan ko. Kung pwede lang sana alisin yun matagal ko nang nagawa.

Nagpatuloy pa kami sa paglalakad hanggang sa masilayan na namin ang hinukay na lupa kung saan ginawang hagdanan at sa gilid nito na hawakan na gawa sa kawayan, inakyat namin ito at may nakita kaming mga bata na naghihintay sa taas, mga paslit na masyang kaming sinalubong agad silang lumapit isa isa nang makita kami.

“Bess, ang ganda dito ang presko!!”

Saas ni Angie na nasa tabi ko, malalanghap mo ang hangin dahil sa taas ng lugar na to. Nakikita ko ang mga tao dito na may kanya kanyang ginagawa. Nilibot ko ang paningin ko may palayan, may gulayan at may isang at sari-saring pananim na pwede nilang kunan ng kanilang makakain.

“Sobra… Nakakawala ng pagod.”

Saad ko nang biglang may humawak sa binti ko. Niyukuan ko ito nang makita ko ang paslit na nakayakap sa binti ko, naaalala ko tuloy ang mga anak ko.

Na-miss ko agad sila.

Umupo ako para mapantayan ko ito, kita ko sa kanya ang masayang ngiti sa labi nito na nagpangiti rin sa akin. Saan kaya ang magulang nito? Sa pagkakatingin ko ay kasing edad lang niya ang tatlo kong mga sisiw.

“Hi, baby.”

Bati ko dito sa kanya na ikina ngiti niya lalo at mabilis na tumakbo na sinundan ko ng tingin, lumapit ito kay Ace na nasa likuran ko na pala at binuhat ang bata na lumapit din sa akin. Tumayo ako at akmang aalis nang mabilis niyang hinila ang kamay ko papalapit sa kanya, dahilan para mayakap niya ang bewang ko habang may buhat niya ang bata. Nagmukha na kaming pamilya sa ayos namin habang siya ay malaki ang ngiti pati na rin ang bata.

Isang pag-click ng kamera ang narinig ko, nilingon ko ito at nakita ko si Angie na may uawak na cellphone habang kumukuha ng litrato.

“Ayarn!! Perfect family!”

Sigaw ng luka-luka at mabilis na lumayo sa lalaking ito. Nilapitan ko si Angie at kinuha ang cellphone saka binura ang mga nakuha niya at ibinigay sa kanya na naka ngiti pa.

“Walang nakakatawa Angie. Hali ka na… May aayusin pa tayong gamit.”

At naunang lumakad sa kanya. Hindi ko sila nilingon ni isang beses ayaw kong makita ang mukha ng lalaking iyon. Kapag nakikita ko siya bumabalik ang ala-ala na dapat ay wala na, matagal nang nangyari bakit ganun parin ang epekto? Akala ko ba natuto na akong tumayo sa sarili kong mga paa? At kaya ko na kung sakali man na magkasalubong pa kami.

Nakita kong may mga guro na pumapasok sa mga kubo. Baka yun na ang maging tirahan namin. Iwan ko lang ah, madaming mga bata ang nandidito at parang mga tribo na at iilang lang ang mga adult pero ang kubo napakarami, parang tinayo talaga para sa amin.

“Hoy! Ang bilis mong lumakad.”

Reklamo ni Angie nang makarating ito sa tabi ko. Hingal na hingal pa. Kasalanan ko pa talaga ang bagal niyang gumalaw.

“Ms. Madrigal, san ang kubo mo? Pwede ba magshare tayo?”

Tanong ko sa kanya. Habang nagyuko pa sa pagod.

“Nako sis… May kasama na ako at isa pa kahit may matres ka e bawal ka parin sumama sa akin, you know…”

Saad niya sa akin. Inikutan ko lang siya ng mata at lumapit sa akin ang isang lalaking guro.

“Hey, hmp. Pwede ka sa kubo ko mag share tayo.”

Alok niya sa akin, tumingin muna ako kay Angie na nakatulalang nakatingin sa kausap ko at balik sa lalaking nakatingin din kay Angie na nakangiti rin. Hmm… May something.

“Okay, pwede naman. Pero mukhang may kailangan muna akong puntahan.”

Tiningnan ko si Angie na parang nakakita na ng forever.

“Bess grab the opportunity na ha.. tumatanda ka na di ka pa rin nabibinyagan. Bye!”

Sinampal niya ang balikat ko na namumula pa bago ako umalis at iniwan silang dalawa. Alam ko na lumapit lang sa akin ang lalaking yun para kay Angie. Ang galawan talaga ng mga lalaki ay kakaiba, kakaiba din ang kapalit.

“Teka nga, saan na mga gamit ko?”

Kausap ko sa sarili ko, hinanap ko ang sundalo na nagdala ng mga gamit ko, baka kung saang lugar na niya dinala yun at baka paglaruan pa, wala akong masusuot kapag nangyari yun.

Hinanap ko pa siya hanggang sa makita ko itong nagpapahinga kasama ang ibang guro at kasamahan fin niya.

“Ahmm.. excuse me.”

Panimula ko paraapunta ang atensyon ng lalaki sa akin, ngumiti muna ako sa kanya na kanyang ikinakamot ng kanyang batok saka tumayo ng tindig. Bakit?

“Gusto ko lang malamannkung saan mo milagay amg mga bagahe ko?”

“Ah! Kinuha po ni General sa akin, Ma’am. Siya po ang nagdala ng gamit mo, ayaw miya po kasing iba ang magdala.”

“Ano?”

Sa ilang oras na paglalakad namin, siya ang nagdala ng mga bagahe ko? Pero marami ang laman nun.

“Pasensya na po, baka masapak pa ako ng asawa n’yo ma’am kapag hindi ko binigay.”

Nagtataka ako sa sinabi niya. Asawa?

“A-asawa? Ako?”

“Opo yun po ang sinabi niya sa amin. Lapitan lang namin ang ibang guro ’wag lang po kayo.”

Nagpasalamat na lang ako sa kanya at saka siya bumalik sa kanyang pagkakaupo kanina. Ako naman ay nanggagalaiti na masapak ang lalaking iyon, ang lakas ng loob para sabihin sa mga kasamahan niya na asawa niya ako. Hinanap ko siya kahit na ayaw ko siyang makita.

Nakita ko siya na bumaba sa isang kubo na parang ito pa ang kakaiba sa lahat ng kubo na nakatayo dito. Mababa lang at parang plinano talaga ang pagkagagawa dito. Nakita niya rin ako na lumapit sa kanya at ngumiti na humarap sa akin habang nakapamulsa.

“Where’s my things.”

“Wala bang yakap or kiss? How are you and I miss you?”

Casual na tanong niya habang nakalahad ang dalawang braso nito. Hindi ko pinansin ang sinabi niya. Naka-cross arm lang ako habang naghihintay na ibigay ang gamit ko.

“I’m not playing around, Mr. Grayson.”

“Me too, Mrs. Grayson. I mean Ms. Willson.”

Inuubos niya talaga ang pasensiya ko. Kung ayaw niya ibigay sa akin ako na lang ang kukuha. Lumakad ako at nilagpasan siya. Binuksan ko ang pinto ng kubo nagulat ako nang makita ang ayos ng loob. Akala ko ay isang simpleng higaan lang ang andidito, na banig lang at unan pero mali ang enexpect ko.

Ang higaan ay isang kama talaga, ang ayos ng kubo ay katulad ng ayos ng kubo niya sa villa. Kompleto lahat maliban sa walang aircon o electric fan at ref. Subra naman yata kung pati yun pa at saka walang kuryente dito. May closet pa.

“Did you like it?”

Nagulat ako nang magsalita ito. Hinanap ko ang gamit ko pero wala akong makita.

“No, kaya ibigay mo na ang mga gamit ko.”

“I’m sorry, but I’ve fixed your things in the closet.”

Saad niya at mabilis na nilapitan iyon pero wala anman akong makita. Pinaglalaruan ba ako ng gagong ito? Tinignan ko siya ng masama habang siya ay mag malaking ngiti sa labi.

“Pinaglalaruan mo ba ako? Alam mo sumusubra ka na. Ibibigay mo ba ang gamit ko o -”

“Or what?”

Pagputol niya sa sasabihin ko. Hanggang sa naglakad siya papalapit sa akin di ako umatras kundi sinalubong ko ang mga tingin niyang may kunting luha na lumabas, bigla akong nanlambot sa nakita ko. Bakit siya lumuluha?

“Are you going to leave me again? Will you run away from me again? Do you know how much I miss you?”

Sabi niya sa akin. Natakot ako sa kanyang awra ngayon, hanggang sa makalapit na ito sa akin at hinawakan ang magkabila kong balikat.

“I’ve been looking for you for four years and now I’ve seen you, and I won’t let you to leave me again.”

Then he grabbed my lip. A kiss that makes me feel how much he misses me. Sinubukan kong itulak siya bago pa niya ako mahila sa kagustuhan niya. Pumiglas ako at sinabayan ng paghampas sa kanyang dibdib.

Di niya parin ako binibitawan hanggang sa kagatin ko ang labi niya na nagpasigaw sa kanya sa sakit at lumayo sa akin. Kasabay nun ang pagdapo ng palad ko sa mukha niya.

Naghahabol ako ng hininga na nakatingin sa kanya habang siya ay hawak ang pisngi na sinampal ko, nagmadali akong lumabas sa kubo para lumayo sa kanya kasabay ng oagtawag niay sa akin.

At sa di masabi na dahilan ay bigla na lang ako naiyak at unti-unti narin bumalik ang mga nakaraang akala ko ay inilibing ko na sa limot pero hindi pa pala.

“Mitch! Stop talk to me, please! I’m sorry!”

Hindi ko siya pinansin hanggang sa makaramdam ako ng kamay na pumalupot sa bewang ko mula sa likod at ang pagsubsob ng ulo niya sa balikat ko. Bigala akong nakaramdam ng pagtaas ng aking balahibo at napahinto sa paglalakad, ang pagtulo ng luha ang naramdaman ko sa balikat ko.

“I’m sorry, please don’t leave me alone again. Di ko makakaya kapag nawala ka pa ulit.”

Saad niya na parang batang iniwanan ng kanyang ina. At ang mahinang pag hagulgol ang narinig ko sa kanya na ang dahilan para maapektuhan ako sa pag-iyak niya.

Bakit siya nagkakaganito? Akala ko ba nagkabalikan sila ni Mxcine? Akala ko ba kasal sila para sabihin niyang ayaw niyang mamuhay ng mag-isa.

Ano ba talaga ang nagyari? Bakit pakiramdam ko na kasalanan ko pa ang lahat and this is the first time seeing him…

Cry.

To be continued…

28

Ace Grayson

Di ko na mapigilang mailabas ang kalungkutang tinago ko ng mahabang panahon. Nailabas ko yun nang makita ko ang galit sa mata niya at umalis. Sa pag-iisip na iiwanan ulit niya ako ay di ko mapigilang isipin na mag-isa na naman akong makikipagsapalaran sa bawat umagang darating.

Di ko na makakaya yun lalo na at nakita ko na siya. I know he hate me, but I’ll do everything to bring him back to me. I will do everything for him. Pahirapan niya ako, saktan at bugbugin wag lang siya lumayo ulit at iwan ako. Sapat na ang apat na taon at ayaw ko nang pahabain pa iyon.

“I’m sorry, please… don’t leave me alone again. Di ko makakaya kapag nawala ka pa ulit.”

Wala na akong pakialam kung may makakita sa amin o sa akin na umiiyak kahit sabihan nila akong mahina at parang hindi lalaki ay tatanggapin ko, mapanatili lang ang taong mahal ko sa tabi ko.

Hinigpitan ko pa ang pagkayapos ko sa kanyang bewang nang maramdaman kong inaalis niya iyon.

“Let go of me.”

Mahinahon lang iyon, pero ayaw kong bitawan siya, baka takbuhan na naman niya ako at iwanan. Kung ang paraan ay ang ikulong o itali ko siya sa tabi ko para di siya lumayo ay gagawin ko, mapanatili lang siya sa tabi ko.

“No! I won’t. I’m scared… Kung bibitawan kita baka maglaho ka na naman sa paningin ko. I’m getting crazy when I think about it. So, please stay… Stay with me.”

Subra man ang hinihingi ko sa kanya, alam kong iniiwasan niya ako at pinagtatabuyan but I want him to know my side. I want him to hear me out before he turn his back on me.

4 years ago

Before everything else, binigyan nila ako ng isang trabaho na mahirap para sa akin na gawin. Nagmakawa ang Presidente ng US na hulihin ang isang tao na matagal nang wanted at marami na ring pinatay at pinirahan.

And she’s hidding here para takasan sila. Wala silang magagawa dahil sa madulas ito hulihin at napakagaling magtago at magpaikot ng tao. I didn’t expect na kilalang kilala ko ang taong ito and the worst is it was Mxcine.

The president of US and Philippine decided to give this mission on me and Nef. Ito rin ang mission na sana ay huli na, na magpapahinga ako at babantayan si Mitch at ang magiging anak namin.

Di ko naman kayang tanggihan ang dalawang presidente, at lalo na may kinalaman ito sa ex boyfriend ni Mxceif at sa ibang tao na naging biktima nito. To clear everything, Mxcine commit a heavy crime. She killed the ex boyfriend of her twin para makuha ang yaman na maging mana nito and it was successful. Pinalabas niyang may cancer ang kinalabasan ng pagkamatay nito dahil sa binayaran niya ang Doctor para pagtakpan ang kanyang ginawa.

Hindi alam ni Mxceif ang lahat ng ito, dahil ayaw ipaalam ang trabaho na ito at isa din itong confidential mission na kami lang mismo ang nakakaalam, I wanted to tell this on Mitch na may mission kaming dapat pagtuunan ng pansin, imbis na sabihin ay hingi ko na lang na pagkatiwalaan niya ako.

Hindi nga kami nagkamali ng hinala, ang taong una niyang pupuntahan at makita ay ako. Nagkita kaming dalawa sa Police station at kami lang ni Nef ang nakakaalam na siya ang target namin, chance na namin na ma-corner namin siya station but I see na may dala itong baril sa bag na posibleng makuha niya at itutuk sa amin, kasama sa kasunduan na nahuli itong buhay.

The time na hindi ako naka-uwi ng isang linggo, ay umpisa na yun ng pagsagawa namin ng hakbang, gusto kong tawagan si Mitch pero di ko magawa dahil kailangan naming walang madamay dito kung sakali mang may maling hakbang na maganap. Tiniis ko ang mangulila sa kanya at sa yakap niya pero inisip ko na lang na para din naman ito sa aming dalawa.

I started dating Mxcine, to bring her in jail and not in my life. Tapos na kaming dalawa at si Mitch na ang buhay ko ngayon at ang magiging anak namin.

Everytime na makakasa ko ang babaeng ito ay di ko mapigilan na mairita sa bawat kapit nito sa akin. I spend a lot of money for her wishes. Kung kay Mitch hindi ako makapaglabas ng ganitong pera but on this woman halata na yaman lang ang gusto niya sayo.

Pinabili ko siya ng mga luho niya kahit si Nef naiinis ito sa tabi ko na nakatayo habang siya ay masayang masaya na walang kaalaman alam sa mga nangyayari.

We already know na may na hire siyang tao para bantayan ang galaw namin but we prepare everything, nagawa naming iligpit ito kaya wala siyang kaalam-alam na mag-isa lang ito.

Then president of US called us, binigay nila sa akin ang singsing na ginawa nila. Ang singsing nayun ay ginawa para sa kanya. The ring has recorder, electric shock to make her collapse when she tried to run in case na malaman nilang plano lang lahat and that ring can give her location kung saan man siya pupunta.

Kaya nag set up ako ng dinner date sa kanya para gawin ang gusto ng presidente, kahit labag sa kagustuhan ko ay ginawa ko yun pero nung time na yun nakita ko si Mitch sa kabilang kalye. Nabalutan ng takot ang buo kong katawan, nanlamig at parang ayaw ko nang gumalaw until Mxcine kissed me na nagpabalik sa katinuan ko.

Gusto kong sundan si Mitch pero di ko magawa dahil sa paghila din sa akin ni Mxcine to make this day special. Kahit ang utak ko ay kay Mitch di ko magawang isipin na baka may gagawin siyang ayaw ko.

Hinatid ko si Mxcine sa tinitirhan niya dahil gabi na at mabilis na umuwi sa bahay hinanap ko siya sa bahay, sa kwarto at sa pwedeng pagtaguan niya pero wala.

“Lilia saan si Mitch?”

Tanong ko kay Lilia at sumagot na di pa makakauwi, nag-aalala ako gabi na para di panito umuwi. I decide to track him then sinundan iyon until I see the house where he is, wala akong lakas na makaharap siya di ko rin alam ang ipapaliwanag ko kaya di ko na ito itinuloy naisip ko na mas makakabuti na huwag muna siyang makita pero di ko sinabing di siya babalikan.

Sa bawat daan ng araw ay di ko matiis na di siya nakikita lalo na at nasaktan ko pa siya. I wanted to quit in this mission but I can’t dahil sa rin sa binitawan kong salita at pangako na mahuhuli namin ito. Pumunta ako sa bahay nila but his brother punch me kasabay na pagtataboy niya sa akin.

It hurts me a lot. The way he said na ayaw niya akong makita o makasama man lang.

Until I heard he left.

Then I tried to locate him, but nothing. I guess he knows na nilagyan ko ng tracking device ang cellphone niya. Then naisip ko na mas makakabuti na lumayo muna siya para di na siya madamay pa lalo na ang dinadala niyang bata.

Dumaan din ang araw gusto kong magmukmok sa lahat nang naranasan ko but Nef cheers me up to fight dahil pagkatapos ng lahat ay babawiin namin ang mga nawala sa amin. Ginawa kong inspirasyon ang pag-alis ni Mitch until the day of fake wedding comes.

May sapat na kaming katibayan na nakuha mula sa singsing na akala niya ay simple lang pero pinaggastusan ito para mahuli lang siya. We heard everything what she said, pakay niyang pakasalan ako at makuha ang yaman namin, ako talagaang pakay niya at siya ang pakay namin.

Ang pagpatay niya mga taong kanyang inakit at pinagpirahan, may kasama itong babae at alam ko kung sino yun dahil sa pagbanggit nito sa pangalan at di ko akalain na siya ang dapat ipain nito sa akin but this woman betrayed by Mxcine.

Ang babaeng ito ay si Ms. Cruz. The principal of the school na pinagtuturuan ni Mitch noon. Siya rin ang nagbigay ng larawan kay Mitch para kapag makita ito ni Mitch ay masusulo na ako ni Ms. Cruz but she was wrong after nang mangyari yun binigay ni Mxcine ang principal sa kanya mga nakuhang kalalakihan para gawing parausan ng mga ito. Dahil sa nagawa niya ang lahat at successful ang plano niya.

Gusto kong maawa sa Principal pero namuo pa lalo ang kagustuhan ko na mahuli sila. Wala akong ititirang malaya sa kanilang dalawa kapag nadakip ko sila and it’s all began in our fake wedding.

Nagsimula na ang kasal. Kasama ang mga magulang ko, they didn’t know everything, At ibang bisita na kasamahan ko sa pulisya at ang mga pinadala ng US para makasama sa kasal at pagdakip dito.

It alll start in a sweet ceremony. She walking in the aisle like a queen and wearing a smile na nagpapakita na tagumpay siya balak niya. Until she reach the place where I stand.

Nagsimula ang lahat sa tahimik hanggang sa pinatunog na ang mga sinabi nito at ang balak niya sa pagkuha ng yaman ko, sa pagpatay niya sa ex boyfriend ni Mxceif at sa lahat ng nabiktima niya at pinirahan, di pa nakaligtas ang mga bigtime celebrity na nabiktima niya at pinaslang.

Nagulat pa siya sa lahat ng nangyari, tatakbo na sana ito patalikod but I locked the handcuffs on her wrist and mine dahilan para wala na itong takas saka an limait ang mga kasamahan ko para hulihin ito.

“The show is over, Mxcine. You have to pay for all the crimes you have committed.”

Saad ko bago siya damputin ng mga kasamahan ko at ng mga US military. Doon isasagawa ang paglilitis sa kanya ng pamilya na nabiktima niya.

We made this mission to prove that she’s guilty and the all information we git ay panlaban sa kanya iyon para matuluyan na siyang makulong. Nagpupumiglas pa ito at nagsusumigaw sa mga nagawa ko sa kanya but I don’t care, all I have to do is get back everything I lost because of this mission.

Gulat na lumapit ang pamilya ko lalo ma si mommy na humingi pa ng sorry dahil sa sinumbatan niya ako sa pag-alis ni Mitch at nahanap narin Ms. Cruz at mga lalaking gumahasa sa kanya and now, I have another mission to do.

Ang mission na ngayon ay masisigurado kong hindi na madadamay ang iba, hindi na krimen ang kinalaman, hindi na murderer ang huhulihin. Mission na hanapin ko ang mag-ina ko at bawiin sila kahit ano pa ang kapalit ng lahat, kahit na ipagtabuyan niya pa ako at pagtulakan, I will do everything para lang bumalik sila sa piling ko.

Sumapit ang apat na taon na di ko pa sila nakikita hindi ako tumigil, nag hire din ako ng private investigator para hanapin sila but nothing happened.

Until we meet on this program, nagpapasalamat ako dahil sa ako ang pumalit sa pinsan ko. I think destiny really brought us together. And this is my chance to get him and make him fall in-love with me again.

•

Umiiyak akong nakasubsob ang mukha ko sa kanyang balikat, ayaw ko nang maranasan at maramdaman na nag-iisa lang ako. Four years is enough to suffer the pain and loneliness.

“Please… Hear me out, pakinggan mo lang ako sa paliwanag ko at kapag hindi ka makuntento sa sasabihin ko…”

Napalunok muna ako ng laway ko, ayaw kong sabihin na palalayain ko na siya baka di nga ito makakuntento sa paliwag ko at tuluyan na siya mawala pa.

“Manliligaw ulit ako, gagawin ko ang lahat para mapatawad mo lang ako. Just listen to me…”

Dugtong ko pa sa sinabi ko. Tinignan ko siya sa mata na naluluha na rin pala kaya pinahiran ko ito ng gamit ang hinlalaki ko sa kamay pero tinapik niya lang ito at siya na ang nagpahid nun.

“Akala mo ba madali lang kalimutan ang lahat? Madali lang ibalik ang lahat kung anong meron tayo? Ha? Nasaktan ako ng subra, Ace. Gusto kong kalimutan ka, pero di ko magawa dahil sa nagpakita ka ulit. Bakit ka pa naghahabol? Kasal ka na!! May asawa ka na at hindi ako yun!”

Sigaw niya sa akin. Tatalikod na sana siya pero na isigaw ko na ang salita na gusto kong sabihin.

“It’s just a show!”

Sigaw ko, tumigil ito habang nakatalikod nagpatuloy pa ako sa pagsalita dahil pagkakataon ko na para sabihin ang lahat sa kanya.

“it’s all just a set-up para mahuli siya.”

Nagtataka itong umikot para makaharap ako. I miss him so much. I wanted to hug him pero di ko magawa habang di ko pa nalilinis ang pangalan ko sa kanya.

“Anong pinagsasabi mo?”

Mahina na tanong niya sa akin.

“She committed a crime. At lahat ng nakita mo ay pawang palabas lang para mahuli namin siya.”

Paliwanag ko sa kanya. Nagpatuloy pa ako sa pagsalita pinaliwanag ko ang lahat ng nangyayari simula nung una hanggang sa matapos namin ang trabaho namin.

“Tinanggap ko yun dahil pagkatapos nun ay balak kong umalis muna sa trabaho para alagaan ka at maging anak natin, I’m asking you for your trust and you said yes but you didn’t.”

Patuloy ko dahilan para maiyak siya lalo at nadadala na rin ako dun, I was crying like a child. Pangit man makita na umiiyak ako but this is me when I faces him. Naging mahina ako kapag siya na ang kaharap ko. I’m fucking weak when I saw him crying and suffering from pain I’ve made.

Sinubukan kong lumapit sa kanya pero agad naman itong umatras at mabils na tumakbo habang umiiyak. I called him but he didn’t stop.

“I think he need some time para makapag-isip.”

Tumingin ako sa likod ko at nakita ko doon si Angie na nakatayo na ngayon ay tumabi na sa akin. I immediately wipe my tears, baka sabihin nito na bakla na ako.

“Nakikita ko sa mata ni Mitch ang guilty, General. Gawain niyan ang tumakbo palayo kapag nakaramdam ito ng guilty. Suyuin mo na lang at ipakita na di niya kasalanan ang lahat.”

She said saka tumingin sa akin at nagpaiwas ako ng tingin para di makita ang itsura ko na pulang pula ang mata.

“Ang pangit n’yong umiyak, kulang na lang na nagdala akong pop corn sa nasaksihan ko.”

Sabi niya sa akin.

“Puntahan mo na ang asawa mong pakipot, at ligawan mo ulit kunting kantot este kembot lang ay hulog na yan! Go na!! Bayuhin mo na agad, General!”

Di ko mapigilang mapangiti sa sinabi niya, parang hindi ito guro sa akto niya, kaya sinundan ko na si Mitch kung saan siya pumunta.

This is the

start

, to bring back what I have lost.

My family.

To be continued….

29

Mitch

Willson

Now, I don’t know how to deal with him. I felt guilty about everything he explained. Oo nga he asks me to trust him and I said yes, nagtiwala ako kahit di ko alam ang lahat. But now I know everything, parang wala na akong lakas para harapin siya.

I gave up on him, pinagkait ko ang mga bata sa kanya. Ako pala ang sumira ng lahat. Umupo ako sa paanan ng puno at doon nagisip-isip ayaw ko muna siyang makita, pero magkasama pala kami sa iisang bubong.

Bahala na kung anong mangyayari.

“Mitch!”

Napalingon ako sa tumawag sa pangalan ko natatakot ako na harapin siya. Wala na akong mukha na maihaharap sa kanya.

“Babe!”

Nag tago ako sa tabi ng puno, malaki naman ito kaya di na niya ako makita dito. Hangang sa di ko na marinig ang boses niya. Mukhang nakaalis na siya. Pabuga na lang ako ng hangin.

“Mas mabuti nga na umiwas muna ako.”

Bigla naman akong nagulat nang tumunog ang cellphone ko. Umupo ulit ako sa malaking ugat ng puno atsumandal para sagutin ang video call ni kuya.

“Mama!!”

Ang tatlong matatabang sisiw ko ang bumungad sa akin. Namiss ko na agad sila kanit na isang araw palang. Nagsisiksikan sila sa camera ng cellphone para makita ko.

“Hi babies!! Na miss niyo ba si mama?”

“No mama.”

Nagpanggap akong nasasaktan sa sinabi nila at tumawa naman ang tatlo. Nagmumukha akong clown ng tatlong ito.

“Then, di na ako uuwi. Di niyo naman ako na miss.”

At nagdrama pa akong nasasaktan. Nakita kong tumawa lang sila. Mga loko lokong bata to! Di naman ako nagpapatawa ah!

“Jush jowking Mama. We missh you.”

Ayan na nan sila sa kanilang sabay na pagsasalita. Pero infairness nagra-rhym din minsan. Masaya akong nag-uusap sa mga anak ko hanggang sa nagpaalam na sila sa akin at isa isang nag-sihalikan sa screen ng cellphone. RIP sa cellphone ni Kuya, halatang pati laway ng pamangkin naiwan sa camera.

Tumayo na ako para bumalik bukas pa naman kami magsisimula lalo na at parang maraming bata ang nandidito.

“That was my son, right?”

Nagulat ako sa taong nagsalita sa likuran ko. Tatakbo pa sana ako pero na huli na ako ng kamay niya at binuhat ako na parang sako.

“Aaaaah!! Ibaba mo ako!”

“No. May pag-uusapan pa tayong dalawa, and this time sa di ka na makakatakbo pa.”

Iba ang pumasok sa isip ko. Di makakatakbo? Mas nagpupumiglas ako dahil sa naiisip ko. Pinagpapalo ko siya sa likod pero hindi niya iyon iniinda.

Dumaan pa kami sa mga kasamahan namin na nakatingin sa aming dalawa. Pati mga kasamahan niyang sundalo ay nakangiti pa pati sa ibang mga guro may asawa na pero bagsak ang mukha na nakatingin sa amin lalo na ang mga dalagang guro.

“Let me go! Maraming nakatingin, Ace!”

“Hayaan mo na, ang importante ay mag-uusap tayo. Saka magugustuhan mo naman to.”

Alam kong nang aasar lang s’ya hanggang sa ibinaba na niya ako sa harap ng lamesa na kung saan ay may mga pagkain na nandoon.

“Let’s have a lunch. This is enough for both of us.”

Saad niya saka umupo sa kabilang upuan.

“Busog ako -”

Bigla naman kumulo ang tiyan ko at napapikit na lang sa di umaayon ang katawan ko sa ngayon. Simpleng pagkain ang nasa harapan namin. Isda na alam kong sa nabili pa, sino ba namang tanga na huhuli ng bangos dito sa bundok? May mga kamoteng kahoy at may kanin saka gulay.

Tumawa pa siya na narinig niya ang pagrereklamo ng tiyan ko. Tinignan ko ang oras at tanghali na pala. Di ko man lang napansin. Wala din naman akong magagawa lalo na at alam ko ang ganitong pagkain di na bago sa akin.

“Ganito ang pagkain dito. We’re in the mountain, so don’t expect about food.”

Mukhang sanay na sa siya dito, ako pa talaga ang sinabihan.

“Alam ko, di namana ko maarte sa pagkain.”

Tinignan ko ang paligid, kumain na rin pala ang iba at may kanya-kanya pang lamesa, ang iba ay nakiki share sa lamesa na pa bilog na gawa sa kahoy at upuan na gawa sa kawayan.

Nagsimula na kaming kumain nang magsalita siya.

“So, how’s my son?”

Napatahimik na lang ako sa tanong niya. Di niya pala alam na tatlo ang anak namin.

“Malaki na.”

Maikli kong sagot sa kanya, at nagpatuloy na lang sa pagkain, nasarapan ako sa ginataang gulay. Nagpatuloy ulit ako sa pagkain, akala ko ay di na siya nagtatanong pa pero nagkamali na nagsalita pa siya habang kumakain at di nakatingin sa akin.

“How I wish na naalagaan ko kayo no’ng nagbubuntis ka pa.”

Napatigil ako sa pagkain at tinignan siya na patuloy lang sa pagsubo ng kanyang kinakain. Nakokonsensya ako sa ginawa ko.

“Makikita mo rin naman sila.”

At nagpatuloy sa kinakain ko hanggang sa napansin ko na di parin siya gumalaw. Tinignan ko siya at parang di makapaniwala sa isang bagay na nalaman.

“Hoy! Ayos ka lang?”

Pagtatanong ko sa kanya na parang nakakita ng multo na nakatingin sa akin.

“What do you mean, ‘makikita ko sila?’”

Tanong niya sa akin, at inisip ang sinabi niya doon na ako napatampal ng noo nang ma-realize ko na ang simabi ko sa kanya.

Di ko na lang siya pinansin at kumain habang siya ay nagngungulit na sabihin sa kanya bakit ‘Sila’ daw ang binanggit ko. Tanong pa niya kung nag ampon ba ako ay tatanggapin niya kung yun daw ang ikakasaya ko. Hanggang sumapit ang gabi yun parin ang tanong niya.

“Babe, wag mo namang iliko ang usapan.”

Pangungulit niya habang nakahiga ako patalikod sa kanya. Kahit anong hilis ko na wala at wag na pansin ang sinabi ko ay patuloy parin ito sa pangungulit.

“Wala. Inaantok na ako, may gagawin na kami bukas kaya dapat maaga akong magising.”

“Okay.. sleep well.”

Halata sa boses niya ang pagkatamlay dahil sa di miya nalaman ang kasagutan about sa mga anak niya. Tinignan ko itong tumayo at lumabas.

“Bakit ba palagi na lang ako nakokonsensya! Bwisit talagang lalaki to!”

Saad ko at padabog na tumayo para kunin ang isang bagay na dala-dala ko araw-araw kapag kasama ang kambal. Ang ultrasound na binigay sa akin ng Doctor nong araw na nagpatingin ulit ako at nalaman na tatlo pala sila.

Dala-dala ko yun dahil, yun lang ang patunay na anak ko sila kung sakali man na lalabas kami at mamasyal, malay baka pagkamalan akong kidnaper at na-kidnap ko ang mga bata na dala ko. E d safe.

Lumabas ako ng kubo at hinanap kong saan siya. And I saw him standing habang nakatingin sa malayo at naninigarilyo pa.

Agad akong lumapit dala ang ultrasound at kinuha ang naguusok na sigarilyo sa kanyang bibig, naiinis pa ito sa ginawa ko pero nagbago ang ekspresyon niya nang makilala ako.

“Mitch.”

Nabigla ako sa pagtawag niya sa akin ng pangalan ko. May kung anong sakit ang bumalot doon. Kaya agad kong hinila ang tenga niya na nagpa-aray sa kanya. Di ako sanay sa ganon!!

“Anong tinawag mo sa akin?”

Tanong ko sa kanya at patuloy lang sa paghihila, ang kamay naman niya ay nakahawak sa tenga na hinila ko.

“Ah! Ah! Wait! Mitch, wait! Ouch!”

“Ah! Mukhang gusto mo yata mawalan ng tenga Mr. Grayson. Sige ipagpatuloy mo yan tignan natin kung sino ang maiiwan.”

Saka ko binitawan ang tenga niyang pulang pula.

“Anong tinawag mo sa akin?”

Tanong ko sa kanya habang hawak niya ang tenga niya.

“Mitch.”

Sagot niya sa akin, umiinit ang ulo ko sa kanya!

“Oh yan! Ang ultrasound ng mga anak natin. Nagbago na ang isip ko na makipag balikan sayo. Mag hahanap na lang ako ng sundalo dito na magiging tatay ng mga anak mo.”

Panakot ko sa kanya, alam ko namang inaasar na naman niya ako, kaya ako din ang mang-aasar. Tignan natin kung sino ang matitirang matibay. Alam ko namang di niya matitiis ang kagandahan ko. Skl.

Iniwan ko na siya na hawak ang ultrasound at ibang papel na naglalaman ng katibayan ma sa akin nanggaling ang tatlong sisiw ko. Pumasok na ako sa kubo at humiga, kahit papaano ay nawala ang konsensya na nararamdaman ko.

At balak ko namang pagbigyan siya, napag-isipan ko na rin na mahirapa para sa mga bata na lumaking walang ama na kinikilala. Ayaw kong mangulila sila sa ama habang bata pa sila ay dapat ngang makilala nila si Ace.

Nakarinig ako ng pagbukas ng kubo alam kong siya yun. At ang pag galaw ng kama. Nakatalikod lang ako nakahiga at balot ng kumot dahil malamig pa naman dito.

“Baby. Sorry, nagtatampo lang ako. Di mo naman siguro itutuloy ang banta mo diba?”

Tanong niya sa akin.

“Ang alin doon? Ang ayaw ko nang makipagbalikan sayo o ang maghahanap ako ng sundalo pamalit sayo?”

Balik kong tanong sa kanya.

“Lahat, baby.”

“Itutuloy ko, kapag nag luko ka pa. Di mo rin makikita ang mga anak mo kung sakali man.”

Inikot ko ang katawan ko para makaharap siya. Bakit ba ang rupok-rupok ko kapag siya ang nakikita ko. Siguro ito na ang panahon para magkaayos na kami. Kahit na matagal akong namuhay sa galit sa kanya ay di ko pala kayang matiis ang taong ito na pahirapan.

Sa huli ako din pala ang may kasalanan at ako pala ang may mali sa aming dalawa. Tutuklaw na sana ang gagong ito pero napigilan ko kaagad.

“Huwag muna, General. Baka nakakalimutan mo diyan ka nagsimula, imbis na sumibak ng kahoy ay ako ang sinibak mo.”

“Pero nagustuhan mo naman.”

Pang-aasar niya, bigla akong nahiya sa sinabi niya. Naalala ko pa lang nahihiya na ako.

“So, what am I supposed to do?”

Tanong niya sa akin.

“Wala, lahat naman na mahirap na gawain ay kaya mo. Kahit na pahirapan kita wala namang mangyayari. Maging mabait ka lang, at wag kang gagawa ng ikakasama mo sa akin. Lalo na yang kamanyakan mo.”

Bigla naman bumagsak ang balikat niya sa huli kong sinabi. Diba? Napakalibog talaga.

“Okay, But I can’t promise.”

Saad niya at agad na humiga na hindi man lang nagpapalit ng damit.

“Baka may balak kang magpalit? Pawisan ka kaya kanina.”

Tiningnan niya ako ng nakakaluko.

“Gusto mo lang makita katawan ko e. Magsabi ka lang baby. Kung gusto mo naman just say the magic word.”

Bumangon na ito at nag flex pa ng katawan sa harap ko. Binato ko sa kanya ang unan niya na sinalo na lang at tumatawang pumasok sa banyo.

Aaminin ko mamiss ko ang kakulitan niya at siya rin. Di ko akalain na magiging ganito ang lahat, kung nagtiwala ng ako sa kanya nung una ay di humantong sa hiwalayan ang lahat. Pero ngayon parang magiging masaya na ako at ang mga anak namin.

But they said, lahat ay may rason kung bakit, at ako naman di ko pinakinggan yun nagbitaw agad ako ng konklusyon sa lahat ng nakita ko.

After ng ilang minuto ay nakita ko na si Ace na lumabas ng banyo na may suot na tuwalya sa baba. Mas lalong gumanda ang katawan niya ngayon, Daddy na Daddy na ang dating, naghahit na rin siya ng balbas, mas gusto ko pa naman may balbas siya.

“Gutom ka na ba baby? Want to eat a sausage?”

Napakagat labi na lang ako sa sinabi niya at mabilis na tumalokbong ng kumot.

“Ayaw mo baby? Mas lalo pa to humaba at makatas dahil sa ilang taon na ang nakalipas di ako nakapag-palabas. Tumaba na rin. Ayaw mo bang tignan man lang para kamustahin si Big General?”

Hinampas ko siya ng malakas sa mga kabastusan niya at tinadtad ng kurot. Wala talagang preno ang bunganga ng lalaking ito.

To be continued…

30

Mitch Willson

Kinabukasan, hindi ko napansin na nauna na palang lumabas si Ace, and for your information walang nangyari sa amin kagabi. Kaya magsitigil kayo.

Tumayo na ako mula sa pagkakahiga at saka kinuha ang tuwalya na nakatupi at pumasok ng cr at nagsimulang gawin ang nakasanayan ko nang gawin kapag umaga.

Matapos ang isang oras na pananatili sa banyo ay agad na akong lumabas na nakatapis, hanggang sa bewang lang naman at saka wala na akong suso pero nong mapanganak ko ang tatlo nag-umpisa nang mag-gatas yung breast ko, pero ngayon parang wala na. Bumabalik na rin sa dati.

Nagpalit na ako ng damit yung simple lang jogging pants at isang black na jacket maaga pa lang at malamig pa. Lumabas na ako sa kubo at nakita ko ang ibang kasamahan ko na umuupo at nagiinom ng kape saka may kamuting kahoy na kinakain.

Si Ace ang hinanap ko and he’s happy chit-chatting with my co-teachers, kausap niya rin si Angie na kinukulit pa. Kasama din ni Angie ang lalaking sundalo na nagpresenta na mag-share kami ng kubo. Luma-love life ang tita n’yo.

Lumapit ako sa kanila at nang makita ako ni Ace ay ngumiti ito sa akin saka tinapik ang katabi niyang upuan na gawa sa kawayan.

“Come here, babe.”

Ako naman ay umupo din doon at may nilagay siyang baso na may lamang kape.

“Here, for you, I prepared this for you and mixed with love.”

At tinanggap ang kape sa kanya, mainit pa yun at di ako naniniwala na siya ang gumawa, sumimsim ako ng kunti at kumuha ng kamoteng kahoy na nakalagay sa gitna agad niyang inagaw sa kamay ko yun at sinabing siya na ang magbalat.

“Sis.. ang sweet ng mister mo. Nag jugs-jugan ba kayo kagabe? Kaya ganyan ka sweet.

Agad ko namang tumayo at pitikin ang noo ng babaeng ito. Kahit kailan talaga.

“Alam mo ang dami mong alam, kumain ka na kaya dahil magsisimula na ang pagtuturo natin.”

Saad ko sa kanya. Nakakabaliw na ang babaeng ito. Humarap ako kay Ace na ang laki ng ngiti na akala mo ay kalahi ni Joker.

“Masaya ka? Para kang si Joker ang laki ng bibig kung ngumiti. Baka may ihahaba pa yan?”

“Ito lang ang kinaya, baby. Pero may isa na pwedeng humaba pa. Wanna see?”

Kapag kapilyuhan magaling ito. Agad ko namang kinurot ang tagiliran niya at tinapos na lang ang pagkain. Naguusap pa kami at masayang nakipagkulitan sa kasamahan namin.

. .

“Lahat ay makinig…”

Saad ko habang nag tuturo sa mga bata mga magulang nila, they need basic knowledge kahit na di pa nila naranasan na mag-aral sa isang pribadong paaralan ay kami na mismo ang magdadala sa kanila.

Masaya akong makipag-usap sa kanila at nagturo kahit sa activities na nagawa namin ay lahat sila nagparticipate. Masaya ako habang nakikita silang masaya sa mga nagawa kong pagtuturo pero naagaw ang pansin ko sa di kalayuan si Ace na may kausap na babae at ang kapit niyo sa kanyang braso ay napaka-higpit pati ang laki ng suso nito nakadikit na wala parin siyang ginagawa.

“Sis, balita ko makati ang babaeng guro na yan. Walang ka close yan dito at walang kasama sa kubo at maarte pa sa pagkain!!”

Kausap sa akin ni Angie nang makalapit na ito sa akin, siya na kasi ang sunod na magtuturo sa mga ito. Ayaw kong magpadalos-dalos dahil sa nakikita ko kaya may naisip akong plano na maging ganti ko sa kanya.

“Hayaan mo na, halatang may plano ang General na yan. Kung may plano siya, syempre di tayo magpapatalo.”

“Ganyan ang fighting spirit!! Ipakita ang ganti ng isang asawang inapi! Go gurl dito lang ako, request backup ka na pang kung sakali na may gulo.”

Tumalikod na ako at tinulak ang likod niya papunta sa white board at pinatayo sa kung saan ang lamesa at nagpaalam sa kanila. Partners kami ni Angie sa isang session at ang iba naman ay dun sa kabila bawat isa ay may partner para sa bawat session na gagawin namin.

Marami-rami na rin ang mga tao dito kahit na nasa bundok lang at nagdala na rin kami ng food pack para sa kanila saka si Ace ang nag sponsor nun pati na rin ang pamilya niya.

Tinignan ko pa sila, patuloy parin sila sa kanilang ginagawa. Naghaharutan.

“Ahmp… Mr. Willson.”

Napunta ang pansin ko sa taong tumatahan sa akin.

“Yes sir?”

Tanong ko sa kanya. Hindi ko man kilala pero mga co-teachers ko sila.

“Napag-usapan kasi namin na after this teaching session ay magsama tayong mga guro to make time for getting to know each other and since may time tayo sa lunch doon natin yun gaganapin. But if you don’t mind may I know you first?”

Nakaisip naman ako ng kalukuhan, tinignan ko ang pwesto nipa Ace at nakatingin na sa akin, saka halatang naiinis na may kausap ako.

It’s time to shine!! Baby!!

“Oh! Sure HAHAHA!!”

Sabay kapit sa braso niya, infairness matigas. Halata na nagulat pa ito pero nginitian ko na lang siya ng matamis na nagpangiti din sa kanya. Bumalik ang tingin ko kay Ace na ngayon ay lukot na ang mukha.

Ganyan nga. Mainis ka pa hinayupak ka!

“I didn’t expect na papayag ka kaagad. Akala ko mahihirapan ako na makilala ka dahil sa napakaseryuso mo kung minsan.”

Sana, pero dahil sa may kalukuhan akong naiisip ay ikaw muna gagamitin ko kahit sandali.

“Di naman sadyang tahimik lang ako, saka diba gusto mo akong makilala? Then let’s go, let’s spend this time getting to know each other.”

Sabi ko at hinila siya papalayo at sinanyang humarap sa kanya habang hila ang braso niya para tignan si Ace. He’s now like a bomb na sasabog na ano mang oras.

“Hey where do you want-”

Napatigil na lang ako sa pagsalita nang tumunog ang cellphone ko. Tumawag si Ace tignan ko lang ito at di pinansin hanggang sa sunod sunod na tumunog ang cellphone ko pero di nanlang pinansin.

“May tumawag, baka importante yan.”

“Wala yan, nang iistorbo lang yan.”

Then we sat down in the bamboo chair kung saan kita kami ni Ace. Nakipagkulitan pa ako kahit di ako sanay sa ganitong bagay. Kasabya na paglapit nila Ace na dala rin ang babae na kanina niya kalandian, kapit na kapit sa braso niya pero ang mata niya ay sa amin nakatingin at nag babanta.

. .

Ace Grayson

Fuck! What is this? Is he trying to make me jealous? Kung ganun then I’m mad and jealous now!

What’s the matter with him? Bigla na lang kumakapit sa mga lalaking lumalapit sa kanya. Is this what Angie taught him? On how to flirt? Then this is not fun anymore.

“Hey, sino tinignan mo? Nandito lang ako bakit ka pa tumitingin sa iba?”

This woman, sabi niya lang ay magpakilala then I said yes di ko naman akalain na kakapit agad ito. She’s like a lizard, kapit na kapit.

“Sorry but I want to go.”

Saad ko tumayo ako para lumapit sa kanilang dalawa na naka upo lang pero sunod parin ang babaeng ito sa akin saka kumapit. She’s a teacher, naalala ko sa kanya si Ms. Cruz. Sakto naman na tumingin sa amin ang baby ko at wala akong nakitang galit sa mukha niya kahit na may linta na kumakapit sa akin.

“How’s your life?”

Tanong ng lalaki niya sa kanya. Mas di hamak na mas gwapo ako sa kanya. Wala siya sa kalingkingan ko.

“I’m fine. Alam mo maganda ang mata mo.”

He said with a flirty sound. The fuck?! What happened on him? Kahit kailan di niya ako nilalandi ng ganito pero sa iba… Urgh!!

“Huh! My eyes are better than him.”

Sabat ko aa kanila dahilan para matahimik ang lalaki at si Mitch ngumiti na lang sa lalaki ng napakatamis.

“Ahm… Thanks, but you’re more beautiful than my eyes.”

Banat namam nito pabalik kay na halatang kinilig at

“Tsk! What a bluffer.”

Napatikhim na lang ang lalaki sa sinabi ko. Sige banat pa boi babarahin kita hangga’t kaya ko. Wag ka lang magkamali na hawakan ang pagmamay-ari ko dahil magkawasakan tayo ng mukha dito.

“Hey! Sino ba kausap mo? Dito lang ako oh! Naghihintay na kausapin mo.”

Naiirita na saad ni babae sa akin. Di ko siya pinansin bagkos ay tumingin ako kay Mitch na ngayon ay nakatingin sa akin. Tinignan ko siya ng masama lalo na ang lalaking kasama niya na nakatingin din sa akin.

“Did you know him?”

Tanong ng lalaki sa kanya at lumipat ang tingin ko kay Mitch na ngiti ngiti pa.

“Yeah, he’s my friend.”

Nagulat ako sa sinabi niya kaya agad aking tumayo at hinawakan siya. Umiinit na ang ulo sa sagit siya. Friend? The fuck! We having sex at may mga anak friend pa yun?

“What!? A friend? Babe, are you kidding?”

Galit kong tanong sa kanya pero kita ko sa kanya na natutuwa pa sa ginagawa niya.

“Sir would you mind, let him go.”

Utos pa sa akin ng gagong lalaking ito.

“He’s my wife, and you don’t have a right to command me. Umalis na kayo dahil may paguusapan pa kami ng mahal kong asawa.”

Saad ko habang nakatingin kay Mitch na namamawis na. Nag aalangan na umalis ang dalawa at ang babae naman ay parang papatayin na si Mitch sa tingin niya bago umalis.

Hinila ko si Mitch papunta sa kubo namin habang nagpupumiglas.

“What did you say? A friend? Then I’ll teach you a lesson.”

Binuhat ko siya na parang bagong kasal at pumasokbsa kubo at binagsak sa kama. Saka unti-untiing hinubad ang damit na suit ko.

“Ace, di na to nakakatuwa.”

“No baby, I’ll make sure na matutuwa ka sa gagawin natin.”

Mabis siyang bumangon at akmang tatakbo ulit, but already corner him on my arms.

“Not that fast babe. Pupunta pa tayo sa langit, at gagawa ng isa pang prinsesa.”

“May babaeng anak ka na Ace. Kaya time first muna -”

Hinalikan ko na siya. I miss him so much. Pagkakataon ko na to, matagal na akong nangulila sa kanya. Ayaw ko sanang gawin ito but he make a way para maangkin ko siya.

“I miss your lips.”

Isang mapusok na halik ang pinagsaluhan naming dalawa. Naglalaban ang dila naming dalawa, namumuo na rin ang pawis sa aming katawan, at unti unting inalis ang kasuotan niya. Binuhat ko siya at pinaupo sa mababang lamesa na sa likuran ko.

Pinatung ko ang tuhod ko sa pagitan niya at naramdaman kong hinawakan niya rin ang matigas kong pagkalalaki. Nagkatinginan kaming dalawa at kita ko sa kanya na nasasabik na rin siya, inalis ko ang kamay niya na nakahawak sa pagkalalaki ko.

“You don’t need to do that babe. Ako ang magtatrabaho para sa maging prinsesa natin.”

Then I grab his hips at tinaas, lumuhod sa pagitan niya.

“Ah! Ace, kailangan ba talaga ganyan?”

Nmumulang tanong niya sa akin.

“Yes, babe. I miss you so much, babawi lang ako.”

Sinimulan ko na dilaan ang butas niya. Gamit dila ko ay rinomansa ko ito na parang ari ng babae. Napakatamis.

“Ngh! Hmm!”

Tinignan ko siya na nakatakip ang kamay nito sa kanyang bibig at pinipigilan na maungol sa ginagawa ko.

“Don’t stop it, babe, moan. Moan my name, babe.”

“Hpm! Ah! Ace..”

Napangiti ako sa ungol niya. It’s like music ringing in my ears. Licking his hole at pinatigas koa ang dila ko at ibinaon iyon. Shit!! Dila palang naiipit na ito how much kong ang kahabaan ko pa kaya?

“Hpm!!”

Pugil niya sa ungol niya.

“I said, moan baby.”

Umiling na lang ito at nagpatuloy sa pagroroman sa butas niya at maya pa ay tumayo na ako. Kita ko ang mukha niya pulang pula.

“Did you enjoy that, babe?”

“Mmph.”

Tinukod ko ang dalawa kongkamay sa gilid niya pero ang mga hita niya at nakataas din dahil sa kamay kong nakaharang.

“May trabaho pa ako Ace. Baka may makarinig sa ating dalawa.”

Napangiti ako sa sinabi niya.

“Ikaw ang nagsimula nito, babe. Pero hayaan mo sila, alam nilang ako ang asawa mo and they already know what a husband and wife do after their wedding.”

At sinilsilan ng halik, I love his smooth lips. Nakaka adik laplapin.

To be continued…

31

Third Person

Langit-ngit ng kama ang maririnig sa palibot ng kubo at ang ingay na ungol ng dalawa sa pagtatalik.

“Ah! Babe! So tight! I missed this hole! Aahm!”

Di makamayaw na ungol ni Ace habang tinitira ang kabiyak patalikod habang ito naman ay kapit na kapit sa head board ng higaan dahil sa bawat pagbabayo ni Ace sa kanyang lagusan. Damang dama niya na napuno ang lagusan niya ng pagkalalaki ng kasintahan.

Ramdam niya ang pag-unat ng kanyang lagusan nang ipasok niya ito sa kanya. Dahil na rin sa ilang taon na silang di nagkita at di na nagawa ang ganitong bagay.

“Nghm… Aah!! Ace.”

Di mawari ni Mitch ang kasiyahan sa kanyang puso nang maangkin siya muli ng mahal niya. Kahit ayaw niyang sabihin ay nangulila din siya sa haplos nito. Haplos na nakasanayan na niyang maramdaman sa simula pa lang.

Tinukod ni Ace ang dalawa niyang kamay sa kama upang halikan si Mitch, gamit amg isang kamay ay kaniya itong niliko ang ulo nito para maabot niya ang labi ng kabiyak at unti-unting gumalaw ang balakang.

“Ah! Moan my name, babe. Hah! This is so hot! Baby. I will make you pregnant, babe.”

Sarap na ungol ni Ace. Wala na siyang pakialam kung maraming nakaring sa kanilang dalawa ang gusto niya lang ay ang iparanas kay Mitch ang langit na kahit kailan ay di niya mahahanap sa ibang lalaki na pumapalibot dito.

“Ace!! Ah! Ngh! Deeper…”

“Your wish is my command, babe.”

Ginawa niya ang kagustuhan nito ang marahas na binilisan ang kanyamg paggalaw, abot langit ang sarap na kanyang nararamdaman habang paulit ulit itong bumabalik sa kalooban at kalaliman ni Mitch.

Pinagpalit niya ang kanilang posisyon. Humiga si Ace sa kama at pinaibabaw ang katawan ni Mitch.

“Sit, babe. Make my big dick as a chair.”

Pilyong utos niya kay Mitch, dahil na rin sa tanawin nakikita ay gumalaw si Mitch para upuan ang nakatayong tore ng kabiyak, pumwesto siya sa pagitan nito at ibukaka ang dalawang hita saka inupuan ng dahan-dahan ang mahaba at tirik na tirik na pagkalalaki ni Ace.

“Ah! A-anong ginawa mo dito? B-bakit - Ahmmp!! Lumaki pa la-lalo!”

Nahihirapan niyang tanong habang pinipilit na ibaon ang kahabaan niya.

“Secret, babe. Pinaghandaan ko to para sayo. Aah!! Fuck! Ride it, babe.”

Agsimula namang gimalaw sinMitch sa ibabaw nito habang nakatukod ang mga kamay niya sa malabatong abs ni Ace.

“Lay back, babe. Ah! Ang sarap mo baby!”

Sumandal nga si Mitch sa likod gamit ang dalawang kamay niya at tumaas baba. Dama niya rin ang sarap na dulot ng kanilang posisyon blalo na at kumikiskis ang pagkalalaki ni Ace sa sensitibong parte ng kanyang kalooban.

Hinawakan ni Ace ang magkabilang bewang ni Mitch at mabilis na umulos sa butas nito dahilan para mapahiyaw sa sakit na may halong sarap ang naramdaman ni Mitch.

“Hang on, babe. I’m cumming. Hah!”

Napayakap na lang si Mitch sa leeg ni Ace habang ito naman ay patuloy na nag lamas pasok sa butas ng kasintahan. Mabilis at palalim na palalim ang naabot ng dulo ng kanyang ulo ng kanyang pagkalalaki.

Ungol ng bawat isa ang bumabalot sa paligid ng kubo, walang pakialaman kung maririnig silang dalawa ng kanilang kasamahan kahit na alam nilang nasa paligid lang ang mga ito.

“Aaah!! Hmmp. Ace.. fa-faster!! Ngh!”

Labas pasok ang ginawa ki Ace hangang sa umabot na ito sa kanyang kasukdulan.

“Aaagh!! Take this milk baby!! Aah!! Para sa magiging susunod kong anak! Mmp..”

Sinagad ni Ace ang pagkakabaon at doon ipinutok ang ilang taon na niyang di nailabas na katas. Sabay silang nilabasan.

“Aaah!! Ngh! Hmm…”

Naramdaman ni Mitch ang paglaki at ang pagpitik ng pagkalalaki ni Ace sa kanyang kalooban. Dama niya rin na maraming itong inilabas sa butas niya, dahil sa dama niya ang pagkalat at pagpudlit ng maraming katas nito.

Bagsak ang katawan ni Mitch na nakapatong sa katawan ni Ace. Para na siyang lantang gulay matapos ang kanilang pagkikipag-talik sa isa’t isa. Inaamin niya sa kanyang sarili, nasarapan siya sa kanilang ginawa, naghahalo ang saya sa kanyang puso, matapos ang ilang taong na lumaban at sinubukan na itapon ang pagmamahal niya kay Ace ay di niya ito magawa.

Ngayon alam na niya ang lahat, mas di na niya kayang iwanan pa ang lalaking siyang nagbigay ng tunay na pagmamahal sa kanya. Kahit imposible, at kabilang siya sa pangatlong kasarian na kina-aayawan ay maswerte pa rin siya dahil may lalaking kayang mahalin at tanggapin siya sa kung ano man ang kanyang kasarian.

Alam ni Ace na bagsak at tulog na si Mitch na nakapatong sa kanyang katawan. Hindi pa rin niya inalis ang kanyang pagkalalaki sa butas ni Mitch. Dinadama pa niya ang ang kainitan at kasikipan nito, dahil sa pangungulila at walang sex activity na nagawa ng ilang tao nilubis niya ang araw nito para sa kanilang dala at unti-unting na namang umulos sa kasikipan ng kabiyak.

“Sorry baby, this is my chance. I’ll just take back a few years that I don’t have a fuck. Sleep and I’ll enjoy this day. Just give me a hard punch kapag gising ka na, kung makagalaw ka pa.”

Kawawang Mitch. Walang kamalay malay sa balak ni Ace.

. .

Angelica Roselle

Hi! Wazap mga ka baks!!

Alam n’yo na pangalan ko kaya no need to introduce myself. Hito na nga mga mars! Hinahanap ko ang amega kong alam n’yo na. Ang Vaklang may matres.

Iwan ko kung saan na at kung saang kabundukan na ang nilakad niya. Nakita ko lang kanina na nakipaglandian sa isang co-teacher namin at ayon na wala na.

Jusko dzai, magtanghalian na wala parin at pati si Heneral wala din. Kaya sinubukan kong puntahan sa kanilang kubo pero…

AAAAAAAAH!! MAHIRAP KAPAG SINGLE!!

“Ah! Babe! So tight! I missed this hole! Aahm!”

Yan agad ang bumungad sa aking butas ng tenga. Ang ungol ni Heneral at ni Mitch. Nakakaluka lang mga mamang!!

Kailangan ba talagang umungol ng napakalakas? Kala naman ng dalawang ito nasa bahay sila na may sound proof, e sa kubo lang sila at hindi yun sound proof!!

“Ace!! Ah! Ngh! Deeper…”

Aba matindi din itong besshy ko. May pa deeper pang nalalaman. Di poket bininyagan na ulit ng condensada ni General.

Umalis na ako doon at may nakitang may guro na pupunta dapat kung saan ay dadaanan niya ang kubo ng dalawang nilalang na gumagawa ng bata. Ay agad ko na pinigilan dahil baka marinig niya ang ungol ng dalawa na nagpapakasaya sa cockfighting. Sabong lang parang ganon.

Bwisiiiiit talaga ang dalawang yun. Nagsilbi na akong guard dito dahil sa kanilang honeymoon at dito pa talaga sa bundok ginanap.

Sinabihan ko ma ang lahat ng guro ma wala munang babalik sa kanilang kubo dahil may dalawang ahas na nakita ko doon na naglalaban.

Iwan ko lang kung maniniwala pa sila pero wala naman sa kanila ang bumalik. Takot din pala sa ahas ang mga ito. Mga ahas na ang isa ay pumapasok sa kweba.

“Love ayos ka lang?”

Lumapit sa akin si Miguel. Ito ang lalaking ito ang nagpresenta kay Mitch na mag share ng kubo pero ako pala ang gustong ikubo. Gusto niya akong ligawan pero sinagot ko na agad. Wag ka nang patumpik tumpik pa!! Go shalalal na!! Ligaw ligaw pa e magkakatuluyan din naman sa huli. Tapos break ganun lang yun. Masanay na kayo.

“Hindi love. Parang gusto ko rin maranasan ang napasukan ng ahas.”

Sagot ko sa kanya, at tumingin sa akin na parang naguguluhan pa.

“What do you mean?”

“Wala, kumain ka na lang jan. Mamaya pa sina Mitch at General o baka di na nga yun kakain, dahil alam kong nagkainan na sila.”

Alam kong di nakuha ni Miguel ang gusto kong sabihin. Ang hirap pala ng kapag may boyfriend kang inosente. Pero di rin magtatagal ay kukunin ko ang pagka-inosente ng lalaking ito.

Alam ko namang may tinatago din itong halimaw sa baba niya. Kita ko lang kapag nag jogging pants siya. Bumubukol kasi.

May ibubuga din ito mga mars!!

Gwapo na, matcho pa at daks!!

By the way, balik tayo sa dalawang tao na nag co-cockfight kanina. Hanggang ngayon di parin bumalik dito, hanggang sumapit ang oras ako at sumapit ang gabi.

Doon ko na lang nakita si General na lumabas ng kubi at nakapagpalit na rin ng damit, basa ang buhok alam kong kakaligo lang nito. Mukhang pagod sa buong araw na pagsasanay. Pagsasanay sa kama.

“General! Kamusta? Pasok ba sa banga?”

At taas kilay na tanong sa kanya. Alam kong nakuha niya ang ibig kong sabihin, kapag hindi. Bahala na siya.

“Walang labis, walang kulang.”

Sagot niya sa akin. At napangiti. Pero agad akong naging seryoso at alam kong nagtataka siya.

“Pero, ito talaga ang pakay ko. This time ako naman ang bibigay sayo ng babala.”

Tumango naman siya sa akin..

“Once na sinaktan mo ulit ang kaibigan ko. Hahanapin kita General para putulin yang kaligayahan mo. Once na niluko mo ang kaibigan ko. Ipapatapon kita sa kalagitnaan ng bermuda triangle para pag pyestahan ng mga baklang isda nandoon. Nagkakaintindihan ba tayo?”

Tumawa lang ito sa akin at nagsalita.

“I understand. Wag kang mag-aalala dinna mauulit ang nagyari sa amin. Nagpaliwanag na ako at nagkaayos na kami.”

Sagot niya sa akin at nagusap pankaming dalawa tungkol sa nangyari kay Mitch dati pero wala naman akong ala, ngayon ko lang din nalaman ang lahat nang ikwento niya sa akin ang lahat habang nakaupo kami sa ilalim ng punong mangga bago umakyat ng bundok..

Ang swerte ng vakla! Nakabingwit ng lalaking tanggap kung ano siya. Mula sa likod namin, napalingon kaming dalawa ni General nang bumukas ng napakalakas ang pintuan ng kanilang kubo at lumabas doon si Mitch na ang dilim ng mukha. Madilim na nga e!

“Nako General, maiwan na kita mukhang kailangan mo munang paamuhin ang turong iyan. Babye!!”

Mabilis na umalis doon, isang gulo na naman ang mangyayari sa pagitan ng dalawa. Hmm!! Buhay nga naman.

. .

Mitch Willson

Nagdaan ang ilang araw at nagpatuloy kami sa aming teaching session at natapos na rin ang ilang Linggong pananatili sa bundok. Masaya at may halong kalungkutan dahil sa aalis na kami dito dahil sa tapos na ang aming mission na bigayan ng basic learning ang mga taong naninirahan dito.

Marami din naman silang nakuha kahit na sa maikling araw lang ang naibigay para sa kanila. Gumawa na rin si Ace ng paraan para sa kanila. Pinababa niya ang mga taong ito sa patag, pinagawan ng bahay na sapat sa kanila.

At dahil sa mayaman ang pamilya nito, nagpagawa siya at sa tulong na rin ng kanyang mga kapatid na magpatayo ng paaralan para sa mga batang nangangailangan ng edukasyon. Sino pa ba at ako ang nilagay nila para pagmahalaan ang paaralan. Sakop din ito ng gobyerno at ginawang semi-private.

Sumunod sa akin si Ace sa pag-uwi para makita ang mga anak niya. Nagulat pa si mama nang makita ito at sinalubong ni kuya ng suntok dahilan para magkapasa ang mukha ng gwapo kong asawa.

“Kuya naman!! Tignan mo na mukha ni Ace.”

Saway ko kay Kuya. Na ngayon ay nakaupong galit na nakatingin sa kay Ace.

“Kulang pa nga yan. Kung di ka lang pumagitna baka pati ngipin ng lalaking yan ay mawala.”

Sinamaan ko na lang siya ng tingin bpero wala paring epekto.

“Okay na nga diba? Nagpaliwanag na ako pati siya.”

“Pambawi lang nung sinuntok niya ako noon.”

Napatampal na lang ako ako sa noo ko dahil sa isip bata kung umakto. Ibabalik pa ang dati e matagal na yun. Ginamot ko ang bibig ni Ace na may sugat, mabuti na lang at kaunti lang ang natamo niya.

“Asana ang mga bata?”

Tanong ko kay kuya saka naman lumabas ang tatlo kong sisiw mula sa kwarto kasama si mama Helen. Tumayo si Ace nang makita niya ito at mabilis na nilapitan

“My babies…”

Masayang saad niya habang isa-isang hinalikan ang mga nuo ng bata bago niyakap.

“It’s me, your Daddy.”

Dahil sa bata pa mga ito ay agad niyang nakuha ang loob ng tatlo.

“My two prince and a princess.”

Saka binuhat ang dalawang lalaki at lumapit sa akin ang anak kong babae. Binuhat ko rin ito dahil sa gusto ring makarga. Masaya kaming lahat.

Lumipas pa ang mga araw, pabalik-balik dito si Ace sa bahay namin para makita ang bata at plano rin naming maglipat ng bahay. Tinawagan na rin namin sina mommy at daddy to inform them at pinaliwanag ang lahat at sinabing bibisita na lang sila kapag umuwi na sila dito.

Lumipat kami sa bahay ni Ace kung saan din niya ako dinala nun nandoon na rin si Lilia at masayang makita ako.

Si kuya at Ace, mukhang wala na pag-asang magkabatian. Kapag bumisita si kuya sa bahay ni Ace na nilipatan namin. Nakipag laro si kuya sa bata ganun din si Ace pero nag-aagawan sa mga atensyon ng mga anak ko.

Naiinis na ako minsan sa kanilang dalawa. Parang silang mag-jowa na nagbabangayan.

“Di pa ba kayo magkabatian? Nako naman, move-on! Nadadamay na ang mga bata sa pinaggagawa niyo.”

Saway ko sa kanilang dalawa. At kinuha ang si Chichay. At sumunod naman ang dalawang lalaki kong anak sa akin.

“Iwanan n’yo muna ang daddy at tito n’yo ha, baka sila na ang magkatuluyan sa isa’t isa. Subra pa sa mga bata, pero pwede nang gumawa ng bata. Hali na kayo mga anak at matutulog na.”

Saad ko habang paakyat ng hagdan, kaya naman ng dalawa na akyatin yun kaya di ko na kailangan na tulungan ito.

To be continued…

32 : EPILOGUE

Third

Person

“Dad, read me a story, plwesh..”

Gabi na at naghahanda na si Ace para patulogin ang mga anak niya. Hiwalay ang kwarto ng anak niyang babae na si Chichay sa dalawa niyang anak na lalaki. Dahil na rin sa makulit ang dalawang lalaki sa pagtulog at naiipit lang ito sa dalawa.

“Okay, my princess.”

Saad ko at nagsimulang magbaso ng kwento. Actually, this is a hundred times that he read this story for her. Ito rin kasi ang paraan para matulog na ito.

And then after a minute, di pa natatapos ang kwento ay tulog na ito. Tumayo na si Ace at hinalikan ang noo nito.

“Good night, princess. Sweet dreams.”

Saka iniwanan sa kwarto niya. Pumasok siya sa kwarto nila Vander at Zander, kung saan ang Mama nila ang nandoon. Pagkapasok niya, nakita niyang nakaluhod ang dalawa sa kama nila habang umiiyak.

“Anong sinabi ko sa inyong dalawa? Ha?”

Pinapagalitan ang dalawa, inikot ni Ace ang paningin sa kwarto ng dalawa na puno ng mga guhit ng coloring pen ang mga dingding at mga punit punit na papel sa sahig. Alam na niya kung bakit pinapagalitan ito ni Mitch.

“How many times do I have to tell you, boys? Ang pader ay pader sa tingin n’yo papel yan? Nako mga batang to. Alam niyo pagod na ako kakalinis araw-araw yang dingding niyo. Bawat pasok ko sa kwarto na ito parang dinaanan ng bago.”

Nagsimula naman si Mitch na pulutin ang mga nakakalat na pira-pirasong papel na kagagawan ng mga anak. Nakita naman ng dalawa na nakatayo ang kanilang Daddy sa labas ng pintuan ng kanilang kwarto

“Daddy! Help Mama palo us in our butt.”

Sumbong ng dalawa kay Ace. Actually, wala naman talagang magagawa si Ace kapag ganito na ang mood ng asawa. Alam niya kung paano magalit ito kapag kinukunsinti niya ang mga anak nila.

“Boys, sorry to tell you this. But, just listen to what your Mama said. Wala panama ang Daddy sa galit ng Mama n’yo. Be good boy, hm? Okay?”

Tumango naman silang dalawa. At hinatid sa kama para pahigain at patulogin.

“Ikaw, Ace. Ano na namang pagkunsinti ang ginagawa mo? Baka gusto mo pati ikaw malintikan sa akin.”

“Bakit ako? Babe naman.”

Nang masiguro na mahimbing na ang tulog ng dalawa ay agad niyang nilapitan si Mitch na ngayon ay nakatayo habang tinitingnan ang dalawang bata na mahimbing natutulog.

“Babe, they’re already sleeping. Tayo naman dalawa ang matulog and you know having fun, the night is still young.”

Pagkalabas ng kwarto ng mga bata ay agad niyang binuhat si Mitch at sinunggaban ng halik bago pumasok sa kanilang kwarto. Buong gabi nag alab ang kanilang pag-iibigan, buong gabi din hindi pinagsawaan ni Ace ang katawan ng kabiyak. Kahit na ito ay bagsak na at wala nang malay sa unang pagniniig.

Kinabukasan…

Hindi makagalaw ng maayos si Mitch dahil sa iniindang sakit ng katawan. Alam niyang di siya tinigilan ni Ace kagabe kahit na tulog pa ito. Alam niyang ugali na ni Ace ang araruhin siya ng matindi.

“Aah! Napaka walang hiya talaga ng lalaking iyon!”

Pilit niyang tumayo at lumakad papasok sa banyo para makapaglinis ng katawan. Nagbabad muna ito sa maligamgam na tubig sa bathtub at doon nagpahinga ng isang iras para mapawi ang nararamdamang hapdi sa kanyang lagusan.

After an hour, naglinis na ito ng katawan at nag kuskos ng balat. Bago ito lumabas ng banyo. Wala na nga ang hapdi na nararamdaman niya pero sakit naman ng balakang ang sunod niyang iniinda.

“Hayop ka talaga, Ace. Magtago ka na dahil ibebenta ko na yang pagkalalaki mo.”

Saad niya sa kanyang sarili. At nagpalit ng damit at short, dahil sa bahay lang naman ito, bago lumabas ng kanilang kwarto.

Tinawag niya ang mga anak pero walang sumagot at nakakapagtaka lang ay tahimik na ang kanilang bahay walang sigawan ng tatlo nialang anak. Tinignan niya ito sa kwarto ng mga bata pero wala siyang makita. Maayos na ang kwarto ng mga ito at walang bahid ng gulo.

Bumaba siya ng sala at naisipan kung saan ang mga ito. Lumabas siya ng bahay at pumunta sa likod kung saan marami nang tanim na bulaklak at kung saan din ang kubo ni Ace.

Sa labas pa lamang siya ay rinig na niya ang tawanan ng kanyang mag-ama. Napangiti na lang siya at pumasok doon sabay pa silang napalingon nong makita siya ng mga ito at kasabay ng pagtayo ng tatlo at dinaluhan siya ng halik sa pisngi.

“Mama, I’m shorry about last night. Promise, we will never do anything that will make you mad.”

Saad ni Vander sa kanya habang si Zander naman ay tumango tango na lang sa kanya.

“Don’t worry, di galit si Mama. Basta magpakabait kayo, okay?”

Saad niya sa dalawang lalaki niyang sisiw. Kasabay na pagtingin niya sa kay Ace na malaki ang ngiti habang ang babae niyang anak ay nakasandal sa ama niya na busy sa kakacell phone.

Tiningnan niya ng masama si Ace dahil sa kalukuhan niya kagabi agad din itong tumingin sa ibang direksyon kung saan ang TV at sumisipol sipol pa.

Dahan dahan siyang humiga dahil sa may kunting sakit pa ang balakang niya. Sa bawat gilid silang dalawa ni Ace at sa gitna namang ang tatlo nilang inakay.

Nasa tabi ni Mitch ang dalawang lalaki at sa tabi naman ji Ace ang hindi maistorbo niyang babae anak na kumukonot pa ang noo.

“Chichay. Ang mata anak, ki batabata mo pa may problema ka na agad.”

“Mama, look.”

Tinignan niya naman ang sinasabi nito. Candy crush?

“This game is not fair. Why the count of moves is too scrimpy?”

Ani ng anak na babae kahit si Mitch ay di alam kung bakit. Tinignan niya si Ace na ipaliwanang ang flow ng game.

“Princess, that game needs a strategy. You need to think before you make a move.”

Paliwanag ni Ace sa anak. Maya-maya pa ay tumigila na siya paglalaro at sinabing suko na ito at piniling manuod na lang ng cartoon.

Masayang silang nagsama sa kuno ni Ace nagkukulitan maya-maya ay nagbabangayan ang tatlo, ang kulitan ay napunta sa bangayan. Isa namang matinding aral ang matatanggap ng tatlo sa kanilang Mama Mitch.

. .

A Month Pass By…

“Wise man… Say…”

The children’s choir sang at once as they sounded like angels, guitars and pianos were already a piece of music in everyone’s ears inside the church, it feels like heaven.

“Only fools rush in”

The piano played slow until the choirs lowered their voices and Ace continue the song while looking at his beautiful bride.

“But I can’t help…”

He played the guitar, as his hands rubbed the strings gently until he releases a sweet and breath-taking song. Matagal na niyang tinatago ang talento nito sa pagkanta. He just wanted to use this talent for his loved one and now that day has come.

“Falling in love…”

Mitch was shocked at what he saw, his voice was beautiful as he held his breath, releasing a tear while I watching his groom with a dark suit standing in the center while holding a guitar and sang the song while their eyes met in each other.

“With… You”

Ace sang until he reaches the stairs, nilahad nito ang kamay sa harap niya at tinanggap iyon.

“Take my… Hand…”

The music matched, he takes his hand and he will never let this go. Nagpatuloy ito sa pagkanta habang magkaharap silang dalawa.

“Take my whole life too…”

His voice went soft and thinking that he’s deeply fallen in love with him. May tinatago pala itong talento na ngayon niya lang nalaman. He was surprised when he saw him singing.

“But I… Can’t help fallin’ in love with you…”

He noted the ending part of the song and hold each other hand, nilagay niya ang gita sa likod nito. Niyakap niya ito ng mahigpit, and suddenly his tears started to fall, not in pain but happiness.

“Thank you, Ace.”

He smiled as they faced the priest in front of them, holding their hands na walang balak pa itong bitawan.

“We’re here today as we reunite a long time lovers, make their relationship stronger, as they will remain and love each other until death”

The priest exclaimed, standing as they both smiled with happiness from the bottom of their hearts.

“We will announce Ace Grayson and Mitch Willson on the other hand as lawfully wedded husbands, together and forever”

The priest added as he blessed them with his arms.

“Repeat after me, groom…with the black suit”

Ace nodded as he faced Mitch while they’re holding both hands, romantically.

“I, STATE YOUR NAME.”

The priest said. Sinundan naman ito ni Ace na nakatingin lang sa kanya at malaki ang ngiti.

“I, Ace Grayson…”

Mitch can’t help himself but smile. Hinihilod pa nito ang palad niya na parang di mapakali sa kanyang kinatatayuan. Ace is excited about this wedding than he.

“TAKE YOU, BRIDE’S NAME.”

The priest continues talking while Ace followed him. Di rin maiwasan ni Mitch na manginig at manghina. He’s his first and last. Maromantiko ang dating ng simbahan habang mahinang pinapatugtog ang kantang kinanta ni Ace kanina.

“Take you, Mitch Willson to be my lawfully wedded husband to have and to hold, from this day forward for better, for worse, for richer, for poorer… in sickness and in health, until death does us part.”

Ace smiled along with him who was intentionally beautiful to look with, Ace leaned unto Mitch’s ear and whispered…

“You’re perfect”

Which causes Mitch’s face turn to red and smiles more. They were so happy together.

The priest states of about Ace, no one objects the wedding and it was satisfying for them. Walang sisira ng magandang araw ngayon dahil lahat ng taong balak na sirain silang dalawa ay wala na.

And about Mxcine, nakabilanggo na ito at sa kamay ito ng mga US military at police. Wala na itong takas at mabibigyan ng kaparusahang kamatayan. Gusto man ng pamilya ni Mxcine na huwag ituloy ang kaparusahan but the crime that she made is unforgivable.

And Ms. Cruz was admitted into the mental health. Dahil sa pagkagahasa sa kanya ng tauhan ni Mxcine ay nabaliw na ito ng tuluyan, habang nagpapagaling ito ay binabantayan naman ito ng mga police na tauhan naman ni Ace dahil sa pagtatangka ni Mxcine na patayin ito.

Until the priest say aloud

“You have declared your consent before the Church.”

“You are now wedded husbands, you may now kiss the groom”

Ace removed the thin cloth around Mitch’s head which he has to wear for the bride, he flipped it on Mitch’s back gently until then he cares about Mitch’s face as they both smiled with happiness.

Ace kissed Mitch gently as the crowd clapped and merry. Kasabay ng pagyakap ng tatlo nilang anak sa kanilang mga binti. They are cute in their dress and small suit na suot ng mga ito.

“I love you, babe”

“I love you more”

They both exclaimed.

They know that this is not the end of everything. Alam nila na marami pa silang kakaharapin na hirap at pagsubok sa buhay. But until you trusted on each other lahat ay malalagpasan na walang kahirap-hirap.

Yes, it’s hard to give back your trust to someone who Ruined it. But always remember, there’s a second chance. Know the reason of that person kung bakit niya nagawa ang isang bagay na makakasira sa tiwala mo.

Di masama ang magbigay ng pangalawang pagkakataon kung alam mong tama ang taong iyong pagbibigayan nun.

And now…

“I am Ace Grayson”

“And I’m Mitch Willson Grayson”

We believe that love has no gender preference. Let your heart beats for someone you love.

This is our love story

And…

We’re signing off

THE END.

SPECIAL CHAPTER 1.0

M

itch Villamor - Grayson

“Ma, Wala ang Daddy.” Nakasimangot na saad sa akin ni Vander, nakasunod lang sa kanya si Zander na habang bitbit ang Robot na laruan.

“Nagtatrabaho ang Daddy anak.” Yan pa ang problema ko kay Ace, natatakot na ako sa kanya lalo na sa trabaho nito pero sinabi niya sa akin na huli na daw ang pagtatrabaho niya sa kapulisan.

“Hali na kayo, tawagin mo Zander si Chichay, kakain na kayo.” Inihanda ko na ang kanilang pagkain sa lamesa kasabay ng pagdating ng dalawa kong anak.

“Ma! Kuya Zander pitch my toes! And said ‘Hey wake up little one, Mama going to palo you once you can’t’ how rude that is!!”

Sigaw nito na ginagaya ang boses ng kuya niya pero palalim naman ang tunog. Habang hinihila ang buhok ng kapatid. Walang magawa si Zander dahil sa may pagka amazona ang babaeng kapatid kapag sinimulan nilang asarin ito.

“Aw!! My hair! Let goo!” Nilapitan ko na ang dalawa baka mag-aaway pa na nagaaway na nga.

“Bitawan mo na ang kuya mo Chichay. At ikaw naman Zander, umayos ka ha.”

Tumango na lang ang dalawa sa akin bago sila pumunta sa kanilang pwesto kapag kumakain na, kita ko pa ang masamang tinginan ng dalawa bago kumain. Hyst!! Iwan ko lang kung ano ang gagawin sa mga ito. Ugaling Ace talaga ang nakikita ko sa dalawang lalaki at si Chichay naman di ko pinagkakaila na nakuha niya sa akin ang pagka amazona nito.

Magana naman ang mga itong kumain, after nilang kumain ay naglinis ito ng ngipin nila ay pumunta na ang mga ito sa labas sa kanilang playing area. May kasama naman itong bantay. Habang inaayos ko ang kanilang pinagkainan dito at kailangan ko ring ayusin ang higaan nila. Lalo na sa dalawang lalaking anak ko. Lumalaki na sila kailangan na matoto na silang gumalaw sa sarili nila.

. .

“Bakit ang tagal namang umuwi ng lalaking iyon?” Tanong ko sa sarili ko habang hinintay si Ace. Tulog na ang bata at lumalalim na ang gabi wala parin ito sa bahay. Maya-maya pa ay nakarinig ako ng kotse na huminto. Naadali nan akong lumapit sa pinto at di yun naka lock hinayaan ko na siya ang magbukas.

Kita ko pa kung paano niya dahan-dahan na binuksan ito para di ito gumawa ng ingay, tumaas ang kilay ko dahil dun. May ginagawa na namang kalukuhan ang lalaking to kaya ginabihan. At isa pa dahan dahan din itong sinara ang pinto na di tumitingin kaya di niya ako napapansin, dahan-dahan din itong lumakad.

Ang kapal talaga ng lalaking ito para umuwi ng hating gabi!!

I crossed my arms at handa nang magsalita. Dahil humanda ang lalaking ito sa akin, dinig ko pa itong may sinabi.

“Walk slowly… Slowly…” Saad niya habang humahakbang ng dahan-dahan para di tumunog ang suot nitong combat shoes sa tiles. Ang kapaaaal!! Napabuga ako ng hangin kasabay ng pagirap sa kawalan.

“Where have you been?” Tanong ko na nagpahinto sa kanya at hinay-hinay na tumingin sa akin at ngumiti ng napakalaki.

“Babe? Babe!! HAHAHA!! Kanina ka pa d’yan?” Tanong niya sa akin na akala mo ay walang kasalanan na ginawa.

“Oo, at kanina pa ako naghihintay dito. Ngayon oras na para sagutin mo ako at maghanda ng dahilan mo. Saan ka galing? Anong oras na? Nambabae ka ba? O nambabakla? Bakit umuwi ka pa? Dapat di ka na lang umuwi.”

Umapit ito sa akin at niyakap. Tinulak ko naman siya at lumakad na lang pataas ng kwarto namin na nakasunod naman ito. Humanda ka sa akin dahil matutulog ka sa sopa ngayon.

“Babe. Listen, si Nef kasi, nagyayang mag-inuman, sumama ako saka di ako nambabae o ano man alam mong loyal ako. Babe.”

“Tumahimik ka, tulog ang mga bata. At isa pa ito dun ka sa labas matulog. Walang tatabi sa akin ngayon.” Bigay ko sa kanya ang kanyang unan.

“No! Babe let me explain. No babe ayaw ko sa sopa malamig doon, I want here with you, babe. Sorry na!” Balisa itong nilapitan ako at niyakap sa likod. Napabuga naman ako ng hangin dahil sa lalaking ito. Hinarap ko naman siya.

“Sa susunod kapag umuwi ka nang gabi at di man lang tamawag na gahabihan ka. Di ka na makakapasok sa bahay na’to, Ace. Tandaan mo yan.”

“I will. So… Ano? Dito ako matutulog?”

“Gusto mo yata sa labas. Okay lang sa akin dahil yun gusto ko.” Agad naman itong humiga sa kama.

“Nope, gusto ko dito. Wait, papalit lang ako.”

“Maligo ka rin amoy alak ka.” Saad ko sa kanya. Ako naman ay kumuha ng libro para basahin. Habang nagbabasa ay binabantayan ko ang tatlo sa isang monitor. Bawat kwarto nila ay may CCTV at naka konektado yun sa mga cellphone ang tablets namin ni Ace. Para naman palagi naming nakikita kung natutulog na ang mga ito. May CCTV rin sa bahay for our security.

Nakita ko nang lumabas na ng banyo ang magaling kong asawa. Hubad lang ito at ang towel lang ang nagsisilbing takip niya sa katawan. Kita ko pa ang malalaking muscles nito at ang v line niya at nag flex pa sa harap ko.

“Babe…” Salita nito na lumapit pa sa akin. Alam ko na ang balak ng lalaking ito.

“Wala, Ace. Di pwede. May kasalanan ka pa kaya magsalsal ka mag isa.”

“Please forgive me? Di ko na talaga uulitun, promise.” Nagmamakaawa nitong saad niya sa akin. Nakaupo lang ako sa kama at ito naman ay isinubsob ang sarili sa tiyan ko habang nakahiga sa hita ko.

“How can I be sure? Alam ko namang di lang pag-inom ang ginawa niyo. Di mawawala ang mga babae kapag kayong mga lalaki ang nagiinoman.”

“Huh! Then I’m not. Babe, ikaw lang ang babae - I mean ang lalaki sa buhay ko, nothing else… Kaya… Wanna make love? Gusto kong dagdagan ng lima pa ang mga anak natin.” Napataas ako ng kilay sa sinabi niya. Hayop talaga ang turing sa akin ng lalaking ito. Sarap lang hampasin ng tubo sa leeg para matuluyan na.

“Wala na akong balak na dagdagan ang tatlo. Masakit kaya manganak kahit cesarean ako at isa pa hindi ikaw ang nagdadala sa mga anak mo kundi ako.”

“Then let’s do a family planning. But for now huwag muna. Isang round lang, babe.” Nagsimula naman itong halikan ang balikat ko na nagdala ng kiliti sa akin.

“You smells good, babe.” Patuloy na ito sa kanyang ginagawa, wala akong balak na patulan to kaso nadadala na talaga ako sa kanyang ginagawa.

“Just one round. Kapag sumubra pa dun ay hindi ka na makakaulit pa.” Nakangiti itong sinunggaban ang labi ko, wala na talaga akong mahihiling pa nandidito na ang mga mahal ko sa tabi ko. Kahit na ano man sabihin ng lipunan sa mga katulad namin ay wala na kaming pakialam sa bagay na yun. We deserve to be loved by someone at maging masaya sa piling nito.

Di ko mapigilang maungol sa bawat galaw ni Ace, sa bawat pasok at labas nito sa loob ko. Kahit ilang beses na kaming nagtatalik ay di ko parin nakakaya ang laki nito at haba.

“Ngh! A-Ace… Aah!!”

“Yes, babe. Feels good?” Nakasampay lang ang isa kong binto sa kanyang balikat habang tinatadtadan ito ng halik. Dama ko ang pgkalalaki nito na bumabanat sa lagusan ko at sagad na sagad sa loob.

I love this man, not because what he have. Mahal ko siya dahil yun ang katotohanan. Nawala lahat man ang lahat wag lang ang pamilya ko kasama siya. He is my man na kaya akong protektahan at ng mga anak namin. Wala na akong mahihiling pa.

“You’re so fucking beautiful, babe. Aah!” Bakit di ko kayang tiisin siya? Kahit na sa mga pinagdaan naming dalawa ay di ko kayang makita itong nasasaktan nang dahil sa akin. The way he ask for a forgiveness kapag may nagagawa ito mali at nahuhuli ng pag-uwi. Kapag sa bawat oras na nagagalit ako sa kanya ay alam niya kung paano ako paamuhin maliban sa dinadala niyang pasalubong sa akin.

He doing it by pleasure, the lust he have ay nagugustuhan ko yun. The way he ask for making love, I can’t say no. Kasama na ang bagay na yun bilang mag-asawa at di ko pinagkakaila na gusto ko yun.

“Hmm… I think I’m… I’m - aaah!!”

His thrusts went outrageous that keeping me scream for pleasure and he keep touching my prostate that makes me moaned.

“Ace… Oooh!! I’m cumming.”

“Me too, babe… to-together! Aah! I want to fill you up… Hmm..”

He keep thrusting until my orgasm came out. Ganun na rin siya I felt his hot cum speading inside of me naramdaman ko pa na patuloy lang ito sa paglabas ng kanyang mainit na katas.

“Aaah!! Hmm..” we both moan after we reach the climax of pleasure. Ganun parin si Ace after we make sex ay di niya inaalis ang pagkalalaki nito sa loob ko. Ramdam ko rin ang pagpitik ng pagkalalaki niya sa loob ko. Sa ganung posisyon kami namahinga dahil sa pagod.

. .

Nagising na lang ako kinaumagahan na may suot nang damit alam kong nilinisan ako ni Ace after we having a good night exercise. Napabaling ang attention ko sa orasan at biglang napabalikwas dahil hindi ako nakahanda ng makakain ng tatlo. At alam kong gising na ito at naghihintay sa akin.

“Humanda ka Ace, kapag gutom na ang mga anak mo ikaw ang ipapakain ko sa mga anak mo!” Saad ko habang sinusuot ang indoor slippers ko. Dali-dali akong tumakbo papunta sa ba pero nakita ko na ang tatlong kong chikiting na masayang kumakain sa lamesa. Bumaba na ako para makita kung si Ace ba ang nagluluto.

“Good morning, Mama.” Sabay bati ng tatlo nang makita akong nakaupo na rin sa sa sa harap nila. At kita-kita ko pa ang ayos ni Ace habang nagluluto ito bago humarap sa akin.

Isa isa kong hinalikan sa nuo ang mga anak ko at binati ng good morning. Ganun si Ace na pinuntahannko pa para bumati pero bigla jiya akong hinalikan, hinampas ko ito sa braso dahil di pa ako nakapagtooth brush.

“Good morning, babe.” Nakangiting bati niya sa akin. Nagtataka ako dahil nandito pa siya. Wala ba itong trabaho? O sadyang wala nga talaga. Wednesday pa lang ngayon at ibig sabihin lang nun ay may pasok pa siya. Sabado at Linggo pa ang free nitong araw. Bumalik ako sa lamesa at umupo sa isang silya.

“Bakit nandidito ka?” Tanong ko sa kanya nang makalapit ito sa akin at pinatong ang dalang pinggan na may laman sa harap ko bago ako hinalikan sa labi ulit. Mas masarap yun ah.

“Don’t get mad pero nag resign na ako, babe.” Sagit niya sa akin na siyang kinalukot ng nuo ko. Resign? As in wala na talaga?

“Why?” Di ko mapigilang itanong sa kanya.

“Even though you didn’t say anything. Alam kong ayaw mo sa trabaho ko, alam kong nag-aalala ka sa bawat pag-alis ko sa bahay at sa bawat misyon na ibinigay sa akin, dahil sa mahal ko pa ang buhay ko at gustong makarami ng anak kasama ka. Di na ako nagdalawang isip na umalis sa kapulisan. Even though it hard for me to let go my profession.”

Nakita ko sa kanyang mukha ang hindi pagsisisi sa kanyang ginawa. Masaya pa ito sa ginawa niya pero ako ay nakaramdam ako ng lungkot at konsensya.

“Sorry.” Yun na lang ang sinabi ko at napayuko. Maya-maya pa ay nakaramdam ako ng isang yakap mula sa likod ko at halik sa pisngi.

“Don’t say sorry, that was my decision, not yours. And eventually, I accepted Dad’s proposal. He offer me to handle his company in US.”

“So… Aalis ka din naman pala.”

“No, I’m working here. Madali lang yan kung kinakailangan na pumunta doon ay isasama ko kayo. I can’t leave without you guys. Kung kinakailangan doon tumira, I’ll do it but of course I want your consent.”

Napangiti na lang ako sa sinabi niya. Kahit alam kong mahalaga ang trabahong meron siya noon ay pinili niya pang umalis doon para sa sariling kaligtasan at sa pamilya niya. He wanted to live more para lamg makasama kami.

He’s the father of my child his duty is to keep us safe dahil sa ginawa niya subra pa doon ang pagmamahal at pagpaparaya niya para lang sa di ako mag-alala sa kanya at mag-isip ng masama sa kanya. After all, he still have a work dahil na rin sa daddy niya. And I’m happy with it.

Kahit wala na siya sa trabaho bilang General ng kapulisan he still my General in my life, doon ko siya nakilala at yun din ang pagkakilala ko sa kanya. Ang General na bumihag sa puso ko.

“Mahal kita Heneral ko.” Bulong ko sa kanya habang magkayap kaming dalawa.

“I love you too, my wife.” Sagot nito.

“Me too!!”

“Me three!!

“Me meee!!”

Sigaw ng tatlo ay lumapit sa aming dalawa ni Ace at magkayakap. I can’t believe na mahanap ko ang totong pagmamahal at lahat ng yun ay kay Ace and these three little one in our middle.

A special chapter!! Version 1.0 HAHAHAHA.

WAIT LANG SA SUSUNOD NA SC.

SPECIAL CHAPTER 1.1

“Bro! Lets have fun!” Sigaw ni Nathan sa apat na kuya nitong prenteng nakaupo sa tabi ng swimming pool na malapit lang sa dagat. Lahat napatingin sa kaniya at nakataas ang mga kilay.

“Nope, pass ako. Alam ko balak mo Nathan and I told you that’s not a good Idea.” Saad ni Ace na alam ang lahat na nasa loob ng utak ng bunsong kapatid.

“I agree, if you want. You can go alone. Total wala ka pa namang asawa at anak.” Saad naman ni Dylan dito.

“Hehe. Yun akala n’yo. I forgot to say I already have a son -”

Naputol ang sasabihin nito nang may tumawag kay Nathan.

“Mahaaal!!” Sigaw ng boses dahilan para mapatingin ang mga kuya nito sa pwesto kung saan si Kye kasama ang anak.

“Wow, bro. Instant baby agad ah!” Turan ni Ace na namangha sa nakita.

“A guy? I thought you’re dating a woman? Diba malapit ka sa mga babae?” Pabirong saad naman nit Dylan.

“Nah ah! He’s been my lover since college.”

“Naks!! loyal, parang si Greg lang ah.”

Napatingin silang tatlo sa pwesto ni Greg kung saan ay busy sa kakatipa ng cellphone habang nakangiti. Alam na kung sino ang kausap. May lahing malanding ahas kasi ang asawa nito. Yung pakipot pero grabe kung umariba sa kama.

“Yeah! He’s completely in love with his secretary.” Nathan.

Lahat ay napaiwas ng tingin at itinuon sa ibang direksyon nang tumingin si Greg sa tatlo. They’re scared like a mouse, finding a hole para pagtaguan.

Pero ibang hole ang timaguan at iba din ang itinago. Alam niyo ka

Nasa isang vocation resort ang magpamilya lahat sila kasama na ang mga magulang nito at magulang ng mga asawa nila. Greg is the master mind of this vacation dahil na rin sa palagi na lang sa trabaho ang lahat.

Akalain mo may ganito palang side si Greg? Nakakagulat.

Habang ang mga asawa nitong nasa dagat nakahiga at nagpapadisplay ng kanilang katawan, walang kaalam-alam ang mga lalaki dahil sa medyo malayo ito pwesto nila.

“Tama ba tong ginagawa natin? Iniwanan ang mga anak sa ama nilang parang walang alam sa pagbabantay ng mga anak?” Tanong ni Raillie sa kaibigan.

“Dapat lang, Rai. Sa bahay tayo naman ang nahihirapan sa mga anak natin. Ikaw na may dalawa na mukhang masusundan ulit dahil sa asawa mong mukha palang isang dosenang anak na ang gusto.”

Saad naman ni Rio. Agad naman itong hinampas ni Rai ng dala nitong sumbrero na ginamit nila para makatakas sa mga asawa nila.

“Sus naman, Rio! Ikaw nga kung maka umariba sa kay Greg daig mo pa ang sumasakay sa tumatakbong kabayo.” Kuntra naman ni Mitch.

“Ibang usapan na yun mga bakla. Sino ba naman ang hindi araw-arawin ang mahahabang footlong na meron ang mga asawa natin? Wala naman diba at tayo lang. Umamin nasasarapan din kayo! Akala niyo ako lang? Napaka judgemental naman masyado!”

Saad ni Rio na taas nuo pang sinabi. Sabay na lumingon kay Raillie.

“Wag ako Rai! Kita ko sa mapula mong mukha ang lahat-lahat!”

Saad nito na dahilan para mapatakip na lang si Raillie dahil sa hiyang nararamdaman. Aaminin din niya, he can’t resist Dylan’s seduction dahil na rin sa may pagkamalibog ang asawa ay di niya akalain na araw-arawin din siya nito, mapakusina, banyo o kwarto o saan saan man sa apart na sulk mg bahay nila.

Mabuti na lang at nagagawa pa nilang magliwaliw kahit na may anak na sila.

“Ikaw Mitch? Kamusta ang sex life?” Tanong ni Rio sa nanahimik na si Mitch.

“Wala, naiinis ako ngayon kaya wag ka munang manggulo.” Halata na nagtatampo ito sa asawa kung ano man yun ay hindi na naitanong ni Rio baka siya pa ang pagbuntungan ng inis.

Samantalang ang apart naman magkakapatid ay nagbabantay ng kanilang mga anal nila. At sa katunayan nga ay hinahanap na nila ang mga asawa nitong parang mga uod kung saan saan nakasutsut.

“Ma! Nakikita mo ba si Raille?” Tanong ni Dylan sa nanay niya na busy naman sa kakalandi sa Daddy nila.

“Wala anak, hayaan mo na kasi asawa mo. Hindi naman mawawala yun. Ay! Ano ba honey wag sa tagiliran ko…”

At di na pinansin ni Dylan ang mga magulang niya husto kung lumandi sa harap niya.

Lumakad lang ito ng lumakad para hanapin ang asawang nawawala, hanggang sa makita na niya ito na kasama pala ng mga asawa ng kapatid niya na nagtatawanan pa. Nilapitan niya ito at nakita si Raille na nakatihaya sa beach bed.

“Oh, hi, Dylan!”

Bati ni Rio, asawa ng panganay niyang kapatid si Greg.

“Hi! I want to take Raille for a moment.” Sabi ni Dylan at tinapik naman ni Mitch si Raille para magising ito.

“Honey. What are you doing here?” Tanong ni Raille.

Sumagot naman si Rio.

“Malang gaga sinusundo ka. Sumama ka na at baka may baby 2.5 pa kayong gagawin.”

Tumayo naman si Raille at bigla naman binuhat ni Dylan na paramg sako kaya napasigaw ang asawa nito.

“Ayon na nga isang perlas ng pilipinas na naman ang mawawasak ngayong gabi.” Sabi naman ni Rio at nagatinginan sila ni Mitch saka tumawa ng malakas.

Habang ang dalawa ay nag rerelax sa gilid ng dagat ganun naman ang paglapit ni Ace na nakatayo sa harap nila.

Si Rio naman ay napataas ng sunglasses at napatitig sa katawan ni Ace.

“Oh wow, so this is the body of a Police officer. So… “ Napaputol na lang ito sa sasabihin nang hampasin siya ni Mitch ng subrero nito.

“Bakla dahan-dahan dahil asawa ko yan. Ayaw ko na maging kabit ka sa pamilya ko.” Saad ni Mitch

“Damot naman bading, nakiki-sight seeing lang naman sa asawa mo. Hi! Sir Ace. Bakit ka naparito?”

Tanong ni Rio at kasabay nito ay ang pagsulpot ni Greg sa ibanaw ng ulo ni Rio.

“Oh gosh, I saw eggplant!” Sigaw ni Rio.

“Asawa mo yan Rio, sinusundo na yata ang beauty mo.” Saad ni Mitch at lumapit sa kay Ace.

“How’s my little sweetie husband?” Tanong ji Ace nang makalapit si Mitch.

“Just relaxing, babe. Asan yung mga bata?” Tanong ni Mitch nang mapansin na wala sa kanya ang mga anak nito.

“They’re with mom and dad and, of course, their cousins. So, where do you want to go? I have to make sure you have memorable moments here on the island.” Tanong ni Ace kay Mitch.

“Any suggestions from you will do. Alam mo naman na di ako maartensa kahit anong bagay.” Saad niya.

“Yeah, that’s true even my cock you suck it perfectly.” Napatingin bigla siya kay Ace bago hinampas ng kamay.

“Ambastos naman Ace, manahimik ka nga baka marinig ni Rio at ako na naman pagdiskitahan mamaya.” Tumawa na lamg si Ace sa mga sinabi ni Mitch.

“Well, di talaga maitatago ang katutuhanan diba, mahal?”

“Manahimik ka ha, tara na alis na tayo parang gusto ko tuloy sakalin ka.”

At nauna mamang lumakad ai Mitch na parang naiinis at sinundan naman ni Ace na natatawa pa.

Sa kabilang dako naman, nagmamatigasan si Rio sa asawa nitong si Greg.

“Ayaw ko nga doon!” Sigaw nito sa asawa ma pilit siyang dinadala sa isang charades swing na parangbisang tirador na ihahagis ka bigla pataas.

“Come on, do not be afraid I got your back.” Pilit naman ni Greg sa kanya.

“No! Greg kapag ako namatay sa bagay na yan wala ka nang asawang papasukan ng hutas gabi-gabi! At ayaw kong mangyari yun dahil akin lang yang katawan mo!”

Saad naman ni Rio na ikinatawa ni Greg. Ito ang nagustuhan niya kay Rio, he have humours that him laugh and feel unstressed when he hear it.

“No baby, promise you won’t die. I’ll revive you immediately if that’s happened.” Paninigurado niya sa kay Rio.

“Sure ka ha? Nako Greg kapag ako di mabuhay pagkababa jan yang pagkalalaki mo ang uinahin kong puputulin.” Masama na tinignan niya si Greg.

“Oh come on, baby. If you cut your favorite toy, then you will lose your nightly playthings.”

Mas lalong nag init ang ulo ni Rio pero deep inside ang bakla napaisip at napasagot ng…

“Oo nga no? Wala na akong sasakyan kung puputulin ko, pero joke lang naman yun e.”

Sa huli naman ay pumayag na ang akla, nagpakipot lang sa asawa para lamg buhatin.

Sa kabilang dako…

Ang mga magulang naman nila ay nagsasaya at nagbabantay ng mga anak nila. Kung sa bagay nasa mga lolo’t lola naman ang mga apo nila habang ang apat ay doon sa malayo nag sasaya.

“Saan na kaya yung mga anak natin?” Hanap nila sa kanilang mga anak at asawa nito.

“Hayaan mo na sila na magsaya naman kahit saglit, ngayon lang naman tayo lumabas ng kompleto at sila din naman ngayon lamg sila nag saya dahil sa mga trabaho at obligasyon nila sa mga apo natin.”

Saad naman ng Tatay ni Greg. May punto nga naman si Daddy 1.0. pero talamak sa kaalaman nila ay may melagro nga ang nangyayari sa mga ito.

Sa isang hotel na kung saan ay nanatili ang mag asawang Dylan at Raille ay nag lalampungan sa kwarto.

“Oh! Honey…” Ungol ni Raille habang nasa likuran niya si Dylan…

“Do you like that, baby? Oh! Fuck!”

Iwanan na nga natin sila since may planong gumawa ng anak ang dalawa. Tama nga si Rio mayroon na namang mabubuo.

…

Habang si Nathan naman, kasama ngayon si Kye. Abangan ang kwento ng dalawa, okay?

“Nathan… Nahihiya ako.” Saad ni ji Kye.

“No, don’t be shy. Mom and Dad are here, waiting for you, especially our son..” Pagpapakalma ni Nathan.

“There’s nothing to worry about if they never accept you as my husband; they will be happy to see you.”

Paninigurado niya sa kanyang kasintahan.

“How sure are you? I am a man and not a woman.” Saad ni Kye.

Nako Kye kung alam mo lang ang lahat baka nga magkaroon ka pa ng tatlong bestie sa mga bayaw ni Nathan.

Yung isa… Balahura ang bunganga, maingay pero natatahimik kapag pinasubo na ni Greg.

Yung isa naman… Inosente pero wild, napapasuko nalang minsan sa Ace.

Yung isa naman… Very demure, very classy pero ayon sa ngayon gumagawa ng bata kasama si Dylan.

Di ka nagiisa baka ikaw nga ay mahawa na sa tatlo at mahingal pa sa kama si Nathan sayo. Anyways… Sumama na nga si Kye kay Nathan at nakaharap na ang mga magulang.

Naikwento pa ang nakaraan ng dalawa kung bakit may anak na si Nathan na dala na walang kaalam-alam ang mga magulang. Ayon ang Doctor na hampas ng kawayan ni nanay dahil sa kalukuhan na ginawa ng anak.

Hmm! Deserve!

Special Chapter 1.1 is Done!

Hopefully may special Chapters pa na paparating. Hopefully to you still support my stories.

THANK YOU!!

Hi! Hyeonra Readers!!

I just want to say thank you for your support. Paulit-ulit lang pero di ako magsasawang magpasalamat sa inyo, walang Jo Hyeon Ra na manunulat kung wala ang mambabasa at suporta niyong lahat.

Ngayon di ko alam kung paano tapusin ang kay General, dahil na mental block ako sa ngayon, dahil na rin sa iniisip ko yung Thesis Defense this coming Tuesday.

So I decide publish ko na lang kay General which is ang epilogue then after that focus muna sa school, malapit din naman yung pagsasara ng klase ay doon ko na lang ibubuhos ang oras ko para naman kahit papaano ay magagawa ko ng maayos ang pagsusulat na walang iniisip na iba😂 IBA LIKE SCHOOL PAPERWORKS.

Sana hindi kayo magsasawang suportahan ako palagi.

Actually, kinakabahan ako🤧 gusto ko sana sayawan na lang ang panel pero HAHAHAH!! Ayaw ko ng singkooooo!! Gusto ko pa pumasa!!

Keep safe everyone and don’t forget to wear a mask and face shield kung lalabas ng bahay o saan man pupunta.

Bawal magkasakit ngayon.

See yaah!!

Those words of thanks above were supposed to be published so many years ago, yet I had forgotten about it. So here I am to update my appreciation of words. . . .

Hi, this is JO HYEON RA—not exactly a writer, just a simple storyteller on this platform. It’s been four or five years since I wrote the story of Ace and Mitch. It began before the pandemic started.

The inspiration for this story came from one person—the first to make me feel a kind of love that couldn’t be compared to anything else. My imagination began creating scenarios and stories around that feeling, so I wrote them down, with some changes in the plot along the way.

Love overwhelmed me. It covered me from head to toe. It protected me from harm—but not from pain.

At some point, I realized that love also means risk and sacrifice. Love can hurt, but it can also be beautiful—like looking out a window and seeing flowers blooming in every color and scent.

People can change, and I’ve proven that. There were situations I thought I could control, but I woke up to a reality I had to walk away from.

I stopped writing, and I even deleted some of my stories several times because of the memories—and the reason I started this “masterpiece” in the first place. For five years, I isolated myself from any platform, taking time to build walls and slowly rebuild myself.

And now, here I am, back on this platform—wondering whether I should continue this story or just delete it entirely since I’ve never thought of myself as a good writer.

But then, I read through the old chapters again—the messy drafts, the raw emotions, the characters that once felt so real to me. And something inside me stirred. It wasn’t just nostalgia. It was a spark—faint, but still there. The kind of spark that once kept me up late, typing my heart out even when my hands were trembling and my chest was heavy.

Ace and Mitch… they were never just characters. They were pieces of me—reflections of moments I lived, and moments I wished I could rewrite. They carried the weight of my silence and the echoes of words I never got to say. Maybe that’s why I could never really let them go, no matter how many times I tried.

So now I ask myself—what if I don’t need to be perfect to keep writing? What if stories don’t need to be masterpieces to matter? What if they just need to be honest?

Maybe I’ll write again. Not because I owe it to anyone—but because I owe it to myself. To the version of me who once believed that love, even when painful, was worth remembering. And maybe, just maybe, someone out there still needs to hear this story—just like I once needed to write it.

So… here I am again. Not a writer, just a storyteller with a heart that’s healing. And maybe, that’s enough.

Thank you for supporting me until this time. I might not be here always, but I am trying to write every chapter.

© JOHYEONRA

Ciao!!