Disclaimer

Hi folks! Naisipan ko ulit na i-publish ulit itong story na ito after so many years hehe. Sana may sumuporta, ulit.

Isa po itong BL story with a theme of Mpreg guyses. Inform ko lang kayo. ^__^

Expect cliche story line guyses dahil dati ko pa itong story. Pero inaayos ko naman na.

Support and hug LGBTQ+ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤

---

Original Story of: ®onwelicious (RL)

No part of this book/story may be reproduced in any form or by any means without the author’s consent. Please obtain permission.

Names, characters, places and incidents are just products of the author’s wildest imagination or are used fictitiously. Any resemblance to actual events or locales or persons, living or dead, is entirely coincidental.

Date Started: April 20, 2017 Date Ended: (?)

©All Rights Reserved 2017

Kabanata 1

Warning: SPG

---

‘Rosco Silvester Salvatore’

“ Ahh fa-faster babe “ the girl commanded me to make it fast. So I pound her hard and deep that she cannot do anything but to moan.

She’s into pleasure men. I’ve been exploring her body. Her breasts, her face, her pearl and all. She’s not a virgin anymore.

Pagparausan ko lang naman to. In the first place siya ang nangakit. And never kong ibibigay sa mga babaing tanging parausan ko lang ng init ng katawan. Hindi sa isang ganito.

She moaned into my pleasure. I’m just kissing her body. I’ve been protecting my lips. Sheesh. Mukhang mananalo nanaman ako nito.

“ Rosco ahhh. Kiss me babe “ she demanded but I didn’t dared to listen. Hanggang sa natapos din. Tinanggal ko na ang condom ko saka umalis. What a bitch.

“ Hey can we do it again next time? “ tanong nya. Kaya natigilan ako. Here we go again, boy.

“ There’s no next time babe. Bye and thanks for the night “ I wink at her. Pagnakuha ko na ang gusto ko hindi ko na babalikan pa.

“ Wait, what? “ hindi niya na naituloy ang sasabihin niya. Dahil lumabas nako.

*Blaag!

I slammed the door and I’m off to go.

I’m Rosco Silvester Salvatore. I’m 20 and currently a second year college student taking up Business Administration.

I’m a half blood. I have a British blood from my father and a American blood from my mother whose a half filipina. Both of them are half Filipino. That’s why I’m perfectly handsome, sexy, hot and smart. That’s me.

Doon na ako dumaan sa bintana ng kwarto ko. Ang gwapo ko talaga! Ngunit nagbigla ako ng nag-on ang ilaw. Shit! I silently cursed.

“ My dear Rosco. Ang aga mo ata ngayon. And you even used your shortcut again “ its Mom. Nakapameywang ito at halatang galit. Pero lab na lab ko naman ito.

“ Mom, I just hanging out okay “ sagot ko sa kaniya.

“ Na maman! “ sigaw niya. She look frustrated. Kaya palihim akong tumawa. I really love my Mom.

“ Yeah. Goodnight “ at kiniss ko siya sa cheeks kasabay nito ang pagbagsak ko sa kama ko at nagtalukbong ng kumot.

“ Pakipatay ng ilaw Mom “ utos ko. In-off niya pero andun pa yata siya sa may pintuan at ’di pa siya umaalis.

“ Hayss… “ I heard her sigh. But I just closed my eyes. I’m tired. But I heard her talk about something kaya naidilat ko ang mata ko bigla.

“ Rosco anak, I have something to discuss with you. You’ll drop school tomorrow ’cause will be going to the Philippines. “ When I always hear the word Philippines it makes me excite.

“ Really?“ At agad akong napabangon sa kama ko and I asked if it’s true. Nagnod naman siya.

“ Pack your things tomorrow. Okay? “ Nagnod at natulog na agad ako. Nakita ko pang ngumiti si Mom ng isara na nito ang pinto. Holy f*ck! Im excited but I need to sleep. So I shut myself while a smile plastered on my handsome face.

~

“ Our mighty Rosco is here eh. How was she last night?“ tanong ni Brent sakin.

“ She’s okay but boring. Where’s my money?“ tanong ko kaagad sa kanila.

“ You won again. Here and others bet “ tiba tiba nanaman tayo tsong. Swerte ko talaga at gwapo pa!

“ There’s a new prospect. But it seems that they don’t like our folks, want to try?“ tanong niya. Sino naman kaya tong bagong babaeng toh?

“ Where?“ dinala niya naman ako sa may bench at tinuro ang isang nerd. But she looks fine.

“ Look she’s looking at you“ sabi niya. And yeah his right.

“ How much?“ tanong ko kaagad.

“ 1,000$ “ he said. Thats too much at anim kaming nagpupustahan. Imagine that dude! I’ll 5,000$ just to snatch away her virginity. Too easy and simple!

“ Okay, deal “ ngisi ko but Brent smirk at me too.

“ Wala ng bawian ’yan bro “ at ngumisi na naman ang gago. Kaya hindi ko nalang ito pinansin at pumunta na ako sa bago kong biktima. Sinandal ko yung mga kamay ko sa may bench.

“ Hey, you fine?“ I asked her. Simpleng diskarte bruh.

Tumitig lang ito. Halatang na star struck sakin. Damn! This will be so easy men!

“ Stop ogling “ sabi ko sa kaniya. Makatitig kasi wagas.

Nagblushed naman siya. Well she’s cute but not my type, really.

“It is okay if I’ll accompany you? Can I? “ tanong ko. She’s startled.

“ Okay “ I smiled and glared at Brent who’s not far from us. He mouthed goodluck men.

It was already night. At grabe ang dali lang utuin ng nerd na ’to. Narito kami sa motel and I forced her to drink with me. Pumayag naman and luckily her tolerance in alcohol was so low.

she’s too drunk. And its time.

“ Too h-hot“ sabi niya. Hehe. Nilalapit ko ang mukha sa kanya but not to kiss her. Nilagay ko na siya sa kama and start to remove her clothes.

“ W-what are you doing?“ she asked.

“ To lessen the hotness you feel babe “ sabi ko naman. And there I start to explore her body.

She’s enjoying it. Until,

“ Ahh. S-stop “ sabi niya. But I never listened. I lick and suck her mounds. While my hands are on her breast.

After that I suck her nipple and caresses the other. When I think she’s ready I put condom on my big thing and damn sh*t! She’s actually to tight. She moaned with pain and pleasure there. She gasped with pain when I entered her. She’s screaming my name and I won again the game.

“ Thanks“ I whispered and left her after. Its only lust okay? I never kissed girls who I bed. Girls are really demanding unlike here in the US na liberated ang mga babae. Easy to get wala ng ligaw ligaw pa.

Nang makarating ako sa club hinanap ko agad si Brent.

“ Haha your the best man! “ bungad nila.

“ Here “ 10,000 dollars? Times two ata. Amazing.

“Guys, you’ll miss me for sure “ I said to them. Napahinto naman ang iba sa mga ginagawa nila.

“ I’m going back to the Philippines you know for good“ sabi ko.

“ Farewell dude. We’ll see each other again “ nagsmile ako sa kanila. After that I went home.

“ Ready honey?“ Mom ask. Dad and my little sister is also coming with us. Nag nod ako sa kaniya saka kinarga ang kapatid ko.

“ Kelly speak tagalog “ sabi ko kaagad. Mag e-english na naman kasi iyan eh. Mom teach us tagalog language kaya ’di na kami mahihirapan.

“ Okay, okay. Ang kulit mo naman. Amoy alak ka pa “ sabi niya.

“ It caused by a girl “ I said.

“ Mom… “ kaagad ko namang tinakpan ang bibig nito. Magsusumbong na naman kasi.

“ Sshh, don’t tell Mom “ umoo naman siya at saka ko na siya binaba.

Pero tumakbo siya kay Mommy.

“ Mom! He has new girlfriend again“

Sabi na eh. Kulit talaga.

“ Oh Rosco, where is she?“ tanong niya. Alam kasi nitong may sa pagkababairo ako.

“ Actually I just broke up with her Mom. And it Fcking hurts “ sabi ko habang nagiinarting umiiyak. Lumapit na si Mommy and she patted my back. Galing ko talaga men!

“ It’s Okay honey “ kaya dinilaan ko si Kelly. Akala niya ah.

“ Lets go, baka mahuli patayo sa flight “ saad ni Mommy.

Welcome me philippines. Dahil may gwapong magbabalik! Hehe

~

Nung andun na kami taena! Ang ingay pero may nilandi na naman akong stewardess. Hehe. Shet she’s so loud. When I bang her at the comfort room.

All I can say Philippines didn’t change much. Ganun pa rin dito. Unlike sa America maingay dito tahimik at mainit.

“ Pinsan, welcome back!“ Gesh!

“ Wait who are you? “

“Dude, ’di mo na ba ako natatandaan si Vincent to!” sabi niya sabay akbay. Ah! His my cousin. Kalaro ko nung bata pa kami.

Nag-usap naman kami at nagka mustahan hanggang sa maisipan kong matulog sa kwarto ko. Jet lag you know.

Inexplore ko yung kwarto at gaya parin ng dati. Like I explore someone’s body. Haha

Until napadpad ako sa bintana ng may natanaw akong isang anghel. Ang ganda, tsong! Bigla itong napatingin saakin at ang ganda niya. Like fnck!

Kabanata 2

Warning: SPG

---

Rosco’s POV

What an angel I commented when I met her gazed I suddenly looked away and hide. Like what the heck dude! Anyare sa akin? Di rin naman ako takot no?

“ Tch! “ ang tanga ko naman. Di ko naman yun kilala eh. Grabi ang ganda ng mukha niya ang hindi ko maiwasang maalala ang maamo at maganda niyang mukha.

“ Idiot. You look like a retard there. Are you hiding from something “ si Kelly. Nakapagpalit na rin siya. Mainit pala talaga dito.

“ Just get out Kelly “ nag make face naman siya at nilock ang pinto ko. Tumayo ako uli para tignan yung babae. Pero wala na siya. Hayst sino kaya yun?

After that ay nakatulog na ako dala ng pagod. Pero hindi na naalis saakin kung sino ang babaing iyon. I wanted to know her.

Nagising ako at 9AM. Naligo na ako at nagpalit. Hanggang sa tinawag na ako ni Mommy.

“ Rosco. Come here “ tawag nito sakin.

“ Meet Manang Gloria “ pakilala ni Mommy. Nagnod naman ako. Medyo matanda na siya. Siguro magiging kasambahay namin.

“ Mom, have you seen Vincent?“ tanong ko sa kay Mommy.

“ Sir, andun po sila sa may court. Nandun din yung pamangkin kong si Coco “ sabi ni Manang. Kaya nagpasalamat nalang ako.

“ Kumain ka muna Rosco bago ka gumala “ sermon saakin ni Mommy kaya wala na akong nagawa.

Tinext ko na lang si Vincent.

To: Pinsang Vincent

Dude! Fetch me here. I’m bored

Sent

Nag-antay naman ako kaagad.

Hanggang sa nagreply siya kaagad.

From: Pinsang Vincent

K.

Kaya nag-antay naman ako agad sa may gate. Hanggang sa natanaw ko naman sila kaagad. May kasama siya at yung babae siya iyong kagabi. Sh*t! I cursed myself.

“ Dude, nuod tayo dun “ may fiesta pala dito. Its more fun in the Philippines ika nga. Naglakad na kami then nahuhuli siya. ’Di ko alam gagawin ko. Shit! Nabobo na ata ako.

“ Teka sandali lang “ sabi ng butihin kong pinsan.

“ Rosco siya nga pala si Coco. Coco si Rosco pinsan ko “ pakilala niya. Ito na. Iaabot ko sana kamay ko pero nginitian lang ako nito. Kaya wala akong nagawa kundi ibaba ang kamay ko.

“ Wew! Pasensya na bruh. Ganun talaga yun. Di yan namamansin ng ’di nito kaibigan eh.“ sabi naman ng pinsan ko. Okay fine, ’di wag sa gwapo kong to natanggihan ang pakikipag kamay.

“ ’Di mo siya matandaan no? “ takang tanong ni Vincent sa akin. Kaya nagtataka ko naman itong tinignan.

“ Do I know her?“ tanong ko naman.

“ Hahaha. Hindi mo nga matandaan bruh! Siya lang naman yung batang minaniac mo during our kinder days. Yung tinukso tukso mo ng nag pa-panty. “ Hah? Hindi ko matandaan.

“ Ang ganda niya na noh?“ tanong niya naman nang napatingin ako doon kay Coco.

“ Okay lang “ tangging sagot ko.

“ Damn bruh! Hindi mo talaga siya naaalala no? “ Kaya binatukan ko ito. Paulit-ulit kasi. Kairita ang gago.

Nag make face lang siya sa akin at agad kaming humabol. Pagkarating namin dun. Akala ko talaga ay simpleng sayahan lang. Mag-iinuman daw. Ok lang naman sakin pero tae pati siya umiinom. And ghad damn it!

She’s a real goddess. Hanggang may malakas na nakakaindak na music at nakipagsayawan na siya. She looks like a lesbian. But i wonder if she’ll scream my name once I get her with me. Hehe

Nakikipagsayawan siya sa mga lalake. Seductive I guess. Dahil halos lahat ng barkada ni Vincent ay lalaki. May iilan namang mga babae at bakla na napapatingin talaga saakin.

“ Bruh, mauna na ako. Alam mo naman pauwi noh? “ Paalam sakin ng pinsan ko kaya nagnod naman ako.

“ Ikaw nalang mag uwi kay Coco bruh. May tiwala naman ako sa iyo “ sabi niya. Nagnod ulit ako. Nung umalis siya ang dami ng lumapit sa akin. But the hell gusto ko siya yung lumapit sa akin. Shit. She’s so sexy. I can’t stop myself from admiring her. She’s too perfect.

Pumunta ako sa dancefloor para sa akin lang siya sumayaw. Hehe. Maalam rin naman akong sumayaw kahit papaano. Ang hot niya, grabe! Pigilan niyo ako sige! Baka maikama ko to ng wala sa oras.

Bigla siyang tumingin sa akin. Those eyes na sobrang inosenti. Ang ganda niya. Nyeta! Paulit-ulit naku kakasabi niyan pero hindi ako magsasawang sabihin na napaka ganda talaga niya.

Hindi naku nakapagpigil at first time ko tong gawin ang humalik. Hindi ko alam kung anong nagtutulak saakin na gawin to. Is it because I found her beautiful? Attractive or is it lust?

Matagal, sobrang tagal kong nahalikan siya sa labi. Mukha siyang nagulat. Shit ganito pala kasarap ang humalik. Its a first time. I love her lips. Nang humiwalay ako ay bigla niya akong sinampal at nag walk out. Shit! Ang tanga ko! Masyado nga palang conservative mga tao dito sa pinas kay hinabol ko siya kaagad hanggang sa nakalabas na kami sa sayahan.

“ Hey, I-I’m sorry “ hingi ko kaniya ng tawad pero di niya ako pinansin. Lagot!

“ Look I’m sorry “ sincere kong sabi ulit at hinawakan siya sa braso. Yan nanaman yung mga mata niya. Ang ganda sobra. Pipi ba toh. Hindi marunong magsalita?

“ Let go off me “ sabi niya. Sa wakas nagsalita narin siya. Yung boses niya automatikong napasunod ang kamay ko. Napakagat naman ako sa labi ko

Gez! What happened? Tae naman oh!

“ You want me right? “ tanong niya bigla. Omo! Okay lang siya? Tama ba itong naririnig ko.

Nagnod ako bigla. Sakaling mawala tong pagkaka humaling ko sa kanya after ko siyang maikama. Dinala ko kaagad siya sa kwarto ko. Hindi ko na nga alam kung bakit ang bilis naming nakarating. Buti nalang walang tao ng pumasok kami. Shit! Nag i-init na ako.

Pagkapasok pa lang namin sa kwarto ko I started kissing her. Damn it! I love her lips.

She wrapped her arms on my neck. She’s enjoying our torrid kiss. I kissed every inch of her face. Wala akong pinapalampas because tonight were gonna make one. She’s the first one that claimed my lips. Yes she was.

Until I start to unbuttoned her pero pinigilan niya ako.

“Stop. We can’t continue it “ damn it!

Sayang! Akala ko ’yun na eh. Nagdabog naman ako paupo sa kama. Sayang, langya. Nabitin ako. She chuckled upon seeing me look frustrated. Her voice was so sweet.

“ What so funny?“ tanong ko sa kaniya.

“ Ikaw “ sabi niya.

Nagtaka naman ako. Why me? Lumapit siya sa akin and gave a smack. I mean No. She’s kissing me passionately and slow. Hanggang sa napahiga na kami. I stayed on top of her. And start to undressed her. One by one. She’s not stoping me now. And I badly want her.

She’s moaning and I love it. I removed her pants. Damn it. So sexy. Natawa naman siya ng biglang mag black out at sobrang dilim. Shit ba’t ngayon pa?

Parang ngayon ko lang gagawin to. Kaya there’s no turning back. Oo parang una ko pa lang, parang feel ko siya yung nakauna sa akin. Hehe

So I removed my clothes too. Shit! I’m burning hot. I unhooked her bra pero bakit wala akong makapa. San yung lock?  Tangna baka nahubad na. She’s into pleasure right now nang magumpisa akong paghahalikan siya.

I kissed her and down to her neck. Ang bango niya. Napaaray siya nung nakagat ko siya sa sobrang gigil ko. Its too hot. Taena black pala kaya walang aircon. I began to caressed her back. Going to her breast but I feel it’s too small form my hands. She really smell good. So sweet.

I rained kisses on her breasts. Sucking ang licking the nipple of it. Ang cute naman ng dibdib niya. 

After that I kissed her again. I love her lips. She’s hot. I can stop myself. Torridly to French. She’s also responding while I’m doing it. I’m caressing her body. I spread her legs wider.

“ Be ready Hon “ sabi ko sa kaniya. I put mine to hers. She gasped in pain. Halos kalmutin na nito ang buong likod ko ng magsimula na akong gumalaw.

“ Shhh. Bare the pain hon. Don’t worry I’ll be gentle “ I whisper her. Tangna ang sikip. She’s a first timer. Humigpit ang hawak niya sa likod ko at ang kaninang mabagal na ritmo ay naging mabilis.

Harder

Deeper

And Faster!

Whenever she moans I kissed her lips to ease her pain. Fnck kakaiba ang sikip niya. Mukhang natamaan ata ako ng anghel na ito. Though there’s no mutual feelings.

When we reached our climax we both scream in ectasy. Until I stopped not removing mine to hers. Cause I wanted it to be bury there telling that it’s mine.

I kiss her once again. Until we both pant and collapse because of to much pleasure. I begin to close my eyes while embracing her. She’s perfect dude. 

I whispered thank you to her. Wait, I don’t used protection. The hell Paano kung. First timer naman eh. Di yan. Ang naisip ko. Kinulong ko nalang siya sa bisig ko at nakatulog.

Nagising na ako ng tanghali na. Kinapa ko yung tabi ko. Pero wala akong makapa. Wala na ata siya. Pumunta naman na ako sa C.R para maligo. Bigla naman akong napangiti ng maalala ko ’yun kagabi. Shit ang saya ko!

“ Hindi ka na ata bumaba para maghapunan“ tanong agad ni Dad ng makababa ako.

“ I eat at Vincent house Dad. May fiesta kasi dun “ sabi ko at tumango naman ito.

After kong kumain ay bumalik na ako sa room ko at nahiga. Nang may biglang kumatok sa pintuan ko.

Si Kelly lang pala. Mangungulit na naman siguro to saakin.

“ Not now Kelly, I’m tired “ sabi ko.

After that ay huminto na sa pangungulit ang batang iyon. Kaya napahiga nalang ako ng hindi nagbibihis.

Bukas na lang ako mag-eenrol. Damn it. I can’t sleep after I remember Coco. She always lingers on my mind. Tinamaan na talaga ako. Buset.

Kabanata 3

Rosco’s POV

Kinabukasan ay nagpa enrol na nga ako kasama ang pinsan kong si Vincent dahil iisa lang naman ang school namin.

Sa tuwing napapadaan ako ay ’di magkamayaw ang mga babaeng magpapansin saakin. Tch! Perks of being handsome. Binabati nga ako ng iilang mga babaing nadadaanan ko eh. Anong magagawa ko? Gwapo ako eh. Hot pa.

Hanggang sa may nabangga ako. She said sorry. Halatang sinadya niya. Sorry ’di kita type babe.

“ Grabe ka tol! Akalain mo ’yun sikat kana agad dito “ ngising saad ng pinsan ko kaya ginantihan ko rin ito ng ngisi.

Hinahanap naman ng mga mata ko si Coco. Nagbabaka sakaling makita ko siya. Tinatanong ko naman ang pinsan ko.

“ Ewan ko bruh eh. ’Di kami nagkita kahapon maski ngayon. “

Di niya raw nakita. Gez. Nagtatago ba siya sa akin? Dahil sa nangyari saamin? Tch!

Same lang ang kinukuha namin na course ng pinsan ko. Business Ad. Dahil may business rin naman ang mga magulang nito. Kaya okay lang.

“ Tol, alam ko na kung nasaan si Coco. May audition siya. Tara nuod tayo “ tch buti naman. Makikita ko na ulit siya hehe. Ayan papunta na kami sa gym. Medyo magulo at maraming studyante. Esh!

“ Next is Coco Anjel Abuelo “ ah so that’s her real name. Napatulala ang lahat sa ganda niya. Likod pa lang niya alam na. Buti na lang ako ang nakauna sa kaniya. Hehe

Damn it! Nag-iinit nanaman ako. Ang galing talaga niyang sumayaw. Nag o audition pala ito para sa cheerdance.

“ Tol, ang galing niya diba? “ tulala lang ako sa kaniya. Putakteng langya. Lahat napapahiyaw dahil sa galing niya.

Hindi naman revealing ang damit niya. Though may konting butas sa tiyan. She’s hot. And i’m start to burn again. Yung mga lalake nagsisipulan. Tangnan mapapatay ko sila eh. Akin lang yan. Every move she make napapalingon ako. What a perfect body. And that’s mine alone.

“ Oy tol! Tapos na! Kanina ka pa diyan tulo laway ka pre! Haha “ kantyaw ni Vincent.

“ Shut up man! Tch “ kunwariy inis inisan ko.

“ Coco, grabe walang kupas galing mo pa din “ bati ng gago ng makalapit na kami sa kanya. Buti na lang walang gusto itong gago na’to sa pagaari ko na. Buti na lang. Kundi nabugbog ko na ang pinsan ko.

Napalingon si Coco saamin. Pero biglang itong tumakbo papalayo. Tangna! Why is she running away? Gez!

“ Anyare dun? Next time na lang ata “ nagtatakang sabi ni Vincent. Kaya after that ay umalis na rin kami sa school.

Pagka uwi namin dumating yung kapatid nitong si Vincent. Doon na daw kasi siya tatambay.

“ What are you doing here?“ tanong ko. Mas matanda siya sa amin ni Vincent. At grabe nakakatakot ito dahil sa naaalala ko black belter ito sa judo.

“ Oh couz na miss kita! “ At bigla ako nitong niyakap. Tch! Wala talagang maka resist ng kagwapuhan ko.

“ ’Wag mo naman akong pisain “ reklamo ko. At langya hinampas lang naman ako. Huhu

“ Oy ate, tama na ’yan “ sabi naman ni Vincent.

“ Hehe sorry “ ngiting paumanhin ni Ate Vanah ng bumitaw na ito.

“ Who are you po? “ Nagtatakang tanong ni Kelly. Hay buti naman at makakatakas narin ako.

“ Ah ’di mo na siguro maalala. Ako si Ate Vanah mo “ sabi niya saka ito kinarga. Sino ba naman kasing makakaalala. Sanggol pa lang ito ng bumisita sila sa America. Tch!

“ Yehey! I have an ate now “ masayang sabi ng kapatid ko. Ayun at nagkasundo naman ang dalawa. Dahil wala akong ginagawa minarapat ko nalang na mag-online ng mga accounts ko.

At sakto online din ang lokong si Brent.

MightyRos: Watsup!

BrenttheGreat: Hows Philippines dude?

MightyRos: Great. I’ve met someone. She’s a goddess men.

BrenttheGreat: eh beautiful?

JaketheGreat: Yeah men she’s a goddess.

BrenttheGreat: I wanted to see her too dude. I’ll be going there soon

MightyRos: Back off she’s mine dude.

BrenttheGreat: Alright dude, will have a vacation. Together with my family. See ya dude… off now

Eh? Pupunta siya dito? Siguro maganda narin ’yun. Hayst. Coco Anjel Abuelo. When will I see you again?

~

First day of school. At hindi magkamayaw ang mga nagpapansin sakin. Tch! Men. Di ko rin naman matanggihan at pansinin rin sila. ’Di naman kasi ako snob.

’Di ko na naman nakita ang Coco ko. Yeah I mark her my property. Kainis! Banas na ako! Ayaw niya pa ba makita? Bakit ba. Namimiss ko na siya eh!

Nakakabuwisit na talaga di ko mahagilap si Coco.

“ Hi, handsome . Want some companion? “ salubong saakin ng isang babae. Sabay lingkis saakin. Tch! Ang landi.

“ Get lost “ at nilayo ko ang sarili ko sa kaniya. Naiinis na ako dagdagan pa ang isang ito. Buti sana kung si Coco ko ito pero hindi eh. Because all I want is my Coco.

Hanggang sa matanaw ko ang taong hinahanap ko. Nagiisa siya at umiinom ng tubig. Ayun! Swerte ko at nakita ko narin siya.

“ I miss you “ bulong ko ng makalapit ako sa likuran niya. Napaiktad kaagad ito sa gulay at inirapan niya lang ako. Tae. Matapos ang nangyari saamin? Susungitan niya lang ako.

“ P-pwede ba tigilan mo na ako at kalimutan na natin iyong nangyari? “ Lumayo ito saakin. Shit!

“ Kung ano mang binabalak mo ay tigilan mo na. That was a mistake okay at may boyfriend na ako “ sabi nito at biglang umalis. At hindi naman ako agad nakaimik. Tangna!

Inis na inis ako buong araw at wala sa mood. At ito na naman nakita ko naman siya but this time may lalaki na ng naka akbay sa kanya.

Lumabas sila at tangna sinundan ko naman sila. Shit! What’s happening to me? Putangna naman oh. My boyfriend pala siya. Tch! Makaalis na nga at makapag hanap ng babae.

Nairaos ko nga ang inis ko sa kama. Pagkatapos non eh umuwi na ako. Pero habang pauwi nasuntok ko ang isang poste sa inis ko. At dumugo naman ang kamao ko.

“ Shit! Shit! “ sino ba kasi iyong lalaki kanina? Boyfriend ba talaga niya ’yun?

Halos mag ha hating gabi ng makauwi ako. At nag shortcut na naman ako sa may kwarto ko. Madali lang naman pa lang akyatin eh. At dumudugo pala yung kamay ko. Tangna naman!

Nilagyan ko nalang ito ng benda at pinilit ang sariling makatulog.

“ Kuya! Wake up! C’mon. Wake up! “ kanina pa tong kapatid ko ang kulit talaga. Patalon talon pa ito sa kama ko.

“ Gotcha! “ kiniliti ito ng bumangon na ko.

“ Hahaha s-stop it ku-ya hahahaha. I went do i-it again “ kaya ayun tinigilan ko kaagad at binelatan niya ako at tumakbo palabas. Dinilaan lang ako nito. Napailing nalang ako.

“ Hey, what happened to your hand?“ tanong ni Mommy ng mapansin yung namumula at may sugat kong kamay. Bigla ko naman itong itinago.

“ It’s nothing mom. Don’t mind it “ at kumain nalang ako. Buti nalang ’di na sila masyadong nag usisa. Arggh! I can’t help but to think that guy who she’s with.

Fnck! I’ll do everything to get her. Because I think I’m falling.

Kabanata 4

‘Coco Anjel Abuelo’

Salamat naman at nagka POV narin ako. Ehem,ehem! Mukhang may favoritism kasing nagaganap eh.

Bago ang lahat, ipakikilala ko muna ang sarili ko sa inyo. I’m Coco Aljen Abuelo, 18 at kasalukuyang first year college taking up Accountancy.

Alam niyo yung feeling na mawalan ka nang perlas ng sinilangan? Tch. I know that guy. And I can’t forget what he did to me. Back in kinder days.

Flashback…

May hinahanap ako sa bag ko nun. Huhu ang panty ko nawawala. Favorite ko pa naman iyon. ’Di ko talaga mahanap. Huhu dito lang naman iyon sa bag ko.

“ I guess this is yours “ sabi ng isang batang matangkad. Mag swi-swimming kasi kami that time. Yung auntie ko kasi kasambahay nila. Nagulat ako sa sinabi niya nung tinaas niya pa yung panty ko. Nakita tuloy lahat ng kamag anak niya. Huhu hiyang hiya naman ako at after that mabilis ko naman itong kinuha.

“ Bakit nasa iyo to? Ang maniac mo! “ Inis kong sabi dito pero tumawa lang siya.

Alam niyo yung tawa niya? Yung sobrang nakakagaan ng pakiramdam. Inosenti ko naman siyang tinignan at namangha sakanya. Pero hindi! Kinuha niya iyong panty ko!

At iyon na nga ang isang nakakahiyang pangyayari sa buhay ko.

At ewan ko ba that time naging crush ko na siya kahit sobrang mapang asar niya. At everytime na napapadaan ako sa bahay nila lagi kong tinitignan yung kwarto niya. sa may taas. Lagi kasi siya doon. Everytime na napapadaan ako.

At isang araw nalaman ko nalang na umalis na pala sila ng pamilya niya sa ibang bansa. At lumipas yung mga taon. May pinakilala ang mga kaibigan kong lalake pero ’di ko yun pinansin. Leche kasi tong puso ko. Sa kaniya nagka gusto.

Alam ko naman kasi na impossible ako nitong magustuhan eh isang bakla lang naman ako. Kaya sinikap ko ang sarili kong maging babaing babae. I took hormonal pills for several years kaya ang resulta isa na akong trans.

Hanggang sa nabalitaan kong bumalik na siya. And there I saw him on his window. Unlike before he grow more and looking more handsome. Nakatitig rin ito sa akin pero bigla itong nawala. Ang laki na ng pinagbago niya. Mas gumawapo siya. Hayst.

“ Masaya ata ang dalaga namin?“ sabi ni Tita.

“ Hehe wala lang po “ say ko kay Auntie Gloria.

“ Hindi po pa ba kayo babalik sa mga Salvatore auntie? “ tanong ko.

“ Mamaya pa siguro? “ sagot naman ni Auntie. Kaya napatango nalang ako. Mayaman naman ako but I prefer na makasama si Auntie Gloria.

Hindi ko siya totoong auntie pero parang kadugo ko na ang turing ko dito. Dati kasi itong yaya ko. Buti nga at pumayag ang parents ko na makitira kay Auntie Gloria. At tinuring naman ako nitong totoong pamangkin dahil nag iisa na ito sa buhay.

“Coco hindi ka pa rin ba uuwi sainyo? Baka na mi-miss ka na ng parents mo “ sabi ni Auntie.

“ Hindi naman po siguro. Busy naman sila palagi eh “ sabi ko kay Auntie. Ang kapatid ko lang naman ang mahal ng mga ito eh.

“ Dito na po ba mag s-stay ang mga Salvatore auntie? “ tanong ko.

“ Hindi ko alam eh. Siguro “ sagot nito. Pagkatapos ng usapan namin ni Auntie ay pumunta na ako sa room ko. Yeah, this house was a gift to my parents to Auntie Gloria.

“Magtratrabaho na ako dun. Oh siya ikaw ng bahala dito “ kaya tinanguan ko naman si Auntie.

Magdidilim narin ng inaya ako ni Vincent lumabas may fiesta kasi sa kabilang village medyo malapit lang dito saamin.

At iyon na nga, nakaharap ko si Rosco. Inaya rin kasi ito ng pinsan niyang si Vincent.

Makikipagkamay sana siya saakin pero ’di ko tinanggap at nginitian lang ito. Kaya umuna na ako. Forever alone ang peg ko. Until nakita ko sa side ng mata ko na nakatitig siya sa akin. And I’m little bit conscious. Kilala naman ako ng mga tao dito. Kaya nakpag sabayan ako sa kanila.

Naging masaya ang sayawan hanggang sa may humigit sa akin. Si Rosco. Nakipagsayaw din siya saakin na ikinailang ko. And gosh! His blueish eyes. So pretty and attractive. Ang ganda, sobra nakakalunod.

Pero nagulat ako sa ginawa niya. Hinalikan niya ako. First time kong mahalikan. Ghad! Sya ang first kiss ko. Dahil narin sa gulat ay nasampal ko siya ng ’di ko sunasadya. At dahil sa hiya ko napatakbo ako paalis. Pero hinabol niya ako.

“ Hey, I’m sorry “ he said.

Hindi ko malaman kong anong gagawin ko sa mga oras na ito.

“ Let go off me “ ang na sabi ko. Tinanggal niya naman. Hay, buti nalang. Ang lakas na kasi ng kabog ng dibdib ko.

“ You want me right? “ ang bigla kong nasabi. Eh? Ano ba itong pinagsasabi ko. Nakakahiya. Epekto siguro ito ng alak.

May halo ding pagtataka sa mukha niya at tumango. At hindi ko na nga napansin na nasa isang kwarto na kami.

He is started to kissing me hungrily. And I can’t deny it, lunod na lunod na ako sa sitwasyon.

“ Stop. We can’t continue this “ Ang pigil ko dito. Nagdabog naman siyang huwilay saakin.

Kaya hindi ko mapigilang tumawa ng malandi. Hayst, bahala na nga kaya bumawi ako. His so good while pleasuring me. Hindi siya napigilan kahit wala ng ilaw dahil black out ata. And everything went history

Kinabukasan ay nauna akong nagising. Medyo madilim pa nga ng magising ako. At ghad medyo may na fe-feel akong mahapdi sa pang-upo ko. Gosh, kailan ko ng makauwi kaya dali dali kong pinulot iyong mga damit sa sahig.

Hindi ko na tinignan si Rosco at madaliang lumabas. Kahit may masakit akong nararamdaman ay nagawa ko pa ring makatakbo ko.

Buti tulog pa ang mga tao ng makalabas ako. Tulog pa siguro si Auntie kaya ayun deritso na akong kwarto at naligo.

Ang dami kong kiss mark huhu. Ano ba kasing pumasok sa utak ko at ibinigay ko ang sarili ko sa lalaking iyon.

Kinabukasan ay maaga akong pumasok sa school para sa papalapit na audition ng cheerdancing.

Nagpractice na lang ako. Ang mga barkada ko halos ay mga lalake. Sumasali rin kasi ako ng judo at taekwondo eh. After kong nagpractice. May biglang pumalakpak. Si Cris. Kaya napairap nalang ako.

“ Nice. Ang sexy mo talaga Coco “ sabi niya. Manyak talaga to. Di ko na siya pinansin. Tch! Isa si Cris sa mga lalaking palaging nag sakin.

Gosh! Ako na ang susunod. Sana maging ok ang kakalabasan ng practice ko.

Kaya pumunta na ako sa gitna ng tinawag na yung pangalan ko. Ang ingay masyado halos di ko marinig ang music. Gaya ng sa practice ko ay inumpisan ko muna sa routine. Ramdam kong halos lahat ng mata nila ay nakatuon saakin. Kaya tinudo ko na. For my final act, tumalon ako’t nag tumbling at pagkalapag ko ay nag split.

Rinig ko namang naghiyahiwan ang lahat. kaya naging masaya ako sa kinalabasan. Pati nga iyong mga dating members ng cheerdance ay pumalakpak kaya sobrang saya ko. At nahagip naman ng mata ko si Rosco.

Sa tindig at tangkad pa lang nito ay namumukod tangi na. His watching me. After kong sumayaw andun na naman si Cris. Habang nakangisi. ’Di talaga ako titigilan nito? Kaya lumabas na ako after ng successful kong performance.

“ Coco, grabe walang kupas galing mo pa din “ sigaw ni Vincent. Kasama niyo si Rosco. Kaya ’di ko sila magawang tignan dahil sa nararamdamang hiya. Kaya bigla akong tumakbo papalayo.

I can’t face him this time after what happened saamin nung isang araw huhu.

Kabanata 5

Coco’s POV

“ Coco huwag ka ngang kill joy “ napatingin ako kay Jane ang nag iisang babae na ka close ko. Eh sa wala talaga ako sa mood eh. Inaaya kasi nila akong gumala.

“ Naku kaya ka ’di nagkaka lab lyf eh. Ang boring mo masyado. Alam ko gurl kulang ka lang sa dilig “ komento naman ni Lea for short Emilio. Ang bakla ko ring kaibigan.

“ S-sorry “ ang nasabi ko nalang at pinamulahan sa itinuran ni Emilio este Lea. Kung alam mo lang bakla. Nadiligan na itong bulaklak ng kaibigan mo.

At bigla kong naalala yung lalaking yun. Si Rosco di siya maalis sa isip ko hayst. Kakaiba na ito.

“ Okay, hindi ka na namin pipilitin kung ayaw mo talaga “ nagnod na lang ako at ngumiti. At saka nag-ayos na kami ng kanya kanya naming gamit.

“ Coco, sabay na tayong tatlong kumain? “ sabi ni Jane atsaka kami hinila ni Lea. Nagpahila narin ako since gutom na talaga ako.

I ordered 2 cups of rice and pork sisig with ice tea. Natatakam kasi akong kumain ng sisig eh. Sarap nun eh. At ayun kumain na kaming tatlo ng walang usap-usap. Matagal kasi kaming natapos sa paper works namin.

“ Lea, kilala mo ba yung Clyde? Yung transferee sa Business Ad?“ tanong ni Jane. May pagka tsismosa talaga ang isang to.

“ Ah? Meron ba? Sino yun Wapakels ako dun isa lang naman ang naaalala kong bagong transferee sa BA yung Salvatore “ parang kiniliti na turan ni Lea.

Kaya agad akong napatingin kay Lea. Tch!

“ Sabagay. Mas hamak na gwapo naman iyong Salvatore na iyon at sobrang hot pa. Pero wag tayo girls babaero daw iyon eh, chika lang“ ang sabi ni Jane kaya napa inom nalang ako sa ice tea ko.

“ Oy diba si Clyde iyan? “ usisa ni Jane nang may lalaking kakapasok pa lang ng canteen. At nakisali naman si Lea. Since tapos na ako ay nagpaalam na akong umalis.

Pero parang na cucurious ako dun sa Clyde na iyon kaya hindi ko nalang itinuloy. Nang ookray naman akong tinignan ni Lea.

“ Sabi gurl aalis ka na? “ pang aasar sa akin ni Lea kaya inirapan ko lang ito.

“ Teka girls ’di naman yan si Clyde eh si Rosco iyan yung transferee ng BA “ si Jane.

“ Gosh ang hot naman niya “ puri ni Lea. Sana di na lang ako nagpadaig ng curiosity ko.

Dahil ang pumasok ay walang iba kundi si Rosco. May nakakapit sa braso nitong isang babae. Kaya umalis na lang ako ng tahimik. Nakakainis. Masyado ba akong nag assume? Kainis na lalaking to ang babaero. Kainis.

“ More please“ sabi ko naman. Nakaka anim na nga ako ng baso eh. Nandirito kami ngayon sa bar kasama ang dalawang bruha.

“ At ano naman itong painom inom na ito ha? “ lasing na tanong ni Lea tas tumatawa naman si Jane. Mga lasing na nga. Maski ako ay may tama narin. Hindi pa naman ako sanay uminom.

Ewan ko ba. Matapos ko kasing makita yung kanina sa canteen ay bigla ko nalang naisip na maginum. Ang drama ko tuloy.

“ Woooh! Sayaw tayo “ at biglang tumayo ang dalawa at sumamang nasasayaw sa karamihan. Pasuray pasuray pa nga ang mga ito. Kaya napa hagikhik nalang ako.

“ I miss you “ nabigla ako may bumulong sa tenga ko nung tinignan ko yung mukha. Si Rosco. Nakakairita! Nasaan na kaya iyong babaeng kalandian niya. Kung maka lingkis eh parang tuko.

Tumayo ako saka naglakad palabas, medyo pasuray narin ako dahil sa nainom kaya binilisan ko ang hakbang ko para di niya ako abutan. Pero may yumakap sa akin. This familiar manly scent. I know it’s him.

“ Ano ba! Bitawan mo nga ako!“ sigaw ko sa kaniya kaya agad naman itong napabitiw. Arte ko ba?

“ Hey galit ka ba sakin? Naman eh? Please sorry na kung may nagawa man akong mali. Tara hatid na kita “ at hinawakan ni Rosco ang isa kong kamay.

“ I can go home alone “ ang tipid kong sabi. Pero ’di parin ako nito binibitawan. Pabebe na kung pabebe pero nagseselos is talaga ako kanina kahit di ko aminin.

“ Hey, dude. Uwi kana agad? “ May lumapit sa aming lalaki na kilala ko.

“ Yeah, “ tipid na ganti ni Rosco.

“ Ow, Anjel is that you? “ gulat na turo saakin ni Brent.

“ Oy Brickman naka uwi na pala kayo? “ Ang ’di ko ring makapaniwalang sabi.

“ Yeah my Mom wanted to stay here for good. Pinuntahan nga kita sa bahay niyo pero wala ka naman don. Gusto ka kasing imbitahan ni Mommy sa bahay. You know party “ kaya nagnod naman ako.

Brent Michael Brickman is my childhood friend because our parents are businesses partners.

“ The heck! You know each other? “ takang tanong ni Rosco.

“ Yeah dude. His my childhood friend “ sagot ni Brent.

“ Dude uwi na kami “ paalam ni Rosco at hinila ako bigla kaya wala na akong nagawa pa.

Pero ang nakakainis pagbaba namin sa kotse niya nasa bahay pala niya kami.

“ Oh you’re here already? “ takang tanong ng Mommy ni Rosco.

“ Yeah Mom. I just got tired. Kaya umuwi na ako “ sagot ni Rosco. Kaya napatango naman iyong Mommy niya tas napabaling ito saakin.

“ Oh ikaw pala iyan Coco. Grabe ang laki mo na “ bati saakin ni Tita.

“ Good evening po Tita “ buti nalang at nawala na yung tama ko.

“ Halika ka ijo pasok ka. “ Nakangiting yakag nito saakin. Kahit gustuhin ko mang umuwi ay nakakahiya naman kay Tita.

“ Good timing narito rin ang mga pinsan ni Rosco “ sabi ni Tita.

“ Ow, who is she Mommy? “ Tanong ng isang batang babae. I think she’s around 8 years old. Halatang kapatid ni Rosco. Ang cute lang.

“ Ah darling meet Kuya Coco “ sabi ni Tita. Namula pa ang mukha ko sa tinawag nito saakin. Gosh! Hindi kasi ako sanay tawaging kuya. Para kasing nakakailang. I know I am a woman by heart kaya naiilang talaga ako.

“ Hello Kuya Coco. I’m Kelly I thought you’re an ate“ ang saad nito.

“ H-hello rin Kelly “ ang naiilang kong sabi. Kanina ko pa kasi napapansin ang paninitig saakin ni Rosco.

“ Oh there she is“ ate Vanah said at kinarga nito si Kelly. Napalingon naman ito saakin.

“ Oh Coco ikaw pala iyan “ ang masayang bati saakin ni Ate Vanah. Magkakilala kami kasi magkasama kami sa Judo class ko dati. And guess what she’s a monster opponent.

“ Hello Ate Vanah. Uwi na po ako medyo masama po kasi pakiramdam ko. “ Sabi ko. Half meant ko itong sinabi. Medyo hindi talaga ako komportable.

“ Ganoon ba, Rosco anak ihatid mo muna itong si Coco “ utos ng Mommy nito kay Rosco. Tatanggi na sana ako ngunit sinamaan lang ako ng tingin ni Rosco.

“ Naku sayang naman. Gusto ko pa naman kitang makausap “ ani ni Ate Vanah. Kaya sinabihan ko nalang itong sa susunod nalang. Nginitian naman ako nito at nag paalam ulit ako.

Sinamahan naman ako ni Rosco pauwi kahit nasa katapat lang yung bahay ko.

“ Ah sige, pasok na ako “ sabi ko habang ’di siya tinitingnan. Baka kasi mautal lang ako.

“ Wait! I remember you now! You’re that Coconut Panty Kid “ at nanlaki naman yung mata ko sa hiya. Kaya mabilis akong papasok sa loob ng bahay. Huhu pinaalala pa niya.

Kabanata 6

Hi folks! Just bear me with this chapter. Correct me if names will mess up. Binago ko kasi yung iba.

---

Coco’s POV

“ Hey, Coconut! “ He shouted sa labas ng gate namin. Hindi ba ito nahihiya? Kasi ako lang ang nahihiya sa mga pinagagawa nito.

“ Hindi ako uuwi pag ’di mo ako kakausapin! “ Pananakot nito.

Sigaw ng sigaw ito ng Coconut sa labas. Dahil baka may makadinig ay binalikan ko ito sa labas.

“ Hey my Coconut “ nakangiti nitong sabi. At ’di ko mapigilang pamulahan sa itinawag nito saakin. Kaya itinago ko ang mukha ko sa mahaba kong buhok.

“ P-pwede ba tigilan mo na ako “ turan ko dito. Lumapit naman ito saakin at mariin akong tinitigan.

In an instant he pinned me in the gate. We’re inches apart from each other. Ramdam ko ang hininga nitong tumatama sa mukha ko.

“ And why is that my Coconut?“ mahina nitong sabi habang nakatingin sa mga mata ko. Then our eyes meet and been locked to each other.

I can’t resist it, his eyes are very pretty. Nakaka lunod kung tumitig ang bughaw na matang iyon. Without a notice he claimed my lips while cupping my face.

“ I miss you. I miss to taste this. So sweet “ he said in between of our kiss.

Hindi naman ako nakapag salita at naduduling na tinignan siya. I can’t take this any longer. Kung hindi lang siguro ako nakasandal ay napasalampak sa siguro ako sa panghihina.

“ A-ako na miss mo? “ Ang ’di ko makapaniwalang tanong.

“ Yes “ at muli na naman niyang sinakop ang mga labi ko but this time I responded. We gasp for air after that intense kiss.

Ghad! He miss me daw. Is it really true? Is he not playing with me?

Maghihimala na nga lang sa may gate pa namin. Huhu nakakahiya pag may nakakita saamin. Now his kissing me again. But he stopped.

“ Who’s that guy you were with last time? Yung umakbay sayo “ biglang tanong niya. And a confusion was written on my face. Sino ba kasing tinutukoy niya. Ah?!

“ Si Cole ba, were just bestfriends. “ Natatawa kong sabi. Is he jealous with my bestfriend. Ganoon talaga si Cole sweet at caring. Lagi nilang pinagkakamalan na boyfriend ko ito.

Hindi naman siya umimik at binigyan ulit ako ng isang halik. Yeah, he’s now a kissing monster.

Yung feeling na kami pero hindi. Yung pakiramdam yung gusto namin ang isa’t isa pero hindi. Ano ba ’to?

Ang bilis naman ng kamay nito. Hinawakan nito ang pang upo kaya bigla akong napaiktad.

“ Oy, tigilan mo nga yan “ sita ko dito. Kung saan saan na kasi umaabot yung kamay niya.

“ Shhh, just let me “ at bigla ako nitong hinila papasok ng bahay.

“ Where is your room? “ tanong nito. Nagdadalawang isip ko namang itinuro ang kwarto ko.

He put his hands on my back down to my butt as we entered my room. I let out a moan while his caressing it. Back again, he kissed me hungrily and with passion.

Until he unzipped his Pants and removed all his clothes. Bigla naman akong nahiya sa nakikita kong hubad niyang katawan. He also undress my clothes. Hindi ko na siya napigilan dahil napuno na ako ng sobrang antisipasyon. There is a fire burning inside me.

This time we both feel the anticipation. Lust and hunger. He spread my legs. And I gasped on pain again when he entered me on the second time.

I’m holding onto his shoulder while started pumping inside me. Ahh, ghad. His making it fast. I moaned with pleasure. The deeper he thrust could make my brain shut.

His giving me perfect sensation. His the one who made me feel like this. Though we don’t have a mutual feelings to each other?

When I always about to moaned he put his lips on mine. Sealing me from pain. I admit it he’s such a good kisser.

Napahawak tuloy ako sa ulo niya. Habang pababa ito ng pababa sa dibdib ko. And ghad he suck and lick my nipple while his squeezing the other.

Nasabunutan ko na siya dahil sa ibayong kiliti na nararamdaman ko. I feel something in the inside wanting to explode.

“ Ahhh, shit! I’m near “ he moaned nang may biglang mag ring.

It’s my phone because of its ringtone. Kukunin ko sana pero nakadagan si Rosco saakin. He didn’t let me kaya patuloy sa pag ring yung cellphone ko.

“ Ahhh, take this hon! “ Rosco scream na parang nangingisay na siya sa ibabaw ko. Ilang saglit lang rin ay may naramdaman akong sarap na ’di ko maintindihan.

“ Rosco, stop that already “ saway ko dito ng hindi pa ito tumitigil and ghad his not even listening.

“ Rosco, I said stop! “ napahinto naman ito. Dali dali kong inabot yung cellphone kong patuloy parin sa pag ring.

“ Hello? “ Hihilain ko na sana ang comforter para itakip sa katawan ko ng pumaibabaw na naman ito saakin. And he inserted his lengthy thing again on mine. Ang kulit naman oh.

“ Coco! Glad you answer it. Nasan ka na? Nakauwi ka na ba? “ tanong ni Brent sa kabilang linya.

“ Ah O-oo, naka uwi na ako “ A moaned escape from my mouth. Ghad Rosco! He just chuckled silently.

“ Y-yeah inaantok na kasi ako eh. Bye Brickman “ at pinutol ko na ang tawag.

“ Ano ka ba Rosco! “ ang inis kong tawag dito.

“ Mamaya na kasi yan “ he said while continuing what he is doing.

“ Sorry “ he said ng matapos na ito.

I don’t know what to say kaya hindi ko siya sinagot. Yinakap niya nalang ako at isinubsub ang mukha sa may leeg ko.

“ Oy anong ginawa mo? “ nang hindi parin ito tumitigil sa kakapapak sa leeg ko.

“ I’m just marking my territory you know “ kindat niya sakin. Kaya napaismid nalang ako.

“ We’re not in a relationship so probably I’m not your property “ ang sabi ko ng nangaasar.

“ You’re mine “ sabi niya. And he tickle in my waist. May kiliti pa naman ako dun.

“ Hey stop doing that. It tickles “ I protest. Pero kiniliti niya pa din ako sa kung saan saan. Tawa tuloy ako ng tawa.

“ Haha ano ba! Hahahaha“ ayaw niya talagang makinig oh. Pero tumigil naman ito ng halos maluha luha na ako sa kakatawa.

“ What will I do so that you’ll be mine?“ He asked. I caught off guard. Malinis ba ang tenga ko? Baka kasi namali lang ako ng narinig.

“ Ha, a-ano? “ I asked again.

“ I said what will I do to make you mine? But for me you’re mine already “ ngisi niya.

“ Gusto kong ligawan mo ako “ I said. If seryoso siya gagawin niyo yun. Malay ko bang sex lang ang habol nito sakin. Pabebe na kung pabebe gusto ko lang kasing maranasan ang bagay na iyon eh no. Every gay dream it.

“ But I never courted someone. Cause what I want is what I get “ he smirked at me. Hambalusin ko kaya to.

“ Whether you like it or not you’re mine because I already mark you as my property “ he said confidently.

“ Why would I court you if I got you first. “ Pinamulahan ako doon sa itinuran niya.

“ Manligaw ka muna okay? Malay ko bang pinagpalaruan mo lang ako “ pinal kong sabi.

“ If I’ll court you could we be do this again? “ he asked pleadingly.

Ang hilig talaga ng lalaking ito. Kaya pinamulahan na naman ako.

“ Heh! Ewan ko sayo “ asiwa kong sabi. And then he chuckled.

“ Don’t worry my Coconut. I’ll do everything to make you mine completely “ he whispered.

Kabanata 7

I’m sorry for the typos.

---

Rosco’s POV

“ Oy tol tagal mong nakabalik ah “ turan ni Vincent ng makauwi ako. At nginisihan ko lang ang gago. Eh sa naka score ako eh. Masaya lang ako tangna. ’Di ko maiwasang ’di ngumiti.

“ Tch! May dinaanan lang ako diyan “ sagot ko nalang.

“ Ow, okay. “ Mukhang kumbisido naman ang gago.

“ Dude, paano ba manligaw? “ ang bigla at clueless kong tanong. Naalala ko kasi yung sinabi kanina ni Coco. At ang gago mukhang nagulat sa itinanong ko.

“ At sinong babae naman iyang liligawan mo? “ balik nitong tanong. Ang daming tanong ’di nalang ako sagutin agad. Tch!

“ You’ll know soon, okay. Just tell me what to do “ ang iritabling sabi ko ng nangaasar itong tumitingin sakin.

“ Eh wala rin akong experience diyan tol eh. Pero ba’t di mo kaya haranahin? Ay medyo old school na ’yan. Bigyan mo nalang kaya ng flowers at chocolates? Ah! Bakit ’di mo nalang siya dalhin sa isang magandang lugar. I’m sure mas romantic iyon “ mahaba nitong sabi. Kaya napaisip naman ako sa suggestions ng kumag.

“ Ah, okay “ at mukhang may naiisip na ako. Hehe

~

“ Mom, can you teach me how to bake a cake? “ Ang tanong ko kay Mommy. Medyo nagulat pa ito sa itinanong ko. Yeah, who would thought that? Isang Rosco Silvester Salvatore magbe bake ng cake? Kagaguhan. But for Coco I’ll do it.

“ Ah, okay “ ang nagtatakang pagpayag ni Mommy. I know that this is not my thing kaya nagtataka saakin si Mommy.

“ Nakuha mo ba lahat ng itunuro ko sayo? “ Mom asked me after she putted the molder to the oven.

“ I guess Mom, thanks by the way “ at hinalikan ko ito sa pisngi at agad na akong pumanhik sa kwarto ko.

When I entered my room I immediately open my social media account. I search him on the searching tab. When I found his name I immediately add him.

Gez! I really don’t mind if his a he as long as like him. I already like him before. I’m not gay and I never felt this before. Kay Coco lang. I cant see him as a man. For me he is more than a woman.

Napatingin agad ako ng may mag pop-up na message sa chat box ko.

Kianna: Hey! I miss you already

Tch! Sino naman kaya to? I didn’t remember such name Kianna. But I guess ka fling ko lang to kaya I just ignored her message and nag log out na ako. Nagpapansin lang siguro ’yun.

Mamaya pa namang 10AM ang first subject ko kaya minabuti ko munang mag practice para sa plano ko.

Coco’s POV

It was friday at malapit na ring matapos ang first semester at next naman ay ang semestral break.

After my last subject ay inaya pa nga ako nila Lea at Jane na mag malling but I’m not in the mood para gumala.

Kaya we parted our ways pagkalabas namin ng gate. Pumara na agad ako ng taxi para makauwi. Iba rin talaga ang dalawang iyon. Ang hyper masyado.

After kong makauwi ay ibinagsak ko kaagad ang katawan ko sa kama. I think I’m tired dahil sa sunod na sunod na paper works at samahan narin ng araw araw naming practice sa cheerdance. Yeah, I’m happy dahil natanggap ako sa cheering squad. Isa kasi iyon sa mga gusto kong gawin.

Agad narin akong bumangon dahil ’di pa ako nakakapag palit ng damit. Kaya nagpalit na ako ng pambahay. I think mamaya pa uuwi si Auntie Gloria. Kaya bumaba na ako para kumain. Baka kasi mamaya pa ’yun uuwi dito.

Pagkatapos kong kumain ay agad ko naring hinugasan ang pinag kainan ko. Kahit naman kasi na laki akong may kayang pamilya ay marunong parin ako sa mga gawaing bahay. Auntie Gloria thought me everything.

Nagtext sa akin si Lea. Sabi niya panuorin ko daw yung link na minessage niya sa akin sa FB. Pero may notif ako. Natigilan ako ng makita ang pangalan ni Rosco na naka relationship request sakin. Grabe tong lalaki to ah. Relationship request agad? Tch. Kaya hindi ko pa muna ni confirm. Hindi narin ako nabahal kasi naka private lang ito saaming dalawa.

Binalikan ko yung message sakin ni Lea at clinick ang Link. Isa pala iyong video. Pinanuod ko yung video at halos lumundag puso ko. Naka fb live pala ito. At ang dami niya ng views ah. Tas andami ring nag co-comment.

“Kung napapanood mo to love, para to sayo. I love you” saad niya sa video.

“Eh? Anong pakulo to?” napatakip naman ako sa bunganga ko. Kasi gurl gustong gusto ko ng tumili. Nag strum ito sa hawak nitong guitar at kumanta.

Ewan ko ba kung kikiligin ako. Pero oo kinikilig ako super. Eh kasi naman. Perfect yung kinanta niya by Ed Sheeran. Kinilig tuloy hormones sa katawan ko. Haha

Mayamaya lang ay natapos na iyong kanta kaya pinatay ko na iyong video na may ngiti sa labi.

Ilang minuto lang ay may nag pop up sa messenger ko . Meet me at Fujira Park at 5pm sharp. See you there love. Tas may pa heart emoji pa kaya hindi ko maiwasang ngumiti ng malawak at ang maging excited.

Kabanata 8

‘Coco Anjel Abuelo’

Waaah! Late na ako! Late na late na! Mag se seven pm na! Tumawag kasi sila Mom eh. Hindi naman pwede na hindi ko ito sagutin. Lalong-lalo na na madalang lang ito kung tumawag saakin. Wether we have a family dinner or gathering sa company.

Papunta na sana ako sa date namin este yung place na pagtatagpuan namin ni Rosco nang tumawag si Mommy.

“Hello Anjel anak, you need to be here at Sugo hotel ASAP. I will wait you here so hurry honey” Mom on the other line.

“But Mom I-”

“Hurry anak you know that your dad dont like no. So hurry honey, okay? I’ll drop the call na” at ibinaba na nga ni Mommy ang tawag. Napabuntong nalang ako. I have no choice but to go there. My Dad is an uptight and strict kind of man kaya nakakatakot na hindi sumunod dito. Pagdating naman kay Mom she love spoiling us. Kaya ayun pumunta akong sa hotel na ’yun.

“Do you have a reservation Maam?” tanong ng staff.

“Yes, to Mr. and Mrs. Abuelo please” I answered. Sanay naman akong mapagkamalang maam kaya parang na immune narin ako. Kaya giniya niya ako kung nasaan ang pwesto nila Mommy.

“Now that my daughter and son is here lets talk about the business” Ang pormal na saad ni Dad. Like as usual his still so serious and authorative.

Napaka classy at sosyal ng hall. Pabilog ang malaking mesa kung saan nakaupo sina Daddy at Mommy kasama narin ang kapatid ko na si Ate Aljen. Sa kabilang side naman ay isang kaderang babae at lalaki nila Mommy kasama ata ang anak nilang lalaki.

“Im sorry if I took so long” pagpaumanhin ko at bahagyang nag bow. Pumunta na ako kay mommy at tumabi.

“Its okay honey” sabi ni Mom at nginitian ako. 

“Greet your Tita Shanon and Tito Ismael anak” utos ni Mom. Huhu ang date ako. Ba’t kasi ngayon pa ’to. Kailangan kong makatakas.

“Good evening po Tito, Tita” ang pagbati ko sa mga ito. Pero lutang na talaga ang utak ko. Gosh!

“Ow hi there cuty, I never thought your son so pretty like her older sister amiga” anya ni Tita Shanon.

“Saan pa ba magmamana diba?” Ang pabirong turan ni Mommy at nagtawanan.

The oldies start to chitchat. Ipinakilala pa nga saamin ang anak nito na si Zeus Crisologo. Gwapo naman ito pero mas gwapo parin para sakin si Rosco.

“Ate? Pede bang tulungan mo akong makaalis dito?” ang mahina kong tanong kay Ate Aljen. Kanina pa ito tahimik at walang kibo. Gayun narin iyong anak nila Tito na si Zeus. Hindi kami masyadong close pero maayos naman ang turingan namin sa isa’t-isa.

“Why? Do you an important errand?” ang pagtatanong niya sakin kaya napatango nalang ako.

“Yes kailangan ko na talagang umalis” sabi ko sa kaniya na halatang labas na labas na talaga.

“Okay, I’ll support you” say niya at may ibinulong saakin. Kasalukuyan kasi kaming kumakain pero hindi ako makakain dahil nasa labas ang isip ko.

“Go” she signalled kaya ginawa ko na ang plano niya.

“Excuse po, I’ll just need to go to the comfort room” ang paalam ko at nagkukunwaring naiihi. Tumango lang naman sila Mommy kaya lumakad na agad ako. Pero bago ako umalis eh nginitian ko muna si Ate. Nagtatakbo ako palabas. Agad rin akong pumara ng taxi.

“Sa Fujira Park ho” anya ko at inilabas ang phone ko sa bulsa ko. Pero ang malas lang dead batt na. Kainis naman! Kaya inutusan ko ang driver ng taxi na pakibilisan ang pagmamaneho.

Kita ko sa labas na umuulan. Naku! Nandun pa ba siya? At last! Nakarating narin ako. Pero mukhang sarado ang Park? Bumaba parin ako sa taxi at nagbayad. Pumunta ako sa harap dun sa may entrance. At nakumpirma kong sarado nga talaga ito. Pero pumasok parin ako sa loob. Hindi naman kasi naka lock yung gate. Medyo humina narin yung ulan kaya ambon nalang at di kalakasan.

“I thought hindi kana makakapunta” sabi ng isang boses. Mula sa dilim ay lumabas si Rosco at jusko basang-basa ito. May hawak pa nga itong taluntong ng bulaklak.

“S-sorry, I’m sorry “ my voice cracked and he walked away. He look si disappointed. Biglang lumakas ang ulan kaya hinabol ko siya para pigilan. Kainis! This is my fault.

“I’m really sorry, I’ll explain okay?” yinakap ko ito sakanyang likuran kaya napahinto ito.

“You know what I hate the most? Yung maghintay na parang tanga!” tapos tinanggal niya yung pagkayakap ko sa kanya. Umalis siya bigla at iniwanan ako. Kaya biglang tumulo ang luha ko.

Alam kong kasalanan ko. Pero hindi ba talaga niya ako mahintay? He said he like me, love me? Pero bakit ganito? Parang ang bilis niyang sumuko eh hindi pa nga naguumpisa. Pinahid ko ang luha ko. Kailangan ko siyang makausap.

‘Rosco’s POV’

Kanina ko pa na set up ang lahat. Mula sa dinner at music and lights. Kinakabahan narin kasi ako but I need to confess this feeling.

I check my watch. Malapit nang mag 7 ng gabi. I tried to called Coco but he’s out of reach. Halos mag da-dalawang oras narin akong naghihintay when rain poured.

“I thought hindi kana makakapunta” ang mapakla kong sabi sakanya.

“S-sorry” he said. Pero bigla akong nainis sakanya. Alam mo ’yun? It’s my first time to do this, making efforts but it goes for nothing.

“You know what I hate the most? Yung maghintay na parang tanga!” tapos tinanggal ko iyong pagkakayakap niya sa likuran ko. I know he’s crying kaya hindi ko na siya hinarap at umalis nalang. F*ck! I look si imature. Leaving him there but I feel dismayed.

I directly went to a bar na na bahaghang nabasa ng ulan. I drink and when I got satisfied I went home.

Gumising na ako na masakit ang ulo na para akong magkakatrangkaso. Bumaba ako para magkape ng maibsan naman ang pananakit ng ulo ko.

“You want some coffee anak?” tanong ni Mom ng mabungaran ko ito sa kusina. Nagnod naman ako.

“Wala ka bang naalala kagabi anak?” Mom asked. Nagtatanong ko naman tinignan si Mom.

“Why Mom?” I asked pagkabigay nito sa tinimpla nitong kape saakin.

“Uh nothing, son” Mom weirdly said kaya nagkibit balikat nalang ako. Wala naman kasi akong naalala na may ginawa akong kahiyahiya kagabi. All I know is nakatulog na agad ako dahil sa nakainom at pagod.

Pagkatapos kong uminom at kumain ng konti ay umakyat na ako sa kwarto ko. Pero nagulat pagpasok ko sa kwarto ko.

“I’m sorry, please magusap tayo Rosco” ang nangungusap na pakiusap ng taong mahal ko.

Kabanata 9

I’m really sorry for the typos and such errors guys. ’Wag naring mahiyang mag vote at comment hehe

---

‘Coco’s POV’

Dahil kailangan kong humingi ng tawad kay Rosco ay agad na akong dumiritso sa bahay ng mga Salvatore. Hindi ko na alintana ang basa ko ng katawan. Medyo giniginaw narin ako pero isinawalang bahala ko nalang iyon. Ang importante ay ang makausap ko si Rosco. Alam kong pabebe ako pero mahal ko ang lalaking iyon noon pa. Sana nandito siya sakanila.

Nag doorbell ako sa labas. Mabuti nalang tumila na iyong ulan pero maginaw parin. May lumabas nong mag doorbell ako. Iyong cute na kapatid ni Rosco. Binuksan nito ang gate at nagtatakang tumingin saakin.

“Hello, nandiyan ba kuya mo?” ang magiliw kong tanong rito. Nakakapangigil talaga ang cuteness nito. Parang si Rosco lang. Ops!

“Kuya is not here pa po ate-kuya eh” tugon ng batang si Kelly. Bigla naman akong nalungkot sa narinig. Nasaan kaya iyong lalaking iyon?

“Ah ganon ba. Sige pakisabi nalang sa kuya mo na napadaan ako dito” ang malungkot kong anya.

“Bakit po kayo sad ate-kuya? Did my brother bully you?” Ang inosenti nitong tanong.

“Naku hindi baby, mabait iyong kuya mo. Sige ah uwi muna ako giniginaw na kasi ako talaga” paalam ko sa bata.

“Okay po, ingat po kayo ate-kuya Coco” kaya napangiti nalang ako rito habang kumakaway ito. Medyo malapit lang namin bahay namin ni Aunt Gloria.

“Jusko kang bata ka! Bakit ka naman nag paulan?” Ang nagaalalang bungad saakin ni Aunt Gloria. Alanganin naman ako ritong ngumiti.

“Sorry na po Nay, naabutan kasi ako sa labas ng ulan eh” ang pagsisinungaling ko. Bigla tuloy akong naguilty sa pagsisinungaling ko.

“Naku ikaw na bata talaga. Magbihis kana doon at maligo. Bumaba ka rin agad pagkatapos mo” utos saakin ni Aunt Gloria kaya malawak ko itong ngitian. Tumakbo na agad ako sa taas ng kwarto para makaligo.

After I took bath ay nagbihis na agad ako ng pambahay at bumaba. Naabutan ko naman si Aunt na may hinahandang sopas.

“Uminom ka muna ng tubig at kainin mo itong niluto kong sopas ng mainitan yang tiyan mo” ani ni Aunt.

“Okay po” at sinunod ko naman ito. Kumuha ako ng baso at nagsalin ng tubig at uminom. Umupo narin ako at nilantakan ang niluto na sopas ni Aunt. Sobrang sarap kaya uubusin ko talaga.

“Babalik pala ako sa bahay ng mga Salvatore kaya maiiwan kita rito mamaya” turan ni Aunt habang may hinuhugasan ito sa kitchen sink.

“Ah Nay, pwede po bang I-text niyo ako pag nakauwi na si Rosco? Kailangan ko kasi siyang makausap” anya ko. Tinignan naman ako ni Aunt Gloria ng nagtataka.

“Oh siya sige basta matulog ka na ng maaga pag hindi pa kita naitext” sagot ni Aunt kaya masaya akong nagpasalamat rito. Hindi naman ito nagusisa pa kung bakit ko iyon nasabi.

Ilang minuto lang pagkatapos kong kumain ay umalis narin si Aunt Gloria. May hindi pa raw kasi siya natatapos na gawain. Kaya ako na ang naghugas ng pinagkainan ko bago umakyat sa itaas. Dahil dead batt yung phone ko ay chinarge ko ito. Hayst, sana maayos lang yung lalaking iyon. Alam kong nagtatampo lang ito sa ginawa ko. Sayang naman kasi iyong efforts na ginawa niya para saakin. Kaya kailangan ko itong makausap para makapagpaliwanag.

Dahil ayaw kong masayang rin ang oras ko sa pagmumuni ay ginawa ko narin iyong assignments ko at nag scan narin ng notes para sa iilang quizes ko kinabukasan. Mag a-alas onse na ng tumunog ang phone ko. Kasalukuyan parin akong nag re review. Kinuha ko ang phone ko at binasa ang isang text message ni Aunt Gloria kaya biglang nawala ang antok ko sa katawan. Sabi sa txt nakauwi na daw si Rosco at lasing kaya bukas nalang daw kong kami ay magusap kaya napabuntong nalang ako pero gusto talaga siyang makita kaya kumuha ako ng jacket bago lumabas.

Dahil ilang bahay lang ang pagitan ng bahay namin ay madali lang akong nakarating. Nag doorbell ako ng ilang ulit. Medyo natagalan ng may magbukas sakin kasi parang may boses akong naririnig. Parang nagsisigaw.

“Naku kang bata ka, anong oras na at gising ka pa?” sermon saakin Aunt Gloria pagkakita saakin. “Diba sinabihan kitang matulog na at sobrang late na?” dagdag pa nito.

“Ano po bang nangyayari Nay? Bakit po parang may nagsisigaw?” paguusisa ko. Pinapasok naman ako ni Aunt sa loob ng gate.

“Diba sinabi ko naman sayong lasing iyong anak ni Mrs. Salvatore kaya malabo mong makausap ang anak nito” paliwanag ni Aunt pero natigilan kami ng marinig naming sinisigaw ni Rosco ang pangalan ko. Halatang lasing nga. Bago pumasok si Aunt Gloria ay makahulugan naman ako nitong tinignan na parang kaya pala look. Sumunod naman ako ng pumasok ito sa loob ng bahay.

“Ano ba Rosco Silvester! Magtigil ka nga diyan sa kasisisgaw mo baka maka istorbo ka mga kapitbahay natin” ang sita ng Mommy ni Rosco pero ang lasing na ito mas lalong nagsigaw pero ang pangalan ko ang isinigaw. Medyo nakakahiya na nakakakilig.

“Ewan ko sayong bata ka, Gloria pakitulungan nga ako sa batang ito. Ang tigas talaga ng ulo” utos nito kay Aunt Gloria habang abala ito sa pagaasikaso ng anak na nakasalampak na at mukhang nakatulog na dahil da kalasingan.

“Coco ijo?” Ang nagtatakang tanong ng mommy ni Rosco ng mapansin ako nito.

“Ah h-hello po” ang ackward kong ngiti rito pero nginitian naman ako nito pabalik na animoy alam na kung anong nangyayari.

“Pasensya na po, ako po ang may kasalan kong bakit naglasing si Rosco” paghingi ko ng paumanhin ng maihiga na namin ito sa kama ng kwarto nito.

“Naku hindi na ako magtatanong kung bakit pero hindi mo kasalanan ijo sadyang matigas lang talaga ang ulo ng batang ito kaya sana pagpasensyahan mo narin” ang anya ng ginang. Pumasok si Aunt na may dalang pamunas at maliit na palanggana ng basin.

“Ako na po riyan Nay, ako rin po kasi ang may kasalanan kung bakit siya naglasing” ang labi ko kay Aunt at ibinigay naman nito saakin.

“Naku hayaan muna ang mga bata Gloria. Coco ijo ikaw na muna bahala kay Rosco” at bigla akong kinindatan ni Mrs.Salvatore kaya bigla akong nahiya. Parang alam na nito na may something saamin ng anak niya kaya hindi narin ako tumanggi pa sa mga makahulugan nitong tingin.

Kasama ni Aunt Gloria na lumabas ang Mommy ni Rosco kaya maingat kong inilagay ang pamunas at basin sa side table nito. Kailangan kasi niyang palitan ng damit kaya kumuha ako ng damit sa cabinet nito pati short. Habang hinuburan ko ito ay pikit mata ko naman itong ginawa. Kahit kasi may ilang beses ng nangyari saamin ay hindi parin ako sanay na makita ang hubad at perpekto nitong katawan.

Mabuti nalang at nairaos ko ang pagpalit ng damit nito at pinunsan na ito. Nagdasal pa talaga ako kasi baka sapian ako ng masamang espiritu habang nakatingin sa lalaking mahimbing na natutulog. Ang gwapo talaga nito. Matangos ang ilong, may kakapalan ang kilay, mahabang pilik mata na kabog pa ang akin at ang mapupula niya labi. Medyo toned ang kulay ng balat nito na may kaputian pero hindi gaya saakin na medyo pale.

Pagkatapos ko siyang punasan ay pinagmasdan ko muna ang mukha nito. Hayst, mahal ko na talaga ang lalaking ito. Kahit noon pa noong panahon na iniinis pa ako nito nong maliit pa lang kami. Bago ako lumabas ay hinalikan ko muna ang noo nito at kinumutan.

“Coco ijo dito ka na matulog. Sobrang late na oh” bungad saakin ni Mrs. Salvatore.

“Naku hindi na po, nakakahiya na po sainyo” ang anas ko. Talaga namang nakakahiya na talaga. Ngayon pa talaga nahiya eh no? Hehe

“Naku ’wag ka ng mahiya. Boto ako sainyo ng anak ko” ang masayang turan nito kaya mas lalo akong nahiya at pinamulahan ng mukha.

Masaya namang kausap ang mommy ni Rosco ng ihatid ako nito sa guest room nila. Magaan rin naman itong kausap kaya medyo nawala narin iyong kaba at hiya ko.

“Oh siya ako ng bahalang magsabi kay Gloria kaya matulog kana” anya nito at nginitian ako bago ito lumabas. Medyo napangiti narin ako kasi hindi pala mapanghusga ang Mommy ni Rosco. Bago ako makatulog ay may ngiting sumilay sa labi ko.

Maaga akong nagising. Naghilamos at nag toothbrush. Buti nalang may spare sila. Kaya bumaba ako at nakita ko ang Mommy ni Rosco at si Aunt na abala sa paghahanda sa kusina. Kaya nilapitan ko ang mga ito ng may ngiti sa labi.

“Magandang umago po!” ang bungad ko sa mga ito. Binati naman ako ng mga ito pabalik at pinagtimpla ako ni Aunt ng maiinom na mainit na gatas. Kahit kasi nasa legal age na ako ay nakasanayan ko ng uminon ng gatas sa umaga. Huwag green okay?

Pagkatapos kong uminom ay nagpaalam muna akong bumalik sa guest room. Nakakahiya naman kong pababayaan ko lang ito pagkatapos kong tulugan. Kaya inayos ko ang kamang hinigaan ko at itinupi ang kumot at mga unan na nagulo. May sariling comfort room naman ang guest room nila.

Baba na sana ako ng makita kong pababa si Rosco na mukhang may hangover kaya bigla ako nagtago. Buti nalang at hindi ako nito napansin. Para makapagusap kami ay pumasok ako sa kwarto niya. Halos ilang minuto bago ito pumasok sa kwarto niya. Nagulat pa nga ito ng makita niya ako sa silid niya.

“I’m sorry, please magusap tayo Rosco” ang nangungusap na pakiusap ko sa nagulat na si Rosco. Tahimik lang ito habang nakatingin saakin. Hindi ko mabasa kung ano ang iniisip nito kaya naisip kong magpaliwanag rito.

“Please, Im really sorry. Hindi ko talaga sinasadya na malate” pagkatapos ko ritong magpaliwanag. Nakatingin parin ito saakin ng seryuso.

“Sorry na please? I’ll do anything to make it up to you” ang desperada kong anya.

“Talaga?” Tanong niya at sumilay sa labi nito ang isang nakakalokong ngiti. Bigla naman akong napalunok.

“O-oo” sabay tango ko pa. Bahala na. Aarte pa ba ako? Haha

“Okay, apology accepted” at bigla niyang inangkin ang labi ko. Masaya ko naman itong tinugon na may pagmamahal.

Kabanata 10

‘Coco Anjel Abuelo’

Malapit na ang midterm namin. Tas balibalita ng mga chismosa kong mga kaklsase na may new student raw. Lalake at gwapo kaya todo chismisan ang mga babae at bakla. Wala naman akong pakialam kaya keber lang. Mas pinagtuunan ko pa ng pansin ang pag scan ng notes ko kasi may long quiz kami mamaya sa Calculus.

Hindi nagtagal ay dumating narin ang prof namin sa subject na iyon kasama ang isang lalaki na kilalang kilala ko.

“You can sit beside Mr. Abuelo Mr. Brickman” kaya napatingin ako kay Ma’am. Samantalang ngiting-ngiti namang umupo sa tabi ko si Brent. Nagtataka ko naman siyang tinignan. The last thing that I know ay hindi kami magkaklase ng isang ito dahil ahead siya saakin ng isang taon. Tas ang pagkakaalam ko sa states ito nagaaral.

Hindi na kami nakapagusap kasi may pa suprise quiz si Prof. Kainis hindi pa naman ako masyadong nakapag review. Bahala na nga! Ang turan ko. Kita ko naman sa peripheral view ko na parang walang ballpen ang lalaking to. Eh? Ang yaman yaman walang ballpen? Dahil marunong naman akong maawa ay kumuha ako ng extra pen ko at inabot rito tas hindi ko na siya nilingon at nagsagot nalang ng tanong.

“Submit your papers and you may go” kaya ipinasa ko ang papel ko sa unahan saakin at tumayo sabay kuha ng gamit ko para lumabas.

“Oy thanks ah, wala pala akong ballpen haha” sabi ni Brent at napakamot sa batok niya.

“Yaman yaman mo tas wala kang ballpen eh no” sagot ko naman rito.

“Yun na nga eh buti nalang nandiyan ang Anjel ko” while winking at me. Inirapan ko naman ito kaya napatawa lang ito.

“What?” Ang mataray kong tanong.

“None, let’s go let me treat you” sabi niya at hinila ako. Kaya naglakad na kami papuntang Cafeteria kasi libre daw niya eh. Sayang rin yun no.

“Bilhan mo ako nito, ito at iyo pa” turo ko sa mga pagkaing gusto ko. Pagkatapos ay bigla kong  napansin na kanina pa pala kami pinagtitinginan ng iba. Ewan ko kung bakit pero nakakailang. Ay, oo nga pala no. May kasama pala akong matangkad at gwapong lalaki.

“Okay, pumwesto ka nalang don. Ako ng bahala” sabay kindat saakin. Nasanay naman na ako sa mga paganyan ganyan niya tsaka magkaibigan lang talaga kami. Alam niyo naman siguro  kung sino ang may hawak ng puso ko.

“Okay, bilisan mo ah” sangayon ko at iniwanan na siya roon. Hindi malayo sa kinauupuan ko ay ay may napapatingin saaking mga babae. Tas may pabulong bulong pa sila pero hinayaan ko na at di na pinansin.

“Sorry baks kung natagalan kami. Kairitar talaga yun si Ms.Maglayon antagal kaming pinalabas” anas ni Lea kasama si Jane. Mukhang bugnot na bugnot ang loka.

“Naku pabayaan niyo na si Maam alam niyo naman na matandang dalaga na iyon” ang natatawa kong komento.

“Kaya nga eh kaya ang taray kasi walang jowa” segunda naman ni Jane kaya nagtawanan nalang kami.

“Hi” bati ni Brent kaya biglang natigilan itong mga kasama ko. Dala na nito yung mga inorder niya kaya napangiti naman ako.

“Salamat sa libre” anya ko ng kuhanin ko ang isang tray kay Brent. Napatanga lang itong dalawang ito kay Brent. Mukhang mga ewan lang.

“Ah guys si Brent nga pala, Brent mga kaibigan ko nga pala” say ko.

“Hi, ako nga pala si Lea” ang malanding sabi ni Lea kaya napatawa nalang ako.

“Ako nga pala si Jane” at nagkamayan na ang tatlo. Medyo kilig na kilig pa nga ang bruha na si Lea kaya napailing nalang ako.

“Im Brent, childhood friend of Anjel” anya ni Brent.

“Guys order lang kami ah wait niyo akes!” sabay hila ni Lea kay Jane sa counter. Kaya hinintay nga namin ang dalawa bago kami kumain.

Afternoon went on nang hindi ko man lang nakita di Rosco. Siguro busy ang isang iyon. After kasi ng last sub ko ay kasama ko sina Jane at Lea. Tamang tambay at chikahan sa may quadrangle. May crush kasi itong si Jane na dancer kaya kami narito. Dito kasi ito nagpapractice ng sayaw. Nasa kalagitnaan kami ng pagkukwentuhan ng mag ring ang phone ko. Bigla akong napangiti ng makita ang tumatawag.

“Oy, ano ’yan? May pangiti-ngiti ang lola?” tanong ni Lea pero di ko na ito pinansin pa at lumayo ng konti. Medyo may kalakasan kasi yung music na nagpapractice ng sayaw.

“Hello Rosco? Napatawag ka?” Pabebe kong tanong.

“Damn, I miss you. Can we meet at the school parking lot?” tanong nito sa kabilang linya. Bigla namang tumambol ang puso ko.

“Ngayon na ba?” Ang tanong ko.

“Yeah, actually nandito na ako kaya hintayin kita okay?” Sabi nito. Kaya medyo na excite ako. Hindi kasi kami nagkita ng buong araw. Hindi pa kami pero parang mag on kung umasta kami hehe

“Sige, sige pupunta na ako diyan” anya ko bago pinatay ang tawag.

“Guys, mauna na ako sainyo ah” paalam ko sa dalawa. Nasa pwesto parin ito kanina kung saan kitang kita iyong grupo ng lalaki na nag papractice.

“Parang may date si ating ah, oh siya humayo ka na at magparami” ang biro ni Lea kaya inirapan ko lang ang bruha sa biro nito samantalang tumatawa lang si Jane sa kagagahan ni Emillo.

Nasa parking lot na ako ng school pero wala akong makitang Rosco. Saan naman na kaya ang lalaking iyon? Kaya kinuha ko ang phone ko sa pocket at mag dadial na sana ng may biglang gumulat sakin.

“Wth! You scared me!” Anas ko habang nasa dibdib ko iyong kamay ko. Buti nalang di nalaglag yung phone ko.

“Look at your face haha it’s priceless” he laugh at inakbayan ako. Inis ko naman siyang sinikmuraan. Kainis naman tong lalaking to. Anlakas mantrip. Buti nalang wala akong sakit sa puso kundi kanina pa ako patay.

“Ouch, I-Im sorry na. I didnt mean to scare you” sabi niya at nagpaawa kaya inirapan ko ito.

“ Let’s go somewhere? Date tayo“ he said at hinila ako papasok sa sasakyan niya. Wala narin akong nagawa at sumunod. Aarte pa ba ako?

Kabanata 11

‘Coco’s POV’

Saan kaya ako dadalhin ng lalaking ito? Kaya itinanong ko na. Malay mo i-sasalvage pala ako bigla.

“Saan pala tayo?” I asked habang nagmamaneho ito. Tumingin naman ito saakin saglit at nagmaneho ulit at ngumisi. Ay! May pa ganon si kuya ah.

“Mall tayo, nood ng sine at arcade narin” sagot niya saakin. Napatango nalang ako.

“Ah okay?” ang nailabi ko pabalik. Wala naman kasi akong masabi.

“Bakit may iba kapa bang gustong gawin natin?” then he wear that playful smile again. Pinagsasabi ng mokong nato?

“Wala naman akong sinabing meron ah” nagtataka kong sabi dito kaya umiling nalang ito.

“Wala, slow mo love” sabi niya kaya bigla akong pinamulahan. Tapos tinawanan lang ako ng mokong kaya napaismid nalang ako.

Hindi rin naman nagtagal ay nakarating na kaagad kami ng Mall. Hawak at pinagsiklop nito ang mga kamay namin habang naglalakad kaya medyo nahihiya ako pag may ibang tao na napapatingin saamin. Paano ba namin kasi ang gwapo ng isang ito tas matangkad pa. Sino ba namang hindi mapapalingon rito diba kung ka holding hands mo ay isang Rosco Silvester Salvatore.

Dumiritso agad kami sa arcade excited kasi ang isang to. Parang bata lang eh no. Kaya lihim nalang akong napapangiti dahil nakikita ko rito ang iba pa niyang side bukod sa napaka babaero nito. Then namili na kami ng mga tokens para makapaglaro na kami. Dahil siya ang taya kaya ito ang pinagbayad ko.

“Doon tayo” sabay hila ko rito. Wala naman itong nagawa nang hilain ko ito sa pwesto ng dance revo. Sapilitan ko pa itong hinila papunta sa platform nito.

“Ikaw nalang coconut, papanuorin nalang kita” sabi niya kaya wala na akong nagawa.

“Ang daya pero sige na nga” ang nasabi ko at pumili ng song. Pagkatapos kong pumili ay naghulog na agad ako ng token. And I start. At napansin ko ng nasa kalagitnaan na ako ng sayae ay marami na ang nakatingin saakin.

“Woah! Ang galing naman niya” sabi ng isang girl.

“Yeah agree ako pero parang familiar siya” chika nong kasama rito na dinig na dinig ko. Natapos naman ako at napangiti sa score ko. Tas bugnot akong nilapitan ni Rosco. Ano na naman kaya nangyari sa isang ito?

Sunod naman ay sa shooting range kami. Parang basketball lang rin. Dahil hindi naman ako magaling doon ay mas maraming naishoot si Rosco saakin. Given na iyon. Nung nagsawa kami ay sa photobooth naman kami nagpunta. Remembrance daw namin sa first date namin. Taray lang eh no?

Paiba-iba kami ng pose merong kaming dalawa at meron namang isa-isa kami. Pero ang favorite kong part eh yung nakatingin siya saakin samantalang nakangiti naman ako na parang ewan.

Nang magsawa na kami sa ka-kapicture ay umupo na muna kami sa isang bench. Magkatabi kami habang magkahawak ang aming mga kamay.

“Oy, patingin nga ako ng ibang shot natin” sabi ko rito. Inabot naman niya saakin iyong phone niya. Phone niya kasi gamit namin na pang picture.

“Ang cute ko naman rito” komento ko sa isang picture ko na naka wacky. Eh cute naman talaga.

“Weh? Mukha ka ngang tarsier dyan eh” mapangasar na komento ng mokong. Inis ko naman itong binalingan ng tingin.

“Mas mukha ka ngang unggoy rito oh” bawi ko sabay pakita sa isang picture niya na mukhang ewan. Ang gwapo niya parin roon pero kailangan kong makabawi no. Anong akala niya sakin, weak?

“Shit, masyado talaga akong gwapo kahit saang angulo oh” sabi niya. Ay, ang hangin ah!

“Feelingero ah, ungas ka talaga” sabi ko na tinawanan niya lang.

“Pero gusto mo naman ang ungas nato diba?” sabay tawa niya na ikinapula na mukha ko.

“Oh your blushing love haha tara na nga” sabay akbay nito saakin habang ako naman ay nagpipigil ng tumili. Pumila na si Rosco habang nag presinta akong bumili ng drinks at popcorn.

“Why is that Aswang? You want to watch that movie?” tanong nito saakin pagkatapos nitong makabili ng dalawang ticket. I nodded in response. Bakit? Ang ganda kaya ng palabas na iyan. Tas ang gwapo pa ni Paulo Avelino sa movie na iyan eh bakit ba. Tas nauna na akong naglakad papasok kasi excited na akong mapanuod yun ulit. Nasa likuran lang naman si Rusco at nakasunod lang saakin. So nung nakapasok na kami at kumapit ako sa kamay niya. Madilim kasi eh. Matalisod pa ako.

“Hold my hand” the he held his hand and intertwined it on mine. Ang sweet haha. Hanggang sa nakapwesto na kami ng mauupuan at saktong magsisimula pa lang. Di naman masyadong marami ang nanonood kasi medyo matagal na itong movie naito. Pero ang ganda kasi sobra. Try niyo kayang panourin. Pramis maganda talaga. Kaya tutok na tutok talaga ang lola niyo.

After ng movie ay di ko namalayang nakatulog pala siya sa balikat ko. Ay! Tinulugan lang ako. Ang ganda pa naman ng palabas. Sana nag Netflix nalang kami sa bahay eh no. Magising nga. Kaya tinapik tapik ko ng mahina ang pisngi nito. He just moaned in response.

“Hoy, gising na tapos na ang palabas. Uwi na tayo” sabi ko at buti nalang nagising naman ito kaagad. Tumayo naman siya kaagad at naglakad na kami palabas.

“Sorry nakatulog ako” ang hingi niya ng pasensya. Pero ngitian ko lang siya bago sumagot.

“Ayos lang no. Keri lang” ang masaya kong sagot. Nung lumabas kami ay aksidenti kong nakita si Brent na may kasamang babae papasok ng store. Mukhang may date rin ang mokong na iyon ah! I said to myself.

“Hey, sino tinitignan mo?” biglang tanong ni Rosco.

“Ah wala. Kakilala ko lang. Uwi na tayo?” I asked calmly. Tumango naman ito at hinawakan ang kamay ko. Pababa kami ng escalator ng bigla akong matapilok pagbaba namin. Huhu ansakit! Hindi naman ako naka heels ah.

“Hey, you fine? Let me see your ankle” ang agad niyang sabi at lumuhod para makita iyong paa ko.

“Ano ka ba, natapilok lang ako no hindi naman masakit” sabi ko pero kabaliktaran naman iyon sa nararamdaman ko. Ang sakit kaya! Ang clumsy ko talaga.

“Is that so?” Ang nagaalala niyang tanong kaya nginitian ko nito ng pilit. Humawak ito pabalik sa kamay ko at naglakad na pabalik pero bigla akong napadaing.

“T-teka sandali, kumikirot yung paa ko” sabi ko at napahinto. Kumikirot talaga siya pero keri naman.

“Sabi ko na nga ba. Don’t worry I’ll carry you” sabi niya at tumalikod saakin at paupo na ibinaba ang balikat para saakin.

“Seryuso? Ayoko ang dami pa namang tao nakakahiya” ang nailabi ko at agad na pinamulahanan. Gusto kasi niya akong ipasan sa likuran niya. Andami pa namang tao. Medyo may iilan na nga ring napapatingin saamin eh.

“Don’t mind it okay? Im here” at siya na mismo ang pumasan saakin sa likuran niya. Kaya wala na akong nagawa kahit makaagaw pa kami ng eksena. Kumapit nalang ako sakanya ng mahigpit at isinubsub ang mukha ko sakanyang malapad na likuran.  Pakiramdam ko pulang pula na ang mukha ko sa ibayong kilig.

Hindi nga ako nagmali dahil habang pasan pasan ako ni Rosco ay maraming napapatingin saamin. Kita ko sa mukha ng ilang babae ang inggit habang naka piggy back ride ako sa lalaking mahal ko. I didn’t expect things dahil nga bakla lang ako. Alam naman nating marami paring prejudice sa lipunan natin. Hindi ko mapigilang ngumiti dahil sa saya. Hindi ko kasi aakalaing mararanasan ko ang bagay na ito sa lalaking gustong-gusto ko. I wish things will last.

Kabanata 12

‘Coco’s POV’

Kung sino man ang nagsali sa akin sa pageant na iyon ay isinusumpa ko. Parang biglang nasira ang araw ko ng malaman ko na ako ang ginawa nilang representative sa LGBTQ+ org. ng school namin. Hindi naman sa againsts ako pero hindi ko talaga forte ang mga pageant kemerut na iyan.

“Baks, maawa ka naman diyan sa hotdog. Minassacre mo na eh” sabi ni Lea. Napatingin naman ako sa kaawa-awang hotdog. Napino ko na pala masyado.

“Kasi naman! Sino ba naman kasing nagsali saakin sa contest na iyon?” ang bugnot kong anya. Bigla namang nag-iwas ng tingin ang baklang si Lea. Bigla ko tuloy naalala na kasali nga pala ito sa org. na iyon.

“Bruha ka, ikaw ba ang nagsali sa akin doon?” tanong ko at pinanlakihan ng mata ang gaga samantalang natawa lang saamin si Jane. Alangan namang tumanggo ang salarin na si Emillo este Lea.

“Naku naman oh!” ang problemado kong saad. Medyo natabig ko pa iyong may kaliiting bouquet ng bulaklak sa mesa kaya nalaglag.

“Coco naman eh! Yung bulaklak ko! Wag mo namang idamay” ang eksaheradang anya ni Jane at pinulot iyong bulaklak. Arte ah, hindi naman naano or nasira.

“At kanino naman nanggaling iyan aber?” ang kuryuso kong tanong. Bigla namang namula si Jane at tinignan ito para sa isang kompirmasyon.

“Bigay saakin ni Dave” sabi niya at ngumiti ng pagkalaki laki.

“Talaga? Ayieee! Sa wakas at napansin narin iyang alindog mo ni Dave” anya ko at inasar asar ang kinikilig na si Jane.

“Nga eh! Napansin narin itong friend natin na patay na patay doon” segunda ni Lea at nagtawanan nalang kami.

“Anong score na friend? Saang level na or kayo na?” Pang o-okray ni Lea kaya pula pula na si Jane. Ewan ko lang kong sa hiya or sa sobrang kilig.

“Sira! Nililigawan niya pa lang ako noh!” sabi niya na animoy nahihiya pero deep inside kilig na kilig naman.

“Wah, congrats sainyo in advance” masaya kong sabi sakanya.

“Eh ikaw baks? Kailan mo sasagutin si Rosco?” ang bawi ni Lea kaya ako naman ang pinamulahanan. Alam na nila na nililigawan ako ni Rosco. Na i-kwento ko na kasi sakanila nung isang araw.

“Malapit na siguro” ang sagot ko at ngumiti ng pagkatamis tamis.

“Ayun oh, kaya ka pala blooming baks! Sana ako rin magka Rosco” sabi ni Lea kaya tinawanan nalang namin ito ni Jane.

“Umamin ka baks, daks ba?” Ang biglang tanong ni Lea kaya bigla akong napalunok ng laway. Ang harot talaga ng isang to kahit kailan.

“Tse, ewan ko sayo” at inirapan ko ang bruha. Ayaw ko ngang sabihin. Kahiya kaya.

“Taray mo baks, ikaw na ang bakla ng taon” anya niya sakin. “Change topic na nga, sabi pala saakin nong organizer may practice raw kaya mamaya” pagiimporma saakin ni Lea.

“Eh, magbaback out nalang ako” tanggi ko at ngumuso.

“Sorry baks pero bawal ka ng magback out. Lalong lalo na gipit na kami sa oras” anya niya. Kaya napabuntong nalang ako. Bahala na nga.

Kakatapos lang ng dismissal ko. May natanggap narin akong txt galing doon sa organizer nong pageant. Hagard na hagard akong lumabas ng room. Actually kakatapos lang ng midterm namin kaya nakakahinga na ako ng maluwag. Bawas stress narin.

“Hey Anj! Samahan na kita” aya saakin ni Brent. Hindi ko kaagad ito napansin kasi medyo lutang itong utak ko.

“Ha? Ah eh huwag na. Baka maabala pa kita no” anya ko. Ngumisi lang ito saakin at kinurot ang pisngi ko. Kahit na nagpunta ito ng States nong Grade 9 pa kami ay nanatili parin ang closeness namin.

“A-ano ba! Masakit! Kung ikaw kaya kurutin ko dyan” inis kong labi dito kaya tumatawa naman nitong inalis ang kamay sa pisngi ko.

“Ang cute mo kasi eh nakakagigil” at tinawanan pa talaga ako. Akmang kukurutin ko ang tenga nito ng hulihin nito ang kamay ko kaya bigla niya akong nahila at super magkadikit kami. As in magkadikit habang hawak nito ang kanang kamay. Yung para ba kaming magkayakap pero hindi. Bigla tuloy akong nailang. Iba kasi siya kung makatitig. Kaya iniwas ko ang tingin rito pero agad nahagip ng mata ko si Rosco. Hindi ito kalayuan saamin. Nangagalit itong nakatingin saamin habang nakakuyom ang mga kamo nito kaya bigla kong naitulak si Brent.  Hahabulin ko na sana ito pero mabilis itong nawala sa paningin ko.

Araw ng sabado byahe na namin papunta sa isang isla na pagdadausan ng College Feast namin. Mula kahapon ay hindi parin ako pinapansin ni Rosco. Lalapitan ko na sana ito pero agad rin naman itong umiiwas kaya medyo naiinis narin ako. Baka kasi ano ng pinagiisip ng mokong na iyon. Kung nagseselos siya eh hindi naman iyon sinasadya atsaka wala naman iyong malisya saakin dahil magkaibigan lang talaga kami ni Brent.

“Hey, tara na. Maiiwan na tayo” sabi ni Brent at siya narin nagbitbit ng maleta ko. Hindi naman kalayuan ay natanaw ko si Rosco na masamang nakatingin saami. Umismid rin ako ng makita na may kasama rin itong magandang babae. Kaya imbis na sitahin si Brent kasi baka magselos si Rosco ay hinayaan ko nalang.

Infairness maganda iyong babae kaya medyo na concious ako sa sarili. Bus ang transportation naming lahat. Lahat kasi ng college department ay require na sumama. Para narin kasi itong team building kumbaga. Sumakay nalang ako kasama si Brent kung saang bus kami. Hindi ko ka bus ang dalawa kong gaga na kaibigan kaya magkahiwalay kami. Halatang per department kasi hindi ko rin ka bus si Rosco kaya tinulog ko na lang buong biyahe na si Brent ang nasa tabi.

“Hey sleepy head, we’re here” Nagising ako sa boses ni Brent. Hindi ko namalayang nakasandal na pala ako sa balikat niya. Tumayo na siya at inalalayan ako makababa habang dala niya iyong mga gamit namin. Pagkababa ko ay napatingin ako kay Rosco kasama parin ang babae at dinaanan niya lang ako at hindi pinansin. Bigla naman akong nalungkot.

“Bakit nakasimangot kana riyan?” tanong ni Brent ng makababa ito dala ang mga gamit namin. Chismoso din tong si Brent eh no.

“Wala” sabi ko sabay lakad. Nakikita ko na napaka ganda ng isla na ito. Sana lang eh maenjoy ko.

Kabanata 13

‘Coco’s POV’

Presko at sobrang ganda ng Isla. Nakadagdag pa sa kagandahan nito ay ang pino at puting buhangin ng dalampasigan. Sobrang dami rin ng mga studyanteng narito. Mga ka department ko at ibang department.

Pero nakaramdam parin ako ng kulang sakabila ng maaliwalas na kapaligiran. Kainis naman yung mokong na iyon. Bigla nalang akong ’di pinapansin.

I snap out my thoughts and took a cold shower. Ang kagandahan ng event naito ay may tagiisa kaming kwarto na tutulugan. Ang bongga diba? Halos magkakalahating oras rin ako bago matapos magshower. Lumabas ako ng banyo na nakatowel lang nang biglang may kumakatok sa pintuan ng room ko. Kaya binilisan kong makapagbihis pagkatapos ay binuksan ko ang pinto.

“Hey, let’s go for lunch?” Bungad saakin ni Brent. Mukhang kakabihis lang rin nito.

“Sige pero pwedeng mauna kana Brent? May kakausapin lang ako sandali” sabi ko sa kaniya.

“Ah ganon ba. Okay, hintayin nalang kita” sabi pa niya pero agad akong umiling.

“Naku huwag na, mabilis lang ako” sabi ko.

“ Okay, I’ll order our food then“ sabi niya at naghiwalay na kami ng way. Kaya agad kong hinanap kong nasaan na iyong Roscong iyon. Kokomprontahin ko sana kung bakit niya ako iniiwasan.

“Ahm excuse po, kilala niyo po ba si Rosco Salvatore?” tanong ko sa isang studyanteng nakasalubong ko.

“Ah oo, bakit?” he asked. Bahagya pa itong napatitig sakin.

“Pwede pong magtanong kung nakita niyo po or kung saan po siyang room?” tanong ko. Hindi ko kasi nakita ang lalaking iyon.

“Si Rosco ba nasa room 403 ata yun kaharap ng room ko” sagot naman ni kuya kaya agad na akong nagpasalamat rito at tinahak agad ang hallway. Agad ko namang nakita ang numero na sinabi nong lalaki kaya kumatok na agad ako. Sana naman nasa loob siya.

At biglang bumukas ang pinto “Stop bothering… Coco?” ang hindi niya inaasahang bungad sakin. Nagtatampo ba ito saakin o nagseselos?

“Uh hi?” ang alanganin kong sabi sakaniya. Mukha naman siyang nagulat pero sumeryuso agad ang mukha. Uh, ackward.

Hayst! Kung bakit kasi sobrang makapagisip ang isang ito. Mas lalo tuloy siyang gumagwapo sa paningin ko. Kasi nga ang sabi nila basta ang lalakeng seryuso ay malamang seloso. Totoo kaya?

“What are doing here?” ang seryuso niyang tanong sakin while his eyes darted unto mine.

“Gusto sana kitang makausap. Bigla mo kasi akong iniiwasan eh” saad ko sakanya at lumabi.

“Diba kasama mo naman iyong kaibigan ko diba? Sakanya ka makipagusap” ang bugnot niyang sabi saakin. Hindi ko namang mapigilang mapangiti.

Akmang sasaraduhan niya ako ng pinto nang magsalita ako na ikinatigil niya “I miss you, Rosco” I said. He then looked at me with his expressive eyes. Ngayon ko lang rin napansin na may pagka silver pala ang mata niya pag tinitigan ng matagal.

“Sorry kung nakagawa man ako ng bagay na hindi mo nagustuhan” sabi ko pero nabigla nalang ako nang bigla niya akong hilain papasok ng room niya at niyakap kaya niyakap ko narin ito pabalik. He then cursed.

“I can’t resist you my love” bulong niya sa akin at humiwalay sa yakap namin. Humarap ito saakin at masuyo akong tinitigan.

“Bati na tayo?” ang pabebe kong tanong.

“Okay, but in one condition. Let me cuddle you tonight.” At may pa kondisyon pa siya ah. Pero gusto ko rin naman eh haha.

“Matutulog lang tayo ah” sabi ko at nagpaalala sa mahilig na lalaking ito.

“I’m sorry too, I also overthink na baka di mo na ako gusto” sabi niya at hinila ako payakap kaya nasubsub ang mukha ko sa dibdib nito. “Pwede bang ’wag mo na akong pagselosin? Sagutin mo na kaya ako love” bulong niya saakin habang yakap yakap niya ako. Ang bango naman ng lalaking ito. Partida pang wala pang ligo ito. Iyon pa kasi ang suot niya kanina.

“You really love my smell huh? Sagutin mo na kasi ako love” he said annoyingly.

“Alangan namang di kita maaamoy eh ang lapit lapit natin? Huwag ka ngang atat” sabi ko sa kaniya at inirapan siya kaya pinisil niya nalang ang ilong ko.

“I love you okay? Always remember that” he said and I just smiled. We ended embracing each other. Feeling the emotion that we had there. Mahal ko rin siya pero kailangan handa na ako, kami sa lahat.

‘Brent Michael’s POV’

Kanina pa ako naghihintay kay Anjel rito sa baba pero ’di parin ito dumadating. Nakaorder na ako at lahat pero parang wala na itong balak na sumilot kaya pinuntahan ko ulit ang kwarto nito at kumatok. Nakailang katok na ako pero walang sumasagot.

“Anong ginagawa mo diyan? Pinagdadasal mo ba yang pinto?” ang pangaasar ni Kianna nang makita ko ito. Si Kianna iyong babaeng kasama ni Rosco kanina. Kakilala ko rin ito kasi minsan ko narin itong nakausap sa States.

Dahil wala naman si Anjel ay inaya ko nalang siyang lumabas. You know to unwind para narin may ka accompany ako.

“Ano namang drama iyan?” pangiinis nito sakin.

“Nothing, stop teasing you know” sabi ko rito. Hayst! Mahirap magkagusto sa taong may gusto na.

Tinignan ko na lang ang malawak na karagatan. Kapansin pansin at kumikintab sa sikat ng araw. Gaya namin ay marami ring mga studyante ang nasa labas. Bigla naman akong hinila ng babaeng ito sa isang fortune teller booth.

“Magpapahula kayo?” A weird lady ask. Hindi naman ito masyadong matanda. Bigla namang sumagot itong kasama ko.

“Ako po hulaan niyo po ako” ang parang excited na sabi ng babaing ito kaya napailing nalang ako. I dont really believe those stuff iyong hula.

“May makakatuluyan kang malapit saiyo” dinig kong sabi nong babae habang binabalasa kuno iyong piniling cards ng babaing ito. Nonsense! Hindi nalang ako nakinig pa at nagtitingin nalang sa paligid. Uh! Kailan niya kaya ako mapapansin gaya ng pagkagusto ko sakanya?

Kabanata 14

‘Coco’s POV’

Lumabas kami ng kwarto ni Rosco pagkatapos naming magkalinawagan. May orientation kami lahat for the do’s and dont’s for the the College Feast. Magkahawak kamay kaming lumabas ng kwarto kaya may iilang studyante talagang napapatingin saamin.

“Baks! Kanina ka pa namin tini txt bruha ka!” bungad saakin nila Lea at Jane kaya napabitaw na ako sa pagkakahawak saakin ni Rosco. Nagbeso-beso kami ng mga kaibigan ko nang magpaalaman saakin si Rosco. Pupuntahan siguro yung mga kagrupo niya.

“Sorry, kinausap ko pa kasi iyong mokong na iyon” sabi ko at pumwesto na kami ng mauupuan.

“Taray! Oo nga pala handa na iyong mga kailangan sa pageant” imporma ni Lea saakin. Aba! Dapat lang no. Siya kaya nagpasali saakin.

“Mabuti naman pero kinakabahan talaga ako Baks” anya ko.

“Naku friend huwag nega okay? Sayang ganda” sabi ni Jane at nag thumps up sakin kaya napangiti nalang ako nang may bigla kong maalala si Brent. Hala! Nakalimutan ko. Kaya iginala ko ang tingin ko sa buong hall na halos mapuno narin ng iilang mga studyante.

“Oh bakit parang naging giraffe kana dyan?” puna saakin ni Lea. Wala pa si Brent sa loob. Saan na kaya iyon? Sana naman hindi na ako nito hinintay.

“Ah, wala. Nakita niyo ba si Brent guys?” ang tanong ko nalang.

“Si Brent ba iyong laging dikit na dikit sayo these past few days? Nakita namin siya kanina sa labas may kasama pero di namin alam kung saan ang punta” sagot naman ni Lea kaya napatango nalang ako. Hindi naman nagtagtagal ay nagumpisa narin iyong orientation kaya ang maingay na hall ay biglang tumahimik pagdating ng speaker.

Halos isang oras rin ang inabot ng orientation. Madami pa kasing keme keme eh kaya may katagalan. Pagkatapos ng orientation ay sabay na kaming tatlo na lumabas. Hindi ko kasabay si Rosco kasi kasabayan niya iyong kaklase niya sa department nila. Nang makalabas kami ay makakasalubong namin sina Brent at iyong babae na kasama ni Rosco sa bus kaya bigla akong nagtaka. Parang magkakilala rin kasi ang mga ito.

“Hey, kayo pala ’yan” bati saamin ni Brent ng makita kami nito.

“Hello papa Brent” ang malandi at pabebe namang bati ni Lea dito kaya natawa nalang kami ni Jane.

“Naku sorry Brent kanina” ang nasabi ko dito. Nakakahiya naman kasi sa tao.

“It’s okay Anj, by the way this is Kianna pala a friend of mine” pakilala ni Brent sa kasama nitong babae. Ngumiti naman kami rito. Nagpakilala ang dalawa kaya nagpakilala narin ako. Ayaw ko naman maging rude no.

“Im Coco nga pala, nice to meet you Kianna” sabi ko. Tumingin naman ito saakin at ngumiti. Hindi talaga maipagkakaila na maganda talaga ito. Pang model ang datingan.

“Hello, so you are that Coco huh” she said in an angelic way but I sense that there is something on her voice. Para kasing puno ng sarcasm ang boses niya or it’s just me dahil sa selos rin na nararamdaman. Hayst! I dont know.

“Guys snacks tayo” aya ni Lea. Sumagot naman rito si Brent.

“Yeah, samahan niyo akong bumili” anya nito at nagpresinta naman ang dalawa kong gagang kaibigan. Tsk! Mga patay gutom talaga kaya naiwan tuloy kaming dalawa ni Kianna rito. I suddenly felt uneasiness in the atmosphere.

“Can we talk?” ang pangbabasag nito sa katahimikan sa pagitan namin. Napaharap naman ako rito at sinalubong ang mga mata nito na para bang may ibang gustong ipagkahulugan.

“Uh, sure” ang sagot ko naman. Parang bigla tuloy nagseryusong dalawa.

“If I were you, you better stay away from him” she said at may pinatutukuyan. Is it about Rosco. I guess.

“Pardon? What are trying to say?” ang tanong ko at gustong gusto ko na talagang pagtaasan ng kilay ang isang ito pero pinigilan ko ang sarili ko.

“Stay away from Rosco” then she said it clearly. I already expected it kaya hindi na ako nagulat.

“At bakit naman? May problema ka ba saamin?” Ang seryuso kong sabi dito pabalik.

“Wala naman, I hope you wont mind what Im saying” biglang bawi nito kaya nagtataka ko itong tinignan. Kanina ang seryusong usapan ay bigla nalang naglaho sa pagitan namin. Bumalik na kasi iyong tatlo.

“Baks ito oh” at may inabot si Lea na milk tea kaya tinanggap ko naman.

“I need to go na. It’s nice to meet you. Mauna na ako Brent” biglang paalam ni Kianna. Tinanguan naman ito ni Brent.

“Okay, see you around Ian” sabi naman ni Brent rito kaya umalis na nga si Kianna.

“Yieeh! Jowa mo ba ’yun Papa Brent?” ang maharut na tanong ni Lea. Grabe talaga ang isang ito.

“Oo nga, mukhang compatible kayo” segunda naman ni Jane. Bigla namang tumawa si Brent.

“It’s not what you think guys. She’s just a friend of mine kasi I have already someone in my mind” ang makabuluhang anya nito kaya nangookray namang malaman ng dalawa kung sino ito. Hindi na ako nakisali at tumahimik nalang. Iniisip kung bakit iyon nasabi ng babaeng iyon.

Kabanata 15

‘Coco’s POV’

Halos magtatatlong oras na kaming magkakasama ng dalawa kong kaibigan. Halos saan-saan na nga kami nakakarating dahil sa dalawang ito. Gusto ko pa naman sanang humilata nalang at matulog sa room ko. Bukas pa kasi iyong rehearsals namin tas may iaanounce daw ang management ng event tungkol sa pageant. Ewan ko lang kung ano. Hindi pa naman kasi ipinapaliwanag saamin.

“Alam niyo, kanina pa tayo pa lakad-lakad eh. Bumalik na nga lang tayo at nakakapagod na” ang anas ko sa dalawa dahil mag gagabi narin. Napahinto naman ang dalawa sa pagseselfie at napatingin sa nakasimangot ko nang mukha. Eh sila lang naman kasi ata ang nageenjoy samantalang ako rito parang naging alalay nalang nila.

“Anong oras na baks?” biglang tanong ni Lea na agad namang sinagot ni Jane ng tumingin ito sa wristwatch niya.

“Oras na baks” sagot naman ni Jane kaya biglang kumunot ang noo ko sa dalawang ito. Pinagsasabi ng mga gaga? Biglang lumapit saakin ang dalawa kaya bigla akong naghinala. Ano naman kayang naisip na kabaliwan ng mga ito.

“Hoy! Anong kalokohan na naman to?” ang irita kong tanong nang hawakan ni Lea ang magkabila kong braso tsaka piniringan naman ako ng panyo sa mata ni Jane.

“Huwag O.A baks, may surpresa lang kami sayo. Kaya huwag ka ng magmaganda diyan” sabi ni Lea habang ginagabayan ako sa paglalakad.

“Ano na naman bang pakulo ito ha? Kung kalukuhan lang ’to humanda talaga kayo saakin” ang mataray ko ng sabi. Malay ko bang pinagluluko lang ako ng dalawang ito. Pero may tiwala naman ako sa dalawang ito na hindi ako mapapahamak kung ano man ang binabalak nila.

“Don’t worry baks dahil for sure masisiyahan ka sa surpresa namin” at naghagikhikan pa talaga ang dalawang gaga. Gusto ko sanang umirap pero nakapiring nga pala ang mata ko.

“Malayo pa ba?” Ang nababagot ko ng tanong. Eh halos ilang minuto narin kaming naglalakad sa buhangin. Alam ko lang na buhangin kasi naramdaman kong iyon parin ang tinatapakan namin.

“Atat na atat baks? Malapit na kaya don’tcha worry” sagot ni Lea habang nakaalalay parin ang mga ito saakin. Naku siguraduhin lang talaga nila na hindi nila ako pinagluluko.

“Nandito na tayo baks” ang patili pero mahina na anya ni Lea na para bang kilig na kilig ang gaga.

“Ha? Pwede na bang tanggalin tong piring sa mata ko?” ang agad kong tanong. Hindi pinansin kung bakit umiirit ang mga ito na para bang kilig na kilig sa mga crush nila.

“Huwag mo munang tanggalin dahil may magtatanggal niyan para sayo” ang sabi ni Jane na para bang nagpipigil na umirit. Ano kayang mga pakulo to? Sana lang talaga hindi ako pinaglalaruan ng dalawa kundi kukurutin ko talaga ang mga ito sa kasingit-singitan nila.

“Enjoy baks! See you tomorrow” ang biglang paalam ni Lea at naramdaman ko nalang na umalis na ang dalawang presensya ng mga bruhang iyon. Kakalasin ko na sana ang piring sa mata ko dahil parang pinagluluko lang naman ako ng dalawa nang may pumigil sa kamay ko. Amoy na amoy ko ang pabango nito na nanuot sa ilong ko. Kilalang-killala ko ang amoy nito.

“Ako na ang magtatanggal” sabi niya at dahan dahang kinalas ang panyo sa mata ko. Pagkatanggal ay biglang nag adjust ang paningin ko sa paligid. Nong una ay medyo blur pa ang nakikita ko pero ng ilang segundo ay bigla nalang nanlaki ang mata ko. Nagulat at para bang panaginip lamang ang mga ito.

“R-Rosco?” tama nga ako. Siya nga ang nagmamayari ng amoy na iyon.

“Did you like it my Koconut?” tanong niya habang matamang nakatingin saakin kaya parang ’di naman ako makapaniwalang tumingin rito. I was like beyond speechless. I never imagined this things to happen between me and Rosco. Things become so unreal but real.

“Hey, hindi mo ba nagustuhan?” ang parang biglang nanamlay na tanong ni Rosco kaya bigla akong napailing. Napangiti ako ng malawak habang naluluha dahil sa saya. Paano ko ba naman kasi hindi magugustuhan ang surpresa niya saakin.

“It’s just, this is like a dream” ang saad ko at niyakap ito. Medyo napaluha pa nga ako dahil sa tuwa. Mula sa harapan ko ay kitang kita ko ang mga letrang nakasulat. Nakasabit ang mga ito sa gitna samantalang napuno ang paligid ng makinang na mga ilaw. Agaw pansin rin ang isang romantic dinner sa gitna. Kumalas sa yakap ko si Rosco at biglang lumuhod. May inilabas itong maliit na kahon sa likuran nito at binuksan sa harapan ko.

“Pwede ka bang maging akin Coco Anjel Abuelo?” at mula sa mamahaling maliit na kahon ay kinuha niya ang isang elegante at mukhang mamahalin na singsing habang nakaluhod sa harap ko na tinitignan ako na nangungusap. Agad na tumambol ang puso ko sa galak at tuwa. Impit akong lumuha at tumango tango. Sigurado ako, handa na ako para saamin.

“O-oo tinatanggap ko” ang puno ng saya kong sagot at ngiting-ngiti naman ito habang sinusuot ang singsing sa palasingsingan ko. Tumayo ito at pabuhat akong niyakap. May inusal pa nga ito pero hindi ko na naintindihan pa dahil sa mga oras na ito ay parang bigla akong lumutang ako sa alapaap.

“I love you, mahal na mahal na kita Coco Anjel Abuelo” ang saad ni Rosco saakin habang magkadikit ang aming mga katawan. Nagkatitigan kami na animo’y parang kinakabisado ang bawat hulma ng aming mga mukha.

“Mahal rin kita Rosco Silvester Salvatore” ang madamdamin kong sagot rito.

“F*ck! Mula ngayon akin at pagmamayari na kita. You are mine. Mine alone” at isang puno ng emosyon niyang inangkin ang mga labi ko. Gaya niya ay ipinaramdam ko rin sa pagtugon ng halik ang nararamdaman ko sakanya. Dahil alam kong dito palang maguumpisa ang lahat saamin ni Rosco. Dito palang.

---

Yeah I know, this isn’t a perfect one but though Im trying my best. Hehe. Comment naman kayo diyan mga mare, tsong. Hehe Lels. btw

Keep safe everyone!

Kabanata 16

‘Coco’s POV’

“I love you” he whispered.

“I love you too” ang ganti ko habang nakayap ito sa likuran ko. Kasalukuyan kaming nasa balcony ng hotel habang tinatanaw namin ang malawak na karagatan at ninanamnam ang masayang sandali sa pagitan namin. Words are not enough to describe of what we feel but one thing for sure we are happy.

“I love you more than that” ang hindi papatalo niyang ganti. Napahagikhik nalang ako at napangiti.

“Sinuhulan mo ba ang dalawang iyon at nakasabwat mo?” ang tanong ko. Malamig ang hangin pero habang nasa bisig ako ni Rosco ay hindi ko iyon naramdaman bagkus ay mainit at masarap pa nga sa pakiramdam.

“Uh yeah, does it matter?” he asked back. Matamtaman naman akong umiling pero kahit hindi ko nakikita ang mukha nito ay pakiramdam ko nakangiti rin ito gaya ako.

“Hindi pa ba tayo bababa?” Tanong ko at tinanaw ang mga taong nasa ibaba.

“No let’s just stay like this” ang tugon niya at mas lalong hinigpitan ang pagkakayap saakin. Parang ayaw niya ng bumitaw sa pagkakayakap saakin.

“Matanong ko lang. Paano mo pala hinanda iyong kanina?” I asked. Curious lang kasi ako. Maganda kasi iyong pagkakagawa. Napaka romantic ng setting kahit kami lang dalawa ang naroon.

“Uh that? I can do all things in just in a snap of my fingers my love” ang pagmamalaki nito. Nag make face nalang ako.

“Okay sabi mo eh. Pero kailangan na nating bumaba oh. We will miss the fun of this event kung nandito lang tayo” sabi ko at humarap sakanya.

“Masaya naman dito ah. Tayong dalawa tas solo lang kita” banat niya kaya napatawa nalang ako.

“Corny mo ah pero kailangan talaga nating bumaba, okay?” sabi ko at hinila ang kamay nito na ipinagsiklop niya. Bumaba kami na may ngiti saaming mga labi.

“Ay ang taray ah lumelevel-up! Maawa naman kayo sa isang single na gaya ko” pagpaparinig ni Lea ng makita namin ito ni Rosco kasama ang isa ko pang kaibigang loka na si Jane.

“Tumigil ka na nga diyan baks!” saway ko dito ng pinagtinginan kami ng ilang mga studyante rito.

“Che! Bahala sila diyang tumingin. Rosco paarbor muna si Coco ah. Mag gi-girls talk lang kami” ang sabi ni Lea at hinila ako. Nakita kong nakatingin lang si Rosco saakin kaya ngumiti lang ako dito.

“Kaumay ah! Pagako nilanggam dito naku” ang biro ni Lea kaya napatawa nalang si Jane habang nanginit naman ang pisngi ko.

“Sumama ka na muna sa department mo” sabi ko dito para di rin ito mainip. Nanatili kasi itong nakatingin saakin kaya kinilig ako ng slight. Char!

“Okay, but don’t drink any liquor” paalala niya kaya tumango nalang ako. Nakatingin parin saakin si Rosco nang hilain na ako ni Lea at Jane. Lumingon ako ulit at nakita kong may kamustahan itong mga grupo ng lalaki kaya napanatag na akong hindi ito ma bobored.

“Ah guys pwede exit muna ako sandali. Nag txt kasi saakin si Dave eh” ang kinikilig saaming paalam ni Jane.

“Gora baks! Balik agad ah malamig pa naman ang gabi” anya ni Lea kaya inirapan lang ito ni Jane bago umalis habang ako ay natatawa lang. Bumili pala si Lea ng ilang bote ng light beer pero tumanggi na akong uminom.

“Wow masunuring dyowa eh no” pang o-okray saakin ni Lea na ikinailing ko lang. Kaya wala ng nagawa si Lea kundi inumin iyong binili niya ng magisa ng tumanggi ako ulit. Iginala ko ang tingin sa paligid pero hindi ko na nakita si Rosco. Saan na kaya iyon?

“Hi? Can I join?” biglang sulpot ng isang lalaki. Hindi ko ito kilala kaya nagkibit balikat nalang ako.

“Uh sure. Here tabi tayo” ang malanding anya ni Lea kaya lihim nalang akong napangiti sa gaga.

“By the way I’m Sam” pakilala nito at agad namang nagpakilala si Lea at ipinakilala narin ako nito kaya ang dalawa na ang naguusap. Minsan ay sinasali naman ako nilang dalawa pero wala ako sa pokus na makipagdaldalan.

“Excuse, mag babanyo lang ako” paalam ko sa dalawa para naman di ako makaabala sa kalandian ni Lea ano.

“Uh sure baks” ang mabilis na sagot ni Lea na kinindatan ko lang. Umalis na ako roon sa pwesto namin at naglakada paalis. Ewan ko ba pero bigla kong na miss si Rosco eh ilang minuto palang naman kaming hindi nagkita. Hayst, naku talaga. Mahanap nga ang lalaking iyon.

“Can we talk?” Medyo nagulat ako nang bumungad saakin si Kianna. Seryuso itong naghihintay ng sagot ko.

“Sure” ang pagpayag ko naman at naglakad kami papunta sa isang bench na hindi matao at umupo. Malamig pero buti na lang nakasuot ako ng sleeve. Naging tahimik kami bigla kaya tinanong ko na siya sa pakay niya.

“Ano palang gusto mong sabihin sakin?” I ask at umupo pero nanatili lang itong nakatayo malapit sakin. Nakatingin ito saakin at parang nagpupuyos sa galit.

“Binabalaan kita, layuan mo siya habang maaga pa dahil masasaktan ka lang” napatingin ako kaagad sa kaniya at sumeryuso ang mukha.

“And why is that? Bakit naman ako masasaktan kung mahal namin ang isa’t-isa?” at di ko na napigilang magtaas ng kilay rito.

“Before you, it was me who first he loved kaya huwag kang umasang seseryusuhin ka niya” sabi pa niya kaya sa kaloob-looban ko ay napatawa nalang ako. Mukhang ex nga itong babaeng to ni Rosco.

“So anong pinupunto mo? Na layuan ko si Rosco dahil sa mababaw mong mga dahilan?” Ang nasabi ko. Bigla naman itong tumawa na parang isa akong katawa-tawang nilalang.

“Sumama ka saakin nang makita mo” then she smirked at me. Hinila niya ako patayo at pinasama sakanya. Mula sa kalayuan ay may natanaw kaming parang night club or bar na iyon. Mabilis namin iyong narating dahil sa mabilis na paghila saakin ni Kianna.

“Let’s go inside. Shall we?” Ang paanyaya niya at ngumisi saakin kaya napailing nalang ako sa kabaliwan ng babaing ito. Mabilis naman kaming pinapasok ng bantay sa labas at pagpasok namin ay bumungad agad saamin ang ilang parokyano at ilang studyanteng naririto. Sobrang ingay sa loob na gusto ko nalang ulit lumabas.

“Hey, look at that” at may biglang itinuro saakin si Kianna na pwesto kaya bigla akong natigilan. Bigla akong natuod sa pwesto ko at nanghilam ang mga mata sa nakita.

“Rosco…” Ang mahina kong naibulong. Mali ba ang akala ko na mababago ko siya? For gooddamn sake his a certified casanova at alam ko iyon. Ngayon mula sa kinatatayuan ko nakita kong may kahalikan itong ibang babae. Hindi na ako lumapit pa para ano mag hysteria at maglupasay kaya sa halip ay naglakad nalang ako palabas na may luhang tumutulo sa pisngi ko. Nang hindi ko na talaga nakayanan ay tumakbo ay palayo sa lugar na iyon pero mga ilang minuto lang ay naupo ako at tahimik na lumuha. Mali bang sinagot ko ito agad dahil sa mahal ko ito? Umiiyak lang ako ng umiyak.

“Hey, here” sabi ng isang boses at sa nanlalabo kong mata ay may nakaabot saaking isang panyo. Inabot ko naman ito at ipinahid sa sa luha kong tumatagas.

“Stop crying for that asshole!” ang galit na aniya ni Brent. Parang alam nito kung ano ang nangyayari kahit hindi ito nagtatanong.

“Stop wasting your tears on that undeserving man” sabi niya sabay yakay saakin kaya napaluha tuloy ulit ako. Yakap-yakap niya ako sa dibdib niya habang tahimik akong imiiyak. Per nagulat nalang ako ng matumba si Brent at napakalas saakin at may biglang humila saakin.

“R-Rosco?” ang nagulat kong sambit. Nangangalit ang mga panga nito at mabagsik na nakatingin sa natumbang si Brent pero nakatayo naman ito agad at masama ring nakipagtitigan kay Rosco. Halos magkasing tangakad lang sila kaya natatakot ako na baka magsuntukan ang mga ito at di ko maawat.

“F*ck off Brickman! I warn you” ang nagbabantang anas ni Rosco rito at bigla akong hinila papalayo. Kaya napatingin nalang ako sa kaibigang kong si Brent na nakatayo parin roon at nakatingin saamin habang papalayo kami.

Nakarating kami agad sa hotel kung saan pagsamantala kaming nanunuluyan. Pilit kong hinihila yung kamay ko mula sa pagkakahawak ni Rosco. Pero ayaw niya akong bitawan. Hanggang sa nakarating kami sa kwarto niya.

“Hindi ba at nag-eenjoy ka pa sa kalandian mo diba? Rosco bakit? Pinaglalaruan mo lang ba ako?” Ang naluluha kong sabi rito. Pero imbis na sagutin ako he just forcefully kissed while I was pinned on the wall. Nagulat ako at nagpumiglas.

“Rosco, ano ba!” I yelled but he didn’t listen at muli niyang pinagpatuloy ang pagpilit akong halikan. Parang hindi ko siya nakilala dahil sa pagiging marahas niya. Bumaba yung halik niya sa leeg ko. Then he carried me forcefully in his bed. Nagpumiglas ulit ako pero parang balewala lang sakanya. He wrecked my clothes off na ikinasigaw ko. Leaving myself naked infrong of him. After that he start to remove his shirt, pants and under garments. Napaiyak nalang ako.

“Now I will mark everything of you. No one will ever get you away from me” he said so dangerously then I don’t know what happen next. All I know I was continously crying silently. Hindi alam kung bakit ito nangyayari.

“Your mine only. Keep that on mind” he whispered but I just stay still and cried. He claim me again and again until I feel numb of everything. Hoping that this is just a dream. A bad dream.

Kabanata 17

‘Coco’s POV’

“Sorry, please” he pleaded. Nangungusap ang mga mata nitong nakatingin saakin. Nagmamakaawa.

“Leave” utos ko. Hindi ko sinalubong ang mga mata nitong nagmamakaawa saakin.

“I love you, Im sorry love. Please give me one more chance” ang pagpapaawa nito at hinila ako at niyakap. Napapikit nalang ako at pinigilan ang sariling makapagsalita ng masama.

“Ewan ko. Ayaw na muna kitang makita kaya umalis ka na muna. Please lang rin Rosco” pakiusap ko rin rito at kinalas ang pagkakayap niya saakin.

“I-I’m really sorry love, we’ll talk later okay” ang masuyo niyang sabi saakin at hinalikan pa ang kamay ko. Pero hindi ko ito sinagot at pinagtulukan palabas ng kwarto ko. Agad ko namang isinarado at nilock ang pinto kung saan ako nanatiling nakatayo. May luhang biglang pumatak sa pisngi ko dahil sa sakit na naramdaman.

‘Rosco’s POV’

Nakatulala akong nakatingin sa pinto niya. Arggg! Sh*t! What am I doing? What did I do?! Tulala akong bumalik ng kwarto ko. Pabagsak akong nahiga at napahilot ng sintido ko.

Nadala ako ng emosyon ko kaya ko iyon nagawa. Damn! I know that Brent also like my Coco. Cursed that slut who kissed me. I need to do something. I need to.

‘Brent Michael’s POV’

I am silently drinking on a club counter. Almost two bottle of whiskey na iyong naubos ko but I dont think it’s enough. Masyadong magulo ang utak ko. Frustrated. Umaasa at nasasaktan.

Nakapito akong bote bago ko mapagpasyang bumalik ng room number ko. While walking I feel like my head spinning. Nanlalabo ang mga mata ko at pagewang-wang ng naglakad.

“You okay? You’re drunk” puna saakin ng isang di ko makilalang pigura. Malabo siya sa paningin ko kaya hindi ko nakilala. Medyo tuliro na ang utak ko at nawala sa sarili.

“Tch! Let me help you” sabi nito ng hindi ako sumagot. Naramdaman ko nalang na inalalayan ako nito sa paglalakad. Blurry images, I suddenly saw Coco’s angelic face clearly. Am I dreaming? He’s worried like hell at me.

“I love you, please ako nalang” ang sabi ko rito at binigyan ito ng halik na noon ko pa pinangarap na gawin.

“Hey, ano bang ginagawa mo Brent!” pagpupumiglas nito nang makapasok kami sa isang silid. I didn’t listen at his rant. Kahit nahihilo I kissed him like begging him to love me back. I kiss him deeper, exploring inside.

I carried and put him on my bed. I start to kiss him again. I heard him moaned so I continue while Im on top of Coco. I kiss every inch of his face down to his nape. I remove all our clothes. I caressed and teased his nipple. I didn’t know he has big breast. I suddenly I felt aroused on my d*ck. I start to let his legs be apart and held it carefully.

While kissing him, I placed mine on him. He bit his lips when I entered him. Im totally confused in the situation but the lust is there burning me up. So the confusion inside fade away. Replaced by hunger, lust and eagerness to claim him.

“A-ah! S-stop it” he said but I never listen to his wailings. I claim and owned him tonight. When reached the climax I exploded inside of him and kissed his forehead. “I love you, Anjel.” The last thing I muttered before I fell asleep.

‘Coco’s POV’

Tamad na tamad akong bumangon ng kama para maligo. Masakit na parang nahihilo rin ako. Parang nasobrahan ata ako sa kakaiyak kagabi tas kulang pa ako sa tulog. I forced myself to get-up kahit na parang ang tamlay ng pakiramdam ko after ng nangyari kagabi.

Mahigit isang oras rin akong nasa banyo bago ako makapagbihis. Lutang at wala sa sariling umiiyak kaya bago pa ako kainin ng emosyon ko ay kinalma ko ang sarili. Nagayos at tinapalan ng pulbo ang medyo namamaga kong mata. Tinignan ko muna ang sarili sa salamin bago ako lumabas. Maayos naman kaya napagpasyan ko ng lumabas dahil oras narin ng breakfast ng lahat. Tas may sasabihin pa iyong management tungkol sa contest if tuloy ba o kung ano.

I was alone when I ordered my food but someone came from behind. Kahit na ayaw ko siyang makausap ay nilingon ko parin siya. I just give him a blank stare kahit na ang totoo ay gusto ko na siyang patawarin agad. This the effect of Rosco to me.

“I-uh sabay tayong mag breakfast?” ang malambing nitong ani pero nilampasan ko lang ito na para bang wala akong naririnig na kung anong galing sakanya. Nag-order rin ito ng pagkain saka sumunod saakin. I completely ignored him of what he is saying habang kumakain kami. Hindi rin ako sumasagot sa mga tanong niya.

Kasama ko ngayon sa isang private hall si Lea samantalang hindi naman namin kasama si Jane sa kadahilanang may date raw sila ni Dave. Kahit dito ay narito rin si Rosco na ikinainis ko lang. Nakatingin ito sa gawi ko at para bang ayaw niyang mawala ako sa paningin niya. Ganyan naman siya, eh kaya dedma nalang ako at nakinig sa nagsasalita sa harap. Konti lang kaming narito at halos lahat kami ay representative sana ng pageant pero cancelled pala iyon dahil daw sa irresponsabling organizer ng event kaya balak nalang nilang palitan ang event ng isang fashion parade na idadaos na daw sa makalawa. Linggo ngayon kaya sa Martes na agad iyon. Mas okay pa iyong parade kaya isa narin ako sa mga sumangayon. Kaya ipinaliwanag ng management ang gagawin namin sa parade. Simple lang namin eh, ipaparada lang naman namin iyong mga gawang damit ng department ng fashion at garments. May mga tanungan pang naganap bago ma finalized ang lahat. Okay naman ako basta hindi na matuloy iyong pageant. Kasama kung lalabas sana ng hall si Lea ng may marinig kaming  tumikhim sa microphone. Napatigil kaming lahat sa balak naming paglabas. The noise of the guitar sound echoed.

“ Broken bottles in the hotel lobby.

Seems to me like I’m just scared of never feeling it again. I know it’s crazy to believe in silly things. But it’s not that easy “ isang malamig na tinig ang pumaibabaw. Nagulat ako ng makita sa harap si Rosco. Kumakanta habang nakatingin saakin.

“ I remember it now, it takes me back to when it all first started. But I’ve only got myself to blame for it, and I accept that now. It’s time to let it go, go out and start again. But it’s not that easy (that easy that easy) “ damang-dama nito ang kanta habang nakatingin saakin. Ipinapahiwatag saakin bawat katagang binibitawan niya.

“ High hopes, when you let it go, go out and start again. High hopes, ooh when it all comes to an end. But the world keeps spinning around “ Parang sinasabi nito saakin na bigyan ko pa siya ng pangalawang pagkakataon at magsimula muli. Natuod lang ako sa kinatatayuan ko habang may naririnig akong mga impit na tilian ng ilang mga kababaehan rito.

“ But I’ve got high hopes, it takes me back to when we started. High hopes, when you let it go, go out and start again. High hopes, ooh when it all comes to an end. But the world keeps spinning around “ at natapos iyong kanta at lumapit ito sa kinatatayuan ko kaya rinig na rinig ko ang ilang tilian. Kasama na rito ang malakas na tili ni Lea na nangunguna.

“Please, patawarin muna ako Love. Sana bigyan mo pa ako ng pagkakataong maitama ang mga mali ko” pagsusumamo nito sa harapan ko habang nakaluhod sa harapan ko. Kahit galit ako rito ay hindi ko napigilang pamulahan dahil sa hiya. Maraming nagsisigaw na patawarin ko na ito. Napabuntong nalang ako. Hindi sa napipilitan pero tumango ako at ngumiti rito. Parang nagliwanag agad ang mukha nito ng tumango ako at hingit ako’t niyakap ng mahigit.

“I’m happy Love, I promise to not make you cry again. I love you” ang masuyo nitong sabi at hinalikan ang ulo ko. Sana talaga, totoo na iyon dahil ang pangako ay pangako. Sana hindi ako mali sa naging desisyon ko, sana.

---

Hello everyone! Im really sorry kung sobrang pangit kong maglarawan. Hindi talaga ako ma keso na tao kaya pagpasensyahan niyo na kung na fe-feel niyo na cringe masyado.

Feel free to comment if you have something in mind to suggest. Good day everyone & keep safe!

Song: High Hopes by Kodaline

Kabanata 18

‘Coco’s POV’

All my hatreds and doubts melted away with just that sorry of him. Wala na akong magagawa if I loved him that much that I would rather try the risk even there is a chance na magawa niya ulit akong masaktan.

Kasalukuyan akong naghihintay kay Rosco. Bibili lang daw siya ng maiinom namin pero hanggang ngayon wala parin siya. Kaya hindi ko mapigilang magduda. Hindi ko iyon maiwasang isipin na baka may lumandi na naman doon sa lalaking iyon. Naku pag nagkataon hindi ko na talaga siya mapapatawad kung nagpapalandi na naman siya.

Kaya nagpalinga-linga nalang ako sa paligid sakaling nariyan lang si Rosco o baka natagalan lang. May lilim ng isang punong kahoy na hindi ko alam ang tawag kaya sumilong ako kasi medyo mainit. Hindi rin kalayuan ay dinig na dinig ko ang malamyos na tugtugin. Nag-umpisa na ang mga activities kanina pero hindi na kami sumali ni Rosco. Gusto niya daw ipaliwanag ang side niya kaya halos magkasama kami at pinakinggan ang rason niya.

“Hi? Anlalim ata ng iniisip mo ah”

“Palaka ka!” bigla kong bulalas ng may biglang sumulpot sa likuran. Si Brent! Loko talaga ang isang to ah.

“Gwapo ko naman sigurong palaka” ang mahangin nitong anas na inirapan ko lang tsaka ngumuso sa inis. Bigla naman niyang kinurot ang pisngi ko na ikinadaing ko lang. Ang bully talaga ng isang ito.

“Teka si Rosco ba iyon at Kianna?” at nanliliit ang mga mata kong nakatanaw sa kalayuan. Parang nainis agad ako sa nakita ko. Pupuntahan ko na sana ang mga ito ng hawakan ni Brent ang isang braso ko kaya natigilan ako.

“Huwag kang umalis please? Just give me this moment with you. Pwede ba?” he plead at nagtataka ko naman siyang tinignan. Anong problema ng mokong nato.

“Just this once please” He once said. Malungkot ang mga mata nitong nakatingin saakin. I just heave a sigh and nod at him.

“May problema ka ba or something?” I ask filling up the silence.

“I’m afraid if I tell you” he said with hesitation kaya kumunot ang noo ko sa mga pasuspence ng lalaking to.

“Ano nga? Bakit ka naman matatakot na sabihin iyan unless may kasalanan ka saakin” sabi ko at seryuso ko siyang tinignan. Ang lungkot kasi ng mukha niya eh. Parang may nangyari na hindi maganda or something.

“It just happen, I-Im sorry but I really like you Anjel” nanlaki ang mata ko at di makapaniwala sa sinabi niya. I was stunned and struck with his words. Pero I already love someone.

“B-Brent Im sorry, pero may-”

“I know, I just want to say it to you even if its too late” he said while giving me a reassuring smile like he saying its fine.

“Sorry” ang nasabi ko nalang. Wala kasi akong maisip sa sabihin sakanya. I also cant believe that this is happening, really. With the mere fact that I was just a gay. I cant see any special about me. Kaya bakit ako?

“It’s okay, I know you love him. If you need help nandyan lang ako parati” he said kaya napanatag naman ang loob ko.

“Sorry, I know you’ll find someone better Brent.” He just replied with a faint smile kaya nginitian ko nalang rin ito at nagpaalam. It’s better na mapag-isa muna siya para makapagisip-isip siya ng nararamdaman niya. Baka kasi infatuated lang ito saakin kasi closed na kami mula pagkabata. Kaya naglakad akong palayo sa kaniya at bumalik sa pwesto namin kanina ni Rosco at hihintayin itong balikan ako.

‘Rosco’s POV’

Babalikan ko na sana si Coco ng may tumawag ng pangalan ko. Napalingon ako at napatingin kay Kianna. Mukha siyang problemado at lasing. Tch! Iba talaga pag gwapo at masarap eh no hindi makalimutan. May kung ano itong binubulong na hindi ko naman maintindihan. Alalayan ko na sana ito ng may pumigil saakin.

“Ako na” at biglang sumulpot itong si Brickman. Kaya hinayaan ko na siyang siya ang umalalay kay Kianna. Baka kasi galit na iyong Coco ko eh.

“Okay dude just take care of her” ang sabi ko at hindi na ito hinintay na sumagot kaya umalis na ako patakbo.

Mula sa pwesto namin kanina ay nakita ko ang munting anghel ng buhay ko. Nakapikit ito na animo’y parang natutulog. Kaya nilapitan ko ito at hinalikan. Smack lang. He open his eyes na agad akong inirapan.

“Ambaho mo, saan ka ba galing ba’t ang tagal mo naman ata” ang mataray nitong sabi saakin. Bigla naman akong napaamoy sa sarili ko. Hindi naman ah, kahit pagpawisan ako mabango parin naman ako.

“Sorry na love, may nakausap lang “ sagot ko sa kaniya na nginitian ko ito ng gwapo kong mukha.

“Okay, balik na ako ng kwarto ko” sabi niya sabay tayo at naglakad paalis. Mukhang nagtatampo na naman. Kaya sinundan ko siya nang pumasok siya sa room niya. Inunahan ko siya at naunang humiga sa kama niya.

“Bakit nandito ka rin? Umalis ka nga dyan, kama ko ’yan!” ang naiinis nitong sabi saakin kaya ngumisi lang ako dito.

“Ayaw ko, tabi nalang tayo love” pagpapacute ko rito at inirapan lang ako nito kaya mas lalo tuloy siyang nagmukhang kaayaaya sa paningin ko. Ang cute kasi niyang magsungit eh. Kagigil. Pero hindi naman ako natiis nito at tumabi ito saakin sa higaan. Niyakap ko naman siya at inamoy-amoy ang buhok niya. Ang bango bango niya talaga.

“Huwag kang magulo” sita niya saakin ng inamoy-amoy ko rin ang leeg niya.

“Okay behave lang ako love. Ang bango mo lang kasi eh” sabi ko rito at niyakap ito ng mahigpit. Ayoko na siyang pakawalan sa mga bisig ko.

“Ewan ko sayo, ambantot mo talaga ngayon” sagot niya naman.

“Ang bango ko kaya” ang sabi ko at pinagduldulan ito sa dibdib ko.

“Ambaho mo talaga, kaya lumayo layo ka saakin” sabi niya na agad kong namang ikinatayo. Muli kong inamoy ang sarili pero yun padin ang amoy ko kanina. Pinagtitripan ba ako ng isang ito? Kaya dinaganan ko ito kiniliti. Napapatili naman ito habang tumatawa na agad ko naman tinigilan kasi baka mainis na naman ito saakin.

“I love you, my angel” I whispered and kiss him gently. Ngumiti lang ito at masuyo ring tinugon ang mga halik ko.

Kabanata 19

‘Coco’s POV’

Nagising ako na parang nasusuka. Hindi naman ako nahihilo gaya nong isang araw. Humihilab lang iyong tiyan ko kaya dali-dali akong pumunta ng banyo. Kaya ayun isinuka ko ang dapat isuka. Hayst, kung ano-ano kasing kinain ko kahapon eh.

“Hey, you okay?” tanong ni Rosco saakin pagkabalik ko ng higaan. Nagnod naman ako at ngumiti rito. Inaantok pa ako nitong niyakap pero kumalas ako. Nababahuan talaga ako kay Rosco. Ang weird ko lang.

“Ambaho mo talaga. Huwag kang dumikit saakin” ang naiirita kong sabi rito.

“Ang sungit naman ng Coco ko” pang baby talk nito na lalo kong ikinainis. Ewan ko pero ba parang masama ata ang gising ko.

“Maligo ka na nga Rosco. Bumalik kana ng kwarto mo dahil ang bantot muna” sabi ko sa kaniya. Kaya napaamoy siya sa sarili at umiling-iling.

“Hindi naman love ah” nagtataka naman niyang sagot pero inirapan ko lang siya.

“Alis ka na nga” ang pagtulukan ko dito para lumabas na siya ng kwarto ko.

“Ang aga pa eh” maktol niya pero sinamaan ko talaga ito ng tingin. Kaya wala na itong nagawa nang kagatin ko ang daliri nito sa kamay. Dali-dali itong napahiyaw at sumuko. Argh! Nasusuka na naman ako pagkalabas ni Rosco. Sa kinain ko siguro ito kagabi. Ang sarap kasi nong ginataang hipon nong tanghalian namin eh kaya napasobra ata ako ng kain eh gabi pa naman. Kainis ngayon pa naman iyong parade gaganapin. Kaya ng bumuti na ang tiyan ko ay agad narin akong naligo at naghanda para sa gaganaping Fashion Parade.

Abalang-abala halos lahat ng make-up artist nang sumapit ang Alas nuebe ng umaga. Sa kwarto ko ay katulong ko ang gruhang si Lea na siyang pumili ng susuotin ko sa parade. May sariling make-up artist rin ako na abalang nagkokolorete ng mukha ko. Medyo inis nga rin ako sa bruhang Lea nato sa piniling gown ko. Isa iyong Filipiana gown na backless at grabe ang slit sa ibaba kaya kitang-kita talaga nito ang hita ko. Jusmiyo! Gawa raw ito sa abaca na desinyo pa raw ng kaibigan niyang bakla sa Fashion at garments department. Matingkad rin ang kulay nito pag nasisinagan ito ng liwanag na may kulay green na simbolo raw ng pagkaberde ni Lea. Gagita talaga.

“Isuot muna yan baks ng matapos na tayo. Malapit na daw kasi magsimula eh” ang utos ni Lea kaya kinuha ko ang gown at pumasok sa banyo. Agad ko namang hinubad ang suot ko at isinuot ang gown. Medyo hapit saakin iyong gown at masasabi kong bumagay naman kahit na ang daring talagang tignan. Kahit na wala akong dibdib eh parang nagkaroon dahil sa design nito.

Medyo OA pero nagiba talaga ang anyo ko ngayon. Bago pa magwala si Lea sa labas ay inayos ko muna ang sarili at lumabas ng banyo.

“Baks! Bagay na bagay sayo! Kabog kung kabog eh” ang eksaheradang komento ni Lea kaya napailing nalang ako.

“True sis. Para kang diawata diyan sa suot mo” komento naman ng baklang nag me make-up saakin. Kaya ngumiti nalang ako dito bilang tigon. Kaya pinaupo na ako para matapos na daw ang pagaayos saakin. Nilagyan rin ng hair extension ang buhok kong medyo hindi kahabaan. Ginawang pang Ariana Grande iyong buhok ko at simple lang daw ang make-up look ko para mas kita raw ang mukha ko.

“Gosh ang ganda mo talaga baks” puri saakin ni Lea ng matapos ayusin ang buhok at ang make-up ko. Dahil wala na kaming time ay lumabas na agad kami ni Lea pagkatapos. Hindi pa kasi namin alam ang pwesto ko sa parade.

Sobrang dami na ng mga studyante pagkalabas namin. Anrami ring napapatingin saakin na hindi ko na pinansin pa. Baka kasi mailang lang ako pagiisipin ko pa ang mga tao.

Mula sa isang hanay ng department namin ay nakita ko si Brent sa gitna ng linya na nakasuot rin ng magandang barong tagalog style na bumagay rin sakanya. Nagulat at nakatunganga pa ngang napatingin saakin si Brent. Lea intructed me na may partner daw sa parade per department kaya ang magiging partner ko ay si Brent. Nakita kong magkasama si Rosco at Kianna kaya napataas ang kilay ko ng makita ang dalawa na nakatingin rin saamin. The parade started ng hindi manlang kami nagkausap ni Brent.

The event went smoothly and vivid. We enjoyed and cherish our vacation on that island resort.

Pauwi na kaming lahat after that last day. Medyo pagod kami pero nakaalalay ko naman si Rosco. These past days he became more sweet and extra caring. Pero hindi rin mawawala ang mapangasar na si Rosco.

Inihatid ako ng bus hanggang bahay. Magkaiba kasi kami ng bus na sinakyan ni Rosco kaya wala na itong nagawa kahit nagpumilit pa ito kanina. Pumasok ako sa loob ng bahay at nabungaran ko si Mommy kaya nagulat ako. Bakit kaya narito si Mommy? Alam ko kasing palagi silang busy nila Daddy sa business nila kaya nakakagulat lang na narito ito sa bahay ni Aunt Gloria.

“Hi Mom, napabisita po kayo?” Ang nagtataka kong tanong. My Mom went up and hug me.

“I just missed you honey, did you enjoy your vacation?” Mom asked kaya napangiti akong tumango. Tinulangan naman ako ni Mommy na i-pwesto ang mga dala kong gamit.

“Mom si Aunt Gloria nga pala?” Ang tanong ko ng maayos na namin iyong mga bagahe ko sa may gilid ng sala.

“Your Aunt went to her job kaya hinihintay nalang kitang dumating. Namimiss ko na kasi itong maganda kong anak” Mom sweetly said na ikinatawa namin. Hayst, how I wish Dad will be also like this.

Natigilan kami ni Mommy sa aming kwentuhan ng may mag doorbell. Kaya ako na ang lumabas para alamin kung sino iyong bisita.

“Rosco, naparito ka?” ang tanong ko pagkabukas ko ng gate.

“I just miss you my Angel. Why hindi ba pwede na ma miss ang asawa ko?” ang ngumingisi nitong tanong na ikinairap ko lang. Tumawa lang naman ang damuho.

“Halika pasok ka muna sa loob Rosco. Nariyan kasi si Mommy kaya ipapakilala kita” ang masaya kong saad. Bigla namang napatingin saakin si Rosco na parang nabigla sa sinabi ko kaya hinila ko na iyo papasok ng bahay.

“Oh anak who’s this young boy?” tanong ni Mommy pagkakita saamin.

“ Ah Mom this is Rosco, boyfriend ko po“ pakilala ko at pinamulahanan ako dahil hindi ako sanay na tawagin ito na boyfriend ko na.

“It’s nice to meet you Tita, Im Rosco Silvester Salvatore po Coco’s boyfriend” mukhang kabado na pakilala ni Rosco kay Mommy.

“S-Salvatore?” ang nabibiglang tanong ni Mommy. Nagnod naman si Rosco.

“What’s your fathers name?” ang mukhang nababahalang tanong ni Mommy. Kaya nagtataka na ako sa mga naging reaksyon nito.

“Gabriel Ignacio Salvatore po Tita.”  Maski si Rosco ang nagtataka narin sa mga ikinikilos ni Mommy na parang nagulat siya sa sinagot ni Rosco.

“Is there any problem Mom?” Ang tanong ko ng makitang napakapit si Mommy sa sofa. Mukha itong na stress sa hindi malamang kadahilanan.

“Mula ngayon layuan mo na ang anak ko” sambit ni Mommy na seryusong nakatingin kay Rosco. Nagulat namang napatingin si Rosco kay Mommy.

“Mom, ano po iyang sinasabi nyo?” tanong ko at punong-puno na ng pagtataka kay Mommy.

“Tita may problema po ba kayo sakin?” ang malungkot na tanong ni Rosco. Parang nanibago tuloy ako sakanya.

“Oo dahil isa kang Salvatore! Kaya mula ngayon layuan muna ang anak ko” sigaw ni Mommy na ikinagulat ko.

“But why? Mahal ko po ang anak niyo” ang paninindigan ni Rosco at hinawakan ang kamay ko.

“Why? Dahil hindi kayo pwede! Umalis ka sa harapan ko ngayon din” ang hysterical ng sigaw ni Mommy kay Rosco. Biglang nanghina at napaupo si Mommy sa sofa na ikinabahala ko. Napatingin ako kay Rosco at tinignan na nanghihingi ng pasensya. Dinaluhan ko si Mommy at pinakalma.

“Mom, ihahatid ko lang muna si Rosco sa labas” paalam ko kay Mommy na nakatulala at hindi na ito hinayaang makapagsalita pa at hinila ko na si Rosco palabas.

“Im sorry” ang sabi ko rito at hinigpitan ko ang pagkakahawak sa kamay nito.

“I think your Mom doesn’t like me” ang malungkot niyang sabi. Agad naman akong napailing.

“Don’t say that. Kakausapin ko si Mommy” sabi ko rito at pilit lang niya akong nginitian. Mukhang nabahala talaga siya sa sinabi ni Mommy.

“If there’s a problem call me okay?” he said bago siya umalis.

“Mom? Is there something na kailangan kong malaman?” Ang tanong ko rito pagkapasok ko. But I just saw my Mom crying so hard kaya wala na akong nagawa at napayakap rito kaya hindi ko na nagawang ipinagpilitang magtanong rito.

Kung ano man iyong lihim na iyon sana hindi ito makakasama saakin, saamin ni Rosco.

---

I feel sorry for this kabanata. Kaya pagpasenyahan niyo na sana kung masyado itong dry or masyado kong iniskip ang scene.

Malapit na po tayo sa climax ng story kaya stay tuned lang kayo guys for more revelations. Char!

Good day & keep safe everyone!

~rlwrites

Kabanata 20

‘Rosco’s POV’

When I got home I headed to my room immediately. I slam my body on my bed while remembering those words of Coco’s mother. I need to ask my Mom about it . I muttered and ran out of off my room.

“Mom, can I ask you something?” Lumapit ako kay Mommy habang nagbabasa ito ng isang women magazine sa sala. Naibaba ni Mommy iyong binabasa niya at napatingin saakin.

“Of course. Ano ba iyan anak? Akala ko magpapahinga kana sa kwarto mo?” Napaupo naman ako sa tabi ni Mommy.

“Mom, may kailangan ba akong malaman?” I directly asked. Already concluding that there is something wrong.

“Malaman? Ano ba iyang pinagsasabi mo Rosco. Is there something wrong or problem?” Ang nagtatakang balik ni Mommy. I heave a sigh before ako nagtanong ulit kaya parang nawe-weirduhan na saakin si Mommy.

“Actually Mom there is. Do you know who is Coco’s mother?” Mom give me a look that she doesn’t know about a thing.

“So what about Coco’s mother? Im already confused with you Rosco ah so tell me what are trying to ask or to point out.” Kaya ikinuwento kay Mommy ang nangyari kanina why did Coco’s mother despise me of being a Salvatore.

“May alam ka ba Mommy kung bakit iyon ang naging reaksyon ng Mommy ni Coco?” I asked. Asking for information about the problem.

“You really wanna know the truth?” Mom answered as she heave a long sigh. Kaya agad akong napatango.

“Mommy! Im back with Daddy!” ang nagsisigaw na si Kelly kaya agad akong napasimangot ng mapunta ang atensyon ni Mommy kay Kelly.

“Ow, my princess is here” at kinarga naman ito ni Mommy ng patakbong yumakap si Kelly. Nakita ko pang nakasunod rin si Daddy rito.

“Mom, Kuya I really saw a big-big doll house earlier! I really want to buys it na” sabi pa nito at inilarawan pa ang doll house kung gaano raw ito kalaki. Napatawa lang rito si Dad at Mommy. Samantalang ako inis na inis sa bubwit nato. Panira kasi eh.

“Let’s change your clothes na anak” ang wika ni Mommy. Nawala sakanila ang atensyon ko ng tumunog ang phone ko. Sinagot ko ito na hindi tinitignan kung sino ang caller.

“Hello?” Ang walang gana kong sambit.

“Galit ka ba? Sorry talaga Rosco” sabi ng kabilang linya kaya napangiti agad ako. Pumanhik na ulit ako sa kwarto ko para may privacy kami ng Coco ko.

“I dont know” sagot ko pero todo na akong nakangiti. Nabubuang na siguro ako dahil sakanya.

“Sorry talaga, hindi ko naman kasi alam na mangyayari ’yon. Hayaan mo kakausapin ko talaga si Mommy” kaya hindi ko na napigilan ang tawa ko.

“Teka ba’t ka tumatawa dyan?” Hindi ko man siya nakikita pero naiimagine kong nakakunot na ang noo nito saakin ngayon.

“Im sorry love Im just teasing you. Ayos lang ’yun okay? Don’t worry about it” I said. Humilata ako sa kama habang nasa tenga ko ang phone ko.

“Mom said I have to invite you and your family for a dinner.” Kaya bigla akong kinabahan sa sinabi nito. Ewan ko kung bakit pero may kutob akong may mangyayari na hindi maganda. I hope it will not.

“Okay, kailan raw?” I ask.

“I-tetext ko nalang sayo” sagot naman niya sa kabilang linya.

“I love you Rosco.” Nabigla ako sa sinabi nito pero agad naman akong napangiti ng malawak. Sh*t! I really love him so bad.

“Sweet naman ng asawa ko” I said.

“Asawa ka dyan!” Pagsusungit na naman nito.

“I love you too okay? Kaya ’wag ng magsungit.”

“Che! Ibababa ko na” sabi nito.

“Okay, I love you love. Rest and sleep tight.”

“Mahal rin kita kaya magpahinga ka narin” at naputol na bigla ang tawag. Ewan ko pero nangingiti nalang ako ng walang dahilan.

“Your gross Kuya! You look like an idiot while smiling alone” biglang bungad ni Kelly sa pinto ko. Sinamaan ko naman ito ng tingin kaya bigla nitong sinara ang pinto ko. Bumangon ulit ako at inilock ang pinto. Baka mangulit na naman kasi ang pasaway na iyon.

‘Coco’s POV’

“Aalis na ako, okay? Let’s talk in other time” sabi ni Mommy kaya wala na akong nagawa kung ayaw niyang ipaliwanag kung bakit ayaw niya kay Rosco. Kaya napatango nalang ako at inihatid ito kung saan nakaparada ang kotse niya sa labas.

“You’ll know the reason after that dinner okay?” Ang pampalubag ni Mommy nang sumakay na ito sa kotse niya at umalis. Kaya pagkaalis ni Mommy ay pumasok narin ako sa loob at isinarado ang mga pinto. Umakyak ako ng kwarto ko para tawagan si Rosco. I dialled his number and wait for his answer.

“Hello?” ang parang walang ganang bungad ni Rosco. Galit ba ito saakin?

“Galit ka ba? Sorry talaga Rosco” ang paghingi ko ng pasensya rito dahil sa nangyari kanina.

“I dont know” ang sabi lang nito kaya agad akong nabahala.

“Sorry talaga, hindi ko naman kasi alam na mangyayari ’yon. Hayaan mo kakausapin ko talaga si Mommy” ang agad kong paliwanag. Pero narinig ko lang itong tumatawa sa kabilang linya kaya napakunot ang noo ko.

“Teka ba’t ka tumatawa dyan?” Ang mataray ko ng tanong.

“Im sorry love Im just teasing you. Ayos lang ’yun okay? Don’t worry about it” he said na ikinapanatag ko. Akala ko kasi magagalit ito or magtatampo sa inasal ni Mommy sa kanya.

“Mom said I have to invite you and your family for a dinner.” Ang imporma ko rito. Nababahala man ako sa dinner na iyon pero isinawang bahala ko nalang ang mga hindi magandang naiisip ko na mangyari.

“Okay, kailan raw?” He ask.

“I-tetext ko nalang sayo” sagot ko naman.

“I love you Rosco.” Ang sabi ko kahit na pulang-pula na ako sa hiya. I just cant help it.

“Sweet naman ng asawa ko” he said on the other line like teasing me.

“Asawa ka dyan!” Pagsusungit ko kunwari kahit halos mapunit na iyong bed sheet ko kakapigil ng kilig ko.

“I love you too okay? Kaya ’wag ng magsungit” Kaya bigla akong napangiti.

“Che! Ibababa ko na” ang sabi ko nang hindi ko na talaga mapigil itong labi ko kakangiti.

“Okay, I love you love. Rest and sleep tight.”

“Mahal rin kita kaya magpahinga ka narin” ang sabi ko at agad na pinutol ang tawag tsaka ako napatili ng mahina.

Sana hindi maging balakid saamin ni Rosco ang tungkol sa nangyari kanina. Sana lang kaya humiga na ako ng maayos at inalis sa isipan ang mga alalahanin.

Kabanata 21

‘Coco’s POV’

Day after day. Nandito na kami ng pamilya ko sa isang sikat na Dining Resto na sa pagkakaalam ko ay pagaari ng pamilya ni Daddy. My Ate was also in here at katulad ko ay nagtataka sa biglaang formal dinner na ito.

“Hon, what with this sudden gathering?” Dad ask in a monotone voice. Then Mom answered.

“We will meet someone who’s in the past Regiel.” Ang pabalang na sagot ni Mommy na may ibig ipagkahulugan. Biglang nagbago ang reaksyon sa mukha ni Daddy at napatingin saakin kaya kinabahan ako. Hindi ko alam pero nanginig bigla ako sa takot sa hindi malamang kadahilanan dahil lang sa munting tingin ni Daddy na parang may poot at galit.

“Matagal ba iyong hinihintay natin? I’ll be late in my flight later kung masasayang lang ang oras ko rito.” Dad with a dreary remark. Kaya agad naman akong napatingin sa phone ko.

“T-they are here na raw po Dad” ang sabi ko habang namamawis na iyong kamay ko sa kaba pag napapatingin ako kay Daddy. Dati pa man ay malayo na talaga ang loob nito saakin. Alam kong ayaw nito saakin kaya nga ako na ang umalis sa bahay na iyon at tumira nalang kay Aunt Gloria na dati pa naming kasambahay.

“Be sure of that” ang tipid at walang kagiliw-giliw na saad ni Dad pagkatapos ay ibinaling na nito ang atensyon kay Mommy.

Hindi naman nagtagal ang naaninag ko ang bulto ni Rosco kasama ang pamilya nito. Kaya napatayo ako upang salubungin sila. Nagkatinginan naman kami ni Rosco. Giving a smile to each other.

“Mom, Dad narito na po sila” ang sabi ko at agad na nilapitan ang papalapit na pamilya ni Rosco.

Rosco held my hand nang makarating kami sa table namin. Biglang humigpit ang pagkakahawak ni Rosco sa kamay ko ng maramdaman ang tensyon ng pamilya namin. This is it! Malalaman narin namin kung ano ba talagang problema.

“Ignacio Salvatore” sambit ni Dad na puno panguuyam sa boses nito.

“Rosco bakit tayo naririto?” tanong ng Mommy ni Rosco. Halatang nabigla at napuno ng pagkadisgusto sa boses nito.

“Good evening po Tita. Gusto lang po sana naming malinawan ni Rosco kung may alitan ba ang pamilya natin” ang paliwanag ko sa namumuong tensyon.

“What’s your relation to my son?” Ang biglang tanong ng Dad ni Rosco. Gaya ni Dad ay may nakakatakot rin itong presensya.

“B-boyfriend ko po si Rosco” ang sagot ko kahit na kinakabahan habang magkahawak parin kami ng kamay ni Rosco na tila pinapakalma ang isa saamin.

“Huh! That is crazy!” Ang sabi ni Dad habang pekeng tumatawa na para bang may narinig na isang nakakatawang biro. Napatingin naman ako kay Mommy na ngayon ay hindi na umiimik. Parang natulala nalang ito at natatakot.

“Im sorry if I may sound rude Sir but what’s the problem with it? Mahal ko po si Coco” sabi ni Rosco while giving my Dad a serious stare. Bigla namang tumawa na parang nasisiraan na ng bait si Dad.

“Nagmamahalan, kayo? You’re unbelievable! Danna sabihin mo rito ang totoo sa kahibangan na ito” ang malakas na sabi ni Dad. Buti nalang isang private dine ito kundi kanina pa kami pinagtitinginan kung nasa public kaming Resto.

“R-Regiel tigilan m-mo na iyan” ang nanghihinang sambit ni Mommy.

“Bakit Danna? Hindi mo ba masabi sa lahat ang katotohanan?” Ang biglang sabat ng Mommy ni Rosco kaya naaawa na akong nakatingin kaya Mommy ng nasa mukha na nito ang matinding stress.

“Wait? Ano bang nangyayari rito? Naguguluhan na kami sa mga ikinikilos niyo Mom. So tell us what’s really happening!” Ang hindi na makapagtimping si Rosco.

“You wanna know young man?” Ang tanong naman ni Dad kay Rosco at nasa labi nito ang pagngisi.

“Enough with those remarks, say it” Rosco.

“You already know this Ignacio! Sa kataksilang ginawa niyo ng asawa ko noon! Alam na alam mo ito” ang sigaw ni Dad na ikinatigil ko, namin. T-teka anong ibig sabihin ni Daddy? Did Mom cheat ?

“Don’t talk to me like that Regiel na parang wala karing ginawa!” Ang biglang galit na ganti naman ng Daddy ni Rosco.

“Don’t take the blame on me Regiel dahil matagal na naming tinapos ang kung ano mang meron saamin ni Danna” patuloy ng Dad ni Rosco. Pero bigla ulit tumawa ng pagak si Dad.

“Talaga lang ha? Eh bakit nagbunga ang lihim niyong pagkikita ng asawa ko? Sabihin mo!”  Na ikinagulat ko na. Nasa kanila na ang aming atensyon lahat habang rinig ko ng ang pagiyak ni Mommy na pinapatahan naman ni Ate kahit na puno narin ng pagkagulat ang reaksyon nito dahil sa mga naririnig.

“What are you saying?” Maski ang Dad ni Rosco ay nagulat sa rebelasyon ni Dad.

“Huh! Hindi ba at naging bunga ninyo ni Danna iyang si Coco na inako kong anak” ang sabi ni Dad na ikinahina ko bigla. Para akong mabubuwal sa kinauupuan ko. Nablangko at biglang natuliro ang utak ko sa narinig. Hindi! Hindi iyan totoo.

“F*ck that! What’s with that nonsense!” Ang biglang sigaw ni Rosco sa narinig. Bigla nitong tinabig ang mesa kaya umalog ito at nalaglag ang ilang kubyertos roon.

“T-totoo ba ito Gabriel?” Ang lumuluha naring tanong ng Mommy ni Rosco sa Daddy nito na nakatulala nalang at hindi makapagsalita.

“Bakit hindi mo sabihin ang totoo sa asawa mo Ignacio?” Ang nanguuyam na sabi ni Dad.

“I-Im sorry wife, hindi ko alam na mangyayari ito.” Nabigla nalang kami ng biglang sampalin ng Mommy ni Rosco ang Dad niya tsaka ito umiiyak na umalis. I was like frozen ng napatingin saakin ang Dad ni Rosco. Natigil lang iyon ng umalis rin ito at sundan ang asawa. Buti nalang at hindi nito sinama ang bata nitong anak kundi maiipit lang ito sa gulo.

Hindi ko alam ang gagawin ko. Parang tinakasan ako sa sarili sa mga narinig ko. Nanghihina at nanlalambot ang mga tuhod. Ayaw i-proseso ng utak ko ang lahat. Ang gulo at ang bilis ng lahat.

“Y-you’re kidding right? Hindi kami magkapatid ni Coco!” Ang biglang pagwawala ni Rosco. Bigla ako nitong niyapos ng mahigpit samantalang nanatili lang akong tuod sa nangyayari.

“Mabuti pang umalis ka na muna” ang sabi ni Ate kay Rosco na lalo nitong ipinagwala at sinipa palayo ang isang upuan kalapit nito. Buti nalang at walang natamaan saamin. Bigla akong bumalik sa sarili dahil sa pagwawala ni Rosco kaya bigla ko itong sinaway. Wala na akong lakas pa sa lahat ng nalaman ko kaya mabuti pang umalis na muna ito.

“Umuwi ka na muna Rosco” ang walang kabuhay-buhay kong sabi. Bigla naman itong napailing at naluluhang napatingin saakin. Maski ako ay naluluha narin sa sitwasyon namin pero pinigilan ko lang ang sarili ko. Umiling iling naman ito saakin at nakikiusap.

“Hindi ito totoo. Love ’wag kang maniwala sakanila please?” pagsusumamo niya habang naiiyak lang akong nakatingin sakanya. Napailing lang ako kay Rosco. Hindi malaman kung ano ang tamang gagawin. Mahal ko siya oo pero bakit ganito bigla.

“No, kasinungalian lang itong lahat. Makinig ka saakin love.” Pero nagulat nalang at nagwala si Rosco ng may limang security na pumasok at hinila si Rosco palabas.

“Sh*t! Get off me! Were not siblings!” ang pagsisigaw ni Rosco ng mahila ito palabas kahit na nagwawala ito.

Bigla akong nanghina at hindi ko namalayang nawalan na pala ako ng malay sa sahig. Narinig ko pa ang sigaw ni Ate at Mommy bago ako mawalan ng malay.

Nagising ako na nasa isang puting kwarto na ako. May dextrose ako at nakahiga sa isang hospital bed at nakasuot ng puting hospital gown.

“M-mom?” my voice cracked. Nanunuyo ang lalamunan ko.

“Jusko salamat sa Diyos at nagising ka na. How do feel anak? May masakit ba saiyo?” Ang nagaalalang tanong ni Mommy saakin.

“Mom, bakit po ako nandito?” I asked at kahit nanghihina ay paupo akong sumandal ng kama.

“Bigla kang nahimatay anak. Teka nagugutom ka ba?” Ang biglang sabi ni Mommy na parang may iniiwasang sabihin saakin.

“Mom, t-totoo ba ’yun lahat? Hindi ba ako nanaginip lang? Mom sabihin mo ang totoo” at napahagulhul nalang ako bigla. Naawa namang napatingin saakin si Mommy.

“Patawarin mo ako anak” ang sabi ni Mommy at lumuluha narin. Napailing lang ako at pinunasan ang luha ko.

“Hindi kami magkapatid Mom. Nararamdaman ko eh kaya kailangan kong makita si Rosco” sabi ko at pinilit na tumayo nang bigla akong pigilan ni Mommy. Umiiyak narin ito. Natigilan lang kami ng may pumasok na isang doctor.

“How do you feel Mr.Abuelo?” the doctor ask me at ini-inspeksyon ako.

“Im fine doc, bakit po ako na confine?” I ask pero bago sumagot ang lalaking doctor ay napatingin muna ito kay Mommy.

“Isa kang Male Carrier of Pregnancy or also known as Hermaphroditism Mr.Abuelo a very rare case. Congratulations you’re two weeks pregnant so you must refrain yourself from stress dahil napakaselan ng pagbubuntis mo. I’ll recommend you to our gynecologist for the right vitamins for you” paliwanag ng doctor na ikinamaang ko lang. Like the! Totoo ba ito? Am I dreaming again? Nasa isang panaginip ba ako. Kaya nanatili akong nakatulala at hindi makapaniwala ng lumabas ang doctor.

“Mom, bakit po ito nangyayari saakin?” Iyak ko ng mag sink in saakin ang lahat.

“Shhhh, huwag kang umiyak anak. Makakasama iyan saiyo lalong-lalo na diyan sa sinapupunan mo” ang sabi ni Mommy at niyakap ako habang umiiyak ako.

Two weeks passed at dawalang linggo narin akong nakakulong sa bahay na ito. Mom and Dad beware me of going out kaya merong bantay dito sa bahay. Sa dalawang linggo narin na iyon ay hindi ko na ulit nakita si Rosco. I actually missing him so much. Kaya gagawa ako ng paraan para makalabas. Gusto kong makausap si Rosco dahil kahit sabihin pa nilang magkapatid kami ay hindi parin ako naniniwala.

Marami naring nangyari sa nakalilas na dalawang linggo. At masaya akong malaman na may kakayahan pala akong magbuntis. Parang hindi kapani-kapaniwala sa umpisa pero totoo.

Umakyat na ako sa kwarto ko para isagawa ang plano ko. Timing rin na wala sina Mommy at Daddy. Hindi ko naman macontact si Rosco o si Aunt Gloria dahil kinumpiska saakin ang mga gadgets ko.

Mula sa mga pinagbuhol-buhol na mga kumot ay itinali ko ito ng mahigpit sa grills ng bintana ko at nilaglag ang kumot. Kahit sobrang risky nito ay kailangan kong magpakatatag. Nasa may pinto at gate naman nakabantay ang mga guardiya kaya alam kong di ako makikita kong sakaling dito ako dadaan.

“Seriously Coco? Nahihibang ka na ba!” Nagulat ako ng may magsalita sa likuran ko.

“A-ate? Sorry kailangan ko lang talagang makausap si Rosco” ang pagmamakaawa ko ng maaktuhan ako ni Ate Aljen.

“Alam mo pinapahamak mo lang ang sarili mo diyan. Alam mo namang maselan ang kalagayan mo diba? Sana maintindihan mo iyon” ang sabi ni Ate at pinagalitan ako.

“Pero ate I want to talk to Rosco, please maawa naman kayo saakin. Please ate tulungan mo ako” pagsusumamo ko rito. Napabuntong naman si Ate at naaawang nakatingin saakin.

“Okay, fine. Pero sa isang kondisyon” ang sabi ni Ate kaya agad nagliwanag ang mukha ko.

“Kahit ano Ate basta makausap ko lang si Rosco” ang natutuwa kong sabi. Pursigido talaga akong makausap si Rosco dahil rinig kong ipapadala daw ako ni Daddy sa ibang bansa na ikinatakot ko.

“Mabilis lang kayong maguusap ni Rosco okay? Alam mo naman na madalas tumatawag si Mommy para marinig ang boses mo” ang paliwanag ni Ate na agad kong naintindihan.

“Sige gagawa ako ng paraan para ipuslit ka. Kaya lilinlangin ko ang bantay sa main door at pag nagawa ko yun pumunta ka ng garahe at sumakay sa backseat sa kotse ko. Naintindihan mo Coco?” Paliwanag ni ate na agad kong tinanguan. Kaya lumabas na si Ate at ilang minuto lang ay sumunod na ako.

Kahit kinakabahan man ay may tiwala naman ako kay Ate na magagawa niya ang balak niya. Nang makitang sumasangayon na sa plano namin ay agad akong lumabas ng main door at dumiritso sa garahe at agad hinanap ang kotse ni Ate. Pagkakita ko sa kotse niya ay wala na akong sinayang na pagkakataon at pumasok sa backseat.

Medyo natagalan si Ate bago siya makapasok sa kotse niya. Humiram agad ako ng phone ni Ate at tinawagan si Aunt Gloria. Nakausap ko naman ito at nalaman ang pakay ko. Balak ko sana kasing sorpresahin si Rosco. Matagal rin kasing hindi kami nagkita. Kaya matutuwa siguro iyon pag nagkita na kami.

“Ate idiritso mo lang sa address ni Aunt Gloria at ilang metro lang ay nandoon na tayo sa bahay nila Rosco” ang masaya kong ani. Tumango lang si Ate saakin at nagdrive. Hindi naman nagtagal ay agad naman kaming nakarating sa bahay nila Rosco. Ang sabi ni Aunt Gloria ay nasa harden daw nila si Rosco kaya dali-dali akong pumanog sa kotse at binagtas ang bahay nila Rosco. Hindi ko na hinintay na samahan ni Ate. Diritso lang ako sa garden nila at sa hindi inaasahan naroon nga si Rosco. Kaya napangiti ako ng malawak.

Tatawagin ko na sana ito sa pangalan nito ng makita kong sumulpot bigla sa tabi ni Rosco si Kianna kaya agad ay napatago ako sa isang malagong halaman na hindi masyadong kalayuan sakanila. Nakita kong naguusap sila sa isang bagay. Pero ang ikinagulat ko ay ang narinig ko.

“R-Rosco buntis ako” ang umiiyak na pag-amin ni Kianna. Halos matumba ako dahil sa narinig ko.

“Kelan pa ’yan?” Ang tanong naman ni Rosco. Agad na nanubig ang mga mata ko at dumaloy sa pisngi ang masagana kong luha. Ako dapat iyon eh. Ako dapat yung magsasabi dahil buntis rin ako!

“2 weeks na” at napahagulhol ito at yumayap kay Rosco. Napapikit nalang ako dahil sa narinig. Why is love so unfair? Bakit ganito? Ang sakit-sakit na. Kaya ba hindi niya ako magawang puntahan man lang dahil kay Kianna? Dahil ba sa may namamagitan narin sakanila?

Lihim akong umiiyak habang pinagmamasdan ko ang dalawang taong magkayap. Hindi narin ako nagtaka kung bakit narito ito sa bahay nila Rosco. Isang sulyap muna ang ginawa ko sakanila bago ako lumabas sa pinagtataguan ko. Imbis na ako ang magsosurpresa ako pa ang na surpresa nila.

Hilam ng luha ang buong mukha ko ng mapansin ako ni Rosco. Bigla itong natigilan ng makita ako na umiiyak sa harapan niya. Pagak akong ngumiti rito at patakbong nilisan ang lugar na iyon. Narinig ko pang tinawag ako ni Rosco pero nakapasok na ako sa kotse ni Ate na umiiyak. Nagtataka pa ito pagkapasok ko pero inutusan ko agad itong umalis na kami sa lugar na ito. Mukhang naiintidihan naman ni Ate kaya pinaandar narin niya ang makina ng kotse habang patuloy parin akong umiiyak. Nakita ko pang kinakatok ni Rosco ang sasakyan ni Ate kaya agad kong sinabihan si Ate na umalis na kami. Naririnig ko pa ang sigaw ni Rosco sa labas pero bingi na ako sa lahat. Pagod at unti-unti ng sumusuko.

Lulan ng sasakyan ni Ate ay ibinuhos ko ang sakit na nararamdaman ko. At may isang bagay akong napagtanto. Iyon ay, hindi talaga kami ni Rosco ang para sa isa’t-isa.

Kabanata 22

‘Coco’s POV’

Patuloy parin akong umiiyak habang pinapagalitan ako. Samantalang tahimik lang rin si Ate kasama ko na pinagalitan rin ni Mommy dahil raw sa pagkunsenti saaking makalabas. Umiiyak ako hindi dahil sa nakakatakot na sermon ni Mommy kundi sa narinig ko kanina lamang. Masakit isipin at tanggapin ang katotohanan. Ayaw itong tanggapin ng puso ko pero alam ng utak ko ang totoo.

“Mabuti nalang at hindi ka napahamak. Mas mabuti pa sigurong ipadala nalang kita sa Tita mo sa Mindanao” ang sabi ni Mommy ng humupa na ang galit nito dahil sa pagaalala saakin.

“Mom” at humihikbi akong napayakap kay Mommy. Niyakap naman ako niyo pabalik kahit na mukha itong nagtataka sa inasal ko.

“Ikaw na bata talaga. I already told you na huwag kang magpa stress dahil sa kalagayan mo diba?” sabi ni Mom habang hinahagod nito ang likuran ko para tumahan. The room was just field with my sobs and whimpers.

“Ilayo muna ako r-rito Mom” ang sabi ko sa gitna ng paghikbi ko. Ganito siguro pag buntis madaling umiyak at maapektuhan.

“Tahan na okay? Kahit na hindi kita maintindihan anak kung ano man iyang pinagdadaanan mo, tandaan mo nandito lang si Mommy okay?” Ang turan ni Mommy at marahang hinahaplos ang buhok ko. Kahit hindi ko man sabihin kay Mommy ang lahat ay parang naiintindihan ako nito sa paraan ng pagdamay saakin. Sadyang ganon talaga siguro ang mga ina, alam na alam nila ang nararamdaman ng anak.

“Mapahinga kana sa kwarto mo anak. Huwag kang magalala at i-bobook kita ng flight para bukas na agad ang alis mo, okay? Kaya magpahinga ka na muna” ang malumanay na saad ni Mommy na ikinatango ko lang. Tumutulo parin ang luha ko na parang gripo. Patigilan ko man ay patuloy parin ang pagtagas ng mga luha ko.

Tulala at parang tinakasan ako sa sarili habang pabaluktot na nakahiga sa kama. Yakap-yakap ang unan na nagsisilbing saksi ng pagtangis ko. Lumipas man ang oras ay nanatiling sugatan itong puso ko.

“Coco anak?” natigilan ako nang marinig ang boses ni Mommy habang kinakatok ang pinto ng kwarto ko. Nang hindi ako sumagot ay binuksan nito ang pinto at pumasok ng kwarto ko.

“Hindi ka pa ba maghahanda anak? Ngayon na ang flight mo” sabi ni Mommy habang umupo ito sa gilid ng kama ko at masuyo akong tinignan. Wala naman akong ganang tumango. Tila lango pa ang utak ko. Halos kulang rin ako sa tulog dahil sa kakaiyak ko kagabi.

“Ready yourself okay, susunduin ka ng Tita mo pagdating mo ng airport” sabi ni Mommy. Bawat salita nito ay parang tumatagos lang sa kabilang tenga ko.

Wala ako sa sariling naligo at naghanda para sa pag-alis ko. Pero ito na ba ang gusto ko? Ang umalis at lumayo nalang na buntis? Ito kaya ang tamang gawin dahil na bawal at hindi pwede kasi magkapatid kami kung totoo man? Maraming naglalaro sa isipan ko pero nanaig saakin ang kagustuhang maging ligtas ang anak ko. Kaya mainam na sigurong makapagumpisa akong muli sa malayo na wala masyadong nakakakilala saakin.

Kasama ko si Mommy at Ate nang ihatid nila ako sa airport. Hindi kasama si Dad dahil maaga itong umalis. Kaya hindi narin ako nagtaka pa. Alam ko naman kasing kinamumuhian ako nito noon pa man.

“Tumawag ka pagkarating mo roon okay?” Ang sabi ni Mom.

“Keep safe there Coco and stop stressing yourself” ang paalala ni Ate na kahit hindi kami close nito ay nandyan siya at dinadamayan ako.

“Don’t worry anak dadalawin naman kita o ng Ate mo ng madalas kaya huwag kang magalala” sabi ni Mom na ikinangiti ko lang. Kahit na pilit ay nagawa ko paring makangiti hindi para sa sarili ko kundi sa buhay na nasa tiyan ko.

“Thank you Mom, Ate. Magiingat rin kayo at huwag nyo ring pababayaan ang kalusugan niyo” ang sabi ko bago ako pumasok ng eruplano. Hindi naman naging madrama ang paalaman namin dahil sanay naman silang nasa malayo ako.

Baon ang masaya at masasakit na alala ay nilisan ko ang lugar kung saan nagumpisa ang lahat. Siguro ito na ang itinadhana na para saakin. Ang makawala at magumpisang muli kasama ang magiging anak ko. Kaya alam kong dadating rin ang araw na magiging masaya rin ako sa piling ng taong para saakin.

‘Rosco’s POV’

The number you have dialed is out of coverage area. Please try your call later. Tot-tot-tot.

Inis akong napasabunot ng buhok ko. Out of frustration ay naibato ko ang cellphone ko. Sh*t! Bakit ba ’to nangyayari?

“Rosco ijo? Ano ba iyong kumalabog?” Manang Gloria ask pero nakita naman agad nito ang nagkapira-pirasong phone ko sa sahig. Basag at di na mapapakinabangan pa. Hindi ako makapagsalita dahil sa halo-halung emosyon na nararamdaman.

“Nakausap mo ba si Coco ijo? Napatawag pa naman ito saakin kanina at hinahanap ka” sabi nito na ikinalumo ko. F*ck! Wrong timing talaga. Kailangan ko siyang makausap. Hindi maaaring hindi. Mababaliw ata ako pag nawala ito saakin.

“Where I can find Coco’s house Manang?” I asked na sinagot naman nito.

“Doon sa Green Valley Village. Tanongin mo lang ang gwardya ang eksaktong lokasyon” sabi ni Manang kaya agad na akong tumayo para umalis. Gaya namin ni Coco ay nagaway rin ang magulang ko kaya wala ang mga ito rito. Umalis si Mom kasama si Kelly kaya ngayon hinahanap ni Dad.

Pumasok na agad ako sa kotse ko at pinaharurot ito ng takbo. Masama kasi ang kutob ko. Pakiramdam ko ay hindi ko na ulit makikita si Coco pagkatapos ng masaksihan nito. I cursed myself as I remember his face na ako ang dahilan kung bakit ito nasasaktan.

“Sir bawal pong pumasok ng walang identification mula sa resident dito” pagharang saakin nong gwardya ng village. Kaya napamura nalang ako dahil nagmamadali na akong makita si Coco.

“Im in a hurry. Kailangan kong makausap si Coco kaya nakikiusap po ako na padaanin niyo na ako” ang sabi ko. Nakikiusap at ikinalma ang sarili.

“Ah yung anak ba ni Mr and Mrs Abuelo? Nakita ko yun kanina sir na paalis ng Village kasama ang ina nito” tugon ng guard na parang may inaalala. Bigla naman akong nakaramdam ng kaba. Sana mali itong naiisip ko. Nagpasalamat lang ako dito at agad ring pinasibad ang sasakyan ko papuntang airport. Kaya ako hindi nagpakita ng dalawang linggo rito dahil sa pagbabanta ni Mr.Abuelo. Kung hindi ko raw lalayuan si Coco ay ipapadala raw niya ito sa ibang bansa. Kaya sinunod ko ito dahil sa takot na malayo saakin si Coco. Ito na ba yon? Ang kinatatakutan kong mangyari?

Mabilis akong bumaba ng sasakyan ko at itinakbo ang loob ng airport. Pagpasok ko palang ng entrance ay hinarangan ako ng security. Kaya nagwala ako para makapasok. Natigilan lang ako nang makita ang Mommy ni Coco na nakatingin saakin ng deritso. Bigla naman akong pinakawalan ng mga p*tang security.

“Tigilan mo na ijo. Nakaalis na ang anak ko kaya tumigil kana para sa ikakabuti niyong dalawa” ang sabi nito na ikinailing ko lang. No! Hindi maaari!

“Please tell me Ma’am where’s the hell is Coco? Kailangan naming magusap. Please tell me!”  at hindi ko namalayang lumuluha na pala ako at lumuhod sa harapan nito. Nakikiusap. Nakita kong nakatingin lang ito saakin at umiiling-iling. Hindi ko na napansin na nakakaagaw na pala ako ng atensyon ng mga tao pero wala akong pakialam!

“I’m sorry but it’s for the best” ang sagot lang nito at nagmadaling umalis kasama ang kapatid ni Coco. Naaawa lang itong nakatingin saakin at sumunod sa ina nito.

Tumutulo parin ang g*go kong luha. Pero sinisigurado ko, hahanapin ko siya kahit saan pang lupalop siya magpunta. Magkakasama kaming muli, sinisigurado ko yan.

---

Kaway-kaway naman dyan sa mga silent readers.

Maraming salamat naman sa mga nag vo-vote ng story. Sana mag comment rin kayo lels haha. Baka naman kasi no? ^___^

But anyway, sorry if this chapter may lack of conviction. I tried but I think I failed again to give the right emotion here in this chap.

Good day & keep safe always everyone! <3

Kabanata 23

After 6 years…

“Ma’am, may nagrereklamo po sa labas” ang humahangos na salubong sakin ni Jena, isa sa mga nagtatrabaho sa store ko.

“What! Bakit raw?“gulat kung usal. Sa mahigit dalawang taon na naipatayo ang Cake shop ko ay ngayon lang nangyari na may nagrereklamo.

Nagmamadali akong lumabas ng opisina ko at paglabas ko pa lang ay rinig na rinig ko na agad ang matinis na boses ng isang babae. Maganda ito at sa hitsura pa lang ay halata na talagang may pagka ma attitude ito. Halata kasing anak mayaman at turista lang sa lugar na ito.

“This store is so cheap! You know that?” sigaw ng babae.

“Can I ask what’s happening here?” ang malumanay kong tanong at ibinaling ko ang tingin sa babae at kay Vera na isa sa mga staff ko rito.

“And who are you to interrupt!?” May sa pagkamataray na baling nong babae saakin. Impokrita na siguro ako kung hindi ako maiirita sa inaasal ng babaeng ito.

“I can interrupt Ms ’cause Im the owner of what you called so cheap store.” I said emphasizing the word cheap.

“Huh! So you are the owner? Let me tell you this “asik nito at pumaywang sa harapan ko. “This store is such a trash” she said directly to my face. Biglang kumulo ang dugo ko sa bruhildang ito.

“Excuse me Miss? Can I ask what’s your problem in my store?” I still calm myself. Ayaw kong ibaba ang sarili sa lebel niya.

“Tch, stupid. Can you see my dress spilled with your dirty coffee? I can’t believe this. This dress is such a limited edition but you just ruined it!” At binalingan nito ng masamang tingin si Vera.

“Sorry po t-talaga Maam hindi ko po talaga sinasadya” anya ni Vera pero nagulat nalang ako ng bigla nitong sampalin ang empleyado ko at sinabunutan.

Agad namang nagtilian ang ilang mga customer sa loob at yung iba naglabas pa ng mga phone’s nila para videohan ang nagaganap.

Agad akong lumapit sa kanila para paghihiwalayin sila pero malakas ang babaeng ito at naitulak lang ako samantalang umiiyak na si Vera.

“Miss, stop it! I can sue you for causing a scene here” ang malakas kong sabi at naitulak ng malakas iyong babae kaya nabitawan na nito si Vera. Masama ako nitong tinignan kaya ibinalik ko ang tingin rito.

“You don’t have any rights para saktan ang kahit sinong empleyado ko rito wether they commit a mistake. Jen call a cop” ang utos ko pero agad akong pinigilan ni Vera.

“H-huwag na Maam. Wag na po natin palakihin ang gulo” ang nakatungong sambit ni Vera. Napabuntong nalang ako sa prostrasyong nararamdaman. Ang sarap kasing bigyan ng suntok ang babaing ito. Kung makaasta parang kung sinong maganda.

“No, I should file charges for the damaged that she did here!” ang mariin kong sabi. Mabilis namang umiling si Vera. Nakita ko namang ngumisi ang huklubang babae.

“Such a beggy bitches” she mocked at inirapan kami at taas noong nagmartsya paalis. Hindi na ako kumibo ng makaalis ito. Nagpawala ako ng hininga at hinarap ang mga customers.

“Im sorry for the disturbance everyone” nakangiti kung paumanhin sa kanila.

Nagtanguan lang sila at nilingon ako na may ngiti sa mga labi nila. Agad akong naglakad papunta sa counter at humingi ng tubig. Biglang nanuyo ang lalamunan ko sa empaktang iyon. Panira lang ng araw.

Pasalamat siya at nakapagpigil pa ako. Hyst! Ang dami talagang takas-mental ang ugali.

“Ahm… Ma’am?“tawag sakin ni Vera.

Agad kung nilapag ang baso sa lamesa na malapit sakin at tinignan siya.

“Bakit Vera?“tanong ko

“Pasensya po sa nangyari ma’am at nakabasag pa ako”sagot niya sabay pakita sakin sa dust pan na may laman ng mga basag na mga plato at baso.

“Don’t mind it. Hindi naman ikaw ang nagsimula kaya buti pa itapon mo nalang iyan”utos ko sa kaniya, tumango lang siya at umalis sa harap ko.

“Baks what happened?” biglang dating ni Jane. Halatang nakarating agad sakanya ang chismis. Ang bilis talaga ng balita.

Sinalubong ko siya ng yakap at nag besohan kami. For over six years na narito ako ay nakasama ko si Jane pati narin si Emillo este Leah na kasalukuyang nasa Thailand ngayon dahil sa pangarap nitong pagpapaopera roon. Talagang maswerte ako dahil dito pala nakatira ang Lola ni Jane kaya lumipat rin ito ng mabalitaang umalis na ako ng Maynila at kasama ang baklitang si Leah.

I heave a sigh before answering her. “May nagwala kasi kanina dito” at pinaliwanag ko rito ang nangyari.

“Sino namang impakta yun ng ma-upper cut ko?” ang nangagalaiti niyang saad. Napailing nalang ako at napangiti. Hindi ko rin naman kasi kilala iyong babae na iyon.

“Kilala ko po iyon ma’am si Diana Hedalgo po na sikat na model” singit ni Jena. Eh? Agad namang lumaki ang mata ni Jane sa gulat.

“Talaga? Maganda ba?” Ang parang tangang tanong ni Jane pagkarinig sa pangalan na iyon.

“Maganda naman po talaga ma’am pero masama pala ugali nun” sagot naman ni Jena. Napairap nalang ako sa dalwa.

“Maiwan ko na nga kayo at baka tuluyang masira ang araw ko pag patuloy narinig ko pa ang tungkol sa babaing yun” biro ko sa dalawa.

“Ay! Pasensya na ma’am” ang alanganing ngiti ni Jena.

“Aalis ka na agad baks? Kararating ko pa lang eh “tanong ni Jane sakin.

“Sira, susunduin ko yung kambal ko sa school nila at baka hinihintay na ako ng mga iyon” ang excited kong pahayag.

“Ganoon ba sige sunduin muna yung dalawang chikiting na iyon” sabi ni Jane.

“Jena, kayo na ang maglock ng store ah! At umuwi na rin kayo ng maaga mamaya” utos ko dito na ikinangiti ni Jena. Naglakad na ako papasok ng opisina ko at kinuha ang bag at iilang importanting gamit ko.

“Ako na bahala dito baks. Ingat kayo ng kambal” sabi ni Jane saakin.

Tumango ako at nginitian si Jane bago ako lumabas. May iilan pa akong nakakasalubong na customer na binabati ako kaya nginitian ko ang mga ito at binati rin.

I entered to my light-green porche car and drove it off. Since I give birth to my identical twins I always feel motivated wherever I think of them. They become my strength and happiness.

“Mommy!” masiglang tawag sakin ng kambal at sinalubong ako ng mainit yakap. I also give them a hug and kiss on their cheeks.

“So how was school boys?” tanong ko sakanila. Ayaw na kasi nilang magpatawag ng baby. Nagiinarti na.

“It was fine Mom, look I got a star” masayang ani ni Roje, Roje Licht Abuelo.

“Very good anak, how about you Rojan anak?” tanong ko.

“I got stars too Mom” sagot naman nito sabay pakita ng tatlong stars sa wrist nito. I named him Rojan Sebastian Abuelo.

“Ang gagaling naman ng mga anak ko” ang masaya kong sabi at pinugpog ng halik ang mga anak ko na ikinaangal nila kaya napatawa nalang ako.

“Dahil good boy kayo, Mommy will treat you sa Mall” sabi ko at inakay na sila papasok ng kotse. Kaya tuwang-tuwa naman ang dalawa sa narinig.

I drive my car on the way to the mall and buy things that I need in our house. Also I buyed them some stuff na gusto nila. Malimit ko lang kasi silang binibili ng laruan. Hindi sa pagiging kuripot para hindi sila ma spoil. I want them to value of what just they have. After that, I drive way home.

The twins had eat their dinner early to be able them to sleep early. Before they sleep I joined them on the bed and tell them a story as they sleep. I heave a sigh as I stare at them. They really look like their father and I can’t hide that because they really resemble their fathers genes.

When the two got fall asleep, I kissed their foreheads before turning the light off and went off my twins room.

I headed to my room and started to do my rituals before going off of my bed. I sigh as I saw my reflection in the mirror. I can’t believe that six years pass so fast. Anim na taon at marami naring nagbago. Pagbabago na kahit kailan ay hindi ko inaasahang mangyayari.

I comb my wavy below shoulder length black hair using my fingers when my phone suddenly rang. I pick it up and answered the call.

“Hello? Napatawag ka ata Larson?” I asked and went on to my bed.

“Naabala ba kita? Im sorry if thats the case Hon” ang malambing nitong ani sa kabilang linya kaya napangiti nalang ako.

“Ano ka ba, binibiro lang kita. Ayos ka lang ba diyan?” I asked while gigling.

“Yes, as long as I hear your voice. Kinakamusta ko lang kayo ng mga bata” sabi niya. I smiled at the thought of him.

“We are fine. Ikaw dapat ang magiingat dyan” I commented. Nasa isa kasi itong operation ngayon where he was the one assign as the leader of their operation. Isa kasi siyang FBI agent.

“Thank you Hon, Im going off now Hon. I love you okay?” He sweetly said habang naririnig ko na parang may tumatawag na sakanya.

“Okay, sige magiingat ka dyan. I love you too” sagot ko bago naputol ang linya.

Im too lucky to have Larson in my life. He’s an understanding man kaya hindi ito mahirap mahalin. He was one of my bestfriend in Maynila. Remeber Cole? His full name is Larson Cole Deñelex. We meet four years after I got here. I believe that destiny brought us here kasi dati bigla nalang itong nawala.

This time, I feel complete with my twins and to my man Larson. I just hope this one will be the one.

---

Hey Peps! Im back but Im not so sure. Magiging busy kasi ako this incoming weeks for my online class. Kaya pasensya na if ever na hindi ako makakapag update.

-rlwrites

Kabanata 24

SPG

ahead! You’ve been warned. lightly.

---

‘Coco’s POV’

“I need to go now, Jena. Kayo na ang bahala rito”pagpapa-alam ko.

“Sige ho Maam. Ingat po kayo” tangong sabi ni Jena saakin pabalik. Kaya napangiti nalang ako sa kanya bago umalis.

Lumabas na ako ng store at naglakad palapit sa kotse ko, napahimas pa ako ng balikat at likod ko. Ang dami kasing dumagsang customers kanina lalo’t weekdays. Hindi naman kasi ibig sabihin na ako ang may-ari ng store eh tutunganga nalang ako ng walang ginagawa. I mean I want to be productive also, gusto kong makita at ma experience rin kung ano man ang mga ginagawa ng mga employee ko. Even though it’s exhausting but it’s worth it naman seeing your customers satisfaction.

Tinawagan ko si Jane at humingi ng pabor sa kaniya na siya na muna ang magsusundo sa kambal pauwi dahil pupunta pa ako ng airport. Ngayon kasi ang uwi ni Larson. Buti nalang at pumayag ang gaga. I’m now driving on my way to the airport when suddenly my car bumped into an another car.

Halos mapatili ako sa gulat at inis. I step out in my car and knock on the driver’s window car. Nakakainis! Hindi ba marunong tumingin ng traffic sign ang driver na ito?

“Open your door!” galit kung sabi habang malakas na tinampal ng kamay ko ang bintana ng kotse. Agad namang bumukas ang pinto at may lumabas na lalaking naka-office suit.

“Hey! Can’t you see the red stop light?” galit kung sabi. Nag-angat ng tingin ang lalake sakin at tinangal ang suot nitong shades at para akong binuhusan ng malamig na tubig sa nakikita kung mukha sa harapan ko ngayon. I suddenly become stiff. No! This can’t be! Parang natakasan ako ng pakiramdam sa nakikita ko sa harapan ko. Is this true? Am I not even hallucinating!

“I know Miss, so I stop my car but your distance got my car” he said while I became a frozen popsicle.

“Hey, am I that handsome for you to become mute?” Sabi niya at biglang pumitik sa ere na ikinabalik ko sa huwisyo. Nairita ako sa sinabi niya.

“Pardon? Next time be careful Mister” ang nasabi ko. Bakit siya naririto? Kailangan kong makaalis agad.

“Hey, do I know you? You seem familiar?” Ang kunway nagiisip niyang tanong. Kaya nagtataka ako ritong napatingin. Seriously? Hindi na niya ako nakikilala?

“Huh? Uh no I don’t know you. Excuse me I gotta go” sabi ko at akmang tatalikuran ko na ito ng hawalan nito ang kanang braso ko. Nakaramdam agad ako ng kaba dahil sa kamay niyang nakahawak sa braso ko.

“Uh sorry, I mean no harm” sabi niya at binitawan ako pagkatapos ko itong bigyan ng masamang tingin. Agad ko itong tinalikuran at bumalik sa loob ng kotse ko. Nang mag green light na ay agad kong pinasibat ang sasakyan ko paalis. Pero nababagabag parin ako sa hindi inaasahang pagkikita namin.

Teka bakit parang hindi niya ako nakilala? Parati pa ngang sinasabi ni Jane at Lea na parang hindi daw nagbabago yung mukha ko. Ano yun after six years nagka amnesia lang? Ganon?

Bakit ko ba iyon iniisip? Kaya kinalma ko ang sarili ko at winaglit sa isipan ang dahilan nito. But I never expected that this day will come so soon. I need to stay away from him. Natatakot ako para sa kambal. This mean no good at all.

Kailangan ko ng mag ingat. Rosco Silvester Salvatore it’s was nice to see you again but not for my life nor in the twins life.

I’ll should be more careful next time from you Rosco.

‘His POV’

Ugh! Why I can’t forget that womans face? But I’m really sure that she look so familiar to me, her small angelic face, thin pinkish lips and expressive brown eyes. Everything of her seems so very familiar to me.

Even my heart palpitates when I glance at her face. She’s way attractive for me. But why I am thinking of that woman anyway? I don’t know her in the first place.

“Big brother!” Kelly’s voice got my attention. She run towards me and gave me a warm hug, I hug her back and kissed her on her forehead.

“Where’s mom and dad?” I ask.

“They’re waiting at the entertainment room” she replied. I just nodded and headed to the hotels entertainment room. I knock on the door before coming in.

“It’s good that you’re already here” saad ni Dad pagkakita saakin.

“What are this fuss about Dad, Mom?” I ask

“Did you discuss the final date of your wedding with Diana Rosco?” Mom happily ask.

“No, we haven’t decided yet” I answered bluntly.

“Okay, it’s better for you son to settle down agad para ikaw na ang magpapatakbo ng kompanya natin. You know, me and your dad are not getting any younger” Mom.

“Then? What’s wrong with that sudden wedding if I can handle our company without marrying Diana?” I ask confusedly.

“It’s best to marry the daughter of Hedalgo’s clan. There family is a great asset if you marry Diana. Anyway’s, did you closed the deal between Mr.Chua?” Dad ask.

“Yes Dad he already sign the agreement, he better be “ I answered while it was nothing.

“Dito kana kumain anak, surely you’ll love the foods here” Mom pleaded. So I just nodded at response.

“You better marry Diana Hedalgo for the sake of our company” paalala ni Dad na ikinainis ko lang. Tch!

“I think I need to go now Mom, Dad” I beaded as soon we finish our dinner.

They just nodded and bead as well there goodbyes especially my Mom.

“Big bro do you really want to marry that Diana?” Kelly curiously ask.

“Why? Is there any problem with Diana?” I replied.

“Uh nothing, I just don’t like that woman” she honestly said that it didn’t suprise me at all. I know she don’t like Diana as they first meet.

“Whatever you say little witch, I have to go now, bye.” I patted her head before stepping into my car then leave. Im tired so I drove off to my hotel to rest. This another branch of our company is tiring. Too many deals that are needed to be closed.

I can’t blame her to hate Diana, she’s a typical brat. Well, Im used to it so there’s no nothing new about it. We’ve been for almost two years with Diana. My parents wants her to be my partner so I follow them then.

~

“

You’re such an angel, babe“ I said.

“You have such a flowery mouth huh” she said while biting her lips seductively.

“You don’t like it?” I ask while pinning her down on my bed.

“It depends” she whispered sexily. Damn! I can’t stop myself but to devour her soft lips.

“You want a wild cat hah” then she also responds to my touches and kisses.

“Is that all you can do mister?” she asked challenging me. I smirk with the thought. She bite her lips after stroking my manhood.

“So hard and big” she said complementing my buddy. I instantly get a hard boner after she stroke back and forth my thing outside my boxer.

“Sh*t that’s so good babe” I said between pleasure.

“Are you serious? I can be better than that” she teasingly said.

“And do you think that I’m not serious, babe?” I said abruptly.

“Then take me, take me Rosco” she said. Uh! I can’t take it anymore.

When suddenly an unending beep of my phone got me. Sh*t! Inis akong bumangon at kinuha ang phone ko. Walang gana kong inend ang call nang hindi tinitignan ang caller.

What’s with that dream? Why I was having an intimate dream with the woman I meet earlier? Why I keep on thinking of her?Who’s she? Would me meet again?

I shoved my head and ignored my hard erection. Kailangan kong mag shower para malamigan ang magulo kong nararamdaman.

Kabanata 25

It’s good to be back ^_^ Hoping for the safety of everyone.

---

‘Coco’s POV’

“Is that my fav mom?” Nilingon ko ang anak kong nakasuot na ng school uniform niya. I feel proud of how responsible my son is. It felt like his so matured for his age.

“Of course baby I know you my like my special omelette and chicken nuggets. Malapit na tong maluto call your twin brother upstairs” utos ko sa anak. Agad naman itong sumunod.

Pagkatapos kong ma fry lahat ng raw chicken nuggets ay inilagay ko na lahat ng niluto ko sa bawat plato. Nagtimpla narin ako ng gatas para sa mga anak ko.

“Wow, I love nuggets!” naagaw ang atensyon ko kay Roje ng patakbo itong lumapit sa hapag habang nakasunod lang ang kambal nito.

“Let’s eat na mga babies” I said sweetly. Sabay namang tumango ang dalwa at pumwesto sa upuan nila.

“Let’s pray muna mom, twinnie “ Roje said using his bubbly voice.

“Okey, babies let’s pray” ani ko.

“Bless us, O Lord, and these, Thy gifts, which we are about to receive from Thy bounty. Through Christ, our Lord. Amen.” Ang sabay-sabay naming sabi at sinumulan na ang pagkain.

I really thank God for giving me so much blessings. Raising and having my twins was the most biggest wish that I could ever have. Hindi ko naman kasi inaakala na may matres pala ang baklang katulad ko eh no.

“See you later mom” paalam ng kambal sakin.

“Goodbye boys, be good okay?” As I kissed them on their cheeks. Roje instantly wiggled and Rojan instantly hide his annoyed face but I just pinch his cheeks inwardly which made my son look annoyed so I stop. I just laugh ng maipasok ko na sila sa school bus.

Then finally I turned my back to get inside but I felt that someone is watching over me so I roam my eyes around and it stop to a man who’s meters away from me.

He’s wearing a denim pants and white plain T-shirt while a black aviator shade was preventing me to look at his eyes. His hands are on his pants pocket and I clearly recognized him even he look more matured and taller. Wait! Is that really him? Why he’s here?!

“Rosco..” bulong ko sa sarili. My thoughts went to crumble. I don’t know how long Ive been staring at him. But a sudden thought cross into my mind that made myself fear of that.

Tinignan kong muli ang kinaroroonan nito pero wala na akong nakita. Is he really here or I am just hallucinating because of our encounter? Gezzz! I guess namamalikmata lang ako kaya pumasok na ulit ako ng bahay habang napapailing.

Niligpit ko muna ang mga pinagkainan namin bago ako tumungo sa kwarto ko para magbihis. I need to go now on the store to continue my work. Marami pa kasi akong dapat tapusin ngayong araw.

After I fixed myself, I went out of my room and went inside of Larson’s room. I peek at him but he is still sleeping peacefully. I guess umaga na naman itong nakauwi because of his duty. Bago ako umalis ay naglagay ako ng sticky note sa noo nito at napatawa sa ginawa ko. I just give him a smack on his cheek before I went off to work.

When I finally arrived at the store, I step out in my car and lock it then walk towards the store entrance glass door. I pull it to open then went inside.

I roam my eyes around the cafe and it seems there aren’t much customers. Masyado pa kasing maaga. I greeted everyone with a great smile as I walk ahead to my office.

When 8 AM strike I went outside dahil alam kong marami ulit kaming mga customers in this hour. Well, hindi naman sa pagmamalaki dinadagsa talaga ang store ko dahil dumadayo dito ang iba para sa best selling naming mga products.

Almost of the customers today are students, employee and even couples. 

“Maam, kami na po!” usal ni Jena. Kaya ibinigay ko nalang dito ang bitbit kong tray at nginitian ito. I still have lots of things to do kaya dumeritso ako agad sa opisina as I see that they can manage to handle all the customers order.

After hours, lumabas ulit ako ng opisina ko at pumasok sa storage room para kuhanin ang apron ko. I wear my apron then I tied my hair into messy bun and step out in the room. I walk towards the counter to give some assist. Magalang naman akong pinakisamahan ng mga crew dito kahit napapansin kong di parin sila sanay sa pagtulong ko sakanila. Pansin ko kasing parang nahihiya sila everytime I does their work kaya nakakatuwa lang.

I pick up a tray of order that has plate of our best selling cake and bucks of coffee.

“Who’s order is this?” I ask Vera while she’s busy reading and listing the customers order.

“Sa table 11 po Maam” she answered so I nod in response and walk towards table 11 as I slowly put the orders on the table.

“Here’s your order, Maam and Sir. I hope you’d enjoy your stay at our shop!” I said while plastering a big smile.

“Thank you, Miss” I just nod then head back to the counter again. I pick up orders once again.

“That would be in table 2, Maam” Vera commented. I just nod at her and walk to bring the customers order.

“Here is your order, Madam. Enjoy!” I said then leave afterwards.

“Gezz!”

“Oh! Im so sorry” I apolized ng may nakabangga ako accidentally. Natapon pa tuloy sa sleeves nito ang hawak kong kape.

“I’m really sorry, sir I really didn’t mean to bump you and spill the coffee to you” paumanhin ko ulit at nag-angat ng tingin sa lalake.

What? Biglang namilog ang mga mata ko. This can’t be! Why his here? How did he get here? Gosh this not good!

Bumuntong hininga muna ako bago sinalubong ang tingin nito saakin.

“What? Ngisi-ngisi mo diyan?” Ang naaalibabaran kong tanong ko sa kaniya.

Nakangisi kasi ito at hinead to foot pa ako ng tingin habang napapailing. Tumigil ang mga mata niya sa mata ko pababa sa labi ko.

“It’s nice to see you again” nakangisi niyang sabi habang matamang nakatitig sakin. Hindi na ako nakangiti ngayon at sumeryuso bigla ang expression ng mukha ko.

“What are you doing here? You’re not supposed to be here Sir” I said with a sarcasm on my voice.

“Why, this is a store? Right my Coco” mapaglaro niyang sabi. How dare he! How dare he show his face in front of me right now!

“Then suit yourself Sir” ang sarkastiko kong pahayag at tatalikuran ko na sana ito ng higitin nito ang braso ko na ikinagulat ko na lamang. He lean his face near at my ear and whisper something that made me nervous.

“Now you can’t get away from me this time my Coco. Im sure of it so be ready” he whispered huskily that made my body shivered.

No this can’t be!

Kabanata 26

‘Coco’s POV’

“Maam may complain po yung customer sa table six kayo po daw ang gustong makausap” ang nababahalang pahayag ni Vera. Kaya biglang nangunot ang noo ko sa sinabi niya.

“O bakit daw?” tanong ko.

“Hindi ko rin po alam Maam eh masyado po kasing nakakatakot kaya di ko na natanong” sagot naman ni Vera.

“Oh sya, ako ng bahala” buntong hininga ko. Parang alam ko na kung sino itong nagrereklamo kuno.

May sasabihin pa sana si Vera pero hindi na natuloy dahil lumabas na ako ng opisina ko at nakita ko siya na nakangising naka-upo na nakatingin sakin.

Abno tong lalaking to! Kabanas. Lumapit ako sa kaniya at umupo sa silya na kaharap niya.

“What do you want? Pwede bang tigilan mo na ako” masungit kong aniya. Mas lalo pa siyang ngumisi na ikinainis ko.

“I want to talk about something” na agad na ikinatigil ko. Did he already know? Gosh, I hope he didnt.

“About what?” I relax myself buti nalang hindi nabulol ang dila ko.

“About you, after six years” mabilis niyang sagot.

“B-bakit pa? It is already in the past” I said as I remain my expression like it was nothing to talk about.

“I guess its not” he said kaya kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Pinagsasabi ng lalaking to.

“I have lots of work to do Sir if you’ll excuse me” I said and stand. I let out a deep sigh and walk towards my office without glancing at him.

I held my bag on my arms and turned all the lights and aircon off as I step out in my office. I look at my wrist watch it’s almost 5 PM.

“Kayo ng bahala rito Vera” paalam ko at lumabas na ng store to fetch my boys. Kaya nagmaneho na ako papunta sa school ng kambal.

“Mom!” salubong sakin ng kambal at yinakap ako kaya binigyan ko ang mga ito ng halik sa mga pisngi nila.

“So how was school boys?” tanong ko sa mga anak ko.

“Still the same, Mom” bored na sagot ni Rojan.

“Well mom I have a new friend” masaya namang pahayag ni Roje.

“Oh! Thats good baby” sabi ko at giniya sila papasok ng kotse. Roje just wiggled and plaster a wide smile kaya nahawa narin ako sa anak ko.

“Where do you want to eat, babies?” tanong ko. I was driving while asking them.

“I want to there at Tito Larson restaurant Mom” agarang sagot ni Roje kaya napatango ako. I think they miss Larson. Masyado kasi itong busy this past few weeks kaya madalang namin itong nakakasama.

“I guess its fine” sang-ayon naman ng kambal nito na ikinatawa ko lang.

“Okay lets suprise your Tito pag nandoon siya” anya ko. I drive our way on to the restaurant of Larson, when our car parked at the restaurant’s parking lot we all step out in the car then walk towards the entrance.

“Table for three person, Miss..” usal ko sa babae. Tumango ito at naglead ng way para makahanap ng table,nang makahanap na pinapa-upo niya kami at inabutan ng menu. Kilala naman niya kami dahil madalas kaming kumaing tatlo rito with Larson.

Kaya nag-order na ako na pang apat na tao.

“It’s that all, Maam?” tanong nito matapos isulat ang mga gusto ng kambal.

“Yes, Miss” ang ngiti ko dito.

“And please call Tito that we’re here” sabat ni Roje na ikinangiti ko nalang. Tumango naman ito at magalang na umalis sa harap namin.

Nag-usap kami ng kambal hanggang sa umabot kami sa punto na nagtanong si Roje tungkol sa ama nila out of the blue.

“Mom, can you tell us about Daddy?” Tanong ni Roje. Nakita ko rin ang kuryusong tingin saakin ng anak kong si Rojan. Medyo natigilan ako sa biglaang tanong ng anak ko. I know they have the rights to know their father but I just cant. Masyadong komplikado ang lahat para saakin, sakanila.

I don’t know what to say and I don’t want to lie to my babies but I think this is the right time for them to know pero kailan pa?

“The food is already here kaya save your questions later babies” I said ng dumating na yung inorder namin kaya nagsimula na silang kumain habang ako ay naghahanap pa ng sasabihin sakanila.

I cleared my throat and face them both. “You want to know about your Dad?”

“Yes, Mom” Roje at napapatango.

“Where’s our dad Mom?” tanong naman ni Rojan.

“H-hes just busy baby. He has lots of works around the world kaya busy ang daddy nyo” I responded with a little smile.

“Why Daddy is not home Mom?” malungkot na tanong ni Roje. Uh paano ba to?

“Don’t worry malapit naring umuwi ang Daddy niyo” ang napipilitan kong saad. I dont want to lie but I dont want my children to be upset of having no father at their side.

“Really, Mommy? Daddy is coming home?” masayang tanong ni Roje kaya napilitan akong tumango at nginitian ito. Hayst.

Nakita ko ang kasiyahan sa mga mata nila sa nalaman kaya napangiti nalang rin ako.

“Tito!” masayang sigaw ng kambal ng makita si Larson na nangiti saamin palapit.

“Lumaki kayo ah” bati ni Larson sa dalawa at ayaw naman paawat nitong si Roje para magpakandong sa Tito niya.

“Just sit here “ ani ko at tinuro ang katabi kung silya. Agad namang umupo si Larson doon habang kandong si Roje.

“So did you like the food boys?” tanong nito.

“Just fine Tito” ani ni Rojan na akala mo malaking mama na kaya napatawa nalang ako.

“Oh! Yeah right, so kamusta kayo? Im sorry I got busy these weeks” saad ni Larson.

“Its fine, I know its your duty Sir” pagbibiro ko rito.

“Its fine Tito I can protect Mom to the bad guys” saad ni Roje at pinagmamalaki ang maliit pa nitong braso kaya napatawa nalang kami.

Nagpatuloy kami sa pagkain at pag-uusap. Hanggang sa umalis si Larson dahil may tumatawag sa telepono nito kaya nagdesisyon na kaming umuwi ng sinabi nitong may urgent emergency daw sa trabaho niya.

“Good night Mom” they said kaya hinalikan ko ang mga noo ng dalawa pagkatapos ko silang i half bath at mabihisan. It was already eight at night kaya inaantok na ang dalwa. Nang masiguradong maayos ng natutulog ang mga anak ko ay lumabas na ako ng kwarto nila at pumasok sa kwarto ko. Nag ayos muna ako ng sarili ko bago humiga sa kama ko at tumingin sa ceiling ng kwarto ko.

Maraming katanungan ang naglalaro sa isipan ko at takot sa posibleng mangyayari. Naguguluhan ako kung bakit kailangan ko pang makita si Rosco.

Pero isa lang ang sigurado ako, walang makakahuha ng mga anak ko sa akin not even their father, Rosco.

Kabanata 27

‘Coco’s POV’

“H-huwag, please don’t do this…”

“Noooooo!” I gasped some air after that scary dream of mine. Napabangon ako dahil sa panginip ko. I even feel my heart beat so abnormally.

Anong klaseng panaginip yun? Ugh! Binabangungot na ata ako dahil sa sobrang kakaisip. Tumingin ako sa alarm clock ko na nasa maliit na mesa katabi ng lampshade.

Kaka 5 palang ng umaga kaya bumangon na lang rin ako at nagayos ng higaan ko pagkatapos ay dumeretso ako sa banyo para maligo.

Pagkatapos kong makaligo ay dumiritso ako ng kusina para magluto ng breakfast namin. I haven’t hired a stay in maid in our house sa kadahilanang mas gusto kong maging hands on sa lahat pwera nalang sa ibang gawain na hindi ko na nagagawa pag sobrang busy ko talaga like doing our laundry kaya nagpapalaba nalang ako sa malapit na laundry shop.

“Maayong buntag, Mom” Roje greeted me.

“Good morning too Mom” Rojan also greet at me.

“Good morning to my babies” I answered and give them a peek kiss on their cheek.

After I cooked our breakfast I put them on plates and served it to my little boys whose waiting on the dining while looking at me.

“Bye Mom!” paalam saakin ng kambal pagkatapos ko silang maihatid sa school nila. Nagharutan pa kasi ang dalawa kaya ayan tuloy naiwan na ng school bus kaya hinatid ko na.

“Take care my babies, okay? Be good” and I slightly pinch their cheeks that made them protest kaya tinawanan ko lang ang mga cute kong chikiting.

Bago ko pa uli sila makurot ay tumakbo na ang dalawa palayo saakin habang kumakaway kaya kumaway narin ako pabalik saka tumalikod ng masigurong nakapasok na sila sa loob saka ako tumalikod at naglakad palapit sa kotse ko.

“Who are those kids?” Halos mapatalon ako sa sobrang pagka gulat ng may magsalita sa likuran ko. Napahawak pa ako sa dibdib ko dahil sa sobrang pagka gulat.

“Sorry if I surprised you” sabi niya ng makita ang pagkabigla ko. Sh*t! Ba’t to nandito?

“Eer ehem, are you following me Mister?” I firmly asked. I hide my nervousness within me. Bakit ba kasi nandito tong Rosco nato. Ngumisi naman siya habang nakatingin sakin.

Ugh! Mas lalo ata siyang gumawapo ngayon. I can’t help it but to praise his manliness. Pero ’di yan ang issue dito.

“Yes, I guess?” ang patanong niyang sabi habang nakangising nakatingin sakin.

“So, who are those kids?” tanong niya ulit. I feel a sudden lump on my throat after hearing his question. Para akong nabuhusan ng malamig na tubig sa tanong niya. I feel scared and nervous.

Nakita kaya niya ang kambal? Malamang! Geez! This is not good.

“W-whose kids?” pagmaangmaangan ko. Still hiding my nervousness.

“The kids that you’re with” he replied directly.

“So,who are those kids hmm Coco?” ulit nitong tanong sakin at namulsa pa siya sa harapan ko. I feel my body shaking now.

Tumingin ako sa gate ng paaralan saka tumingin ako pabalik kay Rosco, nanginginig pa ang kamay ko.

“W-why are you asking anyway Im not obliged to tell you about my life” ang sabi ko at tatalikuran na sana ito ng tanungin na naman ako nito.

“Who are those kids?” Ang nakakairita niyang tanong. Kita ko kung paano niya ako matamang tinitigan.

“To answer your curiosity they’re my kids” then I said it. Kita ko kung paano kumunot ang noo niya sa sinabi ko.

“Your kids huh?” he simply nod.

“Excuse me, I need to go” ang sabi ko ng mapansing magtatanong na naman ulit ito. Hindi ko alam kung bakit ito naririto pero kailangan kong makalayo sakanya. Hindi naman ito humabol pa na ikinahinga ko ng maluwag.

Hindi pa talaga ako handa na sabihin sa kaniya ang ang lahat. I bet he has his own life now at isa pa we are not meant to be together dahil sa isang kadahilang iyon.

“Good morning Maam” bati sakin ng mga employees ko.

“Good morning” I greeted back.

Pumasok na agad ako ng opisina ko. Umupo ako sa swivel chair ko at sinandal ang ulo ko sa likod nito dahil sa panghihina.

Alam ko namang darating ang araw na maghaharap kami ni Rosco pero hindi ngayon. Duwag mang pakinggan pero hindi pa ako handang ipaalam sakanya. Natatakot ako sa gagawin niya sakaling malaman niya ang totoo. I don’t want to messed up my life again. Its just it is not the right time for everything.

Hindi ko alam kung naghihinala na ba ito saakin pero wag naman sana.

Nakarinig ako ng katok ng pinto kaya natigilan ako. Masyado na atang occupied ang utak ko sa kakaisip. Napalingon ako sa pintuan ng may kumatok kaya inayos ko ang pagkakaupo ko.

“Come in!” ani ko.

“Bakla!” sigaw ni Jane nang makapasok ito. Pumasok ito tsaka deritsong umupo sa couch ng opisina ko. Nagkrus pa siya ng hita niya habang nakatingin sakin.

“So, naparito ka ata?” tanong ko. Alam ko rin kasing busy rin ang gagitang to. Busy sa kakaliwaliw.

“Uh oo nga pala day may naghahanap pala sayo sa labas” imporma ni Jane na ikinakunot ko lang. Sino naman kaya ang maghahanap sakin?

“Sino daw?” walang gana kong tanong.

“Basta puntahan mo na sa labas. Dito muna ako malakas aircon dito eh” anya niya. Kaya tumango nalang ako at naglakad palabas.

Pagka labas ko ay lumapit agad sakin si Vera. “Maam, may naghahanap po sainyo sa table na ’yon” ani Vera sabay turo sa bandang likod ko, umikot naman ako para makita kung sinong tao ang naghahanap sakin. Si Kuya Zeus ang nakikita kong kumakaway saakin ng bahagya. Bakit parang nanlumo ako? May inaasahan ba ako?

Nag nod lang ako kay Vera at pinuntahan palapit ang table ni Kuya Zeus. Umupo ako sa kaharap niyang silya.

“Oh Kuya Zeus napadalaw ka ata dito sa store ko?” bati ko rito.

“Magandang araw Anjel, sorry kung biglaan” bati niya pabalik kaya nginitian ko lang ito na ayos lang. Ano kayang pakay nito sakin at bumayahi pa talaga rito.

“So,bakit mo ako hinahanap Kuya?” I curiously asked. Napatingin naman ako nang may inilapag siya sa mesa na maliit na envelope more like an invation card.

“Pinapabigay sayo ng Ate mo, iniimbita ka sana namin ng Ate para sa birthday ng anak naming si Zeña” ani niya. Naku nag abala pa talaga siyang bumyahe ng pagkalayulayo dahil lang dito.

Kinuha ko naman ang card at binuksan sa pagkakatupi, pagbukas ko bumungad agad saakin ang pambatang desinyo.

You are invited to Zeña’s 3rd Birthday This coming ********** at 6:30 PM at Grand Crisologo Hotel.

Yan lang ang nakalagay sa card, simple lang naman halata talagang pang children’s party.

“Sana hindi ka na nag abala kuya, pwedeng namang e email nalang sakin” pagbibiro ko rito.

“Walang problema yun, may pinuntahan rin ako dito kaya sinadya narin kita. Sana makadalo ka pati narin yung kambal” nakangiti niyang sabi.

“Sige Kuya pagiisipan ko muna, tatawag nalang ako kay Mommy pag makakapunta ako” sabi ko rito na ikinatango lang ng huli. Ilang beses na kasi nila akong inimbita pauwi pero wala pa talaga sa isip ko dahil sa ama ko o kung ama ko nga ba talaga.

“Sure. So I’ll expect you to come this time medyo naglilihi kasi ate at gusto kang makita” sabi niya na ikinagulat ko.

“Congrats to the both of you” masaya kong ani ng malaman na may isa na naman ang pamangkin.

“Thank, well expect you okay. Sige, mauna na ako Anjel” paalam nito. Tumango lang ako at ngumiti.

“Sige ingat sa byahe Kuya” saad ko at nagpaalam muli kami sa isat isa bago ito umalis. Pagkatapos ay bumalik ulit ako ng opisina ko.

“Sino pala yun gurl?” kuryusong tanong ni Jane.

“Naku si Kuya Zeus yung asawa ni Ate” sabi ko at umupo sa cough sa harap niya.

“Ay akala ko kung ano na” ang makahulugang turan ni Jane na ikinailing ko lang. Ayan masyado kasing ma issue. Kaya inisplok ko na dito lahat ng mga gumugulo sa isipan ko kay Jane. Baka mabaliw pa ako dito sa kakaisip.

“Alam mo gurl, nasa sayo na iyan. Support kita kung ano man ang alam mong makakabuti sayo” ang tanging payo nito saakin na ikinangiti ko lang. Im lucky to have Jane as a friend on my side sayang lang at nasa ibang bansa ngayon si Emillio este Leah.

If ever things will messed up, I know I have someone to rely on.

Kabanata 28

‘Coco’s POV’

“Mom, lets go” excited na turan ni Roje nang matapos nitong magseatbelt, naka-upo siya sa passenger’s seat habang si Rojan ay nasa likod nakikinig ng music sa ipod niya. Kaya pina-andar ko na ang kotse.

“Roje Licht, remember what I told to you okay?” ang seryuso kong paalala rito.

“Yes, Mom!” Saludo nito saakin na ikinailing ko lang habang nagmamaneho ako.

Nang makarating na kami sa school ng mga bata, tinulungan ko si Roje na lumabas, siya lang kasi ang may pasok ngayon dahil sa practice nila sa isang Play si Rojan naman ay walang sinalihan. Masyado raw kasing nakakabagot ang mga bagay na iyon na ikinailing ko lang. So si Rojan ay isasama ko sa store dahil kung iiwan ko ito sa bahay ay magisa lang ito.

“Bye Mom and Twinnie, see you later” paalam ni Roje at mabilis na tumakbo papasok ng gate.

“Bye baby, see you later too” pahabol ko rito. Nang makapasok na siya sa gate ay saka pa lang ako pumasok ulit sa kotse para pumasok sa trabaho.

Habang nagmamaneho ako tahimik lang sa likod ang anak ko na naglalaro ng games sa ipod niya. Napapangiti na lang ako sa bawat pag kunot ng noo niya habang seryusong nakakatutok sa screen ng gadget niya.

“Lets go anak, maya na ulit yan” ani ko at pinapalabas si Rojan sa kotse, nang makalabas na ito tsaka ko pa lang nilock ang kotse at hinawakan ang kaliwang kamay nito habang naglalakad kami papasok ng cafe.

“Mom, is this your shop?” tanong ni Rojan at sinuri ng tingin ang store.

“Yes Baby, let’s go inside?” I said at tumango naman ang anak ko. We were walking towards my office and my employees greet me enthusiastically but some of them got a confuse look sa hawak kong si Rojan. Wala kasing nakakaalam na may anak na ako maliban sa pinakamalapit kong mga kaibigan at kamag anak. Baka isipin pa nga ng iba na bunsong kapatid ko lang itong anak kong si Rojan.

“You can sit there anak while Im busy working okay?” I said ng makapasok kami ng opisina ko and I point the rounded couch in my office para tambayan ng anak ko.

“Mom, I have something to ask” ang parang di mapakaling anya ng anak ko. Kaya lumapit ako rito at umupo sa tabi nito.

“What is it, anak?” I ask curiously habang inaayos ang nagulo nitong buhok.

Magsasalita pa sana ang anak ko ng may marahang kumakatok sa pinto ng opisina ko. Kaya napatingin ako roon.

“Come in!” ang sabi ko. Pumasok naman si Vera at bahagya akong binati.

“Ma’am, may naghahanap ho sayo sa labas” imporma nito saakin. May nilapag namang tray si Vera sa maliit na round table sa gitna para sa snack ng anak ko.

“Sige lalabas na agad ako Vera, Rojan dito ka lang sa loob okay?” ang paalala ko rito na tinanguan naman ng anak ko.

“I’ll be back okay, just play there” at nayos ko muna saglit ang sarili ko saka sinundan palabas si Vera.

“Ayun po yung naghahanap sayong lalaki Ma’am” ani ni Vera at giniya ako taong tinutukoy niya. Kumunot agad ang noo ko dahil sa presensya nito. Mukha itong seryoso ngayon na ipinagtaka ko.

“A-ano na naman bang ginagawa mo rito?” tanong ko ng makalapit ako.

“Sit here” ang utos nito na may otoridad. Bigla naman akong kinabahan.

“Is this you right?” he asked at may nilapag na mga pictures sa harap ko na agad kong ikinatingin sa mga ito.

T-this pictures, it was me nong ipinasyal ko ang mga anak ko sa isang park. Marami pang larawan ang nakapukaw ng atensyon ko. Nanginging kong nabitawan ang mga litrato sa mesa. Nag-angat ako ng tingin sakanya. Hindi na ako magtataka kung pinaimbestigahan niya ako.

“Yes, that’s me” nagpakawala ako ng isang buntong hininga bago sagutin ang tanong sakin ni Rosco. I guess its no time to hide it. I guess kung anong alam niya yun lang rin ang sasagutin ko.

“Their names are Rojan and Roje right, Coco?” He asked briefly habang sinusukang basahin ang mga bagay na naglalaro sa isipan ko. Tinago ko ang panginginig ng kalamnan ko at sinusukang pakalmahin ang sarili.

“Oo, pwede ba Rosco tigilan mo na ito. Kung ano man ang binabalak mo ay ihinto muna. Rosco please lang tigilan muna ako, may kanya-kanya na tayong buhay kaya wag muna sanang guluhin pa ang akin. Im already fine without you” ang deritsahan kong sabi rito. Nakita kong napatiim bagang ito sa sinabi ko. Aalis na sana ako sa harapan nito ng hawakan nito ang isang braso ko.

“One last question, don’t ever lie to me Coco Anjel” ang seryuso nitong sabi habang matamang nakatingin saakin ng may intensidad.

“Are they my sons?” ang tanong niya na ikinatigil ng paghinga ko ng ilang segundo.

Lumunok ako ng ilang beses dahil sa tanong niya, parang nayanig ang utak ko at bigla itong hindi nag malfunction. Hindi agad rumihistro ang tanong niya sakin.

“Coco, anak ko ba sila?” pag-uulit nito. Hindi ko alam ang gagawin ko. Naghalu-halu na ang takot at pangamba saakin.

“Hi-hin…” sasagutin ko na sana ito ng marinig ang pangalan ko. Bumilis agad ang tibok ng puso ko dahil sa kaba.

“Mom” ang tawag saakin ni Rojan. Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa boses ni Rojan na tumatawag sakin. Lumapit ito saamin at nagtatakang nakatingin kay Rosco. Nagkatinginan kami ni Rosco pero kalaunan agad itong nalipat kay Rojan.

Nakita ko sa mga mata ni Rosco ang pagkamangha at pananabik kay Rojan ng makitang kamukhang-kamukha niya ito. Hindi ako nakakibo sa pangyayaring ito. Parang may biglang bumara sa lalamunan ko at ayaw lumabas ng boses ko.

“I’m asking you again Coco, are they really my child?” Ang tanong niya habang naka kay Rojan ang tingin niya. Lumuhod siya para mapantayan ang tangkad ng anak. 

“You look a lot like me little boy” he said. Habang nagtataka lang na nakatingin rito si Rojan.

“H-Hindi mo sila anak Rosco. Paano mo naman nasabi na anak mo sila gayong alam mo na wala akong kakayahang magbuntis. Kaya tigilan mo na itong kahibangan mo Rosco” ang kinakabahan ngunit ang matatag kong turan. Sa palagay ko ay mas makakabuting hindi na nito malaman pa ang katotohanan. Duwag na kung duwag. Tumayo naman siya sa pagkakaluhod at namulsa sa harap ko.

“Is that so? Aren’t you lying?” Ang muli niyang tanong. Mukha itong dissapointed sa sinabi ko.

“I’m sure of it kaya lubayan muna ako Rosco dahil may iba na akong lalaki sa buhay ko” buong tapang kung sagot kahit sa loob-looban ko ay kabaliktaran ang nararamdaman ko. Kahit lumipas man ang maraming tanong nanatili parin ang pagmamahal ko sakanya kahit na alam kong bawal. It is forbidden kaya marapat lang ang ginawa ko.

Pagak naman siyang natawa at deretsong tumingin sakin ng galit, bigla niyang hinawakan ang panga ko na ikinagulat ko. Masakit iyon kaya napaigik ako.

“No one can stop me from getting you back so be ready” aniya habang umiigting ang panga niya sa galit.

“H-Hmm! Mm-masakit, bitawan mo ako R-rosco” utal kong sagot habang napapadaing dahil sa pagkakahawak niya sa panga ko.

“Stop hurting my Mom, Mister!” Ang galit na turan ng anak ko kaya bigla akong binitawan ni Rosco at nagulat sa nagawa. Tumingin si Rosco kay Rojan at kita kung paano lumambot ang ekspresyon nito ng magalit sakanya si Rojan. Yinakap agad ako ng anak ko.

“Will see each other soon my wife so be ready” babala niya bago umalis harapan namin ng anak ko.

“Mom who’s that guy? Why is he hurting you” biglang tanong ni Rojan. Kita ko sa mga mata nito na naguguluhan sa nangyari. Kaya lumuhod ako sa harap ng anak ko at di ko mapigilang mapaluha.

“He’s your Dad anak” umiiyak kong sabi.

Nakita ko ang pagkagulat sa mata ng anak ko. Para rin itong maiiyak sa nalaman.

“Why you didn’t tell us Mom?” gulat niyang tanong at naiyak narin gaya ko. Iyak at hagulhol ko ang tanging sagot ko sa tanong niya. Naramdaman ko nalang ulit yinakap ako pabalik ng anak ko.

Siguro kailangan naring malaman ng mga anak ko ang katotohanan. Hindi sa lahat ng oras ay magpagtatakpan ko ang isang kasinungalingan. I hope the truth will set me free and make everything fall into its place.

---

Not more than 10 chapters ay matatapos ko narin itong story na ito kung sisipagin ako. Pasensya narin if I can’t fill your expectation towards this story. But Im really thankful to those who still supporting even though ang tagal kong mag update. Im just busy in my studies as an IT kaya pasensyahan nyo na if my update would take so long. I hope you understand.

Stay safe everyone! Adios!

Kabanata 29

‘Third Person’s POV’

“Hey, bro!” A tall man entered in a luxurious office while holding an envelope on his right hand and put the brown envelop down on the table and the man just got sit comfortably on the couch.

“Is that all I need?” A man in his business suit ask formidably. But the man just laughed at it.

“Yeah, you sure this will work?” the one ask.

“I hope so” tipid nitong sagot pero makikitaan ng determinasyon sa himig nito.

“Fine then, I’ll help you” the latter just said while a mischievous smile appeared on his lips.

‘Coco’s POV’

“Mom, wake up!”

“Mom, hurry wake up!” Nagising ako dahil sa ingay ng kambal. Kinusot ko ang mga mata ko at bumangon.

“Good morning my babies, so excited kaayo ah” bati ko sa kambal at binigyan ito ng kurot sa mga pisngi nila.

“Aw, that hurts Mom” maktol nila kaya napatawa lang ako. Kaya pina-ulanan ko sila ng halik sa mukha tsaka yinakap sila ng mahigpit.

“Mom, it’s bonding day we’re excited to go to mall” masayang sabi ni Roje. Nakasanayan kasi naming mag mall tuwing weekends to buys our house necessities at saka mag bonding narin. Pero umiling lang ako sa anak ko.

“Hindi tayo mag mo mall ngayon okay? We will travel far away today babies” sabi ko.

“Is that right mom? Yehey!” Masayang saad ng kambal kaya napailing nalang ako.

“Now take a bath, we’re going to pack our things before we go” ani ko kaya excited na tumakbo paalis ang kambal. Natawa pa ako ng marinig ko ang masayang boses ni Roje na pinapabilis ang kapatid. Kaya tinawagan ko narin si Larson para ipaalam rito na aalis kami ng mga bata.

“Is this okay Mom?” tanong ni Roje at pinakita sakin ang malaking toy car kaya agad akong napailing. After kasi naming makapag ayos ng iilan naming gamit ay dumiritso kami ng mga bata sa mall para bumili ng panregalo sa pinsan ng kambal na pamangkin ko rin.

“Your cousin is a girl okay so pick something girly okay?” I told to them kaya tumango sila at ibinalik ang mga laruan na napili nila.

Matapos naming makapili ng regalo ay giniya ko na ang kambal papunta ng counter para magbayad.

“Ma’am ang ga-gwapo naman po ng anak niyo” ani ng Cashier na babae habang binabalot ang mga pinamili namin. Kaya ngumiti lang ako rito.

“Thank you, po!” Ang magiliw na ani ng anak ko. Hindi ko alam pero narinig pala ng kambal kaya napangiti nalang ako.

“Im glad at nakarating kayo Anjel” ang masayang salubong saamin ni Kuya Zeus, remember my sisters husband. It took almost 4 hours of us to travel after we arrived.

“Mom, who is he po?” Kuryusong tanong ni Roje maging si Rojan.

“He’s your Tito Zeus your cousins father” sagot ko ko na ikinatango ng kambal.

“Boys, greet your Tito” aniya ko sa kambal.

“Hello po Tito Zeus” ang bati ng dalawa.

“So thoughtful little boys” ang sabi lang nito at ginulo ang buhok ng kambal na ikinabusangot lang ng mga ito.

“Ow I forget this my big boy Roje and Rojan” pakilala ko sa mga anak ko.

“Nice, lets go inside?” Aya niya. Kaya hinawakan ko ang kamay ng mga anak ko ng pumasok kami sa loob ng bahay nila kuya Zeus.

The house was beautiful and big enough to be called as a mansion and the modernness of the house was so elegant to see. Halatang napakayaman talaga ni Kuya Zeus kaya I didn’t have the doubt na gusto ito ni Daddy para sa ate ko.

Nakapasok na kami sa loob at nagtataka ako kung bakit sa likod kami ng bahay dumaan. Are they helding the party outside?

Naagaw namin ang mga atensyon ng ibang tao ng pumasok kami. Medyo nakakahiya.

“Mom, ang ganda po dito!” Ang masayang turan ni Roje habang ginagala ang tingin sa paligid. Samantalang ang kambal nito ay nakamasid lang.

“It’s good you like it young boy” sabi ni Kuya Zeus.

“Hon, here!” rinig kong sigaw ng isang babae kay kuya Zeus. I look at her with an awe. Si Ate ba ’to? She looked different. She look more refine and elegant now compared way back then. Medyo halata rin ang umbok ng tiyan nito.

“Anjel is that you?” gulat na tanong nito sakin.

“Y-yeah, it’s me” ang medyo awkward kong sagot.

“Ow! Look at you now, you look prettier sis. Im glad, finally you decided to show up here” aniya at bigla akong yinakap na ikinabigla ko. Pagkatapos namin magyakapan napatingin naman siya sa mga anak ko.

“Are these my nephews sis?” ang excited nitong tanong sakin. Kaya napatango ako agad.

“Introduce yourselves mga anak kay Tita Aljen nyo” I said to my twins.

“Hi, Tita. I’m Roje Licht Abuelo po”

“Im Rojan Sebatian po his twin” pakilala ng kambal.

“Ow the resemblance of them. Hello you two, you can play muna okay while we are talking to your Mom is that fine?” My sister ask.

“Can we Mom?” Roje ask kaya marahan akong tumango sa mga anak ko.

“Just be carefull and don’t get too far okay?” Paalala ko sa mga ito.

“Okay, thanks Mom” masayang ani ni Roje at hinila ang kambal sa ilang batang naririto.

“Uh hon, excuse ka muna ah! Mag-uusap lang kami ng kapatid ko” sabay hila sakin nito saakin na akala mo hindi buntis kaya naiwan doon si Kuya Zeus na napapailing lang.

Pumasok kami sa bahay nila at pina-upo ako ngayon sa living room ng bahay nila, may grupo ng kalalakihan na nandito din sa living room nila meron din mga kababaihan na binati si ate ng ilan sa mga ito.

“So, kamusta naman ang kapatid ko?” Tanong ni Ate sabay inalok ako ng foods na tinanggap ko naman.

“Uhm, ayos lang ako ate medyo pagod lang sa byahe” sagot ko.

“I heard to Mom that youre doing good on your store” aniya at uminom ito ng kinuha nitong juice.

“Yeah, its for the kids sake anyway” I answer and take a bite on a moist chocolate cake.

“Good to hear that, by the way mamaya pa yun sila Mommy you know busy at their work stuff” she happily said. Kaya napatango lang ako. Pansin kong hindi na nito binanggit si Daddy kaya napanatag narin ako. After years I don’t know kung ready na ba akong harapin ito sa lahat ng nangyari.

“Congrats nga pala sainyo ni Kuya Zeus, Im glad that youre happy with him” sabi ko sakabila ng pagiging fixed marriage nila.

“Thanks for that, hindi ko rin inasahan na mahuhulog rin ako sa bitag ng mokong na iyon eh. Ikaw, do you have now a special someone sis?” Ang nang i-intregang tanong nito saakin.

“Ahm, meron naman” ang nahihiya kong sagot. Bigla naman itong humagikhik dahil sa narinig.

“ That’s great! Alam na ba ng kambal yung tungkol sa ama nila?“ tanong nito sakin.

“I already told them but not exactly the whole thing” I answered. Bumuntong hininga lang ito sa tabi ko.

“Anyway, change topic na nga lang tayo. Kamusta buhay na may asawa?” tanong ko. Kaya napangiti naman itong kapatid ko halatang inlove talaga.

“Masaya at iba ang fulfillment ngayong may anak na ako” masayang saad ni Ate na ikinatango ko lang.

“Hon, they’re here” sulpot ni Kuya Zeus.

“Coco?” lumingon ako na siyang ikanagulat ko.

“Aunt Gloria?” Ang hindi ko makapaniwalang tanong.

“Ikaw na bata ka talaga” aniya kaya sinugod ko agad ito ng yakap. Kaya nagkamustahan kami ni Aunt Gloria sa mahabang taon na hindi kami nagkita.

“Aunt kukunin ko lang ang kambal ng makilala niyo po ang mga anak ko” paalam ko rito at umalis na. Halatang excited rin itong makita ang kambal. Papunta na ako sa pinagdadausan ng party ng may mahagip ang mata ko.

“Rosco…” ang wala sa sarili kong sambit. Hindi ko alam kong namamalikmata lang ako pero pag tingin ko ulit wala na ito. Naputol ako sa pagiisip ng mag ring ang phone ko. Kaya napatigil ako sa paglalakad at kinuha sa purse ko ang nag ba vibrate na phone ko.

“Hello? Napatawag ka bes?” tanong ko sakabilang linya.

“Wala, kinakamusta lang kita. Gusto ko lang ipaalam sayo na malapit na raw umuwi ang bakla galing Thailand” sabi nito sa kabila.

“Can’t wait to see Leah at ayos lang rin ako rito no need to worry, sorry talaga bes kung naistorbo pa kita para i manage ang shop ko.”

“Naku ayos lang, ano ka ba. Basta i kiss mo nalang ako sa kambal huh?”

“Yun lang pala eh, sige call you later bes kasi pupuntahan ko pa ang kambal” sabi ko bago namin ibaba ang tawag ay nag paalaman muna kami. Kaya bumalik na ako sa pinagdausan ng party. Dali-dali akong lumapit kay Kuya Zeus at Ate Aljen para itanong ang kambal.

“Oh ito pala ang Tita Coco mo eh” sabi ni Ate habang karga ng asawa nito ang anak na si Zeña.

“Hi birthday girl” at marahan kong kinurot ang matambok nitong pisngi. Zeña just wiggled.

“Thank you sa mga gift sis nag abala ka pa talaga” ani ni Ate saakin. Ngumiti lang ako at tumango rito.

“Uh nasaan nga pala yung kambal ko? I want them to meet Aunt Gloria” ang sabi ko. Bigla namang napatingin saakin si Kuya Zeus.

“I thought they are with you” sabi nito na ikinakaba ko.

“Sige hahanapin ko lang ang kambal” ang sabi ko.

“Okay, we’ll help so dont worry sis” ang sabi ng kapatid ko kaya tumango ako at inumpisahang nilibot ang buong bahay pero wala akong makitang bakas ng mga anak ko. Natatakot na ako at nag pa panick. Hindi maganda ang pakiramdam ko rito.

Pumunta ako sa labas ng bahay at nilibot ang buong paligid pero hindi ko parin mahanap ang dalawa kaya nanunubig na ang mga mata ko sa takot.

Halos hinalughog ko na ang loob at labas ng bahay pero hindi ko parin nakikita ang mga anak ko. Tumulo ang luha ko at napaupo sa semento dahil sa panghihina. Napahagulhol ako dahil sa takot na nararamdaman na baka nawawala na ang mga anak ko.

“Ang mga anak ko, Rojan, Roje… nasaan na kayo?” I ask in a thin air while crying of fear to lost them.

Kabanata 30

‘Coco’s POV’

Tatlong araw na pero hindi ko pa rin sila nahahanap. Para na akong nababaliw sa kakaisip sa kalagayan ng kambal kung ano ng nangyari sakanila. Halos wala narin akong tulog sa kakahanap at kakareport sa mga pulis sa pagkawala ng mga anak ko.

Nandito ako ngayon sa sofa ng hotel na tinuluyan ko, nakayuko habang yakap ang dalawang tuhod. Hindi ko mapigilang mapaluha sa pagaalala. Naiisip ko kasi ang kalagayan ng kambal kaya halos wala akong gana sa ibang bagay kundi nakatuon lang sa paghahanap sa mga anak.

“Kumusta na kaya ang mga anak ko?” iyak kung tanong sa kawalan. Tatlong araw na pero ni isang impormasyon ay wala parin akong nakukuha tungkol sa biglaang pagkawala ng kambal. Dalawang araw narin ng maireport namin ito sa mga police.

“Baks!” Hindi ko namalayan na nakatulala na naman ulit ako sa kawalan. Nag-angat ako ng tingin at nakita ko si Jane na nag aalalang lumapit saakin.

“Baks, alam kong hindi ka ayos dahil sa pagkawala ng kambal pero ’wag mo rin sanang pabayaan ang sarili mo. Tignan mo nga yang mukha mo, naku ah!  Sinasabi ko sayo paano mo mahahanap ang kambal kung pati sarili mo nanghihina. Wag kang susuko mahahanap rin natin ang mga anak mo “ nagaalalang turan ni Jane. Pansin siguro nito ang kawalan ko ng pag-aayos sa sarili maski nga ang pagkain sa tatlong beses sa isang araw ay halos nakalimutan ko na.

“Wala parin ba dito si Larson?” Ang naitanong ko. Kumunot naman yung noo niya. Hindi ko kasi ma kontak si Larson nitong mga araw.

“Huh? Wala pa ba rito? Eh mas nauna pa yung nagpunta rito ah?” Ang sagot niya ng nagtataka.

“Ganon ba?” Ang tanging naisagot ko. Parang mas lalo ata akong nanghina sa narinig. Alam ko namang palaging busy si Larson but Im still expecting too much of him, of his time.

“Ano ba kasi ang nangyari baks? Wala ka bang napansing kakaiba ng mawala ang kambal?” Ang bigla niyang tanong kaya bigla akong natigilan at napaisip. Bigla ko tuloy naalala ang lalaking nakita ko. Pero hindi ako sigurado kong guni-guni ko lang ba iyon.

“W-wala, masyadong mabilis ang lahat kaya nataranta na agad ako” sagot ko.

“Kung ganon sino naman kaya ang taong kumidnap sa mga anak mo? Baka hindi lang ito coincidence baks dahil baka pinlano na talaga ’to” Ang sambit ni Jane na seryusong-seryuso na ngayon habang nag iisip ng malalim.

“H-Hindi ko alam pero natatakot ako baks” iyak kong sabi at yinakap ng mahigpit ang mga tuhod ko.

“H-hindi kaya si Rosco ang nasa likod nito?” Ang bigla kung ani sa pagitan ng pagluha ko. Mukha namang nagulat si Jane sa tinuran ko habang nahahabag na nakatingin sa sitwasyon ko.

“Bakit naman niya kukunin ang kambal kung siya nga? May hindi ba ako nalalaman baks?” tanong niya kaya napailing lang ako dahil hindi ko rin alam. Magulo ang lahat kaya wala akong maintindihan kung ano ba ang dapat maramdaman sa sitwasyon nato.

“Baks mabuting kumain ka na muna at saka magpahinga” alalang suhesyon ni Jane. Kaya napailing agad ako. I don’t feel I can sa sitwasyon na ito. Parang hindi ko yata kayang lumunok ng pagkain.

“Sige mag o-order nalang ako ng pagkain mo tsaka bibili narin ako ng ilang stocks rito kaya cheer-up okay mahahanap rin natin ang kambal” ang pag aalo nito kaya marahan nalang akong tumango.

“Thank you baks” ang pasasalamat ko rito. I should not feel this. I should be positive to find my sons. Hindi ko mahahanap ang mga anak ko kung nakatunganga lang ako at pinanghihinaan ng loob.

“Babalik agad ako rito okay? Sabay nating hahanapin ang kambal” kaya nakangiti ako ritong tumango ako. Pagkalabas ni Jane ay agad akong dumiritso ng banyo at nag hilamos ng mukha. Pagkatingin ko sa repleksyo ko sa salamin ay makikita ang namumugto at namumutla kong mukha dahil sa kawalan ng tulog at pagaalala.

Pagkatapos kong makapag-ayos ay tumungo ako sa kusina upang uminom ng tubig. Tamang hintay narin sa pagbabalik ni Jane. Pero hindi nagtagal ay nakarinig agad ako ng katok sa pinto. Ambilis ata ni Jane. Wala pa atang kinse minutos at nakabalik na agad ito. Kaya naglakad ako papuntang pintuan para pagbuksan ito. Baka kasi na lock niya yung pinto pagkaalis niya.

“Bilis mo ata baks” sabi ko ng pagkabukas ko ng pinto pero hindi si Jane kundi isang lalaking naka cap at mask ang nabungaran ko.

Kaya napa-atras ako ng maglakad ito palapit sakin masyado kasi itong kahinahinala kaya umatras ako at pagsasarhan sana ito ng pinto pero hinila ako nito sa papulsuhan ko at bigla tinakpan ng panyo ang ilong at labi ko. Masyadong matapang ang amoy habang sinusubukan kong makawala sa pagkakawak sa lalaki. Hindi na ako nakasigaw at nakawala dahil sa lakas ng lalaki.

Ilang sandali pa ay biglang nalang akong nakaramdam ng pagkahilo at panghihina na parang umiikot ang paningin ko. Ang huli kong natatandaan bago ako mawalan ng malay ay ang pagbitbit saakin ng estrangherong lalaki.

‘Third Person’s POV’

“Boss, ayos na po lahat” saad ng isa sa mga tauhan ko. Napatango naman ako at napatingin sa taong nasa harapan ko.

Sa isang selya, naka-upo si Anjel habang nakagapos ang parehas nitong kamay at paa. Wala parin itong malay sa ngayon. Nakakaawa man ay wala na akong magagawa pa. Para rin naman ito sakanya.

“All of you, get out” Rosco’s voice filled out the room with irritation. Kaya napailing nalang ako.

“Okay, make sure to make things right at ’wag na ’wag mo ring sasaktan si Anjel kundi ako ang makakalaban mo” babala ko rito bago namin nilisan ang silid.

“Tito, I want to go home I miss my Mom” ani Roje nang makapasok ako sa kwarto ng mga bata. Halatang namimiss na nito si Anjel. Umupo ako sa gilid ng kama at tinignan sila.

“But your Dad wants you two to stay here. Don’t worry you’ll be able to see your Mom later” I said briefly.

“He’s not our Dad, bring us to our Mom!” galit na sigaw ni Roje habang galit namang nakatingin saakin ang kambal nito. Napabuntong nalang ako dahil sa narinig. Mukhang ako pa ang nagmumukhang may kasalanan sa nangyari. Napayuko na lang ako at huminga ng malalim tsaka nag-angat ng tingin sa dalawa.

“I’ll talk to him okay so you will br able to see your mother” I said saka lumabas na ng kwarto. Pagkalabas ko ay may tinawagan agad akong tao.

“Hello, nasaan ka ba? Ilang ulit ka na naming tinawagan pero ’di ka sumasagot. Alam mo bang nawawala ngayon sina Coco at mga bata!” Ang rinig kong hysterikal na sabi sa kabilang linya.

“ Don’t worry I know where they are, so stop exagerrating“ I answer to the other line.

“Don’t tell me may alam ka sa nangyayari ngayon? Huh! Malaman ko lang na may nangyaring masama sa kaibigan ko ikaw talaga ang mananagot” babala nito saakin kaya amuse akong napangiti.

“Stop worrying, everything will be fine. I guessed…” I said.

“Make sure of that! Bye!” At binabaan na ako ng telepono. I smug smile form unto my lips and I cant hide it. Hmm, Jane Mariano, interesting.

‘Coco’s POV’

Nagising ako at dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko. Masakit yung ulo ko at hindi ako makagalaw. Tinignan ko ang kabuoan ko at nagulat dahil nakagapos ako habang nakaupo. A-ano to?!

Pilit akong kumawala sa pagkakagapos pero ang higpit ng pagkakatali kaya napa-igik na lang ako sa sakit pag sinusubukan kong gumalaw ng gumalaw. Kaya inihinto ko ito at sinuyod ko ng tingin ang paligid. Gabi na pala base sa dilim ng paligid. Tanging isang lampsade lang ang tanging liwanag sa silid nato kaya may kadiliman pero enough naman ito para makita ko ang kabuoan ng kwarto. Napatingin ako sa pintuan nang bumukas ito at nakita ko kung sino ang pumasok rito na siyang ikinagulat ko.

“R-rosco!” gulat kong sambit sa pangalan nito. Siya ba? Ang hindi ko makapaniwalang tanong sa sarili. This is unbelievable! Nagulat pa ako ng hubadin nito ang coat na suot sa harapan ko. Hindi ko mapigilang kabahan at mapalunok.

“This is what I mean that you can’t escape from me. So let gets started, are you ready my wife?” He asked and gave me a playful smirk. I don’t know but this time I fell to his trap, so badly.

Kabanata 31

‘Coco’s POV’

“This is what I mean that you can’t escape from me. So let gets started, are you ready my wife?” He asked and gave me a playful smirk.

“Ano ’to Rosco! Ikaw, ikaw ba ang may pakana ng lahat ng ito!” I shouted as I think the bigger possibility na sya nga ang nasa likod ng lahat ng nangyayari. Everything is not just about coincidence, I think this is all planned.

Kailangan kong maging malakas ngayon. Hindi na dapat pa akong magpadala sa nararamdaman ko dahil nakasalalay rito ang mga anak ko kung totoo man na ito nga ang may pakana ng lahat. Hindi ako tanga para balewalain ang mga kutob ko. Hindi na ngayon.

“Kalma, hindi pa nga tayo naguumpisa. Are you ready to hear something my Coco?” A sly smile appeard on his face kaya lumunok ako ng ilang beses dahil sa kaba na nararamdaman.

“Stop this nonsense already Rosco. If this is your pretty little game, end this now! Hayaan mo na akong mabuhay ng mapayapa Rosco, ako na ang nakikiusap” at sa huli nanginig ang boses ko. Ramdam ko ang luha na namumuo sa mga mata ko.

Ano pa ba kasi ang kailangan nito saakin? Pagod na ako sa lahat at gusto ko na nalamang manahimik at magkaroon ng simpleng buhay kasama ng mga anak ko.

But he didn’t listen to me. May kinuha itong envelope at pinunit niya ang dulo ng nito. Sa loob nito ay may laman itong papel na nakatupi. Dahan-dahan niyang itong binuksan at biglang sumeryoso ang mukha nito nang buklatin niya ang papel.

Nagulat nalang ako ng naglakad siya papunta sa likod ko at inilapit ang sarili saakin. Gusto kong magpumiglas pero natuon ang tingin ko sa papel na meron sya.

“See this?” aniya kaya ramdam ko ang hangin na nagmula sa bibig nito. Agad na dumapo ang mga mata ko sa nilalaman ng dokumento.

A DNA Test Result, positive with a 99.99% result.

Natulala nalang ako sa nilalaman ng papel. Ayaw tangapin ng utak ko ang katotohanan. Ang katotohanang alam na nito na meron kaming mga anak. This is not good. This is not what I expected! Parang nawawalan ako ng hininga habang pinu-proseso ng utak ko ang resulta. I know it’s him but why would he know it after all those years.

Narinig kong tumikhim siya para bumalik ang atensyon ko sa kasalukuyan. Simple itong yumukod at pumantay sa pagkakaupo ko. Habang nakatingin ako sa mga mata niya’y parang bumalik ang lahat saakin mula kung paano ko ba nagustuhan at minahal ang lalaking ito na nauwi lang sa kahibangan. Kahibangan dahil sa niloko niya ako at higit sa lahat ay magka dugo kami. Hindi lang basta magka dugo kundi magkapatid pa!

Naikuyom ko nalang kamao ko sa hindi sa sitwasyon. Nag halo-halo na ang mga emosyon ko that just make me want to wake up from a nightmare.

“Wala ka parin bang aaminin, still want to deny this time? Hmm..” He teased that made me want to smash his face in an instant. Pero wala akong magawa. I really hate his guts for doing all this.

“Shall we start? Now, answer me honestly Coco. Gusto kong marinig mula sayo, are those twins mine?” He asked with a pitiful look. Para bang napaka importanti pang sabihin ko na ‘Oo, mga anak mo nga g*go! Satisfied?’.

“Para san pa’t nakita mo na ang resulta. Stop this already and free us Rosco. Maawa ka naman. Hindi pa ba sapat ang hirap na pinagdaanan ko ng dahil sayo?” Ang napapagod kong anas.

“Tapos na tayo kaya itigil mo nato. Alam mo isa natong kahibangan! Please lang lubayan mo na kami ng mga anak ko!” Ang pagmamakaawa ko.

“Hindi pa tayo tapos Anjel nagsisimula palang tayo. Ngayon pa ba ako titigil pagkatapos ng lahat ng mga nalaman ko. I want our sons, I also want you so badly. Please hear me out” ang pagsusumamo nito pero agad akong nag iwas ng tingin. Hindi ko matagalan ang expresyon nitong ipinapakita. Baka pag sinalubong ko ang mga tingin nito ay baka bumigay na ako. Lumipas man ang maraming mga taon, siya at siya parin talaga ang nasa puso ko. Maaaring pilit kinalimutan pero nanatili at hindi nabura.

Nagtatalo ang isip ko ngayon. I just heave a sigh after coming up a conclusion. Siguro tama narin ito. We need us to clarify and end up things for us to have a better closure. Kailangan narin sigurong magtuldukan ang lahat ng matapos at maayos na ang lahat. I hope so..

Napabuntong muna ako bago nahanap ang salita sa bibig ko “I will hear you out this time but pwede bang alisin mo ’tong nakatali saakin” ang nasabi ko. Medyo nangangalay narin kasi ako at hindi ako komportable sa sitwasyon ko ngayon.

“I-Im sorry, I didn’t mean to do this to you my wife. Just hold on for a second” at may kinuha itong gunting at pinagugupit ang mga lubid. Pagkatapos akong makalagan ay napahilot ako sandali sa mga binti kong nangalay.

“Once and for all, I will let you say what you want to explain this time. Pero may isa lang sana akong hiling sayo Rosco na dapat mong maunawaan” I said seriously after getting a relief sa pagkakagapos.

“It depends on your condition if I can give it or not” ang sagot naman nito kaya napailing nalang ako.

“Ang gusto ko lang eh sana respituhin mo ang magiging desisyon ko pagkatapos nito. Yan lang ang tanging pakiusap ko.”

“Why is that? Hmm, my wife? I already ought to myself to get you and our son with or without force. This time you can’t get away from me my wife. I’ll never let you, remember that” he said with finalization at nagulat nalang ako nang buwagin nito ang distansya sa pagitan namin. I was completely mummified when I feel his lips touch with mine. A sudden electricity engulfed my whole system like magic. The beat of my chest went on rampage by the sensation.

“Your mine now and you’ll always be my greatest obsession in this lifetime bear that in your heart.” And again his lips meet mine and mark it like it was his. This time I know that I already gave in and can’t resist the desire that I crave for so many years. The torment and longing will I hope to be replaced with a happy ever after ending.

---

I know I was gone by so, so long and Im sorry po sa mga naghintay kung meron man.

Lately I was really stressed in my online class. I hope this covid will come to an end para balik na sa normal ang lahat. ’Cause I can’t bear online class for another year. Huhuhu apir sa mga nakaka relate na mga college students dyan.

Malapit na po sa ending ang story nato kaya stay tuned lang po tayong lahat at naway nasa mabuting kalagayan kayong lahat.  ^__^