The Boss: Lucas Malvacini

ㅡㅡㅡㅡㅡ

สวัสดีครับผมชื่อมาร์ลและฉันอายุสิบแปดปี ฉันรักการตัดต่อวิดีโอกำกับภาพยนตร์และเขียนเรื่องราวด้วยฉันเป็นเกย์และฉันภูมิใจในมันเพราะไม่มีอะไรผิดที่เป็นเกย์และฉันมีความสุขกับมัน ทุกวันเป็นวันที่ดี

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Disclaimer

ㅡㅡㅡㅡㅡ

This story is work of fiction. All names, characters, places and incidents are used factiously. Any resemblance to the names or characteristic of actual person or businesses or to events or locals, is entirely co-incidental and unintended.

Ang nilalaman ng kuwentong ito ay umiikot sa pagmamahalan ng dalawang mag kaparehas na kasarian. 사랑이 싫어

hi guys! this is now under revision dahil ang kuwentong ito ay sinimulan ko noong 2017, at ipinagpatuloy ko noong isang taon. Ngunit ngayong 2021 ay nais kong irebisa ang ilang mga salitang mali. Salamat!

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 1

ㅡㅡㅡ ELO’S POV

Literal na nanginginig ang aking dalawang tuhod, ang aking ulo naman ay hindi ko malaman kung saan ito ipapaling dahil sa kaba na aking nararamdaman sa oras na ito. 

Kahit suot ko pa ang makapal na jacket na ipinanabaon sa akin ni Mamang ay hindi nito kayang painitin ang aking nanlalamig na katawan.

Gustuhin ko mang umalis sa kinalalagyan ko ngayon ay wala na akong magagawa pa dahil nandito na ako. Wala nang urungan, laban na kung lalaban.

Hindi mapakali ang aking mga mata at doon ko sinusuri ang buong paligid kasama na ang mga taong katulad ko na kinakabahan din.

“Miss Cherry?” literal na napunta ang atensyon naming lahat sa isang magandang babae na lumabas sa isang kwarto, kwarto kung saan doon nagaganap ang interview para sa trabahong aming papasukan.

Nakatingin lang ako sa babaeng lumabas sa kwarto nang mapapitlag ako dahil sa biglang pagtayo ng babaeng kalapit ko sa upuan.

“Yes Ma’am, ako po yun” wika ng babaeng tumayo at doon ko nakitang sinenyasan siya nung babae na pumasok na sa loob ng kwarto.

Sa oras na ito ay doon na ako mas tinamaan ng sobrang kaba, alam ko na sa ilang minuto nalang ay ako na ang nakatakdang pumasok sa kwartong iyon.

Umayos ako ng upo para pakalmahin ang aking sarili.

“Elo inhale” mahinang bulong ko kasabay ng paglanghap ng hangin.

“Exhale” pagbuga ko naman ng hangin palabas.

Hindi ko mapigilang pagdikitin ang aking mga kamay at doon ito minamasahe para maibsan ang aking kaba na nararamdaman.

Lahat ng mga aplikanteng kasama ko ay nakaupo sa mahabang bench na nag sisilbing waiting area.

Ako na ang susunod kaya ako ang nasa unahan ng pila, doon ko muling iginala ang aking tingin sa mga taong nakaupo at nakapila.

Madami pa sila. Madami pa ang mga katulad kong nag-aasam na makapasok dito sa isang sikat, tanyag at kilala bilang mahusay na kompanya, hindi lang sa Pilipinas kundi sa ibang bansa.

Ang kompanya ng mga Walker.

“Kinakabahan ka?” bigla naman akong napatingin sa kalapit ko kung saan doon nakaupo ang babaeng bumaling sa akin.

Nakangiti ito at maaliwalas ang kanyang mukha, hindi mo mababatid sa mukha nito ang pag kakaroon ng kaba.

“Oo” maikli kong tugon sa kanya.

Ngumiti naman siya bago ulit nagsalita.

“Sabagay kahit ako ay kinakabahan din. Kasi kung sakaling matanggap ako sa trabaho bilang sekretarya ay hindi ko alam kung anong kahihinatnan ko” ibig sabihin ay tulad ko siyang mag-aaply bilang sekretarya ng CEO ng kompanya?

Iba’t-iba kasi ang mga bakanteng trabaho na puwedeng applayan dito sa kompanya ng mga Walker, bago lang ang branch nila dito sa Pilipinas kaya kailangan nila ng mga employees.

Saktong naghahanap din sila ng sekretarya o assistant kaya iyon ang aking pinatos ko. Tatlong sekretarya ang hinahanap nila kaya nagbabakasakali akong mag apply dahil mas malaki ang sahod ng mga sekretarya kaysa sa mga ordinaryong employee.

“Mag aaply kadin po bilang Secretary? Yun ang kukuhanin mo?” wika ko sa kanya.

Doon ito tumango “Oo mag aaply ako at swerte nalang kung makapasa dahil kakaiba at nakakabighani daw ang itsura ng CEO “ tila kinikilig nitong tugon sa akin.

“Ha?” tanging naibalas ng aking bibig dahil wala naman akong ideya kung ano ang itsura ng magiging CEO ng kompanyang ito, basta nagbabakasakali akong mag apply bilang secretary niya.

Nakita ko lang kasi ang job poster ng kompanyang ito noong isang araw at doon na ako nag pasa ng application form, nag research ako ng backround about Walker Company pero hindi ko nakita kung sinong magiging CEO ng branch nila dito sa Pilipinas.

Kung hindi ako makapasa ay maghahanap ako ng ibang kompanya, dahil madami din akong pinasahan ng application form.

“Hindi mo ba alam kung sino at ano ang itsura ng CEO?” tila takot at gulat naman nitong wika sa akin.

Bakit sino ba ang magiging CEO ng branch nila dito sa Pilipinas?

Umiling nalang ako dito dahil wala naman akong ideya at hindi ko nakita sa research ko ang itsura ng magiging CEO.

“Ano ba ‘yan, ang magiging CEO ng kompanya ay anak talaga ng may ari nitong Walker Company dito sa Pilipinas at sa ibang bansa” wika nito “At nandito sila sa Pilipinas ngayon bilang pagsuporta sa anak nilang magpapatakbo nitong company na kinalalagyan natin ngayon” segunda niya at doon napakunot ang aking noo.

“Bakit naman susuportahan? Bata ba siya?” pagtatakang tanong ko dito at doon ko nakita ang pagngiti niya.

“May nabasa kasi akong blog at article sa isang website, na yung anak daw ng may ari ng Walker Company na maghahawak at magpapatakbo ng branch nila dito sa Pilipinas ay kakaiba “ wika niya “May pagkasutil daw at pasaway daw ang magiging CEO ng branch nila dito” segunda niya sa kanyang isiniwalat.

Napatango nalang ako “Ah” tanging tugon ko dito.

“Pero hindi yun ang point ko ha. Ang point ko kasi nga ay yung itsura ng CEO nitong company dahil sa maniwala ka man o hindi ay isa siyang Brazilian Model kahit na Half Filipino siya” wika niya sa kinikilig na tono.

“Lima silang magkakapatid at yung magiging CEO nitong branch nila dito ang bunso, pero kahit siya ang bunso ay siya naman ang pinaka hot at pinaka gwapo sa magkakapatid” kinikilig parin nitong wika sa harapan ko dahilan para masuri ko ang kanyang itsura.

Pansin ko ang features ng mukha niya at doon ko masasabi na tila isa siyang nerd. Kulot ang buhok niyang nakaipit na parang si Puca at may malaking salamin ito na suot-suot, idagdag mo pa ang agaw pansin na kulay ng kanyang braces sa ngipin.

“Kaya ako mag aaply kasi nga gawa ng CEO” huling wika nito at tanging pagtango nalang ang naisagot ko sa kanya.

Ako? Bakit ako nagbabakasakaling mag aaply dito sa kompanya ng mga Walker? Simpleng dahilan, para makaipon ako at makatulong sa aking pamilya sa oras na tumigil si Papang sa pagtatrabaho niya bilang magsasaka.

“Weh!? Talaga!? Gwapo ang magiging boss natin kung makapasok tayo sa trabaho?!” doon ko nakita ang pagpuslit ng ulo ng isang babaeng kalapit namin na halatang kanina pa nakikinig sa usapan.

Humarap naman yung babaeng kausap ko kanina doon sa babaeng kalapit niya. Napangiti nalang ako kasabay ng pagbaling muli sa pintuan kung saan ako papasok mamaya.

Napapikit nalang akon dahil muling kinakain ng kaba ang aking buong katawan. Sa aking pagpikit ay doon ko iniisip ang imahe ng mukha nila Mamang at Papang, kailangan ko silang tulungan sa oras na sila ay mapagod na sa pagtatrabaho.

Napatango nalang ako at doon nagdesisyong magmulat muli.

Sa hindi inaasahan ay doon ko nasaksihan ang pagkatapilok ng isang babae sa paglalakad nito malapit sa aking puwesto.

“Oh gad!” daing nang babae.

Napatingin ako sa mga taong nasa paligid ko at doon ko nakitang nagulat din sila, yung iba ay natatawa at yung iba naman ay nag-alala. Nang mabatid kong walang tumutulong sa babaeng natapid ay doon ako nagdesisyong tumayo sa aking puwesto para lapitan ang babaeng nakadapa.

“Ma’am? Tulungan ko na po kayo” wika ko at doon inilahad ang aking kanang kamay para siya ay tulungang makatayo.

Doon ko nakita ang itsura ng babae nang abutin nito ang aking kanang kamay, makikita mo sa mukha niya ang pagkakaroon ng edad na sa tingin ko ay nasa fifty pataas na.

Nang makatayo ito ay doon ako napatingala dahil sa katangkaran niya, kung susukatin ay hanggang baba lang ako ng babaeng nasa harapan ko. Five ‘Five ang tangkad ko at masasabi kong nasa Five ‘Nine ang sukat ng height niya.

Doon ko nasaksihan ang pag-pagpag niya sa suot nitong pulang dress na fit sa kanyang katawan, doon ko naman napansin ang hawak nitong transparent hand bag kung saan naglalaman ng mga makukulay na bulaklak, stickers ‘ata.

Pagkatapos nitong magpagpag ay tumingin ito sa akin ng diretso at doon na napukol ng aking atensyon.

Kahit ako ay nasa ikatlong kasarian ay nakakapuna parin ako ng ganda ng isang babae. 

“Okay lang po ba kayo po ma’am?” wika ko dito sa tono ng pag-aalala.

Ngumiti ang babae dahilan para lumabas ang kagandahan niya, kahit alam kong nasa fifty na ang edad niya ay hindi mo mababakas sa mukha nito ang wrinkles.

“Yes, thank you” nakangiti nitong wika at doon mo mababakas sa pananalita niya ang pagka-propesyonal. Hindi ko alam kung bakit ako napatungo ng sumagot siya sa tanong ko.

“What’s wrong darling? Are you okay?” muli akong napatunghay at doon ako nakangiting tumango.

“Yes ma’am, I’m okay” nakangiti kong tugon sa kanya at doon ko sinimulang ilagay sa aking likuran ang dalawa kong kamay.

“Anong pangalan mo iho?” wika niya sa akin.

“Elo po” tugon ko sa kanya “Mag aaply po ako for secretary kaya po ako nandito, kayo po?” segunda ko pa dito.

“I see, my name is—”

“Next Mister El…Madam Walker? Ano pong ginagawa niyo dito?” doon kami napabaling ng tingin sa babaeng lumabas ng kwarto.

“Well, I’ve decide na lagyan ng decoration ang magiging office ni Lucas, look oh” tugon ng babaeng nasa harapan ko at doon niya ipinakita ang hawak-hawak nitong handbag sa babaeng lumabas ng kwarto.

Ngunit hindi iyon ang aking pinandin dahil tila napantig ang aking pandinig sa aking narinig. Doon sumisigaw ang aking kaluluwa sa gulat dahil sa babaeng nasa harapan ko ngayon, ang babaeng tinulungan ko. 

“Dette i want him” napatingin ako sa babaeng nasa harapan ko at doon siya nakaturo sa akin.

Ang aking mata ay doon nakatingin sa kamay na nakaduro sa mukha ko, doon ko nakitang bumaling siya sa babaeng nagngangalang Dette.

“I want him to be one of Lucas secretary’s, understood?”

Doon ko nalang nakita ang aking sarili na nakabukas ang bibig tanda ng pagkagulat.

ㅡㅡㅡ

Chapter 2

ㅡㅡㅡ ELO’S POV

“Elo you can just call me Dette since that is my preferred name to be called” nakangiting wika sa akin ni Bernadette na ngayon ay gusto niyang tawagin ko siya sa pangalang Dette.

Hanggang ngayon ay hindi parin nag poproseso sa aking isipan kung anong kinalalagyan ko ngayon, nandito ako sa loob ng opisina ng magiging boss ko.

“Dette, can you please pass the glue” iyan ang narinig kong ng babaeng may dahilan kung bakit ako nandito sa loob ng opisina. Ang babaeng tinulungan ko lang kanina, ang babaeng isa sa may ari mismo ng kompanyang aking kinatatayuan.

Hindi ko maitatangi sa aking sarili na napakasuwerte ko ngayong araw, tama mga siguro si Papang sa sinabi niya kaninang umaga sa akin sa telepono “Anak napanaginipan kita kagabi, susuwertehen ka ngayong araw kaya mag ingat ka, balitaan mo nalang kami” iyan ang mahikang wika ni Papang.

Kasalukuyan akong naka-upo sa dilaw at mahabang sofa nang doon ko nakitang tumayo si Dette sa tabi ko at doon kinuha ang glue na nasa ibabaw ng babasaging lamesita sa aming unahan.

“Wait lang Elo” pagpapaalam pa akin ni Dette bago siya pumunta sa pwesto ni Madam Walker na nasa unahan lang din namin.

Pagpasok ko palang kanina sa loob nitong opisina ay labis na pagkamangha ang aking nadama. Parang opisina na madalas kong makita sa mga korean nobelang aking napapanood.

Mula sa mga dingding na salamin na kung saan tumatagos ang repleksyon ng mga nagtataasang building. Ang mga kagamitan at muebles na makikita mo dito sa loob ng opisina ay tiyak na mamahalin. Pansin kong karamihan ay itim at dilaw ang mga gamit dito, tulad nalang ng sofang kinauupuan ko.

Napakalawak ng opisinang ito dahil sa kanang bahagi ay doon mo makikita ang mistulang living room dahil may malaking telebisyon at mahabang sofa ang nandoon. Bukod pa dito ay ramdam mo ang malamig na temperatura ng office dahil sa air conditioner.

“Elo come here, tulungan mo kami ni Dette” doon ako napapitlag nang tawagin ako ni Madam Walker na kasalukuyang dinedesenyuhan ng makukulay na bulaklak ang malaking lamesa na sa tingin ko ay ang lamesa ng aming magiging Boss.

May malaking monitor ang nasa gilid ng lamesa at isang cylinder na kulay silver ang lagayan ng ballpen at lapis.

“Come on Elo, don’t be shy” muling pagtawag nito sa akin kaya doon ako nagdesisyong tumayo sa aking kinauupuan.

“Yes Madam” wika ko dito at doon ko muna inilapag ang puting tote bag sa aking inupuan bago ako humakbang papunta sa puwesto nila.

“Tulungan mo kami ni Dette” muling wika ni Madam nang makalapit ako sa puwesto nilang dalawa.

Doon ipinahawak sa akin ni Madam ang mga bulaklak na gawa sa rubber, ito yung nakita kong makulay na laman ng transparent bag ni Madam kanina.

“Hold it Elo” nakangiting wika ni Madam “And don’t call me Madam, Tita Nave is much appreciated” segunda nito at doon nalang ako napatango.

Muli namang bumaling si Madam o Tita Nave kay Dette na ngayon ay nagdidikit ng mga bulaklak sa gilid ng lamesa.

Nasa magkabilang gilid ko si Tita Nave at Dette samantalang nasa unahan ako ng lamesa.

Doon ako napabaling ng tingin sa unahang bahagi ng kinatatayuan ko kung saan matatanaw mo ang mga naglalakihang building, hindi nakakasilaw ang sinag ng araw dahil tila may filter ang salaming pader na ito.

Agaw pansin naman sa paligid ang mga laruang pang lalaki tulad ng action figure at iba pa na sa tingin ko ay nagkakahalaga ng malalaking presyo dahil nakakita na ako ng ganyan sa mga palabas na napanood ko.

Pansin ko din ang tatlong hoverboard na nakatayo, tiyak na mahilig din ang magiging Boss ko sa basketball dahil may isang basket dito na puno ng bola habang sa itaas na bahagi ay may nakasabit na jersey kung saan doon mo mababasa ang nakaimprenta sa likod nito, isang malaking number seven at sa ibabaw nito ay ang pangalang Walker.

“Tama lang na kinuha kong secretary si Elo, diba Dette?” napatingin ako kay Tita Nave na busy parin sa ginawagawa niya.

“Yes Tita, tama lang kayo ng pinili dahil first impression ko kay Elo ay maganda at alam niyo naman ang impression ko palaging tama” bumaling din ako ng tingin kay Dette na nakatuon parin ang pansin sa ginagawa niya.

“I wish na ma-impluwensyahan ni Elo si Lucas, you know Elo is really kind and gentle at sobrang mapagkumbaba pa niya” wika ni Tita Nave sa tonong nagpapahiwatig ng gusto niyang mangyari.

“I hope Tita!” natatawang tugon ni Dette kaya napangiti nalang ako.

Bumaba ang aking tingin at doon ko napansin ang isang parisukat na metal ang nakapatong sa ibabaw ng lamesa.

Isang metal na nakaukit ang pangalang Lucas Malvacini Walker at sa ilalim nito ay nakalagay ang kanyang titulong CEO.

Mula noong oras na tinulungan ko si Tita Nave ay doon na naganap ang nakakalokong pangyayari sa buhay ko, niyaya niya akong kumain dahil hindi pa daw siya kumakain ng tanghalian ganoon din si Dette kaya magkakasama kaming tatlong kumain sa restaurant doon sa ground floor ng kompanyang ito.

At sa oras ng pagkain ay hindi matahimik ang aking tenga sa mga isiniwalat ng dalawang babaeng kasama ko.

Doon ko nalaman na magkababata si Dette at ang magiging Boss namin, nalaman ko din kay Dette na halos fifteen years na siyang nagtatrabaho sa ilalim ng mga Walker.

Nakumpirma ko din ang sinabi sa akin kanina nang babaeng nagkuwento sa akin about sa CEO ng kompanya ng Walker dito sa Pilipinas, tunay nga daw na pasaway ang magiging Boss ko base sa mga ikinuwento ni Dette sa akin noong doon pa sila sa ibang bansa nagtatrabaho.

Ngayon nga ay lumipat na sila dito sa Pilipinas para patakbuhin ang bagong branch ng kanilang kompanya.

Ang chismis na kung bakit sinusuportahan nila Tita Nave ang magiging Boss ko ay totoo.

Bukod sa dahilang siya ang bunso sa magkakapatid na Walker ay doon daw lapitin ng gulo dahil pasaway at tarando ang magiging Boss ko.

Isa na din sa dahilan kung bakit sila lumipad dito sa Pilipinas ay dahil para makaiwas sa mga gulo mula sa mga dugong banyaga na kinalaban ng Boss ko.

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa mga kuwento nila Tita Nave sa akin, basta ang hanap ko dito ay trabaho hindi gulo.

“I wish Elo, I wish” bumaling ako ng tingin kay Tita Nave na ngayon ay matamis ang pagkakangiti niya sa akin.

“I wish na mahawaan mo ng kabaitan ang anak kong si Lucas” natatawang segunda nito at doon ko narinig ang mahinang pagtawa ni Dette dahilan para mapatawa na lang din ako.

Nagkakatuwaan lang kaming tatlo at patuloy na sa pagdidisenyo ng mga bulaklak na hindi ko malaman kung bakit namin ito ginagawa. 

Nasa ganoong puwesto lang kami nang marinig namin ang malalakas na tawanan na nanggagaling sa labas ng opisina.

Napabaling kaming tatlo ng tingin sa likuran at doon namin nakita ang iniluwa ng transparent na pintuan.

Doon ko nasaksihan ang makamundong bagay na hindi ko inaasahan na makikita ko ngayong araw, dalawang babae ang humahalik sa pisngi ng isang lalaki.

“Ayan na naman siya Tita, as usual may mga babae na naman” mahinang wika ni Dette sa gilid ko at ko rinig ang buntong hininga ni Tita Nave.

Hindi ko mawari kung mandidiri ba ako sa senaryong nagaganap sa unahan naming tatlo.

Suot ng dalawang babae ay itim na short-shorts habang ang suot na damit ay puting crop top na tila uniform nila dahil parehas na parehas silang dalawa. Hindi mo maitatanggi na bakat na bakat ang dalawang pomelo sa kanilang hinaharap at ang kanilang pang-upo ay nag-uumubukan.

Hindi iyon ang pumupukaw ng atensyon ko, hindi ang dalawang babae ang pinupuntirya ng mga mata ko. Lalaki, isang lalaking nakapikit habang dinadama ang paghalik ng dalawang puta sa magkabila niyang pisngi. Nakatingin siya sa akin na tila iniingit ako sa senaryong kinalalagyan niya.

“Lucas!?” nagulat ako sa pag sigaw ni Tita Nave ganoon din ang dalawang babae na nasa harapan namin na ngayon ay tarantang lumabas ng opisina.

Narinig ko ang mahinang pagbungisngis ni Dette sa aking tabi at doon siya may ibinulong sa akin.

“Siya, siya ang magiging Boss mo Elo, kaya kung gusto mong magtagal ay sanayin mo na ang mga mata mo dahil madalas mo siyang makakikitang ganyan“ natatawang wika nito sa akin at doon nalang ako napatango.

Simula pagpasok ay nakatingin na sa akin ang lalaking ito, wala kang emosyon na mababasa sa mga mata niya. Blanko.

“Ano na namang kamunduhan ang ginawa mo Lucas?” mahinahon ang boses ni Tita Nave na sa tingin ko ay nagpipigil lamang ng galit niya.

Hindi ko alam pero hindi napuputol ang pagtitinginan namin ng lalaking naka puting polo, bukas ang dalawang butones nito kaya makikita mo ang hulma ng kanyang dibdib.

“What do you mean Mom?” walang kaemo-emosyong wika ng lalaki sa kanyang nanay.

“I said bakit may mga babae ka na namang kasama? Saan mo ‘yun nakuha? Hindi kita pinagbabawalan na makipaglaro sa kama, pero sana tigilan mo ang pakikipagsiping sa mga babaeng nasa kalsada” diretsahang wika ni Tita Nave sa lalaking nakatayo malapit sa pintuan.

“I know” tugon ng lalaki, doon na naputol ang pagtitinginan namin ng magdesisyon siyang humakbang papunta sa sofa.

“That’s what I told you Elo, I hope na mahawaan mo ng kabaitan ang anak ko“ natatawa nguniti may pag-aalala ang wika ni Tita Nave sa akin. Doon nalang ako tumango.

Muli akong bumaling ng tingin sa lalaking ngayon ay paupo sa dilaw na mahabang sofa na inupuan ko kanina, ganoon nalang ang paglaki ng aking mata ng doon niya inihagis sa lapag ang puting tote bag ko. Nakaramdam ako ng pagkainsulto sa ginawa niyang iyon.

“Lucas!” sigaw ni Tita Nave sa inasal ng anak niya.

“What?!” Iritadong tugon ng lalaki nang doon siya parang bata na umupo sa sofa.

“Why did you do that!?” tanong ni Tita Nave sa kanya.

“Ang alin!?” iritadong tugon nito habang nag huhubad siya ng suot nitong itim na sapatos.

“Yung bag ni Elo! Bakit mo binato!?” dagdag pa ni Tita Nave habang umiiling.

“I thought it was a trash” muling sagot nito.

Muli akong nakaramdam ng pagkainsulto mula sa sinabi ng lalaking ito.

“So immature Lucas!” galit na wika ni Tita at doon siya humakbang papalapit sa puwesto ng anak niya para damputin ang bag na ibinato nito sa lapad.

Napataas nalang ang aking kilay habang nakatingin sa lalaki na ngayon ay umaayos ng paghiga sa kulay dilaw na sofa.

“Babatukan ko ‘yang si Lucas, wag kang mag-alala” bulong ni Dette sa akin para pagaanin ang inis na nararamdaman ko.

Napangiti at tango nalang ako sa kanya.

Nang makabalik si Tita Nave sa puwestong kinatatayuan namin ay ibinigay niya sa akin ang tote at doon ako nagpasalamat sa kanya.

Ilang segundo ay doon kaming tatlo sa nakatingin sa puwesto ng lalaking na ngayon ay naka pikit na sa sofa at tila ito ay matutulog na.

“Lucas ito si Elo isa sa magiging secretary mo” napabaling ako ng tingin kay Tita Nave ng magsalita ito.

Hindi kami nakarinig ng tugon mula sa lalaki kaya muli akong nabaling sa kanya, pikit parin ito na tila walang pakialam sa nangyayari.

Ganoon nalang ang paglaki ng aking mata ng doon may lumipad at tumama na glue sa pagmumukha ng lalaking nakahiga.

“What the fuck!?” doon ito napabalikwas ng bangon sa pagkakahiga niya.

“Come on! Sige wag kang makinig, hindi lang glue ang lilipad papunta sa yo” tugon naman ni Tita Nave at doon ko narinig ang pagbungisngis ni Dette sa aking tabi.

“As what I said, ito si Elo isa sa magiging secretary mo” muling pag-uulit ni Tita Nave.

Bumaling ako sa kanya at doon ko nakita ang pagpapasada niya ng tingin sa akin na tila sinusuri ang buo kong pagkatao.

Kahit na insulto at inis ang nararamdaman ko ay pinilit ko paring ngumiti sa kanya. Tumungo pa ako sa harapan niya tanda ng pagbati dito.

“Isa na din siya sa magbabantay sa ‘yo, maliban kay Dette” dagdag pa ni Tita Nave.

Nakatingin lang kaming tatlo sa kanya na tila hinihintay ang sunod nitong sasabihin.

Nakaplaster parin sa aking mukha ang ngiti na ibinibigay ko sa kanya, walang emosyon ang kanyang mata habang nakatingin sa akin.

Wala itong sinabing salita at doon nalang siya muling humiga sa sofa at ipinikit ang kanyang mga mata.

Bumaling ng tingin sa akin si Dette “Welcome to the hell Elo” pagbibirong wika ni Dette sa akin at doon nalang kaming tatlo napatawa.

“Bading” iyan ang narinig naming wika ng isang lalaki kaya sabay-sabay nalang kami napatawang muli. 

ㅡㅡㅡ

Chapter 3

ㅡㅡㅡ ELO’S POV

Alas-nuebe ng gabi at kasalukuyan akong nakahiga dito sa aking higaan.

“Opo Mamang sabihin niyo kay Papang na magpahinga na, alam kong pagod na pagod siya sa bukid” pagpapaalala ko kay Mamang sa kabilang linya ng telepono.

Nakatagilid ako pakanan nang higa kung saan nakatapat sa bintana habang balot na balot ng kumot dahil nilalamig ako.

Patay na ang ilaw ng buong kwarto at tanging nagsisilbing liwanag na lamang ay ang sinag na tumatagos sa bintana na nagmumula sa bilog na buwan.

“Oo Elo, katatapos lang din namin kumain ng gabihan at alam mo ba na kasabay namin si Prince ngayon” galak na galak na wika ni Mamang sa kabilang linya.

“Ano? Si Prince po Mamang?” pagkumpirmang tugon ko sa kanya.

“Oo si Prince yung namanhikan sa ‘yo Anak, katulong siya ng Papang mo doon sa bukid kanina” wika ni Mamang sa tono ng kinikilig.

“Ganoon ba” tanging tugon ko na lamang dito.

Nagpapasalamat ako dahil may mga magulang akong tanggap kung ano ako at kung anong kasarian ko, alam kong suportado nila ako sa daang aking tinatahak at hindi makakalimutan yung sinabi nila na kung saan daw ako masaya ay doon din sila.

“Anak alam kong matalik mong kaibigan si Prince at alam kong hanggang doon lang iyon, pero matanong ko nga kita na wala ba talagang kahit katiting na pag-asa si Prince sa ‘yo?” rinig kong wika ni Mamang.

“Mamang alam niyo na po ang sagot ko diyan” tugon ko dito at doon ito hindi nakasagot.

Pinakinggan ko nalang ang ingay na nagmumula sa kabilang linya at doon ko rinig na rinig ang malakas na tawanan nila Papang at nang aking mga kapatid.

Alam kong nasa kusina si Mamang dahil rinig kong may naghuhugas ng plato.

“Ganun ba Elo? Siya wala na akong magagawa diyan. Mabait si Prince, pero teka nga lang” wika ni Mamang at doon rinig ang paghakbang niya.

Papalapit siguro si Mamang sa puwesto nila Papang dahil rinig kong palakas nang palakas ang tawanan mula sa kabilang linya.

“Emman, yung anak ng kumpare ko nalang ang ligawan mo kilala mo naman si Rosita diba? Maganda yun at mabait pa, mestisa din ang kulay kaya bagay na bagay kayo” boses iyon ni Papang at si Emman ang aking kapatid.

Lima kaming magkakapatid, isa lang ang babae sa amin at yun ay si Ella. Pangatlo ako at una sa akin si Kuya Exot pangalawa naman si Kuya Edward, si Emman naman ang pangalawa bunso at sumunod si Ella.

“Hoy Papang! Pinapasabi ni Elo na magpahinga kana at pagod kayong dalawa ni Prince sa pagtatrabaho sa likod” rinig kong wika ni Mamang kay Papang na patuloy sa pagtawa.

“Mamang naman wag kang basag trip, nag-uusap pa kaming ng mga anak mo” tugon ni Papang sa boses na nagtatampo. Napangiti nalang ako dahil sa kakulitan ni Papang.

Isa na siguro sa sikreto ng matibay na pagsasama ng dalawang magkasintahan ay ang masiyahing koneksyon nila sa isa’t-isa. Tulad nila Mamang at Papang, walang araw na hindi ka tatawa’t ngingiti kapag kasama mo sila. 

Napapatawa nalang ako sa mga pagtatalong naririnig ko sa kabilang linya ng doon ko marinig ang isang boses na tila lumapit kay Mamang.

“Tita si Elo po ba ’yan?” baritong boses ang narinig ko na alam kong mula sa lalaking inaasahan ko.

“Oo Prince, si Elo nga” alam kong nakangiti si Mamang sa oras na ito base sa tono ng kanyang pananalita.

Sumeryoso nalang ang mukha ko dahil hindi ko alam kung anong emosyon ang mararamdaman ko.

“Tita puwede ko po bang makausap si Elo?” iyan ang wika ng lalaki na naging dahilan para kabahan ako ng bahagya.

“Oh sige” doon ko narinig ang pagpasa ng cellphone ni Mamang sa lalaking nanghihiram.

“Tita pahiram po muna nitong cellphone niyo, doon ko po kakausapin si Elo sa labas” wika ng lalaki at doon ko narinig ang mga yabag palabas ng pintuan.

“Sige lang Prince ibigay mo nalang sa akin kapag tapos kana” rinig ko pang habol na wika ni Mamang.

Pinakikinggan ko lang kung anong ingay ang meron sa kabilang linya bago ko inaayos ang pagkakahiga ko, niyakap ko ang aking sarili gamit ang kumot dahil tila mas lalo akong nilamig.

Doon ko rinig na humina na ang tawanan nila Papang tanda ng nasa labas na ang lalaking kakausap sa akin. Rinig ko sa kabilang linya ang ingay ng probinsya, kuliglig ng mga insekto at ingay mula sa mga palaka ang namumutawi dito.

“Elo?” ang pagtawag niya sa akin ang naging dahilan kung bakit may kung anong gumapang na kuryente sa aking katawan.

“Elo nandiyan ka pa ba?” napapikit nalang ako sa wika ng lalaki sa kabilang linya.

Muli akong nagmulat “Prince gabi na, ano pang ginagawa mo sa diyan?“ pilit kong ginagawang normal ang boses ko.

“Tinulungan ko kasi si Tito doon sa bukid niyo sa likod, hindi kasi dumating yung tutulong sa kanya sa pag-aararo kaya ako nalang ang pumalit” wika niya at doon lang ako nakikinig.

“Ganoon ba?” tugon ko sa kanya.

“Alam mo ba na nalaglag ako sa kalabaw kanina dahil ang bilis lumakad ng alaga niyo kaya ayun sa putikan ako bumagsak” natatawang salaysay nito.

“Tawa nga nang tawa si Tito. Kaya ginabi na ako dito dahil tinulungan ko din si Tita sa paghahanda ng hapunan niyo, sayang nga at wala ka dito kasi hindi mo natikman ang luto ko“ segunda pa nito.

Ang tanging naisagot ko nalang sa kanya ay oo at buntong hininga. Hindi na kasi ako makapagsalita dahil hindi ko naman alam ang itutugon ko.

“Elo nandiyan ka pa ba? Pagod ka ba Elo? Pahinga kana” sunod-sunod nitong wika sa akin dahilan para mapagkagat ako ng labi.

“Balita ko natanggap ka sa trabaho ah, congrats Elo” segunda pa niya.

“Salamat Prince” tugon ko sa kanya.

“Oo nga pala, nag palit ka ng number mo? Hindi ko na kasi makontak yung ginagamit mo noong nandito ka pa eh“ wika pa nito dahilan para muli akong mapabuntong hininga.

“Prince” tugon ko sa kanya sa boses na alam kong maiintindihan niya ang ipinapahiwatig ko.

“Elo, alam ko naman yun eh” dito na nag-iba ang tono ng pananalita ni Prince “Elo, hayaan mo nalang ako. Hayaan mo sana ako Elo na mahalin kita, mahalin kita bilang matalik na kaibigan” segunda pa nito sa akin.

Siya si Prince, siya ang depenisyon ng tall dark and handsome.

Pinagkakaguluhan ang kagwapuhan niya sa Sitio namin, na kahit mga babae ay nanliligaw sa kanya.

Pero sa tuwing may lalapit sa kanyang babae ay hindi niya iyon pinapansin dahil ako daw, ako lang daw ang pinakamaganda sa kanilang lahat.

“I’m sorry Prince” tanging tugon ko sa sinabi nito.

“Wag kang humingi ng pasensya sa akin Elo, ako ang may pakana nito. Ako ang may gusto ng bagay na ‘to, basta lagi mo lang tandaan na mahal na mahal kita” hindi na kinaya ng puso ko, doon na may nagsisimulang umagos na luha sa magkabilang mata ko.

“Sige na Elo, magpahinga kana at maaga pa daw ang pasok mo bukas sabi sakin ni Tita“ huling wika niya bago ako nagdesisyong patayin ang tawag sa telepono.

Hindi na kinaya ng emosyon ko, umayos ako ng higa at doon ipinatong ang cellphone sa dibdib ko. Napapikit nalang ako at doon pinapahiran ang luhang dumaloy sa magkabilang mata ko.

Hindi ko mapigilang makaramdam ng konsensya, dahil alam kong nasaktan ko na naman ang damdamin niya.

Wala akong magagawa dahil hindi ko pa kaya, hindi ko pa kayang pumasok at sumugal sa isang relasyon na alam kong may pangarap at adhikain pa ako sa buhay.

Nasa ganoong puwesto ako nang doon muling tumunog ang telepono na nakapatong sa dibdib ko.

Muli akong napamulat at ganoon nalang ang aking pagkagulat nang doon ko mabasa sa screen ang pangalan ng tumatawag.

Mabilis akong napaupo sa higaan at doon hindi nag atubing sagutin ang tawag.

“Magandang gabi po Madam” pagbati ko sa kanya.

“Good evening too Elo. Anong sabi ko on how you addressed my name? Tita Nave is much better baka nakakalumutan mo” tila natatawang tugon ng babae sa kabilang linya kaya napangiti nalang ako.

“Pasensya na po Tita Nave, hindi lang ako sanay” nakangiti at nahihiya kong wika sa kanya.

“Why so cute Elo? Wag kang mag alala ang mga kagaya mong nilalang ay dapat na pinagpapala” wika niya sa akin sa tono na tila isang fairy god mother, napatawa nalang ako.

“Thank you po” nakangiti kong tugon dito at doon inaayos ang pagkakayapos sa akin ng kumot.

“Elo, may isa pa pala akong sasabihin sa ‘yo. Hindi ko nasabi kanina kaya ngayon ko nalang sasabihin” hindi ko alam pero doon ako kinutuban sa sunod nitong sasabihin.

“Ano po iyon Tita Nave?“ tila alam ko na ang sasabihin nito sa akin kaya doon nalang ako napalunok.

“Let’s make a deal” tulad nga ng inaasahan ko ay alam ko ang ipapagawa nito sa akin.

“Ano pong deal Tita Nave?” kagat labi kong tugon sa kanya.

“Mind me kung sasabihin ko sa ‘yong dadagdagan ko ang sweldo mo kung sakaling mapapatino mo si Lucas“ diretsahang wika niya sa akin at doon ako napapikit. 

Naka ilang lunok ako matapos kong marinig ang sinabi ni Tita Nave.

“You know Elo, as what you saw earlier hindi maganda ang pag-uugali ng anak kong si Lucas. Mula noong nasa ibang bansa pa kami ay ganoon na siya na malayong-malayo sa kanya noong bata pa siya” salaysay nito sa akin.

“His father and I ay wala nang magawa sa kanya dahil mas lalo lang siyang nagiging pasaway kapag sinasabihan namin. Dette can manage Lucas attitude minsan. Kaya with the help of you i want you to manage and monitor his attitude too“ iyan ang paglalahad ni Tita Nave sa deal na ibinigay niya sa akin.

“Ganoon po ba?” tanging tugon ko sa kanya.

“Yes Elo, I have a big hope na matutuwid mo sa tamang daan si Lucas” wika pa nito sa akin at doon nalang ako napatango.

“Okay po Tita Nave” ‘yan ang salitang naibulalas ng bibig ko tanda na tinatanggap ko ang deal niya sa akin.

“Good to hear Elo. By the way ikaw at si Dette nalang ang magiging secretary ni Lucas” wika niya at doon ako muling napatango.

“Got it, okay po Tita Nave” tugon ko dito at doon ko narinig ang kanyang pagbungisngis.

“Oh siya, you should rest na Elo bye” hindi na ako nakapagpaalam dahil pinatay na niya agad ang tawag. Matapos ang pag-uusap na iyon ay doon ko nalang inilapag ang phone sa gilid ko at doon tumingin sa bintana kung saan bilog na bilig ang buwan.

Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon na ginawa ko. I barely know him, hindi ko nga alam kung gaano kapasaway ang lalaking iyon.

Pero kaya nga ako magtatrabaho sa kanya diba? Para kilalanin at gawin ang deal na ibinigay sa akin ni Tita Nave.

Nasa ganoon akong pagmumuni ng biglang tumunog ang aking phone tanda na may nagpadala ng mensahe.

Bumaling ako ng tingin doon at muling kinuha’t binuksan ang aking phone.

“Elo are you stil up? If gising ka pa then you should rest na. Punctuality is the goldren rule of Lucas he is early bird kaya kaya mas nauuna pa siya sa atin and he really hate that. Congratulations Elo! Welcome to hell but don’t worry I’m always by your side. See you tomorrow!” pagbasa ko sa mensahe mula kay Dette.

Napangiti nalang ako at doon nagdesisyong humiga “Shet” tanging nasabi ko bago ako nagdesisyong matulog.

ㅡㅡㅡ

Chapter 4

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Elo’s POV:

Sa tingin ko ay matutuklap na ’ata ang aking mga balat dahil sa madiin kong pagkuskos dito dahil itong buhay na bato ang aking gamit-gamit sa pagkukos sa aking katawan na kinuha ko pa sa doon sa may talon ng Lolo Hamen ko doon sa probinsya.

Sinadya ko pang damihan ang shampoo at conditioner ang inilalagay ko sa aking buhok para mas maging mabango at hindi nakakahiya kung sakali mang maamoy ito ni Boss.

Isa pa yan sa inaalala ko kagabi kaya hindi masyado nagging maganda ang tulog ko iniisip ko kung anong kakahinatnan ko mamaya pagpasok ko sa kompanya ng mga Walker.

Pag-kagising ko kanina ay may mensahe pa akong natanggap mula kay Tita Nave at tinatanong nito kung naka-tulog ba ako ng maayos at ang tanging nasagot ko nalang sa kanya ay oo.

Pero sa katunayan ay hindi naman talaga ako nakatulog ng ayos dahil nga sa inaalala ko ang mangyayari tinatanong ko sa sarili ko kung makakatagal ba ako? Kung kakayanin ko ba mga ganun? tapos tanda ko pa yung huling bahagi ng mensahe ni Dette kagabi na “Welcome to the hell Elo”

tiyak isang huwad na demonyo yung boss kong iyon.

Nakita ko nalang ang aking sarili sa harapan ng salamin habang mariin kong sinusuri ang suot kong polo shirt na iniregalo sa akin ni Prince.

Pagkagising ko din kaninang umaga ay mensahe din akong natanggap mula sa kanya.

“Elo mag-iingat ka palagi ha dahil wala ako diyan sa tabi mo para maipagtanggol kita pero alam ko namang matapang ka at kaya mo yan, ingat ka palagi mahal na mahal kita”

Napangiti nalang ako sa text niya sa akin.

Pagkatapos kong mag pabango at mag-ayos ng sarili ay dali-dali na akong pumunta sa paradahan ng mga tricycle sa labas ng compound dito sa kinatatayuan ng apartment na tinutuluyan ko.

Alas-singko palang ng umaga at buti nalang ay may mga masasakyan na.

Medyo may kalayuan ng konti ang aking tinutuluyan sa kompanya ng mga Walker.

“Manong matagal pa po ba yan?” tanong ko sa driver ng tricycle na sinasakyan ko sa kalagitnaan ng byahe patungong kompanya ng mga Walker.

Hindi ko naman mapigilang mainis ng kaunti dahil sa trapik at hindi na halos umuusad ang mga sasakyan.

Trapik sa ganitong oras? Napatingin nalang ako sa aking relo at nakita kong labing-dalawang minuto na lamang ay malelate na ako.

“Opo sir matagal pa po may ginagawa po kasing kalsasa doon sa may Molave Street kaya trapik” tugon ni manong habang sumisilip-silip pa sa may unahan namin.

Umaayos ako ng upo at napabuntong hininga wala na naman akong magagawang paraan para hindi ako malate.

Bumunot na ako ng pera sa aking bulsa at inabot ito kay manong.

“Manong ito na po bayad, maglalakad nalang po ako baka malate na ako kung hihintayin ko pa” wika ko kay manong bago ako tuluyang lumabas sa tricyle.

Mabilis ang aking paghinga habang mabilis na naglalakad papasok sa aking papasukan at sa tingin ko naman ay malapit-lapit na ako dahil tanaw ko na yung statue na nakalagay sa ibabaw ng kompanya ng mga Walker, tanaw dito ang isang malaking itim na kabayo at may kawal na nakasakay.

Kaliwa’t kanan ang naririnig kong mga busina ng mga sasakyan at ilang sigawan ng mga galit na tsuper na sa tingin ko ay buryong-buryo na sa trapik.

Muli ko ulit tiningnan ang aking relo dahil batid kong sampung minutos nalang ay malelate na ako six fifty na at seven o clock ang pasok ko.

Lalo ko nang binilisan ang paglalakad ko at dahil doon ay ramdam ko na ang pawis na tumatagak sa aking ulo, maghihilamos na lamang ako mamaya doon sa comfort room.

Nakita ko nalang ang aking sarili na nakatayo sa harapan ng kompanya ng mga Walker at hindi ko na ding mapigilang mapanganga tulad ng reaksyon ko kahapon ng mag apply ako bilang secretary.

Nasa kalagitnaan ako ng pagkamangha ng may naramdaman akong kung anong bagay na tumama sa ilong ko.

“What the fuck are you staring at?!” nagulat ako ng may sumigaw sa aking gilid kasabay nito ang sunod-sunod na pag busina ng kanyang sinasakyan.

Tissue pala ang tumama sa ilong ko nakita ko at ng tumingin ako sa sasakyan ay doon ko nakita ang Boss kong nakadungaw sa bintana ng kanyang sasakayan at makikita mo sa kanya ang mukhang inis na inis dahil nakataas ang dalawang kilay niya.

Kulay itim ang sasakyan ni boss at alam kong mamahaling sports car ang klase ng sasakayan niya dahil may pagkakatulad ito sa sasakyan ni Prince.

Imbis na matakot sa aking boss ay nginitian ko ito ay kinawayan.

“Boss !” pagtawag ko dito at doon siya nginitian ng matamis ngunit anong  natanggap ko?

Nakita ko lamang ang pag-irap nito sa akin bago niya muling isarado ang bintana ng kanyang sasakyan nakangiti lamang ako habang papaalis na sa gilid ko ang sasakyang niya.

At ng makaalis na ng tuluyan ang sinasakyan ni Boss ay doon na akong nagdesisyong pumasok sa loob ng kompanya.

“Goodmorning po!” masigla kong pagbati sa lalaking guard na malaki ang hugis ng tiyan sa unahan.

“Good morneng din ser! Welcome po” nakangiti niyang tugon sa akin bago ako tuluyang humakbang papasok.

Nakatanggap ako ng text galing kay Dette kanina na sa pinakataas daw ng building ang opisina ni Boss.

At bago pa ako mawala ay muli akong bumalik sa may entrance para itanong sa guard kung anong floor ang pinakadulo nito.

Hindi ko naman kasi natandaan nung kasama ko si Tita Nave at Dette nung nag ayos kami ng opisina kahapon dahil narin siguro sa kaba.

“Pang thirty first foor ang pinaka taas ser, nandun po ang opisina ng CEO” wika ng lalaking guard at masaya akong nag pasalamat bago muling bumalik sa pwesto ko kanina sa may gitna.

Nakatayo ako sa may gitna habang pinagmamasdan ang mga employee na kaliwa’t kanan ang lakad.

May mga mukhang masasaya at may mga tila pinagsakluban ng langit at lupa ang itsura, maingay ang paligid at batid kong tungkol sa trabaho ang kanilang pinag-uusapan.

Inilagay ko ang aking mga kamay sa magkabilang strip ng aking sling bag na regalo sa akin ng aking kapatid bago huminga ng malalim kasabay ng pag ngiti ko dito.

Inilibot ko ang aking panigin sa paligid ng kompanya at pinagmamasdan ang bawat isa at doon napadako ang aking tingin sa itaas.

Napatingala ako doon at nakita ko ang isang malaking telang nakasabit sa taas kung saan nakaimprinta ang larawan ni Boss.

Napakagwapo ni Boss sa larawang iyon, nakabalandra kasi ang hubad na larawan nito habang siya ay naka pantalon .

Tama nga yung sinabi n’ong babaeng kausap ko kahapon na isang model si Boss dahil batid na batid mo dito ang kakisigan ng kanyang pangangatawan may anim na pandesal sa tiyan at ang kanyang dibdib ay hindi ko mawari dahil sa umbok na umbok ito.

“Hi Boss wag mo sana akong pahirapan” mahinang bulong ko sa hangin na tila kinakausap ko ang walang imik na malaking larawan ni boss sa itaas.

Wala naman kasi akong basehan sa isang lalaki kung baga wala akong standard na pinipili.

Sadyang si Prince lang ang inaalala ko dahil nga sa kaibigan ko siya at ayaw kong masira ang pagkakaibigan naming dalawa.

Napabuntong hininga nalang ako bago muling ngumiti ng matamis.

Welcome to the real world na kumbaga.

Naglakad na ako papunta sa elevator at saktong ako nalang pala ang kulang bago pa magsara ang pintuan nito.

“Thank you”nakangiti kong sabi doon sa isang babae na binigyan ako ng space sa may unahan ngunit sasara palang sana ang pintuan ng elevator ng may humarang na ditong mga kamay.

Rinig ko ang pagsinghap ng ilang trabahante na nasa loob ng elevator nang makita nila kung sino ang pumigil sa pag-sara ng pinto.

Si Boss pala.

Tuluyan ng hindi sumara ang elevator at doon nalang ako napatingin sa harapan kong kung saan magkatapatan kami ng pwesto ni Boss at doon niya suot-suot ang hindi ko mawaring ekspresyon.

Nagulat nalang ako ng maglabasan ang mga empleyado sa loob ng elevator at doon ko kitang ako nalang pala ang natira.

Nakatingin lang ako kay Boss na nasa harapan ko parin habang ang mga empleyado ay nasa likuran niyia.

Rinig ko ang ilang mga pagbati ng mga trabahdor kay Boss ngunit hindi niya iyong pinapansin at diretso lang itong nakatingin sa akin.

“Uy! Be baba kana” pagsitsit sa akin ng babaeng binigyan ako ng pwesto kanina.

“Ha?” tugon ko pero bago palang pumasok sa aking isipan kung anong nais niyang ipabatid sa akin nung babae ay huli na.

Nakapasok na si boss sa elevator at siya ang pumindot ng button para doon sumara ang pinto ng aming sinasakyan.

“The door is closing” 

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Dedicated ang chapter na ito kay

daringgreen

Chapter 5

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Elo’s POV:

Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko sa oras na ito sa kaba at takot na nararamdaman ko idagdag mo pa ang pagtulo ng mga pawis sa aking noo.

Kinakabahan at natatakot ako sa oras na ito.

Napaurong ako at napasandal sa pinakalikod na bahagi ng loob ng elevator, kita ko ang pagtaas ng aming sinasakyan dahil transparent ang salamin nang palibot ng elevator.

Nasa unahan ko ngayon si Boss at ang malapad niyang likuran ang aking nakikita, hindi ko naman alam kung anong sasabihin ko dahil para akong piping aso na hindi makasalita dahil tila may nagawa akong kasalanan.

Medyo na lulula din ako sa pagtaas ng elevator at tila mga langgam na ang mga trabahante sa baba dahil tanaw ko sila mula dito sa itaas.

Paano ba ako nito magsasalita?

“Hmm Bo–” hahawakan ko palang sana ang balikat ni Boss ng putulin na niya ako sa pagsasalita.

“Who the hell are you?” hindi siya nakaharap sa akin pero alam kong galit at nanlilisik ang mga mata ni Boss base sa kanyang pananalita.

“Po…Boss?” nauutal ko pang wika sa kanya at doon ako sinusukluban ng kaba.

Itinago ko ang aking mga kamay sa aking likuran tanda ng pagkatakot at hiya.

“Are you deaf?” ganoon parin ang tono ni boss sa kanyang pananalita at nakatalikod parin ito sa akin.

“Hindi po Boss” napatungo na ako sa lagay kong ito dahil sa takot na nadarama.

“Then who the hell are you?” nakita ko ang pagharap ng pares na kulay maroon na sapatos ni Boss dahil ako ay naka tungo.

Hindi ko na mapigilang mapayukom ang aking mga kamao sa likuran dahil sa takot na aking nararamdaman.

Para akong isang batang tila inaapi ng kanyang mga kaaway, pero sa tingin ko isa talaga akong isip bata.

“Who the hell are you?!” may awtoridad na sa boses ni boss kaya ako ay nagulat.

“Boss po kita !” para akong isang sundalo na sumagot sa command ng aming superior.

Tinuwid ko ang aking pagtayo at ang magkabila kong kamay ay inilagay ko sa magkabilang gilid ng aking tagiliran.

Napatunghay na ako at hinarap ng diretso si Boss.

Hindi ko alam kung anong reaksyon ang ipinapakita niya sa akin pero isa lang ang mababatid ko dito dahil tila siya ay nagpipigil ng tawa.

Pero ang tanging reaksyon ko lang ay pagkatakot na hindi ko na tila maramdaman ang nangyayari.

Sa magagandang mata  ni Boss ako nakatingin at iyon ang aking kahinaan pagdating sa mga lalaki, kaya tuwing tinititigan ako ni Prince ay palagi ko itong sinasapok sa mukha.

Dahil sa pagkailang ay iniwas ko na ang aking tingin sa kanyang mga mata at binaling nalang sa kanyang dibdib na ngayon ay pumuputok sa suot nitong asul na polo shirt.

Sa totoo lang maganda ang hugis ng katawan ni boss na parang katulad lamang ng kay Prince. 

Hindi ko naman napansin na napatagal na ang pagtitig ko sa maumbok na dibdib ni boss kaya muli ko nang ibinalik ang aking tingin sa kanyang mukha na ngayong ay nakataas na ang kanyang mga kilay.

“You’re one of my new secretary, right?” tanong nito sa akin sa seryosong tono.

Tumingin muli ako sa kanyang mga mata at wala na akong mabasang ekspresyon dito.

“Yes po” tanging nasagot ko lamang.

“Ikaw yung bading na gustong-gusto ni mom?” kita ko agad ang panlilisik ng mga mata ni Boss na itinatapon niya sa akin.

Hindi na ako nakasagot at tila na pipi na lamang ako sa tanong ni Boss sa akin.

Napaurong ako at muling napasandal sa elevator, napakagat ako ng labi habang diretso paring nakatingin sa kanya.

Ang seryoso niyang mukha ay biglang naglaho dahil tila isang demonyo ang ekpresyon niyang ipinapakita sa akin.

Nakatingin lang ako sa kanyang pagtawa na hindi ko alam kung anong pinagtatawanan niya bago siya muling tumalikod sa aking pwesto.

“Boss?” pagtawag ko.

Tila isang senaryo sa mga horror film ang namayani sa oras na ito dahil ng tawagin ko siya ay tumigil siya sa kanyang pagtawa at bigla na lamang naging tahimik ang paligid kung saan tanging tunog ng elevator ang namamayani sa oras na ito.

“Boss?” muli kong pagtawag kay Boss at doon ako muling kinabahan dahil doon siya dahan-dahang humaharap sa aking pwesto.

Nakakatakot ang kanyang mukha na ibinabaling sa akin ng makaharap ito, tila isang killer clown ang nakatingin sa akin, nakangiti pero napaka-mapanganib. 

“Boss?” muli kong pagbasag dito at bago siya nagsalita.

“Bem vindo ao inferno minha nova secretaria, espero que voce sobreviva e se voce tem medo agora por favor resign!” pagkasabi ni boss ay tumunog na ang elevator tanda ng nasa ika-tatlongpu’t isang palapag na kami ni boss.

Kasabay nito ang kanyang pagtalikod at paglakad palabas ng elevator.

Naintindihan ko kung anong sinabi niya dahil mahilig akong mag-aral ng iba’t-ibang lengwahe.

Napanganga na lamang ako habang hinhintay na magsarang muli ang pintuan ng elevator bago tuluyang sumara ang pinto ay doon pa siya naghabol ng wika sa akin.

“Wag kang gagamit ng elevator, stairs is must” segunda niya sa akon bago tuluyang magsara ang pintuan ng elevator.

At habang pababa ang elevator ay napasandal at napaupo na lang akong muli dito.

Napasabunot ako sa aking sarili dahil hindi ko ineexpect na ganito ang magiging first day ng aking trabaho.

Oo maswerte ako dahil ang may ari mismo ng kompanyang ito ang gustong maglingkod at magtrabaho ako, pero ang anak naman niyang CEO ang tila magpapatigil sa kagustuhan ko.

Hindi ko namalayan na nakababa na pala sa ground floor ang elevator at kasabay nito ay ang pagbukas ng pintuan nito.

“Elo? What are you doing?” napatunghay ako kasabay ng pagkakita ko sa tatlong bulto ng tao.

Si Tita Nave at Dette na may kasamang isang lalaki.

“Po? Tita Nave?” medyo gulat kong turan dahil hindi ko ineexpect na sila ang papasok sa elevator at wala na akong nagawa kundi ang tumayo sa aking pagkakaupo.

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Dedicated this chapter to

nod0840

Chapter 6

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Elo’s POV:

“So I was saying Lucas na dito mag tatrabaho si Elo and that is my final decision!”

rinig namin mula dito sa living room sa office ni boss ang pagtatalo ng mag-ina.

“But mom! I don’t want her!”

rinig kong sigaw ni Boss.

“Hindi babae si Elo Lucas!”

pagtatama ni Tita Nave sa kanyang anak.

“Whatever mom! He or she! Basta hindi ko siya gusto!”

“Ang sakit nun ha” natatawang wika ng nasa kanang bahagi ko na lalaking kasama nila Tita Nave kanina habang si Dette naman ay nasa kaliwang bahagi ng sofa.

Napatingin naman ako kay Dette ng siya ang magsalita.

“Napaka mature ng kaibigan mo Nathaniel sobra napaka mature!” sarkastikong wika ni Dette sa lalaking nagpakilalang Nathaniel sa akin kanina.

“Parang ako lang ang kaibigan ha? Remember ikaw ang kababata ng lintik na Lucas na iyan!” natatawang tugon naman ni Nathaniel.

“What do you mean na you don’t like him?!”

muli kaming napatahimik na tatlo para marinig ang pagtatalo ng mag-ina doon sa table ni boss na may design na mga bulaklak.

“It’s just thar…I don’t like him mom!?”

halata na sa boses ni Boss ang pagkairita at pagsusumamo nito at hindi ko maitatanggi na sa bawat pagkainis at pagtanggi niya sa akin ay may kaunting kirot iyon sa sa aking puso.

“Hindi kita maintidihan Lucas! Napaka simple lang ng favor ko sayo na si Elo ay magtatrabaho bilang secretary mo!”

may pagsuko na sa boses ni Tita Nave dahil hindi na siguro matiis ang tantrums at kakulitan ng anak niya.

“Dette I guess na kung bakit ayaw ni Lucas na magtrabaho si Elo dito” muli akong napatingin kay Nathaniel habang nakatingin siya kay Dette suot ang tila masasayang ngiti nila na parang may nadiskubreng kakaiba dahil tila kinikilig pa sila.

“I told you!” tuwang-tuwang naman na tugon ni Dette at nagpustura pa ang kamay nito para makipag-apir kay Nathaniel na tinugunan naman nito.

Muling tumingin sa akin si Nathaniel “Elo why you are so beautiful kahit lalaki ka?” papuring natanggap ko mula kay Nathaniel at tanging pagngiti lang ang nagawa ko.

“Ehe hinde nemen enebe!” pagpapatawa ko sa dalawa at nagtawanan naman ito.

“Ano Lucas? Why don’t you want Elo to work here !?”

muli ulit kaming napatahimik na tatlo para makinig sa nagtatalong mag-ina.

“It simply because I don’t like him mom! period!”

hindi namin sila kitang dalawa dahil nakatalikod kami mula sa kanila pero rinig na rinig namin ang pagtatalo nila.

“Hindi talaga kita maintindihan Lucas! Kung kailan ka tumanda saka ka nagiging immature para kang bata! Binigay na namin lahat-lahat sayo Lucas kaya sana naman tuparin mo na naman yung gusto namin ng Dad mo, I already talk to your dad about this matter na si Elo ay magiging secretary mo and that’s final!”

sunod-sunod na wika ni tita Nave na sinegundahan agad ni Boss.

“What the fuck mom! Pati ba naman si Dad! Nabilog niya agad? And you don’t even know his backround story mom! Basta-basta mo nalang agad siyang ipinasok dito sa company!

“ matigas na segunda ni Boss sa kanyang Nanay.

“We already check the backround Lucas and Elo is from a great family at una palang I see that he has a potential para maging secretary mo and maybe he is one of the instrument para mabago yang pagiging lakwatsero at babaero mo come on wake up!

“ wika ni tita Nave at rinig ko ang tawanan ng dalawang tao sa magkabilang gilid ko.

“Sapul na sapul ang indenial king ng taon Dette” sabi ni Nathaniel.

“Tama ka diyan Nathaniel! Ayaw nalang kasing sabihin na kaya ayaw niyang Lucas na yan kay Elo dahil…” hindi na natapos ni Dette ang kanyang sasabihin ng muling magsalita si Tita Nave na tila nagmamakaawa na.

“Please Lucas accept Elo na we already gave you na lahat ng gusto ng mga kuya mo at sana tumulad ka sa mga kuya mo na mag–”

“Don’t compare me to them Mom we are different!”

walang galang na pagputol ni Boss sa kanyang ina.

“Whatever Lucas, basta maging maayos ka na naman sana, labis na kaming humihingi ng dad mo ng sorry dun sa pagkuha ng credit card mo so please son accept Elo na”

nagmamakaawa na ang tono ni Tita Nave

“

Swear my son dadagdagan namin ng dad mo ang sweldo mo dito basta tanggapin mo lang si Elo na maging secretary mo and hindi kaba naawa kay Dette? Ilang years mo na siyang secretary at habang patagal ng patagal mas dumadami na yung mga kailangan mong gawin kaya kailangan mo na din ng dalawang secretary or assistant to assist you much better

“ wika pa ni tita Nave.

“

Mom

“ malambot na ang tono ng pananalita ni Boss.

“

Bakit baby namin?

“ tila paglalamibing ni tita Nave kay boss kaya napahagikgik kaming tatlo nila Dette at Nathaniel.

“

Mom! don’t call me like that!

“ tila isa namang batang pagtatampo ni Boss kay Tita Nave.

“

Che! Anong pangit!? Eh baby ka naman talaga namin ng Dad mo at ng mga kuya mo!

“ natatawang sabi ni tita Nave at ganun din kami natatawa dahil sa kanilang senaryo.

“

Okay mom! Payag na akong mag tatrabaho siya dito“

tila pagsuko naman nito sa kanyang nanay.

“

Bakit ba kasi ayaw mo sa kanya Lucas? It is because the past?

“ sabi ni tita Nave at napataas nalang ang mga kilay ko.

“

What do you mean by past? Mom?

“ tanong ni Boss.

“

My son kaya ka pinangaralan ng mga kaibigan at mga kuya mo na Indenial King because you always deny everything you like don’t say na kaya mo tinatanggi si Elo kasi you like him am I right?“

natatawang sabi ni Tita Nave at nalaman ko na ang punto kung bakit Indenial King si Boss.

“

What are you talking about mom!? never akong magkakagusto sa gay

!“ pagtanggi ni Boss.

“

Wag kang magsalita ng hindi tapos my Baby

“ natatawang sabi ni Tita Nave.

“

Stop that baby thing mom!

“ iritang sabi ni boss.

Sa tingin ko ay para lang kaming nakikinig ng radyo dahil nanimagine namin kung anong mga kaganapan ang nangyayari sa pagitan ng mag ina.

“So ano nga? It is about the past right? Kasi Malaki ang pagkakahawig ni Elo with your ex girlfriend na muntikan mo nang pakasalan? What is her name again? cuz I forget the name of that bitch my son?

“ natatawang sabi ni tita Nave at nagulat ako ng biglang tumili ang dalawang tao sa magkabilang gilid ko.

“Tama tayo Dette! Tama tayo!” kinikilig na sabi ni Nathaniel kay Dette at nagagawa pang hamapasin ako ni Nathaniel sa braso.

“Actually si Tita talaga unang naka recognize na may physical traits na pagkakapareho si Elo at yung Angel na yun” natatawang sabi ni Dette.

Ibig sabihin ba na kaya labis akong tinatanggi ni Boss kasi gawa ng ex girlfriend niya na muntikan na niyang mapakasalan? Madami pa talaga dapat akong malaman.

“

So I am right my son? Na kaya tinatanggi mo si Elo kasi kamukha siya nung bitch mong kasintahan?

“ tanong ni tita Nave.

“

Stop it mom! Nakaka irita na!“

inis na sabi ni boss.

At muling nagsalita ang dalawang tao sa gilid ko na ngayon ay nakatayo sa aking harapan.

“Diyan ka muna Elo may pupuntahan muna kami ni Nathaniel” pagpapaalam sa akin ni Dette at hindi na nakapagpaalam sa akin si Nathaniel ng dahil sa hinigit agad ito ni Dette.

Kaya mag isa nalang akong natira dito sa sofa.

Iginala ko ang panigin ko sa living room ni Boss at wala naman akong makitang mga nakasabit maliban sa isang malaking flat screen na tv salamin din naman ang pader kaya iyon ang nagmimistulang desensyo ng paligid.

“Just a second my son natawag sa akin ang dad mo babalik din agad ako dahil hindi pa tayo tapos”

rinig kong sabi ni tita Nave mula doon.

Nagmamasid lang ako sa paligid ng marinig kong tumunog ang aking cellphone na nasa loob ng aking bag tanda ng may nag text.

Kaya kinuha ko ito at tiningnan kung sino ang nag mensahe.

“

Elo, kasama ko sila tita at tito dito sa resort namin kasi anniversary nila mama at papa ngayon, sayang at wala ka dito dahil mas enjoy kung kasama ka nila kasama ko din mga kuya mo kaso si Ella lang ang hindi kasi may pasok pa siya sa school ingat ka diyan Elo“

Napangiti ako sa mensahe mula kay Prince at nagpasalamat naman ako sa kanya, itatago ko na sana ang phone ko ng muli itong tumunog.

Mensahe naman mula kay Tita Nave.

“

Elo tell to your boss na bumaba kayo dito sa lobby at sabay-sabay na tayo kakain ng lunch

“ text mula kay Tita Nave.

Hindi na ako nag patumpik-tumpik kahit nahihiya ay tumayo na ako sa aking pwesto at naglakad na patungo sa lamesa ni Boss.

Wala naman akong nararamdamang kakaiba bukod sa pagtatampo sa kanya dahil sa pag tanggi niya sa akin.

At ng tuluyan na akong nakalabas ng living room ay doon ko nasilayan si Boss na nakatungo habang ang dalawa niyang kamay ay nakasabunot sa kanyang mga buhok at nakatukod sa kanyang lamesa.

Tila inis na inis ang itsura ni boss na kahit hindi ko kita ang kanyang mukha.

Kaya ang ginawa ko ay naglakad ako ng kaunti papalapit sa kanyang pwesto.

Nang medyo malapit na ako sa may lamesa ay nagsalita na ako.

“Boss” santinig ko at nakita ko ang pagsinghap niya bago siya tumigin sa akin na tila gulat na gulat sa kanyang nakita.

Ang kanyang pagkagulat ay napalitan ng pagkainis na mukha at doon mo mababatid na ayaw na ayaw niya akong makita, pero ayos lang alang-ala sa pamilya ko at sa magandang sahod ay gagawin ko ito.

“What are you doing here?!” may kalakasang sabi ni boss at mababatid mong galit ito.

“Pinapatawag na tayo ni tita Nave” sagot ko dito at tumingin ako sa ibang diresyon.

Nang wala akong nakuhang tugon ay muli akong tumingin sa kanya at ganun parin ang ekspresyon ng kanyang mukha inis at tila may pagkamuhi.

“Look what you have done” siguro ay kailangan ko nalang i-imune ko ang sarili ko sa mga sasabihin niya “Well let see” sabi ni boss at umayos siya ng upo niya at tila relax siyang sumandal sa malaking swivel chair na kulay brown. Hello tawag na kami sa baba.

“At dahil magiging trabahador kita at secretary, I have a rules”

“Rules?” pag-uulit ko.

“Bingi lang?” tanong ni boss sa akin.

“Hindi” sagot ko at muling tumingin sa kanya.

“Punctuality is my best rule, ayoko ng late an-”

Naputol ang pagsasalita niya ng may nag message muli sa akin.

“Elo nasaan na kayo?”

text ni Tita Nave kaya napatingin ako sa kanya.

“Mamaya na yang rules mo tara na sa baba dahil hanap na tayo” tumalikod na ako at hindi ko na hinintay ang sagot niya.

Bago ko tumbukin ang glass door ng opisina niya ay narinig ko pa itong sumigaw

“The fuck?!”

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 7

ㅆㅆㅆㅆㅆ

Pov ni Elo:

“I don’t want you to touch my personal things here in the office, excepts to those things na ipapagawa ko sayo, do you understand?”  

Tandang-tanda ko at talagang tinatandaan ko ang mahigpit na bilin ng boss kong maarte.

Kasalukuyan akong nagwawalis gamit ang sosyal na tambo na gawa sa plastic na may ibat-ibang kulay. Ito ang unang araw ng opisyal kong pagtatrabaho dito sa kompanya ng mga Walker.

Kahit wala namang kalat akong nawawalis ay patuloy lang ako sa pagwawalis. Nasabi ko na din sa aking sarili na ito ang kakalabasan ng aking trabaho ang maging katulong niya.

Habang nagwawalis ako ay inaalala ko kung paano ko isasagawa ang utos sa akin ni Tita Nave at ang unang step para gawin ko yun at kilalanin ng mabuti si boss at alamin ang ilang mga katanungan na dapat masagot tulad nung Angel ba yun? Na may pagkakahawig daw sa akin.

“I don’t want you to touch my personal things here in the office”

“Okay kung ayaw mo wag mo” kasalukuyan na kasi akong nag wawalis sa harapan ng table niya na punong-puno ng design na bulaklak. 

Ewan ko ba sa kanya kung bakit naging ganoon yung lalalking yun. Sabi naman ni Tita Nave na malayong-malayo siya sa pagkatao niya dati. Bahala siya.

Itinigil ko muna ang pagwawalis ko, nag unat muna ako ng katawan dahil kanina pa ata ako na yuko sa pagwawalis.

Bago kasi ako pumasok kanina ay wala pa si boss, si Dette lang ang naabutan ko dito. Sabi niya na magwalis-walis daw muna ako dahil ayaw daw ni boss na makakalanghap o hawak ng alikabok.

At dahil wala naman akong nawalis na kahit kaunting alikabok ay hindi ko na alam kung anong sunod kong gagawin.

Muli ko nalang inilibot ang aking paningin sa magandang interior design ng opisina ni boss. Ang dingding sa may pintuan ay salamin at kita dito sa labas ang maliit na opisina ni Dette na kasulukuyan ngayong may ginagawa.

Pumunta muna siya sa opisina niya dahil ipiprint niya na daw yung magiging kontrata ko at ipapabasa yung ibang mga regulations ng kompanya, sasabihin niya din daw sa akin kung ano talagang role ko bilang assistant ni boss. Hindi ko nga alam eh kung bakit naglakas loob akong mag apply bilang sekretarya eh wala pa akong karasanan at taliwas din sa kinuha kong Multimedia and Arts and Design na course.

Ngumiti naman ako bago ko i-alis ang paningin ko kay Dette.

Humarap ako sa may lamesa ni boss na ngayon ay natatamaan na ng sinag ng araw na nanggagaling sa labas, hindi mainit dito sa loob ng opisina ni boss dahil sa malaking aircon na nakakabit sa may gilid ng mga painting sa kaliwang bahagi ng opisina ni boss.

“ Lucas Malvacini Walker CEO “ mahinang pagbasa ko sa pahabang triangle na metal kung saan nakaukit ang pangalan ni boss at CEO naman ang nakalagay sa baba nito, halatang mayaman na mayaman ang pangalan niya.

Muli ko na namang inilibot ang aking paningin sa buong opisina ni boss hanggang sa natagpuan ko nalang ang aking sarili na hawak-hawak ang walis na nakatapat sa aking bibig na tila nagsisilbing mikropono.

Dahil wala namang tao at wala akong magawa ay kakanta nalang ako, kaninang umaga kasi ay tinawagan ako ni Prince at kinantahan ako ng kantang ang pangit-pangit. Inis na natatawa lang ako sa kanya kaninang umaga habang magkatawagan kami dahil nga sa pagkanta niya at ilang pang-iinis niya sa akin.

At dahil nga naalala ko ang nakakairitang kantang iyon na tila nag peplay sa utak ko ay kakantahin ko na lamang.

“Ehem” kunwari kong pagubo para mapaganda ang aking boses, nakaharap ako sa lamesa ni boss.

“ Hindi ako bakla-ba-ba-ba-bakla­ hindi ako shokla-sho-sho-sho-s­hokla “ hawak ng kanang kamay ko ang walis at ang kaliwang kamay ko naman ay nakaturo ang hintuturo ko na parang sinasabing hindi habang may kaunting kembot ang sabay sa aking pagkanta.

“ Nililinlang ko lang ang inyong paninging babae po ako “ napapikit pa ako dahil kahit inis kong kinakanta ito ay pinifeel ko naman ang pagkanta.

“He already signed the contract Dette?”

“No, I haven’t finished yet”

Habang nakapikit ako ay umikot pa ako na may halong pagtalon dahil feel na feel ko nga ang pagkanta na sinabayan ng pagwagay-way ng kamay sa unahan.

“Hindi ako bakla-ba-ba-ba-bakla­ hindi ako shokla-sho-sho-sho-s­hokla, Nililinlang ko lang ang inyong paningin babae po ako ey let all sing together! hindi ako bakla-ba-ba-ba-bakla­ hindi ako shokla-sho-sho-

“The fuck!?”

“Elo?”

Feeling ko ay nakanta ako sa pyestahan dahil sa aking pagkanta. At ng marinig ko ang tila pagbukas ng pintuan at pagsantinig sa aking pangalan ay nasira ang aking pagkanta.

“Sho-sho-shok— Boss?! Dette!?” gulat kong reaksyon habang naka tapat parin ang walis sa aking bibig at ang isa kong kamay ay nasa unahan parin.

“What the hell are you doing?!” tila gulat na may halong inis na sabi ni boss at nang mapatingin ako kay Dette ay makikita mong pinipigilan niya ang kanyang pagtawa.

Muli naman akong napatingin sa aking ayos bago ako matauhan.

“Ay boss! Wala po nagwawalis lang po!” taranta kong sabi at nag-iwas ako ng tingin sa kanila bago kunwari nagwalis-walis. Nakapikit ako ng madiin at nakakagat labi dahil nakakahiya ang aking ginawa.

“Bading” rinig kong komento ni boss bago ko narinig ang paghakbang nila papalapit sa akin.

“Baka ikaw ang bading” mahina kong bulong kaya at nagsimulang maglakad paalis sa pwesto nila. 

“Are you saying something?” napapikit ako at napatigil sa aking pwesto at dahan-dahang humarap sa kanya.

Nakataas ang kanyang mga kilay.

“Wala po sabi ko po mag lilinis na ako” sabi ko dito, habang si Dette at hindi na mawari ang mukha sa tawa. 

Inirapan akong muli nito at tuluyan ng pumunta sa table niya.

“Tss, papirmahin mo na siya Dette before i signed that contract” sabi nito boss at rinig ko ang paglangitngit ng swivel chair niya.

“Okay” rinig kong sabi ni Dette at ako naman ay tuloy sa kunwaring pagwawalis “Elo” pagtawag sa akin ni Dette kaya dahan-dahan akong humarap sa kanya.

“Elo” muling pagtawag sa akin nito na ngayon ay suot ang kanyang nakakalokong ngiti.

“Dette?” pagtatanong ko dito “Bakit?”

Pagkalapit nito sa akin ay hinatak niya ako papunta doon sa living room ng opisina ni boss kung saan may malaking telebisyon.

Sa paghatak sa akin ni Dette ay nalaglag ang walis kong hawak kaya binalikan ko ito.

“Teka lang yung walis” sabi ko kaya napabitaw ng hawak si Dette at dumiretso na sa pagkaupo sa sofa.

Pagkadampot ko ng walis ay tinugis ng aking paningin si boos na ngayon ay nakaharap sa monitor at na seryosong-seryo.

Ang gwapo niya

Ang tangos ng ilong niya

Ang kinis ng mukha niya

Nakatitig lang ako sa kanya ng makita kong unti-unting papatingin si boss sa akin kaya biglang bumalik ako sa reyalidad at dali-daling pumunta sa may cr para ilagay ang walis bago ako tuluyang pumunta kay Dette.

“Oh ito na ang kontrata pirmahan mo na at ipapaliwanag ko na sayo ang magiging trabaho mo” natatawang sabi ni Dette bago ako makaupo sa kanyang tabi at nasa harapan ko ang lamesitang pinapatungan ng mga papel na aking kontrata.

Binigyan ako ni Dette ng itim na ballpen at inabot niya sa akin yung pipirmahan para aking mabasa.

At habang sinusuri ko ng mabuti ang aking kontrata ay nagsasalita si Dette.

“Hindi contractual ang kompanyang ito Elo hindi tulad ng ilang company at fastfood chain na may limited months ang pagtatrabaho, Walker Company depends on the workforce kung gusto mong magtrabaho dito ng matagal go! Pero dapat i maintain yung performance kasi depende din yun sa boss ng ilang department dito sa company kapag hindi maganda yung performance mo matatanggal ka agad sa trabaho” pagkukwento ni Dette tungkol sa trabaho dito sa Walker Company at tanging pagtango lang ang ginagawa ko kasabay ng pagsusuri sa kontratang hawak ko.

“Sige habang binabasa mo yang kontrata sasabihin ko ang ilang informations and history nitong company” muli naman akong tumango sa sinabi ni Dette.

“Yung Grandpa at Grandma nila talaga ang may ari ng kompanya lola niya sa kasi ay into arts while his lolo at into wine kaya naisipan nilang gumawa ng ganitong kompanya Wine Developer and Video Game Developer, sa New York yung pinakaunang naitayong branch kung saan kami galing ni Lucas bago kami lumipat dito sa Piipinas” pagkukuwento nito.

“Kay tito Johnny ipinamana ng mga magulang niya ang kompanya dahil nag-iisa lang itong lalaki sa pamilyang Walker at siyempre sa tulong ni Tita Nave ngayon ay may five na ang Walker Company na pinamumunuan ng limang anak nila tito at tita. Si Lucas dito sa Pilipinas at yung apat niyang kapatid ay sa ibang bansa.” pagkukwento ni Dette na saktong pagtapos ko na sa pagsusuri sa kontrata.

“May tanong ako Dette” sabi ko dito.

“Ano yun Elo?” nakangiti nitong sabi.

“Bukod sa pagiging secretary niya pwede ba akong mag apply sa ibang department?” pagtatanong ko dito.

“Depende, saang department ba gusto mo?” tanong nito sa akin.

“Game Developer Department” nakangiti kong sabi dito.

“Why?” muli nitong pagtatanong sa akin.

“Nagtapos kasi ako ng Multimedia and Arts Dette at may backround ako sa three-d at cartooning” nakangiti ko namang paglalahad dito.

“That’s good Elo! pwede naman basta kausapin mo lang si Lucas actually napunta na ako sa encoding ng wine department kasi yun naman talaga ang tinapos ko, kaso nga lang ay walang makatagal na secretary sa kanya dahil sa pagiging tarantado niya kaya ako nalang ang nag insist na maging secretary niya” sabi nito.

“I’m listening Dette, I’m listening”  nagulat  naman kaming dalawa ni Dette sa pagsasalita ni Boss.

“Che!” tugon nito sa kanyang kaibigan.

Napatango nalang ako kasabay ng pagpirma sa kontrata.

ㅆㅆㅆㅆㅆ

Dedikado ang chapter na ito kay

014mikel21

Chapter 8

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Pov ni Elo :

Ito na talaga ang totoo at unang araw ko sa trabaho, kahapon ay pinauwi agad ako ni boss dahil wala pa naman daw akong gagawin at baka daw magtanga-tangahan lang ako doon sa loob ng office niya. Kahapon din ay napirmahan ko na ang aking kontrata na nagsisilbing isa na akong opisyal na trabahante dito sa Kompanya ng mga Walker.

Wala na siyang nagawa kundi tanggapin ang katotohanan na sa kanya talaga ako magtatrabaho. Tuwa at takot naman ang aking naramdaman ng ako nga ay maging isa nang opisyal na trabahante, tuwa dahil makakatulong sa aking pamilya at takot naman dahil sa kagaspangan ng ugali na ipinapakita niya sa akin, tulad na nga lang kahapon na pinauwi niya ako dahil nga daw baka mag tanga-tangahan lang ako doon.

Pero sabi naman ni Dette ay wag ko nalang daw damdamin ang mga sasabihin niya dahil titigil din daw naman ito sa ipinapakita niya . Tuwang-tuwa din si Dette na opisyal na akong magtatrabaho dito dahil nga ay may madalas na siyang makakausap bukod doon sa kaibigan nilang si Nathan. 

Naikwento kasi sa akin ni Dette na wala daw siyang oras sa pakikipagkaibigan dahil bantay na bantay niya daw ang kanyang kababata na si Boss sa mga katarantaduhang kanyang pinaggagagawa at ang resulta? ay wala pa siyang lovelife. Pero naikwento niya sa akin na may nanggugulo sa kanya sa kompanya. 

Kahapon bago ako tuluyang umuwi ay tinour muna ako ni Dette sa buong kompanya sa loob at maging sa labas. Nakita ko din ang department ng Game Developer at sobra talaga akong namamangha sa kanila. Ipinakita din sa akin ni Dette kung paano ginagawa ang wine na produkto ng mga Walker na kung saan ay iniindorso din ng mga Walker Brothers.

Kahapon din ay ipinakilala ako ni Dette sa mga ilang leader ng iba’t-ibang department at doon ko nakilala ang leader ng Game Developer ngunit hindi ko alam kung may galit ba ito sa akin dahil inirapan lang ako nito. Sa likod ng kompanya makikita ang isang malaking factory na doon ginagawa ang mga wines at nakita ko din na may malaking na field katabi nito at basketball court.

Tinanong ko kay Dette kung para saan yung field at ang sagot niya ay ginagamit daw iyon sa tuwing magrerelax at kung may ipagdaraos na programa ang kompanya, napagkaalaman ko din na si boss pala ang may gusto nito dahil daw sa mahilig ito basketball.

At matapos akong igala ni Dette sa buong kompanya ay kumain muna kami sa canteen bago ako tuluyang umuwi sa boarding house.

At ngayon nga ay nandito ako sa loob ng office ni Dette habang naghihintay ng ipaguutos ng mahal na hari, nakaupo ako sa upuan sa harapan ng lamesa ni Dette na pinapatungan ng monitor at ilang pangbabaeng kagamitan. Magkakaroon din daw ako ng opisina dito sa pinakataas ng building pero ginagawa pa lamang ito.

“Dito ka muna tatambay Elo sa office ko at kapag gawa na yung office mo pwede ka nang lumipat doon” sabi nito.

“Hindi kaya siya magalit?” tanong ko dito.

“Subukan niyang magalit isusumbong ko talaga yan kay Tita dahil inihabilin ka niya sa akin na kapag sinaktan ka niyang si Lucas ay isumbong ko daw siya” sagot naman nito na hindi tumitingin sa akin dahil nakatingin siya sa monitor.

“Okay” tanging nasabi ko na lamang at muling tumingin sa may bandang kanan kung saan tagos ang pader para makita ko si boss.

Si Boss na ngayon ay nakaupo at nakasandal sa kanyang swivel chair habang may hawak-hawak na magazine na kung saan mukha niya ang cover nito, halatang seryoso siya sa binabasa niya.

“Ganyan din ako Elo” napasinghap naman ako ng magsalita si Dette. Napatingin ako dito pero nakatuon parin ang pansin nito sa kanyang monitor.

“Anong ibig mong sabihin?” sagot ko naman dito at muling bumaling ng tingin kay boss na ngayon at nag kakamot ng kanyang ulo at kahit malayo ang pwesto niya mula dito ay kita ko ang bilugan nitong braso.

“Ganyang-ganyan din ako sa tuwing napapatingin ako sa sira-ulong lalaking iyan” dahil sa sinabi niya ay napatingin muli ako sa kanya.

“Ano?” muli kong pagtatanong pero ganun parin siya nakatuon parin ang atensyon niya sa monitor.

“Napapatulala nalang ako sabi ko” tumingin na sa akin si Dette “Walang sino mang tao ang hindi mapapatitig sa tila isang anghel na itsura ng lalaking iyan” at doon ko na nakuha ang nais niyang sabihin ang tinutukoy niya ay si boss.

Muli namang binaling ni Dette ang tingin niya sa monitor kaya muli akong pumaling sa kanan para muli siyang tingnan.

“Matinik yan sa babae, halos araw-araw iba’t-iba ang kasama niya, tuwing lalabas kami hindi mawawala ang mga babae at kabaklaang naglilingunan sa kanya. Pero natigil lang ang pangbabae niyan nung nakilala niya yung bitch na Angel na yun” pagkukwento na naman ni Dette sa angking kagwapuhan ni boss na halatang totoong-totoo naman dahil miski ako ay ganun ang nararamdaman ko.

Nakilala ko na din si Angel dahil ikinuwento siya akin ni Dette, nung napakabait at mahinhin na babae daw ito si Angel sa una at yun din ang dahilan kung bakit nagustuhan siya ni boss.

May lahing kano daw itong si Angel at lumipad lang mula dito sa Pilipinas papuntang ibang bansa para magtrabaho. Nagkatuluyan si Angel at si Boss dahil isa niya din itong secretary sa kompanya nila sa New York, na pinagsisihan ni Dette na pinasok niya pa sa trabaho.

Tumino daw ang pagkatao ni boss dahil kay Angel, hanggang isang araw malapit na sana at muntikan na silang maikasal ng lumabas daw yung totooong ugali ni Angel na naging dahilan ng paghihiwalay nilang dalawa, sumama daw si Angel sa ibang lalaki at napagkaalamang isa daw itong bayarang babae.

Yun ang kwento sa akin ni Dette, bumalik ulit sa pang-babae si boss hanggang sa mapuno ang mga magulang niya at itinapon dito sa Pilipinas para mabantayan na din.

“Kaya kapag may makikita kang babaeng kasama niyang Lucas, asahan mo magchu-chuk-chakan lang yan” natatawang sabi ni Dette.

At wala na akong nagawa kundi ang mapako ang aking tingin kay boss na seryosong-seryosong nagbabasa ng magazine.

Paano ko kaya mapapabago si Boss? Ayoko namang mapahiya kay Tita Nave dahil nangako din ako sa kanya na makakaasa siyang mapapabago ko ito, pati ang laki na ng tulong na nagawa sa akin ni Tita Nave dahil kung hindi dahil sa kanya ay wala ako dito ngayon.

Habang nakatitig ako sa kanya ay gulat ko nalang ng makitang nakatingin na din ito sakin.

Napalaki ng kaunti ang aking mga mata dahil sa nagkatinginan kami ni boss, hindi naman ito galit pero seryoso itong nakatingin sa akin.

Ang ginawa ko ay dahan-dahan akong lumihis ng tingin sa kanya habang malaki parin ang buka ng aking mga mata.

“Oh? para kang nakakita ng multo?” tanong sa akin ni Dette at napatingin din ito kay boss at muling bumaling sa akin habang ito ay natatawa.

“Hehe ang ma…” hindi ko na naituloy ang aking sasabihin ng may magsalita sa isang malit na speaker na nakapatong sa ibabaw ng lamesa ni Dette.

“Dette send that gay in my office right now!” napatingin lang ako sa speaker na katabi nito ay isa ding mikropono.

“Hays” rinig kong buntong hininga ni Dette kasabay nito ang paglapit niya sa mike at pagtingin sa akin.

“Elo ang pangalan niya Lucas! Elo!” maowtoridad na sabi nito kasabay din ng pagsasalita ni boss.

“Whatever! Send him here right now!” tila pasigaw na sabi ni boss.

“Okay fine!” sabi ni Dette kasabay nito ang pag-ayos nito ng upo at hinarap ako ng nakangiti.

“Hanap ka daw ng siraulong si Lucas” nakangiti nitong sabi at tanging pagtango lang nagawa ko.

At nakita ko nalang ang aking sarili na nasa harapan na ng lamesa niya na ngayon ay nakatingin sa kanya.

“Tawag niyo daw po ako?” medyo kinakabahan kong sabi.

“Are you staring at me?” tanong ni boss na hindi ko alam kung sasagutin ko.

“Ano po?” nauutal kong tanong dito habang hinihimas ko na ang aking magkabilang kamay na nasa aking likuran.

“Bingi ka? Sabi ko kung tinititigan mo ako?” seryoso at may kalakasan nitong sabi sa akin habang matalim itong nakatitig sa akin.

“Hindi po” sagot ko naman dito, habang pinapakalma ang akin sarili.

“Whatever, gay”

Ok relax, wag initindihin ang sinasabi niya.

Napatungo nalamang ako at hindi ko nalang pinakinggan ang kanyang pinagsasabi. Pasok sa kaliwang tenga at labas sa kanang tenga ang aking ginagawa. Pero sa loob-looban ko ay minumura ko na siya.

“Hey you!” nagulat nalang ako ng humiyaw na ito.

“Oh yes boss?” turan ko dito at kita kong may hawak itong garbage bag na kulay itim.

“Itapon mo to sa labas” nakataas kilay nitong sabi sa akin.

At inabot ko naman ito dahil baka may kung ano pang masabi sa aking kung ano-ano si boss.

“Diyan lang po ba sa labas ng office niyo?” tanong ko dito at pagtaas lang ng kilay ang aking natanggap.

“Nope, itapon mo yan sa may trashbin doon sa groundfloor sa may entrance “ seryosong sabi nito “And don’t use elevator, stairs is must” dagdag pa niya, wag daw gagamitin ang elevator! Hagdanan daw?!

“Okay” huling nasabi ko nalamang bago ko lisanin ang opisina niya/

Pagbukas ko ng pintuan ay saktong pagbukas din ng pintuan ng opisina ni Dette na may dalang mga bondpaper.

Pagkasara ko ng pintuan ay ang pagharap ko kay Dette.

“Oh ano yan?” tanong ni Dette habang nakatingin sa hawak kong garbage bag.

“Mga papel, pinapatapon ni Boss” sagot ko naman dito habang nakangiti.

“May janitor naman tayo na kumukuha niyan tuwing madaling araw ah?” tanong nito habang nakataas ang kilay na tila bang nagtataka.

“Ewan ko doon kay boss” sagot ko naman dito.

“Napakasiraulo talaga niyang Lucas na yan” inis na sabi ni Dette at pag-ngiti nalang ang nagawa ko.

“Sige na Dette itatapon ko na to” sabi ko kay Dette at lalagpasan na niya sana ako ng pigilan niya ako.

“Saan mo itatapon yan?” takang tanong na naman ni Dette dahil may basurahan na dito sa labas ng opisina ni boss.

“Sabi kasi ni boss itapon ko daw doon sa labas” nakangiti kong sabi kay Dette.

“Ano?!” tanong na naman nito kasunod ay mabilis siyang pumasok sa loob ng office ni boss.

Kaya wala na akong nagawa kundi ang umalis na din sa aking pwesto, dinig ko pa dito ang malakas na sigaw ni Dette at ang pagtawa ni boss.

Naglakad na ako papunta sa fire exit doon sa may hagdanan. Mula dito sa ika-tatlongpung palapag ay gagamitin ko ang hagdanan para makababa papunta sa ika-unang palapag para itapon itong basurang mga papel na hindi naman kabigatan.

Nasa kalahati palang ata ako ng aking pagbaba sa hagdanan ay nakakaramdam na ako ng pagod at alam kong nagtatagiktikan na ang aking mga pawis.

Ano ba naman kasing problema sa akin ni boss at ayaw niya akong pagamitin ng elevator nitong kompanya, naalala ko yung sinabi niya noong una kong punta dito sa kompanya at nakasabay ko siya sa loob ng elevator.

Nakanganga na lamang ako habang hinhintay na magsara ang pintuan ng elevator, at ng pagharap ni boss ay nagsambit ito sa akin na…

“Don’t ever use any elevator, stairs is must” sabi ni boss bago magsara ang pintuan ng elevator, kasabay nito ang pagbaba.

At kasabay ng pagbaba ng elevator ay napasandal at napaupo nalang ako.

Pero bahala siya i-iimune ko nalang ang sarili ko dahil ang mahagala ay nagtatrabaho ako ng maayos.

Sa wakas! Nakababa na ako sa pinakaunang palapag, maingay parin ang mga trahador na nag lalakad papunta sa kani-kanilang pupuntahan.

Hindi ko na pinansin iyon at nag dire-diretso na ako ng lakad, diretso lang ako ng lakad ng makasalubong ko ang kabigan nila Dette na si Nathan.

“Hi Elo!” bati nito sa akin at kumaway naman ako gamit ang isa kong kamay.

“Hello po” pagbati ko din dito.

“Ikaw naman sabi ko wag mo na akong i-po dahil magkaka-edad lang tayo” tanging pagngiti lang ang nagawa ko “By the way nasa taas ba yung sira-ulong si Lucas?” natatawang tanong nito sa akin at pagtango nalang ang nagawa ko. “Okay thanks puntahan ko na sa taas at may ibabalita ako” huling sabi ni Nathan bago ao magpaalam.

“Sige po” nasabi ko nalang bago ulit ako tuluyang maglakad palabas ng kompanya.

May ilan din akong nakakasalubong na ngumingit sa akin kaya ang ginagawa ko ay nginingitian ko nalang din sila. May mga nakakasalubong din ako na binabati ako dahil nakilala nila ako gawa ng pinakilala ako sa kanila ni Dette bilang secretary ni boss.

“Oh anong gagawin natin diyan boss?” tanong ni kuyang guard na naka bantay sa may entrance.

“Tatapon ko lang po diyan sa labas” nakangiti ko namang sagot sa kanya at tinanguan niya lang ako bago ako tuluyang lumabas.

Nang nasa tapat na ako ng basurahan ay initcha ko na ang garbage bag na ito. Nagpagpag pa ako ng kamay bago ako tuluyang pumasok muli sa loob ng kompanya.

Naglalakad lang ako ng nakatungo ng may marinig akong ilang tilian ng mga nasa loob.

“Si sir Zachary!”

“Grabi beh! Ang gwapo talaga ng mga Walker’s brother!”

Hindi ko na intindi yun dahil inaayos ko ang polo kong suot dahil mababatid kong basa na ito sa pawis.

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

This chapter is dedicated to

Hidinnne

Chapter 9

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Pov ni Elo:

Naglalakad lang ako ng nakatungo ng may marinig akong ilang tilian ng mga nasa loob ng kompanya karamihan sa kanila ay mga kababaihan.

“Si sir Zachary!”

“Grabi beh! Ang gwapo talaga ng mga Walker’s brother!”

Hindi ko na intindi yun dahil inaayos ko ang polo kong suot dahil mababatid kong basa na ito sa pawis. Ikaw ba naman kasi ang gumamit ng hagdan mula sa thirty-first floor! Pababa sa ground floor!

Kasabay ng pagaayos ko sa aking polo ay tuloy lang ako sa paglalakad habang nakatungo, hanggang sa hindi ko namalayan na nakabunggo na ako ng tao.

“Opa” tanging nabigkas ng aking bibig ng madama kong likuran ng tao ang aking pinag-bungguan. Hindi ako makakilos at nakatungo parin ako dahil pinapakiramdaman ko kung anong mangyayaring kasunod.

Hanggang sa maramdaman ko ang pagharap nito sa akin at wala na akong nagawa kundi harapin ang galit ng lalaking aking binangga.

Saktong pagharap ng lalaki ay ang pagtaas ko ng ulo at doon ko nasilayan ang isang matipunong lalaki na sa tantya ko ay hanggang balikat lamang ako nito.

Ikinabigla ko na hindi galit na pustura ang aking nakita bagkus isang tila mala anghel ang ngiti ng lalaking aking nasa harapan.

At batid kong siya ang lalaking pinagtitilian ng mga trabahante dito sa loob ng kompanya dahil hindi mo maipagkakaila na napaka-gwapo ng lalaking ito.

“Excuse me?” ang lalim ng boses niya, at hindi ko namalayan na napatitig na pala ako dito ng matagal.

Nakakahiya!

“Halah! Sorry po! Sorry po!” tanging nabulalas ng aking bibig at para akong natataranta dahil hindi ko alam ang aking gagawin, kasabay ng aking paghingi ng tawad ay ang paulit-ulit kong pagtungo dito.

Patuloy lang ako sa paulit-ulit na pagtungo ng marinig ko ang mahina nitong tawa na kung kaya’t tinigil ko na ang aking pagtungo.

Nakita ko ang singkit nitong mga mata dahil tila pinipigilan niya ang kanyang pagtawa.

“Ehehe” natatawa na din ako sa aking pwesto.

“Dette is right, you are cute” natatawang sabi ng lalaking aking nasa harapan. At pagtataka ko lang ng mabanggit niya ang pangalan ni Dette.

“Po?” may bahid sa mukha ko ang pagtataka. Nakatingin lang ako sa kanya ng umayos na siya sa kanyang pagtawa.

“Hmm” sabi nito at umubo ng peke na tila inaayos ang kanyang boses, pero nakangiti parin ito ng matamis “Sorry  for that” ngumiti naman ito na tila ikinagaan ng loob ko dahil napaka aliwalas ng mukha niya. 

“By the way i’m Zachary and i’m the fourth one on Walker Brothers” nakangiti nitong pagpapakilala kasabay nito ang paglahad ng kanan niyang kamay sa aking harapan.

May ilan parin akong naririnig na tiliian sa paligid.

Literal na napabuka ang aking bibig hindi dahil sa kanyang ka-gwapuhan kundi sa sinabi niyang siya ang pang-apat sa magkakapatid na Walker!

Hindi ko alam ang gagawin ko.

“I know what’s on your mind, don’t be scared hindi naman ako nangangagat” sa narinig kong iyon ay nawala ng kaunti ang aking pangamba, Ikaw ba naman kasi ang bumangga sa isa sa mga Walker Brothers! Partida kapatid siya ni boss at nanay niya si Tita Nave!

“Hala sorry po talaga sir! Sorry po talaga!” tutungo ulit sana ako ng pigilan niya ako sa aking balikat. Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko gamit ang kanyang dalawang kamay.

Harapan kaming dalawa ni sir Zachary.

“Ayaw ko ng may tumutungo sa harapan ko, apology accepted” wala talaga akong mababatid na pag kainis sa kanyang mukha kundi isang matamis na ngiti ang kanyang ibinibigay sa akin.

Hindi ko alam kung namumula ba ang aking pisngi dahil kanyang pag-ngiti. Napatungo nalang ako sa pwesto ko rinig ko parin ang ilang tilian at bulungan sa aking paligid.

“I think kailangan na nating umalis naiingayan na ako sa mga gossiper” may kung anong humaplos sa aking puso sa kanyang sinabi. Alam kong batid niyang hindi na maganda yung mga naririnig naming bulungan sa paligid.

Napatungo nalamang ako, kasabay nito ang pagkapit niya sa aking balikat at naglakad na kami.

“Don’t mind them, hindi sila cute” pagpapagaan ng loob sa akin ni sir Zachary.

Namalayan ko nalaang na nakasakay na kami sa loob ng elevator na kaming dalawa lang ang laman nito.

Nagtaas na ako ng ulo at bumaling ng tingin kay sir Zachary pero agad akong napatingin sa pagkakapit niya sa aking braso,na kung kaya’t dahan-dahan kong inalis ito at alam kong nabatid niya dahil hinarap niya ako at isang ngiti na naman ang binigay niya sa akin.

“Sorry” paghingi nito ng tawad at ngitian ko din ito.

“Ah, salamat po pala sir Zachary” nahihiyang pagpapasalamat ko sa kanya.

Nakita ko ang pagtaas ng kanan niyang kilay at biglang sumeryoso ang mukha nito.

“Don’t be formal, since you are my friend now you can call me Zachy or Zach” sabi nito sa akin at napatango lang ako “Understand?” nakangiti na nitong tanong sa akin.

“Yes Za..Zachy” nahihiya kong sagot ditto kung kaya’t napatungo ako at batid kong namumula ang aking mga pisngi, bakit ba kasi bagay na bagay kay Zachy yung ngiti niya?

Nakatungo lang ako ng mapapitlag ako ng madama ko ang dalawang kamay na kumukurot sa magkabila kong pisngi.

“Ang cute! cute! mo talaga!” hindi ko mawari kung anong nangyayari pero alam kong pinag-gigigilan ni Zachy ang aking mga pisingi sa oras na ito “Ang cute” sinasabayan niya ng pagtawa ang pang-gigigil niya sa akin.

Wala naman akong nararamdaman na sakit bagkus na papatawa na din ako.

Hanggang sa tumigil na siya at ginulo niya ang aking buhok.

“I think there’s something will be repeated and this time may twist na” seryosong sabi nito sa akin at nakangiting tumingin lang ako sa kanya.

Pagkatapos ng pang-gigigil ni Zachy sa akin ay muli siyang umayos ng tayo paharap sa pintuan ng elevator. Kaya ganun din ang aking ginawa at tiningnan ko kung nasaang floor na ba kami at pinagtataka ko kung bakit ang bagal tumaas ng elevator.

Nakalimutan kong bawal nga pala akong gumamit ng elevator!

“MoM told me na siya ang nagpasok sayo dito sa company?” tanong nito sa akin at binalingan ko siya ng tingin nakangiti lang siyang nakatingin sa salaming pintuan ng elevator.

Kaya humarap nalang din ako.

“Opo” magalang kong sagot at napatingin ako sa repleksiyon niya sa salamin at doon ko nakitang sa akin pala siya nakatingin. Kaya ngitian ko nalang din siya.

“You know what Elo” hindi na ako mabibigla kung bakit niya ako kilala. Kumunot ang aking noo na ipinababatid ko sa kanyang ano iyon. “You almost look like her” sabi nito sa akin.

“Sino po?” tanong ko dito.

“Si Angel” sabi ni Zachy at kasabay nito ang pagtunog ng elevator tanda ng nasa floor na kami na aming bababaan.

“So dito pala sa pinakataas ang office ng ulol” nakangiting sabi ni Zachy kasabay nito ang paglabas niya sa elevator at sumunod na lamang din ako sa kanya.

Nakatigil lang siya sa kanyang pwesto at kita kong pinapasadahan niya ng tingin ang paligid.

Ako naman ay tumingin sa opisina ni boss at dahil salamin ito at transparent at kita kong naka-upo sila Nathan at Dette sa harapan ng lamesa ni boss at halatang seryoso ang kanilang pinaguusapan.

“I think seryoso ang pinaguusapan nila” nagulat nalang ako na halos magkalapit na ang mukha namin ni Zachy na nakatingin sa loob ng opisina ni boss.

Kaya napaiwas ako sa kanya.

“Sorry” paghingi nito ng tawad at tumango nalang ako.

Tumalikod ito at naglakad papunta doon sa harapan ng pituan ni boss at muli akong hinarap, hindi naman ako kumilos sa aking kinatatayuan.

“Elo” pagtawag nito sa akin at naka muwestra ang kamay niya na tila ako ay pinapapunta sa kanyang pwesto na kung kaya’t lumapit ako sa kanya. “Tell Lucas na nandito ako ha” nakangiti niyang sabi sa akin.

“Sige po” nakangiti kong sabi sa kanya kasabay nito ay hinarap ko na at hinawakan ang busol at kasabay nito ang pagpihit dito upang magbukas ang itim na pintuan.

“–othing to worried abou—” kasabay ng pagsara ng pinto ay ang pagsalubong agad sa aking ng matalim na paningin ni boss.

Hindi ko alam kung bakit hindi ko magawang makapagsalita dahil tila binaril ako ng mga matatalim na paningin niya sa akin.

Siguro pinaglihi siya ni tita Nave sa galit, hindi ko pa ito nakikitang ngumiti ng maaliwalas at tila palagi nalang itong galit sa akin.

Naputol ko siya sa pagsasalita kung kaya’t napatingin din sa akin si Nathan at Dette na hindi tulad ni boss ay nakangiti silang bumaling sa akin kaya nginitian ko nalang din sila.

“You don’t know how to knock?!” nawala ang pag-kakangiti ko at nila Dette sa pagsigaw niya.

“po?” nauutal at hindi ko alam ang aking sasabihin.

“You don’t have a manner!? may nag-uusap diba?” kita ko ang pagkuyom ng kamao ni boss at ang matalim na paningin ang pinupukol nito sa akin.

“Opo” sagot ko dito sa aking kinatatayuan.

“So bakit hindi ka kumatok?!” napapitlag ako ng ihampas niya ang sarili niyang braso sa lamesa .Ganun din sila Nathan at Dette na halatang nagulat din sa inasal ni boss.

“Hey! Bakit parang napaka big-deal sayo ng hindi niya pagkatok Lucas?!” may tono sa pananalita ni Dette ang pagkainis.

“Batos kasi!” kita ko ang pag-irap sa akin ni boss at bumaling ng tingin sa kanan niya sa may pwesto ni Nathan.

Pagkainis din ang aking nararamdaman sa oras na ito, pero wala akong magagawa kundi ang tanggapin iyon. Minumura ko nalang siya sa isipan ko, bakit ba kasi hindi ako kumataok ano?

Nakatingin lang ako sa kanila ng maramdaman ko ang mga brasong pumulupot sa aking bewang.

“Hey! Don’t blame your cute assistant!” hiyaw ng lalaking pumulupot ang kamay sa aking bewang.

Pagkatapos humiyaw ni Zachy ay ang pagbaling nilang lahat ng tingin sa aming pwesto. Kasunod no’on ay ang matinis na paghiyaw nila Dette at Nathan.

“Zach!” halos sabay na sigaw ng dalawa.

Napatingin naman ako kay boss at doon ko nakita ang kanyang mga naniningkit na mga mata sa may bandang gitna ng aking katawan kung saan doon sa nakapulupot ng kamay ni Zachy.

“Dette! Nathan!” may galak din sa tono na sabi ni Zachy at nakita ko ang pagtayo ng dalawa.

At ako naman ay napako lamang sa pwesto ni boss na ngayon ay mas matalim na ang pinupukol na paningin nito sa akin.

ㅡㅡㅡㅡㅡ

This chapter is dedicated to

Reggieds

Chapter 10

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Pov ni Elo:

“What’s the matter?! hah? Lucas? What’s the matter?!” natatawang pasigaw na tanong ni Zachy kay boss.

Rinig namin dito ni Dette sa living room ng opisina ni Boss ang iringan ng dalawang magkapatid, tiyak inaasar ni Zachy ang nakakabatang kapatid niya dahil inis na nagsasalita din si boss dito.

“Just shut your fucking mouth! Zachary!”  bulyaw ni boss sa kanyang kuya.

“Isa palang yan Elo, pano pa kaya kung nakita mo pa yung mas nakakatandang kapatid nila Zach” kasalukuyan naman kaming nagkukwentuhang dalawa ni Dette habang pinapakinggan din namin ang iringan ng dalawa. Nauna nang umalis si Nathan dahil may aasikasuhin pa daw siya. Kaya kaming dalawa nalang ni Dette ang natira.

Sabi sakin ni Dette na mas magugulat pa daw ako sa ka-gwapuhan ng magkakapatid kung makikita ko silang magkakasama na totoo namang mangyayari dahil si Zachy pa nga lang ay napanganga na ako, paano pa kaya yung iba.

“Pero isang taon lang ang agwat ng dalawang yan at masasabi kong mas matanda pang mag-isip si Lucas kaysa kay Zach, may pagka-isip bata kasi yang si Zach at happy go lucky lang ang alam sa buhay” pansin ko din naman yun na parang mas matanda pa si boss kaysa kay Zachy dahil mas kakikitaan ko ng maliwanag na mukha si Zachy kasya sa madalim na mukha ni boss.

“Hoy! Hoy! Is that the proper way on how to treat your older brother huh?!” rinig parin namin ang natatawang sigaw ni Zachy.

“One year lang ang agwat natin! I’m more mature enough than you!” galit parin ang tono ng pananalita ni boss.

“Whatever! Hindi naman ako kagaya mo na bira ng bira ng babae! “ natatawang sabi parin ni boss.

Natawa naman kaming dalawa ni Dette sa sinabi ni Zachy bago siya ulit nag kwento tungkol sa magkakapatid.

“Si Zach at Lucas nalang sa magkakapatid ang walang asawa, si Cedric palang ang may anak habang bagong kasal naman sila Franco at Charles” pagkukwento ni Dette.

“Hah?” tanging naisagot ko dahil wala naman akong kaide-ideya sa mga pangalang binanggit niya.

“Si Franco ang pinakamatanda sa magkakapatid sumunod si Cedric pangatlo si Charles, si Cedric lang ang may anak sa kanila at babae yun, pangalawa sa huli Zachary habang bunso si Lucas”

 paglilinaw ni Dette.

“Ah okay” ang nasabi ko nalamang.

“Just tell me kung bakit ka napadpad dito!?” rinig na naman naming sigaw ni boss.

“Okay! Okay! Masyado kang hot! parang gusto mo na agad akong paalisin! Hindi pa kami nakakapag bonding ng cute mong assistant” natatawa namang sabi ni Zachy at nasama pa ang pangalan ko ha.

“Say what!? cute kong assistant ?” tanong ni Boss kay Zachy.

“Yes the Elo one, he is so cute” tila kinikilig na sabi ni Zachy na ikinangiti ko lang.

“Anong cute don? mukha siyang bading!”  hindi ko nalang pinakinggan ang huling sinabi ni boss na akala mo napakagwapo niya.

Buo na talaga ang desisyon ko! Hindi na ako papayag na alipustahin nalang niya ng ganun-ganun. Napupuno na din ako okay? kung kinakailangan ko siyang itama ay itatama ko siya. Mukha siyang aso! 

“Dumali na naman ang pagiging denial king nitong siraulong ’to” rinig kong bulong ni Dette.

“What ver! Basta para sakin Elo is the most cutest hooman na nasaksihan ko ngayon at sa habang panahon!”   tila batang natatawang sabi ni Zachy na nagpamula ng pisngi ko dahil sa pag ka flutter! 

“Hays Elo bakit kasi napa cute mo!” nagulat ako ng yapusin ako ni Dette kaya wala na din akong nagawa kundi ang tugunan ang yakap niya. Masyado ba talaga akong cute? enebe hehe.

Saglit lang iyon at muli kaming umayos ng upo para pakinggan ang huntahan ng mag kapatid.

“Fuck you!” sigaw ni Boss kay Zachy.

“What!? im just telling the truth!? Elo is too cute para dito mag trabaho sa kompanya mo, i want him na doon mag trabaho sa branch natin sa Hawaii at isasama ko na siya mama…”

“Putang ina! Zach! “nagulat kaming dalawa ni Dette sa malakas na sigaw ni Boss at may narinig pa kaming kumalabog doon sa pwesto nila, hindi naman namin matanaw dahil may malaking halaman ang tumatakip dito sa pwesto namin sa pwesto nila.

Akala namin ay sisigaw din si Zachy pero ang tanging narinig namin sa kanya ay ang malakas na pagtawa.

“I knew it! I knew! I knew it!” natatawang sabi ni Zachy.

“Mga baliw talaga ang magkakapatid na yan, buti nalang hindi pa ako nahahawa” natatawa na ding sabi ni Dette at napangiti nalang ako.

“Just tell me kuya kung bakit ka nandito?” rinig naman namin ang biglang paghina at malumanay na sabi ni boss.

“Wag mong iwasan Lucas! Wag mong iwasan!” natatawa paring sabi ni Zachy “Don’t be indenial ki…”

“Just fucking tell me kuya kung bakit ka nandito!?”  hiyaw ni Boss na nagpatigil sa pagtawa ni Zachy.

“Fine! Fine! Im just being happy na pakiramdam ko ay mauulit na naman ang nangyari dati and this time may twist na. Hindi na si Angel ang bida kundi si Elo my cute and lovab…”

“Zachary!” tila may pagsusumamo ang meron sa boses ni boss na ikinatawang muli ni Zachy ganun din si Dette sa aking tabi.

“Elo remember na kapag sinaktan ka ulit ng sira-ulong si Lucas na yan ay mag sumbong ka agad sa akin ha” nakangiting sabi ni Dette.

“Gaga hindi naman ako papayag na saktan niya, okay lang yung sigaw pero physical is a no! no!” sagot ko naman dito.

“Good to know” sabi ni Dette.

“Yun na nga i came here to inform you na dito mag -avacation ang isa sa lovable princess ni kuya Cedric” mahinahong sabi ni Zachy sa kanyang kapatid.

“ Sino? si Ariana?! “ tila may pag ka-excite sa boses ni boss.

“Si Ariana anak ni Cedric, tiyak dito ata magbabakasyon ang napa-cute na batang iyon at alam kong magkakasundo kayo ni Ariana” nakangiting sabi sa akin ni Dette.

“Ilan taon na ba yung bata?” tanong ko kay Dette.

“This coming April mag seseven na si Ariana” nakangiting sagot ni Dette at napatango nalang ako.

“Yeah si Baby Ariana na kasing cute ni Elo” sabi ni Zachy kay boss na ikinangiti ko na naman, ganun ba talaga ako ka-cute? Hindi ko alam kung bakit napahawak ako sa aking mag kabilang pisngi.

“ Don’t mention him in front of me!“ may awtoridad sa boses ni boss “ Bakit daw dito? sinong kasama niya?“ pagbabago ng usapin ni boss.

“ Si Ariana ang may gustong dito siya mag vacation para makasama niya daw ang pinaka-favorite niyang tito in the whole universe!“   tila may pang-nunuya sa boses ni Zachy.

“Well you can’t blame me na ako pinaka hot at gwapo sa Walker Brothers “ mahanging sagot ni Boss na ikinahiyaw ni Zachy.

Hindi ko alam na may ganito din palang side si boss, side na pagiging mahangin.

“Kapag maayos na ang trato niyang si Lucas sayo tiyak maiinis ka na din diyan” natatawang sabi ni Dette.

“Siguro” tanging nasabi ko.

“I will admit na ikaw ang pinaka gwapo at hot sa atin, pero i would say na ikaw ang pinaka gago at denial sa magkakapatid” sabi ni Zachy at nagulat ako sa pagsigaw ni Dette sa aking tabi.

“Sapul!” natatawang sigaw ni Dette at alam kong narinig nila ’yon.

“ Am i right Dette?! “ maririnig mong dito nakaharap pasigaw si Zachy.

“Yes Zach tama ka!” sagot ni Dette at kasunod nito ang pag-sigaw ni boss.

“Hey! Dette! Shut up! “ galit na hiyaw ni boss kasunod nito ay narinig ko ang pangalan kong isinigaw ni Zachy.

“ Elo !“ pasigaw na pagtawag sa akin ni Zachy.

“Zachy?!” pagsagot ko naman habang nakangiti.

“ Elo am i right na gago itong boss mo?!“ tanong sa akin ni Zachy na hindi ko naman alam ang aking isasagot.

“Ah..o..” nauutal ko sanang sagot ng putulin na iyong ni boss.

“Shut up ok?!”  hindi ko alam kung ako ba ang sinagawan niya o si Zachy “Just continue kung bakit dito mag vavacation si Ariana “ may tono na namang galit ang boses ni boss.

“Like what i said gustong makasama ni Ariana ang hashtag favorite niyang tito in the whole universe “ may panunuya na naman sa boses ni Zachy “ And one week lang yun don’t worry, at wala siyang kasama”

“ Walang kasama? kaylan ang dating niya?“ tanong ni boss.

“Tommorow morning at isama mo si Elo sa pagsundo sa kanya ha”

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Dedicated ang chapter na ’to kay

EzikielAddyVelasquez

Chapter 11

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Pov ni Elo:

Kasalukuyan ako ngayong nasa kusina dito sa apartment habang gumagawa ng sandwiches na ang palaman ay mga gulay tulad ng mga sibuyas,binurog na mustasa,kinchay at meron ding kasamang kamatis at mayonnaise na may halong itlog. Ito ang paborito kong ginagawang pagkain tuwing sinisipag ako.  At hindi naman sa pagmamayabang, pero masarap din akong magluto.

Habang gumagawa ako ng sandwich ay nakalapag ang aking cellphone sa lamesa habang nasa kabilang linya si Mamang na aking katawagan, ni-loud speaker ko ito para mas marinig ko.

“Ayun na nga anak ang sinasabi ko sinasama kami ng pamilya nila Prince sa Baguio at alam mo namang hindi ako tatanggi doon dahil gustong-gusto kong pumunta sa Baguio, pati kinontak ko na yung mga tito mo na doon na nakatira para mag kita-kita din kami” pag-papaalam sa akin ni mamang dahil ibinalita nga nitong isinasama ng pamilya ni Prince sila mamang at papang papuntang Baguio.

“Eh sino-sino ba kayong kasama mamang?” pagtatanong ko dito habang diretso akong nakatingin sa loaf bread habang nilalagyan ko ng mayonaise.

Nakaka-lima na akong gawa at tatlong patong ang bawat isa. Balak ko sanang dalhin sa biyahe at ipatikim kay Zachy at pwede na din kay boss.

“Kaming dalawa ng Papang mo kasama tapos si Ella kasama din dahil bakasyon na sila tapos ang kuya Exot mo kasama” sagot ni mamang sa aking sagot “Hindi makakasama ang kuya Edward mo at si Emman, dahil may trabaho ang kuya mo tapos si Emman ayaw sumama dahil anniversary daw ng girlpren niya” dagdag pa ni mamang.

Wala namang kaso sa akin kung palagi silang isinasama, natutuwa nga ako dahil nakakapag-gala sila at nakakapag-bonding ang akin lang kasi ay yung patungkol sa trato ni Prince sa mga pamilya ko, parang ano kasi eh diba? Ayoko lang na umasa siya at masaktan sa huli.

“Aba-aba! Mamang! hindi ko alam na may gilfriend na pala yang si Emman! Hindi nag kukwento sa akin” natatawang tanong ko kay Mamamang habang nagliligpit na ako ng kalat.

“Hayaan mo na ang kapatid mong iyon binata na eh! Pati maganda at mabait naman ang kasintahan ng kapatid mong iyon” rinig ko din ang mahinang pagtawa ni mamang.

“Mahal! Sino ga iyang kausap mo!?” narinig ko sa kabilang linya ang boses ni papang.

“Ang anak mo! Nagpapa-alam lang ako para sa pag-alis natin bukas” pag-sagot ni mamang kay papang. Tapos ko nang ligpitin ang mga pinag-gamitan ko kaya’t kinuha ko na ang cellphone at itinapat na ito sa aking tenga, binaybay ko ang aking higaan para umupo.

“Mahal! Sabihin mo diyan kay Elo na botong-boto ako kay Prince, tiyak giginhawa ang buhay niya sa batang iyon! Mabait na at magiliwin pa” rinig kong sigaw ni papang na alam kong nasa salas lang iyon at nanonood sa telebisyon.

“Oo na manood kanalang diyan!” sabi ni mamang at hindi ko na narinig ang pagsasalita ni papang.

“Oh anak ano nga palang ginagawa mo kanina at rinig kong may tumutunog na kubyertos?” hindi ko mapigilang mapangiti dahil sa pag-kaiingit at kilig kila mamang at papang.

Saksi ako kung paano mag-mahalan si mamang at papang at isa lang ang masasabi ko, napaka-suwerte ko para sa kanila.

“Nag gawa ako ng sandwich mamang, yung recipe mo ginaya ko” isa siguro sa namana ko kay mamang ay ang pagluluto “Ipapatikim ko sa mga boss ko” nakangiti kong pagsagot dito.

“Tiyak magugustuhan yan ng boss mo, pero teka akala ko alas-siyete ang pasok mo? Eh mag tatanghali na ah?” pagtatanong ni mamang, alam kasi nila kung anong oras ng pasok ko sa kompanya.

“Susunduin kasi namin yung pamangkin ni boss, dadaanan daw nila ako dito sabi sakin ni Sir Zachy” nakangiting pag-sagot ko naman sa kanya.

“Ganun ba? Oh siya paano mag ingat kayo ha ibaba ko na itong tawag at mamaya nalang ulit ako tatawag bago kami umalis” sabi ni mamang.

“Sige po mamang pati mag-iingat kayo doon ha wala ako diyan para bantayan kayo” alam ko namang nila kuya’ng bantayan sila mamang at papang, ang akin lang ay mas masaya kung nandoon ako. Pero ito ang pinili ko magpakalayo para makatulong din sa kanila.

“Siya sige na anak baba ko na ito at mag-iimpake pa ako” sabi ni mamang. At may naririnig na akong kumakatok sa may pintuan.

“Elo! Elo! Are you there?”

“Sige na mamang baba niyo na po at may nakatok na sa pintuan” sabi ko kay mamang bago ko ilapag ang aking cellphone sa higaan at tumayo para baybayin ang pintuan ng aking tinutuluyan.

“Elo!? yohoo!”

“Nandiyan na po sir Zach!” hiyaw ko para malaman niyang nandito pa ako sa loob. Nang malapit na ako dito ay binuksan ko na ng tuluyan ang pintuan.

“Goodmoring Elo!” isang gwapong nilalang ang bumalandra sa aking harapan. Isang lalaking may dugong Walker ang bumungad sa pagbukas ko ng pintuan. Hindi ko naiwasang suriin ang kasuotan ngayon ni Sir Zach, isang fit na black pants at gray na tshirt ang kanyang suot na damit na bagay na bagay sa kanya.

“Ahm” tanging nailabas ng aking bibig at wari ko’y nakabuka ng kaunti ang aking bibig dahil sa pagkamangha sa itsura ni Sir Zach “Sir Zach” sunod kong nasabi.

“Ayan na naman tayo sa Sir-sir mo” nagulat ako ng pumasok siya sa loob ng bahay ko kahit walang paalam napaharap nalang ako sa kanya at kita kong inililibot niya ang tingin niya sa loob ng kwarto ko

“Kahapon ang tawag mo sa akin is Zachy, and you know what?” tumigil ito sa pagsasalita at dahan-dahan niya akong hinarap “Ikaw lang yung tumatawag sa nickname ko in a cute way” sabi nito sa akin at kindatan ako nito.

Bago pa humaba ang usapan namin dalawa ni Zachy ay tinanong ko ito kung aalis na ba kami.

“Aalis na ba tayo Zachy?” normal ko na ulit na pagkausap dito at tinungo ang aking higaan para umupo at isuot ang aking sapatos.

“Yup, Lucas is waiting on the car outside” sabi nito sa akin kaya nataranta ako.

“Hala! naghihintay siya sa labas?” gulat kong tanong dito at pagtango lang ang naisagot niya.

Kaya binilisan ko na ang pag-susuot ng aking sapatos baka mas lalo pa siyang magalit.

Nagulat ako ng makita kong nakaluhod si Zachy sa aking harapan at tinutulungan ako sa pagsisintas ng aking sapatos.

Hindi ko maiikakaila na nakaramdam ako ng kaunting kiliti sa aking puso sa ginagawa ni Zachy

At may kung ano akong nakitang umalis na anino sa may pintuan.

“Zachy” nahihiya kong pagtawag dito, at sa hindi ko malamang dahilan ay tila bumagal ang paligid at dahan-dahan ang pag-angat ng ulo ni Zachy sa aking harapan.

“Yes Elo?” ubod ng tamis ang sinalubong sa akin ni Zachy.

At biglang pumasok sa aking isipan ang itsura ni boss na inis na inis na naghihintay sa kanyang sasakyan.

Umiling nalang ako at walang paalaam na tumayo para pumunta sa kusina at kuhanin ang sandwich na aking ginawa.

“May ginawa akong sandwiches Zachy para may makain tayo papunta sa airport” nasabi ko nalang at muling bumalik sa pwesto ni Zachy para sabay na kaming lumabas.

“Oh? Really? Yan ang pinaka favorite food ni Lucas at dahil gawa mo yan favorite ko na din” sabi nito sa akin at kinuha sa akin ang tupperware na pinaglalagyan ko ng mga sandwich.

“Ah” tanging nasabi ko nalang sa nakangiting si Zachy habang sinusuri ang mga sandwich sa loob ng tupperware.

“Oh ano? Let’s go na?” nakangiti nitong sabi sa akin at pagtango ang aking naisagot bago siya naunang lumabas loob ng aking kwarto.

Kinapa ko muna kung nasa loob na ng bulsa ko ang aking wallet at cellphone. Hindi na ako nagdala ng bag dahil susunduin lang naman ngayong araw yung pamangkin nila boss at Zachy.

Nang malaman kong maayos na ang lahat at lumabas na din ako ng kwarto, isinara ko na at nilock ang pinto. Humarap na pababa sa hagdanan at doon ko nakita ang itim na sasakyan ni boss.

Si Zachy ay nasa labas pa ng sasakyan at tila hinihintay ako nito dahil kumaway pa siya sa akin at tila pinapababa na ako, wala na akong nagawa kundi ang bumaba dahil baka galit na si boss.

Ng makababa na ako ay inalalayan ako ni Zachy sa may likurang bahagi ng sasakyan at pinagbuksan pa ako nito ng pinto.

“Salamat” kinilig kong sabi dito dahil sa kanyang ginawa.

“You’re welcome” hirit pa nito bago niya isinara ang pinto at binaybay ang passenger seat.

Ang pagkakangiti ko ay napaltan ng pangamba ng malaman kong si Boss pala ang mag-dadrive.

Hindi ko din alam pero parang biglang lumukob ang katahimikan at tanging namamayani ay ang tila galit na paghinga ng taong nasa harapan ko.

Dahan-dahan kong sinipat ang rear-view mirror sa harapan at doon ko nakita ang isang mabangis at matalim na paninging ipinupukol ngayon sa akin ni boss. 

Napalunok ako ng sunod-sunod dahil sa pangambang bumabalot sa aking katawan, at napasinghap ako ng magsalita ito.

“Akala mo naman babae “ napako na ang mata ko sa matang mapang-asar na ni boss “Tss,landi” sabi nito at inirapan ako ng tingin.

“Pake mo” mahinang bulong ko na hindi ko alam na narinig niya pala.

Sasagot pa sana siya kaso pumasok na sa loob si Zachy.

ㅡㅡㅡㅡㅡ

This chapter is dedicated to

pipoyzamboa09

Chapter 12

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Pov ni Elo:

“Akala mo naman babae” napako ang mata ko sa matang mapang-asar na ni boss “Tss, landi” sabi nito at inirapan ng tingin.

“Pake mo?” mahinang sabi ko na hindi ko alam na narinig niya pala sasagot na sana siya kaso pumasok na sa loob si Zachy.

“So let’s go! Baka abutin pa tayo ng traffic” nakangiting pagyaya ni Zachy.

“May ginawa palang sandwiches si Elo Lucas, favorite mo ’to diba?” sabi niya at ipinapakita niya ito kay Boss.

Hindi naman ito sumagot bagkus sinimulan niyang paandarin ang sasakyan.

ㅡㅡㅡ

Nandito na kami sa may entrance ng airport at kakarating lang din namin. Hindi naman naging akward ang biyahe kahit na traffic. Puro asaran lang ang namayani sa loob ng sasakyan at hindi mawawala doon ang sigawan ng dalawang magkapatid na napapangiti nalang ako.

Nalaman ko na pikunin pala itong si boss dahil kapag iniaasar siya ni Zachy ay mabilis itong magalit na ikinatatawa ko naman. Hindi mawawala sa buong biyahe ang ipinapakita niyang kagaspangan ng ugali sa akin na pinapatulan ko naman dahil hello? Hindi na tayo papayag na alisputahin niya.

Tuwing aasarin naman ako ni Zachy ay napapatingin ako sa rear-view mirror sa harapan at nahuhuli kong nakatingin sa akin si boss at pag-irap ang nakukuha ko sa kanya dinaig pa ako.

“Just wait for me here, ako nalang papasok sa loob” sabi sa amin ni Zachy at tumango nalang kaming dalawa.

Napatingin naman ako sa katabi ko na gwapong-gwapo sa suot niyang white polo at black pants na pinartneran ng white Fila shoes.

White shirt naman ang suot ko at black na shorts at sandals na brown ang suot ko sa pangbaba. I love sandals.

“Stop staring at me” hindi ko namalayan na napatitig na pala ako sa kanya ng matagal. Tiningnan ko ito at muli akong inirapan.

“Kapal ha” mahina kong bulong at tumingin nalang ako sa mga taxi na dumadaan sa harapan namin.

“Are you saying something” paglilinaw nito at muli ko siyang tiningnan at nakataas ang kanyang mga kilay.

“Wala po ang sabi ko po ang gwapo po niyo po sa suot niyo” sagot ko sa kanya at this time siya ang inirapan ko, muli akong tumingin sa mga taxi na dumadaan at sa ilang mga balikbayan na sinasalubong ang kani-kanilang pamilya. Taas noo para sa mga OFW ang ating makabagong bayani.

“Gay” rinig kong santinig nito kaya muli ko itong binalinga ng tingin pero nakatingin lang din siya sa kawalan. Muli kong tiningnan ang mga nasa paligid.

“U,V,Z,two,one,eight” sabi nito at muli akong napatingin sa kanya, pero nakatingin lang siya sa mga dumadaang taxi.

“U,W,A,four,nine,zero” muli namam nitong sabi na ipinagtataka ko.

“T,Y,M,eight,seven,eight” diretso lang siyang nakatingin sa mga dumadaang taxi kaya tumingin na din ako sa tingintingnan niya.

“T,Y,M,eight,seven,eight” pagbasa ko sa plate number ng dumaang taxi sa harapan ko.

Binabasa niya ba yung mga plate number? Muli akong napatingin sa kanya at tinanong ito.

“Ginagawa mo?” tanong ko dito.

“Wala kang pakielam” masungit nitong sagot sakin.

“L,O,V,eight,six,nine” pagbasa niya muli sa plate number ng dumaang taxi sa harapan namin.

“Sungit kala mo gwapo” muli kong bulong sa aking sarili.

Tiningnan ko nalang muli yun mga ofw’s na sinasalubong ng kani-kanilang pamilya kaysa kausapin ko itong antipatiko kong boss.

“S,one,one,eight,one,one,five,zero,nine” narinig ko mula sa kanya kaya napatingin ulit ako dito.

“Worker’s number identification ko yan ah” sabi ko sa kanya, bakit niya kabisado?

“Bakit mo kabisado?” hindi ako nito sinasagot at nakatingin lang siya sa kawalan.

“Zero,nine,four,five,three,three,seven,five,zero,nine,zero” napalaki naman ang mata ko ng marinig kong kabisado niya ang telephone number ko.

“Hoy! Bakit mo kabisado number ko ha!?” pagtatanong ko dito.

“Siguro ini-istalk mo ako ano? Tapos gagaw…” naputol ang pagsasalita ko ng may lalaking bumangga sa kanya.

“Shit i’m sorry!” sigaw nung lalaking nakabangga sa kanya.

Nagkalat ang ilang mga gamit ng lalaki sa lapag sa hindi ko malamang dahilan. Puro chocolate at ilang mga personal na gamit ang nabulatlat sa maleta ng lalaki. Tingingnan ko naman ang reaction ni boss.

Wala itong reaction at seryoso lang nakatingin sa lalaking ngayon ay pinupulot na ang kanyang mga gamit na nagkalat. Lumuhod ako at tinulungan ko na ang lalaking nagpupulot ng mga gamit niya.

May mga reese’s akong nakikita at ilang mamahaling tsokolate.

“Thank you! Thank you!” sabi sa akin ng lalaki ng simulan kong ilagay sa maleta niya ang mga chocolate kong napulot.

Nagpupulot lang ako ng ilan pang chocolate ng makita kong may isang tumbler na punong-puno ng peanut butter. Biglang nagningning ang aking mga mata at napakagat pa ako ng labi.

Peanut butter is life! Favorite ko ang peanut butter!

Nasa may paanan ni boss ang tumbler na yun.

Dadamputin ko na ito sana ng sipaain niya ito, hindi naman ganun kalakas. Nakaluhod akong tiningnan siya.

Sinungitan ko siya ng tingin at inirapan, naka smirk lang naman ito at tila nang-aasar pa. Hindi na nga tumulong sa pagpupulot sisipain niya pa?

“Thank you talaga! Thank you!” muling sabi ng lalaki ng mailagay ko na yung tumbler ng peanut butter sa maleta niya pinulot muli ang ilan pang nagkalat niyang gamit.

Bakit ba kasi hindi siya nag-iingat?

Nakita ko yung passport niya sa may harapan, kukunin ko na ito sana ng maunahan akong pulutin ito ni boss.

“Sorry ulit! Sorry! Nagmamadali kasi ako pauwi sorry talaga!” sabi ng lalaki at tumayo na ito sa kanyang pwesto dahil yung passport nalang pala ang kulang sa mga nalaglag niya.

Tumayo na din ako sa pagkakaluhod ko at pinagpagan ang aking tuhod.

Tiningnan ko si boss at kita kong nakatingin siya sa passport ng lalaki sabay ibinigay ito sa kanya.

“Thank you talaga!” sabi nito kay boss pero hindi niya ito pinansin “Thank you” nakangiti naman nitong baling sa akin.

“Walang anuman po” sagot ko naman at nginitian ito.

“Sorry ulit, excuse me” pagpapaalam naman nito at ngumiti pa siya sa akin bago ito umalis sa harapan namin.

Pagkaalis niya ay muli kong hinarap si boss para pagsabihan siya.

“Hindi mo ’man lang kami tinulungan sa pagpupulot tapos sinipa mo pa yung peanut butter” sabi ko dito habang nangniningkit ang aking mga mata.

“Why would i? It’s not my fault” sagot lang nito habang nakatingin sa kawalan.

“Kahit na dapat tinu…”

“Chritopher Roberto Santa Mesa Cruz” pagputol nito sa sinasabi ko.

“Ha?” pagtatanong ko.

“P,three,eight,nine,eight,seven,five,eight,p,h,l” sagot naman nito at doon ko nalaman ang gusto niyang sabihin.

“Na memorize mo agad yun?” tanong ko sa kanya dahil na memorize niya agad yung pangalan at yung identification passport nung lalaki kanina.

“Hala ang galing mo naman!” may pagkamangha ko ditong sabi at napatingin ito sa akin.

Seryoso naman siyang tumingin sa akin as usual.

“Paano mo natutunan ’yan? Ang galing ha! May hidden talent ka pala eh” nakangiti kong sabi dito.

Seryoso lang siyang nakatingin sa akin at hinihintay ko kung may ibubuga ba itong salita.

Nagtaas ang kanyang kilay.

“I have a photographic memo…” naputol ang pagsasalita niya ng tumingin kaming parehas kung saan nagmula ang matinis na sigaw.

“Uncle!” “Uncle Lucas!”

Napapitlag naman ako ng tumakbo si boss pasalubong doon sa batang babae na papunta sa kanya.

“Ariana!” rinig kong sigaw ni boss doon sa batang babae, hanggang sa buhatin niya ito at niyapos.

Siya pala yung batang Ariana na anak ng isa sa mga Walker Brother’s.

“Ang cute” sabi ko naman habang nakatitig sa dalawang mag tito. Mahigpit na yapos-yapos ni boss ang batang babae at kita ko sa mga mukha nila ang galak sa isa’t-isa.

Ngayon ko lang nakitang ngumiti ng ganoon si boss.

“Favorite na favorite ni Ariana si Lucas, parang siya na nga ang tatay niyan eh hindi si Kuya Cedric” natatawang sabi nito at nagulat ako ng makalapit na ito sa akin at inakbayan pa ako.

“Halata nga” sabi ko naman sa kanya.

“Mag-kakasundo kayo niyan ni Ariana” nakangiti nitong sabi sa akin.

“Weh?” pagtatanong ko sa kanya.

“Yeah mabait na bata yan, wait tawagin ko” sabi nito at tinawag nga ang dalawang mag tito “Ariana! Come here!” napatingin ang magtito sa aming pwesto at bumaba si Ariana sa pagkakabuhat ni boss.

“Tito Zachy why?” nakangiting sabi ng bata sa harapan namin, pink na pink ang kanyang suot na bagay na bagay naman sa kanya..

“I want you to meet Elo friend namin siya nila Tita Dette at Tito Nathan mo” nakangiting pagpapakilala sakin ni Zachy.

Tumigin sakin ang bata at nakita ko ang paglatay ng matamis niyang ngiti sa akin.

“Hello po! Ako po si Ariana! Mag seseven years old na po ako, nice meeting you po” sabi nito at nagulat ako ng nag muestra siyang buhatin ko.

“Buhatin mo siya Elo” sabi sakin ni Zachy at inalis niya ang pagkaka-akbay niya sakin.

Tumungo ako ng konti para kunin si Ariana at buhatin ito.

“Dahil friend po kayo ni Tito Zachy, friend ko na din po kayo” nakangiti nitong sabi sakin at ngumiti nadin ako sa kanya.

Ang gaan agad ng loob ko kay Ariana.

May sinasabi pa sakin si Ariana pero hindi ko na yun naintindihan dahil tila bumagal ang takbo ng oras.

Nasa harapan namin si boss at nakangiti ito tulad ng ngiti niya kanina.

“Magkakillaa din ba kayo ni Uncle Lucas tito Elo?”

Nakatingin ako ng diretso kay boss at nakita kong hindi pala ako ang nginingitian niya.

Bumalik nalang ulit sa realidad ang oras ng muli kong maramdaman ang pag-akbay sa akin ni Zachy.

“Nag wowork siya kay Uncle Zach mo Ariana, pero soon sakin na siya mag tatrabaho sa Hawaii” paglalahad ni Zachy. Napatingin naman ulit ako kay boss na ngayon ay seryoso na ulit ang itsura.

“Pwede din ba siya sa New York tito Zachy? Kay daddy siya?” tanong ni Ariana.

“Let ask your Uncle Luc…” napatigil si Zachy ng sumabat si Boss.

“I’ll just pick up the car, wait for me here” sabi nito at umalis na sa pwesto namin.

ㅡㅡㅡ

“Tito Elo made this?” pagtatanong ni Ariana.

Nandito na kami sa sasakyan at pauwi na kami. Nasa likod kami ni Ariana at magkatabi kaming dalawa dito sa upuan.

“Yes, anong lasa baby?” sabi ni Zachy habang kinakain niya ang sandwich na ginawa ko kanina.

“Delisyoso! Mas masarap pa sa gawa ni mommy Claire!” sabi ni Ariana at kita ko sa mukha niya ang pag ka galak niya sa pagkain ng sandwich. Napangiti naman ako.

Himas-himas ko ang ulo ni Ariana dahil inaayos ko ang buhok nito.

“Do you have a boyfriend na po ba Tito Elo?” napatigil naman ako sa ginagawa ko ng magtanong ito.

Rinig kong napaubo si Zachy sa pwesto niya at alam kong nagulat din siya sa tanong ng bata.

“Bakit mo tinatanong?” nakangiti ko namang pagtatanong dito.

“Tinatanong ko po kasi, pwede kayong maging mag boyfriend ni Uncle Lucas kasi sabi niya sakin dati na kung sinong pinakamasarap na gumagawa ng sandwich ay gagawin niyang girlfriend” paglalahad naman nito at napalaki ng konti ang aking mata.

“Uncle Lucas you should try to eat what tito Elo makes”pagbaling niya sa tito niyang nasa harapan namin. Nakalimutan kong nandito pala siya.

Nakakahiya

“I don’t want” sagot naman niya sa pamangkin niya, kay Ariana lang ako nakatingin dahil nahihiya ako sa pinagsasabi ng batang ito.

“Why? You don’t like it na po ba ang sandwiches?” muling pagtatanong ni Ariana.

Bungisngis naman ang naririnig ko kay Zachy.

“I just don’t want to eat right now” sagot naman ni boss.

“Okay po” sagot ng bata at tiningnan ako nito ng nakangiti.

“Masarap siya tito Elo no joke”

ㅡㅡㅡ

“Bye Elo see you tommorow” pagpapaalam sakin ni Zachy.

Nandito na kami sa harapan ng appartment ko at hindi na sila bumaba sa sasakayan, binuksan nalang nila ang bintana.

“Bye tito Elo kiss me!” sabi naman ni Ariana.

Lumapit ako dito sa may bintana at kiniss si Ariana sa may cheeks niya.

“Yey bye po tito Elo see you po sa office ni Uncle Lucas tommorow” sabi nito sa akin.

Napatingin naman ako sa may driver seat at nakita kong nakatingin lang si boss sa unahan.

“Sir thank you po sa pag hatid sakin” unang beses ko itong tinawag na sir, hindi ito nagsalita at tanging pagtango lang ang nakuha ko at hindi pa ito lumilingon sa akin.

“Sungit talaga” mahinang sabi ko.

“Thank you Elo sa pagsundo kay Ariana” nakangiting sabi ni Zachy.

“You’re welcome” sabi ko at umurong ng kaunti dahil papaandar na ang sasakyan.

“Bye tito Elo! Bye!” sabi ni Ariana habang umaandar na papalayo ang kanilang sasakyan.

Tanging pagkaway lang naman ang naisagot ko hanggang sa makalayo na ito sa appartment ko.

Kumakaway lang ako sa sasakyan ng magring ang phone ko. Ginabi na din kami sa byahe at kahit nakaupo kalang ay mapapagod ka.

“Anak paalis na kami” rinig kong sabi ni mamang sa kabilang linya.

“Sige mamang mag-iingat kayo doon ha” sabi ko naman kay mamang at sinumulang maglakad papasok sa loob ng aking apartment.

“Yung mga habilin ko sa inyo, wag kayo masyadong maglilikot doon” sabi ko kay mamang ng tuluyan na akong makapasok sa loob ng apartment. Nagtuloy-tuloy ako sa kwarto at humiga sa aking kama.

“Ginawa mo naman kaming bata anak” natatawang sabi ni mamang at rinig ko ang ingay nilang lahat sa telepono.

“Si kuya ba iyan mamang ?!” rinig kong pagtatanong ni Ella ang bunso naming kapatid rinig ko naman ang pag oo ni mamang.

“Kuya bibilhan kita ng peanut brittle at peanut butter dito sa Baguio !” rinig kong santinig ni Ell

“Mamang sabihin mo kay Ella na damihan niya ang pagbili sa akin ha” paalala ko kay mamang ng may marinig akong busina ng sasakyan.

“Ella damihan mo daw ang pagbili sa kuya mo ha, anak nandito na si Prince sinundo kami” alam kong galak na galak si mamang ngayong oras base sa kanyang boses.

“Sige na mamang mag-iingat po kayo doon ha, ikamusta niyo nalang po ako kila tito at tita doon sa Baguio” sabi ko.

“Oo anak, Exot isakay mo na yung gamit ni papang doon sa sasakyan ni Prince” sabi naman ni mamang at rinig ko pa ang utos ni kay kuya Exot.

“Sige na mamang ibaba ko na to, ingat kayo ha i love you!” huli kong sinabi sa telepono.

“I love you too anak, kumain ka sa tamang oras” huling sabi ni mamang bago naputol ang linya.

Tumayo ako sa pagkakahiga at ichinarge ang aking cellphone, nag-unat pa ako ng katawan bago pumunta sa banyo para maglinis ng katawan.

Habang naglilinis ako ng katawan ay iniisip ko kung paano ko papaamuhin si boss o mas magandang tawaging sir.

Paano ko papaamuhin si sir?

Naisip ko na hindi ako masyadong magpapa-api sa kanya, kung kailangan kong lumalaban lalaban ako lalo na kapag inaabuso, kung magsusngit siya then go. Basta gagawin ko ng mabuti ang trabaho ko sa kanya pati hindi ko naman gagawin ang lahat ng ito kung hindi ko kailangan tumulong kila mamang at papang. Gusto ko silang mabigyan ng magandang buhay bukod sa pagsasaka ni papang gusto kong bigyan ng iba pang negosyo ang pamilya namin, kaya ito kami tulong-tulong magkakapatid na magtrabaho.

Kasalukuyan na akong nagpapahid ng lotion sa aking katawan at ginagawa ang aking ritwal bago matulog para mapangalagaan ko ang aking sarili. Nakaharap lang ako sa salamin habang sinusuri ang aking mukha.

Naglalagay na ako ng face mask ng biglang tumunog ang akin cellphone. Kinuha ko ito at tinganggal sa pagkaka charge.

Nag text si Zachy, may sinend siya sa akin video.

“Watch Elo” message nito sa akin kalakip ang video at pinelay ko naman ito.

“Mom come here faster come here” rinig kong mahinang sabi ni Zachy sa video at magulo ang kuha nito dahil parang tumatakbo siya.

“What is it?” rinig ko ang boses ni tita Nave sa video.

“Tara sa kusina bilis may papakita ako sayo” sabi ni Zachy, nanonood lang ako sa magulong kuha ng video ng makita ko ang bulto ng katawan ni sir.

“Wag kang maingay mom, look” mahinang sabi ni Zachy.

Kita ko sa video na naka tutok ito kay sir na ngayon ay nakahubad at nakaupo sa bar ng kanilang kusina.

“Tingnan mo si Lucas mom kinakain niya yung gawa ni Elo”

Hindi ko alam kung anong magiging reaction ko habang pinapanood ang video.

“Yung kinukwento sakin kanina ni Ariana?” mahina ding sabi ni tita Nave sa video.

“Mom look look” hindi ko alam kung bakit parang nasa isang commercial ang ginagawang pagkain ni sor sa aking sandwich.

Nakazoom sa mukha ni sir ang video habang nakapikit ito at kinakain ang sandwich na gawa ko.

“ Fuck mom nag smile siya?“ natatawang sabi ni Zachy kay tita Nave.

Ngumiti siya?

“I guess” natatawang sabi ni tita Nave.

“Gotcha!” napapitlag ako ng marinig kong sumigaw si Zachy.

“Sinong nag eenjoy sa sandwich ni Elo ha!? Sino!?” rinig ko ang tawang-tawang boses ni Zachy. At kita ko naman sa videp ang mukha ni sir na hindi mo na maipinta.

“Fuck you Zachary! Fuck you! Mom! Si Zachary oh!” tila batang pagsusumbong ni sir sa nanay niya.

“Zachary stop!” natatawang pagpigil ni tita Nave sa anak niya.

Natatawa naman ako habang pinapanood ang video.

“Sesend ko to kay Elo!”

“Fuck you!” at doon na naputol ang video.

Nireplayan ko naman si Zachary at sinabing natatawa ako sa video. Pagkareply ko sa kanya ay papatayin ko na sana ang phone ko ng may tumawag sa akin.

Number lang ito pero sinagot ko na.

“Your sandwich does not taste good so please don’t fucking mind that video”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 13

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

POV ni Elo:

“Tito Elo hindi pa po ba kayo close ni uncle Lucas?” tanong sa akin ni Ariana.

“Hindi ko lang alam sa uncle mo” sagot ko sa kanya.

Nandito kami ngayon sa supermarket malapit lang sa kompanya, gusto kasi mag pa-turo ni Ariana gumawa ng sandwich.

Wala naman akong kailangang gawin sa opisina kaya sinamahan ko nalang ang batang ito.

Gusto sanang sumama sa amin ni Zachy kaso nga lang may biglaang meeting ito sa mga investors niya sa kompanya sa Hawaii at sa Batangas daw ang meeting place nila.

Pinipilit ni Ariana ang uncle Lucas niya kanina na sumama saamin pero madami pa itong kailangang gawin kaya kaming dalawa nalang.

“It seems like masungit sayo si uncle Lucas tito Elo” kulay pink ang suot ni Ariana na damit at shorts pati ang kanyang sapatos ay kulay pink din. Nakasuot naman ako ng puting polo, black pants at puting rubber shoes.

Hawak-hawak ko sa kaliwang kamay si Ariana habang tulak-tulak ng kanang kamay ko ang shopping cart.

Kakadating lang din namin dito kaya wala pa itong laman.

“Oo Ariana ang sungit nga sa akin ng Uncle mo” natatawa kong sagot dito at tumawa din siya.

Tumingin siya sakin at nagsabing  “Tito Elo pwede bang baby na din ang itawag mo sakin? Tulad ng pagtawag sakin nila uncle Lucas at ito Zachy basta silang lahat baby ang tawag sakin” nakangiti nitong sabi sa akin.

“Pwede naman” sagot ko dito.

“Kasi parang ang uncomfortable po kasi eh pati kapag nag eighteen na naman po ako pwedeng Ariana na ulit ang tawag mo sakin tito Elo” ang daming alam ng batang ito ha.

“Okay sige baby” nakangiti kong pagsagot dito.

“Yehey!” sabi nito at tinuloy namin ang paglalakad, tinitingnan ko yung mga sign para hanapin doon ang pastry section. Habang hinahanap ko iyon ay muling nag salita si Ariana.

“Pero seriously tito Elo bakit parang ang sungit sayo ni uncle Lucas? Hindi naman siya ganyan sa mga past secretary niya po dati eh” pagtatakang tanong nito sa akin.

Paano ba naman kasi hindi magtatanong ang batang ito kung pinakitaan ako ng kagaspangan ng ugali ng tito niya sa mismong harapan niya kanina.

“You don’t know how to knock huh?!” tila narinig ko ang boses ni sir sa utak ko kaya binalingan ko nalang ulit ng tingin si Ariana.

“I don’t know baby sa uncle mo kulang lang siya sa aruga” sagot ko naman ditto napapikit nalang ako dahil sa muli kong naalala ang pagsusungit ni sir.

ㅡㅡㅡ

“Sir goodmorning po” hindi na ako kumatok sa transparent na pintuan ni sir na kasalukuyang nagbabasa pumasok nalang ako dito dahil kasama ko naman si Ariana na gustong i-surprise ang uncle niya.

Nakita ko kasi itong batang ito sa lobby sa groundfloor dahil pinagtapon ako ng basura ni sir tinanong ko ito kung bakit siya nandoon at ang sagot niya nga sakin ay gusto niyang i-surprise ang uncle niya.

Nakasuot ngayon si sir ng itim na longsleeve na bakat na bakat ang pangangatawan niya.

“Goodmorning sir” muli kong pagtawag sa pansin niya dahil tila hindi ako nito narinig, hindi parin ito tumitingin sa akin.

“Excuse me sir good morn…”

“Fuck! You don’t know how to knock huh?!” napahawak kami ng mahigpit ni Ariana dahil sa pag kagulat naming dalawa sa inasta ng uncle niya.

At as usual na tingin ni sir sa akin tass ang kilay at tila nanggagalaiti ito.

“Po?” tanging nasabi ko.

“You don’t know how to fucking knock huh!?” sigaw nito sa akin habang siya ay nakaupo sa swivel chair niya.

Hindi niya ba nakikita na may kasama ako? Pati hello? Binabati ko na nga siya ng goodmorning ayaw niya pa? arte ha.

Wala naman akong expression na pinapakita sa kanya pero siya? akala mo mangangain ng buhay.

“Uncle? Are you angry?” namalayan ko nalang na nasaharapan ko na itong si Ariana.

At makikita mo ang pagkagulat ng tito niya sa kanya.

“Pati are you swearing po uncle?” pagtatanong pa ni Ariana.

Buti nga sayo.

“Diba I told you uncle na bawal ang galit? Love lang dapat ?” muli pang sabi ni Ariana sa uncle niyang kulang sa aruga.

ㅡㅡㅡ

“Tito Elo which of this two ang pipiliin ko? Itong loaf bread or itong wheat bread?” pagtatanong sa akin ni Ariana habang ipinapakita ang dalawang nasabing tinapay. Nandito na kami sa pastry section at pumunta kami agad dito sa mga tasty bread.

“Mas masustansya kapag wheat bread baby” sagot ko naman dito at muli niyang sinuri ang hawak-hawak niyang tinapay.

“Ano ba yung ginamit mo yesterday tito?” muli nitong pagbaling sa akin.

“Loaf bread yung ginamit ko naubusan na kasi ako ng wheat bread kahapon ih” sagot ko ulit at muli niyang sinuri ang mga tinapay.

Makalipas ang ilang segundo ay nakapili naman ito.

“Okay kunin natin itong dalawa tito para madami po tayong magawa then dadalhan ko din si lola at lolo kasi kinuwento ko po kay Lola na ginawan mo kami ng sandwich” nakangiti nitong sabi sa akin at napatango naman ako sa kanya.

Pagkatapos namin sa pastry section ay pumunta naman kami sa fresh station kung saan nandun lahat ang mga gagamitin naming sangkap, at habang naglalakad kami ni Ariana papunta sa fresh station ay may tumawag sa pangalan ko.

“Elo?” napatigil kami ni Ariana sa paglalakad at tumingin kami sa gilid kung saan nanggaling yung pagtawag na iyon.

“Ikaw si Elo am I right? secretary ni Lucas?” sabi nung lalaki na namumukhaan ko.

“Yes po ako nga po” sabi ko naman dito at nagtaas ako ng kilay para ipahiwatig sa kanya na hindi ko siya kilala.

“Dominic, Dominic Vergara” sabi nito habang itinuturo niya ang sarili niya.

“Sino siya tito Elo?” napatingin naman ako kay Ariana.

“Head ako sa Wine Production Department remember?” muli akong napatingin sa kanya.

At maya-maya lang ay naalala ko na siya.

“Ay hala sir hello po! Sorry nakalimutan ko na po!” paghingi ko dito ng paumanhin habang tumutungo pa sa harapan niya at narinig ko naming natawa lang ito.

“I saw you with Dette last Saturday nung pinakilala ka niya sakin” pagpapa-alala naman nito.

“Ay opo sir iti-nour po kasi ako ni Dette sa buong company” nakangiti ko naming sabi dito.

“Enough with po and sir mag ka edad lang naman tayo, Dom nalang” nakangiti nitong sabi.

Tiningnan ko naman ito mula baba at taas at medyo may katangkaran lang siya sa akin, naka suot ito ng floral na damit naka jeans at putting rubber shoes.

“Anong ginagawa niyo dito?” nakangiti nitong pagtatanong sa amin.

“Sinamahan ko kasi itong pamangkin ni sir para bumili ng mga gagamitin naming mamaya sa pag-gawa ng sandwich” tugon ko naman sa kanya.

“Pamangkin?” pagtatanong nito, sasagutin ko na sana ito ng magsalita si Ariana.

“Hello po my name is Ariana Franchesca Walker and uncle ko po sila tito Franco, tito Charles, tito Zachary and uncle Lucas and daddy ko po si Cedric Lord Walker and mag seseven na po ako nice meeting you po” nakangiting pagpapakilala ni Ariana sa lalaking nasa harapan namin.

“Wait daddy mo si kuya Ceddy” tanong nito kay Ariana.

“Yes po kilala mo po si daddy?” pagtatanong naman ni Ariana.

“Yes! he is friend of mine” sabi nito sa bata “Oh wait!” dagdag nito at may kung anong pinindot ito sa hawak-hawak niyang cellphone.

“Look” sabi nito at iniharap niya sa amin ang cellphone niya, doon ko nakita ang larawan ng isang bagong kasal at nasa gilid ang mga abay.

“Ring bearer ako ni kuya Ceddy sa kasal nila ng mommy Claire mo, look ako yung pinaka maliit diyan” sabi nito at itinuturo ang pwesto niya sa picture.

“Teenager ako that time tapos kinuha ako ng daddy mo as ringbearer” sabi nito.

“Paano po kayo nag-kakilala ni daddy?” pagtatanong ni Ariana.

“A long story basta nag-wowork ako sa kanya dati sa company niyo doon sa Brazil nasa New York na siya diba? Kumusta si kuya Ceddy?” paglalahad at pagtatanong nito.

“He’s doing great po and binigyan niya po ako ng time para makasama ko sila uncle Lucas at Zachy here in the Philippines” sagot naman ni Ariana.

“I see” sabi nito sabay baling ng pangingin sa akin.

“After nito saan na kayo pupunta?” tanong naman niya sakin.

“Ahm pupunta kami sa ice cream house” sagot ko naman dito.

“Oh great sama na ako sa inyo” nakangiti niyang sagot at pagngiti nalang din ang nasagot ko.

ㅡㅡㅡ

“Tito Elo I’m sorry po talaga sorry po” paghingi ng tawad sa akin ni Ariana.

“Ano kaba baby okay lang” sagot ko dito habang hawak-hawak ang polo ko sa may dibdib.

Nandito na kami sa ice cream house at nilibre kami ni Dom na ngayon ay kumukuha ng tissue dahil natalsikan ako ni Ariana ng ice cream sa aking polo.

“May spare naman akong shirt sa bag ko baby kaya don’t worry okay lang talaga” pag papagaan ko ng loob dito dahil alam kong papaiyak na siya “Enjoy your ice cream na para makabalik na tayo sa company” nakangiti ko pang sabi dito.

“Hindi ka mad sakin tito?” paninigurado nito.

“Siyempre hindi ako magagalit sayo baby” sagot ko at nginitian siya, dumating naman si Dom at umupo ito sa aking tabi.

“Punasan natin” akmang pupunasan niya ng tissue ang ice cream sa aking polo ngunit inunahan ko na ito.

“Ako na Dom” sabi ko dito at kinuha ang hawak niyang tissue at nginitian ko naman siya “Salamat” dagdag ko pa.

Pinupunasan ko ang ice cream sa aking polo ng magsalita si Ariana.

“Tito Dom tito Elo picture tayong tatlo I will send it to daddy” napatingin naman kami kay Ariana na ngayon ay nakatungtong sa bangko habang hawak ang kanyang cellphone.

“Okay smile one,two,three” pagbilang nito kasabay ang pagngiti naming habang nakaharap sa camera.

“Last one wacky shot in one,two,three, wacky” napatingin ako kay Dom dahil nakangiting nakatingin ito sa akin.

“Ang cute niyo po sa last picture tito Elo” sabi ni Ariana at ipinakita sakin ang larawan.

Bigla naming nag-init ang aking pisngi.

“Are you okay?” tanong ni Dom sa aking tabi at napatango nalang ako.

ㅡㅡㅡ

Natapos kami sa pagkain ng ice cream at ngayon ay nagpapahinga kami ng kaunti dahil busog kami sa pizza na binili ni Dom. Nag insist pa kasi siyang bumili ng pizza para daw may kapartner yung ice cream namin. Napatingin naman ako sa aking polo na ngayon ay may mantsa na ng strawberry ice cream.

“Tito Elo nag message daw po sa inyo si uncle” napatingin ako kay Ariana ng magsalita ito, chineck ko naman ang phone ko at kita ko ngang tumawag si sir at may isang text message, binuksan ko ito at binasa.

“Why is he with you and Ariana?!” pagbasa ko dito sa aking isip.

“Sir?” reply ko sa kanya at hindi nagtagal muli itong nag text.

“Pati ba naman sa text ang hirap mong kausap! ang sabi ko bakit niyo kasama iyang si Dominic Vergara?!” pati ba naman sa message galit na galit? Gustong manakit sir?! Gustong manakit?! 

“Nakasalubong lang po naming siya sir tapos sumama na po siya sa amin” bait-baitan kong reply dito. at infairness ang bilis mag reply.

“Whatever! Get the fucking hell out of there faster! I don’t eat yet!” galit na naman nitong reply.

“K” reply ko naman sa kanya.

ㅡㅡㅡ

“Lima din kaming magkakapatid at lahat kami sa letter e din nagsisimula ang pangalan” mangha kong sabi kay Dom.

Nandito na kami sa kompanya at hawak-hawak ko si Ariana sa kaliwang kamay, buhat naman ni Dom ang mga pinamili namin kahit na kayang-kaya ko naman pero inagawa niya sa akin eh. Nag kwentuhan lang kami ni Dom pabalik dito sa kompanya at minsan nakikisali si Ariana.

Nalaman kong parehas kaming taga probinsiya ni Dom at sa Rizal ito mas malayo nga lang at kabundukan ang amin. Nalaman ko din na lima silang mag kakapatid at sa letter d nagsisimula ang lahat ng pangalan nila.

Ikinuwento niya din sa akin na kaya siya lumipat dito sa Pilipinas ay para makasama niya ang pamilya niya kahit na pwedeng-pwede siya mag trabaho sa kaibigan niyang isa sa mga Walker Brother’s.

“Uncle!” nagulat ako ng bumitaw si Ariana sa pagkakakapit niya sa akin at napatingin naman ako sa tinawag niya.

“How was it? Are you tired?” pagkausap nito sa pamangkin niya pagkatapos niyang buhatin ito.

“No! kasama ko si tito Elo kaya hindi ako mapapagod” sabi nito sa akin ng makalapit kami sa pwesto nila. Napatingin naman sakin si sir ng seryoso at binalingan niya ng tingin ang katabi ko.

“And kasama din namin si tito Dominic uncle, he treat me and tito Elo ng ice cream and pizza” pagkukwento nito sa tito niya.

“I know” walang emosyong sagot nito sa pamangkin niya at kita kong nagtitigan ang katabi ko at si sir, hindi naman nagtagal iyon dahil bumaling na ng tingin sa akin si Dom.

“Sige na Elo I gotta go” sabi nito sa akin at ibinigay ang aming mga pinamili, pagkatapos niya itong ibigay bumaling naman siya ng tingin kay Ariana.

“Ariana bye” pagpapalaam nito kay Ariana.

“Bye tito Dom!” nakangiti naman nitong tugon, nagsabi pa ito ng excuse me bago siya tuluyang tumalikod sa aming pwesto.

“Tito Dom seems so nice uncle” pagbaling ni Ariana sa kanyang tito na ngayon ay nakataas kilay ng nakatitig sa akin.

Galit ba talaga siya?

Sabagay wala ng iba doon.

Napalunok ako ng laway dahil sa ipinupukol niya sa aking titig at magsasalita na sana ako ng magsalita ito.

“Quando bose esta de ferias, bose nao inclui meu sobrinho!” sabi nito sa akin.

“Uncle!? Anong sabi ko? Diba bawal ang galit? Dapat love lang?”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 14

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

POV ni Elo:

“Quando bose esta de ferias, bose nao inclui meu sobrinho” pag-uulit ko sa sinabi sakin kanina ni sir bago sila umalis ni Ariana para kumain sa labas. Sinasama ako ni Ariana pero inunahan ko na ito sa pagsabing busog pa ako.

“Im hungry let’s go to Jolibee?” pagbaling nito ng tingin sa pamangkin niya pagkatapos niya akong sabihan ng Portugese na lenggawahe.

“Kung makikipaglandian ka wag mong isinasama ang pamangkin ko!”

iyan ang ibig sabihin ng sinabi niya, akala niya hindi ako marunong makaintindi ng ibang lenggwahe?

“Sige po uncle nagutom din po ako sa pagbalik namin dito eh” sabi ni Ariana.

“Okay let’s go” sabi naman ng tito niya, lalakad na sana sila ng pigilan ito ni Ariana.

“Wait! isama natin si Tito Elo, uncle “ sabi nito sa uncle niya kaya napatingin ito sa akin.

Tiningnan ko naman si Ariana at nagsabing “Hindi na baby busog pa ako” sabi ko sa kanya.

“Are you sure po tito?” tanong sa akin nito, hindi ko tinitingnan ang kanyang uncle.

“Yes” sagot ko naman

“Sige po bye po, mamaya nalang po tayo gawa ng sandwich” nakangiting sabi ni Ariana, ngumiti  naman ako dito at magsasalita na sana ako ng sumabat itong si sir.

“Let’s go” rinig kong pagsabat ni sir bago sila umalis sa harapan ko.

Hindi ko nalang inintindi ang sinabi ni sir kanina, hello? hindi po ako nakikipaglandian at paano naman niyang nasabing nakipaglandian ako pati si Dom ang unang nag approach sa amin hindi naman ako kaya paano niyang nasabing landian iyon?

Pati dito nag tatrabaho yung tao kaya dapat pakisamahan ng maayos!

Hindi ko sinasadyang napipi ko ang hawak-hawak kong loaf bread.

“Ay shet” sabi ko dito at inilapag ito sa lamesitang babasagin. Nandito ako sa living room ng opisina ni sir may mini kitchen naman dito sa loob ng office pero dito ko nalang naisipang ilagay ang mga gagamitin namin mamaya ni Ariana sa pag gawa ng sandwich.

Inaayos ko naman ang mga pinamili namin dito sa lamesita ng may tumunog sa cellphone ko tanda ng may tumatawag. Kinuha ko ito at sinagot dahil si mamang ang naka muwestrang pangalan.

“Mamang?” pagkausap ko dito at wala akong nakuhang sagot, pinakinggan ko ang nasa kabilang linya at ingay ng mga nagsisigawang mga tao ang naririnig ko.

Kinabahan ako.

“Hello mamang?!” tawag dito at wala ako ulit nakuhang sagot.

“Mamang hello!? bakit may nagsisigawan diyan!? Hello mamang!?” muli kong sabi dito at rinig kong pahina na ng pahina ang ingay sa kabilang linya kaya mas lalo akong kinabahan.

“Hello mam…”

“Elo” boses ni Prince.

“Hello Prince?! Bakit nasayo ang cellphone ni mamang?” pagtatanong ko dito at tuluyan na akong walang naririnig na ingay.

“Elo hello” sagot nito sa akin.

“Ha?” sabi ko dito “Hello Prince nasaan ka ba? Bakit nasayo ang cellphone ni mamang at bakit may mga nagsisigawan?” muli kong tanong dito.

“Wait lang Elo naihi ako” sagot naman nito sa tanong ko.

Nasaan ba sila? bakit ang gulo?

“Hello” sabi ko ulit dito at nakakuha na ako ng maayos na sagot mula kay Prince.

“Hello Elo nasa cr ako ang ingay kasi sa labas ih, nasakin yung cellphone ni tita kasi nasa roller coaster sila, nandito kasi kami ngayon sa amusement park kaya pinahawak muna ni tita yung cellphone niya sakin at tinawagan kita hehe” at nakahinga naman ako ng maayos sa sinabi nito.

Pero si mamang nasa roller coaster?!

“Wag kang mag alala may first aid boot naman dito sa amusement park kung sakaling tumaas ang presyon nila tita at nila mama” sabi nito sa akin.

“Loko-loko ka” natatawang sagot ko dito.

“Oo nga pala mag haharvest kami ng strawberry mamayang hapon pagkatapos naming dito” sabi nito sa akin.

“Ay weh? Ang saya naman Prince!” nagagalak kong sabi dito.

“Kaya nga ih sayang nga at wala ka” sabi niya sa akin at hindi ko naman kung anong sunod kong sasabihin.

“Gusto mo uwian kita ng strawberry jam? Ay wait! Peanut butter pala ang gusto mo! Sige papasalubungan kita ng madaming peanut butter Elo” sabi ni Prince at napangiti na lang ako.

“Thank you Prince” nakangiti kong sabi sa kanya.

“Ano kaba parang peanut butter lang ih!” sabi niya.

“Baliw hindi yun ang ibig kong sabihin!” sabi ko sa kanya at napakagat naman ako sa labi habang hawak-hawak ang loaf bread na napipi ko kanina.

“Eh ano bang ibig mong sabihin?” tanong naman nito sa akin.

“Ang gusto kong sabihin at salamat dahil kahit wala ako diyan napapasaya mo sila papang at mamang” sabi ko dito.

“Ano kaba para ka namang iba! Basta para sa ikakasaya mo gagawin ko”

“Iyan ka na naman eh!” sabi ko sa kanya.

“Oh bakit? Tototo naman ah! Diba sabi ko sayo dati na hayaan mo lang ako sa ginagawa ko kahit na hindi mo palitan yung pagmamahal ko sayo na hinihingi ko basta hayaan mo nalang akong ipakita yung pagmamahal ko sayo” deserve ni Prince na mahalin ng totoo. Hindi naman ako nakasagot sa sinabi nito.

“Wag mong sisihin yung sarili mo Elo kung bakit hindi mo ako kayang mahalin, kagustuhan ko ito kaya don’t blame yourself ha” muli nitong sabi sa akin at napatango naman ako kahit na nasa kabilang linya ang kausap ko.

“Opo” sagot ko naman dito.

“Elo?”

“Ano bang ginagawa mo ngayon?” pagtatanong nito sa akin, sasagot naman ako dito ng magulat ako kay Dette na nasa gilid ko na pala.

“Ay!” literal na nagulat ako kay Dette sa gilid ko “Dette nagulat ako ha” nakangiti kong sabi sa kanya.

“Sorry ha busy ka kasi diyan sa katawagan mo eh” panunuyang sabi nito sa akin.

“Kaibigan ko Dette” sabi ko sa kanya.

“Wala naman akong sinasabi ah” sabi nito at tumabi sa pagkakaupo ko dito sa sofa.

“Elo?” nakalimutan kong nasa kabilang linya pala si Prince.

“Ay sorry Prince dumating kasi yung katrabaho ko ih” paghingi ko ng pasenysa dito at tumingin ako kay Dette na ngayon ay kinakain ang wheat bread kaya pinanglakihan ko ito ng mata at nag peace sign naman siya.

“So sige na Elo babalik na ako doon ingat ka palagi ha at kumain ka sa tamang oras I love you” nakalimutan kong naka loudspeaker pala itong cellphone ko.

“Sige Prince kayo din ha ingat, pakibantayan nalang sila mamang thank you” sagot ko dito at pinatay ko na ang tawag.

Nilapag ko yung cellphone ko sa sofa at binalingan ng tingin si Dette na ngayon ay ngumunguya.

“Ano kaba Dette para sa sandwich yan ih” natatawang sabi ko sa kanya.

“Sorry na ano kaba” sabi niya naman “Hindi ko kayo nasamahan ni Ariana kanina dahil inaayos ko yung mga papers ni Nathan dahil dito din siya mag tatrabaho” sabi nito akin.

“Saang department siya?” tanong ko sa kanya.

“Sa wine production department at speaking of wine production department bakit niyo kasama si Dominic Vergara aber?” tanong nito sa akin.

“Nakasalubong lang siya namin ni Ariana ayun sumama na samin at saan mo naman nalaman na kasama namin siya?” tanong ko din sa kanya.

“Pinakita ni Lucas kanina yung picture niyong tatlo nila Ariana kasama si Dominic” sabi naman nito sa akin.

“Ah” tanging nasabi ko at nagging seryoso naman ang mukha ni Dette.

“Magkaibigan si Lucas at yang si Dominic dati at binata pa silang dalawa that time, nagtatrabaho si Dominic kay Cedric sa kuya ni Lucas habang si Lucas naman nag mamanage na din ng kompanya nila kasama ako” panimula nitong sabi sa akin at nakinig lang ako.

“Bukod sa kaibigan ni Cedric si Dominic close na close din silang dalawa ni Lucas hanggang sa yung pag ka close nila ang naging dahilan kung bakit nagkatampuhan” sabi nito sa akin.

“Ano bang nangyari at magkatampuhan sila?” tanong ko naman kay Dette, kaya pala ganun nalang din yung tingin ni sir kanina kay Dom kanina.

“Minsan kasing nahuli na ni Lucas si Angel at Dominic na magkasama” paglalahad nito sa akin kaya naman pala eh.

“Kaya ayun doon na nagsimulang magkatampuhan ang dalawa at hanggang ngayon hindi parin sila nagpapansinan, at dahil marupok iyang si Lucas napatawad niya si Angel” natatawang sabi sakin ni Dette sa huli.

“Kaya pala ganun nalang yung tingin ni sir kay Dom kanina” sabi ko kay Dette at tumingin ako sa mga sibuyas na nasa lamesita.

“Kaya ganun siya dahil natatakot na naman siyang makuha ang pagmamay-ari niya” napatingin naman ako sakanya dahil sa sinabi niya.

“Ha?” sabi ko.

“Hatdog” sagot nito sa akin.

“Halowblaks kasi” gatong ko dito at nagtawanan naman kaming dalawa.

“Oo nga pala maayos na yung opisina mo sa isang araw” sabi nito sa akin.

“Ay weh?”

“Oo para doon kana tatambay at hindi sa opisina ko” sabi nito sa akin.

“May opisina nga pero wala pa naman akong nagagawang maayos na trabaho bilang secretarya niya” sabi ko naman dito “May mga dapat ba akong gawin Dette? Bukod sa pagwawalis at paglilinis ng opisina niya? At bukod din sa pagsalo ng mga kasungitan ni sir?” sunod-sunod kong tanong dito.

“Wala pa naman kasi masyadong gagawin dahil hinihintay pa ni Lucas yung mga investors niya, at bukod sa pagwawalis mo ipapasa ko na sayo ang gawain kong pagtitimpla ng kape kay Lucas at bukod pa doon gawan mo din si Lucas ng sandwich araw-araw dahil mahilig siya doon dahil kapag ako ang gumagawa ng sandwich sa kanya ay hindi niya ito kinakain” sabi pa nito sa akin at tumango-tango naman ako.

“Oo nga pala hindi pa ba sayo nasasabi ni Lucas?” tanong nito sa akin.

“Ang alin?” tanong ko dito sasagot na sana siya ng may tumunog sa cellphone niya.

Kinuha niya ito at sinagot ang tumatawag.

“Oh ano na naman ba?!” nagulat naman ako sa inasta ni Dette.

“Paanong hindi iinit ang ulo ko kung hindi ka titigil sa pangungulit mo diyan” sabi pa nito at inirapan ako, ay wow.

Hindi ko naman rinig kung sino ang nasa kabilang linya pero alam ko kung sino iyon.

Si Tommy ang Head ng Accounting Department at kung tawagin ni Dette ay panot dahil sa hindi ko alam na kadahilanan.

“Nakakainis ka talagang panot ka! Isa pang pangungulit mo isusumbong kita kay Lucas!” naikwento kasi sakin ni kinukulit siya nito dati pa kahit na nasa New York pa ang mga ito.

“Isa! Bahala ka diyan!” alam ko namang hindi talaga totoong nagagalit itong si Dette nag papabebe lang ito.

Oo nag papabebe lang siya.

“Kakanis ka talaga!” muli akong nagulat ng tumayo ito at naglakad papa-alis dito sa pwesto ko.

Iniwan ako ng gaga, tiningnan ko pa ito bago siya tuluyang makalabas ng office.

Muli ko namang binaling ang tingin ko sa mga pinamili naming kanina. Inaayos ko lang itong mga ito ng may tumawag sa akin.

“Tito Elo” napatingin naman ako sa gilid ko.

“Baby” si Ariana pala, napatingin naman ako sa likuran ko at nakita ko naman si sir na ngayon ay papunta na sa table niya. Muli akong tumingin kay Ariana.

“Tito Elo pinagt ake out kita ng burger” sabi nito at inabot sa akin ang maliit na paperbag.

“Thank you” sagot at tumabi siya sa pagkakaupo ko.

“Si uncle Lucas ang umorder niyan” sabi sa akin ni Ariana kaya napatingin naman ako sa likuran ko pero hindi ko naman nakita si sir doon tiyak na naka upo na ito sa swivel chair niya.

Napatango nalang naman ako sa sinabi ni Ariana.

“Oo nga pala tito Elo” sabi nito sa akin.

“Oh”

“Sabi ko kay uncle kung pwede tayong mag punta sa Echanted Kingdom tomorrow” sabi nito sa akin.

“Ha? Wala bang gagawin si uncle mo?” tanong ko sa kanya, huling punta ko sa echanted kingdom ay nung twenty first birthday ko pinilit ako ni Prince na doon ko ako mag celebrate ng birthday kasama ang pamilya ko.

“None, wala daw siyang gagawin tomorrow tito Elo pati  kaya ako nandito para po makasama ko siya magbakasyon kahit na alam ko pong may work siya” nakangiti nitong sabi sakin.

“Ganun ba?” tanong ko naman sa kanya at inaayos ko ang magulo nitong buhok.

“Then I ask uncle kung pwede kitang isama dahil wala naman si tito Zachary at alam kong bawal si tita Dette dahil walang maiiwan dito sa office” sabi ng bata.

“Ako?” tanong ko dito.

“Opo, okay lang daw sabi ni uncle and it’s up to you po kung sasama ka at siyempre dahil baby mo po ako ngayon sasama ka po bukas sa enchated kingdom period!” sabi nito sa akin.

“May magagawa pa ba ako?” pagsuko naman sa kanya at natawa nalang kami ng batang ito.

“Tito Elo uwi mo po sa bahay niyo itong wheat bread at gawin mo siya bukas para may baon po tayo tomorrow, then ito namang loaf bread ay gawin po natin ngayon para may makain tayo mamaya” sabi sa akin ni Ariana.

“Okay po ba tito Elo?”

“Sige baby” sagot ko dito.

“Simulan niyo na po akong turuan” sabi ni Ariana at nagsimula na kaming gumawa ng sandwich.

Naging maayos naman ang maghapon pagkatapos naming gumawa ng sandwich at tinanong ko si Dette kung may ipapagawa ito sa akin at sinabing tanungin ko si sir, tinanong ko naman ito pero hindi naman ito sumasagot sa akin kaya naglinis nalang ako ng buong opisina kahit na malinis ito.

Niyayaya din akong maglaro ni Ariana at dahil wala naman saking ipinapagawa si sir at si Dette nakipaglaro nalang ako kay Ariana. Habulan at tayaan lang ang nilaro namin ni Ariana at tuwing ako na ang taya ay talong-talo ako sa kanya ginagamit ba naman kasi niya ang uncle niya para hindi ko siya mataya? At nagtatago pa ito sa ilalim ng table ng uncle niya kaya hindi ko ito mataya.

At dahil sa kakulitan ni Ariana ilang beses akong nasigawan at napagalitan ni sir na sinisegundahan naman ng pamangkin niya.

“Uncle? Anong sabi ko po sa inyo kanina? Wag niyo pong susungitan si tito Elo dahil isusumbong po kita kay lola at lolo” iyan ang sinasabi niya sa tito niya tuwing sinusungitan ako ni sir.

Akala niya ha? Thanks Ariana.

Maghapon lang kaming naglaro ni Ariana hanggang sa makatulog kami sa sofa.

“Hey! You! Wake up! Wake up!” boses ni sir.

“Hey wake up!” rinig ko pang boses ni sir at pati ba naman sa panaginip ko galit siya?

“Uncle get your things first na muna ako nalang gigising kay tito Elo” nandito din si Ariana.

“Tito Elo wake up” ang lambing naman ng boses ng baby ko.

“Tito Elo where going home, wake up” sabi pa ni Ariana.

Hindi naman nagtagal at nawala ang boses na iyon at nagulat ako ng may naramdaman akong kumurot sa akin.

“Uncle! Stop it!”

“Ah! Ah! Aray!” napabalikwas ako ng may maramdaman kong kumukurot sa magkabila kong pisngi.

“Uncle Lucas stop!” napabitaw naman ito sa pagkakakurot niya sa pisngi ko.

“Tito Elo masakit po?” sabi ni Ariana nilapitan ako nito at hinawakan naman ang magkabilang pisngi ko.

“No baby, sorry nakatulog ako” sabi ko naman dito.

“It’s okay tito kagigising ko lang din naman po” nakangiting sabi sa akin ni Ariana at ngumit nalang din ako sa kanya.

“Are you sure that you are okay po tito Elo?” sabi sa akin ni Ariana.

“Oo naman maaga pa naman at may mga taxi pa” sabi ko dito dahil niyayaya niya akong sumabay nalang sa kanila ng uncle niya pauwi. Nandito kami sa may lobby dito sa groundfloor.

Alas-otso ang uwian namin dito sa company, actually iilan lang ang umuuwi dahil 24 hours ang production ng ilang department dito.

“Okay po tito Elo” sabi nito sa akin.

“Sige na bye-bye na” sabi ko sa kanila.

“Okay tito bye-bye po” sabi nito sa akin, tumingin naman sa ako sa uncle niya na ngayon ay nakatutok sa cellphone niya.

“Sir bye po” nakangiti kong sabi dito at as usual wala akong nakuhang sagot dito.

“Uncle bye daw sabi ni tito Elo” pag-sasalit ni Ariana sa uncle niya.

At pagtango lang ang nakuha ko dito habang diretso parin siyang nakatingin sa cellphone niya.

Sungit amp.

“Bye baby” nakangiti ko ulit na pagpapaalam kay Ariana.

“Bye tito” sabi nito sa akin at tumalikod na ako sa kanila.

May daan kasing papuntang parking lot dito sa groundfloor kaya kami nandito. Rinig ko pang nag babye sa akin si Ariana pero hindi ko na ito nilingon pa.

Nakalabas na nga ako dito at dumiretso na sa may service station dito sa gilid ng kompanya may mga taxi at trike kasi na nakaparada dito at dito din ako sumakay nung unang araw ko dito.

At sa kamalas-malasan ay walang taxi at trike na nakaparada dito.

“Ano ba naman yan” sabi ko at bumuntong hininga nalamang.

“Manong bakit wala pong nakaparada?” pagbaling ko ng tingin sa nagtitindang balot at penoy dito sa may gilid.

“Kaalis lang utoy pati nag daan di’ne yung mga basketbolista at nag sakayan sa tricycle at taxi” sabi nito sa akin at tumango nalang ako at napakamot ng ulo.

“Wala kang kasabay?” napatigil ako sa pagkakamot ko ng ulo ng may magsalita sa likod ko.

“Bakit wala kang kasabay?” si Dom na ngayon ay nasa gilid ko at nakangiti sa akin.

“Iniwan kasi ako ni Dette kaya wala akong kasabay” nakangiti ko namang tugon dito.

“Saan kaba? Apartment?” tanong nito sa akin.

Sasagot n asana ako dito ng may malakas na busina ang tumunog sa harapan namin. Napatingin ako dito at gulat kong sasakyan ito ni sir.

Nakatingin lang ako dito ng magbukas ang bintana.

“Get in the car!” sigaw nito mula sa loob ng sasakyan at nakatingi ito sa akin ng seryoso.

“Po?” tanong ko.

“I said get in the car!” sabi nito at hindi ko alam kung bakit nasa loob na ako ng sasakyan ni sir dito sa front seat.

“Si tito Dom ba yun?” sabi ni Arianasa likod habang hawak ang kanyang phone. Bubuksan n asana ni Ariana ang bintana ng paandarin ni sir ang sasakyan.

“Uncle dahan-dahan baka malaglag po ako” sabi ni Ariana at ramdam ko namang bumagal ang takbo.

Bakit ako napasakay ng ganun-ganun? Hindi tuloy ako nakapag paalam kay Dom.

Napatingin naman ako kay sir at teka galit ba siya?

Nakataas kasi ang mga kilay nito at maririnig mo ang malalalim nitong paghinga.

“Kaya ganun siya dahil natatakot na naman siyang makuha ang pagmamay-ari niya” rinig kong boses ni Dette.

“Wait wag mo sabihing?” sabi ko sarili ko at ayaw kong ituloy ang nasa-isip ko umiling nalang ako at hindi pinansin ang nasa isip ko, ibinialing ko nalang ang paningin ko sa labas.

“Uncle nanaginip ako kanina habang tulog kami ni tito Elo” buti nalang at nagsalita si Ariana.

“What’s that?” napatingin ulit ako kay sir na ngayon ay maayos na ulit ang itsura, seryoso na ulit.

“Sumakay daw kayong dalawa ni tito Elo sa ferris wheel” sabi ni Ariana at hindi ko alam kung anong dapat na reaksyon ko.

“Really?” tanong ng katabi ko.

“Yes uncle, sakay kayo bukas ni tito Elo sa ferris wheel ha?” sabi ni Ariana kay sir.

Ha?

“Were here” nakatigil na ang sasakyan dito sa harapan ng apartment ko, hindi ko naman alam kung anong sasabihin sa kanya dahil hiyang-hiya ako sa pang-aasar ng pamangkin niya sa akin.

“Ah..eh..thank you sir” sabi ko dito at tinanggal ko ang pag-kakabit sa akin ng seatbelt at pagkatpos kong gawin iyon ay kinuha ko ang paper bag na naglalaman ng tinapay at ilang ingredients para sa sandwich.

Nakatulog na si Ariana sa likod dahil alam kong pagod na pagod ang batang ito at idag-dag pa ang pang-aasar niya sa aming dalawa ng uncle niya.

Bubuksan ko na sana ang sasakyan ng magsalita si sir.

“Wait” napatigil naman ako at dahan-dahang humarap sa kanya.

“Yes sir?” sabi ko dito ng makaharap ako sa kanya pero hindi ito nakatingin sa akin.

“About sa trabaho mo” sabi niya habang diretso paring nakaharap sa unahan.

“Ano po yun?” pagtatanong ko naman dito.

Ngayon lang kami nagkausap ng ganitong walang sigawan ha, infairness.

“I want you to take care muna kay Ariana habang nandito pa siya sa Pilipinas since wala ka pa namang masyadong gagawing paper works at close naman kayong dalawa” ang lalim ng boses ni sir habang nagsasalita siya at idagdag pa ang pagka seryoso nito.

“Okay po” sagot ko naman dito.

“K” sabi nito.

“Yun lang po?” tanong ko dito pero hindi na ito nagsalita at seryoso paring nakatingin sa harapan.

Sungit.

“Sige po sir una na po ako” sabi ko dito at tuluyang lumabas sa sasakyan.

Nakalabas na ako at hinihintay kong umalis na ito, hindi naman ako nakapag-paalan kay Ariana dahil tuloy ang baby ko.

Nakatayo lang naman ako sa may gilid ng sasakyan dahil hinihintay kong umalis ito.

Ngunit ilang minuto pa ang lumipas ay hindi ito umaandar kaya muli ko itong nilapitan.

Pagkalapit ko dito ay bumukas ang bintana para muling makita ko ang seryosong mukha ni sir na diretso parin ang tingin sa unahan.

“Sir?” pagbasag ko dito ngunit hindi naman ito umimik.

Trip niya?

“Sige na sir ingat po kayo pauwi pasabi na din po kay Ariana” nakangiti kong sabi dito kahit na ito’y hindi nakatingin sa akin.

Ilang segundo pa at hindi ito kumikibo.

“Ingat ka sir thank you po sa paghatid, may sandwich pa po akong ginawa nakalagay po doon sa bag ni Ariana, kita kita po bukas bye po” sabi ko dito at umandar na ang kanilang sasakyan.

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 15

ㅡㅡㅡㅡㅡ

POV ni Elo:

Kagigising ko ang at alas-siyete na ng umaga base sa oras dito sa hawak-hawak kong cellphone.

Kasalukuyan kasi akong nag i-iscroll sa facebook at pumupunta sa messenger dahil ka chat ko si mamang. Minsanan lang akong gumamit ng internet dahil madalas kong gamitin ang text messages, call at sms.

Pumunta naman ako sa mga nag friend request dito sa aking facebook at doon rumehistro ang mga pangalan ng mga nag add friend sa akin.

Prince Vergara sent you a friend request.

Ariana Franchesca Walker sent you a friend request.

Zachary Steven Walker sent you a friend request.

Bernadette Angelica Estebano sent you a friend request.

Ernesto Batang Jr. sent you a friend request.

Inaccept ko naman lahat ng mga kilala kong nag add sa akin at yung mga hindi ko naman kilala ay pinabayaan ko nalang. Nasa limang daan lang siguro ang friends ko dito sa facebook kasama na doon ang pamilya ko mga kaibigan at ilan ko pang mga nakilala, hindi din naman ako palapost sa timeline ko dahil mahiyain ako dati.

“Anak tatawag daw ang kuya Exot mo sayo” nakita kong nagtotify ang mensahe ni mama sa akin sa messenger kaya ito ay aking pinindot.

“Sige po mam…” santinig ko habang tinitipa ang keyboard ng aking cellphone ngunit hindi ko naman naituloy dahil rumehistro na ang pangalan ni kuya.

Sinagot ko ito at bumalandra ang mukha niya sa screen, video call pala.

“Bakit ka naman nakahubad kuya?” tanong ko sa kanya.

“Hello? May nagpapamassage bang naka t-shirt?” sabi nito sa akin at inilayo niya ang camera sa pagkakatutok sa mukha niya at doon ko nakitang nag papamase sila kaya pala medyo malangis din ang balikat nito.

“Ay wow sana all nag papa massage ano po” panunuya ko dito at napatawa naman ito.

“Libre lang ito ni Upeng” nakangi nitong sabi sa akin.

“Baka naman inaabuso niyo na si Prince ha?” Upeng kasi ang palayaw ni Prince sa amin at bukod sa kababata ko ito naging malapit na din siya sa mga kapatid ko lalo na kay kuya Exot at kuya Edward dahil madalas silang naglalaro ng basketball sa barangay namin.

“Lah? Ilang beses nga kaming tumatanggi nila papang sa ibinibigay sa amin ni Upeng pero nagpupumilit naman ito” pagsusumbong nito sa akin “Nakakahiya din kayang tumanggap” dagdag pa nito.

“Ganun ba?” tanong ko dito.

“Oo ganun na ganun” sagot naman nito sa akin at narinig ko ang boses ni Ella sa video call.

“Kuya Elo!” rinig kong pagtawag sa akin ni Ella at nakita ko namang ibinigay ni kuya ang cellphone dito.

“Nabili mo ba akong peanut butter?” agad kong bungad sa kanya.

“Siyempre naman kuya! Dinagdagan din ni kuya Upeng yung mga binili ko sayo” nakangiti naman nitong sagot sa akin.

“Nako ha nakakahiya na kay Prince” may pag-aalinlangan kong sabi dito at tinawanan lang naman ako nito.

“Bakit ka mahihiya kay kuya Upeng, kuya? Eh nanliligaw naman sa iyo yun at mahal ka naman niya” tila pang-aasar nitong sabi sa akin.

“Mag tigil ka Ella ha” seryoso kong sabi dito na tinawanan lang naman ako ng dalawa.

“Nasaan sila papang?” pagbabago ko dito ng usapin.

“Nandoon sa kabilang kwarto sa may sauna room kasama ng mga manugang mo kuya” muli nitong pang-aasar sa akin.

“Che! Mag tigil kayong dalawa ha! Kapag ako umuwi diyan!” pananakot ko sa kanila.

“Wow ha! Takot kami kuya takot kami” muli nitong pang-aasar sa akin.  Napatawa nalang naman ako ng may maalala ako.

“Hoy kayong dalawa! Hindi niyo sa akin sinasabing may girlfriend na pala si Emman ha” tila pagtatampo kong sabi dito at si Ella ang sumagot.

“Si kuya Exot! Sila kuya Exot at kuya Edward ang unang nakaalam kuya!” pagsusumbong nito sa akin.

“Wag niyo nang idamay ang kuya Edward niyo sa kalokohan niyo dahil nag tatrabaho iyon ng maayos, kayong tatlo ang mag ayos ha kaya lahat ng nangyayari diyan sasabihin niyo sa akin lalo na kung patungkol kila mamang at papang pati na din sayo Ella” habilin ko dito.

Kaming dalawa ni kuya Edward ang nakapagtapos ng pag-aaral dapat si kuya Exot ang mauuna sa amin pero itinigil niya muna dahil kapos na kapos din kami sa pera that time. Si Emman at si Ella ay nasa kolehiyo na.

Kakatapos lang din naman ni kuya Exot na mag-aral dahil nung nagtatrabaho na kami ni kuya Edward ay itinuloy na nito ang pag-aaral niya.

“Yes boss” rinig ko namang sagot ng dalawa sa habilin ko.

“Mabuti naman kung ganoon” sabi ko dito at kita ko namang ngumit na lamang si Ella.

“Sige na ibaba niyo na ito at kikilos na ako” sabi ko kay Ella.

“Sige kuya ba-bye ingat ka palagi” sabi nito at ibinaba na ang video call.

Mahal na mahal ko ang mga kapatid ko at gagawin ko ang lahat para lamang sa kanila.

Papatayin ko na sana ang aking cellphone ng bigla namang rumehistro ang pangalan ni Zach sa screen, sinagot ko din naman ang video call na ito.

“Hi babe!” rinig kong santinig ni Zach.

“Anong babe ka diyan? At bakit ka din nakahubad aber?” pagtatanong ko naman dito dahil nakahubad din ito at kita kong pawis na pawis.

“Sungit naman ng babe ko and you didn’t see? Nag eexercise ako oh” sabi nito at maririnig mong malalalim ang paghinga nito. Kita ko namang nakasakay ito sa stationary bike habang pawis na pawis na nagpipidal dito.

“Ewan sayo wag kang magpapatuyo ng pawis ha” paalala ko sa kanya at kita kong ngumisi ito sa akin.

“Ang caring naman po pala ng babe ko, mabilis mahuhulog sayo ang kuya ko niyan” natatawang sabi nito sa akin.

“Kung mang-aasar ka lang Zach papatayin ko na ito” sabi ko dito. Mabilis kaming nagkasundo ni Zach dahil sa kadahilanang hindi ko din alam. Madali lang naman din akong pakimasahan ih basta mabait ka mabait din ako pero kung masungit ka naman katulad ni sir ay magsusungit din ako, kung hindi ko naman talaga kailangan ng pera ay hindi naman ako papasok dito.

“Joke lang naman ito naman tampo agad” nakangiti nitong sabi sa akin nag pout pa ito na tila nagpapacute.

“Che! Ano bang sasabihin mo? Bilisan mo at kikilos na ako” sabi ko sa kanya.

“Wala naman na miss lang kita kaya ako tumawag at balita ko pupunta kayong enchanted kingdom later?” sabi nito sa akin.

“Oo nagyaya kasi si Ariana kahapon” sagot ko sa kanya.

“Sayang at hindi ako makakasama” tila nagtatampo naman nitong sabi sa akin.

“Kailan ba ang uwi mo?” tanong ko sa kanya.

“Hindi ko nga alam nakakainis nga ih” kita ko namang tila nainis ito.

“At bakit naman?” pagtatanong ko.

“Hindi kasi natuloy yung meeting ko sa investors kahapon at nag inform lang sila tapos late na dahil na cancelled daw yung flight nila galing Egypt” paglalahad naman nito.

“Aw baka naman kasi emergency yung pag cancelled” sabi ko naman dito “Eh kalian daw ulit?” pagtatanong ko naman.

“Kaka-email lang nila sa akin kanina at two days daw saka ulit sila makakalipad” malungkot na sabi nito habang patuloy parin siya sa pagpidal sa stationary bike.

“Ano kaba wag kanang malungkot para din naman sayo iyan eh” pagpapagaan ko ng loob dito at kita ko naman ang pagngiti nito.

“Ano pa bang magagawa ko?” tila pagsuko nito.

“Oo nga pala Elo” nakangiti nitong sabi sa akin habang kinukusot ko ang mga mata ko.

“Oh?” sabi ko dito.

“Pag-uwi ko pala or bago ako bumalik sa Hawaii pwede bang kumain tayo sa labas?” pagtatanong nito sa akin.

“Oo naman kalian ka ba babalik sa Hawaii?” nakangiti kong sabi dito at napahikab ako.

“Depende kay baby Ariana” sagot nito sa akin.

“Paanong depende kay Ariana?” tanong ko naman dito.

“Tumawag kasi sakin si kuya Cedric kagabi at sinabi sakin na isabay ko na si Ariana paalis dito sa Pilipinas since doon naman ako tutuloy sa Brazil” sagot naman nito at napatango nalang ako “One week lang dapat si Ariana dito pero hindi ko alam baka gusto niya pang magtagal dito” dagdag pa ni Zach.

“Okay sige bago kayo umalis ni Ariana ililibre ko kayo sa madalas kong kainin dito” nakangiti ko naman sabi dito.

“Really?” galak nitong sabi sa akin ng may marinig akong nagdoorbell, hindi naman ito sa apartment ko dahil wala naman kaming doorbell.

“Baby I need to go” sabi ni Zachy sa akin.

“Sige bye ingat ka pauwi ha” sabi ko sa kanya at nag muwestra pa itong hahalikan ako bago niya patayin ang tawag.

Sa wakas makakakilos na ako, nilapag ko muna ang cellphone ko sa gilid ng kama at nag-inat ng katawan. Ang hirap lang sa umaga at kapag masarap ang tulog mo ang hirap bumangon ano? Nag-iinat lang ako ng katawan ng tumunog na naman ang cellphone ko.

“Aish!” sabi ko at dali-dali namang sinagot ang tawag kahit hindi ko tinitingnan kung sino ito.

“Ano ba?!” pasigaw kong sabi dito at gulat ko nalang kung sino ang naka-balandra sa aking screen.

“Halah sir!” gulat kong sabi dito.

Kita ko sa screen nan aka hubad ito at makikita moa ng hubog at tambok nitong dibdib.

“Sir sorry po ano po iyon?” sabi ko dito at paghingi ng sorry dahil nasigawan koi to.

Hindi ito sumasagot at diretso lang na nakatingin sa akin.

Seryoso na naman ang mukha niya.

Medyo napangisi ako dahil makikita mong gulo ang buhok nito at halatang kagigising niya lang na bumagay naman sa kanya at kitang-kita ko pa ang mapupungay niyang mata na tinatamaan ng sikat ng araw.

“Sir?” muli kong pagbanggit sa seryoso niyang mukha. Pag hinga at pagpikit lang ng mata ang nakukuha kong sagot dito.

Ilang segundo pa ang tinagal ng makita ko si Ariana sa screen.

“Goodmorning tito Elo! Bakit ka po naka hubad?” sabi ng bata at napatingin naman ako sa aking katawan.

At gulat ko na lang na wala pala akong suot na pangtaas at tanging pajama lang ang suot ko, dali-dali kong hinila ang comforter pataas sa aking katawan.

“Ay sorry” sagot ko dito ng matakluban ko na ang itaas ko.

“Okay lang po tito Elo” sabi nito, kay Ariana lang ako nakatingin kahit na katabi niya ang uncle niya sa gilid niya na seryoso paring nakatingin sa akin.

“Kagigising lang din namin ni uncle tito at pinagkwentuhan ka namin kagabi” sabi ni Ariana at kita ko namang nagulat siya sa sinabi niya.

“Ano baby?” tanong ko dito kahit malinaw naman ang pagkakarinig ko.

Napatingin ako kay sir na ngayon ay nakatingin sa pamangkin niya.

“Baby?” malalim ang boses na sabi ni sir sa pamangkin niya.

Nakita ko naman si Ariana na nakatingin din sa tito niya.

“Sorry uncle so…” nakatingin lang ako dito ng maputol na ang video call.

Anong meron aber?

Tiningnan ko nalang muli ang cellphone ko at nakita kong si Ariana pala ang tumawag sa akin. Muli ko namang nilapag ang cellphone ko at tumayo na ako sa pagkakahiga.

Inayos ko ang aking pinaghigaan at pumunta sa kusina para ayusin ang mga gagamitin ko sa pag-gawa ng sandwich mamaya. Ng matapos ako sa pag-aayos ay pumunta na ako sa banyo para maligo at mag-ayos ng katawan.

Inabot ako ng tatlongpung minuto sa loob ng banyo dahil ang sarap sa pakiramdam ng malamig na tubig. Dumiretso naman ako sa aking kwarto para mag-bihis muna ng pangbahay para hindi magusot at madumihan ang isusuot ko mamaya.

Habang nagbibihis ako ay tumunog ang aking cellphone tanda ng may nag message dito. kinuha koi to at binasa ang mga mensahe na galing pala kay Ariana.

Tito Elo don’t mind po yung nasabi ko ha

Tito Elo nine o clock ka daw namin susunduin ni uncle

Tito Elo were getting ready

Don’t forget po yung sandwich natin tito Elo

Tito Elo?

Tito Elo papunta na kami

Pagbabasa ko sa sunod-sunod na message ni Ariana sa akin at nireplayan ko naman ito ng okay, ichinarge ko muna ang phone ko bago ako muling pumunta sa kusina para gawin yung sandwich na ibabaon namin mamaya.

Suot ang puting t-shirt na naka tuk-in sa aking kulay green na shorts na pinatungan ng itim na kimono sa pang taas at puting sapatos ang aking suot-suot habang kami ay nasa biyahe papunta na sa Enchanted Kingdom.

“Tito Elo you look cute and handsome sa outfit mo” pagbati sa akin ni Ariana na nasa likod ng sasakyan ni sir. “Am I right uncle?” pagtatanong nito kay sir na ngayon ay seryosong nag dadrive.

Hindi naman ito sumagot sa tanong ng pamangkin niya kaya ako nalang ang nagsalita.

“Ikaw din baby ang pretty mo sa pink mong dress” sabi ko sa kanya dahil ang ganda ng batang ito sa suot niyang pink na dress at putting sapatos.

Ngumiti naman ito sa akin at bumaling sa uncle niya “Eh si Uncle tito Elo? Gwapo ba siya ngayon?” tanong ulit nito sa akin at muli kong tiningnan ang uncle niya.

Naka suot na naman ito ng puting longsleeve na bumabagay sa kanya dahil bakat na bakat ang katawan nito sa suot niya at ang pangbaba nito ay gray na pants.

“Baby?” tila nahihiyang sabi ni sir sa pamangkin niya.

“I’m sorry uncle” sagot nito sa tito niya pero ako ay nakatingin parin kay sir.

“Tito Elo wag mod aw titigan si uncle” napahiya naman ako kay Ariana sa sinabi nito kaya binalingan ko ito ng tingin.

“Baby hindi kaya” nahihiya kong sabi dito na tinawanan lang ako kaya tumingin nalang ako sa unahan.

Dito kami dumaan sa Maynila dahil mas mapapalayo kami kung pa Laguna ang daan namin. Sakto namang alas nuebe kami umalis sa apartment ko at minsessage ko pa si mamang na gagala kami ng pamangkin ng boss ko at sinabihan naman ako nitong mag ingat.

“Tito Elo ano pong favorite mong rides sa amusement park?” pagtatanong nito sa akin. Hindi ko naman na ito tiningnan at sinagot ko ito.

“Ahm ferris wheel baby” sagot ko naman dito dahil paborito ko naman talagang sakyan ang ferris wheel. Wala kasi akong takot sa heights.

“Parehas kayo ni uncle tito Elo” sabi nito sa akin at napatango nalang ako habang direstso paring nakatingin sa unahan.

“Uncle” pagtawag ni Ariana.

“Yes?” sagot ni sir.

“Samahan mo later si tito Elo sa ferris wheel ha?” nagulat ako sa sinabi ni Ariana kaya napatingin ako dito.

“Ariana?” nahihiyang sabi ko sa kanya na sinamahan pa ng papikit-pikit dahil nahihiya talaga ako.

“Why tito Elo? Diba favorite mo naman ang ferris wheel? Favorite din siya ni uncle kaya sama kayo mamaya sa pagsakay ha at bakit mo po ako ako tinatawag sa pangalan ko? Diba baby niyo po ako” sunod-sunod na sabi nito sa akin.

“Sorry baby” tanging nasabi ko nalang at muling bumaling ng tingin sa unahan.

“Baby just sleep okay? Medyo malayo pa tayo” sabi nito sa pamangkin niya.

“Okay uncle basta sama kayo later ni tito Elo” muli na naman akong napapikit sa sinabi ng bata.

Ilang minuto pa ang nag tagal at hindi na naming naririnig si Ariana na nagsasalita tanda ng nakatulog na ito.

“And you” napatingin naman ako sa nagsalita sa gilid ko.

As usual seryoso parin ang mukha nito.

“Bakit po?” tanong ko dito.

“Stop staring at me” literal na napabuka ang bibig ko sa sinabi ni sir, ako? Tinititigan siya? wala naman akong mabakas sa mukha nito kung niloloko lang ako nito o hindi.

“Ako sir tinititigan ka? Hindi ah!” pagtanggi ko dito at hindi ko na ito narinig sumagot kaya muli akong bumaling ng tingin sa harapan. Kapal ng mukha.

“Tatanggi pa” rinig kong bulong nito na narinig ko naman kaya muli akong napatingin dito.

“May sinasabi ka sir?” nakataas kilay kong sabi dito, kahit na hiyang-hiya ako kanina ay nagawa ko pang taasan ng kilay ito.

Hindi ako nito tinitingnan dahil seryoso at diretso lang siyang nakatingin sa unahan.

“I said wear that seatbelt bago pa ako ang mag lagay sayo niyan” sabi nito sa akin at nakita kong hindi pala ako naka suot ng seatbelt.

Isinuot ko at muling tumingin sa kanya at nakita kong nakangisi ito.

“Anong nginingiti mo diyan sir?” medyo may katayaran ko ditong tanong na binara naman ako.

“Wala kang pakielam” sabi nito sa akin, muli nalang akong bumaling ng tingin sa unahan dahil mauubos lang ang laway ko sa kanya.

Bakit ganito ang kinikilos ng mag titong ito? Ang weird.

“Manyak” bulong ko nalang patungkol sa katabi ko.

“Omaygad! Look uncle! Look tito Elo! ang cute ni Eldar!” pasigaw at nagagalak na sabi ni Ariana sa tabi ko at tumatalon-talon pa ito.

“Stop jumping baby baka masaktan ka” sabi ni sir na nasa gilid ko din.

Nakarating na kami dito sa Enchanted Kingdom agad na kaming pumasok sa loob dahil at hindi na kami pumila sa bilihan ng ticket dahil nakapagpa reserved na pala si sir sa internet. Binigyan kami ng pamphlet na bilog na nagsisilbing map nitong nasabing amusement park at pagpasok nga naming dito ay ito agad ang sumalubong sa amin ang mascot na si Eldar.

At hawak-hawak namin si Ariana sa magkabilang kamay. Family kayo ghourl?!

“Sorry uncle! I’m just too excited!” nakangiting pagpapaumanhin ni Ariana dahil sa pagtalon-talon nito.

“What do you want to ride first baby?” pagabaling na tanong ni sir kay Ariana.

“All of them uncle! I want to ride them all! Okay lang ba?!” sagot nito sa tito niya na ngayon ay nakangiti sa kanya.

Oh shit

That smile.

“Of course!” sagot nitong muli sa pamangkin niya, nakatitig parin ako dito “So anong uunahin natin?” dagdag pa nito.

“Ahm ikaw tito Elo saan mo gustong sumakay?” nakita kong binalingan naman ako ng tingin ni Ariana at sa hindi ko malamang kadahilanan ay nakita ko ang dahan-dahang pagbaling sa akin ni sir.

Dahan-dahan.

“Tito Elo?”

Nakangiti siya sakin na tila nagmimistulang anghel sa aking panginin.

“Ang gwapo niya” sabi ko sarili ko at napangiti din ako ng ubod ng tamis sa harap niya dahil napakagwapo nito sa pagkakangiti niya sa akin at hindi ko din malaman kung bakit may mga kumikislap na mga ilaw sa paligid nito.

“Tito Elo? sinong gwapo?” ang pagkakangiti ni sir ay napaltan ng mukhang pagtataka kaya nawala naman ako sa pagtitig ko sa kanya.

“Ha?” nasabi ko nalang.

“Sinong sinasabihan mong gwapo tito Elo?” napatingin na ako kay Ariana.

“Ha? Ano baby?” muli kong pagtatanong dito.

“Ano ba’yan tito ang gulo mo kausap! sabi ko po anong gusto niyong unang sakyan?” pagtatanong nito sa akin.

“Uncle mo”

Huli na ng pumasok sa isipan ko kung anong katangahan ang nasabi ko. Tila bumagal ang mundo ko dahil sa nasabi ko.

Lupa kainin mo ako.

Ang pagtawa ni Ariana ang naririnig ko at bumaling ako ng tingin sa una kong gustong sakyan.

Nakita koi tong nagpipigil ito ng tawa kaya nakaramdam naman ako ng kaginhawahan.

“Let’s go to horror house!” pag sigaw ni Ariana at nauna itong naglakad sa amin at hinahatak kaming dalawa ng tito niya.

Nakakahiya.

Hindi ko alam kung matatawa ba ako o matatakot dahil sa nasasaksihan ko ngayon dito sa loob ng horror house. Paano ba namam kasi nagugulat ako sa inaasta ni Ariana sa harapan naming ng tito niya.

Bata ba talaga ang batang ito?

“Hi kuyang duguan ang face!”

“Hello black lady!”

Ilan lamang yan sa sinasabi ni Ariana sa tuwing may gugulat sa amin dito sa horror house nasa unahan ko ang batang ito samantalang nasa likod ko naman ang uncle niya, minsanan din akong nakakaramdam ng gulat dahil ayoko talaga sa mga multo pero napapalitan naman ang takot ko ng tuwa dahil kay Ariana.

“Uncle are you scared?” nakatalikod na tanong sa akin ni Ariana.

“A little bit” sagot ko dito.

Kung normal na bata ang kasama ko ay iiyak at mag tata-takbo na ito palabras dito sa madilim naming nilalakaran.

“Argh!” napatalon naman ako ng bahagya sa pang-gugulat sa amin ng isang mistulang zombie.

“Hi zombie! My name is Ariana” muli naman akong napatawa ng bahagya dahil sa sinabi ni Ariana.

Tinatakot pa siya ng zombie pero hindi naman ito natakot at tuloy lang siya sa paglalakad. At ng madadaanan ko na ang zombie ay ginulat ako nito.

“Argh!” malakas nitong pananakot.

Napaatras ako sa gulat at hindi ko ulit sinasadyang mausuran si sir.

“Sorry sir!” paghingi ko ng paumanhin dito ng hindi ito tinitingnan.

Ilang beses na ko na kasi siyang nasasandalan sa likod at ramdam na ramdam ko ang dibdib nito na bumubunggo sa aking likuran. Ilang beses ko din itong nahawakan sa kanyang braso.

Hindi naman ito umimik sa sinabi ko, nagtuloy nalang kami sa paglalakad ngunit ng mapatingin ako sa harapan ko ay wala na si Ariana.

“Ariana!?” pagtawag ko dito at nagulat nalang ako ng kapitan ako ni sir sa aking braso at sinimulang hatakin ako.

“Faster!” sabi nito sa akin na ngayon ay nasa unahan ko na ito habang ako ay hinihila at hindi ko sinasadyang mapatingin sa likuran ko.

Literal na napalaki ang mga mata ko at sumigaw ng napakalas.

May tatlo kasing killer clown ang nakasunod sa amin.

Takot ako sa mga clown.

Ang paghila sa akin ni sir ay mas bumilis kasi binilisan ko na din ang pagtakbo dahil hinahabol na din kami ng mga clown sa likuran namin.

Ang kaninang pagkakapit sa akin ni sir sa braso ay hindi ko namalayan na nakakapit na pala sa kanang kamay ko.

“Sige titigan mo pa ang pag kakapit ko ng mahablot ka ng payaso sa gilid mo” sabi nito sakin at napapikit ako ng matindi dahil nakita kong nakangiti ng malapad ang clown sa gilid ko.

Putangina!

Mas naging mabilis ang takbo naming dalawa ni sir hanggang sa makalabas kami dito sa horror house.

“Omaygad bakit ang tagal niyo uncle!? tito Elo!?” pagsalubong sa amin ni Ariana sa aming dalawa ng tito niya.

Hingal na hingal kaming dalawa ng tito niya.

“What’s with that holding hands po hehi” napatingin naman kaming dalawa ni sir sa paghahawakan naming dalawa at nagulat ako ng biglang tinggal nito ang pagkakahawak niya sakin.

Tiningnan ko ito ng masama at inirapan lang ako nito.

“Bago pa po kayo mag-away pwede po ba uncle na kumain muna tayo doon sa may stall ng foods?” buti nalang at nagsalita si Ariana.

“Just wait for me here hanapin ko lang yung vendor” sabi ni sir bago kami nito iwan ni Ariana sa may food stall.

“Alam mo ba tito Eloi bang-iba yung happiness ni uncle today” nakangiti nitong sabi sa akin.

“Bakit mo naman nasabi baby?” tanong ko naman dito.

“Kasi last-last year magkakasama kami nila uncle at tita Angel sa Disneyland Park doon sa California nung bumisita ako sa kanya” nagulat naman ako ng magsimula itong magkwento at napaayos ako ng upo “Hindi kami masyado close ni tita Angel tapos kaming dalawa lang ni uncle ang nag enjoy nung nag punta kami sa Disneyland kasi kill joy si tita Angel” sabi naman nito sa akin “Tapos one time sinungitan ako ni tita Angel tapos nag sumbong ako kay uncle at pinaniwalaan naman niya ako” dagdag pa nito.

Tanging pagtango lang ang nasabi ko sa kwento niya.

“Pero ngayon happy ako at si uncle dahil dumating ka sa amin” napangiti naman ako sa sinabi niya.

“Alam mo ba tito Elo may sasabihin ako sayo” bigla namang humina ang boses ni Ariana pero nakangiti parin ito.

“Ano yun baby?” tanong ko naman dito.

“Pinagusapan ka namin ni uncle last time at kagabi din” nakangiti nitong sabi sa akin.

“Anong mga pinag-usapan niyo baby?” curious kong tanong dito dahil bakit nila ako pinaguusapan.

“Tinanong ko siya kung bakit ang sungit niya sayo then tinanong ko kung gus…”

“Oops sorry”

“Excuse me miss?” gulat parin ang reaksyon ko sa nangyari.

Hindi ko alam kung sinasadya ba nito o aksidente lang naman.

“Hi little miss” sabi nitong babae kay Ariana.

“Excuse me po? What are you doing? Bakit niyo po tinapunan ng ice cream ang tito ko?” nakatayo at nakapamaywang na sabi ni Ariana sa tabi ko.

“Oh it’s your uncle pala I thougth it was a trash” napatayo na ako sa sinabi ng babaeng ito.

“Sino ka po?” hindi ako pinalaki ni mamang para lang pagsalitaan ng ganiyan at hindi din ako pinalaki ni papang sa gulo pero kung pagsasalitaan mo ako ng ganyan ako na ang magsisimula ng gulo.

“Hindi mo ba ako kilala?” nakataas nitong kilay na sabi sa akin at sasagot na sana ako dito ng may magsalita sa likod nito.

“Look who’s more trash here?!” malalim na boses ng lalaki sa likuran ng babae na may kasamang tomboy.

Napatingin naman yung babae sa likuran niya.

“Excuse me who are you?” maririnig mo sa boses ng babae ang katarayan nito, napahawak sa kamay ko si Ariana at nakit ako sa mukha nito ang pag-alala.

“Beh tara na” rinig kong sabi ng tomboy na kalapit nito.

“Let me repeat excuse me who are you?!” rinig ko sa boses ni sir ang pag-kairita nito na ibang-iba sa tuwing sinusungitan ako, mas nakakatakot.

“Beh tara na dali” rinig ko pang sabi muli ng kalapit nitong tomboy.

“Guessing from what you are wearing, is that the way how Emerson Salvador manage his employees?! Tinuruan ba kayo ng proper etiquette on how to wear that uniform?! Kung hindi kayo tinuruan then ako mismo magsasabi sa kanya na turuan kayo!” ibang-iba yung galit na pinapakita ni sir ngayong oras sa babaeng tinapunan ako ng ice-cream sa hindi ko malamang dahilan.

Kinuha ni sir ang cellphone niya pagkatapos niyang ilapag ang ice cream cups sa lamesang nasa gilid niya, magkahawak parin ang kamay naming ni Ariana dahil parehas din kaming nag-aalala. Kita kong iritadong-iritado ang mukha ni sir habang tinitipa ang kanyang phone.

“Hey Emerson is this the way how you manage your employees? Gumagawa sila dito ng scandal sa Enchanted Kingdom habang suot-suot ang uniform ng kompanya niyong sponsorship ng kompanya namin” taas kilay nitong sabi sa kausap niya habang titig na titig sa dalawang taong nanginginig na sa oras na ito “This is so bad Emerson! it ruined my company’s reputation! please fix this bago ko pa pa-demolished ang kompanya niyo” muli nitong tingin sa dalawa na ngayon ay tumatakbo na paalis sa pwesto namin.

“Uncle they are so bad! Tinapunan nila ng ice-cream si tito Elo” nakangiting nakatingin naman ako kay sir dahil sa ginawa niya.

“Let’s go to the car first bago tayo kumain” sabi nito sa amin nilagpasan kami nito at sumunod naman kami ni Ariana.

Nagpatatak muna kami ng stamp bago kami lumabas para muli kaming makapasok. Nandito kami ngayon sa parking lot ng Enchanted Kingdom, nasa loob si Ariana dahil may kinukuha ito sa gamit niya habang nandito kami sa may likurang bahagi ng sasakyan niya naka bukas ang compartment nito at may kung anong kinukuha doon.

“Here, wear this” sabi nito sa akin ng iabot niya ang kulay putting shirt.

“Thank you sir” sabi ko naman dito.

Wala na akong ginawa kaya nagbihis na ako.

“Sir pahawak po” sabi ko sa kanya ng iabot ko ang itim kong kimono.

“Tss” rinig kong palatak nito sa akin at napangiti nalang ako dito.

Hinubad ko na ang t-shirt ko dahil nanlalagkit na din ako sa ice-cream na itinapon sa akin at habang nakahubad ako kita kong nakatingin sa katawan ko si sir.

Hahehihohu

Napangiti nalang ako dahil doon.

“Why are you smiling?” monotone nitong tanong sa akin suot ang seryoso nitong pagmumukha.

“Wala po” natatawa kong sabi sa kanya pagkatapos kong suotin ang shirt. Kinuha ko ang kimono sa pagkakahawak ni sir at muli akong nagsalita sa kanya.

“Sir thank you po kanina sa pagligtas sa akin” nakangiti kong sabi dito at tinapunan lang ako nito ng taas kilay at matinding smirk.

“Don’t assume na iniligtas kita ginawa ko yun dahil sa company ko”

“Oh edi sige” tanging nasabi ko nalang dito at inirapan ito.

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 16

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ Lucas POV:

Ang mahimbing kong pagtulog ay nabulabog dahil sa paglatay ng sikat ng araw sa aking mukha at ng imulat ko ang aking mga mata ay awtomatikong rumehistro ang matamis na ngiti na ngayon ko nalang ulit narasanan.

“Amor wake up” rinig ko mula dito sa aking higaan ang isang tinig na nagmula sa isang anghel. Dahil sa pagtawag na iyon ay mas lalong tumamis ang aking pagkakangit.

“Amor wake up! Handa na ang breakfast mo! Halika na dito sa kusina!” muling pagtawag ng aking mahal mula sa kusina.

“Im coming!” sigaw ko mula dito sa kwarto ng aming sariling love nest.

Kalilipat lang namin dalawa dito kahapon at nasaksihan na ng bahay na ito ang pagniniig naming dalawa ng mahal kong asawa.

Tumayo na ako sa pagkakahiga at nagsuot ng itim na boxer shorts dahil wala akong suot na saplot sa katawan. Hindi na ako nag suot pa ng pang itaas at inayos ko muna ang higaan bago ako pumunta sa kusina.

“Amor kailan tayo bibili ng ibang gamit natin dito sa bahay?” rinig kong tanong ng aking asawa.

Papunta na ako sa kusina.

“Amor baka pumunta dito sila mamang at papang sa isang araw kaya kailangan na nating bumili ng ibang gamit” pagpunta ko sa kusina ay doon ko nakita ang aking butihing asawa.

Napatigil ako sa aking pwesto dahil tila ako’y nakakita ng isang anghel na bumaba dito sa lupa, nasisinagan ng araw ang aking asawa kaya hindi ko makita ang mukha nito. Nakatalikod ito habang may kung anong ginagawa doon.

“Amor tumawag kanina si baby Ariana at pupunta daw siya ngayon dito” sabi nito sa akin habang ito’y nakatalikod pa rin mula dito sa aking pagkakatayo.

Mahal na mahal ko ang asawa kong ito.

Sabi nga nila na pagkatapos ng hirap ay malalasap mo ang sarap, at ang sarap na nakuha at natikman ko pagkatapos ng aking paghihirap ay ang pagkakaroon ng isang butihing asawa na sasamahan ako mula sa pagtanda.

Wala na akong hihilingin pa sa misis ko at walang sino ’man ang makakagawa pang babae sa ginawang kabutihan at pagsasakripisyo ng asawa ko.

Mahal na mahal ko siya.

“Ayan tapos na” sabi nito.

Nakatigil parin ako sa aking kinatatayuan dahil nakaramdam ako ng galak at tuwa habang tinititigan ito.

“Amor gising kana diyan!” rinig ko pang pagtawag nito sa akin, hindi niya siguro alam na nandito na ako sa likuran niya.

Nakatitig lang ako sa kanya habang unti-unti itong humarap sa aking pwesto.

Hindi ko makita ang mukha nito dahil sa masikat na sinag ng araw.

“Oh Amor nandiyan kana pala” bungad nito sa akin ng makaharap siya sa aking pwesto “Halika na upo kana, pinag gawa kita ng sandwich na paborito mo” sabi nito sa akin habang dahan-dahan siyang lumapit sa pwesto ko.

“Amor” mahinang bulong ko sa aking sarili.

Dahan-dahan itong lumapit sa pwesto ko at dahan-dahan ko ding nakita ang mukha nito.

Dahan-dahan.

“Amor let’s eat” sabi nito habang palapit ng palapit sa aking pwesto ko at habang siya’y papalapit ng papalapit ay nakita ko na ng malinaw ang mukha nito.

Wala itong suot na pang itaas na damit kaya kitang-kita ko ang makinis nitong dibdib at balikat.

“Good morning Lucas” sabi ng asawa ko ng mahalikan ako nito sa aking labi.

Siya, siya ang asawa ko ang makakasama ko sa pang habang buhay ang makakasama ko mula sa pagputi ng aming mga buhok at hanggang mawala kami dito sa mundong ibabaw.

Mahal na mahal ko siya.

Mahal na mahal ko si….

Elo.

“Argh!” literal na napabalikwas ako ng higa dito sa aking higaan at hinawakan ko ang aking dibdib at doon naghabol ng aking hininga.

“What the fuck?!” sigaw ko sa aking sarili dahil nanggaling ako sa isang bangungot.

“Ano yun?!” napasabunot nalang ako sa aking sarili dahil sa hindi ko malamang dahilan kung bakit ako nanaginip ng ganoong bagay.

“Uncle!? are you awake!?” napatingin ako sa pintuan ng aking kwarto ng magsimulang katukin ito ni Ariana.

“Uncle?!” pagtawag pa nito habang patuloy na kumakatok sa aking pintuan.

“I’m awake! come here open the door!” sagot ko dito habang naka upo parin dito sa aking kama.

Binuksan naman niya ang pintuan at sinalubungan ako ng matamit na ngiti.

“Good morning uncle!” nakangiti nitong sabi sa akin ng makalapit siya dito sa higaan ko.

“Good morning too baby” sabi ko dito at niyakap siya.

Si Ariana ang pinaka paborito kong pamangkin dahil siyempre siya palang ang pamangkin ko. Love na love ko si Ariana na ganun din naman siya love na love din ako nito.

“Uncle ready na daw ang breakfast sabi ni lola” sabi nito sa akin at tumango naman ako.

“Let’s go?” tanong nito sa akin hindi naman ako agad sumagot dito. muli akong humiga sa aking kama dahil ang sarap-sarap ng pagkakatulog ko kung hindi lang ako nanaginip ng ganun.

“Five minutes more” sabi ko dito habang nakapikit ako at naguunat ng aking katawan.

“Okay uncle! five minutes!” sabi nito sa akin at ng tingnan ko ito ay may kung anong kinakalikot sa kanyang phone.

Muli naman akong pumikit at inilagay ang aking braso sa likuran ng aking ulo.

“Ariana! Come here!” rinig kong pagtawag ni mommy mula sa baba.

“Coming lola!” sagot ni Ariana at napabukas ulit ang mata ko ng magsalita ito “Uncle hold it muna baba lang ako kay lola” sabi nito bago niya ibigay ang cellphone sa akin.

Kinuha ko naman ang phone at itinapat sa aking mukha.

“Aish!” nagulat ako kung sinong naka rehistrong mukha ang nasa cellphone.

Si Elo na ngayon ay nakahubad at alam kong nakahiga pa ito sa kanyang kama.

“Ano ba?!” at mas nagulat ako ng sigawan ako nito sa telepono, inayos ko naman ang mukha ko at ginawa itong seryoso.

Nakita ko naman ang pagkagulat nito ng makita niya ako.

“Halah sir!” gulat nitong sabi sa akin pero hindi ko naman ito pinansin.

Kita ko sa screen ang maputi niyang mga balikat at ang medyo may katambukang dibdib.

Wala itong suot na pang itaas na damit kaya kitang-kita ko ang makinis nitong dibdib at balikat.

Napapikit naman ako ng maalala kong muli ang panaginip na iyon.

“Sir sorry po ano po iyon?” muli nitong sabi sa akin pero hindi ko ito pinapansin ngunit hindi ko maiwasang tumitig sa kanyang mapuputing balikat.

Hindi ko siya sinasagot at binibigyan ko lang siya ng seryosong mukha.

Kita kong gulo pa ang mga buhok nito at halatang kagigising lang din niya.

“Sir?” muli nitong pagtawag sa akin pero paghinga at pagpikit lang naman ang isinagot ko sa kanya. At maya-maya pa ay nakita kong bumalik na ulit si Ariana dito sa aking kwarto.

“Goodmorning tito Elo! Bakit ka po naka hubad?” pagbati ni Ariana dito at kita namin ang pagkagulat niya at pagkatranta nito.

Napangisi naman ako sa ginawa nito.

“Ay sorry” paghingi nito ng sorry habang nakataklob na sa kanya ang kulay asul nitong comforter.

“Okay lang po tito Elo” wika ni Ariana, nakatingin naman ako dito ngunit hindi naman ito nakatingin sa akin.

“Kagigising lang din namin ni uncle tito at pinagkwentuhan ka namin kagabi” nagulat ako sa sinabi ni Ariana kaya napatingin ako dito.

“Ano baby?” rinig kong tanong nito kay Ariana ngunit hindi naman sinagot nito.

Nakatingin lang ako kay Ariana ng makita kong bumaling na din ito ng tingin sa akin.

“Baby?”

seryosong sabi ko dito.

At kita ko naman sa mukha ni Ariana ang pagsisisi sa sinabi niya.

“Sorry uncle sorry hindi ko po sinasadya” paghingi ni Ariana ng paumanhin sa nasabi niya.

Napangiti naman ako dito dahil sa edad niyang anim na tao ay hindi ko akalain na parang mas matured pa itong mag-isip kaysa sa kuya kong tanga na si Zachary.

“Hindi ko po napigilan uncle sorry po” muli nitong sabi at niyakap ako nito.

“Okay lang baby” sabi ko naman dito.

Magkayakap lang kaming dalawa ni Ariana ng may magsalita dito sa loob ng kwarto.

“Ano? Hindi ba kayo kakain dalawa mag tito? The food is starting to cold masamang pinaghihintay ang pagkain” rinig kong sabi ni mommy kaya napabitaw naman si Ariana sa pagkakayakap.

“Ariana come here kanina pa kami tumatawag sa inyo ng lolo niyo” pagtawag ni mommy kay Ariana.

Tumayo naman si Ariana sa pagkakahiga nito at naglakad na palabas ng aking kwarto.

“I’m sorry lola” sabi nito sa lola niya at hinawakan nito ang kamay ni mommy.

Nakatingin lang ako sa kanila ng balingan ako ng tingin ni mommy.

“Lucas kumilos kana diyan at naghihintay ang daddy mo sa baba may sasabihin siya sayo” sabi ni mommy at napatango naman ako.

“Let’s go Ariana” sabi nito kay Ariana, isinara pa ni mommy ang pintuan bako ako naglakad paalis sa kwarto ko.

Napangiti naman ako sa dalawa.

Muli akong naginat ng katawan at bumalikwas sa aking kama para umupo.

Ng makaupo ako ay narinig kong nag ring ang aking cellphone tanda na may tumatawag dito.

Ng kunin ko ito at tingnan kung sinong tumatawag ay napa clenched ako ng jaw at nagtaas ng awtomatiko ang aking mga kilay.

“Who are you!?” galit kong sabi dito.

“Bose pagara por estes”

muli kong narinig ang isang mistulang lalaking robot na boses sa kabilang linya.

“Quem e bose!?” galit kong sigaw dito sa salita ding Portugese.

“Bose pagara por estes”

muli na naman nitong sabi.

Ilang araw na akong nakaka tanggap ng tawag na ganito at paulit-ulit lang naman ang sinasabi nito, sinasabi nitong pag babayaran ko daw ang lahat.

“Quem diabos e bose?!” (who the fuck are you?!) galit kong sigaw dito at sinabunutan kong muli ang aking sarili. Hindi ko alam kung matatakot ba ako o kung ano ’man dito.

“Bose pagara por estes”

(you will pay for this) muli nitong sabi at naputol ang tawag.

Ilang araw na akong nakakatanggap ng ganiyan at paulit-paulit lang din itong napuputol at hindi ako nito sinasagot sa mga tanong ko.

Dahil sa inis ay naibato ko ang aking cellphone.

“Fuck!” sigaw kong muli sa aking sarili.

“By next week you will be having a meeting with the investors and shareholders of NOMED Corporation so please be ready Lucas” seryosong sabi sa akin ni daddy sa harap ng hapagkainan.

Napatango naman ako dito.

“Lola paabot po ako ng java rice” rinig kong sabi ni Ariana, kita ko namang nasa tabi ko lang ang java rice kaya ako na mismo ang nag abot nito sa kanya.

“Thank you uncle” nakangiti nitong pagpapasalamat sa akin.

“How about your brothers? Did they already contact you about this matter Lucas?” muling tanong ni daddy.

“Not yet” tipid kong sagot dito at napatango nalang ulit ako.

“How about Zachary? hindi ka pa niya sinasabihan?” muli nitong tanong sa akin.

“Hindi pa dad” sagot ko naman dito.

Ibang-iba si daddy kay mommy, seryoso at may disiplinadong tao si daddy kaya madalas kami nitong pagalitan at suwayin sa mga kapilyuhan namin. Si mommy naman ay madalas naming makasundo sa kapilyuhang ginagawa namin pero nandoon parin yung guidance niyan.

Sa madaling salita mas close naming lahat na magkakapatid si mommy.

“Lola ang sarap nitong tuna ommelette niyo” rinig kong sabi ni Ariana sa aking tabi.

“Of course baby ako nag luto niyan” nakangiti namang sabi ni mommy kay Ariana.

“How about the crab soup apo? Hindi ba masarap?” napatingin ako kay daddy ng kausapin niya si Ariana.

“Of couse lolo! Masarap din po” muli na namang pagpuri ni Ariana sa lolo at lola niya.

Nagtawanan namang kaming apat dito sa hapagkainan.

“Lucas mukhang hindi kana nagpapasaway ah” pagsabat ni mommy sa kaininan.

“What do you mean mom?” sagot ko dito.

“I mean hindi kana nag pupunta ng bar hindi ko na din nakikitang nagdadala ka dito ng babae sa bahay” medyo gulat ako sa sinabi ni mommy.

“Mom?!” medyo iritado kong sabi dito dahil sa sinasabi niya “What do you want? Mag bar ulit ako at maguwi dito ng babae?!” sagot ko dito.

“Hey! Hey!” pagpuna ni daddy.

“Sorry dad” paghingi ko din ng paumanhin.

Ano ba kasing gusto nila?!

“Wala naman anak, napansin lang namin ni daddy ang pagbabago mo and we are happy for your change” sabi ni mommy, hello? Ikaw ba naman ang tanggalan ng pera sinong hindi titino?

“What ever” sagot ko dito at muling bumaling ng tingin sa kinakain ko.

“Dahil ba ito sa assistant mo Lucas kaya ka ganiyan?” muli akong napatingin kay mommy.

“Ha?” tanong ko dito.

“Dahil ba kay Elo kaya ka hindi na nagbabar at nagdadala ng babae?” tanong ni mommy.

“Just wait for me here nalang uncle ako nalang po ang pupunta kay tito Elo” napatango naman ako sa sinabi ni Ariana bago ito lumabas sa sasakayan ko at binaybay ang daan paakyat sa apartment ni Elo.

Napakapit naman ako sa manibela ng aking sasakyan at tumingin ng diretso sa harapan.

“Dahil ba kay Elo kaya ka hindi na nagbabar at nagdadala ng babae?”

napataas ako ng kilay ng maalala ko ang sinabi kanina sa hapagkainan.

Hell no! hindi dahil sa kanya kaya hindi na ako nag babar at nangbabae.

I just feel tired kaya ako ganoon pati nandiyan si Ariana sa tabi ko at ayaw ko namang ipakita sa kanya na ganoon ang best of the best na tito niya in the whole world and the whole universe. Habang nakatingin sa unahan ay muli kong naisip yung tawag na natatanggap ko in past few days, hindi ko pa ito nasasabi kay Dette dahil gusto kong obserbahan muna ang bagay na ito.

“Im excited tito Elo!”

“Me too!”

Napatingin ako sa gilid ng marinig ko ang dalawang boses na iyon, bukas kasi ang aking bintana kaya rinig ko silang dalawa.

Ng mapatingin ako sa dalawa ay hindi ko alam kung bakit ako nagsalita ng…

“Cute” wala sa sarili kong sabi kaya napailing nalang ako.

“Tito Elo you look cute and handsome sa outfit mo” rinig kong pagpuri ni Ariana sa lalaking katabi ko ngayon dito sa sasakyan “Am I right uncle?” napapitlag naman ako ng tanungin ako ni Ariana

“Oo baby” sabi ko sarili ko at hindi ko alam kung bakit ko nasabi iyan.

Kita kong napatingin sa akin si Elo pero hindi naman ako nagsalita at tumingin nalang ng diretso sa aking pagda-drive.

“Ikaw din baby ang pretty mo sa pink mong dress” kita kong binalingan ng tingin ni Elo si Ariana.

“Eh si Uncle tito Elo? Gwapo ba siya ngayon?” rinig kong tanong ulit ni Ariana dito at kita kong napatingin sa akin muli si Elo, napakagat naman ako ng konti sa aking labi at sumagot sa tanong ni Ariana.

“Baby?” nahihiyang sabi ko dito.

“I’m sorry uncle” rinig kong paumanhin ni Ariana habang nakatitig parin sa akin ang lalaking katabi ko.

“Tito Elo wag mo daw titigan si uncle” tila napapitlag naman ito at muling binalingan ng tingin si Ariana.

“Baby hindi kaya” rinig kong pagtanggi ni Elo kaya napangisi ako ng bahagya.

Parang kagabi lang ay pinag-uusapan namin siya ni Ariana kaya siguro nanaginip din ako ng ganoong bagay.

Dito kami dumaan sa Maynila dahil mas mapapalayo kami kung sa Laguna kami dadaan. Maayos naman ang biyahe namin at panay asaran lang ang nangyayari dito sa loob kaya naisipan kong patulugin nalang muna si Ariana dahil bukod sa baka maubos ang energy nito hindi din kasi ako komportable sa pang-aasar ni Ariana sa aming dalawa ng katabi ko.

Ilang minuto lang ang nag tagal at hindi na namin narinig si Ariana na nagsasalita tanda ng nakatulog na ito.

“And you” serysong sabi ko dito at nakita kong napatingin ito sa akin.

“Bakit po?” tanong nito sa akin.

“Stop staring at me” seryosong sabi ko dito dahil ilang beses kong nakikita sa peripheral vision ko na nagnanakaw ito ng tingin sa akin.

Masyado kasi akong gwapo.

“Ako sir tinititigan ka? Hindi ah!” pagtatanggi nito.

“Tatanggi pa” bulong ko sa hangin habang nakangisi ako, tatanggi pa kasi eh.

“May sinasabi ka sir?” taas kilay nitong sabi sa akin.

Hindi ko ito tinitingnan dahil seryoso at diretso lang akong nakatingin sa unahan.

“I said wear that seatbelt bago pa ako ang mag lagay sayo niyan” wika ko dito dahil napansin kong hindi ito nakasuot ng seatbelt mula kanina pa.

Muli akong napangisi ng makita kong isinusuot niya ang seatbelt sa katawan niya.s

“Anong nginingiti mo diyan sir?” may katayaran nitong sabi sa akin na binara ko naman.

“Wala kang pakielam” pangbabara ko dito at nakita kong binaling niya ang tingin sa kalsada.

“Manyak” huling rinig kong sabi nito na muling ikinangiti ko.

“Hi kuyang duguan ang face!”

“Hello black lady!”

Napapatawa nalang ako sa sinasabi ni Ariana sa tuwing may manggugulat sa aming kakaibang nilalang. Nandito na kami sa Enchanted Kingdom at masasabi kong nakakaramdam ako ng tuwa dahil sa alam kong masayang-masaya si Ariana.

Hindi matatakutin si Ariana sa mga multo at batid kong walang takot ang batang ito, dati kasi nung pumunta kami sa Disneyland Park sa California ng minsang nag gala kami nila Ariana ay kaming dalawa lang ang sumasakay sa mga rides at sa tuwing papasok kami sa mga horror house ay ganito ang ginagawa niya.

Medyo nakakramdam ako ng takot dahil medyo matatakutin din ako pero napapaltan yun ng mahihinang tawa dahil sa lalaking nasa harapan ko.

Natatawa ako sa tuwing nababangga ako ni Elo patalikod dahil sa pagkagulat niya, bading na bading talaga ang lalaking ito dinaig pa ni Ariana.

“Uncle are you scared?” nakatalikod na tanong sa akin ni Ariana.

“A little bit” sasagot na sana ako ng marinig kong sumagot si Elo.

“Argh!” nakita kong napatalon si Elo ng may bumulaga sa aming Zombie.

“Hi zombie! My name is Ariana” rinig kong wika muli ni Ariana at ng sinisindak ito ng zombie ay hindi ito naapektuhan.

Kakaiba si Ariana.

Naglakad na si Ariana paalis sa zombie at ng kami na ang dadaan doon ay ginulat nito ang nasa unahan ko.

“Argh!” malakas nitong pananakot at muli akong napangiti ng mausuran ako ni Elo patalikod.

“Sorry sir!” paghingi nito ng paumanhin at nagtuloy kami sa paglalakad.

“Ariana!?” rinig kong pagtawag nito sa pamangkin ko pero hindi ko iyon pinansin.

May kakaiba kasi akong nararamdaman na nakasunod sa amin kaya ito ay tiningnan ko.

“Faster!” sigaw ko dito inunahan ko ito sa paglalakad at hinawakan siya sa braso. Hinihila ko ito habang mabilis kaming naglalakad.

Mahigpit ko itong hinawakan sa kanyang kanang braso at mas binilisan ang paglalakad.

Coulrophobia.

May takot ako sa mga clown at hinding-hindi ko kayang tumitig sa mga ito at sila lang ang kinatatakutan ko mula pagkabata hanggang sa pagtanda.

At dahil sa takot na nararamdaman ko ay hindi ko alam na nakakapit na pala ako sa kanang kamay ni Elo na kung saan doon ako nakaramdam ng kung anong pagkiliti sa aking dibdib.

“Uncle are you mad at me?”

sabi ni Ariana.

Nandito kami sa loob ng Jolibbe para kumain ng lunch at hinihintay naming dumating ang order namin, kakadating lang nila galing supermarket para bumili ng gagamitin para gumawa ng sandwich at niyaya ko itong pumunta dito dahil gutom na ako.

“Of course not” sagot ko sa tanong niya.

“How about kay tito Elo? are you mad at him?” tanong nito sa akin na hindi ko naman sinagot.

Hindi ko alam kung bakit ako nakakaramdam ng inis ng makita kong kasama nila Elo si Dominic Vergara. Inis na inis talaga ako ng mag send sa akin ng picture si Ariana at doon ko nakita ang tatlo muntikan ko na ngang maibato ang phone ko kung hindi lang dumating si Dette, pinakita ko kay Dette yung picture at hindi ko alam kung bakit nagulat at napangiti nalang ito.

“You look like jealous uncle” napatingin ako sa sinabi ni Ariana.

“Am i?” sagot ko sa kanya.

“Yes uncle” sabi nito sa akin at hindi nalang ako nagsalit at bumaling nalang sa mga customer na kumakain.

“Uncle” pagtawag muli sa akin ni Ariana at tingingnan ko ito.

“Hmm?” tanong ko dito.

“Pwedeng pumunta tayo ng Enchanted Kingdom tommorow? I miss amusent park po kasi eh” sabi nito sa akin at siyempre dahil ako ang greatest tito niya at all times ay pumayag ako dito.

“Pero in one condition uncle” nakangiti nitong sabi sa akin.

“I agreed na nga baby tapos may condition pa?” wika ko sa batang ito.

“Of course uncle dapat may conditon! “ sabi nito sa akin at napangiti nalang ako.

“What is it?” tanong ko.

“ Wag niyo pong susungitan si tito Elo dahil isusumbong po kita kay lola at lolo then bawal angry dapat love lang!“

Napapikit ako dahil naalala ko ang pag-uusap naming iyon ni Ariana kahapon “Sige titigan mo pa ang pag kakapit ko ng mahablot ka ng payaso sa gilid mo” sabi ko dito ng maramdaman kong ang bagal ng takbo niya. At muli akong napapikit ng maramdaman kong hinigpitan ni Elo ang pagkakapit niya sa kamay ko.

“Uncle may sasabihin ako sayo”

nakahiga kaming dalawa ni Ariana dito sa higaan ko habang nag cecellphone kaming dalawa.

“Ano yun baby?” tanong ko dito at kita ko namang binalingan din ako ng tingin.

“Tungkol po sayo uncle” pinatay ko ang phone ko at nakinig ng mabuti kay Ariana, pinatay din nito ang phone niya at humarap sa akin.

“What is it?” tanong ko dito at nabigla ako sa sinabi nito.

“I observed you po kasi uncle” panimulang sabi nito sa akin.

“What do you mean?” tanong ko dito.

“Before I proceed uncle I have a question” mas na curious naman ako sa sinasabi ni Ariana.

“What’s that?” muli kong tanong dito.

“Bakit niyo po sinusungitan si tito Elo?” gulat naman ako sa tinanong nito.

“Ha?” sabi ko at kita kong seryoso ang mukha ni Ariana.

“I said bakit niyo po sinusungitan si tito Elo kahit na wala naman siyang ginagawa sa inyo, just answer it uncle please” sabi ni Ariana sakin kaya wala naman akong nagawa kundi ang sumagot dito.

“It’s just that I feel annoyed and uncomfortable kapag nakikita ko siya and automatic ng tumataas yung kilay ko kapag lumalapit siya” pagsasabi ko ng totoo sa kanya at kita kong rumehistro ang pagngiti ni Ariana sa akin.

“Tito Elo is very kind and loveable uncle” nakangiti nitong sabi sa akin at ngumiti nalang ako dito.

“You know what uncle?” sabi pa nito sa akin

“What?” muli kong tanong sa baby ko.

“You also said that uncle way back last-last year when I asked you kung bakit ka masungit kay tita Angel, then ang sagot mo din sa akin na you just feel annoyed and uncomfortable kapag nakikita mo si tita Angel” napataas kilay ako sa sinasabi ni Ariana.

“What do you mean baby?” tanong ko dito.

“Tita Dette and tito Nathan are right, also tito Franco,tito Charles, tito Zachary and daddy Cedric”

nakangiti nitong sabi sa akin.

“Ha?” taka kong wika dito.

“That’s why they called you Denial King uncle because you denied those things that it is true” sabi nito sa akin na mas lalo ko namang hindi naintindihan.

Yung totoo? Six years old lang ba itong kausap ko? Eh parang matanda na ito eh!

“What do you mean baby? Can you just say it directly baby? para hindi ako nagtataka” pagsuko ko dito.

“Uncle two times kanang nag se-selos kay tito Elo and tito Dom hindi mo parin ramdam? first ay noong magakaksama kaming tatlo then second nung nakita nating kausap ni tito Dom si tito Elo kaya pinasakay mo siya sa car mo and that’s what happened din way back last-last year when there is someone who is talking with tita Angel nagselos ka din kahit hindi mo pansin, are you manhid uncle?” tuloy-tuloy nitong sabi sa akin.

“Manhid ka ba uncle? and please don’t deny that you are inlove with tito Elo because will just suffer from pain “ sabi sa akin ni Ariana bago ako nito iwang tulala sa loob ng aking kwarto.

Am I inlove with Elo?

Rinig kong napamura si Elo habang mabilis kaming magkahawak nito at tumatakbo palabas nitong horror house.

“Omaygad bakit ang tagal niyo uncle!? tito Elo!?” pagsalubong sa amin ni Ariana pagkalabas naming dalawa ni Elo sa loob at hingal na hingal kami paglabas namin dito.

“What’s with that holding hands po hehi” napatingin naman ako sa paghahawakang kamay namin ni Elo.

Am I inlove with Elo?

Napapikit naman ako ng maalala ko yung pinagusapan namin ni Ariana kagabi.

“Hindi ko alam!? Hindi ko alam!? Bahala na!?” sigaw ko sa sarili ko that night.

Tinanggal ko naman ng mabilis ang pagkakahawak ko sa pagkakahawak ng kamay naming dalawa. At nakita kong tiningnan ako nito ng masama.

“Bago pa po kayo mag-away pwede po ba uncle na kumain muna tayo doon sa may stall ng foods?” sabi sa amin ni Ariana.

“Just wait for me here hanapin ko lang yung vendor” sabi ko sa kanila bago ko sila talikuran at hanapin ang vendor ng ice-cream.

Napangiti pa ako pagkatalikod ko dahil matitikman ko ulit ang sandwich ni Elo, hindi ko maitatanggi na the best ang sandwich niya! Ibang-iba sa mga sandwich na natikman ko hehi. Kaya minsang napagtripan ako nila mommy at Zachary dahil lang sa pagkain ko ng sandwich ni Elo.

Ng makita ko yung stall ng ice-cream ay pumunta na ako doon at naabutan ko doon ang isang babae at isang tomboy na nakasuot ng uniform na medyo kilala ko.

“Gaga ka beh baka magalit sa atin yun ha!” rinig kong sabi nung tomboy sa kasama niyang babae na may hawak-hawak na kulay green na ice-cream cone.

“Can I have one strawberry flavor, one ube flavor and peanut butter flavor” sabi ko sa tindero.

“Cone po sir or paper cups?” tanong nito sa akin.

“Paper cups please” sabi ko sa kanya at ngumiti naman ito sa akin.

“Sino bang nagutos sayo gaga ka!?” muli kong rinig na sabi nung tomboy sa katabi niya, hindi pa pala ito umaalis.

“Yung babae doon, binigyan ako ng five thousand gawin ko lang daw ito” rinig kong sabi naman ng babae at kita kong tumuro ito.

Hindi ko alam pero tiningnan ko din kung anong tinuro nung babae at nakita ko ngang may babae doon ngunit tumalikod naman ito ng tinginan ko ito.

“Sir sixty pesos po” pagtawag sa akin ng pansin nung vendor at kita kong umalis na sa tabi ko yung dalawa.

“Here keep the change” binigyan ko naman ito ng one hundred pesos at kinuha ang ice-cream sa kanya.

“Thank you sir” sabi nito at tumango naman ako dito.

Tumalikod na ako at muling naglakad pabalik sa pwesto namin kanina. Ngunit nagtaas ang mga kilay ko ng makita kong nakatayo sa bangkuan si Ariana habang nakakapit ito kay Elo na ngayon ay madumi ang suot nitong puting shirt at kaharap yung babae at tomboy kanina sa ice-cream stall.

“Oh it’s your uncle pala I thougth it was a trash” rinig kong sabi nung babae sa harapan ni Elo at Ariana na lalong ikinataas ng kilay ko.

“Sino ka po?” rinig kong sagot naman ni Elo at kita ko sa mukha nito ang pag-aalala kaya lumapit na ako dito.

“Hindi mo ba ako kilala?” rinig ko ng makalapit ako sa pwesto nito.

“Look who’s more trash here?!” sabi ko sa nakatalikod na babae.

Humarap naman sila sa akin at kita ko ang gulat sa mga mata ng katabi nitong tomboy.

“Excuse me who are you?” mataray na sabi akin ng babaeng nasa unahan ko at napangisi nalang ako sa sinabi nito.

“Beh tara na” nag aalalang sabi ng tomboy na kalapit nito.

“Let me repeat excuse me who are you?!” galit kong sabi sa harapan nito. Ibang-iba ang ipinapakita ko kapag nang-aasar lang ako pero kapag seryoso ako ibig sabihin nito ay galit talaga ako.

“Beh tara na dali” rinig ko pang sabi muli ng kalapit nitong tomboy.

“Guessing from what you are wearing is that the way how Emerson Salvador manage his employees?! Tinuruan ba kayo ng proper etiquette on how to wear that uniform?! Kung hindi kayo tinuruan then ako mismo magsasabi sa kanya na turuan kayo!” wika ko sa kanila.

Kinuha ko ang cellphone ko at doon ko tinawagan ang kanilang kompanyang pinapasukan na sponsor lang ng kompanya namin.

“Hey Emerson is this the way how you manage your employees? Gumagawa sila dito ng scandal sa Enchanted Kingdom habang suot-suot ang uniform ng kompanya niyong sponsorship ng kompanya namin” panimula ko dito ng sagutin nito ang tawag.

“This is so bad Emerson! it ruined my company’s reputation! please fix this bago ko pa pa-demolished ang kompanya niyo” sabi ko dito na naging dahilan para magsitakbuhan ang dalawang tao sa harapan ko.

“Uncle they are so bad! Tinapunan nila ng ice-cream si tito Elo” kita kong sabi ni Ariana habang natatawa-tawa ito.

“Let’s go to the car first bago tayo kumain” sabi ko sa kanila bago ko sila lagpasan.

Hindi ko alam kung bakit napangiti nalang ako sa nagawa ko.

POV ni Elo:

“…..this is to certify of sponsorship….NOMED corporation….Ucademy..che-che” pagbasa ko sa papel na inaayos ko dito sa may dining area ng opisina ni sir.

Dalawang araw makalipas ang pagpunta namin sa Enchanted Kingdom ay ganun parin ang trato sa akin ni sir sanay na ako sa kasungitan nito, ngunit isa lang ang napapansin ko dito ibang-iba yung galit na ipinapakita niya sa ibang trabahante kesa sa akin.

Sobrang saya at nakakapagod ang pagpunta namin sa Enchanted Kingdom at sobra akong natutuwa dahil masayang-masaya si Ariana kahit na hindi kami nakasakay sa ferris wheel. Biglaan kasing may tumawag kay sir kaya kinailangan na naming makabalik agad.

Medyo malungkot pero napawi iyon ng sabihin ni sir na mag kakaroon sila ng family bonding.

Patuloy lang naman akong nag-aayos dito habang panakaw akong tumitingin sa gilid ko kung saan makikita ko ang busy na busy na sir habang nakatutok ito sa kanyang laptop.

“Game Developer Department….accepting talent?” pagbasa ko dito sa papel na inaayos ko.

“Dette nag palit ba tayo ng brand ng coffee?” rinig kong tanong ni sir mula dito sa dining area kaya napatingin naman ako dito.

“No” sagot ni Dette na nakaaupo naman sa sofa sa harapan ng lamesa ni sir.

“Really? Bakit ganito lasa? Sarap ng timpla mo ha” nakita kong nakangiting sabi ni sir.

“Gaga hindi ako ang nagtimpla niyan” kita kong sabi ni Dette.

“Then who?” tanong nito at kita ko ang pagtingin sa akin ni Dette.

“Sino pa ba? Edi si Elo?” nakangiting sabi sa akin ni Dette kaya napangiti naman ako dito.

Kita ko namang napatingin sa akin si sir suot na ang seryoso nitong pagmumukha.

Yan na naman siya.

Napatingin ako dito at ngumiti sa kanya.

“Hey you!” tawag nito sa akin.

“Yes sir?” sagot ko dito.

“Are you done with that?” taas kilay nitong tanong sa akin.

“Not yet po?” sagot ko ulit sa kanya.

“Hindi ka pa pala tapos so why are you staring at me? Am I that handsome for you to drooled over me?” seryosong tanong nito sa akin.

Bigla ko siyang tiningnan ng may halong pandidiri sa sinabi niya.

“So conceited Lucas! Napaka self-proclaimed! Denial king naman!” rinig kong hiyaw ni Dette habang nakatayong pumapalakpak pa ito. Kita ko naman ang pagkahiya sa sinabi nito at nagsabi pa ito ng…

“Fuck you!” bago niya muling ibaling ang tingin sa ginagawa niya.

Napatawa naman ako dahil kay Dette at narinig iyon ni sir kaya muli ako nitong tiningnan at inirapan.

Tawa lang kami ng tawa ng may kung sinong pumasok sa loob ng office ni sir na naka-suot ng hawaiin shirts naka sumbrelo pa ito at may bitbit na bayong.

“What’s the commotion aber?! What’s happening in this world?” nakangiting sabi nito.

Si Zach nakauwi na galing Batangas.

“Paano ba naman kasi itong kapatid mo bumabanat kay Elo” natatawang sabi ni Dette.

“Stop laughing Dette! So annnoying!” rinig kong sigaw ni sir.

Nakatingin lang ako sa kanilang tatlo mula dito sa dining area.

“Naks are you starting to flirt with your secretary? Katulad ng ginawa mo dati?” rinig kong pang-aasar ni Zach kay sir.

“Could you please shut-up! Pati tingnan mo nga yang suot mo Zachary! mukha kang bentong!” pang-aasar din nito sa kuya niya.

“This is what you called fashion!” sabi ni Zach at nag pose pa ito ng pogi sign paharap sa pwesto ko.

Kita ko namang nagulat ito ng makita niya ako.

“Hi babe! Nandiyan ka pala may pasalubong ako sayo” sabi ni Zach at hindi ko inaasahang mapatingin kay sir na ngayon ay nakataas kilay na nakatingin sa kuya niya.

“I just accept this call” rinig kong sabi ni Dette bago ito lumabas.

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 17

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

POV ni Elo:

“Wag mong kalimutang kainin yang binili ko Elo ha, sikat na sikat yan sa Batanggas at special yang binili ko para sayo dahil special ka” basa ko sa text message ni Zach at napasapo nalang ako sa aking noo dahil sa sinabi nito.

Ang inaasahan kong papasalubong sa akin ni Zach ay peanut butter o kung ano mang delicacies na kilala sa Batangas.

Pero alam mo ba naman kung anong pasalubong sa akin nito?

Lomi! Lomi ang pasalubong sa akin ni Zach!

“Ilang oras ba ang byahe pauwi dito sa Manila mula Batangas Zach?!” rmadiin kong pinindot ang keyboard ng aking cellphone at nireplayan ko ito.

Kasalukuyan kong binabagtas ang daan pauwi sa apartment ko dahil naisipan ko kasing maglakad mula doon sa bungad ng subdivision hanggang dto sa apartment na tinutuluyan ko.

“Two hours lang dapat pero dahil traffic naging four hours ang biyahe HAHAHAHAHHAHA” sagot nito sa akin at muli akong napasapo ng noo, tiningnan ko ang dala-dala kong lomi na ngayon ay maataba na ang noodles dahil sa four hours na pagkakababad nito sa malapot na sabaw ng lomi.

“CEO ka ba talaga ng kompanya niyo Zachary? Bankrupt na ba ang kompanya mo? Grabi sa pasalubon

g

mo eh mamahalin sobra!!!“ muli kong reply dito.

“Hoy ang arte mo ha! Mag thank you ka nalang! Seventy pesos din yang special na yan initin mo nalang sa apartment mo pagkakainin mo, pati doon ko pinakain sa lomi house yung mga shareholders at investors ko dahil walang lomi sa Egypt” nakakahiyang paglalahad nito.

“ANO!? BAKIT NAMAN DOON!!!???” reply ko dito.

“Doon ko gusto eh ano bang magagawa mo? Pati wag na sila mag-inarte sila na nga ang nilibre ko eh” wika pa nito sa akin at napatawa nalang ako.

“Ano kaba naman Zach! Shareholders at investors mo yun kaya sana naging disente ka! Kuripot is real ha, kuripot is real” sabi ko dito.

“Wag ka nga Elo! hayaan mo na sila! pati kakain naman tayo bukas ng gabi ah kaya don’t worry ililibre kita ng mahal” sabi pa nito sa akin.

Kanina kasi ay niyaya ako nitong kumain daw bukas ng gabi at sa kalokohan niya ay ipinagpaalam pa ako nito kay sir ngunit sa hindi ko malamang kadahilanan ay nagsisigawan kanina ang magkapatid na ito.

“Ano ba kasi yang ginagawa mo babe?” pagtatanong nito sa akin sa tabi ko dito sa dining area ng opisina ni sir. Pagka-alis kasi kanina ni Dette sa loob ng opisina ni sir ay dito na ito dumiretso sa pwesto ko.

Itinigil ko ang ginagawa ko at hinarap siya.

“Zach tigilan mo nga ang pagtawag sakin ng babe, baka marinig ka ni sir at kung anong isipin niya” sabi ko dito at inirapan ito.

“Eh bakit ba? Gusto kitang tawaging babe ih” medyo may kalakasan nitong tanong sakin. Kaya napatingin ako sa pwesto ni sir na ngayon ay nahuli ko itong nakatingin sa pwesto namin.

“Bahala ka nga diyan” pagabaling ko ng tingin kay Zach pagkatapos akong irapan ni sir.

“Wag kanang magalit babe oh” tila pag papa-awa ni Zach sa harapan ko.

“Isa Zach” seryoso kong sabi dito at sa hindi ko malamang dahilan ay naririnig ko dito ang mahihinang pagmumura ni sir.

“Fuck”

“Okay fine fine hindi na po” muling sabi ni Zach sa tabi ko kaya tinuloy ko nalang ang ginagawa ako.

Napapangiti naman ako dahil nakikita ko sa peripheral vision ko na nakangiting parang ulol na nakatitig sa akin si Zach.

Ang landi ng lalaking ito nako.

“Zach pwede ba akong mag apply sa Game Developer Department? Kahit na secretary ako ni sir?” pagtatanong ko dito, naitanong ko na ito kay Dette dati at ang sagot naman niya ay oo.

Gusto ko lang ding itanong ito sa kanya dahil isa din naman siyang CEO ng parehas na kompanya ni sir at para magamit ko din ang talento ko.

“Why did you ask?” nakangiti nitong tanong sa akin.

“Gusto ko lang magamit yung talent ko” sagot ko naman sa kanya habang tuloy parin ako sa pag aayos ng mga papers na ipinagawa sa akin ni Dette.

“Yes pwedeng-pwede, actually yung isa kong asisstant sa Hawaii na gay din ay pinayagan kong mag trabaho sa Game Developer Department kasi magaling yun sa art and design at alam kong talent niya iyon and I bet na nakapagtapos siya ng multimedia and arts” napatingin naman ako sa sinabi niya at napangiti ako “Mas maganda ka naman sa kanya babe kaya don’t worry” muling umasim ang aking mukha sa huling sinabi nito.

“Nako nako ang landi mo Zach” pang-aasar kong sabi dito at muling bumaling sa aking ginagawa.

“Just tell Lucas nalang babe about that matter” sabi nito at napatango-tango naman ako.

Inaayos ko lang ang mga papel na ito ng magulat akong hawakan ni Zach ang ulo ko at pinaglalaruan ang buhok ko.

Napatingin naman ako dito at kita kong nakangiti ito sa akin, pinalo ko ang kamay nito para alisin niya sa pagkakahawak dito.

“Ang landi mo ha” sabi ko sa kanya na tinawanan lang naman ako nito.

“May pasalubong pala ako sayo nandoon sa bayong na dalawa” sabi nito sa akin at itinuro yung bayong niyang nakapatong sa sofa.

“Thank you hihi” pasasalamat ko sa kanya at muling bumalik sa pag-aayos ng mga papeles na gagamitin sa isang linggo.

Nasabi kasi sa amin ni sir na may mangyayaring meeting dito sa kompanya para I discuss yung sponsorship at partnership nila sa isang kompanya, kaya makikita mong busy ang mag nasa taas na pwesto dito sa kompanya ng mga Walker.

Seryoso lang akong nagaayos ng mga papel ng maramdaman ko muling hawakan ako ni Zach sa ulo at pinaglaruan ang aking buhok, pinabayan ko nalang ito dahil sa kakulitan niya.

“Date tayo bukas Elo?” tanong nito sa akin na ikinagulat ko.

“Ano?” wika ko sa kanya.

“Ang sabi ko date tayo bukas ng gabi” sagot nito sa akin at ng magsasalita na ako ay may kung sinong sumigaw dito sa loob ng opisina na ikinagulat ko.

“Tangina naman Zachary!”

Napatayo si Zach sa pagkakaupo nito at literal na napalaki ang mga mata ko at napabukas ang aking bibig ng makita kung sinong sumigaw.

“Watch yout fucking mouth Lucas! Ano bang problema mo!?” napatingin ako kay sir na ngayon ay nakatayo din sa pwesto niya at galit ang tingin nito na ipinupukol sa pwesto naming dalawa ni Zach.

“Fuck it!” sigaw pa ni sir sa pwesto niya.

Ano bang problema niya?

“Fuck you! Anong problema mo at nagmumura ka diyan?! Is there something wrong huh?!” muli kong rinig na galit na sabi ni Zach.

“Don’t have anything to do!? Kailan ka ba babalik ng Hawaii!?” rinig kong galit paring sabi ni sir.

Ano

daw

?

“Why do you care!? Just ask Ariana kung kailan niya gustong umalis dahil siya ang kasabay ko papaalis dito sa Pilipinas!” nasa harapan ako ngayon ng dalawang magkapatid na Walker na nagsisigawan.

Kita kong wala ng naisagot si sir.

“What is your problem huh!? Bigla-bigla kanalang diyan sumisigaw” sabi ni Zach at kita namin dito ang pag-upo ni sir sa swivel chair niya at muling bumalik ang seryosong mukha nito.

“Nothing” wika nito at muling bumaling sa ginagawa niya.

“Wala pala eh! Are you crazy at sumisigaw ka nalang diyan basta-basta tell me! nagseselos ka ba!?” muling pag gatong ni Zach kaya hinawakan ko ito sa kamay niya para pigilan na.

Napatingin muli ako sa pwesto ni sir para malaman kung anong sagot niya ngunit hindi naman ito nagsalita pa.

“Indenial King ang gago, yayain ko si Elo tommorow evening magdadate kami”

“Tangina mo!”

“Nakauwi kana ba? Text mo ako kapag nakauwi kana ha, mag babanyo lang ako” message nito sa akin at nireplayan ko naman siya ng okay.

Isinilid ko na ang phone ko sa aking bulsa at muling tumingin sa aking nilalakaran ng matanaw ko na ang aking apartment na tinutuluyan ay may naaninag akong bulto ng katawan doon na nakasandal sa pader.

Nakatingin lang naman ako sa kanyang habang naglalakad papalapit sa pwesto nito.

Nakasuot siya ng itim na damit shorts naka sumbrelo siya at nakasuot ng itim na sapatos mayroon din siyang nakasukbit na bag at habang nakasandal ito sa may pader ito ay naninigarilyo.

Dahan-dahan naman akong naglakad papasok ng gate ng magsalita ito.

“Ginabi ka ah” malalim na boses ang narinig ko kung kaya’t napatigil ako sa pagpasok.

Tiningnan ko ito sa gilid ko hindi ko makita ang mga mukha nito dahil sa sombrelo niya.

“Excuse me?” tanong ko sa kanya at sumagot naman ito.

“Sabi ko ginabi ka” sagot niya at humithit ng sigarilyo.

“Ano?” muli kong tanong dito.

“Diyan ako nakatira sa taas ng apartment matagal na ako diyan” napatingin naman ako sa taas ng apartment. Napa-awang ng konti ang aking bibig ng makita kong may ilaw nga ang itaas na parte ng apartment.

Tatlong palapag kasi ang apartment na’to at ako ang umu-okyupa ng gitnang bahagi sa landlord ang nasa ilalim at indi ko alam na may nakarita pala sa taas nitong apartment dahil hindi ko ito nakikitang nagbubukas ng ilaw at wala din akong naririnig na kung ano ’man dito kaya ganun nalang ang reaksyon ko.

“Ah okay” sabi ko naman dito muli akong tumingin sa kanya at pilit na sinisilip ang mukha nito ngunit nakatalukbong ang itim na sobrelo nito.

Sino ba ito?

“Joaquin Bordado pala pre” pagpapakilala niya at inabot ko ang naka muwestrang kamay nito sa harapan ko.

Tinanggap ko naman ang kamay nito at nag shakehands kami.

“Elo Angelo Bathan” pagpapakilala ko sa kanya at naramdaman kong mas humigpit ang hawak nito sa aking kamay.

Ilang segundo pa ang nagtagal ng maramdaman kong ayaw ako nitong bitawan.

“Ah..eh..yung kamay ko” pagpuna ko dito at dahan-dahang inaalis ang pagkakahawak ko sa kanya pero ganun nalang ang gulat ko ng ayaw ako nitong bitawan.

“Kuya yung kamay ko” medyo pag-aalala kong sabi ng mas humigpit ang kapit nito sa akin.

Pilit kong inaalis ang pagkakapit ko sa kamay ng isang istranghero at kinakabahan na ako sa oras na ito.

Sisigaw na sana ako ng magtanggal ito ng suot niyang sombrelo at laking gulat ko ng makita kung sino ang lalaking nasa harapan ko.

“Kuya Edward?!” sigaw ko sa kanya at ang ginawa lang nito ay ang pagtawanan ako.

Tawa lang ito ng tawa at ganun nalang din ang pagtawa ko dahil sa ginawa niya muntikan na akong atakihin sa puso dahil sa ginawa niya.

“Ang epic ng mukha mo bunso ang epic!” natatawa paring sabi nito sa akin.

“Eh ikaw ba naman kuya ang hawakan ng ganun! Hindi kita nakilala agad ha!” sabi ko sa kanya. Pero bakit ba ito nandito?

“Wala! Gusto lang kitang sorpresahin!” natatawang paring wika nito.

Magsasalita na sana ako ng magulat kami ni kuya ng may kung sinong dumaan sa harapan namin.

Nabangga ako nito at hindi nagawang humingi ng pasensya.

“Sino yun? Kapit bahay mo?” tanong sa akin ni kuya.

“Ha? Hindi” sabi ko dito at kita ko ang tuloy-tuloy nitong pagtaas sa taas ng apartment.

“Hindi mo kilala eh kapit-bahay mo?” nagtatakang tanong sa akin ni kuya Edward.

Hindi ko alam kung bakit nakaramdam ako ng kaba ng tingnan ko ang lalaki sa pagpasok nito sa loob ng apartment, naka suot ito ng itim na short at sando nakasuot din ito ng sombrelo at burdado ng tatoo ang kanyang katawan.

Bago siya?

“Nako mabuti pa kung pumasok na tayo sa loob” pagputol ni kuya sa pagtitig ko sa lalaki.

“Mabuti pa nga at madami kang ikukwento sa akin kuya” sabi ko sa kanya at naglakad na kami papasok sa loob ng apartment.

“Bakit naman ganiyan ang noodles bunso” sabi sa akin ni kuya ng tumabi ito sa aking pwesto dito sa kusina habang iniinit ko ang loming nakababad na for four hours.

Bunso ang tawag sa akin ni kuya kahit na si Ella naman talaga ang bunso ng aming pamilya.

“Pasalubong sa akin yan ng kaibigan ko galing ng Batangas” natatawang sagot ko dito at napatawa din naman siya.

“Lintik na iyan! ilang oras ba yang nasa plastic?” natatawang tanong nito habang kumukuha siya ng mangkok at kutsara na gagamitin namin.

“Four hours” wika ko sa kanya dito at pinatay na ang kalan, kita ko namang inilagay na niya ang mangkok sa lamesa.

“Gago” natawang sabi nito “Pero hayaan mo na lamang tiyan din yan” sabi ni kuya ng makaupo kami dito sa lamesa.

“Oh eh ano na nga kuya bakit ka nandito?” pagtatanong ko kay kuya ng magsimula kaming kumain.

“Si Upeng kasi eh” panimula ni kuya at sumubo ito ng lomi “Gago ang init” sabi nito at dali-daling uminom ng tubig.

“Oh bakit naman nadamay si Prince diyan?” pagtatanong ko sa kanya.

“Nag offer ng magandang trabaho sa akin si bayaw kaya grab the oppurtunity ang kuya mo” paglalahad niya pagkatapos niyang mapaso ng kinakain niya.

“Bayaw ka diyan” sabi ko dito.

“Oh eh bakit? Ano ba yun? Diba nanliligaw sayo si Upeng” panunuya pa nito sa akin at inirapan ko lang ito kaya napatawa naman siya.

Si kuya Edward ang una kong pinagsabihan sa kung ano talaga ang sekswalidad ko at gulat naman ako sa sinabi niyang hinihintay nalang daw naman nila ako na sabihin sa kanila kung ano ba talaga ang pagkatao ko, tinanggap nila na kasapi ako ng ikatlong kasarian at walang nagbago sa aming pagsasamahan.

Napaka-swerte ko sa kanila, napaka-swerte.

“Pero ano ngang trabaho? At bakit si Prince ang nagbigay sayo?” muli kong pagtatanong sa kanya.

“Umalis na ako sa trabaho ko doon sa Makati hindi magaganda ang ugali ng mga ka trabahador ko doon kaya umuwi nalang muna ako sa atin” muling paglalahad ni kuya “Ay nasa bag ko pala yung mga biniling peanut butter ni Ella pinadala sa akin” napangiti naman ako ng matamis sa huling sinabi nito.

“Saan nakalagay?! Saan nakalagay!?” sabik kong sabi kay kuya at nagawa ko pang tumayo sa aking pagkakaupo.

“Mamaya mo na kunin patapusin mo muna ako sa pagsasalita ko” pagpigil naman nito sa akin na kung kaya’t muli akong umupo at tinuloy ang pagkain ng lomi.

“Alam mo yung Villafuerte Company?” pagtatanong sa akin ni kuya.

“Oo malapit lang din yan sa kompanyang pinapasukan ko, sila yung nagdedeliver ng mga goods sa convenience store diba?” pagsagot ko naman dito dahil minsan ay nadadaanan ko yung kompanyang iyan.

“Alam mo ba kung sinong may ari noon?” nakangiting tanong sa akin nito.

“Hindi” sagot ko.

“Gago hindi mo nga alam?!” tila gulat nitong tanong sa akin.

“Hindi nga!” pagtanggi ko dito dahil hindi ko naman talaga alam.

“Gago ’to akala ko ba magkababata kayo ni Prince? Hindi ba niya na ikwento sayo kung anong business nilang pamilya?” nakangiti nitong pagtatanong sa akin.

“May family business sila yun yung sinabi sa akin ni Prince” pagsagot ko naman sa kanya.

“Parang gago ’to ah Prince Nickson Villafuerte Calungsod, sila yung may ari ng kompanya na papasukan ko” sagot nito sa akin na ikinabigla ko.

“Weh!? Totoo!?” gulat kong sabi sa kanya at pagtango ang isinagot sa akin ni kuya.

“Binigyan ako ng offer ni Upeng ng trabaho sa kompanya nila, Head Dispatcher Department” sabi nito sa akin.

“Nood tayong balita bunso” sabi ni kuya habang tinatapos ang hugasin na pinagkainan namin kanina.

Nandito ako sa sala at nakaupo sa sofa.

“Buksan mo nalang yung t.v kuya” sabi ko naman sa kanya.

Pagkatapos ko kasing malamang kila Prince ang kompanyang nadadaanan ko ay dali-dali ko itong minessage at ang tanging nasagot lang nito ay…

“Wala lang gusto ko lang ma surprise ka kaya hindi ko sinabi sayo, ano okay ba? Binigyan ko si kuya Exot ng trabaho doon dahil nahuli kong sinisiraan nung dating Head Dispatcher ang kompanya ko kaya kinuha ko agad si kuya mo” iyan ang tanging sagot niya sa akin.

“Nakita mo na yung peanut butter sa bag ko?” tanong sa akin ni kuya ng makalapit ito sa pwesto ko.

“Oo salamat” sagot ko sa kanya at kita kong binuksan niya ang telebisyon.

“Bumuo na ng task force na tututok naman sa kaso sa pagkawala ng limang tao sa Quezon City ang isa sa mga biktima ay nakunan pa ng cctv habang isinasakay ang lalaki sa van, balitang hatid ni Jonathan Camerino” wika ng babaeng kilalang broadcaster ang bumungad samin ni kuya ng buksan niya ang telebisyon.

“Nako magdoble ingat ka sa ganyan bunso ha lalo na kung gabi ka uuwi” paalala sakin ni kuya ng tuluyan siyang maka-upo dito sa sofa.

“Pasado ala-sais ng gabi noong Biyernes, isang van ang pumarada sa V.Luna Street Project Four sa Quezon City” paglalahad ng lalaking reporter.

“Malapit lang yan dito bunso diba?” tanong sa akin ni kuya at tanging pag tango ang isinagot ko dito dahil tutok ako sa pakikinig ng balita.

“Maya-maya pa ay may mga lalaking lumabas sa van at ang tatlo dito ay saglit na nagkumpulan sa gilid, naninigarilyo pa ang isa sa mga lalaking puno ng tato sa katawan at tila may hinahantay ito” literal na napasingkit ang aking mata na wari’y sinisipat kung sino yung lalaking naninigarilyo.

“Malabo na ba ang mata mo bunso?” pagbasag ni kuya sa ginagawa ko.

“Wag ka muna maingay diyan kuya” pagsabat ko naman dito.

“Makalipas ang ilang minuto may dumating na dalawang lalaki na naka sumbrelo hawak-hawak nila ang isang lalaki at isinakay sa van, matapos ang ilang segundo umalis na ang van sunod itong nakunang lumiko sa Aguinaldo Steet”

“Mag iingat ka bunso ha! Wag kang maglalakad mag-isa kung uuwi ka ng gabi” sabi pa ni kuya sa tabi ko.

“Ang lalaking hawak-hawak sa video ay ang dalawamput-dalawang taong gulang na si Alexander Montoya alias Baste isa si Baste sa limang kabataang edad kinse hanggang bente-tres na naiulat na nawawala sa lungsod ng Quezon City simula pa noong nakaraang Linggo” doon ipinakita ang larawan ng isang lalaki na nasabing nawawala at dinukot ng mga lalaki.

“Ibang-iba talaga bunso kapag dito nakatira sa syudad masyadong delikado kumpara sa probinsya malimit lang ang mga gulo” rinig kong wika ni kuya na tinanguan ko naman dahil tutok ako sa panonood ng balita.

“Kagabi nakausap na ng mga pulis ang tiyahin ni Baste “ sabi pa ng reporter bago doon ipakita ang tiyahin ng lalaki.

“Sabi kasi sa akin nung mga pulis, sabi sa akin na

Nay puwede kasing pulis yan na naka civillian pwede din namang PDEA na naka civilian

yun yung sabi sa akin sa head quarter, edi ngayon nag iisip ako bakit…bakit nila gagawin yun sa pamangkin ko?“ unang pagsasalaysay ng tiyahin ng lalaki.

“Baka naman kasi nag dodroga yang lalaki?” tanong ni kuya.

“Binisita na din daw sila ng mga kapulisan noong isang buwan para sa oplan tukhang pero duda ang tiyahin niya na sangkot ang binata sa illegal na droga” muling pagsasalaysay ng nasabing reporter at doon muling nagsalita ang tiyahin ng binata.

“ Kinausap ako ng pulis

Nay kung hindi niyo siya isusurrender ilayo niyo nalang

pero sinagot ko naman ito at sinabing hindi ito magagawa ng pamangkin ko dahil laking simbahan ito at tinutulungan ako niyan sa kabuhayan namin at alam kong inosente ang pamangkin ko“ salaysay muli ng tiyahin.

“Ilang linggo na daw silang naghahanap at may mga mensahe silang natatanggap online na may natagpuang bangkay sa Cavite pero hindi ito agad-agad na pinaniniwalaan ng tiyahin ni Baste” muling wika ng reporter at doon uli nagsalita ang tiyahin ng binata na kung saan ito ay umiiyak.

“Nakikiusap naman po ako kung sinong kumuha sa pamangkin ko pawang awa niyo na “ hagulgol na sabi ng tiyahin ng binata “Ibalik niyo nalang ibalik niyo nalang, walang ginagawang mali ang pamangkin ko napakainosente ng pamangkin ko kaya pawang awa niyo na ibalik niyo na ang pamangkin ko” huling sabi ng umiiyak na babae bago muling nagsalita ang reporter.

“Bumuo na ng task force ang Quezon City pulis na tututok sa kaso, ayon sa pulisya nakipag-ugnayan na sa kanila ang pamilya ng tatlo sa limang napaulat na nawawala iniutos na din ng lokal na pamahalaan ang mas mahigpit na pagpapatupad ng curfew mula alas-dyis ng gabi hanggang alas-kwatro ng madaling araw pagroronda ng mga tanod at pagmomonitor ng cctv ng mga barangay at pag-iingat sa mga eskwelahan Jonathan Camerino ABC News” huling sabi ng reporter bago ito matapos ang kanyang balita.

“Mag-iingat ka bunso ha” sabi sa akin ni kuya.

“Opo” sagot ko dito.

“Sabagay kung malapit lang naman pala ang kompanya niyo sa papasukan ko pwede kitang sunduin doon tuwing uwian niyo, ano bang oras ng uwian niyo?” pagtatanong sa akin ni kuya.

Nasabi din nito sa akin na pansamantalang dito muna siya tutuloy hanggat wala pa itong nakikitang apartment na tutuluyan.

Sinabi ko sa kanya na dito nalang siya tumuloy sa apartment ko pero nahihiya daw siya.

“Alas-otso o kaya alas-nuebe ang tapos namin nila sir” sagot ko sa kanya.

“Ganun ba? Sige titingnan ko bukas kung anong magiging schedule ko, babalik kasi ako ulit doon sa kompanya nila Prince eh para may pirmahan” sagot naman ni kuya at ngitian ko naman ito.

“Elo I just want to say thank you dahil nagawa mong baguhin si Lucas”

naguluhan naman ako sa sinabi ni Tita Nave sa kabilang linya ng tawag.

Nandito na ako sa kwarto at nakapag bihis na ako ng pangtulog, si kuya naman ay nasa sofa dahil doon niya da gustong mag palipas ng gabi.

“Ano po tita?” tanong ko sa sinabi niya sa akin.

“Hindi na nag babar hopping si Lucas and hindi na din siya nag-uuwi ng babae dito sa bahay” paglalahad ni tita Nave.

“Ay ganun po ba” nahihiyang sabi ko dito.

“Yes kaya I just want to say thank you kapag nag meet nalang ulit tayo saka ko ibibigay yung price mo” muling wika nito.

“Halah nakikihiya naman po, pati ang totoo po niyan ay wala pa naman po akong nagagawang aksyon para mapabago po si sir” pagsasabi ko dito ng totoo.

“But still he changed again after all of those things na nangyari sa kanya in the past and im glad that you changed him” muli nitong sabi sa akin at hindi ko alam ang sasabihin dito.

“Ahm” tanging nasantinig ko na lamang.

“By the way Elo can I ask you something?” wika ni tita Nave.

“Ano po iyon?” tanong ko dito.

“May nangyari bang kakaiba kanina or something? Hindi kasi kumain ng dinner si Lucas eh nagkulong na siya sa kwarto pag-kagaling niya ng company then pagdating naman nila magkapatid ay nagsisigawan ito, ilang beses na ding tinawag ni Ariana ang tito niya pero hindi ito umiimik” paglalahad ni tita at mababakas mo dito ang pag-aalala sa boses niya.

“Kanina po kasi nagsigawan din sila magkapatid at hindi ko naman po alam kung anong pinag aawayan nila” sagot ko naman dito at may kaunting pag aalala din ang namumutawi sa akin.

“Ganun ba Elo? nag woworry lang kasi ako eh pero by the way pupunta daw ulit si Ariana tommorow sa office ni Lucas dahil miss kana daw niya” may tono na ng saya sa boses ni tita Nave.

“Ay talaga po” nakangiti kong sabi dito, nag message din kasi kanina sa akin si Ariana at sinasabing miss niya na ako at kita kits kami bukas.

“Yes Elo” sabi ni tita Nave “Oh siya paano ba yan, I know that you will take a rest na and I need to go na din Elo” wika ni tita Nave.

“Sige po tita pahinga na din po kayo at wag na kayo masyado mag alala po” sabi ko sa kanya.

“Thank you Elo, goodnight” sabi nito bago maputol ang tawag, nag paalam din naman ako sa kanya.

Inilagay ko ang cellphone ko sa ulunan ko at naginat ako ng aking katawan.

Ilang beses din akong naghikab at pagkatapos ay pinatay ko na ang lampshade sa aking kwarto at tumama na ang liwanag sa bintana na nagmumula sa bilugang buwan.

Nagdasal muna ako bago ako tuluyang matulog.

“Thank you Lord, amen” huling sabi ko sa aking panalangin pagtapos ay umaayos na ako ng higa para matulog.

Pipikit na sana ako ng marinig kong tumunog muli ang aking cellphone tanda ng may nag text dito.

Kinuha ko ang cellphone sa ulunan at tingingnan kung sinong nag message.

At doon ko nakita ang dalawang pangalan na nag message sa akin.

Babe ko

si Zach mismo ang nagpalit ng pangalan niya sa contact list ko.

Sungit ka? 

Iyan naman ang nilagay kong pangalan ni sir sa contact list ko.

Binuksan ko na ng tuluyan ang phone ko at doon ako nagulat sa mga nabasa ko.

From

Babe ko:

“Lucas fell inlove with you”

From

Sungit ka?:

“Can we talk?”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 18

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Lucas POV:

“Fuck!”

“Damn it!”

“

Bose pagara por estes

(you will pay for this) “ rinig kong santinig ng tila isang lalaking robot na boses sa kabilang linya gamit ang Portuguese na lenggwahe.

Nandito ako sa aking kwarto at naka-upo sa aking higaan.

“Who the fuck is this!?” galit kong sabi dito.

Ilang araw na akong nakakatanggap ng ganitong pagbabanta at sa ilang araw na iyon ay labis na ang aking pagkabahala.

“

Bo arruinar sua empresa

(I’ll ruin your company) “ muli nitong sabi.

“Foda se eu bo te encontrar cadela!” galit kong pagmumura dito gamit ang Portuguese na lenggwahe.

Nakaka-frustrate.

“

Bose pagara pelas coisas que fez

(you will pay for those things that you have done)“ muling sabi nito sa akin.

Napapikit nalang ako ng matindi at napasabunot sa aking buhok.

Fuck!

“

Bo te matar

(i will kill you)“ dito na ako napamulat ng mata at tumingin ng matalim diretso sa harapan ko.

Galit na galit ako napa-clenched ako ng panga ko at nagsalita dito ng malalim at seryoso.

“Go on kill me! Im not afraid of death” panimula ko dito “But remember this, the moment i found you…” napapikit akong muli dahil sa galit na nararamdaman ko “I am the one who will bury you six feet underground,

vamos! faka! me mata! eu nao estou assustado!

(come on! do it! kill me! im not afraid!)“ paninindak ko dito at muli akong napapikit ng mariin.

“

Bose pagara por estes

(you will pay for this) “ huling sabi nito bago namatay ang tawag.

Muli akong napamulat ng aking mata at malakas kong naibato sa pader ang aking cellphone.

“Putangina!” sigaw ko dito sa loob ng kwarto ko.

Nakaka-putangina talaga!

Napasabunot akong muli sa aking sarili dahil sa inis,galit at takot na nararamdaman ko.

“Argh!” muli kong hiyaw dito sa loob ng aking kwarto.

All this time tumatawag parin itong gagong ito!?

Kinuha ko ang isa kong spare na cellphone dito sa may ulunan ng aking higaan. Binuksan ko ito at pinindot kung sino dapat ang aking tatawagan.

“Hey young man!” bungad nito ng sagutin ang tawag.

“Miss me?” panunuya pa nito.

“Tommorow morning may lalapag na private jet diyan sa Japan, sumakay ka papunta dito sa Pilipinas” seryoso kong sabi dito.

“You sounds serious huh, what’s the matter?” tanong nito at seryosong ko naman itong sinagot.

“That fucking immortal voice” sabi ko sa kanya.

“Hmm..i see…i thought we already burried that fucking robot” sabi nito at hindi ko naman ito sinagot “Okay see you tommorow” sabi nito at pinatay ko na ang tawag dito.

Muli na naman akong napapikit dahil sa frustration na nararamdaman ko, hindi ko na kung anong uunahin ko.

Ang totoo niyan nagsimula akong makatanggap ng ganitong tawag noong sa New York pa ako, a week before akong takasan ng bride ko.

“Damn” bulong ko at pinigilang tumulo ang kanina pang nagbabadya na luha sa mga mata ko.

Akala ko clowns lang ang kinatatakutan ko, pati pala nararamdaman ko ay kinatatakutan ko.

Napatingala ako at tumingin sa kisame dahil ayaw kong umiyak.

I don’t want to fucking cry.

Hindi ako iyakin.

I hate crying.

I hate this feeling.

Nakatingala lang ako ng makarinig ako ng sunod-sunod na katok.

“Uncle?” isang boses ng batang babae ang narinig ko.

“Uncle? Are you awake? Are you fine? Please open the door” buti nalang at kumatok itong si Ariana dahil konti nalang bibigay na ako.

“It’s open” wika ko dito at napatingin naman ako sa pintuan.

“Are you okay Uncle?” salubong ni Ariana ng mabuksan niya ang pinto. Hindi ko naman ito sinagot.

Isinara niya ang pinto at nakatingin naglakad papalapit sa akin nakita kong may dala itong tray at may taklob ito, inilapag niya muna ito sa lamesita ng kwarto ko bago ito sumampa sa aking higaan.

Seryoso naman akong tumingin sa pamangkin ko na ngayon ay may pag-aalala sa mukha niya.

“Are you not okay Uncle?” may awang wika sa akin ni Ariana.

Hindi ko ito sinagot at seryoso lang na nakatingin sa kanya.

“I guess you are not” malungkot na sabi nito sa akin. Nakatingin lang naman ito sa akin habang pinapakiramdaman niya kung magsasalita ba ako o hindi.

“I will hug you nalang Uncle” wika niya at lumapit ito sa akin.

“You will be fine na Uncle, don’t be sad masasad po ako kapag sad ka” nakayakap sa akin si Ariana habang tinatap niya ako sa likod.

“Don’t cry Uncle, don’t cry” sabi nito sa akin at napapikit nalang ako.

“I’m here Uncle, im here so don’t be sad please” napamulat ako at tumango sa kanya.

Buti nalang nandito ang pamangkin ko.

Muling bumalik sa pwesto si Ariana pagkatapos ako nitong yakapin.

“Uncle can you please smile” nakangiting sabi nito sa akin.

At hindi naman ako tumugon sa sinabi niya.

“Please Uncle smile kana” muli niyang sabi.

I smiled a bit.

“No! Hindi ganyan Uncle ang pag smile” sabi nito at lumuhod siya sa harapan ko at hinawakan ang magkabilang gilid ng labi ko “Ganito Uncle ang smile” pilit nitong pinaglalayo ang labi ko para mag korteng nakangiti ako “Ganiyan nga Uncle smile kana” muling pangungulit nito at dito na ako natawa.

“Yehey!” maligalig na sabi ni Ariana habang pumapalakpak pa ito.

Napapatawa nalang ako sa inaasta ni Ariana.

“Don’t be sad na po ulit Uncle ha! Ikaw din papangit ka at hindi kana magugustuhan ni tito Elo” sabi nito sa akin.

Elo .

I don’t know kung ano ba talagang dapat na maramdaman ko.

“Yieh si Uncle iniisip si tito Elo! Nag iba yung smile mo yieh!” pangungulit sa akin ni Ariana na sinamahan niya ng pagkilit sa aking tiyan.

“Ariana stop! Ariana stop!” halakhak kong sabi dito habang kinikilit niya ako “I surrender!” pagsuko ko sa kanya kaya napatigil naman siya sa ginagawa niya.

“Fine! Basta wag kana ulit masasad Uncle ha! Kasi mas masasad ako kapag nakikita ko ang Uncle ko na pinaka dabest among the universe!” nakangiting wika nito at napangiti naman ako sa kanya.

“Thank you baby” nakangiti kong sabi dito.

“All for you Uncle!” sabi pa nito “Pero can i ask po kung bakit ka malungkot? Nag woworry din po sila lola at lolo sa inyo po eh” paglalahad nito “Nag away po ba kayo ni tito Zachary?” tanong pa nito.

“No..i just feel tired” sabi ko sa kanya.

“Aw…so pahinga kana po Uncle” sabi nito sa akin at tumango naman ako sa kanya.

“Wait before you take a rest Uncle you must eat this…” wika ni Ariana kasabay ng pag-alis niya sa kama at pumunta sa lamesitang pinaglagyan niya kanina ng tray.

“Uncle kainin mo po ito ha dahil ginawa ko po ito at turo po sa akin yan ni tito Elo” tinaggal niya ang takip nung lagayan at doon ko nakita ang sandwich.

“Eat this po Uncle ha bago ka mag pahinga dahil hindi ka po kumain kanina ng dinner” pagpapaala sa akin nito at kinuha naman sa kanya ang ina-abot nitong sanwich.

Pagkakuha ko nito ay muling nagsalita si Ariana.

“Im going to take a rest na din po Uncle kaya kainin mo yan ha” sabi nito sakin.

“Thank you baby” pasasalamat ko sa kanya at ngumiti lang ito ng matamis sa akin.

“I gotta go na po Uncle, bye” pagpapaalam nito sa akin at naglakad ito patungo sa pinto.

Nakangiti naman akong nakatingin sa kanya.

“Bye Uncle! good night!” huling sabi niya bago isara ang pintuan.

Napangiti nalang ako dahil sa mabilis na palitan ang galit ko kanina.

Mahal na mahal ko ang pamangkin kong iyon.

Napatingin ako sa hawak kong sandwich at doon sumilay ang ngiti ko.

“Elo” banggit ko.

Bago ko ito kainin ay kinuha ko ang isa ko pang spare na cellphone sa ulunan ng aking kama na ginagamit ko kapag kukuha ako ng mga larawan.

Binuhay ko ang cellphone na ito at pinindot ang camera icon.

Kinuhanan ko ng picture ang hawak-hawak kong sandwich bago ito kainini.

Pumunta ako sa gallery at nakita ko doon ang mga picture namin nila Ariana ng pumunta kami sa Enchanted Kingdom.

Pinindot ko ang mga larawan at isa-isang tinitigan ito.

Napapangiti nalang ako sa ginagawa kong pagtingin sa mga picture.

Masayang-masaya si Ariana noong araw na pumunta kami doon sa Enchanted Kingdom.

And I admit it, masaya din ako that time.

Iba sa saya na naramdaman ko dati.

Ilang pictures pa ang tiningnan ko doon at may isang video akong nakita, pinindot ko ito at nagplay naman.

“Tito Elo move closer! Uncle can you please smile?! Ang pangit mo sa camera” rinig kong boses ni Ariana sa video.

Napangiti ako at naalala ang makulit na scenario na ito, pinilit kasi kami ni Ariana na mag picture kaming dalawa ni Elo.

“Uncle smile! Tito Elo smile!” rinig kong sigaw ni Ariana sa harapan namin habang pinipicturan kami nito sa harapan ng Rialto.

“Tito Elo move closer! Uncle can you please smile!? Ang pangit mo sa camera” rinig kong sigaw pa ni Ariana.

Pinilit kasi kami nitong kasama ko na mag picture kaming dalawa, seryoso lang naman ang ipinapakita kong mukha sa tabi ko.

“Tito Elo! lapit ka pa kay Uncle! Uncle smile ka please!” muling sigaw ni Ariana.

“Ah..eh..” rinig kong boses sa gilid ko at napatingin naman ako dito.

Napa smirk ako dahil sa ipinapakitang behaviour ngayon ni Elo.

Tila nahihiya itong lumapit sa akin.

Nahiya pa siya? eh suot nga niya ang damit ko?

Dahil sa ipinapakitang pagkahiya ni Elo ay gumawa ako ng paraan para mas mahiya pa siya.

“Omaygad! That’s so smooth Uncle!” rinig kong sigaw ni Ariana sa amin matapos kong hilahin sa bewang si Elo at ilapit ito sa aking sarili.

“Okay ready! One! Two! Three! Smile!” pagkuha sa amin ni Ariana ng litrato.

“Ah sir..yung kamay niyo po….kasi..” hindi ko iyon pinansin at ngumiti ng nalang sa harapan.

Kita kong may ilan ding kumukuha ng litrato sa pwesto namin, mga nakakakilala siguro sa akin.

Muli naman akong napangiti ng maalala ko ang senaryong iyon. Tapos ko nang kainin ang sandwich na ginawa sa akin ni Ariana at muli ko nalang tiningnan ang larawan.

Ngunit naputol ang pagtingin ko dito ng may kung sinong pumasok sa kwarto ko.

“What are you doing here?!” taas kilay kong tanong sa kanya.

“Easy bro, easy im just here to talk and clarify something”

“Fuck you!”

Were here at the veranda of my room here in our house, ilang sagutan at sigawan pa ang namayani sa amin ni Zachary bago kami magdesisyong mag-usap ng maayos dito sa veranda ng aking kwarto habang pinagsasaluhan namin ang isang wine na paborito ko.

Wine na ako mismo ang gumawa at nag brand name dito.

“I never thought that you will be like this again after almost a year Lucas, after almost a year” paguulit nito sa huli niyang sinabi.

Hindi ko naman siya sinagot at uminom nalang ng wine.

“I never thought na magagaya ka kay kuya Franco, pero sa bagay who knows diba?” saad pa nito.

Si kuya Franco ang panangay sa mga Walker Brothers, and yes tulad ng sinabi ni Zachary baka magaya ako sa kanya.

Kuya Franco is married with a man named Sky.

Sobrang bait ni Kuya Sky and that’s why mabilis ding natanggap nila mommy at daddy ang relasyong nilang dalawa hanggang sa pagpakasal na nga silang dalawa.

At kahit hindi sabihin ni Zachary ang gusto niyang ipunto ay alam ko ang sinasabi nito.

“Remember Lucas when I said to you na baka maulit na naman yung bagay na dapat maulit?” napatingin naman sa kanya pero hindi ito nakatingin sa akin.

“Just fucking tell me kuya kung bakit ka nandito!!”

“Fine! Fine! Im just being happy na

pakiramdam ko ay mauulit na naman ang nangyari dati and this time may twist na

. Hindi na si Angel ang bida kundi si Elo my cute and lovab––“

Naalala ko naman yung scenariong iyon na kung saan nagtatalo kaming dalawa ni kuya. Nakatingin lang ako dito at inaabangan kung anong sasabihin niya.

“Ito na yun Lucas naulit na ulit” tumingin sa akin si kuya “This scenario this wine and and we are talking about this matter after we fight of something na hindi mo matanggap” sabi niya “Nakaka-dejavu” dagdag pa nito.

Fuck.

“I’m scared” tanging nabulalas ng bibig ko.

“The hardest part is admiting your true feelings” nakatingin parin ako kay kuya habang ito ay nagsasalita.

“I know na mahirap aminin yung feelings mo lalo na at tinagurian kang Denial King, you always deny those things na gusto mo”

“That’s why they called you Denial King Uncle because you denied those things that it is true”

Napapikit naman ako ng marinig ko ang boses ni Ariana sa ulo ko.

“Am i?” tanong ko sa kanya.

Imbis na sagutin ako nito sa tanong ko ay iba ang sinabi nito.

“You can’t stop the feelings you have for someone, you can’t lie to yourself either” sabi nito sa akin at taimtim naman akong nakatitig sa kanya “Your heart knows the truth all too well” dagdag pa nito sa sinabi niya kasabay ang pag tungga ng hawak-hawak niyang wine.

“Naalala mo ba na kaming tatlo nila Nathan at Dette ang naging dahilan kung bakit ka namin napaamin sa nararamdaman mo kay Angel?” sabi nito sa akin at nakatingin lang ako sa kanya at hinihintay ang mga sasabihin niya “Para kang bata! so immatured kaya ka siguro iniiwan ng mga taong minamahal mo dahil sa pagiging denial mo” tila may inis sa sinabi niya.

“Grown up!” sabi nito sa akin.

“Am i?” muli ko na namang nasabi.

Hindi ko kasi alam kung bakit ganito yung ipinapakita ko hindi ko alam kung sakit ba ang pagiging denial ko.

“Kuya mo ako Lucas kahit na ilang taon lang ang agwat nating dalawa, and aminin mo ako ang pinaka close mo mula kila kuya at gusto kong maging tama lahat ng gagawin mong desisyon kahit na pinapakitaan mo ako ng kagaspangan ng ugali mo” paglalahad nito.

“Ginawa ko lang yun kanina kay Elo because i want you to feel awake! Na mali yung ginagawa mo! Maling-maling pinipigilan mo yung sarili mo sa mga bagay na gusto mo!” nakatinging sabi nito sa akin.

Mali ba ito?

“Remember Lucas na one of the biggest mistake you can make is not admiting your feelings to someone you love” panimula niya “Time flies, life continues and you’re just left wondering those

What if’s

“

“What if niligawan ko siya?”

“What if umamin ako sa totoong nararamdaman ko sa kanya?”

“What if sinagot niya ako?”

“What if naging kami?”

“What if naging masaya kami sa isa’t-isa?”

“What if siya na? Siya na yung taong makakasama ko sa pagtanda”

“At alam mo Lucas? Yang mga

What if’s

na yan mangyayari lang kung hindi mo gagawin yung biggest mistake, yung biggest mistake na hindi mo pag admit sa totoo mong nararamdaman“

“Admit it Lucas”

“Admit that you fell inlove with Elo”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 19

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Pov ni Elo:

Nandito ako sa loob ng sarili kong opisina dito sa pinakataas na parte ng building, katabi ko lang ang opisina ni Dette at dahil salamin ang pader ng buong office ay kitang-kita ang pagka busy niya.

Busy din naman ako sa ginagawa ko ngayon dahil nag karoon kami ng short meeting kanina nila sir at diniscuss niya yung magaganap na meeting next week, pinaalalahanan niya lang kami na maging ready at hoping na walang kapalpakan ang mangyari.

Pagkatapos kong tingnan si Dette sa ginagawa niya ay dahan-dahan ko namang binalingan ng tingin si sir.

As usual bakat na bakat na naman sa kanya ang suot niyang longsleeve.

Pinagmasdan ko siya sa ginagawa niya na ngayon ay tutok sa pagtatrabaho.

Ibang-iba talaga siya kumpara kay Zach, masyadong masungit at seryoso si sir habang si Zach naman ay masiyahin at maingay. Naalala ko tuloy yung sinabi sa akin ni Dette na kung makakasama ko ang buong Walker Brothers ay baka mabaliw na ako.

Baka iba’t-iba ang behaviour nilang magkakapatid.

“Cute ni sir” nasantinig ko nalang sa pag-titig sa kanya.

Nakasuot kasi ito ng salamin na bumabagay sa kanyang mukha at napapansin ko lang na sinusuot niya ang salamin na ito tuwing busy at seryoso siya sa ginagawa niya.

Natatamaan din si sir ng sinag ng araw na kung kaya’t mas lumilitaw ang kanyang ka-gwapuhan.

hahehihohu

Napabuntong hininga ako at iniligay ko pa ang dalawa kong kamay sa ilalim ng baba ko.

“Kung hindi lang ito masungit nako…”

“Hays” pa cute kong sabi sa pagtitig sa kanya.

Nakita kong pinindot ni sir yung speaker mic sa tabi nang table niya at tila may tinawagan ito doon.

Muli ko naman na-alala yung nangyari kagabi, pagkatapos kasi niyang mag text sa akin na kung pwede ba daw kami mag-usap ay tumawag ito sa akin.

Sungit ka? is calling

Hindi na ako nag atubili pa at sinagot ko na ang tawag ni sir kahit na may nararamdaman akong kakaiba.

“Sir?” pagtawag ko sa kabilang linya at inabangan ang pagsasalita nito.

“Sir bakit po?” muli kong tanong dito at pinakinggan ang kabilang linya.

Tanginang paghinga lang ang naririnig ko.

“May sasabihin po kayo sir?” tanong ko sa kanya pero hindi ito sumasagot.

“Hello sir?” tawag kong muli sa kanya pero malalalim lang na paghinga ang natatanggap ko.

“Sir may kailang…” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng sumabat ito.

“Don’t be late…see you to tommorow” huli niyang sabi bago namatay ang tawag.

“Elo tawag ka ni Lucas sa kabila”

See you tommorow? Iyan yung sinabi ni sir kagabi bago namatay ang tawag, see you tommorow daw? pero pagpasok ko naman kanina ay sinusungitan lang ako nito lalo na sa meeting kanina.

Hindi ko nalang pinapansin ang pagsusungit nito dahil sanay na sanay na naman ako.

Sabay kami pumasok kanina ni kuya dahil papunta din siya sa kompanya nila Prince.

“Elo hello? Tawag ka ni Lucas”

Taimtim lang akong nakatingin kay sir mula dito sa opisina ng makita kong binalingan niya ako ng tingin.

Napapitlag ako ng makita kong nakangiti ito sa akin at nagmuwestrang hahalikan ako.

Nag flying kiss pa siya sakin.

Nag pogi sign.

At nagsabi ng “I LOVE….”

napailing nalang ako ng ulo.

Ano bang ginagawa ko?! Ano bang iniisip ko?!

“Ano ba Elo focus” sabi ko sarili ko habang iniiling ko ang aking ulo, at habang ginagawa ko iyon ay nakarinig ako ng katok sa pintuan ng opisina.

Napatingin ako doon at kita kong tumatawa si Dette.

“Kanina pa ako tawag ng tawag sayo Elo pero hindi ka sumasagot, iba ba talaga kapag sa iba naka focus ano?” panunuya sa akin ni Dette sa may pintuan.

Hindi ko naman alam kung anong sasabihin ko sakanya.

“Pagtimpla mo daw ng coffee si Lucas now na” sabi ni Dette bago ito bumalik sa opisina niya.

Muli akong napatingin kay sir at kita kong hindi naman pala ito nakatingin sa akin dahil tutok parin siya sa ginagawa niya.

Tumayo na ako sa pagkakaupo ko dito sa lamesa at binulsa ang aking cellphone na nakapatong sa ibabaw ng mga papel na inaayos ko.

Inaayos ko naman ang sarili ko bago ako lumabas dito sa opisina ko, pagkalabas ko ng pinto ay bumungad sa akin si Tommy ang Head ng Accounting Department.

“Nandiyan ba ang baby loves ko?” tanong nito sa akin at kita kong napatingin ito sa opisina ni Dette at ngumiti ng ubod ng tamis, siya yung nangunuglit kay Dette.

Sasagot na sana ako ng lagpasan na niya ako para pumunta sa pupuntahan niya.

Hindi ko na naman iyon pinansin at tinumbok na ang opisina ni sir.

“Bakit nandito ka na namang panot ka!?”

“Na miss kita baby loves!!!”

Huli kong rinig sa dalawa bago ako pumasok sa loob ng opisina ni sir. Hindi yata ako napansin ni sir na pumasok dahil tutok parin ito sa ginagawa niya.

Hindi ko na naman siya tinawag at pumunta nalang sa mini-kitchen ng opisina ni sir para siya ay ipagtimpla ng kape.

Nandito na ako sa mini-kitchen at kasalukuyan ko nang pinaghahalo-halo ang kape,gatas at asukal.

Muli akong nagnakaw ng tingin kay sir na tutok parin sa ginagawa niya.

Bagay na bagay kasi yung suot niyang salamin sa mata.

Sumisipol-sipol pa ako ng mahina habang pinagmamasdan ko ng mabuti ang ipinapakita niyang facial expression sa ginagawa niya.

Binuksan ko na ang thermos para lagyan ng tubig ang baso pero nakatingin parin ako kay sir.

Nakatutok ako sa pag-pikit ng mga mata at ang minsanang pagtaas ng kilay sa ginagawa niya.

Kahit sa ginagawa niya ang sungit niya parin.

Pero cute naman siya ih.

“Ano cute siya!?” rinig kong sigaw sa looban ko.

Napapikit ako sa sarili ko dahil sa ginagawa ko.

Ano bang ginagawa ko?! Ano bang nangyayari sa akin?!

“Ah! Ah! Ah

!“ huli ko nang makita na mga daliri ko na pala ang nilalagyan ko ng mainit na tubig galing sa thermos.

Putek.

“What’s happening there!?” mas lalo pa akong nataranta ng makita kong napatayo si sir sa pwesto niya at naka pamaywang na nakatingin sa akin.

“Wala po sir..wala po!” sagot ko dito at tinalikuran siya.

Napapikit ako ng mariin at mabilis na hinipan ang aking mga daliri sa kanang kamay.

“Bwiset ang init” bulong ko habang hinihipan parin ang aking mga daliri. Magpapaltos ito panigurado ang init ih.

Tatanga-tanga kasi.

Tinapos ko na ang ginawa kong pag-ihip sa aking daliri at pinunasan ang natapong tubig dito sa lababo, nilagay ko ang tasa ng kape sa platito para hindi mahirap dalhin.

“Sir ito po yung kape niyo” sabi ko sa kanya at inilapag ito sa kanyang lamesa.

Hindi naman ito nagpasalamat sa akin bagkus may kinuha ito sa tabi ng lamesa niya at bumaling ng tingin sa akin.

“Could you please send this paper to Accounting Department? Need nilang ibreakdown yang pera para sa next month activity” sabi nito sa akin kasabay ng pagtanggap ng itim na folder na inaabot niya sa akin.

“Then here pakideliver din itong accepted employees sa Game Developer- Aesthetic Department” napalaki ng konti ang aking mga mata sa sinabi niya.

“Get this” pagbasag niya sa pagkagulat ko at inabot naman ang red folder na inaabot niya sa akin.

Pagkatapos niyang iabot sa akin ang folder ay muli siyang bumaling ng tingin sa ginagawa niya.

Huminga ako ng malalim sa harapan niya.

“Elo sabihin mo na, sabihin mo na kay sir” pagbulong ng anghel sa aking tenga.

Sasabihin ko na ba?

“Just tell Lucas nalang babe about that matter”

muli kong naalala ang sinabi sa akin ni Zach ng tanugin ko siya about sa pag-aaply ko ng trabaho sa Game Developer or Aesthetic Department.

Kagabi din kasi ay nag pasa ako dito ng resume at crafts folder sa kanila kahit na hindi ko sinasabi kay sir ang tungkol dito.

“Do you have something to say? If none you can go, hinhintay na yan ng Accounting Department” baling nito sa akin.

Napipipi ako ngayong oras at hindi ako makapagsalita, nakatingin lang ako sa kanya habang hawak-hawak ang ibinigay niyang folders.

Nakataas kilay itong nakatingin sa akin.

“You can go now” sabi nito sa akin at wala akong nagawa kundi ang tumalikod sa pwesto niya.

Tinumbok ko ang pintuan ng opisina niya.

Ng bubuksan ko ito ay narinig ko pa siyang nagsalita.

“Before you make a wise decision it is better to talk to me first” napatingin ako sa kanya na ngayon ay iniinom na ang ginawa kong kape habang nakatingin ito sa akin.

Napatungo nalang ako bago lumabas.

Napakamot ako ng ulo habang nilalandas ang daan papunta sa elevator, gumagamit na ako ng elevator dahil kinompronta ni Ariana ang Uncle niya kaya wala itong nagawa kundi ang pumayag sa pag gamit ko nito.

“Bakit hindi mo sinabi Elo! bakit hindi mo sinabi !” muling santinig ng galit na anghel sa tenga ko.

Pinindot ko ang button ng twenty-fourth floor dito sa loob ng elevator.

Tumunog ito at nagsabing “The door is closing”

Habang pababa ang elevator ay tiningnan ko ng mabuti ang hawak-hawak kong mga folder at sa red na folder ako titig na titig.

Gusto ko itong buksan para makita ang laman nito.

“The door is opening”

Napabaling ang tingin ko sa pagbukas ng elevator at napangiti naman ako ng makita ko kung sino ang nasa labas.

“Hi Elo” bati sa akin ni Nathan at pumasok ito sa loob.

“Hello Nathan nandiyan kaya si Maam Evelyn?” sabi ko kay Nathan at lumabas na ako ng elevator dahil nandito na ako sa floor kung saan ako pupunta.

“Yes nandiyan siya Elo kagagaling ko lang din sa kanya kanina” nakangiti nitong sabi sa akin.

“The door is closing”

“Sige na kita kits mamayang gabi, bye” paalam sa akin ni Nathan bago magsara ang elevator.

Niyaya kasi ako ni Dette na magpunta kami sa bar nila Nathan mamayang gabi sinabi ko naman sa kanila na niyayaya din ako ni Zach na kumain kaya nagdesisyon silang isama na din si Zach sa pupuntahan namin. Tinawagan pa nila ito at pumayag naman siya na sumama sa amin.

“Hi Elo” bati ng ilang nakakasalubong ko sa paglalakad patungo sa office ni Maam Evelyn.

“Hello Elo” bati pa ng iba at nginingitian ko naman sila at kinakawayan.

Ng makarating ako sa opisina ni maam Evelyn ay kumatok ako dito.

“Come in” boses ng babaeng nasa edad kwarenta.

“Hello Elo! Kumusta?” bungad sa akin nito ng buksan ko ang pintuan ng opisina niya.

“Mabuti po, kayo po kumusta?” tanong ko naman sa kanya.

“Mabuti din naman ako Elo, upo ka” nakamuwestra ang mga kamay niya sa harap ng lamesa niya kung saan nandoon ang upuan.

“So what’s bring you here Elo?” tanong nito sa akin ng maka-upo ako. Inabot ko naman sa kanya yung itim na folder at tiningnan niya iyon.

“This is for our team building beach outing for basketball tournament and miscellaneous” sabi nito habang binabasa ang mga papeles sa folder.

“Thank you Elo” nakangiti nitong sabi sa akin bago niya isara ang folder.

“Welcome po maam, sige po I need to go na din po” sabi ko sa kanya ang tumayo na sa pagkakaupo.

“Okay Elo, bye” sabi ni maam Evelyn bago ko tumbukin ang pintuan palabas.

Muli akong napatingin sa hawak kong folder at naglakad patungo sa huli kong pupuntahan.

Nandito na ako sa loob ng elevator at hindi ko na natiis na buklatin ang pulan folder na hawak ko.

“Application Approval” pagbasa ko sa papel.

“Acceptance Approval of the new employes of Game Developer – Aesthetic Department” muli kong binasa at wala na akong sinayang pang oras kundi hanapin ang picture ko at pangalan doon.

Literal na napalaki ang aking mata ng makita kong may naka-drawing na buhok sa picture ko at may malaking ekis sa description na nakalagay sa papel ko at may nakalagay pang

CANCELLED

na may pirma pa nito.

“Before you make a wise decision it is better to talk to me first” muli kong pagbabalik alala sa sinabi ni sir kanina.

Kainis

“The door is opening” nakasimangot akong lumabas sa loob ng elevator at tinumbok ang opisina ng Head nitong department na kinatatayuan ko.

Nilakasan ko ang katok sa pintuan niya, kasing lakas ng pang-aasar nito sa akin.

“Puki ng daga! Sino yang kabayong kumakatok diyan ha!?” rinig kong sigaw nito sa pintuan at wala na akong inaksayang oras at pumasok na sa loob.

“Hayop ka talaga! Anong akala mo maganda ka!? Dyosa ka!?” nakatayong sigaw nito sa akin.

“Maayos naman po ako sir Chocolate ay maam Chocolate este” sarakastikong bungad ko sa kanya at lumapit naman ako dito, umupo na siya at ilang beses niya akong inikutan ng mata.

“Akala mo maganda mukha namang rabbit” bulong nito at ngitian ko naman.

Hindi ako naaasar sa mga sinasabi niya bagkus ako ay natatawa sa inaasta nito.

Nasa edad singkwenta na itong si sir Chocolate at bakit Chocolate ang tawag sa kanya?

Mataba kasi ito at kulay tsokolate din ang batok nito, dark chocolate.

“Ihahatid ko lang po sana itong pinabibigay ni sir” bigla namang hinablot sa akin ng mabilis ni sir ang folder na hawak ko at nagulat ako dahil inamoy-amoy niya ito at niyakap.

“Lucas my love, my everything, my life” nakapikit nitong sabi kaya napatawa ako.

Napamulat ito sa pwesto niya kaya napatigil ako sa pagtawa.

“Che!” sabi niya habang ngumunguya ito ng bubble gum.

“Sige na po aalis na ako maam Chocolate” nakangiti ko muling sabi sa kanya.

“Mabuti pa nga, bago ko ibato sayo itong tissue sa pagmumukha mo” sabi nito sa akin kaya tinalikuran ko na siya.

Tinumbok ko ang pintuan at muling humarap sa kanya bago ko isara ang pinto.

“Tangina niyo po sir Chocolate, ang itim-itim po ng batok niyo” pagbibiro kong sabi sa kanya bago ko isara ang pintuan.

Pagkasara ko ng pintuan ay napatawa nalang ako sa nangyari, narinig ko pang nagmura ito ng malutong bago ako naglakad dito sa Departamentong ito.

Dahan-dahan lang ako naglalakad habang pinagmamasdan ang mga trabahador dito na busy sa kanialng ginagawa.

Nawala yung pagkainis ko kanina sa ginawa ni sir sa mukha ko.

“Woah” may pagkamanghang bulong ko sa sarili ko habang nakikita ko ang mga naka flash sa monitor ng mga laro at commercials na sikat na sikat sa buong mundo.

Dito ako nababagay.

I feel like im home.

“Hi!” napatigil ako sa paglalakad ko ng may marinig akong bumati sa akin.

Napatingin ako sa kanya.

“Hello” pagbati ko naman dito sa binatang nasa harapan ko na halatang nasa edad labing siyam.

“Ikaw si Elo right?” tanong nito sa akin at nakangiting tumango naman ako sa kanya.

“Tama nga sila cute ka” nakangiti parin nitong bati sa akin.

“Thank you” pasasalamat ko naman dito sa binatang ito.

“Ahm can I get your num…”

Hindi na nito natapos ang sasabin niya ng mag ring ang phone ko tanda ng may tumatawag.

“Excuse me” sabi ko sa binata at sinagot ang tawag.

“Are you done!?” nagulat naman ako sa nagsalita sa kabilang linya.

Tinginan ko kung sinong tumawag at doon ko nakita na si sir pala kaya muli kong itinapat sa tenga ko ang cellphone.

“Yes sir katatapos ko lang po” sabi ko dito ng tumigil ako sa harapan ng elevator.

“The door is opening”

“Okay faster may uutos pa ako sayo” sumakay na ako sa elevator at pinindot ang floor kung saan doon ang opisina ni sir.

“Okay po” sabi ko naman dito bago naputol ang tawag.

Nang makarating na ako sa pinakataas na floor ay naglakad na ako papunta sa office ni sir, nakita ko pa sila Dette at Tommy na nag-sisigawan parin sa oras na iyon bago ako muling pumasok sa loob ng office ni sir.

“Hindi ka na naman kumatok! You don’t know how to knock!?” sigaw na naman nito sa akin at hindi ko iyon pinansin, naglakad na ako papunta sa pwesto niya.

“Sir kahit naman po mag knock ako sisigawan niyo parin ako” hindi ko alam kung bakit ako sumagot sa kanya.

“So you know how to talk back now!?” taas kilay nitong sabi kaya humingi ako dito ng pasenya.

“Sorry po” sagot ko sa kanya at inirapan naman ako nito.

May kung anong kinuha ito sa bulsa niya.

Wallet niya pala.

Humugot ito ng asul na pera at inabot sa akin.

“Order mo ako ng food sa Jollibee, chickenjoy spicy then burger steak” sabi niya bago ko inabot ang pera.

Ako po oorder din?

“Order mo na din si Dette at Nathan” sabi pa nito sa akin.

“Yun lang po?” tanong ko sa kanya.

“No” seryoso nitong wika.

“Ano pa po?” tanong kong muli.

“Ariana want’s to eat dinner later kasama ka” seryoso nitong sabi sa akin.

“Ha sir? Eh may lakad po kami mamaya nila Zach” sagot ko sa kanya at tinaasan naman ako nito ng kilay.

“Then wag kang pumunta, si Ariana ang may gustong mag dinner tayong tatlo” paglalahad naman nito.

“Eh sir…kasama po namin sila Dette at Nathan sir” muli kong pagpapaliwanag sa kanya.

“Kay Ariana ka magpaliwanag, you can go now” inirapan ako nito bago siya bumaling ng tingin sa ginagawa niya.

Napabuntong hininga nalang ako.

Muli ko naman siyang tiningnan.

Pansin ko nga.

Napansin ko nga ang pagbabago niya.

Tama si Zach sa sinabi niya sa akin kagabi sa message.

From

Babe ko:

“Lucas fell inlove with you” pagbasa ko sa message ni Zach at nireplyan ko naman ito sa random message niya.

“Ano?” reply ko dito.

“Expect what you expect Elo don’t be surprise kung magbabago ang treatment sayo ng kapatid ko and please tibayan mo ang loob mo Elo dahil makulit yang gagong iyan” hindi ko maintindihan ang mensahe sa akin ni Zach.

“Hindi kita maintindihan” sabi ko sa kanya.

“Mag-iiba ang treatment sayo ni Lucas kasi ganito siya kapag inlove pagkatapos niyang matauhan sa kahibangan niya” muling message ni Zach at nagulat ako kung sino ang tumatawag sa akin.

“Why are you looking at me? Go now im hungry” muli nitong sabi sa akin kaya naglakad na ako papalabas ng office niya.

Napatingin pa akong muli sa kanya bago ako naglakad papunta sa elevator.

“Shet ano yun?” bulong ko sarili ko bago ko kunin ang phone ko sa bulsa para tawagan si Ariana.

“The door is opening”

“Baby? Ariana?” wika ko sa kabilang linya ng makasakay ako sa loob ng elevator.

“Hello tito Elo! im sorry po kung hindi ako nakapunta diyan ngayon ha, may sakit po kasi si lolo kaya binabantayan ko siya ngayon” rinig ko ang malungkot na pagpapaliwanag ni Ariana.

“Ano ka’ba baby okay lang yun madami pa naman tayong oras, pati ako nga ang dapat mag sorry sayo ih” sabi ko naman sa kanya patungkol sa hindi ko pagsama mamaya sa dinner.

“Bakit ka naman po nag sosorry tito Elo?” tanong nito sa akin.

“Eh kasi may lakad ako mamayang gabi kasama ko si tito Zach mo, kaya hindi ako makakasama sa inyo ni Uncle mo na mag dinner” pagpapaliwanag ko naman sa kanya.

“Dinner po?” tanong sa akin ni Ariana.

“Oo baby, sabi kasi sakin ni Uncle mo na gusto mong kumain mamaya” sabi ko naman dito.

“What? Tito Elo wala po akong sinasabi kay Uncle po pati sabi ko po sa kanya hindi muna ako pupunta sa office niya kasi may sakit si lolo” pagpapaliwanag nito at hindi nalang ako nagsalita.

“Ahm four chicken spicy, three burger steak and one jollyspaghetti miss” order ko sa babaeng cashier.

“Okay sir repeat ko lang po yung order niyo four spicy chicken joy, three burger steak and one jollyspaghetti” nakangiting wika nito habang may kung anong pinipindot sa monitor.

“Yes miss” sabi ko sa kanya.

“Four hundred seventy eight po lahat sir” inabot ko ang isang libong piso sa kanya “I received one thousand sir” wika nito sa akin “Change po sir five hundred twenty-two” kinuha ko ito.

“Thank you”

“Welcome sir proceed nalang po tayo sa waiting area” sabi nito at tumalikod na ako papunta sa waiting area.

Nakaupo na ako dito sa waiting area habang pinagmamasdan ang ilan sa mga customer ng Jollibbe, karamihan sa mga kumakain dito ay mga bata.

“You’re here” napatingin ako kung saan nanggaling ang boses na iyon.

“Dom” nakangiting pagbati ko dito.

“Umorder ka?” tanong nito sa akin at tumabi siya sa pagkakaupo ko.

“Oo pina-order ako ni sir” wika ko dito.

“I see” tumango-tango pa siya sa sinabi niya.

“Sorry pala nung nakaraan at hindi ako nakapagpaalam ng maayos, sinumpong kasi si sir ng ka weirduhan niya” paghingi ko ng pasensya dahil sa nangyari.

“Ayos lang, sorry din at hindi kita naihatid” nakangiti niyang tugon at ngumiti naman ako sa kanya.

Ilang minuto ang namayaning katahimikan bago muli ito nag salita.

“Free ka mamayang gabi? Dinner?” nakangiti niyang tanong sa akin.

“May lakad kasi kami nila Dette eh” sagot ko sa kanya.

“Ow may I know kung saan?” tanong niyang muli.

“Sa L Co Hol malapit sa Marikina” sagot ko sa kanya at tumango-tango naman ito.

“Serving 56, serving 56” napatayo naman ako dahil yun ang number ko.

“Sige na Dom una na ako sayo” wika ko dito.

“Wag! Bata ka pa” pagbibiro pa niya.

“Baliw” natatawang sabi ko bago ko ito tinalikuran.

“Mamang bakit?” tanong ko sa kabilang linya.

“Ano kumusta kayo ng kuya mo diyan?” balik na tanong sa akin ni mamang.

Kasalukuyan ko ng inaayos ang gamit ko dahil out na namin sa trabaho.

“Maayos po mamang, nagawa pa nga akong biruin ni kuya kagabi” pagsusumbong sa kanya habang tinatapon ang ilang papel na hindi kailangan sa recycle bin ng opisina ko.

“Elo hintayin ka namin sa baba nandoon na si Nathan at Zach” wika ni Dette na nakadungaw

“Sige Dette”

“Paalam lang ako kay Lucas” huling sabi niya bago ulit isara ang pintuan.

“May lakad ata kayo anak?” rinig kong sabi ni mamang.

“Opo mamang nagkayayaan lang sila kaya sumama na din ako” sagot ko dito.

“Mag iingat ha, nakapag-paalam kana ba sa kuya Edward mo?” muling tanong ni mamang.

“Hindi pa mamang” sagot ko.

“O siya ibababa ko na muna ito mamaya nalang ulit ako sayo, tatawag din ako kay Edward para sabihing may lakad ka din” sabi ni mamang.

“Sige po mamang salamat”

“Sige na mamaya nalang ulit”

“Opo mamang I love you po” huling sabi bago namatay ang tawag.

Inayos ko na ang sarili ko bago lumabas ng opisina at tinungo ang opisina ni sir para magpaalam.

Pagpasok ko sa loob ay nakita kong busy parin ito sa ginagawa niya. Gabi na ah?

“Sir una na po ako” pagtawag ko ng pansin sa kanya.

Nakita ko naman ang pagtango nito sa akin, kanina pa siya ganiyan at hindi ako tinitingnan pagkagaling ko sa Jollibbe ay pinalabas niya agad ako ng opisina niya na tila ito’y nahihiya.

Hindi ko na naman itinanong sa kanya yung sinabi niya sa akin kanina tungkol sa dinner.

“Sige po ingat po kayo pauwi” sabi ko sa kanya bago ulit ako lumabas sa loob ng opisina niya.

“Bakit ba kasi sumama ka pang panot ka?! ha!?”

“Ayaw mo ba akong kasama baby loves?!”

“Oo! ayaw na ayaw!” hindi ko na pinansin ang pag-aasaran nila Tommy at Dette sa tabi ko.

Hinihintay kasi namin dito sa lobby si Nathan dahil may nakalimutan ito sa office nila.

“Mama mo?” pagpansin sa akin ni Zach na ngayon ay naka-akbay sa akin.

“Hindi, si kuya ka chat ko nagpapalalam ako na baka gabihin ako ng uwi” sagot ko naman sa kanya.

“Eh gabi na naman ah” tanong pa niya.

“I mean baka gabing-gabi na tayo makauwi” muli ko ulit sagot sa kanya.

“Ah” tanging nasabi nito.

At binalingan ko naman ng tingin ang phone ko dahil ka chat ko si kuya.

“Saang bar yan bunso ha?”

“Sa L Co Hol kuya sa Marikina” reply ko dito

“Kasama ko naman mga katrabaho ko kuya kaya wag kanang mag-alala” pagpapaalala ko sa kanya.

“Sige kung may lalaki kang kasama magpahatid ka pauwi bunso ha, alam mo namang

laganap na kidnapping dito sa lugar natin“ message pa ni kuya.

“Opo kuya wag kana mag-alala” reply kong muli dito.

“Iba parin ang nag-iingat bunso”

“Opo kuya I love you” natatawang reply ko dito.

“Gago mahal din kita!

Ingat kayo!

“ message ni kuya at natawa naman ako.

Pagkatapos kong magpaalam kay kuya ay itinago ko na muli sa bulsa ang aking cellphone.

Nakatayo lang naman kami dito sa lobby habang pinapakinggan ang pagbabangayan ng dalawang tao sa harpaan namin.

“Tumigil na nga kayong dalawa nakakarindi na eh” sabi ni Zach sa tabi ko.

“Zachary! ito kasing si Tommy oh! Ang landi-landi!” pagsusumbong ni Dette kay Zach.

“Eh ikaw din naman kasi” sabi ni Zach kaya tinalikuran nalang siya ni Dette.

“Sorry sir” rinig kong sabi ni Tommy at muling kinulit ang babae.

“Sorry na baby loves hindi na ako mag kukulit” sabi ni Tommy kay Dette.

Nakatingin lang naman kaming dalawa ni Zach na hindi parin inaalis ang pagkaka-akbay sa akin sa dalawang naghaharutan sa harapan namin.

“Hoy! Sasama daw si Lucas! Lilibre niya tayo!”

sabay-sabay kaming napatingin sa gilid namin at doon namin nakita si Nathan kasama si sir.

Ng tuluyan silang makalapit dito sa amin ay nakita kong nakatingin si sir kay Zach.

“At ano namang pumasok na mabuting kaluluwa sa katawan mo at naisipan mo kaming ilibre aber?” pagtatanong ni Dette kay sir.

Pero hindi ito sumagot at nakatingin parin kay Zach.

“Tara na bago may mangyari pa dito” pagbasag ni Zach bago kami naglakad papalabas ng kompanya.

“Tagay!”

sabay-sabay naming sigaw habang nakapalibot kami dito bilog at mataas na lamesa na punong-puno ng mga alak at ilang pagkain na nagsisilbing pulutan.

“Tagay” muli naming wika.

Katabi ko si Zach sa aking kanan habang si sir naman ang nasa kaliwa ko.

Pagkatapos kong lagukin ang tagay ay inilibot ko ang paningin sa paligid.

Kasiyahan at puro ingay ang nakikita ko sa bawat tao, maingay ang bar dahil sa maingay napagpapatugtog ng DJ sa gitna ng stage.

Sayaw dito sayaw doon ang nakikita ko sa bawat sulok ng bar at may ilan din akong nahahagilap na naghahalikan.

Wild

“Saya ka?” tanong sa akin ni Zach sa tabi ko at nakangiting tumango ako.

“Sayaw lang kami” sabi ni Dette at doon ko nakita ang pag-alis nilang tatlo sa table namin.

“Wag magpapakalasing Elo ha, konti lang inumin mo” muling sabi sa akin ni Zach at pagtango ulit ang naisagot ko.

Naiilang kasi ako ngayon.

Parang ang akward.

“Hey Lucas are you okay? Kanina ka pa tulala diyan” pagpansin niya sa kay sir pero hindi ito kumibo, hindi siguro narinig ang pagtawag sa kanya.

Nakatitig lang ito sa baso niya na may lamang alak.

“Hey Im talking to you! Lucas!” muling pagtawag ni Zach.

“Ha?”

“I said are you okay?”

“Yeah” nakatingin nitong sabi sa kuya niya.

Pinasadahan niya ako ng tingin bago siya muling tumitig sa baso niya.

Ano kayang iniisip ni sir?

Kaninang umaga lang ang sungit-sungit niya sakin ah.

“Diba sabi ko na sayo Elo don’t be surprised kung biglang magiging ganiyan ang behaviour ni Lucas” pagbulong sa akin ni Zach.

Muli akong napatango sa sinabi niya.

“You know what Elo ganyan din siya kapag may naaalala sa past niya matutulala tapos hindi mo makakausap ng maayos pero maya-maya din naman magsusungit yan at babalik sa pagka-seryoso niya, kaya sabi ko sayo na tibayan mo ang loob mo kasi ganiyan talaga siya” sabi nito sa akin.

At tanging pagtango ulit ang naisagot ko sa kanya.

“Kung ano ’man yang iniisip mo masasagot din yan soon, may mga bagay lang siyang kailangan tanggapin sa sarili niya” hindi ko maintindihang sabi ni Zach.

Tatanungin ko naman siya sana ngunit nagsalita ulit ito “Ihi lang ako Elo” paalam niya at umalis sa pwesto namin.

Tiningnan ko naman ito bago siya mawala at pumasok sa loob ng comfort room.

Hinanap ko ng tingin sila Dette at namataan ko itong nakikipag-away na naman kay Tommy habang si Nathan naman ay baliwala lang na sumasayaw sa tabi nilang dalawa.

Malakas ang tugtog at pamilyar sa akin ang beat na nakaplay at umaalingawngaw sa buong bar.

“Everybody put your hands up!”

Napapangiti naman ako sa inaasta nila Dette at sa ilang taong sumasayaw sa gitna ng dancefloor.

Hindi ako marunong sumayaw.

Muli akong naglagay ng alak sa aking baso.

Madalas din kaming mag inuman nila papang at sila kuya sa bahay namin doon sa probinsiya kaya medyo sanay na din ako sa pag-inom.

Pagkatapos kong lagukin ito ay napatingin naman ako kay sir.

Nakatitig parin ito sa alak niya.

“Sir okay ka lang po?” tanong ko dito pero hindi ito tumugon sa akin, hindi siguro narinig.

“Sir” hinawakan ko ito sa bilugan niyang braso at doon siya nagulat sa ginawa ko.

Gulat ang tingin niya sa akin kaya binitawan ko ito.

“Okay ka lang sir?” tanong ko sa inasta niya pero nakatingin lang ito sa akin.

“Sir?” muli kong sabi.

Tae ano bang iniisip niya? Lasing na ba agad siya?

Hindi naman ako nito sinagot at dahan-dahan siyang tumitig ulit sa alak niya. Napailing nalang ako sa inaasta ni sir masyadong weird.

“Elo halika sumama ka sakin dali! Dalhin mo yang bote ng alak bilis!” nagulat nalang ako ng hilahin ako ni Nathan at dinala sa gitna ng dancefloor.

Mas lumakas ang tugtog na nanggagaling sa stage kung kaya’t mas lalong naging wild ang mga taong nasa gitna ng sayawan.

“Bottoms up! Bottoms up!”

“Harder!”

“Lower!”

Ilan lang sa naririnig kong sigawan dito sa gitna ng kasiyahan.

“Ano ba Elo! ganiyan ka ba sumayaw?!!” sigaw sa akin ni Nathan habang ito ay umiindak sa salin ng kanta.

“Gaga hindi kaya ako marunong sumayaw!!” sagot ko dito.

“Igalaw mo lang bewang mo Elo naman! Shake your body! Shake your booty!” natatawang sabi nito habang sumasayaw parin.

“Ganyan nga Elo! ihataw mo!” hindi ko alam pero umayos ako ng pwesto at dahan-dahang iginagalaw ang aking pang-upo at bewang.

“Ey! Ey! Ey! Twerk like that baby!!”

“Isa! Tommy! Panot ka talaga! Ilang beses mo nang nadadanggi ang pwet ko ha! Isusumbong talaga kita kay Lucas!!nakakainis ka!!” rinig kong sigaw ni Dette habang ginagawa ko kung anong itinuro sa akin ni Nathan.

“Baby Loves naman ih!!”

“Oh Elo! bottoms up! magpakalasing tayo!”

“Whooo!!”

“Tangina niyong lahat! Magpakasaya kayo!!”

“Ahhhh…fuck!!!”

“Ayan-ayan na nga ba ang sinasabi ko! Ganiyan kayo tuwing mag babar tayo! Ako palagi ang buhay! Ako palagi ang maghahatid sa inyo pauwi!” boses na naririnig ko.

“Ehsh enekebe Zacharysh hindi ka na nashanay kahit nasha New Yorwk tayo ganito kami hehesh enebe Temmy nakikiliti ako! Oushea” boses ng isang babae.

“Mag tigil ka diyan Dette! Susumbong talaga kita kay tita Quennie! At ikaw Nathan bakit mo naman ginawa yun sa babae?! Nakakahiya ka!!” paninita parin ang naririnig ko.

“Kadiri keye Zachy aish hinawakansh niyash puwet ko iwsh iwish” boses pa ng lalaki.

“Nako! Bahala nga kayo! Sabi ko naman na inom lang at walang magpapakalasing!” panenermon ng lalaki.

“At ikaw Elo! tulog kana diyan!? Lasing ka din!?” napamulat naman ako dahil sa ramdam ko ang pag tapik sa braso ko.

Nakatungo kasi ako dito sa lamesa namin kanina dahil nakakaramdam na din ako ng hilo pero hindi pa ako lasing.

Maingay parin at puro kasiyahan ang naririnig ko dito sa loob ng bar.

“Ha? Hendi….hindi ako lashing ah!” nakangiti kong sabi dito.

“Isa ka din eh! Lasing ka!” sabi nito sa akin.

“Weg ka….na nge…magalit” nakangiti ko paring sabi sa kanya at inirapan naman ako nito.

Napatingin ako naman ako sa katabi ko.

“Ano sher? Nalaman mo na ba kung paano sila gumawa ng alak? Mash masharap ba alak nila kaysha sa company mo?” naninigkit kong sabi dito.

“Ilang beshes kitang kina…kinakausap sher pero hindi ka naman suma…sumasagot…bingi ka ba?” napatingin naman ito sa akin.

“Tumingin ka din sher sha…shawakash….gwapo..gwapo mo sher…pero ang shungit mo naman…”

“Umamin ka nga sher..sha…shakin…totoo ba sher yung sinabi shakin ni….ni…Zach?…ha sher?”

Seryoso lang siyang nakatingin sa akin.

“Ha..sher?..totoo po ba sher?”

“Totoo…ba sher na inlove ka shakin?” naningkit at mula sa puso kong sabi dito.

Nakatingin lang ito sa akin at hinihintay ang pag-sagot niya sa tanong ko, hihintay kong sumagot ito. Ngumiti pa ako sa kanya para sabihing seryoso ako sa tinanong ko sa kanya.

“Ano sir? Wala..wala kang sagot?” medyo maayos ko nang tanong dito.

Hindi ito sumagot sa tanong ko.

“Okay” tanging nasabi ko at naglakad paalis sa pwesto nila “Ihi lang ako” sabi ko kahit na medyo pasuray-suray akong naglalakad.

Hinga ng malalim.

Lakad lang ako habang papasok sa loob ng comfort room.

Dumiretso ako sa sink at naghilamos para mahulasan ako sa kalasingan ko. Pagkatpos kong maghilamos ay diretso akong tumigin sa repleksyon ko sa salamin.

Boss siya at empelyado ako.

Hindi ko dapat maramdaman ito.

Hinga ng malalim.

Muli akong pumikit at naghilamos para muling mahimasmasan ng magmulat ako at tumingin sa salamin ay gulat akong nakita ko ang repleksyon ng isang kilala kong tao.

“Anong ginagawa mo?” tanong nito sa akin at mababatid ko ang pagkalasing niya.

“Anong ginagawa mo dito Dom?” tanong ko dito.

“Magbabanyo” nagulat ako ng tumabi ito sa tabi ko at naghugas ng kamay niya.

“Kanina ka pa dito? hindi kita napanshin” sabi ko sa kanya.

“Oo kanina pa ako dito…kanina..kanina pa din kita nakikita sa pag-shayaw mo” dahil sa lapit lang ang katawan namin nito ay amoy ko ang matapang na alak sa bunganga niya.

“Ah” sagot ko, hindi ko alam kung bakit hindi ko magawang makaalis sa pwesto ko.

“May maghahatid ba shayo Elo?” tanong nito sa akin.

“Ah meron..si Zach” sagot ko.

“Ako nalang maghatid sayo Elo” wika niya at napaatras ako ng mas lumapit ang katawan niya sa akin.

“Pwede ba Elo? na ako nalang? Ako nalang maghatid sayo?” tanong nito sa akin at napalunok ako sa inaasta ni Dom.

“Ah..eh..Dom” wika ko sa kanya ng ma corner niya ako dito sa pader ng comfort room.

“Oh bakit Elo? hatid na kita delikado sa labas ih” nakaplaster sa mukha nito ang mistulang demonyo habang nakatingin ito sa aking ibabang parte ng katawan.

“Ano sama ka shakin? Elo ha?” tanong niya habang inilalapit niya ang mukha nito sa akin.

Napakagat labi ako.

Hindi ko alam ang gagawin ko.

Napatikom ang mga kamao ko.

Natatakot ako

“Dom” wika ko.

“Ang galing-galing mong sumayaw Elo at ang sharap mong tingnan pwede bang sayawan mo ako?” nagulat ako ng mahigpit niya akong hawakan sa aking bewang gamit ang kanan nitong kamay at ang kaliwang kamay nito ay pinangtakip sa aking bibig para hindi ako makasigaw at makahingi ng tulong.

“Ayan ganito ang sayaw Elo” sabi nito habang pilit ko siyang itinutulak sa paalis sa pagkakakapit niya sakin.

“Ahh..ganito ang gusto kong sayaw Elo” hindi ako makapalag sa pagkiskis ng katawan ni Dominic sa katawan ko habang inaamoy-amoy ang leeg ko.

Ramdam ko ang matitigas nitong muscle sa katawan at ang isang matigas na parte ng katawan sa baba.

Hindi ako makasigaw dahil sa pagtakip niya sa bibig ko.

Putang-ina tulong!

“Ah..ang sarap..ganito nga Elo ganito ang sayaw..pwede mo ba akong sayawan ng ganito?” lumuluha na ako sa oras na ito dahil sa ginagawa niyang kababuyan sa akin pilit ko siyang tinutulak pero mas malakas ito sa akin.

“Ano bang nangyari at magkatampuhan sila?” tanong ko naman kay Dette, kaya pala ganun nalang din yung tingin ni sir kanina kay Dom kanina.

“Minsan kasing nahuli na ni Lucas si Angel at Dominic na magkasama” paglalahad nito sa akin kaya naman pala eh.

“Kaya ayun doon na nagsimulang magkatampuhan ang dalawa at hanggang ngayon hindi parin sila nagpapansinan, at dahil marupok iyang si Lucas napatawad niya si Angel” natatawang sabi sakin ni Dette sa huli.

“Elo sayawan mo ako ng ganito please”

“Kung ikaw ang sayawan ko ng ganiyan?! Tarantado ka ah!!”

Umiiyak akong nakatingin sa ngayon ay nag susuntukan na si sir at Dominic.

“Fuck you!”

“Tangina mo talaga! Mang-aagaw ka! hayop ka! putangina mo! Fuck!!” galit na galit na sigaw ni sir habang nasa ilalim niya si Dominic.

Hindi ko alam  ang gagawin ko.

Hindi ako makakilos.

“Si Angel tangina mo ka! tapos ngayon si Elo!?!” sunod-sunod ang ginawang pagsuntok ni sir sa walang malay na si Dominic.

Pinagkakaguluhan na sila ng ilang tao dito sa loob ng comfortroom ang iba ay nakikita kong kumukuha ng video.

“Papatayin kita tanginamo!!” galit na galit na sabi ni sir.

Napipipi ako

“Tangina Lucas tama na yan!! Gago ka ba!!?” pagtulak ni Zachary kay Lucas ng dumating ito dito sa loob.

“Gusto mo bang makulong Lucas!? Gago ka din ano!!” sigaw pa nito habang tinitingnan ang lagay ni Dominic.

Nakatingin lang ako sa kanila.

“Tangina! Idadamay ko kayo dito sa gulo kung hindi niyo ititigil at pagbuburahin yang nasa cellphone niyo!” pagbaling niya sa mga taong nakatingin at kumukuha ng video bago niya muling balingan ng tingin si Dom.

“Tangina mo din kasing malandi ka eh!!!” sigaw niya sa walang malay na si Dom.

Nakatingin lang ako sa kanila ng maramdaman kong mahigpit akong kinakaladkad palabas ni sir dito sa loob ng comfort room.

Mahigpit niyang hawak ang pulsuhan ko sa kanan.

“Ang kamay ko sir ang sakit…ah” mabilis kaming nakalabas dito sa loob ng parking lot.

“Sir ang kamay ko” hinihila ko ito sa kanya pero hindi niya ako binibitawan.

“Sir ang kama…”

“Don’t talk to me!!!” gulat ako sa pagsigaw niya.

“Ah..ah” daing ko sa mahigpit nitong pagkapit sa akin.

Kita kong papunta kong kinakaladkad niya ako papunta sa sasakyan niyang naka parada.

“Putangina talaga!” sigaw pa niya.

Tumigil kami sa tabi ng sasakyan niya at marahas kong hinila ang kamay ko sa pag kakapit niya.

Hinawakan ko ang kanang pulsuhan ko kung saan niya ako kinapitan ng mahigpit.

Tinitigan ko ito ng may galit sa aking mukha.

nakatingin din ito sa akin na galit na galit at malalalim ang ginagawa niyang paghinga sa harapan ko.

“Ano bang problema mo!?” sigaw ko sa kanya at pasigaw din itong sumagot sa akin na simahan pa ng pagduro sa aking mukha.

“Ikaw! Ikaw! Ang problema ko!! Tangina!!” ibang-iba kung magalit sir sir.

Hinawi ko ang panduduro niya sakin.

“Tangina mo din sir! Hindi kita minumura kaya wag mo akong mumurahin! Ginagalang kita dahil boss kita! Pero kung mumurahin mo ako! Mumurahin din kita!!” galit kong sabi sa kanya at naglakad papaalis sa harapan niya binangga ko pa ito para iparamdam na ayaw ko siyang makita.

Tangina nito.

“Fuck! Hindi pa ako tapos sa sinasabi ko Elo! wag kang umalis!!” muli akong hinatak nito sa kanang pulsuhan ko kaya marahas ko ulit itong hinila sa pagkakapit niya.

“Ano ba!! Bitawan mo ako! Ang sakit na!! ang sakit-sakit na!!” hindi na napigilan ng mga mata ko ang pagbagsak ng mga luhang kanina pa lumuluha.

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

잇태샙 - stay safe

Chapter 20

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Lucas POV:

“Where have you been? Hindi ba nakarating yung jet na pinadala ko?” pagkausap ko sa kabilang linya.

“Nandito na ako sa Pilipinas young man dumiretso muna ako sa tita ko dito sa Rizal, tommorow na ako pupupunta” sagot nito.

“Okay just make sure na makakapunta ka because theres lot of things that I need to discuss with you”

“Okay okay no worries young man, pasalubungan kita ng favorite mo tommorow masarap gumawa ang tita ko” dagdag pa niya.

Nakita ko si Mommy na naka pajama na ngayon at may kinukuha sa ref, nakita naman niya ako at nilapitan ako sa pwesto ko dito.

“Thanks I need to go bye” huling sabi ko bago ko pinatay ang tawag.

Nandito ako dito sa mini bar namin sa bahay I am drinking milk and eating some cookies.

“It’s late na baby” nakangiti nitong wika sa akin bago siya tumabi sa pagkaka-upo ko.

“Mom your calling me baby again” monotone kong wika sa kanya.

“Why? Is there any problem calling you baby? eh yung mga kuya mo nga gustong-gusto nilang tinatawag ko silang ganun” natatawa nitong wika sa akin.

“Ibahin mo nga ako sa kanila mom pati please stop comparing with me to them” muling kong monotone na sabi bago muling kainin ang cookie.

“Im not comparing with you to them, im just telling the truth anak” muling wika ni Mommy bago siya uminom ng milk chocolate na kinuha niya sa ref.

Nakatingin lang ako sa mga cookies at tahimik lang sa aking pwesto medyo may hilo lang ako ng kaunti dahil galing kami kanina sa bar.

“Natutulog na ba siya?” napatingin ako kay Mommy.

Tumango ako.

“Pinaltan mo ba ng damit?” muli niyang tanong.

“Of course mom” sagot ko dito.

“Saan mo hiniga?” nakasmirk niyang tanong sa akin.

“In my bed” muli kong kinuha ang baso ng gatas at ininom ito.

“That’s good, wag mo muna siyang pauwiin tommorow morning isabay mo siya sa breakfast at pormal kayong magpakilala kay Daddy mo” muli akong napatingin kay Mommy.

“Mom” nahihiya kong sabi sa kanya “We’re not in relationship yet” wika ko pa.

“

Yet

, So ibig sabihin hindi

pa

kayo sa ngayon“ wika ni Mommy at may pag-diin sa ibang sinabi niya.

I nodded.

“You are smiling baby I miss that” hindi ko alam na nakangiti na pala ako.

Muli ko naman inayos ang sarili ko at kumagat muli ng cookies, mom is bothering me.

Narinig kong nagbuntong hininga si Mommy bago ito muling nagsalita.

“Alam mo baby it is usually difficult to tell your feelings to a someone specially when they are the reason you are having a hard time tapos mas mahirap pa lalo dahil isa kang Denial King but I am thankful with your kuya Zachary because he always taught you kung paano mo malalagpasan ang bagay na iyan” nakangiti nitong wika sa akin.

Hinawakan ni Mommy ang buhok kong magulo dahil sa nangyari kanina.

“Hindi ko maisip na matutulad ka sa Kuya Franco mo” nakangiti niyang sabi sa akin kahit na kita ko sa mata ni Mommy na may mga luha itong nagbabadya sa kanya.

Nakatikom ang bibig ko at taimtim na nakinig sa mga sasabihin niya.

“Remember baby nung time na sinugod kami ng Daddy mo ng mga magulang nung ex girlfriend mo? Grade school ka pa that time ha” patuloy lang siya sa pag tap at pag-aayos ng buhok.

“I never imagine in my life na mag kakaroon ako ng anak na katulad mo, mas babaero ka pa sa Daddy mo eh” wika niya at sumabat ako dito.

“Mom si Zachary din kaya babaero” wika ko naman sa kanya.

“Pero mas madami yung sayo ibahin mo sa tatlo mo pang kuya na iisa lang ang ipinakilala samin at ngayon kasal na sila sa mga ipinakilala sa amin ni Daddy mo” napairap naman ako sa sinabi ni Mommy.

I hate comparison kasi.

“Eh ikaw? Ilan ba yung mga pinakilala mong girlfriend sa amin?” muli niyang tanong pagkatapos niyang ayusin ang buhok ko.

“Si Angel lang mom ang ipinakilala ko sa inyo ni Daddy” seryoso kong wika.

“I know pero yung mga nalaman at nakita naming mga babae mo ay hindi mabibilang sa mga daliri ng kamay at paa namin ng daddy mo” natatawa nitong sabi “Hundred plus I guess? Kung bibilangin mula grade school hanggang mag college at trabaho ka” pang-gagalit pa niya.

Muli ko siyang inirapan.

“Pero I know na kay Angel ka lang nag seryoso at nahirapang umamin sa totoong nararamdaman mo but nangyari lang iyon dahil sa kuya mo kaya ikaw be thankful at may kuya kang katulad ni Zachary” nakangiti niyang wika.

“Kaya hindi ko maisip na katulad ka din pala ni kuya Franco mo” wika nito at muli akong hinawakan sa aking ulo.

At doon nagsalita si mommy habang may luha sa kanyang mga mata.

“I accept who you are anak , I don’t care with your sexual preference mahal ko kayo ng kuya Franco mo kahit na nasa ikatlong kasarian kayo, there’s nothing wrong about it hanggat masaya kayo at hindi nakaka-apak ng tao, mahal na mahal namin kayo ng Daddy mo at hindi namin pipigilan ang mga bagay na magdudulot sa inyo ng saya because seeing those smiles and happiness in your faces wala na kaming hihilingin pa ng Daddy niyo kundi ang magkaroon ng mahabang buhay para makita pa namin yung mga saya at galak na namumutawi sa inyong mga magkakapatid” emosyonal na wika ni mommy kasabay ang pag-tap niya sa ulo ko.

“Mom ayokong maging emosyonal couz I hate crying you know that” pag-pigil ko sa mga luha ko.

“I know I know i am just happy, seeing you being happy again I felt relieved baby” muli niyang wika at uminom siya ulit ng gatas.

“I am happy too mom, and I just want to say sorry to those things na mali kong ginawa after akong iwan ng fiance ko” wika ko sa kanya “I a sorry dahil naging matigas ang ulo ko at nagpasaway sa inyo” dagdag ko pa.

“Being matigas at pasaway is given na sayo at sa mga kuya mo at naging worst lang pagdating sayo because of that reason” wika niya.

“Thank you mom for your love” wika ko sa kanya at niyakap ito.

“Mahal namin kayo ng daddy mo kahit na may pagka-strikto yun love na love din kayo nun” wika ni mommy habang hinihimas niya ang likod ko.

“Thank you mom” nakapikit kong sabi habang nasa balikat niya.

“Im glad that you’re back, im glad that my baby is back and im glad that Lucas is back” masaya niyang wika sa akin.

I smiled.

“Ano bang oras na? tawagan natin ang kuya Franco mo” wika ni mommy at humiwalay na siya sa pagkakayakap namin.

“Twelve in the midnight mom” sagot ko sa kanya at kita kita kong may pinipindot siya sa phone niya.

“Sigurado gising pa ang kuya mo” sabi ni mommy at kita kong ni loud speaker niya ang tawag sa kabilang linya.

Ilang segundo lang itong nag-ring bago sagutin ni kuya ang tawag.

“Yeoboseyo?” rinig naming wika sa kabilang linya.

“Franco anak?” sabi ni mommy.

“Hello mommy good evening po” si kuya Sky pala ang nasa kabilang linya.

“Hello Sky jal jinae eso waseyo?” wika ni mommy sa salitang korean.

Nakatira sila kuya sa Korea dahil doon nakatayo ang isa sa kompanya namin na si Kuya Cedric ang nagpapatakbo.

“Ulin gwaenchanh-a po mommy, nag eexercise po si Franco ngayon” napataas naman ang kilay ni mommy.

“Ha? Hating gabi na ah bakit nag eexercise pa yan?” tanong ni mommy.

“Hindi po siya makatulog mommy” lahad ni kuya Sky at narinig namin ang pagsigaw nito “Jagiya! Jagiya!” pagtawag ni kuya Sky kay kuya Cedric.

“Jagiya! dangsin-ui eomeonineun jeonhwa” (honey! your mother is calling) muling sigaw ni kuya Sky.

“Ang kulit talaga ng asawa ng kuya mo ano?” natatawang wika ni mommy sakin at tumango naman ako sa kanya.

Napakakulit ni kuya Sky at may pagkaisip bata ito, pero siya lang ang nakakapagpatino at pasunod kay kuya Franco sa tuwing gumagawa siya ng kapilyuhan.

Minsang tumawag samin ni mommy si kuya Franco at umiiyak ito, nagsusumbong dahil hindi daw siya pinapansin ni kuya Sky.

Napatawa nalang kami ni mommy dahil sa ginagawa ni kuya.

“Jangkaman!” (wait a minute!) rinig naming boses ni kuya Franco.

“Mommy wait lang daw po” muling sabi ni kuya Sky.

“Give it to me” wika ni kuya.

“Franco jjalb-eun tisyeocheuleul ib-eojuseyo! dangsin-eun almom-ibnida!” (please wear a short and t-shirt Franco! You are naked) rinig naming sigaw ni kuya Sky.

“Okay honey! As if hindi mo pa ito nakikita” natawa kami ni mommy sa inasta ni kuya.

“Roberto!” sigaw muli ni kuya Sky.

“Sorry honey, I love you” muli kaming napatawa ni mommy dahil sa biglaang pagtiklop ni kuya.

Kapag kasi tinatawag ni kuya Sky si kuya sa pangalawa niyang pangalan ay galit at seryoso na ito.

“Sorry mommy” paghingi ng pasensya ni kuya Sky.

“No that’s okay Sky no worries tama lang iyang ginawa mo” nakangiting sabi ni mommy at napangiti nalang din ako kasabay ng pag kagat sa natitirang cookies.

“Mom bakit po?” si kuya.

“Ikaw baby ha wag mong pinupuno ang asawa mo” patukoy ni mommy kay kuya Sky.

“Mom takot ako kay Sky kaya hindi na ako gumagawa ng kalokohan” sabi ni kuya.

“Siguraduhin mo lang Franco ha dahil pag tatawanan ka lang ulit namin ni Lucas” natatawang wika ni mommy.

“Oh kasama mo si Lucas ngayon mom?” patukot ni kuya sa akin.

“Yes” napatingin sakin si mommy.

“Pakausap nga ako sa Denial King na kapatid ko mommy” natatawang sabi ni kuya at napasimangot ako.

“Fuck you” sabi ng bunganga ko at rinig ko ang tawa nito sa kabilang linya.

“So how was your love confession? Si Zachary na naman ba ang nagsabi ng nararamdaman mo in that guy? Ano ngang name nun honey I forgot it?” pagtawag niya sa asawa niya.

“He’s name is Elo Angelo, I just add him kanina sa facebook and he is not accepting me yet” wika ni kuya Sky.

“So si Zachary na naman ba ang nag confess ng nararamdaman mo Lucas?” tanong sa akin ni kuya at sininghalan ko ito.

“Fuck you! Im the one who confessed to him!” sigaw ko dito.

“Ow wow! Amazing! Nag karoon ka din ng lakas ng loob! After kang iwan ng bride mo nabuksan mo ulit ang puso mo and that’s good for you, hindi yung kung sino-sino yung binibira mong babae” sabi ni Kuya.

“Thank you ha, thank you” sarkastiko kong sabi sa kanya.

“Pero seriously speaking, sana naman seryosohin mo na yan at hindi na pairalin ang pagiging Denial King para hindi ka iwan katulad ng bride mo” seryoso nitong sabi “Humanda ka sa mga mapang-husgang tao at sa mga masasamang sasabihin nila dahil sa panahon ngayon hindi pa lubos na tanggap ang ganitong relasyon, protektahan mo siya hanggat maari wag mong pairalin ang pagiging makasarili mo Lucas dahil masasaktan mo lang si Elo” dagdag pa niya. Tumango ako kahit na hindi kita ni kuya.

“Naintindihan mo ba Lucas? Arraseo?” tanong ni kuya.

“Oo” tipid kong sagot.

Katatapos ko lang maglinis ng katawan at kasalukuyan na akong naka-upo dito sa aking higaan. Masugid kong tinatapunan ng tingin ang lalaking nakahiga dito sa aking kama.

Ito ang pangalawang beses ko na makaramdam ng ganito sa loob ko.

Inlove.

Hinawakan ng kanang kamay ko ang aking dibdib at doon pinakiramdaman ang mabilis na tibok ng aking puso.

I smiled.

Para akong nakatitig sa isang cute na cute na stuff toy.

Hindi ko maisip na magagawa kong mag confess sa isang tao knowing na naging kami ng ex bride ko dahil lang kay Zachary.

Ganoon na ba ako katapang para makapag confess ng ganun sa harapan niya?

Napailing ako ng maalala ko yung sigawan namin kanina sa parking lot ng bar and yes I cried.

I cried sa harapan niya habang sinasabi yung confession ko, nag burst lang yung nararamdaman ko sa kanya kaya hindi ko napigilang mapaiyak sa harapan niya.

Nakatingin lang ako sa mukha nito ng makita kong nagbago ang expression ng mukha niya, tumaas ang kilay nito at kumunot ang noo.

Nightmare.

Hinawakan ko ang ulo nito at hinimas.

Muli akong napa-ngiti ng matagumpay kong napangiti siya kahit na tulog. Napakagat ako ng labi dahil sa kiliting nararamdaman ko sa loob-looban ko.

Ng umayos na ulit ang expression ng mukha niya ay muli ko uli itong tinitigan.

Kanina lang ay binihisan ko ito ng damit at hindi ko napigilang titigan ang makinis niyang dibdib na nagparamdam sa akin ng init. Pero hindi naman ako gumawa ng bagay na ikakagalit niya, I hate taking advantages.

Nakatitig lang ako dito ng makita kong may umilaw sa gilid ng kama ko, cellphone niya na nakapatong sa table. Kinuha ko ito at tiningnan kung anong meron dito.

Nakita kong puro messages at ilang missed call ang naka flash sa lock screen ng cellphone niya, sinubukan ko itong buksan at matagumpay ko itong na open dahil walang passworda ang phone niya.

Pinindot ko yung recent message at doon ko nabasa ang text message.

From Prince:

“Elo? where are you? Bakit hindi ka sumasagot sa tawag ko? Nag aalala na sila tita sayo, nag aalala na din ako” napataas naman ang kilay ko pagkabasa ko ng message.

“Elo? ayos ka lang ba? Hindi ako makatulog, nasaan kana ba?”

“Elo nasaan ka ba? Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko? Nag aalala na ako sayo :(”

Hindi ko alam kung bakit ako nakakaramdam ng pagkirot sa puso habang binabasa ko ang message kaya muli ko naman itong pinatay dahil naiinis lang ako.

“Prince?” bulong ko sa hangin.

Sino siya sa buhay ni Elo? boyfriend niya ba yun?!

Habang iniisip ko yung Prince na yun ay muling umilaw ang cellphone ni Elo at nakita kong tumatawag ang kuya niya base na sa nakarehistrong pangalan dito.

Tumayo ako sa pag kakaupo ko kinuha ko muna ang phone ko at  naglakad papunta sa veranda ng aking kwarto bago ko sinagot ang tawag.

“Ano!? Nasaan kana ba!? Iyan na nga ba ang sinasabi ko sayo bunso eh!? Akala ko ba magpapahatid ka sa mga kasamahan mo sa trabaho!? Ilang beses kong sinabi sayo bunso na laganap na ang kidnapping dito sa atin napakakulit mo!” nagulat ako sa sunod-sunod na pagsasalita ng lalaki sa kabilang linya, hindi naman ako nakasagot sa mga tanong nito.

“Hello? Bunso!? Nasaan ka ba?” muli nitong tanong at sumagot na ako.

“Hello” santinig ko dito.

“Hello? Sino ’to?” tanong ng kuya niya.

“I’m Lucas Walker and CEO of Walker Company where Elo is working” sagot ko naman sa kanya.

“Ay goodevening ser, kasama niyo po ba si Elo ngayon? Hatinggabi na po at hindi pa umuuwi delikado na sa labas” wika nito.

“He is with me actually he is sleeping in my bed right now” sagot ko sa kanya.

“Okay ser that’s good po at nasa mabuting kamay ang bunso namin, nag-aalala lang kami ser at gabi na hindi pa umuuwi” wika pa ng kuya ni Elo.

“Im sorry that I didn’t inform you earlier” paghingi ko ng pasensiya.

“Okay lang ser, sabihin ko nalang din kila mamang na okay si bunso”

“Okay”

“Sige ser pasabi nalang kay Elo na tumawag ako at patanong na din ser kung magising na anong oras uuwi” habilin nito sa akin/

“Sure”

“Sige ser salamat po, paalam” huling sabi niya at naputol na ang tawag binulsa ko ang phone ni Elo at kinuha ko naman ang phone ko dahil kanina pa ito nag ba-vibrate sa bulsa ko.

“Hello?” pagsagot ko sa tawag.

“

Bose pagara por estes

(you will pay for this) “

“

Bo arruinar sua empresa

(I’ll ruin your company) “

“

Bo te matar

(i will kill you)“

Sunod-sunod na sabi sa kabilang linya at hindi na ako nag aksaya ng oras at pinatay ko na ito.

“Fuck” santinig ko.

Ilang segundo pa ay may nagmessage sa akin.

“Young man kita tayo sa River Banks sa Marikina may dadalawin din ako doon eh” pagbasa ko sa message.

Nireplayan ko naman ito ng

okay

bago ko pinatay ang phone ko at muling pumasok sa loob ng aking kwarto para makapagpahinga na.

POV ni Elo:

“He’s still sleeping po uncle?”

“Yes baby”

“Okay po, where are you going uncle?”

“Titingnan ko lang kung handa na ang breakfast, nagluto na ba si mommy?”

“Ready na ang breakfast uncle at kayo nalang ni tito Elo ang hinihintay sa baba, kaya po ako pumunta dito para sunduin kayo”

“Okay sige I’ll go first at ikaw nalang mag gising sa tito Elo mo dahil baka magalit sa akin iyan”

Gising na ang diwa ko at nakatitig nalang ako sa kulay puting kisame ng kwarto habang pinakikinggan ang dalawang boses sa labas ng pintuan.

“Okay uncle” rinig ko pang wika bago magbukas ang pintuan.

“Tito Elo? tito Elo?” papalit na boses sa pagkakahiga.

“Tito Elo are you awake?” rinig ko pang sabi nito at naramdaman kong lumundag ito sa kama.

“Omaygad! You are real nga tito Elo! I thought that I am just dreaming kanina pagsilip ko sa inyo ni Uncle kanina ditong umaga” napabaling na ang tingin ko kay Ariana na ngayon ay ngiting-ngiti.

Nginitian ko siya at sinumulang umupo sa kama.

“Nakita ko po kayo kanina ni Uncle na magkayakap so akala ko po I am just dreaming” wika niya at hindi ko alam ang ipapakitang reaksyon sa kanya buti nalang at niyakap niya ako para hindi niya makita ang pagkapula ng mga pisngi ko.

“Goodmorning tito Elo” bati nito sa akin habang mahigpit niya akong niyayakap.

“Goodmorning din baby” nahihiya kong bati sa kanya.

“Tara na sa baba tito Elo ikaw nalang hinihintay sa breakfast” wika niya at hinili ako nito pababa ng kama.

“Ariana!” sigaw ko sa kanya dahil wala akong suot na underwear.

Pero siyempre joke lang.

Kaba at hiya ang nararamdaman ko ngayon dahil kaharap ko ang tatay ni sir at kita ko namang nakangiti sa akin si Tita Nave.

Nasa lap ang mga kamay ko at hindi ko mapigilang pagkiskisin ang mga ito sa kabang nararamdman ko.

“Hindi mo ba gusto ang pagkain Elo?” tanong sa akin ni Tita Nave habang sila ay nakatitig sa akin.

Mas lalo akong nahiya dahil ako nalang pala ang hinihintay nila sa hapagkainan at hindi pa sila nagsisimulang kumain.

“Ha? Hindi po tita hindi po ako mapili sa pagkain” pagtanggi ko sa tanong niya.

“Good to know” nakangiti nitong wika sa akin “So let’s start na” patukoy ni tita Nave sa pagkain.

Mas lalo akong kinabahan ng marinig ko ang baritong boses ng padre pamilya.

“Wait, before we start let us all hear Lucas” kahit ako ay kinakabahan ay napatingin ako sa katabi ko sa upuan.

Kita kong nasa lap din ang mga kamay niya at kita kong nanginginig din ito.

“Lucas?” seryosong baling ng tatay niya sa kanya.

Mas lalo kong nakita ang panginginig ng mga kamay nito kaya napatingin siya sa akin sa ginawa ko sa kanya.

I hold his hand sa ilalim ng lamesa para ipaalam sa kanya na kaya niya yan.

Nginitian ko siya at ganun nalang ang pagtibok ng puso ko dahil nginitian din ako nito.

He nodded at me at naramdaman kong hinigpitan niya ang kapit sa kaliwang kamay ko bago siya muling tumingin sa tatay niya.

“Dad, mom” pagbalin niya din ng tingin kay Tita Nave.

“I never thought that I would be like Kuya Franco” panimula ni sir “Akala ko nung una pagkainis lang yung nararamdaman ko towards to him pero habang nag tatagal there’s something in my heart na may gustong sabihin na may gustong ilabas and ito na yun mom and dad” sunod niyang sabi at mas bumilis ang tibok ko sa sunod nitong sinabi  “I fell inlove with my secretary I fell inlove with Elo”

Napapikit ako ng maalala ko yung mga nangyari kagabi at kahit na may bahid ako ng pagkalasing ay hinding-hindi ko malilimutan yung mga salitang binigkas ni sir sa harapan ko.

“Ano bang problema mo!?” sigaw ko sa kanya at pasigaw din itong sumagot sa akin na simahan pa ng pagduro sa aking mukha.

“Ikaw! Ikaw! Ang problema ko!! Tangina!!” ibang-iba kung magalit sir sir.

Hinawi ko ang panduduro niya sakin.

“Tangina mo din sir! Hindi kita minumura kaya wag mo akong mumurahin! Ginagalang kita dahil boss kita! Pero kung mumurahin mo ako! Mumurahin din kita!!” galit kong sabi sa kanya at naglakad papaalis sa harapan niya binangga ko pa ito para iparamdam na ayaw ko siyang makita.

Tangina nito.

“Fuck! Hindi pa ako tapos sa sinasabi ko Elo! wag kang umalis!” muli akong hinatak nito sa kanang pulsuhan ko kaya marahas ko ulit itong hinila sa pagkakapit niya.

“Ano ba! Bitawan mo ako! Ang sakit na! ang sakit-sakit na!” hindi na napigilan ng mga mata ko ang pagbagsak ng mga luhang kanina pa lumuluha.

Kita ko ang pagkagulat sa mga mata ni sir dahil sa inasta ko at kita kong napasabunot siya ng buhok niya.

“Fuck fuck fuck!” sunod-sunod nitong pagmumura.

“Kung mumurahin mo lang ako mabuti pang iwan na kita dito” sabi ko sa kanya at aktong tatalikod ako ng makarinig ako ng malakas na kalabog.

Napatingin ako sa kanya at kita kong sinuntok niya pala ang pintuan ng sasakyan niya.

Gago ang puta.

“Ano bang problema mo sir?! Sabihin mo sir at hindi kung saan-saan mo binabalandra ang galit mo!” sigaw ko sa kanya.

“Ganiyan ka ba ha!? Manhid ka ba!? Tangina! Hindi mo alam kung gaano kahirap pigilan itong nararamdman ko! Tapos makikita kitang ganun!? Nakikita kong inaangkin ka ng iba?! Ang hirap pigilan Elo! ang hirap pigilan! At sa pangalawang pagkakataon naramdaman ko ulit ang bagay na ito! Pero ito ang unang beses na magsasalita ako sa tunay na nararamdaman ko! Ang hirap pigilan Elo! ang hirap pigilan!” sunod-sunod nitong pag sigaw sa akin.

“Eh ako sir!? Tinanong mo ba ako kung nahihirapan din ako sa nararamdaman ko!? hirap din ako sir hirap din akong itago itong nararamdaman ko sa inyo! Kasi iniisip ko na mali ito na maling ma hulog ako sa sarili kong boss na sinasahuran ako!” sigaw ko sa kanya “Dahil sa pagsusungit niyo sir kaya nahulog ako dahil sa kasungitan niyo kaya ko nararamdaman ang bagay na ito” nakatungo kong sabi habang humihikbi ako.

“So let’s eat, nasabi na ni Lucas ang gusto niyang sabihin” napatingin ako sa padre pamilya na ngayon ay kumukuha na ng ulam sa unahan niya.

“Elo kain na” pagtawag pansin sa akin ni tita Nave.

“Sige po” nginitian ko siya at tumango sa kanya.

Kukuha na sana ako ng pagkain sa harapan ko ngunit nakalimutan ko na naka-hawak pa pala sa kamay ni sir ang kanang kamay ko.

Tiningnan ko siya at doon ko nakitang kumakain na pala ito, hinihigit ko ang kamay ko sa kanya pero hindi niya ito binibitawan bagkus kinapitan pa ng mas mahigpit.

“Sir” mahinang bulong ko sa kanya “Yung kamay ko sir” dagdag ko pero tila hindi ako nito naririnig “Sir yung kamay ko”

“Lucas! Hayaan mong makakain si Elo!” dahil sa pagpuna ni tita Nave ay binitawan nito ang kamay ko.

Inirapan ko si sir bago ngumiti kay tita Nave.

Hindi na ako nag aksaya ng oras at kumuha na ng mga lutong pagkain sa lamesa.

May bacon,itlog,hotdog at fried rice na tipikal na inihahain sa umagahan.

Tahimik lang kami kumakain ng magsalitang muli si tita Nave.

“Wala si Zachary dahil inaayos yung ilang files niya sa company pati inaayos din yung flight nila ni Ariana paalis dito sa Pilipinas” sabi ni Tita Nave at nakatingin ito sa akin.

Pansin niya sigurong hinahanap ko si Zach.

Tumango naman ako kay Tita Nave.

“Try this bacon tito Elo padala po iyan ni Daddy galing Italy” nilagyan naman ni Ariana ang plato ko ng ulam na bacon.

“Thank you baby” wika ko dito at sinimulang kumain.

“Try this hotdog Elo” sabi ni sir at nilagyan niya ng hotdog ang plato ko ngunit nabulunan ako sa ibinulong niya sa akin.

“Then try mo din yung hotdog ko”

“Sir naman dahan-dahan lang! pagod na po ako!” sigaw ko sa kanya habang tumatakbo.

Nandito kami sa Riverbanks at niyaya niya akong mag exercise dahil may kikitain din siyang tao. Akala ko sabay kaming mag jojogging dahil pinahiram pa niya ako ng running shorts and shoes pero in the end ako lang pala ang papatakbuhin niya.

“Sir naman bagalan niyo lang” sabi ko pa dito habang hapo-hapo sa pagtakbo.

Nakasay kasi ito sa hoverboard niya habang nagpapalipad ito ng drone.

“Faster! Ang kupad-kupad mo talagang kumilos! Pati pagiging secretary mo hindi mo nagagamapanan ng maayos!” napataas ang kilay ko sa sinabi niya.

Ano daw?

“Kung…kung pinayagan mo lang ako sir na magtrabaho sa Game Developer-Aesthetic Department edi mas mas magagampanan ko ang trabaho ko!” hapo-hapo ko paring sabi habang tumatakbo at hinahabol siya.

“Bagalan mo nga lang sir!” sigaw ko pa.

“Bakit ko naman gagawin yun? Bakit pa kita ipapamigay sa iba kung nasa akin na?” makahulugan nitong sabi sakin.

“Sabing bagalan mo sir ih!” paghabol ko sa kanya at hindi ko namalayang natapid na pala ako sa batong tinatakbuhan ko.

“Ah!” hiyaw ko ng madapa ako.

Napaupo ako habang hapo-hapo ang kaliwang tuhod ko na ngayon ay may gasgas.

Kita ko namang nilapitan ako ni sir habang nakasakay parin sa hoverboard niya.

Nakatingin parin ito sa screen ng hawak-hawak niyang tablet at nagpapalipad ng drone.

Ilang beses ko siyang inikutan ng mata at ilang beses niya din akong iniikutan sa pwesto ko.

“Tayo” monotone niyang sabi.

“Sabi ko kasing bagalan mo sir!” pagtataray ko dito.

“Tayo” nakatutok parin siya sa ginagawa niya.

“Hindi mo ba ako tutulungang tumayo?” tanong ko dito at napanganga nalang ako sa sinabi niya.

“Bakit ko naman gagawin yun?” sagot niya at muli ko itong sininghalan ngunit nagulat kaming dalawa ng malaglag sa ere ang drone niya.

Kasabay ng paglalag ng drone niya ay ang pag-alingawngaw ng tunog ng baril.

“Duck! Elo!” sabi sa akin ni sir at nilundagan niya ako sa pwesto ko.

“Anong nangyayari!?” sigaw ko sa kanya.

“Fuck!” hiyaw ni sir at hinila ako patayo.

Ilang sigawan din ang naririnig ko sa paligid at ang karamihan ay nagtatakbuhan.

“Anong nangyayari sir!?”

“Doon tayo sa puno! Bilis!” mabilis kaming nagtago sa likod ng puno.

Ilang putok ng baril ang naririnig namin at wari ko ay kami ang pinupuntirya dahil nakikita kong sa lugar namin tumatama ang mga bala.

“Fuck!” napatingin ako kay sir na ngayon ay nakapikit.

Sinubukan kong silipin ang likod ng puno para makita kung saan nangagagaling yung mga bala.

Naka-itim na mask at may hawak-hawak na mahabang baril sinipat ko pa ang taong iyon na nakatayo sa itaas ng building.

“Nasisraan ka ba ng bait Elo!?” paghila sa akin ni sir pabalik sa likod ng puno.

Hiyawan at takbuhan ang nakikita namin dito sa paligid.

Takot at kaba ang nararamdaman ko sa tuwing maririnig ko ang pagputok ng baril mabilis din ang pagtibok ng puso ko dahil sa kaba.

“Fuck!!” nagulat ako ng makita kong napaluhod si sir sa pwesto niya.

“Natamaan ako!” bigkas nito at mas lalo akong nataranta ng makita kong kapit-kapit niya ang kaliwang braso na tinatagasan na ng dugo.

“Sir! Sir! Tulong!” sigaw ko sa paligid.

Mas lalo pa akong nataranta ng mawalan ito ng malay.

“Tangina sir! Tulong! Tulungan niyo kami!” aligaga akong tumingin sa paligid dahil walang tumutulong sa amin.

Nakita ko ang lalaking naka mask sa itaas ng building kung saan nanggaling ang pagpapaulan ng bala, nakita ko ang pag-alis niya sa pwesto.

“Sir! Tulong! Tulungan niyo kami!” sigaw ko parin.

“Sir” hinawakan ko ang mukha nito pero nakapikit parin siya.

“Tulong! Tulungan niyo kami!!” sigaw ko.

Naluluha na ako dahil walang tumutulong sa amin kaya nagdesisyon akong buhatin si sir.

Kinuha ko muna ang panyo sa bulsa ni sir at ipinulupot ito sa tumatagas na dugo sa braso niya.

“Wag kang magpabigat sir!” sabi ko sa kanya bago siya buhatin.

“Ah puta!” sabi ko ng mabuhat ko sa likod ang isang Walker.

Kahit nahihirapan ako sa pagbuhat sa kanya sa aking likuran ay nagagawa ko paring maglakad ng diretso.

Buti hindi kami nababangga ng mga nagtatakbuhang mga tao dito sa parke.

Naglakad ako papunta sa parking lot kung saan nakaparada ang sasakyan ni sir.

“Sir wag kang magpabigat” sabi ko sa walang malay na si sir.

Nang makarating kami dito sa parking lot ay agad kong isinakay si sir sa unahang bahagi ng upuan.

“Ako na magdadrive” sabi ko pagkasakay ko sa loob ng sasakyan niya.

“Ma…marunong ka?” nakamulat na sabi ni sir.

“Hindi ako marunong pero susubukan ko” lakas loob kong sabi.

“Susubukan mo? Nasisiraan ka na ba ng ulo!?” pagsusungit nito sa akin.

“Wag ka ng maginarte! Kumapit ka nalang diyan at dadalhin kita sa ospital!” pakikipagtalo ko sa kanya.

“Hindi! Wag sa ospital! Sa opisina ko nalang!” muli nitong sigaw sa akin.

“Hindi! Sa ospital kita dadalhin!”

“Sa opisina!”

“Sa ospital!”

“Sa opi….tangina dahan-dahan sa pagpapatakbo!!”

At dahil boss ko ang kasama ko ay siya ang nanalo hindi ko siya dinala sa ospital dahil ayaw niya daw sa amoy nito, kaya dito ko siya dinala sa opisina niya.

Nakaupo kami dito sa dilaw niyang sofa habang nasa harapan namin ang first aid kit dito sa opisina ni sir.

Wala si Dette dahil nag aayos ito ng mga gamit na gagamitin para sa meeting.

“Dahan-dahan lang naman!” wika nito sa akin habang binibilisan ko ang paglilinis ng sugat niya.

“Fuck! Sabing dahan-dahan lang ih!” hiyaw nito “Ako na nga! Kaninis ka!” pang-aagaw niya sa hawak kong bulak at panglinis ng sugat.

Inilayo ko naman ito sa kanya para hindi niya makuha “Dahan-dahanin ko?! Eh kanina nadapa ako hindi mo ako tinulungang tumayo at binilisan mo pa ang pagpapatakbo!” pangangatwiran ko sa kanya at muli niya sanang aabutin ang panglinis pero inilayo ko ito sa kanya.

“Tss” singhal niya at inirapan niya ako.

Itinuloy ko na ang paglilinis ng sugat sa braso niya.

“Aray-aray masakit Elo! dahan-dahanin mo lang naman” napaptawa naman ako dahil sa pag pikot nito at pagtikom ng mga kamao niya.

“Tiisin mo” bulong ko sa kanya.

Buti at daplis lang ang natamo ni sir mula sa baril.

“Daplis lang ang natamo mo pero nahimatay ka na” sabi ko sa kanya habang nililinis ko parin ang sugat nito.

“Ikaw kaya ang barilin!? Tingnan natin kung hindi ka mahimatay!” pagsusungit nito sa akin.

“At talagang magsusungit ka parin ano po?” taas kilay kong tanong sa kanya “Pasalamat ka at hindi alcohol ang ginamit ko sayo” wika ko dito at inirapan niya lang ako.

Ipinagpatuloy ko na ang paglilinis sa sugat niya.

“Lagyan natin ng ointment” sabi ko at kumuha ng cotton balls kasabay ang paglalagay ko dito ng ointment.

“Hindi ito masakit kaya wag kang magrereklamo” nakangiti kong sabi sa kanya at nagpalatak lang naman siya sabay irap sa akin.

“Okay ipapahid ko ha” natatawa ko pang sabi sa kanya.

At tuluyan ko na ngang dinampi ang alcohol sa kanya.

“Ah! Ah! Alcohol naman ang inilagay mo ih!!” sigaw nito sa akin kaya dali-dali kong hinipan ang braso niya.

Nilapit ko ang mukha ko sa braso niya at doon hinipan ang sugat na nalinis ko na.

Hinihipan ko lang ito ng hindi ko na narinig na nagsalita si sir.

Dahan-dahan ko itong binalingan ng tingin.

At doon ko siya nakitang nakatitig sa sakin.

Seryoso ang mukha niyang ipinupukol sa akin.

Ilang segundong katahimikan ang namutawi sa paligid bago siya nagsalita.

“Sino si Prince?” seryosong tanong niya sa akin habang diretso lang na nakatitig sa aking mukha.

Parang hinuhukay ni sir ang kaloob-looban ko.

“Kaibigan ko” mahinang sabi ko sa kanya at kita ko ang paglatay ng ngiti sa labi niya.

Hinintay ko pa kung may sasabihin pa siya.

“I love you”

Na estatwa ako sa sinabi ni sir.

“I said I love you” pag-uulit niya.

“Ha?” tanga kong tanong dito.

“I said I love you” dahan-dahan nitong sabi sa akin.

“I love you too” sagot ko dito at biglaan ko siyang hinalikan sa kaliwang pisngi niya.

Nakita ko ang gulat niya sa ginawa ko sa kanya.

Ilang segundo lang ang pagkagulat niya dahil napalitan ng kamanyakan ang namayani kay sir.

Ang may sugat niyang braso ay hindi niya ininda ng higitin niya ako papalapit sa kanya.

“Ah!” santinig ko ng makita kong nakahiga na ako diton sa dilaw na sofa.

Nakahiga ako habang nakaibabaw sa akin si sir.

Kanina bigat na bigat ako sa pagbubuhat ko sa kanya, pero ngayong nakadagan siya sa akin ay hindi ako nakakaramdam ng bigat.

Napakagat ako ng labi ng maramdaman ko ang mababangong hininga ni sir.

“Open your eyes Elo” mahinang bulong ni sir sa mukha ko.

Nakapikit na pala ako.

“Open your eyes” muli nitong sabi pero umiling lang ako.

“Open your eyes or I will use my tounge to open it?” dito na ako napamulat sa sinabi niya.

“Yan masunurin ka pala eh” pang-aasar pa nito sa akin.

“Pst” tawag nito sa akin.

“Look at me” bulong niyang muli dahil hindi ako nakatingin sa kanya ng diretso.

“I said look at me” muli akong umuling.

“Gusto mo talang halikan kita eh ano?” napatingin na ako sa kanya ng diretso na pinagsisihan ko.

Putangina ang gwapo!

Napakagat akong muli ng labi.

“Keep looking at me like that” nakangiting sabi sa akin ni sir kaya tinitigan ko naman siya sa paraang gusto niya.

“Amor” tawag niya sa akin.

“Hmm?”

“I love you”

“I love you too”

Dahan-dahang inilalapit ni sir ang mukha niya sa mukha ko.

Dahan-dahan.

Napapikit na ako.

Amoy na amoy ko na ang hininga ni sir na tanda ng malapit na ang mukha niya sa mukha ko.

Ilang segundo pa ang nagtagal at doon nangyari ang dapat na mangyari.

“Fuck!”

“Elo?”

“Lucas?”

“Tony!?”

“Pinsan?”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 21

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Lucas POV:

“Hindi mo na receive text ko young man?”

“Wala akong na receive”

“I texted you, sabi ko wag nalang tayo sa Marikina mag kita didiretso nalang ako dito sa office mo”

“You must told me earlier?! Tingnan mo nangyari sakin oh!” singhal ko sa lalaking katabi ko sa sofa.

“Tinext nga kita madaling araw yun”

“Wala nga akong na receive!”

“Sorry! Chill! Hindi ko naman alam na ganyan ang mangyayari sayo eh” wika nito at itinaas pa ang dalawang kamay “Baka naubusan ako ng load sorry” ibinaba na niya ang kamay niya bago ulit nagsalita.

“So tell me what happened?” tanong niya.

“Saan?” balik kong tanong sa kanya.

“Sa naabutan ko? Bakit ka nakapatong sa pinsan ko?” panunuya nito sa akin.

“How come na naging pinsan mo si Elo? At kailan mo pa nalaman na dito siya nag tatrabaho?” tanong ko sa kanya habang sapo-sapo ko ang nilinis na sugat sa braso ko.

“Nasa Japan palang ako alam ko na young man” pagmamayabang niya.

“How did you know?” walang kwentang tanong ko sa kanya.

“Anong klaseng tanong yan? Hindi ako magiging personal detective mo kung hindi ko alam lahat ng tungkol sayo at iyang buong pagkatao mo young man kilala ko, pati yang tatoo mo sa pagkalalaki mo alam ko yan” pagtukoy nito sa role niya sa buhay ko.

Siya si Tony ipinakilala sa akin ni Kuya Charles na member ng Olympus Agent na kinabibilangan nila sa Brazil.

Naging magkaibigan na din kami ni Tony kahit na mas may edad ito sa akin.

Tanging si Kuya Charles si Tony at ako lang ang nakaka-alam na nakakatanggap ako ng ganitong pananakot at banta magmula noong nasa New York pa ako, nag presenta si Kuya Charles na maging personal detective ko pero tumanggi ako doon.

“Eu posso ser seu detective pessoal Lucas”

(I can be your personal detective Lucas) seryosong sabi ni Kuya Charles pero umiling ako sa kanya.

“Nao, bose pode me apresentar a seu amigo que tambem esta no Olympus Agent?”

(No i don’t want you Kuya, can you introduce me to your friend who is in Olympus Agent too?) wika ko dito kay Kuya.

At magmula ng ipakilala ako ni Kuya kay Tony ay magkasama na kami nito sa ibang bagay na minsang pinagseselosan ni Dette at Nathan.

“Magkapatid yung tatay ko at yung papang ni Elo kaya pinsang buo kami, Bathan yung last name ko” wika ni Tony at tumingin siya sa pwesto ni Elo sa living room kung saan nanonood ng balita.

“Mabait ba yung mga magulang niya?” wala sa wisyo kong tanong sa kanya at tumingin din ako kay Elo.

“Ikaw ang magtanong sa kanya ng ganyang bagay, pero oo mababait sila tita at tito” pagbaling ng tingin sa akin ni Tony “Wait may dala akong sandwich gawa mismo ng mamang ni Elo” wika ni Tony at may kung anong kinuha siya sa loob ng bag niya.

ㅡㅡㅡ

Pov ni Elo:

“Ma si Kuya Tony nandito sa opisina ng boss ko!”

“Alam ko anak sinabi sa akin ni Tony kahapon”

“Anong kahapon?”

Nandito ako sa living room ng opisina ni sir at kaharap ang malaking telebisyon habang balita ang ipinapalabas dito.

Sobra akong hiyang-hiya kanina at gusto ko nalang mag pa kain sa lupa dahil sa kahihiyan na nangyari kanina, nahuli lang naman kami ni Kuya Tony na nakapatong sa akin si sir at dahil sa pag-kagulat ko ay naitulak ko si sir sa sofa na ikinasigaw niya.

“Argh! Elo naman!”

sigaw ni sir pagkatapos ko siyang itulak sa pagkakadagan niya sa akin.

“Kuya Tony!?”

gulat na gulat kong bulalas sa taong hindi ko inaasahan na pumasok sa loob ng opisina ni sir.

“Hi Elo”

pagbati sa akin ni Kuya Tony na sinamahan pa niya ng pag kaway sa akin.

“Bakit ka nandito Kuya? Umuwi kana galing Brazil?”

gulat ko paring tanong dito.

“A long story Elo saka ko na ikukwento”

sagot ni Kuya Tony at magsasalita na sana ako ngunit sumabat si sir.

“Ganda ng timing Tony! Ang ganda ng timing mo!”

rinig kong sigaw ni sir pagkatapos niyang tumayo sa pag kakalaglag niya sa sofa.

Pagkatapos ng senaryong iyon ay dito ako dumiretso sa living room at binuksan ang telebisyon para mapawi na din ang kahihiyang nagawa ko.

Nag-uusap silang dalawa sa sofa sa harapan ng table ni sir at kita ko ang mga seryosong mukha nila na tiyak seryoso ang mga pinag-uusapan.

Ka-text ko si mamang habang nanonood ako ng balita.

“Dito dumiretso ang Kuya Tony mo pag kagaling niya daw ng Japan “ basa ko sa message ni mamang.

“Japan? Eh akala ko sa Brazil siya nagtatrabaho?” tanong ko dito.

Linggo-linggo si Kuya Tony bumibisita sa bahay namin doon sa Rizal at isang beses bumisita ito at sinabing magtatrabaho na siya sa ibang bansa sa Brazil iyon, tinanong namin siya kung anong trabaho at sinabing Domestic Helper ang trabaho niya na malayong-malayo sa itsura at mga naipundar ni Kuya Tony ngayon.

“Ikaw na magtanong sa Kuya Tony mo anak tutal nandiyan naman siya nagulat nga ako kahapon na kilala niya ang boss mo at mas nagulat ako na sa boss mo din siya nagtatrabaho, small world anak ano?”

“Oo mamang small word nga, sige ako na po magtatanong kay Kuya Tony mamaya”

“Oo nga pala anak I message mo ang kuya Exot mo na sunduin ka mamayang gabi ha, napapanood ko ang balita sa tv at talamak ang kidnapping diyan sa inyo kaya mag-iingat ka ha”

Hindi ko na nireplayan si mamang dahil narinig kong muli ang balita na ipinalabas noong nakaraang araw lamang.

“Ang task force na tumututok sa pagkawala ng limang tao sa Quezon City ay patuloy parin sa paghahanap, may mga leads ng binigay ang ilang saksi sa kidnapping ang ginagamit ng task force ng Quezon City para mahanap na ang suspek sa gawaing ito, balitang hatid ni Jonathan Camerino” “ wika ng babaeng kilalang broadcaster.

Lumingon muna ako sa likuran ko at kita kong seryoso parin silang nag-uusap. Muli naman akong tumingin sa telebisyon at nakinig ng mabuti sa balita.

“Pagkatapos maibalita ng aming programa ang tungkol sa pagkawala ng binatang si Alexander Montoya alias Baste ay sunod-sunod na ang mga paglalabasan ng mga leads kung nasaan ang limang tao sa Quezon City na nawawala” panimula ng lalaking reporter.

“Isang saksi ang aming nakapanayam sa kidnapping na itago nalang natin sa pangalang Oliver” doon ipinakita ang isang lalaki na may takip sa ulo.

“Ang totoo po niyan kagabi lang po ay nakita namin magto-tropa yung kaparehas na van na kumidnap po doon kay Baste tinitigan po namin mabuti yung plaka ng van na kaparehas po doon sa plaka na sinabi niyo po c.e.x seven zero one po yung plate number” nakikinig lang ako habang nagsasalita ang binata.

“Pasado ala-syete kagabi ay makikita ang mga binatang nakatambay sa bungad ng Aguinaldo Street Project Four sa Quezon City isa na doon si Oliver at maya-maya pa ay makikitang pumarada sa gilid nila ang kulay putting van na may plakang c.e.x seven zero one, makikita ang pagsakay ng isang lalaking nakasumbrelo at burdado ng tatoo sa katawan” muling sabi ng reporter at muling nagsalita ang witness.

“May malaking bungo po sa leeg yung isang lalaki tapos may ilang naka tatoong ahas sa braso niya, hindi po namin nakita yung itsura dahil naka sumbrelo po” salaysay ng saksi.

Nakatutok lang ako sa panonood ng tumunog ang phone ko kinuha ko ito at nakita kong tumatawag si Prince.

Tumayo ako sa pag-kakaupo ko at naglakad palabas ng opisina ni sir.

“Hey! Where are you going?” napatigil ako sa may sofa kung saan doon ako tinawag ni sir.

“Sagutin ko lang po itong tawag” nahihiya ko paring sabi dahil sa pagkahiya kanina.

Nakangiting nakakaloko naman si Kuya Tony sa harapan ko.

Hindi na naman ito sumagot kaya tumungo ako sa kanila bago lumabas ng tuluyan sa opisina niya.

“Hello Prince?” pagsagot ko sa tawag habang nandito lang ako sa may pintuan ng opisina ni sir.

“Hello Elo” masayang wika naman nito.

“Bakit ka napatawag Prince?” tanong ko sa kanya.

“Tommorow evening available ka Elo?”  napataas ang kilay ko sa tanong ni Prince.

“Ha? Bakit?”

“Pinabibisita sakin ni Papa yung company bukas kaya papunta ako diyan sa Manila, ano available ka ba? I want to see you na din eh I miss you” wika nito sa akin.

“Oo availble naman ako bukas ng gabi Prince” nakangiti kong sagot dito.

“So paano? See you tommorow?”

“Sige Prince” sagot ko bago ko pinatay ang tawag, naramdaman ko din kasing may tao na sa likod ko.

“Whose that?”

Napatalikod ako at doon ko nakita si sir na seryoso ang tingin sa akin habang si Kuya Tony ay malapad ang pagkakangiti.

“Ahm si Prince” bakit ako kinakabahan?

Nagtaas lang naman ang kilay niya at hindi na nagsalita bago siya naglakad at nilagpasan ako.

“Tara Elo” pagyaya sakin ni Kuya Tony.

“Let’s go im hungry” nakatalikod na sabi ni sir habang papunta sa elevator at sumunod naman ako sa kanila.

Muling tumunog ang phone ko at tiningnan ito.

Message galing kay kuya.

“Bunso sunduin kita diyan mamayang uwian niyo ha puntahan natin si Elie”

ㅡㅡㅡ

“Akala ko ba sa Brazil ka nag tatrabaho kuya Tony?” pagkausap ko sa kanya.

Nandito na kami sa canteen ng kompanya ni Sir at bitbit namin ang kanya-kanyang tray na may lamang pagkain. Naglalakad kami papunta sa lamesa at upuan na kakainan namin.

“Doon naman talaga ako nag trabaho eh” sagot niya.

Magkatabi kami ni kuya Tony na naglalakad habang nasa unahan namin si sir na binabati ng ilang trabahante niya.

“Good afternoon sir”

“Good afternoon po”

Bati ng ilang mga babae na halatang kinikilig dahil sa binabati din ito ni sir pabalik.

“Good afternoon” malalim na boses na pagbati ni sir sa dalawang babae.

“Kyah!” kinikilig na hiyaw ng dalawang babae.

“Good afternoon sir”

Ilan pang pagbati ang narinig namin ng tuluyan na kaming nakaupo at inilapag ang aming mga pagkain.

“Domestic Helper ba talaga ang naging trabaho mo doon?” patuloy kong pagkausap ko kay kuya Tony ng makaupo kami.

Apat ang upuan ng lamesang ito at magkatabi kami ni sir habang nasa harapan ko naman si kuya Tony.

“Oo DH naman talaga ang naging trabaho ko doon sa Brazil” sagot nito.

“Eh bakit parang hindi naman? Pati paano kayo nagkakilala nitong si sir?” binalingan ko ng tingin si sir na ngayon ay humihigop ng sabaw ng Sinigang.

“Kaibigan ko kasi yung kuya niya si Charles at ipinakilala ako niya dito kay Lucas” paglalahad ni kuya Tony at napatango naman ako.

“Tapos kay Lucas na ako nagtatrabaho” napakunot ang noo ko sa sinabi nito.

“Ano namang trabaho?” tanong ko sa kanya at lumapit ito sa akin na tila ibubulong niya.

“Detective” napataas kilay ko sa sinabi ni kuya Tony.

“Ha?” tanong ko dito ng makabalik siya sa pwesto niya.

“Hey! Tony!” pagsuway ni sir kay kuya.

“Oh bakit young man? Hindi pa ba alam ni Elo?” napabaling naman ako kay sir na ngayon ay nakatingin na din sa akin.

“Anong hindi ko pa alam?” tanong ko dito at muling bumaling ng tingin kay kuya Tony.

Narinig ko ang pagsinghal ni sir kaya mas nagtaka ako kung ano yung hindi ko pa alam.

“Kuya Tony? Sir?” baling ko sa dalawa.

“Sa kanya mo nalang itanong Elo at ikaw young man boyfriend mo yan kaya dapat alam niya” wika ni kuya Tony at humigop ito ng sabaw.

Nakatingin ako kay sir habang seryoso ang mukha nito na nakatingin sa pagkain niya. Hinihintay kong magsalita siya pero hindi ito gumagalaw sa pwesto niya.

Ah ganon?

Umayos ako ng upo at sinimulan nalang ang pagkain.

“Hindi niya sakin sasabihin? Fine” bulong ko sa sarili ko at sumubo na ng kanin.

“Eat this” rinig kong wika ni sir at inilagay niya sa plato ko ang isang hipon.

Hindi ko naman ito pinansin at nagsimula nalang akong kumain.

Ilang minuto lang na tunog ng mga kubyertos ang naririnig ko isama pa ang ilang daldalan ng mga trabahante dito sa office.

“Hello Everything” napatingin ako sa malanding boses na nagmula sa gilid ng lamesa namin.

Pansin kong sabay-sabay kaming napatinging tatlo sa dumating na nilalang.

Si Kuya Tony naman ay tila nabilaukan ito sa nakita niya.

“Oh Chocolate you’re here” pagsasalita ni sir.

“Ahm yes love, can I join you?” malanding pagsasalita ng matandang ito.

Rinig ko ang mahihinang tawa nito.

Bumaling ng tingin sa akin si sir Chocolate at kitang-kita ko ang ilang pag-ikot ng mata nito sa akin.

Nakasuot ito ng skin toned na pangtaas at bakat na bakat ang utong nito, nakapulupot din sa kanya ang green na scarf na tumataklob sa leeg at batok niya.

“Hi sir” nakangiti kong pagbati ko sa kanya “Good afternoon po” dagdag ko pa.

Tuluyan na itong umupo sa harap ni sir katabi ni kuya Tony.

“Wag mo akong kausapin at walang good sa afternoon inchendes?!” pagtataray nito sa akin “Hmp!” aktong babatuhin niya pa ako ng kutsara ng magsalita si kuya Tony.

“Hi Miss beautiful” natatawa ako sa pagsasalita ni kuya Tony.

Hinawakan ni kuya Tony ang baba ni sir Chocolate at kita ko naman ang pangingisay ni sir sa pagkakilig niya.

“Ehe hello bebe boy” kinikilig na sabi ni sir Chocolate.

Nakangiti lang ako sa harapan nila at minsanang natatawa.

“Eat this” napabaling ako kay sir na nilagyan na naman ng hipon ang plato ko.

Hindi naman ito nakatingin sa akin bagkus itinuloy ang pagkain niya.

Inirapan ko lang ito dahil naiinis ako sa kanya.

Patuloy lang ang dalawang tao sa paglalandian sa harapan namin ni sir ng may magsalita sa gilid ko.

“Hi Elo” pagsasalita ng tao sa gilid ko.

Tumunghay naman ako sa taong nakatayo sa gilid ko at doon ko nakita yung binatang lalaki na lumapit sa akin ng pumunta ako sa Game Developer – Aesthetic Department.

“Hello” nakangiti ko namang pagbati dito “Sorry pala nung isa araw” paghingi ko ng tawad sa kanya dahil hindi niya natapos ang sasabihin niya dahil sa pagtawag ni sir.

“Ahm okay lang” nakangiti nitong sabi sa akin habang nakahawak pa sa batok niya.

“Bakit pala?” tanong ko sa kanya at kita kong inaabot niya ang isang plastic na may lamang brownies.

“Para sayo Elo”

“Sakin?”

“Hmmm” sabi pa niya habang iniaabot ang brownies, kinuha ko naman ito sa kanya at nagpasalamat.

“Thank you ahm?”

“Gerald, Gerald Vergara” pagsabat niya.

“Thank you Gerald” pasasalamat ko sa brownies.

“You’re welcome” nakangiti nitong wika “So I need to go na Elo, see you” huling sabi niya at tumango naman ako.

Tiningnan ko naman ang hawak kong brownies at halatang masarap ito.

“Eat this tsss” rinig kong singhal na sabi ni sir sa gilid ko habang naglagay ulit ng hipon sa plato ko.

“Sir!?” reklamo ko sa kanya dahil tatlo lang naman ang hipon ng bawat sinigang ni sineserve samin kaya wala ng natira sa kanya.

Tumayo ako sa pwesto ko.

“Where are you going!?” muli nitong wika.

“CR” sabi ko bago sila iwan doon.

Nakakainis.

Naglakad ako papunta sa comfort room dito sa canteen.

Pumasok ako sa loob ng cr at doon dumiretso sa cubicle.

Habang umiihi ako ay naiinis ako kay sir, naiinis ako dahil bakit hindi niya magawang sabihin sakin yung bagay na sinasabi ni kuya Tony.

At habang inis lang akong umiihi ay may naririnig ako sa labas na dalawang lalaking nag-uusap.

“Omaygad ghourl!? Pansin mo ba si sir Lucas? Ngumingiti na siya sa mga trabahador niya!”

“Kaya nga ih! Hindi na siya suplado tulad dati! Kita mo kanina? Binati ko siya at binati niya naman ako! Kyah!”

Halatang kinikilig ang mga bakla na ito sa pinag-uusapan nila.

“Mga gaga kayo! Hindi niyo siguro alam kung bakit nagbago si sir ano!?” boses ng isang babae.

“Oo hindi nga namin alam! Bakit alam mo ba?!” pagtatanong ng isa sa mga bakla.

“Oh ayan panoodin niyo! Ngayon lang lumabas yan!” rinig kong wika ng babae at ilang saglit na nanahimik ang tatlong tao sa labas ng cubicle.

Tapos na akong umihi at nakikinig nalang ako sa kanila.

“May nakakita kay sir sa parking lot ng L Co Hol Bar sa Marikina” kinabahan ako sa sinabi ng babae.

“Tangina Ghourl!? Diba ito yung secretary niya?!”

“Oo iyan nga!” mas lalo na akong kinabahan sa mga narinig ko.

“Bayota din pala iyang secretaty ni sir! Akala ko pa naman lalaki din!? Ang gwapo pa naman din niya”

“Hindi ko din maisip na bayota din si sir Lucas! Kainis!”

“Kakalbuhin ko yang secretary ni sir kapag nakita ko!” ang kabang nararamdaman ko ay napalitan ng tawa.

“Mga bakla kayo! Bago niyo makalbo yung secretary ni sir baka nasa basurahan na kayo bago niyo pa magawa yun” natatawang sabi ng babae sa dalawang bakla.

“Che! Basta! Si sir parin ang one and only ko! Ang sarap kaya niyang pagnasahan sa panaginip!” napatawa ako sa huling wika nito.

“Gaga ka! tara na nga bago pa may makarinig sa inyo at baka isumbong pa kayo kay sir!”

“Let’s go!”

Pigil tawa lang ako sa mga narinig ko, pinakiramdaman ko sila na lumabas sa cr bago ako lumabas dito sa cubicle.

Nang wala na akong narinig na ingay ay tuluyan na akong lumabas ng cubicle.

Pero nagulat ako sa paglabas ko.

“Sir Chocolate!?” sigaw ko dahil sa pagkagulat ko.

Nakatayo ito sa may pintuan ng cubicle.

“So tama pala ang hinala ko ano!?” taas kilay at pagtataray nito sa akin.

“Ang alin po sir?” nakangiti at maang-maangan kong wika sa kanya.

“Hindi ka lang pala mukhang rabbit puki ng daga isa ka din palang higad dahil makati ka! hmp! Hmp!” inaambahan ako nito ng suntok.

Pero imbis na maka ramdam ng inis tawa at saya ang nararamdaman ko.

“Wag kang ngumiti diyan dahil hindi ka maganda” inikutan ako ng mata nito.

“Ano po bang gusto niyong sabihin sir?” nakangiti kong tanong dito.

“Anong gusto kong sabihin!?” sigaw nito sa akin.

Tumango ako.

“Layuan mo si Lucas my love! Dahil hindi kayo bagay! Buti nalang at hindi ka niya pinayagang mag trabaho sa Department ko dahil baka buhusan lang kita ng mainit na kape” pagtataray nito sa akin.

“Paano kung ayaw ko siyang layuan?!” ganting pagtataray ko sa matandang ito. Itinaas koang mga kilay ko.

“Kung hindi mo siya lalayuan? Ipagkakalat ko na ako ang legal wife at ikaw ang kabit ako ang nakauna kay Lucas ako ang una niya sa lahat-lahat” hindi ko alam kung matatawa ba ako o hindi sa mga sinasabi ni sir.

“Okay sir lalayo na po” sabi ko sa kanya at naglakad papunta sa likod niya at lumapit sa tenga niya para doon may ibulong.

“Ako sir? Ipagkakalat ko naman na may scandal video ka at kulay dark chocolate ang batok mo na kasing kulay na din ng uling talyase” hinila ko ang nakapulupot sa kanyang scarf at naglakad palabas ng comfort room.

Bago ako tuluyang makalabas ay narinig ko pa ang sunod-sunod na sigaw ni sir Chocolate.

“Amoy Puki ka talaga ng daga!?

“Mukha kang kabayo!!’

“Kakalbuhin kita!”

Napatawa nalang ako bago muling bumalik sa pwesto namin, nakita kong kumakain parin sila doon.

“Why you take so long?” rinig kong tanong ni sir pagka-upo ko sa tabi niya.

Hindi ko ito pinansin at itinuloy ko nalang ang pagkain ko.

Inis ako sa kanya diba?

“LQ na ito” rinig kong bulong ni kuya Tony sa harapan ko.

“Message mo si Dette na bumalik na siya dito sa company Elo” rinig ko muling wika ni sir, hindi ko siya sinagot bagkus kinuha ko ang phone ko at doon minessage si Dette.

“May binili akong brownies doon sa pantry, oh” kita kong nilapag niya yung brownies na binili nito, ipinatong niya sa bigay sa akin ni Gerald na cookies din.

“Come here”

Mag aalas-yete na ng gabi at nandito ako sa loob ng sarili kong office. Ilang oras na din yung nakalipas ng magpaalam sa amin si Kuya Tony may aasikasuhin pa daw ito.

At ilang oras ko na ding hindi pinapansin si sir dahil ayaw niya parin sabihin sakin yung dapat na sabihin niya, at sa ilang oras kong hindi pagpansin sa kanya ay ramdam ko na din ang pagkainis nito na alam kong nagtitimpi nalang din siya.

“I said come here!” rinig kong pagsigaw niya dito sa speaker ng table ko.

Binalingan ko ito ng tingin sa glass wall at kita kong galit nga ang itsura niya.

Hindi pa dumadating si Dette kaya kaming dalawa lang ni sir ang nandito sa pinakataas ng building, may inihabilin sa akin si Dette na kailangan kong I encode kaya yun ang ginawa ko para na din maiwasan ko si sir.

“Kapag hindi ka pumunta dito hindi mo magugustuhan ang gagawin ko!” napatayo ako sa pwesto ko dahil kilala ko ito kapag nagbabanta siya.

Lahat ng gusto niya nasusunod.

Binalingan ko siya ng tingin habang papunta ako sa opisina niya.

Lumabas ako ng opisina ko at tinungo ang pintuan niya at doon ako pumasok.

Walang emosyon akong ipinapakita sa kanya.

Pagkapasok ko ay dumiretso ako sa harapan ng table niya. Tiningnan ko ito at seryoso lang din ang mukha niya.

“Come here” wika nito habang tinatap niya ang lap niya nakaupo kasi siya sa swivel chair niya.

Itinaas ko ang kilay ko dahil sa sinasabi nito.

“I said come here, sit on my lap” utos nito sa akin at hindi ko siya sinusunod.

“Gusto mo talagang makatikim sa akin ano?” pananakot muli nito kaya wala na akong nagawa kundi ang sundin ang utos niya.

Umupo ako sa lap niya paharap sa kanya.

As in paharap na naka-upo sa kanya.

Inilagay niya yung mga kamay ko sa batok niya at inilapit niya yung katawan niya sa akin sa pamamagitan ng pagkapit ng mga braso niya sa likod ko.

“Okay tell me bakit hindi mo ako pinapansin?” seryoso nitong wika habang nakatingala siya sakin.

Hindi ko ito kinibo.

“Tell me Elo” muling niyang sabi at kita kong naningkit ang mga mata nito.

“Ano yung sinasabi ni kuya Tony?” nakatungo kong sabi sa kanya at kita ko ang pag-aalinlangan nito sa mukha niya.

“Ayaw mong sabihin? Okay” sabi ko dito at dahan-dahang kumalas sa pagkakayapos niya.

Pero dahil malaki ang katawan niya ay hindi ako nagtagumpay.

“Fine! Fine! Sasabihin ko na” pagsuko niya kaya muli akong umayos ng pwesto sa lap niya.

“Ano yun?”

“I don’t want you to worry about me” muling naningkit ang mukha niya.

“Sa tingin mo ba sa nangyari kanina hindi ako nag-aalala?” tanong ko naman dito at hindi ako nito sinagot.

“Kaya sabihin mo sakin sir baka may maitulong ako, kahit na mabilis yung pangyayari sating dalawa at hindi pa natin lubos na kilala ang isa’t-isa sir may pakielam na po ako sa inyo kahit na ilang beses niyo akong sinusungitan” kita ko naman ang pagbabago sa mukha niya at ngumiti ito sa akin.

“Fine I will tell you” sabi nito.

“Kailangan ganito talaga ang pwesto natin sir?”

“Wag kanang magreklamo” pagsusungit niya at mas niyapos niya pa ako para mas maramdaman ko ang matitigas niyang muscle sa katawan ko.

Naging seryoso na ang mukha ni sir at dito na siya nagkwento.

“Tony is my personal detective pinakilala sakin ni Kuya Charles after kong makatanggap ng mga pagbabanta nung nasa New York pa kami ni Dette” panimula nito.

“Pagbabanta?” takang wika ko dito.

“Yeah sinasabi na pagsisisihan ko daw yung mga ginawa ko then papatayin daw niya ako” sabi nito na ikinakaba ko.

“Lumapit kana sa mga pulis?” tanong ko sa kanya.

“I don’t trust police men” wika nito at napatango nalang ako.

“Kailan yan nag start?” pagtatanong ko dito.

“Week after iwan ako ng bride ko” sagot nito “Simula noon nag start na si Tony na maghanap ng mga lead iformation kung saan nanggagaling yung mga calls na natatanggap ko” dagdag pa niya.

“May mga suspect na kayo?” seryosong tanong ko sa kanya at kita ko ang pagtango niya.

Hindi ko na itinanong kung sino-sino yung mga suspek, pero nagbanggit si sir ng mga pangalan.

“Angel Arevalo, Dominic Vergara, at isa sa mga

Walker Brothers

“

“Si Dom? At isa sa mga kuya mo?” kita ko ang malungkot niyang pagtangi sa akin.

Niyapos ko ito at dinantay ko ang ulo ko sa balikat niya.

“Im here okay? Tutulong ako sa paghahanap” sabi ko dito habang hinihimas ang likod niya.

“No, baka mapahamak ka hayaan mo kami ng kuya Tony mo” sabi nito at muli akong bumalik sa pagtingin sa kanya.

“Sir?” hinawakan ko ito sa magkabilang pisngi niya.

“Ayokong mapahamak ka Elo kaya hayaan mo nalang kami ng kuya mo okay?” seryoso nitong sabi at wala akong nagawa kundi ang tumango na lamang.

Katahimikan at tanging paghinga lang namin dalawa ang naririnig ko.

Nakakapit lang ako sa magkabilang pisngi niya habang siya naman ay naka-hawak sa bewang ko.

Staring at each other.

Tila pinaguusap naming dalawa ang mga mata namin habang nararamdaman ko ang pagtibok ng puso ni sir sa dibdib ko.

“Elo” baritong boses ni sir at kumunot lang ang noo ko.

“My name is Lucas Malvacini Walker twenty-seven years old I have four brothers and we are happy family” nakangiti nitong sabi sa akin at naintindihan ko kung anong ipunupunto niya “I don’t have any talent but I am commited to those things that I like to do specificaly with my job, I really love sandwiches specialy when you made it” napangiti naman ako sa sinasabi ni sir.

“My love is genuine kahit na babaero ako” ang mga mata ko naman ang naningkit sa sinabi nito “Siyempre joke lang” pagbawi nito sa sinabi niya.

“I never imagine na darating na tayo sa puntong ito, I know that im straight pero nabaliko ako ng dahil sayo at sayo lang ako naging ganito sayo lang ako magiging ganito”

“I can give all you want but I know my love for you is enough” napatango ako sa sinabi niya.

Umayos si sir ng upo at inilapit niya ang bibig niya sa tenga ko at doon bumulong.

“Elo I love you sobra”

Mas naramdaman kong humigpit ang yakap ni sir at mas naramdaman ko ang paglatay ng mga maititigas na muscle ni sir sa katawan ko.

Napahawak ako sa batok niya ng dahil sa ginawa niyang pagyapos ng mahigpit.

Bakit parang ang init?

Naniningkit ang mga mata ni sir sa oras na ito.

Pero bago pa mangyari ang dapat mangyari ay nagsalita din ako sa harap niya.

“Ako po si Elo Angelo Bathan twenty-five years old at may apat din po akong kapatid sobrang saya po ng pamilya ko sir” nakangiti kong sabi sa kanya “Mahilig po ako sa digital sketch at mag edit ng videos dahil nagtapos ako ng Multimedia and Arts kaya sana po ay payagan niyo akong magtrabaho sa Aesthetic Department” kita ko naman ang pagtango niya na ikinangiti ko “Mahilig po akong magluto at gumawa ng sandwich dahil namana ko po iyon kay mamang” dagdag ko sa kanya.

“Wala akong maibibigay sa inyo sir” pagsasabi ko ng totoo.

“Pero yung sarili ko po sir kaya kong ibigay sa inyo”

Kita ko ang paglatay ng nakakalokong ngiti sa mukha ni sir.

“Are you sure?” malalim na boses nito at pagtango ang isinagot ko sa kanya.

Shet.

“Are you really sure?” pangunglit nito at muli akong tumango.

“Are you really really sure?” bakit parang mas uminit.

Muli akong tumango sa kanya at medyo nagulat ako ng ilapit ni sir ang mukha niya sa tenga ko.

“Amor I love you” bulong niya sa namamaos na boses.

Hinawakan ko siya sa magkabilang pisngi at doon nagsalita.

“Mahal din kita”

Dahan-dahang inilapit ni sir ang mukha niya sa mukha ko.

Mas lalo kong naramdaman ang mahigpit na pagkakayakap ni sir at napalagay muli ang mga kamay ko sa batok niya.

Pag papalitan ng malalalim na paghinga ang naririnig ko sa oras na ito na parang kaming dalawa lang ang tao dito.

Kita kong naninigkit na ang mga mata ni sir kaya wala akong ginawa kundi ang mapapikit nalang.

Dahan-dahan naming pinaglalapit ang mukha namin sa isa’t-isa.

Hanggang magsugpong na ang mga labi namin, naramdaman ko pang ngumisi ang mga labi ni sir.

Nagiinit na ako.

Ang init.

Dahan-dahan lang ang paggalaw ng bibig namin ni Lucas.

Ang kaninang paghawak ko sa batok ni sir ay nailagay ko sa kanyang buhok at doon ito kinapitan ng mahigpit.

Nakapikit ako kaya hindi ko kita kung anong expression ang ipinapakita ni sir.

Ang kaninang dahan-dahan na paghahalikan ay napalitan ng marahas at tila uhaw na uhaw sa laway naming dalawa.

Hindi ko mapigilang mapaungol sa ginawagawa namin ganun din ang ilang pag growl ni sir.

Ang pagkakahawak niya sa bewang ko ay napalitan dahil iginagala niya ang kanyang kamay sa likuran ko.

Mas nararamdmaan ko ang matitigas niyang muscle na dumadampi sa katawan ko.

At isang matigas din na bagay ang tumutusok na sa pangupo ko.

Maya-maya pa ay sabay kaming napabitaw sa pagkakasugpong ng aming mga labi at sabay naming hinahabol ang hininga na pinagkait samin.

Napahawak akong muli sa pisngi niya habang magkapatong ang aming mga noo.

“Elo pigilan mo ako please” namamaos ang boses ni sir.

Taliwas sa gusto niya ang sinasabi niya.

Umiling ako sa kagustuhan niya.

“Ayok…“tatanggi palang ako ng muli niyang angkinin ang mga labi ko kaya muli akong napapikit.

Muli kong isinakbit ang mga braso ko sa batok niya dahil sa pagtayo niya sa swivel chair.

Binuhat niya ako at iniupo sa lamesa ng opisina niya.

Nag-gagala ang mga kamay niya sa buong katawan ko habang patuloy na mag-kasugpong ang mga labi namin.

Nagmulat ako ng mga mata at doon ko nakita ang mga mata niyang nakapikit.

Ang gwapo niya.

Shete.

Napapikit ako ng hindi niya sinasadyang makagat ang labi ko.

“Ahhh” habol hininga niyang bigkas ng muli niyang alisin ang pagkakasugpong ng mga labi namin.

Magkatapong uli ang mga noo namin habang magkadikit ang aming mga ilong.

“Amor pigilan mo ako” namamaos niyang wika at muli namana kong umiling.

“Amor let’s continue this on my sofa doon sa living room” wika nito sa akin.

Umalis siya sa pwesto ko at naglakad papunta sa pintuan ng opisina niya.

Doon ko nakita na nilock niya ito.

Kita kong naningingkit ang mga mata ni sir ng sensyasan niya akong pumunta sa living room kung saan nandoon ang sofa na sinasabi niya.

Dahan-dahan akong inihiga ni sir dito sa sofa ng living room niya, hindi napuputol ang pagtitigan namin hanggang sa maihiga niya ako dito. Hindi ko alam pero nakakaramdam ako ng pagkainit sa katawan.

Alam ko ang makamundong bagay na ito dahil nakakapanood at nakakabasa na ako ng ganito.

Nang maihiga ako ni sir ay dahan-dahan siyang pumatong sa katawan ko, pinatungan niya ako.

“Elo” bulong niya habang magkatapat ang mga mukha namin.

“Hmm?” tanging nasantinig ko.

Hindi naman ito nagsalita bagkus nagsalita ito ng walang inilalabas na boses.

“I love you” muwestra ng bibig niya na sinagot ko din.

“I love you too” muwestra din ng bibig ko.

Habang nagtititigan kami ni sir ay ramdam ko ang pag-galaw niya sa ibabaw ko.

Nag-uusap lang ang mga mata namin habang dahan-dahan niyang pinagkikiskis ang mga katawan namin.

“I love you” muwestrang muli ng bibig niya habang naniningkit ang mga mata nito.

“I love you too” wika ko at iginala ng aking mga kamay ang paghawak sa matitigas na katawan ni sir.

Ramdam na ramdam ko ang pagkislot ng alaga ni sir sa suot niyang pantalon na gustong-gusto ng kumawala. Ramdam ko ding naninigas na ang pagkalalaki ko.

“Ahmm” ungol ko ng idiin ni sir ang katawan niya sa katawan ko.

Narinig ko din ang mahihinang pag growl ni sir.

“I love you” muling sabi nito kahit na wala itong boses.

“I love you too” sagot ko at dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko.

Hindi na ako nag-aksaya ng oras.

Ang mga kamay kong gumagala sa katawan niya ay inilagay ko sa batok niya at doon ko siya hinila papalapit sa bibig ko.

Magkasugpong muli ang mga labi namin ni sir.

Growl

Ungol

Iyang ang namamayani sa oras na ito dahil tila sinapian na kami ng espirito ng kalibugan.

Ang init.

Mapusok at nag aalab ang paghahalikan namin ni sir habang patuloy siya sa pag-kiskis ng katawan namin sa isa’t-isa.

Nasa ganoon lang kaming pwesto ng iginayak niya akong umupo habang hindi naghihiwalay ang pagkakasugpong ng aming bibig.

Iginayak akong muli ni sir na umupo sa kandungan niya habang ang mga paa nito ay naka-apak sa kahoy na sahig ng living room.

Ang mga kamay ko ay inihawak sa kanyang magkabilang pisngi at doon idiniin ang aking mukha. Ang mga kamay naman ni sir ay nararamdaman kong nasa pang-upo ko at doon ilang beses na pinipisil ang magkabilang pisngi.

Hapo-hapo kaming nagbitaw sa paghahalikan.

“Ahhh..ahmmm”

“Arg….hmmmm…”

Hingal na hingal kami habang magkadikit muli ang aming mga noo.

“Aw” ungol ko ng maramdaman kong pinisil muli ni sir ang magkabila kong pang-upo.

Rinig ko naman ang mahihina nitong tawa habang naghahabol ng hinigna.

“Baby”  namamaos na sabi nito.

“Hmmm?” sagot ko habang nakatitig sa kanyang naniningkit na mga mata.

“Let’s do it?” tanong nito at tumango ako sa kanya.

“You’re such naughty too baby akala ko mag papabebe ka pa” natatawang sabi nito na ikinahiya ko.

Kaya inilagay ko ang ulo ko sa batok niya at doon siya inamoy.

Mentol at amoy lalaking-lalaki ang inilalabas na amoy ng katawan ni sir

“Baby don’t be shy” namamaos parin ang boses ni sir.

Muli naman akong tumingin sa kanya at doon tiningnan ng seryoso.

“Amor eu te amo”

(baby i love you) akala niya siguro ay hindi ko alam kung anong ibig niyang sabihin.

Doon ko muling inilapit ang aking mukha sa mukha niya at hindi ko alam kung saan ko ipapaling ang mga kamay kong pinaglalaruan ang dibdib niya.

“Ummpphh…” ungol ni sir ng idiin ko ang katawan ko sa kanya.

Ramdam na ramdam ko na ang alaga ni sir natumutusok sa pang-upo ko.

“Hmmmmm” muling growl ni sir ng simulan kong igiling ang pang-upo ko sa pagkalalaki niya “Baby tao travesso huh, tao travesso”

(so naughty baby huh, so naughty) hindi ko iyon pinansin at muli ko siyang hinalikan habang hinuhubad ko na ang suot niyang longsleeve na putok na putok sa katawan niya.

“Ahhmmm” ungol ko ng muli kong maramdaman ang pagpisil ni sir sa pang-upo ko habang patuloy akong gumigiling sa pagkalalaki niya.

Ng tuluyan ko nang mahubad ang suot niyang longsleeve ay agad kong tinungo ang tambok na dibdib niya.

“Putangina….Elo” kita ko ang pagtingala niya ng tagumpay kong sinisipsip ang kaliwang utong ng dibdib niya “Fuck…hmmmm…sarap Elo” muli niyang ungol ng ilipat ko naman sa kanang utong niya ang pagsipsip ko.

Ramdam ko ang mga kamay niyang hinuhubadan na din ako ng pang-itaas.

Ang init.

Ang pagsipsip ko sa utong niya ay itinigil ko at dahan-dahang hinalikan siya pababa sa pusod ng tiyan niya, dito nag tatambukan ang mga pandesal niya sa tiyan at isa-isa ko iyong hinahalikan.

“Mais baiso”

(lower) sinunod ko ang sinabi niya at doon siya napamura ng sakalin ng kanang kamay ko ang naghuhumindik niyang pagkalalaki.

“Putangina…shit!” hiyaw nito habang nakatingala parin.

Mas lalo siyang naulol ng dahan-dahan kong himasin ito.

“Argghhh…baby…come..on”

Itinigil ko ang paghimas at muli wala akong inaksayang oras at tuluyan ko nang hinubad ang suot nitong pants.

Habang hinuhubad ko ang pants niya ay hawak-hawak ako ni sir sa buhok ko.

“Shet” napalaki ang mga mata ko ng tuluyan ko nang naihubad ang pants niya.

Ang kulay puti nitong brief ay tambok na tambok dahil sa pagkalalaki niyang gustong-gusto ng kumawala.

“Elo…ahh…baby” ulol na ulol na sabi ni sir habang nakatingin siya sa akin gamit ang mapupungay niyang mga mata.

Nginitian ko siya bago ko hinubad ang suot ko ding pants, kita ko naman ang paglaki din ng mga mata ni sir at mas lalo kong nakita sa mga mukha nito ang libog at manyak.

Let’s do this.

Muli akong umupo sa kanya at dito ko na mas naramdaman ang mas mainit at mas nakakaulol na pakiramdam.

Iginiling ko ang pang-upo ko habang muling marahas at mapusok kaming naghahalikan ni sir.

Nakaka-ulol.

Maalab ang paghahalikan namin ni sir.

“Putangina….hhmmmpp” napatigil siya sa pagsugpong ng halikan namin ng ibaba ko ang kanang kamay ko sa pagkalalaki niya.

“Eu estou ficando louco”

(mababaliw na ako) nasabi niya ng tuluyan kong ipasok ang kamay ko sa loob ng brief niya at doon ko hinawakan ang tila isang tubo sa tabang alaga niya.

Habang ginagawa ko ang paglamas sa pagkakalaki ni sir ay tinitingnan ko lang ang reaksyon niya.

Nakatingala ito at tirik ang kanyang mga mata habang paulit-ulit na nagmumura.

Napapatawa pa ito ng mahihina sa tuwing pipisilin ko ang pagkalalaki niya.

Inilapit ko ang mukha ko sa leeg niya at doon ko ito dinalaan.

Habang dinidilaan ko ang kanyang adams apple ay mas lalo kong binibilisan ang paghimas pataas at pababa sa pagkalalaki ni sir kaya ilang beses na pagmumura ang natanggap ko sa kanya.

“Bose vai me matar?”

(papatayin mo ba ako?) napatigil ako sa ginagawa kong paghalik sa kanya at muli siyang tiningnan.

Nakatingin ito sa akin ng seryoso habang naniningkit ang kanyang mga mata habag patuloy lang ako sa paghimas ng alaga niya.

Lumapit ako sa tenga niya at doon bumulong na alam kong ikinagulat niya.

“Lucas, eu quero que bose sinta…”

( Lucas, i want to feel you…) tumigil muna ako at dinilaan ang kanyang tenga bago ko tinuloy ang sasabihin ko “Eu quero sentir bose dentro de mim

“

(I want to feel you inside me)

Halatang nagulat siya sinabi ko dahil nakapagsalita ako ng lenggwaheng sinasabi niya, hindi ko naman siya pinansin at dali-dali ng hinubad ng mga kamay ko ang kulay puti niyang brief.

Mas napalaki pa ang mata ko ng makita ko ang tirik na tirik na mistulang tubong pagkalalaki niya, napalunok ako ng ilang beses bago ko tingnan si sir na ngayon ay hindi ko na mawari ang expression na ipinapakita niya.

“It’s all yours baby” namamaos nitong sabi sa akin kaya muli akong napalunok.

Naghubad din ako ng brief bago ako lumuhod sa pagkakaupo niya.

“Baka dumating na si Dette?” hindi ko alam kung bakit pumasok iyan sa isipan ko.

Nakatitig ako sa tayong-tayo niyang pagkalalaki.

Anong gagawin ko? Baka dumating na si Dette?

Mabilis lang?

Quickie?

Sige

Hinalikan ko lang ang ulo nito bago ako muling sumampa kay sir at kita ko naman ang pagtataka sa kanya.

“Talvez dette esteja chegando, então vamos nos apressar”

(Baka dumating na si dette kaya bilisan natin) pagka-usap ko sa kanya sa paraang pagkausap niya sa akin kanina.

Nakita ko naman ang pagtango niya bago siya kumilos para may kung anong kunin sa sofa, sa gilid ng sofa.

“Ano yan?” tanong ko sa kanya ng makuha niya ang bagay na iyon.

“Lotion” sagot niya at hinalikan ako sa pisngi.

“Nasa table ko yung lube and condom kaso kailangan nating bilisan kaya ito nalang” natatawa niyang sabi sa akin at tumango nalang ako.

Muli kong pinagsugpong ang mga labi namin at doon maalab na naghalikan.

Habang magkadikit ang mga labi namin ay kinuha ko sa kanya ang hawak-hawak niyang lotion at doon ipinakilos ang aking mga kamay para lagyan ng lotion ang kanyang pagkalalaki.

“Are you sure baby?” tanong nito sa akin, tumango ako sa kanya bago ko muling pinaglapit ang aming mga bibig.

Ready yourself.

Inangat ko ang sarili ko dahil nararamdaman kong itinututok ni sir ang pagkalalaki niya sa butas ng pang-upo ko.

“Elo are you sure?” tila may pag-aalala nitong tanong sa akin pero hindi ko siya sinagot bagkus hinalikan ito para sabihing oo nga!

“Im coming” muling wika niya ng maramdaman kong unti-unti ang pagpasok niya sa loob ko, dahan-dahan ko namang inuupuan ito.

Shete.

Nakakaramdam ako ng hapdi at sakit dahil nalala kong isa pala akong virgin , napapikit ako ng matindi dahil sa nararamdaman ko.

“Baby I will stop, I will sto…”

“Ituloy mo sir! Ituloy mo!” sabat ko sa kanya at hinalikan ito para I divert ang sakit na nararamdmaan ko.

“Hmmmp….ahmmm” ungol ko sa pagpigil ko sa sakit na nararamdmaan ko.

Ramdam ko namang nakahawak si sir sa magkabilang bewang ko na alam kong umaalalay sa akin at ang kamay ko naman ay nakasabunot sa buhok ni sir dahil hindi ko alam kung saan ko ikakapit ang mga kamay ko.

Ilang minuto lang ang itinagal ng naramdaman kong sakit dahil naramdaman kong naglapat na ang katawan namin ni sir sa baba tanda na naipasok na niya ang buong pagkalalaki niya sa looban ko.

“Baby, eu estou dentro de boses agora”

(baby im inside you right know) sabi nito habang nakapikit parin ako.

“Open your eyes baby I want to see your reaction” sabi ni sir kaya nagmulat ako ng mata.

Namumungay ang mga mata kong nakatingin sa kanya.

“Let’s do it?” nakangiti nitong tanong sakin at tumango naman ako sa kanya.

Muli naming pinagsugpong ang aming mga labi at dahan-dahang inindayog ang aming mga katawan.

“Hmmmm…ahmmmm” ungol ko ng sinimulan kong mag taas-baba sa pagkalalaki ni sir.

“Baby…slowly” namamaos na sabi ni sit at itinuloy ang aming paghahalikan.

Sinunod ko naman ang utos niyang slowly at dito ko nararamdaman ang sarap ng pagkalalaki niya sa loob ko.

Putangina.

“Hmmmp…ahhmmm…shet” wika ni sir.

Ungol lang ang naisasantinig ko habang nakapikit ako at nilalasap ang sarap sa looban ko.

Mas naramdaman ko ang sarap sa looban ko ng magsimulang gumalaw din si sir sa pagkakaupo niya.

“Ahffff…puta!” hiyaw ko ng may kung ano akong naramdaman sa loob ko na tinamaan.

“Your weak spot baby…I hit it” namamaos na wika ni sir habang sinisipsip ang aking leeg.

Hindi ko naririnig na nagrereklamo si sir sa pagsabunot ko sa kanya.

“Ahhhh…hhmmmm” muli kong ungol dahil nararamdaman kong bumibilis na ang pagindayog ko sa ibabaw ni sir.

“Baby….hmmmm…ahhhh” growl ni sir sa leeg ko habang ako ay nakatingala at pinapakiramdaman ang mala tubong pagkalalaki sa looban ko.

“Sir….hmmmm…fuck…”

“Elo…baby…ahmmmm” patuloy lang si sir sa pagsipsip ng leeg ko ng muli akong napasigaw.

“Ahhhhhh….tangina!!” may muling natamaan si sir sa looban ko na sinabayan niyang pagtaas-baba sa pagkalalaki ko.

“Putanginaa…hhmmm” nauulol kong sabi habang nakasabunot parin sa buhok ni sir.

Rinig ko ang mahihinang pagtawa at pagungol ni sir sa leeg ko.

Pabilis ng pabilis ang ginagawa kong pagtaas-baba sa pagkalalaki ni sir kaya mas lalo akong nauulol sa ginagawa naming dalawa.

“Hmmmm….sir….malapit na ako” wika ko sa ginagawa niyang pagtaas-baba sa alaga ko.

“Ahhhh….baby….your so fucking tight….sarap” ungol niya sa leeg ko.

“Sir ayan na ako….hhmmmppp..ahhh” ungol ko ng maramdaman kong lalabas na ang katawa sa loob ko “Sir….hhmmm…ahhh….ayan..na…sir..ayan na….ah tangina!” napahiyaw na ako dahil sa paglabas ng puting katas sa loob ko.

Napatingin ako sa baba at kita kong tumalsik ito sa dibdib ni sir, bumaling ng tingin sakin sir at doon niya ako hinalikan.

“Hmmpppp…” he growled.

“Fucking tight” wika niya at pag ungol lang din ang naisagot ko sa kanya. 

Taas-baba

Ungol doon

Ungol dito

Malalalim at paghahabol na hininga ang ginagawa namin ni sir habang patuloy ang pag-ulos ng pagkalalaki niya sa loob ko.

“Baby…hmmm…im cumming” wika ni sir habang nakapikit ito.

“Hmmmm…ahmmmm” sagot ko.

“Baby…ahmmm..im cumming” wika ni sir “Ahhhh..fuck…im cumming..ah..ah…ah shet!!” doon ko naramdaman sa kaloob-looban ko ang mainit na likido.

“Elo I love you” wika ni sir na pagod na pagod.

Hinalikan ko siya para sabihing parehas kami ng nararamdaman sa isa’t-isa.

“Let’s go, gusto ka daw makita ni Ariana” nakangiting wika ni sir pagpasok niya dito sa opisina ko.

After that scene sa loob ng office niya ay sabay kaming naligo sa loob ng cr ng office niya, wala nang ibang nangyari basta naligo lang kami.

Pagkatapos naming maligo ay tumawag si Dette kay sir na naging dahilan para mainis at maasar ito.

Hindi na daw kasi makakapasok si Dette dahil napagod na ito sa pag-asikaso ng gagamitin niya, pagkatapos tumawag ni Dette ay daglian akong tumakbo papalabas ng office ni sir at pumasok sa loob ng opisina ko.

Iba na ang nag-iingat.

At ngayon nga ay nagyaya na itong umuwi dahil tapos na din ang trabaho ko sa kanya ngayong araw.

“Si Ariana ba talaga ang may gustong makita ako?” pang-aasar ko dito “Wag mong gamitin ang pangalan ng pamangkin mo sir sa kautuan mo” panunuya ko sa kanya at tumayo na sa pagkakaupo ko sa sarili kong swivel chair.

“Tsss” rinig kong palatak niya at inirapan pa ako nito bago makalapit sa pwesto niya.

“Tsss..ka diyan sumbong kaya kita” sagot ko sa kanya ng makalabas kami sa pwesto ng office ko.

“Hindi mo papatayin yung ilaw ng office mo” tanong ko dahil nakabukas pa ang ilaw ng office niya.

“No, may dadating akong cleaner ng office” sagot niya at tumango naman ako.

“So tara na sir?” pagbaling kong muli sa kanya at naglakad kami patungo sa elevator.

“The door is opening”

“Tara na kasi sa bahay, doon ka na matulog” yan naman pala ang gustong sabihin bakit pa dinadamay ang pamangkin niya sa kagustuhan niya.

Nako.

“The door is closing”

“Sir” pagbaling ko ng tingin sa kanya at kita kong naka pout ang Walker na ito “Sir susunduin po kasi ako ni kuya ngayon dahil bibisitahin namin yung kaibigan namin sa ospital si Elie po” paglalahad ko sa kanya.

“Bakit anong nangyari sa kaibigan niyo?” tanong niya.

“Walang nangyari sa kanya, Doctor siya doon sa ospital kabigan namin yun ni kuya kaya bibisitahin namin” pagpapaliwanag ko dito.

Kita ko naman ang paglungkot ng mukha niya.

“Sir wag kana malungkot please? May bukas pa naman po” pagpapagaan ng loob ko sa kanya at sinamahan ko pa ng pagkapit sa balikat niya.

“The door is opening”

Napaayos ako ng tayo dahil sa pagbukas ng elevator.

Wala pa pala kami sa groundfloor.

May mga empleyado ang nasa labas at hindi magawang pumasok sa loob.

“Si sir”

“Wag kang pumasok gaga to”

Napatingin naman ako kay sir ng magsalita ito.

“Hop in maluwag pa oh” nakangiting sabi ni sir sa mga empleyado at nagsipasukan naman ang mga ito.

“Good evening sir”

“Good evening po sir”

Napangniti naman ako sa ilang pagbati sa kanya ng empleyado, nginitian ko si sir at ngumiti naman siya sa akin.

“The door is closing”

Madami ang nasa loob ng elevator kaya naipit kami ni sir dito sa likuran.

Naramdaman kong hinawakan ako ni sir sa kanan kong kamay at doon hinila papalapit sa kanya.

“Dito ka” mahinang bulong niya sa aki kahit na may ilang nakatingin sa pwesto namin.

Naramdaman kong hinigpitan ni sir ang pagkapit niya sa kamay ko.

“Good evening sir”

“Magandang gabi sir”

“Good evening po”

Nandito na kami sa lobby dito sa groundfloor ng kompanya ni sir dahil hinihintay namin si kuya na susundo sa akin.

Nakatayo kami dito malapit sa entrance ng company at may ilang bumabati at nagpapaalam sa kaniya.

“Tagal naman ni kuya” wika ko dahil ang tagal ni kuya nasa gilid ko lang si sir.

“Elo” pagtawag sa akin nito kaya binalingan ko siya ng tingin.

“Po?” sagot ko.

“Ma…mababait ba sila mama at papa mo?” wala sa wisyong tanong ni sir.

“Ha?”

“Sabi ko kung mababait sila mama at papa mo” pag-uulit niya naman at tumango naman ako.

“Bakit?”

“Nothing” sagot niya.

“Good evening sir”

“Goodbye sir”

“Goodevening, take care” muli naman akong bumaling sa entrance at doon sinisipat si kuya.

“Good evening sir, good evening Elo” muli naman akong napatingin sa gilid kung saan may nag banggit ng pangalan ko.

“Hi Gerald good evening” pagabati ko sa binata na ngayon ay ngiting-ngiti.

Nakita ko ang pagsimangot ni sir kaya tinaasan ko ito ng kilay.

“Pauwi ka na Elo hatid na kita” nakangiting pagyaya ni sir.

“Could you pl….”

“Susunduin ako ng kuya ko Gerald sila nalang ang ihatid mo” pagsabat ko sa pagsusungit ni sir.

May mga kasama si Gerald na katrabaho niya siguro na nasa likod niya.

“Ganun ba? Sige sa susunod nalang” nakangiti nitong wika “So mauna na kami? Bye sir, bye Elo” wika nito bago maglakad papalalis sa pwesto namin.

Ng makaalis na sila sa paningin namin ay binitawan ko na ang pagkakakapit kay sir na kung hindi ko hinawakan kanina ay may nagawa na itong hindi maganda.

“Bakit naman ganun ang pinakita mo sir!?” taas kilay kong tanong sa kanya.

Seryoso lang itong nakatitig kung saan lumabas sila Gerald.

“S,one,eight,one,one,five,seven,seven,six Gerald Vergara ng Aesthetic Department pamangkin ni Dominic Vergara” seryoso nitong wika.

“Ano pamangkin siya ni Dominic?” takang tanong ko dito.

Tiningnan ako ni sir at muli siyang nagsalita “Pare-parehas lang sila ng kulay Elo kaya iwasan mo ang lalaking iyon” sagot nito sa akin.

“Sorry hindi ko naman kasi alam” paghingi ko dito ng pasensya.

“Your brother is coming” napatingin ako sa entrance at doon ko nakita si kuya na gwapong-gwapo sa suot niyang black polo.

Ngumiti naman ako sa kanya at naglakad ito papalapit sa akin.

“Good evening po ser” pagbati niya sa katabi ko.

“Good evening din po” napataas naman ako ng kilay sa ginawang pag tungo ni sir.

“Ay wow” pang-aasar ko kay sir.

“Ang tagal mo kuya!” pagabling ko ng tingin kay kuya.

“Naipit ako sa traffic pati may nakasalubong din akong mayayabang na kabataan doon sa labas” pagpapaliwanag ni kuya “Sorry bunso at late ako” dagdag nito.

“Okay lang at least nandito kana” sabi ko naman.

“So ano hatid ko na kayo sa destination niyo?” pagbasag naman ni sir sa amin.

“Sige ser!”

“Wag na sir!”

Sabay naming sagot ni kuya.

“Ano kaba kuya mapapalayo si sir pauwi sa kanila!” pagsuway ko kay kuya na ngayon ay nakatitig sa leeg ko.

Nagulat pa ako ng ilapit niya ang ulo niya at tinitigan ito ng mabuti.

“Ipaliwanag mo sa akin bunso kung bakit may chikinini ka sa leeg!?”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 22

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

POV ni Elo:

“UV Express Service with a plate number WZI five,three,nine and driver’s telephone number zero,nine,two,two,five,one,nine,zero,eight,six,seven”

“Call me kapag nakauwi na kayo ng kuya mo”

Pagbasa ko sa text message ni sir at talagang kinabisado pa niya yung sinakyan naming uv papunta sa ospital ano?

“Talagang kinabisado sir?” reply ko.

Kasalukuyan na kaming naglalakad pauwi sa apartment ko.

“Ngiti-ngiti ka diyan bunso!? Hindi mo pa sakin sinasabi kung bakit ka may chikinini sa leeg” napabaling ako kay kuya na may subong ice cream sa bibig.

Hindi ko ito sinagot at inisnaban ko nalang siya at tumingnin muli sa phone ko.

“Ano nalang sasabihin ni mamang sayo? Ang pinakapaborito niyang anak ay pinapak ng malaking lamok? Ganun ba yung gusto mong sabibhin ni mamang sayo bunso? Tapos nagdadahilan ka pa kay Elie kanina eh kita mong Doctor yun kaya alam niya ang bagay na nasa leeg mo” muli akong napabaling sa kanya.

Tiningnan ko lang siya.

“Tapos hindi man lang nagpakilala sakin yung bayaw ko na CEO, hindi ko alam na boyfriend mo na pala yun kaya pala magkasama kayo kagabi” wal sa wisyo niyong wika.

“Paano magpapakilala? Eh hinatak mo agad ako palabas ng kompanya pagkatapos mong makita itong leeg ko” wika ko sa kaniya habang itinuturo itong leeg ko.

Paano ba naman kasi pagkatapos niyang makita yung nasa leeg ko ay mabilis niya akong hinatak at hindi man lang kami nakapagpaalam ng maayos kay sir.

“Gago ka ba? Siyempre sinong hindi magugulat ng ganoon bunso? Ang laki-laki ng chikinini mo sa leeg kaya bilang kuya mo pinoprotektahan lang kita at inalalayo sa masama” tila proud na sabi nito.

“Wow kuya ha! Big help! Sa tingin mo naprotektahan mo ako? Hindi ka siguro nakinig sa sinabi kanina ni Elie ano?” pagtatanong ko sa kanya.

“Nakinig ako sa kanya gago ’to!” singhal nito sa akin.

“Ewan ko sayo” sagot ko sa kanya at bumaling na ako ng tingin sa paglalakad.

Tanaw ko na dito yung apartment namin.

Napataas ang kilay ko ng makita kong bukas ang ilaw ng kwarto sa taas ng apartment kung saan doon nakatira yung lalaki na bumangga sakin nung nakaraang araw.

Diretso lang ang lakad ko ng muling magsalita sa gilid ko si kuya.

“Magpakilala kayo kila mamang at papang ng maayos dalhin mo siya sa probinsiya kapag may oras kayong dalawa, nagkakainan na kayong dalawa ng boyfriend mo pero hindi pa kayo nagpapakilala kila mamang at papang? Sakin bilang kuya mo bunso okay lang naman sakin dahil matatanda na kayo pero kila mamang at papang? Magpakilala kayo ng maayos” seryosong wika ni kuya sa gilid ko.

Nakatingin lang siya ng diretso sa nilalakaran namin.

“Si Upeng pupunta dito sa Manila bukas sinabi din sakin na may dinner kayo, botong-boto ako doon kay Upeng dahil napakabait na tao nun pero alam ko namang kaibigan lang ang turing mo sa kanya kaya bukas kausapin mo ng maayos at sabihin mo ang totoo bunso?” tumingin ito sa akin at tumango naman sa ako sa kanya.

Tumigil na kami sa paglalakad dahil nasa tapat na kami ng gate ng apartment.

“Ramdam kong mabait na tao din ang boss mo dahil sa paraan ng pagtitig niya sayo nababasa ko kung gaano ka kahalaga sa kanya” seryoso parin nitong wika sa akin.

“Opo kuya salamat” nakangiti kong wika sa kanya at ginulo naman nito ang buhok ko.

“Pakain pa more ano po?” pang-aasar nito “Tara na pasok na tayo” inakbayan ako ni kuya at sabay kaming pumasok sa loob ng gate. Isinara pa ni kuya ito bago kami naglakad patungo sa ikalawang palapag kung saan nandoon ang kwarto ko.

Naglalakad kami pataas ni kuya ng mapatigil ako hagdanan dahil sa pagbaba ng isang lalaki.

Naka-itim siyang pants may suot na sombrero kaya hindi ko makita ang mukha nito. Pero ganun nalang ang naramdaman kong kaba ng makita ko ang tattoo sa leeg niya.

“Bunso hindi maganda pakiramdam ko sa kapitbahay mo sinilip ko kagabi yung kwarto niya sa taas at wala akong nakitang kahit anong gamit niya”

Lucas POV:

“So tell me what happened huh!? You almost killed Dominic, Lucas!” sigaw ng kuya Cedric sa kabilang linya ng telepono.

“Just ask your fucking friend!” singhal ko din naman sa kanya.

“When I find out you did wrong malilintikan ka sakin! I don’t care who’s gui….” walang kwentang wika nito kaya pinatayan ko siya ng tawag.

“Bullshit!” hiyaw ko at sumuntok ako sa hangin.

Naka-upo ako dito sa higaan ko at hinihintay ko ang tawag ni mommy para sa dinner.

Tinawagan ako ni Kuya Cedric dahil nabalitaan niya siguro yung ginawa ko sa kaibigan niya pero bakit parang mas kinakampihan niya pa yung Dominic na yun kesa sakin?

Inis lang akong nakatitig sa cellphone ko dahil sa pagtawag ni kuya sa akin.

Nakatitig lang ako dito ng mapataas ang kilay ko dahil sa tumatawag.

Uknown sinagot ko ang hindi rehistradong numero at muli kong hinanda ang sarili ko.

“Eu bou te matar

“

(i will kill you) wika nito sa kabilang linya.

“You don’t have anything else to say? Palagi na lang ganiyan? Kung ako sayo harapin mo nalang ako, hindi yung nagtatago ka diyan sa saya ng nanay mo” walang gana kong wika sa kanya.

Nakakatangina kasi eh.

“Isso nao e tudo que bose recebe”

(hindi lang iyan ang mukuha mo) patukoy nito sa natamo kong sugat kaninang umaga.

“Tsss…this is all what i get huh?” natatawa kong wika dito.

“Eu nao vou apenas mostrar uma arma para bose, porque da proxima vez eu vou atirar em todo o seu corpo”

(hindi lang baril ang ipapatama ko sayo dahil sa susunod ako na mismo ang magapasabog sa buong katawan mo)

“Do it! Do it right now!” sigaw ko dito at pinatayan siya ng tawag dahil walang katuturan at sayang oras lang ang pakikipag-usap ko dito sa gagong ito.

Hindi na ako nag aksaya ng panahon at tinawagan ko na si Tony

“Young man? What’s up?” bungad nito sa akin.

“Hey Tony, wag na wag kang aalis ng Pilipinas hanggat hindi mo-natin nahuhuli itong gagong ito” wika ko sa kanya.

“Okay noted!” sagot nito at pinatayan ko na ito ng tawag.

Huminga muna ako ng malalim dahil sa pinaghalo-halong inis,galit at takot na nararamdaman ko.

Pumikit at huminga ako ng malalim para pakalmahin ang sarili ko “Fuck fuck fuck” ilang pagmumura ko para mailabas ko ang nasa looban ko.

Ilang minuto ang tinagal ko sa pagpapakalma ng sarili ng maisipan kong tawagan ang kahinaan ko, kung cold at gravity ang kahinaan ni Flash…

… si Elo naman ang kahinaan ko.

Hehe

“Sir?”  bungad nito sa akin.

Shet

Lumatay ang nakakatangang ngiti sa mga labi ko.

“Sir bakit po?” muli niyang pagtawag.

Shet

Hindi ko alam kung bakit napahawak ako sa alaga ko.

“Sir?” napailing ako sa naiisip ko.

Shet

“Baby” namamaos kong pagtawag sa kanya.

“Elo sir Elo po ang pangalan ko” rinig kong natatawa niyang wika.

“Okay-okay Elo baby” ganting wika ko sa pagtawa niya.

Hindi ito sumagot at rinig ko lang ang mahihinang pagimpit ng boses niya.

“Elo” pagtawag ko dito.

“Sir?”

“After ng meeting with the shareholders and investors sa Friday pwedeng tumuloy tayo sa Rizal?” seryosong pagtatanong ko sa kanya.

“Ano sir?!” rinig ko ang pagkagulat sa boses niya.

“Sabi ko after ng meeting on Friday tuloy tayo sa bahay niyo cuz i want to meet your parents at mga kapatid mo para makapagpakilala ako ng maayos, hindi ako nakapag pakilala ng maayos sa kuya mo kanina kasi hinigit ka na niya agad ih” lahad ko sa kanya.

“Uncle! Dinner is ready!”

“Ahm…sige po sir sabihin ko din po kila mamang na pupunta tayo” tila nahihiyang wika ni Elo.

“Uncle! baba kana po ha!”

“Okay-okay!”

“Im excited to meet your parents Elo” nakangiti kong wika sa kabilang linya.

“Ako din po sir, sige na po baka kakain na kayo”

“Sige Elo, bye I love you”

“Mom Friday night or Saturday morning pupunta kami ni Elo sa Rizal ipapakilala niya ako sa parents niya” wika ko kay mommy sa harapan ng dining table.

“Diba meeting mo with the NOMED Corp?” tanong nito sa akin.

“Mom Friday night nga diba? Or Saturday morning” paguulit ko sa kanya at sumubo ako ng kanin na may steak na ulam.

“Sorry naman” natatawang sagot ni mommy.

Nandito na kami sa dining table at kaming apat nila Mommy,Daddy at Ariana lang ang nandito dahil wala si Zachary at may inaasikaso pa daw.

“How about Ariana? Aalis na sila ni Zachary on Tuesday” baling ni Daddy sakin.

“Uncle pwede bang isama mo ako kila tito Elo? I want to meet her mamang din po eh mabait daw po kasi parents niya sabi ni Tito Elo” napabaling naman ako kay Ariana na katabi ko sa upuan.

“Mabuti pa na Ariana at sumama ka sa Uncle mo para maka-experience ka din ng Province tapot inggitin mo si Daddy at Mommy mo” sabat ni Mommy sa amin.

“Ano Uncle isasama mo po ba ako?” muling tanong ni Ariana at nakangiting tumango ako sa kanya.

“Yehey! Thank you Uncle!” nakangiting wika ni Ariana.

“Lucas how about the partnership? na early discuss na ba ng secretary ng NOMED Corp. kung anong mga beneficiaries and programs ang mangyayari if tanggapin mo ang offer nila?” napabaling naman akong muli kay Daddy at napa-iling naman ako dito.

“Not yet” sagot ko sa kaniya.

“Ask your brothers opinion if you will accept there offers, pinapabayaan ko lang kayo ng mga kuya mo sa pagmamanage ng sari-sarili niyong kompanya because I know that you can do it alam niyo kung ano yung ikabubuti at ikakasama sa company” seryosong wika ni Daddy.

“Your company is in good performance and your company is on top Lucas base sa mga reports at discussions ni Dette sa akin, ang pinagtataka ko lang kung bakit may kakaibang nangyayari sa kompanya ng kuya mo” napatingin si daddy kay mommy.

“Hon I just receive the reports of Zachary’s Company at sobrang laki ang ibinaba ng mga sales at performance ng MMO sa online games” pagsisiwalat ni Daddy.

Gulat at may halong pag-kabahala ang ipinapakita ni mommy kahit ako ay nagulat din sa isinawalat ni Daddy.

“Hah? Paano naman nangyari yun Hon? I thought na kaya nandito si Lucas sa Pilipinas dahil maayos at maganda ang performance ng kompanya niya?” wika ni mommy sa pag-aalalang tono.

“I don’t know Hon kausapin nalang natin si Zachary”

“Don’t accept there offer Lucas im serious don’t accept!” tinawagan ko si Kuya Franco para hingiin ang advice niya kung tatanggapin ko ba yung offer ng NOMED Company.

Kung ako kasi ang tatangungin ay hindi ko din ito tatanggapin.

“Okay-okay thank you” pasasalamat ko sa kanya.

“Good basta kahit anong mangyari hayaan mo lang sila at wag mong tatanggapin ang offer even if galing pa sila sa malayo” wika pa ni kuya.

“Okay” sagot kong muli.

“By the way napanood ni Sky yung video niyo ni Elo na naghahalikan sa parking lot” natatawang wika ni kuya.

“Oh anong sabi ni kuya Sky?” nakangiti kong tanong sa kaniya.

“Wala natawa lang, then by next month baka umuwi kami diyan sa Pilipinas” sagot nito na ikinatuwa ko naman.

“Oh really?”

“Oo miss na namin amoy ng hangin sa Pilipinas then nag suggest si Sky na mag family bonding tayo sa Cebu sa resort nila doon” paglalahad nito.

“Jagiya! Lucas ya?” rinig kong boses ni Kuya Sky sa kabilang linya.

“Ne” sagot ni kuya.

“Lucas uege da-eum dal sebueseo Eloshi uliwa hamkkehage”

(sabihin mo kay Lucas na sabihin kay Elo na sumama sa atin sa Cebu next month) wika ni kuya Sky sa lengguahe ng mga Koren.

“Arraseo!” sabi ni kuya “ Oh naintindihan mo?“ pagtatanong nito sa akin.

“Siyempre hindi” sagot ko naman dahil hindi ko naman alam ang salitang iyon.

Ang alam ko lang na lengguahe ay French,Italian at Portuguese.

“Ang sabi niya sabihin mo daw kay Elo na sumama siya sa Cebu next month pagpunta namin diyan” pagpapaliwanag ni kuya.

“Ah okay I get it” sagot ko dito.

“So sige na basta wag mong tatanggapin yung offer ng NOMED Corp. ako na nagsasabi sayo Lucas”

“Oo! Oo!” wika ko sa kaniya at pinatay ko na ang tawag.

Nakatayo ako dito sa harapan ng salamin habang tinutuyo ko ang aking buhok gamit ang putting towel, kakaligo ko lang din kasi at naisipan kong tawagan si kuya.

Wala akong kahit anong suot na damit kaya kitang-kita ko ang buong katawan ko sa harapan ng salamin, kita ko din sa salamin ang alaga kong natutulog.

“Hindi siguro nakita ni Elo yung tattoo ko” sabi ko sa kawalan.

Naalala ko kasi yung pagpapa-tattoo namin ni Tony sa pribadong parte ng katawan namin, oo meron din si Tony na tattoo sa pagkalalaki niya.

I smirked.

Muli ko kasing naalala yung ginawa namin ni Elo kanina sa office.

Napatawa ako sa naiisip ko.

Shete.

Bago pa ako may gawin sa sarili ko ay tinungo ko ang cabinet dito sa kwarto para kumuha ng boxer shorts.

Pagkakuha ko ay isinuot ko na ito at tinungo ko na ang aking higaan para doon humiga habang hawak-hawak ko ang aking cellphone.

Nang tuluyan na akong makahiga ay narinig ko ang pagtunog ng aking cellphone tanda ng may tumatawag dito.

“Si Tony” wika ko at sinagot ko na ang tawag.

“Hello?” sabi ko sa kabilang linya.

“Young Man I already trace na kung saan nanggagaling yung call na natatanggap mo but I am just wondering bakit iba na yung result nung nasa New York tayo” unang wika ni Tony ng may marinig akong kumakatok sa pintuan ko.

“Lucas! Are you there?” boses ni Zachary.

“Come in!” sagot ko dito at muling bumalik kay Tony.

“Hello Tony” pagtawag ko sa kaniya.

“I need to confirm it muna Lucas bago ko sabihin kung sino yung nasa likod ng lahat ng ito” seryosong wika ni Tony “But I assure na you must not accept the offer of NOMED Corp. understand ?” dagdag niya bago doon naputol ang linya ng tawag.

Inilagay ko ang phone ko sa ulunan bago ako tumingin kay Zachary.

“What are you doing here kuya?” pagbaling ko ng tingin sa kaniya na ngayon ay nakaupo na sa higaan ko.

“About the NOMED Corp. Lucas” seryosong wika nito sa akin.

“What is it?” tanong ko sa kaniya.

“Accept there offer”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 23

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

POV ni Elo:

Umagang-umaga palang parang gusto ko nang maglaho at magpakain sa lupa. Sobrang ganda ng gising ko as in one hundred percent na maganda.

Paano ba naman kasi yung video namin ni sir sa likod ng L Co Hol Bar ay kumakalat na sa buong social media at ang mas matindi pa ay napalabas ito sa isang sikat na Television Channel na ipinakita sa Issue News kung saan doon ibinabalita ang mga sikat na personalidad.

Nakahiga palang ako sa kama ay sunod-sunod na ang ginawang pagkatok sakin ni kuya sa kwarto at sigaw ito ng sigaw para ipaliwanag ko ang video na kumakalat doon.

Kaliwa’t-kanan din ang ilang pagtawag sa cellphone ko at karamihan sa kanila ay mga kamag-anak ko, nagtatanong kung totoo ba yung kumakalat na video na iyon. Ilang beses din tumawag sila mamang para siguro ipaliwanag ko ang videong kumakalat na iyon.

“Mga kumare! Magandang-magandang umaga sa inyong lahat!”

Nakasakay ako ngayon sa bus papapsok sa trabaho nandito ako sa gitnang bahagi ng upuan at ikinatutuwa ko dahil wala akong katabi. Nakasuot ako ng light green na hoodie para matakpan ang mukha ko dahil pagsakay ko palang dito sa bus ay madami ang nakatingin sa akin.

“Mga kumare! Mainit na balita para sa inyong umagahan ang inyong maririnig!”

Napatingin ako sa unahan ng bus dahil may malaking screen doon kung saan doon ipinapalabas ang balita.

Isang babaeng reporter ang nagbabalita ngayong umaga.

“Viral sa internet ang isang video ng isang sikat na modelo sa Brazil na ngayon ay isang CEO ng Walker Company dito sa Pilipinas” tila malanding bigkas ng babae sa harapan ng camera.

Sinasabi ko nga ba ih.

Napapikit nalang ako dahil rinig ko ang ilang bulungan dito sa loob ng bus.

“Gurl napanood mo na?”

“Ang swerte nung bakla infairness!”

“Sana all nakakatikim ng modelo ano po?”

“Sam Morales lang? gusto mo magaya doon sa Transgender?”

“Ano gusto mo din ba si Bilko? Bilko Aragana Model yun!”

Ilan lang iyan sa mga bulungan na naririnig ko magmula kanina.

“Nandito tayo mga kumare sa labas ng Walker Company para abangan at kunin ang panayam ng nasa videong ito, sila Lucas Malvacini Walker at Elo Angelo Bathan ang nasabing nasa video” wika ng babae sa telebisyon.

Hindi ko alam ang gagawin ko sa oras na ito kaya pinaghawak ko nalang ang mga kamay ko at ipinasok ito sa bulsa ng suot kong hoodie.

“Kunin natin ang panamayam ng isang empleyado dito sa Walker Company”  doon lumabas sa tv screen ang isang babae na naka-suot ng uniform ng Wine Department.

“Anong masasabi mo sa kumakalat na video ng boss na pinagtatrabahuhan mo?” tanong ng reporter.

“Sobra akong nagulat ghourl! As in to the highest level sobrang gulat na gulat!” bulalas na sabi ng babae.

“Paano yung gulat?” natatawang sabi ng reporter.

“Ganito!” wika ng babae at gulat ako sa ginawa niya “Rawr! Rawr! Rawr!” nagmuwestrang nangangalmot ang babaeng iniinerview.

“Dinasour ka ghourl!?” natatawang sabi ng reporter at nagtawanan sila doon.

“Manong ilipat niyo na please” bulong ko sa sarili ko.

“Masaya naman ako sa nangyari kay sir Lucas kasi namamansin na siya at hindi na siya suplado sa mga empleyado niya sa kompanya kahit na nakakagulat yung rebelasyon niya na tulad siya ng isa sa mga kuya niya sa Walker Brothers” sagot ng babae.

“Pero ano na namang masasabi mo sa secretary na kasa….”

“Ibaba mo ang hawak mong baril kung ayaw mong patamaan kita sa ulo!”

Literal na napahinga ako ng maluwag ng ilipat ni manong driver ang palabas sa tv.

Inilpit niya ito sa Ang Probinsyano ni FPJ.

“Walker Company!” sigaw ng driver sa unahan kaya napasilip ako sa bintana.

Tumayo na ako sa pagkakaupo ko dahil nandito na ako sa destinasyon ko, habang pababa ako ng bus ay kita ko ang pagtitinginan at pagtataas ng mga kilay ng mga empleyado na kasama ko pagbaba.

“Siya yun gurl”

“Siya yung bakla”

Hindi ko nalang iyon pinansin at itinuloy ko na ang pagbaba ko.

Pagbaba ko ng bus ay naglakad ako papunta sa entrance ng kompanya.

Pero bago ako makalakad papasok ng kompanya ay madadaanan ko muna yung babaeng reporter kanina sa tv.

Habang naglalakad ako ay inayos ko ang suot kong hoodie para hindi nila makita ang mukha ko, napapikit nalang ako habang dinadasal na sana ay walang makakilala sa akin.

“Please please” bulong ko sa sarili ko.

Pero huli na ang lahat.

May nagtanggal ng hood ng suot kong hoodie para makita ang mukha ko.

“Ito! Ito yung secretary ni Lucas Walker! Nandito yung secretary ni Lucas!” sigaw ng lalaking nakakapit sa braso ko.

Napatingin ako doon sa reporter at gulat ko ng madaming camera at mga paparazzi ang papalapit sa akin.

Sunod-sunod ang naririnig kong sigawan na pumapalibot na sa akin.

“Ikaw ba talaga ang nasa video?”

“Anong namamagitan sa inyo ng modelong si Lucas Malvacini?”

“Sino ka sa buhay niya?”

“Totoo bang secretary ka niya?”

“Anong nangyari sa inyo sa oras na iyon?”

“Anong ginagawa niyo?”

Sunod-sunod na tanong ng mga taong nasa paligid ko.

Napapapikit nalang ako dahil sa sunod-sunod na pag flash ng mga camera sa harapan ko.

“Ahh…ehh” tanging nabulalas ng bibig ko habang tinatakpan ng kanang kamay ko ang tuloy-tuloy na pag flash ng camera sa harapan ko.

Anong gagawin ko?

Sir nasan kana?

Hindi ko alam kung anong magiging reaction ko, hiya? Takot? Tuwa?

“Hindi kaba magsasalita?”

“Anong meron sa inyo ng CEO ng kompanya?”

“Nakasama mo na ba yung buong Walker Brothers!?”

“Gaga siya yung sinasabi ko?”

“Oo yan nga!”

Muli kong isinuot sa ulo ko ang hood ng hoodie ko para takpan ang mukha ko hindi ako makalakad dahil sa dami ng mga cameraman at reporter na nasa harapan ko. Kaya napapikit nalang ako at tumungo.

“Enough!”

“Halika na sis! Nandiyan na si sir!”

“I said enough!”

Muli akong napamulat ng may humawak sa kaliwang kamay ko.

“Tito Elo are you okay?” kahit maingay sa paligid ay rinig ko ang sinabi ng batang babae sa gilid ko.

Tumango ako sa kanya at kita ko ang pag-aalala sa mukha niya.

“What kind of program do you have!?” napatingin naman ako sa kanan ko na na ngayon ay nandoon si sir habang kaharap ang mga reporter.

“Tito Elo come here” paghigit sa akin ni Ariana sa gilid kung saan walang camera.

Hindi ko alam kung anong nangyayari.

“We saw you po kanina tito Elo na dinumog ng mga reporter kaya agad po kaming pumunta ni Uncle” wika sa akin ni Ariana habang nakakapit parin ito sa akin.

Ngumiti naman ako sa kaniya at muling tumingin kay sir na kaharap ang mga reporter.

“Delete those videos before I sue you all, and you” pagturo ni sir doon sa babaeng pinapanood ko kanina sa bus “Is this the proper way of making a news? You don’t know about the Journalism Code of Ethics ? You are invading my privacy! All of you! You are invading our privacy! And you are infringing the RA 9995 Law !” kita ko ang mga gulat sa mga mata ng mga paparazzi sa harapan ni sir.

Ang ilang mga empleyado ay nag-aalisan na sa pwesto nila kanina.

“Gusto niyong malaman kung anong meron sa amin ng secretary ko?!” wika nito at bumaling siya ng tingin sa pwesto namin ni Ariana “Fine!” wika ni sir at pumunta siya sa pwesto namin.

Napabitaw si Ariana sa pagkakahawak niya sa akin ng hilahin ako ni sir papunta sa harapan ng mga paparazzi.

Sunod-sunod muli ang pag flash ng mga camera sa harapan namin.

Ramdam kong hinawakan ni sir ang kaliwang kamay ko at doon ko narinig ang ilan pang sunod-sunod na pag click ng mga camera sa harapan namin.

“Yes we are in a relationship so please respect”

“Ikaw na! ikaw na ang mahaba ang buhok Elo!” pagpuna sa akin ni Dette.

Nandito kaming dalawa sa loob ng opisina ko habang nasa kabilang naman ang mag tito at doon nag-uusap.

“Dette naman” natatawa kong sabi sa kanya.

“Parang kailan lang na ipinasok ka dito ni Tita Nave” tila mangha pa nitong wika sa harapan ko na ikinangiti ko nalang.

Ang bilis nga napakabilis.

“Oo na pala Dette anong mga kailangan pa sa meeting sa Friday?” pag-iiba ko ng paguusap namin.

“Wag mong ibahin ang usapan Elo” panunuya nito sa akin kaya muli akong napatawa “Ready na lahat Elo don’t worry, tumabi ka nalang kay Lucas sa actual meeting” muli nitong pang-aasar sakin.

“Dette!” natatawang saway ko sa kanya.

“Sorry naman ano po! Wala tayong ibang gagawin sa meeting kundi ang tumayo at makinig sa kanila Elo” wika nito kaya napatango naman ako sa kanya.

“Pero hindi ko kinaya yung viral video niyo ha? At trending kayo ngayon sa twitter ni Lucas oh tingnan mo!” sabi ni Dette at ipinakita niya sa akin yung sinasabi niyang viral sa twitter “Oh kita mo? Hashtag LucasXElo lakas maka high school ang peg ano?” natatawang sabi nito habang tinitngnan ko ito.

“Ano kayang magandang couple name niyo? Hmmmm” napatingin ako sa kanya na tila nag-iisip pa siya.

“Alam ko na! hashtag LuLo Couple Forever!” natatawang wika niya pero hindi ako tumawa at napansin naman niya iyon.

“Waley ba Elo?” tanong nito sa akin at tumango ako dito.

Muling magsasalita si Dette ng marinig namin si sir sa speaker dito sa table ko.

“Dette patawag si Rick sa Department niya may ididiscuss ako” napatingin kami ni Dette sa pwesto nila ni Ariana sa loob ng office.

Nakatingin din sila sa amin ni Dette at kita ko ang pagngiti sa akin ni Ariana habang seryoso naman ang tingin ni sir.

“Okay” sabi ni Dette dito sa mic.

“Later nalang Elo madami pa tayong pag-uusapan ha” wika nito ng makatayo siya sa pagkakaupo niya.

“Oo Dette” sagot ko sa kaniya.

“Bye” kumaway pa ito bago siya tuluyang lumabas.

Napatingin akong muli sa pwesto nila sir na ngayon ay diretso itong nakatingin sa ginagawa niya.

Kita ko naman ang pagkaway sa akin ni Ariana na tila niyayaya niya akong pumunta sa pwesto nila.

“Ako?” sabi ko kahit na hindi niya rinig.

Kita ko ang paglapit ni Ariana sa Uncle niya at doon may ibinulong.

Nakita ko ang pagtango ni sir at pagtingin sa pwesto ko.

Ngumiti ito sa akin bago ko narinig ang pagsasalita niya sa speaker.

“Love come here, pagtimpla mo akong kape”

“Nasaan si tito Zach mo Ariana? Hindi na siya nag paparamdam sakin” tanong ko kay Ariana.

Nandito kaming tatlo sa dining room ng opisina ni sir habang kumakain kami ng Jollibee na inorder niya.

Si Dette naman ay muling umalis dahil may urgent appointment itong gagawin.

“Bakit mo naman hinahanap?” tanong sakin ng katabi ko sa upuan.

“Masama bang magtanong sir?” sabi ko dito at umiling naman siya habang subo-subo ang chicken joy.

“He is busy po tito Elo” sagot ni Ariana at sumubo naman siya ng spaghetti na naging dahilan kung bakit madumi ang gilid ng bibig nito.

“Ang dungis mo na baby” pagpuna ko sa kanya at kumuha ako ng tissue, tumayo ako sa pwesto ko at inabot si Ariana para punasan ang bibig niya.

Rinig ko naman sa gilid ko ang malakas na pagsipsip ng noodles.

“Tito Elo normal lang yan kasi kumakain ako ng spaghetti” nakangiting wika ni Ariana habang pinupunasan ko ang bibig niya.

“Ayan okay na” sabi mo sa kanya ng makaayos ako ulit ng upo.

Naramdaman kong may kumulbit sa tiyan ko pero hindi ko iyon pinansin bagkus nginitian ko si Ariana ng malapad.

Ngumiti ito sa akin bago siya nagsalita “Eh si Uncle tito Elo hindi mo pupunasan ang bibig” tila pagpipigil ng tawa ni Ariana habang tumitngin siya sa Uncle niya “Look tito Elo oh!” dito na napatawa si Ariana kaya tiningnan ko ang nasa gilid ko.

Ganun nalang ang lakas ng tawa ko ng makita ko ang itsura ni sir.

Hindi lang bibig niya ang may sauce ng spaghetti kundi pati ang ilong niya.

“Ano ba’yan sir!” natatawa kong wika sa kanya habang kumukuha ako ng tissue sa tabi ko.

Tawa lang namin ni Ariana ang maririnig dito sa opisina ni sir.

Seryoso lang naman ang mukha niya habang nakaharap ito sa akin.

“Para ka namang bata sir ih!” wika ko sa kanya ng simulan kong punasan ang bibig niyang panay sauce.

“Uncle para ka pong bata” natatawang sabi ni Ariana na hindi pinansin ni sir.

“Parang bata ano po?” nakahawak ako sa baba niya habang pinupunasan ang bibig nito.

Naramdaman ko namang pinagapang ni sir ang mga kamay niya sa bewang ko kaya pinanlakihan ko ito ng mata.

“Kamay mo” pagpuna ko dito pero hindi niya iyon pinansin.

“Pati ba naman sa ilong may sauce din?” natatawang sabi ko sa kanya habang pinupunasan ko ito.

Nakatitig lang naman ito sa akin ng diretso at walang pakielam sa kung anong ginawa niya.

“Tapos na, bitaw na” wika ko sa kanya pagkatapos kong punasan ang bibig niya na sinunod naman niya.

“Tito Elo sasama ako sa inyo ni Uncle sa Saturday ha” nakangiting wika ni Ariana sa akin.

“Sige baby” nakangiti kong sabi sa kanya.

“Tito Elo we’re going home na po sa Tuesday sa New York” bilis magbago ng mood ng batang ito.

“Aw ganun ba baby?”  tanong ko sa kaniya.

“Opo kaya lubusin na natin yung natitira pong time kasi sobra ko po kayong ma-mimiss tito” malungkot nitong wika sa harapan ko.

“Ako din baby ma-mimiss kita, kaya sige susulitin natin yung time saka mag-eenjoy tayo sa bahay namin sa Rizal baby kasi maliligo tayo doon sa falls” pag-papagaan ko ng loob sa kaniya at nag-tagumpay naman ako.

“Tito Elo are you free po mamaya? Mag dinner po tayo nila Uncle” tanong nito sa akin at hindi ko naman nasagot agad.

Napatingin ako kay sir na kumakain parin.

“Tito Elo? may gagawin ka po ba?” muli akong napabaling kay Ariana.

“Ahm…oo baby eh” sagot ko sa kaniya.

“Saan ka po pupunta Tito Elo?”

Hindi pa pala ako nakakapagpaalam kay sir na kikitain ko si Prince mamaya, niyaya kasi ako nitong mag dinner.

“Ahm…may dinner kasi kami ng kaibigan ko baby” pagsabi ko sa kanya at kita ko ang pagtigil ni sir sa pagkain niya.

“Sino pong kasama mo tito Elo? pwedeng sumama nalang kami ni Uncle?” dito na ako na-pipi sa sinabi ni Ariana.

Napatingin ako kay sir na nakatingin na din pala sa akin.

Napalunok ako.

“Kasama ko yung kaibigan ko baby yung kinuwento ko sayo dati si Kuya Prince mo” paglalahad ko kay Ariana.

“Ay si kuya Prince Tito Elo? yung sinabi mong boyfriend mo?”

“I’m done here” wika ni sir at iniwan kami ni Ariana dito sa lamesa.

“I miss you Elo” wika ni Prince sa harapan ko.

“Na miss din kita Prince” bati ko naman dito.

Nandito na kami sa reataurant kung saan dinala ako ni Prince, japanese restaurant.

Pagpasok namin dito ni Prince sa restaurant ay grabe ang tinginan na ipinupukol ng mga customer dito at buti nalang daw ay nakapag pa-reserve si Prince ng VIP para hindi kami makita ng mga tao at hindi ako makaramdam ng hiya habang kumakain.

Kanina bago ako pumunta dito ay hindi ako nakapag-paalam ng maayos kay sir.

Mula kasi ng iwan kami ni Ariana sa lamesa kanina habang kumakain ay hindi na ako pinansin nito, ilang beses ko siyang sinubukang kausapin pero hindi ako nito kinikibo at sinusungitan lang ako.

Kaya kami nalang ni Ariana ang nag-usap maghapon hanggang dumating ang uwian namin.

“Sir bye po ingat po kayo ni Ariana” wika ko sa harapan nito habang nandito kami sa lobby.

Nakakapit si Ariana sa kaliwang kamay ni sir.

Hindi ako pinansin ni sir at sa ibang direksyon ito nakatingin kaya napahingan nalang ako ng malalim.

“Bye baby” umupo ako sa harapan ni Ariana para i-kiss siya sa pisngi.

“Bye tito Elo tommorow po ha bawi ka samin ni Uncle” wika nito at tumingin sa Uncle niyang nagtatampo.

“Sir wag kana po mag tam…”

“Let’s go Ariana”

Muli akong napahinga ng malalim ng iwan nila ako doon na nakatayo, kita ko naman ang paghabol na kaway sa akin ni Ariana.

“Are you okay Elo? hindi mo ba gusto ang pagkain?” pagbasag ni Prince sa inaalala ko.

“Ha? Okay lang ako Prince okay lang ang pagkain” nakangiti kong sagot sa kanya.

Nakaupo kaming dalawa sa unan at nasa harapan namin ang mga Japanese na pagkain.

“Are you tired?” pag-aalala nitong tanong na tinanguan ko naman.

“Sige bilisan na natin para maihatid na kita at makapagpahinga ka” wika ni Prince.

Pagod lang siguro ako.

Kumakain lang ako ng tahimik habang rinig kong sarap na sarap si Prince sa kinakain niya.

“I saw the news this morning Elo” napatingin ako sa kanya.

“Hindi ka galit?” may pag-aalala kong tanong sa kanya.

“Bakit naman ako magagalit?” balik na tanong niya sa akin.

“Eh kasi diba…ahm..ano diba..”

“No hindi ako magagalit Elo” panimula niyang sabi “Remember sabi ko sayo na hayaan mo lang ako sa ginagawa ko kasi doon ako masaya? Na kahit hindi mo suklian yung pagmamahal mo sakin na kung paano kita mahalin ay okay lang din? Ganyan kasi kita ka mahal Elo makita lang kitang masaya okay na ako doon I felt relieved” nagsisimulang mamuo ang mga luha sa mata ko.

“You’re my bestfriend Elo at hindi ko makakalimutan yung sumpaan natin nung high school tayo bago ako mag-aral sa ibang bansa para sa college remember? Sumumpa tayo sa ilalim ng buwan na susuportahan natin ang isa’t-isa sa mga kasiyahan na na a-achive natin and that time iba na yung nararamdaman ko at alam kong hindi katulad ng nararamdaman ko ang nararamdaman mo but still I tried to fight for it kasi ganun ako magmahal” wika niya.

“Don’t cry ayokong makitang iiyak ka sa harapan ko Elo” pagpigil niya sa mga luhang babagsak sa mga mata ko.

“Im happy na nasa mabuting kamay ka Elo, Lucas is one of my friends nung college” pagsisiwalat nito “Kahit na matinik siya sa babae alam ko kung seryoso siya o hindi and he is denial king sabi na din ng pinsan ko si Bernadette” muli niyang pagsisiwalat.

“In the first place alam kong sa kompanya ka ni Lucas nag tatrabaho dahil sinabi sa akin ni Bernadette , kilala ka niya Elo kasi one time kasama natin siyang naglaro ng bahay-bahay nung mga bata pa tayo” nakangiti nitong sabi sakin.

“Bakit hindi mo sakin sinabi?” tanging naibulalas ko nalang.

“Wala lang gusto lang kitang isurprise” wika nito.

“And I know na bago ka magpunta dito ay nagtatampururot ang boyfriend mo” siwalat niya.

“Ha?” takang tanong ko dito.

“Wait” may kung anong kinuha ito sa bulsa niya, cellphone pala.

“Look” inabot niya sakin ang phone niya at doon ako nagulat sa ipinakita niya.

Message nilang dalawa ni sir.

“Fuck you! Kilalang-kilala ko ang pagkatao mo Prince!”

“Isang maling galaw mo lang papaputol ko ang ulo mo kay Tony!”

“Umayos ka Prince kung ayaw mong ipagiba ko ang kompanya mo!”

Gulat kong ibinalik ang cellphone niya sa kanya.

“Diba? Are you still surprised?” natatawang tanong nito na tinanguan ko lang.

“Mabuti pa kumain na tayo para makapagpahinga kana”

“So see you Elo in other day” pagpapalaam sakin ni Prince habang nasa labas ako ng sasakyan niya.

Hinatid niya ako dito sa apartment dahil bilin na din sa kanya ito ni sir.

“Sige Prince libre ko naman sa ibang araw” nakangiti ko nang wika sa kanya.

“Sure yan ha? Kapag hindi nako makakatikim ka sakin” pananakot pa nito sa akin.

“Opo sure na sure po” wika ko pa sa kanya.

“So sige na alis na ako” sabi nito.

“Ingat ka Prince, wag mo masyadong bilisan ang pagpapatakbo ha” habilin ko sa kanya.

“Opo thank you” pagpapakyut pa nito.

“Sige na alis na!” pagtataboy ko sa kanya.

“I love you” habol pa nito.

“Love you too!” sagot ko naman sa kanya na ikinangiti nito ng malawak.

“Bye!”

“Bye!”

Tuluyan na itong umalis sa harapan ko at bumusina pa ito ng tatlong beses.

Napangiti nalang ako dahil sa mga nalaman ko at masaya din ako dahil magaan na ang loob ko at wala na akong aalalahanin.

Isiniwalat din sa akin ni Prince na may nakilala na siyang babaeng nagpapatibok ng puso niya, akalain mo yun? Babaero nga siguro ang bestfriend kong iyon.

Balak pa atang pagsabayin kaming dalawa ng babae niya.

Napangiti nalang akong muli bago ako tuluyang pumasok sa gate ng apartment.

Umakyat na ako sa hagdanan at tinumbok ang pintuan ng apartment ko dito sa ikalaang palapag.

Bubuksan ko na sana ang pintuan ng makita ko ang pagbaba ng tao mula sa itaas.

Inabangan ko yung pagbaba ng lalaki sa hagdanan para makita ko ito ng maayos.

Ngunit gulat ko nalang kung sino yung lalaking bumaba mula sa ikatlong palapag.

“Zach?”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

end with tradegy? or

end with happiness?

Chapter 24

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

POV ni Elo:

“Bunso okay ka lang ba?” nag-aalalang tanong sa akin ni kuya.

“Okay lang kuya” matamlay kong sagot sa kanya.

“Mukhang may sakit ka ata eh” wika niya sabay sapo ng palad niya sa noo ko.

“May sakit ka nga, wag kanang pumasok sabihin mo kay Lucas” wika ni kuya habang inaayos niya ang suot nitong polo.

“Kaya ko naman kuya”

Nakaupo ako dito sa higaan ko habang inaayos ang sarili ko sa pag-pasok pinilit kong maligo kanina kahit na may nararamdaman akong kakaiba sa katawan ko.

“Siguraduhin mo lang na kaya mo ha, uminom ka ng gamot kapag mas sumakit ang ulo mo” wika pa nito sa harapan ko at tumango naman ako sa kaniya.

“Bilisan mo na diyan at susunduin daw tayo ni Upeng ihahatid ka namin sa trabaho mo” wika nito sabay labas sa kwarto ko.

Habang inaayos ko ang suot kong jacket ay muli akong humiga sa higaan ko, napapikit ako at hinawakan ko ang magkabilang sintido ko.

“Shet” bulalas ko habang minamasahe ko ito.

Pagkagising ko kasi ay bigla nalang sumakit ang ulo ko actually kahapon pa masakit dahil siguro sa pagod.

Maghapon din kasi kaming naglaro at nagkasiyahan ni Ariana at nilulubos namin yung natitira pa nilang oras dito sa Pilipinas.

Nagyaya si Zach na mag-gala sa mall para daw mas masulit pa namin yung oras nila dito hindi sumama si sir dahil busy siya sa meeting na magaganap ngayon.

Nung isang araw nagulat ako na bumaba si Zach mula doon sa ikatlong palapag ng apartment namin tinanong ko ito kung bakit siya nandoon at ang tanging sagot niya ay yayain niya akong lumabas kasama si Ariana.

“Zach? Anong ginagawa mo sa taas?” gulat kong tawag sa kanya ng makababa siya mula sa taas.

Kita ko din naman sa mukha nito ang gulat at tumingin pa siya sa paligid na tila may hinahanap ito.

“Ha? Eh..ano” tila tarantang wika nito.

“Ha?” sagot ko dito.

“Ano…ikaw…oo ikaw ang pinunta ko yayain sana kita na lumabas tayo nila Ariana bukas” taranta parin nitong sabi sa akin at ilang beses na nag-ikot ang mga mata niya.

“Eh bakit galing ka sa taas?” takang tanong ko dito.

“Wala sinilip ko lang” kahit nagtataka ay tumango nalang ako sa kanya.

“Bunso bilisan mo nasa labas na si Upeng!” napamulat naman ako sa pagbabalik tanaw ko ng sumigaw si kuya.

“Sumunod ka nalang sa baba ha! Baba na ako!” sigaw pa nito at muli akong bumalikwas ng upo sa kama.

“Aw” santinig ko ng maramdaman ko ang sakit sa ulo ko.

Hindi naman ako pwedeng lumiban sa trabaho dahil Biyernes ngayon at ito ang araw na may meeting si sir sa kompanyang galing pa daw sa Europe.

Nakaupo lang ako at nakapikit ng marinig ko ang sunod-sunod na pagbusina sa labas at kasabay ng pagbusina ay ang pagtunog ng cellphone ko sa bulsa.

Pinilit kong tumayo kahit na nahihirapan.

Kinuha ko ang phone ko sa bulsa at sinagot kung sino yung tumatawag sinakbit ko ang sling bag na binili sakin ni Zach kahapon at sinimulang maglakad papalabas ng kwarto ko.

“Hello?” wika ko sa tumawag sa akin.

“Hello Elo are you okay na? masakit parin ba ang ulo mo?” wika nito ng makalabas ako ng kwarto.

Naglakad ako papunta sa switch ng mga ilaw para patayin ito.

“Medyo nahihilo pa ako ng kaunti Zach” walang gana kong wika sa kanya.

“Wag kana pumasok Elo” pag-aalalang sabi niya.

Tinumbok ko na ang pintuan para doon lumabas.

“Hindi pwede Zach kailangan ako ni Lucas” wika ko dito ng maisarado ko na ang pintuan.

Narinig ko ang pagbusina ng sasakyan ni Prince ng humarap ako pababa sa hagdan.

“Ganun ba? May sundo ka ba? Gusto mo sunduin kita diyan?” pag-aalala pang sabi ni Zach sa akin.

“Meron akong sundo Zach” nanghihina kong wika sa kanya.

Nakababa na ako ng hagdan at tinumbok na ang sasakyan ni Prince.

“Okay see you later ingat” pinatay ko na ang tawag at sumakay na sa sasakyan ni Prince.

“Are you okay? You look pale” nabaling ako ng tingin sa katabi ko.

Tumango ako sa kanya at sinuot ang seatbelt.

“Masakit ang ulo niyan, napagod sa pakikipaglaro doon sa pamangkin ng boss niya” sagot ni kuya sa likod ng sasakayan.

Napapikit ako at sumandal sa nakasaradong bintana ng sasakyan.

“May gamot ako dito Elo” wika ni Prince at nakapikit akong tumango sa kanya.

Narinig ko ang pagstart ng sasakyan ni Prince kaya muli akong umayos nang upo para umidlip ng kaunti.

“Buksan mo nga yung stereo Upeng”

“Isa na naman pong binata ang nawawala sa lungsod ng Quezon City Project 4, huling namataan ang binatang nakatambay sa bungad ng isang gasolinahan sa P.Tuazon Street. Nasabing ang dumakip sa binatang ito ay ang dumakip din sa binatang si Baste na ngayon ay ilang linggo ng pinaghahanap. Nakatutok parin ang binuong task force ng police Quezon City para sa paghahanap sa mga lalaking suspek umano.” Rinig kong balita sa radyo.

“Mag doble ingat kayo Kuya Exot ha”

“Oo Upeng nakakatakot nga eh kaya araw-araw kong sinusundo itong si bunso”

“Nasabing magbibigay ng limang milyong pabuya ang isang pamilya sa makakatunton sa anak nilang nawawala na kasama sa anim na taong nawala mula pa noong isang linggo”

Lucas POV:

“Apareca agora!”

(Magpakita ka ngayon!)

“Eu bo te matar”

(I will kill you)]

“Fuck you!” inis kong pinatay ang tawag na nagmula na naman doon sa gagong nagtatago sa saya ng nanay niya.

Konting oras nalang malalaman ko din kung sino ang nasa likod ng boses na iyon.

“Tangina” inis kong wika.

I clenched my jaw.

Nakaupo ako dito sa swivel chair ng opisina ko habang nakapatong ang mga kamao kong nakatikom dahil sa inis at galit na nararamdaman ko.

Malalalim na paghinga ang ginawa ko dahil paulit na pumapasok sa isipan ko kung ano bang nagawa kong mali para makatanggap ako ng mga ganitong tawag at banta sa buhay ko.

May konti akong nararamdamang takot dahil baka madamay yung mga taong malalapit sa akin.

Baka madamay ang pamilya ko kahit na isa sa mga pinaghihilanaan namin ni Tony ay isa sa mga kuya ko.

“Fuck” muling napatangis ang aking mga pangil dahil sa gigil na nararamdaman ko.

Nung nasa New York pa kami ni Tony we tried to trace yung number na tumatawag sakin at una palang pinaghinalaan na namin yung ex bride ko but naisip ko na bakit naman niya gagawin yun? Wala naman akong ginawang mali sa kanya, siya pa nga yung may ginawang mali sa akin.

So tuloy yung investigation na ginawa namin ni Tony and we conclude those three suspect.

Si Angel si Dominic at isa sa mga kuya ko.

Nakatulala lang ako habang iniisip ang bagay na tumatakbo sa isip ko nang tumunog ang phone ko.

Kinuha ko ito sa ibabaw ng table at sinagot ang tawag.

“Yes Tony?” pagsagot ko dito.

“Young man” seryosong pagtawag ni Tony.

“What?” tugon ko.

Rinig ko sa kabilang linya ang malalalim na paghinga ni Tony.

“What’s the matter?” muli kong wika ng hindi ko ito narinig na sumagot.

“Ready yourself Young man” kinabahan naman ako ng kaunti sa binigkas ni Tony.

“What do you mean?” taka kong tanong sa kanya.

“Just ready yourself at wag kang gagawa ng desisyon na ikasisira ng kompanya mo, ingatan mo si Elo wag mo siyang ilalayo ngayon sayo” hindi ko maisip kung anong winiwika ni Tony.

“Anong gusto mong ipunto Tony?”

“Like what I said don’t accept the offer of NOMED Corp.” habilin nito sa akin.

Yes, I decided na hindi ko tatanggapin ang offer na ibibigay ng NOMED Corp. sila Kuya Franco at Kuya Charles ang nagsabi sakin na wag kong tatanggapin ang offer na ito.

Hindi sumasagot sa akin si Kuya Cedric dahil batid kong galit parin ito gawa ng ginawa ko sa kaibigan niya.

Si Zachary naman ang sabi sa akin ay tanggapin ko yung offer, pero bahala daw ako kung kukunin ko o hindi.

“Kinuwento na sa akin ni Charles and tungkol doon sa samahang iyon at hindi ko mabatid kung totoo ba iyon o hindi” seryoso nitong wika “Wag na wag mong tatanggapin ang offer nila Lucas dahil ikakasira lang ng kompanya mo ’yan” dagdag niya.

“Okay I get it”

“Sige na im on the way papunta diyan secure yourself ha then si Elo bantayan mo at mag observe ka din sa lahat ng mga shareholders and investors mo sa meeting mamaya” bilin pa nito sa akin.

“Okay ingat” wika ko bago naputol ang linya ng tawag.

Ilang saglit akong huminga at pinakalma ang sarili bago ko tawagan ang kahinaan ko.

Ilang beses kong tinawagan si Elo pero nakapatay ang phone niya.

“Where are you?”

“Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko?”

Message ko sa kanya bago ko ilapat ang phone sa lamesa.

Umupo ako ng maayos sa swivel chait at doon muli nag-isip ng kung ano-ano sa isipan ko.

“Ahhh…shet” nabulalas ko habang nakalagay ang aking isang kamay sa aking baba habang diretsong nakatingin sa aking phone.

Tulala.

“Hoy! Bakit hindi ka pa nagbibihis!?” napaigtad ako sa aking pagkakaupo dahil sa pag-sasalita ni Dette.

“Dette! Ginulat mo ako!” balik kong sigaw sa kanya habang nakataas ang kilay ko.

“Paano kita hindi gugulatin eh tulala ka diyan!” sabi niya ng makalapit siya dito sa lamesa ko.

“What?” wika ko.

“Anong what?!” taas kilay niyang sabi sa akin.

“I mean what do you want?” paglilinaw ko.

“Hoy! Umayos ka nga! Meeting mo sa investor mo ngayon pero parang wala ka sa wisyo mo!” turan nito sa akin habang dinuduro pa ako.

“Madami lang akong iniisip” sagot ko.

“Isantabi mo muna yang iniisip mo dahil papunta na dito ang NOMED Corp. kakababa lang nila sa airport sabi sa akin ng secretary nila, at nahirapan pa akong mag translate ng lengguahe nila ha” wika nito sa akin.

Tiningnan ko naman ito ng seryoso bago muling nagsalita.

“How about Rick? Naayos niya na ba yung lights and sounds sa conference room? The technicals? How about the foods? Naayos na ba ng logistics” sunod-sunod kong pagtatanong sa kanya.

“Hello? Parang hindi mo naman ako kilala ano Lucas?! All cleared na lahat!” sagot nito sa akin.

Ito ang ikinatutuwa ko kay Dette kahit na magkababata kaming dalawa ay alam niya ang posisyon niya kapag nasa trabaho na kaming dalawa.

Kapag binibigyan ko siya ng task nasusunod niya agad.

“Ang galing naman” nakangiti kong papuri sa kanya.

“Tsss..nangbola pa” irap nito sa akin “Suotin mo na yang coat mo na pinalantsa ko pa dito sa office mo” wika niya at itinuro niya ang itim na coat sa likuran ko kung saan nakasampay kasama ng jersey ko.

“Thank you Dette” pasasalmat ko sa kanya.

“Bilisan mo na at salubungin mo yung NOMED Corp. pati na din si Elo na nag text sa akin” wika nito na ikinataas ko ng kilay.

“Nag text sayo si Elo?” imbis na sumagot ito ay ipinakita niya yung phone niya at doon ko nga nakita na katext niya si Elo.

“Why he is not answering my call?”

“Sir good morning po!”

“Good morning sir”

“Good morning sir ang gwapo niyo po today”

“Good morning sir!”

“Good morning” nakangiti kong tugon sa mga empleyado kong bumabati.

Nandito ako ngayon sa lobby malapit sa entrance dahil ilang minuto nalang daw at paparating na yung NOMED Corp.

Ilang beses din akong nagpapalatak sa pwesto ko dahil hindi sinasagot ni Elo ang mga text at tawag ko sa kaniya.

“Good morning sir”

“Good morning” nakangiti kong tugon kahit na inis na inis na ako sa looban ko.

Hawak-hawak ko ang phone ko dahil baka sakaling tumawag si Elo sa akin.

Hindi pa kasi ito nag me-message sa akin mula umaga.

“Good morning sir” muling pagtungo ng empleyado sa harapan ko at nginitian ko naman ito.

Nasa ganoong segundo lang ako ng mag ring ang phone ko.

“Hello!? Bakit hindi ka sumasagot sa tawag ko ha!” bungad ko dito.

“Hey hey young man” napatingin naman ako sa phone ko kung sinong nasa kabilang linya.

Si Tony pala.

“Tony bakit?” wika ko dito.

“What’s that huh? Sinong hindi sumasagot sa tawag mo? Si Elo ba?” tanong nito sa akin pero hindi ko ito sinagot “Fix yourself! Nakatingin ako sayo mula dito sa taas” napatingin naman ako kung saan nandoon si Tony.

Nasa third floor siya at kita kong nakapamulsa ito habang hawak-hawak ang phone sa tenga niya.

“A few minutes and they are coming so fix yourself and observe those persons na kasama diyan sa corporation at tulad ng itinuro ko sayo basahin mo ang sinasabi ng mga mata nila read their eyes” habilin nito sa akin kaya tinanguan ko naman siya.

“Ready yourself ha? Maybe one of them will be our new suspect para malaman na natin kung sino talaga ang nasa likod ng mga tawag na natatanggap mo” wika pa nito sa akin habang nakatunghay ako sa kaniya “I’ll be supervising your company habang nag memeting kayo incase na may kakaibang mangyari ha” dagdag pa niya.

“Thanks Tony” pasasalamat ko sa kaniya.

“Okay all for you, tumingin kana sa likod mo dahil paparating na ang hinahanap mo” doon na naputol ang tawag at bumaling naman akong muli ng tingin sa likuran ko.

Doon ko nakita si Elo na naglalakad papalapit sa pwesto ko habang naka suot ito ng violet na jacket.

Nakita kong bumati pa ito sa guard at nginitian niya.

Taas kilay akong naglakad papalapit sa kaniya para siya ay salubungin.

“Sir” wika nito pero hindi ko ito pinansin.

“Sir ang kamay ko” sabi niya habang hinihila ko siya papunta sa pwesto ko kanina.

“Kamay ko sir…ah…ah” sabi pa nito ng makatigil kami dito.

“Why you are not answering my calls huh!?” sigaw ko dito habang nakataas ang mga kilay ko sa kaniya.

“Kamay ko sir” nakatungo at malumanay nitong wika habang inaalis niya ang pagkakakapit ng kamay ko sa kaniya.

Hindi niya ako sinagot bagkus naglakad ito paalis sa harapan ko.

“Hey!” hinablot ko ang braso nito paharap sa akin.

At gulat ko ng makita ang namumutla niyang mukha dahil nakatingala na ito sa akin.

“A…are you okay Elo?” pag-aalala kong tanong sa kaniya.

Imbis na sagutin ako nito ay tinanggal niya ang pagkakakapit ko sa braso niya.

“Bitawan mo ako” seryoso nitong wika sa harapan ko.

“Elo” pagtawag ko sa kaniya pero hindi ako nito pinansin at nagpatuloy siya paalis sa pwesto ko.

Napatingin ako sa taas kung saan nandoon si Tony at kita kong sinesenyasan niya akong tumalikod.

Pagtalikod ko ay doon ko nakita ang mga taong hinihintay ko.

Shet Elo.

Muli akong napatingin sa likod ko kung saan papasok si Elo sa Elevator.

“Lucas” muli akong napaayos ng tayo dahil sa pagtawag ng matandang lalaki sa harapan ko.

“Andelmo? Andelmo Luci?” paninigurado ko.

Namumukaan ko itong mantandang lalaki at yung mga kasama nito. Pinakita kasi sa akin ni Dette ang Organizational Chart ng korporasyon na ito.

“Oui”

(yes) nakangiti nitong wika.

“Bonjour?”

(kumusta?) nakalahad ang kamay nito sa harapan ko.

“Je vais bien, comment se passe ton voyage”

(mabuti, kumusta ang biyahe niyo?) tugon ko sa wikang French.

“ Bon,au fait“

(Good, by the way) humarap ito sa mga kasama niya at doon ipinakilala sa akin.

Tulad ng habilin ni Tony ay isa-isa kong binabasa ang mga sinasabi ng mata nila.

“Cest Ardijan Luci mon premier enfant”

(Ito si Ardijan Luci ang aking panganay) pagturo nito sa pinakamatangkad na lalaki sa gilid niya.

Inilahad ng panganay ang kamay niya sa harapan ko at tinanggap ko naman ito.

“Lucas” pagpapakilala ko dito habang nakatingin ako ng diretso sa malaking mata nito.

“Ardijan nice to meet you” malalim na boses nitong pagpapakilala.

“Cest Aman Luci mon deuxieme enfant

“ (Ito si Aman Luci ang pangalawa kong anak) pagkatapos kong makipag kamay sa panganay niyang anak ay sunod kong tinitigan at tinangap ang kamay ng sunod nitong anak.

“Lucas” pagpapakilala ko dito at muling binasa ang sinasabi ng mga mata nito.

“Aman l’odeur ici aux Philippines” walang galang nitong pagpapakilala sa harapan ko kung kaya’t hinigpitan ko ang pagkakapit sa kaniya “You’re brother is right” napataas naman ang kilay ko sa sinabi nito.

“ Et mon plus jeune fils Andreus Luci “ (ito naman ang bunso kong anak si Andreus Luci) inisnaban ko ang lalaking nagsabing mabaho dito sa Pilipinas bago ko kunin ang kamay ng bunsong anak ni Andelmo.

“Lucas” nakangit kong pagpapakilala dito dahil nakangiti din ito sa akin.

“Mabuhay ako si Andreus” gulat naman ako sa pagsasalita nito ng tagalog.“

“Parlez-vous bien anglais?”

(You know how to speak tagalog?) nakangiti kong tanong dito habang

nagbabatian ang mga kamay namin.

“Ahm…konti lang” tugon nito.

Natapos ang pagkakamayan ko sa mga lalaking anak ni Andelmo nang lumapit sa akin ang isang babae.

“Salut Lucas je m’appelle Lotte et je suis secretaire de NOMED Corp. nice to meet you

“ (Hi Lucas my name is Lotte and im secretary of NOMED Corp. nice too meet you) mababatid sa tono ng babaeng ito na may iba siyang gusto dahil sa paghaplos niya sa mga kamay ko ng tanggapin ko ang pakikipag kamay niya.

“I’m Lucas nice to meet you” seryoso kong bati dito.

P

OV

ni Elo:

“Alam mo dapat hindi kana pumasok Elo baka kung mapaano kapa, akin na nga yang mga papers” inaagaw ni Dette ang mga papel sa kamay ko pero hindi ko ito binigay.

“Ano kaba Dette kaya ko naman” matamlay kong wika sa kaniya.

“Kaya mo nga pero tingnan mo naman iyang itsura mo? Namumutla ka oh” pagturo niya sa mukha ko.

Naglalakad kaming dalawa ni Dette papunta sa conference room kung saan doon magaganap yung meeting. Matapos kong mag walk-out kay sir ay dito na ako tumuloy kay Dette para tanungin kung anong maitutulong ko.

“Okay lang ako Dette pati nakainom na ako ng gamot binigay sakin ng pinsan ko” wika ko dito patukoy kay Prince.

“Just make it sure Elo ha” pag-aalala nitong wika sa akin.

“Opo” sagot ko sa kaniya.

Tumigil kami sa paglalakad dahil nandito na kami sa pintuan ng conference room.

“Bakit ka pa ba kasi pumasok?” tanong nito sa akin ng buksan niya ang pintuan ng conference room.

Bumungad naman sa amin ni Dette ang malamig na pakiramdam ng conference room na mistulang isang cinema place dahil sa dami ng upuan at nasa pinaka-itaas kaming bahagi.

May hagdan pababa papunta doon sa mini stage kung saan may malaking white screen.

“Baka kasi kailanganin ako ni sir” sinimulan naming bumaba ni Dette papunta doon sa lamesa kung saan ipapatong namin ang dala naming mga papel.

“Eh maiintindihan naman ni Lucas ’yan” wika pa nito.

Nakababa na kami ni Dette dito at tinumbok na namin ang lamesa sa gilid ng mini stage kung saan nandoon si Rick habang siya ay may inaayos.

“Rick goods na ba lahat?” inilapag ko na ang mga papel sa lamesa at hapo-hapo akong umupo sa upuan dito sa tabi ng lamesa.

“Oo Bernadette okay na, try mo itong mic kung goods na ang lakas” sinapo ko ang aking noo at hinawakan ko ang leeg ko.

Ang init.

“Mic test mic test…oh bakit nandito kang panot ka?!” napaigtad ako sa gulat dahil sa pagsasalita ni Dette sa mic.

Nakita ko ang paglapit ni Tommy sa pwesto namin habang may bitbit itong plastic.

“Okay na Rick” inabot ni Dette ang mic kay Rick at hinarap niya si Tommy.

“Bakit nandito ka panot?” rinig kong wika ni Dette.

“Ito po yung milktea niyo maam” sabi ni Tommy at inabot ni Dette ang milktea.

Hindi ko na iyon pinansin dahil nanghihina na ako.

Tumayo ako sa pwesto ko at naglakad papunta kay Dette.

“Dette cr lang ako ha” wika ko sa kaniya at hindi ko na hinintay ang sinabi niya.

Nakatungo akong naglakad paakyat dito sa conference room para lumabas.

Grabe ang sakit talaga ng ulo ko parang binibiyak sa dalawa.

Hindi ko din maigalaw ng maayos ang katawan ko.

Ng makataas ako sa pinakataas ng conference ay hapo-hapo kong hinabol ang hininga ko.

“Shete” nasabi ko dahil sa pagod na naramdaman ko.

Ganito ako kapag may lagnat feeling ko may pasa ako sa buong katawan at sobrang bilis kong mapagod.

Ng mahabol ko ang hininga ko ay nagdesisyon na akong lumabas dito sa confrence room.

Nakatungo akong humakbang palabas ng pintuan, ngunit nakakatatlong hakbang palang ako ng  may nakabunggo naman ako.

“Sorry po sir…sorr” napatigil naman ako sa pagsasalita ko ng tumunghay ako at tingnan kung sinong nakabunggo ko.

Si sir pala.

“Elo are you okay?” kita ko ang pag-aalala nito sa mukha niya pero hindi ko iyon pinansin.

Inisnaban ko ito at nilagpasan siya.

“Excuse me” wika ko sa mga kasama niya sa likod niya.

Naiinis kasi ako kay sir dahil pinaiiral niya ang pagkalalaki niya, hindi ko naman kasalanang lobat pala ang cellphone ko kaya hindi ko nasagot ang mga tawag niya.

Oo hindi ko nasagot ang mga tawag niya pero hindi naman siguro tamang gamitan niya ako ng kamay para komprontahin ng ganun.

Napailing nalang ako dahil sa inis na nararamdaman ko.

Ang bigat na nga ng pakiramdam ko tapos mas pinabigat pa niya?

Didiretso ako sa canteen para bumili ng tubig.

Habang naglalakad ako ay nakasalubong ko si sir Chocolate.

“Hoy pokpok saan ka pupunta?” nginitian ko lang ito at hindi na pinansin ang sinabi niya.

“Ay isnabera” sinabayan niya ako sa paglalakad.

“Saan ka pupunta ha?” tanong nito sa akin habang sinasabayan niya ako.

“Bibili akong tubig sir” walang gana kong sagot sa kanya.

“May sakit ka ba?” inilahad niya ang kanang kamay niya sa noo ko at doon pinakiramdaman.

“May sakit ka nga, mukha kang namumutlang kabayo eh” pagpapatawa nito sa akin.

“Ikaw naman sir mukhang baboy na gumapang sa putik” ganting pang-aasar ko sa kaniya.

“Infairness consistent din ang pagtataray mo kahit na may sakit ka” wika nito.

Tumigil kami sa entrance ng canteen at kita kong may kinakapa itong kung ano sa bulsa ng fit na pants niya.

“Oh ayan inumin mo yang gamot” nagulat naman ako ng may ilahad itong tableta sa harapan ko tiningnan ko naman ito.

“Pokpok ka kunin mo na hindi ’yan lason! pati kung balak kitang patayin powersaw ang gagamitin ko sayo o kaya kutsilyo tapos puputulin ko iyang ulo mo” walang kwentang sabi ni sir Chocolate kaya kinuha ko na ang gamot sa kamay niya.

“Thank you sir” pasasalamat ko dito.

“Che! Sige na babush!” hindi na ako nakasagot ng umalis na ito sa harapan ko.

Kapit-kapit ang gamot na ibinigay ni sir naglakad na ako papasok sa loob ng canteen.

“Isang bottled water po”  pagbili ko dito sa pantry.

Pagkakuha ko ng tubig ay naglakad naman ako papunta sa comfort room para ayusin ang sarili ko.

Pero hindi pa ako nakakapasok ng makita ko ang dalawang bulto ng katawan sa loob.

Hindi ako tumuloy sa pagpasok sa loob ng cr.

Kita ko kasing nasa loob si Zachy at si Dominic.

Seryoso itong nag-uusap kaya hindi na ako tumuloy sa pagpasok.

Ngayon ko nalang ulit nakita si Dominic mula nung gawin niya sa akin yung bagay na yun sa cr doon sa L Co Hol Bar.

Hindi ko maitatanggi na galit at pagkamuhi ang nararamdaman ko kay Dominic dahil sa ginawa niya.

Hindi na ako pumasok sa loob at naglakad nalang ako palabas ng canteen.

Sa taas nalang ako mag ccr.

Naglakad na ako papunta sa elevator para pumunta sa office ni sir.

“Hi Elo”

“Hello Elo”

Ilang pagbati ang nakasalubong ko sa paglalakad na nginitian ko naman.

“The door is opening”

Wala na akong inaksayang oras at pumasok na ako sa loob.

Nakatungo lang ako habang hawak-hawak ang bote ng tubig.

“The door is closing”

Papasara na ang pintuan ng elevator ng may kung sinong humabol dito.

Napatingin ako doon sa taong humabol at doon ko nakita ang isang babae.

Walang emosyon akong tumingin sa kaniya, ngunit napataas ang kilay ko ng makita ko kung paano niya ako tingnan.

Taas kilay itong nakatingin sa akin habang sinusuri niya ako magmula paa hanggang ulo.

“Moche”

mas napataas ako ng sabihan niya ako ng pangit.

Akala niya siguro ay hindi ko alam ang sinabi niya.

Umayos naman ako ng tayo matapos kong pindutin ang pinakataas na palapag sa elevator.

“ Oui je ferai de mon mieux “ tahimik akong nakikinig sa babae.

“Gagawin niya daw ang lahat?” pagkausap ko sa sarili ko, salitang French iyon dahil alam ko at pinag-aralan ko ang lengguaheng iyon.

May labing anim akong alam na lengguahe dahil mahilig akong mag-aral ng ganito.

“ Si je dois le persuader je lattirerai “ napatingin ako sa babae dahil sa sinabi niya.

“Sinong aakitin niya?” alam kong masamang makinig sa usapan ng ibang tao pero sino ba naman kasing hindi maiiwasan pakinggan kung ganito kalakas ang pag-uusap niya.

“Je ferai de mon mieux pour accepter l’offre” hindi ko alam kung bakit nakaramdam ako ng kaba sa binagkas ng babae.

“The door is opening”

Nakatingin lang ako sa babae habang papalabas ito ng elevator.

Kaba ang nararamdaman ko.

“The door is closing”

“Gagawin niya ang lahat para tanggapin ang offer?”

Napahawak ako sa ulo ko dahil halo-halo na ang nararamdaman ko.

“Awch” daing ko.

Inis,kaba,pagod at panghihina ang nararamdaman ko.

Sino ba yung babae?

“The door is opening”

Napa-ayos ako ng tayo ng makita kong nasa pinakataas na ako ng building.

Nakatingin lang ako ng diretso sa pagbukas ng elevator.

At ganoon nalang ang gulat ko ng makita ko kung sinong nasa bungad.

Nakangiti ito sa akin.

Ngunit ang ikinagulat ko ay nang lumapit ito sa akin at tinakpan niya ang mata ko at ang aking bibig para hindi ako makasigaw.

Lucas POV:

Kanina pa, kanina pa ako hindi mapakali sa upuan ko.

“Ano ba Lucas kanina ka pa hindi mapakali, natatae ka ba?” pagpuna sa akin ni Dette sa tabi ko dito sa upuan.

“Nasan ba kasi si Elo?” nag-aalala kong tanong sa kaniya.

Kaya hindi ako mapakali dahil kanina ko pa hinahanap si Elo.

Hindi ako nakikinig sa nagsasalitang si Andelmo bagkus inikot ko ang paningin ko sa paligid.

“Nag cr si Elo dahil hindi maganda ang pakiramdam” sabi nito sa akin kaya mas lalo akong hindi mapakali sa upuan ko.

“Hey are you alright?” napatingin ako sa isang babae na kalapit ko din.

Nakatingin sa akin ang secretary ng NOMED Corp.

“Yes” maikling sagot ko sa kaniya

Muli akong bumaling kay Dette.

“Dette ikaw muna ang makinig pupuntahan ko lang si Elo” hindi ko na siya hinintay na magsalita bagkus tumayo na ako.

“Excuse me” sabi ko ng maglakad na ako pataas sa pintuan para lumabas dito sa loob ng conference room.

Ng makaakyat at nang buksan ko an pintuan ay sumalubong sa akin si Zachary.

“Where are you going?” seryoso nitong banggit sa akin.

“Nakita mo ba si Elo?” sagot ko sa kaniya.

“No” tugon niya kaya nilagpasan ko ito at narinig ko pa siyang sumigaw.

“Hey! How about the meeting?!”

Hindi ko iyon pinansin at tinakbo ko ang elevator.

Hindi ko alam pero sakit at kaba ang nararamdaman ko sa oras na ito.

“Goodmorning po sir”

“Goodmorning sir” pagbati sa akin ng ilang empleyado ng tumigil ako sa elevator.

“The door is opening”

“Goodmorning” nakangiting pagbati ko din naman sa kanila.

Pumasok na ako sa loob at pinindot na ang pinakataas na floor.

“The door is closing”

Mabibigat ang ginawa kong paghinga habang paikot-ikot ako dito sa loob ng elevator.

Hinugot ko ang cellphone ko sa bulsa at doon paulit-ulit na tinawagan ang numero ni Elo pero hindi ito sumasagot dahil nakapatay ang phone niya.

“Shit”

“Shit”

“Fuck”

Pagmumura ko dahil hindi ko maiwasang mag-alala sa kaniya.

Ang tanga-tanga ko kasi!

“Nasaan kana ba Elo? nasaan kana shit” napasabunot pa ako sa buhok ko dahil sa pag-aalala.

“Si Tony, tama si Tony” tumigil ako sa pagikot sa elevator ng pindutin ko ang numero ni Tony sa cellphone ko.

Ilang segundo lang ang ginawang pag-ring ng telepono ng sagutin niya ito.

“Tony! Where are you!? Nakita mo ba si Elo?” pag-aalala kong tanong sa kanya pero mahihinang paghinga lang ang natanggap ko dito.

“Hello Tony?”

“Young man” mas lalo akong kinabahan dahil seryosong muli ang boses ni Tony.

“Nakita mo si Elo?!” hindi ko mapigilang magtaas ng boses.

“Come here sa office mo tingnan mo kung anong nangyari kay Elo”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 25

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Lucas POV:

“Je vous parlerai des avantages que votre entreprise recevra lorsque vous accepterez l’offre NOMED Corp”

pagsasalita ni Andelmo sa stage pero hindi ko na iyon binibigyan pansin dahil kanina pa, kanina pa ako hindi mapakali sa kinauupuan ko.

“Ano ba Lucas kanina ka pa hindi mapakali, natatae ka ba?” pagpuna sa akin ni Dette sa tabi ko dito sa upuan.

“Si vous acceptez notre offre, un mauvais changement arrivera à votre enterprice” pagpapaliwanag ni Andelmo tungkol sa offer ng corporation nila.

Hindi ko iyon binigyan pansin bagkus bumaling ako ng tingin kay Dette na katabi ko dito sa upuan.

“Nasan ba kasi si Elo?” nag-aalala kong tanong sa kaniya.

Mula kasi ng gamitan ko siya ng dahas kaninang pagpasok niya ay hindi na ako nito pinansin, hindi ko naman kasi alam na ganun yung magiging reaction niya sa ginawa ko.

Kaya hindi din ako mapakali sa pwesto ko dahil muli akong iniwasan ni Elo kanina papunta dito sa loob ng conference room.

Papasok na kami ng conference room ngunit napatigil kami ng may bumangga sa akin at gulat ko ng sii Elo pala ito.

“Sorry po sir…sorr…” napatigil siya sa paghingi niya ng tawad ng makita niya kung sino ang nabangga niya.

Matamlay na mga mata ang ipinupukol nito sa akin kaya mas lalo akong na guilty sa ginawa ko kanina.

“Elo are you okay?” pag-aalala kong tanong sa kanya pero hindi niya ako pinansin.

Inisnaban ako nito at humakbang paalis sa pwesto ko.

“Excuse me” rinig kong wika niya sa mga kasama ko.

Nakatingin lang naman ako sa nakatalikod na si Elo, hahabulin ko na sana ito ngunit nagsalita ang isa sa mga Luci.

“Is he okay? Who is he?” pagsasalita ni Andreas ang bunsong anak ni Andelmo.

“He is my secretary” sagot ko naman sa kaniya ng makita kong nawala na ang bulto ni Elo.

“Let’s go” sabi nung matapobreng si Adorjan ang panganay sa mga Luci.

Muli akong humarap papasok sa conference room ngunit napatigil ulit kami ng magsalita ang babaeng secretary ng NOMED Corp.

“I need to go to the bathrom first” wika nito at bumaling ng tingin kay Andelmo

“Avant de partir Andelmo, je dois aller aux toilettes”

pagpapaalam nito dito at tumango naman si Andelmo.

Naglakad na kami pababa ng hagdan at umupo sa pinakang unahang bahagi ng upuan.

At magmula ng maka-upo kami dito sa upuan ay hindi na ako mapakali nakapagsalita na ako sa harapan nila pero hindi parin bumabalik si Elo.

Nakabalik na yung secretary ng NOMED Corp. pero hindi ko parin nakikita ang bulto ng katawan ni Elo.

Hindi ko pinakikinggan ang nagsasalitang si Andelmo sa harapan dahil buo na at hindi mababago ang desisyon ko.

Inikot ko ang ulo sa paligid para hanapin ang hinahanap ko.

“Nag cr si Elo dahil hindi maganda ang pakiramdam” wika ni Dette sa tabi ko kaya mas lalo akong hindi mapakali dahil kanina pa ito hindi bumabalik.

Pinagreserve ko ng upuan sa tabi ko si Elo pero yung secretary ng NOMED Corp. ang umupo dito.

Iniikot ko ang ulo ko ng magsalita ang babae sa kalapit ko.

“Hey are you alright?” napatingin ako dito at kita kong nakangiti ito sa akin.

“Yes” maikling sagot ko sa kaniya at muli akong bumaling kay Dette.

“Dette ikaw muna ang makinig hahanapin ko lang si Elo” hindi ko na siya hinintay na magsalita bagkus tumayo na ako sa pagkaka-upo ko.

“Excuse me” wika ko sa kanila at nakatingin sila sa akin habang maglakad na ako pataas sa pintuan para lumabas dito sa loob ng conference room.

Nang makaakyat ako ay binuksan ko na ang pintuan at doon sumalubong sa akin si Zachary.

“Where are you going?” seryoso nitong banggit sa akin na papasok din sa loob ng conference room.

“Nakita mo ba si Elo?” sagot ko sa kaniya.

“No” tugon niya kaya nilagpasan ko ito, narinig ko pa siyang sumigaw pero hindi ko na iyon pinansin.

“Hey! How about the meeting?!”

“Hindi pa tapos Lucas! Bumalik ka dito!”

Hindi ko iyon pinansin at tinakbo ko ang elevator.

“Goodmorning po sir”

“Goodmorning sir” pagbati sa akin ng ilang empleyado ng tumigil ako sa elevator.

“The door is opening”

“Goodmorning” nakangiting pagtugon ko sa kanila.

Pumasok na ako sa loob at pinindot ang pinakataas na floor kung saan nandoon ang opisina ko.

“The door is closing”

Mabibigat ang ginawa kong paghinga habang paikot-ikot ako dito sa loob ng elevator.

Hinugot ko ang cellphone ko sa bulsa at doon paulit-ulit na tinawagan ang numero ni Elo pero hindi ito sumasagot dahil nakapatay ang telepono nito.

“Shit”

“Shit”

“Fuck”

Pagmumura ko dahil hindi ko maiwasang mag-alala sa kaniya.

Ang tanga-tanga ko kasi! Bakit ko kasi ginawa yun!?

“Nasaan kana ba Elo? nasaan kana shit” napasabunot pa ako sa buhok ko dahil sa pag-aalala.

“Si Tony, tama si Tony” tumigil ako sa pagikot sa elevator ng pindutin ko ang numero ni Tony sa cellphone ko, nagbabakasakaling nakita ni si Elo.

Ilang segundo lang ang ginawang pag-ring ng telepono ng sagutin niya ang tawag.

“Tony! Where are you!? Nakita mo ba si Elo?” pag-aalala kong tanong sa kanya pero mahihinang paghinga lang ang natanggap ko dito.

“Hello Tony?!”

“Young man” mas lalo akong kinabahan dahil seryosong boses ni Tony ang bumungad sa akin.

“Nakita mo si Elo?!” hindi ko mapigilang magtaas ng boses.

“Come here sa office mo tingnan mo kung anong nangyari kay Elo”

Dahil sa sinabi ni Tony ay pinatay ko ang linya ng tawag at doon pauli-ulit na nagmura sa loob ng elevator.

“Putangina! Fuck!”

“Fuck!”

Kulang nalang ay pabilisin ko ang pagtaas ng elevator dahil hindi ko alam ang mararamdaman ko kung may masamang nangyari kay Elo.

Ito ba yung sinasabi ni Tony kanina sa tawag?

“Ready yourself Young man”

“What do you mean?”

“Just ready yourself at wag kang gagawa ng desisyon na ikasisira ng kompanya mo,

ingatan mo si Elo wag mo siyang ilalayo ngayon sayo

“

“Fuck!” napu-frustrate na ako.

“Ang gago-gago ko!” paikot-ikot ako dito sa loob ng elevator.

“The door is opening”

Pagkabukas palang ng elevator ay mabilis na ko ng tinumbok ang daan papunta sa office ko.

“Elo!? elo!? elo!” sunod-sunod kong pagtawag at mabilis kong binuksan ang pintuan ng opisina ko.

“Elo!?” napatigil ako sa pwesto ko ng makita ko ang nakatalikod na si Tony sa harapan ko.

“Tony!” hindi ito lumingon sa akin.

Kinabahan ako.

Mabilis akong naglakad papunta sa kanya at tinulak siya paalis sa harapan ng lamesa ko.

“Nasaan si Elo?!” hindi ko mapigilang magtaas ng boses sa harapan ni Tony.

“Easy! Easy!” natatawang wika nito sa akin habang itinataas pa niya ang mga kamay niya sa ere.

Tangina.

Dahil sa kaba at inis na nararamdaman ko ay kinuwelyuhan ko ito.

“Tangina Tony! Hindi ako nagbibiro! Nasaan si Elo!” galit at seryoso kong wika sa kanya at mas lalo naman itong tumawa sa pagkakapit ko sa kanya.

“Sabi ko diba sayo na wag mong ilalayo si Elo sa tabi mo, kaya iyan wala na siya” bigla kong itinaas ang mga kamao ko para itama sa pagmumukha ni Tony.

Natumba siya sa pagkakasuntok ko sa kaniya at kita kong nagdugo ang bibig nito.

Ng matumba ito sa pagkakasuntok ko ay muli kong hinawakan ang kwelyo niya.

“Nasaan si Elo!” seryoso at puno ng galit kong wika sa kaniya.

“Tangina mo naman Young man! Isusumbong kita sa Kuya Charles mo! Kita mong nagbibiro lang ako oh!” napabitaw ako sa pagkakapit ko sa kwelyo niya.

Nagtaas ang mga kilay ko sa kaniya.

“Parang kang gago eh! Pabawi ako tangina ka!” huli na ng mag react ang katawan ko.

Ako naman ang napatumba sa pagsapak sa akin ni Tony, napatingin ako sa kaniya at kita kong nakatayo na siya.

“Masyado kang napaparanoid kapag si Elo na ang usapan pero hindi mo alam na nakakasakit ka na” wika nito sa akin habang dinuduro niya ako.

Hawak-hawak ko ang pumutok at nagdudugo kong labi sa pagsapak sa akin ni Tony.

Nakatingin lang ako sa kaniya ng may kung anong kunin ito sa ibabaw ng lamesa ko.

“Oh ayan tangina ka! basahin mo!” idinikit niya sa noo ko ang kulay dilaw na sticky note.

Kinuha ko ito at doon ito binasa.

“Sa susunod alamin mo muna ang buong istorya bago ka mag react at gumawa ng bagay Young man! Hindi mo alam na nakakasakit ka “ wika nito sa akin at dali-dali akong tumayo at tumakbo papalabas ng opisina ko pagkatapos kong mabasa ang nakasulat sa dilaw na sticky note.

Pagkatapos kong mabasa ang sulat na iyon ay mabilis kong tinakbo ang palapag kung saan matatagpuan ang ilang kwarto ng shower room at resting room.

“Two hundred seven” hingal na hingal kong pagbasa sa numero ng pintuan.

Nagpatayo ako ng resting room dito sa kompanya para sa mga taong hindi magaganda ang pakiramdam at sa mga gustong magpahinga.

May dalawang double-deck ang bawat kwarto dito sa ika-sampung palapag ng kompanya.

Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan at diretso akong nakatingin kung saan doon ko natagpuan ang bulto ng katawan ni Elo.

Nakapatay ang ilaw ng kwarto at tanging ilaw lang ng lampshade sa gilid nito ang bukas.

Pumasok ako sa loob at doon isinara ang pintuan.

Muli akong bumaling ng tingin sa kanya at dahan-dahan akong naglakad papalapit sa pwesto nito.

Nakahiga siya sa ilalim na bahagi ng doble deck at kita kong natutulog ito.

Napatingin ako sa gilid niya kung saan doon nakatapong ang cellphone niya at bukas na bote ng tubig na may kasamang balat ng gamot.

“Shet” mahinang bulong ko sa hangin.

Mas lalo akong nakaramdam ng pagkirot sa puso ko.

Nang tuluyan na akong makalapit sa pwesto nito ay lumuhod ako para mapantayan siya sa pagkakahiga niya.

Hindi ko alam pero naglilingid na ang mga luha sa gilid ng mga mata ko.

Malalalim ang ginawa kong paghinga.

Nakatitig lang ako sa kanya habang pinapakinggan ang mumunti nitong paghinga.

Maamo ang mukha nito at makinis na makinis ang kanyang mukha.

I smiled.

He looks like angel.

Kita ko ang panginginig ng katawan niya kaya inayos ko ang pagkakakumot nito.

Nang maayos ko ang kumot niya ay dahan-dahan kong inilahad ang likurang bahagi ng kamay ko sa noo niya at doon pinakiramdaman ang init ng katawan niya.

Dahan-dahan kong inalis ang kamay ko sa noo nito at doon siya tinitigan ng diretso.

Nakatitig lang ako dito ng makita ko ang dahan-dahan niyang pagmulat.

Seryoso lang akong nakatingin sa kanya.

Ng magmulat siya ay seryoso lang din itong nakatingin sa akin at makikita ko sa mukha niya ang mukhang nanghihina at walang gana.

“Hindi maganda ang pakiramdam mo?” mahinang bigkas ko sa kanya habang magkatitigan ang mga mata naming dalawa.

Nakita ko ang pagtango nito habang siya ay nakapikit.

Inilagay ko ang kaliwang kamay ko sa ulo niya at doon ko hinimas ang kanyang buhok para ipadamang nag-aalala ako sa kaniya.

Iginayak ko naman ang kanang kamay ko para hawakan ang mga kamay niya.

“Did you take your medicine?” nakatitig ko paring mahinang pag-aalala sa kaniya.

“Nakainom na ako” namamaos at nanghihina niyang wika sa akin habang patuloy kong hinihimas ang ulo nito.

“I’m relieved” wika ko sa kanya ng igayak ko ang kaliwang kamay ko sa pag-hawak din ng mga kamay niya.

Nakita ko ang paglatay ng kaunting pagngiti nito sa labi.

“I already told you to not overused your body dahil sinabi mo sa akin na mabilis kang mapagod” mahinang wika ko parin sa kanya.

Ilang segundo kaming nagtitigan bago siya nagsalita.

“Hindi pa siguro natin kilala ang isa’t-isa” nanghihina nitong wika sa akin.

Hinigpitan ko ang pagkakapit ko sa mga kamay niya at doon nagsalita na taliwas sa sinabi niya.

Iniwas ko ang tingin ko sa kaniya dahil hindi ko alam kung anong maramdaman ko.

“Nilalamig ka ba?” wika ko sa kaniya at inayos ko ang kumot niya sabay balik sa pagkakapit ng kamay niya.

Ang init ng mga kamay niya.

“Ang lamig ng mga kamay mo” dagdag ko pa dito habang pinipigilan ang pagtulo ng mga nagbabadyang luha sa mata ko.

“Siguro ang bilis nga lang ng panahon para mapunta tayo sa ganitong bagay” muli akong napatingin sa mga mata nitong namumula.

“Siguro kailangan pa nating kilalanin ang isa’t-isa sir para mas magkaintindihan tayo ng maayos” namamaos nitong wika sa akin.

“Time and duration is your basis of love?” seryoso kong wika sa kanya habang mahigpit akong naka hawak sa mga kamay niya.

Muli itong pumikit at doon siya umiling

Nagsalita akong muli sa kaniya at sinigurado kong mula ito sa puso ko.

“I can’t be any farther away from you because you are different from the ones I met”

mas hinigpitan ko ang pagkakapit sa kaniya.

“Hindi ko na kayang lumayo pa sayo because you already own my heart” wika ko pa sa kaniya.

“Lucas” bigkas niya sa pangalan ko kaya hindi ko mapigilang mapapikit.

Nang magmulat ako ay muli akong nagsalita ng seryoso sa kaniya.

“Let’s try this”

“Let’s not professed ignorance”

“Let’s just do this…kilalanin pa natin ang isa’t-isa Elo”

Muli kong hinawakan ang ulo niya at doon hinimas ang kaniyang buhok.

“First time I saw you alam kong iba na ang nararamdaman ko sayo” nakangiti ko ng sabi sa kaniya habang nakatingin ako sa ginagawa kong paghimas sa buhok niya.

“I tried to circumvent my feeling towards you but I can’t at first I just saw Angel in you but time goes by I discern on what who you are, hindi yung pag katao ni Angel ang minahal ko sayo kundi yung sariling ikaw minahal kita dahil ikaw si Elo at wala nang iba” tumingin ako sa kaniya ng diretso.

“Please don’t go away hindi ko kayang malayo ka sakin Elo”

I pleased.

Nakita ko ang pagngiti niya at napapikit ako ng ilahad niya ang kamay niya sa mukha ko.

“Sinong may sabing aalis ako Lucas?” muli akong napamulat sa sinabi niya at doon ko siya nakitang nakangiti sa akin.

“Akala mo ba ikaw lang ang natatakot na mawala ako sa tabi mo? Ako din Lucas natatakot ako na isang araw mawala ka sa tabi ko” nakangiti niyang sabi sa akin.

“Kahit na galit ako sayo ngayon natatakot parin akong mawala ka sakin” ramdam kong hinahawakan ni Elo ang labi ko.

“I’m sorry, hindi ko na gagawin” paghingi ko ng tawad patukoy sa nagawa ko kaninang umaga.

“Nasaktan lang ako Lucas kasi pinilit kong pumasok kahit na hindi maganda ang pakiramdaman ko, pero para lang sayo pumasok ako” napaigtad ako ng madampi ni Elo ang pumutok na labi ko.

“Sorry love” muli kong paghingi ng tawad sa kaniya.

“Bakit ganito ang labi mo? At anong ginagawa mo dito? tapos na ba ang meeting niyo?” sunod-sunod nitong tanog sa akin pero pansin ko ang panginginig ng katawan niya.

Hindi na ako nag-aksaya ng oras pa.

“Anong ginagawa mo?” gulat at nanghihinang tanong sa akin ni Elo.

“Maghubad ka” seryoso kong wika sa kanya habang hinuhubad ko ang suot kong coat.

“Bakit? Bakit ka naghuhubad?” tanong parin nito sa akin habang nakahiga parin ito.

“Just do it” dahil ako ang boss ay nakita ko ang pag-upo niya at paghuhubad ng suot niyang violet na jacket.

Pagkahubad ko ng coat ay isinunod ko naman ang sapatos ko at pants na tanging boxer briefs lang ang itinira ko.

Pagkatapos kong mahubad ang lahat ay naglakad ako papunta sa aircon para patayin ito.

Ng mapatay ko ang aircon ay muli akong naglakad papunta sa pwesto ni Elo na ngayon ay nakahiga nang muli.

“Bukas pala ang aircon” namamaos niyang sabi.

At hindi na ako nag-aksaya ng panahon pa.

Dahan-dahan akong tumabi sa pagkakahiga ni Elo.

“Isod ka” bulong ko sa kanya na sinunod naman niya.

Ng makaayos ako ng higa ay sumapi ako sa puting kumot ni Elo.

“Dito ka” bulong ko ulit at inilahad ang braso ko para maging unan niya.

Wala itonng imik at sinunod niya ang sinabi ko.

Nang makaunan siya sa braso ko ay ramdam kong pinagapang ni Elo ang mga kamay niya payapos sa katawan ko.

Tinugunan ko ang pagkakayakap niya sa akin at niyakap ko din ito ng mahigpit.

Napapikit ako dahil ramdam na ramdam ko ang init ang dalawang mainit na katawan namin ni Elo.

“Body heat” bulong ko sa kaniya.

“Lucas may narinig akong usapan ng babae”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 26

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

P

OV

ni Elo:

“Nous attendrons votre decision dans les cinq jours”

(Hihintayin namin ang desisyon mo sa loob ng limang araw) wika ng lalaking nagpakilalang si Andelmo.

“Okay” tugon ni Sir sa lalaking CEO ng NOMED Corp.

Nandito na kami sa lobby malapit sa entrance ng kompanya, katatapos lang ng meeting nila at buti nalang ay napilit ko si Sir na bumalik sa meeting nila kanina.

“Ma secretaire sera ici aux Philippines pendant deux semaines

“

(Ang sekretarya ko ay mananatili dito sa Pilipinas sa loob ng dalawang linggo) kita ko ang paglapit ng babaeng natatandaan ko ang mukha.

Siya yung babae sa elevator na may kausap sa telepono na kung saan ikinuwento ko kay Sir kanina sa loob ng resting room.

Nang makalapit ang babae kay Sir ay inilahad nito ang hawak-hawak niyang cellphone.

“Can I get your number?” wika nito kay Sir at kita ko namang inabot niya ito at may kung ano siyang pinindot doon.

Ibinilak niya ang phone sa babae na ngayon ay malawak ang pagkakangiti.

“Thanks” muling bumalik ang babae sa tabi nung Andelmo.

“Nous devons partir, veuillez donc considerer attentivement si vous acceptez notre offre”

(kailangan na naming umalis, sana pag-isipan mo ng mabuti kung tatanggapin mo ang alok namin) muling wika nung Andelmo.

“Okay” maikling tugon ni Sir.

Kita kong lumapit yung Andelmo at nilahad niya ang kamay sa harapan ni Sir.

“Ravi de vous revoir”

(Nice meeting you again)

tinanggap iyon ni Sir at doon sila nagkamayan.

Napaigtad naman ako sa gilid niya ng kunin din ang kamay ko ni Andelmo habang nakikipagkamay sa kanya ang mga kasama nitong lalaki.

“Nous devons y aller maintenant”

(so we need to go)

“Take care”

Pagkatapos umalis ng mga tao sa NOMED Corp. ay dumiretso kami ni Sir dito sa loob ng opisina niya.

“Tatanggapin mo Sir yung alok nila?” tanong ko sa kaniya habang ito ay may kung anong inaayos sa lamesa niya.

“Hindi na mababago yung decision ko Elo” tuloy parin ito sa ginagawa niya.

Medyo gumaan na ang pakiramdam ko hindi tulad kanina na parang binibiyak at sinusuntok ang buong katawan ko.

“Galing pa naman sila sa Europe” tila pang-hihinayang kong wika sa kanya dahil sa layo ng binyahe nila ay hindi naman tatanggapin ni Sir ang kanilang offer.

“Sila ang may kailangan sa akin Elo kaya sila dapat ang lumapit” wika nito ng makatayo siya sa swivel chair “Kahit manggaling pa sila sa ibang planeta Elo kung ikakaSira naman ng kompanya ko ang pagtanggap sa offer nila ay hindi ko talaga ito tatanggapin” tumingin na siya sa akin.

Tumayo ako sa pag-kakaupo ko dito sa sofa.

“Ano ba yung offer nila?” tanong ko dito ng makita kong lumalapit siya sa pwesto ko.

“Bukas ko nalang sasabihin” tumigil siya sa harapan ko.

Nasabi ko ba sa inyo na kapag nasa harapan ko si Sir ay nakatingala ako sa kaniya?

Matangkad kasi ito kumpara sa taas ko, hanggang balikat niya lang siguro ako at idagdag mo pa na malaki ang katawan nito.

Nakatingala naman ako sa kanya ng bahagya.

“Let’s go?” tanong nito sa akin.

“Saan Sir?” takang tanong ko dito.

“Kinontak ko yung driver namin sa bahay sabi ko na ihatid nila si Ariana sa may Vista Mall kasi mag dadate tayong tatlo” nakangiti nitong wika sa akin at hinawakan pa nito ang dalawang kamay ko.

“Totoo?” wika ko sa kaniya at ang pagkakahawak niya sa kamay ko ay isinakbit niya sa batok niya at doon niya ako hinawakan sa magkabilang bewang ko.

Hinatak niya ako papunta sa matipuno at matigas niyang pangangatawan.

“Ah” daing ko ng mahila niya ako papunta sa kaniya.

“Ah” nakangisi at tila pang gagaya nito sa akin kaya napatawa naman ako.

“Ano tara?” muli niyang tanong sa akin at tumango naman ako.

Amoy at ramdam ko ang paglabas ng hininga niya sa ilong at bibig nito.

“Nakaka-ilang halik kanang panot ka!”

“Baby loves sorry!”

Napatingin kami sa may dingding sa pintuan at doon namin nakita ni Sir si Dette at Tommy na naghahabulan.

“Wag kanang lalapit sa akin!

Napatawa kaming dalawa ni Sir bago muli namin binalingan ang isa’t-isa.

“Matagal na ba silang ganiyan Sir?” pagtatanong ko sa kaniya.

“Yeah simula ng nasa New York pa kami ganiyan na silang dalawa at madalas silang nag-aasaran” nakangiti nitong tugon sa akin na ikinatango ko naman.

“So ano let’s go?” muli niyang pagyayaya sa akin.

“Tara baka naghihintay na doon si Ariana” tugon ko sa kaniya.

“Bili din tayo ng pasalubong kila Mamang at Papang mo?” tanong niya sa akin at tumango naman ako.

Nakangiti at nakatitig lang naman kami sa isa’t-isa.

“Elo” mahinang wika ni Sir sa pwesto naming dalawa.

“Hmm?” oo na pabebe na ako.

“Pa kiss” wika nito at mabilis niya akong hinalikan sa labi ko.

“Sir naman” tila nahihiya kong wika sa ginawa niya.

“Oh bakit?” panunuya nito sa akin na sinamahan niya ng ilang nakakalokong pagtawa.

Hindi na tuloy ako makatingin ng diretso sa kaniya, kanina pa siya ganito mag mula nung nasa loob kami ng resting room.

Akala ko ay body heat at pagpapahinga lang ang gagawin namin pero ilang minuto lang ang nakakalipas ay ilang beses niya akong inasar at ninakawan ng halik.

“Look at me” natatawang wika niya pero hindi ko ito tinugunan.

“Buti nga nagpaalam ako sayo eh” patukoy niya sa paghalik niya sa akin ngayon lang.

“Hindi tulad nito” doon ako nagulat sa ginawa sa akin ni Sir at hindi naman ako makakalas sa pagkakayapos niya dahil sa higpit ng kapit niya sa bewang ko.

“Ah…Ah….tama na Sir” natatawang pagpigil ko sa kaniya dahil magkabila niyang inaamoy at dinidilaan ang leeg ko.

“Ganito ba ang gusto mo huh? Ganito ba?” natatawa at makulit nitong sabi habang patuloy siya sa pagdila ng magkabilang leeg ko.

“Sir…tama na…hihi..Sir” natatawang pagpigil ko parin sa ginagawa niyang pag-singhot at pagdila sa leeg ko.

“Ganito ba huh? Ang bango-bango mo Love! Amoy baby” tuloy parin siya sa ginagawa niya kaya sa lakas ng aking makakaya ay sinubukan kong kumalas sa pagkakakapit niya.

“Tama na Sir!” pagsuko ko sa kaniya ng makakalas ako sa yakap niya at tinulak ko siya papalayo sa akin.

Pagtawa lang ang narinig ko sa kaniya habang nakatungo akong inaayos ang suot kong jacket na violet.

“Sorry Elo” ramdam kong muli siyang lumapit sa akin at doon niya ako ninakawanng halik sa kaliwang pisngi ko.

“Sir!” muli kong pagsuko sa kaniya ng tingnan ko ito.

Imbis na mainis ako sa ginawa niya ay napangiti nalang ako dahil sa nasaksihan kong pagtawa niya.

Ibang-iba ang itsura ni Sir kapag seryoso ito at kapag masaya at tumatawa siya.

Mas gusto ko yung masaya at tumatawang Sir sa harapan ko.

“Tara kasi baka naghihintay na si Ariana” wika ko dito.

“Let’s go!” masiglang sabi nito sa akin at nagawa pa niyang hawakang muli ang kanang kamay ko.

Tinumbok namin ang pintuan para lumabas.

“Paalam tayo kila Dette” pagbaling ko ng tingin kay Sir ng makalabas kami ng pintuan ng opisina niya.

Tumango ito sa akin at sabay naming tinumbok ang pintuan ng opisina ni Dette na kung saan kita namin ang ginagawa nilang dalawa ni Tommy.

“Dette” pagtawag ni Sir ng buksan namin ang pintuan.

“Sorry na baby loves” napatingin ako kay Tommy na nakaluhod sa harapan ni Dette.

“Lucas ilang beses ko nang sinasabi sayo na tanggalin mo na itong panot na ito” patukoy niya kay Tommy.

Magkahawak parin ang mga kamay namin ni Sir.

“Why would i? maganda ang performance ni Tommy kaya hindi ko siya tatanggalin” seryosong wika ni Sir kay Dette.

“Hindi mo tatanggalin? Fine! Ako ang magtatanggal sa kanya! Punong-puno na ako dito sa pan….”

“Whatever! Saka niya na ituloy ang drama niyo pagwala na kami dito” pagputol ni Sir sa sinasabi ni Dette.

“Panira ka talaga ng moment Lucas kahit kailan! Ano bang sasabihin niyo?!” wika ni Dette sa harapan namin habang wala itong pakielam sa lalaking naka luhod sa harapan niya.

“Alis na kami ni Elo mamimili kami ng gamit para bukas” wika ni Sir at nakangiting bumaling pa ito sa akin.

“Sa Rizal kayo? Hindi ka man lang magyayaya na isama ako?” wika ni Dette.

“Saka na” pabaling niyang muli kay Dette.

“Tsss…buti pa si Elo niyaya ako kanina nako” tila pagtatampo at palatak nito kay Sir.

“Wag kang mag-alala dahil by next month uuwi si Kuya Franco at magbabakasyon isasama kita okay?” segunda ni Sir.

“Sure!” nakangiti nang wika ni Dette.

“Then Tommy sumama ka din” pagbaling naman ni Sir kay Tommy “Sige na alis na kami” hinatak na ako ni Sir palabas ng opisina ni Dette.

“Bye Dette” habol ko dito ng tuluyan na kaming nakalabas ng opisina niya.

Narinig pa namin ang sigaw ni Dette habang tinutumbok namin ang daan papunta sa elevator.

“The door is opening”

Magkahawak kamay kaming pumasok ni Sir sa elevator.

Pinindot ni Sir ang button doon pababa sa groundfloor bago kami sumandal sa pinakalikod ng elevator.

“Nakita mo ba si Zach Sir?” pagbaling ko sa kaniya.

“Yeah umalis na siya pagkatapos ng meeting” sagot nito sa akin.

“Why?” dagdag niya.

“Wala naman po” tugon ko dito at pagpalatak niya lang ang narinig ko.

“The door is opening”

Napatingin ako sa numerong naka flash sa ibabas ng elevator, wala pa kami sa groundfloor.

Nakatingin lang kami ni Sir sa pagbukas ng elevator pero ganun nalang ang gulat ko ng makita ko kung sinong nasa labas.

Si Dominic na kaninang umaga ko lang huling nakita.

“The door is closing”

Naramdaman ko ang mahigpit na paghawak sa akin ni Sir nang tuluyang makapasok si Dominic na nakangiti sa akin.

“Good evening” nakatingin ito sa akin.

“Ahm…good evening din” tila pagdadalawang isip kong tugon sa kaniya.

Nasa kanan ko si Sir habang nasa kaliwa ko naman si Dominic.

Napatingin ako kay Sir at kita kong seryoso lang itong nakatingin sa unahan. Napabaling din naman ako ng tingin kay Dom na nakangiting nakatingin sa akin.

I smiled awkardly.

Ilang segundo lang ang lumipas ng tumunog na ang elevator “The door is opening”

“Let’s go” seryosong wika ni Sir ng mabilis niya akong hilahin palabas ng elevator.

Ngunit nakakailang hakbang palang kami ni Sir ay napatigil kaming dalawa dahil may humila sa kaliwang kamay ko.

“Ah” daing ko ng may dalawang taong humihila sa magkabilang kamay ko.

Nakita ko ang matatalim na tingin ni Sir sa lalaking humila sa kaliwang kamay ko at agad niya itong nilapitan at tinulak para mapabitaw siya sa pagkakahawak sa kamay ko.

“What do you want huh!?” buti nalang at iilan lang ang mga nag dadaanang empleyado sa gilid namin.

Nakita ko ang pag-isod ni Dom dahil sa pagtulak ni Sir.

“Hindi pa ba sapat yung ginawa ko sa bar huh?” muling itinulak ni Sir si Dominic kaya nilapitan ko ito para pigilan sa ginagawa niya.

“Lucas tigilan mo yan” pagsuway ko sa kaniya habang hawak-hawak ko ito sa braso niya.

“Nakaka-putangina kasi Elo eh!” ibinaba ko ang pangduduro ni Sir kay Dom at doon ko hinarap si Dominic na nakangisi.

“I just want to say sorry sa nagawa ko sayo nung nakaraang araw” wika ni Dominic sa harapan ko.

“Alam kong naka-inom ka at may sapi ka ng pagkalasing kaya hindi mo alam yung ginawa mo” tugon ko sa kaniya habang kita kong nakatungo ito sa harapan ko.

Kung hindi ko pa pinigilan si Sir sa pag-init ng ulo niya ay baka makagawa kami ng malaking eskandalo dito sa mismong kompanya niya.

Napatingin naman ako sa gilid kung saan doon nakatayo si Sir habang ang mukha nito ay hindi maipinta.

“Sobra talaga akong naguiguilty kaya hindi ko magawanag humarap sayo Elo, pero ngayon naglakas loob akong harapin ka para humingi ng tawad sayo” tumunghay ito habang sinasabi niya ang gusto niyang sabihin.

“Okay lang yun nung una pagkamuhi ang nararamdaman ko sayo pero dahil humihingi ka ng tawad sa harapan ko okay na wag kanang mag-alala” nakangiti kong wika sa kanya.

“Salamat Elo, isa pa sa dahilan kung bakit kita kinausap ngayon dahil mag-papaalam na ako sayo” wika nito sa akin.

“Ha? Bakit aalis kaba?” tugon ko sa kaniya at doon ko nakita ang ilang pagtango nito.

“Oo, kinukuha kasi ulit ako ng Kuya ni Lucas” panimula niya “Nabalitaan kasi ng Kuya niya yung ginawa sa akin kaya pinilit akoni Cedric na muling lumipad sa New York para doon nalang ulit magtrabaho” dagdag nito.

“Diba sabi mo ayaw mong mapalayo sa pamilya mo?” pagtatanong ko sa kaniya dahil nasabi niya sa akin iyon noong una naming pagkikita.

“Eh wala naman akong magagawa ih pati nakapag-paalam na naman akong muli sa kanila”

“Kailan ang alis mo?” tanong kong muli sa kaniya.

“Sa Tuesday ang lipad ko, baka sumabay din ako kila Zac…”

“Let’s go”

Hindi na natapos ni Dom ang sasabihin niya ng makita kong hinihila na pala ako ni Sir papunta sa parking lot.

Kinawayan ko nalang ito at nagpa-tianod sa paghila sa akin ni Sir.

“Good evening Sir”

“Good evening po”

“Magandang gabi Sir”

Ilang pagbati ng empleyado ang nakasalubong namin palabas ng parking lot pero hindi niya ito pinapansin, kaya ako nalang ang ngumingiti sa kanila.

“Sir ang kamay ko” ito na nama po tayo sa mahigpit na pagkakapit niya sa kamay ko.

Nasa unahan ko ito habang patuloy siya sa paghila sa akin.

“Sir ang kamay ko” muli kong wika dahil hindi niya ata ako narinig.

Ilang segundo ang tinagal ng paglalakad namin ng tumigil kami sa harapan ng sasakyan niya. Doon ko hinila ang kamay ko sa mahigpit niyang pagkakakapit at dali-dali ko siyang hinarap na ngayon ay seryoso itong nakatingin sa akin.

Galit ako at tinaasan ko ito ng kilay “Sabing ang sakit ng pagkakahila mo eh! Ilang beses mo ba akong gagamitan ng lakas mo ha!? Pati kita mong nag uusap kami ni Dominic Sir! Tapos hihilahin mo ako ng ganun-ganun!? Humihingi ng tawad sa akin yung tao tapos babastusin mo nalang  sa paghila ng ka…”

“Sorry” napatigil ako sa pag sigaw ko ng mabilis niya akong ikulong sa mga bisig niya.

“I’m sorry Elo” wika pa nito habang nakapatong ang ulo niya sa balikat ko.

Tinutulak ko ito pero dahil sa lakas niya ay hindi ko magawang makaalis sa kanya.

“Pinipigilan ko naman yung selos na nararamdaman ko eh pero hindi ko magawa” napatigil ako sa pagtulak sa kaniya ng sabihin niya ang mga salitang iyon.

“I’m sorry” namamaos nitong wika sa akin habang isinisiksik niya ang ulo niya sa leeg ko.

“I’m really sorry Elo” tinugunan ko nalang ang yakap niya at doon hinimas ang likod nito.

“I’m really really sorry Amor “ muli nitong wika habang hinihigpitan niya ang pagkakayapos sa akin.

“Sige na tara na umalis na tayo baka kanina pa naghihintay sa atin si Ariana” pagkalas ko sa pagkakayakap namin.

Ng muli kaming magharap ay kita kong may mga luha ito sa kaniyang mata.

“Umiyak ka?” tanong ko sa kaniya at pagtango ang isinagot niya sa akin. Inilahad ko ang kamay ko para punasan ang luhang iyon sa mata niya.

Kita ko naman ang malungkot nitong mukha na ipinapakita sa akin, habang papatagal ng papatagal ay iba’t-ibang ekspresyon ng mukha ng mukha niya ang nasasaksihan ko.

“Ang laki-laking tao iyakin” pangbibiro ko sa kaniya habang natatawang pinupunasan ang mga luha sa magkabila niyang mata.

Pagkatapos kong punasan ang luha niya ay niyaya ko na itong umalis papunta sa pupuntahan namin.

“Manong mauna na po kayong umuwi at sa akin nalang po sasabay si Ariana” pagbaling ni Sir doon sa driver nila.

“Ay sige po ser mauna na po ako dahil nag papasundo din po si ser Zachary ho” magkahawak kamay kami ni Ariana habang nakatingin sa dalawang taong nag-uusap.

“Ganun po ba? Sige po ingat po kayo”nakangiting wika ni Sir sa driver.

“Maraming salamat ser” bumaling ng tingin yung driver sa pwesto namin “Mauna na po ako ser Elo” nagulat naman ako ng marinig ang pangalan ko kay Kuya.

“Sige po ingat po kayo” ngumiti ito at kita ko ang pagbaling niya kay Ariana.

“Alis na ako Ariana” nakangiting wika ng driver.

“Okay tito Jobert, pasabi po kay Kuya Jomarie na sa Monday maglalaro po ulit kami bago kami umalis” masiglang wika ni Ariana sa tabi ko.

Ngumiti ang driver bago ito tuluyang sumakay sa sasakyan na ginamit para ihatid si Ariana. Nandito kami sa parking lot ng Vista Mall at kakadating lang din namin ng makita namin ang sasakyan na ginamit pang hatid kay Ariana.

Bumusina ang sasakayan tanda ng paalis na ito.

“Let’s go para makauwi tayo ng maaga” bumaling ng tingin si Sir at lumapit ito sa akin para hawakan ang kabila kong kamay.

Binalingan ko naman ito ng tingin bago nagsalita “Sir doon ka humawak sa kamay ni Ariana, doon ka sa gilid” wika ko dito dahil ako ang hinahawakan ng mag titong ito.

Napatawa naman siya at ganun din si Ariana.

Lucas POV:

Niyaya ko ang dalawa na dito nalang kami kumain sa Jollibbe dahil ito ang all time favorite ko, kahit na nasa New York kami ay pinapapunta ko si Dette sa Manhattan para lang i-order ako ng Chicken Joy at Spaghetti.

Sa katunayan niyan ay pagdating ko dito sa Pilipinas ay kinukuha na akong indorser ng Jollibee, hindi ko lang alam kung kailan pero pumayas na ako dito.

“Uncle, Tito Elo smile” inakbayan ko si Elo sa gilid ko habang nakatutok sa aming dalawa ang cellphone ni Ariana.

Hindi lang cellphone ni Ariana ang nakikita kong kumukuha sa amin ng litrato dahil kita ko ang ilang mga taong kinukuhanan din kami.

Nakangiti nalang ako habang naka-akbay kay Elo.

“Sir ang bigat ng braso mo” pagrereklamo ni Elo pero hindi ko iyon pinansin.

“Tito Elo smile” nakatingin lang ako kay Ariana ng magulat ako ng pisilin ni Elo ang magkabilang pisngi ko.

“Ah..ahh….ah” natatawang pagpapatigil ko sa kaniya at habang nasa ganoon kaming scenario ay rinig ko ang ilang pag tili ng mga taong nasa gilid namin.

“Stop…Elo..please..ahh” napatigil naman ito sa pagkurot niya sa pisngi ko at doon sila tumawa ni Ariana sa tabi ko.

Napatawa nalang din naman ako bago ko ituloy ang pagkain ng chicken joy.

“Tito Elo excited na po ako bukas” napabaling ako ng tingin kay Ariana na ngayon ay kinakain ang hawak nitong sundae twirl.

“Ako din baby” nakangiting wika ni Elo sa tabi ko.

“Nagsabi ka na ba sa kanila na pupunta tayo bukas?” binalingan ko ng tingin si Elo at umiling naman siya.

“Hindi pa, pero ayokong sabihin kasi gusto kong sorpresahin sila” nakangiting wika sa akin ni Elo.

“Let’s buy cake?” tanong ko sa kaniya at nagtaas naman ang kilay nito.

“Birthday lang?” tanong nito sa akin.

“Cake is for life not just for birthdays” tugon ko sa kaniya at bumaling ako ng tingin kay Ariana “Am I right baby?” nakangiti kong tanong sa kaniya.

“Yes uncle, tito Elo everytime na bumibisita si Uncle sa bahay palagi siyang may dalang cake” pagkukwento ni Ariana kay Elo at kita ko naman ang pagtango nito sa kaniya.

“Anong favorite flavor ng Mamang mo?” tanong ko sa kaniya.

“Kapag bumibili kami ng cake ang gustong flavor ni Mamang ay mocha” tugon niya at tumango naman ako sa kaniya.

“Ikaw anong favorite mong flavor?” tanong naman nito sa akin.

“Everytime na bumibisita ako sa bahay nila Ariana palaging red velvet ang flavor ng cake na dinadala ko sa kanila, pero peanut butter ang gusto kong flavor” muli akong kumagat ng chicken joy at kumindat kay Ariana.

“Parehas tayo Sir! Peanut butter din ang flavor na gusto ko!” galak nitong wika sa akin habang hinahampas pa ako nito sa braso.

“Aray-aray” kunwaring daing ko sa kaniya at umiilag ako sa mga braso niyang humahampas sa akin rinig ko ang pagtawa ni Ariana sa pwesto niya.

“Gaya-gaya ka naman Sir ng favorite eh!” patuloy parin siya sa paghampas sa akin.

Nakangiti lang akong umiiwas sa hampas sa akin ni Elo.

Pero natigil lang iyon ng may kung sinong babae ang lumapit sa pwesto namin at may ibinuhos itong likido kay Elo.

“The fuck!?” napatayo ako sa pwesto ko.

“Tito Elo”

Rinig ko ang ilang bulungan at tinginan ng mga customer dito sa loob Jollibee.

“What are you doing!?” pagtataas ko ng boses sa babaeng nagbuhos ng pineapple juice sa ulo ni Elo.

“Sir” pagpigil sa akin ni Elo.

“Fuck!” pagmumura ko at ng magtunghay ang babae ay may kung ano itong itinuro sa labas.

Napatingin ako sa itinuro ng babae at doon ako may nakitang babaeng naka salamin.

Napataas ang kilay ko at napakunot din ang noo ko dahil pamilyar sa akin ang babaeng iyon.

Siya din yung babaeng itinuro ng nag buhos kay Elo ng ice cream sa Enchanted Kingdom.

“Sino bang nagutos sayo gaga ka!?” muli kong rinig na sabi nung tomboy sa katabi niya, hindi pa pala ito umaalis.

“Yung babae doon, binigyan ako ng five thousand gawin ko lang daw ito” rinig kong sabi naman ng babae at kita kong tumuro ito.

Hindi ko alam pero tiningnan ko din kung anong tinuro nung babae at nakita ko nga na may babae doon na nakasuot ng salamin ngunit tumalikod naman ito ng tingnan ko ito.

Maglalakad na sana ako palabas ng Jollibee para puntahan yung babae ngunit nakita kong umalis na ito sa pwesto niya.

“Sir okay lang umupo kana” napabaling ako sa babaeng nagbuhos kay Elo ng pineapple juice pero nakatungo parin ito.

“Sige na pwede ka nang umalis” wika ni Elo sa babae at naglakad na ito papaalis.

“Anong ginagawa mo?!” inis kong tanong ka Elo ng makaupo ako.

“Hayaan mo na okay lang” wika niya kahit hindi naman talaga okay dahil basa ang buhok nito at ang suot niyang violet na jacket.

“Tss” palatak ko sa kaniya at napabaling ako ng tingin kay Ariana na mukhang nag-aalala din sa tito Elo niya.

“Bilisan nating kumain para makapagpalit ka ng damit” wika ko sa kaniya.

“Ano bang bibilhin natin Sir?” tanong sa akin ni Elo habang tulak-tulak ko ang big cart.

Buti palagi akong may extrang shirt sa loob ng sasakyan ko dahilan para maipahiram ko kay Elo. Pinapagalitan ko pa ito kanina dahil sa nangyari, sabihin ba naman niyang aksidente lang iyon? Sinabi ko sa kaniya na hindi dapat siya pumapayag na ganoon nalang ang mangyari sa kaniya.

“Kahit anong pwedeng dalhin sa inyo ahhmm…snacks? Appliances? Magdala pala ako ng wine ko sa inyo bukas ano?” pagbaling ko sa kaniya habang may tulak-tulak din siyang big cart at doon nakasakay si Ariana.

“Tito Elo diba kinuwento mo sa akin na mahilig si ate Ella sa stick-o?” pagbaling ni Ariana sa tito niya.

“Oo baby” sagot ni Elo.

“So Uncle let’s go to snack station!” nakangiting bigkas ni Ariana na sinunod naman namin.

Nang makapunta kami sa snack station ng store ay doon may sari-saring paninda, bumaba na si Ariana sa big cart at doon hinatak ang tito Elo niya sa may gilid para kumuha ng mga gusto niya.

“Two boxes of Stick-O” pagbaling ko sa lalaking nag aasist sa akin.

“Anong pong flavor Sir?” tugon nito sa akin.

“Chocolate” nakangiting sagot ko sa kaniya.

“Okay Sir wait lang po ha” wika nito at naglakad siya papaalis sa pwesto ko.

Napatingin naman ulit ako kay Ariana at Elo na may kung anong kinukuha doon.

“Uncle okay lang na kumuha ako ng Trolli?!” pagbaling ni Ariana sa akin mula sa pwesto niya.

“Okay konti lang ha” nakita ko namang nakangiting nakatitig si Elo kay Ariana kaya napangiti naman ko.

Muli akong bumaling sa paligid dahil iniisip ko yung babae kanina.

“Who the hell is she?” bulong ko sa sarili ko at naisipan kong kunin ang cellphone sa bulsa ko.

Kinuha ko ito at doon tinawagan ang numero ni Tony at doon ko narinig ang pamilyar na boses.

“The number you have dialed is now unattended or out of coverage area please try your call later”

“The number you have dialed is now una…”

“Sir ito na po yung Stick-O”

POV ni Elo:

“I’ll pick you up tomorrow morning” wika sa akin ni Sir dito sa labas ng sasakyan niya katapat ng apartment namin.

“Sige po Sir mga seven thirty po para hindi tayo ma traffic” tugon ko sa kaniya habang magkahawak ang mga kamay namin.

Nakasandal siya sa pintuan ng back seat kung saan doon natutuloy si Ariana. Alas-nuebe na din kasi kami nakarating dito sa harapan ng apartment dahil muli kaming kumain nila Sir ng dinner sa Vista Mall.

“Okay im excited na!” mas hinigpitan niya ang kapit ng mga kamay namin.

“Ako din Sir” nakangiti kong wika sa kaniya.

“Who’s that?” tanong nito sa akin.

“Ha?” tugon ko sa kaniya at kita kong nakatingin ito sa likuran ko.

“May nakatira na sa taas ng aparment?” tanong nito sa akin “Nakatingin dito yung lalaki” napatingin naman ako sa likod ko at doon ko nga nakita yung lalaking nakatira sa itaas ng aparment namin.

“Why he is looking at us?” nakatingin parin si Sir sa taas ng aparment.

“Hindi ko alam” wika ko sa kanya habang nakatingin din ako doon sa lalaking nakasilip sa bintana.

Nakasilip ito sa bintana niya habang diretso siyang nakantingin sa pwesto namin.

“Do you know him?” napakapit ako ng mahigpit kay Sir ng makita kong umalis na yung lalaki sa pwesto niya.

“Hey Elo, kilala mo siya?” napabaling na muli ako ng tingin kay Sir at umiling ako sa kaniya dahil hindi ko naman talaga kilala yung lalaki.

Seryoso lang naman ang mukha niya.

“Come here” hinila ako ni Sir papalapit sa katawan niya at doon niya ako niyakap.

Pinagapang ko naman ang mga kamay ko sa bewang niya at doon ko naramdaman na inaamoy niya ang buhok ko.

“Hindi maganda ang pakiramdam ko sa lalaking iyon kaya iwasan mo siya” wika sa akin ni Sir at tumango naman ako sa kaniya habang naka dikit ang aking ulo sa kanyang matipunong dibdib.

“Hmm” hinigpitan ni Sir ang yakap niya sa akin at muling inamoy ang ulo ko.

“Ang bango mo baby” namamaos ang boses ni Sir kaya napangiti naman ako sa winika niya.

Ilang minuto lang kami sa ganoong posisyon ng magdesisyon akong pumasok na sa loob.

“Sige na ingat kayo ni Ariana pauwi” wika ko dito habang nasa loob na ito ng sasakyan niya.

“Ikaw din ingat sa pagpasok sa loob” nakangiti nitong pag-papaalala sa akin.

“Opo” tugon ko.

“Alis na kami” wika niya at bumulong pa ito sa hangin ng salitang I love you na sinagot ko naman ng I love you too.

Bumusina pa ito ng tatlong beses bago niya pinaandar ang sasakyan at kumakaway lang naman ako dito habang papaalis ang kanilang sinasakyan.

Nang mawala na sa paningin ko ang sasakyan nila ay nagdesisyon na akong maglakad papasok ng apartment.

Nang maisarado ko ang gate ay naglakad na ako pataas, pero imbis na tumuloy ako sa kwarto ko ay doon ako nagtuloy sa taas.

Nakaramdam ako ng kaba habang papaakyat ako sa pinakataas ng apartment kung saan may lalaking nakatira dito na sumisilip sa amin ni Kuya.

Dahan-dahan ang ginawa kong pagtaas sa hagdanan hanggang sa matagpuan ko ang sarili kong nakasilip sa bintana.

Wala nga akong makitang gamit sa loob tulad ng sinabi sa akin ni Kuya, sinipat ko ang bawat sulok ng kwarto pero madilim ang loob at tanging isang ilaw lang na nagmumula sa isang kwarto ang nagbibigay liwanag sa loob apartment.

“Sinong titira dito?”  tanong ko sa sarili ko dahil wala talaga akong makitang kahit anong gamit sa loob.

Nakatingin nalang ako doon sa kwartong may ilaw.

At laking kaba ko ng may makita akong anino na papalabas ng kwarto.

Dali-dali akong bumaba ng hagdanan at tinumbok na ang pintuan ng kwarto ko.

Habol-habol ko pa ang hininga ko sa labas ng pintuan dahil sa kabang naramdaman ko.

“Puta” santinig ko dahil sa kaba.

Napatingin naman ako doormat ng appartment ko ng makita kong may isang sapatos dito.

Hindi naman ito kay Kuya Edward.

Pagpasok ko sa loob ng apartment ay gulat ko ng makita doon ang nakatalikod na bulto ng isang tao at kasama si Kuya habang nakaupo sila sa sofa at may hawak-hawak silang bote ng alak.

“Hoy anong ginagawa mo dito?” salubong ko kay Prince ng mahubad ko ang suot kong sapatos.

Nakita ko naman ang pagbaling niya sa akin dito sa may pintuan.

“Ikaw anong ginagawa mo at bakit ka late na umuwi?” tanong naman nito sa akin at hindi ko iyon sinagot.

“Bunso may naghahanap sayo kanina yung lalaking kasama mo kahapon…sino nga yun?” segunda ni Kuya Edward ng tuluyan na akong makaupo sa sofa na inuupuan nilang dalawa.

“Si Zachary kapatid yun ni Sir” sagot ko sa kaniya at muling binalingan ng tingin si Prince.

“Ano ngang ginagawa mo dito Prince?” tanong ko sa kaniya at si Kuya Edward ang sumagot.

“Wag mo ngang pakielaman si Upeng bunso pati ako ang nagpapunta sa kaniya dito…kainin mo nalang yung peanut butter cupcake doon sa lamesa na dala ni Upeng” hindi na ako nag-aksaya ng oras at nagtatakbo na akong pumunta sa kusina.

“Thank you Prince! Da best ka talaga!” wika ko dito ng makita ko nga sa lamesa ang tatlo pang cupcake.

Umupo ako sa lamesa at doon ko kinain ang mga cupcakes na ito.

“Bunso nasa taas ng ref yung bill ng kuryente at tubig mo galing dito yung landlord!” sabi ni Kuya habang patuloy ako sa pagkain.

“Ano? Edi sinong nagbayad?” tanong ko dito dahil diretso bayad na dapat kapag ibinigay na ng landlord yung bills.

“Edi sino pa? edi ako ang nagbayad!”

Lucas POV:

“Young man I really have something important to do kaya baka wala ako diyan sa tabi mo in few more days, tuloy ba kayo sa Rizal ngayon?”

Pagbasa ko sa text message ni Tony at nireplayan ko naman siya.

“Oo tuloy kami, Tony may isesend ako sayong number can you please trace it?”  reply ko sa kaniya.

Nandito ako sa living room ng bahay namin at hinihintay ko ang pagbaba ni Ariana dahil nag-aayos pa ito ng gamit kasama si Mommy.

Nailagay ko na naman ang mga gamit ko sa compartment ng sasakyan ko at natawagan ko na din si Elo na papaalis na kami.

“Where? Akin na” pagbasa ko sa meesage ni Tony at doon ko minessage ang dalawang number.

“0945 331 5374 then 0965 332 9683 yung pangalawa number iyan ng secretary ng NOMED Corp. yung una hindi ko alam kung kanino” reply ko sa message ni Tony.

Yung unang number ay message sa akin ng isang tao kanina na hindi ko naman kilala.

“Okay” reply ni Tony.

Muli kong pinuntahan yung message kanina nung number na iyon.

“Lucas nasaan ka? kailangan nating mag-usap”

“Nasaan ka Lucas?”

“Lucas kailangan mong malaman ang totoo”

“Tatawag ako sayo mamayang gabi”

Hindi ko nireplayan ang message na iyon dahil itinuro sa akin ni Tony na wag akong magrereply sa mga numerong hindi ko kilala, kaya ang ginawa ko ay ibinigay ko sa kanya para alamin niya kung kanino galing ang message na iyon.

Itatago ko na sana ang phone ko ng muling tumunog ito tanda ng may mensahe.

Message galing ulit kay Tony.

“Young man alam ko kung kaninong number yung una”

POV ni Elo:

“Si Kuya at si Prince nag-tatampo sakin” natatawang wika ko kay Sir.

“Bakit daw?”

“Eh uuwi ako ng Rizal ng hindi sila kasama, hindi naman daw kasi nila pwedeng iwan yung trabaho nila” natatawa ko paring sabi kay Sir.

“Ako din naman ah hindi ko pwedeng iwan yung company ko” napatigil naman ako sa pagtawa ng sabihin iyon ni Sir.

“Ano Sir?!” medyo gulat kong wika sa kaniya.

“Pero dahil mas importante ang pupuntahan natin pwedeng-pwede kong iwan ang company pati nandoon naman si Dette” sagot ni Sir at diretso ulit itong tumingin sa pagmamaneho niya.

“Tito Elo look oh” napabaling ako sa likod kung saan nandoon si Ariana na naka suot na naman ng pink na dress.

Tiningnan ko kung anong yung itinuturo niya sa akin.

“Ano ’yan baby?” tanong sa kaniya patukoy doon sa putting box.

“Binake ni lola yung cake na dadalhin natin kay Mamang mo po” sagot ni Ariana kay napatingin naman ako kay Sir.

“Si mommy nag volunteer na gawin ’yan sabi ko naman sa kaniya na bibili nalang tayo sa Red Ribbon eh” sagot ni Sir.

“Nakakahiya kay Tita Nave” nahihiya kong turan sa kaniya.

“Bakit ka naman mahihiya? Pati siya ang nag volunteer, pati pwede ba? Mommy na ang itawag mo sa kaniya dahil mommy mo naman talaga siya” tila inis na wika ni Sir.

“Oo nalang Sir jusko” sagot ko naman sa kaniya at binalingan muli ng tingin si Ariana.

“Tito Elo malapit po ba kayo sa dagat or something?” nakangiti nitong tanong sa akin.

“Malayo kami sa dagat baby kasi sa Laguna pa iyon, pero may falls at ilog na malapit sa amin” nakangiti kong wika sa kaniya.

“Love” napatingin naman ako kay Sir.

“Hmm?” tugon ko sa kaniya.

“Diba doon nakatayo yung 54 MW Windmills? I saw that one time sa news” wika ni Sir habang diretso parin itong nakatingin sa pagmamaneho.

“Yes doon nga” sagot ko sa kanya.

“May windmills po sa inyo tito Elo?!” tila gulat na tanong ni Ariana sa likod ko kaya muli ko itong binalingan ng tingin.

“Yes baby, malapit lang yung bahay namin sa isang windmill kaya natin siyang lakarin” sagot ko sa kaniya.

“Love, so libre na yung kuryente niyo doon?” muli akong humarap kay Sir.

“Hindi pa libre, ang owner kasi ng windmill ay yung Alternergy Wind One Corporation tapos nakipag interconnected sila sa Meralco kaya hanggang pagbaba lang ng bill yung affect sa amin” salaysay ko sa kaniya.

“Okay I see” sagot ni Sir.

Umupo na ako ng ayos at doon sinilip ang labas, nasa Antipolo na pala kami.

Kinuha ko ang phone ko sa bulsa dahil naramdaman ko itong nag vibrate, pagkakuha ko ng phone ay binasa ko kung sinong nagtext sa akin.

Galing kay Zach.

“Elo kasama mo sila Ariana at Lucas?”

Napabaling ako ng tingin kay Sir at doon siya tinanong.

“Hindi ba alam ni Zach na pupunta tayo sa bahay namin?” tanong ko dito.

“No, why?”

“Nag text kasi sakin eh” muli naman akong bumaling sa phone ko at doon siya nireplayan.

“Wala kasi siya kaninang breakfast, message mo nga Elo na hinahanap siya ni mommy”

Hindi naman nagtagal ang biyahe namin dahil mahigit dalawang oras lang ang itinigal namin sa loob sasakyan. Maaga din kasi kaming umalis at hindi na kami inabot ng traffic, kung ipagkukumara yung biyahe namin mula Manila papunta sa bahay namin sa Rizal ay mas matagal pa ang biyahe mula Manila papunta sa Enchanted Kingdom.

Isang oras din nakatulog si Ariana sa likod ng upuan pero ngayon ay gising na gising na ito nadaanan kasi namin yung ilang windmill na nakatayo sa kabilang Barangay. Pero dito sa pwesto namin sa loob ng sasakyan ay matatanaw na ang isang windmill na malapit lang sa amin.

“I’m nervous” napatingin ako kay Sir na ngayon ay namumutla.

Napatawa ako sa kanya dahil hindi ko maisip na ang isang Walker ay kinakabahan.

Kumuha ako ng tissue na nakapatong sa handreak at doon ko pinunasan ang namumuong pawis ni Sir sa noo at ilong niya.

“Kinakabahan ang isang bata” pang-aasar ko dito at inirapan lang ako nito.

Nakatigil kasi kami mismo sa harapan ng bahay namin at ilang mga kapitbahay na namin ang nakasilip sa labas.

Chismosang kapitbahay is life.

Ngumunguso si Sir sa pagpunas ko ng pawis niya kaya binigyan ko ito ng mabilis na halik sa labi niya.

“Ahm…tito Elo may babae pong nakasilip sa labas” itinigil ko ang pagpunas sa pawis ni Sir ng magsalita si Ariana.

Napatingin ako sa sinasabi ni Ariana at doon ko nakita si Ella na nakasuot ng pangpasok habang nakasilip sa bintana na tila sinisipat kung sino ang nasa loob ng sasakyan.

“Tito Elo bakit kamukha mo siya pero girl version?” tanong ni Ariana na sinagot ko naman.

“Siya ang bunso kong kapatid Ariana si Ate Ella mo” sabi ko sa kaniya habang nakatingin parin ako sa kapatid ko.

Pinindot ko ang pindutan sa gilid ng pintuan ng sasakyan para bumukas ang bintana nito.

Nakangiti akong nakatingin sa kapatid ko habang unti-unting bumukas ang bintana.

At ganoon nalang ang ginawa kong pagtawa ng makita ko ang reaction ng kapatid ko.

“Holy shit!?” napabuka ang mga mata at bibig ni Ella, nakita pa namin itong dali-daling pumasok sa loob ng bahay.

Napatawa naman si Sir at Ariana sa inakto ng kapatid ko.

“Tara na labas na tayo” wika ko sa kanila at lumabas na ako ng sasakyan ni Sir.

Nang makalabas ako ng sasakyan ay doon ko nakita ang ilang mga chismosa naming kapitbahay na naglalapitan at nagbubulungan sa gilid namin.

At siyempre hindi mawawala ang isa sa mga batikan at top na chismosa naming kapitbahay na si Aling Rosalinda na ngayon ay bitbit ang dala niyang kakanin na papalapit sa pwesto namin.

“Elo kunin ko lang yung mga gamit sa compatment” wika sa akin ni Sir ng makalabas siya ng sasakyan.

“Tutoy siya ba yung artista? Yung nagsabi na kasintahan mo sa balita?” bungad ni Aling Rosalinda sa akin ng makalapit ito sa pwesto ko.

Tinanguan ko siya.

“Ang gwapo ano?” pangiintriga pa nito.

Nang makalabas si Ariana sa loob ng sasakyan ay agad itong pumunta sa tabi ko at hinawakan ang kanang kamay ko.

“Hello po” pagbati ni Ariana kay Aling Rosalinda.

“Nako pwera bales sayong bata ka ang ganda-ganda mo naman” pagbati nito kay Ariana.

“Thank you po” magalang na papasalamt ni Ariana sa matanda.

“Nako sige na tutoy aalis na ako” tinanguan ko si Aling Rosalinda bago siya umali sa pwesto niya.

“Nasaan ba!? Pati bakit ka ba sigaw ng sigaw?!”

“Ayan Kuya! Ayan oh! Bilisan mo tawagin mo sila Mamang!”

“Kuya!” napabaling ako ng tingin sa loob ng bahay namin at doon ko nakita ang pag-kakagulo nila sa loob.

“Kuya!” nasa harapan ko na si Ella at todo ang ngiti nitong ipinupukol sa akin.

“Ano!?” natatawang wika ko sa kanya.

“Ano…anong ginagawa mo dito?!” gulat parin niyang wika sa harapan ko.

“Bakit masama bang umuwi sa bahay natin?!” sagot ko sa kaniya dahil gulat na gulat parin ito.

“Hello po” pagbati ni Ariana sa babaeng nasa harapan niya, napatingin doon si Ella at para itong tangang tumugon sa bata.

“Ahm…he..hello sayo” dahan-dahan nitong pagbati kay Ariana.

At mas lalo itong nabaliw ng lumapit sa akin si Sir para magpakilala kay Ella.

“Hi” malalim na boses ang bigkas ni Sir kay Ella at doon napatigil ang mundo ng bunso kong kapatid sa nakikita niya.

Pero bago pa siya makapagsalita ay binatukan na ito ni Emman na nakasuot na din ng pangpasok.

“Nabaliw kana diyan Ella! Tara na at baka malate tayo!” pagbatok niya kay Ella.

Napatingin sa akin si Emman at doon niya ako binati.

“Hi Kuya Elo! na miss kita!” nagawa pa akong halikan ng kapatid kong ito.

“Bakit mo naman binatukan si Ella! Loko-loko ka talaga!” pagsuway ko sa kaniya.

“Hello po” pagabaling ni Emman kay Sir na nakatingin din pala sa kaniya.

“Hi ikaw si Emman, right?” inilahad ni Sir ang kamay niya sa kapatid ko.

“Left” loko-lokong sagot ni Emman kaya nakatanggap ito ng batok at tulak sa kaniya.

“Gaga ka Kuya” nang maitulak ni Ella si Emman ay siya ang tumanggap ng pakikipagkamay ni Sir.

“Hi ako po si Ella bunsong kapatid ni Kuya Elo” nakangiting pagpapakilala nito.

“I am…”

“You are Lucas Malvacini Walker a model and a CEO ng Walker Company sa Manila at ikaw po ang jowa ni Kuya Elo, right?” nakita ko ang pagtango ni Sir sa sinabi ni Ella.

At doon ko narinig ang ilang bulungan ng mga chismosang kapitbahay.

Nasa ganoon lang kaming posisyon ng marinig ko na ang boses ni Mamang.

“Hoy kayong dalawa! Ella! Emman! Magsipasok na kayo!” napatingin ang dalawa kay Mamang at gulat ko nalang ng makita si Papang.

“Papang?!” gulat kong sigaw at dali-dali ko siyang nilapitan malapit sa pintuan.

“Anak” wika ni Papang ng makalapit at lumuhod ako sa harapan niya.

“Nahulog ang Papang mo sa kalabaw noong isang araw Elo” wika ni Mamang habang nakahawak ito sa wheel chair na kinauupuan ni Papang.

“Bakit naman hindi niyo sinabi sa akin Mamang?” hindi ko na napigilang mapaluha dahil sa nasaksihan ko.

“Ayaw ng Papang mo na ipaalam sayo dahil baka daw umuwi ka at lubos na mag-alala” wika pa ni Mamang.

“Sa…sa..tingin niyo ba Mamang na hindi ako mag-alalala? Kung ganito ang lagay ni Papang?” umiiyak kong wika sa harapan nila.

“Anak hindi naman ganoon kalala ang nangyari kay Papang” sabi ni Papang sa harapan ko habang pinupunasan niya ang mga luha ko sa mata.

“Hindi malala? Pero naka wheel chair kayo?” sagot ko sa kaniya.

“Okay lang ako anak ano kaba” pagpapatahan pa nito sa akin.

“Magandang umaga ho” naramdaman ko ang mga kamay ni Ariana sa likod ko na hinihimas ito.

“Aba magandang umaga din sayo iho…anak kasama mo pala itong kasintahan mo? Ibang-iba ang itsura niya sa telebisyon ah” napatingala ako kay Mamang na ngayon ay nagmamano si Sir sa kaniya.

“Tumayo kana anak…tingnan mo iyang batang maganda katabi nag-aalala na” wika naman ni Papang patukoy kay Ariana.

“Are you okay po tito?” tanong ni Ariana sa akin at nginitian ko naman siya.

Huminga muna ako ng malalim bago ako tumayo sa pwesto ko.

“Elo” pagtawag pansin sa akin ni Kuya Exot na nasa gilid lang pala namin.

“Kuya” sagot ko sa kaniya at niyakap ito.

“Magandang umaga ho” rinig kong muling pagbati ni Sir na ngayon ay nagmamano na kay Papang.

“Magandang umaga din” sagot ni Papang.

“Hoy Emman! Ella! Ipasok niyo muna yang mga gamit sa loob ng bahay bago kayo pumasok! Exot tulungan mo sila”

“Kuya Elo may ipapakilala ako sayo paguwi namin ni Ella kaya wag muna kayong aalis ha” wika sa akin ni Emman mula dito sa pintuan ng kwarto.

“Sige pumasok na kayong dalawa at ma-lalate kayo” tugon ko sa kanila.

“Bye Kuya!” paalam nila bago sila umalis sa pintuan at lumabas ng tuluyan sa bahay.

“Elo tara na daw sa likod naghihintay na sila Mamang at kakain na” nandito kasi ako sa loob ng kwarto naming dalawa ni Kuya Edward at inaayos ang mga gamit namin nila Sir at Ariana.

Pinauna ko na sila Sir at Ariana sa likod bahay namin kung saan doon kami kakain.

“Sige Kuya susunod ako” sagot ko sa kanya habang patuloy parin sa pag-aayos ng gamit namin.

Dahil wala naman si Kuya Edward at naiwan siya sa Manila ay dito kami matutulog nila Sir mamayang gabi.

Napapangiti ako sa pag-aayos ko ng maalala kung paano nagmano si Sir kila Mamang at Papang, may kung ano sa loob ko ang kinikiliti habang inaalala ko ang bagay na iyon.

Hindi ko parin kasi talaga maisip na ang isang Walker ay nasa bahay namin ngayon.

“Ngiting-ngiti ang anak ko ah” napaigtad naman ako dahil sa iwinika ni Mamang.

“Mamang” wika ko sa kaniya.

Lumapit ito sa pwesto ko at umupo din siya sa kamang hinihigaan ko.

Inilahad niya ang kamay niya sa buhok ko at doon niya ito inayos.

“Pasensya na anak kung hindi namin nasabi sa iyo ang tungkol sa Papang mo” paghingi ni Mamang ng pasenya habang tuloy ito sa ginagawa niyang paghimas sa buhok ko.

“Mamang kayo po ni Papang ang buhay ko…kayong lahat…kaya kapag may mangyari ’man sa inyo na masama hindi ko alam kung anong gagawin ko” wika ko kay Mamang.

Hindi ko kasi talaga alam ang gagawin ko kung may mangyari mang masama sa kanila na sana ay hindi mangyari.

“Kaya ang swerte-swerte namin sayo anak eh…payapos nga” tinugunan ko ang pagyapos ni Mamang sa akin at doon ko hinawakan ang likod niya.

“Anak mag-iingat ka palagi ha” tila naiiyak na wika ni Mamang sa akin.

“Mamang naman kadadating palang namin oh…parang nagpapaalam kana” wika ko sa kaniya na ikinatawa naman nito.

“Ikaw nga kakarating mo palang umiyak kana eh” segunda ni Mamang sa akin.

Bumitaw na kami sa pagyayakapan ni Mamang.

“Siyempre sinong hindi iiyak sa ganoong bungad Mamang?!” natatawa kong wika sa kanya na ikinangiti nito.

“Ikaw anak ha…ikaw ang hindi nagsasabi sa amin” panunuya sa akin ni Mamang.

Itinaas ko naman sa kanya ang kilay ko para sabihing hindi ko alam ang sinasabi niya.

“Kailangan sa balita talaga namin malalaman na may kasintahan kana?”

“Ah” tugon ko ng maintindihan kung anong gusto niyang sabihin.

“Eh si Sir naman kasi ang may kasalanan kung bakit nabalita kami” nahihiya kong sabi dito habang maayos na tinitiklop ang nabuyanyang na briefs.

“Anong si Sir mo? Eh yung kumakalat na video niyo na naghahalika…” pinigilan ko na si Mamang sa sasabihin niya.

“Mamang” nahihiyang pagpigil ko sa kanya.

“Nahihiya ang anak ko oh” muli niyang pang-aasar sa akin.

“Nako tumayo kana diyan at mamaya mo na ayusin iyang mga gamit mo” panghihila niya sa akin patayo sa pag-kakaupo ko.

“Kanina pa nag-uusap ang kasintaha mo at ang Papang mo doon kaya tara na” nagpatianod na ako sa paghila ni Mamang sa akin.

“Tito Elo! come here!” pagtawag sa akin ni Ariana na ngayon ay nakaupo na sa tabi ni Sir habang naka patong ang mga kamay niya sa lamesa na may dahon ng saging.

Ngitnitian ko ito at naglakad papunta sa gitna nilang dalawa ni Sir.

Nang makaupo ako sa gitna nilang dalawa ay nagsalita si Sir sa kanan ko kung saan malapit kay Papang na nakaupo sa wheel chair.

“Are you okay love?” tanong nito sa akin at tumango naman ako sa kanya.

Ngumiti naman ito bago siya muling bumalik sa pakikipag-usap kay Papang.

“Tito Elo what do you call on this?” pagsasalita ni Ariana sa akin habang inilalahad sa akin ang hawak-hawak niyang tuyo.

“Dried fish baby” nakangiti kong tugon sa kaniya.

“First time ko pong makatikim ng ganito Tito Elo madalas po kasi na dried squid ang nakakain ko sa New York” nakangiti nitong wika sa akin.

“Much better kung isasawsaw mo iyan sa vinegar baby” suhestiyon ko sa kaniya na sinunod naman nito.

“Omaygad ang sarap nga tito Elo” wika niya at kita ko ang pag-ngiwi ng mukha nito dahil sa asim.

“Aba kakaiba ang batang ito anak” manghang sabi ni Mamang na ganun din ang reaksyon nila Kuya Exot at Papang.

Bihira lang siguro ang mga batang kumakain ng tuyo ano?

“Love kain na”

Pansin ko lang na kanina pa love ng love itong si Sir sa tabi ko.

“Oo kumain na din diyan” wika ko sa kaniya at sinumulan ko ng kumain.

Tocino, binurong mustasa, imbotido at tuyo ang nakahain na ulam sa hapagkainan namin dito sa labas.

May lamesa din naman kami sa loob ng bahay pero mas masarap kumain sa likod bahay namin dahil matatanaw mo na agad dito yung taniman ni Papang at mas presko ang hangin na malalanghap mo dito.

“Hanggang kailan ba kayo dito Lucas?” tanong ni Mamang na nasa harapan niya.

“Kuya paabot ako ng toyo saka calamansi” utos ko kay Kuya na nasa harapan ko.

“Baka hanggang Monday po kami dito Mamang” napatigil ako sa pagsubo ko ng tawagin ni Sir si Mamang sa paraang pagtawag namin sa kaniya.

Pinanglakihan ko ito ng mata na ikinatawa naman niya.

“May masama bang nasabi si Lucas anak?” wika ni Papang sa gilid ni Sir at umiling naman ako sa dito at muling itininuloy ang pagkain ko.

“Kung hanggang Lunes kayo dito edi, anak” pagabaling sa akin ni Mamang.

“Po?” tugon ko.

“Pumunta kayo doon sa falls sa bundok ng Lolo Hamen mo” nakangiting suhestiyon ni Mamang.

“Pupunta nga kami doon Mamang” sagot ko naman dito.

“Good” wika nito.

“Tito Elo pupunta ba tayo ngayon doon sa windmill?” sabi ni Ariana sa tabi ko.

“Doon kayo pumunta sa may Barangay Mansanas dahil walang katao-tao doon mas makikita niyong mabuti yung windmill” muling suhesytiyon ni mamang.

“Talaga po Mamang?” pati ba naman si Ariana? Mamang na din ang tawag kay Mamang?

“Yes Ariana Grande” pagbibiro ni Mamang kay Ariana.

Napatawa naman kaming lahat kahit na waley ang biro nito.

“Love” napatingin ako sa gilid ko dahil sa muling pagtawag sa akin ni sir.

“Hmm?” nakangiti kong tugon sa kanya.

“I love your family” napangiti naman ako sa sinabi nito.

“Elo wag na wag mong kakalimutan ang curry powder ha” habilin sa akin ni Mamang dito sa sofa.

“Opo” sagot ko sa kaniya.

Katatapos lang namin kumain ng umagahan at naghahanda na si Mamang para sa tanghalian namin, pinagalitan pa ako nito kanina sa mismong harapan ng umagahan dahil bakit daw hindi ako nagsabi na uuwi ako kaya wala siyang nainhandang pagkain.

Kaya nag prisenta si sir na pumunta kami ng palengke para doon bumili ng mga sangkap sa lulutuing putahe ni mamang.

“Tapos kapag bibili kayo ng tinapay siguraduhin mo munang hindi pa expired ha” muli niyang habilin sa akin na akala mo naman ay hindi ako marunong mamili.

Napabaling ako ng tingin kay Ariana na ngayon ay nakikipag-usap kay papang.

“Baby” pagtawag ko sa kaniya at napatingin naman ito sa akin.

“Yes Tito?”

“Sama ka?” tanong ko sa kanya.

“Hindi na tito makikipag-usap muna ako dito kay papang” sagot nito na muling ikinangiti ko.

“Sige na at umalis na kayong dalawa, may prosisyon mamaya ang Santo sa Tanay kaya baka maipit kayo sa daan” pagtataboy sa amin ni mamang kaya tumayo na kaming dalawa ni sir at tinumbok ang pintuan sa labas.

“Exot! Hindi mo pa pala naipapasok itong ilang gamit nila Elo?!” hiyaw ni mamang ng nasa labas na kami ng bahay.

“Saglit lang mamang!” rinig naming sagot ni kuya mula sa loob.

“Oh siya sige na lumarga na kayo at mas umiinit ang tirik ng araw” huling wika ni mamang bago kami sumakay ni sir sa sasakyan niya.

Hindi na kami nag-sayang ng oras ni sir at umalis na kaming dalawa papunta sa palengke ng Bayan ng Tanay.

Wala kasing matinong palengke dito sa Pililla kaya kailangan pa naming pumunta sa kabilang bayan.

Twenty-minutes lang naman ang naging biyahe namin kaya mabilis lang kaming nakarating sa palengke.

“Tara na?” tanong ko kay sir matapos niyang iparada ang sasakyan niya.

“Let’s go” wika nito bago kami maglakad papasok sa loob ng palengke.

Bago pala kami pumunta dito sa palengke ay pinagpalit muna kami ni mamang ng mga damit namin dahil baka kami daw ay madumuhan.

“Ano pong hanap niyo?”

Iyan ang madalas sabihin ng mga taong nakakasalubong namin papasok sa loob ng palengke.

“Love anong una nating bibilhin?” tanong sa akin ni sir sa likuran ko hanang patuloy kaming naglalakad sa makipot na daan.

“Bili muna tayo ng manok pagkatapos yung ilang gulay na ilalagay sa curry” sagot ko sa kanya habang diretso kaming lumalakad.

“Okay” sagot nito sa akin.

“Artista!”

“Gaga artista!”

“Bilisan natin sir” pagbaling ko kay sir na halatang hindi mapakali sa paglalakad niya.

Hindi siya sanay?

“Tara” wika ko dito ng hawakan ko siya sa kamay niya, rinig ko kasi sa paligid ang ilang bulungan at hiyawan dahil kasama ko si sir na isang kilalang modelo.

“Excuse me”

“Excuse me po”

Ilang minuto pa kaming naglalakad ng ganoon ng tumigil kami sa tindahan ng mga manok.

“Elo! kailan ka umuwi!?” pagbati sa akin ng klasmeyt ko noong college.

“Kanina lang Emerson” nakangiti kong wika sa kanya at kita kong napatingin siya sa kasama ko.

“Wait…” tila sinisipat niya ang taong nasa gilid ko.

“Lucas Malvacini Walker?” wika nito kay sir at hindi na naman ako nagulat na kilala niya pala ito.

Kita ko naman ang pagtango ni sir sa tabi ko kaya muling napabaling sa akin ng tingin si Emerson.

“Iba kana Elo ha, hashtag bigtime” panloloko nito sa akin.

“Loko-loko” nakangiting wika ko sa kanya.

“Ano bang sa inyo?” wika nito sa akin.

“Pang chicken curry ni mamang” sagot ko sa kaniya.

“Okay!” tugon nito sa akin at doon ko tiningnan at hinawakan ang ilang mga manok na nakapatong sa durog na yelo.

“Bago ’to?” tanong ko kay Emerson habang siya ay nag-gagayat ng manok na binili ko.

“Oo, galing iyan sa poultry farm ni Daddy” sagot nito sa akin.

“Edi kayo ng ang bigtime” balik pang-aasar ko sa kaniya at tinuloy ko ang pag-susuri sa mga manok.

“Sir baka may gusto kayong bilhin?” tanong ko kay sir habang patuloy kong hinahawakan at sinusuri ang manok.

“Sir?” napatigil ako sa ginagawa ko dahil hindi ito sumagot sa akin.

Binitawan ko ang hawak kong manok at bumaling ako ng tingin sa pwesto ni sir.

“Sir?” pagtawag ko sa kanya ng makita kong wala ito sa gilid ko.

Nakita ko ito doon sa kabilang tindahan ng manok na katabi lang ng tindahan nila Emerson.

“Sir!” pagtawag ko sa kaniya dahil nakatalikod ito sa pwesto ko at doon siya may kaharap.

Naglakad ako papalapit sa pwesto niya at gulat ko ng makita ko kung sinong kaharap ni sir.

“Tony?” bigkas ko ng makalapit ako kay sir.

Napatingin sa akin si Tony at seryoso lang ang mukha niyang ibinabaling sa akin.

Napatingin naman ako doon sa bababeng kalapit ni Tony.

Napakunot ang noo ko ng pumasok sa isipan ko kung sino ang babaeng ito.

POV

ni Lucas:

Sunod-sunod kong ibinubusina ang sasakyan ko.

“Putangina!” galit na galit kong pagmumura sa loob ng sasakyan.

“Tangina!!!” malalalim ang ginagawa kong pagihinga dahil sa galit at pagkamuhi na nararamdaman ko.

“Tangina naman!” muli kong ibinusina ang sasakyan ko at rinig ko din ang ilang busina ng mga sasakyan na nasa gilid ko.

Kita ko pang nagbukas ang bintana ng isang sasakyan at doon ako pinagmumumura pero hindi ko iyong binibigyan pansin.

Hindi ko mapigilang mapasabunot sa sarili ko.

Hindi ko mapigilang suntukin ang manibela sa harapan ko.

Dahil kating-kati na ang mga kamao ko.

Kulang nalang ay paliparin ko ang sasakyan ko pauwi sa bahay namin dahil kanina pa ako naiipit dito sa putangina trapik na ito.

Matalim akong nakatingin sa stoplight na kulay pula ang kulay.

“Fuck!” ikinuyom ko ang mga kamao ko at hindi ako mapakali sa kinauupuan ko.

“6:30 PM”  ang nakarehistrong oras sa sasakyan ko.

Dinner na siguro namin.

Muli kong sunod-sunod na ibinusina ang sasakyan ko dahil kating-kati na talaga ako.

Ilang beses na tumutunog ang phone ko dahil sa pagtawag ni Elo.

Pero hindi ko iyon pinapansin at hinayaan ko nalang na mag-ring.

Nang makita kong nag-green na ang stoplight ay doon ko mabilis na pina-harurot ang sasakyan ko.

Wala akong pakiealam kung may mabangga ’man ako basta gusto ko ng makauwi.

Ring pa rin nang ring ang cellphone ko pero hindi ko iyon sinasagot.

“Putangina!” gigil na gigil ko paring pagmumura habang mabiilis kong pinapaandar ang sasakyan ko.

Na-dedemonyo na ako.

Matalim ang pagkakatitig ko ng makita kong papaliko na ako papasok sa village namin.

Mas mabilis kong pinatakbo ang sasakyan ko papunta sa bahay namin.

Malalalim ang ginagawa kong paghinga dahil gustong-gusto ko ng ilabas ang nararamdaman ko.

Itinigil ko ang sasakyan sa labas ng bahay namin at hindi ko na ito nagawang iparada ng maayos.

Hindi ko na din naisara ang pintuan ng sasakyan ko dahil dali-dali na akong pumasok sa gate.

“Good evening ser” pagbati ni Jobert na hindi ko tinugunan.

Matalim at mabilis kong tinumbok ang pintuan ng bahay namin.

Hindi ko na hinubad ang sapatos ko kahit na maputik ito.

Nang marinig ko ang pag-uusap at kalansingan ng mga kubyertos sa kusina ay hindi na ako nag-aksaya pa ng panahon at agad na pinatubo ko na ang sungay sa magkabila kong ulo.

Tinumbok ko ang daan papunta sa kusina at dahan-dahan akong nagpakita sa kanila.

Suspense.

Matalas ang tingin ng mga mata ko at ramdam na ramdam ko na ang sungay at buntot ko sa katawan ko.

“Oh? Bakit nandito kana Lucas?”

“May nakalimutan ka ba?”

Hindi ko pinansin ang sinasabi ni mommy dahil matalim akong nakatingin sa putanginang tao sa buhay ko.

“Hey Lucas are you okay?” wika ni Daddy dahil dahan-dahan akong naglalakad sa kanila habang nakatitig sa iisang tao.

“Akala ko magkakasama kayo nila Elo Lucas? Hindi ’man lang kayo nagyaya” mas umusbong ang galit at pagkamuhi ko ng magsalita ang gago at putanginang taong ito.

“Lucas!! What are you doing!!??” sigaw ni mommy.

“Putangina mo!! Papatayin kita!!!” mabilis kong sinapak sa pagmumukha si Zachary sa pagkakaupo niya.

Nang matumba ito sa pwesto niya ay kinuha ko ang plato niyang may pagkain sa ibabaw ng lamesa saka ko ito ibinato sa pagmumukha niya.

Nang maibato ko ang plato sa mukha nito ay mabilis ko siyang dinambahan at pinaulanan ng suntok sa mukha.

“Gago ka! tangina mo!!!” ilang beses itong umiilag pero hindi niya nasasangga ang mga suntok ko.

“Lucas! Anong bang ginagawa mo!!?”

“Tangina mo!! Wala akong ginawang masama sayo!!” patuloy ko siyang sinusuntok sa pagmumukha niya.

Sobra akong galit na galit.

Sobra ang pagkamuhi na nararamdaman ko sa kanya.

Kating-kati ang mga kamao kong ilapat sa pagmumukha ng gagong ito.

“Tangina mo!! Gago ka!!!” galit na galit kong pagsapak sa kaniya.

“Balak mo akong patayin!? Huh! Tangina ka!”

“Lucas itigil mo na yan!! Tama na!” nang lumapit sa akin si mommy para pigilan siya ay hindi ko ito sinasadyang maitulak at maitumba.

Kaya laking gulat ko sa nagawa ko kanya.

“Mommy!” napatayo ako sa pagkaka-upo ko sa hayop kong kapatid para tulungan si Mommy sa pagkakatumba.

Pero tutulungan ko palang ito ng makatanggap ako ng magkabilang sapak kay Daddy.

“Look what have you done!?” sigaw ni Daddy sa akin habang sapo-sapo ko ang aking pisngi.

Habang nakatingin ako kay Mommy na bumabangon sa pagkakabagsak niya ay doon ko naramdaman ang mga brasong sumasakal sa leeg ko.

“Tangina mo!! Mamatay kana!!” pilit kong tinatanggal ang pagkakasakal sa akin ni Zachary sa leeg ko.

“Zachary!!! tigilan mo na yan!?”

“Lucas! Ano bang ginagawa niyo!!” rinig kong pag-iyak ni mommy habang patuloy akong nahihirapan sa paghinga.

“Gago ka tangina mo! Lahat binigay ko sayo! Putangina mo!”

Nang gamitin ko ang paa ko sa pag sipa sa pagkakalalaki niya ay nagtagumpay ako.

Mabilis ko ding hinawakan ang leeg ni Zachary at doon ko siya inginudngod sa umuusok na kanin sa lamesa at doon ko siya sinakal.

Naglaglagan ang mga plato at mga pagkain sa ibabaw ng lamesa.

“Wala akong ginawang mali sayo!! Wala akong kasalanan sayo!! Tangina mo!!”

“Itigil niyo na yang dalawa!!?”

“Mula kay Angel tangina ka!”

“Wala akong kapatid na katulad mo!!”

“Wala akong kuya na katulad mo!!”

“Papatayin kita!!”

“Gusto mo akong patayin!? Tangina mo! Ikaw muna ang papatayin ko!!” habang patuloy ako sa pagsakal ko sa kanya ay doon ko naramdaman ang pagsipa niya din sa pagkalalaki ko.

Kaya napabitaw ako sa pagkakasakal ko sa kaniya at doon ko sinapo ang aking pagkalalaki.

“Si Jobert! Tawagin mo!”

“Ibaba mo iyang baril mo Lucas!”

“Ibaba mo ’yan!”

“Tangina mo papatayin kita! Gago!”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 27

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Pov ni Elo:

Mag hahating-gabi na pero hindi parin dumadating si Lucas, nag-aalala na ako.

Paikot-ikot ako dito sa sala namin habang paulit-ulit kong tinatawagan ang numero ni Sir sa cellphone ko pero ilang beses niya itong hindi sinasagot.

“Nasaan kana ba Sir?” mahinang sabi ko sa kinatatayuan ko.

Matapos kasi na makita ko si Sir na kaharap si Kuya Tony at yung kasama niyang babae ay nagpaalam ito sa akin na kakausapin niya lang ang dalawa.

Pumayag naman ako na mag-usap muna silang tatlo sa labas ng palengke kaya ako nalang ang namili ng ilan pang mga sangkap na gagamitin ni Mamang.

Nang matapos ako sa pamimili ay tinawagan ko si Sir pero hindi ito sumasagot sa tawag ko kaya dumiretso na ako sa paradahan ng palengke.

Pero laking gulat ko nalang nang makita kong papaalis at tila nagmamadali ang pagmamaneho ni Sir sa sasakyan niya.

Nakatingin lang naman ako doon sa sasakyan ni Sir na papaalis habang suot-suot ko ang nagtataka kong mukha dahil hindi ko alam kung saan siya pupunta.

Doon ko nalang nakita na katabi ko na pala si Kuya Tony at sinabi nito sa akin na may importanter lang daw na gagawin si Sir at babalik nalang daw siya mamayang gabi. Tinanong ko pa ito kung bakit siya nandito sa Rizal at ang tanging sinabi sa akin ni pinsan ay…

“Wag mong iiwan si Young man, Elo ha” iyan ang sinabi sa akin ni Kuya Tony.

At hanggang ngayon ay hindi pa bumabalik si Sir dito sa bahay namin.

Muli kong pinindot ang numero nito sa cellphone ko at doon siya muling tinawagan.

Ring lang ng ring ang cellphone niya.

“Sir sagutin mo” nag-aalala kong sabi at doon ko tinumbok ang pintuan namin para lumabas.

Nakatapat lang ang cellphone ko sa aking tenga habang rinig ko lang ang pagring ng linya, sinilip ko ang labas ng bahay namin at nagbabakasakaling dumating si Sir.

Pero wala ng katao-tao sa labas ng bahay namin dahil tuwing alas-syete ng gabi ay wala kanang makikitang tao sa labas, hindi tulad sa Manila na tila bente-kwatro oras na may tao sa labas.

Liwanag lang ng buwan ang nakita ko sa labas at rinig ko ang mga kuliglig at ilang mga insekto dito.

Muli naman akong pumasok sa loob ng bahay at isinara ang pintuan.

“Wala pa si Lucas anak?” napaigtad naman ako sa gulat kay Mamang.

Hinarap ko ito “Wala pa nga mamang eh” sagot ko sa kaniya at tinumbok naming dalawa ang upuan sa sala.

“Baka naman kasi may importanteng ginawa lang, pauwi na din siguro iyon” nag-aalala din nitong wika habang nakatingin lang ako sa phone ko.

“Wag kanang mag-alala anak pauwi na din yun” napatingin naman ako kay Mamang.

Huminga nalang ako ng malalim bago nagsalita sa kanya.

“Si Ariana Mamang?” tanong ko sa kanya.

Ngumiti naman ito sa akin bago nagsalita “Ayun tulog na sa tabi ng papang mo kakaiba ang batang iyon anak, gusto ko na tuloy magka-apo”pagbibiro ni mamang kaya napangiti nalang ako.

“Mamang naman eh” nahihiya kong wika sa kanya.

“Oh siya hihintayin mo pa ba si Lucas? Mag aalas-dose na oh” tumayo si mamang at doon itinuro ang nakasabit na orasan sa may taas ng pintuan ng kwarto nila.

Tumango naman ako sa kanya.

“Siya sige na papasok na ako, umihi lang ako eh” wika ni mamang.

“Sige po” tugon ko at tiningnan ko nalang ang pagpasok ni mamang sa loob ng kwarto nila.

Muli akong bumaling sa cellphone ko at doon tinawagan ang numero ni Sir.

Itinapat ko ito sa tenga ko at doon ko narinig ang babaeng boses.

“The number you have dialed is now unattended or out of coverage area please try your call later”

Napabuntong hininga nalang ulit ako dahil nakapatay na ang cellphone ni Sir.

Tumayo ako sa pwesto ko at doon binuhay ang telebisyon, mahina lang naman ang volume nito dahil natutulog na ang mga tao dito sa bahay namin.

Muli akong umupo sa upuan para hintayin si Sir.

Balita lang naman ang palabas sa telebisyon at doon ko na naman napanood ang balitang tungkol sa kidnapping.

“Hindi pa ba nila nakikita si Baste” paglilibang ko sa sarili ko.

Nilibang ko nalang ang sarili ko sa panonood ng balita sa tv dahil hindi ko mapigilang mag-alala kay Sir.

Ilang minuto akong nakaupo doon habang nakaharap sa telebisyon at hindi ko namalayan na naka-idlip na pala ako.

Nagising nalang ako ng may marinig akong bumagsak na kung ano sa bubong namin.

Nagpungas ako ng aking mata at doon hinawakan ang cellphone ko.

“2:30 AM – Sunday” ang naka flash sa screen ng phone ko.

“Alas-dos na pala nasaan na kaya si Sir?” muli kong pag-aalalang wika at doon ako tumayo para patayin na ang telebisyon.

At nang mapatay ko na ang tv ay doon ko narinig ang mahihinang pagkatok sa pintuan namin.

Baka si Sir na.

Hindi na ako nagsayang ng oras at doon ko dali-daling tinumbok ang pintuan ng bahay namin at hindi naman ako nagkamali ng buksan ko ito.

“Sir?” wika ko nang mabuksan ko ang pintuan namin.

“Sir?” pag-aalala ko nang wika sa kanya dahil sa itsura nito.

Magulo ang ayos ng buhok niya at doon ko nakita ang puro pasa at nag-duduguan niyang mukha.

Nakatingin lang ito ng diretso sa mga mata ko.

Putok ang kanyang labi at pawis na pawis ang katawan niya dahil basa ang suot nitong damit.

“Sir” wika ko sa kanya.

Mapupula din ang mga mata nito at halatang kagagaling lamang sa iyak.

Hindi ko alam kung anong gagawin ko kaya niyakap ko nalang ito kahit na ganoon ang itsura niya.

“Ano bang ginawa mo Sir? Bakit…bakit ganyan ang itsura mo?” hindi ko na napigilan ang emosyon ko.

Lumuluha ako sa dibdib niya.

Sino ba namang hindi mapapaluha kung ang kanina at ilang oras mong hinihintay ay ganito ang bubungad sayo.

Naramdaman ko ang dahan-dahan niyang pagtugon sa yakap ko.

Ipinatong niya ang ulo niya sa balikat ko at doon ko naramdaman ang tila basang tubig na umaagos dito.

Umiiyak siya.

Malalalim ang ginagawa niyang paghinga at ramdam ko sa looban niya ang impit na pagpigil sa pagiyak niya.

Mas hinigpitan ko ang yakap sa kaniya.

“Wag mong iiwan si Young man, Elo ha” ito ba yung gustong ipahiwatig ni Tony kanina?

Patuloy lang ang pagluha ko sa dibdib ni Sir habang pinapakinggan ang impit nitong pag-iyak sa looban niya.

Wala akong pakielam kung mabasa ’man ang damit ko dahil mas kailangan ako ni Sir sa oras na ito.

Naramdaman kong mas hinigpitan niya ang pagkakayakap sa akin habang patuloy siyang umiiyak sa balikat ko.

“Inumin mo ito Sir” wika ko kay Sir pagkagaling ko sa kusina para kumuha ng tubig.

Inabot niya naman ang baso na may laman ng tubig at doon niya ito ininom.

Hindi ito nagsasalita magmula pa kaninang pagdating niya, pinalatan ko na siya ng suot niyang damit at nalinis ko na din ang sugat niya sa mukha niya.

Hindi ko naman ito tinatanong kung anong nangyari dahil gusto kong siya ang magsabi sa akin kung anong nangyari sa kanya.

Magkaharapan kaming dalawa sa upuan dito sa sala.

Nakatungo lang ito sa akin matapos niyang inumin ang tubig.

Nakatitig lang ako sa kanya at hinihintay ko itong magsalita, rinig ko lang naman dito ang mahihina niyang hikbi dahil hindi parin siya tumitigil sa pagluha niya.

Napabuntong hininga ako bago tumayo at lumapit sa pwesto niya.

Kinuha kong muli ang panyo sa lamesita at doon ko pinunasan ang luha na dumadaloy sa mata niya.

Hindi naman siya nagrereklamo sa ginagawa ko.

Ang isa ko namang kamay ay nasa likuran ni Sir at doon siya hinahagod para iparamdam na nasa tabi niya lang ako.

Malalalim ang ginagawa niyang paghinga dahil ramdam kong pinapakalma na niya ang sarili niya.

Nakatitig lang naman ako sa kanya at hindi mawala sa damdamin ko ang pag-aalala kay Sir.

“I never imagined na magagawa niya sa akin ito, hindi ko maisip na handa niya akong takutin at patayin” wika ni Sir at alam ko ang gusto niyang ipunto.

Nakatungo lang ito sa pagkakaupo niya samantalang nakatingin lang ako sa kanya.

“Sino sa kanila Sir?” wika ko dito pero hindi ako nito sinagot.

Nang itanong ko ito kay Sir ay naalala ko yung sinabi ko sa kanyang tutulungan ko siyang mahanap yung taong nananakot sa kanya at nagbabantang patayin siya.

“Angel Arevalo, Dominic Vergara, at isa sa mga Walker Brothers”

“Im here okay? Tutulong ako sa paghahanap”

“No, baka mapahamak ka hayaan mo kami ng kuya Tony mo”

“Sir?”

“Ayokong mapahamak ka Elo kaya hayaan mo nalang kami ng kuya mo okay?”

Nang maalala ko yung sinabi ko sa kanyang tutulungan ko siya ay muli ko itong tinanong.

“Si Angel ba Sir?” wika ko dito at pagtango lang naman ang isinagot nito sa akin.

“Si Dom?” sunog kong wika sa kanya at muli siyang umiling sa akin.

Ibig sabihin ba isa sa mga Walker Brothers ang nagpapadala ng tawag sa kanya?

Isa sa mga Walker Brothers ang gustong patayin siya? pero anong dahilan para gawin niya iyon sa sarili niyang kapatid?

Inisa-isa kong banggitin ang pangalan ng kuya niya para malaman ko kung sino yung tinutukoy niya.

“Si Kuya Franco mo?” kita ko na namang kumakalma na siya at hindi na ito lumuluha.

Pero nakakapit parin ako sa likudan niya.

Umuling ito sa sinabi ko.

“Yung daddy ni Ariana?” patukoy ko pa sa kuya niya at umiling naman ito.

Ibig sabihin ba si Kuya Charles niya?

“Si Kuya Charles mo ba?” dito na ako pa estatwa sa tinugon niya sa akin.

Bumaling na siya ng tingin sa akin.

“Akala ko pa naman mahuhulaan mo na agad” seryoso niyang banggit sa akin.

Napabitaw ako sa paghagod ng likod niya dahil sa gulat.

Hindi ako makapaniwala.

“I didn’t do anything wrong para gawin niya sa akin iyon Elo” kita ko sa mga mata niya ang sakit na nararamdaman niya.

Si Zachy? Na malapit na malapit kay Sir? Magagawa ang bagay na iyon?

“Simula nung mga bata pa kami ni Zachary palagi kaming mag ka-tulong sa pag-gawa ng aliby kapag pinapagitan kami ni mommy” pagkukwento nito sa akin.

Hindi parin ako makapaniwala.

Ramdam ko parin ang sakit sa pagsasalita ni Sir.

“Siya din yung tumutulong sakin para mag ka girlfriend ako kasi hindi ko masabi yung nararamdaman ko dati, Denial King” ngumisi ito sa akin.

“Masaya naman kaming lahat eh” seryong wika nito sa akin.

Ano naman kayang dahilan ni Zachy para magawa niya ang bagay na iyon kay Sir?

“He should have just talked to me” muling tumungo si Sir ng mag-wika siya.

Tumingin ako sa kaniya kahit na hindi pa lubusang pumapasok sa isipan ko kung ano yung dahilan kung bakit nagawa ni Zachary ang bagay na iyon kay Sir.

“Hindi ko maisip na nakipag-kasundo na siya para lang maSira ang reputasyon ko” paunang wika nito “Kung gusto niyang maSira ang reputasyon niya sana hindi nalang siya nangdamay ng iba” dagdag nito sa akin “At sana kinausap niya ako para ibigay ko ang gusto niya.

“Sir” nag-aalala kong tanong sa kaniya.

Lucas POV:

“Sabi ko naman diba sayo Young man na hindi ko ito sisimulan kung hindi ko din tatapusin”

“Basta nandito lang ako Lucas ha”

Hindi ko alam kung anong dapat na maramdaman ko sa oras na ito, galit ba o tuwa?

Tuwa? Dahil sa nalaman na ni Tony kung sino ang nagpapadala sa akin ng tawag mag mula pa noon?

O galit? Galit dahil nalaman ko na kung sino yung taong nasa likod ng bagay na ito.

Hindi parin ako makapag-react sa dalawang taong nasa harapan ko.

Gulat na gulat ako sa babaeng nasa harapan ko.

“Wala akong balak na manggulo sa inyo ni Elo, Lucas” wika ng babae sa harapan ko.

“Kinuwento na ni Tony ang lahat ng tungkol sayo Lucas at wala akong balak na manggulo, nandito ako para sabihin sa inyo ang lahat” hindi lang dahil sa kanya kaya ako gulat na gulat.

Dahil mas nagulat pa ako sa ibinunyag niya kanina.

Dito kami nag-uusap-usap sa tabi lang ng sasakyan ko.

“Wala akong pakiealam kung siya ’man ang ama ng nasa sinapupunan ko”

Si Angel, si Angel na kung saan may dala-dalang bata sa tiyan niya.

At ang ama? Walang iba kundi ang kuya ko.

Si Zachary .

“Nandiyan ang isa sa ebidensya kung paano ka siniSira ni Zachary patalikod at kung paano ka niya ibenta sa NOMED Corp.” hinawakan nito ang kamay ko at doon niya ibinigay sa akin ang isang flashdrive.

Taka kong tinaggap ang flashdrive na ibinigay sa akin ng ex bride ko.

“Kung iniisip mo bakit ako may hawak na ganyan?” nakangiti nitong wika sa akin bago siya bumaling ng tingin kay Tony.

Nginitian siya ni Tony bago muli siyang bumaling sa akin.

“Lucas” seryso nitong wika sa akin “Walang katotohanan yung sumama ako sa ibang lalaki kung bakit hindi ako sumipot sa kasal natin” nakaramdam naman ako ng kaba sa sinasabi ni Angel.

“Ang totoo niyan Lucas hindi ko naman kasi alam na may pagtingin sa akin si Zachary, kaya ganun nalang ang takot ko nang takutin niya akong papatayin ka niya at ang buong pamilya ko kapag sumipot ako sa kasal natin” napakuyom ang mga kamao ko sa ibinubunyag ni Angel.

“Bakit? Bakit hindi mo sinabi sa akin?” naramdaman ko ang paglapit sa akin ni Tony para doon hawakan ang likod ko.

Galit ako.

Kasi after all akala ko iniwan niya ako at ipinagpalit sa ibang lalaki.

“Why did you not tell me!?” hindi ko na napigilang sumigaw sa harapan niya kahit na may ilang taong nakakakillala sa akin dito.

“Kasi nga natakot ako!” sigaw din nito sa akin habang lumuluha siya harapan ko.

Napatungo naman ito dahil sa pag-sigaw ko sa kaniya.

“Young man kalma lang, may dinadalang tao si Angel” sa sinabi ni Tony ay napakalma ako.

“Kailan mo pa alam ang totoo?” seryoso kong baling kay Tony habang rinig namin ang paghikbi ni Angel sa tabi namin.

“A week aftert kang iwan ni Angel, lumapit siya sa kuya Charles mo para humingi ng tulong” muli akong napabaling ng tingin kay Angel na nakatungo.

“Kay Kuya Charles nasabi mo yung totoo? Pero ako itong magiging asawa mo na sana hindi mo nasabi yung totoo?” hindi ko lang talaga maisip kung bakit nangyayari ang bagay na ito.

Akala ko sasagutin ni Angel ang tanong ko.

Muli siyang tumingin sa akin ng diretso at doon pa siya nagsalaysay ng katotohanan.

“Member din ako ng Olympus Agent kung saan nandoon si Tony at Kuya Charles” gulat ulit ang itinugon ko sa kaniya.

“Ano?!” pagtatanong ko sa kaniya.

Napatingin pa ako kay Tony at muling bumaling ng tingin kay Angel.

“Pinaglalaruan niyo ba ako?!” turan ko sa kanilang dalawa at tinanggal ko ang pagkakahawak ni Tony sa likuran ko.

“Tinatanong ko kayo kung pinaglalaruan niyo ba ako!?” galit kong wika sa kanila.

“Hindi ka namin pinaglalaruan Lucas! Inililigtas ka namin kaya sana makinig ka!” wika ni Angel kaya sinusubukan kong pakalmahin ang sarili ko.

Nandito na tayo eh, ano pa bang magagawa ko?

Nakatingin lang silang dalawa ng seryoso sa akin habang ako ay hindi mapakali dahil madaming pumapasok sa isipan ko.

“Galing yang flashdrive na hawak mo kay Dominic” napatingin ako kay Angel.

“Kasapi namin si Dominic sa Olympus Agent at isa din siya sa tumulong sayo para malaman kung sino yung taong nasa likod ng boses” bumaling ako ng tingin kay Tony.

“Ano ito Tony? Bakit hindi mo sinasabi sa akin?” pagsuko kong wika sa kanya.

“Hindi ko sinabi sayo dahil hindi pa ako sigurado at balak ko sanang sabihin sayo kapag may matino na akong ebidesnya at panlaban sa kung sino ’mang may gustong mawala ka sa mundo” seryoso nitong wika sa akin.

“Lucas mahal kita kaya gusto ko na maligtas ka” muli akong napabaling ng tingin kay Angel.

“Isipin mo nalang na iyang flashdrive na iyan ang Wedding Gift ko sa dapat na kasal nating dalawa” nakangiti nitong wika sa akin.

At ganun nalang ang gulat ko ng yakapin ako nito sa pagkakatayo ko.

Ipinulupot niya ang mga kamay niya sa likudan ko.

“Lucas ingatan mo si Elo ha mahalin mo siya ng higit pa sa ginawa mong pagmamahal sa akin” wika nito sa dibdib ko.

“Alam kong malaki ang kasalanan at kahihiyan na nagawa ko sayo at lalo na sa pamilya niyo, pero sana balang araw dumating ang pagkakataon na malinis ko ang pangalan sa buong pamilya niyo lalo na sa mga magulang mo” tumugon ako sa yakap niya sa akin.

Pagkatapos nilang magpaalam dalawa sa akin ay pumasok na ako sa loob ng sasakyan ko at ang hawak-hawak kong flashdrive ay isinaksak ko sa stereo.

Kabado akong isinaksak ito sa stereo at doon ko ito mataimim na pinakinggan.

Humarap ako ng diretso sa sasakyan.

I put my right hand on my chin

At ang kaliwa ko namang kamay ay naka-hawak sa manibela habang doon ko pinakinggan ang laman ng flashdrive.

“Je ne suis pas daccord quil naccepte pas l’offre

“ (Hindi ako papayag na hindi niya tanggapin ang offer)

“Tout faire”

(Gawin mo ang lahat)

“Tu as ruine ma compagnie, donc je ne te laisserai pas ruiner sa compagnie

“ (NaSira niyo na ang kompanya ko at hindi ako papayag na hindi niyo maSira ang kanya)

“Vous restez ici pendant deux semaines”

(Manatili ka muna dito ng dalawang Linggo)

“S’il ne consent pas, vous continuerez a le tuer”

(Kapag hindi siya pumayag, ituloy niyo na yung pagpatay sa kanya)

Hindi ko na kinaya pa ang naririnig ko kaya pinatay ko ang stereo.

Ilang segundo kong ipinasok sa isipan ko lahat ng narinig ko.

Mas masakit pa ito sa pang-iiwan sa akin ni Angel.

Parang dinudurog ang nasa kaloob-looban ko.

“Ano bang nagawa kong mali? Para gawin niya sa akin ito”

Napahawak ang dalawang kamay ko sa aking bibig para doon pigilan ang pag-impit ng iyak ko.

I hate crying.

Pero sa senaryong ito? Sinong hindi iiyak? Ang mismong kapatid mo na sobrang malapit sayo ay gusto kang patayin?

Hindi magkanda-mayaw ang labasan ng mga luha sa makabila kong mata.

Hindi ako makapaniwala.

Sobrang bigat ng nasa loob ko at hindi ko na kayang pigilan pa.

Napasabunot ako sa buhok ko at napasuntok sa manibela habang nagtatangis ang mga luha ko sa mata.

Ang sakit sobra, ang sakit sakit.

POV ni Elo:

Nang maikwento sa akin ni Sir ang lahat ay muli siyang tumahimik.

Kahit ako ay sobra ang pag-kagulat sa mga rebelasyong sinabi niya.

Wala ako sa pwesto para magmasabi kung ano yung pinakadahilan ni Zach kung bakit niya nagawa ang bagay na iyon. Dahil tanging siya lang ang makakapagsabi kung ano talagang gusto niyang ipadama kay Sir.

Tinanong ko pa ito kanina kung anong nangyari sa bahay nila pagkatapos niyang komprontahin si Zach sa bahay nila. At sinabi niyang hindi niya alam.

Tinanong ko din siya kung may balak siyang ipakulong si Zach pero ang tanging sagot niya ay ayaw niyang makagawa ng gulo na ikaka-Sira ng reputasyon ng pamilya nila. kaya hahayaan nalang daw niya ito.

Galit din sa kaniya ang ama niya dahil nagawa niyang saktan si Tita Nave sa naging gulo nilang magkapatid.

“Ano nang gagawin ko Elo?” nakatungo nitong sabi sa akin.

Hawak-hawak kong muli ang likod niya dahil sinusubukan ko itong pakalmahin.

“Whom can I trust?” napatigil ako sa pag-hagod ng likod niya dahil sa sinabi nito.

Nag-isip ako ng ilang minuto bago ako tumugon sa tanong niya.

Ngumiti ako sa kanya at tumayo sa pagkaka-upo ko.

Napatingin ito sa akin at taka siyang tumugon sa ikinilos ko.

“Tara Sir” wika ko sa kanya “Papalamigin natin iyang ulo mo kaya tumayo ka diyan” dagdag ko sa kaniya pero hindi naman ito tumugon.

“Tayo diyan” hinawakan ko siya sa magkabilang braso para doon siya alalayang tumayo.

“What are you doing?” tanong nito sa akin.

“Basta, tara na” tugon ko sa kanya at hinawakan ko ang kamay niya sabay tumbok sa pintuan palabas ng bahay.

“Saan ba tayo pupunta?” pangungulit nito sa akin ng makalabas kami ng bahay.

“Ang susi ng sasakyan mo Sir?” nakangiti kong wika sa kanya pero hindi ako nito sinagot kaya ako na mismo ang kumapa sa bulsa ng suot niyang pants.

“Ano ba’yan” wika nito sa akin habang hinahayaan niya akong kapain ang bulsa niya.

“Ako ang mag-dadrive” sabi ko sa kanya ng makuha ko ang susi sa kanang bulsa ng pants niya.

“Ha?!”

“Halabyu”

“Woah this is so nice” manghang wika ni Sir sa tabi ko.

“Diba sabi ko na sayo eh” tugon ko dito habang nakatingin din ako sa tinitingnan niya.

Dinala ko kasi si Sir dito sa bundok ni Lolo Hamen at ngayon nga ay nakaharap kaming dalawa sa falls na kung saan kitang-kita namin ang pagbagsak ng tubig dahil sa liwanag ng bilog na buwan.

Ako ang nag maneho ng sasakyan ni Sir kahit na tumatanggi ito, hindi naman ito ang unang beses ko na mag drive dahil ang una kong beses na magmaneho ay noong nasa River Banks kami sa Marikina kung saan nabaril si Sir sa braso niya.

Naisip kong dalhin siya dito dahil ito lang ang naisip kong paraan para pakalmahin at damayan siya na sa tingin ko ay nagtagumpay ako dahil kita kong naglakad na ito papunta sa bungad ng tubig.

“Love! Come here!” maayos na nga ang mood ni Sir dahil natawag niya akong muli sa paraan ng pagtawag niya sa akin.

Nakangiti lang akong naglakad papunta sa kaniya.

“Ang lamig ng tubig Elo” wika niya nang hawakan nito ang magkabilang kamay ko.

Nakalubog ang mga paa namin sa batuhan kung saan dama namin ang lamig ng tubig na nanggagaling sa taas ng bundok.

“Let’s swim?” nakangiti nitong wika sa akin.

“Okay! Let’s swim!” natawa ako sa inasta ni Sir dahil dali-dali itong bumalik sa pwesto namin kanina at iniwan ako dito sa pagkakalubog ng paa namin.

“Come here Elo!” napatakip ako ng mata ko ng makitang hinuhubad na ni Sir ang suot nitong pants.

“Bakit ka naman naghuhubad?” nahihiyang wika ko sa kanya ng makalapit ako dito.

“Mababasa yung upuan ng kotse kung lulubog tayo ng may damit” tugon nito sa akin habang hawak-hawak niya ang pants at ang puti nitong damit.

“Where we gonna put this?” tanong niya sa akin habang hubad-baro na ito sa harapan ko.

Napatingin ako sa ibabang parte ng katawan niya at ganoon nalang ang mabilis kong pagtingin muli sa mukha niya.

Nag blushed ako.

Nakangisi naman siya sa akin.

Bakit naman kasi buhay iyon? Malamig ngayon ah?

“Love saan ko po ipapatong ito?” muli niyang tanong sa akin at ibinabalandra pa niya ang damit niya.

“Do..doon nalang sa may kahoy” sagot ko sa kanya at tumango naman ito bago naglakad papunta doon sa itinuro ko.

Hindi kasi kayang ipasok dito sa may falls ang sasakyan ni Sir kaya iniwan nalang namin ito sa may paanan ng bundok kung saan nandoon din ang bahay-kubo nila Lolo Hamen.

Nakatingin lang naman ako kay Sir ng maipatong niya ang mga damit niya sa kahoy.

Muli siyang humarap sa pwesto ko at doon ko ulit nakita ang buhay nitong alaga sa katawan.

Napalunok ako habang nakatitig sa kanya.

Para siyang isang adonis na papalapit sa akin.

Nakatingin lang ako sa kanya ng itaas nito ang dalawang kamay niya sa ulo.

Mas lalo akong napalunok ng makita ko ang pintog na pintog nitong mga braso at ang kili-kili niyang mas nagpapa lutang sa alindog niya.

Ang sarap ni Sir.

Nang makalapit siya sa pwesto ko ay gulat akong napaigtad ng mabilis niya akong hinalikan sa labi ko.

“Let’s go!” nilagpasan ako ni Sir at nagwika ito sa likod ko.

Hindi pa naman ako nag-rereact dahil sa ginawa ni Sir.

Narinig ko ang tilamsik ng tubig tanda ng tumalon na ito sa tubig.

“Elo! come here! Take off you your clothes!” muling sigaw ni Sir kaya napaharap ako sa kanya.

“Sir! Wag kang maingay baka magising mo yung diwata!” gulat kong saway sa kanya dahil sabi ni Lolo Hamen na may nagbabantay na diwata dito sa falls.

“Come on?!” natatawa lang nitong tugon bago siya lumusong sa ilalim ng tubig.

Nagpalatak nalang ako bago ako pumunta doon sa kahoy na pinagpatungan ng damit ni Sir at doon ko din huhubadin ang lahat ng saplot ko sa katawan.

Nakatingin lang naman ako sa tubig kung saan nakalubog si Sir.

Naghuhubad lang ako ng suot kong damit ng mapansin kong hindi pa umaahon si Sir sa tubig.

Kinabahan ako.

Nang tuluyan ko nang mahubad ang lahat ng saplot ko ay mabilis akong naglakad papunta sa tubig.

“Sir!?” pagtawag ko ng mailubog ko na ang mga paa ko sa tubig.

Ilang segundo kong hinintay kung may sasagot pero tanging lagaslas lang ng tubig sa falls ang naririnig ko.

Kaya dito na ako kinabahan.

“Sir!?” muli kong pagtawag.

“Wag kayong mag-iingay ng malakas at baka magising niyo ang Diwata” kinakabahan na ako.

Naalala ko ang sinabi ni Lolo Hamen tungkol sa diwatang nagbabantay sa falls.

“Sir wag kang ganyan!” muli kong pagtawag.

Wala akong nakuhang sagot kaya nag desisyon akong lumusong na sa tubig kahit na kabang-kaba ang nararamdaman ko.

Nang makalusong ako sa tubig ay doon ko nakita ang asul na kulay nito na kung saan tinatamaan ng liwanag ng buwan.

Wala akong nakitang bultong katawan ni Sir kaya mas nilaliman ko ang pagsisid sa tubig.

Kaliwa’t-kanan ang ginawa kong pagbaling sa tubig ngunit wala akong nakikitang katawan niya.

Napapikit ako at mabilisang humingi ng tawad sa diwata.

“Sorry po, sorry po” sabi ko sa isipan ko.

At nang magmumulat na ako ng mata ay doon ko naramdaman ang mga bisig na pumulupot sa katawan ko.

Napamulat ako at bumaling ng tingin sa likod ko.

Nakayapos sa akin si Sir mula sa likuran ko at doon ko nakita ang malapad niyang pagkakangiti.

Habang nasa ganoon kaming posisyon ay nagdesisyon kaming umakyat papataas sa tubig.

“Ha…ha”

“Hmm…ha”

Habol hininga kaming lumutang ni Sir sa tubig habang ramdam namin dito sa gitna ang tilamsik ng tubig na nagmumula sa falls.

Magkaharapan kaming dalawa habang nakasabit ang mga kamay ko sa ulo niya at ramdam ko naman ang mahigpit niyang pagkakahawak sa bewang ko.

Malalalim ang ginawa naming paghinga dahil sa pagod.

“Bakit ka naman kasi nagbibiro ng ganoon Sir!? Paano nalang kung totoo ka talaga…”

“Hmp” napatigil ako sa pagsasalita ko ng mabilis ulit akong halikan ni Sir sa labi ko.

Inis ko itong hinarap pero mabilis ding napalitan ng mag wika ito sa akin.

“Thank you Love” wika niya at napapikit ako ng halikan ako nito sa noo.

“Thank you dahil nandiyan ka sa tabi ko” muli akong napapikit ng dumampi naman ang labi niya sa ilong ko.

“Thank you kasi hinayaan mong mahalin kita kahit na ang sungit-sungit ko sayo” dito na ako nakaramdam ng kakaiba ng dahan-dahan niya akong halikan sa labi.

Napakapit nalang ako ng mahigpit sa batok niya habang tumatagal ng ilang segundo ang halikan namin ni Sir.

Ang kaninang lamig na nararamdaman ko ay napalitan ng init dahil sa mapusok naming paghahalikan ni Sir.

Ang kaninang hindi ko pagpansin sa dumadangging pagkalalaki niya sa hita ko ay doon nagbago.

Ramdam kong ikinikiskis ni Sir ang pagkalalaki niya sa hita ko.

“Hmp” hindi ko napigilang napaungol dahil sa sarap ng sensasyon na nararamdaman ko.

Sa ilalim ng buwan at sa agos ng tubig ng falls ay dito kami mapusok na naghahalikan ni Sir.

Ramdam ko ang pagkalmot niya sa bewang ko.

“Aw!” daing ko sa sakit na naramdaman ko.

Napamulat kaming dalawa ni Sir.

“Sorry Love, masakit yung kalmot ko?” tanong niya sa akin.

Pero hindi naman yung pagkalmot ni Sir ang dahilan ng pagdaing ko.

Napatingin ako sa likod ko kung saan doon tumama ang ulo ko.

Napatama ang ulo ko sa balsa.

Balsa na gawa sa kawayan na lumulutang dito sa tubig.

Napatingin din si Sir doon sa balsa at muli siyang bumaling ng tingin sa akin.

“Love” pagtawag nito habang hawak-hawak niya ang ulo kong tumama sa likod.

“Oh?” tugon ko.

“Naiisip mo ba ang naiisip ko?”

Doon ko nalang nakita ang mga katawan namin ni Sir sa ibabaw ng balsa habang patuloy ako nitong hinahalikan.

Kinikiskis niya din ang buong katawan niya sa ibabaw ko at doon ko lasap na lasap ang sarap ng pagmamahalan namin ni Sir.

“Hmmm” ungol ko ng maramdaman kong kinulong sa kanang kamay niya ang mga buhay naming alaga.

“Ammpp” ungol ni Sir sa ibabaw ko habang tuloy siya sa ginagawa niya.

Basang-basa ang mga katawan namin dahil sa talsikan ng malamig na tubig sa taas ng falls, pero napaplitan ang lamig ng init dahil sa ginagawa naming makamundong bagay ni Sir.

“Hmmmp” muling ungol ni Sir sa ginagawa namin.

“Ahmm” nakahawak ang mga kamay ko sa batok ni Sir habang madiin siyang idinidikit sa mukha ko.

Grabe ang sarap.

Doon nagpapalitan ang mga laway namin sa ibabaw.

“Love…ahmmm…hmmm” habol hininga ni Sir na pagtawag sa akin.

“Hmmm…hmmm” tugon ko habang hinahabol ko din ang paghinga ko.

“I love you” wika niya at muli naming pinagsugpong ang mga labi namin.

Tuloy lang si Sir sa pagkiskis niya sa mga alaga namin ng mapabitaw ako sa pagkakahawak sa batok niya dahil doon siya bumaba sa leeg ko.

“Ahhhh…Sir” daing ko ng maramdaman kong sinisipsip nito ang leeg ko.

“Sir…hmmm” daing ng sarap ang nararamdaman ko at napasabunot pa ako sa kanya.

“Hmmm” rinig kong wika niya lamang habang pinapapak ang leeg ko.

At doon nalang ulit ako napamura ng bumaba ang mga labi niya sa utong ko.

“Sir…tangina…hmmmp” nakapikit ako habang nakatingala sa pagkakahiga namin sa balsa.

Mas napasabunot ako sa buhok ni Sir dahil sa sarap ng sensasyon na nararamdaman ko.

Magkabila ang ginagawa niyang pagkagat sa magkabila kong utong.

Nang magsawa siya sa pagkain ng utong ko ay muli siyang tumaas papunta sa mukha ko.

Dinalaan niya pa ang magkabila kong pisngi bago ako namin muling pinagsugpong ang aming mga labi.

Imbis na pandidiri ang dapat na maramdaman ko dahil tila nagpapasahan na kami ng laway kundi sarap, sarap ang nararamdaman ko.

Parehas naming ginagalugad ni Sir ang buong loob ng bunganga namin.

“Hmmm” wika ni Sir ng makagat ko ang putok nitong labi dahil sa pagkakasuntok sa kanya ng daddy niya.

“Ahmm” ungol kong muli.

“Hamm…ha…Love” parehas na mapupungay ang mga matangibinabaling namin ni Sir sa isa’t-isa.

“Lucas” wika ko sa kanya habang nakatitig ito sa akin.

“Can i?” namamaos nitong boses na wika sa akin.

“What Sir?” tugon ko naman.

“Can I eat…” napakunot ang noo ko sa kanya.

“Can I eat your sandwich ?” ganun nalang ang ginawa kong pagtango sa kanya sabay muli naming pinaglapat ang aming mga labi.

Saglit lang iyon at doon niya ako iginayak na dumapa.

“Dapa ka babe” bulong nito sa tenga ko at nagawa pa niya itong kagatin bago ako tuluyang dumapa.

Basang-basa ang mga katawan namin ni Sir habang patuloy naming ginagawa ang bagay na ito sa ibabaw ng balsa.

Nang makadapa ako ay sinilip ko siya doon sa likuran ko habang kita ko sa mukha niya ang libog at manyak na pagtingin niya sa pang-upo ko.

Hindi ko na itatanong kung bakit alam ni Sir ang ganitong bagay.

Napangiti ako at muling humarap sa pwesto ko.

Naramdaman kong hinawakan ni Sir ang magkabilang pisngi ko at ganoon nalang ang nagawa kong pag-pikit ng madama ko ang dila nito sa mismong butas ng pang-upo ko.

Alam kong malinis iyon dahil sa basa ang mga katawan namin at kanina pa niya iyon hinahawakan magmula nung nasa tubig palang kaming dalawa.

“Hmmpp…tangina”napapikit ako at nakapit sa kawayang kulay brown.

“Tangina…Sir…ah” muli kong wika dahil sa nararamdaman ko.

“Putangina Sir…hmmm” grabe ang kiliti na dumadaloy sa buong katawan ko dahil sa ginagawa niyang pagkain sa akin.

“Sir…ahh!” hindi ko mapigilang mapahiyaw dahil sa sarap ng nararamdaman ko.

“Ahhh…ahhh” ramdam ko ang dila niyang umiikot sa butas ng pang-upo ko.

“Shit!” hiyaw ko naman ng maramdaman kong kinagat ako ni Sir sa kanang pisngi ng pang-upo ko.

Nasa ganoon lang na pagkain sa sandwich ko ng igayak ko siya pahiga sa balsang kawayan.

“What?” unsami nitong wika ng patigilin ko siya at igayak pahiga.

Hindi ko siya sinagot at hinalikan ko nalang siya sa labi niya.

Mabilis lang iyon at matagumpay ko naman siyang naihiga sa kawayan.

“It’s my turn” wika ko dito at muli siyang hinalikan sa labi niya.

Palitan ng laway ang nagagawa naming paghahalikan ni Sir, idagdag pa ang mga tubig na tumitilamsik sa amin na nagmumla pa sa falls.

Para kaming mga basang sisiw na nagkakainan sa ibabaw ng balsa.

Dahan-dahan kong iginalaw ang bibig ko papunta sa leeg ni Sir.

“Fuck!” pagmumura niya sabay tingala sa ginawa ko sa kanya.

Tila kontrolado ko ang matipunong pangangatawan ni Sir sa oras na ito.

“Putangina Elo!….hmmpp” ungol nito ng bumaba ako sa matambok niyang dibdib.

Mas lalo akong naglaway ng magsimula kong sipsipin ito.

“Elo…fuck!…hmmm” pagmumura niya habang lumiliyad pa ang katawan nito.

“Hmm” wika ko habang patuloy na pinapapak ang mapupula niyang utong.

“Tangina! Fuck!” napaigtad siya ng mabilis kong sinakal ang ahas na nakakabit sa kaniya.

“Papatayin mo ba ako huh!?” natatawa nitong wika sa akin ng balingan niya ako ng tingin sa ginagawa ko.

Pero muli siyang napatingala ng simulan kong itaas-baba ang kamay ko sa pagkakahawak sa pagkalalaki niya.

“Elo….hmmmm ang sarap” wika niya at hindi na ako nag-aksaya ng panahon sa dibdib niya.

Gamit ang aking dila ay dahan-dahan akong bumaba sa naghuhumindik niyang pagkalalaki habang hindi napuputol ang dila ko pababa.

“Hoo….ang sarap!” hiyaw ni Sir sa ginagawa ko.

Ngunit napatigil ako sa puno ng pagkalalaki niya ng mapansin ko ang mga letrang naka-imprinta sa haba ng pagkalalaki niya.

Umayos ako ng upo at doon ko hinawakan ang alaga ni Sir at doon ko din tiningnan ang itim na tatoo sa kahabaan ng alaga niya.

“ดูดมัน” iyan mismo ang nabasa ko pababa sa kahabaan ng pagkalalaki ni Sir.

Batid siguro ni Sir ang ginawa kong pagtigil sa ginagawa ko sa kanya kaya narinig ko itong nagsalita sa pagkakahiga niya.

“Read it baby” wika ni Sir sa akin kaya binasa ko naman ang tattoo niya sa pagkalalaki.

Bukod sa pag-aaral ko ng iba’t-ibang lengguahe ay marunong din akong magbasa at magsulat ng ilang letter characters ng ibang bansa at isa na dito ang Thai Alphabet.

“Dud man?” pagbasa ko sa tattoo at muli naman akong bumaling ng tingin sa kanya.

“What does it mean love?” muli akong napatingin sa alaga ni Sir at inisip ko ang ibig sabihin ng tatoo ni Sir sa wikang Thai.

“Dud man? suck?.. suck it ?” mabilis akong napabaling ng tingin kay Sir ng malaman ko na ang ibig sabihin ng tatoo niya sa tirik na tirik nitong pagkalalaki.

“It’s all yours baby…suck it” namamaos nitong wika kasabay ng paglagaslas ng tubig na nagmumula sa falls.

Sinunod ko ang utos niya.

Wala nang warm-up warm-up, subo agad.

“Tangina Elo!” napaliyad ang katawan ni Sir na tila sinaniban ng masarap na espirito.

“Hmmp” tugon ko sa kanya habang hawak-hawak ko ang naghuhumindik nitong pagkalalaki.

Sanay ako.

Sanay na sanay.

Pero siyempre joke lang, lumuluha na ang mata ko dahil sa ilang beses na pagdampi ng ulo ng pagkalalaki ni Sir sa kaloob-looban ng bunganga ko.

Tinitiis ko iyon dahil napapawi naman ng sarap ang nasusuka kong nararamdaman.

“Holy shit….ahhh…Elo..fuck!” pagmumura ni Sir sa pagkakatingala niya.

“Hmmrrrp…ahmmmpp” tunog na nagagawa ko habang taas baba ang ginagawa kong pagkain sa alaga niya.

Mula sa pagtaas baba ko sa pagkalalaki ni sir ay tinitingnan ko itong nakatingala sa pagkakahiga niya.

Hindi ko maisip na magagawa ko ito sa lalaking ito.

Siya ang pinakauna ko.

Siya din ang nakauna sa akin sa loob ng opisina niya.

“Fuck Elo…ang init ng bibig mo” naramdaman ko ang paghawak ng kanang kamay niya sa ulo ko habang doon inaalalayan ang pagtaas-baba ko sa alaga niya.

“Shit…hmmmm”

“Ha…ha….hmmm” habol hininga ko ng tanggalin ko sa bibig ang pagkalalalki ni sir.

Huminga muna ako ng malalim bago muling titigan ang titi niya.

Pulang-pula ang ulo ng alaga niya na tulad ng sa makopa.

May lumalabas ng likido sa ulo nito kahit na nagtatalsikan ang tubig na nagmumula sa falls.

Dahan-dahan akong tumungo para dilaan at paglaruan muli ang alaga ni sir.

Habang dahan-dahan kong dinidilaan ang ulo ng alaga niya ay nakita ko ang pagbaling ni sir sa akin.

Naniningkit ang mga mata nito at tila sinisipat niya ang ginagawa ko.

“So you’re teasing me huh?!” namamaos nitong wika sa ginagawa ko kaya napangiti nalang ako.

Patuloy lang ako sa ginagawa kong ganoon ng makita ko nalang ang sarili ko na nakadapang muli.

Hindi lang basta dapat kundi nakatuwad na parang aso.

Shitzu Style.

“Ito ang parusa mo sa pang-tetease mo sa sakin” seryoso nitong wika sa akin at doon ko naramdaman ang unti-unting pagpasok ng naghuhumindik niyang pagkalalaki sa loob ko.

Walang ginamit na lotion dahil sapat na ang tilamsik ng tubig na nanggagaling sa falls.

“Ready yourself baby” ng lumiyad si sir para abutin at halikan ang mukha ko ay doon ko nalang naramdman na mabilis niyang naipasok ang alaga niya sa butas ng pang-upo ko.

“Ah shit” daing ko.

“Sabi ko naman sayo diba na wag mo akong paglalaruan” ang kaliwang kamay ni sir ay nakakapit sa balikat ko habang nakasabunot sa buhok ko ang kanang kamay niya.

“Ganito ang parusa mo baby” bulong niya sa kaliwang tenga ko habang kinakagat-kagat niya pa ito.

“Hhmmmm” ungol ko sa kanya.

“Yan…ahmmm…moan for me baby…hmmmm..moan for me” namamaos na boses ni sir habang ramdam ko na ang mabagal na pag-ulos niya sa likuran ko.

“Hmmmppp” kinakagat lang ni sir ang tainga ko habang patuloy niya akong pinapasok sa loob ko.

“Moan baby….moan” tila nagdedeliryong wika ni sir sa tenga ko kaya sinagot ko naman ito.

“Hmmmm…Lucas…fuck me” nakapikit ko paring wika sa kanya habang dinadamdam ang masarsap na sensasyon na dumadaloy sa katawan ko.

“You want me to fuck you huh?” naramdaman kong mas humigpit ang pagkakasabunot ni sir sa akin “You want me to fuck you huh!?” muli niyang wika sa akin at doon ko nalang muling naramdaman ang pagtodo niya sa pagbayo.

“Tangina…Lucas…ah” daing ko nang matamaan niya ang bagay sa loob ko para tumirik ang mga mata ko.

“You want me to do it again? Hmm?”

“Yes please”

“Ahh..Lucas…hmmp..tangina!” muli kong hiway ng gawin niya ulit iyon.

“I love you” bulong nito sa tenga ko.

“Hmmm…I love…ahmm..you too” wika ko sa kanya habang patuloy ito sa pag-ulo niya sa looban ko.

Ang laki shit.

“Baby higa ka” inalalayan ako ni Lucas pahiga sa balsa.

Nang matagumpay niya akong naihiga ay doon siya pumuwesto sa ilalim ko at isinakbit ang kanan kong binti sa balikat niya.

“I’m coming baby” dahan-dahan ko muling naramdaman ang pagpasok ni sir sa looban ko.

Napapikit at napatingala ako ng maramdaman kong muli ang pagkalalaki niyang umuulos sa loob ko.

“Ahmmm….sir” wika ko habang ramdam na ramdam ko ang sarap.

“Hmmm…Lucas” muli kong ungol sa ibabaw ng balsa.

Naramdaman kong dinidilaan ni sir ang binti ko na mas dumadagdag sa sarap ng sensasyon.

Patuloy lang siya pag pasok sa loob ko at patuloy lang din ang pag-agos ng tubig na nagmumula sa taas ng bundok.

Ilang minuto akong pinpasok ni sir sa looban ko nang magpasya siyang pumatong sa akin habang ginagawa niya ang pag-ulos sa looban ko.

“Baby look at me” namamaos na sabi ni sir.

Nang magmulat ako ay kita ko ang mukha nitong nagdedeliryo sa sarap.

Dinidilaan niya ang bunganga ko habang seryoso lang siyang nakatingin sa akin.

Nakahawak naman ako sa batok niya habang tuloy ito sa pag-ulos sa pang-upo ko.

Magkatitigan kaming dalawa ni sir habang ginagawa namin ang bagay na ito, tinutugunan ko ang pagdila niya sa bunganga ko.

Nag-eespadahan ang mga labi naming dalawa.

Kita ko ang maliliit na pagbabago ng ekspresyon sa mukha niya na sa tingin ko ay nasasarapan siya sa ginagawa naming dalawa.

“I love you” muling wika nito sa akin at hinalikan ko lang naman siya.

Ito ang nakakatuwa kay sir, hindi niya nakakalimutang mag I love you sa akin.

Tila uhaw na uhaw kaming dalawa ni sir sa laway ng isa’t-isa.

“Hmppp” ungol ko sa halikan namin.

Ramdam ko ang paglaki ng alaga ni sir sa loob ko habang pabilis ito ng pabilis sa pagpasok niya sa akin.

Lalabasan na siya.

“Ahmmm” ungol niya sa ibabaw ko.

“Ha…ha…ha…Elo” nakabukas ang bibig niya sa ibabaw ko habang dinidilaan ko ito.

“Elo….hmmm…ah…im cumming” napapapikit pa siya sa ginagawa niya.

Tuloy lang ang ginagawa kong pag-dila sa bibig niya.

“Elo…ahhh…fuck..im cumming” ilang pag-ulos pa ang ginawa ni sir.

“Fuck…ahmmmmpp..Lucas” wika ko dahil sa sarap na nararamdmaan ko.

“Putangina Elo…ahhmmm..hmmmm” ramdam na ramdam ko ang titi ni sir sa looban ko.

“Ahh…tangina…Lucas”

“Fuck…Elo…im cumming…ah”

“Cum inside me”

“Fuck…fuck…fuck…ahhh…shit!” huling hiyaw ni sir bago ko maramdaman ang katas niyang pumutok sa loob ko.

“Hmmm…haamm” bumagsak si sir sa ibabaw ko habang nasa loob parin ang alaga nito.

“Elo…I love you sobra” nagawa pa niyang halikan ang leeg ko.

“I love you too Lucas…hmmm” habol hininga kong wika sa kanya.

“Anong tawag sa falls Elo?” tanong nito sa akin at sinagot ko naman siya.

“Kantutan Falls” wika ko sa kanya at doon ako napapikit ng maramdaman kong hinugot ni sir ang alaga niyang buhay parin sa loob ko.

Saksi ang mga insektong patuloy na umaawit sa paligid.

Saksi ang mga palakang nagkakantahan sa gilid.

Saksi ang sinasakyan naming balsa ng kawayan.

Saksi ang Kantutan Falls sa pag-niniig naming dalawa.

At saksi ang Diwatang nakatingin sa ginawang pagmamahalan namin.

“Ariana anak gisingin mo na ang mga tito mo sa loob at sila nalang ang hinihintay sa pagkain!”

“Okay po Mamang!”

“Tito Elo!? Uncle!?”

“Tito Elo?”

“Uncle?”

“Mamang may susi po ba kayo ng kwarto ni Tito Elo?”

“Kunin mo kay ate Ella mo, Ella! Ella!”

“Ate Ella!”

“Bakit Mamang!?”

“Bigay mo kay Ariana ang susi ng kwarto ng Kuya Elo mo”

“Ate Ella akin na po yung susi”

“O ayan baby”

“Thank you Ate Ella”

Nagpupungas na ako ng mata dahil sa ingay na nagmumula sa labas. Ramdam ko ang mahihigpit na yakap ng isang lalaki sa tabi ko at ramdam ko pa ang mga malalaki nitong binti na nakapatong sa paanan ko.

“Tito Elo?” muling pagtawag ang narinig ko habang nagkukusot pa ako ng katawan.

“Uncle? are you still sleeping?” ganoon nalang ang gulat ko ng may maramdaman akong lumundag sa higaan namin.

“Good morning Tito Elo!” literal na napalaki ang mga mata ko nang makita kong si Ariana ang lumundag sa kama.

Mabilis kong hinila ang kumot pataklob sa katawan naming dalawa ni Lucas.

Mahigit isang oras lang ang itinulog namin ni sir dahil muli naming ginawa ang makamundong bagay ng sumapit ang alas-singko ng umaga at todo pigil ang ginagawa naming ingay dahil baka may makarinig sa ginagawa namin.

“Ariana baby!” bulalas ko ng makita kong nakadagan na sa akin si Ariana at doon ako nito niyayapos.

“Goodmorning Tito Elo! how’s your sleep po?” tanong niya sa akin pagkatapos ako nitong yakapin.

“Maayos naman baby…anong ginagawa mo dito? pa…paano ka nakapasok?” utal kong wika sa kaniya at naramdaman ko naman ang pag-galaw ni sir sa tabi ko at ganoon nalang ang pagkahiya ko ng masaksihan ni Ariana ang paghalik sa akin ng Uncle niya.

“Goodmorning Love” bulong ni Lucas habang pilit na isinisiksik ang sarili niya sa leeg ko.

“Lucas si Ariana nandito ano kaba!” pagsuway ko sa kanya at ganoon nalang ang gulat naming dalawa ni sir ng umirit si Ariana na tila kinikilig ito.

Nandito kaming lima sa likod bahay namin habang nakahain sa amin ang umagahan.

Katabi ko si sir habang nasa harapan namin si Emman at isang binata na hindi ko kilala habang si Ella naman ay naka-upo sa pwesto ni papang sa gilid ng lamesa.

Kaming lima nalang ang magkakasabay dahil nauna na silang apat sa amin. Ang tagal kasing kumilos ni sir dahil sarap na sarap pa ito sa pagkakahiga niya.

Si Emman naman ay kadadating lang dahil sinundo niya ang ipapakilala niya sa akin, habang si Ella ay gustong sumabay sa aming pagkain.

Habang kumakain ng tahimik sa tabi ko si Lucas ay rinig ko naman ang mahihinang pag-impit ng boses ni Ella sa upuan ni papang.

“Ano ba iyon Ella?” nakakunot kong tanong sa kanya.

“Kuya kaya! Ehihihi!” tila kita-kiti itong gumalaw sa tabi ko kaya sumigaw ako dito para marinig nila sa loob ng bahay.

“Mamang! Si Ella oh! Nagiging bulate na naman! Budubudan mo na ito ng asin!” pag-sigaw ko dito dahil ganito palagi si Ella kapag kinikilig.

“Eh kasi kuya! Para akong nanonood ng live Boys Love Drama!” wika niya habang palipat-lipat ang tingin nito sa aming apat na lalaki sa hapagkainan.

“Ano?” tugon ko dito.

“I mean Thai Series kuya mga BL!” paglilinaw nito sa akin dahil madalas din akong manood nito ng nag-aaral pa ako. Ang pinakauna kong napanood na boys love movie ay Love of Siam.

“Oh anong meron doon?” muli kong tanong sa kanya.

“Para kasi kayong mga BL actors kuya!” nakangiti nitong wika sa akin “Kayong dalawa ni Kuya Lucas ay parang is Korn and Knock sa Bad Romance the Series habang si Kuya Emman naman at Simon ay sina Sarawat at Tine sa Twogether the Series” dahil sa sinabi ni Ella ay napatingin ako sa dalawang lalaki sa harapan ko.

“Emman? May hindi ka ba sinasabi sa akin?” tanong ko sa kanya habang nakatingin ako doon sa Simon na nakatungo at pulang-pula ang itsura.

Akala ko ba girlfriend ang meron itong lalaking ito?

Nakatingin lang naman sa akin si Emman at tila hindi ito makapagsalita.

“Ella?” pagbaling ko ng tingin kay Ella “Ano yung sinasabi niyo sa akin ni Kuya Exot tungkol kay Emman?” muli kong tanong sa kanya para klaruhin niya ang sinabi nila sa aking may girlfriend si Emman.

“Kuya Elo, siya nalang ang tanugnin mo” muli naman akong napabaling ng tingin kay Emman.

“Emman”

“Kuya”

Tila kinakabahang pagtawag sa akin ni Emman.

“Ano?” pagkawika ko ay naramdaman ko ang mga kamay ni sir na gumagapang papunta sa kamay kong nasa hita ko.

Hindi pa kasi ako kumakain dahil may gusto daw kasing sabihin si Emman.

“May sasabihin ka ba?” seryoso kong wika sa kanya at nakita ko ang paglaki ng mata niya.

“Kuya naman! Wag mo namang gawing seryoso ang mukha mo! Nakakatakot ka eh! Gusto ko lang naman sabihin sayo! Ipakilala sayo ang asawa ko na si Simon Ynares!” sunod-sunod ang pagsigaw ni Emman sa akin at sobra akong nagulat ng sunod-sunod niyang halikan ang lalaking katabi niya.

“Emman naman ano ba!?” tila inis na sabi nung Simon sa kapatid ko at nagawa pa niya itong itulak para matumba si Emman sa bangkuan.

Gulat akong napatingin kay Ella ng magsalita siya.

“Siya si Simon Ynares kuya, kaibigan ko ’yan at mag tatatlong buwan na sila Kuya Elo!” tatlong buwan!? Ibig sabihin noong nandito pa ako sa bahay ay sila na ng lalaking ito.

“Ynares?” pagtatanong ko dahil pamilyar ang apelyidong iyon.

Napatingin ako kay Simon na ngayon ay nakangiti nading nakatingin sa akin.

“Hello po ako po si Simon Ynares, tatay ko po si Jomarie Ynares.

Literal na napalaki ang mata ko sa sinabi niya.

“Tatay mo si Governor Ynares!?” gulat kong wika sa kanya.

Nandito ako sa sala habang nanonood kami nila mamang ng Balitang Tanghali.

Hinihintay namin matapos maligo si Sir dahil pupunta kami nila Ariana sa Windmill.

“Anak mag-iingat kayo doon ng kuya mo sa Maynila ha, tingnan mo yan oh” wika ni Mamang kahit na kita ko naman kung ano yung ibinabalita sa telebisyon.

“Pugot ang ulo at balatan ang buong katawan nang matagpuan ng Task Force ng Quezon City ang binatang nawawala na sa loob ng limang linggo, nakita nila ito sa ilalim ng tulay kung saan may pagawaan ng mga semento”

“Sino?” santinig ko at hindi ko magawang mapigilan ang mag-alala.

“Nasabing ang dalawamput-dalawang taong gulang na si Alexander Montoya alias Baste ang lalaking pugutan ang ulo na nakita sa pagawaan ng semento, ating kapanayamin ang tiyahin ng binata” pagkatapos magsalita ng reporter ay doon nag flash sa tv ang tiyahin ni Baste na pugtong-pugto ang mata.

“Na…napaka..inosente..po..po ng pamangkin ko….pa…para..magawa niyo sa kaniya ang lahat ng ito” humahagulgol na wika ng tiyahin ni Baste “Karma…nalang po ang ganti nito sa kung sino pang gumawa nito”

“Oh tapos nang maligo ang asawa mo anak, umalis na kayo para ma enjoy niyo ang pagpunta doon”

“Sobra akong nag enjoy Elo, sobra-sobra” nandito na kami nila sir sa Manila at hinatid pa niya ako dito sa harapan ng apartment namin.

Akala ko ay sa Lunes pa kami babalik pero kinailangan bumalik ni sir dahil may importante daw na dumating sa bahay nila.

“Babalik tayo doon ha?” tanong niya sa akin habang mag kahawak ang mga kamay namin dito sa labas ng sasakyan niya.

Nakatulog na naman si Ariana sa likod ng sasakyan dahil sa pagod, grabe kasi ang kulit at sigla nito kanina noong pumunta kami sa Windmills.

“Yes sir” magalang kong wika sa kanya at nginitian ito.

“It’s Lucas, not sir” pagtatama nito sa akin na nginitian ko nalang.

“Are you tired?” muli nitong wika sa akin at pagtango ang naisagot ko.

“Come here” doon niya ako hinila papalapit sa bisig niya.

Napapikit naman ako habang muli kong dinama ang pagtibok ng puso ni sir sa looban niya.

“Obridago Amor” pasasalamat sa akin ni Lucas.

“De nada” wika ko naman sa kanya at hinigpitan ko ang pagkakayakap sa kanya.

“Hmm” wika ni sir habang inuuga ako nito sa mga braso niya, ako naman ay nagpapadala lang sa ginagawa niya.

Ilang minuto lang kaming ganoon ang posisyon nang kumalas na ako sa pagkakayakap naming dalawa.

“Sige na umuwi na kayo at para makaayos na ng higa si Ariana” patukoy ko kay Ariana na natutulog sa likod ng sasakyan ni sir.

“Okay po” nakanguso nitong wika sa akin na alam ko naman ang gusto niyang sabihin.

Hinalikan ko ito ng mabilis sa kanyang labi.

“Love you” nakangiti niyang wika ng halikan ko ito. Nginitian ko naman siya at doon nagsabi ng “Love you too”

“Sige na! go na! baka gabihin pa kayo lalo” wika ko sa kanya habang itinutulak ko ito papasakay sa driver seat.

“Ih ayaw ko pang umalis” parang bata nitong turan habang pinapabigat niya ang katawan nito.

“May bukas pa sir jusko” wika ko naman sa kanya at matagumpay ko itong naitulak sa may pintuan ng sasakyan niya.

Muli kaming tumigil sa gilid ng pintuan ni Lucas at nakangiti kaming nagtitigan.

“Thank you daw pala sa cake na gawa ni Tita Nave sabi ni mamang” nakangiti kong wika sa kanya.

“Elo” tugon nito sa akin.

“Hmm?” wika ko.

“Next month kung makauwi ’man sila Kuya Franco dito sa Pilipinas, isama natin sila Mamang at Papang kasama na din mga kapatid mo sa resort nila Kuya Sky” pagyaya nito sa akin at tumango naman ako sa kanya.

Ngumiti naman ito sa akin bago niya muling ilahad ang bisig niya, tinanggap ko ito at muling isiniksik ang mukha ko sa dibdib niya.

Ramdam kong hinahalikan niya ang ulo ko.

“Ingat ka pagpasok bukas ha, wag kang malelate” huling wika nito bago siya pumasok sa loob ng sasakyan niya.

Nakita ko ang sarili ko sa harapan ng gate namin habang kumakaway sa papalayong sasakyan ni Lucas, hindi ko tinigilan ang pagkaway hanggat hindi ito nawawala sa panigin ko.

Ilang segundo pa ang itinagal ng ibaba ko na ang kamay ko dahil nawala na ang sasakyan ni Lucas sa paningin ko.

Napangiti nalang ako at nagdesisyong pumasok sa gate.

Ngunit papasok palang ako nang may sumigaw sa pangalan ko.

“Elo!” napatingin ako doon sa pinanggalingan ng boses at gulat ko nang makita ko si Zach na papalapit sa akin.

Nakangiti ito sa akin habang kumakaway.

“Zach?!” wika ko sa kanya at ganoon nalang ang pagtaas ng kilay ko ng magbago ang ekspresyon ng mukha niya.

“Elo! sa likod mo!” sigaw niya at tatalikod palang ako ng makita kong may nagtakip na ng ilong ko, ilang segundo lang akong nagwala ng mawala na ang ulirat ko dito sa mundo.

Lucas POV:

“Good Evening ser” wika ni manong Jobert sa akin pagkaparada ko ng sasakyan.

“Good Evening din po” magalang kong pagbati sa kanya habang karga-karga ko si Ariana sa balikat ko.

“Ako na po ser kay Ariana” aktong kukunin na ni manong Jobert si Ariana ng pigilin ko ito.

“Ako na po, paki lock nalang po yung gate” tumango naman ito sa akin bago ako naglakad papasok sa loob ng bahay.

At pagpasok ko palang ng bahay ay doon na agad bumunyag ang mga taong tila naghihintay sa akin.

Karga-karga ko lang si Ariana habang dahan-dahan akong naglakad papalapit sa kanila.

Nakatingin lang silang lahat sa paglapit ko sa kanila ng magsalita si Mommy.

“Bakit hindi mo sinabi sa amin ang lahat-lahat?” wika ni Mommy.

“Akin na si Ariana” pagkuha ni Kuya Cedric sa anak niya mula sa pagkaka-karga ko.

“Kailangan dito pa namin sa Kuya Charles mo malaman ang buong katotohanan?” seryosong wika ni Mommy.

Napatingin ako sa gilid kung saan doon naka-upo sila Kuya Charles,Tony,Dominic at Angel.

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 28

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Lucas POV:

“Uncle” pagtawag pansin sa akin ni Ariana habang nandito kami sa higaan.

“Hmm?” tugon ko sa kanya habang nakatutok ako sa hawak-hawak kong phone.

Ka-text ko kasi si Elo.

“Uncle look oh” wika ni Ariana na nakadapa sa tabi ko.

“What?” tugon kong muli habang tutok parin ako sa phone.

Kinukulit ko kasi si Elo na wag siyang malelate bukas pagpasok niya dahil mag-bobonding ulit kaming tatlo nila Ariana, pauwi na kasi siya sa isang araw.

Pagkadating namin dito sa bahay galing sa apartment ni Elo ay doon namin nadatnan yung mga taong naghihintay sa akin.

Kahit ako ay nagulat sa nadatnan ko.

Kinompronta ako ni mommy tungkol sa hindi ko pagsabi sa kanila sa natatanggap kong banta at pananakot sa akin na nanggagaling kay Zachary.

Hindi naman ako nakasagot sa kanila kanina dahil hindi ko alam kung saan ako mag-sisimula. Kaya si Kuya Charles na ang nagsalaysay ng buong kwento.

At habang isinasalaysay ni Kuya Charles ang lahat ay hindi mapigilan ni mommy na lumuha dahil hindi siya makapaniwala na magagawa ni Zachary ang lahat ng iyon sa akin.

Ilang beses nilang tinawagan kanina si Zachary pero hindi nila ito ma-contact. Isinalaysay din ni kuya Cedric na unti-unti nang bumabagsak ang producksyon ng kompanya ni Zachary na naging dahilan para mag-alala si Daddy, nagpapasalamat naman sila sa akin na hindi ko tinanggap ang offer ng NOMED Corp..

Tinanong nila ako kung anong gusto kong gawin kay Zachary at ang tanging isinagot ko ay hayaan nalang. Ayokong gumawa ng gulo na ikakasira ng pamilya namin kaya sinabi ko sa kanila na pabayaan nalang si Zachary, nandiyan naman sila Tony at Kuya Charles para bantayan ang kilos na gagawin ni Zachary. Ayoko ding gumawa ng masama sa magiging anak ni Angel.

“Uncle look kasi oh!” muling pagtawag sa akin ni Angel.

“Ano ba’yan?” dumapa din ako tulad ng pwesto ni Ariana.

Habang hawak-hawak ko ang phone ko ay tiningnan ko kung anong ipinapakita ni Ariana sa hawak niyang tablet.

“Uncle tingnan mo oh” wika niya at doon ko nakita ang binabasa niya sa screen.

“I just read it Uncle” doon niya ini-scroll ang tablet sa isang site na na sinasabi niya.

Nakita ko naman doon na may larawan ng Pulang Buwan.

“What’s that baby?” takang tanong ko sa kanya at doon niya ipinaliwanag ang nabasa niya.

“By next week kasi Uncle mag kakaroon ng Blood Moon here in Earth” pagbaling niya sa akin.

“Really?” tugon ko dito at muli siyang bumaling ng tingin sa tablet niya.

“Probably on Monday next-week Uncle” wika nito at tumango naman ako.

“But…do you know Uncle kung anong ibig sabihin ng Bloob Moon?” pagbaling ulit sa akin ni Ariana.

“Hmm…no” sagot ko sa kanya dahil hindi ko alam.

Muli siyang tumingin sa tablet niya at doon nagi-scroll.

“Well in scientific explanation Uncle, nagkakaroon ng Blood Moon dahil sa Rayleigh na nagi-scattered sa atmosphere ng Earth ganun din Uncle yung dahilan kaya yung sunset at sunrise ay kulay pula” muli siyang bumaling ng tingin sa akin.

“Ow…cool” sagot ko sa kanya.

“But…” muli siyang bumaling sa tablet niya.

“…in myths and talisman explanation Uncle Blood Moon symbolizes a bad happening” seryosong wika ni Ariana.

“Why?” seryosong tugon ko sa kanya at doon ko muli siyang nakitang nagi-scroll.

“Hmm..nasaan nga iyon…wait Uncle” wika nito sa akin habang hinihintay ko naman siya.

“Uncle…it says that if you see a Blood Moon in your dream and in personal it represent the end of relationship po, then it is sort of bad situation and issue “ I believe in mthys dahil everyday ko din binabasa ang horoscope ko.

“End of relationship?” tanong ko kay Ariana at binalingan niya ako ng tingin.

“Yes Uncle, end of relationship sa family sa friends and even sa dalawang couple Uncle” seryosong wika sa akin ni Ariana.

Si Elo.

Tila kinabahan naman ako sa isinalaysay ni Ariana.

Napahawak ako sa phone ko at doon ko chineck kung nag reply na ba si Elo sa huling message ko.

“Uncle” pagtawag sa akin ni Ariana kaya napatingin ako sa kanya,

“I know na iniisip mo Tito Elo, Uncle” tila may pag-aalala sa mukha niya.

Seryosong tumango naman ako kay Ariana.

“Don’t worry Uncle, love na love ka ni Tito Elo kaya hindi ka niya iiwan” nakangiti niyang wika sa akin.

“I know” tugon ko.

Ngumiti naman siya bago ito muling nagsalia.

“May nabasa pa ako Uncle about sa Japanese Myths and Legend” wika nito sa akin.

“And what is it?” tugon ko sa kanya.

“It’s about the Red String of Fate Uncle” ngumiti ako sa kanya.

I know about the Red String of Fate, dahil minsan ko na itong nabasa sa internet.

“They believe Uncle na those couples na makakakita ng Blood Moon ay maghihiwalay” muli naman akong kinabahan sa sinabi ni Ariana. Seryoso ulit akong tumingin sa kanya.

“But there’s a way Uncle para mapagilan yung end of relationship ng dalawang couple” wika niya.

“Red String of Fate?” tugon ko sa kanya at kita ko ang pagtango nito.

“Yes Uncle they believe na kapag ginawa ng dalawang couple yung Red String of Fate ay malaki ang possibilty na hindi sila maghiwalay” napatango naman ako sa sinabi niya.

“They say Uncle na habang nasa ilalim kayo ng Blood Moon ay kailangan niyo pong maglagay ng Red String sa magkabilang pinkie niyo pong dalawa ni Tito Elo” suhestiyon ni Ariana at tahimik akong nakikinig sa kanya.

“If nagawa niyo na po ni Tito Elo ang maglagay ng Red String sa magkabila niyong pinkie ay need niyo pong mag promise sa isa’t-isa” nakangiti nitong wika sa akin.

“And what is the promises?”

“You need to promise na hindi niyo po iiwan ang isa’t-isa at mangangako po kayo na kapag may mangyaring masama sa inyong dalawa ay hahanapin niyo parin ang isa’t-isa” tugon nito sa akin.

“Uncle sabi din doon sa legend ng Japanese na two people who are connected in that way are bound together by Fate itself and

sooner or later po, they are destined to meet each other, kahit gaano pa kalayo sila sa isa’t-isa at kahit malaki yung differences ng pamumuhay nila ay magkikita parin sila“ mahaba nitong wika sa akin.

“And that is Reincarnation” tugon ko sa kanya.

Nakita ko ang pagngiti at pagtango ni Ariana.

Parang matanda na talaga ang kausap ko, ibang-iba talaga ang nagagawa ng teknolohiya sa buhay ng mga tao ngayon.

Nasa ganoon kaming pwesto ni Ariana nang may kumatok sa pintuan ng kwarto ko.

“Ariana baby?”

Pagtawag ni Kuya Cedric sa labas ng kwarto ko kasabay ng ilang pag-katok niya dito.

“Daddy come in!” sigaw ni Ariana sa Daddy niya, bumukas ang pintuan at doon iniluwa si Kuya Cedric na naka suot ng pangtulog na damit.

Nakatingin lang kami ni Ariana sa kanya nang maglakad ito papalapit sa amin.

“Let’s go na para makapag pahinga kana” wika ni Kuya nang makaupo siya sa higaan ko.

“Naka sleep na po ako kanina sa car ni Uncle, Daddy”

Mula sa pagkakadapa ay umayos na ako paupo sa aking higaan.

“Whatever, tayo na diyan para makapag-rest na din ang Uncle mong ulaga” turan ni Kuya Cedric at nagawa pa niya akong asarin.

Inisnaban ko nalang ito at bumaling ng tingin sa phone ko.

Bakit hindi na nag rereply si Elo?

“Daddy ayoko pa po, nag kukwentuhan pa kami ni Uncle ih” rinig kong wika ni Ariana.

“Ariana anong sabi ko?” napatingin naman ako kay Kuya na seryosong nagsalita kay Ariana.

“Go to our room na, mag-uusap pa kami ng Uncle mo” nakita ko ang pag-kilos ni Ariana patayo sa higaan ko.

“Uncle” pagbaling nito sa akin.

“Bye po” wika niya at lumapit ito sa akin para halikan ako sa pisngi.

“Good night Uncle” sabi pa nito hang siya ay nakayakap sa akin.

“Good night baby” wika ko naman sa kanya.

“Faster” seryosong wika ni Kuya sa anak niya.

“Daddy naman eh” tila pagtatampong sabi ni Ariana bago siya tuluyang bumaba sa kama ko.

“Bye Uncle!” paalam ni Ariana bago ito mabilis na lumbas ng kwarto ko.

Nang makalabas at maisara ni Ariana ang pintuan ko ay napabaling ng tingin sa akin si Kuya.

Seryoso itong tumitingin sa akin.

“What!?” bulyaw ko sa kaniya.

Hindi ito nagsalita at nakatingin lang siya sa akin.

Inisnaban ko naman ito bago ako muling bumaling ng tingin sa phone ko.

Pumunta ako sa message at doon nag type para i-message ulit si Elo.

“Tulog kana Love?” message ko sa kanya at ganoon nalang ang gulat ko ng mabitawan ko ang phone ko.

“Tangina kuya! Anong problema mo!?” sigaw ko sa kanya dahil sino ba namang matino ang babatukan ako sa ulo.

“Tangina nito!” sigaw ko pa sa kanya habang sapo-sapo ang ulo ko.

Pagtawa niya lang ang narinig kong tugon niya sa akin.

“Parang gago oh” wika ko pa “Sakit eh!” sapo-sapo ko parin ang ulo ko.

Sa magkakapatid si Kuya Franco lang talaga ang matino sa amin, at itong si Kuya Cedric ang malakas ang toyo.

Hindi ko alam kung bakit siya ang unang nakapag-asawa sa amin.

“Gago ka ba?!” muli kong wika sa kanya na patuloy paring tumatawa.

“Ganti ko lang ’yan sa ginawa mo kay Dominic sa bar” natatawa parin nitong wika sa akin.

“Gago ba kayo!? Sinong hindi magagalit ng ganun kung makikita mo yung taong mahal mo na ginaganoon?” hawak-hawak ko parin ang ulo ko.

Muli niya akong binatukan sa sinabi ko.

“Kadiri ka! marunong ka nang magsalita ng ganyan”

“Tangina naman! Ang sakit kaya!”

“Lumabas kana nga! Matutulog na ako!”

Kinaumagahan ay sabay-sabay kaming nag-breakfast dito sa dining room.

“Are you okay Lucas?” napabaling ako kay Mommy dahil sa tanong niya.

“Yes Mom, why?” sagot ko dito.

“You look pale mukha kang walang gana” wika naman ni mommy kaya napahawak ako sa mukha ko.

Umiling nalang ako sa kanya bago ko muling itinuloy ang pagkain ko.

“Charles pabukas nga ng tv” utos ni Mommy sa harapan ko, pugto parin ang mga mata niya dahil sa iyakan nila kagabi.

Nakita ko ang pagtayo ni Kuya Charles sa tabi ni Mommy.

“Uncle paabot po ako ng crab soup” wika naman ni Ariana sa tabi ko.

Inabot ko sa kanya ang crab soup na nasa gilid ni Daddy.

“Where is the remote Mom?”

“Tingnan mo sa sofa”

“Lucas paabot ng hotdog” utos sa akin ni Kuya Cedric na katabi ni Ariana.

“May kamay at paa ka” singhal ko sa kanya at itinuloy ko nalang ang pagkain ko.

Narinig ko naman na nagpalatak siya bago ko naramdamang nasa gilid ko siya at inaabot ang hotdogs. At ganoon nalang ang pagmumura ko ng makatanggap akong muli ng batok mula sa kanya.

“Tangina naman Kuya eh!” matalim ko itong tiningnan na ngayon ay tawa-tawang umupo sa upuan niya.

“Lucas!” napatingin naman ako kay Daddy.

“Si Kuya kasi Dad!” pagsusumbong ko sa kanya habang sapo-sapo ko ang ulo ko.

“Nasa harapan tayo ng pagkain oh” suway pa nito sa akin.

“Sorry Dad” paghingi ko ng tawad sabay tungo at binalingan ng tingin ang gago kong kuya.

“Fuck you” bulong ko sa kanya sa hangin at para itong bata na dumila sa akin.

Inisnaban ko ito bago muling bumaling sa pagkain ko.

Tahimik naman kaming kumakain habang nanonood ng palabas sa tv na naka lagay sa gilid lamang ng dining table namin.

“Did you already track na kung nasaan si Zachary, Charles?” wika ni Daddy sa gilid ko.

“Not yet Dad” tipid na sagot ni kuya.

“How about Angel?” muling tanong ni Daddy.

“Pinahatid ko muna kay Tony si Angel sa Rizal, Dad. Hindi maganda sa bata kung nandito siya sa Maynila” sagot ni Kuya.

“Okay, just make sure na walang masasaktan sa inyo” wika ni Dad at kita kong bumaling siya ng tingin kay Kuya Cedric “Cedric, how about yung company sa Hawaii?” patukoy ni Dad sa bumabagsak nang kompanya ni Zachary.

“I already handle it Dad, pinatigil ko na yung transaction nila sa NOMED Corp. then I asked help from Franco for those employees who lose their job” sagot ni Kuya at napatango nalang ako.

“Good” tipid na tugon ni Dad.

“Muling namataan ang puting van na lumabas sa kanto ng Aguinaldo Street sa Project Four Quezon City” napatingin ako sa malaking telebisyon sa gilid ng hapagkainan.

“Uncle diba sa street nila Tito Elo yan?” nanonood din pala si Ariana.

“Yes baby” sagot ko sa kanya habang titig ako doon sa ibinabalita.

“Nakita pang naninigarilyo sa gilid ang isang lalakeng bordado ng tattoo sa katawan” napa-singkit ang mga mata ko ng titigan ko ang lalaking naninigarilyo.

Parang pamilyar sa akin ang lalaking iyon.

“Patuloy na kumikilos ang task force na binuo ng Quezon City Police at nag-iimbistiga din sila sa kahina-hinalang kilos ng van na nahagip ng cctv kagabi”

That’s the reason kung bakit hindi ako nagtitiwala sa mga Police men, ang babagal nilang kumilos.

“Who are they?” wika ni Daddy sa gilid ko.

“The Alcapone Hillbilities Dad” napatingin naman kaming lahat kay Kuya Charles.

“Mahirap matunton ang kuta nila Dad because para silang kiti-kiti kung kumilos, madami silang tactics na ginagawa para malito nila yung mga fucking Police Men” wika ni kuya.

“Napanood ko sa balita yung binata na natagpuang patay sa construction site…ano ngang pangalan ng binatang iyon?” wika ni Mommy sa harapan ko.

“Lola…si kuya Baste po yung guy…napanood po namin ni Tito Elo sa news” sabat ni Ariana sa gilid ko.

“What is there agenda Charles?” tanong ni Daddy.

Muli kaming napatingin kay Kuya Charles at inabangan namin ang sasabihin niya.

“Pinapatay nila at tinatanggal ang body parts ng makikidnap nila at kinukuha nila yung kidney” kahit nasa hapagkainan kami ay hindi nag-preno si kuya sa sinasabi niya.

“Kidney?” wika ni Kuya Cedric.

“Yes, kinukuha nila yung kidney at ibinibenta nila sa parokyano sa Iran kasi doon legal na mag benta ng organs”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 29

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

Lucas POV:

“Dette wala pa si Elo?” bungad ko kay Bernadette pagkalabas niya ng pintuan at may hawak-hawak itong mga papel.

“Good morning Tita Dette” pagbati ni Ariana sa tabi ko.

“Good morning baby” tugon ni Bernadette kay Ariana at hinawakan pa niya ang buhok nito.

Papasok na kaming dalawa ni Ariana sa office pero napatigil kami ng lumabas si Dette sa office niya.

“Nag message ako kanina kay Elo pero hindi pa nag-rereply sa akin, may ipapagawa pa ako sa kanya today” sagot nito sa tanong ko.

“Okay” tugon ko nalang sa kanya.

“Uncle sa office po muna ako ni tito Elo ha” ngumiti at tumango ako kay Ariana.

“Oo nga pala Lucas after kong bumaba sa Aesthetic Department may kailangan kang pirmahan para bagong employees nila” pagbaling sa akin ni Dette at napabaling ako ng tingin kay Ariana ng maramdman kong bumitaw siya sa kamay ko.

Pumasok siya sa opisina ni Elo.

“Again?” muling baling ko kay Dette.

“Sabi ko need mong pirmahan yung papel na dadalhin ko sayo later para doon sa mga bagong employees ng Aesthetic Department” pag-uulit nito sa akin at tinaasan pa niya ako ng kilay.

“Ow…okay okay” wala sa wisyo kong sagot sa kanya.

Napataas muli ang kilay nito at napakunot ang noo niya.

“Okay ka lang Lucas?” tanong nito sa akin at tumango naman ako sa kanya.

“By the way Dette, pasabi kay Chocolate na ipapasok ko sa Elo sa department niya” nakangiti kong sabi sa kanya.

Nakita ko naman ang pagtango at pagngiti sa akin ni Dette.

“Nag-iba kana talaga Lucas” wika ni Dette sa akin at ngumiti naman ako sa kanya.

“Sige na, dalhin mo nayan sa baba” sabi ko dito at sumunod naman siya sa sinabi ko.

Tiningnan ko lang si Dette na makaalis sa pwesto namin at sunod kong binalingan ng tingin si Ariana na ngayon ay naka-upo sa swivel chair ni Elo at doon may kung anong binabasa.

Nasaan na ba si Elo? sabi ko sa kanya wag siyang malelate ih.

Habang nakatingin ako kay Ariana ay kinapa ko ang phone ko sa bulsa.

Kinuha ko ito at tumalikod na para pumasok sa loob ng opisina ko.

Naglakad ako papunta sa table ko habang doon nagta-type ng message kay Elo.

“Elo are you awake? Diba sabi ko bawal ma late?” mensahe ko sa kanya bago ako tuluyang maka-upo sa upuan ko.

Nang tuluyan akong maka-upo ay muli kong binasa ang palitan ng text message naming dalawa ni Elo mula pa kagabi. At habang binabasa ko ito ay mas lalo akong nag-iis-space out at hindi mapakali.

“Nakapasok kana sa apartment mo?”

“Oo”

“Last day na pala ni Ariana bukas kaya lunch at dinner date ulit tayong tatlo?”

“Sige”

“Sa Jollibee nalang tayo?”

“Sige”

“Nakauwi na ba si Kuya Edward mo galing work?”

“Oo”

“Are you tired Love?”

“Oo”

“Nakapaglinis kana ba?”

“Hindi pa”

“Mag linis kana para maka-rest kana”

“Sige”

“Okay message mo ako kapag matutulog kana ha”

Hindi ko maiwasang mag-taas ng kilay dahil sa pagbabasa ko ng palitan ng message namin ni Elo, hindi ko alam kung inis ba o kaba ang dapat kong maramdaman.

Isa na din siguro iyan kaya hindi maganda ang pakiramdam ko ngayong araw.

Muli kong ini-scroll ang phone ko para basahing muli ang message ko kaninang umaga sa kanya.

“Good morning Love”

“Are you awake?”

“Don’t forget your breakfast”

“Kain na kami para makapasok na ako”

“Kasama ko si Ariana today”

“Elo are you awake? Diba sabi ko bawal ma late?”

Muli kong basa sa message ko sa kanya na hanggang ngayon ay wala pang reply.

Baka nga tulog pa siya dahil pagod sa pagpunta namin sa Pililla.

Napabuntong-hininga nalang ako bago ko ibinulsang muli ang phone ko.

Madami akong dapat simulang ngayong araw at ayokong simulan ito sa pagiging bad mood. Muli akong huminga ng malalim bago ko simulan ang trabaho ko.

Ilang minuto lang ang lumipas ng pumasok si Dette sa opisina ko na may dala-dalang mga papel.

“Lucas ito na yung pipirmahan mo” wika ni Dette ng makalapit siya sa lamesa ko at nilapag niya ang mga papel sa ibabaw ng lamesa.

“Thank you Dette” nakangiti kong pasasalamat sa kanya habang may hawak-hawak akong ballpen.

“Oo nga pala…tinanggihan mo ba yung offer ng NOMED Corp.?” pagbubukas usapin niya dito.

“Oo” tugon ko sa kanya.

“Buti nalang” wika naman niya sa akin bago niya ako tinalikuran at naglakad palabas ng aking opisina.

Hindi ko nalang siya pinansin at muli nalang akong bumaling ng tingin sa ginagawa ko.

Ilang oras na akong gumagawa ng workloads at ilang oras na din akong hindi mapakali dahil hindi parin dumadating si Elo.

Magtatanghali na pero wala parin siya.

Napatingin ako sa opisina niya at doon ko nakita si Ariana na mahimbing na natutulog sa lamesa nito.

“Shit…nasaan kana ba?” may pag-aalala kong bulong sa hangin.

Kahit sa pag-kakaupo ko ay hindi ako mapakali dahil hinahanap ng katawan ko si Elo. Pinindot ko ang mic speaker sa gilid ng lamesa ko para tawagin si Dette.

“Dette hindi ka parin kino-contact ni Elo?”  tanong ko sa kanya.

“Nag message siya sa akin kanina baka daw malate siya” dahil sa sinabi ni Dette ay mabilis kong dinukot ang phone ko sa bulsa.

At nang buksan ko ang phone ko ay doon nga may mensahe si Elo kaya ganonn nalang ang sigla na naramdaman ko.

“Baka ma-late ako kita nalang tayo sa Jollibee sa Vista Mall mga 11:30” pagbasa ko sa mensaheng galing kay Elo kaya napangiti nalang ako sa kanya.

Hindi ko na siya nireplayan at tiningnan ko nalang ang relo na nakakabit sa braso ko.

“Eleven-twenty” pagbasa ko kaya ganoon nalang ang bilis kong pagtayo.

Sampung minuto bago mag eleven-thirty kaya dali-dali akong lumabas ng opisina ko at pumasok sa office ni Elo para gisingin si Ariana.

Nang makapasok ako sa loob ay dahan-dahan akong naglakad papunta sa harapan ng lamesa ni Elo.

“Baby” malambing kong wika habang marahan kong tinatapik ang braso ni Ariana.

Nakatungo siya sa lamesa kaya hindi ko makita ang mukha nito.

“Baby…wake-up” muli kong pag-gising sa kanya ngunit hindi ito nag-response.

“Ariana…wake-up” nang-tapikin ko siyang muli sa braso ay umungot ito.

“Hmmm” malambing na tugon ni Ariana.

“Baby gising kana, pupuntahan natin si Tito Elo mo” wika ko sa kanya at nagulat ako ng tumunghay siya sa pag-kaka tungo.

“Why are you crying?!” gulat kong wika sa kanya bago ko ito kinuha sa upuan at binuhat siya.

Habang buhat-buhat ko ito ay rinig ko ang mahihina niyang pag-iyak sa balikat ko.

“Tell me why are you crying baby? masama ba ang panaginip mo?” naramdaman ko sa balikat ko ang pag-tango niya.

Hinagod ko ang likod niya at doon kami lumabas sa opsina ni Elo.

“Stop crying na baby” pagpapatahan ko sa kanya at naglakad papunta sa opisina ni Dette para magpaalam.

“Gising na si Ariana?” nakatalikid si Ariana mula sa pwesto ni Dette kaya hindi niya ito kitang umiiyak.

Tumango ako sa kanya bago magsalita “Puntahan lang namin si Elo sa Jollibee Dette, contact mo nalang ako kapag may urgent na dumating dito ha” pagpapaalam ko sa kanya.

“Sure, order mo na din ako ng dalawang burger and fries” nakangiti nitong wika sa akin.

Tumango ako sa kanya at tuluyan ng lumabas ng opisina nito.

Eleven-thirty three na at nandito na kaming dalawa ni Ariana sa Jollibee ng Vista Mall, umorder na din ako ng pagkain namin para pagdating niya ay diretso kain na kaming.

Hawak ko ang phone ko at doon ko minessage ang number ni Elo.

“Love where are you?”

Mensahe ko dito bago ko nilapag ang phone ko sa lamesa.

“Baby are okay na?” pagbaling ko sa pamangkin ko dahil kanina pa siya tahimik magmula noong umalis kami sa company.

Tumango siya sa akin habang naka-tungo ito.

“Baby look at me” muling pagtawag ko sa kanya dahil nag-aalala ako.

Hindi niya ako sinunod kaya muli ko siyang tinawag “Ariana look at me” seryoso kong wika sa kanya.

Tumingin naman ito sa akin ng diretso at kita kong may luha parin siya sa magkabilang gilid ng mata niya kaya inilahad ko ang kanang kamay ko para punasan ang mga luha sa magkabilang mata niya.

“Tell me why are you crying?” pag-tatanong ko sa kanya ngunit seryoso niya lang akong tiningnan.

“It is a bad dream ba baby?” muli kong tanong sa kanya matapos kong punasan ang luha sa mata niya.

Tumango ito sa akin habang diretso lang siyang nakatingin sa mata ko.

“Can you please tell me?” doon ko nakita ang mabilis niyang pag-iling at muli kong nakita ang mga luhang nagbabagsakan sa mata niya.

“Stop crying…baka maabutan ka ni Tito Elo mong ganyan” muli kong inilahad ang kamay ko para punasan ang mga luha sa mata niya.

At habang ginagawa ko iyon ay muli siyang ko siyang tinanong “Tungkol ba sa akin yung bad dream mo baby?” tanong ko sa kanya at malungkot siyang tumango sa akin.

“Hindi lahat ng bad dream baby natutupad at yang bad dream mo hindi magiging totoo” seryoso kong wika sa kanya bago ko tapusin ang pagpupunas ng luha sa mata niya.

“Smile kana baby…your bad dream will never be happen in real life” pagpapagaan ko ng loob sa kanya at kita ko ang pilit nitong pag-ngiti sa harapan ko.

“Kainin mo na yang sundae mo para malamigan yang ulo mo” suhestyion ko sa kanya bago ko muling kunin ang phone ko dahil tumunog ito.

Reply galing kay Elo.

“Malapit na ako saan kayo naka-pwesto?” pagbasa ko reply ni Elo.

“Malapit kami sa exit door sa may parking lot” lahad ko sa kanya.

“Sige” reply nito kaya napangiti naman ako sa kanya.

Muli kong nilapag ang phone ko sa lamesa dahil tinawag ako ni Ariana.

“Uncle” pagtawag nito sa akin.

“Hmm?” baling ko sa kanya.

“Can I tell you po kung ano yung bad dream ko? Since sinabi mo na naman na hindi siya mangyayari in real life” seryosong wika sa akin ni Ariana.

“Sure baby” nginitian ko siya at tumango dito.

“Uncle” muling sumilay ang nag-aalalang mukha ni Ariana.

“What is it baby?” nakangiti ko paring tugon sa kanya.

“Ahmm..ka…kasi Uncle yung bad dream ko about sa death” nag-aalalang wika niya sa akin.

“Oh anong meron doon baby?” nakangiti kong wika sa kanya para sabihing hindi ako nag-aalala sa sasabihin niya.

“Kasi..Uncle…kayong dalawa ni Ti—” hindi natapos ni Ariana ang sasabihin niya ng tumunog ang phone ko tanda ng may tumatawag dito.

“Wait a sec. baby” pasintabi ko kay Ariana at sinagot ko ang tawag.

“Hello Det—”

“Lucas bumalik na kayong dalawa ni Ariana dito sa office ngayon din!” tila aligagang pagputol ni Dette sa sasabihin ko.

“Ha?! Why? Bakit?” wika ko sa kanya habang rinig ko sa kabilang linya ang mabilis nitong paghinga tanda ng pag-aalala niya.

“Lucas…si…si Elo” nang sabihin ni Dette ang pangalan ni Elo ay doon ako sinakluban ng kaba.

“Ha? A..anong meron kay Elo?” mabilis ang pagtibok ng puso ko.

“Umalis na kayo diyan Lucas! Nagmama-kaawa ako!” tugon nito sa akin.

“Sabihin mo kasi anong meron kay Elo!” hindi ko mapigilang mag-taas ng boses dahil sa pag-aalala at kabang nararamdaman ko.

At mas lalo akong sinakluban ng kaba ng muling mag-wika si Dette.

“Nandito ang kuya ni Elo at si Prince! Hindi pa daw umuuwi si Elo sa apartment! Bumalik na kayo dito sa com—”

Pinatay ko ang tawag ni Dette at doon ko pinindot ang numero ni Elo para tawagan.

“Uncle what happened?” tanong sa akin ni Ariana.

“Sagutin mo Elo…shit…sagutin mo” bukod sa kabang nararamdaman ay hindi ako mapakali sa kinauupuan ko. Madaming mga senaryo ang pumapasok sa isipan ko.

“Sagutin mo Elo…sagutin mo” nagriring lang phone ni Elo sa kabilang linya.

“Fuck!” pagmumura ko at doon nag type ng message sa number niya.

“Uncle anong nangyari kay Tito Elo?

Hindi ko iyon pinansin at doon sinend ang message ko kay Elo.

“Shit…shit….shit” wika ko habang hinihintay ang reply niya.

“Uncle? anong nangyayari?” muling pagtawag sa akin ni Ariana.

Hindi ko iyon sinagot.

Hindi ako mapakali sa upuan ko at nakakaramdam din ako ng panlalamig sa buong katawan ko.

Nang tumunog ang phone ko tanda ng may nag message ay mabilis ko itong binasa.

At nang basahin ko iyon ay hindi ko napigilang mag-mura.

“Tangina!” napatayo ako sa pag-kakaupo ko.

“Let’s go Ariana!” matigas kong wika kay Ariana dahil sa natanggap kong reply mula sa kanya.

“Uncle?”

“Tara na bilisan natin!” wika ko dito.

Anong nangyari kay Elo tangina! Kaya pala ibang-ibang yung palitan ng text message naming dalawa dahil ibang tao ang gumagamit ng number niya.

At ngayon ko lang ito nakumpirma dahil sa tinanong ko sa kanya.

“Elo nasa apartment niyo ba sila Ella?” tanong ko sa kanya at ang isinagot niya ay…

“Oo”

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

anyone who can guess the ending?

feel free to comment

Chapter 30

ㅡㅡㅡㅡㅡ

POV ni Lucas:

“The number you have dialed is now unattended or out of coverage area please try your—”

“ Fuck!“ hiyaw ko sa loob ng kotse at nagawa ko pang hampasin ang manibela.

After kong malaman na hindi si Elo ang kapalitan ko ng message ay mabilis naming nilisan ang Mall na iyon. Muli kong tinatawagan ang number ni Elo pero nakapatay na ito.

“Fuck!” muli kong hiyaw habang mabilis na pinapaandar ang sasakyan.

“Uncle, what happened? May nangyari po ba kay Tito Elo?” nag-aalalang wika ni Ariana sa tabi ko kaya binalingan ko ito ng tingin.

“Ariana just go home okay? Tinawagan ko na si Manong Jobert at nasa company na siya to take you home” wika ko sa kanya bago ako muling tumingin sa kalsada.

“Why Uncle? ano po bang nangyayari?” muling wika ni Ariana sa akin.

“Not now baby” wika ko sa kanya habang may kung ano ulit akong pinipindot na numero sa phone ko “Just go home for now Ariana” dagdag ko sa kanya kasabay ng paglagay ko ng phone sa aking tenga.

“Where are you Lucas?” bungad ni Kuya Charles sa akin.

“Kuya sesend ko sayo yung number ni Elo, could you please track it?” tugon ko dito habang nagpapaliko na ako papasok ng kompanya.

“Why? May nangyari ba?” tanong nito sa akin.

“Hindi pa umuuwi si Elo sa apartment nila, pagkagaling naman namin sa Pililla ay hinatid ko siya sa mismong gate ng apartment nila kaya please Kuya track his humber” wika ko sa kanya.

“Okay okay relax, hinihintay ko din si Tony for we to start” tugon niya naman sa akin.

“Thank you” pasasalamat ko bago ko itigil ang sasakyan ko sa parking lot.

“Were here” tinanggal ko ang seatbelt ko at ganoon din si Ariana.

“Let’s find manong Jobert” wika ko dito bago kami lumabas ng sasakyan ko.

Naglakad ako patungo sa binabaan ni Ariana at hinawakan ito sa kaliwang kamay niya bago namin tumbukin ang entrance dito sa likod ng kompanya.

“May nangyari ba kay Tito Elo, Uncle?” wika ni Ariana sa gilid ko.

“None” tipid kong sagot sa kanya nang makapasok kami sa pintuan.

“Good afternoon sir”

“Good after noon po”

“Sir good afternoon po”

Pagabati ng mga empleyado ko na tinatanguan ko naman habang tinutumbok namin ang daan papunta sa lobby.

“Kuya Jobert!” napatingin naman ako sa tinawag ni Ariana, kita ko ang pagtayo ni kuya Jobert na ngayon ay naglalakad na papunta sa pwesto namin.

“Good afternoon ser” pagbati ni kuya Jobert at tinanguan ko din ito.

Binalingan ko ng tingin si Ariana na nasa gilid ko.

“Ariana just go home na muna take a rest para may gana kayo ni Daddy mo na sumakay ng airplane tommorow” seryosong wika ko sa kanya at kita ang pagbabago ng ekspresyon ng mukha niya.

“Uncle? last day ko na po today diba…mag dadate pa tayo nila Tito Elo” malungkot niyang wika sa akin, nginitian ko siya sabay hawak sa ulo nito.

“Baby mamayang dinner dadalhin ko si Tito Elo at sabay-sabay tayong matutulog sa kwarto ko ha, kaya don’t worry na” pag-papagaan loob ko sa kanya bago ako muling bumaling kay Manong Jobert.

“Manong pahatid po ng ligtas si Ariana” wika ko sa kanya.

“Ay sige po ser” nakangiti nitong wika sabay baling niya kay Ariana “Tara na Ariana” kinuha ni Manong Jobert ang kamay ni Ariana sabay naglakad ito papaalis sa pwesto ko.

Nakatingin naman ako sa kanila habang si Ariana ay kumakaway pa sa akin habang sila ay papalayo na dito sa pwesto ko.

At habang kumakaway ako kay Ariana ay muli kong narinig na tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko ito sa bulsa ko at doon sinagot ang tawag.

“Where are you na Lucas?!” aligagang wika ni Dette sa kabilang linya.

“Im coming” tugon ko sa kanya at pinatay ko na ang tawag.

Mabilis akong naglakad papunta sa elevator para makaakyat na ako sa opisina ko.

Kaba at pag-aalala ang naghahalong nararamdaman ko sa loob ko.

“Good afternoon sir”

“Good afternoon”

Pagbati ng mga empleyado ko sa loob ng elevator. Nginitian ko sila ng pilit at binati din sa paraan ng pagabati nila sa akin.

Ilang minuto lang ang tinagal ng pagtaas ng elevator bago ako bumaba dito at mabilis na tinumbok ang pintuan ng opisina ko.

“Dette!?” malakas na pagtawag ko at doon ko nakita ang tatlong bulto ng katawan na naka-upo sa sofa doon sa living room ng opisina ko.

Nakita ko ang pagtayo nila Prince at Dette ng naglakad ako sa pwesto nila.

At nang mabilis kong tinumbok ang pwesto nila ay doon ko hindi inaasahan ang gagawin ni Prince.

“Fuck you! I already told you na bantayan mo si Elo!! pero anong ginawa mo!?” natumba ako sa pagkakasapak sa akin ni Prince sa mukha ko.

“Tangina mo Lucas! Tangina mo!” panduduro niya sa akin habang nakahandusay ako sa lapag.

“Prince ano ba!?”

“Upeng kalma lang!”

Napahawak ako sa bunganga ko na ngayon ay may tumatagas ng dugo dito. Nakatingala ako kay Prince habang pigil-pigil ito ni Kuya Edward at Dette.

“Kapag may nangyaring hindi maganda kay Elo, Lucas! Hindi kita mapapatawad tangina ka!” muli nitong bulyaw sa akin.

“Shit” santinig ko nalang habang pinupunasan ang dugo sa labi ko.

Malalalim ang ginagawa kong paghinga habang naka-upo kaming dalawa ni Kuya Edward dito sa sofa ng living room. Lumabas muna sila Dette at Prince para lumamig ang ulo ng lalaking iyon.

Kaming dalawa lang ni Kuya Edward ang natira at hindi ako mapakali sa kina-uupuan ko. Hindi ko din mapigilan mapatangis ng aking mga bagang dahil sa isinasalaysay ng kuya ni Elo.

Batid ang pagod at puyat sa mukha ni Kuya Edward at ni Prince.

“Hindi pa kami natutulog ni Prince simula kagabi” lahad ni Kuya Edward.

“Bakit hindi niyo ako tinawagan ’man lang kuya” nag-aalala kong wika sa kanya.

Bakit ba kasi hindi nila ako tinawagan? Tapos bubungad sa akin ng ganoon si Prince?

“Nawala na sa isip namin bayaw na tawagan ka, taranta at nag-aalala lang kami ng mga oras na iyon” nakatungo nitong wika at batid ko sa boses niya ang hirap at pag-aalala.

Huminga ako ng malalim dahil sa bawat bigkas ng mga salitang inilalabas ni Kuya Edward ay mas lalong nadadagdagan ang kaba sa loob ko.

Nakatitig lang ako sa kanya habang ang aking mga kamao ay nakatikom sa makabilang gilid ng bewang ko.

“Akala ko naman kasi okay lang si Bunso, minessage ko kasi siya bandang alas-dyis ng gabi” unang wika nito “Tinanong ko siya kung nasa biyahe pa kayo pa uwi, kasi sabi niya sa akin nung-umaga na uuwi na kayo kahapon” dagdag nito.

Kailangan kasi naming umuwi kahapon dahil may naghihintay nga sa akin sa bahay.

Seryoso lang naman akong nakikinig kay Kuya Edward.

“Sumagot naman sakin si Elo ng oo nasa biyahe pa kami kaya nakampante naman ako at itinuloy ko nalang yung panonood ko, nag-aalala din kasi ako dahil alas-otso hanggang alas-nuebe lang yung curfew sa lugar namin dahil nga sa talamak yung kidnapping” muli nitong wika.

Mas lalo akong kinabahan dahil kapalitan ko lang din ng mensahe si Elo mag-mula kagabi hanggang kanina.

“Nang bandang mag-aalasdose na ng madaling araw ay mas nag-alala ako sa kanya kasi dalawang oras lang naman ang biyahe papunta sa bahay namin sa Pilila eh kaya minessage ko ulit si bunso” sabi nito

“Nag-tataka kasi ako bakit ang tagal ng biyahe niyo eh mas mabilis kung pabalik kayo kesa papunta”

Alas-otso kami nakadating sa harapan ng apartment nila Elo.

Shit.

“Nag reply si bunso sa message ko kung bakit ang tagal ng byahe niyo, reply niya sa akin na trapik daw kaya itinuloy ko nalang ulit yung panonood ko. Hinihintay ko din kasi si bunso dahil may sasabihin ako sa kanya” pagsasalita niya.

Paanong trapik? Hindi kami na-ipit sa traffic, maluwag ang daan pabalik sa apartment nila.

“Nang saktong mag-aalauna na ay wala parin kayo kaya nagdesisyon na akong lumabas para doon kayo hintayin” kaba at takot ang nararamdaman ko “Nag suot muna ako ng jacket bago ako lumabas at nang tinumbok ko na yung pintuan ay doon ko narinig na may kumakatok sa pintuan” pagsasalaysay ni Kuya.

“Nang buksan ko yung pinto ay doon na ako kinabahan, hindi kasi normal na may kakatok sa pintuan ng ganoong oras” seryoso lang akong nakikinig sa kanya.

“Pag bukas ko ng pinto ay doon ko nakita yung lalaking nakatira sa ikatlong palapag ng bahay namin”

“Yung lalaking nakatira sa taas niyo?” paglilinaw ko sa kanya at tumango naman ito.

Hindi maganda ang pakiramdam ko sa lalaking iyon dahil minsang isang gabi ay nakita ko itong nakatingin sa aming dalawa ni Elo.

“Tinanong ko yung lalaki kung bakit siya kumakatok” wika nito.

“Tapos doon niya sa akin nilahad yung bag na may lamang damit ni bunso at yung sling bag niya na bigay ata ng kapatid mo” pag-aalala at takot ang namamayani sa boses ni kuya Edward.

Kinuha nito yung bag sa gilid niya at doon ko nga nakita ang itim na bag at yung sling bag ni Elo.

Kinuha ko ito sa kanya at doon ako mas lalong kinabahan at sinakluban ng pag-aalala.

“Tinanong ko yung lalaki kung saan niya nakuha yan” wika ni Kuya Edward. “Tapos nakangiti lang yung gagong lalaking iyon at sinabi niyang sa harapan ng gate niya nakita, tatanungin ko pa sana siya kaso umakyat na ito sa kwarto niya doon sa itaas” dagdag ni kuya.

“Alas-otso kami nakarating sa harapan ng gate niyo Kuya” nakatingin lang ako sa bag na hawak-hawak ko. 

“Hindi din kami na-ipit sa traffic pabalik dito sa Maynila” wika ko pa sa kanya.

“Putaragis” mahinang wika nito sa sinabi ko.

“Pagkatapos kong kunin yung bag ni bunso sa lalaki ay pumunta na agad ako sa istasyon ng pulis kahit na hindi na pwedeng lumabas, nag pa blotter ako at doon ko sinabi na nawawala si Elo kinontak ko din si Prince para tulungan ako na maghanap sa mga kakilala namin” salaysay nito.

“Pumunta kami sa TOP Medical Center nagbabakasakaling pinuntahan niya si Elie pero wala naman si Bunso doon kaya mas nag-alala kami, tinawagan namin ng tinawagan yung number niya pero ring lang ito ng ring” dagdag pa ni Kuya Edward.

Bakit kasi hindi nila ako tinawagan?!

“Hanggang inabot kami ng umaga ni Prince sa paghahanap at nagdesisyon kaming pumunta dito dahil baka nandito si Elo, pero wala” lungkot at pag-aalala ang pagsasalaysay na ginawa ni Kuya Edward.

Hindi ko alam ang sasabihin ko dahil sobra na akong nag-aalala sa kinaroroonan ni Elo, madaming pumapasok na senaryo sa isipan ko na sana ay hindi mangyari sa taong mahal ko.

“Tawagan ko si Kuya” wika ko sa kanya at doon ko kinuha ang phone sa bulsa.

Pinindot ko ang numero ni Kuya Charles para ipagbigay alam sa kanya ang tungkol kay Elo.

“Kuya” bungad ko sa kanya.

“Lucas open your television, tingnan mo yung balita ng ABC news now na” seryosong wika ni  kuya sa kabilang linya.

Tumayo ako at kinuha ko yung remote sa ibabaw ng tv set.s

Binuhay ko ang tv habang nasa kabilang linya si kuya Charles.

Nang bumukas ang telebisyon ay doon agad bumungad ang balitang tinutukoy ni kuya Charles.

“Itago nalang natin sa pangalang Mimi”

“Listen, may nakakita ng kidnapping doon sa balita kaninang umaga” rinig kong wika ni kuya Charles sa kabilang linya.

Nakatingin lang naman ako sa telebisyon at doon ipinakita ang blur na mukha noong lalaki.

“Ahm…mga bandang eight-thiry or something po…I just saw that white van na mabilis na umaandar” panimula ng lalaki sa sinasabi niya “Then yung plate number of the van is ––”

“C,E,X seven, zero,one”

“C,E,X seven, zero,one” pagsabay ko sa winiwika ng lalaki, kabisado ko yung plate number dahil nakita ko ito kanina.

Nakita ko namang napatingin sa akin si Kuya Edward at muling nagsalita yung lalaki.

“I’m going to convenience store po kasi that time…but noong naglalakad na po ako doon sa may palabas ng Street namin is nakita ko po yung isang guy na kumakaway…wala pa po yung van dito that time na makita ko yung guy na kumakaway, then tinitigan ko pong mabuti yung guy at nagulat po ako ng makilala ko siya” nakatikom ang aking mga kamao sa winiwika ng lakaking nakasaksi.

Tila bumabagal ang oras ko sa paligid sa paghihintay ng sunod nasasabihin ng lalaki.

At ganoon nalang ang pagmumura naming dalawa ni Kuya Edward sa sunod na isinalaysay ng lalaki.

“He is Elo Bathan po I saw him sa news last time siya yung boyfriend nung model at CEO na si Lucas”

“Fuck!”

“Puta!”

Hindi magkanda-mayaw ang bilis ng tibok ng puso ko.

“Kuya si Elo, that fucking Alcapone Hillbilities!” taranta kong wika sa kabilang linya.

“Relax Lucas! Relax! Dadahan-dahanin natin to!” pagpapakalma ni kuya Charles sa akin.

Napatingin ako kay Kuya Edward na ngayon ay hindi na din mapakali sa kina-uupuan niya.

Ilang pagtunog din ng cellphone niya ang naririnig ko.

Malalalim ang ginagawa kong paghinga dahil pinipigilan kong lumabas ang emosyon ko.

“Elo will be fine Lucas, Elo will be fine” dagdag pang wika ni Kuya Charles.

Tuloy parin yung tawag sa cellphone ni Kuya Edward pero hindi niya ito sinasagot at tutok lang siyang nakatingin sa tv.

Muli naman akong napatingin doon sa balita.

“Then mas nagulat pa po ako that time kasi nakita ko po sa malayo yung isang lalaki na kilala ko pong isa sa mga Walker Brothers, siya po si Zachary Walker at kilala ko po siya kasi siya yung crush ko sa lahat ng Walker Brothers” rinig ko din sa kabilang linya ang malalalim na paghinga ni Kuya Charles.

“Lalapitan ko na po sila sana pero nagulat po ako ng may isang lalaking nagtakip ng bibig ni Elo, akala ko po prank lang kasi yung lalaking nag taklob sa mukha niys ay galing sa loob ng gate so inakala ko po na kilala niya. Pero hindi po pala siya prank kasi narinig ko pong sumigaw si Zachary” pagsasalaysay ng lalaki.

“Then mabilis po akong nagtago sa may bush kasi po may paparating na van then habang nakatago po ako sa may bush ay nakasilip lang po ako sa nangyayari nakita ko pong tumakbo si Zachary papunta doon sa may van at ilang second lang po ay umalis na yung van at kita ko pong wala na sila Elo at Zachary sa harapan ng gate, tinandaan ko po yung number nung van at dahil sa takot ko po ay umalis na ako doon hindi ko po kita kung ano yung nangyari kasi nasa kabilang kalsada po kasi ako”

“What is that kuya? Anong ibig sabihin nung lalaki?”  nag-aalala kong tanong sa kabilang linya.

Member ba si Zachary ng Alcapone Hillbilities?!

“I don’t know, wala akong kilala sa Alcapone Hillbilities” tugon nito sa akin.

“Fuck” muli kong pagmumura.

Napabaling ako ng tingin kay Kuya Edward at kita kong nakatingin din ito sa akin.

“Siguro…kasamang kinidnap si kuya mo”

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 31

ㅡㅡㅡㅡㅡ

“Aray-aray, Gio ang likod ko”

“Sorry Papa”

“Wag kang masyadong malikot naiipit mo ang likod ni Papa, gusto mo bang bumalik ako ulit sa hospital?”

“No Papa! Ayoko pong maghintay ulit ng matagal!”

“Kaya wag kanang masyadong malikot, Okay?”

“Okay po”

“Gusto mo pa bang ituloy ko ang kwento?”

“Yes Papa anong pong nangyari pagkatapos malaman ni Daddy na nawawala si Papa?”

Lucas POV:

Pitong araw na.

Pitong araw na akong mistulang patay.

Pitong araw na ang lumipas na pero kahapong lamang nawala si Elo.

Sa pitong araw na nag-daan ay hindi ko na alam kung anong dapat kong gawin.

Gigising na nag-aalala.

Papasok sa trabahong nag-aalala.

Uuwi sa bahay na nag-aalala at matutulog ng may pag-aalala.

Hindi ko na alam.

“Lucas anak pinagluto kita ng adobong manok” wika ni Mamang ng makapasok siya sa loob ng kwarto ko.

Hindi ko ito sinagot at nakatitig lamang ako sa cellphone ko na kung saan naka flash ang screen ng larawan naming dalawa ni Elo noong nag punta kami sa Enchanted Kingdom.

Seryoso lang akong nakatingin doon at wala na akong maramdamang emosyon.

Naramdaman ko ang pag-upo ni Mamang sa higaan ko. Hindi ko siya binalingan ng tingin dahil nakatitig lang ako sa cellphone ko.

“Ilang araw kanang hindi kumakain anak” wika nito sa tabi ko.

“Wala po akong gana” tipid kong sagot sa kanya.

Katahimikan ang namayani pagkatapos kong sumagot sa magulang ni Elo.

After naming makumpirma na nawawala nga si Elo ay sunod-sunod na ang natanggap kong tawag mula sa mga kakilala,pamilya at mga kamag-anak namin. Nagdaragsaan din ang mga media team para makuha ang aking saloobin tungkol sa pagkawala ng kasintahan ko.

Naramdaman kong umusod papalapit sa akin si Mamang at doon niya hinawakan ang ulo ko.

“Ilang araw kana ding hindi naliligo anak aba! ambaho mo na niyan paano nalang kung makita ka ni Elo? sasabihin sayo ’nun na ang bantot-bantot mo na, ay nako ha Lucas” panimula niyang wika habang inaayos niya ang magulo kong buhok.

“Tingnan mo din yang katawan mo oh, dahil sa hindi mo pagkain ng ilang araw pumapayat kana” wika pa nito.

Hindi ko siya sinasagot dahil titig parin ako sa cellphone na hawak ko.

Bakit nandito si Mamang?

After mabalitaan ng mga magulang ni Elo ang pagkawala ng anak nila ay bumyahe sila Mamang at Ella papunta sa tinutuluyang apartment ni Elo, ngunit natuklas nila Kuya Charles sa paghahanap kay Zachary at Elo na ang taong naninirahan sa taas ng apartment nila ay isang miyembro ng Alcapone Hillbilities.

Sila kuya lang ang nakaka-alam ng bagay na ito dahil hindi din sila nagtitiwala sa Pulisya, dahil ang tatanga nilang kumilos.

Nag-desisyon si Mommy na dito nalang muna patuluyin sila Mamang at Ella sa bahay namin.

“Kumain ka na Lucas” muling wika ni Mamang sa tabi ko.

“Wala po akong gana Mamang” tugon ko dito habang tutok parin ako sa aking cellphone.

“Ang tigas talaga din ng ulo mo anak ano po? Paano mo maliligtas si Elo niyan kung wala kang lakas?” nabaling ako ng tingin sa iwinika ni Mamang.

Nakangiti ito sa akin.

Sa totoo lang parang nababaliw na ako dahil sa labis na pag-aalala ’ni hindi ko na nga magawang tumawa at ngumiti ’man lang eh.

Pero sila Mamang? Sila Ella? Si Mommy? Sa unang araw ng pagkawala nila parang pinagsasakluban sila ng langit at lupa, pero sa unang araw lang iyon dahil simula ng kumilos sila kuya Charles at Tony para hanapin sila Elo at Zachary ay napawi ang pag-aalala nila.

I know na nag-aalala parin naman sila pero hindi nila iyon ipinapakita. Hindi tulad ko na parang isa nang sira ang ulo dahil sa labis kong pag-aalala kay Elo.

“Anak alam kong nag-aalala ka kay Elo” nakatingin lang ako sa kanya at pinakikinggan ang sasabihin niya.

“Pero mas nag-aalala sayo si Elo niyan sa ginagawa mo sa sarili mo, ilang araw kanang hindi kumakain at hindi kana din lumalabas ng kwarto mo” patuloy lang siya sa pag-aayos ng magulo kong buhok at tila sinusuklay niya pa ito gamit ang kanyang mga daliri.

Tiningnan ko lang ito ng seryoso bago ako muling bumaling sa cellphone ko.

Ilang minutong katahimikan ang muling namayani sa pagitan naming dalawa ni mamang.

Sinisipat ko ng tingin ang larawan ni Elo sa cellphone ko.

“Ito na ang oras Lucas kaya sana mag-iingat ka”

Ang kaninang masiglang boses na pang-aamo sa akin ni Mamang ay napalitan ng pag-aalala.

Muli ko siyang binalingan ng tingin at doon ko nakita ang mga luha nang naglalandas sa mga mata niya.

Ang kamay nitong sumusuklay sa aking buhok ay natagpuan kong nakakapit ng mahigpit sa mga kamay ni Mamang.

“Mag-iingat ka Lucas ha, mag-iingat ka na…nag-mamakaawa ako” malungkot at puno ng pag-aalalang wika ni Mamang sa akin.

Tumango ako sa kanya habang kagat-kagat ang aking labi.

“Matapang akong tao anak…pe…pero pag-dating sa mga anak ko…nanghihina ako hindi ko kakayanin kung may masamang mangyayari sa inyo” malalalim ang paghingang ginagawa ni Mamang.

Hinigpitan ko ang kapit sa kamay niya habang pinipigilan ko ang emosyong gustong lumabas sa loob ko.

“Buhay pa si Elo..Lucas…magtiwala tayo” takot na wika ni Mamang habang patuloy na lumalandas ang luha sa mga mata niya.

Alam kong takot na takot si Mamang dahil sa sunod-sunod na ibinabalita sa telebisyon tungkol sa mga lalaking dinukot ng grupong ito.

Dahil sa tatanga-tangang pagkilos ng task force ng Quezon City sa pagsugpo sa grupo ng Alcapone Hillbilities ay sunod-sunod na ang ibinabalitang pinapatay nila.

Sa ilang araw na pagkilos ng mga tatanga-tangang Pulisya ay nahihirapang pumorma sila kuya Charles, dahil tulad nga ng sinabi niya ay parang mga kiti-kiting kumilos ang grupong ito.

Tumingin ako ng seryoso kay Mamang bago ako magsalita sa harapan niya.

“Mamang wag po kayong mag-alala ililigtas ko po si Elo, wala pong mangyayaring masama sa kanya” mula sa puso kong wika sa kanya.

“Mahal ko po si Elo Mamang at hindi ko po mapapatawad ang sarili kung may mangyaring masama sa kanya” seryosong wika ko parin dito.

“Ako po ang nagpasok sa gulo kay Elo kaya ako po ang man—”

“Walang may kasalan Lucas, walang may kasalan anak kaya sana wag mong sisihin ang sarili mo sa pag kawala ni Elo” umiiyak na sabi ni mamang sa akin.

Napakagat akong muli sa labi.

Sa pitong araw kasi na nagdaan ay sinisi ko ang sarili ko sa pagkawala ni Elo. Mabigat sa loob ko na mawala siya sa tabi ko.

“Mamang pa…pasensya na kung hindi ko na protektahan si Elo” huminga ako ng malalim bago tumungo sa harapan niya.

“Kung…kung hinintay ko sanang…ma..makapasok si Elo edi sana…hindi…hindi po siya mawa—”

“Wag mong sisihin ang sarili mo anak,wag mong sisihin ang sarili mo” pagputol nito sa sinasabi ko.

Nakatungo ako habang nagbabagsakan ang mga luha sa mga mata ko.

Ang tanga-tanga ko kasi.

“Lucas walang may kasalanan kaya wag mong sisihin ang sarili mo” pag-uulit ni Mamang at mas bumugso ang emosyon ko ng yakapin niya ako sa pag-kakaupo ko.

Hinahagod niya ang kamay ko habang nasa balikat ako ni Mamang.

“Walang masamang mangyayari kay Elo…Lucas…walang masamang mangyayari…kaya sana wag mong sisihin ang sarili mo” patuloy niyang hinahagod ang likod ko.

“Mahal na mahal ko po si Elo Mamang at handa po akong magpakamatay para sa kanya” umiiyak kong wika sa kanya.

Miss ko na si Elo.

“Wag mong sabihin yan anak…walang mamatay” pang-aano nito sa akin.

“Mahal na mahal ko siya Mamang, mahal na mahal ko po ang anak niyo” mula sa puso kong wika sa kanya.

Mahal na mahal ko si Elo.

Ilang minuto ang ganoong pwesto namin ni Mamang nang mag desisyon kaming magbitaw sa pagkakayakap.

Muli akong napatungo dahil sa emosyon na nararamdaman ko.

“Lucas kung mahal na mahal mo ang anak ko…tumayo kana diyan at kumain para may lakas kayo mamaya ng Kuya Charles mo” napabaling na ako ng tingin kay Mamang.

“Paano mo ililigtas si Elo niyan kung wala kang lakas?” pagtatanong niya.

“Bumaba kana doon at naghihintay na din ang magulang mo sa hapagkainan” muling wika sa akin ni Mamang.

Kahit mabigat parin ang emosyon ko ay tumango at nagpilit ako ng ngiti sa kanya.

“Oh siya sige na baba na ako, sumunod kana ha” tumayo si Mamang sa pwesto niya at muli akong tumango sa kanya bago ko makita ang paglalakad niya palabas ng aking kwarto.

Nang maisarado ni Mamang ang pintuan ng kwarto ko ay muli akong umaayos ng upo at doon ko ulit binuksan ang phone ko.

Tinitigan ko ulit ang larawan naming dalawa ni Elo.

Nakatitig ako doon at napangiti ako ng mapait.

Miss na miss ko na siya, sobra.

Miss na miss ko na si Elo.

Hindi ko namalayan na muli palang tumutulo ang luha ko.

Para akong isang batang binully ng mga kaklase niya.

Hindi ko maisip na ang isang Walker na katulad ko ay mapapaiyak lang ng isang Elo Angelo.

“Love” pagtawag ko dito habang sinu-zoom ko ang nakangiting larawan ni Elo sa picture.

“Babe” muli kong wika at doon ko nagawang yakapin ang cellphone ko.

Miss na miss ko na siya.

Miss na miss ko na si Elo.

Napatingala ako habang niyayakap ko ang phone na naka flash ang larawan ni Elo.

Para akong tanga.

Handa akong gawin ang lahat para sa kanya dahil ganoon ko siya ka-mahal.

Muli akong bumaliksa pwesto kong pag tingin sa mga picture namin sa phone ko.

Habang nagbabagsakan ang mga luha ko ay doon ko nakita ang isang video namin na nakuhanan sa EK.

Nag-sisi ako sa ginawa kong pag pindot dito.

Dapat hindi ko nalang pala pinindot.

“Uncle smile! Tito Elo smile!” r inig kong sigaw ni Ariana sa camera habang doon ko nakita ang bulto ng katawan namin ni Elo.

Mas lalong bumigat ang damdamin ko habang nakatitig lang ako kay Elo.

“Tito Elo move closer! Uncle can you please smile!? Ang pangit mo sa camera” ito yung araw na pinilit kaming mag picture ni Ariana.

Mas lalong nag-unahan ang mga luha sa mata ko dahil kita ko ang maamong mukha ni Elo.

Gustong-gusto ko siya kapag nahihiya ito sa akin

“Tito Elo! lapit ka pa kay Uncle! Uncle smile ka please!” hindi ako ngumingiti kay Elo noong oras na ito dahil gustong-gusto ko lang na paglaruan siya.

“Elo” pangungulila kong wika sa kanya “Nasaan kana ba?” dagdag ko pa.

Suminghot ako dahil sa nagbabara na ang sipon sa ilong ko.

Pinapanood ko lang ang video ng makita kong hinila ko sa bewang si Elo papalapit sa akin.

“Omaygad! That’s so smooth Uncle!”

“Okay ready! One! Two! Three! Smile!”

“Baby I miss you” malungkot kong wika sa video.

Hindi ko na kaya.

Mabigat ang loob kong itinigil ang panonood sa video dahil baka hindi ko na mapigilan pa ang sarili ko na puntahan kung nasaan si Elo.

“Fuck fuck fuck” sunod-sunod kong pag-mumura habang pinupunasan ko ang mga luha sa mata ko.

Iba talaga ang tama sa akin ng lalaking iyon.

Humihinga ako ng malalim para pakalmahin ang sarili ko.

Pinang-pupunas ko din ang putting damit ko sa luha at sipong tumutulo sa mukha ko.

“Ha!” pagbuga ko ng hangin mula sa bibig ko.

Nasa ganoon lang akong pagpapakalma ng sarili nang marinig kong tumunog ang phone ko tanda ng may tumatawag dito.

Sinagot ko ang tawag at doon ko tinapat ang phone sa kaliwang tenga ko.

“Young man” wika sa kabilang linya.

“Tony” garagal na wika ko sa kanya.

Narinig ko ang malalalim na paghinga ni Tony sa kabilang linya bago ito nagsalita.

“Umiyak ka na naman ba?” tanong nito sa akin at hindi ko ito sinagot.

“Stop crying na Young man, ito na yung takdang oras oh” pag-papagaan loob nito sa akin.

“You will save Elo na kaya stop crying”

“Thank you Tony for being there for me” malugod kong pasalamat sa kanya.

“Saka mo na ako pasalamatan kapag nailigtas mo na ang pinsan ko” wika nito sa akin.

“I will” sagot ko sa kanya.

“Okay good”

“What time ako pupunta sa apartment?” tanong ko sa kanya.

“By eight thirty dapat nasa apartment kana and before kang pumunta doon may iniwan kami ni Charles na gagamitin mo kay Dette doon sa company, dumaan kami doon kanina” napatango ako dito kahit na hindi naman niya kita.

“Let’s stick to our plan ha para walang masaktan Lucas” pag-papaalala niya sa akin.

“Okay”

ㅡㅡㅡㅡㅡ

Chapter 32 - Finale

Hindi ko po alam pero natakot at natawa ako habang isinusulat ko ito.

Dedicated ang chapter na ito kay

RonSunnies

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

POV ni Lucas:

Sakay ng aking sasakyan ay kasalukuyan ko nang binabagstas ang daan papunta sa aking kompanya. Maayos na ang aking sarili at nagawa ko na ding kumain ng maayos ngayong araw dahil sa pagpilit sa akin ni Mamang, naligo na din ako at nag-ayos ng sarili para sa gagawin namin mamaya.

Kaliwa’t-kanan ang pag-papaalala na natanggap ko kanina bago ako lumisan sa aming tahanan, nagawa pang umiyak ni Mamang at Mommy sa harapan ko dahil sa pag-aalala nila sa akin ganun na din kila Kuya Charles at Kuya Edward.

Sa pitong araw na nagdaan ay paulit-ulit kong naririnig kay Kuya Charles na magmasid ako sa paligid ko dahil hindi namin alam kung may masamang pagkakataon na mangyayari sa akin.

Sa pitong araw na nagdaan ay doon ko naranasan ang mawalan ng isang taong bumubuhay sa akin, si Elo ang buhay ko. Nakakatuwang isipin na sa madaling panahon ay ganoon ko nalang siya kabilis na minahal. Pero sabi ko nga sa kanya na hindi sukatan ang oras at tagal ng panahon sa pagmamahalan, dahil ang pagtitiwala at sakripisyo ang totoong depinisyon ng pagmamahal.

Sa pitong araw na nagdaan ay doon ko pa mas minahal si Elo at doon ko pa siya mas nakilala dahil sa mga kwento sa akin ni Mamang.

Hindi ko din maisip kung bakit ko nararanasan ang bagay na ito, wala naman akong naiisip na nagawa kong mali bukod sa madalas kong pang-bababae.

Seryoso lang akong nakatingin sa daan habang nagmamaneho.

Nang makita kong malapit na ako sa traffic light ay ganoon nalang ang pag-preno ko dahil sa kulay pula ang ilaw nito.

Napabusina pa ako dahil sa tatanga-tangang pag preno ng sasakyan sa harapan ko.

“Gago” santinig ko.

Habang hinihintay ko ang pag-ilaw ng kulay green sa stoplight ay nag desisyon akong buksan ang stereo ng aking sasakyan at ng buksan ko ito ay doon tumunog ang balita.

“Dahil sa sunod-sunod na pagkamatay ng mga biktima sa kidnapping ay doble ingat ang Task Force ng Quezon City para sa pag-sugpong sa grupong ito, kasama din sa biktima ang nasabing kasintahan ng isang sikat na Modelo at kasama nito ang isang Walker na isa ding mo—”

Dahil sa inis ko sa balita ay inilipat ko nalamang ito.

Nakarinig ako ng busina mula sa likuran ng sasakyan ko at napatingin naman ako doon sa stoplight na ngayon ay kulay green na ang ilaw na sumisimbolo na pwede ng umandar.

Muli akong napakapit sa manibela habang nakikinig sa isang istasyon ng radyo.

“Para sa umagang ito kasama ko ang nag-iisang Mang Tomas na gagabay sa ating kapalaran” wika ng babaeng dj.

Seryoso naman akong nakikinig habang patuloy na nagmamaneho, malapit-lapit na din ako sa company.

“Magandang Lunes sa inyong lahat mga kababayan! Ako ang inyong nag-iisang Talisman! Mang Tomas ang gagabay sa inyong kapalaran” wika ng lalaking nag-ngangalang Mang Tomas.

Araw ngayon ng Lunes at ito ang nakatakdang oras para gawin namin ang dapat naming gawin.

Ngayon din lalapag sila Kuya Charles at Kuya Sky dito sa Pilipinas galing ng South Korea dahil matapos nilang mabalitaan ang pagkawala ni Elo at ni Zachary ay hindi na sila magkandamaway na makibalita dito sa amin, kaya napagdesisyunan nilang umuwi muna dito sa Pilipinas.

“Lunes na mga kababayan at para sa mga magkasintahan, magandang manatili nalang muna kayo sa kaniya-kaniya niyong tirahan dahil pagpatak ng alas-syete ng gabi ay dadating na ang inyong kalaban” napakunot ako sa i-winika ng lalaki.

Nagpaliko na ako sa kalsada papunta sa parking lot dahil nandito na ako sa kompanya ngunit napatigil ako sa pagtuloy sa parking lot dahil kita ko mula dito sa pwesto ko ang mga reporter at media na nag-aabang sa entrance ng kompanya ko.

Bakit ba gustong-gusto nilang kuhanin ang saloobin ko?

Napailing nalang ako at muling pinaandar ang sasakyan habang nakikinig ako sa sinasabi ng lalaki sa radyo.

“Ayon sa aking kalendaryo ang araw ngayong araw ng Lunes ay isang masamang pangitain para sa mga mag-kasintahan” ipinarada ko na ang sasakyan ko at doon muna ako nanatili sa loob dahil nakikinig ako sa sinasabi ng Talisman.

“Pagpatak ng alas-otso ng gabi ay masasaksihan natin ang Pulang Buwan at base sa aking aklat at paniniwala ang Pulang Buwan na ito ay sumisimbolo sa katapusan ng pagmamahalan ng mga magkasintahan” hindi ko alam pero muli akong sinakluban ng kaba at takot dahil sa sinabi ng lalaki.

Naalala ko din ang ikinuwento sa akin ni Ariana tungkol sa bagay na ito.

“Uncle…it says that if you see a Blood Moon in your dream and in personal it represent the

end of

relationship po, then it is sort of

bad situation and issue

“

“End of relationship?”

“Yes Uncle, end of relationship sa family sa friends and even sa dalawang

couple

Uncle“

Napailing ako ng muli kong ma-alala ang pag-uusap naming dalawa ni Ariana. Muli naman akong sumeryoso at itinuloy ang pakikinig sa lalaki.

“Kaya pinapayuhan ko ang mga mag-jowa at mag-asawa na manatili sa loob ng bahay at huwag niyong sabay na titingnan ang Pulang Buwan” pag-papaalala ng Talisman.

“Ano bang ibig sabihin ng Pulang Buwan Mang Tomas?” pagtatanong ng babaeng dj.

“Bukod sa katapusan ng relasyon ng mga nagmamahalan isinasaad din sa aklat ko na ang Pulang Buwan na ito ay tumutukoy sa madugong pangyayari kaya madalas itong tawagin na Blood Moon” paunang sabi ng lalaki “Bukod sa madugong pangayayari ay may isang taong mamatay sa buhay mo na malapit na malapit sayo” muli akong sinakluban ng takot at kaba sa sunod na i-winika ng lalaki.

“Tangina” bulong ko sa hangin habang nakapatong ang mga kamay ko sa manibela.

“Nakakatakot naman ’yan Mang Tomas! Buti nalang at wala akong jowa” muling wika ng babaeng dj.

“Wag kayong matakot dahil may paraan naman para hindi kayo maghiwalay ng mga jowa niyo” pag-lalahad ng lalaki.

“Red String of Fate” muli kong bulong sa hangin.

“Ano naman iyon Mang Tomas?” tanong ng babae.

At habang sumasagot ang Talisman ay muling pumasok sa isip ko ang pag-uusap naming dalawa ni Ariana.

“May nabasa pa ako Uncle about sa Japanese Myths and Legend”

“And what is it?”

“It’s about the

Red String of Fate Uncle

“

“They believe Uncle na those couples na makakakita ng Blood Moon ay maghihiwalay”

“But there’s a way Uncle para mapagilan yung end of relationship ng dalawang couple”.

“Red String of Fate?”

“Yes Uncle they believe na kapag ginawa ng dalawang couple yung Red String of Fate ay malaki ang possibilty na hindi sila maghiwalay”

“They say Uncle na habang nasa ilalim kayo ng Blood Moon ay kailangan niyo pong maglagay ng Red String sa magkabilang pinkie niyo pong dalawa ni Tito Elo

“If nagawa niyo na po ni Tito Elo ang maglagay ng Red String sa magkabila niyong pinkie ay need niyo pong mag promise sa isa’t-isa”

“And what is the promises?”

“You need to promise na hindi niyo po iiwan ang isa’t-isa at mangangako po kayo na kapag may mangyaring masama sa inyong dalawa ay hahanapin niyo parin ang isa’t-isa”

“Uncle sabi din doon sa legend ng Japanese

na two people who are connected in that way are bound together by Fate itself

and sooner or later po, they are destined to meet each other, kahit gaano pa kalayo sila sa isa’t-isa at kahit malaki yung differences ng pamumuhay nila ay magkikita parin sila“

“And that is Reincarnation”

Napailing ako sa pwesto dahil sa na-alala ko ang bagay na iyon.

“Oh para sa mga mag jowa at mag-asawa diyan na gustong makita ang Red Moon, kumuha kayo ng red string at isuot niyo sa hinliliit niyo at sumumpa na hindi kayo mag hihiwalay, tama ba ako Mang Tomas?” tanong ng dj.

“Oo Che-che tama ka” wika noong talisman.

Habang naka-upo ako sa upuan ay napatingin ako doon sa kanang upuan kung saan doon may nakapatong na paper bag.

Kinuha ko ito at tiningnan kung anong laman ng paper bag.

Habang kinukuha ko ang laman ng paper bag ay doon ko na-alala na bigay pala ito sa akin ni Ariana noong inihatid ko silang dalawa ni Kuya Cedric sa airport.

Kahit na hindi maganda ang pakiramdam ko ay nagawa ko parin silang ihatid at bago sila tuluyang umalis ay ibinigay sa akin ni Ariana ang bagay na ito.

|flashback|

Nandito na kami sa loob ng airport dahil hinihintay nalang namin ang pag-tawag sa mga passenger ng eroplanong palipad sa New York.

Ngayong araw dapat ang alis nila Zachary at Ariana pero dahil sa mga nangyari ay kinailangang sunduin ni Kuya Cedric ang Anak niya para sabay silang umuwi sa Brooklyn kung saan sila nakatira.

Naka-upo kami dito sa waiting area habang hawak-hawak namin ang mga milktea na binili ni Kuya.

Kinailangang kong mag-suot ng damit kung saan hindi ako makikilala ng mga tao sa paligid dahil mula noong malaman nilang nawawala ang kasintahan ko ay sunod-sunod na ang paghingi nila ng saloobin ko.

Katabi ko si Ariana sa upuan habang tulala akong nakatingin sa lapag. Hi Wala ako sa sarili ko.

Hindi ko alam ang gagawin ko.

“Mabuhay! passengers. This is the pre-boarding announcement for flight 15A to New York. We are now inviting those passengers with small children, and any passengers requiring special assistance, to begin boarding at this time. Please have your boarding pass and identification ready. Regular boarding will begin in approximately ten minutes time. Thank you”

Rinig naming boses sa loob ng Airport. Pagtawag sa mga pasaherong palipad papuntang New York.

“Uncle” nag-aalalang pagtawag sa akin ni Ariana sa tabi ko pero hindi ko siya binalingan ng tingin.

Hinawakan ako nito sa braso at doon niya ako kinukulnit.

“Uncle Lucas” muling pagtawag sa akin ni Ariana sa nag-aalala niyang boses kaya dito ko na siya binalingan ng tingin.

Seryoso lang akong nakatingin sa kanya at kita ko sa mukha nito ang lungkot at pag-kabahala.

“Ma-mimiss kita” mapait niyang wika sa tabi ko.

Tiningnan ko lang siya ng seryoso at tila inaabangan niya ang sasabihin ko.

Malungkot ang mga mukha niyang ibinabaling sa akin.

Dapat kasi ay makakasiyahan kaming tatlo nila Elo kahapon ngunit ng mabalitaan ko ang nangyari sa kanya ay hindi na namin ito na-ituloy.

“Uncle ma-mimiss ko po kayo” dito na ako nabahala dahil sa pagtulo ng mga luha ni Ariana.

Mabilis ko siyang kinuha at niyakap palapat sa katawan ko. Nakita ko naman si Kuya Cedric na mukhang nag-aalala din sa Anak niya.

“Don’t cry baby” pagpapatahan ko sa kanya habang hagod-hagod ko ang likod niya.

“Uncle…da…dapat kasi sinulit pa na…natin yung time kasama si Tito Elo” lumuluhang wika sa akin ni Ariana sa balikat ko.

“Don’t worry baby mas madami tayong time kapag nahanap ko si Tito Elo mo” wika ko pa sa kanya.

“Ma-mimiis ko kayong dalawa ni Tito Elo, Uncle”

“Ma-mimiss ka din namin Ariana, kaya stop crying na” pag-papagaan ko sa kanya ng loob.

“Uncle hanapin mo po si Tito Elo ha, ma…mag-iingat po kayo sa paghahanap sa kanya” dagdag pa ni Ariana.

Iginayak ko siya para humarap sa akin.

Nang maiharap ko siya sa akin ay doon ko pinunasan ang mga luha sa mata niya.

“Stop crying na baka pagalitan ka ni Mommy mo” sagot ko sa kanya “Hahanapin ko si Tito Elo at hindi ako titigil baby kapag hindi ko nakikita si Tito Elo mo” wika ko pa sa kanya habang pinupunasan ang mga luha sa mata niya.

“Promise mo sa akin Uncle na tatawagan mo agad ako kapag nakita mo na si Tito Elo ha?” buti naman at tumigil na siya sa pag-luha.

“I promise” kahit na hirap ako ay ngumiti parin ako sa kanya.

Ngumiti ito sa akin bago niya balingan ng tingin ang Daddy Cedric niya sa gilid.

“Daddy paabot po ako ng binili ko” utos niya kay Kuya at doon siya may kinuha sa loob ng maleta nilang dalawa.

Nakita kong binunot ni Kuya Cedric ang paper bag sa loob ng maleta at kasabay nito ang pag-bigay niya kay Ariana.

“Ano yan baby?” pinipilit kong pasiglahin ang boses ko sa kanya.

Hindi niya ako sinagot at doon niya kinuha ang bagay sa loob ng paper bag.

Red string.

“Uncle promise me na on Monday sabay niyo pong ipa-promise ni Tito Elo na hindi kayo maghihiwalay at kung may masamang mangyari po sa inyo ay i-promise niyong you will find each other “ kinuha ni Ariana ang kanang kamay ko kasabay ng paglagay niya ng Red String sa kamay ko.

Nakatali ang red string sa maliit na sanga ng puno.

Hinarap ako nito ng seryoso at doon siya muling nag-wika.

“Promise me Uncle”

Tumango ako sa kanya at ngumiti ng pilit “I promise” sagot ko sa kanya at doon ko nakita ang malawak niyang pagkakangiti bago namin marinig ang pagtawag sa kanila.

“This is the final boarding call for passengers Ariana and Cedric Walker booked on flight 15A to New York. Please proceed to gate 6 immediately. The final checks are being completed and the captain will order for the doors of the aircraft to close in approximately five minutes time. I repeat. This is the final boarding call for Ariana and Cedric Walker. Thank you”

Nakita ko sa peripheral vision ko ang pagtayo ni Kuya sa upuan kaya ganoon nalang ang bulungan na narinig ko sa paligid.

“Alis na kayo” naka-kalong parin sa akin si Ariana.

Ngumiti ako sa kanya at muli ako niyang niyakap.

“Ma-mimiss kita Uncle sobra, ma-mimiss ko kayo ni Tito Elo” mahigpit ang pagkakayakap sa akin ni Ariana.

“I will miss you too baby, hayaan mo kaming dalawa ni Tito Elo mo ang pupunta sa Brooklyn at doon tayo ulit pupunta sa Disneylan” muli ko siyang hinarap sa akin at nginitian.

Ma-mimiss ko ang batang ito.

“I promise” wika ko pa sa kanya bago siya tawagin ng Daddy niya.

“Let’s go Ariana”

|end of flashback|

Nandito na ako sa loob ng opisina ko habang prenteng naka-upo sa aking upuan. Nasa harapan ko ngayon si Chocolate at si Dette dahil pinag-uusapan namin yung tungkol sa activity by next month.

“By third week of March natin ituloy ang pagpunta sa Calatagan Island” seryoso kong wika sa harapan nila.

“Call!” maarteng wika ni Chocolate habang may subo-subo itong bubble gum.

Binalingan ko ng tingin si Dette at hindi ko masabi ang mukha nito.

Nag-aalala siya.

Pagpasok ko sa loob ng company ay walang bumabati sa akin at tanging pag-tungo lang ang binubungad nila, alam kong nag-aalala din ang lahat ng empleyado ko dito sa company.

“That’s all” pagtatapos kong wika sa kanilang dalawa bago ko pa-ikutin ang swivel chair ko patalikod sa kanila.

Huminga ako ng malalim para pakalmahin ang sarili ko.

Pumikit pa ako para pigilang lumabas ang emosyon ko.

Tumalikod mula sa pintuan ng opisina dahil tumatagos ang paningin ko sa opisina ni Elo.

Malalim ang ginagawa kong paghinga at ganoon nalang ang gulat ko ng magdesisyon akong magmulat.

“Dette” napa-igtad pa ako sa upuan ko dahil nasa harapan ko si Dette.

“Are you okay?” tanong nito sa akin at alanganing tumango ako sa kanya.

“Are you ready?” muli niyang tanong sa akin na tina-nguan ko lang naman.

“I never imagine na dadating kayo sa puntong ganito, akala ko hindi magtatagal si Elo dahil sa kasungitan mo” wika niya.

“Never imagine? Pero kulang nalang idukdok mo yung mukha sa akin ni Elo eh” bulyaw ko naman sa kanya.

“Kasi alam namin ni Tita Nave na si Elo ang magpapatino sayo” paglilinaw niya “Alam mo bang first una palang magaan na agad ang loob ni Tita Nave kay Elo?” tanong niya sa akin.

“I know that” inirapan ko siya bago ako tumigngin sa kabilang building.

“Tss…” palatak nalang niya sa akin.

Ilang minutong katahimikan bago siya muling nag-salita.

“I’m scared Lucas” muli akong napatingin sa kanya at doon ko nakita ang nag-aalalang mukha nito.

“Please be safe, mag-ingat kayo sa paghahanap kay Elo” wika pa niya.

“Don’t worry Dette, mag-iingat kami trust me” wika ko dito at ganoon nalang ang gulat ko ng yakapin niya ako sa pag-kakaupo.

“Napaka pasaway mo talaga Lucas kahit kailan!” tinugunan ko naman ang yakap niya kahit akward ang posisyon namin “Wag na wag mo ng papakawalan si Elo, Lucas” dagdag nito sa balikat ko “Mahal na mahal ka ni Elo at kailangan ka niya ngayon, iligtas mo siya Lucas”.

Nakita ko ang sarili ko sa harapan ng isang kwarto.

“Two-hundred seven” dahan-dahan kong pagbasa sa numerong naka-dikit sa pintuan.

Nandito ako sa ika-sampung palapag ng kompanya kung saan dito matatagpuan ang resting room at shower room na ipinatayo ko.

Malaki ang bahagi ng kwarto na ito sa buhay ko.

Special.

Dito din sa kwarto na ito nagpahinga si Elo na inakala kong may nangyari na sa kanyang masama, ito din yung araw na galit sa akin si Elo kaya ganoon nalang ang paghingi ko sa kanya ng kapatawaran.

Huminga muna ako ng malalim bago ko binuksan ang pintuan.

At habang dahan-dahan ko itong binuksan ay napapikit ako ng ilang beses dahil natagpuan ko ang dalawang katawan ng lalaki na nakahubad.

“Sir naman ih! Nakaw ng nakaw ng halik!”

Naglakad ako papasok ng pintuan habang hindi ko pinuputol ang tingin sa dalawang tao.

“Sorry Love”

Dahan-dahan kong isinara ang pintuan ng hindi ko pinuputol ang tingin sa kanila.

Seryoso akong naglakad papalapit sa pwesto nilang dalawa.

“May sakit kaya ako Sir”

“Kaya nga nag bobody-heat tayong dalawa eh”

Nang matumbok ko ang pwesto nila ay tumayo lang ako doon at pinagmasdan ang ginagawa nilang dalawa.

Hubad-baro ang mga katawan nilang mag-kayakap.

Naka-unan yung lalaki sa braso ng isang lalaki at ganoon nalang ang tamis ng pag-tititigan nilang dalawa.

“Anong favorite mong pagkain?” tanong ng lalakeng naka-unan sa braso.

“Tinatanong pa ba ’yan? Ginawan mo na nga ako eh” sagot nito.

“Ay oo nga pala sandwich ang paborito mo”

Imbis na makaramdam ako ng lungkot ay saya, saya ang nararamdaman ko at hindi ko mapigilan mapangiti sa kanilang dalawa.

“How about you? Anong favorite mo?” tanong ng lalaki.

“Kahit anong pagkain na peanut butter flavor, kakainin ko” sagot nito sa kanya.

Napangit naman ulit ako.

“Eh paano kung lagyan ko ng peanut butter spread ang titi ko, kakainin mo?” pilyong pag-tatanong nung lalaki.

At doon ko nakita ang pamumula nung lalaking naka-unan sa braso.

“Sir naman ih!” para akong tanga na napangiti sa ikinikilos ng dalawa.

“Sorry love hihihi” paghingi niya ng tawad sa kapilyuhan niya.

Nakatingin lang ako sa kanila ng makita kong hinalikan ng lalaking naka-unan ang noo nung lalaki.

“Ilan ang gusto mong Anak Sir?” tanong nito sa kanya.

“Ahm…ten I guess?” natatawa niyang sagot.

“Sir naman ih! Ilan nga!?” inis nitong tanong sa kanya.

“Three, two girls and one boy” muli niyang sagot.

“Wow, ako naman Sir dalawang lalaki at isang babae ang gusto kong maging Anak”

Nakita ko ang mahigpit nilang pagkakayakap sa isa’t-isa.

“Para sa lalaki kong Anak I already have a name” wika ng lalaki.

“Anong pangalan Sir?” tanong ng lalaking naka-unan sa braso.

“Giotto” nakangiting sagot ng lalaki.

“Giotto? Saan mo naman napulot iyan Sir?” tanong niya.

“Giotto has a great legacy, Giotto di Bandone yung full name niya isa kasi siyang architect and painter sa Italy Florence” sagot niya sa tanong.

“Eh bakit naman Giotto Sir?”

“Wala lang masarap lang pakinggan, Giotto, Gio in short” lahad ng lalaki.

Muli ulit akong napangiti sa pag-uusap nilang dalawa.

Nakita ko ang mahigpit na pagyayakapan nila at ang matamis nilang pagtititigan na tila wala nang bukas pa. Kung nilalanggam lang ang mga tao ay tiyak kong pinapak na silang dalawa ng mga langgam.

Para akong tanga na nakangiti sa gilid nila habang patuloy na nakikinig sa usapan.

“Sir pag-namatay ako ano—”

“Stop”

Napa seryoso ako ng baling sa kanila ng makita kong naging seryoso ang pinag-uusapan nilang dalawa.

“Sir seryoso kasi ako, paano kapag nama—”

“Seryoso din ako! So please stop talking that matter”

“Gusto ko lang naman na sabihin na paano kapag namatay ako an—”

“Isa”

“Tatanong ko lang kung hahanapin mo ako sa kabilang buhay kapag namatay ako”

Napakagat ako ng labi dahil sa ibinulalas ng lalaki.

“Are you really serious about that?” pagtatanong ng lalaki at doon ko nakitang tumango ang kasama niya.

“Sir kapag may nangyaring masama sa akin mangako ka na hahanapin mo ako ha” seryosong wika ng lalaki sa kanya.

“I will” mula sa pusong sagot nito.

“Kahit sa kabilang buhay Sir hahanapin mo ako kahit na malayo yung agwat natin sa isa’t-isa” muli niyang wika.

“I will” tanging isinagot nito.

“Mangako ka Sir”

“I promise”

Evelyn POV:

Walang sino-mang magulang ang magdadasal na may mangyaring masama sa Anak nila. Utang ko sa Diyos ang pagkakaroon ng Anak na tulad ni Elo.

“Mamang ano na kayang nangyayari kay Kuya?” may pag-aalala sa boses ng Anak kong si Ella.

“Ligtas ang Kuya mo Ella, manalig tayo sa Diyos ligtas ang Kuya Elo mo at ang kapatid ni Lucas” wika ko sa Anak ko habang naka-upo kaming dalawa sa sofa.

Nang mabalitaan naming nadukot ng mga sindikato ang Anak ko at ang kapatid ni Lucas ay ganoon nalamang ang pagkahilo at pagkahimatay ko ng mga oras na iyon, sino bang Ina ang hindi mag-aalala ng ganoon kung may nangyaring masama sa Anak mo?

Pinaghirapan kong dalhin si Elo sa tiyan ko ng siyam na buwan tapos mababalitaan ko nalang na dinukot siya ng mga sindikato? Jusko hindi ko kakayanin ang mawala siya.

Pinalaki namin ni Ernesto ang mga Anak namin na may takot sa Diyos at disiplina sa sarili, hindi kami nakarinig ni Ernesto sa mga Anak namin ng masasamang salita laban sa aming dalawa kahit na dumating ang puntong asin na lamang ang ulam na nakahain sa hapagkainan.

Araw-araw kami noon kumakayod ni Ernesto para lang mapakain namin silang lahat ng tatlong beses sa isang-araw at madalas kong katulong si Elo na magbenta ng mga mani at peanut butter sa lugar namin sa Pililla.

Noong araw mismo na nabalita sa telebisyon ang tungkol sa pagkawala ng Anak ko ay dali-dali akong nagbalot ng gamit dahil luluwas ako papunta dito sa Maynila. Si Ella lamang ang isinama ko dahil kailangan nilang bantayan ang asawa kong si Ernesto na ngayon ay iniinda ang pilay sa kanyang binti.

Gusto pa sanang sumama nang Anak kong si Emman ngunit sinabi kong makakabuting bantayan na lamang niya ang papang nila.

Ng nasa biyahe na kami ni Ella noong mga oras na iyon ay naka tanggap ako ng tawag mula kay Edward at sinasabi nitong sa bahay kami nila Lucas tutuloy dahil sa natuklasan nila na ang taong nakatira sa taas ng apatment na tinutuluyan ni Elo ay siyang kasapi ng sindikatong kumidnap sa Anak ko.

Ngayon nga ay nandito kami sa malaking tahanan nila Lucas at sobrang init ng tanggap nila Nave at Johnny sa amin, napaka-mapagkumbaba nilang mag-asawa at hindi namin maramdaman na nasa ilalim lamang kami ng talampakan nila dahil sa rangya at yaman ng pamilyang Walker.

Nakaharap kaming lahat dito sa malaking telebisyon nila Nave at naka-upo kami dito sa sofa habang titig at kabado kaming nanonood sa mga nangyayari.

Ngayon ang oras na itinakda para kumilos ang samahan na mayroon ang anak ni Nave at Johnny na si Charles. Kasama ang pamangkin kong si Tony,si Prince at ang anak kong si Edward para tumbukin kung saan ’man naroroon ang aking anak.

“Mamang nakapasok na si Kuya Lucas doon sa apartment” takot at may pag-aalalang wika ni Ella sa tabi ko.

Napatingin ako doon sa tv at doon ko nga nakita na nakapasok na sa loob ng apartment si Lucas.

Si Lucas na grabe ang pag-mamahal sa anak ko.

Si Lucas na grabe ang pagtangi sa anak ko.

Si Lucas na handang ibuwis ang buhay para lamang sa anak ko.

Nave POV:

Ang layo na.

Ang layo na ng narating ni Lucas at Zachary.

Hanggang ngayon hindi parin kami makapaniwala na nagawa ni Zachary ang bagay na iyon sa mismong kapatid niya.

Pinalaki namin ni Johnny silang lima na may takot sa kanilang ama kaya hanggang paglaki nilang lahat ay takot na takot sila sa Daddy nila.

At dahil takot sila sa Daddy nila ay ako ang madalas nilang maka-biruan sa lahat ng bagay at ako din ang madalas nilang tagapagtanggol sa kanilang Daddy kapag sila ay may nagagawang kapilyuhan.

Si Charles ang pinakatahimik sa lahat ng magkakapatid kaya ganoon nalang ang gulat ko ng mabalitaan kong kasapi at isa siya sa namumuno ng Olympus Agent sa Brazil.

Si Cedric ang pinaka-maarte sa lahat ng magkakapatid at siya lang ang close na close sa Daddy niya. Pero madalas din itong napapagalitan ng sarili niyang Daddy dahil nakakagawa din siya ng kapilyuhan.

Si Franco naman ang masasabi kong nagmana sa akin dahil sakto lamang ang timpla ng ugali nito, may pagkakataong disiplinado si Franco at may pagkakataong ding makulit at pilyu siya. tanggap namin ni Johnny kung anong sekswalidad ng Anak namin dahil wala kaming magagawa kung iyon ang isinisigaw ng puso niya.

Silang tatlo ay kasal na sa kani-kanilang mga asawa at ganoon din ang pagtanggap namin sa lalaking iniibig ni Franco na si Sky. Magalang at mabait ang asawa ni Franco kaya ganoon nalamang namin kabilis natanggap si Sky sa pamilya.

Si Zachary ang sumunod sa pagiging disiplinado ni Franco ngunit madalas din siyang pagalitan at masita ng Daddy niya dahil sa hindi pang-karaniwang pinag-gagagawa ni Zachary. Pilyo kasi ito at napaka adventurous na bata, minsan na namin siyang isinugod sa ospital dahil sa ginawa nitong pag-inom ng isang bote ng softdrinks. Hindi lang softfrinks ang ininom niya dahil bago pa siya uminom ay nilunok niya muna ng buo ang sampung candy ng menthol bago niya laklakin ang bote ng softdrinks.

Si Lucas naman ang madalas na bugnutin at denial sa lahat ng magkakapatid. Madalas niyang kasangga sa kapilyuhan si Zachary pagdating sa mga babae. Si Lucas ang madalas na mapagalitan sa kanilang lima dahil sa kapilyuhan nito, pero pagdating sa trabaho at gawain ay si Lucas ang maasahan mo.

Malapit silang lahat sa akin at kilalang-kilala ko na ang mga ugali nilang lahat kaya ganoon nalang ang ikinabigla ko noong malaman ko na ang isa sa kanila ay taliwas sa pagkakakilala ko.

Silang dalawa ni Zachary at Lucas ang sobrang lapit sa isa’t-isa kaya ganoon nalang ang ikinalungkot ko sa nabalitaang ginawa ni Zachary.

At hanggang ngayon ay hindi ko parin maisip na magagawa niya ito sa mismong kapatid niya.

Araw ngayon ng Lunes at ito ang oras na itinakda para sugpuin kung nasaan ’man naroroon si Zachary at si Elo.

Ngayong araw kikilos ang Olympus Agent na kinabibilangan ni Charles. Sa tulong ng ilang miyembro ng Olympus Agent na lumipad pa galing ng Brazil papunta dito sa Pilipinas ay tulong-tulong sila sa pagtumbok at pag-huli sa mga sindikatong ito.

“Hon check mo nga yung labas baka dumating na sila Franco” bulong sa akin ni Johnny dito sa sofa dahil rinig namin na may nag-dodoorbell sa labas.

Nakaharap kami sa tv habang taimtim naming pinanonood nila Evelyn ang nangyayaring pag-kilos nila Lucas.

“Wait” wika ko sakanya habang nakatitig ako sa tv.

Tumayo ako sa pwesto at tinumbok ang daan palabas sa pintuan ng bahay.

At paglabas ko ay doon ko nga nakita na nasa gate na sila Franco at Sky.

“Mom! Open the gate faster!” rinig kong pag-sigaw ni Franco sa labas.

“Franco Roberto! uljima! eommaga ulileul yeol-eo boja

“ (Franco, Roberto! Wag kang sumigaw! Hayaan mo si Mommy na pagbuksan tayo) boses ni Sky habang tinutumbok ko ang daan para buksan ang gate.

At ganoon nalang ang pagkagulat ko ng mapatigil ako sa paglalakad dahil sa sigawan na narinig ko sa loob ng bahay.

Lucas POV:

Sakay ng puting van ay nandito kami sa kabilang kalsada malapit sa tinutuluyang apartment. Naka-upo ako sa may gitna habang patuloy na may ikinakabit sa akin si Tony.

May labing-isang lalaki dito sa loob ng van na miyembro ng Olympus Agent kasama na doon sila Prince at ang Kuya ni Elo na si Kuya Edward.

Nakatingin ako sa labas kung saan makikita ko ang apartment na tinutuluyan ni Elo sa taas ako nakatingin kung saan doon nakatira yung lalaking natuklasan nila Kuyang miyembro ng Alcapone Hillbilities.

Alas-otso na ng gabi at makikita ko na sa labas ang kulay Dugong Buwan at mistulang ghost town ang paligid dahil wala kang makikitang tao sa labas.

Kaba at takot ang nararamdaman ko sa oras na ito dahil isang mali o galaw ko lang sa plano ay baka may mawala sa amin.

“Suotin mo na itong jacket Young man” napabaling naman ako kay Tony.

Inaabot niya sa akin ang itim na jacket at tahimik ko lang itong sinusuot.

“Are you scared?” pagtatanong sa akin ni Tony habang tinutulungan niya akong isuot ito.

Tahimik lang akong umiling sa kanya.

“Vamos nos ater ao plano”

(we will stick to plan) wika ni Kuya Charles na katabi lang ni Tony.

“Compreendo”

(understand) paglilinaw niya.

Muli akong bumaling sa labas ng tingin ng maisuot ko ang jacket na itim.

Mula dito sa bintana ay tinanaw ko ang Pulang Buwan na nakatirik sa itaas. Kinakabahan ako, sobra.

“Sim senhor!”

(yes sir!)

“Good! One minute left before we start, Lucas” pagtawag sa akin ni Kuya Charles kaya napabaling ako sa kanya ng tingin.

“Are you ready?” tanong niya sa akin at tanging pag-tango lang ang na-isagot ko sa kanya.

“Are you afraid?” seryoso lang akong umuling dito.

“Bayaw kaya natin ’to!” napatingin naman ako sa harapan ng van kung saan doon naka-upo si Prince at Kuya Edward. Tumango ako sa kanya para sabihing kaya namin ito.

Sinasabi ko lang sa kanila na okay lang ako kahit na sa loob ko ay sobrang kabado.

Pero kakayanin ko ito! Para kay Elo kakayanin ko.

“Five,four,three,two and one” mabagal na pagbibilang ni Kuya at nang maubos na ang oras ay bumaba na ako sa van.

Huminga muna ako ng malalim bago ako naglakad papunta sa harapan ng apartment.

Anong plano?

Madali lang.

Pinag-aralan kasi nila Kuya sa loob ng pitong araw kung anong oras dumadating ang van na sinasakyan nung lalaking nakatira sa taas ng apartment ni Elo.

Siya din yung mismong lalaking kumuha kay Elo.

Suot-suot ko ang jacket na may maliit na camera para mapanood nila kung ano nang nangyayari sa akin sa loob. Alam kong pinapanood din ako nila Mommy at Mamang sa bahay dahil ginawa ni Kuya Charles ang lahat para malaman nila kung ano nang nangyayri sa amin.

“Stop” rinig kong wika ni Tony sa kaliwang tenga ko, dito may naka-kabit na hidden earpiece.

Napatigil ako sa mismong harapan ng gate nila Elo.

“It’s either wala pa diyan yung lalaki or nandiyan na sa loob yung lalaki “ wika ni Tony.

“Kung nasa loob ’man yung lalaki ay wag kang gagawa ng mali Young man, may baril sa bulsa ng jacket mo kung sakaling siya ang maunang magbaligtad ng watawat” seryoso ’kong kinapa ang baril na sinasabi ni Tony.

May baril nga.

“Young man, remember na sabi ko sayong pasalamatan mo ako kapag nahanap na natin si Elo ?” kahit nakatalikod ako mula sa pwesto nila ay tumango ako sa kanya.

“Good, wag na wag kang gagawa ng mali ha” seryosong wika nito sa akin “Go na lakad na, pinanonood namin kung anong ginagaw mo”

Kabado akong binuksan ang gate ng apartment.

Kulay pula ang paligid dahil sa pulang sinag ng buwan na nagmumula sa itaas.

Sinipat ng mga mata ko ang pinakataas ng apartment na ngayon ay tanaw ko na walang ilaw sa loob.

Kabado akong naglakad pataas sa hagdan.

“Come on” wika ni Tony.

Nakita ko ang sarili ko na nasa tapat na ng kwarto ni Elo.

Muli akong huminga ng malalim bago muling humakbang pataas sa ikatlong palapag.

Para kay Elo, para kay Elo.

Hindi magkanda-mayaw ang bilis ng tibok ko sa aking puso.

Halo-halo na ang emosyon na nararamdmaan ko.

“Kapag hindi naka lock ang pinto ibig sabihin wala siya diyan, pero kapag lock nandiyan yung lalaki” rinig kong wika ni Tony sa akin.

Nasa tapat na ako ng pinto ng kwarto nitong lalaking miyembro ng Alcapone Hillbilities. At hawak-hawak ko na ang doorknob ng pinto.

“Relax Lucas, relax” pagpapakalma sa akin ni Tony “Enhale” habang hawak ko ang door knob ay huminga ako ng malalim “Exhale” pagbuga ko sa hangin.

“Ramdam namin dito ang tension mo kaya relax lang pakalmahin mo ang sarili mo”

Shit.

Huminga muli ako ng malalim at nagawa ko pang pumikit bago ako nag-desisyong buksan ang pintuan.

“Bukas” napihit ko pabukas ang pinto tanda ng wala dito yung lalaki.

“Walk in” madilim ang buong kwarto at wala akong makitang kahit anong gamit sa loob. May maliit na liwanag na nanggagaling doon sa isang kwarto na batid kong banyo.

Malallim ang paghinga ko habang dahan-dahan akong naglalakad papasok.

Pinaghalong zonrox at alikabok ang naamoy ko dito.

Dahan-dahan kong tinumbok ang banyo na kung saan doon may ilaw. Kabadong-kabado ako habang nag-lalakad papunta doon.

Ramdam na ramdam ko ang bilis ng pagtibok ng puso ko.

Dahan-dahan.

Nakatiko lang ang aking mga kamao.

Tumigil ako sa paglalakad.

Inilahad ko ang aking kanang kamay para doon dahan-dahang buksan ang pintuan ng banyo.

Rinig ko pa ang langitngit ng tunog ng nito.

At nang tuluyan ko itong buksan ay ganoon nalang ang paglaki ng mga mata ko.

“Oh shit” rinig kong wika ni Tony.

Hindi ko alam kung masusuka ba ako oh matatakot dahil sa nakikita ng mga mata ko.

Nagkalat ang mga putol na kamay sa loob ng banyo. Hindi isa kundi madami sila.

Amoy bulok at tila nilalangaw na ang mga ito.

Rinig ko sa kabilang linya ang pandidiri nila sa nasaksihan ko.

Mabilis ko namang isinara ang pintuan dahil hindi na kinakaya ng sikmura ko ang nakikita ng mga mata ko.

Muli akong huminga ng malalim at dali-dali ko nang tinumbok ang isang pintuan.

“Aqui vem a van”

(here comes the van) boses ni Kuya.

Nasa harapan na ako ng pintuan at dahan-dahan kong hinawakan ang doorknob.

Tumingin muna ako sa paligid at muling sinipat kong may makikita ba akong mga gamit, pero wala.

Tumatagos ang pulang sinag ng buwan dito sa loob ng kwarto.

Bumaling ulit ako ng tingin sa pintuan at dahan-dahan kong binuksan ang pinto.

Kung mga putol na kamay ang nasa kabilang kwarto, ano naman kaya ang nasa loob nito?

Dahan-dahan kong binuksan ang pinto at ng tuluyan itong nagbukas ay doon ko nakita…

…ang isang malinis na kwarto.

Hindi malinis na kwarto ang umagaw ng pansin ko dahil mula dito sa pintuan ay tanaw ko ang mga litratong nakadikit sa pader.

“Esteja pronto”

(Be ready)

“Quando o homem voltar, seguiremos a van”

(Kapag sumakay na pabalik yung lalaki ay susundan natin yung van“

Tinumbok ko yung daan papunta doon sa mga larawan.

Ng nasa harapan na ako ng mga larawan ay doon ko ito pinag-aralan at sinipat kung sino ang mga taong nasa picture.

Hindi parin tumitigil ang bilis ng tibok ng puso ko.

Napalaking muli ang mga mata ko ng makita ko kung sino ang nasa larawan.

Ako, si Elo,si Ariana, si Zachary at ang Kuya ni Elo. Kuha mula dito sa taas ng apartment ang mga picture na ito.

Inilahad ko ang mga kamay ko sa picture para doon ito kunin.

At ng hawak-hawak ko na ang larawan ay doon ko naramdaman na may nakatutok na bagay sa ulo ko.

“Sino ka?” malalim at baritong boses ang narinig ko sa taong nasa likod ko.

“Sino ka!?” pagtataas nito ng boses habang dinudukdok niya ang bagay sa ulo ko.

Napapikit ako habang nag-peplay ang boses ni Tony sa utak ko “Wag mong kakalimutan ang itinuro ko”

Mabilis pa sa kidlat na humarap ako sa kanya at tinumbok ng mga kamay ko ang nakatutok na baril sa ulo ko.

Tagumpay kong napatalsik ang baril sa kamay niya bago ko mabilis na binunot ang baril sa jacket ko.

Kasunod ng pag-papaputok ng bala sa gilid niya.

“Good!” rinig kong wika ni Tony sa kabilang linya habang tinitingnan ko ang mabilis na paglabas ng lalaki sa pintuan ng kwarto.

“Sasabihin ko kapag lalabas kana sa kwarto na yan”

Sabay kaming nag-aral ni Tony ng Muay-Thai sa Thailand. Doon din kami nagpa-tattoo sa aming pagkalalaki.

“Halika na! lumabas kana diyan! Nakasakay na yung lalaki sa van!” wika ni Tony at dali-dali akong lumabas ng kwarto na iyon.

Hinding-hindi na ako mapakali sa kina-uupuan ko dahil kating-kati na ang katawan kong makita si Elo. Sana hindi pa huli, sana hindi pa kami huli, sana hindi pa ako huli.

Ginawa ni Kuya ang paraan para hindi kami mapansin ng van na sinusundan namin.

Nakatanaw lang ako sa bintana habang tinitingnan ang paligid, puro puno na ang nakikita ko.

“Nasa Bulacan tayo” rinig kong wika ni Prince sa unahan.

“Legal sa Iran na magbenta ng kidney” si Kuya Charles na nagsasalita.

Hinding-hindi ko maitatanggi na sobra akong kabang-kaba sa ginawa ko kanina.

“Malaki kasi ang kita kapag binebenta nila iyon sa global black market” pag-kukwento pa ni Kuya.

Nakatingin lang ako sa labas habang pinagmamasdan ko na ang Pulang Buwan.

“Magkano ba yung makukuha nila, Charles?” rinig kong tanong ni Kuya Edward.

“Kapag sa registered government nila ibebenta yung kidney ay fixed price na yung four thousand six-hundred dollars ($ 4,600) per organ times mo sa fifty point fifty-four pesos (₱ 50.54) equivalent siya sa two hundred thirty-two four hundred eigthy-four pesos ( ₱232,484) times mo sa two dahil dalawa na kidney ng isang tao kaya aabutin sila ng four hundred sixty-four thousand nine hundred sixty-eight ( ₱464,968) sa dalawang kidney” mahabang pagsasalay-say ni Kuya Charles pero hindi ko iyon iniintindi dahil kaba at takot parin ang nararamdmana ko.

Elo.

“Tangina! Palong-palo!” tila gulat na gulat na wika ni Kuya Edward dahil sa nalalaman niya.

“Pero maliit pa yun Edward dahil kapag sa global black market mo ibebenta yung kidney ay aabutin ka ng one hundred sixty-thousand dollars ($ 160,000) kada isang kidney multiply mo sa two kaya three hundred twenty thousand dollars ($ 320,000) lahat convert mo into pesos ay sixteen million one hundred seventy-two thousand eight-hundred pesos ( ₱16,172,800) lahat lahat”

Nakatingin lang ako sa labas ng makita kong huminto na ang sinasakyan namin.

“Tangina talaga palong-pa—”

“Cale-se!”

(shut up!)

Biglang tumahik ang loob ng sinasakyan naming van kita ko sa paligid na puro puno na at wala na akong matanaw na mga sasakyan.

Dito ako mas lalong kinabahan kaya tumigin ako sa unahan.

Nakapatay ang ilaw ng sasakyan at tanging liwanag ng Pulang Buwan ang nag-sisilbing ilaw namin.

Kita namin mula dito sa pwesto ang pagpasok ng puting van sa isang abandonang gusali.

May nakita kasi akong sign ng ospital kanina kaya batid kong ito yung gusali na tinutukoy doon.

Tahimik kaming nakatingin sa pagpasok ng van sa loob bago nagwika si Kuya Charles.

“Como o que eu disse, vamos manter o nosso plano”

(like what i said we will stick to our plan)

“Lucas,Prince,Charles at Albert tayo ang papasok sa loob at ikaw Edward sasamahan mo sila mag-ronda sa paligid ng building at if ever na lumabas yung van ay muli niyong susundan iyon” pagpapalala ni Kuya Charles.

“Havia apenas tres pessoas na van mais cedo e eu acho que dez estavam la portanto, esteja atento e alerta o tempo todo”

(Tatlong tao lang ang nasa loob ng van kanina and i guess na nasa sampung katao ang nasa loob kaya please be mindful and alert all the time)

“Lucas are you scared?” pagkulbit sa akin ni Tony.

Tangina.

Seryoso akong umuling sa kanya.

“Elo will be fine trust me, Elo will be fine” pang-aano niya sa akin bago ako muling tumingin sa gusali.

“Tudo limpo?!”

(All cleared?!) wika ni Kuya Charles.

“Sim senhor!”

(Yes sir!)

“Let’s go! Let’s go!” isa-isang lumabas ang mga kasamahan ni Kuya sa Olympus.

“Let’s go Lucas!” hindi ko namalayan na ako nalang pala ang natira sa loob.

Hinila ako ni Tony dahil tila wala ako sa aking sarili. Hindi ko na kasi alam ang gagawin ko.

Gustong-gusto ko nang makita sa Elo kung alam niyo lang.

Gustong-gusto ko ng makita ang mahal ko.

Nakita ko ang sarili ko na kasama si Tony habang kami ay nakatago sa isang puno.

Nakahiwalay sa amin sila Prince, Kuya Charles at Albert na isang miyembro ng Olympus Agent. Nauna silang tumbukin ang daan patungo sa sa loob ng nasabing gusali.

Si Kuya Edward naman kasama ang natirang miyembro ng Olympus at doon nila niroronda ang paligid ng building.

“Relax Lucas, Relax lang” seryoso akong bumaling ng tingin sa kanya habang naka-sandal kami sa puno.

Tangina kasi yung emosyon na gusto ko nang ilabas mula sa loob ko.

Pitong araw ko nang kinikimkim ito.

“Tulad ng sabi ng Kuya Charles mo kakaiba ang tactics na ginagawa ng Alcapone Hillbilities, hindi natin alam na baka sinasalisi na tayo nila kaya ginagawa ang lahat ng Kuya mo para ma-unahan at pag-aralan ang galaw nila” wika sa akin ni Tony habang seryoso lang akong nakatingin sa kanya.

Hindi ako makapagsalita mag mula pa kaninang tanghali.

“All cleared, all cleared ihanda niyo ang ilong niyo dahil sa masangsang na amoy” rinig kong wika ni kuya sa earpiece na nakakabit sa tenga ko.

“Tara” nagpatianod ako kay Tony na ngayon ay hawak-hawak ang baril sa kanang kamay niya.

Mabilis naming tinumbok ang malaking pintuan kung saan doon pumasok kanina yung van. Dito dumadaan yung mga ambulansya at stretcher sa tuwing may emergency.

Sumandal muna kami sa bungad ng pader habang hapo-hapo ang aming pag-hinga. Nasa kaliwa namin ang pintuan at doon malapit sa bungad si Tony.

Binalingan niya ako ng tingin at tinanguan niya ako tanda na maghanda na ako sa pagpasok namin sa loob.

Tumango ako sa kanya bilang.

Malalalim ang paghingang nagagawa ko at hindi na mag kanda-mayaw ang bilis ng tibok ng puso ko.

Muling humarap si Tony sa kaliwa bago siya humakbang papasok ng pintuan at sumunod naman ako sa kanya.

Nakakatatlong-hakbang palang ako ng makarinig na kaming dalawa ni Tony ng malakas na palitan ng putok ng baril.

“Shit!” wika ni Tony kaya mabilis naming tinumbok ang entrance ng gusali at doon pa namin nakita ang puting van na nakaparada sa loob. Sinisipat namin ni Tony kung may tao sa loob at batid naming wala naman.

“Tangina ang baho!” mabibilis ang ginagawa naming paglalakad papasok.

“Doon tayo Young man, bilis!” wika nito sa akin ng malagpasan namin ang van.

Nakita kong tinutumbok niya ang daan papunta doon sa isang kwarto.

Madilim ang paligid at tanging anino lamang ni Tony ang na-aaninag ko.

Malansa at masangsang ang amoy ng paligid at maamoy mo ang mga nabubulok na bagay dito sa loob ng gusali.

Nang malapit na kami sa pintuan ay muli kaming nakarinig ng putok ng baril kaya mabilis naming binuksan ang dalawang pintuan ng kwarto.

Mag katabi kaming sumandal ni Tony sa may pintuan nang maisara namin ito.

“Hutangina” rinig kong paghahabol hininga ni Tony.

Malalalim lang din ang ginagawa kong paghinga dahil sa kaba at takot na anraramdmaan ko sa loob.

Nakatingin lang ako sa lapag habang pinapakiramdaman kung anong nangyayari sa labas kahit na sobrang lansa at amoy bulok ang naamoy ko.

Hindi ako makapagsalita habang nakatingin lang ako sa paanan ko.

“Young man” doon ko narinig ang tila takot na boses ni Tony. Kinukulbit pa ako nito kaya napatingin ako sa kanya.

Seryoso akong tumingin dito at doon ko siya nakitang nakatingin sa harapan naming dalawa.

“Ti…tingnan mo” takot nitong wika habang nakaturo sa unahan namin. Malalaki ang mata niya kaya batid kong takot na takot nga si Tony.

Dahan-dahan naman akong tumingin sa itinuturo ni Tony sa harapan.

At ganoon nalang ang pagkabigla ko ng makita ko ang mga taong hubad na nakalutang sa itaas ng kisame.

Naramdaman kong dumuduwal na si Tony sa gilid ko.

“Aarrkk…shet”

Nakabigti ang mga taong nasa itaas.

Matataya kong nasa lima sila.

Patay at itaas lang ng parte ng katawan ang naka-lambitin sa ere. Hati ang kanilang pang-ibaba.

Dahil sa liwanag ng Pulang Buwan na tumatagos sa sira-sirang pader ng gusali ay makikita ko ang mga inosenteng taong ito.

“Shit…fuck” nakatingin lang ako sa mga taong pugot ang katawan nang marinig ko ang pagmumura ni Kuya Charles sa kabilang linya.

Rinig ko din itong nagsusuka sa tenga ko.

Si Elo.

Nasaan na si Elo?

Mas lalo akong kinakabahan sa nasasaksihan ko.

Wala sanang mangyaring masama sa kanya.

Nasaan kana ba?

Seryoso lang akong nakatingin sa mga nakalambiting tao ng may marinig kaming pili na nagbubukas ng pintuan.

Napaayos ng tayo si Tony at dali-dali siyang sumandal sa kabilang gilid ng pintuan at ganoon din ang ginawa kong pwesto.

Magkaharapan kaming dalawa.

Dalawa kasi yung pintuan na ito at hihigitin mo palabas ang pinto para magbukas.

Dahil sa kabang nararamdman ko ay napadukot ako sa baril na nakalagay sa suot kong jacket na may camera.

Seryoso kong tinitigan si Tony at nakita kong nakamuwestra ang daliri niya sa bibig, na tila sinasabing wag akong maingay. Nakatutok sa pintuan ang hawak-hawak niyang baril.

Pinakikinggan namin ang taong pagbubukas ng pinto sa labas.

Tila hirap siyang buksan ang pintuan dahil sa pauli-ulit lang na kumakalansing ito.

Pigil hininga kaming dalawa ni Tony dahil sa lalaking nasa labas. Hindi namin alam kung sino ito.

Ilang segundo lang ang tinagal ng pahirapang pagbubukas niya ng pintuan nang tuluyang bumulaga sa amin ang lalaking nagbubukas ng pinto.

“Come up here sa third floor now!”

Hindi ko pinansin ang i-winika ni Kuya Charles dahil ang atensyon ko ay napunta sa lalaking nagbukas ng pintuan.

“Putangina!” malakas na pagmumura ni Tony sa harapan ng lalaking pugot ang ulo.

Pugot ang ulo ng lalaking nasa harpaan namin habang may tumatalsik pang dugo sa kanyang leeg.

Fresh.

“Lucas! Come up here! Now!” dahil sa sigaw ni kuya ay tinadyakan ko ang lalaking pugot ang ulo at mabilis na hinila si Tony na ngayon ay gulat na gulat parin.

“Bilisan mo Lucas! Fuck! Bilisan mo” tarantang wika at pagmumura ni Kuya Charles sa tenga ko.

Dahil sa dilim ng paligid ay pahirapan kong nahanap ang hagdanan pataas sa third floor.

Nang binabaybay naming dalawa ni Tony ang hagdanan pataaas ay sabay kaming napatungo dahil sa putok ng baril malapit sa pwesto namin.

“Bilisan natin Young man!” wika sa akin ni Tony na ngayon ay nangunguna na sa aking maglakad.

Muli kaming nakarinig ng putok kaya mas binilisan namin ang pagtumbok sa third floor.

“Dito tayo!” paghila sa akin ni Tony at doon sa kwarto na bumungad sa amin pagdating namin sa third floor.

At ganoon nalang ang muling pag-susuka ni Tony sa bumungad sa amin.

Sobrang baho at amoy bulok ang kwartong pinasukan naming dalawa.

Nagkalat ang mga pugot na ulo sa lapag na tantiya ko ay nasa trentra sila, may ilan pang mga kamay na nagkalat dito. Dahil sa liwanag na nagmumula sa buwan na tumatagos mula dito ay makiktia kong basa ng dugo ang sahig.

Nang matapos kong pagmasdan ang lapag ay nakita ko sila Kuya na nakatayo na sa harapan namin habang may lalaking nakadapa sa harapan nila.

Pinoposasan ni Albert ang mga kamay sa likod ng lalaki.

“Nasaan si Prince!?” pag-aalalang tanong ni Tony pagkatapos niyang dumuwal sa tabi ko.

Nakantingin lang ako kay kuya ng itinuro niya si Prince sa isang gilid, napabaling ako ng tingin sa kanya.

Naka-upo ito sa lapag habang nakahubad ang pants, tanging boxer short nalang ang suot-suot nito dahil ang damit niya ay nakatali sa binti niya. May isang ulo din na pugot ang katabi nito sa gilid.

“Tinamaan siya ng gagong ’to” muli akong napatingin sa lalaking nakadapa ng sipain ito ni kuya sa tagiliran.

Hindi nagsalita ang lalaki na tiyak kong wala nang malay.

Muli akong napabaling ng tingin kay Prince na ngayon ay matalim ang paningin na ipinupukol nito sa akin.

“Tangina mo talaga Lucas kahit kailan! Ikaw ang may kasalanan nito gago ka! Tangina ang sakit!” wika niya habang iniinda nito ang tama ng baril sa binti niya.

Nakatingin lang ako dito ng bigyan niya ako ng fuck you sa harapan ko.

Ginantihan ko din siya ng fuck you bilang pasasalamat sa kanya.

Nakita ko namang natatawa lang ito habang sapo-sapo niya ang binti niya.

“Lucas” narinig kong muli ang seryosong wika sa akin ni Kuya Charles, napabaling ako ng tingin sa kanya.

Humarap ako dito at doon ko nakita ang mukhang seryoso na ipinupukol niya sa akin.

Tinitingnan ko lang siya habang may kung ano itong inilalahad sa harapan ko.

Tiningnan ko naman kung ano iyon at doon nakalahad ang isang saplot sa kamay niya.

Tinitigan ko ito.

Malalalim ang ginagawa kong paghinga sa kinatatayuan ko at ng pumasok sa utak ko kung kaninong damit ang hawak-hawak ni kuya ay ay mabilis ko itong kinuha sa mga kamay niya.

“Kanino ’to?!” sa wakas ay nagawa ko ding makapagsalita.

Seryoso akong nakabaling ng tingin kay kuya habang mahigpit kong hawak-hawak ang damit na galing sa kanya.

“Sabi ko kanino ’to?!” pagtatanong ko sa kanya pero hindi niya ito sinagot.

Malalalim ang ginagawa kong paghinga habang pinipigilan ko ang sarili na magsalita ng masama dahil pagod na ako, pago na ang katawan ko.

Hindi ako naniniwala na sa kanya ito. Kinagat ko nang madiin ang labi ko dahil sa nagbabadyang luha na babagsak mula sa mga mata ko.

“Lucas kay —”

“Hindi sa kanya ’to kuya! Hindi sa kanya ’to!” pag-pigil ko sa sasabihin ni kuya at nagawa ko pang mapa-atras sa kinatatayuan ko.

Titig na titig ako sa mukhang ipinapakita sa akin ni Kuya Charles.

“Kuya sabihin mong hindi sa kanya ’to please!! Sabihin mong hindi kay Elo ang damit na ’to” sigaw ko sa kanya at dito na ako bumagsak sa kinatatayuan ko.

Napaupo ako habang titig na titig sa damit na ibinigay sa akin ni kuya Charles.

“Anon bang pinagsasa-sabi mo!?” wika ni kuya kaya muli akong napabaling sa kanya.

“Wala naman akong sinabing damit ni Elo ’yan ah” dahil sa sinabi nito ay literal na napakunot ang noo ko.

“Ha?” tugon ko sa kanya.

Narinig kong natawa silang lahat sa inasta ko kahit na nasa ganito kaming senaryo.

“Gago ka ba?” wika niya sa akin at nagawa pa niya akong duruin.

Kaya nagdesisyon akong tumayo dahil sa pagkahiya ko.

Dala lang siguro ng pagod,takot at pag-aalala kaya nagiging ganito na ang takbo ng isipan ko.

Ng makatayo ako sa aking pwesto ay ganoon nalang ang gulat naming lahat sa kinatatayuan namin.

Dalawang malakas na putok ng baril ang narinig namin mula sa itaas at sa labas ng gusali, napatingin kaming lahat sa pintuan kung saan doon namin narinig ang pagputok.

Nakatingin lang kami doon ng mapabaling kami ng tingin kay Albert na hawak-hawak ang lalaking nakadapa sa lapag.

“Charles! es ja estao perseguindo o lider alcapone”

(Charles! hinahabol na nila yung leader ng alcapone) tarantang wika ni Albert kay Kuya.

“E os outros membros?”

(How about the other members?) nakatingin lang kaming lahat sa pag-uusap nilang dalawa.

“Todos eles bose ja esta derrubado”

(All of them are already taken down) nasa ganong pag-uusap lang sila ng makarinig ako ng pamilyar na boses na sumisigaw mula sa itaas. Nagtaasan ang mga balahibo ko dahil sa sigaw na narinig ko.

“Good! So here’s the next plan we will ac––”

Hindi na ako nagsayang pa ng oras sa sinasabi ni kuya dahil kailangan ko nang puntahan ang boses na iyon.

Tangina!

“Saan ka pupunta Lucas!?” rinig kong sigaw ni kuya sa pwesto namin kanina ng makalabas ako dito.

Madilim at tanging liwanag lang ng pulang buwan ang nagsisilbing ilaw ko sa daan. Kabadong-kabado habang mabilis kong tinatakbo ang daan pataas dito sa gusali.

“Lucas tangina! Bumalik ka dito!”

Nag-tataasan ang mga balahibo ko habang humahakbang ako pataas ng hagdanan. Oo naniniwala ako sa mga multo.

“Ha…ha…hamm” hingal-hingal ko sa pagtaas sa hagdanan.

Nakita kong nasa ika-pitong palapag na ako.

At sa bawat pag-taas ko sa gusali ay mas lalong bumabaho ang amot dito. Kaya hindi ako nagtitiwala sa pulisya dahil kung magaling sila ay hindi lang lima ang mga biktima ang mapapanood sa telebisyon, dahil madami sila, madami silang nabiktimang inosenteng tao.

At hindi ako papayag na madamay ang isa sa mga taong mahal ko.

“Shit” wika ko ng mapatigil ako sa aking pwesto.

Nasa ika-sampung palapag na ako ng gusali at ganoon nalang ang pagtigil ko dahil sa nakikita ng mga mata ko.

Isang madalim na hallway ang bumubungad sa akin, hallway ng lumang ospital.

Sinisipat ko doon sa dulo ang taong naaaninag ng mga mata ko.

Nakatayo lang ito doon at hindi gumagalaw. Hindi ko siya makita dahil anino lang ang natatanaw ko.

“Tangina Lucas! Sinisira mo ang plano!” napailing ako ng marinig ko ang pagmumura ni Kuya Charles sa gilid ko.

Napapikit ako at muling tumingin sa hallway na tinititigan ko, ngunit ganoon nalang muli nagtaasan ang balahibo ko dahil wala na ang bulto ng katawan doon.

Muli akong nagdesisyon na humakbang pataas dahil sa boses na naririnig ko.

Hintayin mo ako diyan.

Nakita ko ang sarili ko na nasa-pinaka taas na ng building ngunit hindi ako makalabas papunta sa rooftop dahil naka-kandado ang pintuan.

Hintayin mo ako.

Pilit kong binubuksan ang pintuan at kinakalas ang kadenang nakatali dito, ngunit hindi ko magawa.

Umurong ako mula sa pintuan para ibunggo ko ang sarili ko.

Hintayin mo ako.

Hindi tumalab ang pag-bunggo ko sa pintuan kaya muli ko itong inulit. Bumwelo pa ako habang papasulong sa pintuan.

“Ahh!” daing ko ng muli kong ibangga ang sarili ko dito.

Naglalabasan na ang emosyon ko sa kaloob-looban ko, ramdam na ramdam ko na ang pagod sa na gustong ilabas ng katawan ko.

Kakayanin ko ito, kakayanin ko ito.

Muli akong bumwelo para muling banggain ang pintuan.

“Haaaa!” pagdaing ko ng maramdaman kong napuro ang aking balikat.

Galit

Poot

Takot

Pagkamuhi

Kaba

Lungkot

Halo-halo na ang nararamdaman ko sa loob ko. Kakayanin ko ito, kakayanin ko para kay Elo.

“Hintayin mo ako” muli kong ibinuwelo ang sarili ko bago ko ibangga ang sarili ko at doon ako nagtagumpay.

Nasira ang mahunang pintuan na may kandado. Tumalsik pa ako sa lapag dahil sa bigat ng pagkakabunggo ko.

Nang tuluyan kong masira ang pintuan ay doon ko narinig ang sunod-sunod na putukan mula sa baba ng guasali.

Tumayo ako sa pagkakadapa ko at doon ko iginala ang aking paningin sa paligid.

Malamis ang simoy ng hangin na dumadampi sa balat ko, nandito ako sa rooftop ng lumang gusali.

“Elo!” malakas kong pagtawag sa pangalan ng taong mahal ko.

Iginala ko ang paningin sa paligid ko. Tirik na tirik parin ang kulay Pulang Buwan sa itaas ng langit.

“Nasaan ka Elo!?” galit na galit kong hiyaw sa pagkakatayo ko.

“Nandito na ako! Nasaan kana Elo!?”

Ako si Lucas Malvacini isang CEO at model na ngayon ay nangunuglila sa taong nagpapasaya sa akin.

“Elo! Nasaan kana!?” muli kong pagtawag sa kanya habang iginagala ko ang aking paningin sa paligid.

Wala siya dito, hindi ko makita dito si Elo sa taas ng gusali.

Hindi na napigilan ng mga luha ko ang mag-bagsakan sa aking pisngi.

Napaluhod ako sa kinatatayuan ko.

Napahawak ako sa magkabila kong mukha.

Nakaluhod ako habang umiiyak at paulit-ulit na tinatanong kung huli na ba ako.

“Elo” garagal kong wika sa pagkakaluhod ko.

Mahala na mahal ko siya sobra.

“Elo nasaan kana?” para akong batang nawawala sa inaaasta ko.

Nasaan kana Elo?

Ito ba yung sinasabi niyang hahanapin ko siya sa kabilang buhay?

“Tatanong ko lang kung hahanapin mo ako sa kabilang buhay kapag namatay ako”

“Are you really serious about that?”

“Sir kapag may nangyaring masama sa akin mangako ka na hahanapin mo ako ha”

“I will”

“Kahit sa kabilang buhay Sir hahanapin mo ako kahit na malayo yung agwat natin sa isa’t-isa”

“I will” tanging isinagot nito.

“Mangako ka Sir”

“I promise”

Nakaluhod lang ako habang dinadamdam ang pagiging huli ko sa lahat. Kasalanan ko ang lahat, kasalan ko kung bakit nawala si Elo, kasalan ko kung bakit ako nagkakaganito.

Kasalan ko ang lahat!

“Lu…lu..cas”

Nagmulat ako ng aking paningin at doon ako muling tumayo sa kinatatayuan ko.

Kaba at takot ang nararamdaman ko ngayong oras dahil sa narinig ko kahit na maingay ang putukan ng baril na nagmumula sa loob ng gusali ay rinig na rinig ko ang nahihirapang boses na iyon.

Muli kong iginala ang aking paningin at doon mas lalong tumibok ng mabilis ang aking nasa loob.

Hindi magkanda-mayaw ang mga luhang nagbabagsakan sa mga mata ko.

Galit.

Galit ang nararamdaman ko dahil sa bulto ng katawan na nakikita ko.

Nakadapa at gumagapang ang hubo’t-hubad na katawan ng taong hinihintay ko. Duguan at puro pasa ang katawan niya habang patuloy siyang gumagapang.

Mabilis kong hinubad ang suot kong jacket at doon ko tinumbok ang lalaking gumagapang papunta sa pwesto ko.

Mabibigat ang mga hakbang na ginagawa ko papunta sa pwesto niya.

Sobrang sakit na makitang ganito siya. tangina!

“Lu…lu..cas” hirap na hirap nitong wika sa akin nang makalapit ako sa pwesto niya.

Mabilis akong lumuhod harapan niya para takpan nang jacket ang hubad at duguan niyang katawan.

Mabilis ko itong iginayak sa binti ko para itayo sa pagkakadapa niya. Narinig ko pa ang pag-daing nito sa ginawa ko sa kanya.

Nang mahawakan ko siya sa bisig ko ay ganoon ang galit at awa na nararamdaman ko sa nasasaksihan ko. Puro latay ng pasa ang kanyang buong mukha at madami din itong sugat sa katawan.

“Bakit?” tanging nailabas ng bibig ko.

Nakapikit ito sa pagkakayapos ko.

“Du….du..mating…ka…Lu…cas” hirap na hirap nitong wika sa bisig ko.

Hindi ako makapagsalita. At tanging pagbagsak lang ng luha ko ang namumutawi sa oras na ito.

Napapikit ako sa kanya bago ko siya hinalikan sa kanyang noo.

“Elo” nakadikit lang ang bibig ko sa noo nito at wala akong pakielam kung malagyan ako ng dugo sa mukha ko.

Nasa noo niya lang bibig ko ng magsalita siya.

“Du…dumating ka” wika niyang muli kaya binalingan ko na siya ng tingin.

Nakita ko ang hirap niyang pilit na pagngiti sa akin habang hawak-hawak ko siya sa bisig ko.

Tumatango lang ako sa kanya habang kagat-kagat ang labi ko.

Nakatitig lang ako sa kanya habang tinatandaan ang pagmumukha ni Elo.

“Si…si…Za…zacha…ry” hirap na hirap niyang wika sa akin nang maramdaman kong may kung anong bagay sa likod na nakatutok sa likod ng ulo ko.

May baril naka-tutok sa likod ng ulo ko.

Dahan-dahan kong itinaas ang dalawang kamay ko habang nasa binti ko ang hubad na katawan ni Elo.

Nang maitaas ko ang kamay ko ay bigla nalang nagdilim ang paningin ko kasabay ng dalawang malakas na pagputok ng baril.

“Zachary!”

Giotto’s POV:

“Anong sabi ko sayo anak?” wika sa akin ni Papa.

“Ahm no crying?” sagot ko kay Papa.

“Oh alam mo naman pala eh, pero bakit ka umiiyak?” muling wika sa akin ni Papa sa tabi ko.

Nandito kami ni Papa sa sofa dahil pina-kuwento ko ulit sa kaniya yung story na nangyari sa kanila ni Daddy.

“Huh? Hindi kaya ako umiiyak Papa!” pag-sisinungaling ko kay Papa habang pinupunsan ko ang mga luha sa mata ko.

“Sus?” tila hindi paniniwala ni Papa.

“Papa, mana po ako kay Daddy ano! Kaya I am strong like him!” tumayo ako sa pwesto ni Papa habang nag-flex ako ng maliit kong muscle sa harapan niya.

“Wow! Strong nga ang anak ko!” natutuwang wika ni Papa kaya nagawa niya akong hilahin payapos sa katawan niya.

“Papa yung likod mo” pag-aalala ko sa kanya dahil alam kong hindi pa magaling ng tuluyan ang likod ni Papa.

“At ngayon naman nag-aalala ka sa akin? Pero kapag nagpapabuhat ka ng parang baby ay hindi ka nag-aalala” panunuya sa akin ni Papa habang nakahawak ako sa pisngi niya.

“Sige po Papa, hindi na po ako magpapa-karga sayo kasi baka pagalitan ako ni Daddy” mula sa heart kong wika kay Papa habang yakap niya ako.

“Pa-kiss nga sa baby damulag namin!” wika ni Papa at doon niya ako inamoy at hinalikan sa leeg ko.

“Ah! Papa! Stop it! Nakikiliti ako!” natatawa kong pagwawala sa pagkakayakap niya.

“Hmm! Ang bango-bango ng anak ko! Amoy suka!” ilang segundo lang ang itinagal ng pag-kikiliti sa akin ni Papa bago niya ito tigilan.

“Let’s go?” tanong sa akin ni Papa habang naka-kalong parin ako sa kanya.

“Let’s go!” umalis ako sa pagkaka-yapos ni Papa bago ko kuhanin ang tungkod niya sa gilid ng sofa.

“Thank you Gio” pasasalamat ni Papa bago ko i-abot ang tungkod sa kanya.

“Halika na” nang makatayo si Papa ay hinawakan ko ito sa kaliwan kamay niya para-alalayan siya sa paglalakad.

Hirap pa kasi si Papa sa pag-wawalk.

Naglakad kami ni Papa papunta sa garage.

“Ser saan po tayo?” tanong ni Lolo Jobert kay Papa.

“Sa Bayview Cemetery po”

Dadalawin kasi namin si Daddy.

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

The Promises - Epilogue

Dedicated ang chapter na ito kay

mhilez_21

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

POV ni Elo:

5 Years later

“Kuya saan daw pwedeng magbihis yung mascot ni Jollibee?!” tila galit na sigaw sa akin ni Emman habang papalapit sila dito aking kinatatayuan. Hila-hila niya sa kaliwang braso si Simon na kasintahan niya kaya hindi na maipinta ang mukha ng lalaki.

Napaka-espesyal ng araw ngayon at busy sa lahat ang mga tao sa paghahanda dito sa bakuran ng pinatayo naming bahay malapit lang din sa bahay namin dito sa Pililla.

Nakatingin lang ako sa pagkakahawak ni Emman sa braso ni Simon nang makalapit sila dito sa pwesto ko.

“Kuya saan daw magbibihis?!” napabaling na ako ng tingin kay Emman na ngayon ay nasa harapan ko na.

“Doon nalang sa guest room kamo” wika ko sa kanya, napabaling naman ako ng tingin kay Simon na ngayon ay kita kong humihingi sa akin ng tulong.

Papaiyak ang mukha nito at pilit inaalis ni Simon ang pagkakahawak sa kanya ni Emman. Napabaling ako ng tingin kay Emman na walang kahit anong reaksyon ang ipinapakita nito.

“Bitawan mo nga si Simon!” pagtataas ko sa kanya ng boses at kita ko pa lalo ang mahigpit nitong pagkapit sa kasintahan niya.

“E…Emman ang sakit” daing ni Simon sa kasintahan niya kaya mas lalong nag taasan ang kilay ko.

Nakatingin lang naman sa akin si Emman na tila hindi niya naririnig ang daing ni Simon.

“Ano bang ginagawa mo Emman!?” pagtatanong ko sa kanya habang nakatitig lang ito sa akin.

“E…Emman…ang bras—”

“Tumigil ka!” galit na galit ang mukha ni Emman nang bumaling siya ng tingin kay Simon.

Ano bang nangyayari sa kanilang dalawa?

“Ano bang problema mo Emman?” tila paluhang wika ni Simon sa kapatid ko.

“Ikaw! Ikaw ang problema ko!” sigaw ni Emman kay Simon at mas nakita ko pa ang mahigpit nitong pagkakapit sa kasintahan niya “Ganyan ka ba talaga ha!? napaka-landi mo tangina!” dito na ako na-alarma sa sinabi ni Emman.

“Hoy! Ang bibig mo Emman! Ano bang problema mo ha!? pati bitawan mo nga si Simon! Kita mo ng nasasaktan oh!” sunod-sunod kong wika sa kanya. Pero galit na galit lang ang mukha nitong ibinabaling sa amin.

“Sino ba namang hindi magagalit kuya kung makikita mo itong nakikipag land—”

“Hindi nga ako nakikipag landi—”

“Tangina manahimik ka sabi!”

“Emman!” kita ko ang pagtingin ng ilang tao dito sa kinatatayuan naming tatlo. Hindi ko na napigilang sumigaw ng malakas dahil sa ipinapakitang ugali ng kapatid ko.

“Kuya naman kasi kita ko na—”

“Umalis ka muna please lang” pigil na pigil ang galit kong ibinaling sa kapatid ko dahil ayaw kong masira ang espesyal na araw na ito, napabaling ako ng tingin kay Simon na ngayon ay humihikbi sa gilid ni Emman.

“Pero Kuya hin—”

“Wala nang pero-pero! Umalis ka muna!” wika ko dito at nagawa ko pang panlakihan ng mata.

Tila nakuha naman niya ang gusto ko kaya napahinga siya ng malalim bago niya marahas na tinaggal ang pagkakakapit niya kay Simon.

Binalingan niyang muli ng tingin si Simon “Napaka-landi mo!” hiyaw nito bago siya tumalikod sa aming dalawa.

“Emman!” pagtawag ko dito dahil sa ikinilos ng kapatid ko.

Jusko! Hindi naman ganyan dati si Emman.

Napahinga ako ng malalim bago ko balingan si Simon ng tingin na ngayon ay lumuluha na sa harapan ko. Sa tuwing magkakasama kami ay palaging nag-aaway ang dalawang ito, tapos kapag tinatanong ko naman silang dalawa kung anong pinag-aawayan nila ay hindi nila ak sinasagot.

Tama nga si Ella na parang pusa at daga ang dalawang ito, palaging mag-kaaway at hindi ko alam kung nagkakaintindihan ba silang dalawa.

“Ano na naman b’ang nangyare?” wika ko kay Simon ng makalapit ako sa kanya.

Hawak-hawak ko ito sa likod niya at doon ko siya hinahagod para ito ay pakalmahin.

“Kuya Elo sorry po” nakatungo nitong paghingi ng tawad sa akin.

“Kuya! Saan ilalagay itong mga pack foods?!” rinig kong sigaw ni Ella kaya binalingan ko muna ito ng tingin.

“Doon muna sa table katabi nung chocolate fountain!” sigaw ko mula sa pwesto namin ni Simon.

“Tara doon muna tayo sa duyan” pagyaya ko sa kanya habang ito ay nakatungo at tuloy parin sa pag-luha. Tinumbok namin ni Simon ang duyan malapit sa pool ng aming bakuran.

“Nakikipag-usap lang naman ako Kuya Elo doon kay pinsan” pagturo sa akin ni Simon doon sa lalaking nag-aasikaso ng sound system na ipinadala ni Prince para sa espesyal na araw na ito.

Magkabilaan kaming naka-upo ni Simon sa duyan habang naka-harap kami sa mga taong busy na busy sa pag-aasikaso ng ocassion sa araw na ito.

“Pinagselosan niya ang pinsan mo?” tanong ko sa kanya.

“Parang ganoon na nga po kuya” muling hinanap ng mga mata ko ang bulto ng katawan ng kapatid kong si Emman at doon ko ito nakita sa kabilang banda ng pool kung saan katabi niya si Papang na ngayon ay iniikot ang baboy sa baga. Nag le-lechon si Papang.

Matatalim ang paninging ibinabaling nito sa pwesto namin na batid kong kay Simon ito nakatingin. Kaya napabaling akong muli ng tingin kay Simon at doon ko ulit ito nakitang naka-tungo.

“Sabihin mo nga sakin Simon, ganyan ba si Emman sa tuwing nag-seselos siya?” tanong ko sa kanya at napatingin naman ito sa akin.

“Opo kuya Elo, pati sa tuwing kausap ko lang yung mga kaibigan ko sa university nagagalit na siya agad sakin” malungkot nitong tugon sa akin.

Possessive lang!?

“Hindi pa naman po ako nagagawang pag-buhatan ng kamay ni Emman, Kuya Elo” muli nitong wika sa akin.

“Hindi ka nga pinagbubuhatan ng kamay pero pinagsasalitaan ka naman ng masama” hindi ba nahihiya si Emman? Anak ng Governor ang pinagsasalitaan niya ng ganoon!

“Sanay na naman ako kuya Elo, tinitiis ko nalang po” kung ako ang nasa katayuan ni Simon ay iiwan ko na si Emman.

Hindi ako papayag na pag-salitaan ako ng ganun-ganun lang, lalo na’t wala akong ginagawang masama.

“Ikaw matitiis mo, pero ako hindi!” napatayo ako sa pwesto ko at seryso kong hinarap si Simon.

Kita ko naman ang pag-kagulat nito sa inasta ko.

“Kakausapin ko si Emman” seryoso kong wika ko sa kanya.

“Ha? Kuya Elo wag po” tila pag-aalala nitong wika sa akin.

“At bakit naman wag?” wika ko sa kanya at kita ko ang pagtingin nito sa kabilang gilid kung saan doon naka-pwesto sila Emman kaya napabaling din ako ng tingin sa kabila.

Galit na galit ang mukhang ipinupukol ni Emman kay Simon, ilang segundo ang itinagal noon bago muling bumaling ng tingin si Simon sa akin.

“Wag po ngayon Kuya Elo, ayoko pong masira ang birthday celebration ni Gio” nag-aalala nitong wika sa akin.

“Hindi pa nag-sisimula ang birthday ni Gio” tugon ko sa kanya “Kung hindi titigil si Emman sa ganyang ugali niya, mabuting hiwalayan mo na lang siya Simon” pagsasabi ko ng totoo sa kanya.

Kita kong lumatay sa mukha niya ang lungkot at pag-aalala.

“Hindi healthy sa relasyon kung hindi niyo pinag-kakatiwalaan ang isa’t-isa” wika ko dito “Kaya mas mabuti pang hiwalayan mo nalang si Emman kung patuloy niyang gagawin niya sayo ang bagay na iyon” tugon ko dito at nagsimula akong maglakad patungo sa pwesto ni Emman.

Hindi ako papayag na ganun-ganunin lang ni Emman si Simon.

“Elo ilang bangko yung aayusin ko?” tanong sa akin ni Kuya Exot ng makasalubong ko ito sa paglalakad ko. Tumigil naman ako sa kanya bago ako nagsalita dito.

“Nasa fifty plus lang yung mga bata Kuya” patukoy ko sa mga bisitang bata na dadating mamaya.

“Okay sige” tanging sagot nito bago siya muling naglakad.

Ngumiti ako sa kanya bago ko tinuloy ang paglalakad ko papunta sa pwesto nila Papang at Emman.

Hindi naman ganoon kalayo ang pwesto nila kaya mabilis lang akong nakapunta dito.

“Baka matalsikan ka ng baga, anak” bungad sa akin ni Papang ng makalapit ako sa pwesto nila. Hindi k ito pinansin at nakatingin lang ako kay Emman na matalim parin nakatingin sa kabilang pwesto kung saan nandoon si Simon na naka-upo parin sa duyan.

“Hoy Emman!” pagtawag ko dito ngunit hindi ako nito tinitingnan.

“Hoy!” muli kong pagtawag sa kanya pero matalim lang itong nakatingin kay Simon sa kabilang pwesto.

Dahil sa hindi nito pagpansin sa akin ay kinuha ko sa gilid ng upuang tumba-tumba ni Papang ang kahoy na pang-kamot niya sa likod.

Nang makuha ko yung pang-kamot ni Papang ay dali-dali ko itong inihampas sa ulo ni Emman.

“Tangina naman Kuya Elo! Ang sakit oh!!“daing nito sa akin at sapo-sapo niya ang ulong hinampasan ko ng kahoy.

“Tinawag mo pa akong Kuya sa lagay na yan ha?!” turan ko sa kanya “Kanina pa kasi tinatawag hindi tumitingin eh!” bulyaw ko pa dito at muling ibinalik kay Papang ang pangkamot ng likod niya.

Busy parin ito sa pag-iikot ng baboy sa baga.

“Ano bang problema mo Kuya?!” singhal nito sa akin habang sapo-sapo niya parin ang ulo niya.

“Ikaw! Ikaw ang problema ko!” pang-gagaya ko sa linya ni Emman kanina kay Simon “Ganyan ka ba talaga ha!? napaka-insensitive mo!” wika ko pang ganoon sa kanya habang matalim siyang nakatingin sa akin.

“Kung patuloy mong papairalin ang ganyang ugali mo kay Simon mabuting maghiwalay nalang kayong dalawa” pagsasabi ko ng totoo sa kanya. Umusod ako sa mismong harapan ni Emman para hind niya makita si Simon.

Matalim parin itong nakatingin sa akin.

“Dahil diyan sa pagiging possessive mo kay Simon, hindi mo alam na nasasakal mo na siya” muli kong pagsasabi ng fact sa kanya.

“Alam mo ba kung gaano kasakit na manggaling sa taong malapit sayo na pag-salitaan ka ng ganoon?” patukoy ko sa mga wikang ibinulalas ni Emman kanina laban kay Simon.

Kita ko ang pagbabago ng ekpresyon na ibinabaling sa akin ni Emman.

“Kung patuloy mo lang siyang pagsasalitaan ng ganoon? Mas mabuti pang mag-hiwalay nalang kayong dalawa jusko kayo” umarte pa akong napasapo sa noo para ipabatid sa kanya na mali ang ginagawa nila.

Kita ko ang ginagawang pag-silip ni Emman kay Simon pero hinaharanagan ko ito.

“Maghiwalay nalang kayo Emman sinasabi ko sayo” pang-ngongonsensya ko sa kanya “Kung ayaw mo namang makipaghiwalay mas magandang siya nalang ang makipag-hiwalay sayo” muling wika dito.

“Dahil kung ako ang nasa pwesto ni Simon, matagal na akong nakipaghiwalay sayo” muli kong pangongonsensya sa kanya.

Gusto ko matauhan siya.

Lungkot at pag-aalala na ang mukhang ibinabaling sa akin ni Emman.

“Kung ayaw mong mawala si Simon sa tabi mo Emman, alagaan mo siya at tigilan ang pagiging possessive mo” pagsasabi ko ng tama sa kanya “Kung nandito lang si Kuya Edward mo ay sabay ka naming babatukan” wika ko sa kanya.

“Eh kasi kuy—”

“Wala nang eh kasi-kasi, kung ayaw mong makuha siya ng iba mabuting umaayos ka ng asta” pagputol ko sa sasabihin niya.

Muli akong umusod papaalis sa harapan niya para makita niya si Simon sa kabilang banda ng pool.

Nakita ko ang matang ipinupukol ni Emman sa kasintahan niya.

“Kuya hanap ka nila Doc!”

“Kung wala kang tiwala kay Simon mas mabuting mapunta nalang siya sa iba” paunang wika ko “Kakayanin mo bang mapunta siya sa iba at maiwan kang mag-isa?” huling wika ko sa kapatid ko kasabay ng pagbaling ng tingin sa pwesto ni Simon na ngayon ay may katabi nang lalaki sa duyan.

Napabaling ako ng tingin kay Emman na ngayon ay malungkot at may-pagaalala ang matang ipinupukol niya sa kasintahan niya.

“Umayos ka Emman” huling wika ko dito bago ako naglakad patungo sa loob ng bahay dahil may naghahanap daw sa akin.

“Kumusta ang likod mo Elo?” wika sa akin ni Doc.

“Medyo okay na Doc” wika ko sa kanya habang nasa harapan ko silang dalawa ng kasama niya.

Naka-upo kaming tatlo sa sofa habang kinakamusta nila akong dalawa.

“Para ka na namang engot Elo, tinatawag mo na naman akong Doc!” turan sa akin ni Elie, ang kaibigan naming Doctor ni Kuya Edward.

“Para formal ano kaba” natatawa kong wika sa kanya at kita ko naman ang pagbaling niya ng tingin sa katabi nitong lalaki.

Malaki ang pangangatawan ng lalaki at mababatid mong isa din itong modelo dahil sa angking ka-gwapuhan nitong taglay.

“Ahm…Elo” napatingin ako kay Elie at kita ko ang pag-hawak niya sa kaliwang kamay ng katabi niya.

Wait? Sila ba?

“Elo…si Mike boyfriend ko” muli naman akong napabaling ng tingin sa lalaki.

“Hi, Mike” tipid na wika nito sa akin at inilahad niya ang kanan nitong kamay sa akin at doon ko ito mabilis na tinanggap.

“Elo” nakangiti kong wika dito at tumango naman ito sa akin.

“Isa din siya sa mga Doctors na tumulong sa pag-oopera sa likuran mo Elo” paglalahad nito sa akin.

Siya si Elie, ang kaibigang Doctor naming dalawa ni Kuya Edward. Si Elie din ang tumulong sa akin sa pagkakaroon ko ng SCI o Spinal Chord Injury dahil sa natamo kong aksidente sa nakalipas na limang taon.

Hinding-hindi ko makakalimutan ang bangungot na pangyayaring naganap makalipas ang limang taon dahil iyon ang naging mitsa para mawala ang isa sa pinakamamahal kong tao sa mundo.

Bugbog at pasakit sa katawan ang natamo ko sa pangyayaring iyon para magkaroon ako ng SCI o Spinal Chord Injury na naging dahilan para maging bedridden ako sa loob ng apat na taon. At sa tulong ni Elie ay sumailalim ako sa matinding Surgery sa aking likuran.

Isang Neurosurgeon Doctor si Elie kaya siya ang aking naging personal na Doktor ko sa loob ng apat na taon. Pagkatapos ng aking Surgery ay sumabak ako sa Spinal Traction at Immobilization para mas mapaayos ang pagkasira ng aking Spinal Chord sa likuran.

Sa tulong ng aking pamilya ay matagumpay akong nakaligtas sa pagpapahirap sa akin sa nakalipas na apat na taon. At ngayon nga ay tuloy parin ang aking medikasyon para tuluyan nang umayos ang aking likuran.

“Hindi na ako gumagamit ng tungkod Elie, na didiretso ko na ang paglalakad ko” wika ko kay Elie habang naglalakad na kami papunta sa bakuran.

“Kita ko nga oh” nakangiti nitong wika sa akin habang tinitingnan ako nitong maglakad.

Magkahawak kamay silang dalawa ni Mike sa tabi ko habang tinutumbok namin ang likuran ng bahay namin.

Bahay namin.

“Oo nga pala nasa biyahe na yung mga bata, kagagaling lang din namin doon kanina ni Mike” sila Elie ang nagpresintang humanap ng Institusyon para sa mga batang ulila na sa mga magulang.

Si Gio ang nakaisip na mga batang nasa orphanage ang imbitahan namin para sa ika-lima niyang kaarawan. Tinanong ko siya kung bakit iyon ang gusto niyang imbitahin sa birthday niya at ang naging sagot nito sa akin ay…

“…gusto ko lang na makitang naka-smile sila Papa, kahit wala na silang Daddy,Papa or Mommy ay gusto kong makita na masaya sila kasi Papa I believe na Smile is the best medicine in the world”

Hindi ko naman maiwasang mapaluha noong mga oras na sinasabi sa akin ng anak ko ang mga katagang iyon, tinanong ko din ito kung anong gusto niyang maging paglaki at ang sagot naman nito ay maging katulad ng Tito Elie niya na isang Doctor.

Hindi ko maiwasang pagkumparihin silang dalawa ng baby kong si Ariana dahil parehas na parehas silang mag-isip dalawa ni Gio.

At salagay ngang iyon ay sila Elie ang humanap ng Orphanage na iimbitahan namin, Kismet Orphanage Foundation sa Caloocan Metro Manila ang napili nilang ampunan.

“Maiwan ko muna kayo dito Elie ha” habilin ko sa dalawa dito sa lamesa kung saan kasalukuyang inaayos ng ilang mga kakilala ko dito sa Pililla.

“Kami na bahala mag-palobo at design dito” wika ni Elie habang sinusimulan na niyang bombahin ang mga lobo na nakapatong sa lamesa.

Bukod kasi sa mga lobo ng Jollibee ay may binili ding mga pang dekorasyon si Prince gaya ng lobo,confetti,partpoppers at iba pa para daw mas makulay ang birthday ni Gio.

Jollibee ang tema ng birthday ni Gio dahil paborito niya din si Jollibee, at ang lola nito ang nagsponsor sa birthday niya.

Sa Jollibee? Bida ang saya!

“Kuya nandiyan na yung mga tank ng ice-cream na pinadala nila Kuya Franco at Sky” wika sa akin ni Ella habang inaayos ko ang mga ginawa kong sandwich kaninang umaga.

“Sige Ella alalayan mo nalang sila papunta dito sa bakuran” pagbaling ko kay Ella na ngayon ay nakaayos na.

“Ligo kana?” tanong ko sa kanya.

“Oo kuya kanina pa ako pinagpapawisan dahil kapalitan ko si Papang doon sa pag-iikot ng lechon” tugon nito sa akin at tumango namana ko.

Iginala ko ang paningin ko dahil sa may hinahanap ako.

“Nasaan sila Simon at Emman?” muli kong tanong sa kanya.

“Umuwi muna doon sa bahay natin, nag-away ata yung dalawa” muli nitong tugon sa akin at napatango naman ako.

“Si Gio kuya nasa kwarto pa?” tanong niya naman sa akin at muli akong tumango sa kanya.

“Yung pinadala ni Ate Dette na damit ang susuotin ni Gio diba?” wika ni Ella. Buti nalang at sinabi niya dahil may nakalimutan pala akong gawin.

“Ay oo nga pala! Plantsahin mo nga yung damit na bigay ni Dette, Ella” wika ko dito “Nakasampay doon sa harapan ng bahay, tuyo na siguro iyon” dagdag ko pa kay Ella bago ito umalis sa pwesto ko.

Muli kong ibinaling ang tingin ko sa pag-aayos ng mga sandwich na ginawa ko, inaayos ko din ang mga naka pack na pagkain na galing sa Jollibee.

Sponsor ito ni Tita Nave at Tito Johnny.

Sa nakalipas na limang taon ay mas nakilala ko ang buong pamilya Walker, isa sila sa mga tumulong sa pagpapagaling ko kahit na ganoon ang nangyari amin. Hindi magkandamayaw si Tita Nave sa ibinibigay niyang tulong sa akin at sa pamilya ko at lubos din silang naghihintay sa padating ng panahon noong gumaling ako.

Napakaswerte ko sa kanila, napaka-swerte namin ni Gio sa pamilyang Walker.

Inaayos ko lang ang mga pack foods ng madanggi ko ito at nalaglag sa lamesa ang ibang pack foods na galing sa Jollibee.

“Shete” bunghalit ko ng malaglag ko ito sa carabao grass ng aming bakuran.

Pumwesto ako doon sa mga pack foods para damputin.

Ngunit liliyad palang ako para kuhanin ay naramdaman kong lumagutok ang likuran ko.

“Ah…ahh…ahhh” daing ko ng maramdaman ko ang sakit.

“Putek…ahhh” muli kong daing at hindi ko maibalik ang sarili ko sa pagkakatayo.

“Kuya Exot! Mamang!” pagtawag ko sa kanila para tulungan ako.

“Ahhh…ahhh” nakahawak ang kanang kamay ko sa likuran habang nasa bewan ko naman ang kanan.

“Magdahan-dahan ka kasi” boses sa likuran ko at hindi ko pa ito nililingon ng pumunta ito sa gilid ko para tulungan ako sa aking pagtayo ng diretso.

Inalalayan ako nito sa pagtayo at ang kanang kong kamay ay inakbay ko sa balikat niya para hindi ako mawalan ng balanse.

“Ahh…ahhh…shete” nakapikit ako habang dumadaing sa pagtayo ko ng diretso.

“Ang lutong ng tunog ah” natatawa nitong wika dahil rinig namin ang lagutukan ng buto ko sa likod.

“Gaga ka” tugon ko sa kanya ng magmulat na ako dahil nakatayo na ako ng diretso.

Inalis ko na ang pagkaka-akbay ko sa kanya at hinarap na siya ng diretso.

“Ang tagal mo kanina pa kita hinahantay” tila pagtatampo ko sa kanya at sinamahan ko pa ito ng paghampas sa matipuno niyang dibdib.

“Ito namang babe ko…wag kanang magtampo pati traffic kaya” napapakamot pa siya sa ulo niya at doon pa ito nag papa-cute sa harapan ko.

“Traffic? Kailan pa na-traffic ang eroplano aber?” turan ko sa kanya at muli itong napakamot sa sinabi ko.

“Wag kanang mag tampo babe, akala mo ba magkapitbahay lang ang Hawaii at Pilipinas?” panimula nitong sumbat sa akin “Pati alam mo ba kung ilang oras ang biyahe mula doon papunta dito? Eleven hours! Eleven hours and ten minutes akong nasa eroplano babe! Kaya pagod na pagod ako” huli nitong panunumbat sa akin na pinangtaasan ko lang ng kilay.

“Babe ka diyan ng babe baka may makarinig sayo!” gigil kong wika sa kanya “At kung pagod ka magpahinga ka doon sa isang guest room” suhestyon ko sa kaartehan nito.

“Bakit ba ang sungit mo ha!? kung hindi lang namat—”

“Kung hindi lang ano?! kung hindi lang ano!? ituloy mo!” ganting pagtataray ko sa kanya.

“Wala!” tila tangang singhal nito sa akin at nagawa pa niya akong isnaban.

“Tsss” palatak ko nalang sa kanya.

Ilang minuto kami nitong nag-aasaran bago maging seryoso ang aming usapan.

“Kumusta yang likod mo?” pagtatanong nito sa akin at nagawa pa niya akong hawakan sa pisngi.

Marahas ko naman itong tinaggal dahil sa kalandian niya.

“Likod ko ang tinatanong mo pero pisngi ko ang hinawakan mo!” muli kong wika sa kanya at napatawa nalalan ito sa tinugon ko sa kanya.

“Pero seryoso kumusta yung likod mo?” seryoso na nitong baling sa akin.

“Maayos na, hirap lang akong yumuko tulad ng kanina” tugon ko sa kanya at kita ko ang pag-tango nito sa akin.

“Ikaw? Kumusta?” seryosong pagbaling ko naman sa kanya.

“Maayos ako, healthy at fit palagi akong nag gy-gym eh” sagot nito sa akin.

“I mean yung puso mo kumusta?” pagtatama ko sa kanya.

“Maayos naman itong puso niya I always eat leafy green vegetables like spinach, kale and collard greens because they are well-known for their wealth of vitamins, minerals and antioxidants na maganda sa puso” maarte nitong pagsasalaysay sa akin.

“Pinapaandaran mo na naman ako ng kaartehan mo…..

“…Zachary”

“Hindi kita pinapaandaran ng kaartehan Elo sinasabi ko lang yung totoo dahil alam kong mahalaga sayo ang puso ng taong nandito sa loob ko” seryoso nitong wika sa akin.

Totoo naman eh, ang puso na nakakabit kay Zach ay ang puso ng isa sa mga taong mahal na mahal ko.

“Mabuti naman kung ganoon” nakangiti kong wika sa kanya at dahan-dahan akong lumiyad papunta sa dibdib niya para doon pakinggan ang tibok ng puso ni Zach.

Sa loob ng limang taon ay ganito palagi ang ginagawa ko sa tuwing magkikita kami ni Zach, palagi kong pinapakinggan ang tinitibok at sinisigaw ng puso niya.

Ng matagumpay kong maidikit ang tenga ko sa dibdib niya ay doon ko dinama ang bawat tibok ng puso niya.

Nakapikit pa ako habang iniisip yung senaryo na tumapos sa buhay niya, tila pangalan ko ang sinisigaw ng puso ni Zach. Dahil kahit sa huling hininga niya ay kalagayan ko ang iniisip niya.

“Masaya na siya sa langit Elo, kaya please lang wag ka ng malungkot” naramdaman ko ang pag-gapang ng mga braso ni Zach sa katawan ko.

Hinayaan ko nalang siya dahil pinapakinggan ko lang ang tibok ng puso niya.

Ilang minuto kaming ganoon ang pwesto ni Zach ng may marinig akong sumigaw sa pangalan ko.

“Tito Elo!”

“Tito Elo! Where are you!?”

“Si Ariana nandito na” rinig kong wika ni Zach kaya napa-ayos na ako ng tayo sa pagkakadikit ko sa dibdib niya.

“Baby!” pagtawag ko naman sa kanya mula dito sa pwesto namin ni Zach.

“Tito Elo!” muli kong rinig na tawa niya habang binabaybay na nito ang daan patungo sa pwesto ko. Ganoon din ang tuwa ko ng makita ko na kasunod ni Ariana si Dette at Tommy.

“Elo” pagtawag ni Dette habang kumakaway pa ito mula sa likod ni Ariana.

“Tito Elo I miss you!” wika ni Ariana ng makalapit siya sa pwesto ko.

“Hindi kita ma-hug baka kasi ma-fructure yung likod mo” tila nag-aalalang wika ni Ariana kaya imbis na yakapin niya ako ay hinawakan nalang ako niya ako sa magkabilang gilid.

Pwede naman akong yakapin pero ewan ko lang kay Ariana kung bakit hindi niya magawa. Masyado daw siyang nag-aalala sa tuwing tatangungin ko siya.

“Papunta na si Angel?” rinig kong tanong ni Dette kay Zachary.

“Yes Dette”

“I miss you Tito Elo” nakangiting wika ni Ariana sa harapan ko kaya napatawa nalang ako sa kanya.

“At talagang na miss mo pa ako ano po?” turan ko sa kanya.

Si Ariana ang isa sa tumulong at naghintay sa pag-galing ko. Ikinuwento sa akin ni Ariana ng mabalitaan niyang nahanap ako ay dali-dali silang umuwi ng Daddy niyang si Kuya Cedric at ang asawa niya dito sa Pilipinas.

Ilang tao din akong binantayan ni Ariana noong mga panahon na bedridden ako. Nag-alala ako sa pag-aaral niya dahil ilang taon siyang nag-stay dito sa Pilipinas pero ganoon nalang ang gulat ko ng I-kwento niyang dito na siya mag-aaral.

Sa limang taon na nagdaang iyon ay madaming kwento ang ikinuwento sa akin ni Ariana at kadalasan ay tungkol sa mga mythology at legends ang ikinukwento nito sa akin.

Eleven years old na si Ariana at nagsisimula na itong maging dalaga, konti nalang ay matatangkadan na niya ako. Napakahaba kasi ng biyas sa murang edad niya.

“Talagang mamimiss kita Tito Elo! Ilang years yung nasayang natin para makapagbonding tayo ng maayos” tugon nito sa sinabi ko kaya nginitian ko nalang siya.

“Dette si Nathan?” pagbaling ko ng tingin kay Dette na kausap si Zachary.

Napatingin naman ito sa akin bago siya sumagot “Hindi kaba kinontak ng pinsan mo?” takang tanong sa akin ni Dette.

“Hindi eh” tugon ko sa kanya “Wait, baby” wika ko kay Ariana dahil magkakapit parin kami sa isa’t-isa.

Nagbitaw naman kami ni Ariana sa pagkakakapit bago ko kinuha ang phone ko sa bulsa.

“Hindi makakapunta si Nathan at Tony dahil may date daw silang dalawa sa Batanes” wika sa akin ni Dette ng makuha ko ang phone sa bulsa.

Binuksan ko ito at doon ko nga nakita na may message sa akin si Kuya Tony.

“Pinsan, hindi kami makaka-attend ng asawa ko sa birthday ni baby Gio ha, may date kasi kami, bawi nalang kami kay baby Gio pag-uwi namin”

pagbasa ko sa text message galing kay Tony.

“Kuya Tommy patulong naman daw si Kuya Exot na mag-ayos ng chairs at tables”

“Ay sige sige”

“Baby loves tulong lang ako”

“At talagang inuna pa nilang dalawa ang date ano?” wika ko kay Dette.

“Hayaan mo na ang dalawa dahil mag-kaaway iyon kahapon” tugon nito sa akin.

“Ano na namang pinag-awayan?” muli kong tanong sa kanya.

“Lasing kahapon si Tony at si Charles dahil ipinagdiwang nila ang pagbubuntis ni Ivy” pagtukoy ni Dette sa asawa ni Kuya Charles.

Nasabi ko ba sa inyo na si Tony at Nathan ang nagkatuluyan?

Eh si Dette at Tommy? Nasabi ko ba sa inyo na kasal na silang dalawa?

Kahit naka wheel chair ako ay kinuha parin akong abay ni Dette, buti nalang at gentleman ang partner ko para itulak niya ako sa aisle.

“Tito Elo, nandiyan na daw po sila Tito Franco at Uncle Sky” wika sa akin ni Ariana habang hawak-hawak nito ang phone niya.

“Ang Daddy Cedric mo Ariana? Pupunta?” pagtatanong ko kay Ariana.

“No Tito, may meeting sila nila Lolo sa Italy diba? Kasama niya sila Tito Charles” sagot naman ni Ariana.

“Ay oo nga pala” pag-aalala ko dito.

Pagod na din siguro ako kaya nakalimutan ko na.

“Tara Tito Elo salubungin natin sila Tito Franco” pagyaya sa akin ni Ariana kaya nagpa-alam naman ako kila Dette at Zachary.

“Dette, Zach tulong muna kayo kila Elie at Mike doon sa kabilang table” pagpapalalam ko sa kanila bago kami naglakad ni Ariana papasok sa loob ng bahay.

“Elo dumating na ba yung mga ice-cream?” bungad sa akin ni Kuya Franco ng makapasok sila dito sa bahay.

“Opo Kuya Franco” magalang kong tugon sa kanya.

“Good, nandiyan na ba sila Zach?” muli nitong tanong sa akin at tumango naman ako.

“Elo may pinamili ulit akong skin care product!” magiliw na tugon sa akin ni Sky.

Isa din sila Kuya Franco at Sky sa nagbabantay at nagtiyaga sa akin noon sa hospital noong panahong na bed ridden pa ako. Mas nakilala ko silang dalawa dahil sa mga kwento at salaysay sa akin ni Sky. Masaya na silang dalawa nanagsasama sa isang bubong.

Napaka kulit ni Sky dahil sa tuwing dadalawin niya ako sa Ospital ay palagi niya akong sinusuotan ng Face Mask sa mukha para daw mas maging glow at maganda ang kutis ko sa mukha.

“Yes! Kamsahamnida Sky!” pasasalamat ko sa kanya habang tinutumbok naming apat ang daan papunta sa bakuran namin.

Nang makalabas kami sa pintuan palabas ng bakuran ay nakasalubong namin si Mamang.

“Good afternoon po Mamang”

“Hello Mamang”

Sabay nilang bati kay Mamang na halatang kanina pang umaga busy sa kakaintindi ng party sa apo niyang si Gio.

“Aba anong oras kayo dumating Franco? Sky?” pagtatanong ni Mamang “Kaawayan kayo ng Diyos” sunod nitong wika pagkatapos mag-mano ni Kuya Franco at Sky.

“Ten-thirty am po nandito na kaming dalawa ni Sky galing ng Korea tapos dumiretso na po kami dito sa Pililla” sagot ni Kuya Franco.

“Ganoon ba? Eh si Nave?” muling pagtatanong ni Mamang.

“Kasama po siya ni Lolo sa Italy, mamang” sagot naman ni Ariana sa tabi ko.

“Oh siya sige-sige” wika ni Mamang bago ako nito balingan ng tingin “Gisingin mo na si Gio anak dahil malapit na daw yung mga bata galing ng ampunan” wika ni Mamang “Maiwan ko muna kayo diyan at mag-aayos muna kami ng katawan ng Papang nyo” huling wika nito bago kami talikuran.

“Oo nga nasaan ang may birthday? Nasaan ang birthday boy natin?” nakangiting paghahanap ni Kuya Franco.

“Nasa taas pa at natutulog, napagod kakaiyak kanina” nakangiti ko namang wika sa kanya bago kami tuluyang maglakad papunta sa bakuran.

“Ella! Ella!” pagtawag ko kay Ela ng nandito na kami sa likuran ng bahay namin.

“Kuya bakit!?” rinig kong sagot ng kapatid ko ng makita ko itong katulong nila Zach sa pag-aayos ng mini stage.

Si Kuya Franco at Sky ang emcee dahil sila din ang nag-presenta na gawin ang bagay na ito. Bukod kasi sa madalas nilang biruin ang isa’t-isa ay mahilig silang dalawa sa mga bata.

“Yung damit ni Gio? Naplancha mo na ba?!” muli kong wika sa kapatid ko.

“Oo kuya! Nakasabit na sa loob ng closet niya!” sagot nito sa akin habang busy pa sa last minute nilang pag-aayos ng stage.

Napangiti naman ako bago bumaling ng tingin kay Ariana “Baby pwede bang tulungan mo sila Elie at Mike sa pagpapapasok ng bata later?” tanong ko sa kanya.

“Sure Tito Elo” nakangiting tugon sa akin ni Ariana bago ko balingan ng tingin si Kuya Franco at Sky.

“Kunin ko lang si Gio at para mapagbihis na din ako” huling wika ko sa kanila bago ako tuluyang pumasok sa loob ng bahay.

Kasalukuyan na akong humahakbang papataas sa ikalawang palapag ng bahay dahil kukunin ko na ang anak ko. Nakangiti lang ako habang tinutumbok ang daan papunta sa pupuntahan ko.

Ng tumigil ako sa harapan ng play room ng anak ko ay huminga muna ako ng malalim at ngumiti ng matamis bago ko buksan ang pintuan. Pinatulog ko kasi ito kanina dahil iyak siya ng iyak kaninang umaga.

Nakangiti kong binuksan ang pintuan ng kwarto at agad kong nasilayan ang mga koleksyong laruan na bigay sa kanya ng mga Tito,tita lolo at lola niya at ang lahat ng ito ay nakakalat sa sahig.

Ng tuluyan akong makapasok sa loob ay pinulot ko muna ang mga laruan na nakakalat bago ko tumbukin ang crib na tinutulugan ni Gio.

Ngunit ganoon nalang ang kaba ko ng wala akong Gio na nakita sa loob ng crib.

“Gio?” wika ko at nagawa ko pang-itaas ang mga unan at nagbabasakaling natatakluban nito.

Pero wala ito doon.

Nagsimula akong makaramdam ng kaba.

“Giotto?” dahan-dahan akong dumapa para silipin ang ilalim ng crib, pero wala ito doon.

“Ah…ah…ahhhh shet” muli kong pagdaing ng simulan kong tumayo ng diretso.

“Gio nasaan ka?” muli kong wika at sinumulan ko siyang hanapin sa loob ng kwarto.

Pero wala ito doon.

Lumabas ako ng kwarto at sumigaw sa taas papunta sa baba.

“Mamang! Wala ba diyan si Gio!?” sigaw ko mula sa ikalawang palapag ng bahay.

“Wala dito!” rinig kong tugon nito sa akin kaya mas lalo akong kinabahan.

Humakbang akong muli pabalik ng kwarto ng anak ko para doon siya hanapin.

“Gio!? nasaan ka?” nagsisimula nang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa kaba.

Paikot-ikot ako dito sa loob ng kwarto.

“Giot—”

Sa ilang minuto kong pag-papaikot-ikot sa loob ng kwarto ay doon ako napatigil sa harapan ng pintuan ng cr.

“Ah daddy! Nakikiliti ako!”

Tumaas ang kilay ko dahil sa tawanan na nagmumula sa loob ng cr.

Tinumbok ko ang pintuan at doon ko hinawakan ang doorknob nito.

Nakataas ang aking kilay habang may kaba akong nararamdaman sa looban ko.

“Daddy naman ih! Nakikiliti nga ako!”

Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan para pasukin ang loob ng cr na iyon.

“Ah Daddy!”

Tuloy lang ang tawanan at kulitan ang naririnig ko mula sa loob.

“Daddy! wag!” boses ni Gio.

Ng makapasok ako sa loob ay dahan-dahan ko namang isinara ang pintuan nito. May malaki kasing bathroom curtain ang nakataklob sa bathub kaya hindi nila ako kita.

Rinig ko ding nakabukas ang shower at grip sa loob nito kaya tiyak na hindi nila ako naririnig na pumasok na sa loob.

Kaba at pagtaas lang ng kilay ang tugon ko sa nangyayari dito sa loob.

“Daddy! Wag! Daddy! Nakikiliti ako!” tawang-tawang wika ng anak ko sa loob ng bath tub habang dahan-dahan akong humahakbang papalapit sa pwesto nila.

“Wag kang maingay Gio, baka marinig tayo ng Papa mo” at dahil sa nakilala ko ang boses na iyon ay dali-dali kong nilikom ang bathroom curtain para masigurado kong siya nga iyon.

At nang tuluyan ko ng maigilid ang kurtina ay ganoon nalang ang pagsigaw nilang dalawa ng makita ko ang ginagawa nila.

“Papa!”

“Amor!”

Sabay nilang wika mag-ama habang gulat na gulat silang nakatingin sa akin. Hubad baro ang katawan nilang dalawa habang nakalubog sila sa bath tub.

Mas lalong tumaas ang kilay ko at nagawa ko pang mapahawak sa magkabila kong bewang dahil sa lalaking nasa harapan ko.

“Anong ginagawa mo dito hah?!” kita ko ang pagkasindak nilang dalawa mag-ama dahil sa inasta ko.

Alam nila kapag nagbibiro ako at alam nila kapag seryoso ako.

“A…a…a..amor” utal-utal na wika nito sa harapan ko at batid sa mukha niya ang pagkasindak at takot.

“Papa” rinig ko sa tabi niya ang nag-aalalang boses ng anak ko.

Gustong-gusto kong matawa sa parehas nilang reaksyon pero hindi ko magawa. Kapag oras ng lokohan ay lokohan samantalang sa oras ng seryosohan ay dapat seryoso ako.

Pigil-pigil ko ang pagtawa ko ng kunin ko ang towel na nakasabit sa gilid ng sink ng kubeta.

Nang makuha ko ito ay doo ko kinuha si Gio sa pagkakatubog niya sa tubig.

“Tayo” wika ko sa anak ko at dahil sa takot niya ay mabilis nito akong sinunod. Nakatayo siya sa bath tub habang pinupunasan ko ang ulo at katawan niya.

Nakatitig lang naman ako sa lalaking pasaway na nakatubog parin sa tubig.

“Come here” inilahad ko ang kamay ko sa anak ko at doon siya ibinalot sa towel bago ko ito buhatin.

Ng tuluyan ko na itong nabuhat ay bumaling siya ng tingin sa ama niyang pasaway “Daddy” malungkot niyang wika sa ama niya.

Nakataas parin ang kilay ko sa kanya para iparamdam na galit at seryoso ako sa kanya.

“Hindi ka tatayo diyan?!” pagsusungit ko sa kanya at kita ko ang mabilis nitong pagtayo sa bath tub.

Nang makatayo siya ay doon ko kita ang hapit na hapit nitong white brief habang bumabakat ang malaki niyang alaga doon.

Pero hindi iyon ang dapat kong pansinin.

Mabilis kong kinuha ang isa pang towl na nakasabit sa sink ng kubeta bago ito inabot sa kanya.

“Papa” pagbaling sa akin ng anak ko sa boses na takot na takot.

“Amor…” malungkot at pagpapa-awa nitong pagtawag sa akin ng simulan niyang tuyuin ang kanyang sarili.

Inisnaban ko ito bago ko ito talikuran at tuluyang lumabas sa loob ng kubeta habang bitbit ko si Gio na nakabalot sa towel.

“Umalis kana diyan sa loob at magbihis ka na!” muli kong pagtataray sa kanya habang inilalagay ko si Gio sa kanyang crib.

“Amor…” muling malungkot na wika nito ng makalabas na siya sa loob ng cr habang naka tapis ang towel sa bewang niya.

“Nako tigil-tigilan mo ako sa pagpapa-awa mo Lucas! “ galit ko paring wika sa kanya habang binubuksan ko ang closet ng kwarto ni Gio.

“Amor naman eh” muli nitong wika sa akin nang makuha ko ang damit ni Gio sa loob ng cabinet. Spiderman inspired and damit ni Gio na ipinadala ni Dette kahapon lang.

Isinara ko ang closet bago ko muling tumbukin ang crib na kinatatayuan ng malungkot na si Gio, pinapagalitan ko kasi ang Daddy niya.

“Tigilan mo ako Lucas ha! Ang buong akala ko sumama ka ngayon sa Italy dahil mahalaga yung meeting niyo with the investor and shareholders!” galit ko paring wika sa kanya at mas nakita ko ang pag-lungkot ng mga mata ni Gio.

Takot na takot talaga silang dalawa mag-ama sa tuwing pinapaglitan ko sila.

“Gusto ko lang naman makasama si Gio ngayong araw…Amor…birthday niya oh” pagpapaliwanag ng lalaki sa tabi ko habang binibihisan ko ng damit ang anak ko.

Taas kilay akong tumingin sa kanya kaya kita ko ang pag-igtad nito sa pwesto niya.

“Ngayong araw!? ngayong araw lang Lucas? Eh ilang beses nga akong pinapagalitan ni Dette dahil sa hindi mo pag-papaalam na aabsent ka?!” singhal ko ng katotohanan sa kanya kaya hindi ito naka-imik sa sinabi ko.

“Papa wag mo pong pagalitan si….si…Daddy” tila paiyak ng wika sa akin ni Gio ng tuluyan ko itong mabihisan ng pang-itaas na damit.

“Kailangan kong pagalitan ang Daddy mo Gio dahil sumusobra na siya” muli kong binalingan ng tingin ang ama nitong sa tingin ko ay iiyak na din dahil sa pagsusungit ko sa kanila.

Gusto ko talagang matawa pero hindi ko magawa dahil kailangan kong magseryoso sa kanilang dalawa.

Sino ba naman kasing hindi magagalit kung nagawa nila akong lokohing dalawa. Partida ay madaling araw pa iyon dahil dapat maagang aalis si Lucas gawa ng meeting nila sa Italy kasama sila Kuya Charles, Kuya Cedric, Tito Johnny at Tita Nave.

Umiyak pa ang dalawa kaninang madaling araw dahil hinding-hindi mo talaga sila mapag-hihiwalay at nasaktong birthday pa ni Gio kaya ganoon nalang ang pagtatangi nilang dalawa sa isa’t-isa.

Nakita pa mismo ng mga mata ko ang pag-alis ng sasakyan ni Lucas kaya ang buong alam ko ay wala ito dito simula pa kaninang umaga.

Pero ano itong madadatnan ko na sabay silang naliligo mag-ama!?

“Amor…” malungkot na pag-wika sa akin ni Lucas sa tabi nang kargahin ko muli si Gio.

“Papa” wika naman ni Gio sa bisig ko habang nakaharap kami sa ama niyang pasaway.

“Pumunta kana sa kwarto at magbihis” walang gana ko sa kanyang wika bago ko ito talikuran.

Naramdaman ko ang pagtingin at pag-muwestra ng mga kamay ni Gio sa likod ko na wari’y hinahabol ang kanyang ama ng tuluyan kaming makalabas sa loob ng kwarto.

“Talagang nagawa niyo akong lokohing dalawa ng Daddy mo ano?” pag-kompronta ko sa anak ko habang pababa kami ng hagdanan.

“Papa…sorry po…birthday ko po kasi tapos mawawala si Daddy ng ilang araw” pagpapaliwanag ng anak ko.

“Kaya nagawa niyo akong lokohin?” seryoso ko paring baling sa anak ko ng tuluyang kaming makababa ng hagdan.

Napatungo naman ang anak ko kasabay ng pagtumbok namin ng daan patungong bakuran, ngunit papalabas palang ng harangin kaming dalawa ni Kuya Exot.

“Daddy Exot” malungkot na pagtawag niya sa kanyang Tito.

Daddy kasi ang tawag niya sa lahat ng Tito niya miski sa side ko at sa side ni Lucas.

“Oh baby bakit ka sad? Birthday mo ngayon dapat happy ka” pang-aalo ni Kuya kay Gio nang kuhanin niya ito sa bisig ko.

“Si Daddy po kasi” malungkot na wika ni Gio kay Kuya.

“Ayan, niloko ako ng dalawang mag-ama nandito pala si Lucas mula kanina ng umaga at hindi sumama sa meeting nila sa Italy” pagpapaliwanag ko kay Kuya.

“Ay weh?” napataas naman ako ng kilay sa tugon sa akin ni kuya. Hindi halatang gulat na gulat ha.

“Alam mo din na nandito si Lucas mula umaga?” taas kilay kong tanong kay Kuya Exot pero hindi ako nito sinagot at bumaling ng tingin sa pamangkin niya.

“Anong nangyayari diyan?” wika ni Mamang sa likuran ko kaya dali-dali ko itong hinarap.

“Mamang! Alam mo din bang nandito si Lucas mula noong umalis siya?!” pag-kompronta ko kay Mamang at kita ko ang paglikot ng mga mata niya.

“Ha?…aba hindi!” pagsisinungaling ni Mamang sa akin kaya mas napahinga ako ng malalim.

Mas lalo akong nagagalit ha.

Narinig ko pang tinawag ni Gio ang Lola niya bago ako muling humakbang pataas naman sa kwarto namin.

All this time? Ako pala ang niloloko nilang lahat?

Humanda sa akin iyang Lucas na iyan!

Aba nakakahiya kila Tita Nave at Tito Johnny na hindi sumama ang anak nila! Ilang taon nga niyang hindi pinapasukan noon ang kompanya niya dahil sa pagbabantay sa akin sa ospital tapos ngayon naman na may anak na kami ay madalas pa ang pag-absent niya.

Hindi naman siya dating ganito ah?! napaka committed niya kaya sa trabaho dati!

Pero ngayon!? Sumosobra na siya!

Nang napatigil ako sa harapan ng kwarto namin ni Lucas ay muli akong huminga ng malalim para pakalmahin ang aking sarili dahil ayokong makapag-salita ng masama kay Lucas.

Inaamin ko na kapag ganito ang usapan ay seryoso at ako superior niya, pero kapag iba naman ang usapan ay siya ang superior ko at ako ang inferior niya.

Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan ng kwarto namin habang malalalim ang ginagawa kong paghinga.

Ng tuluyan kong buksan ang pintuan ay doon ko nakita si Lucas na naka-upo sa paanan ng kama naming dalawa.

Para itong tuta na kaawa dahil ang mga kamay niya ay magkadikit habang ito ay nakatungo.

Hindi ako nito binabalingan ng tingin kaya malakas kong isinara ang pintuan para siya ay gulatin.

Gusto ko sana muling matawa dahil sa naging reaksyon ni Lucas.

“Amor” malungkot nitong pagtawag sa akin at ganoon nalang ang bilis ng paglapit niya sa pwesto ko.

“Wag kang lumapit” seryoso kong tugon sa kanya kaya wala siyang nagawa kundi ang tumigil sa paghakbang niya.

“Amor” konting pang-iinis pa ay alam kong luluha na si Lucas.

“All this time ako pala ang na-prank niyo?” seryoso kong wika sa kanya at nagawa ko pang mapahawak sa magkabila kong bewang “All this time Lucas, all this time” pagdidiin ko sa kanya.

“Amor…birthday ngayon ni Gio kaya nag––”

“Hindi ko kailangan ng explanation Lucas, pagkatapos ng party kunin mo ang mga gamit mo dito at doon ka matulog sa bahay niyo sa Cubao” dahil sa sinabi ko sa kanya ay nakita ko ang pag-tulo ng luha sa mata niya.

“Ayokong makita ang pagmumukha mo ngayon kahit na bukas at sa isa pang bukas” muli kong wika sa kanya “Ayokong makita ang pagmumukha ng isang sinungaling” dagdag ko pa kaya mas lalong nag-unahan ang mga luha sa mata niya.

Huminga ako ng malalim bago muling nagsalita.

“Pagkatapos kong maligo saka ka maligo” malamig kong tugon sa kanya bago ako naglakad papasok sa loob ng cr. Iniwan ko siyang umiiyak doon sa labas.

Ang pinaka-ayoko sa lahat ay yung mga taong sinungaling.

Nakakainis, nakakagalit.

Pero yung mga sinabi ko naman kay Lucas ay alam kong hindi niya susundin. Hello? Pasaway po siya.

Nang makasok ako sa loob ng kubeta ay hindi na ako nag-aksaya ng oras at dali-dali ko nang hinubad ang aking mga saplot sa katawan.

Init na init ang aking katawan dahil sa pag-tatrabaho ko mula kaninang umaga.

Humakbang ako papunta sa shower kasabay ng pagbukas dito.

“Ah sarap” santinig ko ng magbagsakan na ang malamig na tubig na nanggagaling sa shower.

Tamang-tama at mainit ang ulo ko kay Lucas.

Nakapikit akong pumapailalim sa shower habang kinakapa ng aking kanang kamay ang mahabang peklat sa likuran ko.

Sa tuwing damdamhin ko ang mahabang peklat sa likuran ko ay hindi ko maiwasang maalala si Kuya Edward dahil ang peklat na ito ay sumisimbolo sa pagpanaw ni Kuya Edward.

Pero sa tuwing nangungulila kami kay Kuya Edward ay si Zach ang hinahanap namin dahil…

….dala-dala niya ang puso ni Kuya.

Ikinuwento sa akin ni Lucas na dahil sa paghabol nila Kuya Edward at ng ilang miyembro ng Alcapone Hillbilities ay hindi inaasahan ang aksidente na dumating sa kanila.

Dahil sa mabilis daw na pagpapatakbo ng sakay nilang van ay hindi inaasahang masagasaan sila ng malaking truck na naging mitsa ng pagkawala nila sa mundong ibabaw.

Samantalang ang dahilan ng pagkamatay ng puso ni Zachary ay dahil sa pagsangga nito sa bala ng baril na magiging dahilan sana ng pagkamatay ni Lucas.

Madami pang ikinuwento sa akin si Lucas pero ang tanging naaalala ko lamang ay nag desisyon sila Mamang at Papang na ibigay ang puso ni Kuya Edward kay Zachary.

Nasa ganoon lang akong pagbabalik tanaw ng maramdaman ko ang mga kamay na gumapang sa aking bewang pahatak sa matigas na katawan ni Lucas.

Napamulat ako ng makita kong nakayapos na pala ito sa akin paharap habang ang kanyang ulo ay nakapatong sa aking balikat.

Sabay naming dinadama ang pagbagsak ng malami ng tubig na nanggagaling sa shower.

“Im sorry Love…im sorry Amor” hindi ganoon kahigpit ang pagkakakapit niya sa aking likuran dahil tiyak kong natatakot siyang magkaroon ng fracture sa aking likuran.

“Im sorry Elo..im sorry” ramdam ko ang sincere niya sa paghingi ng tawad kaya niyapos ko ito ng mahigpit habang isinisiksik ko ang aking mukha sa matambok niyang dibdib.

“I love you…hindi ko na uulitin” ito ang ikinatutuwa ko kay Lucas sa tuwing nakakagawa siya ng kasalan sa akin.

Marunong siyang umamin sa nagawa niyang kasalanan sa tuwing mag-lalambing ito.

“I know na napapabayaan ko na ang trabaho dahil sa pag-aalaga kay Gio at sayo” ewan ko kung pangungonsenya ba ang I-winiwika niya “Pero hindi mo naman kailangan mag-alala eh kasi nandiyan naman si Dette” wika pa niya habang nasa balikat ko siya.

“Hindi sa lahat ng pagkakataon ay nandiyan si Dette sa tabi mo” pagsasalita ko sa kanya ng totoo.

“I know kaya im sorry” wala na siyang ibang masabi?

Iginayak ko si Lucas para harapin ako at tingnan siya ng diretso. Hindi halata na lumuluha siya dahil sa pag-agos ng tubig sa hubo’t hubad naming katawan ni Lucas.

“Paano nalang iyan at hindi ka sumama sa Italy?” muli kong pag-aalala sa kanya nang mailahad ko ang dalawa kong kamay sa magkabilang pisngi niya.

“Nag-paalam na naman ako kila Mommy at Daddy eh” naniningkit ang mga matang wika sakin ni Lucas.

“Hmp, kahit na importante parin iyon” nakangiti ko nang wika sa kanya para ipabatid na bati na kaming dalawa.

“Pero mas importante kayo ni Gio” huling wika ni Lucas bago niya sunggaban ng halik ang aking labi.

Tinugunan ko naman ito at nagawa ko pang I-angkla ang mga braso ko sa batok niya.

Kaya pala ganoon nalang paniningkit ng mga mata niya.

“Hmmmpp” ungol ko ng magawa niyang kagatin ang ibaba ng aking labi.

“Hmmm…ahmmm” pag-ungol ni Lucas ng maramdaman kong ikinikiskis na niya ang kanyang tirik na tirik na alaga sa aking hita.

Nasabi ko ba sa inyo na sa loob ng limang taon ay hindi ko nagawang magpapasok kay Lucas? At tanging bibig ko lang ang pinapasukan niya dahil natatakot din siyang may mangyaring masama sa aking likuran.

Pero ngayon?

Hindi ko alam baka pasukin na niya ako dahil nararamdaman ko nang ipinapasok ni Lucas ang daliri niya sa butas ng pang-upo ko.

“Lucas…ahmmmpp” daing ko ng maipasok niya ang daliri sa pang-upo ko.

“Payag akong mag pailalim sayo tuwing sinesermunan mo at may nagagawa akong kasalanan, pero pagdating sa ganitong bagay ako ang masusunod at ako ang boss mo…naintindihan mo? Huh!?” namamaos na boses ni Lucas sa akin at nagawa niyang dilaan ang mata ko.

“Naintindihan mo?” muling pamamaos na boses ni Lucas.

“Hmmm” tanging nasagot ko sa kanya dahil sa sarap ng sensasyon na nararamdaman ko sa aking pagkalalaki.

Patuloy na ikikiskis ni Lucas ang titi niya sa alaga ko.

Dahil sa aking pagsagot ay dinilaan ni Lucas ang aking bibig bago niya ito muling angkinin.

“Tito Elo” pagtawag sa akin ng katabi kong si Ariana habang nakaupo kami at pinapanood ang mga batang nagkakasiyahan sa harapan namin.

“Baby bakit?” pagbaling ko ng tingin sa kanya at kita kong nakangiti ito sa akin.

“I have something for you Tito” wika nito sa akin bago siya tumalikod para may kung anong kuhanin sa dala-dala niyang bag.

“Ano yun baby?” nakatalikod nitong wika sa akin.

“Wait lang Tito” tugon ni Ariana kaya napabaling nalang muli ako sa harapan.

Nandoon sa maliit na stage si Lucas habang kalong-kalong niya ang masayang-masayang anak naming dalawa.

Napailing nalang ako dahil sa nasasaksihan ko.

Talagang hindi mapaghihiwalay ang dalawang mag-ama na ito ano po? Mula noong nasa ospital silang dalawa ay hindi na sila mapaghiwalay at hindi naman din nila ako iniiwan mag-isa sa loob ng kwarto sa ospital.

Halos tatlong taon, halos tatlong taon akong nakaratay sa ospital.

At sa tatlong taong iyon ay doon ko na nasaksihan ang paglaki ni Gio. Paano kami nagkaroon ng Gio sa buhay namin? Dahil sa kakulitan at pagmamahal ni Lucas.

“Tito Elo, here” napabaling akong muli ng tingin kay Ariana na ngayon ay inaabot sa akin ang paper bag.

“Ano ’to baby?” tanong ko sa kanya ng makuha ko ang paper bag.

“Tingnan mo nalang Tito Elo”

Dinukot ko ang laman nito at doon ko nahawakan and isang bagay.

“Red String?” tanong ko kay Ariana na ngayon ay malawak ang pagkakangiti.

“Binigay ko yan kay Uncle five years ago” tugon ni Ariana at tinitigan ko naman ang pulang tali na nakabalot sa kulay chocolateng maliit na sanga ng puno “That day na nahanap ka ni Uncle akala ko po mag-susumpaan kayo sa ilalim ng Red Moon” muli naman akong napabaling ng tingin sa kanya.

“What do you mean baby?” pagtatanong ko sa kanya. Habang rinig namin ang kasiyan sa paligid.

“Remember Tito Elo yung kinuwento ko sayo about sa Red Moon?” pagtatanong nito sa akin at napatango naman ako doon.

Naalala ko yung ikinuwento sa akin ni Ariana ang tungkol sa bagay na iyon dahil sumisimbolo daw yung Red Moon sa katapusan ng pagmamahalan ng dalawang magkasintahan pero mapipigilan daw ang lahat ng iyon kapag ginawa niyo yung Legend sa Japan na Red String Of Fate.

“Yes baby tanda ko pa” nakangiti ko namang tugon sa kanya habang hawak-hawak ko parin ang pulang tali.

Ngumiti ito sa akin bago siya muling nagsalita “Tito Elo, kasi mamayang gabi ay may sisikat na panibagong moon” panimula ni Ariana. Ito na naman siya sa mga kwento at mga nalalaman niya.

Iba talaga si Ariana.

“Ano namang moon iyon baby?” curious kong wika sa kanya.

“ Blue Moon , Tito Elo“ tugon nito sa akin.

“Blue Moon?”

“Yes Tito” pagtango nito sa sinabi ko “Two to three years lang kung mag cycle ang blue moon Tito at mahirap silang makita dahil palaging natatakluban ng sky yung buwan” pagpapaliwanag niya.

“Ano namang ibig sabihin ng Blue Moon, baby?” muli kong pagtatanong kay Ariana bago namin marinig ang malakas na pagkanta ni Sky sa harapan.

“Okay kids! Kakantahan natin ang birthday boy ng birthday song!” pagkasabing iyon ni Sky ay palakpakan at sigawan ang mga batang naka-upo sa harapan nila. Pagkatapos kong tingnan ang mga bata ay ganoon nalang ang pagtawa ko ng makita kong pumapalakpak din si Lucas sa stage.

“Pero in Korean tayo kakanta ng birthday song” muling wika ni Sky kaya napatawa naman ako dito.

As if naman alam ng mga batang ito ang pagkanta ng Korean birthday song.

“Alam niyo ba kung paano kumanta ng Korean birthday song?” pagtatanong ni Sky gamit ang mikropono at ganoon nalang ang gulat ko ng sabay-sabay sumagot ang bata ng “Opo!”

“Pinapanood po kasi namin yun sa tv sa bahay ampunan, mahilig po kasi sila Sister sa mga Korean Drama po at hilig po nila yung mga patayan po” paglalahad ng isang bata kay Sky nang tanungin niya ito kung bakit nila alam ang pagkanta ng birhtday song in Korean.

“At dahil alam niyo kung paano kumanta, sabay-sabay nating kantahan si Gio! Hana! Dul! Set!”

Huling pagbilang ni Sky bago sila sabay-sabay na kumanta ng happy birthday.

“Saengil chukha hamnida, Saengil chukha hamnida, Saranghaneun Gio shi , Saengil chukha hamnida one more time!”

“Saengil chukha hamnida, Saengil chukha hamnida, Saranghaneun Gio shi , Saengil chukha hamnida!”

Walang mapaglagyan ang kagalakan na nararamdaman ko sa oras na ito, kaliwa’t-kanan ang kasiyahan na nasasaksihan ko. At alam niyo ba kung ano yung pinakamagandang ngiti at tawa na nasaksihan ko?

Walang iba kundi ang mga ngiti na ipinapakita ng dalawang lalaki na mahalaga sa buhay ko.

Si Gio at si Lucas…ang masasabi kong sariling pamilya kahit na taliwas sa paningin ng iba ngunit wala akong pakiealam dahil dito ako nakakaramdam ng saya.

Sa pangunguna ng aking mga kaibigan at pamilya ay naging mas masaya ang kaarawan ng anak kong si Gio. Hindi magkandamayaw ang pakikipag laro ni Gio sa mga bata at sa pinsan niyang si Tan-tan na anak ni Angel at Zachary.

Wala ’man dito ang ilang malalapit sa buhay namin ay hindi iyon ang naging dahilan para maging malungkot ang kasiyahan.

Nakipag video call sa amin sila Tita Nave na ngayon ay nasa Italy na, gamit ang laptop ni Lucas ay para na din naming nakasama sila. Ilang beses ding tumawag sa akin si Prince para batiin ng batiin si Gio, nasa Canada kasi siya dahil nagbabakasyon ito doon kasama ang kasintahan niya.

Si Elie at Doc Mike ang nanguna sa pagpapalaro sa mga bata.

Sila Zach, Angel, Dette at Tommy naman ang nag-asikaso sa pagpapakain sa mga bata.

Dumating din ang nasabing si Jollibee para makapaghatid ng saya at galak sa ilang mga bata dito sa aming bakuran, tanging pagsayaw at pagindak lamang ang ginawa ni Jollibee ay tuwang-tuwa na ang mga batang ito. Sabagay sa Jollibee kasi ay bida ang saya.

At ang aking pamilya ang namuno sa patuloy na kasiyahan namin dito sa aming bakuran. Hindi din matigil ang pagkukulitan ni Ariana kasama ang pinaka paborito niyang Uncle sa buong mundo.

Nakakapagod pero sa tuwing maaalala mo yung mga paglatay ng ngiti at galak sa mga taong malalapit sayo napapawi naman ito.

“Are you tired?” wika sa akin ng katabi kong lalaki dito sa duyan.

“Hmmm” pagtango ko sa kanya at naramdaman ko naman ang pag-higpit ng pagkaka-kapit niya sa kamay ko.

Mahal na mahal ko talaga itong lalaking ito.

Nakatingin lang ako sa kanya habang matamis ang pagkakangiti nito sa akin.

“Pahinga na tayo?” muli nitong wika sa akin at umiling naman ako sa kanya.

Gabi na at kaming dalawa na lamang ni Lucas ang nandito sa bakuran o garden namin.

Liwanag na nanggagaling sa loob ng bahay namin ang tumatama sa swimming pool kung kaya’t nakikita naming dalawa ang ekspresyon ng aming mukha.

Idagdag mo pa ang kulay asul na buwan na nagpakita sa aming dalawa ni Lucas.

“Pagod kana Love….pahinga na tayo” wika ni Lucas at muli naman akong umiling sa kanya.

Nagsiuwian na ang mga kapamilya namin dito sa aming bahay at ligtas namang naihatid nila Elie at Mike ang mga bata sa Kismet Orphanage Foundation. Si Ariana naman at Gio ay nagpapahinga na sa kwarto.

Bagay na bagay ang magpinsang iyon na magsama dahil sa bilis at talino nilang dalawa.

“Eh ano pa bang gusto mong gawin, Love?” pagtatanong sa akin ni Lucas at binigyan ko lang siya ng nagpapa-cute na mga mata.

At dahil sa ginagawa kong iyon sa kanya ay doon ako napasigaw.

“Kadiri naman Lucas ih!” mahigpit niyang hinawakan ang kamay ko at doon siya lumiyad papunta sa akin para dilaan ang kaliwang mata ko.

“Anong kadiri doon? Asawa mo ako kaya walang nakakadiri sa ginagawa ko” natatawa nitong wika sa akin na inismiran ko lang.

“Nadilaan ko na yang buong katawan mo kaya wag kang mag-inarte” nagawa din akong ismiran ni Lucas pagkatapos niyang magsalita.

“Tsss” palatak ko nalang dito habang nakatingin sa pool.

Tanaw ko kasi dito ang repleksyon ng kulay asul na buwan sa itaas. Tahimik kaming dalawa ni Lucas sa umuugoy na duyan habang pinapakinggan namin ang tunog ng mga kuliglig sa paligid.

“Elo” napabaling naman ako ng tingin kay Lucas.

“Hmmm?” tugon ko sa kanya.

At hindi ko inaasahan ang sumunod niyang sasabihin.

“Pakasal na tayo?” tanong niya sa akin at apalunok naman ako. Nakapag-propose na sa akin si Lucas noong unang beses kong makapag-lakad ng diretso sa ospital.

Grabi yung saya at luha na naibuhos ko noong mga oras na iyon dahil sino ’bang mag-aakala na ang simpleng mamamayang katulad ko ay magkakaroon ng kasintahan na tulad ni Lucas.

Ang pagiging sekretarya ko ay naging dahilan para maging kasangga at kasa-kasama niya kung saan ’man siya magpunta.

“Ahm…kailan kaya? Next week? Next year? Next month? Bukas?” pagbibiro nito sa akin. Kaya napatawa naman ako sa winiwika niya.

Nakangiti ako sa sinasabi niya ng mag salita ako dito “Lucas” pagtawag ko sa kanya.

“Hmmm?” nakangiti nitong tugon bago ko bitawan ang kamay niya para may kuhanin sa aking bulsa.

Nakatingin siya sa akin habang dinudukot ko ang bagay na iyon sa aking bulsa. Nang makuha ko ang bagay na iyon ay kita ko ang pag kagulat niya sa hawak-hawak ko.

“Pa…paano mo nakuha ’yan?” itinuro pa nito ang hawak-hawak ko.

Ngumiti naman ako sa kanya bago nagsalita “Naalala mo ba Lucas yung araw na nag-sumpaan tayo doon sa resting room ng kompanya mo? Five years ago?” kahit may pagtataka sa mukha nito ay tumango siya sa akin.

Nangako kasi kaming dalawa na hahanapin namin ang isa’t-isa kapag nawala kaming dalawa, kahit na sa kabilang buhay ay hindi kami titigil sa paghahanap sa isa’t-isa.

“Alam mo ba na sobrang takot na takot ako noong panahon na kinidnap kaming dalawa ni Zach” pagsasalaysay ko sa kanya habang tinatanggal ko ang maliit na sangang nakapalupot sa pulang sinulid.

Nakatingin lang ako sa ginagawa ko habang inaalis ko ang pagkakabuhol ng tali.

“Akala ko mamatay na ako noong oras na iyon dahil nakita ko yung mga patay na tao sa pinagdalhan namin ni Zach” muli kong pagsasalysay sa kanya.

Naialis ko na yung buhol ng tali at sinimulan ko itong hawakan sa magkabilang dulo.

“At noong oras na sapilitan nila akong hinuhubadan para kuhanin ang lamang loob ko ay grabi ang sakit at iyak na inilabas ko” kahit na ilang beses ko nang naikwento kay Lucas ang bagay na iyon ay hinding-hindi maalis sa isipan ko ang bangungot ng nakaraan.

Isang dipa lang ang haba ng pulang sinulid kaya nagawa ko itong hawakan sa aking magkabilang kamay.

“Habang ginagawa nila yung pangbubugbog nila sa akin ng ilang araw ay ikaw lang at ang pamilya ko ang tumatakbo sa isipan ko” wika kong muli sa kanya ng simulan kong itali ang kabilang dulo ng sinulid sa aking hinliliit sa kaliwang kamay ko.

“Paulit-ulit din akong nagdadasal na sana dumating ka, na sana iligtas mo ako” kinuha ko ang kanang kamay niya bago doon itinali sa hinililiit ang kabilang dulo ng sinulid.

“At iyon nga dumating ka, iniligtas mo ako” natapos kong ikabit ang sinulid sa kamay niya bago ko siya muling balingan ng tingin.

“Lucas salamat sa pagligtas mo sa akin that time” pasasalamat ko sa kanya.

“Si Kuya Edward mo ang pasalamatan mo dahil ibinuwis niya ang buhay niya para sa kaligtasan mo” pagtatama nito sa akin at nginitian ko naman siya.

“Lahat kayo pinasasalamatan ko” nakangiti kong wika pa sa kanya bago ako tumingin sa itaas.

Doon ko natanaw ang sinasabi sa akin ni Ariana na Asul na Buwan.

“Blue Moon” kita ko sa peripheral vision ko na nakatingala din si Lucas sa itaas.

“Sabi sa akin ni Ariana na ang Blue Moon daw ay sumisimbolo sa Love…”

“…honesty,kindness,calmness,truth and inned peace” pagtutuloy ni Lucas sa sasabihin ko.

Nakatingin kaming dalawa sa Asul na Buwan at tila dinadama namin ang mga tunog ng kuliglig na nanggaaling sa paligid.

Damang-dama din naming dalawa ang malamig na simoy ng hangin na dumadampi sa aming mga balat.

Nakaka-relax.

“Lucas” mahina kong wika habang nakatingala parin kaming dalawa.

“Elo” tugon nito sa akin.

Ilang minuto akong nanahimik bago muling nagsalita sa kanya.

“Uulitin ko yung tanong ko sayo five years ago” panimula ko sa kanya habang titig kaming dalawa sa Asul na Buwan.

Hindi ito sumagot sa akin kaya itinuloy ko ang pagsasalita ko.

“Lucas…promise me na kahit nasa kabilang buhay na tayo ay hahanapin parin natin ang isa’t-isa” mula sa puso kong wika sa kanya habang magkaduksong ang magkabilang dulo ng pulang lubid sa aming hinliliit na sumisimbulo sa linya ng aming buhay.

Endless Line.

Endless Life.

Endless Love.

“Kahit anong estado nating dalawa sa kabilang buhay ay hindi iyon magiging sagabal para hindi tayo magkatagpong dalawa” muli kong wika sa kanya “Kahit nasa malayo ang kinatatayuan natin ay hindi tayo titigil na hanapin ang isa’t-isa” dagdag ko dito.

“Promise me Lucas, mangako ka sakin na gagawin mo ang bagay na iyon” huli kong wika sa kanya bago ko siya balingan ng tingin.

“I promise” nakatingalang wika ni Lucas bago magbagsakan ang hindi namin malamang ulan.

ㅡㅡㅡㅡㅡㅡ

The Boss: Lucas Malvacini

ㅡㅡㅡㅡㅡ

any advices? critics? suggetions? do’s and dont’s? message?

ㅡㅡㅡㅡㅡ

When The Sun Stayed

---

2026 NEW STORY ALERT!

Minsan na ba nating naitanong sa ating sarili kung sino tayo bago ang kasalukuyan nating buhay? Pinanganak ba tayong dukha o marangya? Isa ba tayong simpleng mamamayan, isang matalino, imbentor, o isang nilalang na minsang humawak ng kapangyarihan? Isang hari, reyna, prinsipe o isang sundalo?

Si Cali ay isang estudyanteng ilang taon nang minumulto ng mga panaginip. Mga panaginip na hindi niya maipaliwanag, ngunit ramdam niya na may koneksyon sa buhay niya sa nakaraan.

Sa isang paglalakbay patungong Cordillera, tutungo sila sa Ifugao para sa isang pag-aaral, isang buwang pananatili upang pag-aralan ang kultura, tradisyon, at pamumuhay ng mga katutubo.

Ngunit para kay Cali, ang paglalakbay na ito ay higit pa sa akademikong layunin.

Sa lugar na ito, makikilala niya ang isang misteryosong mumbaki na pinaniniwalaan niyang makakasagot sa mga tanong na matagal nang gumugulo sa kanya. Ngunit paano kung ang bawat ritwal at bulong ng mga mumbaki ay hindi lamang bahagi ng pag-aaral, kundi pagbabalik ng isang kasaysayang pilit na binaon ng panahon?

Hanggang saan handang lumaban si Cali para sa isang pag-ibig na hinubog ng tradisyon at sinubok ng tadhana?

---

#akosimarl