That One Thing

That One Thing main

leads

Azaneliah ‘Alliah’ Heloise Lavallee

Sergio Zayne Nasir

Riosh Harold Delmundo

Chaeslyr ‘Froi’ Bolton

Iall Nicholas Morgan

Kyron

Thompson

---

Dahil sa maling akala ng mga nakatatandang kapatid na lalake ni Alliah ay pinalayas siya sa bahay ng mga ito. Wala na silang mga magulang kaya silang apat na magkakapatid na lang ang magkatuwang sa buhay simula noong mga bata pa lamang sila.

Her brothers have always told her that she is not allowed to have a boyfriend because she is only 18 years old and must prioritize her studies, pero nang makita siya ng mga ito na hinalikan ng nerd at obsessed niyang stalker na si Murphy ay inakala ng mga ito na nobyo niya ang lalake.

They got mad and decided to kick her out of the house. She was sad and devastated because no matter how she explained herself ay hindi na siya pinapakinggan ng mga kuya niya.

Alliah only has 2,000 pesos in her wallet at kulang pa iyon sa renta ng isang board o apartment na pwede niyang matuluyan but when she met Iall Nicholas by chance in a cafe shop ay nag-offer ito na patirahin siya sa apartment na pagmamay-ari nito sa mas murang halaga kasama ang apat pa nitong mga kaibigan doon na sila Riosh, Sergio, Froi, at Kyron.

She has no choice but to accept Iall’s offer kaysa wala siyang matirhan ay nilunok na lang niya ang kaniyang pride tutal ay sanay naman siyang tumira sa iisang bubong kasama ang mga lalake na may iba’t-ibang personalidad just like her brothers.

And when she moved into Iall’s apartment with his four friends, everything in her life changed, including her heart and mind.

---

Genre: Polyamory/Reverseharem/Obsession/Drama

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Copyright © 2023 by Ajai_Kim

All rights reserved. This book or any portion thereof may not be reproduced or used in any manner whatsoever without the express written permission of the publisher except for the use of brief quotations in a book review.

Chapter 1

Alliah

Ilang cup na yata ng kape ang nainom ko dahil sa sobrang stress at pag-iisip. Hindi ako makapaniwalang pinalayas ako ng tatlo kong nakatatandang kapatid na lalake na sila Kuya Miles, Kuya Luca at Kuya Silas sa bahay namin. Kahit anong explanation ang sabihin ko na hindi ko boyfriend ang baliw at siraulong si Murphy na certified stalker ko since birth ay ayaw nilang maniwala sa akin.

Ang magaling na nerd ay nagbigay lang naman ng ebidensya sa mga kuya ko na ‘boyfriend’ kuno ko raw siya. At ang ebidensya ay ang chats namin sa isa’t-isa na alam kong hindi naman ako ang nagtype no’n! Hinack ni Murphy ang Facebook account ko at gumawa siya ng imaginary girlfriend sa pamamagitan ng paggamit niya sa account ko na kunwari ay kachat niya.

Dumagdag pa ang hinala nila kuya ng makita nilang hinalikan ako ni Murphy sa labas ng bahay namin. Ayoko na lang alalahanin ang bugbog saradong katawan ng obsessed nerd na iyon ng dahil sa ginawa sa kanya ng mga kapatid ko.

At ngayon nga ay pinalayas nila ako sa bahay dahil sa galit nila sa akin at hindi ko alam kung saan ako tutuloy. Mabuti na lang at Summer months at wala pa akong pasok bilang incoming 1st year college student, kundi ay baka tuluyan na akong mabaliw sa kakaisip kung saan makakahanap ng matutuluyan at mas malaking pera.

Sapat lang ang kinikita ko bilang waitress sa isang restaurant na malapit sa pinapasukan kong school. Namomroblema ako dahil 2,000 pesos na lang ang laman ng wallet ko at two weeks pa bago ako sumweldo ulit. Kulang ang 2,000 sa balak kong pagrenta ng isang boarding o apartment at mauubos na ang remaining 1,000 pesos na gagamitin ko sa pag-stay sa isang hotel para may matuluyan ako.

Paano nagagawa nila kuya na tiisin ako nang ganito? Bakit nila ako pinalayas at pinabayaan gayong ako ang bunso nilang kapatid at alam ko kung gaano nila ako kamahal?

Bakit mas naniniwala sila sa kasinungalingan ni Murphy kaysa sa akin na sarili nilang kapatid?

Bumuntong-hininga ako at itinigil muna ang paghahanap ng malilipatan sa internet na magkakahalaga lang ng 2,000; nagbabakasakali na may murang marentahan.

Napahawi na lang ako sa buhok at hinilot ang sintido ko. Nakakastress!

“Are you okay, miss?”

Napatingin ako sa lalakeng bigla na lang tumabi sa akin at halata ang pag-aalala sa mukha niya.

Pinigilan kong huwag suminghap nang makita siya. Sa totoo lang ay gwapo siya, may blonde na buhok at blue eyes din. Alam ko na kaagad na may lahing banyaga ang lalakeng ito.

“A-ayos lang ako,” sagot ko at hindi ko na naman mapigilan ang pagbuntong-hininga.

Ngumiti ang lalake. “Would you mind sharing your problems? Maybe I can help?”

Kumunot ang noo ko at pinagmasdan ng mabuti ang lalake. Never ko pa siyang nakita at hindi rin kami magkakilala kaya bakit bigla na lang siyang lumapit sa akin at inaalok ako ng tulong?

Lumipat ang tingin niya sa cellphone kong nakalagay sa lamesa at nakita niya ang room for rent na tinitignan ko sa Facebook marketplace.

“Are you looking for a room to rent?” tanong niya at tumingin ulit sa akin.

Tumango ako. “Pinalayas kasi ako ng biglaan at naghahanap ako ng pwedeng matuluyan pero kulang ang pera ko pangrenta. 2,000 pesos lang ang budget ko sa ngayon.”

Sumandal ang lalake sa upuan at pinagkrus ang kaniyang mga kamay. May maganda siyang pangangatawan at well toned muscles sa kaniyang mga braso. Panigurado na nag-gygym ito.

“Well, meron akong pinapaupahang apartment at may anim na kwarto ’yon. My male friends have already occupied four of the six rooms at sa akin ang isa, but one remains unoccupied. You can get it for 2,000 pesos because I want to help you.”

Sa sinabi niya ay tila nabuhayan ako pero may agam-agam pa rin kung magtitiwala ba ako sa kanya o hindi.

Kakakilala pa lang namin at kahit gwapo siya ay malay ko ba kung masama siyang tao, kidnapper o hindi kaya’y drug dealer? Ika nga ng iba ay looks can be deceiving.

Mukhang nabasa yata ng lalake ang naiisip ko kaya bigla siyang natawa. “Kung iniisip mong masamang tao ako, then dismissed it. I just want to help you because you caught my attention here in this cafe shop.”

Nakuha ko raw ang atensyon niya? Kung sa bagay ay kaya nga patay na patay sa akin si Murphy ay dahil nalahian ako ng magandang lahi ng namatay kong mga magulang. Marami din ang nagsasabi na magmodel o mag-artista na lang daw ako dahil maganda ako pero wala akong interes sa ganoon dahil mas priority ko ang academics ko sa school. Honor student at scholar ako kaya kailangan kong i-maintain iyon hanggang sa makagraduate ako ng college.

Pinag-isipan ko ang offer ng lalake hanggang sa pumayag na ako kalaunan. Kung hindi ko ito tatanggapin ay wala na akong matutuluyan sa mga susunod pang gabi dahil isang araw na lang ang kaya ng budget ko sa pagrent ng hotel.

“Sige, tatanggapin ko na ang alok mo. Sabi mo ay nakatira din sa apartment mo ang mga kaibigan mo, lahat ba talaga sila ay mga lalake?” tanong ko.

“Yeah. They’re all guys, but don’t worry, they’re all nice. Ako naman ang may-ari ng apartment at ang masusunod kung papatuluyin kita doon.”

Ngumiti ako at tumango. Walang problema kung lalake man ang makakasama ko sa apartment niya. Sanay na akong lalake ang nakakasalamuha ko sa iisang bubong dahil ang mga kapatid ko ay puro lalake.

“By the way, kanina pa tayo nag-uusap pero hindi ko pa alam ang pangalan mo. What’s your name, miss?” tanong ng lalake.

“Ako si Alliah. Nickname ko lang ’yan dahil mahaba ang pangalan ko. Ikaw ba?” tanong ko.

“My name is Iall Nicholas, but you can call me Iall; it’s a pleasure to meet you, Alliah.” sagot niya at nakipag-kamay sa akin.

Nakipag-kamay din ako kay Iall at pagkatapos ay pinag-usapan namin ang pagpapatuloy nito sa akin sa apartment niya. Ang apartment ay bigay ng parents niya. Nalaman ko na half Irish siya pero sa Pilipinas na pinanganak at lumaki. May kaya ang pamilya nila at isang Seaman ang Dad niyang pilipino samantalang Professor sa isang sikat na university sa Maynila ang Mom niya.

Graduate siya sa kursong Civil Engineer pero ngayon ay nasa banda siya kasama ang apat niyang mga kaibigan at kapag weekdays ay may gig sila tuwing gabi. Ginawa niya iyong full-time na trabaho at mas nag-eenjoy raw siyang kumanta at tumugtog sa banda nila.

Mabait si Iall at palangiti din. Kaagad ko siyang nakapalagayan ng loob at nagtiwala na rin ako na hindi siya masamang tao.

“So, nagtatrabaho ka pala sa isang restaurant bilang waitress. How’s your work there?” tanong niya habang umiinom ng kape na inorder nito para sa aming dalawa.

“Ayos lang naman. Susweldo na ako sa katapusan kaya mababayaran ko rin ng buo ang upa ko sa apartment mo.” sabi ko.

“Don’t worry about your rent. Kahit nga hindi ka na magbayad basta’t may tagaluto lang kami sa apartment. We’re just too busy with our gigs every night at nakakasawa rin kung puro take out food lang ang kinakain namin.” saad ni Iall at tinitigan ako.

Umiling ako. “Magbabayad ako ng renta at ipagluluto ko din kayo. Ayos na?”

Ngumiti siya. “Okay, if you said so.”

Pagkatapos naming mag-usap ay sinabi niyang ihahatid ako sa hotel na tinutuluyan ko para kunin doon ang mga gamit ko. Malapit lang naman iyon sa cafe shop kung nasaan kami kaya nilakad na lang namin. Nag-check-out na ako sa hotel dala ang iilang mga gamit ko. May dalang kotse si Iall at ihahatid niya ako sa apartment niyang tutuluyan ko.

Habang nasa biyahe kami ay tinignan ko si Iall habang nagmamaneho siya. Nalaman kong 25 years old na siya at ang mga kaibigan niya ay nasa 24-27 na ang edad. May mas bata pa pala sa kanya pero ako pa rin ang pinakabata.

Gwapo siya, hot, at matangkad at natitiyak ko na may girlfriend na ito dahil imposible namang walang babae ang magkakainteres sa kanya.

Mahigit 30 minutes nang makarating kami sa apartment niya. Nasa loob lang ang mga kaibigan niya at wala silang gig ngayon dahil weekends at rest day nila.

Malaki ang apartment ni Iall na two-storey. Nasa pangalawang palapag raw ang magiging kwarto ko at malinis na din dahil sa tuwing wala silang gig ay nililinisan niya iyon kahit walang umuukopa. May sakit raw kasi siyang Obssesive Compulsive Disorder o OCD at hindi siya matatahimik kapag hindi malinis o well-organized ang paligid niya. Naalala ko tuloy sa kanya ang panganay kong kapatid na si Kuya Miles na clean concious.

“You seem so nervous, are you okay?” tanong ni Iall dahil napansin niyang kinakabahan ako nang nasa tapat na kami ng pintuan ng apartment niya.

“S-sigurado ka bang hindi magagalit ang mga kaibigan mo dahil may papatuluyin kang babae sa apartment mo?” nag-aalala kong tanong.

Natawa siya at umiling. “No. As I said, mababait sila. Kapag nagalit sila sa’yo dahil papatuluyin kita dito ay sila ang palalayasin ko. Don’t think too much, let’s go inside,”

Wala na akong nagawa ng hinila ako ni Iall papasok sa loob ng apartment. Siya na rin ang nagdala ng backpack at cloth bag na naglalaman ng mga gamit ko.

Pagpasok namin ay kaagad kong namataan sa sala ang dalawang lalake na nag-uusap habang nanonood ng isang basketball game sa TV.

Katulad ni Iall ay gwapo rin ang dalawang lalake at matatangkad. Ang isang lalake ay matured tignan na may mga tattoo sa braso samantalang ang isa naman ay may kahabaan ang kulot na buhok, may mga tattoo rin sa braso at mas batang tignan kumpara sa isang lalake.

“Mga bro!” Pagtawag ni Iall sa dalawang lalake at nilagay sa sofa ang mga gamit ko.

Awtomatikong napalingon sa amin ang dalawang lalake at halata ang pagkabigla nila nang makita ako. Tumayo sila sa pagkakaupo sa sofa at lumapit sa amin.

“Woah, teka… sino ’tong magandang chick na kasama mo, Iall? Girlfriend mo?” nakangising tanong ng matured looking na lalake at hinagod ako ng tingin.

Nailang ako sa ginawa niya ngunit itinikom ko na lang ang bibig ko.

“Nah, she’s Alliah. New boardmates natin. Siya ang ookupa sa bakanteng kwarto sa taas. She needs a place to stay, so I invited her to stay with us.” nakangiting sagot ni Iall.

Tumango-tango ang lalake at nakipag-kamay sa akin. “I’m Kyron, Alliah. Masaya ako at nakilala kita,”

“Salamat, Kyron.” sabi ko at ngumiti na lang.

Tumingin naman ako sa lalakeng katabi ni Kyron at nahuli kong nakatitig ito sa akin. Ngumiti lang siya nang mapansin ako at nakipag-kamay rin.

“I’m Riosh.” pagpapakilala niya.

“Nice to meet you, Riosh.” sabi ko at tinanggap ang kamay niya.

Kung gwapo sina Iall at Kyron ay mas gwapo at attractive itong si Riosh. Kapansin-pansin ang kulay berde niyang mga mata at mahabang kulot na buhok. Mukha rin itong may lahing banyaga katulad ni Iall.

Nagulat na lang ako nang biglang tanggalin ni Iall ang pagkakahawak ni Riosh sa kamay ko. “Tama na ’yan dahil tsansing ka na, Riosh.” seryoso niyang ani.

Napakamot sa batok si Riosh at pabirong umirap. “Sinisira mo ’yong diskarte ko, alam mo ba ’yon, Nicholas?”

“I’m sorry for ruining that, but not Alliah, please,” Nagkibit-balikat si Iall na ikinatawa naman ni Kyron. “Nasaan na nga pala sina Sergio at Froi?”

“Bumili lang si Sergio ng makakain sa labas. Si Froi naman ay kakaalis lang at baka dadalawin ulit sa kulungan ang Nanay at Tatay niya.” sabi ni Kyron. Hindi na nagsalita si Iall at tumango na lang.

Sinamahan na nila akong tatlo sa kwartong tutuluyan ko at katabi ko ng kwarto iyong sina Sergio at Froi na hindi ko pa nakikilala.

Sakto lang para sa akin ang magiging kwarto ko. Malinis at mabango sa loob. May kama, round table, bintana, electric fan, at may aircon pa kung gusto kong gamitin. Nasa baba naman ang cr at bathroom nila.

“Ayos na ba sa’yo ’tong magiging kwarto mo, Alliah? May kailangan pa ba akong bilhin o ayusin para maging komportable ka sa pagtuloy mo dito?” tanong ni Iall.

“Hindi na. Ayos na ayos na ’tong magiging kwarto ko. Salamat nga pala sa pagpapatuloy mo sa akin dito, Iall. Babayaran na kita ng-”

“No need, Alliah. Tsaka mo na ako bayaran kapag susweldo ka na but it’s fine if you don’t want to pay me, okay?” sabi niya at inakbayan ako.

Umiling ako. “Babayaran talaga kita. Wala ng libre sa mundo kaya dapat lang na magbayad ako ng renta sa apartment mo.” Pag-aapila ko.

Tumawa si Riosh at sumandal sa pader at saka humalukipkip. “Ikaw lang yata ang taong ayaw ng libre. You’re interesting…” sabi niya at tinignan ako ng mariin.

“May hiya kasi siya, hindi katulad mo na nagpapalibre kahit marami ka namang pera!” pang-aasar ni Kyron kaya sumama ang tingin ni Riosh dito.

“You’re kj, oldie!”

Napailing na lang si Iall sa mga kaibigan niya at muling humarap sa akin.

“Sure, if that’s what you want, and we’ll make sure you enjoy your stay in my apartment.”

Ngumiti ako. “Salamat.”

At ang araw na ito ay ang araw rin na mag-uumpisang mabago ang buhay ko kasama si Iall at ang apat niyang mga kaibigan sa apartment niya.

-Ajai_Kim

Chapter 2

Alliah

Hindi katulad ng mga kaibigan ni Iall ay tahimik at hindi palangiti itong si Sergio. Nang sinabi ni Iall na makakasama nila ako sa apartment ay mukhang ayos lang iyon sa kanya. Hindi siya nagkaroon ng second doubt sa akin dahil ako lang ang nag-iisang babae sa apartment.

Sa magkakaibigan naman ay masasabi kong sina Sergio at Riosh ang pinaka-attractive sa kanila. Hindi ko pa nakikilala iyong si Froi pero sasabihin ko ng eye-catcher ang dalawang ’to.

Gwapo si Sergio at nakakaintimidate ang itsura na parang may mysterious at dark aura ang nakapalibot rito. Bagay rin sa kanya ang facial hair niya dahil may strong features siya na pang Arabian o Pakistani look. May mga tattoo rin siya sa braso at ibang parte ng katawan katulad nina Riosh at Kyron.

Si Riosh naman ay may magaang aura at mahilig ngumiti. Very charming guy at bagay ang mahaba at kulot niyang buhok sa european features niya. Kung pagbabasehan siguro sa kanilang banda ay tiyak kong siya ang may pinakamaraming fangirls.

Nagpapasalamat ako na mabait sa akin ang mga kaibigan ni Iall at sana’y mabait rin iyong isa nilang kaibigan na si Froi.

Nagsalo kaming lima sa biniling pagkain ni Sergio sa isang restaurant. Nangako na pala akong magluluto ng kakainin namin bukas ng linggo.

Masaya sila sa sinabi ko dahil ngayon lang raw ulit sila makakatikim ng home cook foods. Sa kanilang limang magkakaibigan ay si Sergio raw ang magaling magluto ngunit wala na itong panahon para makapagluto dahil sa hectic schedule ng kanilang gigs.

“Anong oras ka pala pumapasok sa trabaho mo, Alliah?” tanong ni Kyron habang kumakain kami.

“8:00 am pero mga 6 pa lang ay nagigising na ako para maghanda sa pagpasok,” sagot ko habang nilalantakan ang pancit palabok.

“Sakto! Ihahatid ka na lang namin sa pinapasukan mo dahil 8:00 am ang rehearsal namin sa studio. Para makatipid ka rin sa pamasahe.” nakangiti niyang sabi.

“Kyron is correct; it is still risky for a girl like you to commute alone in the early morning. Maraming kidnappers sa paligid mapa-umaga man o gabi. You’re also stunning and attractive, and I’m sure many bad guys will be interested in you.” ani Iall.

“Sige. Salamat sa alok n’yo,” nakangiti kong sabi.

Ngumiti rin sila bukod kay Sergio na nakatingin lang sa akin. Dahil nakakaintimidate ang mga tingin nito ay ako na ang unang nagbawi ng tingin sa aming dalawa.

“Ahm… hindi naman sa nangingialam ako, Alliah pero ano bang dahilan kung bakit napalayas ka sa bahay ninyo?” Concern na tanong ni Iall.

Huminga ako ng malalim bago sumagot. Mukha naman silang mapagkakatiwalaan kaya walang masama kung sabihin ko sa kanila ang puno’t-dulo kung bakit ako pinalayas ng mga kapatid kong lalake sa bahay namin.

Tahimik lang sila habang nagkukwento ako ng mga nangyari sa akin at pagkatapos kong magkwento ay napailang sila na tila nadismaya sa ginawang pagpapalayas sa akin ng mga kapatid ko.

“Anong klaseng mga kapatid sila? Mas pinaniwalaan pa nila ang kasinungalingan ng childhood stalker mo?” hindi makapaniwalang sabi ni Kyron.

“And they didn’t think na baka mapahamak ka sa ginawa nilang pagpapalayas sa’yo. Mabuti na lang pala at nakilala mo si Iall.” sabi naman ni Riosh na sinuklay ang mahaba at kulot niyang buhok.

Nalungkot ako dahil mas concern pa sa akin ang mga lalakeng ito na kakakilala ko lang kaysa sa mga kapatid kong simula pagkabata pa lang namin ay kilala at kasama ko na.

“The overprotective thing they want from you went too far, Alliah; if I had a little sister, I wouldn’t kick her out of our house for such a trivial reason.” malungkot na sabi ni Iall at hinaplos ang balikat ko.

Suminghap ako para pigilan ang pagtulo ng mga luha ko. Nang mapatingin ako kay Sergio ay nakita ko ang awa sa mga mata niya. Hindi man siya palasalita at expressive ng kaniyang nararamdaman ay ramdam ko na concern din siya sa akin.

“Kilala ko naman ang mga kapatid ko. Mali lang talaga sila ng inaakala at alam kong magkakaayos din kami.” mahina kong sabi at napayuko na lang.

Biglang hinawakan ni Riosh ang kamay ko na nagpahinto sa akin. Tumingin ako sa kanya at nakangiti siya.

“Don’t worry about them for now; Alliah, we’re here for you. Kami muna ang magiging big brother mo dito sa apartment.” sabi niya.

Tumango ako at ngumiti. Hindi ko sure kung napansin ba niya ang pamumula ng mukha ko pero kasi… ang gwapo-gwapo ni Riosh lalo na kapag ngumingiti!

“May pagkain ba diyan? Nagugutom na ako. Nakakabadtrip sina Nanay at Tatay dahil sinaid na naman nila ang pera ko. Tsk!”

Bigla kong binawi ang kamay kong hawak ni Riosh nang makita ang isang gwapo at matangkad na lalakeng naglalakad papalapit sa amin.

Katulad ni Sergio ay matapang rin ang mukha nito at may malaking pangangatawan. May mga tattoo sa braso at naka comb-over ang buhok.

“Froi! Nandito ka na pala,” sabi ni Iall at sinalubong ang lalake.

Siya pala iyong Froi na tinutukoy nila.

Ngumiti si Froi at umupo sa bakanteng upuan sa tabi ni Kyron. Tumingin siya sa lamesa para tignan ang mga pagkain na nakahanda at nang mapansin niya ako ay umawang ang bibig niya at kumunot ang noo.

“Sino ’to?” tanong niya kay Iall at itinuro ako.

“Ah, siya si Alliah. Ang bagong boardmates natin dito sa apartment. She has nowhere to stay, so I offer her the one available room upstairs na katabi ng room mo.” sabi ni Iall at ngumiti sa akin.

Biglang natawa si Froi at tinitigan pa ako ng ilang segundo bago muling nagsalita. “Seryoso ka ba, Iall? Magpapatira ka ng babae dito sa apartment mo?” sarkastiko niyang sabi.

Ang mga kaibigan niya ay nagulat sa reaksyon niya. Ako naman ay nahiya at nalungkot dahil mukhang ayaw niya akong makasama sa apartment ni Iall.

Halatang hindi nagustuhan ni Iall ang sinabi ni Froi dahil sumama ang tingin niya sa kaibigan. “What’s the matter kung patirahin ko si Alliah sa apartment ko? Nagmamagandang loob lang ako sa kanya dahil kailangan niya ng matutuluyan.”

“Babae pa rin ’yan, Iall at mga lalake tayo. Hindi mo ba naisip na hindi magandang tignan na may babae tayong kasama?” ngumisi ulit si Froi pero may bahid na iyon ng pagkainis.

Ano bang problema niya sa akin? Mukha ba akong masamang tao at magiging pabigat sa kanila kaya ayaw niya akong makasama dito sa apartment ni Iall?

Sanay naman akong lalake ang mga kasama ko sa iisang bubong at hindi ko papakialaman ang boys thing nila. Dahil sa mga kapatid ko ay alam ko na ang utak ng mga lalake. Pati kilos at ginagawa nila minsan ay alam ko na rin. 18 years old na kaya ako at matured mag-isip!

“Doesn’t it matter, Froi? Ano bang pakialam natin sa iisipin ng ibang tao kung wala naman tayong gagawing masama kay Alliah? She’s only 18, and we’re not jerks to take advantage of her youth. She just needs a place to stay right now, so please be considerate! “ madiing sabi ni Kyron na nagpatahimik kay Froi.

“Kyron is right, Froi.” Pag-imik ng kanina pang walang kibo na si Sergio.

Hindi na nagsalita si Froi at tahimik na lang na kumuha ng pagkain sa lamesa. Nang tumingin siya sa akin ay tinaasan niya ako ng kilay. Iniwas ko kaagad ang tingin ko sa kanya at binilisan na ang pagkain ko.

Nang matapos akong kumain ay kaagad kong kinuha ang pinagkainan ko at dumiretso na sa kusina. Naramdaman ko namang sinundan ako ng tatlo maliban kay Sergio.

“Alliah, pasensya ka na kay Froi. Gano’n kasi talaga siya sa mga hindi pa niya masyadong kilala pero mabait naman ’yon.” sabi ni Iall na kinuha ang pinagkainan ko at siya na ang naglagay sa sink.

“N-naiintindihan ko, Iall. Huwag kang mag-alala.” sabi ko at ngumiti ng pilit.

“Froi grew up in a dysfunctional family. Nakakulong pareho ang mga magulang niya sa bilibid dahil involved sa drugs at illegal firearms. Iyong mga kapatid naman niya ay may mga asawa’t-anak na kaya siya na lang ang inaasahan sa pamilya nila. He’s also been abused since he was a child, which is why he’s hesitant to trust anyone.” sabi ni Kyron at bumuntong-hininga pagkatapos.

Sa sinabi nila ay nakaramdam ako ng awa para kay Froi. Hindi ko maimagine ang mangyayari sa akin kung ako ang dumanas ng ganoon. Lumaki ako na kahit walang mga magulang ay naka-alalay sa akin ang mga kapatid kong lalake at binibigay ang lahat ng pangangailangan ko at pagmamahal ng isang pamilya. Hindi rin nila ako inaabuso o sinasaktan.

“Kaya kahit minsan na hindi maganda ang ipinapakita niyang ugali sa amin ay iniintindi na lang namin dahil kaibigan namin siya. Despite his flaws, Froi is a nice and kind-hearted person, Alliah. Just give him a chance to get to know you better, at kapag may nasabi ulit siyang masama sa’yo ay hindi namin ’yon kukunsintihin.” sabi naman ni Riosh.

Tama siya. Kung hindi man ako pagkatiwalaan ngayon ni Froi ay wala na akong magagawa pero ipapakita ko sa kanya na wala akong intensyong masama sa kanilang magkakaibigan at kailangan ko lang talaga ng matutuluyan. Hindi naman ako magtatagal sa apartment ni Iall dahil next month ay pwede na akong maghanap ng bagong malilipatan sa susunod kong suweldo.

“Huwag kayong mag-alala. Iintindihin ko si Froi.” sabi ko at nginitian ang tatlong lalake sa harapan ko.

“Magpahinga ka na at kami na ang bahala sa pagliligpit ng mga pinagkainan natin.” sabi ni Iall na pumwesto sa gitna ng kitchen sink at kumuha na ng sponge at dishwashing liquid.

“Tutulungan ko na kayo-”

“Magluluto ka pa bukas ng kakainin natin kaya kailangan mo ng mas maraming energy para sa pagluluto.” Kinindatan ako ni Kyron at tinulungan si Iall sa paghuhugas ng mga pinagkainan.

“Use the restroom and clean yourself before going to bed, babe.” sabi ni Riosh na nag-umpisa nang magpunas ng lamesa.

Namula ako dahil sa pagtawag niya sa akin ng babe. Sa kanilang magkakaibigan ay si Riosh ang may tinatawag na rizz

.

Dahil ayaw talaga nila akong patulungin sa pagliligpit at paghuhugas ng mga pinagkainan namin ay nagpaalam na akong aakyat na papunta sa kwarto ko.

Hindi maialis ang ngiti ko sa labi nang dahil sa magkakaibigan.

Napawi lang ang ngiti ko nang nasa tapat na ako ng kwarto ko at laking gulat nang makita si Froi na nakasandal sa pintuan habang nakahalukipkip.

Nang makita niya ako ay umayos siya ng tayo at tumikhim.

“A-anong ginagawa mo dito?” tanong ko.

Nagkamot siya ng ulo. “Gusto ko lang sanang magsorry sa mga nasabi ko sa’yo kanina. Nabigla lang ako dahil may babae na pa lang titira dito sa apartment ni Iall,” sabi niya na parang napilitan pa.

Magsosorry na nga lang ay hindi pa bukal sa kalooban. Psh!

“Ayos lang,” sabi ko at bagot siyang tinignan.

Unti-unti naman siyang lumapit sa akin na ikinalaki ng mga mata ko. Amoy na amoy ko ang panlalake niyang pabango. Dahil matangkad siyang lalake ay hanggang balikat niya lang ako at 5’7 ang height ko. Sa tingin ko ay nasa 6 ft. pataas ang height niya.

“May gusto ka ba kay Sergio?” seryoso niyang tanong.

Nagulat ako sa tanong ni Froi.

“W-wala. Bakit mo naman natanong ’yan?” Naguguluhan kong tanong.

Ngumiti siya at lumayo na sa akin. “Wala lang din. Anyway, welcome here, sweetie,” sabi niya at umalis na pagkatapos.

Bakit ang weird ng lalakeng iyon? At bakit niya naitanong kung gusto ko ba si Sergio?

-Ajai_Kim

Chapter 3

Riosh

When I saw Froi’s t-shirt, my brow furrowed. Alam kong hindi sa kanya ang t-shirt na suot niya dahil kay Sergio iyon at ako ang kasama nito na bumili ng bagong t-shirt niya last week sa mall.

“Froi, bakit mo suot ’yang bagong t-shirt ni Sergio?” tanong ko kay Froi.

Ngumiti siya at pabagsak na umupo sa sofa. “Kay Sergio ba ’to? Nakita ko lang na nakalagay sa sofa. Ayos lang naman siguro na suotin ko ’to. Mukhang mamahalin at maganda, e.” he said.

Nagkatinginan kami ng mga kaibigan namin. Si Iall ay kaagad umiwas ng tingin at halatang naiinis na kay Froi habang si Kyron naman ay nagkibit-balikat na lang at tumayo sa kinauupuan at saka nagtungo sa kusina kung nasaan sina Sergio at Alliah na nagluluto ng lunch namin.

Iall is our group’s good boy. That One Thing is the name of our band, and he is the reason for our band’s completion. Siya ang nagpa-audition sa amin at kaming apat ang napili niya para buohin ang bandang gusto niya. He loves music and is devoted to it; he is also the best composer and mentor to us.

Matagal na siyang nagtitimpi kay Froi pero iniintindi niya na lang ito. Froi is the reckless and brute, but he is talented. Hindi rin siya mapakawalan ni Iall sa banda dahil bukod kay Sergio ay si Froi ang may pinakamagandang vocals sa aming lima.

“Pero hindi pa rin maganda na magsuot ka ng damit na hindi naman sa’yo, Froi. Kasama ko pa si Sergio na bumili ng t-shirt na ’yan last week.” I said.

Froi looked at me with his irritated face at sumandal sa sofa. “Ayos lang naman kay Sergio na suotin ko ’to. Ano bang big deal sa pagsusuot ng damit ng kaibigan ko, huh?”

I resisted the urge to punch him in the face. He didn’t get my point. Ganito nga yata talaga kapag pinalaki sa hindi maayos na pamilya. It’s so difficult to deal with his attitude. Idagdag pa ang mga sinabi niya kahapon kay Alliah. I’m glad na nagsorry siya sa babae ng marealized ang mga mali niyang nasabi.

I sighed at hindi na nagsalita. Bumalik na rin galing sa kusina sina Alliah at Sergio kasama si Kyron at dala-dala nila ang mga niluto nilang ulam. It smells good, and I’m sure these foods are delicious based on their appearance.

“Sorry at medyo natagalan kami,” Alliah said as she placed the other food on the table.

“Wow! Mukha ngang masarap ’tong mga niluto n’yo, ah?” excited na sabi ni Froi at tinignan isa-isa ang ibang mga pagkain na nilalagay nina Sergio at Kyron sa lamesa.

Sandaling natigilan si Sergio nang mapansin ang bagong t-shirt niyang suot ni Froi but after that ay hindi na niya ito pinagtuonan ng pansin at tumabi na lang kay Kyron.

“Sinigurado namin ni Sergio na masarap ang mga niluto namin,” nahihiyang sabi ni Alliah kay Froi.

Froi grins and begins to fill his empty plate with foods. Lutong adobong manok iyon at kanin.

Tumingin si Alliah sa bakanteng upuan na nasa tabi ni Sergio at akmang uupo na siya doon nang magsalita si Froi.

“Dito ka na lang sa tabi ko, Alliah. Gusto ko lang na makilala ka pa dahil hindi maganda ang mga nasabi ko sa’yo kahapon.”

Alliah bit her lower lip and immediately nodded. Nagpunta siya sa kinaroroonan ni Froi at umupo sa tabi nito. Sergio is quiet while putting food on his plate, but I can tell he’s thinking something.

Nagsimula na kaming kumain at tama nga si Froi dahil masarap ang nilutong adobong manok, afritada, menudo at carbonara nina Sergio at Alliah. I finally ate home-cooked food again!

Nag-umpisa na kaming kumain at hindi ko mapigilang titigan si Alliah habang kinakausap siya ni Froi.

Where did this girl come from? She looks sweet and innocent, and her beauty is one-of-a-kind and enchanting.

Paano kaya siya nagawang palayasin ng mga kapatid niyang lalake sa bahay nila at pabayaan lang? Kung hindi siguro siya nakita ni Iall at nag-offer na patirahin sa apartment ay baka sa kalsada na siya natutulog.

She’s too young to be kicked out of their house, but we’re glad we met her. Alliah is kind and matured for her age, and I’m impressed that she works as a waitress in a restaurant.

“Baka matunaw, Harold,”

Iniwas ko kaagad ang tingin kay Alliah nang magsalita si Iall sa tabi ko. He caught me shit!

He smirks. “Sino ba naman ang hindi makakapansin sa babaeng ’yan? She’s the most beautiful girl I’ve ever seen, and she was quite the attraction in the cafe shop where I saw her.”

I completely agree with him. With Alliah’s black straight hair, round face, pointed nose, perfect brows and jaws, and kissable lips, she looks like a doll. She, like Iall, looks to be half foreign, based on her blue eyes.

“Sus! Kunwari ka pa pero dinala mo lang talaga siya dito dahil interesado ka sa kanya.” sabi ko at binalik ulit ang tingin kay Alliah.

Froi was beaming from ear to ear as he spoke to her. When it comes to girls, he’s great pero ako pa rin ang lapitin ng mga babae.

“Nah. She’s too young for me. Kawawa lang at wala siyang ibang malilipatan dahil kulang ang pera niya.” sagot ni Iall at nagpatuloy sa pagkain.

Really, huh?

Hanggang sa matapos kaming kumain ay hindi na namin nakausap si Alliah dahil hindi kami binigyan ni Froi ng pagkakataon para makausap siya. It appears that they are now fine, which is a good thing.

Froi is such a nice guy, and he’s also trustworthy kaya lang ay may ugali talaga siyang ayaw namin.

Nasabi na sa akin noon ni Kyron na minsan raw na malasing si Froi ay inamin nitong naiinggit siya kay Sergio dahil galing ito sa mayamang pamilya, mas lapitin ng mga babae, at sa banda namin ay pumapangalawa ito sa akin sa pagiging sikat na member. I can’t tell Sergio because I don’t want him to be disappointed in Froi, his closest friend. Pero kung malaman man niya iyon ay alam kong iintindihin na lang nito si Froi.

Dahil sina Sergio at Alliah ang nagluto ng lunch ay kami na lang nila Iall, Kyron, at Froi ang nagligpit at naghugas ng pinagkainan namin. Sandaling naligo si Alliah at si Sergio ay nasa porch ng apartment at naggigitara.

“Mabuti na lang at dinala mo si Alliah dito, Iall! Ang saya pala niyang kausap,” Froi said while washing the utensils.

“See? Tapos nasabihan mo pa siya ng hindi maganda but I’m glad na nagkaayos na kayong dalawa.” sabi ni Iall na nagbabanlaw ng mga baso at pinggan.

“Kaya nga ilang beses na akong humingi ng tawad kanina. Nagsisi talaga ako na nasabi ko ang mga bagay na ’yon.” Froi shook his head in disappointment.

He is usually playful to girls but he’s different now, talking about how much fun Alliah was to talk to, and he’s clearly disappointed in his actions to her yesterday. This is all new to him.

“Treat her as your little sister, Froi; she’s only 18,” Kyron advised.

Ngumisi lang si Froi.

Nabahala ako sa reaksyon niya at parang hindi gusto ang ideya na baka ligawan nito si Alliah at gawing isa sa koleksyon ng mga babae niya. I will never let that happen.

Pagkatapos naming magligpit at maghugas ay nagyaya si Kyron na magmovie marathon. May bagong horror movie daw sa Netflix at gusto niyang panoorin iyon. Habang wala pa kaming gig ay susulitin na namin ang pahinga dahil bukas ay magiging busy na naman kami sa banda.

Nag-order ako ng pizza at popcorn for our snacks. Tinawag ko na rin si Sergio sa labas ng apartment para yayain siyang magmovie marathon kasama si Alliah.

Alliah returned to the living room after taking a bath. I gulped when I saw her in a black sando that accentuated her cleavage, maong shorts that revealed her flawless and creamy legs, and wet hair. She smells amazing, and geez! I’m having a boner, which is bad because I’m lusting after an 18-year-old girl fuck!

Hindi lang pala ako ang may ganitong reaksyon kundi maging pati na rin sila Iall, Kyron, at Froi, and even Sergio na hindi makatingin ng diretso kay Alliah.

They’re affected by this lovely lady, aren’t they? I can’t blame them.

“Ah, manonood kayo ng movie?” tanong ni Alliah na sinusuklay ang basa niyang buhok.

Magsasalita na sana si Iall nang sumabat si Froi. “Oo, Alliah. Halika at tabi ka sa akin!”

I clenched my fists in response to Froi’s unexpected move. He’s getting on my nerves.

Tumabi si Alliah kay Froi sa sofa at ang gago ay umakbay pa nga habang nakangiti ng malawak. Halata ang pagkailang ni Alliah sa ginawa nito pero hindi na siya nagreklamo.

“Remove your hands from her shoulder, Froi,” Sergio said abruptly, looking Froi in the eyes.

Nawala bigla ang malaking ngiti ni Froi at kunot-noong tinignan si Sergio. Hindi pa rin inaalis ang kamay niyang nakaakbay kay Alliah. Kami naman nila Iall at Kyron ay nagkatinginan.

“Bakit? Masama bang akbayan ko si Alliah?” Natawa ng mahina si Froi.

“Hindi siya komportable sa ginagawa mo.” Sergio answered.

Nagsukatan sila ng tingin hanggang sa tinanggal na ni Froi ang kamay niya sa balikat ni Alliah. He crossed his arms and looked irritated.

Kyron sighed deeply at hinanda na ang papanoorin namin sa Netflix. He chose the movie His House, and we weren’t expecting it to be as terrifying to watch as it was. Dumating na rin ang mga inorder ko at si Iall na ang kumuha ng mga pagkain sa delivery man at nagbayad. Libre na raw niya kaya nakatipid na naman ako. That’s why I like this man.

Si Alliah ay takot na takot sa pinapanood namin at hindi niya mapigilang mapakapit sa balikat ni Froi na halatang tuwang-tuwa sa ginagawa nito. Froi smirks at Sergio, who is looking at them with his poker face on.

What’s the matter with them?

After 1 hour and 33 minutes ay natapos na ang movie. Shit! After watching that horror film, I still have a minor heart attack and goosebumps. Curse Kyron for suggesting we watch that freaking horror movie!

“What’s on your mind, Kyron? Muntik na kaming atakihin sa pinanood natin!” Reklamo ko kay Kyron.

Tinawanan lang niya ako at kumuha ng natirang pizza sa lamesa. “Hindi ko naman alam na sobrang nakakatakot pala ’yong palabas.”

“Alliah was scared by the movie, too, Tommo!” sabi ni Iall na umiling at hinilot ang noo. Pati siya ay natakot din sa palabas, e.

“Are you okay, Alliah?”

Lahat kami ay tumingin kay Sergio dahil sa sinabi nito. I noticed Alliah blushing and nodding shyly to Sergio. Froi next to her looks pissed.

“Ayos lang ako. Nakakatakot ’yong movie pero maganda naman siya.” she said.

Tumango si Sergio at hindi na ulit nagsalita.

Bigla namang tumayo si Froi at iniwan kami sa sala.

Anong problema no’n?

“Kakausapin ko lang si Froi. Excuse me,” Paalam ko sa kanila at sinundan si Froi.

Dumiretso siya sa kusina at kumuha ng pitsel na may tubig sa ref. Nagsalin siya ng tubig sa baso at ininom iyon ng isang lagukan lang.

He raised one eyebrow at me after drinking the water. “Anong kailangan mo?”

I sighed. “Froi, Sergio is your close friend, and if you have any insecurities or jealousy toward him, stop it. Pinagkakatiwalaan ka niya at sana ay ganoon ka rin.”

Natigilan siya sa sinabi ko but then he just smiled, tapped my shoulder, and walked away.

I knew this was going to be difficult, and it became even more difficult when Alliah entered our lives.

-Ajai_Kim

I’ll update if I’m not too busy, and I apologize for any inconvenience caused by my slow updates. I have a job and a private life. Thank you.

Chapter 4

Alliah

Bumuntong-hininga ako nang mabasa ang text ni Kuya Silas. Hindi ko alam kung paano nila nalaman kung nasaang lugar ako pero binibigyan nila ako ng oras para makapag-isip dahil hanggang ngayon ay nagtatampo pa rin ako sa ginawa nilang pagpapalayas sa akin.

Any time ay pwede raw akong bumalik sa bahay pero hindi ko pa iyon kayang gawin. Hindi madali ang naging sitwasyon ko simula ng pinalayas nila ako. Dalawang linggo akong halos umiyak at magkulong sa loob ng hotel room na pinaglagian ko hanggang sa maubos ang naipon kong pera para lang may matuluyan ako.

Hindi nila naisip ang kalagayan ko, paano kung hindi ko nakilala si Iall sa cafe shop na tinambayan ko? Paniguradong magiging pulubi ako sa daan at mamamalimos na lang ng pera para mabuhay.

Mahal na mahal ko pa rin ang mga kapatid ko at hindi naman ako magtatanim ng sama ng loob sa kanila. Babalik rin ako sa amin pero hindi pa sa ngayon na malaki ang tampo ko.

Dahil wala akong magawa ay naisipan kong magbukas ng Facebook account. Mabuti na lang at hindi pinalitan ni Murphy ang password ng account ko nang hinack niya ito. Sa news feed ko pa lang ay nabasa ko na ang kadramahan niya at katulad ng dati ay marami na namang naaawa at sumisimpatya sa kanya dahil kahit nerd at out of style siya kung manamit ay hindi siya binubully at respetado pa din siya ng lahat ng taga sa amin dahil ang kaniyang ama ay isa lang namang Mayor sa buong lugar namin.

Mayaman ang pamilya ni Murphy at sa totoo lang ay gwapo naman siya, lanky ang build ng katawan, matangkad, at natatabunan ng malaking eyeglasses ang malabo niyang mga mata kaya kung titignan ay para siyang mahina at lampa.

Alam sa buong lugar namin ang pagkagusto niya sa akin dahil lantaran ito kung sundan o suyuin ako. Marami ang nagagalit dahil bakit raw na hindi ko bigyan ng pagkakataon si Murphy para maging boyfriend ko? Sayang naman daw at mayaman at makapangyarihan ang pamilya nito.

Ang sagot ko ay wala akong nararamdaman para sa kanya. Hindi ko kayang pilitin ang sarili ko sa taong hindi ko gusto lalo na kung pera lang pala ang habol ko rito.

Mabait naman si Murphy pero hindi ko na talaga kaya ang ginagawa nitong pang-iistalk at ngayon ay minanipula niya ang mga kapatid ko at hinalikan ako na hindi ko ginusto.

Murphy

Alesander

Aguilar: (1 hour ago)

Ano pa ba ang ayaw niya sa akin? :(

Umabot ng 225 likes ang Facebook status niya sa loob lang ng isang oras at puro hate comments patungkol sa akin ang nabasa ko sa comment section.

Ano pa ba ang bago kay Murphy? Dati na niya itong ginagawa magmula mga bata pa kami hanggang ngayon at isa ito sa dahilan kung bakit hindi ko siya magustuhan dahil may pakiramdam talaga ako na hindi ako magiging ligtas sa kanya.

Nag log-out na ako pagkatapos at itinabi ang cellphone ko sa drawer ng bedside table. Napangiti ako ng maalala ang mga nangyari kanina.

Mabait ang limang magkakaibigan at gumaan ang loob ko nang makasundo ko si Froi. Ilang beses siyang humingi ng tawad sa mga hindi niya magandang nasabi sa akin. Si Sergio naman ay mabait rin at hindi ko inaasahan na kakausapin niya ako at tutulungang magluto ng lunch at dinner namin.

Hindi lang ako gaanong komportable sa pagiging clingy ni Froi pero baka ganoon lang talaga siya; na sweet sa isang babae. Si Sergio ay tahimik lang pero magaling itong makiramdam lalo na ng mapansin niya ang pagkailang ko sa pag-akbay sa akin ni Froi.

Sa kanilang dalawa ay kay Sergio ako mas komportable at hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko sa tuwing kasama ko siya. Intimidating at gwapo siya kaya hindi ko mapigilan ang pamulahan ng mukha nang dahil sa kanya.

Crush ko na ba si Sergio?

Natigil lang ako sa pagngiti nang may kumatok sa pintuan ng kwarto ko. Tumayo ako mula sa pagkakaupo sa kama at binuksan ang pintuan.

Bumungad sa akin ang nakangiting mukha ni Froi at may hawak itong isang baso ng gatas.

“Froi, ikaw pala. Anong ginagawa mo dito?” tanong ko.

Inabot nito ang hawak niyang baso ng gatas kaya kinuha ko iyon. “Naisipan ko lang na timplahan ka ng gatas para makatulog ka ng mahimbing.”

“S-salamat nga pala sa gatas.” nahihiya kong sabi.

Tumango siya at napansin ko ang pasimple nitong pagsulyap sa loob ng kwarto ko.

“Pwede ba akong pumasok sa loob? Gusto ko lang makita ang loob ng kwarto mo.” sabi niya at inginuso ang nakaawang kong pintuan.

May ilang man akong nararamdaman kay Froi dahil naka boxer shorts lang siya at walang suot na pang-itaas ay tumango ako at pinapasok siya sa loob ng kwarto ko.

Normal lang sa akin ang makakita ng half naked na lalake dahil sa mga kuya ko pero iba pala ang pakiramdam kapag hindi mo kaano-ano ang lalakeng makikitaan mo ng ganito.

Nilagay ko sa bedside table ang isang baso ng gatas na binigay ni Froi samantalang siya naman ay umupo sa kama ko.

May malaki siyang pangangatawan na hindi naman iyong tipong pang body builder, sakto lang ito. May abs rin siya at moreno ang kutis. Matapang siyang tignan katulad ni Sergio at tiyak rin na maraming babae ang naghahabol sa kanya.

Umupo ako sa upuang malapit sa kama habang nililibot niya ng tingin ang kabuuan ng kwarto ko.

“Ang ganda ng kwarto mo, Alliah. Hindi ko lang inexpect na mapapaganda mo ’to kahit boring at plain tignan itong apartment ni Iall.” Tumawa si Froi at nilagay ang magkabila niyang mga kamay sa kama.

Sa posisyon niya ay hindi ko mapigilang mapansin ang ibaba niya sa suot na gray boxer shorts. Halatang-halata iyon at hindi ko alam kung sinasadya ba niya itong ipakita sa akin o hindi.

“O-oo. Nilagyan ko lang ng kurtina at bedsheet na dala ko ang bintana at kama para maaliwalas tignan.” sabi ko at kaagad iniwas ang tingin sa kanya.

Ngumisi si Froi. “Masaya ako at okay ka lang dito sa apartment. Mababait ang mga kaibigan ko. Kung may kailangan ka ay magsabi ka lang sa kanila.”

Tumango ako at ngumiti. “Salamat din sa pagtanggap mo sa akin dito, Froi. Alam kong hindi kayo sanay na may babaeng nakatira sa apartment n’yo pero hindi naman ako magiging pabigat sa inyo. Tutulong ako sa mga gawain at may trabaho naman ako.”

Bigla niya akong hinila at pinaupo sa tabi niya. Nagulat naman ako.

“Huwag mo ng problemahin ’yon. Nandito kaming lima at ayaw naming iasa sa’yo ang kaya naming gawin. Magstay ka lang dito hangga’t gusto mo.” sabi ni Froi at bumaba ang tingin niya sa labi ko.

Tumikhim ako para agawin ang atensyon niya. Kaagad niyang inalis ang tingin sa labi ko at ngumiti na lang.

“Siya nga pala, kung wala kang gagawin sa Sabado ay gusto ko lang sana na yayain kang lumabas.”

“Saan naman tayo pupunta? Wala ka bang girlfriend ngayon?” tanong ko.

Umiling siya. “Mamasyal tayo sa mall, manood ng sine, o kumain sa fastfood. Sa fastfood lang tayo kakain, ha? Masyado kasing mahal kung sa restaurant tayo kakain.” nakangiti niyang sabi.

Binanggit nga pala sa akin ni Iall na lumaki sa hirap si Froi at parehong nakakulong ang mga magulang nito na binibigyan niya ng pera doon para may pambili ng pagkain at ibang mga pangangailangan ng mga ito sa loob ng bilibid.

Wala akong gagawin sa Sabado dahil day-off ko at hindi naman siguro masamang sumama kay Froi dahil mabait naman siya at baka bumabawi lang sa mga nasabi niyang masama noong nakaraang araw.

Tumango ako na nagpangiti lalo sa kanya. “Sige.”

“Ayon, oh! Gagawin nating memorable ang pamamasyal natin sa Sabado.” Muling bumaba ang tingin ni Froi sa labi ko at bigla akong kinabahan nang unti-unti nitong inilapit ang mukha niya sa akin.

Akala ko ay mahahalikan niya ako pero mabuti na lang at biglang dumating si Iall kaya hindi naituloy ni Froi ang gagawin niya.

Nanlaki ang mga mata ni Iall sa naabutan niya. Si Froi ay napasuklay na lang sa buhok at umiwas ng tingin sa kaibigan.

“What are you doing here, Froi?” tanong ni Iall na sumulyap sa akin bago muling binalik ang tingin kay Froi.

Parang gusto ko na lang lumubog sa kinauupuan ko dahil nahuli niya na balak akong halikan ng kaibigan niya.

Tumayo naman si Froi at napairap. “Dinalhan ko lang ng gatas si Alliah, relax ka lang, bro-”

“Paano ako magrerelax kung naabutan ko lang naman na hahalikan mo siya?” Galit na sabi ni Iall na nagpakaba sa akin dahil baka mag-away pa sila ni Froi.

Tumawa ng sarkastiko si Froi at ngumisi. “Eh, ano naman sa’yo?”

Mas lalong sumama ang timpla ng mukha ni Iall at may pagbabanta ang mga tingin niya kay Froi. “She’s only 18 years old, and I’ll never forget what you did to Sergio before-”

Biglang itinulak ni Froi ang dibdib ni Iall na ikinagulat ko.

“Anong ginawa ko kay Sergio? Hindi ko na kasalanan kung nilandi ako ng ex-girlfriend niya at pinatulan ko lang!” singhal nito.

Kanina lang ay maayos sila ngayon naman ay nag-aaway na.

“Oh, yeah? Sergio didn’t mind because he isn’t romantically in love with his ex-girlfriend pero maling-mali pa rin ang ginawa mo, Froi! Isang araw lang nung magbreak ’yong dalawa tapos maaabutan na lang namin bigla na nagse-sex kayo ni Giorgia sa loob ng kwarto mo?” rebelasyon ni Iall na mas lalong nagpagulat sa akin.

Paano nagawa iyon ni Froi sa kaibigan niya? Kung nagbreak man sina Sergio at ang ex-girlfriend nito ay dapat hindi niya iyon pinatulan tanda na lang ng pagrespeto kay Sergio.

“Itikom mo ’yang bibig mo, Iall kung ayaw mong lumpuhin kita dito! Huwag mo ng ungkatin ang mga nangyari noon dahil maayos na ang lahat!” gigil na saad ni Froi.

Natahimik si Iall at bumuntong-hininga. “I’m sorry, Froi… I didn’t mean to bring up the past.” nagsisisi niyang sabi.

Humalaklak si Froi at nagtiim-bagang habang nakatingin ng masama kay Iall.

“Hindi ibig sabihin na mas nakakaangat kayo ni Sergio ay may karapatan na kayong maliitin ako. Huwag kayong magmalinis dahil may mga baho rin kayo sa katawan. Ito na ang huling pagkakataon na magagalit kayo sa akin kundi ay hindi n’yo alam ang mga kaya kong gawin!” Pagbabanta nito at binangga pa ang balikat ni Iall bago umalis sa loob ng kwarto ko.

Napahilamos ng mukha si Iall at ilang beses na napamura. “I didn’t mean what I said to Froi,” Tumingin siya sa akin at nilapitan ako.

Para pakalmahin siya ay niyakap ko siya. Niyakap niya naman ako pabalik. “Magiging maayos din ang lahat. Magkaibigan kayong dalawa at huhupa rin ang galit niya sa’yo.”

“I know, Alliah, but he’s too much and it’s difficult to tolerate him just because we’re his friends.” Humarap siya sa akin at malungkot ang ekspresyon nito.

Nakikita ko kung gaano kahalaga si Froi bilang kaibigan ni Iall. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa samahan nilang magkakaibigan pero hindi naman magiging malulungkot ng ganito si Iall kung hindi mabuting kaibigan si Froi.

“Si Froi ang dahilan kung bakit napunta kami sa magandang record label, Alliah. He made an effort simply to help us in our band’s journey. He also suggests to the talent manager that I send my sample songs. He’s the original front man of That One Thing, as our talent manager promised, because he’s the most skilled and talented to us pero nang pumatok ang banda namin at sina Sergio at Riosh ang napapansin ng mga fans ay nag-give way na lang si Froi para lang magtagal ang banda namin.”

Ngayon ay naiintindihan ko na kung bakit iniintindi ng magkakaibigan ang ugali ni Froi. Ito pala ang dahilan kung bakit napunta sila sa mas maganda at maayos na record label. At masakit iyong siya ang pinangakuan na maging front man pero ang mas napansin ng mga tao ay sina Sergio at Riosh. Tama nga ako dahil sa kanilang lima ay iyong dalawa talaga ang kapansin-pansin.

Hinawakan ni Iall ang dalawang kamay ko at tumitig ng mariin sa akin.

Ang ganda ng kulay bughaw niyang mga mata. Pareho ng sa akin na namana ko sa half Brazilian kong Papa.

“Pero pagdating sa’yo, hindi ako papayag na mabastos ka ni Froi o ng isa sa mga kaibigan ko. As your new friend, I’m worried about you,”

“Salamat, Iall.” sabi ko.

And then he kissed my forehead, making me blush like I do when I think of Sergio.

“I genuinely care about you, Alliah…”

-Ajai_Kim

Chapter 5

Alliah

Dumating ang lunes at gaya nga ng ipinangako ng magkakaibigan ay ihahatid nila ako sa restaurant kung saan ako nagtatrabaho.

Ramdam ko ang tensyon sa paligid ng dahil kina Iall at Froi. Nahahalata na rin iyon nila Sergio, Riosh, at Kyron na walang ideya sa pagtatalo ng dalawa kagabi.

“Ano bang nangyari sa inyo, Iall at Froi? May nakaligtaan ba kami at mukhang hindi maganda ang mood n’yo?” tanong ni Kyron na nasa tabi ko.

“Bakit hindi n’yo tanungin si Iall?” sarkastikong sabi ni Froi at nirolyo ang kaniyang mga mata.

Tumingin ang magkakaibigan kay Iall na huminga ng malalim habang nagmamaneho. Katabi nito sa front seat si Sergio na kunot-noong nakatingin sa kanya.

“Last night, I said something bad about Froi. I’m sorry sa mga nasabi ko sa’yo, Froi.” malungkot na saad ni Iall.

“Ano bang pinagtalunan n’yo kagabi at nag-away kayo? I can’t believe you two were fighting, and this is the first time.” sabi ni Riosh na nakasandal sa upuan ng kotse at may suot na sunglasses.

No doubt kung bakit siya ang pinakasikat na miyembro sa banda nila. Attractive at cool siyang tignan. Typical heartthrob ng mga kababaihan.

Sasabihin kaya ni Iall na nahuli niyang akma akong hahalikan ni Froi at nagalit siya dahil do’n? Sobra kong naapreciate ang pagiging concern niya sa akin pero ayoko namang dahil lang doon ay maging malala ang away nila at masira ang pagkakaibigan nila.

“It doesn’t matter. May kaunti lang kaming hindi pagkakaintindihan ni Froi.” sagot ni Iall at sumulyap sa akin.

Nakahinga naman ako ng maluwag dahil hindi niya binanggit ang nangyari. Iniiwasan ko nang mag-away ulit sila ni Froi.

“I’m sorry din, Iall. Sa susunod ay ’wag mo na lang akong gagalitin.” biglang sinabi ni Froi na sumulyap rin sa akin.

Tumango si Iall at ngumiti kay Froi. Mabuti at nagkaayos na sila. Mabait naman pala itong si Froi at tumatanggap ng kamalian kahit mukhang si Iall pa rin ang mali sa apology niya pero ayos na din iyon kaysa naman na hindi sila magbati.

“That’s great! Bati na kayo,” Nakangiting sabi ni Kyron.

Kaagad akong umiwas ng tingin kay Froi dahil sa intense niyang mga titig at itinuro na lang kay Iall ang daan papunta sa pinagtatrabauhan ko.

Bago sila pupunta sa studio nila ay ihahatid raw muna nila ako sa restaurant. Malaking tulong sa akin dahil makakatipid ako sa pamasahe.

Ilang minuto lang ay nakarating na kami sa restaurant. Tinanggal ko na ang suot kong seatbelt at medyo naiilang dahil nakatingin sa akin si Kyron.

“Anong oras ang out mo?” Tanong niya.

“Ah, 7:00 pm.” sagot ko.

“Hindi ka namin masusundo mamaya dahil 12:00 am pa matatapos ang gig namin. May pamasahe ka ba pang commute mo mamaya?”

Tumango ako. “Meron pa naman. Sasakay na lang ako ng jeep-”

May dinukot si Kyron sa bulsa ng pantalon niya at wallet iyon. Kumuha siya ng isang libo rito at binigay sa akin.

“Take that. Magtaxi ka na lang pauwi.” sabi niya at ngumiti.

Umiling ako at binalik sa kanya ang isang libo. “Hindi ko ’to matatanggap, Kyron. Sanay na akong sumakay ng jeep kaya ayos lang na ’wag mo na akong bigyan ng pamasahe.”

“Kunin mo na ’yan, Alliah. Hindi ka titigilan ni Kyron hangga’t hindi mo tinatanggap ang binibigay niya.” pangungumbinsi ni Riosh na nakangisi.

“Tama si Riosh kaya kunin mo na bago ako pa ang kumuha.” sabi naman ni Froi at humalaklak ito.

“Sige na, Alliah… please?” sabi ni Kyron na nagpuppy eyes pa.

Siya ba talaga ang pinakamatanda sa kanilang magkakaibigan? Mas bata pa siyang kumilos kumpara kina Sergio at Iall pero mabait siya at concern din sa kalagayan ko.

Paano ko ba nakilala ang limang magkakaibigan na ito na sobrang bait sa akin?

Sa huli ay wala rin akong nagawa dahil mapilit nga si Kyron at tinanggap ko na lang ang pera. Mukha siyang masaya sa ginawa ko at sumisipol-sipol pa. Napailing na lang ako.

Lumabas na ako sa loob ng kotse ni Iall at nagpasalamat sa paghatid nila sa akin. Binaba nila ang salamin ng kotse at nagpaalam na.

Nakita ko ang mga kasamahan ko sa katrabaho na sina Debbie at Gidalyn na nakatingin sa amin at mukhang gulat na gulat sila ng makitang kasama ko ang limang magkakaibigan. Nasa labas sila ng restaurant at nagtatapon ng basura sa trash bin.

“Take care, Alliah. We will see you later,” nakangiting paalam ni Iall.

“Mag-iingat din kayo.” nakangiti kong sabi at tumingin kay Sergio na nakatingin sa akin ng mariin.

Nagbawi ako ng tingin nang uminit bigla ang pisngi ko.

Tumango siya at kumaway pa sina Riosh at Kyron sa akin bago niya pinaandar ang kotse paalis. Nang mawala sila sa paningin ko ay kaagad akong nilapitan nina Debbie at Gidalyn na kulang na lang ay matumba ako dahil sa lakas ng pagkakayugyog nila sa akin.

“Alliah, ano ’yon? Bakit kasama mo ang That One Thing?” hindi makapaniwalang tanong ni Debbie?

Ano? Bakit nila alam ang pangalan ng banda ng magkakaibigan?

“Anong ibig mong sabihin, Debbie? Sikat ba sila?” tanong ko.

“Girl, seryoso ka ba? Hindi mo kilala ang That One Thing? Incoming famous band sila!” sabi ni Gidalyn.

“Hindi pa sila lumalabas sa TV pero kalat na kalat na ang mga videos nila sa internet at unti-unti na silang sumisikat. Kanina ay kinausap ka ni Fafa Iall at Fafa Kyron. Bakit magkakasama kayo? Girlfriend ka ba ng isa sa members ng That One Thing?” tanong ni Debbie.

Hindi ko inaasahan na may makakakilala pala sa magkakaibigan at sumisikat na ang banda nila. Base sa itsura ay mapapansin talaga sila dahil parehong mga gwapo at malalakas ang dating. Baka sa talent din kung marinig ko silang kumanta at maganda ang boses nila. Hindi naman kasi ako masyadong babad sa internet at ginagamit ko lang ang social media accounts ko para sa pag-aaral at pagcontact sa mga kaklase ko tungkol sa projects o reports sa school.

Dahil pinagkakatiwalaan ko naman sina Debbie at Gidalyn dahil mga kaibigan ko rin sila ay ikwinento ko lahat ang mga nangyari sa akin nitong nakaraang dalawang linggo. Nagalit pa sila dahil bakit raw hindi ako humingi ng tulong sa kanila kung gusto kong maghanap ng mauupahan gawa ng pagpapalayas sa akin ng mga kapatid ko. Hindi ko sila kayang abalahin dahil alam kong hirap din sila sa buhay at parehong breadwinner sa pamilya nila kaya hindi ko na iyon sinabi.

“Pinalayas ka ng mga kapatid mo? Anong iniisip nila ng ginawa nila ’yon sa bunso nilang kapatid? Paano na lang kung narape o nakidnap ka sa kalsada?” Inis na sabi ni Gidalyn.

“Namanipula lang siguro sila ni Murphy. Pinapauwi na nila ako sa bahay at alam nila kung nasaan ako ngayon pero binibigyan lang nila ako ng panahon para pahupain ang pagtatampo ko sa kanila kaya hinahayaan muna nila ako.” sabi ko at bumuntong-hininga.

Umiling si Debbie. “Maswerte ka at nakita ka ni Fafa Iall sa cafe shop at nag-offer siyang patirahin ka sa apartment niya kasama ’yong ibang member ng That One Thing. Maayos ba ang pagtrato nila sa’yo?”

“Mababait sila at nakita n’yo naman na hinatid pa nila ako dito sa restaurant. Binigyan pa nga ako ni Kyron ng isang libo at magtaxi na lang raw ako pauwi.” Hindi ko mapigilang ngumiti.

Sinundot naman ni Gidalyn ang tagiliran ko. “Ay sows! Kinikilig siya, oh? Si Kyron ba ang crush mo sa lima o lahat sila?” May panunukso niyang tanong.

Crush? Bigla kong naisip si Sergio at napangiti lalo.

“Si Sergio,” Pabulong kong sabi na nagpatili kina Debbie at Gidalyn.

“Nice choice! Ang gwapo at hot ba naman ni Sergio. Ang swerte mo at kasama mo sila sa iisang apartment. Kung ako ikaw ay baka gagawa ako ng Operation: Seduced That One Thing band para naman isa sa kanila ang matikman ko!” malisyosang sabi ni Gidalyn. Ngumiwi ako dahil kahit kailan talaga ay walang filter ang babaeng ito at puro kahalayan ang lumalabas sa bibig.

Pagkatapos nila akong tuksuhin kay Sergio ay pumasok na kami sa loob ng restaurant para magsimulang maglinis bago magtrabaho. Dumating na rin ang iba pa naming mga kasamahan at kanya-kanya na rin sila ng paglilinis.

“Good morning, Alliah!” bati ni George na kakapasok lang sa loob ng restaurant. Isa rin siyang waiter.

Tumango lang ako habang nagpupunas ng lamesa. Lumapit siya sa akin at kinuha sa kamay ko ang hawak kong basahan.

“Ako na dyan dahil alam kong kanina ka pa nandito,” sabi niya ng nakangiti at siya na ang nagpunas ng lamesa.

“Si lover boy talaga, oh!” Kantyaw ni Renan kay na isa ring waiter at kaibigan ni George.

Gaya ng dati ay napuno na naman kami ng tuksuhan ni George. Hindi ako manhid para hindi mahalata ang pagpaparamdam niya pero hindi naman siya nanliligaw kaya sa tingin ko ay walang malisya ang ginagawa niya. Hinayaan ko na si George at nagtungo na sa banyo ng restaurant para magpalit ng waitress uniform ko.

Dahil lunes ay marami kaming customers at kahit nakakapagod ang trabaho kong ito ay dapat akong magtiis para lang magkapera. Kailangan kong mabayaran ang renta sa apartment ni Iall kahit hindi na niya ako pinagbabayad.

Sa sobrang pagkaabala at dami ng customer ay hindi ko namalayang 7:00 pm na pala at tapos na ang duty namin sa trabaho. Para makauwi na dahil lahat kaming mga empleyado ay mga pagod at hindi pa nakakapagdinner ay naglinis na kami ng buong restaurant hanggang sa matapos kami. Nagpalit na rin ako ng damit at sabay-sabay na kaming lumabas sa loob ng restaurant.

Nakabuntot sa likod ko si George na pinaglihi yata sa smiling face dahil palagi na lang itong nakangiti sa tuwing nakikita ko.

“Alliah, gusto mo bang sumama sa amin ni Debbie sa bahay? May balak kaming uminom at magmovie marathon.” Alok ni Gidalyn.

“Next time na lang siguro, Gidalyn. Magpapahinga na ako pagkauwi dahil pagod na ako.” sabi ko. Tumango siya at biglang sumimangot nang makita si George sa likod ko.

Matagal na siyang naiinis kay George dahil raw masyado itong makulit at nagpapapansin sa akin kahit hindi ko gusto. Ganoon kaconcern si Gidalyn pagdating sa akin katulad rin ni Debbie.

Nagpaalam na sila ni Debbie hanggang sa makaalis na sila at ngayon ay kaming dalawa na lang ni George ang naiwan sa labas ng restaurant.

“Ihahatid na kita sa inyo, Alliah,” ani George na nakapamulsa.

“Hindi na, George. Ayoko nang abalahin ka pa. Kaya kong umuwing mag-isa.” mabait kong sabi kahit sa totoo lang ay nakukulitan na ako sa kanya.

“Hindi ka naman nakakaabala sa akin, Alliah. Uhm, may gusto nga pala akong sabihin sa’yo…” Biglang sumeryoso ang mukha niya.

“Ano ’yon?”

Magsasalita na sana siya ng may bumusinang kotse sa harapan namin. Kotse iyon ni Iall at nagulat ako nang lumabas sa loob si Riosh ng nakangiti. Napawi lang ang ngiti niya nang mapansin si George.

“Riosh, bakit ka nandito? Ang akala ko ba ay 12 am pa matatapos ang gig n’yo?” tanong ko.

“We decided that I would fetch you here at doon na lang tayo kumain ng dinner sa studio. Pinasundo ka sa akin ni Iall dahil gusto naming mapanood mo kami sa gig mamaya at sabay-sabay na tayong uuwi. They’re still rehearsing in the studio.” sagot ni Riosh na muling ibinalik ang tingin kay George na nagtatakang nakatingin sa amin.

“Sino siya, Alliah?” tanong ni George at itinuro si Riosh.

Sumeryoso ang mukha ni Riosh at tumiim-bagang ito. “Hindi mo na kailangang malaman kung sino ako, let’s go, Alliah.” Hindi na ako nakapagsalita nang hinila ako ni Riosh at pinapasok sa loob ng kotse ni Iall.

Pinaandar niya kaagad ito kaya naiwan sa kalsada si George na nakatanaw na lang sa kotse naming umaandar papalayo.

Nagtataka ako sa inaakto ni Riosh. Bakit nagkakaganito siya?

“Who’s he?” tanong niya habang nagmamaneho at nakatutok ang mga mata sa daan.

“Si George, katrabaho ko.” sagot ko.

Hindi ko alam pero ramdam ko ang galit niya pero bakit naman siya nagagalit? Sa anong dahilan?

“May gusto ba siya sa’yo?” malamig niyang tanong.

“H-hindi ko alam pero n-nagpaparamdam siya sa akin.”

Nautal pa ako dahil kinakabahan ako sa ipinapakitang ekspresyon ni Riosh. Para talaga siyang galit na ewan.

“Gusto mo ba siya?”

Mabilis akong umiling. “Wala akong gusto sa kanya, no!”

Hindi ko alam kung guni-guni ko lang ba nang makitang napangiti si Riosh.

“Oh, thanks! That’s good.”

Thanks at that’s good daw?

-Ajai_Kim

Chapter 6

Alliah

Kinawayan ako nina Iall at Kyron pagkapasok namin ni Riosh sa rehearsal studio. Si Riosh na nasa likod ko naman ang nagdala ng bag ko.

Ngumiti ako sa dalawa hanggang sa makalapit kami. Tumingin naman ako kina Sergio at Froi na nakaupo sa parehong sofa. Nakatingin ng seryoso si Sergio sa akin samantalang si Froi ay ngumiti lang ng tipid.

“Thanks and you’re now here; we bought foods earlier at sabay-sabay na tayong kumain,” ani Kyron na sinimulan ng i-prepare ang biniling mga pagkain.

“Let’s sit beside me, Alliah,” utos ni Iall na tinapik ang bakanteng upuan sa tabi niya.

“Salamat.” sabi ko at tumabi sa kanya.

Tumabi din si Riosh sa isa pang bakanteng upuan sa tabi ko na back to good mood na hindi kanina na parang galit siya ng makita si George.

Bakit ba siya nagagalit? Dahil concern siya, o nagseselos siya? Teka… nagseselos? Bakit naman siya magseselos kung wala siyang nararamdaman para sa akin? Ang assuming ko kung iisipin ko iyon!

“So, how’s your work, Alliah?” tanong ni Iall na pinaghahanda ako ng pagkain.

“Ayos lang. Nakakapagod pero sanay na ako. Mag-iisang taon na rin naman akong nagtatrabaho sa restaurant.” sabi ko.

“Are you going to be 19 this year?” tanong ni Kyron at nilagyan ako ng pineapple drinks.

“Oo. Next month.”

“That’s cool! Kailangan nating i-celebrate ang birthday mo pero sana ’wag ka munang umalis sa apartment. Masaya kasi kung nandoon ka dahil boring talaga kung kami-kami lang,” sabi ni Kyron at tumingin sa mga kaibigan niya na sumang-ayon naman.

“Kung gusto mo lang magtagal sa apartment, Alliah. No pressure.” sabi ni Iall ng nakangiti.

Napabuntong-hininga ako. “Alam ng mga kuya ko na nasa poder n’yo ako. Anytime ay pwede na raw akong umuwi sa amin pero binibigyan lang nila ako ng oras para makapag-isip dahil ramdam nilang nagtatampo pa rin ako sa ginawa nilang pagpapalayas sa akin.” Pag-amin ko.

Natahimik sila.

“P-pero pwede naman akong magtagal kahit isang buwan pa sa apartment. Mababait kayo at nag-aalala pa kayo sa kalagayan ko.”

Napangiti sila Riosh, Iall, at Kyron sa sinabi ko. Si Sergio ay nakatingin pa rin sa akin at si Froi ay tumayo na sa sofa at umupo sa tabi ni Kyron.

“Good. Dahil first time mong magcelebrate ng birthday kasama kami ay gagawin namin ’yong memorable, Alliah. You’re like a little sister to us.” ani Kyron.

Tumango ako at ngumiti.

Nag-umpisa na kaming kumain habang nag-uusap. Nilibot ko ng tingin ang studio ng magkakaibigan. May mini stage, piano, drum set, mics na nasa stand, etc. at ang motif ng studio room ay black and white.

Lahat sila ay nasa vocal positions at ang sabi nga ni Iall ay sina Sergio at Froi ang pinakamagaling na vocalists ng banda nila pero si Riosh ang ginagawa nilang front dahil marami itong fans at attractive din sa stage. Sinabi kong kilala sila ng mga katrabaho ko at hindi na sila nasurpresa doon.

“Viral na ang videos namin sa internet kaya may nakakakilala na talaga sa amin.” saad ni Riosh.

“Papasikat na nga raw kayo, at kung magiging mas successful ang banda n’yo ay ako ang magiging number one fan ninyo.” sabi ko at ngumiti sa kanila.

“We need your full support at aasahan namin ’yan.” sabi ni Iall.

Pinagkakatiwalaan ko na sila dahil wala naman silang ibang ginawa kundi ang maging mabuti sa akin. Iyong tangkang paghalik lang ni Froi ang ikinakabahala ko pero baka hindi niya iyon sinasadya.

Pagkatapos naming kumain ay napansin kong hindi kumain si Sergio kahit niyaya siya kanina ng mga kaibigan niya. Sinabi naman sa akin ni Kyron na may eating disorder raw ito.

Nakaramdam ako ng pag-aalala kay Sergio kaya lumapit at tumabi ako sa kanya. Kaagad siyang nagmulat ng mga mata mula sa pagkakasandal sa sofa at umayos ng upo nang makita ako.

Ramdam kong nakatingin ang mga kaibigan niya sa amin habang nasa mini stage sila ngunit hindi ko na ito pinansin.

“Maayos na ba ang pakiramdam mo, Sergio?” tanong ko.

Tumango siya. “Yes, don’t worry about me; I’m just a little tired, but it’s fine.” mahina niyang sabi.

Tumayo ako sandali at kinuha ang pineapple drinks sa lamesa pagkatapos ay tumabi ulit kay Sergio at inabot ang drinks sa kanya.

“Inumin mo na lang ’to kung wala kang ganang kumain para kahit papaano ay marefresh ka.” nakangiti kong sabi.

“Thanks,” aniya at kinuha ang hawak kong drinks at sumimsim dito.

Bumibilis ang tibok ng puso ko habang nakatingin kay Sergio. Tama nga ako ng hinala sa sarili ko na may crush na ako sa kanya, I mean… sino bang babae ang hindi magkakacrush kay Sergio? Sa opinyon ko rin ay siya ang pinakagwapo sa That One Thing kahit lahat naman sila ay gwapo at attractive. Iba kasi ang dating niya.

“Ang sabi pala sa akin ni Kyron ay may eating disorder ka. Totoo ba ’yon?” hindi ko mapigilang tanong.

Bumuntong-hininga siya. “Yeah, but this is normal for me; I can still eat, but sometimes I can’t.” sagot niya na binaba ang hawak na drinks at nilagay sa lamesa.

“Umiinom ka ba ng gamot? Dapat alagaan mo ang sarili mo dahil inaabot pala kayo ng madaling araw sa gig n’yo.” nag-aalala kong sabi.

Tinignan ako ni Sergio nang mariin at sa unang pagkakataon ay nakita ko siyang ngumiti.

Geez ang gwapo!

“Don’t worry, umiinom naman ako ng gamot at aalagaan ko ang sarili ko para hindi ka na mag-alala.”

Namula ako at nahihiyang tumango.

“Sergio, pumunta ka na dito at magsisimula na tayong magrehearse!” sigaw ni Froi mula sa mini stage. Parang naiinis na ang tono ng boses nito.

“I’m going to rehearse, just keep an eye on us,” Paalam ni Sergio at tinapik ang balikat ko. Tumango ako at pagkatapos ay pumunta na siya sa mini stage.

Pinanood ko lang silang magrehearse at tama nga si Iall na sina Sergio at Froi ang may pinakamagandang vocals sa kanilang banda.

Hindi ko mapigilang mapatitig kay Sergio habang nakapikit siya at kumakanta. Ang ganda at ang lamig ng boses niya. Idagdag pa itong malakas na pagtibok ng puso ko.

Pagkatapos nilang magrehearse ay dumating ang talent manager nila na si Mr. Richard. Nasa 45 na ang edad nito at ang may-ari din ng record label ng That One Thing. Pinakilala ako ng magkakaibigan kay Mr. Richard at mabait naman ito.

“Sigurado ka bang hindi ka nililigawan ng mga alaga ko? You’re beautiful and appealing. If you want to be a model, I know a modeling agency where you can work-

“Hindi po sila nanliligaw sa akin dahil mga kaibigan ko lang po sila, at hindi ko rin po gusto ang magmodel dahil mas focus po ako sa pag-aaral ko as an honor student at scholar.” kaagad kong sinabi.

“Oh, you have both beauty and intelligence. Malayo ang mararating mo, hija at tama ka rin na pag-aaral muna ang atupagin mo.” Nakangiting sabi ni Mr. Richard.

“Salamat po.”

Dahil 9:00 pm na ay lumabas na kaming lahat sa rehearsal studio at nagpunta sa bar kung saan magpeperform ang magkakaibigan. Maraming tao ang nasa loob ng bar at karamihan doon ay mga babae.

“Riosh, I love you!”

“Sergio, pakasal na tayo!”

Napuno ng tilian at sigawan sa loob ng bar ng umakyat na sa stage ang That One Thing. Pumwesto naman kami ni Mr. Richard sa harapan malapit sa stage.

“Riosh and Sergio have the most fans in their band; I originally put Froi as front man because he’s more skilled, but the fans want Riosh and Sergio to get more attention.” sabi ni Mr. Richard.

“Sinabi nga po sa akin ’yan ni Iall.” ani ko. Tumango si Mr. Richard.

“Good evening, everyone! We are That One Thing, and this is our first song for the evening,” sabi ni Kyron na nag-umpisa ng maggitara.

Sergio:

Going out tonight, changes into something red

Her mother doesn’t like that kind of dress

Everything she never had, she’s showing off

Bigla akong kinilabutan sa ganda ng boses ni Sergio at hindi ko alam kung sa akin ba nakatutok ang mga mata niya o sa mga audience sa likod ko dahil nakatingin siya sa direksyon ko.

Pakiramdam ko ay parang ako lang ang nakikita niya sa mga sandaling ito.

Inalis ko na ang tingin ko kay Sergio at tumingin kay Froi na kumakanta. Nakatingin rin siya sa direksyon ko at malalim ang mga tingin nito.

Froi:

Driving too fast, moon is breaking through her hair

She’s heading for something that she won’t forget

Having no regrets is all that she really wants

Inalis ko kaagad ang tingin kay Froi nang si Riosh na ang kumakanta at nakatingin sa direksyon ko.

Riosh:

We’re only getting older baby

And I’ve been thinking about it lately

Does it ever drive you crazy

Just how fast the night changes

Everything that you’ve ever dreamed of

Disappearing when you wake up

But there’s nothing to be afraid of

Even when the night changes

It will never change me and you

Bakit pakiramdam ko ay para sa akin ang kinakanta nila?

Nang turn na ni Kyron ang kumanta ay nakangiti siya sa lahat hanggang sa dumako ang tingin niya sa akin at nginitian ako. Ngumiti ako pabalik.

Kyron:

Chasing there tonight, doubts are running ’round her head

He’s waiting, hides behind a cigarette

Heart is beating loud and she doesn’t want it to stop

Si Iall na ang kumanta pagkatapos ng verse ni Kyron. Nakatingin ito sa akin at ngumiti kaya ngumiti rin ako.

Iall:

Moving too fast, moon is lighting up her skin

She’s falling, doesn’t even know it yet

Having no regrets is all that she really wants

All of them:

We’re only getting older baby

And I’ve been thinking about it lately

Does it ever drive you crazy

Just how fast the night changes

Everything that you’ve ever dreamed of

Disappearing when you wake up

But there’s nothing to be afraid of

Even when the night changes

It will never change me and you

Pagkatapos nilang kumanta ay naghiyawan at nagpalakpakan ang lahat. Si Mr. Richard sa tabi ko ay halatang proud na proud sa mga alaga niya.

Sigurado akong malayo ang mararating ng That One Thing na kahit sa bar pa lang nagpeperform at hindi pa lumalabas sa TV ay marami ng fans at sumusuporta sa kanila.

Kumanta pa ng limang kanta ang magkakaibigan hanggang sa matapos ang gig ng 12:00 am at bumalik na kami sa rehearsal studio. Dahil successful ang gig ay nagpapizza at fries si Mr. Richard. Umalis na rin ito pagkatapos dahil may emergency raw na nangyari kaya kaming anim na lang ang naiwan sa studio.

“Ayos ba ang performance namin, Alliah?” tanong ni Kyron habang kumakain kami.

“Oo naman. Ang gagaling n’yo at marami nga kayong fans,” nakangiti kong sabi.

“Sina Sergio at Riosh lang ang maraming fans sa amin pero ayos lang at deserve nila ang atensyon dahil hardworking ang mga ’to.” ani Iall na inakbayan sina Sergio at Riosh.

“Hindi rin ba tayo hardworking? Deserve din natin ang maraming fans at hindi lang silang dalawa.” sabi ni Froi na nagtaas ng kilay habang umiinom ng tubig.

“Pero wala naman tayong magagawa kung sina Sergio at Riosh ang maraming fans at mapapansin sa atin. We simply need to support them in order for our band to succeed.” seryosong sabi ni Iall.

“As if naman na gusto ko ng atensyon, Froi? Sergio and I didn’t want more attention, but it’s not our fault if the two of us are more popular among fans.” Nakangising sabi ni Riosh pero halatang nainis din ito sa sinabi ni Froi.

Natahimik si Froi at sumimangot na lang. Bago pa lumala ang tensyon sa pagitan nila ay napagpasyahan na naming umuwi. Ganito ba talaga si Froi palagi kaya sanay na ang magkakaibigan sa kanya?

Tahimik lang kami sa biyahe at pareho-pareho ring mga pagod. Nang makarating kami sa apartment ay nagpaalam at pumasok na sa loob ng kwarto nila sila Riosh, Iall, at Kyron. Sabay-sabay naman kaming umakyat sa taas nina Sergio at Froi papunta sa mga kwarto namin sa pangalawang palapag.

Walang nagsasalita sa aming tatlo habang umaakyat ng hagdanan pero ramdam ko ang titig ng dalawa sa likod ko.

Nang nasa tapat na kami ng pintuan ng aming mga kwarto ay ako na ang nagsalita at nagpaalam sa kanila.

“G-good night sa inyong dalawa. Nagustuhan ko ’yong performance n’yo sa bar.” nahihiya kong sabi at tumingin kay Sergio na tila manghang nakatingin sa akin.

Tumingin rin ako kay Froi at napansin ko ang mariin niyang tingin sa aming dalawa ni Sergio.

“Good night, Alliah; sleep well.” Paalam ni Sergio na binuksan ang pintuan ng kwarto niya at pumasok na sa loob.

Hindi ko mapigilang mapangiti sa sinabi ni Sergio pero kaagad rin iyong napawi nang marealize kong nandito pa pala si Froi.

“Tsk!” Inirapan niya ako at pumasok na sa loob ng kwarto niya.

Ano ba ang problema ng lalakeng iyon?

-Ajai_Kim

Chapter 7

Froi

Nagising ako dahil sa walang tigil na pagtunog ng cellphone ko. Tangina! Anong oras na ba at sino ’tong nang-iistorbo ng tulog ko?

Nakapikit kong kinuha ang cellphone na nakapatong sa bedside table at sinagot ang tawag.

“Hello? Bakit ang aga mong mambulabog, ha?” sagot ko sa tawag.

[“Kuya Froi, may pera ka pa ba? Natanggal kasi si Ernie sa trabaho at wala akong pambili ng gatas ng anak ko.”]

Ang bunso kong kapatid na si Alyssa pala ang tumawag at katulad ng dati ay naaalala lang niya ako kapag humihingi siya ng pera. Bakit natanggal na sa construction ang asawa niyang batugan? May ginawa na naman sigurong kalokohan katulad ng dati.

Nawala ang antok ko dahil sa pang-iistorbo ng kapatid ko. Bumangon ako sa kama at sumandal sa headboard.

Walang hiyang buhay ’to! Hindi ibig sabihin na medyo malaki ang kinikita ko sa banda ay aabusuhin na nila ako.

“Kakahingi mo lang ng pera nung nakaraang linggo, ah? Anong akala n’yo sa akin, nagtatae ng pera para hingan n’yo ng hingan?” Inis kong sabi at sinuklay ang magulo kong buhok.

[“Eh kasi kuya, ikaw lang naman ang pwede kong asahan. Wala na akong mapapala kay Ernie dahil puro inom at sugal ang ginagawa niya. Wala na akong panggatas sa anak ko.”] Naglungkot-lungkutang sabi ni Alyssa.

“At ako ba ang asawa mo para akuin ang responsibilidad niyang anak mo? Sino ba ’tong nagpabuntis ng maaga kahit pinapaaral pa ni Tita Dolores?” pang-iinsulto ko.

[“Ang yabang mo! Hindi porke sumisikat ’yang banda n’yo ay nagmamayabang ka na. Kung hindi lang naman dahil kina Kuya Sergio at Kuya Riosh ay hindi ka mabibigyan ng atensyon. Gwapo ka nga pero wala ka namang dating sa fans!”] Resbak niya na mas nagpainis sa akin.

“Huwag mo nga akong kinukumpara sa kanila!”

Sinisira ni Alyssa ang araw ko bwisit!

[“Sige na, Kuya Froi… kahit 500 pesos lang at isend mo na lang sa Gcash ko. Kawawa naman ’yong pamangkin mo dahil wala na siyang madede.”] At ginamit na naman nito ang pagpapaawa para lang bigyan ko siya ng pera.

Ganito ang role ko sa pamilya namin, ang hingan ako ng pera. Kapag may pera ang mga magulang at kapatid ko na galing sa akin ay hindi na nila ako maaalala, kakausapin lang nila ako kapag naubos na ang perang binigay ko. Ako naman na kahit papaano ay naaawa kahit hindi sila dapat kaaawan ay nagbibigay na lang kung mayroon ako.

Galing ako sa mahirap na pamilya at sa squatters area lang nakatira. Pareho ring nakakulong ang mga magulang ko dahil sa pagbebenta ng drugs at pagpupuslit ng mga ilegal na armas. May dalawa akong kapatid na babae at isang kapatid na lalake at lahat sila ay may pamilya na. Dahil makakapal ang mukha nila ay sa akin din sila humihingi ng tulong pinansyal.

Ako lang naman ang malayo ang mararating sa buhay dahil gwapo ako at magaling kumanta. High school lang ang natapos ko pero maswerte ako at natulungan ako ni Iall para magkaroon ng trabaho at malayo sa squatters area kung saan ako lumaki. Hinding-hindi na ako babalik sa magulo, mabaho, masikip, at maingay na lugar na iyon.

Sa huli ay hindi ko rin natiis si Alyssa at sinabing isesend ko na lang sa Gcash nito ang 500 pesos na hinihingi niya. Gusto pa niyang padagdagan pero hindi ako pumayag dahil masyado na siyang abusado. Nakakainis talaga si Ernie at pinapabayaan lang ang mag-ina niya!

Pagkababa ko ng tawag ay binato ko sa kama ang hawak kong cellphone. Alas singko pa lang ng umaga pero nang-istorbo na ’tong kapatid ko.

Bakit ba hindi ako ipinanganak na mayaman katulad nina Sergio at Iall? At bakit may pamilya akong wala namang silbi sa akin?

Dahil hindi na ako makatulog ay kumuha ako ng sigarilyo at lighter sa bedside table, dinampot ang cellphone ko sa kama at lumabas sa loob ng kwarto ko. Napatitig pa ako sa pintuan ng kwarto ni Alliah bago bumaba at nagtungo sa porch ng apartment para manigarilyo.

May mga text message akong hindi nabasa kagabi at lahat ng iyon ay galing sa mga naging babae ko. Iniimbita nila akong magpunta sa condo o bahay nila para paligayahin ko raw sila pero hindi ko alam kung bakit bigla akong nawalan ng gana sa mga babae simula nang makilala ko si Alliah.

Hindi ko rin maintindihan iyong selos na nararamdaman ko sa tuwing nakikita kong para siyang may interes kay Sergio na nahuhuli kong tinititigan niya ng ilang beses.

Niyaya ko siyang mamasyal sa Sabado dahil gusto kong magkaroon ng solo time sa kanya pero mukhang hindi na siya papayag dahil sa nagawa kong muntik na siyang halikan. Hindi ko lang naman napigilan ang sarili ko no’n dahil natetempt akong halikan ang mukhang malambot at mapupula niyang labi.

Maganda at sexy ang babaeng iyon. Sino ba namang lalake ang hindi makakapansin sa kanya? Hindi rin niya makukuha ang atensyon ni Iall at patirahin dito sa apartment kung walang ibang pakay ang kaibigan ko.

Sa aming limang magkakaibigan ay si Iall ang good boy at kasundo ng lahat. Sinusuportahan niya kami sa mga desisyon at ginagawa namin kaya walang pressure na nangyayari sa tuwing nagtatrabaho kami. Ganoon rin ang talent manager naming si Mr. Richard.

Medyo nagsisi rin ako ng mag-away kami dahil tinangka kong halikan si Alliah pero may kasalanan din siya at ginalit niya ako dahil inungkat niya ang nakaraan namin ni Sergio.

Hindi ko kasalanan kung nagpunta iyong ex-girlfriend ni Sergio sa loob ng kwarto ko at bigla na lang naghubad sa harapan ko at sinubo ang pagkalalake ko. Dahil alam ko namang hindi mahal ni Sergio si Giorgia, naka arranged marriage lang at hiwalay na sila ay hindi ko napigilang magpadala sa tukso.

Nahuli kami nina Sergio at Iall na nagtatalik ni Giorgia. Nagsisi talaga ako pagkatapos ng ginawa ko at ilang beses na humingi ng tawad kay Sergio na pinatawad naman ako.

Hindi ko pa nakita na nagkaroon ng interes sa babae si Sergio dahil noong girlfriend niya si Giorgia ay baliwala lang ito sa kanya at inamin niya sa aming magkakaibigan na hindi niya ito mahal kaya pagkatapos ng dalawang taon nilang relasyon ay nakipaghiwalay na siya rito.

Pero pagdating kay Alliah ay napansin ko ang pagbabago niya at pagiging concern sa babaeng iyon. Naiirita ako kapag magkasama sila at iyong selos at insecurities na mayroon ako kay Sergio ay mas lalong nadagdagan simula ng dumating si Alliah sa buhay namin.

Si Sergio ang pinakaclose ko sa aming magkakaibigan dahil tahimik siya at mapagkakatiwalaan. Mas naging malapit kami dahil sa pagpapatawad niya sa akin sa nagawa kong pagpatol sa ex-girlfriend niya.

Naiinggit ako dahil lahat ng gusto at hinahangad ko ay mayroon siya pero hindi pa naman ako umaabot sa punto na kaya siyang sirain dahil kahit papaano’y may pinagsamahan kami.

Pero sa totoo lang ay gusto ko siyang umalis sa banda para ako naman ang mapansin ng mga taong sumusuporta sa amin. Kapag si Riosh ang umalis ay katapusan na ng umuusbong naming career pero kung si Sergio ang aalis ay ayos lang dahil mahahatak pa rin kami ni Riosh at iyon ang pag-asa para ako ang mapansin ng lahat.

Hinihintay ko lang na mangyari iyon dahil may pakiramdam ako na mawawala rin siya sa landas ko at dahil patas naman ako ay hinahayaan ko lang si Sergio.

“Froi?”

Lumingon ako sa tumawag ng pangalan ko at nakita ko si Alliah na naglalakad papalapit sa akin.

Nakasuot siya ng mahabang puting t-shirt at maikling shorts habang medyo magulo ang buhok niya na halatang kakabangon lang sa kama.

Hindi ko mapigilang mapalunok dahil sa taglay niyang alindog. 18 years old lang siya pero ang ganda na ng hubog ng katawan niya.

“Ikaw pala. Ang aga mo namang magising,” sabi ko at nagpatuloy sa paninigarilyo.

“Uminom lang ako ng tubig dahil nauuhaw ako. Ikaw, bakit ang aga mong nagising?” tanong niya.

Napangiti ako dahil mukhang hindi naman siya nagalit nung tinangka ko siyang halikan at sungitan kagabi.

“Tumawag ’yong kapatid ko at nanghingi ng pera para sa pambili ng gatas ng anak niya. Gano’n naman ang pamilya ko, iistorbohin ako para lang humingi ng pera.” Natawa ako at umiling.

Tumabi si Alliah sa akin at tumingala para tignan ang kalangitan na malapit ng sikatan ng araw.

Biglang naghurumentado ang puso ko habang nakatingin sa maganda niyang mukha. Ito ang unang beses na maramdaman ko ito.

“Sinabi ng mga kaibigan mo na binibigyan mo rin ng pera ang mga magulang mo sa loob ng kulungan. Totoo ba ’yon?” tanong niya at tumingin sa akin.

Malungkot akong tumango at tinapon sa sahig ang upos ng sigarilyo. “Sa akin lang umaasa ang buong pamilya ko. Lahat sila ay walang ambag sa buhay ko pero anong magagawa ko? Kadugo ko sila at kung may maitutulong ako ay nagbibigay na lang ako para hindi nila ako sumbatan.”

Hindi ako mahilig magshare ng problema kahit pa sa mga kaibigan ko pero pagdating kay Alliah ay nag-iiba ako. Magaan ang loob ko sa kanya at sa tingin ko ay gusto ko na siya kaya nagseselos ako sa kanilang dalawa ni Sergio.

“Napakabuti mo sa pamilya mo, Froi. Nakakabilib ka.” sabi niya na nagpagaan sa loob ko.

“S-salamat. Pasensya na nga pala kung tinangka kitang halikan at sinungitan pa kita kagabi.” Paghingi ko ng tawad.

Ngumiti siya. “Apology accepted. Iyong nasabi ni Iall na nakaraan n’yo ni Sergio at ng ex-girlfriend niya ay hindi ko na iintindihin ’yon dahil wala ako sa posisyon para husgahan ka dahil hindi ko naman alam ang mga nangyari sa inyo noon.”

Shet! Talaga bang 18 years old lang siya at ganito siya kung mag-isip? Mas matured at understanding pa siya kaysa sa akin na 25 years old na at walang ibang ginawa kundi ang mainggit kay Sergio.

Ngumisi ako at napakagat-labi. “So, tuloy ba ang pamamasyal natin sa Sabado?”

Nahihiya siyang tumango. “Sige.”

Habang may pagkakataon ako ay gagawin ko ang lahat para makuha ang atensyon ni Alliah. Gusto ko siya at ayokong tuluyang makuha ni Sergio ang buong atensyon niya ngayon pa lang na nakikita ko na baka sa huli ay magkapalagayan ang loob nila.

Hindi ako papayag.

Tumitig ako kay Alliah. Ang ganda ng kulay ng mga mata niya, ang itim niyang buhok na bumagay sa perpektong hugis ng kaniyang mukha, at bagay ang morena niyang balat sa moreno kong kutis. Maganda siya at gwapo rin ako. Bagay talaga kaming dalawa.

“Bigla akong nagutom ako, kumain muna tayo sa kusina.” sabi ko at hinawakan ang kamay ni Alliah.

Habang hawak ko ang kamay niya at pumapasok kami sa loob ng apartment ay hindi ko mapigilan ang init na nararamdaman sa buong katawan ko. Kung pwede lang talaga pero alam ko namang hindi siya katulad ng mga babaeng madali kong makuha kaya hindi dapat ako magpadalos-dalos.

Nang nasa kusina na kami ay pinaupo ko si Alliah sa kitchen dining at sinabing ako na ang maghahanda ng almusal naming dalawa. Mukha pa siyang naiilang dahil half naked ako at boxer shorts lang ang suot pero napangisi na lang ako ng palihim at kumuha ng frozen goods sa loob ng ref.

Hotdog, itlog, at longganisa ang lulutuin ko dahil hindi naman ako magaling magluto katulad ni Sergio at pagpiprito lang ang alam ko. Ginawa ko namang fried rice ang natirang kanin kagabi.

Gusto pa sana akong tulungan ni Alliah na magluto pero tumanggi ako at sinabing pagsisilbihan ko siya para makabawi sa maling nagawa ko.

Pagkatapos kong magluto ay kumain na kami. Napapatitig na lang ako sa kanya habang kumakain siya at sinusubo ang ulam at kanin sa ginagamit niyang kutsara.

Ano kayang pakiramdam kung iyong sa akin ang isu- napailing ako sa naiisip ko. Hindi katulad si Alliah ng mga babae ko na handa akong paligayahin sa kahit anong oras na gusto ko. Iba siya sa kanila at hindi ko dapat bastusin.

“Good morning! Naamoy ko ’yong piniprito n’yo at nagutom ako bigla kaya kakain na din ako,”

Napairap ako sa kawalan ng pumasok sa loob ng kusina si Kyron na nakangisi.

“Good morning din, Kyron. Kain tayo,” bati ni Alliah sa magaling kong kaibigan.

Bumaling sa akin si Kyron at seryoso akong tinignan. Alam ko na ang tingin niyang iyon ay may halong pagbabanta.

Lumapit siya at bumulong.

“Nice move, Froi. Magaling ka.”

Ngumisi ako at bumulong din.

“Ako pa.”

-Ajai_Kim

Chapter 8

Alliah

“Aalis kayo ni Alliah? N-nang kayong dalawa lang?” gulat na tanong ni Iall.

Tumango si Froi. “Niyaya ko siyang mamasyal, bro at pumayag siya. Paraan ko na din ’to para makabawi sa mga nasabi ko sa kanya.” at ngumiti ito.

Nakabihis na kaming dalawa at aalis na kung saan man niya ako dadalhin. Sabado ngayon at wala kaming pasok sa trabaho. Mga alas sais pa lang ng umaga ay ginising na ako ni Froi at sinabing maghanda na ako sa pamamasyal namin. Pwede namang tanghali o hapon na kami aalis pero hindi ko alam kung bakit maaga pa lang ay kailangan na naming umalis.

Totoo ba talaga ang sinabi nina Iall at Kyron na sa tuwing restday nila ay tinatanghali ng magising si Froi? Pero bakit maaga naman ang gising niya?

Tumaas ang kilay ni Kyron. “You seem so different now, Froi. Kapag wala naman tayong gig ay magdamag ka lang natutulog sa loob ng kwarto mo pero… kung talagang bumabawi ka sa mga nasabi mo noon kay Alliah then that’s good to know.”

“Kaibigan ko na rin si Alliah kaya walang malisya ’tong pamamasyal namin.” ani Froi at inakbayan ako.

Ngumiti na lang ako at tumingin kay Riosh na kanina pa tahimik at abala sa kinakain nito. Nakakapanibago dahil hindi naman siya tahimik katulad ni Sergio.

Speaking of Sergio, ay wala siya sa apartment at umalis raw ito kagabi para pumunta sa bahay ng mga magulang niya.

“If that’s the case, then look after her and don’t do anything bad na ikakasira ng tiwala namin sa’yo, Froi. We care about Alliah.” seryosong sabi ni Iall.

Tumawa si Froi. “Anong akala n’yo sa akin? Siraulo at gago para gawan siya ng masama? Huwag kayong mag-alala dahil ako na ang bahala kay Alliah at iuuwi ko siya ng buo.” Naiinis niyang sabi at hinila na ako paalis.

Tumango ako at kumaway na lang kina Iall at Kyron hanggang sa makalabas na kami ni Froi sa apartment.

“Gano’n sila, sisirain nila ang araw ko at iisiping ang gagawin ko ay palaging hindi maganda. Tsk!” Reklamo ni Froi habang lumalabas kami sa gate.

Hindi na ako nagsalita dahil baka kapag ginawa ko iyon ay ako pa ang pagbuntunan niya ng galit. Lumipas ang ilang minuto ay bumalik na ang magandang mood ni Froi at ngumiti sa akin.

“Magjeep na lang tayo para makatipid sa pamasahe.” aniya.

“Sige.” sagot ko.

Naglakad kami palabas sa loob ng subdivision hanggang sa makarating kami sa highway at nag-aabang ng masasakyang jeep.

Nakapamulsa si Froi sa suot niyang itim na jacket. Nakatingin siya sa akin habang nakangiti. Naiilang ako sa ginagawa niya pero hinayaan ko na lang.

Alas otso pa lang ng umaga at kakaunti ang mga tao sa kalsada. Nang may humintong jeep papunta sa pupuntahan namin ni ay kaagad kaming sumakay sa loob. Sa dulo na kami pumwesto para madali na lang ang pagbaba namin mamaya.

“Bayad po, dalawa.” sabi ni Froi at inabot ang isang daang buo sa pasaherong katabi niya.

Umiling namang lumapit at inabot ng pasahero ang bayad kay Manong driver.

“Isang daan? Wala ka bang barya dyan, hijo? Ang aga-aga tapos ito ang ibabayad mo sa akin?” sabi ni Manong driver habang nagmamaneho at nilingon kami ni Froi.

Natawa ng mahina si Froi. “Anong magagawa ko kung wala akong barya? Buti nga at nagbabayad pa, e.”

Kinabahan ako nang tumingin sa amin ang ibang pasahero ng jeep.

“Pero maaga pa at ito ang unang biyahe ko kaya anong mapapanukli ko sa’yo? Alam mo rin ba ang kasabihan naming mga jeepney driver na barya lang po sa umaga ?” Nagsimula ng mainis si Manong driver kay Froi pero si Froi ay hindi nagpatalo.

“At alam n’yo rin po ba ang kasabihan na mas mabuting magbayad kaysa walang maibayad sa’yo dahil wala ka lang panukli?” pabalang na sabi ni Froi.

Kinalabit ako ng matandang babae sa tabi ko. “Neng, kasama mo ba ang batang iyan? Patigilin mo na at hindi maganda ang pagsagot-sagot niya sa mas nakakatanda sa kaniya. Gwapo nga pero wala namang modo.” Disappointed niyang sabi.

Nahiya naman ako kaya ng maalala kong may natitira pa akong barya sa wallet ko ay nilabas ko ito sa dala kong bag at kumuha ng dalawang sampung pisong barya.

“Aba’t wala kang respeto, ah?” Tumaas ang boses ni Manong driver at bago pa makasagot si Froi ay lumapit na ako rito at inabot ang barya.

“Manong, ito na po ang bayad namin. Pasensya na po sa kasama ko.” paumanhin ko.

Kaagad kinuha ni Manong driver ang barya at binalik ang isang daang piso ni Froi.

“Kung nobyo mo ang lalakeng ’yan ay hiwalayan mo na. Kung hindi siya marunong rumespeto sa mas nakakatanda sa kanya ay hindi rin niya kayang respetuhin ang buong pamilya mo.” saad niya na ikinagulat ko.

Grabe naman! Nobyo agad?

Hindi naman iyon narinig ni Froi na nakatingin lang sa akin at hinihintay akong bumalik.

“Anong sinabi ng matandang ’yon sa’yo?” tanong niya ng bumalik ako sa upuan namin.

“W-wala naman.” sabi ko at binalik sa kanya ang pera.

Tumiim-bagang si Froi at tumingin na lang sa daan. Nasa kanya pa rin ang tingin ng ibang pasahero na halatang hindi nagustuhan ang inasal niya. Bumaba na kami sa jeep pagkatapos ng ilang minuto at huminto kami sa tapat ng Mang Inasal.

“Dito na muna tayo kumain ng almusal bago pumasok sa loob ng mall.” Ngumiti na si Froi at hinapit ang baywang ko na ikinabigla ko. Humugot ako ng malalim na hininga at inisip na isang araw lang naman ito.

Pumasok kami sa loob ng Mang Inasal at siya na ang umorder ng pagkain namin. Dahil hindi naman siya galing sa mayamang pamilya katulad ko ay nakikita kong praktikal siya. Gusto ko ngang magbayad pero ayaw naman niya at sinabing ililibre niya ako ngayong araw kaya wala akong nagawa. Mabait siya pero may hindi lang magandang ugali at iyon ang kailangan niyang baguhin.

Nang maka-order kami ay umupo kami sa isang bakanteng table. Tumabi sa akin si Froi at siya na ang naghanda ng kakainin ko.

“S-salamat.” ani ko.

Ngumiti siya. “Ayos lang ba na dito kita pinakain?” tanong niya.

Tumango ako. “Oo naman. Dito rin kami minsan kumakain ng mga kapatid ko dahil mas mura at sulit.”

Nagsimula na kaming kumain at dahil mukhang gutom na gutom si Froi ay nagkamay na siya.

“Froi, ’yong nangyari kanina sa jeep…” Panimula ko pero kaagad niyang pinutol.

“Alliah, kung sesermunan mo ako tungkol do’n ay baka sirain mo lang ang araw nating dalawa.” sabi niya habang kumakain pa rin.

Hindi na ako nakapagsalita.

“Kumain ka na lang dyan imbes na isipin ’yong maangas na driver na ’yon.” sabi ni Froi at itinuro ang pagkain ko.

Kumain na lang ako ng tahimik at ngayon ay nadidismaya ako sa nangyayari. Mas mabuti pa sigurong hindi na lang kami lumabas.

Pagkatapos naming kumain ay dumiretso na kami sa mall. Sakto at kakabukas lang nito dahil 10:00 am na.

“Gusto mo bang manood tayo ng sine?” tanong ni Froi na nakahapit na naman sa baywang ko.

Tumango ako para matapos na. Gusto ko na ding umuwi dahil sa totoo lang ay hindi na ako komportable habang kasama siya lalo na sa ipinakita niyang ugali kay Manong driver.

Isang action movie na ngayong taon lang narelease ang napili naming panoorin. Bumili na din ng popcorn at drinks si Froi. Pagkapasok namin sa loob ng sinehan ay kakaunti lang ang mga taong nanonood. Napili naming umupo sa dulo sa itaas na bahagi.

Nang playing na ang movie ay ramdam ng peripheral vision ko na nakatingin sa akin si Froi at hindi sa pinapanood namin.

Hindi ko tuloy mapigilang sitahin siya. “H-huwag mo akong panoorin at sa palabas ka manood.” nahihiya kong sabi na ikinatawa nito.

“Ang boring pala nung palabas at mas nakaka-entertain kang panoorin kaysa dyan.” sabi ni Froi na hinubad ang suot niyang jacket at isinuot sa akin.

Kanina pa ako nilalamig dahil sa suot kong crop top shirt at napansin pala niya iyon.

“Salamat.” mahina kong sagot.

Ngumiti siya at ginalaw na ang binili naming popcorn at drinks. “Kakain na lang ako habang nanonood ka. Sayang ang pera ko dahil ang pangit ng palabas pero kung para sa’yo ay oyos lang.”

Sa sinabi niya ay bigla akong namula.

Hindi nga pinanood ni Froi ang palabas at kumain lang siya sa loob ng sinehan at paminsan-minsan ay tinititigan ako. Ako naman ay pilit na lang siyang binabaliwala at nakahinga lang ng maluwag nang matapos na ang movie.

“Muntik na akong makatulog do’n,” Nakangiti niyang sabi pagkalabas namin sa loob ng sinehan habang inuunat ang kaniyang mga braso.

“Maganda naman ’yong movie, ayaw mo lang talagang manood.” sabi ko.

Tumawa siya. “Saan mo pa gustong pumunta?”

“Pwede bang umuwi na lang tayo, Froi? Medyo pagod na din kasi ako.” Sana ay pumayag siya.

“Uuwi na tayo? Alas tres pa lang ng hapon at boring do’n sa apartment. Hindi ka ba nagsasawa sa mukha ng mga kaibigan ko?” at tumawa ulit siya.

“Pero-”

“Froi? Is that you?”

Sabay kaming napalingon ni Froi sa babaeng lumapit sa amin at nagulat ako dahil nasa likod lang nito si Sergio na nakatingin ng mariin.

“Giorgia, ikaw pala at kasama mo…” sandaling natigil sa pagsasalita si Froi at tinignan si Sergio nang nakangisi. “ang ex-boyfriend mo.”

Siya iyong Giorgia na ex-girlfriend ni Sergio?

Bigla akong nanliit ng makita kung gaano ito kaganda at sexy kung manamit. Halatang galing rin sa mayamang pamilya katulad ni Sergio.

Pero bakit ako manliliit? Para saan? Dahil lang may crush ako kay Sergio? Kailangan ko na talagang putulin itong pagiging assuming ko!

“Yes, I met Sergio at his parents’ house and invited him to join me in buying dresses and make-up for our parents’ upcoming company party.” nakangiting sabi ni Giorgia hanggang sa dumako ang tingin niya sa akin.

“Who is she? Your girlfriend, Froi?” tanong niya at binalingan ulit si Froi.

Hinapit lang ni Froi ang baywang ko at ngumiti; hindi sinagot ang tanong ni Giorgia.

“She’s not Froi’s girlfriend; she’s Alliah, Iall’s friend.” biglang pag-imik ni Sergio na ikinagulat ko.

Nawala ang ngiti ni Froi at sumimangot ito. Si Giorgia naman ay ngumiti sa akin at naglahad ng kamay.

“Hello, Alliah! My name is Giorgia, and I’m glad to meet you. You’re very pretty, and I like the color of your eyes.” Pagpapakilala niya.

Tinanggap ko ang kamay niya at ngumiti rin. Hindi ko inaasahan na mabait pala siya. “Nice to meet you din.”

“Me, too. Tutal ay nandito kayo ni Froi ay sumama kayo sa amin ni Sergio-”

“Uuwi na ako sa apartment ni Iall, Giorgia. You’ve already purchased what you want, and I’d like to rest. I haven’t gotten any proper rest since last night.” sabi ni Sergio at para ngang pagod ito at wala pang tulog.

“But, Sergio-”

“Just call your driver to drive you home. Ihahatid ko na pauwi sina Alliah at Froi.” seryosong saad ni Sergio.

“Are you serious?” hindi makapaniwalang tanong ni Giorgia.

Hindi siya sinagot ni Sergio at laking gulat ko nang lumapit ito sa akin at hinila ako paalis.

Tinawag pa ni Giorgia ang pangalan niya pero hindi niya ito pinansin hanggang sa makalayo na kami. Si Froi naman ay sumunod sa amin.

“Ano bang problema mo, Sergio? May pupuntahan pa kami ni Alliah kaya bakit hindi mo na lang samahan ’yong ex-girlfriend mo, ha?!” singhal ni Froi ng makalabas kami sa loob ng mall at naglalakad sa direksyon ng parking lot.

Nang nasa tapat na kami ng kotse ni Sergio na nakaparada ay saka lang niya ako binitawan at hinarap ang galit na galit na si Froi.

“Why would you want to join her instead, whom you fucked after I broke up with her?”

Nanlaki ang mga mata ko sa gulat.

Mas lalong sumama ang tingin ni Froi kay Sergio. “Ang akala ko ba ay pinatawad mo na ako sa nagawa ko dati? Bakit ngayon ay inuungkat mo pa ’yong nakaraan?!” sigaw nito.

“I already forgive you, Froi, but that doesn’t mean you’d do the same thing again.”

Ano ang ibig sabihin ni Sergio?

-Ajai_Kim

Chapter 9

Iall

“What the fuck, man? Hindi ka ba nahihilo sa paikot-ikot mo dyan?” Kyron asked.

I ignored him and sighed heavily. It’s already 3:00 p.m. at hindi pa rin umuuwi sina Alliah at Froi. Knowing Froi ay napakababaero ng lalakeng iyon. Paano kung may gawin siyang masama kay Alliah? But I know he can’t do anything bad because I said so, and he can’t break my trust like I’ve trusted him since our band started.

“Nag-aalala lang ako kay Alliah.” I said as I sat on the sofa.

“Gago man si Froi ay hindi niya sisirain ang tiwala mo. He knows how much you care about that girl, so relax.” sabi ni Kyron habang naglalaro ng Rubik’s cube.

I nodded at pumikit para tanggalin ang pag-aalala ko. Kyron is right, hindi man ideal friend si Froi ay isa siya sa pinagkakatiwalaan ko sa aming magkakaibigan. He’s also gifted, skilled, and committed to our band.

Because he grew up in a dysfunctional family, he craves attention and care, and I can’t blame him for feeling insecure and jealous of Sergio and Riosh, who are popular among us.

“I’m hoping so after he tries to kiss her.”

Hindi na sana gawin iyon ni Froi dahil noong nahuli ko siyang balak halikan si Alliah ay hindi ko napigilan ang inis at galit ko. For years, that was our first argument for being friends. Alliah is too young for us, and we’re like an older brother to her. We must also respect her and her private space.

I was drawn to her the first time I saw her at the cafe shop. Ang cute niya rin habang nakakunot-noo at namomroblema sa tinitignan sa hawak niyang cellphone.

I approached her out of curiosity, and it was the first time I approached a girl. I’ve been in a serious relationship with a girl before, but I didn’t pursue my ex-girlfriends, and they are the first to approach me.

Hindi ako katulad ni Froi na naglalaro lang sa mga babae. My mother taught me the importance of always respecting the girl and her privacy. Alam ko kung paano ang tamang pakikitungo sa mga babae dahil ano pa bang silbi ng Google at Wikipedia kung hindi ko pag-aaralan iyon?

When I figure out why Alliah was frowning and looks problematic at the cafe shop, I invite her to move into my apartment. I help her because I’m interested with her. Sakto at may isang bakanteng kwarto at hindi na rin ako nahiyang magpakilala sa kanya.

I like her, and instead of denying it, I admit it. Aside from being the most beautiful woman I’ve ever seen, she’s also kind and sweet. And yes, she is like a younger sister to me.

I know my limitations dahil 18 years old pa lang siya at nag-aaral, at habang nasa apartment ko siya at wala pang balak na umuwi sa bahay nila ay aalagaan ko siya at pagsisilbihan.

Damn! I’m saying some cheesy words right now. I’m not a fan of romantic words, but when it comes to her, I’m starting my own poetry school.

“I can’t blame Froi, who couldn’t resist those luscious and kissable lips?” Kyron smirked.

I glared at him. “Are you lusting after a teenage girl, Kyron? She’s 9 years younger than you.”

Tumawa siya, binitawan ang hawak na Rubik’s cube at itinaas ang dalawang kamay. It appears that the police have apprehended him in some illegal activity.

“Don’t look at me that way, Iall; I’m just kidding, and no, I’m not lusting after Alliah; she’s far too young for me. Alam ko namang gusto mo siya, it’s just that she has lovely lips and that’s all.” He smirked once more.

Shit! He knows.

“Kahit na, hindi mo pa rin dapat pagnanasaan ’yong labi niya, and I-l only like her as a little sister.”

I lied.

“Iall Nicholas Morgan is know lying to his friends, huh? Sinong niloko mo? You’re too obvious, bro. Walang lalake ang mag-aalok na patirahin sa apartment niya ang babaeng hindi niya naman kilala. And that girl? She’s pretty and attractive as a bonus.”

Okay. Kyron caught me.

Hindi na ako sumagot. There’s no point in denying. He knows me well.

“But have you considered courting her? She’s already of legal age, Iall at sa tingin ko ay magugustuhan ka niya.” Kyron gave me a sympathetic look.

“Naisip ko na rin ’yan but… I don’t know. Hindi rin natin alam kung may boyfriend nga ba siya o wala pa.”

If Alliah has a boyfriend, I need to stop having these feelings, even if it’s somewhat disappointing.

“I’m proud of you for not being Mr. Steal Your Girl; you’re the saint of saints in all Gods!” Kyron teased me.

“And you’re the fucker of fucker of all girls,” I teased him too, and he laughed.

Nang mag 3:30 pm na ay nakahinga ako ng maluwag nang dumating sa apartment sina Aliiah at Froi but I didn’t expect na kasama din nila si Sergio.

Alliah looks worried, Froi looks pissed and irritated, and Sergio still maintains his poker face.

Ano’ng nangyari sa tatlong ’to?

“The heck? Bakit parang pinagsakluban ng langit at lupa ’yang mga mukha n’yo? At bakit kasama ka nila, Sergio?” Tanong ni Kyron na nagtataka.

“Sinira lang naman niya ang araw namin ni Alliah. Kasama niya sa mall ’yong ex-girlfriend niya tapos bigla na lang iniwan doon para ihatid kami pauwi.” Froi said sarcastically and crossed his arms.

Am I hearing right? Ginawa talaga iyon ni Sergio? I can’t imagine him doing that because I know he’s the man of principle.

“Is that true, Sergio?” tanong ko kay Sergio.

Sergio boredly nodded. Aalis na sana siya nang hinila ni Kyron ang braso niya. “Why did you do that, bro?”

I sighed and noticed Riosh wasn’t here.

Nasaan na nga pala iyong long hair na ’yon? Pero nang maalala ko na hindi pala alam nina Kyron at Riosh ang ginawa noon ni Froi kay Sergio ay bigla akong kinabahan.

Sergio and I didn’t even tell them Froi fucked Giorgia inside his room. Gusto ko iyong sabihin sa dalawa pero pinigilan ako ni Sergio at sinabing ayaw na niyang lumaki ang issue dahil ilang beses nang humingi ng tawad si Froi sa kanya, and Sergio forgives him because they are close friends and he is not romantically in love with Giorgia.

Hindi nagsalita si Sergio while Froi now appears nervous.

Kyron chuckled. “May hindi ba ako alam? Noon, napansin kong two weeks din kayong hindi nag-usap. I knew you two were having issues at the time, but I didn’t bother asking because it could have been a misunderstanding. But as time passed, I realized that there is a deeper reason for that misunderstanding that I am unaware of.”

Kyron is an excellent observer. He’s the oldest, and while he sometimes acts like a child and is playful, he’s a mature and understanding guy, which is why I trust him.

“Say it, Sergio, while I still have the courage not to hurt both of you. Ang ayoko ay iyong naglilihim kayo sa’kin. I value our friendship and am disappointed that you are keeping something from me.” Sumeryoso si Kyron na minsan lang niya ipakita.

When he’s mad, he’s downright terrifying. He’s rowdy until you press his red button. He’s scary.

Bumuntong-hininga si Sergio. “I’m just worried that Froi will bed Alliah if they stay in the mall for too long, because he did it once before after I broke up with Giorgia.”

I’m so proud of you, Sergio. Ito ang unang beses na nagsalita ka para sa

sarili

mo.

Nagulat doon si Kyron at tumingin kay Froi na sumama ang tingin kay Sergio.

“Ginawa mo ’yon sa kaibigan natin, Froi? You slept with Giorgia after they split up?” Kyron was surprised.

“Oo. Ginawa ko ’yon! Inamin sa akin ni Giorgia na gusto niya ako habang sila pa ni Sergio. Hindi ko naman siya pinatulan alang-alang sa kaibigan natin. At nung naghiwalay sila ay pumasok sa loob ng kwarto ko ang babaeng ’yon at inakit ako. Hiwalay na sila noong panahon na ’yon at alam kong hindi mahal ni Sergio si Giorgia kaya ano bang mali sa ginawa kong pagpatol-”

Napasigaw sa gulat si Alliah ng biglang sinuntok ni Kyron si Froi sa mukha. Bumagsak naman sa sahig si Froi dahil sa lakas ng pagkakasuntok ni Kyron.

Kaagad kong nilapitan si Kyron at pinakalma. Si Sergio naman ay yumuko na lang.

“Napakawalanghiya mo, Froi! Alam naming matagal ka ng gago pero hindi ko inisip na tatraydurin mo si Sergio. Sergio may not be in love with Giorgia, but having sex with her after they broke up is still wrong! Hindi mo na nirespeto si Sergio bilang kaibigan mo you son of a bitch!” sigaw ni Kyron kay Froi.

He’s furiously mad.

Hindi makasagot si Froi at pinunasan na lang ang ibabang labi niyang nagdurugo dahil sa ginawang pagsuntok ni Kyron. He knew he was wrong, and can’t defend himself when Kyron speaks up.

“Stop it, Kyron. He already apologized to me. I just want peace, so don’t bring it up again.” Sergio shook his head and walked away.

Tumingin ako kay Alliah na halatang nagulat pa rin sa nangyari. “Alliah, pumasok ka na sa loob ng kwarto mo. Tatawagin na lang kita kapag kakain na.” Utos ko.

She nodded immediately “S-Sige.” at umakyat na papunta sa kwarto niya.

“Just thank your ass that Sergio understands and forgives you, Froi, and don’t betray him again because you know how much he cares for you,” Kyron said coldly as he exited the room.

Umiling ako at inalalayang makatayo si Froi. Hindi pa rin siya nagsasalita at mukhang nakonsensya sa nagawa noon kay Sergio.

“Sorry kung ang sama kong kaibigan.”

Natigilan ako ng bigla siyang magsalita. Umupo siya sa sofa at napahilamos sa mukha.

“N-naiinggit ako kay Sergio at inamin ko ’yon kay Kyron nung malasing ako. Lahat na lang kasi ng gusto at hinahangad ko, napupunta sa kanya…” he confessed.

People who are born into a poor, dysfunctional, abusive, and uncaring family may grow up with insecurities that others who are born rich and have everything in life do not. I’ve known Froi since the beginning, and when I hired him in my band and he received his first salary as a singer, I saw how happy and proud he is of himself.

He has flaws, and I don’t agree with some of his attitudes, but he is devoted to our band and will do everything to ensure our success. He genuinely cares for and values Sergio as a friend, but his jealousy and insecurity can overpower him at times. Froi has a good heart on the inside, and I know he cares about his family, who only remember him to get money.

Nakikita ko kung gaano siya kapassionate sa banda, nakita ko kung paano siya mag-alala sa amin at sa pamilya niya at minsan ko na rin siyang nakitang umiyak dahil nalaman niyang may eating disorder si Sergio.

He’d be better than me if he could just learn to appreciate everything and not be consumed by jealousy.

“Hindi ko alam kung paano ba kumilos ng tama. Minsan, hindi ko lang talaga mapigilang magalit, magselos at mainis sa mababaw na dahilan. Dahil siguro ipinanganak ako na may magulo at sirang pamilya? Sinasaktan pa ako ng mga magulang ko.” Froi chuckled bitterly and rose from the sofa.

Aalis na sana siya nang magsalita ako.

“Froi, you can do better. I’m here as your friend, and you can trust me,” I said with a smile.

He nodded, and I caught a glimpse of tears in his eyes before turning away from me.

-Ajai_Kim

Chapter 10

Alliah

“Ayos ka lang ba, Alliah?”

Nawala lang ako mula sa pagkakatulala ko sa pagkain nang magsalita si George.

“A-ayos lang ako.” sagot ko at ituloy ang pagkain ko. Lunch break namin at katulad ng dati ay nakabuntot na naman siya sa akin.

“Hmm… ’yong lalakeng kulot na mahaba ang buhok at mukhang foreigner, member ’yon ng sumisikat na banda, ’di ba?”

Natigilan ako.

“Paano mo siya nakilala?”

Sumandal si George sa kitchen counter at humalukipkip. “May napanood akong video nila sa Facebook. Namukhaan ko siya at naalala kong siya ’yong lalakeng sumundo sa’yo last week dito sa restaurant. Paano mo siya nakilala? Childhood friend mo? Schoolmate?” nang-uusisa niyang tanong.

Napapikit ako at pinigilang huwag siyang masabunutan.

Dahil sa alitan nila Sergio, Froi, at Kyron ay dalawang araw nang hindi umuuwi sa apartment si Froi. Nakaapekto siguro sa kanya ang suntok at mga sinabi ni Kyron.

Ayokong mangialam sa problema nila na obvious namang alam ko ang rason kaya nananahimik na lang ako pero hindi ko rin mapigilang mag-aalala sa kanila dahil mukhang malalim na talaga ang pinagsamahan nila simula ng mabuo ang kanilang banda.

“Kaibigan ko siya.” Bored kong sagot.

Natawa si George. “Kaibigan? Baka gano’n nga ang tingin mo sa kanya pero sa nakita kong reaksyon niya ng makita niya tayong magkasama? Para siyang galit at nagselos sa’kin.”

Biglang kumalabog ang puso ko. Totoo kaya na nagseselos si Riosh kay George? Pero bakit? May nararamdaman ba siya para sa akin?

Pero imposible iyon! Wala pa ngang isang buwan na magkakilala kami tapos magugustuhan na niya ako? Ayokong mag-assume kung walang kasiguraduhan.

“Hindi naman siguro.” sabi ko.

Nagkibit-balikat si George at ngumiti. “May gagawin ka ba sa Sabado? Yayayain sana kitang-”

“May gusto ka ba sa akin, George?” Hindi ko na mapigilang tanong.

Napahinto siya pagkaraan ay napahawak sa kaniyang braso at nahihiyang tumango.

“Matagal na kitang gusto, Alliah. Ang akala ko nga ay alam mo na ’yon dahil halata namang interesado ako sa’yo. Gusto sana kitang yayain na magdate, ’yon ay kung gusto mo lang.” nag-aalangan niyang sabi.

Mabait si George, gwapo at matangkad. Friendly siya sa lahat ng empleyado sa restaurant, ang hindi ko lang gusto sa kanya ay ang pagbuntot at pangungulit niya sa akin. First day of work ko pa lang ay nagpaparamdam na siya. Mag-iisang taon na rin siyang empleyado katulad ko.

Wala akong masyadong alam sa background niya bukod sa 22 years old na siya, mahirap ang pamumuhay katulad ko, at siya ang breadwinner sa pamilya nila katulad nina Debbie at Gidalyn.

“George, I’m sorry pero wala talaga akong nararamdaman para sa’yo. Makakahanap ka pa ng ibang babae na magugustuhan mo.” malungkot kong sabi.

Lumungkot ang ekspresyon ng mukha niya at tumango. “I see, pero gusto lang sana kitang yayain kahit friendly date lang. Malinis ang intensyon ko sa’yo, Alliah dahil gusto talaga kita.”

Hinawakan ni George ang isang kamay ko at nakita iyon nina Debbie at Gidalyn na kakapasok lang sa loob ng kitchen.

Nanlaki ang mga mata nila sa pagkabigla nang makita kami. Lumingon si George sa kanila at muli ding tumingin sa akin.

Napaisip ako. Wala naman sigurong masama kung tanggapin ko ang alok niyang “friendly date” sa Sabado? Hindi naman raw niya ako pipiliting magustuhan siya.

Tumango ako bilang sagot. Binitawan ni George ang kamay ko at nagulat na lang ako nang sumuntok siya sa ere at tumalon. Narinig ko naman ang hagikhik nina Debbie at Gidalyn na nanonood lang sa amin.

“Yes! Salamat, Alliah. Excited na ako sa date-”

“Friendly date.” pagtatama ko.

“Hehe sabi ko nga,” Napakamot siya sa batok.

Umiling ako at hindi ko mapigilang mapangiti. Ganito rin siguro ang magiging reaksyon ko kung yayain ako ni Sergio na- teka… bakit ba bigla na namang sumagi sa isip ko si Sergio?

Noong Sabado ay hindi ko pa rin makalimutan ang ginawa niya nang makita kami ni Froi sa mall. Talaga bang ayaw niya lang ako matulad sa maganda at sexy niyang ex-girlfriend kaya inuwi niya kami ng maaga sa apartment?

May parte sa akin na umaasa na ginawa niya iyon dahil gusto niya ako pero… hindi siguro dahil baka concern lang siya kaya ayoko nang magbigay ng malisya sa ginawa niya.

Sergio

Zayne

Nasir.

Nalaman ko ang buong pangalan niya dahil hindi ko napigilang tignan sa internet ang That One Thing band, at tama nga sila Debbie, Gidalyn, at George dahil sumisikat na ang banda at ang iba nilang videos sa iba’t-ibang gigs na pinupuntahan nila ay umaabot na ng million views. Sa comment section ay puro sina Riosh at Sergio ang pinag-uusapan at may nagcomment doon ng buong pangalan ni Sergio.

Out of curiosity ay sinearch ko ang full name ni Sergio sa Facebook at nagulat ako nang umabot sa 585k followers ang official Facebook account niya. Nakaprivate ito at nasa 200 lang ang friends. Nakita ko rin doon ang Facebook account nila Riosh, Froi, Iall, at Kyron. Si Riosh ay may 650k followers, si Froi ay 250k followers, si Iall ay 400k followers, at Kyron na may 370k followers. Ang account nung apat ay nakapublic at kay Sergio lang ang nakaprivate.

Ganoon na pala talaga sila kasikat?

Galing sa mayamang pamilya si Sergio dahil ang Dad niyang si Sergio Nasir Sr. ay isang kilala at tanyag na Engineer sa buong Pilipinas at may-ari ng S. Nasir Builders samantalang ang kaniyang inang si Trisha Fernandez-Nasir ay isa namang Lawyer.

26 years old na at graduate ng Chemical Engineering si Sergio sa isang kilalang university sa Pilipinas. Half Pakistani siya dahil ang Dad niya ay isang full-blooded Pakistani at ang Mom niya ay isang Filipina. Mukhang mayaman talaga siya kung titignan pero hindi ko ine-expect na ganoon pala sila kayaman.

Pero bakit kaya mas pinili niyang maging isang singer sa isang banda kaysa tulungan ang Dad niya sa pagpapatakbo ng construction company nila? Baka nasa puso niya talaga ang pagkanta dahil magaling siya doon at bilib ako sa vocal skills and range niya.

Pagkatapos ng lunch break ay nagresume na ulit kami sa trabaho. Dahil lunes ay marami kaming customers at hindi ako magkanda-ugaga sa paglilista ng mga order at pagseserve.

Pagkatapos kong maihatid ang orders ng malaking pamilya sa isang table ay natigilan ako nang mamukhaan ang mga lalakeng pumasok sa loob ng restaurant.

Si Murphy iyon at si Mayor Mauricio Aguilar na Mayor sa lugar namin!

Parang may grand entrance na nangyari nang mamukhaan ng ibang customers at empleyado si Mayor Mauricio. Nagbow sila kay Mayor at binati ito. Ngumiti naman ang matanda at nakipag-kamay sa ibang customers at empleyado. Si Murphy na nasa likuran niya ay busy sa ginagamit nitong cellphone at hindi pinapansin iyong mga tao. Bakas pa rin sa ibang parte ng katawan niya ang resulta ng pambubugbog nila kuya sa kanya pero mukhang naghihilom na rin ito.

Lumapit si Debbie sa kanila at itinuro ang isang VIP table. Mukhang kilala ni Debbie si Mayor Mauricio pero ang anak nito ay hindi. Nakukwento ko lang sa kanila si Murphy pero hindi pa nila nakikita ang mukha nito.

Ano bang ginagawa nila dito? Isang lungsod ang layo ng restaurant na ito sa lugar namin kaya bakit sila napadayo rito para kumain?

Hindi ako pwedeng makita ni Murphy! Hanggang ngayon ay galit pa rin ako sa ginawa niyang pagsisinungaling at pagmanipula sa mga kapatid ko.

Tumalikod na ako para hindi makita o mapansin ni Murphy. Si Gidalyn naman ay hindi ko namalayan na nasa likod ko lang pala at nakikiusyoso sa bagong dating na Mayor at anak nito.

“Si Mayor Mauricio ’yan, ’di ba? Ayan ba ’yong anak niyang lalake? Ang baduy manamit at hindi bagay ’yong suot niyang malaking eyeglasses sa kanya pero gwapo naman pala.”

Kinagat ko ang ibabang labi ko dahil sa nerbyos. “Siya ’yong Murphy na obsessed stalker ko, Gidalyn. Hindi niya ako pwedeng makita!” bulong ko.

“A-ano? Siya ’yong Murphy?” gulat niyang tanong.

Tumango ako at hinila siya sa mas malayong pwesto. “Kapag nakita niya ako dito, sigurado akong makakaya niya akong pauwiin sa amin. Galit ako sa lalakeng ’yan dahil siya ’yong dahilan kung bakit ako pinalayas nila kuya.”

Umiling si Gidalyn at nagpameywang. “Ang hirap pa lang maging maganda katulad mo. Una, gusto ka ni George at niyaya kang magdate, tapos may baliw na obsessed stalker ka at anak pa ng isang Mayor. Mabuti na lang talaga at average looking ako kaya hindi ako namomroblema sa mga lalake!”

“Gidalyn, kayo na ang bahala ni Debbie sa kanila. Gagawin ko ang lahat para hindi ako makita ng mag-ama.” Pakiusap ko.

“Sure, maglagay ka ng facemask para habang nagseserve ka sa ibang customers ay hindi ka niya mamukhaan.” Suhestiyon niya.

Tumango ako at sandaling pumunta sa locker room para kumuha ng facemask. Iyong puting facemask na malaki ang kinuha ko para sure na matakpan ang kalahati ng mukha ko at hindi mapansin ni Murphy.

Pagkabalik ko ay pumunta na ako sa ibang table ng bagong dating na customers at kinuha ang orders nila. As much as possible ay hindi na ako tumingin sa table nina Murphy at Mayor Mauricio para safe.

Nakahinga lang ako maluwag nang makitang tapos ng kumain ang mag-ama at nagbayad si Mayor ng bill kay Debbie. Lumabas na sila ng restaurant at nakita kong naunang pumasok si Mayor Mauricio sa loob ng dala nilang Limousine.

Inalis ko ang suot kong facemask at dumiretso sa restroom dahil kanina ko pa pinipigilan ang ihi ko dahil sa matinding nerbyos at kaba. Si Murphy lang talaga ang nakakagawa nito sa akin! Pagkatapos kong umihi at maghugas ng kamay ay lumabas na ako sa restroom.

Laking gulat ko na lang nang makita si Murphy na nakasandal sa pasilyo ng restroom habang nakapamulsa at seryoso ang tingin sa akin.

“M-Murphy…”

“Akala mo ba hindi kita makikita dito, Alliah? I invited Dad to eat here because I know you’re one of the waitresses at this restaurant.” mariin niyang sabi.

Tila nawalan ako ng lakas. Oo nga pala at obsessed stalker ko siya kaya hindi na ako dapat magtaka na alam niya rin kung saan ako nagtatrabaho.

Sinamaan ko siya ng tingin. “Masaya ka na ba sa ginawa mo? Pinalayas ako nila kuya dahil sa ginawa mo. Nagsinungaling ka sa kanila at sinira mo ang tiwala ng mga kapatid ko sa’kin!” sigaw ko sa galit.

Lumambot bigla ang ekspresyon ng mukha ni Murphy at tangkang hahawakan ako nang hinawi ko ang kamay niya.

“Alliah-”

“Huwag mo akong hahawakan!” Banta ko.

Nangilid ang mga luha niya at malapit ng umiyak. Gusto ko sanang maawa sa kanya pero matagal ko na siyang kilala, ginagamit niya ang paawa

effect sa akin at sa ibang tao para kunin ang simpatya namin, pero sa totoo lang ay magaling siyang magmanipula at magpaikot.

“G-ginawa ko lang naman ’yon k-kasi ayaw mo akong payagang ligawan ka. Mga bata pa lang tayo mahal na kita p-pero… palagi mo akong binabaliwala at s-sinasaktan…” Tuluyan na siyang umiyak.

Naikot ko na lang ang mga mata ko at pinagkrus ang mga braso ko. Sawang-sawa na ako sa ganito naming eksena.

Si Murphy iyong klase ng nerd at baduy manamit na hindi naman mukhang mahina at lampa. Kanina nga ay nakita pa rin ni Gidalyn kung gaano siya kagwapo at kapansin-pansin ang tangkad nito. Magandang lalake si Mr. Mauricio Aguilar at noong kabataan nito ay habulin talaga ito ng mga babae kaya palaging nagseselos si Senyora Esmeralda.

“Murphy, ilang beses ko bang sasabihin sa’yo na hindi kita gusto? Hinalikan mo pa ako at naging dahilan ’yon para palayasin ako sa amin.” naiinis kong sabi.

Humikbi siya. “S-sorry. Naging desperado lang ako kasi nakita kitang kasama ’yong dati nating kaklase noong Grade 6 na si Kyler. I’m simply jealous and insecure kasi g-gwapo siya, maporma, at b-bagay kayong tignan t-tapos pangit ako… at baduy.”

Iyong time na nakita niya akong kausap si Kyler ay nung nasa Mini stop ako na malapit lang sa bahay namin at bumili ng Coca-cola. Nagkamustahan lang kami ni Kyler dahil matagal ko rin siyang hindi nakita. Lumipat na raw kasi sila ng bahay at nag-aaral siya ngayon sa probinsya. Umuwi lang sila sa Maynila ngayong summer para bisitahin ang mga kamag-anak nila.

At dahil stalker ko si Murphy ay nasundan pala niya ako sa Mini stop at nakitang kausap si Kyler.

Dahil hindi naman ako masamang tao at kahit papaano’y naaawa kay Murphy ay hinawakan ko ang magkabilang-kamay niya na nagpatigil sa kanya. Ito ang unang beses na hinawakan ko siya. Mababa talaga ang self-esteem niya.

“Murphy, una sa lahat ay hindi ka pangit, okay? Gwapo ka at kahit ano pang suotin mo ay bagay sa’yo.” sabi ko at nginitian siya.

Tinignan niya ako nang hindi makapaniwala at mas lalong umiyak. “I’m happy because you said I’m handsome…”

Pinigilan kong huwag matawa sa sinabi niya.

“Alam mo ba kung saan ako tumutuloy ngayon?”

Tumango siya. “Ako ang nagsabi sa mga kapatid mo kung nasaan ka.”

Kaya pala alam na nila kuya kung nasaan ako. Sa dami ng bodyguards at tauhan ng Dad ni Murphy ay hindi na ako magtataka na pasikreto niya pala akong pinasundan.

“Inamin ko na din na nagsinungaling ako sa kanila. When you left, my conscience hit me.” Yumuko si Murphy at mahinang humikbi.

“Uuwi din ako sa amin pero hindi pa sa ngayon.” sabi ko.

Tumango siya at tinignan ako. “Tinatrato ka ba nila ng maayos? Are they not hurting and exploiting you because you are the only girl in that apartment?”

Umiling ako. “Mabait ’yong magkakaibigan.”

Nagpunas siya ng luha at niyakap ako nang mahigpit. “Alliah, ’wag sanang mahulog ’yong loob mo sa kanila. Sa akin ka na lang, please…?”

Hindi ako nakapagsalita.

Mukhang imposible iyon lalo na’t nakakaramdam ako ng kakaibang atraksyon para kay Sergio at ngayon naman ay paunti-unti kay Riosh.

-Ajai_Kim

Chapter 11

Sergio

“How’s your band doing? I saw some of your bandmates’ clips on the internet, and I had no idea you could sing like that, hijo.” Mom said while we’re eating dinner.

“It’s fine, Mom,” I replied.

“That’s good to know. Kung saan ka masaya ay doon na rin kami but don’t forget your responsibility as our son because you are the heir in our family. Your sister is too young and uninterested in running our company and business. Tumatanda na kami ng Dad mo kaya kailangan ka namin.” She brings it up again.

I let out a sigh. “I know. Just let me do whatever I want for the time being; music is my life, and I can’t abandon my bandmates now that we’re on the rise.”

Nakita ko ang pag-iling ni Dad sa sinabi ko. As a businessman, he opposes my job as a musician. Dapat raw ay tinutulungan ko siya sa pagpapatakbo ng kompanya namin pero dahil suportado ako ni Mom sa lahat ng gusto ko ay hindi kumokontra si Dad. He loves my mother, who is our boss, guardian, and adviser in our family.

Mom had no idea I had an eating disorder called Bulimia. I eat a lot of food in one sitting, I like to cook and eat, and then I throw up. My doctor said it’s a mental illness caused by my anxiety and stress since joining That One Thing band. Ayokong mag-alala pa siya sa akin dahil alam kong marami din silang pinoproblema ni Dad sa construction company. I’ve lost a lot of weight since I developed an eating disorder kaya minsan ay hindi na lang ako kumakain para hindi ko maisuka ang kinakain ko.

What’s the point of eating if I’m going to vomit afterwards? My doctor is doing everything possible to help me in curing my disease. It’s difficult to deal with my bulimia, but I need to be better for my friends and our band.

Mom smiled as she held my hand. “Of course, Zayne. Nandito lang kami ng Dad at ng kapatid mong si Joraia para suportahan ka sa hilig mo. We won’t force you to run our company, but your Dad still need your help.”

Tumango ako. “I will.”

I look at my younger sister, Joraia, who is busy playing on her iPad while we are eating. At the age of 15, she is a nerd and a genius. She’s a quiet child, just like me. We also have an older sister, Elizabeth, who has a family of her own. Her husband is a well-known Architect in the Philippines and one of our father’s business partners.

“By the way, nagsumbong sa amin si Giorgia at sinabi niyang iniwan mo siya sa mall? Is that true?” tanong ni Mom.

“Mom, I’ve already told you that her presence irritates me. Sinamahan ko lang siya sa mall dahil pinilit niya ’ko.”

“She’s also a witch and bitch, and I don’t like her,” Joraia said, her gaze fixed on her iPad. Since the beginning, she has had a strong dislike for Giorgia.

“Alam naming ayaw mo kay Giorgia dahil nakipaghiwalay ka nga sa kanya at umalis sa arranged marriage n’yong dalawa but, son, please… as a form of compensation for her father’s assistance on our construction sites,” Dad explained.

“Okay,” Wala akong magawa kundi ang sumang-ayon. As a compensation, like he said.

After our late dinner ay pumasok muna ako sa loob ng kwarto ko at humiga sa kama. I enjoy the peace and silence in my room because I was raised as an introvert and quiet person. For me, talking too much is a waste of time. Wala kaming gig ng banda dahil tatlong araw nang hindi umuuwi si Froi sa apartment at hindi kami pwedeng magperform ng wala siya. He’s our group’s backbone, and without him, we wouldn’t be able to achieve our band’s goal of signing with a reputable music label.

Froi is a talented performer and singer. He’s the most skilled, stable, and dedicated to us. I can see why Iall included him in our band. He deserves more love and attention from our fans pero mas nakukuha ko pa iyon na hindi ko naman intensyon.

Because of me, the fans are dismissing and ignoring him. He wants to be number one or two after Riosh, but I unintentionally took his spot.

I don’t like being the center of attention; I’m just here to sing with our band and show off my talent, but people seem to be more interested in me than Froi; and it’s because they say I’m quiet, mysterious, and cool.

Anong magagawa ko? I can’t control other people’s minds, and I’m not blind to the fact that Froi is insecure and jealous of me. But I understand him and can’t blame him. He grew up in a poor family with a chaotic lifestyle, both of his parents are in prison, and his education has been ruined because he has to work at such a young age. He craves love and attention, but he has an abusive family.

I offered him money before pero tinanggihan niya iyon. Kaya niya raw magkaroon ng pera na galing sa sarili niyang bulsa at walang tulong ng ibang tao. Nagsusumikap siya sa buhay hindi katulad ko na lumaki na sa mayamang pamilya at walang struggles na napagdaanan. After all, he is my closest friend. I know he cares for me, but his insecurities and jealousy get the best of him at times.

Giorgia is my ex-girlfriend slash fiancé. Ginagawa namin iyong mga bagay na ginagawa ng magkarelasyon like kissing, touching, making out, and dating pero sa loob ng ilang taon naming relasyon ay hindi ko siya minahal. It’s just that I agreed to be his boyfriend because we were in an arranged marriage and I know she likes me. As a man who is not romantically in love with any girl ay sinubukan ko siya. When I realized it was wrong to be with someone I didn’t love, I ended our relationship.

Umiyak at nagmakaawa siyang balikan ko nang nakipaghiwalay ako sa kanya pero hindi ako pumayag. She deserves someone better, and I have more than enough reasons to end our relationship.

I saw her seducing and touching Froi several times. And, as my good friend Froi, ignore all of her flirtations kaya nang makita namin sila ni Iall sa loob ng kwarto niya na nagtatalik ni Giorgia ay hindi na ako nasurpresa pero may parte pa rin sa akin na nasaktan dahil kahit papaano’y may pinagsamahan kami ni Giorgia kahit hindi ko siya minahal, at wala pang dalawang araw ay pinatulan na siya ni Froi.

Froi begged an apology for what he had done, and I accepted it. He’s still my friend, and I trust him, even though I have a feeling he’ll ruin and break me one day.

But now things are different; that Alliah girl is something. And I’m not sure why I can’t get her out of my mind.

Nakaramdam ako ng inis at galit nang makita si Alliah na kasama si Froi sa mall. Sa tanang buhay ko ay ngayon lang ako nainis at nagalit kay Froi nang ganito. He’s annoying, but he’s been bothering me since Alliah moved into the apartment. He’s interested in the young girl, and I’m afraid he’ll put her in his bed like he did Giorgia.

Ayos lang sa akin kung may nangyari sa kanila ni Giorgia and I I don’t care if they’re still fucking or not, but not Alliah. The girl is too young and innocent for his shits.

Iall is overly protective of Alliah, and I know he likes her. Allowing some random girl to live in her apartment is unusual for him. Kilala ko siya, nagkaroon na siya ng girlfriends pero hindi ko pa siya nakitang naging ganito kaconcern sa isang babae.

When the clock struck 10:00 p.m., I decided to leave my parents’ mansion. Nagpaalam na ako kila Mom, Dad at Joraia na aalis at babalik na sa apartment ni Iall.

Nagmamaneho na ako pauwi sa apartment nang may mahagip ang mga mata ko sa gilid ng kalsada.

It’s Alliah and a tall guy who appears to be her coworker. I thought her workday ended around 7 or 8 p.m.? Why is she still standing in the middle of the street with a guy?

I know I should ignore her because it doesn’t matter whether she’s dating that guy or not, but I can’t help myself.

Itinigil ko ang kotse ko sa harapan nila at binaba ang glass window. Nanlaki naman ang mga mata ni Alliah nang makita ako sa driver’s seat.

“Sergio? A-anong ginagawa mo dito?” she asked me.

“It’s 10:15 p.m., and you’re still not in our apartment? Bakit hindi ka sinundo dito ng mga kaibigan ko?” seryoso kong tanong. The guy next to her looks perplexed.

“Ah, kasi nagpabirthday party ’yong boss namin at ngayon lang natapos kaya hindi pa ako nakakauwi. Balak sana akong sunduin kanina ni Iall pero sinabi ko na gagabihin ako at magjejeep na lang pauwi kasama ang katrabaho ko.” she explain.

“Ikaw si Sergio sa That One Thing, ’di ba?” nakangiting tanong ng lalakeng kasama ni Alliah.

I ignore him and focus on Alliah. “Let’s go home,” I said as I opened the front door.

Tumingin naman siya sa lalake at alangang ngumiti. “George, uuwi na kami. N-nakatira ako ngayon sa apartment ng That One Thing, long story kung paano nangyari ’yon kaya sorry kung hindi ko kaagad nasabi sa’yo.”

The guy looks surprised by what she said at sandali akong tinignan bago muling tumingin kay Alliah. “Gano’n ba? Hindi ka na sasabay sa akin pauwi?” malungkot niyang tanong.

I sighed and relaxed.

What is going on with me, and why am I so annoyed by this guy?

“Hindi na. Ayokong gabihin ka sa daan dahil mukhang malayo pa ang sa inyo. Sa susunod na lang.” Alliah replied politely.

Following that, the guy nodded and smiled. “Sige. Mag-iingat ka. Huwag mong kalimutan ’yong lakad natin sa Sabado, ah?”

Lakad sa Sabado? Is he really dating her? I gritted my teeth secretly.

Tumango si Alliah at binuksan ang pintuan ng front seat ng kotse ko at pumasok sa loob.

“Bye, George. See you tomorrow!” she bid her goodbye.

The guy nodded to Alliah and looked at me once more. Pinaandar ko na ang kotse at sa side mirror ay nakita kong nakatingin pa rin sa amin ang lalake sa malayong distansya.

Tahimik kami ni Alliah sa biyahe. I want to ask if that guy is her suitor, but I don’t want to get involved in her personal life. She’s already an adult and knows what she’s doing.

“Ahm… nakauwi na ba si Froi sa apartment?” Alliah asked after 10 minutes of silence.

“No, he isn’t, so we don’t have a gig right now. We can’t perform without him.” sagot ko.

She nodded. “Nasaktan talaga siya sa mga sinabi ni Kyron, pero tama naman kasi si Kyron, at ikaw… kahit masakit ’yong ginawa ni Froi sa’yo ay pinatawad mo pa rin siya.”

“He’s still my friend, and without him, we won’t be able to achieve our slowly rising success in the band,” I sighed.

“Pero nung nakita namin kayo ng ex-girlfriend mo sa mall, bakit iniwan mo ’yong ex mo doon at hinatid mo na kami ni Froi pauwi sa apartment? Dahil ba sa natatakot kang matulad ako sa ex mo? Na m-makuha rin ni Froi?” nahihiya niyang tanong.

I’m impressed because she was bold enough to ask me this question.

I agreed by nodding. “You’re right. We know him as a player. Iall cares about you, and he doesn’t want to put you in danger. He trusts Froi, but not when it comes to your safety when he’s around.”

“Ikaw ba, concern ka rin ba sa’kin kaya mo ’yon ginawa at hindi lang dahil sa inaalala mo na concern si Iall?”

Napahinto ako sa tanong niya but then I nodded again and pulled over beside the road to stare at her intently.

“I’m concerned about you, Alliah. To ensure your safety. I don’t want you to be in danger because you live among men, but don’t put too much trust in us, especially me.”

Her eyes widened when she heard what I said.

When it comes to her, I don’t trust myself, kaya mas mabuti pang alam niyang hindi ako dapat pagkatiwalaan lalo na’t nakatira lang kami sa iisang bubong.

I’m still a man who can be swayed by her lovely face, body, and captivating eyes.

“B-bakit hindi kita dapat pagkatiwalaan?” she asked innocently.

I believe she is attracted to me based on the way she looks at me.

And my stupid heart is beating fast.

I adore how everything in her appears to be in order, particularly her innocent soul and sweet voice.

I locked my gaze on her. “You don’t know me at all, and I’m not as good as you think.”

She shouldn’t trust me; I’m not a Nasir for nothing, and Nasir knows how to get what they want.

-Ajai_Kim

Chapter 12

Alliah

Nagising ako bandang alas-dose ng madaling araw dahil bigla akong nakaramdam ng pagkauhaw. Kahit inaantok pa ay bumangon na ako sa kama at sinuot ang tsinelas ko.

Nang lumabas ako sa loob ng kwarto ay laking gulat ko nang makita si Froi na nakaupo sa sahig at may hawak itong isang bote ng alak.

Lasing at tulog ang Lolo Froi n’yo! Limang araw na siyang hindi umuuwi dito sa apartment at hindi na rin nakakapag-gig ang That One Thing dahil wala siya. Ngayon ko lang ulit siya nakita at sa ganitong lagay pa.

Nilapitan ko si Froi at napansin ko na medyo lumago ang bigote at balbas sa kanyang mukha na halatang ilang araw nang hindi nag-aahit. Ganoon pa man ay bumagay pa rin ito sa matapang niyang itsura. Magulo at gusot rin ang suot niyang puting printed t-shirt.

Pinantayan ko siya at inalis ang bote ng alak sa kamay niya na wala ng laman at nilagay ito sa gilid. Tinapik ko ang pisngi niya upang gisingin siya. Hindi na nakapasok sa loob ng kwarto ang isang ’to dahil sa matinding kalasingan.

“Froi,” ani ko at niyugyog ang balikat niya.

Umungol lang si Froi sa ginawa ko kaya napabuntonghininga ako at muli siyang niyugyog.

“Froi, ’wag kang matulog dito dahil malamig at baka magkasakit ka pa. Pumasok ka na sa loob ng kwarto mo.” pakiusap ko.

Mukhang narinig niya na ako kaya unti-unti siyang nagmulat ng mga mata at tuluyan ng nagising. Pumungay ang mga mata niya pagkakita sa akin at umawang ang bibig pagkatapos.

“I-Ikaw pala,” sabi niya na umayos ng upo at hinilot ang sintido. Mukhang nawala na ang kalasingan niya.

“Mabuti at nakabalik ka na,” saad ko.

Tumango siya. “Naisip ko lang na kailangan ako ng banda at alam kong hindi na sila nakakapag-perform dahil wala ako. Lumayo lang ako para makapag-isip.”

Napangiti ako. “Mahalaga ka sa mga kaibigan mo, Froi. Nag-alala rin sa’yo si Kyron at nagsisisi siya na sinuntok ka niya.”

Ngumiti siya ng malungkot. “Deserve ko naman ’yong suntok dahil alam kong ginago ko si Sergio.” Dahan-dahang tumayo si Froi sa pagkakaupo sa sahig.

Tumingin siya sa sahig at nakita ang hawak niya kanina na bote ng beer. Kinuha niya ito at pagkatapos ay tinignan ako.

“Bakit gising ka pa?” tanong niya.

“Ah, iinom lang sana ako ng tubig sa kusina dahil nauuhaw ako tapos nakita kita dito sa tapat ng pintuan ng kwarto mo na natutulog.” sagot ko.

“S-sorry nga pala kung nakita mo ’yong pinakita kong ugali sa jeepney driver nung namasyal tayo. Badtrip lang kasi ako nung panahon na ’yon dahil hiningan na naman ako ng pera ng mga kapatid ko.” paumanhin niya.

“Naiintindihan ko, pero sana sa susunod ay ’wag mo na lang ulit gagawin dahil hindi ’yon tama.”

Ngumiti siya at tinitigan ako. Para naman akong malulusaw sa klase ng tingin niya. Talagang gwapo at nakakaintimidate pala si Froi.

“Salamat dahil nandyan ka para sa mga kaibigan ko. May gusto lang din sana akong aminin sa’yo,” Sumeryoso ang mukha niya at hinawakan ang kamay ko.

Hindi ko maintindihan ang kaba na bigla kong naramdaman.

“A-ano ’yon?”

Hinaplos niya ang pisngi ko dahilan para mapaigtad ako nang sandali.

“Gusto kita, Alliah. Mabilis ba ako dahil umamin kaagad ako sa’yo? Pero ’yon ang totoo. Kaya kita niyaya na mamasyal nung Sabado ay dahil gusto kitang makasama.”

Gusto ako ni Froi?

“B-bakit mo ako nagustuhan?” tanong ko ng mahanap ko na ang dapat kong sabihin.

Natawa si Froi. “Hindi ko rin alam kung bakit. Kahit kailan ay wala pa akong nagustuhang babae. Iyong mga naging girlfriends ko ay naging girlfriend ko lang sa kama. Wala pa akong naging seryosong relasyon, Alliah at… kung pwede lang sana na… ikaw na lang ang maging first serious girlfriend ko.” Umiwas siya ng tingin at napahawak sa batok.

Totoo ba itong mga naririnig ko kay Froi na noong una ay ayaw sa akin dahil sa pagtira ko sa apartment?

Bigla kong naalala ang secret crush ko na si Sergio. Oo at nakikita ko namang maayos na ang pakikitungo sa akin ni Froi pero wala akong nararamdaman para sa kanya dahil si Sergio ang nagustuhan ko.

“Froi, k-kasi… hindi pa talaga ako handa na magkaboyfriend. No boyfriend since birth ako at isa pa ay alam kong magagalit ang mga kapatid ko kapag nagkaroon ako ng karelasyon. Overprotective pa naman ang mga ’yon pagdating sa’kin.” sabi ko.

Nagpamulsa siya at sumandal sa pintuan ng kwarto. “Hindi ko naman sinabi na gawin mo na ’kong boyfriend, Alliah. Alam ko na iba ka sa mga babaeng nakarelasyon ko pero umaasa ako na mabigyan mo ng chance. Kaya ko namang magbago para sa’yo. Hindi ako kasing yaman ng mga kaibigan ko pero hindi kita titipirin sa lakad at mga date natin kung papayag kang magpaligaw.”

Mas lalo yatang nanuyo ang lalamunan ko sa mga sinabi ni Froi. Hinihintay ko na sabihin niyang “It’s a prank” pero seryosong-seryoso ang ekspresyon ng kanyang mukha.

Namomroblema na nga ako kina Murphy at George tapos dumagdag pa itong si Froi. Ang ganda ko naman pala kung gano’n!

Umiling ako. “I’m sorry talaga, Froi.”

Rumehistro ang sakit mula sa mga mata niya ngunit ngumiti na lang nang malungkot at pagkatapos ay binuksan na ang pintuan ng kwarto niya.

“Tatanggapin ko ’yang rejection mo, Alliah dahil nirerespeto ko ang desisyon mo pero maghihintay pa rin ako sa’yo.” mariin niyang sabi na hindi nakatingin sa akin. Pumasok na siya sa loob ng kwarto niya at isinara ito.

Napapikit ako at bumuntonghininga.

Nang mag-umaga na ay sinabi ko kila Iall na nakauwi na si Froi at nasa loob lang ng kwarto nito. Nakita ko namang naging masaya na sila ng malaman na bumalik si Froi at tuluyang hindi inabandona ang banda nila.

Kinatok ni Iall ang pintuan ng kwarto ni Froi nang mag alas-sais ng umaga. Kasama rin namin sila Sergio, Riosh, at Kyron. Ilang segundo lang ay binuksan ni Froi ang pintuan ng kwarto at kaagad siyang inambahan ng yakap ni Kyron.

“Bro, pinag-alala mo kami! Mabuti at bumalik ka na,” masayang sabi ni Kyron na mas lalong humigpit ang pagkakayakap kay Froi.

“Tangina naman, Kyron! Hindi ako makahinga sa pagkakayakap mo!” natatawang sabi ni Froi na ikinatawa rin namin.

“Sorry, bro.” Kumalas sa pagkakayakap si Kyron at huminga ng malalim bago muling nagsalita.

“I’m sorry for the last time, but Riosh and I didn’t know about your issues with Sergio, so that’s why I got mad and punched you. Alam kong nasaktan ka sa ginawa ko kaya i’m sorry again.” Paghingi nito ng tawad.

Tumingin muna si Froi kay Sergio bago ulit binalingan si Kyron.

“Wala na ’yon sa’kin. Malaki talaga ang naging kasalanan ko kay Sergio pero pinatawad naman niya ako at kinalimutan na lang namin ’yong nakaraan. Tama ba ako, Sergio?” seryosong tanong ni Froi kay Sergio.

Tumango si Sergio at umiwas ng tingin.

Napangiti si Froi. “Kitams? Kaya ’wag na nating alalahanin ’yon dahil nagbago na ’ko. Ano, may gig ba tayo ngayong Biyernes? Maghanda na tayo papunta sa studio.”

“Oh, sure, Mr. Richard is worried about you, and he will be happy if he sees you right now performing in our band again.” sabi ni Iall at inakbayan si Froi.

Si Riosh naman ay ngumiti at tinapik sa balikat si Froi. “Be ready. Ihahatid pa natin si Alliah sa restaurant.” sabay tingin sa akin.

Biglang kumabog ang dibdib ko dahil sa tingin niya.

Naghanda na ang magkakaibigan para sa pagpasok sa gig. Mabuti na lang at maaga akong nagigising kaya maaga akong nakaligo. Natapos akong mag-ayos ng mga 7:15 am. Hinanda at inayos ko na ang dala kong bag at lumabas sa loob ng kwarto ko.

Pumunta ako sa sala at nakita ko ang magkakaibigan na kumakain ng breakfast. Lahat sila ay nakaligo at nakabihis na. Nang makita ako ni Froi ay tumayo siya sa upuan niya at pinaghila ako ng upuan.

“Kain ka na, Alliah.” nakangiti nitong alok.

Ngumiti ako ng tipid at nagpasalamat. Mabuti na lang at mukhang tanggap niya ang rejection ko kaninang madaling araw. Hindi ko talaga kayang magpaligaw sa lalakeng hindi ko naman gusto.

Tumabi sa bakanteng upuan sa tabi ko si Froi at nag-umpisa na kaming kumain. Balak ko sanang ibigay ang natitira kong pera kay Iall para ipambili ng groceries namin dahil nakakahiya naman na libre kain din ako dito sa apartment pero tinanggihan niya ito at sinabing magbayad na lang ako sa payday ko kung gugustuhin ko. Imbes na hindi magbayad sa kanya ay sumang-ayon na lang ako.

Maganang kumakain at nag-uusap ang apat na magkakaibigan samantalang si Sergio ay tahimik lang sa tabi ni Riosh at kaunti pa lang ang nagagalaw sa pagkain niya.

Naaalala ko pa rin ang sinabi niya noong umuwi kami sa apartment.

“I’m concerned about you, Alliah. To ensure your safety. I don’t want you to be in danger because you live among men, but don’t put too much trust in us, especially me.”

“You don’t know me at all, and I’m not as good as you think.”

Hindi ako halos makatulog sa kakaisip sa meaning ng mga sinabi niya. Bakit hindi ko siya dapat pagkatiwalaan? Hindi ko rin daw siya masyadong kilala at hindi mabuti katulad ng iniisip ko.

Bakit kaya? Kidnapper ba siya, o killer? Pero mukhang hindi naman siya kidnapper dahil mayaman na ang pamilya niya at mukhang hindi rin killer.

Napansin pala ni Sergio na nakatingin ako sa kanya kaya napatingin siya sa akin. Kaagad akong nag-iwas ng tingin at ituloy ang pagkain ko.

Nakakahiya!

Pagkatapos naming kumain ay umalis na kami sa apartment. Iyong kotse ni Iall ang ginamit namin dahil coding ngayon ang kotse ni Sergio. Sa kanilang lima ay sina Iall at Sergio ang may kotse.

“Susunduin ka ba ulit namin sa restaurant ng 7:00 pm, Alliah? Do you want to watch our performance again, or do you want to go home and sleep early?” tanong ni Iall habang nagmamaneho.

“Uuwi na lang ako ng maaga para makapagpahinga, Iall.” Gusto ko pa sanang idugtog na may lakad kami ni George ng Sabado ng umaga kaya kailangan kong matulog kaagad pero hindi ko na iyon binanggit. Tanging si Sergio lang ang nakakaalam no’n.

Tumango si Iall. “May pera ka pa ba pamasahe?”

Tumango ako. “Meron pa naman.”

“All right, if you don’t have any money, I’ll give you some right away.”

“Iall…” madiin kong sabi.

Natawa siya ng mahina. “Okay okay, I’m sorry.”

7:45 am na ng binaba nila ako sa tapat ng restaurant. May mga empleyado na sa loob at nagkagulo na naman sila nang makita ang That One Thing na hinatid ako. Hinahatid pa rin kasi nila ako sa trabaho kahit wala silang gig.

Nagpaalam na ang magkakaibigan na aalis na sila. Nagpaalam na rin ako at nang makaalis na ang kotse ni Iall ay dinumog na naman ako ng mga katrabaho ko. Sayang at wala pa sina Debbie at Gidalyn.

“Ikaw na talaga ang swerte, Alliah! Kaibigan mo pa sina Iall at Riosh kaya hinahatid ka nila dito sa restaurant tapos may bonus pang tatlong fafable!” tili ng isa sa waitress na si Ciara.

“Ang gwapo talaga nina Fafa Sergio at Riosh! Makalaglag panty!” sabi naman nung kasa-kasama palagi ni Ciara.

Hindi nila alam na hindi lang bukod sa kaibigan ako nina Iall at Riosh ay nakatira rin ako sa apartment ng That One Thing. Hindi na maganda kung sabihin ko pa iyon at tanging sila Debbie, Gidalyn, at George lang ang nakakaalam.

Dumating na rin kalaunan iyong tatlo. Sina Debbie at Gidalyn ay dumiretso na sa locker room para magpalit ng uniform, si George naman ay nilapitan ako ng nakangiti.

“Excited na ako sa lakad natin bukas.” aniya.

“Tsaka ka na maging excited at magpunas ka muna ng mga lamesa.” sabi ko at nginisian siya.

Natatawa siyang umiling at kumuha ng pamunas sa dala kong timba na may table cleaning spray at brushes.

“Mukhang gaganahan yata akong magtrabaho ngayong araw, ah?” ani George na narinig ng kaibigan niyang si Renan habang nagma-mop ng sahig.

“Sana all naman! Ayaw pa rin akong pansinin ng crush ko e,” kunwaring malungkot na sabi ni Renan. May crush nga pala ito kay Debbie na ayaw naman sa kanya.

“Ang torpe mo kasi. Kung niligawan mo na edi sana hindi ka nauunahan.” pambabara ni George.

“Sus! Huwag kang aasa masyado, George dahil friendly date lang daw ang gagawin n’yo ni Alliah bukas.” Nakangising sabi ni Renan. At nag-asaran na naman po ’yong dalawa.

Lumipas ang ilan pang mga oras at natapos na ang duty namin. Pagod na pagod kaming lahat dahil maraming customers kanina pero sulit naman dahil may maganda at healthy kaming environment sa trabaho.

“Good luck sa friendly date keme n’yo bukas, ha? Ikaw George, alagaan mo ’tong kaibigan namin at ’wag na ’wag kang gagawa ng masama kundi ipapabaril kita sa tito kong pulis!” Pagbabanta ni Gidalyn na itinuro si George na natawa na lang.

“Oo naman, Gidalyn. Asahan n’yo na magiging safe mula sa mga kamay ko si Alliah.” sincere na sabi ni George.

“Dapat lang dahil masyadong maganda at mabait itong si Alliah kung gagawan mo lang ng masama!” sabi ni Debbie at humalukipkip.

Ngumiti si George at kinindatan ako. Napailing na lang ako sa kapilyuhan niya.

“Wala akong masamang intensyon kay Alliah kaya ’wag kayong mag-alala-”

“Alliah…”

Sabay-sabay kaming napatingin sa tumawag ng pangalan ko at ganoon na lang ang gulat at panlalaki ng mga mata ko nang makita sa harapan namin ang mga kapatid kong lalake.

“Kuya Miles, Kuya Luca, Kuya Silas? A-Ano’ng ginagawa n’yo dito?” Gulat kong tanong.

Mas kinabahan pa ako dahil sobrang sama ng tingin nila kay George.

-Ajai_Kim

Chapter 13

Alliah

“Kuya Miles, Kuya Luca, Kuya Silas? A-Ano’ng ginagawa n’yo dito?” Gulat kong tanong.

“Bago ka namin sagutin ay lumayo ka muna dyan sa lalakeng katabi mo.” may pagbabantang sabi ni Kuya Luca.

Awtomatiko naman akong umatras sa tabi ni George.

Nakakatakot talaga ’tong mga kuya ko! May makasama, makausap, o makatabi lang akong lalake ay parang pinapatay na nila sa kanilang isip. Ito namang sina Debbie at Gidalyn ay halos pasukan na ng langaw ang mga bibig sa laki ng pagkakaawang dahil sa first time nila makita itong mga kapatid ko.

Well, magkakamukha kaming magkakapatid na Lavallee at alam kong nagwapuhan ang dalawang kaibigan kong ito sa mga kapatid ko. Malakas ang genes ng yumao naming Native Brazilian na amang si Nestor Lavallee kaysa sa Half Filipino-Portuguese naming inang si Maria Gracia Lima. 90% ng features ni Papa ay nakuha naming apat na magkakapatid.

“B-bakit nga pala kayo nandito?” tanong ko kila kuya bago pa nila pag-initan si George.

Wala pa akong isang buwan sa apartment ay nagpakita na sila sa akin. Kung balak nila akong iuwi sa bahay ay hindi pa ako handa para doon lalo na’t masaya ako kasama si Iall at ang mga kaibigan niya.

Lumapit si Kuya Silas at may lungkot at sakit mula sa mga mata nito. Sa kanilang tatlong mga kuya ko ay siya ang pinakaclose ko.

“Alli, simula nang pinaalis ka namin sa bahay ay sobrang lungkot na doon. Iyong mismong araw din na ’yon ay sobra kaming nagsisisi sa ginawa naming pagpapalayas sa’yo. Hindi lang talaga namin napigilang magalit sa mga ipinakitang ebidensya ni Murphy na gawa-gawa lang pala niya.” malungkot niyang saad.

Lumunok ako para pigilan ang emosyon ko. “Kahit nagpakita pa siya ng ebidensya, kung talagang tinuturing n’yo akong kapatid at nagtitiwala kayo sa’kin ay hinding-hindi kayo maniniwala sa mga kasinungalingan niya at ako ang paniniwalaan ninyo!”

“Overprotective lang kami sa’yo, Alliah dahil ikaw ang bunso naming kapatid at wala na ang parents natin. Nang mapaniwala kami ni Murphy na boyfriend mo siya at nagdi-date kayo tapos nakita naming hinalikan ka niya ay sobra kaming nagalit dahil parang sinira mo ang tiwala namin pero nagkamali kami kaya patawad…” hindi makatinging sabi ni Kuya Luca.

Ang panganay naming kapatid na si Kuya Miles ay tahimik lang at mukhang may malalim na inisip.

Ano pa nga ba ang ugali niya? Siya ang mapride sa amin at ayaw aminin ang mga pagkakamali niya. Porke siya ang panganay ay palagi niya na kaming minamanduhan.

“Hindi ba ninyo naisip na baka mapahamak si Alliah sa kalsada noong pinalayas n’yo siya? Anong klaseng mga kapatid ba kayo, ha? 18 years old lang siya at babae pa kaya delikado sa kanya kung nasa labas siya!” Pag-imik ni Gidalyn at nilapitan ako. Sumunod din si Debbie at hinaplos naman ang balikat ko.

Nagpapasalamat ako dahil may mga kaibigan ako na handa akong ipagtanggol kahit pa sa mga kapatid ko na nasobrahan na sa paghihigpit sa akin. Kung itatro kasi nila ako ay parang bata pa rin at walang muwang sa mundo. May sarili na akong pag-iisip at alam ko naman ang tama sa mali.

Hindi nakasagot sila kuya dahil may punto si Gidalyn. Tumingin naman ako kay George at may pag-aalala ang mga tingin niya sa akin. Nahihiya tuloy ako sa kanya dahil pinag-isipan pa siya ng masama ng mga kapatid ko.

Pagkaraan ay biglang nagsalita si Kuya Luca. “Nandito kami para sunduin si Alliah. Iuuwi na namin siya sa bahay-”

“Hindi, kuya. Ayoko pang umuwi.” pagputol ko sa sinasabi niya at umiling.

Kumunot ang noo nito. “Bakit hindi? Alliah, ilang linggo ka nang wala sa bahay, at alam naming nakatira ka ngayon sa apartment ng mga lalake. Hindi ka ba natatakot na baka may gawin silang masama sa’yo dahil nag-iisa ka lang na babae roon? Inintindi lang namin ’yang pagtatampo mo na kahit labag sa loob namin na mag-stay ka doon ay hinayaan ka namin pero ngayon ay uuwi ka na!” deklara niya.

Umiling ulit ako at tuluyan ng bumuhos ang mga luha ko pero kaagad ko ring pinunasan. “Ako pa rin ang magdedesisyon kung uuwi ako o hindi. Mababait ’yong mga kasama kong lalake sa apartment at mas may concern pa sila sa akin kaysa sa inyo. Hindi na ako bata para sundin kayo palagi. May sarili din akong pag-iisip at mga desisyon, kuya kaya sana ay ’wag n’yo na akong paghigpitan.”

“At kailan ka pa natutong sagutin kami ng ganyan? Masama bang maging protective at mag-alala kami, Alliah? Wala na tayong mga magulang kaya responsibilidad ka namin at kailangan mo kaming sundin para sa ikakabuti mo!” Nagsalita na din si Kuya Miles at halatang galit na.

“Pero kailangan bang paghigpitan n’yo siya ng sobra? Hindi na bata si Alliah at normal lang sa edad niya kung may maging boyfriend man siya o wala.” sagot ni Debbie na masama ang tingin kay Kuya Miles.

“Wala kang alam kaya ’wag mo ’kong sagutin ng ganyan!” ani Kuya Miles at dinuro si Debbie.

“Aba’t ang yabang mo, ah?” Susugurin na sana ni Debbie si Kuya Miles nang pinigilan siya nina Gidalyn at George.

“Kumalma ka nga, Debbie! Huwag mo ng dagdagan ’yong problema!” sabi ni Gidalyn at pinandilatan ng mata si Kuya Miles na kumuyom ang mga kamao at tumiim-bagang.

Pumikit ako ng mariin at nagmulat ulit. Tinignan ko nang may pagsusumamo ang mga kapatid ko.

“Kuya please lang… hayaan n’yo muna ako. Uuwi din ako sa atin pero hindi pa sa ngayon.” Pagod kong sabi.

Nagkatinginan sina Kuya Luca at Kuya Silas samantalang si Kuya Miles ay sinamaan ng tingin si Debbie bago naglakad paalis at pumasok sa dala nilang pick up van na nakaparada sa gilid ng daan. Pick up van namin iyon na luma na at galing kay Papa noong nabubuhay pa ito.

Sa huli ay tumango ang dalawa kong kapatid na ikinahinga ko nang maluwag.

“Kung ayaw mo pang umuwi ay iintindihin namin ang pasya mo, pero gusto naming makita kung saan ka tumutuloy para matignan kung nasa maayos ka ba talagang kalagayan.” sabi ni Kuya Silas.

“Ihahatid ka namin sa apartment na ’yon.” dugtong ni Kuya Luca.

Bumuntong-hininga ako at tumango. Mas mabuti na rin iyon kaysa ang ipilit nilang pauwiin ako sa bahay. Wala naman ’yong limang magkakaibigan sa apartment kaya ayos lang na makita nila kung saan ako tumutuloy.

Tumingin ako kay George at malungkot siyang nginitian. “Pasensya ka na sa mga kapatid ko, George. Ganyan lang talaga sila kapag may nakikita akong kasama na lalake.”

Ngumiti siya. “Ayos lang ’yon, Alliah. Basta ’yong lakad natin bukas, ha? Huwag mong kakalimutan.” Paalala niya.

Tumango ako.

Bumaling naman ako kina Debbie at Gidalyn. Si Debbie ay masama ang tingin sa pick-up van kung saan nasa loob si Kuya Miles at si Gidalyn naman ay napansin kong napapatingin sa gawi ni Kuya Luca na kinakausap ni Kuya Silas.

“I’m sorry, Debbie.” paghingi ko ng tawad.

“Ba’t ka nagsosorry? Ang dapat humingi ng sorry ay ’yang kuya mong may dalaw yata at napakasama ng ugali! Ang gwapo nga pero maldito naman. Ang akala niya ay tama siya sa katwiran niya hay nako!” Naiinis niyang sabi.

“Sanay na ako kay Kuya Miles kaya ako na ang humihingi ng tawad sa’yo sa ginawa niya.” saad ko.

Napailing siya. “Kung may problema ka, ’wag kang mahihiyang tawagan kami ni Gidalyn. Hindi namin alam na ganyan pala ’yang mga kapatid mo kung hindi mo pa sinabi na pinalayas ka nila sa bahay n’yo. Mas worse pala sila sa inaasahan ko!” aniya at pinaypayan ang sarili.

“Alliah, umalis na tayo,” tawag ni Kuya Luca na naiinip na.

“See?” Disappointed na sabi ni Debbie at nagkibit-balikat. Si Gidalyn naman ay sumulyap ulit kay Kuya Luca at saka humarap sa akin at hinalikan ako sa pisngi.

“Mag-iingat kayo, tawagan mo lang kami ni Debbie kung kailangan mo ng tulong.” paalala niya.

Tumango ako. “Salamat sa inyo.”

Nagpaalam pa ako sa kanila at kay George sa huling pagkakataon hanggang sa sumunod na ako kina Kuya Luca at Kuya Silas na nauna nang pumasok sa pick up van.

“Ituro mo na lang sa’kin ’yong daan.” utos ni Kuya Luca na magmamaneho.

Tumango ako at pinaandar na niya ang sasakyan. Nasa front seat si Kuya Silas katabi si Kuya Luca na nasa driver’s seat habang nasa tabi ko sa back seat si Kuya Miles na bad mood pa rin habang nakasandal sa upuan at nakahalukipkip.

“Hanggang kailan ka titira sa apartment na ’yon?” biglang tanong ni Kuya Miles. Nakatutok ang paningin nito sa daan.

“Doon ko balak na magcelebrate ng birthday kaya baka mga isang buwan pa.” sabi ko na nagpatigil sa kanila.

Tumawa si Kuya Luca. “Grabeng punishment naman ’tong ginagawa mo sa amin, Alliah. Ayaw mo kaming makasama sa birthday mo?” hindi niya makapaniwalang tanong.

Hindi ako sumagot. Mas lamang pa rin sa akin ang pagtatampo at disappointment.

Hindi na sila nagsalita pagkatapos at tahimik ko na lang na itinuro ang daan papunta sa apartment. Nagdaan ang ilan pang mga minuto ay nakarating na rin kami at lumabas na sa loob ng pick up van.

“Not bad. Malaki naman pala ’tong apartment ng lalakeng tumulong sa’yo.” sabi ni Kuya Silas na nililibot ng tingin ang buong apartment habang pinapapasok ko sila sa loob.

“Anong pangalan ulit nung lalakeng ’yon, Alliah?” tanong ni Kuya Luca.

“Iall Nicholas Morgan.” sagot ko at pabagsak na umupo sa sofa nang makarating na kami sa sala. Umupo rin sila sa tabi ko at patuloy na nililibot ng tingin ang buong apartment.

“Saan ’yong kwarto mo dito, Alli?” tanong ni Kuya Silas.

“Nasa second floor, kuya.” sabi ko at itinuro ang hagdanan paakyat sa kwarto ko.

“Mabuti na lang pala at may sarili kang kwarto. Hindi kami aprubado na tumira ka dito pero dahil alam naming malaki ang naging kasalanan namin sa’yo ay hinahayaan ka namin, Alliah. Ang gusto ko lang sabihin ay sana ’wag mahulog ang loob mo sa isa sa mga lalakeng nakatira din sa apartment na ’to at pag-aaral muna ’yang atupagin mo.” paalala ni Kuya Luca na nagpahinto sa akin.

Iyong pagkacrush ko kay Sergio, ’yong pag-amin ni Froi na gusto niya ako, ’yong kakaiba kong nararamdaman kay Riosh, at ’yong pagiging concern sa akin nina Iall at Kyron.

Hindi ko alam kung mahuhulog ba ang loob ko sa kanila lalo na’t inaamin ko nang may gusto ako kay Sergio.

Tumango na lang ako sa sinabi ni Kuya Luca bilang pag sang-ayon dahil hindi ko rin alam ang sasabihin ko.

“Alliah, nandito ka na ba? Itatanong ko lang sana kung nakita mo ’yong gitara ni-”

Pumasok sa loob ng apartment si Froi at natigil siya sa pagsasalita nang makita ang tatlo kong mga kapatid.

“Chaeslyr? Ikaw ba ’yan?” Nakangiting sabi ni Kuya Silas na tumayo mula sa pagkakaupo sa sofa at nilapitan si Froi.

“Silas, ngayon lang ulit kita nakita, ah? Kumusta ka na? At bakit… nandito ka?” Naguguluhang tanong ni Froi at tumingin ito sa amin nina Kuya Miles at Kuya Luca.

Magkakilala sina Froi at Kuya Silas?

“Teka, ’wag mong sabihing isa ka sa mga lalakeng kasama ni Alliah sa apartment na ’to? Magkapatid kami.” sagot ni Kuya Silas na nagpagulat kay Froi.

“Bakit mo siya kilala, Silas?” tanong ni Kuya Luca na naguguluhan din.

Inakbayan ni Kuya Silas si Froi. “Siya si Chaeslyr, ’yong estudyanteng tinutukoy ko sa inyo na tinulungan ako nung nahold-up ako sa eskinita nung high school pa tayo. Sasaksakin na sana ako nung holdaper sa tagiliran nang dumating ’tong si Chaeslyr at binugbog niya ’yong lalake. Malaki ang utang na loob ko sa taong ’to dahil kung hindi niya ako tinulungan, malamang ay patay na ako.”

Hindi ako mapaniwala sa narinig ko. Ilang beses na sa aming ikwinento ni Kuya Silas iyong Chaeslyr na lalakeng nagligtas raw sa kanya noong nahold-up siya at muntikan ng saksakin. Sa ibang school raw pumapasok iyong Chaeslyr at magkasing edad at year lang din sila. Hindi ko alam na Chaeslyr pala ang totoong pangalan ni Froi dahil Froi Bolton lang naman ang nakalagay sa Facebook account niya.

“Hindi na tayo nagkita kasi lumipat na din kami ng bahay nila Alliah noong magcollege na ako.” dagdag pa ni Kuya Silas na hindi maialis ang ngiti.

Tumingin ulit ako kay Froi. Mukhang gulat pa rin siya ng malaman na kapatid ko si Kuya Silas ngunit pagkaraan ay napangiti siya at tumingin sa mga kuya ko.

“Ayos pala kung gano’n. Alam n’yong mapapabuti sa’kin si Alliah dahil kilala na ako ni Silas.” Sabay tingin ni Froi sa akin at bigla akong nanlamig nang makitang umangat ang sulok ng labi niya.

-Ajai_Kim

Happy heart’s day, Anjies! ♥

Chapter 14

Kyron

My father called me in the early morning while I was still sleeping. The gig last night was a jam-packed, and I need some good, long sleep, but his call bothers me. Tinanong niya ako kung kailan ko raw ba balak bumalik sa bahay like, who wants to return to a house full of noisy, problematic, and obnoxious people like him?

Mas payapa at kuntento ako sa apartment ni Iall na inuupahan ko. I got the freedom I desired rather than what my family desired for my future. Puro na lang pagpapayaman ang inaatupag nila. They even set up a date for me with a girl I didn’t know, which I immediately declined. They are becoming more vexing by the year.

Dahil Sabado at alas-kwatro pa lang ng umaga ay nagpunta ako sa improvised mini gym naming magkakaibigan sa likod ng bakuran ng apartment. Tinanggal ko ang suot kong sando t-shirt revealing my tattoed arms and chest at nag-umpisang magweightlifting.

My bandmates and I are doing some gym exercises to keep our good figure in public, and it is also beneficial to us. Sergio, on the other hand, only worked out once or twice a month. He’s a bulimic, and we understand that he’s a little too reserved and weak in comparison to us.

Pagkatapos ng pagwe-weightlift ko ay nag-push up naman ako. I’m now sweaty and pumped with adrenaline. I enjoy working out on weekends, and yes, I got a lot of l girls because of my good physique and attractive face.

Following a nearly 2-hour workout ay lumabas na ako sa mini gym at isinara ito. Nagugutom na ako pero kailangan ko munang maligo dahil pawis na pawis ako. Kumuha lang ako ng towel sa loob ng kwarto ko at dumiretso sa bathroom para maligo.

The hot water in the shower refreshed my body. When I closed my eyes, the naked young teenage girl Alliah flashed through my mind. What the fuck?! I immediately opened my eyes and sighed.

Bakit ba lately ay palagi na lang siyang dumadaan sa isip ko at pinagnanasaan? Damn! This is completely wrong; she’s only 18 after all, but what will I do if she looks mature enough and her body screams desire and temptation?

Bago pa ako may gawin sa sarili ko sa loob ng banyo ay tinapos ko na ang pagligo ko at binura sa isipan ang hubad na katawan ni Alliah. I turned off the shower and wrapped my towel around my lower body.

Wala namang tao dahil alam kong tulog pa silang lahat kaya dumiretso na ako sa kusina at naghanap ng makakain sa ref. When I saw some cooked chicken adobo in a plastic container, I smiled. This was undoubtedly prepared by Alliah at marami pang natira sa niluto niya.

Ininit ko ang chicken adobo sa microwave oven at iyong kanin na natira sa rice cooker. Nang matapos ay kinuha ko ang cellphone ko sa loob ng kwarto at muling bumalik sa kusina. Kumain na ako while I’m scrolling through my Facebook feed.

Nagkalat na sa social media ang video clips ng That One Thing sa iba’t-ibang gigs na pinupuntahan namin. The majority of the fans laud Sergio’s vocal and handsome face, as well as Riosh’s attractiveness. I’m so proud of my friends because without them, we wouldn’t be recognized or get the publicity we deserve.

Hindi ako naiinggit o nagseselos kung mas napapansin ng mga tao sina Sergio at Riosh, I’m like Iall in that I didn’t care about attention all that much, but I know Froi desperately wants the attention and love of the fans, but he’s not as popular and attractive as Sergio and Riosh. He’s a good vocalist with stable vocals, but that’s it. Froi is a handsome and hot man, but he lacks charm in comparison to Sergio and Riosh.

Habang abala pa rin ako sa pagfe-facebook ay hindi ko namalayang nakapasok na pala si Alliah sa loob ng kusina. Tumingin ako sa kanya at nanlaki ang mga mata niya nang makita ang ayos ko.

Oh yeah! Nakabalot lang pala ng towel ang ibaba ko at hindi pa ako nagbibihis.

“A-ah… I’m sorry, ang akala ko kasi ay w-walang tao sa kusina kaya nagpunta ako dito.” she said, her cheek flushed.

Ako ay bigla rin’g nahiya kaya tumayo ako sa pagkakaupo ko at napahilamos sa mukha.

“It’s okay. Magbibihis lang ako,” paalam ko.

She just nodded.

Mabilis akong nagtungo sa loob ng kwarto ko at kumuha ng t-shirt at jersey shorts at saka isinuot. Napamura na lang ako sa kahihiyan kay Alliah.

What the freaking hell, Kyron? Kailan ka pa nahiya sa isang babae kahit half naked ka? This is not the normal you, aye?

Pagkatapos kong magbihis ay bumalik ako sa kusina. Nakita kong nakaupo na si Alliah sa kitchen dining table habang umiinom ng gatas.

“I’m sorry about that; I’m just used to walking half naked or naked when nobody’s around,” I chuckled. I sat beside her.

She still looks stunning in the morning. Her bared face and blue eyes exude flawlessness. How does this lady resemble a Victorian-era princess?

“Ayos lang ’yon, Kyron.” sagot niya.

Itinuloy ko ang pagkain ko. “Ang sarap mong magluto. Salamat at pinagluto mo pa kami kagabi.”

“Wala ’yon. Nagpromise ako kay Iall na ipagluluto ko kayo ng pagkain kapag wala akong ginagawa. Hindi naman gano’n kahirap magluto.” nakangiting sabi ni Alliah.

I nodded. “Bakit ang aga mo pa lang nagising?” I take a sip of my coffee.

“May lakad kasi ako ngayon. 7:00 am ang usapan namin ng kasama ko.” sagot niya.

My brow furrowed. “May date ka?”

Umiling siya. “Hindi date pero friendly date lang. Pinagbigyan ko ’yong katrabaho kong si George sa pagyaya niya sa’kin. Wala naman sigurong masama kung pumayag ako, hindi ba?”

My head shook. He’s still giving that guy a chance on her, whether it’s a friendly date or not. Alliah was far too innocent for such a situation. She appears to have never been in a relationship. Oo nga pala at mahigpit ang mga kuya niya na sinabi ni Froi na nandito raw sa apartment kagabi at tinignan ang kalagayan ni Alliah.

They already knew where she was, and I’m relieved na hindi pa sumasama si Alliah sa kanila pauwi. She’ll have plenty of time for us, and I’m hoping she’ll celebrate her birthday with That One Thing band.

“You’re still giving him hope, Alliah; I’m sure he wants to court you, but you turned him down?” Nagtaas ako ng kilay.

Dahan-dahan siyang tumango. I knew it. “Hindi pa kasi ako handa sa pakikipagrelasyon at ayokong madissapoint si Kuya Miles na nagpapa-aral sa akin at nagbibigay ng allowance ko kahit scholar ako. Mabait naman si George at tanggap ang pambabasted ko sa kanya.”

Yes, I know na marami talagang lalake ang magkakainteres at manliligaw kay Alliah. She’s sweet, pretty, hot, innocent, and has a pure heart. What guy wouldn’t want a girl like her? She also got Iall’s attention.

“A guy is still a guy at may gusto pa sa’yo kaya ’wag kang masyadong nagtitiwala. Just be cautious, Alliah. There are a lot of predator men outside. You’re glad me and my friends aren’t jerks and assholes to take advantage of a pretty girl like you,” I inquired.

Binaba ni Alliah ang hawak niyang mug ng gatas at tumango. “Parang natakot na tuloy ako sa friendly date namin ni George dahil sa sinabi mo. Hindi na lang siguro ako tutuloy at idadahilan kong masama ang pakiramdam ko. Sana ay hindi siya magalit sa’kin.” she lamented.

I secretly smiled because she’s no longer going on friendly date with that George guy. The tall whitish chinky boy in the restaurant where they work who is boldly staring at her.

“Instead of going out with him, bakit hindi na lang tayo ang magfriendly date?” I suggested.

“Saan naman tayo pupunta?” tanong niya.

“Dyan lang sa parke sa labas ng subdivision na ’to. May malapit ding Amusement park doon kung gusto mo. What do you think?” I smiled at her.

Napangiti rin siya at tumango. “Mas gusto ko ’yan. Hindi na tayo mapapalayo dito.”

“Would you like to jog with me in the park? It’s just an early exercise for us.” I asked.

“Sige, kakain muna ako. Sasabayan na kita.” Alliah begins to gather her plate, utensils, and cooked chicken adobo on the table.

Sinabayan niya akong kumain at nag-usap kami tungkol sa mga bagay na hindi ko pa nalalaman sa kanya. She’s half Filipino, half Brazilian, and half Portuguese, which is why she looks foreign to me. She is also an incoming college student who is an honor student and has received a scholarship to one of the prestigious universities in Manila.

Alliah is both beautiful and intelligent. Pwede rin siyang magmodel o mag-artista kung gugustuhin niya. She’s more beautiful than any other girl out there. She is, without a doubt, the most beautiful girl I’ve ever seen.

Pagkatapos naming kumain ay nagbihis na ako. I’m dressed in a fitted black sando shirt, jogging shorts, and Nike running shoes at hindi mawawala ang airpods, towel, at tumbler ko. Si Alliah ay nagbihis na rin at maliligo na lang pag-uwi namin sa apartment after our jogging. Nagdesiyon kami na pupunta mamaya sa Amusement park na magbubukas ng 10:00 am.

Nauna akong makapagbihis at hinintay siya sa sala. Tulog pa rin iyong apat na alam kong pagod sa gig namin last night. Alliah returns in a white racerback sando that reveals her perfectly shaped breasts and hips. She’s also dressed in black fitted leggings and running shoes, with her hair tied in a ponytail and a bottle of water and white towel in her hand.

Shit! She’s as hot as fuck, and my mind was playing an erotic scenario in which I’m banging her while she’s leaning against the table, fucking her brains out in scream and pleasure.

Fuck, Kyron! Can you just stop your dirty imagination?

I cleared my throat. “Let’s go?” tanong ko at tumayo na.

Tumango siya. Pinauna ko muna siyang lumabas ng apartment at ako ang nasa likod. I can’t stop looking at her sexy booty. Takte! Ang dami ko ng pagkakasala dahil sa babaeng ’to. I need to keep my cool.

Naglakad kami ni Alliah papunta sa parke na walking distance sa subdivision kung nasaan ang apartment. Tinignan ko ang oras sa cellphone ko at quarter to 8:00 am na. Marami ng tao sa parke at karamihan nga ay mga nagjojogging, may mga nagzuzumba pa sa stage ng plaza.

A group of five teenagers looked at us and recognized me from That One Thing band. Lumapit sila sa amin at nagpapicture sa akin. Si Alliah ang ginawa nilang taga-picture at mukhang walang kaso iyon sa kanya dahil nakikipagbiruan at nakikipagtawanan pa siya sa grupo ng kabataan na kaedaran lang niya.

When the group of teenagers left ay siniko niya ako. “Sikat ka na talaga, Kyron. Ang dami mong fans.” she said while smiling.

“But you’re my biggest fan, right?” I smirk and wink.

She chuckled and nodded. “Syempre. Susuportahan ko ang That One Thing hanggang sa huli.”

What she said moved me. I’m hoping she will stay with us until the end. I know she has my attention, but I’m afraid of being rejected just yet; she’s young, and Iall wouldn’t be happy if he found out that I already like his girl.

Sabay kaming nagjogging at inikot ang buong circle ng parke. I’m glad to be with her and have cancelled her so-called friendly date with her coworker. After an hour of jogging ay naupo kami sa isang bench at uminom ng tubig na dinala namin.

We’re both sweaty, and the sun’s rays are burning us. I like her morena skin, and it looks good on her, whereas I’m a white boy, but not as white as Iall.

“Froi said that your brothers came in the apartment. Ano’ng sinabi nila?” I asked after drinking from my tumbler.

Nagpunas si Alliah ng pawis gamit ang towel na nasa balikat niya bago ako sagutin. “Wala naman. Napanatag sila ng malaman na may sarili akong kwarto at kilala ng isa sa mga kapatid ko si Froi kaya mas panatag sila na nasa mabuti akong lagay.”

Froi mentioned it to us last night after he took the guitar I had left in the apartment. Alliah’s brother, Silas, was his friend, and he help that dude in a robbery that nearly killed Alliah’s brother.

I had no idea Froi was a fucking life saver and hero.

“Good to know. Salamat na hindi ka muna sumama sa kanila pauwi. We’re happy that you’ve moved into the apartment, Alliah.” seryoso kong sabi.

She smiled. “Para ko na rin kayong mga kuya at salamat, kung hindi dahil sa inyo ni Iall ay baka tuluyan na akong napahamak sa kalsada.”

As her older brother? I’m not thinking that because I want her to be my girl, but I need to keep my mouth shut for the time being.

I smiled. “You’re always welcome, and we want to keep you safe habang nasa poder ka namin.”

“Salamat, Kyron.” she thanked me again.

We did another lap of jogging before returning to the apartment. Nasa labas pa lang kami ng gate ay nakita naming inaabangan kami sa tapat nina Iall at Froi. Iall was smiling, but I knew it wasn’t a genuine smile, while Froi looked at me as if he was mentally murdering me.

Lumapit kami ni Alliah sa kanila. Iall came to a halt when he realized how sexy and hot Alliah looked in her jogging outfit and sweating hot body. He gulped. Froi turned away from his murderous gaze at me and looked Alliah in the eyes from head to toe.

“Did you both jog in the park?” tanong ni Iall sa amin.

Tumango kami ni Alliah. “Yes, bro. Niyaya ko siyang magjogging dahil pareho kaming maagang nagising at wala namang gagawin so, we did it.” sagot ko.

“I see. Morning exercise is good. Let’s eat, Alliah. Sergio cooked our lunch.” Iall said dryly at hinila na si Alliah papasok sa loob ng apartment.

Nang kaming dalawa na lang ni Froi ang naiwan sa labas ay sumama ulit ang tingin nito sa akin.

“Ano ’tong ginagawa mo, Kyron? Bakit sinosolo mo ’yong babae ko, ha? Pwede bang maghanap ka na lang ibang babaeng ilalagay sa kama mo?” He demanded as if he were the ruler of the world.

Tumawa ako. “What are you talking about, man? Hindi mo babae si Alliah, and you said she rejected you, right?”

“Pero hindi ibig sabihin no’n na isusuko ko na siya!” Iritable niyang sabi.

My head shook. Froi’s selfish era strikes again.

“Kung gusto mo si Alliah, tigilan mo na siya. Sisiguraduhin kong magiging akin siya, at hindi magiging sa’yo o kay Sergio!” Binangga pa niya ang balikat ko bago tuluyang pumasok sa loob ng apartment.

I chuckled.

Sergio is mentioned again. And I know that his jealousy and insecurity towards him will never end.

-Ajai_Kim

Happy 10th Monthsary to our ANJ fb group, and three group chats, Anjies! Road to 1 year anniversary na tayo. Maraming salamat. ♥

Chapter 15

Alliah

Dahil nabanggit ko sa magkakaibigan na pupunta kami ni Kyron sa Amusement park ay sumama na rin sila sa amin. Sina Riosh at Froi ang nagpumilit na sumama dahil wala naman raw silang gagawin ngayong Sabado.

Naikwento ko rin na may “friendly date” dapat kami ni George pero hindi na ako tumuloy dahil medyo natakot ako sa sinabi ni Kyron lalo na’t hindi ko pa naman masyadong kilala iyong tao. Mas lalo yatang na-energize ang magkakaibigan sa sinabi ko. Mabuti raw na hindi kaagad ako nagtitiwala o sumasama sa taong hindi ko lubusang kilala. Exemption daw si Iall dahil bihira na lang ang mga lalakeng katulad niya na mapagkakatiwalaan at swerte ako na siya ang nakilala ko sa cafe shop.

Nandito na kami sa loob ng Amusement park. Nilibre ako ni Kyron samantalang kanya-kanya namang bayad sila Sergio, Riosh, Froi, at Iall. Pinagtitinginan kami dahil yata sa may nakakakilala sa magkakaibigan o baka weird sa paningin nila na may kasama akong limang lalake at ako lang ang nag-iisang babae. Baka iniisip nila na may Poly relationship pa ako sa lima katulad sa nabasa kong story sa Wattpad na ang title ay I only wish one but I got five .

Kakabasa ko lang ng story na iyon last week at sa una ay naweirduhan pa ako sa ganoong klaseng genre pero nang tumagal kong binasa ay nakuha ko iyong point ng story. Deserve ng female lead na si Rica iyong limang lalakeng endgame niya dahil isa siyang mabait, matapang, at malakas na babae. Ang dami niyang pinagdaanan na paghihirap at sakit sa buhay pero naging matatag siya para sa sarili niya.

“Where should we ride first?” nakangising tanong ni Riosh na nakaakbay kay Iall.

Umikot ang mga mata ni Kyron sa inis. Gusto niya kasing kaming dalawa lang ang mamasyal pero nakisama pa itong mga kaibigan niya.

“Sa rollercoaster tayo, bro.” suggestion ni Froi.

Tumingin naman sa akin si Riosh. “Gusto mo bang sumakay sa rollercoaster, Alliah?” tanong niya.

Kaagad akong tumango. Bata pa ako noong makapunta sa isang Amusement park at buhay pa noon sina Mama at Papa. Simula noong namatay sila dahil sa isang road accident ay naging malungkot na ang buhay namin ng mga kuya ko. Hindi na kami nagcecelebrate ng birthday o okasyon at puro pag-aaral lang ang inatupag namin. Bumalik lang ang sigla namin noong magcollege na ang mga kuya ko at nakamove-on na sa pagkamatay ng mga magulang namin.

“Sure!” sagot ko na mas nagpangiti kay Riosh.

“Great. Let’s go.” Lumapit siya sa akin at hinawakan ang kamay ko.

Parang may kuryenteng dumaloy naman sa katawan ko dahil sa paghawak niya kaya kaagad akong napabitaw na nagpakunot sa noo niya. Hindi na lang siya nagsalita sa ginawa ko at nagpunta sa booth para magbayad ng ticket.

“You can all ride, and I’ll just sit somewhere and wait for you to finish.” biglang sinabi ni Sergio na nasa likuran ko.

Umiling si Iall. “Hindi pwede, Sergio. “We’re here to have fun, so don’t be a downer.” aniya.

Bumuntonghininga si Sergio at hindi na nagsalita. Lumapit naman ako sa kanya.

“Ayaw mo ba sumakay sa mga rides?” tanong ko.

“Hindi naman pero… hindi lang talaga ako sanay sa mga ganito.” sagot niya.

“Alam mo, sasamahan na lang kita para mag-enjoy ka dito. Payag ka?” nakangiti kong tanong.

Parang gusto niyang mangiti pero pinipigilan lang. Ang lalakeng ito talaga! Gustong panindigan ang all time poker face expression niya.

“Okay.”

Hindi na ako umalis sa tabi ni Sergio habang nandito kami sa pilahan ng sasakay sa rollercoaster. Ramdam kong nakatingin sa amin ang mga kaibigan niya pero hindi ko na ito pinansin.

Nang turn na namin para sumakay ay magkatabi kami ni Sergio sa unahan habang nasa likod naman iyong iba.

“Fuck! I’m so scared; I just wish I didn’t vomit afterwards.” narinig kong sabi ni Riosh.

“Sino ba ’tong pumayag na rollercoaster kaagad ang sakyan sa unang rides pa lang?” sarkastikong sabi ni Kyron na katabi ni Riosh.

“Well, kanina lang hindi ako natatakot pero shit! Nakakatakot pala kapag actual na.” Ilang beses huminga ng malalim si Riosh. Tinawanan naman siya nina Iall at Froi na nasa likuran namin.

Nang umandar ang rollercoaster ay napuno ng sigawan at hiyawan ang lahat. Sigaw ng sigaw si Riosh pati na rin ang ibang mga taong nakasakay. Napapasigaw na rin ako kung minsan dahil sa tinataas-baba ng rollercoaster. Ang katabi ko namang si Sergio ay tahimik lang as usual.

Bigla niyang hinawakan ang kamay ko dahilan para mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko.

“Don’t be afraid, I’m here.” Mahina niyang sabi.

Tumango ako at napangiti. Masaya ako dahil katabi ko ang crush ko. Ito ang unang beses na magkacrush ako at ganito pala ang pakiramdam no’n.

Sobrang saya at gaan sa puso.

Pagkatapos naming masakyan ang rollercoaster ay tawa ng tawa sina Iall at Kyron dahil nasuka nga si Riosh. Ang mahabang kulot na buhok nito ay magulo na at nagusot na rin ang suot na color maroon longsleeve polo shirt. Si Froi naman ay binilhan ng bottled water si Riosh at pinaupo sa isang bench.

“Ano, kaya mo pa ba?” tanong ni Froi pagkatapos uminom ng tubig ni Riosh.

Tumango si Riosh at sumandal sa bench habang hinihilot ang sintido. “Yes, we need to ride the Anchor’s Away next; don’t worry about me,”

Nagpahinga lang siya ng ilang minuto at pagkatapos ay sumakay na kami sa ride na Anchor’s Away. Less scary ang ride at hindi na rin natakot si Riosh. Nang matapos ay ang Skill game na Balloon darts naman ang sinubukan namin. May premyong mga stuff toy kapag nabaril mo lahat iyong sampung balloons gamit ang toy gun.

Wala akong luck pagdating sa mga ganitong klaseng laro kaya wala akong natamaan ni isang balloon ng maglaro ako. Sinubukan rin ito nila Riosh, Froi, Iall, at Kyron pero hindi rin nila natamaan lahat ang balloons.

Nang si Sergio na ang sumubok ay napanganga na lang ako dahil natamaan niya ang unang balloon.

“Sergio is extremely good in all games.” sabi ni Iall sa tabi ko.

“Tapos kayo ang hindi?” nakangisi kong tanong.

Natawa siya at tumango. “Magaling lang kaming kumanta at tumugtog but unlike him, we are not lucky in any games or activities.”

Isa, dalawa, tatlo, hanggang sa sampung balloons ang natamaan lahat ni Sergio kaya nagpalakpakan kaming mga nanonood sa kanya. Pinapili na siya nung tagabantay ng Balloon darts ng stuff toy na gusto niyang kunin. Bigla siyang lumingon sa akin at iminuwestra na lumapit ako sa kanila.

“Choose what you want; it’s yours.” sabi ni Sergio.

Nag-init ang pisngi ko. “T-talaga?” masaya kong tanong.

Tumango siya.

Itinuro ko sa tagabantay ang stuff toy na gusto ko. Disney stitch iyon na medium size. Nang makuha ko ito ay niyakap at hinalikan ko pa na nagpatawa sa magkakaibigan bukod kay Froi na nakatingin lang sa amin ni Sergio.

“Thank you dito, Sergio. May makakasama na ako sa pagtulog,” sabi ko at winagayway sa harapan niya ang stuff toy.

Tumango lang ulit siya at hindi na nagsalita.

Sinakyan namin ang ibang rides at hindi na natakot o nagsuka si Riosh dahil nakatulong siguro iyong tubig na nainom niya. Mga limang rides ang nasakyan namin hanggang sa magyaya sila na kumain na kami dahil nagugutom na sila. May foodcourt sa loob ng Amusement park kaya doon na rin kami kumain.

“You’re celebrating your 19th birthday with us, Alliah, and I’m glad you want to stay longer in my apartment.” sabi ni Iall.

“Masaya ako na kasama ko kayo at nagkaroon ako ng bagong mga kaibigan. Hindi ko pa talaga gustong umuwi sa bahay dahil sa ginawa nila kuya,” napayuko ako.

“Kung sa bagay, masakit na pinalayas ka ng sarili mong mga kapatid dahil lang sa maling accusations nila sa’yo. They’re just being overprotective of you, which doesn’t seem right because you’re an adult and it doesn’t matter if you’re dating someone or not. Para namang hindi nila napagdaan ang dating and in a relationship stage noong teenager pa sila.” ani Kyron at nagkibit-balikat.

Tama siya. Mahal ko ang mga kapatid ko pero minsan ay hindi na sila tama lalo na si Kuya Miles na ayaw tumanggap ng pagkakamali.

Napatingin ako kay Sergio at kaunti pa lang ang nakakain nito sa inorder naming fried chicken with carbonara pasta.

“Inaatake ka na naman ba ng Bulimia mo?” tanong ko.

“Don’t worry about me. Uminom naman ako kanina ng gamot ko. I’ll finish eating this food. I’m just unwinding my mind.” sagot niya.

Tumango ako at ngumiti. “Kung hindi mo kayang kainin ’yan, iuwi na lang natin tapos doon mo kainin sa apartment.”

Tumitig siya sa akin pagkaraan ay tumango at tipid na ngumiti. Yes! Napangiti ko rin si Sergio.

Gaya ng sinabi niya ay kinain niya ng paunti-unti ang pagkain. Medyo matagal bago niya naubos pero matiyaga namin siyang hinintay na matapos. Mukhang sanay na rin ang mga kaibigan niya sa ganito niyang kalagayan. Napakahirap pala talaga na magkaroon ng eating disorder dahil hindi na magiging normal ang buhay mo kapag nagkaroon ka ng ganitong klaseng sakit.

Pagkatapos naming kumain ay lumabas na kami sa loob ng foodcourt. Mas dumami ang mga tao kumpara kanina dahil ala-una na ng hapon at weekends pa kaya maraming tao ang namamasyal.

Nang mamukhaan ng ibang mga kabataan ang mga lalakeng kasama ko na miyembro ng That One Thing ay nagsilapitan sila sa amin. Halos dumugin na kami sa dami nila at karamihan sa mga ito ay mga teenagers at estudyante pa lang. Nakilala daw nila ang That One Thing dahil sa viral videos ng mga ito na nagkalat sa Facebook at YouTube. Isa’t-isa silang nagpapicture sa magkakaibigan at humingi rin ng autograph.

Jusko! Hindi pa nga lumalabas sa national TV ang That One Thing ay ang dami nang nakakakilala sa kanila. Paano pa kaya kung mas lalo silang sumikat at magkaroon ng concerts sa Pilipinas at sa iba’t-ibang parte ng bansa?

“Kuya Iall, fan n’yo po kami! Pwede po bang kantahan ninyo kami kahit isang song lang?” tanong nung babaeng chubby na may salamin. Halatang die hard fan ni Iall dahil napapaiyak na ito sa tuwa nang makita ang idol niya.

Napakamot sa batok si Iall na tila nahihiya. “Gusto ko sanang kantahan kayo ng bago kong composed at nirecord na kanta pero wala akong gitara para-”

“Ito po,” may isang lalakeng fan ang biglang nag-abot kay Iall ng gitara. Kasama siya nung babae.

Napangiti at umiling na lang si Iall habang may inaayos sa tono ng hawak na gitara. Alam niyang wala na siyang magagawa kundi ang pagbigyan ang fans niya.

Nakuha na namin ang buong atensyon ng mga taong namamasyal dito sa Amusement park dahil pinapalibutan na kami ng mga kabataan na fan ng That One Thing. Hindi mapigilan ng ibang tao ang makiusyoso; mga Marites kumbaga.

“Wala akong magagawa kundi ang kantahan kayo. Please continue to support our band while we pursue our dreams. This song is called Heaven, and it was written and composed by yours truly, Iall Nicholas Morgan.”

Tinignan ko isa’t-isa sila Sergio, Riosh, Froi, at Kyron. Kitang-kita sa mga mata nila ang pagiging proud kay Iall. Si Iall ang dahilan kung bakit nabuo ang banda nila at malaki ang naitulong nito para magawa ang gusto nilang gawin sa buhay at iyon ay ang pagkanta para maipakita ang kanilang talento sa mga tao.

Strange light revolves around you

You float across the room

Your touch is made of something

Heaven can’t hold a candle too

You’re made of somethin’ new

Unang verse pa lang ng kanta ni Iall at sa pagstrum ng kanyang gitara ay kinilabutan na ako sa ganda ng boses niya.

Let’s not get complicated

Let’s just enjoy the view

It’s hard to be a human

So much to put an answer to

But that’s just what we do

Pumikit siya habang dinadama ang pagkanta, at ako naman ay hindi maintindihan kung bakit nararamdaman ko itong sobrang pagbilis ng tibok ng puso ko katulad nang nararamdaman ko rin para kay Sergio.

God only knows where this could go

And even if our love starts to grow outta control

And you and me go up in flames

Heaven won’t be the same

Nagmulat ng mga mata si Iall at tumingin sa akin dahilan para mas lalo pang bumilis ang pagtibok ng puso ko.

I’m havin’ revelations

You dance across the floor

Beyond infatuation

How I obsessively adore you

That’s what I do

I believe, I believe, I could die in your kiss

No, it doesn’t get, doesn’t get better than this

Iall Nicholas Morgan, ano ba itong ginagawa mo sa’kin?

God only knows where this could go

And even if our love starts to grow outta control

And you and me go up in flames

Heaven won’t be the same

God only knows where this could go

And even if our love starts to grow outta control

And you and me go up in flames

Heaven won’t be the same

Pagkatapos kumanta ni Iall ay nagpalakpakan at nagsigawan ang lahat. Sina Riosh at Kyron ay sumisigaw pa ng “Ang galing mo, Papa Iall, I love you!” kaya nagsitawanan iyong iba.

Sinaoli na ni Iall iyong gitara sa lalake at nagpaalam sa mga fans nila na aalis na kami. Habang naglalakad kami palabas sa Amusement park ay nakita kong umiyak pa iyong die hard fan ni Iall dahil yata sa tuwa ng kinantahan sila ng idol niya.

“Nice work, Iall! It looks you’re gaining more fans like Sergio and Riosh.” sabi ni Kyron na tinapik ang balikat ni Iall. Nasa loob na kami ng kotse at pauwi na sa apartment.

“Thanks, bro.” ngumiti si Iall at bumaling sa akin.

“Do you like the song I composed, Alliah?” tanong niya.

“Oo naman! Ang ganda ng boses mo at meaningful din ’yong lyrics ng kanta. Ang galing mo!” papuri ko.

“I actually wrote it while thinking about you…”

May sinabi siya pero hindi ko gaanong narinig dahil mahina.

“Ano ’yon, Iall?” tanong ko.

Umiling siya at pinaandar na ang kotse. “Wala. Umuwi na nga tayo.” nakangiti niyang sabi.

Tumango na lang ako at sumandal sa upuan ng kotse. Nang mapatingin ako sa side mirror ay nahuli kong nakatingin sa akin si Froi ng mariin.

-Ajai_Kim

Chapter 16

Alliah

Lumipas ang sabado at linggo, ngayon ay lunes na. Nakuha ko na ang isang buwang sweldo ko dahil trinansfer na ito ng Manager namin sa restaurant sa bank account ko kaya mababayaran ko na si Iall sa renta sa apartment at pati na rin sa gastos ko sa tubig, kuryente, at pagkain. Wala ng libre sa mundo kaya kailangan kong tanawin ng malaking utang na loob ang pagtulong ni Iall. Nagpapasalamat rin ako na napunta ako sa may mabubuting mga kamay dahil sa panahon ngayon ay naglipana ang mga masasamang loob na hindi dapat pagkatiwalaan.

Hindi na ako nagpahatid sa magkakaibigan sa restaurant dahil sa totoo lang ay kinakabahan ako sa hindi ko pagsipot sa friendly date namin ni George. Hindi siya sumagot sa text ko na inexcuse kong masama ang pakiramdam ko nung Sabado. Nagtatampo kaya siya sa akin?

Nagjeep ako papunta sa restaurant at bandang 7:50 am ay nakarating ako. May iilang empleyado na ang present kabilang na doon sina Debbie at Gidalyn na abala sa pagma-mop ng sahig at pagpupunas ng table sa counter.

Nang makita nila akong pumasok ay sandali nilang itinigil ang kanilang ginagawa at lumapit sa akin.

“Good morning, Alliah! Kumusta ang date n’yo- este friendly date ninyo ni George? Ayos naman ba? Wala ba siyang ginawang masama sa’yo?” sunod-sunod na tanong ni Debbie.

“Gumawa ba ng the moves? Hinalikan ka? o naka first base na?” malisyosang tanong ni Gidalyn kaya tinampal ni Debbie ang kamay nito.

Nakagat ko ang ibabang labi ko at bumuntonghininga. “Hindi ko sinipot si George nung Sabado. Nag-alangan kasi ako sa sinabi ni Kyron na baka may gawing masama si George lalo na’t hindi ko pa siya lubusang kilala.” Pag-amin ko na ikinagulat nila.

“Nako, girl! Baka umasa si George sa friendly date n’yo. Ano naman ang ginawa mong excuse ng hindi mo siya sinipot?” tanong ni Debbie.

“Sinabi ko na may trangkaso ako at masama ang pakiramdam.” sabi ko at nanghihinang umupo sa isang silya.

Umiling si Gidalyn. “Sure na nasaktan at umasa si George pero tama naman kasi si Fafa Kyron, hindi mo masyadong kilala ’yong tao tapos may gusto pa sa’yo pero… hay ewan, ang hirap talagang maging maganda!” aniya at pinagpatuloy ang pagpupunas sa table ng counter.

Hinaplos naman ni Debbie ang balikat ko at may sasabihin pa sana nang biglang dumating si George kasama si Renan. Nang makita ako ni George ay hindi siya ngumiti o binati ako na palagi niyang ginagawa. Parang hangin lang ako na dumaan sa kanya at hindi pinansin. Kaagad siyang nagtungo sa locker room ng mga lalake kasunod si Renan napailing na lang.

“Tsk! Mukhang may kailangan kang suyuin, girl. Nagtatampo si George sa’yo,” sabi ni Debbie na itinuloy na ulit ang pagma-mop ng sahig.

Tumayo ako sa silya at nagpunta sa pasilyo ng locker room ng mga lalake para abangan si George. Kailangan ko siyang makausap para humingi ng paumanhin sa hindi ko pagsipot sa friendly date namin.

Ilang minuto lang ay lumabas siya sa loob ng locker room kasama si Renan at pareho ng nakasuot ng uniform namin sa restaurant.

Napa “o” ang bibig ni Renan nang makita ako at nginisian si George na may malamig namang tingin sa akin.

“Good morning, Alliah. Mag-usap kayo nitong kaibigan ko dahil nung Sabado pa ’yan badtrip.” sabi ni Renan na tinapik pa ang balikat ni George bago kami iwan.

Nang kaming dalawa na lang ni George ay humalukipkip siya at sumandal sa pader. Ngayon ko lang siya nakitang ganito kaseryoso dahil kilala ko itong palangiti at energetic.

“George-”

“Hindi bebenta sa’kin ’yong text mong masama ang pakiramdam mo kaya hindi mo ’ko sinipot sa date natin. Pinaasa mo ako sa wala!” galit niyang saad na nagpagulat sa akin.

Date? Ang akala ko ba ay friendly date lang ang gagawin dapat namin?

“Pasensya ka na, George pero wala talaga akong nararamdaman para sa’yo. Pumayag ako sa sinabi mo na friendly date lang ang gagawin natin pero iniisip mo pa lang date ’yon as a couple. Mas mabuti nga na hindi kita sinipot.” sabi ko at huminga ng malalim.

Tumalim ang tingin ni George. “Alam mong gusto kita, Alliah pero masisisi mo ba ako kung sa tingin ko ay date ang gagawin natin kung sinipot mo ’ko nung Sabado? Ayos lang naman kung hindi ka nagsinungaling sa’kin pero nakita kita sa viral video ngayon ng banda na ’yon! Nahagip ka sa video na kasama sila!” singhal niya na ikinahinto ko.

Iyong tinutukoy ba niya ay ’yong kumanta si Iall sa Amusement park at dinumog ang limang magkakaibigan? Oo nga pala’t may mga nagvivideo noong araw na iyon at malamang ay in-upload sa internet at nagviral kaya nakita ni George. Sumisikat na ang That One Thing kaya hindi na nakakapagtaka na tatlong araw pa lang ang lumipas ay nagviral ang video nila.

“Sorry…”

Wala akong ibang masabi kundi ang humingi ng tawad. Nasaktan at pinaasa ko si George pero hindi ko talaga kayang lumabas ng kaming dalawa lang.

Natawa siya. “Pasalamat ka at mabait ako, Alliah kaya hindi makakarating sa iba na kasama mo ’yong mga lalakeng ’yon sa iisang apartment. Kapag nalaman nila ’yon lalo na ng fans ng That One Thing ay sigurado akong masisira ka at huhusgahan.”

Tinignan ko siya nang hindi makapaniwala. “Binabantaan mo ba ako?”

Ngumiti siya at umayos ng tayo. “Hindi ’yon pagbabanta, pero baka magbago ang isip ko kapag nangyari pa ulit ’yong pagpapaasa mo sa’kin.” sabi niya at iniwan akong gulat at tila napako na yata sa kinatatayuan ko.

Si George ba talaga iyong nakausap ko? Bakit parang bigla siyang nag-iba? Ni hindi ko na siya makilala dahil sa inasta at pagbabanta niya.

Tama nga si Kyron. Kung sinipot ko si George noong Sabado ay baka napahamak ako lalo na’t nakita ko iyong side nitong hindi ko pa alam.

Nagpunta na ako sa locker room ng mga babae at nagpalit ng uniform. Tinulungan ko sa paglilinis sina Debbie at Gidalyn habang binabaliwala na lang ang pagpaparinig ni George na kesyo paasa at sinungaling raw ako.

Nagtataka ang ibang mga kasama namin sa trabaho kung bakit para raw itong galit sa akin dahil alam nilang may gusto sa’kin si George at palaging papuri at banat ang mga sinasabi nito. Hindi ko na lang sila pinansin.

Lumipas ang ilang oras naming pagtatrabaho hanggang sa maglunch break na. Bigla naman akong tinawag ng isa sa kasamahan namin dahil may naghahanap raw sa akin sa labas ng restaurant.

Lumabas ako at nakita si Froi na nakangiti at may hawak na plastic take-out food sa McDo. Nakasuot siya ng shades at jacket kahit tirik ang araw. Hindi ko siya halos makilala dahil balot na balot siya, mukhang sinadya niya iyon para hindi makilala ng ibang tao dahil sa sumisikat nilang banda.

“Froi, anong ginagawa mo dito?” tanong ko nang makalapit sa kanya.

“Dinalhan pala kita ng lunch. Binisita lang kita kasi lumabas rin ako sa studio para magwithdraw ng pera. Dito lang malapit ’yong available na pwede kong mapagwithdraw-han. Nagcommute lang ako papunta dito.” sabi niya at binigay sa akin ang hawak na take-out food.

Kinuha ko ito at ngumiti. “Salamat at nag-abala ka pa.”

“No problem. Kahit nireject mo ako ay hindi ’yon magiging dahilan para iwasan kita at hindi pakitunguhan ng maayos. Inaayos ko na ’tong sarili ko kasi lately ay nagsisi talaga ako sa mga maling ginagawa ko.” ani Froi.

Natuwa ako na marinig iyon.

“Masaya ako para sa’yo, Froi. Inaalala ka lang ng mga kaibigan mo at syempre, pati ako dahil kaibigan mo na rin ako kahit… hindi ko masuklian ’yang nararamdaman mo.” sabi ko at humina ang boses sa huling sinabi.

Biglang sumeryoso ang mukha ni Froi at tinanggal ang suot na shades. “Sinabi ko na sa’yong maghihintay ako, Alliah. Wala ka naman sigurong boyfriend o nagugustuhang ibang lalake, hindi ba?” tanong niya na nagpatigil sa akin.

“Ang sabi mo nga ay pag-aaral muna ang priority mo at ayaw rin ni Silas at ng mga kapatid mo na magkaboyfriend ka. Panindigan mo sana ’yan dahil malaki ang tiwala nila sa’yo… ahm, teka? Bakit ko nga pala ’to sinasabi? Bukod sa maganda ka ay matalino ka rin, Alliah kaya alam mo ang tamang gawin.” Mas ngumiti ng malawak si Froi at inayos ang suot na jacket.

Tumango ako kahit bigla akong kinabahan sa sinabi niya. “T-tama ka. Salamat ulit sa pagkain.”

Hinaplos ni Froi ang pisngi ko at nanlaki ang mga mata ko nang hinalikan niya ito. Saglit lang iyon dahil lumayo siya kaagad.

“Babalik na ako sa studio dahil may bago kaming nirerecord na kanta. Gagabihin ulit kami sa gig kaya magcommute ka na pauwi at magpahinga.” bilin niya.

“Sige.” sagot ko.

Nang makaalis si Froi at bumalik sa loob ng restaurant ay binabagabag pa rin ako ng sinabi niya at sa paghalik sa pisngi ko. Paano kapag nalaman niyang may gusto ako kay Sergio at malaman rin iyon ng mga kapatid ko? Siguradong masasaktan ko ang damdamin niya.

At iyong paghalik niya sa pisngi ko, ito ang unang beses na mahalikan ako ng ibang lalake sa pisngi bukod sa mga kapatid ko. Halik lang naman sa pisngi at walang masama do’n, Alliah!

Bakit ba kasi nagkagusto pa sa akin si Froi? Tapos itong si George ay dumagdag pa!

Kinain ko ang take-out food na binigay ni Froi at binigyan ko rin sina Debbie at Gidalyn. Nang tinanong nila kung sino raw iyong lalakeng naghahanap sa akin at nagbigay ng pagkain ay sinabi ko na lang na si Kuya Silas iyon dahil nahihiya akong malaman nila na kay Froi ito galing. Lumipas pa ang ilang oras hanggang sa mag-gabi at tapos na ang duty namin sa trabaho. Nakapaglinis na rin kami sa buong restaurant at ready to go home na.

Naunang makauwi sina Debbie at Gidalyn dahil mabilis silang nakakuha ng jeep na magsasakay sa kanila pauwi. Naiwan ulit ako sa tapat ng restaurant kasama si George na nasa tabi ko; may kaunting distansya sa pagitan namin. Kaming dalawa na lang ang naiwan dahil nakauwi na rin ang ibang mga kasama namin sa trabaho.

Ramdam ng peripheral vision ko na nakamasid lang si George. Hindi ko siya pinansin dahil hindi ko nagustuhan ang inasta niya kaninang umaga.

Biglang may itim na Honda Civic ang tumigil sa harapan namin at lumabas mula sa loob si Murphy na nakangiti. Nawala lang ang ngiti niya nang mapansin si George sa tabi ko.

“Hello, Alliah! Good evening. I’ll take you to your apartment.” Ngumiti ulit si Murphy at bumaling sa akin.

“Bakit kilala mo ’yong anak ni Mayor Mauricio Aguilar?” tanong ni George na kinausap na rin ako.

Ang galing nga naman ng pagkakataon! Nagkaharap pa itong dalawang manliligaw ko na wala sa bokabularyo ang sumuko na lang sa panliligaw.

“Does it matter to you if Alliah knows who I am?” masungit na sabi ni Murphy at hinila ako. Nagulat pa ako dahil medyo malakas ang pagkakahila niya.

“Huwag mo sabihing manliligaw ka rin ni Alliah? Hindi kayo bagay! Anak ka nga ng Mayor pero tignan mo nga ’yang sarili mo, ang baduy mo tapos mukha ka pang talunan! Kahit hindi ako kasing yaman mo, at least gwapo at maporma ako,” pang-iinsulto ni George at tumawa ito.

Napayuko naman si Murphy sa kahihiyan.

Binalingan ko si George at tinignan ng masama. “Wala kang karapatang manlait ng tao, George. Ano naman kung manliligaw ko si Murphy? Sa inyong dalawa ay mas mabuti siyang manliligaw kaysa sa’yo na bastos at walang modo. Tara na nga, Murphy!” inirapan ko siya na napabuga ng hangin sa inis at sinenyasan si Murphy na natulala pa bago binuksan ang pintuan ng kotse niya.

Pagkapasok namin sa loob ng kotse ay pinaandar na ito ng driver niya. Si Murphy na nasa tabi ko sa backseat ay hindi nagsasalita at nakayuko lang.

“’Wag mo ng alalahanin ’yong sinabi ni George. Bitter lang ’yon kasi binasted ko.” sabi ko.

Nag-angat siya ng tingin sa akin at nanlaki ang mga mata sa gulat. “N-nanliligaw siya sa’yo at binasted mo?”

Tumango ako. Napangiti naman siya at inayos ang suot na eyeglasses na may malaking frame.

“You like to reject guys who like you, which is why I’m still hoping you’ll let me court you someday, but that’s impossible right now.” Nag-iwas siya ng tingin.

Kung nagustuhan lang sana kita, Murphy ay hindi ka na masasaktan nang ganito.

“I’m sorry, Murphy.” malungkot kong sabi.

Hindi na siya nagsalita hanggang sa makarating na kami sa tapat ng apartment ni Iall. Alam ng driver ni Murphy ang daan papunta rito kaya magtataka pa ba ako nang sinabi niya sa mga kuya ko kung nasaan ako?

“Salamat sa paghatid sa akin, Murphy. Mag-iingat kayo sa pag-uwi.” bilin ko nang makalabas kami sa loob ng kotse.

“Kailan ka uuwi sa inyo, Alliah?” tanong niya.

“Baka sa mga susunod pang buwan. Dito ako magcecelebrate ng birthday ko.”

Tumango si Murphy at pumikit-pikit. Kapag ganito ang mannerism niya ay alam kong sumasakit na ang mga mata niya.

“S-Sige, uuwi na ako. G-Good night sa’yo,” Ngumiti siya sa huling pagkakataon bago pumasok sa loob ng kotse niya.

Nang makaalis na ito kasama ang driver ay napaupo na lang ako sa porch ng apartment at tumingin sa kalangitan.

Nakakainis man si Murphy at may atraso sa akin ay walang duda na mahal niya talaga ako pero sumobra nga lang na tipong handa siyang magpakatanga o maging martyr. Sana balang araw ay matagpuan niya ang babaeng kaya ring suklian ang pagmamahal na kaya niyang ibigay at hindi ako ’yon.

“Ilang beses ko pa bang

paiiyakin

si Murphy?“

-Ajai_Kim

Chapter 17

Riosh

Everything happened so quickly in our band, That One Thing, in just a month. We are now performing at major events, working with one of the biggest record labels in the Philippines, and our songs have charted at number one on all online streaming platforms. We are now the biggest boyband in the Philippines in just one month, and we have no idea how that happened so quickly.

Hindi katulad noon ay hindi na kami makalabas ng walang security o bodyguards. Our fans and stalkers are still around. This is the reward for being a famous musician or celebrity. You no longer have freedom. You only need to hide from the paparazzi, who want to know everything you do.

Naghangad ako para sa banda na makilala kami ng ibang tao, para makilala ang aming musika at talento pero hindi ko hinangad na maging ganito kami kasikat, iyong sobrang sikat na halos hindi na kami makagalaw ng may kalayaan.

I miss the days when we could only perform in bars or clubs, showcasing our talents to a small group of people, but now we’re singing in front of thousands of people in a large venue, possibly for two to five days.

We’re thankful that we can pursue our dreams while Alliah remains in the apartment and supports us until the end. She is celebrating her 19th birthday at may surpresa kaming magkakaibigan para sa kanya. We also invited her brothers, friends, and coworkers to celebrate her birthday at our rented event venue inside the 5-star hotel.

Lahat ay gastos namin ng banda dahil gusto naming maging memorable at masaya ang birthday celebration ni Alliah. We kept this event private at walang ibang makakaalam nito kundi kami lang. We paid the paparazzi and media a large sum of money to close their eyes and mouths, and they agreed.

Pumasok si Alliah sa loob ng venue habang kasama ang tatlong nakatatanda niyang kapatid na lalake. We smiled to see how surprised and shocked she was when she saw us in our suits and dresses, as well as the celebration we had planned for her. Because she did not celebrate her 18th birthday last year, her birthday celebration has a debutante theme. It has a red and white theme because we learn that her favorite color is red.

Alliah is dressed in a red fitted back dress that accentuates her sexy and slim figure. Her black hair was curled at the ends, her makeup was light but elegant, and her silver stilettos complemented her slender and flawless legs. In perfection, she is the goddest of all gods.

When I look at her, my heart skips a beat. Nagustuhan ko siya simula nang dumating siya sa apartment ni Iall. Despite having previous ex-girlfriends, she was the only girl who piqued my interest. My attraction to Alliah was too strong, and I had to restrain myself because she’s only a teenager, and, as Iall mentioned, we need to respect her space.

Umiiyak si Alliah ng ginuide siya ng mga kapatid niya paupo sa table kung nasaan kaming limang magkakaibigan. Lumabi siya at pabirong hinampas sa balikat si Iall.

“Ano ba ’tong pasurprise n’yo sa’kin? Nakakagulat, ah? Hindi pa ako masyadong prepared!” sabi niya.

“Kaya nga surprise para hindi mo inaasahan. Look, we also invited your friends and coworkers,” Iall said, pointing to the other table.

Alliah waved to her friends and coworkers, who waved back.

“Salamat sa supresa n’yo. Hinding-hindi ko ’to makakalimutan.” Alliah stated.

I can’t seem to fix my gaze on her. She is absolutely stunning.

“You’re so special to us, Alliah at salamat din dahil hindi mo kami iniiwan sa apartment kahit malapit ng magdalawang buwan.” Kyron said.

“Ang sabi ko nga ay sasamahan ko kayo sa pangarap ninyo. Ayos lang din naman kila kuya kung sa apartment ako pansamantalang nakikituloy dahil alam nila kung gaano kayo kaimportante sa’kin.” Alliah said.

Who wouldn’t be smitten by a girl like her? She is so encouraging, kind, and sweet to us. I can’t blame myself for liking, if not loving, her.

Nagsimula na ang event sa birthday celebration ni Alliah. The emcees are doing an excellent job of entertaining the audience and us. Following Alliah’s brothers’ welcome speech, our formal cotillion dance, the AVP Presentation that we had prepared for the debutant, and party games. It’s already time for her 19 roses.

I’m her 18th rose, and Sergio was the last one to dance with her. Her 19th rose is made up of her three brothers, male coworkers, and members of That One Thing.

Our band’s old composed music, Irresistible was playing in the background. The song perfectly captured my feelings for Alliah.

Nang turn ko na para isayaw si Alliah ay binigay ko ang 18th rose sa kanya at nilagay ang kamay niya sa balikat ko. Nilagay ko naman ang kamay ko sa baywang niya at tinitigan siya.

Don’t try to make me stay

Or ask if I’m okay

I don’t have the answer

Don’t make me stay the night

Or ask if I’m alright

I don’t have the answer

“H-hindi ko tuloy alam kung paano sumayaw. Wala naman kasing rehearsal ang ganap sa’kin.” she chuckled.

“You’re doing well,” I said quietly.

Heartache doesn’t last forever

I’ll say I’m fine

Midnight ain’t no time for laughing

When you say goodbye

It makes your lips so kissable

And your kiss

unmissable

Your fingertips so touchable

And your eyes irresistible

“Salamat, Riosh. Ang saya ko ngayon…” sabi niya na nangingilid ang mga luha.

I’ve tried to ask myself

Should I see someone else?

I wish I knew the answer

But I know, if I go now, if I leave

Then I’m on my own tonight

I’ll never know the answer

I wiped away some of her tears. “You deserve this, you deserve the world.”

And I will do everything in my power to make you deserve me because I deserve you, Azaneliah Heloise Lavallee.

Tumango siya at pagkatapos kong maisayaw ay lumapit na sa amin si Sergio hawak ang 19th rose.

Alliah looks at him as if he’s the only person she’s seeing right now. Her eyes twinkle with zeal and affection.

Midnight doesn’t last forever

Dark turns to light

Heartache flips my world around

I’m falling down, down, down

That’s why

I know… I knew right away, and it makes me envious and insecure.

“May I take your hand, Alliah?” tanong ni Sergio na nilahad ang kamay para kay Alliah.

I find your lips so kissable

And your kiss

unmissable

Your fingertips so touchable

And your eyes irresistible (irresistible)

Irresistible (irresistible)

Irresistible (irresistible)

Irresistible (irresistible)

Ngumiti at tumango si Alliah na tinanggap ang kamay ni Sergio.

Lumayo ako sa kanila at bumalik na sa table namin. Tinignan ko isa-isa ang mga kaibigan ko at alam ko kung ano rin ang nararamdaman nila habang pinagmamasdan sina Alliah at Sergio na nagsasayaw.

It’s in your lips and in your kiss

It’s in your touch and your fingertips

And it’s in all the things and other things

That make you who you are and your eyes

irresistible

We all like Alliah, but we can’t do anything because Alliah isn’t ready for a relationship.

Alliah and Sergio had all of the guesses’ attention. They appear to be Jasmine and Alladin from the Disney film Aladdin. I hate to say it, but they look good together.

It makes your lips so kissable

And your kiss unmissable

Your fingertips so touchable

And your eyes, your eyes, your eyes

Your eyes, your eyes, your eyes

Irresistible

Alliah danced after Sergio. It was followed by 19 candles, and in 19 treasures, I gave her a necklace with the letters A & H embedded in it. It’s the first letter of our names. A stands for Azaneliah, and H stands for Harold. Birthday cake blowing of candles and the debutantes speech.

“Maraming salamat sa pagdalo n’yo sa birthday celebration ko na parang debut ko na rin. Hindi ako handa para dito dahil sinurpresa pala ako ng That One Thing.” Natawa si Alliah kaya nagsitawanan din ang lahat.

“Hindi ko expected na makikisali rin sa surprise na ’to ang mga kuya ko, mga kaibigan at katrabaho ko. Napakasaya ko dahil ngayon lang nangyari ang bagay na ’to sa’kin.” Alliah starts crying.

“Nagpapasalamat ako kina Mama at Papa dahil kahit wala na sila ay alam kong ginagabayan pa rin nila kami ng mga kapatid ko sa itaas. Sa mga kapatid kong sila Kuya Miles, Kuya Luca, at Kuya Silas na kahit napaka overprotective sa akin at may nagawang atraso ay mahal na mahal ko pa rin. Ang mga kaibigan kong sina Debbie, Gidalyn na partners in crime ko, sa mga katrabaho ko sa restaurant na nandito at sa limang miyembro ng That One Thing na kasama ko sa apartment, maraming salamat sa inyo at sa pagprepare nitong late debut party ko.”

She turned to face us at our table. I smiled at her and gave her a thumbs up.

Nagpalakpakan kaming lahat pagkatapos ng kanyang speech. Bumaba siya sa stage at binati isa-isa ang mga nasa kabilang table kabilang ang mga kapatid at kaibigan niya. When she returned to our table, we kissed her on the cheek, which obviously made her blush.

Uupo na sana si Alliah sa bakanteng upuan sa tabi ni Sergio nang biglang tumayo si Froi at pinaupo si Alliah sa bakanteng upuan rin sa tabi nito.

“Dito ka na lang, Alliah. Ipaghahanda kita ng makakain mo,” nakangiting sabi ni Froi.

Ngumiti ng pilit si Alliah at hindi na nagsalita. She look likes want to sit next to Sergio, but Froi spoils their moment. I smirked and shook my head.

Her 19th birthday celebration went off without a hitch, with no scratches or problems. Alliah and her brothers loaded all of her gifts into our newly purchased van. Sasama sila sa amin pauwi sa apartment kasama sina Debbie at Gidalyn.

Pagkarating namin sa apartment ay kaagad nag-order si Iall ng take out food at beers para sa gaganaping inuman. Dito na rin matutulog sa apartment ang mga kapatid ni Alliah at sina Debbie at Gidalyn.

Lumabas muna ako sa apartment para magpahangin at nakita ko doon si Froi na naninigarilyo habang nakaupo sa baitang ng porch.

“Hey!” I said as I sat down beside him.

Ngumiti lang siya habang patuloy sa paninigarilyo.

“What are you thinking, Froi?” tanong ko at nginisian siya.

Natawa siya. “Kapag sinabi ko sa’yo ang iniisip ko, baka isumpa n’yo ako ng banda.”

I raised one brow. “Is it something murderous and bloody?”

He chuckled.

Natahimik kami kalaunan. Froi has been good and quiet for the past month. He’s not been acting grumpy lately, and he’s remained silent when it comes to Sergio. I can tell he’s still jealous and insecure around him, but he keeps quiet.

Nagbibigay pa rin siya ng sustento sa mga kapatid at magulang niya kahit hindi niya iyon obligado. Bumili rin siya ng bahay para sa pamilya niya at doon na nagsama-sama ang mga kapatid niya, ang mga asawa, at mga anak nito. He’s so kind to his family, even though they only want his money. Sino nga raw ba ang tutulong sa mga ito kundi siya lang.

“Riosh, liligawan ko si Alliah.”

Napahinto ako sa sinabi ni Froi.

“Sa tingin ko ay may pag-asa naman ako. Sinabi ko na rin ’tong balak ko kay Silas at susuportahan niya ako para sa kapatid niya.” Froi smiled at me and brushed his hair.

“But she rejected you before, right?” I asked.

“Oo nga, pero noon ’yon. Iba na ngayon dahil may maipagmamalaki na ako kay Alliah.” When he saw my expression, his smile broadened.

I let out a sigh. “You’re not blind, Froi; you’ve always known who she likes.”

Tumawa siya ng sarkastiko. “Wala akong alam kung sino ang gusto niya. Sinabi na niya noon na wala siyang nagugustuhang ibang lalake.”

Froi throws his cigarette to the ground, stands up, and stretches his arms. “Papasok na ’ko sa loob. Sumunod ka na lang kung gusto mo.” Tinapik niya ang balikat ko bago pumasok sa loob ng apartment.

He is aware of it, but he is keeping his eyes closed and his ears deaf.

Masakit kasi iyong katotohanan lalo na kung umaasa ka; magbubulag-bulagan at magbibingi-bingihan ka na lang. Ganyan ang ginagawa ni Froi.

-Ajai_Kim

Chapter 18

Alliah

“Sobra talagang pinagsisihan namin ang pagpapalayas na ginawa namin kay Alliah kaya maraming salamat at pinatuloy n’yo siya dito sa apartment mo, Iall.” ani Kuya Luca.

Nagtipon kami sa balcony at sama-samang nag-iinuman. Si Debbie ay may galit pa rin kay Kuya Miles at sa tuwing nagpapang-abot sila ay palagi na lang nagbabangayan. Mabuti at pareho silang kalmado ngayon, nahihiya rin siguro na masira ang gabing ito. Si Gidalyn naman ay kanina pa nakatitig kay Kuya Luca. Halata na talaga siyang may crush sa kapatid ko tsk!

“No problem, Luca. She looks so problematic inside the cafe shop so I offer her my apartment. Good thing at may vacant room dito.” sagot ni Iall habang umiinom.

“Napaniwala din kami ng mga ebidensya na ipinakita ni Murphy sa’min tapos sumakto pang nakita namin siyang hinalikan si Alliah sa labas ng bahay.” napailing si Kuya Silas.

Pagkatapos akong ihatid ni Murphy sa apartment isang buwan ang nakalipas ay hindi ko na siya muling nakita pa. Nabalitaan ko na lang na nagpunta na pala ito sa Australia para doon ipagpatuloy ang pag-aaral niya. Wala akong ideya kung bakit bigla siyang umalis ng Pilipinas pero may theorya ako na dahil din sa akin kung bakit niya naisipang lumayo.

Mabait at mapagmahal na lalake si Murphy, kaso nga lang ay hindi ko siya gusto. Sana’y makatagpo rin siya ng babaeng kayang suklian ang pagmamahal niya.

“Is he your first kiss, Alliah?” seryosong tanong ni Riosh sa akin.

First kiss?

Sa totoo lang ay may humalik na sa akin noong bata pa lang ako sa ilalim ng puno ng playground kung saan ako nakatulog pero hindi ko nakita iyong mukha nung batang lalakeng humalik sa akin dahil nang maramdaman kong hinalikan niya ako at nagmulat ng mga mata ay nakita ko na lang itong nakatalikod at naglalakad papalayo. Mga 10 years old lang ako no’n at sigurado akong hindi si Murphy ang batang lalakeng iyon.

Para wala na silang tanong ay tumango na lang ako kahit hindi naman talaga si Murphy ang first kiss ko.

“Damn. What a lucky guy!” Tumawa si Kyron at nakipag-cheers sa katabi niyang si Froi na ngumiti na lang.

Sa loob ng isang buwan ay biglaan ang pagsikat ng That One Thing. Marahil ay napakaimposible na maging sikat at tanyag ang isang aspiring boyband sa loob lang ng isang buwan pero nagawa iyon ng limang magkakaibigan. Kung sa bagay ay may mga small fanbases na sila noong nagpeperform pa lang sa mga bar at clubs at ang dami na rin nilang social media followers kaya madali na lang para sa kanila ang sumikat.

Itong apartment ni Iall ay may mga bantay ng security guards para hindi pasukin ng mga Paparazzi. Kahit sumikat na ang That One Thing ay nanatili pa rin sila dito sa apartment at maging pati na ako. Natutuwa rin akong naging ka-close ng mga kapatid ko ang magkakaibigan. Malapit ang loob ni Kuya Miles kay Sergio samantalang malapit pa rin sina Kuya Silas at Froi. Pare-parehas sila ng personalidad kaya nagkapalagayan ang loob nila.

Tumingin ako kay Sergio at tahimik lang itong umiinom katabi si Kuya Miles. Habang nag-uusap ang iba ay ngumingiti lang siya at tumatango kapag may itinatanong sa kanya.

Masaya ako dahil unti-unti na siyang nakakarecover sa eating disorder niya at nagkalaman na din ang katawan niya at mas dumami pa ang mga tattoo sa katawan.

Napakagwapo talaga ni Sergio.

“Ayan ka na naman sa paninitig mo kay Fafa Sergio, girl! Halata ka na.” Siniko ako ni Gidalyn at nahuli na naman niya akong nakatitig kay Sergio.

Tumikhim ako at umayos ng upo. Napansin kong nakatingin sa akin si Froi kaya kaagad akong umiwas ng tingin. Ilang beses na rin niya akong nahuhuling tinititigan si Sergio pero wala naman siyang sinasabi sa akin tungkol doon.

“Mas lalo kasi siyang gumwapo,” bulong ko.

Humagikhik si Gidalyn. “Hindi ka pa nililigawan?” tanong niya.

Napahinto ako at malungkot na umiling. “Paano niya ’ko liligawan kung hindi naman niya ako gusto? Sa nakikita ko ay kaibigan lang ang tingin niya sa’kin.”

Gusto ko si Sergio pero mukhang hindi kami pareho ng nararamdaman. Mabait at concern lang siya sa akin at ayon lang iyon.

“Hindi ka sure, te! Parang type ka naman niya pero nahihiya lang na i-approach ka.” sabi ni Gidalyn na kumuha ng pizza sa lamesa.

Napailing ako. “Ayokong mag-assume dahil masakit umasa.”

Sumulyap siya sa gawi ni Kuya Luca at tumango pagkatapos. “Tama ka,”

Naging masaya ang gabi pagkatapos ng birthday celebration ko. Ito na yata ang pinakamasayang araw na nangyari sa buhay ko at nagkataon pa na Biyernes at wala kaming pasok sa trabaho.

Habang tulog sina Debbie at Gidalyn na parehong nakitulog sa loob ng kwarto ko ay binuksan ko isa-isa ang mga regalo sa akin at ang pinakanagustuhan ko ay iyong silver anklet na binigay ni Sergio. May naka-engrave dito na “

میری

ایک

بات

“ na Pakistani language yata at hindi ko alam kung ano ang meaning no’n pero nagustuhan ko iyong design at syempre, dahil binigay niya.

Nagustuhan ko rin ang regalong wristwatch ni Iall, golden necklace ni Riosh na naka-engrave ang initials ng pangalan naming dalawa, mga damit at make-up kay Kyron, at earrings at sapatos na galing naman kay Froi. Binuksan ko ang iba pang mga regalo at nang matapos ay itinabi ko na ito at tumabi sa kama kasama sina Debbie at Gidalyn hanggang sa nakatulog na din ako.

Nang pumatak ang alas-sais ng umaga ay nagising ako. Tulog pa rin iyong dalawa sa tabi ko, marami silang nainom kagabi at kaunti lang ang nainom ko kaya hindi ako masyadong nalasing. Bumangon ako sa kama at sinuklay ang buhok ko at pagkatapos ay lumabas sa loob ng kwarto.

Dumiretso ako sa kusina at nakita ko doon si Sergio na nakaupo sa kitchen dining habang umiinom ng kape. Tulog pa yata sila kuya at ang iba pang magkakaibigan, at kaming dalawa ang maagang nagising.

“G-Good morning, Sergio,” bati ko at umupo sa bakanteng upuan sa tabi nito. Nautal pa ako dahil sa biglaang paglakas ng tibok ng puso ko.

“Good morning din.” bati niya at tipid akong nginitian.

Sa limang magkakaibigan ay si Sergio lang ang never ko pa nakitang half naked. Nagpapakita ng abs ang That One Thing sa tuwing may mga events o concert sila, fan service na din para sa mga fans pero si Sergio ay hindi. Napansin ko na conservative at reserved siyang tao.

“Bakit ang aga mong nagising?” tanong ko.

“I can’t sleep.” sagot niya at pinagpatuloy ang pag-inom ng kape.

Tumango ako. “Salamat nga pala at ikaw ang naging 19th rose ko at salamat din sa regalo mong anklet kahit hindi ko maintindihan ’yong words na naka-engrave do’n.” Natawa ako at napakamot sa ulo.

“It’s better that you don’t know what that language means; the more secretive it is, the better.” tinaasan niya ako ng kilay at humalukipkip.

Pabiro akong umirap at humalukipkip din. “Hmp! Ang daya naman. Malalaman ko rin kung ano ang meaning sa nakasulat do’n, makikita mo!”

Umiling siya at napangiti. Mas gusto ko iyong ganitong side ni Sergio na kahit hindi man siya palasalita at palakibong tao ay alam kong masaya at ayos lang siya. Kung hindi pa kasi siya kakausapin ay hindi talaga siya magsasalita. Sanay na kami sa kanya.

“Matanong ko lang, magkano ang nagastos n’yo sa birthday celebration ko?” curious kong tanong na kagabi ko pa talaga iniisip.

Para lang akong ikinasal dahil sa engrande at bonggang birthday celebration ko na late debut party ko na. Sa tingin ko ay lagpas 500k ang nagastos nila tapos wala pang nanggulong mga media at Paparazzi na sure akong binayaran din nila para manahimik.

Dahil palagi akong nakikita ng mga tao sa events at five day concert ng That One Thing last week ay iniisip ng lahat na boyfriend ko ang isa sa mga miyembro. Ang hula nila ay si Sergio daw ang “boyfriend ko” dahil ito raw ang pinakabagay sa akin kung titignan kaming dalawa.

Hindi na lang kami nagsasalita tungkol doon dahil kung papatulan pa namin ang rumors ay baka mas maging komplikado lang ang lahat. Mabuti ng clueless ang mga tao kung sino nga ba ako sa buhay ng That One Thing.

“Hindi ko pwedeng sabihin. Iall stated that we don’t need to mention how much we pay for your birthday celebration.” sagot niya.

Naikot ko ang mga mata ko. “Sure ako na umabot ng milyon ’yon. Ininvite n’yo pa ’yong mga katrabaho ko at ang gaganda ng mga suits at dresses nila!”

Mahinang natawa si Sergio. “You deserve it, Alliah. Hindi mo kami iniwan habang sumisikat ang banda. My friends are grateful for your support up to this point.”

“Siyempre naman! Hindi ko kayo pababayaan at iiwan. Ako kaya ang number one fan n’yo.” nakangiti kong sabi.

Tinitigan niya ako at biglang sumeryoso ang mukha. Mas lalong lumakas ang tibok ng puso ko habang nakatingin sa pinakagwapong lalakeng nakita ko sa buong buhay ko,

Si Sergio Zayne Nasir.

“We are so grateful to have you in our lives.” mariin niyang sabi hanggang sa unti-unti niyang inilapit ang mukha niya sa akin at nagulat na lang ako sa sunod niyang ginawa.

Kinabig niya ako at hinalikan ang labi ko.

Nanlaki ang mga mata ko sa ginawa ni Sergio at parang any time ay lalabas na sa ribcage ko ang puso ko dahil sa sobrang lakas ng pagtibok nito.

Nakapikit siya habang hinahalikan ako habang ako naman ay tila natuod na sa kinauupuan ko.

Hinahalikan ako ni Sergio! Ano ba ang dapat kong gawin? Ang halikan siya pabalik?

Dala ng instincts ay ibinuka ko ang bibig ko at sinabayan ang halik niya. Hindi ko alam kung paano humalik kaya ginawa ko na lang iyong ginagawa ng mga female lead sa isang Kdrama habang hinahalikan ang male lead nila.

Nalalasahan ko pa sa bibig ni Sergio iyong kapeng nainom niya at may halo itong mint flavor dahil sa mouthwash na ginamit niya.

Isang minuto din nagtagal ang halikan namin hanggang sa siya ang unang bumitaw at tinignan ang mapula kong labi gamit ang namumungay niyang mga mata.

“Your lips taste so good and soft, just like I imagined.” nakangiti niyang sabi at hinawakan ang labi ko.

“B-bakit mo ’ko hinalikan?” gulat kong tanong.

Huminga ng malalim si Sergio at kinagat ang ibabang labi niya.

“I want you to be my escort for tomorrow in my Dad’s company party. Hinalikan na kita, Alliah at tumugon ka sa halik ko kaya liligawan kita at ipapakilala sa pamilya ko sa ayaw at sa gusto mo.”

Halos lumuwa ang mga mata ko sa pagkagulat.

Ano ba itong nangyayari? Bakit bigla na lang nanghahalik itong si Sergio tapos liligawan ako?

Gusto ba niya ako?

“I don’t like you but I love you; I love you so much that I’m crazy for you.” sagot niya ng mabasa ang iniisip ko.

At ano daw? Love niya ako?

“S-Sergio, seryoso ka ba? Liligawan mo ’ko at m-mahal mo na ako?” tanong ko na nautal.

Tumango siya at hinaplos ang pisngi ko. “Yes, I’m serious, Alliah, so please allow me to court you right now…”

Alam kong tututol ang mga kapatid ko dahil sa balak na panliligaw ni Sergio pero gusto ko siya at manghihinayang ako kung hindi ko kukunin itong pagkakataon para sa aming dalawa.

Kahit ngayon lang ay susundin ko naman ang puso ko, at sana ay maintindihan ako nila kuya sa desisyon kong ito.

Ito ang the best birthday gift na natanggap ko.

Tumango ako na nagpangiti kay Sergio at niyakap ako. “Thank you…”

-Ajai_Kim

Chapter 19

Alliah

“Wait…? am I hearing right, Sergio? Nililigawan mo na si Alliah?” hindi makapaniwalang tanong ni Iall.

Walang pag-aalinlangang tumango si Sergio. Seryoso ang mukha at hindi mababakasan ng kahit anong emosyon.

Tumingin sa akin ang apat na magkakaibigan. Kinabahan ako dahil mukhang hindi nila nagustuhan ang sinabi ni Sergio lalo na si Froi na sobrang sama ng tingin.

Alam ko naman kung bakit ganyan siya makatingin, dahil una siyang nagtapat ng nararamdaman niya pero ni-reject ko siya dahil wala talaga akong nararamdaman para sa kanya at idinahilan kong ayaw akong magkaboyfriend ng mga kapatid ko tapos ngayon ay bigla na lang akong pumayag na magpaligaw kay Sergio.

Kaya kung galit man si Froi ay naiintindihan ko pero hindi ko isusuko ang nararamdaman ko para kay Sergio. Manghihinayang ako kung hindi ko bibigyan ng pagkakataon ang sarili ko sa taong gusto ko na unti-unti ko na rin’g minamahal.

Tumawa bigla ng sarkastiko si Kyron at masama ang tingin kay Sergio. “How come you court her when you know Froi likes her?”

Nanlaki ang mga mata ko sa gulat dahil hindi ko inaasahan na alam pala ng magkakaibigan na gusto ako ni Froi.

Bumuntonghininga si Sergio. “I love Alliah-”

Napatili ako sa gulat nang biglang sinuntok ni Froi si Sergio sa mukha. Sa lakas ng suntok nito ay bumagsak sa sahig si Sergio.

Tatayo na sana si Sergio nang muli siyang sinuntok ni Froi. Dumugo na ang ibabang labi nito at nagkaroon ng sugat. Akmang aamba pa sana ng suntok si Froi nang napigilan na siya nina Iall at Kyron.

“Tangina ka, Sergio! Pinagbigyan at pinabayaan kitang manguna sa banda dahil kaibigan kita tapos ngayon tataluhin mo ’ko?! Traydor kang hayup ka!” gigil na sigaw ni Froi na malalim ang paghinga at makikita ang labis na galit at pagkasuklam kay Sergio.

Halos hindi ako makahinga sa takot at kabang nararamdaman. Nag-aaway ang magkakaibigan at nang dahil iyon sa akin. Gusto kong lapitan si Sergio pero baka mas lalo silang magalit kung gagawin ko iyon.

Unti-unting tumayo si Sergio mula sa pagkakabagsak sa sahig at pinunasan ang tumutulong dugo sa ibabang labi niya. Nakita ko ang panginginig ng mga kamao niya at senyales iyon ng pagpipigil ng galit.

Hindi ko pa ito nakikitang magalit dahil tahimik lang siya at kalmado. Sobrang haba ng pasensya niya kay Froi at kailanman ay hindi ito pinatulan.

“Wala akong tinalo sa’yo, Froi at hindi rin ako traydor.” madiing sabi ni Sergio ng nakayuko.

Kinilabutan ako sa lamig at diin ng boses niya. Ramdam ko na kaunti na lang at sasabog na siya sa galit.

Pumalakpak si Froi na para bang may nakakatawa sa sinabi ni Sergio. “Hindi traydor? Inamin ko na sa inyong gusto ko si Alliah pero anong ginawa mo? Nanligaw ka pa? Ginagantihan mo ba ’ko dahil pinatulan ko ’yong ex-girlfriend mong malandi-”

Natakpan ko ang bibig ko at tumulo na ang mga luha ko nang biglang sinugod ni Sergio si Froi at itinulak ito sa sahig. Pumaibabaw siya rito at sinuntok ng paulit-paulit.

Sila Riosh, Iall, at Kyron ay hindi makapaniwala sa nakikita nila kay Sergio. Hindi nila alam kung paano ito aawatin dahil parang naging tigre sa bangis at tapang ang Sergio na nakikita namin ngayon.

Nakakatakot pala talagang magalit ang mga taong tahimik at walang kibo.

“How did I become a traitor when you were the one who betrayed me in the first place? You fucked my ex-girlfriend! I let you use some of my clothes! I let you provoke and mock me! I let you steal my spotlight because you crave attention, tapos ngayon magagalit ka dahil iniisip mong may inagaw ako sa’yo kahit wala naman? Gago!” sigaw ni Sergio habang sinusuntok pa rin si Froi.

Hindi na halos makalaban si Froi at nakasalag lang ang mga braso nito sa ulo. Bago pa tuluyang mapatay ni Sergio sa bugbog ang lalake ay pinagtulungan na siyang awatin nila Riosh, Iall, at Kyron.

Nang makawala si Froi ay nakangiwi itong nagpunta sa sulok ng pader habang iniinda ang mga bugbog na natamo kay Sergio. Sumandal siya doon habang naghahabol ng hininga.

Pabalang namang kumalas si Sergio sa pagkakahawak sa kanya nila Riosh, Iall, at Kyron.

“Are you three mad at me now because I’m courting Alliah?” seryosong tanong ni Sergio na pinunasan ang bagong umagos na dugo sa sugatang labi.

Biglang natawa si Riosh at sinuklay ang mahaba at kulot na buhok. “I’m so fucking mad at you, Sergio, that I want to throw and destroy your face right here!” may galit niyang sabi at nilapitan si Froi.

Umiling si Iall at saka bumaling sa akin. Halatang dismayado. “Pumayag kang magpaligaw kay Sergio, Alliah? Ang akala ko ba ay ayaw mo pang magkaboyfriend kaya binasted mo si Froi?” malamig niyang tanong.

“Gusto ko si Sergio kaya pumayag akong magpaligaw sa kanya.” Pag-amin ko.

Parang hindi na sila nagulat sa sinabi ko bukod kay Sergio na natigilan.

“Wow! It’s him again, Sergio, the luckiest guy on the planet!” Nakangising sabi ni Kyron pero tunog sarkasmo iyon.

Medyo nataranta pa ako ng biglang lumapit sa akin si Sergio at hinawakan ang kamay ko. “We have to go to my Dad’s company party; I want you to meet my family, and I’ll tell them I’m now courting you.”

“P-pero may nagdudugo ’yang labi mo at-”

“Don’t mind me, this is nothing; an asshole’s punch won’t bother me.” sabay tingin kay Froi na masama ang tingin sa amin. “Let’s get out of here.”

Hindi na ako nakapalag nang hinila ako ni Sergio palabas sa loob ng apartment. Hindi na namin narinig na umangal o nagsalita ang mga kaibigan niya hanggang sa makalabas kami.

Isinakay niya ako sa kotse niya at kaagad itong pinaandar. Tinanaw na lang kami ng mga security guard na nagbabantay sa labas ng apartment.

Sumusulyap-sulyap lang ako kay Sergio habang nagmamaneho siya. Seryoso ang kanyang mukha at nakatiim-bagang. Napuruhan siya dahil sa ginawang pagsuntok ni Froi pero kahit na ganoon ay hindi pa rin iyon nakabawas sa angking kakisigan niya.

“M-may first aid kit ka ba? Gagamutin ko ang sugat mo sa labi.” nahihiya kong tanong.

“I have a first aid kit from my parents’ house in my room.” sagot niya na nakatuon pa rin ang atensyon sa daan.

“Pupunta na tayo sa inyo?”

Tumango siya na nagpakaba sa akin.

Paano na lang kung hindi ako magustuhan ng parents at mga kapatid niya dahil hindi ako galing sa mayamang pamilya? Naiimagine ko pa naman iyong mga matapobreng magulang na gustong ipakasal ang anak nila sa mayaman rin’g pamilya.

“Don’t worry, my parents and sisters are nice and harmless, and I’m sure they’ll like you.” Tumingin saglit si Sergio at nginitian ako.

Nabasa na naman niya ang nasa isip ko. Mind reader ba ang lalaking ito?

Kalahating oras din bago kami nakarating sa bahay nila. Katulad ng inaasahan ko ay malaki at malawak ito. Kitang-kita sa mga kagamitan nila na mamahalin ito kahit antigo. May malaking fountain sa labas ng bahay at marami rin silang mga katulong at tagabantay. Mansyon na ang tawag sa bahay na ito kung tutuusin.

“Mom, Dad…” bati ni Sergio sa dalawang may edad na sopistikado at mukhang istriktong tao nang makarating kami sa living room nila. Parehong gwapo at maganda at kahawig din ni Sergio.

“Zayne hijo, mabuti at nakarating kayo ni-” Tumingin sa akin ang Mom ni Sergio at tinitigan ako. Naconcious naman ako sa ginawa niya.

“Your name is Alliah, right? At nililigawan ka raw ng anak ko?” tanong nito at tumayo sa kinauupuang sofa. Ganoon rin ang Dad ni Sergio.

Sinabi na pala ni Sergio sa pamilya niya na nililigawan na niya ako? Ang speed!

“O-Opo, ako po si Alliah. Nice to meet you po.” pagbati ko kahit abot-langit ang kaba ko dahil baka hindi ako nagustuhan ng Mom ni Sergio.

Ngumiti ito kalaunan at bineso ako na siyang nagpahinga sa akin nang maluwag. “It’s nice to meet you, too. My name is Trisha, and this is Sergio Sr., Zayne’s father.” sabi niya at itinuro ang Dad ni Sergio. Kamukhang-kamukha ito ni Sergio.

“I already see you in pictures because you are rumored girlfriend of Sergio pero nililigawan ka pa pala. Magaling ngang pumili itong anak ko, napakaganda mo, hija.” Nakipag-kamay si Mr. Sergio Sr. sa akin kaya tinanggap ko ito.

“Salamat po.” sagot ko.

“Mom, did you see my airpods? I can’t find them in my room.” May lumapit kay Mrs. Trisha na isang babaeng mukhang hindi nalalayo sa edad ko.

Tumikhim si Mrs. Trisha at itinuro ako sa babae na awtomatikong napatingin sa akin. “Joraia, this is Alliah. Siya ang nililigawan ng Kuya Zayne mo.”

Tinignan ako ni Joraia mula ulo hanggang paa. Ano naman kaya ang napansin nito sa akin?

“Hmm… well, she’s prettier than the witchy bitchy Giorgia, looks younger than Kuya, and wears decent clothes; I like her.” sabi ni Joraia at pagkatapos ay umalis din siya. Hindi na kami hinintay makapagsalita.

Ayon na iyon? Nagustuhan na kaagad ako ng kapatid ni Sergio?

Nang tumingin ako kay Sergio ay ngumiti siya ng tipid at pinagkrus ang kanyang mga kamay. Tama nga ang sinabi nitong magugustuhan ako ng pamilya niya.

“Don’t worry about Joraia, hija. Katulad ni Zayne ay introvert at hindi rin mahilig makihalubilo ang batang ’yon sa ibang tao but do you see? She likes you. Anyways, I’m glad na nakarating kayo dito at aattend sa company party. I bought you a dress earlier, and your make-up artist will be there soon. I’m glad that Sergio is now courting someone.” Hinawakan ni Mrs. Trisha ang kamay ko at ngumiti ng matamis.

Nawala ang agam-agam ko sa pagkadisgusto sa akin ng pamilya ni Sergio dahil mababait ang mga ito kahit mukhang alam naman nilang hindi ako galing sa mayamang angkan. Si Mr. Sergio Sr. ay nakangiti sa akin at nakikita ko sa mga mata niya ang pagiging proud dahil nililigawan ako ng anak niya.

“Salamat po sa inyo.” sabi ko kay Mrs. Trisha na ngumiti at tumango.

Nabigla pa ako nang hinapit ni Sergio ang baywang ko. Napangiti si Mrs. Trisha sa ginawa ng anak niya pero napawi rin kaagad ang ngiti nang mapansin ang sugat sa ibabang labi ni Sergio.

“What happened to your lips, hijo? Sino’ng may gawa niyan sa’yo?” nag-aalala nitong tanong at akmang hahawakan ang sugat ni Sergio nang umiwas naman si Sergio.

“Tsk! It’s nothing,” sagot ni Sergio.

“Anong it’s nothing? Paano kung maimpeksyon ’yan? Sino ang sumuntok sa’yo? Is that Chaeslyr Froi? One of your bandmates who betrayed you?” nang-uusisang tanong ni Mrs. Trisha.

Tumango na lang si Sergio.

Napailing naman si Mr. Sergio Sr. “I’ve disliked that kid since I first saw him. Masyadong mataas ang bilib sa sarili at wala pang kahihiyan sa katawan sa tuwing nagpupunta dito sa bahay. I can’t believe you’re one of his friends. Sergio, I have a feeling he’ll destroy and eliminate you, so be cautious around him.”

Hindi nagsalita si Sergio.

Ano ang ibig sabihin no’n? Na si Froi ang tuluyang sisira kay Sergio? Pero hindi naman iyon gagawin ni Froi dahil kabanda niya si Sergio at posibleng mawalan din sila ng career kung may mawawala o aalis sa kanila.

Pagkatapos kaming kausapin ng parents ni Sergio ay umakyat kami papunta sa loob ng kwarto niya at pumasok dito. Malaki ang loob ng kwarto niya at ngunit kakaunti lang ang mga gamit. Kung sa bagay ay nasa apartment ang iba pa niyang mga gamit.

Hiningi ko ang first aid kit niya at nilinisan ang sugat niya sa ibabang labi. Nang matapos ko siyang gamutin ay sakto namang dumating ang isang katulong at binigay sa akin ang dress na susuotin ko raw mamaya para sa company party. Mayroon din si Sergio at kapareho ng kulay ng necktie niya ang kulay ng dress ko. Color blue ito na may black. Color blue naman ang dress ko at may belt na itim. Parating na rin daw ang make-up artist ko.

Tumabi sa akin si Sergio at hinaplos ang pisngi ko habang nakatitig sa akin. Ang gwapo talaga ng lalakeng ito at nakakaintimidate ang mga tingin.

“I’m sorry if you saw me get mad at Froi earlier. Napuno lang talaga ako sa kanya. Pinagtiisan at inintindi ko siya nang ilang taon pero ako pa ’tong inaakusahan niyang traydor at mang-aagaw.” Paghingi niya ng tawad.

Ngumiti ako at hinaplos din ang pisngi niya. Pinagmasdan ko ang facial hair sa kanyang mukha na bumagay sa matapang niyang itsura.

“Naiintindihan kita, Sergio. Hindi sa lahat ng pagkakataon ay kailangan mong intindihin si Froi. Sumosobra na din siya minsan.” sabi ko.

Inilapit niya ang kanyang mukha at sa pangalawang pagkakataon ay hinalikan niya ang labi ko. Tumugon naman ako sa halik niya at nagpaubaya sa nararamdaman ko.

Pagkatapos niya akong halikan ay pinagdikit nito ang noo namin. “When you’re mine, Alliah, I’m going to make sure no one interferes with our relationship. Ito ang unang beses na nagmahal ako ng ganito, at sisiguraduhin kong ito na rin ang magiging huli…”

-Ajai_Kim

Chapter 20

Alliah

Halos lahat yata ng tao na nandito sa company party ng Dad ni Sergio ay nakatingin sa table namin. Kanina pa nga ako nahihiya at gusto ng umuwi pero ayoko namang mapahiya si Sergio at iwanan siya nang mag-isa dahil ako ang escort niya ngayong araw.

Kahit para na din akong papatayin sa tingin ng ex-girlfriend niyang si Giorgia na nasa kabilang table lang kasama ang mga magulang nito at kapatid na lalake na mukhang kaedad ko ay hindi ko na lang siya inintindi.

Bakit ba ang sama makatingin ng babaeng ito e, ex lang naman siya at ako na ang nililigawan ni Sergio?

Tinignan ko si Sergio na nakikinig lang sa speech ni Mr. Sergio Sr. na nasa stage kasama ang iba pa nitong business partners. Katulad ko ay mukha rin siyang nababagot na sa party na ito.

“Hey, Kuya Sergio!”

Pareho kaming tumingin sa kapatid na lalake ni Giorgia na lumapit sa amin at umupo sa bakanteng upuan sa tabi ni Sergio. Sumulyap naman ako kay Giorgia at nakita kong hinila siya patayo ng Mom niya mula sa table nila at lumapit sa kabila rin’g table na may isang grupo ng pamilya. Gusto niya yata kaming lapitan pero hindi siya makawala sa Mom niya.

“Guil,” ani Sergio sa lalake.

Ngumiti ang lalake at bigla itong naglahad ng kamay sa akin. “You must be Kuya Sergio’s new girl? My name is Guilherme Hussain, his childhood friend.” Pakilala nito.

Tumango ako at tinanggap ang kamay niya kahit nag-aalangan pa ako. Tila pamilyar siya pero hindi ko lang matandaan kung saan o kailan ko siya nakita.

“Ako nga pala si Alliah.” pagpapakilala ko. Binawi ko rin ang kamay ko nang mapansin ang matagal niyang pagkakahawak rito. Ngumiti lang si Guil pagkatapos at sumandal sa upuan.

“Ang boring talagang umattend sa mga ganitong klaseng event. I’d rather spend my time drinking and partying at the bar than attending this company party.” bagot niyang sabi.

Mukha nga siyang wild partygoer dahil sa istilo ng galaw at pananamit niya. Gwapo at kahawig ng kapatid niyang si Giorgia.

“Then why did you come here?” tanong ni Sergio.

Natawa si Guil at kumuha ng drinks sa waiter na dumaan. Ininom niya iyon bago sagutin si Sergio. “Kapag hindi raw ako sumama dito sa company party ng Dad mo ay grounded ako ng ilang buwan. You know how much our parents enjoy being social butterflies and flexing their sons and daughters.” nagkibit-balikat siya.

Tumango lang si Sergio at biglang hinawakan ang kamay ko. “Gusto mo na bang umuwi?” mahina niyang tanong.

Gusto ko na talagang umuwi sa apartment pero nakakahiya naman sa pamilya niya kung aalis kami kaagad lalo na’t company party ito ng Dad niya tapos kinakabahan rin ako sa pag-uwi namin dahil sa nangyari kay Froi. Sigurado akong maging pati sila Riosh, Iall, at Kyron ay galit rin sa akin dahil sumama ako kay Sergio.

“Tapusin na lang natin ’tong party. Minsan lang naman ’to.” nakangiti kong sabi.

“If you say so,” ani Sergio na inayos ang ilang strands ng buhok ko at inipit ito sa tenga ko. Namula ako sa ginawa niya at hindi na napansin na nakatingin nga pala sa amin si Guil.

“You two are so sweet, and this is the first time I’ve seen Kuya Sergio make a public display of affection to a girl; he never did that to Ate Giorgia.” sabi ni Guil na nakangiti ng malaki.

Totoo ba iyon? Sa akin lang ganito si Sergio at hindi siya nagpi-PDA kay Giorgia?

“Don’t bring it up, Guil; it’s already in the past.” seryosong sabi ni Sergio kay Guil.

“Oh, I’m sorry; I didn’t mean to be rude and disrespectful; I’m sorry, Alliah.” paumanhin ni Guil na bumaling sa akin at mukhang nagsisisi sa nasabi niya.

“Ayos lang.” sagot ko at tumingin kay Sergio na tumiim-bagang.

“Anyways, babalik na ako sa table namin. It’s a pleasure to meet you.” nakangiting paalam ni Guil at tumayo na.

Ngumiti ako. Tumalikod na siya sa amin at nagpunta sa table nila. Kahit ang bulto ng katawan niya ay pamilyar din sa akin.

Natapos ang company party ng maayos at matiwasay. Ipinakilala rin ako ni Sergio sa mga kamag-anak at kakilala ng pamilya niya. Mabuti na lang at hindi nila inusisa ang background at personal life ko dahil wala talaga akong maisasagot na engrande at maipagmamayabang dahil hindi naman kami mayaman ng pamilya ko.

“Thank you for coming to my company party, Alliah; I hope to see you and Sergio again.” pasasalamat ni Mr. Sergio Sr.

“Oo naman po. Kung hindi busy sila Sergio sa banda ay pupunta po kami dito sa bahay ninyo.” sagot ko at ngumiti.

“We’re glad Zayne has found the girl he’ll love, and that girl is you, Alliah. Alagaan at pahalagahan n’yo ang isa’t-isa at sana ay sagutin mo siya kaagad.” nakangising sabi ni Mrs. Trisha na nagpailing sa katabi nitong si Joraia na abala na naman sa hawak nitong iPad.

“Mom…” suway ni Sergio sa kanyang ina na tumawa lang. Napangiti naman ako.

“I’m just kidding! Mag-iingat kayo sa pag-uwi.” huling bilin ni Mrs. Trisha at pumasok na sila nina Mr. Sergio Sr. at Joraia sa loob ng bahay nila.

Sumakay na kami ni Sergio sa dala niyang kotse at pinaandar ito. Muling nagbalik ang kaba ko dahil uuwi na kami sa apartment.

“S-sigurado akong galit sila sa atin.” sabi ko at nagbuntonghininga.

“They have no reason to be upset with us; don’t mind Froi and others.” sagot ni Sergio habang nagmamaneho.

Isinandal ko na lang ang ulo ko sa bintana ng kotse at pumikit ng mariin para pawiin ang kabang nararamdaman ko.

Nang makarating kami sa apartment ay alas onse na ng gabi. Pinagbuksan kami ng gate ng dalawang security guards at may ibinulong ang isang security guard kay Sergio. Biglang tumigas ang ekspresyon ng mukha ni Sergio at pagkatapos ay hinila ako papasok sa loob ng apartment.

Naabutan namin sa sala sila Riosh, Iall, at Kyron na nag-uusap habang nag-iinuman. Nang makita nila kami ni Sergio ay bigla silang natahimik at tumigas ang ekspresyon ng mga mukha.

“Where’s Froi?” tanong ni Sergio.

“In his room, resting; we brought him to the hospital earlier because of what you did to him; you beat him, remember?” sarkastikong sagot ni Riosh na inalis ang isang butones ng suot niyang tribal polo longsleeve shirt at prenteng sumandal sa inuupuang sofa.

Naospital si Froi? Talagang napuruhan siya ng todo sa pambubugbog ni Sergio kanina, pero hindi naman kasalanan ni Sergio ang lahat dahil si Froi ang unang sumugod.

“He punched me first, Riosh, and he’d already tested my patience.” may diing sabi ni Sergio.

“At dahil sa ginawa mo ay baka ilang linggo siyang hindi makapagperform sa banda. He needs to rest to regain his strength and heal the bruises and punches caused by you.” may pait na sabi ni Kyron habang umiinom ng beer.

Hindi ko na napigilang umimik.

“Bakit parang kasalanan pa ni Sergio na nasaktan niya si Froi? Si Froi ang unang nanakit at dinipensahan lang ni Sergio ang sarili niya.” saad ko.

“Wow naman! Pinagtatanggol mo lang si Sergio sa’min dahil gusto mo siya, e. It’s understandable to be upset because Froi also did wrong, but Sergio nearly killed him. Froi is important to our band, and we can’t perform well without him.” sabi ni Kyron na sumama ang tingin sa akin.

Umiling ako. “At ano ang akala n’yo kay Sergio? Isang robot na walang emosyon? Pinatulan ba niya si Froi noon sa mga mali nitong ginagawa? Hindi, ’di ba? Dahil kaibigan niya ’yong tao at ayaw niyang masira ang pagkakaibigan n’yo pero nakita naman ninyo na sumosobra na si Froi. Isa pa ay hindi niya rin ako pag-aari para sabihing trinaydor siya ni Sergio.”

“Alliah, stop it, please?” pagsuway sa akin ni Sergio pero hindi ko siya pinansin.

Tinignan ako ni Iall nang hindi makapaniwala. “Ganyan mo na ba kagusto si Sergio para sermunan kami, Alliah?”

“Hindi ko kayo sinesermunan, Iall. Alam n’yong si Froi ang mali dito pero bakit sa kanya kayo kumakampi ngayon? Nakita n’yo na noon kung ano ’yong mga ginagawa niya kay Sergio at hindi ’yon tama.”

Hindi ko maintindihan ang tatlong lalakeng ito. Sigurado akong alam nilang si Sergio ang tama sa sitwasyon pero hindi nila ito iniintindi. Kung hindi naman kasi nanuntok si Froi at nagsabi ng masasamang salita kay Sergio ay hindi siya nito bubugbugin.

Nagulat na lang ako ng malakas na ibinagsak ni Riosh ang kamay niya sa pabilog na lamesa na gawa sa salamin kaya nabasag ito at natapon sa sahig ang iniinom nilang bote ng beer.

“Fuck! This is bullshit!” sigaw niya at mabilis na naglakad paalis.

“Well, I’m going to my room; I can’t stand seeing two people who are madly in love in front of my face,” sabi ni Kyron na umikot ang mga mata at nagpunta sa kwarto niya.

Napailing si Iall at tinignan ako ng dismayado bago rin tuluyang umalis.

Nang wala na ang tatlo ay tila nanghina ako. Niyakap naman ako ni Sergio at ipinatong ang ulo niya sa balikat ko.

“I’m sorry…”

Hindi ko na napigilang mapaluha. Napakabait talaga ni Sergio at siya pa ang humihingi ng tawad.

Humarap ako sa kanya. “Huwag ka ngang magsorry dyan. Hayaan mo, ako ang magiging kakampi mo. Kung hindi ka kayang intindihin ng mga kaibigan mo ay nandito lang ako at ipagtatanggol kita sa kanila.” sabi ko.

Ngumiti siya. “I’m so lucky that you like me, Alliah; thank you for being by my side.” taos-pusong sabi ni Sergio at pinunasan ang mga luha ko.

No doubt kung bakit ko siya nagustuhan. Napakalinis at bukal ng puso niya. Maganda at maayos ang pagpapalaki sa kanya nina Mr. Sergio Sr. at Mrs. Trisha na mabubuti rin ang kalooban at hindi ako hinusgahan sa antas ng pamumuhay ko.

“Maswerte din ako sa’yo, Sergio,”

Froi

Ang kapal ng apog ng Sergio na ’yon para gawin sa akin ’to! Sino ba siya sa akala niya? Sinaktan niya ako ng pisikal at hindi ako papayag na malalamangan din niya ako pagdating kay Alliah.

Gagawin ko ang lahat mapabagsak lang siya at siya mismo ang aalis sa banda namin. Hindi pwedeng siya na lang ang makikita ng mga tao at ng babaeng mahal ko.

Itinuring ko siyang parang kapatid, hinayaan kong bumida sa banda, at pinagbayaran ko ang naging pagkakamali ko sa kanya pero iniputan niya lang ako sa ulo!

Alam niyang gusto ko si Alliah pero tangina! Nanligaw pa talaga siya at pumayag naman si Alliah do’n.

Ano kayang pwede kong gawin para bigyan siya ng kahihiyan na makikita ng lahat? Napangisi ako nang may maisip na magandang ideya.

Kahit may benda at cast pa ang kaliwa at kanang kamay ko dahil sa ginawa ng tarantadong iyon ay pilit kong inabot ang cellphone ko sa bedside table at may tinawagan.

Nakakatatlong ring pa lang ay sinagot na ni Alyssa ang tawag ko.

[“Hello, Kuya Froi?”]

“Alyssa, may ipapagawa ako sa inyo ng asawa mo. Kapag nagawa n’yo ’to ay dodoblehin ko ang ibabayad ko. Maliwanag ba?” sabi ko.

[“Sus! Kung pera ang pag-uusapan ay oks kami dyan, kuya! Ano ba ’yang ipapagawa mo para mapaghandaan na namin ni Ernie?”] tanong ng kapatid ko.

Sinabi ko sa kanya ang lahat ng plano na gusto kong gawin nila ng asawa niya. Hindi ako makakapunta sa mall event ng That One Thing dahil sa kalagayan ko kaya iyong apat lang ang makakapagperform.

Nang matapos kong kausapin si Alyssa ay nagtanong siya. “Bakit pinapagawa mo ’to sa amin, Kuya Froi? Hindi ba’t kaibigan mo si Kuya Sergio at nagkaayos na kayo sa issue n’yong dalawa noon?”

“Ang dami mo namang tanong! Gawin n’yo na lang ni Ernie ang pinapagawa ko kung gusto n’yong magkapera.” Naiirita kong sagot.

[“Edi sorry! Nagtatanong lang eh. Ang sungit mo naman!”]

Aish! Sumasagot pa. “Sige na, bye!”

Pinatay ko na ang tawag bago pa ulit pumutak si Alyssa.

Tinapon ko ang cellphone sa kama at nakangiting humiga nang dahan-dahan dahil masakit pa rin ang katawan ko sa mga natamo kong bugbog.

“Tignan na lang natin kung may mukha ka pang ihaharap sa susunod, Sergio.”

-Ajai_Kim

Chapter 21

Sergio

“Okay! Let’s have a break!” Mr. Richard said when we’re done rehearsing for the mall show later.

Umupo ako sa monoblock chair at uminom ng bottled water. Riosh, Iall, and Kyron are ignoring me and have grown distant from me.

Galit pa rin sila sa akin dahil sa ginawa ko kay Froi o dahil na rin siguro sa panliligaw ko kay Alliah. I’m not blind to the fact that they, like Froi, are also interested in her, but I can’t help myself; I’ve fallen for Alliah, and when I took my chance to pursue her, she immediately agreed, which I’m grateful for.

Ito ang unang beses na nagmahal ako, I’m not romantically in love with my first girlfriend, Giorgia, and I know the difference between love and infatuation. My love for Alliah will drive me insane, and even if my friends are mad at me for courting her, I will never give up Alliah. I know she likes me because she agreed to let me court her.

Kung kaibigan ko talaga ang That One Thing ay sana suportahan na lang nila ako kay Alliah. I’m hoping they’ll accept that I’m courting her.

“Damn, it’s so hard to practice without Froi; he has consistently better vocals than me.” Kyron shook his head. Kanina pa niya ako pinaparinggan pero iniignora ko lang.

“Pero ano bang magagawa natin kung bugbog-sarado siya? Tsk! I still don’t understand why some people use to physically harm others when they are mad.” nakangising sabi ni Riosh habang tinatali ang mahaba niyang buhok.

My fist and jaw were clenched. I’m used to being quiet and calm when people provoke and insult me, as Froi was, but if they’ve reached my limit, I’m enraged like an animal, and I don’t like it.

Narinig ni Mr. Richard ang sinabi ni Riosh kaya nagpalipat-lipat ang tingin nito sa amin. Kanina pa niya napapansin ang tensyon sa pagitan namin ng That One Thing pero hindi siya kumikibo, at ngayon ay hindi na napigilang magtanong.

“What’s the problem, boys?”

Hindi nagsalita iyong tatlo kaya sa akin bumaling si Mr. Richard. “Sergio, ano bang nangyayari? At bakit mo sinaktan si Froi kaya hindi siya makakasama sa mall show natin?” tanong niya.

I sighed and facepalmed. “He got mad when I told them I was courting Alliah; he provoked me to the point where I beat him.” Pag-amin ko.

Napanganga si Mr. Richard at umiling pagkatapos. “Well, nakikita ko namang gusto talaga ni Froi si Alliah. I can’t judge what you did because he can be uncontrollable and immature at times. I hope na magkaayos na kayong magkakaibigan at ’wag sana ’tong makaapekto sa career n’yo.” He tapped my shoulder, glanced at the three guys, and then went inside to the equipment room.

Mabuti pa si Mr. Richard ay naiintindihan kung bakit ko iyon nagawa pero ang mga kaibigan ko na mahigit limang taon ko ng kasama sa banda ay hindi. I only made one mistake, and now they’re all angry and ignoring me.

Nagpractice ulit kami ng kalahating oras at dahil wala si Froi ay si Riosh ang kumanta ng ibang verse niya sa bago naming nirelease na kanta. Riosh was right; it’s difficult for us to sing without Froi, but we have to deal with my fault.

I’m sorry and ashamed for what I did.

Pagkatapos naming magpractice ay lumabas na kami sa likod ng backstage at umakyat sa stage. We’re now in one of Manila’s largest malls, where we’ll perform our most recent release, which charted at number one on all social media music platforms in just one week. We became a bigger boyband in the Philippines, and our fans and supporters grew massively.

Naghiyawan at nagpalakpakan ang lahat nang makita kaming apat na miyembro ng That One Thing. Nakita ko naman sa mga fans at supporters ni Froi ang pagtataka kung bakit wala siya ngayon para magperform.

Lumapit si Iall sa mic na may stand at nagsalita. “Good afternoon to all of our fans who came here to support and listen to our new music; unfortunately, Froi was not here because something happened to him and he needs to rest, but don’t worry dahil babalik din naman siya kaya kami munang apat ang manghaharana sa inyo.”

Because of Iall’s sweet and convincing words, the audience cheered. He’s good at it, and his kind and sweet face helps.

We get our microphones, Kyron gets his electric guitar, and Riosh stands next to me. I could see the hatred in his eyes when he looked at me. I sighed and ignored him, adjusting my microphone in the stand.

“Today, we’re going to perform our new song, One Thing; please enjoy!” Kyron said as he began to strum his guitar.

Riosh:

I’ve tried playing it cool

But when I’m looking at you

I can’t ever be brave

’Cause you make my heart race

Shot me out of the sky

You’re my kryptonite

You keep making me weak

Yeah, frozen and can’t breathe

Me:

Something’s gotta give now

’Cause I’m dying just to make you see

That I need you here with me now

’Cause you’ve got that one thing

All of us:

So get out, get out, get out of my head

And fall into my arms instead

I don’t, I don’t, don’t know what it is

But I need that one thing

And you’ve got that one thing

The audience is waving their hands and singing along with us. I’m overwhelmed by the love and support shown to our band. Our sacrifices and efforts to reach the top were worthwhile, and it is due to them.

Iall:

Now I’m climbing the walls

But you don’t notice at all

That I’m going out of my mind

All day and all night

Kyron:

Something’s gotta give now

’Cause I’m dying just to know your name-

Natigil sa pagkanta si Kyron nang biglang may bumato sa akin ng itlog sa stage at nasundan iyon ng nasundan.

I was surprised to see Froi’s younger sister Allysa and her husband, who was looking at me with pure hate. Hindi ko napansin na nanonood pala sila sa amin at malapit sila sa pwesto sa stage kung nasaan ako.

May kasama silang grupo at tumulong sa pambabato sa akin ng itlog. The egg yolk and eggshells land on my face and chest. Natigilan ang audience sa ginagawa nila Alyssa at ang iba ay pinigilan ang mga kasama nito sa ginagawa.

I’m humiliated and sad. Riosh, Iall, and Kyron have stopped singing and are looking at me with concern. Hindi ko malaman ang gagawin ko, para akong napako sa kinatatayuan ko habang binabato pa rin ako nila Alyssa ng itlog.

“Bagay sa’yo ang mapahiya, Sergio Zayne Nasir! Hindi nakapagperform si Kuya Froi dahil binugbog mo siya! Dapat hindi ka na nagpakita dito!” galit na sigaw ni Alyssa dahilan para magbulungan ang mga tao.

“Tama kayo ng narinig, kaya hindi nakapagperform si bayaw ay dahil ’yon sa iniidolo n’yong si Sergio na kayang manakit ng kabanda!” nakangising sabi ng asawa ni Alyssa na binato ulit ako ng itlog at tumama iyon sa dibdib ko.

“Stop them! They’re ruining the show!” utos ni Mr. Richards sa mga guard na tinawag nito at itinuro sila Alyssa at ang grupo nito sa pambabato sa akin ng itlog.

After hearing what Alyssa and her husband said to me, the audience began to whisper and look disappointed.

I’ve never felt so humiliated in my life because my family can’t ever do this to me, even though my father wants me to be a part of his team in our construction company, he understands my love and passion for singing.

Nakayuko pa rin ako sa stage kahit napaalis na ng mga guard sa crowd si Alyssa, ang asawa nito at ang grupo nila.

“Sergio, let’s go backstage; you’re soaking wet.” Hindi ko namalayang nilapitan na pala ako ni Iall at hinila papunta sa backstage. Nagpatangay na lang ako at sumunod din sa amin sina Riosh at Kyron.

Pumasok kami sa dressing room at pinaupo ako ni Iall sa monoblock chair. Inutasan niya rin ang P.A namin na si Densel na ikuha ako ng wipes at bagong damit dahil nanlalagkit at basang-basa na ako.

Our show was already ruined, and I don’t think we can continue to perform on stage. I heard boos from the audience, and some are disappointed in me. They believe what Alyssa and her husband said, and it’s true; I beat Froi, which is why he can’t perform.

“Hindi namin sinabi kay Alyssa ang ginawa mo kay Froi. Baka si Froi ang nagsabi no’n.” Kyron gives me a worried look.

“We despise what you did, Sergio, but you don’t deserve to be humiliated in front of so many people. Dapat na pagbayaran ni Alyssa at ng grupo nila ang ginawa nila sa’yo. Sinira nila ang show natin!” Riosh clenched his teeth.

“It’s fine, I deserve it.” mahina kong sabi.

Muling pumasok sa dressing room si Densel at kinuha ko sa kamay nito ang dala niyang wipes at malinis na damit. I smear the remaining eggyolk on my face and arms.

“Sergio, are you okay?”

Tanong ni Mr. Richard na pumasok din sa dressing room at nilapitan ako.

“I’m okay, Sir.” sagot ko.

He sighed. “Froi’s sister, her husband, and their group were brought into the precinct. Hindi ko alam kung alam ba ni Froi itong ginawa ng kapatid niya. I guess most people raised in squatters areas lack manners and respect.”

I don’t want to pass judgment on people who used to live in deplorable conditions, but Mr. Richard was right, and I can see it in the way Froi, his parents, and his siblings acted while we were watching them. They are a lack of courtesy and sympathy. They were only interested in money.

“I already cancelled the show. You four need to go home. I will clean up this mess,” Mr. Richard said, tapping my shoulder.

“Thank you, Mr. Richard. Babawi kami sa susunod na show.” sabi ni Iall at ngumiti.

Gaya ng sinabi ni Mr. Richard ay umuwi na kaming apat kasama si Densel. Nang lumabas kami sa loob ng mall ay narinig ko ang mga masasamang salita ng ibang audience patungkol sa akin. May mga gusto akong lapitan at saktan na fans ni Froi pero napigilan sila ng mga bodyguards na nakasunod sa amin.

Nang makarating kami sa parking lot at makapasok sa loob ng van ay saka lang ako naghubad at nagpalit ng malinis na damit. Si Densel ang nagdrive ng van at katabi niya sa front seat si Iall.

“We’re so sorry for ignoring you, Sergio,” Riosh said suddenly beside me in the middle of the road.

“I understand. At hindi ko kayo masisisi kung nagkaroon kayo ng galit sa’kin. I beated our friend and court Alliah.” I said.

Riosh sighed as he ran his fingers through his long hair. “You’re a saint, Sergio, and I feel bad for being mad at you.”

After all, they are my genuine and kind friends. I’m glad I met them in our band. They already treated me as if I were their brother.

Ngumiti ako kay Riosh at umayos ng upo. Kailangan kong magshower kaagad pagdating sa apartment dahil nanlalagkit ang buong katawan ko.

Makalipas ang ilang minuto ay nakarating na kami sa apartment. Umuwi na si Densel at sinabing pupuntahan pa niya sa presinto si Mr. Richard at aayusin ang gulo na ginawa nila Alyssa at ng grupo nito.

Pagpasok namin sa loob ng apartment ay naabutan namin sa sala si Froi na hinihilot ang injured niyang paa na may benda at nakaupo sa sofa. Nang makita niya kami ay kumunot ang noo niya at tinignan ako.

“Tapos na kaagad ang show?” tanong niya kay Kyron.

“Oo, at dahil ’yon sa ginawa ng kapatid mo at ng asawa niya, at nagdala pa talaga sila ng grupo para batuhin ng itlog sa stage si Sergio. Because of them, our mall show was ruined!” galit na sabi ni Kyron.

“You tell your sister that Sergio beat you and they humiliate him in front of hundreds of people.” Riosh said sarcastically.

“A-ano? Ginawa ’yon ni Alyssa at ni Ernie?” nagulat na sabi ni Froi.

Alliah wasn’t at the apartment because it was still afternoon, she was still working at a restaurant, and her first day of college classes starts next week. Ihahatid at susunduin ko siya sa unang araw ng klase niya then I’ll give her flowers and treat her to dinner as our date. I smiled at my plans.

And about Froi, hindi ko alam kung may alam ba siya sa ginawa ng kapatid niya o baka inutos iyon para makaganti sa ginawa ko sa kanya.

I wouldn’t be surprised if he did, because I don’t think we can still be good friends anymore.

-Ajai_Kim

Chapter 22

Alliah

Nang mabalitaan ko sa news ang ginawa ng kapatid ni Froi at ng grupo nito sa mall show kanina ng That One Thing ay kaagad kong pinuntahan si Sergio pagkauwi ko sa apartment galing sa pinagtatrabauhan kong restaurant.

Kumatok ako sa tapat ng pintuan ng kwarto niya at makalipas ng ilang segundo ay pinagbuksan niya ako.

Muntik na akong mapasinghap dahil sa bango at ayos niya sa suot na itim na t-shirt at jogging pants. Kinalma ko ang sarili ko at pinigilang pairalin ang kalandian.

“Ah… nabalitaan ko pala ’yong nangyari sa’yo kanina. Ayos ka na ba?” nag-aalala kong tanong.

“I’m okay.” tipid niyang sagot at pinapasok ako sa loob ng kwarto.

Pinaupo ako ni Sergio sa isang upuan at umupo naman siya sa edge ng kanyang kama.

“Napahiya ka sa harap ng maraming tao at hindi ko maiwasang mag-isip na baka plano ’yon ni Froi-”

“Alliah, whether Froi used his sister to exact revenge on me for what I’ve done to him, I guess I deserve it for being violent and hot-headed. Dahil sa akin ay hindi siya makapagperform sa banda.” Bumuntonghininga siya at umiling.

Lumapit ako kay Sergio at tumabi rito. Hinawakan ko ang kamay niya na nagpatigil sa kanya.

“Napakabuti mo, Sergio dahil kahit gano’n si Froi ay iniintindi mo pa rin siya alang-alang sa pagkakaibigan n’yo at sa banda. Hindi kita masisisi na nabugbog mo ang lalakeng ’yon dahil nakakainis na siya!” Umirap ako na ikinatawa niya.

“He likes you, right? Why can’t you give him a chance? Froi is attractive and hot.” tanong niya at pinagsalop ang kamay naming dalawa na nagpainit sa pisngi ko.

“I-Ikaw kasi ang nagustuhan ko kaya hindi ko siya gusto at ayoko ng ugali niyang palagi na lang naiinggit at nagseselos sa’yo.” sabi ko at nagpout.

Napangiti si Sergio at tinitigan ang labi ko. Mas lalong nag-init ang pisngi ko sa tingin niya.

“Masaya ako at ako ang nagustuhan mo, Alliah. I’ll do everything to pursue you and make you my girl. I will not let you down.” Pangako niya at muling binalik ang tingin sa mukha ko.

Tumango ako at ngumiti.

Kinabukasan nang bumaba ako sa kwarto ko ay naabutan ko sa sala si Kuya Silas na kausap si Froi. Hindi nito kasama sina Kuya Miles at Kuya Luca na sa tuwing nagpupunta sa apartment ay palagi niyang kasama.

“Good morning, kuya.” bati ko at lumapit sa kanila.

Hindi ngumiti o nagsalita si Kuya Silas at tinignan lang ako ng seryoso. Si Froi naman na nasa tabi nito ay pinagkrus ang mga brasong may cast at benda.

“Totoo ba ’yong sinabi ni Froi na nililigawan ka ni Sergio?” seryosong tanong ni Kuya Silas.

Dahan-dahan akong tumango at sinulyapan si Froi. Tinaasan niya naman ako ng kilay.

Napailing si Kuya Silas. “Alliah, nakita mo naman ’yong ginawa ng lalakeng ’yon kay Froi. Kahit ang sarili niyang kaibigan ay binugbog niya! Paano na lang kapag ikaw naman ang sinaktan niya dahil sa pagiging mainitin ng ulo niya?” Inis niyang tanong.

“Kuya Silas, gusto ko si Sergio kaya ako nagpaligaw at hindi niya ako magagawang saktan ng pisikal. Kasalanan din ni Froi kung bakit siya nabugbog dahil inungkat pa niya ang nakaraan nila-”

“Nakita mo na, Silas? Bad influence talaga si Sergio sa kapatid mo. Hindi ko rin masisisi sila Alyssa kung bakit nagawa nila ’yon sa mall show para lang ipagtanggol ako.” nakangising saad ni Froi na kulang na lang ay humalakhak sa tuwa dahil sa pagkapahiya ni Sergio sa harapan ng maraming tao.

Ngayon ay nakikita kong pekeng kaibigan talaga si Froi at hindi na pwedeng mapagkatiwalaan. Noon siguro ay maayos pa siya pero sa nakikita ko ay tuluyan na siyang kinain at nilamon ng insecurities, selos, at galit kay Sergio.

Sinamaan ko ng tingin si Froi. “Ganyan na ba kalala ang galit mo kay Sergio, Froi? Hindi ba dapat na magpasalamat ka kay Sergio dahil hindi niya pinakulong ’yong kapatid mo at mga kasama niya sa ginawa nila sa mall show?”

Ngumiti si Froi at in-adjust ang strap ng benda niya sa kaliwang braso. “Bakit naman ako magpapasalamat sa taong binugbog ako at naging dahilan para hindi ako makapagperform ngayon sa banda? Kung anuman ’yong nagawa ng kapatid ko at ng mga kasama niya ay wala akong alam doon.”

Kung pwede lang ay kanina ko pa siya nasampal. Ibang-iba talaga si Froi kumpara sa apat niyang mga kaibigan.

“Tumigil ka na sa kakatanggol sa Sergio na ’yon, Alliah.” madiing sabi ni Kuya Silas.

“Kuya, alam kong malapit ka kay Froi pero mali din siya at-”

“Kung hindi mo pa titigilan ang lalakeng ’yon ay iuuwi na kita sa bahay!” Pagbabanta niya.

Mas lumawak ang ngiti ni Froi at may paghahamon akong tinignan.

Napaluha ako at tuluyan na silang iniwan sa sala at nagtungo sa kusina. Hindi ko pa kayang iwanan si Sergio sa apartment dahil nag-uumpisa pa lang kami.

“Alliah, what happened to you? Bakit ka umiiyak?”

Tanong ni Riosh nang makita ako sa loob ng kusina. Halatang kakagising lang dahil sa magulong ayos ng mahaba niyang buhok at gusot na puting t-shirt.

Dahil sa nangyari kay Sergio sa mall show nila kahapon ay wala silang event ngayon na utos na din ni Mr. Richard para pahupain daw ang nangyari. Sa susunod na linggo na ulit sila magpeperform. Ako naman ay walang pasok sa trabaho dahil holiday.

“Sinabi ni Kuya Silas na kapag hindi ko raw tinigilan si Sergio ay iuuwi niya ako sa bahay…” umiiyak kong sabi.

Tumabi sa akin si Riosh at hinagod ang likod ko. Tila may dumaan na namang kuryente sa buong katawan ko dahil sa paghawak niya. Nangyayari ito sa tuwing hinahawakan niya ako at hindi ko alam kung bakit.

“Ssshhh. Baby, don’t cry. You’ll be staying here at kami nang bahala sa mga kapatid mo. We also want you here because you are That One Thing’s happy pill.” sabi niya at inabutan ako ng tissue na nakapatong sa taas ng ref.

Kinuha ko ito at tumango habang nagpupunas ng luha. Katulad noon ay napakabait pa din ni Riosh. Nasanay na ako sa pagtawag niya sa akin ng “baby” at wala iyong malisya sa akin.

Hindi ko maiwasang titigan ang kabuuan ni Riosh habang nakatingin sa akin at may nakapaskil na ngiti sa labi. Ang gwapo-gwapo niya at mas bumagay sa kanya ang kulay berde niyang mga mata.

“Why are you staring at me so intently? Am I too handsome for you?” tanong niya na nagpipigil ng ngiti.

Tumikhim ako at umiwas kaagad ng tingin. Hindi ko na namalayang matagal pala ang pagkakatitig ko kay Riosh!

Dapat ay hindi ko ito ginagawa dahil nanliligaw si Sergio at hindi ako pwedeng ma-attract sa isa pang lalake na kaibigan at kabanda lang nito.

“Good morning guys!”

Napalingon kami kay Kyron na pumasok sa loob ng kusina at kakagising lang din katulad ni Riosh. Half naked ito at ngayon ko lang napansin na mas dumami ang mga tattoo niya sa dibdib at braso. Lahat sila ay may mga tattoo sa katawan at si Iall lang ang wala.

“Good morning, Ky. Nandyan pa ba si Silas sa sala? I’ll volunteer to cook our breakfast.” tanong ni Riosh na umalis sa tabi ko at nagtungo sa kitchen stool. Kumuha siya ng frozen goods sa freezer ng ref at kumuha din ng kawali at mantika.

“Kausap si Froi. Iall is still sleeping in his room, and as for Sergio, nagising ako kanina ng 4:00 a.m at umalis siya. He said he’d go to their house because his mother had asked him to.” sabi ni Kyron na kinuha naman ang salangan ng rice cooker at nagtakal ng bigas sa rice dispenser.

Malakas kumain ang magkakaibigan at hindi sila mabubusog sa tinapay lang tuwing breakfast kaya heavy meal palagi ang kinakain nila sa umaga.

Tumayo ako at lumapit kay Riosh sa kitchen stool. “Tutulungan na kitang magluto,” presinta ko.

“No, I should be the one to cook for us; just sit and watch.” Kumindat siya na nagpangiti sa akin.

Umupo na lang ulit ako sa dining table at pinagmasdan sina Riosh at Kyron na nagluluto. Hindi man sila kasing galing namin ni Sergio na magluto ay at least na perfect naman ang pagkakaprito nila sa mga ulam. Marunong magbake si Riosh dahil may negosyong pastry shop ang Mommy niya pero minsan lang niya itong gawin lalo na’t hectic ang schedule nila ng That One Thing.

Nagluto sila ng fried egg, longganisa, hotdog, bacon, at bagong saing na kanin samantalang ako na ang nagpresinta na magtimpla ng juice.

Tinawag ni Iall na kakagising lang sina Kuya Silas at Froi sa sala para saluhan kaming kumain ng agahan. Nang nasa hapag na kaming lahat at nakalatag na ang mga pagkain sa lamesa ay katahimikan ang bumalot sa paligid.

Biglang tumikhim si Iall para makuha ang atensyon namin.

“Where’s Sergio?” tanong niya kina Riosh at Kyron.

“He left at 4:00 a.m dahil tinawag siya ni Tita Trisha papunta sa bahay nila.” sagot ni Kyron.

“I’m sure she’s worried about Sergio because of what your sister did in our mall show, Froi.” saad ni Riosh kay Froi na natigilan sa pagsubo ng pagkain.

“O, eh bakit parang kasalanan ko pa ang ginawa ni Alyssa? Hawak ko ba ang utak ng kapatid ko dahil nagalit siya sa pambubugbog sa’kin ng lalakeng ’yon?” pabalang na sagot ni Froi at itinuloy muli ang pagkain.

Hindi na nakapagsalita si Riosh at tumiim-bagang na lang. Halatang naiinis na kay Froi pero nagpipigil lang. Bilib talaga ako sa haba ng pasensya nilang magkakaibigan sa lalakeng ito.

Tumingin naman sa akin si Kuya Silas. “Alliah, seryoso ako sa sinabi ko sa’yo, kapag hindi mo pa tinigilan si Sergio ay aalis ka na sa apartment na ’to-”

“What’s the deal between Sergio, Silas?” takang tanong ni Iall.

“Hindi ko siya gusto para ligawan si Alliah. Masyado siyang bayolente at sinaktan pa si Froi. Kung magiging sila ng kapatid ko, mapapahamak lang siya.” sagot ni Kuya Silas na nagpatigil sa magkakaibigan bukod kay Froi na nagkibit-balikat at ngumiti.

“Silas, may sariling pag-iisip at desisyon si Alliah sa buhay niya. She’s already 19, and if she wants to be courted by Sergio, you can’t stop her.” mariing sabi ni Iall.

“At hindi rin nananakit ng babae si Sergio. Whatever happens between him and Froi, both of them are to blame, and they both hurt each other. Froi punched Sergio in the face first.” sabi naman ni Kyron.

Napangiti ako dahil sa pagtatanggol ng magkakaibigan kay Sergio. Talagang mahalaga siya para sa kanila at hindi kayang kunsintihin ang kamalian ni Froi.

“Kapatid ako ni Alliah at kami nila kuya ang nagpalaki at bumubuhay sa kanya kaya importante din ang desisyon at pasya namin para sa ikakabuti niya.” sagot ni Kuya Silas.

Ito iyong isa sa side ng mga kapatid ko na ayoko. Masyado silang overprotective na kahit wala sila sa katwiran ay ipipilit pa din ang gusto nila. Napalayas nga ako dahil sa mali nilang akala.

“And you think it will help Alliah’s decisions in life? She’s no longer a child; she knows what she’s doing, and if she wants to have a boyfriend, let her.” sabi ni Iall na tumaas ang tono ng boses.

“Masyado ka naman yatang bastos para kausapin ng ganyan ang kapatid ni Alliah, Iall. Matuto ka ngang rumespeto!” singhal ni Froi.

Rumespeto? Hindi ba’t dapat siya ang matuto no’n? Sa mga mali niyang nagawa kay Sergio?

Biglang tumayo si Kuya Silas at pabalang na tinumba ang upuan kaya ito bumagsak sa sahig. Masama ang tingin niya kila Iall at alam kong ipipilit talaga nito ang gusto niya para sa akin at wala nang makakapigil sa kanya.

“Pagbalik ko dito, kukunin ko na si Alliah. Kung ayaw n’yo siyang ibigay, magdadala ako ng mga pulis o baka idemanda ko kayo.” sabi niya at tinignan pa ako nang may pagbabanta hanggang sa tuluyan nang umalis.

Sumipol si Froi at tumayo mula sa kinauupuan. Hindi maialis ang ngiti niya sa labi. “Mamaya na lang ako kakain, magpapahinga muna ’ko sa loob ng kwarto ko.” sabi niya at umalis na din pagkatapos.

Lumapit sa akin sila Iall, Riosh, at Kyron at niyakap ako.

“Don’t worry, Alliah; we’re here for you…” sabi ni Riosh at hinalikan ang noo ko.

Napangiti ako at tinago ang kakaiba kong nararamdaman para kay Riosh.

Ang akala ko ay kay Sergio ko lang ito mararamdaman pero nagkakamali ako.

-Ajai_Kim

I have no plan to update this day but here y’all.

Chapter 23

Alliah

“Alliah? You’re working here?”

Nagulat ako nang makita si Guil at may kasama itong tatlong lalake na kulang na lang ay malusaw ako dahil sa pagkakatitig ng mga ito sa akin.

Tumango ako. “Matagal na din akong waitress sa restaurant na ’to. Ano nga pa lang order n’yo?”

Nilista ko isa-isa ang mga order nila at pagkatapos no’n ay ngumiti si Guil.

“You look great as a waitress; you should be a model instead.” aniya.

“Wala akong alam sa pagmomodelo at hindi rin ’yon ang career na gusto ko.” sagot ko kahit nahihiya sa pag-iinterogate niya.

“Are you already 19? We’re the same age, and by the way, these are my friends.” Pagpapakilala ni Guil sa tatlong lalake na halatang rich kid din katulad niya. Binati ako ng mga ito at nakipag-kamay.

Dahil naiilang ako sa kanila ay kaagad akong umalis at nagtungo sa kusina para ipahanda ang mga inorder nilang pagkain. Kay Debbie ko na lang pinaserve ang mga pagkain dahil hindi ko na yata kaya pang bumalik sa table nila Guil.

May iilang tao ang nakakakilala sa akin dahil kadalasan ay kasama ako ng That One Thing sa events at mall shows nila. Idagdag pa na nali-link akong girlfriend ni Sergio kahit ang totoo’y nanliligaw pa lang siya.

Simula nang mangyari iyong insidente sa mall show nila Sergio ay nagkaroon na siya ng bashers at iyon ay ang mga die hard fans ni Froi. Ganoon pa man ay hindi pa rin nawawala ang suporta ng mas maraming tao kay Sergio at kumbaga iyong bad publicity na nakuha niya ay naging dahilan para mas lalo siyang sumikat.

Nakakapagperform na ang That One Thing matapos ng isang linggo nilang hiatus at medyo umaayos na ang kalagayan ni Froi kahit bakas pa rin sa katawan nito ang iilang bugbog na natamo kay Sergio.

Nang ininterview siya ng isang reporter kung ano raw ang naging dahilan ng alitan nila ni Sergio, ang isinagot niya ay may personal issues silang dalawa na normal lang naman daw sa magkakaibigan.

Maraming nakisimpatya kay Froi dahil hindi raw solusyon ang saktan siya ni Sergio kung may personal silang alitan.

Kung alam lang talaga nila ang totoo ay baka bumaliktad sila ng side.

Tuloy-tuloy ang pagtatrabaho ko kahit binabagabag pa rin ako ng sinabi ni Kuya Silas na iuuwi na niya ako sa bahay. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya nagpaparamdam sa akin pero may kutob talaga ako na susulpot na lang siyang bigla sa apartment at kukunin ako.

Huwag naman sana! Hindi pa ako handa para umuwi dahil nag-uumpisa pa lang kami ni Sergio.

Habang naglilista at nagseserve ako ng mga pagkain sa ibang customers ay ramdam ko ang paninitig ni Guil mula sa table nila.

Pamilyar siya sa akin pero hindi ko lang maalala kung saan o kailan ko siya nakita.

“Kilala mo ba ’yong lalakeng ’yon?” malamig na tanong ni George na abala sa pagpupunas ng counter. Si Guil ang tinutukoy niya.

“Kababata siya ni Sergio,” sagot ko. Hindi ko na sinabing kapatid din ito ng ex-girlfriend ni Sergio.

Umiling si George at padabog na umalis sa tabi ko. Napabuntonghininga na lang ako.

Mahigit dalawang buwan nang hindi maganda ang pakikitungo ni George sa akin. Hindi na niya ako madalas kinakausap at palagi niya akong binabaliwala. Naiintindihan ko kung bakit ganito ang trato niya sa’kin at hindi ko siya masisisi pero sana ay magkaayos na din kami at bumalik ang dati naming samahan bilang magkaibigan.

Lumipas ang ilang mga oras at natapos na ang duty namin sa trabaho. Nakaalis na din kanina pa si Guil at ang mga kaibigan niya.

Habang nag-aayos ako ng mga gamit at nakapagpalit na ng damit ay nanlaki ang mga mata ko sa pagkasurpresa nang pumasok si Riosh sa restaurant at kumaway sa akin nang makita ako.

Nagtilian ang mga katrabaho ko nang makita siya at ang iba ay sinimulan na siyang picture-ran.

Ang gwapo at hot ni Riosh sa suot na itim na shades, grey longsleeve polo shirt na nakabukas ang iilang butones, dark jeans, at puting sapatos. Nakadagdag rin sa attractiveness niya ang signature look niya na mahaba at kulot na buhok.

“Alliah!” bati niya at nilapitan ako.

“Riosh, anong ginagawa mo dito? Hindi ba’t may show pa kayo?” tanong ko.

“I know, but I want to spend more time with you; let’s go!” Basta na lang niya akong hinila palabas ng restaurant at siya na ang nagdala ng bag ko. Hindi na ako nakapagpaalam kina Debbie at Gidalyn na kinindatan lang ako at parang binubugaw na kay Riosh.

Isinakay ako ni Riosh sa dala niyang motor na kakabili lang last month at inabutan ako ng helmet. Hindi ko na nagawang makapagtanong kung saan niya ako dadalhin dahil kaagad niyang pinaandar ang motor at awtomatiko akong napakapit sa balikat niya.

Ang weirdo talaga ng lalakeng ito at bigla na lang akong susunduin sa restaurant!

Mahigit 15 minutes din ang lumipas nang makarating kami sa isang seaside dito sa Maynila na walang masyadong tao. Bumaba kami sa motor at pinaupo niya ako sa stone bench.

“Riosh, anong ginagawa natin dito?” tanong ko.

Huminga siya ng malalim at inalis ang suot na shades. “I love you, Alliah…”

Napanganga ako sa sinabi niya.

“Mahal kita at bigla na lang dumaan sa isip ko na sunduin ka sa restaurant at dalhin dito para aminin ang nararamdaman ko para sa’yo. I skipped our band practice just to confess my feelings for you.” Natawa siya ng mahina at tumingin sa view ng seaside. Madilim na ang kalangitan at tanging mga street lights, establishments at ilaw ng mga sasakyan ang nagpapaliwanag sa paligid.

Ang ganda pagmasdan ni Riosh habang nililipad ng malamig na simoy ng hangin ang mahaba at kulot niyang buhok.

Isa siya sa pinakagwapong lalake na nakilala ko. Kahit mali at hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit pati sa kanya ay may nararamdaman din akong espesyal ay itinatago ko na lang ito dahil kay Sergio.

Muli siyang tumingin sa akin at pinantayan ako. “I know you like Sergio, which is why you let him pursue you, but I can’t help it, Alliah. Kapag hindi ko pa inamin ang nararamdaman ko para sa’yo ay baka mabaliw lang ako sa kakaisip kung paano ko ’to mapipigilan!”

“Riosh, m-mali ’to…” nahihirapan kong sambit at kinagat ang ibabang-labi ko.

Sinapo ni Riosh ang mukha ko at tinignan nang may pagsusumamo. “I knew I loved you the moment I laid eyes on you, Alliah. Ginawa ko naman ang lahat para kalimutan ka. I fucked some random girls at the bar because it’s obvious you have feelings for Sergio, but I quickly stopped dahil ayoko ng gumamit ng ibang babae para makalimutan ka. I’m drowning in you, and this is the first time I’ve truly loved a girl.”

Nagulat ako at hindi malaman kung ano ba ang dapat kong sabihin kay Riosh. Gusto ko siya pero hindi tama iyon dahil gusto ko rin si Sergio.

Hindi ba’t kapag nagmamahal ay dapat iisa lang? Pero bakit iba itong naramdaman ko?

“Sergio and Froi are my friends, but I want to fight for my feelings for you, Alliah. Hindi ako susuko dahil matagal kong pinag-isipan ang desisyon kong ’to.” determinado niyang sabi.

Napailing ako. “M-magkakagulo kayo, Riosh. Nakita mong nag-aaway na sina Sergio at Froi nang dahil sa akin at kapag nalaman nila na gusto mo rin ako ay baka masira ang pagkakaibigan n’yo,”

Nakokonsensya ako dahil kung hindi ako dumating sa buhay ng That One Thing ay sana maayos pa rin ang pagkakaibigan nina Sergio at Froi. Para akong panggulo sa buhay nila.

“I don’t care, Alliah. Our friendship was already messed up in the first place, and it’s not your fault if Sergio and Froi are fighting over you; they’re already mature adults who know what’s right and wrong. Ikaw ang pinakamagandang nangyari sa buhay namin at ayaw naming mawala ka…”

Kinabig ako ni Riosh at nagulat ako nang hinalikan niya ang labi ko. Nanlaki ang mga mata ko sa ginawa niya at hindi kaagad nakagalaw.

Tumagal ng sampung segundo ang paghalik niya hanggang sa humiwalay siya sa akin at tinignan ang basa kong labi sa mapupungay niyang mga mata.

Napangiti siya. “I had a dream of kissing you, and now I did it, and I have no regrets.”

Namula ako sa sinabi niya at napayuko. Napahawak ako sa dibdib ko at sobrang bilis ng tibok nito.

“Hey, don’t be shy around me, baby.” Inangat ni Riosh ang baba ko para matignan siya. Nakangiti siya at titig na titig.

“Hindi ka loyal na kaibigan.” sabi ko at tinaasan siya ng kilay na ikinatawa niya.

“They are not loyal friends, either. I will court you, Alliah, and I will play fair until you learn to love me back.” sabi ni Riosh at hinawakan ang magkabilang kamay ko at pagkatapos ay itinayo mula sa pagkakaupo sa stone bench. “Saan mo gustong kumain? I’m hungry. I left the band in the studio while they ate dinner.” tanong niya.

“K-kahit saan na lang.” sagot ko.

Tumango siya hanggang sa isinuot niya ulit sa akin ang dala niyang helmet at pinasakay ako sa motor.

Dinala ako ni Riosh sa isang restaurant na kakaunti lang ang mga customer. May mga iilang taong nakakakilala sa kanya na nagpapicture at ako na naman ang ginawa nilang photographer.

Nakilala rin ako ng iba na girlfriend ni Sergio at nagtataka kung bakit si Riosh daw ang kasama ko. Sinabi ko na lang na sinamahan ko lang si Riosh na kumain at wala itong malisya. Mabuti na lang at hindi maintiriga ang mga nagtatanong at hindi die hard fans ng That One Thing kundi ay baka nagkaissue na ako. Umorder na kami ni Riosh ng pagkain at dahil libre niya ay sinulit ko na.

“Nagkaayos na ba kayo ni Silas?” tanong ni Riosh habang kumakain kami.

Umiling ako. “Galit pa rin siguro siya dahil sa panliligaw sa’kin ni Sergio.” malungkot kong ani habang iniikot ang carbonara pasta ko sa tinidor.

“It’s obvious that he likes Froi for you; they’re close friends.”

“Alam ko, at wala akong gusto kay Froi kaya hindi ko pwedeng ipagpilitan ang sarili ko sa lalakeng hindi ko gusto ko.” sabi ko.

Tumango si Riosh at hindi na muling nagsalita. Mukhang naoffend ko yata siya sa sinabi ko dahil iba ang naging dating no’n.

“Riosh, hindi ko intensyon na-”

“No, it’s fine; I’m still courting you, and if you don’t like me, I’ll respect your decision; just keep eating,” Ngumiti siya at itinuro ang pagkain ko para ubusin.

Ngumiti na lang ako at nagpatuloy sa pagkain. Nang matapos kaming kumain ay hinatid ako ni Riosh pauwi sa apartment at sinabing babalik na siya sa studio nila.

Hinalikan niya ang pisngi ko bago tuluyang umalis. Nakita pa iyon ng guards na nagpatay-malisya lang sa nakita.

Hindi ko sila pinansin kahit nahiya ako doon at pumasok na sa loob ng apartment. Nang nasa loob na ako ng kwarto ko ay napahawak ako sa labi ko at hindi mapigilang ngumiti at mapatili.

Riosh, ano bang ginagawa mo sa akin?

Maling-mali na magustuhan ka pero hindi ko mapigilang itong

itinitibok

ng puso ko sa’yo.

-Ajai_Kim

Chapter 24

Iall

“Saan ka nagpunta?” When Riosh arrived at the studio, Froi asked him a serious question.

Riosh did not respond. He sat on the couch and continued to read his lines for our song later.

Natawa ng sarkastiko si Froi at pabalang na ibinagsak sa sahig ang hawak niyang papel. “Ayos! Nagtatanong ako ng maayos tapos hindi ako sasagutin?”

Kumunot ang noo ni Riosh at tinignan si Froi. “It doesn’t matter where did I go. Don’t interfere my personal walks. Hindi naman ako nagtagal, ’di ba?”

Siniko ako ni Kyron at umiling ito. Si Sergio na nasa tabi ni Kyron ay hinihilot ang sintido at mukhang pagod na pagod. We’ve been practicing for about 8 hours and haven’t gotten enough rest.

“Oo na! Makalabas nga muna at makapagyosi bago pa ako mabadtrip!” Froi was irritated and exited the studio.

“Tsk! That kid need some manners. Mas lumala ang ugali niya simula nang mabugbog ni Sergio.” dismayadong sabi ni Mr. Richard. Umiling ang katabi niyang si Densel.

“He deserves to be beaten by Sergio; I can’t stand him any longer!” sabi ni Kyron na sumandal sa couch.

“Sergio, are you okay?” tanong ko at binalingan si Sergio. Tumango lang ito at hindi nagsalita.

After many hours of practice, we went to a charity event to perform and sing our three new release songs. We started at 8:00 p.m. and finished by 10:00 p.m. Maraming fans ng That One Thing ang nandoon rin para bigyan kami ng suporta, some of them are teenagers and younger children who like us.

Froi gained a lot of followers after fans discovered why Alyssa and her group humiliated Sergio in our mall show. Si Sergio ang lumalabas ngayon na kontrabida sa dalawa, however, this is not a sufficient reason for him to lose popularity after Riosh; in fact, his bad publicity helps him become popular and attract more fans. Iyong “bad boy” side raw ni Sergio ang nagustuhan nila and they think its cool.

Naiintindihan ko si Sergio kung bakit niya nasaktan si Froi dahil ito naman ang nauna, but I’m a little jealous that he’s now courting Alliah and that Alliah has allowed him to do so. Hindi rin nagtagal ang galit ko kay Sergio dahil wala naman siyang ginagawang masama at nagmamahal lang katulad ko.

Pero, nasaan ang ipinangako ni Alliah na hindi muna siya magboboyfriend at pag-aaral ang uunahin? Nang dahil lang gusto niya si Sergio ay pumayag na siyang magpaligaw?

I’ve never been jealous in my life. I’ve been in relationships, but I’m not the type to fall head over heels for a girl. My situation with Alliah is different; over the last few months, my feelings for her have grown stronger while she is still living with us in our apartment. And as we celebrated her 19th birthday with a surprise debut theme party in our rented hotel venue, I grew more attached to her.

Her sweet demeanor, beauty, and stunning body, among other things.

I’m so fucked up big-time!

Pagkatapos naming magperform ng banda ay kumain kami sa restaurant kasama sina Mr. Richard at ang P.A naming si Densel. Binilhan naman ni Sergio ng take-out food ang nililigawan niyang si Alliah in case na hindi pa raw ito kumakain.

Nasasaktan ako dahil alam kong sa umpisa pa lang ay wala na akong pag-asa kay Alliah pero ano’ng magagawa ko kung wala siyang nararamdaman para sa’kin at si Sergio ang gusto niya?

Sergio was lucky, and I sometimes wish I could be like him.

It’s already 9:30 p.m nang makauwi kami sa apartment. Naabutan namin si Alliah sa sala na may inaayos na mga papel at dokumento sa lamesa. Maybe her documents for starting college next month.

“Good evening!” When we walked into the apartment, I greeted Alliah. Ngumiti siya sa amin at binati rin kami. Froi was the only one who wasn’t smiling while his arms were crossed.

“I bought foods for you,” Sergio said, placing his purchased take-out food on the table and taking a seat next to Alliah.

When I looked at them, I felt a pang in my chest. I hate to say this pero bagay silang tignan.

Napatingin ako sa katabi kong si Riosh at nakakuyom ang panga nito habang nakatingin sa dalawa. Wait… is he jealous, too?

“Salamat at nag-abala ka pa, Sergio. Sakto dahil konti lang ang kinain ko kanina.” Alliah said, smiling.

When she looks at Sergio, I can see a spark and affection in her eyes.

She obviously likes him in the first place.

“M-magpapahinga na ’ko. Good night sa inyo,” Pagpapaalam ni Riosh na tumingin muna kay Alliah bago tuluyang pumasok sa loob ng kwarto niya.

Si Froi naman ay tinignan muna ng masama si Sergio bago tuluyang umakyat sa second floor kung nasaan ang kwarto nito.

“Oh, those guys have some bad nights!” Natatawang sabi ni Kyron na umupo sa sofa sa harapan nina Alliah at Sergio.

My phone suddenly rang. I take it from my jeans pocket and look at the screen, I sighed when I read the caller’s name. Umalis muna ako sa sala at nagpunta sa porch ng apartment para sagutin ang tawag.

“Hello?”

[“Iall, tumawag lang ako para kumustahin si Alliah. Ayos lang ba siya dyan?”] tanong ni Luca sa kabilang linya.

Luca and I became closer after we met him as Alliah’s brother. He’s nice, and we almost have the same interests in life, which is why we get along.

“She’s fine here, and she’s doing well with Sergio,” I say, bitterly.

[“Gusto na siyang pauwiin ni Silas dito sa bahay dahil hindi niya raw gusto si Sergio para kay Alliah. Gano’n din kami ni Kuya Miles pero hinahayaan na namin si Alliah na magdesisyon para sa sarili niya. Ayaw naming maulit ’yong pagkakamali namin kaya pinipigilan namin si Silas sa binabalak niyang kunin si Alliah sa inyo.”]

Except for Silas, Alliah’s quiet and strangest brother and Froi’s close friend, Alliah’s brother has some character development. Hindi naman kasi habangbuhay ay kailangan nilang paghigpitan ang kapatid nila, o pagbawalang makipagrelasyon. Alliah is already an adult and a wise woman, and Sergio, of course, is a good and decent man. They both deserve each other.

“That’s good to know,”

[“Iall, alam kong gusto mo si Alliah at pabor ako na magkatuluyan kayo kaya gumawa ka rin ng paraan para mapalapit sa kanya.”]

Napahinto ako sa sinabi ni Luca. He knows I like his sister because I told him. I’m thinking about courting Alliah, but I’m afraid of being rejected because I know she doesn’t like me and is more interested in Sergio. Nakikita namin ’yong magkakaibigan even Froi, who has previously been in denial.

“I would love to do that, Luca pero sa totoo lang, natatakot akong mabasted ng kapatid mo. I like her-no, I already love her-but she’s in love with someone else, and that someone is my friend, Sergio.” I sighed.

Ganito pala kapag in love ka, It’s causing me heartbache and a headache. I hope that everyone has mutual feelings so that they do not hurt each other.

[“Pero, bakit hindi mo subukan? Hindi pa huli ang lahat dahil manliligaw pa lang si Sergio. Kaysa naman sa wala kang nagawa at baka sa huli ay pagsisihan mo. Maging patas ka lang sa panliligaw,”]

Luca’s words haunt me until I fall asleep. Pinag-isipan ko ang sinabi niya at kung gagawin ko ngang ligawan si Alliah ay papayag ba si Alliah? Or will I be rejected like Froi, who wants to court her at first?

We’ve arrived at work and have a music video shoot scheduled for this afternoon. Riosh has been very quiet since he returned to the studio last night. Lumapit ako sa kanya at umupo sa bakanteng lounge chair sa tabi niya.

He’s sitting, leaning back in his chair, and wearing sunglasses. Tirik ang araw ngayong hapon at kanina pa kami pinagpapawisan at naiinitan. Despite using sunblock, my skin is becoming burned and red. This is the perks of being a white guy.

“What happened last night while you were out?” Hindi na ako nagpaligoy-ligoy at tinanong ko siya. I knew something had happened to bother him.

“I confessed my love for Alliah and kissed her,” he stated flatly.

I hung my mouth open in surprise.

“You’re already drowned to her, bro!” I chuckled and shook my head. I know she likes Alliah, and Kyron does as well, but they are more reserved than Sergio and Froi.

Napahinga ng malalim si Riosh at pinagsalop ang mga kamay. “That girl… simula nang dinala mo siya sa apartment ay hindi na siya nawala sa isip ko. It’s all your fault for bringing a perfect girl for me! “ He’s jokingly blaming me.

“Pero worth it naman, ’di ba? May maganda at number one supporter tayo.” Ngumiti ako at tinapik ang balikat niya.

“Yeah, right. Still thanks to you,” he said boredly, which made me laugh.

“Are you going to court her?” tanong ko.

He nodded. “Sinabi ko kagabi kay Alliah na liligawan ko siya. She didn’t reject me, so I still have hope.”

Really? Alliah turned down Froi but not Riosh? That’s intriguing.

I also lean back in my lounge chair. “I also intend to court her and play fair with you and Sergio pero… natatakot akong matulad kay Froi.” sabi ko at sinulyapan si Froi na kinakausap ni Densel at ng camera man.

“Just try your luck, bro, like what I’m doing before it’s too late and you regret it in the end,” Riosh said, echoing what Luca said to me last night.

“Hmm… ayos lang sa’yo na liligawan ko rin si Alliah?” tanong ko at tinaasan siya ng kilay.

He grins. “Of course. You’re my friend, and I know how much you adore her; I’m not bitchy and selfish like Froi, who believes Alliah is his, at expected ko ng magagalit siya kapag nalaman ang balak kong panliligaw kay Alliah, but I don’t mind,” Riosh said, crossing his arms and legs.

Riosh’s dedication to Alliah astounds me. This guy has already slept with many girls, some of whom are in serious relationships and others who are not, but I’ve never seen him go to such lengths to pursue the girl he truly loves. I’m guessing he already loves her.

“You’re right; don’t mind Froi.” Tumawa ako at natawa rin siya.

After a half-hour break, we resume filming our music video. Riosh, the frontman, is now back to his energetic self and gave it his all for the shoot. Tiniis ko na lang ang init sa taas ng rooftop matapos lang ’tong ginagawa namin. Pagkatapos naming magshoot ay niyaya kaming kumain ni Mr. Richard sa isang restaurant. I’m relieved that only a few people inside are familiar with our band.

“I’m having my 48th birthday party at my house tomorrow. Wala muna tayong show, and I hope you can all come, isama n’yo rin si Alliah.” Mr. Richard told us.

“Ikaw pa ba, Mr. Richard eh malakas ka sa’min?” nakangising sabi ni Kyron at kumindat pa ang loko.

Mr. Richard chuckled. “My daughter wants to see you, Sergio; she has a crush on you, but I know you’re courting Alliah, so I hope this won’t embarrass you.”

Tumingin kaming lahat kay Sergio. May dalawang anak si Mr. Richard na babae at lalake. And her eldest daughter Shaira appears to be Sergio’s age and has had a long-standing crush on him, whereas his son Brent is my age.

“I won’t mind; I know it’s just infatuation,” Sergio replied.

Nang tumingin ako kay Froi ay kumunot ang noo niya at pinagmasdan si Sergio. What is he thinking?

“Great! I’ll see you all at my house tomorrow at 6 p.m. Sumama ka din, Densel.” sabi ni Mr. Richard at bumaling kay Densel na kaagad tumango.

After we finish eating, we return to our apartment at 8 p.m. to rest dahil wala na rin kaming gagawin. Dumiretso naman sa music label company sina Mr. Richard at Densel dahil may mga aasikasuhin pa raw sila para sa events, mall tours at guestings na gagawin ng That One Thing ngayong buwan.

Alliah was still not in the apartment at this night that bothers us.

“Bakit hindi pa umuuwi si Alliah?” tanong ni Kyron. Nilabas ni Sergio ang cellphone niya at sinubukang tawagan si Alliah. “She isn’t answering her phone,” he expressed concern.

“Sunduin kaya natin sa restaurant? Baka nando’n pa siya-”

Natigilan sa pagsasalita si Kyron nang makitang pumasok si Alliah sa loob ng apartment. She’s sobbing while crying. Kaagad kaming lumapit sa kanya.

“What happened, Alliah?” Sergio asked her.

Silas entered our apartment unexpectedly and smiled at us. “Iuuwi ko na si Alliah sa bahay. Nagpunta lang kami dito para kunin ang mga gamit niya.”

My rage increased when I saw Froi smile and walk over to Silas. “Tutulungan ko na kayong magdala ng mga gamit ni Alliah.”

When I look around, all of my friends are giving Froi death stares. He’s already the worst and most selfish person who ever lived.

We didn’t stop Riosh when he suddenly punched Froi in the face and threw him to the ground.

Nice! He deserves it.

-Ajai_Kim

Chapter 25

Alliah

Imbes na magalit ay ngumiti lang si Froi at sinapo ang panga niyang nasuntok ni Riosh. Tumayo siya ng dahan-dahan sa pagkakabagsak sa sahig at pilit na hindi iniinda ang tumamang katawan. Pumagitna naman sa kanilang dalawa si Kuya Silas at masama ang tingin nito kay Riosh.

“Ano bang problema mo? Ako ang nagdesisyon na iuwi si Alliah sa bahay at walang kinaliman si Froi do’n.” seryoso niyang ani.

Napahilamos sa mukha si Riosh at huminga ng malalim. “And he wants Alliah to leave this apartment because he envies Sergio for courting her.” sabi niya at sandaling tinignan si Sergio.

Sinundo ako ni Kuya Silas sa restaurant at nagkaroon kami ng argumento. Pinipilit niya akong umalis sa apartment at kahit anong pagmamatigas ang gawin ko na hindi ako sasama sa kanya ay hindi niya ako pinapakinggan.

Pagod na pagod na akong sundin ang gusto nila nina Kuya Miles at Kuya Luca. Ngayon ko lang sila sinuway at proud ako sa sarili ko na kaya ko nang magdesisyon at tumayo sa sarili kong mga paa na wala ang pagmamando nila.

Mahal ko pa rin sila bilang mga kapatid ko pero sana’y hindi iyong ganito. Noong nasa poder pa nila ako ay halos hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko. Lahat ng gusto nila ay sinunod ko kaya nga sa edad kong 18 ay hindi ako kailanman nagkaroon ng manliligaw o boyfriend dahil takot ang mga lalake sa mga kapatid ko lalo na kay Kuya Silas na pinakaclose ko sa aming magkakapatid.

May sarili akong desisyon, pag-iisip at damdamin. Hinding-hindi ko naman sasayangin ang pag-aaral ko at balak ko silang bigyan ng magandang buhay kapag nakapagtapos ako ng pag-aaral at magkaroon ng magandang trabaho pero… paano ko magagawa ’yon kung ngayon pa lang ay hawak na nila ako sa leeg? Wala namang masama kung maging overprotective sila pero sobra na kasi at hindi na rin tama. At nang dahil doon ay pinalayas nila ako sa bahay.

“Ano’ng sabi mo, Riosh? Nagseselos ako kay Sergio dahil kay Alliah? Hindi ako gano’n kababaw para pagselosan ang katulad niya!” Tumawa si Froi at umiling.

Hindi siya ganoon kababaw para hindi magselos kay Sergio? Eh ano iyong ginawa niya nung nalaman niyang nililigawan ako ni Sergio? Hindi ba’t siya ang naunang manuntok at magalit?

Tumingin sa akin si Kuya Silas at tinaasan ako ng kilay. “Iimpake mo na ang mga gamit mo, uuwi na tayo sa bahay.”

Umiling ako. “Hindi ako uuwi.” Matigas kong sabi.

“Ayaw mong umuwi? Baka gusto mong umabot pa tayo sa mga pulis, Alliah? Ayaw mo naman sigurong mangyari ’yon sa mga lalakeng ’to, hindi ba?” Banta niya na ikinatakot ko.

Nagsalita si Iall. “Silas, if Alliah doesn’t want to leave my apartment yet, let her stay. Huwag mo siyang pigilan sa gusto niya. Matanda na siya at alam niyang-”

“Kapatid ko siya at guardian niya ako. Ginagawa ko kung ano ang mas makakabuti sa kanya. Kung tanggap na kayo nina Miles at Luca, pwes ako ay hindi.” malamig na sabi ni Kuya Silas at umakyat na ito papunta sa kwarto ko. Sinundan naman siya ni Froi na may nakapaskil na ngiti sa labi.

Nilapitan ako ni Sergio at pinunasan ang mga luha ko. “I think you should go home with your brother, Alliah; he’s your family, and maybe he misses you around their house; I’ll still pursue you, and this isn’t the end of us.”

“P-pero ayoko pang umuwi…” naiiyak kong sabi.

“You should follow your brother for a while. Natatakot akong tuluyan ka niyang ilayo sa’kin at hindi na kita makikita.” pagsusumano niya.

Tumango ako at huminto na sa pag-iyak. Tama si Sergio, sa ngayon ay uuwi na muna ako sa bahay pero hindi ibig sabihin no’n ay hindi ko na siya makikita at makakasama. Pwede pa rin kaming magdate o lumabas kung kailan namin gugustuhin at hindi ako mapipigilan ni Kuya Silas doon.

Umakyat ako papunta sa loob ng kwarto ko at walang imik na nag-impake ng mga gamit ko. Hindi ko kinikibo si Kuya Silas na tinutulungan ni Froi sa pag-iimpake ng iba ko pang mga gamit.

Ano bang ginagawa ni Froi at nangingialam siya sa amin? Nang dahil lang sa iniligtas niya ang buhay ni Kuya Silas mula sa mga holdapper ay sila na ang mas close kaysa sa akin na kapatid ni kuya.

Pagkatapos naming iimpake ang mga gamit ko ay inilagay na ito nina Kuya Silas at Froi sa pick up van. Napansin kong nawala si Riosh at umalis na lang raw ito bigla.

Naaalala ko pa ang pag-amin niya ng nararamdaman para sa akin at alam kong masakit sa kanya na aalis na ako sa apartment.

Nalulungkot din ako dahil kahit gustuhin ko man na manatili pa ng matagal sa apartment ay tama ang sinabi ni Sergio na kailangan ko munang sundin ang kapatid ko kundi ay baka tuluyan ko na silang hindi makitang magkakaibigan. Kilala ko si Kuya Silas at may isa siyang salita.

“Salamat sa pagpapatuloy n’yo kay Alliah sa apartment na ’to. Hindi naman pwedeng magtagal pa siya rito dahil wala naman kayong obligasyon sa kanya at isa pa, kahit mga kaibigan niya kayo at pinagkakatiwalaan ay hindi pa rin maganda na nakikitira siya sa mga lalakeng hindi niya kaano-ano.” sabi ni Kuya Silas na iniinsulto ang magkakaibigan.

Biglang natawa ng sarkastiko si Kyron. “You talk like you’re a good brother to Alliah, Silas, and I guess you don’t have any character development at all, just like Froi.” nang-aasar niyang sabi. Napangiti roon si Iall pero kaagad rin napawi nang sinamaan siya ng tingin ni Kuya Silas.

Umirap lang si Kuya Silas at hindi pinansin ang sinabi ni Kyron. Hindi na ako nakapagpaalam kay Sergio dahil hinila na ako ni kuya papasok sa loob ng dala niyang pick up van.

“Froi, sumama ka sa amin,” aniya at sinenyasan si Froi na pumasok din sa loob ng sasakyan.

Walang angal na pumasok si Froi at umupo sa backseat. Sinamaan ko siya ng tingin ngunit nginitian niya lang ako at nagkibit-balikat.

Kagigil talaga ang lalakeng ’to!

Sa buong oras na biyahe namin ay hindi ako nagsasalita. Nag-uusap iyong dalawa at minsan ay sinasali pa ako sa usapan pero ano bang akala nila? Na good vibes kaming tatlo? No way!

Sobra akong disappointed kay Kuya Silas. Siya ang kasundo ko sa aming apat na magkakapatid pero ngayon ay hindi na. Ang akala ko ay siya ang tanging makakaintindi sa akin at sa nararamdaman ko pero nagkakamali pala ako. Nalipat sa kanya ang ugali ni Kuya Miles; kumbaga ay may switch-up na naganap sa kanilang dalawa.

Nang makarating kami sa bahay ay wala pa rin namang nagbago dito. Ganoon pa rin ang itsura noong huli kong nakita. May mga bagong tanim na halaman lang sa bakuran na inaalagaan ni Kuya Miles pero bukod doon ay wala na.

Nakasimangot akong pumasok sa loob ng bahay habang nasa likuran ko sina Kuya Silas at Froi na bitbit ang mga gamit ko. Sa sala ay si Kuya Luca lang ang naabutan ko habang nanonood ng TV. Nagulat siya nang makita ako at napatayo mula sa kinauupuang sofa.

“Alliah? Nakauwi ka na pala,” sabi niya at nilapitan ako.

“Pinauwi lang naman ako ni Kuya Silas,” mapait kong sabi at sinamaan ng tingin si Kuya Silas na nilapag sa sahig ang mga gamit ko. Ganoon din si Froi na naupo naman sa single seated naming sofa.

Tumingin si Kuya Luca kay Kuya Silas at kumunot-noo. “Bakit mo naman pinauwi kaagad si Alliah e, mukhang ayaw pa niyang umuwi dito sa bahay? Nag-usap na tayo tungkol dito, Silas pero ano ’tong ginagawa mo?” seryoso niyang tanong.

Umupo si Kuya Silas sa sofa at inayos ang suot na relo. “Kapakanan lang ni Alliah ang iniintindi ko, Luca. Hindi mapapanatag ang loob ko hangga’t nandoon pa siya sa apartment na ’yon.” bored niyang sabi.

Bumaling naman si Kuya Luca kay Froi. “Bakit nandito ka?” tanong niya na nagpahinto kay Froi.

“Luca, tinulungan lang ako ni Froi na magdala ng mga gamit ni Alliah sa bahay kaya tumigil ka at ’wag kang magalit sa kanya.” sagot ni Kuya Silas.

Napailing si Kuya Luca. “Hindi kami bulag para hindi mahalata na gusto mo ’yang lalakeng ’yan para kay Alliah dahil ayaw mo sa panliligaw ni Sergio sa-”

“Oo! Si Froi ang gusto ko para kay Alliah dahil pinagkakatiwalaan ko siya kaysa sa bayolenteng Sergio na ’yon!” Tumayo si Kuya Silas at lumapit kay Kuya Luca.

Nagsukatan sila ng tingin at alam kong pareho na silang galit kapag ganito ang inaasta nila.

Kung nakakatakot magalit si Kuya Silas ay mas dumoble kay Kuya Luca.

“Ayun at lumabas din ang totoo! Para mong binubugaw si Alliah sa lalakeng ’yan!” galit na singhal ni Kuya Luca at mukhang gusto nang saktan si Kuya Silas.

Bago pa sila magpang-abot ay lumapit na ako kay Kuya Luca para pakalmahin siya. Tinignan ko siya nang may pagmamakaawa at inilingan. Unti-unting humupa ang galit niya at tumiim-bagang habang masama ang tingin kay Kuya Silas.

“Ah, uuwi na ’ko, Silas. Ayoko namang mag-away pa kayo ng kapatid mo dahil sa’kin.” sabi ni Froi na tumayo na sa kinauupuang sofa.

“Hindi ka muna uuwi, Froi. Samahan mo kaming kumain at umuwi ka na lang pagkatapos.” may diing sabi ni Kuya Silas.

Dahan-dahang tumango si Froi at tumingin muna sa akin bago ulit umupo sa sofa.

Pinasok na nila Kuya Silas at Froi ang mga gamit ko sa loob ng kwarto samantalang nakaupo ako sa sofa at malalim ang iniisip. Tumabi sa akin si Kuya Luca at hinaplos ang balikat ko.

“Pagpasensyahan mo na kung minsan ay matigas ang ulo ni Silas. Kahit ako ay hindi ko rin maintindihan ang ikinikilos niya, pero baka namimiss ka lang niya kaya ka inuwi kaagad dito sa bahay.” Paghingi ng tawad ni Kuya Luca.

“Wala ’yon, Kuya Luca. Kinausap na rin ako ni Sergio at sinabing sundin ko muna si Kuya Silas pero hindi ibig sabihin no’n ay titigil na siya sa panliligaw sa’kin.” sabi ko at bahagyang ngumiti.

Napangiti rin si Kuya Luca. “Kaya mo na ngang magdesisyon para sa sarili mo, Alliah at proud ako sa’yo dahil do’n. Patawad kung napaghihigpitan ka namin at pinalayas pa sa bahay. Ikaw na lang kasi ang pamilya namin dahil wala na tayong mga magulang at nag-iisang anak na babae ka kaya masyado kaming overprotective sa’yo na hindi na tama kung minsan.”

“Kuya Luca, naiintindihan ko kayo at salamat dahil hinahayaan n’yo na ako sa mga gusto ko. Umuwi rin naman ako dito sa bahay dahil namimiss ko kayo…” napaluha ako at niyakap siya.

Mga bata pa lang kami ay matatag at maayos na ang samahan naming magkakapatid. Dahil ako lang ang nag-iisang babaeng anak na Lavallee ay itinuring akong isang Prinsesa ng mga kapatid kong lalake at lahat ng gusto ko ay sinusunod nila, nagpapaubaya rin sila para sa akin at kailanman ay hindi nila ako sinaktan o pinalo kapag nagiging pasaway o makulit ako.

Simula nang mamatay ang mga magulang namin sa isang aksidente ay ginawa ng mga kapatid ko ang lahat para lang mapag-aral ako at bigyan ng magandang kinabukasan. Ang mas nakatatanda sa amin na si Kuya Miles ang nagtatrabaho ng full-time at may sidelines din ito para punan lahat ang pangangailangan namin.

Mahal na mahal ko ang mga kuya ko at iyong tampo na nararamdaman ko sa kanila dahil sa pagpapalayas nila sa akin ay wala na iyon at kinalimutan ko na. Hindi naman kasi sila mga perpektong tao at minsan ay nakakagawa rin ng mali.

Iniharap ako ni Kuya Luca sa kanya at nginitian. “Si Riosh, alam kong gusto ka niya kaya sana ay bigyan mo siya ng pagkakataon katulad ni Sergio para ligawan ka.”

Nanlaki ang mga mata ko sa pagkabigla.

Alam niyang gusto ako ni Riosh? Pero hindi na nakakapagtaka iyon dahil napansin ko na magkasundo silang dalawa gaya din ni Iall.

Hindi namin namalayang narinig pala ni Froi ang sinabi ni Kuya Luca nang bumalik ito sa sala. Ngumiti siya at umupo sa sofa pero hindi nakatingin sa amin.

“Babaero at marami ding kalokohan si Riosh pagdating sa babae kaya ’wag mong ipagkatiwala si Alliah sa kanya-”

“Pero ikaw yata ang gano’n, hindi ba, Froi? Dahil pinatulan mo si Giorgia isang araw pa lang ng magbreak sila ni Sergio.” sabi ko at nginitian siya ng peke. Nagulat si Kuya Luca dahil hindi niya alam ang bagay na iyon.

Hindi nakapagsalita si Froi at tuluyan nang natahimik pero bakas ang iritasyon at galit sa mukha niya dahil sa sinabi ko.

Nang mailagay na sa loob ng kwarto ko ang mga gamit ko ay nagyaya si Kuya Silas na kumain ng dinner sa maliit naming hapag kasama si Froi. Nag-overtime daw sa trabaho si Kuya Miles kaya mamayang umaga pa ito makakauwi.

Wala kaming imikan sa hapag at nang matapos akong kumain ay kaagad akong dumiretso sa loob ng kwarto ko at hindi na sila pinansin.

Masama ang loob ko pero wala akong magawa sa ngayon.

Naisipan ko na lang na magbukas ng Facebook para tumingin ng bagong notifications ko. Nang magscroll down ako sa Newsfeed ay pumukaw sa atensyon ko ang new post na picture ni Murphy isang oras lang ang nakalipas.

Halos hindi ko siya makilala sa picture dahil napansin ko na lumaki ang pangangatawan niya na para bang nag-gygym na siya. Nakatalikod siya sa picture habang pinapanood ang sunset sa beach. Nakasuot ito ng itim na cap, puting t-shirt na walang manggas at naka beach shorts.

450 reacts ang mayroon sa picture at nagtatanong ang iba kung siya raw ba ang nasa picture o ang naging kaibigan niya sa Australia.

Alam kong si Murphy iyon dahil sa built ng pangangatawan at ito ang unang beses na nagpost ulit siya sa Facebook matapos magdeactivate ng account nang umalis siya papuntang Australia.

Ang picture niya ang unang pumukaw ng atensyon ko hanggang sa napansin ko na may caption pala ito sa ibaba.

Binasa ko iyon at hindi ko napigilan ang pagsinghap.

“Love changed me as a person, but I change because I want to improve my self-esteem and be accepted by others who will see me in order to be beautifully paired by her.”

At alam kong para sa akin ang caption na iyon.

-Ajai_Kim

Chapter 26

Kyron

“Anong plano mo, bro?” Sergio was the one I asked. We returned home immediately after our mall performance. Inabot na kami ng 11:00 p.m ng gabi dahil nagkaroon ng autograph signing at picture taking with fans. It’s really damn hard to be famous. Our schedule is always hectic.

“I’ll still court her and date her like a suitor,” he replied.

Nakita ko ang pag-irap ni Froi na nakaupo sa sofa habang inaayos ang tono ng hawak niyang gitara. This guy is still bitter and hasn’t moved on.

Pero ako din naman eh, hanggang ngayon ay bitter pa rin ako dahil nililigawan ni Sergio si Alliah. I like that girl, and she drew my attention the first time I saw her, but what should I do? Sergio is the guy Alliah likes, and I’m already late in confessing my feelings for her.

Wala akong karapatang maging bitter o magalit kay Sergio pero hindi ko makontrol ang emosyon ko. I knew my other friends slash bandmates liked or even loved Alliah, pero dahil kaibigan namin si Sergio ay nirerespeto namin silang dalawa.

“Silas dislikes you because of his younger sister. Medyo mahirap ’yan dahil kapatid niya ang kalaban mo,” I told him to test his resolve to court Alliah.

“I don’t care. Hindi naman siya ang nililigawan ko kundi ang kapatid niya. Alliah will still decide whether or not she wants to be courted by me, but she agreed to give me a chance. Ipaglalaban ko ang pagmamahal ko sa kanya.” seryosong sabi ni Sergio.

“Tsk! Masyado nang kampante at mayabang dahil lang nanliligaw?” Sarkastikong pagpaparinig ni Froi kay Sergio.

“Shut up, Froi! Will you?” suway ko. Inirapan niya lang ako at ipinagpatuloy ang ginagawa niya.

We have to put up with this guy’s bitchiness and egoistic attitude for the sake of our band. He’s still our friend, and we need him because of his consistent talent.

Lumingon si Sergio kay Froi at kumuyom ang panga ngunit hindi nagsalita. I’m sure he’s just trying to keep his cool. He’s a beast when he’s angry, and it’s terrifying. Isang linggong naospital si Froi nang dahil sa pambubugbog niya rito. Some of Froi’s bruises haven’t healed yet, but he’s fine now.

Dumiretso na ako sa loob ng kwarto ko para magpahinga. I’m done taking a bath and smoke as one of my freshener. I took my shirt off and lay down in my bed.

I missed having Alliah in this apartment. She’s just like my usual routine. I will miss everything about her, her pretty face, gorgeous body, positive attitude, cooking skills, delicate smell, everything that has already left a big mark on my heart and mind.

I’m already 27 and yet, ngayon pa lang ako nakaramdam ng ganitong klaseng pakiramdam para sa isang babae. I’ve been in relationships and had sexual encounters, and none of them have been stable.

Alliah is a reserved gem who should be respected and treasured. Ang hirap niyang kunin at abutin.

Kung ako na lang sana ang nagustuhan niya kaso ay si Sergio ang may lucky charm.

I got up in the morning and did my usual jogging and gym exercises. We have no shows or concerts scheduled for the weekend. I need to rest, but I have plans for my spare time.

Pagkatapos ng morning routine ko ay naligo, nagbihis, at kumain ako ng breakfast. Tulog pa ’yong apat dahil nagbabawi ng pahinga mula sa nakakapagod naming trabaho kapag weekdays. Kahit pagod ako ay routine ko na minsan na magising ng maaga lalo na kapag marami akong iniisip.

I check myself in the mirror to see if I look good in my grey v-neck shirt, black jacket, comb-over hair, and dark blue jeans. I put on my favorite Jo Malone perfume and wore my Rolex and sneakers.

Nang masatisfied ako sa itsura ko ay lumabas na ako sa loob ng apartment. Dahil hindi ko naman ginagamit ang kotse ko na nakatambak lang sa parking lot sa bahay ng parents ko at iyong kina Sergio at Iall ang ginagamit namin ng banda ay nagtaxi na lang ako paalis.

I decided to get Alliah’s favorite red velvet cake and milktea for her and his brothers kaya nagstop-over muna kami ng taxi driver sa isang cake shop at milktea shop para bumili.

I need to do this in order to have a chance with her. I know I’m betraying Sergio by courting Alliah as well, but I can’t help myself. Para nang sasabog ang puso ko sa anticipation kung pipigilan ko pa.

Sorry, Sergio, but I really like your girl and you’re just courting her.

After purchasing the treats, I returned to the taxi and informed the driver of Alliah’s location and address. Nalaman ko kung saan nakatira si Alliah dahil sa kaibigan niyang sina Debbie at Gidalyn. They know I secretly like her, and I’m glad they keep quiet in order to respect Sergio’s courtship.

Nang makarating ako sa address ng bahay nila Alliah ay nagbayad na ako ng pamasahe sa driver at lumabas sa loob ng taxi dala ang mga pagkaing binili ko.

I was nervous, so I sighed several times before knocking on their gate. Mabuti at wala silang inaalagaang aso dahil simula pagkabata ay may trauma na talaga ako sa mga aso. I was bitten in the legs by my uncle’s golden retriever and had to be hospitalized as a result. That’s terrifying, especially for me because I was only six years old at the time. Ipakita na nila sa akin ang ahas, ipis, o, tigre huwag lang ang aso.

Naghintay ako ng dalawang minuto hanggang sa lumabas ang lalakeng kapatid ni Alliah na si Luca sa loob ng bahay nila.

He was taken aback when he saw me. “Kyron, anong ginagawa mo dito?” tanong niya at nilipat ang tingin sa hawak kong box ng cake at plastic ng apat na milktea.

“I’m just visiting Alliah and bought food for you guys,” I said, smiling, but inside I was nervous.

Tinignan niya ako nang may panunuri hanggang sa tumango siya at pinapasok ako sa loob ng bahay nila. Their house is neat and tidy. It is neither large nor small. A typical house. May mga tanim ding bulaklak at halaman sa likod-bahay.

Pinaupo ako ni Luca sa sofa ng sala nila at nilagay sa lamesang kahoy ang mga dala kong pagkain. “Nasa kwarto si Alliah, tulog pa yata kaya gigisingin ko muna,” he said.

I nodded. “Sure,”

Umakyat si Luca sa isang hagdanan, nasa second floor yata ang kwarto ni Alliah. I wait and look around their house; it’s smaller than my parents’, but it’s more overwhelming and refreshing.

I don’t like the atmosphere of my parents’ house, where I used to live when I was younger until I graduated from college. It’s a quiet big house, sometimes too loud because of my family’s arguments, and I don’t like my older brother or younger sister at all; they’re all annoying and money-focused. Hindi kami kasing yaman ng pamilya ni Sergio pero kung umasta sila ay daig pa ang mga milyonaryo sa Pilipinas.

Ayoko rin na pati ang love life ko ay dinidiktahan nila, They said I’m already 27 and need a wealthy wife or children, which is why my mother is setting me up for blind dates. Kaya umalis ako sa bahay ay dahil ayoko ng ginagawa niya at pinapaburan iyon ni Dad. I’m a grown ass man with many goals and decisions to make in life. I admire Alliah for standing up for herself because our situations are nearly identical.

After I waited, Luca returned with Alliah at his back. I sighed when I saw Alliah in her big black printed t-shirt and red mini shorts, which accentuated her pretty face and beautiful figure.

Wala namang espesyal sa suot niya pero bagay ito sa kanya. Nakikita ko naman na ganito minsan ang suot niya sa apartment pero hindi na ako masanay-sanay. Iba talaga kapag gusto mo ang isang babae, lahat ng katangian niya ay sasambahin mo.

“Kyron, napadalaw ka pala,” Alliah said and approached me. She smiled, but it didn’t reach her eyes.

“Dinalaw lang kita at nagdala ako ng pagkain para sa inyo. Kina Debbie at Gidalyn ko nalaman ang address n’yo.” sagot ko.

Tumingin siya sa lamesa at napangiti nang makita ang binili kong red velvet cake na nasa box at milktea. It’s her favorite.

“Alam na alam mo talaga ’yong paborito ko, ah? Salamat at nag-abala ka pa.” sabi niya at bumaling ulit sa akin.

“Maiwan ko muna kayong dalawa. Maglilinis lang ako ng sasakyan sa labas.” Luca said, looking at me once before leaving.

Kumuha ng dalawang platito at tinidor si Alliah sa kusina nila bago ulit bumalik sa sala at inumpisahang kainin ang dala kong pagkain. Kumain na rin ako dahil gusto niya raw na may kasabay.

“Nasa trabaho sina Kuya Miles at Kuya Silas kaya wala sila dito sa bahay. Kakaresign lang din ni Kuya Luca sa trabaho niya at sa lunes pa ang pasok sa bago niyang pagtatrabauhan.” sabi ni Alliah habang kumakain kami.

“At malapit na rin ang klase mo, right?” I asked.

She nodded. “Salamat pala at dinalaw mo ako dito, Kyron. Alam ba ni Sergio na nandito ka?”

I shook my head and put my fork down. “He didn’t know; he was still sleeping in the apartment when I left; I came here to see you,” I said solemnly, my gaze fixed on hers.

Alliah was taken aback by what I had said. “P-pero bakit?”

I sighed heavily and held her both hands, which surprised her. I lock my gaze on her beautiful blue baby eyes. Damn! She is stunning and looks like a beauty queen. I’ve never seen such a beautiful young lady. There are so many pretty faces out there, but Alliah’s features, as well as her positive and upbeat attitude, draw me in the most.

“I love you, Alliah, and I want to court you like Sergio is right now,” I admitted.

Nanlaki ang mga mata niya sa sinabi ko.

“A-ano? Gusto mo akong ligawan?” nautal niyang tanong.

Tumango ako at ngumiti. “Yes, I want to court you, and I will be fair to Sergio by courting you in the traditional way.”

She hid her face in her hands and rested her head on the sofa’s headrest. Namomroblema yata dahil sa dami ng lalakeng nagkakagusto at umaamin ng nararamdaman nila para sa kanya, at kasama na ako doon.

“Nung una ay si Froi, pangalawa si Sergio, pangatlo ay si Riosh, tapos ikaw naman? Sino ang susunod? Si Iall?” sabi niya at napailing.

Iall likes Alliah, so it’s possible if he wants to court her, and Riosh has already confessed his feelings and wants to court her, huh?

“So ano, pwede ba akong manligaw sa’yo, Alliah?” I inquired about my hopes.

Bumuntonghininga si Alliah. “H-hindi ko alam, Kyron. Gusto kong aminin sa’yo na m-may nararamdaman din ako para kay Riosh kahit hindi ’yon tama dahil nililigawan ako ni Sergio. Gustong manligaw ni Riosh at mukhang hindi ko na siya mapipigilan sa gusto niya.” pag-amin niya na nagpahinto sa akin.

What? She likes Riosh, too? Lucky him.

Nasaktan man kahit gusto niya si Riosh ay ngumiti pa rin ako at marahang hinaplos ang kamay ni Alliah. “But please give me a chance, Alliah, and I will not waste it. I love you…”

Wala na akong pakialam kahit magmukha akong desperado sa harapan niya. I’m sure Froi and Riosh did something similar, but I’ll fight for my feelings just so Alliah will love me someday. I will love and care for her with all my heart.

Mahal ko siya at baliw na ako sa kanya.

Magsasalita na sana si Alliah nang napatayo ito sa sofa at tumingin sa hamba ng pintuan.

I was surprised to see Sergio and Miles at his back; if Sergio’s looks can kill, I’d be dead by now.

---

Important Note: Wished One, But Got Five will be released on March 19, 2023 under PSICOM Publishing Inc. for only 195 pesos. It is available at PSICOM Lazada, Shopee, and National Bookstores nationwide.

Also available soon at PSICOM TikTok Shop and nearest bookstores in your area. Please support to the publication of my book. You can find me on Facebook: Ajai Kim. Add and message me for more information.

Thank you so much, Anjies! ♡

-Ajai_Kim

Chapter 27

Alliah

“Ano’ng ginagawa mo dito, Kyron?” malamig na tanong ni Sergio kay Kyron at hindi maialis ang sama ng tingin nito.

Hindi nakapagsalita si Kyron at umiwas kaagad ng tingin.

Dahan-dahang lumapit sa amin si Sergio habang nasa likuran niya si Kuya Miles na kaka-out lang sa trabaho nito bilang Clerk sa isang Machinery company.

Kung sasabihin ko kay Sergio na nandito lang naman si Kyron sa bahay dahil umamin ito ng nararamdaman para sa akin ay baka mag-away silang dalawa. Nakita ko na siyang magalit at ayoko nang maulit pa iyon.

At itong si Kyron, bakit siya nagkagusto sa’kin? Pero napapansin ko sa sarili ko na may kaunti akong nararamdamang affection para sa kanya lalo na kapag magkasama kaming dalawa.

Kahit mas matanda siya ng walong taon ay parang magkasing-edad lang kami kung kumilos at magsalita siya. Mabait at maalalahanin, bonus na lang ang pagiging talented sa pagkanta, kagwapuhan at hotness niya.

Sino ba ang hindi magkakagusto sa isang Kyron Thompson?

“A-ah… dinalaw lang ako ni Kyron para kamustahin ako, Sergio,” sabi ko at tumayo mula sa pagkakaupo sa sofa para lapitan si Sergio.

Humalukipkip si Kuya Miles at tinaasan ako ng kilay pero palihim ko siyang inirapan at hindi na pinansin.

“He came to see you and brought food like a suitor, huh?” mariing sabi ni Sergio habang nakatingin sa lamesa na may mga pagkain.

“Umupo ka muna, Sergio at mag-usap kayo ng kaibigan mo. Aakyat na ako sa kwarto ko para magpahinga.” Pagpapaalam ni Kuya Miles at tinignan pa ako ng makahulugan bago dumiretso papunta sa kwarto nito.

Walang imik na hinila ako ni Sergio at pinaupo sa sofa. Umupo siya sa tabi ko habang hindi inaalis ang tingin kay Kyron na hindi pa rin nagsasalita.

“Explain yourself, Thompson; I will listen.” madiing sabi ni Sergio at inakbayan ako na ikinagulat ko.

Tumingin na si Kyron kay Sergio at sumeryoso ang mukha. “I came here because I confessed my feelings to Alliah and asked if I could court her. Katulad mo ay mahal ko siya, Sergio.”

Ako ang kinakabahan sa ginagawa ni Kyron. Kilala niyang magalit ang kaibigan niya tapos ganito pa siya.

Hindi ba siya natatakot na baka masira ang pagkakaibigan nila ni Sergio katulad nang nangyari kay Froi?

Mula sa pagkakaakbay sa akin ay hinapit ni Sergio ang baywang ko at mas lalong inilapit sa kanya.

Nag-iinit ang pisngi ko sa ginagawa niya; idagdag pang ang lakas ng tibok ng puso ko at kinakabahan na baka mag-away sila ni Kyron.

“Pero mahal ko din si Alliah, Kyron at nililigawan ko siya-”

“Manliligaw ka pa lang, Sergio at wala akong ginagawang masama kung liligawan ko rin si Alliah. May the best man win? I’ll play fairly, and it’s no big deal if Alliah rejects me for you. I just want to show her how much I love her.” saad ni Kyron sa seryosong tono.

“She doesn’t like or love you, Kyron; you have no chance.”

Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi ni Sergio dahil ito ang unang beses na marinig ko siyang magsalita nang ganito.

Maging si Kyron ay hindi makapaniwala sa sinabi ni Sergio at nagulat ito, pagkaraan ay bigla siyang natawa ng mahina at umiling. “Sergio Zayne Nasir with his egoistic and boastful era? Froi is correct, the moment you court Alliah, you’ve become a jerk.”

Tumiim-bagang si Sergio at hindi nagsalita. Bumuntonghininga ako at inanyayahan na lang siyang kumain kasama si Kyron, pero tumanggi siya at sinabing hindi nagugutom kaya kaming dalawa na lang ni Kyron ang kumain habang napuno ng katahimikan ang paligid.

“Bakit umaga pa lang ay nandito na kayo? Dapat ay nagpapahinga kayo sa apartment dahil ginagabi kayo palagi sa shows n’yo,” tanong ko nang hindi na makatiis sa awkward atmosphere.

“I miss you, Alliah kaya pinuntahan kita dito sa bahay n’yo at syempre, para na rin magconfess… ang kaso nga lang ay biglang dumating ’yang manliligaw mo,” pagkibit-balikat ni Kyron.

Sasakit na talaga ang ulo ko sa mga lalakeng ito!

Bigla na lang tumayo si Sergio at nakita ko ang pagkuyom ng kanyang mga kamao. Galit siya at pinipigilan lang na masaktan si Kyron.

“I’ll return to my apartment before I lose my temper.” malamig niyang sabi na hindi nakatingin sa akin.

Tumayo rin ako at hinawakan ang balikat niya. “I’m sorry…” sabi ko dahil sa tingin ko ay kailangan kong humingi ng tawad.

Tumingin si Sergio at inalis ang kamay ko sa balikat niya. “Do you also want to give him a chance to court you?” tanong nito.

Nakagat ko ang ibabang-labi ko. “Umamin na rin si Riosh nang nararamdaman niya para sa’kin at g-gusto niya akong ligawan. Kahit tumanggi ako ay alam kong hindi ko na siya mapipigilan.” sabi ko at hindi sinagot ang unang tanong.

Nanliligaw si Sergio pero hindi ko alam kung bakit parang nahahati ang puso ko pagdating kay Riosh at may kaunti rin akong pagtingin kay Kyron.

Mali itong nararamdaman ko pero hindi ko mapigilan. Nang tumira ako sa apartment ay naging mabait at maaalalahanin sila sa kalagayan ko. Hindi ko naramdaman ang pag-iisa dahil palagi silang nasa tabi ko at hindi ako nakakalimutan. Sino bang babae ang hindi magkakagusto sa kanila?

Si Sergio ang pinakagusto ko sa magkakaibigan, at sumunod ay si Riosh, may nararamdaman rin ako para kay Iall at kaunti naman para kay Kyron.

Nahihibang na ba ako para magkagusto sa kanila?

Umiling si Sergio. “Kahit na, Alliah. Nanliligaw ako sa’yo tapos manliligaw din si Riosh? Pwede ka namang tumanggi at wala siyang magagawa do’n. Then, all of a sudden, this guy inside your house is also courting you; he came here early so I wouldn’t bother him? Tsk!” aniya at binalingan si Kyron na nakamasid sa amin.

“Sergio-”

“Forget it. Wala na ’kong pakialam kung manligaw sila sa’yo. Hindi mo nga kayang tanggihan, e. I don’t think you like me; you’re just infautated to me.” huling sinabi ni Sergio at naglakad na paalis.

Ano ba ’tong ginagawa ko? Mahirap bang tanggihan sina Riosh at Kyron? Tama naman si Sergio, pwede akong tumanggi dahil siya ang unang nanligaw sa akin pero hindi ko magawa.

“Don’t mind him; thank you for giving us an equal chance, Alliah.” Biglang nagsalita si Kyron at ngumiti.

Hindi ako sumagot at napaupo na lang ulit sa sofa. Kailangan kong mahimasmasan at magdesisyon ng tama bago pa mahuli ang lahat at mag-away na naman ang magkakaibigan.

Umuwi na rin si Kyron pagkatapos. Hindi na namin pinag-usapan kanina iyong nangyari na pagdating ni Sergio at determinado siyang ligawan ako.

“Ano’ng desisyon mo, Alliah?” tanong ni Kuya Luca habang nagtutupi ng mga nilabhan niyang damit na natuyo na.

“Kuya, sa tingin ko ay gusto ko silang apat na magkakaibigan. Mali ’to pero iyon talaga ang nararamdaman ko para sa kanilang apat.” Pag-amin ko na ikinabigla niya.

“T-talaga? Kaya ba hindi mo tinanggihan sina Riosh at Kyron na manligaw rin sa’yo?” tanong nito.

Tumango ako.

Napailing siya. “Magkakagulo sila dahil sa’yo, Alliah kaya hangga’t maaga pa ay pumili ka lang ng isa dahil hindi pwede na magkagusto ka sa kanilang lahat. Wala ka sa harem world na lahat sila ay pwede mong mahalin.”

Nasaktan ako sa sinabi ni Kuya Luca pero tama siya, kailangan kong pag-isipan ang desisyon ko at mamili sa apat kung sino ba talaga ang pinakamatimbang sa puso ko.

Sigurado na ako kay Sergio noong una dahil siya ang nakakuha ng atensyon ko pero umaagaw sa eksena si Riosh, at ang sumunod ay sina Iall at Kyron.

Habang maaga pa ay kailangan ko itong ayusin.

Froi

“Bakit hindi ka pa mag-asawa, Chaeslyr? Hindi ka na bata para maglaro sa apoy at tikman ang lahat ng babaeng nagkakagusto sa’yo. Gusto ko nang magkaapo na galing sa madiskarte at mapera kong anak,” nakangising sabi ng British national kong Tatay nang dinalaw ko sila ni Nanay sa kulungan.

“Ano ka ba naman, Stuart! Huwag mong pine-pressure ang anak mo na mag-asawa kaagad. Paano niya tayo masusuportahan kung pag-aasawahin mo siya at humihiling ka ng apo? Bente-singko pa lang itong si Chaeslyr at dapat ay nagtatrabaho pa siya sa banda nila para mas lalong yumaman!” sabi naman ni Nanay na takot mawalan ng tulong pinansiyal na galing sa’kin.

Umigting ang panga ko at tinignan sila ng masama. “Kayong dalawa, mukha talaga kayong mga pera, no?” Inis kong sabi.

Hinampas ni Nanay ang braso ko na nagpadaing sa akin. Shet ang sakit!

“Hoy, bata ka! Huwag mo kaming sinasagot-sagot ng ganyan, ah? Kung hindi ka namin binuhay ng Tatay mo ay wala ka ngayon sa mundong ’to at tumutugtog sa banda n’yo. Obligasyon mong suportahan kami dahil mga magulang mo kami!” Panenermon niya na akala’y huwaran silang mga magulang.

Gusto ko silang sumbatan at sigawan dahil mga magulang ko nga sila pero hindi nila ako napakalaki ng maayos at ang mga kapatid ko. Pinabayaan lang nila kami para gawin ang pagbibisyo nila at magnegosyo ng ilegal. Sinasaktan nila kami kapag wala kaming maiabot na pera sa kanila. Wala akong matandaan na araw na naging mabuti silang mga magulang sa amin ng mga kapatid ko. Lahat ng memories na mayroon kami sa kanila ay puro masakit, mapait, at mahirap.

Gusto kong makapagtapos ng pag-aaral kaya kahit high school lang ang tinapos ko ay masaya na ako dahil ang mga kapatid ko ay elementary lang ang tinapos. Pinagsabay ko ang pagiging service crew sa isang fast food restaurant at pag-aaral ng high school noong teenager pa lang ako para lang magkapera at magkaroon ng baon. Marami akong ambisyon at pangarap sa buhay noong bata pa lang at lahat ng pagsisikap ko ay unti-unti nang nagbubunga.

Hindi na ako sumagot sa sinabi ni Nanay dahil naiirita lang ako kapag nagsasalita siya. Iniisip niya na napakabuti niyang magulang dahil lang isinilang niya ako sa pesteng mundong ’to.

Inabot ko na lang ang pera na hinihingi nila ni Tatay at bago pa sila magpasalamat at bolahin ako ay iniwan ko na sila at umalis sa kulungan.

Dumiretso ako sa pinakamalapit na bar para uminom. Gusto kong magpakalasing para makalimot sa lahat ng pinagdaraanan kong hirap sa buhay. May nakakilala kaagad sa akin pagkapasok ko pa lang sa bar dahil sino ba naman ang hindi makakakilala kay Chaeslyr Froi Bolton na isa sa sikat na miyembro ng That One Thing?

Habang umiinom ako sa bar encounter ay may mga nagpapicture. May mga lumapit ding magaganda at sexy na babae para kausapin at landiin ako. Sinasagot ko ang mga tanong nila at ngumingiti para ipakita na ayos lang ako.

Nagbibigay ang mga babae ng motibo para dalhin ko sa hotel at doon ay magpaligaya. Kung ako lang ang dating Froi ay kanina pa kami umalis sa bar na ’to at ikinama sila pero simula nang minahal ko si Alliah ay nawalan na ako ng gana sa mga babae. Nadismaya ang mga babae nang pinaalis ko sila at sinabing iwanan ako dahil hindi ako interesado.

Ginaganito lang ako ni Alliah; ang sinasaktan at ipinapakita kung gaano niya kagusto si Sergio na labis kong kinaiinggitan.

Siniraan ko si Sergio at ginamit ang bunso kong kapatid para lang mapahiya ito sa maraming tao pero mas lalo lang yatang dumami ang sumusuporta sa lalakeng iyon dahil sa ginawa ko.

Kabaliktaran ang nangyari dahil pinasikat ko lang si Sergio. Nagkaroon siya ng haters pero mas dumami ang fans niya kumpara sa akin. Kapag malakas talaga ang dating ng isang tao ay kahit masama pa ang ugali nito ay magugustuhan pa rin ng fans.

Binugbog ako ni Sergio at masama ang ugali niya pero siya na naman ang naging bida ngayon!

“I didn’t expect to see you here,”

Napahinto ako sa pag-inom at tumingin sa lalakeng umupo sa bar counter at umorder ng drinks sa waiter.

Kumunot-noo ako habang nakatingin sa kanya. Hindi ko siya kilala pero kilala niya ako. Maaaring kilala niya ako dahil miyembro ako ng That One Thing.

“Sino ka? Kilala ba kita?” tanong ko.

Ngumiti siya. “You don’t know who I am, but someone you know does…”

---

Note: Wished One, But Got Five is now available at PSICOM Shopee and Lazada for only 195php. It’s a Pre-order kaya pwede na kayong umorder kaagad dahil may 30 days pa bago maship-out ’yung book at pwede pa kayong mag-ipon. Limited stocks only.

Shopee: https://psicom.pub/wishedone

Lazada: https://s.lazada.com.ph/s.6MJPR

Grab your copy now and please support me, Anjies. Thank you. ♥

-Ajai_Kim

Chapter 28

Alliah

Ilang beses ko nang tinext at tinawagan si Sergio pero hindi niya ito sinasagot. Nagri-ring lang ang cellphone niya at halatang iniiwasan akong makausap. Talagang nagalit siya nang hindi ko kaagad natanggihan ang balak na panliligaw nina Riosh at Kyron.

Siya ang una kong nagustuhan sa magkakaibigan pero… nalilito na ako para sa nararamdaman ko rin kina Riosh at Kyron.

Kung pwede lang talaga na hatiin ’tong puso ko at ibigay sa kanila isa-isa ay ginawa ko na huwag lang silang masaktan. Tama si Kuya Luca; wala ako sa harem world para mahalin ang apat na magkakaibigan dahil kailangan ko lang na pumili ng isa.

Dahil namiss akong kabonding ng mga kapatid ko nang mahigit dalawang buwan na wala ako sa bahay ay nagyaya sila na mag-bowling sa mall. Isa ito sa paborito naming gawin kapag wala kaming mga pasok sa trabaho o eskuwela at pampalipas oras na din.

Maganda na ang pakikitungo ko kina Kuya Miles at Kuya Luca pero naiinis pa rin ako kay Kuya Silas. Hindi ko gusto ’yong ginagawa niyang pagma-matchmaking sa amin ni Froi. Ayoko sa lalakeng iyon dahil sa immature niyang ugali. Sana talaga ay sapian siya ng magandang espiritu at paggising niya ay magdilang-anghel siya sa akin at sa mga kaibigan niya.

Unang paggulong pa lang ni Kuya Silas ng bowling ball sa bowling lane ay kaagad niyang natamaan ang sampung pins. Magaling siya sa pagbo-bowling at kung tutuusin ay pwede siyang sumali sa mga bowling competitions dahil sa maganda niyang skills at technique dito pero panglibangan lang niya ang larong ito at hindi sineseryoso.

Pagkatapos niyang tumira ay turn na ni Kuya Miles. Lumapit si Kuya Silas sa kinaroroonan ko at umupo sa tabi ko.

“Tinawagan ko si Froi kanina, pupunta siya dito para makisali sa atin,” aniya at kinuha ang pineapple quencher na binili namin kanina.

Nagulat ako sa sinabi niya at tumingin kay Kuya Luca na napailing na lang.

“Ano na naman ba ’tong ginagawa mo, Kuya Silas? Alam mo na hindi ko gusto ang Froi na ’yon dahil-”

“Mabait si Froi, Alliah. Naiinis lang siya sa bayolente mong manliligaw kaya may mga nasasabi siyang hindi maganda.” Pagputol niya sa sinasabi ko.

Ito na naman, ano bang pinakain ng Froi na iyon kay Kuya Silas at sobra siya nitong pinagkakatiwalaan?

Wala pang sampung minuto ay dumating na si Froi sa Bowling Alley kung nasaan kami ng mga kapatid ko.

Hindi ko maipagkakaila na gwapo siya at malakas ang dating sa suot na itim na t-shirt na hapit sa kanyang katawan, comb-over na buhok na paborito niyang hairstyle, dark jeans at itim na sapatos.

Badboy kung tignan si Froi dahil na rin sa mga tattoo niya sa braso at may matapang na mukha na nakakadagdag sa appeal niya. Marami siyang fans sa That One Thing at gustong-gusto ng mga ito ang stable niyang boses. Talented siya pero sana ay maging talented din siya sa kagandahang asal.

“Hello!” bati niya nang lumapit sa amin.

Tumayo si Kuya Silas at tinapik ang balikat ni Froi. “Mabuti at nakarating ka, Froi. Wala ba kayong show ngayon?” tanong nito.

Ngumiti si Froi at tumingin sa akin. “May practice kami pero pumunta ako dito para kay Alliah.” sabi niya.

Napairap ako at humalukipkip samantalang si Kuya Luca na nakatayo at tinitignan ang ginagawa ni Kuya Miles sa bowling lane ay tumingin kay Froi dahil sa sinabi nito.

“Froi, alam kong close kayo ni Silas pero hindi ako aprubado sa ginagawa niyang ipilit ka kay Alliah. Si Alliah pa rin ang magdedesisyon kung sino ba ang lalakeng magugustuhan niya.” seryosong sabi ni Kuya Luca kay Froi.

Nawala ang ngiti ni Froi at tumiim-bagang ito. Si Kuya Silas naman ay sinamaan ng tingin si Kuya Luca. “Bisita natin dito si Froi kaya ’wag mong sirain ang araw na ’to, Kuya .” sabi niya at idiniin ang salitang kuya.

“Ikaw ang dapat na hindi sumira ng bonding nating magkakakapatid, Silas. Dapat ay araw natin ’to at walang ibang tao ang nandito pero tinawag mo pa talaga ’yang lalakeng ’yan!” Inis na sabi ni Kuya Luca at tinignan si Froi.

“Tumigil ka!” Tumaas bigla ang boses ni Kuya Silas na narinig ni Kuya Miles. Huminto ito sa pagpapagulong ng bola sa bowling lane at lumapit sa kinaroroonan namin.

Nasurpresa siya nang makita si Froi at seryosong tinignan si Kuya Silas. “Ba’t nandito si Froi? Tinawagan mo?” tanong nito.

Tumango si Kuya Silas at inakbayan si Froi. “Kaibigan ko si Froi kaya walang masama kung isama ko siya dito.” nakangiti niyang sabi. Ngumiti rin si Froi at palihim akong tinaasan ng kilay.

Ang kapal talaga!

Wala na akong nagawa dahil tuluyang nakisali sa amin si Froi. Hindi na ako nagbowling at pinagmasdan na lang sina Froi at ang mga kapatid ko na maglaro. Hindi ko rin inaasahan na magaling pa lang mag-bowling si Froi katulad ni Kuya Silas at parang sanay na ito sa larong iyon.

Talaga ngang talented ang lalakeng ito at maraming alam na gawin.

Nang magsawa sila sa paglalaro ng bowling ay kumain kami sa isang restaurant. Dahil yata sa nagpapaimpress si Froi sa mga kapatid ko ay siya na ang sumagot ng bill namin. Hinayaan naman siya nila kuya dahil sayang naman daw ang libre.

Hindi ko tinitignan si Froi na alam kong nakamasid sa akin. Kahit naguguluhan ako ngayon sa nararamdaman ko at hindi pa ako pinapansin ni Sergio ay hindi talaga mawala ang inis ko sa lalakeng ito. Ganoon rin sina Kuya Luca at Kuya Miles na kahit ayaw kasama si Froi ay hinayaan na lang nila alang-alang kay Kuya Silas na kaibigan nito.

Pagkatapos naming kumain ay umuwi na kami. Sinama pa ni Kuya Silas si Froi sa bahay dahil mag-uusap at mag-iinuman raw sila. Bahala sila sa gusto nilang gawin basta’t magkukulong na lang ako sa loob ng kwarto ko at magpapahinga!

Nang makapasok ako sa loob ng kwarto ko ay kaagad kong binagsak ang katawan ko sa kama at kinuha ang cellphone sa bulsa ng suot kong pantalon para tignan kung nagtext o tumawag ba si Sergio.

Nadismaya lang ako dahil wala pa rin siyang response.

Suminghap ako at pinunasan ang mga luha ko sa pisngi. Mahal ko si Sergio at nasasaktan ako sa ginagawa niyang pambabaliwala sa akin pero naiintindihan ko kung bakit nagagalit o nagtatampo siya.

Sino ba naman kasi ang lalakeng hindi masasaktan kung ang babaeng nililigawan niya ay liligawan rin ng mga kaibigan niya? Hindi lang kaibigan kundi matalik na mga kaibigan at kabanda pa.

“Ito pala ang kwarto mo,”

Bumangon ako sa kama nang makitang pumasok si Froi sa loob na hindi ko pala nai-lock ang pintuan. Nilibot niya ng tingin ang kabuuan ng kwarto ko habang nakapamulsa ito.

“Lumabas ka nga!” singhal ko at sinamaan siya ng tingin.

Ngumiti siya at sumandal sa pader sa gilid ng pintuan. “Mukhang may LQ yata kayo ni Sergio? Kanina pa mainit ang ulo niya sa practice at nabalitaan ko na manliligaw rin pala sa’yo sina Riosh at Kyron. Bakit hindi ka tumanggi?”

Nagulat ako at hindi kaagad nakapagsalita.

Mas lalong lumawak ang ngiti ni Froi at unti-unting lumapit sa akin. “Ang unfair mo naman, Alliah. Ako ang unang nanligaw sa’yo pero binasted mo ’ko. Pinayagan mong manligaw si Sergio tapos hindi mo kayang tanggihan sina Riosh at Kyron? Sino pa ang susunod mong paiikutin sa amin, si Iall?” Tumalim ang tingin niya at biglang hinawakan nang mahigpit ang braso ko.

Napadaing ako dahil sa higpit ng pagkakahawak niya. “Bitawan mo ’ko!”

“Ang lakas ng loob mong tanggihan ako at gusto mo na maraming lalake ang sumuyo sa’yo-”

Malakas kong sinampal si Froi kaya nabitawan niya ako. Napahawak naman siya sa pisngi niyang sinampal ko at kumuyom ang panga.

“Wala kang pakialam sa buhay ko at tama lang na binasted kita dahil hindi ko maaatim na pakisamahan ang katulad mong bastos, mayabang, insecure, at walang modo!” galit kong sabi.

Masama pa rin ang tingin niya pero bigla siyang ngumiti kalaunan. “Ganyan na ba kalaki ang galit mo sa’kin nang dahil lang kay Sergio?”

“Oo, at bumili ka rin ng manners! Gwapo at talented ka nga, Froi pero hindi mo kailanman mahihigitan si Sergio lalo na pagdating sa puso ko.” sabi ko.

Napahinto siya at mukhang nasaktan sa sinabi ko.

“May problema ba?”

Natigilan kaming pareho nang biglang dumating si Kuya Silas na kakapasok lang sa loob ng kwarto ko.

Kaagad na umiling si Froi at ngumiti na parang walang nangyari. “W-wala naman. Tapos ko na pa lang kausapin si Alliah kaya uuwi na ako.”

“Gano’n ba? Gusto mo bang-”

“N-next time na lang. Biglang sumama ang pakiramdam ko e. Sige, aalis na ako.” Nagmamadaling sabi ni Froi at lumabas na sa loob ng kwarto ko.

Nang makalabas siya ay binalingan ako ni Kuya Silas. “Alliah, mahal ka ni Froi at hindi kita ipagkakatiwala sa kanya kung mapapahamak ka lang. Sana ay bigyan mo rin siya ng pagkakataon para patunayan ang sarili niya sa’yo.” seryoso niyang ani at umalis din pagkatapos.

Napabuntonghininga ako at umupo sa edge ng kama ko.

Nakonsensya akong bigla sa nasabi ko kay Froi. Malaki ang galit at inggit niya kay Sergio tapos ay minaliit at kinumpara ko pa siya na alam kong gusto ako. Pinababa ko lang ang self-confidence niya.

Iall

“Froi? What happened to you?”

Bigla na lang bumagsak sa harapan namin si Froi na lasing na lasing at hindi na makatayo ng maayos. He had previously gone missing from our practice, and we had to perform without him; now, he has returned to our apartment in a sloppy and drunken state.

Suminok siya. “S-si Alliah… hindi ko raw mahihigitan s-si Sergio sa puso niya… p-pinagkumpara niya ako sa mahinang lalake!” he said na natawa pa.

We all look at Sergio, who is clenching his jaw and fists.

I know Riosh and Kyron are now determined to court Alliah too, which enraged him. He doesn’t want our friends to court her girl, but Riosh and Kyron are stubborn and still want to pursue Alliah. They aren’t doing well right now, and it’s affecting our band.

But wait, sinabi ni Alliah iyon Kay Froi? So, Froi met Alliah earlier while we were practicing, which is why he was gone for hours?

Umiling sina Riosh at Kyron bago inalalayang makatayo si Froi mula sa pagkakasalampak nito sa sahig at inupo sa sofa.

I never expected to see Froi go crazy over one girl. He was known for being a womanizer, and the girls would beg for his attention, but now it’s the other way around, as he’s now begging for attention and love from a single girl who doesn’t like him.

Nilapitan ko si Froi. “Froi, you’re drunk. Ihahatid ka na namin sa loob ng kwarto mo-”

And we didn’t expect what he did, bigla siyang gumapang sa sahig papalapit kay Sergio at lumuhod sa harapan nito.

What is he doing?

“Sergio, please…? Mahal na mahal ko si Alliah kaya ipaubaya mo na siya sa’kin…” nagmamakaawa niyang sabi.

Is it even true? Chaeslyr Froi Bolton begged Sergio for Alliah alone? Damn! He’s so in love, and I know that this type of love is too dangerous and obsessive for him.

Sergio just stared at Froi intently, as if analyzing his movements. He sighed, and by the time he turned to speak, Froi had passed out on the floor from intoxication.

“He’s already drowned,” Riosh hissed.

“And obsessed,” Riosh added.

It’s not good for Froi because we know him.

---

Pre-order perks: Early buyers of Wished One, but Got Five will get an e-signed postcard plus a photocard and bookmark from Ajai_Kim. Order your copies before March 31 to receive the extra gifts from the author!

Wished One, But Got Five by Ajai_Kim SRP 195, 320 pages

Pre-order here:

Shopee: https://psicom.pub/wishedone

Lazada: https://s.lazada.com.ph/s.6MJPR

-Ajai_Kim

Chapter 29

Alliah

Unang araw ng pasok ko bilang 1st year college student sa St. Claire University na isa sa pinakasikat na unibersidad sa Maynila. Dahil honor student ako noong high school ay nakatanggap ako ng full scholarship sa university na ito. BSBA Major in Human Resource Management (HRM) ang pinili kong kurso.

Si Kuya Luca ang naghatid sa akin papasok sa St. Claire. Wala na akong naging balita kay Sergio dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin niya ako kinakausap. Naiiyak na lang ako kapag naaalala ko siya pero hindi ko ito masisisi kung bakit may galit o tampo man siya sa akin.

Wala pa rin akong pinal na desisyon tungkol sa panliligaw nina Riosh at Kyron. Kung tatanggihan ko sila dahil kay Sergio ay nasasaktan na ako para doon. Selfish ba ako para magustuhan rin sila kahit alam ko noong una na si Sergio lang ang gusto ko?

Naglalakad ako sa hallway ng St. Claire at hawak ko ang schedule para sa unang klase ko at hinahanap ang room number ng classroom ko. Maraming mga estudyante ang nasa hallway at katulad ko ay naghahanap sa kanilang klase, ang iba sa kanila ay mukhang magkakakilala na. Dahil hindi ako pamilyar sa St. Claire at ito ang unang beses na makapasok at makatapak ako rito ay wala akong kakilalang estudyante.

“Alliah?”

Napahinto ako sa paglalakad nang may tumawag sa pangalan ko. Humarap ako sa taong iyon at nasurpresa ako nang makita si Guil at ang isa sa mga kaibigan niya na nakita ko noon sa restaurant na pinagtatrabauhan ko na kung saan ay doon sila kumain.

“Kayo pala,” saad ko habang naglalakad sila papalapit sa akin.

Malaki ang ngiti ni Guil at ang kaibigan niya ay nakangisi.

“I didn’t expect you to study here; this is my first option school, and my course is a BS in Architecture.” sabi ni Guil at inayos ang suot niyang itim na cap.

Tumango ako. “Nakakuha ako ng full scholarship sa school na ’to at hinahanap ko ang BSBA-HRM building.” sabi ko. Naiilang man kay Guil ay dapat ko itong labanan dahil mabait naman siya at hindi ako pinapakitaan nang hindi maganda.

Pinitik ni Guil ang daliri niya. “Oh? Katabi lang ’yan ng BSA building namin kaya sabay na tayong maglakad papunta doon. By the way, he’s Jack, my friend.” aniya at ipinakilala ang lalakeng kasama niya.

“Hi! I’m Jack. Nakita mo na ’ko sa restaurant, ’di ba? Best buds ko ’tong si Guil.” sabi ni Jack at inakbayan si Guil na ngumiti.

“Ako nga pala si Alliah.” pagpapakilala ko.

“I’d already know you dahil palagi kang bina-” Hindi na naituloy ni Jack ang sasabihin niya nang biglang tinakpan ni Guil ang bibig niya.

“Shut up, Jack! Just keep quiet, okay?” pabulong na sabi ni Guil sa kaibigan niya na narinig ko.

Tumango na lang si Jack at ngumisi.

Dahil magkatabi lang ang course building namin ay sumabay na ako sa kanila na maglakad papunta rito. Napapansin ko ang iilang estudyante na napapatingin sa amin. Hindi ko alam kung bakit nila kami tinitignan pero baka ay dahil iyon kina Guil at Jack o siguro’y dahil sa akin na napapabalitang girlfriend ni Sergio at namumukhaan ako.

Nang makarating kami sa building namin ay itinuro sa akin ni Guil ang BSBA-HRM building. “That’s your course building; just go inside and find your first class.”

Ngumiti ako. “Maraming salamat sa inyo.” sabi ko.

“No worries; if you don’t mind, could I get your phone number? Gusto lang sana kitang yayain na kumain mamayang lunch. Is your lunch break at 11:00 a.m?” tanong ni Guil.

Tumingin ako sa hawak kong schedule at nang makita na 11:00 a.m nga ang lunch break ko ay tumango ako. “Sige, walang problema.”

Napangiti siya at inilabas mula sa bulsa ng suot niyang pantalon ang iPhone niya at binigay ito sa akin. “Ilagay mo na lang dyan ang number mo.”

Kinuha ko ang cellphone ni Guil at nilagay sa contacts ang number ko. Pagkatapos ay inabot ko ito sa kanya.

“Thank you, and see you later?” sabi niya.

Tumango ako at ngumiti.

“By the way, hinatid ka ba ni Kuya Sergio sa first day of class mo ngayon?” Natigilan ako sa tanong ni Guil at hindi kaagad nakapagsalita.

Kumunot-noo siya sa naging reaksyon ko. “What happened, Alliah? Did you two fight?”

Umiling ako. “M-may hindi lang kami pagkakaintindihan. Sige, papasok na ako sa building,” nagmamadali kong sabi at tumalikod na para umalis.

Hindi ko na pinansin ang pagtawag ni Guil sa pangalan ko at nagdire-diretso lang sa paglalakad.

Ayoko na munang isipin at alalahanin si Sergio. Kung patuloy pa rin niya akong hindi papansinin ay kailangan niya na sigurong tumigil sa panliligaw sa akin. Mahal ko siya pero kung patuloy niya akong sasaktan nang ganito ay dapat ko na siguro siyang kalimutan at dapat ay magfocus na lang siya sa career nila ng That One Thing.

Isa lang akong malaking

panggulo

sa buhay nilang magkakaibigan.

Hindi naman mahirap hanapin ang unang klase ko dahil nakita ko rin ito at nasa first floor lang ng BSBA-HRM building. 25 students kami sa iisang classroom at civil ang pakikitungo ng bawat isa. Hindi ko mapigilan na mailang dahil sa curious na tingin ng ibang estudyante.

Natigil lang ang mga tingin nila nang dumating na ang Professor namin na si Mr. Charlie Fernandes para sa COM 501 Basic Microeconomics. Lalake ito na sa tantiya ko ay nasa mid 20s or 30 na ang edad at may itsura rin.

Habang nagtuturo siya at may sinusulat sa white board ay tumitingin siya sa gawi ko. Kaagad kong iniiwas ang tingin ko sa kanya at nagfocus na lang sa pakikinig habang nakatingin sa nakasulat sa white board.

Pagkatapos ng isang oras niyang pagtuturo ay unti-unting nagsisilabasan ang mga estudyante sa loob ng classroom. Pinulot ko ang ballpen at notebook sa armchair ng upuan ko at nilagay ito sa backpack at saka isinukbit.

Lalabas na sana ako sa loob ng classroom nang tinawag ako ni Mr. Fernandes. “May I speak with you for a moment, Ms. Lavallee?” tanong niya na nakaupo sa desk niya.

Tumango ako at lumapit kay Mr. Fernandes. “Ano po ’yon, Sir?”

Pinagsalop niya ang kanyang mga palad. “Is Milesseum Lavallee is your brother?” tanong niya.

“Opo, paano n’yo po nakilala ang kuya ko?” gulat kong tanong.

Natawa siya. “He was my high school classmate. Kamukhang-kamukha mo ang kapatid mo tapos magka-apelyido pa kayo. I assumed you were his younger sister, and I was right.”

Naging kaklase pala ni Kuya Miles noong high school ang Professor ko sa Basic Microeconomics? Kaya pala kanina pa ito tumitingin sa akin dahil naaalala niya ako sa kapatid ko.

“Ah, gano’n po ba? Sasabihin ko na lang po kay Kuya Miles na Professor kita sa subject ko.” sabi ko at ngumiti.

“Yeah. Regards to him. He’s a great buddy and I miss our friendship from high school,” ani Mr. Fernandes na nakangiti.

Napatango ako. “Sige po. Paano, Mr. Fernandes-”

“Please don’t “po” me and just call me Charlie when no one is around; I’m only 28.“ bulong niya na parang may makakarinig sa amin eh kaming dalawa na lang ang nasa loob ng classroom.

Awkward na tumango na lang ako at nagpaalam nang pupunta sa second class ko sa Human Resource Management. Katulad nang unang klase ko ay hindi ako nakaligtas sa mapanuring tingin ng ibang estudyante.

Nakahinga ako nang maluwag dahil babae ang Professor namin at hindi nakakailang ’di katulad ni Mr. Fernandes. Tumagal ng tatlong oras ang klase ko. Saktong natapos ang klase ko nang 11:00 a.m at nagtext si Guil na nasa labas na sila ni Jack ng BSBA-HRM building at hinihintay ako. Nagmadali akong bumaba ng building at sinalubong silang dalawa.

“How’s your classes?” tanong ni Guil.

“Maayos naman. Sa inyo ba?” tanong ko at tinignan si Jack na abala sa paggamit ng hawak nitong cellphone.

“It’s fine; I’m already hungry; let’s eat in the Cafeteria; it’s my treat.” sabi ni Guil at nabigla ako nang hinawakan niya ang kamay ko at hinila papaalis. Natatawa namang sinundan kami ni Jack.

Nakarating kami sa malaking Cafeteria ng St. Claire at maraming estudyante ang nasa loob rin. May pera naman ako pambili ng lunch dahil binigyan ako ni Kuya Miles ng allowance pang isang linggo at may pera rin ako mula sa pinagtatrabauhan kong restaurant pero dahil manlilibre daw si Guil at ililibre rin si Jack ay hindi na ako tumanggi.

Itinuro ko na lang sa kanila ang gusto kong kainin at sila na ang umorder sa counter. Naghanap ako ng bakanteng upuan para sa aming tatlo at may nakita naman ako kaya inokupa ko na ito bago pa may ibang umupo. Habang hinihintay ko sina Guil at Jack ay may nahagip ang mga mata ko na pumasok sa loob ng Cafeteria.

Napaawang ang bibig ko sa pagkagulat dahil makalipas ang dalawang buwan ay ngayon ko lang ulit siya nakita. Sobrang laki ng ipinagbago niya hindi lang sa itsura at pananamit kundi pati na rin sa kilos at mga tingin niya.

Hindi ko akalain na makikita ko ulit si Murphy at dito siya mag-aaral sa St. Claire.

Nakilala siya ng ibang estudyante dahil anak siya ni Mayor Mauricio Aguilar. Labis din ang pagkagulat nila sa malaking transformation ni Murphy. Namukhaan pa rin nila si Murphy dahil sa tangkad at mestisong itsura nito.

May kasamang babae si Murphy na ngayon ko lang nakita at mukha itong foreigner. Nakilala niya kaya ang babaeng ito sa Australia? Pero bakit nga pala umuwi siya kaagad ng Pilipinas? Ang akala ko ay doon na siya tuluyang mag-aaral ng college dahil iyon ang balita sa kanya simula nang mawala siya.

Madilim ang mukha ni Murphy habang nasa likuran niya ang foreigner na babae. Hindi niya alintana ang mga nakamasid na tingin ng ibang estudyante sa kanila.

May nakitang bakanteng upuan ang babae at masaya itong itinuro kay Murphy. Malapit lang iyon sa table ko kaya bigla akong kinabahan. Tumingin si Murphy sa bakanteng upuan at naglakad papalapit rito hanggang sa mahagip niya ako ng tingin.

Para siyang natigilan nang makita ako pero kaagad ring bumalik ang madilim niyang ekspresyon at pabagsak na umupo sa upuan ng bakanteng table. Sumunod ang babae sa kanya at tumingin sa akin saglit bago tumabi kay Murphy.

Hindi ko alam kung ano ang irereact ko pero mabuti na lang at dumating na sina Guil at Jack dala-dala ang mga inorder nilang pagkain at inilapag ito sa lamesa.

Tumabi sa akin si Guil habang si Jack ay umupo sa harapan. “I’m sorry kung medyo natagalan kami. Medyo mahaba ang pila sa counter,” Paumanhin ni Guil at siya na ang naghanda ng kakainin ko.

“Ayos lang. Ako na dyan,” sabi ko at kinuha sa kanya ang hawak niyang burger at pasta na para sa’kin.

Ngumiti na nagkibit-balikat lang si Guil at ginalaw na ang pagkain niya.

“Murphy, do you want to go out to me at the salon after our class? I want to look presentable later for the party, and I want you to accompany me.” Narinig kong sabi ng babaeng foreigner kay Murphy.

“You can do it on your own, Katy; I have some important things to do later.” malamig na sagot ni Murphy at nang tumingin ako sa kanya ay laking gulat ko dahil nakatingin pala siya sa akin.

Malungkot na tumango ang babae sa sinabi ni Murphy at yumuko ito na parang maiiyak na.

Marami akong gustong malaman kung ano ba talagang nangyari kay Murphy pero nang maalala ko ang mga nangyari nitong nakalipas na dalawang buwan ay wala ako sa posisyon para panghimasukan ang buhay niya. Masaya na rin ako dahil mukhang naka move-on na siya sa akin at maganda na ang pangangatawan at fashion sense nito. Kung girlfriend man ni Murphy ang babaeng kasama niya ay masaya ako dahil may babaeng kayang suklian ang pagmamahal na kaya niyang ibigay na hindi ko magagawa.

Hindi ko na pinansin sina Murphy at nakinig na lang sa pinag-uusapan nina Guil at Jack tungkol sa university namin at sa course nila. Mabait silang dalawa at kinonsidera ko na rin bilang mga bagong kaibigan ko.

Dapat ay kailangan kong iwasan si Guil dahil kapatid niya ang ex-girlfriend ni Sergio pero bakit ko nga ba gagawin iyon ngayong hindi na ako pinapansin ni Sergio?

Nang matapos naming kumain sa Cafeteria ay muli kaming bumalik sa course buildings namin para pumasok sa susunod naming klase. Ihahatid raw ako nina Guil at Jack kapag dismissal na para hindi na ako magcommute pauwi. Pumayag naman ako dahil nagmamagandang loob sila.

Pumasok ako sa BSBA-HRM building pero bago pa ako makatapak sa baitang ng hagdanan ay may humila sa braso ko at nanlaki ang mga mata ko sa gulat nang si Murphy iyon.

“M-Murphy?”

“Who is your boyfriend to those two guys?” madiin niyang tanong habang nakatitig ng masama sa akin.

“A-ano bang sinasabi mo dyan?” naguguluhan kong tanong.

Binitawan niya kaagad ang braso ko at huminga ng malalim. “Nevermind. Who am I to question you if you have a new boy? I have a girl who is better and can love me with all her heart than you.” Ngumisi siya at tinignan ako ng mapang-insulto hanggang tuluyan na siyang umalis.

Ano bang nangyayari kay Murphy?

-Ajai_Kim

Chapter 30

Alliah

Pagkasara ko sa gate ng bahay namin ay nakita ko si Sergio na nakasandal sa hood ng kanyang kotse habang naka-krus ang mga braso. Nang makita niya ako ay kaagad siyang lumapit sa akin.

Nagulat ako dahil nagpakita na siya matapos ng ilang linggong niyang hindi pagpaparamdam. Namiss ko siya pero nang maalala ang ilang beses kong pag-iyak nang dahil sa kanya ay muling nagbalik ang galit at tampo ko.

Lalagpasan ko na sana siya nang hinawakan niya ang braso ko. “Alliah, let’s talk, please…” Nagmamakaawa niyang sabi.

“Kailangan ko nang pumasok dahil baka ma-late pa ako sa klase ko.” malamig kong tugon at hahakbang na sana ulit paalis nang humarang naman siya sa daraanan ko.

“I know you’re upset because I haven’t been able to talk to you for a few weeks, but I’m just upset too because you didn’t reject Riosh and Kyron’s courtship.” sabi niya at bumuntonghininga.

Natawa ako. “Nang dahil lang doon ay hindi mo na ako magawang kausapin o magpakita ka man lang? Ilang beses kitang tinext at tinawagan, Sergio pero inignora mo lang ako! Nasasaktan ako sa ginagawa mo dahil sinabi mong mahal mo ako pero may mahal ba na kayang tiisin ang babaeng mahal niya?” mapait kong sabi.

Gusto kong maiyak pero hinding-hindi ko na ulit sasayangin ang mga luha ko sa lalakeng ni hindi ko alam kung totoo bang mahal ako o mahal lang ako dahil sa physical appearance ko na karamihan sa mga lalake ay iyon lang ang pakay sa akin.

Natigilan si Sergio at lumungkot ang ekspresyon ng mukha. “I’m sorry… it’s my fault, and I shouldn’t have done that. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin kaya mas pinili kong ’wag ka munang pansinin para lang makapag-isip. Ngayon lang ako nagmahal ng totoo sa isang babae at sobra akong nasaktan dahil pati ang mga pinagkakatiwalaan kong kaibigan ay kaya akong traydurin dahil gusto ka rin nila.”

Naiintindihan ko siya sa parteng iyon pero masisisi ba niya ako kung nasaktan ako sa hindi niya pagpansin sa akin?

“Then Froi loves you so much that when he got drunk, he kneeled down in front of me and begged me to give you from him. He was desperate, Alliah, and I’ve never seen him be like that to a girl. Hindi ko maiwasan na maawa sa kanya kahit ilang beses na niya akong ginago at trinaydor.” Lumamlam ang mga mata ni Sergio at pumikit ng mariin.

Nagulat ako sa sinabi niya. Lumuhod si Froi sa harapan ni Sergio para lang sa pagmamahal nito sa akin?

“You know I’m not heartless, Alliah; you see how I put up with Froi’s insecurities and jealousy toward me because he’s my friend and bandmate; I care for him, and I think his offer to leave you pero… pagdating sa’yo ay kaya kong maging makasarili. Hindi kita kayang ibigay sa kanya dahil hindi ka bagay na pagmamay-ari nang kahit sinong lalake. I’m also in love with you and will continue to pursue you.” Hinawakan ni Sergio ang kamay ko at pinagsalop ito sa palad niya pero kaagad ko iyong tinabig at lumayo sa kanya.

Dumaan ang sakit sa mga mata nito dahil sa ginawa ko.

“Gano’n na lang ba ’yon, Sergio? Pagkatapos nang ilang linggo na hindi mo ’ko pinansin ay bigla ka na lang magpapakita at sasabihing liligawan mo pa rin ako dahil mahal mo ’ko? Sa tingin ko, kailangan mo nang tumigil sa panliligaw at magfous ka na lang sa banda n’yo, ’wag ka ring mag-alala dahil hindi ako papayag na magpaligaw kina Riosh at Kyron. Lalayo na ako sa inyo at magfofocus na lang sa pag-aaral ko.” sabi ko na nagpatigil sa kanya.

“N-no… you can’t do that, Alliah; I know you love me, which is why I got your attention first; you’re just upset, but you didn’t mean it,” Umiling-iling si Sergio na parang hindi matanggap ang sinabi ko.

Mahal ko siya pero masyadong komplikado ang sitwasyon namin ngayon. Hindi rin maganda na nagkakagusto ako sa dalawa pang lalake na matalik niyang mga kaibigan. Ayokong tuluyan silang magkasira nang dahil sa akin.

Napalunok ako at suminghap. “Seryoso ako sa sinasabi ko, Sergio kaya l-layuan mo na ’ko at tumigil ka na sa panliligaw mo.” Bago pa tuluyang bumuhos ang emosyon ko ay nilagpasan ko na si Sergio at naglakad papaalis. Iniwan ko siya na nanatili pa ring nakatayo sa pwesto niya habang nakayuko.

Kumikirot ang puso ko dahil mahal ko siya at masaya ako na siya ang unang nanligaw sa akin pero iniisip ko rin ang kapakanan niya at ng mga kaibigan niya.

Kung hindi pa ako tuluyang aalis sa buhay ng That One Thing ay posibleng masira ang banda nila dahil lang sa pagmamahal sa iisang babae.

Nag-jeep na lang ako papasok sa St. Claire dahil hindi ako maihatid ng mga kuya ko na maaga pa lang ay pumasok na sa kanilang trabaho. Nang makapasok ako sa loob ng St. Claire ay namataan ko na naghihintay sa may waiting shed sina Guil at Jack.

Kumaway silang dalawa nang makita ako kaya kinawayan ko rin sila at naglakad papalapit sa kanila. “Ang aga n’yo namang pumasok,” nakangiti kong sabi.

“Masyado kasing excited na pumasok ’tong si Guil para lang maki-” Biglang tinakpan ni Guil ang bibig ni Jack para hindi maituloy ang sasabihin nito katulad rin ng ginawa niya kahapon.

“What Jack means is that we’re excited to come early here because we’ll be joining the basketball tryout later.” sagot ni Guil na pinandilatan ng mata si Jack na tumango at nagthumbs-up sa akin.

Ngumiti ako. “Good luck para sa tryout n’yo mamaya.”

“Thanks. Kung gusto mo, pwede ka ring manood sa try-out namin pero alam kong may klase ka pa kaya okay na kami sa good luck mo.” Ngumiti ng matamis si Guil at si Jack naman ay pabiro siyang siniko at tinukso.

Dumiretso na kami sa una kaming klase at pagpasok ko sa klase ko sa Basic Microeconomics ay kakaunti pa lang ang mga estudyante na nasa loob ng classroom. Kung sa bagay ay may 20 minutes pa bago mag-umpisa ang klase ng 8:00 a.m.

Sinalubong ako ng mapanuring tingin ng iilang mga estudyante nang umupo ako sa upuan ko. Si Mr. Fernandes naman na nakaupo sa kanyang desk at may tinatype sa laptop nito ay tumingin sa akin at ngumiti.

“Good morning, Ms. Lavallee.” pagbati niya.

“Good morning din po, Mr. Fernandes.” magalang kong sabi.

Tumango siya at muling binalik ang tingin sa laptop. Ako naman ay sinimulang ilabas ang notes ko sa loob ng dala kong backpack at muli itong binasa habang hindi pa nagsisimula ang klase.

Binanggit ko kay Kuya Miles kagabi na ang dati niyang high school friend na si Mr. Charlie Fernandes ang Professor sa unang subject ko at kinakamusta siya nito. Si Kuya ay tumango lang roon at hindi nagkomento tungkol kay Mr. Fernandes. Para bang wala siyang pakialam dito at ayaw na pag-usapan namin ito kaya hindi na lang ako nagsalita.

Pero bakit kaya? Ang sabi ni Mr. Fernandes ay matalik niyang kaibigan si Kuya Miles noong high school pa lang sila pero bakit sa nakita kong naging reaksyon nito ay parang hindi naman? Unti-unting nagsidatingan ang iba pang mga estudyante at nang pumatak ang alas-otso ng umaga ay nagsimula na ang klase.

Ang mga babaeng estudyante ay halata ang paghanga sa gwapo naming Professor dahil halatang kinikilig ang mga ito habang nagtuturo si Mr. Fernandes. Hindi ko sila masisisi dahil talagang gwapo at intimidating ang 28 years old naming guro.

Pagkatapos ng una kong klase ay nagtext si Guil na ngayong oras ang tryout nila ni Jack sa basketball at nasa basketball court lang sila ng St. Claire. Dahil may 15 minutes pa naman bago ang second class ko ay pumunta ako sa basketball court para panooring maglaro ang magkaibigan.

Nang makarating ako sa labas ng basketball court ay papasok na sana ako sa loob nang makita si Murphy na nakasuot ng basketball jersey uniform habang nakayakap sa baywang nito ang foreigner na babae na girlfriend niya.

Posible pala talaga na magbago ang itsura, pananamit at kilos ng isang tao sa ilang buwan lang ang nakalipas. Hindi ko na makita ang bakas ng dating Murphy na stalker ko. Iyong dating Murphy na mahina, parang laging kinakabahan, hindi maganda ang fashion sense, at hindi kayang ipagtanggol ang sarili. Ang nakikita kong Murphy ngayon ay tahimik, intimidating, at seryoso.

“Hey, you’re the girl from the Cafeteria yesterday, right?” Nakangiting tanong ng girlfriend ni Murphy nang mamukhaan ako.

Tumango ako. Si Murphy ay nakatingin lang ng seryoso sa akin.

“I knew it! I saw you with the other two guys in the cafeteria; is the foreign-looking guy your boyfriend? You look good together.” tanong ng babae.

Umiling ako at natawa. Napagkamalan pa niyang boyfriend ko si Guil. “No. He’s just my friend.” sagot ko at muling tumingin kay Murphy na napansin kong tumiim-bagang at nag-iwas ng tingin.

“Oh, I thought he was your boyfriend. By the way, my name is Katy Campbell, and this is Murphy, my boyfriend. I came from Melbourne, Australia when I met my boyfriend and decided to study here with him.” masaya niyang pagpapakilala at tinuro si Murphy na muling tumingin sa akin ngunit walang ekspresyon ang mukha.

Nahihiya akong tumango at ngumiti. Hindi alam ni Katy na magkababata at magkakilala na kami ni Murphy. Mas mabuti nang hindi niya iyon malaman dahil baka masaktan lang siya kapag nalamang minahal ako at binasted ko lang ang boyfriend niya.

“That’s good to know. I’m Alliah and nice to meet you.” Pagpapakilala ko.

Ngumiti si Katy at tumingin kay Murphy. “She’s so beautiful, right baby?”

Hindi nagsalita si Murphy.

Alangang ngumiti na lang si Katy sa akin. “So, Alliah, what are you doing here? Are you going to watch basketball tryouts?” tanong niya.

“Yes, I’ll come here to watch my friend’s basketball tryout. The two guys you saw with me at the Cafeteria yesterday.” sagot ko.

Ang awkward nito dahil walang kaalam-alam si Katy sa history ko kay Murphy. Baka kapag nalaman niya iyon ay magalit siya sa akin. Ang bait pa naman niya.

“Oh, I see. Murphy is also joining at the tryout. He was really good at basketball when we were in Melbourne. Let’s go inside, Alliah,” Hindi na ako nakapalag nang hinawakan ako sa braso ni Katy at tuluyang binitawan si Murphy na nasa likuran namin at nakasunod lang.

Pumasok kami sa loob ng basketball court at naabutan sa gitna ng court sina Guil at Jack na nakaline-up kasama ang iilang matatangkad na lalakeng estudyante ng St. Claire. Kinakausap sila ng lalakeng coach na nasa harapan. Lahat sila ay nakasuot ng basketball jersey uniform at sapatos.

Marami ring mga estudyante na manonood ng basketball tryout at karamihan ay mga babae. Pumunta si Murphy sa gitna ng basketball court at mukhang kilala siya ng coach dahil nilapitan at binulungan siya nito.

Napansin ako ni Guil kaya ngumiti siya at kinawayan ako. Ngumiti ako pabalik.

“Are you sure that you’re only his friend? He looks like he’s in love with you.” tanong ni Katy nang umupo kami sa isa sa mga bleachers.

“Yes, we were just friends, and his name is Guil.” sagot ko.

Si Guil? In love sa akin? Imposible iyon dahil ngayon lang kami naging magkaibigan at natural na mabait at concern lang siya sa akin. Baka nga may girlfriend na siya at hindi ko lang alam.

Ngumisi si Katy na parang hindi naniniwala sa sinabi ko. “If you say so. Well, what’s the name of his friend? He’s cute tho.” tanong niya na si Jack ang tinutukoy.

“His name is Jack.” sabi ko. Sana talaga ay hindi ako maubusan ng english nito kapag nakakausap ko siya.

“Jack? Hmm…”

Nag-umpisa na ang basketball tryout at lahat naman ng players ay magagaling at skilled sa pagbabasketball. Hindi ko rin inaasahan na magaling magbasketball si Murphy pero may ideya na ako noon na marunong siya dahil minsan ko na itong nakitang maglaro kasama ang hardinero sa likod-bahay nila.

Parang hindi si Murphy ang nakikita ko na naglalaro sa gitna ng basketball court kasama sina Guil at Jack. Naaalala ko sa kanya si Rukawa ng Slamdunk.

Hindi pa natatapos ang basketball tryout ay nagpaalam na ako kay Katy at umalis na sa basketball court para pumunta sa second class ko. Tinext ko na lang si Guil na mamayang lunch break na kami magkita at sigurado naman akong makakapasa sila ni Jack sa tryout dahil magaling silang maglaro ng basketball.

Tama nga ang sinabi ko dahil pareho silang nakapasa sa tryout kabilang na si Murphy. Natapos ang isang araw naming klase at hindi raw ako maihahatid ni Guil sa bahay dahil may emergency na nangyari sa Mommy niya, si Jack naman ay umalis din kaagad dahil may date pa sila ng girlfriend niya na sa kabilang university lang nag-aaral. Ayos lang naman iyon dahil hindi nila obligasyon na ihatid ako at kaya kong umuwing mag-isa.

Sumakay ako ng jeep pauwi at nang binaba ako ng jeep sa street ng bahay namin ay nilakad ko na lang ito papasok. Habang naglalakad ako ay nakasalubong ko sa daan si Froi na nagdurugo ang magkabilang kamao at may kaunting black eye sa kaliwang mata.

Nakipag-away ba siya o napag-tripan lang siya?

Walang tao sa parteng dinaraanan namin kaya walang ibang nakakakilala sa kanya kundi ako lang.

“Froi? Ano’ng nangyari sa’yo?” gulat kong tanong.

Huminto siya sa paglalakad nang makita ako at umirap. “Ano bang pakialam mo? Kailan ka pa naging concern sa’kin e, kay Sergio lang naman umiikot ang mundo mo?”

Nilapitan ko siya at bakas ang labis na pag-aalala ko. Baka kung hindi pa siya madala sa ospital ay maimpeksyon ang duguan at sugatan niyang mga kamao. Iyong black eye niya sa kaliwang mata ay baka lumala pa kung hindi kaagad maaagapan.

“Kailangan kitang dalhin sa ospital. Sumama ka sa’kin-”

“Kaya ko ang sarili ko!” pagsabat ni Froi.

Huminga ako ng malalim para habaan ang pasensya ko. “Baka maubusan ka ng dugo niyan. Kung ayaw mong samahan kita sa ospital ay tatawagan ko na lang ang mga kaibigan mo-”

“Oo na, sasama na ako sa’yo! Huwag mo lang tawagan ’yong mga ’yon dahil mapapagalitan lang ako ni Mr. Richard at ni Densel,” masungit niyang sabi.

Napangiti naman ako dahil kaya ko pala siyang takutin.

-Ajai_Kim

Chapter 31

Alliah

Pagkalabas namin ni Froi sa loob ng ospital ay hindi siya makatingin ng diretso sa akin. Tinablan siya bigla ng hiya dahil ngayong gabi ay nagkasundo kaming dalawa.

Gusto kong itanong sa kanya kung bakit nagmakaawa siya kay Sergio para sa pagmamahal ko pero umurong ang dila ko dahil nahihiya akong magtanong. Nagkahiyaan na tuloy kami.

“S-salamat nga pala sa pagdala mo sa akin sa ospital,” nagulat ako nang bigla siyang magsalita habang nasa loob kami ng taxi at pauwi na sa bahay.

“W-wala ’yon, pero itatanong ko lang sana kung bakit ka nasugatan sa kamao mo at nagkaroon ng black eye?” tanong ko.

Humalukipkip si Froi at sumandal sa upuan ng taxi. Madilim sa loob ng taxi at tumatama ang repleksyon ng mga ilaw sa labas mula sa magandang kulay ng kanyang mga mata. Gwapo siya at aaminin ko ulit iyon.

“Uminit ’yong ulo ko kanina habang umiinom sa bar kaya naghamon ako ng away. Pinagtulungan ako ng apat na lalake sa gilid ng eskinita pero lahat sila ay napatumba ko.” Tumawa siya na proud sa ginawa niya.

Napailing ako. “Hindi ka umattend sa show n’yo?”

“Hindi naman ako importante sa banda dahil nandyan sina Sergio at Riosh na mahal na mahal ng fans. Kaya naman nila kahit wala na ako.” Umirap si Froi at nagkibit-balikat.

“Pero importante ka sa kanila, Froi. Hindi man kayo maayos ngayon ay ayaw ka nilang mawala sa That One Thing. Si Iall, nag-aalala siya sa’yo-”

“Huwag na natin silang pag-usapan dahil mas lalo mo lang sinisira ang maganda kong mood.” Pagputol niya sa sinasabi ko.

Kahit kailan talaga ay arogante at mayabang siya kung magsalita. Nag-aalala ako sa kanya pero siya ’tong ayaw na may taong maging concern sa kanya.

“Edi ’wag!” mataray kong sagot at hindi na siya pinansin.

Natawa si Froi. “Alam mo bang paganda ka ng paganda? Masyado ka bang inspired sa undying love mo kay Sergio?” nang-aasar niyang sabi.

Ano ’to? Bolahan lang?

“Hindi ako inspired dahil pinatigil ko na siya sa panliligaw sa ’kin.” sabi ko at bumuntonghininga na ikinagulat niya.

“B-bakit? Hindi ba’t gusto mo siya? Bakit mo pinakawalan?” tanong ni Froi.

“Gusto ko si Sergio pero… hindi magiging patas sa kanya kung liligawan rin ako nina Riosh at Kyron. May pakiramdam ako na kapag ipinagpatuloy pa nila ang panliligaw sa akin ay masisira ko lang ang That One Thing.” malungkot kong sabi.

Hindi ko na sinabi na may nararamdaman ako para sa dalawang lalake. Ayokong mahusgahan sa nararamdaman kong ito. Isa lang ang pwede kong mahalin pero tatlo ang idinidikta ng puso ko.

Natahimik si Froi na parang may iniisip, pagkaraan ay nagsalita siya. “Hindi ko inaasahan na kaya mong bitawan ang pagmamahal mo kay Sergio para sa banda namin, kasi kung ako ikaw ay magiging makasarili ako mapasaakin lang ang babaeng mahal ko. Wala akong pakialam kahit na makasakit o makasira ako ng ibang tao. Nakikita mo na gano’n ako, Alliah.” seryoso niyang sabi.

“Kung mahal mo ang isang tao ay kaya mong magsakripisyo para sa kanya at sa kapakanan niya. Masasaktan at lalaban ka pero ang pag-ibig ay hindi napipilit dahil kusa iyong mararamdaman.” mariin kong saad.

“Natututunan ang pagmamahal, magbigay ka lang ng tsansa sa isang tao ay pwede mo ring suklian ang pagmamahal na kaya niyang ibigay. Bakit ka magmamahal sa lalakeng hindi matibay ang pagmamahal sa’yo? Iba-iba tayo ng pag-iisip, Alliah at ako ’yong tipo ng lalake na hindi susukuan ang taong mahal ko.” Hindi na ako nakasagot sa sinabi ni Froi dahil nawalan ako ng sasabihin.

Babaero siya na sabi ng mga kaibigan niya pero nakikita kong kaya niyang magbago at umibig ng tapat sa babaeng minamahal niya. Ako ang babaeng iyon ngunit wala akong maramdamang pagmamahal sa kanya.

Nakarating kami sa tapat ng bahay at bumaba na sa loob ng taxi. Si Froi ang nagbayad ng pamasahe namin at saktong lumabas si Kuya Silas mula sa loob ng bahay kaya nakita siya nito.

“Froi? Nandito ka pala at… kasama mo si Alliah,” sabi ni Kuya Silas at tinignan ako saglit. “Ano’ng nangyari sa’yo, Froi? Napaaway ka ba?” tanong niya kay Froi nang mapansin ang nakabendang mga kamao at maliit na black eye nito sa kaliwang mata.

Ngumiti si Froi at tumango. “Napaaway ako, e. Nakita ako ng kapatid mo sa daan at dinala ako sa ospital.”

Napangiti bigla si Kuya Silas at ako naman ay sumimangot. Ang akala yata niya ay maayos na kami ni Froi.

“Gano’n ba? Maalalahanin talaga ’yang si Alliah at salamat dahil nasa mabuti ka nang kalagayan. Pumasok na kayo sa loob ng bahay at naghanda ako ng dinner natin,” Wala nang nagawa si Froi kundi ang sumunod kay Kuya Silas habang ako ay umiling at sinara na lang ang gate ng bahay.

Nang pumasok kami sa loob ay wala pa rin sina Kuya Miles at Kuya Luca. Nasa trabaho pa ang mga ito nang ganitong oras at baka mamaya o bukas na makauwi.

Pinaghanda kami ni Kuya Silas ng makakain sa hapag at siya ang nag-asikaso sa amin. Nagluto siya ng nilagang baka na may mais, prito na daing, mainit na kanin, at mayroon ring isang pitsel ng orange juice. Hindi ko na inistorbo ang dalawa na nag-usap at kumain na lang. Masarap rin magluto si Kuya Silas kagaya ni Kuya Luca.

Pagkatapos naming kumain ay sakto ang pagbuhos ng malakas na ulan na may kasamang pagkulog at pagkidlat. Binuksan ni Kuya Silas ang TV at ang sabi sa balita ay Signal Number 4 ngayon sa Metro Manila.

Bakit biglaan naman yata ang bagyo? At nandito rin si Froi sa bahay namin.

“Froi, dito ka muna mag-stay. Delikado kung uuwi ka ngayong gabi at baka mapahamak ka sa bagyong dumating. Doon ka muna sa kwarto ko at matutulog na lang ako sa lapag.” Suhestiyon ni Kuya Silas na ikinabigla ni Froi maging pati na rin ako.

“Nakakahiya naman sa inyo, Silas. Baka mamaya ay titigil na rin ang ulan at makakauwi ako.” Napakamot sa batok si Froi.

“May bagyo at imposibleng titila ang ulan dahil sa lakas pati na rin ng hangin. Bukas ka na umuwi at dito ka muna.” Pagpupumilit ni Kuya Silas.

Gustong-gusto niya si Froi bilang kaibigan at malaki ang utang na loob rito nang iniligtas ang buhay niya mula sa holdapper.

Tumingin bigla sa akin si Froi. “Ayos lang ba na dito muna ako makituloy, Alliah?” tanong niya.

Tumango ako dahil ano pa bang magagawa ko? May bagyo at delikado kung aalis siya dito sa bahay at uuwi sa apartment ni Iall.

“Ayos lang,” sagot ko na nagpangiti sa kanya.

Umakyat na ako sa loob ng kwarto ko para makapagpahinga. Iniwan ko sa sala sina Kuya Silas at Froi.

Bigla kong naalala si Sergio at nang tinignan ko ang cellphone ko ay puro unread messages at missed calls niya ang nakita ko. Huminga ako ng malalim at pinatay ang cellphone.

Mahal ko siya pero hindi tama na magustuhan ko rin ang mga kaibigan niya.

Sergio

Alliah is no longer interested in me. I can’t blame her because I ignored her for the past few weeks. She also believes that she will be the one to bring the band down because Riosh and Kyron are both interested in her. Hindi na ako nakapagreact ng maayos kanina nang pinuntahan ko siya sa bahay nila para kausapin at humingi ng tawad.

I was so stupid to let her go, and I’m now regretting not doing anything to get her back.

“Kayo naman kasi, masyado n’yong na-pressure si Alliah. The fuck bros! She’s only 19 and she’s stuck with 20s guys who want her desperately,” Iall said.

“Gusto mo rin naman siyang ligawan, ’di ba, Iall? Pero torpe ka lang at mabagal!” sarkastikong sabi ni Riosh na sinampa ang dalawang paa sa center table.

“I’m not as aggressive as you, guys, and I still respect Alliah’s space; by the way, where is Froi? Bakit hindi pa umuuwi ang isang ’yon? He wasn’t on our mall show earlier, and he’s still not in this apartment. Did he want to abandon our band?” Iall grumbled.

Froi has been missing since last night at nagagalit na sa kanya si Mr. Richard. He was upset because I declined his offer to leave Alliah alone. I can’t give up on Alliah, and just because she rejected me doesn’t mean I should abandon her.

Am I desperate? Maybe, but I don’t care. I love her, and I will do everything in my power to earn her love. I will not ignore her again because that was my biggest mistake. Babawi ako sa kanya at sana ay hindi pa huli ang lahat.

“Pwede ba tayong mag-usap nang tayong dalawa lang?” Kyron asked, his face solemn.

I agreed with a nod.

Nagpunta kami ni Kyron sa balcony ng apartment na nasa second floor. I’m not used to him being so quiet and cold. He is very serious about Alliah, and he, like me, cannot easily let her go.

He put both of his hands inside his pocket and looked out at the dark but peaceful scene outside. The streetlights of other houses, the bright moon and stars in the dark sky, and the cold wind breeze help to calm the atmosphere.

Kyron turned to face me and stared at me intently. “I love her, Sergio. Nakukuha mo ang lahat ng gusto mo at ikaw ang palaging pinapaburan ng mga tao pero ngayon, hindi ako papayag na pati si Alliah ay makuha mo. I’m serious about her, and no one can stop me from liking and pursuing her, not even you and Froi.”

“However, it doesn’t change the fact that you and Riosh betrayed me.” I added.

Sumama ang tingin niya sa akin. “Betrayed? Nanliligaw ka lang kay Alliah, Sergio at hindi ka niya boyfriend. You’re a suitor like us, so don’t think we betrayed you. We’ve been playing fairly.”

“But she likes me; how about you and Riosh?” I smirked and did it again. They’re irritating me, and I don’t want to be the good boy Sergio that they know. All of my limits have been reached.

Mukhang gusto akong suntukin ni Kyron pero nagpipigil lang siya. Gawin na niya ang gusto niyang gawin sa akin pero punong-puno na ako sa kanila. Kyron is a good friend of mine, but I know deep down that he’s insecure and jealous of me, but it’s a low-key thing.

“Nagbago ka na nga, Sergio. Naging arogante at mayabang ka. Tama si Froi na nasa loob ang kulo mo!” he pointed his fingers at me.

They can insult me all they want, but they know I’ve been a good friend since the day I joined this band. I can honestly say that Iall is my only genuine and sincere friend. Riosh, Froi, and Kyron are not like him.

“I’m done being so patient and understanding with you, guys. Alam n’yo na naging mabuti akong kaibigan sa inyo, pero hindi tayo magkakasundo pagdating kay Alliah. I love her, and if you want to compete with me, hinding-hindi ko kayo uurungan.” madiin kong sabi at tumalikod na paalis ngunit narinig ko ang sinabi ni Kyron na nagpahinto sa akin.

“Sana umalis ka na lang sa banda, Sergio dahil wala kang kwentang kaibigan,”

I sigh, disappointed. He’s going to say this after five years of friendship. What did I do wrong to be treated this way by people I trusted?

They want me to disappear and leave the band? Their wish is my command.

I’m sorry to Iall, who already treats me like his brother and cares about me, but all I want is a healthy, peaceful, and happy lovelife with the woman I love.

I can give up my career for Alliah because I love her, I’m committed to her, and she means a lot to me.

---

Today is the final day to pre-order the book Wished One, But Got Five, which includes a free e-signed postcard, photocard, and bookmark. Grab it now for only 195 php while the freebies are still free.

Nasa Facebook story ko pala yung preview ng WOBGF book, e-signed, photocard, and bookmark. FB: Ajai Kim

Shopee: https://psicom.pub/wishedone Lazada: https://s.lazada.com.ph/s.6MJPR

-Ajai_Kim

Chapter 32

Froi

Kanina pa ako inuubo at nagkaroon na ng trangkaso dahil sa lamig ng panahon lalo na’t bumabagyo. Ako lang ang mag-isa dito sa kwarto ni Silas dahil natulog siya sa kwarto ni Luca na hindi pa nakauwi sa bahay nila.

Punyemas! Nabugbog na nga ako tapos trinangkaso pa ako? May imamalas pa ba ako sa lintik na buhay na ’to?

Bumangon ako sa kama ni Silas at isinuot ang puting t-shirt na ipinahiram niya sa akin. Nasanay na ako na kahit malamig ang panahon ay matutulog akong nakahubad, pero ngayong may sakit ako ay hindi ko kinaya ang lamig. Wala pa ring tigil sa pag-ulan, hindi na kumukulog at kumikidlat pero malakas ang ulan.

Sumandal ako sa headboard ng kama at hinilot ang sintido ko. Parang binibiyak sa sakit ang ulo ko. Ang laki-laki kong tao pero heto’t nagkasakit ako!

Bigla ay nakarinig ako ng pagkatok mula sa pintuan ng kwarto at narinig kong nagsalita si Alliah. Tinignan ko ang oras sa wall clock at alas-onse na ng gabi.

“Froi? May dala ako, pwede bang pumasok sa loob?” maingat na tanong ni Alliah. Kahit masakit ang ulo ko ay tumayo ako sa kama at pinagbuksan siya ng pintuan.

Hindi ko mapigilang humanga sa kagandahan ng babaeng ’to. Kahit sa simpleng suot niyang pajama ay bumagay iyon sa kanya.

Suminghap ako para itago ang nararamdaman ko. May dala siyang tray at mayroon ritong isang basong tubig at dalawang tablet ng bioflu.

“Kanina ko pa kasi naririnig na umuubo ka at sinabi ni Kuya Silas na dalhan kita ng tubig at gamot.” halos hindi makatingin na sabi ni Alliah at inilapag sa bedside table ang dala niya.

“Salamat,” sabi ko.

Tumango siya at nginitian ako. “Inumin mo ’yang gamot para gumaan ang pakiramdam mo. Masakit pa ba ang mga kamao at kaliwang mata mo?” tanong niya at inobserbahan ang kalagayan ko.

Napangiti ako dahil masaya ako na kahit masama ang ugali ko ay concern siya sa akin. “Okay na ’ko at saka malayo naman ’to sa bituka. Masamang damo rin ako kaya hindi ako mamamatay sa bugbog at trangkaso.” pagbibiro ko.

Pabirong umirap si Alliah pero hindi na nagsalita. Pareho kaming natahimik hanggang sa umupo siya sa gilid ng kama at pinaupo ako sa kahoy na upuan sa gilid ng bedside table.

“Froi, ’yong ginawa noon ng kapatid mong babae kay Sergio sa mall show, inutos mo ba talaga ’yon para mapahiya si Sergio sa fans n’yo?” seryoso niyang tanong.

Tumango ako. Bakit pa ako magde-deny kung halata at mukhang alam na iyon ni Sergio at ng mga kaibigan namin?

“Pinagawa ko ’yon sa kapatid kong si Alyssa at sa asawa niya dahil galit ako kay Sergio; sa panliligaw niya sa’yo. Hindi ko itatanggi na naging masaya ako dahil nagkaroon siya ng haters pero nakita mo naman, mas sumikat siya sa That One Thing dahil sa bad publicity niya na kagagawan ko.” sabi ko at kinuha ang isang tablet ng bioflu sa tray at saka ininom.

“Pero bakit kaya mong gawin ’yon sa kanya? Hindi ba’t kaibigan mo siya at nabanggit rin ni Iall na umiyak ka raw nang malaman mong may eating disorder si Sergio?” Tanong ni Alliah.

Natatawa na lang talaga ako kapag naaalala ko na isang beses ay iniyakan ko si Sergio na itinuturing ko nang kaaway at karibal. Minsan kasi ay tinatablan din naman ako ng awa at konsensya lalo na’t naging mabuting kaibigan sa akin iyong tao pero ngayon ay wala akong ibang maramdaman kundi inggit, galit, at selos.

Bata pa lang ako ay kulang na ako sa atensyon, pagmamahal, at aruga. Hindi ko rin lahat nakukuha ang gusto ko dahil ipinanganak lang akong mahirap kahit British national ang Tatay ko na sa Pilipinas na namuhay kasama ang Nanay kong walang silbi katulad niya.

Napakaswerte sa buhay ni Sergio dahil lumaki siya sa luho, may mapagmahal na pamilya, at nagustuhan siya ng babaeng tangi kong minahal na nasa harapan ko.

Kakambal ko ang kamalasan at ang ipinagpapasalamat ko na lang ay unti-unti na akong nakakabangon sa kahirapan at natatamasa ko ang kasikatan na gusto ko na noon pang binubuo ang That One Thing.

“Deserve niya ’yon. Ang akala mo ba ay santo ’yang si Sergio? Kaya nga binugbog niya ako ay-”

“Pero inubos mo ang pasensya niya kaya niya ’yon nagawa.” pagsabat ni Alliah.

Umiling ako sa inis. Ito na naman ang pagtatanggol niya sa gagong ’yon. Kahit hindi na siya nagpapaligaw rito ay si Sergio pa rin ang inaalala niya. Nakakairita!

“Alam mong mahal kita, Alliah at naiinis ako sa pagtatanggol mo kay Sergio. Kung wala kang magandang sasabihin sa ’kin ay-” Napahawak ako sa noo ko dahil sa biglaan nitong pagkirot.

Bakas sa mukha ni Alliah ang pag-aalala kaya lumapit siya sa akin at tinignan ang lagay ko. Hinawakan niya ang noo ko at nanlaki ang mga mata niya.

“Ang init mo! Kailangan mong humiga at magpahinga,” sabi niya at inalalayan akong mahiga sa kama. Hindi na ako nakapagsalita dahil sobrang sama talaga ng pakiramdam ko. Ngayon lang ulit ako trinangkaso at nilagnat nang ganito.

Pagkahiga ko sa kama ay hinila ni Alliah ang nakatuping kumot sa unan at binalot ito sa katawan ko. “Kukuha ako ng thermometer at basang bimpo. Babalik din ako.” sabi niya na kinuha ang tray sa bedside table at lumabas pagkatapos.

Kahit masakit ang ulo at nilalagnat ay nagawa ko pang ngumiti dahil natutuwa ako sa nangyayari.

Ang sarap sa pakiramdam na maalagaan ng babaeng mahal mo, iyong tipong hindi ka nito susungitan, iirapan, at sasamaan ng tingin.

Bumalik si Alliah na may dalang tray na naglalaman ng isang maliit na palangganang may basang towel at tubig, thermometer, at may oatmeal din. Lumapit siya sa akin at hinipo ang leeg at noo ko. Tinakpan ko kaagad ang bibig ko dahil napapaubo na naman ako.

Nilagay niya ang thermometer sa kili-kili ko at pagkatapos ay piniga ang basang towel at nilagay sa noo ko. Ako naman ay hinayaan lang siya sa ginagawa niya dahil wala akong lakas para gumalaw sa sobrang sama ng pakiramdam ko.

Makalipas ng tatlong minuto ay kinuha ni Alliah ang thermometer at tinignan ito. “Ang taas ng lagnat mo, Froi; 39.5 degrees,” bakas ang pag-aalala niya.

Naubo ako at mas lalong ibinalot ang kumot sa katawan ko. Ngayon lang may taong nag-alaga sa akin dahil nagkasakit ako. Sa ganito kong lagay ay magkukulong lang ako sa loob ng kwarto ko at itutulog ang sakit ng pakiramdam ko.

Kahit na kailan ay hindi ako inalagaan ng maayos nina Nanay at Tatay at kami ng mga kapatid ko kaya hindi ko masisisi ang mga kapatid ko kung bakit lumaki kaming uhaw na uhaw sa atensyon at pagmamahal ng isang tao.

Si Alliah, siya lang ang nag-alaga sa akin ngayong may sakit ako kaya mas lalo pang nahuhulog ang loob ko sa kanya kahit hindi niya ako gusto.

“P-pwede mo na ’kong iwan, Alliah. K-kaya ko na ang sarili ko…” hirap kong sabi at kahit ayaw ko siyang umalis ay inaalala ko na maaga ang pasok niya bukas at ayokong makaistorbo sa kanya.

“Hindi kita kayang iwanan sa kalagayan mo, Froi. Babantayan muna kita rito at ’wag mo nang intindihin ang pasok ko bukas dahil alas-otso pa ’yon.” sagot ni Alliah na inayos ang basang bimpo na nakalagay sa noo ko.

Tumango na lang ako at naging masaya dahil marami pang oras na makakasama ko siya. Kahit ngayon lang na mangyari ito ay ayos na sa akin. Alam kong kapag gumaling na ako at nakaalis sa bahay nila ay hindi na niya ulit ako papansinin at aalagaan.

Malamig ang panahon ngayong bumabagyo pero pinagpapawisan ako. Inutusan ako ni Alliah na maghubad ng damit para mapunasan at mapalitan ako ng bagong damit. Kahit nahihirapan akong gumalaw ay tinanggal ko ang suot kong t-shirt at inalalayan niya ako sa pagtanggal nito. Napansin kong namula ang pisngi niya nang makita ang hubad kong itaas.

Napangisi ako at isinandal ang ulo ko sa headboard gaya ng inutos niya. Dahan-dahan niyang pinunasan ang katawan ko patungo sa dibdib at braso kong may mga tattoo. Nakatitig lang ako habang ginagawa iyon ni Alliah na ilang na ilang sa katawan ko.

Hindi ko mapigilang humanga sa bawat kilos at galaw ng babaeng mahal ko.

Pagkatapos niyang mapunasan ang pinagpapawisan kong katawan ay tumayo siya at kumuha ng malinis na t-shirt sa cabinet ni Silas. Kulay dark brown t-shirt iyon na walang print. Inalalayan niya akong isuot ang damit at nang maisuot ko ito ay itinuro naman niya ang isang bowl ng oatmeal. “Kumain ka muna ng kahit kaunti para magkalakas ka,”

Umiling ako at humiga sa kama. Sobrang sakit pa rin ng ulo ko. “M-mamaya na lang dahil hindi ko kaya…” sabi ko at napaubo ulit.

Bumuntonghininga si Alliah at tumango. “Sana gumaling ka kaagad, Froi. Kailangan ka ng mga kaibigan mo sa banda n’yo.”

Kaibigan? Mga kaibigan ba ang tawag sa pag-agaw nila sa akin kay Alliah? Ako ang unang nagkagusto sa kanya pero hindi nila napigilan ang mga sarili nilang magkagusto din kay Alliah at nanligaw pa talaga sila!

Hindi na ako nakasagot hanggang sa tuluyan na akong nilamon ng antok isabay pa ang sakit ng ulo ko kaya nakatulog na ako.

Nagising ako ng alas-kwatro ng madaling araw at napansin kong humina ang ulan nang tumingin ako sa bintana ng kwarto.

Nagulat ako nang maramdamang may brasong nakakapit sa baywang ko mula sa likod ko. Humarap ako sa nagmamay-ari ng brasong iyon at ang maganda at natutulog na mukha ni Alliah ang bumungad sa akin. Dahil sa pagbabantay niya sa may sakit na tulad ko ay nakatulog siya sa tabi ko.

Tinitigan ko ang kabuuan ng makinis at maganda niyang mukha. Kitang-kita ang pagkakaroon nito ng dugong banyaga dahil sa itsura at kulay ng mga mata niya. Mukha siyang isang Brazilian model na lumabas sa isang magazine.

Napatitig ako sa perperkong hugis ng mapulang labi ni Alliah. Ang bilis ng tibok ng puso ko at kinakabahan ako. Shet! Ngayon lang nangyari sa akin ang ma-inlove at ganito pala ang pakiramdam no’n.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko at kaagad kong inilapat ang labi ko sa labi niya at hinalikan siya. Limang segundo ang itinagal ng halik ko at inilayo ko din labi ko sa labi niya.

Hanep

ka talaga, Froi; nagnakaw ka ng halik sa taong tulog!

Hindi naman nagising si Alliah sa ginawa ko at mas lalong humigpit ang pagkakakapit sa baywang ako habang mahimbing pa ring natutulog.

Napakagat-labi ako sa sayang nararamdaman at mas inilapit ang katawan ko sa kanya at tinabunan rin ng kumot na nasa katawan ko. Baka mahawaan ko siya ng sakit ko pero ’di bale na dahil ako naman ang mag-aalaga sa kanya kapag nagkasakit din siya.

Hindi gaya kanina ay medyo bumuti na ang pakiramdam ko. Masakit pa rin ang ulo ko at inuubo ako kaya kailangan ko pa ng pahinga.

Ipipikit ko na sana ang mga mata ko para matulog ulit nang makitang umiilaw ang cellphone ni Alliah na nakalagay sa gilid ng unan niya.

Sinulyapan ko si Alliah at nang makitang mahimbing ang tulog nito ay dahan-dahan kong kinuha ang cellphone niya at tinignan ito.

Bumungad sa screen ng cellphone ang dalawang unread messages na galing kay Sergio. Napakuyom bigla ang kamao ko sa galit. Walang password ang cellphone kaya binuksan ko ang text messages at binasa.

From: Sergio

I know it’s too early and I can’t sleep, but can we talk? I miss you.

I’d like to tell you something about Froi. Please reply, Alliah.

Mabilis kong binura ang text messages ni Sergio at pinatay ang cellphone ni Alliah bago ito ibalik sa gilid ng unan.

Hindi pwedeng malaman ni Alliah ang sikreto ko dahil kapag nangyari iyon ay tuluyan na akong mawawalan ng pag-asa sa kanya.

Hindi ka talaga santo at mapagkakatiwalaan, Sergio dahil balak mo rin akong

ilaglag

sa huli.

Kung traydor ako ay mas traydor ka.

-Ajai_Kim

Chapter 33

Riosh

I leaned back against the hood of my car, waiting for Alliah’s dismissal. Kanina pa ako pinagtitinginan ng mga taong nakakakilala sa akin at iyong iba ay nagpapicture at autograph din. I’m glad these people aren’t crazy and overly fangirling over me, because I’m still at peace while waiting for my girl.

Nang makita kong unti-unti nang nagsisilabasan ang mga estudyante ng St. Claire ay tinanggal ko ang suot kong itim na shades at umayos ng tayo. I don’t know why I’m nervous and my heart is racing; perhaps it’s because I’m in love? I’m not sure because this is the first time I’ve felt this way.

Expected ko nang may mga makakakilala sa akin na ibang estudyante kaya nang makita ko si Alliah ay nagmadali akong lumapit sa kanya. Kasama niya ang nakababatang kapatid ni Giorgia na si Guil at ang kaibigan nito na palaging kasama.

“R-Riosh? Ano’ng ginagawa mo rito?” With wide eyes, Alliah asked. She’s really cute.

“Pinuntahan kita dahil gusto kitang makausap.” sabi ko at tinignan saglit si Guil.

“Hindi mo na ’ko kailangang puntahan at makausap ng personal. Gusto ko nang lumayo sa banda n’yo dahil alam mo ang nangyayari sa sitwasyon natin.” mariing sabi ni Alliah.

I sighed and combed my hair. Maybe it’s a bad idea for me and my other friends to pursue her at this time. Alliah is only 19 years old and still in school. The thought of being the one to break and ruin our band frightens her.

“Alliah, mauuna kami. Mukhang may maghahatid na sa’yo pauwi kaya sa susunod na lang,” Guil said to Alliah while looking at me.

I’m not sure what it is about this guy, but I have a strange feeling about him.

“Sige, kita-kits na lang bukas,” sabi ni Alliah na nginitian si Guil at ang kaibigan nito.

Tumango si Guil at tinignan ulit ako bago naglakad papaalis kasama ang kaibigan niya.

Nang makaalis ang dalawa ay hinila ko si Alliah at ipinasok sa dala kong bagong kotse. Ayoko namang dumugin kami ng mga tao dahil napansin ko na kinukuhanan na kami ng litatro. I started my car’s engine and drove away, leaving Alliah perplexed about where I was taking her.

“Saan ba tayo pupunta, Riosh?” she asked.

“Natulog raw si Froi sa bahay n’yo? Sergio informed us.” seryoso kong tanong.

Bumuntonghininga si Alliah. “Bumagyo no’n at delikado na kung uuwi si Froi sa apartment ni Iall kaya nag-suggest si Kuya Silas na makituloy muna siya sa bahay. Nagkaroon din siya ng trangkaso at nabugbog kaya tinulungan ko pero teka… paano nalaman ni Sergio na nasa bahay namin si Froi nung panahon na ’yon?”

Noong pinatigil ni Alliah sa panliligaw si Sergio ay naging mas weirdo at tahimik si Sergio. He’s keeping an eye on Alliah because he hired bodyguards to stalk and monitor her. He’s already a creep for doing that, but his reason is that he’s worried about Alliah, especially when Giorgia’s brother Guil is nearby.

“He’s stalking you, Alliah,” I confessed, which surprised her.

“P-pero bakit niya ginagawa ’yon?” gulat na tanong ni Alliah.

“Sergio is already crazy about you, just like me,” I chuckled, because it’s true. I’m obsessed with Alliah and can’t get her out of my head.

Hindi na nakapagsalita si Alliah hanggang sa makarating kami sa Bakeshop ni Mom. Alliah smiled back at my mother, Annie Delmundo, who was only 15 years old when she gave birth to me, and my British father, Desrich, who was only 17 at the time.

“Good evening, you must be Alliah, am I right?” nakangiting tanong ni Mom kay Alliah.

Tumango si Alliah. “Ako nga po,”

Mom winked at me and whispered. “You have good taste, son,” she said. My grin widened and I shook my head.

Palagi kong binabanggit si Alliah kay Mom. My mother and I are very close, and she’s like a sister to me because she’s only a decade or so older than me. She appears to be my sister, not my mother. She enjoys baking cakes, bread, and cookies, which she taught me when I was young.

Pinaupo kami ni Mom sa bakanteng table at pinaghanda ng latest cake and bread na inilabas niya sa shop. Every 7:00 p.m nagsasara ang bakeshop niya pero ngayon maaga niya itong isinara para sa amin ni Alliah.

“This is my latest strawberry caramel with chocolate cake and my own version of churros.” Mom introduced us to her food.

“Sa tingin pa lang po masarap na,” sabi ni Alliah habang tinitignan ang pagkain sa table namin.

“Go ahead and eat, Alliah; I’d like to hear your thoughts on my new released cake and bread recipe,” Mom said with a smile.

Tumango si Alliah at tinikman ang pagkain. Pagkatapos ng ilang segundo ay ngumiti siya kay Mom. “Ang sarap po ng cake at tinapay n’yo,”

Mom felt relief after hearing that. “Mabuti naman at nagustuhan mo.”

Tinikman ko rin ang cake at bread ni Mom; It’s still good, like what am I tasting while she’s inventing recipes in her bakeshop.

“I’m glad to finally meet you in person. Palagi kang binabanggit ni Riosh sa ’kin at ikaw pa lang ang babaeng nagustuhan niya. He’s had a lot of girls before, but I’m glad he’s finally settled down with a pretty and decent girl like you,” Mom said, making Alliah stop.

I pressed my palms against my face; Alliah knew I loved her, but it was still embarrassing when Mom mentioned it.

“Mom,” may diin kong sabi na ikinatawa ni Mom.

“What’s wrong, Riosh? Wala nga yatang araw na hindi mo binabanggit sa chats natin itong si Alliah at nakikita ko naman kung bakit minahal mo siya,” she smirks and taps my shoulder.

Si Alliah ay yumuko at napansin ko ang pamumula ng buong mukha niya. Is she blushing and affected by what my mother said? Is she interested in me? I hope so, because if she likes me, I’ll make her the happiest girl on the planet.

Tinignan ko si Mom nang may pagbabanta at doon ay tumawa ulit siya at tumahimik na. She changed the subject and asked Alliah for some basic personal information.

Habang kumakain ako at nakikinig sa pinag-uusapan nila ay biglang tumunog ang cellphone ko na nakapatong sa table. Sergio has texted me.

From: Sergio Zayne

Where are you?

Mukha namang alam niya kung nasaan at sino ang kasama ko dahil may bodyguards siyang kinuha para lang manmanan si Alliah. This creep tsk!

I replied.

To: Sergio Zayne

Alam mo naman kaya bakit ka pa nagtatanong?

Wala pang sampung segundo ay kaagad siyang nagreply.

From: Sergio Zayne

Keep your distance from her. I forewarn you.

Oh? He’s now threatening me? What happened to Sergio, the kindest man we knew?

Hindi na ako nagreply sa text ni Sergio at in-off ang cellphone ko. Fortunately, our later performance is at 11:00 p.m., and we have been practicing since the morning, so I have some time for Alliah.

Nagtagal kami ni Alliah nang isang oras sa bakeshop ni Mom hanggang sa nagpaalam na kami. Mom gave her cake and bread as a gift for paying her a visit.

“Take care, Alliah at salamat sa oras na nakausap kita. Please come back another time if you are not too busy,” Mom said.

“Oo naman po. Maraming salamat po ulit sa binigay n’yo.” Alliah thank her.

“No problem. Mag-iingat kayo ni Riosh sa biyahe.” They kissed each other on the cheek before Alliah and I left the bakery and got into my car.

“Ang bait ng Mom mo, Riosh at kamukha mo rin siya,” sabi ni Alliah at ngumiti.

I look at her intently and caress her cheek, which causes her to pause. “She likes you for me,”

Tumikhim siya at umiwas ng tingin. “Riosh, alam kong gusto mo akong ligawan pero ayoko munang magpaligaw sa’yo o sa mga kaibigan mo,”

I sighed and starts to drive. “I know, pero hindi ibig sabihin no’n na titigilan na kita. Aside from this car I bought yesterday, I also purchased a condo unit.”

“Edi hindi ka na titira sa apartment ni Iall?” tanong ni Alliah.

“I’ll still live there; I just bought that condo unit for the two of us,” I explained with a smile.

Nanlaki ang mga mata niya sa sinabi ko. “S-seryoso ka ba?”

“Oo. Bukod kasi sa gusto kitang jowain ay gusto rin kitang i-bahay– I mean i-condo.” I chuckle.

Umiling siya. “Nababaliw ka na yata, Riosh para isipin kaagad ang bagay na ’yan.”

“Sa’yo lang naman ako nababaliw, e.” I said this while licking my lips. I stared at her lips, wanting to kiss it again, but I restrained myself.

Namula si Alliah sa sinabi ko at hindi na nakapagsalita. She’s blushing again at my “banat”, or whatever it’s called in Tagalog slang. I drive to my newly purchased condo unit while still smiling like a fool. After a half-hour ay nakarating na kami sa condominium building ng Avida towers.

“I just wanted to show you our condo unit,” I explained while wrapping my arms around Alliah’s waist. When we entered the condo building, she remained silent.

Nag-elevator kami papunta sa room ng condo unit ko at nang nakarating na kami ay pumasok kami sa loob. Alliah was astounded by how large it is, as well as how well the interior and design of the condo unit is. I prepared this for her because she is very special to me.

I can already see my future with her, being with her and making wonderful memories with her and our future children. Fuck! I’m completely smitten with her.

“Ang ganda nito, Riosh…” namamangha niyang sabi na nililibot ng tingin ng kabuuan ng condo unit. Nakatabin pa ng tela ang iilang furnitures at appliances na pinabili ko lang kahapon.

“I’m glad that you like it,” sabi ko at hinila siya papunta sa isang kwarto. Binuksan ko ang kwarto at ang ilaw nito.

Magsasalita na sana si Alliah nang kinabig ko siya at hinalikan sa labi. She was taken aback by what I did, but I continued to kiss and explore her mouth.

I’m sorry to all the Gods, but I can’t take it any longer!

Habang hinahalikan ko si Alliah ay hinawakan ko ang baywang niya at dahan-dahang ihiniga sa bagong kama. Pumatong ako sa kanya at tinanggal ang iilang butones ng suot kong longsleeve polo shirt.

It’s making me feel really hot right now, especially since I’m kissing the hottest girl I’ve ever seen.

Which surprised me ay hinahalikan na ako pabalik ni Alliah at hinawakan ng mahigpit ang mga bisig ko. Natuwa ako dahil nagugustuhan niya rin pala ang ginagawa ko.

Bumaba ang mga halik ko sa leeg niya at napaungol siya. Shit! Her moans are among the most beautiful sounds I’ve ever heard.

I lick and suck her flawless skin. I’m admiring every inch of it. I also began to undress, exposing my almost bulky body.

Dahil humaharang ang mahaba kong buhok sa magandang mukha ni Alliah habang hinahalikan ko siya ay kinuha ko ang itim na rubber band na nakalagay sa palapulsuhan ko at itinali sa buhok ko.

I continue to kiss and lick her neck until I reach her pure and large breasts. She’s only 19 years old, but her body has matured enough.

“R-Riosh…” napapaos niyang sabi.

“Do you want me to keep going?” I ask quietly. I want to take her right now, but I respect what she wants. I don’t want to force her to have sex with me. I adore her so much.

Nagulat ako nang tumango siya at siya na mismo ang nagtanggal ng suot niyang t-shirt at bra. My gaze was drawn to her two large mountains, which I had kissed earlier while she was dressed. I’m fully erected right now, and my lust has grown.

I didn’t waste time and began kissing, sucking, and playing with Alliah’s wonderful breasts and nipples.

“Ohhh…” she moaned, clutching my hair with one hand.

“I love you…” I said as I removed her pants and underwear.

She was completely naked in front of me. Shit! Her body is a perfection, and I’m glad I was the one to take her virginity.

She can’t do anything but be with me now that she’s mine.

May bigla akong naisip na ideya kaya pinagpalit ko ang pwesto namin ni Alliah at siya na ang nasa ibabaw ko.

“Pwede bang tanggalin mo rin ’yong suot kong pantalon?” nakangiti kong sabi.

Napakagat-labi siya at tumango. Napansin kong nanginginig ang mga kamay niya habang tinatanggal ang belt ng pantalon ko at binuksan ang zipper nito. She’s no longer innocent with this; perhaps she’s also watching porn, which is normal for her age, but she’s innocent in her movements, and I like that.

Nang mahubad ni Alliah ang pantalon ko ay sunod niyang hinubad ang suot kong brief at bumungad sa kanya ang mahaba at mataba kong alaga na tayong-tayo magmula pa kanina.

Her eyes widened as she stared at my manhood. I smirked and pointed at her steaming mouth.

“Can you suck it for me, baby?” malambing kong tanong at hinimas ang matigas kong alaga.

Tumango siya na halatang kinakabahan. “Riosh, hindi ako expert sa ganito p-pero susubukan kong galingan para sa’yo dahil gusto din kita…”

My hopes grew after hearing what Alliah said, and now is the best time to show her how much I love her and her body.

To be continued..

-Ajai_Kim

Have a great holy week to all of you :D

Chapter 34

Riosh

“Riosh, hindi ako expert sa ganito p-pero susubukan kong galingan para sa’yo dahil gusto din kita…”

My hopes grew after hearing what Alliah said, and now is the best time to show her how much I love her and her body.

Inayos niya ang pwesto sa pagitan ng mga hita ko at huminga siya ng malalim bago gawin ang gusto kong mangyari.

When I feel her hot mouth inside my cock, I can’t help but groan. Shit! When she held my cock with her two hands, she began to move her head up and down, making me moan even louder.

She’s a virgin, but she’s good at this. Sigurado akong mapapatay ako nila Sergio, Froi, Iall, at Kyron sa ginagawa ko pero wala na akong pakialam. They’re starting to get weirder and more daring, just like me, and I believe we’re all going through the same thing.

Habang abala si Alliah sa ginagawa niya ay inumpisahan kong hubarin ang natitira kong saplot and now, I’m completely naked in front of her.

She looked at me and noticed her two cheeks turning red. I like how my body affected her; I worked hard to achieve this body, and I’m glad my girl likes it.

Ilang paggalaw pa ni Alliah sa mga hita ko at alam kong malapit na ako sa kasukdulan. My previous flings gave me some blowjobs, but this blowjob from Alliah is the most precious and memorable one.

Iba pala talaga kapag nalilibugan ka lang sa babae kaysa sa babaeng mahal mo ito ginagawa.

I’m glad I’m in love with Azaneliah Heloise Lavallee. She had a significant positive impact on me.

I exploded inside Alliah’s mouth, and when I saw my cum inside her mouth, I smiled. Mukhang hindi niya nagustuhan iyong lasa pero nagulat ako nang nilunok niya ito at pagkatapos ay ipinakita sa akin ang malinis niyang dila.

Fuck! Sobrang hot nang ginawa niyang iyon.

Pinagpalit ko ulit ang pwesto naming dalawa at ako na uli ang nasa ibabaw niya. Damn it, seeing her naked in front of me! She appears to be a Victoria’s Secret lingerie model, with her brunette messy hair and sweat forming on her gorgeous body.

I spread her legs wide and lower down to reach her lovely pussy, which surprised me because it’s clean shaved. Sinimulan ko itong dilaan, halikan, sipsipin at pinatigas ang dila ko para maabot ang kuntil sa gitna ng kanyang pagkababae..

“Ahhh…” Alliah moaned, tightening her grip on my hair.

I carry on with my business. I enjoy what I’m doing because I’m giving her pleasure she enjoys. She moaned and her juices spilled after a few minutes of eating her pussy.

I’ll do my next mission.

Hindi pa rin lumalambot ang alaga ko kaya minasahe ko ito habang nakatitig sa magandang mukha at katawan ni Alliah.

“Sigurado ka na ba sa desisyon mong ’to? There’s no going back now that I’ve got you,” I smirked.

Kaagad siyang tumango at hinahabol ang hininga dahil sa ginawa ko. “S-sigurado na ako dito, Riosh; at gusto ko ’tong masubukan sa’yo dahil sa nakikita ko sa inyong magkakaibigan ay ikaw ang alam kong totoong mahal ako at hinding-hindi ako sasaktan.” she said.

Hearing that, I became overwhelmed. Alliah is right, I love her. I can’t promise I won’t hurt her in other circumstances, but I will do everything I can to avoid doing so in order to be worthy of her love for me.

She’s my one thing, and this is the beginning of our love story.

“Okay, if you say so,” unti-unti kong ipinasok ang alaga ko sa loob ni Alliah. She moans in pain and please because she is handling an 8-inch-big cock. I kissed her para mapawi ang sakit na nararamdaman niya. Hinalikan niya ako pabalik at kumapit siya nang mahigpit sa mga braso ko.

Nakita ko ang dugong umagos sa pagkababae niya tanda ng ako ang nakauna sa kanya. She’s tight and hot, and I love how my manhood feels inside her.

“Are you okay?” nag-aalala kong tanong.

Tumango si Alliah habang nahihirapan at nasasaktan sa pagpasok ko. “I-Ituloy mo lang, Riosh…”

I smiled and kissed her temple. “All right, baby,”

I began by thrusting slowly and gradually increasing my speed until I found the perfect rhythm. When I put one of Alliah’s legs on my shoulder, she moaned even louder.

While thrusting, I looked at her lovely face. Ilang beses ko nang sasabihin na siya ang pinakamaganda at unique na babaeng nakilala ko. Pinahanga niya rin ako dahil naipaglaban niya ang gusto niya sa mga overprotective niyang kapatid katulad na lang ng pagtira sa apartment ni Iall.

I’m glad that Iall found her in that Cafe shop dahil kung hindi namin nakilala si Alliah ay hindi kami magmamahal, magiging loyal, at magiging masaya nang ganito dahil sa kanya.

Alliah is both That One Thing’s happiness and kryptonite.

“Ohh…” Alliah moaned, closing her eyes.

“I love you…” I said quietly, which made her eyes open.

She only smiled at me.

No I love you’s coming from her? I don’t want to expect that because she only said she likes me, not she loves me… but I’m hoping that her feelings for me will develop soon.

I think I’m going to explode after a few thrusts, at bago pa mangyari iyon ay hinugot ko na ang alaga ko sa loob niya at nagpalabas sa makinis niyang mga hita. I saw her release as my juices were still releasing. She bit her lips, showing signs of pain and exhaustion.

I already have her; she is now mine.

“Ohh… Fuck!” I cursed after my one final release.

Sa pagod ay pabagsak akong humiga sa tabi ni Alliah. Kinumutan ko ang hubad at pawisan niyang katawan. Her tired eyes met mine.

“Inaantok na ’ko, Riosh…” mahina niyang sabi.

I kissed her lips and stroked her cheek. “Matulog ka na. Don’t worry, nandito lang ako sa tabi mo hanggang sa paggising mo.” I smiled.

“Paano ’yong show n’yo? Baka magalit ang mga kaibigan mo at sina Mr. Richard kung hindi ka magpeperform.” She’s worried.

Tinanggal ko ang tali sa buhok ko at nilugay ang mahaba at kulot kong buhok. It’s already wet with sweat, just like Alliah was for me earlier.

“They can handle that without me; all I want is one night with you,” I said, looking down at her massive mountains. Hindi na ako nakapagpigil at muli itong pinuntirya na nagpaungol sa kanya.

“Ohh… Riosh–”

Tuluyan nang nakatulog si Alliah sa pagod habang abala pa rin ako sa ginagawa ko sa dibdib niya. Napangisi ako at itinigil na ang ginagawa.

When I look at my wristwatch, it’s already 9:00 p.m. Hindi na ako babalik sa studio dahil sigurado akong galit na galit na sa akin si Sergio, ang mga kaibigan namin, at si Mr. Richard dahil sa sandali kong absence.

This night will be dedicated to my woman, Alliah, at wala akong pakialam sa ibang tao ngayon.

Kyron

“Kilala n’yo si Riosh, he’s a silent attacker who’s good with girls. Hindi ba kayo natatakot na baka katabi na niya sa kama si Alliah dahil may nangyari na sa kanilang dalawa?” I said as I threw my empty water bottle to the floor.

“Hindi niya ’yon magagawa, Kyron. Calm down,” Iall said pero hindi iyon sapat na dahilan para tuluyan akong kumalma.

I look over at Sergio, who is sitting in his chair on the other side. His eyes are closed, and his fists are close together, too and I know that gesture is his way of controlling his anger.

“Magagawa niya, Iall. Magbubulag-bulagan pa ba kayo? Nakita n’yo kung gaano kadesperado si Riosh kay Alliah at hindi na ako magugulat kung siya ang makauna sa kanya.” sabi ni Froi na natawa at saka umiling.

Katulad ko ay alam din ni Froi kung paano mag-isip si Riosh. Riosh may be the youngest among us, but he’s wise and knows what he’s doing. We can see how his love for Alliah is genuine, which will drive him to despair, just as I am right now.

Tinignan ko ulit si Sergio nang tumayo siya mula sa kinauupuan niya. Mr. Richard and Densel are already stressed and irritated because Riosh has yet to arrive at the studio and the show is scheduled to begin in one hour.

Aalis na sana siya nang magsalita ako. “Saan ka pupunta?” I asked.

Tumingin si Sergio sa akin. “Why are you even talking to me? I might leave this band so you can steal my spotlight, and it doesn’t matter to you where I’m going.”

Natigilan sina Froi at Iall dahil sa sinabi ni Sergio.

“What? Walang aalis sa banda, Sergio.” Iall spoke up and walked over to Sergio.

Tumiim-bagang ako dahil hanggang ngayon ay magkagalit pa rin kami ni Sergio sa isa’t-isa at nasabi ko ring dapat na siyang umalis sa banda which is not my intention. I was mad and jealous at the time because he had provoked me about Alliah. Sergio is drastically changing, and I wouldn’t be surprised if he ends up like Froi, because I had no idea he was also a jerk and selfish.

Si Froi ay ngumisi at parang nagugustuhan pa ang gusot sa pagitan namin ni Sergio. “Hindi ko expected na mag-aaway kayo ni Sergio, Kyron. Ang akala ko ay ako lang ang may karapatang magalit kay Sergio pero ikaw din pala, ha?”

“Shut up, Froi!” suway ni Iall pero natawa lang si Froi at umiling.

Sergio let out a sigh. “I’m going to Riosh’s new condo unit; he was with Alliah, and if I’m right, I’m going to beat that jerk and kill him,” he said seriously.

Kung ganoon ang gagawin niya ay hahayaan ko siya. Sa naiisip ko pa lang na ginawa nina Riosh at Alliah sa condo unit ay kumukulo na ang dugo ko sa inis at galit.

“Sasama kami sa’yo,” sabi ni Iall na kinuha ang cellphone niya sa lamesa at sinenyasan si Froi na lumapit sa kanila. Froi walked over to them, shrugging his shoulders.

Sumama na rin ako papunta sa bagong condo unit ni Riosh. Sergio has been acting like a stalker to Alliah recently, and we know where Riosh is because of him. He’s worried about Alliah’s safety, or perhaps he’s doing it because he’s already obsessed with her.

Nang lumabas kami sa studio ay hindi namin nakita sina Mr. Richard at Densel kaya hindi na kami nakapagpaalam kung saan pupunta. Sumakay kaming magkakaibigan sa kotse ni Sergio at ramdam ko ang kaba at tensyon sa pagitan namin nang nasa loob na kami ng kotse.

“Galit ako sa’yo, Sergio pero gusto ko ’tong ideya mo na sirain ang diskarte ni Riosh.” Natatawang sabi ni Froi at humalukipkip. Napangiti naman si Iall dahil kahit siya ay obvious na gusto rin ang planong ’to.

Pinaandar na ni Sergio ang kotse at talagang alam niya ang daan papunta sa condominium building ni Riosh na hindi pa namin napupuntahan dahil inilihim ito sa amin.

After some minutes ay nakarating na kami sa condominium building, and it’s Avida Towers, the most expensive condo unit in Metro Manila.

Sakto na pagkababa namin sa loob ng kotse ay nakasalubong namin si Riosh na may dalang take-out food galing sa isang restaurant at papasok na sa loob ng condominium building.

He looked shocked when he saw us. When we got close to him, Sergio punched him in the face.

“You deserve it, traitor!” Sergio yelled, throwing another punch at Riosh.

Sergio, you did a good job, even though I still dislike you.

-Ajai_Kim

Chapter 35

Alliah

Nanlaki ang mga mata ko nang makitang pumasok sa loob ng kwarto ng condo unit ni Riosh sila Sergio, Froi, Iall, at Kyron. Nasa likod nila si Riosh na may sugat sa ibabang-labi at hindi makatingin ng diretso sa akin.

Kinabahan ako nang makita ang nag-aapoy sa galit na mga mata ng apat na magkakaibigan at mukhang alam na nila ang nangyari sa amin ni Riosh.

“Get up.”

Natakot ako sa lamig ng boses ni Sergio. Seryoso ngunit nakatiim-bagang siya na tila nagpipigil ng galit.

Bumangon ako mula sa pagkakasandal sa headboard ng kama at umupo na lang sa gilid. Kakagising ko lang at masakit ang ibaba ko gawa ng nangyari sa amin kanina ni Riosh. Napansin ko na wala nang bahid ng dugo ang bedsheet ng kama at ang ibig sabihin no’n ay pinalitan na niya ito habang natutulog ako.

Mas lalo pa yatang nadagdagan ang galit ng magkakaibigan nang makitang suot ko ang t-shirt at itim na boxer shorts ni Riosh.

“Tsk! Alliah, 19 ka lang pero nagawa mo ang bagay na ’yon kay Riosh? Sinabi mo pang ayaw mong magpaligaw sa amin tapos… ganito lang pala ang mangyayari?” sabi ni Froi na halatang dismayado.

Hindi ko naman sila masisisi kung magalit sila dahil may nangyari sa amin ni Riosh. Alam kong gusto nila ako pero nagawa ko pang makipagtalik sa kaibigan nila pero, anong magagawa ko kung nagustuhan ko ang ginawa ni Riosh? Hindi ako nagsisisi na sa kanya ko ibinigay ang virginity ko dahil alam kong tunay at tapat ang pagmamahal niya sa akin.

Huminga ako ng malalim. “19 na ako, Froi. Hindi na ako menor de edad para maging inosente sa ginawa namin ni Riosh. Ginusto ko ’yon at hindi niya ako pinilit.”

Tumingin ako kay Iall at umiling siya. Katulad ni Froi ay dismayado rin siya pero nangyari na at wala akong pagsisisi sa ginawa namin ni Riosh.

Biglang tumawa ng mahina si Sergio. “So you don’t want me to court you because your next target is Riosh? Bakit, Alliah? Nagsawa ka na ba sa ’kin dahil hindi ako kasing bilis niya para-”

Hindi na natapos ni Sergio ang sasabihin niya nang lumapit ako sa kanya at sinampal siya sa mukha. Nagulat ang mga kaibigan niya sa ginawa ko samantalang umiwas lang siya ng tingin at sinapo ang namumula niyang pisngi.

“Ganyan ba ang iniisip mo sa ’kin, Sergio? Alam mo, tama nga na pinatigil kita sa panliligaw mo dahil nakikita kong hindi na ikaw ’yong Sergio na una kong nakilala. Si Riosh? Pinaparamdam niya sa ’kin kung gaano niya ako kamahal kaya nagustuhan ko siya at ibinigay ang sarili ko sa kanya. Hindi niya ako binabaliwala nang dahil sa isang maliit na bagay!” suminghap ako para pigilan ang nagbabadyang luha sa mga mata ko.

Lumapit sa akin si Riosh at hinaplos ang balikat ko. Napansin kong dala niya ang biniling take-out food para sa aming dalawa. Inilapag niya ito sa bedside table at niyakap ako. Yumakap ako sa kanya pabalik at isinubsob ang mukha ko sa dibdib niya.

Kitang-kita ko ang pagseselos at sakit mula sa mga mata nina Sergio, Froi, Iall, at Kyron pero hindi ko sila pinansin. Ang sakit ng inaakusa sa akin ni Sergio, at hindi ko akalain na mapagsasalitaan niya ako nang ganoon.

“It was Sergio at first, but now it’s Riosh? Wow!” sarkastikong saad ni Kyron at tumawa ito.

“Nasuntok na ’ko ni Sergio kaya umalis na kayo dito. I’m not going to the show tonight because I want to be with my girl.” madiing sabi ni Riosh sa mga kaibigan niya.

“Ahas kang gago ka!” sigaw ni Froi sa galit at dinuro si Riosh.

“Whatever, but it won’t change the fact that Alliah is now mine and has given herself to me. Kung tunay ko kayong mga kaibigan ay matatanggap n’yo ang relasyon namin.” sabi ni Riosh at hinalikan ang noo ko.

“What did you say? Do you think it’ll be easy for me to accept you and Alliah? Riosh, you steal my girl!” si Sergio naman ang sumigaw sa galit.

Napapikit ako dahil sumasakit ang ulo ko sa kanila. Ang akala ng ibang babae ay nakakaganda kapag maraming lalakeng nagkakagusto sa kanila pero nagkakamali sila dahil puro stress at sakit sa ulo lang ang maibibigay nito.

“Kung maka-steal my girl ka naman dyan, Sergio? Naging kayo ba ni Alliah? Manliligaw ka lang naman niya, ’di ba?” pambabara ni Froi at sinamaan ng tingin si Sergio na ganoon rin sa kanya.

“Umalis na kayo. Iwanan n’yo na kami ni Riosh.” malamig kong sabi na nagpatigil sa kanila.

“No, we will never leave here, and we will never let Riosh get you again.” malamig ding sabi ni Iall na mataman akong tinignan.

Ayoko mang mag-assume pero nakikita kong may nararamdaman siya para sa akin. Sa kanilang limang magkakaibigan ay si Iall ang green flag dahil siya ang kalmado at matured sa kanila pero ayoko pa siyang bigyan ng final verdict dahil baka maging si Sergio lang siya na habang tumatagal ay nakikita ko ang totoong ugali.

Dahil sa tigas ng ulo ng magkakaibigan ay hindi nga sila umalis sa condo unit ni Riosh, at hindi na rin nakapagperform sa show nila ngayong gabi. Talagang binantayan nila ako at hindi inaalis ang tingin sa akin habang kumakain kami ng Riosh ng late dinner.

Tinignan ko si Riosh at ang sugat sa ibabang labi niya. Sinuntok raw siya kanina ni Sergio nang papasok na sa loob ng condominium building na ito. Alam ni Sergio na magkasama kaming dalawa dahil sa mga tauhan nito na inutusan para bantayan at manmanan ako.

“Pagkatapos nating kumain, gagamutin natin ’yang sugat sa ibabang labi mo,” sabi ko kay Riosh na ngumiti habang kumakain pa rin kami.

“It’s a pleasure to be treated by you, so why not?” aniya na nagpainit sa pisngi ko.

Tumingin ako sa apat na lalakeng nakaupo sa sofa. Kanina pa sila nakatingin sa amin at kahit parang gusto nilang umapila sa closeness namin ni Riosh ay hindi nila magawa dahil wala sila sa kani-kanilang mga teritoryo.

Nang dumako ang tingin ko kay Sergio ay nakatingin siya ng mariin. Tumingin din ako sa kanya pero hindi nito inaalis ang tingin sa akin kaya ako na ang unang nagbawi ng tingin.

Kahit naman may alitan na nangyari sa amin ay hindi maitatanggi na gusto ko pa rin siya, ang iniiwasan ko lang ay baka masaktan niya ako ulit na ayoko nang mangyari.

“How about you? Is everything all right down there? Nasaktan ba kita kanina sa ginawa natin?” nag-aalalang tanong ni Riosh at inginuso ang pagkababae ko.

Nahihiya akong umiling. “Hindi naman. M-medyo masakit pa rin dahil first time ko ’yon pero okay na ’ko,” sabi ko.

“Are you sure? I’m sorry kung hindi na ako nakapagpigil kanina, I just really love you, Alliah, and your presence is killing me. Thank you for giving yourself to me; I’m now your boyfriend…” hinawakan niya ang kamay ko at pinagsalop ito sa palad niya.

Idineklara ni Riosh na boyfriend ko na siya matapos ng ginawa naming pagtatalik. Gusto niya akong panagutan kahit safe sex ang nangyari sa amin. Pumayag ako dahil gusto ko siya at nagtitiwala ako sa kanya. Siya ang first boyfriend ko at masaya ako na sa kanya ko naranasan ang bagay na iyon. Hindi niya ako pinilit dahil kusa kong ibinigay ang sarili ko.

Ngumiti ako sa kanya at akmang magsasalita na sana nang biglang tumikhim si Kyron. “Nagtitipid ka ba sa kuryente at ayaw mong buksan ’yang bagong TV mo, Riosh? Instead of showing us your sweet moments with your girlfriend, why don’t you just turn on your television and show us another interesting movie than yours?” bagot na sabi nito.

Imbes na makipagtalo ay bumuntonghininga na lang si Riosh at tumayo sa kinauupuan niya para buksan ang TV. Binuksan niya ito sa Netflix at inabot ang remote control kay Kyron.

“Pasalamat ka na kalmado ako ngayon at nandito si Alliah kundi baka kanina ko pa kayo pinatulan.” nakangising sabi ni Riosh na nagtitimpi lang.

“Binabantaan tayo ni Riosh, oh? Ang akala ba niya ay matatakot tayo sa kanya pagkatapos ng pang-aahas niya sa ’tin?” sabi ni Froi nang nakangiti at humalukipkip.

Bago pa sila magsabong ay lumapit na ako kay Riosh at hinila siya paupo sa sofa para ubusin na ang kinakain namin. Hindi na siya umapila at kumain na lang na parang hinahabol ng pagkain kung hindi niya lulunukin ng mabilis. Pagkatapos naming kumain ay ginamot ko ang sugat niya sa ibabang labi. Habang ginagamot ko siya ay tumingin ako kay Sergio.

“Next time, kung galit ka ay ’wag mong dadaanin sa dahas. Hindi mo ba alam na nakakamatay ang pagsuntok at pambubugbog sa isang tao?” saad ko.

“Don’t educate me; I know what I’m doing; I beat people, and they deserve it!” sabi ni Sergio na tumaas ang tono ng boses.

“Deserve ko rin ba na pamanmanan mo sa mga tauhan mo? Sergio, sa ginagawa mong ’yan ay hindi mo na ’ko binibigyan ng kalayaan. Nanliligaw ka pa nga lang tapos ganyan ka na? Paano pa kaya kung sinagot kita kung hindi kita pinatigil sa panliligaw?” sabi ko. Mabuti na lang at tapos ko ng gamutin ang sugat ni Riosh kundi ay baka sa sugat niya maibunton ko ang inis ko kay Sergio.

“I’m doing it out of concern for your safety, Alliah. You also don’t know Guilherme!” Tumayo mula sa kinauupuan niyang sofa si Sergio at lumapit sa akin.

“Mabait si Guil pati na si Jack kaya ’wag kang judgemental dahil lang binasted kita!” singhal ko.

Nagtaas-baba ang dibdib ni Sergio at hindi na nakapagsalita ngunit masama ang tingin sa akin. Nilapitan naman siya nina Iall at Kyron at muling pinaupo sa sofa.

Katulad ni Froi ay malaki rin pala ang anger issues ni Sergio. Nasaan na kaya ang dating Sergio na una kong nakilala? Hindi ko talaga gusto itong pagbabago niya at nagiging red flag na siya.

Natahimik kami nang nilakasan ni Froi ang volume ng bukas na TV. “Ang ingay n’yo naman. Ang mabuti pa ay manahimik na lang kayo dahil kahit ano pang argumento n’yo dyan ay hindi na magbabago na nagalaw na ng magaling na si Riosh si Alliah.” sarkastiko niyang sabi.

Dumiretso kaagad ako sa loob ng kwarto ni Riosh at hindi ko na napigilan ang mapaluha. Hindi ko namalayan na sinundan pala ako ni Iall na seryoso ang tingin.

“How come Riosh, Alliah?”

Lumingon ako sa kanya at pinunasan ang mga luha ko. “Gusto ko siya,”

“You like Sergio as well, I can see it in your eyes. Do you like them both?” pang-uusisa ni Iall na siyang nagpatigil sa akin.

Gusto ko sanang idugtog na may nararamdaman din ako para sa kanya at kay Kyron. Unti-unti na rin akong nagkakagusto sa kinaiinisan kong si Froi pero itinikom ko ang bibig ko dahil baka kapag inamin ko iyon ay husgahan niya lang ako sa weirdo kong nararamdaman.

Ngumiti si Iall pero ang ngiting iyon ay hindi totoong ngiti. “Mukhang alam ko na ang sagot. “I wish I had a chance in your heart too…”

Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. “Ano’ng ibig mong sabihin, Iall?”

Nagulat ako nang bigla niya akong hinila at hinalikan sa labi. Sumulpot naman si Riosh na nanlaki ang mga mata sa nadatnan sa amin.

Hinalikan ako ni Iall at tama nga ako sa naiisip ko at hindi lang ako nag-aassume.

“The heck, Iall? You kissed my girlfriend?!” Dumagundong sa loob ng kwarto ang boses ni Riosh at mabilis akong hinila palayo kay Iall.

Gulat pa rin ako sa nangyari at sobrang bilis ng tibok ng puso ko.

“I only kissed Alliah, and I’m not making out with her.” baliwalang sagot ni Iall kay Riosh.

“And now that she’s my girlfriend, you have no right to kiss her! Ano bang hindi mo maintindihan do’n? Wala ka bang respeto sa relasyon amin?” Parang kaunti na lang ay sasabog na sa galit si Riosh.

“Tumigil na kayong dalawa!”

Hindi ko na napigilan na magtaas ng boses dahilan para mapahinto sila at tumingin sa akin. Narinig din nila Sergio at Froi na kadarating lang ang sigaw ko.

“Please lang, ’wag na kayong mag-away…” Tuluyan na akong humagulgol at napaupo sa sahig. Nagulat naman ang magkakaibigan sa biglaang pag-iyak ko.

“Kung pag-aawayan n’yo lang ako, mas mabuti pa sigurong layuan at kalimutan n’yo na ako. Gusto ko kayong limang magkakaibigan! Hindi lang si Sergio o Riosh ang gusto ko dahil gusto ko rin kayo, Froi, Iall, at Kyron. Hindi ko alam kung bakit ko kayo nagustuhan kahit dapat ay iisa lang ang piliin ko…” Pag-amin ko.

Kailangan kong maging tapat sa tunay kong nararamdaman dahil kung hindi pa ako aamin ay mas lalo lang silang magkakagulo nang dahil sa akin. Bahala na kung ano ang iisipin nila.

“Why choose one when you can choose all five of us?”

Natigilan ako sa sinabi ni Kyron.

Piliin silang lima? Pwede ko bang gawin iyon?

---

Note: Sorry for the upcoming slow updates. I’ve been extremely busy this month, at maraming kailangang gawin at tapusin. Belated happy birthday to me at salamat sa mga bumati at patuloy pa rin na nagbabasa ng That One Thing.

Bili kayo ng book ko na Wished One, But Got Five sa PSICOM Shopee at Lazada, at sa dalawa ko pang i-rerelease na book this year. Salamat, Anjies! ♡

-Ajai_Kim

Chapter 36

Alliah

“Why choose one when you can choose all five of us?”

Simula nang aminin ko ang tunay kong nararamdaman para kila Sergio, Froi, Iall, at Kyron ay hindi na nila ako tinigilang suyuin. Si Riosh na boyfriend ko na ay hindi rin alam ang gagawin kung paano mapapaalis ang apat na kaibigan niya sa buhay ko. Mukhang malabo na iyon lalo na’t umamin na ako ng nararamdaman para sa kanila at iyon ang panghahawakan nila para hindi ako tigilan at lubayan.

Ayokong maging impokrita pero gusto ko ang panunuyo ng apat sa akin. Gusto ko sila at sa kaisipang magkagusto sila sa ibang babae ay nasasaktan na ako. Ganoon na ba ako ka-selfish para angkinin din sila gayo’ng si Riosh ang boyfriend ko? Ang hirap pigilan nitong nararamdaman ko at sana’y maintindihan ito ni Riosh.

“Are you okay, Alliah?”

Natigilan ako sa pag-iisip nang biglang magsalita si Guil. Nasa Cafeteria kami kasama si Jack na nagluluksa dahil naghiwalay na sila ng girlfriend niya.

Tumango ako. “Ayos lang ako,” sagot ko.

Hindi kumbinsido si Guil sa sinabi ko at tinitigan ako ng mariin. “Don’t lie to me, Alliah. Is this because of that band? You confessed to us that you like the five of them, right?”

Dahil mapagkakatiwalaan naman sina Guil at Jack ay sinabi ko ang tunay kong nararamdaman para sa That One Thing. Hindi nila ako hinusgahan at naiintindihan ako.

Napabuntonghininga ako. “May boyfriend na ’ko at si Riosh ’yon na kaibigan nila tapos… gusto ko rin si Sergio at ang mga kaibigan niya. Hindi tama ’yon, hindi ba? Dahil kapag nagmamahal ay dapat sa isang tao lang ilaan ang puso mo.”

Si Jack na kanina pa nakasubsob sa lamesa ay naging interesado sa sinabi ko kaya nag-angat siya ng tingin sa amin ni Guil.

“Nasa modernong panahon na tayo ngayon, Alliah kaya kung magkagusto ka sa limang lalake at mahal ka naman nila ay walang problema do’n. Don’t worry about what others say as long as you’re happy, and if Riosh doesn’t understand your feelings, it means he doesn’t truly love you.” saad ni Jack.

“Woah man? Kailan ka pa naging love adviser, huh? Is that the result of your breakup with your girlfriend?” pang-aasar ni Guil pero sinamaan lang siya ng tingin ni Jack at muling bumalik sa pagkakasubsob sa lamesa.

Tama si Jack, kung totoong mahal ako ni Riosh ay maintindihan niya itong nararamdaman ko kahit weirdo man at hindi ko maipaliwanag kung bakit.

“Alliah!”

Ring na rinig sa buong Cafeteria ang pagtawag ni Katy ng pangalan ko kaya lumingon sa amin ang ibang mga estudyante. Napa facepalm na lang ako at piniling ngumiti sa kanya at sa kasama nitong si Murphy na nakasunod sa likuran niya.

Nang makalapit sila sa table namin ay umupo si Katy sa tabi ko samantalang si Murphy ay tahimik na umupo sa tabi ni Jack na natigilan nang makita si Katy.

“You three are here! We’ve finished eating because I made a lunch box for Murphy and I. How are you, Alliah?” nakangiting tanong ni Katy na sandaling pinasadahan ng tingin si Jack.

“I’m fine,” sagot ko at iniwasang huwag tignan si Murphy na ramdam kong nakatingin sa akin.

“It’s my birthday today, and I’d like to invite you all to Murphy’s house to celebrate, where I’m staying while studying here in the Philippines.” masayang saad ni Katy.

So, nakatira pala si Katy sa bahay nila Murphy. Mabuti na iyon para naman magkaroon sila ng mas magandang samahan bilang magkarelasyon at sa lawak at laki ng bahay nila Murphy ay kayang-kaya niyang magpatira ng sampung tao roon.

Tumingin ako kina Guil at Jack kung sang-ayon ba silang sumama sa birthday celebration ni Katy. Ngumiti at tumango sila pareho habang ako ay hindi alam kung sasama ba o hindi dahil hanggang ngayon ay naiilang pa rin ako kay Murphy.

“Would you please come, Alliah? You’ve been a good friend to me, and I’d like to see you there…” pakiusap ni Katy at hinawakan ang isang kamay ko.

Hindi ko maiwasang tignan si Murphy. Tinaasan niya ako ng kilay at pinagkrus ang kanyang mga braso. Ibang-iba na talaga siya kumilos kumpara noon. Hindi ko na makita sa kanya ang Murphy na kababata at stalker ko dahil naging mas madilim at misteryoso ang aura niya.

Wala akong nagawa kundi ang pagbigyan na lang si Katy sa kahilingin niya. Birthday naman niya at napakabait rin niya sa akin. Isa pa ay girlfriend na siya ni Murphy at kung anuman ang mayroon sa amin ni Murphy noon ay kailangan na iyong kalimutan dahil pareho na kaming may karelasyon.

Pagkatapos naming kumain sa Cafeteria ay bumalik na kami sa aming mga klase. Kanina ko pa napapansin ang kakaibang tinginan nina Katy at Jack. Magkakilala na ba sila noon pa? Pero mukhang hindi naman dahil ang sabi ni Katy ay ito ang unang beses niyang makapunta sa Pilipinas at bago lang silang magkakilala ni Murphy sa Australia.

Nang matapos ang isang buong araw na klase ko ay tinext ko ang mga kapatid ko at si Riosh at sinabing pupunta ako sa birthday celebration ng schoolmate ko. Pumayag naman sila kuya at sinabi na huwag lang akong aabutin ng madaling-araw. Natutuwa talaga ako at hindi na nila ako pinaghihigpitan at tuluyan na silang nagbago. Si Riosh naman ay sinabing hindi nila ako masusundo ng mga kaibigan niya dahil may big event sila ng That One Thing.

Expected ko ng tatawag si Riosh pagkatapos kong i-send ang text ko sa kanya.

[“Is your schoolmate a boy or a girl?”] tanong ni Riosh sa kabilang linya. Naririnig ko sa background ang tunog ng drums at electric guitar. Mukhang nagpapractice sila para sa show nila mamaya.

“Babae siya, Katy ang pangalan niya at bago kong kaibigan.” sagot ko at tumingin kina Guil at Jack. Hinihintay namin sina Katy at Murphy sa tapat ng building nila.

[“Kasama mo rin ba si Guilherme at ’yong kaibigan niya?”] malamig na tanong ni Riosh.

“Oo eh, pero kasama ko naman si Katy at may mga babae ring bisita doon kaya hindi lang ako ang babae sa birthday celebration niya.” sabi ko.

[“Ano’ng oras ba matatapos ’yang birthday celebration na ’yan? Susunduin kita pagkatapos ng show namin, o baka sumama rin sa ’kin ’yong apat.”]

“Hindi ko pa alam, pero hindi naman ako aabutin ng madaling araw doon. Sige, i-tetext na lang kapag uuwi na ako.” sabi ko at nakagat ang ibabang labi ko.

Narinig ko ang malalim na pagbuntonghininga ni Riosh. Ramdam kong ayaw niya akong payagan pero iniintindi na lang ang gusto ko.

[“Fine! I’m your boyfriend, Alliah, but I’m not that possessive type of guy who can order you around; you’re only 19 and I want you to enjoy your adolescence, but please, stay loyal to me because you know how much I love you…”] seryoso niyang sabi.

Hindi ko mapigilang kiligin at pamulahan ng mukha dahil sa sinabi ni Riosh. Alam na alam talaga niya kung paano ako pakikiligin.

“S-sige, salamat ulit at i-tetext na lang kita pagkarating namin sa bahay ng birthday celebrant,” sabi ko.

[“Okay. Take care and I love you…”]

“Ingat din. Bye!”

Pagkababa ko ng tawag ni Riosh ay nakangisi nang malaki si Jack sa akin samantalang si Guil ay ngumiti lang.

“Dahil wala na ’kong girlfriend ay kikiligin na lang talaga ako sa relasyon ng iba!” sabi ni Jack na umaktong umiiyak.

Natawa na lang kami ni Guil sa kanya at makalipas ng ilang minuto ay dumating na rin sina Katy at Murphy.

“Is it okay that we don’t have any gifts for you? It’s your birthday, Katy.” tanong ko kay Katy.

“Oh, come on, Alliah, your presence is enough for me; get in Murphy’s car while your two friends are in theirs.” sabi ni Katy na hinila ako papunta sa parking lot ng St. Claire kung saan nakaparada ang kotse ng mga estudyante. Sinundan naman kami ng tatlong lalake.

Pinapasok ako ni Katy sa kotse ni Murphy habang si Guil ay sumakay na sa kotse niya kasama si Jack. Nakita kong kinausap pa sila ni Murphy bago ito pumasok sa loob ng kotse niya. Umupo si Murphy sa driver’s seat samantalang kami ni Katy ang nasa backseat. Magmukha tuloy driver si Murphy ngunit wala naman itong angal at tahimik pa rin.

Sobrang bait ni Katy sa akin at nakikita kong gusto niya lang magkaroon ng kaibigan, pero paano kaya kung malaman niya na ang boyfriend niya ay dati kong manliligaw na stalker at kababata ko pa? Magagalit kaya siya sa akin at hindi na ako ituturing na kaibigan?

“You know what, Alliah, the moment I saw you, I knew you’d be my best friend.” sabi ni Katy na niyakap ang baywang ko at ipinatong ang ulo niya sa balikat ko.

“Why?” tanong ko at napangiti.

“I don’t know. Aside from the fact that you’re really pretty, you’re too kind and nice, and you have a soft and light presence that I like.” saad ni Katy.

Bigla akong lumingon kay Murphy na natahimik na nagmamaneho. Nakasunod sa kanya ang kotse ni Guil na sakay si Jack.

“Thank you for being so nice to me, Katy.” buong puso kong sabi na nagpangiti kay Katy.

“Thank you, Alliah; I hope we can stay friends until the end.” ani Katy at hindi ko alam kung bakit bigla akong nanlamig at kinabahan sa sinabi niya.

Umiling ako at hindi na inintindi ang bigla kong naramdaman. Makalipas nang mahigit 15 minutes ay nakarating na kami sa bahay nila Murphy. Wala pa ring nagbago rito simula noong huli kong makita.

Ipinarada nina Murphy at Guil ang kotse sa parking space ng bahay; may iilang kotse ang nakaparada doon, at pagkatapos ay lumabas na kami sa loob ng kotse. Hawak-hawak ni Katy ang kamay ko nang pumasok kami sa bahay habang nakasunod sa amin sila Murphy, Guil, at Jack.

Pagkapasok namin sa loob ay nakita kaagad namin sa hall ang mga bisita nina Katy at Murphy. Hindi ganoon karami ang ininvite nila at isa lamang itong simpleng birthday celebration. Nakita ko ang mga maids na nakahilera sa gilid, may mga waiter at waitress namang nagse-serve ng drinks at may buffet rin.

Sandaling humiwalay sa amin si Katy para puntahan at batiin ang iba pa niyang mga bisita. Pinaupo naman kami ni Murphy sa isang bakanteng table kasama sina Guil at Jack.

Sobrang awkward nito dahil kanina pa kami walang imikang apat habang nakamasid sa paligid. Biglang tumikhim si Jack para sirain ang awkwardness sa pagitan namin.

“So, gaano na kayo katagal magkarelasyon ni Katy, Murphy?” tanong ni Jack kay Murphy.

“One month.” sagot ni Murphy at kumuha ng drinks sa dumaang waiter. Binigyan niya rin kami kaya nagpasalamat kami.

“She’s madly in love with you; I can see it in her eyes when she looks at you; Katy is sweet and beautiful; you’re lucky.” saad ni Jack.

Wala namang reaksyon si Murphy sa sinabi nito at ininom lang ang hawak na drinks.

“This is so boring; gusto ko nang umuwi,” bulong ni Guil sa tabi ko. Pinandilatan ko siya ng mata dahil baka marinig ni Murphy ang sinasabi niya.

Kumunot ang noo ni Murphy nang tumingin sa amin ni Guil kaya kaagad akong umayos ng upo at ininom na lang ang drinks ko na nasa lamesa.

Bumalik na rin si Katy at umupo sa table namin. Kahit siya ang may birthday ay siya ang nag-aasikaso sa pagkain at drinks namin nina Guil at Jack. Katulad ko ay hindi rin siya mahilig sa magarbo at engrandeng birthday party kaya isang simpleng kainan at kwentuhan lang ang ganap sa birthday niya. Parehong wala ang mga magulang nila ni Murphy dito sa Pilipinas na magkasosyo sa negosyo at business. Nasa Australia raw ang mga ito at may inaasikasong business roon.

Habang nagkukwentuhan kami nila Katy, Guil, at Jack ay biglang tumunog ang cellphone ko at nakitang si Riosh ang tumatawag. Nagpaalam muna akong aalis para sagutan ang tawag na ikinatango nila.

Naglakad ako papunta sa garden ng bahay na may fountain sa gitna at umupo sa isang stone bench bago sagutin ang tawag ni Riosh. Malapit na raw matapos ang show nila at susunduin niya ako kasama ang mga kaibigan niya within 30 minutes. Sumang-ayon ako dahil gusto ko na ring umuwi kaya ibinigay ko kay Riosh ang lokasyon ng bahay nila Murphy.

Pagkatapos kong ibaba ang tawag ni Riosh ay akmang tatayo na sana ako sa pagkakaupo nang makitang naglalakad papalapit sa akin si Murphy. Huminto siya sa harapan ko habang nakatitig ng mariin.

“A-Ano’ng kailangan mo, Murphy?” tanong ko.

“Is it true that you have a boyfriend, and he is Riosh Harold Delmundo?” seryoso niyang tanong.

Dahan-dahan akong tumango.

Laking gulat ko nang biglang lumuhod si Murphy at niyakap ang mga binti ko.

“Alliah, I still love you, and my feelings for you haven’t changed; why not me? Why don’t you want me?” Umiiyak at nagmamakaawa niyang sabi.

Iyong Murphy na mahina, iyakin at palaging nagmamakaawa para sa pagmamahal ko ay tila nagbalik. Ang naiba lang sa kanya ay ang panlabas na kaanyuan niya.

Lumingon ako sa paligid kung may nakakakita ba sa amin at nagulat ako nang makitang umiiyak si Katy na nakatingin sa amin habang nasa likuran niya sina Guil at Jack na halatang nagulat sa eksenang nakikita nila.

“Katy…” tangi kong nasambit.

-Ajai_Kim

Chapter 37

Alliah

“What does this mean, Murphy? You knew Alliah and love her?” umiiyak na sabi ni Katy nang lumapit siya sa amin ni Murphy. Sumunod sa likuran niya sina Guil at Jack.

Natigilan sa pag-iyak si Murphy at dahan-dahang tumango. “Yes, Katy, Alliah is the one I’m referring to, the girl I’ve loved since we were young.” pag-amin niya.

Napasinghap ako at nakagat ang ibabang labi ko. Ngayong inamin na ni Murphy ang tungkol sa aming dalawa ay hindi ko na alam kung magiging maayos pa ang pakikisama sa akin ni Katy.

Umiling si Katy at pilit itinatayo si Murphy sa pagkakaluhod nito sa harapan ko ngunit ayaw pa rin akong bitawan.

“She didn’t love you, Murphy! Stop chasing her, you don’t deserve her!” nasasaktang saad ni Katy.

“No! I love Alliah, and I don’t care if she already has a boyfriend; I will pursue her until she loves me back!” pagmamatigas ni Murphy.

Nagulat ako sa sinabi niya, ganoon rin sina Guil at Jack.

Napailing si Guil at lumapit sa akin. Hinila niya ang braso ko para mabitawan ako ni Murphy.

“Dude, put down your desire to get Alliah; you already have a girlfriend, and can’t you see? She’s crying because she loves you.” sabi ni Guil.

Sumama ang tingin sa kanya ni Murphy at tumayo ito mula sa pagkakaluhod sa sahig. “Wala kang pakialam sa nararamdaman ko! Mahal ko si Alliah at ipaglalaban ko ang pagmamahal ko sa kanya.” galit nitong saad.

Tumawa naman ng mahina si Guil. “Mahal mo si Alliah pero hindi ka niya mahal at may sinasaktan kang babae. Magpakalalake ka nga!”

“Ano’ng sabi mo?!” Nagpantig ang tainga ni Murphy sa sinabi ni Guil at akmang susuntukin na ito nang napigilan siya ni Katy.

“Stop it, Murphy! Can’t you hear it? Alliah doesn’t love you, so don’t pin your hopes on her!” sigaw ni Katy at nang tumingin siya sa akin ay nakita ko ang galit at selos sa kanyang mga mata.

Ito na nga ba ang sinasabi ko, mabait si Katy pero ngayong nalaman niya ang tunay na nararamdaman ni Murphy sa akin ay hindi na magiging katulad ng dati ang pagtrato niya sa akin.

Nakikita ko ang labis na pagmamahal niya kay Murphy at ako ang dahilan kung bakit hindi siya nito magawang mahalin pabalik.

Ginamit lang siya para makalimot sa akin.

“And don’t pin your hopes on a guy who doesn’t love you,” mariing sabi naman ni Jack kay Katy na sumama rin ang tingin sa kanya.

“Umalis na tayo, Alliah. Kapag nandito pa tayo ay mas lalong masisira ang birthday celebration ni Katy. Murphy already ruined it.” sabi ni Guil.

Tumango ako dahil iyon ang mas makabubuti. Birthday ni Katy pero sinira lang ito ni Murphy na inaming mahal pa rin ako.

Ang akala ko ay tuluyan na siyang nakamove-on sa akin pero hindi pa pala.

Nagsimula na kaming maglakad papaalis nina Guil at Jack pero humarang sa harapan namin si Murphy.

“Alliah, I beg you… please choose me instead of that band member; I will love you more than he does; I can provide everything you need and you-”

“Tumigil ka na, Murphy. Mahal ko ang boyfriend ko at hindi ko siya ipagpapalit sa kahit na sinumang lalake. Masaya ka ba na may sinaktan kang tao nang dahil sa pagmamahal mo sa ’kin? Mas lalo mo lang pinatunayan na hindi ka karapat-dapat na mahalin.” malamig kong sabi na nagpahinto sa kanya.

Nagpatuloy ako sa paglalakad habang sinusundan ako nina Guil at Jack. Nang nasa labas na kami ng parking space ay sumakay na kaming tatlo sa loob ng kotse ni Guil.

“I see it; from the way he looks at you, I knew he had something on you, Alliah.” umiiling na sabi ni Guil na inumpisahang buksan ang makina ng kotse niya.

Napabuntonghininga ako. “Mga bata pa lang kami ay may gusto na sa ’kin si Murphy. Naging stalker at manliligaw ko siya pero wala talaga akong nararamdaman para sa kanya kaya ilang beses ko na siyang nabasted. Ang akala ko ay nakamove-on na siya pero mukhang ginamit niya lang si Katy para makalimutan ako,”

“I can’t blame him, kahit sinong lalake ay magkakagusto sa’yo, Alliah…” seryosong sabi ni Guil.

Natigilan ako roon samantalang si Jack na nasa backseat ay tumikhim ng malakas.

“Saan na ba tayo pupunta ngayon? Pwede bang magkape muna tayong tatlo para naman mawala ang tensyon sa katawan natin?” suhestiyon niya.

Tumango ako. “Sa Coffee shop ko na rin hihintayin si Riosh at ang mga kabanda niya. Susunduin sana nila ako sa birthday celebration ni Katy pero dahil nasira ’yon ni Murphy ay maghihintay na lang ako sa kanila.”

“Wow? That one guy is your boyfriend, but those four are also willing to pursue you, huh? You get the Reverseharem story, Alliah!” natatawang sabi ni Jack. Ngumiti naman si Guil at tinaasan ako ng kilay.

Nahihiyang ngumiti ako pabalik at sumandal sa headrest ng inuupuan ko.

Reverseharem story? Pakiramdam ko nga ay nasa isang istorya ako at ako ang female lead na pinag-aagawan ng limang nag-gagwapuhang mga lalake.

Nagmaneho si Guil papunta sa isang pinakamalapit na Coffee shop at nang makarating kami roon ay si Jack na ang sumagot ng inumin at pagkain namin dahil nasa mood raw siya ngayong gabi para manlibre.

Tinext ko naman si Riosh at sinabing maaga kaming umalis sa birthday celebration ni Katy dahil may nangyaring hindi inaasahan at nasa Coffee shop ako kasama sina Guil at Jack. Sinabi ko rin sa kanya ang pangalan ng Coffee shop. Nagreply kaagad siya na patapos na ang show nila at susunduin nila ako ng mga kaibigan niya.

“Alliah, do you remember anything from your childhood? Perhaps some guy child your age?” biglang tinanong ni Guil matapos kong i-text si Riosh.

Sa tanong niya ay bigla kong naisip iyong batang lalake na hinalikan ako. Tinignan ko ng mariin si Guil at nanlaki ang mga mata ko sa naisip ko.

“I-Ikaw ba ang batang lalake na humalik sa ’kin noon, Guil?” gulat kong tanong.

Tumawa si Jack at pumalakpak ito. “Finally!”

Tumango si Guil at nagkamot ng batok. “Naalala ko na ikaw ’yong babaeng hinalikan ko nang makita kita sa company party ng pamilya nila Kuya Sergio. H-hindi ko makakalimutan ’yong mukha mo kahit tumanda na tayo. I was curious about kissing a girl at the time, which is why I kissed you at the park while you were sleeping. I’m sorry for stealing your first kiss.” Namumula na siya na parang kamatis at mas lalong lumakas ang tawa ni Jack.

Umawang ang bibig ko at pinoproseso ang mga sinabi niya.

Si Guilherme Hussain ang first kiss ko? Ang kapatid ng ex-girlfriend ni Sergio?

“Ah… pero mga bata pa tayo no’n at hindi naman ’yon seryoso.” Tumawa ako nang pilit para pahupain ang hiya at gulat na nararamdaman ko.

Tumango lang si Guil at hindi na nagsalita. Hindi na namin pinag-usapan iyon at tahimik na lang na uminom ng kape at kumain. Makalipas ng ilang minuto ay dumating na sa Coffee shop si Riosh kasama sila Sergio, Froi, Iall, at Kyron.

Nang makita ako ni Riosh ay kaagad silang lumapit sa table namin. Tumayo ako sa kinauupuan ko at saka niya hinapit ang baywang ko at hinalikan ang pisngi ko. Tumingin ako sa apat niyang kasama na pare-parehong nag-iwas ng tingin sa amin.

“Let’s go?” malambing na tanong ni Riosh. Nang tumingin siya kina Guil at Jack na nanatiling nakaupo ay biglang sumeryoso ang ekspresyon ng mukha niya.

Tumango ako. “Maraming salamat sa pagsama n’yo sa ’kin sa birthday celebration ni Katy, Guil at Jack.” sabi ko sa dalawang magkaibigan.

“No problem, Alliah; I hope we can bond more soon.” Nang sabihin iyon ni Guil ay naramdaman kong humigpit ang pagkakakapit ni Riosh sa baywang ko. Tumingin ako sa kanya at nakatiim-bagang na siya.

Nagseselos ba ang gwapong long hair na ’to?

“Sige, aalis na kami,” Huling paalam ko kina Guil at Jack bago kami tuluyang umalis ni Riosh at ng mga kaibigan niya.

Pagkalabas namin sa loob ng Coffee shop ay sumakay kami sa dalang kotse nila Riosh. Narinig ko ang ilang beses niyang pagbuntonghininga bago paandarin ang kotse.

“Mukhang close na close na kayo nung kapatid ng ex ni, Sergio, Alliah?” nakangising tanong ni Froi na prenteng umupo sa backseat. Nahihimigan ko ang inis sa tono ng boses niya.

“Mabait si Guil, Froi at wala siyang ginagawang masama-”

“Wala pang ginagawang masama sa’yo. Bakit ba masyado kang nagtitiwala sa ibang tao, lalo na sa mga lalakeng ’yon?” sarkastiko niyang pagputol sa sinasabi ko.

“Froi is right, Alliah; you shouldn’t put too much trust in Guil and his friend; you’re a beautiful lady, and they will do something bad to you at any time.” sabi ni Kyron habang umiinom ng tubig sa hawak niyang tumbler.

Natahimik ako dahil tama sila. Lalake pa rin sina Guil at Jack kaya hindi ko sila dapat pagkatiwalaan nang lubos kahit ngayon ay mukha naman silang harmless. Pero mabait ang pakikitungo nila sa ’kin kaya hindi ko sila magagawang pakitaan ng masama.

“Alliah, concern lang kami sa’yo. You admitted that you like the five of us, which we appreciate knowing. We will shield you from harm.” nakangiting sabi ni Iall.

Napangiti rin ako dahil sa sinabi ni Iall. Hanggang ngayon ay naaalala ko pa rin kung paano niya ako hinalikan na nakita pa mismo ni Riosh. Sa tingin ko ay iyon ang pinaka-reckless niyang ginawa.

“Tama kayo, at salamat sa pagiging concern n’yo sa kalagayan ko.” sabi ko.

“See, that’s why we fell for her; she’s the most precious and understanding woman we’ve ever met.” Pagmamalaki ni Riosh kaya mas lalong naantig ang puso ko.

Habang nagmamaneho si Riosh ay napansin kong ibang direksyon ang tinatahak namin at hindi iyong daan pauwi ng bahay kaya tumingin ako sa kanya nang may pagtataka.

“Riosh, hindi diyan ’yong daan papunta sa bahay,” sabi ko.

“I know, babe. May pupuntahan tayong anim ngayong gabi. Don’t worry dahil pinagpaalam ka na namin sa mga kapatid mo, and they agreed to our plan.” sabi ni Riosh na nginitian ako.

Napatingin ako bigla sa apat na lalake sa backseat at mukhang alam rin nila ang planong sinasabi ni Riosh. Saan naman kaya kami pupunta nito?

“We’re going to Baguio for a day of bonding just to be with you.” saad ni Sergio sa seryosong ekspresyon at pinagkrus ang kanyang mga kamay.

Pupunta kami ng Baguio? Na-excite ako dahil ito ang unang beses na makakapunta ako sa lugar na iyon, pero ang sabi nila ay malamig sa Baguio at wala man lang akong jacket na nadala. Panigurado na lalamigin ako roon.

“I can read your mind, Alliah. May binili kaming clothes, sweathers, at jacket para sa’yo. Hindi ka naman namin dadalhin sa Baguio nang hindi kami handa.” sabi ni Kyron na may nakakalokong ngiti.

“And it’s a good thing it’s Friday night because you don’t have classes tomorrow; we planned this after you confessed your feelings for us.” ani Iall.

“May sasabihin din kami sa’yo pagkarating natin sa Baguio. Ayos lang naman daw ’to sa boyfriend mong magaling manalisi,” sabi naman ni Froi na sinulyapan si Riosh na napailing na lang.

“I respect your likes, Alliah, and if you like my friends, I must accept that. Ang importante sa ’kin ay maging masaya ka at hindi ko ipagdadamot ’yon sa’yo. You’ve already given yourself to me, and that’s the signal that I need to take care of you and make you happy.” Hinawakan ni Riosh ang isang kamay ko habang nagmamaneho siya.

Gusto kong maluha dahil kahit ang weird ng nararamdaman ko para sa kanilang lima ay inintindi pa rin iyon ni Riosh at ngayon ay pumapayag siyang bigyan ko ng pagkakataon ang mga kaibigan niya para mahalin ko.

Hindi ako nagkamaling ibigay ang sarili ko sa kanya at maging first boyfriend ko siya.

Kung anuman ang sasabihin nila sa akin pagkarating namin sa Baguio ay handa ko iyong pakinggan.

-Ajai_Kim

Chapter 38

Sergio

“Sabihin mo nga, Sergio, balak mo akong siraan kay Alliah, no? Ang akala mo ba ay hindi ko nabasa ’yong text mo sa kanya na may sasabihin ka tungkol sa ’kin?” galit na tanong ni Froi.

I smirk. His facade and presence irritate me greatly. “Bakit? Natatakot kang malaman ni Alliah na may anak ka na?”

Bigla niya akong kwinelyuhan at nanginginig ang mga kamao niya para suntukin ako. How ironic that I am the one who annoys him right now.

“Kung anuman ang nakaraan ko ay nakaraan na ’yon at hindi mo na pwedeng ungkatin! Sinusuportahan ko ang anak ko at isa pa ay matagal na kaming hiwalay ng Nanay niyang may bago nang lalake!” sigaw ni Froi sa mukha ko.

“Then you must be honest with Alliah; are you afraid that if she finds out you have a son, she will reject you?” mariin kong tanong.

Kating-kati nang bangasin ni Froi ang pagmumukha ko pero ayaw niyang gumawa ng eskandalo sa kwarto ng penthouse dito sa Baguio na nirentahan namin para pagdalhan kay Alliah.

When Alliah admitted that she likes the five of us, we devised this plan to be alone with her. The three guys, including Froi, are still surprised to learn that Alliah likes them as well.

I’m envious and annoyed, but what can I do? Riosh is her boyfriend, and that jerk stole her innocence!

Kaysa sa mawalan ako ng pag-asa ay pumayag ako sa ridiculous set-up na ito. Riosh is a good and nice man, and I’m sure Alliah will settled with him right away. He is understandable and nice to have agreed to a so-called plan to have a Polyamorous relationship with Alliah.

At first, hindi ko pa maintindihan at matanggap ang mga nangyayari but as long na makakasama at mamahalin ako ni Alliah ay pumayag na ako sa ganito. After all, That One Thing is my friends, and I know they love and care for Alliah in the same way that I do.

“Eh alam mo naman pala! Oo, Sergio, natatakot ako na kapag nalaman ni Alliah na may naanakan akong babae ay i-rereject niya ako lalo na ngayong gusto niya rin pala ako at hindi lang ikaw. Mahal na mahal ko siya at hindi ko siya pakakawalan.” he stated seriously.

Froi has a five-year-old son with his ex-fling. Iyong ex-fling niyang iyon ay may asawa at anak rin sa ibang lalake. He accidentally impregnated the girl, and the girl only hooked up with him to forget about her ex-boyfriend.

I know they’re on good terms for the sake of Froi’s child, but I’m jealous and annoyed at the same time sa sinabi sa akin ng isa sa mga tauhan na inatasan ko para manmanan si Alliah na nasa bahay raw nila Alliah si Froi.

I couldn’t sleep that night, so I texted Alliah to reveal Froi’s secret, but the moron read my text and is now confronting me about it. Yes, I’m a jerk, but I’m also desperate to reclaim Alliah’s heart after I hurt her.

“Kung mahal ka niya ay matatanggap niya na may anak ka sa ibang babae. Kailangan mong maging tapat sa kanya dahil hindi naman panghabangbuhay ay matatago mo ’yang sikreto mo.” I said.

Unti-unti niya akong binitawan pero masama pa rin ang tingin niya. We have so many issues and fights, but Froi is still my friend; we’re not perfect pals, but I’m worried about him.

Huminga siya ng malalim. “Sasabihin ko rin naman sa kanya na may anak na ’ko pero hindi mo ’ko kailangang pangunahan, Sergio. Hindi ka pa ba nadadala sa ginawa ko sa’yo at gusto mong maulit ’yon?” banta niya.

“I don’t care; in the end, I’m the one who always wins, unlike you. Kinalimutan ko na ’yong pagpapahiya na ginawa mo sa ’kin sa mall show at sa pagpatol mo kay Giorgia, pero hinding-hindi ka mananalo sa ’kin pagdating kay Alliah.” I mock him.

Ngumisi si Froi pero halatang nainis sa sinabi ko. “Nagbago ka na nga, Sergio at hindi na ikaw ’yong dating Sergio na kilala ko. Nagmamayabang ka? Sulitin mo lang ’yan dahil may oras din na babagsak ka!”

“Stop your flights, you two! We’re here to unwind and chill with Alliah, kaya kung anuman ’yang issues ninyo sa isa’t-isa ay isantabi n’yo muna habang nandito tayo sa Baguio.” sabi ng kakapasok lang na si Iall, nasa likuran niya sila Alliah, Riosh, at Kyron.

I look at Alliah, who quickly removes her gaze from me. We’re still not on good terms, and I’d like to make amends with her while we’re in the Cordillera region.

“Tama si Iall, kaya mamasyal muna tayo ngayon. Let’s go to Burnham Park, which is very close to this penthouse,” Kyron suggested.

We agreed on what he said kaya nagbihis at nag-ayos na kaming lahat para pumunta sa Burnham park na tinutukoy niya. We are all dressed in winter clothing because the weather in this city is cold and chilling.

Perhaps because of its high elevation, but this coldness is nothing compared to Atok, Benguet, which is also close to Baguio and is known as the coldest place in the Philippines.

Nag-eenjoy si Alliah sa paglilibot sa Burnham park, pero nakakainis rin dahil palagi siyang nakalingkis sa boyfriend niyang si Riosh. It wasn’t a good decision to come here with them because my jealousy strikes me, but I’m trying to find a way to talk to Alliah so that we can settle everything about us.

Huminto kami sa nagtitinda ng strawberry taho dahil nagturo si Alliah na gusto niyang kainin ’yon. Bumili kami ng tig-iisa at si Iall ang nagbayad ng pagkain.

“Ang sarap!” Alliah exclaimed after she sips her strawberry taho.

Pero mas masarap ’yang labi mo. I talk to myself in my head. Psh! Because of her, I’m already smitten.

As a guy who’s already recovered from my bulimic illness, I finished my strawberry taho before we went boating and biking. Maraming fans ang nakakakilala sa That One Thing na banda namin pero mabuti na lang at hindi kami pinakakaguluhan at hanggang pagkuha lang ng litrato ang ginagawa nila. These people in this city are well-behaved, and they are aware of the private space within the famous musicians.

After boating and biking at Burnham park ay kumain muna kami sa loob ng isa sa restaurant ng SM City Baguio then we headed at Skyranch Baguio na katabi lang ng mall.

Riosh, who is terrified of amusement park rides, became nervous once more as we entered the Skyranch. Kapit na kapit siya sa braso at baywang ni Alliah kaya hindi ko na naman maiwasang magselos.

“Ang sakit na makitang masaya siya kay Riosh, hindi ba? Ang tanga mo kasi, Sergio. Hindi mo siya papansinin ng ilang linggo dahil lang sa nagseselos ka?” Froi, who is standing next to me, mocked me.

Hindi ko siya pinansin at umupo sa isang bench. Hindi ako sasakay sa rides kung ganito ang pakiramdam ko, baka mapagbuntonan ko lang ng galit ang mga kaibigan ko at maging bayolente na naman ako.

Tinignan ko na lang si Alliah at ang mga kaibigan ko na tuwang-tuwa sa bawat rides na sinasakyan nila. Gusto nilang sumama ako pero tumanggi ako at sinabing masama ang pakiramdam ko.

Riosh appears constipated after his rides, and he drinks water nonstop. Ang girlfriend naman niya ay panay punas, pag-ayos ng mahaba niyang buhok, at paghagod sa likuran niya.

I sighed at naghanap ng pwesto na kung saan ay hindi ko makikita ang paglalandian nila.

I agree with the set-up, but I can’t help but feel jealous and insecure at Riosh. That should have been my position if I hadn’t ignored and hurt Alliah.

Naglabas ako ng sigarilyo sa bulsa ng pantalon ko at sinindihan ito. Nasa tabi ako ng puno at nagpapalamig ng ulo. Walang masyadong tao sa pwesto kung nasaan ako kaya hindi ako makikita ng ibang tao.

I’m reminded of Giorgia’s younger brother, Guilherme. I knew that guy’s history, and I’m afraid he’ll hurt Alliah now that they’re already friends.

He’s insane, even crazier than Giorgia, and I’m concerned for Alliah’s safety, that is why I hired men to keep an eye on Alliah and that moron.

Guilherme Hussain has a history of physical abuse and rape with his high school ex-girlfriend.

I sighed again, and after smoking, I threw my cigarette to the ground and stepped on it.

“Sergio?”

Natigilan ako nang marinig ang boses ni Alliah at makitang naglalakad siya papalapit sa akin. Siya lang mag-isa at hindi kasama ang apat kong mga kaibigan.

“What are you doing here?” tanong ko nang makalapit siya.

Pinaglaruan niya ang mga kamay niya at nahihiyang tumingin ng diretso sa mga mata ko. “Napansin ko lang kasi na hindi maganda ang mood mo. M-may idea na ’ko kung bakit kaya sorry kung… nasasaktan kita.” she said sadly.

I was surprised because she knew I was envious. I smiled and approached her closely.

I can’t take my eyes off her captivating eyes and face. She’s far too perfect.

My love is too perfect for me.

“It’s okay. I’m sorry kung nasaktan kita. Hindi ako perpekto, Alliah pero ngayon ay ginagawa ko ang lahat para lang makabawi sa’yo, kahit na nagseselos ako dahil boyfriend mo na si Riosh at gusto mo rin ang mga kaibigan ko. Who am I to complain when you give me a chance at your heart and I wasted it?” I chuckled bitterly.

Napayuko si Alliah. “Kaya maaga akong umalis sa birthday celebration ng schoolmate kong si Katy ay dahil umamin ng nararamdaman para sa ’kin si Murphy. Si Murphy ’yong kababata at stalker ko na dahilan kung bakit napalayas ako ng mga kapatid ko sa bahay namin. May gusto pa rin sa akin si Murphy at nagselos si Katy na girlfriend niya.”

Suminghap siya at tuluyang bumuhos ang mga luha niya. “B-Bakit parang kasalanan ko pa ang lahat? Bakit sa dinami-rami ng babae diyan ay ako na lang ang palagi ninyong nakikita? Nasaktan ko si Katy at alam ko rin na nasaktan ko si Giorgia na ex-girlfriend mo dahil minahal mo ’ko, Sergio…”

I hugged her immediately. “It’s not your fault, Alliah. Don’t blame yourself if we love you. You’re just an adorable and kind woman, and that’s why we fell for you,” I said, caressing her back.

“P-pero kung hindi n’yo ako nakilala ay masaya na sana ang lovelife ni Katy at ang lovelife mo kay Giorgia,” sabi niya kasabay ng paghikbi.

Natawa ako. “Bakit naman magiging masaya ang lovelife ko kay Giorgia? We’ve been together for two years, but I still haven’t learned to love her that’s why I broke-up with her. You’re my first love, Alliah.” Tumango siya at mas humilig sa mga bisig ko.

I like this feeling, and I’m surprised that she’s concerned about the girls who don’t even care about her. Alliah has a pure heart.

And we need to confront that Murphy guy. Alliah is perplexed by him.

Nang matigil sa pag-iyak si Alliah ay inabutan ko siya ng panyo na kinuha naman niya at pinampunas sa mga luha niya. Napangiwi pa siya nang makita ang nabasa kong jacket dahil sa luha niya.

Her tears are precious to me at kung pwede nga lang ay hindi ko na ’to lalabhan eh.

“Pasensya ka na kung nabasa ko pa ’yang jacket mo-”

I immediately cupped her face and kissed her, which made her stop. Ilang sandali pa ay ibinuka niya rin ang kanyang bibig at hinalikan ako pabalik.

It’s still as sweet and addictive as the first time I kissed her, and my heart is racing with anticipation and love.

Nang matapos kaming maghalikan ay pareho kaming hiningal. This is our longest kiss so far. Namumungay ang mga mata kong tinignan si Alliah na namumula at basa ang pula niyang labi.

Fuck! She’s too gorgeous.

“Are we already good?” I asked hoarsely.

She nodded na nagpangiti sa akin. Hinawakan ko ang kamay niya at may biglang naisip na plano.

Sorry for abandoning my friends right now, but this day is for Alliah and me, and I will make her happy this time.

-Ajai_Kim

Chapter 39

Alliah

Naipasyal na yata ako ni Sergio sa kabuuan ng Baguio city. Talagang sinulit niya itong araw na ’to para lang masolo at makasama ako. Kung nakabuntot nga naman sa akin ang apat niyang kaibigan ay paano kami makakapag-bonding nang kaming dalawa lang?

Masaya ako dahil nagkabati na kami. Sabi na nga ba’t nagseselos siya kay Riosh kaya kanina ay hindi man lang siya sumama sa pagsakay namin sa rides ng Skyranch Baguio. May mga pagbabago kay Sergio pero naiintindihan ko na kung bakit iyon nangyayari at hindi ko siya masisisi roon.

“You need to avoid that guy, Alliah. Matagal ko nang gustong sabihin sa’yo ’to pero ngayon lang ako nagkaroon ng pagkakataon para makausap ka. Guilherme is insane, and you didn’t even know him.” seryosong saad ni Sergio.

Hindi ako makapaniwala sa inamin niya sa akin tungkol kay Guil, at hindi rin makapaniwala na magagawa ni Guil ang bagay na iyon dahil iba ang pagkakakilala ko sa kanya. Kaya pala ako pinamanmanan ni Sergio sa tauhan ng pamilya niya ay dahil nag-aalala siya sa kalagayan ko sa pagiging malapit naming magkaibigan si Guil.

“P-pero bakit hindi nakulong si Guil? Sa ginawa niya ay dapat lang siyang makulong dahil kahit ex-girlfriend niya ’yong babae ay hindi pa rin tama na pinagsamantalahan niya ’yon,” nanlulumo kong sabi.

Nagsisisi tuloy akong nakilala ko pa si Guil. Hindi ko alam na sa mabait niyang pakikitungo sa akin ay may itinatago pala siyang kasamaan. Hindi ko rin matanggap na siya ang first kiss ko!

“Guil’s family is very powerful and influential. Wala rin’g sapat na ebidensya ’yong ex-girlfriend ni Guil para patunayan sa pulis at korte ’yong nangyari sa kanya, at kung meron man, siguro akong haharangan lang ’yon ng pamilya ni Guil with the help of their money. Guil’s ex-girlfriend was not wealthy enough to fight for her justice.” malungkot na sabi ni Sergio.

Iyon ang reyalidad, na kapag may pera ka ay mabibili mo ang batas. Naaawa ako para sa ex-girlfriend ni Guil na walang nagawa para makuha ang hustisya na dapat ay para sa kanya.

“May magagawa ka ba para sa ex-girlfriend niya, Sergio? Hindi ba’t mayaman at maimpluwensiya rin ang pamilya ninyo?” tanong ko.

“I can do that under one condition,” ani Sergio.

“Ano ’yon?”

“Please be my girlfriend.” mariin niyang sabi.

“G-Girlfriend?” nautal kong sabi.

Tumango si Sergio at hinaplos ang pisngi ko. “I know Riosh is your boyfriend, but I want to be your boyfriend too; we’ve already discussed having a polyamorous relationship with you, Alliah, and it’s okay with him because you’ve admitted that you like all five of us.”

Napaawang ang bibig ko sa pagkagulat. Nabanggit na sa akin ni Riosh na bibigyan niya ng tsansa ang mga kaibigan niya para mahalin ako, pero nakakabigla pa rin ang polyamory relationship na sinasabi nila.

Kakaiba ang ganoong klaseng relasyon at panigurado na mahuhusgahan kami ng ibang tao nang dahil doon, ngunit ano nga ba ang pakialam nila sa buhay naming anim? Ang mahalaga ay mahal ko ang limang magkakaibigan at mahal din nila ako.

At para sa hustisya ng ex-girlfriend ni Guil ay papayag akong maging boyfriend rin si Sergio.

Dahan-dahan akong tumango na nagpangiti kay Sergio.

Napakagwapo niya lalo na kapag ngumingiti at kitang-kita ang Pakistani features niya sa hubog ng kanyang buong mukha.

“It’s official now: you’re my girlfriend.” Deklara niya at bigla akong kinabig para halikan ulit ako.

Nagpatangay ako sa bugso ng damdamin ko at hinalikan rin siya pabalik. Mahal ko si Sergio at ngayong boyfriend ko na siya katulad ni Riosh ay mamahalin ko siya ng buong puso ko.

Kanina pa tunog ng tunog ang cellphone naming dalawa at alam naming hinahanap na kami nung apat pero pagbibigyan ko muna si Sergio sa hiling niya na masolo ako kahit ngayong araw lang.

Nandito kami sa isang sikat na hotel sa Baguio city at dito magpapalipas ng gabi. Bumili na rin si Sergio ng take-out food para hindi na kami kumain sa labas. Pareho kaming pagod sa pamamasyal at paglilibot dito sa malamig na klima ng Baguio.

“This is the best moment I’ve ever had; that I’m with you; I love you so much, Alliah…” sabi ni Sergio habang pareho kaming nakahiga sa kama at nakaunan ako sa matipuno niyang mga braso. Naaamoy ko ang dibdib niya at kumapit sa damit niya ang ginamit na pabango. Ang bango-bango niya.

“Ako rin, Sergio. Masaya ako dahil kasama kita at… boyfriend na din.” nahiya ako sa huling nasabi na ikinahalakhak ni Sergio.

“Do you want me to sing for you?” aniya.

Kaagad akong tumango at tumingin sa kanya. Ang ganda ng kulay ng mga mata niya.

“This song is called You and I, and I know you’ve already heard it from our band; I’d like to sing it for my woman,” sabi niya sabay tikhim para simulan ang pagkanta.

I figured it out

I figured it out from black and white

Seconds and hours

Maybe they had to take some time

Para akong hinehele ng magandang boses ni Sergio. Sa kanilang lima ay siya talaga ang may pinakamagandang boses. Kahit sinong babae ay kikiligin sa boses niya.

I know how it goes

I know how it goes from wrong and right

Silence and sound

Did they ever hold each other tight like us?

Did they ever fight like us?

Tumingin sa akin si Sergio at tinitigan ako habang patuloy pa rin’g kumakanta. Bagay sa mukha niya ang tumutubo niyang hair facial. Nagmukha siyang Arabic prince sa paningin ko.

You and I, we don’t wanna be like them

We can make it ’til the end

Nothing can come between you and I

Not even the Gods above

Can separate the two of us

No, nothing can come between you and I

Oh, you and I

Sinabayan ko siya sa pagkanta dahil alam ko naman ang lyrics ng kanta ng That One Thing na You and I. Ngumiti naman si Sergio dahil sa ginawa ko.

Sa tuwing may mall show silang magkakaibigan ay madalas nilang kantahin ang kantang ito at nakiki-duet pa ako sa mga audience kapag kinakanta rin ito.

Pagkatapos niyang kumanta ay pumalakpak ako. Hinalikan naman niya ang noo ko.

“I like your voice even if you’re not a good singer,” prangka niyang sabi kaya sinamaan ko siya ng tingin. Tumawa siya at marahang hinaplos ang buhok ko.

“Edi ikaw na ang may magandang boses!” kunwari’y galit kong sabi pero napangiti na ako.

Mas lalong tumawa si Sergio. “I’m kidding; your voice is my haven and lullaby, Alliah, and I won’t get tired of hearing it every day, whether you’re singing or talking.”

Namula ako sa sinabi niya at kinilig. Silang limang magkakaibigan ay kayang-kaya talaga akong pakiligin!

Biglang tumunog ang cellphone ni Sergio kaya doon bumaling ang atensyon niya.

“Shit!” mahina niyang mura sabay kuha sa cellphone nitong nakapatong sa bedside table.

“These guys will bother us forever if I don’t answer their calls,” naiirita niyang sabi bago sinagot ang tawag.

Sinenyasan ko na i-loudspeaker ang cellphone niya para marinig ko ang pag-uusap nila ng kaibigan niya. Tumango lang siya at umiling.

[“Ano? Kinidnap mo na ba si Alliah para hindi na namin siya makita at tuluyan mo nang masolo, Mr. Gagong Sergio?!”] Pagkasagot pa lang ni Sergio ng tawag ay kaagad bumungad sa kanya ang galit na boses ni Froi.

Bumuntonghininga si Sergio bago magsalita. “Just relax, hindi ko kinidnap si Alliah. Magkasama kami ngayon at pumayag siyang masolo ko. Please don’t bother us right now.”

[“Fuck you, Sergio! Bring Alliah back to us; she’s my girlfriend, and I have the right to be with her!”] rinig ko namang sabi ni Riosh na mukhang inagaw kay Froi ang cellphone.

Natawa ng mahina si Sergio. “I’m her boyfriend too, Riosh kaya may karapatan din akong masolo si Alliah.”

[“What the hell?!”] sabay na sabi sa boses nina Iall at Kyron ang narinig ko sa background.

“Alliah agreed to a polyamorous relationship with us, and I am now her second boyfriend after Riosh, kaya ’wag kayong magalit sa ’kin dahil mabilis rin ako.” tila nang-aasar pang sabi ni Sergio. Purpose talaga niyang asarin ang mga kaibigan niya.

[“You jerk!-”]

Pinatay na ni Sergio ang tawag at muli siyang humiga sa kama at tumabi sa akin. Kinabig niya ako at hinapit ang baywang ko.

“They are a real stumbling block in our love story,” sabi niya at napailing.

Natawa ako. “Love story nating anim kamo,”

Nagulat ako nang biglang pumaibabaw sa akin si Sergio at inatake ako ng halik. Dahil sa gulat ay hindi kaagad ako nakaresponde sa ginawa niya.

“Kiss me back, Alliah…” bulong niya sa tainga ko dahilan para matauhan ako.

Hinalikan ko pabalik si Sergio at sinapo ang buong mukha niya. Mukhang alam ko na ang mangyayari kung hindi pa kami titigil pero si Sergio naman ’to at mahal niya ako.

Sandaling tumigil sa paghalik si Sergio at tumingin siya sa akin. Nakikita ko sa mga mata niya ang pagmamahal na may halong pagnanasa.

“Do I have your permission to have you, Alliah?” maingat niyang tanong.

Ngumiti ako at saka tumango. Napangiti rin siya at muli akong hinalikan. Mainit ang pakiramdam ko at mukhang ganoon rin si Sergio.

Binigyan ko siya ng pagkakataon para angkinin ako at hindi ko na siya mapipigilan ngayon.

Unti-unting bumaba ang mga halik niya hanggang sa dumapo ito sa magkabila kong dibdib. Ngumisi siya at tinanggal ang suot kong damit maging pati na rin ang pants, inihagis niya ito sa ulunan ng kama. Sunod naman niyang tinanggal ang underwear ko at kitang-kita na niya ang hubad kong katawan.

Mas lalong nag-apoy ang pagnanasa sa mga mata ni Sergio na hindi inaalis ang tingin sa katawan ko.

“You said yes, jaanu, and you can’t stop me now,” aniya at kaagad sinunggaban ang dibdib ko.

“Ohhh!” Napaungol ako sa sarap at nakagat ang ibabang labi ko.

Naramdaman ko rin ang ganitong klaseng pakiramdam nang inangkin ako ni Riosh, at masaya ako dahil ginagawa naman sa akin ito ni Sergio; ang lalakeng una kong minahal.

Paghalik, paglalaro at pagdila ang ginagawa niya sa magkabila kong dibdib. Ganito pa lang ang nangyayari pero sa tingin ko’y basa na ang pagkababae ko.

Nang magsawa si Sergio sa dibdib ko ay tinanggal niya lahat ang suot niyang damit at nanlaki ang mga mata ko sa gulat nang makita ang mataba at mahaba niyang pagkalalaki; mas malaki pa ito kaysa kay Riosh!

Baka kawawa naman ako nito!

“Are you pleased with what you see?” nakangising tanong ni Sergio at itinuro ang alaga niyang halatang matigas at tayong-tayo na.

Napalunok ako at pinagmasdan ang hubad niyang katawan. Gwapo at matipuno si Sergio, bumagay sa kanya ang mga tattoo niya sa dibdib at braso. Mukha siyang badboy pero kabaliktaran no’n ang ugali niya. Hindi siya nagpapakita ng hubad na katawan sa fans nila ng That One Thing bilang fan service.

Nakita man ni Giorgia ang buong katawan niya dahil ex-girlfriend niya ito at tumagal ng dalawang taon ang relasyon nila ay natutuwa pa rin ako dahil ako lang ang minahal niya kahit pangalawang babae lang ako sa buhay niya.

“S-sana magkasya,” sabi ko na nagpatawa kay Sergio. Good influence talaga ako sa lalakeng ito dahil simula nang makilala niya raw ako ay natuto na siyang ngumiti at tumawa ng madalas.

“Don’t worry, it’ll fit you,” ngisi ni Sergio na back to agenda na hanggang sa bumaba ang mga halik niya sa pagkababae ko.

Wala na siyang sinayang na oras at ibinuka ng malaki ang dalawang hita ko. Namumula ako sa hiya dahil bukod kay Riosh ay siya naman ang nakakita ng pagkababae ko.

“You’re already wet,” pabulong na ani Sergio at sinimulang halikan at paglaruan ang kuntil ng pagkababae ko.

Ako naman ay napaungol sa kiliti at sarap ng ginagawa niya. Napakapit ako nang mahigpit sa bedsheet ng kama at buong pusong tinanggap ang pagroromansa sa akin ni Sergio Zayne Nasir.

Ilang minuto pa na ganoon ang ginawa niya hanggang sa tuluyan akong labasan. Sinipsip lahat ni Sergio ang nailabas ko at nang tumingin siya sa akin ay basang-basa ang labi niya. Ininom niya ang cum ko at napaka-hot niya sa paningin ko.

Sunod niyang ginawa ay hinimas niya ang pagkalalaki niya at umayos ng pwesto sa pagitan ko.

“I don’t want you to suck me because it’s prohibited and against my beliefs, so I’m going to enter now.” sabi niya. Pawis na pawis siya at nabasa na ng pawis ang buhok niya sa dibdib.

“Dahan-dahan lang, ah? Ang laki pa naman n’yan,” nag-aalala kong sabi.

“Don’t worry, I’ll be gentle.”

Pero scam lang pala ang I’ll be gentle niya dahil kung light to moderate umangkin si Riosh ay nasa hard level naman si Sergio.

“Ahhh!” ungol ko at napakapit sa balikat ni Sergio para hindi ako ma-off balance sa pagbayo niya sa akin.

Hinalikan niya ako at dinilaan ang tainga at leeg ko. Pawisan na kaming dalawa at ’yong aircon sa loob ng hotel ng Baguio city ay parang hindi na gumagana sa aming dalawa dahil wala na kaming lamig na maramdaman.

Ipinatong ni Sergio ang magkabilang hita ko sa mga balikat niya at mas ibinaon at nilaliman ang pagpasok niya sa akin. Malaki siya at kahit masakit ang pagpasok niya sa pagkababae kong dalawang beses pa lang napapasukan ay may halo rin itong sarap.

Magaling sila ni Riosh na magpaligaya ng babae.

“Fuck, I’m cumming!” gigil na saad ni Sergio na mas lalong binilisan ang pagbayo. Pareho na kaming hinihingal at gusto nang marating ang kasukdulan.

Ilang paggalaw pa ang ginawa niya hanggang sa tuluyan siyang labasan sa loob ng pagkababae ko. Hindi rin nagtagal ay sumunod ako at kinagat ang ibabang labi nang ako naman ang nilabasan.

Nang matapos ay humiga si Sergio sa tabi ko at hinalikan ang noo ko.

“Thank you, love. I love you…” bulong niya sa tainga ko.

Tumango ako at dahil sa matinding pagod sa ginawa naming pagtatalik ay tuluyan na akong nakatulog.

-Ajai_Kim

Chapter 40

Alliah

“Hey!”

Muntik na akong mapatalon sa gulat nang umupo sa tabi ko si Guil. Bigla akong kinabahan dahil mag-isa lang siya at hindi niya kasama si Jack.

Simula nang sinabi sa akin ni Sergio ang lihim na sikreto ni Guil ay nakaramdam na ako ng takot dito. Dapat ay iwasan ko siya at hindi na ako pwedeng makipaglapit sa kanya.

Nangako si Sergio na tutulungan niya ang ex-girlfriend ni Guil para makamit ang hustisya na dapat ay para rito at ang kapalit n’on ay maging boyfriend ko siya. Sana ay gawin lahat ni Sergio ang paraan para tuluyan nang mabulok sa kulungan itong lalakeng nasa harapan ko.

“Bakit parang nakakita ka ng multo d’yan, Alliah? Is there anything wrong?” Natawa si Guil at nag-lean sa akin para mas matignan ang reaksyon ko.

Umiling ako at umiwas ng tingin. “W-Wala naman. Bigla-bigla ka kasing sumusulpot kaya nagulat lang ako.” ani ko. Hindi niya pwedeng malaman na alam ko na ang sikreto niya. Kailangan ko muna itong ilihim at saka ko na siya kokomprontahin kapag nakausap na ni Sergio ang ex-girlfriend niya.

“Oh, I see,” Sumandal si Guil sa inuupuan niya at nilibot ng tingin ang buong Cafeteria.

Hindi bakas sa itsura niya ang manakit at manamantala ng isang babae. Talaga ngang mapanlinlang ang itsura ng isang tao dahil hindi mo malaman kaagad kung may nagkukubli bang demonyo sa kalooban niya.

“Nasaan nga pala si Jack?” tanong ko para pawiin ang kaba at takot na nararamdaman ko.

Tumingin sa akin si Guil at pinanliitan ako ng mga mata. “He’s absent because he’s with your new Australian friend, trying to console her; it’s clear that he likes her.” seryoso niyang sabi.

Hindi na ako masyadong nagulat dahil halata naman sa mga tingin at ikinikilos ni Jack na interesado siya kay Katy. Bigla ko na lang naalala si Katy kung paano siya umiyak at halos magmakaawa sa pagmamahal ni Murphy. Hindi ko sila nakitang dalawa ngayon dito sa school at siguro ay hindi sila pumasok dahil sa nangyari noong nakaraang linggo sa birthday celebration ni Katy.

Tumango ako at ininom ang natitira kong mango shake. Nang maubos ko ito ay tumayo na ako sa kinauupuan ko at akmang aalis nang hinawakan ni Guil ang kamay ko.

“Wait, Alliah! Ano ba talagang problema? Why are you so distance from me and unable to look me in the eyes? May nagawa ba akong kasalanan sa’yo?” naguguluhan niyang sabi.

Umiling ako at dahan-dahang tinanggal ang pagkakahawak niya sa kamay ko. “M-masama lang ang pakiramdam ko, Guil. Pasensya ka na, babalik na ’ko sa klase ko.” sagot ko.

“Liar.”

Nagulat ako sa sinabi niya. Tumawa siya ng sarkastiko.

“You knew it, and you believe those rumors?” nakangisi niyang tanong.

Nanlaki ang mga mata ko.

“I will never do that to my ex-girlfriend, Alliah; you know me, right? That girl was obsessed with me, and she only wants to ruin my and my family’s reputation. Wala nga siyang maipakitang ebidensya na ni-rape ko siya kaya hanggang ngayon ay hindi pa rin niya ’ko napapakulong,” tila natutuwa niyang sabi.

Base sa ekspresyon na ipinapakita ni Guil ay halatang nagsisinungaling siya. Ni walang bahid ng takot at pagsisisi sa kanya habang sinasabi ang mga kasinungalingang ’to.

“Paano kung naniniwala ako na ginawa mo nga ’yon sa ex-girlfriend mo?” tanong ko at tinignan siya nang mapanghamon.

Umawang ang bibig ni Guil sa sinabi ko pagkaraan ay ngumiti siya. “Then you’re believing the lies of an obsessed woman. Bakit ako mananamantala ng isang babae sa dami ng nagkakagusto sa ’kin? Come to think of it, Alliah. Don’t believe the rumors. Binanggit din ba sa’yo ’to ni Kuya Sergio kaya paning-paniwala ka naman?”

Huminga ako ng malalim para pakalmahin ang sarili ko.

“Kung totoo man na pinagsamantalahan mo ang ex-girlfriend mo, sisiguraduhin namin ni Sergio na mabubulok ka sa kulungan at hindi makakatakas sa batas. Nagsisisi tuloy akong naging kaibigan pa kita, Guil dahil hindi ko akalain na mas masahol ka pa sa demonyo!” Medyo napalakas ang boses ko kaya napatingin sa amin ang iilang estudyante na nasa Cafeteria.

Nawala ang ngisi ni Guil at sinamaan ako ng tingin. “Hinaan mo ’yang boses mo at ’wag mo akong inaakusahan sa kasalanang hindi ko ginawa.” madiin niyang sabi.

“Oh, talaga? Ireserba mo na lang ’yang kasinungalingan mo sa korte!” huli kong sabi at naglakad na papalabas sa loob ng Cafeteria.

Pagkalabas ko ay sobrang lakas ng pintig ng puso ko dahil sa kaba at takot kay Guil. Hindi na talaga ako pwedeng makipaglapit sa kanya pagkatapos ng pag-uusap naming ito.

Nang matapos ang klase ko kay Mr. Fernandes sa Basic Microeconomics ay tinawag niya ako at sinabing kakausapin ako nang magsilabasan ang lahat ng mga estudyante.

“Sir, ano po’ng sasabihin n’yo sa ’kin?” tanong ko.

Isinara ni Mr. Fernandes ang laptop na gamit niya at inalis ang suot niyang salamin sa mata bago bumaling sa akin.

“Pwede mo ba ako tulungang dalhin ang mga papeles ko sa office? Marami kasi ’to at hindi ko kayang dalhin nang mag-isa lang.” nakangiti niyang tanong at itinuro ang mga tambak ng papeles sa upuan na nasa gilid ng lamesa niya.

Marami nga iyon at mahirap dalhin nang mag-isa pero bakit ako pa ang inutusan niya at hindi iyong mga estudyanteng lalake na assistant niya? Siguro ay dahil kapatid ako ni Kuya Miles na naging kaklase niya noon at pinagkakatiwalaan ako.

“Ah, sige po,” sagot ko.

“Thank you. Liligpitin ko lang ’tong mga gamit ko, then we were off to my office.” Tumayo si Mr. Fernandes sa upuan niya at marahang hinaplos ang balikat ko.

Nagulat ako sa ginawa niya pero nginitian niya lang ako at isinara na ang ginagamit na laptop.

Kinuha ko ang ibang tambak na papeles sa lamesa at ganoon rin si Mr. Fernandes. Kinuha nito ang dala niyang suitcase sa upuan at lumabas na kami sa loob ng classroom.

Habang naglalakad kami sa hallway patungo sa office niya ay napapansin ko ang paglingon sa kanya ng mga estudyanteng babae na nadaraanan namin. Hindi ko sila masisisi na tignan si Mr. Fernandes dahil napakagwapo niyang Professor.

“I’d like to pay a visit to Miles at your home para kumustahin siya. Is that okay with you, Miss Lavallee?” tanong ni Mr. Fernandes pagkapasok namin sa loob ng office niya at inilagay sa pahabang lamesa ang mga tambak na papeles na dala namin.

“Ah, ayos lang po.” sabi ko.

Ngumiti si Mr. Fernandes at muli niyang hinaplos ng marahan ang balikat ko at tinitigan ako. “Good.”

Kinakabahan ako sa kanya at sa klase ng mga tingin niya. Kaagad akong umatras at dumistansya.

“A-alis na po ’ko, Sir. Pupunta na po ako sa susunod kong klase.” sabi ko at tumalikod na para umalis.

Bubuksan ko na sana ang pintuan ng office niya nang biglang pumasok sa loob si Guil na nakapamulsa habang nakangiti. Dumoble ang kaba at takot ko nang unti-unti siyang lumapit sa akin.

“You’re here, Alliah,”

“Ano’ng ginagawa mo dito, Guil?” tanong ko.

Itinuro niya si Mr. Fernandes na may malaking ngisi at lumapit sa likuran ko. Ngayon ay nakaramdam na ako ng panganib dahil napapagitnaan nila akong dalawa.

“Hindi mo ba alam na half brother namin ni Ate Giorgia si Kuya Charlie?” rebelasyon ni Guil.

Natigilan ako at lumingon kay Mr. Fernandes na nasa likuran ko. Hindi sila magkamukha nina Guil at Giorgia pero pareho ang kulay ng mga mata nila.

“We always have the same taste in girls, and we like sharing, which is why I told him about my ex-girlfriend, Evina.”

Halos hindi ako makahinga sa inamin ni Guil. Ang ibig bang sabihin n’on ay pinagsamantalahan rin ni Mr. Fernandes ang ex-girlfriend ni Guil?

“Mga demonyo kayo!” sigaw ko pero pareho lang silang humalakhak.

“Kuya Sergio’s accusations are true; I violated Evina because she has a crush on Kuya Sergio while she’s still in a relationship with me! I don’t mind sharing her with Kuya Charlie dahil malandi siya. And now he has you while he is unaware that I am your first kiss and you are the girl who haunts me in my dreams. Mang-aagaw talaga ’yang si Kuya Sergio, no? Wala na siyang ibang ginawa kundi ang agawin sa ’kin ang lahat ng gusto ko!” Sumigaw si Guil at tinabig ang mga tambak na papeles sa lamesa kaya nahulog ang mga ito at nagkalat sa sahig.

“I despise your brother, Alliah, for stealing the girl I loved! I treat him as my brother, tapos aahasin niya lang ang babaeng mahal ko? I want a revenge at gagamitin kita para man lang makapaghiganti ako sa panggagago niya sa ’kin!” galit at may poot na sabi ni Mr. Fernandes.

Baliw ang magkapatid na ’to at ako ang gagamitin nila para paghigantihan sina Sergio at Kuya Miles.

Tatakbo na sana ako palabas ng office nang nahawakan ako ni Guil sa braso ko at malakas akong ibinagsak sa sahig. Napangiwi ako sa sakit dahil tumama ang likod ko sa malamig na sementadong sahig.

“You can’t escape here, Alliah. Don’t worry dahil mag-eenjoy naman tayong tatlo sa threesome natin. Me and Kuya Charlie are better performers in bed.” sabi ni Guil na may kasamang tawa. Tumawa rin si Mr. Fernandes at inumpisahang hubarin ang suot niyang teacher’s uniform.

Nanginginig ang buong katawan ko sa kaba at takot at hindi ko inaasahan na tuso at demonyo ang dalawang lalakeng ito. Hindi ako makakapayag na pagsamantalahan nila ako katulad nang ginawa nila kay Evina. Kailangan kong maging malakas para hindi matuloy ang pinaplano nila.

Nang tuluyang mahubad ni Mr. Fernandes ang suot niyang teacher’s uniform ay bumungad sa akin ang maskulado at maganda niyang pangangatawan. Pinantayan niya ako sa sahig at ngumisi siya.

“Habang nakikita ko ’yang mukha mo ay mas lalong nadadagdagan ang galit ko kay Miles dahil para kayong pinagbiyak na bunga, pero e-enjoyin na lang kita tutal maganda at sexy ka naman at mukhang masarap sa kama.”

Ang tinitingalaan at respetadong guro na si Mr. Fernandes ay hindi mo aakalaing ganito pala kamanyak at bastos kung magsalita. Magkapatid nga silang dalawa ni Guil dahil pareho silang mapagpanggap at tuso!

“Hindi kayo magtatagumpay sa gagawin n’yo sa ’kin!” sigaw ko.

“Why do you think your five boys are going to save you here? Tatlo lang tayong nandito, Alliah at walang mang-iistorbo sa atin dito kahit umungol at mag-ingay pa tayo sa sarap ng gagawin natin.” sabi ni Guil na dahan-dahang lumapit sa akin, pinantayan rin ako at hinaplos ang mukha ko.

Sinamaan ko siya ng tingin at tinabig ang kamay niya. “Mga desperado na kayong dalawa! Hindi n’yo ba kayang labanan sina Sergio at Kuya Miles kaya ako ang gagamitin n’yo? Mga duwag!” Gigil kong ani na nagpagalit sa kanila.

Malakas na sinampal ni Mr. Fernandes ang mukha ko at mahigpit na hinawakan ang panga ko. “Shut up!”

“Umpisahan na nga natin para manahimik na ’yan.” sabi ni Guil na puwersahan akong inihiga sa sahig.

Pareho nilang hinawakan nang mahigpit ang magkabilang kamay ko habang ako ay walang tigil sa pagpupumiglas. Tuluyan na ring bumuhos ang mga luha ko.

“Oh, the goddess is crying now. Nasaan ang tapang mo kanina? Ilabas mo ngayon!” pang-iinsulto ni Mr. Fernandes na pumaibabaw sa akin at pilit akong hinahalikan pero iniiwas ko ang mukha ko.

“Tangina ang likot mo!” Muli akong sinampal ni Mr. Fernandes na nagpahilo sa akin at hindi ko na nagawang manlaban. Hinalikan niya ako ng marahas habang naglalakbay na ang magkabila niyang palad sa ilalim ng suot kong damit at bra.

“Fucking shit! Ang sarap pala nitong babae mo, Guil!” saad ni Mr. Fernandes kay Guil.

“I told you, bro, the taste of her lips wants me to come every day.” sabi naman ni Guil na inilabas ang cellphone niya at inumpisahan kaming videohan.

Napapikit ako at muling inalala ang limang magkakaibigan. Simula nang magpunta kami ng Baguio at bumalik sa Maynila ay naging mas matatag at matibay ang relasyon naming anim. Pursigido ang apat na suyuin ako at kahit na may inggitan at lamangan na nangyayari sa kanila kung minsan, pagdating sa akin ay iniintindi nila ang bawat isa alang-alang sa pagmamahal ko.

Mahal ko sila at hindi ako papayag na makuha at babuyin lang ako ng mga demonyong lalake kaya lalaban ako kahit babae ako.

Habang hinahalikan ako ni Mr. Fernandes ay nag-ipon ako ng buong lakas para maitulak siya.

Nagtagumpay ako dahil nabitawan niya ako at umalis sa ibabaw ko. Si Guil na busy sa pagvi-video ay nagulat sa nangyari at nabitawan ang cellphone na hawak niya.

Nagmadali akong lumabas sa loob ng office at tumakbo ng mabilis habang hinahabol nila ako. Masakit ang pisngi, katawan, at likod ko pero pinilit kong tumakbo. Iyak lang ako ng iyak habang bumababa sa hagdanan patungo sa ibaba ng building ng office.

Hindi ko inaasahan na makakasalubong ko si Murphy na may seryosong tingin sa akin. Lumingon siya sa likuran ko at nakita niya sina Mr. Fernandes at Guil na naabutan ako.

“Its okay. I’m here,” aniya at itinago ako sa likuran niya.

Wala akong naging sagot at patuloy pa ring umiiyak.

“What exactly did you two do to her?” malakas na sigaw ni Murphy sa dalawa.

“It was nothing–”

Bago pa makasagot si Guil ay biglang naglabas ng baril si Murphy at parehong binaril sa balikat sina Mr. Fernandes at Guil.

“You’re now safe, Alliah…”

-Ajai_Kim

Next, final chapter.

Final Chapter

Froi

Kaagad kaming sumugod sa ospital nang mabalitaan namin kay Murphy Aguilar na napahamak si Alliah at kagagawan iyon ng mga gagong sina Guil at half brother niya at professor ni Alliah na si Charlie Fernandes. Sinasabi ko na nga ba’t hindi talaga mapagkakatiwalaan ang Guilherme na iyon. Malalagot siya sa akin kapag nakita ko ang pangit niyang pagmumukha!

“Bakit hindi mo man lang sinabi sa amin ang ginawa ng Guil na ’yon noon sa ex-girlfriend niya, Sergio? Hinintay mo pang mapahamak si Alliah bago ka umaksyon!” singhal ko kay Sergio na kanina pa hindi umiimik habang nagmamaneho papunta sa ospital kung saan naka-confine si Alliah at kasama roon si Murphy.

Na-cancel ang mall show namin dahil sa nangyari pero wala na kaming pakialam. Kailangan naming makita at maalagaan si Alliah, gusto ko rin’g i-explain sa kanya ang nakaraan ko, at sana ay matanggap niya na may anak ako sa ibang babae.

“I know, I thought I could protect her, but I neglected my duty as her boyfriend; I’m sorry…” paghingi niya ng paumanhin.

“Huwag mo nang sisihin si Sergio dahil hindi rin naman niya ginusto ang nangyari kay Alliah, Froi. We can’t blame each other in this situation; all we have to do is protect and care for her.” sabi ng magaling na si Iall.

Tumiim-bagang ako at hindi na umimik. Tama si Iall kahit na gustong-gusto kong suntukin si Sergio dahil sa kapalpakan niya.

Kalahating oras ang nakalipas at nakarating kami sa isang private hospital na pinagdalhan ni Murphy kay Alliah. Pinuntahan namin ang floor at room number ni Alliah na ibinigay ni Murphy at nang pumasok kaming limang magkakaibigan sa confine room ay naabutan namin si Alliah na nakasandal sa headrest ng hospital bed niya habang pinapainom ng tubig ni Murphy.

Kilalang-kilala ko ang lalakeng ito dahil siya lang naman iyong lalake na nakausap ko noon sa bar at mukhang si Alliah ang babaeng tinutukoy niya.

Nang makita kami ni Alliah ay napangiti siya habang si Murphy ay kaagad umiwas ng tingin sa amin. Nakilala niya rin ako kaya hindi ako magawang tignan ng diretso.

Bakit kaya kami ang una niyang tinawagan at ipinaalam ang nangyaring ito imbes na sa mga nakatatandang kapatid na lalake ni Alliah? Lumapit kami sa kanila at si Riosh ang unang nagsalita.

“How are you babe? May masakit pa ba sa’yo? Do we need to get you checked out by a doctor?” nag-aalalang tanong ni Riosh at hinaplos ang braso ni Alliah. May bakas ng sugat ang pisngi niya. Napakuyom ang mga kamao ko sa galit sa dalawang gagong iyon.

“A-ayos na ’ko, Riosh. Iniligtas ako ni Murphy at walang masamang nangyari sa ’kin.” sabi ni Alliah at muling ngumiti.

Tumingin kaming lahat kay Murphy. Itong lalakeng ito ang sinasabing stalker at kababata ni Alliah na naging dahilan kung bakit siya pinalayas sa bahay nila ng mga kapatid niya at nakilala si Iall sa cafe shop.

At siya rin iyong lalakeng hanggang ngayon ay may nararamdaman pa rin para kay Alliah na umamin mismo sa birthday celebration ng sarili niyang girlfriend.

“Murphy, right? Thank you for saving Alliah; we will make sure that Guilherme Hussain and Charlie Fernandes are imprisoned forever for attempting to rape her.” seryosong sabi ni Sergio kay Murphy.

“It’s nothing; I’m glad I’m in school, and I brought my Dad’s gun, which is why I shot those two jerks in the shoulders.” sabi ni Murphy at nagkibit-balikat.

“Kilala ka namin sa buhay ni Alliah, at hindi namin gusto ’yang nararamdaman mo para sa kanya. Hindi ibig sabihin na iniligtas mo siya mula sa kapahamakan ay may tsansa ka na sa kanya. Baka nakakalimutan mo na ikaw ang dahilan kung bakit pinalayas siya sa bahay nila?” sabi ko at ngumisi ng mapang-asar.

“I apologize for any mistakes I made in order to get her attention. I was already aware of my place in her heart, and… If she doesn’t want me, I have to accept that she belongs to all five of you.” napayuko siya at pinaglaruan ang mga daliri niya.

Natigilan kaming lahat at hindi kaagad nakapagsalita. Nakikita ko naman na talagang mahal niya si Alliah at katulad namin ay naging desperado lang siya makuha ang atensyon nito.

“It’s okay; after all, you keep her safe kaya nagpapasalamat kami sa pagligtas mo sa kanya.” nakangiting sabi ni Kyron at saka nilingon si Alliah na ngumiti rin.

“It’s nothing; I’ve cared for Alliah since we were kids, and even if she doesn’t like me, I’ll still protect her.” nakangiti pero malungkot na sabi ni Murphy.

Napabuntonghininga ako at napahawak sa batok. Ayoko ng mga ganitong klaseng drama lalo na kung involve dito ang babaeng mahal ko pero sige na nga, para sa araw na ito ay magpapakabait muna ako dahil iniligtas niya si Alliah.

“Nakapag-usap na kami kanina ng maayos ni Murphy at sinabi niyang tanggap na niya kung ano man ang mayroon sa ’ting lima.” sabi ni Alliah.

“That’s good.” nakangiting sabi ni Kyron na umakbay sa katabing si Riosh.

Tumikhim ako para mabaling ang atensyon nila sa akin. “Pwede bang makausap ko muna si Alliah nang kaming dalawa lang? May importante akong sasabihin.”

Umiling ang mga kaibigan ko dahil alam na nila kung ano ang sasabihin ko. Si Murphy naman ay tumango lang.

“Sure, Froi. Please be smooth while confessing your secrets; don’t fuck up this time,” mariing sabi ni Riosh at tinignan ako nang makahulugan. Napairap ako.

“Lalabas muna kami saglit, Alliah. Froi will say something important to you.” sabi ni Iall at hinalikan ang noo ni Alliah.

Tumango si Alliah hanggang sa sumenyas si Riosh na lumabas na silang limang lalake sa loob ng confine room.

Nang makalabas na sila ay dahan-dahan akong lumapit kay Alliah na nakatingin sa akin. Pumikit ako ng mariin bago nagsalita.

“May anak na ’ko, Alliah.” Pag-amin ko na ikinagulat niya.

“A-ano?”

Napalunok ako sa kaba. “May anak na ’ko sa dati kong ex-girlfriend. Five years old na ang anak kong lalake at nasa poder siya ng ex ko.”

Hindi nagsalita si Alliah at nakatingin lang sa akin.

Ngayong inamin ko na sa kanya na may anak ako, ayaw na ba niya sa akin at hindi na ako mamahalin katulad ng mga kaibigan ko?

Nanghihina akong umupo sa silyang katapat niya at napahilamos sa mukha gamit ang mga palad ko. “Alliah, simula nang nakilala mo ’ko, alam mo namang babaero ako, hindi ba? Kung sinu-sinong babae ang pinapatulan ko dahil gusto ko ’yong atensyon na nakukuha ko sa kanila. Lumaki ako sa magulo at sirang pamilya kaya nakilala mo ’kong ganito.” Napatawa ako at umiling.

“Bata pa lang ako ay hindi na ’ko nakaranas ng pagmamahal sa totoo kong mga magulang. Naghirap kami ng mga kapatid ko sa poder nila. Lumaki kaming may masasamang asal at ugali dahil namulat kami sa kapaligiran na puro paghihirap at gulo na lang ang palagi naming nakikita. Namulat kami sa kahirapan, at hindi namin maiwasan na mainggit sa ibang mga tao na may kompleto at masayang pamilya.”

Hindi ko na napigilan ang pagtulo ng mga luha ko. Ayoko nang alalahanin iyong mga masasakit na karanasan na nangyari sa akin noong bata pa lang ako, pero kailangan kong sabihin at ipaliwanag kay Alliah kung bakit ako ganito; kung bakit lumaki akong ang sama-sama ng ugali na pati ang matalik kong kaibigan na si Sergio ay tinalo, trinaydor at kinaiinggitan ko.

“’Yong anak kong si Grey, mahal na mahal ko ’yon at lahat ng pangangailangan niya ay ibinibigay ko kahit sobra-sobra na ’yong hinihingi ng ex ko. Dinadalaw ko rin siya pero dahil galit sa ’kin ang asawa ng ex ko ay bihira ko lang makita ang anak ko.” Huminga ako ng malalim at pinunasan ang mga luha ko.

“May iba na bang pamilya ang ex mo? May anak rin ba siya at asawa?” tanong ni Alliah.

Tumango ako. “Maayos kami ng Nanay ng anak ko dahil sa sustento na ibinibigay ko. Wala na rin siyang pakialam kung magkaroon ako ng girlfriend dahil hindi naman namin minahal ang isa’t-isa noon at aksidente ko lang siyang nabuntis. Ngayong alam mo na ang sikreto ko, matatanggap mo pa rin ba ako sa puso mo kahit may anak na ’ko, Alliah?” umaasa kong sabi.

Kung anuman ang desisyon niya para sa aming dalawa ay tatanggapin ko iyon. Sa dami ng kasalanang nagawa ko ay maiintindihan ko siya kung aayawan niya ako. Aayusin ko ang sarili ko at magbabago para lang maging karapat-dapat sa pagmamahal ni Alliah. Hihingi ako ng tawad sa lahat ng mga taong naagrabyado ko. Kahit mahihirapan akong gawin iyon dahil nature ko na ang maging barumbado at gago ay magsisikap akong maging mabait.

Ganito ang nagawa ng pagmamahal sa akin sa babaeng hindi ko inaasahan na mamahalin ko.

Hinawakan ni Alliah ang kamay ko at ngumiti siya. “Wala namang kaso sa ’kin kung may anak ka na, Froi. Lahat naman tayo ay may nagagawang hindi natin inaasahan pero ang mahalaga ay natututo tayo sa huli. Sapat nang malaman ko na mahal mo ang anak mo at ibinibigay mo ang lahat ng pangangailangan niya habang lumalaki siya.”

Sa sobrang tuwa ay niyakap ko si Alliah at hindi ko napigilan ang mahina kong paghikbi. Ang akala ko ay wala nang taong makakaintindi sa akin at handa akong mahalin sa kabila ng hindi ko pagiging isang perperkong tao.

Hindi ko naman ginusto na maging mayabang, arogante, at traydor na si Froi pero sinusubok ako ng pagsubok at tadhana. Sa huli ay natuto na ako sa mga pagkakamali ko at dahil iyon kay Alliah.

“Salamat, Alliah. Mahal na mahal kita…” sabi ko habang umiiyak.

Hinaplos ni Alliah ang likod ko at pagkatapos ay pinunasan ang mga luha ko. “Mahal din kita, Froi.”

Iyon na yata ang pinakamagandang salita na narinig ko sa buong buhay ko. Iyong madilim at puro pait kong buhay ay tila nagliwanag at napuno ng kulay nang dahil kay Alliah.

Humarap ako sa kanya at hinalikan siya. Ang akala ko ay hindi siya tutugon sa mga halik ko pero nagulat na lang ako nang hinalikan niya ako pabalik.

Ang bilis ng tibok ng puso ko na may halong kaba at excitement na sa kanya ko lang nararamdaman.

Nang matapos ko siyang halikan ay hinawakan ko ang pisngi niya na namumula at may kaunting sugat. Kumuyom bigla ang panga ko.

“Malalagot sa ’kin ’yong dalawang tarantadong ’yon sa ginawa nila sa’yo. Ipapakita ko sa kanila kung gaano ako kademonyo dahil sinaktan at binalak ka nilang pagsamantalahan.” madiin kong sabi.

Hindi sumagot si Alliah at niyakap niya na lang ako. Niyakap ko rin siya at inihilig ang ulo niya sa balikat ko.

“Gusto kong makita ang anak mo, Froi. Pwede ba?” tanong ni Alliah.

Napangiti ako at hinaplos ang buhok niya. “Oo naman. Salamat at tanggap mo ang anak ko.”

“Mahal kita kaya kahit may anak ka, tatanggapin pa rin kita.” nakangiti niyang sabi.

Hindi na maialis ang ngiti sa labi ko. Napakaswerte ko nga naman at minahal ako ni Azaneliah Heloise Lavallee, at minahal rin niya ang apat kong mga kaibigan.

Walang problema kung hindi lang ako ang mahal niya dahil tinanggap ko na ang klase ng relasyon na pwede naming gawin, ang mahalaga sa akin ay mahal rin ako ng babaeng mahal ko.

Kyron

“I’m going back to Australia with my girlfriend, Katy; we talked, and I’m going to do everything I can to love and cherish her,” Murphy said.

“That’s the real deal, man; obviously, that girl loves you, and all you have to do is give her a chance,” I said.

I know it is too hard for him to forget Alliah pero isa na rin iyong magandang paraan para tuluyan siyang makamove-on. Sa tingin ko ay mahal rin naman niya iyong girlfriend niyang Australian pero nalilito lang siya sa nararamdaman niya para kay Alliah dahil dinepende na niya ang sarili niya rito. Alliah was his childhood first love, and I can’t blame her if he was too smitten by her because that’s how I feel about her.

“Mahal ko si Alliah at tanggap ko nang hindi siya mapapasa’kin kaya ang masasabi ko lang ay protektahan, alagaan, at mahalin n’yo siya nang higit pa sa kaya kong gawin, dahil kapag nabalitaan ko na sinaktan n’yo siya, hindi ako magdadalawang-isip na bumalik dito sa Pilipinas at agawin siya sa inyo.” seryosong pagbabanta ni Murphy.

“Just trust us; we love Alliah as well, which is why we want her and our polyamory setup. She loves us at hindi namin sasayangin ang pagmamahal na binigay niya.” Iall said.

Tumango si Murphy at hindi na ulit nagsalita. Nang matapos kausapin ni Froi si Alliah ay pinapasok niya ulit kami sa confine room. Alliah is brightly smiling, and her conversation with Froi appears to be going well. Froi is also smiling.

Froi having a child isn’t a big deal to us. He is a responsible father to his son, doing everything possible to meet his needs. Maayos naman sila ng Nanay ng anak niya at nagkaayos sila para sa bata.

“Tanggap kong may anak si Froi kaya ’wag kayong mag-alala.” sabi ni Alliah na nagpangiti sa amin.

Lumapit naman si Murphy kay Alliah at ngumiti ng malungkot. “Alliah, I’m returning to Australia with Katy this week. Magpagaling ka at sana maging magkaibigan pa rin tayo kapag nagkita ulit tayo.” Murphy can’t help but cry. This guy! He truly loves her.

Nawala ang ngiti ni Alliah at bumakas ang pag-aalala sa kanyang mukha. “Gano’n ba? Mag-iingat kayo ni Katy at pakisabi sa kanya na patawad-”

“No, she was too shy to approach you because she became angry when I confessed that I still love you. Pinapasabi pala niya na sorry at nagalit siya sa’yo. She’s hoping you’ll forgive her because it’s not your fault,” Murphy explained.

Bumuntonghininga si Alliah. “Naiintindihan ko ang nararamdaman ni Katy at sana kapag nagkita ulit kami ay maging magkaibigan pa rin kami.” sabi niya na may tumulo na ring luha sa mga mata.

“Of course, she said she really likes you and is determined to be your friend; all she needs is time to heal, and I will help her in that process dahil ako ang may kasalanan kung bakit nagkakagulo tayo ngayon.” Murphy sighed.

Tumango si Alliah. “Alagaan at mahalin mo siya, Murphy dahil mahal na mahal ka niya. Kung sasaktan mo ulit siya ay may lalakeng nag-aabang lang sa kanya para kunin sa’yo.” Biglang natigilan si Murphy at hindi na nakapagsalita. Was he threatened?

He nodded after a brief silence. “Don’t worry, I’ll treasure Katy, and I’m glad you’re happy with these five guys, Alliah.”

Bago pa makasagot si Alliah ay lumabas na sa confine room si Murphy. We could hear him sob as he shed more tears.

Alliah sobbed quietly. We approached her and hugged her.

“He’ll be fine, baby,” I assured her, and she smiled.

I’m hoping Murphy will move on from her because Alliah was already our band’s One Thing.

-Ajai_Kim

Next, Epilogue

Epilogue

Alliah

Simula nang dumating ako sa buhay ng That One Thing ay doon nag-umpisang mag-iba ang takbo ng buhay ko. Pinalayas ako ng mga kapatid ko sa bahay namin dahil sa mali nilang akala sa amin ni Murphy, at dito ay makikilala ko si Iall at nag-offer siyang patirahan ako sa apartment niya kasama ang apat niyang mga kaibigan o kabanda.

Nakilala ko bilang isang tahimik, malihim, at misteryosong lalake si Sergio. Siya ang naging first love ko at ang unang nanligaw sa akin. Nakilala ko rin ang pamilya niya na mabait ang pakikitungo sa akin. Talented siyang lalake at reversed kung tawagin. Ramdam ko rin ang concern at pagmamahal nito sa mga taong nakapaligid sa kanya.

Si Riosh na may kulay berdeng mga mata at may kahabaan ang buhok ay hindi ko aakalaing mamahalin ko rin. Hindi ako nagsisisi na sa kanya ko ibinigay ang virginity ko dahil ramdam ko kung gaano niya ako kamahal. Hindi niya ako kailanman pinakitunguhan ng masama at bawat desisyon ko ay nirerespeto at iginagalang niya.

Sa una ay hindi naging maganda ang impression ko kay Froi dahil masyado akong nayayabangan sa kanya. May inggit at selos siyang nararamdaman kay Sergio na isa sa pinakamatalik niyang kaibigan. Naiintindihan ko kung bakit sa kanilang limang magkakaibigan ay siya ang may kakaibang ugali, pero sa nakikita ko ay kahit na hindi perpekto ang pamilya niya ay mahal pa rin niya ang mga ito at tinutulungan sa pinansyal na pangangailangan. Hindi ko akalain na mamahalin ko siya. Bumawi siya sa lahat ng naging kasalanan niya at kay Sergio kaya tuluyang nahulog ang loob ko sa kanya.

Si Iall ang pinakamatured at kalmado sa magkakaibigan. Alam niya kung ano ang tama sa mali at isa pa ay kahit nagkagusto siya sa akin ay hindi niya pinilit ang sarili niya at naghintay lang ng tamang pagkakataon para maipakita ang kanyang pagmamahal. Nahulog ang loob ko kay Iall dahil sa pagiging concern, maalalahanin at respeto na ipinapakita niya para sa akin.

Para naman kay Kyron na hindi nahiyang umamin ng pagmamahal sa akin ay naghintay lang rin siya ng tamang pagkakataon para mahalin ko, at nagtagumpay siya dahil minahal ko siya sa kabutihan ng loob at respeto na ipinaramdam niya kahit alam niyang gusto rin ako ng apat niyang mga kaibigan.

Masaya ang buhay ko kasama ang limang magkakaibigan at dalawang taon na rin ang nakalilipas nang mangyari ang mga pagsubok at problema na dumating sa aming anim.

Nasa ilalim ako ng polyamory relationship at hinding-hindi ko pinagsisisihan na nakipagrelasyon ako sa kanila. Walang inggitan o sama ng loob ang magkakaibigan sa tuwing nagkakaroon sila ng “solo time” sa akin. Tinanggap nila ang ganitong klaseng relasyon at kahit na iba-iba man ang kanilang personalidad ay mas pinili nilang makasama ako para lang sa pagmamahal at atensyon ko.

Mahal na mahal ko sila at wala na akong ibang mahihiling pa kundi ang maging panghabangbuhay ang relasyon ko sa That One Thing. Nagsasama na rin kaming anim sa iisang bubong habang nag-aaral pa ako ng kolehiyo, at pinagawa nila ito para sa amin.

Marami mang manghuhusga sa polyamorous set-up na mayroon kami ay hindi na namin inaalala ang sasabihin ng iba dahil ang mahalaga ay masaya at kontento kaming mahalin at pahalagahan ang bawat isa.

Nakilala ko na ang anak ni Froi na si Grey dalawang taon ang nakalipas. Hindi maitatanggi na anak niya ang bata dahil kamukhang-kamukha niya ito. Sa hindi rin inaasahang pangyayari ay namatay ang ina ni Grey na si Mela at ang asawa nito dahil sa nangyaring buy bust operation ng mga awtoridad. Involve sa drugs si Mela at ang asawa nito na ilegal na nagpupuslit at nagbebenta ng droga sa black market. Napatay sila ng mga pulis dahil nanlaban sila sa nangyaring buy bust operation.

Naging ulila si Grey nang mamatay si Mela at ang stepfather nito kaya kaagad siyang kinuha at kinupkop ng totoo niyang ama na si Froi. Mas naging responsable at mapagmahal na ama si Froi para sa anak at ibinibigay niya ang lahat ng pangangailangan ni Grey. Itinuring ko na ring parang tunay na anak si Grey at naging kalaro niya ang anak naming babae ni Sergio na si Syren Heloise o Sai na isang taong gulang na.

Nang may mangyari sa amin ni Sergio sa Baguio city ay kaagad nagbunga ang ginawa namin. Nang mabuntis ako ay halos mapatay siya ng mga kaibigan niya dahil napakabata ko pa raw at nag-aaral pa para buntisin pero sa huli ay tinanggap na lang nila ang lahat at ngayon ay mga overprotective na ama kay baby Sai dahil bukod sa akin ay ito lang ang nag-iisang babae sa pamilya namin. Tanggap ng pamilya ng boyfriends ko ang relasyon namin at hindi nila kami hinusgahan kahit noong una ay may pag-aalinlangan sila sa set-up namin. Sa susunod na taon ay ikakasal na kami sa bansang Gabon, Central Africa na kung saan ay legal doon ang polyamory marriage at hindi na ako makapaghintay sa kasalang magaganap.

Ang tatlo kong mga kapatid na lalake ay tuluyan na akong hinayaan sa mga desisyon ko sa buhay at tanggap nila ang polyamory relationship ko sa magkakaibigan. Si Kuya Luca ay nililigawan ngayon ang kaibigan kong si Gidalyn habang si Kuya Miles ay may on and off relationship sa kaibigan ko ring si Debbie. Si Kuya Silas na lang ang single sa mga kapatid ko at hindi ko alam kung kailan niya balak magkaroon ng girlfriend dahil mukhang wala pa sa priority niya iyon. Masyado siyang abala sa trabaho niya at hindi na naiisip ang lovelife niya.

Sina Mr. Fernandes at Guil naman ay nakakulong na. Lumitaw ang ilang mga babaeng pinagsamantalahan ni Mr. Fernandes at kinasuhan siya ng mga ito samantalang si Guil ay tuluyang inamin ang ginawa niyang pananamantala sa ex-girlfriend niya. Lubos siyang nagsisisi sa ginawa niya rito at sa akin pero huli na ang lahat para magsisi.

Si Murphy ay nasa Australia na at hanggang ngayon ay sinusuyo pa rin si Katy kahit girlfriend na ito ni Jack. Sumunod si Jack kay Katy sa Australia at doon na ipinagpatuloy ang pag-aaral ng college. Huli na nang marealize ni Murphy na mahal niya si Katy at si Katy ay tuluyan nang sumuko sa kanya.

Nasa isang pinakamalaking concert kami ng That One Thing kasama ang pamilya ko, pamilya ng magkakaibigan, mga kaibigan ko, at ilang mga katrabaho kabilang si George na tinanggap na wala talaga siyang pag-asa sa akin. Mas lalong umusbong ang kasikatan ng banda at kahit alam na ng buong mundo na may girlfriend at anak na si Sergio ay tuluyan pa rin nila itong sinusuportahan.

Hindi alam ng mga tao ang polyamory relationship na mayroon ako sa banda. Kung huhusgahan nila kami kapag nalaman iyon ay wala na kaming pakialam, at ang career ng That One Thing ay kayang-kaya nilang bitawan kung kinakailangan para lang sa akin at sa mga anak namin. Ganoon nila ako kamahal at pinapahalagahan.

“Mommy, sikat si Daddy Froi dahil ang dami nilang fans!” sabi ng pitong taong gulang na si Grey na nasa tabi ko. Nililibot niya ng tingin ang buong indoor arena na pinaliligiran ng fans ng That One Thing.

Karga ko ang isang taong gulang naming anak ni Sergio na si Sai at nasa unahang VIP seat kami kasama ang mga kapatid ko at sina Debbie at Gidalyn.

“Superstar ang Daddy Froi mo at ang iba mo pang mga daddy kaya sikat talaga sila.” nakangiti kong sabi kay Grey. Ang karga kong si Sai ay nakatulog na sa balikat ko.

“I can sing like Daddy; should I be a superstar someday, Mommy?” curious na tanong ni Grey.

“Oo naman, anak. Bukod sa gwapo at magaling ka ring kumanta katulad ng daddy mo ay napakabait mo pa.” ani ko.

Ngumiti si Grey at niyakap ang baywang ko. “Thank you for treating me like your own son, Mommy; I love you.”

7 years old pa lang si Grey ay matalino at matured na ito kung mag-isip. Alam rin niyang hindi ko siya tunay na anak at namatay na ang mga magulang niya. Ipinaliwanag namin sa kanya ang lahat at sa mura niyang edad ay naiintindihan niya ang lahat ng nangyari.

“I love you too, Grey.” sagot ko at hinalikan ang noo nito.

Biglang naghiyawan ang audience nang lumabas mula sa stage ang pinakasikat at kilalang banda sa Pilipinas at sa buong mundo na That One Thing. Para na kaming mabibingi sa lakas ng mga sigaw at hiyawan nila pero si baby Sai ay unbothered pa rin at nanatiling tulog sa balikat ko.

“Grabe ’yang anak mo, Alliah. Kung magugunaw ang mundo ay baka hindi pa rin magising ’yan dahil ang lalim ng tulog!” sabi ni Debbie at natawa ito. Tumawa rin ang mga kapatid ko at si Gidalyn.

“Nagmana ba naman sa tatay. Ang tahimik pang bata.” sabi ni Kuya Luca at inakbayan ang nililigawang si Gidalyn.

“Baka kay Miles nagmana? Ganyang-ganyan siya noong bata pa sabi ni Mama.” ani Kuya Silas.

“Kung sa akin mamanahin ng pamangkin ko ang behavior niya edi mas okay.” sabi ni Kuya Miles at nagkibit-balikat. Nagtawanan ulit kami at muling tumingin sa stage.

Tumingin sa akin ang lima kong boyfriends at kinawayan ako. Si Riosh ay nagflying kiss pa kaya natawa ako at kinawayan sila pabalik.

“First and foremost, thank you for attending our largest concert; thank you to our Manager, Mr. Richard, who made this possible; without his help, we would not be able to perform in front of hundreds of fans in this arena.” sabi ni Iall at itinuro si Mr. Richard kasama ang P.A na si Densel at iba pa nilang kasama sa team na nasa kabilang VIP seat.

Ngumiti at tumango si Mr. Richard at kitang-kita ang pagiging proud nito dahil sa layo ng narating ng That One Thing.

“We’d also like to thank our fans who have supported us since our inception. Kung hindi dahil sa suporta at pagmamahal ninyo ay hindi makikilala ang That One Thing. Mahal na mahal namin kayo!” sabi ni Kyron na siyang dahilan para maghiwayan ang fans nila.

Ganoon nila kamahal ang That One Thing. At kung diehard fan ka ay maiintindihan mo ang nararamdaman nila sa isang grupo na nagpapasaya sa kanila at nagbibigay inspirasyon sa kanilang buhay.

“We’d also like to thank our family and friends who are here, especially my girlfriend Alliah and our daughter Sai, who inspire me to work harder for our future.” saad ni Sergio at tumingin sa amin ni baby Sai. Mas lalong naghiwayan ang mga tao.

“Mahal ka pa rin namin Sergio kahit may pamilya ka na!”

“We love you That One Thing!”

“Keep fighting! Mahal namin kayo!”

Ilan sa mga naririnig kong sigaw ng fans.

Hindi ko mapigilang mapaiyak dahil sa kasiyahang nararamdaman ko. Saksi ako sa pagsikat ng That One Thing at hindi nila inakala na darating sila sa ganitong punto na mamahalin at kilala na sila ng mga tao kahit saan man sila magpunta. Ito ang pangarap nila at kasama ako roon.

“Mommy, don’t cry,” malambing na saad ni Grey na nagsumiksik sa tagiliran ko.

Umiling ako. “Hindi, Grey. Tears of joy lang ito.” sabi ko at pinunasan ang mga luha ko. Kinuha ni Kuya Silas si Sai na karga ko at siya na ang nag-asikaso dito.

Biglang tumikhim si Froi na nasa tapat ng mic kaya nabaling sa kanya ang atensyon naming lahat. “May aaminin pala muna kami bago magsimula sa una naming kakantahin.” Sumulyap siya sa akin bago muling nagsalita. “Pamilyar ba kayo sa polyamorous relationship?”

May mga tumangong audience at mayroon ring walang kaalam-alam sa ganoong klaseng relasyon.

“Well, proud akong aminin at sabihin na nasa polyamorous relationship kami ng That One Thing sa iisang babae na nandito sa crowd. Walang iba kundi si Azaneliah Heloise Lavallee na girlfriend at nanay ng anak ni Riosh, at ng anak ko na rin’g si Grey.” Ngumiti si Froi nang makita ang iba’t-ibang reaksyon ng audience sa inamin niya.

“Simula nang dumating si Alliah sa buhay namin ay tuluyan niya akong binago. Ang Froi na mayabang, bastos, walang modo, at gago ay nagdilang anghel na nang dahil sa kanya. Tinanggap niya ang anak kong si Grey at itinuring na parang isang tunay na anak kaya nagpapasalamat ako na tinanggap at minahal niya ako katulad nang pagmamahal niya sa mga kaibigan ko kahit na ang dami kong nagawang pagkakamali.” Suminghap si Froi na tila pinipigilan ang emosyon niya. Muling tumulo ang mga luha ko.

“We faced struggles and problems in our situation, but in the end, we reunited for Alliah’s love; we five fell in love with her, and we’re glad she also fell for us. Nagdesisyon kaming magkasundo para sa kanya at magkaroon ng polyamory relationship dahil mahal na mahal namin siya.” saad ni Riosh na napakagat-labi at yumuko at saka nagpamaywang. Napansin kong umiiyak rin siya.

Naantig ang puso ng audience roon dahil natahimik sila at naiiyak ang karamihan, pero makalipas nang ilang minuto ay may mga sumigaw.

“Wala kaming pakialam! Susuportahan pa rin namin kayo kahit na ano’ng mangyari!”

“Kayo ang true definition ng ideal boys!”

“We love you That One Thing. Cheer up!”

Umingay at napuno ulit ng hiyawan ang buong indoor arena. Napangiti naman ang limang magkakaibigan at inayos ang mic at musical instruments sa stage.

Hindi ko inaasahan na madaling matatanggap ng mga tao ang klase ng relasyon na mayroon ako sa That One Thing. Hindi na namin kailangang itago ang relasyon namin dahil nalaman na nila ito mismo sa concert. Paniguradong may mga kukwestiyon at manghuhusga sa amin pero handa kaming harapin iyon.

“Thank you for accepting our state and for believing us. We were going to perform our latest single song, One Thing from our third repackage album. Please enjoy!” sabi ni Kyron na ina-adjust ang stand ng mic.

Nag-umpisa nang magstrum ng gitara sina Riosh at Iall habang sina Sergio at Froi naman ay tumingin at ngumiti sa isa’t-isa at inayos ang suot nilang mic piece.

Froi:

I’ve tried playing it cool

But when I’m looking at you

I can’t ever be brave

’Cause you make my heart race

Riosh:

Shot me out of the sky

You’re my kryptonite

You keep making me weak

Yeah, frozen and can’t breathe

Sergio:

Something’s gotta give now

’Cause I’m dying just to make you see

That I need you here with me now

’Cause you’ve got that one thing

Chorus:

So get out, get out, get out of my head

And fall into my arms instead

I don’t, I don’t, don’t know what it is

But I need that one thing

And you’ve got that one thing

Iall:

Now I’m climbing the walls

But you don’t notice at all

That I’m going out of my mind

All day and all night

Kyron:

Something’s gotta give now

’Cause I’m dying just to know your name

And I need you here with me now

’Cause you’ve got that one thing

Pagdating sa chorus ay nakisabay na sa pagkanta ang mga tao. Nakisabay rin ako at si Grey na palaging pinapakinggan ang kanta ng daddies niya sa bahay namin.

Chorus:

So get out, get out, get out of my head

And fall into my arms instead

I don’t, I don’t, don’t know what it is

But I need that one thing

So get out, get out, get out of my mind

And come on, come into my life

I don’t, I don’t, don’t know what it is

But I need that one thing

And you’ve got that one thing

Pagkatapos ng concert ng That One Thing ay nagpalakpakan at naghiyawan ang mga tao. Natapos ito ng maayos at matiwasay at umuwi na kaming lahat sa mga bahay namin.

Magkakasama man kaming anim sa iisang bubong ay wala pa ring nangyayari sa amin nila Froi, Iall, at Kyron. Mas nagfocus kami sa pag-aalaga ng anak naming sina Grey at baby Sai kaya wala na kaming oras para sa intimate moments.

Ngayon ay pagbibigyan ko sila at nag-usap ang tatlo na sabay-sabay nila akong aangkinin. Pumayag naman ako dahil reward na rin nila ito sa pagiging isang mabuting boyfriend ko at ama ng mga anak namin.

Ngayon ay hinahalikan ako ng mapusok ni Froi habang nasa likuran ko si Iall na hinahalikan ang likod at batok ko, at si Kyron naman na nasa pagitan ng mga hita ko na nilalaro at dinidilaan ang pagkababae ko.

“Ohhh…” ungol ko nang maramdaman kong lalabasan na ako. Tumigil sa paglalaro si Kyron sa pagkababae ko at nang labasan ako ay kaagad niyang sinipsip ang puting likidong lumabas sa akin.

Tumigil sa paghalik si Froi at nakangisi niyang hinimas ang paglalaki niya. “Handa ka na ba? Malaki pa naman ’to.” aniya na ikinalaki ng mga mata ko.

Tumingin ako sa pagkalalaki niya at tama nga siya. Hindi ko na ito napansin kanina nang maghubad silang tatlo sa harapan ko.

Hinihingal akong tumango at kumapit ng maigi sa braso ni Iall.

“Ohh shit!” napaungol si Froi nang dahan-dahan niyang ipinasok ang alaga niya sa loob ko.

Napakagat-labi ako at impit ang pag-ungol. Ang laki niya!

“Buntis ka ngayon sa ’kin!” huling sinabi ni Froi at nag-umpisang umatras-abante sa harapan ko. Nakatayo lang kaming apat kaya hirap ako sa pagbalanse pero mabuti na lang at nakaalalay sa akin sina Iall at Kyron.

“Damn! I didn’t entered you yet but I’m think I’m gonna come because of your hotness, babe.” paos na saad ni Kyron na kinabig ang mukha ko at hinalikan sa labi.

“M-me too! You made us crazy, Alliah so take us with pain and pleasure.” sabi naman ni Iall na nilamas ang magkabila kong dibdib.

Isa, dalawa, tatlo. Tatlo ang pumasok sa kweba kong dalawang taong walang pinasukan. Lahat sila ay nagpaputok sa loob ko at baka mabuntis na naman ako nito. Nang matapos ang pagtatalik namin ay humiga kami sa kama. Bigla namang pumasok sa loob ng kwarto sina Sergio at Riosh na may dalang tray pagkain.

Lumapit sila sa akin at inalalayan akong sumandal sa headboard. Masakit ang pagkababae ko, medyo pagod, at nakahubad pa rin kaya nakikita ko ang paglunok nila at titig sa buong katawan ko. Sila Froi, Iall, at Kyron naman ay prenteng nakahiga lang sa kama. Kahit sila ay napagod rin sa ginawa namin.

Hinalikan ako ni Sergio at hinawakan ang kamay ko. “We’re so glad you came into our lives, love, and we love you so much,”

“Being with you is the best feeling we’ve had.” sabi ni Riosh na tinatali ang mahaba niyang buhok at hinalikan ako sa pisngi.

“Sana hanggang sa dulo ay ganito pa rin tayo.” si Froi na hinihimas ang legs ko.

“You are our salvation in this world.” sabi ni Iall na inaayos ang magulo at pawisan kong buhok.

“And the one thing that we will treasure until the end.” saad ni Kyron na kumindat sa akin.

“Mahal na mahal ko kayo…” sabi ko.

Bago ko pa makita ang reaksyon nila sa sinabi ko ay tuluyan nang nilamon ng kadiliman ang buong paningin ko dahil sa matinding pagod.

THE

END

Author’s Note

Thank you for reading That One Thing until the end. Salamat sa mga nagvovote, mga nagcocomment, at sa mga offensive and constructive criticism ninyo. It helps me a lot as a writer, and also improve my writing skills.

Maybe ito muna ang huling polyamory story ko this year. Baka next year na ako gagawa ulit ng poly dahil gusto kong mag-explore ng ibang genre.

Maraming salamat ulit, Anjies! Kung may tanong kayo, i-message n’yo lang ako sa fb account ko: Ajai Kim.

Arigato gozaimasu!