Prolonge

Matthew

I’m sitting on the long and big sofa here in the ground floor lounge of St. Michael hospital. I sat comfortably with my legs crossed and stared at him. Habang nakataas ang kanang kilay ko. I don’t care if I look like a bitch sa harap niya ngayon.

“So anong desisyon mo? Papayag ka ba sa offer ko? 5 months ka sa Headquarters ko para

makuhaan

mo ng drug test at medical test ang buong

kapulisan

per batch ganun din sa mga bagong pasok na bagong batch na grumaduate ngayon taon na nasa

Kampo

?”

Seryosong tanong niya sakin, nag smirk muna ako Bago ako sagutin tanong niya sakin. Nakasuot siya ng coat na navy blue  na may mga medals na nakasabit sa left side ng coat sa right side naman niya is yung plate name niya na surname ang nakalagay roon. Nakapatong naman sa mesa na nasa gitna namin ang cap niya katabi ng paper cup na may laman na black coffee.

“How many times can I tell you na hindi ako interesado at wala akong balak na tanggapin ang offer mo sakin? Mapapagod ka lang kakapunta rito para kulitin ako, at maraming beses kang makakarinig sakin na AYAW KO or my answer is NO.”

Mataray at Ma attitude kong sagot sa kaniya.

“Okay fine… Ipapakalat ko na lang ang sex video scandal natin sa kanila. Naka connect ang phone ko sa bawat monitor ng Computer dito sa hospital at Isang pindot ko lang, mase-send iyon sa kanila at mapapanuod nila ang video natin together.”

Sabi niya sabay evil smirk. Para akong toro na ready na manuwag ng tao sa bilis kong tumayo at sabay kinuha ang paper cup na may laman na maligam gam na black coffee na kanina mainit pa at tinapon ko sa Mukha niya. Nabigla ang mga taong naririto sa lobby ng hospital dahil sa ginawa ko maski ang mga ibang staff ng doctor at nurses rito.

“Do-Doc… A-Anong ginawa mo?”

Gulat na tanong ni Doc Erica sakin habang nakatingin kay Ethan.

“You Deserve that… How dare you to threatening me in front of my co-doctors and nurses here in a public place? Ang kapal ng Mukha mo…. Ikaw na nga itong nakikiusap sa akin, Ikaw pa itong may ganang magbanta? Saan ka kumukuha ng lakas ng loob para takutin ako? Your a fucking asshole….. Get out of my sight, and please go to hell na din…”

Gigil kong sabi sa kaniya sabay tumalikod at maglalakad na papunta sa elevator.

“

Hindi kita titigilan hanggat hindi ka pumapayag sa inaalok ko sayo. At kahit hindi mo tanggapin ang alok ko, whether you like it or not? Ikaw ang kukunin ko na Doctor… Hihingi ako ng tulong sa President ng Hospital na ito at ganun din sa Secretary ng DOH para pumayag sila na Ikaw ang Kunin kong Doctor para I check-up,

kunan

ng medical test and drug test ang buong

kapulisan

dito sa pilipinas. At kapag nangyari iyon, wala ka ng palag sakin.”

Sabi niya sakin na ikinatigil ko at humarap ulit sa kaniya. Nakita ko siyang nakangisi ngayon na parang ayaw niya talagang mag patalo sakin.

“Okay, Gawin mo ang gusto mong gawin…. Wala akong pake, Tignan ko lang kung papayagan ka ni Mr. Tan sa nire-request mo? Alam niya na mas kailangan ako rito kesa sa test-test na pinagsasabi mo Haha…”

Sarcastic tone ko na Sabi.

“Oh talaga? Kahit na makipag usap ako sa Presidente ng bansa natin at sasabihin ko sa kaniya na Ikaw ang gusto kong Kunin na Doctor para sa pagkuha ng medical test ng buong kapulisan ko? I’m sure papayagan niya ako, never pa akong tinanggihan ni Mr. President… Kaya Don’t waste your time na tanggihan pa ako, dahil sa huli, ako ang mananalo sa pakikipag matigasan nating dalawa. Doc Matthew Aristotle Santillan?!”

Sabi niya Sabay lingon sakin at nag evil smirk pa. Napalunok na lang ako at hindi na ako nakapag salita pa. Kilalang kilala ko itong si Ethan, kapag may nagustuhan siya na Isang bagay o tao man… Mabilis niya itong nakukuha, hindi siya titigil hanggat hindi niya iyon nakukuha niya.

Tumayo na siya at naglakad na palabas ng hospital. Para akong na istatwa sa kinatatayuan ko, nakaramdam ako ng takot dahil panigurado tutungo na siya sa office of the President para sabihin mismo sa Pangulo na ako ang gusto niyang Kunin para maging Head Doctor ng medical team niya sa gagawing balikatan exercise.

No, Huwag kang maniwala sa pananakot niya Matthew. Relaxed! Huwag kang kabahan dahil pananakot niya lang iyon sayo para mapapayag ka niya sa ino-offer niya sayo….. Your such a scheming dickhead ass playboy Ethan… Hanggang kailan mo ba ako hindi titigilan? You Getting into my Nerves.

Sabi ko sa isip ko para mapanatag loob ko dahil sa mga sinabi ni Ethan sakin sabay kuyom ng kamay ko.

“Grabe ka Director, napaka mean mo sa pinaka poging Chief of Army ng bansa natin. Mantakin mo? Sinabuyan mo pa ng maligam gam na Black Coffee? Paano kung mainit iyon na bagong served sa Inyo? Edi nalapnos na maamo niyang Mukha dahil dun?”

Sabi ni Erica sakin. I rolled my eyes dahil sa papuring sinabi niya sa kumag na iyon, gwapo? Saan Banda? Charm niya iyon para makapang babae siya. Kahit kailan hindi na nagbago ang lokong iyon… Babaero pa rin Hanggang ngayon.

“Wala akong pake kung malapnos ang Mukha niya na hindi naman ka gwapuhan. Bwesit siya…. Siya na nga itong nakikiusap, siya pa itong malakas manakot sakin? Grabe ha???… Kapal ng mukha.”

Iritang sabi ko kay Erica. Naglalakad na kami papunta sa office ko ngayon. Pagpasok namin sa office ko agad akong umupo sa swivel chair ko samantalang si Erica ay nakatukod ang magkabila niyang kamay sa gilid ng office table ko na kulay black.

“Paano kung totohanin niya sinabi niya sayo kanina na kakausapin niya si Mr. President ng bansa natin para Kunin ka niyang Head Doctor ng medical team niya sa exercises? Anong gagawin mo?”

Tanong no Erica sakin.

“Impossible naman na Gawin niya iyon? Nagbabanta lang iyon para pumayag ako sa inaalok niya sakin. Akala naman niya na matatakot ako at mapapayag niya ako sa inaalok niya?! NEVER….”

Inis kong sabi sabay sandal sa swivel chair ko.

Magsasalita pa lang si Erica nung bumukas ang pintuan ng office ko sabay kaming napatingin doon dahil niluwa niyon ang Isang nurse na hingal na hingal na nakatingin sakin.

“What’s wrong Nurse Jenny?”

Tanong ni Erica sa nurse.

“Director Aristotle, kailangan niyo itong Makita po.”

Hingal niyang sabi sakin sabay naglakad papunta sa mesa na maliit na babasagin at kinuha ang remote ng flat screen tv sabay pinindot iyon para gumana ang TV.

“From this day, I appointed Director Matthew Aristotle Santillan of St. Michael Hospital to be the Lead Doctor for checking up and taking medical test and drug test to all the police here in the country.”

Anunsyong sabi ng Pangulo ng bansa na kasalukuyan ngayon nasa breaking news, nanlaki ang mga mata ko dahil sa anunsyong iyon.

“FUCKKKK THAT ASSHOLE DICKHEAD MAN… BWESIT SIYA, GINAMIT PA NIYA ANG PRESIDENTE PARA MAKUHA NIYA ANG GUSTO NIYA AT MAPAPAYAG NIYA AKO SA INAALOK NIYA SAKIN?! THAT MAN, MAKIKITA NIYA ANG

HINAHANAP

NIYA.”

Sigaw ko sabay tayo at napakuyom ako ng mga kamay ko dahil sa Galit. Yung kaninang takot na naramdaman ko dahil sa mga sinabi niya sakin na kakausapin niya ang Pangulo ng bansa para mapapayag niya lang ako, ngayon lumabas na at Nagkalat na sa buong katawan ko Kasama ang Galit. Gulat naman at may halong takot ang Nakita nila Erica at nung nurse sa akin.

If you want a war? Fine, I give it to you… I don’t give a damn. It’s your lost, not mine. Kung mawala man sayo ang lahat sa gagawin ko sayo, ilalabas ko ang totoong kulay at ugali mo.

Pagbabanta ko sa kaniya sa isip ko.

Characters

Saint

Suppapong

as

Dir. Matthew Aristotle Santillan

(Ang Sarcastic, Cold person, Strict, moody, Cool, Amazing at Cold-hearted Doctor/Director at Magaling na Surgeon at Cardiologist ng St. Michael Medical Hospital. Kilala at napaka Professional na Doctor sa pilipinas.)

Yoo

Yeon-Seok

as

PNP Chief

. James Ethan Nolasco

(Playboy,

Matinik

sa Chic’s, Bad boy pero

maginoo

, medjo pervert at may pagka pilyo. Ang first love at nang bully kay Doc. Matthew Aristotle Santillan noong high school, niloko at

pinaglaruan

niya ang nararamdaman ni Matthew noon.)

Lee jong suk

as

Rafael Theodore “Theo” Tan

(Ang Nag iisang

tagapagmana

ni Mr. Alfredo Tan na Chairman ng St. Michael Medical Hospital, pagtatangkaan ang kaniyang buhay ngunit ililigtas siya ni Doc. Matthew Aristotle Santillan sa

operasyon

.. sa huli,

magkakagusto

siya kay Doc. Matthew.)

Baifern

Pimchanok

as

Dra

. Erica Marie Hontiveros

(Ang

Palaban

, Witty at friendly Gynaecologist, Obstetrics at Surgeon na Best friend ni Dir. Matthew Aristotle Santillan.)

Yeo Da-kyung

as

Maika

Borromeo

(Ang Sikat na Model, Wanna be,

ilusyunadang

Ex-girlfriend ni Gen. James Ethan Nolasco. Gagawin ang lahat para magkabalikan ulit sila ni Ethan.)

Shahkrit

Yamnarm

as

Mr. Alfredo Tan

(The Chairman of St. Michael Medical Hospital, Ama ni Rafael Theodore Tan. Mamamatay sa Isang Homicide na kagagawan ng Isa sa mga ka-partner niya sa Company, kaya

hahalili

sa kaniya ang nag iisa niyang anak na si Rafael kaya

manganganib

ang buhay nito.)

Han Suk-kyu

as

Gen

.

Elijah Antonio

Nolasco III

(Ang General ng Philippine Army. Ama ni Gen. James Ethan Nolasco, Ang PNP Chief ng Philippine National Police.

Strikto , Magalang, Ma-respeto at

Mapagmahal

na Ama kay Ethan. Tutulong sa

imbestigasyon

sa pagpatay kay Chairman Tan. )

Yang

Se-jong

as

Police Senior Superintendent.

Benjamin Sandoval

(Ang Police Senior Superintendent officer na Isa sa mga kaibigan ni PNP Chief James Ethan

Nolasco

, magkakagusto din siya kay Director Matthew Aristotle Santillan.)

Chapter 1

Matthew

“Ethannnn?…..”

“Ethan nasaan ka na ba? Saan kaya nagpunta yung lalaking iyon? Dito ko lang naman siya Iniwan sa Corridor eh, sabi ko lang sa kaniya mag C-CR lang ako saglit. Nawala naman?!……

Masasapak

ko talaga iyon.“

Untag ko habang palinga linga naglalakad sa gitna ng corridor, uwian na kase kanina pa kami na lang yata ni Ethan nandito, bukod sa mga 3rd year college na nag pra-practice ng speech choir sa darating na buwan ng

wika

.

Nung nasa

kalagitnaan

na ako ng Corridor, may narinig akong Isang boses ng Isang babae na

humahalinghing

at umuungol. Natakot ako nung marinig ko iyon pero nilakasan ko loob ko at hanapin ang pinanggagalingan ng ingay na iyon. Natigilan ako sa tapat ng pintuan ng computer lab dahil nakabukas kaunti ang pinto niyon. Mas lalong lumakas ang tibok ng puso ko nung

sumagi

sa isip ko na lapitan iyon dahil dito ko naririnig ang boses ng babae na parang

kinikiliti

at umuungol pa.

Dahan dahan akong lumapit sa pinto at sumilip,

tinitigan

ko mabuti ang loob ng Computer lab at

naaninag

ko ang Isang  na nakaupo sa upuan habang bukas ang uniform niya at ang Isang babae na nakaupo sa

kandungan

niya

paharap

, tuloy lang ang lalaki sa paghalik sa leeg ng babae habang nakikiliti naman ang babae kaya

nakakagawa

ito ng ingay para

humalinghing

at umungol. Nakatalikod ang babae sakin ngunit mapapansin ko na maganda ito dahil sa blonde at may pagka curly ang buhok niya, pero mas lalong nangibabaw ang takot at Kaba ko dahil gusto kong Makita ang Mukha ng lalaki.

Na

estatwa

ako sa kinatatayuan ko nung Makita ko na Ang Mukha ng lalaki na sarap na sarap dahil sa ginagawa niya sa babae na iyon. Agad

nanlabo

ang mga mata ko at napatakip ng bibig gamit ang Isang kamay ko dahil pinipigilan kong

mapahikbi

ng pag iyak.

“Ethan?…. Ethan bakit? Bakit mo ginagawa sa akin ito? Anong kasalanan ko sayo? Minahal naman kita ah, halos buong buhay ko

ibinigay

ko na sayo. Pero bakit mo ako sinasaktan ng ganito? Bakit?…“

Sabi ko sa isip ko sabay umatras at tumakbo palayo sa computer lab, hindi ko alam kung saan Ako dadalhin ng mga paa ko Hanggang sa

napahinto

na lang ako dahil sobrang hingal na ako sa

kakatakbo

at napayuko sabay hawak ng dalawang kamay ko sa tuhod ko. Habang hinihingal ay patuloy parin paglabas ng mga luha sa mga mata ko.

“Matthew? Ba-

Bakittt

ka tumatakbo? Sa-Saan ka nanggaling? Hi-Hinahanap kita ka-kanina pa?…“

Tanong sakin ni Ethan, kaya natigilan ako at napatayo ng diretso sabay pinunasan ko ang mga luha sa pisngi ko.

“Ito na ang pagkakataon para harapin siya Matthew, huwag mo ng subukan mag

bulag

bulagan

pa sa sarili mo o maging Tanga. Dahil hindi ka naman talaga Tanga at bobo, tanungin mo na siya kung may nararamdaman ba siya sayo ng totoo o wala at niloloko ka lang niya.“

Pagpapalakas

ng loob ko para komprontahin si Ethan.

Kaya humarap ako sa kaniya, tumingin ako sa mga mata niya kahit nakakaramdam ako na

nagbabadya

ang mga luha sa mata ko na lumabas, pinigilan ko at nilakasan ko ang loob ko na harapin siya para komprontahin.

“E-Ethan… Mi-Minahal mo ba ta-talaga ako?”

Utal utal kong tanong sa kaniya.

Bigla siyang napayuko at hindi makatingin sakin.

“Ethan, sagutin mo tanong ko… Minahal mo ba talaga ako?”

Ulit kong tanong sa kaniya.

“I-I’m Sorry Matthew, p-pero h-hindi kita mi-minahal ng to-totoo…. Niloko lang kita at pinaasa, pa-patawarin mo

ak

-“

PAAAAAAKKKKKKK

Isang malakas sa sampal mula sa kaliwang pisngi niya ang binigay ko dahil sa mga narinig ko mula sa kaniya.

“Bakit Ethan? M-Minahal kita ng totoo, halos binigay ko na ang lahat sayo

pwera

lang ang dignidad ko… Bakit mo ako

ginanito

? Bakit mo ako niloko? Bakit mo ako sinasaktan ng ganito? Ano bang ginawa kong Mali sayo para ganituhin mo ako? Bakit Ethan? Bakit???… Alam mo ba na sobrang saya ko dahil naging tayo?! Ang saya ko dahil kami na ng crush ko at Ikaw iyon, pero ang ganituhin ako? Hindi ko deserve Ethan, Hindi ko deserve ang saktan at lokohin ako ng ganito…. Ikaw Ang first love ko Ethan, alam mo iyon hindi ba? Kung alam ko lang na lolokohin mo lang din ako kagaya sa mga babaing

pinaiyak

mo rito sa loob ng campus na ito?! Sana hindi na kita pinansin at sinagot pa. Ang tanga at ang

rupok

ko eh. Minahal kita ng totoo, alam mo iyan hindi ba? Sobrang effort ko sa

monthsarry

natin. Okay lang naman sakin na ako ang mag effort sa ating dalawa, lagi mo kasing sinasabi na busy ka, marami kang ginagawa pero ang totoo… Busy ka sa pambabae mo! Siguro Masaya ka pa na nakikita mo akong Malaki ang tiwala ko sayo? Habang kayo ng mga babae mo tumatawa kayo sa likod ko dahil hindi ko kayo nakikita at wala akong alam, hindi ba? Ngayon alam ko na… Alam ko na lahat. Hindi ko na aantayin o ayaw ko nang marinig pa mga explanations mo. Are you happy now na nakikita mo akong ganito? Kung sa bagay, Mukha naman akong katawa tawa dahil Isa lang akong

assumerang

binabae

na

nangangarap

na mapasayo. nung nalaman mo yata na may nararamdaman ako para sayo,

sinakyan

mo. kaya akong si Tanga

paniwalang

paniwala

na may gusto ka sakin pero sa likod niyon

lokohan

lang pala ang lahat…“

Mahabang

litanya

ko habang

umaagos

ang mga luha galing sa mata ko, nakatingin lang ako sa kaniya samantalang siya naman nakatingin sakin at wala siyang reaksiyon.

“Ano ka? Sinuswerte? Sa tingin mo magkakagusto sayo si Ethan? Haha ilusyunadang bakla…. Ginamit ka lang ni Ethan para

makapasa

siya sa Physics Subject, hindi ba parehas lang kayo ng teacher sa subject na iyon?

Kawawang

bakla. Niloko siya ng first love niya. HAHAHAHAHA….. huwag ka kasing

ilusyunada

at

feelingera

, hindi ka naman kase babae. Hindi mo kayang dalhin si Ethan sa langit na tanging babae lang ang

nakakagawa

niyon.. take note, totoong babae. Ikaw? Wala ka niyon… Naiintindihan mo ba?…

Haist

, akala ko pa naman kapag matalino sa lahat ng bagay lalo na sa mga subjects sa school, matalino na din sa pag-ibig?! Mali pala ako… Tsk tsk tsk“

Sarkastikong sabi ng babae sa akin na hindi ko Kilala, nakatayo siya sa likod ni Ethan at lumapit ito sabay pulupot ng mga kamay niya sa braso ni Ethan.

Mas lalo akong naiyak sa mga narinig ko at sa nakikita ko ngayon, para akong istatwa ngayon dito. Ngayon Nakita ko silang naghahalikan sa harapan ko, tapos

maghalikan

Nakita ko si Ethan na nakangiti sabay

inakbayan

ang babae at tumingin siya sakin.

“Good job Babe…. Pasado ka na sa Physics Subject mo kay Mr. De Guzman.”

Ngiting Sabi ng babae sa kaniya na ka year level namin ni Ethan. Sabay tumalikod silang dalawa at naglakad na palayo.

Napaupo na lang ako at yumuko habang humahagulhol sa pag iyak.

Nagising ako sa pagkakatulog, naimulat ko ng marahan ang mga mata ko at umupo sa kama ko. Pinunasan ko ang mga luhang dumaloy sa pisngi ko sabay tingin sa paligid.

Umaga na pala,

punyetang

nakaraan iyan… More than 25 years na ang lumipas pero sariwa pa rin sa akin ang mga nangyaring iyon?! Kailan ko ba makakalimutan iyon? Fuck those memories and fuck that asshole man. Kaya siguro hindi ko pa nakakalimutan iyon dahil first love ko siya?!….. Yuck, Disgusting!

Nandidiring sabi ko sa isip ko sabay binaba ko na ang dalawang paa ko sa sahig at tumayo na. Naglakad na ako palabas ng bedroom ko at nagtungo sa Kitchen, sinalubong ako ni ron-ron Isang golden retriever dog.

“

Arff

,

arff

…“

Tahol niya sa harap ko sabay nag stretching ng mga kamay at paa niya sabay wag-wag ng buntot na parang Masaya siya na gising na ako at binabati ng Good Morning.

“Good Morning ron-ron.”

Ngiting bati ko sabay luhod at pinulupot ang dalawang kamay at braso ko sa katawan niya sabay binuhat at naglakad na papuntang kitchen. Dinilaan naman ako ni ron-ron sa Mukha ko.

Pagdating namin ng kitchen, binaba ko na siya at nag salang ng tubig sa electric kettle sabay naglabas ng dalawang slice ng tasty bread sa ref at inilagay sa loob ng toaster bread. Hinanda ko na ang mug ko at nilagyan ng black coffee powder. Habang inaantay kumulo ang tubig sa loob ng electric kettle ay tinawag ko si ron-ron papunta sa Dog Bowl niya na stainless at binigyan ng Isang cup na Puno ng dog food at nilagyan ko din ang katabi nitong tubigan ng distilled water.

Pinagmasdan ko lang siya kumain habang hinihimas ko ang kaniyang ulo at ganun din ang leeg niya. Narinig ko na kumulo na ang tubig na sinalang ko sa electric kettle at kusang pag lick ng off button mula roon. Kaya naman binalikan ko ang mug ko sabay kinuha iyon para lagyan ng mainit na tubig.

Nung malagyan na ng mainit na tubig, hinalo ko na ito ng kutsara. Tumunog na rin ang toaster bread at niluwa nito paangat ang dalawang piraso ng tasty bread. Lumapit ako doon at binunot ang cord nito sa saksakan at sabay kuha ng Plato na katamtaman lang ang laki at duon ko nilagay ang dalawang pirasong tasty bread.

Binuhat ko na Ang mug ko na may laman black coffee na walang sugar at ang plate na may laman na tinapay na toasted patungo sa veranda ng Bahay ko. Pagdating ko roon nilapag ko ang plate at mug ko sa bakal na mesa na kulay puti at inusod ko ang upuan na nakapasok sa ilalim ng mesa na iyon sabay umupo.

Feel ko sana ang ambiance ngayon sa labas ng Bahay ko dahil maganda ang Sikat ng Araw at sinamahan pa ng mahangin kaunti. May mga sasakyan na rin ako nakikita na dumaraan sa labas ng subdivision, nakarinig din ako ng potpot ng nagtitinda ng pandesal na naka bisikleta.

“Maganda sana gising ko ngayon pero

lintik

kase na panaginip iyan, sa lahat ba naman na pwede ko

mapaginipan

? Iyon pa ang

napaginipan

ko?…. I mean, haistttt…. Sino ang matutuwa kung mapapaginipan mo ang ex mo? At higit sa lahat yung Araw na nag break pa kayo ang napaginipan mo?!“

Inis na sabi ko sa hangin na parang may kausap ako rito ngayon.

Napailing na lang ako at humigop na ng kape sa mug ko sabay nilantakan ko ang Isang tasty bread sa pinggan ko.

One and half hour akong nag prepared after ko kumain, tapos na ako maligo at nakabihis na ako ng corporate attire, puting polo na long sleeves na may necktie na navy blue at trouser na kulay itim tsaka itim na sapatos. Kinuha ko na din sa loob ng Cabinet ko ang white coat na pang doctor na may logo ng St. Michael Medical Hospital sa kaliwang bahagi sa itaas at tinupi iyon sabay sinampay sa kanang kamay ko. Binitbit ko na din bag ko palabas ng kwarto ko at bumaba na ng hagdan. Nakasalubong ko pa si ron-ron na mukhang malungkot at nag papaawa effect or look sa akin.

“Ron-ron, aalis na si daddy…

Paka

bait ka dito ha? Bantayan mo Bahay natin, okay?“

Sabi ko sa kaniya paglapit ko kaya tumayo siya at nag wagayway ng buntot niya. Hinimas ko ang uluhan niya at naglakad na ako palabas ng Bahay sabay nilock ko ang pinto. Naglakad na ako papunta sa sasakyan ko na Montero Sport na itim na Mitsubishi sabay binuksan ang pinto sa tabi ng Driver seat para doon ilapag ang bag ko tsaka white coat ko. Sinara ko na Ang pinto sabay tumungo sa gate para buksan ng parking lot.

Nung nailabas ko na Ang sasakyan ko sa loob ng parking ng Bahay ko, lumabas ako ng sasakyan ko at tinungo ang gate para isara iyon at I lock. Sabay naglakad pabalik sa sasakyan ko at nagmaheho na ako paalis at palabas ng private subdivision kung saan Ako nakatira, Patungo sa hospital kung saan Ako nag tratrabaho ngayon bilang Medical Director/Surgeon at Cardiologist na rin.

Habang nagmamaneho ako tumunog ang phone ko sa stand katabi ang manibela ko. Agad ko naman iyon pinindot at naglagay ng isang wireless earphone sa kanang Tenga ko at sinagot ang tawag ni Erica. Best friend ko since college Hanggang ngayon, nag college kami sa America. Isa sa mga sikat na University doon at kung saan kilala ang university na iyon sa mga medical fields. Mag kaklase kami sa lahat ng subjects, Since 1st year Hanggang 4th year college. Nag kahiwalay lang kami ng medical field kase nag focus siya sa gynaecology at Obstetrics, samantalang ako surgeon at Cardiology.

“Matthew nasaan ka na?”

Tanong niya sakin.

“I’m on my way na bakit?”

Sagot ko sa kaniya habang nakatingin ang mga mata ko sa daan sa highway.

“Bilisan mo dahil ngayon pupunta si Chairman dito sa hospital. Kailangan kompleto daw tayo at Ikaw daw

sasalubong

sa kaniya mula sa entrance.“

Natatarantang sabi ni Erica sakin.

“Oo alam ko, give me 40 mins nandyan na kaagad ako. Okay? End ko na ito baka mahuli ako ng traffic enforcer na nag

ce-cellphone

habang nasa byahe… Lalo akong

matatagalan

makarating diyan.“

Sabi ko naman sa kaniya.

“Okay, sige sige… Ingat ka. Bye!”

Sabi naman niya sabay end ng call.

Chapter 2

Matthew

“Good Morning Director.”

Bati sakin ng ibang staff ng doctor  na nakasuot ng white coat na kagaya sakin ngayon habang ang iba ay naka Operation Theater dress na kulay green at may nakasabit sa magkabilaang balikat nila ang stethoscope.

“Good Morning.”

Bati ko rin sa kanila at naglakad ng mabilis papuntang elevator para makarating sa office ko sa 15th floor. May mga nakasama naman ako sa elevator mga patient na naka wheel chair at mga nurses, natigilan ang iba sa pakikipag chismisan nung Makita nila ako at napayuko naman sila.

Pagdating ko sa 15th floor. Nagmamadali akong naglakad papunta sa pintuan ng office ko at binuksan iyon, sabay tinungo ko ang swivel chair ko at nilapag ko roon ang bag ko, tinignan ko ang wrist watch ko. 20 minutes na lang at darating na si Chairman. Lumapit ako sa telephone at tinawagan ang reception area sa ibaba.

“Hello, Director?”

Sagot ng boses babae sa kabilang linya.

“Good day, paki announce ngayon mismo sa intercom na

ipatawag

lahat ng doctors at pumunta sa conference room ngayon para

paghandaan

ang pagdating ni Chairman ganun din ang mga nasa ibat-ibang office departments sa loob ng hospital. Immediately, ngayon na.”

Ma awtoridad kong sabi.

“Copy, Director.”

Sagot niya sakin. Binaba ko na Ang telephone at naglakad na ako palabas ng office ko papuntang conference room ng hospital.

Nauna na akong pumasok sa loob at naglakad na papunta sa harapan. May mahabang mesa na kulay puti sa gitna may 26 chairs sa palibot ng mahabang mesa, soundproof ang pader nito at fully air-condition ang loob, natatakpan ng makakapal na window curtain na gawa sa plastic ang mga bintana sa gawing kanan.

“Paging!!! All Doctors and Office Departments need to go to the Conference Room now … thank you!”

“Paging!!! All Doctors and Office Departments need to go to the Conference Room now … thank you!”

…..

Narinig ko mula sa labas ng conference room kahit mahina, rinig ko iyon ng maayos at malinaw. Agad naman nagdatingan ang mga Doctors na naka duty ngayong umaga. At ganun din ang mga office workers sa ibat ibang department na hawak ko.

Mukhang nandito naman ang lahat kaya nag umpisa na akong Kunin ang atensyon nila para tumingin sakin.

“

Listen Carefully Everyone …. Now that Chairman Tan is coming here to the hospital, we need to greet him from the entrance of the hospital. we must be complete, All Doctors and Nurses, … Head Nurse Lorraine, please tell all Nurses about this. and to each of the Managers or Leaders of each Department who are here today or their Secretary who is here right now inside the Conference Room. Please tell your teams right now about this …. Let’s greet him respectfully at the Hospital Entrance. Is everything clear?”

Tanong ko sa kanila.

“Yes, Director Santillan.”

Sabay nilang sagot sakin.

“Okay, Move… ”

Ma awtoridad kong sabi at nag alisan na sila.

Ilang minuto pa ang lumipas ay dumating na nga si Chairman Tan. Siya ang Prominent, Powerful at Isa sa mga ma impluwensiyang tao dito sa pilipinas, kasabayan niya o kahilera niya ang mga sikat na billionaires dito sa pilipinas, marami siyang corporation na hawak pati itong hospital na ito na unang pinatayo niya noong binata pa lang siya na Hanggang ngayon ay nananatiling nakatayo at pinaka kilalang private hospital dito sa buong pilipinas. Eto ang main Hospital ng St. Michael Medical Hospital, may mga branch na kasing pinatayo si Chairman Tan nationwide.

“Good Morning Chairman Tan, welcome to St. Michael Medical Hospital. we appreciate your visit here.”

Ngiti kong sabi sa kaniya sabay bow ng ulo ko. Nakatayo ako sa labas ng entrance glass door ng hospital na kusang nag sasara at nagbubukas na parang elevator.

“Director Santillan… Hahaha, you look good ahh,…. thank you sa pag salubong sa akin dito sa entrance ng hospital. How are you Director?”

Ngiting tanong niya sakin.

“I’m always fine Chairman Tan, always busy but never stop serving our people and Patients who needs our help.”

Ngiting sagot ko sa kaniya.

“Glad to know that… That’s our Motto, Never Stop to Serve People.. hahaha Halika,

alalayan

mo ako papasok sa loob papunta sa office ko.”

Masayang sabi niya sakin at naglakad na habang may walking cane na hawak sa kanang kamay niya. Lumapit naman ako sa kaniya at inalalayan ko siya mag lakad papasok sa entrance ng hospital.

Pagpasok namin, naka hilera ang mga doctor at nurses sa ground floor ng hospital malapit sa reception area, bukod sila sa mga office workers sa ibat ibang department.

“Good Morning Chairman Tan, welcome to St. Michael Medical Hospital. we appreciate your visit here.”

Masayang bati nila kay Chairman Tan.

“Good Day to all of you.”

Masayang sabi ni Chairman Tan sa kanila at naglakad na kami papuntang elevator, habang inalalayan ko siya sa kaliwang braso niya.

Pagdating namin sa office niya sa 18th floor ng hospital, inalalayan ko siya Hanggang sa makaupo siya sa single sofa na kulay black sa loob ng office niya, nakasuot si Chairman Tan ng tuxedo na ash gray. May mga escort din siya na nagbabantay sa labas ng office niya.

“May

ipag

uutos pa po ba kayo Mr. Chairman Tan?”

Malumanay ko na tanong sa kaniya.

“Wala na. Pero gusto kong makausap kita ngayon na tayong dalawa lang.”

Seryosong sabi niya sakin. Agad akong napalunok ng laway ko.

“Maupo ka.”

Dugtong pa niya.

Agad naman akong umupo sa mahabang sofa malapit sa kaniya. Kinakabahan man ako ay binalewala ko iyon at lakas loob akong humarap sa kaniya.

“Alam kong

nanganganib

ang buhay ko ngayon, may mga natatanggap ako na death threats nitong mga nakaraang Araw lang na

pinapadala

sa

eksaktong

address ng mansion ko…. Director, nais kong humingi ng favor sayo kung sakali. Kung mawala man ako, ang papalit sa akin sa position ko at mag ha-handle lahat ng negosyo ko pati na itong Hospital ay walang iba kundi ang anak ko na si Rafael…. Gusto kong tulungan mo siya,

alalayan

mo siya sa lahat. Lalo na itong pag ma-maintain ng hospital natin sa pwesto nito bilang top 1 most choices and trusted hospital sa buong pilipinas.”

Sabi niya na seryoso. Nabigla ako sa mga sinabi niyang iyon, hindi ko inaasahan na iyon ang lalabas sa bibig niya.

“Death threats?

S-

Sinooo

naman ang gagawa niyon kay Mr. Chairman Tan?”

Tanong ko sa isip ko.

“

P-

Peroo

Mr. Chairman, Mukhang malabong mangyari po iyon?! Hindi po kayo mawawala. Hahaba pa ang buhay niyo Hanggang sa

maabutan

niyo pa ang mga apo niyo kay Mr. Rafael hindi po ba?”

Pangungumbinsi ko sa kaniya.

Hindi siya nakasagot, lumingon na lang siya sa sinag ng Araw na tumatama sa bintana ng office niya rito sa loob.

“Hindi natin masabi kung hahaba pa ang buhay ko at

maabutan

ko man ang mga apo ko sa anak ko…. Pero kung hindi na, mangako ka sakin na Ikaw lang ang tanging makakatulong sa anak ko. Malaki ang tiwala ko sayo Director Santillan, never mo pa akong

binigo

. Alam ko na Bata pa ang anak ko pero mabilis siyang matuto kapag tinuruan siya, hindi ka

mapapagod

na turuan at

gabayan

siya. Basta piliin mo lang ang mga kagaya mong tutulong sa kaniya. Huwag kang magtitiwala sa iba, naiintindihan mo ba ako? Director?”

Sabi nito na parang namamaalam na sabay lumapit sa akin at hinawakan niya ang Isa sa mga kamay ko na nakapatong sa mga tuhod ko.

“G-Gagawin ko po ang lahat, Mr. Chairman Tan… Pinapangko ko na hindi ko kayo

bibiguin

, tutulungan ko po ang anak ninyo sa abot ng makakaya ko. Paano kung pagtangkaan din nila ang buhay ng anak niyo kapag nawala na kayo?! Ano ang dapat kong gawin Mr. Chairman Tan?”

Nag aalalang tanong ko kay Chairman Tan.

“Alam ko na mangyayari iyan, kaya

pinaghandaan

ko na. May mga Bago akong hinired na mga secret escorts at maid ganun din sa driver sa Mansion na makakatulong kay Rafael. And besides Ikaw Ang kukunin kong guardian niya para mag alaga at magbantay sa kaniya, baka possible na duon ka

tumira

sa mansion ko kasama ang anak ko.

Magkasing

edad lang kayo ni Rafael, malapit na siyang umuwi dito sa pinas dahil nag aaral siya sa United Kingdom. Malapit na siya makapag tapos, at kapag

nakatapos

na siya… Lahat ng

negosyong

hawak ko at pati narin itong hospital, siya ang

hahawak

nito.

Pinalipat

ko na sa pangalan niya ang lahat ng ari-arian at negosyo na meron ako.”

Sabi niya sakin. Parang hindi ko kayang pakinggan ngayon ang mga sinasabi niya sakin, kaming dalawa lang nandito ngayon sa loob ng office niya. Soundproof ito kaya walang makakarinig ng usapan namin sa labas.

Hindi ko kayang pakinggan ang mga huling habilin niya sakin, ang nagsilbing pangalawang ama ko rito sa pilipinas. Wala na akong ama simula 1st year college pa lang ako. Ang mama ko naman nakapangasawa ulit ng Isang German at magkasama na ngayon sila sa Germany, ang step father ko ang nag paaral sakin sa US. Ang dalawa ko naman na kapatid na babae na sumunod sa akin, college na ang Isa. Fine arts ang kursong kinukuha niya ngayon sa Isang university sa Germany, ang bunso ko naman na kapatid na babae nasa senior high school sa United Kingdom, ang ate ko na panganay ang nag papaaral sa kaniya. Stable na buhay nila sa ibang bansa, samantalang ako pinili ko ang makapaglingkod sa sarili kong bansa. Pwede naman din akong tumulad sa kanila na mag settle down na rin pero mas kakailanganin ng mga kababayan ko ang mga kagaya namin ngayon.

Mapait akong ngumiti kay Mr. Chairman Tan, sabay hinawakan ng Isang kamay ko pa ang kamay niyang nakahawak sa kamay ko ngayon.

“Para na po kitang pangalawang Ama Mr. Chairman Tan, Ayoko po sanang pakinggan ang mga sinasabi niyo ngayon sakin na para bang

nagpapaalam

na kayo sakin/samin. Sa loob ng 8 taon ko rito sa hospital niyo, kailanman hindi ako

nakagawa

ng Isa sa mga kasalanang

ikagagalit

niyo sakin.

Pinatunayan

ko sa Inyo na tapat at

maaasahan

ako Mr. Chairman Tan. Marunong akong

tumanaw

ng

utang

na loob Lalo na sa Inyo, tinulungan niyo akong

ipatunayan

sa sarili ko na magaling ako sa position ko ngayon, at kailanman never akong nag isip na lumipat ng ibang hospital. Isa na ako sa mga best asset and pioneers niyo sa Hospital na ito.”

Naluluha kong sabi sa kaniya.

Napangiti naman siya sa mga sinabi ko,

“

Lakasan

mo lang lagi ang loob mo Director Santillan. At lagi kang magtitiwala sa sarili mo na magagawa mo lahat, walang impossible sa taong may malaking pangarap. Kung ano man ang natutunan mo rito sa Hospital na ito? Makakatulong iyon kay Rafael. Ikaw Ang tatayong guardian niya na parang ako Ikaw. Kung hindi ko man

maabutan

ang anak ko na umuwi dito sa pinas?

Panatag

naman ang loob ko na naririyan ka, inaalagaan,

binabantayan

at tinuturuan siya sa lahat ng bagay na may kinalaman sa pagpapatakbo nitong Hospital na ito na

itinuro

ko sayo noon na magagamit mo para ituro sa kaniya.”

Naluluhang sabi sakin ni Chairman Tan.

Tumayo kaming dalawa at nagyakapan kami. Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko ngayon, ngunit ang tanging rumehistro sa damdamin ko ngayon ay takot at pangamba na parang hindi ko kaya… Ayokong biguin si Mr. Chairman Tan, never ko siyang binigo kaya Malaki ang tiwala niya sakin. Kahit alam kong mahihirapan ako rito sa pinapagawa niya sakin at buhay ko man ang nakasalalay rito, gagawin ko. Gagawin ko iyon bilang pagtanaw ng utang na loob sa kaniya. Sa lahat ng ginawa niyang pagtulong sa akin noong nag uumpisa pa lang ako sa industriyang ito.

Pinaramdam niya sakin na hindi ako nonsense na tao, pinaramdam niya sakin na may special skills ako at eto iyon. Lahat ng tao may ibat-ibang kakayahan at galing sa ibat-ibang bagay. Walang pare-pareho… At iyon ang pinamukha sakin ni Mr. Chairman Tan, ganun din ang mga sinabi niya sakin kanina na magtiwala lang lagi sa sarili mong kakayahan, kung may ilalabas ka pa o maibibigay mo pa ang pinaka best, sa best mo? Malalagpasan mo yung Hanggang dyan lang ang kaya mo. At huwag ka din magtitiwala sa ibang tao, huwag mong hayaan na Tama ang tingin ng tao sayo na Hanggang diyan ka na lang at hindi ka na makakaahon o makakaangat pa. Ipamukha mo sa kanila na kayang kaya mo silang lagpasan, at higit sa lahat, lagi mong lalakasan ang loob mo kahit sa ano mang laban mo sa buhay, sa kung ano mang unos o bagyong dumating sa buhay mo, lagi mo lang lalakasan ang loob mo para harapin ang mga iyon.

Iyon ang mga itinuro sakin ni Mr. Chairman Tan bukod sa mga tinuro niya sakin kung paano pamunuin ito ng maayos ang Hospital sa posisyon kung nasaan ako ngayon.

Matapos namin mag yakapan, nag paalam na ako sa kaniya dahil tatawagan niya ang attorney niya at papapuntahin niya ito ngayon dito sa hospital. Nag paalam na ako sa kaniya para makabalik na ako sa opisina ko.

Chapter 3

Ethan

“Any update sa paghahanap niyo sa professional Doctor para maging Lead at Health Doctor para makuhaan ng medical test ang buong kapulisan muna dito sa Luzon?…. Any update?”

Tanong ko sa ilang officers ng army at secretary ko, nandito kami ngayon sa office ko sa Headquarters.

“W-Wala pa po Chief.”

Sabi ng secretary ko.

Napasapo na lang ang Isang kamay ko sa Mukha ko habang nakaupo ako swivel chair ko. Utos kase ng Presidente na kuhaan ng medical test and drug test ang buong kapulisan dahil marami nang napapabalita na may mga pulis na gumagamit na illegal na droga at karamihan din sa mga kapulisan sa bansa ay tumataba, hindi na nakukuhaan ng BMI, nawawalan na rin sila ng physically exercise dahilan para hindi nila mahabol ang suspect kapag nakatakas.

“Well, Anong hospital na lang ang hindi niyo

napupuntahan

around Metro Manila?“

Tanong ko sa kanila.

“Y-Yung St. Michael Medical Hospital po sa Mandaluyong po.”

Sagot naman ni

Police Senior Superintendent

Harold Sandoval

Isa sa mga officers ng PNP.

“Okay, puntahan natin ngayon. I’m sure na wala akong appointment ngayon lalo na sa Pangulo, hindi ba Secretary Luis Asuncion?…”

Tanong ko sa Secretary ko.

“Wala naman po Chief.”

“Good, pupunta ako ngayon sa Hospital na iyon. At ako mismo maghahanap ng fit na Doctor para maging Lead/Health Doctor para mag check-up sa buong kapulisan.”

Sabi ko sabay tumayo na sa kinauupuan ko at naglakad na palabas ng office ko. Nakasunod lang sakin ang ibang officers ng army palabas ng Headquarters.

“Police Senior Superintendent Sandoval, paki sabi sa driver ko na ihanda Ang sasakyan, pupunta tayo mismo sa hospital na iyon ngayon din.”

Ma awtoridad kong sabi sa kaniya.

“Yes, Chief.”

Sagot niya sabay salute sakin at nauna nang lumabas ng headquarters para puntahan ang driver ko na nasa labas ng headquarters.

Paglabas ko Nakahanda na ang sasakyan ko sa tapat mismo ng entrance ng Philippine National Police Headquarters, napatigil pa ang ilang police nung Makita ako at nag salute sakin ganun din ang Secretary ko na nasa likod ng pintuan ng sasakyan para isara iyon kapag nakapasok na ako sa loob. Pagpasok ko sa loob ay isinara na niya ang pinto ng sasakyan kung saan ako nakasakay, Kasama ko ngayon ang ilang pulis na nakasakay sa police mobile car kasunod ng sasakyan ko na ngayon ay binabagtas na namin ang daan papuntang Mandaluyong para hanapin ang Hospital na iyon.

26 minutes lang ang biyahe namin papunta roon, bumaba ako sa mismong entrance ng hospital. Pagbaba ko sumalubong sakin ang Mataas at malaking building nito na ikinatingala ko habang nakasuot ng eye shades na kulay black. Inayos ko ang uniform coat ko sabay naglakad na papasok sa entrance glass elevator door ng hospital. Natigilan ang lahat maski ang ilang nurses at ilang doctor dito sa ground floor nung Makita nila ako kasunod ko ang ilang pulis. May lumapit naman sakin na Isang Nurse na babae at halatang nag papa cute eto sa akin.

“G-Good Day PNP Chief Nolasco, A-Ano po ang

sadya

niyo po rito sa hospital namin? May masakit po ba sa Inyo? May bibisitahin po ba kayo na relatives ninyo na patient namin po?“

Tanong nito sakin.

“Nothing Ms. Beautiful, gusto kong makausap ang Isa sa mga Doctors niyo dito na magaling, meron bang pinaka magaling at professional na Doctor sa Inyo rito sa hospital niyo?”

Tanong ko sa kaniya na ikinapula ng mga pisngi niya dahil sa pagtawag ko sa kanya na Ms. Beautiful.

“Ahh, m-meron po Chief, si Director Santillan po.”

Sagot niya sa tanong ko. Agad akong natigilan dahil sa familiar na surname na iyon, hindi ko alam kung saan ko huling narinig ang surname na iyon, pero nakasisiguro ako na may Kilala akong tao na Ang surname is Santillan.

“Pwede ko ba akong dalhin sa Office niya?”

Tanong ko sa nurse.

“Sige po Chief, Sumunod po kayo sakin.”

Sabi naman niya sabay talikod at naglakad na papunta sa elevator, sinundan ko naman siya Kasama ang ilang pulis na nasa likod ko at sumakay na ng elevator.

Tahimik lang kami sa elevator habang nasa harapan namin ang nurse na babae na napagtanungan ko kanina. Ilang Segundo pa ay bumukas na Ang elevator at lumabas na siya, sinundan ko naman siya ganun din ang ilang pulis na Kasama ko papunta sa office nung Director nila.

“Nandito na po tayo Chief,

katukin

ko lang po saglit si Director.“

Sabi niya sakin na ikinatango ko. Hinarap ko ang ilang sundalong Kasama ko sa likod ko, para sabihin na maghintay sila rito sa labas.

“Dito na lang kayo sa labas. Ako na papasok sa loob, maliwanag?”

“Yes, Chief.”

Malakas na sagot nila sakin sabay salute.

“Pasok na po kayo Chief sa loob.”

Ngiting Sabi ng nurse sabay binuksan ang pinto ng office na iyon para sakin. Humakbang na ako papasok sa loob at pagkapasok ko sa loob, natigilan ako dahil sa Isang pamilyar na mukhang nakatingin sakin. Ganun din ang Isang babae na Doctor na nakatayo sa harapan niya na para silang nag uusap na nakatingin din sakin.

“l-lumabas ka muna

Dra

. Erica, may pag uusapan l-lang k-kami ng PNP Chief.“

Sabi niya sa babaeng Doctor, lumingon naman ito sa kaniya ngunit hindi niya ito pinansin.

“Mag uusap pa tayo mamaya Matthew. Sige, lalabas muna ako… Hindi ko pa pala tapos ang pag check ko sa mga patients ko…

Maiwan

ko muna kayo… Good day PNP Chief Nolasco.“

Sabi ng babaeng Doctor at naglakad na palabas ng office ni Matthew. Ang tagal ko siyang hindi Nakita, more than a 20 years hindi ko siya Nakita simula nung Araw na iyon na Nakita niya kami sa akto ni Maika sa loob ng computer lab noong high school pa lang kami. Ang laki ng pinagbago niya, mula sa itsura, kulay ng balat. Lahat lahat… Hindi ko aakalain na siya na yung dating binubully ko sa school noon at niloko ko, Isa na palang magaling na Doctor ngayon.

“Sabihin ang sadya kung bakit

naparito

?“

Malamig niyang sabi habang naka tingin ang dalawang mata niya sa medical chart na nakapatong sa office table niya.

“Hindi mo muna ba ako

pauupuin

?“

Tanong ko sa kaniya.

“May

Imbitasyon

ba para maupo ka? Hindi ba dapat normal na iyon sa mga bisita na umupo ng kusa nila kapag Nasa ibang Bahay o Lugar sila?“

Sagot niya sakin sabay napasandal sa swivel chair niya at tumingin sakin. Natigilan naman ako sa mga sinabi niya,

“Sige, maupo ka PNP Chief.”

Ngiting may halong sarkastikong sabi niya sakin. Napailing na lang ako at umupo sa mahabang sofa sa kaliwa, tumayo naman siya at umupo sa mahabang sofa din sa kanan kaharap ko.

“Kumusta ka na?”

Tanong ko sa kaniya, Malamig lang siyang nakatingin sakin ngayon.

“So pumunta ka ba rito para makipag

kamustahan

sakin? …… Sige, eto Masaya. Sobrang saya dahil maraming magagandang nangyari sa loob ng 25 years ko. Except sa taon ko noong high school dahil sobrang panget ng mga iyon.“

Bitter niyang sagot sakin.

“

Tsss

…. You mean yung relationship natin before? Iyon ba Ang tinutukoy mo?“

“Hindi…. Ikaw Ang tinutukoy ko, sobrang panget ng pagmumukha mo, you know what? Pwede kang mag pa-plastic surgery sa Mukha mo anytime mo gusto.”

Sarkastikong sabi niya sakin na ikinaseryoso ng Mukha ko. Nag evil smirk naman siya nung napansin niya na nawala ang mga ngiti sa Mukha ko.

“

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA

…. Matthew Aristotle Santillan, parang hindi na Ikaw Ang ka batch mate at naging Ex ko noong high school pa tayo?!“

Natatawa kong sabi sa kaniya.

“Indeed… People change, hindi lahat ng taong nakilala mo noong high school ka pa is ganun parin ang ugali ngayon. Pero may ilan parin kagaya mo na hindi nagbabago, May kasabihan nga eh… Once a cheater, always a cheater.”

Sarkastikong sabi niya sakin..

“So you mean hindi ka pa nakaka move on sa relationship natin before? C’mon Matthew, matagal na iyon… Sobrang tagal na.”

Litanya ko sa kaniya.

“Oo nga eh, matagal na… Sobrang tagal na, imagine? Ako lang nag suffer sa ating dalawa, pero Ikaw? Nakuha mo pang maging Masaya kasama yung babaing yun? Ginamit mo ako para lang

makapasa

ka sa difficult subject mo, hindi ka lang pala

manloloko

, Mang

gagamit

ka din… Napaka panget ng ugali.“

Sabi niya Sabay evil smirk. Natigilan naman ako dahil sa mga sinabi niya dahil tinamaan ako, oo… Ganun ako na klase ng tao. Mang gagamit at manloloko, a fucking womanizer asshole man like me.

“Sorry kung na offend kita, ganito talaga ako… Lalo na kapag may nakikita akong

nakakairitang

Mukha sa harapan ko. So? Anong sadya mo sakin PNP Chief?“

Tanong niya sakin sabay taas ng Isang kilay niya.

“Kung wala ka ng sasabihin, you better go. Wala akong panahon at Oras makipag

diskusyon

sayo para balikan ang mga walang ka kwenta-

kwentang

memories na iyon, dahil matagal ko ng binaon sa limot ang mga iyon pero nung Makita ko ang pagmumukha mo ngayon sa harapan ko,

nanumbalik

ang lahat ng iyon. Now Get The Hell Out of Here at huwag ka ng magpapakita ulit sakin…. You wasting my precious time.“

Malamig niyang boses na Sabi sakin at tumayo na.

“Hindi pa tayo tapos mag usap. Huwag kang bastos, tandaan mo na Chief ako ng Philippine National Police .”

Ma awtoridad kong sabi sa kaniya.

“So?

Tinatakot

mo ba ako ganun ba? Remember nagpunta ka rito dahil Ikaw ang may kailangan PNP Chief, Ikaw Ang pumunta rito dahil may kailangan ka. Bakit hindi mo na lang sabihin hindi yung

nangangamusta

ka pa sakin na parang close tayo?!“

Sabi niya sakin habang naka cross arms siya at nakataas ang kanang kilay niya

“Kaya ako pumunta rito ay dahil gusto kitang Kunin bilang Health Doctor

para makuhaan ng medical examination and drug test ang buong kapulisan natin dito sa bansa sa loob ng 5 buwan

. Alam mo naman siguro iyon hindi ba?“

Tanong ko sa kaniya.

“Oo, alam ko hindi ako Tanga… Alam ko ang tungkol diyan,

bagong Chief ka nga kapulisan dito sa bansa natin. At required silang kunan ng medical test or examination taon-taon, ang tanong ko lang

? Bakit ako? Bakit ako ang kinukuha mo na maging Health Doctor para kuhaan sila ng medical examination at drug test? Seriously?“

Sagot naman niya sa tanong ko.

“Dahil Ikaw Ang qualified na maging Head Doctor ng medical team ko.”

Sagot ko din sa tanong niya sakin.

“Really? Ako? Hahahaha.. ako qualified para maging Health Doctor para sa kapulisan mo? Seryoso ka? Baka

nilalagnat

ka ngayon, gusto mo bang dalhin kita sa private room at alagaan kita?…. Tsss, sa

dinami

rami ng mga doctor na magagaling rito sa pilipinas, bakit ako pa gusto mong Kunin? Ahhh…. Siguro may binabalak ka na naman na masama sakin kagaya dati noong high school pa lang tayo, Ikaw Ang number 1 bully sa campus noon hindi ba? At Isa ako sa mga naging

biktima

mo noon? Gusto mo bang Gawin ulit sakin ang mga ginawa mo noon? Ganun ba?“

Sagot niya sakin na parang may hinanakit sakin dahil sa mga ginawa ko sa kaniya noong high school pa lang kami, hindi lang sa panloloko at pananakit ng damdamin niya ang ginawa ko kundi ang bully-hin siya sa campus noon.

Nakaramdam ako ng guilty dahil sa mga sinabi niya sakin noon. Kaya hindi ako makatingin sa kaniya ng diretso ngayon mula sa kinauupuan ko dito sa mahabang sofa sa loob ng office niya.

“I decline. Ayoko tanggapin,

sinasayang

mo lang Oras mo PNP Chief. Makakaalis ka na. Marami pa akong dapat gawin ngayon…“

Malamig niyang sabi sakin sabay talikod at pumunta na sa swivel chair niya.

“Babalikan kita at itatanong ko ulit sa iyo ito. Hindi ako titigil hanggat hindi mo

tinatanggap

ang alok ko, huwag mong hintayin na

idaan

ko sa

dahas

ang

pamimilit

ko sayo baka magsisi ka sa huli.“

Pagbabanta ko sa kaniya.

“Go ahead! Ikaw na nga itong nakikiusap sa akin, ikaw pa itong may ganang

manakot

? Haha ibang klase ka din PNP Chief.“

Natatawa niyang sabi na may pagka sarkastikong tunog.

“Oo naman, kayang kaya kong Gawin iyon kung ano man maisipan ko Gawin na

dahas

para mapapayag lang kita…. You know me well Matthew simula noong high school pa lang tayo… Kapag may

natipuhan

ako, kinukuha ko kaagad. Hindi ako titigil hanggat hindi ko iyon nakukuha.“

Pagbabanta ko sa kaniya. Natigilan naman siya sa sinabi kong iyon, nag evil smirk ako sa kaniya at tumayo sa kinauupuan ko at naglakad papunta sa harapan niya sa office table niya.

“Babalikan kita, at paulit ulit kitang tatanungin tungkol dito. Hindi ako titigil hanggat hindi kita napapayag sa inaalok ko sayo. Bibigyan kita ng 4 na Araw para pag isipan mong mabuti ang sagot mo sakin.”

Sabi ko sa kaniya sabay evil smirk.

“Kahit ilang beses ka pang bumalik rito, kahit mag Isang taon ka nang bumabalik rito para itanong sakin iyan, a big NO lang ang isasagot ko sayo…

Nagsasayang

ka lang ng Gasolina papunta rito sa Hospital, PNP Chief. If I were you, maghahanap na lang ako sa iba. Dahil naniniwala ako na may mas fit pa sa akin sa position na iyang inaalok mo sakin.“

Madiin niyang sabi sakin na parang pinapamukha niya sakin na hindi siya qualified at may mas better pa sa kaniya para maging Health Doctor ng kapulisan ko..

“Ganun ba? Okay sige… Huwag kang

mabibigla

sa mga pasabog na

ihahanda

ko para sayo. Siguro pagkatapos niyon, mapapayag na kita sa inaalok ko sayo bilang Health Doctor ng kapulisan ko…. Adios, Mahal ko.“

Ngiting Sabi ko sa kaniya at naglakad na ako palabas ng office niya, natigilan naman siya sa mga sinabi ko.

Chapter 4

Matthew

“That bastard man, how dare him na

pagbantaan

ako?! Siya na nga itong humihingi ng

pabor

sakin, siya pa itong magaling

manakot

at

magbanta

sakin? Ang kapal ng Mukha niya. Hindi parin siya nagbabago… That asshole dickhead man, he’s getting into my Nerves.”

Gigil kong sabi habang pinagmamasdan ko ang pintuan ng office ko kung saan siya lumabas kanina. Bigla itong bumukas at iniluwa niyon si Erica.

“Ohh bakit ganiyan Mukha mo? Don’t tell me hindi maganda ang pag uusap niyo ni PNP Chief Nolasco dito sa loob ng office mo kanina?”

Tanong niya sakin.

“Bwesit yung lalaki na iyon, akala mo kung sino?! Siya na nga itong humihingi ng

pabor

sakin? Siya pa itong magaling

magbanta

. Kapag ng mukha ng hayop na iyon…”

Inis at gigil kong sagot kay Erica.

“Ano ba kase pinag usapan ninyo?

Pwedenko

ba malaman? Baka

makatulong

ako.”

Sabi naman niya na parang interesado malaman.

“Huwag na, kahit naman sabihin ko sayo at mag volunteer ka. Hindi ka niya kukunin kase ako lang daw qualified at gusto niyang Kunin bilang Health Doctor para kuhaan ng medical examination ang buong kapulisan natin dito sa bansa  sa loob ng 5 buwan. Ohh diba? Nakaka stress? At Ang mas nakaka bwesit pa yung ex mo pa ang nag offer sayo?! ACT LIKE NO HAPPENED?! REALLY?!”

Sabog ko sa Galit. Pero natauhan ako sa mga sinabi ko nung Makita ko ang reaction ng Mukha ni Erica sa harapan ko na gulat na gulat sa mga narinig at nalaman niya sakin.

“WHATTTTTT???? NAGING EX MO SI PNP CHIEF NOLASCO? PAANONG NANGYARI IYO––”

Sigaw niya sa gulat, hindi ko pinatapos ang sasabihin niya dahil tinakpan ko kaagad ang bibig na dahil baka may makarinig sa labas ng pinag uusapan namin.

“Ang ingay mo naman… Sigaw talaga? Mahabang kwento, naging kami noong 4th year high school. Ilang buwan lang naman inabot nung naging kami.

Pakitang

tao lang pala na he likes me pero ang totoo manloloko, womanizer at Mang

gagamit

. Ginamit niya lang ako para makapasa sa Physics Subject namin noon kase parehas kami ng subject teacher.”

Pinaikli kong kwento kay Erica. Sabay tanggal ng kamay ko na nakatakip sa bibig niya.

“

Taray

… Hindi pa rin nakakalimutan kung paanong naging kayo at Paano ka niya niloko, hahaha yung iba kase kinakalimutan na nila ang memories ng ex nila. Pero Ikaw, natatandaan mo pa. Hahahahaha…”

Mapang asar na sabi ni Erica sakin. Naningkit ang mga mata ko dahil sa sinabi niya.

“At bakit hindi ko naman makakalimutan iyon? First love ko ang

mokong

na iyon. Kay panget panget naman, ni hindi ko nga alam kung paano at Anong dahilan ko para gustuhin siya noon?!”

Nandidiri kong sabi kay Erica.

“

YIEEEEEEEEEEE

HAHAHAHAHAHAHA FIRST LOVE NIYA SI PNP CHIEF NOLASCO…”

Sigaw niya na parang kinikilig. Inikot ko na lang mata ko sa kawalan sabay naglakad na papunta sa pinto ng office ko.

“Ano? Hanggang diyan ka na lang ba? Hindi ka na mag

lu-lunch

?”

Sarkastikong sabi ko kay Erica. Tumigil siya sa pagtawa habang kinikilig, sabay lingon sakin.

“Ayyy sabi ko nga Director, HAHAHAHA.”

Sabi niya sabay patakbong lumapit sakin at lumabas na kasabay ko at sinarado ang pinto ng office ko.

Papunta pa lang kami sa Canteen ng Hospital nung Nakita namin ni Erica na biglang bumukas ang entrance main door ng hospital patakbong tinutulak ng ilang staff ng nurses ang ambulance stretcher na may nakahigang Isang buntis. Nagmamadali ang ilang staff ng nurses na tumutulak sa ambulance stretcher papuntang O.R, agad kong tinanong ang Isa sa mga staff ng nurses na hingal ngayon na Isa sa mga tumutulak sa ambulance stretcher papasok sa loob ng entrance main door ng hospital.

“Anong nangyari sa babaing buntis na iyon?”

Takang tanong ko sa lalaking nurse.

“

Manganganak

na po siya, ang problema po may complication siya sa lungs niya

dahil nag

karoon

ng blood clot ang bawat lungs

niya kaya nahihirapan siyang huminga.”

Hinihingal na sabi ng nurse.

“Director Matthew, naalala ko nga pala wala si Doc. Louie na Isa sa mgagaling na surgeon natin dito sa hospital, naka leave siya ngayon.”

Sabi sakin ni Erica.

“

Ipahanda

mo ang Operating Room ngayon din. Bilis!”

Ma awtoridad kong utos kay Erica.

“A-Anong g-gagawin mo?”

Tanong niya sakin na parang nag aalala.

“Ako ang mag

oopera

sa kaniya, kailangan din kita ngayon doon sa O.R Gynaecologist at Obstetrician ka hindi ba?…. Tara na!”

Sabi ko kay Dra. Erica at tumakbo na ako papunta sa Surgeon Changing Room dito sa ground floor ng hospital para kumuha ng surgical scrub suit at gloves tsaka surgical mask na blue. Sumunod naman sa Surgeon Changing Room si Dra. Erica Kasama ang tatlong nurse, nagmamadali siya ngayon sa  pagsuot ng surgical scrub suit ganun din ang tatlong nurse.

“Ikaw Nurse Eunice

katuwang

namin ni Director Santillan. At kayong dalawa, ihanda niyo ang mga gagamitin equipment sa

operasyon

at sa 

panganganak

… Bilis!”

Ma awtoridad niyang utos sa dalawang nurse at tumakbo ito papunta sa Ibang room para Kunin at ihanda Ang mga gamit na gagamitin sa operasyon at sa panganganak.

Nagmamadali akong naglalakad palabas ng Surgeon Changing Room, nasa likuran ko naman si Dra. Erica at ang nurse na nangangalang Eunice. Pinagtitinginan kami ng ibang tao na nasa hallway ganun din ang ilang nurse at doctor.

Lumiko kami sa kaliwa papasok sa operating room. Nakita ko ang dalawang nurse na inutusan ni Dra. Erica kanina sa Surgeon Changing Room, nakasuot na din sila ng surgical scrub kagaya namin na kulay castleton green.

Sinarado naman nung Isang nurse ang pintuan ng operating room, marami ang tumitingin mula sa labas kabilang na Ang ilang doctor at nurse ganun din ang mga intern dito sa loob ng hospital. Nasa tabi ako ng pasyente nakataas ang dalawang kamay ko na may suot na gloves na puti na plastic. Tanging

Operation Theater light

lang ang Ilaw namin dito sa loob ng Operating Room.

Tinignan ko ang babaing buntis na may suot na ng head cover sa ulo na nakahiga sa Operation table at may mga tubong nakalagay sa bibig niya na naka connect sa

life support machine

. May

anesthesia machine

din na naka connect sa katawan niya para hindi niya maramdaman ang sakit habang inioperahan siya, at Ang

Aspirator

na Nakahanda na rin katabi ng life support machine na gagamitin namin sa pasyente. Nakahanda na din ang

Defibrillator

machine kung sakaling kailanganin during operation. May

blood pressure monitor

din rito na naka connect din sa kaniya para malaman kung bumababa o tumataas ang blood pressure niya habang inooperahan siya ganun din ang

heart beat monitor

na naka connect din sa kaniya at iba pang machines na nandidito.

Magkaharap kami ngayon ni Dra. Erica nasa right side ako at siya naman nasa left side, parehas kaming naka suot ng surgical mask na blue at may head cover sa ulo.

“Let’s get started.”

Sabi ko.

“Akin na Ang scalpel.”

Inabot naman sa akin ni Nurse Eunice ang scalpel at sabay kinuha ko iyon sa kaniya at hiniwa na ang gitnang parte ng katawan ng babae.

“Look, if you don’t catch the blood pressure and the oxygen saturation. Mamamatay silang dalawa.”

Sabi ko kay Dra. Erica

“Alam ko, salamat sa

paalala

.”

Sagot naman niya sakin.

“

Ilapit

niyo sakin yung Aspirator,”

Utos ko sa ibang kasamahan namin dito sa loob ng operating room. Nilapit naman nila sakin at kinuha ko ang Isa sa mga tube niyon at pinasok ko sa tube na nakabaon sa katawan ng pasyente. Tumingin ako sa monitor at pinapanuod ko ang loob ng katawan ng pasyente sa bandang gitna niya, si Dra. Erica naman ay busy sa ginagawa niyang pag caesarian sa pasyente para mailabas ang sanggol sa sinapupunan ng pasyente.

Inikot ko ang tube ng suction machine habang nakatingin sa monitor. Hinihigop ng tube ng suction machine ang ilang dugo sa lungs ng pasyente na bumara roon.

“Her blood pressure is dropping.”

Sabi ko. Sabay kuha ni Nurse Eunice ang Isang syringe na may laman at tinurok iyon sa Isang tube na naka connect sa pasyente.

“I go it Director.”

Sagot sakin ni Nurse Eunice.

“Bakit 90 ang oxygen level? May nakaharang ba sa tube niyan?”

Takang tanong ko.

“Hindi po Director, gumagana po siya.”

Sagot naman sakin ni Nurse Eunice.

“Kung ganun? Bakit hindi bumababa sa 90?”

Tanong ko ulit. Nakatingin lang samin si Dra. Eunice samin ni Nurse Eunice.

“Okay na po yung 90 Director.”

“Buntis siya, kailangan bumaba sa 90 ang oxygen level niya.”

Sagot ko kay Nurse Eunice na parang nagtataka kami rito sa Operating Room.

“Tinaas ko po, nahihirapan siyang huminga Director, kaya hindi niya kayang huminga ng normal. Ganun din ang Isang parte ng lung niya na hindi rin maganda ang condition.”

Sagot sakin ni Nurse Eunice.

“Are you gonna kill the patient and make excuses like that?”

Seryosong Tanong ko sa kaniya. Sasagot pa Sana siya nung nagsalita si Dra. Erica na nakatingin parin samin.

“Director, mas maganda kung lung suction machine na lang gamitin ninyo.”

Suggestion ni Dra. Erica sakin. Lumingon naman ako kay Nurse Eunice na nakatingin din sakin.

“kaya mo bang Gawin ang surgery? It’s going to be so hard to get a chance of possibility na matapos natin ito?!”

Tanong ko kay Nurse Eunice.

“Yes Director, kaya ko itong surgery.”

Sagot niya sa tanong ko na buo ang loob niya. Alam ko na first time niya ito rito sa Operating Room at first experience niya na makapag opera na Kasama ako. Nilingon ko ulit ang monitor sabay ginagalaw ko ang tube ng suction machine sa loob ng katawan  ng pasyente para higupin ang mga na stock na dugo Lalo na sa lungs niya.

“Director, pwede ko bang Gamitin ang lung suction machine na

sinusuggest

ni Dra. Eunice? Para

matulungan

kitang alisin ang mga blood clots sa kabilang parte ng lungs niya para

mapabilis

natin ang operation pleaseeee Director.”

Pakiusap sakin ni Nurse Eunice.

Napabuntong hininga ako, Tama siya hindi kami matatapos rito at baka abutin kami ng mahabang Oras sa pagtanggal ng mga blood clots sa lungs niya na dahilan para maging mabagal ang pag hinga ng pasyente.

“Sige, pumapayag na ako.”

Sagot ko sa kaniya. Tumango naman siya at agad ginamit ang lung suction machine. Tahimik kaming nagtratrabo ngayon dito sa loob ng operating room habang may mga nanunuod samin na ilang nurses at doctor sa labas ng operating room sa pintuan at sa bintanang salamin. Ngayon lang kase nila ako nakitang mag opera ng pasyente.

“

Tangalin

mo na yang lung suction machine na ginamit mo na

nakakabit

sa kabilang part ng lung niya.”

Utos ko kay Nurse Eunice nung Makita ko ang kabilang lung ng pasyente na wala ng blood clot dahil sa ginamit ni Nurse Eunice na Lung suction machine. Agad naman niya iyon tinaggal.

“

Pahiram

ako ng lung suction machine.”

Utos ko kay Nurse Eunice.

Agad naman niya iyon nilipat sa tabi ko at binigay sakin yung tube niyon na may hose. Tinanggal ko yung tube ng aspirator at pinalit ko ang tube ng lung suction machine sabay pump ko sa pinaka hawakan ng tube ng lung suction machine para higupin ang natitirang blood clot sa lung ng pasyente habang ang mga mata ko ay nasa monitor.

New born baby cries

Natigilan kaming lahat nung marinig namin ang iyak ng sanggol, agad akong napalingon kay Dra. Erica at Nakita ko na hawak hawak niya ang Isang paa ng sanggol sabay bitin ng patiwarik sa sanggol. Agad naman lumapit ang Isa sa mga nurse na inutusan niya kanina na may hawak na tela at sinapin sa sanggol na umiiyak ngayon. Sabay nilagay sa parang sink at nilapag ang sanngol roon para punasan at ibalot ng tela ang buong katawan.

Tinapos ko naman ang ginagawa ko at hinugot ko na ang tube ng lung suction machine sa katawan ng pasyente. Sabay nilinisan ang hiwang ginawa ko kanina at tinahi iyon.

“

Pakiabot

ng Surgical Scissor”

Utos ko kay Nurse Eunice na nasa tabi ko at pinagmamasdan ang ginagawa ko. Pinag papawisan na kaming lahat dito pero patuloy parin kami sa ginagawa namin.

Ganun din ang ginagawa ni Dra. Eunice, tinatahi na niya rin ang hiniwang ginawa niya para lang mailabas ang Bata sa sinapupunan ng pasyente. Nung matapos na kaming lahat, tinanggal na din namin ang ilang tube na naka connect sa pasyente, tanging life support machine at heart beat machine na lang ang naka connect sa kaniya. narinig namin ang malakas na palakpakan ng ilang nurse at doctor sa labas ng operating room na kanina pa nanunuod sa Amin.

“Congrats sa atin, natapos natin ang operation ng successful!”

Ngiting sabi ko sa kanila. Napa palakpak naman ang dalawang nurse sa tabi ni Dra. Erica, nabigla naman ako dahil sa pagyakap sakin ni Nurse Eunice. Natigilan naman sa pag palakpak ang dalawang nurse sa tabi ni Dra. Erica, maski si Dra. Erica ay natigilan din at napatingin sila samin.

“Good job Nurse Eunice.

Pinahanga

mo ako sa pagiging determine mo, ituloy tuloy mo lang iyang pagiging

determinado

mo, for sure ma pro-promote ka din bilang Head Nurse ng hospital na ito someday.”

Ngiting Sabi ko sa kaniya. Lumayo siya sakin para iharap ang Mukha niya sakin.

“Thank you Director sa

pagtitiwala

sakin, I promise pag

iigihan

ko pa trabaho ko.”

Naluluhang sabi niya sakin.

“Okay, Dra. Erica, pwede mo nang sabihin sa family member ng patient na naghihintay sa labas na successful ang operation. Dalhin niyo na rin yung new born baby sa Hospital nursery room.”

Napatango naman sila sa sinabi ko at nauna ng lumabas ng operating room si Dra. Eunice para kausapin ang family members ng pasyente. Lumabas na rin ang isang nurse na Kasama namin dito sa loob kanina habang naka lagay sa crib na transparent, pumasok naman ang dalawang nurse na lalaki na may tulak tulak na infirmary bed at inilipat ang pasyente sa infirmary bed na tulak tulak nila pagpasok rito sa Operating Room.

Nilabas na nila ang pasyente na nakahiga sa infirmary bed at itinulak iyon palabas ng operating room. Nag si alisan na din ang ibang tao na nanunuod kanina sa operasyon na ginawa namin. Lumabas na ako ng operating room sabay tanggal ng surgical mask at head cover sa ulo ko. Ganun din ang gloves sa kamay ko sabay tapon sa basurahan. 3 pm na pala ng hapon pagtingin ko sa malaking wall clock na nakasabit sa pader ng ground floor ng hospital.

“Nawalan na ako ng ganang kumain, Haistttt….”

Sabi ko sabay naglakad na papuntang surgeon Changing Room para hubarin ang surgical scrub suit na suot ko.

Chapter 5

Matthew

Aristotle

After ng surgery na ginawa ko, inabot na ako ng gabi rito sa hospital. Natapos ko naman ang mga papers sa office table ko at nagsimula na akong mag ayos naisipan kong mag bar saglit dahil off ko naman bukas. Si Erica naman ay may lakad siya Kasama mga relatives niya at family niya kaya maaga siyang nag off.

Lumabas na ako sa office ko at ni-lock ko ang pintuan sabay naglakad na ako sa hallway papuntang elevator, pagdating ko sa ground floor ng hospital kakaunti na Ang tao rito, nakasalubong ko din ang mga nightshift na nurses at doctor sabay bati nila sakin paglabas ko ng hospital nagtungo na ako sa parking lot ng hospital para hanapin ang kotse ko at sumakay na.

Agad na ako nagmaneho palabas ng parking lot ng hospital at nagtungo na sa highway papuntang bar na malapit sa subdivision na tinitirhan ko. Pagdating ko sa bar, pinark ko ang sasakyan sa labas nito at pumasok na sa loob. Nagtungo ako sa counter kung saan may mga bar tender doon na nag hahalo ng mga drinks at may mga costumer din na kagaya ko ang nanduon sa counter, nakahanap naman ako ng available chair na  walang sandalan sa may counter, actually dalawang chair iyon na magkatabi kaya pumwesto ako sa right side sabay tawag sa bar tender na malapit sakin.

“Bigyan mo nga ako ng light drinks dyan.”

Utos ko rito.

“Yes sir, wait lang po.”

Sagot naman niya sakin, nasa loob ng sasakyan ko ang white coat ko na pang Doctor. Kaya tanging polo na long sleeves and black na trouser lang suot ko. Dumating naman ang bar tender at binigay sakin ang Isang bote ng alak at Isang shot glass. Wala lang akong gagawin, gusto ko lang magpakalasing sa ngayon dahil off ko naman bukas.

Nakaka ilang tungga na ako sa shot glass at nangangalahati na ako sa pag inom, nakatukod lang ang Isang kamay ko sa ulo ko samantalang ang Isa ay nakahawak sa shot glass ko. Maingay rito sa loob ng bar dahil sa mga loudly speaker na pinapatugtog kundi mga pang party na tugtog na may kasamang tawanan at hiyawan sa paligid ko. Samantalang ako nag mumukmok rito sa Isang tabi at tahimik lang pinapanuod ang mga tao rito. Nawala ang atensyon ko sa crowd ng may Isang lalaking lumapit sakin, hindi ko siya Kilala pero may kamukha siyang tao na Kilala ko.

Mukha siyang bata dahil sa baby face niyang Mukha, matangos ang ilong, malalaki at saktong mabibilog ang kaniyang mga mata, maganda din ang pagkakakurba sa kilay niya, matangkad din ito sa akin at halatang maganda ang pangangatawan nito. Naalala ko tuloy yung kumag na iyon na walang iba kundi si James Ethan.

“Hi, can I joined you?”

Manly na malambing boses na tanong niya sakin habang naka ngiti.

“At bakit?”

Seryosong Tanong ko sa kaniya.

“Nothing… Kanina pa ako nakatingin sayo mula sa upuan na iyon sa likod mo, actually mag Isa lang ako rito at wala akong kasama, so that’s why Nakita kita nag iisang umiinom.”

Sabi niya sakin sabay turo sa Isang sofa na Malaki sa likuran ko kung saan daw siya nakaupo kanina. Bigla na lang siyang umupo sa bakanteng upuan na katabi ko. Sabay tawag ng bar tender at nag request ng Isa pang bote ng light drinks na iniinom ko at Isa pang shot glass. Napailing na lang ako sa ginagawa nitong Batang ito.

“Ang lakas mo din eh ano? O-order ka ng Isa pang bote ng alak, tapos ano? Ako magbabayad niyan na kinuha mo?…. Tsss, ibang klase ka din. Umuwi ka na nga sa Inyo, ang Bata mo pa para uminom…”

Sabi ko sa kaniya. Natawa na lang siya sa sinabi sabay harap at tumingin sakin.

“Unang una, hindi ko

ipapabayad

sayo itong beer na kinuha ko, babayaran ko rin ito don’t worry. At pangalawa hindi na ako bata.. I’m 25 years old nasa legal age na ako para uminom, Mukha lang akong Bata tignan dahil baby face parin Mukha ko.”

Sagot naman niya sakin habang nakangiti. Napasimangot naman ako sa mga sinagot niya sakin.

“

Weee

? 25 years old ka na? Hindi ako naniniwala. Hahahahaha huwag mo akong lolokohin Bata ka baka gusto mong ibalik ko yang dating Mukha mo noong hindi ka pa

nagpapa

opera… Doctor ako at may

kakilala

akong magaling na dermatologist.”

Sabi ko sa kaniya.

“HAHAHAHAHAHAHAHA… Oo nga, 25 years old na ako. Mukha lang akong Bata tignan dahil baby face parin ako. Kung ayaw mo maniwala, fine! Hindi kita pipilitin maniwala sakin, ikaw na Ang may problema, hindi ako.”

Sabi niya Sabay iling ng ulo at lumagok ulit ng alak sa shot glass niya.

“Oh edi Ikaw na baby face, Ikaw na mukhang Bata. Ikaw na din mayaman, Ikaw na lahat… The best ka eh.”

Sagot ko sa kaniya sabay humarap sa mga tao sa bar na nasa gitna ng dance floor at sumasayaw.

“

Gagalit

ka na niyan?”

“Hindi.”

“

Gagalit

ka eh, Hahahaha Ikaw din naman ahh Mukha ka din Bata tignan.. maputi ka at gwapo, for sure marami ka ng babaing

pinaiyak

noong college ka pa, Tama?”

Tanong niya sakin. Napailing na lang ako at humarap sa kaniya.

“Loko, wala pa akong girlfriend ni Isa, hindi ko type babae.

Gay

ako at lalaki gusto ko, may naging ex na ako noong high school pa ako. Pinaglaruan niya lang feelings ko para sa kaniya, niloko niya ako at ginamit niya din ako para makapasa siya sa Science Subject dahil parehas kami ng subject teacher sa subject na iyon.”

Pagdidipensa ko sa sarili ko.

“Ohh? Lalaki ang Ex mo? Straight ba siya kagaya ko?”

“Oo, first love ko pa ang

kumag

na iyon eh kaya hindi ko pa nakakalimutan yung Araw na niloko niya ako kahit more than 25 years na ang lumipas ngayon.”

Sabi ko sa kaniya na may kahalong pang gigigil.

“Oo naman, hindi mo makakalimutan ang unang minahal mo na ngayon ay Ex mo na…  Nag

kikita

pa ba kayo ngayon?”

“Oo, kanina… Bwesit nga eh akala mo kung sino? Makapag alok sakin na ako ang kukunin niyang Health Doctor sa team niya sa loob ng 5 buwan, para ano? Ulitin niya ulit ang ginawa niyang panloloko at pananakit sa damdamin ko?! Hindi ano… Hindi ko kahit kailan tatanggapin ang alok niya sakin, ang lakas pa niya

mambanta

o manakot sakin. Haha akala naman niya natatakot ako sa kaniya?! Huwag nga siya dyan… Wala akong

kinatatakutan

ni isa.”

Inis kong kwento sa kaniya. Natawa na lang siya sa kwento ko sa kaniya.

“So iyon ba Ang dahilan kung bakit nandito ka? Tama?”

“Hindi… Bukod pa duon, off ko kase bukas. And besides kung umuwi na ako kanina ta hindi nagpunta sa bar na ito. For sure boredom strikes again sa loob ng Bahay ko. Wala akong gagawin kundi

magtulog

na naman pag uwi. Kaya naisipan ko mag lasing ngayon para mabilis akong makatulog pag uwi ko sa bahay….. Eh Ikaw? Anong ginagawa mo rito?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ako?…

Kakauwi

ko lang galing United kingdom noong nakaraang linggo pa, alam ng Daddy ko na ngayon ang uwi ko gusto ko siyang salubingin pero sabi niya sakin huwag muna kaming magkita sa kaniya dahil pinagbantaan ang buhay niya na pati ako

mameligro

din kapag nagkita kami ng Daddy ko. Sobrang miss ko na siya, 1 week na akong hindi siya nakakapiling dahil sa kaligtasan namin dalawa.”

Malungkot niyang sabi sabay tungga ulit ng shot glass na may laman na alak. Nalungkot ako para sa kaniya, naalala ko na naman ang pakiusap sakin ni Mr. Chairman Tan noong dumalaw siya sa hospital nung Isang araw. Naaawa ako para sa anak niya na nasa United kingdom din dahil wala siyang kaalam alam na Ang daddy niya rito ay namemeligro din.

“Huwag ka na malungkot diyan… Alam ko na may iba pang paraan para makapag bonding kayo together ng daddy mo soon, isipin mo na lang ang kaligtasan niyong pareho dahil Isa sa buhay niyo ang nakasalalay at nasa bingit ng kamatayan. Kung may tinatago kang tampo sa daddy mo?! Huwag mong hayaan na manatili diyan sa puso mo,

unawain

mo na lang ang daddy mo dahil gusto ka lang niya protektahan at ilayo sa gulo na pinasok niya and besides ganun talaga ang mga magulang, kung ano ang Tama? Iyon ang gagawin nila para sa anak nila kahit

ibuwis

pa nila ang buhay nila para sa anak nila ay gagawin nila iyon… Walang kahit na anong uri ng pag ibig ang makakapag

pasira

sa pagmamahal ng magulang sa anak nila…. Remember that!”

Mahaba kong sabi sa kaniya habang nakangiti. Lumingon naman siya sakin at ngumiti rin, Ewan ko ba? Nakaramdam ako ng kakaiba sa kaniya na Masaya at masarap siyang kausap, parang may iba sa kaniya na gusto ko pa siyang makilala ng lubusan ngayong gabi.

“Salamat sa advice mo, kung hindi ka lang mukhang Bata

katulad

ko?! Iisipin ko na parents ka na kagaya ng daddy ko. Hahahaha…”

Natatawang sabi niya sakin.

“Sira, haha paano ako magkakaroon ng anak eh lalaki din gusto ko?

Batukan

kita dyan eh.”

Natatawang sabi ko din sa kaniya at sabay kaming nagtawanan dalawa.

“By the way, I’m Theo. And you are?”

Sabi niya sakin sabay lahad ng isang kamay niya sa harapan ko.

“Matthew, Matthew Aristotle name ko. Ikaw bahala kung Anong gusto mong

itawag

sakin.”

Sabi ko sa kaniya habang nakangiti sabay tinanggap ko ang kamay niya at nag shake hands kami.

“I like your name, it suits to you… Aristotle, the great philosopher noong Ancient Greek era. Kagaya mo din siya may mga word of truth ang mga sinasabi mo ngayon sakin katulad kanina.”

Ngiting Sabi niya sakin. Na speechless naman ako sa sinabi niya, ganitong tao talaga ako. May mga words of truth and wisdom na lumalabas sa bibig ko na hindi ko napapansin.

Nag inom lang kaming dalawa Hanggang sa nakarami na kami ng inom pareho at naramdaman ko na Ang epekto ng alak sa Sistema ko. Lumabas na kami ni Theo sa bar na iyon, akay akay niya ako dahil mas marami akong naiinom kesa sa kaniya, puro kase kami kwentuhan kanina after namin magkabigayan ng pangalan sa isat-isa.

“Where’s your Car? Ako na mag

dri-drive

… Hindi mo na kayang mag drive dahil lasing na lasing ka na. Akin na susi ng sasakyan mo.”

Utos niya sakin at binigay ko naman sa kaniya. Pagkabukas niya ng pintuan ng sasakyan ko ay pinasok niya ako ng dahan dahan sa loob at nilagyan niya ako ng seatbelt sa upuan sa harap katabi ng Driver seat.

Pumasok na din siya sa kabilang pintuan ng driver seat ng sasakyan ko at agad na niya itong pinatakbo ang makina paalis sa Lugar na iyon. Sariwa pa sa isip ko ang mga nangyayari, umiikot ang paningin ko ngayon pero naaaninag ko pa si Theo na nagmamaneho ngayon ng sasakyan ko. Nakasuot siya ng Isang polo shirt na itim at trouser na itim din at white shoes, Amoy na Amoy ko ang pabango niya na pang lalaki na hindi masakit sa ilong o hindi matapang ang Amoy.

Nakarating na kami sa Bahay ko at hindi ko na alam ang mga sumunod na nangyari dahil lasing na lasing na talaga ako, naramdaman ko na lang na nakahiga na ako sa malambot na kama ng kwarto ko na parang may naghiga sakin doon.

Kinabukasan, nagising na lang ako sa sinag ng Araw na tumatama sa Mukha ko galing sa malaking sliding glass door ng veranda ko dito sa kwarto ko. Agad akong napabalikwas ng tayo dahil hindi ko namalayan kung paano ako umuwi ng mag Isa.

Kinaya ko bang umuwi kagabi? Bakit ako nandito sa kwarto ko? Paanong nangyari na nandito ako kaagad? Sa pagkakaalam ko ay nasa loob ako ng kotse ng sasakyan ko at si Theo ang nag drive ng sasakyan ko kagabi.

Nanlaki ang mga mata ko dahil nasagi ko sa isip ko si Theo, pagtingin ko sa tabi ko Wala akong nadatnan na lalaking natutulog sa tabi ko, tinignan ko din ang suot ko kung wala ba akong saplot ni Isa sa katawan ko pero meron naman akong damit na suot, ito ang suot ko na damit kagabi. Palinga linga ako sa paligid ko dito sa kwarto ko ngunit wala akong Nakitang Isang tao rito kundi ako lang..

Masakit man ulo ko ay naisipan kong tumayo at magtungo sa labas ng kwarto ko at bumaba ng hagdan sabay tumungo sa kusina. Natigilan ako sa paglalakad ko nung may narinig akong tawa ng Isang lalaki sa kusina ko kaya naman naghanap ako ng matalas na bagay para kung sakali na magnanakaw iyon ay manlalaban ako sa kaniya if may gusto siyang Gawin sakin at kung papatayin niya ako dito sa loob ng Bahay ko.

Nakahanap naman ako ng gunting na Malaki na matalas at agad naglakad papuntang kusina. Dahan dahan akong naglakad papunta sa kusina ko at natigilan ako nung Makita ko si Theo na nakikipag harutan kay ron-ron, nakahiga si Theo sa sahig samantalang si ron-ron ay dinila dilaan ang Mukha ni Theo sabay natatawa si Theo sa ginagawa sa kaniya ni ron-ron.

“T-Theo?”

Sabi ko na ikinatigil naman ni ron-ron sa pagdila sa Mukha ni ron-ron at tumakbo palapit sakin. Tumayo naman si Theo at agad naglakad palapit samin ni ron-ron.

“Gising ka na pala, Tamang Tama katatapos ko lang

maghanda

ng breakfast natin,

nagtimpla

din ako ng black coffee para

maalis

ang hang over mo sa ulo.”

Ngiting Sabi niya sakin. Natigilan naman ako na parang istatwa dahil sa mga sinabi niya sakin.

“D-Dito ka natulog kagabi sa l-loob ng Bahay ko? S-Saan ka natulog kong gayon?”

“Ahh… diyan sa may sofa mo sa living room,

tinabihan

pa nga ako ni ron-ron matulog eh…. Haha ang cute ng aso mo.”

Natatawang sabi niya sakin. Pumunta na ako sa mesa at natakam ako sa mga pagkain nakikita ko ngayon, java rice na kulay yellow na parang sinahugan ng chicken oil sa Mang inasal, may dried fish, hotdog, ham at eggs na pinirito. At may dalawang mug na may lamang kape at umuusok pa ang mga iyon.

“I-Ikaw nag l-luto ng mga ito?”

Tanong ko sa kaniya. Habang namamangha sa mga nakikita ko ngayon na Nakahanda sa mesa ng dining room ko.

“Yup! Ako lahat nag prepared at nagluto niya… Masarap ba tignan? Haha don’t worry mas masarap iyan kapag

natikman

mo na Ang mga iyan.”

Kampante at ngiting sagot niya sakin, Umupo na kami at kumain dalawa. Ganun parin ang bihis niya kagabi, after namin kumain ako na Ang naghugas ng pinagkainan namin nakakahiya naman kase na siya pa, siya na nga itong nagluto ng agahan namin tapos bisita ko pa siya. Siya pa maghuhugas?

“Ilang taon ka ng Doctor?”

Tanong niya sakin habang nakaupo sa Isang upuan sa likod ko hindi kalayuan sakin dito sa may kusina habang naghuhugas ako.

“11 years na akong Doctor, hindi lang ako Basta doctor, medical director din ako sa Isang kilalang hospital dito sa bansa.”

Sagot ko sa kaniya.

“Oh talaga? Noong hindi ka pa Director, Anong klaseng Doctor ka? I mean saan o Anong forte mo?”

Curious niyang tanong sakin.

“Surgeon and Cardiologist din ako.”

Sagot ko sa tanong niya. Nung matapos na ako maghugas ng pinagkainan namin, pinunasan ko na Ang kamay ko ng towel na nakasabit sa hawakan ng ref.

“Salamat nga pala sa

paghatid

mo sakin dito sa Bahay ko, hindi ka na tuloy nakauwi kagabi sa Inyo… Mas okay na din iyon para hindi ka

maaksidente

kase lasing ka din.”

Ngiting Sabi ko sa kaniya habang nakatingin sakin.

“Wala iyon, alam mo ba? Nakaraang linggo lang ako umuwi galing UK. Wala pa akong kaibigan dito sa bansa ni Isa?! Tanging Ikaw lang…. Gusto kong makipag kaibigan sayo, sana okay lang sayo.”

Ngiti at maamong boses na Sabi niya sakin.

“Bakit naman hindi? Mukhang kagaya din kita, mabait tsaka mapagkakatiwalaan din. So

syempre

papayag ako makipag kaibigan sayo kahit na ako ang unang mag tanong niyan sayo.”

Sagot ko sa kaniya.

Napangiti naman siya sa sinagot ko. Nag stay pa siya rito sa Bahay ko at nakipag laro pa kay ron-ron, kinagabihan nag desisyon na siyang umuwi. Hinatid ko na siya sa labas ng subdivision, naglalakad lang kami paglabas ng Bahay ko.

“Saan ka nag tratrabaho nga pala?”

Tanong niya sakin habang marahan kaming naglalakad papunta sa gate ng subdivision.

“Bakit gusto mong malaman? Pupuntahan mo ba ako? Sobrang busy ko kayang tao.

Kagaya

bukas back to work na ako after ng off ko ngayon…”

Ngiting tanong at Sabi ko sa kaniya.

“Ang layo naman ng sagot mo sa tinanong ko, Lugar ang tinatanong ko sayo iba naman ang sinagot mo sakin. Hahahahahaha”

Natatawang sabi niya sakin.

“Sa St. Michael Medical Hospital… Oh Ayan ha? Okay na? Nasagot ko na tanong mo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Seryoso? Doon ka nag tratrabaho?”

Gulat niyang tanong sakin.

“Oo, Doon ako nag tratrabaho, bakit?”

Tanong ko sa kaniya na parang gulat parin nung sinabi ko ang pangalan ng hospital kung saan Ako nagtratrabaho.

“Mukhang lagi na kitang makikita doon… Excited na ako. Haha”

“Ha? Anong ibig mong sabihin?”

Tanong ko sa kaniya. Naguluhan ako sa sinabi niya na lagi na daw kaming magkikita doon sa hospital.

“Nothing…. Oh, by the way. Pwede ko ba

mahingi

cellphone number mo?”

Tanong niya sakin, nandito na kami sa labas ng gate ng subdivision sa may waiting shed para mag abang ng taxi na masasaktan niya pauwi.

“Bakit mo naman

hihingiin

? Eh diba sabi mo kanina lagi na tayong magkikita sa hospital soon? So bakit mo pa

hihingiin

cellphone number ko?”

Tanong ko sa kaniya habang nakatingin sa kaniya. Tumingin naman siya sakin at ngumiti Bago sumagot.

“Hindi naman agad-agad na makikita kita sa hospital. Soon pa iyon, kaya pleaseeee…. Bigay mo na lang cellphone number mo sakin.”

Sabi niya sakin sabay nag puppy eyes na nag mamakaawang ibigay ko sa kaniya cellphone number ko. Napailing na lang ako sa kaniya.

“Akin na Cellphone number mo, ako na

maglalagay

ng number ko diyan sa phone mo at isa-save ko na din sa sim card mo para hindi mo

mabura

. Okay?”

Sabi ko sa kaniya sabay hingi ng kamay ko ang cellphone niya. Binigay naman niya sakin cellphone niya na itim na bagong labas na iphone ngayon at tinap ko ang mga numbers ng cellphone number ko. Sabay save sa sim card ng phone niya.

“Oh Ayan… Okay na.”

Sabi ko sa kaniya sabay balik ng phone niya sa kaniya. Kinuha naman niya iyon at hinanap ang cellphone number ko,

“Director Santillan?!”

Sabi niya. Habang nakatingin sa phone niya.

“Oo, ayan surname ko.”

“Okay, thanks for this…”

Sabi niya Sabay para ng Isang taxi na walang laman.

“I got to go… Nice to meet you ulit Aristotle, I hope this is not the last time na magkikita tayo… Sana everyday na tayong magkita.”

Sabi niya habang nakatingin sakin at nakangiti, bigla akong natigilan nung hinalikan niya ako sa kaliwang pisngi. Sabay mabilis na binuksan ang pintuan ng taxi at sumakay na sa loob. Samantalang ako gulat parin ako sa ginawa niya at napahawak na lang sa kaliwang pisngi ko. Hindi ko namalayan ang pag alis ng taxi na sinasakyan niya sa harapan ko.

Chapter 6

Third Person POV

“Boss, ano balita? Kailan natin

idedespatcha

ang kaaway mo? Balita ko rin sa Isa sa mga Bata ko na nandidito na daw ang anak niya sa bansa… Kailan kami

kikilos

?”

Tanong ng Isang lalaki sa kausap niya sa cellphone niya habang nasa loob ng sasakyan niya.

(On the phone) : “Maghintay hintay ka lang kung kailan kita

pakikilusin

, nag hahanap pa ako ng

tiyempo

. Nagiging

agresibo

at mas lalong dumami ang escort ni Chairman Tan hindi kagaya noon na madali lang ako makalapit sa kaniya. Ganun din sa mansion niya,… Basta, lagi ka lang naka ready ganun din ang mga Bata mo. Naiintindihan mo ba ako?”

Sabi sa kaniya sa kabilang linya na kausap niya sa cellphone niya.

“Sige boss

masusunod

… Aantayin namin go signal niyo kung kelan kami

kikilos

. Ano nga pala gagawin natin sa anak niya boss?”

Tanong niya sa kabilang linya na kausap niya.

(On the phone) : “Dapat natin

maaktuhan

silang mag ama na magkasama… Tsaka natin sila tatapusin, para wala na akong

pro-

problemahin

… Makukuha ko na Ang lahat ng yaman ni Chairman Tan. Hahahahaha”

Tawang sabi ng kausap niya sa kabilang linya.

“Sige boss… Tawagan niyo na lang ako kung kailan kami

kikilos

,

nagmamanman

kami sa bawat alis ng sasakyan ni Chairman Tan dito sa mansion niya, ang mga Bata ko naman

nakamanman

sa

kinikilos

ng anak niya, na

tra-trace

nila ang location ng anak niya na nakatira lang sa Isang private condo na sobrang higpit din ng security sa loob at labas niyon.”

Pag e-explain nung lalaki sa boss niya na nakausap niya sa kabilang linya.

(On the phone) : “Good… Mag

manman

lang kayo diyan, huwag muna kayo kikilos ng hindi o wala pa akong sinasabi

mahuhuli

nila kayo, magiging palpak o

sablay

ang plano natin pag

dispatcha

sa kanila.”

Sabi naman ng boss niya sa kabilang linya.

“Okay po boss, masusunod po.”

Sabi niya sa boss niya.

(On the phone) : “Okay sige…

Ibababa

ko na ito,

antabayanan

mo na lang tawag ko sa Inyo kung kailan kayo kikilos ng Bata mo,

aktuhan

muna natin na magkasama silang mag-ama para Isang

kilusan

na lang ang pagpatay sa kanila. Okay ba?”

Sabi ng boss niya sa kaniya.

“Sige po boss, antayin ko na lang tawag ninyo at go signal niyo para sa pagkilos namin ng mga Bata ko.”

Sabi naman niya sa boss niya at binaba na Ang tawag, sabay hithit ng sigarilyo na nasa kamay niya at binuga ang usok niyon sa loob ng bibig niya.

---

Ethan

“Wala ba akong agenda ngayon Araw Secretary Castro?!”

Tanong ko sa Secretary ko habang nandito ako sa office ko. Full schedule ako nitong nakaraang Araw matapos kong dumalo sa mga inauguration at pagpupulong Kasama ang Presidente.

“Wala po Chief, vacant po ang schedule niyo ngayong araw.”

Sagot niya sakin.

“Good…

Pasabi

mo sa driver ko na ihanda niya ang sasakyan, may pupuntahan ako. Sabihan mo na din si Police Senior Superintendent Sandoval na magsama ng iba pang pulis na hawak niya at sumunod sakin.”

Sabi ko sa Secretary ko.

“Opo, Chief. ”

Sagot niya sakin at tumalikod na at lumabas na ng office ko. Naka suot ako ng GOA uniform ko na kulay navy blue at GOA na kasing kulay ng uniform ko sa pants ko. Tumayo na ako at naglakad na palabas ng office ko dito sa headquarters ng PNP, may mga nakasalubong ako na ibang pulis sa hallway at binati nila ako, nginitian ko lang sila at dumiretso na sa elevator.

Nung nasa ground floor na ako ng PNP headquarters, lumabas na ako at naabutan ko ang sasakyan ko ganun din ang Isang police mobile car sa likod ng sasakyan ko na kulay itim. Sinalubong ako ng driver ko at si secretary Castro. Nag salute sila sakin at ganun din ako sa kanila sabay pasok na sa loob ng sasakyan at sinarado na Ang pinto. Pumasok na Ang driver ko sa driver seat at pinaandar na Ang sasakyan palayo sa headquarters ganun din ang police mobile car na nakasunod sa Amin ngayon.

Pupuntahan ko ulit si Matthew sa hospital, hindi ako titigil sa pangungulit sa kaniya Hanggang sa mapapayag ko siya sa inaalok ko sa kaniya na Kunin ko siya bilang health doctor para sa medical examination na gagawin sa buong kapulisan sa buong bansa per batch sa loob ng 5 buwan na gaganapin sa headquarters field.

Pagkarating namin sa hospital, pinag buksan ako ng driver ng sasakyan ko at lumabas na ako, kasunod ko sa likuran ko si Police Senior Superintendent Sandoval at ilang pulis na Kasama niya sa police mobile car, nag paiwan naman sila sa lounge ng hospital pagpasok namin sa loob Samantalang Kasama ko naman ngayon sa elevator si Sandoval. Maraming nakatingin sa Amin karamihan ilang nurses at doctor at mga tao rito na may kamag anak na pasyenteng naka confined yata sa hospital na ito.

Pagdating namin sa floor kung nasaan ang office ni Matthew, naabutan namin ang Isang lalaking nurse na kakalabas lang sa office niya at may hawak na medical chart sa kanang braso niya.

“Nandyan ba si Director Santillan?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ahh, o-opo… N-Nasa l-loob po siya… Saglit lang po sabihan ko po si Director na may naghahanap po sa kaniya.”

Sagot niya na uutal nung Makita kami ni Sandoval. Agad naman siyang tumalikod sakin at kumatok sa pinto sabay bukas nito, pumasok siya at narinig ko ang sinabi niya.

Nurse:

“Director, may naghahanap po sa Inyo sa labas. Papasukin ko po ba?”

Matthew: “Sino raw?…. Sige, papasukin mo rito sa loob baka Isa sa mga pasyente ko na naka schedule ngayon araw.”

Napangiti ako sa sinabi niya. Lumabas naman ang nurse at hinarap kami,

“P-Pumasok na po kayo sa loob PNP Chief Nolasco.”

Sabi niya sakin sabay yuko ng ulo niya, agad naman akong pumasok sa loob Kasama si Sandoval. Hindi na ako kumatok dahil naiwang nakabukas ang pinto ng kaunti.

“Ano ng sagot mo sa offer ko sayo?”

Ngiting tanong ko sa kaniya na ikinagulat niya at napatingin samin ni Sandoval nung makapasok na kami sa loob ng office niya.

“E-Ethan? A-anong ginagawa mo rito?”

Gulat at nauutal niyang tanong sakin.

“Tsss… Hindi pa ba obvious na nandito ako para kulitin ka sa inaalok ko sayo na maging Health Doctor ng PNP?”

Sagot ko sa tanong niya sabay evil smirk ko sa kaniya. Napailing naman siya at natawa. Sabay binaba ang hawak niyang medical chart na kulay itim sa office table niya.

“Really?…. How many times na sasabihin ko sayo na hindi ako interesado sa ino-offer mo sakin?!… Give up ka na PNP Chief, I’m not interested and also

nagsasayang

ka lang ng Gasolina papunta rito at kulitin ako about dyan, I’m sorry to disappoint… Dahil hindi ako willing or interested at Isa pa marami akong ginagawa,.. LEAVE!!!”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“

Sigurado

ka? Gusto mo talagang

paabutin

ito sa media at I broadcast sa TV at Radio na ikaw ang kukunin kong Health Doctor ng PNP?! o gusto mong Pangulo ng bansa ang mag sabi niyan on air?! Kayang kaya kong Gawin iyan kung iyan ang gusto mo para mapapayag lang kita.”

Pagbabanta niya sakin. Habang nakaupo sila sa dalawang upuan na magkaharap na nakadikit sa table office ko. Lumapit naman ako sa kaniya at ngumiti ng pa sarkastiko.

“

Tinatakot

mo ba ako PNP CHIEF NOLASCO?!… Kahit na

takutin

mo pa ako at

pagbantaan

mo pa ako, I don’t care… Wala akong kinatatakutan Lalo na sa kagaya mong manloloko at Mang gagamit..”

Sabi ko sa kaniya sabay pinanlisikan ko siya ng mga mata ko.

“Hindi naman kase ganiyan Chief, dapat samahan mo ng lambing habang nakikiusap ka sa kaniya… Ang Ganda kaya ni Director Santillan, Mukha kang babae Director, may boyfriend ka na ba? Kung wala pwede ako… Ano po ba requirements? Mag apply ako…”

Ngiting Sabi ni Sandoval sakin at sabay tanong kay Matthew.

“Requirements? Hmmm….. Yung kagaya mo na mabait, sweet and cute. Okay na… Hindi kagaya ng Isa dyan na siya na nga itong nakikiusap sakin, malakas pang manakot at pagbantaan ako.”

Sabi naman ni Matthew kay Sandoval na parang ako ang pinaparinggan niya.

“Oh talaga ba Director? Pwede ba kitang ligawan as in ngayon na?”

Nakangiting tanong ni Sandoval sa kaniya na parang interesado siya rito. Agad akong nakaramdam ng selos at inis dahil kay Sandoval. Hindi ko alam kung bakit ko pa siya sinama rito sa hospital, edi sana hindi sila magkikita ngayon ni Matthew.

No… Hindi ako papayag, subukan mo lang

umo-oo

Matthew, hahalikan kita mismo sa harapan niya.

Sabi ko sa isip ko habang naka kuyom ang mga kamay ko at palipat lipat ang mga mata kong nakatingin sa kanilang dalawa na parang sila lang ang tao rito sa loob ng office niya at hindi ako nakikita nila.

“Bakit hindi? Mukha ka naman mabait at loving and romantic na police. Kaya sige papayag ako na ligawan mo

ak

---

Hindi ko na siya pinatapos dahil tumayo na ako at hinila ko ang necktie na nakasabit sa leeg niya palapit sakin at saktong nagtama ang mga labi namin. Naramdaman ko ang pagkabigla niya pero hindi siya gumalaw, naradaman ko rin ang malambot niyang labi na kasing lambot ng bulak. Matamis iyon na parang lasang candy na mas masarap at mas matamis sa mga candy na natikman ko noong Bata pa ako. Sa lahat ng babaeng dumaan sa akin at naging ex ko, siya lang ang naiiba sa lahat na possible na pwede kong balikan.

Tinulak niya ako at sinampal ng malakas sa kanang pisngi ko, nabigla naman ako sa ginawa niya ganun din si Sandoval, bakas sa Mukha niya ang pagkagulat sa ginawa ko kay Matthew at nabigla din siya sa pagkakasampal sakin ni Matthew.

“HOW DARE YOU TO STOLE MY FIRST KISS?”

Galit niyang sigaw sakin. Natawa naman ako sa sinabi niyang iyon sabay lingon ko ulit sa kaniya.

“First kiss? Talaga? Hahaha sa pagkakaalam ko Ako ang first kiss mo way back high school pa lang tayo, Tama ba ako Matthew?”

Namula siya sa sinabi ko at nag iwas ng tingin sakin.

“Paano ba iyan, naka 2 points kiss na ako sa labi mo? Ganun parin labi mo kagaya noong high school pa lang tayo… Malambot at

manamis-

namis

lasang

candy na mas matamis pa sa ibang candy.”

Ngiting Sabi ko sa kaniya na mas Lalo pa niyang ikinapula.

“May P-Past kayo Chief?”

Tanong sakin ni Sandoval at parehas kaming napalingon ni Matthew sa kaniya.

“

Oo… Isa siya sa mga naging Ex ko noong high school, right Matthew?”

Ngiting sagot ko kay Sandoval at sabay lingon ulit kay Matthew.

“Ayy Oo, Ex kita… Ex kita na Mang gagamit, manloloko, at womanizer. Hindi na ako magtataka kung nag kalat ka na ng mga

punla

mo sa mga babaeng

lumalandi

sayo kase Isa ka din sa kanila na

MAKATI

din.”

Galit na sabi niya sakin na may halong sarkastikong boses.

“Sorry, pero wala pa akong

pinupunlaan

sa kanila… Baka gusto mong Ikaw Mauna?! Free lang ito…. Unlimited pa at nonstop.”

Ngiting Sabi ko sa kaniya. Natigilan siya sa mga sinabi ko at namula pa Lalo siya.

“Bwesit ka talaga… Get the hell out of my sight, bastos! Pervert! Ang

manyak

mooo

….”

Galit niyang sabi sakin habang nang gigigil.

Natawa na lang ako ng malakas dahil sa inis na inis niyang sabi sakin na parang gusto na niya akong saktan ngayon dito sa loob ng office niya.

“Kahit ano pang sabihin mo sakin, I admit na ganito talaga ako… And besides, alam mong gusto mo akong

tikman

. Don’t worry ako din, gusto kitang

tikman

. You know what? Sa lahat ng naging ex ko na dumaan sa akin mula high school Hanggang college? Natikman ko na lahat but I’m not satisfied.. maybe sayo ma satisfied pa ako at sayo na lang ako, hindi na ako maghahanap pa ng iba. Ikaw na lang Hindi ko natitikman Matthew…. HAHAHAHAHAHAHAHA”

Sabi ko sa kaniya na mas Lalo pa niyang ikinapula ng mga pisngi niya at halatang gigil na gigil na siya sakin.

“BASTOS! AT SA TINGIN MO NAMAN IBIBIGAY KO SARILI KO SAYO? HAHA… HINDI AKO DESPERATE PARA IBIGAY KO ANG SARILI KO SAYO? BAKIT KO NAMAN IBIBIGAY SARILI KO SAYO PWEDE NAMAN SA PULIS NA KASAMA MO NGAYON, GUSTO MO BANG SA HARAP NAMIN GAWIN? OHH YES… WHY NOT?”

Sigaw niya sakin na pa sarkastikong boses ang pagkakasabi niya sakin. Nagpantig ang mga tenga ko dahil sa mga huling sinabi niya sakin agad akong napatingin kay Sandoval na ngayon ay namumula at hindi makatingin samin ni Matthew, nawala ang ngisi sa mga labi ko at agad kong nilapitan si Matthew at hinila sabay sinandal sa pader at sabay siniil ko ng halik, nanlalaban siya pero mas malakas ako sa kaniya. Wala na akong pake kung nakikita man kami ni Sandoval ngayon sa dito sa loob ng office ni Matthew sa harapan niya mismo. Tinulak naman ako ni Matthew palayo sa kaniya.

“

BASTOSSS

… MAS LALO AKONG HINDI PAPAYAG SA OFFER MONG HAYOP KA… BASTOS, YOUR ASSHOLE DICKHEAD MAN, PERVERT… GO TO HELL!!! YOU PAY FOR THIS..”

Sigaw niya sa Galit sakin habang ako ay chill lang at natatawa sa kaniya.

“Yes, I know the price kung magbabayad ako… At Ikaw Ang price ko Matthew, gagawin ko ang lahat bumalik ka lang sakin. Because I’m crazy for you! HAHAHAHAHAHA.”

Natatawang sabi ko sa kaniya na ikinapula ng mga pisngi niya ngayon dahil sa mga sinabi ko.

“Let’s go Sandoval.”

Tawag ko kay Sandoval habang nakatingin sa mukhang Galit ni Matthew na ako ang dahilan niyon… Lumabas na ako sa office niya at ganun din si Sandoval na nakasunod sakin na tameme dahil sa mga nalaman niya at Nakita niya kanina.

Ewan ko na lang kung may balak ka pang ligawan si Matthew, Sandoval. After mo malaman lahat kanina at ganun din sa mga Nakita mo… Isa lang ang masasabi ko. What is mine, is mine…. At gagawin ko ang lahat magkabalikan lang kami ulit ni Matthew….

Sabi ko sa isip ko sabay evil smirk habang naglalakad sa hallway nitong hospital floor papuntang elevator.

Chapter 7

Matthew Aristotle

“Yes, I know the price kung magbabayad ako… At Ikaw Ang price ko Matthew, gagawin ko ang lahat bumalik ka lang sakin. Because I’m crazy for you!”

Napalunok na lang ako ng laway ko habang nagmamaneho ako ng sasakyan ko papasok sa hospital. Hindi na maalis sa isipan ko ang mga huling sinabi niya sakin kahapon. Halos hindi ako makapag concentrate sa ginagawa ko sa hospital pagkaalis nila kahapon sa office ko.

“Ethan?…. Ano bang gusto mo sakin? Bakit ayaw mo akong

tantanan

? Dapat Masaya ka na sa ngayon dahil niloko at pinaasa mo lang ako noon, ngayon na okay na ako at nakapag move on na ako. Bumabalik ka na naman sa buhay ko para

Mangulo

?”

Sabi ko sa isip ko sabay napailing na lang ng ulo ko. Pati ba naman sa pagtulog ko kagabi Hanggang sa pag gising ko para itong recording tape na kusang nag pla-play sa isipan ko yung mga huling sinabi niya sakin kahapon. Natigilan naman ako nung biglang tumawag sakin si Erica. Sinuot ko ang Isang piraso ng wireless earphone ko sa right ear ko at sinagot ang tawag ni Erica sa phone ko na nakalagay sa stand malapit sa manibela.

“Yes Doc. Erica?!”

Tanong ko sa kaniya sa kabilang linya.

“Director, nasaan ka na? May bagong patient tayo ngayon at kailangan ka ngayon dito sa emergency room … yung pasyente kase

may Tama ng stab wounds siya sa tiyan niya mga lima at Isang stab wound sa likod din

. Walang doctor na gustong tumingin sa kaniya yung iba kase naka leave, puro baguhan nandito ngayon sa hospital.”

Tarantang sabi sakin ni Erica.

“

Sige sige, malapit na ako…

”

Sagot ko sa kaniya sabay binaba ang tawag at binilisan ko ang pagpapatakbo sa sasakyan ko papuntang hospital. Wala pang 5 minutes ay agad na akong nakarating sa hospital. Pinarada ko ang sasakyan ko sa parking lot at agad akong bumaba sabay takbo papasok sa entrance ng hospital. Sinuot ko na ang long white coat ko at tinungo ang emergency room kung nasaan ang pasyente. Nakita ko si Nurse Eunice n ginugupitan ang damit ng pasyente para matanggal ang suot niyang damit, maraming dugo ang nagkalat sa sahig ng emergency room dahil sa pasyente. Malalalim ang mga Tama ng saksak sa kaniya.

“Ano Vital signs ng pasyente?”

Tanong ko kay Nurse Eunice.

“Its 100 over 70 and 130 beats po Director.”

Sagot niya sakin Nurse Eunice.

Lumapit ako sa pasyente at sinuri ko ang mga stab wounds niya sa tiyan niya, lima iyon at malalalim ang Tama. Hinawakan ko din ang tiyan niya para maramdaman ko kung may mga organs ba na natamaan roon.

“Set up IV lines and execute a full drop.”

Utos ko sa ibang nurse na nandidito ngayon.

“These three wounds on his right side are too deep…. Pero ang dalawa sa left part niya punctured.”

Sabi ko nung hinahawakan at sinusuri ko kung may mga internal organs na natamaan sa loob ng tyan niya dahil sa pagkakasaksak sa kaniya.

“kunin niyo ang hemoperitoneum with a sonogram…. Bilis!”

Utos ko sa ibang nurse na nandidito ngayon Kasama namin na nanunuod samin.

“Director, his saturation is at 88 percent.”

Sabi sakin ni Nurse Eunice. Nakita ko naman ang Isa sa mga Bagong Doctor rito na ang pangalan ay Tricia.

“Hey, Doc. Tricia. Perform an intubation.”

“Me?…. Ah yes, Director.”

Gulat na sabi niya sakin na parang hindi siya makapaniwala na tinawag ko siya, agad naman siyang kumilos at pumunta sa head board ng infirmary bed sabay kuha ng Isang tube at binuka ang bibig ng pasyente.

“Okay na Director.”

Sagot ni Doc. Tricia sakin.

“Director, his blood pressure is at 80 over 40.”

Natatarantang sabi ni Nurse Eunice sakin.

“Okay…. Get two packs of emergency red blood cells.”

Utos ko sa Isang nurse.

“Get rapid infusion system.”

Utos ko sa Kasama niya na inutusan ko. Agad naman silang umalis at nagmadali Kunin ang mga pinapakuha ko sa kanila.

“It’s here Director.”

Sabi ng inutusan ko para Kunin ang infusion system.

“Ihanda ko na rin ba ang chest x-ray, Director?”

Tanong ni Doc. Tricia sakin.

“No, hindi natin kailangan iyon… Sonogram ang gagamitin natin.”

Sagot ko sa tanong niya.

“If his blood pressure rises above 100, take a CT as well.”

Utos ko kay Doc. Tricia. Tumango naman siya sakin at mabilis na kumilos papunta lab para handa yung Computed Tomography.

“

Director, he was another wound on his back.”

Sabi sakin ni Nurse Eunice. Sinuri ko naman ang likod niya nung pinatagilid niya ang pasyente nung nurse na lalaki sa right side ng infirmary bed.

“Mukhang ang Tama ng

pinangsaksak

sa kaniya ay sa bandang thoracolumbar junction.”

Sagot ko habang nakapasok ang index finger sa loob ng sugat ng pasyente.

“May nararamdaman din akong matigas na bagay rito. Maaaring may

naiwang

uri ng stainless na ginamit sa

panaksak

sa kaniya. Naputol yata ang dulo ng

panaksak

na ginamit sa kaniya dito sa part ng thoracolumbar junction niya…. Dalhin niyo iyan sa operating room ngayon din.”

Sabi ko sabay utos kay Nurse Eunice. Tumango naman siya sakin at agad nagtawag ng ilang nurse para ayusin muna ang operating room at dalhin ang pasyente roon. Agad akong pumunta sa Surgeon Changing Room at tinungo ang locker ko para kumuha ng Isang pair ng Surgical scrub suit na kulay teal blue, pagkatapos ko mag bihis ay naghugas ako ng kamay ko sa labas ng operating room at pumasok na sa loob ng operating room, sinalubong naman ako ni Nurse Eunice na nakabihis na din ng surgical gown at pinasuot sakin ang katulad ng suot niya ganun din ang gloves sa kamay ko.

Lumapit ako sa pasyente na nakahiga ito na patalikod ngayon sa Operating table, nakahubad ito at walang saplot na lang itaas nakasapin sa kaniya ang kulay asul na kumot na may butas sa gitna kung saan ang Tama nito sa likod, Nakatapat sa kaniya ang operating light.

“Let’s begin.”

Sabi ko sa kanila.

“Akin na Ang scalpel.”

Utos ko kay Nurse Eunice na assistant ko ngayon, binigay naman niya sakin ang scalpel at hiniwa ko ng kaunti ang sugat na dulot ng panaksak sa likod niya.

“

Bovie

.”

Utos ko ulit sabay abot sakin ang kulay dilaw na parang lapis ang itsura na may talim sa dulo.

Tumagal ang operasyon na ginagawa ko sa pasyente ngayon. Nangangalahati na kami at hinahanap ko ang naiwang kapirasong stainless na ginamit na panaksak sa pasyente. Madugo ang ginagawa kong operasyon ngayon sa pasyente.

“Pa abot ng irrigation”

Utos ko ulit. Sabay bigay kinuha ni Nurse Eunice iyon at siya na mismo nag lagay ng fluid sa part mismo ng inooperahan ko.

“Suction.”

Utos ko ulit matapos buhusan ng fluid ni Nurse Eunice ang pat mismo ng katawan ng pasyente na inooperahan ko.

“

Pahinging

Pad.”

Utos ko kay Nurse Eunice at sabay bigay sakin ng puting pad na Malaki at pinasok ko sa loob ng sugat na hiniwaan ko kung saan ko inooperahan ang pasyente.

“Bring Five more packed of RBC’s please…”

Utos ni Nurse Eunice sa ibang nurse na Kasama namin ngayon dito sa operating room.

“How is his condition?”

Tanong ko kay Nurse Eunice.

“Good so far, Director.”

Sagot sakin ni Nurse Eunice sa tanong ko sa kaniya.

Nung Makita ko na ang kapirasong maliit na stainless na nakaipit sa bandang thoracolumbar junction ng pasyente, pinagmasdan ko iyon mabuti at napag alaman ko na Isang uri ng french knife ang ginamit na panaksak sa kaniya dahil dulo ng french knife ang naiwan kapiraso sa likod niya sa pagitan ng joints sa likod, Malaki ang possibility na hindi na makalakad o maging baldado na Ang pasyente dahil nataman din ang joints nito sa likod mismo malapit sa spinal cord.

“Surgical Clip please…”

Utos ko sabay abot sakin ni Nurse Eunice ng clip at kinuha iyon sa kaniya, ginamit ko para Makuha ang naiwang kapirasong stainless sa likod ng pasyente sa may joints niya. Nung makuha at matanggal ko na iyon, nilapag ko sa Isang plate na stainless na maliit iyon para sa investigation na gagawin ng mga pulis. May mga dugong lumabas sa mismong kinaroroonan ng kapirasong stainless na iyon na bahagi ng french knife.

“Irrigation… - suction…”

Sunod sunod ang mga ginagawa namin ngayon, nagiging bihasa na si Nurse Eunice sa mga ganitong operation.

Pagkawala ng dugo, tinahi ko yung part na iyon kung saan mismo nakatarak ang naiwang kapirasong stainless na dulong bahagi ng french knife.

“Hemostatic forceps.”

Utos ko ulit kay Nurse Eunice sabay abot nito sakin ang hinihingi ko.

“Cut”

“Cutting”

Sabi ko at Sabi rin ni Nurse Eunice sabay putol ng parang sinulid na pinangtahi ko sa pinaka loob. Nung matapos na ako roon sa likod, tinuloy tuloy ko na rin ang pagtahi sa sugat na dulot ng french knife sa tyan ng pasyente.

“I’ll be done after one more stitch…. Cut.”

“Cutting”

Sabi ko at sagot din ni Nurse Eunice sakin.

Natapos ang operation na halos dalawang Oras. Tama lang iyon dahil hindi biro ang lagay ng pasyente, wala na akong magagawa kung hindi na siya makalakad pa dahil sa naapektuhan ang joints niya sa likod na malapit sa spinal cord dahil sa nakasiksik roon ang kapiraso o kaputol ng french knife sa likod niya.

Paglabas ko ng operating room nabigla ako at muntikan na akong ma out of balance nung Makita ko sa harapan mismo ng pintuan ng operating room si Ethan Kasama ang ilang kapulisan, hinawakan niya ako sa magkabila kong balikat sabay hila sakin paikot paharap sa kaniya palabas ng operating room. Sabay pulupot na matipunong braso niya na may mga muscle sa balakang ko padikit sa katawan niya.

“AHHHHHHHHHH..”

Sigaw ko dahil sa pagkagulat at muntikan na ako ma out of balance ngunit nahawakan naman kaagad niya ako sa magkabilaan braso ko.

“O-Okay ka lang?”

Tanong niya sakin na halos 1 inch na lang ang Mukha namin dalawa. Hindi ko namalayan na marami ng nakatingin samin ganun din ang ilang doctor at nurse rito at Mukha silang kinikilig sa nasasaksihan nila ngayon sa harapan nila at kami iyon. Bigla ko siyang tinulak palayo sakin, at napayuko dahil naramdaman ko ang pamumula ng mga pisngi ko at mabilis na pagtibok ng puso ko dahil sa mabilis na pangyayari.

“A-Ayos lang A-Ako…

Sa-

Salamattt

..”

Utal utal kong sabi sabay mabilis na naglakad palayo sa kanila, kasabay ng paghubad at pagtanggal ko ng gloves, head cover at surgical mask at tinapon sa basurahan at naglakad ng mabilis papuntang changing room para hubarin ang suot ko. Napaupo ako sa Isa sa mga bench rito sa loob ng changing room na ako lang mag isa. Sabay sapo ko sa dibdib ko dahil sa mabilis parin ang pagtibok ng puso ko na parang kumakawala ito rito.

“ Bakit ganito nararamdaman ko? Hindi ba nagulat lang ako dahil sa Nakita ko siya sa harapan mismo ng pintuan ng operating room? Bakit Hanggang ngayon mabilis parin tibok ng puso ko sa nangyari? Sa nangyari ba talaga o sa lalaking yun?”

Tanong ko sa isip ko.

Nung nakapagpalit na ako ng damit, nakabihis na ako ng white na coat at lumabas na sa changing room. Paglabas ko naabutan ko si Ethan na kausap ang Isang doctor na babae at halatang nag papa cute eto sa kaniya. Ganun din siya sa doctor na babae na iyon na parang dermatologist siya rito. Nakaramdam ako ng inis sa mga Nakita ko kaya naman lumapit ako sa kanila.

“Nakuha mo na ba ang information ng pasyente Nurse Eunice?”

Tanong ko kay Nurse Eunice, nandito kami sa information health desk ng hospital habang nakatingin sa dalawang love birds sa harapan ko na sarap pag untugin at nakataas ang kanang kilay ko sa kanila. Natigilan naman sila pareho nung marinig nila boses ko at Makita nila ako sa tabi nila.

“Ahh yes po, director.

Natawagan

ko na din po ang Isa sa mga relatives ng patient po.”

Sagot naman ni Nurse Eunice sakin.

“Okay Good,… And you PNP Chief? What are you doing here?”

“Gusto kong kausapin ang patient na inoperahan mo kanina, gusto kong malaman ang buong details na nangyari sa kaniya para sa part ng investigation.”

Sagot niya sakin habang nakangiti. Medjo nainis pa ako sa kaniya dahil nakuha pa niyang ngumiti sa harapan ko. Ang sarap niya lang Batukan ngayon.

“Natapos mo na ba siya interviewhin?”

“Hindi pa, unconscious pa ang

biktima

dahil

kakatapos

mo pa nga lang siya operahan hindi ba?”

Halatang inaasar niya ako ngayon. Pwes hindi ako nagpatalo sa kaniya.

“Really? Hindi mo lang ba I che-check ang records ng patient o

biktima

rito sa medical chart ng nurse ko?! At inuna mo pang

makipaglandian

sa iba? Seriously? Mukha bang hotel itong hospital at nakuha niyo pang

makipaglandian

sa isat-isa sa gitna mismo ng maraming tao dito sa hospital lobby?”

Sarkastikong sabi ko na hindi ko alam napapalakas ang boses ko kaya may mga matang nakatingin na sa Amin ganun din si Nurse Eunice, at ilang doctor at nurse dito sa lobby ng hospital. Napayuko naman ang babaing dermatologist doctor dahil sa sinabi ko. Nawala rin ang ngiti ni Ethan sakin kanina.

“Am I right? PNP CHIEF NOLASCO?!”

Tanong ko sa kaniya na hindi siya nakasagot at napalunok na lang ng laway niya.

“Aristotle…. I knew it, Ikaw nga iyan haha.. I miss you… Sabi ko sayo magkikita tayo rito eh.”

Natigilan kaming tatlo at ganun din ang ilang nurse at doctor ganun din si Nurse Eunice nung lumapit sakin si Theo. Naka turtle neck siya na itim na panloob na naka tack-in sa trouser na suot niya na kulay black at coat din na black na panlabas na suot niya na pinampatong niya sa turtle neck niya na black sa loob.

“T-Theo? A-

Anonggg

ginagawa mo rito?”

Gat kong tanong sa kaniya nung hinawakan niya ako sa balakang ko gamit ang right hand niya.

“Nothing, gusto lang kita kase bisitahin. Kanina pa kaya ako rito nag aantay sayo. Nakita nga kita kanina na dumating, lalapitan sana kita kaya lang Nakita kitang lumapit sa Isa sa mga patient na may stab wounds sa may emergency room. Napanuod din kita kanina kung paano ka mag opera sa taong iyon… Ang galing mo Aristotle, HAHAHAHA.”

Pag e-explain niya sakin sabay papuri niya din sakin. Nahihiya ako ngayon sa kaniya pero wala na rin ako nagawa. Napalingon ako kay Ethan na masama ang tingin niya kay Theo, napa evil smirk na lang ako at pinulupot ko ang mga kamay ko sa right arm ni Theo na kanina ay nakahawak sa balakang ko.

“Ganun ba? Tara Theo, doon tayo sa office ko. Marami akong Ikwe-kwento sayo. Haha…”

“Sure why not?”

Ngiting Sagot naman sakin ni Theo at tumalikod na kami sa kanila at nag umpisa na kaming maglakad.

“Akala ko ba hindi ito hotel dahil hospital eto? Bakit ganyan ang trato mo sa lalaking iyan?”

Natigilan kami ni Theo sa sinabi ni Ethan. Lumingon naman ako sa kaniya at ngumiti ng pa sarcastic smile na parang plastic na ngiti sa kaniya.

“So what PNP Chief? Sa pag kakaalam ko kase Doctor ako rito sa hospital na ito, at natapos ko na din ang ginagawa ko kanina sa operating room… And besides aakyat na ako sa office ko para ayusin ang mga papers sa table ko? Ikaw nga eh.. hindi mo pa tapos trabaho mo inuna mo pang

makipaglandian

sa iba kesa sa work mo? Oh c’mon PNP Chief… Serve that community muna Bago flirting okay? And mind your own business na rin. Bye!!!”

Sarkastikong sabi ko at tumalikod na sa kanila at pumulupot ulit ang mga braso ko sa right arm ni Theo. Hindi pa kami nakakapunta sa elevator nung bigla akong hatakin ni Ethan at pinaharap sa kaniya sabay siniil ako ng halik sa labi ko. Nanlaki ang mga mata ko sa ginawa niya sakin. Ganun din ang ilang doctor at nurse rito ay nagulat din sila sa Nakita nila pati din si Theo. Yung kaninang mabilis na tibok ng puso ko dahil sa nangyari kanina sa labas ng pintuan ng operating room, naramdaman ko ulit at mas matindi pa ito hindi katulad kanina.

Mabilis ko siyang tinulak at sinampal ko siya ng malakas kaya nagulat ang iba sa ginawa ko nung Makita nilang sinampal ko si Ethan sa harap ng maraming tao dito sa lobby ng hospital. Biglang hinawakan ako ni Ethan sa right wrist ko at saktong bumukas ang elevator at hinila niya ako papasok sa loob na iyon.

“Ethan ano ba? Nasasaktan ako… Bitawan mo nga ako, napaka walang hiya mo talaga… Ano ba?!”

Pagwawala ko sa mahigpit niyang pagkakahawak sa right wrist ko. Hahabol na sana si Theo sa loob ng elevator nung makapasok na kami sa loob nito ngunit bigla iyon nagsara. Pagkasara ng elevator ay sinandal niya ako sa pader sabay siniil niya ulit ako ng halik. Papalag sana ako ng hawakan niya ang dalawang kamay ko at kinulong niya din ang mga iyon sabay sandal sa elevator ng dalawang arms ko.

Naging mapusok ang ginagawa niyang lag halik sakin, naka suot siya ng GOA na uniform nila na kulay Navy Blue. Hanggang sa hindi ko namalayan na bumabaon ang mga halik niya sakin at nagugustuhan ko na iyon. May naramdaman akong namumuong init sa loob ng katawan ko at umaakyat iyon sa upper body ko. Natigil ang halikan namin na humigit 2 minuto, habol hininga kami pareho, tinulak ko naman siya at sinampal sa kanang pisngi niya.

“BASTOSSSS! GET THE HELL OUT OF MY SIGHT AT HUWAG KA NA DIN BUMALIK.”

Sigaw ko g Galit sa kaniya kanina.

“Kahit ilang beses mo akong

pagtabuyan

palayo sa iyo?! Your lips telling me na ako parin ang mahal at gusto mo kahit maraming taon na ang lumipas… Don’t worry, sa lahat ng naging ex ko kabilang kana roon, Ikaw ang possible na pwede kong balikan soon.”

Ngiting Sabi niya sakin na parang lolokohin niya ako sa huli, pero nakaramdam ako ng pagtibok ng puso ko ng mabilis na sinasabing totoo ang mga sinasabi sakin ni Ethan. Biglang bumukas ang elevator at naglakad na siya palabas papuntang lobby.  Naiwan naman ako sa elevator na ako lang mag-isa. Sabay hawak ko sa labi ko kung saan nakakarami na siya ng paghalik sakin ngayon at kahapon.

Chapter 8

Theo

Nagulat ako nung Makita ko ang ginawang paghalik ni PNP Chief Nolasco kay Aristotle. Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko halos buong katawan ko nabigla dahil sa mga Nakita ko, gusto ko siyang ilayo kayo Aristotle at suntukin pero hindi ko magawa.

Nung matapos niyang halikan si Aristotle, sinampal naman siya nito kaya mas lalong nabigla ang lahat maski ako, may part sa loob ko na nagulat at nabigla sa ibang part naman natuwa dahil sinampal siya ni Aristotle.

I admit, may gusto ako kay Matthew Aristotle simula noong gabing nagkakilala kami sa bar. Hindi na siya nawala sa isip ko, may something sa kaniya na hindi ko ma explain pero iyon ang nagustuhan ko sa kaniya. Funny and witty person siya, friendly at straight to the point makipag usap. Kung may nakikita siya na hindi niya gusto, sinasabi niya kaagad na walang paligoy ligoy.

Naalala ko yung hinagkan ko siya sa pisngi na ikinatigil niya dahil sa ginawa ko, ang cute ng itsura niya niyon. Hindi niya ako hinabol papasok sa loob ng taxi, kung babae lang siya at ginawa ko iyon sa kaniya? Siguro idedemanda niya ako ng harassment pero hindi. Since I studied abroad wala akong natitipuhan o nagugustuhan kahit may mga ka blockmate ako sa sikat na University sa UK na magaganda, hindi ko sila natitipuhan, may mga nagpaparamdam naman sakin at may nag co-confess din sakin pero hindi ko sila gusto eh. Iba kase hinahanap ko at iyon ang Nakita ko kay Matthew Aristotle na kakaiba.

Naalala ko din ang sabi sakin ni daddy na after ng graduation ko, kailangan kong umuwi galing UK para ako mag handle ng business namin at Isa na roon ang St. Michael Medical Hospital, nung una hindi ako pumayag kase wala akong alam sa paghawak sa hospital pero sinabi naman niya sakin na may magtuturo daw sakin sa hospital na iyon na parang pangalawang anak niya na rin.

“Dad, uuwi lang ako diyan para hawakan ang business natin, pero ang pag handle diyan sa hospital mo? Impossible na ma Handle ko iyan.”

Sabi ko kay Daddy.

“Anak, don’t worry. May mag

tuturo

sayo kung paano

ihandle

ang hospital. And besides kagaya mo din siya, tinuring ko na siyang pangalawang anak ko na rin…”

Sabi naman ni Daddy sakin.

“Doon ba siya nag tratrabaho sa hospital mo dad? Ilang taon na siya nag tratrabaho roon? Ano position niya? Doctor ba siya?”

Sunod sunod na tanong ko kay Daddy.

“Yes anak, doon siya nag tratrabaho sa hospital more than 5 years na siya nag tratrabaho sa hospital ko… Nag umpisa siya bilang general surgeon and

cardiothoracic

surgeon siya noon. Ilang beses na niya ako pinahanga dahil sa mabilis siyang mag opera ng pasyente. Ilan sa mga na operahan niya ay mga investors natin at Ilan sa mga anak ng shareholders ko sa company. Ngayon Isa na siyang ganap na Medical Director sa Hospital natin… Ako ang

nagturo

sa kaniya kung paano pamunuin ang mga office department under ng position niya sa hospital at ganun din ang buong doctors at nurses natin hawak niya din.”

Sagot naman ni dad sakin. Napabuntong hininga ako.

“Fine Dad… Next ang uwi ko riyan, naka book na ako ng flight at naka schedule na alis ko next week Dad. I miss you Daddy!”

Ngiting Sabi ko kay Daddy, namiss ko siya sobra halos more than 5 years akong hindi nakauwi o nakapag

bakasyon

lamang sa Pinas.

“I miss you too son, and belated Congratulations sayo sa graduation mo, I’m so proud of you anak…”

Ngiting Sabi ni dad sakin habang magkausap kami sa Skype thru video call.

Nung umuwi naman ako, hindi ko

nakapiling

si Daddy dahil sa

pinagtapat

niya sakin na

naganganib

ang buhay niya, may mga death threats siyang natatanggap noon pa man, Minsan sa mansion at sa company din.

Pinapadalhan

siya ng mga gift na Ang laman puro Patay na Rosas, Minsan may dugo pa at kung ano-ano..

pinipicturan

iyon ng executive secretary niya at

sinesend

sakin thru email. Mas Lalo akong natakot at

nangamba

para sa daddy ko. Nung umuwi ako ng Pinas sinabihan niya ako na Huwag muna ako uuwi ng mansion,

binilhan

niya ako ng private condo na 24 hours ang security. Gusto ko man

alamin

kung sino gumagawa nito sa daddy ko pero sinabihan na ako ni daddy na Huwag akong

makialam

dahil ayaw niya akong mapahamak at madamay sa gulo.

Ilang linggo na akong nag s-stay sa condo ko. Na bo-boring na ako na ako rito. Na ho-homesick din ako rito dahil namimiss ko sobra si Daddy, ilang beses na akong nagtangka na umuwi sa mansion namin ngunit ayaw akong

payagan

ng mga guards na ina-sign ni daddy na magbantay sakin kung saan Ako magpunta, okay lang daw kung saan Ako magpunta Basta raw ay hindi ako lalabas ng metro manila at hindi ako pwedeng umuwi ng mansion. Kaya wala akong nagawa kundi sundin sila,

nauunawaan

ko naman kase si daddy, ginagawa niya lang ito para hindi ako madamay sa gulo at para hindi

manganib

ang buhay ko.

Bar at condo lang ang routine ko Minsan, pumupunta lang ako ng bar kapag na bo-boring ako sa condo. Hindi naman nakaka boring Minsan sa condo kase may mga binili si Daddy sakin na mga playstation para

maglaro

online, may nag

gro-grocery

ng pagkain ko

lingguhan

, may mga

naglalaba

din ng damit ko

lingguhan

, pero nakaka boring parin Minsan mag stay sa condo. Boring din Minsan mag laro maghapon ng playstation. Kay pumupunta ako sa bar Minsan.

Hanggang sa Isang gabi, pumunta ako ng bar na ako lang mag isa. Kanina pa ako nasa loob ng bar na iyon at umiinom ng light alcoholic drinks. Hanggang sa

napukaw

ng atensyon ko ang Isang lalaki na maputi, dumaan iyon sa harap ko. Mukha siyang babae dahil sa sobrang puti niya na parang

pinaglihi

siya sa gatas. Nagtungo siya sa counter at

nagtawag

ng bar tender para kuhaan siya ng Isang bote ng alak at Isang shot glass. Pinagmamasdan ko lang siya Hanggang sa Nakita ko na lang ang sarili ko na naglalakad palapit sa pwesto niya, sakto lang kase may bakanteng upuan sa tabi niya.

“Hi, can I joined with you?”

Tanong ko sa kaniya nung naka upo na ako sa tabi niya, nawala naman ang atensyon niya sa crowd at tumingin sakin.

“At bakit?”

Sagot naman niya sakin na mukhang seryoso.

“Nothing… Kanina pa ako nakatingin sayo mula sa upuan na iyon sa likod mo, actually mag Isa lang ako rito at wala akong kasama, so that’s why Nakita kita nag iisang umiinom.”

Sagot ko sa kaniya. Pinagmasdan ko ang kabuuan ng Mukha niya, he looks like a female, maputi at makinis ang Mukha niya, red and kissable lips.

Mapupungay

ang mga mata na parang nakikiusap at matangos na ilong.

Nawala ako sa pagmamasid ko sa Mukha niya dahil naramdaman ko ang

pagtuyot

ng lalamunan ko, kaya tumawag ako ng bar tender at nag order ng Isang light alcoholic drinks na iniinom niya at Isa pang shot glass.

“Ang lakas mo din eh ano? O-order ka ng Isa pang bote ng alak, tapos ano? Ako magbabayad niyan na kinuha mo?…. Tsss, ibang klase ka din. Umuwi ka na nga sa Inyo, ang Bata mo pa para uminom…”

Natawa ako sa sinabi niya. Ako? Bata? Hahaha, kanina lang ang lungkot ko dahil sa nangyayari sa daddy ko, ngayon nawala ang lungkot ko dahil sa lalaking ito na nilapitan ko. Ang lakas niya kase mag joke.

“Unang una, hindi ko ipapabayad sayo itong beer na kinuha ko, babayaran ko rin ito don’t worry. At pangalawa hindi na ako bata.. I’m 25 years old nasa legal age na ako para uminom, Mukha lang akong Bata tignan dahil baby face parin Mukha ko.”

Pagdidipensa ko sa sarili ko sabay natawa.

“

Weee

? 25 years old ka na? Hindi ako naniniwala. Hahahahaha huwag mo akong lolokohin Bata ka baka gusto mong ibalik ko yang dating Mukha mo noong hindi ka pa nagpapa opera… Doctor ako at may kakilala akong magaling na dermatologist.”

Sagot niya sakin na parang ayaw niyang maniwala sa mga sinabi ko. Totoo naman kase, Mukha lang akong Bata pero 25 years old na ako.

Alagang

alaga ko kase itong Mukha ko kaya ganito, mukhang Bata ako tignan…. Napailing na lang ako sa kaniya habang natatawa.

“HAHAHAHAHAHAHAHA… Oo nga, 25 years old na ako. Mukha lang akong Bata tignan dahil baby face parin ako. Kung ayaw mo maniwala, fine! Hindi kita pipilitin maniwala sakin, ikaw na Ang may problema, hindi ako.”

Sabi ko sa kaniya habang natatawa at

umiiling

. Naka simangot naman siya dahil sa mga nasabi ko sa kaniya.

“Oh edi Ikaw na baby face, Ikaw na mukhang Bata. Ikaw na din mayaman, Ikaw na lahat… The best ka eh.”

Sagot niya sakin na parang inis siya nung nalaman niya na 25 years old na ako, Mukha parin akong Bata tignan.

“

Gagalit

ka na niyan?”

“Hindi.”

“

Gagalit

ka eh, Hahahaha Ikaw din naman ahh Mukha ka din Bata tignan.. maputi ka at gwapo, for sure marami ka ng babaing pinaiyak noong college ka pa, Tama?”

Seryosong sabi ko sa kaniya habang nakangiti.

“Loko, wala pa akong girlfriend ni Isa, hindi ko type babae. Bisexual ako at lalaki gusto ko, may naging ex na ako noong high school pa ako. Pinaglaruan niya lang feelings ko para sa kaniya, niloko niya ako at ginamit niya din ako para makapasa siya sa Science Subject dahil parehas kami ng subject teacher sa subject na iyon.”

Inis niyang sagot sakin. Natigilan naman ako sa sinabi niya sakin.

“Ohh? Lalaki ang Ex mo? Straight ba siya kagaya ko?”

“Oo, first love ko pa ang kumag na iyon eh kaya hindi ko pa nakakalimutan yung Araw na niloko niya ako kahit more than 25 years na ang lumipas ngayon.”

Sagot naman niya sakin, mas Lalo akong na curious sa kwento niya sakin.

“Oo naman, hindi mo makakalimutan ang unang minahal mo na ngayon ay Ex mo na…  Nag kikita pa ba kayo ngayon?”

“Oo, kanina… Bwesit nga eh akala mo kung sino? Makapag alok sakin na ako ang kukunin niyang Health Doctor sa team niya sa loob ng 5 buwan, para ano? Ulitin niya ulit ang ginawa niyang panloloko at pananakit sa damdamin ko?! Hindi ano… Hindi ko kahit kailan tatanggapin ang alok niya sakin, ang lakas pa niya mambanta o manakot sakin. Haha akala naman niya natatakot ako sa kaniya?! Huwag nga siya dyan… Wala akong kinatatakutan ni isa.”

Inis na may halong

pangigigil

niyang kwento sakin. Nakaramdam naman ako ng inis din sa lalaking tinutukoy niya, kung sino man siya?

Napakamalas

niya dahil pinakawalan niya ang kagaya nitong kausap ko ngayon.

“So iyon ba Ang dahilan kung bakit nandito ka? Tama?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi… Bukod pa duon, off ko kase bukas. And besides kung umuwi na ako kanina ta hindi nagpunta sa bar na ito. For sure boredom strikes again sa loob ng Bahay ko. Wala akong gagawin kundi magtulog na naman pag uwi. Kaya naisipan ko mag lasing ngayon para mabilis akong makatulog pag uwi ko sa bahay….. Eh Ikaw? Anong ginagawa mo rito?”

Sagot naman niya sakin sabay tanong din.

“Ako?… Kakauwi ko lang galing United kingdom noong nakaraang linggo pa, alam ng Daddy ko na ngayon ang uwi ko gusto ko siyang salubingin pero sabi niya sakin huwag muna kaming magkita sa kaniya dahil pinagbantaan ang buhay niya na pati ako mameligro din kapag nagkita kami ng Daddy ko. Sobrang miss ko na siya, more than a week na akong hindi siya nakakapiling dahil sa kaligtasan namin dalawa.”

Malungkot kong sagot sa kaniya. Napansin ko din na nalungkot din siya sa mga sinabi ko.

“Huwag ka na malungkot diyan… Alam ko na may iba pang paraan para makapag bonding kayo together ng daddy mo soon, isipin mo na lang ang kaligtasan niyong pareho dahil Isa sa buhay niyo ang nakasalalay at nasa bingit ng kamatayan. Kung may tinatago kang tampo sa daddy mo?! Huwag mong hayaan na manatili diyan sa puso mo, unawain mo na lang ang daddy mo dahil gusto ka lang niya protektahan at ilayo sa gulo na pinasok niya and besides ganun talaga ang mga magulang, kung ano ang Tama? Iyon ang gagawin nila para sa anak nila kahit ibuwis pa nila ang buhay nila para sa anak nila ay gagawin nila iyon… Walang kahit na anong uri ng pag ibig ang makakapag pasira sa pagmamahal ng magulang sa anak nila…. Remember that!”

Nakangiting sabi niya sakin.

Napatitig

ako sa kaniya dahil sa mga sinabi niya sakin, hindi ko alam kung Anong nangyayari sakin nung gabing iyon. Parang tumigil ang paligid namin at kami lang dalawa ang gumagalaw. Napatingin din ako sa mga ngiti niya, ang cute niya ngumiti.. Mukha talaga siyang babae sa totoo lang, naramdaman ko din ang mabilis na pagtibok ng puso ko sa kaniya, never ko pa ito naramdaman noong nasa UK ako, tanging dito lang at sa kaniya pa naging ganito

kabilis

ang tibok ng puso ko.

“Salamat sa advice mo, kung hindi ka lang mukhang Bata katulad ko?! Iisipin ko na parents ka na kagaya ng daddy ko. Hahahaha…”

Ngiting Sabi ko sa kaniya na may halong

biro

.

“Sira, haha paano ako magkakaroon ng anak eh lalaki din gusto ko? Batukan kita dyan eh.”

Natatawang sabi niya sakin. Hindi parin nawawala ang ngiti niya habang nakatingin sakin. Sana lagi na lang siya nakangiti kapag ako kaharap niya, ang tamis ng mga ngiti niya ganun din ang mga mata niya sakin.

“By the way, I’m Theo. And you are?”

Pagpapakilala

ko sa kaniya sabay abot ng Isang kamay ko para makipag shake hands sa kaniya, mahirap na baka umalis siya na hindi ko nalalaman ang pangalan niya at baka hindi ko na siya Makita pa.

“Matthew, Matthew Aristotle name ko. Ikaw bahala kung Anong gusto mong itawag sakin.”

Ngiting Sabi naman ng pangalan niya sakin sabay abot ng kamay ko sa kamay niya at nag shake hands kami, ayaw ko ng bitawan ang kamay niya nung gabing iyon pero naka

makahalata

naman siya sakin na gusto ko na siya kay binitawan ko ang kamay niya.

“I like your name, it suits to you… Aristotle, the great philosopher noong Ancient Greek era. Kagaya mo din siya may mga word of truth ang mga sinasabi mo ngayon sakin katulad kanina.”

Pagpuri

ko sa kaniya habang nakangiti rin.

Iyon ang gabing hinding hindi ko makakalimutan, ang gabing nakilala ko ang Isang lalaki na kagaya ko na siya pala mismo ang magpapatibok ng puso ko. Hindi na siya nawala sa isip ko nung umuwi ako ng gabi dito sa condo ko galing sa Bahay niya. Nalaman ko din na sa hospital din ni Daddy siya nag tratrabaho kaya mas Lalo akong natuwa at na excite.

Natigilan ako sa pag babalik tanaw ko nung Makita ko siyang tulalang naglalakad sa hallway ng hospital galing sa loob ng elevator. Agad akong napatakbo sa kaniya, nung nakalapit na ako sa kaniya. Hinawakan ko siya sa magkabilaan niyang balikat at paharap sakin.

“Aristotle, ayos ka lang? Anong ginawa niya sayo sa loob ng elevator? Tell me…”

Nag aalalang tanong ko sa kaniya.

Napatingala naman siya sakin kasabay niyon ang lag agos ng mga luha sa mga mata niya pababa sa pisngi niya. Para akong nanghina sa mga Nakita ko kaya bigla ko siyang niyakap at ganun din siya sakin, umiyak siya sa dibdib ko habang hinihimas himas ko ang likod niya.

“Shhhh… Tahan na, kung may ginawa man siya sayo at pagtangkaan ka niya na galawin. Magsumbong ka sakin kaagad… Okay?”

Malungkot kong Sabi sa kaniya habang umiiyak Siya sa dibdib ko.

Hindi ko kayang Makita kang umiiyak ng ganito ngayon, nasasaktan ako kapag nakikita ko ang taong pinakamamahal ko na umiiyak sa harapan ko, ako man o hindi Ang dahilan niyon.

Sabi ko sa isip ko.

Chapter 9

Matthew

“Okay na ako Theo, salamat sa panyo mo. Don’t worry,

lalabhan

ko ito tapos ibibigay ko din sayo ito agad.“

Pagpapagaan ng loob ni Theo habang nakaupo kami sa Isang bench dito sa hallway. Binigay niya ang panyo niya sakin kanina nung umiyak ako sa dibdib niya.

“

Sigurado

ka bang okay ka na? Baka mamaya kase balikan ka ng Gago na iyon at ano pang Gawin niya sayo, hindi ako aalis sa tabi mo ngayon araw Hanggat nandidito pa iyang kumag na iyon dito.“

Inis niyang sabi sakin. Napa isip nga pala ako kung bakit siya nandidito ngayon sa hospital.

“Bakit ka nga pala nandito? Aside sa namiss mo ako? Eh lagi naman tayong mag ka text diba?”

“Anong laging mag ka text ka dyan? Hindi ka nga nag

rereply

sa mga text ko,

Nakakatampo

ka din Minsan kaya.“

Sabi niya sakin na parang nagtatampo nga. Natawa naman ako dahil para siyang Bata na hindi pinagbigyan sa gusto niya na bumili ng bagong laruan kaya nagtatampo.

“Sorry po kung hindi ako nag re-reply sayo. Busy po kase ang Doctor at Director ng hospital na ito kaya hindi ako Minsan nakakasagot sa mga text mo sakin. Nakita mo naman hindi ba kanina? Ako pa nag opera sa bagong dating na pasyente dahil naka leave yung ibang Doctor rito.”

Pagpapaliwanag ko naman sa kaniya. Napatango naman siya sa sinabi ko

“Nga pala? Sino yung Chief na iyon at bakit ka niya hinalikan sa harapan namin? Kaano-ano mo ba iyon?”

Tanong niya sakin na ikinatigil ko. Nag isip ako kung sasabihin ko na ba sa kaniya na ex ko si Ethan o huwag muna, pakiramdam ko naka upo ako sa hot seat ngayon at nililitis ako. Ayoko naman mag Sinungaling dahil hindi ko naman Gawain iyon.

“Ex ko siya, noong high school.”

Malungkot kong Sabi sabay napabuntong hininga ako at napayuko ng ulo.

“W-What? E-Ex mo siya? S-Siya ba yung si-sinasabi mo sakin nung gabing nasa b-bar tayo? Y-Yung fi-first love mo?”

Utal utal na tanong sakin ni Theo. Napatango naman ako sa tanong niya sakin, narinig ko na lang ang mabigat niyang pagbuntong hininga.

“May nararamdaman ka ba para sa kaniya Hanggang ngayon?”

Seryosong Tanong niya sakin na ikinalingon ko sa kaniya. Hindi ako makasagot, hindi ko alam. Ayoko naman mag Sinungaling dahil hindi ko naman Gawain iyon. Sasagot na sana ako nung may lumapit samin na Isang escort na parang escort ni Chairman Tan.

“Mr. Theo, nandidito lang po pala kayo…

Pinapatawag

po kayo ng Daddy niyo po sa office niya sa itaas kayo din po Director Santillan.“

Sabi ng escort na hingal na hingal ngayon dahil patakbo itong lumapit samin kanina.

“D-Daddy? May office daddy mo rito? Sino daddy mo?”

Tanong ko sa kaniya nung makatayo na kami at nag umpisa na maglakad papuntang elevator.

“Ipapakilala kita sa kaniya, for sure mas Lalo pa tayong

mapapalapit

sa isat-isa kapag nakilala mo daddy ko… Tara na!“

Ngiting Sabi niya sakin na parang excited siya. Sumakay na kami ng elevator at nagsara iyon at umangat na paitaas.

Pagtungtong namin sa pinaka dulo ng building ng hospital. Bumukas na Ang pintuan ng elevator at naglakad na kami palabas, nakaramdam ako ng Kaba dahil dito din ang office ni Chairman Tan. Nilakad namin ang kahabaan ng hallway nitong floor Hanggang sa tumapat na kami sa office ng pintuan ni Chairman Tan.

“T-Teka? A-anong ginagawa natin dito? Bawal pumasok rito dahil wala si Chairman Tan, office niya ito…”

Pagpipigil ko sa kanila ni Theo at nung escort.

Ngumiti lang sakin si Theo at sabay hinawakan ang seradura ng pintuan ng office ni Chairman Tan sabay bukas nito. Pumasok siya sa loob at sumunod naman ako, nasa likod ko yung escort kasabay ko.

“Daddy…”

Ngiting tawag ni Theo kay Chairman Tan na nakaupo ngayon sa swivel chair niya. At agad lumapit si Theo sa kanya at niyakap ito. Nakakunot ang noo ko habang pinagmamasdan ko sila, hindi ako makapaniwala sa mga nakikita ko ngayon.

“D-Daddy? Daddy mo si Chairman Tan?”

Tanong ko kay Theo.

“Yup, Ako ang Daddy niya Director Santillan. Siya ang sinasabi ko na anak ko na nag aral at grumaduate sa UK, Siya si Rafael. Rafael Theodore Tan.”

Ngiting sagot sa akin ni Mr. Chairman Tan.

“

Magkakilala

na pala kayo Son ni Director Santillan?!… Haha hindi na ako mahihirapan ipakilala kita sa kaniya at

magkapalagayan

ng loob kung ganun, Kilala na ninyo ang isat-isa.“

Ngiting tanong ni Chairman Tan kay Theo.

“Yes Daddy, new friend of mine po dito sa pinas.

Nagkakilala

kami sa Isang bar nung nakaraang linggo. How small world nga kase siya pala ang director ng hospital natin daddy.“

Ngiting sagot niya kay Chairman Tan.

“Bakit mo nga pala kami

pinatawag

daddy?“

Tanong ni Theo sa kaniya.

“

Pinatawag

kita at ganun ka rin Director Santillan ngayon dito sa office ko ay para

ipaalam

ko sa Inyo pareho. Kapag

tumungtung

ka na ng 26 years old Rafael, Ikaw na Ang

uupong

bagong chairman ng hospital na ito, kaya ngayon palang tuturuan ka na ni Director Santillan ang mga dapat mong malaman Bago ka mag 26 years old. Naiintindihan mo ba ako Rafael?… At Ikaw Director Santillan, simula sa susunod na buwan, mag uumpisa ka ng turuan itong anak ko na si Rafael sa mga dapat niyang

matutunan

at malaman dito sa Hospital, Ikaw na Ang bahala kung Anong schedule gagawin mo, kung everyday ba or 3 times a week? It’s up to you. Naiintindihan niyo ba ako pareho?“

Pagpapaliwanag at tanong din sa Amin ni Chairman Tan.

“Yes Daddy!”

“Yes Chairman Tan”

Sabay namin tugon ni Theo.

“Sige na, makakalabas ka na Director Santillan. Mag uusap lang kami ng anak ko.”

Sabi niya sakin at nag bow ako sa kaniya Bago ako lumabas ng office niya. Paglabas ko, naglakad na ako sa hallway papunta sa office ko. Pagdating ko sa office ko, nagtaka ako dahil bukas ito at hindi naka loavk ang seradura ng pintuan ng office ko. Kaya pinihit ko ito at sabay tulak para bumukas.

Natigilan ako nung Makita ko si Ethan na naka upo sa swivel chair ko at nakatingin din sakin. Kaming dalawa lang nandito ngayon, biglang bumalik ang eksena nangyari kanina sa loob ng elevator.

“Anong ginagawa mo rito? At Paano ka nakapasok sa loob ng office ko?”

Malamig na boses ko at seryosong tanong ko sa kaniya.

“Inaantay kita. May pag uusapan pa tayo.”

“Wala na tayong dapat pag usapan pa, umalis ka na. Marami pa akong dapat Gawin na kailangan kong tapusin.”

Sagot ko sa kaniya.

“Baka nakakalimutan mo na hindi ako titigil hanggat hindi ka pumapayag sa inaalok ko sayo, kaya nandito ako ngayon.”

“Bakit ba Ang kulit mo?

Daig

mo pa Bata? Isip Bata ka. Lumaki ka nga pero ugaling Bata ka pa kung

umasta

. Napaka bossy mo sa totoo lang, Ikaw na nga itong nag

aalok

sakin? Ikaw pa itong malakas manakot at magbanta? Hindi mo ako hawak sa leeg, pulis ka at doctor ako. Magkaiba tayo ng ginagawa at landas… Ayoko tanggapin inaalok mo sakin dahil hindi ako interesado, pang ilang beses ko bang sasabihin sayo na hindi ako interesado? Ha? Pwede ba?

Tantanan

mo na ako? Hindi na kita

ginulo

matapos mo akong saktan at paasahin, tapos ngayon na

nananahimik

na ako, babalik ka para Mangulo at para ano? Saktan at paasahin mo na naman ulit ako? Tsss….. Pwede ba Ethan? Tama na! Hindi na ako natutuwa, pleaseee… Umalis ka na, ayaw na kitang Makita pa.“

Pagmamakaawa ko sa kaniya.

“Oo, alam ko na Doctor ka at pulis ako. Pero

makikinabang

ka rin naman dito dahil kapulisan ang nagbabantay at nagligtas sa mga mamamayan, ganun ka din hindi ba?

Sinasalba

mo ang buhay ng mga taong nasa bingit ng kamatayan? Parehas tayong social services… Hindi ko ito ginagawa ay para sa sarili kong intensyon at

hangarin

, ginagawa ko ito para sa mga kapulisan na

kontrolado

at hawak ko…. Napaka cold-hearted mo Matthew, ang laki na talaga ng pinagbago mo. Hindi na Ikaw yung Matthew na nakilala ko noon na kapag may mga ganitong nakikiusap sayo

pinagbibigyan

mo kaagad hindi mo

ponapatagal

at hindi ka nakikipag matigasan sa mga taong humihingi ng favor sayo. Ngayon ibang iba ka na nga.“

“Alam mo ba kung bakit ako nag

kakaganito

?… Dahil sayo, niloko mo ako at pinaasa. Ngayon nagiging malamig na parang

niyebe

ang puso ko dahil sa ginawa mo noon sakin, kung ako Cold-hearted, Ikaw naman playboy, womanizer, manloloko,

paasa

at napaka sadist. Pinag

sisisihan

ko na magkagusto sayo, hindi ko nga alam kung bakit Ikaw pa nagustuhan ko eh… Sana hindi na lang Ikaw first love ko, sana iba na lang… Kaya Ayoko tanggapin ang inaalok mo sakin dahil Kilala na kita, kilalang Kilala na kita… Sasaktan at

papaasahin

mo din ako kagaya ng ginawa mo sakin noong una kung mahuhulog ulit loob ko sayo… Hindi mo na ako

mapapaikot

pa, dahil kilalang Kilala na kita Ethan. Itigil mo na itong

pangungulit

mo sakin dahil ganun parin ang isasagot ko sayo, kundi AYOKO.“

Naluluhang sabi ko sa kaniya. Lumapit siya sakin at akmang hahawakan niya ako ngunit umatras ako sa kaniya at sinalag ko ang kamay niya na hahawakan sana ang braso ko. Tumalikod na ako sa kaniya at akmang lalabas ng office ko ngunit bigla niya akong hinabol at hinawakan sa dalawang kamay ko at sinandal niya ako sa likuran ng pintuan ng office ko at hinalikan niya ako. Parang nag iba ang pakiramdam ko nung mga Oras na iyon, kakaiba ang halik niya sa mga halik niya sakin noong una. Itong halik niyang ito? Parang may ibig o gustong ipahiwatig o sabihin sakin.

Tinulak ko siya ng marahan palayo sakin. Sabay tumingin ako sa kaniyang mga mata, Nakita ko ang sinseridad sa mga mata niya namamasa ang mga mata niyang nakatingin sakin.

“Kahit kailan talaga napaka

sadista

mo, pwede ba Ethan? Itigil mo na ito? Ayoko na Ethan… Ayoko ng

masaktan

pang muli ng Isang katulad mo.“

Naiiyak kong sabi sa kaniya.

“Hindi na ba pwede?”

Tanong niya sakin na hindi ko alam kung anong tinutukoy niya, kung makipagbalikan sa akin ba ang tinutukoy niya? o yung inaalok niya sakin?

“Hindi na ba pwedeng magpakabaliw sayo?”

Tanong niya sakin, hindi ako nakasagot naging empty ang utak ko dahil sa tanong niya sakin. Bigla niya ulit akong hinalikan itutulak ko sana siya ngunit mabilis niyang hinawakan ang kamay ko para hindi ko siya madaling itulak. Lumalalim na Ang halikan namin dalawa Hanggang sa hindi ko na napansin na tumutugon na ako sa mga halik niya sakin, kasabay ang paglabas ng mga luha kk sa mga mata ko. At Ang mabilis na pagtibok ng puso ko.

Halos humigit 2 minuto kaming naghahalikan, natigilan kaming dalawa at nakadikit ang moo niya sa noo ko. Hindi ako makatingin ng diretso sa mga mata niya ngayon, pero alam ko kung saan nakatingin ang mga mata niya…. Kundi sa labi ko. Agad ko naman siyang naitulak palayo sakin at nabitawan niya ang mga kamay ko.

“Lumabas ka na ng opisina ko, umalis ka na.

Mabibigo

ka lang sa inaalok mo sakin dahil hindi ko iyon tatanggapin.“

Malungkot kong Sabi sa kaniya habang nakayuko. Nangingibabaw parin ang takot ko para sa kaniya.

“Hindi ako titigil hanggat hindi kita napapayag. Gagawin ko ang lahat maging Health Doctor ka ng kapulisan ko, at higit sa lahat…. Gagawin ko ang lahat para magkabalikan tayo ulit Matthew, pangako! Hindi na kita lolokohin at sasaktan pa kagaya noong una…. Deserve ko naman hindi ba Ang second chance?”

Malungkot niyang sabi at tanong sakin. Ngunit hindi ako nakasagot sa tanong niya sakin, devided ang puso ko ngayon, nagtatalo ang hindi at Oo sa puso ko. Kaya hindi ako makasagot sa tanong niya.

“Okay lang kung hindi ka makasagot sa tanong ko sayo ngayon, pero pinapangako ko na babawi ako sayo, sa lahat ng ginawa kong pananakit at pag

papaasa

sayo… Kapag

naibalik

ko na Ang nararamdaman mo ulit noon para sakin, gagawin ko ang lahat maging akin ka muli…. Mark my words, Matthew.“

Sabi niya sabay naglakad na papunta sa pinto at lumabas na. Napahawak naman ako sa dibdib ko na Hanggang ngayon malakas parin ang tibok ng puso ko at lumuluha ngayon dito sa loob ng office ko. Hindi ko alam kung Anong mangyayari sa mga susunod na araw, linggo at buwan, kung magiging kami ulit someday, 100% na siya ang forever ko. Pero kung hindi? Kailangan namin parehong tanggapin ang katotohanan na hindi kami para sa isat-isa.

“Hindi ako aasa at maniniwala sa mga sinasabi mo sakin Ethan, kung kaya mong patunayan lahat ng iyon? Kailangan mo munang

paghirapan

lahat Bago kita

pabalikin

sa puso ko.“

Lumuluha kong sabi sa isip ko.

Chapter 10

Matthew Aristotle

Ilang Araw na ang lumipas simula nung halikan ako ni Ethan sa loob ng office ko, after ng incident na iyon hindi na nawala sa isip ko ang mga huling sinabi niya sakin. Marami akong katanungan sa sarili ko na hindi ko masagot, Minsan na o-out of nowhere or pre-occupied ang isip ko.

Possible kayang magkabalikan kami? Kung

magkakabalikan

man kami, natatakot naman ako na saktan at lokohin niya ulit ako, baka nga mas Malala pa ang Gawin niya sakin

kumpara

noon. May part sa puso ko na maniwala sa mga sinasabi niya at pinapangako niya sakin, may part din sa puso ko na Huwag maniwala at huwag umasa.

Sabi ko sa isip ko.

“Hoyyyyyy,

lutang

ka na naman… Ano ba iyang

gumugulo

sa isip mo? Kanina pa ako

dakdak

ng

dakdak

dito, hindi ka naman nakikinig?”

Pabulyaw na Sabi sakin ni Dra. Erica, nagulat naman ako sa kaniya dahil sa pagbulyaw niya sakin.

“Sorry Erica, wala lang ako sa mood ngayon eh.

Lutang

ako kagabi pa, well actually nung isang linggo pa… Ikaw? Tanungin kita. Kapag may ex ka na gustong makipagbalikan sayo dahil mahal ka parin niya? Anong gagawin mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Well, kung may ex ako na ganyan at gustong makipagbalikan sakin? Hmmm…

Syempre

hindi ako Basta Basta makikipag balikan sa kaniya,

aalamin

ko muna kung bakit Hanggang ngayon mahal niya parin ako. May mga ex kase na hindi na pwedeng balikan dahil nagkaroon na ng hindi magandang relationship, kaya may tinatawag na toxic relationship sa panahon ngayon, it means nagkahiwalay kayo kase hindi kayo nag kakaintindihan yung bang si boy immature at selfish tapos Ikaw itong laging

umuunawa

at

umiintindi

sa kaniya. So syempre dadating ka sa point na

mapapagod

ka na at makikipag break sa kaniya, kahit na

makiusap

pa siya sayo na magbabago siya, hindi naman niya ginagawa I mean more in words siya pero hindi niya ginagawa as an act para sa sarili niya at sa relationship niyo. May mga ex din naman na nagloko at nag cheat kaya nakikipag break yung mga ka partner nila sa kanila, kung sino pa yung niloko, sila pa yung madaling Maka move on. Not necessarily na totally na ka move on na ah, parang nasa point na ng healing session. Parang sugat…. kapag Bago at sariwa pa, Masakit hindi ba? Days passed unti unting

humihilom

ang sugat na iyon at

gumagaling

ganun din ang puso kapag nakipag break ang Isang tao sa

karelasyon

nila. At kung sino pa ang nagloko, sila pa ang hindi madaling maka move on…. Ma re-realize din nila ang

pagkakamali

at malaking

kagaguhan

na ginawa nila kung kailan nagising na sila sa katotohanan na Ang laking Gago nila at pinakawalan pa nila ang taong minahal sila ng totoo. Kung may ganung ex ka? For sure iyon ang reason niya kaya gusto niya makipagbalikan sayo, pero huwag Basta Basta makikipag balikan ha? Siguraduhin mo muna na disedido siya o interesado siya sayo, yung bang hindi na niya gagawing lokohin at saktan ka ulit, yung gagawin niya na Ang lahat para masagot mo lang siya sa panliligaw niya ulit sayo? At natatakot na siyang mawala ka sa kaniya….. Sa panahon ngayon,

bibihira

na lang

makahanap

ng loyal, Mapagmahal at caring na kagaya mo kaya lang lagi kang moody at strict eh kaya ka

sinasabihan

ng ibang co-doctors natin dito sa hospital na terror at monster. HAHAHAHAHA, subukan mo kayang ngumiti para magka love life ka din.”

Mahabang explain sakin ni Dra. Erica, naunawaan ko ang sinabi niya, ganun kase si Ethan noon, niloko at sinaktan niya ako tapos ginamit pa niya ako. Pero hindi naman ako ka desperate na makipag balikan sa kaniya. Aalamin ko muna kung Anong nangyari sa kanila nung babaing iyon at bakit sila nag kahiwalay, ayoko naman I assume na may feelings parin siya sakin baka mamaya may trap siya na binabalak sakin so ako na naman itong si Tanga na iiyak at masasaktan.

Tama si Dra. Erica, kailangan kong alamin ang reason niya kung bakit niya gustong makipagbalikan sakin… Mas maganda na yung

nakakasiguro

ka hindi yung

papairalin

mo ang

karupukan

mo dahil may nararamdaman ka pa sa kaniya.

Sabi ko sa isip ko sabay higop ng kape. Nandito kami sa coffee shop dito sa may canteen ng hospital nakasuot kami ng long coat na kulay puti na lang doctor, naka formal attire si Dra Erica. Samantalang ako naka surgical scrub suit ako na teal blue na panloob at may stethoscope na nakasabit sa batok ko.

“Bakit mo nga pala

naitanong

iyon sakin?”

Interesadong tanong niya sakin sabay higop ng kape niya.

“Wala, naisip ko lang itanong sayo, just in case na may ganung ex ako someday.”

Pangungumbinsi ko sa kaniya sa sagot ko. Kumunot naman noo niya sa sagot ko.

“Hmmmm…. Talaga lang ah? OMG… Baka tinutukoy mo si PNP Chief Nolasco? Ikaw ha? Makikipag balikan ba siya sayo?

Uyyy

yung payo ko kanina sayo, huwag mong

kakalimutan

. Kahit na gwapo iyon at Batang Bata pa si PNP Chief Nolasco maraming babaing

nagkakandarapa

sa kaniya. Mag iingat ka.”

“Kaya nga eh, babaero siya dati pa noong high school pa lang kami. Well, gwapo naman talaga at habulin ng babae at mga kagaya ko noon. Ginamit niya lang ako para makapasa sa Physics Subject niya noong high school dahil pareho kami ng subject teacher doon. Tsaka kung makikipag balikan man siya sakin, tss… Ayoko na, nasaktan na niya Ang puso ko. Once is enough! Tama na iyon?!”

Sagot ko kay Dra. Erica

“Talaga ba? Totoo ba? Kahit Mamatay ka now? Kahit ipa lie detector test kita ngayon? Kahit ipa

kuryentanong

kita mismo rito? Nagsasabi ka ng totoo?”

Pangungulit niya sakin. Naibuga ko ang kapeng nasa bibig ko sa mesa namin sabay napaubo ako dahil sa pagkakasamid ko sa mga tanong niya sakin.

“See? Wala pa ngang Lie detector test o kuryentanong na iyan.

Napaamin

na kita. Hahahahahaha… Ang galing ko talaga.”

Natatawang sabi niya na inirapan ko na lang siya.

“Grabe ka naman kase, mamatay ako now? Para lang

mapaamin

mo lang ako?

Uyyy

mahal ko pa buhay ko.”

Sabi ko sa kaniya na mas Lalo pa niyang ikinatawa ng malakas.

Pagkatapos namin mag breakfast dito sa Canteen. Lumabas na kami at nagtungo na kami sa lobby ng hospital.

“Nurse Eunice, patingin nga ng medical chart record ng pasyente na may stab wounds na inoperahan ko kahapon.”

Request ko kay Nurse Eunice.

“Wait lang po Doc…. Here Doc, pumunta na po yung relatives po ng pasyente kahapon po. Babalik po sila ngayon Araw para magbayad ng down payment ng patient.”

Sagot ni Nurse Eunice sakin na ikinatango ko at sabay abot sakin ng Medical Chart record ng pasyente. Habang tinitignan ko ang record ng pasyente na nakalagay sa medical chart nakatayo lang ako sa may Health information desk dito sa ground floor, nag ring ang telephone na malapit sa tabi ni Nurse Eunice at sinagot naman niya iyon.

“Hello, this is Information desk of St. Michael Medical Hospital, how can I help you?… Ulcer perforation?… Yes, sasalubungin na namin kayo sa entrance. Thank you!”

Sabi ni Nurse Eunice at napatingin ako sa kainya.

“May bagong

parating

na patient sa hospital, 5 minutes nandito na sila…. Quickly!”

Dugtong na Sabi pa niya.

biglang bumukas ang elevator glass door entrance ng hospital. At Isang team ng ambulance ang may tulak tulak na ambulance stretcher papasok rito sa entrance ground floor ng hospital. Agad kong nilapag ang medical chart at sabay lapit sa pasyenteng nakahiga na namimilipit sa sakit sa tyan na nakahiga sa ambulance stretcher. Lumapit din si Nurse Eunice at Ang assistant niya na si Nurse Timothy ang pangalan.

Sinugod siya sa Emergency room at ginupitan ko ang damit niya gamit ang gunting na nakalagay sa bulsa ng white coat ko Kasama ang ilang ballpen at highlighter. kinabitan siya kaagad ng wire ng heart and blood pressure monitor na parang vital sign monitor sa dibdib niya.

Hinawakan ko ang tyan niya, napapaigtad siya ng kaunting sakit nung hinawakan ko ang right side ng tyan niya. Nung diniinan ko sa gitna Ang tyan niya napaigtad siya sa sakit, napakunot naman ang noo ko. Nung nilipat ang kamay ko at diniinan ko ang left side ng tyan niya napahiyaw siya sa sakit.

“Ulcer perforation.”

“Anong vital signs ng pasyente?”

Tanong ko kay Nurse Timothy.

“It’s 70 over 40 director.”

Sagot naman niya sa tanong ko.

“Perform Intubation, Nurse Timothy.”

Utos ko sa kaniya.

“Yes Director.”

Mabilis niyang sagot sakin at mabilis na pinasok ang laryngoscope sa bibig ng pasyente sabay pinasok ang Isang endotracheal tube.

“Nurse Eunice, I ready mo ang operating room at mga

gagamiting

equipment sa pag

oopera

sa kaniya, at Ikaw Ang magiging assistant nurse ko. Nurse Timothy, Ikaw Ang naka assigned sa Vital signs Monitor ng pasyente sa loob ng Operating Room. Ipasok na itong pasyente sa loob. Bilis!…

Magpapalit

lang ako ng damit…”

Utos ko sa kanila.

“Yes Director.”

Sabay nilang sabi.

Patungo na sana ako sa Surgeon Changing Room nung makasalubong ko sa hallway papunta roon si Dra. Tricia, Surgeon din siya kagaya ko.

“Dra. Tricia, may ginagawa ka ba ngayon?”

Tanong ko sa kaniya.

“Good day Director, uhm… Wala naman po bakit po?”

“Good… Tamang Tama may o-operahan ako ngayon bagong pasyente.

Hihingi

sana ako ng favor sayo na baka kung pwede ikaw ang maging assistant doctor ko sa operation na iyon, pwede ba?”

Alok ko sa kaniya.

“Sure Director, ngayon na po ba?”

Ngiting tanong niya sakin. Tumango naman ako sa kaniya at sabay kami pumasok sa loob ng Surgeon Changing Room para magpalit ng damit. Pagpalit namin ng damit agad kaming lumabas sa room na iyon at nagtungo na sa sink sa labas ng operating room para maghugas ng kamay, naka surgical mask kami at naka suot ng head cover ang ulo namin. Pagtapos namin mag scrub ng kamay naghugas na kami at pumasok na sa operating room.

Sinuotan kami ng surgical gown at gloves. Sabay lumapit kami ni Doc. Tricia sa pasyente. Nasa left side ako siya naman nasa right side. Okay na Ang pasyente na nakahiga sa operating table at may mga nakasaksak na tube at wire sa katawan niya ngayon na naka connect sa mga machines.

“Let’s begin…. Scalpel.”

Sabi ko sabay abot sakin ni Doc. Tricia ang scalpel sakin at inabot ko iyon sa kaniya sabay hiniwa ko ang left part stomach ng pasyente.

“

Bovie

”

Utos ko sabay abot naman sakin ni Dra. Tricia at kinuha ko iyon sa kaniya, biglang sumirit ang dugo na nangagaling sa part ng intestine ng pasyente, sumirit ang dugo sa surgical gown ko at natalsikan ako sa kanang mata ko ngunit hindi naman iyon napasukan.

“Pad”

Hinging utos ko, binigyan naman ako ni Dra. Tricia na nag aalala din siya.

“Saan galing iyon?”

Tanong niya sakin.

“May

natamaan

yata ako na mesenteric arteries….. Hemostatic.”

Sagot ko sabay utos sa kaniya.

“I’ll grab it with the Hemostatic, get ready to tie it.”

Sabi ko.

“

Mauubusan

na ng dugo ang pasyente Director.”

Nag aalalang sabi ni Nurse Timothy sakin.

“Nahanap ko na.”

Sabi ko sa kanila, Agad ko iyon tinahi ng mabilisan.

“Cut”

• utos na Sabi ko

“Cut”

• sagot naman ni Dra. Tricia.

“Releasing Hemostatic.”

Sabi ni Dra. Tricia sakin.

“Wala ng

dumudugo

.”

Dugtong na Sabi niya sakin, napabuntong hininga naman ako.

“Ano vital signs ng pasyente?”

Tanong ko kay Nurse Timothy.

“His heart rate got faster, pero okay lang Director. Kailangan natin tapusin ang operation.”

Sagot naman niya sakin. Napatango naman ako sa sinagot niya sakin.

“Give me Gastrointestinal Anastomosis (GIA).”

Utos ko, sabay abot sakin ni Dra. Tricia at agad ginamit ko iyon, after ko gamitin iyon nakuha ko na Ang specimen ng pasyente.

“Specimen”

Sabi ko sabay lumapit sakin si Nurse Eunice na may hawak na stainless na parang bowl at doon ko nilagay ang specimen na iyon. Sabay tinahi ko na Ang part kung saan nakuha ko ang specimen.

“Cut” -

utos na Sabi ko. Habang nakahawak sa parang scissor na kagat kagat ang Isang uri ng needle na may thread.

“Cut” -

sabi naman ni Dra. Tricia sabay gupit sa may thread.

“Irrigation.”

Utos ko, si Dra. Tricia na gumamit ng irrigation sa part ng inooperahan ko sa katawan ng pasyente.

“Get the

Hemovac

Ready, pleaseee…”

Utos ko kay Nurse Eunice.

“Yes, Director.”

Sagot niya sakin.

After ng ginagawa ni Dra. Tricia.

“I’ll insert

Hemovac

para matapos na, gusto mo bang Ikaw Ang tie sa huli?”

Tanong ko kay Dra. Tricia.

“Yes, Director.”

Sagot niya sakin, napangiti ako sa kaniya at tumango. Ganun din siya sakin. Nung naalis na ang tubig sa loob ng part na inooperahan ko sa katawan ng patient, nag umpisa na si Dra. Tricia na I tie Ang part na iyon, pinapanuod ko lang ang ginagawa niyang pagtatahi doon, nakukuha niya ang mabilis kong technique sa pagtatahi sa part na inoperahan ko. 

“Cut” -

utos ni Dra. Tricia

“Cut” -

sabi ko naman.

“Surgical Staple.”

Utos ni Dra. Tricia at agad ko iyon kinuha nung inabot sakin ni Nurse Eunice iyon sakin. Pati sila ni Nurse Timothy ganun din ako ay nanunuod ako sa ginagawa niya. Hanggang sa natapos na niyang lagyan ng surgical staple ang wound na hiniwa ko kanina.

“Good Job, Dra. Tricia…”

Sabi ko sabay thumbs up sa kaniya. Natuwa naman siya sakin at sabay nag thumbs up din.

Lumabas na ako ng operating room wala na akong suot na surgical gown, sabay tanggal ng surgical mask at head cover ko ganun din ang gloves sabay tapon sa trash bin sa labas ng operating room.

“Kumusta na po ang Asawa ko Doc?”

Salubong na tanong sakin nung babae na naluluha ang kaniyang mga mata.

“Successful ang operation. Nagkaroon siya ng Ulcer perforation dahil sa labis na pag inom ng

matatapang

na alcoholic drinks, Malala ang damage sa stomach niya dahil sa pag inom niya. Kung mag collapse o

atakihin

man,… Sorry to say this to you

Misis

… Nagawa na namin ang part namin kaya lang Malaki talaga ang damage or fully damage talaga ang stomach ng asawa niyo po dahil sa pag inom ng alak. Baka hindi na

magtagal

ang buhay ng Asawa niya once na

atakihin

siya ulit…. I have to go.”

Malungkot na Sabi ko kay Misis na Asawa ng patient na inoperahan ko. Naiwan ko siyang napaupo sa waiting area at umiiyak. As a Doctor, wala na kaming magagawa para alisin ang mga na damage na intestines ng Asawa niya pero nag fu-function pa naman iyon ng kaunti at napapakinabangan pa naman, nasira na kase Ang left part ng stomach nito kung saan may ulcer.

Oo, nagliligtas kami ng buhay ng patient. Pero yung mga kagaya niya na critical na… Hindi na namin magagawa pang I save pa iyon, kung mamamatay siya? Mamamatay siya. Kung mabubuhay siya? Mabubuhay siya. Iyon ang realidad ng buhay ng tao.

Napabuntong hininga ako at pumasok sa Surgeon Changing Room para magpalit at ibihis ko ang damit na suot ko kanina. Paglabas ko, nag ring ang phone ko kay naman kinuha ko iyon sa bulsa ng long white coat ko na lang doctor at tinignan ko ang screen ng phone ko kung sino ang tumatawag sakin.

(

Chairman Tan)

Napabuntong hininga ako sabay sagot nito at tinapat ko sa Tenga ko.

“Hello, Chairman Tan… Kumusta po?”

Ngiting bati at tanong ko sa kabilang linya.

“Mabuti naman, papunta na ako riyan sa Hospital. May gusto akong sabihin sayo ngayon. May ginagawa ka ba?”

Masayang sagot niya sakin sabay tanong din.

“Ahh, wala po chairman.

Kakatapos

lang ng operation na ginawa ko sa bagong pasyenteng sinugod dito sa hospital. Malapit na po ba kayo?”

Masayang sagot ko sa kaniya sa tanong niya sakin.

“Oo malapit na ako diyan sa hospital, salubingin mo

ak

––––”

BOOOOOGGGGGGSSSSSSSHHHHH

Nanlaki ang mga mata ko sa narinig ko mula sa kabilang linya. Kasabay nun ang blangkong tunog galing sa kabila.

“HELLO CHAIRMAN TAN? HELLO?…”

Sigaw ko na may halong pag aalala at takot na nagumising sa kalooban ko. Agad akong napatakbo papuntang Information desk ng hospital. Naabutan ko si Nurse Eunice na kakarating pasok lang sa loob nito.

“Nurse Eunice,

magpadala

ka ng ambulance ngayon din.

Salubungin

nila si Chairman Tan sa labas, malapit na siya dito… Nakarinig ako ng pagsabog nung makausap ko siya sa cellphone kanina, nawala sa linya ng cellphone si Chairman Tan…. Bilis!”

Utos ko na natataranta kay Nurse Eunice.

“Yes, Director.”

Agad niyang tinawagan ang ambulance team namin na nasa labas. May mga ilang doctor at nurse din ang nakarinig sa sinabi ko kaya para silang nakiki-isyoso sa Amin.

Eto na ba yung

ikinakatakot

ko? Ang mawala si Chairman Tan na pangalawang Ama ko? Hindi pa ako handa sa ganitong sitwasyon…

Pag aalala kong sabi sa isip ko na parang hindi ako mapakali.

Chapter 11

Matthew Aristotle

“Director”

Tawag sakin ni Nurse Eunice. Nasa loob siya ng morgue, malungkot siyang nakatingin sakin nakaharap siya sa Isang katawan na nakahiga sa morgue at nababalutan ng puting kumot. Napakurap ako ng dalawang beses at dahan dahan naglalakad papasok sa loob, nanginginig ang dalawang kamay ko palapit sa katawan na iyon. Nasa likod ko si Dra. Erica na napatakip sa bibig niya gamit ang Isang kamay niya at ang iba pang doctor na nakayuko at hindi makapaniwala sa mga nakikita nila ngayon. Tahimik lang sila na nasa labas ng Morgue nitong hospital.

Pagkalapit ko sa malamig na bangkay na nakahiga sa loob ng morgue, nanginginig ang dalawang kamay ko na hahawak sa kumot na puti na iyon, nangingilid ang mga luha kong nakatingin sa bangkay na iyon na nagbabakasakali na hindi iyon ang bangkay ni Chairman Tan. Nung mahawakan ko na Ang kumot na puti, wala akong lakas na loob para hawiin iyon. Napayuko ako at huminga ako ng malalim, naramdaman ko ang paghawak sa balikat ko si Nurse Eunice. Naparang binibigyan niya ako ng lakas ng loob para harapin ang bangkay na iyon. Nung mahimasmasan ako, lakas loob kung hinawi ang puting kumot na nakatakip sa bangkay na iyon.

Nanlumo ang mga mata ko at parang naging waterfalls ang mga iyon kasabay ang pagyugyog ng mga balikat ko at napaluhod sa sahig dahil nanlambot ang mga paa at tuhod ko nung Makita ko si Chairman Tan yung bangkay na iyon.

“AAAAAAAAAHHHHHHHHH…”

Sigaw ko habang umiiyak na napaupo rito sa sahig ng morgue, hindi ako makahinga ng mga Oras na iyon dahil sobrang bigat ng dibdib ko, ang pangalawang Ama ko na nagturo sakin ng lahat ng bagay rito sa Hospital na ito, at naniwala sa kakayahan ko bilang Isang magaling doctor. Wala na, pinatay siya sa pagsabog ng sasakyan niya. Halos hindi na ma mukhaan ang Mukha ni Chairman Tan dahil sunog ang Mukha nito at ganun din ang ibang parte ng katawan niya, may palatandaan ako na siya iyon. May peklat siya sa likod ng tenga niya na nasa kaliwa at iyon ang Nakita ko dahil hindi iyon nasunog.

“CHAIRRRRMAAAAANNNNNNN.”

Sigaw kong malakas habang umiiyak. Napaiyak na din si Nurse Eunice at ganun din si Dra. Erica at ang ibang Doctor at nurse na nasa labas ng morgue. Lumuhod lahat sila sa sahig habang umiiyak kagaya ng ginawa ko ngayon na nakaluhod dito sa sahig ng morgue at nag bow ang mga ulo nila sa sahig kung saan sila nakaluhod para magbigay galang kay Chairman Tan. Nakaramdam ako ng paninikip ng dibdib ko dahil sa sobrang bigat kaya nawalan ako ng Malay at bumagsak ako sa sahig.

“Director, okay ka lang ba? Directorrrrr… Tulong, buhatin niyo siya.”

Sigaw sakin ni Nurse Eunice ang huling narinig ko bago nagdilim ang paningin ko. 

---

Naimulat ko ang mga mata ko nasa Isa akong private room. May nakalagay na dextrose na nakasaksak sa kaliwang kamay ko. Una kong napansin ang Maputing Ilaw na nasa kisame at ang malamig na temperature dito sa loob ng kwartong ito.

“Mabuti at gising ka na,

kamusta

na Ang lagay mo?”

Tanong sakin ni Dra. Erica. Hindi ko siya sinagot, bagkus kusang tumulo ang mga luha galing sa mga mata ko. At matamlay ko siyang tinignan. Malungkot din siyang tumingin sakin.

“Nagugutom ka ba? May gusto ka bang kainin?”

Tanong niya sakin.

“Wala akong gustong kainin… Hindi ako nagugutom, gusto kong puntahan si Chairman Tan ngayon. Nasaan siya? Pupuntahan ko siya.”

Sabi ko sabay umupo at aakmang ibababa ang mga paa ko sa sahig nitong kwarto dahil nakahiga ako sa infirmary bed.

“Director, hindi mo pa kaya… Mahina ka pa, tinignan ko ang vital signs mo at low blood ka. Kailangan mong magpahinga, kailangan mong

magpalakas

…. Wala na si Chairman Tan sa morgue, kinuha na siya ng Isang kilalang funeral chapel para

ayusan

. Nanduon ngayon si Mr. Rafael na anak ni Chairman at

nagluluksa

siya kagaya mo, kailangan mong

magpakalakas

para kay Mr. Rafael… Pakiusap,

makinig

ka sakin.”

Nag mamakaawang sabi sakin ni Dra. Erica, naluha na lang ako rito sa infirmary bed kung nasaan ako ngayon. Napalakas ang hikbi ko at patuloy ang pagyugyog ng mga balikat ko dahil nandidito parin ang bigat sa loob ng dibdib ko… Hindi ko matanggap ang pagkawala ni Chairman na tinuring kong pangalawang Ama ko na rin.

Hinihamas ni Erica ang likod ko ngayon na parang pinapatahan ako. Nung bumukas ang pinto at niluwa niyon si Ethan na naka suot ng pang army na uniform. Sinarado niya Ang pinto at lumapit sakin.

“Lalabas muna ako Director.”

Pagpapaalam sakin ni Erica. Naglakad na siya paalis ng kwarto kung nasaan ako ngayon, lumapit naman sakin si Ethan at siya ang umalo sakin. Humarap siya sakin sabay kuha ng upuan na inuupuan ni Erica kanina nung binabantayan niya ako habang natutulog ako.

“Kailangan mong

magpakalakas

Matthew, kailangan ka ngayon ni Rafael na anak ni Chairman dahil nalaman namin na Ikaw Ang ginawang guardian niya…

Iimbistigahan

na namin ang nangyari kay Chairman at kung sino ang may gawa nito o mastermind nito sa

pagpapasabog

sa sinasakyan niya.”

Malungkot na Sabi ni Ethan sakin. Lumapit  siya sakin at hinawakan ang dalawang kamay ko.

“Hindi ka nag iisa, nandidito ako… Sabay natin haharapin itong kaso na ito. Kaya

tumahan

ka na.”

Pag aalo niya sakin.

“B-Bakit ganun? Ang bait bait niyang tao sakin, sa amin dito sa hospital. T-Tinuring ko na siyang pangalawang Ama ko… S-Siya ang

nagmulat

sakin na maniwala ako sa sarili kong kakayahan kung saan Ako magaling, k-kung sino pa ang mabait na kagaya niya, siya pa ang

pinapatay

at kinukuha. H-Hindi sila naawa sa tao… Pinatay nila ng walang kalaban laban, para ko na din siyang Tatay… Nagpapasalamat ako sa Diyos dahil binigyan niya ako ng Isa pang tatay at siya ang binigay niya sakin, akala ko mas hahaba pa ang buhay niya rito hindi kagaya sa totoong tatay ko. K-Kukunin din pala siya S-Sakinnnn…. H-Hindi k-ko k-kayaaaa…. AAAAAAAHHHHHH…”

Buo ngunit pautal-utal kong sabi dahil sa sobrang bigat ng dibdib ko at hinihila nito ang hininga ko papasok sa loob para hindi ko maibuga ng maayos ang hangin na nasasagap ko. Kaya para akong naghahabol sa hininga ngayon.

Tumayo si Ethan at niyakap niya ako ng mahigpit, ganun din ako sa kaniya. Yumakap ako sa kaniya at iniyak ko lahat ang bigat na nasa loob ng dibdib ko ngayon. Napagod ako sa kakaiyak kaya nakaramdam ako ng antok kaya naman hiniga ako ni Ethan at kinumutan niya ako. Napapikit na lang ako habang may lumalabas pa na mga luha sa mata ko ngayon.

Matagal akong nakatulog, hindi ko napansin ang Oras dahil sa pagod ko sa kakaiyak. Nung maimulat ko ang mga mata ko, Nakita ko sa labas ng bintana na madilim na. Napatingin din ako sa Isang lalaki na nasa tabi ko at nakasubsob ang Mukha niya sa gilid ng infirmary bed kung saan Ako nakahiga ngayon. Nalaman ko na si Ethan iyon dahil nakasuot siya na pang army na uniform na matingkad ang kulay. Hawak niya ang kanang kamay ko ngayon. Nagalaw ko ang kamay ko kaya naimulat niya Ang mga mata niya at inangat ang ulo niya sabay tingin sakin.

“Matthew, gising ka na… Okay ka na ba? Nagugutom ka ba? Pasensya na.. nakatulog ako sa pagbabantay sayo.”

Sabi niya sabay kusot ng Isang mata niya gamit ang kamay niya. Para siyang Bata dahil magulo ang buhok niya at papungas pungas ang singkit niyang mga mata.

“Okay na ako. May update na ba sa kaso ni Chairman Tan? Saan siya naka burol ngayon?”

Dire-diretso kong tanong sa kaniya.

“Kanina tumawag si Benjamin, yung Police Senior Superintendent ng PNP at sinabi niya sakin Isang improvised explosive device ang ginamit sa pagpapasabog sa sasakyan ni Chairman Tan. Nakadikit iyon sa ilalim ng sasakyan niya,

sinadya

iyon na parang gusto na siyang patayin at nagtagumpay sila…. May itatanong sana ako sayo, may kilala ka ba na kaaway o

kagalit

ni Chairman Tan noong nabubuhay pa siya? May sinabi ba siya sa iyo na may nagtatangka na sa buhay niya dati pa?”

Natigilan ako sa mga tanong sakin ni Ethan. Agad kong naalala ang mga sinabi niya sakin noon nung kaming dalawa lang sa office niya.

“ Alam kong nanganganib ang buhay ko ngayon, may mga natatanggap ako na death threats nitong mga nakaraang Araw lang na pinapadala sa eksaktong address ng mansion ko.”

Sinabi niya lang sakin na matagal na siyang nakakatanggap ng death threats noon pa man, sa mansion niya ay at ganun din sa Company niya. Hindi niya alam kung sino ang gumagawa niyon at nagpapadala sa kaniya. Nangangamba din siya na baka pati ang anak niya madamay sa gulo at manganib ang buhay nito. Kailangan ko ng kumilos, hindi ako papayag na pati si Theo patayin din nila.

“Huwag kang kumilos ng mag Isa. Hindi mo sila kaya… Kaya sa bawat kilos at

hakbang

na gagawin mo, kailangan Kasama mo ako. Sa ayaw at sa gusto mo, maliwanag ba?”

Natigilan ako sa mga sinabi niya sakin sabay lingon sa kaniya.

“Hindi mo ako

obligado

, kaya ko ang sarili ko. Salamat na lang sa tulong mo sakin, Ayoko na pati Ikaw madamay pa. Kasama na ako rito dahil involved na ako sa Kaso. Sakin

pinagkatiwala

ni Chairman Tan ang anak niya.”

Sabi ko kay Ethan.

“At sa tingin ko papayag ako na Ikaw Ang lumaban ng mag Isa? Matthew malalakas sila,

makapangyarihan

sila, doctor ka lang… Hindi mo sila kaya, ayokong

mapahamak

ka. Ayoko na masaktan ka at mawala ka sakin…. Kung laban mo ito, laban ko din. Kaya sa ayaw at sa gusto mo,

sasamahan

kita sa bawat lakad at

aksyon

na gagawin mo. No buts! Naiintindihan mo na ako?”

Ma awtoridad niyang sabi sakin. Hindi na ako nakapag reklamo sa kaniya, bakas sa mga mata niya ang pag aalala niya sakin. Napabuntong hininga na lang ako.

“Halika na, pupunta na tayo sa burol niya ngayon.”

Sabi niya sakin. Tumayo na ako at sumunod sa kaniya, paglabas namin ng kwarto kung saan ako na confined. Medjo nahihilo pa ako pero inalalayan ako ni Ethan, paglabas namin ng hospital. Pinasakay niya ako sa sasakyan niya na may driver at umalis na kami palayo sa hospital. Dumaan muna kami sa Isang restaurant at kumain, Minsan napapatulala na lang ako at naluluha. Nararamdaman ko naman ang kamay ni Ethan na hinahawakan ang kamay ko. Pinaparamdam niya sakin na nasa tabi ko lang siya.

“Salamat Ethan, salamat sa lahat…. Sorry kung

nasusungitan

kita nitong mga nakaraang linggo at Araw, huwag muna nating pag usapan yung

pinagtatalunan

natin na favor mo sakin. Ang gusto ko munang

pagtuunan

ng pansin ang Kaso ni Chairman Tan at Kung sino ang Mastermind sa pagpapasabog ng sasakyan niya.”

Sabi ko kay Ethan. Tumango naman siya sa sinabi ko.

Pagkatapos namin kumain ay nagtungo na kami sa kilalang private chapel kung saan naka lagak ang burol ni Chairman Tan. Malayo ang byahe kaya nakaidlip ako sa loob ng sasakyan ni Ethan, katabi ko siya ngayon rito. Naramdaman ko na lang ang pagbalot sakin ng Isang makapal at malapad na damit sa pang itaas ko na katawan.

Nagising ako na nakahiga ako sa passenger seat sa likod ng driver seat at nakakumot ang pang itaas na katawan ko ng jacket na suot niya kanina na pang army. Nakaunan ang ulo ko sa mga hita niya at nakatingin siya sakin. Bumangon ako ng dahan-dahan kaya naman tinulungan niya ako bumangon.

“Bakit mo hindi mo ako ginising? Nandito na pala tayo.”

Tanong ko sa kaniya.

“Ayokong

istirbohin

ang masarap mong tulog. Pinagmamasdan at

binabantayan

lang kita habang natutulog ka, alam ko kase na pagod ka at hindi maganda ang kondisyon mo, kaya ako nandidito lagi sa tabi mo para alalayan ka.”

Sabi niya sakin. Pinagmamasdan ko lang ang Mukha niya at ganun din siya sakin. Naluha ako habang nakatingin sa kaniya, luha na parang pakiramdam ko nawalan ako ng masasandalan na tao, luha na para kay Chairman Tan na umalalay sakin para maging Isa akong tanyag at magaling na Doctor dito sa bansa.

“Umiiyak ka na naman… Tahan na!”

Pagtahan niya sakin. Pinunasan ko ang mga luha ko at nag ayos na, bumaba na kami ng sasakyan niya na naka park ngayon dito sa likod ng Chapel. Inalalayan niya akong maglakad papunta sa entrance ng chapel.

“Salamat talaga Ethan, salamat sa pag

alalay

at pag

mamalasakit

mo sakin… Baka

magbago

ang isip ko at tanggapin ko ang ino-offer mo sakin, sige ka.”

Sabi ko sa kaniya habang nakangiti. Napangiti naman siya sa sinabi ko at sabay namin tinahak ang daan papasok sa entrance ng chapel. Pagpasok namin doon lumapit kami sa Information desk para itanong kong saan nakalagak ang mga labi ni Chairman Tan. Tinuro naman nila kami at sinamahan kami papunta doon.

Nung nasa pintuan na kami ng Kwarto na Malaki kung saan tanaw ko mula rito ang puting coffin na halatang mamahalin at mga bulaklak na malalaki na kulay puti na may mga ribbon na puti na may nakasulat na

Condolences

na galing sa mga kilalang tao na kasusyo niya sa Kompanya niya. Pagpasok namin sa loob, halos nasa Amin ang atensyon, nagbigay galang naman sila kay Ethan dahil PNP Chief ito ng bansa, inalalayan ako ni Ethan Makalapit sa nakasaradong kabaong ni Chairman Tan at duon na lumabas ang mga luhang iniipon ko kanina, sumikip na naman ang dibdib ko sa pag iyak.

“

Cha-

Chairmannn

… S-Sino ang gumawa sayo nito? Napaka hayop niya, wala siyang puso…”

Sigaw ko habang umiiyak. Natahimik ang lahat dito sa loob kaya naman nangibabaw ang iyak ko dito sa loob ng kwartong ito ng chapel, niyakap ko ang coffin na iyon habang nasa likod ko si Ethan.

“P-Pinapangako ko, makukuha namin ang Hustisyang Nararapat sayo. Isinusumpa ko iyan Chairman… Isinusumpa ko.”

Madiin kong sabi sabay patuloy na paglabas ng mga luha na galing sa mata ko. Pinunasan ko ang mga iyon at tumayo na, nilingon ko ang kinaroroonan ni Theo kung saan umiiyak din ito, naglakad ako palapit sa kaniya. Nung Makita niya akong palapit sa kaniya tumayo siya at siya na mismo ang lumapit sakin at niyakap niya ako ng mahigpit. Umiyak siya ng umiyak sa kanang balikat ko at ganun din ako sa kaliwang balikat niya, hinihimas ko ang likod niya para patahanin siya. Pagkatahan niya, tsaka na kami umupo sa kinakaupuan niya sa bungad malapit sa coffin ng Daddy niya na si Chairman Tan.

Chapter 12

Third Person POV

“Sabi ko sa Inyo Boss, madaling

dispatsyahin

yung kalaban niyo kung uunahin natin siya kesa naman na antayin pa natin na magsama pa sila ng anak niya… Mas maganda kung uunahin natin ang mahirap kesa sa madali hindi ba boss?”

Sabi ng lalaki sa boss niya na kausap niya sa kabilang linya.

“Tama ka nga, mas maganda kung uunahin ang mahirap kesa naman sa madali. Ngayon Patay na ang mortal ko na kaaway, madali na lang natin

mapapatay

ang anak niya. HAHAHAHAHA…”

Sang ayon ng boss niya sa sinabi niya at tumawa ito.

“Sige na, pumunta ka sa burol niya ngayon.

Magpasadya

ka ng bulaklak na Malaki at lagyan mo ng Condolences galing sakin at sa pamilya ko. Antayin mo ako roon,

makikidalamhati

ako sa kanila

pakunwari

para hindi Tayo

paghalataan

.”

Utos ng boss niya sa kaniya.

“Sige boss, kita na lang tayo mamaya… Ihanda niyo na lang bayad namin sa mga Bata ko.”

Sabi naman niya sabay end ng tawag. Ngumiti ito na parang ngiting demonyo, sabay naglakad na ito papunta sa sasakyan niya at umalis papunta sa private chapel kung saan nakaburol si Chairman Tan, Bago iyon bumili siya ng bulaklak na pang Patay na Malaki, kulay puti ang mga bulaklak. Pinasadya at pinaganda niya ito sa flower arranger, pinalagyan niya rin ng puting ribbon na may nakasulat na

Condolences from Vice President

Ynares

and family.

Nagbilin siya na ipadala iyon sa Chapel kung saan nakaburol si Chairman Tan, binigay niya ang address at umalis na patungo sa chapel.

Pagkarating niya sa chapel, kasabay niya lang din dumating ang bulaklak na pang Patay na pinasadya at pinaganda niya na utos ng Boss niya sa kaniya.

“

Pakidala

na lang sa harap malapit sa

kabaong

ni Chairman.”

Utos niya sa dalawang lalaki na naghatid ng bulaklak at binuhat nila iyon sabay pasok sa loob at nilapag ang malaking bulaklak sa tabi ng kabaong ni Chairman Tan.

“Heto ang bayad ko sa Inyo sa

paghatid

niyo ng bulaklak…. Salamat sa

paghatid

, pwede na Kaho umalis.”

Utos niya sa dalawang lalaki nung sinalubong niya Ang mga ito palabas ng chapel matapos nila ilagay ang bulaklak sa tabi ng kabaong ni Chairman. Pagkaalis nila, pumasok siya sa loob na mukhang malungkot kunwari at naglakad sa direksyon nila Matthew at Rafael. Lumapit siya kay Rafael at agad nilahad niya Ang kanang kamay niya kay Rafael na ikinatigil nilang dalawa ni Matthew sa pag uusap…

“

Nagpapaabot

ng

pakikiramay

po si Vice President

Ynares

sa iyo sa

biglaang

pagkawala ni Chairman Tan.”

Sabi nito na lungkot-lungkutan ang boses.

“S-Salamat sa

pagbigay

ng bulaklak na galing sa kaniya at sa pakikiramay na rin. Nasaan si

Ninong

?”

Tanong ni Rafael na may lungkot sa boses niya.

“Mamaya pa siya pupunta dahil may inaasikaso pa siya na importante, tutulong raw siya sa imbestigasyon sa pagpatay sa Daddy mo.”

Sagot nito sa kaniya. Tumango naman si Rafael ngunit si Matthew ay taimtim siyang tinitignan nito. Nakakaramdam si Matthew ng hindi maganda sa lalaking iyon, ngunit hindi niya ito pinansin at lumingon na lang sa puting kabaong ni Chairman Tan sa harapan. Biglang tumunog ang cellphone ni Matthew sa bulsa ng trouser na itim na suot niya, napatigilan ang dalawa sa pag uusap dahil katabi lang nila si Matthew, pagkakuha ni Matthew sa cellphone niya bakit niya na sa screen na si PNP Chief Ethan Nolasco ang tumatawag sa kaniya.

Agad niya iyon sinagot at tinapat sa kanang Tenga niya. Pagangat ng ulo niya, napatingin siya sa sugat sa may bandang wrist ng lalaking kausap ni Rafael ngayon. Hindi siya ordinaryong sugat kundi parang napaso o nasunog iyon at mukhang Bago pa. Palihim siyang tumingala at pinagmasdan ang Mukha ng lalaki na pinagpapawisan ito marahil sa sugat niya sa right wrist niya na dumidikit sa sleeves ng coat nito na kulay itim.

“Hello, Ethan… N-Nasaan ka?”

Tanong niya kay Ethan na nasa kabilang linya.

“Nandito ako sa labas ng chapel, may pupuntahan lang ako importante… Huwag kang aalis dito sa chapel hanggat wala pa ako, maliwanag? Babalik kaagad ako.”

Sabi nito sa kaniya.

“S-Sige, M-Mag iingat ka…”

Sagot niya rito ba parang kinakabahan at natatakot. Ang kaninang nararamdaman niya na hindi maganda sa lalaki, ngayon nabubuhay at lumalaki sa kalooban niya. Agad siyang napalunok sabay binaba ang cellphone na nakatapat sa right ear niya.

“Aantayin ko pa si Vice President rito… Sabay na kami aalis mamaya, Uhm… Saan ang Rest Room rito?”

Tanong nung lalaki kay Rafael. Agad naman tinuro ni Rafael kung saan ang Rest Room sa dulo sa kaliwa sa labas ng kwartong ito kung nasaan sila ngayon. Tumango naman ang lalaki at nagpaalam ito sa kaniya at naglakad na palabas ng kwarto kung nasaan nakaburol si Chairman Tan.

“Uhm… Rafael, CR lang ako saglit. Babalik kaagad ako.”

Sabi nito kay Rafael, tumango naman ito sa kaniya. Tumayo siya at naglakad ng mabilis palabas ng Chapel Room patungo sa Rest Room ng mga lalaki. Nadatnan niya na walang katao-tao sa loob, pumasok siya sa Isa sa mga cubicle at nagsara ng pinto para umihi. Habang umiihi, nakarinig siya ng mga yabag ng tao at boses nito na may kausap.

“Yes Boss,

naihatid

na yung bulaklak na pinasadya niyo. Sinabi ko rin na

nakikidalamhati

ka sa pagkawala ni Chairman Tan… Bigyan mo na lang ulit kami ng go signal kung kelan natin

isusunod

ang anak niya….. Sige boss, antayin kita rito sa chapel, kita na lang tayo mamaya.”

Sabi nito sa kausap niya sa kabilang linya.

Narinig iyon ni Matthew lahat, malinaw sa kaniya ang nga narinig niya sa pag uusap ng lalaki sa boss niya sa cellphone. Gulat na gulat siya sa mga narinig niya at mas Lalo siyang kinabahan at natakot ngayon. Napaatras siya kaya hindi niya sinasadyang mapasandal ng malakas sa pintuan ng cubicle kung nasaan siya ngayon.

“Sino nandyan?”

Tanong ng lalaki na parang pagalit ang boses.

Natauhan naman si Matthew at agad nag isip ng paraan na kunwaring hindi niya narinig ang pag uusap nung lalaki at ng boss na tinatawag niya sa cellphone niya. Nakapa niya sa bulsa ng trouser niya ang Isang pares ng wireless earphone at agad niya kinuha ang mga ito at nilagay sa Tenga niya na kunwari nagpapatutog siya.

“Sino nandyan? Hindi ka sasagot? Huwag mo akong hintayin na pasukin kita diyan sa loob ng cubicle na iyan.”

Pagbabanta ng lalaki sa kaniya. Mas Lalo siyang kinabahan at natatakot ngayon, narinig niya Ang mga yabag ng lalaki palapit sa kinaroroonan niya. Kaya binuksan na niya ang pintuan ng cubicle at umakto na parang wala siyang naririnig dahil malakas ang tugtog na nangagaling sa wireless earphone niya na nakatakip sa magkabilaan niyang Tenga.

Nagulat ang lalaki nung magkaharap sila ngunit iniwasan ni Matthew ang tingin ang lalaki at naglakad sa sink para maghugas ng kamay. Lumapit naman ang lalaki at nagtungo sa kabilang sink habang nakatingin sa kaniya sa salamin. Lumingon naman si Matthew sa salamin at tumingin din sa kaniya nagtama ang mga mata nila habang pinagmamasdan nila ang isat-isa sa salamin.

“Hoy Ikaw, kanina ka pa ba roon sa loob sa cubicle na iyon? May narinig ka bang may kausap ako sa cellphone?”

Tanong nung lalaki sa kaniya na mukhang Galit. Agad naman tinaggal ni Matthew ang Isang wireless earphone niya sa kaliwang Tenga niya para marinig ang tinatanong ng lalaki sa kaniya. Humarap siya sa lalaki nung matapos na siya maghugas ng kamay.

“A-Ako? Wala akong narinig bakit? May dapat ba akong marinig aside sa

pinapatugtog

ko ngayon?… Kung meron? Sige, handa akong makinig. Importante ba iyan?”

Matapang na tanong ni Matthew sa lalaki. Natigilan naman ang lalaki sa tinanong sa kaniya kaya hindi siya makaimik rito.

“See? Wala akong narinig, kakarating ko lang din dito. Baka sabay lang tayo dumating dito sa loob ng Rest Room. Ni hindi ko nga namalayan na nandidito ka din eh.”

Dugtong na Sabi ni Matthew sa kaniya. Napansin ni Matthew ang sugat nito na nasailalim ng sleeves ng coat na itim na suot niya. Pa inosente niya iyon nasagi sabay kuha ng tissue sa likod ng lalaki.

“

ARAYYYYY

… ANO BA IYAN? HINDI KA BA MARUNONG

MAGDAHAN

DAHAN?”

Sigaw na pagalit ng lalaki kay Matthew. Napansin naman ni Matthew ang sugat nito sa right wrist nito na parang nalapnos ang balat. Bago pa ito dahil Mukha pang sariwa at hindi pa nagagamot.

“P-Pasensya na H-Hindi ko sinasadya, oh….. May sugat ka Mr. Tamang Tama Doctor ako.

Gamutin

natin sugat mo.”

Kunwaring pag aalala ni Matthew sa lalaki.

“HINDI NA, AYOS LANG AKO… SA SUSUNOD, DAHAN DAHAN KA SA

NASASAGI

MO.”

Galit na sabi ng lalaki sa kaniya.

“

Sigurado

po kayo na ayaw niyo

ipagamot

sakin sugat niyo? Baka mamaya ma infection iyan… Sige ka, baka

maputulan

ka ng kamay kapag na infection iyan. Mahirap na…”

Pag aalalang sabi ni Matthew sa kaniya.

“Ang kulit mo, sinabing hindi ko na kailangan iyan eh. Ang kulit mo ah?!

Hoyyy

… Huwag kang

makikialam

na may buhay ng may buhay baka gusto mo na hindi ka na abutan pa ng sikat ng Araw?!”

Galit at pagbabanta ng lalaki sa kaniya. Napalunok naman ng laway si Matthew sa sinabi ng lalaki sa kaniya.

“Anong sabi mo? Pinagbantaan mo ba Ang Medical Director ng Medical Hospital ni Chairman Tan? Sino ka para pagbantaan ang buhay niya? Baka gusto mo na Ikaw Ang hindi na abutan ng sikat ng Araw?”

Maangas at pagalit din na tanong ni Ethan sa lalaki na ikinatigil nilang pareho ni Matthew sabay lingon nilang dalawa sa pintuan ng Rest Room kung nasaan sila. Lumapit naman si Ethan sa kinaroroonan nilang dalawa habang naniningkit ang mga mata niya sa lalaki.

“

Hoyyy

Ikaw,

kilalanin

mo kung sino

pinagbabantaan

mo. Baka hindi mo magustuhan na Gawin sayo Ang pagbabanta mo sa iba. Maliwanag?”

Maangas at pagalit na babala na may patanong na Sabi ni Ethan sa lalaki. Natigilan naman ang lalaki sa sinabi ni Ethan sa kaniya napailing na lang ang lalaki sabay binalingan ng masamang tingin si Matthew at ganun din si Ethan, sabay naglakad na palabas ng rest room. Agad naman naglakad ng mabilis si Matthew palabas ng rest room at sumilip kung nanduon pa ang lalaki sa labas at baka marinig ang pag uusapan nilang dalawa ni Ethan.

“Ethan, may dapat kang malaman…”

Seryosong sabi ni Matthew sa kaniya.

“Ano iyon? Tungkol ba sa kaso ni Chairman Tan?”

Tanong ni Ethan sa kaniya.

“Oo, alam ko na kung sino ang

nagpapatay

sa kaniya…. Yung lalaki na nandito ngayon na pinagbantaan ang buhay ko… Siya ang pumatay, may nag utos sa kaniya para

pasabugin

Ang sasakyan ni Chairman Tan, narinig ko ang pag uusap nila ng boss niya kanina habang nag C-CR ako. Sinabi niya na isusunod nila patayin si Theo… Nakita ko rin kanina ang sugat niya sa may right wrist niya na parang nalapnos ang balat niyon dahil sa sunog. Sariwa pa ito  nung Nakita ko, kaya masasabi ko na bagong Bago pa ang sugat na iyon…. Kailangan na natin kumilos, alam ko na hindi pa iyon sapat para

pagdudahan

natin siya na siya ang pumatay kay Chairman Tan.

Nanganganib

ang buhay ni Theo ngayon… Ano ng gagawin natin?”

Mahabang sabi ni Matthew kay Ethan. Gulat na gulat ang reaksiyon ni Ethan nung marinig niya Ang mga sinabi ni Matthew sa kaniya.

“kung siya ang pumatay kay Chairman Tan? Sino naman ang nag utos sa kaniya para patayin si Chairman Tan? Anong motibo niya at bakit niya

inutos

na

ipapatay

si Chairman Tan? Iyon ang dapat nating alamin…. Kung sino ang Mastermind… Ikaw? Ayos ka lang ba? Sinaktan ka ba niya? Anong ginawa niya sayo?”

Sagot niya kay Matthew. Nag aalala din siya para kay Matthew.

“O-Okay lang ako… Natakot at kinabahan lang ako kanina nung marinig ko ang pag uusap nila nung tinatawag niyang boss kanina. Balak nilang

isunod

din si Theo, hindi ako papayag na pati si Theo mawala din dahil

hinabilin

ni Chairman Tan ang anak niya sakin… Kailangan na natin kumilos at unahan natin sila,

Bago

pa

manganib

ang buhay ni theo.”

Pag aalalang sabi ni Matthew sa kaniya.

“Sige…

Papaimbistigahan

ko yung taong iyon, pero mangako ka sakin na hindi ka gagawa o kikilos na Ikaw lang mag-isa. Kailangan

magsabi

ka sakin kung Anong mga binabalak mo o

ikikilos

mo, mahalaga na may Kasama ka dahil hindi mo sila kaya. Naiintindihan mo ba ako Matthew?

Delikado

ngayon dahil isusunod nilang pagplanuhan si Rafael, paano kung malaman nila na Ikaw Ang guardian ni Rafael? Panigurado na Ikaw din idadawit ka nila. Kaya hindi ako papayag na Ikaw lang ang mag Isa na kumilos, kailangan mo ako.”

Pag aalalang sabi ni Ethan sa kaniya habang nakahawak sa magkabilaan kamay ni Matthew. Napatitig na lang si Matthew sa mga mata niya, mababakas rito ang sinseridad na gusto niyang tumulong sa kaso at pag aalala na rin para sa kaniya. Napatango na lang si Matthew sa kaniya at bigla siyang niyakap ni Ethan ng mahigpit.

Chapter 13

James Ethan

Pagbalik namin ni Matthew sa room, kasabayan lang din namin dumating ang Ninong ni Rafael na si Mr. Romeo Ynares. Ang Vice President ng kompanya na pag mamayari ni Chairman Tan na Ama ni Rafael.

“

Nakikiramay

ako sa pagkawala ng Daddy mo Rafael,… Ako at ang Ama mo ay matalik na magkaibigan. kung anong meron siya meron din ako…. simula noong high school pa lang kami. para kaming kambal kung tignan, hanggang ngayon. Nagkaroon na siya ng sarili niyang kompanya, lagi akong nasa tabi niya. hanggang sa kinuha niya akong ninong sayo, hindi ko naman siya matanggihan niyon dahil para ko na rin siyang nakakatandang kapatid sakin. para lang kami nag babawian o nag aagawan, nakakatuwa nga kase kung anong meron siya meron din ako. ngayon na wala na siya hindi ko pwedeng angkinin ang pinag hirapan ng Daddy mo dahil naririyan ka at ikaw ang papalit sa pagiging CEO ng Kompanya niyo, lahat ng ari-arian na meron siya pinangalan sayo. pero bata ka pa at wala ka pa sa wastong edad para mamuno, kaya baka kung pwede. ako muna ang pumalit sa posisyon niya hanggang sa dumating na ang tamang araw na nasa wastong edad ka na, ibabalik ko din sayo ang pagiging CEO ng Kompanya niyo. Ako din muna ang tatayong guardian mo, pinapangako ko…. ituturing din kitang parang anak ko na rin, hihigitan ko pa ang pagmamahal ng Daddy mo sa iyo. magtiwala ka lang sakin….“

Mahabang sabi nito kay Rafael. Napalingon naman ako kay Matthew, bakas sa Mukha niya ang pagkagulat at halatang naguguluhan akma siyang lalapit sa kinaroroonan ni Mr. Ynares na katabi ngayon ni Rafael sa harapan, ngunit pinigilan ko ito. Hinawakan ko ang magkabilaan niyang braso habang nasa likod niya ako.

“Huwag mong gagawin ang iniisip mo.”

Bulong ko sa kaniya. Natigilan siya at nilingon niya ako, kunot noo siyang nakatingin sakin na parang nagtataka kung bakit ko siya pinipigilan lumapit.

“At bakit hindi?”

Tanong niya sakin.

“Huwag tayo dito mag usap, sa labas tayo ng chapel… Sumama ka sakin.”

Sabi ko sa kaniya. Sabay hawak ko ng mahigpit sa left wrist niya at hinila siya palabas ng chapel na iyon. Paglabas namin ng chapel nagtungo kami sa parking lot mismo ng chapel Hanggang sa kotse ko. Nung nasa gilid kami ng kotse ko, duon ko na siya binitawan at hinarap ko siya sakin.

“Makinig ka. Sa Oras na ginawa mo iyon, manganganib ang buhay mo. Imbes na ang target nilang patayin ngayon ay si Rafael, Ikaw muna ang uunahin nila dahil nalaman nila na Ikaw Ang guardian ni Rafael Theodore Tan, kung hindi kita pinigilan sa pagtatangka mong sabihin iyon kanina sa kanila na Ikaw na Ang bagong guardian ni Rafael, panigurado na Ikaw Ang

pupuntiryahin

nilang patayin ngayon Bago si Rafael.“

Pagpapaliwanag ko sa kaniya.

“At Anong gusto mong Gawin ko? Na mangyari iyon agad-agad? Ethan, manganganib ang buhay ni Theo sa kamay ng ibang tao. Oo, ninong nga siya ni Theo. Pero hindi ibig sabihin niyon ay dapat magtiwala si Theo sa kaniya, narinig mo ba maigi ang mga sinabi niya kanina na kung Anong meron si Chairman Tan, meron din siya? May

pinapahiwatig

na siya. Tsaka yung sinabi niya na baka kung pwede siya raw ang mamuno bilang CEO ng Kompanya ni Chairman Tan na dapat ay para kay Theo dahil

tagapagmana

naman talaga siya… Sa tingin ko si Vice President Romeo Ynares ang Mastermind… Basta, hindi ko alam.“

Naguguluhan niyang sabi sakin. Sabay naglakad ng kaunti palayo sakin para pakalmahin ang sarili niya.

“Kailangan muna natin

imbestigahan

sila, baka nga sila ang nag planong

nagpasabog

sa sasakyan ni Chairman Tan. Kailangan natin kumilos kaagad, kailangan natin

maunahan

sila… Ethan natatakot ako, natatakot ako na baka mawalay din si Theo.

Ibinilin

siya sakin ni Chairman Tan, para ko na rin pangalawang tatay si Chairman Tan. Wala pa akong ni Isang nagawa na

ikinadismaya

niya sakin, kahit na buhay ko ang nakasalalay rito. Gagawin ko! Dahil maski ang Hospital rito ay

nakataya

din.“

Naluluhang sabi niya sakin. Lumapit ako sa kaniya at hinawakan siya sa magkabilaan niyang braso at pinaharap siya.

“Kung ayaw mo kumilos dahil hindi pa napapanahon, pwes! Ako ang kikilos ng mag Isa. Kahit magalit ka pa sakin, wala akong pakealam. Kikilos ako at ako mismo ang gagawa ng paraan para malaman at matukoy kung sino ang nasa likod ng pagpapasabog ng sasakyan ni Chairman Tan.”

Sabay kumawala sa mga hawak ko, at naglakad na pabalik sa loob ng chapel. Tinawag ko siya ngunit hindi siya lumingon sakin. Napabuntong hininga naman ako. Nag aalala lang naman ako para sa kaligtasan niya, Ayoko madawit siya sa gulong ito. Ayoko din na mapahamak siya, Minsan na siyang nawala sa tabi ko dahil sa pagiging Gago at manloloko ko, ngayon hindi ko na papalagpasin pa na umalis o tuluyan na siyang mawala sakin. Kinuha ko ang cellphone ko sa bulsa ng trouser ko at tinawagan ko si Benjamin Sandoval na Police Senior Superintendent Officer.

“Hello, may update na ba sa kaso?”

Tanong ko sa kaniya.

“Wala pang update General. Ngayon pa lang ako pupunta sa nasunog na sasakyan ni Chairman Tan para

magsiyasat

at maghanap ng evidence na posibleng magamit natin laban at matukoy sa suspect… Update kaagad kita kapag may Nakita ako, Kasama ko roon ang ilang Crime officers

mangalap

ng evidence doon.“

Sabi nito sakin. Nung matapos na kami mag usap, bumalik na ako sa chapel ngunit hindi ko Makita si Matthew, kinontak ko ang cellphone niya ngunit hindi niya sinasagot Ang tawag ko. Bigla akong kinabahan dahil maski ang Vice President na si Mr. Romeo Ynares ay umalis na din. Kung ano-anong pumapasok sa isip ko na baka dinukot na si Matthew ng mga tauhan nito. Nagtungo na din ako sa Rest Room para matiyak kung naroon siya pero wala din.

“Fuck… Answer the damn call, matthew pleaseeeee… Nasaan ka ba?”

Inis na sabi ko habang nag aalala. Hindi ko alam kung sino at saan ko siya hahagilapin, nagtanong ako sa guard kung may CCTV video footage sila sa loob at labas ng chapel, nabuhayan naman ako ng loob nung sinabi niya sakin na meron. Kaya Dali-dali akong nakiusap na kung pwede ko panuorin ang video footage ng CCTV ngayon at kung Anong Oras nawala si Matthew.

Nakita ko na after namin magusap sa parking lot ng chapel ay hindi ito nagtungo sa loob ng chapel para bumalik. Bagkus lumabas ito ng gate at ng guard house sabay nag abang ng taxi at sumakay. Iyon na Ang huling kuha ng CCTV camera, nabuhayan naman ako ng loob na malaman na hindi siya dinukot. Ang problema ko na lang ngayon ay saan ko siya hahanapin, napaupo ako sa bench na upuan na gawa sa semento at napasapo ang dalawang kamay ko sa Mukha at sa buhok ko. Hindi ako makapag concentrate ng maayos kung saan Lugar at sino ang kokontakin ko para malaman kung nasaan si Matthew, gulong-gulo ang isip ko at nanunumbalik na naman ang takot at Kaba sa dibdib ko.

“Hindi pwedeng

tumunganga

lang ako rito. Kailangan may Gawin din akong paraan para mahanap ko siya kung nasaan man siya ngayon.“

Sabi ko sabay tayo at naglakad papunta sa sasakyan, kinontak ko ang driver ko na nasa loob ng chapel para sabihin na may pupuntahan kami. Ilang Segundo lang ay nakarating na ito sa parking lot at sumakay na sa sasakyan, sumakay na rin ako at pinaandar na niya Ang sasakyan palabas ng chapel na iyon.

---

Matthew Aristotle

“Kuya dito lang,… Eto po ang bayad, keep the change!”

Sabi ko sa driver ng taxi. Sabay lumabas ng taxi at naglakad na papunta sa Isang lote na puro mga abandunadong sasakyan, pumasok ako sa loob niyon sinalubong naman ako ni Police Senior Superintendent Benjamin Sandoval, kinontak ko siya kanina habang nasa loob ako ng taxi. Tutulong ako sa imbestigasyon, nung una hindi siya pumayag pero sa huli napapayag ko din siya.

“Akala ko maliligaw ka papunta rito, kung maliligaw ka man… Susunduin kita kahit nasaan ka man.”

Sabi niya sakin habang nakangiti. Sweet at friendly itong si Benjamin, siya yung ginamit ko noon nung nagtatalo kami ni Ethan sa loob ng office ko para inisin ang kumag na iyon, nagtagumpay naman akong inisin si Ethan kaya lang, ginantihan ako ng halik. Halik mismo na ikina bwesit ko dahil hinalikan niya ako sa harapan ni Benjamin.

“Alam din ng driver papunta rito. Kaya hindi naman ako

naligaw

, kakarating mo lang ba?“

Tanong ko sa kaniya.

“Oo, susunod na rin dumating yung mga Crime officers na Kasama ko din magsiyasat sa sasakyan ni Chairman Tan.”

Sabi niya sakin.

“Dalhin mo na ako roon, gusto kong Makita ang sasakyan ni Chairman Tan mismo.”

Sabi ko sa kaniya. Tumango naman siya sakin at sabay sinabayan niya ako maglakad papunta roon sa kinalalagyan ng nasunog na sasakyan ni Chairman Tan. Pagdating namin doon, hindi ko namalayan ang pagluha ng mga mata ko dahil sa nasaksihan ko na sira-sira at sunog na sunog na sasakyan ni Chairman Tan. Para itong nahulog sa bangin dahil yupi-yupi na ito at hindi mo na alam kung saan ang harapan o likuran mismo ng sasakyan.

Lumapit ako roon at pinagmasdan ko itong maigi. Basang basa na Ang mga mata ko dahil sa mga luha, na fi-figure out ko kung paano sumabog at saan nakaupo si Chairman Tan. Para narin akong nasa crime scene ng mga Oras na iyon, hindi ko na napigilan mapahikbi at yumugyug ang mga balikat ko, napayuko na lang ako at tinakpan ko ng dalawang kamay ko ang buong Mukha ko at umiyak na parang bata na may ingay. Naramdaman ko na lang ang paghawak ni Benjamin sa magkabilaan kong braso, pagkatapos niyon. Niyakap niya ako ng mahigpit. Mas Lalo pa akong naiyak dahil roon.

“

Nakikiramay

ako Matthew, pasensya na kung hindi ako

nakapunta

sa burol ni Chairman Tan… Maraming pinapagawa sakin si Chief Nolasco. Pero okay na rin ako dahil nandito ka ngayon, tutulong din ako sa imbestigasyon. Gagawin ko ang lahat para

agaran

makuha ni Chairman Tan ang Hustisyang Nararapat para sa kaniya.“

Bulong niyang sabi sakin. Sabay haplos niya ng likod ko para mapatahan ako, nung napatahan ako sa pag iyak. Binigay niya sakin ang panyo niya na nasa bulsa ng trouser niya, kinuha ko iyon at pinunasan ko ang mga luha sa pisngi ko.

“Sorry Benjamin, nabasa ko pa tuloy yung uniform mo. Haha… Napaka iyakin ko talaga. Pati itong panyo mo oh,

nasingahan

ko na din. Haha

kakainis

naman, Don’t worry.

Lalabhan

ko ito kaagad at ibabalik ko din sayo.“

Naiinis at natatawa kong sabi. Ngumiti naman siya sakin at pinagmamasdan ako.

“Huwag mo ng ibalik iyan… Iyo na iyan, gamitin mo lagi, para ng sa gayon maisip mo na

nadidito

lang ako lagi sa tabi mo.“

Sabi niya sakin habang nakangiti. Napangiti rin ako ng mapait sa kaniya, naramdaman ko na lalabas na naman ang mga luha sa mga mata ko. Pupunasan ko sana iyon ng panyo niya na binigay niya sakin pero inunahan na niya punasan ang mga luhang bababa na sa pisngi ko pagkalabas ng mga ito sa mata ko. Pinunasan niya Ang mga luha ko gamit ang magkabilaan niyang hinlalaki sa kamay.

“Hindi bagay sayo Ang umiiyak… Bagay sayo yung lagi kang nakangiti.”

Sabi niya sakin na ikinatitig ko sa kaniya. Nakita ko na lalapit ang Mukha niya sa Mukha ko kaya naman napaatras ako sa kinatatayuan ko, natigilan naman siya sa pag atras ko. Yumuko ako at sabay napalunok ng laway ko.

“

S-

Simulan

ko na

ikutin

Y-Yung sasakyan ni Chairman Tan. B-Baka may mahanap akong evidence r-rito…“

Sabi ko sa kaniya habang nakayuko. Sabay tumalikod sa kaniya at nagsimula na akong maglakad paikot sa sasakyan ni Chairman Tan at nagmasidmasid ako sa loob at labas ng sasakyan ni Chairman Tan na natupok ng apoy ngayon, naisip ko din na baka hindi nasama sa sunog ang Memory Card ng Dashboard ng sasakyan ni Chairman Tan, iyon muna ang inuna kong hanapin nung namalayan ko na umalis muna si Benjamin pabalik sa gate nitong lote. Nahanap ko ang kinalalagyan ng dashboard, kaya kinapa ko ito gamit ang right hand ko dahil makipot at hindi ako makapasok sa yuping sasakyan ni Chairman Tan. Nung mahawakan ko mismo ang dashboard Camera na hindi Kasama sa pagsunog pero basag na ang lens nito, agad ko iyon hinila ng malakas kaya natanggal ko ito at pinasok sa loob ng long coat na jacket ko na kulay ash gray, Luminga linga ako sa paligid kung nakabalik naba si Benjamin ngunit wala pa ito. Kaya sinamantala ko na Ang pagkakataon na masilip ang loob ng yuping sasakyan ni Chairman Tan.

Habang nag mamasid ako sa loob. May nakaagaw ng pansin ko ang Isang piraso ng earing na bilog na maliit na silver, agad akong Luminga sa labas sa paligid ko kung may plastic akong makita. May Nakita naman akong plastic na maliit na transparent kinuha ko iyon at pinasok ang right hand ko at kinuha ko ang hikaw na iyon dahil kumikintab ito kapag nasisinagan ng ilaw ng spotlight sa loob ng lote na iyon na puro abandunadong sasakyan.

“

Hikaw

? Kanino kaya ito?“

Tanong ko sa sarili ko. Sabay binaliktad ang plastic na nakasuot sa kamay ko para hindi ko mahawakan ang hikaw na ngayon ay nasa loob na ng transparent na plastic na maliit na kinuha ko sa tabi ko. At agad sinilid sa bulsa ko habang palinga linga sa paligid baka kase Makita ako ni Benjamin, pero wala siya. Natanaw ko naman siya na pabalik rito sa kinalalagyan ng sasakyan na Kasama ang ilang Crime officers, agad akong lumayo sa sunog na sasakyan ni Chairman Tan dahil baka Makita nila ako na nakikialam rito.

Pagkalapit nila sa sasakyan Kasama si Benjamin, lumapit ako sa kaniya para magpaalam na uuwi na ako.

“Benjamin, uhm… Wala akong nahanap na evidence sa sasakyan mismo ni Chairman Tan. Uuwi na lang ako, pagod din kase ako eh,

balitaan

mo na lang ako kung Anong Balita sa

Pangangalap

niyo ng evidence ha?… Sige,

mauuna

na ako!“

Lungkot-lungkutan kong sabi sa kaniya.

“Ganun ba? Gusto mo ihatid na kita pauwi sa Bahay mo? Malalim na Ang Gabi, baka

mapaano

ka pa sa daan… Sige na, pumayag ka na ihatid na kita papunta sa Bahay mo.“

Pangungulit niyang sabi sakin. Sasagot sana ako nung…..

“Dito lang pala kita mahahanap, tss… Nakikipag

landian

ka sa Police Senior Superintendent ng PNP?… Kaya pala hindi kita makontak dahil

nakikipaglandian

ka lang pala sa kaniya? Ang galing mo din.“

Sabi niya na may pa sarkastikong boses, napalingon naman kaming pareho ni Benjamin kay Ethan na bakas sa Mukha niya Ang Galit at inis ngayon habang nakatingin sakin sabay tingin din kay Benjamin.

“E-Ethan? A-

Anonggg

ginagawa mo rito?“

Takang tanong ko sa kaniya.

“Hindi ba dapat ako ang

magtanong

niyan sayo Matthew? WHAT-THE-HELL- ARE- YOU-DOING-HERE-MATTHEW? umalis ka ng walang paalam sakin, akala ko matapos natin mag usap bumalik ka sa loob ng chapel pero Fuck!!! Hindi ka bumalik, umalis ka na hindi ko alam? Paano kung may mangyari sayo? Paano kung dinukot ka sa Isa sa mga tauhan nung Mastermind sa pagpapasabog sa sasakyan ni Chairman Tan? Hindi ba sabi ko rin sayo na huwag kang gagawa o kikilos ng hindi nagpapaalam sakin? At Kasama mo pa itong officer ko, hah… May relasyon ba kayong dalawa ha?“

Sarkastikong boses na Sabi niya sakin na may halong Galit. Lumapit naman ako sa kaniya para sabihin ang totoo kung bakit ako nandito ngayon.

“Makinig ka sakin Ethan…. Kaya hindi ako nagpaalam sayo dahil alam ko na hindi ka papayag sa gagawin ko na pumunta rito at

mangalap

ng evidence… Parang napapansin ko kase na

pinapalipas

mo ang lahat ng Oras para

ikilos

natin dapat para

makahanap

ng evidence at matukoy kung sino ang Mastermind. In short, wala kang balak at ayaw mo akong tulungan ma

resolba

ang Kaso ni Chairman Tan.

Hepe

ka pa naman ng pulisya pero hindi mo

naaagarang

aksyonan

ang mga katulad nito…. Tapos ngayon,

maghihinala

ka na may relasyon kaming dalawa? Oh God! C’mon Ethan… Tingin mo nakuha ko pang

lumandi

sa mga nangyayari ngayon? Anong pag-iisip meron ka? Kahit hindi ko kamag anak si Chairman Tan, para ko na rin siyang naging Tatay. Hindi ko sila kadugo ni Rafael pero tinulungan nila ako na maging Isang mahusay at professional na Doctor. Ngayon na nawala si Chairman Tan, masakit sakin ang lahat ng nangyayari ngayon. Hindi ko matanggap ang pagkamatay ni Chairman Tan… Hanggat nabubuhay pa ang suspect, hindi ako titigil sa

kakahanap

ng matibay na evidence para makulong siya sa bilangguan ng pang habang buhay. At Isa pa? Kung aasa ako sa iyo o sa Inyo.

Mauunahan

ako ni Vice President Ynares na maging guardian ni Rafael…. Nangangamba ako sa buhay at kaligtasan ngayon ni Rafael. Tama na si Chairman Tan ang nawala, huwag naman sana pati anak niya mawala din. Iyon ang ikinakatakot ko na mangyari iyon Ethan…. Kung talagang malawak ang pag iisip mo at hindi

makitid

, Maiintindihan mo ang mga sinasabi ko ngayon sayo at ganun din ang mga ginagawa ko. Wala akong pakealam kung buhay ko man ang nakasalalay rito. Ang importante

nabigyan

ko ng Hustisya si Chairman Tan…. Naiintindihan mo ba ako Ethan?“

Mahaba kong sabi sa kaniya na paseryoso. Natigilan naman siya sa sinabi ko sa kaniya, nilagpasan ko siya at naglakad na ako palabas ng lote ng mga abandunadong sasakyan. Natigilan ako sa paglalakad nung naabutan ako ni Ethan sabay hawak niya sa left wrist ko.

“I’m Sorry… I’m sorry sa mga nasabi ko sayo kanina, nadala lang ako ng inis at Galit ko dahil sa sobrang pag aalala ko sayo. Patawarin mo ako, hindi ko kase kaya na mawala ka, Minsan na kitang pinakawalan noon dahil sa pagiging Gago at manloloko ko, ngayon nagsisisi na ako, kaya gagawin ko ang lahat para hindi ka saktan at walang magtangka sa buhay mo hanggat nandidito ako sa tabi mo, okay? …. Ako na din nga pala ang mag

hahatid

sayo pauwi sa Bahay mo. Ayoko na may ibang lalaki na makikita ko na may Kasama kang iba. Gusto ko Ako lang.“

Ma awtoridad niyang sabi sakin sabay hinapit ng left arm niya ang katamtaman kong balakang padikit sa katawan niya at bigla niya akong siniil ng halik.

Chapter 14

Matthew Aristotle

“Director, May bagong patient tayo na nasunog ang balat, 2nd degree burn lang naman. Hindi naman

kalala

ang

pagkakasunog

sa balat niya….

Ginagamot

na siya ni Doc. Louie kanina nung bigla niyang tinulak ito,

maarte

itong lalaking pasyente na ito. Ayaw

diinan

ang paglilinis sa sugat niya, pwede bang Ikaw na lang mag

linis

at mag gamot niyon? Nagwawala na kase siya sa Hybrid operating room.”

Sabi ni Doc. Erica sa akin, kausap ko siya sa cellphone ngayon. Nandito ako sa loob ng Office ko at pinag aaralan ko ang files na may kinalaman sa hospital na ituturo ko kay Theo after ilibing si Chairman Tan.

“Sige, bababa na ako.”

Sagot ko sa kaniya sabay pinindot ang end call. At tumayo na sabay kinuha ang long coat ko na puti na pang doctor para suotin at naglakad na papuntang pintuan ng office ko at lumabas na. Pagbaba ko sa ground floor ng hospital, rinig ko palang sa elevator  ang sigaw ng ilang staff ng nurse sa hybrid operating room. Walang emosyon ang Mukha kong naglakad sa hallway papuntang hybrid operating room. Natigilan ang ilang nurse at doctor sa labas ng hybrid operating room.

“Sabi ng Ayoko

magpagamot

eh… Bigyan niyo na lang ako ng gamot para

makaalis

na ako sa

lecheng

Hospital na ito….. Ano ba? Hindi niyo ba ako naririnig? Bigyan niyo na lang ako ng gamot na iinumin ko para mabilis

humilom

at mawala ang hapdi at kirot galing sa sugat ko.”

Bulyaw niya sa ilang nurse at doctor na nasa harapan niya ngayon sa loob ng hybrid operating room.

“Tama nga naman siya, bigyan niyo na lang ng gamot na nakakalason para naman hindi na niya maramdaman ang sakit galing sa sugat niya, at para wala na rin siyang reklamo… At least Patay na siya. Iyon na lang ang magandang Gawin, hindi ba? At least

napabilis

natin ang pag cure sa sugat mo at wala ka na mararamdaman na kirot at hapdi dyan sa sugat mo, yun nga lang… Patay ka na! Tama ba ako?”

Sarkastikong sabi ko sa harapan niya. Natigilan naman ang ilang doctor at nurse sakin maski si Nurse Eunice

at Doc. Erica na nasa tabi ko at nakatingin lahat sila sakin.

“Patay…. Lalabas na naman ang pagiging monster ni Director Santillan.”

Bulong ng Isa sa mga nurse na nasa gilid ko.

“ANONG SABI MO?

PAPAINUMIN

NIYO AKO NG GAMOT NA MAY LASON PARA HINDI KO NA MARAMDAMAN ANG KIROT AT HAPDI SA SUGAT KO? PAPATAYIN NIYO AKO? HAH….. KUNG IKAW KAYA UNAHIN KONG PATAYIN NGAYON, SINO KA BA HA? ISA KA RIN BA SA MGA PALPAK AT WALANG KWENTANG DOCTOR RITO SA HOSPITAL NA ITO?

NAKIKILALA

MO BA AKO? ALAM KONG NAGKITA NA TAYO NOON SA BUROL NI CHAIRMAN TAN HINDI BA? SA LOOB NG REST ROOM,

PINAGTANGGOL

KA PA NG

GAGONG

PNP CHIEF NA IYON?…. PAKISABI SA KANIYA NA

GAGO

DIN SIYA KAGAYA MO…. MGA

INUTIL

.”

Galit na sigaw niya sa harapan ko. Ngumiti lang ako sa kaniya kaya naman mas Lalo pa siyang nainis at nabwesit sakin. Binalingan ko ang sugat niya na namamaga na, agad may rumehistrong nakakalokong Plano ang isip ko ngayon at lumapit pa sa kaniya.

“Patingin nga ng sugat mo?”

Sabi ko sa kaniya habang naka evil smirk at sabay pisil ng malakas sa braso niya na kung saan nasunog ang balat niya na marahil nanduon siya noong Araw na sumabog Ang sasakyan ni Chairman Tan.

“

ARAYYYYYYY

…..

GAGO

KA, BITAWAN MO AKO, MASAKIT….”

malakas na sigaw niya dahil sa sakit at Galit sakin. Binitawan ko naman ang braso niya at ngumiti sa kaniya.

“Hindi naman pala ganun

kalala

… Mas maganda nga bigyan ka na lang ng gamot na nakakalason para naman wala ka ng maramdaman na sakit at least wala ka ng pakiramdam dahil Patay ka na.”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya habang naka evil smirk.

“ABA,

TARANTADO

KA AH….HALIKA RITO, BABASAGIN KO ANG MUKHA MO AT

LULUMPUHIN

KITA. IKAW ANG UNA KONG

PAPATAYIN.”

Sigaw na pagalit na Sabi niya sakin sabay tayo at aakmang sasapakin ako ngunit gumilid ako kaya naman nagdirediretso siya sa sahig at bumulagta. Nagtilian ang ilang nurse at doctor rito sa hybrid operating room. May mga ilang tao rin na hindi nag tratrabaho dito sa hospital ang nanunuod ngayon samin.

“

Tatawag

na ako ng security para damputin ang lalaking ito palabas ng hospital.”

Sabi ng Isang nurse sa gilid ko.

“Huwag,

manuod

ka na lang sa gagawin ni Director Santillan sa kaniya.”

Rinig kong Sabi ni Doc. Erica sa nurse na iyon. Tumayo ang lalaki sabay tingin sakin ng masama. 

“

LECHE

KA,

UMIILAG

KA PA, BAKLA KA SIGURO ANO? KAYA HINDI MO KAYANG

SALUBUNGIN

ANG MGA

SAPAK

KO SAYO. HAHA…. AKALA MO

MAKAKAILAG

KA PA SA GAGAWIN KO NGAYON SAYO? TIGNAN LANG NATIN KUNG SINO ANG

MAUUWING

NAG AAGAW BUHAY SA LOOB NG OPERATING ROOM NA IYAN.”

Sigaw niya sakin sa Galit na may kasamang pagbabanta. Nag evil smirk lang ako sa kaniya.

“Tignan na lang natin.”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya. Tinalasan ko ang paningin ko kung ano ang unang gagawin niya at kung Anong parte ng katawan ang una niyang Gagalawin kung kamay ba o ang paa niya. Di nga ako nagkamali dahil akma niya Akong sasapakin nung nahawakan ko kaagad ang wrist ng left hand niya, mahigpit ko iyon hinawakan at agad pinulupot sa likuran niya sabay tulak ng malakas sa kaniya sa infirmary bed na nasa loob ng hybrid operating room. Napa dausdos naman siya at nabuwal sa sahig. Nagsigawan ang ilang doctor at nurse sa likuran ko. Tumayo naman ang lalaki sabay humarap sakin, halata sa Mukha niya Ang inis at bwesit niya sakin.

“Hindi ko ine-expect ito na makakapag exercise ako ngayon ng Wala sa Oras.

Haisttt

…. Mas masarap pala ang ganito na biglaan exercise kesa naman yung naka Plano na pero

tinatamad

ka naman.”

Sabi ko sabay stretching sa harapan ng lalaki.

“

GAGO

KA….”

Sigaw niya sa Galit sakin sabay patakbong lumapit sakin para sapakin ako. Nahawakan ko ng mabilis ang kamao niya, hawak ko ang Isang kamay niya ngayon Nakita ko din ang Isang kamao niya na palapit sa Mukha ko kaya nahawakan ko din ng Isang kamay ko. Dalawang niya na Ang hawak ko ngayon, sabay sipa ng malakas sa kaniya sa tyan niya kaya naman nabuwal na naman siya sasahig.

Tumalikod ako sa kaniya at akma akong maglalalakad palayo sa mga taong iyon nung maramdaman kong pinulupot niya ang kaliwa niyang braso sa leeg ko kaya hindi ako makahinga, ang ginawa ko naman malakas ko siyang siniko gamit ang kanang siko ko sa tagiliran niya at naramdaman kong lumuwang ang pagkakasakal niya sakin gamit ang kaliwang braso niya. Hinawakan ko ng dalawang kamay ko ang kaliwang braso niya sabay hila sa kaniya paitaas. Mabilis ang mga sumunod na pangyayari. Parang nanunuod lang ng wrestling ang ilang nurse at doctor rito ganun din ang mga tao na hindi naman nagtratrabo rito sa hospital. Bumulagta ng malakas ang lalaking iyon sa sahig sa harapan nilang lahat dahil sa ginawa kong paghila sa kaliwang braso niya pabulagta sa sahig.

“

ARAYYYY

…

AAAAAAAAHHHHHHHH

…”

Sigaw niya habang namimilipit sa sakit sa likuran niya at sa balakang niya. Agad ko naman napansin ang Isang pirasong pamilyar na hikaw sakin na naka kabit sa kanang Tenga niya. Bilog iyon na maliit at kulay silver. Ganun na ganun ang hikaw na nakuha ko mismo sa loob ng sasakyan ni Chairman Tan. Yumuko ako at agad hinawakan ko ang hikaw na iyon.

“

Hoyyy

Ikaw… Alam kong may kinalaman ka sa pagpapasabog ng sasakyan ni Chairman Tan. Huwag ko lang malalaman na Ikaw mismo ang

nagpasabog

niyon, dahil kung hindi. Sisiguraduhin kong habang buhay ka ng

baldado

…. Naiintindihan mo?”

Bulong ko sa kaniya sabay tumayo at nag bow sa harap ng ilang nurse at doctor rito na nakapalibot samin, halata sa kanila ang gulat, hindi sila makagalaw na parang na istatwa sila sa kinatatayuan nila.

“Pasensya na sa gulo… Maaari na po kayong umalis po at bumalik sa kaniya kaniyang trabaho… Nurse Eunice at Nurse Timothy,

ihiga

niyo siya sa infirmary bed, Ikaw Doc. Erica… Tumawag ka ng police at sabihin mong

pakibantayan

itong kumag na ito habang

ginagamot

siya dito sa Hybrid operating room…. Maliwanag?”

Hingal kong Utos ko sa kanila.

“Y-Yes, Director Santillan.”

Sagot nila sakin.

“Bakit mo ako

ipapapulis

? Dapat Ikaw Ang

ipapulis

dahil Ikaw Ang naunang Nanakit at hindi ako… Ako ang pasyente rito, dahil sa ginawa mong iyon sakin. Pwede kitang

sampahan

ng kaso at patanggalan kita ng

lisensya

sa pagiging Doctor mo.”

Sabi niya sakin nung ihiniga na siya sa infirmary bed.

Dali-dali akong lumapit sa kaniya sabay dampot ng scalpel sa tabi ng infirmary bed na hinihigaan niya at sabay tutok sa leeg niya na ikinatigil at ikinagulat niya. Maski ang ilang doctor at nurse sa loob nitong infirmary bed nagulat sa ginawa ko na iyon.

“Director Santillan…”

Tawag sakin ni Doc. Erica para pigilan ako, hindi ako lumingon sa kaniya. Bagkus nanlilisik ang mga mata kong nakatingin sa lalaking ito ngayon na nakahiga sa infirmary bed habang madiin na nakatutok sa leeg niya Ang matalim na scalpel na hawak hawak ko ngayon.

“ANG LAKAS MO NAMAN MAGBANTA NA

SASAMPAHAN

AKO NG KASO AT

PAPATANGGALAN

AKO NG LISENSYA?! SA TINGIN MO KAYA MONG GAWIN SAKIN IYON NGAYON KAPAG

NILASLAS

KO ANG LEEG MO GAMIT ITONG NAKATUTOK SA LEEG MO NGAYON? HAHA… HINDI AKO NATATAKOT SAYO, IKAW ANG DAPAT MATAKOT SAKIN DAHIL MAY HAWAK AKONG MATIBAY NA EBIDENSYA NA

NAGPAPATUNAY

NA MAY KINALAMAN KA AT ANG

DEMONYON

MONG BOSS SA PAGPAPASABOG SA KOTSE NI CHAIRMAN TAN.”

Galit kong sabi sa kaniya na ikinarinig ng lahat ngayon dito sa loob ng hybrid operating room. Nanlaki ang mga mata niya sa sinabi ko na iyon.

“GULAT KA ANO? HAHA… TIGNAN LANG NATIN KUNG SINO ANG

MABUBULOK

SA BILANGGUAN NGAYON, AT ISA PA… SUBUKAN NIYO LANG

PAGPLANUHAN

PATAYIN SI

RAFAEL

, BAKA NGAYON PALANG HINDI NA KAYO ABUTAN NG BOSS MO NG SIKAT NG ARAW KINABUKASAN….

BINABALAAN

KITA.”

Sabi ko sa kaniya sabay diin ng dulong bahagi na matalas ng scalpel ang leeg niya ngayon. Hindi siya makapagsalita, bakas sa kaniya ang gulat at pagkasindak sa sinabi kong iyon sa kaniya.

Dumating naman ang mga police Kasama na roon si Ethan at nasaksihan nila ang nakikita nila ngayon, lumapit naman sakin si Ethan at inawat ako, nabitawan ko ang scalpel ngayon na nakatutok sa leeg nung lalaki at nilabas niya ako sa loob ng hybrid operating room. Pumalit sa pwesto namin ang ilang pulis at pinosasan ang Isang kamay ng lalaki sa bakal ng infirmary bed para gamutin ang sugat niya sa braso niya.

“Anong nangyari? Bakit ganun Ang nasaksihan namin kanina nung dumating kami?”

Tanong ni Ethan sakin. Huminga ako ng malalim sabay buga nito sa kawalan nung nasa loob na kami ng office ko.

“Malakas ang kutob ko na may kinalaman siya sa pagpapasabog ng sasakyan ni Chairman Tan… May ebidensya ako na

magpapatunay

na siya at Ang boss niya na tinatawag niya Ang mastermind sa pagpapasabog ng sasakyan ni Chairman Tan.”

Sabi ko kay Ethan habang hindi tumitingin sa kaniya. Naramdaman ko ang paghawak niya sa magkabilaan kong braso at pinaharap niya ako sa kaniya.

“Ebidensya? Anong ebidensya? Anong sinasabi mo na may hawak ka na ebidensya na

magpapatunay

na sila ang pumatay? Meron ba akong hindi nalalaman, Matthew?”

Tanong niya sakin. Pinagmamasdan ko lang siya at halata sa mga mata niya na curious siya sa ebidensya na hawak ko laban sa kanila.

Hindi ko pwedeng sabihin sayo Ethan kung Anong ebidensya na hawak ko na

magpapatunay

na siya at Ang boss niya na tinatawag niya Ang gumawa ng pagpapasabog sa sasakyan ni Chairman Tan. Ako mismo ang

maghahatol

sa kanila at

maglalagay

sa kanila sa bilangguan.

Sabi ko sa isip ko habang nakatitig sa mga mata ni Ethan sabay Luminga ako sa paligid.

“Wala… W-wala akong hawak na ebidensya, pananakot ko lang iyon sa kaniya para matigil siya sa

panggugulo

rito sa loob ng hospital.”

Sabi ko habang hindi nakatingin sa kaniya.

“

Nagsisinungaling

ka… Halata sa mga mata mo na nag sisinungaling ka sakin. Kung nagsasabi ka ng totoo, sabihin mo sakin iyan habang nakatingin ka ng

diresto

sa mga mata ko.”

Sabi niya sakin. Pumalag ako sa kaniya sabay tulak ko sa kaniya ng palayo sa harapan ko.

“Wala nga sabi, bakit ba ang kulit mo? Unang una hindi kita boyfriend at mas hindi kita tatay para sabihin mo sakin iyan na kailangan tumingin ako ng

diresto

sa mga mata mo para maniwala ka na nagsasabi ako ng totoo. Eh kahit naman sinong tao na magaling mag Sinungaling kayang kayang Gawin iyon para

mapaniwala

niya Ang Isang tao.”

Bulyaw kong sabi sa kaniya. Natigilan naman siya sa sinabi ko.

“Hindi boyfriend? Hah, okay sige…. Tatanggapin ko iyan na hindi mo ako boyfriend sa ngayon. Pero once na maging tayo ulit, kailangan

magsasabi

ka sakin ng diretso habang nakatingin ka sa mga mata ko. Maliwanag? Dahil kung hindi, at kapag nalaman ko na nagsisinungaling ka sakin…..

Lumapit siya ng sobra sakin na ikinaatras ko Hanggang sa nadikit na Ang lower back ko sa office table ko kung kaya wala na ako maatrasan pa dahil sa sobrang lapit niya sakin habang naka evil smirk at tinagilid niya Ang Mukha niya paharap sa kanang Tenga ko na parang mag ibubulong siya sakin.

Bubuntisin

kita… Iyan ang punishment ko sayo…. Maliwanag?”

Sabi niya sakin sabay layo ng Mukha niya right ear ko at naglakad na palabas ng office ko. Tulala ako ngayon na Iwan niya ako sa loob ng office ko dahil Umi-echo ang boses niyang iyon sa isipan ko at paulit ulit niyang sinasabi ang sinabi niya sakin kanina. 

Bubuntisin kita… Iyan ang punishment ko sayo…. Maliwanag?”

Bubuntisin kita… Iyan ang punishment ko sayo…. Maliwanag?”

Napahawak ako sa dibdib ko ngayon dahil sobrang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa gulat na sinabi niya sakin at nag init din ang mga pisngi ko.

“

Hahhhhh

…. Bwesit ka talaga Ethan Nolasco, napaka sadist mo… Napaka

manyak

at pervert mo, bwesit ka

talgaaaaaa

…..”

Buntong hininga ko sabay Inis kong bulyaw at nilingon ang pintuan ng office ko kung saan siya lumabas kanina. Nanginginig ang mga kamay at katawan ko dahil sa inis at bwesit ko sa kaniya.

Chapter 15

Matthew Aristotle

Ilang Araw na Ang lumipas at nailibing na si Chairman Tan sa private columbarium kung saan nakalagay ang mga abo niya. I felt something strange na parang may mangyayari na hindi maganda Lalo na kay Theo. Kaya lagi ko siyang pinupuntahan sa mansion nila, nakauwi na siya sa mansion nila mismo at hindi na siya nanunuluyan sa condong binili ni Chairman para sa kaniya.

Kasalukuyan akong nasa office ko ngayon dito sa hospital at hindi ako makapag focus sa binabasa ko na syndrome sa article dahil sa sobrang pag aalala ko kay Theo. Kasa-kasama ni Theo ngayon sa mansion nila ang mga hinired ni Chairman noon na magbabantay sa kaniya, sinabi niya sakin noon na mapagkakatiwalaan daw ang mga iyon pero hindi parin ako convince.

Naibigay ko na din kay Benjamin ang mga nakalap ko na evidence sa sasakyan mismo ni Chairman Tan. Bago ko ibigay iyon sa kaniya ang mga iyon, kumuha ako ng copy para kung sakali man na may kumuha niyon o magtago niyon, may mailalabas ako na copy mula roon. Pinanuod ko muna ang kuha ng dash cam at hindi nga ako nagkamali dahil Kasama ni Chairman Tan sa loob ng sasakyan ang lalaking iyon na may malaking lapnos sa braso dahil sa sunog. Nakaramdam ako ng Galit habang pinapanuod ko iyon.

Bago sumabog Ang sasakyan ni Chairman Tan, Nakita ko na huminto ito sa gilid ng kalsada na hindi

kalapitan

dito sa hospital. Bumaba ang lalaking iyon saglit na parang may

tatawagan

sa cellphone niya, samantalang nasa loob ng sasakyan si Chairman Tan at yung driver nito na namatay din. Ilang Segundo pa ang lumipas at kinuha ni Chairman Tan ang cellphone niya at tinawagan niya ako para sabihin na papunta siya rito sa hospital, iyon ang Araw na kakatapos lang ng operasyon na ginawa ko sa pasyente na may ulcer perforation. Habang kausap ko si Chairman Tan sa kabilang linya, hindi na bumalik ang lalaki sa sasakyan at ilang segundo lang bigla ng sumabog ang sasakyan. Tuluyan ng nag

blangko

ang kuha ng Dash cam.

“Napaka hayop, sinasabi ko na nga ba na hindi na maganda ang tingin ko sa lalaking iyon nung unang Gabi ng burol ni Chairman Tan.”

Sabi ko sabay kuyom ng right hand ko. Tinaggal ko ang USB na naka connect sa gilid ng laptop ko, naka insert kase sa USB ko na iyon ang memory card ng Dash cam. Tinaggal ko iyon sa USB ko at nilagay ko sa plastic na may sealed Kasama ang Isang pirasong hikaw na bilog na silver na alam ko din kung sino ang may ari niyon kundi ang lalaki na iyon.

Agad kong tinawagan si Police Senior Superintendent, Benjamin Sandoval gamit ang cellphone ko.

“Hello?”

“Hello, Benjamin… Pwede ba tayong magkita ngayon kung may free time ka? May gusto sana akong ibigay sa iyo.. importante.”

“Hmmm… Mamayang Gabi free time ko mga 7pm.”

“Ganun ba?… Okay sige, tawagan mo na lang ako kapag tapos na working hours mo.”

“Okay, sige sige… By the way? Saan tayo mag me-meet?”

“Ikaw na bahala Benjamin. Basta tawagan mo na lang ako at

itext

mo na din sakin yung address ng pag

kikitaan

natin. Okay?!”

“Okay, copy…”

Sagot niya. I end up the call.

Tapos ko na kuhaan ng

kopya

ang video kuha ng dash cam. Yung hikaw naman,

kinuhaan

ko iyon ng litrato ng malapitan. Nag suot ako ng gloves para wala akong maiwan na finger print sa hikaw na iyon.

Mabilis dumaan ang Oras at hindi ko namalayan na Gabi na pala, kakatapos ko lang

silipin

at

icheck

ang ilang

kaganapan

sa ground floor ng hospital at sa mga office department sa ibabang floor ng office ko. Papasok na ako sa elevator ko para

magtungo

sa floor kung saan ang office ko nung marinig ko ang pagtawag sakin ni Manager Kim na administrative office ng Hospital.

“Director…. Director Santillan, saglit lang po… Huwag po muna kayo umalis.”

Hingal niyang sabi sakin habang tumatakbo, tumigil ako sa paglalakad at nilingon siya. Nung makalapit na siya sakin.

Napatukod

ang dalawang kamay niya sa magkabilaan niyang tuhod at napayuko ng ulo habang hinihingal.

“Bakit? May problema ba Manager Kim?”

Tanong ko.

“

Kakatawag

lang po sa telephone ni Vice President Ynares at gusto po niyang makipag usap sa Inyo personal… Kayo na daw po Ang bahala mag book ng schedule para sa pag uusap niyo, hihintayin daw po niya sagot niyo. Update niyo daw po siya kung Anong Araw at Oras gusto niyo para makausap niya kayo.”

Hingal niyang sabi sakin.

Napapasok

naman ang dalawang kamay ko sa magkabilaan bulsa ng long white coat ko na pang doctor habang naka serious look kay Manager Kim.

Alam ko kung anong

pakay

ni Vice President Ynares kung bakit gusto niya ako makausap, maski itong hospital…

Pakikialaman

niya, lahat ng meron si Chairman Tan, kukunin niya at

aangkinin

niya na parang kaniya. At iyon ang hindi ko

papayagang

mangyari…

“Ganun ba? Pakisabi na lang sa kaniya na hindi ako interesado makipag usap sa kaniya… Wala akong Oras makipag usap sa kaniya ngayon, at kung gusto niya makipag usap sakin?! Siya Ang pumunta rito ora mismo hindi yung ako pa ang gagawa o mag iisip ng schedule para lang kausapin ako, siya ang may kailangan sakin kaya siya dapat Ang gumawa niyan at pumunta rito. Hindi na ako

mabibigla

kung bukas ay nandidito siya at gusto niya ako makausap. Alam ko rin kung Anong

pakay

niya sakin, gusto niyang

kontrolin

itong hospital na ito na alam niyang hindi ko papayagan… Well? Doon pa lang, ako na

makakabanga

niya… Sabihin mo sa kaniya lahat iyan, okay?!”

Sabi ko sabay evil smirk. At tumalikod na sabay pindot sa button ng elevator at bumukas iyon at pumasok na sa loob, naiwang

tulala

si Manager Kim sa kinatatayuan niya dahil sa mga sinabi ko.

“Hindi ko papayagan na maski itong hospital na ito ay kokontrolin mo, kahit

pwersahan

mong kontrolin ang hospital na ito… Ako ang

makakalaban

mo Ynares, hindi mo alam kung gaano ako

kagaling

maglaro

ng

marumi

.”

Bulong ko sabay evil smirk.

Pagbukas ng elevator sa floor kung nasaan ang office ko, lumabas na ako at naglakad na sa hallway papunta sa office ko biglang nag ring ang phone ko, kinuha ko naman iyon at tinignan ko kung sino ang tumatawag. Nabigla ako nung Makita ko na si Benjamin ang tumatawag. Napahinto ako at sinagot ko Ang tawag niya.

“Hello, Benjamin.”

Ngiting bati ko sa kaniya.

“Ohh, Hello Aristotle… Off na ako ngayon, naka book na din ako ng private restaurant na pag

kikitaan

natin, Tamang Tama hindi pa ako kumakain ng dinner. Sabay na tayo kumain.”

Ngiting Sabi niya sakin.

“Ohh ganun ba? Sige, mag aayos na ako… Haisttt… Pasensya na hindi ko namalayan ang Oras, kakatapos ko lang din I check ang staff ng doctors and nurses sa ground floor, well dumating na din mga night shift na doctors and nurses ngayon. Tapos chineck ko din mga office departments dito sa hospital… Kaya hindi ko napansin ang Oras, Gabi na pala sa labas. Sobrang busy talaga. Hahahaha”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

“Hahaha… Sobrang busy mo nga kaya maski love life wala ka. Haha”

Natatawang sabi niya sakin. Natigilan naman ako sa sinabi niyang iyon, Tama naman siya… Ito na

yatang

trabaho ang  hindi mo na

maiisip

ang sarili mo na bigyan ng time para

ayusan

at alagaan. Dahil pasyente ang inaalagaan at

inaayusan

mo. Trabaho mo na iligtas o isalba ang buhay ng pasyente na

naghihingalo

o nasa bingit ng kamatayan, ginagawa niyo ang lahat para

mailigtas

sila. Pero ang sarili mo? Hindi mo

maalagaan

o

maingatan

. Once na Ikaw Ang

naaksidente

… Hindi mo

maaalagaan

sarili mo.

“Aristotle? Nandyan ka pa ba? Hello?”

Tanong ni Benjamin sa kabilang linya habang nakalagay pa ang cellphone sa Tenga ko. Agad naman akong

nabalik

sa

huwisyo

dahil sa tanong niya sakin.

“Ahh… Oo, n-nandito pa ako…”

Sagot ko naman sa kaniya.

“Akala ko nawala ka na, pasensya ka na sa nasabi ko kung na offend kita.”

Malungkot niyang sabi sakin.

“Nako wala iyon… Haha okay lang, Tama ka naman,

etong

trabaho ko ang hindi ko na nabibigyan ng pansin ang sarili ko para magkaroon ng

lovelife

dahil wala akong panahon sa mga iyan, tanging nasa isip ko lang ay isalba ang buhay ng mga pasyente na naghihingalo o nasa bingit ng kamatayan… Iyon naman talaga ang role naming mga doctor and besides nasa oath namin iyan. Kaya okay lang. Hahaha”

Sabi ko habang natatawa.

“Hindi lang naman Ikaw eh, I mean kami din mga pulis… We have no time for love, and besides busy din kami kagaya niyo to take care and to give action or response our community to protect ganun din sa Inyo kaya it’s a tie lang. Hahaha”

Natawang

Sabi niya sakin. Napangiti Lalo ako sa sinabi niya sakin,

“Ohh, paano? Text mo na lang sakin yung address ng restaurant kung saan tayo mag me-meet, okay? Mag aayos na ako.”

Sabi ko sa kaniya.

“Okay, sige sige… Ingat ka.”

Sabi niya sakin, I ended the call at mabilis na tinungo ang office ko. Ilang minuto pa ay lumabas na ako ng office ko, suot ko ang Isang coat na kulay light brown habang ang panloob ko na suot ay polo na long sleeves na pang formal attire na kulay black at trouser na kulay black din, nakasabit sa left shoulder ko ang sling bag ko na kulay black na hindi gaano

kalakihan

. Lumabas na ako ng office ko at nilock Ang pintuan niyon. Naglakad na ako papuntang elevator at pumasok na sa loob. Pagdating ko sa ground floor,

binati

ako ng mga night shifts na doctor at nurses ganun din mga intern sa may lobby at sa may information health desk.

Paglabas ko ng hospital nagtungo na ako sa parking lot at nilapitan Ang sasakyan ko sabay bukas ng pintuan ng driver seat at pumasok na sa loob, pinaandar ko na Ang makina at mabilis na lumabas sa parking lot ng hospital at pinatakbo na iyon palayo roon.

Tinext na rin sakin ni Benjamin ang address ng restaurant kung nasaan siya ngayon. Ilang minuto lang ang byahe ko papunta sa hospital na iyon. Pagdating ko sa tapat mismo ng restaurant na iyon, pinark ko na iyon sa parking lot at lumabas na. Pumasok na ako sa loob at lumapit sa reception area nitong restaurant, tinanong ko kung nasaan ang table ni Benjamin Sandoval, sinabi naman sakin ng

napagtanungan

kong babae na receptionist ay nasa 2nd floor ng restaurant ang table ni Benjamin. Agad naman akong nagtungo sa hagdanan at umakyat papuntang 2nd floor nitong restaurant.

Pagakyat

ko, Nakita ko siya na naka side view sa right side sa

pinakadulo

nitong second floor, agad ko naman siyang nilapitan na hindi parin niya ako napapansin.

Nakasuot siya ng turtle neck na black na panloob at ganun din na black coat na suot niya na

pinangpatong

niya sa turtle neck niya na black pati trouser niya back din. All black siya, Mukha siyang Korean actor sa suot niyang iyon, bagay sa kaniya dahil maputi ito kagaya ko.

“Hi, may hinihintay ka ba? Pwede ba akong

makiupo

sa table mo?”

Pabirong

Sabi ko sa kaniya nung

nakalapit

ako. Bigla siyang napalingon sakin at hindi siya

makapagsalita

nung Makita niya ako. Natawa ako dahil sa reaksiyon ng Mukha niya na parang nakakita siya ng multo sa harapan niya.

“Ka-kanina ka pa ba diyan?”

Tanong niya sakin.

“Hindi, kakarating ko lang… Infairness, ang gwapo mo sa suot mo diyan… Mukha kang Korean actor sa Isang sikat na kdrama….

Saranghaeyo

Oppa, Hahahaha.”

Natatawang sabi ko sa kaniya, biglang namula ang pisngi niya sa sinabi ko at umiwas ng tingin sabay tayo sa kinauupuan niya at pumunta Siya sa direksyon ko sabay

usod

ng upuan na malapit sakin para

paupuin

ako roon katapat niya.

“

Kamsahamnida

Oppa.”

Ngiting Sabi ko sa kaniya, hindi parin niya ako

nililingon

kaya naman natawa ako ng malakas dahil Nakikita ko ang

pagpula

ng mga pisngi niya.

“Bakit ba ayaw mong tumingin sakin? Hahaha don’t tell me, kinikilig ka Oppa Benjamin?”

Natatawang tanong ko sa kaniya.

“Hey, Don’t tease me or else baka

mahalikan

kita rito.”

Masungit

niyang sabi sakin.

“Okay… Titigil na po ako, alam mo? Parehas na parehas kayo ng boss mo na sadist. Nanghahalik din. Ganyan ba kayo mga pulis? Kapag inis kayo sa Isang tao, instead na makipag

inisan

kayo sa kanila eh nanghahalik na lang kayo?”

Mataray kong sabi sa kaniya. Natawa naman siya sa tanong ko.

“Hindi kami ganun sa totoo lang, pero kung sa mga kagaya mo na mas maganda pa sa totoong babae? Oo…”

Nakangiting sabi niya. Natigilan naman ako sa sagot niya sakin, nakatitig lang ako sa kaniya at ganun din siya sakin.

“Kung hahalikan kita ngayon? Papayag ka ba?”

Seryosong Sabi niya sabay lapit niya sa mesang nasa gitna namin ngayon.

“Be-Benjamin…. Hi-

Hindiiii

iyan ang rason kung bakit tayo nandidito ngayon, h-hindi ba may pag uusapan tayo? S-sabi ko iyan sayo kanina sa cellphone.”

Nauutal kong sabi sa kaniya.

Napabuntong hininga naman siya sa sinabi ko sabay yuko at napansin niya Ang kamay ko na nakapatong sa mesa, hinawakan naman niya iyon sabay kuha at hinalikan ang kamay ko.

“Okay lang kahit maging number 2 or 3 ako sa iyo, pero gagawin ko ang lahat para Ako ang mapili mo sa huli.”

Seryosong Sabi niya sakin.

Natigilan ako sa mga sinabi niya sakin, Pina process ng utak ko ang mga sinasabi niya sakin ngayon. Agad akong

nabalik

sa huwisyo ko nung maalala ko na may pag uusapan pala kami. Agad kong

binawi

ang kamay ko sa pagkakahawak niya.

Sabay dinukot ko ang bulsa ng bag ko sabay nilahad Ang Isang plastic na may lock na may lamang memory card at Isang pirasong hikaw na silver. Nilapag ko iyon sa mesa sa harap niya,

kunot

noo niya akong tinignan.

“Ano mga ito?”

Tanong niya sakin.

“Iyan ang mga nakalap ko na evidence sa loob ng sasakyan ni Chairman Tan nung gabing pumunta ako sa bakanteng lote na puro abandunadong sasakyan kung saan nilagay ang sasakyan ni Chairman Tan.”

Sabi ko sa kaniya.

“P-Pero sabi mo sakin, wala kang nahanap na kahit na ano?”

Tanong niya sakin.

“Sinabi ko lang iyon dahil gusto ko na ako mismo ang unang makaalam about diyan. Yung Isa memory card ng Dash cam sa sasakyan ni Chairman Tan. At Ang Isa naman Isang pirasong hikaw na silver na alam ko kung sino ang may ari niyan… Kutob ko na hindi lang Isa kundi dalawa ang suspect sa pagpatay kay Chairman Tan.”

Sagot ko sa tanong niya sakin. Natigilan siya sa sinabi ko.

“Gusto kong

suriin

mo ang mga iyan, bigyan mo ako ng update kapag

nasuri

mo ang mga iyan… For sure siya din ang

mapapaisip

mo na suspect na gumawa nito kay Chairman Tan. Aside from that, may nag utos sa kaniya para Gawin iyon .. ang mastermind sa pagpatay kay Chairman Tan.”

“Sige…. Bibigyan kaagad kita ng update about sa mga ito. Tutulong ako sa paghahanap mo patungkol sa Mastermind na sinasabi mo na nag utos sa suspect na pasabugin Ang sinasakyan ni Mr. Chairman Tan.”

Sabi niya sakin na ikinatango ko naman.

“Salamat talaga ng marami Benjamin, hindi ko na alam ang gagawin ko ngayon… Kailangan ko silang unahan para protektahan si Theo na anak ni Chairman Tan… Siya nga pala? Anong update sa ginagawang investigation ni Ethan?”

Tanong ko kay Benjamin.

Nagpaalam sakin si Ethan na siya na daw bahala makipag usap kay Vice President Ynares, ako sana ang gagawa ngunit hindi siya pumayag na ako ang makipag usap kay Vice President Ynares, kaya siya na lang daw ang gagawa niyon.

“Wala pa akong Balita sa ginagawa niya…”

Sabi niya sakin.

Natapos kaming mag usap ng gabing iyon pagkatapos namin kumain, sabay kaming umalis sa restaurant na iyon pauwi sa mga

tinutuluyan

namin, ako umuwi ako sa Bahay ko. Samantalang si Benjamin naman ay umuwi sa Condo niya dala ang evidence na binigay ko sa kaniya para pag aralan iyon.

Tumunog ang cellphone ko na nakalapag sa table ko sa tabi ko, natigilan ako sa pag fla-flash back nitong mga nakaraang Araw. kinuha ko iyon at tinignan ko kung sino ang nag text. Si Manager Kim ang nag text, papunta na daw sa dito sa office ko si Vice President Ynares.

Ilang Segundo lang ay nakarinig na ako ng mga katok sa pintuan ng office ko. Tumayo naman ako at sabay lumapit sa pintuan ng office ko at binuksan iyon. Sumalubong sakin si Vice President Ynares, sinalubong ng mga mata niya ang mga malamig kong tingin sa kaniya.

“Pasok po kayo Vice President Ynares.”

Malamig kong sabi sa kaniya. Sabay gumilid  sa tabi ng pintuan para makapasok siya sa loob.

“Dito lang kayo sa labas, mag uusap lang kami ni Director Santillan.”

Utos niya sa mga escort niya at sabay lingon sakin. Sinara ko ang pintuan ng office ko at sinundan siya maglakad papunta sa mahabang sofa, umupo siya sa mahabang sofa samantalang ako sa single sofa ako umupo.

Chapter 16

Matthew Aristotle

“Anong pag uusapan natin Mr. Vice President Ynares? Importante po ba ito? Kung hindi naman, pwede na po kayong umalis dahil marami akong dapat gawin.”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“HAHAHAHAHAHAHAHA… You make me laugh Director Santillan Didn’t you?! Hanggang ngayon matalas parin ang dila mo, sarap pasabugin ng granada.”

Sarkastikong sabi din niya sakin. I smile at him like a demon smile.

“Well, ganito lang talaga ako ka

prangka

at ka irritable Lalo na kapag may kaharap akong demonyong nakawala sa impiyerno, na

aamoy

ko ang

masangsang

na baho ng ugali at

bulok

na pagkatao kagaya niyo.”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya na ikinaseryoso ng Mukha niya dahil sa sinabi ko.

“Watch your words Director Santillan…

Pumili

ka ng

kakalabanin

mo na kagaya mo na madali mong

mapapabagsak

at hindi ako iyon… You know me well, right?”

Pagbabanta niya sakin. I smile at him na parang pang bitch na ngiti.

“Indeed… I know you very well Vice President Ynares, you’re a greedy old man a son of a bitch, you have a lot of insecurities also, so that’s why narinig ko ang sinabi mo kay Rafael noong unang Gabi ng burol ni Chairman Tan. Na kung Anong meron si Chairman Tan, meron ka din… Do you think makukuha mo ang Group of Company ni Chairman Tan? Ohh my… Hahaha cut the crap Vice President Ynares I know na

maitim

ang

budhi

mo at may Plano ka ng Kunin ang Kompanya ni Chairman Tan noon pa man, but I’m sorry to tell you this… May anak siya at si Rafael Ang papalit sa kaniya sa posisyon niya bilang CEO. At wala kang magagawa roon… Pasalamat ka na lang dahil Vice President ka parin. If I were you? Contented na ako sa kung Anong meron ako, ohh I forgot… Alam ko din na may balak ka din kontrolin ang hospital na ito, ngayon palang I’m warning you Vice President Ynares… Hinding hindi mo ma

ko-

kontrol

Ang hospital na ito, dahil sa akin Iniwan ni Chairman Tan ang hospital na ito. Alam mo naman siguro iyon hindi ba? Binasa sa harapan natin ng

abogado

niya ang last will and testament ni Chairman Tan? Sana hindi ka

nakakalimot

.”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya habang naka evil smirk.

“Are you scaring me?”

Tanong niya sakin.

“And why would I do that Mr. Vice President? Kung hindi ako nagkakamali,

binabansagan

ka noon na

tigre

sa Company, Tama ba ako? Pero parang hindi naman… Para ka lang

daga

sa paningin ko Vice President Ynares… Look, sinasabi ko lang sayo kung ano ang Tama na according sa last will and testament ni Chairman Tan. Sana naman sumunod ka sa mga sinabi ni Atty.

Samonte

. Bilang pag

respeto

na rin kay Chairman Tan. Hindi ba?”

Sabi ko sa kaniya.

“And Do you think, susunod ako sa mga nakalagay sa last will and testament ni

Alfredo? Haha… It’s a piece of trash paper for me na pwede kong

sunugin

o

punitin

anytime. At Ikaw? Wala kang magagawa kundi sumunod sakin, kokontrolin ko itong hospital na ito sa ayaw at sa gusto mo, baka palitan din kita bilang Director rito. Hahaha…. Sa akin ka matakot dahil Ako ang mas makapangyarihan sa ating dalawa. Naiintindihan mo ba ako?”

Gigil niya habang may halong sarkastikong sabi niya sakin.

“Is that a threat? Haha… I don’t think na threat iyan, para ka lang nagbabanta o

nananakot

sa Isang Batang

paslit

. Well I’m sorry to disappoint you, but I guess hindi ako natatakot sayo. Wala akong kinatatakutan ni kung sinong

Poncio

Pilatong

kaharap ko kahit pa Ikaw… Kahit na palitan mo ako sa pagiging Director sa Hospital na ito, Gawin mo?! Tignan ko lang kung

mapapasunod

niya ang ilalagay mong bagong Director sa hospital na ito ang lahat ng Nurses at Doctor rito… Hahaha, don’t be so confident Mr. Vice President, kung magagawa mo man Kunin ang Kompanya ni Chairman Tan, itong hospital na ito?! Hinding hindi mo makukuha… Ngayon pa lang BINABALAAN DIN KITA, MAS MAGALING AKONG

MAGLARO

NG

MARUMI

KESA SAYO. BAKA HINDI MO MAGUSTUHAN ANG

LARONG

SINISIMULAN

MO NGAYON?! TSK TSK TSK…”

Sabi ko sa kaniya na ikinatigil niya. Halata sa Mukha niya ang disappointment at inis dahil sa mga sinabi ko.

“Well, if you want this war? I’ll give it to you… Be careful, matibay na pader itong

binabanga

mo ngayon Director Santillan. Ni Isa Mang kagaya mo ay hindi kayang

tibagin

Ang pader na ito… Kaya mag iingat ka, kung ayaw mong Ikaw Ang sumunod kay Alfredo.”

“HAHAHAHAHAHA talaga? Ang galing ano?

Nahuhuli

pala ang isda sa sarili nitong bibig… So tell me? Ikaw ba Ang Mastermind sa pagpapasabog sa sasakyan ni Chairman Tan? Don’t Deny Mr. Vice President, total naman

pinagbabantaan

mo ako ngayon at nag

prapangkahan

naman tayo rito. Edi sabihin mo sakin ang totoo ngayon, Ikaw ba Ang Mastermind sa pagpapasabog sa sasakyan ni Chairman Tan?”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya na ikinagulat at ikinatigil niya. Nanginginig siya ngayon sa Galit dahil sa mga sinabi ko sa kaniya.

“YOU ASSHOLE, HOW DARE YOU TO ACCUSE ME NA AKO ANG MASTERMIND SA PAGPAPASABOG SA SASAKYAN NI ALFREDO? DO YOU HAVE A PROOF NA AKO NGA TALAGA ANG MASTERMIND AT NAG HIRE PARA

IUTOS

NA PASABUGIN ANG SASAKYAN NI ALFREDO?”

Galit niyang sigaw sakin.

“Well, hindi ko na alam kung anong dahilan mo para pasabugin mo Ang sinasakyan ni Chairman Tan,

pwera

na lang kung kating-kati ka na Makuha ang lahat ng ari-arian at kompanya ni Chairman Tan, Tama ako hindi ba?”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“Total tinanong mo na rin ako kung meron akong proof na hawak para Ikaw Ang

iturong

Mastermind sa pagpapasabog sa sasakyan ni Chairman Tan, well… Hindi na din ako magtataka kung may inutusan ka na tao para Gawin ang pagpapasabog sa sasakyan ni Chairman. Paano kung sabihin ko sayo na may evidence ako at hawak ng mga pulis? Ohh, tignan ko na lang kung Anong susunod na

aksyon

na gagawin mo, maybe

peperahan

mo ang kapulisan para makuha ang evidence na hawak nila against sayo? Haha… Alam ko na din ang galawan ng mga iyan, ako pa? Pera na ngayon ang

nagpapatakbo

sa mundong ito… Pera ng mga Demonyong kagaya mo na uhaw sa

kayaman

, gagawin ang lahat makuha lang ang nais kahit

makapatay

pa sila… Kahit hindi ko nakikita o nalalaman ang mga kinikilos mo, makakarating sakin ang mga

kabalbalan

at

katarantaduhang

ginagawa mo kahit hindi ako nakatingin. Remember, May Tenga ang Lupa, may

Pakpak

Ang Balita…”

Sabi ko sa kaniya.

Hinampas niya ng malakas ang mesang nasa gitna namin dahil sa inis at Galit niya sakin.

“HINDI IKAW ANG

MAGPAPABAGSAK

SAKIN… GAGAWIN KO ANG LAHAT MA

KONTROL

KO ANG HOSPITAL NA ITO AT

MAPATALSIK

KA RITO.”

Sigaw niyang Galit sakin.

“Why? Kamag anak ka ba ni Chairman Tan? Ikaw ba Ang anak niya? Aww poor old man. Tsk tsk tsk…. Napaka desperate ng galawan mo makuha mo lang ang mga nais mo. Blood is thicker than water… Whether you like it or not, si Rafael Ang mag ma-manage ng Group of Companies na naiwan ni Chairman Tan dahil siya ang Kaisa isang tagapag mana… BINABALAAN KITA MR. VICE PRESIDENT, SA

ORAS

NA MALAMAN KO NA MAY GINAWA KANG MASAMA KAY RAFAEL? AKO ANG

MAKAKAHARAP

MO, BAKA HINDI MO MAGUSTUHAN ANG GAGAWIN KO SAYO. SABI NGA NILA… HUWAG MONG GAGAWIN SA IBA ANG AYAW MO DING GAWIN SAYO, RIGHT? VICE PRESIDENT?”

Sabi ko sabay sandal sa single sofa na kinauupuan ko at nag cross legs habang nakikipaglaban ako ng titigan sa kaniya. Halata sa kaniya ang inis at Galit, lumalabas na din ang ilang ugat sa leeg niya dahil sa Galit niya sakin.

“YOU BASTARD ASSSHOLE… YOU PAID FOR THIS SA PANG

IINSULTO

MO SAKIN, HINDI PA TAYO TAPOS. NAGHAHANAP KA NG

GYERA

? IBIBIGAY KO SAYO…. MAGHINTAY KA LANG! IKAW ANG ISUSUNOD KO KAY ALFREDO.”

Gigil niyang sabi sakin.

“Go ahead, para naman

maibalik

ko sayo ng doble ang gagawin mo din sakin.  Kung marumi kang maglaro, mas marumi akong maglaro kesa sayo at

tiyak

ko na hindi mo iyon magugustuhan Vice President, kahit na mawalan ako ng license sa pagiging Doctor, nasira ko naman ang image at reputation mo sa Industry kung nasaan ka ngayon, Ewan ko na lang kung sino pang investors or negotiators Ang gustong makipag deal sayo kapag nalaman nila ang Isang Vice President na kagaya mo na mukhang anghel kunwari pero may tinatago na dalawang

mahahabang

sungay

sa ulo at may mahaba rin na buntot sa likod.”

Sabi ko sabay evil smirk.

“

AAAAAAAAAHHHHHHHHH

…. FUCK YOU, PAPATAYIN KITA NGAYON DITO MISMO.”

sigaw niya sa Galit sabay tumayo at lumapit sakin. Nasipa ko naman siya kaagad sa tiyan niya ngunit nakabangon naman kaagad siya matapos siyang manout of balance sa sahig. Kinuha niya Ang ballpen na nakapatong sa mesa na kaharap namin at sabay hinawakan iyon na parang hawak na panaksak at mabilis na lumapit sakin. Mabilis ko naman hinawakan ang wrist niya na madiin kung saan hawak niya Ang ballpen na isasaksak sakin. Pagkahawak ko sa wrist niya, pinulupot ko iyon Hanggang sa likod niya at sabay sinandal siya sa pader.

Nakadikit ang Mukha niya sa pader at nagpupumiglas sa mahigpit na pagkakahawak ko sa right wrist niya na nakabend sa likod niya, hinigpitan ko pa ang pagkakatupi sa braso niya sa likuran niya. Kinuha ko sa bulsa ko ang scalpel na matalim sabay tutok sa pulsuan niya sa leeg ng madiin.

“

AAAAAAAAAHHHHHHHHH

FUCKKKKK

, LET GO

OF

MEEEEEE

…. YOUUUU

ASSHOLEEEE

…..”

Sigaw niya sa sakit. Bumukas ang pinto at nagpasukan Ang ibang escort niya na nagbabantay sa labas dahil nakarinig sila ng malakas na kalabog dito sa loob. Nagulat sila nung Makita nilang hindi makagalaw ng maayos ang Boss nila ngayon dahil sa ginagawa ko.

“HUWAG KAYONG LALAPIT,

GIGILITAN

KO ITO NG LEEG ITONG DEMONYO NIYONG BOSS, SINASABI KO SA INYO.”

Galit kong pagbabanta sa kanila nung Makita kong sinusubukan nilang lumapit samin ngayon. Natigilan naman sila sa pagbabanta ko.

“I’ve already warned you Mr. Vice President, mas magaling akong

makipaglaro

ng marumi kesa sayo, I don’t even fucking care kung mawalan ako ng

lisensya

sa pagiging Doctor ko ngayon, ang mahalaga…

Nabigyan

ko ng Hustisya Ang pagkamatay ni Chairman Tan, yun ay ang patayin din ang kagaya mo at ibalik sa

impiyernong

pinang

galingan mong

matanda

ka… Sa Oras lang na malaman ko na may ginawa kang masama kay Rafael, ako mismo ang tatapos sa buhay mo. At subukan mo din na

pakealaman

itong hospital na ito, pag

pipira-

pirasuhin

ko ang katawan mo at ipapakain ko sa mga

buwaya

na kagaya mong

ganid

sa kapangyarihan at sa yaman… Nag kakaintindihan ba tayo? Ha? SUMAGOT KAAAAA….”

Sabi ko sa kaniya na may pagbabanta at sinigawan siya sa right ear nito. Pabulong ko Kasi na sinabi sa kaniya ang mga iyon. Sabay pinihit ko pa Lalo ang kanang braso niya na mas Lalo pa siyang namilipit sa sakit.

“Oo, Ikaw Ang

panalo

ngayon pero sa susunod… Hindi ko na

palalagpasin

pa itong ginawa mo, gagantihan kita… Tandaan mo iyan.”

Sabi niya sakin. Hinila ko siya sa pagkakasandal niya sa pader sabay tinulak siya ng malakas kaya napabagsak siya sa sahig ng office ko, tinulungan naman siya ng mga escort niya makatayo. At lumingon sakin.

“Hindi pa tayo tapos… BABAWIAN KITA AT SISIGURADUHIN KONG ISUSUNOD KITA KAY ALFREDO. TANDAAN MO IYAN.”

“TALAGA? HAH… GAWIN MO, HINDI YUNG PURO PAGBABANTA KA LANG… EH KANINA NGA HINDI KA

MAKALABAN

SAKIN NG MAAYOS, HAHA… ANG PATAYIN MO PA KAYA AKO? KAYA MONG GAWIN? PAANO? SIGE NGA? SABIHIN MO SAKIN?”

Sigaw ko din pabalik sa kaniya.

Akma siyang lalapit Kasama ang ilang escort niya nung naglakad ako papunta sa ilalim ng office table ko at sabay kuha ng Shot gun na Malaki sabay kasa ng bala at tinutok sa kanila. nagulat sila maski si Vice President Ynares nung Makita nilang tinutok ko sa kanila ang shot gun.

“

PAGBILANG

KO NG TATLO DAPAT NAKALABAS NA KAYO SA OPISINA KO AT SA HOSPITAL NA ITO… ISA….. DALAWA…..”

Sigaw ko sa kanila. Dali Dali silang lumabas sa opisina ko, sinundan ko sila Hanggang sa makapasok na sila sa elevator at nagmamadaling isara iyon papuntang ground floor. Sinundan ko sila Hanggang sa ground floor, natakot at nasindak Ang ibang nurse at doctor at ilang relatives ng pasyente na nasa lobby at nasa health desk ng hospital dito sa ground floor nung Makita nilang may hawak akong shot gun.

“DALAWA’T KALAHATI….”

Sigaw ko sa kanila.

“Director Santillan, ibaba mo iyang shot gun na hawak mo… Natatakot Ang ibang nurse at doctor natin sa ginagawa mo.”

Pag aalalang sabi sakin ni Doc. Erica

“Huwag kang makikialam dito Doc. Erica, papalabasin ko lang ang mga demonyong mga’to sa hospital natin.”

Sabi ko sa kaniya.

“TATLO….”

Sigaw ko sa kanila nung nasa glass entrance elevator door ng hospital at kumaripas ng takbo Kasama si Vice President Ynares patungo sa mga kotse nila dahil maski sa labas ng hospital, sinundan ko din sila hanggang sa makasakay na sila ng sasakyan palayo sa hospital na ito. Napabuntong hininga ako nung maka alis na sila. Pumasok na ako sa loob at lahat sila nakatingin sakin, personnel service staff, mga nurse at doctor ganun din ang mga relatives ng patient na nakatambay sa lobby dito sa ground floor.

“Tapos na Ang palabas, bumalik na kayo sa kaniya kaniya niyong trabaho… Sabihan niyo ako kung bumalik yung mga

kampon

ni Satanas dito sa hospital natin. Isa

isahin

ko silang paliliguan ng bala ng shot gun.

Mailwanag

?”

Sigaw ko sa kanila.

“O-Opo D-Director….”

Nauutal nilang sagot sakin. Naglakad na ako papuntang elevator at pumasok na roon pabalik sa office ko.

Chapter 17

James Ethan

“Chief, nasa kabilang linya ng telephone po si General Nolasco III… Gusto po niya kayo makausap.”

Natigilan ako sa sinabi ni Benjamin. Napalingon ako sa kaniya at tumango, pumihit siya patalikod sabay labas ng office ko at sinarado ang pintuan. Kasalukuyan akong may binabasa na article na connected sa case ni Chairman Tan.

Kinuha ko ang telephone at sabay lapit sa right ear ko.

“Hello, Dad!”

Sabi ko sa kabilang linya.

“Kumusta na ang junior PNP Chief ko?”

Tanong niya sakin mula sa kabilang linya. Napailing ako sa sinabi niya habang nakangiti.

“Dad, hindi na ako bata… Malaki na ako hahaha… Hindi ka pa rin nagbabago Daddy.”

Natutuwang sabi ko sa kaniya.

“Gusto kong bisitahin kita mula riyan sa headquarters ngayon din. I’m on my way na… Kagagaling ko lang sa Office of the President para pag usapan Ang

balikatan

exercise na gaganapin dito sa pinas.“

Sabi niya sakin na ikinabigla ko.

“What dad?

A-

Ambilis

naman? na-nasa byahe ka na ba papunta rito?“

Gulat at pautal-utal ko na tanong ko sa kaniya.

“Oo, bakit? May problema ba? Hindi mo ba na miss si Daddy? Haha c’mon anak, yearly lang tayo nag

kikita

Minsan monthly pa na

bibihira

lang mangyari. Ngayon lang anak,

pagbigyan

mo na si Daddy… Okay? Sige na, salubungin mo ako sa labas ng headquarters okay. Bye!“

Sabi niya sabay end ng call. Napasapo naman ako sa noo ko at agad na napatayo sa kinauupuan ko na swivel chair at inayos Ang uniform na suot ko na GOA. Agad kung pinindot ang buzzer na naka connect sa office ng secretary ko para papuntahin siya rito.

“Yes, Chief Nolasco… What can I do for you?”

Tanong ng Secretary ko sakin.

“

Maghanda

ka ng masarap na kape sakin at sa daddy ko, pupunta siya ngayon dito. Nasa byahe na siya papunta rito sa headquarters.“

Utos ko sa kaniya.

“Si General Nolasco III po? Pupunta rito?”

Takang tanong niya sakin. Halata sa Mukha niya Ang gulat, napatango naman ako sa kaniya.

“Ah, Si-Sige po Chief,

ipaghahanda

ko na po kayo ng masarap na kami ni General.“

Nauutal niyang sabi sabay labas ng office ko at sinarado ang pinto. Tinago ko ang article na binabasa ko, ipinailalim ko siya sa mga lumang article na nakapatong dito sa office table ko para hindi malaman at mabasa ni Dad.

Ilang minuto pa ang lumipas nung bumukas ulit ang pintuan ng office ko. Niluwa nito si Benjamin na naka GOA uniform din.

“Chief, nasa loob na po ng headquarters natin si General Nolasco III po. Bumaba na po kayo para salubingin po siya sa entrance.”

Sabi niya sakin. Tumango naman ako at tumayo sa kinauupuan ko na swivel chair at nagtungo sa pinto kung nasaan si Benjamin.

Naglakad na ako palabas ng office ko nasa likod ko si Benjamin ngayon, kasalukuyan naming binabagtas itong hallway papunta sa elevator pagpasok namin sa elevator na kaming dalawa lang ni Benjamin, biglang tumunog ang cellphone niya, agad naman niya iyon kinuha sa bulsa niya at nahagip ng mga mata ko kung sino ang tumatawag.

Mat Mat calling you…

Napalunok ako nung sagutin niya Ang tawag ni Matthew sa cellphone niya.

“Hello, Matthew! Kumusta ka? Haha… Okay naman ako, ahh… Kailan? Mamaya? Okay sige, daanan kita dyan sa hospital mamaya after ng work hours ko… Sige, sige… Bye!”

Masayang sabi niya Sabay end ng call.

“

Ehem

… Si Matthew ba Ang tumawag?“

Tanong ko.

“Yes, Chief.”

Sagot naman niya.

“Bakit ka niya tinawagan? At kailan ka pa nagkaroon ng cellphone number niya? May gusto ka ba kay Matthew huh? Police Senior Superintendent Sandoval?”

Seryosong Tanong ko sa kaniya.

“Well, Wala naman akong nakikitang Mali kung magkagusto ako kay Director Santillan, right. Chief? And as far as I know, he’s single kagaya ko. So wala akong nakikitang Mali about doon.”

Nakangiting sabi ni Benjamin sakin.

“Are you declaring war against me, huh Sandoval?

I warning you, huwag si Matthew… he’s mine. Subukan mong ligawan si Matthew, ako makakalaban mo Benjamin, Binabalaan kita.“

Pagbabanta ko sa kaniya.

“He’s mine? Hahaha what on word Chief Nolasco? Sa pag kakaalam ko tapos na Ang relationship or what I mean is

RELATIONSHIT

niyo sa isat-isa… Parehas kayong mag ex na hindi na dapat pang magkabalikan pa. At sa pagkakaalam ko din na wala siyang

ini-entertain

maliban sakin, so? Huwag mong gagamitin Ang salitang iyan dahil matagal na kayong tapos more than a year… And whether you like it or not, liligawan ko siya at walang

makakapigil

sakin kahit Ikaw pa.“

Sabi niya sakin. Agad nagpantig ang mga tenga ko sa mga narinig kong sabi niya sakin. Bigla ko siyang kinuwelyuhan ngayon at malakas na sinandal sa pader nitong elevator.

“

Ulitin

mo ulit iyang sinabi mo you punk.“

“

Haisttt

, Ang

bingi

mo naman. Tayong dalawa lang nandidito ngayon sa loob ng elevator na ito, impossibleng hindi ko narinig?! Sabi ko… Hindi mo pag aari si Matthew dahil matagal na kayong tapos more than a year na, kaya liligawan ko siya sa ayaw at sa gusto mo. Okay?!“

Sabi niya sakin na nakangiti na parang iniinis ako.

“

Aba

, Gago to ah…“

Bigla ko siyang sinapak ng malakas sa kanang pisngi niya na ikinagulat niya. Gumanti naman siya sakin at sinapak niya din ako. Hindi ko na ininda Ang sakit ng pagkakasapak niya sa kaliwang pisngi ko at agad kong hinablot Ang kwelyo niya at ganun din siya sakin. Akmang magsasapakan kami ngayon dito sa loob ng elevator nung hindi namin namalayan ang pagbukas niyon.

“Chief Nolasco? Police Senior Superintendent Sandoval? A-Anong ginagawa niyo?”

Napalingon kami sa Secretary ko na nasa labas ng elevator, nanlaki ang mata ko nung Makita ko si Dad na nasa harapan namin at nasa likod niya Ang secretary ko.

“Tsk tsk tsk tsk…”

Umiiling na Sabi ni Dad habang nakatingin samin ni Benjamin.

Binitawan ni Benjamin Ang kwelyo ko ngunit hindi ko pa nabibitawan Ang kwelyo ni Benjamin. Hinila ko siya palapit sakin.

“Hindi pa tayo tapos…. Mag uusap pa tayo mamaya.”

Pagbabanta ko sa kaniya sabay bitaw ng malakas sa kwelyo niya. Sabay humiwalay ako sa kaniya para makapasok si Dad sa loob. Nasa kaliwa ako si dad Ang nasa gitna at si Benjamin naman ay nasa kanan. Nasa likod naman namin nag secretary ko.

Nasa loob na kami ng office ko, napaupo ako sa swivel chair ko. Naka busangot Ang Mukha ko dahil sa mga narinig kong sagot ni Benjamin kay Matthew kanina nung magkausap sila sa Cellphone. Putok Ang right side ng labi ko pero wala akong pakialam. Ganun din si Benjamin na putok din ang left side ng labi niya. Nakaupo siya sa mahabang sofa kaharap ang dad ko.

“Anong nangyayari sa inyong dalawa? Para kayong mga Bata…

Magsasapakan

kayo sa loob pa mismo ng elevator nitong headquarters? Paano na lang kung ibang kapulisan ang nakakita sa Inyo at hindi ako? Ano? Pag uusapan kayo headlines ng

dyaryo

at Balita na Ang PNP Chief at Ang Police Senior Superintendent nito ay

nagsasapakan

sa loob ng elevator ng headquarters? Ano bang pinag

aawayan

niyo at

humantong

kayo sa ganun huh?“

Galit na bulyaw ni Dad samin.

“Hindi po about sa Trabaho General.”

Tugon ni Benjamin.

“Kung hindi sa trabaho? Eh ano? Love triangle ba?”

Biglang namula ang pisngi ni Benjamin at napayuko. Hindi siya makatingin kay Dad kaya naman lumingon sakin si Dad at umiwas ako ng tingin.

“Tss….. HAHAHAHAHAHA I knew it, love triangle nga. Be professional, kapag Oras ng trabaho. Trabaho lang, huwag

haluan

ng personal life at mas lalong huwag I-involve Ang love life, maliwanag?“

Natatawang sabi ni Dad samin.

“Yes, General. “

Sagot naman ni Benjamin.

“Okay, lumabas ka muna Benjamin. May pag uusapan lang kami ng anak ko, importante.”

Utos ni Dad kay Benjamin. Tumayo ito ng matuwid at nag salute sa harap ni Dad. Paglabas ni Benjamin, sinarado niya Ang pinto at nilingon ko si Dad na ngayon ay nakaupo at nakasandal sa right side ng mahabang sofa sabay cross arms.

“Care to explain kung sino ang

Lucky person na pinag

aagawan

niyo?“

Ngiting tanong ni Dad sakin.

“Tss… Isa sa mga ex ko dad, possible na pwede kong balikan anytime. Doctor siya by the way… But now, hindi muna sa ngayon dahil parehas kaming busy sa ginagawa namin investigation, busy ako sa pag

iimbistiga

samantalang yung

asungot

na iyon hindi ko alam na

pinopormahan

na niya yung ex ko.“

Sabi ko kay Dad.

“Investigation? Anong investigation?”

Tanong ni Dad.

“Nothing dad, It’s just an investigation.”

Sabi ko sabay sandal sa swivel chair ko.

Tumayo naman si dad, biglang bumukas ang pinto at pumasok Ang secretary ko na may hawak na tray na may dalawang mug na may lamang kape. Lumapit Ang secretary ko sa mini table sa gitna ng dalawang sofa at nilapag ang dalawang mug na may lamang kape. Tumayo ako sa kinauupuan ko at lumapit sa Isa sa mga kape at kinuha iyon sabay upo sa mahabang sofa sabay higop ng kape.

“I know something na parang may tinatago ka sakin my son.”

Sabi niya sakin habang nakatayo at kinuha ang Isang mug na may kape sabay higop niyon. Lumabas na Ang secretary ko dala ang tray. Inantay ko munang isarado ng secretary ko ang pintuan ng office ko.

“

Haisttt

, dad.. wala akong tinatago sayo. Believe me.“

Sabi ko kay Dad.

“Really? I know you already my son… Ayoko pa naman sa lahat ang Sinungaling, hindi ba Ethan?”

Sabi ni Dad in a cold voice. Natahimik ako sa sinabi niya, Kilala ko si Dad ayaw niya sa taong Sinungaling kapag nahuli kaniyang nagsisinungaling, mata lang ang walang latay.

“Fine dad, may hindi ka nalalaman.”

Sabi ko sa kaniya na napipilitan.

“Then, what is it?”

Tanong niya sakin habang nakatalikod sakin habang nakatayo malapit sa harap ng office table ko. Hindi ko napansin ang ginagawa niya dahil nagdadalawang isip ako kung sasabihin ko ba sa kaniya ang case ni Chairman Tan o hindi na.

“Ito ba Ang

nagpapagulo

sa isip mo My Son? Kung kaya ayaw mong sabihin sakin tungkol dito?“

Sabi ni dad sabay hawak ng article na binabasa ko kanina about sa case ni Chairman Tan. Nagulat ako nung pinakita niya iyon sakin na hawak hawak niya.

“Dad,

tinago

ko na iyan ah? How did you find that?“

Tanong ko sa kaniya.

“Just like I told you, I knew you already… Simula

pagkabata

mo Hanggang ngayon, alam ko kung saan mo tinatago ang mga bagay na tinatago mo noon na ayaw kong makita. Akala mo hindi ko makikita? Huh, maski naman sino

makakahalata

kung ano ang Bago sa luma hindi ba?“

Natatawang sabi ni Dad sakin sabay tinitignan Ang article sa kaso ni Chairman Tan. Napasapo ako sa noo dahil sa sinabi niya.

“I know this case, laman lagi ng Balita ito. Isa siya sa mga kaibigan ko… Well, hindi naman kami sobrang close sa isat-isa ni Chairman Tan. I’m one of his batch mate noong high school pa lang kami. Minsan siya mag request sakin noong ganap na akong General para magpadala ng mga relief goods sa mga taong

nasasalanta

ng

bagyo

sa part ng Visayas or Mindanao gamit ang mga heavy tractors and helicopters ng Philippine Army.

He’s a philanthropist, a good hearted man, Isa din siya sa mga sponsors Lalo na Ang hospital niya noon nung

nakikipaglaban

ang

tropa

ko sa mga NPA o terrorist

group

.“

Kwento ni Dad sakin.

“Hawak ko ang Kaso niya Dad. We have a lead or Master Mind sa pagpapasabog sa sasakyan niya noong papunta siya sa hospital…. We’re not sure kung Ang Vice President Ynares na iyon ang Master Mind but feeling ko siya talaga. Possible na nag hired siya ng tauhan para Gawin iyon.”

Sabi ko kay Dad.

“Well, kung siya ng Ang Mastermind sa pagpapasabog sa sasakyan ni Chairman Tan, then? What is your next step? I know Vice President Ynares, I remember nung nakikipaglaban ang

Tropa

ko sa mga

armadong

Grupo ng mga

terorista

noon sa part ng Mindanao. Balak ni Chairman Tan na magpadala ng mga health workers para

gamutin

ang mga

sugatan

na mga

sundalo

dahil sa

pakikipaglaban

. But that old greedy man against it. Hindi siya pumayag dahil

gagastos

daw ng Malaki si Chairman Tan para sa

pagtulong

. But in the end… Ang Presidente na ang nagsabi na kailangan ng mga nurses at doctor’s sa Lugar kung nasaan kami para gamutin ang mga sugatan na

sundalo

dahil sa pakikipaglaban. Wala siyang nagawa roon.“

Dugtong na kwento ni Dad sakin.

“So you mean Dad na ganun na siya dati pa? I mean, hindi siya totally concerned sa mga kapwa tao niya. He concerns the money not the people especially sa mga

sundalong

nakikipaglaban noon?“

Tanong ko kay Dad.

“You hit the point already, all you have to do is to collect lots of evidences na

makakapagturo

na siya talaga ang mastermind and besides sinabi mo na rin na parang nag hired siya ng taong gagawa niyon para pasabugin Ang sasakyan ni Chairman Tan. So, hanapin mo ang taong iyon at

gipitin

mo para umamin siya sa kasalanang ginawa niya at

maituro

niya kung sino ang boss niya para iutos sa kaniya na pasabugin Ang sasakyan ni Chairman Tan. Understand? If you need a help, contact me, okay? I never hesitate na tulungan ka my son.“

Sabi ni dad sakin. Napatango naman ako sa sinabi niya, nilapag niya Ang Mug na wala ng laman na kape at ganun din ang article sa office table ko.

“Ohh, I forgot to say this… Be a Man, huwag mong hayaan na unahan ka ng kaagaw mo sa taong pinakamamahal mo.

Lumapit si Dad sakin na parang may ibubulong siya sa right ear ko.

You know what I mean… Hahaha, goodluck… I have to go, Son!“

Natatawang sabi niya Sabay ayos ng suot niyang uniform na pang sundalo at naglakad na palabas ng office ko. Natawa naman ako sa sinabi ni Dad sakin. Alam ko kung Anong ibig niyang sabihin sakin kanina.

“Sleep with him/ Sex with him.”

Sabi ko sabay natawa at napasandal sa sandalan ng malaking sofa na kinauupuan ko ngayon.

Chapter 18

Matthew Aristotle

Tapos na Ang duty ko sa hospital. Nakasuot ako ng light brown na coat na panlabas habang sa panloob naman ay white polo with long sleeves at pinatungan ng sweatshirt na dark brown na panloob tapos pinatungan ng long coat na kulay light brown at black na trouser sa ibaba, suot ko  ang black shoes ko na pampasok ko. Kasalukuyan akong naglalakad palabas dito sa loob ng ground floor ng hospital. Kagagaling ko lang ng elevator.

“Good Evening Director Santillan.”

Bati sakin ni Nurse Eunice Kasama niya si Nurse Timothy na naka ayos din ang suot na halatang off na din nila.

“Off niyo na din? Hindi ba kanina pa off niyo Bago Ang sakin? Bakit parang kasabayan ko lang kayo? Hindi ba dapat kanina pa kayo

nakaalis

dalawa?”

Tanong ko sa kanila.

“Ahh, pasensya na director. Late kase dumating si Nurse Judith tsaka si Nurse Ryan na parehong night shift.

Hinintay

pa namin dahil may mga

ibibilin

kaming patient sa kanila.”

Sagot naman ni Nurse Timothy sakin ng nakangiti. Napatango na lang ako sa sinagot niya sakin.

“Siya nga pala Director, may naghihintay sayo sa labas kanina pa. Well actually, haha dalawa sila… Kanina pa nga sila

nagtatalo

eh. Pinalabas ko sila sa guard. puntahan mo na director, Mauna na kami ni Nurse Timothy.”

Pagkasabi ni Nurse Eunice sakin. Agad silang naunang lumabas habang tumatawa, napailing na lang ako sa kanila pareho. Pinasok ko ang dalawang kamay ko sa loob ng coat at naglakad na palabas ng hospital. May mga nakakasalubong akong ilang nurse at doctor na pang Gabi dito sa hospital at binabati ako, binabati ko din sila pabalik. Nung tuluyan na akong nakalabas ng hospital, nilingon ko ang kaliwa’t kanan ko kung sino ang dalawang taong naghahanap sakin kanina pa sabi ni Nurse Eunice sakin.

“Ano ba kasing ginagawa mo dito? May lakad kami at hindi ka Kasama roon. Gusto mo talaga

makatikim

ulit ng sapak?

Nakulangan

ka ba ng sapak ko kanina sayo sa elevator ha?”

Bulyaw ng Isa g lalaki sa kausap niyang lalaki din sa did kalayuan sa likod ng halaman na malalaki malapit sa entrance door ng hospital.

“Eh Gago ka pala eh, alam ko na iyang

istilo

mo…

Nalingat

lang ako saglit,

nilandi

mo na at patago mong nililigawan siya? Huh, ibang klase ka din. Para kang ahas na

pailalim

tumira

.”

Bulyaw naman ng Isa sa lalaking bumulyaw sa kaniya kanina.

“Ano?

Sapakan

na lang ano?”

Naghahamon na Sabi ng lalaki sa kausap niya.

Agad naman akong lumapit sa kinaroroonan nila dahil napa hawak na sa kwelyo Ang Isang lalaking hinahamon niya ng sapakan sa kaniya. Nabigla ako nung Makita ko kung sino ang mga ito.

“Benjamin? Ethan? Nag away ba kayo?”

Tawag ko sa mga pangalan nila sabay tanong na rin. Pareho silang natigilan at napalingon sa direksyon ko. Binitawan naman ni Ethan Ang kwelyo ni Benjamin at lumapit sakin sabay hawak sa kanang kamay ko at hinila ako palayo sa kinaroroonan nila ni Benjamin kanina. Hindi pa kami nakakalayo nung hinawakan naman ni Benjamin Ang kaliwang kamay ko. Natigilan naman sa paglalakad si Ethan dahil naramdaman niya na hindi ako kumikilos. Paglingon niya, Nakita niyang hawak ni Benjamin Ang kaliwang kamay ko.

Nakasuot si Ethan na puro black Ang kulay, bagay sa kaniya dahil maputi siya at Mukha siyang koreanong artista tignan. Mula sa black na polo na long sleeves na panloob na suot niya at ganun din sa coat na black na pinatong niya sa suot niyang black na polo na panloob. Tapos black din na trouser.

Si Benjamin naman nakasuot ng checkered na coat na kulay light brown na may white at black na kulay at gray na trouser na pang ibaba. Naka turtle neck siya na kulay dark gray na panloob na pinatungan na checkered na coat.

Naghahatakan sila ngayon sakin pareho, may mga nurses at doctor ang nakakakita sa Amin ngayon dahil nasa kalagitnaan kami sa labas ng hospital.

“ANO BA? HINDI BA KAYO TITIGIL DALAWA? PARA KAYONG MGA BATA NA NAG

AAGAWAN

SA BATANG GUSTO NIYONG

MAKALARO

?”

Bulyaw ko sa kanila pareho na ikinatigil nila. Hinatak ko ang mga kamay kong nakahawak sa Isa sa mga kamay nila at lumihis ako ng daan at Iniwan sila roon.

“

Te

-Teka

saglit Matthew, hintayin mo ako…”

Sigaw ni Ethan sakin. Pinigilan naman siya ni Benjamin.

“Dito ka lang, ako susunod sa kaniya dahil kami Ang may lakad at hindi ka Kasama roon.”

Sabi ni Benjamin kay Ethan.

“Huwag mo nga akong

diktahan

you punk. Akala mo kung sino ka ah, Hoyyy huwag kang umakto na parang may kayo.

Nanliligaw

ka pa nga lang sa kaniya

umaakto

ka ng parang boyfriend mo siya?!”

Sumbat naman ni Ethan sa kaniya.

“Don’t worry, malapit ng mangyari iyon. Maghintay ka lang…

Sasagutin

niya kaagad ako ng mabilis.”

Sabi naman ni Benjamin sa kaniya at ngumisi ito na parang pinipikon si Ethan.

“

Aba

,

siraulo

ka ahh… Gusto mo talaga

makatikim

sakin ha?”

Pagbabanta ni Ethan kay Benjamin. Natigilan ako sa paglalakad at nilingon sila, hawak na naman ni Ethan Ang kwelyo ni Benjamin at parang magsasapakan na sila sa gitna kung saan maraming tao Ang nakatingin at pinapanuod sila.

Agad akong nakaramdam ng inis at mabilis na lumapit sa kanila. Hindi nila ako napansin na lumapit ako sa kanila, napahiyaw naman silang pareho sa sakit dahil sa pag angat ko ng mga patilla ng buhok nila na malapit sa Tenga nila sa gilid ng ulo nila.

“Ahh… Arayyyyy… Arayyyyy, Matthew ma-masakit… Bitawan mo na.”

Daing na Sabi ni Ethan.

“Matthew Masakit, bitawan mo na

patilla

ko pleaseeeee…”

Daing din ni Benjamin sakin.

“Ayaw niyong tumigil dalawa eh, para kayong mga Bata na nag aaway sa gitna ng daan. Puro naman kayo pagbabanta sa isat-isa hindi naman kayo nag uumpisa

magsapakan

. Pag ako

napuno

sa inyong dalawa,

kukuha

ako ng dalawang scalpel sa loob at ibibigay ko sa Inyo.

Pabayaan

ko kayong

magsaksakan

dito sa labas, huwag kayong titigil hanggat walang ni Isa sa Inyo ang patay. Ano? Hindi pa ba kayo titigil ha?”

Bulyaw ko sa kanila. Parehas silang natigilan pareho sa sinabi ko, binitawan ko na Ang mga patilla nila at salit-salitan ko silang tinignan sa isat-isa.

“Bakit ka nandito Ethan? Anong sadya mo?”

Tanong ko sa kaniya. Inangat niya Ang ulo niya at tinignan ako na paawa-look na parang puppy eyes.

“Na-Narinig ko kase yung usapan niyo ni Benjamin kanina nung Kasama ko siya sa loob ng elevator sa headquarters. Naisip ko na sumama ako dahil para

mabantayan

ko ang

kinikilos

niya na baka may Gawin siya sayo na masama, balak ka niyang ligawan Matthew, alam mo naman na hindi ako papayag hindi ba?”

Sabi niya sakin na may lungkot sa mga boses niya.

“At sino naman may Sabi na

magpapaligaw

ako? Kahit naman na ligawan ako nitong si Benjamin o maski na Isa man sa Inyo, wala akong tatanggapin. Mahirap na baka lokohin niyo ako…”

Sabi ko kay Ethan.

“At Ikaw naman Benjamin? Alam mo naman na superior ito pero parang

kaedad

mo lang itong boss mo, hindi ba kayo nahihiya? Lagi kayong lumalabas sa TV Lalo na sa Balita tapos makikita kayo dito sa public place na nag aaway na parang mga Bata?!”

Sermon ko sa kanila pareho.

“Date naman talaga natin ito hindi ba Matthew? Tsaka tayong dalawa lang ang kakain hindi siya Kasama. Kaya lang

nagpumilit

siya at gusto niyang kayong dalawa lang ang kakain sa labas.

ARAYYYYY, WHAT WAS THAT FOR?”

Singhal sa sakit na tanong sakin ni Benjamin matapos kong pitikin ng malakas ang tungki ng ilong niya.

“Anong Date pinagsasabi mo? Sabi ko magkikita lang tayo ngayon para itanong ko sayo kung may update na ba sa kaso? Wala akong sinabi na mag da-date tayong dalawa. Haistttt….”

Sabi ko, sabay pa simpleng kamot ng batok ni Benjamin sa harap ko na parang nahihiya.

Napansin ko ang putok na labi sa labi ni Benjamin, lumingon ako kay Ethan at meron din itong putok sa gilid ng labi niya sa right side.

“

Nagsapakan

ba kayo kanina?”

Tanong ko sa kanila. Natigilan naman silang pareho sa tanong ko at napahawak sa sugat sa labi si Ethan na ikitingin ko sa kaniya, umiwas siya ng tingin sakin ganun din si Benjamin na tumingala sa madilim na kalangitan dahil gabi na.

“

ARAYYYYYYY

….”

Pareho nilang hiyaw dahil sa sakit ng pagtaas ko ng mga patilla nila.

“Kahit kailan talaga mga lalaki, mahilig sa gulo. Don’t tell me, ako ang dahilan niyan? Ano Tama ba ako?”

Tanong ko sa kanila.

Para silang mga Bata na napayuko sa paanan nila pareho at tumango. Napabuntong hininga na lang ako sa kanila at umiling.

“Kumain na ba kayo?”

Maamong tanong ko sa kanila. Agad naman silang napatingala at nilingon ako. Umiling silang pareho. Pasimple akong lumingon sa likod ko para ngumiti dahil para silang mga Bata sa harapan ko. Ang Cute nila tignan.

“Tara na! May alam akong mapag

kakainan

natin, pero

ipangako

niyo sakin na hindi kayo magtatalo sa harapan ko ngayon Hanggang sa pag uwi natin, maliwanag ba?”

Sabi ko sa kanila at tumango naman silang pareho. Tahimik lang silang sumunod sakin, hindi nila dala ang mga sasakyan nila ganun din ako kaya naman sumakay kami ng taxi. Ako sa harap katabi ang taxi driver at sila naman sa likod.

“

Manong

may alam kayong kainan sa tabing kalsada na malapit po rito?”

Tanong ko sa meaning driver.

“Ahh oo meron, tuwing gabi laging

dinudumog

iyon dahil maganda ang ambiance doon. Sige sige, ihahatid ko kayo roon mismo.”

Sabi ni Manong Driver at agad pinaandar Ang taxi papunta sa Lugar na tinutukoy ko na kainan sa tabi ng kalsada. Pagdating namin doon, bumaba na kami at Nakita nga namin na Isang mahabang mga tent na kulay puti na may mga nakasabit na bumbilya na kulay light orange sa itaas simula sa harapan namin Hanggang sa pinaka dulo. Bawat paligid may mga food court na pwede mong ordiran ng pagkain. May mga mesa din na gawa sa kahoy at mga upuan na mahahaba na walang sandalan sa bawat tent. Puno ng tao ang Lugar na ito at may mga usok ng nag iihaw ng barbecue sa bawat paligid. At may mga tuhog-tuhog din na nagtitinda rito. May lugawan, Mami, sopas, goto, papaitan at kung ano-ano pa.

“Ano sa Inyo mga iho?”

Tanong samin ng Isang ale na may suot na apron na kulay berde. Hindi ko namalayan ang paglapit nito samin.

“Ah, may pwesto pa po ba? Kakain po kase kami ng mga Kasama ko.”

Sabi ko sa ale.

“Nako, Tamang Tama… Halika kayo rito sa loob. May

kakaalis

lang na costumer kanina. Kakatapos lang niya kumain,

dumuon

na kayo pumwesto sa bakanteng mesa sa gitna. Antayin niyo ako roon… Magdadala lang ako ng menu para makapili kayo ng I o-order niyo. Maliwanag?”

Ngiting Sabi ng Ale samin. Tumango naman ako at naglakad na papunta sa bakanteng mesa na tinuro niya kanina. Maayos ang mesa at halatang pinunasan ito at nilinisan para hindi langawin. Maganda ang ambiance dito dahil sobrang liwanag at halata sa mga tao na kumakain dito na Masaya at nagugustuhan nila ang Lugar na ito. Umupo ako sa Isang bakante at mahabang upuan na gawa sa kahoy at Ang dalawa naman ay sa Isang bakanteng upuan na mahaba na gawa din sa kahoy sa kabila, kaharap nila ako ngayon napapagitnaan kami ng Malaking mesa na gawa sa kahoy.

Lumapit na samin ang Ale kanina, at may dala siyang malaking dalawang menu na kasing laki ng long folder.

“Anong io-order niyo? Mga iho?”

Tanong niya samin. Tinignan ko ang menu at nasarapan ako sa mga Nakita ko.

“Gusto niyo ba ng Goto?” how about piniritong balun-

balunan

? Piniritong

isaw

? Kwek-

kwek

?

Fishhball

?

Kikiam

?”

Tanong ko sa kanila.

“Akin large size na Goto, 10 pirasong piniritong balun-

balunan

, tsaka 30 pesos na

fishball

na nakalagay sa

styro

spaghetti na walang sauce.”

Sabi ni Ethan habang nakangiti.

“Akin Large size din na Goto, 5 piniritong

isaw

at 5 piniritong balun-

balunan

, 20 pesos na kwek-

kwek

at 20 pesos na

kikiam

hot sauce Ang sauce niya.”

Sabi ni Benjamin habang nakangiti.

Napanganga ako sa mga order nila dahil sa Dami niyon.

“Ikaw iho? Anong order mo naman?”

Nawala ako sa pag tulala ko dahil sa Dami ng order nila Ethan at Benjamin nung tinanong ako ng Ale.

“uhm, large size na Goto po na may

manok

tapos 5 pirasong

nilagang

itlog

po. Sakin, iyon lang…”

Sabi ko sabay ngiti sa Ale.

“Okay, Copy! Anong gusto niyong

inumin

?”

Tanong naman ng Ale samin habang nagsusulat siya sa papel ng mga orders namin.

“Half case ng hard beer at half case ng light beer po, meron kayo?”

Sagot ni Ethan. Napakunot noo ako dahil sa order niya na iyon.

“Ethan? Mag iinom ka rito?”

Tanong ko sa kaniya.

“Haha Don’t worry, Mataas Ang alcohol tolerance ko. Ahh kami pala ni Benjamin Mataas Ang alcohol tolerance namin. Hindi ba Benjamin?”

Tanong niya kay Benjamin. Lumingon naman ako kay Benjamin at ngumiti ito sabay tango kay Ethan.

“

Himala

?! Naging Close ulit kayo ah? Para kayong Ewan pareho.”

Sabi ko. Natawa naman silang pareho dahil sa sinabi ko.

“Iyon lang po Ang order namin Nanay. Salamat po.”

Ngiting lingon ko kay Nanay. Ngumiti ito sakin sabay naglakad na palayo sa table namin.

Ilang minuto kaming naghintay sa order namin Hanggang sa dumating na iyon at kinain kaagad namin, mainit init pa ang mga iyon at halatang mga bagong luto kaya naman naganahan kaming kumain, dinala din ni Nanay Ang Isang case ng beer na inorder ni Ethan kanina. Kumuha siya ng Isang bote sabay bigay kay Benjamin at kumuha ulit siya ng Isang bote para sa kaniya. Kinuha ko ang light beer at binuksan iyon sabay inom.

Halos Isang Oras kaming nagkainan niyon at mga nabusog naman kaming tatlo sa pagkain inorder namin. Nakakailang bote na rin ako ng light beer at ganun din sila Benjamin at Ethan. Nag kwentuhan lang kami ng mga nakakatawang pangyayari noong mga high school pa lang kami.

“Siya nga pala,

balitaan

niyo akong pareho kung may update na sa Suspect at sa Master Mind sa pag Patay kay Chairman Tan ah?”

Paalala ko sa kanila.

“Don’t worry, kami ng bahala ni Benjamin doon. Right Benjamin? Hahaha cheers…”

Sabi ni Ethan na halatang nalalasing na. Ganun din si Benjamin. Napa iling na lang akong pareho sa kanila. Matapos namin mag inom, umuwi na kami lulan ng Isang taxi. Bagsak Ang dalawa sa likod sa may passenger seat. Inuwi ko silang pareho sa Bahay ko, pasalamat ako at tinulungan ako ni Manong Driver na sinakyan namin na alalayan silang dalawa papasok sa loob ng Bahay ko. Pagkaalis ni Manong Driver, naglatag ako ng dalawang makapal na foam sa sahig at pinagdikit ko ang mga iyon. At naglabas ako ng dalawang unan at kumot para sa kanila. Sabay hinila ko sila doon Isa Isa. Sobrang bigat nilang pareho dahilan para makaramdam ako ng pagod at gutom dahil naubos Ang energy ko sa kakahila sa kanilang dalawa papunta sa foam na nakalatag ngayong sa sahig dito sa living room.

Iniwan ko sila roon habang umaandar ang electric fan na Malaki na nakatutok sa kanila para hindi sila mainitan at umakyat na ako sa kwarto ko para matulog na din dahil umiipekto na Ang alak na ininom ko sa katawan ko.

“Good night boys… Sleep well”

Sabi ko Bago ako umakyat patungo sa kwarto ko.

Chapter 19

Ethan

Nagising ako na parang Ang tigas ng inuunanan ko at mainit na hangin na bumubuga sa Mukha ko. Unti-unti kong minulat Ang mata ko at nanlaki ang mga mata ko nung Makita ko na Mukha kaagad ni Benjamin Ang Nakita ko. Nakasando ito na puti samantalang ako naman ay ganun parin ang suot ko kagabi.

“AHHH SHITTT.”

Agad akong napaatras at nahulog sa foam na hinihigaan ko. Magkaharap kaming natutulog, inikot ko ang paningin ko para alamin kung nasaan kami masakit ang ulo ko ngayon pero hindi ko iyon ininda. Patuloy parin ako sa pag ikot ng paningin ko sa buong paligid ng Bahay na ito.

“Ano ba iyan? Ang ingay mo… Natutulog yung tao eh.”

Atungal ni Benjamin sabay baling sa kabila patalikod sakin. Napakamot na lang ako ng ulo at tumayo. Umiikot pa ang paningin ko, nakaramdam ako ng pagkapuno ng pantog ko kaya naman dali-dali akong naglakad papuntang CR. Halos malibot ko na Ang buong Bahay sa kakahanap ng CR. Nung Makita ko na Ang CR na malapit sa Kitchen pumasok na ako sa loob para umihi.

Nakapikit pa ako habang umiihi sa toilet dahil hinihila pa ako ng antok. Madaling araw pa lang nung Makita ko ang Oras sa wrist watch ko. Saktong alas dos pa lang ng madaling araw.

“

Arffff

….”

“Ohh

shitttt

…”

Gulat kong sabi nung marinig ko ang tahol ng aso sa likod ko. Parang nawala ang antok ko ngayon dahil sa gulat. Pagkatapos ko umihi ay dali-dali kong sinara Ang zipper ng trouser ko at humarap sa aso. Isang Golden retriever na Malaki at mabalbon, nakaupo ito sa sahig at nakaharap sakin.

“Huwag kang

mangangagat

… Good boy ka lang ha, good boy din ako… Stay ka lang dyan…”

Kalmang Sabi ko sa aso habang dahan dahan naglalakad palabas ng CR, sinisikap kong huwag dumikit sa kaniya mahirap na baka kagatin ako.

Nung makalabas na ako ng CR. paatras akong naglalakad palayo sa Aso na iyon pero humarap iyon sakin at bigla na lang niya akong tinalunan na ikinatumba ko sa sahig. Dinaganan ako ng aso at sabay dinilaan Ang Mukha ko. Natawa ako sa ginagawa ng aso sakin.

“Hahaha stop doggy, stop.”

Niyakap ko siya para alisin sa ibabaw ko. Pagtayo ko nilingon ko ang aso na nakatingala sakin at nag wa-wave Ang buntot niya. Nakita ko ang dog collar nito na kulay blue. Yumuko ako dahil may nakasulat sa dog collar nito.

“Ron-Ron… Ohh, Ron-Ron pala name mo? Hi Ron-ron, be a good dog huh?!”

Ngiting Sabi ko sabay tap ng head niya. Bigla itong umalis palabas ng kitchen, sinundan ko naman siya kung saan siya papunta. Nilagpasan niya Ang nakahigang natutulog na si Benjamin at umakyat sa hagdan pataas.

“Hey, Ron-ron. Where are you going?”

Tawag ko sa aso. Sinundan ko ito at umakyat ako sa hagdan, tumigil ang aso sa Isang pintuan na kulay puti. Umungot Ang aso na parang umiiyak, nakatingin ito sa door knob ng pintuan na iyon na parang sinasabi sakin na buksan ko iyon.

Kaya naman hinawakan ko ang door knob ng pintuan na iyon sabay pihit niyon para buksan, pagbukas ko ng pinto. Biglang pumasok Ang aso sa loob ng kwarto na iyon, sinundan ko ang aso na pumasok sa loob ng kwarto na iyon. Napako Ang tingin ko sa taong nakatalikod sa gawi ko na natutulog ngayon. Paglapit ko sa tao na iyon napangiti ako dahil si Matthew iyon na mahimbing na natutulog sa kamang iyon na nakatalikod sakin.

“You look like an Angel, while your sleeping…”

Sabi ko habang pinapanuod siyang natutulog. Umupo ako sa tabi niya at bigla siyang gumalaw paharap sakin. Bumukas kaunti ang mga mata niya at napakunot noo siya. Biglang nanlaki ang mga mata niya nung Makita akong pinapanuod ko siya habang natutulog.

“

AHHHHHHHH

….. Ethan? What the hell are you doing here inside of my bedroom?!”

Sigaw niya sa gulat sabay tanong sakin na pagalit.

“Did I Startled you? I’m sorry, sarap mo lang kase panuorin habang natutulog.”

Sabi ko sa kaniya.

“Anong ginagawa mo dito sa kwarto ko at Paano ka

nakapunta

rito?”

Tanong niya sakin.

“Well, thanks to your Dog Ron-ron.. dinala niya ako rito, it means gusto niya ako matulog rito katabi mo.”

Ngiting Sabi ko sa kaniya.

“In your dreams… Now, Get the hell out of here!”

Galit na sabi niya sakin. Sabay tayo niya at hinawakan niya ang kamay ko at hinatak ako palabas ng kwarto niya, nanlaban ako para hindi niya ako mahatak palabas ng kwarto niya. Pero bigla na lang kaming natigilan dahil kagat kagat ni Ron-ron ang laylayan ng pajama ni Matthew. Napalingon kaming pareho ni Matthew kay Ron-ron.

“See? Maski aso mo nagagalit sayo?! I told you… Gusto niya akong matulog rito sa kwarto mo Kasama ka.”

Ngiting Sabi ko kay Matthew. Humarap naman siya sakin at pinaningkitan ako ng mata.

“Fine.”

Malamig niyang sabi sabay balik sa kama niya at humiga.

“So Ron-ron, saan mo ako gustong matulog? Sa sofa or sa tabi ng Soon-to-be wife ko na Amo mo?”

Nakangiting tanong ko kay Ron-ron.

“

Arfff

…

Arfff

.”

Tahol niya sabay lapit sa kabilang side ng kama na bakante katabi ni Matthew.

“Ohh, Great Doggy… I like your answer, I promise to you na bukas na bukas din.

Bibilhan

kita ng stuffed toy na hugis bone, I swear… ”

Sabi ko habang nakangiti at sabay tap sa ulo ni Ron-ron.

Agad akong naglakad at lumapit sa bakanteng side ng kama katabi ni Matthew.

“Alam mo, Ikaw? Loko-loko ka din eh, pati aso ko

idadamay

mo sa

kalokohan

mo?! Anong Sabi mo? Soon-to-be wife mo? Ako? Huh, in your dreams talaga. Hoyyy, huwag mo nga

idamay

Ang aso ko sa mga kalokohan mo, good boy kaya iyan hindi kagaya mo. At napaka loyal niyan hindi katulad mo na parang diaper tingin mo sa mga babae na araw-araw nagpapalit.”

Sabi niya sakin sabay irap ng mga mata niya at umusod sa gilid palayo sakin.

“Haha Ang cute natin tignan, para tayong mag asawa ngayon. Nakahiga sa iisang kama…

Natupad

na rin Isa sa mga wish ko.”

Masayang sabi ko.

“Anong wish naman iyon?”

Tanong niya sakin.

“Ang matulog katabi ka sa iisang kama na para tayong mag asawa.”

Sabi ko sa kaniya. Sabay lingon ko, lumingon siya sakin at parang bumagal Ang paligid namin nung magtama Ang mga mata namin sa isat-isa.  Nakaramdam ako ng spark sa mga tingin niya sakin na parang na ground buong katawan ko kaya nagtayuan lahat ng balahibo ko sa katawan kasabay ang mabilis na pagtibok ng puso ko na parang higit isandaang kape Ang ininom ko kaya nag pa-palpetate ako ngayon.

Pagkahiga ko, nag kumot ako at bumaling ako paharap sa kaniya. Sabay kuha ko ng right hand niya at hinigpitan ko ang pagkakahawak ko sa kamay niya. Nakatingin lang siya sakin at hindi man lang siya nagalit o nabigla sa ginawa ko.

“Matulog na tayo, mahal ko!”

Sabi ko sabay pikit ng mga mata ko dahil hinila na ako ng antok.

---

Matthew Aristotle

Pagkasabi niya na matulog na daw kami. Pinikit na niya Ang mga mata niya habang hawak parin ang kamay ko. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ngayon, parang nagtatalo ang inis at kilig ko sa kaniya. Pati pagtibok ng puso ko ay sobrang bilis na animoy para akong kinakabahan o natatakot, pero hindi. Mabilis Ang pagtibok ng puso ko dahil sa sinabi niya kanina.

“Haha Ang cute natin tignan, para tayong mag asawa ngayon. Nakahiga sa iisang kama… Natupad na rin Isa sa mga wish ko.”

“Anong wish naman iyon?”

“Ang matulog katabi ka sa iisang kama na para tayong mag asawa.”

Bumaling ako paharap sa kaniya. At pinagmasdan ko ang maamong Mukha niya habang natutulog. Hindi ko namalayan na nakangiti pala ako habang pinagmamasdan ko siyang natutulog sa tabi ko.

Hinawakan ko ang buhok niya. Nilaro ko ang ilang hibla ng buhok niya, malambot iyon na parang feathers ng Isang kalapati. Gumapang Ang kamay ko pababa sa noo niya na makinis at maputi, sa mga kilay niya na makakapal na perpekto ang pagkakaguhit o pagkakagawa. Dumapo Ang kamay ko sa mga iyon at Ganun din sa matangos niyang ilong.

Nalipat Ang mga mata ko sa mapupula niyang labi. Naalala ko ang paghalik niya sakin ng maraming beses sa hospital. Kapag nagseselos siya, bigla bigla na lang siya nanghahalik. Hindi niya iyon Gawain noong mga high school pa lang kami. Pero ngayon, parang agresibo na siya kaya kapag nagseselos siya ay bigla na lang siya nanghahalik.

Pinagmamasdan ko ng maigi ang kabuuan ng Mukha niya habang natutulog siya katabi ko.

Ngayon, alam ko na Ang dahilan kung bakit Patay na Patay ako sayo noon, magpahangang ngayon…. Dahil sa gwapo mong Mukha, kahit naiinis ako sayo dahil sa pagiging

badboy

mo, sa pagiging makulit mo, sa pagiging womanizer mo, minahal pa rin kita dahil natural mo iyon… Hindi ko alam kung

mapagbibigyan

pa kita ng Isa pang pagkakataon na papasukin ka ulit sa puso ko. Natatakot ako na baka masaktan mo ulit ako, sana…

Maipakita

mo sakin kung gaano ka sincere na ingatan ako, ayaw mo akong

mapunta

sa iba at higit sa lahat… Ang mahalin mo ulit ako ng totoo na hindi mo na ulit ako sasaktan. Ngayon na balak ko ulit buksan ang puso ko para sumubok na mag mahal ulit, sana

maipakita

mo sa akin ang mga iyon para hindi ako magsisi na pinagbigyan kita ng pangalawang pagkakataon.

Sabi ko sa isip ko habang nakatingin sa Mukha niya. Mapait akong ngumiti dahil sa sinabi ko sa isip ko.

Pinagmasdan ko ang kamay niyang nakahawak ng mahigpit sa kamay ko. Maputi iyon at may ugat kaunti na lumalabas. Katamtaman lang ang haba ng mga daliri niya at my Tamang tubo ng mga buhok sa kamay niyang iyon.

Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ko kung kaya’t lumapit ako ng dahan dahan sa kaniya at hinagkan ko siya sa noo niya. Pumikit na ako habang nakaharap sa kaniya, magkaharap kaming natutulog ngayon. Hawak parin niya Ang kamay ko ng mahigpit. Hinayaan ko lang siya na hawakan iyon habang natutulog kami.

Nagising na lang ako na tumatama Ang sinag ng Araw sa Mukha ko galing sa bintana ng kwarto ko. Napatingin ako kay Ethan na natutulog parin sa tabi ko at hawak parin ang kamay ko. Dahan dahan kong inalis Ang kamay niya sa kamay ko pero nagmatigas iyon na parang ayaw niyang tanggalin ang kamay ko sa kamay niya.

“Ethan, alam kong gising ka na… Tumayo na tay—

Hindi ko natapos ang sasabihin ko nung bigla niya akong hilain palapit sa kaniya at sabay pulupot ng Isang kamay niya sa katawan ko. Nagdikit Ang mga katawan namin dalawa, naka back hug siya ngayon sakin. Hindi ko ma I function Ang isipan ko ng maayos dahil sa sobrang bilis ng mga pangyayari.

“Pwede bang? Ganito muna tayo kahit Isa o dalawang minuto lang?”

Malambing niyang tanong sakin.

Hindi ako nakasagot sa tanong niya dahil ramdam ko ulit ang mabilis na pagtibok ng puso ko ganun din ang mainit niyang dibdib  na nakadikit o nakalapat maiigi sa likod ko, humigpit pa Lalo ang paghawak niya sa kamay ko. Ganun Ang ayos namin dalawa nung bumukas ang pinto ng kwarto at mula ni Benjamin Ang Nakita ko.

Nagulat ako nung Makita niya na ganun ang ayos namin ni Ethan.

“WHAT THE??? HEY YOU PUNK… BAKIT KAYO

MAGKATABI

NI MATTHEW MATULOG HA? ANONG GINAWA MO SA KANIYA? NI RAPE MO BA SIYA?”

Galit na tanong ni Benjamin kay Ethan sabay sugod niya samin at hinila hinawakan ako sa kamay ni Benjamin sabay hila sakin palayo kay Ethan.

“

Argghh

… Ang ingay mo naman Sandoval,

umagang

umaga

sisirain

mo Araw ko… So what kung

magkatabi

kami matulog? Nakita mo ba o may narinig ka bang sexy moan kagabi? Hindi ba wala? Nakita mo ba na hubad kaming dalawa ngayon? Hindi rin diba?… Eh kahit naman siguro na may nangyari samin kagabi eh hindi mo naman

malalalaman

iyon, samin lang iyon… Sorry Benjamin,

naunahan

na kita. HAHAHAHAHAHA.”

sarkastikong sabi ni Ethan kay Benjamin.

“

Aba

, Loko ka ah.”

Galit na sabi ni Benjamin sabay kinuwelyuhan si Ethan.

“Stop it Benjamin, walang nangyari samin ni Ethan kagabi. Dito siya natulog sa kwarto ko katabi ko… That’s it! Tsaka pwede ba? Umayos nga kayong dalawa?

Dinaig

niyo pa na mag bf/gf na puro away bati na parang aso at pusa…

Umagang

umaga

sisirain

niyo Araw ko. Bahala nga kayo diyan.”

Inis kong sigaw ko sa kanila sabay walked out. Natigilan naman silang dalawa at sabay lingon sakin, hinabol nila ako palabas at nag unahan pa makalapit sakin. Napailing na lang ako sa kanila pareho dahil para silang mga Bata.

Tinulungan nila akong magligpit ng hinigaan nila dito sa living room. Pagkatapos ay nagluto na ako ng almusal namin at sabay sabay kaming kumain. Pinagtimpla ko din sila ng black coffee para pampawala ng hang over.

“May pasok ba kayo?”

Tanong ko sa kanila sabay higop ng kape. Kumakain sila ng fried rice na ginawa ko ngayon. Ako toasted bread lang tsaka black coffee.

“Ako wala, off ko ngayon.”

Sagot ni Benjamin.

“Ako meron, as usual… PNP Chief eh, hindi ako pwedeng mawala sa headquarters.”

Sabi niya sabay subo ng kutadarang may laman na fried rice.

Magsasalita pa sana ako nung tumunog ang telephone na nakadikit sa pader ng dining room malapit sakin. Tumayo ako sa kinauupuan ko at lumapit doon sabay kuha ng handset ng telephone at nilagay sa right ear ko.

“Hello?, Ohh Good Morning too… Yeah  Speaking, who’s this?

PNP Crime Laboratory?….

Gulat na sabi ko, natigilan naman ang dalawa sa pagkain nila at napalingon sakin.

Okay, sige sige… Pupunta ako ngayon dyan. I’ll be there in 15 minutes. Alright, bye!”

Sabi ko sabay balik ng handset ng telephone sa lagayan nito.

“What? What’s happening?”

Tanong ni Ethan sakin.

“May na kita silang finger print sa nag iisang

earing

na nakuha ko sa kotse ni Chairman Tan.

Natukoy

nila kung kanino Ang finger print na iyon at kung sino ang may ari… Pupunta ako ngayon sa Crime Laboratory para malaman kung kanino Ang hikaw na iyon, for sure

pagmamay

Ari iyon ng suspect na na-encounter natin Ethan noong unang Gabi ng burol ni Chairman Tan sa may Comfort Room ng chapel.”

Sabi ko sa kaniya.

“Sasama ako, total naman off ko ngayon. Pwede kitang samahan sa lakad mo…”

Sabi ni Benjamin sakin.

“Ako din, sasama ako… Kung talagang siya ang may ari ng

earing

na iyon, I no doubt na

iimbitahan

ko siya na sumama sa mga pulis papuntang police station sa  headquarters para

interviewhin

siya ng mga detectives. Possible na hindi niya

itatangi

na sa kaniya ang hikaw na iyon.”

Confident na Sabi ni Ethan. Hindi na ako tumanggi sa mga pagsama nila sakin, mabilis kaming kumilos at agad nang umalis ng Bahay ko patungong Crime Laboratory.

Chapter 20

Matthew Aristotle

“Is there any updates Mr. Garcia?”

Tanong ni Ethan sa Kilala niyang Forensic Investigator. Nandito na kami Ngayon sa PNP Crime Laboratory sa office ni Mr. Garcia dahil doon niya kami pinadiretso kaagad pagdating kaagad namin dito sa PNP Crime Laboratory.

“Well,

natukoy

na Ang

pagkakakilanlan

ng finger print na

nakadikit

sa

pirasong

silver earrings.

Natukoy

din ng Isa sa

mga

kasamahan

ko na Forensic Investigator ang biography na nag

mamay-ari

ng

piraso

ng

hikaw

… Ang

pangalan

niya ay Alexander

Corpuz

, o mas

kilalang

“Alex” na

tawag

sa

kaniya

, if I’m not mistaken. Marami na

siyang

Criminal Records na

hawak

mo Ngayon PNP Chief

Nolasco

, Wanted siya sa

mga

illegal possession of firearms o

pagpupuslit

ng

mga

illegal na

baril

na Hindi

rehistrado

, at

pagkakasangkot

din sa

talamak

na

bentahan

ng

Droga

sa

loob

at

labas

ng bansa.”

Malinaw na Sabi ni Mr. Garcia kay Ethan sabay bigay ng Isang brown folder Kay Ethan. Natigilan naman ako sa mga narinig ko dahil pamilyar Ang pangalan niya Sakin. Siguro ay naririnig ko Ang pangalan niya sa television at sa radio kapag nakikinig ako ng Balita.

“

Pwede

ko ba Makita?”

Tanong ko kay Ethan. Lumingon siya Sakin at sabay bigay ng brown na folder Sakin. Magkatabi kami ni Ethan Ngayon nakaupo Kase kami sa mahabang sofa, samantalang si Benjamin naman ay nakaupo sa single na sofa na malapit sa akin.

Napalunok ako ng laway ko Nung Makita ko Ang litrato Nung lalaki. Siya nga iyon, Ang lalaking nanakot Sakin sa loob Ng Comfort Room sa Chapel Nung unang Gabi ng burol ni Chairman Tan. Siya din Ang lalaking nakatunggali ko sa Hybrid Operating Room ng Hospital namin.

“

Sinasabi

ko na nga ba. Hindi ako

nagkakamali

na siya nga ang

pumatay

Kay Chairman Tan.”

Sabi ko sabay bigay ko ng brown folder Kay Benjamin.

“Pero Hindi Tayo

pwedeng

kumilos

agad-

agad

… Marami

siyang

tao at mga gang.

Panigurado

na

ipagtatanggol

at

ililigtas

nila

ang

lalaking

iyan

, Ang mas

kailangan

natin

alamin

kung sino Ang mastermind na nag

utos

sa

kaniya

para

patayin

si Chairman Tan.”

Sabi ni Ethan Sakin.

“So are you saying na

mahina

kayo

kesa

sa mga gang at mga tao niya na

kakampi

niya

ganun

ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi kami

mahina

Matthew, Ang

pino-point

ko lang dito na mas

maganda

na Malaman

natin

kung sino Ang mastermind at

ano

Ang intention niya para

ipagawa

iyon

sa lalaking

iyan

. Ni Hindi pa

natin

sure kung si Vice President

Ynares

iyon.

Huwag

Tayo

magpapakasiguro

dahil

kapag

nagkamali

Tayo, sa

atin

babalik

Ang

lahat

ng

ginawa

natin sa kanila.”

Malinaw na Sabi ni Ethan. Pero Hindi ako satisfied sa sinabi niya, bigla along napatayo paalis sa kinauupuan ko at napasapo ako sa noo ko sabay harap sa kaniya.

“Oh God Ethan, nasa

harap

na natin Ang suspect. Anong

susunod

na

gagawin

natin?

Hayaan

Muna natin Ang lalaking iyan na

makalaya

at may Bago na naman siyang

bibiktimahin

ganun

ba huh? Ni Hindi lang ba natin siya

ipapahuli

ng sa

gayon

ay

ipitin

natin siya at

mapaamin

natin siya kung sino Ang

tinatawag

niyang

boss? Nasa harap na natin ang

ebidensya

na

nagtuturo

sa kaniya, C’mon think of it Ethan.

Huwag

pa natin

antayin

na

makalabas

pa iyan ng bansa at possible na

magpalit

iyan ng Mukha.

Mahihirapan

Tayo Lalo

niyan

, do you understand?!”

Halata sa boses ko na nauubusan na ako ng pasensya kaya pa sarcasm na Ang mga nasabi ko sa kaniya na may halong sigaw at Galit.

“Tama si Matthew, kung

mahuhuli

kaagad

natin si Alex, mapapaamin natin siya kung sino Ang

tinatawag

niyang boss sa

pamamagitan

ng pang

gigipit

sa natin sa kaniya. And besides

walang

magagawa

Ang gang o mga tao niya para

makuha

nila

siya sa

atin

dahil once na nag Plano Sila para

makuha

si Alex Mula sa

atin

,

mahuhuli

din natin Sila at

makukulong

.

Magtatago

Ang mga

tauhan

niya at mga gang niya kapag

nahuli

natin Ang Alex na iyan.”

Saad ni Benjamin.

“Pero may Point

ka

din PNP Chief, much better kung

mahuhuli

natin Ang Mastermind. But for now,

damputin

at

ipakulong

natin

iyang

lalaking iyan Bago pa siya

makaalis

ng bansa o

makagawa

na naman ng

bagong

krimen

, most wanted na siya sa atin. Isa din siya sa mga

sakit

ng ulo ng mga Chief’s ng PNP.”

Dugtong pa ni Benjamin.

Napabuntong hininga naman si Ethan sabay lingon Sakin.

“I’m sorry ––

Sabi niya sakin.

“No, I’m sorry. Ako

dapat

Ang

humingi

ng sorry sayo dahil sa pagiging sarcastic ko,

naubos

Ang

pasensya

ko kung

kaya

Hindi ako

nakapagtimpi

kaagad at

nasabi

ko Ang mga iyon sa iyo…. So? What’s next? What are we going to do?”

Sincere kong sabi kay Ethan at sabay Tanong kung Anong susunod na hakbang na gagawin.

Biglang nag ring ang phone ko sa bulsa ng black trouser ko, kinuha ko kaagad ito Mula sa bulsa at tinignan kung sino ang tumatawag.

Unknown number

Hindi na ako nagdalawang isip na sagutin ang tawag na iyon, natigilan din Sila Benjamin at Ethan ganun din si Mr. Garcia,  nakatingin Sila sakin tatlo Ngayon.

“Hello?”

Bungad ko.

“Hello Sir

Santillan

, ako po ito si Ma’am Lydia ang

Mayordoma

po ng Mansion ni Chairman Tan po.”

Sabi ng babae sa kabilang linya.

“Ohh, Ikaw pala Ma’am Lydia.

Bakit

po kayo

napatawag

?”

Tanong ko.

“Eh Sir Santillan, si Sir Theodore po kase

nagwawala

po sa

loob

ng

kwarto

niya,

nakakarinig

na po kami ng mga

basag

na

gamit

po.

Ilang

beses na po namin siya

sinasabihan

na

buksan

ang pinto pero

ayaw

niya. Hindi na po namin alam ang

gagawin

po, Hindi po namin siya

mapakalma

. Baka po mag suicide siya sa loob ng kwarto po niya Sir Santillan.”

Naiiyak na boses ni Ma’am Lydia sa kabilang linya. Natigilan ako sa mga narinig ko Ngayon.

“Oh s-sige…

Pupunta

na ako ngayon din

diyan

kaagad, hintayin niyo ako.”

Sabi ko sabay end ng call at agad na patakbong lumabas ng opisina ni Mr. Garcia.

“Matthew,

saan

ka

pupunta

?”

Sigaw na tanong ni Benjamin sakin.

“Matthew Aristotle, Matthew….”

Matigas na tawag ni Ethan sakin. Ngunit Hindi ko na Sila nilingon pa.

Patakbo ako ngayon papunta sa gate nitong PNP Crime Laboratory, Nung nakalabas na ako dali-dali akong nagpara ng isang vacant na taxi. Huminto iyon sa harap ko at agad kong binuksan ang pintuan ng taxi sa passenger seat at pumasok sa loob sabay Sara ng pinto. Naabutan ako nila Benjamin at Ethan, hinahampas ni Ethan ang pintuan ng Taxi at sumisigaw ito sa labas.

“Tara na po

Manong

.”

Sabi ko sa Driver ng taxi. Agad na niyang pinatakbo ang taxi palayo Kila Benjamin at Ethan.

Hindi ko alam kung Anong gagawin ko kung maabutan ko si Theo na Wala ng Buhay. Natatakot ako na pati siya ay mawala sakin. Agad kong kinontak si Ma’am Lydia, ilang beses itong nag ring Hanggang sa sinagot na niya ang tawag ko.

“

Ano

ng Balita?

Kumusta

na si Theo?”

Tanong ko kay Ma’am Lydia.

“

Nagwawala

parin

po siya Sir Santillan, nag

mamakaawa

na po kami sa kaniya na

buksan

na niya ang

pintuan

ng kwarto niya pero Hindi po niya kami

pinapakinggan

.

Patuloy

parin

po siya sa

pag

wawala

at

pag

babasag

ng mga

gamit

sa loob po.”

Umiyak na sabi ni Ma’am Lydia.

“

Huwag

kayong

mag

alala

. Akong

bahala

Kay Theo,

papunta

na ako diyan.

Malapit

na ako.”

Sabi ko kay Ma’am Lydia.

“S-Sige po Sir Santillan, m-mag

iingat

po kayo sa

byahe

po.”

Sabi ni Ma’am Lydia. Pinutol ko na ang tawag ko sa kaniya, pag kaputol ng tawag ko biglang nag ring ang phone ko at si Ethan ang tumatawag, Sinagot ko naman ang tawag niya.

“Hello?”

Sagot ko.

“

Bakit

busy ang number mo?

Saan

ka

pupunta

? Anong gagawin mo?”

Dire-diretsong tanong sakin ni Ethan na may halong pag aalala.

“

Huwag

Kang mag

alala

sakin.

Pupuntahan

ko si Theo Ngayon,

tumawag

si Ma’am Lydia sakin

kanina

at

sinabi

niya na nag

wawala

si Theo sa loob ng kwarto niya.

Inaatake

na naman siya ng trauma at anxiety niya… Pasensya na Ethan kung

pati

kayo

pinag

alala

ko. Mas nag

aalala

ako Ngayon kay Theo dahil baka mag suicide iyon sa loob ng kwarto niya, Sakin siya

binilin

ni Chairman Tan. Kailangan ko siyang

alagaan

at protektahan.”

Malungkot kong sabi kay Ethan.

“

Pupunta

ako ngayon din diyan.”

Sabi ni Ethan.

“No,

huwag

na. Pag

tuunan

mo ng

atensyon

ang lalaking iyan, kapag

nahuli

niyo na ang

walang

hiyang

lalaking iyan, para na kami

nabunutan

ng

tinik

pareho

ni theo.

Kaya

ko na ito… Sige na!”

Sabi ko kay Ethan. Narinig ko ang malalim niya na pagbuntong hininga Mula sa kabilang linya.

“Sige, pero

tumawag

ka kaagad sakin kapag

napakalma

mo na si Mr. Theo huh? Nag

aalala

ako para sayo, baka

saktan

ka niya. Kapag

nahirapan

ka para

tigilan

si Mr. Theo sa

pagwawala

niya, tumawag ka lang sakin okay?! Mag

iingat

ka.”

Pag aalalang boses ni Ethan habang sinasabi niya ang mga iyon sakin.

“Sige… Ikaw din, mag

iingat

kayo

pareho

ni Benjamin. Okay?!”

Malungkot kong sabi sa kaniya.

“

Huwag

kang mag alala… Kaya namin ito.”

Sabi niya sakin.

Natapos ang usapan namin Nung dumating na ako sa tapat ng gate ng Mansion ni Chairman Tan. Agad akong nag abot ng bayad kay Manong Driver.

“Keep the Change Manong.”

Sabi ko at dali-dali lumayo sa Taxi sabay doorbell ng maraming beses. Agad akong pinagbuksan ng Guard ng Gate at pinapasok kaagad sa loob.

“Where’s Ma’am Lydia?”

Tanong ko sa Guard. Sasagot sana ang Guard ngunit agad akong sinalubong ni Ma’am Lydia galing siya sa malaking pintuan na entrance ng Mansion ni Chairman Tan.

“

Salamat

sa

Diyos

at

nakarating

kayo Sir Santillan… Sir, si Theo po.

Natigil

na po sa

pagwawala

sa loob ng kwarto niya,

ayaw

pa rin po niya

buksan

ang pintuan ng kwarto niya.

Natatakot

na po ako na baka nag suicide na po siya sa loob…

Diyos

ko ang

alaga

ko..”

Umiyak na sabi ni Ma’am Lydia na may halong pag aalala. Agad akong napatakbo ng mabilis papasok sa loob ng Mansion ni Chairman Tan, at tinungo ang malaking hagdan paakyat papunta sa kwarto ni Theo. Pagdating ko sa tapat ng kwarto ni theo, may mga maids na kinakatok siya ng pauulit ulit sa pintuan ng kwarto niya ang iba ay nag aalala at ang iba naman ay umiiyak.

“

Tabi

,

umalis

kayo diyan.

Bilis

!”

Utos ko sa kanila, gumilid naman Sila. Umatras ako palayo sa pintuan ng kwarto ni Theo at sabay takbo palapit dito at sabay sipa ng malakas. Tatlong beses ko iyon paulit ulit ginawa Hanggang sa bumigaw ang pinto ng kwarto ni Theo. Agad akong pumasok sa loob Nung masira ko ang pintuan ng kwarto niya. Hinanap ko siya at agad ko siyang Nakita na nakaupo sa sahig habang nakasandal sa tabi ng kama niya. Nagkalat ang mga bubog sa sahig dito sa loob ng kwarto niya. Naluha ako Nung Makita ko ang itsura niya ngayon. Nakasalampak siya sa sahig at umiiyak na parang Bata.

“Theo….. Theo ako ito, si Matthew.”

Sabi ko sabay luhod sa harapan niya. Napaangat ang ulo niya na nakayukyok sa mga tuhod niya ngayon. Mas Lalo akong naluha dahil sa Mukha niya ngayon na basang basa ng luha.

“M-Matthew… I-ikaw ba

talaga

iyan?”

Ngarag ang boses niyang tanong sakin. Napatango na lang ako bilang sagot sa tanong niya sakin. Agad niya akong nilapitan at niyakap ng mahigpit  sa leeg ko. Niyakap ko din siya pabalik.

“

B-

Bakit

ngayon ka lang?”

Naluluha niyang tanong sakin nung kumalas siya sa pagkakayakap niya sakin para magkaharap kami.

“Pasensya na kung ngayon lang

kita

dinalaw

. Alam mo naman na

lagi

akong busy sa pag

iimbistiga

sa

kaso

ng Daddy mo, gusto natin

pareho

na

makamit

ang

hustisya

sa

pagpatay

sa daddy mo.”

Naluluha kong sabi sa kaniya.

“Pero

bakit

Ikaw lang? Hindi ba

dapat

Kasama ako? Gusto ko din Malaman ang totoo… Gusto ko Malaman kung sino ang mga

taong

Nasa

likod

nito sa

pagpatay

sa daddy ko.”

Sabi niya sakin. Hinaplos ko ang Mukha niya sabay punas ng umaagos niyang luha sa kanang pisngi niya.

“Hindi ka

pwedeng

sumama

Theo, baka mamaya Ikaw naman ang

isunod

.

Paano

na ako?

Paano

na ang

kompanya

at ang hospital kung Ikaw ang susunod na

mawala

? Nag aalala ako para sayo Theo, kaya

kahit

natatakot

din ako na mag Isa

kumilos

.

Tinatapanggan

ko na lang.

Ginagawa

ko ang

lahat

ng ito para sayo. Dahil

nangako

ako sa daddy mo na

aalagaan

kita

at

iingatan

, kaya please Theo…. Huwag mo na

ulit

gagawin ito hah? Gusto mo bang Magalit ako sayo?”

Naluluha kong sabi at tanong sa kaniya. Umiling naman siya sakin.

Ganun ang ayos namin Hanggang sa napasunod ko na siya na Kumain at maligo na. Napapabayaan na niya rin ang Sarili niya dahil nagkukulong siya dito sa kwarto niya Nung nailibing na si Chairman Tan, tanging ako lang nakakapasok dito sa loob ng kwarto niya.

Pinakain ko na siya at sinabihan na maligo na. Habang naliligo sa banyo niya dito sa loob ng kwarto niya, pinalinis ko sa nga katulong ang buong kwarto niya. Pinapalitan ko ng kobre kama ang malaking kama niya, kumot, mga unan ganun din ang mga kurtina dito sa loob ng kwarto niya. Saktong tapos na maglinis ang mga katulong dito sa loob ng kwarto niya ay tapos na din siya maligo. Nakasuot siya ngayon ng bathrobe na kulay puti, lumapit ako sa kaniya sabay pinagmasdan ko ang Mukha niya, napatingin ako sa mga balbas niya na kumakapal na sa paligid ng labi niya Hanggang sa lower chin niya na malapit sa leeg.

“Hindi ka nag

ahit

ng

balbas

mo. Tara sa loob ng

banyo

, ako mag

aahit

niyan

.”

Sabi ko sa kaniya sabay hawak sa left wrist niya at tinungo ang CR niya dito sa loob ng kwarto niya. Pinaharap ko siya sa malaking salamin na nakadikit sa pader. Kinuha ko ang pang ahit niya at ang cream. Hinugasan ko Muna ang mga kamay ko sa sink na Nasa harapan namin karugtong ng malaking salamin na nakadikit sa pader.

Pagkahugas ko ng kamay ko ay nilagyan ko na siya ng cream sa palibot ng labi niya, pagkatapos ko lagyan ng cream iyon ay inahit ko na iyon ng dahan dahan. Nakatingin lang ako sa cream na inaahit ko samantalang siya naman ay nakatingin sa salamin. Natigilan ako nung hawakan niya ang kamay ko na may hawak na pang ahit. Napatingala ako sa kaniya. Nakita ko siya na nakatingin sakin.

“

B-

Bakit

?”

Nautal kong tanong sa kaniya.

“Dito ka na lang

tumira

Kasama ko, para mas Lalo mo akong

mabantayan

at

maalagaan

.”

Sabi niya sakin. Natigilan ako sa mga sinabi niya. Iyon din Kase ang sabi sakin ni Chairman Tan noon na doon ako tumira sa Mansion niya Kasama ang anak niya kapag namatay na siya para naman maalagaan ko at ma protektahan ang anak niya.

“Alam mo ba kung Anong

sinuggest

ni Atty. Sakin after

mailibing

si daddy? Nung araw na iyon?!”

Tanong niya sakin na nagpa curios sakin.

“

Ano

?”

Tanong ko sabay galaw ng pang ahit sa lower lip niya dahil tapos ko na ahitan ang itaas ng labi niya malapit sa ilong.

“

Pakasalan

daw

kita

para mas

lalong

tumibay

ang

patunay

na Ikaw ang guardian ko na

iniwan

sakin ni Daddy.”

Sabi ni Theo na ikinabigla at ikinatigil ko. Humarap ako sa salamin at napayuko. Natigilan si Theo at tinignan ako.

“

Ayaw

mo ba?”

Tanong niya sakin.

“Theo…. Hindi Kase Basta Basta ang

pagpapakasal

, I mean…

Napaka

sacred ng Marriage sa totoo lang, kung gagawin man natin ang

sinasabi

ni Atty.

Mahihirapan

Tayo

magpa

divorce someday kapag na solve na ang kaso ni Chairman Tan. And besides

nagpakasal

lang naman Tayo para

tumayong

guardian ako sayo, iyon lang. Pero Hindi naman natin

mahal

ang

isat-isa

…

Magkaibigan

Tayo remember? Kaya nga

kinakasal

ang mag

kasintahan

ay para

maging

Isa Sila dahil

mahal

nila ang

isat

Isa… Pero itong

sitwasyon

natin?! Para nating

ginagawang

laro

o

biro

ang

kasal

.”

Pag e-explain ko sa kaniya.

Natigilan siya sa mga nasabi ko.

“What if na

ligawan

Muna

kita

?”

Tanong niya sakin na ikinagulat ko.

“T-Theo… Hindi mo pwede Gawin iyan,

lalaki

ka. Straight ka,

babae

nababagay

sayo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Isang beses na akong

nagkaroon

ng boyfriend

noong

nasa UK

palang

ako,

Nagbreak

kami kase

niloko

niya ako. Look…. Open ako sa third relationship at masasabi ko ngayon na okay na okay sakin na

magpakasal

ako sayo. Hindi kita

tratratuhin

na Wala lang sakin after natin

magpakasal

. I treat you as my wife… Kung feelings naman ang pag

uusapan

? I admit na may

nararamdaman

ako sayo noon pa, do you remember Yung

gabing

nagkakilala

Tayo sa Isang bar? Hindi na

nawala

ang

paningin

ko sayo Nung Makita kita

noong

Gabi iyon. Until now, Buhay

parin

ang nararamdaman ko para sayo Matthew. Kaya kung

iniisip

mo na gagawin nating

laro

o acting ang

kasal

? Impossible…

Kagaya

nga ng sinabi ko

kanina

, I treat you as my wife.

Kahati

ko, karugtong ng Buhay ko, kung Anong Meron ako… Meron ka din.”

Nakangiting sabi sakin ni Theo. Natigilan ako sa mga sinabi niya, Hindi ma process ng utak ko lahat ng sinabi niya sakin ngayon. Natauhan na lang ako na bigla niya akong yakapin Mula sa likod ko.

“Kung Hindi ka man

komportable

? Okay lang sakin… Pero

hayaan

mo Muna akong

ligawan

kita Hanggang sa

makuha

ko ang loob mo.”

Malungkot niyang sabi sakin. Wala akong masabi, parang umurong ang dila ko at loading ang isip ko kaya naman Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa kaniya. Ganun lang ang ayos namin pareho.

Ayokong

paasahin

si Ethan, pero paano naman si Theo? Hindi ko na alam ang gagawin ko,

marahil

eh Hanggang dito na lang talaga kami ni Ethan. Hindi na kami pwedeng

magkabalikan

, ang Tadhana na mismo ang

nagpapakita

ng signs sakin na Hindi na kami pwedeng

magkabalikan

pa ni Ethan.

Malungkot kong sabi sa isip ko.

Chapter 21

Matthew Aristotle

Pinagmamasdan ko na natutulog ngayon si Theo sa kama niya, mahimbing siyang natutulog ngayon. Maaga siyang natulog, Gabi na sa labas. 9pm na, tapos na siya Kumain at napainom ko na din siya ng gamot niya. Marahan kong hinaplos ang buhok niya. Nakaupo ako sa tabi ng kama niya, nakatagilid siya paharap sakin.

“Isang beses na akong nagkaroon ng boyfriend noong nasa UK palang ako, Nagbreak kami kase niloko niya ako. Look…. Open ako sa third relationship at masasabi ko ngayon na okay na okay sakin na magpakasal ako sayo. Hindi kita tratratuhin na Wala lang sakin after natin magpakasal. I treat you as my wife… Kung feelings naman ang pag

uusapan

? I admit na may nararamdaman ako sayo noon pa, do you remember Yung gabing nagkakilala Tayo sa Isang bar? Hindi na nawala ang paningin ko sayo Nung Makita kita noong Gabi iyon. Until now, Buhay parin ang nararamdaman ko para sayo Matthew. Kaya kung iniisip mo na gagawin nating laro o acting ang

kasal

? Impossible… Kagaya nga ng sinabi ko

kanina

, I treat you as my wife. Kahati ko, karugtong ng Buhay ko, kung Anong Meron ako… Meron ka din.”

Mga salitang sinabi niya sakin na paulit ulit kong naaalala ngayon.

Hindi ko alam Theo,

naguguluhan

ako….

Ayokong

masaktan

kita, ayoko din na

paasahin

ka. Ang totoo

nabigla

ako sa mga sinabi mo sakin

kanina

, Hindi ko sinasabi na Hindi ako comfortable sayo. Ang totoo Theo,

umaasa

ako na magkakabalikan pa kami ni Ethan. Pero natatakot din ako na baka

maulit

ulit ang

panloloko

niya sakin noon….

Haist

,

bahala

na!

Sabi ko sa isip ko, kasalukuyan ko siyang pinagmamasdan ngayon habang natutulog. Nag paalam ako sa kaniya kanina na uuwi ako pagkatapos ko siyang pakainin at painumin ng gamot. Pinayagan naman niya ako pero sinabihan niya ako na bumalik ako kaagad dito bukas ng Umaga.

Nawala ako sa pagmamasid ko sa maamo niyang Mukha Nung nag vibrate ang cellphone ko sa bulsa ng trouser ko na itim. Agad akong tumayo ng dahan dahan at kinuha ang cellphone sa bulsa ko. Nakita ko si Ethan ang tumatawag. Napalingon ako kay Theo na mahimbing na natutulog ngayon sa kama niya.

Agad akong naglakad ng dahan dahan palabas ng kwarto niya at sinagot ang tawag ni Ethan.

“Hello?”

“

Nasaan

ka?”

Tanong niya sakin.

“Nandito pa ako sa Bahay ni Chairman Tan.

Bakit

?”

Sabi ko.

“

Tamang

Tama… Nandito ako sa

tapat

ng Bahay ni Chairman Tan sa labas ng gate.”

Masayang sabi niya sakin. Nabigla ako sa sinabi niya. Kaya agad akong nagpaalam kay Ma’am Lydia na Nasa Living room ngayon nakasalubong ko siya sa hallway papuntang living room Nung bumaba ako ng hagdan.

“

Palabas

na ako,

antayin

mo ako

riyan

.”

Sagot ko kay Ethan sabay end ng call.

“

Magandnag

Gabi po Ma’am Lydia, Mauna na po akong

umuwi

.

Pinapabalik

po ako ni Theo bukas ng Umaga. Sige po,

uuwi

na po ako.”

Pag paalam ko sa kaniya.

“Ganun ba? Nako Sir Santillan, Hindi ka muna ba

kakain

rito

ng

hapunan

?

Kumusta

na ang

alaga

ko? Natutulog na ba siya ngayon?”

Pag aalalang tanong ni Ma’am Lydia sakin.

“Tapos na po Ma’am Lydia. Kanina pa po siya natutulog po sa kwarto niya. Huwag na lang po kayo

gumawa

ng

ingay

po kung papasok kayo sa kwarto niya.

Pasabi

na rin po iyan sa mga maids po.”

Sagot ko kay Ma’am Lydia.

“

Maraming

Salamat sayo Sir Santillan, kung Hindi ka

dumating

…

Marahil

eh Wala na rin si Sir Theo ngayon, para ko na rin

anak

si Sir Theo dahil simula noong baby pa lang siya Hanggang ngayon

lumaki

siya ay

alaga

ko na iyan noon pa. Kaya Hindi ko

kakayanin

kung

maski

siya ay

mawala

din.”

Malungkot na sabi ni Ma’am Lydia sakin. Lumapit ako sa kaniya at hinawakan ko ang kamay niya.

“Hindi po

mangyayari

iyon Ma’am Lydia,

makakaasa

kayo na Hindi ma

gagawang

mag su-suicide ni Theo,

mahal

pa niya ang Buhay niya. At may

balak

pa siyang gawin…”

Sabi ko sa kaniya habang nakangiti.

Matapos namin mag usap ay agad na akong lumabas ng Mansion ni Chairman Tan. Naabutan ko si Ethan na naka pamulsa ang dalawang kamay niya sa magkabilaan niyang bulsa ng trouser niya na navy blue at nakasandal sa gilid ng sasakyan niya na kulay itim. Lumapit ako sa kaniya, habang papalapit ako sa kaniya naiisip ko ang mga sinabi sakin ni Theo kanina. Yung curiosity ko na dapat kong itanong kay Ethan kung bakit siya nandito kanina ay nawala dahil sa naaalala kong sinabi ni Theo sakin.

“Why? What’s wrong?!”

Tanong niya Sakin.

“W-Wala…

Pagod

lang

siguro

ako

maghapon

dahil sa pag

aalaga

ko kay Theo.

Ihatid

mo na lang ako

pauwi

sa Bahay ko.”

Malungkot kong sabi sa kaniya. Tumayo naman siya ng tuwid at sabay bukas ng pinto ng sasakyan niya para paupuin ako sa harapan katabi ang driver seat.

Habang Nasa byahe kami, Wala kaming imikan dalawa. Napapansin ko ang maya’t Maya niyang lingon sakin na parang may gusto siyang Sabihin o itanong sakin. Pagdating namin sa Bahay ko. Ako na mismo ang bumaba sa sasakyan niya, natigilan ako nung habulin niya ako at hawakan niya ako sa left wrist ko.

“Alam kong may problema ka, kaya Sabihin mo sakin kung

ano

ang

nagpapagulo

sayo ngayon.”

Galit niyang sabi sakin.

“Wala

ngang

problema Ethan,

pagod

lang ako. Sige na… Gusto ko na

magpahinga

,

umuwi

ka na din at Salamat sa

paghatid

mo sakin dito.”

Malungkot at malamig kong sabi sa kaniya. Pero mas lalong humigpit ang pagkakahawak niya sa left wrist ko na ikinalingon ko sa kaniya.

“Kilala kita Matthew, kapag may problema ka o

gumugulo

sa isip mo ay ganyan ang

inaasta

mo. Kaya please… Sabihin mo sakin kung ano ang nag

papagulo

sa isip mo ngayon.”

Pangungulit niyang sabi sakin.

“Fine, gusto mo ba Malaman? Edi Sige…. Gusto ni Theo na magpakasal kaming

dalawa

para

maging

matibay

ang

pruweba

na ako ang legal guardian niya na

hinabilin

siya sakin ni Chairman Tan… At sa mga susunod na araw,

liligawan

niya Muna ako dahil ayaw niya akong

biglain

sa pagpapakasal ko sa kaniya… Ngayon alam mo na ang

nagpapagulo

sa

isipan

ko, okay ka na ba?”

Tanong ko sa kaniya na Hindi siya nakasagot dahil sa pagkagulat niya.

“Alam ko na Wala kang

maitutulong

, kaya pwede bang Iwan mo na ako ngayon? Gusto kong

mapag

Isa Muna at

isipin

mabuti

ang lahat ng ito. Kung ito lang ang tanging

paraan

para Hindi na siya

gambalain

ng kung sino man na

nagtatangkang

patayin

at

gamitan

siya. Gagawin ko….”

Malungkot kong sabi sa kaniya.

“At sa

tingin

mo

papayag

ako na magpakasal ka sa kaniya?”

Galit niyang tanong sakin.

“Ethan,

itigil

mo na ito…

Itigil

mo na ang

pagpaparamdam

sakin dahil ngayon palang, pinapakita na ng Tadhana na Hindi na Tayo pwedeng magkabalikan pa. Hindi Tayo bagay para sa isat-isa. Kaya please? Simula sa gabing ito, huwag mo na akong

pakitaan

ng mga sweet gestures mo na pinapakita at

pinaparamdam

mo sakin na mahal mo parin ako, dahil Hindi na talaga Tayo pwedeng magkabalikan pa.

Ituring

mo na lang ako Isa sa mga ex mo na stranger na ang dating sayo.”

Malungkot kong sabi sa kaniya. Mas lalong humigpit ang pagkakahawak niya sa left wrist ko at agad akong hinila papasok sa loob ng Bahay ko. Hindi ko alam kung saan niya ako dadalhin. Nabigla ako nung itinulak niya ako ng malakas sa kama ko. Mabilis ang mga pangyayari. Hindi ko namalayan na Nasa kwarto ko na Pala kaming dalawa.

“Ethan? A-Anong gagawin mo?”

Tanong ko sa kaniya. Pero Hindi siya sumagot, bagkus pumatong siya sakin at sabay siniil ako ng halik. Itutulak ko sana siya gamit ang dalawang kamay ko ngunit mabilis niya itong nahawakan ng dalawang kamay niya pareho ang dalawang kamay ko at sabay na corner niya iyon pareho. Mabilis ang tibok ng puso ko at nakakaramdam ako ng takot at Kaba sa binabalak niya sakin ngayon.

“Ethan ano ba?

Nasasaktan

ako.

B-

Bitawan

mo ako please…”

Nagmamakaawang sabi ko sa kaniya.

“Hindi ako

papayag

na

mapunta

ka sa kaniya Matthew, simula sa gabing ito.

Uunahan

ko na siyang

angkinin

ka.”

Sabi niya sakin sabay siniil ako ng halik na malalim. Hindi ako tumugon sa mga halik niya, kinagat niya ang lower lip ko kaya naman napabuka ang dalawa kong labi at Malaya niyang naipasok ang dila niya sa loob ng big ko. Naramdaman ko ang pagiging aggressive niya base sa mga kinikilos niya pero napalitan iyon ng passionate at obsessive kiss na parang may pinanghuhugutan ang mga halik niya sakin kaya naman pati ako ay nawala na din sa Sarili ko at tumugon na ako sa halik niya sakin.

Ito na

yata

ang

tamang

panahon

para

ibigay

ko na ang Sarili ko sa kaniya….

Sabi ko sa isip ko, at Nung gabing iyon ay naibigay ko ang Sarili ko kay Ethan. Pinagsaluhan namin ang gabing iyon na Puno ng init ng aming katawan at pagmamahal. Habang nag iisa ang aming katawan ay napupuno ng ungol ang buong kwarto ko at sinisigaw ko ang pangalan niya.

“

Ughhh

… Ethan, I love you Ethan…”

Sabi ko na paungol.

“Mahal na mahal din kita Matthew Aristotle…”

Napuno ng ungol ang buong kwarto ko. Ungol naming dalawa. Magdamag na may nangyari sa amin. Wala siyang gamit na condom kaya sa loob ko niya inilabas ang init ng pagmamahal niya sakin. Matapos nag Isa ang aming mga katawan, Masaya at nakangiti kaming natulog na magkatabi sa kama ko. Mahigpit siyang nakayakap sa katawan ko, ramdam ko ang maiinit at malalaki niyang muscles sa mga braso niya ganun din ang mga ugat niya sa braso at kamay niya na nakadikit sa malambot at makinis kong balat. Ramdam ko din ang umbok niyang mga abs sa likuran ko.

Nagising ako kinaumagahan na may humahalik sa buong Mukha ko paikot. Pagdilat ng mga mata ko, Nakita ko si Ethan na nakapatong sakin, hubad ang pang Taas na katawan niya at tanging kumot ko lang ang tumatakip sa ibabang katawan namin.

“Good morning!”

Ngiting bati niya sakin. Napangiti naman ako sa kaniya.

“Good morning din.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“

Tanghali

ka na nagising, haha pasensya na ah…

Pinagod

kita

kagabi

.

Sakto

wala akong masturbating ilang

linggo

na. Kaya Marami ang

nailabas

ko sa loob mo

kagabi

haha.”

Natatawang sabi niya sakin. Naramdaman ko iyon kagabi na Marami nga siyang nailabas na sperm sa loob ko kagabi. At Hindi pa siya tumigil niyon kahit nakailang palabas na siya.

Bigla namula ang magkabilaan kong pisngi at pinaghahampas ko ang matipuno niyang dibdib gamit ang dalawang kamay ko. Natawa na lang siya sa ginagawa ko.

“Ang pervert mo,

kakainis

ka.

Umalis

ka nga Dyan?! Maliligo na ako.”

Sabi ko sa kaniya na inis dahil sa sinabi niya. Nakaramdam ako ng embarrassed habang kaharap ko siya.

“

Subukan

mong

ilabas

lahat ng iyan, baka gusto mong mag round 6 Tayo sa

CR

mo at Hindi ka na

makatayo

?!”

Pagbabanta niya sakin. Natigilan ako sa pagbangon ko at napalingon ako sa kaniya, nakahiga siya sa kama ko at nakalagay ang dalawang kamay niya sa uluhan niya.. nainis ako kaya naman kinuha ko ang unan na malaki na malapit sakin at pinag hahampas ko siya ng malakas dahil sa inis ko. Tawa lang siya ng tawa sa ginagawa kong paghahampas ng unan sa kaniya.

“Ang

Baboy

mo

bwesit

ka. Pervert…. Go to hell.”

Sigaw kong inis sa kaniya.

“Mahal mo naman… Hahahaha.”

Sabi niya sabay tumawa ng malakas.

“Argggggghhhhh,

bwesit

ka…

Humanda

ka sakin mamaya after ko maligo.”

Pagbabanta ko sa kaniya.

“Okay, I’ll wait for you… For round 6-12.”

Sabi niya sabay ayos ng Sarili niya habang nakahiga sa kama at sabay tap ng katabing part ng kama ko na bakante. Namula ang pisngi ko dahil sa naisip ko kung anong ibig niyang Sabihin sakin.

“

Haist

…

Mapapatay

talaga

kitang

manyakis

ka!

Arggghhhhh

…”

Inis at sigaw kong Galit sa kaniya. Tumalikod na ako sa kaniya at nagtungo na sa banyo samantalang siya ay tumawa lang ng malakas dahil sa pang iinis niya sakin.

Chapter 22

Matthew Aristotle

Ilang linggo na ang lumipas matapos ang gabing may nangyari sa amin ni Ethan. Sobra akong naging busy sa Hospital at pagkatapos ng trabaho ko sa hospital, binibisita ko lagi si Theo sa mansion nila. Hindi ito alam ni Ethan dahil busy narin ito sa trabaho niya bilang PNP Chief, maraming kabataang lalaki Ngayon ang nag enroll for Criminology na gustong mag Pulis. Marami ding mga gra-graduate na criminology students sa bawat local universities sa buong bansa at kailangan niya itong puntahan dahil inimbitahan siya ng mga iyon upang mag sabihin niya ang kaniyang pagbati, Hindi lang natatapos doon. Matagal kaming hindi magkikita dahil nakatutok siya sa mga bagong graduate na criminology students na papasok sa PNP para isabak sa training.

“Matagal Tayong Hindi

magkikita

, Ngayon pa lang nami-miss na kita.”

Malungkot niyang sabi sakin habang magkausap kami sa cellphone, tumawag siya sakin. Nandito ako ngayon sa hospital at Katatapos ko lang makipag usap kay Mrs. Lydia thru phone din para kumustahin si Theo. Wala ako sa sarili matapos kong kausapin si Mrs. Lydia, madami kasing gumugulo sa isip ko. Hindi ko kase alam kung ano ang isasagot ko sa alok sakin ni Theo na magpakasal sa kaniya.

“Hello? Matthew,

nandyan

ka ba?”

Narinig kong tanong ni Ethan sa kabilang linya. Nabalik ako sa ulirat ko nung marinig ko ang tanong niya at boses niya sa kabilang linya.

“Ahh….. Sorry, Ethan. O-Oo nandito ako,

nasaan

na nga ba Tayo?”

Tanong ko sa kaniya habang ngarag ang boses ko. Nakaupo ako sa swivel chair ko dito sa loob ng office ko. Narinig ko siyang nagbuntong hininga ng malalim Mula sa kabilang linya.

“Ang Sabi ko, Matagal Tayong Hindi magkikita Muna dahil

magiging

busy din ako simula ngayon Hanggang sa matapos mga appointments, activities and meetings ko. I’m not sure kung

kailan

matatapos

, pero ngayon

palang

parang gusto ko ng matapos lahat ng

lakad

ko at mga gagawin ko para

bukas

lagi na

kitang

masusundo at

maihahatid

Dyan sa hospital.”

Sabi niya na halatang may lungkot sa boses niya.

“Okay na okay sakin iyon, dahil ayoko Makita Muna

pagmumukha

mo. Kase kapag nandito ka

puro

ka

kamanyakan

pinapairal

mo pag Tayong dalawa lang.  Grabe ka,

mamumuti

yata

buhok

ko Sayo

kakasaway

.”

Sarcastic Kong Sabi sa kaniya.

“HAHAHAHA…. Hindi ka na

nasanay

sakin?!

Ganito

Naman talaga Ako eh since

magkaklase

tayo

noong

high school.”

Natatawang Sabi niya na parang inaasar Ako. Napailing ako sabay napapikit ng mata dahil sa nasabi niya, I remember noong high school pa kami, sakit siya sa ulo ng mga subject teachers namin. Bully, Pala away maski higher section na matitino nakikipag bardagulan pa siya sa mga iyon. Wala talang pinipiling tao na aawayin, I remember din na nahuli ko siya sa aktong nanunuod ng p*rn sa phone niya habang gumagawa kami ng group activity, ang malas ko nga dahil ka group pa kami Ako leader at siya, Wala siyang tinulong. Sinita ko siya niyon at siya? Ngumisi lang ang Loko.

“Pwede ba? Huwag mo ng

ungkatin

ang

panahong

nakalipas

na? Oo na,

tanggap

ko na ganyan ka. Kung

magkakaanak

ka man

balang

Araw, sana Naman hindi

magmana

Sayo.

Nakakahiya

iyon pag ganun. ”

Iritang Sabi ko sa kaniya.

“Hmmm… I don’t think so, malakas ang genes ko so for sure

makukuha

niya iyon sakin. Hahaha

magiging

proud pa Ako sa kaniya.”

Natatawang sabi niya na halatang iniinis talaga Ako. Napapikit ako ng mata sabay kuyom ng kamao ko.

“

Bwiset

ka, bahala ka nga diyan. Kung sino man ang

magiging

nanay

ng mga anak mo

balang

Araw, makikipag

sabwatan

Ako sa kaniya para sa ganun ma

disiplina

niya

maigi

mga anak mo at pati na rin Ikaw.

Hayyy

nakooo

!…”

Bulyaw ko sa kaniya Mula sa kabilang linya dahil tumaas na sa ulo ko ang inis at gigil ko sa kaniya.

“Hahahahaha, are you pertaining to yourself?”

Tanong niya habang natatawa.

“Anong

pinagsasabi

mo na pertaining to myself?

Hoyyy

Hindi mo na

nagets

sinabi ko? Sabi ko makikipag sabwatan Ako sa misis mo someday para

disiplinahin

maigi

magiging anak ninyo at pati narin ikaw.”

Sigaw Kong Sabi sa kaniya.

“I know, na

ge-gets

ko sinabi mo. You telling yourself that you will discipline our children someday, even me.”

Masayang pagpapaliwanag sakin. Nahinto Ako sa sinabi niyang iyon at iniintindi ko sa isip ko ang sinabi niyang iyon.

“

Aba

!

Sumusobra

ka na, Ako? Magiging misis mo soon? Haha in your dreams. Hindi Ako

magkakaanak

, Wala akong

matres

or

buong

part ng reproductive organs ng isang

babae

para

magkaanak

Ako. At kung meron man ako niyon, ayoko mag

kaanak

Sayo. Ikaw pa nga lang

sakit

ka na sa ulo ko? Paano na kaya kapag dalawa na kayo?”

Malditang pagkakasabi ko sa kaniya.

“Whether you like it or not Mr.

Santillan

, magiging soon to be Mrs.

Nolasco

ka at

bubuo

Tayo ng mga magiging anak natin. Kung ano sinabi ko,

magkakatotoo

iyon.”

“Wow,

paladisisyon

ka? Hindi Ako na inform na Ikaw na Pala mag de-decide para sakin. Ang

galing

ahh?!”

Sarcastic Kong Sabi sa kaniya dahil sa sobrang inis at gigil ko sa kaniya.

“Hahaha I miss you na kaagad Doc, puntahan mo po Ako dito sa office ko please?! May surprised Ako Sayo, for sure

magugustuhan

mo.”

Malambing at pagmamakaawa niyang sabi. I rolled my eyes dahil alam ko na kung anong surprised iyon. Alam niyo na kung ano iyon (SPG)…

“Sorry to say this frankly, pero Hindi Ako interested sa surprised mo. Why don’t you enjoy yourself to do that?! At Isa pa Diba maraming kang gagawin? Sobrang

tagal

na natin mag

usap

rito. If I were you, gagawin ko na mga gagawin ko. Okay?! Get lost!”

Sarcastic kong Sabi sa kaniya sabay end ng call. Napasandal ako sa swivel chair ko sabay cross arms. Bwesit na iyon, puro na lang talaga kamanyakan ang paiiralin sa isip niya. Hindi na Ako magtataka na kung magiging mag asawa man kami soon, eh may mga magsusulputan diyan na babae niya or let say sabihin na lang natin na kabit niya.

“What’s that face? Don’t tell me si Ethan ang cause niyan?”

Sabi ni Erica. Hindi ko napansin ang pagdating niya dahil sa pag iisip ko sa lintik na lalaking iyon.

“As usual? Ano pa nga ba? Tumawag Kase sakin kanina lang para

ipaalam

na Hindi Muna kami magkikita Ngayon dahil busy siya starting today at sa mga susunod na araw and I don’t know kung Hanggang

kailan

, dahil sa

daming

nag i-invite sa kaniya na

dumalo

sa mga graduation ceremonies to deliver his speech especially sa mga mag

tatapos

ng Criminology.”

Sabi ko Kay Erica. Habang nakasandal pa rin Ako sa swivel chair ko at naka cross arms, nakatingala lang Ako sa kisame ng office ko. Siya naman agad naglakad papunta sa vacant chair malapit sa table ko.

“Oh! Iyon Naman Pala eh, Diba dapat Masaya ka? Kase matagal siyang

mawawala

? Eh bakit parang

nagpupuyos

ka sa Galit at crumpled yang Mukha mo?”

Tanong niya sakin sabay face palm sa table ko.

“Magiging happy na sana ako sa sinabi niya eh Kaya lang

pinaalala

pa niya sakin yung mga

nangyari

noong high school pa kami.

Nakakainis

siya,

sariwa

pa sa isipan ko na maraming beses ko siyang

nahuhuling

nanunuod

ng p*rn kahit sa

kalagitnaan

ng klase. How disgusting?…. Basta nakaka stress siya, nakaka bwesit.”

Sabi ko sabay pikit ng mga mata ko. Ayoko na kasing maalala mga sinabi niya sakin kanina at ayoko din sabihin iyon kay Erica, Isa pa itong babae na ito na to do support samin, Ewan ko ba kung sakin kampi ito o sa kumag na iyon?

“Ano ka ba naman? Para iyon lang? Normal lang iyon sa mga lalaki, manuod ng ganun because of curiosity, nasa stages pa kase tayo niyon ng adolescent. baka Ikaw lang ang hindi

nanuod

niyon? Hahaha ”

Natatawang pagpapaliwanag niya. I rolled my eyes at sabay inayo ang upo ko.

“Haha,

kakatawa

? Because of Curiosity? Nako! Wag nga ako, huwag

gawing

dahilan

si Curiosity, ang sabihin mo

kalibugan

or Lust.

Tigil

tigilan

nga ako sa mga excuses, di

uubra

sakin iyan?!”

Sarkastiko kong sabi. Natawa na lang siya sa sinabi ko na iyon. Inaya na lang niya Ako Kumain sa labas dahil lunch na. After namin Kumain sa labas, naghiwalay na kami ng way pagpasok namin sa hospital. Dumiretso ako sa information desk dito sa ground floor.

“Nurse Eunice, how’s the record ni patient sa room 315?”

Tanong ko sa kaniya. Hauling patient ko kase ang naka room sa 315, bagong opera siya sa appendix niya, napuno iyon ng buto ng kamatis, buto ng okra at kung ano-ano pa kaya nanakit iyon at kung hindi iyon naagapan ay posibleng sumabog at kumalat pa sa buong katawan ng pasyente na possible mag cause ng infection at maaaring ikamatay pa ng pasyente.

“Doc I’m sorry, Hindi ko pa po

maasikaso

ang records ni patient 315 po,

inuuna

ko pa po kase yung record ni patient 203 po. Wala pa

kasing

parents or relative ng patient

pumupunta

kagabi pa po.

Kawawa

po kase yung

sinapit

ng patient, nag 50/50 po kase siya at Ngayon wala po si Doc Sam na may hawak sa patient po. mamaya ko po

aayusin

doc,

iaakyat

ko po kaagad sa office niyo after ko ma contact ang parents or relative ng patient po sa 203 po.”

Nag aalalang Sabi niya.

“Oh, ganun ba? Sino bang patient iyon na nasa 205? May nag check na ba sa kaniya?”

Tanong ko Kay Nurse Eunice.

“Wala pa po Doc. Hindi pa po kase

dumadating

yung assistant nurse ko para siya muna

magbantay

rito sa desk at

mapuntahan

ko si patient sa 203 po.”

Maayos na paliwanag niya.

“Okay Sige, Ako na lang

pupunta

.

Patingin

ng records ni patient sa room 203.”

Sabi ko sabay abot sakin ni Nurse Eunice ng Medical Chart, doon kase naka lagay yung records nung patient. Pagkaabot sakin ng medical chart, binasa ko kaagad ang information nung patient. Naawa Ako sa pasyente na iyon. Agad akong naglakad ng mabilis papuntang elevator. Narinig ko na tinatawag pa Ako ni Nurse Eunice pero Hindi ko na siya nilingon pa. Pagdating ko sa 2bd floor, agad Kong hinanap ang room 203 at nung Makita ko na, Hindi na Ako nagdalawang isip pumasok sa loob ng kwarto na iyon.

Pagpasok ko sa loob una kong tinignan ang walang Malay na batang babae na natutulog sa kama habang nakakabit ang dextrose sa right hand niya. Nilapitan ko kaagad ito at pinagmasdan ang Bata. Ang payat niya at halata sa Mukha niya ang hirap na tiniis niya dahil sa iniinda niyang sakit.

“Cause of Malnutrition and Diarrhea.”

Nilapag ko ang medical chart sa single table na malapit sa higaan niya. Sabay Hila ng upuan para umupo sa tabi niya. Hindi ko namalayan ang pagluha ng mga mata ko habang pinagmamasdan ko ang Batang iyon. Hinawakan ko ang right hand niya.

“

Gagaling

ka

bunso

, gagawin ni kuya ang lahat para

bumalik

sa dati ang

katawan

mo at

sumigla

ka ulit.

Pinapangako

ko iyan.”

Naluluha Kong Sabi sa kaniya habang siya’y walang Malay.

“Doc…”

Natigilan ako sa pagmamasid sa Bata sabay lingon ko sa pintuan. Hindi ko namalayan ang pag pasok ni Nurse Eunice. Lumapit siya sakin para alamin ang ginagawa ko.

“

Dumating

na po ang Assistant Nurse ko po, may magbabantay na po

roon

sa desk. nandito po Pala kayo.

Kakilala

niyo po ba yung pasyente doc?”

Tanong niya sakin. Umiling Ako sabay lingon ulit sa Bata.

“Hindi, hindi ko siya kilala. Naawa lang Ako sa kaniya,

nakikita

ko ang sarili ko noon sa kaniya.

Nagka

diarrhea Ako noong Bata pa ako, nag

agaw

Buhay ako niyon dahil sa

kapabayaan

ng nag

aalaga

sakin.

Maituturing

kong

pangalawang

Buhay ko na ito ngayon.”

Sagot ko. Sabay hinawakan ulit ang kamay ng batang babae na wala paring Malay.

“

Pangako

bunso

, gagawin ni kuya ang lahat para

gumaling

ka at

ibabalik

natin sa normal ang katawan mo.”

Sabi ko sabay tulo ng mga luha ko at agad ko iyon pinunasan. Nilingon ko si Nurse Eunice.

“Bigyan mo ako ng update sa batang kung ano lagay niya, Bigyan mo din ako ng copy of records niya after mo Gawin ang record ni patient sa room 315 na

himihingi

ko sayo at

iakyat

mo sa office ko. Understood?!”

Sabi ko kay Nurse Eunice.

“Yes po Doc.”

Sagot niya. Tumayo na ako at sabay naglakad na palabas ng room na iyon. Paglabas ko sa room na iyon, huminga Ako ng malalim sabay naglakad papuntang elevator papunta sa office ko.

Chapter 23

Matthew Aristotle

Pagkatapos ng work ko sa Hospital, pinuntahan ko kaagad si Theo sa Mansion nila. Unang bumungad sakin si Mrs. Lydia. Siya ang sumalubong sakin sa pintuan ng mansion nila after ko maipark ang sasakyan ko sa loob ng malawak nilang parking area.

“

Kumusta

na po si Theo?”

Tanong ko.

“Okay Naman na siya, lagi niyang

tinatanong

sakin kung anong Oras ka

pupunta

rito.”

Masayang tugon sakin ni Mrs. Lydia.

“

Napapainom

niyo po ba sa kaniya yung gamot niya sa

tamang

Oras?”

Tanong ko ulit.

“Nako

iho

, huwag kang mag

alala

. Minsan nga siya nag

papaalala

sakin

tungkol

sa Oras ng pag

inom

niya ng gamot kapag na

bu-busy

ako sa

pagtutok

sa mga

katulong

rito sa mansion.”

Masayang sagot sakin ni Mrs. Lydia.

Nakapasok na kami sa loob ng Mansion at naglalakad Ngayon papunta sa mini gym sa ibabang likod ng hagdan patungong kwarto ni Theo. Nung nasa tapat na kami ng glass door ng mini gym. Iniwan na Ako ni Mrs Lydia doon. Tumabad sakin ang maputi at pawisang likod ni Theo habang nag wo-work out siya gamit ang 8 Station Multi tower. Lumapit ako sa kaniya matapos siyang gumamit ng equipment na iyon. Pero Hindi niya alam na nasa likuran niya ako.

“Tsk tsk tsk… How many times na

sasabihin

ko sayo na iwas-

iwasan

mo

munang

magbuhat

ng mga

mabibigat

na bagay like that? kagaya ka rin ni Ethan.

Matigas

ang ulo niyo pareho.”

Sabi ko sabay cross arms habang naka sandal sa pinto. Lumingon kaagad siya sakin sabay open ng tumbler niya at uminom ng tubig. Kitang kita ng dalawang mata ko ang malapad niyang katawan na sobrang puti na animo’y naligo sa gatas at pinkish niyang nipples kasabay na doon ang 6 pack abs niya. Pawis na pawis siya tumutulo paibaba mula sa pisngi niya pababa sa abs niya ang pawis niya. Naka suit siya ng black na jersey short at may gloves ang mga kamay niya na kulay itim. Pagkatapos uminom ay kinuha niya din ang face towel niya at sabay punas sa Mukha niya.

“Kanina ka pa ba diyan My Doc? You like the view? Haha.”

Pang aasar na tanong niya sakin.

“Excuse me, kahit na Ikaw pa ang

lalaking

Magandang katawan, Hindi Ako

magnanasa

sa katawan mong iyan. Sa ibang gay, Oo. Pero sakin? Hindi.”

Seryosong Sabi ko.

“Really? You don’t like this? 💪

Tanong niya sakin habang naka ngiti sabay tinupi ang right arm niya kaya naglabasan ang malalaking biceps niya.

“Hindi!”

Sagot ko sabay naglakad palapit sa kaniya. Para Kunin ang towel at punasan ang likod niya na pawis na pawis.

“Kahit mag request pa mga gay Sayo na I headlock mo Sila using that? Hindi pa rin Ako ma a-attract.”

Dugtong ko pang sabi sa kaniya. Bigla na lang siya nag pout ng mouth para magmukha siyang malungkot.

“Ang

gwapo

kong ito? Hindi ka na attract? Sayang naman lahi ko kung ganun?”

Malungkot niyang sabi.

“Bakit Naman

masasayang

lahi mo? Hindi

masasayang

iyan dahil

magkakaanak

ka sa

babaing

mapapangasawa

mo soon.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Eh Ikaw nga mapapangasawa ko Diba?  Tsaka kanina nung boring Ako,

gumamit

ako ng isang app sa phone ko. May baby generator sila, alam mo ba ang

ginawa

ko? Yung picture mo tsaka picture ko pinag combined ko at ang cute ng

lumabas

. Gusto ko ng

ganung

baby someday. ”

Natutuwang Sabi pa niya sakin. Natigilan Naman Ako sa ginagawa ko dahil kinuha niya phone niya na nakapatong sa table na puti at sabay lapit sakin para ipakita ang picture ng baby na tinutukoy niya.

(Sample lang po ito. Hahaha

)

Natigilan naman ako at pinagmasdan ang picture ng baby na iyon sa cellphone niya.

“Ang cute Hindi ba? Nakuha niya mata ko sayo naman

ilong

tsaka

bibig

.”

Dugtong niya.

“Nako, huwag mo muna

iyang

isipin

mo? Ang

isipin

mo Ngayon ang

kalusugan

mo at

kaligtasan

mo rito. Kahit nandito ka sa loob ng Mansion niyo,

mapapahamak

ka pa rin.”

Sabi ko sabay bigay ng cellphone niya at naglakad na palabas ng mini gym niya. Sumunod naman siya sakin pagkalabas namin ng gym. Nagtungo kami sa kwarto niya, umupo Ako sa gilid ng kama niya at siya Naman lalapit sana sakin kaya lang hinarang ko Isang kamay ko para tumigil siya sa paglapit sakin.

“Bakit?”

Tanong niya.

“

Magpahinga

ka Muna at pagkatapos,

magpunas

ka ng katawan. Amoy pawis ka. ”

Sabi ko sa kaniya.

“Okay Sige, after ko mag punas. Mag uusap tayo.”

lumabas siya ng kwarto niya, iniwan niya Ako sa loob. Pumunta ako sa veranda dito sa kwarto niya. Nagpapahangin Ako rito Ngayon habang iniisip ko kung ano ang pag uusapan namin later after niya magpunas. Iniisip ko na baka patungkol iyon sa pag alok niya sakin ng kasal. Hindi ko pa alam ang isasagot ko, naalala ko kase ang sinabi sakin ni Ethan nung gabing iyon. Nagalit siya nung sabihin ko na inaalok ako ni Theo ng kasal para sa seguridad ng Buhay niya dahil possibleng Kunin siya ng Vice President. Malakas talaga kutob ko na yung Vice President ni Chairman ang may pakana sa pagpatay Kay chairman tan. Sa Ngayon, under investigation pa ang nangyayari at closed ang company nila Theo. Hanggat Wala pang announcement or decision si Theo na buksan at ipagpatuloy niya ang pagpapatakbo ng company. Hindi iyon Ire-reopen kampi ang management at board of directors kay Theo kaya sang ayon Sila sa iniwang statement ni Theo na ipasara Muna ang company pero Hindi Naman magtatagal o aabutin ng years ang pagsara niyon. Naiintindihan Naman nila ang situation ni Theo ngayon under observation pa siya at medication sa pangangalaga ko at kapag nangialam ang Vice President sa Buhay ni Theo? Ako ang makakalaban niya.

“Hey, I’m done!

Mukhang

malalim

yata ang

iniisip

mo? Anong

gumugulo

sayo? Tell me…”

Malambing niyang sabi sabay hawak ng dalawang kamay niya sa magkabilaan ko na balakang. Humarap naman ako sa kaniya. Naamoy ko ang mabangong shampoo niya dahil basa pa kaunti ang buhok niya. Gayun din ang pabango niya na parang dumidikit din sa damit ko at sa balat ko. Naka suot siya ng sandong puti at pajama na navy blue na silk. Napatitig Ako sa maamo at namumungay niyang mga mata na parang nakikipag usap din sakin.

“Nothing!

Naisip

ko lang

tungkol

sa assassination na

ginawa

sa papa mo. Malakas talaga kutob ko na yung Vice President na iyon sa Company ni Chairman Tan ang mastermind sa likod lahat

nito

.”

Malungkot kong Sabi sa kaniya.

“Me too. Ayan din nasa isip ko, kaya iyon na lang

nakikita

kong

paraan

para hindi niya ako

makontrol

at hindi niya ako

mahawakan

sa

leeg

. Please Matthew,

tanggapin

mo na alok ko na magpakasal sakin para Ikaw

tumayong

legal guardian ko at para hindi niya

makuha

ang buong company at lahat ng pag mamay-ari ni dad. Please!”

Pagmamakaawa niyang sabi sakin. Pumasok na kami sa loob at naupo kaming pareho sa malaking sofa malapit sa king bed size na kama niya. Nakatingin lang siya sakin na parang hinihintay kung ano magiging sagot ko sa alok niya.

“T-Theo kase, parang maaga pa para doon, and besides

naguguluhan

ako sa

mangyayari

. Alam mo na? Hindi naman basta basta yung

pagpapakasal

, I mean hindi

biro

ang

pagpapakasal

. Sobrang

bilis

lang talaga Theo. Give me a time to think para diyan, huwag Muna natin

pabilisin

ang lahat. ”

Malungkot at pagpapaliwanag kong sabi sa kaniya.

“Pero Matthew, ito na lang ang

inaasahan

ko. After

nitong

plan wedding natin pwede na ako

magpakita

sa

publiko

at

Ihandle

ng maayos ang company namin. Okay Sige, I get your point. Binigyan kita ng

panahon

to think”

Sabi niya sabay lapit sakin at hinawakan ang kamay ko.

“Pero

umaasa

ako na Oo ang magiging sagot mo sa alok kong ito. Eto na lang ang

inaasahan

kong

makakapagligtas

sakin dahil alam kong

kukunin

ako ni

Ninong

at

kokontrolin

niya ako or

sapilitan

niyang kukunin sakin ang company para siya ang mag may-ari niyon or the worst is baka

ipapatay

niya Ako. Please! Matthew,

umaasa

ako sa

desisyon

mo.”

Malungkot niyang sabi sakin. Natahimik ako dahil parang naka depend sakin or hawak ko mismo ang Buhay niya. Kaya dapat kailangan kong pag isipan maigi ang magiging sagot ko sa alok niya sakin. After namin mag usap, doon na Ako Kumain sa mansion at umuwi na. Pag uwi ko ng Bahay, naabutan ko na hindi nakasara ang gate. Kinutuban ako ng hindi maganda. Nakiramdam Muna ako sa paligid Bago Ako pumasok ng gate.

Pagpasok ko nasa garage ako ng bahay, madilim ang paligid dahil walang ilaw pero sa pagkakaalala ko kanina Bago Ako umalis papasok sa trabaho ay iniwan kong bukas ang ilaw sa labas dito sa may garage dahil alam kong gagabihin ako sa pagbisita ko kay Theo. Maski loob ng Bahay ay wala ding ilaw. Tanging tahol lang ng aso ko na si ron-ron.

Nagtago ako sa malalaking halaman ko at Nakita ko ang Isang lalaking nakaitim. Balot lahat ang damit niya na itim at sapilitan binubuksan ang main door ng Bahay ko. Mabuti na lang at lagi akong may dalang scalpel na nakasuksuk sa hita ko. Hinugot ko iyon sabay sinilid sa bulsa ko, dumampot ako ng bato sabay naglakad ng dahan dahan palapit sa lalaki habang busy siya sa pagbukas ng pintuan ng Bahay ko. Paglapit ko sa kaniya, malakas ko siyang pinukpok sa batok niya na ikinatumba niya sa sahig, hindi siya nawalan ng Malay bagkus sinubukan niyang tumayo kahit nanghihina na dahil sa malakas kong pagpukpok sa kaniya ng bato sa bandang batok niya.

Nakakita ako ng lubid na puti na ginamit niya marahil sa pag akyat sa gate ko. Sabay kuha niyon at pinulupot ko sa leeg niya sabay buhol niyon ng mahigpit gamit ang dalawang kamay ko. Pero nasiko niya ako sa may tyan ko sabay sinapak niya ako sa kaliwang pisngi ko na ikinatumba ko. Kahit madilim ang paligid kitang kita ko ang bawat galaw niya. Akma niya akong sasaksakin dahil nilabas niya ang panaksak na di tiklop sa bulsa niya ngunit agad ko siyang sinipa sa tyan niya ng malakas. Mabilis akong tumayo at sinugod siya sinapak ko siya sa kanang Mukha niya ng malakas sabay sa kaliwang pisngi niya. Nanlaban naman siya isasaksak niya sakin ang panaksak niya ngunit sinalag ko ang kamay niya na may hawak na panaksak sabay binali ko ang kanang kamay niya na parang ginagawa ng mga martial artist na eksperto o dalubhasa sa karate o taekwondo.

Napasigaw siya sa sakit sabay napaluhod siya sa lupa. Tinuhuran ko naman ang baba (chin) niya na ikinatumba niya. Dinaganan ko naman siya kaagad, namimilipit siya Ngayon sa sakit samantalang ako Naman ay hingal na hingal. Nilabas ko ang matalim na scalpel sa bulsa ko sabay tutok ko sa pulsuhan niya sa leeg.

“Sino ka?

Magsalita

ka kung ayaw mong

laslasin

ko ang

pulsuhan

mo?.”

Gigil kong sabi sa kaniya sabay diin ng matalim na part ng scalpel sa pulsuhan niya sa leeg.

“Hindi ko sasabihin kung sino ako. Nandito ako para

sundin

ang gusto ng

amo

ko na

ipaligpit

ka ng buhay. Ikaw ang

tinik

sa

lalamunan

niya.”

Mas Lalo ko pang diniinan ang scalpel sa pulsuhan niya sa leeg banda. Napasigaw siya sa sakit.

“Ahh ganun ah, ayaw mong

magsalita

? Haha ako

papatayin

mo? Parang

baliktad

naman yata,

tignan

mo ang

sitwasyon

natin ngayon. Pwede kitang

patayin

ngayon din dito mismo sa loob ng Bahay ko.”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya. Naisip ko bigla na Isa yata ito sa mga tauhan na pumatay kay Chairman Tan. Nakasuot siya ng bonet na itim na tumatakim sa buong Mukha niya at tanging mata na lang ang nakikitang nakalabas. Nakipag agawan siya sakin nung Malaman niya na tatanggalin ko ang bonet na itim na suot niya. Hanggang sa nagtagumpay naman ako at natanggal ko iyon.

Kumunot ang noo ko sa pagkabigla. Kahit madilim ang paligid, kitang kita ko ang itsura ng lalaki dahil sa liwanag ng buwan. Mukha na itong matanda mga nasa 35 pataas ang edad niya. Akma siyang manlalaban pero inunahan ko na.

“Hindi ka

magsasalita

? Okay.

Madali

lang ako

kausap

.

Balak

ko pa naman na

putulan

ka ng

dila

pero paano ka

makakapagsumbong

sa

Amo

mong

demonyo

?”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya.

“Ahh

ganito

na lang,

iiwanan

Muna kita ng remembrance para naman hindi mo ako

makalimutan

.”

Dugtong ko pa. Sabay taas ng scalpel ko at akmang isasaksak ko sa kaniya. Mabilis ang mga pangyayari dahil nasaksak ko ang kaliwang mata niya. Nag sisisigaw siya sa sakit Ngayon habang hawak ng dalawang kamay niya ang nagdurugo niyang kaliwang mata. Tumayo ako at nakita ko ang Isang pirasong dospordos sabay hataw ko sa bandang batok niya ng malakas. Natumba siya at nawalan ng Malay. Binitiwan ko ang dospordos na iyon sabay lumapit sa lalaki na walang Malay.

Nung makasiguro ako na Wala siyang Malay, hinila ko siya papunta sa sasakyan ko palabas ng Bahay at sinakay siya sa likod. Kumuha ako ng injection na maliit at gamot na pampatulog. Nilagyan ko ng laman ang injection na iyon ng pampatulog sabay tinurok ko sa kaniya, pagkatapos. Pumasok ako sa loob ng Bahay ko at kumuha ng papel na malinis at sinulatan ko iyon gamit ang pentelpen o marker.

“Advance Merry Christmas, Salamat sa Surprised Gift mo sakin pero hindi ko

nagustuhan

gift mo, ang

panget

. Kasing

panget

mo. Kaya

heto

,

ibabalik

ko na lang Sayo. And by the way,

dinagdagan

ko pa iyan ng another surprised. Sana

magustuhan

mo. Go to hell pati mga kasama mo kung sino man kayo.”

Iyan ang sinulat ko sa malinis na papel. Sabay tinupi ko at sinilid sa bulsa ng lalaki na walang Malay. Bumiyahe na ako para itapon ang lalaking iyon sa malayo. Alam kong ma tra-trace nila ang location ng lalaking ito. Pagdating ko sa masukal na daan na kung saan iilan lang sasakyan ang dumadaan. Bumaba ako ng sasakyan at pumunta sa likuran ng sasakyan ko sabay hinawakan ko sa kwelyo sa may bandang batok at hinila pababa ng sasakyan. Nung makasiguro ako na walang katao-tao sa paligid. Iniwan ko ang lalaki sa may bangin at saka bumalik na ng sasakyan at umalis sa Lugar na iyon. Nakabusal ang bibig ng lalaki at may tali ang kaniyang mga kamay at mga paa.

“Akala mo

siguro

,

madali

mo akong

mapapatay

.

Nagkakamali

ka, kung sino ka mang

demonyo

ka,

kabahan

ka na dahil hindi mo ako Basta-basta

mapapatumba

.

kakaladkarin

ko kayo

pababa

sa

impiyerno

kung saan kayo

nararapat

.”

Sabi ko habang nagmamaneho ng sasakyan ko pauwi ng Bahay.

Chapter 24

Matthew Aristotle

Pag uwi ko ng Bahay, ginamot ko ang sarili ko dahil nagkapasa ako sa mukha. Habang ginagamot ko ang pasa ko sa mukha, nag ring ang phone ko nakita ko na unregistered number napa smirk ako dahil panigurado akong siya na yung tumatawag na iyon. Pinindot ko ang answer ko sabay tapat sa Tenga ko.

“Hello, na received ko na ang

pinabalik

mong surprised gift ko para sayo. Parang Ikaw pa yata ang mas sweet sakin.”

Baritonong boses nito Mula sa kabilang linya.

“Oo nga eh, grabe… Sobrang sweet ko talaga. Na appreciate mo ba yung additional surprised gift ko sayo?

Alagaan

mo ahh,

pakisabi

na rin sa kaniya na trade mark ko iyon para hindi niya ako

kalimutan

. Ikaw? Baka gusto mo? Libre lang iyon. HAHAHAHA….

Hayyy

,

nabasa

mo din ba ang iniwan kong message para sayo? Sobrang sweet ko ano? May pa love letter pa ako for you! Sa susunod kase

galingan

mo,

pumili

pili ka ng maayos na

tauhan

para

ipapatay

ako. Tsk tsk tsk… Kung ganyan lang naman mga

tauhan

mo? Baka ako pa

unang

lumusob

diyan ng hindi mo nalalaman.”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya.

“Ganun ba?

Tinatakot

mo ba ako Doc? Haha para sabihin ko Sayo, hindi ako

natatakot

Sayo. Ikaw dapat ang

matakot

sakin, dahil bago kita

galawin

. Yung anak ng may ari ng

kompanya

at ng hospital na pinag

tra-

trabahuan

mo ang una kong

uunahin

na

patayin

Bago Ikaw. Kaya dapat kang

matakot

sakin dahil bigla-bigla akong

kumikilos

ng walang

pasabi

. ”

Sarkastiko rin niyang sabi sakin. Ngunit hindi ako nagpatinag. Mautak akong tao kaya habang nag uusap kami, umpisa pa lang Bago ko sagutin ang tawag niya. Pinindot ko na ang voice record para naman ma irecord nito ang phone call conversation namin. Sa Boses niya, alam ko na kung paano malalaman kung sino ang nag ma-may ari ng boses na iyon sa pamamagitan niyon, mahuhuli ko kung sino siya.

“Oh! I’m sorry to disappoint you, but I guess. Hindi ako

natatakot

, I eat death threats simula pa noong teenager pa ako. Kaya

sanay

na

sanay

na ako sa mga

pananakot

na iyan, but thanks to you. Dahil Ikaw

gumagawa

ng

paraan

para

mahuli

ka. Don’t worry, magkikita na rin Tayo. Malapit na. And for sure hindi mo din magugustuhan mga

pasabog

na gagawin ko sa mga susunod na araw na

ikakagulat

at

ikade-desperado

mo…. Good night and sweet dreams in Hell.”

Ngiting sabi ko sabay end ng call at end ng voice record sabay save niyon.

“Hindi mo ako,

mauutakan

kung sino ka man.”

Saad ko.

---

Third person pov:

“

Fuckkkk

…..

Hayop

kang Doctor kang

letche

ka. Akala ko na kapag

niligpit

ko ang Tan na iyon,

mapapasakin

na lahat ng ari-arian niya.”

Sigaw ko na Galit na Galit sabay binato ang cellphone na ginamit ko na pantawag sa pader, nagka durog durog iyon. Tumalikod ako sabay namaywang. Nagbubuntong hininga ako sabay buga sa kawalan para kumalma.

“

Alak

.”

Sigaw ko sa mga tauhan ko.

“

Bilisan

niyo, mga

inutil

. Ang

babagal

niyo kumilos. Mga walang

silbi

.”

Pasigaw kong sabi sa kanila. Inabot sakin ang Isang babasaging baso na may lamang alak.

“Boss,

mukhang

bihasa

sa

pakikipaglaban

ang

Doktor

na iyon.

Napuruhan

niya si

Baldo

. Ano na susunod

nating

Plano para

mailigpit

yung

Doktor

na iyon?”

Tanong sakin ng kanang kamay ko.

“

Punyeta

, Isa ka pa! Sayo ko

inutos

ito

ibig

sabihin Ikaw ang

gagawa

. Pero anong ginawa mo?

Inutos

mo pa sa

iba

? Sa walang

kwenta

pa? Pare-pareho kayong tatanga-tanga. Mga bobo!”

Bulyaw ko sa kaniya. Sabay lagok ng alak sa baso na may lamang alak. Tumalikod na ako sa kaniya sabay patong ng baso sa malapad na kahoy na mesa, tinukod ko ang dalawang kamay ko sa magkabilaan dulo ng mesang iyon. Hindi parin humuhupa ang inis at Galit ko kaya naman hinawi ng dalawang kamay ko ang mga gamit sa ibabaw ng mesang iyon kasama ang basing iniinuman ko ng alak. Tumilapon sa sahig lahat ng gamit at nabasag ang baso na iniinuman ko ng alak kanina.

“

Humanda

ka… Hindi pa tayo tapos, tignan ko lang kung may

magagawa

ka pang

hayop

ka kapag

inuna

kong patayin ang Kaisa Isang anak ni Tan.”

Gigil kong sabi sabay kuyom ng dalawang kamao ko. Bumaling ako kaagad kay Bruno sabay hugot ng baril na nakasiksik sa sinturon niya sabay pinuntahan ko ang nagsisisigaw na si Baldo dahil ginagamot siya ngayon sa kaliwang mata niya. Kinasa ko ang baril sabay pinaputok ko sa sintido niya. Natigil ang sigaw niya dahil pinatay ko na siya. Wala na rin ang pagsigaw niya sa daing ng sakit.

“

Itapon

niyo ang

bangkay

niya.

Tiyakin

niyo na walang makakakita sa

pagtatapunan

niyo sa

bangkay

ng lalaking iyan. Naiintindihan niyo?”

Sigaw kong maotoridad na sabi sa kanila. Tumango naman sila kaagad.

“At Ikaw? Gusto mo bang

matulad

sa kaniya?”

Bulyaw ko sa nurse na lalaking gumagamot kanina kay Baldo. Nanginginig siya sa takot sa mga nasaksihan niya dahil katabi niya lang si Baldo na bangkay na. May mga talsik din siya sa dugo sa Mukha at sa damit niya.

“H-Hindi po…

Ma-

maawa

po kayo sakin, may umaasa pong

pamilya

sakin.”

Utal utal niyang sabi na halata sa kaniya ang takot. Sabay winawag wag niya ang kamay niya na sumisenyas na huwag ko siyang patayin. Dahil nakatapat sa noo niya ang butas sa dulo ng baril kung saan lumabalabas ang bala.

“Kung ayaw mong

tumulad

sa bangkay na iyan na

katabi

mo, huwag kang

magsasalita

o magsusumbong. Dahil kung magsusumbong ka man, alam mo na kung anong

mangyayari

Sayo. Naiintindihan mo?”

Pagbabanta ko sa buhay niya.

“

O-

opo

, hi-hindi po ako magsusumbong po… Hu-huwag niyo lang po ako

papatayin

po.”

Takot na takot niyang sagot sakin.

“Relax lang boss, huwag mo pag

initan

yang nurse natin. Mahirap na

makahanap

ng kagaya niya na

natanggalan

ng

lisensya

at

pumapayag

sa mga

ganitong

illegal.”

Sabi sakin ni bruno.

Kumalma kaagad ako dahil nailabas ko na ang Galit na namuo sa loob ko sa pagpatay ko kay Baldo.

“

Iligpit

niyo na iyang bangkay na iyan, kung ayaw

niyong

kayo ang

iligpit

ko isa-isa.”

Bantay ko sa kanila sabay tumalikod na at umalis.

---

Benjamin

Nasa loob ako ng headquarters nung makatanggap ako ng tawag kay SPO1 Guillermo. Kasalukuyan akong papasok sa office ko para gumawa ng report tungkol sa ni raid naming bar sa may Taguig dahil talamak ang patagong bentahan ng pinagbabawal na gamot doon ayon sa asset namin. Ako muna kumokontrol rito sa headquarters dahil nasa Mindanao si Ethan para umattend sa Isang graduation ceremony doon para sa mga magtatapos ng criminology.

“Hello.

SPO1

Guillermo,

napatawag

ka?”

Sagot ko sa tawag niya.

(On the call): Sir, may natanggap kaming

ulat

na may

nakalutang

na bangkay po sa may bandang

ilog

Pasig.

Pinuntahan

namin ang Lugar at Isang katawan ng lalaki po at hindi siya Basta

biktima

o

ordinaryong

tao po dahil may mga

nakakakilala

sa kaniya na Isa siya sa mga

miyembro

ng

sindikato

.

Ulat sakin ni SPO1 Guillermo.

“Ganun ba? Sige,

ipadala

mo kaagad ang bangkay sa

Crame

para

maimbistigahan

at ma autopsy ang bangkay niyan. Pupuntahan ko kaagad doon.”

Sagot ko kay SPO1 Guillermo.

Pagkatapos namin mag usap, binaba ko na ang tawag sabay silid ng cellphone ko sa bulsa. Iniwan ko muna ang files na binabasa ko na gagawan ko ng report sana sa office table ko. At agad lumabas ng office palabas ng headquarters. Habang palabas ako ng headquarters naisip ko bigla si Matthew. Naisip ko na daanan Muna siya sa hospital.

Pagpunta ko ng hospital. Sinalubong ako ng Nurse. Hindi ko alam kung ano pangalan niya ngunit pamilyar sakin ang Mukha niya dahil nakikita ko siyang kasa-kasama si Matthew kapag pupunta kami rito ni Ethan.

“Yes Sir, ano po kailangan nila? May

bibisitahin

po ba kayong pasyente dito? Ano pong name baka po

mahanap

ko room number po niya?”

Tanong sakin ng babaing nurse. Nakasimangot lang ako dahil alam ko na kung bakit siya nakangiti habang tinatanong niya ako. Para-paraan ang mga kagaya niya para naman mapansin ko mga kagaya niya. Ganito din mga nakakausap ko na babae minsan kapag may inaapela Sila sa headquarters. Masahol pa ang iba dahil bigla bigla pupulupot ang kamay nila sa braso ko na animo’y close o kakilala ko Sila.

“Wala akong

bibisitahin

dito. Nandito ba si Doc Matthew? Gusto ko siya

makausap

,

pakisabi

sakin kung nasaan siya ngayon kung nasa office ba niya o saan room. Pupuntahan ko na lang.”

Ma awtotidad kong sabi sa nurse na iyon. Nag iba ang ekspresyon ng Mukha niya sa mga sinabi ko.

“

Gwapo

sana kaya lang

masungit

.”

Pabulong niyang sabi habang itatanong niya sa kapwa niya nurse kung nasaan si Doc Matthew.

“May sinasabi ka?”

Seryosong tanong ko sa kaniya.

“Ahh.. wala po sir, eto na po gagawin ko na itatanong ko po sa kapwa ko nurse kung nasaan si Doc Matthew po. Wait lang po!”

Sabi niya sabay irap na pasimple sakin. Hindi ko na lang pinatulan. Naghintay ako roon mga halos limang minuto bago sabihin sakin kung nasaan si Doc Matthew.

“Ahh Sir, nasa operating room po dito sa may ground floor po si Doc Matthew po. Doon niyo na lang po siya

hintayin

po.”

Sabi sakin ng nurse sabay naglakad na ako palayo doon sa station na iyon. Hinanap ko ang Operating room dito sa ground floor, sa bawat tao madaanan ko nakatingin sakin. Ewan ko kung ano iniisip nila, marahil may suspect akong pupuntahan rito sa hospital para bantayan o huliin, iyon yata ang iniisip nila.

Pagdating ko sa Operating room sa tapat niyon, umupo ako sa vacant waiting bench. Halos ilang minuto din ako naghintay roon sa labas ng operating room at ilang Segundo pa, bumukas na iyon kasabay niyon ang pagluwa ng pinto kay Matthew. Nakasuot siya ng emerald green na scrub suit na whole attire niya, may suot din siyang surgical face mask at head cover sa ulo at surgical gloves sa kamay. Himubad niya muna ang surgical gloves sa magkabilang kamay niya sabay tanggal ng surgical face mask at head cover. Natigilan siya nung mapako ang mga mata niya sakin.

“Oh, Benjamin… What are you doing here? Kanina ka pa rito? Bakit hindi ka man lang

tumawag

na pupunta ka? My goodness, I’m so sorry, Ngayon lang

natapos

operation sa patient ko.”

Malumanay at may halong pag aalala sa boses niya. He looks like a woman sa mga mata ko. I don’t know kung bakit ko siya nagustuhan ng patago. A simple woman na walang Arte sa katawan, kagaya ko. Matapang siya, smart and independent. Marami akong nagustuhan sa kaniya noong unang pagkikita namin noong kasama ko si Ethan. Una kong nagustuhan sa kaniya is yung pagiging palaban niya.

“Hey, are you okay?”

Nawala ako sa pag babalik alaala ko, hindi ko namalayan na inuuyog niya ako.

“Ahh.. oo, okay lang ako. Hi-hindi naman ako nag

antay

rito ng matagal.

Kakarating

ko lang siguro

naghintay

lang ako rito ng ilang minuto. Oo, ilang minuto lang ako naghintay rito. Hehe”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya.

“Ahh by the way. Gusto mo bang Kumain tayo sa labas? Don’t worry treat ko. And may pupuntahan akong

importante

din after natin Kumain, gusto mo bang

sumama

sakin?”

Pag alok ko sa kaniya.

“Oh, sure. Wala naman akong gagawin mamaya

kundi

I check mga patients ko here. Mag o-overtime na lang ako mamaya

pagbalik

ko rito. Wait,

palit

lang ako ng damit, kunin ko na rin wallet ko sa office ko tsaka car keys,

hintayin

mo ko rito or gusto mong

samahan

ako sa office ko para kunin mga iyon?”

Alok niya sakin.

“

Samahan

na kita para sure na hindi ka

magtatagal

doon sa office mo. Hahaha”

Natatawang sabi ko sa kaniya. Hinampas niya lang ako sa right arm ko ng marahan sabay tinahak na namin papasok sa loob ng elevator. Nung nasa office na niya kami, napansin ko ang bandage na parang gamit na nakalagay sa ibabaw ng table niya kung saan niya kinuha malapit ang car keys niya at wallet niya.

“

Kaninong

gamit na bandage iyan?”

Tanong ko sabay turo sa bandage na iyon. Lumingon naman siya doon sa bandage na tinuturo ko.

“Sakin.”

Sagot niya.

“Saan mo pinang gamit?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sa pasa ko dito sa Mukha ko.”

Sagot niya sabay turo sa Mukha niya na hindi ko napansin kanina na may pasa siya doon kaunti. Napalapit ako sa kaniya sabay hawak ng dalawang kamay ko sa Mukha niya para masuri ang pasa niya sa Mukha. Halos umakyat lahat ng dugo ko sa ulo nung Malaman ko na nagkapasa siya sa Mukha.

“

Pagaling

na siya kaya don’t worry.”

Sabi niya sakin.

“No! I don’t care kung

pagaling

na iyan, pero who the

fuck

gumawa Sayo nito? Ako

babangas

sa Mukha niya,

babasagin

ko pa Mukha niya at kailangan niyang

manghiram

ng Mukha sa aso pagkatapos ko

basagin

pagmumukha

niya.”

Galit kong sabi.

“

Haist

! Benjamin,

kumalma

ka nga. Okay na,

nakaganti

naman ako sa kaniya. Tsaka Isa pa,

malayo

naman ito sa

bituka

kaya don’t worry. Kaya ko sarili ko. Okay?”

Pagpapakalma niya sakin.

“Kahit na. Hindi ako

papayag

na

saktan

ka lag ng kung sino. Dahil ako

makakaharap

niya, di siya

makakaligtas

sakin.

Lulumpuhin

ko siya kung sino man siya.”

Galit kong pagpapaliwanag sa kaniya.

“Ikaw talaga,

masyado

kang Galit na Galit.

Ikalma

mo nga iyan, ni hindi ko nga alam kung paano kayo

magkasama

ni Ethan sa iisang trabaho. Paano kaya kapag Galit siya tapos Ikaw Galit din? Sino kaya lalabas sa Inyo na Buhay?

Parehas

kayong

magagalitin

.”

Panenermon niya sakin.

“Hmmm… Iyon pa? Ako for sure makakalabas ng buhay hindi siya.”

Sagot ko sabay smirk. Napailing na lang siya sa sinabi ko.

“Oh basta, mag

iingat

ka sa susunod ha? If may

manakit

sayo.

Tawagan

mo ko kaagad. Ako

makakalaban

ng

mokong

na iyon kung sino man siya.

Dadaan

muna siya sakin bago ka niya

saktan

. At lagi kang mag

iingat

, nag

aalala

ako sayo eh.

Kulang

na lang

gwardiyahan

kita 24 hours gagawin ko talaga, kung saan ka pumunta

sasamahan

kita

matiyak

ko lang

seguridad

mo.”

Malambing na may halong pag aalala kong sabi sa kaniya.

“

Opo

sir Benjamin. Mag

iingat

na po ako sa susunod para hindi ka na po mag

alala

sakin.”

Napapailing sabay ngiti niyang sagot sakin.

Chapter 25

Benjamin

After namin Kumain sa labas ni Matthew, masasabi ko na iyon na ang una o ikalawang date namin dalawa. Walang hadlang na Kumain kaming dalawa sa labas. Habang kumakain kami kanina katapat ko siya at na kwe-kwentuhan kami sa mga nangyari sa buhay namin na halos matagal kaming hindi kami nagkita pareho dahil kay Ethan.

“Ang

saya

mo ngayon ah? May especial yata sa araw na ito ngayon dahil

makahulugan

yang

ngiti

mo.”

Tanong niya sakin habang binabagtas namin ang Daan papuntang Crame.

“Wala. Masaya lang ako dahil binigyan Tayo ng

pagkakataon

na kumain sa labas na Tayong dalawa lang na walang

tumututol

o

humahadlang

.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“Oo nga eh, wala kase si Ethan. Busy siya sa mga events na

iniimbitahan

siya para

dumalo

at sabihin ang

mensahe

niya sa mga

magsisipagtapos

ng criminology

kada

university. ”

Paliwanag niya sakin.

“Parang Ikaw lang napapansin ko na walang

pinapakilalang

babae o girlfriend ah? Wala ka bang

balak

magka

girlfriend o pumasok sa Isang relationship?”

Tanong niya sakin.

“Meron akong

balak

pumasok sa Isang relationship. Actually, may

nagugustuhan

na nga ako eh kaya lang may

kaagaw

ako sa kaniya. Pero hindi ako

magpapatinag

sa

kaagaw

ko na iyon. Gagawin ko lahat ng

makakaya

ko para ako

mapili

niya

saming

dalawa. ”

Confident kong sagot ko sa tanong niya.

“Wow, sino kaya yung

maswerteng

babaing

iyon? Sana hindi ka niya

sayangin

Benjamin. Nasa iyo na lahat,

maalalahanin

,

mapagmahal

, concerned,

matapang

,

mahal

mo ang ginagawa mo at

sineseryoso

mo. Ewan ko na Lang sa babaing

napupusuhan

mo kung

pakakawalan

ka pa. May

sayad

na iyon sa

utak

kapag

pinakawalan

ka niya at

pinili

niya

kabaliktaran

mo.”

Seryosong sabi niya sakin na ikinatuwa ko naman.

“Sana nga hindi niya ako

ipagpalit

o

piliin

niya ang

kaagaw

ko

kesa

sakin. Hindi pa kase ako

umaamin

sa kaniya. Ayoko siya

biglain

, pero

minamahal

ko siya ng patago. Bale,

pinaparamdam

ko thru actions ang

pagmamahal

ko sa kaniya and I hope ma appreciate niya iyon at Malaman niya na yun ang way ko para

iparamdam

ko

pagmamahal

ko sa kaniya.”

Seryoso kong pagpapaliwanag ko sa kaniya.

“Don’t lose hope. Kaya mo iyan…. Huwag ka mawawalan ng pag-asa. Malay mo gusto ka din niya.

Nahihiya

din siyang

umamin

din sayo, edi much better kung ganun. Tsaka wala naman

mawawala

kapag

umamin

ka ng feelings sa taong nagugustuhan mo. If you rejected? That’s okay. Marami ka pa naman

makikitang

mas better

kesa

sa kaniya eh. And besides ganun talaga kapag

nagmamahal

ka. Ilang

beses

ka

masasaktan

, ma re-reject, pero hindi ka

magsasawang

magmahal

ulit. Parang cycle lang siya na paulit-ulit Hanggang sa

matapat

na sa iyo ang

tamang

taong

nilaan

for you.”

Makahulugan niyang sabi sakin na ikinatahimik ko.

“Paano kung siya parin ang

mahal

ko kahit na

nireject

na niya feelings ko para sa kaniya?”

Tanong ko sa kaniya.

“Well kung ganun man ang

mangyari

. It’s either na iparamdam mo ulit feelings mo para sa kaniya Hanggang sa masuklian niya feelings mo I mean

magkagusto

din siya para sayo like lagi kang nasa

tabi

niya, di ka

umaalis

Ikaw lagi nakakausap niya kapag may problems siya, ginagawa mo lahat para

mapasaya

siya,

sinusuportahan

mo siya sa mga gusto niya. or kapag sinabi niya na hindi pwede. Friends lang talaga turing niya sayo then respect it.

Tanggapin

mo na lang na Hanggang friends lang talaga kayo kase ganun talaga feelings niya for you at hindi na

magbabago

iyon. Hindi niya din masusuklian yung

pinaparamdam

mong feelings para sa kaniya.”

Sagot niya sakin. Natahimik na lang ako dahil napuno na isip ko ng mga what if’s. Like what if na ituring lang ako ni Matthew na friends lang talaga feelings niya sakin? Matatanggap ko kaya iyon? Napabuntong hininga na lang ako ng malalim dahil sa naiisip

ko.

Nung nasa Crame na kami, pagpasok namin sa loob binigyan na lang si Matthew ng Visitors pass or ID pass para makapasok sa loob. Tinungo namin kung saan ine-examine ang bangkay. Habang nasa ground floor kami at hinahanap kung saan laboratory ine-examine ang bangkay. Napansin ko na may sign na basa ang sahig kailangan dahan-dahan maglakad, hindi naman madulas ang sapatos ko, nauuna si Matthew sakin so ako nasa likuran niya lang ako. Walang ano-ano bigla siyang nadulas na muntikan pa niyang ikatumba ngunit nasalo ko siya kaagad. Nasalo ko ang likod niya ng kanang kamay ko at ang kaliwang kamay ko Naman ay nasa balakang niya. Gayun din ang dalawang kamay niya na nasa magkabilaan kong braso siya nakahawak.

Nagkalapit ang mga Mukha namin na halos 1.5 inch na lang ang pagitan. Napatitig ako sa brown at bilog na bilog niyang mga mata ganun din sa matangos niyang ilong at sa mapupulang labi niya na parang nilagyan ng lipstick ngunit natural talaga ang kulay ng labi niya.

“Benjamin, sa-salamat…”

Nauutal niyang sabi sabay lumihis ng tingin sa ibang lugar. Agad ako nakabalik sa huwisyo at agad siyang tinayo.

“

Nasaktan

ka ba? Okay ka lang ba?”

Tanong ko sa kaniya na may pag aalala.

“Yeah! I’m good. Sa-salamat ulit.”

Sagot niya na hindi tumitingin sakin. Ngunit bigla ko siyang hinawakan sa left hand niya na ikinatingin na niya sakin.

“

kumapit

ka na lang sakin para hindi ka na madulas. Hindi mo kase napansin yung caution sign na basa ang sahig kaya ka nadulas. But next time,

pansinin

mo Muna ang mga kagaya niyang caution signs para

iwas

aksidente. Be careful okay?”

Maamo kung bilin o paalala sa kaniya. Tumango naman siya sakin bilang tugon.

Nagtuloy na kami sa aming lakad upang hanapin ang lab kung saan ine-examine ang bangkay ng isang lalaki na natagpuan na palutang-lutang sa may ilog Pasig.

“Sir Benjamin.”

Napalingon kami kung sino ang tumawag sakin. Nakita ko si SPO1 Guillermo sa may dulo ng nitong ground floor katapat niya ang Isang bukas na pinto. marahil ay iyon na yata ang lab kung saan ine-examine ang bangkay. Hinawakan ko Naman maigi ang kamay ni Matthew at sabay hinila siya palapit kay SPO1 Guillermo. Paglapit namin sa kaniya narinig ko ang bulong na tawag sakin ni Matthew.

“

Pssst

! Benj… Benjamin,

huyyy

!”

Bulong niyang tawag sa tabi ko. Nilingon ko kaagad siya.

“Why? May problema ba?”

Tanong ko sa kaniya. Ngumuso siya na hindi ko alam kung ano ang tinuturo niya sakin.

“Yung kamay mo, hawak mo kamay ko.

Pinagmamasdan

tayo ng Pulis na

kaharap

natin. ”

Bulong niyang sabi sakin. Agad akong lumingon kay SPO1 Guillermo at nakatingin nga siya samin sabay ngiti. bigla ko binitiwan ang kamay ni Matthew sabay ayos ng tayo.

“Nako Sir,

pumapag

ibig

na po tayo ah?!”

Ngiting pang aasar sakin ni SPO1 Guillermo.

“Mind your own business, where is the body?”

Seryosong boses ko at tanong ko din sa kaniya, bigla din itong sumeryoso at agad tumindig ng tayo ito at nagbigay ng Daan samin papasok sa loob ng lab. Nauna na akong pumasok sa loob kasunod ko si Matthew at si SPO1 Guillermo. Naabutan ko ang forensic na nag e-examine sa bangkay sa loob ng lab.

“May information ba about dyan sa bangkay?”

Tanong ko kay SPO1 Guillermo. Natigil Naman sa pag e-examine or autopsy ang forensic nung pumasok kami dito sa loob ng lab.

“Meron po sir…. Eto po.”

Sagot niya sabay abot sakin ng isang files na nakalagay sa Isang long folder. Binasa ko ang information about sa bangkay. Hindi ko namalayan ang paglapit ni Matthew sa bangkay para tignan maigi kung sino iyon.

“Siya iyon…”

Sabi niya na ikinatingin ko sa pagbabasa ng files. Lumapit ako sa kaniya dahil sa pagtataka ko sa sinabi niya.

“Kilala mo siya?”

Tanong ko. Tumango siya sabay lingon sakin.

“Siya yung lalaking

sumapak

sakin. Siya yung lalaking muntikan na akong patayin dahil may nag

utos

sa kaniya na

iligpit

ako ng buhay.

Naabutan

ko siya na

binubuksan

niya ang main door ng Bahay ko noong Isang Gabi.

Nagkabunuan

kami Hanggang sa

natalo

ko siya.

Pinapaamin

ko siya kung ano pangalan niya, pero

imbes

na sabihin niya sakin kung sino siya, sinabi niya na

inutusan

siya para patayin ako. Sa sobrang inis at Galit ko sa nag

utos

sa kaniya. Siya ang

napagbuntungan

ko kaya

binulag

ko ang kaliwang mata niya. Pero hindi ko siya

pinatay

. Iniwan ko siya sa Isang

liblib

na lugar,

tinurukan

ko siya ng

pampatulog

at iniwan doon. Pero hindi ko alam na

papatayin

siya ng kung sino man nag

utos

sa kaniya para patayin ako.”

Paglalahad niya sakin. Nag flex ang mga panga ko sa mga narinig ko sabay baling sa bangkay na iyon.

Ikaw pala ang may

kagagawan

kung bakit siya

nagkapasa

sa Mukha? Huh… Mabuti at Patay ka na dahil kung hindi, ako ang

papatay

sayo. Pwede din na comatose ang abot mo saking

hinayupak

ka matapos ko

pagsawaan

Mukha mong basag-

basagin

ko.

Sabi ko sa isip ko.

“Isa siya sa mga

kilalang

miyembro

ng sindikato dito sa bansa na mahirap

matunton

kung sino ang

lider

o

humahawak

sa kanila.”

Sabat ni SPO1 Guillermo.

“Any Relatives sa bangkay na possible

nating

ma

kontak

at

mahingian

ng information about sa

grupo

ng sindikato na pinag tra-

trabahuan

niya?  baka may alam sila tungkol doon.”

Tanong ko kay SPO1 Guillermo.

“Meron po. Kaya lang hindi sila

makakapunta

rito. So baka ma

kunan

natin sila ng info about sa kilalang

grupo

ng sindikato na pinag tra-

trabahuan

niyang bangkay na iyan kung may alam man sila.

Ibibigay

namin ang bangkay sa kanila at sila na bahala kung

saang

funeral homes

ipapaayos

ang bangkay. Huwag po kayo mag

alala

Sir, tatawagan ko ang team ko para

bantayan

ang funeral homes na iyon at mga kamag-anak nila para wala silang takas samin kung

sakali

man na

maisipan

nilang

itakas

ang bangkay sa pagmaman-man ng team ko.

Makakaasa

po kayo Sir, bibigyan po kaagad kita ng update if may

makuha

man akong information po about sa sindikato na iyon.”

Sagot sakin ni SPO1 Guillermo.

“Sige,

aasahan

ko iyan. Bigyan mo ako kaagad ng update.

Tawagan

mo na lang ako para Malaman ko din kung saan funeral homes nila

ipapaayos

ang bangkay nito. At ako mismo mag i-interview Isa sa mga relatives nito.

Maliwanag

?”

Ma awtotidad kong utos kay SPO1 Guillermo.

“Copy sir.”

Sagot niya sakin sabay salute at naglakad na palabas ng lab.

Inintay pa namin matapos ang pag e-examine o autopsy ng forensic sa bangkay at binigyan niya ako ng copy ng certificate of death ng bangkay ang original ay ibibigay ni SPO1 Guillermo sa kaanak ng bangkay. Hinatid na ang bangkay papunta sa kaanak nito tumawag ng backup si SPO1 Guillermo para samahan siya at sundan na din ang paghahatid sa bangkay papunta sa kaanak nito upang ipaayos sa mapipili nilang funeral homes.

Kami naman ni Matthew ay palabas na sa Crame at pabalik na din sa sasakyan ko. Tahimik lang kami naglalakad papunta sa parking lot Hanggang sa makasakay na kami sa loob ng sasakyan ko.

“Are you okay? Kanina ka pa tahimik?”

Pag aalalang tanong ko sa kaniya.

“Okay lang ako. Nag aalala lang ako sa

kaligtasan

ni Theo, ako ang

inuuna

nilang

puntiryahin

para makuha nila si Theo at

makontrol

nila ito para makuha sa kaniya ang

kompanya

at lahat ng ari-arian ng

pamilya

niya, mga wala silang

kaluluwa

.

Gahaman

sa

kayaman

ng iba.”

Sagot nito sakin. Ramdam ko ang galit at inis niya.

“Hindi ko

hahayaang

may

mangyari

Sayo na

masama

. Hindi ba sinabi ko Sayo kanina na

dadaan

muna Sila sakin bago ka nila

saktan

?”

Sabi ko naman sa kaniya. Lumingon siya sakin sabay buntong hininga niya. Hinawakan ko naman ang kamay niya na ikinatingin niya sa mga kamay namin. Hindi siya tumutol doon sa paghawak ko ng kamay niya.

“

Ihahatid

na kita sa hospital. Mamaya after mo mag overtime, pupuntahan kita sa hospital para sunduin at

ihahatid

din kita sa pag uwi mo para

makasiguro

ako na walang taong mananakit o

magbabanta

sa Buhay mo. No excuses! Kung ano sinabi ko, gagawin ko.”

Ma awtotidad kong sabi sa kaniya, akma kase siyang magsasalita ngunit hindi ko na hinayaang magsalita pa siya.

“Fine! May

magagawa

pa ba ako kung iyan ang utos mo Sir Benjamin Sandoval?”

Sabat niya sabay irap sa kawalan na ikinangisi ko. Pero bigla niya akong kinurot sa right ear ko. Napangiwi naman ako dahil sa sakit ng pagkakakurot niya sa Tenga ko.

“

Arayyyy

!

Ouchhh

ang sakit. Tama na Tama na…”

Singhap ko.

“kagaya ka din ni Ethan mga paladisisyon sa Buhay ko

daig

niyo pa magulang ko kung mag

desisyon

sa Buhay ko ahh.”

Natatawang sabi niya sakin sabay tanggal ng kamay niya sa Tenga ko. Hinaplos halos ko ang Tenga dahil sa sakit.

“

Pasalamat

ka at mahal kita.

Kundi

….”

Bulong ko.

“May sinasabi ka ba Mr. Sandoval?”

Masungit niyang tanong sakin.

“Wala po Doc. Santillan…

Ihahatid

na po kita sa hospital sabi ko po.”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

Haist

! Sana naman may

lakas

ng loob ako na umamin ng

nararamdaman

ko para sayo. At kahit

makailang

reject pa ako na

matanggap

Mula Sayo, hindi ako

magsasawang

iparamdam sayo pagmamahal ko.

Hinding

hindi ako

susuko

at

aalis

sa tabi mo.

Pangako

!

Ngiting sabi ko sa isip ko sabay lingon sa kaniya upang pasadahan siya ng tingin Bago ko patakbuhun ang sasakyan palabas ng Crame.

Chapter 26

Matthew Aristotle

Pagkahatid sakin ni Benjamin sa hospital, pumasok na ako sa loob. Sumalubong sakin si Nurse Eunice na may dalang medical chart.

“Doc, I have a good news.

Gising

na po Ruth na naka confine sa room 203.”

Ngiting sabi niya sakin sabay abot sakin ng medical chart na hawak niya.

“Well, that’s good news.”

Sabi ko naman sabay hawak ng medical chart na binigay niya sakin.

“And base po sa pag

se-search

ko sa kaanak ng bata po, mga

pabaya

po silang parents ng bata. Nakailang patawag po ang ginawa sa kanila ng

baranggay

na

nasasakupan

ng

tinitirhan

nila dahil sa mga kasong child abuse and negligence po kay Ruth ngunit hindi sila

sumisipot

. And according po sa

baranggay

noong pumunta ako doon

nitong

weekend. Okay lang daw sa parents ni ruth na Kunin ito ng DSWD o kunin din ng Orphanage.”

Paglalahad sakin ni Nurse Eunice sakin. Natigilan ako sa pag lalakad ganun din siya dahil katabi ko siya ngayon, binabaybay namin ang daan papuntang elevator. Lumingon ako kay Nurse Eunice, nagkatitigan kami habang may iniisip ako na Plano para sa Bata.

“

Aampunin

ko siya.”

Final kong sagot kay Nurse Eunice na ikinatigil niya bigla sa sinabi ko. Bumukas ang elevator at sabay pasok ko sa loob. Pumasok na din si Nurse Eunice kasunod ko at nagsara na ang elevator.

“

Aampunin

mo si Ruth sir?”

Takang tanong niya ulit sakin. Tumango naman ako. Bumukas na ang elevator na ibig sabihin ay nasa 2nd floor na kami parapuntahan ang room ni ruth.

“Sa susunod na off mo, pumunta ka ulit sa baranggay na

napagtanungan

mo about sa parents ni ruth.

Ipaayos

mo sa baranggay chairman or sa chairwoman ang adoption papers, alam ko na may connection ang baranggay chairman or chairwoman nila sa

pinakamalapit

na branch na DSWD sa lugar nila. Gusto ko na

sasaksi

sila sa pag

aampon

ko sa bata.

ipatawag

din nila ang parents ni Ruth para

papuntahin

sa baranggay and after niyon,

tawagan

mo ako. Pupunta ako para

makaharap

ko ng maayos ang biological parents ni Ruth.”

Ma awtotidad kong sabi kay Nurse Eunice.  Sabay labas namin sa elevator at tinungo ang room ni Ruth. Nasa tapat na kami ng room ni Ruth. Pinihit ko na ang siradura ng pintuan sabay bukas nito. Nakita ko na kaagad si Ruth na kumakain ng mansanas na binabalatan ng assistant nurse ni Nurse Eunice.

“Hello po Doc Santillan, Nurse Eunice.”

Bati nito samin sabay tayo sa kinauupuan niya. Lumapit kami sa kanila lumingon ako kay Nurse Eunice para senyasan na Iwan Muna nila kami ng assistant nurse niya.

“Ahh assist. nurse Janice, ma Iwan na Muna natin sila rito ni Doc Matthew.

Bumalik

na tayo sa desk.”

Tawag niya kay Janice. Pagkalabas nilang dalawa ni Nurse Eunice. Binalingan ko ng tingin si Ruth. Umupo ako sa kaninang kinauupuan ni Janice sabay kuha ng maliit na kutsilyo at binalatan ang mansanas dahil ubos na ang kinakain ng bata.

“

Kumusta

ka na? Ano na lagay ng

pakiramdam

mo?”

Masigla kong tanong sa kaniya. Ngumiti ito sakin, nag mu-mukha siyang batang anghel sa itsura niyang iyon.

“Maayos na po pakiramdam ko do-doctor.”

Masayang sabi niya. Matapos ko mabalatan ang mansanas niya, binigay ko kaagad iyon sa kaniya. Kinuha naman niya at kinain iyon. Pinatong ko ang kaliwang kamay ko sa ulo niya at hinimas ko ang buhok niya.

“Simula sa araw na ito, hindi ka na

babalik

sa mga

tunay

mong mga magulang. Ako na ang tatayong magulang mo,

aampunin

kita.”

Masaya kong sabi sa kaniya na ikinabigla niya.

“t-talaga po? K-kunin niyo po ako?”

Tanong niya sakin habang bakas sa Mukha niya ang pagkabigla sa sinabi ko. Tumango naman ako bilang tugon. Agad niya binitawan ang kinakain niya sabay lumapit sakin at niyakap ako sa leeg ng mahigpit. Naramdaman ko na lang ang pamamasa ng likod ko at ang pag hagulhol niya na alam kong umiiyak siya. Kaya naman hinaplos haplos ko ang likod niya para patahanin siya sa pag iyak.

“Salamat po. Maraming Salamat po Doctor.”

Naluluhang sabi niya sakin. Matapos niya ako yakapin. Pinunasan ko ang luha sa mga pisngi niya. Ganitong ganito ang naramdaman ko noong nag aagaw buhay ako noong Bata pa ako sa hospital dahil din sa diarrhea, dahil sa kapabayaan ng nagbabantay sakin. Niligtas ako ng bagong katulong na hinired ni mama, niligtas niya ako sa karamdaman ko at inalis niya sakin ang takot at trauma ko sa dating nag alaga sakin noon dahil nakitaan din ako ng mga pasa at sugat.

“Promise po, magiging good girl po ako. Hindi ko po kayo

susuwayin

po.

Magpapakabait

po ako sa Inyo para hindi niyo ako saktan at

pabayaan

din po kagaya ng mga

totoong

magulang ko po.”

Masigla niyang sabi sakin. Ngumiti na lang ako sa kaniya.

“Basta,

magpapagaling

ka rito ha?

Iuuwi

din kita kapag

gumaling

ka. Okay?!”

Masayang sabi ko sa kaniya. Tumango naman siya sakin. After namin mag usap pumunta na ako sa office ko, si Janice na ulit nagbabantay sa kaniya doon.

Lumipas ang ilang Oras, hindi ko namalayan at gabing-gabi na. Katatapos ko lang I check ang hiking patient ko. Paglabas ko ng room nito, bigla nag ring ang phone ko at Nakita kong si Benjamin ang tumatawag. Agad ko iyon sinagot.

“Hello, benjamin.”

Benjamin (On the call) : Hello, Matthew. Good Evening! Nasaan ka? Nandito ako sa tapat ng office mo. Walang tao,

sarado

.

Natanong

ko naman mga nurse sa

ibaba

na kung

nakauwi

ka na. Pero ang sabi hindi ka pa daw nag o-out. Nasaan ka?”

“Ahh nandito ako sa 4th floor.

Chineck

ko huling patient ko.

Sakto

tapos na ako sa mga duties ko, papunta na ako diyan.

Hintayin

mo ako.”

Benjamin (On the call) : Okay Sige. Wait kita rito.

Bilisan

mo,

oorasan

kita sige ka. Haha

“

Tigil

tigilan

mo ako sa mga Pala desisyon mo,

pingutin

ko na naman iyang Tenga mo.”

Benjamin (On the call) : HAHAHAHAHA

Natatawang sagot niya sa kabilang linya. Agad ko na iyon pinatay at pumasok na sa elevator sabay pindot ng ground floor para Iwan sa nurse desk ang medical chart ng huling patient na chineck ko. Pagdating ko sa nurse desk. agad ko binigay kay Nurse Eunice ang medical chart, paalis na yata din siya nung maabutan ko pa siya doon.

“

Paalis

ka na nurse Eunice?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ahh, yes po Doc.

Paalis

na po ako, may

ipapautos

po ba kayo sakin?”

Tanong niya sakin.

“Yeah, paki tabi nitong medical chart ni patient sa room 405, kunin ko sayo tomorrow.”

Utos kong sabi sa kaniya. tumango naman siya sabay kuha ng inaabot ko sa kaniya na medical chart.  Umalis na ako sa nurse desk para pumunta na sa office ko nung tawagin ulit ako ni Nurse Eunice.

“Ahh Doc.

Saglit

lang po.”

Tawag niya sakin. Hinabol niya ako Hanggang sa hallway ng ground floor papuntang elevator.

“Yes, Nurse Eunice. May itatanong ka?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ahh Doc. May

bisita

po kayo ngayon, actually nasa tapat siya ng office mo po. Kilala mo po ba siya? Yung Pulis na kasa-kasama ni PNP Chief

Nolasco

po?”

Tanong niya sakin. Kumunot noo ako sa tanong niya, tinutukoy niya siguro si Benjamin.

“You mean si Mr. Benjamin Sandoval ba?”

Tanong ko ulit sa kaniya.

“

O-

opo

iyon nga po. Nakita ko kase tag niya sa uniform niya na Sandoval po.”

Sagot Naman niya kaagad.

“Oo, I know him. Why? May problema ba sa kaniya?”

Tanong ko.

“Ahhh…. Kase Doc. Ano eh, haha…”

Pagewang-gewang siya na parang hindi mapakali katawan niya at halatang kinikilig. Nahulaan ko na kaagad kung ano ibig niyang sabihin. Naningkit ang mga mata ko habang nakatingin ako sa kaniya.

“Nurse Eunice, are you saying na you like him? Answer me frankly!”

Tanong ko sa kaniya. Nag blush siya sa tanong ko sabay Yuko ng ulo niya upang umiwas sa tingin ko.

I knew it!!!!…..

Sabi ko sa isip ko. Magsasalita sana ako kaya lang naunahan na niya ako magsalita.

“Pero Doc. Patago ko lang Naman siya nagugustuhan. Nung pumunta siya dito nung hinahanap niya kayo kanina. Ako

napagtanungan

niya, I honestly na love at first sight ako sa kaniya. Pero

suplado

siya at

masungit

,

gwapo

sana

kaso

ang

sungit

sobra. Mula nun, na attract na ako sa kaniya hehe.”

Sabat niya sakin. Tumango na lang ako dahil tama lahat ng sinabi niya about kay Benjamin.

“Pero Doc.

Napapansin

ko sa kaniya. Iba yung tingin niya sa Inyo. Kase kanina Nakita ko kayong

magkasabay

lumabas kanina, I don’t know kung

kakain

ba kayo sa labas niyon. Habang nag uusap kayo palabas ng hospital, nakatingin lang kayo sa labas samantalang siya naman po ay nakatingin lang po siya sa inyo na parang he likes you po? Sorry sa

nasabi

ko Doc. Pero ganun ang tingin sakin ng ex-boyfriend ko dati noong kami pa, may something or may meaning yung

ganung

tingin. Sorry talaga doc. Hindi ko intention na sabihin sayo ito,

nililigawan

po ba kayo ni Mr.

Sando

––.”

“Matthew..”

Napalingon kaming pareho ni Nurse Eunice sa taong tumawag sakin na walang iba kundi si Benjamin. Lumapit kaagad ito sakin at halata ang tingin niya na walang emosyon pero dama mo na aura niya na Galit siya o inis.

“S-Sige po Doc Matthew. M-Mauna na po ako…”

Sabi sakin ni Nurse Eunice sabay naglakad ng mabilis palabas ng hospital. Paglapit ni Benjamin sakin huminto siya sa harapan ko sabay tingin ng suspicious looks na parang sinisiyasat akong mabuti.

“B-Bakit?”

Nauutal kong tanong sa kaniya.

“Bakit kayo

magkausap

ng nurse na iyon? At bakit ang

tagal

mo pumunta sa office, kanina pa ako naghihintay sa tapat ng office door mo.”

Dire-ditetso niyang tanong sakin.

“Ahh w-wala. Hahaha,

bumaba

ako rito para

ibigay

kay Nurse Eunice yung medical chart. Yun lang,

aakyat

na sana ako sa office para puntahan ka kaya lang

tinawag

niya ako at may tinanong lang sakin importante.”

Sagot ko sa kaniya sabay lihis ng paningin ko sa iba dahil hindi ko magawang titigan din si Benjamin kung anong titig niya sakin Ngayon.

“Talaga lang ha?

Gaano

ka importante yung pinag uusapan niyo?”

Tanong niya ulit sakin.

“Ahh about sa patient sa 405 haha oo. Yung tungkol sa patient 405 pinag uusapan namin.”

Pagsisinungaling ko para maniwala siya.

“Okay. But next time, sabihin mo sakin exactly kung ano pa

dadaanan

mo para hindi ako Basta-basta nag aalala sayo. Alam mo bang from office mo until here eh

tinakbo

kada

floor pababa rito para ma check ko na kung nasaan floor ka? Dahil sa

kwento

mo sakin kanina nung nasa Crame tayo na may

nagtangka

sa Buhay mo, hindi na ako

mapakali

. Lagi na akong worried sayo. Kaya please! Lagi mo akong

iu-update

. Okay?!”

Sabi niya sakin sabay hawak niya sa kamay ko. Bigla akong nakaramdam ng mabilis na pagtibok ng puso ko dahil doon, bahagya kong inalis ang kamay ko sa pagkakahawak niya sa kamay ko para hindi siya ma offend sa ginawa ko na iyon. 

“Ahh tara na benj. Kunin na natin gamit ko sa office.”

Sabi ko sa kaniya sabay talinod at naglakad na papuntang elevator. Nasa likod ko lang siya at sumusunod sakin. Nung nasa tapat na kami ng office ko, pumasok na ako sa loob. Napansin ko na basa ang bintana ng office ko.

Umuulan

.

Sabi ko sa isip ko, pagkakuha ko ng bag sa sabitan, isasakbit ko sana sa likod ko pero inagaw iyon ni Benjamin sakin. Napatingin ako sa kaniya.

“Ako na

magdadala

niyan.”

Sabi niya sabay hinubad niya ang suot niyang army green na coat na abot hanggang lower knee ko sa tancha ko dahil mag kasing tangkad Sila ni Ethan at ako ay hanggang dibdib lang nila ako. Pagkahubad niya ng coat, sinuot niya sakin iyon, sinuot ko Naman siya. inalis niya din ang suot niyang sombrero sa ulo niya at sinuot din iyon sakin. Naiilang ako dahil sobrang lapit no Benjamin sakin at naaamoy ko ang Amoy mint na hininga niya.

“Take this. Para hindi ka mabasa.”

Sabi niya sakin.

“Paano ka? Mababasa ka ng ulan.

Magkakasakit

ka.”

Alalang tanong ko sa kaniya.

“No, okay lang ako. I have umbrella here.”

Sagot naman niya sabay kuha ng bag ko sa may upuan.

“Shall we go now?”

Malambing niyang tanong sakin. Tumango naman ako at agad na kaming lumabas ng office ko. Pagkalabas namin ng hospital, sumakay na kami sa sasakyan niya. Hindi naman ako nabasa kagaya ng sabi niya dahil sa suot ko ang coat niya at sumbrero. Siya? Nabasa siya kaunti. Dahil may kasamang hangin ang ulan kaya nawisikan siya ng ulan kahit nakapayong siya.

Nung bumibiyahe na kami, na stock kami sa traffic. Habang nasa traffic kami nakatingin lang siya sa harap na parang inaabang niya mag green light na senyales na mag go na. Ako, nakatingin ako sa kaniya. Naalala ko ang mga sinabi sakin ni Nurse Eunice kanina nung magkausap kami. Naalala ko mga ginawa ni Benjamin sakin kanina. Ang pag suot niya sakin ng coat niya, ang pagiging concerned niya sakin at nung nadulas ako sa hallway ng ground floor sa Crame.

Pero Doc. Napapansin ko sa kaniya. Iba yung tingin niya sa Inyo. Kase kanina Nakita ko kayong magkasabay lumabas kanina, I don’t know kung kakain ba kayo sa labas niyon. Habang nag uusap kayo palabas ng hospital, nakatingin lang kayo sa labas samantalang siya naman po ay nakatingin lang po siya sa inyo na parang he likes you po? Sorry sa nasabi ko Doc. Pero ganun ang tingin sakin ng ex-boyfriend ko dati noong kami pa, may something or may meaning yung ganung tingin.

.

.

.

.

.

.

.

May gusto ka ba sakin Benjamin? Ako ba ang

tinutukoy

mo sa mga tanong ko Sayo kanina na hindi ka makapag amin sa taong gusto mo dahil natatakot ka na baka ma reject ka at ma friend zone kita? Si Ethan ba ang sinasabi mong kaagaw mo sakin?

Gusto ko itanong sa kaniya ang mga iyon pero natatakot ako na baka sabihin niya nag a-assume lang ako. Nakakahiya Naman kung ganun ang mangyari. Napailing na lang ako sabay baling ng tingin ko sa ibang lugar.

Pagdating namin sa bahay ko. Pinagbuksan niya ako ng pinto pagkababa niya ng sasakyan. Inalalayan niya ako bumaba para hindi ako madulas. Pumasok na kami sa loob ng bahay para magpatila ng ulan dahil medjo lumalakas pa ang ulan nung dumating kami.

“Salamat sa

paghatid

sakin. Mukhang okay naman, Wala naman masamang tao nagta-

tangka

sa akin na pumasok rito. Ganitong ganito parin

ayos

ng Bahay nung umalis ako para pumasok kanina.”

Sabi ko sa kaniya. Nililibot niya kase ang paligid mula living room, dining room, kitchen, laundry room, bedroom ko Hanggang sa banyo at sa garage. Wala akong masabi sa kaniya dahil super over protective niyang tao. Sobrang laki ng pagkakaiba nila ni Ethan sa totoo lang.

“Gusto ko lang makasiguro na Wala

talagang

taong

nangahas

pumasok rito sa

pamamahay

mo para patayin ka.”

Baling niya sakin after niya mag ikot-ikot.

“Ahh, gusto mo ba ng coffee?

Ipagtitimpla

kita para

mainitan

ka.”

Pag alok ko sa kaniya. Pumayag naman siya kaya pinag timpla ko siya ng kape sabay abot sa kaniya ng isang malinis na towel para makapag punas punas man lang siya dahil basa siya kaunti ng ulan. After niya mag kape, nag kwentuhan pa kami niyon and nung tumila na ang ulan, nagpaalam na siya sakin na uuwi na siya.

“Paano Matthew, Mauna na ako? Matutulog ka na eh maaga ka pa tomorrow. Sunduin kita dito bukas. See you tomorrow, good night and sweet dreams.”

Ngiting sabi niya sakin nung nasa labas na kami ng gate ng Bahay ko. Kumaway siya sakin. Pinanuod ko lang siya, hindi pa siya nakakasakay sa loob ng kotse na parang may gusto siyang Gawin sakin like hug or what. Kaya lang Naiilang siya kaya natawa ako sa inaakto niya sa huli sumakay na siya ng sasakyan. Pinaandar niya ang makina ng sasakyan sabay baba ng bintana ng kabilang pintuan ng kotse niya na kung saan ako nakaupo kanina.

“Good night din sayo Benjamin, thank you sa

paghatid

sakin. Mag iingat ka sa

byahe

ahh, madulas ang

kalsada

dahil

umulan

. Kaya be careful sa pag drive. Good night and sweet dreams.”

Ngiting sabi ko din sa kaniya tsaka kumaway na din pabalik sa kaniya. Ngumiti lang siya sabay sarado ng bintana ng kabilang pintuan ng kotse niya at umalis na. Tinanaw ko siya palayo Hanggang sa hindi ko na Makita ang sasakyan niya. Pumasok na ako sa loob at ni lock ang gate.

Chapter 27

Ethan

Nolasco

I’m home. Nandito na ako sa Manila Matthew, after my long activities and events. Sa

wakas

…

Natapos

din, at Ikaw ang una kong

su-

surprisahin

ng

pagbalik

ko. Hindi na ako

makapaghintay

na Makita kang

muli

. Sobrang na miss kita Matt Matt ko.

Ngiting sabi ko sa isip ko pagbaba ko ng private plane. Hindi na ako nagpatumpik tumpik pa, paglabas ko ng airport Nakita ko na ang susundo sakin rito na pinautos ni dad para sunduin ako. Sinalubong niya ako sabay kuha ng gamit ko na bitbit ko. Habang inaayos niya ang gamit ko sa likod ng sasakyan. Pumasok na ako sa loob. Ilang Segundo pa ay pumasok na din ang sumundo sakin at nag drive na paalis ng airport.

“Mauna ka na sa mansion. Pag uwi mo,

pakisabi

kay Mrs. Dorothy na ilagay lahat ng gamit ko sa loob ng kwarto ko. Okay?

Ibaba

mo ako sa Hospital. Pag

hinanap

ako ni Dad, sabihin mo na may Pinuntahan lang akong importante. Hindi rin ako

magtatagal

.

Uuwi

din kaagad ako. Is that clear?!”

Ma awtotidad kong utos sa Driver.

“Clear! Sir.”

Sagot niya na ikinatango ko. Nakasuot ako ng puting polo na naka tack-in at slim fit na trouser na kulay black. Nakasuot din ako ng leather na jacket na kulay itim at shades na itim. Pagdating namin sa harap ng hospital. Bumaba na ako at pinaalalahanan ang driver ko sa mga bilin ko kanina sa kaniya. Pagpasok ko sa loob ng hospital, unang bumungad sakin ang pamilyar na Mukha ng nurse na laging kasa-kasama ni Matthew at ang doctor na babae na kaibigan ni Matthew na kung hindi ako nagkakamali ay si Doc Erica.

“Hey, Doc Erica. How are you? Where’s my beloved Doctor?”

Ngiting bati ko sa kaniya, natigilan Naman silang dalawa sa pag kwe-kwentuhan at napatingin sakin pareho.

“Oh nandito na pala ang

chickboy

na sakit sa ulo ng best friend ko.

Kumusta

naman ang ilang Araw mo doon sa Mindanao, hindi na ako

magtataka

na balang Araw eh may mga babaing

nagbubukulan

ang tyan na pumunta rito na Taga Mindanao at

hanapin

ka dahil Ikaw ang ama.”

Sarkastiko niyang sabi sabay naniningkit ang dalawa niyang mata sabay taas ng kanang kilay niya. Samantalang ang nurse na kausap niya ay seryoso din itong nakatingin sakin. Natawa na lang ako sa mga itsura nila.

“C’mon girls, hindi naman ako ganun. Loyal ako sa

kaibigan

niyo. Haha by the way. Nasaan ba siya? Gusto ko siyang

surprisahin

na

nakauwi

na ako.”

Ngiting sabi ko sa kanila.

“Ahh Mauna na ako Doc Erica. May mga gagawin pa kase ako sa desk. Ikaw na bahala kay PNP Chief Nolasco.”

paalam niya rito sa doctora at umalis na.

“

Hayyy

, may gagawin nga pala din ako. I forgot. Look, Mr. Nolasco,

naniniwala

at

nagtitiwala

ako Sayo na hindi mo

lolokohin

ang friend ko. Dahil kung hindi, iyang

pagkalalaki

mo

ooperahan

ko iyan gagawin kong Ari ng babae.

Maliwanag

? Huwag mo ako tanungin kung nasaan ang friend ko,

hanapin

mo siya thru your own. Ganun ang

mangliligaw

.”

Masungit at seryosong sabi niya sakin bago niya ako Iwan. Natawa na lang ako at napa iling sa kaniya.

Inumpisahan ko na mag libot from ground floor Hanggang sa makarating ako sa office niya. Sakto at may ginagawa siya, pinagmasdan ko Muna siya sa bintana sa labas ng office niya at hindi niya alam na nanunuod ako sa kaniya rito sa labas. Bigla siyang tumayo at agad pumunta sa drawer niya at parang may hinahalungkat na gamit doon. Pagkakataon ko na pumasok dahil naka talikod siya sa pinto ng office niya. Pagpasok ko sa loob nagsalita siya na Akala niya ako si Doc Erica.

“

Erica, mamaya na ako kakain ng lunch. Mauna ka na at may ginagawa pa akong importante. Sige n—–”

Sabi niya sabay lingon. Hindi na niya tinapos ang sinasabi niya dahil nabigla siya nung Makita niya ako.

“

Kumusta

na ang Matt Matt ko?

Namiss

mo ba ako?”

Ngiting tanong ko sa kaniya dahil alam kong namiss niya ako ilang linggo, Araw din ang lumipas. Parang 1 ¹/² months ako nawala. Kaya sobra ko siyang namiss. Sana ganun din siya sakin.

“Ohh

nakauwi

ka na pala Mr. Nolasco, how’s your past days and weeks doon sa Mindanao? For sure marami kang

nabuong

Bata doon dahil walang

matang

nakatingin sayo.”

Sabi niya habang binubuklat ang Isang libro na brown sabay upo sa swivel chair niya. Nawala ang ngiti ko sa mga sinabi niya sabay buntong hininga.

“

Hayyys

, Akala ko pa naman namiss mo ako. Grabe?!

Napaka

cold-hearted mo talaga kahit

kailan

.”

Nagtatampong sabi ko sa kaniya.

“Yeah, I admit! Na miss kita. Pero I hope na sana nag

iba

ka like hindi ka na womanizer at stick to one ka na.”

Seryosong sabi niya sakin.

“Matthew, loyal na loyal naman ako Sayo eh. Tsaka Isa pa ginawa ko lang Yung part ko sa bawat event na nag invite sakin to give my greetings/congratulate speech sa mga

magtatapos

ng criminology. That’s it! Alam mo Naman na sobra kitang na miss kaya after ko matapos lahat ng iyon, umuwi na ako kaagad and I’m here. Actually,

kakarating

ko nga lang eh.

Kakababa

ko lang ng airplane at dumiretso na ako rito to see you dahil sobra kitang namiss.”

Pagsabi ko ng totoo sa kaniya. Narinig ko ang pagbuntong hininga niya.

“Okay?! So anong gusto mong Gawin ko?”

Tanong niya sakin. Lumapit Naman ako sa kaniya sabay nag isip na kung ano ang dapat niyang Gawin. Nakaisip ako ng green minded na gagawin namin here total kaming dalawa lang ang nandito sa office niya. Pagkalapit ko sa kaniya at agad akong yumuko para bulungan siya sa left ear niya.

“Baby making.”

Sabi ko na may halong nakakalokong ngiti.

Napatayo siya sabay pingot ng malakas sa kaliwang Tenga ko.

“

ARAYYYY

! OUCHHHH…

Bitaw

bitaw

.

Masakit

.

Arayyyy

!”

Sigaw ko sa sakit. Binitawan Naman niya ang kaliwang Tenga ko sabay nag cross arms siya.

“Pervert ka parin. Go! Find a call girl or  a whore na

bayaran

para maka sex mo. at hindi ako iyon, I’m not in the good mood para sakyan iyang trip mo.”

Seryosong sabi niya sabay upo ulit sa swivel chair at pinagpatuloy ang pagbabasa niya.

“Matt matt Naman eh, joke lang.

Nagbibiro

lang ako alam mo Naman na sobra kitang namiss pati itong pagiging

sadista

mo. Ganito na lang,

kain

na lang tayo sa labas ngayon. Lunch break na oh?! Sige na, hindi ka pa kumakain, ganun din ako.

Gutom

na ako Matt Matt…”

Sabi ko sabay pout ng lips ko. Natigil Naman siya sa pagbabasa sabay lingon sakin.

“Fine. After natin kumain, umuwi ka na at

magpahinga

okay?!

Kakarating

mo lang

galing

sa events mo sa mindanao. Kaya for sure pagod ka. Umuwi ka after natin kumain okay?!”

Ma awtotidad niyang utos sakin. Tumango naman ako at ngumiti ng malapad na parang Bata na napagbigyan sa hiling na makapunta ng amusement park. Lumabas na kami ng office niya at pumasok na sa elevator. Sa loob ng elevator ay Malaki ang espasyo namin sa gitna. Kaya naman pasimple akong lumapit sa kaniya habang sumisipol aakbay sana ako sa kaniya pero biglang bukas ng elevator, nasa ground floor na kami.

Kainis

!

Lumabas na siya ng elevator at sumunod na ako. Nung nasa ground floor na kami. Ponagtitinginan kami ng ilang nurse at doctor sa hallway papuntang lobby. Sobrang lapit ko sa kaniya dahil gusto ko siyang akbayan. Paglabas namin ng hospital, sumakay siya ng sasakyan niya. Ako naman tumabi sa kaniya sa harap.

“Saan mo gustong kumain?”

Tanong niya sakin.

“

Uhm

… Kahit saan, Basta kasama ka.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“Okay, Sige. Sa

Dampa

sariwa

na lang. Marami doon mga seafoods

sigurado

akong

mabubusog

ako doon.”

Ngiting sabi niya. Ako naman nawala ang ngiti ko dahil sa narinig ko..

Seafood? May allergies ako sa Seafood!!!…

“Ahh sa may Delta na lang. May alam ako doon na

masarap

na

kainan

. Hehe.”

Sabi ko. Lumingon naman siya sakin sabay smirk.

“Ayaw mo kasing mag sabi kung saan resto tayo

kakain

. Gusto mo talaga na

mapapamahal

ka ng

bayarin

.”

Sarkastikong sabi niya sakin. Napabuntong hininga ako ng patago. Hindi niya alam na may allergies ako sa Seafood.

Pagdating namin sa Delta, lumiko kami papasok sa Isang street at nag park sa gilid ng kalsada dahil may mga naka park din dito na sasakyan. Tinuro ko sa kaniya yung resto na alam ko.

Kamay-

kainan

Pagbaba namin ng sasakyan, tumawid kami at pumasok sa resto na iyon. Eat all you can ang inorder namin. Sakin pinili ko mga pagkain na walang seafood flavor na halo. Hindi ko alam kung ano ang mga inorder niya dahil magkaiba kami ng order pero eat all you can Naman siya. Pagkaalis ng waiter, nakatingin lang ako sa kaniya samantalang siya at hawak ang cellphone niya na parang may ka text siya.

“What are you doing?”

Tanong ko.

“Nothing! May

tinitignan

lang ako.”

Sagot niya.

“Let me see?”

Tanong ko sa kaniya. Sabay tayo ko upang silipin kung ano tinitignan niya, Nakita ko na may binabasa siyang article. Tumingin ako sa kaniya at nagtama ang mga mata namin pareho, umiwas ako ng tingin at sabay umupo sa upuan ko katapat siya. Napayuko ako na parang Bata. Hindi ko alam kung bakit, pero hindi naman ako ganito sa kaniya noon. Pero Ngayon, natitiklop ako sa kaniya.

“Sorry… Sorry if

nagdududa

ako sa ginagawa mo. ”

Sabi ko na parang Bata. Narinig ko ang lag impit ng tawag niya kaya naman napatingala ako at Nakita ko siyang nagpipigil ng tawa.

“How cute you are Mr. Nolasco, I can’t imagine na may cute side ka na

tinatago

. Hahaha”

Sabi niya na ikinapula ng mga pisngi ko. Nag kwentuhan lang kami kung ano mga nangyari sa akin sa Mindanao sa loob ng isang buwan at kalahati. Siya din nag bahagi din siya sakin kung ano mga nangyari sa kaniya noong mga Araw na Wala ako rito sa Manila.

Hanggang sa dumating na yung order namin na pagkain. Natakam ako dahil kanina pa ako nagugutom kaya pagkahain samin ng pagkain, kumain na kaagad ako. Lahat ng pagkain inorder ko ay nasa lapag ko ganun din sa kaniya. Natakam ako sa carbonara na nasa hapag niya. Maya’t Maya ko iyon tinitignan.

“Gusto mo? Kanina mo pa ito tinitignan,

bigay

ko na lang sayo.”

Sabi niya sakin sabay abot ng Carbonara sakin.

Kinuha ko kaagad iyon at iyon ang sinunod kong kainin. Nakakarami na ako ng subo at di ko namamalayan na nauubos ko na Pala ito. Pero hindi ko inaasahan na bigla na lang ako nangati at inubo. Napatingin ako kay Matthew at agad siyang natigil sa pagkain.

“Ethan, are you okay?”

Sabi niya sabay tayo sa kanina uupuan niya sa tapat ko.

May flavor yata na seafood yung carbonara.

Sabi ko sa isip ko, naninikip ang dibdib ko na halos hindi ako makahinga, nag tinginan na mga tao dito na kumakain din ganun din ang ibang crew. Napalapit sakin si Matthew. Hinahaplos niya ang likod ko dahil ubo ako ng ubo.

“Someone called ambulance.”

Sigaw ni Matthew sa mga tao sa loob nitong restaurant, nataranta ang lahat kaya may mga crew na agad tumakbo papasok sa loob para tumawag sa hotline ng ambulance..

“Ethan, my goodness. What’s going on? Anong problema? Anong

nangyayari

Sayo?”

Natatarantang tanong niya sakin. Nakita ko ang Mukha niya na parang hindi na niya alam ang gagawin. Nag aalala, natataranta, naiiyak na dahil sa takot at pag aalala sakin. Napatumba na ako sa sahig at nag panic na ang lahat.

Ilang minuto pa ang lumipas at parang hindi ko na kakayanin dahil sumisikip na ang paghinga ko at namumula na ang buong katawan ko. Binuhat ako ni Matthew at nilagay sa kandungan niya napaupo na siya sa sahig at humihing ng tulong sa mga taong nasa paligid namin. Napapapikit na ako na parang iyon na ang huling Araw ko rito sa Mundo.

“Ethan please… Huwag kang

pipikit

. Please

lumaban

ka,

parating

na ambulance.

Pleasee

…. Listen to me, huwag kang pipikit.”

Umiiyak niyang sabi sakin. Hanggang sa dumating na ang ambulance at agad akong nirespondihan. Binuhat nila ako at inihiga sa stretcher at agad nilagyan ng nebulizer ang ilong at bibig ko para makalanghap ako ng hangin. Lumalabo na ang paningin ko at tanging kay Matthew na lang ako nakatingin, nakikita ko siyang umiiyak at gusto niyang lumapit sa stretcher ngunit hinaharangan siya ng Isa sa mga responder ng ambulance. Hanggang sa naitulak na nila ang stretcher palabas ng restaurant na iyon. Nag slow mo ang paligid ko at lumalabo na din ang ingay na naririnig ko. Hanggang sa hindi ko na alam ang mga sumunod pa na nangyari dahil unti-unti na nawawala paninikip ng dibdib ko at tuluyan nang nilamon ng dilim ang paningin ko na ikinapikit ko na ng tuluyan.

Chapter 28

Matthew Aristotle

Kanina pa ako rito sa labas ng kwarto kung saan naka confined si Ethan. Sinugod siya rito sa malapit na hospital hindi sa hospital kung saan ako nag tra-trabaho. Tinawagan ko na din si Doc Erica para ikwento ang nangyari at sinabi ko din na half day Muna ako dahil sa nangyari kay Ethan, maski siya ay nagpanic din. Pero sinabi ko naman na okay na ang lahat. Makalipas ang ilang minuto na paghihintay. Lumabas na ang Doctor na nagsuri may Ethan. Napatayo ako kaagad sabay humarap sa kaniya.

“Doc. How is he?”

Tanong ko.

“Stable na ang lagay ni PNP Chief Nolasco. Inatake siya ng allergies niya, ano ang huling

kinain

niya? Marahil ay doon

nakuha

ang allergies niya. May allergies siya sa mga seafood, mabuti at

sinugod

agad siya rito sa

pinakamalapit

na hospital dahil kung hindi eh mag agaw buhay siya habang nasa daan and the worst is baka hindi na siya

abutin

ng buhay sa hospital.“

Tanong sakin ng Doctor.

“If I’m not mistaken binigyan ko siya ng isang plate ng carbonara na seafood ang flavor. Pero I don’t know na may allergies siya doon. Never niyang sinabi sakin about dito.”

Pag paliwanag ko sa doctor.

“Well, in that case. Iyon nga siguro ang

dahilan

kung bakit

naglabasan

ang allergies niya sa seafood. But the good thing is healthy ang body niya, Wala akong

Nakitang

infections or may problem sa Isa sa mga organs niya. Dahil kung hindi, possible na tuluyan

masira

ang organ na iyon kung may problem roon… Well, Doc.

Santillan

. I’m glad na

nakilala

kita at dito pa sa hospital namin

naisugod

mo si Chief Nolasco. If

magising

man siya, it’s either to him kung gusto niya

magpagaling

rito or sa bahay niya mismo. So iyon lang, I have to go dahil may mga patients pa ako kailangan tignan. Nice to meet iyo ulit Doc. Santillan.“

Ngiting sabi sakin ng Doctor sabay abot ng kamay niya para makipag shake hands sakin. Tinanggap ko naman iyon at nag shake hands kami.

“Thank you so much Doc.”

Sabi ko sa kaniya at saka siya umalis. Bumuntong hininga ako sabay pumunta sa pinto at binuksan iyon, tumambad sakin ang walang malay na si Ethan na mahimbing na natutulog. Lumapit ako sa kaniya at sabay Hila ng isang bakanteng upuan palapit sa kamang hinihigaan niya. Napaluha ako habang pinagmamasdan ko siya.

Akala ko, mawawala ka na sakin. Kahit na may inis ako sayo at hindi ko pa

nakakalimutan

yung ginawa mong pananakit ng

damdamin

ko noon. Harap

harapan

mo akong

niloko

noon. Mahal pa rin kita…. Gusto parin kita kahit sa

kabila

ng

bangungot

na binigay mo sakin noon. Kaya ako

nagkakaganito

naging

cold-hearted ako dahil Sayo. Gusto ko man

umasa

na

magkakabalikan

tayo balang Araw. Hindi ko alam! Ang nasa

itaas

lang ang

nakakaalam

ng lahat.

Gustuhin

ko man

umasa

sa mga ginagawa mo sa mga sinasabi mo at sa mga

pinapakita

mo sakin. Gusto ko

umasa

talaga na sana Tayo parin Hanggang huli.

Itatama

natin pareho ang lahat. Mahal na mahal parin kita Ethan…..

Nalukuha kong sabi sabay kuha ng kanang kamay niya na malapit sakin. Inangat ko iyon sabay dikit sa pisngi ko. Nagu-guilty ako dahil pakiramdam ko kasalanan ko ang lahat. Hindi ko alam na may allergies siya sa seafood. Parang sinisisi ako ng konsensya ko na kasalanan ko talaga ang lahat, parang lumalabas na gusto ko siyang patayin. Napapikit ako at humagulhol sa pag iyak habang mahigpit kong hinahawakan ang kamay niya. Ilang saglit pa ay gumalaw ang kamay niya. Natigilan ako sa pag iyak dahil naramdaman ko ang pag galaw ng kamay niya. Agad akong tumingin sa kaniya.

“Ethan?

N-Naririnig

mo ba ako?“

Pag aalalang tanong ko kahit na siya’y nakapikit. Dahan-dahan bumukas ang kaniyang mga mata Hanggang sa tuluyan ng dumilat iyon. Sinuri niya ang paligid Hanggang sa napatingin na siya sakin.

“M-Matthew?…”

Mahinang tawag niya sa pangalan ko agad akong napatayo sa kinauupuan ko sabay lumapit sa kaniya at yumakap ng mahigpit. Umiiyak ako ng umiyak habang nakapulupot ang mga braso ko sa likod niya. Natigilan naman siya sa ginawa ko at naramdaman ko na lang ang paghaplos niya sa likod ko.

“I’m sorry…

Maniwala

ka, h-hindi ko alam na may a-allergies ka sa seafood.

Patawarin

mo ako… Hindi ko alam, wala akong alam na may allergies ka sa

pagkaing

iyon. I’m very very sorry Ethan.“

Hagulhol ko ng iyak matapos namin magyakapan. Pero siya? Hinawakan ng kanang kamay niya ang kaliwang pisngi ko. Pinunasan niya ang mga luhang bumabagsak galing sa mata ko.

“

Shhh

…

Tahan

na, Wala kang kasalanan. Aksidente lang ang lahat kaya wala kang kasalanan.“

Pag alo niya sakin.

“

K-

kumusta

na pakiramdam mo?

Nahihirapan

ka pa bang

huminga

?

Nangingitim

ka kanina sa restaurant na parang wala kang

masagap

na hangin. Okay ka na ba?“

Tanong ko sa kaniya. Tumango siya bilang sagot sa tanong ko.

“

Binantayan

mo ba ako? Umalis ka ba sa tabi ko? Kakarating mo lang ba?“

Tanong niya sakin.

“Hindi! Hindi ako umalis sa tabi mo. Sinundan kita Mula sa ambulance hanggang dito sa hospital.

Nakausap

ko na yung doctor na

tumingin

Sayo. Nasa Sayo kung gusto mo

magpagaling

rito o sa mansion niyo gusto mo

magpagaling

. I’m very sorry talaga Ethan. Hindi ko alam na may allergies ka at hindi ko din

sinasadya

.“

Malungkot kong sabi sa kaniya.

“Huwag ka ng mag sorry, Wala kang kasalanan and thank you mahal ko dahil hindi ka umalis sa tabi ko.

Nagising

ako na Ikaw ang nasa tabi ko. Alam mo ba na sobrang

saya

ko Ngayon dahil Ikaw una kong

nasumpungan

pagmulat

ng mga mata ko? Sana Ikaw lagi ang una kong

masusumpungan

pag

gising

ko

tuwing

umaga.“

Malambing niyang sabi. Ramdam ko na totoo iyon at parang ayoko na makipagtalo sa sinasabi ng isip ko na baka niloloko lang niya ako. Lumapit siya sakin at sabay hinalikan ang labi ko. Hindi na ako nag reklamo pa at sinagot ko ang halik niyang iyon.

“Gusto kong umuwi. Ayoko dito,

nakakalungkot

tsaka baka

gahasain

ako ng mga nurse dito. Kawawa Naman ako.“

Sabi niya nung nakaayos na siya ng upo. Katatapos ko lang tawagan ang driver niya para ipasundo kami rito. Lumapit ako sa kaniya sabay binatukan siya ng marahan sa ulo niya.

“

Aray

.

Nagbibiro

lang naman ako. Hahaha.“

Natatawang sabi niya sabay sapo sa ulo niya.

“Paano mo naman nasabi na

gagahasain

ka ng mga nurse dito?! Bakit? Nakita mo ba mga itsura nila nung

sinugod

ka rito papasok sa hospital na ito?

Napaka

assuming Akala Naman gwapo.“

Masungit kong sabi sa kaniya. Humagalpak Naman siya sa tawa sa mga nasabi ko.

“Bakit? Totoo naman ahh?! Gwapo naman talaga ako. Iyon nga unang nagustuhan mo sakin noong high school palang tayo eh. Huwag mong sabihin hindi?! Hahaha.”

Natatawang sabi pa niya sakin. I rolled my eyes na lang sabay talikod upang umupo. Ilang minuto pa ay dumating na ang driver niya at nagulat kaming pareho ni Ethan dahil kasama ng driver niya ang Daddy niya na si General Elijah ng Philippine Army. Nakasuot pa ito ng pangsundalong damit at may mga nakasabit pa na medals at ribbon na nagpapatunay na Isa siyang general.

“D-dad? w-what are you doing here?”

Takang tanong niya sa dad niya.

“Wala ba akong

karapatan

dalawin

ang anak ko? At

kailan

ka pa dumating? Bakit hindi ka

nagsabi

sakin na ngayon na ang

balik

mo? Kung hindi mo pa  sasabihin sakin na nandito ka na sa manila, hindi ko pa

malalaman

sa social media na hospital ka

dito

.“

Matigas niyang sabi habang nakatayo ito sa harapan ni Ethan at si Ethan Naman ay nakaupo sa gilid ng kama. Nakatayo lang ako rito at hindi ako makagalaw. Para akong nasa yungib ng matapang na Leon. Napabaling ang tingin sakin ni General. Agad akong nag bow ng ulo sa kaniya bilang pagbibigay ng galang.

“

Sinamahan

mo ba anak ko rito?“

Tanong niya sakin. Napalunok ako ng laway ko dahil sa Kaba at takot. Kilala kase si General Elijah na strikto at mala kamay na bakal na pamumuno. Ilang taon na siyang general ng Philippine Army, at siya lang ang nakakatagal ng ilang taon sa pusisyon niyang iyon dahil sobrang laking tiwala ng mga nagdaang presidente Hanggang ngayon kasalukuyang presidente na malaking tiwala sa kaniya dahil sa galing nitong pamamalakad at pamumuno sa Philippine Army.

“

O-

opo

General.

S-

sinamahan

ko po ang anak niyo rito po sa hospital. Kasalanan ko po kung bakit na hospital po siya, hindi ko po alam na may allergies po Pala siya sa seafood. Wala po siyang nasasabi sakin simula noong

magkaklase

kami noong highschool na may mga

bawal

siyang

kainin

na pagkain na

magdudulot

ng

kapahamakan

po sa kaniya.“

Sagot ko na buong tapang at katapatan kong sinabi sa kaniya ang mga nangyari kanina. Nakayuko parin ako at naghihintay kung anong gagawin sakin ni General. Inaantay ko na lang na dumapo ang kamay na bakal niya sa kung anong parte ng katawan ko para masaktan niya ako. Pero wala akong natanggap na kahit na ano sa kaniya.

“Dad, huwag ko siyang

pagalitan

. It’s my fault not him, hindi ko sinabi na may allergies ako sa seafood.“

Pagtatanggol ni Ethan sakin. Narinig ko ang pagbuntong hininga ni General Elijah.

“Kung gusto niyo General, gagawin ko po ang lahat para lang po

mapatawad

niyo ako sa ginawa kong

kapahamakan

sa anak niyo. Ako pong

tatayong

doctor niya simula po ngayon hindi ko po siya

pababayaan

habang

nagpapagamot

po siya sa mansion niyo, kahit hindi niyo po ako

pasahurin

o makatanggap na kahit na ano Mula sa pag

aalaga

ko sa anak niyo Hanggang sa

gumaling

siya gagawin ko.

Mapatawad

niyo lang po ako.“

Sabi ko sa kaniya sabay lumuhod sa sahig. Natigilan silang parehong mag ama sa mga nasabi ko.

“Kung ganun? Sige,

ipagkakatiwala

ko Sayo ang

pagaalaga

mo sa anak ko para naman

makabawi

sa nagawa mong

kasalana

sa kapahamakan na ginawa mo sa anak ko at sa akin din bilang ama niya.“

Matigas niyang boses at ma awtotidad niyang utos sakin.

“P-Pero Dad?!”

“No excuses son. If iyan ang

nais

niya para lang makabawi siya sayo at sakin, Wala akong

magagawa

.“

Magsasalita sana si Ethan ngunit pinutol na iyon ni General Elijah.

“

Aalis

na ako, pumunta lang ako rito para tignan ang

kalagayan

mo. And by the way,

pinaayos

ko na ang kwarto mo kay Mrs. Dorothy, umuwi ka na. Susunod na lang itong si Matthew sayo.“

Sabi ni General Elijah kay Ethan. At pagkatapos ay lumakad na siya palabas ng kwarto may kasama Pala siyang ilang grupo ng sundalo na nag babatay sa labas ng kwarto ni Ethan kung saan siya naka confined.

“Bakit mo

hiniling

iyon kay Dad?! Ilang

beses

ko bang sasabihin sayo na Wala kang kasalanan dahil hindi ko sinabi sayo na may allergies ako sa seafood. Ilang beses kang nag so-sorry at

inaako

mo kasalanan ng iba?!“

Pagalit niyang sabi sakin na parang sinesermonan niya ako. Dina lang ako sumagot dahil halata sa mukha niya ang inis. Sinundo na siya ng driver niya, umupo siya sa wheelchair at Yung driver niya ang nagtutulak ng wheelchair sa likod. Tinanaw ko na lang sila palayo nung makalabas na sila ng room. Napaupo na lang ako sa gilid ng kama at napabuntong hininga.

Ilang beses kang nag so-sorry at inaako mo kasalanan ng iba?!

Nag echo sa isip ko ang sinabi niyang iyon. Hindi ko rin alam sa sarili ko, naka sanayan ko na kasing mag sorry sa Isang tao kasalanan ko man o hindi. Inaaku ko ang kasalanan ng iba kahit hindi ko naman ginawa.

How pathetic I am?

Singhal kong sabi sa sarili ko. Paglabas ko ng hospital na iyon, tinungo ko ang sasakyan ko. Habang inaayos ko ang seatbelt ko, nag ring ang phone ko at Nakita kong si Benjamin ang tumatawag sa screen ng phone ko.

“Hello?”

Malungkot kong bungad sa kaniya.

“Hey, where are you?”

Halatang nag aalala siya sa boses niya.

“

uhm

… (

Singhap

)… Ano, nandito ako sa park. Oo, sa park.

Nagpapahangin

lang.“

Hindi ko alam kung bakit pero nalukuha ako. At nagsinungaling pa ako sa kaniya.

“Wait? Nasaan ka? Sa park?

Saang

park? Teka, umiiyak ka ba?“

Nag aalalang tanong niya skain.

“Ahh hindi…

Sinisipon

lang ako. Oo,

malamig

kase. Bakit ka nga pala

napatawag

?“

Pag iiba ng tanong ko sa kaniya.

“Are you sure na okay ka lang? Are you sure na hindi ka umiiyak?”

Tanong niya sakin na halatang naninigurado siya sa sagot ko. Natahimik ako at hindi ko alam kung ano isasagot ko, taksil ang emotion ko dahil hindi ko nakayang makipaglaban dito kaya naiyak na talaga ako dito sa loob ng sasakyan ko.

“I know your crying. So where are you Matthew? Pupuntahan kita.”

Narinig kong ma awtotidad niyang sabi. Napatakip ako ng bibig dahil pinipigilan kong suminghap. Kaya pinakalma ko ang boses at emosyon ko. Sabay nagsalita.

“

Ite

-text

ko na lang sayo ang address. Dito na lang tayo

magkita

sa park.“

Sabi ko sabay end ng call.

Chapter 29

Matthew Aristotle

Pumunta ako ng park at agad kong tinext kay Benjamin ang address ng park. Umupo ako sa may bakanteng bench at kakaunti lang ang tao na naririto. Gabi na rin mga pasadong 8 pm na. Ilang minutes ako naghintay doon at dumating na din siya.

Pagkakita ko sa kaniya habang palapit siya sakin tumayo na ako at sinalubong ko siya ng yakap, natigilan siya dahil sa pagyakap ko sa kaniya. Doon ko na binuhos ang mga ilang luhang natitira sa mata ko dala ng mabigat kong emosyon.

“Hey, what’s wrong?”

Mahinahon at nagaalalang tanong niya sakin matapos kaming magyakapan. Tumingala ako sa kaniya dahil matangkad siya nakasuot siya ng Uniform na pang Pulis na halatang galing pa siya ng trabaho niya.

“Benjamin… May problema ba sakin? I mean

mahilig

akong m-mag sorry kahit hindi ko naman kasalanan. Kung baga

i-inaako

ko ang kasalanan ng iba.

P-

panget

ba iyon?”

Nalukuhang tanong ko. Umupo na kami sa bench na inuupuan ko. Ngumiti siya sakin sabay hawak niya ang kamay ko.

“Walang mali sa pag

hingi

mo ng sorry. It’s a sign na

mapagkumbaba

kang tao kaya hindi iyon Mali na

lumaki

kang

humihingi

o nagsasabi ka ng sorry sa iba kasalanan mo man o hindi. If ganun ka man sa ibang tao at yung taong iyon ay hindi niya tanggap yung sorry mo, siya may problema at hindi Ikaw. Remember. Always humble ka

palagi

, walang mali sa pagiging humble.”

Payo niya sakin na mas Lalo kong ikinaluha. Nakaramdam ako ng kapayapaan sa kaniya, nawala yung bigat ng pakiramdam ko dahil sa payo niyang iyon.

“Salamat! Salamat at

nandyan

ka Benjamin. Hindi ko na alam kung saan o kung sino

lalapitan

ko para

hingian

ng

payo

.”

Sabi ko sa kaniya.

“Sino ba ang taong iyon na

hinihingian

mo ng sorry?”

Tanong niya sakin. Umiwas ako ng tingin sa kaniya sabay tingin sa malayo.

“Si Ethan.”

Sagot ko.

“Wait, what? Si Ethan? Nakabalik na siya rito sa Manila?”

Gulat na tanong niya. Tumango ako bilang sagot.

“Its a long story.

Naaksidente

siya dahil sakin, kumain kami sa labas

pagkagaling

niya sa airport. Kaya lang hindi ko naman alam na allergic siya sa seafood kaya

inatake

siya ng allergies niya. Wala siyang sinabi sakin na allergic siya sa seafood. Sinugod siya sa hospital dahil

tumindi

ang paglabas ng allergies niya dahil sa

kinain

niya. Ngayon okay na pakiramdam niya. Nagulat din kami nung

biglang

bisita

ng dad niya na si General Elijah sa hospital para kumustahin ang anak niya. Sa sobrang takot ko,

inamin

ko ang nangyari. At para makabawi sa nagawa kong kasalanan na

matatawag

ko na kasalanan ko talaga, sinabi ko na aalagaan ko si Ethan simula ngayon Hanggang sa gumaling siya. Siguro doon ako

matutulog

ngayon. Hindi ko alam.

Nagalit

sakin si Ethan dahil sa pag-ako ko ng kasalanan niya, sinabi kase niya sa dad niya na kasalanan niya dahil hindi niya sinabi sakin noon pa na may allergies siya sa seafood. Pero

pinilit

ko na sabihin na kasalanan ko ang lahat dahil

pinakain

ko sa kaniya iyon ng hindi ko

nalalaman

na may allergies siya sa seafood. Sabi ni Ethan sakin, Ilang beses kang nag so-sorry at inaako mo kasalanan ng iba?!… dahil doon,

natauhan

ako. Mali Pala iyon?! Dahil doon sa pag-ako ko ng kasalanan ng iba. May pumuna sa sinabi o ginawa ko.”

Paglalahad kong sabi kay Benjamin. Napaluha ulit ako. Niyakap niya na lang ako.

“Masaya ako. Masayang Masaya ako kanina na

nagkamalay

na siya, Ngayon inis at nagagalit siya sakin dahil sa pag-ako ko ng kasalanan niya.

Masakit

Pala sa

damdamin

yung salitang

makapagpapanakit

Sayo ay

nanggaling

sa taong mahal mo.”

Naiiyak kong sabi habang niyayakap niya ako.

“

Tahan

na. Huwag mo na isipin iyon, if

ganiyan

parin ang

trato

Sayo ni Ethan, tawagan mo ako at

handa

akong

idefend

ka sa kaniya.

Ipapaunawa

ko sa taong kagaya niya na walang pag

unawa

ang ginawa mong

pagsasakripisyo

sa kaniya.”

Inis at may diin niyang sabi sakin. Natigilan Naman ako at agad bumaling sa kaniya.

“No Benjamin, huwag mong gawin.

Ayokong

madamay

ka pa sa misunderstanding namin. Ayoko ng

palakihin

ang

gulong

ito. Gagawin ko na lang kung ano

pinangako

ko sa daddy niya.”

Malungkot kong sabi. Hinarap niya ako sa kaniya at sabay hinawakan ang magkabila kong pisngi.

“Pero

mangako

ka sakin na kapag may

mangyaring

masama or

tumindi

pa ang misunderstanding niyo ni Ethan, tawagan mo ako kaagad ha? Kahit gabing gabi pupuntahan kita sa mansion niya at kukunin kita sa kaniya.”

Sabi niya sakin na halatang nag aalala siya para sakin sabay kiss sa noo ko na hindi ko ine-expect. Natigilan ako sa ginawa niyang iyon. Naramdaman ko from him na I feel secured and comfortable. Nasa ganun kaming ayos ng biglang….

“Matthew!!!!”

Natigilan kaming pareho sabay lingon sa tumawag sa pangalan ko. Nakita ko si Ethan na patakbong papunta sa amin agad kong inalis ang pagkakayakap sakin ni Benjamin sabay kaming napatayo nung makalapit na samin si ethan bigla niya akong hinatak palayo kay Benjamin.

“I knew it. Alam ko na

galawan

mo Benjamin, siguro noong wala pa ako rito sa Manila

binabakuran

mo na si Matthew para Ikaw ang piliin niya over me.

Traydor

ka!”

Galit na sabi ni Ethan kay Benjamin.

“Well, kung iyon man ang

nabuo

mong

hinala

sakin. Tama ka! I like him. Gusto ko si Matthew, at hindi ka

karapat

dapat sa kaniya. Lagi mo na lang siya

sinasaktan

at

niloloko

, hindi ka karapat dapat at hindi deserve ni Matthew ang kagaya mo. Ako, ako ang

nababagay

at

nararapat

sa kaniya. Ilang beses mo na ba siyang

pinaiyak

?

Pinasaya

mo ba siya yung

saya

na

hinding

hindi niya makakalimutan? Wala. Wala kang

pinaramdam

na ganun sa kaniya hindi ba? Ni yung pag-ako niya ng kasalanan mo dahil sa tatanga-tanga ka. Kinain mo Yung pagkain na binigay niya para Sayo ni hindi man lang niya alam na allergic ka sa seafood, Ikaw lang sa sarili mo

nakakaalam

na allergic ka sa

ganung

pagkain. Alam mo na iyon na seafood flavor ng pagkain na iyon malalaman mo sa Amoy palang pero kinain mo parin. Anong

klaseng

pag

iisip

meron ka at kasalanan mo eh

aakuin

ng iba?

Nagsakripisyo

si Matthew para sayo

saharap

ng

tatay

mo siya ang

humingi

ng sorry sa dad mo pero Ikaw? Sa

halip

na

magpasalamat

ka sa kaniya.

Pinagalitan

mo pa yung tao na

umako

ng kasalanan mo dahil sa

katangahan

mo.”

Pagkasabi ni Benjamin nito kay Ethan sumugod si Ethan at sinuntok niya si Benjamin. Agad akong lumapit sa kanila dahil nagsusuntukan na Sila. May mga tao roon na lumapit para umawat sa pagsusuntukan nila. Pareho silang may pasa sa Mukha, may putok sa labi si Ethan samantalang si Benjamin ay daplis lang sa may bandang kanang kilay niya ang natamo niya.

“Tama na! Please Tama na….

Tumigil

na kayo. Hindi na kayo

nahiya

!

Para kayong mga bata. Wala kayong

pinipiling

lugar na pag

aawayan

niyo? Hindi ba kayo nahihiya? Mga

kilalang

Pulis kayo at

nagkakasapakan

kayo rito sa

publikong

Lugar? Sa harap pa talaga ng maraming tao?”

Nalukuha kong sabi sa kanila. Gulong gulo ako niyon, hindi ko alam ang gagawin ko. Umatras ako ng kaunti dahil maski ako ay nasakin na rin ang atensyon ng lahat kaya tumalikod ako at tumakbo palayo sa kanila. Pumunta ako sa sasakyan ko at saka pinaandar iyon palayo sa Lugar na iyon. Tumakbo pa palapit sa pintuan ng kotse ko si Benjamin para kausapin ako ngunit ang nasa isip ko lang ng mga Oras na iyon ay umalis na at Iwan Sila doon. Hindi ko namalayan na nasa tapat na ako ng Bahay ko. Tumingin ako sa Bahay ko sabay Patay ng makina ng sasakyan ko at bumaba na. Pumasok na ako sa loob ng Bahay ko na parang walang nangyari kanina.

Ilang beses nag ri-ring ang phone ko salit-salitan ng tawag sina Ethan at Benjamin ngunit ni Isa sa kanila ay hindi ko sinasagot. Bigla kong naalala ang alok sakin ni Theo na pagpapakasal. Bigla ko siyang naalala kaya naman kinuha ko ang phone ko at tinawagan siya, nasa dining room ako at umiinom ng gatas para dalawin ako ng antok.

Me:

“Hello?”

Theo (On the call): hey My Doc. How are you? Bakit hindi ka na

dumadalaw

rito sa Bahay,

nami-miss

na kita.

Me: ahh, busy kase ako sa work and dumating na din si Ethan galing Mindanao.

Theo (On that call): ohh I see.

Laman

nga kayo ng news oh, look nanunuod ako ng TV at nasa breaking news kayo. Parang kanina lang ito nangyari.

Sabi niya na ikinagulat ko.

Agad akong pumunta ng living room sabay bukas ng flat screen TV dito sa living room. Natigilan ako sa napanuod ko Ngayon.

“Breaking News: PNP Chief Nolasco at

PNP Police Senior Superintendent Sandoval,

nagsuntukan

sa isang kilalang park sa Manila. Ang dahilan ng kanilang

pagsusuntukan

ay ang Chief Director ng

St. Michael Medical Hospital at kilalang Doctor na si Matthew

Santillan

.”

Wtf…. Seriously?

Ambilis

ng mga

pangyayari

, kanina lang nangyari ngayon hot topic na kami sa Balita?!

Gulat kong sabi sa isip ko.

Theo (On the call): Hey, are you there?

Napanuod

mo na ba ang breaking news Ngayon?

Me: ahh… Haha oo, my goodness

ambilis

naman kumalat yung nangyari kanina. Sino nag video samin iyan? Bakit hindi ko siya Nakita man lang o

nahuli

? Nakakahiya tuloy! Ako pa ang dahilan ng pagsusuntukan nila.

Nahihiya g sabi ko kay Theo na nasa kabilang linya ngayon.

Theo (On the call): ano bang nangyari kanina at Ikaw ang dahilan ng pagsusuntukan nila?

Tanong niya sakin. No choice ako kundi sabihin sa kaniya o I kwento sa kaniya ang buong pangyayari kanina. After namin mag kwentuhan, pinatay ko na ang TV at umakyat na ako sa kwarto ko para matulog. Dinalaw na kase ako ng antok ko. Pagkahiga ko sa kama ay pinikit ko na ang mga mata ko dahil hinihila na ako ng antok ko talaga.

---

Ethan

Hindi ako umuwi ng bahay after ng nangyari. Nag arkila ako ng taxi papunta sa subdivision na tinitirhan ni Matthew. Pagdating ko sa tapat ng Bahay niya, agad akong bumaba at binayaran ang taxi driver sa paghatid sakin dito. Pagkaalis ng taxi, ilang beses ako nag doorbell at sumigaw sa labas ng bahay ni Matthew na tinatawag ko ang pangalan niya ngunit walang nasagot.

Nandito ang koste niya sa labas at nakapatay ang ilaw sa ground floor or 1st floor ng Bahay niya. No choice ako kundi umakyat sa gate niya. Tinignan ko Muna ang paligid Bago ako umakyat. Pagkatapos ay dumiretso ako sa main door ng Bahay niya. Umaasa ako na bukas iyon at Tama nga ang hinala ko dahil hindi iyon nakasara. Pagbukas ko ng pinto sumalubong sakin ang aso niyang golden retriever na si ron-ron, Masaya itong sumalubong sakin habang kumakaway kaway ang buntot niya tumatahol din ito na parang gustong makipag laro sakin.

“Hey! Ron-ron. Quite, baka

magising

ang

amo

mo. Hindi niya alam na nandito ako. Shhhhh”

Bulong ko sa aso. Nung nasa loob na ako ng Bahay ni Matthew, agad kong ni lock ang pintuan ng Bahay niya sabay hinanap ko siya simula dining room, kitchen, bathroom, laundry room pero wala siya kaya naman dumiretso ako sa bedroom niya at Nakita ko nga siyang mahimbing na natutulog sa kama niya. Lumapit ako sa kaniya at timitigan ko ang Mukha niya. Napaka amo at ang Ganda niya matulog, daig niya ang Isang babae na walang Arte sa katawan Bago matulog. Natural na natural ang itsura niya. Ngunit Nakita ko din ang mugto niyang mga mata dahil sa pag iyak siguro kanina sa nangyari sa park.

I’m sorry Matthew. hindi ko man lang naisip yung mga sinabi sakin ni Benjamin. Dapat pala

inamin

ko ng totoo sa dad ko na kasalanan ko ang lahat. Hindi ko man lang

inamoy

o

tinikman

ang

pagkaing

binigay mo sakin. Kaya ganun ang nangyari. I’m sorry kung

nakonsenysa

ka ng malala sa nangyari sakin. Sorry sa lahat lahat Matthew, sana maayos pa natin ito. At hindi ako

papayag

na

maungasan

ako ni Benjamin sayo.

Sabi ko sa isip ko habang pinagmamasdan ko ang kaniyang maamong itsura habang natutulog. Gumalaw siya kaunti na naging dahilan ng pagdilat ng mga mata niya, akma siyang sisigaw dahil sa gulat ngunit inunahan ko na takpan ang bibig niya Bago pa siya sumigaw.

“E-Ethan? A-anong ginagawa mo rito? P-paano ka

nakapasok

?”

Tanong niya sakin. Ngunit hindi ko sinagot ang tanong niya bagkus ay siniil ko siya ng isang halik na malalim. Hindi siya nanlaban o tinulak man niya lang ako. Ginawa ko ang lahat para matangay siya sa halik ko at nagtagumpay naman ako. Unti-unti siyang bumalik sa pagkakahiga ng hindi napuputol ang halikan namin. Gumapang ang mga kamay ko sa ibat-ibang bahagi ng katawan niya. At yung gabing iyon, may nangyari samin. Iyon ang pangalawang beses na may nangyari samin. Pinagsaluhan namin ang init ng Gabi, muling nag-isa ang aming katawan tanda ng pagmamahalan namin.

Chapter 30

Ethan Nolasco

Pinagmamasdan kong natutulog si Matthew na katabi ko Ngayon sa kama niya. Parehas kaming hubad at tanging kumot lang ang nagtatakip sa aming mga katawan. Naalala ko ang gabing nangyari sa amin. Halos mapuno ng ungol naming dalawa ang buong kwarto sa tindi ng pag-iisa namin dulot ng pag alab ng aming pag-iibigan.

“Sorry na Matt Matt ko, huwag ka na Magalit at

magtampo

sakin.

Aaminin

ko na kasalanan ko ang lahat at hindi ko

pinagtapat

ng maayos kay Dad ang lahat kaya humantong tayo sa ganito. Tsaka yung

pakikipag

suntukan

ko kay Benjamin?

Sinasadya

ko talaga iyon. Hindi ko

lubos

maisip

na kaagaw ko siya sayo,

magsabi

ka nga sakin ng totoo? Noong wala pa ako rito sa Manila lagi ka ba niyang

pinupuntahan

sa hospital?!”

Tanong ko sa kaniya.

“Oo, ano naman masama doon? May concerned lang ang tao sakin. Alam mo na? Hindi pa case closed ang

kaso

ni Chairman Tan at

nanganganib

ang Buhay namin pareho ni Theo. Eh Ikaw? Nasa Mindanao ka. Sino mag

pro-

protekta

sakin once na may mangyari sakin masama habang nasa labas? Diba Wala?! Sa

halip

na

idaan

sa Magandang

usapan

at sa maayos na

paliwanagan

ang lahat,

dinadaan

mo sa init ng ulo.

Parehong

pareho kayo ni Benjamin. Mga maiinitin ang ulo niyo. Mga lalaki nga naman.”

Sabi niya sabay

iling

. At tumalikod sakin, lumapit Naman ako sa kaniya sabay

yakap

sa likod niya.

“Hindi ko

lubos

maisip

na may gusto din siya sayo.

Ayokong

may kaagaw ako Sayo. Akin ka lang Matthew. Kung nagawa man kitang

lokohin

noon, ginawa ko iyon para

pumasa

at

magkaroon

ng medals para hindi Magalit ang dad ko sakin. Pero ang totoo Ikaw ang gusto ko. Kahit na straight ako?! Ikaw

nagpapatibok

sa

puso

ko.”

Pag amin ko sa kaniya.

Humarap naman siya sakin

nagtama

ang mga mata namin at

nagkatitigan

kaming pareho.

“Paano ako

maniniwala

sa mga sinasabi mo kung totoo man iyan? Minsan mo na ako

niloko

at pakiramdam ko ay

mauulit

mo pa iyon sakin. Hindi ko alam kung kailan pero kung ganun man ang mangyayari? Parang hindi ko yata

kakayanin

iyon.”

Malungkot niyang sabi sakin. Lumapit ako sa kaniya sabay

dampi

ng labi ko sa labi niya.

Bumangon

ako sabay kinuha ko ang

pantalon

ko upang kunin sa bulsa nito ang Isang box na maliit na

nabili

ko sa Mindanao nung paalis na ako roon.

Pinakita

ko sa kaniya ang box na iyon na kulay

asul

..

“Ano iyan?”

Tanong niya sakin sabay umupo siya Mula sa pagkakahiga.

Binuksan

ko iyon sa harapan niya at Isang

gintong

kwintas

ang

bumungad

sa kaniya na may pendant na nakalagay

cariño

dikit dikit ang

sulat

niyon at

napapalamutian

ng mga maliliit na

diamanteng

nagkikislapan

.

“Cariño?”

Tanong niya sakin.

“

Salitang

Spanish iyan na ang ibig sabihin

darling, honey, my home.

Ikaw ang darling, honey, at

tahanan

na

mauuwian

ko. Matt Matt ko.”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya na may halong lambing. Naluha siya habang

nakangiti

. Lumapit siya sakin sabay

hinalikan

ako sa labi ko. Pagkatapos

nagkahiwalay

ang aming mga labi sabay sinuot ko sa kaniya ang

kwintas

. Iyon ang

totoong

kwintas

na pinasadya kong

ipagawa

sa Mindanao dahil

mayaman

ang Mindanao sa mga

ginto

at sa mga diamanteng maliliit na Malaki ang

halaga

.

“Paano Ikaw? Wala Sayo?”

Tanong niya sakin.

Umiling

lang ako,

“Hindi na

baleng

Wala ako. Basta’t nandito ka lang lagi sa tabi ko.

Kompleto

at Masaya na ako.”

Matamis

kong sabi sa kaniya sabay halik sa noo niya.

•••••••••

“Kanina mo pa ako tinitignan Ethan, may

dumi

ba sa Mukha ko?”

Tanong niya sakin habang kumakain kami ng agahan.

“Wala… Naisip ko lang nangyari kagabi. Bagay na bagay sayo yung kwintas na binigay ko.”

Sagot ko sa kaniya. Sabay kaming kumakain ngayon. Nakaligo na kami at magbibihis na lang ng uniform niya at ganun din sakin para sa pagpasok namin sa trabaho. Ihahatid ko siya sa hospital samantalang ako ay didiretso ako sa headquarters ng PNP kung nasaan ang office ko.

“Ahh by the way…

Napag

isipan mo na ba ang alok ko Sayo before?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ano iyon? Hindi ko na

maalala

eh.”

Sabi niya sabay higop ng kape.

“Yung alok ko na

maging

doctor ka sa medical examination na gagawin sa mga bagong graduate o bagong pasok na gustong

maging

pulis? Sa headquarters ng PNP iyon gagawin.

Hihiramin

kita ng ilang buwan para lahat makapag medical exam.”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya. Natigilan Naman siya at tumingin sakin,

“Fine!

Pumapayag

na ako. Kailan iyan mag

uumpisa

?“

Tanong niya sakin.

“Hmmm… After this month, sa unang araw ng august.”

Sagot ko sa tanong niya.

“Okay sige,

gawan

mo ako ng schedule dahil hindi lang

iikot

doon work ko

babalik

pa ako ng hospital after ko

magpa

medical exam sa lahat ng

kapulisan

na hawak mo.

Gawan

mo na din ng list lahat ng

kapulisan

, alphabetical order siguro mga 100 a day na Pulis ang ma e-examine ko,

agahan

na lang mga 5:30 ang start at matatapos ng 6:00 pm. Is that clear?!”

Tanong niya sakin. Hindi ako nakasagot. Magaling siya mag arrange or mag organize ng schedule.

“

Magaling

ka sa pag

gawa

ng schedule kahit na sa isip mo pa lang.”

Pagpuri ko sa kaniya.

“Haha… Doctor ako at

sanay

na ako gumawa ng schedule thru mind at

nangyayari

iyon agad. Never pa ako na failed.”

Sabat niya. Mabilis umusad ang Oras at agad na kaming umalis after namin magbihis o magsuot ng uniform. Pumasok na ako sa kotse niya at siya ang nagmaneho papuntang hospital. Napansin ko na pinagtitinginan siya ng mga tao sa labas pa lang ng hospital.

“Anong meron at

lpinagtitinginan

ka nila?”

Tanong ko.

“

Kagagawan

niyo kase ni Benjamin kagabi kaya ako

nadamay

sa

gulo

niyo di mo ba alam? Trending Tayo sa Balita kagabi? Mga isip bata kayong dalawa

sarap

niyo pag

untugin

pareho.”

Masungit niyang sabi sakin.

Tinawagan ko naman ang driver ko para sunduin ako rito sa hospital, nagpalipas Muna ako ng ilang Oras sa office niya samantalang siya iniwan niya ako sa office at bumaba na sa ground floor para Gawin ang trabaho niya bilang General Surgeon at Director ng Hospital na ito.

Ilang saglit pa ay tumawag na ang driver ko at sinabi niya na nasa baba na siya sa may ground floor. Lumabas ako ng office ni Matthew at nagtungo na sa ibaba. Hinanap ko Muna si Matthew pero ang naabutan ko o nakausap ko ay yung Nurse na babaeng kasa-kasama niya Minsan na kung hindi ako nagkakamali ay si Nurse Eunice. Siya din ang nurse na Nakita kong kausap ni Doc Erica nung bumisita ako rito sa hospital pagkagaling kong airport para surprisahin si Matthew.

“Nasaan si Doc Matthew?”

Tanong ko sa kaniya nung lumapit ako sa kaniya sa information desk ng hospital.

“Si Doc Matthew po? Ahh nasa operating room po. Matagal pa po siya

makakalabas

po.

Kakaumpisa

pa lang po kase ng operation sa bagong

sugod

na patient dito. bakit po? May

ipapasabi

po ba kayo sa kaniya?”

Tanong niya sakin.

“Meron, pasabi na susunduin ko siya mamaya after ng work niya

mamayang

Gabi. yun lang!”

Sabi ko sa nurse na iyon.

“Sige po Chief Nolasco. Sasabihin ko po kaagad kay Director yung

pinapasabi

niyo po.”

Tumango naman ako at agad na lumapit sa driver ko at sabay na kami lumabas ng hospital papunta sa sasakyan. Umalis na kami ng hospital papunta sa headquarters.

---

Matthew Aristotle

“Good work Doc. Gab, nice one sa Inyo assistant nurse Janice and nurse mariel. ahh by the way. Assistant Nurse Janice

pakitawag

si Nurse Eunice sa Health desk at papuntahin mo rito. At Ikaw nurse mariel,

tawagin

mo yung mga bagong intern na nurse dito sa hospital at

ipalinis

mo itong Operating room, I check mo mabuti ang

paglilinis

nila okay? Doc. Gab

sabihan

mo ang ilang nurse na samahan kang

ilipat

itong patient natin sa private room na

paglalagyan

nito, kausapin mo na din ang kaanak ng pasyente na nag

aantay

sa labas.”

Utos ko sa kanila at sabay sabay Naman silang tumango at kaniya kaniya na sila kilos. Lumabas ako ng Operating room sabay tanggal ng surgical gloves at surgical face mask ganun din ang head cover sa ulo ko. Hindi ko namalayan ang Oras. Lunch na Pala.

“Director!

Pinapatawag

niyo po daw ako sabi ng assistant ko?”

Tanong sakin ni Nurse Eunice nung paglapit niya sakin.

“Oo,

hingian

mo ng info ang relatives ng patient na bagong opera,

kinakausap

na sila ngayon ni Doc. Gab”

Utos ko sa kaniya.

“Copy Director. Ahh siya nga po pala, pinapasabi po ni PNP Chief Nolasco na susunduin daw po niya kayo mamayang Gabi after ng work niyo po pinapasabi po niya sakin kanina. Nasa operating room po kase kayo.”

Sabi sakin ni Nurse Eunice. Tumango na lang ako at saka na siya umalis. Pumunta ako sa changing room para magpalit, binuksan ko ang locker ko at natigilan ako nung Makita ko ang gold necklace na binigay niya sakin kagabi. Pumunta ako sa coffee vending machine para kumuha ng kape. Busog pa ako at wala akong ganang kumain ng lunch.

Pagkakuha ko ng kape, dumiretso ako sa office ko at umupo sa swivel chair ko. Nagmuni-muni muna ako Hanggang sa maubos ko ang kape ko. Tsaka na ako gumawa ng mga gagawin kong sheets after niyon ay nag research ako sa mga ibat-ibang parts o bahagi ng katawan na related sa gagawin kong operation sa susunod kong patient na naka confine dito sa hospital dalawang araw na siyang naka confine dito at pinag aaralan ko ang gagawin kong pag o-opera sa kaniya.

Hindi ko namalayan ang Oras at Gabi na, nagawa ko na din I check ang mga patients ko sa ibat-ibang floors at makipag usap kay Nurse Eunice regarding sa patient matters dito sa hospital. Ngunit Wala pa akong na re-recieve na text or tawag Mula kay Ethan pasadong 9 na ng Gabi at tapos na ang Oras ng work ko rito sa hospital pero Hanggang Ngayon ay wala parin siya. Napag desisyon ko na lang na umuwi ng mag Isa sakay ng sasakyan ko. Inisip ko na lang na baka busy siya or overtime sa work niya kaya hindi niya ako nasundo.

Pagdating ko sa bahay, na received ko ang text niya na ang sabi :

“Matt Matt/Cariño, hindi Muna kita

masusundo

ngayon dyan sa hospital. Sobrang busy ko dito sa headquarters at ginagawa ko yung plan or schedule na

pinapagawa

mo sakin kanina para sa susunod na linggo unang araw ng august. Sorry Cariño ko.

Ingat

ka sa pag uwi. Don’t worry mag u-update ako Sayo later kapag nakauwi na ako. Good night and I love you!”

Sabi niya sa text. Nawala ang pagdududa at kaba ko sa kaniya nung mabasa ko ang text niya. Nag reply Naman ako sa kaniya maikli lang dahil ayokong istorbohin siya sa trabaho niya.

After niyon ay nagpunas na ako ng katawan at saka nagsuot ng pantulog dahil tapos na ako kumain. Nanuod Muna ako ng TV para antukin ako. Nag vibrate ang phone ko at iniisip kong nag reply siya pero hindi. Tumatawag sa kabilang linya si Benjamin. Natigilan ako nung pagmasdan ko ang screen ng phone ko na pangalan ni Benjamin ang nanduon at tumatawag sakin. Naalala ko yung gabing napaamin siya sa tanong ni Ethan sa kaniya. Hindi ko inaasahan iyon na aamin siya. Tama ang hinala ni Nurse Eunice na may pagtingin sakin si Benjamin.

Bumuntong hininga ako at agad sinagot ang tawag niya.

Me: hello?

Benjamin (On the call): Matthew, Salamat Naman at sinagot mo tawag ko. Kumusta ka na?

Me:

uhm

. Benjamin wala akong time makipag usap Sayo. Matutulog na ako maaga pa ako bukas

Dahilan ko.

Benjamin (On the call): Teka, saglit. Huwag mo

munang

ibababa

ang tawag. Nandito ako sa labas ng bahay mo sa.may gate.

Sabi niya na ikinabigla ko. Napatayo ako sa kinauupuan ko sabay pumunta sa pinto at binuksan iyon. Nakita ko siyang nasa harap ng gate at nakatingin sakin. Pinatay ko ang phone ko sabay lumabas at lumapit sa kaniya.

“Benjamin anong ginagawa mo dito? Dis Oras na ng Gabi? Bakit ganyan ayos mo? Saan ka galing?”

Sunod sunod na tanong ko sa kaniya. At naamoy ko ang Amoy alak sa katawan niya. Pasuray suray siya ngunit inaayos niya ang Tayo niya. Binuksan ko ang gate at saka ako lumabas. Pagkalabas ko bigla niya akong nilapitan at niyakap ng mahigpit.

“Ako na lang Matthew…. Ako na lang ang piliin mo.”

Malungkot at ngarag niyang boses na parang umiiyak kasabay niyon ang pagbagsak ng katawan niya na nakatulog na pala siya. Inalalayan ko siya papasok sa loob ng bahay ko at inihiga ko siya sa kama ko dito sa kwarto ko. Awang awa ako sa itsura niya ngayon. Nagkakaganito siya dahil sa akin.

Chapter 31

Matthew Aristotle

Pinagmamasdan ko ang itsura ni Benjamin Ngayon na lasing na lasing. Nakahiga siya Ngayon sa kama ko at Katatapos ko lang sa kaniya mag punas. Pinalitan ko din ang damit na suot niya. Binihisan ko siya ng sando at shorts.

I’m sorry Benjamin, hindi ko gustong maging ganito ka dahil lang sakin. Hindi ko din alam na ako pala ang

tinutukoy

mo noon nung tinanong ko sayo kung sino ba

nagugustuhan mo. At si Ethan yung sinasabi mong kaagaw mo sakin. I’m very very sorry Benjamin. Pero hanggang

kaibigan

lang ang tingin ko para sayo at hindi na

magbabago

iyon.

Sabi ko sa isip ko sabay napatakip ako ng bibig habang napapasinghap dahil sa pag-iyak. Pinunasan ko ang mga luha sa pisngi ko at saka tumayo na, kinumutan ko siya ng maayos at saka pinatay ko ang Isang lamp shade sa kanan niya banda. Tanging nag iisang lamp shade na sa kaliwa niya ang bukas. Naglakad na ako palabas at sinarado na ang pintuan ng kwarto ko. Nagtungo ako sa sofa sa living room upang doon na lang ako matulog.

Kinaumagahan, nagising ako ng maaga. Agad akong naligo at naghanda na ng almusal. Sumilip ako sa kwarto ko at mahimbing parin ang tulog ni Benjamin. Hindi ko na siya ginising pa. Pinagpatuloy ko na lang ang pagluluto ng almusal, saktong pagkatapos ko magluto ng almusal nakarinig ako ng mga yabag ng paa papunta rito sa dining room at hindi nga ako nagkamali dahil si Benjamin iyon.

“Good morning.”

Bati niya. Hindi ko siya tinignan

“Good morning din.”

Bati ko.

“

Pinagtimpla

kita ng black coffee para

matanggal

hang over mo.”

Dugtong ko.

“Salamat.”

Tugon niya.

Wala kaming imikan habang kumakain, nung natapos na ako kumain.. nilagay ko na pinagkainan ko sa sink at saka pumunta na ng kwarto para magbihis. Paglabas ko nagulat ako dahil tumama ang noo ko sa matipuno niyang dibdib.

“

Arayyyy

!”

Daing ko. Sabay sapo sa noo ko. Pakiramdam ko tumama noo ko sa collar bones niya.

“Oh, s-sorry…

K-

kakatok

sana ako para itanong sayo nasaan damit ko, bigla na lang bumukas ang pinto at lumabas ka.”

Sabi Naman niya.

“O-okay lang. Yung damit mo nga pala

nilabhan

ko kagabi amoy alak kase.

Nanduon

sa laundry room, Teka Kunin ko.”

Sabi ko pero pinigilan niya ako.

“Huwag na, ako na

kukuha

.”

Pagtutol niya.

“No! I insist. Ako na

kukuha

.”

Sabi ko naman. Paalis na ako papuntang laundry room nung bigla niya akong hilain ulit at napasubsob ako sa matipuno niyang dibdib. Ngayon ko lang nalaman na Wala pala siyang suot na sando. Hinubad na niya pala yung sandong pinahiram ko sa kaniya kagabi.

Dahan dahan akong tumingala sa kaniya at nakita ko ang mukha niya na seryoso pero hindi Galit.

“I miss you!”

Mahina pero dinig na dinig kong sabi niya.

“Benjamin…”

Iyon na lang ang nasabi ko. Natigilan ako nung makita ko ang pagbagsak ng mga luha niya galing sa mata niya.

“I know na

pinipili

mo siya kesa sakin, Nakita ko kayo Isang Gabi. Balak ko

sanang

puntahan ka at humingi ng sorry sayo. Pero

naunahan

na niya pala ako. I was standing in front of your house. At kitang kita ko sa

anino

niyong dalawa Mula sa bintana mo na

hinalikan

ka niya, hindi ka

tumutol

niyon. You know what? Habang nakikita ko kayong ganun?! My heart broke into pieces… I silently cried, this is my first heart break. Pero ano nga ba ang laban ko sa kaniya? May past kayo and parang gusto mo or niya na magkaroon kayo ng second chances na

magkatuluyan

ulit kayo.”

Malungkot niyang sabi sakin habang nangingilid ang mga luha niya galing sa mga mata niya pababa sa magkabilang pinsngi niya.

“I’m sorry…. I-i’m very very sorry Benjamin. H-hindi ko alam na ako yung tinutukoy mo na taong gusto mo. H-hindi ko alam. H-hindi ko intention na saktan ka. Pero nagawa ko na….”

Naluluha ko na din na sabi sa kaniya.

Niyakap na lang niya ako dahil humagulhol na ako sa iyak.

“I think, na reject mo na ako right? Hanggang friends na lang tingin mo sakin?! I remember na sinabi mo sakin nung Isang araw na humingi ako ng

payo

Sayo. If yung taong mahal ko

magsabi

sakin na Hanggang friends lang kami. Kailangan kong

respetuhin

iyon dahil iyon ang

pagtingin

niya sakin. Pero bakit parang hindi ko kaya?! Ang sakit…. Ang sakit sakit.”

Sabi pa niya na mas Lalo ko pang ikinaiyak. Niyakap ko din siya ng mahigpit. Sorry ako ng sorry sa kaniya. Pero siya? Pinunasan niya lang ang mga luha sa pisngi ko.

“I understand… But I can’t promise you na

aalisin

kita dito (sabay

turo

nito sa

kinalalagyan

ng

puso

niya). Kahit friends ang turing o tingin mo sa akin, ipaoaramdam ko parin sayo ang pagmamahal ko for you.

Hayaan

mo akong gawin iyon hanggang sa

magsawa

at

mapagod

ako at

matauhan

na rin ako na friends lang talaga ang turing mo sakin at hindi mo na

mababago

pa iyon. But I will never ever leave you, I will still in your side no matter what happens. I promise!”

Malungkot niyang sabi sabay halik sa noo ko. Napapikit ako sa ginawa niyang iyon. Siya ang unang lalaking nagparamdam sakin niyon, ang halikan ako sa noo. Ang lalaking gagawin ang lahat para mailigtas lang ako sa panganib. Kung baga Isa siyang anghel na nagkatawang tao to protect me, in short siya ang guardian angel ko. Handa siyang mapahamak to protect me. Ipaoaramdam niya talaga sayo na safe ka at higit sa lahat… Handa ka niya unawain kapag mag o-open up ka sa kaniya, he still there to listen to you at handa siyang damayan ka.

Niyakap niya ako ng mahigpit at ganun din ako sa kaniya.

“Sige na, kukunin ko na ang damit ko sa laundry room.”

Sabi niya sabay naglakad papunta sa laundry room. Iniwan niya ako sa living room. Napayuko ako at naisipan kong pumasok Muna sa kwarto ko. Pagpasok ko naupo ako sa gilid ng kama ko at umiyak.

Pakiramdam ko kalahati ng puso ko nabasag. Tinatanong ko sarili ko, bakit hindi na lang talaga siya? Bakit hindi na lang siya ang unang lalaking nakilala ko sa halip na si Ethan?. Yung mga katangian ng isang lalaking hinahanap ko before nakikita ko kay Benjamin, pero si Ethan ang pinili ng puso ko. I cried silently. Hanggang sa mapagod ako kakaiyak at pinunasan ang mga luha sa pisngi ko. Dumiretso ako ng banyo dito sa loob ng kwarto ko at naghilamos ako. After ko maghilamos, inayos ko ang sarili ko at saka lumabas na.

I saw him wearing a civilian. Iyon ang suot niya kagabi na nilabhan ko. Tinignan ko siya Mula ulo Hanggang paa. He’s perfect. Kahit sinong babae o kagaya ko na 3rd gender ma fa-fall in love kaagad sa kaniya like Nurse Eunice. Na love at first sight siya kaagad kay Benjamin.

“Wala kang pasok?”

I asked.

“Wala, off ko simula pa kahapon.”

Sagot naman niya.

“So? Saan ka pupunta?”

Tanong ko ulit.

“I don’t know… Maybe, sa bahay na lang ako

maghapon

. Do my stuffs like

maglilinis

ng kwarto ko, bonding with my mom, etc.”

Sagot niya sakin.

“That’s good. Napaka simple mong lalaki Benjamin. Everyone likes you, na

lo-love

at first sight Sila Sayo kahit Wala ka pang ginagawa.”

Pagsasabi ko ng totoo sa kaniya.

“Talaga? Bakit kaya ganun? Sa iba ang lakas ng dating ko pero sayo walang

epekto

?!

Nakakainis

naman.

Epal

talaga yang Ethan na iyan.”

Sabi niya na halata sa boses ang pagkadismaya niya. Napailing na lang ako habang nakangiti.

“Now I know na dapat lang talaga na

magka

partner kayo sa work. The more you hate, the more you love…”

Sabi ko sa kaniya na ikina ngiwi ng Mukha niya. Natawa na lang ako sa expression ng Mukha niya na mukhang nandidiri siya kay Ethan.

Lumipas ang Isang Oras at agad na kaming umalis, hinatid ko siya sa labas sa sakayan ng UV terminal ako Naman ay dumiretso na sa pagpasok. Nag vibrate ang phone ko habang nasa byahe. Kaya naman inopen ko iyon gamit ang isang kamay ko habang patingin tingin ako sa harap para tignan ang kalsada. Nagtext si Benjamin.

“

Ingat

ka sa byahe at sa work mo.”

Napangiti ako sa text niya. Hindi ko siya agad na replayan dahil nakarating na ako ng hospital at pinark ko na ang sasakyan ko sa parking lot. Hindi pa tumatawag sakin si Ethan. Hindi ko alam kung anong meron sa lalaking iyon, sabi niya kagabi sa text ay ite-text niya ako kapag nakauwi na siya pero Wala akong natanggap ni kahit anong text Mula sa kaniya. Ngayong Umaga Wala din akong natanggap na tawag or text sa kaniya..

Siguro

puyat

lang iyon. Mag

te-text

din iyon mamaya.

Pagkukumbinsi ko sa sarili ko. Pagpasok ko sa hospital binati ako ng ilang stuff ng nurse at doctor sa lobby ng ground floor ng hospital. Binati ko din Sila pabalik, nakasalubong ko si Doc. Erica, binati niya ako sabay lapit sakin.

“Mukhang mugto ang mga mata natin ah?”

Takang tanong niya.

“

Hayyy

nako.

Mahabang

kwento…”

Sabi ko naman.

“I share mo sakin iyan mamayang lunch. Huwag kang

tatanggi

?!

Kakaladkarin

kita palabas ng office mo Hanggang makalabas tayo ng hospital Sige ka.”

Sabi niya sabay tapik ng shoulder ko. Napailing na lang ako sa kaniya.

“Nurse Eunice, patingin nga ng info ni patient 110.”

Tawag niya kay Nurse Eunice na nasa desk paglapit ni Doc. Erica doon, sinundan pa niya ako ng tingin sabay senyas ng ( kill ka sakin mamaya kapag

tumanggi

ka). Natawa na lang ako sa senyas niyang iyon.

Pagpasok ko ng elevator. Agad kong pinindot ang number ng floor kung nasaan ang office ko. Ako lang tao sa elevator at habang umaakyat ang elevator, naiisip ko ang nangyari kanina sa Bahay ko. Napabuntong hininga na lang ako ng malalim sakto naman bumukas ang pintuan ng elevator at naglakad na ako palabas papunta sa office ko.

Ginawa ko na lang ang mga duties ko as a General Surgeon and Director nitong hospital nagpaka busy ako sa work ko ngayon. Ni hindi ko namalayan ang Oras at malapit na mag lunch. I check my phone ngunit walang text or calls sakin si Ethan.

That bastard. Pinag aalala talaga niya ako?

Bwesit

siya…

Gigil kong sabi sa isip ko. Hanggang sa dumating na si Doc. Erica sa office ko.

“I told you.

Humanda

ka talaga sakin kapag

tumanggi

ka, kakaladkarin kita palabas nitong

hospi

––”

Pinutol ko sasabihin niya.

“Fine. Tara na!”

Sabi ko sabay irap sa kawalan.

“Yessss!

Uyyy

ichi-

chika

mo pa sakin kung ano dahilan ng

pagmugto

ng mga mata mo kanina.”

Sabi pa niya sakin sabay naglakad na kami palabas ng office ko at papuntang elevator.

“Oo na,

paulit

ulit ka.”

Sabi ko na ikinatawa na lang niya.

Paglabas namin ng hospital, agad kaming pumunta sa bread shop na dalawang kanto ang layo nito sa hospital. Walking distance lang siya. Pagpasok namin sa loob kinuha ko na lang ang order ni Erica at ako na nag order sa counter.

“

Uyy

friend, alam mo ba ang

chika

?”

Sabi nung babae sa likod ko.

“Anong

Chika

naman iyon friend?”

Tanong ng kaibigan din niya na babae na katabi niya. Nakatayo silang dalawa sa likod ko at dinig na dinig ko pinag uusapan nila. Hindi sana ako interested pero malakas kase boses nila kay naririnig ko.

“Yung

sikat

na model na si

Maica

Borromeo

? Malapit na ang uwi niya dito sa bansa.”

Sabi ng Isa.

“Ganun ba? Siya ba yung

gumanap

na Mrs. Anastasia Grey sa 50 shades of Grey na rated SPG Hollywood film?”

Tanong ng katabi niya.

“Oo siya nga,

pantasya

siya Ngayon ng mga

kalalakihan

dito sa pinas. Imagine? Mga fb friends ko na lalaki here puro shared post nila yung bikini photo ni

Maica

? Na i-insecure nga ako kase ang perfect ng body niya as in sobrang sexy niya.”

Sabat naman ng Isa.

“Ako din friend, na i-insecure din ako. Yung crush ko? Puro shared post niya mga photo ni Maica. Nakakainis, pero Wala akong

mapapala

sa babaing iyon. Ang Ganda sobra eh

taob

ako sa kaniya kung

papipiliin

yung crush ko kung ako ba o si Maica? For sure si Maica

pipiliin

niya. Mala s*x goddess kase

datingan

ni Maica eh.”

Sabat ng katabi niya.

Maica? Maica Borromeo? Familiar ang name niya sakin I don’t know kung saan. Pero familiar ang name niya sakin.

Sabi ko sa isip ko. Hanggang sa natigilan ako dahil naalala ko na kung sino ang babaing iyon. Naistatwa ako sa kinatatayuan ko dahil sa naalala ko.

Yung babae na iyon ang naging dahilan kung bakit kami nag break ni Ethan noong highschool pa kami, Yung babae na sinasabi ni Ethan na

ginamit

niya before para

makapasok

sa highest honor at magkaroon ng medals noong graduation namin sa high school…. Siya, siya si Maica Borromeo…

Napakurap ako sa naalala ko. Nabalik ako sa huwisyo ko nung kinalabit ako ng dalawang babae na kanina nag chi-chikahan sa likod ko. Bumaling ako sa kanila.

“Ahh Sir…. Kayo na po

sunod

,

tinatawag

po kayo ni ate sa counter.”

Sabi niya sakin.

“Ah

p-

pasensya

na. Na pre occupied ang

utak

ko kaya hindi ko napansin.”

Sagot ko naman sa kaniya sabay naglakad na palapit sa counter at umorder na ng pagkain.

“Pa

hatid

na lang po sa table 12 po. Thank you!”

Sagot ko sa babaing cashier. Tumango siya at saka na ako naglakad papunta sa table namin ni Erica.

Chapter 32

Matthew Aristotle

“Nako talaga,

tototohanin

ko talaga na

gawing

ari ng babae yung ari

nyang

Ethan na iyan kapag talaga

niloko

ka niya. Grabe?! Ikaw na nga itong

umako

ng kasalanan niya siya pa itong Galit? Hindi

marunong

mag thank you?! Walang manners?! At in fairness kay Senior Superintendent Sandoval ahh… Bakit hindi na lang siya piliin mo over that

chickboy

?

Mabait

, Concerned, over protective, lagi kang

iintindihin

. Unlike naman kay Ethan na hindi sure kung totoo ba pinaparamdam at

pinapakita

niya sayo o

pinapasakay

ka lang niya? Sabi nga nila Diba? Once a playboy, always a playboy?! Niloko ka na niya dati dahil sa babaeng iyon na Maica Borromeo na sinasabi mo sakin kanina. What if dumating yung babae na iyon galing states and

ahasin

o

akitin

yung Ethan na iyon? Tapos ano?

Itchapuwera

ka?! Nako talaga…

Papalitan

ko ng ari ng babae yung ari niyang Ethan na iyan ng wala sa Oras. Wag ka lang talaga niya

lolokohin

, gagawin ko talaga iyon. I swear!”

Gigil na gigil na pagbabanta at panenermon sakin ni Erica. Habang naglalakad kami pabalik ng hospital. Actually, halo-halo na ang iniisip ko ngayon. Wala pa akong natatanggap na text or tawag kay Ethan. What if na busy siya sa pagdating nung Maica na iyon?!

“Oh bakit parang natahimik ka yata? Don’t tell me,

hinahanda

na ni Ethan yung pagdating ng Ex-girlfriend niya?”

Mataray na tanong ni Erica.

“Hindi ko din alam… Halo-halo na ang nararamdaman at iniisip ko ngayon, what if na tama ka? Naghahanda na siya sa pagdating nung babaing iyon? Anong gagawin ko?”

Tarantang tanong ko kay Erica.

“Nako daiii, kung ako sayo.

Tanungin

mo kaagad iyang Ethan na iyan o

papiliin

mo na kung sino sa

inyong

dalawa nung Maica na iyon. Mahirap na mag assumed daii,

masasaktan

ka lang. Kaya

diretsahin

mo na itanong kay Ethan o

papiliin

mo na siya kung sino sa

inyong

dalawa.”

Sabi ni Erica sakin. Napabuntong hininga Naman ako sa sinabi niya, I don’t know kung tama ba yung suggestion ni Erica na diretsahin ko si Ethan o papiliin ko siya kung sino sa amin dalawa ni Maica, masakit talaga umasa na Ikaw ang pipiliin pero yung babae pala ang pipiliin niya.

Nasa tapat na kami ng entrance glass door ng Hospital nung biglang kinalabit ako ni Erica napalingon Naman ako sa kaniya sabay sabi niya na

“Speaking of the Devil… Ayon ang playboy oh?!”

Sabi niya sabay turo sa loob ng hospital. Kausap ang Isang babae na hindi naman dito nagtra-trabaho. Naka halata sa damit ng babae na napaka ikli na parang nang aakit ito ganun din sa kaniyang kilos, may pahawak-hawak o haplos-haplos siya sa braso ni Ethan. Samantalang itong si Ethan walang ginagawa at enjoy pa siya sa ginagawang paghaplos sa kaniya ng babae.

Kumalma ako dahil may pinag aralan Naman ako at ayoko magmukhang walang pinag aralan at walang manners sa paningin ng mga tao rito Lalo na sa mga nurse at doctor rito. Ayoko din mag mukhang palingkera o palingkero na malakas ang boses na nakikipagtalo at nakikipagmurahan sa kaaway niya. Huminga ako ng malalim sabay nilakad ang direksyon nila pagpasok ko sa entrance glass door ng Hospital.

“

Uyyy

teka! Matthew, saglit.”

Pagtawag sakin ni Erica. Mabilis ako maglakad papunta sa direksyon nilang dalawa nakatalikod sakin si Ethan samantalang nakaharap sakin ang babae na lumalandi kay Ethan.

Paglapit ko sa kanila bigla akong sumingit sa gitna nila na hindi ko naman sinasadyang naitulak ang babae na iyon palayo kay Ethan. (

Weeh

? Hindi nga ba talaga

sinasadyang

itulak

?). Sabay harap ko kay Ethan na naniningkit ang dalawa kong mata sa kaniya.

“Mabuti naman at

naisipan

mong

magpakita

sakin? Akala ko kase kinain ka na ng

lupa

.”

Sarkastiko kong tanong sa kaniya.

“

Aba

! Sino ka para

itulak

ako ng malakas?”

Sigaw ng babae sa akin pagkatayo niya.

I knew it.

Palingkera

kang babae ka. Hindi ka lang pala Basta bitch, whore ka din Pala. But I don’t care kung bitch or whore ka pa dahil mas super bitch ako sayo. I don’t care kung marami ng taong nakatingin o nanunuod sakin ngayon.

Sabi ko sa isip ko habang nakatingin sa babae.

“Me? Ako ba ang kausap mo?”

Tanong kong mataray sa babae na iyon.

“Ayy ang bobo mo naman, natural Ikaw ang tinatanong ko, sino ba kausapin ko? Pader?”

Mataray din niyang sagot sakin.

“Possible na pader ang kausapin mo. I mean, look at yourself. You look like a fashioned victim, tsaka

magsuot

ka din ng

salamin

sa mata o di kaya

magpatingin

ka na sa mata mo. importante iyon para sayo. Alam mo na, concerned lang ako sa health mo at sa

pagkatao

mo na din baka kase

mapahamak

ka or

mapahiya

ka, kagaya ngayon.”

Mataray at meaning kong sabi sa kaniya. Ang bait ko pa dito sa kaniya.

“Anong

pinagsasabi

mo? Hindi pa Malabo ang mata ko. Mukha ba akong senior citizen sa itsura kong ito?”

Mataray at pabulway din niyang tanong sakin.

“Oh dear, hindi lang Pala mata mo ang may

deperensya

,

pandinig

mo din. Imagine? Ang lapit ko Sayo pero

pabulyaw

ka makipag

sagutan

sakin? At kaya ko lang nasabi sayo na

magpatingin

ka ng mata mo eh dahil Mali ka ng

napasukan

. Mukha ba itong Beer House? Mukha ba kaming mga Hostess sa paningin mo? Hospital ito, hindi Beer house.”

Mas mataray kong sabi sa kaniya na ikinatahimik niya.

“

Ilugar

mo ang sarili mong babae ka. Dahil lahat ng tao dito,

edukado

… hindi kagaya mo na halatang walang pinag aralan. walang breeding, walang manners at halatang palingkera pa.”

Pag de-describe ko sa kaniya.

“Para sabihin ko sayo na wala ka sa

palengke

, para

makipagsigawan

at

makipagsagutan

sa taong

nakakataas

sayo. Kilalanin mo Muna kung sino ang

tinatalo

mo, dahil ako lang naman ang Director at General Surgeon ng Hospital na ito. Kung hindi mo alam ang mga

salitang

iyon? Problema mo na iyon hindi akin.”

Diing pagpapakilala ko at sabi sa kaniya dahil alam kong hindi niya alam ang mga salitang sinabi ko. How poor she is.

“Kaya umalis ka rito. Hindi ka bagay rito,

nagpapahinga

mga tao rito na may sakit.

Nakaka

istorbo

ka na… At hindi ka rin dapat

pinagsasayangan

ng Oras.

Nasayang

ang Oras ko sayo. You’re nothing but a piece of trash! Get the hell out of my sight kung ayaw mong

ipakaladkad

kita sa mga guards dito, ayoko gawin iyon sayo wala akong dalang

panglinis

baka makuha ko pa ang germs na meron ka at

mapunta

pa sa mga patient dito.”

Pang iinsulto na may kasamang pagtataray sa babaing iyon sabay taas baba ang tingin ko sa kaniya.

“Yes, bitch! Get the hell out of here.”

Sabi pa ni Erica.

Walang nagawa ang babae na iyon kundi tignan kami ng masama at sabay naglakad ng mabilis palabas ng hospital. Pagkaalis ng babae na iyon lumapit sakin si Ethan sabay yayakap sakin ngunit bigla ko siyang tinulak palayo sakin.

“Bakit?”

Takang tanong niya.

“Huwag mo ko mayakap-yakap.

Maglinis

ka, gumawa ka ng paraan para maging malinis ka. Baka kung ano pang germs ng babaing iyon

napunta

sayo tapos yayakap ka sakin.

nakakadiri

ka!”

Diin kong sabi sa kaniya sabay talikod sa kaniya at pumunta na sa elevator para pumunta sa office ko. Pagdating ko sa office ko, umupo ako sa swivel chair ko at sabay huminga ng malalim. Nag cross arms ako habang naiisip ko parin ang nangyari kanina.

She deserves it. Deserve niya ang mga harsh na sinabi ko sa kaniya.

Nagpaka

honest lang ako sa kaniya,

diniscribe

ko lang naman siya at fit naman sa kaniya mga sinabi ko. That’s it!

Sabi ko sa isip ko. Biglang dating naman ni Ethan at pagpasok niya sa loob ng office ko, Amoy ko kaagad ang alcohol. Halos napuno ng alcohol ang apat na sulok ng office ko.

Literal na

sinunod

niya ang sinabi ko. Haha

Natatawang sabi ko sa isip ko, pero pinakalma ko ang sarili ko at minaintain ko ang Galit at bwesit na expression ko sa kaniya.

“What brings you here?”

Tanong ko sa kaniya na paseryoso.

“

Dinadalaw

ka.”

Sagot niya.

“

Tsss

… Mukha ba akong may sakit para

dalawin

?”

Mataray kong tanong sa kaniya.

“Hindi, look… I’m sorry kung wala akong

paramdam

Sayo, sinunod ko lang naman sinabi mo na gumawa ng schedule para sa lunes. Gusto mo

pakita

ko pa sayo, dala ko yung ginawa kong schedule.”

Pangangatuwiran niya.

“But you said na mag u-update ka sakin kapag nakauwi ka na? Where is it?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sorry na. I forgot, nakatulog na ako 4 am na eh. Sa office ako nakatulog after ko matapos yung pag

gawa

ko ng schedule.”

Malungkot niyang sabi. Well, nagsasabi naman siya ng totoo dahil halata sa mata mga niya na malaki ang eyebags sa bawat mata niya. Napabuntong hininga naman ako sa sagot niya sabay sandal sa swivel chair ko. Lumapit naman siya sakin sabay abot ng isang bouquet of Roses

“Sorry na. Promise

babawi

ako.”

Panunuyo niya sakin.

“No need!”

Sabi ko sa kaniya. Natigilan siya sa sinabi ko. Sabay takang tingin sakin.

“But why?!”

Tanong niya ulit sakin.

“Tsaka ka na

bumawi

kapag

nakabawi

ka na sa tulog. Mukha kang buhay na bangkay.”

Sabi ko sa kaniya.

“Let me see ginawa mong schedule, baka may Mali. Ako na mag co-correct.”

Sabi ko sa kaniya. Binigay naman niya sakin ang Isang long folder na white, kinuha ko naman iyon sabay bukas. Tinignan ko Isa Isa ang ginawa niyang schedule. Hindi naka indent yung iba at hindi pantay-pantay ang pagkakasuno-sunod ng pangalan.

“Maraming

babaguhin

sa ginawa mong schedule. Ako na bahala rito, tignan mo. Hindi pantay-

pantay

ang mga names na nandito sa list.

Maduduling

ako nito at mga nurse ko.”

Sabi ko sa kaniya. Tumango naman siya sa sinabi ko.

“Oh, and by the way. Malapit na Pala umuwi ang Ex-girlfriend mo na si Maica Borromeo. I know na alam mo ang tungkol sa

balitang

iyon right?”

Tanong ko sa kaniya. Tinignan niya lang ako ng seryoso sabay lapit sakin.

“Why you ask? Iniisip mo ba na ipagpapalit kita sa kaniya like noong ginawa ko sayo before? C’mon Matthew. Wala na kami ni Maica.”

Sabi niya sakin. Ako naman ay nagkibit balikat sa sinabi niya.

“Ikaw? It’s up to you kung

babalikan

mo, I mean pantasya siya ng mga

kalalakihan

ngayon. So possible na

mahumaling

ka sa kaniya. Ngayon pa lang mamili ka na samin, ako ba o Yung babaing iyon? Ayoko na kase mag assumed na ako pipiliin mo kapag dumating na yung babaing iyon, like ako nga piliin mo pero pagdating Naman niya

magbago

isip mo at siya ang piliin mo. Sinasabi ko lang sayo eto pero hindi ako Galit. May chance ka pa na

baguhin

yung pinili mo.”

Deretsahan kong sabi sa kaniya sabay pinapili ko siya kagaya ng sinabi sakin ni Erica kanina. Napabuntong hininga Naman siya sabay hila sakin mula sa pagkakaupo ko sa swivel chair at nagdikit ang mga katawan namin.

“

Cariño

ko, hindi magbabago ang

pagtingin

ko Sayo. Ikaw at Ikaw parin ang pipiliin ko, your my home kahit na niloko kita noon, sayo parin ako uuwi. My darling/Honey at ang nag

iisa

kong Matt Matt. Ikaw at Ikaw lang, kahit na

ihelera

ka pa sa 100 prettiest and sexiest woman sa buong Mundo. Ikaw at Ikaw parin ang pipiliin ko dahil

naiiba

ka sa kanila. I love you my Cariño.”

Sabi niya sakin sabay dikit ng mga noo namin. Nanlambot ang puso ko sa sinabi niya. Parang inalis niya ang pagiging bato ng puso ko. Sobra akong kinikilig para akong sasabog dahil pinipigilan kong kiligin sa sinabi niyang iyon. Hanggang sa hindi ko na napigilan ang kilig na pinipigilan ko ngayon kaya bigla ko siyang hinalikan. Ako na nag insist na halikan siya. Nabigla siya pero sinagot niya ang halik ko na iyon. Lumalim ang halikan namin sabay pulupot ng dalawang kamay ko sa batok niya at ang dalawang kamay niya ay pumulupot sa likod at sa balakang ko.

“Mahal na mahal din kita Mon Mari.”

Sabi ko sa kaniya after namin mag kiss na tumagal ng 1 or 2 minutes.

Napangiti siya sa sinabi ko.

“je t’aime aussi ma femme.”

Bulong niya sakin na ikinangiti ko ng Malaki dahil alam ko ang meaning iyon salitang french. Nag aral kase kami dati ng french class subject noong high school pa kami. Hinalikan ko ulit siya at sinagot Naman niya ang halik ko na iyon.

---

Mon Mori -

My Husband (In English)

Ma femme - 

My Wife/ My Better half (In English)

Chapter 33

Matthew Aristotle

Kasalukuyan akong nandito ngayon sa mansion ni Theo. Inanatay ko ang kaniyang pagbaba, nag aayos pa kase siya sabi sakin ni Mrs. Lydia. Pinagmamasdan ko ang malaking portrait ng pamilya niya, si Mr. Chairman Tan, ang asawa niya na Ina ni Theo at si Theo. Bata pa si Theo rito mga bandang 6 or 7 years old. Agaw pansin ang portrait na iyon dito sa malaking bahagi ng living room ng mansion. Pagpasok mo na kaagad Mula sa entrance door ng mansion, eto kaagad ang sasalubong sayo. Mga plorera na naglalakihan na halatang mamahalin, mga muwebles na ang iba ay yari sa maganda at mamahaling uri ng materyales na ginamit upang mabuo ang mga ito na pakiwari ko’y galing pa ito sa ibang bansa.

Nawala ang atensyon ko sa paglilibot ng paningin ko sa mansion nila Theo nung may nag doorbell sa labas ng gate. Agad ko narinig ang boses ni Mrs. Lydia na may kausap sa rugged phone na hawak niya na kulay itim.

Mrs. Lydia: Nandyan na si Atty Enrique 

sa gate? Okay Sige,

sasalubungin

ko siya dito sa entrance door.

Rinig kong sabi ni Mrs. Lydia at agad naglakad papunta sa entrance door ng mansion. Nakaupo lang ako sa Malaki at malapad na Sofa dito sa living room. Sinalubong niya sa entrance door ng mansion si Atty Enrique. may dala siyang Isang attache case na pinaglalagyan niya siguro ng mga documents.

Napatayo ako nung makita ko siya. Nakita niya ako at agad lumapit sakin.

“Oh, Hello Doc.

Santillan

, I’m sorry if

natagalan

ako

pagpunta

rito. you know? Super Traffic dito sa Metro Manila dahil sa

ginagawang

bagong

MRT7

.”

Ngiting bati at sabi niya sakin.

“It’s okay Attorney Enrique. Hindi pa naman po

bumababa

sa kwarto niya si Theo.”

Ngiting sabi ko kay Atty. Enrique

“Oh there he is…”

Sabi ko nung makita ko si Theo bumababa ng hagdan. Nakabihis siya ng maayos na damit na hindi magmukukhang pangbahay na damit.

“Sorry guys,

natagalan

ako mag ayos ng sarili ko. So? What’s new atty Enrique? Have a seat!”

Tanong niya niya kay Atty Enrique sabay Aya nito mag upo sa kabilang sofa na malapit sa kinauupuan ni Theo na single sofa.

“Well,

naglabas

ng letter si Vice President

Ynares

regarding sa re-opening ng Company. ang nakalagay sa letter is baka kung pwede sabihin ko sayo na siya muna ang mag handle ng Company habang

nagpapagaling

ka rito sa mansion. Wait, nandito sa loob ng attache case ang letter na ginawa niya.

Pinaalam

ba niya sa iyo iyon

iho

?”

Tanong ni Atty. Enrique si Theo. Napatingin naman ako kay Theo kung anong sasabihin niya.

“Sa pag

kakaalam

ko Atty. wala siyang sinasabi sakin simula noong

nailibing

si Dad. Never niya akong

dinalaw

rito at never niya

kinamusta

ang lagay ko until now.”

Sagot ni Theo sa tanong ni Atty. Enrique. Tama naman si Theo na wala siyang natatanggap na pangangamusta ni Vice President Ynares at hindi rin ito bumisita sa kaniya simula noong nilibing si Chairman Tan.

“Here’s the letter ni ginawa ni Vice President Ynares, naka include sa letter na iyan na sabihin ko daw sayo o

ipaalam

ko daw sayo na siya muna ang mag ha-handle ng Company under your name. Tumawag din siya sakin at sabi niya ay Kahit huwag ko na daw sabihin o

ipaalam

sayo. Ako na daw bahala mag decide sa

hinihingi

niyang permission sakin. Ngunit sinabi ko na hindi

pwedeng

I open ang Company hanggat wala kang sinasabi. Ilang beses niya akong

kinulit

about this pero

nagmatigas

ako na hindi pwede. Sinabi ko sa kaniya na Ikaw ang mag de-decide at kapag gumaling ka na eh Ikaw na ang papasok at

uupong

CEO dahil Ikaw ang

tagapag

mana

ni Chairman Tan.”

Sabi ni Atty. Enrique kay Theo.

“Tama lang ang ginawa niyo Atty. Kahit ilang beses niya kayo

kulitin

, huwag kayong pumayag hanggat wala akong sinasabi o go signal. Kahit na ipaalam mo sakin

patungkol

rito ay hindi parin ako

papayag

. Hanggat hindi pa ako

magaling

ay hindi ko bubuksan ang Company, kapag tuluyan na akong gumaling. Ako mismo ang

magbubukas

ng Company at

uupo

bilang CEO. Wala siyang laban sakin dahil ako ang

tagapag

mana

, He is not our relative nor a member of our family. he’s just my Dad’s friend, kaibigan nga ba niya si Dad o Isang

traydor

?”

Madiin niyang sabi sa huling sinabi niya na ikinatahimik ni Atty Enrique.

“Atty. May plano ako. Sana

matulungan

niyo ako sa gagawin ko, gusto kong

maikasal

ako kay Doc. Matthew ng sa gayon ay siya ang

tumayong

guardian ko. Wala pa ako sa tamang edad para

maupo

at

kahalili

ng dad ko bilang CEO.  Pero eto lang ang nakikita kong paraan para hindi ako ma control ni Ynares. Please attorney…. Kailangan ko ng

tulong

mo na maging legal at maging

mabisa

ang marriage contract namin  para hindi

makialam

si Ynares tungkol doon kapag

nalaman

niya na

kasal

na kami ni Doc. Matthew.”

Nakikiusap na sabi ni Theo kay Atty. Enrique. Natigilan ako sa mga narinig ko. Napalingon sakin si Atty. Enrique.

“Is it okay to you Doc. Santillan? Big responsibility itong gagawin mo as a legal guardian ni Rafael Theodore. walang problema sakin about this. But you? Okay lang ba sayo ito? Hindi ko

magagawa

ito if hindi mo gusto at walang

pahintulot

sayo. Kailangan is hindi ka

napilitan

na maging legal guardian niya dahil hindi Basta-basta ang pag gawa ng marriage contract. Kailangan

ipakita

niyo talaga sa harap ng maraming tao na

nagmamahalan

kayo kahit peke iyon

mapaniwala

niyo man lang sila na that you and Rafael Theodore are lovers or couple.”

Sabi sakin ni Atty. Enrique. Natigilan ako at napalunok sa mga sinabi niya sakin.

Big responsibility ang gagawin ko bilang

patunay

na ako ang legal guardian ni Theo. Kailangan

maipakita

namin sa buong

publiko

na

nagmamahalan

kami kahit peke basta’t

mapaniwala

namin ang lahat.

“

Uhm

… Atty.

napag

usapan

po namin iyan ni Theo. Sabi ko po na Bigyan niya ako ng

panahon

to think. Pero hindi naman sobrang tagal na

aabutin

ng ilang taon ng pag de-desisyon ko sa magiging sagot ko sa alok niya sakin. I u-update namin kayo kaagad ni Theo kapag nakapag pasya na po ako.”

Malinaw na sagot ko sa tanong ni Atty Enrique sakin.

“Is that so? Okay Sige, update niyo ako kaagad tungkol dito.

Bilisan

mo lang ang pag de-desisyon dahil

nalalaman

ko na kikilos

pailalim

si Vice President Ynares para makuha niya ang Company at lahat ng ari-arian

pinamana

ni Chairman Tan kay Rafael Theodore.”

Bilin niya sakin. Tumango ako kaagad sa sinabi niyang iyon.

Kailangan kong

makausap

si Ethan about this. Sana

maunawaan

niya ang

pagsasakripisyong

gagawin ko.

Nakasalalay

rito ang buhay, kaligtasan at

karapatan

ni Theo sa lahat ng ari-arian ni Chairman Tan. Kailangan ko din pag isipan mabuti ang magiging pasya ko once na pumayag na ako, hindi na ako

pwedeng

umatras

pa. Kailangan kong

panindigan

itong

papasukin

ko. Para kay Theo at para kay Chairman Tan.

Sabi ko sa isip ko. pakiramdam ko ay nauubusan na ako ng Oras at panahon para makapag desisyon. Kailangan kong sabihin ito kaagad kay Ethan. Bahala na kung ano ang magiging reaksyon niya. Ipapaliwanag at ipapaunawa ko sa kaniya ang lahat kung bakit ko ito gagawin. Sana Naman maunawaan niya.

Matapos ang pag uusap namin tatlo. Umalis na si Atty. Enrique. Naiwan na lang kaming dalawa ni Theo dito sa living room. Sinundan ko siya papunta sa Mini Office ni Chairman Tan. Pagpasok namin sa loob, umupo siya sa swivel chair at ako naman ay naupo sa upuan na katabi ng office table ni Chairman Tan.

“Mahirap makapag desisyon pero susubukan ko makapag pasya kaagad. Gusto kong kausapin kaagad si Ethan about this.

Tinangka

ko noon

ipaliwanag

about sa kaniya ito pero hindi siya

nakinig

sakin. Nag away kami tungkol dito. Sana Naman maunawaan niya ako kapag

inopen

up ko sa kaniya ulit ito.”

Sabi ko kay Theo.

“Paano kung makipag

matigasan

siya sayo? Paano kung hindi siya pumayag? Anong gagawin mo?”

Tanong ni Theo sakin.

“Wala akong choice kundi

Isakripisyo

ang

pagmamahalan

namin. Pero hindi ko alam kung

makakaya

ko dahil kailangan natin

mapaniwala

ang lahat Lalo na ang board of directors, shareholders at stockholders ng Company niyo na nagmamahalan tayo at karapat dapat ako

tumayong

legal guardian mo.

Nangako

ako kay Chairman Tan na hindi kita

iiwan

at

pababayaan

. Kailangan kong

ituro

sayo ang lahat ng meron sa Company niyo at sa lahat ng ari-arian

ipinamana

sayo ng daddy mo. Sakin niya

ibinilin

iyon na

ituro

ko sayo ang lahat. kaya Wala akong

magagawa

kung ayaw niya at makipag

matigasan

siya sakin. Bahala na kung ano ang mangyayari.”

Pinipilit kong magpakatatag at maging malakas sa paningin niya ngayon. Biglang hinawakan ni Theo ang kamay ko. Napatingin naman ako sa kaniya.

“Matthew. Hindi Basta-basta ang lag de-desisyon, ayoko na

masira

ang Buhay mo dahil lang sa

pinilit

kita na

magpakasal

sakin. Ayoko na balang Araw eh

mamuhay

ka sa pagsisisi at

pagdurusa

na yung taong mahal mo ay

pinakawalan

mo dahil sa

pagsasakripisyo

mo. Pero eto lang ang nakikita kong paraan para hindi ako

kontrolin

ni Ynares. Sana pumayag si Ethan at sana maunawaan niya ang gagawin

nating

ito.”

Nag aalala niyang sabi sakin. Tumango ako bilang tugon sa sinabi niya. Pagkatapos namin mag usap ni Theo. Umalis na ako sa manison at habang nasa byahe ako, napag desisyonan kong itext si Ethan.

To: Ethan

“Ethan, nasaan ka? May gusto sana akong sabihin sayo if hindi ka busy. Mag reply ka kaagad kapag nabasa mo ito, hihintayin ko.

Mag iingat ka sa work mo, huwag ka

magmadali

. Mon Mori.”

Iyan ang sabi ko sa text at sinend ko na sa kaniya. Wala akong pasok ngayon. Pupuntahan ko na lang siya sa office niya Headquarters. Nag iba ako ng daan dahil pupunta ako sa trabaho niya.

Pagdating ko sa headquarters. Sa gate pa lang hinarangan na ako ng guard.

“Saan po kayo Sir?”

Tanong ng guard sakin.

“Ahh nandyan ba si PNP Chief Ethan Nolasco? may appointment kase ako sa kaniya.

Pinapapunta

niya ako rito.”

Sagot ko sa guard.

“

Pasensya

na po Sir. Kanina pa po umalis si Chief Nolasco po. May Pinuntahan po siya ngayon.”

Sabi ng guard sakin. Nagtaka naman ako.

“Alam mo ba kung saan siya pumunta para doon na lang din ako pupunta?”

Tanong ko sa guard.

“

Pasensya

na po Sir. hindi ko po alam kung saan po siya pumunta po.”

Sagot ng guard sakin.

“Ganun po ba? Sige, maraming salamat.”

Sabi ko sa guard. Sabay taas ng bintana ng kotse ko. Umalis na ako sa main gate ng headquarters. Iniisip ko pa din kung saan siya nag punta. hindi man lang niya ako tinext na niyayaya niya akong kumain sa labas dahil lunch time na.

Saan ka

nagpunta

Ethan?

Tanong ko sa isip ko. Hindi ko alam kung saan ako pupunta ngayon. Naisipan ko na lang mag coffee Muna sa Isang kilalang coffee shop dito sa Mandaluyong. Pinark ko ang kotse ko sa parking area ng coffee shop na iyon. Pagbaba ko ng sasakyan natigilan ako nung makita ko ang pamilyar na sasakyan sa harapan ko. Bale naka park ang kotse ko sa kabilang side ng parking area dahil sa gitna ang daanan ng sasakyan para makapag park dito. Nasa harapan o nasa kabilang side ng parking area ang sasakyang pamilyar sakin na kulay itim.

Kay Ethan itong sasakyan na ito ah?! Anong ginagawa niyan dito?

Tanong ko sa isip ko. Sabay tinungo ko ang coffee shop. Pumasok ako sa loob at nilibot ko ang paningin ko sa loob ng Coffee shop na iyon. Kakaunti lang ang tao sa loob. Hanggang sa Nakita ko na ang lalaking hinahanap ko. Nasa dulo siya nakaupo at nakatalikod sakin. May kausap siya na Isang babae na sa tingin ko ay kaedadan niya. Na istatwa ako sa kinatatayuan ko.

Naisip ko na maghanap ng mauupuan na kita Sila pero hindi ako magpapahalata na nandito ako. Mabuti na lang yung table na napili ko upang Makita Sila ay katapat lang nila. 3 table ang pagitan Bago ka makarating sa table nila. May nakita akong menu book na nakapatong sa table na pinagtatambayan ko. Kinuha ko iyon sabay buklat upang matakpan ang mukha ko tanging mata ko lang ang nakikita upang Makita ko kung anong ginagawa nila. May lumapit sakin na waiter sa kinauupuan ko Ngayon.

“What is your order Sir?”

Tanong ng waiter sakin. Nilingon ko naman siya.

“Ahh, nothing! May

hinihintay

lang ako.”

Sabi ko sa waiter. Tumango ito at sabay umalis upang Iwan ako. Pinanuod ko na ulit ang ginagawa nila at nanlumo ako nung Makita kong hinalikan ng babae si Ethan sa pinsgi. Bumu-bungisngis pa ang babae at ganun din si Ethan. Kapwa Sila nagtatawanan at naghaharutan doon. Napatayo ako dahil parang hindi ko na kaya ang mga nakikita ko.

Pumihit ako patalikod ngunit sa pag pihit ko ay hindi namalayan ang pagdating ng waiter na may dalang mainit na coffee. Natabig ko iyon na naging dahilan upang matapon sakin. Kinagat ko ang labi ko dahil sa naramdaman kong init na tumapon sa may dibdib ko pababa sa tyan ko.

“Nako! Sorry po sir. hindi ko po

sinasadya

, okay lang po ba kayo?”

Tanong sakin ng waiter na halatang nag aalala sa kalagayan ko. Pinanindigan kong hindi lingunin ulit ang kinauupuan nila. Lahat ng tao dito sa loob ng coffee shop ay sakin naka tuon.

“Okay lang ako. I have to go, excuse me.”

Sabi ko sabay nagmamadaling umalis.

Mala ulan ang mga luha ko ngayon galing sa mata ko Hanggang sa makapasok ako sa loob ng sasakyan ko. Hindi na ako nag patagal doon at agad akong umalis sa Lugar na iyon, iyak ako ng iyak na may malalakas na hikbi habang nagmamaneho ako dahil sa mga nasaksihan ko kanina.

Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Hanggang sa naisip ko na bumalik sa mansion nila Theo. Pagdating ko doon sinalubong ako ni Theo. Halata sa Mukha niya ang pagkabigla at pagtataka ngunit sinalubong ko siya ng yakap at doon ako umiyak ng umiyak sa dibdib niya.

Chapter 34

Rafael Theodore

Inabutan ko siya ng basong may laman ng tubig, nandito kami sa loob ng kwarto ko. Nakaupo siya sa sofa nahimas-masan na siya hindi yung kanina na pagdating niya na iyak siya ng iyak na halos maubusan na siya ng hangin sa loob ng katawan niya. Umupo ako sa single sofa na malapit sa kinauupuan niya na mahabang sofa.

“Okay ka na?”

Tanong ko sa kaniya. Tumango siya

“Ano ng balak mo? Sasabihin mo parin sa kaniya?”

Tanong ko ulit sa kaniya.

“Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Pre occupied ang isip ko ngayon. Pwede bang

dumito

muna ako kahit ngayon gabi lang Theo?”

Mahinang boses niya at bakas doon ang lungkot. Kinuha ko ang kamay niya sabay hinawakan iyon ng mahigpit.

“Always welcome ka rito sa mansion. Soon magiging mansion mo na din ito kapag kasal na tayo.”

Sabi ko na iyon.

“

Ipapaayos

ko lang kay Mrs. Lydia yung guest room para

makapagpahinga

ka na.”

Sabi ko sa kaniya. Bago ako umalis ng kwarto ko, pinasadahan ko siya ng tingin saglit at naawa ako sa sitwasyon niya. hindi pa siya nakakapagpalit ng damit simula noong dumating siya. Basa siya ng kape, naamoy ko na amoy kape siya nung niyakap niya ako kanina. Natapunan daw siya ng kape nung mahuli niya sa aktong hinalikan ng babae si Ethan. Hindi ko nagustuhan ang mga nangyari sa kaniya. Nakaramdam ako ng Galit kay Ethan. Hindi siya karapat dapat para kay Matthew.

Paglabas ko, agad kung hinanap si Mrs. Lydia, nakasalubong ko siya sa living room ng mansion.

“Magandang Gabi Sir Rafael. Bakit hindi pa po kayo natutulog?”

Tanong niya sakin.

“Magandang Gabi din sayo Mrs. Lydia, gusto ko sanang

ipaayos

mo ang Guest Room natin sa tapat ng kwarto ko. Dito muna

magpapalipas

ng Gabi si Matthew.”

Utos ko sa kaniya.

“

Masusunod

po Sir Rafael.”

Sabi niya sabay bow ng ulo sakin. Nagpasalamat ako sa kaniya sabay balik na sa kwarto ko. Pabalik na ako sa kwarto ko nung marinig ko ang nag ri-ring na cellphone ni Matthew na iwan niya dito sa living room. Kinuha ko iyon sabay tingin kung sino ang tumatawag sa cellphone niya.

Ethan Nolasco

Answer     |     Decline

Agad kong pinatay ang tawag nung gag*ng lalaking iyon ngunit bigla siyang tumawag ulit. Naisip kong sabihin iyon kay Matthew. Pumunta na ako sa kwarto ko at pagpasok ko naabutan ko pa si Matthew na nakaupo sa mahabang sofa at nakasandal sa sandalan nakatingala siya sa kisame sabay punas ng kaliwang pisngi niya gamit ang kaliwang kamay niya na halatang umiiyak siya. Napalingon siya sakin dahil naririnig niya ang ringtone ng cellphone niya.

Lumapit ako sa kaniya sabay abot ng cellphone niya. Umayos siya ng upo sabay kuha sa cellphone niya.

“Tumatawag siya.

Sasagutin

mo ba?”

Tanong ko sa kaniya.

Tumingin lang siya sa screen ng phone niya. Hindi siya gumalaw pinapanuod niya lang ang pagtawag ni Ethan. Hanggang sa namatay ang tawag ni Ethan.

1 missed call

Nakita ko sa screen ng phone niya. Bigla niyang kinalikot ang cellphone niya at nung Makita ko ay pinindot niya ang power off.

“Ayoko na muna siyang makausap o makita siya. Parang hindi ko

kakayanin

na makita siya,

sasabog

ako sa Galit ko at baka hindi ko mapigilan ang sarili ko kung ano man

magawa

ko sa kaniya.”

Malalim niyang sabi sabay hilamos ng dalawang kamay niya sa buong mukha niya. Biglang bumukas ang pintuan ng kwarto ko sabay silip ni Mrs. Lydia samin.

“Sir Rafael, Maayos na po ang kwarto na pagtutulugan ni Sir Matthew po.”

Sabi ni Mrs. Lydia sakin.

“Sige, Salamat!

Magpahinga

na kayo Mrs. Lydia.”

Sabi ko. Tumango ito sakin sabay inalis niya ang sarili niya sa siwang ng pinto at sinara na iyon. Bumaling ako kay Matthew na problemado ang itsura at nalulungkot pa rin. Kumuha ako ng extrang damit ko sa Cabinet at ipinasuot ko sa kaniya iyon dahil natapunan ng kape ang damit niya.

“Matthew. Matulog ka na, ihahatid na kita sa kabilang kwarto. Tara na!”

Sabi ko sa kaniya. Tumayo naman siya agad, inalalayan ko siya hanggang sa makalabas na kami ng kwarto ko. Pumunta kami sa tapat ng kwarto ko which is yung Guest Room. Pagpasok namin doon. Umupo siya sa gilid ng kama, Wala parin siya sa sarili. Sinara ko ang pinto sabay kuha ng bakanteng silya at pinuwesto ko iyon sa harap niya sabay upo ko.

“Matthew,

Magpahinga

ka na! Alam ko na sa pag

gising

mo bukas ay hindi parin maganda ang pakiramdam mo dahil nandyan pa rin ang sakit sa

pabloloko

ni Ethan sayo. Kung ayaw mo siya makita at gusto mong

mamalagi

rito, okay lang. Laging bukas ang mansion ko para sayo.

Sabihan

mo ako kung handa ka ng

harapin

siya, sasamahan kitang puntahan siya. Sa Ngayon, kailangan mong

magpahinga

. If may kailangan ka, don’t hesitate me na

katukin

ako sa pintuan ng kwarto ko. Okay?!”

Pag alo ko sa kaniya. Sabay hinawakan ko siya sa magkabilang pinsngi niya gamit ang dalawang kamay ko at hinalikan ko siya sa noo. Nakita ko ang pagluha niya at nagtama ang mga mata namin.

“Parang hindi ko

kayang

matulog ng mag Isa Theo, gusto ko munang may kasama ako rito para iparamdam sakin na hindi ako nag

iisa

… Theo bakit ganun? Kung kailan handa na akong Bigyan siya ng Isa pang pagkakataon,

niloloko

niya ulit ako?! Anong kasalanan ko sa kaniya at bakit niya ako

ginaganito

? At ang mas masakit pa ay

naibigay

ko ang sarili ko sa kaniya ng dalawang beses. hindi ko

matanggap

Theo… Ang sakit sakit! Ang

bigat

ng pakiramdam ko.”

Humagulhol siya na may kasamang hikbi. Nabigla ako sa mga narinig ko.

Dalawang beses? Dalawang beses na may nangyari sa kanila?!

Tanong ko sa isip ko. Gusto ko iklaro iyon sa kaniya kaya tinanong ko siya.

“Totoo ba ang narinig ko? Dalawang beses na may nangyari sa Inyo?”

Tanong ko ulit sa kaniya. Tumango siya habang umiiyak.

“Kaya ko lang naman

naibigay

ang sarili ko sa kaniya ay dahil mahal ko siya. Tao lang naman at

nagmamahal

Theo.”

Sabat pa niya habang umiiyak. Hindi ako makapaniwala sa mga narinig ko mula sa kaniya. Nayakap ko na lang siya sabay himas sa likod niya para patahanin siya. Mabilis umusad ang Oras, gabing-gabi na nung dinalaw na siya ng antok dahil sa kakaiyak niya. Napagod siya sa pag iyak. Wala akong nagawa kundi ang bantayan siya matulog, tumabi ako sa kaniya pinagmamasdan ko ang maamo niyang itsura, ang mala anghel na mukha ni Matthew. Naalala ko noong unang kita ko siya sa bar. Unang beses kami nag usap, hinding-hindi ko makakalimutan ang Araw na iyon na na love at first sight ako sa kaniya.

Palakaibigan, funny, may sense of humor, maalalahanin, matapang, loyal magmahal ngunit nasasaktan, sinasaktan siya ng lalaking minamahal niya thru emotional.

“Once na

ikasal

na tayo Matthew, gagawin ko ang lahat para

ilayo

ka sa kaniya.

Ipapakita

ko sa kaniya yung

nagmahal

sa kaniya ng totoo ay

sinayang

niya.”

Bulong kong sabi sa kaniya sabay haplos ng malambot at makinis niyang pisngi. Nilapit ko ang Mukha ko sa kaniya sabay hinalikan ko ang noo niya.

Ipaparamdam ko sayo Matthew ang patago kong nararamdaman ko noon para sayo. Minsan

naiimagine

ko yung fake marriage contract natin sana

magkatotoo

at

mauwi

sa

totohanan

iyon na ikakasal ka sakin sa huli. Yung

totoong

kasal talaga sa

simbahan

after ang lahat ng

gulo

sa

kompanya

. Sana magkatotoo iyon.

Ngiting sabi ko sa isip ko. Dinalaw na din ako ng antok kaya bago ko patayin ang ilaw ng lampshade na basa tabi ko. Bumaling ako sa kaniya.

“Good night My Doctor, sweet dreams!”

Sabi ko sabay patay na ng ilaw ng lampshade sa tabi ko.

•••••••••

Nagising ako ng Umaga na mahimbing parin ang tulog niya. Dahan dahan akong tumayo para hindi siya magising. Kinumutan ko siya ng maayos at saka iniwan ko siyang mahimbing na natutulog sa loob ng guest room.

Pumunta ako ng kitchen at nagluto ng special recipe ko na gustong gusto ni dad before. Nagising na ang mga maid at natigilan sila nung makita nila na nagluluto ako ng almusal.

“G-Good Morning Sir Rafael, bakit po kayo ang

nagluluto

ng almusal po? Kami na po diyan sir.”

Sabi ng Isa sa mga maid dito sa mansion. Ngumiti na lang ako sa kanila.

“

Hayaan

niyo na ako ang magluto ngayon ng breakfast natin. Ngayon ko lang ito nagawa, matagal na akong hindi

nakakapag

luto

nito simula pa noong buhay pa si dad.”

Ngiting sagot ko sa kanila.

“

Hayaan

niyo na si Sir Rafael niyo, pero bukas kayo na ang

magluluto

ng breakfast ng amo niyo?!

Maliwanag

?”

Sabat at utos ni Mrs. Lydia sa kanila.

“

Opo

Ma’am.”

Sabay nilang tugon.

“Mrs. Lydia

pahanda

ng dalawang

pinggan

at dalawang green tea at

pakilagay

sa tray na

lalagyan

ng pagkain. Para sakin at kay Matthew. Sa guest room kami kakain dalawa.

Luto

na ito, kumain na rin kayo. Pero

pakihatid

kaagad yung utos ko ngayon Bago kayo kumain.”

Utos kong sabi kay Mrs. Lydia.

“

Masusunod

po Sir Rafael.”

Sagot ni Mrs. Lydia. Pinatay ko na ang niluluto ko, special java na may pinaghalong rainbow rice. At

cordero

asado

na

Spanish Cuisine.

Bumalik na ako sa Guest Room at nakita kong natutulog parin si Matthew. Ilang saglit pa ay may kumatok na sa pinto, binuksan ko iyon at sabay pasok ng isang maid na may hawak na tray ng pagkain. Naglalaman iyon ng dalawang pinggan na may java with rainbow rice at large dalawang pinggan na may lamang large size ng cordero asado. Sumunod pumasok ang Isang maid na may dalang tray na naglalaman ng dalawang mug or tea cup na may platitong maliit sa ilalim.

“

Pakilagay

na lang dito sa kabilang side ng kama. Iwan niyo na lang diyan at lumabas na kayo.”

Utos kong sabi sa kanila.

Paglabas nila, agad akong lumapit kay Matthew at sabay gising sa kaniya gamit ang pagtapik ko sa kanang braso niya.

“Matthew? Matthew gising na.

Kain

na Tayo.”

Pag-gising at aya ko sa kaniya.

Nagising naman siya sabay bangon at inayos ang Mukha niya like nagtatanggal siya ng morning glory sa mata niya. Natuwa ako sa ginagawa niya dahil nagmumukha siyang babae talaga.

Kinuha ko na ang tray na naglalaman ng pagkain namin sabay nilagay ko sa kandungan niya.

“Kumain na tayo. Mainit init pa ito, ako

nagluto

ng mga iyan. Sana magustuhan mo.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“Wala akong ganang kumain Theo.”

Malungkot niyang sabi sakin. Ngunit hindi ako nagpatinag sa kaniya.

“Kahit eto lang

kainin

mo ngayon, please! Wala ka pang kain kagabi pa. Sige na, kumain ka na.”

Pagpipilit ko sa kaniya. Napilit ko siyang kumain Hanggang sa naubos niya ang pagkain na niluto ko. Binigay ko sa kaniya ang Isang tea cup. Hinigop niya iyon paunti unti. Pinagmamasdan ko lang siya sa pag inom niya ng tsaa.

“Papasok ako sa hospital Theo, kailangan ako roon.”

Walang gana niyang sabi sakin.

“Sige, after ko kumain ihahatid kita sa hospital.

Ipapahanda

ko lang kay Mrs. Lydia yung

CR

para makaligo ka.

Pahiramin

na rin kita ng damit ko.”

Sabi ko sa kaniya. Tumango lang siya bilang tugon. Pinahanda ko na kay Mrs. Lydia ang CR na pagliliguan ni Matthew dito sa Guest Room. Kumuha na din ako ng isang pares ng damit na pang office na babagay at kakasya sa kaniya.

Nag ayos na din ako sa kwarto ko para ihatid namin siya ng driver ko sa hospital. After niya maligo, binigay ko na sa kaniya ang napili kong damit na isusuot niya sa pagpasok. Naka ayos na ako at hinihintay ko na lang ang pagbaba niya dito sa living room. Pinahanda ko na din kanina pa sa driver ko ang sasakyan na gagamitin namin sa paghatid kay Matthew sa hospital. Ilang saglit pa ay lumabas na siya ng guest room at napangiti ako dahil sa itsura niya ngayon. Bagay na bagay sa kaniya ang pinili kong Isang pares ng pang office attire na suot niya ngayon.

“Why?”

Tanong niya sakin.

“Nothing! You look so beautiful in Blue.”

Ngiting sabi ko sa kaniya. Ngumiti naman siya ng kaunti. Alam kong iniinda parin niya ang bigat sa loob niya pero makakaya niya iyon paglabanan dahil alam kong matapang siya na tao. Nilahad ko ang kanang kamay ko sa kaniya bilang paanyaya na hawakan niya ito. Hindi naman siya nag alinlangan na hawakan iyon.

“Let’s Go!”

Sabi ko sa kaniya. Tumango naman siya sat sabay namin tinahak palabas ng mansion. Nung makarating na kami sa sasakyan, Inalalayan ko siya makasampa papasok sa loob ng sasakyan. Pagpasok niya sa loob sumakay na rin ako at isinarado iyon.

“

Alis

na tayo.”

Sabi ko sa Driver ko.

“Okay po, Sir.”

Tugon ng driver ko at agad pinatakbo ang sasakyan palabas ng gate ng mansion.

Chapter 35

Ethan Nolasco

“Damnit Matthew, where the hell are you?”

Inis kong sabi, nakaka dalawang tawag na ako sa kaniya ngunit hindi niya sinagot. Nung unang tawag ko naka ilang ring pa ngunit bigla iyon namatay. Tapos ngayon na pangalawang tawag ko ay nag ri-ring lang ang cellphone niya pero hindi niya sinasagot Hanggang sa maubos na ang seconds ng tawag ko. Napabuntong hininga ako sinubukan ko ulit tawagan siya ngunit Wala na.

Sorry! The number you have dialed is either  unattended or out of coverage area, please try call later

Sabi sa linya.

“Shit!”

Inis kong sabi. Nabasa ko kase ang text niya sakin 5 hours ago.

“Ethan, nasaan ka? May gusto sana akong sabihin sayo if hindi ka busy. Mag reply ka kaagad kapag nabasa mo ito, hihintayin ko. Mag iingat ka sa work mo, huwag ka

magmadali

. Mon Mori.”

• My Cariño.

Pinuntahan ko ang bahay niya ngunit Wala roon ang sasakyan niya. Nag tao po ako roon at sinisigaw ang pangalan niya pero walang nasagot.

“Walang tao

riyan

iho

! Hindi pa umuuwi yung Doctor na

nakatira

diyan.”

Sigaw ng isang maid na nagtapon ng basura. Sa tapat ng bahay ni Matthew siya yata nakatira. Hindi ko na tinanong ang maid kung nakita ba niya na umuwi si Matthew pero nahiya na ako.

Hindi ko alam kung saan ako mag uumpisa siyang hanapin. Pumunta ako sa hospital at tinanong ko ang Isa sa mga nurse na naka duty doon kagabi. Sinabi niya na off ni Matthew ngayon.

Wala akong nagawa kundi umuwi ng mansion. Wala akong ganang kumain, dumiretso ako sa kwarto ko at magdamag kong tinignan ang phone ko umaasa na may matatanggap akong text or tawag niya. Pero Wala.

Nagising ako na nag ri-ring ang phone ko hindi ko tinignan ang screen ng phone ko. Agad ko itong sinagot, akala ko si Matthew ang tumatawag pero si Andrea Pala. Childhood friend ko na may gusto sakin. Inaya niya kase ako mag coffee date sa Isang kilalang coffee shop sa Mandaluyong.

“Hello? Matthew? Where are you?”

Tanong ko sa kabilang linya habang kinukusot ko ang kaliwang mata ko dahil humapdi ang bata ko dahil naistorbo ako sa pagtulog ko.

“Who? Who is Matthew?”

Salitang boses ng babae sa kabilang linya.

“What do you want Andrea?

Pinagbigyan

ko na

kagustuhan

mo na makipag date sakin. Sabi mo after natin mag date hindi mo na ako

guguluhin

, pero ano ito?”

Gigil kong tanong ko sa kaniya na ikinawala ng antok ko.

“Ethan naman,

umagang

umaga galit ka sakin? Huwag ka na magalit babe ko. Wala ba akong Good Morning diyan?”

Pagmamaktol niya sakin. Mas lalo akong nairita sa kaniya dahil sa tawag niya sakin na babe.

“Babe your ass. Walang tayo andrea!

Pinagbigyan

ko na kagustuhan mong

idate

kita. That’s it! Stop calling me. Get lost!”

Irita kong sabi sa kaniya. Sabay end ng call. Nakita ko ang Oras sa phone ko. 8 am na Pala. Bumangon na ako at naligo na, susubukan kong pumunta sa hospital baka nanduon na si Matthew. Nung nasa hospital na ako, ipapark ko sana ang sasakyan ko sa parking lot pero natigilan ako nung Makita ko si Matthew na bumaba sa Isang malaking itim na sasakyan sa harap ng hospital kasabay ang Isang lalaki na matangkad. Pinagmamasdan ko ang ginagawa nila Nakita ko kung paano hawakan nung lalaki ang kamay at braso ni Matthew at Wala lang ito sa kaniya. Humalik pa ang lalaki sa noo niya na ikinagalit ko kaya naman hindi ko namalayan ang pagdiin ko sa busina ng sasakyan ko. Maski ako nagulat sa pagbusina ng malakas ng sasakyan ko. Napalingon ako sa gawi nila Matthew, lumingon lang si Matthew sa sasakyan ko sabay tingin sa lalaking kaharap niya.

Pagkapasok ng lalaki sa loob ng sasakyan niya at pagkaalis nito pinark ko na ang sasakyan ko sa parking area at sabay labas ko sa sasakyan ko. Agad ko tinungo ang entrance glass door ng Hospital. Pumasok na kase si Matthew sa loob ng hospital pagkaalis ng lalaking kausap niya.

---

Matthew Aristotle

“Hanggang Dito na lang ako Matthew, mag-iingat ka sa work mo. Hindi na ako pwede

magpakita

dito at baka may nagmaman-man dito na tauhan ni Ynares.”

Sabi sakin ni Theo.

“Salamat sa lahat Theo, Ikaw din!

Diretso

uwi ka kaagad ah?! Mag iingat kayo ng driver mo sa Daan. Mag text or tumawag ka sakin kapag nakauwi kana. Okay?!”

Sabi ko naman kay Theo.

“Oo naman, tatawagan kita kaagad pag dating ko sa mansion.”

Sagot niya sakin. Sabay halik niya sa noo ko. Inantay ko pa siyang makasakay sa loob ng sasakyan at umalis na. Pagkaalis niya pumasok na ako sa loob ng hospital.

“Good Morning Doc.”

Bati sakin ng ilang stuff ng nurse na nakasalubong ko sa ground floor. Tumango na lang ako sa kanila sabay pilit na ngiti dahil mabigat parin ang dibdib ko.

Pagdating ko sa elevator, pinindot ko na iyon para bumukas. Pagkabukas ng elevator pumasok na ako sa loob at sabay pindot sa number ng floor kung nasaan ang office ko. Nung nasa office na ako, nagpaka busy na lang ako sa ginagawa ko. Hinanda ko na ang mga sheets na ginawa ni Ethan para i-edit ko ng maayos.

Habang nag e-edit ako ng table sa monitor ng computer ko. Biglang bumukas ang pintuan ng office ko at iniluwa niyon si Ethan. Hindi ko siya pinansin, lumapit siya sa table ko.

“Sino ang lalaking

naghatid

sayo kanina papunta rito?”

Pasigaw na tanong ni Ethan sakin ngunit hindi ko siya sinagot.

“

Nakikinig

ka ba sa tanong ko sayo? Sabi ko, sino ang lalaking

naghatid

sayo papunta rito? At bakit hindi ko

makontak

ang cellphone mo? Bakit? Magkasama ba kayo ng lalaking iyon? Mas

masarap

ba siya sa kama kesa sakin?

Napapasaya

ka ba niya sa kama huh?”

Tanong niya sakin na over the belt na. Nanginginig ang mga kamay ko pero pinilit ko mag focus ang mga mata ko sa monitor ng computer. Bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa halo-halong nararamdaman ko ngayon.

“

SUMAGOT

KAAAA!

BINGI

KA BAAAA?!”

Sigaw niya sakin sabay buhat ng monitor ng computer at binagsak iyon sa sahig. Hindi ko na napigilan ang sarili ko kaya tumayo ako sa kinauupuan kong swivel chair at hinarap siya. Bigla ko siyang sinampal ng malakas sa kanang pisngi niya at sa kaliwang pisngi niya. Bale dalawang malalakas na sampal ang pinakawala ko sa Mukha niya. Kasabay niyon ang pangingilid ng mga luha ko na galing sa mga mata ko. Ang mga traydor kong luha na pinipigilan kong lumabas kanina ay hindi ko na napigilan pa, tuluyan na silang lumabas at tuloy-tuloy pa.

Nabigla siya sa ginawa kong iyon.

“WALA KANG

KARAPATAN

NA

LAITIN

AT

INSULTUHIN

AKO SA

MISMONG

TRABAHO KO. HINDI MO ALAM LAHAT NG SAKIT NA

PINAGDAANAN

KO.”

Sigaw kong balik sa kaniya. Natigilan siya sa mga sinabi ko.

“M-Matthew…”

“Umalis ka na Ethan, ayoko na muna kitang makausap ngayon at ayaw ko din na makita ang pagmumukha mo ngayon. Please!”

Sabi ko na ngarag ang boses ko dahil sa pag-iyak ko sa kaniya sabay napayuko ako. Lumakad siya palapit sakin at akma niya akong hahawakan pero pinigilan ko siya sabay tinulak palayo sakin.

“Matthew please! Mag usap tayo. Ano bang problema natin? Bakit ka

nagkakaganyan

? Please. Sabihin mo sakin.”

Pagpipilit niyang tanong sakin. Natigilan ako sa pag iyak sabay punas ng mga luha sa Mukha ko. Humugot ako ng lakas ng loob para tapatin ko siya.

“Gusto mong malaman kung ano ang problema huh? Gusto mo malaman kung para saan ang

sampal

na

pinakawala

ko sa

hayop

mong pagmumukha huh? Sige…

Gaano

katagal

mo na akong niloloko?”

Lakas loob kong tanong sa kaniya habang nangingilid ang mga luha ko sa mga mata ko pababa sa pinsgi ko. Hindi siya makapag salita sa tanong ko.

“Bakit hindi ka

makasagot

?

Gaano

katagal

mo na akong niloloko Ethan?!”

Gigil kong tanong sa kaniya. Hindi siya mapakali at gusto niya akong yakapin pero nagpakatapang ako. Tinulak ko siya palayo sakin.

“M-Matthew… L-Let me explain please!”

Naiiyak niyang sabi sakin.

“Nakita ko kayo Ethan. Kitang kita ng dalawang mata ko kung paano ka niya

hinagkan

sa pisngi mo. Nanduon ako, nanduon ako Ethan at kitang kita ko ang

panlolokong

ginagawa mo sakin.”

Sigaw ko sa kaniya.

“I-I’m sorry… Please! Let me explain. Hindi ganun ang mangyari, please Matthew.

Pakinggan

mo ako.”

Naluluha at nagmamakaawa niyang sabi sakin.

“Tama na Ethan.

Itigil

mo na itong

panloloko

mo sakin, dahil from the first place niloloko mo lang ako hindi ba? Kapag init ka, doon mo lang ako maaalala. Hindi mo talaga ako

minahal

ng totoo.”

Naiiyak kong sabi sa kaniya.

“No! That’s not true. Mahal kita Ethan.

Totoong

minahal

kita. Pakiusap naman,

pakinggan

mo sana ako makapag paliwanag. Mali yung Nakita mo.”

Umiiyak niyang sabi sakin. Napaluhod na siya sa sahig ng office ko. Nakita ko na din na nasa labas ng office ko sila Doc. Erica, Nurse Eunice at kung sino-sino pa ang nanduon sa labas na pinapanuod kami.

Umiyak lang ako ng umiyak, sobrang bigat ng dibdib ko. Basang basa na ang Mukha ko dahil sa luha. Wasak na wasak na ang puso ko ngayon.

“Umalis ka na Ethan please! Ayoko na Makita ka, ayoko na makausap ka. Umalis ka na sa harapan ko.”

Utos kong Galit sa kaniya. Pumilipit siya sa mga Binti ko at niyakap niya iyon ng mahigpit at ayaw niyang pakawalan ang mga Binti ko.

“Hindi! Hindi ako aalis dito… Please Matthew. Mag usap tayo,

ayusin

natin ito. Please!

Nakikiusap

ako sayo.

Ayusin

natin ito.”

Naiiyak at nagmamakaawa niyang sabi sakin. Hanggang sa umiksena na si Doc. Erica kasama ang mga gwardiya na nasa entrance glass door ng hospital. Hinawakan nila si Ethan sa magkabilang braso nito at hinila palabas. Nagpupumilit siyang lumapit sakin habang sinisigaw niya ang pangalan ko. Nagmamakaawa siyang pakinggan ko siya.

Palabas na sila ng office ko nung lumapit sakin si Doc Erica. Niyakap niya ako para aluin ako.

“

Palabasin

niyo na iyang gag*ng lalaking iyan dito sa hospital mga kuya. At huwag niyo ng

papapasukin

ulit iyan dito. Lahat kayo,

tandaan

niyo ang Mukha ng

manlolokong

gag*ng lalaking ito. Huwag niyo ng papapasukin iyan dito sa hospital na ito kahit siya pa ang PNP Chief ng bansa natin.”

Sigaw ni Erica sa mga kapwa naming nurse at doctor na nakasaksi ng buong pangyayari kanina. Bigla akong nakaramdam ng pamimilipit sa loob ng dibdib ko. Sobrang sakit kaya bigla akong napaupo sa sahig na ikinabigla at ikinagulat ng lahat ganun din si Erica.

“Matthew, anong nangyayari sayo?“

Alalang tanong sakin ni Erica. Napalapit din si Nurse Eunice sakin.

“Director, ano pong nangyayari sa inyo?”

Nag aalalang tanong din niya sakin.

“H-Hindi ako

makahinga

.”

Sabi ko. Napahawak na ang dalawang kamay ko sa dibdib ko. Ramdam ko ang sakit at kirot sa loob ng dibdib ko na parang pinipilipit ang puso ko ngayon. Hanggang sa hindi ko na kinaya pa at nag blangko na ang paningin ko. Ang tanging narinig ko lang ang pagtawag nila sakin.

“Director!….”

•••••••••••

Nagising ako na nasa loob ako ng private room. Una kong nakita si Theo.

“Matthew, My God. Your awake.”

Lapit niya sakin sabay yakap. Napayakap din ako sa kaniya. Sa ngayon, wala ng luha pang lumabas sa mga mata ko. Natuyo na ang balon ng luha sa loob ng mga mata ko.

“Anong pakiramdam mo?”

Tanong niya sakin.

Magsasalita sana ako nung biglang bumukas ang pintuan ng kwarto kung saan ako ngayon naka confined. Niluwa niyon si Erica. Lumapit siya samin at bakas sa Mukha niya ang pag-aalala at pagkabahala.

“Matthew, mabuti at gising ka na. May gusto sana akong sabihin sayo. A-Actually,

parehas

bad news.”

Natatakot niyang sabi sakin.

“What is it? Iyan na ba ang result ng test niya?”

Tanong ni Theo sa kaniya. Napatingin naman si Erica sa kaniya.

“

O-

Opo

Sir Rafael. Eto na po ang result niya.

Nakailang

try ako ng test niya at ganun pa rin po ang final result. Akala ko

nagloloko

lang yung machine or making specimen ang

naipasok

ko pero sayo talaga iyon Matthew… M-May sakit ka sa puso Matthew. Iyon ang first bad news.”

Natatakot at pautal utal niyang sabi sakin na ikinabigla ko ganun din si Theo.

“A-Ano yung second bad news?”

Tanong ni Theo sa kaniya.

“Y-Yung second bad news is….

Bu-

Buntis

ka Matthew, 13 weeks na.”

Takot at halatang nag aalala ang boses ni Erica nung sinabi niya sakin iyon. Napaluha na lang ako sa mga narinig ko. Ang Akala ko tuyo’t na ang balon ng luha sa mga mata ko pero hindi pa Pala.

“A-Ako? Bu-

Buntis

?! I-impossible. Hindi totoo iyan Erica hindi ba? Nagbibiro ka lang right?

Impossibleng

mabuntis

ako dahil lalaki ang

kasarian

ko at Wala akong

matres

.”

Sigaw kong sabi kay Erica. Lumapit naman sakin si Theo at umupo sa tabi ko sabay yakap sakin ng mahigpit para pakalmahin ako dahil nagwawala at nag hi-histerical ako ngayon.

“Nagawa ko ng

ulitin

ang test Matthew, ilang beses ko

inulit

ang test mo. Nung una hindi ako

makapaniwala

. Ang Akala ko nagloloko ang machine at maling specimen ang nakuha ko pero Ikaw lang ang

kinuhaan

ko ng test. May hermaphrodite kang case na

matatawag

means

bihira

lang ang mga kagaya mo Matthew na dalawa ang kasarian dito sa mundo.”

Naluluhang pag papaliwanag sakin ni Erica. Naiyak na lang ako sa mga nalaman ko. Wala na akong nagawa kundi ang kumapit sa braso ni Theo at umiyak ng umiyak.

Chapter 36

Matthew Aristotle

“The Story of Love story nila Matthew at Ethan noong highschool.”

Buntis

ako? 13 weeks na? Bakit hindi ko alam? Pakiramdam ko normal lang nararamdaman ko?

Tanong ko sa isip ko. Nandito ako ngayon sa Bahay ko. Sinabi ko kase kay Theo na uuwi na muna ako sa bahay. Sinabihan niya din ako na magpahinga na lang muna at huwag pumasok. Binilhan niya din ako ng gamot ko para sa sakit ko sa puso. Ramdam ko na may kung ano sakin noong highschool ako, mabilis ako mapagod at sakitin noon. Naninikip ang dibdib ko kapag sobra o hindi ko na kinakaya ang stress sabayan pa ng panic attack at biglang pagbabago ng emotion ko for example kapag Galit.

Akala ko hindi ko na mararamdaman ang sakit ko na iyon, king baga normal lang iyon para sakin. Bawal akong mastress ng sobra, mag panic attack at magalit ng malala. binalewala ko lang kase iyon at hindi ko sinabi kay mama noon. Nawala ang nararamdaman ko na iyon after ko mag high school, buong college hindi ako dinalaw ng sakit ko na iyon. Pero heto, bumalik na ang sakit ko dahil patung-patong na ang ginagawang pananakit ng damdamin ko ni Ethan.

Sinabihan din ni Theo sa mga guard sa guard house ng subdivision na huwag papapasukin si Ethan if magpunta man siya rito. Kahit magikapilit pumasok sa loob ng subdivision para puntahan ako, huwag daw papapasukin. Iyon ang mahigpit na bilin ni Theo sa mga gwardiya sa guard house ng subdivision.

Nakaupo ako ngayon sa sofa ko dito sa living room. Hinawakan ko ang tiyan ko na may lamang namumuong dugo at magiging Bata sa mga susunod na linggo at buwan. Alam ko na kung sino ang ama ng batang ito..walang iba kundi ang manlolokong iyon na si Ethan. Sa totoo lang gusto ko siya makausap at sabihin na buntis ako at siya ang ama. Pero may kaakibat na takot ang nararamdaman ko ngayon dahil baka piliin niya ang babaing iyon kesa sakin.

Nawala ako sa pag iisip ko nung may narinig akong kaluskos sa garden ng Bahay ko. Tumayo ako upang silipin iyon sa bintana sa labas. Pagsilip ko wala naman akong Nakita, marahil pusa lang iyon na tumalon sa pader papunta sa kapit bahay ko. Naisipan ko munang pumasok sa kwarto ko at magpahinga dahil nakaramdam ako ng antok dahil sa gamot. Pagpunta ko ng kwarto. Sinarado ko ang pinto at nagtungo na sa kama at humiga. Kakahiga ko palang nung naipikit ko na ang mga mata ko dahil hinihila na ako ng antok at parang hinehele na ako ng kama ko.

---

Ethan Nolasco

Timulak ako palabas ng entrance glass door ng hospital. Wala akong magawa kundi ang tumayo sa kinabagsakan ko na sementong sahig. Lahat ng tao ay sa akin nakatingin.

Hindi ba siya si PNP Chief Nolasco? Bakit ganyan ang ayos niya? Bakit siya

kinaladkad

palabas ng hospital na ito?

Tanong ng Isa sa mga taong narinig ko sa kasama niya na malapit sakin. Hindi ko na lang sila pinansin. Malungkot akong pumunta sa sasakyan ko. Pinagsisispa ko ang gulong nito at pinagsususuntok ko ang pader ng parking lot ng hospital, Wala akong pakialam kung parehong magdugo ang mga kamao ko sa ginagawa ko. Hiyang hiya ako sa sarili ko at nagsisisi ako sa pagkakamaling nagawa ko. Nasaktan ko ang Cariño ko. Hindi ko na alam kung paano pa kaya ako makakabawi sa kaniya o paano ko ipaparamdam ang pagmamahal ko para sa kaniya. Wala na ang tiwala niya sakin. Unang beses ko na siyang niloko ngayon naulit ulit.

Pumasok ako sa sasakyan ko sabay pinaandar iyon paalis ng hospital. Hindi ko alam kung saan ako patungo. Ayoko munang umuwi ng mansion. Kaya dinala ako ng isip ko sa Isang private bar dito sa Mandaluyong. Pinark ko ang sasakyan ko sa labas ng bar na iyon at saka pumasok. Dire-ditetso ako sa table ng barista at umupo sa matataas na upuan. Nag order ako ng pinaka matapang na alak para malasing ako at mailabas ko ang sama ng loob ko. Galit ako sa sarili ko, dahil sa panlolokong ginawa ko kay Matthew.

Pagkabigay sakin ng Isang malaking bote ng inorder ko at abot na din sakin ng shot glass. Sinimulan ko na uminom, tuloy tuloy lang ako sa pag inom o paglagok. Maya’t Maya ang salin ko sa shot glass na hawak ko sabay lagok diretso. Kasabay niyon ang paglabas ng mga luha sa mga mata ko. Dinama ko ang hapdi at sakit na dulot ng alak sa lalamunan ko.

Ang gag* mo Ethan. Yung taong minahal ka ng totoo, naging loyal sayo.

Sinaktan

mo?! Anong

klase

kang lalaki?! Okay na eh, okay na ang lahat…

Naibabalik

mo na ang tiwala at nararamdaman niya para sayo pero

heto

.

Natukso

ka ulit at ang mas

masahol

pa,

gagawa

ka na nga lang ng kasalanan sa kaniya eh nahuli ka pa niya. Ang galing! Ang galing galing mong lalaki.

Usig ng konsensya ko.

Hindi ko namalayan ang paglapit sakin ng babae. Lumapit ito sakin sabay haplos sa braso ko. Pinasadahan ko siya ng masamang tingin. Ngunit Wala lang ito sa kaniya, naka ngiti pa siya sakin kasabay ang pagpungay ng mga mata niya, sabay hawi ng buhok niyang mahaba upang ipakita sakin ang suot niya na kulang na lang ay ilabas na niya ang lahat. Sobrang fitted kase at maikli ang suot niyang pulang damit. Ngunit hindi ako nagpadaig sa tukso dahil sa namumuong galit sa loob ko.

“Mukhang mag Isa ka ngayon? Wanna have some fun?!”

Alok nito sakin na hakata sa boses niya na nangaakit.

“Stay away from me. Bitch!”

Sabi ko na may kasamang diin sa huling salitang sinabi ko. Ngunit hindi siya nagpatinag. Bagkus dinikit pa niya ang dibdib niya sa siko ko.

“Oh, feisty. I like it, gusto ko ang mga kagaya mo na

palaban

at matatapang.”

Bulong niya sakin sa Tenga ko. Hindi pa ako tinatablan ng alak pero nangangalahati na ako ng bote ng alak. Nag flex ang panga ko dahil sa ginagawa niyang pang aakit. Naisip ko na hilain siya palapit sakin sabay siniil ko siya ng halik ni hudas. Nabigla siya sa ginawa ko, hinalikan ko siya ng halik ng isang ahas na makamandag sabay kagat ko sa lower lip niya ng madiin. Bigla niya akong tinulak at sinampal ng malakas.

“How dare you!”

Galit na sabi niya sabay punas ng labi niya na may dugong kasama. Natawa ako sa expression niya.

“Why? Hindi ba’t eto ang gusto mo? Pinagbigyan lang kita

makatikim

ng halik ng isang

hudas

.”

Sabi ko sabay natawa. Inirapan niya lang ako sabay tumayo at lumayo sakin. Bumalik na ako sa pag inom at ilang minuto pa ay naubos ko ang laman ng bote ng alak na iyon.

Kausapin ko siya. Gagawin ko ang lahat para pakinggan niya ang paliwanag ko. Gagawin ko ang lahat, ibabalik ko ang tiwala at pagmamahal niya ulit para sakin. Kung kailangan gumamit ng

dahas

. Gagawin ko, hindi ako papayag na mapunta siya sa

kani-

kaninong

lalaki. Sa akin lang siya. Sa akin lang ang Cariño ko.

Sabi ko sa isip ko sabay lagok ng huling laman ng shot glass at bumaba na sa inuupuan ko na matangkad na upuan at naglakad palabas ng bar na iyon. Hindi na ako nagpaligoy ligoy pa. Pinasadahan ko ng mabilis ang pagpapatakbo ko sa sasakyan ko papunta sa subdivision kung saan siya nakatira. Papalapit pa lang ako sa gate nung mabungaran ko na kaagad na nakapaskil doon ang litrato ko na bawal akong pumasok sa loob. Utos ng management ng subdivision.

“Shit! Paano na ito?!”

Sabi ko sa sabay hampas sa manibela ko. Napalingon ako sa pader ng subdivision. Mataas iyon pero hindi ako nawalan ng pag asa. Nag hanap ako ng isang punong nakadikit sa pader ng subdivision. At saktong may Nakita akong puno ng manga na nakadikit sa pader ng subdivision. Pinark ko ang sasakyan ko sa harap ng puno ng mangga para walang makakita sakin na aakyat ako sa punong iyon sabay talon papasok sa pader. Iyon nga ang ginawa ko kaya nakapasok ako sa loob ng subdivision.

Hinanap ko ang street kung saan ang Bahay ni Matthew. Malapit lapit lang pala sa pader ng tinalunan ko ang Bahay ni Matthew. Dating gawi ako, Nakita ko ang sasakyan niya na naka park sa labas ng Bahay niya. Umakyat ako sa gate ng Bahay niya. Nakagawa ako ng ingay kaya mabilis akong nagtago sa mga malalaking halaman niya. Nakita ko siyang sumilip sa bintana, inantay ko Muna siyang umalis at pagkatapos ay agad na akong lumabas doon at sa laundry room ako dumaan sa likod ng Bahay niya. Sakto naman na hindi naka lock ang pintuan sa likod ng Bahay niya daanan papuntang laundry room.

Nakapasok ako sa loob ng bahay niya. Hinanap ko siya at Nakita ko siya sa bedroom niya sa kama niya natutulog. Gabi na iyon, naupo ako sa tabi niya ng hindi niya alam. Hinaplos ko ang pisngi niya na ikina alipungatan niya at tuluyan siyang nagising nung Makita niya ako. Napatayo siya at napaatras palayo sakin.

“Ethan? Anong ginagawa mo dito? Saan ka

dumaan

? Paano ka nakapasok sa loob ng subdivision at dito sa Bahay ko?”

Tanong niya sakin. Ngunit kinuha ko ang dalawang kamay niya at hinalikan ko ang mga iyon.

“

Patawarin

mo na ako Cariño ko, please! Pakinggan mo ako,

magpapaliwanag

ako sayo. Parang

awa

mo na, Makinig ka sakin.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya. Ngunit hinila niya palayo sa mga kamay ko ang dalawang kamay niya.

“Hindi! Hindi at hindi na ako maniniwala pa sa mga sasabihin mo. Pinagbigyan kita ng pangalawang pagkakataon, pero anong ginawa mo?

Sinaktan

mo ako? Ikaw lang ang minahal ko ng sobra-sobra Ethan. Kahit may

natitirang

pagdududa sa puso ko dahil sa

traumang

inabot

ko sayo noong highschool pa Tayo,

tinaya

ko ang lahat

nagbabakasakali

akong kapag binigay ko na ang lahat sayo eh hindi mo na ako

lolokohin

. Pero anong ginawa mo?

Sinayang

mo lahat ng iyon.

Pinamukha

mo sakin na hindi ka satisfied sakin.

Naghanap

ka pa ng iba. Kung noon pa na babae ang gusto mo?! Sana hindi ko na lang binigay ang sarili ko sayo ng dalawang beses. Ang Tanga ko! Ang Tanga Tanga ko. Marami akong ginawa para sayo. Pero eto ang

igaganti

mo sakin? Ang

sayangin

lahat ng binigay ko pati

dignidad

ko?! Anong

pagkakamali

o kasalanan ginawa ko sayo para

ganituhin

mo ako?

Sising-sisi

ako na binigay ko sayo ang lahat!”

Lumuluha niyang sabi sakin. Aminado akong nasaktan ko siya, niloko ko siya. Hindi ako makapagsalita ng mga Oras na iyon. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko pero disidido akong gusto ko ibalik ang pagmamahal at tiwala niya sakin.

“Oo, alam kong

nagkulang

ako sayo. Niloko kita. Pero Ikaw parin ang mahal ko.

Patawarin

mo ako kung

nagpadaig

ako sa

kahinaan

ko at

natukso

ako, patawarin mo ako kung niloko kita ulit at

sinaktan

ko ulit ang damdamin mo. Please! Give me another chance to prove to you na mahal na mahal kita at ayaw kong mawala ka sakin o makuha ka ng iba. Please, Matthew. Bigyan mo pa ako ng isang pagkakataon o huling chance.

Pangako

! Hindi na kita lolokohin ulit.

Pakiusap

.”

Nagmamakaawa kong sabi sa kaniya, naiiyak na din ako dahil natatakot ako na mawala siya sakin. Minsan ko na siyang pinakawalan noon nung highschool pa kami. At aminado akong sobra akong nagsisisi noon. Ginawa ko ang lahat para makausap o makita siya muli, hinanap ko pangalan niya sa mga social media sites na possibleng Makita ko ulit siya at makausap pero Wala. Umasa ako noon na magkikita pa ulit kami balang Araw at heto nga, natagpuan ko ulit ang taong minahal ko noon.

Aminado akong straight ako pero unang kita ko palang sa kaniya noong highschool pa lang kami, nag iba ang lahat. Babae ang gusto ko pero nung Makita ko siya na naglalaro ng volleyball sa school tournament laban sa ibang school. Hindi na siya nawala sa isip ko. Para siyang babae kung kumilos sobrang puti ng balat niya na parang Isang mamahaling gamit na gagawin mo ang lahat para hindi siya mabasag. Ganun ang tingin ko sa kaniya. Simula noon, plinano ko ang lahat mapalapit lang sa kaniya. Binully ko siya noong una at doon ko mas Lalo siyang nakilala. Palaban, matapang at naninindigan kung ano ang Tama. Ilang beses niya ako napahiya sa mga katropa ko. Siya lang ang nakakagawa niyon sakin, tumitiklop ako sa kaniya pero sa iba hindi.  hanggang sa yung pagiging bully ko sa kaniya ay napalitan at naging magkaibigan kami.

Isang araw, napansin ko na nanghihina siya. Nag pra-practice kase Sila ng ka team niya ng volleyball. Bigla siyang bumagsak sa sahig ng gymnasium, hawak hawak niya ang dibdib niya na para bang may nararamdaman siyang sakit doon. Mabuti na lang at nanduon ako ng mga Oras na iyon, nag ditch ako ng klase namin para Makita ko lang siya maglaro. Dali Dali akong tumayo sa kinauupuan ko at patakbong lumapit sa kaniya.

“Matthew…. Ako ito, anong masakit sayo?”

Nag aalalang tanong ko sa kaniya.

“E-Ethan… H-hindi ako

makahinga

.”

Nauutal niyang sabi agad ko siyang binuhat na parang bagong kasal kami at dali-daling sinugod sa clinic. Sa loob ng clinic hindi ko siya iniwan doon, binantayan ko siya habang sinusuri siya ng nurse. Pagkatapos siya masuri ng nurse. Tumayo ako sa kinauupuan ko, malapit Naman ako sa kaniya katabi niya lang ako pero hindi ako satisfied sa nakikita ko. Kaya tumayo ako para Makita ko ang kabuuan ng Mukha niya. Lumapit ako sa kaniya at pinagmasdan ko saglit ang buong Mukha niya. Napadapo ang tingin ko sa mamula-mula niyang labi. Naisip ko na halikan ko siya para mawala ang sakit na nararamdaman niya kanina sa may bandang dibdib niya.

Nilapit ko ang Mukha ko sa Mukha niya at pinikit ko ang mga mata ko sabay diniin ko ang labi ko sa labi niya. Ilang segundo nakadikit ang mga labi namin Hanggang sa nilayo ko na ang Mukha ko sa kaniya. Napangiti ako dahil siya ang first kiss ko. At ako na rin siguro ang first kiss niya. Hindi ako umalis sa tabi niya niyon. Nakaramdam ako ng antok kaya nakatulog ako sa tabi niya. Nakaupo ako sa upuan habang nakatukod ang ulo ko sa gilid ng kamang hinihigaan niya.

Chapter 37

Ethan Nolasco

“The Story of Love story nila Matthew at Ethan noong highschool.”

(Continuation)

“kanina mo pa ba ako

binabatayan

? Hindi ba may klase ka ngayon?”

Tanong niya sakin.

“Oo, may pasok ako.”

Sagot ko sa kaniya.

“Oh bakit hindi ka pumasok? Nag ditch ka ulit ano?!

Hayyy

nakooo

Ethan. Paano ka

magkakaroon

ng award o

mapapasama

sa top kung

palagi

ka na lang nag di-ditch sa mga subject teachers mo?!”

Panenermon niya sakin na

ikinatuwa

ko. Para kasi siyang girlfriend ko.

“Oo na po, huwag na po kayo magalit sakin. Hindi ko na po ulit gagawin. Kaya lang Naman ako nag ditch ngayon eh dahil gusto kitang

manuod

ng practice niyo. Alam mo ba na sobra akong

humahanga

sayo dahil ang galing mo

maglaro

, para kang babae?”

Pagdadahilan

ko sa kaniya.

“Talaga?! Haha parang hindi naman. Huwag kang ganyan sakin baka

lumaki

ulo ko. Hahaha ”

Natatawang sabi niya sakin. Maski

pagtawa

niya at mga ngiti niya

nakakabighani

sakin.

“Oo kaya. Mukha kang babae

maglaro

, kahit

saang

anggulo

Mukha ka talagang babae na

nagdamit

lalaki. Hindi mo ba alam halos lahat ng lalaki dito sa school natin eh Ikaw

pantasya

nila kapag nakasuot ka na ng jersey na

panlaro

mo?!

Naiinis

kaya ako sa kanila.”

Sabi ko sa kaniya.

“bakit ka Naman

maiinis

sa kanila?”

Tanong niya sakin.

“Eh kase alam ko kung ano ang nasa isip nila at paano ka nila tignan. Ganun kaming mga lalaki kapag

nakakakita

kami ng maganda at

seksing

babae.”

Sabi ko naman.

“So? Pati Ikaw din ganun ang tingin mo sakin kapag nakasuot ako ng ganun? Tama ba?!”

Tanong niya sakin. Hindi ako

nakapagsalita

bigla kase akong

namula

sa tanong niya. Aminado ako na ganun din ang tingin ko sa kaniya at hindi ko

maiwasan

na

titigan

siya kapag ganun ang suot niya.

“ Oh! Bakit hindi ka makapag

salita

? Huwag kang

magsisinungaling

sakin, masama iyon.”

Natatawang sabi niya sakin.

“Oo na, ganun din tingin ko sayo pero

iniiwasan

ko naman,

nilalabanan

ko. kaya

bumabaling

ako sa mga

estudyanteng

lalaki din na dito nag aaral at napapansin ko silang ganun ang tingin nila sayo.”

Pagmamaktol

ko sabay

iwas

ng tingin sa kaniya. Dahil

namumula

ang pisngi ko.

Binaba

niya ang mga paa niya sa kama sabay harap sakin. Lumapit siya sakin sabay hinawakan ang

magkabila

kong pisngi ng dalawang kamay niya at

pinaharap

ang Mukha ko sa kaniya.

Nagsalubong

ang mga mata namin, nabigla ako sa mga

pangyayaring

iyon. Nung bigla niya akong hinalikan. Siya ang

humalik

sakin na ganun ang ayos namin dalawa sa loob ng clinic.

Matapos niya ako halikan. Umiwas na siya ng tingin sakin.

Natulala

ako sa kinauupuan ko dahil sa ginawa niya. Matapos niya akong halikan, ilang Araw ang lumipas ay

iniiwasan

na niya ako. Hindi ako sanay sa ginagawa niyang pag

iwas

sakin.

Kinikilig

ako kapag naaalala ko ang unang first kiss namin sa loob ng clinic.

Naiinis

na ako sa kaniya dahil anong Gawin kong

pagpapapansin

sa kaniya like kung nasaan siya ay nanduon din ako na parang

lantaran

ang

pagsunod

ko sa kaniya eh hindi parin niya ako

pinapansin

.

Hanggang sa Isang araw ay hindi ko siya Nakita sa school. Pumunta ako sa section nila at

nagtanong

ako sa Isa mga

kaklase

niya kung pumasok ba siya, 2 Araw na daw siyang hindi

pumapasok

dahil nag kasakit daw ito. Ginawa ko ang lahat para makakuha ng address niya,

nagtanong

ako sa coach niya at mabuti na lang ay binigyan niya ako ng

kopya

ng address niya. Coach ko din kase sa basketball ang Coach niya. Team Captain ako ng basketball team namin dito sa school. Maraming babae

nagkakagusto

sakin pero hindi ko Sila pinapansin dahil ang buong atensyon ko ay nasa kaniya lang.

Pinuntahan ko ang Bahay nila at ang mama niya ang sumalubong sakin nung nag doorbell ako sa gate nila.

“Sino po sila?”

Tanong ng isang babaeng

kamukha

niya.

“Ah, ako po si Ethan Nolasco po. Kaklase at kaibigan po niya.”

Sagot ko sa babae. Lumapit ito sa gate at

pinagbuksan

ako ng gate. Ngumiti ito sakin at ganun din ako sa kaniya.

“Ngayon lang may nakapuntang kaklase si Matthew dito sa Bahay. Kumusta ka?

Nahirapan

ka bang hanapin ang Bahay namin?”

Tanong niya sakin.

“ Mabuti naman po, hindi naman po ako

nahirapan

maghanap

sa bahay niyo.

Medjo

malapit po ang subdivision na tinitirhan po namin dito sa Inyo po.”

Sagot ko sa kaniya.

“Ganun ba? Anong pangalan mo ulit?”

Tanong niya sakin.

“Ethan po. Ethan Nolasco!”

Sagot ko sa kaniya.

Napaisip

siya bigla nung sinabi ko ang pangalan ko.

“

Pamilyar

sakin ang pangalan mo, narinig ko na iyan sa TV dati. Hindi ko alam kung saan at bakit. ahhh! Anak ka ni General Elijah Nolasco?! Tama ba ako?”

Tanong niya sakin.

“

Opo

! Anak po niya ako.”

Ngiting sagot ko sa kaniya.

“Nako! Totoo nga ang Balita sa TV na gwapo ang anak ni General Nolasco.

Halika

na sa loob.

Panigurado

gutom

ka na habang nasa daan papunta rito.”

Masayang sabi ng babae.

“Ako naman ang Mother ni Matthew, Ako si Mrs. Melissa Sandoval. Nice to meet you Ethan Nolasco.”

Masayang

pagpapakilala

ng Mama niya sakin.

Pagpasok namin sa loob,

pinaupo

niya ako sa sofa sa living room nila.

“Nasaan po si Matthew po?”

Tanong ko sa mama niya.

“Nasa kwarto niya.

Nilalagnat

siya nung Isang araw pa, pero

pagaling

na siya ngayon. Bawal sa kaniya ang ma stress, mapagod at magalit.”

Sagot naman sakin ng mama niya.

“Pwede ko po ba siya puntahan sa kwarto niya po?”

Tanong ko.

“Oo, sige.

Siguradong

gising na siya ngayon, kanina pa siya tulog kaninang

tanghali

.

Hapon

na ngayon.”

Sagot niya sakin.

“Salamat po.”

Tugon ko.

Hinanap ko ang kwarto niya, umakyat ako sa

itaas

at hinanap ko ang kwarto niya. Hindi naman ako nahirapan hanapin ang kwarto niya dahil malapit lang sa hagdan ang kwarto niya.

Pagpasok ko sa kwarto niya, Nakita ko siyang natutulog sa kama niya. Lumapit ako sa kaniya sabay upo sa tabi niya sa gilid ng kama niya.

Sinapo

ko ang noo niya, hindi na siya mainit.

“Mama? Anong Oras na po?

Iinom

na po ba ako ng gamot?”

Tanong niya na akala niya siguro ako ang mama niya.

Nakatalikod

kase siya sakin. Hindi ako sumagot bigla itong humarap sakin at nagulat siya nung Makita niya ako.

“Ethan? A-anong ginagawa mo dito? Paano mo nalaman kung saan ako nakatira?”

Tanong niya sakin sabay

bangon

niya.

“Humingi ako ng copy ng address mo kay Coach. Ilang araw na kase kitang hindi nakikita sa school. Matthew bakit mo ako iniiwasan? May nagawa ba akong mali?”

Tanong ko sa kaniya.

“alam mo bang namiss kita ng sobra?”

Dugtong ko pa.

Natulala

siya sa sinabi ko.

“Sorry Ethan,

nagkamali

ako na halikan ka.

Nadala

lang ako sa nararamdaman ko. kaya wala akong mukhang

maihaharap

sayo dahil nahihiya ako sa ginawa ko sayo nung nasa clinic tayo.”

Malungkot niyang sabi sakin.

“Paano kung sabihin ko sayo na hindi ako

nagalit

sa ginawa mo? Nagustuhan ko iyon Matthew.”

Seryosong sabi ko sa kaniya na

ikinalingon

niya sakin. Nagtama ang mga mata namin sa

isat

Isa halata sa kaniya ang pagkabigla dahil sa sinabi ko.

“A-Anong ibig mong sabihin?”

Tanong niya sakin.

“Malalaman mo

pagsapit

ng

JS

Prom natin. Ngayon pa lang,

aalukin

na kita…. Matthew, can you be my partner sa

JS

Prom?!”

Seryosong tanong ko sa kaniya. Natigilan siya sa tanong ko.

“

A-

Antayin

ko ang sagot mo sa Gabi ng

JS

Prom.”

Sabi ko sabay

bigay

sa kaniya ng isang tali na may design na bulaklak.

“Gusto kong

isuot

mo ito sa Gabi ng JS Prom, pag nakita kong suot mo ito… Ibig sabihin

sinasagot

mo na ako bilang partner ko sa JS Prom. If hindi mo man

isuot

ito? Alam ko na ang ibig mong sabihin.”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya. Sabay nilagay ang taling may design na

bulaklak

sa kanang kamay niya, sa

palad

niya.

After ko

ibigay

sa kaniya iyon. Hindi na ako

makapaghintay

pa na

sumapit

ang JS Prom namin. Umaasa ako na

isusuot

niya iyon bilang partner ko. Hanggang sa

sumapit

na ang Gabi ng JS Prom sa school. Lahat may ka partner at by partner pumapasok sa loob ng event na iyon.

Kakaunti

na lang kami na walang ka partner sa labas, Hanggang sa

umabot

na kami ng 10…. 5…. Hanggang sa ako na lang ang nasa labas. Nakasuot ako ng all white na attire at naka suot ako ng mask. Masquerade kase ang theme ng JS Prom namin. Nawalan na ako ng pag asa na darating siya.

Napagdesisyon

ko na umuwi na lang,

paglingon

ko sa likod ko na

estatwa

ako nung Makita ko siya. Nakasuot siya na kulay

pula

na mala scarlet ang kulay.

Whole Red Scarlet ang suot niyang attire at naka mask siya na puti. Napangiti ako nung Makita ko ang taling may design na

bulaklak

na

nakatali

sa kanang kamay niya. Lumapit siya sakin, hindi ko

mapigilan

kiligin

at

lumapad

lalo ang ngiti ko.

Binuka

ko ng kaunti ang kanang braso ko na

binibigyan

ko siya ng permission na

humawak

siya sa braso ko na iyon.

Humawak

nga siya sa right arm ko at sabay na namin tinungo papasok sa loob ng event, saktong

paumpisa

pa lang ang event. At nung pagpasok namin.

Nalipat

samin ang atensyon ng lahat.

“Omg! Si Ethan Nolasco at si Matthew Sandoval? Sila ba? Ang cute…. Bagay na bagay sila!”

Tili

ng isang babae na malapit samin. Ganun din ang sabi at

pagpuri

ng iba samin.

“Sorry

nalate

ako ng dating. Traffic kase kaya nahuli ako. Siguro kung hindi pa ako dumating, marahil umuwi ka na.”

Bulong niya sakin. Nilingon ko naman siya habang naglalakad kami.

“Oo sana, naubusan na ako ng

pag-asa

na darating ka. Kaya lang heto, dumating ka… Sobrang

saya

ko ngayon hindi dahil sa dumating ka. Dahil sinagot mo ang

inaalok

ko sayo, suot mo ngayon sa kamay mo.”

Ngiting sabi ko sa kaniya. Nung nasa table na kami. Inalalayan ko siya umupo, ako

umusod

ng upuan niya para

makaupo

siya.

Pagkaupo

niya,

tumabi

ako sa kaniya.

Pakiramdam ko iyon na yata ang mahabang Gabi para sakin. Dahil

magdamag

kaming

magkasamang

dalawa ni matthew. Nung na announced na ng MC na pwede na makipag

sayawan

sa partner sa gitna ng

sayawan

. Hinila ko siya at agad kami

pumiwesto

sa gitna ng

sayawan

walang

pagtutol

Naman siya sa ginawa ko na iyon. Nilagay ko ang dalawang kamay niya sa batok ko at ang dalawang kamay ko sa balakang niya.

Naiilang

siya sakin pero ako? Gustong gusto ko

pagmasdan

ang itsura at ang buong Mukha niya. Buhay na Buhay ang mga butterfly sa loob ng

tiyan

ko, iyon ang unang naramdaman ko noong unang kita sa kaniya nung nagpra-practice Sila ng team niya ng volleyball, maski Hanggang ngayon Buhay na Buhay at kompleto parin ang mga

paru-

paronh

iyon sa loob ng

tiyan

ko at saan saan

dumadapo

.

Now playing: Ang Huling El Bimbo (Eraserhead)

Bigla akong may naalala na Lugar dito sa loob ng school. Agad kaming natigil sa sayawan, maraming tao ang

nakapalibot

samin at

nagsasayawan

din. Umalis kami sa gitna ng sayawan. Hawak ko ang kamay niya palayo doon.

“Tara! May pupuntahan tayo.

Bilis

!”

Sabi ko sa kaniya na halatang excited.

“Teka, haha saglit lang. Maraming tao. Excuse me po,

makikiraan

.”

Sabi naman niya.

Pagkaalis namin sa event na iyon, nasa labas na kami tumakbo kaming dalawa habang hawak-hawak ko ang kamay niya. Nung nasa malaking fountain na kami ng school. May

tagong

Lugar doon na kung baga enchanted forest.

Nagsisilbing

daan doon ang Isang tulay na

yari

sa

kahoy

dadaan ka Muna sa Isang malaking falls na fountain na

sadyang

pinagawa

. At may mga

hibla

ng

halaman

na

gumagapang

na parang

nagsilbing

kurtina

na papasok papuntang enchanted forest. Pumasok kami doon pagkatapos namin

dumaan

sa tulay na

kadugtong

sa falls na fountain.

Ako lang yata ang nakakaalam sa lugar na iyon.

Namangha

siya sa Nakita niya na nasa harap namin na malaking puno na

pinaiilawan

ng mga

kulisap

o

alitaptap

ang buong punong iyon. Hinawakan ko ulit ang kamay niya at

nilapitan

namin ang puno. Paglapit namin sa puno humarap ako sa kaniya.

“Nagustuhan mo ba ang lugar na ito?”

Tanong ko sa kaniya. Lumingon naman siya sakin habang nakangiti dahil sa

pagkamangha

niya sa Lugar na iyon.

“Oo, ang ganda! Paano mo nalaman ang Lugar na ito?”

Tanong niya sakin.

“Haha

syempre

Diba nga

mahilig

ako mag ditch sa mga subject teachers ko?

Naglibot

libot

ako sa school at eto ang

nasaksihan

ko. Ako pa lang yata nakakaalam sa lugar na ito. At Ikaw palang ang unang

dinala

ko rito.”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Talaga? Bakit ako pa lang unang

dinala

mo rito?”

Tanong niya sakin.

“Dahil special ka sakin. Matthew! Hindi kaibigan lang ang tingin ko sayo. Mahal na kita at gustong gusto kita matagal na. naaalala mo ba ang tanong mo sakin noong dinalaw kita sa Bahay niyo? Tinanong mo ako kung bakit nagustuhan ko ang

paghalik

mo sakin sa halip magalit ako sayo? Eto ang sagot ko…. Mahal na kita Matthew, Gusto kita matagal na. Alam kong naguguluhan ka ngayon, pero totoo! Totoo ang mga sinasabi ko sa Iyo. Hindi ko na

mapigilan

ang nararamdaman ko para sayo, matagal ko na itong gustong sabihin sayo pero

naduduwag

ako. Kaya lakas loob akong umamin ngayon sayo.”

Lakas loob kong pag amin ko sa kaniya. Natigilan siya sa mga sinabi ko at unti-

unti

nawala ang ngiti niya sa mga nasabi ko.

“Okay lang kung ayaw mo. Sinabi ko lang naman sayo ang nararamdaman ko, umaasa lang ako na baka may gusto ka din

sak

---

Hindi niya

pinatapos

ang sasabihin ko, bigla siyang

tumingkayad

dahil sa hindi niya ako abot dahil sa

maatngkad

ako. At bigla niya akong hinalikan. Napapikit ako para

damhin

ang halik niya. Ako na ang nag adjust para hindi na siya

mahirapan

sa

pagtingkayad

. Parang nag slow motion ang paligid at tanging

pagtibok

ng puso ko na sobrang

bilis

ang naririnig ko,

dinadama

ko ang

malambot

at

matamis

niyang labi.

Lumalim

ang halikan namin pareho at

naputol

ang halikan namin kasabay ang

pagputok

ng mga fireworks display sa

langit

.

“Ibig mo bang sabihin?….”

Tanong ko habang nakangiti.

“Gusto din kita. Pero kailangan mo muna akong

ligawan

.”

Masayang sabi niya sakin.

Napayakap

ako sa kaniya ng mahigpit dahil sa narinig ko, sobrang saya ko ng

marinig

ko ang sinabi niyang iyon na gusto niya din ako.

“Starting Tomorrow….

Uumpisahan

ko na ang

panliligaw

ko sayo.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“

Aasahan

ko iyan Mr.

Badboy

!”

Tawang

sabi niya sakin.

Chapter 38

Ethan Nolasco

“The story of Love Story nila Matthew at Ethan noong Highschool.”

(Finale)

Niligawan

ko siya. Isang salita lang ako at ginagawa ko kaagad. Everyday ko siyang pinupuntahan sa room nila at

binibigyan

ng bouquet of flowers, minsan pagkain, Minsan naman

hinahatid

ko siya hanggang sa Bahay nila. Nakilala ako maigi ng mama niya at

nakuha

ko din ang loob nito. Minsan sa kanila ako natutulog,

nagpapaalam

naman ako kay Dad.

Pumapayag

naman siya basta daw hindi daw ako

mangugulo

sa kanila. Tabi kami matulog at lagi ko siyang

kayakap

.

Isang araw may Isang transferee ang dumating sa school. Naging laman siya ng balita sa school nasa higher section siya. Siya si Maica Borromeo,

kakilala

ng dad ko ang dad niya.

Nabalitaan

ko din sa mga ka

tropa

ko na

pinagkakalat

niya sa canteen ng school na ako at siya ay may

relasyon

. Pero

madiin

ko iyon

itinanggi

.

Nalaman din iyon ni Matthew,

nagtampo

siya sakin pero

sinuyo

ko siya at sinabi ko ang totoo.

Nagkaayos

naman kami kaagad sinabi ko na gumagawa lang ng kwento ang babaing iyon para

sirain

niya ang relasyon namin ni Matthew.

“Hanggang kailan mo balak Mang gulo maica? Walang tayo? Nung Wala ka pa rito sa school. Okay pa ang lahat sakin, samin ni Matthew. Pero anong ginawa mo? Gumugulo mo kami. Ano bang gusto mo?”

Galit kong tanong sa kaniya nung pumunta siya sa mansion namin.

“Sinasabi ko lang naman ang totoo. Na ang papa mo at ang daddy ko, balak tayong

ipakasal

. Arrange marriage!”

Sumbat

Naman niya sakin.

“Kahit wala pa? Nag iisip ka ba?

Pinangungunahan

mo Sila kahit Wala pa?

Binabalak

pa lang pero hindi pa iyon final.”

Galit kong sabi sa kaniya.

“Kahit na. Doon parin naman punta niyon hindi ba? Na

ikakasal

tayo kapag nasa tamang edad na Tayo?!”

Giit

pa niya sakin.

“Eto lang

masasabi

ko sayo Maica. Sa oras na

mangulo

ka pa samin ni Matthew. Hindi ako

magdadalwang

isip na saktan ka kahit babae ka pa. Huwag na huwag mo na kaming

guguluhin

ulit. gagawin ko ang sinabi ko. Kilala mo naman ako hindi ba? Isang salita lang ako at ginagawa ko.”

Pagbabanta

ko sa kaniya.

Matapos niyon Akala ko magiging okay na ang lahat samin ni Matthew. Pero hindi,

pinatawag

ako ng adviser ko sa office niya at

kinausap

niya ako tungkol sa mga grades ko.

“Kailangan kong makausap ang Daddy mo Mrs. Ethan,

mababa

ang mga grades mo. Baka hindi ka maka graduate ng high school.”

Nangamba

ako sa mga narinig ko sa adviser ko.

Nakiusap

ako sa adviser ko na huwag na ipaalam sa daddy ko about dito. At

nangako

na gagawin ko ang lahat para

humabol

at

pumasa

ngayong

3rd grading. Hindi ako makausap ng

matino

ni Matthew. Hindi ko sinabi sa kaniya

patungkol

rito.

“May problema ba Ethan? Sabihin mo sakin, baka

makatukong

ako.”

Tanong niya sakin na may kasamang pag aalala.

“Wala, Wala lang ito Matt Matt. pagod lang siguro ako. Tara,

iuuwi

na kita”

Pag aya ko sa kaniya.

Nung

makauwi

na siya at ganun din ako. Nag isip ako ng paraan kung paano

makakahabol

at

makakapasa

ngayon grading, at makakuha ng medals at award. Kailangan ko magkaroon ng ganun para kay daddy. Sinabihan niya ako na kailangan may award akong

maipakita

sa kaniya, gusto niya na

aakyat

siya ng stage at siya

magsusuot

ng medal sakin.

Pumasok sa isip ko si Maica, isa sa mga choices ko na

gamitin

siya at

makipaghiwalay

kay Matthew. Noong una hindi ko

ginusto

ang

planong

iyon. Pero naisip ko kailangan kong makapasok sa top at makakuha ng honor sa graduation ko.

Naluluha

akong

kinontak

si Matthew.

“Hello? Ethan?!”

Sagot niya sa kabilang linya.

Pinakinggan

ko Muna ang boses niya Bago ako magsalita.

“Hello? Nandyan ka ba Ethan?”

Tanong niya ulit sakin. Bumuntong hininga ako Bago ako sumagot.

“Oo, n-nandito ako… May ginawa lang ako kanina kaya hindi ako nakasagot. K-kumusta ka? K-kumain ka na ba Matt Matt ko?!”

Tanong ko na nanginginig ang boses ko dahil umiiyak ako.

“Oo,

kakatapos

ko lang kumain, Ikaw ba? Kumain ka na ba? Huwag mong

pagugutumin

sarili mo ah?!

Magtatampo

ako sayo. Sige ka! Teka, umiiyak ka ba?”

Tanong niya sakin.

Nahalata

niya yata na umiiyak ako dahil

napasinghap

ako..

“H-huh? A-ako umiiyak? H-hindi ahh.. hindi ako umiiyak.”

Matigas kong sagot sa kaniya.

“Ganun ba? Akala ko kase umiiyak ka.”

Sabi naman niya Mula sa kabilang linya.

“Haha hindi… Sige na, matulog ka na! Matutulog na din ako. Good night Matt matt ko, sweet dreams.”

Pilit

kong sabi sa kaniya.

“Ikaw din Ethan ko, matulog ka na din. Good night and sweet dreams! Kita Tayo bukas.”

Sabi niya sakin. Pinatay ko na ang tawag at doon. Umiyak ako ng umiyak.

“Patawarin mo ako Matt Matt ko. Patawarin mo ako sa gagawin kong ito. Sana maunawaan at maintindihan mo ako. Pero

pangako

, Ikaw parin ang

mamahalin

ko Hanggang sa dulo ng Buhay ko.”

Naluluha

kong sabi sa isip ko.

Kinabukasan

, Pinuntahan ko si Maica sa mansion nila at

sinundo

ko siya. Nabigla siya nung una pero sinabi ko sa kaniya na ngayon pa lang, Gawin ko na ang ginagawa ng isang boyfriend or soon to be husband niya sa soon to be wife or girlfriend niya na sunduin ito sa

pamamahay

nito para

ihatid

ito sa pagpasok o sabay silang papasok. Pero hindi niya alam na ang lahat ng ito ay Plano ko para

gamitin

siya at makapasok sa top at magkaroon ng award o honor sa graduation.

Nalaman ng lahat sa buong school patungkol samin ni Maica. Pero si Matthew na wala siyang

kaalam

alam at

inosente

sa mga nangyayari sa paligid niya ay hindi niya alam ang mga

kumakalat

na

chismis

tungkol samin ni Maica.

Hanggang sa Isang Hapon….

Nag text siya sakin na sabay kaming uuwi. Hindi ako nakapag reply ngunit nabasa ko ang text niyang iyon. Kasama ko kase si Maica nung mga Oras na iyon. At nasa loob kami ng lab.

Tinuturuan

niya ako sa mga assignments

ko except sa physics dahil si Matthew ang

nagtuturo

sakin niyon. Parehas kase kami ng subject teacher ni Matthew na si Sir De Guzman. Umupo sa

kandungan

ko si Maica at saka niya ako

siniil

ng halik

tinugon

ko ang halik niyang iyon at pagkatapos ay Isa Isa niyang

tinaggal

ang

butones

ng uniform ko.

Sinasakyan

ko lang ang gusto niya pero sa loob loob ko ay hindi ko nagugustuhan iyon dahil si Matthew lang ang laman ng isip at puso ko.

“Patawarin mo ako Ethan. Sana

mapatawad

mo ako.”

Sabi ko sa isip ko habang pinagpapatuloy ang ginagawa kong

pagpapaligaya

kay Maica. Natigilan kami ni Maica nung may marinig kaming

singhap

at pag

galaw

ng pintuan. Nakita ko si Matthew na

nakasilip

at agad tumakbo palayo sa pinto na iyon.

Naitulak

ko si Maica na nakaupo sa kandungan ko

paharap

sakin.

Inayos

ko ang uniform ko sabay

takbo

palabas ng computer lab para

habulin

si Ethan.

“Ethan

sandali

,

hintayin

mo ako!”

Sigaw ni Maica sakin ngunit hindi ko na siya

pinansin

.

Hinabol

ko si Matthew Hanggang sa

maabutan

ko siya, nandito na kami ngayon sa ground floor ng main building.

“Matthew? Ba-Bakittt ka

tumatakbo

? Sa-Saan ka

nanggaling

? Hi-Hinahanap kita ka-kanina pa?…“

Pagsisinungaling ko sa kaniya.

Nakayuko

ang ulo nito habang nakatalikod sakin, alam kung umiiyak siya dahil sa mga nasaksihan niya kanina. Humarap siya sakin at Nakita ko ang paglabas ng mga luha galing sa mga mata niya. Masakit sakin ang makita na ang taong mahal mo ay

nasasaktan

dahil sa

kagagawan

mo.

“E-Ethan… Mi-Minahal mo ba ta-talaga ako?”

Utal utal niyang tanong sakin

Bigla akong napayuko at hindi makatingin sa kaniya.

“Ethan, sagutin mo tanong ko… Minahal mo ba talaga ako?”

Ulit niyang tanong sakin. Pero sa isip isip ko,

naglalaban

ang

pagsasabi

ko ng totoo laban sa Plano ko. Kaya sa huli….

“I-I’m Sorry Matthew, p-pero h-hindi kita mi-minahal ng to-totoo…. Niloko lang kita at

pinaasa

, pa-patawarin mo ak-“

PAAAAAAKKKKKKK

Isang malakas na sampal ang

dumapo

sa Mukha ko.

Pinigilan

ko ang mga

pabagsak

ko na luha na

lalabas

na sa mga mata ko.

“Bakit Ethan? M-Minahal kita ng totoo, halos binigay ko na ang lahat sayo pwera lang ang dignidad ko… Bakit mo ako

ginanito

? Bakit mo ako niloko? Bakit mo ako sinasaktan ng ganito? Ano bang ginawa kong mali sayo para ganituhin mo ako? Bakit Ethan? Bakit???… Alam mo ba na sobrang saya ko dahil naging tayo?! Ang saya ko dahil crush kita noon pa at naging Tayo?! at Ikaw iyon, pero ang ganituhin ako? Hindi ko deserve Ethan, Hindi ko deserve ang saktan at lokohin ako ng ganito…. Ikaw Ang first love ko Ethan, alam mo iyon hindi ba? Kung alam ko lang na lolokohin mo lang din ako kagaya sa mga babaing pinaiyak mo rito sa loob ng campus na ito?! Sana hindi na kita pinansin at sinagot pa. Ang tanga at ang rupok ko eh. Minahal kita ng totoo, alam mo iyan hindi ba? Sobrang effort ko sa monthsarry natin. Okay lang naman sakin na ako ang mag effort sa ating dalawa, lagi mo kasing sinasabi na busy ka, marami kang ginagawa pero ang totoo… Busy ka sa pambabae mo! Siguro Masaya ka pa na nakikita mo akong Malaki ang tiwala ko sayo? Habang kayo ng mga babae mo tumatawa kayo sa likod ko dahil hindi ko kayo nakikita at wala akong alam, hindi ba? Ngayon alam ko na… Alam ko na lahat. Hindi ko na aantayin o ayaw ko nang marinig pa mga explanations mo. Are you happy now na nakikita mo akong ganito? Kung sa bagay, Mukha naman akong katawa tawa dahil Isa lang akong assumerang binabae na nangangarap na maging Tayo nung nalaman mo yata na may nararamdaman ako para sayo, sinakyan mo. kaya akong si Tanga paniwalang paniwala na may gusto ka sakin pero sa likod niyon lokohan lang pala ang lahat…“

Mahabang litanya niya na

ikinawasak

ng puso ko.

Nasaktan

ako sa mga sinabi niya, dahil totoo ang lahat ng iyon. Totoo na niloloko ko siya nung kami pa, maraming babae ang na

li-link

sakin pero

sinasakyan

ko lang kase nga bad boy ako. Nag effort siya ng monthsarry namin nitong buwan lang pero hindi ako

sumipot

dahil nasa mansion ako nila Maica.

Pinakilala

na ako ni Maica sa daddy niya na kaibigan ng dad ko.

Pinipilit

ko lang maging okay at walang emosyon sa harapan niya ngayon pero deep inside, gusto ko na siyang

lapitan

at

yakapin

sabay

hingi

ng sorry sa kaniya. Hindi niya deserve ang saktan. Napaka pure at genuine ng pagmamahal niya para sakin. Totoo ang lahat ng iyon, pero ako itong si tanga at gag*… Hindi ko deserve iyon, may lalaking mas karapat dapat pa sakin na makatanggap ng pagmamahal na pinaparamdam sakin ni Matthew.

“Ano ka?

Sinuswerte

? Sa tingin mo magkakagusto sayo si Ethan? Haha ilusyunadang

bakla

…. Ginamit ka lang ni Ethan para makapasa siya sa Physics Subject, hindi ba parehas lang kayo ng teacher sa subject na iyon? Kawawang

bakla

. Niloko siya ng first love niya. HAHAHAHAHA….. huwag ka kasing ilusyunada at

feelingera

, hindi ka naman kase babae. Hindi mo kayang dalhin si Ethan sa langit na tanging babae lang ang nakakagawa niyon.. take note, totoong babae. Ikaw? Wala ka niyon… Naiintindihan mo ba?…

Haist

, akala ko pa naman kapag matalino sa lahat ng bagay lalo na sa mga subjects sa school, matalino na din sa pag-ibig?! Mali pala ako… Tsk tsk tsk“

Sarkastikong

sabi ni Maica sa kaniya sabay pulupot ng kamay niya sa braso ko. Samantalang si Matthew na umiiyak sa harapan namin dalawa.

Nilunok

ko ang

awang

nararamdaman ko para sa kaniya dahil gusto kong

magtagumpay

sa Plano kong pang

gagamit

kay Maica. After nito ay babalik ako sa kaniya. Babalik ako kay Matthew.

“Patawarin mo ako Matthew, kung niloko at ginamit kita. Pero pangako. Matapos ko

gamitin

itong si Maica,

babalikan

kita. At

ipapaunawa

ko sayo ang lahat kung bakit ko ginagawa ito sayo ngayon. Kailangan Muna nating

magtiis

,

maghiwalay

at

magsakripisyo

Muna sa pag

iibigan

natin. Pangako!

Babalikan

kita.”

Iniwan namin siya ni Maica doon na umiiyak. Pero ako, gustong gusto ko ng Iwan so Maica at

balikan

si Matthew at sabihin ko sa kaniya na Plano ko ang lahat ng ito, Pero hindi ko

magawa

.

Simula noong Araw na iyon, hindi ko na siya Nakita pa sa school.

Nabalitaan

ko sa Isa sa mga kaklase niya na nag transfer na ito sa ibang school. Hindi ako

naniwala

niyon, tinawagan at

tinenxt

ko siya pero cannot be reached na ang number niya. Pinuntahan ko ang bahay nila ngunit Nakita ko na house for sale na ang

nakasabit

sa gate ng Bahay nila. Nawalan na ako ng lakas ipagpatuloy ang Plano ko dahil iniwan na ako ng

pinakamamahal

ko. Umaasa ako na

sasagot

siya sa mga text ko kaya Araw-araw akong nag te-text sa kaniya pero ni Isa sa mga iyon walang reply.

Nagtagumpay nga ako sa Plano ko,

nagkaroon

ako ng award at honor sa school. Pero ang taong

minamahal

ko? Wala sa piling ko. Hindi ko alam kung saan siya

hahanapin

. Nawalan na ako ng pag

asa

.

Lumala

ang pagiging bad boy ko Hanggang sa pumasok ako ng college. Marami akong naging babae,

kinama

ko sila pero

panandalian

aliw

lang mga iyon. Pero laman parin siya ng isip at puso ko. Hanggang sa eto na nga,

pinagtagpo

ulit kami. Eto na yata ang pagkakataon para makabawi sa kaniya sa lahat ng

pagkukulang

at

pangloloko

ko na ginawa ko sa kaniya noon.

End of flashbacks….

Pinagmamasdan ko siyang natutulog ngayon sa kama niya. Pinapalayas niya ako sa pamamahay niya ngunit nagmatigas ako. Sinabi ko na hindi ako aalis kahit ilang beses niya ako pagtabuyan hindi parin ako aalis.

Yung abot kamay ko na ang taong mahal ko na nawala ng matagal sakin… Panahon na para makabawi sa kaniya pero niloko ko ulit. Ang

laki

kong Tanga.

Sabi ko sa isip ko sabay punas ng mga luha sa pisngi ko. Napagod ako sa pag iyak habang nakatalikod siya sakin. Dinalaw na ako ng antok kaya nakatulog ako habang nakaupo sa sahig ng kwarto niya.

A/N: Sorry po at

nahabaan

po kayo sa flashback ng love story nila Matthew at Ethan noong highschool pa Sila. Now alam niyo na ang buong kwento. Haha enjoy reading po!!!

💙💙

Chapter 39

Matthew Aristotle

Nagising ako na tumatama ang sinag ng Araw sa pisngi ko galing sa bintana. Nakaharap kase ako sa bintana. Dahan-dahan akong bumangon sa hinihigaan ko at napalingon sa direksyon ni Ethan. Nakaupo siya sahig at nakasubsob ang ulo niya sa gilid ng kama ko. Naawa ako sa kalagayan niya ngayon, hindi ko maisip na ganun ang ayos niya simula kagabi Hanggang ngayon. Pero nangibabaw ang sakit ng ginawa niya sakin kahapon at nung Isang araw.

Bumangon na ako sa kama at nagtungo sa banyo para magpunas. Pagpasok ko sa banyo, biglang bumaliktad ang sikmura ko dahil sa pabango ng banyo ko. Agad akong napatakbo papuntang bowl at napaluhod doon at nagsuka. Hindi ko alam kung nagising ba si Ethan sa ingay ng pagkakasuka ko. Pagkatapos ko magsuka, dumiretso ako sa sink at naghilamos sabay mugmog na rin. At kinuha ang bimpo sabay punas ng mukha ko at tumingin sa salamin. Mugto ang mga mata ko dahil sa pag iyak ko kagabi, napagod ako sa pag iiyak kaya nakatulog ako ng hindi ko namamalayan.

Paglabas ko ng banyo ko. Natigilan ako nung Makita ko si Ethan na hawak ang form at screening ng baby sa loob ng tiyan ko. Hawak niya ang result at napatingin siya sakin.

“

Kanino

ito?”

Tanong niya sakin. Lumapit ako sa kaniya sabay hablot niyon sa kamay niya.

“Wala ka na doon kung

kanino

ito.”

Masungit kong sabi sa kaniya.

“Sa iyo ba iyan?!”

Tanong niya sakin. Hindi ako umimik.

“Matthew! Buntis ka ba? Narinig ko kanina ang

pagsusuka

mo, tapos Nakita ko iyang

papel

na iyan na

nakapangalan

sa iyo. Buntis ka ba Matthew?!”

Tanong niya sakin. Natigilan ako sa mga tanong niya sakin. Napahawak ako sa tyan ko. Hinablot niya ang kamay ko sabay hila paharap sa kaniya.

“Sabihin mo sakin, Buntis ka ba? Ako ba ang ama?”

Halata sa mga mata at boses niya ang pag aalala. Gusto niya malaman ang totoo. Binitawan ko ang kamay niya na hawak ang kamay ko.

“Bakit? Anong gagawin mo kapag sinabi ko ang totoo? May magbabago ba sayo? Tingin ko hindi. Lolokohin mo parin ako kahit na may anak na Tayo!”

Matigas kong sabi sa kaniya. Bigla niya akong niyakap ng mahigpit ngunit nanlaban ako, tinutulak ko siya palayo sakin pero malakas siya.

“Buntis ka nga, at ako ang ama! Sobrang saya ko. Sobrang saya ko Matthew. Pangako,

babawi

ako sayo at sa magiging anak natin. Pangako! Babawi ako. Babawi ako sa inyo.”

Sabi niya sakin na ikinaluha ko. Parang unti-unti nalusaw ang namuong Galit sa puso ko dahil sa mga sinabi niyang iyon. Halata sa Mukha niya ang saya at excitement. Maghapon niya ako binantayan, maghapon niya ako inalalayan at pinagsilbihan. Hindi ko na sana siya papansinin pero sadya talagang makulit siya. Maririndi ka na lang.

Halos araw-araw ganito kami sa loob ng Bahay ko. Napasok siya sa trabaho. Tapos uuwi na maaga at may mga biniling pagkain para sakin. Ayoko Naman tanggihan dahil mabilis ako magutom sinabi ko din kay Theo na nandito siya sa Bahay ko at bumabawi sa panloloko niya sakin. Sa una nagalit siya pero sabi ko sa kaniya huminahon at hayaan na lang ang ginagawa niyang pagbawi sakin. Hindi ko na maibabalik ang dating tiwala ko sa kaniya. Sinira na niya iyon kaya Minsan kapag nagdududa ako hindi ko siya pinapansin. Buhay Naman niya iyon, Basta ako? Bubuhayin ko itong anak ko kahit hindi siya mag abot ng sustento o pang gastos namin. Pero kusa Naman siya nagsasabi sakin kung saan siya galing, sino kasama niya, saan siya nagpunta after work niya. Lagi siyang nag u-update sakin in short.

Isang gabi nag usap kami pagdating niya galing trabaho.

“Hindi na matutuloy ang pag punta ko sa trabaho mo para mag pa exam sa mga bagong pasok na Pulis at ganun din sa mga matagal ng Pulis. Naka leave ako ngayon ng matagal sa Hospital. Maghanap ka na lang ng ibang Doctor na mag papa medical examination sa mga kapulisan.”

Sabi ko sa kaniya na hindi tumitingin sa kaniya.

“

Pinost

pone ko muna about diyan. Tsaka na natin pag

usapan

ang tungkol diyan kapag okay na ang lahat sayo after mo

manganak

.”

Ngiting sabi niya sakin. Nagkibit balikat na lang ako sa sinabi niya.

Minsan nauwi siya dito, pero minsan sa mansion nila.

“Kumusta ang Hospital?”

Tanong ko kay Erica nung tawagan ko siya ngayong Umaga.

“

Hayyy

heto, hindi ako sanay sa mga paper works mo. Grabe… Na stress ako, pero mas nakaka stress iyang sitwasyon mo ngayon. Imagine?! Nung nalaman niya na buntis ka at siya ang ama, biglang

nagbago

ang

ihip

ng hangin.

Tumino

siya and then what?

Burado

na at

ibabaon

na lang sa

limot

ang panlolokong ginawa niya sayo? Kung ako Ikaw, hindi ako magiging ganyan.

Ipagtatabuyan

ko pa iyan palayo o ako mismo ang

lalayo

o

magtatago

para hindi niya lang ako makita.”

Sabi ni Erica sa kabilang linya.

“Hindi ko na rin alam ang gagawin ko.

Hinahayaan

ko na lang siya gawin ang gusto niya, hindi ko na nga siya

kinakausap

pero gumagawa siya ng paraan para magkausap kami. Hindi na niya

maibabalik

ang tiwala ko sa kaniya dahil pangalawang beses na niya ako niloko. Hindi na ako

magtataka

na

umulit

pa siya, pero huwag naman sana! Dahil may anak na kami. Gusto ko na magkaroon ng ama ang anak ko. Hindi ako sanay na hindi

kumpleto

ang

pamilya

.

Namuhay

ako na

kumpleto

ang magulang ko kaya sana ganun din ang anak ko ngayon.”

Sabi ko naman kay Erica.

“Sana nga. Sino ba naman ang may gusto na hindi kumpleto ang pamilya hindi ba? Sana

tumigil

na iyang Ethan na iyan sa

panloloko

niya sayo.

Matauhan

na siya dahil may anak na kayo.”

Tugon naman niya.

“Oh paano?! Sabihan o tawagan mo na lang ako kapag may gusto kang itanong na hindi mo maintindihan ahh?! Ikaw na Muna bahala diyan sa hospital.

Pagka

panganak

ko, babalik din ako kaagad. Promise!”

Ngiting sabi ko kay Erica.

“

Opo

Director, mag

pahinga

ka po at

magpalakas

para sa magiging baby niyo po. hahaha”

Natatawang sabi niya sakin. Natawa na lang din ako at sabay end ng call. Tinawagan ko naman si Theo. After ko makausap si Erica. Dinial ko ang number niya sabay tawag. Ilang ring lang ay sinagot niya kaagad.

“Hello?”

Sagot niya.

“Hello Theo, kumusta? Kailan ka

bibisita

dito sa Bahay?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hmmmm…. Siguro next month na, pinag

aaralan

ko kase mga activities at ilang important papers sa company. Sobrang busy ko ngayon pero hindi ako

nagpapa

stress at nagpaka pagod. Ikaw? Kumusta ka na? Okay lang ba kayo ni Ethan?”

Pag aalalang tanong niya sakin.

“Ang totoo. Okay naman kami, naiilang lang ako sa kaniya. Hindi niya alam na may sakit ako sa puso. Ang alam niya buntis ako. Ginagawa naman niya ang lahat bilang Isang ama sa anak ko.

Binibilhan

niya ako ng mga

masusustansiyang

pagkain.

Sinasamahan

niya ako sa monthly and weekly checkup ko sa kaibigan niyang

ob-gyn

. Hindi siya nagkukulang sa akin. 

Bumabawi

siya sa

pamamagitan

nito sa panloloko niya sakin noon. Pero hindi ko na

maibabalik

ang tiwala niya sakin, Gawin na lang niya ang gawain o

gampanin

ng isang Ama sa anak ko, Iyon na lang.”

Sabi ko kay Theo na may lungkot. Oo nalulungkot ako dahil yung pinapangarap ko noon na magkaroon ng sariling pamilya sa kaniya. Ibang iba sa realidad. Sobrang layo at baliktad sa pinapangarap ko noon.

Narinig ko ang pagbuntong hininga ni Theo sa kabilang linya.

“Kung para sakin naman, handa ako

panindigan

iyang

pinagbubuntis

mo Matthew, handa akong magpaka

tatay

diyan sa anak mo kahit hindi sakin nanggaling iyan.”

Malungkot at makahulugan niyang sabi sakin.

“Magiging

ligtas

ka pa rito at iyang magiging anak mo. Lahat gagawin ko,

ibibigay

ko ang

pangangailangan

niya

paglaki

niya.

Ituturing

ko siyang sakin nanggaling at anak ko talaga.”

Dugtong pa niya. Hindi ako nakapagsalita dahil dama ko ang mga sinasabi niya. Iyon ang nais ko para sa anak ko, ang katiyakan na sa paglaki ng anak ko ay may matatawag siyang papa, daddy o tatay. Iyon ang gusto ko at nais ko, na hindi ko alam kung maibibigay ba iyon ni Ethan sa anak ko.

Napaluha ako sa pag iisip ko.

“Salamat sa lahat Theo, Salamat sa lahat ng

naitulong

mo sakin. Hindi ko alam kung matutuloy pa ang Plano mo. Patawarin mo ako Theo kung

binigo

kita. Patawarin mo ako sa lahat.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

“

Shhh

…

Tahan

na, naiintindihan ko at nauunawaan ko. Siguro nga

nakatadhana

akong gawin itong mag Isa na

patakbuhin

ang kompanya namin na ako lang. Sana

makaya

ko,

makaya

ko ang pagpapatakbo ko sa kompanya namin.”

Malungkot niyang sabi sakin. Narinig ko ang paghikbi niya Mula sa kabilang linya. Alam kong umiiyak siya ngayon. May mga planong nabubuo ngunit nasisira o di kaya hindi nangyayari dahil sa biglaang pangyayari na hindi mo inaasahan sa Buhay mo.

“L-lagi kang mag iingat ha?

Alagaan

mo baby niyo ni Ethan. Maging

mabuting

Ina ka sa kaniya. Sana hindi niya makuha yung pagiging

strikto

at masungit mo. (Sabay singhap.)”

Naiiyak niyang sabi sakin. Mas Lalo akong naiyak sa sinabi niya. Hindi ko na napigilan sarili ko na humikbi at napasinghap ngayon.

“O-Oo naman. Tatandaan ko mga b-bilin mo sakin. Ikaw kukunin kong

Ninong

.”

Naluluhang natatawang sabi ko. Narinig ko siyang tumawa sa kabilang linya.

“Oo naman, kahit hindi mo sabihin sakin iyan. Mag

vo-volunteer

akong

ninong

ng anak

ninyo

hahaha.”

Sabi niya habang natatawa.

“Paano? Hanggang dito na lang?! Dalawin kita sa susunod na buwan. Okay?! Sana sa

pagdalaw

ko diyan sa Bahay mo. Dapat malaki na iyang tyan mo, Haha.”

Pabiro niyang sabi sakin.

“

Sira

. Matagal pa,

papaumbok

pa lang ito siguro sa susunod na buwan. Haha

mamumukha

lang akong

busog

pero baby ang laman niyon. Hahaha.”

Natawang sabi ko sa kaniya. Yung kaninang lungkot, napalitan ng tawa dahil sa mga sinasabi namin sa isat Isa. Pag si Theo ang kasama ko o kausap ko. Nawawala ang lungkot at problema ko pansamantala. Parehas sila ni Benjamin.

“Sige na, Ikaw din diyan. Huwag ka

magpapalipas

ng

gutom

ha?

Inumin

mo yung gamot mo okay? Kahit hindi na kita

nabibisita

diyan. I maintain mo ang pagiging healthy okay? Huwag ka mag papa stress sa mga paper works diyan sa mini office mo. Give yourself a time to relax para maganda ang

nasasagap

mo na energy and good vibes sa paligid mo. Maliwanag ba?!”

Mahabang paalala ko sa kaniya.

“

Opo

My Doc. Susundin ko po lahat ng sinabi mo sakin para hindi po kayo ma stress po, ayoko ako ang dahilan ng stress mo. Hindi maganda iyon sa

nagbubuntis

.

Papanget

daw ang Mukha ng bata hahahaha.”

Natatawang sabi niya sakin. Natawa na lang din ako. Matapos namin mag usap, hind ko namalayan ang oras at Gabi na Pala. Hindi pupunta si Ethan ngayon dito dahil M/W/F/Sunday ang schedule ng pagpunta niya rito. Ngayon ang uwi niya sa kanila.

Kumain na ako at nagpunas, paunti-unti akong naglilinis ng bahay Hanggang sa kaya ko o Hanggang saan lang ang abutin ng lakas ko. Natigilan ako sa pagpupunas ng mesa dito sa dining room nung marinig ko ang pag doorbell sa gate ng Bahay ko. Nagtaka ako dahil sa pag kakaalam ko ay huwebes ngayon at bukas pa ang punta ni Ethan dito.

Sino kaya iyon? sabi ko sa isip ko. Agad ko itinigil ang pagpupunas ng mesa sabay nagtungo sa living room, tumingin ako sa wall clock na nakasabit sa pader. Pasado 9 pm na ng Gabi. Binuksan ko ang pintuan ng Bahay ko at sinilip kung sino iyong nag do-doorbell sa gate. Nakita ko ang Isang lalaking Nakatalikod sakin pero pormal ang ayos niya. Lumabas ako at nagtungo sa gate.

“Sino po Sila?“

Tanong ko. Humarap ang lalaki sakin.

“Benjamin?”

Bigkas ko sa pangalan niya.

“Kumusta ka?”

Tanong niya sakin, lumapit ako sa gate at binuksan iyon, pagpasok niya bigla ko siyang niyakap ng mahigpit.

“Sobra kitang namiss benjamin. bakit ngayon ka lang

nagpakita

sakin? Saan ka ba nanggaling?”

Malungkot kong tanong sa kaniya na ikinaluha ko. Yumakap naman siya sakin ng mahigpit din.

“

Nagbakasyon

lang ako sa States sa Daddy ko. ilang linggo lang naman ako nawala haha. Namiss mo na kaagad ako?!”

Sagot niya sa tanong ko.

“

Nagbakasyon

ka sa ibang bansa na hindi

nagpapaalam

sakin? Ang Akala ko tuloy

dinamdam

mo yung pag reject ko sa feelings mo.”

Sabi ko sa kaniya matapos kaming mag yakapan. Sabay kaming pumasok sa loob ng Bahay. Pagpasok sa loob pinaupo ko siya sa mahabang sofa.

Chapter 40

Benjamin

“Dito ka na matulog ngayong Gabi benjamin,

delikado

na sa labas ng ganitong oras.”

Sabi ni Matthew sakin. Namiss ko siya, sobrang namiss ko siya. Ang amoy niya, ang mga ngiti niya, ang tawa niya. Lahat lahat sa kaniya namiss ko. Hindi ako nakapag paalam sa kaniya na magbabakasyon muna ako sa States. Hindi dahil gusto kong makalimot sa pag reject ng feelings niya para sakin. Nag bakasyon ako dahil gusto ko munang maghanap ng sariwang hangin, malayo sa stress dahil sa work ko sa headquarters at higit sa lahat, ayoko munang Makita ang pagmumukha ni Ethan.

“Mukhang

tumataba

ka ah?”

Tanong ko sa kaniya.

“Bakit? May problema ba?”

Tanong ko ulit sa kaniya nung makita ko ang pagkalungkot sa Mukha niya.

“Buntis ako Benjamin, at si Ethan ang ama. 13 weeks na akong buntis.”

Malungkot niyang sabi sakin. Napasamid ako sa iniinom kong gatas na tinimpla niya para sakin.

“Ano? P-paano? Lalaki ka, parehas kayong lalaki. Paano ka mabubuntis eh parehas kayong lalaki?!”

Gulat kong tanong sa kaniya.

“Meron akong Hermaphrodite na case means

iilan

lang ang kagaya ko na lalaki na may dalawang kasarian. Kasarian ko

panglalaki

. Pero sa loob ko bandang hips ko,

mayroon

akong fallopian tube, ovaries, at kung ano-ano pa na

merong

part ang Isang

pangkaraniwang

babae.”

Sabi niya sakin. Hindi ko ma I-process sa isip ko ang mga sinabi niyang iyon. Napatingin ako sa tiyan na medjo bumubukol na parang busog siya tignan. Nakaramdam ako ng inis at selos kay Ethan. Pero anong magagawa ko? Mahal siya ni Matthew at magkakaanak na sila.

“

Nabalitaan

kong niloko ka niya. Totoo ba? Usap-

usapan

iyon sa social media. May nabasa akong article na kinaladkad siya palabas ng hospital, totoo ba iyon?”

Tanong ko sa kaniya. Tumango siya, napapikit ako sabay kuyom ng kamao.

“Hindi siya karapat dapat magkaroon ng anak. At hindi rin siya karapat dapat maging ama.”

Galit kong sabi.

“Huwag ka na magalit Benjamin, bumabawi siya ngayon sakin at sa magiging anak namin. kaya lang medjo malayo ang loob ko sa kaniya. Nagdududa parin ako na baka

lokohin

niya ako ulit, kaya naman hindi na ako

aasa

pa na magiging okay ulit kami, hindi na rin maibabalik ang dating tiwala ko sa kaniya. Matagal ng

sira

ang tiwala ko simula noong niloko niya ako nung highschool pa kami. Bukas nandito siya,

magdadala

ng pagkain para sakin at sa baby ko. Ngayon hindi siya pumunta dahil by schedule ang pagpunta niya rito. Hindi ako nagtatanong sa kaniya kung ano mga ginawa niya maghapon at kung saan siya pumunta after ng working hours niya.

Kusa

na lang siya mag

kwe-kwento

sakin. Nakakailang ang ganito.”

Sabi niya sakin na halata ang lungkot sa buong Mukha niya.

“Ang nais ko lang magkaroon ng ama ang anak ko. yung

maisisilang

ko siya sa

mundong

ito na kumpleto ang pamilya niya. Yung

pagmulat

ng mga mata niya una niyang makikita ako at ang papa niya, habang

lumalaki

siya

nandiyan

kami at

handang

umalalay

sa kaniya sa mga nais niyang malaman like kung ano ang Tama at sa Mali. At

higit

sa lahat, hindi kami

magtatago

ng

nakaraan

o

sikreto

sa kaniya. Pero parang hindi niya maibibigay iyon sa anak ko. Paano na lang kung

lumaki

ang tyan ko? Paano kung

naisilang

ko na ang anak ko sa

mundong

ito na Wala siya? Ayos lang sakin na tumayong single parent. Pero natatakot ako na baka

magtanong

anak namin kung nasaan ang tatay niya, hindi ko alam ang isasagot doon. Hindi ko ugali ang

magsinungaling

, ano? Sasabihin ko sa anak ko na habang

pinagbubuntis

ko siya ang tatay niya

babaero

? O mas malala pa eh may

nabuntis

din itong iba at

nagkaroon

ng pamilya doon. Hindi ko kaya…. Hindi ko kaya!”

Naiiyak niyang sabi sakin. Napatayo ako sa kinauupuan ko sabay lapit sa kaniya at hinila ko siya patayo, tumayo naman siya at niyakap ko siya ng mahigpit.

“Huwag kang mag alala… Kung Iwan ka man niya, nandito ako. Nandito ako at hindi kita

iiwan

, hindi ba iyon ang pangako ko sayo noon? Hindi pa rin ako nawawalan ng pag-asa Matthew, hindi ako nawawalan ng pag-

asa

na

maibabaling

ang atensyon mo sakin. Kahit na friends lang ang turing mo sakin, ipaparamdam ko parin sayo ang pagmamahal ko para sayo. At kung

sakali

man na iyon ang mangyari? Huwag kang matakot,

aakuin

ko ang

responsibilidad

bilang ama sa anak mo, kahit hindi ko iyan dugo at laman, ituturing ko siyang akin.”

Pag alo ko sa kaniya. Oo! Tanga na kung Tangang maitatawag doon. Wala na akong pakealam. Gagawin ko ang lahat para kay Matthew, gagawin ko ang lahat para sa taong mahal ko.

Niyakap ko siya ng mahigpit sabay hinalikan ko ang noo niya. Lumalim na ang gabi kaya’t nagpasya na kaming matulog. Nasa sahig ako nakahiga ngayon, hinihigaan ko ay Isang makapal na foam. Nakatingala lang ako sa kisame, bumangon ako at pinagmasdan natutulog si Matthew.

Sana! Dumating ang Araw na sakin ka naman. Pangako! Gagawin ko ang lahat lahat, hindi kita

papaiyakin

, sasaktan at lolokohin. Ipaparamdam ko sayo araw-araw ang pagmamahal ko para sayo.

Ilalayo

kita sa

mundong

ito na puro gulo at nagbibigay sayo ng lungkot at

pagdurusa

. Sana mangyari ang Araw na iyon. Sana!…

Sabi ko sa isip ko habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha habang natutulog siya. Nilapit ko ang Mukha ko sa kaniya at sabay halik sa noo niya. Hinding hindi ako mapapagod na halikan ko lagi siya sa noo. Dahil iyon ang mas mabisang paraan para maramdaman ng taong mahal mo na comfortable siya at safe siya sa piling mo.

Humiga na ako at pinikit ko na ang mga mata ko para makatulog na. Sakto lang ang pagpunta ko rito dahil nag iisa siya sa Bahay at medjo delikado sa kaniya dahil buntis siya. Mas maganda talaga na may kasa-kasama siya rito araw-araw para maiwasan o mailayo siya sa mga aksidente o peligro na possibleng mangyari sa kaniya rito sa loob ng Bahay. 

---

Third Person POV

Announcer: To all boarding passengers who just got off  **********  airlines airplane flight number 5G1F0VI from San Francisco California, USA. Please proceed to the barger lobby for checking.

Once again! To all boarding passengers who just got off  **********  airlines airplane flight number 5G1F0VI from  San Francisco California, USA. Please proceed to the

barger

lobby for checking…. Thank you!

••••••••

“Hello Philippines…. I’m back!”

Sabi ko sabay tanggal ng shades ko. Nakapasok na ako sa airport sumakay ako sa private plane, ayoko kase makipagsiksikan sa mga local plane dahil for sure ay dudumugin ako ng mga fans ko and besides baka mahawaan pa ako ng sakit kung sino man ang meron sa plane na iyon. So I choice private plane pauwi dito ng pinas.

“Ms. Borromeo, I’m Mrs. Kara Bonifacio, ako po ang

pinapunta

rito ng Dad niyo po, This way po.”

Sabi ng babae sakin nakaitim. I stare at her mula ulo hanggang paa sabay flip ng hair. Nauna na akong maglakad sa kaniya, tumigil Muna ako sabay lingon sa kaniya.

“Get my luggage. Hurry up! Ayoko ng

mabagal

. Masakit na ang mga toes ko kanina pa.”

Mataray kong sabi sa kaniya.

Mabilis niyang kinuha ang luggage ko, may kasama naman siyang bruskong lalaki na naka itim din. Paglabas ko ng airport, agad akong dumiretso sa itim na sasakyan na mala limousine. Pinagbuksan ako ng pintuan ng nagbabantay sa labas sabay pumasok na ako sa loob.

“Sobrang init naman. Kahit kailan Wala parin

pinagbago

ang

pilipinas

, sobrang poor pa rin at ang

baho

ng Amoy ng hangin…. Haist!

Magkakasakit

ako nito sa

balat

at sa lungs ko.”

Iritang sabi ko.

“Matagal pa ba? Kung

tatagalan

niyo make sure may Mukha kayong

ihaharap

kay daddy dahil

isusumbong

ko kayo at sasabihin kong

tanggalin

niya kayo sa trabaho. Ang

bagal

!!!”

Iritang sabi ko pa sa kanila.

“

Pasensya

na po Ma’am kung

natagalan

po kami, inayos pa po namin ang

pagkakalagay

sa luggage niyo po.”

Pag papaumanhin ng babae kaninang sumalubong sakin pagpasok ko sa airport.

“Bitch,

hinihingi

ko ba opinion mo?”

Mataray kong tanong sa kaniya. I rolled my eyes sabay cross arms.

“Umiwas kayo sa Traffic dahil ayoko

tumagal

dito sa kalsada, gusto kong

ilatag

ang buong katawan ko sa kama. Bilis!”

Sabi ko sa kanila.

“

Bulok

talaga ang Sistema ng bansa.

Napakapanget

talaga!”

Saad ko pa.

Ilang minuto ang tinaggal ng byahe Hanggang sa nakarating na kami sa mansion. Pinagbuksan na ako ng pintuan ng nag drive ng limousine, bumaba naman ako kaagad inuna kong ilabas ang maputi kong legs at ang mamahalin kong 7 inches na heels na black.

“Welcome back my precious daughter!”

Salubong sakin ni Dad. Malapad akong ngumiti at agad lumapit kay Dad na nakatayo ngayon sa entrance door ng mansion. Nakasuot siya ng fur bathrobe na kulay black. Hinalikan ko si dad sa pisngi at ganun din siya sakin.

“How’s your flight?”

Ngiting tanong niya sakin.

“

Hayyy

Dad,

nakakapagod

ang byahe ko from US papunta dito. Grabe, I hate the smell of air here. Until now Wala paring

pagbabago

ang

pinas

? My goodness. Sobrang poor ng

bansang

ito. Kaya kapag may mga nag tatanong sakin kung saan ako galing or ano origin ko? Sinasabi ko US. Mas okay pa

magsinungaling

na sa US ako

pinanganak

kesa naman sabihin ko na

pinanganak

ako sa pinas, hindi ako

sisikat

kapag ganun.”

Pag e-explain ko kay Dad.

“How about you Dad? How’s the company? I thought Vice President ka pa rin ng Company na iyon?! Tell me Daddy?! Kailan ka magiging CEO ng company sinasabi mo sakin?”

Tanong ko kay Daddy.

“Soon

hija

, very soon!”

Sagot ni dad sakin na nakangiti.

“I like that Daddy.”

Sabi ko naman sabay tumawa kaming pareho.

“Let’s go! Pasok na tayo sa loob. The food is waiting.”

Sabi sakin ni Dad.

“Okay Dad!… Hey you, ugly one! Get my luggage,

itaas

mo at

ipasok

mo sa kwarto ko. Understand?!”

Utos ko sa Maid na nakita kong nagdidilig ng mga halaman sa garden ng mansion namin. Tumango naman ito at agad sinunod ang utos ko. Agad ko naman Pinuntahan si Daddy na nasa Dining room. Umupo na ako sa tabi ni Dad. Maraming pagkain nakahanda sa mahabang table.

“

Pinaluto

ko lahat iyan for you

Hija

.”

Ngiting sabi ni Dad sakin.

“You sure malinis ang mga ito? Coz I don’t eat foods na

marumi

ang pagkakagawa, I mean is hindi ako kumakain ng mga pagkain mano-

manong

ginawa used of dirty hands.”

Nandidiri kong sabi kay Dad. Natawa naman si dad sa mga nasabi ko.

“Bagay na bagay ka nga maging

artista

anak. Hahahaha, don’t worry. Safe lahat ng iyan. Mga professional chefs ang

nagluto

ng mga pagkain nasa harap natin ngayon.”

Sabi naman ni Dad sakin. Tinaas ko na lang ang kanang kilay ko.

“Whatever!”

Sagot ko naman. At nag umpisa na kumain. Nasa paligid namin ang mga maids. Nairita naman ako sa kanila.

“You, you… All of you, umalis kayo sa harapan namin hindi ako

makakain

ng maayos dahil sa mga

panget

niyong Mukha. All of you, get the hell out of my sight!”

Agad nag alisan ang mga katulong sa palibot namin ni Dad at mag umpisa na akong kumain.

“So? Anong naisip ng anak ko at umuwi ka rito sa bansa. Akala ko ba hindi ka na babalik dito?”

Tanong ni Dad sakin.

“Dad, hindi mo na ba ako na miss? Kase ako namiss kita super, at Isa pa sobrang nakakapagod mag shoot lagi sa mga Hollywood movies, I mean kailangan ko din naman ng privacy hindi yung

langing

nakabuntot

sakin ang mga producers, Directors at mga paparazzi. Imagine?

Kakatapos

pa lang namin I shoot ang movie na ako ang Bida, may Isa pang naka

abang

sakin na movie na ako ulit ang Bida. Hayyy!

Nakakapagod

. Gusto ko Muna mag rest dito sa bansa natin kahit

mabaho

ang atmosphere at panget ang

pagpapalakad

ng government dito.

Titiisin

ko na lang makapag

pahinga

lang ako. At may Isang tao pa akong

plinanong

balikan

Dad. I know kilala mo siya.”

Ngiting sabi ko kay Dad. Tumingin siya sakin na puno ng curiosity. I rolled my eyes dahil hindi niya kilala ang tinutukoy ko.

“My Goodness…

Nakalimutan

mo na Dad? Seriously?! Dad. Si Ethan Nolasco, yung lalaki na

nakatakdang

ikasal

sakin.

Matutuloy

iyon Diba? I mean, nasa tamang edad na ako for arrange marriage namin.”

Ngiting sabi at paalala ko kay Dad about kay Ethan Nolasco.

“Oh! Hahaha, oo matutuloy iyon. Sorry

hija

, puno kase ng paper works ang isip ko so that

nakalimutan

ko ang guy na iyon. And you know what? He’s a current PNP Chief ng bansa natin.”

Sabi no Dad sakin na ikinamangha ko.

“Really? Ang galing naman ng

mapapangasawa

ko soon. Pinahanga niya ako kaagad. Gusto ko siyang puntahan after ko makapag

pahinga

.”

Sabi ko kay Dad.

“Sure,

dalhin

mo din siya dito para

makamusta

ko din siya.”

Sabi ni Dad sakin.

A/N: Dumating na si

Bruha

, haha kung

kelan

hindi pa okay ang dalawa.

e-eksena

pa itong

bruhang

ito. Nako po!

🤨

Chapter 41

Ethan Nolasco

“Mrs.

Pabilhan

mo ako ng 1

kilong

Mansanas

. Pa

doble

narin

ng plastic….

Magkano

?! 120? Eto po, Salamat!”

Bumili ako ng isang kilong Mansanas, nag text kase si Matthew sakin habang nasa office ako, nagpapabili siya ng mansanas sakin. Kaya bumili ako ng 1 kilong Mansanas, pauwi na ako ngayon at doon ako matutulog sa Bahay niya. Kagabi kase sa mansion ako natulog. Pero hindi ako makatulog ng maayos sa mansion. Hinahanap hanap ko ang Amoy at malambot na balat ni Matthew sa tabi ko.

“Hello? Oo eto na,

nakabili

na ako, pauwi na ako ngayon. Huwag mo na akong

antayin

sa labas baka

mahamugan

ka pa. Sa loob mo na ako

antayin

. Okay Sige! Love you Cariño ko.”

Sagot ko sa tawag niya. Nagiging okay na kami hindi katulad noong mga nakaraang araw. Alam ko na hindi ko na maibabalik ang tiwala niya sakin. Pero kahit ang pagmamahal niya na lang sakin ang maibalik ko, okay na ako at Masaya na ako doon. Iyon ang magdudugtong samin ng magiging anak namin.

Pinangarap ko noon na magka pamilya at siya ang mapapangasawa ko. Heto at nagkatotoo na. Wala na akong masasabi pa dahil nakuha ko na at nasa piling ko na ang taong pinakamamahal ko na pinakawalan ko noon, pero ngayon Nakita ko na at kapiling ko pa. Bubuo na kami ng masayang pamilya.

Nakangiti ako habang nagmamaneho ng sasakyan ko, nasa byahe na ako at malapit na ako sa subdivision kung saan nakatira si Matthew. Pagdating ko sa gate ng subdivision, Pinapasok na ako ng mga gwardiya at agad na tinungo ang street kung saan nakatira si Matthew. Hindi kagaya dati na sobrang higpit ng mga gwardiya at nakapaskil pa ang Mukha ko sa labas ng gate ng subdivision, pinagbabawalan akong pumasok sa loob sa utos ng management.

Nung nasa tapat na ako ng gate ng Bahay ni Matthew. Agad ko na pinatay ang makina ng sasakyan ko sabay lumabas na bitbit ang Isang supot na naglalaman ng mansanas na binili ko. Naglilihi na yata siya, sana ako ang mapaglihian niya para kung lalaki ang magiging kasarian ng anak namin eh kamukhang kamukha ko ang anak ko.

“I’m home…”

Masayang sabi ko sabay bukas ng gate. At pumasok na. Sinara ko na ang gate at dumiretso na sa pinto. Bubuksan ko na sana ang entrance door ng Bahay niya pero siya na nagbukas niyon at agad niya akong niyakap ng mahigpit. Nabigla ako pero natuwa din. Namuhay ang kilig at gayun din ang mga paru-paro sa tiyan ko.

“Bakit ang tagal mo?“

Tanong niya sakin na parang nalulungkot.

Nilapag ko Muna ang supot ng mansanas sa glass table sa gitna ng mga sofa dito sa living room at saka yumakap din sa kaniya pabalik.

“Namiss mo ako kaagad? Kahapon lang ako hindi pumunta ahh, si baby ba? Namiss din ba ako?”

Ngiting tanong ko kay Matthew. Lumuhod ako sa sahig sa harap niya sabay tinapat ko at dinikit ko na din ang Tenga ko sa sa tiyan niya.

“Baby,

magpalaki

ka lang diyan sa loob ng tiyan ng mommy mo ahh. Na e-excite si Daddy na makita ka.”

Ngiting sabi ko sabay himas ng tiyan ni Matthew. Hinawakan naman ni Matthew ang buhok ko at hinimas niya iyon.

“

Halika

na,

magpalit

ka na ng damit. Basa ng pawis iyang suot mo.”

Sabi sakin ni Matthew. Tumayo naman ako at agad siyang lumapit sakin, pinagmasdan ko lang ang ginagawa niya. Tinatanggal niya ang necktie ko nung matanggal na niya ang necktie ko, sinunod niya ang polong suot ko. Tumingin siya sakin at nagtama ang mga mata namin.

“Bakit ka nakangiti?“

Tanong niya sakin.

“Nothing! Hindi ko maiwasan

mapangiti

dahil para tayong

ganap

na mag-asawa na. Uuwi ako galing sa trabaho at Ikaw mag aalis ng damit at

sapatos

ko dahil hindi ko magawa dahil sa maghapon pagod sa trabaho at

Pagsisilbihan

mo ako.”

Sabi ko sa kaniya.

“

Pinangarap

ko ito noon. At heto,

nagkatotoo

na. Ang sarap sa pakiramdam sobra,

nawawala

ang pagod ko.”

Dugtong ko pa.

“

Sinasanay

ko na ang sarili ko sa mga ganitong bagay. Ayaw mo naman kase akong

pagtrabahuin

din kagaya ng pagpasok ko sa hospital bilang Director at Doctor na din. Kaya ngayon,

sasanayin

ko na ang sarili ko Gawin ang mga bagay na ito sayo pagdadating ka galing sa trabaho at pag aalis ka naman o papasok sa trabaho.”

Sabi niya sakin. Umupo ako sa sofa at siya nag alis ng sapatos at medjas ko. Pagkatapos niya alisan ng sapatos at medjas ko akma siyang tatayo ngunit bigla ko siyang hinawakan sa chin niya sabay yumuko ako at nilapit ko ang Mukha ko at siniil siya ng halik. Nung humiwalay ang aming mga labi, nagtama ang aming mga mata.

“

Uhm

… Mag

hahanda

na ako ng dinner natin.”

Sabi niya sabay tayo sa kinauupuan niya kanina sa sahig. Iniwan niya ako sa living room. Tinanaw ko lang siya palayo sakin patungo siya sa kitchen para maghanda na ng kakainin namin. Nakaupo lang ako sa single sofa dito sa living room, inaantay ko na lang pagtawag niya sakin para pumunta na roon.

“Ethan,

nakahanda

na ang pagkain. Punta ka na rito.”

Tawag niya sakin. Tumayo ako sa kinauupuan ko at naglakad na patungong dining room. Pagpunta ko roon Nakita ko siyang nakaupo na, may laman nang kanin ang pinggang para sakin. Paglapit ko sa kaniya kinuha ko ang Pinggan niya at sabay nilipat ang laman ng pinggan niya sa pinggan ko.

“Anong ginagawa mo?”

Takang tanong niya sakin. Hindi ako sumagot, pagkalipat ko ng laman ng pinggan niya sa pinggan ko. Nilapag ko ang Pinggan niya sa gilid ng mesa. Hinawakan ko ang kamay niya sabay hila sa kaniya patayo. Nagtaka naman siya sa ginawa ko, umupo na ako sa upuan samantalang siya naman ay nakatayo sa gilid ko. Tinap ko ang left leg ko. Sumisenyas ako sa kaniya na dito siya maupo sa left leg ko.

Nagets niya agad ako. Naiilang man siyang umupo sa left leg ko, umupo siya kaunti. Ang ginawa ko hinapit ko ang buong balakang niya gamit ang kaliwang kamay ko. Napagitla siya sa ginawa ko, napakapit siya sa balikat ko.

“From now on, masanay ka na ganito tayo

kakaing

dalawa.”

Sabi ko sa kaniya na ikinapula ng pisngi niya.

Kinuha ko ang kutsara ko at sumandok ng kanin after ko lagyan ng ulam ang kanin sa pinggan namin. At nilagyan ko ng ulam ang kutsara na may laman na kanin.

“Say

Aaaahhhh

…”

Sabi ko, napakunot noo siya sakin.

“I said

Aaaahhhh

!”

Utos na sabi ko sa kaniya. Sumunod siya at ngumanga sabay subo ko sa kaniya ng kutsarang puno ng kanin at ulam. Ganito ang ayos namin sa loob ng ilang minuto, napansin niya siguro na hindi ako makakain ng maayos kaya naman kinuha niya ang Isang kutsara na kutsara niya sana kanina at nasandok siya ng kanin at ulam habang nakaupo siya sa kandungan ko. Tinapat niya iyon sa bibig ko. Matapos niya lagyan ng ulam ang kanin na nakalagay sa kutsara.

“

Susubuan

din kita.”

Sabi niya sakin. Napangiti naman ako sa sinabi niyang iyon at agad kong binuka ang bibig ko at sabay pasok ng kutsarang puno ng kanin at ulam sa loob ng bibig ko. Nakakain ako ng maayos sa pagsusubo niya sakin. Sinusubuan ko siya at ganun din ang ginagawa ko sa kaniya. Nabusog kaming pareho saktong tapos na kami kumain. Tumayo siya sa kinauupuan niya (kandungan ko) at niligpit ang pinagkainan namin. Pinanuod ko lang siya naghuhugas ng pinggan sa sink sa kitchen. Naisipan kong tumayo sa kinauupuan ko at lumapit sa kaniya ng hindi niya alam. Bigla ko siyang niyakap sa likod niya na ikinabigla niya.

Sabay singhap ko sa batok niya at sa buhok niya. Mabango ang mga iyon panigurado ay naligo siya kanina. Matapos na siyang maghugas, pinunasan niya ng pamunas ang kamay niya na basa sabay harap sakin. Nagtama ang mga mata namin pareho, hindi kami magkasing tangkad ngunit bagay na bagay iyon para sa height ko. Bigla ko na lang siya siniil ng halik, hindi naman siya tumutol sa ginawa kong iyon. Para siyang Isang mamahaling alak na Isang tikim o inom pa lang ay malalasing ka na at matatangay ka nito sa sarap niya.

Dumapo ang mga kamay ko sa ibat ibang parte ng katawan niya. Pero bigla niya akong naitulak kaya natigilan ako sa pagsapo sa ibat-ibang parte ng katawan niya at naputol din ang halikan namin. Nagtaka ako kung bakit niya ako naitulak.

“Huwag muna Ethan, buntis ako… Hindi

pwedeng

makipag s*x ang Isang buntis. dahil possibleng hindi iyan

mabuo

sa loob at maging cause pa ng conjoined twins magiging anak natin paglabas niya. Kaya huwag muna.”

Sabi niya sakin sabay iniwan niya ako sa kitchen. Napasapo ako sa noo ko dahil sa kahihiyang ginawa ko dahil hindi ko napigilan ang sarili ko at bigla akong nag init habang nag hahalikan kami ni Matthew.

---

Matthew Aristotle

Pumasok ako sa kwarto at sinarado ko ang pinto. Napahawak ako sa dibdib ko dahil sobrang lakas ng kabog ng puso ko.

Dapat ko lang siya

pigilan

dahil possibleng

magkaanak

kami ng conjoined twins. Mahirap ang sitwasyon na ganun kaya dapat lang talaga na pinigilan ko siya.

Sabi ko sa isip ko. Alam kong pupuntahan niya ako rito kaya nagpunta ako ng banyo dito sa loob ng kwarto ko at nagpunas na. Habang nagpupunas ako, narinig ko ang pagbukas ng pintuan ng kwarto ko. Hudyat iyon na nasa loob na siya ng kwarto ko. Nagtagal pa ako ng ilang minuto sa banyo Hanggang sa napag desisyonan ko ng lumabas. Paglabas ko Nakita ko siyang nakahiga sa left side ng kama ko at nakatalikod sakin. Nakasuot na ako ng pantulog niyon. Dahan-dahan akong umupo sa right side ng kama ko. Pinatuyo ko muna ang buhok ko gamit ang towel at saka tumayo ako at isinampay iyon sa banyo. Pagbalik ko, umupo ako sa pwesto ko sa right side ng kama ko at dahan-dahan na akong humiga. Alam ko na hindi pa siya natutulog, nakahiga lang siya at nakikiramdam.

“Sorry!”

Sabi niya. Tama ang hinala ko dahil hindi pa nga siya natutulog.

“Okay lang.”

Sagot ko naman. Narinig ko ang pagbuntong hininga niya.

“Matutulog ka na ba?”

Tanong niya sakin sabay harap sakin.

“Hindi pa, Ikaw? May gusto ka bang sabihin sakin? Anong

nagpapagulo

sa isipan mo? Sabihin mo lang sakin. Baka iyon ang dahilan kung bakit hindi ka

makatulog

.”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi ko pa nasasabi kay Dad about sa atin. Hindi rin niya alam na buntis ka at magiging daddy na ako.

Nahihirapan

ako magsabi sa kaniya tungkol sayo.”

Sabi niya sakin. Natahimik ako para kaming mga teenager pa na nasipagan gumawa ng bata ng hindi nalalaman ng mga parents namin.

“Bakit mo naman ako

ipapakilala

sa daddy mo?”

Tanong ko ulit sa kaniya.

“Dahil gusto ko humingi ng

basbas

niya o permission niya na

ikasal

tayo. At para malaman niya na mag

kakaapo

na siya. Sana

tanggapin

ka niya, balak ko sana bukas ko sabihin sa kaniya ang tungkol sayo. Wala akong pasok bukas! Sa mansion lang ako bukas maghapon.”

Sagot naman niya sakin.

“

Napapanahon

na ba para diyan?”

Tanong ko ulit sa kaniya. Hindi din ako mapalagay at may kaakibat na takot akong nararamdaman sa gagawin niya bukas.

“Oo. Kung hindi ka man niya matanggap, mag re-resign ako sa pagiging PNP Chief ng bansa at

lilipat

tayo ng

tirahan

. Sa ibang bansa tayo

titira

kung saan walang

mangugulo

sa atin doon at walang

nakakakilala

satin doon, doon…

Maninirahan

tayo doon ng tahimik at

bubuo

ng malaking pamilya.”

Sabi niya sakin. Nawala ang pangamba ko dahil sa mga sinabi niyang iyon.

“At kung tanggapin ako ng Daddy mo?”

Tanong ko ulit sa kaniya.

“Edi, mag

pla-plano

kaagad tayo ng kasal natin. Hindi dito sa bansa dahil bawal ikasal dito ang mga kagaya natin na same-sex. Sa ibang bansa tayo ikakasal, maghahanap kaagad ako ng bansa kung saan maganda ang view at pwedeng

magbakasyon

doon. Doon na din natin Gawin ang honeymoon natin.”

Masaya niyang sabi sakin. Kinuha niya ang kamay ko sabay hinawakan iyon ng mahigpit.

“Walang sino man ang

makakapag

pahiwalay

satin Cariño ko. Mahal na mahal kita!”

Malambing niyang sabi sakin sabay hinalikan ang kamay ko at gayun din ang labi ko na pa smack pero may tunog. Dinalaw na kami ng antok kaya napag desisyonan namin matulog na.

Chapter 42

Maica Borromeo

“Dad, I got to go na. Pupuntahan ko na ang future husband ko sa kanila.”

Sigaw ko kay Dad. Nasa taas kase siya at ako naman ay nasa ground floor ng mansion namin. Hindi ko na inantay pa ang sagot ni dad. Lumabas na ako ng mansion at sabay lapit sa sports car ko flat kaunti at kulay black. Automatic din nagbubukas ang pintuan nito kapag pinipindot ko ang pindutan na kasama ang susi ng sasakyan ko. Umaangat ang pinto nito paitaas pag nagbubukas.

“Hoy Ikaw,

buksan

mo ang gate. Bilis!”

Bulyaw ko sa maid na nagdidilig ng mga halaman at Bermuda grass sa garden namin. Patakbo siyang pumunta sa gate at agad binuksan iyon. Binusinahan ko pa siya dahil naka harang siya sa daraanan ng sasakyan ko.

“

Lumayas

layas

ka diyan, baka magas-

gasan

mo pa ang sasakyan ko na mas mahal pa kesa sa Buhay mo. tabi!”

Bulyaw ko ulit sa kaniya. I wear sexy dress not literally na kita na ang dibdib ko at nasisilipan ang maselang part ng katawan ko. I wear a tube dress na color black, naka clean bun ang buhok ko at naka high heels na 7 inches black, hindi yung suot ko noong nakarating ako ng bansa.

Pinaharurot ko na ang sports car ko na brand new. Palabas ng private subdivision kung nasaan ang mansion namin. Mabilis ako magpatakbo ng car ko na parang nasa Isa akong car racing. Malakas pa ako magpatugtog sa loob ng car ko at enjoy na enjoy ko naman iyon.

I don’t care kung over speeding na ang takbo ng sasakyan ko. Eh bakit ba? Citizen ako ng bansang ito at may karapatan akong gawin ang gusto kong Gawin. Ilang minuto lang at nakarating na ako sa Isang private subdivision kung saan nakatira si Ethan.

I really really Miss you my dear husband. Sana Ikaw din, namiss mo din ako.

Ngiting sabi ko sa isip ko.

Hinarangan ako ng dalawang guard sa may gate ng private subdivision kung saan nakatira si Ethan. Kumatok ang Isa sa mga guard sa bintana ng sasakyan ko, nainis ako sa ginawa niyang iyon kaya binaba ko ang tinted na bintana ng sasakyan ko.

“What?”

Mataray kong tanong sa panget na guard.

“

Uhm

, Good Morning po Ma’am. Sino po

bibisitahin

niyo po dito?”

Tanong niya sakin.

“My Future Husband, he’s name is Ethan Nolasco. May tanong ka pa?”

Mataray ko ulit na tanong sa kaniya.

“

Uhm

, Ma’am. Tatawagan po namin saglit ang Nolasco Residence po Bago namin kayo

papasukin

. I cla-clarify po namin kung may

pinapapunta

po ba silang

bisita

sa kanila.”

Magaling na sabi sakin ng Guard.

“What? Who the hell are you para pag antayin ako dito? Sino ba

namumuno

ng

subdivisiong

ito. I want to talk to him kung sino man siya, ngayon na! Gusto kong

ipatanggal

kayo rito sa pagiging guard niyo. Dahil wala kayong karapatan na pag antayin niyo ako rito. Ano ba?!”

Bulyaw ko sa kanila. Sabay busina din ng malakas sa kanila. Wala akong pake kung pinagtitinginan na ako ng mga tao dito sa labas ng subdivision na ito. This is so unfair.

Ilang saglit pa bumalik na ang guard sabay sinenyasan ang kasama niya sa loob na itaas ang mahabang harang na nakaharang sa sasakyan ko.

“

Pasensya

na po ma’am, iniisip lang po namin ang

kapakanan

ng mga

naninirahan

po rito sa private subdivision na ito. Kaya hindi po kami Basta-basta

magpapapasok

po ng kung sino-sino.”

Sabi niya sakin. Nagpantig ang mga Tenga ko sa sinabi niyang iyon..

“You what? What did you say to me?

Pakiulit

nga?!…. You know what? Babalikan kita mamaya. I swear na babalikan kita mamaya, hindi pa tayo tapos!

Tatandaan

ko iyang panget mong mukha.”

Bantay ko sa guard sabay pinaharurot na Ang sasakyan ko paalis sa guard house na iyon. Mga letche sila, sinira nila ang Araw ko. Magbabayad sila sa ginawa nila mamaya.

Pagdating ko sa harap ng mansion nila Ethan, pinagbuksan ako ng gate ng maid nila. Nainis din ako sa maid na ito pero kailangan kong ipakita na humble ako at mabait. Plastikan lang muna. Pagpasok ng sasakyan ko sa loob, nadatnan ko na kaagad ang daddy ni Ethan na magiging soon to be father-in-law ko din soon. Lumabas na ako ng sasakyan sabay lapit sa kaniya ng nakangiti.

“Hello

hija

, how are you? Long time no see…”

Bati sakin ni Uncle Elijah. Uncle na Ang tawag ko sa kaniya noon pa dahil magkaibigan sila ng dad ko at noong high school ay pinagplanuhan nila ang pagpapakasal namin dalawa ni Ethan na anak niya.

“Good Morning Tito, I’m good as always po.”

Ngiting bati ko sa kaniya sabay hinalikan niya ako sa pisngi at ganun din ako sa kaniya.

“Come with me, kumain ka na ba ng breakfast?”

Masayang tanong niya sakin.

“Yes Tito, nag break fast na po ako sa mansion bago po ako pumunta rito.”

Masayang sagot ko sa kaniya. Nakasuot siya ng not so look na pambahay na damit. Pagpasok namin sa loob ng mansion niya, nilibot ko ang paningin ko, sobrang ganda at sobrang lawak ng mansion nila Ethan. Nagtungo kami sa living room.

“Have a seat.”

Alok niya sakin at umupo naman ako.

“Anong gusto mong

inumin

? Juice? Tea? Coffee? What???”

Tanong niya sakin.

“Juice na lang po Tito.”

Sagot ko.

“Ahh, Mrs. Dorothy,

pagtimpla

mo si Maica ng Juice at ihatid mo na rin dito.”

Utos ni Tito Elijah sa mayordoma ng mansion niya. Nilibot ko ang paningin ko, nagbabakasakali na Makita ko si Ethan na lumabas ng kwarto niya..

“

Uhm

Tito, where’s Ethan po?”

Magalang kong tanong sa kaniya.

“Unfortunately hija hindi siya umuwi dito kagabi, sa ibang bahay siya

natulog

. Napapansin ko nga din na

tuwing

Saturday, Tuesday and Thursday nandito siya natutulog sa mansion M/W/F at Sunday natutulog siya sa ibang bahay. Pero pauwi na rin iyon ngayon dahil wala siyang work ngayon.”

Sagot ni Tito Elijah sakin.

“Bakit po sa ibang bahay siya natutulog? Sino at saan Bahay siya natutulog? Bakit din po by schedule ang tulog niya dito at ganun din sa Bahay na

tinutulugan

niya?”

Madami kong tanong kay Tito Elijah. Hindi ako mapanatag sa mga narinig ko napuno ako ng curiosity dahil sa sinabi ni Tito Elijah sakin.

“I don’t know hija. Hindi niya din sinasabi sakin kung saan at

kaninong

Bahay siya

nakikitulog

.”

Sagot sakin ni Tito Elijah. Dumating naman ang mayordoma nila at nilapag sa table na babasagin ang Isang basong juice. Kinuha ko iyon sabay inom dahil nakaramdam ako ng uhaw.

Saktong dating ni Ethan, pagpasok niya sa loob nakita ko na kaagad ang future husband ko. Anlaki ng pinagbago niya, gumanda ang body built niya, tumangkad siya at pumuti.

“Oh, there he is!”

Sabi ni Tito Elijah sakin. Tumayo si Tito Elijah sa kinauupuan niya sabay lapit kay Ethan. Niyakap niya ito at ganun din si Ethan sa kaniya.

“Son?! Remember her? Maica Borromeo, ang magiging soon to be wife mo soon.

maiwan

ko muna kayo, pupuntahan ko lang ang mga

alaga

kong K-9.”

Ngiting sabi niya samin. Ngumiti ako kay Tito Elijah Bago siya tumalikod at lumayo sa amin. Agad naman akong lumapit kay Ethan at niyakap ko siya ng mahigpit sabay halik sa pisngi niya

“I miss you so badly, Ethan! Namiss mo ba ako?! Walang araw na hindi kita naiisip noong nasa US ako.”

Malambing kong sabi sa kaniya. Bigla naman niyang tinaggal ang mga kamay ko na nakapulupot sa leeg niya. Sabay talikod sakin.

“What do you want Maica?”

Tanong niya sakin.

“Ethan naman, I’m here na oh! I’m sorry kung

nagkalayo

tayo,

pinapunta

ako ni Dad sa US upang mag aral doon dahil

masyado

pa tayong mga bata for arrange marriage. Ngayon na nasa tamang edad na tayo, pwede na tayong magpakasal dalawa. I miss you so much ethan.”

Malambing at mapang akit kong sabi sa kaniya sabay haplos ng mga matitipuno niyang braso. Bigla niya akong tinulak ng marahan palayo sa kaniya.

“Hey, what’s wrong? Hind mo ba ako namiss?

Antagal

kong nawala ahh… Ako, namiss kita sobra. Ikaw? Namiss mo ba ako?”

Tanong ko sa kaniya.

“Pwede ba Maica, umuwi ka na lang sa Inyo? Pagod ako. Ayoko munang makipag usap kahit

kanino

.”

Bulyaw niya sakin.

“Teka, Teka! Ikaw? Pagod? Bakit ka naman mapapagod? Eh ang sabi ni Tito Elijah

nakikitulog

ka daw sa Bahay ng iba ah? May sarili ka naman mansion, bakit ka naman matutulog sa ibang bahay? At ang mas malala pa,

madalang

kang umuwi at matulog rito samantalang sa ibang bahay maraming days ka natutulog doon? Tell me Ethan?! Are you cheating on me?!

Sinonh

tinutulugan

mo? Babae mo ba?

Sagutin

mo ako.”

Bulyaw ko din sa kaniya. I don’t care kung sino man ang makarinig pa samin dito ngayon.

“Wala ka ng

pakialam

doon Maica, kung sino man o saan ako

nakikitulog

. Iyan ang problema sayo, mahilig kang

makialam

at

makisawsaw

sa Buhay ng iba. Hindi ko naman

pinakialaman

Buhay mo ah? Hindi kita

hinabol

o

tinutulan

noong pumunta ka ng US coz I don’t have a care! May Buhay ako at may buhay ka din, kaya gagawin ko kung ano man ang gusto kong gawin. Bahala ka sa Buhay mo.”

Bulyaw niya sakin.

“I care, may

pake

ako. At gusto ko

alamin

kung saan ka natutulog o sino ang kasama mo. Dahil ako lang naman ang mapapangasawa mo soon. At malaman ko lang kung sino man iyang kinakasama mo sa

pagtulog

, gagawin kong miserable at mala

impiyerno

ang Buhay niya.”

Pagbabanta ko kay Ethan.

“Sige!

Subukan

mo?! Kung ayaw mong ako ang

makalaban

mo, at kung ayaw mo din na hindi na

matuloy

itong

pesteng

kasal na ito. Gawin mo, binabalaan kita Maica. Huwag na huwag kang makikialam sa Buhay ng iba Lalo na sakin. Hindi mo magugustuhan kung paano ako magalit.

Tandaan

mo iyan!”

Sabi niya habang mahigpit niya akong hinawakan sa magkabila kong braso, halata sa mga mata niya ang Galit dahil sa mga sinabi ko. Umakyat na siya ng hagdan papunta sa kwarto niya.

“AAAAARRRRRRGGGGGHHHHHH!!!”

Sigaw ko ng malakas dito dahil sa inis at Galit na nararamdaman ko ngayon.

“Hindi ako

makakapayag

na mapunta ka sa iba Ethan. Akin ka lang! Akin ka lang!!!!….”

Gigil kong sabi. Sabay kinuha ko ang gamit ko at padabog akong lumabas ng mansion nila. Sumakay na ako ng sasakyan ko at pinaharurot ko ang sasakyan ko palabas ng mansion nila. May kung anong gumugulo sa isip ko at kailangan ko alisin iyon ngayon.

Gagawa

ako ng paraan para

makilala

ko kung sino ang

tinutulugan

ni Ethan.

Hadlang

siya sa pagmamahalan namin dalawa, hindi ako papayag na makuha niya si Ethan sakin. I swear, gagawin ko talagang miserable at impiyerno ang buhay niya kapag nakilala ko siya. Dahil kung ano ang akin, akin lang! Ayoko ng may

kahati

ako sa lahat ng bagay na gusto ko maging sa tao man.

Sabi ko sa isip ko. Pag uwi ko ng mansion, hinanap ko kaagad si dad. Nagsisisigaw ako sa entrance floor pa lang ng mansion namin.

“Dad! Daaaaaaaddddd!!!!”

Sigaw ko ng malakas paakyat ng hagdan. Nakasalubong ko ang maid namin.

“Hoy Ikaw! Nasaan ang Daddy ko?!”

Mataray kong tanong sa kaniya.

“N-Nasa mini Office po niya sa ibaba po.”

Sagot niya sakin, nangigil naman ako sa kaniya sabay sinabunutan ko siya.

“Bakit hindi mo sinabi sakin kanina? Ano?

Bababa

pa ako ng hagdan para puntahan ang Daddy ko? Alam niyo Pala na nasa mini office ang Daddy ko sa ibaba inantay niyo pa akong umakyat dito sa itaas mga

bwesit

kayo. Kayo din Dyan sa ibaba.”

Gigil na gigil kong sigaw sa kanila.

“T-Tama na po Ma’am Maica. Masakit po. Tama na po.

Maawa

po kayo sakin po.”

Pagmamakaawa niya sakin. Agad ko siyang binitiwan sabay tulak sa kaniya ng malakas kaya napabagsak siya sa kahoy na sahig.

“Mga

punyeta

kayo! Mga wala kayong

silbi

lahat!”

Galit na Galit kong sigaw sa kanila. Bumaba ako ng hagdan ulit sabay tinungo ang mini office ng daddy ko sa ibaba ng hagdan. Wala akong paalam sa kaniya na papasok ako. Pagpasok ko naabutan ko ang dad ko na kausap ang lawyer namin. Natigilan sila sa pag uusap dahil sa pagpasok ko.

“Oh Hija! What’s that face?”

Tanong sakin ni Dad.

“Dad, I need your goddamn help as soon as possible.”

Seryosong sabi ko na may kasamang Galit dahil sa nangyaring sagutan namin ni Ethan sa mansion nila.

Chapter 43

Ethan Nolasco

“

Ingat

ka sa pag-uwi mo.”

Ngiting sabi sakin ni Matthew.

“

Opo

Cariño ko,

ingat

ka din po dito ahh.”

Bilin ko sa kaniya. Sinamahan niya ako palabas ng Bahay niya. Bago ako pumunta ng sasakyan ko yumuko ako at idinikit ko ulit ang Tenga ko sa tiyan ni Matthew.

“Baby,

magpalaki

ka diyan ahh. Na e-excite na si Daddy sayo. Aalis muna si Daddy, pero babalik ulit ako bukas. Love you Baby! Mahal na mahal ko kayo ng Mommy mo.”

Sabi ko habang nakangiti. After niyon, sumakay na ako ng sasakyan. Binaba ko Muna ang bintana ng kabilang pintuan ng sasakyan ko dahil nanduon si Matthew sa labas at nakatayo.

“Uuwi ako dito bukas ng maaga. Mag iingat ka, I love you Cariño ko.”

Malambing kong sigaw sa kaniya. Ngumiti ito at saka nag flying kiss sakin. Nasalo ko naman gamit kamay ko at sabay kiniss ko din sa kamay ko. Natawa naman siya sa ginawa kong iyon.

“Mag-iingat ka sa byahe. mag text ka kapag dumating ka na sa mansion niyo ahh!”

Sigaw niya sakin sabay kaway niya sakin. Kumaway din ako sa kaniya at saka tinaas ko na ang bintana ng sasakyan at umalis na. Mabilis lang ang byahe ko pauwi ng mansion, pagpasok ng sasakyan ko sa mansion. Nakita ko ang Isang sasakyan na hindi pamilyar sakin. Itatanong ko na sana ngunit biglang lumapit sakin si Mrs. Dorothy.

“Sir, mabuti at nakarating na kayo! Bad news po nakauwi na sa bansa ang Bruha. Nandito siya ngayon sa mansion at hinahanap kayo.”

Nag aalalang sabi niya sakin.

“Sino ang tinutukoy mo na Bruha?”

Nagtataka kong tanong. Iba kase ang naiisip ko na umuwi ng bansa.

“Sir, si Maica Borromeo ang tinutukoy ko na Bruha. Nandito siya sa mansion at kausap niya ang Daddy niyo, hinahanap ka niya kanina pa.”

Seryosong sabi niya sakin.

I knew it! Sinasabi ko na nga ba, siya lang ang alam ko na uuwi dito sa bansa.

Sabi ko sa isip ko. Huminga ako ng malalim Bago pumasok sa Bahay, hindi ako kinakabahan sa kaniya. Hindi rin ako excited na Makita siya, at hindi ako natutuwa na umuwi na siya, at higit sa lahat hindi ko siya namiss sobra kahit sobrang tagal na niyang nawala. Panloloko lang ang ginawa ko noon sa kaniya para makakuha ako ng awards at medals noong highschool. Hindi pa niya iyon alam dahil hindi ko sinabi iyon sa kaniya. Ni Minsan gusto niyang may mangyari samin pero ako ang mautak at hindi ko hinahayaan na may mangyari samin.

Pumasok na ako sa loob ng mansion nasa entrance palang ako ng mansion Nakita ko na ang babaing kinaaayawan ko. Nakaupo siya sa single sofa samantalang si dad ay nakaupo sa mahabang sofa.

“Oh, there he is.”

Sabi ni Dad sa kaniya.

Tumayo si Dad sa kinauupuan niya at lumapit sakin sabay yakap sakin. Yumakap din ako sa kaniya pabalik.

“Son! Remember her?! Maica Borromeo ang magiging soon to be wife mo soon. Maiwan ko muna kayong dalawa rito, pupuntahan ko lang ang mga alaga kong k-9.”

Ngiting sabi ni Dad samin dalawa. Tumayo na si Maica at lumapit sakin samantalang si Dad ay umalis na papunta sa likod ng mansion namin. Bigla akong niyakap ni Maica na ikinairita ko naman. Pinulupot niya ang dalawang kamay niya sa leeg ko.

“I miss you so badly, Ethan! Namiss mo ba ako?! Walang araw na hindi kita naiisip noong nasa US ako.”

Malambing niyang sabi sakin. Inalis ko naman ang mga kamay niyang nakapulupot sa leeg ko. Nandidiri ako sa kaniya, mas okay pa sakin basurero ang gumawa nito sakin kesa sa kaniya na puro pang aakit at parang nilalandi ka parati sa tuwing magkikita kami.

“What do you want Maica?”

Iritang tanong ko sa kaniya sabay talikod sa kaniya.

“Ethan naman, I’m here na oh! I’m sorry kung nagkalayo tayo, pinapunta ako ni Dad sa US upang mag aral doon dahil masyado pa tayong mga bata for arrange marriage. Ngayon na nasa tamang edad na tayo, pwede na tayong magpakasal dalawa. I miss you so much ethan.”

Paglalambing niyang sabi sakin sabay himas sa magkabila kong braso gamit ang dalawang kamay niya, nakatalikod ako sa kaniya at siya namang lapit sakin at dinikit ang ulo niya sa likod ko at sabay himas sa magkabila kong braso gamit ang dalawang kamay niya na mas ikinairita ko Lalo. Itinulak ko siya palayo sakin.

“Hey, what’s wrong? Hind mo ba ako namiss? Antagal kong nawala ahh… Ako, namiss kita sobra. Ikaw? Namiss mo ba ako?”

Nagtataka niyang tanong sakin.

“Pwede ba Maica, umuwi ka na lang sa Inyo? Pagod ako. Ayoko munang makipag usap kahit

kanino

.”

Pabulyaw at iritang sabi ko sa kaniya.

“Teka, Teka! Ikaw? Pagod? Bakit ka naman

mapapagod

? Eh ang sabi ni Tito Elijah nakikitulog ka daw sa Bahay ng iba ah? May sarili ka naman mansion, bakit ka naman matutulog sa ibang bahay? At ang mas malala pa, madalang kang umuwi at matulog rito samantalang sa ibang bahay maraming days ka natutulog doon? Tell me Ethan?! Are you cheating on me?! Sinonh tinutulugan mo? Babae mo ba? Sagutin mo ako.”

Pabulyaw niya ding sabi sakin na halata sa boses niya na nagagalit na siya. Hinarap ko naman siya dahil sa mga nasabi niya. Hindi ko alam kung paano niya nalaman, siguro sinabi ni dad sa kaniya.

“Wala ka ng pakialam doon Maica, kung sino man o saan ako nakikitulog. Iyan ang problema sayo, mahilig kang makialam at makisawsaw sa Buhay ng iba. Hindi ko naman pinakialaman Buhay mo ah? Hindi kita hinabol o tinutulan noong pumunta ka ng US coz I don’t have a care! May Buhay ako at may buhay ka din, kaya gagawin ko kung ano man ang gusto kong gawin. Bahala ka sa Buhay mo.”

Bulyaw kong sabi sa kaniya dahil nagagalit na ako sa kaniya. Kung pwede lang akong humiling sa Isang genie, hihilingin ko na mawala siya, gusto kong mamuhay ng tahimik at masaya kasama ang taong pinakamamahal ko na si Matthew at ang mga magiging mga anak namin balang Araw. Iritado ako sa mukha niya, kinasusuklaman ko ang mukha niya at ang pag uugali niya na hindi kaaya-aya. Totoo nga sinasabi ng iba, kung ano ikinaganda ng itsura mo o panlabas na kaanyuan mo, ganun ka panget ang ugali at pagkatao niya Isa na doon ang maihahalimbawa ko ay itong babaing ito na nasa harapan ko ngayon si Maica.

“I care, may pake ako. At gusto ko alamin kung saan ka natutulog o sino ang kasama mo. Dahil ako lang naman ang mapapangasawa mo soon. At malaman ko lang kung sino man iyang kinakasama mo sa

pagtulog

, gagawin kong miserable at mala impiyerno ang Buhay niya.”

Pasigaw niya ding sabi sakin, Galit na Galit na din siya. Mas lalong tumaas ang pressure ko. Umabot na sa ulo ko ang Galit ko sa mga narinig niya na pagbabanta. Para na rin niyang pinagbabantaan si Matthew. Hindi ko napigilan ang sarili ko kaya naman hinawakan ko siya sa magkabilaang braso niya ng mahigpit habang nanlilisik ang mga mata ko sa kaniya dahil sa Galit ko.

“Sige! Subukan mo?! Kung ayaw mong ako ang makalaban mo, at kung ayaw mo din na hindi na matuloy itong pesteng kasal na ito. Gawin mo, binabalaan kita Maica. Huwag na huwag kang makikialam sa Buhay ng iba Lalo na sakin. Hindi mo magugustuhan kung paano ako magalit. Tandaan mo iyan!”

Galit kong sigaw at pagbabanta ko sa kaniya na may kasamang pang gigigil sa kaniya. Matapos ko sabihin iyon sa kaniya. Tinulak ko siya palayo sakin sabay nagtungo sa hagdan paakyat sa kwarto ko. Hindi ko na siya nilingon pa. Narinig ko pa siyang sumigaw ng malakas dahil sa Galit din niya.

Nangangamba ako sa gagawin ng babaing iyon. Nakapasok na ako sa loob ng kwarto ko. Sa halip na magpapahinga ako ngayon rito sa mansion, hindi ko na nagawa dahil sa biglaang dating ng babaing iyon. Hindi ko alam kung ano ang iniisip o binabalak niyang Gawin. Ngunit kailangan kong kumilos kaagad sa lalong madaling panahon. Kung kinakailangan itago ko o itakas ko palayo ang mag Ina ko sa kaniya. Gagawin ko.

Agad akong lumabas ng kwarto ko at Nakita ko si Dad na kakapasok lang galing sa likod ng mansion namin. Bumaba ako ng hagdan papunta sa kaniya.

“Dad!”

Tawag ko sa kaniya. Lumingon naman siya sakin at natigil siya sa paglalakad kung saan man siya papunta.

“Yes son?!”

Tugon niya sa tawag ko. Paglapit ko sa kaniya.

“I need to talk to you if hindi ka busy or wala kang gagawin ngayon.”

Sabi ko kay Dad.

“Importante ba iyan?”

Tanong niya sakin. Nag aalangan naman akong sumagot sa tanong niya pero kailangan na niyang malaman ang totoo about samin ni Matthew..

“Y-Yes Dad!”

Tugon ko habang kinakabahan. Seryoso siyang nakatingin sakin na para bang sinusuri ako ng mga mata niya.

“Okay Sige, sa office ko tayo mag usap!”

Sabi niya sabay tumalikod na sakin at naglakad na patungo sa office niya, sinundan ko naman siya ng lakad papunta roon. Pagpasok namin sa office niya. Pumunta siya sa swivel chair niya sabay upo ako naman dahan dahan na lumapit papunta sa office table niya.

“What is it you want? What concerns you my son?!”

Tanong niya sakin. Huminga ako ng malalim Bago mag salita. Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng lakas, kinakabahan man pero nilakasan ko na lang ang loob ko. Ang tangi ko na lang dapat isipin ay ang kaligtasan ng mag Ina ko sa binabalak Gawin ni Maica sa kanila.

“Dad, I’m sorry. Sa

palagay

ko hindi na matutuloy ang kasal namin ni Maica.

Nakabuntis

po ako at magiging

ganap

na po akong daddy kagaya niyo.”

Paglalahad ko sa kaniya.

“What? Are you out of your mind?! Anong

pinagsasabi

mo na hindi na matutuloy ang kasal niyo ni Maica? At sino iyang sinasabi mo na

nabuntis

mo?”

Tanong niya sakin na may halong Galit at gulat.

“Dad please! Listen to me hindi ko mahal si Maica from the first place. May iba akong mahal at si Matthew iyon, siya ang

nabuntis

ko Dad, mahirap

ipaliwanag

pero totoo at nagmamahalan kami.”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya ng mahinahon pero mas Lalo siyang nagpuyos sa Galit sa mga nasabi ko. Bigla siyang napatayo at hinampas ng malakas ang office table niya.

“What on earth your saying?! Hindi ka

bakla

anak, lalaki ka. At

sinong

Matthew itong sinasabi mo sakin? Siya ba yung Director ng St Michael Medical Hospital na pag

aari

ni Chairman Tan? Siya ba?!”

Pasigaw niya na may halong Galit sakin. Pero nanindigan parin ako.

“Yes Dad! Siya nga. Siya yung Matthew na sinasabi ko, buntis siya ngayon at ako ang ama ng pinagbubuntis niya. Alam kong hindi kayo

maniniwala

sa mga pinagsasabi ko pero totoo lahat ng iyon.”

Sabi ko naman sa kaniya. Umalis siya sa kinatatayuan niya sabay lapit sakin at kinuwelyuhan niya ako.

“Are you kidding me? Paano mo siya

mabubuntis

eh pareho kayong lalaki? Don’t mess my head Ethan.

Itigil

mo na itong

pangbibiro

o

pangloloko

mo sakin. Sa ayaw at sa gusto mo, ikakasal kayo ni Maica at wala kang magagawa pa.”

Gigil niyang sabi sakin. Ngunit hindi ako natakot o nagpatinag sa kaniya.

“No dad! I made my final decision, at kahit na

itakwil

mo ako bilang anak mo, okay lang. Ikaw ang walang magagawa dahil

Ipaglalaban

ko ang pagmamahalan namin ni Matthew.”

Sabi ko ng madiin sa kaniya. Hinigpitan pa Lalo niya ang pag kwelyo sakin at bigla niya akong sinapak ng malakas sa right face ko na ikinabagsak ko sa sahig. Nalasahan ko na lang ang dugo galing sa gilid ng labi ko dahil sa pagkakasapak niya sakin. Tumingin ako ng masam kay Dad at ganun din siya sakin.

“Akala mo lang na wala akong magagawa sa desisyon mo, pero nagkakamali ka anak.

Pinalaki

kita na

tunay

na lalaki at hindi bilang Isang

bakla

. Gagawin ko ang lahat para

maikasal

kayo ni Maica sa ayaw at sa gusto mo at hindi mo iyon mapipigilan, at Ikaw?

Tigilan

mo na ang

pakikipagkita

mo sa

baklang

doctor na iyon naiintindihan mo?!”

Galit na sabi niya na may kasamang diin sa mga huling salita na sinabi niya sakin. Naglakad na siya palabas ng office niya at naiwan akong nakaupo sa sahig. Hindi ko na alam ang gagawin ko, kailangan ko ng kumilos at Gawin ang plan B ko. Ang itakas ko ang mag Ina ko at manirahan o magtago sa ibang bansa na hindi nahahanap ni Dad at kung sino man.

Chapter 44

Maica Borromeo

“What is it hija? Bakit kailangan mo ng help ko? For what?”

Tanong ni Dad sakin.

“Can you please Atty. Dominguez out? May pag uusapan kaming importante ng Dad ko.”

Utos ko sa Atty namin. Lumingon ito kay Dad at nag paalam na aalis siya. Tumango na lang si Dad sa kaniya Bago ito tumayo at naglakad na palabas ng office ni Dad. Pagkaalis ni Atty Dominguez, sinarado ko ang pinto sabay pumunta sa kinauupuan ni Atty Dominguez kanina.

“What is it Hija?”

Tanong ni Dad sakin.

“Dad! I want a private investigator, mag hire ka ng private investigator at

ipamanman

mo siya kay Ethan. I feel something kay Ethan, may

nililihim

siya sakin, nalaman ko kay Tito Elijah na

nakikitulog

si Ethan sa ibang bahay. And you know what? By schedule siya nakikitulog sa Bahay ng iba at ilang Araw lang siya uuwi sa mansion nila. It means something na may

tinatago

siya sakin. Dad, hindi ko mapigilan ang sarili ko mag isip na niloloko niya ako, Dad please! I’m begging you,

tulungan

mo ako. Ayoko makuha ng iba sakin si Ethan!”

Pakiusap ko kay Dad. Hindi maipinta ang Mukha ni dad sa mga narinig niya mula sakin.

“Okay fine! Pero Bago ko Gawin iyan,

kakausapin

ko muna ang

ninong

mo na si Tito Elijah,

aalamin

ko kung totoo ang tungkol diyan at kapag nalaman ko ang totoo… Kami na ng Tito Elijah mo ang mag

tatakda

ng Araw ng kasal niyo sa

lalong

madaling

panahon.”

Seryosong sabi ni Dad sakin. Natuwa naman ako sa sinabi niya kaya napatayo ako at pumunta ako sa likod ng swivel chair niya at niyakap ko sa leeg si Dad.

“Thanks for helping me Dad!”

Sabi ko sabay halik sa kaniya sa pisngi.

“Walang

anuman

Hija, Basta para sayo gagawin ko ang lahat. you are my one and only princess!”

Sabi ni Dad sakin at hinawakan niya ang kamay ko.

---

Gen. Elijah Nolasco

(Knock - knock)

“Sino iyan?”

Tanong ko sa kumakatok sa pintuan ng office ko.

“Ako po ito General.”

Boses ni Mrs. Dorothy sa labas ng pintuan ng office ko.

“Come in!”

Utos kong sabi. Bumukas ang pinto at saka siya pumasok.

“General, may bisita po kayo sa labas.”

Sabi ni Mrs. Dorothy sakin. Napakunot naman ako sa sinabi niya, Dis oras ng gabi may bisita ako? Sino naman kaya.

“Sino?”

Tanong ko kay Mrs. Dorothy.

“Si Mr. Rolando Ynares po.”

Sabi niya sakin. Kampante lang ako nakaupo sa swivel chair ko ngayon. Umayos ako ng upo at humarap kay Mrs. Dorothy.

“Sige!

Papasukin

mo siya dito.”

Utos ko sa kaniya. Tumango ito sabay nag bow ng ulo sakin at sabay talikod sakin at naglakad papunta sa pinto. Binuksan niya ng Malaki ang pintuan at sabay pasok ng isang may edad na lalaki nakasuot ito na kulay itim lahat na pang business attire at may hawak na cane na kulay itim din. May mga escort din siya pumasok sa loob kasama niya.

“Good Evening General Elijah, kumusta ka na kaibigan ko?”

Bati niya sakin. napatayo naman ako sa kinauupuan ko at naglakad papunta sa harapan niya. Nag shake hands kami at nagyakapan saglit.

“Okay naman ako

kumpare

. Tara’t maupo ka.

Uhm

… Mrs. Dorothy, Bigyan mo kami ng

maiinom

dito sa loob ng office ko ngayon din.”

Masayang sagot ko sa kumpare ko at sabay utos na din kay Mrs. Dorothy. Tumango naman siya at agad lumabas ng office ko sabay sarado ng pinto. Naupo ako sa mahabang sofa. Samantalang si Rolando ay naupo sa single sofa na malapit sakin.

“Anong

sadya

mo at napapunta ka rito dis-oras ng Gabi?! Hindi ka man lang

napatawag

o nag pasabi sakin na pupunta ka. Hahaha

binigla

mo ako.”

Natatawang sabi ko sa kaniya. Natawa din siya sa sinabi ko.

“Well, marami tayong dapat pag usapan o agenda. Unang una ay ang pagpapakasal ng anak ko sa anak mo na PNP Chief ng bansa natin. At ang

ikalawa

ay ang

kaso

ni Chairman Tan na hindi pa

nasasara

hanggang ngayon.”

Seryosong sabi niya sakin sabay patunog ng cane niya sa marble tiles ng sahig ng office ko. Nawala ang ngiti ko sa sinabi niyang iyon. Hindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan sa sinabi niyang pangalawa. Si Ethan na anak ko ang nakakaalam at may hawak ng kaso na iyon at hindi ako. Pero tumulong ako dati sa imbestigasyon.

“Oh! Tungkol Pala sa kasal ng anak natin. Wala akong problema roon pero yung kaso sa

pagkamatay

ni Chairman Tan, bakit natin kailangan pag usapan iyon? Hindi ako ang may hawak ng

kasong

iyon kundi ang anak ko.”

Tanong ko sa kaniya.

“

kumpare

naman,

siyempre

Ikaw ang ama ni Ethan hindi ba? Alam ko na

madadaan

sa maayos na usapan ang gagawin mong

pagsuyo

sa kaniya. Ng sa

gayon

eh hindi na malaman ng lahat ang totoong nangyari, Yung bang…. Bigla na lang silang

magugulat

na case closed na pala ang assassination case ni Chairman Tan na walang

kaalam-alam

ang buong publiko sa kaso niya.”

Malalim niyang sabi sakin na ikina confused ko sa sinabi niya na para bang gusto niyang sabihin sakin na ipasara na lang ang assassination case ni Chairman Tan na walang ginagawang masusing imbestigasyon sa nangyari. Kinutuban ako sa mga sinabi niyang iyon.

Biglang pumasok si Mrs. Dorothy at may hawak siya na Isang tray na may laman na alak, dalawang glass at lalagyan ng cube ice na may laman. Inilapag niya iyon sa gitna namin sa ibabaw ng maliit at babasaging mesa.

“At yung pagpapakasal ng mga anak natin. Nais ko din pag usapan, nagpunta rito ang anak kong si Maica, at nalaman niya mula sa iyo na nakikitulog si Ethan sa ibang bahay na siya

namang

pinagdudahan

ng anak ko na may ibang babae raw ang anak mo. Totoo ba iyon?”

Tanong niya sakin habang nakatingin sakin. Napalingon naman ako kay Mrs. Dorothy at nagkasalubong ang mga mata namin pareho at parang may pinahihiwatig sa akin ang mga tingin niyang iyon.

“

kumpare

, ayoko sana mag isip ng hindi maganda laban sa anak mo,

napagkasunduan

naman natin noon pa na ikasal Sila pareho sa tamang edad. At eto na nga! Nasa wastong edad na Sila at kaya na nila

bumuo

ng pamilya at

bumukod

hindi ba?”

Dugtong pa niyang sabi. Pagkasabi niyang iyon agad lumabas si Mrs. Dorothy at sinara ang pinto ng office ko. Nagsalin ako ng alak sa baso para ibigay kay Rolando. Pagkasalin ko binigay ko kaagad iyon sa kaniya at tinanggap niya naman iyon.

“Oo naman

kumpare

, nasa tamang edad na sila para

matupad

ang napagkasunduan nating ikasal sila. At yung sinasabi mo na pagtulog ni Ethan sa ibang bahay. Nakikitulog siya sa mga kaibigan niya at sa

opisina

niya sa headquarters kapag

inaabot

na siya ng Gabi sa pag

aasikaso

ng mga kaso at mga gawain

inassign

sa kaniya ng Presidente natin. Iyon ang totoo, walang

katuturan

ang mga pagdududa ni Maica sa anak ko. Ang totoo nga niyan ay nagkausap na kami ng anak ko kanina lang pag uwi niya. Naiintindihan ko naman siya dahil ganun din ako noon nung PNP Chief pa lang ako.”

Mahabang sabi ko sa kaniya na puro kasinungalingan ang lahat. Napatango naman ito sa sinabi ko.

“Ang mabuti pa, mag cheers tayo dahil malapit na ikasal ang mga anak natin hindi ba kumpare?!”

Dugtong kong sabi sa kaniya. Tumango naman siya at sabay cheers kami ng mga basong may lamang alak.

“So? Tayo na lang ba ang

gagawa

ng paraan o tayo na lang ba ang mag desisyon kung anong araw sila ikakasal? Mas maganda kung sa

lalong

madaling

panahon na.

Maaaring

next week, o after 2 weeks. Pwede na hindi ba?!”

Tanong niya sakin. Bumuntong hininga ako dahil parang may Mali rito at pinapabilis niya ang proseso sa pagpapakasal niya sa dalawa.

“Kung iyan ang nais mo kumpare, Sige ikaw ang bahala! Pero para sakin ay

tila

mabilis ang mga pangyayari. Pero Ikaw nga ang nagsabi na nasa tamang edad na sila para

matuloy

na ang arrange marriage nilang dalawa.”

Tugon ko naman sa kaniya.

“Hahaha…. Sige, sa susunod na linggo. Sa Wednesday, Iyon ang araw ng

kanilang

pag

iisang

dibdib. Hindi na pwedeng

maurong

pa iyon. Kung anong

petsa

ang nasabi ko, mangyayari at mangyayari iyon. kahit na

bumagyo

, tuloy parin ang

kasalan

nila.”

Napalunok na lang ako sa pagdi-disisyon niyang iyon. Wala na akong magagawa kapag sinabi na niya. Ganitong tao si Rolando Ynares. Maimpluwensiya siyang tao, makapangyarihan siya at kilala ang pangalan niya sa buong bansa. Siya ang tumulong sakin upang maging PNP Chief ako noon, at siya din ang tumulong sakin upang maging General ako ng Philippine Army. Utang ko sa kaniya ang lahat kaya naman nangako ako na ipapakasal ko ang anak kong si Ethan sa nag iisa niyang anak na babae na si Maica para masuklian ko ang lahat ng naitulong niya sakin noon.

Matapos namin mag usap ay nagpasya na siyang umalis. Hinatid ko Sila Hanggang sa labas ng mansion ko. Inantay ko Muna silang umalis bago ako pumasok sa loob.

“Hanggang sa Muling pagdalaw ko rito kumpare!”

Sabi niya bago siya sumakay ng limousine niya. Tumango naman ako at kumaway sa kaniya. Nang makaalis na ang sasakyan niya. Pumasok na ako sa loob. At nagtungo ako sa office ko. Naglakad ako papunta sa bintanang malaki sa likod ng swivel chair ko. Nakatayo lang ako sa harapan ng bintana at pinagmamasdan ko sa labas ng bintana ang malawak na bermuda grass at kakaunting damong patubo pa lang sa malawak na lote ng subdivision.

“Mukhang malalim ang iniisip mo General. Anong balak mong mangyari ngayon?

Itutuloy

mo parin ba ang kasal ng anak mo sa anak niya?”

Sabi ni Mrs. Dorothy na hindi ko namalayan ang pagpasok niya dahil sa malalim ang iniisip ko. Lumingon lang ako sa kaniya ng kaunti at humarap ulit sa pinagmamasdan kong malawak na lote.

“Hindi ko alam! Parang may kung anong

tinatago

sakin si Rolando, gusto kong malaman kung siya ba ang may

pakana

sa pag

kakapatay

kay Chairman Tan. Nais niya kasing kausapin ko ang anak kong si Ethan at

pakiusapan

na ipasara na lang ang kaso na walang sapat na

ebidensya

o

nakukulong

na

salarin

…. At ang mas malala pa, gusto na niya agad

iayos

ang kasal nila sa lalong madaling panahon, nais niya sa susunod na linggo sa Araw ng

miyerkules

. Hindi ko alam kung anong iniisip niya. Pero kilala ko siya, kapag may ginawa siya o may

kinilos

siya, gagawin niya. Kapag naman nag Plano siya kagaya ng

pagsabi

ng

takdang

Araw. Nagkakatotoo iyon. Dorothy! Wala na akong magagawa pa kundi ang

sumang

ayon sa nais niya, dahil una sa lahat, nangako ako na ipapakasal ko ang anak ko sa anak niya, bilang

kabayaran

sa lahat ng

pagtulong

niya sakin bilang General ng Philippine Army.”

Sabi ko kay Mrs. Dorothy.

“Ngunit ayon sa nakikita ko, ayaw ni Ethan

pakasalan

ang babaing iyon. Hindi niya minahal ito ng totoo. Kung kayo ang nasa

posisyon

ni Ethan? Magugustuhan mo ba ang pagpla-plano ng mga magulang mo na ipakasal ka sa babaing hindi mo naman mahal?!”

Pangangatuwiran niya. Tama siya, Tama ang sinabi ni Dorothy. Pero wala na akong magagawa pa ayokong magkasiraan kami ni Rolando. Ayoko din na masira ang pinangako ko sa kaniya na ipakasal ang anak ko sa anak niya.

“Hindi rin maganda na si Ethan ang Gawin mong

kabayaran

sa lahat ng

pagtulong

sayo ni Rolando.

Maawa

ka sa bata Elijah, kung iyan parin ang kagustuhan mo at nais mong mangyari iyon. Sana hindi ka

magsisi

na nakikita mong

nagiging

miserable ang buhay ng anak mo sa taong hindi naman niya talaga mahal balang araw.

Napilitan

siyang ikasal sa babaing iyon dahil kagustuhan mo at siya ang

ginawang

kabayaran

sa lahat ng pagtulong sayo ni Rolando.”

Pangongonsensya niya sakin. Wala akong nasabi dahil tama ang lahat ng sinabi ni Dorothy sakin.

“Hayaan mo na, kung mangyari man iyon at

magkatotoo

lahat ng sinabi mo. Habang buhay ko

sasaluhin

ang pagdurusa ng anak ko sa babaing iyon, dadalhin ko hanggang sa

kamatayan

ko ang

pagsisising

ginawa kong

desisyong

iyon.”

Malungkot kong sabi kay Dorothy.

“

Maiwan

ko na po kayo, General at

paumanhin

din po sa mga nasabi ko.”

Sabi niya sakin at naglakad na siya palabas ng office ko.

Kung hindi magiging maganda ang buhay ng anak ko sa babaing iyon at sa kamay ni Rolando,

pagsisisihan

ko iyon Hanggang sa

madala

ko iyon sa

hukay

ko.

Sabi ko sa isip ko at saka ako bumuntong hininga.

Chapter 45

Matthew Aristotle

Mabilis lumipas ang mga Araw, hindi na nagpupunta si Ethan dito tanging ang driver niya lang at si Mrs. Dorothy ang pumupunta rito at nagdadala sakin ng pagkain. Masaya ako nakita ni Mrs. Dorothy. Hindi siya umaalis ng Bahay ko hanggat hindi niya ako iniiwanan ng pagkain na niluto niya.

“

Uhm

… Mrs. Dorothy, nasaan po ba si Ethan? Bakit hindi po siya nagpupunta na po rito? May nangyari po ba sa kaniya? Maski po tawag at text ko po sa kaniya hindi niya po ako sinasagot.”

Tanong ko sa kaniya. Tinutulungan ko siya ngayon maghanda ng ingredients sa pagluluto ng pagkain sakin.

“

Uhmmm

…. Nako Matthew, hindi ko alam eh. Sobrang busy na kase niya ngayon sa trabaho niya sa headquarters. Baka nakahanap na siya ng Doctor na

magpapa

examine sa mga bagong pasok na Pulis sa headquarters. Iyon lang ang alam ko, nakiusap siya sakin na ako Muna ang pupunta rito para

paghanda

ka ng

makakain

mo at ng magiging anak

ninyo

.”

Sabi niya sakin. Nagkibit balikat na lang ako sa sinabi niya. May nararamdaman kase ako na Mali. Hindi ko maiwasang magduda pero huwag naman sana. Naisip ko kase Isang Gabi na baka nangbabae na naman siya o may babae siyang tinatago sakin. Basta iba-iba.

Inantay ko na lang maluto ang nilulutong pagkain ni Mrs. Dorothy sakin. Sinabihan niya din ako na sasamahan daw niya akong mag pa check up para sa baby ko bukas. Nung maluto na Ang pagkain niluluto niya, kumain na ako at sinabihan ko na din siya na dito na kumain. Sinabayan naman niya ako kumain.

“Hindi ka ba natatakot dito

hijo

?”

Tanong niya sakin.

“Hindi naman po Mrs. Dorothy,

nasanay

na po kase ako na mag Isa sa Buhay dati pa.”

Sagot ko naman sa kaniya. Ngumiti ito sakin. Matapos namin kumain, tinulungan ko siya maghugas ng pinagkainan namin at mga pinaglutuan at pagkatapos niyon, nagpahinga siya saglit at nagpaalam na Sila sakin upang umuwi na Sila sa mansion.

“Sabihin niyo po kay Ethan na baka po pwede dalawin niya po kami rito ng anak niya. Halos mag

li-

limang

Araw na po kasi hindi siya nagpapakita samin po. Nag aalala na po ako, at saka sabihin niyo din po sa kaniya na mag text siya sakin o tumawag siya sakin po Mrs. Dorothy. Pakiusap, sabihin niyo po sa kaniya lahat po ng sinabi ko. Ahhh! Mag iingat po kayo sa byahe pauwi.”

Sabi ko sa kaniya.

“Oo

hijo

,

makakaasa

ka na sasabihin ko sa kaniya ang mga sinabi mo. At salamat din sa pag aalala mo samin sa pag uwi namin. Mag iingat ka rito ha?”

Sabi naman niya sakin. Tumango ako at kumaway sa kaniya, pagkapasok niya sa loob ng sasakyan. Umalis na kaagad Sila. Hindi ako mapalagay, parang gusto ko puntahan si Ethan sa mansion nila. Pero paano? Hindi ko alam kung saan banda iyon.

Kinuha ko ang cellphone ko at dinial ko ang number ni Ethan sabay pinindot ko ang call. Nag ring lang ito ng nag ring Hanggang sa may sumagot sa tawag ko sa kaniya.

“Hello? Who is this?”

Natigilan ako dahil boses babae ang sumagot. Pero nilakasan ko ang loob ko.

“Si Ethan po? Kaibigan niya po ako, si Matthew.”

Pagsisinungaling ko.

“Kaibigan? Are you sure? Kilala ko lahat ng kaibigan ng mapapangasawa ko. At wala akong kilalang Matthew na kaibigan niya.”

Natigilan ako sa mga narinig ko mula sa kabilang linya.

“Maica? Who’s that? Sino kausap mo?”

Narinig kong boses ni Matthew sa kabilang linya. Hindi ko na namalayan ang pagbagsak ng mga luha na galing sa mata ko, nanlupaypay ang magkabila kong balikat kasabay niyon ang pag upo ko sa single sofa sa living room. Unti-unti kong binaba ang kamay ko na may hawak na cellphone na nakadikit kanina sa right ear ko.

“Matthew daw ang pangalan niya, sino ba iyan? Nung Isang araw pa iyan tawag ng tawag at text ng text sa cellphone mo. Hindi ko naman iyan kilala kaibigan mo daw siya? Ethan lahat ng kaibigan mo, kilala ko.

Maliban

diyan sa lalaking iyan. Sino ba iyan?”

Rinig kong sabi ng boses na babae sa kabilang linya.

“Nothing! Baka wrong number lang iyan na tumawag sakin. Huwag mo na

pansinin

.”

Sabi ni Ethan sa kaniya.

“I block mo na iyang number na iyan para hindi na siya

makatawag

pa. Bilis! Malapit na tayo sa St. Anthony Church. Baka umalis na si father.”

Sabi naman ng babae sa kabilang linya. Hanggang sa nag end call na hindi ko naman pinatay.

Maica? Maica Borromeo? Sila pa ng babaing iyon hanggang ngayon? Bakit mo ako

pinaasa

Ethan? Bakit mo na lang lagi ako

sinasaktan

? Ano bang naging kasalanan ko sayo para

tatlong

beses mo akong

lokohin

? Minahal lang naman kita ng totoo. Pinaramdam ko sayo ang totoong pagmamahal ko sayo, pero bakit? Bakit Ethan? 

Iyak ako ng iyak sa kinauupuan ko ngayon. Sobrang lakas na ng hikbi ko at nangngatog ang aking mga balikat sa pag iyak. Napahagulhol na ako sa pag iyak. Napasakop ang dalawang kamay ko sa buong Mukha ko. Para akong pinagsakluban ng langit at lupa dahil sa mga narinig at nalaman ko. Magdamag akong umiyak ng umiyak halos bumigat na ang mata ko sa pag iyak ko.

••••••••

Kinabukasan

…..

“Bakit ganyan ang itsura mo

hijo

? Anong nangyari? Hindi ka ba nakatulog ng maayos?”

Tanong sakin ni Mrs. Dorothy.

“Marami lang po akong iniisip Mrs. Dorothy.”

Matamlay at wala akong ganang sabi sa kaniya. Ayoko sanang pagdudahan din si Mrs. Dorothy kung may alam ba siya sa mga nangyayari kay Ethan na hindi ko alam. Pero hindi ko na alam ang gagawin ko kung magtatanong ba ako sa kaniya o huwag na lang.

“

Halika

,

aayusan

kita para naman hindi

mamroblema

ang ob-gyn mo sayo.”

Sabi naman niya sakin. Wala akong nagawa kundi ang ayusan niya ako. Pagkatapos niya ako ayusan, siya na nagbitbit ng mga gamit ko at mga papel na kailangan sa check-up. Lumabas na kami ng Bahay ko at una na niya akong pinasakay sa sasakyan at sumunod siya.

Tulala lang ako buong biyahe, halo-halo ang mga iniisip ko ngayon. Marami akong tanong na si Ethan lang ang makakasagot lahat ng tanong na nasa isipan ko. Hindi ko namalayan ang pagbagsak ng mga luha na galing sa mga mata ko. Ang Ethan na lubos kong minahal na halos pati pagmamahal ko sa sarili ko ay naibigay ko na sa kaniya. Pero ito ang gagawin niya sakin, eto ang isusukli niya sakin ngayon.

Naipit kami sa traffic dahil may daraan daw na malaking baton ng tao kasama na kasama ang Banda. Maraming mga nakamotor na nag wa-wangwang kasunod niyon ay ang mga sasakyan ng media na nakikita ko sa TV. Hanggang sa dumaan na Ang Isang malaking sasakyan na kulay itim na pamilyar sakin. Napansin ko din ang malaking kumpol ng bulaklak na puti na nakalagay sa bungad ng sasakyang iyon na sinasakyan ng Isang kilalang bride.

Bigla akong napababa sa sasakyan na sinasakyan ko na hindi namalayan nila Mrs. Dorothy at ng driver. Naglakad ako palapit doon. Nagkakagulo ang mga tao dahil parang may Isang prusisyon ng mga artista ang daraan, puno ng tilian at hiyawan ang paligid ko, hinaharang Sila ng mga Pulis ngunit walang humaharang sakin. Dire-ditetso lang ang lakad ko dahil gusto ko masaksihan kung Tama ba ang kutob ko na kung sino ang nasa loob ng sasakyang iyon. Kilala ko at alam ko kung kanino ang sasakyan na iyon. Hanggang sa  dumaan ito sa harapan ko at sabay tigil dahil sa dami ng taong gustong sumilip sa loob niyon.

Kitang kita ng dalawang mata ko ang nasa loob ng sasakyan na iyon dahil nakababa ang bintana ng pintuan ng sasakyang iyon na kulay itim.

Si Ethan at si Maica….

Masaya silang pareho dahil sa dami ng mga tao. Nakasuot ng pangkasal na damit si Maica at si Ethan naman ay nakasuot na parang pang uniform ng seaman na captian navy blue at maraming ribbon at medals nakasabit sa suot niya at suot niya din ang cap na magsisilbing palatandaan na PNP Chief siya…. Naglabasan na Ang mga luha galing sa mata ko at nakaramdam ako ng kirot sa puso ko na para bang umaatake na naman ang sakit ko sa puso.

Hanggang sa umusad na Ang sinasakyan nila, naririnig ko ang malalakas na pagtunog ng kampana ng simbahan na pinababatid na ito na suportado Sila sa kasalan nila Ethan at Maica. Hindi ko namalayan na nasa gitna na ako ng kalsada, tumigil ako sa gitna at pinagmasdan ko ang palayong sasakyan na sinasakyan nila Ethan at Maica sa kinatatayuan ko ngayon. Isang humaharurot na sasakyan ang hindi ko namalayan na parating sa likod ko.

Sobrang bilis ng mga pangyayari dahil Nakita ko na lang ang sarili ko na tumilapon ng malakas at bumagsak ako sa sahig ng kalsada at pagulong gulong sa gitna ng daan, kasabay niyon ang sigaw ni Mrs. Dorothy sa pangalan ko.

“

MAAATTTTHHHHEEEEEEWWWWW

!!!”

agad naglapitan ang mga tao sa paligid ko, nanlalabo ang paningin ko at ang tanging nararamdaman ko na lang ang mainit na likido na galing sa ulo ko na amoy malangsa, at ang pag agos ng mainit na likido sa pang upo ko. Ang tanging nasa isip ko lang iyon ay ang pangloloko sakin ni Ethan.

“Matthew! Matthew…. Huwag kang

bibitaw

, tumawag kayo ng

ambulansiya

!!!! Matthew, naririnig mo ba ako? Huwag kang

pipikit

pakiusap.”

Tanging narinig kong sabi sakin ni Mrs. Dorothy.

Paano mo nagawa sakin ito Ethan…

Iyon na lang ang nasabi ko kasabay niyon ang pagsarado ng mga mata ko.

---

Erica

Hontiveros

“Umalis kayo sa

daraanan

.

Magsitabi

kayo!”

Utos ng rescuer na nakasampa sa stretcher, sisilipin ko sana kaya lang inunahan na ako ng ilang staff ng nurse.

“Grabe naman, sa araw pa mismo ng kasal ni PNP Chief Nolasco at Maica Borromeo may naaksidente?!”

Sabi ng intern na nurse sa katabi nitong intern din. Nagpantig ang Tenga ko sa mga narinig ko. Kaya lumapit ako sa kanilang dalawa.

“

Pakiulit

nga ng sinabi mo? Sino ang

ikinasal

?”

Tanong ko sa intern na iyon.

“Ayy Sorry po Doc Erica. Si PNP Chief Nolasco po at si Maica Borromeo po,

ikinasal

na po sila ngayon, hindi niyo po ba alam?”

Tanong nito sakin. Nanlamig ang buong katawan ko sa mga narinig ko. Lumayo ako kaagad sabay tinawagan ko ang cellphone ni Matthew. Nag ri-ring lang ito Hanggang sa narinig ko ang ringtone ng cellphone niya na parang nandito sa loob ng hospital. Agad akong luminga linga sa paligid ko at baka nandito siya sa loob ng hospital pero Wala. Pero rinig na rinig ko ang ringtone ng cellphone niya. Lakad takbo ang ginawa ko para mahanap si Matthew sa loob ng hospital. Hanggang sa natigil ako sa paglalakad nung natapat ako sa emergency room kung saan nanduon parin ang rescuer sa bagong dating na pasyente at kasabay niyon ang patuloy na pagtunog ng ringtone ng cellphone ni Matthew. Kinutuban na ako ng masama. Nanlalambot man ang buong katawan ko pero pinilit ko parin maglakad sa direksyon ng bagong dating na pasyente na naaksidente raw sa kasal nila Ethan at Maica.

Nung nasa tapat na ako ng stretcher, nanlumo ako sa nakita ko, Nakita ko ang duguan at walang malay na si Matthew na nakahiga sa stretcher at nire-revive ng ilang doctor at nurse gayun din ng Isang rescuer.

“M-Matthew?…. Matthew! Matthew, Jusko. Anong nangyari sayo, Matthewwww…”

Naiiyak kong lapit sa kaniya.

“Doon po muna kayo sa labas Doc. Erica,

ipapasok

namin ang kaibigan niyo sa Operating Room.”

Sabi sakin ng Isang Doctor.

“Pakiusap!

Isalba

niyo ang buhay ng kaibigan ko, hindi siya pwedeng

mamatay

.”

Nakikiusap kong sabi sa Doctor na iyon habang umiiyak ako. Nanginginig ang buong katawan ko hindi ko alam ang gagawin dahil nagpapanic attack na ako. Hanggang sa naisipan kong tawagan si Mr. Rafael Theodore. Ang may ari ng hospital. Habang kinokontak ko si Mr. Rafael, pinapanuod ko kung paano ilipat ang katawan ni Matthew sa malaking kama ng pang pasyente at sabay sinugod papasok sa loob ng Operating room. Sumunod naman ako habang nakadikit sa kanang Tenga ko ang cellphone ko. Nung nasa tapat na ako ng pintuan ng Operating room, sinara na nila iyon at binuksan ang ilaw na sign na may Ino-operahan sa loob niyon.

Naka ilang tawag na ako kay Mr. Rafael ngunit hindi pa rin siya sumasagot. Dinial ko ulit ang number niya Hanggang sa sinagot na niya ang tawag ko.

“Hello?”

Sagot niya sa tawag ko.

“H-Hello po Mr. Rafael, (hikbi) m-mabuti po at nasagot niyo ang tawag ko po. s-si Matthew po kase… (Singhap na may kasamang hikbi)”

Nauutal kong kausap si Sir Rafael sa kabilang linya.

“Anong nangyari kay Matthew?”

Pasigaw niyang tanong sakin na bakas ang pag-aalala sa boses niya.

“N-Naaksidente po siya, naaksidente po si Matthew sir.

K-

kritikal

po ang lagay niya ngayon po. (

Hagulhol

na may kasamang singhap.)”

Direstsong sabi ko kay Sir Rafael habang ngarag ang boses kong kausap siya sa kabilang linya dahil sa patuloy akong humahagulhol sa pag iyak.

“What? S-Sige… Pupunta ako ngayon diyan!”

Sabi niya sakin sabay end ng tawag ko. Pumunta ako sa pintuan ng OR (Operating Room) dahil may salamin iyon na maliit na pwede kang sumilip, Nakita ko kung paano siya operahan ng dalawang doctor na nasa loob at Isang nurse na nag aabot ng mga gamit sa dalawang doctor.

Matthew! Huwag kang

bibitaw

. Please! Lumaban ka, kaya mo iyan… Pakiusap, lumaban ka.

Naluluhang sabi ko sa isip ko. Hindi ako mapalagay dito sa labas ng OR nag aalala ako sa kaniya at sa baby niya na pinagbubuntis niya.

A/N: naiiyak ako habang ginagawa ko itong part na ito.

💔😭

Sobrang kawawa si Matthew dito,

damang

dama ko yung pain niya dito dahil sa

pagpapaasa

at panloloko ni Ethan sa kaniya.

💔😭….

Chapter 46

Erica

Hontiveros

“Doc. Erica, kumusta na si Matthew?”

Napatayo ako sa kinauupuan ko nung nagsalita si Sir Rafael. Kanina pa ako umiiyak at nagdarasal dito sa waiting lounge sa labas ng OR.

“Kanina pa po si Matthew sa OR. Wala pa pong update ang mga Doctor nag o-opera sa kaniya.”

Sabi ko kay Sir Rafael. Maski siya ay napatayo sa harap ng pintuan ng OR at sumisilip sa loob, nakadungaw siya sa salaming maliit sa pintuan ng OR. Biglang lapit naman ng Isang babae na mga nasa 30’s ang edad. Sa likuran ni Sir Rafael para makasilip din sa loob ng Operating Room, mukhang nag aalala din siya kay Matthew. Ngayon ko lang siya nakita kaya hindi ko maiwasang tanungin ito.

“S-Sino po kayo?

Kaano

ano niyo po ang kaibigan ko?”

Tanong ko sa kaniya. Lumingon ito sakin at umiiyak din ito.

“A-Ako si Mrs. Dorothy Ramirez, mayordoma ako nila General Elijah at PNP Chief Ethan Nolasco. Kasama ko si Matthew kanina para mag pa check up ngunit hindi ko namalayan na lumabas siya ng sasakyan. Nagulat na lang ako nung makita na wala siya sa likuran namin. Hinanap namin siya at Nakita ko siya na pala ang

pinagkukumpulan

ng mga tao sa gitna ng kalsada.

Nabangga

na pala siya….. A-Ako, ako ang dapat

sisihin

sa mga nangyari sa kaniya. Hindi ko

sinasadyang

pabayaan

siya,

maniwala

ka sakin!”

Naiiyak niyang sabi, nabigla ako sa mga narinig ko ganun din si Sir Rafael. Bigla naman siyang hinawakan ni Sir Rafael sa braso nito at pinaharap sa kaniya.

“Sabihin mo sakin? Bakit nagpakasal si Ethan sa babaing iyon? Nasa

katinuan

pa ba ang isip ni Ethan at nagawa pa niyang lokohin ulit si Matthew kahit na alam niyang magkakaanak na sila? Sabihin mo sakin?!”

Galit na sigaw ni Sir Rafael kay Mrs. Dorothy, sabay yugyog niya dito. Naawa ako kay Mrs. Dorothy dahil Lalo pa siyang umiyak at halata sa kaniya ang takot. Kaya pumagitna ako sa kanilang dalawa at inawat si Sir Rafael sa ginagawa niya kay Mrs. Dorothy.

“Tama na Sir Rafael,

maawa

na kayo sa kaniya. Hindi dapat natin siya

sisihin

ang

sisihin

natin dito ay ang mga amo niya.”

Sigaw kong sabi kay Sir Rafael at agad itong natigil at lumayo kay Mrs. Dorothy sabay hilamos ng dalawang kamay niya sa buong mukha nito.

“Kapag may

nangyaring

hindi maganda kay Matthew, sinasabi ko sa Inyo! Iyang Ethan na iyan at ang babaing pinakasalan nila. Magbabayad sila sa ginawa nila kay Matthew. Kaya sabihin mo diyan sa Amo mong

magaling

,

magtago

na siya dahil

hu-

huntingin

ko siya kahit saan

lumalop

pa ng Mundo siya

magtago

.

Ipapadama

ko din sa kaniya ang ginawa niya kay Matthew, sisiguraduhin kong

malulumpo

siya sa gagawin ko sa kaniya.

ipagdasal

niya na rin kay

Kamatayan

na maaga na siyang Kunin dahil

uunahan

ko na siya para

ilibing

siya ng Buhay!”

Pagbabanta na may halong Galit ang mga binitiwang salita ni Sir Rafael kay Mrs. Dorothy. Walang nagawa naman si Mrs. Dorothy kundi ang umiyak at lumingon sa salamin na bintanang nasa pintuan ng Operating room.

Hindi namin namalayan ang pagbukas ng pintuan ng Operating Room at niluwa niyon ang Doctor kaninang pinagbawalan akong pumasok sa Operating Room.

“Doc. Anong…. Kumusta na ang lagay ni Matthew?”

Hindi maintindihan ni Sir Rafael kung ano ang kaniyang itatanong sa Doctor dahil kinakabahan din ito sa resulta ng operation ni Matthew. Nagtanggal muna ito ng surgical face mask at bumuntong hininga muna Bago magsalita.

“I have a Bad news sa lagay ng patient.”

Seryosong sabi nito samin..

“W-What’s the Bad News Doc?”

Tanong ulit ni Sir Rafael sa Doctor.

“Well, the bad news is. Wala na ang baby ng patient! Siguro nung

nabangga

ang patient at tumilapon siya ng malakas, doon

nalaglag

ang baby sa tyan niya and hindi lang iyon ang cause kung bakit mabilis

nalaglag

ang baby dahil sobrang stress ang

inabot

ng patient, iyon din ang naging dahilan kung bakit

unti-

unting

hindi na

kumapit

si baby at tuluyan na itong

bumitaw

nung nabangga ng malakas ang patient. Isa pang bad news is

malubha

na ang sakit sa puso ng patient, kailangan

sumailalim

siya sa Heart surgery upang mapalitan natin ang puso niya as soon as possible. Pero kung wala pang mahahanap na heart donor ang patient, maintain niya lang ang pag inom niya ng gamot upang mawala yung

pananakit

ng puso niya kapag

inaatake

siya ng sakit.”

Sabi ng Doctor samin. Napaluha ako dahil sa mga narinig ko, ganun din si Mrs. Dorothy naiyak din siya sa binalita ng Doctor.

“Stable na ang Condition ng patient, successful ang operation. Pwede na siyang

ilipat

sa private room. I have to go, may mga patient pa ako sa ER.”

Dugtong niyang sabi samin. Inantay na lang namin siya ilabas ng Operating Room at ilipat sa private room. Pagkalipat sa kaniya sa private room, pumasok kami ni Sir Rafael sa loob. Lumapit si Sir Rafael kay Matthew. Hinila niya ang Isang upuan na bakante at umupo sa tabi ng kama kung saan nakahiga ang walang malay kong kaibigan.

“Matthew, wake up na… Huwag kang

mawawalan

ng

pag-

asang

mabuhay

kahit wala na ang baby mo. Maging

matatag

ka at

magpakalakas

ka

alang-

alang

sa baby mo, Ikaw din ang lakas ko, hindi ko

kayang

mabuhay

ng nag iisa kung mawawala ka… Please Matthew!

Gumising

ka na.”

Naiiyak na sabi ni Sir Rafael at sabay hinawakan ang kamay ni Matthew at hinalikan iyon. Napatakip na lang ako ng bibig sa mga narinig ko kay Sir Rafael.

Ilang Oras na ang lumipas, lumabas muna ako ng kwarto kung saan naka room si Matthew, paglabas ko natigilan ako nung Makita ko si Ethan. Nagdilim ang paningin ko sa kaniya at bigla akong lumapit sa kaniya sabay sampal ng malakas sa Mukha niya. Wala akong pakialam kung maraming tao ang nakakita sa ginawa kong iyon, nanginginig ako sa Galit ngayon dahil sa ginawa niyang pangloloko kay Matthew.

“Ang

kapal

ng Mukha mong

magpakita

rito matapos ang lahat ng ginawa mong pananakit at pangloloko sa kaibigan ko?! Saan ka kumukuha ng

kakapalan

ng Mukha para magpakita pa sakin at sa kaibigan ko?! Hayop kang talaga!”

Sigaw ko sa kaniya dahil sa Galit.

“Wala kang karapatan pumasok sa loob at Makita ang kaibigan ko. Bakit? Tanungin mo ang sarili mo kung bakit hindi dapat kita papasukin sa loob? Hindi mo deserve na Makita pang

muli

ang kaibigan ko. Siguro Masaya ka na ano? Masaya ka na sa piling ng babaing pinakasalan mo, hayop ka talaga! Matapos mong

anakan

ang kaibigan ko,

iiwan

mo siya na parang

pinagsawaan

mo na

laruan

?

Magsaya

ka na dahil Patay na ang anak niyo, Ikaw Ang dahilan kung bakit

namatay

ang anak niyo. Sana hindi ka

tigiling

usigin

ng konsensya mo hanggang

kamatayan

mo.”

Galit na Galit kong sigaw sa kaniya, nanginginig ako sa Galit ngayon. Gusto kong sirain ang Mukha niya ngayon dito sa labas ng kwarto ni Matthew. 

Narinig yata ni Sir Rafael ang sigaw ko sa loob ng kwarto kung saan naka confined si Matthew. Paglabas nito bigla siyang lumapit kay Ethan at pinaulanan niya ito ng suntok sa mukha nito. Napahiga na si Ethan at hindi siya lumalaban sa bawat suntok na pinapakawalan ni Sir Rafael sa kaniya.

“Hayop ka!

Mamatay

ka ng hayop ka. Sana Ikaw na lang ang

nakaratay

ngayon sa

kamang

nasa loob at hindi si Matthew. Anong ginawa sayo ni Matthew para

ganituhin

mo siya? Minahal ka ni Matthew ng buong-

buo

, binigay ni Matthew ang sarili niya sayo dahil buong Akala niya ay mahal mo siya pero niloko mo at

pinaasa

mo siya?! Huh?!”

Galit na Galit na sigaw ni Sir Rafael kay Ethan habang pinapaulanan niya ito ng suntok sa mukha. Nakatayo lang ako sa harapan nila at pinapanuod ko lang ang ginagawang pangbubugbog ni Sir Rafael kay Ethan..

Bigla naman dumating ang dalawang Security Guard at sabay inawat si Sir Rafael palayo kay Ethan. Tinulungan naman ni Mrs. Dorothy si Ethan na tumayo.

“

Palabasin

niyo ang hayop na lalaking iyan dito sa hospital na ito, at kahit anong mangyari… Huwag na huwag niyo papapasukin ang gag*ng lalaking iyan dito sa loob ng hospital ni makapasok sa kwarto ni Matthew.

Tandaan

niyo ang pagmumukha niya. Naiintindihan niyo?!”

Pabulyaw na utos ni Sir Rafael sa mga security guard at agad hinawakan si Ethan sa magkabilang braso nito at sabay kinaladkad nila ito palabas ng hospital. Pumasok na kami ni Sir Rafael sa loob ng kwarto kung saan naka confined si Matthew. Lumapit ako kay Matthew at naupo sa upuan kung saan nakaupo si Sir Rafael kanina.

“Don’t worry best friend… Gagawin namin ang lahat ni Sir Rafael para lang

mailayo

ka namin sa gag*ng lalaking iyon, at titiyakin namin na yung huling Araw na umalis siya sa Bahay mo ay iyon na ang huling

pagkikita

niyong dalawa, hinding hindi na

masusundan

pang muli iyon.”

Pagmamatigas kong sabi kay Matthew na wala paring malay ngayon. Nakatayo lang si Sir Rafael sa tabi ko at naka cross arms siya.

“

Aasikasuhin

ko na ang lahat ng papers niya rito, from now on! Sa mansion ko na siya

titira

. Nang sa

gayon

ay hindi na siya

lapitan

o puntahan ng hayop na lalaking iyon.”

Galit na sabi naman niya.

“Mas maganda nga siguro na sa Inyo siya muna

tumira

Sir Rafael, hindi rin mapapanatag ang loob ko kung sa

sariling

Bahay siya

magpapagaling

, baka puntahan siya doon ni Ethan at

guluhin

ulit, ayoko na

madawit

pa ang kaibigan ko at

matawag

pa siyang

kabit

ng lahat.”

Pagsang-ayon ko sa sinabi ni Sir Rafael.

Chapter 47

Ethan Nolasco

“Patawarin mo ako

Hijo

! Patawarin mo ako kung

napabayaan

kong bantayan si Matthew. Hindi ko sinasadya.”

Naiiyak na pagmamakaawa sakin ni Mrs. Dorothy.

“Hindi niyo po kasalanan ang nangyari Mrs. Dorothy. Wala kayong kasalanan, kasalanan ko ang lahat ng ito. Nangako ako sa kaniya na itatakas ko sila palabas ng bansa para

makaiwas

sa pagbabanta ni Maica sa mag-ina ko at ganun din kay Dad. Pero

naduwag

ako. Wala akong nagawa, hindi ko

nailigtas

ang magiging anak namin.”

Naiiyak ko din sabi sa kaniya. May mga bandage ang Mukha ko ngayon, nandito ako sa mansion namin. Napag usapan nila Daddy at nung Daddy ni Maica na after 2 weeks magsasama na kami ni Maica sa iisang bubong bilang ganap na mag-asawa. Hindi ko gusto ang lahat ng nangyari, awang awa ako sa kalagayan ngayon ni Matthew. Nasilip ko siya kaunti pero hindi na ako Pinapasok nila Erica at ni Rafael. Ramdam ko ang buong Galit nila sakin.

Flashback…..

Grounded ako kay Dad, gusto ko gumawa ng paraan para

mapuntahan

ko si Matthew sa Bahay nila ngunit mahigpit Pala niya akong

pinabantay

sa mga guard namin dito sa loob ng mansion. Maski ang cellphone ko ay

kinumpis

niya din para wala akong communication kay Matthew. Hindi ko na alam kung saan pa ba ako

lulugar

sa loob ng mansion na ito. Hanggang sa nalaman ko kay Mrs. Dorothy ang pag uusap nila Dad at nung Daddy ni Maica sa office ng daddy ko patungkol sa kasal namin ni Maica.

“

Disidido

talaga ang daddy mo na

ipakasal

ka kay Maica hijo,

nangangamba

ako sa kinabukasan mo. Hindi mo mahal ang babaing iyon alam ko simula una palang, maski ako ay ganyan din ang gagawin ko kung sakali mang I-arrange marriage ako o ipakasal ako ng mga magulang ko sa taong hindi ko naman mahal. Hayaan mo,

kakausapin

ko ang daddy mo! Nawa’y sana

maliwanagan

siya sa pang

uunawang

sasabihin ko sa kaniya.”

Sabi ni Mrs. Dorothy sakin.

Nandito lang ako sa loob ng kwarto ko at hindi ako

lumalabas

para kumain,

hinahatiran

na lang ako ni Mrs. Dorothy ng pagkain ko rito sa loob ng kwarto ko. Umaasa ako na maliliwanagan si Daddy sa mga sasabihin ni Mrs. Dorothy sa kaniya.

Ngunit

nagkamali

ako.

Pinagpilitan

talaga ni dad na ipakasal talaga ko sa babaing iyon. At ang mas malala pa nang mga sumunod na Araw, may pumunta rito sa mansion na

magsusukat

ng size ng damit na

susuotin

ko para sa Araw ng kasal ko.

Nakipagmatigasan

ako kay Dad dahil pinapalabas niya ako sa loob ng kwarto ko upang bumaba para

sukatan

ako ng magiging size ng damit na

susuotin

ko para sa kasal namin ni Maica. Wala na akong nagawa dahil parang sisirain na ni Dad ang pintuan ng kwarto ko sa malalakas na

katok

,

sipa

at

kalampag

niya rito.

Nung

masukatan

ako ng Damit, umalis na ito. Akala ko okay na pero hindi, tinawagan ako ni Maica gamit ang cellphone ko na hawak ni daddy. Binigay ni daddy sakin ang cellphone ko para makausap ko si Maica na nasa kabilang linya.

Nakabantay

si Daddy sakin para naman matapos kaming mag usap ni Maica ay

mabawi

niya ang cellphone ko.

“Ethan, can you please go here sa mansion? Nandito kase sa mansion namin yung wedding planner na

hinired

ni dad para sa wedding natin. I’m so excited dahil

makakapamili

ako ng maganda sa wedding ko. Pumunta ka na rito agad ha? Antayin kita.”

Sabi niya sakin. Tumingin muna ako kay Dad at Nakita ko ang walang emosyon niyang tingin sakin. Na senyales na ayusin ko ang

pagsagot

kay Maica.

“Okay Sige, pupunta ako diyan.”

Iyon na lang ang nasabi ko sa kaniya.

“Okay, I wait for you My love.”

Kinikilig pang sabi ni Maica Mula sa kabilang linya sabay patay ng tawag.

Pagpunta ko sa mansion nila

nagpanggap

ako na Masaya at okay ako sa paningin nilang lahat. Pero sa loob loob ko,

sukang

suka

ako at gusto ko na silang Iwan para puntahan ang taong mahal ko. Pero hindi ko magawa dahil kasama ko ang mga guards ni daddy. Hindi niya ako

pinagamit

ng sarili kong sasakyan.

Daig

ko pa ang Isang

binatilyong

nakagawa

ng kasalanan sa magulang niya kaya grounded ako ng malala. Matapos iyon umuwi na kaagad ako sa mansion namin at hindi na ako

nakipag

usap pa kay Dad. Dumiretso na ako sa kwarto ko ngayon at

nagkulong

lang doon maghapon.

Nang sumunod na araw naman, tinawagan ulit ako ni Maica para puntahan siya sa Isang

sikat

na restaurant for food taste para sa kasal namin. Sinunod ko na lang ang gusto niya dahil kay daddy. Hindi na ako

makatanggi

sa mga tawag at request ni Maica sakin. Sobrang Arte niya sa totoo lang, marami siyang mga

piniling

nonsense para sa kasal namin. Kahit na sinong lalaki naman na kagaya ko ma

iirita

sa kaniya.

“My love! Tignan mo ito, ang ganda Diba? Gusto ko ng ganito na may malaking swan na

hugis

heart sa entrance ng venue ng reception natin after ng wedding natin.”

Sabi niya sakin sabay pinakita ang picture na nasa book ng mga designs.

“Ikaw bahala.”

Iyon lang lagi sinasabi ko sa kaniya, Wala naman siyang reklamo sa mga sinasabi kong iyon.

Sumunod na Araw naman ay pumunta kami sa may ari ng

nagsukat

ng damit namin na

gagamitin

sa kasal namin. Unang pumasok sa loob ng fitting room si Maica. Nakaupo lang ako sa Isang mahabang sofa at nasa harapan ko ay Isang mini stage na

hinaharangan

ng malaking

kurtina

na kulay

pula

.

“Excited na po ba kayo makita siya Sir?”

Tanong sakin ng babaing

nagsukat

sakin noon nung nagpunta ito sa mansion upang

sukatan

ako. Tumango na lang ako kahit hindi ako

interesado

. Hinila ng babaing iyon ang Isang tali sabay bumukas ang

kurtinang

iyon sa gitna at Nakita ko si Maica na nakasuot ng gown na kulay puti na pang kasal. Maganda ang gown na iyon pero ang nagsusukat ng gown, hindi ko masabi na maganda siya!

“Maganda ba sakin ang wedding gown ko My love?!”

Ngiting tanong sakin ni Maica.

Nag thumbs up lang ako sabay ngiti ng

pilit

sa kaniya.

Mga sumunod na Araw naman, nagpunta sa mansion si Maica kasama ang dalawang wedding planner namin sabay pinakita ang mga gawa ng invitation cards para sa wedding namin. Nakahanda na ang lahat para sa kasal namin. Tuloy na tuloy na iyon. Pagkaalis nila naisipan kong

makiusap

kay Mrs. Dorothy na siya muna ang pumunta sa bahay ni Matthew para

bumili

ng mga pagkain rito at

paglutuan

na din siya.

“Mrs. Dorothy! Pakiusap. Kayo na muna ang pumunta sa bahay ni Matthew para samahan siya sa check-up niya at ultrasound para sa baby namin. Kayo na din bumili ng mga pagkain niya at

paglutuan

niyo na din siya ng pagkain Bago kayo umuwi rito sa mansion. Pakiusap po!”

Nakikiusap kong sabi kay Mrs. Dorothy.

“Paano kung hanapin ako ng Daddy mo? Anong sasabihin ko kapag tinanong niya ako kung bakit lagi akong wala at saan ako nagpu-punta? Anong isasagot ko sa kaniya?!”

Tanong sakin ni Mrs. Dorothy.

“Sabihin niyong nagsisimba po kayo tuwing hapon po. Hindi niya po iyon

mahahalata

at malalaman po dahil sa akin siya

nakabantay

po.”

Sagot ko sa kaniya.

“Sige, papayag ako para sayo. Gagawin ko!”

Sabi naman ni Mrs. Dorothy sakin. Niyakap ko siya ng mahigpit, para ko na siyang pangalawang Ina dahil namatay ang mama ko noong

pinanganak

niya ako. Si Mrs. Dorothy ang

nagpalaki

sakin simula noong

sanggol

pa ako, naging bata at Hanggang ngayon.

“Teka hijo! Paano kung tanungin ako ni Matthew kung nasaan ka? Bakit hindi ka nagpupunta roon sa bahay niya upang dalawin sila at

dalhan

ng pagkain? Anong isasagot ko sa kaniya?”

Takang tanong sakin ni Mrs. Dorothy. Napapikit naman ako dahil alam kong itatanong sa kaniya iyon ni Matthew kung bakit hindi na ako pumupunta roon at si Mrs. Dorothy na ang

pinapapunta

ko doon

kapalitan

ko.

“Sabihin niyo po na busy ako sa trabaho at naghahanap ako ng Doctor na

kapalitan

niya para mag pa exam sa mga bagong pasok na Pulis sa headquarters. kung magtanong man siya ulit, sabihin niyo na hindi niyo na alam dahil busy ako.”

Malungkot kong sagot kay Mrs. Dorothy.

Ginawa naman lahat ni Mrs. Dorothy ang mga pinag

uutos

ko at

palihim

niyang

binabalita

sakin ang mga tinatanong sa kaniya ni Matthew at mga bilin ni Matthew sa kaniya na sabihin sakin. Hindi ko naman magawa dahil hawak ni Dad ang cellphone ko.

Hanggang Isang araw…. Naibigay na ni Dad sakin ang cellphone ko, Nakita ko na maraming missed calls at text sakin si Matthew. Halos Isang linggo na din Pala akong grounded, tanging trabaho at mansion lang ang ginagawa ko.

Chapter 48

Ethan Nolasco

Continuation of Flashback…..

Gusto ko man I text o tawagan si Matthew pero hindi ko magawa dahil bago ibigay sakin ni Dad ang cellphone ko, sinabi niya sakin na naka trace ang cellphone ko sa cellphone niya kaya malalaman niya kung kinokontak ko ba si Matthew o hindi. Wala na akong takas sa kaniya, bawat galaw at kilos ko ay inaalam ni dad.

“Ethan my loves! Bilisan mo naman, hindi natin maabutan si father niyan eh.”

Pagmamaktol

ni Maica sakin. Nandito siya sa mansion at sinundo ako. Pumasok ako ng kwarto ko at sinara ang pinto upang magbihis. Pagkatapos ko magbihis. Umalis na kami papuntang simbahan, nag dri-drive ako ng sasakyan ko at katabi ko si Maica sa upuan ng biglang nag ring ang phone ko na akala ko ay phone ni Maica iyon dahil magkatabi ang phone naming dalawa sa harapan ng sasakyan ko malapit sa stereo.

“Hello? Who is this?”

Tanong ni Maica sa kabilang linya.

“Kaibigan? Are you sure? Kilala ko lahat ng kaibigan ng mapapangasawa ko. At wala akong kilalang Matthew na kaibigan niya.”

Tanong ulit ni Maica sa kabilang linya. Narinig ko ang pangalan ni Matthew na sinabi ni Maica.

“Maica? Who’s that? Sino kausap mo?”

Tanong ko kay Maica. Lumingon ito sakin bago ito sumagot sa tanong ko.

“Matthew daw ang pangalan niya, sino ba iyan? Nung Isang araw pa iyan tawag ng tawag at text ng text sa cellphone mo. Sabi ng daddy mo sakin. Hindi ko naman iyan kilala kaibigan mo daw siya? Ethan lahat ng kaibigan mo, kilala ko. Maliban diyan sa lalaking iyan. Sino ba iyan?”

Seryosong tanong sakin ni Maica. Kinuha ko ang phone sa kaniya at nakita kong si Matthew nga ang tumawag at nasa kabilang linya pa siya.

“Nothing! Baka wrong number lang iyan na tumawag sakin. Huwag mo na

pansinin

.”

Palusot

kong sabi sa kaniya.

“I block mo na iyang number na iyan para hindi na siya makatawag pa. Bilis! Malapit na tayo sa St. Anthony Church. Baka umalis na si father.”

Ma awtotidad niyang sabi sakin. Sabay end ko ng call. Pagdating namin ng simbahan, nakipag usap kami sa office ng simbahan para sa schedule ng kasal namin sa Wednesday. Habang busy nakikipag usap si Maica sa office ng simbahan, lumabas ako ng hindi niya alam at sabay kinokontak ko ang number ni Matthew kahit na alam kong ma tra-trace ni Dad iyon. Ngunit un attended na ang number niya, naisip ko na blinock na niya siguro ang number ko. Napasapo ako sa noo ko dahil hindi ko na siya makokontak pa.

Hanggang sa dumating na ang Araw ng kasal namin, maraming inimbita si Dad, karamihan mga kasama niya sa army mga officials ang mga iyon. Ganun din ang daddy ni Maica na marami ding inimbitahan na mga investors at mga ka negosasyon niya. Nanduon din ang mga sikat na media dito sa

pilipinas

, pati na rin ang ilang senadors maski ang Pangulo at ang Vice President ng bansa naruon sa kasal namin.

Tumagal

ng Isang Oras ang kasal. Sobrang bongga at magara ang kasal namin na masasabing pinaghandaan talaga. Ang tanging wala sa kasal namin ni Maica ay si Mrs. Dorothy dahil kasama niya si Matthew ngayon para sa check-up nito. After ng kasal ay nauna ng lumabas ang mga guest namin papuntang reception at kami ang huli. Maraming tao sa paligid na animo’y may parade ng mga artista dahil sa sobrang dami nila, ang iba ay sinisigaw ang pangalan namin ni Maica at halata sa Mukha nila na Masaya sila para samin ngunit ako, pilit ang ngiting pinapakita ko dahil Mula sa kaibuturan ng puso ko ay hindi ako Masaya. Ayoko nito. Mas gugustuhin ko pang ikasal sa taong mahal ko na walang iba kundi si Matthew at hindi itong babaing katabi ko ngayon sa loob ng sasakyan ko.

nung nasa reception na kami, maya’t maya ang bati samin ni Maica ng mga guest namin kanina sa kasal. Ganun din ang mga makapangyarihan dito sa bansa, ang Presidente, Vice President, Senators at kung sino sino pa. Inabot na ng Gabi ang reception Hanggang sa paunti na ng paunti ang mga tao dahil nag uuwian na ang iba. Napag desisyonan ko ng umuwi ganun din si Maica after ng reception. Nasa byahe pa lang ako nung biglang tumawag sakin si Mrs. Dorothy, sinagot ko kaagad ang tawag niya baka importante pero sa tono ng pananalita nito ay kinabahan na kaagad ako dahil narinig kong ngarag ang boses niya at humihikbi at

napapasinghap

.

“Hello? Mrs. Dorothy? Bakit kayo umiiyak? May nangyari ba?”

Tanong ko sa kabilang linya na may halong takot at kaba.

“Hello Hijo, huwag kang m-mabibigla sa sasabihin ko s-sayo (hagulhol sabay singhap).”

Umiiyak niyang sabi Mula sa kabilang linya.

“A-Ano iyon Mrs. Dorothy?!”

Tanong ko.

“S-Si Matthew, hijo! N-nabangga ng sasakyan. N-Nadito siya ngayon sa St. Michael Medical Hospital, nasa loob pa siya ng O-Operating room kanina pa.”

Hagulhol niyang sabi sakin.

“Ano? S-Sige… pupunta ako ngayon diyan.”

Alalang

sabi ko. Sabay Patay ng tawag.

Bumagsak ang balikat ko sa mga narinig ko. Nanlumo ako sa mga narinig ko kay Mrs. Dorothy. Agad akong lumihis ng daan, habang nasa biyahe ay nanlalambot ang mga tuhod ko at parang kinukuha ang natitira kong lakas sa katawan ko. Halos paliparin ko na ang sasakyan ko patungong hospital.

“No! This can’t be. Paano na ako? Paano na Ang pinapangarap ko na pamilya sa piling ng mahal kong si Matthew at ang magiging panganay na anak namin na pinagbubuntis niya?”

Tanong ko sa isip ko habang naluluha ako na nagmamaneho patungong hospital kung nasaan siya ngayon.

Pagdating ko sa hospital, hindi ko na pinark ang sasakyan ko ng maayos dahil iniisip ko ang kalagayan ng mag Ina ko na nanganganib ngayon sa Operating room. Agad kong tinungo iyon ngunit bakante na Ang operating room. Nagpunta ako sa Information desk ng hospital at tinanong kung nasaan na si Matthew, sinabi naman sakin ng nurse na naka duty doon kung ano ang number ng floor at number ng kwarto ngayon ni Matthew. Hindi na ako nakapaghintay pa kaya tinakbo ko na ang elevator at sabay pindot niyon

paitaas

. Nagbukas ang elevator at tsaka na ako pumasok sabay pindot sa number ng floor para doon ako

dalhin

. Pagbukas ng elevator patakbo na akong lumabas para hanapin ang number ng room ni Matthew. Nakita ko kaagad si Mrs. Dorothy na nakayuko habang nakaupo sa waiting lounge. Lumapit ako sa kaniya kaagad.

“K-kumusta na siya? Kumusta na si Matthew? Ang anak namin? Anong sitwasyon niya ngayon?”

Sunod sunod kong tanong kay Mrs. Dorothy. Naluha na lang siya sakin sabay umiling ng marahan. Napalunok ako sa senyales niyang iyon. Napako ako sa kinatatayuan ko. Kinutuban ako ng hindi maganda.

“Wala na ang anak ninyo hijo.”

Naiiyak na sabi sakin ni Mrs. Dorothy. Nanlumo ako sa mga narinig ko at ayaw kong maniwala sa mga sinasabi niya, akma akong lalapit sa pinto ngunit bumukas iyon at niluwa si Erica. Natigilan siya nung Makita niya ako at agad niya akong nilapitan at Isang malakas na sampal ang dumapo sa kaliwa kong pisngi.

“Ang kapal ng Mukha mong magpakita rito matapos ang lahat ng ginawa mong pananakit at pangloloko sa kaibigan ko?! Saan ka kumukuha ng kakapalan ng Mukha para magpakita pa sakin at sa kaibigan ko?! Hayop kang talaga!”

Gigil na may halong Galit niyang sabi sakin.

“Wala kang karapatan pumasok sa loob at Makita ang kaibigan ko. Bakit? Tanungin mo ang sarili mo kung bakit hindi dapat kita papasukin sa loob? Hindi mo deserve na Makita pang muli ang kaibigan ko. Siguro Masaya ka na ano? Masaya ka na sa piling ng babaing pinakasalan mo, hayop ka talaga! Matapos mong anakan ang kaibigan ko, iiwan mo siya na parang pinagsawaan mo na

laruan

? Magsaya ka na dahil Patay na ang anak niyo, Ikaw Ang dahilan kung bakit namatay ang anak niyo. Sana hindi ka tigiling usigin ng konsensya mo hanggang kamatayan mo.”

Sigaw niya sakin, dama ko ang Galit at sigaw niya na sakop sa buong floor na ito. Maski ibang tao sa floor na ito ay nakatingin samin at pinapanuod kami. Hindi ako makapagsalita dahil tama naman ang lahat ng sinabi niyang iyon. Pero Akala ko ay siya lang ang tao sa loob ng kwarto kung nasaan si Matthew. Biglang bumukas ang pintuan at niluwa niyon si Rafael Theodore na anak ni Chairman Tan at may ari ng hospital na ito.

Bigla niya akong nilapitan at sabay nagpaulan ng suntok sa mukha ko. Napatumba ako sa sahig ngunit hindi ako nanlaban sa kaniya. Para lang akong Isang punching bag sa paningin nila, inaalala ko ang anak ko at si Matthew. Deserve ko itong ginagawa nila sakin ngayon.

“Hayop ka! Mamatay ka ng hayop ka. Sana Ikaw na lang ang nakaratay ngayon sa kamang nasa loob at hindi si Matthew. Anong ginawa sayo ni Matthew para ganituhin mo siya? Minahal ka ni Matthew ng

buong-buo

, binigay ni Matthew ang sarili niya sayo dahil buong Akala niya ay mahal mo siya pero niloko mo at pinaasa mo siya?! Huh?!”

Sigaw na may halong pangigigil at Galit na sabi sakin ni Rafael Theodore habang sinusuntok niya ang Mukha ko.

Dumating ang dalawang guard

at

inawat

si Rafael Theodore sa ginagawa niyang

pambubugbog

niya sakin.

Tinulungan naman ako ni Mrs. Dorothy na tumayo.

“

Palabasin

niyo ang hayop na lalaking iyan dito sa hospital na ito, at kahit anong mangyari… Huwag na huwag niyo papapasukin ang gag*ng lalaking iyan dito sa loob ng hospital ni makapasok sa kwarto ni Matthew. Tandaan niyo ang pagmumukha niya. Naiintindihan niyo?!”

Utos ni Rafael Theodore sa kanila. At kinaladkad na nila ako palabas ng hospital, Wala ako sa sarili kong sumunod sa kanila.

Blangko

ang

utak

ko niyon at walang nag si-sink in na kahit ano. Namalayan ko na lang na inaalalayan ako ni Mrs. Dorothy tumayo sa

pagkakasalampak

ko sa sahig dito sa labas ng hospital.

End of flashback….

A/N: here’s the point of view ni Ethan, oh Ethan, Akala ko pa naman

ipaglalaban

mo pagmamahal mo para kay Matthew. Hanggang salita ka lang pala.

🤨😏

Chapter 49

Matthew Aristotle

Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko, una kong nakita ang mala asul na langit na kulay ng kisame. Kasabay niyon ang maliwanag na ilaw ng florescent light, inikot ko ang paningin ko dahan-dahan. Kasabay niyon ang pananakit ng balakang ko at ilang bahagi ng katawan ko.

Hindi ko alam kung nasaan ako, mukhang hindi ito hospital dahil Mukha itong Bahay o mansion, nasa malaking kama ako na kulay light blue ang kumot, pati cover ng kamang hinihigaan ko. Kumpleto sa gamit ang loob ng kwartong ito. May malalaking cabinet, malalaking sofa, at may mga appliances din. Napalingon din ako sa bintana na kung saan makakapal ang mga kurtina ang nakalagay doon na parang mga kurtina sa mga kilalang hotel o di kaya sa mga palasyo kagaya ng sa Buckingham palace sa United Kingdom.

Dahan-dahan akong bumangon at napangiwi ng maramdaman ko ang masakit na part na parang nanggagaling sa pang upo ko.

Nasaan ako? Ano bang nangyari? Bakit Wala akong

maalala

? T-teka? Yung baby ko?

Tanong ko sa isip ko sabay hawak sa tiyan ko, nagtaka ako kung bakit lumiit iyon. Kinapa ko maigi ang tiyan ko ngunit maliit pa rin at Wala akong maramdaman doon na kahit ano. Hindi parin ako makapaniwala kaya naman hinawi ko ang kumot na nakanumot sa katawan ko para tignan ang tyan ko. Pagkatanggal ko ng kumot, agad kong hinawi pataas ang damit ko para Makita ko ang itsura ng tyan ko at Nakita ko na may tahi ako sa bandang balakang ko sa ibabang part ng tiyan ko.

H-hindi… H-hindi pwede ito?

Panaginip

lahat ng ito! Nasaan ang baby ko? Ano bang nangyari bakit ba ako nandito? Nasaan ang baby ko?

Naiiyak kong sabi sa isip ko. Hanggang sa bumukas ang pinto ng kwartong iyon at Isang boses ng lalaki ang narinig kong nagsasalita.

“Check ko muna Doc. Erica kung gising na si

Matth

— Matthew?! T-teka anong ginagawa mo?”

Gulat na sabi ni Theo sabay patakbong lumapit sakin. Naibaba niya ang cellphone na nakadikit sa Tenga niya kanina na parang may kausap siya doon.

“Yung baby ko?! N-nasaan ang baby ko? Theo yung baby ko? Hindi siya pwedeng mawala.”

Naiiyak kong sabi sa kaniya pero bigla na lang niya akong niyakap ng mahigpit.

“Wala na ang baby mo Matthew,

nakunan

ka nung nabangga ka ng sasakyan sa araw ng kasal ni Ethan at ni Maica.”

Naluluhang sabi sakin ni Theo. Hindi ko maibuka ang bibig ko, parang umurong ang dila ko sa mga narinig ko at nag sink in sakin ang mga nangyari nung araw na iyon na kung saan kitang kita ko Mula sa bintana ng sasakyan si Ethan at si Maica na masayang masaya. Nakasuot ng pangkasal si Maica at si Ethan naman ay parang naka suot ng marine captain dahil navy blue ang suot niyang uniform at may cap na pang Hepe sa ulo niya.

“Hindiiii! Hindi ang anak ko, bakittttt? Bakit mo nagawa sakin ito Ethan? Bakit? Ang anak ko na walang

muwang

…. Namatay ng dahil sa panloloko mo sakinnnnn!!!!”

Hiyaw kong sabi nag hi-hysterical na ako habang humahagulhol sa pag iyak. Hindi ko matanggap na wala na ang anak ko. Ang anak ko na iningat-ingatan ko na sabi ko sa sarili ko na ako na lang mag papalaki sa kaniya kung lokohin man ulit ako ni Ethan. Pero hindi ko na nagawa dahil sa nangyaring aksidente sakin. Niyakap na lang ako ng mahigpit ni Theo. May tinawagan siya kung sino at saka dumating si Mrs. Lydia at agad inabot ito kay Theo.

“Mga walang hiya kayo! Magbabayad kayo sa

pagkamatay

ng anak ko. Ang anak ko na Wala pang

muwang

sa mundong ito,

dinamay

niyo sa mga pangloloko niyo sakin! Mga Hayopppp kayooooo!”

Sigaw ko ng malakas habang nag wawala, umiiyak ako dahil sa sama ng loob ko ngayon. bigla ko na lang naramdaman ang antok ulit at agad akong napakalma. Unti-unti akong nakatulog dahil sa antok.

---

Rafael Theodore

Mrs. Lydia: “Hindi niya matanggap ang nangyari sa kaniya pati

pagkawala

ng anak niya. Ganyan din ang naramdaman ko noon, nung nalaman ko na pinatay sa loob ng tiyan ko ang Akala ko’y

kumadrona

para

suriin

ang tiyan ko noon, kasama ko pa ang lalaking

nakabuntis

sakin. Pero

kasabwat

niya pala ang hayop na babaing iyon na pumatay sa anak ko sa loob ng tiyan ko. Ganyan na ganyan ang naramdaman ko noon, parehas na parehas kay Doc. Matthew.”

Naaawang kwento ni Mrs. Lydia sakin, napalingon ako sa kaniya pagkatapos ko ayusin ang pagkakahiga ni Matthew sa kamang hinihigaan niya ngayon. Dito ko na siya inuwi sa mansion ko after ko bayaran ang mga bills niya sa hospital ko. May mga pinapunta na ako sa Bahay niya upang Kunin doon ang mahahalagang gamit niya pati na rin ang aso niya. The rest, pinaligpit ko na ang natirang gamit niya sa Bahay niya at nilagay nila iyon sa malalaking lalagyan na parang baul at ang mga furnitures at appliances niya sa Bahay niya ay pinalagyan ko na lang ng kumot na puti pantakip para hindi maalikabukan ang mga iyon.

“Mahirap sa sitwasyon niya na tanggapin ang mga nangyari sa kaniya Mrs. Lydia, kahit sinong babae ang nasa posisyon niya ngayon na lokohin hindi lang Isa kundi maraming beses,

masasaktan

ng malala! Mas malala pa kung pati ang batang pinagbubuntis mo na sanay mag dudugtong sayo at sa taong mahal mo ay

dinamay

din sa pananakit at panloloko sayo, Para ka na rin pinatay ng dalawang beses.”

Malungkot kong sabi kay Mrs. Lydia. Bumuntong hininga ako sabay naupo sa bakanteng upuan na malapit sa kamang hinihigaan niya. Hinawakan ko ang kamay niya habang nakatingin sa Mukha niya.

“

Pinapangako

ko sayo Matthew na hinding hindi mo na

makikita

ang lalaking iyon na

nagpahirap

sayo at may

kagagawan

ng

pagkamatay

ng anak mo.

Pinapangako

ko din na

makakaganti

ka sa kaniya.”

Sabi ko sa kaniya sabay halik sa kamay niya at dinikit sa pisngi ko. Umalis na si Mrs. Lydia dahil inutusan ko itong magluto ng pagkain ni Matthew kapag nagising na siya. Binantayan ko siya dito sa kwarto Hanggang magising siya. Maghahapon na nung magising siya. Hindi na siya nag hysterical pa. Tinulungan ko siyang bumangon pero ayaw niya akong harapin. Umupo ako sa gilid ng kama at harap sa kaniya.

Saktong pumasok si Mrs. Lydia na may hawak na Isang tray na naglalaman ng pagkaing pinaluto ko para kay Matthew. Nilapag niya iyon sa may mesa at saka siya lumabas.

“Matthew, kailangan mong kumain. Ilang araw kang

walang malay matapos kang ma

operahan

, ang Akala namin na comatose ka dahil sa

matinding

pagkakabangga

sayo. Kailangan mong

magpalakas

.”

Nag aalalang sabi ko sa kaniya.

“Ayokong kumain, wala akong

gana

.”

Sabi niya. Pero tumayo ako at umikot sa kabilang side ng kama para harapin siya, Nakita ko ang pagtagas ng mga luha niya galing sa mga mata niya. Tulala lang siya na animo’y wala siya sa sarili.

“Pero Matthew, kailangan mong kumain. Kailangan mong

magpalakas

. Para sa anak mo! Kung nakikita ka man ng anak mo ngayon, malulungkot siya. Wala na nga siya sa piling mo, ganito pa

ipapakita

mo sa kaniya?!”

Pag aalalang sabi ko sa kaniya.

“Dapat namatay na lang din ako. (Hagulhol niya) h-hindi ko

kayang

….. Mabuhay na wala ang anak ko, siya na lang a-ang meron ako….. S-Siya na lang… Siya na lang ang meron ako Theo. H-hindi ko matanggap! A-Ang anak koooooo!”

Hagulhol niya na parang pinipilit niyang maging matigas habang sinasabi niya ang mga iyon. Nahihirapan siyang huminga kaya naman niyakap ko siya at saka hinimas ang likod niya.

“Huwag mong sabihin iyan, may dahilan ang lahat kung kaya’t

nabuhay

ka at kinuha ng nasa itaas ang anak mo. May dahilan ang lahat ng bagay

nannagyayari

sa buhay mo ngayon Matthew. Huwag kang

mawalan

ng pag-

asa

.

Tatagan

mo lang at

palakasin

mo lang ang loob mo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Mga hayop Sila!

Sinusumpa

ko!….

Isinusumpa

ko na hindi sila magkakaanak ng babaing iyon, na magiging baog ang babaing iyon. Mga hayop Sila!

Dinamay

nila sa panloloko ang walang malay kong anak. Ang inosente kong anak na dinamay nila sa panloloko at pananakit nila sakin! Magbabayad silang mga hayop sila. Lalong Lalo na si Ethan, isinusumpa ko na hindi sila magkakaanak dahil hindi sila bagay na

mabigyan

ng anak matapos nilang patayin ang anak ko!”

Galit niyang sabi habang nag ngingitngit ang kaniyang mga ngipin at nakakuyom pareho ang mga kamao niya. Napapayag ko na siyang kumain ngayon. Hindi ako umalis sa tabi niya, kinuwento niya sakin ang lahat bago mangyari ang aksidente. Kinuwento niya din sakin ang tungkol kay Maica Borromeo na pinakasalan ni Ethan.

Wala akong masabi matapos ko malaman ang lahat. Tingin ko’y parang pinagplanuhan ni Ethan at nung babaing pinakasalan niya ang lahat ng bagay. Nandito ako ngayon sa loob ng office ko, Gabi na pala at hindi ko namalayan ang Oras malalim na ang gabi nung tumingin ako sa orasan. Sobra na Pala akong nag iisip sa mga kinuwento sakin ni Matthew kanina, sobra din akong naawa kay Matthew. Maski ako ay nakaramdam ng matinding Galit kay Ethan dahil sa ginawa niyang pangloloko at pananakit sa damdamin ni Matthew. Like anong ginawang masama ni Matthew sa kaniya para saktan niya ito ng paulit ulit?! Kaya hindi ko masisisi si Matthew na isisi kay Ethan ang lahat dahil lahat ng pasakit, emosyon at kung ano-ano pang naramdaman ni Matthew noon ay si Ethan ang ugat ng lahat ng iyon.

“Mukhang malalim ang

insiip

mo anak? May problema ba?”

Tanong sakin ni Mrs. Lydia sabay hatid sakin ng Isang basong gatas. Bumuntong hininga ako bago ko sagutin ang tanong niya.

“

Inaalala

ko lang ang lahat ng kinuwento sakin ni Matthew kanina, tingin ko’y

sinadya

at pinagplanuhan nila Ethan at ng babaing pinakasalan niya ngayon ang pananakit sa damdamin at panloloko ng paulit-ulit nila kay Matthew. Hindi ko lubos maisip kung bakit nila ginawa iyon kay Matthew? Anong kasalanan ni Matthew sa kanila at bakit nila ginawa ang mga iyon sa kaniya. Sana! Maaga kong nakilala si Matthew, sana ako na lang ang minahal niya at hindi ang gag*ng lalaking iyon na walang ibang ginawa kundi Bigyan ng sakit at

kalungkutan

si Matthew. Kagaya ni Matthew, hinding hindi ko din siya

mapapatawad

.”

Matigas kong sagot kay Mrs. Lydia. Napabuntong hininga na lamang siya dahil sa mga nasabi ko. Pagkalabas ni Mrs. Lydia, lumabas muna ako para silipin si Matthew sa kwarto niya. Nasa tapat na ako ng kwarto ni Matthew at sabay pinihit ko ang siradura ng pintuan at sinilip ko siya, hindi pa ako nakuntento at pumasok ako sa loob para tignan siya.

Mahimbing siyang natutulog ngunit para siyang binabangungot dahil nakakunot ang kaniyang mga noo na animo’y nananaginip ng masama. Yumuko ako upang ayusin ang kumot na kumukumot sa kaniya. Sabay pinagmasdan ko ang Mukha niya at hinagkan ko ng dahan-dahan ang noo niya.

Gagawin ko ang lahat Matthew,

tutulungan

kitang

makabangon

muli at

makalimot

sa kaniya. Gagawin ko ang lahat para

mabaon

mo siya sa

limot

. Ngayon na alam kong hindi na pagmamahal ang nararamdaman mo sa kaniya kundi Galit na matapos niyang Gawin lahat sayo ito na mukhang hindi naman niya

pinagsisisihan

lahat. Wala siyang puso, hindi siya karapat dapat para sayo.

Sabi ko sa isip ko. Pinagmamasdan ko Muna siyang natutulog at nag desisyon na akong Iwan siya at lumabas ng kwarto niya para pumunta na sa kwarto ko.

A/N: Hello Readers, malapit na ang

pagbabago

ni Matthew. Magiging Matthew ver. 2.0 na siya sa susunod na mga chapter, hintayin niyo lang maski ako na e-excite na rin for this. Thank you sa support niyo po, na i-inspire at na mo-motive talaga ako mag update ng story here.

💓😍🥰

Chapter 50

Matthew Aristotle

Makalipas

ang Dalawang Buwan….

“Theo. You’re here! (Muah) how’s your playing golf with Atty. Enrique?”

Humalik ako sa kaniya sabay tanong .

“Well, Sobrang relaxing and refreshing ng air sa golf course. Sayang hindi ka

sumama

samin.”

Ngiting sabi niya sakin sabay yakap niya sakin. Yumakap naman siya sakin.

“Oo nga eh, sayang!

Hinatid

ko kase si Ruth sa school. Alam mo naman yung batang iyon sobrang

kulit

. Haha… Pero mamaya tayo

magsundo

sa kaniya sa school ah?”

Ngiting sabi ko kay Theo sabay pisil sa ilong niya.

“Of course… Hindi ko pwedeng

tanggihan

iyan! (Muah)”

Sabi niya sabay halik sa pisngi ko. Nasa terrace ako ng mansion, kausap ko kanina si Erica. Kinamusta ko ang hospital, so Ayun, okay naman daw ang hospital. Sabi ko babalik din ako kaagad after my recovery. Yes! Malapit na ako matapos sa recovery ko. Marami na ring nagbago after 2 months.

“Oh, I forgot to tell you this. Sinabi sakin kanina ni Atty. Enrique na

nakahanap

na siya ng wedding planner natin galing US and also yung professional na international restaurant na sa US din pupunta rin dito dahil may branch sila dito bansa at doon

isasagawa

yung food taste natin for our wedding.”

Ngiting balita niya sakin.

“Oh that’s great! How about sa damit na

susuotin

natin for our wedding?“

Tanong ko sa kaniya.. sabay upo niya sa vacant chair na katabi ko. Mahangin dito sa Terrace ng mansion.

“About nga pala diyan, parating na yung damit na susuotin natin na

pinagawa

pa sa france para sa wedding natin.”

Ngiting sabi naman niya ulit sakin.

“Okay! All set na. Antayin na lang natin ang pagdating ng wedding planner natin at puntahan natin yung restaurant na sinasabi ni Atty. Enrique.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“Oh! Nakalimutan ko pala may

binake

ako na bread sa oven, wait check ko! Dito ka lang ahh…”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Oh talaga? Nag bake ka? Sige sige… I’ll wait you here, gusto ko

matikman

iyan.”

Sabi niya sakin. Sabay halik sa pisngi ko. Natawa na lang ako sa inakto niyang iyon.

Sobrang magkaiba Sila ni Ethan, malambing si Theo at may pagka makulit din pero sweet. Protective din siya sakin. And about nga pala kay Ruth? Yes! na adopt na namin siya. Paano? Hayaan niyo kong ikwento ko sa Inyo kung paano, rewind Muna tayo nitong nagdaang 2 months.

Flashback……

Hindi ko alam kung paano mag umpisa ulit. Wala na ang anak ko na

pinagaalayan

ko ng buhay ko, siya lang ang meron ako. nawala pa! Mabuti na lang at nandito si Theo at hindi siya

nagsasawang

Gawin ang lahat para

makabangon

ako sa lahat ng

pasakit

na ginawa ni Ethan sakin. Ilang Araw na ako rito sa mansion niya at unti-

unti

ko na akong

nakakabangon

. Hanggang sa naalala ko ang Plano namin ni Theo before na magpakasal sa kaniya. Lumabas ako ng kwarto at hinanap ko siya, Nakita ko si Mrs. Lydia, nakasalubong ko siya sa hallway ng mansion.

“Oh! Matthew, saan ka papunta? Sino hinahanap mo?”

Tanong niya sakin.

“Si Theo po, hinahanap ko. May gusto lang po akong sabihin sa kaniya.”

Sagot ko naman sa kaniya.

“Nasa office niya.

Halika

samahan kita papunta roon.”

Sabi niya sakin at

sinamahan

nga niya ako papunta sa office ni Theo. Nung nasa pintuan na kami ng office ni Theo,

nakasara

iyon. Kaya

kumatok

si Mrs. Lydia.

“Sino iyan?”

Tanong mo Theo sa loob.

“Anak! ako ito si Mrs. Lydia, may ginagawa ka ba?”

Tanong ni Mrs. Lydia kay Theo.

“Wala naman po Mrs. Lydia, pero nandito si Atty. Enrique at may pinag uusapan kaming

mahalaga

. bakit po?”

Tanong ni Theo.

“Nandito kase sa labas si Matthew, hinahanap ka.”

Sagot naman ni Mrs. Lydia.

“Ganun po ba? Papasukin niyo po rito siya sa loob.”

Sabi naman ni Theo. Agad binuksan ni Mrs. Lydia ang pintuan at Pinapasok ako sa loob, nadatnan ko si Atty. Enrique na nakaupo sa mahabang sofa samantalang si Theo naman ay nakaupo sa solo o single na sofa.

“Matthew bakit? May kailangan ka?”

Tanong sakin ni Theo.

“

Buo

na ang desisyon ko Theo.”

Sabi ko sa kaniya.

Naguluhan

siya sa sinabi ko.

Nagtinginan

Sila ni Atty. Enrique.

“W-What do you mean na

buo

na ang loob mo?”

Tanong ulit ni Theo sakin.

“

Buo

na ang loob ko na magpakasal sayo, tinatanggap ko na ang Alok mo sakin. Na walang

pagdadalawang

isip.”

Buong loob kong sagot sa kaniya. Natigilan siya sa mga narinig ko.

“That’s good! Good choice Doc. Santillan, ngayon pa lang sinasabi ko na sayo na hinding hindi ka

magsisisi

sa desisyon mo.”

Sabat naman ni Atty. Enrique na halata sa kaniya ang

galak

. Tumayo naman si Theo sa kinauupuan niya.

“Excuse me Atty. Mag uusap lang kami ni Matthew.”

Sabi ni Theo kay Atty. Enrique. Lumapit sakin si Theo at hinawakan ang kamay ko at hinila ako ng marahan palayo sa

kinaroroonan

ni Atty. Enrique.

“Totoo ba iyang sinabi mo?

Buo

na ang loob mo na magpakasal sakin? Matthew, hindi iyon Basta-basta kasal lang. Malaking

responsibilidad

ang

kakaharapin

mo kung ganun. Hindi Basta-basta ang desisyon mo, pag isipan mong mabuti Muna tsaka mo na sabihin sakin. Okay?”

Sabi niya na halata sa boses niya ang pag aalala sakin. Hinawakan ko ang dalawang kamay niya. Sabay tinignan ko siya sa mga mata niya ng diretso.

“

Buo

na ang loob ko magpakasal sayo dahil gusto ko! Kahit ano pa iyang responsibilidad pa iyan. Tatanggapin ko para sayo at sa pangako ko kay Chairman Tan. Hindi ko lang ito Basta gagawin para sayo, kundi sakin din. Gusto ko

gumanti

sa lahat ng nang api at

nangloko

sakin. Eto na ang Oras para bumangon ako at lumaban.”

Buong tapang kong sabi sa kaniya. Natigilan naman si Theo sa mga sinabi ko na iyon. After namin nag-usap dalawa,

sinimulan

na ni Atty. Enrique na

ilakad

ang papel namin for marriage at para

mailipat

sakin ang pagiging legal guardian ko kay Theo. Habang nasa under process ang paper namin.

Inisip

ko bigla ang batang si Ruth, dahil malapit ako sa mga bata.. Isang Gabi, Pinuntahan ko si Theo sa office niya.

(Knock-knock)

Katok

ko, bukas kase ang pinto ng office niya. Napalingon naman siya sakin.

Nakaharap

siya sa malaking desktop niya na kulay itim

nakasalim

din siya na suot sa mata niya.

“Matthew! Why are you still awake?”

Tanong niya sakin. Lumapit ako sa kaniya sabay punta sa tabi niya para tignan ang ginagawa niya.

Binabasa

niya ang ilang

mahahalagang

papers sa company niya.

“Ikaw? Bakit hindi ka parin natutulog? Tsaka ano iyang binabasa mo?”

Curios kong tanong sa kaniya.

“About lang ito sa Company. Malapit na mag operate ulit ang company, ma re-reopen na ulit iyon.”

Sabi niya,

dinikit

ko ang sarili ko sa tabi niya habang nakaupo siya sa swivel chair. Hinaplos ko ang buhok niya, malambot iyon. Nakatingin lang siya sakin. Tinaggal ko ang salamin niya sa mata.

“Matulog ma Tayo! Lumalalim na ang Gabi. Bawal sayo mag puyat.”

Sabi ko sa kaniya sabay hawak ko sa kamay niya at hinila siya

patayo

, nagpatianod lang siya sakin Hanggang sa makalabas na kami ng office niya.

“Saan mo gustong matulog? Sa kwarto mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hmmm…. Pwede bang sa kwarto mo na lang? Tabi tayo! Promise hindi ako makulit matulog.”

Sabi niya. Natawa naman ako sa sinabi niyang iyon.

“Hindi ko naman sinabi na makulit ka matulog eh. Hahaha.”

Natatawang sabi ko. Nung nasa tapat na kami ng pintuan ng kwarto ko, binuksan ko na ang pintuan niyon at pumasok na kami sa loob.

“Dito ka sa kaliwa, ako sa

kanan

.”

Sabi ko sa kaniya. Pumayag naman siya sa sinabi kong iyon. Humiga na kaming dalawa, naramdaman ko ang

pagyapos

ng mga braso niya sa balakang ko sabay

suksok

ng Mukha niya sa batok ko na

ikinatawa

ko ng malakas.

“Theo, huwag diyan

nalikiliti

ako. HAHAHAHAHA…”

Tawang

sabi ko.

“Hindi ko mapigilan eh, ang

bango

kase ng batok mo Hanggang leeg. Amoy sabon!”

Sabi naman niya. Tsaka siya tumigil.

“

Uhm

Theo? May gusto nga Pala akong sabihin sayo….”

Sabi ko sa kaniya.

“What is it?”

Tanong naman niya.

“

Uhm

, may

pinapaalaga

ako kay Nurse Eunice na Isang batang babae,

inabandona

na siya ng mga totoong magulang niya, nakilala ko siya noon sa hospital.

Nagkasakit

ito ng Diarrhea at malnutrition dahil sa kapabayaan ng mga magulang niya. Nangako ako na

aampunin

ko siya. pwede ko ba siyang

ampunin

? Alam mo naman na namatay ang totoong anak ko. At malapit ako sa mga bata.”

Sabi ko sa kaniya na malambing. Nakatingin lang ako sa kaniya, ganun din siya sakin. Ngumiti ito sakin.

“Bakit hindi? Matthew, kung saan ka Masaya. Doon din ako! Malaki ang

suporta

ko sayo. Kaya Sige! Papayag ako na

maampon

mo ang batang iyon.”

Ngiting sabi niya sakin. Hindi ko napigilan ang sarili ko at bigla ko siyang niyakap ng mahigpit sa leeg niya na

ikinatuwa

naman niya sabay yakap din sakin.

Continuation next chapter…

Chapter 51

Matthew Aristotle

Continuation of Flashback…..

Pinaayos

ko na kaagad kay Nurse Eunice ang mga papers ng adoption paper namin kay Ruth. Pinuntahan ko si Ruth sa Bahay ni Nurse Eunice. Kasama ko ang driver ni Theo at sasakyan niya ang ginamit ko papunta doon sa Bahay ni Nurse Eunice.

“Doc. Matthewwww!”

Ngiting

salubong

sakin ni Ruth.

Patakbo

siyang papunta sakin at nung

makalapit

siya sakin, bigla niya akong niyakap ng mahigpit sa leeg ko. Ako din ay niyakap siya.

“Namiss po kita Doc. Bakit po ang tagal niyong hindi

nagpakita

sakin po? Nag alala po ako sa inyo.”

Malungkot niyang sabi sakin.

“Sorry Ruth kung natagalan ako. Nagpahinga kase ako ng mahaba kase

nagkasakit

ako. Pero okay na ako ngayon.”

Masayang sabi ko sa kaniya. Niyakap niya ulit ako at saka ko siya

kinalong

o binuhat.

“Mabuti po at magaling na kayo Doc. Ilang beses kase ako tinatanong ni Ruth kung okay na daw ba pakiramdam niyo.”

Sabi naman sakin ni Nurse Eunice. Ngumiti ako sa kaniya. Binaba ko Muna si Ruth at sinabihan kong maglaro Muna siya sa garage ng Bahay ni Nurse Eunice.

“Nurse Eunice, kailangan nating mag-usap.”

Sabi ko sa kaniya. Pumasok kami sa loob ng Bahay niya at

pinaupo

niya ako sa sofa sa living room ng Bahay niya. Binigay ko sa kaniya ang Isang check na

nagkakahalaga

ng 500 thousand (

kalahating

milyon

)

“Bayad ko sayo sa pag aalaga mo kay Ruth nung wala pa ako. Don’t worry, Pera ko lahat ng iyan. Ang

tangi

mo na lang Gawin ay

ipaasikaso

mo ang

papeles

ng adoption papers ni Ruth samin.

Ipapaiba

ko ang

apelyido

niya.”

Sabi ko sa kaniya. Kinuha niya ang check at nabigla siya sa nakita niya.

“Pero Doc. Ang laki nito, hindi ko magagawang tanggapin iyan.”

Pagtanggi

niya. Ngumiti ako sa kaniya.

“Tanggapin mo na, isipin mo na lang na Christmas bonus ko iyan para sayo. Dahil sa pag aalaga at pag

babantay

mo kay Ruth.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“Salamat po Doc. Maraming Salamat po!”

Ngiting sabi naman niya sakin.

Inasikaso

na nga niya ang adoption papers no Ruth. Tumulong ang chairman ng baranggay at

sumang

ayon na din ang totoong parents ni Ruth. Gayun din ang DSWD branch sa kanilang Lugar.

Nakulong

naman ang mga magulang ni Ruth sa

kasong

negligence at child abuse. Ni ayaw magpakita ni Ruth sa kanila nung

dumalaw

ako sa kulungan kung saan nakakulong ang biological parents niya. Parehas ko silang

nakausap

noong visiting hours.

“

Alagaan

mong mabuti ang anak namin.”

Malungkot at naiiyak na sabi ng mama niya sakin.

“Gagawin ko iyon, iyon dapat ang ginagawa ng totoong magulang sa mga anak nila.

Pinagkalooban

kayo ng anak ng nasa itaas ngunit

pinagmalupitan

at

kinawawa

niyo ang anak niyo, kaya bilang

ganti

sa mga ginawa niyo. Binigay ng nasa itaas ang anak niyo sakin. Huwag kayong mag-alala. Ipaparamdam ko sa anak niyo ang hindi niyo ginawa sa kaniya o pinaramdam sa kaniya kung anong gusto niyang maramdaman niya sa inyo bilang mga magulang niya. Ang pagmamahal na tanging iyon lang ang nais nila.”

Sabi ko sa kanilang dalawa. Tumayo na ako para umalis, pero may nakalimutan pa akong sabihin sa kanilang dalawa.

“Oh! Nakalimutan ko nga Pala sabihin sa Inyo, hinding hindi niyo na

makikita

ang anak niyo simula sa Araw na ito Hanggang sa Araw ng

paglaya

niyo.

Ibaon

niyo na sa limot na nagkaroon kayo ng anak.”

Sabi ko sa kanilang dalawa at saka na ako tuluyan ng umalis.

Lumipas ang Isang linggo,

matagumpay

ang pag process ng adoption papers namin kay Ruth. Dinala ko na siya sa Mansion kung saan ako nakatira. Sa mansion ni Theo. Pagbaba namin ng sasakyan

napatingala

siya sa Nakita niya dahil sa laki ng mansion ni Theo.

“Nag laki naman po ng bahay Daddy!”

Sabi niya sakin. Daddy na ang tawag niya sakin dahil iyon ang sabi ko sa kaniya simula noong

maaprubahan

ang adoption papers namin sa kaniya.

“Dito ka na

titira

from now on.”

Ngiting sabi ko sa kaniya. Pagpasok namin sa loob. Sinalubong naman kami ni Theo. Niyakap niya ako at ganun din ako sa kaniya.

“Daddy sino po siya?”

Magalang

na tanong ni Ruth sakin sabay turo kay Theo.

“Ruth anak! Siya ang second Daddy mo. I mean kami ang magiging parents mo. Say hi to him.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“Hi po….?”

Nagtatakang

sabi niya na

ikinatawa

ko.

“Anak his name is Rafael Theodore. But call him na lang na Daddy Theo. Okay?”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“Hello po Daddy Theo. I’m Ruth po and I’m 4 years old.”

Pagpapakilala ni Ruth kay Theo. Natuwa naman si Theo sa pagpapakilala ni Ruth sa kaniya. Yumuko naman ito para

magpantay

Silang dalawa sabay

Buhat

ni Theo kay Ruth..

hinayaan

ko muna silang

magbonding

buong maghapon.

Kinagabihan

hinanap ko ang mag ama ko. At Nakita ko silang parehas tulog sa bagong kwarto ni Ruth. Lumapit ako sa kanila sabay kinumutan ko sila at hinalikan ko ang mga noo nila. Sabay naglakad na ako palabas ng kwarto na iyon.

End of flashback…….

Kinuha ko na sa loob ng malaking oven ang binake ko na bread, tinulungan ako ni Mrs. Lydia na mag bake niyon. Paglabas ko niyon, nilagay ko iyon sa Isang pinggan na Malaki at nilagay ko ang pinggan sa tray.

At naglakad na ako pabalik ng terrace kung saan naghihintay si Theo. Paglapit ko sa kaniya nilapag ko ang bread na binake ko sa wooden table na parang pininturahan ng barnis.

“Here’s the bread!”

Ngiting sabi ko. Halata naman sa Mukha ni Theo na natatakam ito ngayon.

“

Tikman

mo, at sabihin mo sakin kung anong

lasa

ng gawa ko?!”

Masayang sabi ko sa kaniya. Sumunod naman siya sa sinabi ko. At agad kumuha ng pang slice ng tinapay sabay humiwa ng kaunti sa bread na ginawa ko. Kinain niya kaagad iyon.

“Hmmm… It’s my favorite, banana bread. How did you know that?”

Masayang tanong niya sakin.

“Mrs. Lydia told me na favorite mo ang bread na iyan, so that’s why

nagpatulong

ako sa kaniya mag bake ng tinapay na iyon. How’s the taste?! Na sobrahan ba sa tamis or sakto lang?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sakto lang ang

lasa

niya, hindi siya sobrang tamis. Tamang Tama lang ang

lasa

…. Very good! Isang beses mo lang nagawa pero nakuha mo na kaagad yung taste.”

Masayang sabi niya sakin. Tumayo siya sabay halik sa pisngi ko, natuwa ako sa ginawa niyang iyon. Nakapa ko ang likod niya na medjo basa.

“Hey? Change your clothes, basa yung likod mo baka mamaya

magkasakit

ka niyan. Sige na, magpalit ka na ng damit.”

Pakiusap ko sa kaniya.

“Okay Sige! Pero babalik ako.

Uubusin

ko pa iyan, hahaha.”

Natatawang sabi niya sakin sabay naglakad na palayo papunta sa kwarto niya.

Habang inaantay ko siya dito sa Terrace. Napansin ko ang Isang familiar face na Nakita ko sa cover ng News paper na nakapatong sa single table na  pinaglalagyan ng katamtamang laki na flower vase na may lamang sariwang bulaklak na malapit sakin. Kinuha ko iyon at binasa ang front page ng news paper na iyon.

“PNP Chief Nolasco and his Wife have not had children for a long time because his Wife, Maica Borromeo-Nolasco, has a Health Issue.”

Naka bold na sulat sa front page ng news paper at ang picture nilang mag-asawa. Bigla akong napa evil smirk at natawa ng palihim sa nabasa ko sabay tingin sa malayo.

Nagkatotoo ang

sumpa

ko na hindi sila magkakaanak. He and his wife deserves it. How poor you are Maica?

Naturingan

lang babae kesa sakin pero hindi mo

mabigyan

ng anak ang asawa mo!

Sabi ko sa isip ko. Sabay nilapag ang news paper sa single table na iyon.

Chapter 52

Ethan Nolasco

“Bakit na lang laging ganun?

Sinubukan

naman natin, why is this happening? Saan tayo

nagkulang

hon?!“

Naiiyak na tanong sakin ni Maica. Nakaupo ito sa gilid ng masters bedroom namin. Lumapit ako sa kaniya at inalo ko siya.

“Hon, ibig sabihin lang iyon hindi pa tayo

handang

mag kaanak..“

Sabi ko sa kaniya na seryoso.

“No! Ayokong tanggapin ang tungkol diyan, gusto ko na mag kaanak… Ethan? Please,

sumubok

pa tayo ng Isa pa. Please?!“

Nakikiusap niya sakin. Nag iba ang pakiramdam at emosyon ko ng Oras na iyon.

“No! Tama na.

Sumubok

na Tayo ng maraming beses, Wala naman nangyayari. Hindi ako ang may problema rito. Ikaw iyon! Kaya kahit na anong Gawin natin, wala at walang mabubuo diyan sa loob mo dahil may problema sayo at hindi sakin.“

Matigas kong pagpapaliwanag ko sa kaniya sabay tumayo.

“So ano?

Hahayaan

na lang ba natin na Wala Tayong anak? Ethan? Matagal na tayong kasal 3 months na. Naghihintay si Dad ng apo niya ganun din ang dad mo?“

Sabi niya sakin. Humarap ako sa kaniya.

“Kaya nga! Nag iisip ka ba? Ang sabi ko Wala akong deperensya. Ikaw ang may deperensya kaya hindi tayo

nakabuo

. Sisihin mo ang sarili mo, huwag mong

ibaling

sakin ang problema mo. Kung ganito na lang lagi ang pag uusapan natin? Mabuti pang

iwasan

na lang kita dahil nakakapagod na

makipagtalo

sayo!“

Sabi ko sa kaniya at sabay tinalikuran siya at naglakad palabas ng kwarto namin.

“Bumalik ka dito Ethan! Hindi pa tayo tapos mag usap! Ethannnnn!”

Sigaw niyang tawag sakin pero hindi na ako lumingon o tumigil. Dire-ditetso akong nag lakad palabas ng bahay namin. Nakabukod na kami ngayon, matagal na kaming bumukod bilang ganap na mag asawa. Aaminin ko, nasasanay na ako sa tabi ni Maica pero si Matthew parin ang nasa puso ko. Matagal ko na siyang hindi nakikita pa. Bumabalik balik ako sa Bahay niya ngunit Wala ng tao doon.

Nakakapasok ako doon sa loob at kung Minsan inaalala ko ang mga panahon na natutulog kami sa kwarto niya, kumakain kami ng sabay sa dining room at kung ano-ano pa. Ngayon, puro na iyon alikabok at mga tinabunan ng puti at makakapal na kumot na tumatakip sa mga appliances dito at ganun din sa mga furnitures dito. Wala na ring ilaw dito dahil naputulan na ito ng kuryente ang Bahay niya ganun din ang tubig.

“And where are you going Ethan? Bumalik ka rito! Hindi pa tayo tapos mag usap dalawa!”

Habol sakin ni Maica nung pababa ko ng hagdan. Hindi ko na siya pinansin pa, dire-ditetso ako palabas ng Bahay namin sabay sakay ng sasakyan ko.

“

Buksan

niyo ang gate, bilis!“

Utos kong sabi sa mga guard. Sinunod naman nila ang utos ko at saka nila binuksan ang malaking gate. Saka ko pinaandar ang sasakyan ko palabas ng Bahay namin. Hindi ko alam kung saan ako pupunta ngayon. Nasa kalagitnaan ako ng highway at kasalukuyan naka red light. Habang inaantay ko ang pag green light, napalingon ako sa kabilang side ng intersection sa may gawing kanan ko. Napako ang tingin ko nung Makita ko ang familiar na Mukha ng Isang lalaki sa loob ng sasakyan na kulay itim.

Matthew?

Tinitigan ko mabuti ang Mukha ng lalaking Nakita ko kahit malayo iyon sa direksyon ko. At si Matthew nga ang Nakita ko. Mukha siyang Masaya at ang lalaking nag dri-drive ng sasakyan ay walang iba kundi Si Rafael Theodore at may batang babae sa loob ng sasakyan na iyon sa likod nila na nkatayo at nakasuot ng uniform.

May anak Sila?

Tanong ko sa isip ko. Bigla na lang nag Green light at umandar ang sasakyan nila patawid sa katapat na Daan. Matapos mag green light ang kanang part ng intersection. Samin naman ang nag green. Tinungo ko ang Daan na tinahak nila para sundan Sila, hindi ko nakuha ang Numero ng plaka ng sasakyan nila. Pero alam kong itim na sasakyan iyon. Sa paglilibot ko, nakaabot ako sa Isang malawak at malaking mall. Nagbabakasakali na dito ko Sila Makita kaya naman pinark ko ang sasakyan ko sa parking lot ng mall. Palabas na sana ako ng sasakyan ko nung biglang tumawag si Maica pero agad kong pinower-off ang cellphone ko sabay labas ng sasakyan ko.

Nakailang floor na ako, nilibot ko na kada floor para mahanap sila ang hindi ko na lang nadadaanan ay yung floor na puro restaurant at fast food. Pagdaan ko doon tinalasan ko ang paningin ko para mahanap sila, nasa kalagitnaan na ako ng floor na iyon na puro restaurant at fast food. Nung Makita ko ang pamilyar na uniform ng batang kasama nila sa loob ng sasakyan kanina. Napako ako sa kinatatayuan ko nung Makita ko na ang taong hinahanap ko kanina pa.

Nasa loob Sila ng Isang kilalang restaurant at Masaya silang kumakain, malapit sila sa malaking salamin na pader ng restaurant na iyon. Kitang kita ko kung paano tumawa si Matthew ganun din si Rafael at Yung batang babae na kasama nila. Masayang Masaya sila na parang Isang pamilya. Nakaramdam ako ng kirot sa puso ko dahil sa mga napapanuod ko dito sa kinatatayuan ko. Hindi ko namalayan na nag uunahan ng lumabas ang mga luha na galing sa mata ko pababa sa psingi ko.

Ganiyan

din ba tayo

kasaya

kung hindi ko

pinakasalan

si Maica? Matthew?!… Siguro kasama pa natin ang anak natin. Siguro ganyan din tayo ngayon,

nagtatawanan

habang kumakain at

kapiling

natin ang anak natin…. Ang tanga ko! Ang tanga-tanga ko…. Kahit ilang buwan na ang lumipas, Ikaw parin ang mahal ko Matthew, patawarin mo ako kung

naduwag

ako at hindi ko

pinaglaban

ang pagmamahal ko para sayo. Patawarin mo din ako sa mga panlolokong ginawa ko sa iyo noon. Sana….. Magkaroon ako ng chance na kahit Isang araw lang

makapiling

at makasama kita at

ipapaalala

ko sayo kung gaano tayo

kasaya

noong nasa Bahay mo pa tayo at parang mag asawa tayo sa ginagawa natin.

Ipapaalala

ko ang lahat ng iyon sayo.

Naluluhang sabi ko sa isip ko. Napayuko ako dahil may mga taong nakatingin na sakin dito sa kinatatayuan ko. Pinunasan ko ang mga luhang bumabagsak galing sa mga mata ko. At naglakad na palabas ng mall na iyon dahil hindi ko na kayang magtagal pa doon at pumunta na ako sa sasakyan ko. Umiyak ako ng umiyak sa loob ng sasakyan ko.

Marami akong pinagsisisihan na ginawa, marami akong gustong

itama

, Isa na doon ang pagiging

duwag

ko. Hindi ko

pinaglaban

ang pagmamahal ko sa kaniya at sa anak namin na wala na, kasalanan ko ang lahat kaya ako pina

parusahan

ng nasa itaas ngayon na hindi na ako magkakaanak pa kay Maica, siguro tama at dapat na rin na hindi ako magkaanak sa babaing hindi ko naman mahal. Pero habang buhay kong pagsisisihan ang mga ginawa kong ito. Pati narin ang mga ginawa kong pangloloko ko rin sa kaniya. Tama si Erica,

dadalhin

ko hanggang sa

kamatayan

ko ang

pagkamatay

ng anak namin ni Matthew, habang buhay ko iyon pagsisisihan.

Hagulhol kong sabi sa isip ko dito sa loob ng kotse ko, napapalakas na ang iyak ko at hikbi ko dahil sa sobrang bigat ng nararamdaman ko ngayon dito sa puso ko.

A/N; Now playing “Love in the Dark by Adele.” tamang tama lang yung

kanta

sa chapter na ito.

💔😭

Chapter 53

Ethan Nolasco

“Isa pang bote pleaseeeeee!”

Sigaw ko sa barista.

“Ahh sir,

pasara

na po kase kami. Hindi na po pwede.”

Sabi ng barista sakin.

“Sige na, Isang bote na lang pleaseeee!”

Pagmamaktol ko.

“Kuya paki assist po si kuya palabas po. Sobrang lasing na,

nangungulit

po na Bigyan ko pa ng Isang bote ng alak.”

Utos ng barista sa bouncer.

“Anong

papalabasin

ako?

Nanghihingi

na nga lang ako ng Isa pang bote eh, iyon na yung last sige na!”

Pabulyaw kong sabi sa barista na iyon. Naramdaman ko na lang ang pagwak sa braso ng malaking tao na bouncer. Nagpupumiglas ako sa kaniya pero hindi ko na nagawa pang manlaban dahil mas malakas siya sakin. Kinaladkad niya ako palabas ng bar, nung nasa labas na kami ng bar. Tinulak ako ng bouncer at napabagsak naman ako sa sahig ng kalsada.

Wala na akong nagawa pa kaya tumayo na ako sa pagkakabagsak ko sa sahig at pinagpagan ko ang sarili ko. Pasuray suray ako papunta sa sasakyan ko at binuksan ang pintuan ng sasakyan ko sabay pumasok na sa loob. Napasandal ako sa driver seat ko. Hindi ako makakilos dahil umiikot ang paningin ko dahil sa sobrang kalasingan.

Nagising na lang ako na tanghali na at nandito ako sa loob ng sasakyan ko. Bumangon na ako para tignan ang Oras sa cellphone ko. 12:30 na ng tanghali pasado. Kinuha ko ang phone sa bulsa ng suot ko na pantalon at inopen iyon,

30+ missed calls from Maica.

50 + messages from Maica.

Hindi ko na pinansin iyon at agad na umalis sa tapat ng bar na iyon. Ayoko pa umuwi ng Bahay kaya naman nag desisyon ako na umuwi sa mansion namin. Wala akong pake kung magsumbong man si Maica sa daddy niya, Wala naman kwenta ang marriage namin para sakin. Kung pwede lang ibasura ang marriage iyon like nagpakasal ka sa taong hindi mo naman mahal o sa taong Akala mo is siya na pero sinasaktan at niloloko ka naman, pwede mong itapon o ibasura na parang papel ang marriage niyo para mawalan na iyon ng bisa at parehas kayong makalaya sa isat-isa. Sana ganun na lang ang marriage dito sa bansa pero hindi, priority talaga sa batas ng bansang ito ang marriage at walang divorce dito. Annulment lang ang meron.

Pagdating ko sa Bahay, nabigla si Mrs. Dorothy sa pagdating ko.

“Oh! Hijo, bakit ka nandito? Hindi ka ba umuwi sa Inyo? Kagabi ka pa hinahanap ni Maica. Lagi siyang tumatawag dito para itanong kung nandito ka. Ano bang nangyari sa inyong dalawa? Nag away ba kayo?”

Tanong ni Mrs. Dorothy sakin.

“Ayoko na siyang makasama, gusto ko na bumalik kay Matthew. Hindi ko kaya ang ganito! Nahihirapan na ako. Hindi ko gusto pang makasama ng habang Buhay ang babaing iyon, ayoko sa kaniya. Gusto ko si Matthew! Bakit ba kase ganito ang buhay ko? Gusto ko na lang

mamatay

kung hindi ko man lang siya makakasama.”

Naluluhang sabi ko kay Mrs. Dorothy.

“Anak, huwag mong sabihin iyan!

Tatagan

mo lang ang loob mo,

malalagpasan

mo rin lahat ng ito.”

Pang aalo sakin ni Mrs. Dorothy.

Hindi ako umuwi sa amin sa sariling Bahay namin mismo ni Maica. Gabi na, Umuwi si dad at Nakita niya ako sa living room. Nagtataka siyang lumapit sakin sabay umupo sa bakanteng space ng sofa.

“What are you doing here Son? Hindi ba dapat nasa Inyo ka at kasama si Maica?”

Tanong niya sakin.

“Ayoko Muna siyang Makita at makausap Dad. Lagi na lang kaming nag aaway dahil sa hindi siya

mabuntis

. Hindi naman ako ang may deperensya kundi siya, sinabi ng family doctor niya sa kaniya na may problema siya sa ovaries niya. Pero heto, ako ang sinisisi niya kung bakit hindi daw kami mag kaanak. Hindi ko daw siya mapagbigyan ng Isang pagkakataon para

subukan

ulit na magkaanak kami. Hindi ko alam Dad?! Nahihirapan ako sa kaniya, daig pa siya ng Isang Bata kapag sinabihan mo na hindi

gagana

ang Isang

laruan

dahil may

sira

, hindi niya

pagpipilitan

iyon sayo. Pero siya na sinabihan ng family Doctor nila na may Deperensya siya sa

pagkababae

niya, hindi niya maintindihan iyon.”

Mahabang sabi ko kay Dad. Natahimik na lang si Dad at Wala siyang maibigay na payo sakin.

“I have to go anak! If gusto mo matulog dito, it’s up to you kung Hanggang kailan mo gusto dito. Pero kung pumunta rito ang asawa mo, Sumama ka na sa kaniya para umuwi na sa inyo.”

Sabi ni Dad sakin sabay talikod at naglakad na papasok ng office niya. Napatingala na lang ako sa kisame habang nakasandal sa malaking sofa namin.

---

Gen. Elijah Nolasco

“Now see what you’ve done! Nakikita mo na ang nangyayaring miserable sa Buhay ng anak mo.”

Sermong sabi sakin ni Mrs. Dorothy.

“Sabi ko naman sayo na hindi

sasaya

ang Buhay ni Ethan sa babaing iyon, pero anong ginawa mo?

Pinanghawakan

mo parin ang

pagkakaibigan

mo sa lalaking iyon. Kesa ang pagiging

huwarang

ama mo sa anak mo, ngayon? Sino na ngayon ang

nagdurusa

? Ang anak mo hindi ba? Masaya ka na ngayon na nagkakatotoo ang sinabi ko sayo noon? Hindi kita maintindihan General.”

Dugtong pa niyang sabi sakin.. tumalikod na siya sakin sabay naglakad palabas ng office ko. Nakasandal lang ako sa swivel chair ko at naka cross arms.

Tama si Mrs. Dorothy, ang anak ko ngayon ang nag

hihirap

sa

desisyong

ginawa ko. Anong

klaseng

ama ako?

Pinasok

ko ang anak ko sa Isang

problemang

dapat ay para sakin ngunit

pinaako

ko sa kaniya?

Nangongonsensyang sabi ko sa isip ko.

“Patawarin mo ako anak, kung Ikaw ang

pinaako

ko sa bagay na ito na dapat ay sakin lang. Patawarin mo ako kung Ikaw ang nagdurusa ngayon sa halip na ako. Ikaw ang ginawa kong pang bayad

utang

sa lahat ng

pagkakautang

na loob ko kay Rolando. Patawarin mo ako anak sa lahat!”

Naluluhang sabi ko sa isip ko.

“Ethan! Ethan…. Ethan where are you?! I know na nandidito ka. Please! Umuwi na tayo!”

Natigilan ako sa lag iisip ko nung marinig ko ang boses ni Maica sa labas ng office ko. Agad akong napatayo at naglakad palabas ng office ko. Paglabas ko Nakita ko si Ethan na bumaba ng hagdan.

“My goodness Ethan! Kahapon pa ako nag aalala sayo, nandito ka lang pala. Kailan ka umuwi rito? Ilang beses na ako

tumwag

dito at

sinabing

Wala ka. Ethan my love! Umuwi na Tayo. I promise, hindi na kita

aawayin

ulit.”

Nagmamakaawang sabi ni Maica sa anak ko.

“Sige! Uuwi na tayo.”

Malungkot na sagot ng anak ko kay Maica.

“Mauna na po kami Daddy. Pasensya na po sa away namin, away mag asawa lang po.”

Sabi ni Maica sakin. Hindi lumingon ang anak ko sakin. Tinanaw ko na lang Sila Hanggang sa palabas ng mansion ko. Pagkaalis ng mga sasakyan nila. Nakita ko si Mrs. Dorothy na nakatayo sa may tabi ng hagdan, nakatingin siya sakin at umiling ng kaunti.

“Sana hindi ka

magsisi

sa mga desisyon mong iyan General.”

Sabi niya sakin sabay tumalikod na at naglakad pabalik ng kusina. Napabuntong hininga na lang ako at pumasok na lang sa office ko. Nung nasa office table na ako. Naaalala ko ang picture namin ng asawa ko na nakalagay sa picture frame na maliit, kinuha ko iyon at pinagmasdan ko iyon. Kaming dalawa lang ng asawa ko ang nanduon, Wala pa si Ethan niyon. Pinagbubuntis pa lang siya ng asawa ko noon.

“Isabel,

tulungan

mo akong mag isip kung ano ang nararapat kong gawin. Kung nandidito ka lang ngayon, alam kong

magagalit

ka sakin dahil sa desisyong ginawa ko para sa anak natin. Patawarin mo din ako Isabel kung naging mahina akong ama sa anak natin, sa halip na ako ang magbayad sa lahat ng utang na loob na

itinulong

sakin ni Rolando, pinaako ko iyon sa nag iisa nating anak.

Pinakasal

ko siya sa babaing hindi niya gusto. At ngayon, siya ang nagdurusa at hindi ako. Patawarin mo ako Isabel, patawarin niyo sana ako ng anak natin.”

Umiiyak kong sabi sa picture ng asawa ko. Kumuha ako ng alak na nandito sa loob ng office ko at sinalinan ko ng babasagin na baso ang alak roon at sabay tinungga ko Habang umiiyak.

Chapter 54

Matthew Aristotle

“Bye Daddy!”

Sigaw sakin ni Ruth sabay kaway. Kumaway din ako sa kaniya, Sinundo na kase siya ng teacher niya. Kinder na si Ruth at next year, gra-graduate na siya. Tinanaw ko lang siya palayo sakin. Biglang nag ring ang phone ko, kinuha ko sa bulsa ng suot ko na slack na black.

Si Theo.

Agad kong sinagot ang tawag ni Theo.

“Hello?”

Sagot ko sa tawag niya.

“Matthew! Boo, where are you?”

Tanong sakin ni Theo.

“Nandito pa ako sa school ni Ruth, pauwi na ako. Why? Is there a problem?”

Tanong ko kay Theo.

“Nothing! Nandito na kase yung wedding planner natin

na galing US kasama si Atty Enrique.”

Masayang balita niya sakin.

“Oh really? Okay Sige, I’m on my way na! Paki sabi

pakihintay

ako. Pauwi na ako diyan boo!”

Excited na sabi ko. Sabay naglakad na ako papunta sa kotse, pinagbuksan ako ng pintuan ng driver at saka na ako pumasok sa loob. Umalis na kami sa school ni Ruth at pauwi na ako sa mansion. Pag uwi ko sa mansion agad akong sinalubong ni Theo sa entrance door.

“Glad your here, how’s Ruth?”

Masayang bati niya sakin sabay tanong kay Ruth.

“She’s okay naman, sinundo siya ng teacher niya papasok sa loob ng school.”

Ngiting sagot ko naman kay Theo.

“That’s good to hear, Tara! Nasa loob na Sila,

hinahantay

na nila tayo.”

Sabi niya sakin.

“Sure!”

Ngiting sagot ko naman sa kaniya. Sabay kaming pumasok sa loob at Pinuntahan namin ang mga bisita namin na nasa malaking living room ng mansion.

“

S

orry if we made you wait here.”

Sabi ni Theo sa kanila.

“I’m Rafael Theodore Tan and he is my fiance Mr. Matthew Aristotle Santillan.”

Pagpapakilala ni Theo sa sarili niya at sakin sa dalawang babae na professional wedding planner na galing US dahil gaganapin sa US ang kasal namin.

“Hi! Nice to meet you our lovely couple. I’m Meryl Scott and she’s my assistant Mrs. Kimberly Hudson.”

Pagpapakilala samin ng dalawang babae sabay shake hands kanila.

“Take a seat please.”

Pag aya sa kanila maupo ni Theo.

“Shall we start?”

Tanong ni Mrs. Meryl samin..

“Sure! We’re excited to see what your best designs are for our wedding right boo!”

Excited na sabi ni Theo sa kanila at sabay tanong sakin. Napangiti ako at hinawakan ang kamay niya sabay pinisil iyon, maski ako ay na e-excite tumingin sa mga sample designs na dala nila na maiaalok nila samin.

“Here’s our design!

Uhm

… Kimberly, assist them and list the designs they would like for their weeding. okay?!”

Utos ni Mrs. Meryl sa assistant niyang si Mrs. Kimberly.

Lumapit samin si Mrs. Kimberly at saka umupo sa tabi ko sabay bigay ng Isang makapal na magazine nila for wedding designs na maraming possible na pagpipilian ko. Binuklat ko Isa Isa ang mga pages ng magazine na iyon sinusuri ko maigi ang mga pictures kada pages..

“

Nakapili

ka na?”

Tanong sakin ni Theo.

“Wala pa,

naghahanap

pa lang ako ng maganda. yung memorable na hinding hindi ko makakalimutan yung Araw ng kasal natin.”

Sabi ko sa kaniya.

Nangangalahati na ako sa magazine na iyon Hanggang sa naagaw ng atensyon ko ang Isang design na sobrang Ganda sa paningin ko na parang historical places siya. It looks like old church na walang bubong at ginawa yatang pananggalang ng mga sundalo noong panahon ng giyera.

“This place? My boo! Ang Ganda hindi ba?”

Tanong ko kay Theo. Tinignan naman ni Theo iyon at nagandahan din siya sa Lugar na iyon.

“Magaling ka talaga pumili, ang Ganda nga. Minimalist siya dahil

nakadagdag

ng Ganda yung old structure na iyan at yung design ng mga bulaklak sa pader.”

Tugon naman niya.

“So eto na lang piliin natin? Gusto ko ito.”

Masayang sabi ko.

“Me too! The place is glamorous.”

Sabi naman ni Theo. Nilingon ko si Mrs. Kimberly sa tabi ko at masayang sinabi ko sa kaniya kung ano yung napili ko na design at sabay pinakita ko sa kaniya iyon.

“You choose a good design Mr. Santillan, and you know? that is the most popular wedding design and venue that is chosen by those who get married in us and in that place, there are many couples who are still married, the marriage of those who get married in that place is very strong. We believe in what the elders say about that place that if you get married in that old church, you will never be separated from the person you married for the rest of your life.”

Masayang paliwanag sakin ni Mrs. Kimberly.

Napangiti naman ako sa sinabi niyang iyon sabay lingon ko kay Theo. Narinig din niya kase ang sinabi ni Mrs. Kimberly sakin.

After ko mamili ng wedding venue or design, namili naman ako ng wedding reception para sa reception namin after ng wedding. Masusi akong naghahanap ng wedding reception namin sa Isang magazine ng biglang maagaw ng atensyon ko ang Isang napaka elegant at glamorous na wedding reception.

“Here Theo! Tignan mo, ang

elgant

at ang

linis

tignan hindi ba?”

Sabi ko sa kaniya. Tinignan niya iyon at sumang ayon naman siya. Hindi ko namalayan na hawak ni Theo ang kamay ko. Napatingin ako doon sabay tingin kay Theo. Nakatingin Pala siya sakin, nagtama ang mga mata namin pareho at may kung anong naramdaman ako Mula sa puso kong iyon.

“

Uhm

… Theo, saglit lang..

papahangin

lang muna ako sa labas!”

Sabi ko sa kaniya. Sabay Tayo at iniwan ko ang magazine na iyon sa sofa. At naglakad palabas, busy din si Mrs. Meryl sa pakikipag usap kay Atty. Enrique about sa design ng invitation cards namin at kung sino-sino ang iimbitahin sa kasal namin ni Theo. Lumabas ako at nagpahangin sa garden, walang katao-tao doon, nakatayo lang ako sa may Bermuda grass at pinagmamasdan ko ang mga nag gagandahang orchids na ibat ibang kulay gayun din ang mga paru-parong nanduduon na palipat lipat ang pwesto sa mga bulaklak. Sari sari at iba-iba ang mga bulaklak dito sa malaking garden nila Theo. Nasa loob ito ng Isang babasagin na Bahay, dahil puro salamin ang bubong, pader at pintuan ng garden. Tama lang dahil para hindi tirik direkta ang sinag ng Araw sa halaman at bulaklak.

“Para kang Isang bulaklak na mahirap abutin.”

Natigilan ako sa pagmamasid sa loob ng garden nung marinig ko ang boses ni Theo Mula sa likod ko. Napalingon ako sa kaniya at nakita ko siyang nakatayo sa Isang uri ng halaman na may bulaklak.

“

Maihahalintulad

kita sa Isang Rosas dahil puno ka ng

tinik

, ang

tinik

ang

naglalarawan

sa mga

pagsubok

o

problemang

kinaharap

mo noon dahil sa pag ibig mo sa lalaking nangloko sayo. At Ikaw ang Rosas sa

tuktok

,

pulang

pula at

sariwa

na

kakulay

ng sariwang dugo. Hindi kita

mahawakan

o

maabot

dahil sa mga tinik mo, dahil sa mga problemang

naranasan

mo sa dating pag ibig mo, ayaw mo ng sumubok ulit para magmahal,

natuto

ka ng umiwas at

isarado

ang puso mo sa iba, pero paano naman ang mga tao sa paligid mo na

umaasang

mamahalin ka nila…. kagaya ko? Matthew! Hanggang kailan kita

maabot

? Hanggang kailan ako

maghihintay

na mapansin mo din ako?”

Malungkot niyang sabi sakin. Nakaramdam ako ng awa at kirot sa puso ko dahil damang dama ko ang sinabi niyang paglalarawan sakin sa Isang Rosas na bulaklak. Lumapit ako sa kaniya at habang lumalapit ako sa kaniya, lumuluha ang mga mata ko.

“Theo I’m sorry! H-hindi ko alam na may gusto ka sakin. Sorry kung

nabulag

ako ng pagmamahal ko kay Ethan, sorry kung hindi kita napansin. Ang dami mo ng ginawa para sakin, samantalang ako?

Bulag

parin ako sa pagmamahal mo sakin. I’m very very sorry! Sorry kung naging

manhid

ako.”

Naiiyak kong sabi sa kaniya. Bigla na lang niya akong niyakap ng mahigpit at humagulhol ako sa dibdib niya. Niyakap ko din siya pabalik.

“

Shhh

….

Tahan

na! Huwag mong sisihin ang sarili mo, Mali lang talaga dumating ang nararamdaman ko para sayo. Kung kailan na may

iniibig

kang iba, doon ako nakaramdam ng pagtingin sayo ng hindi ko alam. Kaya kasalanan ko din, sana

binaling

ko na lang ang atensyon ko sa iba para mawala itong nararamdaman ko para sayo.”

Naluluha din niyang sabi sakin.

“Pero ngayon na wala na siya? Sana naman ako na ang pag

tuunan

mo ng

pansin

ngayon dahil ako lang lagi nandidito sa tabi mo. Maghihintay ako kahit gaano pa

katagal

Matthew, maghihintay ako kahit na alam ko na Wala akong

kasiguraduhan

na ako ang pipiliin mo sa huli. Ipaparamdam ko parin sayo ang pagmamahal ko.”

Sabi niya sakin sabay hawak ng dalawang kamay niya sa magkabila kong pisngi. Napatingala ako sa kaniya at nagtama ang mga mata namin. Hanggang sa lumalapit ang buong Mukha niya sa Mukha ko, napapikit na lang ako at naramdaman ko ang paglapit ng mga labi niya sa labi ko. Naramdaman ko ang mga malalambot niyang labi na nakalapat sa labi ko. Unting umawang ang labi ko kaya naman naramdaman ko ang unti-unting pagpasok ng dila niya sa loob ng bibig ko. Naging passionate ang kiss namin Hanggang sa bigla ko naalala ang paghalik sakin ni Ethan kung kaya’t naitulak ko palayo si Theo sakin..

“I-I’m sorry Theo, n-naalala ko bigla kung paano ako halikan ni Ethan. Pasensya na!”

Sabi ko sabay pinunasan ang mga luha sa mata ko at agad napatakbo palabas ng garden house. Naiwan ko si Theo doon. Tumakbo ako ng tumakbo palayo sa garden house. Hanggang sa nakarating ako sa pool. Bumuntong hininga ako sabay sapo sa dibdib ko. Napaupo ako sa gilid ng pool at sabay nilublob ko ang mga paa ko sa tubig. Napapikit ako dahil dinadama ko ang pagihip ng hangin na tumatama sa buong katawan ko.

“I’m sorry kung hinalikan kita. Pero iyon ang first kiss ko. Hindi ko

maitatanggi

na nagustuhan ko ang halik ko sayo, at

natutuwa

ako dahil Ikaw ang first kiss ko.”

Natigilan ako sa mga sinabi ni Theo sakin nakaupo din siya sa tabi ko at nakalublob ang mga paa niya din sa tubig.

“Ang

kulit

mo, may

lahi

ka bang

kidlat

? Bigla bigla ka na lang

dumarating

ng hindi ko namamalayan.

Nangugulat

ka p—

Hindi niya pinatapos ako sa pagsasalita dahil bigla niya akong hinalikan. Sa pagkakataon na iyon naging mapusok na ang halik niya sakin. Hindi ko alam kung bakit pero sabi ng isip ko, huwag ko pansinin kung paano humalik si Ethan, huwag ko I compare ang halik ni Theo kay Ethan. At unti-unti na nga ako nagpatangay sa mga halik niya sakin.. naramdaman ko na lang na ang buong kamay ni Theo ay nakapulupot sa balakang ko at ang dalawang kamay ko naman ay nakapulupot sa leeg niya.

Naputol ang halikan namin dahil habol hininga kaming pareho.

“Mahal na mahal kita Matthew.”

Seryosong sabi niya sakin.

“Ayos lang kung hindi mo pa masabi sakin iyon. Pero

hihintayin

ko

iyong

sagot mo na iyon. Sana pangalan ko ang marinig ko kadugtong ng salitang inaasahan ko mula sa iyo.”

Sabi niya na ikinatulala ko at bigla niya akong hinalikan sa noo ko. Hinawakan niya ang kamay ko sabay hila sakin patayo.

“Tara na! Inaantay na nila tayo sa loob.”

Sabi niya sakin. Tumango naman ako pero Akala ko maglalakad na kami pero hindi, napatili ako nung bigla niya akong binuhat na mala bagong kasal.

“Theo?!”

Sigaw kong pangalan sa kaniya.

“What?”

Natatawang tanong niya.

“Anong what? Ibaba mo nga ako!”

Utos ko sa kaniya.

“Hindi pwede, hahaha

masanay

ka na dahil after ng kasal natin.

Bubuhatin

kita ng

paganito

!”

Natatawang sabi niya sakin.

“Theo Isa, hindi ako

natutuwa

ah?! Pag talaga tayo

nadapa

at

napasubsob

ako, sinasabi ko sayo….”

Pagbabanta ko sa kaniya.

“Sige nga?! Anong gagawin mo sakin pag

nasubsob

tayo rito?”

Paghahamon niya sakin. Naglalakad na siya habang buhat buhat ako.

“Wala pala eh! Ako meron akong gagawin sayo kapag

ligtas

kitang binaba sa entrance ng mansion.”

Sabi pa niya sakin.

“Ano naman ang gagawin mo? ”

Tanong ko sa kaniya.

“

Hahalikan

ulit kita doon sa papasok sa loob ng mansion.”

Natatawang sabi niya sakin. Kaya naman naglikot ako para hindi niya ako halikan.

“Joke lang! Joke lang… Hahahaha

funnywalain

ka pala.”

Natatawang sabi niya sakin. Naningkit ang mga mata ko sa mga narinig ko kaya naman pinagpapalo ko ang braso niya sa kaliwa.

“

Aray

!

Aray

! Tama na! Hahaha…. Sige ka baka

mailaglag

kita.”

Natatawang pagbabanta niya sakin..

“Sige Gawin mo!

Sisipain

kita ng

sisipain

.”

Natatawang sabi ko din sa kaniya. Nagkulitan lang kami Hanggang sa makarating na kami sa loob ng mansion.

A/N: sana si Theo na lang ano? Haha tingin niyo guys? Sino pipiliin ni Matthew, si Theo ba? Si Benjamin ba? O si Ethan parin? Sino sa tatlo ang pipiliin niya sa huli?

💓😍🥰

Huling

Sandali

by: December Avenue 😍

Chapter 55

Ethan Nolasco

“Sir, may

nagpapabigay

po sa inyo.”

Sabay bigay sakin ng Isa sa mga maid namin dito sa bahay namin ni Maica. Isang envelope na itim na katamtaman ang laki at parang matigas ang loob.

“Hon?! What is that?”

Tanong ni Maica sakin. Patulog na kami niyon nung inabot sakin ng maid namin ang envelope na iyon….

“

Kanino

galing ito?”

Tanong ko sa maid namin na nag abot sakin ng envelope..

“Hindi ko po kilala Sir, Basta po rider po siya na parang

naghahatid

ng mga gamit na

binibili

sa online. Parang delivery man po. hinahanap po kayo kanina pero Wala naman po kayo dahil nasa trabaho kayo. Wala rin po si ma’am Maica kaya ako na lang po ang nag received.”

Paliwanagan niya sakin. Napaupo ako sa gilid ng kama namin.

“Sige makakaalis ka na!”

Utos ni Maica sa kaniya. Umalis na ang maid at saka ko binuksan ang envelope na iyon, na curious ako sa laman ng envelope na iyon dahil sa kung anong bagay sa loob na matigas. Tumabi naman si Maica sakin. Nung mabuksan ko na ang laman ng envelope. Hinila ko palabas ang Isang bagay na parang babasagin sa loob niyon. Nung mailabas ko na ang babasagin na iyon na makapal. Nanlambot ako sa nabasa ko sa nakasulat sa salamin na iyon.

We warmly invite you to join the wedding ceremony of

MATTHEW

ARISTOTLE SANTILLAN

&

RAFAEL

THEODORE TAN

On Sunday 25th April 2023

at 3:00 pm.

Venue:

Castel

Monastero

• località Monastero D’

Ombrone

, 53019

Castelnuovo

Berardenga

, Italy.

Si Matthew at si Rafael Theodore? Ikakasal?

Parang gusto kong basagin ang hawak ko na invitation ng mga Oras na iyon. Pero pinigilan ko ang sarili ko.

“Matthew? Familiar ang name niya sakin…. Wait! Don’t tell me, siya yung dating ex mo na

bakla

na niloko mo noon? Am I right? Haha… Tignan mo nga naman, ang

bonga

ng kasal niya, sa ibang bansa pa! At yung Rafael Theodore na iyan, parang familiar din sakin siya..”

Sabi niya na ikinabigla niya nung maalala niya si Matthew.

“OMG!!! Si Rafael Theodore Tan na kilalang Bachelor ngayon dahil siya lang naman ang one and only na

tagapagmana

ni Chairman Rodolfo Tan na

kaisyoso

ni Dad sa

negosyo

. Wow! Big-time ang

bakla

, hahaha true love ba iyan? Baka mamaya kagaya ka din ng hon ko na si Ethan. Hayyy!

Kawawang

bakla.”

Sabi niya. Na ikinairita ko dahil sa iniisip niya kay Matthew. Gusto kong ihampas kay Maica ang hawak kong invitation card dahil sa pagiging homophobic niya. Matagal ng hindi na niya nakikita si Matthew pero ganito parin ang naaalala niya kay Matthew. Sobrang tagal na ng lumipas matapos kong lokohin si Matthew noong highschool pa lang kami. At iyon ang pinaka naaalala niya kay Matthew.

“Pwede ba Maica,

itikom

mo iyang bibig mo kung wala kang Magandang sasabihin sa tao?

Nananahimik

na ang tao, hindi ka na niya

iniistorbo

tapos ganito ang mga sasabihin mo sa kaniya? Grow up! Napaka immature mo naman kung iyon parin ang naaalala mo sa tao.”

Inis kong sabi sa kaniya.

“Bakit parang Ikaw pa yung na offend sa sinabi ko about sa

baklang

iyan? Bakit? May nararamdaman ka ba sa kaniya?”

Tanong niya sakin.

“Paano kung sabihin ko sayo na Oo? Pwede ba Maica? Napaka

kitid

ng pag iisip mo, lahat na lang ng bagay

pinapalaki

mo. Kung wala kang sasabihin sa tao,

tumahimik

ka na lang puro ka

panglalait

kaya hindi tayo

mabigyan

ng anak ng nasa itaas dahil diyan sa panget mong ugali! At Isa pa, baka na

iingit

ka sa kaniya dahil mas maganda at

magara

ang kasal niya kesa sayo?! Haha c’mon… Please Maica. Stop it! ”

Natatawang sabi ko sa kaniya na may halong pang re-realtalk din.

“Hindi ako

nagseselos

sa

baklang

iyan, at kahit kailan hindi ako

magseselos

diyan, bakit? Kase nakuha Nakita sa kaniya. And besides, hindi rin Sila magtatagal. Dahil ang mga

baklang

kagaya niya hindi minamahal ng pang habang Buhay,

iniiwan

din Sila. Babae pa rin ang

magwawagi

hindi ang bakla.”

Sabi niya sakin. Napatayo ako sa kinauupuan ko sa tabi ng kama namin. Sabay lapit sa kaniya at sinakal ko siya ng malakas sa leeg. Pinanlisikan ko siya ng mata dahil nagpantig ang mga taenga ko sa mga narinig kong masasakit na salitang sinabi niya.

“

Bawiin

mo iyang sinabi mo sa kaniya kung ayaw mong

putulin

ko ang dila mo ngayon din!”

Galit kong sigaw sa kaniya. Nagmamakaawa siya sakin na alisin ko ang kamay ko sa pagkakasakal ng malakas sa kaniya. Hinahampas niya ang kamay ko na nasumasakal sa kaniya ngayon.

“

B-

Bitawan

mo ako Ethan! H-hindi ako

makahinga

!”

Sabi niya sakin. Pero mas Lalo ko pang sinakal siya ng malakas.

“Wala naman ginagawa sayo ang tao pero dahil sa

pangit

mong ugali,

mapanghusga

at

mapang

lait at dahil sa

matalas

ang dila mo,

nakakasakit

ka na ng ibang taong nasa paligid mo, dapat sayo

pinuputulan

ng dila para hindi makapagsalita ng hindi maganda. Kung hindi mo

babawiin

ang sinabi mo, Lalo ko pang hihigpitan ang pagkakasakal ko sayo.”

Galit na sigaw ko sa kaniya.

“

B-

Binabawi

ko na Ethan! P-pleaseeee… 

Bitawan

mo na ako, h-hindi ako

makahinga

!”

Pagmamakaawa niyang sabi sakin habang naluluha na siya dahil sa pagkakasal ko sa kaniya. Nung nabitawan ko na siya agad ko siyang sinampal ng malakas gamit ang likod ng palad ko gamit ang kanang kamay ko.

(Back palm slap)

Napahiyaw siya ng malakas dahil sa ginawa kong pagkakasampal sa kaniya. Napahawak siya sa kaliwang pisngi niya dahil sa kirot at hapdi. Umiiyak siya ngayon dahil sa ginawa ko.

“

Tatandaan

mo itong

sasabihin

ko sayo! Simula sa Araw na ito, ayusin mo iyang

pananalita

mo sa mga taong

makakasalamuha

mo, kung ayaw mong

Hiwalayan

kita dahil sa panget at

basura

mong ugali. Naiintindihan mo?!”

Sigaw ko sa kaniya habang pinanlilisikan ko siya ng dalawang mata ko. Sabay naglakad ako palabas ng kwarto namin At lumipat ng ibang kwarto.

“Ethan saan ka pupunta? Hayop ka! Mas

ipagtatanggol

mo pa ang baklang iyon kesa sakin na asawa mo?”

Sigaw niya habang humahagulhol. Pagpasok ko sa guest room. Nilock ko ang pinto sabay napaupo sa gilid ng kama ko. Alam kong sound proof itong kwarto na ito kaya nagsisisigaw ako rito sa Galit, pinagbabasag ko ang mga plorerang maliliit dito at ginulo ko ang kumot ng kama sabay sinutok suntok ko ang pader dahil sa Galit ko. Umiiyak ako habang sumisigaw.

“Bakit Matthew! Bakit!!!!! Bakit siya pa? Bakit siya pa!”

Sigaw ko sa Galit habang umiiyak at pinagsususuntok ko ang pader Wala na akong pakialam kahit nagdudugo na ang kamao ko dahil sa pagsuntok ko ng malakas sa pader. Napagod ako at napaupo sa sahig. Iyak ako ng iyak sinisisi ko ang sarili ko ngayon, kung ginawa ko lang noon ang plan B ko, sana ngayon kasama ko pa siya at ang anak namin na pinagbubuntis niya na namatay na ngayon.

“Kasalanan ko ang lahat ng ito. Dapat ko lang maramdaman ang sakit na ito, parang ayoko Makita siya na

ikinakasal

sa iba. yung

pinangarap

ko

maikasal

siya sakin, hanggang

pangarap

na lang iyon dahil hindi na matutuloy iyon sa totoong Buhay, ngayon na

magkahiwalay

kami na parang Mundo na ang

pumapagitna

samin. Sobrang impossible na mangyari ang pinapangarap ko na

maikasal

sa kaniya.”

Sabi ko habang umiiyak at nakasandal sa pader at nakaupo sa sahig. Sobrang bigat ng puso ko, nung nakaraan Nakita ko sila na kumakain sa Isang kilalang restaurant kasama ang Isang batang babae. Nanlumo ako dahil para silang Isang pamilya, ako dapat nanduon sa pwesto ni Rafael, at ang anak ko na pinagbubuntis ni Matthew ang siyang nanduon sa pwesto ng batang babae. Pero wala!

Kung hindi man lang magiging para sakin ang taong pinakamamahal ko, mabuti na lang siguro na patayin ko na lang sarili ko o pabayaan ko ang sarili ko. Pinunasan ko ang mga luha sa pisngi ko at sabay punta sa pinto para tawagin ang maid. Nung natawag ko na ang maid, inutusan ko itong kumuha ng alak at Isang baso. Sinunod naman niya ang inutos ko sa kaniya. Pagkaabot ng bote ng alak at baso. Sinarado ko na ang pintuan at uminom ako rito sa loob ng kwartong ito. Magdamag akong nag inom ng nag inom Hanggang sa maubos ko ang laman ng bote ng alak na iyon sabay binato ko ng malakas ang baso na iniinuman ko na  babasagin sa pader at nabasag iyon at nagkalat ang mga bubog sa sahig.

Nakatulog ako sa kalasingan, nakaupo lang ako sa sahig ng kwartong iyon at hindi sa kama.

---

Rafael Theodore

“Boo! Ano Tara na? Nag

hihintay

na satin yung private plane natin sa airport.”

Pag aya ko sa kaniya.

“Sure! Tara na.”

Sabi niya sakin. Naglakad na kami papasok sa airport, hawak ng mga body guards ko ang mga maleta namin. Nag hired din kami ng nanny ni Ruth na nasa 40’s na ang edad.

“Daddy where are we going?”

Tanong ni Ruth kay Matthew.

“Baby, where going to Italy. Coz me and your Daddy Theo are getting to married.”

Sagot ni Matthew sa tanong ni Ruth.

“What? For real?”

Tanong na sabi ni Ruth na may kasamang gulat.

“Yes baby! For Real.”

Sagot ni Matthew sa kaniya na ikinatawa ko. Nung makalabas na kami ng Departure area na kung saan labasan ng mga tao pagka check ng passport ay agad na sasakay sa eroplano. Nanduon na kami sa labas at sasakay na sa private plane na pagmamay-ari namin.

Maraming business si Dad, hindi lang hospitals, kundi may mga malls, condos factory ng gasoline, plantation ng pineapple o malaki at malawak na hectare ng taniman ng pineapple na kung saan ka negotiate ni Daddy ang sikat na product dito sa pilipinas when it comes pineapple juice in can, may malawak at Malaki din kaming taniman ng tomatoes at may ka negotiate din si dad doon na isang manufactured company na kilala at sikat dito sa bansa for tomato sauce and paste.

Hindi lang iyon, may mga pag aari din si dad na kilalang minahan ng ginto, perlas, silver, diamonds at kung ano-ano pang uri ng diamonds sa US sa ibang part ng UK at ng Middle east, kami din ang may ari ng kilala at sikat na Jewelry accessories sa buong Mundo na sinusuot ng mga kilala at sikat na international celebrities for modeling at meron din branches iyon whole over the world. At kung ano ano pang business ang meron kami. Kaya tinagurian si Daddy na richest at kasama din siya sa list na one of the billionaires sa buong Mundo. Marami din siyang shares of stocks sa mga kilalang international banks and companies.

“Ang laki naman po ng airplane na iyan Daddy Theo,

kanino

po kaya iyang airplane na iyan po?”

Tanong niya sakin.

“Sa akin ang airplane na iyan baby!”

Sagot ko.

“Talaga po? Wow!

Paglaki

ko, gusto ko pong work yung nagpapalipad ng airplane po.”

Sabi niya sakin. Karga-karga ko kase siya.

“You mean pilot baby?”

Tanong ko. Tango ang sinagot niya sa akin.

“Soon baby! Magiging pilot ka din soon.”

Sabi ko sa kaniya. Umakyat na kami papasok sa loob ng eroplano. Ang mga body guards ko na ang naglagay ng mga luggage namin sa lagayan ng mga gamit sa ibabang part ng eroplano. Kaunti lang dala namin na gamit good for wedding preparation and honey moon na din.

“Boo! Are you okay?”

Tanong ko kay Matthew nung makaupo na kami nasa gitna namin si Ruth.

“Yeah I’m okay! Iniisip ko lang kung sino-sino ang mga

inimbitahan

mo para sa wedding natin.”

Tanong niya sakin.

“Don’t worry about it,

makikita

mo din kung sino-sino ang mga inimbitahan ko at pinadalhan ko ng invitation card sa wedding natin. So far, mag relax ka na lang muna and be ready kapag

lumapag

na ang airplane natin sa Rome. Ilang days na lang at kasal na natin okay?”

Ngiting sabi ko sa kaniya at sabay hinawakan ang kamay niya ng mahigpit. Ngumiti naman ito sakin. Lumipad na ang eroplanong sinasakyan namin paangat sa himpapawid palabas ng bansa papuntang Rome. Dahil sa Italy ang wedding venue or place namin.

“Magiging soon to be Mr. Tan ka na din Matthew. But after ng wedding, I respect your decision kung gusto mo mag honeymoon tayong dalawa like

bumuo

ng Bata or huwag na muna.”

Sabi ko sa isip ko sabay baling ko sa kaniya sa inuupuan niya ngayon. Nakapikit ito ngayon at kampanteng nakalapat ang katawan niya sa hinihigaan niya.

A/N: ilang tulog na lang at kasal na nila, makakapunta kaya si Ethan at ang

bruhang

asawa niya sa kasal nila? Ano kaya ang magiging reaction ni Vice President Ynares kapag nalaman na niyang

kinasal

si Rafael kay Matthew? Haha…. Kaabang-

abang

ang mga mangyayari sa mag susunod na chapter. Embrace yourself mga readers dahil maraming shocking revelations ang mga mangyayari po sa kwento ng

ating

Bida.

🤨😏😮😱

Chapter 56

Ethan Nolasco

“Matagal ka pa?

Mapag

iiwanan

na 

tayo ng eroplano papunta roon.”

Pagpaparinig na sabi ko kay Maica. Nasa loob siya ng kwarto namin at ako naman ay nasa labas sa may ground floor ng Bahay namin. Nauna na si Dad pumunta roon sa Rome dahil naka received din siya ng invitation at ganun din ang Daddy ni Maica.

“

Sandali

, palabas na!”

Sigaw niyang sabi sakin. Napailing na lang ako dahil sobrang bagal niya kumilos. Mga babae nga naman andaming alam na aartihan sa katawan.

“Mrs. Rose, okay na ba ang mga luggage namin sa likod ng Sasakyan?”

Tanong ko sa maid namin.

“Yes po sir, okay na po ang lahat.”

Sagot niya sakin. Bumaba na ng hagdan si Maica at marami siyang dalang shoulder bag.

“What the hell are you doing?

Andami

mo ng bag at luggage sa likod ng sasakyan

magdadagdag

ka pa?! Jusko naman maica, hindi iyon fashion show at Ikaw ang model.”

Sermon kong sabi sa kaniya.

“The hell I care, Ethan! Remember Hollywood celebrity ako kaya kailangan mas maganda ako

kumpara

sa ikakasal na baklang iyon.”

Sabi niya sakin.

“Sinabihan na kita about diyan sa

matabil

mong dila. Huwag na huwag mo akong ba-bad

tripin

ngayon Maica. Makakatikim ka sakin, wala akong pake kung magsumbong ka pa sa daddy mo.”

Pagbabanta ko sa kaniya.

“Fine!”

Pabalang niyang sagot sakin.

“Hoy Ikaw!

Dalhin

mo lahat ng bag ko na ito sa likod ng sasakyan, make sure na hindi sila magas-

gasan

o

madumihan

kundi gagas-

gasan

ko iyang panget mong Mukha!

Mahalaga

ang mga bag ko na iyan, puro signature bags lahat ng iyan kaya mas mahal pa iyan kesa sa Buhay mo! Naiintindihan mo?”

Bulyaw ni Maica sa Isa sa mga maid namin. Tumango naman ito at pinasok sa likod ng sasakyan ang mga bag niya na may pag iingat. Sumakay na ako sa loob ng sasakyan at hindi ko na siyang inantay pa. Naririndi lang ako at maiirita sa kaniya araw-araw.

Nakaalis na kami ng bahay papuntang airport. Halos 2 ½ hours ang inabot ng buong biyahe namin Mula sa Bahay namin Hanggang sa airport. Pagdating namin sa airport agad kong tinulungan ang driver namin sa pagbaba ng mga luggage namin. Pumasok na kami sa loob ng airport at pumunta na sa pagcheck ng passport at ticket sa holder. Ilang minuto kami sa airport nakalabas na kami ng Departure at sumakay na sa eroplano papuntang italy.

Habang nasa private plane kami, andaming arti na alam si Maica na kesyo hindi daw masarap ang pagkain inihanda samin, mabaho ang CR at kung ano-ano pa. Naririndi na ako sa kaniya sarap lagyan ng duct tape ang bibig niya o busalan ng malaking papel ang loob ng bibig niya para hindi siya mahilig magreklamo, nakakahiya sa mga crew ng eroplanong ito dahil puro siya reklamo at pinakikitaan pa niya ng hindi Magandang paguugali ang mga staff at crew ng eroplanong sinasakyan namin.

Makalipas ang mahabang Oras na byahe, lumapag na ang sinasakyan namin sa Italy. Agad kaming sumakay ng taxi Cab papunta sa Isang hotel kung saan doon kami mag s-stay ang mga invited sa kasal nila Matthew at Rafael. May reservation na kami ng hotel kung saan sagot nila Matthew at Rafael ang book ng hotel namin malapit sa location kung saan gaganapin ang kasal bukas.

“Kailangan maganda ako bukas! Para naman

matalbugan

ko ang bride kung sino man sa kanila dahil parehas silang lalaki. Hahaha”

Pang iinsultong sabi ni Maica.

“

Itikom

mo iyang bibig mo huh? Pagod tayo sa byahe. Huwag mo ako

simulan

!”

Banta ko sa kaniya. Natahimik naman siya sabay pasok sa banyo upang mag palit ng Damit.

Nung makapasok na kami sa hotel, dalawa ang kamang Nakita ko rito kaya naman magkahiwalay kami ng kama. Sa wakas, kahit ngayon lang magkahiwalay kami ng babaing ito dahil dati ko pa siyang gustong ayawan makatabi sa kama. Nagpahinga na kami pagkatapos namin kumain, dinalhan kami ng pagkain dito ng Isang crew ng hotel. Kumain na ako at hindi ko na pinansin si Maica kung kakain ba siya o hindi dahil tinitignan lang niya ang pagkain inihanda samin ng hotel.

Nauna na akong natulog kesa sa kaniya. Ayoko na talaga pansinin at makipagtalo sa kaniya. Bwesit na Buhay mag-asawa ito! Simula noong bagong kasal kami Hanggang ngayon, puro na lang kamalasan ang nangyayari sa Buhay ko, sinusubukan ko naman siyang mahalin pero hindi parin naubra. Mahirap din siya pakisamahan dahil sobrang selosa, immature at Yung maliit na problema pinapalaki niya.

Nagising ako kinaumagahan, pumunta ako ng CR para maghilamos at mag sipilyo. Nagdesisyon akong bumaba sa ground floor para doon kumain ng almusal, hindi ko na ginising si Maica dahil gusto ko Muna siyang layuan kahit ngayon lang. Pagpunta ko sa restaurant sa loob nitong hotel, nag order ako ng pan cake na may syrup at Isang Coffee. Pumili ako ng table na mapag kakainan ko ng almusal kung saan maganda ang view dito Mula sa kinauupuan mo makikita mo sa labas ng hotel sa bintana palang ang mga naggagandahang mga gusali na parang noong panahon pa ng mga hari at Reyna ng Europe noon. Matapos ko kumain ng almusal, naglibot libot Muna ako sa labas ng hotel sa lungsod ng italy. Marami akong Nakitang magagandang lugar doon na puro pang lovers lang. Naisip ko bigla si Matthew. Pwede kaming mamasyal dito dalawa kung natupad ko lang ang Plan B ko na itakas sila paalis ng bansa at tumira sa mga ganitong Lugar n walang nakakakilala samin.

Nagbabakasakali din ako na Makita ko si Matthew dito sa labas malapit lang sa hotel na pinag s-stayan namin ni Maica. Gusto ko na siyang makausap Bago siya ikasal kay Rafael. May natitira paring pag-asa sa puso ko na makakausap ko pa siya at makikita ng personal na kaming dalawa lang..

Sana! Sana mamaya makausap ko siya na kaming dalawa lang, gusto ko na siyang makausap at

makayakap

.

Nangungulila

na ako sa kaniya simula noong naaksidente siya noong Araw ng kasal ko kay Maica na hospital siya niyon at iyon din ang Araw kung kailan namatay ang anak namin, iyon na ang huling

pagkikita

namin dalawa…

Sabi ko sa isip ko habang nalulungkot..

“Ethan?!”

Natigilan ako sa pagsisipa ng mga batong malilit sa may tabing dagat nung marinig ko ang pamilyar na boses na iyon. Lumingon ako kaagad sa likuran ko at hinarap ko siya.

“E-Erica”

Sagot ko.

“Anong ginagawa mo rito? Huwag mong sabihin na invited ka din sa kasal ni Matthew at ni sir Rafael?”

Tanong niya sakin..

“O-Oo! Invited ako pati si Maica nandito rin kasama ko.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ang

kapal

naman ng mukha mo na pumunta! Samantalang dati na kasal mo sa babaing iyon hindi ka man lang nag invite maski ang kaibigan ko hindi mo din ininvite. Tama Diba?”

Mataray niyang sabi sakin.

“Hindi ko kayo o ni siya inimbitahan ko dahil alam kong

masasaktan

siya kapag Nakita niya na ikakasal ako sa iba.”

Pagtatanggol ko sa sarili ko.

“Oh? Ganun ba? Siguro kaya ka inimbitahan dito ay para

masaksihan

ng dalawang mata mo na yung taong

sinayang

mo ay ikakasal na sa iba, at ang mas malala pa roon…

Mas

better pa

saiyo

na lalaki. tsk! Salamat nga Pala sa panloloko mo sa kaibigan ko huh? Kung hindi doon, hindi niya

mapapansin

ang

patagong

pagkakagusto

ni Sir Rafael sa kaniya.”

Mataray at pang aasar niyang sabi sakin. Nagpantig ang mga Tenga ko sa mga narinig kong sinabi niya.

“Ano

kamo

? May gusto si Mr. Rafael Theodore kay Matthew matagal na?”

Pag uulit kong sabi sa kaniya.

“Ayy Oo! Matagal na. Akala ko pa naman nakikita at napapansin mo? Tsk. Akala ko din expert ka sa mga ganung bagay eh Diba playboy ka? Bakit hindi mo alam? Ganun ang Gawain ng mga lalaki sa taong nagugustuhan nila, malakas

makaramdam

ang mga playboy kapag ang

laruan

or prey nila ay

pinopormahan

ng iba! Haist, nagkamali ako ng

pagkakakilala

sayo Ethan, sobra akong na disappoint sayo, hindi ka talaga bagay para sa kaibigan ko. Mas bagay siya kay Sir Rafael.”

Sabi niya sabay talikod sakin paalis sa dalampasigan. Hinabol ko kaagad siya at sabay luhod sa harapan niya.

“Erica please, humihingi ako ng

tulong

sa iyo

. Gusto ko talaga makausap si Matthew kahit saglit lang. Kahit ngayon lang, pakiusap! Tulungan mo ako, gusto ko talaga siya makausap Bago siya ikasal.”

Sabi ko na nagmamakaawa sa kaniya sabay hawak sa mga kamay niya. Nilayo niya ang mga kamay niya sa pagkakahawak ko sa mga yun.

“Para saan pa at para ano Ethan? Para sabihin kay Matthew na huwag

pakasalan

si Sir Rafael? Ethan. Okay ka pa ba? Dahil kung hindi eh pwede kitang tulungan

makahanap

ng psychiatrist at

suriin

iyang pag iisip mo. Hoy Ethan!

Gumising

ka na, Wala na si Matthew sayo. Ikakasal na siya sa lalaking nararapat sa kaniya at hindi Ikaw iyon, at hindi kita

tutulungan

na makausap mo ang kaibigan ko, Masaya na siya sobrang saya niya sa piling ni Sir Rafael. Tignan mo? Tignan mo ang kaibigan kong sinayang mo, sinaktan mo, at niloko mo ng paulit-ulit, nagising na siya sa

katotohanan

na hindi Ikaw ang lalaking para sa kaniya. Natagpuan niya ang lalaking para sa kaniya na walang iba kundi si Sir Rafael. Naiintindihan mo ba ang sinasabi ko sayo Ethan huh? Naiintindihan mo ba?”

Mahabang sabi niya sakin. Magsasalita pa sana ako kaya lang biglang hinablot ni Maica ang buhok ni Erica.

“Sino kang babae ka para

luhuran

ka ng asawa ko?

Kabit

ka ba niya huh? Sino ka?

Nilalandi

mo ba ang asawa ko  Habang wala ako sa tabi niya?”

Tumayo ako para awatin si Maica sa ginagawa niyang pananabunot kay Erica.

“Huwag mo akong

pipigilan

Ethan,

makakatikim

itong babae na ito sakin. Pagmasdan mo ang gagawin ko sa

kany

---

Hindi natapos ni Maica ang sasabihin niya nung biglang hinawakan ni Erica ang braso ni Maica na kung saan nakahawak sa buhok niya at biglang pinulupot iyon patalikod sa likod ni Maica. Ganun din sa Isang kamay nito kaya ang dalawang kamay ni Maica ay parehong nasa likod at batak na batak na hinihila ni Erica sa likod ni Maica habang nakatupi ang mga iyon..

“How dare you! Get off me,

kakalbuhin

kitang babae ka.”

Sigaw na malakas ni Maica na halatang Galit at napapangiwi sa sakit na ginagawa sa kaniya ni Erica.

“Ahh,. Kakalbuhin mo ako? Haha well sorry, Bago mo Gawin iyan Bali Bali na ang mga

buto

mo sa braso mo sa gagawin ko.”

Sabi niyang iyon kay Maica at hinahatak ang mga braso nito sa likod niya ng malala.

“Ouch! I said get off me you bitch!”

Sigaw sa sakit ni Maica sa ginagawa ni Eric sa kaniya.

“Ano? Hindi ko marinig,

ulitin

mo nga? Ako bitch? Haha sorry ah. Pero sa

pagkakaalam

ko nung

sinearch

ko sa internet ang salitang iyan, pangalan mo ang lumabas. so it means

dinidiscribe

mo ang sarili mo na bitch ka.”

Malditang sabi ni Erica sa kaniya.

“And lastly, dapat sa mga kagaya mo,

tinuturuan

ng

leksyon

, parang ganito na ginagawa ko ngayon sayo. Nang sa gayon

madala

ka na. Na hindi lahat ng babae eh kaya mo, tsaka

ugaliin

mo din mag sipilyo araw-araw Amoy squatter at

imburnal

ang hininga mo. Bagay na bagay kayo ng asawa mo, mga Amoy

busali

ang mga pag

uugali

!”

Matigas na sabi ni Erica kay Maica sabay tinulak niya si Maica sakin. Nasalo ko naman si Maica.

“

Magsama

kayo mga

kampon

ng Impiyerno.”

Malutong na sabi ni Erica samin sabay naglakad na siya palayo samin dalawa.

“Ouch! Ethan, look oh?! Ang laki ng pasa ng ginawa sakin ng babaing iyon sa maputi kong arms.”

Pag susumbong niya sakin. Itinulak ko naman palayo si Maica sakin at natumba siya sa batuhan na may kasamang lupa at putik.

“Yuck! Ethan…. Bakit mo ako tinulak sa putik, ewwww!…”

Pandidiri niyang sabi sakin na ang mga kamay niya ay nabalot ng mga putik.

“Diyan ka

nababagay

, masyado kang

pakialamera

. Sinabihan na kita noon pa na huwag mong

pakikialaman

ang Buhay ko pero makulit ka, kaya iyan ang

nababagay

sayo. Bahala ka diyan!”

Galit kong sabi sa kaniya na may halong sigaw. Na bwesit na ako sa kaniya. Iniwan ko na siya doon at naglakad na ako papasok ng hotel.

“Ethan!!!! Bumalik ka rito!!!!”

Tawag niya sakin ngunit hindi ko na siya nilingon pa at naglakad na ako diretso papauntang entrance ng hotel.

A/N; hahaha

😅😂

kawawang

Maica, dinaig pa si

Senyora

Santibanez

ng

Marimar

.

😂😅

Chapter 57

Matthew Aristotle

All set na ang lahat.

Nakaupo ako ngayon sa harapan ng malaking tatluhan na salamin kanina pa ako nag i-inhale at exhale dahil kanina pa din ako kinakabahan. Naka suot pa lang ako ng bathrobe na puti, hindi kami magkasama ni Theo, bukod kami ng kwarto.

Napatingin ako sa Dark Red na tuxedo na susuotin ko mamaya. Mukha lang siyang plain tignan pero kakaiba ito dahil may mga bids na real diamonds na pula ang design at may mga glitters din kay kapag natapat sa Araw, magni-ningning ang mga iyon na kulay pula din.

“Hey! Oh? Bakit ganyan ang Mukha mo? Kinakabahan ka ba? Huwag kang

kabahan

.

Lakasan

mo lang ang loob mo!“

Masayang sabi sakin ni Erica sabay lapit sakin at hinawakan niya ako sa magkabila kong balikat. Naka suot siya na pula na dress na may mga glitters na sobrang malilit pero nagkikinangan may scarf din nakapulupot sa mga braso niya na kulay pula din. Nakatrintas ang buhok niya at pinaikot iyon sa ulo niya na para tuloy siyang may suot na tiara. May mga glitters and bids ang buhok niya at ipit niya sa buhok na maliliit ay may design din na diamond na maliliit na hindi mo aakalain na ipit niya ang mga iyon sa buhok dahil kakulay nito ang buhok niya. Naka make up na siya at naka lipstick na red na bagay sa kaniya dahil maputi siya kagaya ko.

Ginawa ko siyang

Maid of Honor.

Ngumiti ako sa kaniya, kahit papaano ay nabawas bawasan ang kaba ko sa loob loob ko.

“Ako na mag Make-up sayo.”

Sabi niya sakin. Tumango na lang ako sa sinabi niya. Hinanda na niya ang make up set at saka nag umpisa na. Hindi naman natagalan ang pag ma-make up sakin. Marami lang siyang nilagay na kung anong powder at liquid sa Mukha ko, mascara na sa pilikmata, eyeliner at lipstick na din na kakulay ng labi ko na hindi halatang naka lipstick iyon.

“Oh Ayan! Ang Ganda hindi ba?”

Masayang sabi niya sabay tingin ko sa salamin. Napangiti ako dahil totoo naman. Nag light yung Mukha ko sa ginawa niyang iyon.

“Antayin na lang kita sa labas sa ground floor ah! Magbihis ka na. “

Sabi niya sakin at sabay naglakad na papunta sa pintuan ng room ko at lumabas na. Huminga ako ng malalim sabay buga niyon sa harapan ng salamin.

“

New chapter of Life is Open! Brace yourself Ethan and Maica. Nag uumpisa pa lang ang lahat.“

Sabi ko. Bago tumayo at nag bihis na. Nagtagal ako sa loob ng room ko Hanggang sa natapos ko na magbihis, may pumasok din dito na babae na designer ng Damit ko at tinulungan niya ako mag bihis at mag ayos ng Damit. Ang naiiba lang yung Coat ko is mahaba na mala Coat ni Dracula. Abot hanggang sa likod ng tuhod ko.

“Wow! You look beautiful in Red Mr. Santillan.”

Sabi ng Designer ko. Napangiti naman ako sa kaniya.

“Thank you Mrs. Scott.”

Sagot ko sa kaniya.

After ko magbihis, lumabas na kami. Hindi lang siya ang kasama ko kasama ko din ang wedding planner namin ni Theo na si Mrs. Meryl. Walang mag hahatid sakin sa altar dahil Wala na yung parents ni Theo, ako naman hindi alam ni mama na ikakasal na ako. Nasa UK siya ngayon kasama ang ate ko.

Paglabas ko ng elevator sa ground floor ng hotel, marami ang nakatingin sakin. Hawak ko ang Isang bouquet of Roses na sobrang pula at malalaki. Namangha ang Ilan sa mga taong nakatingin sakin at kinukunan ako ng litrato. Nakita ko na ang magiging bridal car ko. Kulay puti iyon at hindi lang siya basta ordinary na sasakyan kundi

Bentley continental limousine

iyon na kulay puti at may kumpol na bulaklak sa harapan.

Paglabas ko ng hotel, pinagbuksan ako ng driver na nakasuot ng royal army. Inalalayan ako ni Mrs. Meryl papasok sa loob ng sasakyan na iyon Hanggang sa makapasok na ako sa loob. Kasama ko siya sa loob. Nauna na ang lahat sa wedding venue, ako na lang ang hinihintay. May 10 minutes pa ako para makarating sa kasal ko. Umandar na ang sasakyan palayo sa hotel na iyon. Habang nasa sasakyan sinapin ni Mrs. Meryl ang manipis na veil na kulay puti sa ulo ko na takip ang Mukha ko. Mahaba iyon, abot hanggang sa paanan ko sa likod pero sa harap Hanggang dibdib ko lang kung baga pinahaba yung sa likod ko at pinaikli kaunti ang harapan ko. Sabay nilagyan niya iyon ng ipit na hindi halata na nilagyan ng ipit iyon.

Hindi ko namalayan na nasa wedding venue na kami. Pumasok pa ang bridal car sa loob. Hanggang sa tapat ng

Castelo

Monastero.

Inalalayan ako ni Mrs. Meryl palabas ng sasakyan ganun din ang driver ng bridal car. Nasa tapat na ako ng pintuan ng

Castelo Monastero

naka sarado ang malaking pintuan niyon, nakatayo ako sa gitna ng dalawang malaking pintuan na iyon na nakasara. Inaayos ni Mrs. Meryl ang veil. Nung maayos na ang veil ko. Nag bigay na ako ng Go signal kay Mrs. Meryl na papasok na ako sa loob kaya tinawag niya ang assistant niya na si Mrs. Kimberly at silang dalawa ang nagbukas ng malaking pintuan ng

Castelo Monastero.

“Oh! There he comes.”

Rinig kong sabi ng Master of Ceremony ng wedding ko. Nakita ko na sa Theo na nakasuot ng kulay puti. Hindi ko siya namukhaan dahil yung buhok niya ay nakaayos na parang may Gel. Agad na akong nag lakad papasok sa loob. Maraming tao sa loob na halos walang bakanteng upuan kang makikita Mula sa likuran Hanggang sa harapan. Nangangalahati na ako sa paglalakad, tinignan ko ang mga guest namin at masayang Masaya sila para samin. Most of them kakilala ko, ka work ko sa hospital at mga negotiators or partners ni Theo sa company.

Nakita ko na din si Erica sa likod ni Theo at halatang mas Masaya pa siya kesa sakin at kinikilig pa ito nung tignan ko, natawa ako sa reaction niya nung naglalakad na ako palapit kay Theo. Hanggang sa naabot ko na ang altar na kung nasaan si Theo. Inalok niya sakin ang kamay niya na may suot na glove na puti. Kagaya din niya ang suot ko kaya lang kulay puti ang kaniya. Sobrang Ganda ng Lugar dahil kuhang kuha ng nasa picture ang designs maraming bulaklak sa bawat pader ng

Castelo Monastero

at yung sunset na sinag ng Araw ay nagsisilbing liwanag namin sa loob ng Lugar na iyon dahil walang bubong iyon at ang mas maganda pa rito ay hindi mainit ang panahon, malamig siya na sakto lang.

Sabay na kami naglakad papunta sa harapan ni father may Malaki at dalawang luhuran sa harap na para samin at may upuan din doon. Paglapit namin sa mga iyon. Nag umpisa na magsalita si father. Pinatay na Muna ang wedding song para mapakinggan ang sinasabi ni father.

“

Before I start this wedding, does anyone want to object or stop this wedding?“

Tanong ni Father. Saglit lang na katahimikan at walang ni Isang gustong sumagot. Maraming mga cameraman at mga staff ng media na galing sa pinas ang inimbitahan para sa wedding namin. Nakatingin lang kaming dalawa ni Theo kay father.

---

Ethan Nolasco

Maaga pa lang ay nag ayos na kami ni Maica. Hindi ko siya pinapansin dahil na babad-trip ako sa kaniya, sinira niya ang pakikipag usap ko kay Maica. Nakasuot ako ng puting polo na long sleeves na panloob, pulang necktie, pulang slacks at pulang coat dahil red and white ang theme ng kasal. Ganun din si Maica na naka red dress ayaw niya gamitin ang manipis na scarf para ipulupot niya sa mga braso niya. Gusto niya talaga agawan ng eksena si Matthew.

After namin magbihis at mag ayos, lumabas na kami.

“Ethan my love! How do I look? Mas maganda na ba ako kesa sa bride?”

Tanong niya sakin. Napabuntong hininga naman ako sa tanong niyang iyon.

“Can you please stop that nonsense question? How many times na sasabihin ko sayo na hindi mo iyon kasal para sabihin na mas maganda ka kesa kay Matthew? You know what Maica? Kung ganyan lang din naman ang mga sasabihin mo o mga salitang lalabas diyan sa bibig mo. You better shut that f*cking mouth of yours. Okay?!”

Sabi ko sa kaniya at iniwan siya sa lobby ng hotel dahil nasa ground floor na kami. Pumasok na ako sa sasakyan na maghahatid samin sa wedding venue, sumunod naman sakin si Maica na bumubulong bulong.

“I don’t care kung kasal niya man iyon. Ang importante mas maganda ako kesa sa kaniya. Hollywood celebrity ako siya? He’s a nobody.”

Sabi pa niya na parang ako pa ang pinaparinggan. Gusto ko na siyang sikuhin sa tabi ko kaya lang baka Makita ako ng driver namin na Isang Italian at masumbong pa ako sa Pulis nila dahil labag sa bansa nila na manakit ng babae, dayuhan man o natural na Italian woman.

Nung makarating na kami sa wedding venue, hinanap ko si Dad at hindi naman ako nahirapan dahil malapit lang siya sa harapan ganun din ang Daddy ni Maica na hindi maipinta ang Mukha.

“Dad, what’s that face? Bakit parang mukhang masama ang gising mo?”

Tanong ni Maica sa kaniya, nakikinig lang ako sa kanilang dalawa.

“Hija, l’m mad at Rafael Theodore. Hindi niya sinabi na ikakasal na siya ang mas

ikinagalit

ko lahat ng board members, stockholders at shareholders alam nila kung sino ang taong ipakakasal sa kaniya. Pero ako? Hindi ko alam.

Nakatanggap

ako ng invitation na ang nakalagay lang doon ay name ni Rafael Theodore at wala ng ibang name. Kundi sa kaniya lang. I don’t know kung

sinasadya

ba ito ni Rafael sakin. I need to talk to him so badly.“

Galit na sabi ng Daddy ni Maica.

Hindi ko na narinig ang usapan nila dahil nagsalita na ang Master of Ceremony ng wedding nila Matthew at Theo.

“Oh! There he comes!.”

Masayang sabi nito at agad kaming lumingon sa likod at Mula sa malayo, Nakita ko na si Matthew na nakasuot na pulang damit na kagaya ng kay Theo. Naalala ko nung gabi ng JS Prom kung saan iyon at iyon ang kulay ng suot niya. Nakaramdam ako ng kirot parin sa puso ko. Dahil ang mga tingin niyang iyon na para sakin ay para kay Theo na. Ang mga ngiting iyon na para sakin lang, na kay Theo na. Naglalakad siya sa gitna palapit kay Theo Hanggang sa dumaan na siya sa harap ko kung saan kami nakaupo.

“M-Matthew!”

Sambit ko sa pangalan niya. Hindi iyon malakas, dahil wala na akong lakas na loob na tawagin siya dahil sa mga sinabi sakin ni Erica kanina. Unting-unti naglaglagan ang mga luha sa mga mata ko na animo’y waterfalls. Masakit Pala Makita ang taong mahal mo na ikakasal na sa iba. Parang harap harapan kang sinasaksak sa puso dahil sa sakit na nararamdaman mo. Gusto ko siyang lapitan, hawakan ang kamay niya at hilain siya palabas ng venue na ito palayo kay Theo. Pero parang na istatwa ako sa kinatatayuan ko at ayaw gumalaw ng mga paa ko.

Nung nakalapit na siya kay Theo. Binigay ni Theo ang kamay niya na may gloves na senyales na doon humawak si Matthew sa kaniya. Hinawakan naman iyon ni Matthew na walang pag aaling-langan. Sabay tinahak na nila ang Daan papunta sa pari. Napayuko ako dahil para akong sinasakal at hindi ako makahinga. Pinipigilan kong humagulhol, pinipigilan ko din magwala sa kasalang iyon dahil sa sobrang sakit na nararamdaman ko ngayon sa puso ko.

“Before I start this wedding, does anyone want to object or stop this wedding?”

Sabi ng pari. Gusto kong isigaw na tumututol ako pero walang salita ang lumalabas sa bibig ko. Parang natupi o umurong ang dila ko ng mga Oras na iyon. Sobrang sakit, parang hindi ko kayang saksihan ang kasal nilang iyon. Kaya nagdesisyon ako na lumabas ng venue na iyon ng walang nakakaalam. Paglabas ko ng venue, nag uumpisa na sa loob ang kasal at ako na nanditdito sa labas ay humahagulhol ngayon sa iyak dahil sa sobrang sakit na nararamdaman ko ngayon Mula sa puso ko. Napasigaw ako ng malakas yung inipon ko na sigaw at hagulhol, nilabas ko lahat ng iyon dito sa labas malayo sa venue.

Hindi ko alam kung ilang minuto na ako sa labas. Narinig ko na lang na parang patapos na ang ceremony. Lumapit ako sa venue at sumilip kung anong nangyayari sa loob.

“Mr.Tan, I announced you husband and wife. You may now kiss your

moglie

“

Masayang sabi ng pari at agad humarap silang dalawa sa isat-isa, tinaas ni Theo ang veil ni Matthew at agad siniil niya ng halik si Matthew. Hindi naman nagulat o nabigla siya sa ginawa ni Theo. Nakita ko din na sa Mukha ni Matthew na Masaya siya at nagustuhan niya ang halik ni Theo sa kaniya. Mas lalong nadurog ang puso ko sa mga Nakita ko. Ayaw mag paawat ang mga mata ko sa paglabas ng mga luha rito. Gulo na ang ayos ng Damit ko kanina dahil sa pag iiyak at pagsisisgaw ko rito sa labas ng venue. Naglakad na ako palayo sa venue na iyon dahil hindi ko na talaga kaya ang mga nakikita ko. Narinig ko ang malakas na sigawan at palakpakan dahil sa saya ng mga tao para sa kanila. Naglakad na ako palayo sa Lugar na iyon, hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng mga paa ko.

A/N: Sorry Ethan, I’m really really sorry for you.

💔😭

Now playing: Muli by: Ace

B

anzuelo

💔😭

Chapter 58

Matthew Aristotle

“Mr.Tan, I announced you husband and wife. You may now kiss your moglie”

Sabi ni father. Humarap ako kay Theo, nakangiti ito at sabay angat niya ng veil ko. Matapos niyang itaas ng veil ko, bigla niya akong siniil ng halik sa labi ko. Mapusok niya akong hinalikan na parang uhaw na uhaw siyang halikan ako. Napapikit na lang ako at dinama ang halik niya.

Narinig ko ang malakas na hiyawan at palakpakan ng mga nandito ngayon.

“

Mabuhay

ang bagong kasal!”

Sigaw ni Erica. At nagsigawan naman ang iba. Naputol ang halikan namin. Ngumiti ako kay Theo na nakatingin sakin at nakangiti. Sabay humarap na kami sa guest namin. Nahagip ng mga mata ko ang Isang lalaki sa labas ng venue kung saan ako dumaan kanina, natigilan ako dahil parang si Ethan iyon. Naglakad ito palayo sa venue at hindi papasok.

“Hey! Are you okay, boo?!”

Tanong sakin ni Theo. Lumingon ako sa kaniya

“Yeah! I’m okay.”

Sagot ko sa kaniya.

“Then shall we go now for taking pictures?”

Tanong niya sakin. Tumango naman ako at hinawakan ko ang braso niya sabay pumunta sa gitna for taking pictures. Kami Munang dalawa ang nauna, sumunod si Erica, mga kasama at ka workmates ko sa hospital, sumunod naman yung mga ka negotiators at mga shareholders at board of directors ng company ni Theo at ang huli sila Vice President Ynares. Matalim niya ako tinitigan ngunit hindi ako nagpatalo sa kaniya.

After taking pictures narinig kong nagsalita si Maica.

“Where’s my husband?! Kanina ko pa siya hinahanap? Did you see him Tito Elijah?”

Tanong niya rito. Agad kong naalala yung nakatayong lalaki sa labas ng entrance ng

Castelo Monastero.

“No hija, don’t worry. Tatawagan ko siya para malaman ko kung nasaan siya. Baka nauna na satin sa Reception.”

Sagot naman ni General Elijah.

“So? Hindi pala ako na inform na kasal mo na pala. Kung hindi ako nakatanggap ng wedding invitation na galing sayo, hindi ko malalaman na ikakasal ka na. At hindi rin ako na inform na sa kaniya ka pa ikakasal? Haha what a coincidence?! Ang taas na ngayon ng

estado

mo sa buhay Director Santillan, dati. Doctor ka lang at Director ng Isa sa mga Hospital na pag

aari

ni Chairman Tan, ngayon na man

ikinasal

ka na sa nag iisang

tagapagmana

ni Chairman Tan. Baka

pe-

perahan

mo lang ang anak niya at pagkatapos ay iiwan mo rin.”

Pang iinsultong sabi ni Vice President Ynares.

“Tsk tsk tsk! Vice President Ynares, are you referring to yourself? Base kase sa mga sinasabi mo ngayon eh parang sarili mo ang tinutukoy mo sakin na pe-

perahan

at iiwan din ang nag iisang tagapagmana ni Chairman Tan. Or should I say na kukunin mo ang lahat ng meron kay Theo at iiwan mo siyang walang wala?!… Sorry Vice President Ynares huh? Pero hindi ako Ikaw eh, hindi mo siguro matanggap na sakin

ibinilin

ni Chairman Tan ang anak niya at hindi sayo. Halata pa lang kase sa itsura mo na hindi ka na

mapagkakatiwalaan

. Sorry not sorry, pero

naunahan

kita.

Bawi

ka na lang next life!”

Mataray kong sabi sa kaniya. Mas lalong nag alab ang Galit sa Mukha niya dahil sa mga sinabi ko. Hindi siya makapag salita ngayon.

“Tara na Theo, baka kase

magliyab

pa itong wedding venue natin at parehas pa tayong

matupok

rito.”

Pagpaparinig ko kay Vice President Ynares na hindi maipinta ang kaniyang Mukha. Hinawakan ko naman si Theo sa kanang braso niya at naglakad na kami palabas ng Castelo Monastero. Sumakay na ulit kami sa bridal car ko kanina para pumunta na sa wedding reception. Ilang minuto lang ang biyahe papunta sa wedding reception namin, nakarating naman kaagad kami roon sinalubong kami ng masigabong palakpakan ng mga guest namin kanina sa kasal.

“Let’s welcome the newlyweds with loud applause.”

Sabi ng Master of Ceremony kanina sa kasal namin ni Theo. Pinalakpakan kami ng lahat at naglakad kami sa gitna nila papunta sa bungad kung saan doon kami uupo. Kuhang kuha ng nasa picture ng magazine nila Mrs. Meryl at Mrs. Kimberly ang motif ng wedding reception namin ni Theo. Very elegant, classic at napaka glamorous ang design, puting puti ang lahat kada sapin ng table at may Isang tela na kulay pula ang nasa gitna. Bawat table ay ganun ang design, sa upuan din naman nababalutan ng puting sapin at may nakataling pulang tela sa mga iyon bawat Isa.

Nagkakainan na ang lahat ng guest, Bago kainin ang cake na 4 layers, Tinawag kami ng Mater of Ceremony sa harapan para hatiin ang cake na kaming dalawa ni Theo.

“First of all, let’s witness them cutting the 4 layers of the cake as a perfect couple. I call Mr. Tan and Mr. Santillan-Tan in front.”

Sabi ng MC.

“Let’s Go!”

Aya sakin ni Theo at sabay abot ng kamay niya sa kamay ko. Tumayo siya at tumayo din ako, sabay kaming naglakad papunta sa gitna dahil nanduon ang 4 layers na cake. Paglapit namin sa 4 layers ng cake, hinawakan ni Theo ang pang hiwa o pang slice ng cake. Hawak ko naman ang Isang babasagin na Plato. Inumpisahan na ni Theo ang pag slice ng cake at inilagay niya sa hawak kong Plato na babasagin. Kinuha niya ang fork sabay kumuha ng kapirasong cake sa kinuha niyang slice na nasa Plato at isinubo sakin, ganun din ang ginawa ko sabay sinubo ko sa kaniya, after niyon bigla ulit niya akong hinalikan na pa smack sa harap ng crowd. Nagpalakpakan naman ang lahat nung masaksihan nila iyon.

“

Nakakarami

ka na ng kiss ah?!”

Sabi ko sa kaniya.

“Ano naman? Haha asawa naman na kita ngayon.”

Natatawang sagot niya sakin. Napangiti ako sa sinabi niyang iyon. After ng pag slice namin ng cake, nasaksihan din nila ang pag cross arms namin habang umiinom ng red wine. Nung Wala na kaming gagawin na pinapagawa ng MC. Nakipag usap na kami sa mga guest, ang iba nagpaalam na samin dahil Gabi na.

“Matthew Aristotle Santillan-Tan, Congratulations dahil

nakabingwit

ka ng lalaking kagaya ni Rafael Theodore na big time. How’s that feeling na maging golddigger?”

Salita ng babaing pamilyar sakin, lumakas ang tibok ng puso ko dahil kilala ko siya. Walang iba kundi si Maica. Ang lakas niya sabihin ang mga iyon sa harap ng mga co-leagues ni Theo, kasama ko din si Theo niyon. Humarap ako sa kaniya at ngumiti ng plastic.

“Oh, Long time no see Maica Borromeo-Nolasco. The wannabe Starlet Hollywood celebrity.”

Sabi ko sa kaniya.

“What did you say to me?!”

Nag iba ang Mukha niya sa sinabi ko kaya halata sa boses niya ang pagkagulat at pagka inis.

“Oh! I’m sorry, did I offended you? My bad! Kase may nabasa ako na mga kilalang article sa internet na puro flop ang mga movie mo sa US, at hindi lang iyon. Sabi din sa article na nabasa ko ay hindi ka rin daw magaling

umarte

. Napaka Drama queen mo raw at puro fake ang iyak mo para

kaawaan

ka ng lahat at magkaroon ng fans! I don’t know kung totoo lahat ng iyon, kaya ko nga sinasabi ko sayo ang lahat ng iyon para malaman ko ang totoo Mula sa iyo. kung totoo ang mga nakalagay sa article na iyon. Is it true?”

Mataray kong tanong sa kaniya sabay taas ng kanang kilay ko. Halata sa kaniya ang pagkagulat at pagka speechless.

“Alam mo, huwag na lang natin pag usapan iyon if hindi ka comfortable, but thanks sa pagpunta mo sa kasal namin ni Theo.”

Sabi ko sa kaniya sabay ngiting plastic. At tumalikod na sa kaniya at nakipag usap sa ibang colleague ni Theo.

---

Maica Borromeo

“How dare him! Ang kapal ng mukha niya

pahiyain

ako sa mga colleagues ni Daddy at ni Rafael?!

Purket

kinasal

siya sa lalaking billionaire, ang lakas ng loob niyang

umasta

ng ganun?!”

Sigaw kong sabi, nandito ako ngayon sa women’s comfort room. Nakatayo ako sa harap ng sink at ng salamin na nakadikit sa pader. Galit na Galit ako sa ginawang pamamahiya sakin ni Matthew.

Natigilan ako ng biglang pumasok ang lalaking nagpahiya sakin kanina at ang babaing nasabunutan ko kaninang tanghali. Nagtatawanan Sila at natigilan sila nung Makita nila ako.

“Hindi ka naman siguro

bulag

ano? Women’s comfort room ito, at hindi bagay rito ang mga kagaya mo third gender or should I say a

salot

sa

lipunan

.”

Mataray kong sabi sa kaniya. Humarap siya sakin at nasa likod niya ang babaing nasabunutan ko kanina. Marahil ay friend niya iyon.

“I know! I’m not blind para hindi ko mabasa iyon, but according sa nalaman ko base sa internet, pwede mag CR ang mga kagaya ko rito sa CR ng mga babae. Tsk tsk tsk! Akala ko pa naman

matalino

ka?! Mukha

yatang

hindi ka

nagbabasa

about sa mga new rules ng bawat bansa about sa mga kagaya namin na third gender.”

Sabi niya sakin sabay cross arms.

“Talagang wala akong balak na magbasa ng mga ganun dahil sayo palang,

kumukulo

na ang dugo ko sayo! Tell me Matthew, ano bang meron sayo at lagi kang

pinoprotektahan

ng asawa ko kapag Ikaw ang Pinag uusapan namin?”

Prangkang tanong ko sa kaniya. Pero napatawa siya sa tinanong ko sa kaniya at sabay irap niya sa kawalan.

“Oh! Haha… Interesting! Ako pala ang pinag uusapan niyo ni Ethan, baka hindi pa siya nakaka move on sakin? Hindi kaya?! Tingin mo? Alam mo na ang sagot sa tanong na iyon kung bakit ako pinoprotektahan ni Ethan sayo just because may gusto pa yata siya sakin. By I’m sorry, wala na akong gusto sa kaniya dahil tapos na kami.

Sinuka

ko na nga siya hindi ba at Ikaw ang

sumalo

? I mean, look at yourself?! Masahol ka pa sa aso na

tagakain

o Taga

simot

ng Tira-tira ng iba. How cheap you are Maica? Hollywood celebrity ka pa naman pero ganyan ang pag

uugali

mo?! Hindi na ako magtataka kung ganun na lang ang usap-usapan sayo sa mga article na nababasa ko,… Friendly advice! Why don’t you change your attitude and behavior ng sa gayun ay

maturuan

ka pang

mahalin

ng asawa mo? Hindi yung lagi akong laman ng isip niya? At lastly, huwag kang paranoid! Sige ka, maaga

kukulubot

ang balat mo sa Mukha, baka hindi ka na makapasok sa Hollywood industry.”

Sabi niya sakin. Na istatwa ako sa mga sinabi niya sakin. Natameme ako dahil tama ang mga sinabi niya sakin. Naglakad na Sila papalabas ng comfort room matapos maghugas ng kamay ang babaing kaibigan niya na kasama niya.

“See you around Maica, it was so nice to talking with you!”

Sabi niya sakin sabay smirk niya. At naglakad na sila palabas ng comfort room. Naiwan akong mag Isa ngayon dito, napabuntong hininga na lang ako at humarap sa salamin. Lumabas na ako at sabay hanap kay Ethan, hindi ko pa siya nakikita kanina pa. Tinatawagan ko ang cellphone niya ngunit nakapatay ito. Kanina pa ako naiirita sa kaniya dahil umalis siya ng hindi nagpapaalam sakin.

Damn you Ethan! Answer my f*

cking

call? Nasaan ka ba? Kanina pa kita hinahanap, umaalis ka na lang hindi nagpapaalam sakin. Malaman ko lang na

nambababae

ka rito sa Italy, kakalbuhin ko iyang babae na Makita ko na kasama mo, I swear! Kakalbuhin ko talaga siya.

Gigil at Galit kong sabi sa isip ko. Nilibot ko na ang paningin ko sa buong reception ngunit wala akong makitang Ethan sa loob na ito. Hindi rin ako pinapansin ng mga tao nandito. My goodness?! Ano bang mga taong ito, sikat ako. International celebrity ako sa Hollywood, bakit hindi nila ako kilala at nagpapapicture sakin?

Umakyat na Hanggang sa ulo ko ang Galit at inis ko. Wala parin akong nakikita na Ethan ni anino niya ay hindi ko din makita. Naisipan kong maghanap sa labas nagbabakasakali ako na baka doon ko siya Makita. Lumabas ako at inuna kong maghanap sa gilid Muna bago sa harap, madilim na sa labas dahil Gabi na. Ngunit Wala pa akong nakikitang Ethan, kinuha ko ang phone ko sabay tinawagan siya ngunit nakapatay parin iyon.

“Bwesit!”

Sigaw ko ng malakas.

A/N: Masakit ba ang Truth Slap, Maica? Hahahaha

😂😅

Chapter 59

Matthew Aristotle

“How rude you are Matthew? Grabe, hindi ko

kinaya

ang pag level up mo ngayon. Ang

taray

mo doon ah?! Hahahahaha.”

Natatawang sabi ni Erica sakin.

“She deserves it, and besides nagsasabi lang naman ako ng totoo sa kaniya.

Prinangka

niya ako edi mas

prinangka

ko siya, oh edi

natameme

siya sa mga sinabi ko?”

Sabi ko kay Erica. Naglalakad na kami pabalik sa crowd. Sinamahan ko kase siya na samahan ko siya maghugas ng kamay, hindi niya kase alam ang pasikot-sikot rito pero ako alam ko na dahil pumunta kami rito ni Theo before our wedding to check this site.

“Kung noon, Wala akong laban sa kaniya noong highschool kami? Well, ngayon hindi na. Iba na ako noon sa ngayon dahil nag uumpisa pa lang ang

paghihiganti

ko sa kanilang dalawa ni Ethan.”

Matigas kong sabi kay Erica.

“

Kalma

ka lang daii… Yung puso mo, remember hindi pa okay iyan. Bawal ka magalit ng malala o ma stress. Kailangan mo

sumailalim

sa heart transplant o surgery para wala ka ng

iniindang

sakit.”

Pag aalalang sabi niya sakin. Natahimik naman ako sa sinabi niya. Isa pa iyan sa mga iniisip ko na kailangan kong mag pa opera kaagad para wala na akong iisipin kundi ang paghihiganti ko sa kanila.

“Don’t worry Erica, hindi ako

nakakalimot

. Hayaan mo, baka

subukan

namin ni Theo na maghanap ng donor rito sa Italy para sa heart surgery ko. If wala, babalik kami kaagad sa pinas as soon as possible para I re-open ang company niya after our honeymoon.”

Sabi ko sa kaniya. Tumango na lang siya sa mga sinabi ko.

“Excuse me,

magpapahangin

lang ako sa labas.”

Dugtong kong sabi ko sabi kaniya. Sabay tumayo na at naglakad na palabas ng reception. Paglabas ko ng reception, naglakad lakad ako palayo. Napadpad ako sa malawak na bermuda grass at naririnig ko sa ibaba ang mga hampas ng alon. Bangin na pala ang dulo nitong tinatapakan ko. Lumanghap ako ng sariwang hangin Mula rito, damang dama ko ang lamig ng paligid at ang tanging liwanag ko rito ay ang bilog na bilog na buwan.

Kakaiba ang pakiramdam rito kesa sa pinas. Mas okay rito dahil maganda ang ambiance at sobrang romantic ng mga Lugar at pasyalan dito sa Italy. Bigla kong naisip si Ethan, kanina pa siya hinahanap ni Maica. Kanina habang nakikipag usap ako sa kaniya ay hindi ko siya Nakitang kasama ng babaing iyon. Malakas ang kutob ko na si Ethan ang Nakita ko sa entrance door ng Castelo Monastero. Halata sa Mukha niya ang lungkot kahit nakayuko siya. Naglakad siya palayo sa venue kung saan lahat ng guest namin at bumabati sa amin at tanging siya lang ang malungkot.

“Dapat hindi ko na siya iniisip ngayon…. Matapos ang lahat ng ginawa niyang pangloloko sakin? May

gana

pa akong isipin at

magtaka

kung nasaan siya ngayon?”

Sabi ko sabay bumuntong hininga at buga niyon sa hangin para masama ito sa hangin palayo sakin.

“Dahil mahal mo parin ako!”

Nagulat ako sa nagsalita sa likod ko. Paglingon ko si Ethan, halata sa itsura niya ngayon na Galit siya. Magulo ang damit na suot niya pati buhok niya, Amoy ko din ang alak Mula sa kaniya, mugto ang mga mata niya na parang kagagaling niya sa pag iyak. Palapit siya sakin at ako naman ay napaatras sa kinatatayuan ko. Mabilis niya akong nilapitan sabay pulupot ng mga kamay niya sa balakang ko.

“E-Ethan ano ba?

B-

bitawan

mo ako!”

Sigaw ko sa kaniya.

“

Bitawan

? Bakit Matthew? Bakit ang bilis mo

makalimot

? Parang wala lang sayo ang lahat nung namatay ang anak natin na pinagbubuntis mo? Bakit parang wala lang sayo ang lahat na parang

tinapon

mo ang lahat ng meron Tayo at

nagpakasal

ka sa lalaking iyon? Sagutin mo ako? Bakit?!”

Sigaw niya sakin na halata sa kaniya ang Galit. Tinulak ko naman siya ng malakas kaya nakawala ako sa kaniya at sabay sampal ng malakas sa kaniya kaliwa at kanan.

“Para iyan sa tanong mo sakin, iyan ang sagot ko sa tanong mo sakin ngayon! Ako pa? Ako pa na

babaliktarin

mo? Ikaw ang dapat kong tanungin niyan?

Tinapon

mo na lang ba ang lahat ng mga sinabi mo at pag

hingi

mo ng

tawad

sakin huh Ethan? Ilang araw akong naghintay sayo, pero hindi ka dumating! Tapos ngayon, makikita ng dalawang mata ko na ikinasal ka na sa babaing iyon? At ngayon Ikaw pa ang may ganang magalit? Ang kapal ng Mukha mong hayop ka! Pinatay mo ang anak ko.”

Sigaw kong Galit na Galit sa kaniya na gusto ko na siyang patayin. Habang sinasabi ko iyon, tumatagas ang mga luha galing sa mga mata ko.

“Alam mo? Nagsisisi ako na minahal kita, binigyan pa ng maraming pagkakataon na

bumawi

sakin. Sising-

sisi

ako na Pinapasok pa kita sa puso ko. Ano bang nagawa ko sayo Ethan? Bakit mo ako

ginaganito

? Pinaramdam ko naman sayo ang buong pagmamahal ko ah? Saan ako

nagkulang

?

.”

Galit na Galit kong sabi sa kaniya. Nakatayo lang siya at pinagmamasdan niya lang ako.

“Wala kang

kwentang

lalaki! Wala kang

kwentang

ama sa anak ko, Ikaw ang puno’t dulo ng lahat ng

paghihirap

ko simula umpisa, abot

langit

na ang Galit ko sayo ngayon, sayo ng babae mo. Bagay kayo! bagay na bagay kayo. Mga

kampon

ni

Satanas

. Parehong mga

manloloko

… Eto ang tatandaan mo, simula sa gabing ito! Hinding hindi na ako magpapakita ng

kabaitan

at awa sayo! Hinding hindi na.”

Galit na sabi ko sa kaniya sabay dinuro ko siya ng daliri ko habang umiiling-iling ako. Paalis na sana ako sa Lugar na iyon ng bigla akong sugurin ni Maica. Nakita niya kami ni Ethan dito na nag-usap dalawa.

“Sinasabi ko na nga ba! Walang hiya kang

bakla

ka, hindi ka pa

nakuntento

at

aahasin

mo pa ang asawa ko.”

Bulyaw niya sakin sabay sabunot sa buhok ko pero nanlaban ako sa kaniya. Masakit ang pananabunot niya sakin pero hindi ako nagpatinag, ubod lakas kung inalis ang kamay niya sa pagkakasabunot sakin sabay hinarap ko siya at sinampal ng malakas gamit ang likod ng palad ko ng kanang kamay ko. Napahiyaw naman siya sa sakit ng pagkakasampal ko sa kaniya. Natumba siya sa damuhan. Nilapitan ko siya at agad ko siyang sinabunutan sa buhok niya.

“Ouch!

Bitawan

mo akong hayop kang

bakla

ka.”

Galit na sabi niya sakin. Agad lumapit samin si Ethan para pigilan ako sa ginagawa ko kay Maica.

“Matthew Tama na! Bitawan mo na si—–”

Pagmamakaawa niyang sabi sakin.

“Huwag kang

makikialam

dito kung ayaw mong

ibunton

ko lahat ang Galit ko sayo at

mawasak

ko iyang pagmumukha mo.”

Sigaw kong Galit sa kaniya habang pinanlilisikan ko siya ng mga mata ko. Nagdilim na ang paningin ko dahil sa Galit sa kanilang dalawa.

“

Halika

ritong

babae ka, Isa ka pa. Nang dahil sayo, namatay ang pinagbubuntis ko na anak namin ni Ethan. Dumating ka lang, sinira mo na ang

pagsasama

namin. Mabuti nga sayo at hindi ka mag kaanak dahil sa panget mong pag

uugali

. Babae ka nga pero walang

saysay

ang

pagkababae

mo.”

Galit kong sabi sa kaniya, pinagdiinan ko pa ang mga huling sinabi ko. habang sinasabunutan ko siya, sabay kaladkad sa kaniya palayo kay Ethan. Nakita ko ang Isang pool sa hindi kalayuan samin at doon kami pumunta…

“Hayop ka! Bitawan mo ako, hindi pa ako tapos sayo.

Baliw

ka na! Paano magkakaanak ang baklang kagaya mo.”

Sabi niya sakin.

“Ahh ganun?!

Pwes

,

tikman

mo kung paano magalit ang

baliw

na kagaya ko.”

Sigaw ko sa kaniya sabay tulak ng malakas sa malalim na pool. Nahulog siya doon.

“Ahhhhh!”

Sigaw niya nung mahulog siya sa malaking pool na iyon.

“Help! Help me, hindi ako marunong

lumangoy

! Help me…”

Sigaw niya. Naglabasan ang mga tao sa loob kabilang na doon si Theo at si Vice President Ynares, napatakbo Sila sakin ganun din si Ethan at agad tinulungan si Maica maka ahon sa tubig. Nung makaahon na si Maica sa pool, Dali Dali siyang lumapit sakin para sampalin ako ngunit sinalag iyon ni Theo.

“Sige! Subukan mo. Hindi lang tayo ang

nandidito

sa labas ngayon, marami ang

makakakita

na

magaspang

talaga ang ugali mo!”

Pagbabanta ko sa kaniya.

“Dad! Siya ang nauna, Nakita ko silang nag uusap ni Ethan. Sinabi niya din na nagkaroon Sila ng

relasyon

before at sinasabi din ng baklang iyan na

nagkaanak

Sila ni Ethan!”

Sumbong na sabi ni Maica kay Vice President Ynares.

“What did you do to my daughter! Ikaw ang magaspang at panget ang ugali, hindi ang anak ko. Nakita mo na Rafael kung anong

ugaling

meron iyang baklang pinakasalan mo?”

Galit na pasigaw ni Vice President Ynares sakin at kay Theo, rinig na rinig ang lahat na nandito ngayon sa labas ang mga sinabi ni Vice President Ynares..

“Oh really? Talagang ako pa ang magaspang at panget na ugali? Haha… Coming from you Mr.Vice President? Sige nga, pag usapan natin ang assassination ni Chairman Tan ngayon din dito mismo, alam ko na Ikaw ang mastermind sa pagpatay sa kaniya! Totoo hindi ba?!”

Sigaw ko ng mas malakas. Hindi maipinta ang Mukha ni Vice President Ynares nung sinabi ko iyon harap harapan sa kaniya. Nagulat at Nagbulungan ang lahat ng guest sa likod namin dahil sa sinabi ko.

“I-I don’t know what are you talking about? Rafael,

pagsabihan

mo iyang asawa mo kung ayaw mong

kasuhan

ko iyan ng

paninirang

puri

.”

Pagbabanta niya sakin.

“Huh! Ibang klase ka rin ano? Ako pa ang sasampahan mo ng kaso? Oh edi Sige,

magdemandahan

Tayo!

Papatunayan

ko sa buong Mundo na Ikaw ang

nagpapatay

kay

Chairman Tan. At hindi ako titigil hanggat hindi ko

napapatunayan

na Ikaw talaga ang mastermind sa pagpatay kay Chairman Tan. Mark my words!”

Diin kong sabi sa kaniya na ikinatahimik niya. Pinanlilisikan ko siya ng mata.

“At Ikaw na babae ka! Huwag mong

ibahin

ang usapan dahil may mga CCTV camera dito sa labas ng Reception at malalaman ng lahat na Ikaw ang nauna at hindi ako. bagay sayo na mahulog diyan sa pool na iyan na puro chlorine, para naman malinis ang pag uugali mo at pagkatao mo, dahil daig mo pa ang

basurang

umaalingasaw

ang

baho!

Tama ka, hindi pa tayo tapos! Ngayon pa lang matakot ka na sakin dahil araw-araw kong gagawin impiyerno ang Buhay mo! ”

Sabi ko sa kanila sabay pinanlilisikan ko Sila ng mata at tumalikod na paaalis doon. Pagpasok namin sa loob, inayos ko na ang sarili ko at tinawag na si Theo.

“Theo! Let’s go. Umalis na tayo rito, hayaan mo silang pag

piyestahan

sila ng media diyan sa labas.”

Utos kong sabi sa kaniya. Sumunod naman siya sakin at sabay kaming lumabas papunta sa bridal car para pumasok sa loob at umalis na sa Lugar ma iyon. Pagpasok namin sa loob, napabuntong hininga ako at pinagmasdan ko ang mga kamay ko na nanginginig sa Galit. Naramdaman ko na lang ang paghawak ni Theo sa kamay ko.

“Are you okay?”

Nag aalalang tanong niya sakin.

“Hindi ako okay! Ngayon na nag uumpisa na ang mga Plano natin,

pababagsakin

natin Sila. At

pinapangako

ko na hindi ako titigil hanggat hindi nakukuha ang tamang

hustisya

para sa daddy mo, alam kong si Vice President Ynares ang may pakana sa pagkakapatay sa daddy mo. Believe me Theo! Ilalabas ko ang

baho

niya sa publiko.”

Sabi ko sa kaniya.

“Yeah! I believe in you. Hindi ka nag iisa, kasama mo ako. Sabay tayong

lalaban

.”

Sabi niya sakin. Hinawakan niya ang kamay ko at hinila iyon sabay halik sa kamay ko. Bumibiyahe na kami ngayon pabalik sa hotel. Hindi parin ako makapaniwala sa mga ginawa ko kanina, mabuti na lang at naipon ko lahat ng Galit ko kanina at nakiayon naman ang puso ko kaya ko nagawa ng mga iyon dahil kung hindi, siguro ngayon Oras din ay nasa Isa sa mga kwarto ako ngayon ng hospital na malapit rito sa pinagdausan ng reception.

Pagdating namin sa hotel, hinatid ako ni Theo sa kwarto ko at saka na siya umalis para puntahan ang kwarto niya din. Napahiga ako sa kama sabay buntong hininga habang nakatingin sa kisame ng kwartong tinutuluyan ko dito sa hotel.

Nag uumpisa pa lang ako

maghiganti

sa Inyo Maica at Ethan!

Sisingilin

ko kayo sa lahat ng pagkakautang niyo sakin. Sa bawat sakit na

pinadanas

niyo sakin,

ipaparanas

ko din sa Inyo ang sakit na

tagos

sa katawan niyo at

sagad

sa buto.

Sabi ko sa isip ko, at pinunasan ang mga luhang lumabas sa mga mata ko.

A/N: Dama ko yung Galit ni Matthew, OMG! umpisa na ang

paghihinganti

nila ni Theo.

🥰😱

Unstoppable by: Sia

🔥

Chapter 60

Ethan Nolasco

“Tell me Ethan? Is it true na may relasyon kayo before noong nasa states pa ako? Is it true na

nagkaanak

kayo ng baklang iyon? It was so impossible na magkakaanak ang baklang iyon dahil parehas kayong lalaki! At narinig mo ba kung paano niya ako

pagbantaan

? Kung paano niya ako kinaladkad habang

sinasabunutan

at kung paano niya ako

itulak

sa pool na iyon”

Pagbubunganga sakin ni Maica. Naririndi na ako sa bibig niya kaya naman tinapat ko na siya. Nasa loob na kami ng room namin dito sa hotel kung saan kami naka reserved.

“You want the truth? Then fine! I’ll give it to you! Oo, nagkaroon kami ng relasyon noong wala ka pa. At siya lang ang

tunay

na minahal ko instead you. Sa kaniya ako natutulog at

nagkaanak

kami, dumating ka lang. Sinira mo ang lahat!

Pinakasal

ako sayo kahit ayaw ko at labag sa loob ko, at kasalanan ko kung bakit namatay ang anak namin na pinagbubuntis niya na dapat Ikaw ang sisihin. Ilang beses ko na bang sasabihin sayo na hindi kita mahal, siya lang ang mahal ko at wala ng iba!”

Sigaw ko sa kaniya, pinamukha ko sa kaniya ang totoo at wala na akong pake kung masaktan pa siya sa mga sasabihin ko.

“Kaya ko siya

pinagtatangol

sayo sa tuwing mag uusap tayo tungkol sa kaniya dahil mahal ko siya at hinding hindi siya

maaalis

kailanman

dito sa puso ko at Hanggang ngayon, may nararamdaman pa ako sa kaniya. At kasalanan mo ang lahat ng ito!…..  kung hindi sa

pesteng

kasal na ito, at sa

obligasyon

na

pakasalan

ka?! Ako dapat ang nanduon na

ikinakasal

sa kaniya at hindi sayo. Ngayon? Alam mo na ang totoo? Masaya ka na at narinig mo na ang lahat?!”

Galit kong sigaw ko sa kaniya, napuno na ako sa kaniya as in punong puno na ako sa kaniya. Pinamukha ko talaga sa babaing ito na si Matthew lang ang minahal ko at wala ng iba. Bakas sa Mukha ni Maica ang pagkasindak at naluha na lang dahil sa mga nasabi ko. Napaupo siya sa gilid ng kama at sapo ng dalawang kamay niya ang buong Mukha niya.

“H-How could you do this to me Ethan? Bakit mo ako s-sinasaktan ng ganito?, I love you! Mahal na mahal kita Ethan!…

Nagkaroon kayo ng affair ng baklang iyon habang nasa states ako? Bakit?!”

Galit na sigaw niya habang humahagulhol sa pag-iyak. Tumayo siya sabay lapit sakin at pinagsusuntok niya ang dibdib ko. Hinawakan ko ang dalawang kamay niya at inilayo ko siya sakin.

“Maica! Hindi naging tayo, kahit kailan hindi naging tayo. Walang Tayo! Umalis ka ng bansa na wala tayong communication which is good. Naging kami ni Matthew nung ganap na akong PNP Chief, so anong

pinagsasabi

mo na niloko kita? Wala akong

natatandaan

na naging Tayo. Ang alam ko lang ay naka arrange marriage tayo but in a relationship before bilang boyfriend at girlfriend. Hindi nangyari iyon! Kaya huwag kang gagawa ng issue o

iskandalo

na gawa gawa mo lang at hindi talaga nangyari!”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya ng maayos. Natigilan naman siya. Akala ko okay na pero bigla na lang niya akong sinampal ng malakas na ikinabigla ko.

“Kapal ng Mukha mo! Walang hiya ka…. so ganun? Iyon ba ang dahilan mo para maghanap ng iba huh?!

Nakipagbalikan

ka sa baklang iyon dahil hindi naman talaga naging Tayo?! Ganun ba?! Sige,

ipamukha

mo sakin na kasal lang tayo sa papel. Ganun din sa ibang tao, ipaalam mo sa kanila ang tungkol diyan! Pero ito lang ang masasabi ko sayo Ethan, Akin ka lang Ethan! Akin ka lang!! Papatayin ko ang sino mang

magtangkang

Mang agaw sayo! Naiintindihan mo?!”

Sigaw niya sakin sa galit habang nanlilisik ang mga mata niya sakin. Tinignan ko lang siya at saka ko siya iniwan sa loob ng hotel na iyon.

“Saan ka pupunta? Bumalik ka rito, Hoy Ethan! Hindi pa tayo tapos mag-usap, huwag mo akong

tinatalikuran

habang kinakausap kita.”

Bulyaw niya sakin, hinahabol niya ako Hanggang sa maabutan niya ako at hinawakan niya ako sa braso para pigilan niya ako, hinatak niya ako palayo sa pinto dahil malapit na ako sa pinto palabas ng kwarto namin. Humarang siya sa pinto.

“Hindi ka pwedeng umalis ng kwartong ito! Saan ka pupunta? Sa baklang iyon huh?! Hindi ako

makakapayag

na

magkita

kayo Ethan.”

Sigaw niya sakin. Binawi ko ang kamay ko sa kaniya ng malakas na ikinabigla niya.

“Huwag mo akong

diktahan

sa gagawin ko, hindi Ikaw ang nanay ko para

diktahan

ako sa gagawin ko. Asawa lang kita sa papel pero hindi ibig sabihin iyon,

kontrolado

mo na ang Buhay ko at hawak mo ako sa leeg. Gagawin ko kung ano ang gusto ko,

mambababae

ako, wala ka ng pakialam doon!”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya. Natigilan siya sa mga nasabi ko at may mga luhang lumabas sa mga mata niya. Hinawi ko siya ng malakas para maalis siya sa pagkakasandal niya sa pinto at pagkatapos ay lumabas na ako sabay sinarado ko ang pinto ng malakas.

“AAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHH!”

Sigaw niya ng malakas na abot hanggang dito sa labas ng kwarto sa hallway ng hotel. Nagtuloy na ako sa hallway at naglakad papuntang elevator. Wala ako sa mood ngayon, magpapakalasing Muna ako Bago kami umuwi ng bansa bukas. Lulunurin ko ang sarili ko sa alak ngayon gabi. Paglabas ko ng hotel, nag hanap ako ng malapit lapit na beer house dito at hindi ako nabigo. Pumasok ako sa loob niyon at kakaunti lang ang mga tao roon. Halos puro mga Italian.

Lumapit ako sa counter table sa may barista at umupo roon. Humingi ako ng Isang bote ng alak at Isang baso. Binigyan naman ako at inumpisahan ko na uminom. Habang umiinom ako inaalala ko ang mga nangyari kanina sa reception, ang mga masasakit na salitang binitiwan sakin ni Matthew ay mas lalong dumagdag sa bigat na nararamdaman ko ngayon. Deserve ko ang mga salitang iyon dahil sobra akong na duwag at walang ginawa kundi maging sunod-sunuran kay daddy. Hindi ko man lang ipinamukha sa kanila na mahal ko talaga si Matthew. Isa akong lalaking walang bayag.

Hindi ko namalayan na umiiyak na ako, at naubos ko na Pala ang laman ng alak na iyon at mukhang tinamaan na yata ako. Pero gusto ko pang uminom kaya lang pasara na Sila. Wala akong nagawa kundi bayaran iyon at umalis na sa beer house na iyon. Pasuray suray ako papasok ng hotel Hanggang sa makaabot ako sa elevator. Inayos ko ang tayo ko at agad pinindot ang button pa itaas. Pagpasok ko sa loob ng elevator. Naduduling na ako sa kalasingan. Kaya pinindot ko na ang number ng floor kung saan ang room namin ni Maica.

Nakasandal lang ako sa loob ng elevator at ako lang ang tao roon. Maya-maya ay bumukas na iyon, lumabas na ako at lumiko kaagad papunta sa room namin pero natigilan ako nung Makita ko ang taong iyon. Nakatayo siya sa harapan ko. Naluha ako nung Makita ko siyang muli. Hindi ko alam kung dala na ba ito ng kalasingan o totoo talaga?

“M-Matthew”

Sambit ko sa pangalan niya. Lalapit sana ako kaya lang bigla siyang napaatras sa kinatatayuan niya. Natigilan ako dahil bakas sa Mukha niya ang takot sakin. Humakbang ako papalapit sa kaniya Hanggang sa hindi ko na napigilan ang sarili ko na lapitan siya at yakapin ng mahigpit. Hindi ko alam kong siya nga ba talaga iyon dahil nga sa lasing na ako kaya presensya niya ang nakikita ko dahil siya ang laman ng isip ko ngayon.

Umiyak ako ng umiyak sa balikat niya kasabay niyan ang pagyakap ko sa kaniya ng mahigpit naaamoy ko ang amoy niya na nanunuot sa ilong ko. Napapikit ako dahil doon. Kung panaginip man ito, ayoko na magising pa. Gusto ko siyang makasama kahit sa panaginip na lang dahil alam ko na sa realidad ay hindi na kami pwede.

“Matthew! I-i’m very sorry. Please forgive me… Hindi na maayos ang buhay ko sa piling ni Maica, naging miserable na ang Buhay ko sa kaniya simula noong

kinasal

kami. Ang dami kong pinagsisisihan ngayon, Lalo na mga nagawa kong pananakit at panloloko ko sayo ng maraming beses. Please Matthew!

Makinig

sakin. Ikaw parin ang mahal ko. Kahit na anong mangyari, Ikaw parin ang laman ng puso ko.”

Naiiyak kong sabi sa kaniya matapos ko siyang yakapin. Hiniwalay ko ang sarili ko sa kaniya at hinawakan ko ng kanang kamay ko ang pisngi niya.

“Kaya ako nag 

kakaganito

dahil hindi ko matanggap na kinasal ka na kay Rafael. Hindi ko matanggap ang lahat…. Yung

pinangarap

ko na ikasal sayo?

Pangarap

ko iyon na sana mangyari,

pangarap

ko na ikasal sa taong mahal ko na walang iba kundi Ikaw, at pangarap ko din na bumuo ng masayang pamilya sa piling mo! Pero ngayon hindi na mangyayari dahil wala ka na sakin.

Pinaghiwalay

tayo ng Mundo! Hindi ko kaya ang ganito, habang Buhay akong magiging miserable at malungkot Hanggang sa kamatayan ko, dahil hindi ka

napunta

sakin.”

Hagulhol kong sabi sa kaniya.

“Pero pangako! Kahit na ganito na ang sitwasyon natin, hindi at hindi ka mawawala sa puso ko. Ikaw at Ikaw parin ang nandidito. Hinding hindi ka

mapapalitan

dito Hanggang sa huling hininga ko at sa kabilang Buhay, Ikaw at Ikaw parin ang mamahalin ko.”

Sabi ko sa kaniya. Tinitigan ko siya kasabay ng pag tagas ng mga luha galing sa mata ko. At tsaka ko nilapit ang Mukha ko sa Mukha niya at hinalikan siya. Wala siyang pagtutol sa ginawa kong iyon. Hindi ko alam kung siya ba talaga iyon, pero alam ko na siya iyon. Malakas ang kutob ko at puso ko mismo ang nagsasabi sakin na siya talaga iyon. Bumaon ang halikan namin dalawa Hanggang sa hindi ko namalayan ang mga nangyari sa paligid ko dahil nasa loob na Pala kami ng Isang kwarto. Mas lalong lumalim ang halikan namin at para bang sabik kami sa isat-isa.

Umiikot na ang paningin ko ng mga Oras na iyon pero umakyat lahat ng init ko sa katawan ko kaya nagsimula na akong maghubad ng Damit at ganun din ang ginawa ko sa kaniya. Nakahiga siya sa kama at ako naman ang nasa ibabaw niya.  Siya parin ang nasa paningin ko. Hindi ko na lang alam kung siya ba talaga iyon o ibang tao. Pero sure ako na siya talaga iyon dahil ganun sumagot si Matthew sa halik ko sa kaniya. Ang amoy niya na nunuot sa ilong ko at higit sa lahat ang mga tingin ng mga mata niya na diretso sa mga mata ko.

Nagsalo kami ng gabing iyon, kahit na alam kong lasing ako at gusto ko na mahiga dahil umiikot na talaga ang paningin ko, pero ang diwa ko at ang pag iinit ng katawan ko ganun din ang pagmamahal ko sa kaniya ay nangingibabaw wala akong sinayang na pagkakataon sa bawat haplos sa katawan niya sa bawat ungol na naririnig ko sa kaniya na kay sarap sa Tenga na parang boses ng Isang anghel. Pinagsaluhan namin ang buong Gabi na puno ng pagmamahalan, nag aalab at nag iinit na pagmamahal namin sa isat-isa. Halos magdamag yata namin ginawa iyon na kaming dalawa lang at walang gustong tumigil samin pareho. At nung napagod na kami pareho, doon na ako nakatulog sa kamang iyon na kasama siya.

Pag gising ko, walang tao sa tabi ko. Bumangon ako dahil sa malalakas na katok Mula sa pinto. kahit masakit ang ulo ko, sinikap kong tumayo sa hinihigaan ko at kumuha ng bathrobe at nagtungo sa pinto at sabay bukas niyon tumambad sakin ang Isang crew ng hotel, nagulat siya nung Makita niya ako..

“What?”

Tanong ko sa crew.

“

Uhm

…. Sir? W-what are you doing there? no one has checked in that room.”

Sabi niya sakin. Nagtaka ako sa sinabi niyang iyon.

“What? I am the one who checked in this room and the person I love.”

Sagot ko sa kaniya.

“You are wrong sir, no one has actually checked in that room.”

Sagot naman niya sakin. Nainis ako sa kaniya.

“Wait! Stay there, I will show you that me and my love checked in here, I call him. So stay there!”

Sabi ko sa kaniya. Naiinis ako sa kaniya dahil iniistorbo niya ang tulog namin ni Matthew. Tumalikod ako sa kaniya sabay hanap ka Matthew Mula sa banyo, sa veranda at sa kitchen pero wala akong Matthew na Nakita. Kundi ako lang ang tao roon. Pero impossible dahil kasama ko siya kagabi. Hindi ako pwedeng magkamali dahil siyang siya iyon. Pumasok ang crew sa loob ng kwartong ito.

“See senior? There is no one inside here together with you. So? Why are you sleeping here and how did you open this room without the key?”

Tanong niya sakin. Magpapaliwanag sana ako kaya lang sumasakit na talaga ang ulo ko dahil sa hangover napayuko ako ng ulo at sinapo iyon ng dalawang kamay ko. habang nakaupo ako sa gilid ng kama at ganun ang ayos ko, may napansin ako na Isang maliit na bagay na kumikinang na nasa carpet ng sahig na pinagpapatungan ng kama. Isang diamond na maliit na kulay light blue. Dinampot ko iyon malapit sa paa ko at tinignan iyon mabuti..

Kanino kaya ito? Eto ang magpapatunay na may kasama ako dito kagabi sa room na ito at alam kong si Matthew iyon.

Sabi ko sa isip ko.

A/N; kanino kaya yung diamond na iyon na kulay light blue na nakita ni Ethan? Si Matthew kaya ang

nakasama

niya kagabi?!

😱🤔

Chapter 61

Matthew Aristotle

Ilang days kami rito sa Italy Hanggang sa nag decide na kami umuwi na ng bansa kasama si Ruth na anak-anakan namin ni Theo. Siya ang naging flower girl nung Araw ng kasal namin.

(Nakalimutan ni Author

ilagay

dahil sa excitement)..

“Naka ready na ba mga gamit mo?”

Tanong sakin ni Theo.

“Yes! Kanina pa naka ready, eh yung sayo?”

Masayang tanong ko sa kaniya.

“Yeah! Naka ready na, tawagin ko na sa ground floor ang ibang crew para tulungan tayo ilabas mga gamit natin palabas ng hotel,

nandiyan

na kase sa labas yung

sundo

natin na

maghahatid

sa atin sa airport.”

Ngiting sabi sakin ni Theo.

“Okay Sige!”

Sagot ko sa kaniya. Hinalikan niya ako sa pisngi at naglakad na siya palabas ng kwarto ko habang pinagmamasdan ko maglaro si Ruth sa kama ko. Mamimiss ko ang lugar na ito na sobrang romantic para sakin. Sana makabalik pa kami rito ni Theo na kaming dalawa lang para I celebrate namin ang wedding anniversary namin dito sa Italy. Dumating na si Theo kasama ang tatlong lalaki na crew ng hotel para tulungan kami maglabas ng mga luggage namin palabas ng hotel.

“Here’s our luggage, please take care of our luggage. Okay?!”

Utos niya sa tatlo, tumango naman sila kay Theo.

“Tara na!”

Aya niya sakin. Kinuha ko na si Ruth at binuhat ko na ito at sumunod na kay Theo palabas ng room. Inantay niya ako sa labas at saka niya ako hinawakan sa balakang ko, sabay kaming naglakad sa hallway nitong floor papunta sa elevator.

Paglabas namin ng hotel, kasunod na Pala namin ang mga crew na may dala ng gamit namin. At Isa Isa nilang pinasok ng maayos sa likod ng sasakyan namin na maghahatid samin sa airport. Nung okay na ang lahat, binigyan ng tip Isa Isa sila ni Theo at pumasok na kami sa loob ng sasakyan. Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa airport, 2 Oras ang naging biyahe namin papuntang airport. Pagpasok namin sa airport nag pa assist kami sa mga personnel doon para ilagay sa checking counter at nung okay na, kinuha na namin ang mga gamit namin at saka lumabas ng departure, lumakad na kami pasakay ng eroplano. Private plane ulit ang sinakyan namin pabalik ng pilipinas.

“Rest muna tayo, mahaba

haba

ang

lipad

natin pabalik ng pilipinas.”

Sabi ni Theo sakin. Inuna ko munang patulugin si Ruth. Nung nakatulog na ito, napansin ko din na tulog na rin si Theo sa hinihigaan niya. Hiniga ko naman dahan dahan si Ruth sa higaan nito na sakto lang sa kaniya. Pagkahiga ko kay Ruth, pumunta ako ng Comfort room para umihi. Paglabas ko Nakita ko si Theo na parang hinahanap ako.

“Hey! saan ka galing?”

Tanong niya sakin. Nasanay na ako ng ganito kay Theo, lagi siyang magtataka at magaalala sayo kapag umalis ka saglit sa tabi niya o kapag nawala ka sa paningin niya saglit.

“Nag CR lang ako, bakit ka nagising? Matulog ka na ulit, matutulog na rin ako.”

Sabi ko sa kaniya.

“I can’t! I have a Bad dream ngayon lang.”

Sabi niya sakin. Na curious ako sa masamang panaginip niyang iyon.

“Tell me! What is it?”

Tanong ko sa kaniya. Bumuntong hininga siya bago magsalita.

“Nag kaanak daw ulit kayo ni Ethan.”

Malungkot niyang sabi sakin. Lumapit naman ako sa kaniya at hinalikan ang noo niya sabay himas sa buhok niya. Nakaupo kase siya sa hinihigaan niya kanina at ako naman nakatayo.

“Hindi mangyayari iyon! I’m with you, and no matter what happens. Nandito lang ako

parati

sa tabi mo.”

Sabi ko sa kaniya na ikinangiti niya. Niyakap naman niya ako sa balakang ko.

“Matulog ka na!”

Malambing kong sabi sa kaniya.

“Ikaw din, matulog ka na din.”

Sabi niya din sakin. Ilang Oras na kami sa himpapawid hanggang sa nakarating na kami ng pilipinas. Pag landing ng eroplanong sinasakyan namin, bumaba kaagad kami at tinulungan kami ng mga body guards ni Theo sa mansion magbaba ng mga luggage namin. Sumalubong samin si Mrs. Lydia.

“Welcome home Mr. Tan and Mr. Santillan-Tan”

Masayang bati niya samin. Niyakap siya ni Theo at ako naman nag beso lang ako kay Mrs. Lydia dahil karga ko parin si Ruth na wala paring Malay sobrang tulog na tulog sa mga braso ko.

“Akin na si Ruth po Doc. Matthew.”

Sabi ni Mrs. Lyida sakin. Binigay ko sa kaniya si Ruth ng dahan-dahan dahil nangalay ang braso ko sa pagbuhat sa kaniya. Kinarga naman ito ni Mrs. Lydia at agad na kaming pumasok sa sasakyan pauwi ng Mansion, Gabi na kami nakarating dito sa pilipinas. Nasa byahe na kami pauwi sa mansion doon na ako nakatulog habang nasa byahe. Pag gising ko Umaga na pala at nasa sarili akong kwarto. Hindi ko namalayan na binuhat ako Mula sa sasakyan papunta rito sa kwarto ko. Nag ayos kaagad ako ng sarili ko dahil ihahatid ko si Ruth sa school niya.

Paglabas ko ng kwarto, dumiretso ako sa kwarto ni Ruth pero wala ito roon. Dumiretso ako ng dining room at Nakita ko sila Theo at Ruth na kumakain na ng breakfast.

“Oh! Your awake, mamaya pa sana kita

gigisingin

after ko ihatid si Ruth sa school niya pero your here at gising ka na! Tara,

sumabay

ka na samin kumain ng breakfast.”

Aya niya sakin. Lumapit ako kay Ruth.

“Good morning daddy!”

Masiglang bati niya sakin.

“Good morning too baby!”

Masayang bati ko sa kaniya. Lumapit din ako kay Theo at saka hinalikan siya sa pisngi.

“Good Morning!”

Masayang bati ko rito. Hinalikan niya rin ako sa pisngi ko.

“Good Morning too!”

Bati niya sakin. Kumain na ako ng breakfast kasama sila, pagkatapos ay inasikaso ko na si Ruth, sa uniform na susuotin niya at sa mga gamit niya.

“Daddy

susunduin

mo po ba ako mamaya?”

Tanong sakin ni Ruth habang bimibihisan ko siya.

“

Uhm

… I’m not sure baby, may gagawin kase si Daddy eh baka si Tatay Tony ang

magsundo

sayo later sa school. Why you ask?”

Tanong ko kay Ruth.

“Nothing daddy! Baka po kase may work na kayo ngayon po kasama si Daddy Theo.”

Sagot niya sakin. Tapos na ako bihisan siya, sinunod ko ang pag aayos ng makapal at purong itim na itim niyang buhok.

“Pag ba may work na kami ni Daddy Theo mo, magiging behave ka ba here?

Susundin

mo ba ang mga bilin ni

Nanay

Lydia?”

Tanong ko kay Ruth.

“Yes po! Tsaka po ayaw ko po

mapalo

niyo ako sa

pwet

po lalo na po si Daddy Theo po.”

Sabi niya sakin. Natigilan ako sa mga sinabi niya, na trauma talaga si Ruth sa mga totoong magulang niya.

“Hindi mangyayari iyon baby, Basta behave ka at sumusunod sa utos ng Daddy at mga tao dito sa Bahay na

nakakatanda

sayo, hindi ka

mapapagalitan

at

mapapalo

. Okay?! Dahil kung hindi

magagalit

Sila sayo ganun din kami, gusto mo ba iyon?”

Malambing kong tanong sa kaniya.

“No po Daddy! Behave lang po ako dito po. Promise!”

Sabi niya sakin sabay harap at tumayo sa kinauupuan niya at humalik sa pisngi ko. Malambing si Ruth, masipag, matalino, mabait at matured mag isip yung bang may kung anong matured na babae ang nakulong sa katawan niya at ito ang nag kokontrol ngayon kay Ruth.

Pagkatapos ko siyang ayusan, lumabas na kami ng mansion kung saan naghihintay si Theo sa kaniya para ihatid sa school. Dala ko naman ang mga gamit niya at binigay ko iyon kay Theo. Inalalayan ko naman makasakay si Ruth sa loob ng sasakyan.

“Maintain mo ang pagiging honor student mo ahh, at mga stars na stamp sa mga hands mo. Okay?”

Sabi ko sa kaniya.

“Yes po Daddy!”

Sabi niya sakin. Sinuotan ko na siya ng seat belt, naka pwesto siya sa likod. Sinarado ko na ang pinto at sabay lapit ko kay Theo.

“Pag ka

hatid

mo sa kaniya, umuwi ka kaagad huh? May meeting tayo with Atty. Enrique para sa re-opening ng Company mo. Okay?!”

Bilin ko sa kaniya.

“I know! Thank you sa pag remind mo sakin.”

Ngiting sagot niya sakin. sabay halik niya sa pisngi ko at pumasok na siya sa loob ng sasakyan. May driver silang kasama ngayon.

“

Ingat

kayo!”

Sabi ko sabay kaway sa palabas na sasakyan dito sa loob ng mansion. Pagkaalis nila nagligpit lang ako ng kwarto ni Ruth sakin at kay Theo. Pagkatapos ay naligo na ako para mamaya sa pagdating ni Atty Enrique eh meeting na lang kami sa loob ng office ni Theo.

Pag uwi nila Theo, sinalubong ko naman siya sa entrance ng mansion.

“How’s Ruth?”

Tanong ko sa kaniya ng nakangiti.

“Hinatid ko siya hanggang sa loob ng Room!

Nakakatuwa

nga eh, kase may mga batang kilala ako doon. Nagulat Sila nung

pinakilala

ako ni Ruth na father niya.”

Masayang sabi ni Theo sakin. Napangiti naman ako sa ginawa ni Ruth na iyon, it means tanggap niya kami at higit sa lahat, hindi niya iniisip na adopted daughter namin siya ni Theo.

“That’s Cute! Sige na, magpahinga ka Muna bago maligo.

Nagpaluto

na rin ako ng lunch kay Mrs. Lydia dahil for sure ay dito mag lu-lunch si Atty Enrique.”

Masayang sabi ko sa kaniya. Hinalikan niya ulit ako sa pisngi ko hindi lang Isa kundi dalawang beses niya akong hinalikan sa pisngi ko ngayon.

“Hey!

Nakakarami

ka na ng kiss ah?!”

Sigaw ko sa kaniya dahil after niya ako halikan ng dalawang beses sa pisngi ko ay bigla itong tumakbo papasok sa loob ng mansion.

“HAHAHAHAHA”

Tawa niya ng malakas habang paakyat ng hagdan. Mabilis lumipas ang mga Oras at dumating na si Atty Enrique at ngayon ay kumakain kami ng lunch kasama siya dito sa dining room ng mansion. After namin kumain ay nagtungo na kami sa office ni Theo.

“So?

Paanong

gagawin

ninyo

sa re-opening ng Company?”

Tanong ni Atty Enrique samin. Tumingin ako kay Theo. Seryoso ang Mukha nito at nag iisip kung paano ang gagawin sa re-opening ng Company.

“Well, naisip ko na

ipakilala

ko ang sarili ko as a New CEO of my dad’s company. Marami akong

babaguhin

especially sa board of directors, shareholders and stockholders.

Aalisin

ko ang mga hindi

kaanib

o

kakampi

sakin dahil mga appointed sila ni Vice President Ynares ng hindi

nalalaman

ng Dad ko. At kailangan ko din malaman sa unang araw ang finance o Pera ng company, I’m sure na

kontrolado

iyon ni Vice President Ynares at ayaw niya ipaalam noon kay Dad about that. Kaya nais kong

tutukan

ang

ikot

ng

daloy

ng Pera sa loob ng company. And lastly yung mga raw materials na business ng company,  kailangan ko din pag aralan dahil noong panahon pa ni Dad nung

nabubuhay

pa siya may narinig akong issue about diyan na yung pera or yung budget na pang

bili

ng mga gamit is

binubulsa

ng nag co-control o nag ho-hold sa Department na iyon which is hawak din ni Vice President Ynares.”

Seryosong sabi ni Theo kay Atty Enrique. Napalingon ako kay Theo dahil kagaya ko din ay wala siyang takot na banggain ang taong iyon.

“Kung noon

nabubuhay

pa ang daddy ko, maraming

nakalusot

. Sakin? Walang ni Isa ang

makakalusot

sakin whether in external transaction and internal transaction sa loob ng company.”

Striktong sabi ni Theo. Natahimik na lang si Atty Enrique at maski ako. Hinawakan ko ang kamay niya, napalingon naman siya sakin.

“Gagawin kitang kanang kamay ko!”

Sabi niya sakin na ikinatigil ko bigla.

“A-Ako? B-bakit?”

Tanong ko sa kaniya.

“Dahil ito na ang tamang panahon para pumasok ka sa

larangan

ito na kung saan makikita mo ang totoong kulay at ugali ng isang tao, kung sino ang

mapagkakatiwalaan

at kung sino ang traydor at

gahaman

.”

Sabi niya sakin. Naintindihan ko ang mga sinabi niyang iyon, naalala ko din na sinabi ko na pinapangako ko na ilalabas ko sa publiko ang totoong baho at sikretong tinatago ni Vice President Ynares. Ngumiti ako pabalik kay Theo.

“

Pumapayag

na ako! Handa na ako pumasok sa mundo ng business.

Ilalantad

ko ang baho ng mga taong nanduon ngayon sa kompanya mo na kakampi ng taong iyon, lalong lalo na ang ninong mo.”

Palaban kong sabi kay Theo. Ngumiti naman siya sakin

“So Atty. Enrique,

ihanda

mo na ang lahat. I command you to announce in public ang pag bubukas ulit ng Company tomorrow. Pupunta kami ni Matthew para

ipakilala

ko ang sarili sa lahat ganun din ang kanang kamay ko na walang iba kundi ang asawa ko.”

Utos ni Theo kay Atty Enrique.

A/N; Joined force ang newly wed. Mission:

Oplan

General Cleaning ng Company sa susunod na chapter. Stay tuned!

😮😉

Chapter 62

Matthew Aristotle

“Are you ready?”

Tanong sakin ni Theo. Nasa loob kami ng

Mansory

Bentley Continental

GTC

Black

na sasakyan, katabi ko ngayon si Theo sa passenger seat, may driver kaming kasama na nagmamaneho nitong sasakyan at Isang escort, may kasunod din kami na Isang sasakyan na itim na puro escort din ang laman.

“I’m born ready!”

Fierce kong sabi sa kaniya. Nakasuot siya na kulay gray na tuxedo Mula sa panloob niya na suot na kulay light blue polo w/ long sleeves na white ang collar, black na necktie at gray na coat na hindi lang siya basta ordinary na coat, mamahaling coat siya na tanging mga kagaya lang ni Theo ang nakakabili at slacks niya na gray din. Brown shoes na leather and black na socks. Ako naman all black na may pagka gray ang suot ko, Mula sa coat na labas pati sa loob na inner coat din, purple na necktie na may design and gray na polo w/long sleeves.

Sample ng picture na suot ni Matthew.

Sample ng picture na suot ni Theo.

Nakarating na kami sa Company.

RTan

group of companies.

Which means Rodolfo Tan group of Companies, ang pinaka mother board company or main company sa buong mundo. Ang laki at tangkad nito ay kagaya sa Empire state tower na nasa New York City.

Pagbaba namin ni Theo ng sasakyan. Maraming escorts ang nakahilera sa tabi namin sa kanan at sa kaliwa, may red carpet din na nakalatag. Nauna nang naglakad si Theo at nasa likod niya ako, sinalubong kami ng Isang lalaking mga nasa 30’s ang age. Nakasalamin ito at may kasama siyang babae na may hawak na folder na matigas na kulay itim naka business attire din sila pareho.

“Good Morning Mr. President Rafael Theodore Tan, I’m Mr. Aldrin Thaddeus. I’m the Executive Secretary of your Father before and I’m also your Executive Secretary now, and She’s my assistant Secretary Mrs.

Maricel

Antonio. Welcome to the RT group of Companies.”

Formal niyang pagpapakilala samin. Tumango lang sa kanila si Theo. Ako naman ay pinasadahan ko sila ng tingin. Sumabay sila sa lakad namin Hanggang sa makapasok na kami sa ground floor ng company, maraming tao sa loob at natigilan sila sa paglalakad nung makapasok na kami. Nag bow lahat sila samin maski mga personnel na naglilinis din sa labas at sa loob.

“This way Mr. President”

Sabi niya kay Theo. Sabay lahad ng kamay niya papunta sa elevator kung saan dapat kami pumunta. Pumasok na kami sa elevator na malawak at Malaki. Makikita mo ang buong City Dahil salamin ang paligid ng elevator. Tumaas na ang elevator kasama ko si Theo, ang Executive Secretary niya at ang assistant Secretary pati ang ilang escort na kasama namin.

Nang dumating na kami sa floor sa pinaka taas. Bumukas na iyon at naglakad na palabas si Theo na sinundan ko naman. Nakahilera pa lang sa labas ng Elevator ang mga taong Nakita ko na sa wedding namin sila ang mga Shareholders ng board of directors at may mga Stockholders din. Nag bow sila samin at naglakad na kami papunta sa office niya. Nung nasa harapan na kami ng pintuan ng office. Nabasa ko ang nakalagay sa pinto na iyon na babasagin.

“Office of the President/Chairman”

Pinagbuksan kami ng pintuan ng Executive Secretary niya at pagpasok namin ni Theo sa loob, hindi na ako nabigla kung sino ang nadatnan namin sa loob. Walang iba kung hindi ang mag-amang Sina Vice President Ynares at ang panget niyang anak na si Maica, at ang asawa niyang kupal na si Ethan. Napa smirk ako sa Nakita ko. Nagtama ang mga mata namin ni Ethan ngunit umiwas ako.

“Good Morning at

Maligayang

pagdating sa

RTan

group of companies. Mr. President.”

Magalang na bati samin ni Vice President Ynares nag bow siya at ganun din ang anak niya at pati si Ethan.

“I thought, nagkamali yata kayo ng

pinasukan

na office. Am I right? Pwede niyo naman niyo kaming batiin sa labas like the others, the board of directors. Why are you here inside of the President’s office?”

Tanong ko sa kanila.

“Gusto lang namin

bumukod

sa

pagbati

namin sa Inyo. So that’s why we here.”

Magalang niyang sabi, nakatingin lang ako sa expression ng Mukha niya at halatang napipilitan siyang bumati samin. Kilala ko ang mga ganitong tao, sa itsura pa lang makikilala mo na kung sino ang traydor at maaasahan.

“Oh! Ganun ba? Can you please get out of our sight? May pag uusapan lang kami ni Mr. President at ang Executive Secretary niya. Now Go!”

Utos kong sabi sa kanila. Nag bow sila at naglakad na palabas. Pagkalabas nila sinarado na ng assistant Secretary niya ang pinto. Umupo na si Theo sa swivel chair niya, kapansin pansin Mula rito ay ang buong pader ng salamin na nasa likod ng swivel chair ni Theo ay ang buong siyudad at ang kalapit na siyudad din.

“Mr. Thaddeus, at 9 am. Mag conduct ka na ng Urgent board of directors meeting. If

umalma

man sila at

biglaan

ang pagtawag,

alisin

mo kaagad sila sa pagiging board of directors. Sabihin mo na ako ang nag utos!”

Ma awtotidad niyang utos kay Mr. Thaddeus

“Yes po Mr. President.”

Sagot niya at agad nag bow nilista naman ng assistant Secretary niya ang mga sinabi ni Theo at nag bow din. Umalis na silang dalawa kaya kami na lang dalawa ni Theo ang nasa office niya. Umupo ako sa vacant chair na katabi ang office table niya na malaki na kulay black.

“It’s time para

linisin

ang board of directors Hanggang sa Employee. Uumpisahan ko na ngayon ang

paglilinis

sa itaas Hanggang sa ibaba.”

Sabi ni Theo.

“I’m with you! Hindi ako aalis sa tabi mo, I’m your right hand!”

Sabi ko sa kaniya. Hinawakan ko ang kamay niya at pinisil ang kamay ko.

---

Rolando

Ynares

“

Aaaarrrgggghhhh

! That bitch, how dare him na

paalisin

tayo sa office ni Rafael Theodore?! Dad? What should we do?”

Galit na tanong ni Maica sakin. Bahagya akong nag isip, hindi ko alam kung anong pinaplano nilang Gawin dalawa ngayon.

“Wala siyang karapatan na

manduhan

Tayo, asawa lang siya ni Rafael. Bakit siya nandito?! Anong papel o position niya dito sa Company? Dad? Kailangan nating kumilos!”

Dugtong pa niyang sabi sakin. Nakaupo lang ako sa swivel chair ko at nag iisip samantalang si Maica ay kanina pa lakad ng lakad pabalik balik at ang asawa niyang si Ethan ay nakaupo sa sofa at may iniisip din.

“Can you please Maica, stop walking around?

Nakakahilo

ka na.”

Bulyaw ko sa kaniya. Natigilan naman siya at naupo sa kabilang sofa na katapat ni Ethan.

“Mag iisip ako ng paraan kung paano tayo

makakatira

ng

pailalim

sa kanila.”

Sabi ko naman.

“As soon as possible sana dad! You promise me na magiging chairman ka ng company na ito. Ayoko na bumalik sa pagiging starlet celebrity sa Hollywood na wala naman

kukuha

sakin. I want here! I want a position inside of this company na

mataas

din ang position na kagaya sayo dad!”

Pagmamakaawa niyang sabi sakin.

“Fine! Mag iisip ako ng paraan about dyan. Hindi Basta-basta ang

pwersahan

  sa

pagkuha

ng buong

kompanyang

ito dahil tagapagmana si Theo. Kung noon ko pa sana ginawa na Kunin si Theo sa

puder

ni Matthew, edi sana hindi sila nagpakasal. Mas

madali

nating

makukuha

ang loob at tiwala ni Theo at higit sa lahat, baka unti-

unti

na natin nakuha ang

kalahati

Hanggang sa buong kompanyang ito! Bwesit na Matthew iyan…”

Galit na sigaw ko sabay binato ang lagayan ng mga ballpen ko dito sa table ko. Nagkalat ang mga iyon sa sahig ng office ko.

“Kung

ganiyan

siya

tumira

,

pailalim

naman ako titira ng hindi niya napapansin.”

Sabi ko sabay smirk na may iniisip na akong gagawin against him. Biglang bumukas ang pinto at pumasok ang secretary ko hindi ko kase secretary ang Executive Secretary ni Rafael. Inofferan ko siya ng malaking halaga para magsilbi din siya sakin pero mas loyal siya kay Rodolfo noon kaya wala akong nagawa kundi ang maghanap ng sarili kong secretary.

“Mr.

Froilan

, bakit ka na lang Basta-basta pumapasok ng walang paalam huh?”

Sigaw kong sabi sa kaniya. Nag bow siya sakin

“I’m sorry po Mr. Vice President Ynares. May gusto po sana akong sabihin Importante po.”

Sabi naman nito sakin.

“At ano naman iyon?”

Tanong ko sa kaniya.

“Nag

patawag

po ng Urgent Meeting ng board of directors si Mr. President po ngayon.”

Sabi niya sakin. Nabigla ako sa mga narinig ko.

“What???”

Sigaw na gulat ni Maica at napatayo sa kinauupuan niya.

“

Nagpatawag

ng urgent meeting sa board of directors si Rafael?!”

Ulit kong tanong sa secretary ko.

“Yes po Vice President.”

Sagot niya sa tanong ko.

“This is Insane and Ridiculous!… Tabi, pupunta ako!”

Sabi ko naman sabay tayo, maglalakad na sana ako palabas kaya lang pinigilan ako ng Secretary ko.

“Teka lang po Mr. Vice President, kanina pa po nag uumpisa ang meeting. 9pm po ang start!”

Kinakabahan niyang sabi sakin. Nagpantig ang mga Tenga ko sa narinig ko.

“Balak talaga ako

galitin

ng mga iyan.. pupunta ako kahit late na ako dumating!”

Sabi ko.

“I’ll go with you Dad! Ethan, stay here. Babalik kami.”

Sabi naman ni Maica sa asawa niya. Naglakad na kami papunta sa Conference Room kung saan nangyayari ang Meeting ng board. Member ako ng board of directors kaya hindi pwedeng mawala ako sa meeting na iyon.

Nung makarating kami sa pinto, humarang ang Executive Secretary niya sa pinto.

“Late na po kayo, hindi na po kayo pwedeng pumasok po sa loob!”

Sabi niya sakin.

“Umalis ka diyan, papasok ako sa loob kahit late na ako.”

Matigas kong sabi sa kaniya.

“Hindi po pwede! Utos po sakin ni Mr. President na hindi na po pwedeng papasukin sa loob ang late po sa meeting.”

Magalang niyang sabi sakin.

“I said, papasok ako at wala akong pake kahit late na ako dahil kasama ako sa board meeting na ito!”

Sigaw ko naman sa labas ng conference room na iyon.

“Papasukin mo siya!”

Rinig kong utos ni Matthew Mula sa loob. Pinagbuksan ako ng pinto ng Executive Secretary ni Rafael. Pagpasok ko sa loob, iilan lang ang nanduon wala ang ibang inappoint ko nagtaka ako kung anong nangyari sa kanila at wala sila dito sa meeting na ito.

“I’m sorry I’m late!”

Magalang kong sabi. Natigilan ako nung Makita ko si Matthew na nakaupo sa upuan na dapat para sakin.

“Hoy! Ikaw, upuan iyan ng Dad ko! Umalis ka diyan, at pwede ba? Umalis ka sa meeting na ito dahil wala ka naman lugar dito sa loob at sa Company?”

Bulyaw naman ni Maica kay Matthew.

“

HAHAHAHAHAHAHAHAHA

… Hayyy nako! Wala na akong masabi sayo Maica? Really?! Now see board of directors kung gaano ka

gaspang

ang ugali ng anak ni Vice President Ynares, the wannabe Starlet Hollywood strikes again!

Opsss

…. I’m sorry,

nasobrahan

ka yata sa

nainom

mong tubig sa pool na may chlorine sa wedding reception ko. Kaya ka

nagkakaganyan

! By the way. I don’t know na may mga pangalan pala mga upuan nandito?!

Hindi

naman ako na inform! Sorry huh? Kaniya kaniya Pala

bitbit

ng upuan rito. Don’t worry

magdadala

ako ng upuan ko rito starting tomorrow! At doon nga Pala sa sinasabi mo na wala akong Lugar o position sa company na ito? Nagkakamali ka, so that’s why I’m here dahil may sasabihin si Theo sa Inyo… Importante!”

Pabalang niyang sabi sakin, natahimik naman si Maica sa mga nasabi niya.

“Can you please shut your freaking mouth Maica?! Hindi ka

nakakatulong

!”

Bulong kong sabi sa kaniya.

“Have a seat Vice President Ynares,

magmukukha

naman akong walang

respect

sa elders!”

Attitude na dugtong ni Matthew sakin sabay matalim niya akong tinitigan at ganun din ako sa kaniya.

“I called this Meeting sa unang araw ko as a President/Chairman of my dad’s company dahil may mga

babaguhin

ako rito, uumpisahan ko munang

ipakilala

sa Inyo. My partner/My better half, Mr. Matthew Aristotle

Santillan-Tan

. Ang magiging Right hand ko! So kapag nasa Out of the country ako to visit some my family’s business. Siya ang nandidito sa Company bilang mata at bantay ko here. And by the way, uumpisahan ko ng

baguhin

ang system which means

uunahin

kong

linisin

ang board na ito Hanggang sa mga employees sa lower part.”

Sabi niya. Nabigla ako sa lahat ng narinig ko pati na rin si Maica.

“Wait! What? Anong sinabi mo?”

Tanong ko sa kaniya. Napatingin siya sakin. Sabay nilapit niya ang mukha niya sakin, hindi sobrang lapit niyuko niya ang ulo niya para magpantay ang mga tingin namin.

“I said, lilinisin ko ang board na ito. Lahat ng na appoint mo here na hindi alam ng Dad ko,

aalisin

ko Mula dito sa board na ito, sa mga departments at sa mga employees! Aalisin ko ang lahat ng nilagay mo dito! My Company, My Rules! Understand?!”

Pagpapaliwanag niya sakin ng maayos. Nagpantig ang mga Tenga ko sa kaniya at nag flex ang mga bagang ko dahil sa Galit. Natigilan naman si Maica at hindi makagalaw dahil sa mga narinig niya. Napalingon naman ako kay Matthew at naka smirk siya sakin.

A/N; OMG!!!!!

PASABOG

!!!!

😮😱

Grabe na ito, papunta pa lang tayo sa exciting part!

😂😅

Chapter 63

Maica Borromeo

“F*

ck

! Punyeta iyang baklang iyan. Ano nang gagawin natin?

Naungasan

na ako ng hayop na iyan?!”

Bulyaw ko. Pagbalik namin dito sa loob ng office ni Dad. Napasabunot ako sa buhok dahil sa mga narinig ko kanina. I can’t accept the fact na si Matthew ang kanang kamay ni Rafael if may business country itong pupuntahan. What about me? Ano na magiging position ko here sa company?

“Can you please Calm down? Mukhang mas Ikaw pa ang stress kesa sakin?!”

Bulyaw ni Dad sakin.

“Paano ako

kakalma

ng ganito? Ngayon na ang lahat ng

pinaghirapan

mo here,

pagpapapasok

mo ng mga tao dito ay

tinanggal

nilang dalawa? At hindi lang iyon,

naungasan

ako ng baklang iyon?! I can’t imagine kung paano siya

mamumuno

here inside and outside of the company habang nasa business trip si Rafael?!”

Sabat kong sabi kay Dad!.

“By the way? Where’s Ethan? Nandito lang siya kanina ah?!”

Tanong ko. Sabay tingin sa paligid para hanapin si Ethan pero wala siya dito sa loob ng office ni Dad.

“I don’t know kung nasaan ang asawa mo, mas mabuti pang

payagan

mo na siyang papasukin sa headquarters kesa naman gawin mo siya na parang aso na

kakabuntot

sayo.”

Sabi naman ni Dad sakin.

“Pero Dad, I’m afraid baka mag hanap iyon ng iba para ipalit sakin. Lalo na yang baklang iyan na nandidito ngayon  baka

akitin

niya sakin si Ethan.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Kaya nga!

Ibalik

mo na iyan sa trabaho niya as PNP Chief ng bansa natin. Appointed siya ng Presidente ng bansa natin at wala kang magagawa, tsaka

tigilan

mo nga iyang

kakaisip

ng ganyan? Hawak natin siya sa leeg pati narin ang Dad niya. At ayoko na umaasa iyan sakin o sa iyo. Naiintindihan mo ako?!”

Pasigaw ni Dad na sabi sakin. Napirmi naman ako at napaupo na lang sa sofa. Wala akong magagawa sa mga sinabi ni Dad sakin dahil tama naman siya, appointed siya ng Presidente ng bansang ito at higit sa lahat, hindi dapat siya umasa sa kung ano Mang meron kami.

Tumayo ako para hanapin siya, lumabas ako ng office ni Dad. Hindi ko alam kung saan mag uumpisa mag hanap kung nasaan ang magaling na lalaking iyon, Isa pa iyon sa mga ayaw ko na pabalikin siya sa trabaho niya baka kase hindi na siya umuwi sa tamang Oras o gabihin siya sa Daan dahil sa pangbababae niya.

Inumpisahan ko maghanap sa ground floor, nagtanong tanong ako sa mga panget na nasa ibaba pero hindi nila Nakita na lumabas si Ethan. Napasabunot na lang ako sa sarili ko dahil lumalala ang stress ko, hawak ko Pala ang phone ko kaya kinontak ko ang cellphone niya ngunit hindi siya sumasagot.

“

Arrrgggghhhh

! Bwesit…”

Galit kong sabi. Wala akong nagawa kundi ang bumalik sa office ni Dad! Pumasok na ako ng elevator at pinindot ko na ang floor number kung nasaan ang office ni Dad. Paglabas ko nang elevator sa floor number na pinindot ko naglakad na ako sa hallway,  pumasok Muna ako sa

staff kitchen

para kumuha ng coffee sa vending machine. Pagkakuha ko ng coffee lumabas na ako at sa did inaasahan ay nabangga ako ng Isang janitress na nag mo-mop ng sahig. Natapon sakin ang kape na mainit sa kamay ko.

“Ouch! Omg my dress, look what you did to my dress. You ruined!”

Sigaw kong Galit sa kaniya sabay sinampal ko siya ng malakas.

“S-Sorry po Ma’am, h-hindi ko po

s-

sinasadya

po… H-hindi ko naman po alam na nakatayo po kayo diyan.”

Umiiyak niyang sabi sakin..

“At talagang kasalanan ko pa?! Eh Ikaw nga itong

nakabangga

sakin? Ang sabihin mo hindi mo nakikita ang

dinadaanan

mo, dahil tatanga-tanga ka.

Kikilos

ka na nga lang.

Sinasamahan

mo pa ng

katangahan

mo!”

Bulyaw ko sa kaniya. I don’t care kung marami ng tao dito ngayon na nakatingin samin ngayon.

“So anong gagawin mo dito sa dress ko?! Kaya mo bang

bayaran

iyan?! Hindi pa

sapat

ang

kinikita

mo sa Isang buwan para bayaran ang dress ko na ito, at kahit mag

ipon

ka pa ng barya-

barya

para

mabayaran

mo ito, kulang pa! Kahit hindi ka kumain para

ipunin

mo ang

pambayad

sa dress ko, kulang na kulang pa dahil mahirap ka lang!”

Pagdidiin kong sabi sa kaniya na may kasamang Galit. Naiyak na lang ang babae sa mga nasabi ko sa kaniya dahil totoo naman at deserve niya iyon.

“What’s going on here?!”

Natigil ako sa pagtitig sa babae nung may nagsalita sa likod ko and guess what? Mas Lalo akong na bwesit ngayon dahil sa pag mamay ari ng boses na iyon. Lumingon ako sa kaniya at nagtama ang mga mata namin.

“And what the hell are you doing here Matthew?!”

Tanong kong Galit sa kaniya.

“Hindi pa ba Obvious?

Nakatungtong

ka sa loob ng Company ng Asawa ko. Kaya pupunta ako rito sa ayaw at sa gusto mo, at kahit

iwasan

mo pa ako o ayaw mo akong Makita? Haha… Don’t worry, the feeling is mutual dahil

sukang

suka ako na makita iyang pagmumukha mo. At anong

eskandalo

na naman itong ginawa mo sa Company ng Asawa ko? Nag umpisa ka na naman ba ng Kalat?!”

Bulyaw niyang sabi sakin sabay lumapit. Nakita niya ang babae sa likod ko na umiiyak at hawak ang pisngi niya. Walang ano-ano ay bigla niya akong sinampal ng malakas din na ikinagulat ko dahil hindi ko ine-expect na gagawin niya iyon sakin.

“What the hell?!”

Sigaw ko sa kaniya sabay sapo ko sa pisngi ko na sinampal niya. Matalim ko siyang timitigan at ganun din siya sakin.

“Ang sabi sa Bible, huwag mong gagawin sa iba ang ayaw mo ding Gawin din sayo! So? How’s that feeling ng

masampal

sa harap ng maraming tao? How’s that feeling na

mapahiya

in front of everyone?!”

Mataray niyang sabi sakin.

“

Pinababayaran

mo sa kaniya ang cheap mong dress? Ikaw ang hindi tumitingin sa

dinadaanan

mo, katangahan mo iyan at hindi sa kaniya kaya huwag mong isisisi sa kaniya ang ginawa mong kagagahan, ang hilig mo kase sa pa grand entrance flop naman ang arrival!

pinapamukha

mo sa kaniya na mahirap siya. Eh kayo? Saan niyo

nakukuha

ang yaman niyo ng magaling mong ama? Sa

pagnanakaw

ng pera at yaman ng Asawa ko? Alam na alam ko ang mga

ganyang

ugali! Kaya I’m warning you ngayon pa lang? Subukan niyong tumira ng pailalim behind my back o kay Theo, Mula sa floor na itong tinatapakan mo,

ihahagis

ko kayong mag ama sa bintana!”

Pagbabanta niya sakin. Natahimik ako sa mga sinabi niya.

“Oh! One more thing.”

Sabi niya at bigla niya akong tinisod at napatumba ako sa sahig kasabay niyon ay ang pagbuhat niya sa pinaglalagyan ng mop at binuhos sakin.

“AAAAAAAAAHHHHHHHHH!!!!! F*CK YOU MATTHEW,

BABAWIAN

KITANG

BAKLA

KA!!!!”

Sigaw kong Galit na Galit sa kaniya matapos niya akong paliguan ng maduming tubig na galing sa mop. Basang basa ako ngayon ganun din ang dress ko. Yumuko siya para magpantay ang tingin namin.

“Ayoko ng

dumi

sa harap ko! Ang mga kagaya mo, diretso

tapon

sa

basurahan

  at hindi na

pinakikinabangan

pa!”

Mahinang sabi niya sakin pero klaro iyon at rinig na rinig ko.

“

Itapon

ang babaing iyan sa

basurahan

, ayokong

nakakalat

iyan dito sa Kompanya ng Asawa ko.”

Ma awtotidad niyang utos sa mga escorts niya na nasa likuran niya puro sila lalaki na malalaki ang pangangatawan.

“

Opo

!”

Sagot naman nila agad nila akong hinawakan sa magkabila kong braso at inangat napangiwi ako sa sakit dahil mahigpit nila akong hinawakan sa mga braso ko.

“Get your filthy hands away from me, ano ba? Bitawan niyo ako! Anak ako ng Vice President ng

Kompanyang

ito, ano ba?”

Pagwawala ko habang kinakaladkan nila ako papuntang elevator. Nung makapasok na kami sa elevator, hindi nila ako binitawan. Anim sila na lalaki na malalaki ang mga katawan. Hanggang sa nakababa na kami sa ground floor at kinaladkad ako palabas ng company. Maraming tao ang nakatingin sakin at pinag uusapan nila ako.

“I said bitawan niyo ako. Aaaahhhh Ouch! …”

Sigaw kong sabi sa kanila at bigla nila akong itinulak pailabas ng company. Napasubsob ako sa sementong sahig sa may papasok ng entrance.

“Sabihin niyo sa bakla niyong boss, mag babayad siya sa ginawa niya sakin!”

Bulyaw na pagalit kong sabi sa kanila.

“Anong nangyari sayo Maica?”

Rinig kong sabi ni Ethan na nakatayo sa likod ko.

“At saan ka naman ba nanggaling magaling kong Asawa?!”

Pagtataray kong tanong sa kaniya. Tinulungan niya akong tumayo.

“Nag coffee lang ako sa labas.”

Sabi niya sakin, tinignan ko siya na parang sinusuri kung nagsasabi siya ng totoo sakin o hindi.

“Sino ang gumawa sayo nito?”

Tanong niya sakin.

“Huh? Hindi mo alam? Yung baklang pinagtatangol mo sakin ang gumawa nito sakin. Masaya ka na?! Kung ayaw mong maniwala, bahala ka. Hindi ako Tanga na gagawin ko itong mag isa.”

Bulyaw kong Galit sa kaniya. Sumusobra na iyang Matthew na iyan, may Araw din siya sakin. Ako naman ang makakganti sa kaniya.

“Pupuntahan ko siya ngayon din, sumusobra na siya.”

Sabi ni Ethan. Bigla niya akong iniwan dito sa labas, natuwa ako ng kaunti dahil parang sa paraang ito dito ko naisip na pag awayin sila at sakin mapalapit si Ethan. Kakampi na sakin si Ethan sa mga gagawin kong para masira na ang pagmamahal niya sa baklang iyon.

---

Ethan Nolasco

Agad akong sumugod sa opisina ni Rafael kung nasaan nanduon si Matthew. Hinarang ako ng Secretary ni Rafael ngunit hindi ako nagpapigil sa kaniya at tuluyan akong pumasok sa loob ng office na iyon.

Binuksan ko ang pinto at tuluyan na akong nakapasok. Nakita ko si Matthew na may sinusulat habang naka upo sa mahabang sofa. Napatingin naman siya sa gawi ko.

“Sir, lumabas na po kayo! Wala po kayong pahintulot na pumasok sa loob po.”

Sabi ng Secretary ni Rafael sakin.

“It’s okay Mr. Thaddeus, ako na bahala sa kaniya!

Isarado

mo na lang ang pintuan.”

Utos na sabi niya sa secretary ni Rafael. Tumango naman iyon at sabay sara ng pinto pagkalabas niya..

“Bakit mo ginawa iyon kay Maica? Bakit mo siya

pinakaladkad

palabas ng Kompanyang ito? Sakin ka magalit huwag sa kaniya! Ako ang may kasalanan ng lahat, huwag ka ng

mandamay

ng ibang tao.”

Sigaw kong sabi sa kaniya.

“Ethan! Do you remember what I’ve said to you noong Gabi ng wedding reception ko? Hinding hindi na ako

magpapakita

ng awa pa kahit kailan sayo! At Tama ka! Dapat sayo ako magalit at hindi sa babaing iyon, pero damay na rin siya sa pagkamatay ng anak ko. Damay na din siya sa Galit ko sayo at sa magaling niyang ama!”

Matigas niyang sabi sakin. Lumapit siya sakin at nag cross arms.

“Hindi pa ako tapos sa babaing iyon, baka nakakalimutan niya na hindi ko pa nakakalimutan ang pag agaw niya sayo sakin noong highschool pa lang tayo?! Kung paano niya pinamukha sakin na

inuto

niyo lang ako. At Ikaw! Humanda ka…. Dahil uumpisahan ko na din sayo ang Galit ko sayo, simula noong niloko mo ako hindi lang Isa, kundi tatlong beses dahil doon, Nawala ang anak ko na pinagbubuntis ko. Kaya humanda ka! Nag uumpisa pa lang ako sa

paniningil

ko sa Inyo.”

Madiin niyang sabi sakin sabay may kasamang panduduro ng daliri niya sakin. Ramdam ko ang Galit at gigil niya sakin ngayon, nanlilisik ang mga mata niyang nakatingin sakin. Tumalikod na kaagad siya sakin.

“Mr. Thaddeus,

pakilabas

na itong lalaki na ito dito sa loob ng office ng Asawa ko. Ayoko ng Kalat dito sa loob.”

Utos niyang sigaw sa secretary ni Rafael na nasa labas ng office na ito. Nakatalikod siya sakin, bigla kong naalala ang gabing iyon sa hotel na alam kong siya iyon at hindi ako pwedeng magkamali.

“I-ikaw ba? Ikaw ba ang taong naka s*x ko nung gabing iyon sa hotel?! Sabihin mo sakin na Ikaw iyon, please Matthew! Sabihin sakin. Umaasa pa ako, umaasa pa ako na

magkakabalikan

ulit Tayo. Please, Matthew

aminin

mo sakin na Ikaw iyon!”

Naluluhang sabi ko sa kaniya. Humarap siya sakin.

“Wala akong alam sa sinasabi mo, tsaka mandiri ka nga sa sarili mo? Ako?

Papatol

sayo? Huh! Oo, minahal kita noon, binigay ko ang sarili ko sayo noon. Pero sa ginawa mong panloloko sakin,

natauhan

na ako! Huwag mo ng

pangarapin

na magkakabalikan pa tayo dahil sa tuwing naiisip at nakikita kita,

nasusuka

na ako. Mas gugustuhin ko pang

mamatay

kesa makasama ang

katulad

mong walang

bayag

!”

Galit niyang sabi sakin. Naluha ako Lalo dahil sa mga sinabi niyang iyon.

“Mr. Thaddeus, ilabas mo na itong

basurang

ito at

itapon

sa dapat niyang

kalalagyan

!”

Sigaw na tawag at utos niya sa secretary ni Rafael. Bumukas ang pinto at agad pumasok ang secretary ni Rafael at hinawakan ako sa braso sabay hila sakin palabas ng kwartong iyon habang nakatingin ang mga mata ko kay Matthew habang naluluha ang mga mata ko.

A/N; To the highest level na ang Galit ni Matthew sa kanilang dalawa ni maica, kawawa naman si Ethan…. Tingin ko naman deserve niya ang mga ganun na words hahaha d joke

😂🤣

Chapter 64

Matthew Aristotle

“Hey! Bakit hindi ka pa natutulog?!”

Tanong ko kay Theo. Nakasandal ako sa pintuan ng office niya, Katatapos ko lang patulugin si Ruth sa kwarto nito. Kanina pa kami nakauwi galing sa Kompanya. Nilapitan ko ito, nakaupo siya sa swivel chair niya at nakasandal. Parang stress siya sa itsura niyang iyon o dahil sa pagod.

“What’s wrong?”

Tanong kong malambing sa kaniya. Hinimas ko ang buhok niya at inalis ko ang salamin na nakasuot sa mga mata niya. Tumingin ito sakin sabay ngiti. Alam kong pilit ang mga ngiting pinapakita niya sakin ngayon.

“Nothing! Pagod lang ako siguro. Tara! Matulog na tayo.”

Sabi niya sakin. Pero hindi ako nagpatinag patayo na sana siya niyon ngunit pinigilan ko siya, lumingon naman siya sakin at halata sa Mukha niya ang pagkataka sa ginawa ko.

“Tell me what is it? I’m your partner and your right hand. So please! Sabihin mo sakin kung anong

nagpapagulo

diyan sa isip mo.”

Kulit kong tanong sa kaniya. Napabuntong hininga naman siya sakin sabay lingon sa desktop ng computer niya, napalingon naman din ako doon.

“Ayoko sana sabihin ito sayo pero I saw this shitty results nung nawala si Dad, so meaning nung

pinasara

ko Muna ang company, may

nagaganap

na dirty tricks and transaction sa loob kahit naka closed na ang company ng hindi natin alam.”

Sabi sakin ni Theo. Nakita ko ang graph at company statement of financial position at cash flow ng company at Nakita ko sa mga previous month na sarado iyon ay palaki ng palaki ang nababawas sa Pera ng company o napupuslit palabas ng company na walang nakakaalam.

“

Paanong

nangyari eto?!”

Tanong ko kay Theo.

“Iyan din ang hindi ko alam, may mga tao talagang nilagay si Vice President Ynares sa accounting department at sa finance department kaya

namamanipula

niya ang mga ito. kung hindi ko pa ito malalaman,

maba-bank

crupt ang company ng hindi natin namamalayan at

maisasara

ito. mawawala ang mga

pinaghirapan

ng dad ko.”

Sabi ni Theo sakin. Ngayon maliwanag sakin ang lahat kung bakit gustong kunin ni Vice President Ynares ang kompanya kaya niya pinapatay si Chairman Tan noon.

“Kailangan gumawa tayo ng

paaran

para matigil ito!”

Sabi ko kay Theo.

“Indeed! Dahil kung hindi, ma

aapektuhan

ang ibang business ng family ko na

pinaghirapan

ni Dad noon.  Malaking impact ito sa ibang mga bansa lalo na sa US.”

Sagot naman ni Theo sakin.

“Pero bago ang lahat, alamin muna natin kung sino ang

espiya

o kamay ni Vice President Ynares sa Accounting department at sa Finance department ng company. Hindi tayo pwedeng kumilos ng walang

katibayan

o

ebidensya

. At higit sa lahat, hindi tayo pwedeng basta basta na lang

magtuturo

ng kung sino-sino sa loob ng Department na kakampi ng ninong mo!”

Sabi ko kay Theo.

“Tama ka! Pero paano? Paano natin

mahuhuli

kung sino ang tauhan na pinadala o nilagay doon ni Vice President Ynares sa loob ng mga Departments na iyon?”

Tanong sakin ni Theo. Nag isip ako saglit kung paano nga ba ang gagawin para mahuli ang taong iyon.

“May naisip na ako kung paano

mahuhuli

ang taong iyon.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Paano? Sabihin mo sakin!”

Pangungulit niya sakin.

“Hindi pwede! Basta,

magtiwala

ka lang sakin. akong bahala!”

Sabi ko naman sa kaniya sabay ngumiti na may binabalak gawin. Natahimik siya at malalim ang tingin niya sakin na para bang gusto niyang malaman kung ano ang iniisip ko kung paano mahuhuli ang taong kasabwat ni Vice President Ynares sa loob ng mga departments na iyon.

Kinabukasan…..

“Sir, ako po ito si

Mrs.

Maricel

Antonio po, Assistant Secretary ni Mr. Thaddeus po.”

Katok niya sa pintuan ng office ni Theo. Nakaupo si Theo sa swivel chair siya ako naman ay nasa mahabang sofa. Nabigla at nagtatakang tingin sakin si Theo.

“Come in!”

Utos ko sa kaniya. Binuksan niya ang pinto sabay pumasok sa loob at sinarado ang pinto.

“

Pinapatawag

niyo daw po ako?”

Tanong niya sakin.

“Oo, may

ipapagawa

ako sayo importante.”

Sabi ko naman sa kaniya at tumayo na sa kinauupuan ko. Sabay lapit kay Theo na nakatingin lang sakin.

“

Lumapit

ka dito.”

Utos ko sa kaniya. Lumapit naman ito samin ni Theo.

“May

ipapagawa

ako sayo, hindi ba’t graduate ka ng computer engineering?! According kase sa resume mo ang nakalagay doon if I’m not mistaken ay graduate ka sa prestigious University dito sa pilipinas sa course na Computer Engineering!”

Pagtatanong ko sa kaniya.

“

O-

Opo

Sir. Bakit po?”

Tanong niya sakin.

“Perfect! May

ipapagawa

ako sayo importante! gusto ko sana as soon as possible if pwede, don’t worry! Hindi ka

mapapahamak

sa gagawin mo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Alamin mo ang latest Organizational Chart ng Accounting Department at ng Finance Department. And after niyon hanapin mo ang namumuno sa Department na iyon. Pagkatapos gumawa ka ng paraan para ma access mo ang desktop nila ng hindi mo

napupuntahan

sila sa office, yung bang

kusang

gumagalaw

ang monitor ng Computer nila ng hindi nila nalalaman. Is that clear? At kapag nagawa mo iyon, hanapin mo doon if meron conversation ang bawat Head Department at si Vice President Ynares. Are we clear?! I’ll give you two weeks to do that. Okay?!”

Sabi ko sa kaniya. Na gets naman niya ang inutos ko sa kaniya at umalis na. Napatingin ako kay Theo at halatang naguguluhan siya sa inutos ko sa assistant Secretary ni Mr. Thaddeus.

“Huwag kang mag aalala. Magiging successful din ang lahat!”

Sabi ko sa kaniya para mapanatag siya.

---

Maricel

Antonio

Hindi na ako mag papakilala sa Inyo dahil kilala niyo na po ako sa Chapter 62 po. Hehe. So Ayun na nga, bumalik na ako sa table ko sa loob ng office ni Executive Secretary Thaddeus. Busy siya sa ginagawa niyang pag gawa ng mga endorsement letter at mga new schedule ni Mr. President.

Ginawa ko na kaagad ang pinapagawa sakin ni Mr. Matthew, nag unat Muna ako ng mga kamay ko sabay kinuha ko ang available laptop ko na personal ko talaga na gamit para naman hindi ma trace ang account ko sa company, gumamit ako ng fake account para hindi din ma trace ang information ko na ako ang nangialam sa desktop ng head department ng accounting at finance.

Madali ko na access ang latest Organizational Chart ng Accounting Department dahil may mga connections ako before doon, nagpapadala ako ng mga email sa Head Department nila. Kaya pinakialaman ko ang official email ng departnent at na trace ko ang official website ng Accounting Department. Nalaman ko na kung sino ang Head Department nila at agad ko Pinuntahan ang info nito. May mga friends ako sa college noon at magagaling silang Mang hack ng account or ma open ang Isang account kahit double secured pa ang mga iyon ay nabubuksan din nila. Tinuro nila sakin at nakuha ko naman kaagad.

“Okay?! Mr. Miguel Dela Vega. Accounting Head Department of

RTan

group of companies.”

After niyon ay sinearch ko ang name niya sa fb, na search ko naman kaagad at napansin ko na mahilig siya sa mga pusa.

“Gotcha!”

Sabi ko naman. Nag scroll naman ako or nag stalk naman ako sa fb niya at may napansin na post niya na parang siya ang owner ng furr cats meet and greet na gaganapin sa katapusan ng buwan.

“Oh! Interesting!…”

Ngiting sabi ko. Kaya naisip ko na gumawa ng clipart na parang invitation ng Isang Foundation para sa mga Pusa ginandahan ko ang pag kakagawa niyon para naman mabilis siyang ma attract at maniwala sa invitation na gawa-gawa ko lang sinamahan ko din ng mga picture ng mga pusa may breed man o wala like puspin. Sabay send niyon sa personal Gmail niya.

Mga ilang Segundo lang ay nakatanggap ulit ako ng notification sa fake account na gamit ko at natawa ako dahil napindot niya ang

click here button

sa invitation na ginawa ko. Hindi lang kase invitation ginawa ko kundi Isang clip na kung saan may mga videos and pictures ng mga pusa na mukhang totoo after niya na click ang button ay nag appeared sa laptop ko ang Mukha niya na nakikita ko gamit ang webcam niya, hindi niya alam na gumagana na ang webcam niya at nakatutok sa kaniya iyon.

“Oh ang cute!”

Ngiting sabi naman niya na ikina bungisngis ko dahil natatawa ako sa reaction niya. Nag scroll down pa siya para Makita ang ibang pictures na ginamit ko.

“Your a poor thing!”

Sabi ko habang pinagmamasdan siya ngayon. Nag over time ako sa work nauna ng umuwi sakin si Mr. Thaddeus. Tinatapos ko pa ito at inantay ko munang mag uwian ang lahat sa Department na iyon. Nung umalis na siya at wala ng katao-tao, ginawa ko na ang pinag uutos sakin ni Mr. Matthew. Inikot ikot ko ang Mouse ko dahil na open ko kaagad ang desktop ni Miguel Dela Vega. Nag hanap ako sa mga files at sa mga Social media apps na naka installed doon, Suma sang ayon sa akin ang lahat dahil yung cellphone niya ay naka connect sa desktop niya. Nasa loob ng pants niya ang cellphone niya sa mga Oras na iyon. Pinakialaman ko na din ang cellphone niya, nagpunta ako sa inbox ng cellphone niya gamit lang ang mouse ko na naka connect sa desktop niya at ang desktop niya ay naka connect din sa cellphone niya.

Natigilan ako nung makita ko ang bungad sa pinakaunahan ng inbox dahil ang Nakita ko ay walang iba kundi ang pangalan ni Mr. Rolando Ynares. Agad kong pinindot iyon at tumambad sa akin ang conversation nilang dalawa may mga nabasa ko doon na si Miguel na daw ang bahala na maipulahin ang Statement of Financial position at cash flow ng company na hinihingi ni Mr. Thaddeus kahapon kung hindi ako nagkakamali.

Wala na akong sinayang na mga Oras pa at sinave ko lahat ng conversation nila Miguel at Mr. Ynares Hanggang dulo ng conversation nila. Na save na siya sa desktop ko dito sa laptop ko at pagkatapos ay inalis ko na ang lahat ng ginawa kong lag connect sa desktop niya at sa cellphone niya. Inayos ko na ang mga gamit ko dahil ipagpapatuloy ko na lang itong Gawin sa Bahay.

Pag uwi ko sa bahay ay agad kong ginawa ang ginaya ko kung paano ma trace at pakialaman ang desktop ng sa Finance Department. Nakuha ko naman ang name at info niya Mr. Martin Aguilar hinanap ko din ang FB account niya at inadd ko siya gamit ang fake account ng fb na ginagawa ko. Kaya lang nandiri ako dahil Malibog Pala ang lalaking iyon, gusto niyang makipag video call kami.

“Pwede ko ba makita ang lower part ng katawan mo? Kung

hubad

ka ba o naka sexy suot na damit?“

Tanong niya sakin.

sinunod ko naman siya pero hindi sarili ko ang pinapakita ko sa kaniya kundi ang videong nakuha ko din sa internet.

“Your so sexy! What is your name again?!”

Tanong niya sakin.

“Trixie

”

Sagot ko naman sa kaniya.

“Beautiful name! Bagay na bagay sayo ang name mo at sa

seksing

katawan mo.”

Seryosong sabi niya sakin.

Tawang tawa naman ako dahil kagaya din ni Miguel eh patola din ito. Libog na libog na din, nag usap lang kami at pinakita niya maselang part niya na sobrang nakakadiri at natawa ako dahil maliit lang iyon..

“

Uhm

… I have to go Martin, pwede bang bukas na lang tayo mag usap?!”

Mahinhin kong tanong sa kaniya.

“Sure why not?! Ako naman tatawag sayo bukas. Okay?! Good night and sweet dreams!”

Sabi niya sakin. At nag off na ng camera.

Nung nakapag paalam siya sakin na matutulog na siya. Inantay ko Muna ng dalawang Oras, after ng dalawang Oras inopen ko ang desktop niya at kagaya din ni Miguel eh naka connect din iyon sa cellphone niya. Naka charge ang cellphone niya at malayo siya rito. Hindi niya alam na gumagana ang cellphone niya ng kusa. Mas nabigla ako nung mabasa ko ang conversation nila with Mr. Ynares at hindi lang si Mr. Ynares ganun din ang anak nitong si Mrs. Maica Nolasco. May connection si Martin sa mag amang ito at Plano nila na magnakaw ng Pera sa company at ang mas nakakagulat ay millions ang abot.

“My Goodness! mga magnanakaw kayo! Paano niyo nagagawa ang mga bagay na ito?”

Tanong ko na parang kausap ko sila. Sinave ko sa desktop ko ang buong conversation ni Martin kay Sir. Ynares at kay Mrs. Maica Nolasco sa desktop ko, ipapakita ko ang lahat ng ito kay Mr. President at kay Sir Matthew bukas or sa susunod na week. Madali kong tinanggal lahat ng connections ko sa desktop at cellphone nito ng hindi siya nagigising.

“Mission Accomplished!”

Ngiting sabi ko sabay nagpahinga na.

A/N; Ang galing naman ni Mrs. Antonio, hahaha wala na ako masabi. Kaya kayo! Wag kayo mag sa-save ng p*rn sa mga cellphone niyo! Baka Makita niya rin iyan. Nakakahiya. Hahaha.

🤣😂

Chapter 65

Matthew Aristotle

“Iyan po lahat ang

nakalap

ko na evidence po Mr. Matthew and Mr. President.”

Magalang na sabi ni Mrs. Maricel samin ang Assistant Secretary ni Mr. Thaddeus na Executive Secretary ni Theo. Binabasa ni Theo ngayon ang conversation nila Vice President Ynares at ng Accounting Head Department na si Miguel Dela Vega.

Hindi na maipinta ang Mukha ni Theo ngayon dahil sa nababasa niya ngayon. Tumayo ako sa kinauupuan ko dito sa mahabang sofa na kulay itim sa loob ng office ni Theo. At saka lumapit sa kaniya para pakalmahin siya.

“Theo, calm down. Baka

mapaano

ang kalusugan mo, remember

kakagaling

mo pa lang sa treatment.”

Sabi ko sa kaniya.

“Calm down?! How can i calm down about sa mga nakikita at

nababasa

ko ngayon?! Sige nga Matthew? How can I calm down?!”

Sigaw niyang sabi sakin. Natahimik na lang ako dahil tama siya, paano ka kakalma kung ang perang pinaghirapan ng mga magulang ay ninanakaw at nilulustay ng iba? Ang malala close relative mo pa.

“Call My Secretary Right Now!”

Utos niya kay Mrs. Maricel, umalis naman siya sa harapan agad at lumabas ng office upang tawagin ang boss niya.

“Theo what are you thinking?!”

Tanong ko sa kaniya dahil bigla niyang tinawag ang Executive Secretary niya. Ngunit hindi niya ako sinagot, tumayo siya sa kinauupuan niya at naglakad palayo sakin. Ilang saglit pa ay bumukas ang pinto at niluwa niyon si Mr. Thaddeus at ang assistant Secretary niya na si Mrs. Maricel.

“Yes Mr. President?!”

Tanong ni Mr. Thaddeus sa kaniya. Huminto naman si Theo sa pag iisip at lumingon kay Mr. Thaddeus.

“Tawagin mo ang Accounting Head Department at Head Department ng Finance, papuntahin mo sila ngayon din!”

Utos ni Theo sa kaniya.

“

Masusunod

Mr. President”

Sagot naman ni Mr. Thaddeus sa kaniya at lumabas na sila ni Mrs. Maricel dito sa office ni Theo.

“Theo anong pinaplano mong Gawin?!”

Tanong ko sa kaniya.

“I e-expose ko sila sa board of directors at

tatanggalan

ko sila ng license nila at aalisin ko na sila sa company ko para hindi na na sila tanggapin sa ibang company!”

Madiin niyang sabi sakin na may halong Galit. Hindi na ako nakasagot pa sa mga sinabi niya. Ilang saglit pa ay bumukas na ulit ang pinto at iniluwa niyon ang mga pinatawag ni Theo, nasa likod nila Sina Mr. Thaddeus at Mrs. Maricel.

“

Pinapatawag

niyo daw po kami Mr. President?!”

Sabat ni Mr. Miguel ng Head Department ng Accounting.

“Both of you! Explain this.”

Galit na sabi ni Theo. Pinakita ni Theo sa kanila sa malaking screen na parang Flat na TV ang latest Financial position at cash flow ng Company.

“M-Mr. President, if I’m not mistaken po okay na po iyang Cash Flow and Statement of Financial position po ng Company po. Nasabi ko na po iyan kay Mr. Thaddeus po, Executive Secretary niyo po!”

Natatawang sabi ni Mr. Martin kay Theo.

“I know! Pero itong susunod ko na ipapakita sa inyo, kailangan ko ng mahabang explanation niyo pareho.”

Utos na sabi ni Theo sa kanila. At saka niya pinakita ang Conversation nila Miguel ng Head Department ng Accounting at ni Vice President Ynares. Halata sa Mukha ni Miguel ang pagkabigla nung makita niya iyon na naka flash sa malaking screen ng flat na TV.

“May

ipapaliwanag

ka ba Mr. Miguel about sa conversation niyo ni Vice President Ynares?!”

Tanong ni Theo kay Miguel. Natigilan si Miguel sa kinatatayuan niya samantalang si Martin ay nakayuko at hindi makatingin samin. Sinandal ni Theo ang pang upo niya sa dulong bahagi ng office table niya habang nakaharap kila Martin at Miguel.

“Tell me Miguel? Gaano katagal niyo na akong niloloko ni Vice President Ynares? Imagine? Sarado ang Company dahil nasa treatment ako hindi ko Muna binuksan dahil walang magbabantay. Paano pa kaya kung

ipaubaya

ko kay Vice President Ynares at sa Inyo ang Company?

Ipupuslit

niyo o

ibubulsa

niyo ang

Perang

pinaghirapan ng Dad ko noong nabubuhay pa siya? Ganiyan na ba kayo ka walang konsensya?”

Galit na sabi ni Theo kay Miguel. Hindi na nakapagsalita si Miguel kaya binalingan naman ni Theo si Martin, ang head department ng finance.

“And you Mr. Martin? If I’m not mistaken In-appoint ka ni Dad bilang head department ng finance Bago siya ma assassinated. Why are you doing this? Malaki ang trust ni dad sayo,

prinomote

ka niya dahil hindi mo siya binigo at hardworking ka, bakit mo nagawa ito sa kaniya?

Pinakitaan

ka niya ng

kabutihan

samantalang

isusukli

mo ganito? Paano ka kaya nakakatulog sa Gabi habang hindi ka

inuusig

ng konsensya mo sa pagnanakaw ng

perang

hindi mo pinaghirapan?!”

Galit din na sabi ni Theo kay Martin. Hindi rin ito nakasagot sa mga tanong ni Theo sa kaniya.

“Both of you get out of my sight! If iniisip niyo na tapos na kayo sakin? Nagkakamali kayo dahil mamaya,

ipapatawag

ko kayo sa boards meeting.”

Utos niya sa dalawa at agad silang lumakad palabas ng office.

“Mr. Thaddeus, sabihin mo sa board na magkakaroon ng meeting ngayon. Go!”

Ma awtotidad na sabi ni Theo kay Mr. Thaddeus. Tumango naman ito at ang assistant Secretary niya ay isinulat ang inutos ni Theo. At sabay na sila lumabas ng office. Tanging ako lang at si Theo ang nandito ngayon sa office niya.

Lumapit ito sakin at agad hinawakan ang kamay ko sabay hinalikan iyon.

“I’m very sorry kung nasigawan kita kanina,

nadala

lang ako ng emosyon ko dahil sa mga nabasa ko.”

Malungkot at nag aalalang sabi sakin ni Theo.

“I understand, hindi naman ako

nagtatampo

. Hindi lang kita pinakialaman sa ginagawa mo kanina sa dalawa.”

Sabi ko naman sa kaniya.

---

Rolando Ynares

“Sir, nag conduct po ng board meeting po si Mr. President po ngayon.”

Sabi sakin ng Secretary ko na si Froilan.

“Sige, pupunta na ako.”

Masayang sabi ko. Inantay ko umalis si Froilan at saka ko binuksan ang bank account ko sa desktop ko. Malaki laki na ang nakukuha ko sa Kompanya ni Rafael. Napangiti ako dahil million ang nakukuha ko. Pagkatapos ko tignan ang laman ng Bank account ko ay tumayo na ako at lumabas, wala si Maica ngayon dito sa office ko, hindi siya sumama sakin dahil hahatiran niya ng pagkain si Ethan sa trabaho nito.

Paglabas ko ng office ko, nagtungo na ako sa conference room. Nadatnan ko ang Executive Secretary ni Rafael na nasa labas ng conference room. Nag bow ito sakin, nag smirk lang ako sa kaniya dahil natatandaan ko kung paano niya tinanggihan ang offer ko bilang maging secretary ko.

Pinagbuksan niya ako ng pinto at pagpasok ko nakatingin ang lahat sakin, kasama na duon sila Martin at Miguel na nakatayo sa harapan nila. At ang napansin ko ay ang conversation na naka flash sa malaking projector. Na istatwa ako sa kinatatayuan ko ngayon..

“Speaking of the Devil! Nandyan na pala ang Mastermind sa pagnanakaw ng pera ng Kompanya!”

Sabi ni Matthew.

“Is it true? Mr. Ynares? Ikaw ang mastermind sa pagnanakaw ng pera sa Kompanya? How can you do this to us? Malaki ang tiwala ng board sayo, tapos ito ang

igaganti

mo?!”

Disappoint na sabi ni Mr. Villanueva na Isa sa mga board of directors ng company.

“I knew it! Sabi ko na nga ba, may kutob ako na Isa sa atin dito ang

magnanakaw

at hindi

mapagkakatiwalaan

at Ikaw iyon Mr. Ynares, My goodness!

Vice President ka pa naman ng Kompanyang ito!”

Bulyaw na sabi ni Mrs. Manlapaz.

“So? Anong gagawin natin sa kaniya?”

Tanong ni Rafael sa board.

“

Pagbotohan

natin ang

pagpapatanggal

sa kaniya dito sa Company! Dahil kung hindi pa natin siya

tatanggalin

, tayo ang kawawa rito. Kasabay niyang tanggalin ang dalawang ito!”

Sabi ulit ni Mr. Villanueva.

“I agree! Ano pang hinihintay natin?

Pagbotohan

na natin ang

pagpapatanggal

sa kaniya.”

Sabi naman ni Mrs. Vasquez.

“Who voted for the dismissal of Vice President Ynares in this Company, please raise your hands.”

Sabi ng executive secretary ni Rafael na si Mr. Thaddeus.

“Won the vote of the entire board of directors to oust Vice President Ynares from the position and from this company.”

Sabi ni Mr. Thaddeus.

“You are not longer as Vice President of this Company. Pack your things dahil ayokong may

maiiwan

kang kalat sa loob ng office ko at sa Kompanya ko, understand?! Now you may leave, Get the hell out of my sight.

Isama

mo na rin itong dalawang bata mo! Ikaw na Ang

bahalang

mag pa

sweldo

dyan.”

Matigas na sabi ni Rafael sakin. Lumapit naman ako sa kaniya at nagtama ang mga mata namin pareho.

“

Panalo

ka ngayon Rafael! Pero pinapangako ko sayo, babalik ako rito at ako mismo ang

papalit

sa posisyon mo bilang Chairman.”

Pagbabanta niyang sabi sakin na kalmado lang siya.

“Do it! Huwag ka lang puro salita, Gawin mo din!

Hihintayin

ko ang pagbabalik mo. Para

salubungin

kita kasama ng banda sa labas.”

Sabi naman niya sakin sabay smirk. Nag flex ang mga panga ko sa sinabi niyang iyon.

“Mr. Thaddeus! Call the security,

escortan

palabas itong

matandang

ito. Ayoko

makakakita

ng malaking kalat sa loob ng Company ko! And by the way,

isaksak

mo sa baga mo iyang perang

ninakaw

mo sakin. Ayoko na

bawiin

iyan sayo baka

ikamatay

mo sa sobrang

kalungkutan

at hindi ng konsensya mo!”

Sabi pa niya sakin.

“You son of a bitch!”

Sigaw na Galit ni Vice President Ynares.

“Stop this Drama!

Nakakairita

kase sa mata, ano pang hinihintay mong

Matandang

ermitanyo

? Get out daw?!

Nakakaintindo

ka naman ng English hindi ba?”

Sabi sakin ni Matthew habang naka cross arms siya at kampanteng nakaupo sa Isa sa mga upuan dito sa conference room. Lumingon ako sa kaniya at matalim ko siyang tinignan. Ngunit nakuha pa niyang umiling at tumawa.

“Babalikan ko kayong lahat! Pinapangako ko na magiging Chairman ako ng Kompanyang ito pagbalik ko.”

Galit kong sigaw sa kanila. Dumating na Ang mga guards at hinawakan ako sa magkabilang kamay at sabay kinaladkad palabas, ganun din ang dalawang lalaki na  in appointed ko sa accounting at finance department.

Nilabas nila ako sa Kompanyang ito at ganun din ang dalawang lalaki. Nakatingin sakin ang lahat ng nasa loob. Sabay nila tinapon sa harapan namin ang mga gamit ko at mag gamit ng mga lalaking kasama ko.

“Mr. Ynares

pinangakuan

mo kami na

bibigyan

mo kami ng 20 percent sa perang

ninakaw

namin sa Pera ng Company, wala na kaming trabaho at license. Hindi na kami

makakapag

hanap pa ng trabaho pa dahil wanted na kami, ibigay mo na samin.”

Sabat ni Martin sakin.

“Kaya nga Mr. Ynares, nangako ka samin na bibigyan mo kami ng tig 20 percent sa perang

ninakaw

namin. Ginawa namin lahat ng gusto mo, kaya Gawin mo din ang

pinangako

mo samin!”

Pangongonsensya sakin ni Miguel. Nagpantig ang mga Tenga ko sa mga sinabi nila sakin.

“Tumigil nga kayo?! Wala kayong makukuha sakin dahil akin na iyon! Kasalanan niyo iyan dahil mga uto-uto kayo. Tapos sakin niyo sisisihin mga kasalanan niyo?! Bahala kayo sa mga buhay niyo!”

Bulayaw kong pagalit sa kanila.

“Ano?

Ginagago

mo ba kaming matanda ka?! Ibibigay mo samin o hindi? Bubugbugin ka namin dito sa labas.”

Pagbabanta ni Miguel sakin.

“Ako pa ngayon

tinakot

mo? Haha… Talagang hindi ko ibibigay sayo

hinihingi

mo, wala kayong makukuha sakin ni Isang

kusing

!”

Galit kong sigaw sa kanila.

“Eh

Tarantado

pala itong

matandang

ito eh, bugbugin na natin ito!”

Sabi ni Miguel kay Martin. At bigla akong sinapak ni Miguel sa Mukha ko, ganun din si Martin. Sinikmuraan nila akong dalawa at nung bumagsak na ako sa sahig, pinagsisipa nila ako sa likod at sa sikmura pati Mukha ko.

“Bagay iyan sayo!

Sakim

,

manloloko

! Mamatay ka na sana…. Babalikan ka namin, at sisiguraduhin namin na hindi lang iyan ang matatanggap mo samin kapag hindi mo pa binigay samin ang hinihingi namin.

Lulumpuhin

ka pa namin.

Tandaan

mo iyang matanda ka!”

Sigaw na Galit ni Miguel sakin. Sabay dinuraan nila akong dalawa sa Mukha. Hindi ako makatayo dito sa sahig, tirik ang Araw dahil tanghaling tapat na iyon at maraming mga taong nakatingin sakin rito Mula sa loob ng Kompanya at pati dito sa labas. Nanlabo na ang paningin ko at tuluyan ng nagdilim ang paningin ko habang iniinda ko pa ang sakit sa buong katawan ko.

A/N; Ayan ang napapala mo

tanda

!

Gahaman

ka sa

kayamanan

ng iba at wala ka pang

pinagkatandaan

! Hahaha

gg

din si author…

🤣😅

Chapter 66

Ethan

Nolasco

“Good Evening Sir,

mukhang

mag o-over time na naman po kayo

sa

work ahh?!”

Tanong ng Isa sa mga tauhan ko. Pagkapasa nila sakin ng report dito sa loob ng office ko.

“

Sipag

talaga

ni Sir. Sana Isa

sa

atin

ang

mapili

para

kapalitan

ni Senior Superintendent Sandoval.”

Sabi pa ng kasama niya. Parehas silang nasa ranking position. At oo tama ang pagkakabasa niyo, matagal ng nag resign si  Benjamin bilang Senior Superintendent ko. Simula noong nagsuntukan kami sa park kung saan maraming tao ang nakakita. Hiningian kami ng sagot ng mga reporter ngunit ako lang ang nakapagbigay ng statement ko. Hindi siya nakapagbigay ng statement niya, dahil kinabukasan nag file na siya sa table ko ng resignation letter niya.

Kaya heto, ako na gumagawa ng lahat ng ginagawa ko dati, siya ang gumagawa kapag may mga pinupuntahan ako na mga events na kasama ang president at kung Minsan ako lang. Ngayon ako na lahat ang gumagawa, okay lang naman sakin iyon dahil ayoko umuwi ng maaga para makita ang pagmumukha ng Asawa kong si maica. I don’t care kung ano ang isipin niya rito sakin kung ano ang ginagawa ko. Bahala siya mabaliw kakaisip kung bakit ako ginagabi.

“Sige Sir, alis na po

kami

!

Magandang

Gabi po

ulit

.”

Pagpapaalam nila saking dalawa. Tumango na lang ako at tinanaw sila palabas ng office ko. Napasandal ako sa swivel chair at nakaramdam ng sobrang kalungkutan. Walang bago, tumingin ako sa wall clock na nakasabit sa pader pasadong 9pm na ng Gabi.

Naalala ko noon mga ganitong Oras nasa bahay na ako ni Matthew. Saktong Wednesday ngayon at doon ako matutulog para samahan siya. Dahil sa sobrang kalungkutan nararamdaman ko, hindi ko namalayan ang pagluha ng mga mata ko.

Miss ko na siya,

sobrang

namimiss

ko na siya.

Sabi ko sa isip ko. Inayos ko ang upo sabay bukas sa ibabang maliit na drawer sa ilalim ng office table ko. Bumungad sakin ang picture frame namin dalawa ni Matthew. Kinuha ko iyon at napasandal ulit sa kinauupuan ko, old photo namin iyon noong highschool. Pina revived ko pa ang picture na iyon dahil kumukupas na mabuti na lang at naagapan, kinunan ko itong litratong ito noong Gabi ng JS prom noong nasa ilalim kami ng malaking puno na puro ng alitaptap kaya mukhang nagniningning ang malaking punong iyon. Nakaakbay ako sa kaniya niyon at parehas kaming masaya sa litratong iyon.

“Kung

maibabalik

ko lang ang lahat sa

dati

….

Pinapangako

ko na

hinding

hindi na

kita

lolokohin

ulit

, natuto na ako!

Pinagbabayaran

ko na ang lahat ng

nagawa

kong

kasalanan

sa iyo ngayon, kung hihiling ulit ako ng Isa pang

pagkakataon

,

hihilingin

ko na sana

ilagay

tayong

dalawa

sa Isang mundo na tayo lang at

walang

makakapunta

doon..

kahit

na

iwasan

mo ako,

taguan

mo ako.

Makikita

at

mahahanap

parin

kita

.

Lalapitan

parin

kita

at

ipaparamdam

ko Sayo ng walang sawa ang

pagmamahal

ko para Sayo,

gagawin

ko ang lahat para

matutunan

mo akong

mahalin

ulit.

Cariño

ko.”

Malungkot kong sabi kasabay ng mahinang hikbi at pag hagulhol hindi ko na napigilan pa ang sarili kong umiyak dahil nararamdaman ko ulit ang bigat sa loob ko na parang hinihila pababa ang puso ko. Niyakap ko ang picture namin dalawa.

“Sana! Sana

dumating

ang Araw na iyon,

pangako

! Hinding hindi na kita

sasaktan

ulit, hinding hindi na kita

lolokohin

ulit.

Gagawin

ko ang lahat

maibalik

ko ang pagmamahal mo sakin. Ikaw at Ikaw lang ang mamahalin ko hanggang sa

kabilang

Buhay!”

Hagulhol kong sabi. Naisipan kong uminom kaya naman kinuha ko ang tray ng alak sa ilalim ng office table ko at inilabas iyon saka ipinatong sa office table ko, binuksan ko ang bote sabay sinalinan ang babasaging baso at tinunga iyon. Napapikit ako habang dinadama ko ang pait ng alak sa lalamunan ko kasabay ng kalungkutan nararamdaman ko. Narinig ko ang pagtunog ng cellphone ko, tinignan ko kung sino ang tumatawag. Nakita ko sa screen ng phone ko ang pangalan na pinaka kinaayawan kong tao, ang babaing pinakasalan ko na hindi ko naman minahal ng totoo. Pinakasalan ko lang siya dahil sa obligation.

“

Bahala

ka

tumawag

ng

tumawag

. Ikaw ang puno’t

dulo

ng

kasawian

ko, wala akong pake kung

ano

man ang

isipin

mo sakin ngayon,

ayokong

makita ang

pagmumukha

mo.

Kasalanan

mo ang lahat at ng

magaling

mong ama ang lahat ng

nangyayari

sakin ngayon. Kung hindi dahil sa walang

kwentang

obligasyon

na ito, kasama ko ngayon sana ang taong

pinakamamahal

ko, ang cariño ko.

Salot

kang babae

ka

! Kayo ng

magaling

mong ama ang

salot

sa Buhay ko!”

Sabi ko habang nakatingin ako sa cellphone ko at patuloy ang paglabas ng mga luha sa mga mata ko. Sabay tumunga ulit ng alak sa baso ko.

“Kung

iniisip

mo na mamahalin kita? Na

mapapansin

kita?

Nagkakamali

ka

….

Sinasabi

ko ngayon sayo ito, hinding hindi kita mamahalin o matututunan mahalin alam mo kung

bakit

? Dahil

nakalaan

na ang

puso

ko sa taong pinakamamahal ko na walang

iba

kundi

si

Matthew.

Kahit

kailan

, hinding hindi ko siya

ipagpapalit

kahit

kanino

kahit pa sa iyo. Sa

kaniya

lang ang

puso

ko.

Tandaan

mo

iyan

!”

Dugtong ko pang sabi sabay uminom ulit ng alak sa baso ko.

Naparami na ako ng inom kung kaya nakaramdam na ako ng pagkahilo, lasing na ako. Hindi ko na kayang tumayo pa sa kinauupuan ko. Mabigat na din ang mga talukap ng mga mata ko. Napasubsob na lang ako sa office table ko ngayon dito sa loob ng office ko.

Nagising na lang ako na may nalanghap akong kape. Naimulat ko ang mga mata ko at Nakita kong si Dad na nakaupo sa bakanteng upuan na nakadikit sa office table ko. Kinusot kusot ko ang mga mata ko sabay lingon sa kaniya at sa kapeng nilagay niya sa tabi ko.

“

Mabuti

at gising ka na! Alam mo bang

gabing-gabi

tumawag

sa mansion ang Asawa mo at

tinatanong

kung

naroroon

ka ba?

Bakit

hindi ka umuwi? Nag away na naman ba kayo?”

Kalmadong tanong sakin ni Dad.

“Hindi ko na alam ang

gagawin

ko Dad!

Ginagawa

ko naman ang lahat pero siya

parin

ang

laman

ng puso ko,

napipilitan

na akong Gawin ang lahat Kay

maica

pero si Matthew parin ang nasa puso ko. Araw-araw na lang kami

nagbabangayan

ni

maica

, walang Araw na

maayos

kami. Hindi ko na

kayang

pakisamahan

siya, ni ang puso ko hindi rin

kayang

mahalin siya. Para akong mababaliw ngayon sa kalungkutan ko Dad. Hindi ko na kaya! Hindi ko na kaya

talaga

….”

Naluha kong sabi kay Dad. Tinignan na lang ako ni Dad at napatango na lang, ni Minsan hindi niya ako pinilit ng pinilit na mahalin ang babaing iyon, pinilit niya lang akong pakasalan si maica, iyon lang! Alam kong naiintindihan niya ako ngayon dahil dumaan yata siya sa ganitong problema noong sila pa ni mom.

“

Ayusin

mo ang sarili mo! Nasa

trabaho

ka.

Huwag

mong

dadalhin

ang

problema

mo sa bahay dito sa

trabaho

mo. kung hindi mo kayang

magtrabaho

ngayon dahil sa hangover mo, umuwi ka sa mansion.

Magpahinga

ka!

Kapag

hinanap

ka ng Asawa mo sa mansion,

sumama

ka na sa kaniya

pauwi

.”

Sabi ni Dad sakin sabay tayo niya at inayos ang uniform niya at naglakad na palabas ng office ko. Hindi ko maintindihan si Dad, never pa siya nagalit sakin. Ang sinasabi niya lang kung ano ang nilalaman ng puso ko, sundin ko at iyon lagi ang ginagawa at sinusunod ko magpahanggang ngayon.

Sinunod ko ang sabi niya sakin. Sinabi ko na lang sa secretary ko na Iwan na lang ang lahat ng paper works ko sa table ko at aasikasuhin ko na lang bukas pagpasok ko. Sobrang sakit ng ulo ko ngayon dahil sa hangover, nakauwi naman ako ng ligtas sa mansion. At pag uwi ko sa sarili naming bahay ay sinalubong ako ni Mrs. Dorothy, inasikaso niya ako sinabi ko naman sa kaniya na magpapahinga muna ako at Mamaya na lang ako kakain dahil wala akong ganang kumain, naiintindihan naman niya ako at hinayaan na lang niya akong umakyat sa kwarto ko at pumasok sa loob.

Hindi ko alam kung ilang Oras na akong tulog magdamag. Nagising na lang ako at umaga na pala. Wala na ang hangover sa ulo ko. Tumayo na ako para maligo at mag ayos ng sarili. papasok na ako ng trabaho ko ngayon. Pagbaba ko inasikaso na ako ni Mrs. Dorothy.

“Wala na ba ang hangover mo

hijo

?”

Tanong niya sakin.

“

Opo

nanay

, wala na po hangover ko. okay na po ako ngayon!”

Pilit kong ngiti sa kaniya.

“

Mabuti

kung

ganun

, kumain ka na muna bago ka

pumasok

sa trabaho!”

Ngiting sabi sakin ni Mrs. Dorothy. Kumain naman ako ng hinanda niya sakin. Pagkatapos ko kumain ay nagpaalam na ako sa kaniya na aalis na ako. Naabutan ko si Dad sa living room at nagbabasa ng news paper.

“

Aalis

ka na?”

Tanong sakin ni Dad.

“Yes Dad!

Papasok

na ako sa trabaho.”

Sagot ko sa kaniya. Lumapit ito sakin sabay ti nap ang balikat ko na parang inaaya niya akong mag usap sa labas muna saglit, naglakad kaming sabay hanggang sa labas ng mansion.

“You know what son?! I’m proud of you…. Sinusunod mo ang bilin ko Sayo before na

lagi

mong susundin ang

sinasabi

ng puso mo, Gawin mo kung ano ang

mabuti

sa

tingin

mo at

lubayan

mo ang hindi magandang gawin na alam mo.”

Sabi niya sakin habang nakatingin siya sa malayo at ako naman ay nakatingin sa kaniya.

“I remember noong kami pa ng Mommy mo,

ganito

din ang

nangyari

. Parehas na parehas sa buhay mo ngayon. Pero hindi

humantong

sa

kasalanan

ang lahat, gusto akong

ipakasal

ng Lolo mo noon sa babaing hindi ko gusto, pero uso

dati

ang

salitang

tanan

na

ibig

Sabihin

tatakas

kayo ng taong

mahal

mo at magpapakalayo-

layo

hindi kayo

magpapakita

sa mga taong kilala kayo,

pupunta

kayo sa Isang

tagong

Lugar na walang

nakakakilala

sa Inyo

kundi

kayong

dalawa lang.

Nagsama

kami

bilang

mag Asawa at

nabuo

ka,

nagpakasal

kami sa Lugar kung

saan

kami

nagtago

. Hanggang sa

nagdesisyon

kami na

bumalik

na

samin

at

pinakilala

ko siya sa Lolo mo, noong una hindi

matanggap

ng Lolo mo pero sa

huli

,

natanggap

ng Lolo mo ang mama mo at sobrang

tuwa

niya Sayo noong

sanggol

ka pa.”

Mahabang sabi niya sakin.

“Kung alam ko lang na

magiging

miserable ang buhay mo sa babaing hindi mo

talaga

mahal

, Hindi ko sana

ipinilit

na

ipakasal

ka sa kaniya.

Patawarin

mo ako anal kung Ikaw ang

naging

kabayaran

ko sa lahat ng

pagkakautang

na loob ko sa ama niya,

ginawa

ko lang iyon para Hindi

masira

ang

tiwala

sakin ni Rolando. Pero

heto

, Ikaw ang

nagdudusa

ngayon sa

halip

na ako. I’m very very sorry

anak

at ako pang ama mo ang

sumira

sa buhay mo,

sinabi

ko noon na hinding hindi ko

ipapadanas

Sayo ang

nakagisnan

ko pero

nakain

ko ang mga sinabi kong iyon, kung

nabubuhay

lang ang Mommy mo ngayon?

Maski

siya

magagalit

sakin dahil sa

ginawa

kong ito.”

Naiiyak na sabi ni Dad sabay harap sakin at humihingi ng sorry sakin. Natauhan at nabigla ako sa mga narinig ko gusto kong Magalit sa kaniya pero hindi ko magawa. Naluha ako sa mga narinig ko, niyakap ako Bigla ni Dad at umiyak sa balikat ko. Niyakap ko din siya at napaiyak din. Nilayo niya ang sarili niya sakin at ako din. Pero nakatingin parin sakin si Dad.

“From now on, gawin mo na kung ano ang gusto mo.

Sundin

mo na kung ano ang sinasabi o

sinisigaw

ng puso mo. Ang pinaka magandang

nangyari

sa Buhay ng Isang lalaki ay ang

magawa

niya ang lahat

upang

makuha

niya ang pinaka

matamis

na

sagot

ng

kaniyang

iniirog

.”

Matalinghaga niyang sabi sakin na hindi ko maintindihan. Kaya natawa si Dad Nung makita niya ang expression ng Mukha ko na hindi ko maintindihan ang sinabi niyang iyon.

“

Ligawan

mo siya

anak

! Gawin mo ang lahat para

maibalik

mo ang pagmamahal niya para Sayo!”

Ngiting sabi ni Dad sakin, sabay tapik niya ulit sa balikat ko at naglakad na papasok sa loob ng mansion. Nabuhayan ako ng loob sa sinabi niyang iyon sakin. Ngayon na naniniwala na ako na iba talaga mag payo ang Isang ama sa anak niyang lalaki.

Hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa, sumakay na kaagad ako ng sasakyan ko at nagmaneho palabas ng mansion paglabas ko ng subdivision namin naghanap ako ng bentahan ng bulaklak o flower shop na hindi Basta sa mga tabing kalsada. Sa Isang mall ako pumunta at agad nag hanap ng flower shop sa loob, hindi naman ako nabigo at nakakita naman kaagad ako. Lumapit ako doon at tinignan ko kung ano ang mga sariwang bulaklak na Meron sila, nahagip ng mga mata ko ang mga bago at pulang pula na Rosas na nakalagay sa Isang lalagyan na may tubig.

“Mrs, pa

gawan

mo ako ng bouquet ng rosas.”

Utos ko sa babae na tinatanong ako kung anong bibilhin ko.

“Okay po sir, dito na lang po kayo

maghintay

sa loob po ng shop.”

Sabi naman niya sakin sabay kuha ng maraming tangkay ng bulaklak mula sa pinagbabaran na lalagyan nito, naghintay ako sa loob ng shop na iyon at ilang minuto lang ay tinawag na ako sa counter.

“

Bagong

bago pa ang mga Rosas na ito, kaka deliver lang po sa amin

galing

sa Baguio.

Ibibigay

niyo po ba sa taong

mahal

niyo sir?!”

Tanong sakin ng babaing nag ayos ng bouquet.

“

Oo

,

ibibigay

ko sa kaniya.”

Ngiting sagot ko sa kaniya.

“

Tamang

tama!

Magugustuhan

niya ito, may free card kami

rito

sir, lalagyan pa po ba namin ng

pangalan

ng taong mahal niyo po at

pangalan

niyo na kayo ang

nagbigay

po?”

Tanong niya sakin

“Sige!

Lagyan

mo.”

Sagot ko naman sa kaniya.

“Kayo na po

magsulat

ng name po niya baka po kase

magduda

siya na hindi po Ikaw ang

nagbigay

ng bulaklak, Haha.”

Natawang sabi ng babae sakin. Sabay about ng card sakin na maliit na kulay puti at Isang ballpen na signpen na black. Ginandahan ko naman ang sulat ko sa pangalan niya at sa pangalan ko.

To: My Cariño,

Mi la que

se

escapó

.

..

❤️❤️❤️

From:

tu

verdadero

esposo

Iyon ang isinulat ko sa card at binalik na iyon sa babae. Kinuha naman ng babae at nligayan ng stapler ang card sa bouquet ng roses na binili ko, pagkabayad ko. Umalis na ako sa shop na iyon at lumabas na ng mall sabay sakay papasok sa loob ng sasakyan ko. Naka uniform ako ng pangpulis dahil papasok na ako sa trabaho. Pero dumaan muna ako sa subdivision kung saan ang mansion ni Rafael dahil doon na si Matthew nakatira sa mansion nila Rafael. Pagdating ko sa tapat ng mansion nila Rafael, bumaba ako at nag doorbell, sa halip na guard ang magbubukas sakin. Isang babae ang nagbukas ng pintuan sa gate. Halata sa babae na iyon na hindi siya maid kagaya din siya sa suot ni Mrs. Dorothy kaya nahulaan ko na mayordoma siya ng mansion ni Rafael.

“Ano pong

kailangan

nila?!”

Tanong sakin ng babae.

“

Uhm

,

nandyan

po ba si Matthew?!”

Tanong ko.

“Wala siya

rito

,

umalis

na sila ng

amo

ko para pumasok sa

Kompanya

, bakit? Anong pangalan nila?”

Tanong niya sakin.

“Ako po si Ethan. Ethan

Nolasco

,

nais

ko lang po sana

pakibigay

po itong bulaklak kay Matthew po pag

uwi

nila.

Huwag

niyo po sabihin sa

amo

niyo po.”

Sabi ko sa kaniya. Naka kunot siya sakin pero tinanggap naman niya ang bulaklak na iyon.

“O-Okay Sige…

Ibibigay

ko ito kay Sir Matthew

pagdating

nila, sabihin ko na rin ang pangalan mo na Ikaw ang

nagpapabigay

nitong

bulaklak.”

Sabi niya sakin. Ngumiti naman ako sa kaniya.

“

Salamat

po! Sige po mauna na po ako.”

Sabi ko sa kaniya. Sabay talikod na at bumalik na sa sasakyan ko. Sinarado na niya ang gate ng mansion. Nakangiti ako habang nagmamaneho palabas ng subdivision na iyon.

“Sana

matanggap

niya iyon pag uwi niya

mamaya

!”

Ngiting sabi ko habang nagmamaneho papasok sa trabaho ko.

Chapter 67

Ethan Nolasco

Masaya akong papasok sa office ko pero nawala iyon nung salubungin ako ng secretary ko.

“Sir

saglit

lang po.”

Pagtigil niya sakin at humarang sa dinadaanan ko.

“Bakit? May

problema

ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“

Uhm

… Nandyan po kase yung Asawa niyo po sa loob, kanina pa po siya sa loob po. Nag

eskandalo

po siya kanina at

hinahanap

ka niya po.”

Nag aalalang sabi niya sakin, nawala ang ngiti sa mukha ko at sayang nararamdaman ko nung marinig ko iyon. Agad akong naglakad ng mabilis papasok sa loob ng office ko. At nabungaran ko siya na nakaupo sa swivel chair ko. Hindi lang iyon maraming nagkalat na papel at maski ang picture namin ni Matthew na tanging alala ko sa kaniya noong highschool pala g kami ay nakita kong punit punit na sa sahig.

“

Mabuti

at

dumating

ka na?! Ahh… Eto ba? Nako,

pasensya

ka na.

Napunit

ko ahh! Ang

panget

eh. May picture kayo na

magkasama

kayo,

samantalang

tayo noong highschool wala tayong picture ni Isa!”

Sarkastikong sabi sa kaniya. Nagdilim ang paningin ko sa kaniya at agad ko siyang nilapitan sabay sinampal siya ng malakas gamit ang likod ng palad ko sa kanang kamay ko, napasigaw siya sa sakit niyon at  natumba naman siya sa sahig. Hawak hawak niya ang pisngi niyang sinampal ko. Naluluha siyang tumayo at humarap sakin.

Akma niyang sasampalin ngunit sinalag ko ang kamay niya at sabay tulak sa kaniya. Natumba ulit siya sa sahig, nilapitan ko siya at sabay sinabunutan ko siya ng malakas napangiwi siya sa sakit na ginawa ko at hinarap ko ang Mukha niya sa mukha ko.

“Bakit mo

pinunit

? Anong

karapatan

mo para

punitin

ang

alaalang

Meron kaming dalawa? Anong karapatan mo na

pakialaman

ang mga

gamit

ko rito

guluhin

at

pumunta

rito? Anong karapatan mo?!”

Sigaw kong sabi sa kaniya dahil sa Galit ko. Ginawakan ko siya sa magkabilang pisngi niya gamit ang Isang kamay ko. Pinisil ko iyon ng malakas na ikinasigaw niya sa sakit habang ng lumuluha sa harapan ko.

“

A-Arayyyy

E-Ethan

bitawan

mo ako,

nasasaktan

ako!”

Pagmamakaawa niya sakin. Ngunit hindi ko pinakinggan ang pagmamakaawa niyang iyon dahil sa ginawa niyang pagpunit ng litrato namin ni Matthew.

“

Maawa

? Huh? Hindi bagay Sayo ang

kaawaan

,

dapat

sayo

binubugbug

ng

matauhan

. bakit? Naawa ba ang ama mong

ipakasal

ka sakin? Hindi siya

maaawa

ngayon sayo dahil

ginusto

niyang

bugbugin

kita ng ganito ngayon.

Huwag

ka na rin

magmakaawa

sakin na mamahalin pa kita, dahil kahit na anong

mangyari

mamumuti

ang mga mata mo sa wala.”

Sabay sinampal ko ulit siya sa kabilang pisngi naman niya na ikinalakas ng pag hagulhol niya ngayon habang nakaupo sa sahig ng office ko. Binitiwan ko na ang pagkakasabunot ko sa buhok niya at nilayuan ko siya. Huminga muna ako ng malalim habang nakatalikod sa kaniya.

“Bakit ginagawa mo sakin lahat ng ito? Bakit Ethan? Ano bang meron sa kaniya na wala sakin?

Pakiusap

Ethan, gagawin ko ang lahat para mahalin mo din ako.”

Naiiyak niyang sabi sakin. Nakatayo na siya ngayon at sabay lapit sakin at lumapit sakin sabay lumuhod.

“Gagawin ko ang lahat Ethan para mahalin mo lang din ako. Pakiusap! Sabihin mo sakin lahat ng gusto mo, gagawin ko.”

Pagmamakaawa niyang sabi sakin. Ngunit humarap ako sa kaniya at hinawi ko ng pagalit ang kamay ko na hawak niya.

“Gagawin? huh! Wala kang gagawin na kahit na ano para lang mahalin ka o

maibaling

ko ang

atensyon

ko sayo. Wala! Dahil kahit na anong Gawin mo? Siya pa rin ang mamahalin ko, siya lang at wala ng iba! Naiintindihan mo?!”..

Bulyaw ko sa kaniya.

Tumayo naman siya at sabay harap sakin.

“

Talagang

nilason

na niya ang

isip

at puso mo, ni hindi mo na alam kung anong

nangyayari

sa

paligid

mo, si daddy! Nasa hospital siya ngayon, puno ng pasa at may tama ang

buong

katawan

niya dahil sa

pambubugbog

sa kaniya at alam mo na kung sino ang

iniisip

ko na

gumawa

nito sa daddy ko? Iyon lang naman na

baklang

iyon ang

nagbabanta

sa buhay namin,

sisiguraduhin

kong

pagbabayaran

niya ang lahat ng ginawa niyang ito sa daddy ko,

mabubulok

siya sa

bilangguan

.”

Galit niyang sabi sakin. Hindi na ako nabigla sa mga narinig ko. Agad ko siyang hinawakan sa magkabilang braso niya ng mahigpit.

“Wala akong

pakialam

kung ano ang

nangyari

sa daddy mo, bagay lang sa kaniya iyon.

Ikakatuwa

ko pa kung ginawa iyon ni Matthew. At

subukan

mong

galawin

siya,

makikita

mo ang hinahanap mo. ”

Pagbabanta kong galit sa kaniya at binitiwan siya. Mas Lalo pa siyang umiyak sa harapan ko.

“Mr. Go!

Pakilabas

na itong babaing ito sa office ko, ayoko makita ang

pagmumukha

niya sa

harapan

ko. Ngayon din!”

Utos kong tawag sa Secretary ko na nasa labas. Agad naman bumukas ang pinto at hinawakan naman siya sa braso sabay hinila palabas ng office ko. Hindi ko na siya nilingon pa at Hindi na rin siya nagsalita pa.

---

Matthew Aristotle

Kakababa lang namin ni Theo ng sasakyan, kakarating lang namin galing Kompanya, at successful naman ang lahat. Bumalik na sa ayos ang lahat after namin patalsikin ang ninong niyang si Rolando Ynares.

“Tara na sa loob!”

Pag aya niya sakin.  Tumango naman ako at naglakad na kami papasok sa entrance door ng mansion. Pagpasok namin sa loob umakyat na kami sa hagdan.

“

Magbihis

ka na,

katukin

na lang kita mamaya

kapag

kakain na tayo.”

Ngiting sabi ni Theo sakin.

“Sige!”

Sagot ko naman sa kaniya. Pumasok na ako sa loob ng kwarto ko. Panigurado ay tulog na ng mga ganitong Oras si Ruth Sa kwarto niya, napatulog na yata siya ni Mrs. Lydia. Nauunawaan naman ni Ruth na ginagabi kami ng uwi dahil madami kaming ginagawa sa Kompanya. Wala na akong masabi sa bata na iyon dahil sobrang understandable siya at matured mag isip.

Nagbibihis na ako niyon ng biglang may kumatok sa pintuan ng kwarto ko. Naisip ko na si Theo iyon, ang bilis naman niya magbihis. Naghuhubad pa lang ako ng polo na long sleeves, Hindi ko pa nahuhubad ang slack ko.

“

Sandali

! Ang

bilis

mo naman mag

bihis

Theo, Hindi pa ako

nakakapagpalit

ng

damit

, mauna ka

nang

kumain kung

nagugutom

ka na.”

Sabi ko sabay lapit sa pinto at binuksan iyon. Nabungaran ko si Mrs. Lydia.

“Kayo pala Mrs. Lydia akala ko si Theo na, bakit po Mrs. Lydia, may

kailangan

po ba kayo?”

Tanong kong sabi sa kaniya.

“

Hijo

! May

nagpapabigay

sa iyo nito,

kaninang

umaga

pagkaalis

niyo ni Sir.”

Sabi niya sakin. Sabay lahad niya sa akin ng Isang bouquet ng roses. Kinuha ko naman iyon sa kaniya.

“

Kanino

po

daw

galing

?!”

Tanong ko sa kaniya.

“

Uhm

… Ethan ba iyon? Basta Ethan ang pangalan niya.”

Sagot naman niya sakin. Natigilan ako sa pangalan narinig ko.

“kilala mo ba siya hijo?”

Tanong sakin ni Mrs. Lydia.

“

Uhm

…

Kaibigan

ko lang po, Sige po

salamat

po rito!”

Ngiting pilit ang sagot ko sa kaniya. Umalis na siya at agad kong sinarado at nilock ang pinto. Tinignan ko ang bouquet of roses na iyon at napaupo sa gilid ng kama ko.

“Bakit niya ako

bibigyan

ng Rosas? Ano kayang pumasok sa isip niya at

binibigyan

niya ako nito?”

Tanong ko habang binubusisi ang bulaklak na hawak ko. Napansin ko ang Isang card na maliit na nakadikit sa pinagbabalutan ng mga Rosas. Binuksan ko kaagad iyon.

.

To: My Cariño,

Mi la que se

escapó

… ❤️❤️❤️

From: tu verdadero esposo

Nabasa ko sa dedication card.

Mi la que se

escapó

ibig sabihin sa English sa salitang Spanish “My The One That Got Away.” at ang

tu verdadero esposo

sa Spanish ay “Your Real Husband” sa English.

Hindi ako nakapagsalita nung mabasa ko ang mga iyon sa dedication card, bumilis ang pintig ng puso ko matapos kong mabasa ang sulat na iyon, at pansin ko din na penmanship niya iyon ibig sabihin sulat kamay niya ito. Nawala ako sa pag iisip ko nung marinig ko ang mga katok sa pintuan ng kwarto ko ulit.

“Matthew! Matthew

nakabihis

ka na ba? kakain na tayo.”

Rinig kong tawag sakin ni Theo sa labas ng pintuan ng kwarto ko.

“

Uhm

… Theo, mauna ka na. Hindi pa ako

tapos

mag

bihis

eh, kumain ka na at magpahinga.

Susunod

na lang ako.”

Sigaw kong sabi sa kaniya.

“Okay Sige,

sunod

ka na lang sa kitchen after mo

magbihis

.”

Sagot naman niya sakin.

“

Oo

!

Susunod

na ako.”

Sabi ko naman sa kaniya. Pagkaalis niya, tinignan ko ulit ang bouquet na iyon nilapag ko iyon sa sahig sa likod ng kama ko. Para walang makakita niyon. Nag tuloy na ako sa pagbibihis ng biglang nag ring ang cellphone ko. Kinuha ko naman iyon at tinignan ang screen ng phone ko kung sino ang tumatawag pero unknown number ang nakalagay.

Sinagot ko naman ang tawag dahil baka sa Kompanya iyon o Isa sa mga nakausap naming investors kanina sa Kompanya.

“Hello?”

Sagot ko sa tumatawag.

“I missed you Cariño ko.”

Sagot ng nasa kabilang linya na boses ng Isang lalaki na pamilyar sakin. Si Ethan.

“Bakit ka

tumawag

? At bakit mo ako binigyan ng bulaklak?”

Sabi ko sa kaniya at lumingon sa pintuan sabay naglakad palayo papunta sa veranda ng kwarto ko.

“

Namimiss

na kita

sobra

Cariño ko, walang araw na hindi kita

iniisip

.

Dinamdam

ko ng

malubha

ang lahat ng

nasaksihan

ko mula noong

kinasal

ka kay Rafael, mula noong nakita ko

kayong

pumasok ng sabay sa

opisina

niya, lahat lahat ng iyon.

Dinamdam

ko ang sakit dito sa puso ko,

pinagsisihan

ko na ang lahat ng nagawa kong kasalanan sa iyo. Mahal pa rin kita Matthew, Ikaw lang ang nag

iisang

Cariño ko. ”

Sabi niya sakin mula sa kabilang linya, napapikit ako dahil sa sobrang lakas ng kabog ng puso ko. 

“

Utang

na loob naman Ethan,

tigilan

mo na ako. Parehas na tayong

pamilyado

ngayon. Bakit hindi mo na lang pat

aksayahan

ang oras ang Asawa mong may

sapak

sa

utak

?

Tigilan

mo na ako,

tigilan

niyo na ako ng asawa mo! At kung

nagsisisi

ka man sa mga

kasalanang

ginawa mo sakin noon,

huli

na ang lahat. Dahil kahit

magsisi

ka ngayon, hinding hindi na ako

babalik

sayo. Kaya please!

Tumigil

ka na.”

Sabi ko sa kaniya. Sasagot pa sana siya kaya lang binaba ko na ang tawag niya sakin. Inoff ko ang cellphone ko para hindi na siya tumawag pa. Napahawak ako sa dibdib ko dahil parang salungat lahat ng nasabi ko sa kaniya.

“Hindi

pwede

ito! Hindi

pwedeng

maging

alipin

na naman ako ng nararamdaman ko at

mapunta

sa wala ang lahat ng

pinaghirapan

ko at

paghihiganti

ko sa

pagkamatay

ng anak ko na kasalanan

nilang

dalawa sakin.”

Sabi ko sa sarili ko. Nilingon ko pa ang bouquet of roses na iyon at saka nagpatuloy na sa pagbibihis at lumabas ng kwarto ko. Pagbaba ko, nagtungo ako sa dining room at naabutan ko pang kumakain si Theo.

“I’m sorry, I’m late. Nag

CR

pa kase ako.”

Pagsisinungaling kong sabi kay Theo. Sabay umupo sa tabi niya sa mahabang mesa.

“It’s okay, kumain ka na.”

Sabi niya sakin habang kumakain. Nag sandok na ako ng makakain ko at kumain na rin ngunit hindi pa rin mawaglit sa isip ko ang mga sinabi sakin ni Ethan kanina.

“Matthew,

nakausap

mo na ba ang Floor Director at mga Committee sa

nalalapit

na anniversary ng Company?”

Rinig kong tanong sakin ni Theo ngunit hindi ko iyon napansin dahil sa iniisip kong mga sinabi ni Ethan sakin.

“Matthew? Matthew! Hey, are you okay?”

Tanong ni Theo sakin nung marinig kong tawag niya sa pangalan ko, nilingon ko siya kaagad.

“

Uhm

… Babe sorry, may

tinatanong

ka ba sakin? Hindi ko

napansin

. na pre-occupied ang isip ko at hindi ko

namalayan

na

kinakausap

mo na pala ako. a-ano ba yung tinatanong mo ulit sakin?!”

Pagpapaumanhin ko sa kaniya. Nakita ko sa kaniyang mga mata ang disappointment .

“After natin kumain, magpahinga na tayo. Parehas tayong

pagod

dahil sa work.”

Malamig niyang sabi sakin. Nakonsensya naman ako dahil doon. Kakausapin ko sana siya para himingi ng sorry pero bigla na lang siyang tumayo at lumabas na ng dining room. Napayuko na lang ako.

Chapter 68

Rafael Theodore

Pumasok ako sa loob ng office ko after ko kumain, Ewan ko ba. Nakaramdam ako ng Galit kay Matthew dahil hindi niya narinig ang sinabi ko kanina nung kumakain kami. Nakatalikod ako at nakaharap sa bintana ng office ko.

Nabigla na lang ako nung maramdaman ko ang pagyakap sakin ng dalawang kamay mula sa likod ko. Napalingon naman ako kung sino ang yumakap sakin na iyon.

“

Huwag

ka ng magalit, I’m sorry!

Malalim

lang ang iniisip ko at hindi ko narinig at napansin ang tinatanong mo sakin.”

Naluluha niyang sabi sakin. Nalusaw naman ang Galit ko sa kaniya. Humarap ako sa kaniya at niyakap ko siya ng mahigpit sabay binuhat ko siya at naglakad ako papunta sa swivel chair at umupo ako doon. Nakaupo siya sa lap ko paharap sakin.

“Galit ka pa ba?”

Tanong niya sakin.

“Hindi na. sa susunod

itatanong

ko na lang sayo kapag hindi tayo

pagod

. Ayoko ng ganito na

nagkakaroon

tayo ng

tampuhan

sa

isat-isa

. Hindi ako

sanay

!”

Malambing kong sabi sa kaniya. Wala na akong mahihiling sa itaas dahil binigay na niya sakin ang hinihiling ko na maging akin siya. Pinapanalangin ko noon na magkaroon ako ng pagkakataon sa kaniya. Hindi ako sanay na hanggang tingin na lang ako sa kaniya. May lihim akong pagtingin sa kaniya simula noong unang kita ko sa kaniya, pinalangin ko na makita ko pa sana siyang muli. Dininig naman ng nasa itaas ang panalangin ko at nagkita ulit kami, how small world lang dahil siya ang Director ng Hospital na pag mamay-ari ni Dad. Natuwa ako niyon dahil sa muling pagkikita namin ulit.

Hindi tumagal mas lalong lumago ang nararamdaman ko sa kaniya. Simula sa patagong pagmamahal, sa pasimpleng pagsulyap ko sa kaniya. Hanggang sa hiniling ko na sana dumating ang araw na makapiling ko siya na hindi lang sa pagiging doctor ko siya, kundi bukod doon yung bang mananatili na siya sa tabi ko at siya ang laging nakikita ko mula sa paggising ko hanggang sa pagtulog ko siya ang makikita ko. At ito na nga, pinakinggan ng nasa itaas ang panalangin ko na iyon. Kaya masasabi ko na wala na akong maihihiling pa sa kaniya.

Hinaplos ko ang mukha niya at hinalikan ko siya sa labi niya, hindi naman siya tumutol niyon. Lumalim ang halikan namin pareho hanggang sa parang nawawala na ako sa pag control o pagpigil ko sa sarili ko. Lumakbay ang mga kamay ko sa ibat ibang parte ng katawan niya, unti unti din nabubuhay ang alaga ko sa suot ko na pajama. Bigla kong naalala ang napag usapan namin na hindi muna kami mag ho-honey moon dahil sa pangamba na mamatay ang baby na mabuo sa loob ng sinapupunan niya. Nagkaroon na siya ng trauma dahil sa pagkamatay ng anak nila ni Ethan na pinagbubuntis niya noon, Natigilan ako sa paghalik sa kaniya.

“Bakit?”

Tanong niya sakin.

“

M-

Malalim

na ang Gabi, kailangan na nating

matulog

pareho

para hindi tayo

puyat

sa pagpasok sa Kompanya

bukas

.”

Sabi ko sa kaniya. bumuntong hininga naman siya at agad lumayo sakin sabay tumayo.

“S-Sige, mauna na ako!

Matulog

ka na rin.”

Sabi niya sakin sabay naglakad na palabas ng office ko. Balak ko pa sana siyang tawagin pero hindi ko na nagawa, nakaramdam ako ng konsensya dahil sa ginawa kong iyon.

Tumayo ako at agad pinuntahan siya sa kwarto niya, kumatok ako sa kwarto niya ngunit hindi na niya ako pinagbuksan pa ng pinto. Natigil na ako sa pagkatok at agad ng naglakad papunta sa kwarto ko para matulog na lang.

---

Matthew Aristotle

Napasandal na lang ako sa pinto habang tahimik na humihikbi ngayon. Ramdam ko na parang ayaw sakin ni Theo. Siguro ay dahil sa nakaraan ko kaya ayaw niya. Sinisi ko ang sarili ko niyon dahil sa mga nagawa ko noon. Pinaparusahan na yata ako ng nasa itaas ngayon na wala ng taong magmamahal para sakin. Lumuha ako ng lumuha at sabay naglakad palayo sa pinto, kumatok kanina si Theo ngunit ayoko ng maramdaman ulit iyon. Siguro nakonsensya siya pero alam ko na, alam ko na ang totoo na ayaw niya sakin dahil siguro sa nakaraan ko.

Natigilan ako sa pagluha ng makita ko ang bouquet of roses ni Ethan, dinampot ko iyon at pinagmasdan. Hindi ko na naman mapigilan maluha ulit habang pinagmamasdan ko ang bouquet of roses na hawak ko.

“

Siguro

kung hindi mo lang ako

niloko

at

sinaktan

?! Hindi sana mangyayari ang lahat ng ito satin dalawa,

nakabuo

na siguro tayo ng

masayang

pamilya

at

marahil

ay

kasal

na tayo ngayon. Pero hindi eh, mas

pinili

mo ang

lokohin

ako at

saktan

hindi mo man lang iniisip kung anong mangyayari sakin at sa anak natin na pinagbubuntis ko.”

Naluluhang sabi ko, iyak ako ng iyak ngayon. Halo halo ang iniisip ko una ang naramdaman ko mula kay Theo na ayaw niyang may mangyari samin eh dahil siguro sa nakaraan ko, nabuntis ako ng maling lalaki at namatay ang sanggol noong pinagbubuntis ko. Siguro ay ayaw niyang magkaanak sakin dahil kahiya hiya iyon sa ibang tao. Pangalawa ang pagpaparamdam sakin ulit ni Ethan. Gusto kong sabihin sa kaniya ang sinabi ko na iyon kanina. Napagod ako sa pagluha hanggang sa nakatulog ako sa kama katabi ang bouquet of roses na iyon.

Kinabukasan……

Nagising ako ng maaga, paglabas ko ng kwarto ko inasikaso ko na kaagad ang anak-anakan ko na si Ruth. Pumunta ako sa kwarto niya at pinaliguan siya. Binihisan ko muna siya ng komportableng damit para kumain muna sa Dining Room. Sinabayan ko na siyang kumain ngayon sa Dining room. Habang nasa hapag kami ng pagkain maya’t maya ang tingin sakin ni Ruth.

“Daddy? what’s wrong po? Ano pong nararamdaman niyo po? Mukha po kase kayong may sakit po eh?!”

Nag aalalang tanong sakin ni Ruth.

“Ahh baby, okay lang naman si Daddy. Siguro hindi lang ako

nakatulog

ng

maayos

kagabi

. Pero I’m okay naman!”

Sabi ko sa kaniya. Tumango naman ito at kumain na.

After namin kumain, pumasok na kami sa loob ng room niya para tulungan siyang magbihis ng uniform at ihanda ang mga gamit niya sa pagpasok. Si Mrs. Lydia ang tumutulong sa kaniya sa pag gawa ng assignment niya. Nag ayos na din ako dahil mas okay na dumaan muna ako ng hospital para kumustahin ang sitwasyon doon ganun narin sila Erica at Nurse Eunice.

“Tara na?!”

Pilit kong ngiting tanong kay Ruth.

“Tara na po Daddy,

malalate

na po ako sa school.”

Sagot naman niya sakin. Naglakad na kami palabas ng mansion. Pero bago ako makasakay, pinauna ko na si Ruth Sa loob. Kinausap ko muna si Mrs. Lydia.

“Mrs. Lydia”

Tawag ko sa kaniya. Lumapit naman siya sakin pagkatawag ko sa kaniya.

“Ano po iyon sir?”

Tanong niya sakin paglapit niya sakin.

“Pag nagising ang amo mo,

pakainin

mo na kaagad. Pag

tinanong

ako kung

nasaan

ako sabihin mong

hinatid

ko lang si Ruth sa school niya. Okay?!”

Utos ko kay Mrs. Lydia.

“Okay po sir.”

Sagot naman niya sakin sabay tango. Pumasok na ako sa loob ng sasakyan at umalis na kami.

Nung nasa school na kami ni Ruth, hinatid ko na siya sa labas ng room niya. Kumaway siya sakin bago siya pumasok sa loob kumaway naman din ako sa kaniya pabalik.

Kahit na

pakitang

tao na lang ang ginagawa namin bilang mag asawa ng Daddy Theo mo,

pinapangako

ko na hindi ka babalik sa

pinanggalingan

mo Ruth.

Pangako

ko

iyan

sayo.

Naluluhang sabi ko sa isip ko habang tinatanaw ko siya na nasa loob ng room nila. Tumingala ako para mapigilan ang nagbabadyang luhang lalabas na sa mga mata ko. Bumalik na ako sa sasakyan na nasa labas ng school.

“

Saan

na tayo pupunta Sir?”

Tanong sakin ng Driver habang nasa Daan na kami palayo sa school.

“Sa Hospital tayo, kung tumawag man ang amo mo. Huwag mong

sasagutin

.

maliwanag

?!”

Utos kong sabi sa Driver na nagmamaneho ng sasakyan.

“

Opo

Sir!”

Sagot niya sakin. Gusto ko munang hindi makita si Theo ngayon dahil sa mga nangyari kagabi. Ayoko nang maalala pa iyon. Kaya nakapag desisyon akong sa hospital na lang pumunta at manalagi doon muna hanggang sa Oras ng labasan ni Ruth ako na ang susundo sa kaniya. Nakasuot lang ako ng Plain white shirt na may design at Chino pants na kulay light brown at sandals.

“

Nandito

na po tayo sir.”

Sabi sakin ng Driver ko. Hindi ko namalayan ang pagdating namin dito sa Hospital. Pinark niya ang sasakyan sa parking lot ng hospital at saka na ako bumaba. Sinabihan ko naman ang driver ko na kung umabot sa Oras ng labasan si Ruth sunduin na lang niya ito sa school at umuwi na sila. Ako ng bahala sa sarili ko. Uuwi na lang ako mag Isa.

Umalis naman ang driver at pumunta sa school ni Ruth. Naglakad na ako papasok sa hospital. Marami ang nakakilala sakin doon.

“Director welcome back! Ngayon na po ba ang

balik

niyo dito sa hospital?”

Tanong ng isa sa mga nurse doon.

“Hindi ko pa

masabi

, pero I hope

makabalik

ako dito as soon as possible pero parang

malapit

na!”

Sabi ko naman sa nurse na nagtanong sakin. Natuwa naman sila sa nasabi ko na iyon.

“Matthew? Matthew, Jusko Ikaw nga?! Anong nangyari at bakit ngayon ka lang

nakabalik

rito?!”.

Tanong sakin ni Erica. Sasagot sana ako kaya lang pinasadahan niya ng tingin ang mga nurse na nagkumpulan sa gitna ko.

“Hoy kayo! Nasa duty kayo, bumalik kayo sa mga gawain niyo.

Bilis

!”

Bulyaw na pautos na sabi ni Erica sa kanila, natawa naman ako sa tinuran niyang iyon at nagsisunod naman ang mga nurse sa utos niya. Kaniya kaniya silang balik sa gawain nila.

“

Halika

… Doon tayo mag

usap

sa office.”

Sabi niya sakin sabay hablot ng kamay ko papuntang elevator dito sa ground floor.

“Ikaw huh? Marami ka pang

ichi-

chika

sakin after the wedding, hindi na kita

tinawagan

dahil alam kong busy kayo ni Sir Rafael sa pag ho-honey moon, haha..”

Natatawang sabi niya sakin. Nung pumasok na kami sa loob ng elevator, dali-dali naman niyang pinindot ang number ng floor kung nasaan ang office niya.

••••••••••

“Ano

kamo

? Hindi kayo nag honeymoon? Tsaka tama ba yung narinig ko na ayaw ka niyang

anakan

dahil lang sa iniisip mo na nakaraan mo? Hindi mo lang ba siya

tinanong

kung tama ang iniisip mo? Baka naman kase Ikaw lang nag

iisip

niyon? Hindi kaya?!”

Tanong sakin ni Erica. Nandito kami Ngayon sa loob ng office niya.

“Hindi ko alam, pero iyon ang

kutob

ko. Ayaw niya akong

anakan

dahil lang siguro sa nakaraan ko,

nabuntis

ako ng maling tao,

nakunan

at kung ano-ano pa

kamalasan

dinala

ko sa buhay niya dahil sakin. Parang

nagpakasal

lang talaga kami para

gamitin

ang

isat-isa

iyon Yun!”

Sabi ko sa kaniya.

“

Daiii

…. Wala naman

mawawala

kung

ikaklaro

mo sa tao kung bakit ayaw niya? If

ganun

nga na tama ang

kutob

mo sa sagot niya sayo na kung bakit ayaw kaniya

anakan

, then

dumistansya

  ka na lang at sabihin mo sa isip at sa puso mo na kinasal lang kayo for purpose.

Kasal

lang kayo sa

papel

pero hindi niyo mahal ang isat-isa, ginawa niyo lang iyon para

makaganti

sa mga taong nanakit sa Inyo. Ikaw

gumaganti

ka kay Ethan at sa babaing

pinakasalan

niya, samantalang siya naman

gumaganti

siya sa

pumatay

sa daddy niya na walang iba kundi

tatay

ng babaing pinakasalan ni Ethan. ang meaningful ng buhay niyo pareho, may sense.”

Sabi pa niya sakin. Natahimik na lang ako sa mga sinabi niyang iyon. Nag usap pa kami ng matagal sa office niya, kinuwento naman niya sakin ang mga nangyari sa hospital noong mga panahon na wala ako rito. Sobrang tagal kong nawala sa hospital na ito at sobra ko din namiss ito na para bang kalahati ng buhay ko ay nandidito na.

Sasabihin ko kay Theo mamaya na kung pwede na ba akong bumalik sa pagiging Director ng Hospital dahil namiss ko na ang trabahong kinagisnan ko. Nagpaalam na ako kay Erica na uuwi na dahil madilim na sa labas at umuulan pa. Sabi naman niya sakin na ihahatid niya ako sa labas ngunit tumanggi ako dahil may mga pasyente pa siyang dapat asikasuhin.

Lumabas na ako ng hospital at nagtungo sa waiting shed. Nag aabang ako ng bus na masasakyan papunta sa subdivision kung saan ang mansion ni Theo. Habang nag aantay ako ng masasakyan.

Biglang may tumigil na itim na sasakyan na hindi pamilyar sakin ang huminto sa harapan ako at may Isang lalaki ang lumabas doon, naka Bonet siya na itim na naka suot sa ulo niya at tanging mata na lang ang nakikita. Mabilis siyang lumapit sakin, Hindi ako nakatakbo dahil sa sobrang bilis ng mga pangyayari.

“

Sumama

ka sakin ngayon din!”

Sabi niya sakin sabay hawak sa kamay ko ng mahigpit nanlaban ako ngunit malakas siya kesa sakin.

“A-Ayoko!

Bitawan

mo ako…

Tulong

!

Tulungan

niyo ako!”

Sigaw kong hingi ng tulong pero walang tao sa paligid dahil sa sobrang lakas ng ulan. Hanggang sa tinakip niya sa ilong ko at sa bibig ko ang Isang panyo na may amoy. Nalanghap ko iyon at nagdilim ang paningin ko, nawalan na ako ng malay. Nasalo naman niya ako at dahan dahan niya akong pinasok sa loob ng kotse.

A/N; Nakoooo! Sino kaya ang

nagpa

kidnapped sa ating bida?!

😲😮😦

Chapter 69

Ethan Nolasco

Nagmamaneho ako ng sasakyan na nirentahan ko lang, nasa tabi ko si Matthew na walang malay. Oo, ako ang nag pa kidnapped sa kaniya. Nauubusan na ako ng paraan kung paano siya mapapasakin kahit ilang araw lang.

Pinasadahan ko siya ng tingin at wala pa rin siyang malay, Hindi ko alam kung saan kami papunta ngayon basta, malayong malayo sa siyudad at sa mga taong nakakakilala samin. Gusto kong gawin ang ginawa ni Dad noong nabubuhay pa sila ni Mom noong dalaga’t binata pa sila, nagtanan silang dalawa dahil nais ipakasal ni Lolo si daddy sa ibang babae. Kung nangyari iyon sigurado ay wala ako ngayon rito na kasama ang taong mahal ko.

“

N-

Nasaan

ako?…. E-Ethan? Ikaw ang

dumukot

sakin?!“

Tanong ni Matthew sakin. Nakatingin lang siya sakin, hindi na ako nakapagsalita pa dahil nagmamaneho ako.

“Saan mo ako

dadalhin

?

Ibaba

mo ako,

itigil

mo itong sasakyan.

Bababa

ako.

Itabi

mo…“

Sigaw niyang galit sakin ngunit hindi ko siya pinansin.

“

Sabing

itigil

mo itong sasakyan,

bababa

ako….“

Sabi niya sakin sabay nakipag agawan siya sakin sa manibela ng sasakyan.

“Matthew huwag ka na

makulit

,

bumitaw

ka

mababanga

tayo nito.“

Sigaw ko naman sa kaniya pero ayaw niya bitiwan ang manibela ng sasakyan nagpagewang-gewang ang sasakyan na sinasakyan namin madulas pa naman ang Daan dahil malakas ang ulan sa labas. Nasipa ko ang preno dahilan upang tumigil ang sasakyan nakita sa salamin ng sasakyan sa harap na muntikan na kami mabangga sa malaking puno.

“

Tignan

mo ginawa mo?!

Muntik

na tayong

mabangga

dahil sa

pakikipag

agaw

mo sakin ng manibela?!“

Sabi ko sa kaniya.

“

Aba

! Ikaw pa ang Galit?! Sinabi ko lang sayo na

ibaba

mo ako kung saan saan mo

na ako

dinala

? Saan mo ba ako

dadalhin

at bakit mo ako dinukot?!“

Galit niyang tanong sakin. Bumuntong hininga naman ako bago siya sagutin.

“Eto lang kase ang alam kong

paraan

para

mapasakin

ka kahit ilang araw lang… Hindi ako masaya kasama si Maica. Sinabi sakin ni Daddy ang lahat

pinilit

niya akong pakasalan si Maica dahil sa

obligasyon

. Oo Matthew, Hindi kita

niloko

noon pa lang

nagkasundo

na sila Daddy at si Mr. Rolando

Ynares

na Daddy ni maica na ipakasal kaming dalawa dahil

natatakot

si Daddy na baka hindi niya

masuklian

si Mr.

Ynares

sa lahat ng ginawa niyang

kabutihan

at

pagtulong

nito para maging General ng Philippine Army. Sa

takot

ni Daddy na baka

masira

niya ang

tiwala

ni Mr. Ynares sa kaniya,

ipinagkasundo

ni Daddy ako kay Mr. Ynares na pakasalan ko ang anak niyang babae na walang iba kundi si Maica pag dumating na kami sa

tamang

edad

.“

Sabi ko sa kaniya. Nakatulala lang siya sakin.

“Kaya Matthew, hindi kita

niloko

! Ginawa ko ang lahat ng iyon kahit

masakit

sakin dahil iniisip ko ang

magiging

buhay mo kapag nasa tabi mo ako. Alam kong guguluhin ni Maica ang Buhay mo,

masakit

sakin na

mawalay

Sayo pero wala akong

magagawa

dahil iniisip ko ang

kaligtasan

mo.

Sinakripisyo

ko ang lahat Matthew. Ilang gabi, araw akong

nalulumbay

,

nangungulila

sayo at sa anak

natin

. Kasalanan ko ang lahat pero

masisisi

mo ba ako kung Ikaw ang una kong

isipin

? ang

kaligtasan

mo? Hindi ka titigilan ni Maica

hanggat

hindi ka nawawala sa buhay ko at iyon ang

ikinakatakot

ko. Isipin mo na lang na

naging

duwag

ako, Oo!

Naging

duwag

ako dahil hindi ko

nagawang

ipagtanggol

ang pagmamahal ko para sayo,

pati

ang anak natin.“

Naluluhang pagpapaliwanag ko sa kaniya. Hindi ko namalayan na naluluha na din siya, kasabay ng buhos ng ulan na malakas sa labas. Ganun ang bugso ng damdamin namin pareho.

“kung hindi ka

maniniwala

okay lang.

Nasabi

ko na ang lahat ng totoo sayo, Masakit sakin noon ang mag desisyon na

bitawan

muna kita, na huwag

magpakita

sayo dahil sa iniisip ko ang kaligtasan mo. Pero eto pala ang mangyayari.

Mawawala

ang anak natin,

magtatanim

ka ng Galit sakin dahil sa

panlolokong

ginawa ko Sayo. Pero hindi iyon

panloloko

na

maitatawag

,

pagsasakripisyo

ang tawag doon.

Tiniis

ko ang lahat,

sobra

kitang

namimiss, walang araw na hindi kita iniisip, walang araw na hindi ako

nangungulila

sayo. Sobrang

lungkot

! Sobrang

lungkot

… Kung

magpapatuloy

pa itong

pagdurusa

at

pangungulila

ko Sayo? Mas

gugustuhin

ko na lang ang

mawala

at

hayaan

ka na lang

mabuhay

kasama si Rafael.“

Sabi ko habang naluluha sa harapan niya. Hindi siya makapagsalita ngayon sa harapan ko. Napatakip siya ng bibig niya para pigilan ang pag hagulhol niya o ingay niya dahil sa pag iyak. Pinunasan ko ang mga luha sa mga mata ko at sa mga pisngi ko na parang water falls. Sabay pinaandar ko na ang makina nitong sasakyan.

“

Nagbago

na ang isip ko!

Ihahatid

na kita kay Rafael,

ihahatid

na kita sa Asawa mo.“

Malungkot kong sabi habang nagmamaneho na pabalik. Dahan dahan akong nagmamaneho dahil madulas ang Daan pabalik. Pero bigla ko na lang nakita si Matthew na nagpagulong gulong sa kalsada. Binuksan niya pala ang pintuan ng sasakyan at tumalon siya.

“Matthewwww!”

Sigaw ko sabay hininto ko ang sasakyan at lumabas para lapitan siya, tumayo naman siya at hahawakan ko na sana siya para alalayan makatayo pero bigla niya akong tinulak palayo sakin.

“

Ayokong

umuwi! Sa tingin mo ba? Masaya ako sa mga narinig ko?

ibabalik

mo ako sa taong pinakasalan ko na hindi naman ako mahal? Hindi siya ang mahal ko Ethan! Ikaw pa rin ang mahal ko. After mo sakin sabihin ang lahat?! may lakas ka pa na loob na

ibalik

ako sa kaniya?

Paano

ka?

Paano

ang nararamdaman ko para sayo?

Nagsisisi

ako sa lahat ng nasabi at ginawa ko noon,

nakokonsensya

ako ngayon sa mga ginawa ko noon sayo Ethan, isipin mo ako, isipin mo ang kinabukasan natin hindi

puro

sakripisyo

lahat!“

Sigaw niya sakin habang umiiyak, basang basa na kami sa ulan pareho. Nung marinig ko ang lahat ng sinabi niyang iyon, bumilis ang tibok ng puso ko at pagkatapos ay nilapitan ko siya at sinunggaban ko siya ng halik. Tumugon naman siya sa halik ko. Napaluha ako nung maramdaman ko ulit ang malambot at matamis niyang labi. Napaka passionate ganitong ganito ang halik na nararamdaman ko noong Gabi sa hotel sa Italy, alam kong siya iyon.

Pinulupot niya ang dalawang kamay niya sa batok ko at kinulong ko naman gamit ang dalawang braso ko sa balakang niya. Kinapos kami ng hangin sa paghahalikan namin. Niyakap ko siya ng mahigpit at ganun din siya sakin sabay hinalikan ko siya sa noo niya.

Napag desisyonan namin na sumilong muna dahil nawalan ng gas ang sasakyang sinasakyan namin. Nasa Isang masukal na daan kami na puro puno ang paligid. Basang basa kaming pareho hanggang sa may nakita kaming Isang kubo na parang walang katao tao sa loob.

Sumilong muna kami roon at naghanap ng Isang gasera o lamp. Akala ko wala akong makikitang gasera para maging liwanag at init namin ngunit may nakita ako at gumawa ako ng paaran para magkaroon iyon ng apoy. Naging boy scout ako noon at doon ko nalaman na kapag wala kang dalang posporo o lighter, gumamit ka ng bakal at bato pagkiskisin mo iyon para magkaroon ng spark at magkakaroon ng apoy.

Nagkaroon naman ng init sa paligid at liwanag sa loob nitong kubong sinisilungan namin dalawa. Iniwan namin ang sasakyan sa tabing kalsada. Nakita ko siyang giniginaw kaya hinubad ko ang katawan ko sabay lumapit sa kaniya at niyakap siya.

“Anong ginagawa mo?”

Tanong niya sakin.

“Body heat!

Maghubad

ka din para

sumingaw

ang

lamig

, basa ang

damit

mo.

Yakapin

mo din ako para

mawala

ang

lamig

at

lumakas

ang body heat natin pareho.“

Sabi ko sa kaniya, agad siyang lumayo sakin at tumalikod sakin. At sabay nag hubad ng damit. Tinakip niya ang basang damit sa pangharap na katawan niya at sabay harap sakin at naglakad palapit sakin.

“I-Ikaw na lang

yumakap

sakin, n-

nahihiya

kase ako eh!“

Sabi niya na nauutal at hindi nakatingin sakin dahil sa nahihiya siya. Napangiti naman ako dahil ang cute niya tignan, namumula ang kaniyang mga pisngi dahil sa hiya, Lumapit naman ako sa kaniya sabay yakap sa kaniya ng mahigpit. Magkaharap kaming pareho sa isat isa.

“Nararamdaman mo na ba ang body heat natin pareho?

Giniginaw

ka pa rin ba?!“

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi na!”

Sabi niya sakin.

“

Uhm

… Matthew?

Pwede

ba akong

maghubad

ng

suot

ko na pang

ibaba

? Basa kase, hindi ako

sanay

pero don’t worry may suot naman akong boxer shorts.“

Sabi ko naman sa kaniya..

“Sige! Tatalikod na lang ako. Sabihin mo sakin kapag

tapos

ka na ah?!“

Sabi niya sakin. Umalis muna siya sa pagkakayakap ko at sabay naglakad palayo sakin at tumalikod. Nag hubad na ako ng pantalon na suot ko at tanging boxer brief ko lang na itim ang suot ko, Hindi naman iyon nabasa. Naghanap ako ng sampayan para isampay iyon.

“Okay na ako Matthew,

humarap

ka na.“

Utos kong sabi sa kaniya pero hindi siya gumalaw at nanatili parin siyang nakatalikod sakin kaya naman ako na lang ang lumapit sa kaniya sabay yakap ko sa kaniya sa likod.

“Ayyyyy!”

Tiling sigaw niya dahil sa pagkakagulat dahil sa ginawa ko.

“Sorry! Haha… Ayaw mo kasing humarap eh.”

Sabi ko sa kaniya habang natatawa.

“Ayoko humarap, baka kase

hinubad

mo din ang boxer brief mo, edi wala kang suot?!“

Sabi naman niya sakin..

“May suot kaya ako! Gusto mo

hawakan

mo pa eh.“

Pang aasar kong sabi sa kaniya.

“No thanks! Oo na, may suot ka na.”

Sabi naman niya sakin.

“

Paano

mo naman nasabi na

pati

boxer brief ko

huhubarin

ko? Edi nakita mo na dick ko?!“

Sabi kong natatawa sa kaniya.

“

Hoyyy

! Kaya ko lang

naisip

na baka

hinubad

mo boxer brief mo eh basa din. Huwag ka

ngang

maslisyoso

diyan

!“

Pagsasaway niya sakin.

“Haha okay, Nakita mo naman na ito dati hindi ba nung ginawa natin baby natin noon?”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

“

Aray

! Bakit ka

nangurot

?!“

Inis kong tanong sa kaniya matapos niya akong kurutin sa hita ko.

“Ang

laswa

mo kase eh, tsaka huwag mo nga

idamay

baby natin dito?!

Nananahimik

na anak natin.“

Sabi niya sakin na parang pinapagalitan ako.

“

Opo

, hindi ko na po iyon

babangitin

po.“

Sabi ko na parang masunuring bata sa kaniya.

Tumagal at lumakas pa lalo ang ulan sa labas. Naghanap ako ng kumot dahil may higaan doon na parang gawa sa kawayan na katre. Naupo doon si Matthew habang ako ay nag hahanap ng kumot o sapin man lang. Nakahanap naman ako ng kumot o tela, Isang foam at Isang unan. Nilatag ko iyon sa katreng gawa sa kawayan.

Pagkalatag ko, pinahiga ko na siya doon at nagkumot. Tumabi din ako sa kaniya at nagkumot din. Nakatalikod siya sakin at saka ko siya niyakap para hindi siya ginawin. Bigla siyang humarap sakin at nagtama ang mag mata namin kaunti na lang ang pagitan namin. Nakadilat ang aming mga mata at ang lapit ng mga labi namin. Natutukso akong halikan ang mapulang labi niya.

Hanggang sa hindi ko na napigilan na sunggaban ulit ang labi niyang namamasa at namumula. Hindi naman siya tumutol sakin kundi sumagot siya sa halik ko. Mas lalong lumalim ang halikan naming dalawa na mas malalim pa sa ginawa namin kanina noong naliligo pa kami sa ulan kanina sa labas. Pumatong na ako sa kaniya at siya ang nasa ilalim ko. Naputol ang halikan namin at kapwa kaming habol sa paghinga.

Napigilan ko bigla ang sarili ko. Naramdaman ko din na nabuhay ang alaga ko sa loob ng boxer brief ko na tumutusok na sa pagitan ng mga hita niya at agad na tatayo na sana para alisin muna ang ibang init ko sa katawan pero bigla niya akong hinatak palapit sa kaniya sabay sinunggaban niya ako ng halik. Nabigla ako sa ginawa niyang iyon ibig sabihin gusto niya din ito, mas lalong naging madilim ang halikan namin dahil naging mas aggressive na ako kumpara kanina.

“Sure ka ba na gusto mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Bakit? Ayaw mo ba? Akala ko ba mahal mo ako?”

Tanong naman niya sakin.

“Oo mahal kita! Pero sure ka ba na gusto mo ito?”

Sagot ko sa tanong niya at sabay inulit ko ulit ang tanong ko sa kaniya kanina.

“

Nabigo

tayo noong una, nawala sa piling natin ang anak natin. Ayaw mo na bang

magkaanak

ulit tayo?“

Tanong niya sakin. Napangiti ako sa sinabi niyang iyon.

“

Gustong

gusto!

Gustong

gusto ko magkaanak sayo at

bumuo

ng

masayang

pamilya

kasama ka.“

Sabi ko sa kaniya at saka ko ulit siya hinalikan. Pinatay ko na ang gasera at sinimulan na namin ang pag iisa ng aming mga katawan na puno ng pagmamahalan.

Hinding hindi na ako maduduwag na protektahan sila at ipaglaban sila. Sila na ngayon ang Buhay ko. Sila lang at wala nang iba!

A/N; Huwag

nating

istorbohin

haha. Do not disturb kaya

pinatay

ni Ethan ang ilaw para walang

istorbo

.

😅😂

A night full of love ❤

️️🥰

Chapter 70

Matthew Aristotle

Umaga na, huminto na ang ulan sa labas. Nagising ako dahil sa huni ng mga ibon sa labas. Minulat ko ang mga mata ko una kong napansin ang kisame ng lumang kubo na sinilungan namin ni Ethan. Bumaling ako kay Ethan dahil dama ko ang mabigat niyang kamay na nakayapos sa balakang ko.

Mahimbing siyang natutulog sa tabi ko, magulo ang buhok niya ang una kong tinignan sumunod napa dako ang tingin ko sa Mukha niya na makinis at maputi, makakapal niyang kilay, medjo singkit niyang mga mata at matangos na ilong. Pinasadahan ko rin ng tingin ang kaniyang maputla niyang labi na parang pink carnation ang kulay.

Gumalaw siya ng kaunti at dahan dahan binuklat ang mga mata niya. Gumalaw ang mga mata niya pero nakatingin din sakin. Ngumiti ako at ngumiti din siya.

“Good morning Cariño ko.”

Masaya at malambing niyang bati sakin. Siya lang ang tumatawag sakin niyon, at masarap pala sa pandinig mo kapag naririnig mong sinasabi o tinatawag niya sayo iyon.

“Good morning din sayo.”

Ngiting bati ko sa kaniya. Nabigla ako nung bigla niyang hapitin ang katawan ko padikit sa kaniya. Parehas kaming hubad ngayon at tanging kumot na nakita niya rito ang tanging sapin sa hubad naming katawan.

“Hoyyyy!”

Sigaw ko dahil sa pagkabigla. Natawa naman siya.

“Isa pa! Sige na.”

Pangungulit niyang bulong sakin. Naningkit ang mga mata ko at sabay hinampas siya sa braso niya, napangiwi naman siya sa ginawa kong iyon.

“

Nakarami

ka na

kagabi

, Ilan iyon? Marami diba? Yung iba nga lumabas na at

tumulo

na sa hita ko pababa dahil

punuan

na sa loob tapos

hihirit

ka pa?!”

Gigil kong sabi sa kaniya. Natawa naman siya ng malakas na parang wala ng bukas. Kinurot ko naman ang Tenga niya dahil namula ang mga pisngi ko dahil sa halip na siya ang mainis sa sinabi ko eh ako pa lalo ang nainis sa kaniya.

“

Arayyyy

!

”

Sigaw niya.

“

Tawa

pa! Akala mo

nakakatawa

?!”

Sabi ko sa kaniya at bigla siyang napatakip ng bibig dahil sa hindi niya mapigilang tumawa..

“Sa susunod

bawal

na,

grabe

iyang

ano mo.

Daig

pa

gripo

ang

daming

labasan

.”

Inis kong sabi sa kaniya.

“Asus?

Daig

pa

daw

gripo

eh Ikaw nga itong

mura

ng

mura

kagabi at nag

mamakaawa

pang

bambuhin

ko

iyang

ano mo dahil sabi mo parang

bakal

ng

tubo

na malaki at sobrang

tigas

yung ano ko?! Haha huwag mong

sabihing

Hindi?”

Namula ang mga pisngi ko lalo sa mga narinig ko sa kaniya. Oo nasabi ko iyon kagabi. Para akong asong babae na init (dog in heat).

“Ahh! Ayoko na! Tama na. Okay na,

panalo

ka na!

Nainis

mo na ako. Okay ka na?!”

Pagsusuko ko sa kaniya. Natawa naman siya sa mga sinabi ko.

“Pero may Isang tanong lang ako sayo.

Importante

lang,

sagutin

mo sana ako ng

maayos

. Okay?!”

Seryosong sabi niya sakin.

“Fine! What is it?!”

Tanong ko naman sa kaniya.

“Ikaw ba yung naka sex ko nung

gabing

nasa hotel pa ako? I don’t know what happened pero feeling ko Ikaw na Ikaw iyon eh.”

Sabi niya sakin habang nakapulupot pa ang right arms niya sa balakang ko.

“Pag ba sinabi kong Oo,

Titigil

kana sa

kakatanong

?!”

Tanong ko sa kaniya. Bumangon siya sabay tingin sa mga mata ko, seryosong tingin niya sakin.

“Ikaw ba talaga iyon?!”

Tanong niya sakin.

“Oo! Ako nga.”

Seryosong sagot ko naman sa kaniya. Oo, ako yung naka s*x niya nung gabing iyon sa hotel. Aminado akong mali iyon at dapat si Theo ang nanduon at hindi siya pero nung gabing iyon pinuntahan ko si Theo sa kwarto niya at sinabi ko na ayoko mag honeymoon dahil nga sa natatakot ako na malaglag ang baby sa loob ng tiyan ko, na trauma na ako sa nangyari. Pero after namin magusap ni Theo. Lumabas na ako at saktong paglabas ko Dumating si Ethan sa harapan ko at iyon ang gabing may nangyari samin sa kwartong iyon, after niyon iniwan ko siyang tulog. Umakto ako na walang nangyari.

“So?

Nakadalawa

tayo?!”

Tanong niya sakin. Tumango naman ako habang nagbibihis, nagbibihis na kase kami tuyo na ang mga damit namin na isinampay namin dahil basa.

“Hindi kayo nag Honeymoon ni Rafael?!”

Tanong niya ulit habang nakaupo na, tapos na siya magbihis.

“Hindi! Bakit gusto mo mag honeymoon kami? Sabihin mo lang, gagawin namin kaagad. At kung nag honeymoon man kami? Edi sana hindi mo ako nakita ng gabing iyon dahil gumagawa kami ng baby!”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya. Nag iba naman ang ekspresyon ng Mukha niya dahil sa mga sinabi ko..

“No! Your mine. Only mine!”

Sagot niya sakin habang nakatingin sakin.

“Okay!”

Sagot ko sa kaniya at nauna na sa kaniya maglakad pabalik sa sasakyan na natigil sa tabi ng kalasada.

“So anong gagawin matin dito sa

sasakyang

nirentahan

mo?!”

Tanong ko sa kaniya.

“

Maghihintay

tayo ng sasakyang

dumaraan

dito, papunta na kase itong Laguna eh. kaya mo bang

maghintay

ng matagal habang naghihintay tayo ng sasakyang

daraan

dito?

Bihira

lang dumaan mga sasakyan dito pabalik ng

maynila

.”

Tanong niya sakin.

“Oo! Kaya ko.”

Sagot ko naman sa kaniya.

Naghintay kami ng matagal sa gilid ng kalsada, ilang Oras na kami naghihintay hanggang sa may dumaan na Isang ambulance agad ko iyon pinarahan. Ngunit hindi iyon tumigil, hinabol ni Ethan ang ambulance na iyon at natigil naman.

Nakita ko na lang na kumakaway si Ethan sakin na parang sinesenyasan ako na lumapit sa kaniya. Naglakad ako palapit sa kaniya at sa ambulance.

“Bakit?”

Tanong ko sa kaniya.

“Doctor ka ba?”

Tanong sakin ng Driver ng ambulance. Tumango naman kaagad ako at sabay tayo ng matuwid.

“Kaya mo bang

lapatan

anak ko ng first aid habang nasa

byahe

pa lang tayo

papuntang

Hospital? Hindi siya

tinanggap

ng mga province hospital dito sa laguna eh.”

Tanong ng Driver sakin.

“

Nasaan

ang pasyente?!”

Tanong ko sa kaniya. Nasa likod ko lang si Ethan at nakikinig sa pinag uusapan namin.

Bumaba naman ang Driver sa Driver seat ng ambulance at sabay tungo sa likod ng ambulance para buksan iyon. Bumungad sakin ang Isang binatilyong lalaki na duguan at may mga bubog sa damit niya.

“Anong nangyari sa kaniya?!”

Tanong ko dahil sa pagkagulat.

“

Nabagsakan

siya ng malaking

salamin

habang

kinakabit

ang salamin sa Isang

gusali

,

nabitawan

ng mga

trabahador

ang salamin at

nabagsakan

siya.”

Paglalahad ng tatay ng bata sakin na driver din yata nitong ambulance. Hindi na ako nagpatumpik tumpik pa. Sumampa ako sa loob ng ambulance sumunod naman sakin si Ethan at sinarado ng Driver ang pintuan ng ambulance dito sa likod kung nasaan kami sabay sakay niya sa driver seat at agad pinaandar ang sasakyan palabas ng laguna papuntang maynila.

“Kaya mo bang makita ang ginagawa ko?”

Tanong ko sa kaniya habang nagsusuot ako ng surgical gloves sa mga kamay ko.

“

Kakayanin

ko!”

Sagot niya sakin habang nakatingin sa binatilyong iyon na iniinda ang sakit.

“Kung hindi mo kayang

tignan

ang ginagawa ko,

ipikit

mo na lang iyang mga mata mo at Ikaw na lang ang Taga

abot

sakin ng mga gamit. Naiintindihan mo?!”

Sabi ko sa kaniya.

“Oo!”

Sagot naman niya. Kinapa ko muna ang sugat ng binatilyong iyon sa bandang tiyan niya nung matukoy ko na kung saan ang sugat niya Kinuha ko ang surgical scissor sa Isang kit at agad pinunit ko ang damit ng binatilyo.

Mauubusan siya ng dugo habang nasa byahe pa kami. 2 ½ hours ang byahe papuntang maynila kaya dapat maagapan ko ang Buhay ng binatilyong ito. Tumayo ako at agad kinatok ang bintanang maliit na kumokonekta dito sa loob at sa driver. Napalingon naman ang driver sakin.

“Bakit?”

Tanong niya sakin.

“May beer ka ba

diyan

?”

Tanong ko sa kaniya. Nagtaka siya sa tanong ko.

“Anong gagawin mo sa alak?”

Tanong niya sakin.

“Basta alak. bigyan mo na lang ako kung meron

diyan

dahil baka

mamatay

itong binatilyong ito habang nasa daan tayo kapag hindi ito

naagapan

kaagad!”

Bulyaw ko sa kaniya. Huminto siya sa tabing kalsada, may kinuha siyang dalawang beer ng alak sa ilalim ng driver seat. At bumaba siya sabay pinuntahan kami dito sa likod.

“Ethan Ikaw muna ang mag drive, kami ng bahala ni

kuya

dito sa binatilyong ito. bilis!”

Utos ko sa kaniya bumaba naman siya at tinawag ko si kuya para makipagpalitan kay Ethan sa pagiging driver ng ambulance.

Pagsakay ni kuya sa loob ng ambulance, pinaandar na ni Ethan ang ambulance at saka na bumiyahe. Inabot sakin ni kuya ang alak. Kinuha ko ang hose na plastic na naka rolyo na nasa loob ng kit. Nilagay ko iyon sa tiyan ng binatilyong iyon at binuksan ko na ang Isang beer sabay binuhos ko sa tiyan ng binatilyo kasama ang hose.

Pinag mamasdan lang ng lalaking iyon ang ginagawa ko. Nung maubos na Ang laman ng alak na iyon, isinunod ko naman ang Isang alak na buksan sabay pinanghugas ko sa mga gloves na suot ko.

Nagtira ako ng kalahati sa alak na iyon at saka ko inayos sa pagkaka ikot ang hose na plastic na transparent at kinuha ko ang Isang cutter at ginupit ko ang hose sabay pasok sa bibig  ng alak at nilagyan ko ng tape iyon para kapag tinaob ko ang alak at hindi matatapon ang laman ng alak sa bote at sa hose iyon mapupunta.

Napansin ko na hindi humihinga ang binatilyo kaya naisip ko na gumawa ng daluyan ng hangin sa left lung niya. Kinuha ko ang scalpel sa loob ng kit sabay Kinapa ko muna ang left ribs ng binatilyong iyon at nung makapa ko na kung saan ko siya bandang hihiwain para maipasok ko ang hose na kaputol niyon sa loob ng left lung niya.

Hindi na ako nag aksaya ng Oras pa at agad ko na hiniwaan ang tagiliran ng bata sa may left ribs niya kung saan nanduon ang left lung niya sabay pasok ng hose sa loob niyon gamit ang Isang kamay ko at ang Isang kamay ko naman at hawak ang bote ng alak.

Gumalaw ang alak sa loob ng bote at unti unting nababawasan hanggang sa kumulo ang natirang alak sa loob ng bote kasabay niyon ang paghinga ng maluwag ng bata. Natuwa ang lalaki sa ginagawa ko na iyon.

“

Huminga

na siya!”

Masayang sabi niya nung makita niyang huminga na ng maayos ang anak niya.

“

Hawakan

mo ito! Hindi pa ako tapos dahil kailangan kong

tanggalin

ang malaking bubog na ito na

nakasaksak

sa may

tyan

niya. Mauubusan siya ng dugo dito sa daan.”

Sabi ko sa kaniya. Kinuha naman niya ang bote na naglalaman ng alak na kung saan ay ginamit ko bilang dextrose. Hinanda ko ang mga gamit na gagamitin ko sa operasyon pati na ang mga makakapal na pad na kulay puti. Nung kumpleto na ang lahat. Binalingan ko ang binatilyo sabay kuha ng scalpel.

“

Hijo

!

Tiisin

mo ang sakit huh? Wala tayong anesthesia dito.

Lakasan

mo ang loob mo, okay?!”

Sabi ko sa binatilyong iyon kahit nakapikit siya alam kong maramdaman niya ang sakit sa gagawin ko. Hinawakan naman ng Tatay niya ang kamay niya ng mahigpit gamit ang Isang kamay, hawak niya kase ang bote na naglalaman ng alak.

Tumingin ako sa alak at parang nabawasan na iyon ng malaki. Target kong tapusin ang Operasyon dito sa loob ng ambulance habang tumatakbo ito at habang hindi pa nauubos ang laman ng bote ng alak bilang dextrose.

Sinimulan ko na hiwain ang tyan niya kung saan nakasaksak ang malaking bubog na iyon katamtaman lang ang ginawa kong hiwa doon may mga sumirit na dugo doon pero hindi ako nag panic. Kumuha ako ng pad sabay sinalpak ko iyon sa butas na kung saan sumisirit ang dugo.

Pinasok ko ang dalawang kamay ko sa loob sabay Kinapa ko ang dulo ng bubog kong anong part ang natamaan sa loob ng tiyan niya. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil taba lang ang natamaan nito at hindi mga important organs sa loob ng Digestive System niya.

Dahan dahan kong hinatak ang bubog na iyon na nakabaon sa loob ng tiyan niya at ilang minuto pa ng paghihirap ng binatilyong iyon ay matagumpay ko nailabas ang kabuuan ng bubog na malaking nakabaon sa loob ng tiyan niya.

Pagkatanggal ko nilagay ko ang bubog na iyon sa loob ng Isang plastic bag at saka ko naman hinarap ang sugat ng bata. Pinagmamasdan ko maigi ang sugat niyang iyon kung may mga natirang maliliit na bubog doon ngunit wala naman akong Nakita.

Kumuha na lang ako ng tubig sa boteng inuman at binuhos ko ang loob niyon sabay kuha ng pad at pinasok sa sugat niyang iyon para masipsip ng pad ang tubig na binuhos ko roon.

Pagkatapos ay tinanggal ko ang pad na basang basa at kumuha ako ulit sabay pinasok doon. Nung matuyo na ang loob, tsaka ko na nilabas ang pad at kumuha ng karayom at sinulid sa loob ng kit at saka ko tinahi ang sugat ng bata at ang hiniwa ko din kanina.

Napalingon naman ako sa alak sa loob ng bote na hawak ni kuya na tatay ng bata at hindi pa naman naubos iyon. Natapos ko tahiin ang sugat ng bata napasandal ako sa pader nitong sasakyan.

Napabuntong hininga ako dahil matagumpay kong naoperahan ang bata sa loob ng ambulance habang sinusugod pa lang ito sa siyudad.

“

Salamat

!

Salamat

sa

pagligtas

mo sa buhay ng anak ko.”

Naluluhang nagpapasalamat sakin ang tatay ng binatilyong iyon na driver nitong ambulance. Sakto naman na dumating kami dito sa St. Michael Medical Hospital.

Bumaba na kami ng ambulance, nakasalubong ko si Nurse Eunice sa daan papasok ng Emergency room nitong Hospital.

“Paki check ang Vital Signs ng patient na iyon as soon as possible, at sabihin mo sakin if may mga

dinadaing

sakit ang binatilyong iyon para

matignan

ko sa Operating Room okay? Update mo ako kaagad.”

Sabi ko sa kaniya.

“Yes po Director!”

Sagot niya sakin. Sabay tumakbo papasok sa emergency room upang I check ang binatilyo.

“Ang galing naman ng Cariño ko,

pinahanga

mo ako!”

Ngiting sabi sakin ni Ethan. Humarap na lang ako sa kaniya sabay napailing habang nakangiti sa kaniya. Pinagmasdan na lang namin sa hallway ng hospital na ito ang mag ama habang sinusuri ni Nurse Eunice ang binatilyong iyon ganun din ang tatay nito.

A/N; ito na ba ang sign para bumalik na si Matthew sa pagiging Doctor?! Hmmm….

🤔

pwedeng

oo

pwede

rin hindi hahaha

abangan

natin sa susunod na chapter. Stay put lang!

🥰🤗

ANNOUNCEMENT! BOOK 2 IS COMING!!!

Author’s Note;

Yes po!

Malapit

na mag end ang Book 1. Ilang chapters na lang po ang book 1 continuation po ang book 2 dito parin po. Ang

hirap

na kase gumawa ng cover hahaha 🤣 pero

subukan

ko din. Pag

iisipan

ko hahahahaha 🤣😅

So ito na nga, may

bagong

character ang papasok sa book 2. Pero may Isang

mawawala

sa mga bida sa book 1

(not

kontrabida

)

Grabe

ano? Matagal talaga mamatay ang

masamang

damo

hahahaha bida pa talaga ang

mababawasan

at hindi yung

masasama

. Well, ganun talaga kaya

gumaganda

ang story! 

Kaya

hintay

hintay

lang po at huwag

bibitiw

sa mga

huling

pages ng chapter ng book 1. At sa book 2, more

pasabog

ang mangyayari at may bagong character na papasok sino kaya siya sa buhay ng

ating

bida?

Kakampi

ba siya o

kasabwat

ng mga ba?! 🤔

Thank you sa pag

subaybay

sa story nila Matthew at Ethan! Huwag

bibitiw

dahil marami pang

kaabang

abang

na

tagpo

Lalo na sa mga

huling

chapters ng book 1 po! Mag bibigay ako ng clue sa new character na papasok for book 2. Wait niyo lang readers. 😍🥰❤️

Lovelots

by

BeauConcubine

🤗💙

THE WHO

WHO’S THAT POKEMON 😅

Meet the New Male

Character for Book 2.

🥰😍❤️

Sino kaya siya sa buhay ng ating bida?

Kakampi

ba siya o

kaaway

?! 🤔

Abangan

!!!

Chapter 71

Maica

Borromeo

“Damned you Ethan! Where the hell are you?!”

Sigaw ko na Galit na Galit, pinagbabasag ko lahat ng gamit dito sa loob ng bahay. Pumunta ako sa office niya at nalaman ko na hindi ito pumasok Isang araw na. Ni anumang track nito ay wala silang alam kung saan siya nagpunta. Ang sasakyan niya ay nasa headquarters.

“

Aaaaarrrrrgggggghhhhhh

!

Mababaliw

na ako sa

kakaisip

sayo kung nasaan kang

hayop

kang lalaki ka!”

Sigaw kong Galit sabay sabunot sa buhok ko. Nagkalat sa sahig ng bahay namin ang mga basag na plorera at mga display na babasagin. Wala na akong pake kung pinagtitinginan ako ng mga maid ko dito.

“Anong tingin tingin niyo diyan? Gusto

niyong

sa Inyo ko

ibaling

ang Galit ko?!”

Pagbabanta kong sabi sa kanila habang pinanlilisikan ko sila ng mata ko. Agad naman silang nagtakbuhan papuntang kusina. Hinahabol ko ang hininga ko ngayon dahil sa kapapagod ko magbasag ng mga gamit at kakasigaw.

Natigilan ako nung biglang nag ring ang cellphone ko. Kinuha ko agad iyon at sabay sinagot ang tawag habang nanginginig ang mga kamay ko dahil sa Galit.

“Hello?”

Sagot ko.

“Ahh hello po ma’am, eto po ba si Mrs. Maica Borromeo po?”

Sagot ng babae sa kabilang linya.

“Oo ako nga! Sino ito?”

Sagot ko sa tanong niya sabay tanong ko din sa kaniya.

“Ahh ma’am inform ko lang po sa Inyo na

gising

na po ang Daddy niyo po.

Puntahan

niyo na po siya dito sa hospital po.”

Sabi niya sakin. Nabuhayan naman ako ng loob kaagad. Ilang araw ng walang malay si Daddy nung sinugod siya sa hospital at puro siya pasa sa Mukha at may mga bruises siya sa ibat-ibang parte ng katawan niya.

“Okay Sige!

Pupunta

na ako diyan.”

Kalmadong sabi ko sa babaing iyon. Sabay pinatay na ang tawag.

“Nasaan kayong mga

hinayupak

kayo?!”

Tawag ko sa mga maids ko. Agad naman silang naglabasan galing sa kusina.

“

Linisin

niyo dito!

Aalis

ako, pagdating ko na ganito parin ang

madatnan

ko…

Ipapakain

ko sa Inyo ang mga bubog na iyan. Naiintindihan niyo?!”

Sigaw kong pagbabanta sa kanila.

“

O-

opo

!”

Sagot nilang lahat. Tumalikod na ako sa kanila at umakyat na sa kwarto namin ni Ethan para magbihis na. After ko mag ayos, lumabas na ako ng kwarto ko at lumabas na ng bahay. Agad naman huminto ang sasakyan ko sa tapat ko na minamaneho ng driver ko at sumakay na ako.

“Sa hospital tayo. Bilis!”

Utos ko sa driver. Umandar na ang sasakyan papuntang Hospital. Hindi parin ako mapakali kung nasaan ang magaling kong asawa. Kinuha ko ang phone ko at agad tinawagan ang number niya pero unattended parin.

“

Bwesit

!”

Inis na sabi ko. Nakarating na kami sa hospital wala na akong inaksayang Oras at agad na ako bumaba na ng sasakyan sabay naglakad ng mabilis papasok sa hospital.

Dire-diretso ako papuntang elevator at agad sumakay na sa loob sabay pindot ng floor kung anong room number ni Dad. Ilang saglit pa ay bumukas na ang elevator at agad na akong nagmadaling hinanap ang room number ng kwarto ni Dad.

Pumasok na ako sa loob ng kwarto ni Dad dito sa hospital, agad niya akong nakita gising na siya. Ako naman ay dali-daling lumapit sa kaniya. Paglapit ko sinapo ko ang ulo ng dad ko sabay hawak sa kamay niya na kung saan nakasaksak doon ang Isang hose na maliit na dextrose niya.

“How’s your feeling Dad?!”

Tanong ko sa kaniya.

“I’m not feeling well, Masakit pa ang

buong

katawan ko.”

Sabi niya sakin.

“Ano bang nangyari? Bakit

nagkaganyan

ka?!”

Tanong ko sa kaniya na may pag aalala.

“Alam na nila Rafael at Matthew ang totoo. Alam na nila na

pinagnanakawan

natin ang Pera ng kompanya.”

Sabi ni Dad sakin na ikinagulat ko.

“What?!

P-

papaanong

nangyari iyon?

Nahuli

ba nila sila Martin at Miguel?”

Tanong ko kay Dad.

“Yes

hija

, aside from that.

Pinagbotohan

ng mga Board of Directors na

patalsikin

ako sa pagiging Vice President ng Company. Kasabay kong

pinatapon

sa labas ng Company ang dalawang

lalaking

na appoint natin bilang Head Department ng Accounting at Finance.”

Sabi ni Dad sakin.

“This is Ridiculous! Paano nila nagawa iyon sayo? Ikaw ang Vice President ng Company na iyon hindi ka nila basta-basta tatanggalin ng ganun?

Magbabayad

sila sa ginawa nila sayo!”

Galit na sabi ko.

“Tell me?

Inutos

ba ito nila Rafael at Matthew na

bugbugin

ka?”

Tanong ko kay Dad. Tumango naman ito bilang sagot sa tanong ko.

“Mga

hayop

sila.

Hayop

!!!!

Pagbabayaran

nila ang ginawa

nilang

ito sa

atin

, Lalo na si Matthew.

Pagbabayaran

niya ang lahat,

Sisingilin

ko siya at hindi ako titigil

hanggat

hindi ko siyang

nakikitang

buhay.

Buburahin

ko siya sa buhay ni Ethan!”

Gigil kong sabi.

“May pupuntahan ako daddy, stay here. Babalik ako! May sisingilin lang ako na may

utang

sa atin dalawa.”

Sabi ko kay daddy. Kinuha ko na ang bag ko at hindi ko na inatay si Dad magsalita pa sa sinabi ko na iyon.

Paglabas ko ng kwarto niya dali-dali akong naglakad papuntang hallway papunta sa elevator. Sisingilin ko sila Matthew at Ethan sa ginawa nilang ito kay daddy. Paglabas ko ng hospital dali-dali akong sumakay sa sasakyan.

“Saan po tayo ma’am?”

Tanong sakin ng driver ng sasakyan ko.

“Sa mansion ng mga may utang samin ng daddy ko,

Ituturo

ko sayo ang daan papunta doon.”

Sagot ko sa driver ng sasakyan ko. Pinatakbo na niya ang sasakyan palayo sa hospital. Itinuro ko sa driver ang Daan papunta doon sa subdivision na iyon. Gigil na gigil na akong makaharap ang dalawang iyon. Pero mas gigil ako kay Matthew dahil hinihinala ko na wala rin ito doon sa kanila at magkasama yata sila ni Ethan Ngayon.

Nung makarating na kami sa subdivision na iyon hinarang ang sinasakyan ko ng mga gwardiya ng guard house.

“Saan po kayo Ma’am? Sino po

dadalawin

niyo po dito sa loob ng Subdivision?”

Tanong ng guard sakin.

“Wala ka na doon kung sino man ang

dadalawin

ko sa loob ng Subdivision na ito.

Paraanin

niyo ako kung ayaw

niyong

sa iyo ko

ibunton

ang Galit ko sa taong pupuntahan ko rito.”

Galit kong pabulyaw sa driver na iyon.

“Hindi po namin kayo

pwedeng

paraanin

hanggat hindi niyo po samin sinasabi kung sino po ang pupuntahan niyo dito sa subdivision at

itatanong

ko pa po sa may ari ng bahay na pupuntahan niyo kung may

imbitasyon

niya po kayo para puntahan niyo po siya rito. Mahigpit po naming

pinagbabawalan

pasukin ang kung sino mang

bumibisita

sa mga taong

kagaya

niyo na

pumapasok

sa exclusive subdivision na ito na walang

pahintulot

ng taong pupuntahan niyo po.”

Mahabang sabi ng Guard sakin.

“Invitation your ass.

Paraanin

mo ako kung ayaw mong

sagasaan

ng driver ko ang

harang

na iyan para

maputol

at

makapasok

kami sa loob.”

Bulyaw kong sagot sa kaniya.

“Hindi po pwede ma’am,

pasensya

na po sa ibang araw na lang po kayo pumunta.”

Sabi naman niya sakin.

“Ahh ganun?

Sinasagad

mo ang

pasensya

ko ahh, kuya!

Sagasaan

mo ang

harang

na iyan ngayon din.”

Utos ko sa driver ko.

“Pero ma’am,

bawal

po iyon

makakasuhan

nila tayo for trespassing po.”

Sabi naman ng Driver ko.

“

Sundin

mo ako dahil ako ang amo mo.

Inuutusan

kitang

sagasaan

mo ang

harang

na iyan para

makapasok

tayo sa loob.”

Sigaw ko sa driver ko.

“Pero ma’am….”

Sabi pa niya sakin ngunit pinutol ko na kaagad iyon.

“

Susundin

mo inuutos ko o

sesesantihin

kita?

Mamili

ka?!”

Pananakot kong sabi sa kaniya. Bumuntong hininga siya sabay inatras ang sasakyan at biglang binanga ang malaking harang na iyon at naputol sabay dire-diretso kami makapasok sa loob. Hinabol naman kami ng mga guard sa guard house ngunit hindi na nila kami naabutan dahil sa mabilis ang takbo ng sasakyan namin.

Hinanap ko na kaagad ang mansion ni Rafael hindi ko alam kung anong itsura Basta mansion iyon, at maraming mansion dito sa loob at naglalakihan hindi ko alam kung alin dito. Akala ko mabibigo ako sa pagpunta ko rito pero hindi dahil Nakita ko ang Isang pamilyar na sasakyan nakaparada sa labas ng Isang malaking gate.

Sasakyan iyon ni Rafael na kulay itim na malaki. At biglang bumukas ang malaking gate sabay labas ni Rafael doon kasama ang maraming lalaki na escort niya. Pinahinto ko sa harap ang sasakyan na nagmumukhang harang sa daraanan ng sasakyan ni Rafael naalarma ang mga escort niya at ganun din si Rafael.

“

Ihinto

mo kuya,

bababa

ako at

haharapin

ko iyang taong

pinoprotektahan

nila.”

Sabi ko sabay hinto ng driver ng sasakyan at bumaba na kaagad ako.

“Hoy Ikaw! Nasaan ang magaling mong Asawa?!”

Sigaw ko kay Rafael. Agad niya pinigilan ang mga escort niya at saka naglakad siya para harapin ako.

“Hindi ko alam kung nasaan siya ngayon, Isang araw na rin siya

nawawala

bakit? Ganun din ba si Ethan?”

Tanong din niya sakin.

“Oo! Isang araw pa nawawala ang Asawa ko at

suspetsa

ko ay magkasama sila ngayon. Hindi ka lang ba naaalarma na baka

nagkabalikan

na ang dalawa?”

Tanong ko sa kaniya pa sarcastic.

“At ano naman ngayon kung

nagkabalikan

na sila?!”

Sagot niya sakin. Nag iba ang expression ng Mukha ko sa tanong niyang sakin na iyon.

“

Aba

! Wala lang sayo kahit na

magkabalikan

na sila? Wake up Rafael?! Harap harapan ka na

niloloko

ng Asawa mo. Okay lang din sayo?! Anong klase kang asawa kung hindi mo

mabantayan

ang asawa mo na

daig

pa ang aso kung

lumandi

?!”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya. Napa smirk naman siya sa sinabi ko.

“Ibang klase ka din ano?

Kunwari

ka pang concern? Tell me Maica? Ano ba talaga ang

pinunta

mo dito? Ah! Alam ko na. Siguro pumunta ka dito hindi lang sa

paghahanap

mo kay Matthew kundi sa nangyari sa Dad mo? Am I right?! And beside sinabi mo na rin na anong klase akong asawa sa asawa ko? Eh Ikaw? Anong klase ka ding asawa at

hinayaan

mo ding

makatakas

sa piling mo si Ethan? Kung

makapagsalita

ka akala mo

dakila

at todo

bantay

ka sa asawa mo? Haha your funny!

Nakikita

mo na ba ang

katotohanan

? Kahit nasa piling mo si Ethan, wala ka paring

saysay

dahil hindi ikaw ang laman ng puso niya kundi si Matthew parin. Hindi martyr ang tawag doon!

Katangahan

na.”

Sabi niya sakin na mas lalo kong ikinagalit sa kaniya ngayon.

“

Hayop

ka! Oo, alam kong tanga ako. Pero hindi ko

mapapatawad

ang ginawa niyo sa Daddy ko. Pagbabayaran niyo ang lahat ng ito sa ginawa niyo samin.”

Sabi kong Galit sa kaniya.

“Pagbabayaran? Kami

magbabayad

sa Inyo? Para saan? Hindi ba’t kayo dapat ang dapat

magbayad

sakin dahil Pera iyon ng daddy ko. Pera ko din ang nanduon,

pinaghirapan

ni Daddy ang

kompanyang

iyon at

nanakawin

niyo lang ng ganun ganun? Mas

makapal

ang mukha mo ngayon sa

sementong

kalsadang

tinatapakan

mo ngayon sa mga sinasabi mo sakin.”

Galit niyang sabi sakin kasabay ng mga pang iinsultong salita sakin. Hindi ako nakasagot dahil tama siya.

“Oh! Speechless?! Hindi ka

makasagot

? Kase totoo hindi ba? Masakit ba

masampal

ng

katotohanan

Maica? Poor you!

Bagay

lang iyon sa Daddy mo. At pakisabi na rin sa kaniya, My Condolences kahit hindi pa siya Patay dahil doon na rin siya papunta. At Ikaw? Ikaw ang magbabayad ng lahat ng

kasalanang

ginawa sakin ng Daddy mo. Embrace yourself dahil bigla-bigla akong

tumitira

ng hindi mo namamalayan na parang bomba na

sasabog

sa mukha mo.”

Sabi niya sakin sabay talikod na at naglakad papasok sa loob ng sasakyan niya. Pagkaandar ng sasakyan nabingi ako sa malakas na busina ng sasakyan niya. Nung dumaan ang sasakyan niya sa gilid ko. sabay baba ng bintana ng pintuan ng sasakyan niya kung saan siya nakasakay.

“Umalis ka diyan sa

daraanan

. Baka hindi ako

makapagtimpi

at

masagasaan

ka ng driver ko.

Kawawa

ka naman,

ibuburol

kang panget sa

lamay

mo.”

Sarkastikong sabi niya sakin sabay angat ng bintana ng pintuan ng sasakyan niya at tumakbo na palayo sakin.

“

Aaaaarrrrrrrgggggggghhhhhh

! Mga hayop kayo,

gaganti

kami sa Inyo

balang

araw.

Tandaan

niyo iyan!”

Sigaw ko ng malakas sa palayong sasakyan na iyon dahil sa galit ko. Hinihingal ako ngayon dahil sa galit ko at nanginginig ang mga kamay ko sa galit.

A/N; Poor Maica! How poor you are my dear?! Hahahaha

🤣😂

Chapter 72

Rafael Theodore

“Let’s go! Pumunta na tayo ng Hospital.”

Utos ko sa driver ko after ko makipagsagutan kay Maica sa daan. Iniwan na namin siyang nakatayo sa gitna ng kalsada. Palabas na kami ng subdivision nung maabutan ko ang dalawang sasakyan ng pulis na nasa gate ng Subdivision.

Binaba ko ang bintana ng sasakyan ko at napatingin sakin ang Isang guard sa may guard house. Agad itong lumapit sakin after niya mag paalam sa pulis para kausapin ako.

“What’s wrong here?!”

Tanong ko sa guard.

“Ahh sir may babae po kase kanina na nag

iikapilit

na pumasok dito sa subdivision po, ayaw niya po sabihin sakin kung sino ang pupuntahan niya po rito sa loob po kaya po

sinira

po nila ang

harang

po na iyan.”

Sabi niya sakin sabay turo ng harang na naputol na nakakalat sa daan. Naisip ko bigla si Maica. Kaya naman kinuha ko ang phone ko at saka naghanap ng picture ni Maica sa internet.

“Eto bang babae ang tinutukoy mo?!”

Tanong ko sa Guard sabay pakita ng picture ni Maica na nakuha ko sa internet na nasa cellphone ko.

“Iyan nga po sir, siya yung babaing

nangulo

kanina at

nagsira

ng harang na iyan po.”

Sagot naman ng guard sakin. Napa smirk naman ako.

“

Nanduon

siya sa

tapat

ng gate ko.

Puntahan

niyo kaagad, mag

paiwan

ka ng ilang pulis dito sa labas dahil baka

makalusot

siya.”

Utos ko sa guard. Tumango naman ito at agad nilapitan ang kausap niyang pulis. Tinaas ko na ang bintana ng pintuan ng sasakyan ko.

“Tara na!”

Utos ko sa driver at agad niyang pinatakbo ang sasakyan palabas ng subdivision. Bumiyahe na kami papuntang Hospital nakausap ko na si Matthew sa phone niya. Hindi ko siya makontak nung Isang araw pa. Hindi rin siya umuwi sa bahay kahapon. Nagising ako na hindi ko na siya naabutan at ganun din si Ruth.

Flashback…….

Nagising ako Isang umaga,

bumangon

ako at inayos ko ang sarili ko bago ako kumain. Paglabas ko bumaba ako ng

hagdan

papuntang dining room para kumain.

Nakahanda

na ang pagkain ko ngunit wala akong

nakitang

anino

ni Matthew at ni Ruth.

“Mrs. Lydia? Nasaan sila Matthew at Ruth?

Tulog

pa ba sila?

Pagising

nga po

ninyo

sila sa mga kani-

kanilang

kwarto po.”

Utos ko kay Mrs. Lydia.

“

Ayyy

Sir umalis na po sila kanina pa.

Hinatid

po ni Sir Matthew si Ruth po sa school nito.

Pinapasabi

niya po sakin iyon kung

hanapin

daw niyo po sila sakin po.”

Magalang

na sagot ni Mrs. Lydia sakin iyon.

Natahimik

ako dahil

pakiramdam

ko ay

iniiwasan

ako ni Matthew dahil sa nangyari kagabi.

“Ganun ba? Sige,

salamat

Mrs. Lydia.”

Sagot ko at kumain na lang, pagkatapos ko kumain ay umakyat na ako sa Kwarto ko upang

maligo

na. Pero bago ako

maligo

ay kinuha ko muna ang cellphone ko para

tawagan

si Matthew.

The number you’ve dialed is unattended…

Iyon lang ang

naririnig

ko sa kabilang linya.

Napabuntong

hininga

naman ako at saka

nilapag

ang cellphone ko sa kama. Sabay

naligo

na sa

CR

dito sa loob ng kwarto ko. Hanggang sa

pagligo

ko ay si Matthew parin ang iniisip ko. Hindi ko din alam sa sarili ko kung bakit ko siya

nilubayan

o

pinigilan

ko ang

paghalik

ko sa kaniya,

naalala

ko lang ang sinabi niya noon na ayaw pa niya mag

kaanak

dahil sa

pangamba

na

malaglag

na naman iyon dahil sa sobrang stress niya at kung ano-ano pa, Nag ka trauma na siya doon.

“

Haist

, ginawa ko lang naman kung ano ang sinabi niya pero hindi ko naman naisip na

magtatampo

siya sakin ng ganito.”

Singhal ko.

Matapos

ko maligo ay nag ayos na ako at sabay

sinubukan

ko siyang

kontakin

ulit sa Isa pang pagkakataon pero wala pa rin. Unattended ang number niya. Hanggang sa Pumasok na lang ako ng company na siya parin ang iniisip ko. Nag

aalala

na ako sa kaniya. Kaya nung lunch break ay tumawag ako sa mansion at si Mrs.

Lyida

ang

nakasagot

.

“Hello?”

Sagot niya sakin.

“Hello Mrs. Lydia!

Nandyan

na ba si Matthew?”

Tanong ko sa kaniya.

“Wala pa po Sir.

Nandito

na po si Ruth ngunit hindi niya po kasama si Sir Matthew po.”

Sagot sakin ni Mrs. Lydia,

nagtaka

ako kung bakit wala si Matthew. Iniisip ko pa naman kanina na kasama niya lang si Ruth at

inantay

niya lang ito

maglabasan

para siya ang

magsundo

nito sa school

pauwi

ng mansion.

“Mrs. Lydia

pakausap

sa driver na

nagsundo

kay Ruth.”

Utos kong sabi sa kaniya.

“Oh! Sige po.”

Sagot niya sakin at saka tinawag ang driver na nagsundo kay Ruth.

“Hello Sir?!”

Tanong ng Driver na nagsundo kay Ruth.

“Hello? Nasaan si Matthew?”

Tanong ko sa kaniya.

“

Uhm

Sir, hinatid ko po si Sir Matthew sa St. Michael Medical Hospital po, nag

paiwan

po siya doon sabi po niya sakin.

Sunduin

ko na lang daw po si Ruth sa school at umuwi na daw po kami rito.”

Sagot niya sakin.

“Ganun ba? Sige, ako na lang ang magsusundo sa kaniya.”

Sabi ko naman dito. After ko

makausap

ang driver,

binaba

ko na ang tawag.

Kinagabihan

ay

patapos

na ang mga paper works ko na

pinapirmahan

sakin ni Mr. Thaddeus.

Naisipan

kong

tawagan

si Doc. Erica na

kaibigan

ni Matthew.

“Hello?“

Sagot ni Doc. Erica sa kabilang linya.

“Hello Doc. Erica, nandyan ba si Matthew?”

Tanong ko sa kaniya.

“Kayo po pala Sir Rafael,

kakalabas

lang po ni Matthew sa hospital po.

Pauwi

na po siya, bakit po?”

Sagot niya sakin.

“Huh?

Paalis

na siya diyan? Huwag mo muna

pauwiin

, susunduin ko siya diyan Ngayon. Papunta na ako diyan!”

Utos kong sabi sa kaniya.

“S-Sige po sir,

habulin

ko po siya sa labas.”

Sagot niya sakin. Hindi niya binaba ang tawag, narinig ko na parang

tumatakbo

ito palabas ng hospital.

Lumingon

ako sa

bintanang

malaki dito sa loob ng office ko, Gabi na at malakas ang ulan sa labas.

“Sir Rafael, hindi ko na po naabutan si Matthew sa labas po. Baka

nakasakay

na po siya pauwi sa mansion niyo po.”

Sagot ni Doc. Erica sakin.

“Ganun ba? sige sige, pauwi na rin ako ngayon.”

Sagot ko sa kaniya at saka binaba ko na ang tawag niya. nagmadali akong

ayusin

ang mga gamit ko at sabay lumabas na ng Kompanya. Pagbaba ko sa ground floor

sinalubong

ako ng mga escort ko at

binuklat

nila ang malaking payong na itim paglabas namin ng Company at tumigil ang sasakyan ko sa tapat ko para

diretso

ako pasok sa loob.

Pagpasok ko sa loob agad kong

kinontak

ang number sa mansion.

Sinagot

naman iyon ni Mrs. Lydia.

“Hello Mrs. Lydia?!”

Sagot ko sa kaniya.

“Hello po Sir?”

Sagot niya sakin.

“Nandyan na ba si Matthew sa Mansion?!”

Tanong ko sa kaniya.

“Sir Rafael, Wala pa po siya dito po sa Mansion kanina pa po. Bakit po?”

Sagot niya sakin.

“Huh? Anong wala? Sagot sakin ni Doc. Erica

nakasakay

na siya at pauwi na siya ngayon diyan?”

Tanong ko kay Mrs. Lydia.

“Ahh… Baka sir na traffic siya ngayon dahil malakas ang ulan po sa labas po.”

Sagot niya sakin. Kanina pa ako

kinakabahan

at nag

aalala

kay Matthew. Sana nga na traffic siya pauwi sa mansion ngayon.

“Sige sige,

tatawag

ako mamaya kapag nandyan na ako sa may gate.

tawagan

mo ako kapag

nakauwi

na siya huh?!”

Sabi ko sa kaniya.

“

Opo

sir! Tawagan po kita kaagad kapag

nandito

na po si Sir Matthew po.”

Sabi niya sakin. At agad ko na binaba ang tawag.

Sinubukan

ko

kontakin

ang Numero ulit ni Matthew pero unattended parin.

Tinext

ko na lang siya na umuwi na siya sa mansion para kung

matanggap

niya ang text ay uuwi na iyon. Nung makarating na ako sa mansion, wala akong matanggap ni tawag ni Mrs. Lydia.

Pinagbuksan

naman ako ng gate at sabay pumasok na ang sasakyan sa loob.

Sinalubong

ako ni Mrs. Lydia na may

dalang

payong para

payungan

ako papunta sa entrance ng mansion.

“Wala pa ba si Matthew?”

Tanong ko.

“Wala pa po siya Sir.”

Sagot niya sakin.

“Saan ka ba

nagpunta

Matthew?!”

Tanong ko. Sabay pasok ko sa loob ng mansion, para

magpalit

ng damit sa kwarto ko. Pagbaba ko

umupo

ako sa living room para

hantayin

siya sa pagdating niya pero buong gabi hindi siya dumating, hindi rin ako kumain ng

hapunan

dahil sa sobrang

pagaalala

sa kaniya.

Nagising ako

kaninang

umaga na

tumutunog

ang phone ko.

Nakatulog

na pala ako dito sa mahabang sofa dito sa living room. Kinuha ko kaagad ang cellphone ko na

nakapatong

sa

babasaging

mesa na malapit sakin. Hindi ko na tinignan ang kung

sinong

tumatawag.

“Hello?”

Sagot ko habang

inaantok

pa.

“Hello Theo?”

Boses

ni Matthew sa kabilang linya agad akong

napabangon

sa

pagkakahiga

ko rito sa sofa at sabay nawala ang

antok

ko.

“Matthew? Nasaan ka?”

Tanong ko sa kaniya.

“

Uhm

… Nandito ako sa St. Michael Medical Hospital.”

Sagot niya sakin.

“Ano? Anong nangyari sayo?

Naaksidente

ka ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi, may

sinugod

lang ako na

pasyente

dito.”

Sagot naman niya sakin.

Nakahinga

ako ng

maluwag

sa mga narinig ko na iyon.

“Stay there! Pupuntahan kita ngayon din dyan

mismo

. Okay?!

Antayin

mo ako diyan! Huwag kang

aalis

.”

Utos ko sa kaniya sabay tayo ko

paakyat

ng

hagdan

. Hindi na siya

nakasagot

at pinatay ko na ang tawag niya sakin.

End of flashback…..

Mabilis ang lakad ko papasok sa hospital. Pagpasok ko nag bow agad sakin ang mga nurse at doctor doon. Hinanap ng mga mata ko si Matthew Hanggang sa nakasalubong ko si Doc. Erica

“Nasaan si Matthew?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ahh… Nasa third floor. Room 308”

Sagot naman niya sakin. Patakbo akong pumunta sa elevator at saka pumasok na doon sa loob. Pinindot ko na ang 3rd floor. Inakyat ako ng elevator sa 3rd floor pagdating ko doon bumukas ang elevator at lumabas na ako.

Hinanap ko ang Room 308 lakad takbo ang ginawa ko hanggang sa natigilan ako sa paglakad takbo ko nung makita ko si Matthew at Ethan na nagyayakapan sa gitna ng hallway.

Napalunok ako at para akong na estatwa sa kinatatayuan ko. Inaasahan ko naman na magkakabalikan naman sila pero ang sakit nga lang tignan na makita mo ang taong pinakasalan mo, ang taong hiniling mo sa itaas na mapa sayo at manatili sa tabi mo ay kayakap ng iba at ang mas Malala pa ay yung ex niya.

Bigla na lang naglandas ang mga luha na galing sa mga mata ko pababa. Napatakip ako ng bibig sabay tumalikod at naglakad palayo sa Isang sulok at napasandal sa pader.

Hindi ko pala kayang makita na yung taong mahal mo

kayakap

ang taong mahal niya. Ayoko ng

humiling

pa na kahit na ano sa kaniya. Tama na yung

pinagkaloob

niya sakin ang

simpleng

hinihiling

ko na iyon. Ako ang bumuo sayo noong

wasak

na

wasak

ka, pero ngayon na buo ka na muli… Ako naman ngayon ang wasak.

Sabi ko sa isip ko. Pinunasan ko ang mga luha sa mga mata ko at sa pisngi ko. Ngumiti ako ng mapait kahit Masakit sa loob ko na makita sila na nagkabalikan na. Okay na ako! Okay na sakin iyon. Mas pipiliin ko na lang na maging Pangalawa sa lalaking iyon. Sinandal ko ang ulo ko sa pader at napapikit sabay naglandas ang mga luha na galing sa mga mata ko pababa.

Eto na ang huling

beses

na

luluha

ako.

Makakaya

ko!

Makakaya

kong

pakawalan

ka dahil una sa lahat hindi ka naging akin. Salamat sa lahat ng mga araw na

nakapiling

kita kahit sa

kaunting

panahon.

Magagawa

kong

tanggapin

din ito, ako ang nasa tabi mo, pero siya ang laman ng puso at isip mo.

Malungkot kong sabi sa isip ko. Pinunasan ko ulit ang mga luha sa mga mata ko at sa pisngi ko at lakas loob na akong umalis sa pinagtataguan ko.

Nakita ko na silang magkahiwalay. Lumapit ako sa kanila ng hindi nila namamalayan pareho.

“Matthew”

Malakas kong sabi. Natigilan silang dalawa sa pag uusap at nilingon ako ni Matthew. Lumapit siya sakin sabay niyakap ako. Umakto ako na namiss ko siya dahil yung pagkamiss ko sa kaniya ay napalitan ng lungkot at sakit sa puso ko.

“

Patawarin

mo ako Theo, I’m so sorry kung umalis ako sa iyo ng walang

paalam

.”

Naluluhang sabi niya sakin. Pinunasan ko naman ang mga luha sa pisngi niya gamit ang kamay ko.

“Huwag ka ng umiyak, naiintindihan ko!”

Sabi ko naman sa kaniya. Pagkasabi ko niyon ay niyakap niya ako ng mahigpit. Napalingon naman ako kay Ethan at pinapanuod niya lang kami. Bakas sa kaniya ang lungkot sa mga mata niya.

A/N; How to be you Theo?! Parang hindi ko kayang makita ko yung taong mahal ko na

nakipagbalikan

na sila ng ex niya. Ikaw yung bumuo sa kaniya nung

wasak

siya ngayon na

nabuo

mo na siya, Ikaw naman ngayon ang wasak.

😭😭💔💔💔

Paubaya

by: Moira Dela Torre 💔😭

Chapter 73

Matthew Aristotle

“How is he?”

Tanong ni Theo sakin. Habang nakatingin sa binatilyong nakahiga sa hospital bed, wala ang ama ng binatilyong iyon dahil inaresto ng mga pulis na nag punta rito dahil tinakas daw niya ang ambulance na walang paalam.

“His okay na! Matagumpay ko siyang na

operahan

sa loob ng ambulance habang nasa daan kami kanina.

Tinulungan

ako ng tatay niya habang si Ethan ang nagmamaneho ng ambulance.”

Sabi ko sa kaniya. Nasa likod ko si Theo samantalang si Ethan naman ay nasa kabilang side ng hospital bed. Humarap ako kay Theo. Nagtama ang mga mata namin hinawakan ko siya sa braso niya.

“Can we help them?

Naawa

ako sa binatilyong iyan,

nakakulong

ang ama niya ng hindi niya alam. Please Theo?!”

Nagmamakaawa kong sabi sa kaniya. Tumango naman siya sabay hawak sa balakang ko. And he kiss my forehead.

“Of course we will help them!”

Sagot niya sakin.

“

Uhm

… Matthew, mauna na ako.

Diretso

na ako pasok sa trabaho ko. Kayo na lang

magbantay

sa kaniya, marami pa pala akong aasikasuhin sa office eh. Isang araw akong absent. Sige!..”

Sabi ni Ethan. Hindi ako nakapagsalita ng mga Oras na iyon dahil sa mga sinabi niya. Hindi siya sakin makatingin ng maayos sabay tumalikod siya samin at naglakad na ng mabilis palabas.

“T-Teka saglit Ethan…”

Tawag ko sa pangalan niya ngunit hindi na niya ako nilingon, lumabas na siya ng pinto hahabulin ko sana siya kaya lang biglang hinawakan ni Theo ang kamay ko. Napalingon ako sa kaniya at nagtama ang mga mata namin, nabasa ko ang sinasabi ng mga mata niya sakin.

“Ako naman ang

samahan

mo dito (look).”

Hindi na ako nakapagsalita pa. Nakonsensya ako sa mga nangyari samin ni Ethan kahapon.

“We should go now, asikasuhin na natin ang

pagpapapiyansa

ng tatay niya bago pa siya

magising

.”

Sabi sakin ni Theo. Tumango naman ako at saka na kami umalis palabas sa kwarto ng binatilyong iyon. Pagka baba namin sa ground floor nitong hospital, Nakita ko si Erica Nilapitan ko kaagad ito.

“Erica pwede ba ako

makisuyo

?”

Pakiusap ko sa kaniya.

“Oh! Matthew Ikaw pala. sige ano iyon?”

Sagot niya sakin.

“Pwede bang Ikaw muna

magbantay

sa binatilyong

sinugod

dito sa hospital kasama namin ni Ethan? nasa room 308 siya.”

Sagot ko sa kaniya.

“Okay sure. Iyon lang ba?”

Tanong niya sakin.

“Oo, iyon lang aasikasuhin namin ni Theo ang pang

piyansa

ng tatay nung binatilyong iyon.

Kawawa

naman magigising siya na hindi niya

makikita

ang tatay niya, kung magising man siya at

hanapin

niya sayo ang tatay niya. Sabihin mo kasama namin huh?!”

Mahabang sabi ko sa kaniya.

“Okay Sige, sobrang bait naman ng friend ko…

Mabait

din kase ang asawa, baka sa susunod

niyan

mga orphanage na tulungan niyo

abutan

ng mga donations ah?!”

Ngiting pabiro ni Erica samin. Ngumiti na lang ako sa biro niyang iyon. Si Theo hindi man lang siya ngumiti. Alam kong may something sa kaniya na parang gusto niya akong kausapin Ngayon na kaming dalawa lang.

Paglabas namin ay pumasok kami sa sasakyan ni Theo pagpasok namin sa loob pinaandar na ng driver ang sasakyan patungo sa police station kung saan nakakulong ang tatay ng binatilyong inoperahan ko.

May divider ang passenger seat at ang driver seat. Nagpapatugtog ang driver sa harapan samantalang kami dito ni Theo ay tahimik lang dito sa likod sa passengers seat.

“

Nagkabalikan

na ba kayo ni Ethan?!”

Out of the blue niyang tanong sakin. Nabigla ako sa tanong niyang iyon kaya napalingon ako sa kaniya.

“Huh?!”

Tanong ko. Bumuntong hininga naman siya.

“

kailan

pa kayo

nagkabalikan

ni Ethan?!”

Tanong niya sakin. Nakatingin lang ako sa kaniya.

“Theo ano kase–– ”

Pigil kong sasabihin sa kaniya dahil nagsalita na siya.

“Huwag mo ng

sagutin

. Alam ko na ang totoo!”

Malamig niyang sagot sakin. Umurong ang dila ko at para akong maiihi sa mga sinabi niyang iyon sakin.

“Huwag na natin itong pag

usapan

,

ayokong

masaktan

ka at mas lalo na ako.”

Dugtong pa niyang sabi sakin.

Nakatingin lang siya sa bintana ng pintuan ng sasakyan kung saan siya nakaupo ngayon. Samantalang ako na nakatingin sa kaniya ay hindi niya magawa akong lingunin, bumaling na din ako sa bintanang malapit sakin sa halip na pagmasdan ko ang mga tao sa labas o ang dinadaanan namin. Naluluha na pala ako dahil sa konsensyang nararamdaman ko ngayon na pag tra-traydor sa kaniya bilang asawa niya.

Pinunasan ko ang mga luha sa mga mata at pisngi ko nung nakarating na kami sa police station dito na malapit sa hospital. Pinagbuksan ako ng driver ng pinto samantalang si Theo ay pumasok na sa loob ng police station. Hindi ako sanay sa ganitong feeling na may Isang taong malapit sakin ang lumalayo o iniiwasan ako dahil sa nagawa kong kasalanan o mali.

Pagpasok ko sa loob ng police station. Hinanap ko kung saan nakakulong ang tatay ng binatilyong iyon. Nilabas siya ng Isang pulis mula sa loob ng Isang bilanguan na puro preso.

Naka posas ang dalawang kamay niya at nakayuko samin ni Theo.

“Siya ba yung ama ng binatilyong sinasabi mo?”

Tanong sakin ni Theo.

“Oo, siya iyon.”

Sagot ko naman kay Theo.

“Mr.

Cortezano

!

Laya

ka na. Si Mr. Tan at Mr. Santillan-Tan ang

nagbayad

ng pang

piyansa

mo.”

Sabi ng pulis sa kaniya. Nabigla siya sa mga narinig niya at agad akong niyakap at humagulhol sa balikat ko. Niyakap ko rin siya at hinimas ang likod niya.

Ramdam ko ang ligaya niya ngayon. Kahit sino naman ama gagawin ang lahat para sa anak niya para mabuhay ito. Ni pagkain na isusubo na lang niya para sa sarili niya para may ipangpakain siya, ibibigay pa niya iyon sa anak niya. Ganun ang magulang! Lahat kayang gawin para sa anak nila.

Hindi ako makapaniwala kung bakit pinahuli at pinakulong ang kagaya ni tatay, ginawa niya lang kung ano ang tama para sa anak niya. Pero ang iba na makikitid ang pag iisip, hinuhusgaan kaagad ang kagaya niya kahit hindi alam ang buong kwento o pangyayari.

“Maraming Salamat! maraming maraming salamat sa

pagpapalaya

niyo sakin.”

Naluluhang pagpapasalamat niya sakin at kay Theo. Paglabas namin sa police station ay sumakay na kami sa loob, pinasakay namin si tatay sa loob ng sasakyan at sa tabi siya ng driver ng sasakyan namin kami naman ni Theo ay sa likod parin, dating gawi. Ayaw niya akong kausapin o pansinin.

Minabuti ko na lang tumahimik nalang. Ayokong tanungin siya kung bakit siya tahimik dahil baka magsisi pa kaming pareho sa isat isa.

Pagdating namin sa hospital, bumaba na kami at pinuntahan namin ang room ng anak ni tatay. Pagdating namin doon, Nadatnan namin na gising na ito at kausap ng dalawang nurse nanduon din si Erica.

“Tatay!…”

Ngiting tawag ng binatilyong iyon sa tatay niya na kasama namin. Napatakbo naman ang tatay palapit sa anak niya at agad niya itong niyakap ng mahigpit, nag yakapan silang mag ama.

“

Namiss

mo ba si Tatay?

Pasensya

ka na anak kung nagising ka na hindi mo ako nakita. Akala ko hindi na tayo

magkikita

pang

muli

.”

Naiiyak na sabi ng tatay sa anak niya.

“Akala ko din po ako na lang ang mag Isa. Sabi po kase ng mga nurse dinampot daw po kayo ng mga pulis kanina habang wala pa akong malay.”

Naiiyak na sabi ng binatilyong iyon sa tatay niya.

“S-Sino po ang nag

piyansa

po sa Inyo tatay?!”

Tanong ng binatilyo sa tatay niya. Nilingon naman kami ni tatay, nasa likod niya lang kami.

“Sila anak! Sila ang nag piyansa sakin para

makalaya

ako sa

kulungan

.”

Sabi ni tatay sa anak niya. Nilingon naman kami ng binatilyo na lumuluha.

“S-Salamat po! Maraming salamat po sa pag piyansa niyo po sa tatay ko.”

Sabi ng binatilyo habang umiiyak siya.

“Wala iyon! Ginagawa lang namin kung ano ang tama. Tama ang ginawa ng tatay mo, sinugod ka niya dito sa hospital para ma

operahan

ka at

tamang

tama lang dahil ako ang nag opera sayo sa loob ng ambulance habang nasa daan. Kahit

sinong

ama, gagawin niya ang lahat

mailigtas

lang sa

panganib

ang buhay ng anak niya kahit na ang

kalayaan

niya

mismo

ang maging

kabayaran

niyon.”

Mahabang sabi ko sa binatilyong iyon.

“Narinig mo ba iyon anak?! Gagawin ng Isang ama ang lahat para

mailigtas

lang ang anak niya, iyon ang ginawa ko sayo kahit na

kalayaan

ko ang

kapalit

sa

pagpapadala

ko sayo rito sa hospital upang

mailigtas

ka lang sa

panganib

.

mabuti

na lang at may

mabuting

puso ang Doctor at asawa niya kaya

nahabag

siya sa

kalagayan

natin…. Maraming maraming salamat ulit sa tulong niyo samin ng anak ko!”

Naluluhang sabi niya sa anak niya at samin. 

Bigla na lang lumabas si Theo. Kaya nag paalam ako sa kanila sabay sinundan si Theo sa labas. Paglabas ko hinanap ko siya.

“Theo, saglit lang!”

Tawag ko sa pangalan niya. natigil naman siya sa paglalakad papunta sa elevator. Nakarinig ako ng singhap at pagpupunas niya ng mukha niya. Alam kong umiiyak siya dahil sa mga nasaksihan niya.

“Umuwi na tayo!

Natulungan

na natin sila.”

Malamig niyang sabi sakin. Wala akong nagawa kundi ang sumunod sa kaniya. Paglabas namin ng hospital dire-diretso kami sa sasakyan, pumasok na kami sa loob niyon at hanggang sa pag uwi namin ay walang pansinan parin kami.

Pag uwi namin ng mansion hindi na ako nakatiis pa ay agad ko na siyang kinausap.

“Bakit ba hindi mo ako

kinakausap

?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ayoko lang

makipag

usap sayo ngayon,  mauna ka ng kumain, Susunod na ako.”

Sabi niya sakin. Nakarating na kami sa office niya. Sinarado ko ang pinto para walang makarinig sa pinag uusapan namin ngayon.

“Hindi! Hindi ako

kakain

hanggat hindi mo ako kinakausap, hindi ako sanay ng ganito Theo. Please kausapin mo ako?!”

Sabi ko sa kaniya ng may diin sa boses ko.

“Gusto mo? Gusto mong kausapin kita?! Sige… Nagtataka ka ba kung bakit hindi kita kinakausap ngayon? Dahil sayo! Alam mong

kasal

na tayo pero anong ginawa mo?

Nakipag

balikan

ka sa lalaking iyon! Tama ako hindi ba?”

Bulyaw niya sakin.

“A-Akala ko ba

pagpapangap

ang lahat ng ito? Akala ko ba

pakitang

tao lang ang gagawin natin sa harap ng maraming tao na

nagmamahalan

tayo? Anong ibig sabihin ng

ikinakagalit

mo ngayon Theo?”

Takang tanong ko sa kaniya.

“

Pesteng

pagpapangap na iyan. Matthew hindi ko kaya! Hindi ko kayang

magpanggap

, oo

nagpapanggap

lang tayo bilang mag asawa sa harap ng mga tao pero ang nararamdaman ko para sayo totoo. Mahal na kita Matthew, gusto na kita matagal na!”

Sigaw niya sakin. Natigilan ako sa mga narinig ko. Akala ko nagbibiro lang siya nung nasa garden kami. Gumamit pa siya ng malalim na salita na para daw akong Isang rosas sa kaniya. Totoo pala ang lahat ng iyon? Ang Tanga ko! Ang tanga tanga ko.

“T-Totoo ba ang lahat ng narinig ko?!”

Tanong ko sa kaniya.

“Mahal mo ako?!”

Dugtong kong tanong sa kaniya. Hindi siya makatingin sakin ngayon, naluha na ako sa mga narinig ko. Para akong na estatwa sa kinatatayuan ko ngayon din mismo.

“Oo, matagal na

kitang

gusto. Matagal na

kitang

minamahal

noon pa lang nabubuhay si Daddy. Alam ko naman na si Ethan ang laman ng puso at isip mo pero

sadya

lang talaga na Tanga ako at

makulit

na

umaasang

magkakagusto

ka din sakin. Kaya ginawa ko ang lahat para

mapasaya

ka lang, para ako ang

piliin

mo at hindi siya.

Umasa

ako!

Umasa

ako na yung

pagibig

mo sa kaniya ay

maibaling

o

mapunta

sakin.”

Naluluhang sabi niya sakin.

“Ang akala ko noon

mawawalan

na ako ng pag asa sayo, pero hindi!

Binigyan

ako ng pagkakataon na ako naman, ginawa ko ang lahat para

maiparamdam

ko lang sayo ang pagmamahal ko para sayo pero wala parin eh. Siya parin! Siya parin ang gusto mo, kahit ilang

beses

ka na niyang

niloko

at

sinaktan

… Mahal mo parin siya! Sana ako na lang siya. Sana ako na lang ang nasa

posisyon

niya ngayon na nandyan sa puso mo.”

Malungkot niyang sabi sakin habang umiiyak sa harapan ko.

“I-I’m sorry Theo. H-Hindi ko alam na totoo pala ang nararamdaman mo para sakin. H-Hindi ko alam… Wala akong alam. Ang tanga ko! Ang tanga tanga ko.

Patawarin

mo ako Theo…”

Naluluhang sabi ko sa kaniya. Lalapitan ko na sana siya kaya lang hinarang niya ang kamay niya na sumesenyas sakin na huwag akong lumapit.

“Huwag muna tayong mag usap ngayon Matthew, gusto kong

mapag

Isa ngayon! Please…  Leave me alone.”

Malungkot niyang sabi sakin sabay talikod. Napahawak na lang ako sa bibig ko at napa hagulhol ng tahimik. Iniwan ko siyang mag Isa. Gusto ko siyang yakapin Ngayon at humingi ng mahabang sorry sa kaniya pero ayaw niya. Kasalanan ko ang lahat ng ito. Kasalanan ko ang lahat dahil sa pagiging manhid ko sa paligid ko.

A/N;

magkakaayos

pa ba kaya silang dalawa?

naawa

ako kay Theo here, sa totoo lang. Ginawa na niya ang lahat pero sa huli, si Ethan parin ang

nangingibabaw

sa puso ni Matthew.

💔😭😭

Chapter 74

Rafael Theodore

Lumabas ako ng kwarto ko, bumaba ako sabay lumabas ng mansion. Pero bago ako makalabas narinig ko na ang tawag sakin ni Mrs. Lydia.

“Sir Rafael, saan po kayo pupunta ng ganitong Oras?!”

Hindi ko siya nilingon alam kong hinahabol niya ako ngayon. Pero hindi ako tumigil sa paglalakad palabas. Sumakay ako ng sasakyan na ako lang ang mag Isa ang nagmaneho. Pinabukas ko ang gate sa Isa sa mga guard doon.

Mabilis kong pinaharurot ang sasakyan palabas ng subdivision. Nung nasa highway na ako, tinignan ko ang Oras sa wrist watch ko at pasadong 9:04 na ng Gabi. Kakaunti na lang ang mga sasakyan sa dito sa highway kaya walang traffic.

Ilang minuto lang ay nakarating na ako sa Isang sikat na bar na malayo sa mansion ko. Pinapark ko ang sasakyan ko sa Isa sa mga guards doon. Sports car ang dala ko ngayon dahil gusto ko mabilis ang takbo papunta rito.

“Ikaw na bahala mag park ng sasakyan ko.”

Sabi ko sa Isa sa mga guards na nagbabantay sa parking lot nitong bar sabay salo sa kaniya ng susi ko. Nasalo naman niya iyon at sabay tumango sakin.

Nakabibinging hiyawan at malalakas na tutugan ang maririnig mo palang sa entrance ng bar na iyon. Pawang mga mayayaman, anak ng senador, artista, mga foreigner ang pumupunta sa bar na ito.

“Welcome back sir. VIP po?”

Tanong sakin ng Isang babae na naka bihis na pang waitress.

“Yes! VIP.”

Sagot ko sa kaniya.

“This way po Sir.”

Sagot niya sakin sabay lahad ng kamay niya sa Isang daan papunta sa VIP room Sinundan ko siya ng lakad hanggang sa nahinto kami sa Isang pintuan na kulay itim.

Binuksan niya iyon at bumungad sakin ang napakaraming lalaki na umiinom at may ibat ibang babae na ka table sila na suot ay kita na ang kaluluwa, ang iba naman ay naka sexy cosplay pa.

Pumasok na ako sa loob at natanaw ko na ang Isang bakanteng upuan na matangkad sa may counter kaharap ang Isang barista. Pumunta ako roon at umupo na.

“What’s your order Sir?”

Tanong sakin ng baristang lalaki.

“Give me 1 bottle of black bacardi with vodka and rum

samahan

mo na din ng 1 small bucket ng cube ice.”

Order ko sa kaniya.

“Got you Sir!”

Sabi niya sakin sabay alis. Inantay ko siyang dumating, ilang saglit pa ay dumating na ito dala ang order ko, pinanuod ko muna niyang haluin ang mga drinks na ininom ko. Mabilis siyang mag serve ng drinks daig pa niya si four arms ng Ben10.

“Here’s your order Sir! Enjoy.”

Sabi niya sakin, sabay abot ng drinks ko at uminom na. Malungkot ako ngayon at hindi ako makatulog. Iniyak ko lahat ang sama ng loob ko at sakit na nanggagaling sa puso ko dahil sa panlolokong ginawa sakin ni Matthew kanina sa mansion. Ngayon hindi na ako nakatulog dahil sa Dami ng iniisip ko.

Gusto ko munang mapag Isa at ilabas pa ang natitirang sakit galing sa puso ko. Sinalinan ko ang baso ko ng alak sabay lagok. Hindi ko na pala namalayan na lumuluha na pala ako ngayon dito. Dim ang lights ng VIP room.

Hindi ko matanggap na si Ethan parin ang pinili niya kesa sakin. Ginawa ko naman ang lahat para mapasaya siya pero si Ethan parin ang mas pinili niya kahit ilang beses na siyang niloko at sinaktan.

Sinalinan ko ulit ang basong iniinuman ko ng alak sabay inom niyon ng walang tigil. Kasabay ng paghagod ng lalamunan ko sa alak na iniinom ko ngayon ang mga naalala kong sakit kanina nung makita ko sila sa hospital na mag kayakap dalawa.

Yung mga sinabi ko naman kay Maica kanina, sinabi ko lang iyon sa kaniya para mainis siya at Magalit siya sakin pero hindi ko aakalain na magiging totoo pala ang mga iyon. Hindi ko din alam na maski si Ethan ay nawawala din nung Araw na iyon, nalaman ko lang iyon dahil sa sinabi ni Maica kanina.

Doon na ako nagduda na baka magkasama sila nung Araw na iyon dahil parehas silang nawala. At nasagot ang pagdududa ko nung makita ko silang mag kayakap sa hallway ng hospital.

“

M-

Mukhang

nag

iisa

ka ngayon. P-pwede mo akong kausapin, baka may problema ka?!”

Natigilan ako sa pag iisip nung may nagsalitang Isang babae sa tabi ko. Tinignan ko siya at Mukha siyang nahihiyang mag approach sakin. Napayuko siya nung magtama ang mga mata namin pareho. Sabay nahihiyang nagkamot ng batok niya.

Nakasuot siya ng pang cosplay na bunny outfit na sexy kulay pula iyon at naka stocking na itim at naka suot ng headband na Tenga ng rabbit na kulay puti.

“S-Sabi ko nga… S-Sige, mauna na ako. Haha…”

Sabi niya sabay tayo niya. Pero bigla ko siyang hinawakan sa wrist niya na ikinatigil naman niya at lumingon sakin..

“Stay with me!”

Sabi ko sa kaniya. Bigla naman siyang umayos at upo sa tabi ko.

“Anong pakiramdam na

lokohin

ka ng taong minahal mo ng

lubos

pero siya? Hindi ka niya minahal talaga dahil

nakalaan

na ang puso niya sa iba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ano? Minahal mo ng

lubos

pero siya hindi ka niya minahal dahil nakalaan na ang puso niya sa iba or

may laman na ang puso niya? Ganun ba yung sinasabi mo?”

Tanong ng babae sakin..

“Oo! Ganun na ganun nga.”

Sagot ko naman sa kaniya.

“Pero alam mo naman na may mahal na siyang iba

umpisa

pa lang?!”

Tanong niya pa sakin.

“Oo.”

Sagot ko sa tanong niya.

“

Ayyy

!

Katangahan

na

matatawag

doon, alam mo na pala sa

umpisa

na may nakalaan na sa puso niya. Minahal mo pa? Kaya ka ba nag

iinom

ngayon dahil

sawi

ka?!”

Tanong niya sakin.

“Oo. Hindi ko kase matanggap, ginawa ko naman na ang lahat para ako ang

piliin

niya, pero yung lalaki parin na iyon ang laman ng puso at isip niya. Ilang beses na siyang niloko at sinaktan ng lalaking iyon, sa huli siya parin ang pinili niya. Ngayon kasal kami at nalaman ko ngayon na

nagkabalikan

na sila. Akala ko babae lang ang

nakakadanas

ng ganito, lalaki din pala!”

Untag kong sabi na may halong lungkot sabay lagok ng alak sa baso ko.

“Hindi ko

masasabi

na kasalanan niya. Kasalanan mo naman talaga in the first place. Alam mo naman na matagal na siyang may gusto tapos

umasa

ka pa na magiging kayo, imagine? Kasal nga kayo pero hindi mo naman hawak ang puso at isip niya. Kase nga hindi Ikaw ang laman niyon.”

Straight to the point niyang sabi sakin.

“So anong balak mo? Walang divorce dito sa

pilipinas

, ang meron lang annulment pero

malayo

ang annulment sa divorce.

Mayaman

ka naman kaya alam mo na

pagkakaiba

ng dalawang iyon.”

Sabi pa niya sakin. Natawa ako sa sinabi niyang iyon sabay nilingon siya.

“

Nakakatawa

ka din ano? Bakit? Hindi mo ba alam ang

pagkakaiba

ng dalawa?”

Tanong ko sa kaniya.

“

Uhm

hindi eh, ah basta

magkaiba

ang dalawang iyon hindi ko masabi straight to the point. Basta

magkaiba

silang dalawa.. tapos!”

Natatawa niya din sabi sakin.

“Change topic na lang tayo! I’m

Hannah and you are?….”

Pagpapakilala niya sakin.

“Rafael….”

Sagot ko sa kaniya.

“Nice to meet you Rafael, haha.. ”

Natatawang sabi niya. Natawa na din ako hindi dahil lasing na ako kundi magaan at masarap siyang ka kwentuhan.

“Ayan! Nawala ang hiya mo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Oo nga eh! Thank you ah..”

Sabi niya sakin napakunot naman ako dahil sa pag tha-thank you niya sakin.

“Huh? Sa akin ka nag tha-thank you?! Why? Eh diba dapat ako ang mag thank you sayo kase

pinamuka

mo sakin ang

realidad

ng problem ko na ako ang may kasalanan dahil nga sa dumb ako?”

Sabi ko sa kaniya. Natawa naman siya sa sinabi ko.

“Hindi kase iyon, nag tha-thank you ako kase

inalis

mo ang hiya ko. Ito kase ang major problem ko sa school, sobrang

mahiyain

ko. Ewan ko nga ba kung paano ako nag ka boyfriend eh sa

mahiyain

akong tao.”

Sabi pa niya sakin.

“What? Nag aaral ka? Kung nag aaral ka? Bakit ka nandito? Hindi ba dapat nasa bahay ka now? Nag aaral or nag re-review?”

Tanong ko sa kaniya.

“

Mahirap

lang kami, kailangan ko mag working student para

buhayin

ang

pamilya

ko at pati na rin pag aaral ko.”

Sagot niya sakin.

“Ahh okay! May boyfriend ka na?!”

Tanong ko sa kaniya.

“Oo, bago pa lang kami.

Magka

batch mate kami sa university.”

Sagot niya sakin.

“

Painom

nga niyang

iniinom

mo para matanggal hiya ko para mamaya.”

Sabi niya sakin sabay kuha ng basong iniinuman ko at nilagyan ng alak sabay inom niya niyon diretso.

“Ahh ang

pait

naman nito sobra, bagay na bagay sayo uminom nito kase brokenhearted ka.”

Sabi niya sabay tawa. Pinagmasdan ko lang siya, para lang kami ni Matthew noon.

“Para mamaya? Bakit?”

Tanong ko sa kaniya.

“Para mamaya… Kase entertainer ako rito, bar girl kung baga. Pwede akong

bayadan

para

isama

sa labas, pwede akong

makipag

chikahan

sa mga guest like ng ginagawa ko ngayon sayo. Kailangan ko

kumita

ng Pera para sa

pampaaral

ko at sa

pamilya

ko.”

Pag lalahad niyang sabi sakin. Nagets ko na ang pinu-punto niya sa tanong ko.

Humaba pa ang kwentuhan namin at umiinom na din siya sa iniinom ko ngayon. 

“

Bayaran

na kita!”

Sabi ko sa kaniya.

“Talaga?

Babayaran

mo ako?”

Gulat niyang tanong sakin.

“Oo, ayaw mo? Okay sige. Uuwi na lang ako!”

Sabi ko sa kaniya.

“Ahh hindi… hindi, sige na

p-

papayag

na ako. First time ko kase ito,

baguhan

pa lang ako rito eh.”

Pagpapaliwanag niya sakin. Natawa naman ako sa sagot niyang iyon. Inalalayan niya ako lumabas sa VIP room Hanggang sa makalabas na kami ng bar.

“Nasaan ba

kotse

mo?

Marunong

ka ba mag drive kahit lasing ka na?”

Tanong niya sakin.

“Oo!

Makakauwi

pa ako kahit

nakainom

pa ako niyan.”

Sabi ko sa kaniya.

“Okay sige, sabi mo eh.”

Tinulungan niya ako makapasok sa loob ng sasakyan ko at pumasok na rin siya sa loob.

“Saan tayo?”

Sabi niya sakin.

“Kahit saan.

Makalimutan

ko lang ang lungkot at sakit dito sa loob ko ngayon.”

Sagot ko sa kaniya.

“Ahh haha okay!”

Natatawang sagot niya sakin.

Pinaandar ko na ang sasakyan at nakaalis na kami, nasa byahe na kami ngayon at naghahanap ako ng Isang hotel, iba ang nasa isip ko ngayon dahil siguro sa epekto ng alak, nasobrahan na ako sa pag inom ko kanina. Hindi lang kase Isang bote ang inorder ko kundi tatlong bote.

Nung makahanap na kami ng hotel, nag park na ako sa labas niyon at pumasok na sa loob. Pag ka reserve namin ng room pumunta na kami pareho sa room na iyon.. pagpasok namin. Naupo siya sa gilid ng kama at halatang kinakabahan

Lumapit ako sa kaniya at nag iba ang paningin ko, sa halip ang Mukha niya ang makita ko ay mukha ni Matthew ang Nakita ko. Mas lalo akong nag init dahil sa nakikita ko ngayon. ang maamong mukha ni Matthew na nasa harapan ko ngayon na parang inaakit ako.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko kaya naman bigla ko siyang sinunggaban ng halik. Umaayaw siya sa mga halik ko kaya naman hinawakan ko ang magkabila niyang kamay at napahiga siya sa kama sabay hinalikan ko siya ng marahas.

“Rafael… H-Huwag please! H-Hindi pa pala ako

handa

…”

Sigaw nito pero boses ni Matthew ang naririnig ko na nagmamakaawa sakin ngayon.

“Anong hindi pa

handa

? Ilang beses mo na akong

binitin

Matthew,

nagkaanak

ka sa kaniya. Sa akin? hindi mo ako

mapagbigyan

mag

kaanak

sayo?!”

Galit kong sabi sa kaniya habang marahas ko siyang hinahalikan. Sa Galit ko, pinunit ko ng malakas ang suot niyang iyon at naghubad na ako ng damit ko sabay patong sa ibabaw niya habang nakikita ng mga mata ko ang mukha ni Matthew na umiiyak at nagmamakaawa sa akin.

“Akin ka lang Matthew! Akin ka lang!”

Galit na may kasamang gigil ang sabi ko na iyon sa kaniya. Ginawa ko sa kaniya ang nais ko. Buong gabi ko siyang pinagsawaang si Matthew sa tabi ko. Napuno ang ungol ko ang loob ng kwarto at nakarami ako ng labas sa loob niya dahil sa sobrang pagkasabik ko sa kaniya na may halong Galit narin.

Kinaumagahan nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko galing sa bintana. Kahit masakit ang ulo ko ay bumangon ako para isara iyon ngunit nabigla ako sa mga nakita ko. Sa halip na si Matthew ang katabi ko, Isang babae na walang saplot kagaya ko at umiiyak.

“S-Sino ka? A-anong ginagawa ko rito?!”

Tanong kong gulat sa kaniya. Bigla naman niya akong sinampal ng malakas na nagpawala ng tuluyan sa antok ko.

“Hindi mo alam kung anong ginawa mo sakin kagabi?

Pinagsamantalahan

mo ako!

Ginahasa

mo ako ng paulit-ulit na para bang ako yung taong mahal mo. Hayop ka!”

Galit niyang sigaw sakin. Napahilamos ako ng mukha ko dahil sa mga nakita ko at sa mga narinig ko. Ang buong akala ko ay si Matthew ang katabi ko kagabi pero hindi, Isang babaing inosente ang nagalaw ko.

“Sana, hindi na lang ako

sumama

sa iyo kagabi edi sana hindi nangyari ito.”

Naluluhang sabi niya sakin habang nakatakip ng kumot ang buong katawan niya. Nakita ko din ang bahid ng dugo sa kobre kamang hinihigaan ko kanina.

“

Tignan

mo ang ginawa mo?

Niyurakan

mo ang

pagkababae

ko. Hayop ka! Pare-pareho kayong mga lalaki. Tingin niyo

saming

mga babae, Isang

laruan

.”

Galit niyang sabi sakin. Tumayo siya at piangdadampot niya ang mga damit niya sa sahig na punit punit at pumasok sa loob ng bamyo. Napaupo ako sa gilid ng kama at napahilamos na lang dahil sa hindi ako makapaniwala sa mga nangyayari ngayon. Sa halip na maayos itong gulo samin ni Matthew, pinalala ko pa lang lalo.

Paglabas niya nakasuot siya ng cosplay na damit na pang GRO. Mugto ang mga mata niya na may halong panlilisik ang tingin niya sakin.

“Hindi ko na kailangan ang

bayad

mo. Ginawa mo akong

basura

, pinagsamantalahan mo ang

kahinaan

ko,

binaboy

mo ang

pagkababae

ko. Sana masaya ka na ngayon sa ginawa mo sakin, at sana hindi ka

usigin

ng

konsensya

mo.”

Sabi niyang Galit sakin sabay naglakad na palabas ng kwarto kung nasaan ako ngayon. Napayuko na lang ako sabay hawak sa batok ko at napabuntong hininga na lang.

A/N; Ohh Myyyy….. Anong ginawa mo Theo?????

😲😦😮….

Nagdagdag

ka ng

panibagong

problema?!

Chapter 75

Matthew Aristotle

Hindi ako pumasok ngayon sa company, nandito lang ako sa mansion. Araw Ngayon ng sabado at kasalukuyan kong tinuturuan magbasa si Ruth, nandito kami sa kwarto niya.

Nakakabasa naman na siya ng maayos, may mga awards din siya galing sa school. 1st hanggang 3rd grading ay consistent siya sa top 1 student sa kinder, next school year ay grade 1 na siya.

“Daddy where’s Daddy Theo?”

Natigilan ako sa pagmumuni-muni ng biglang tanong sakin ni Ruth si Theo.

“Ahh anak baka may pinuntahan kagabi at hindi

nakapagpaalam

sakin or sayo.”

Sagot ko naman sa kaniya.

“Nag away po ba kayo?!”

Tanong niya ulit sakin.

“No baby, bakit naman kami mag aaway ng daddy Theo mo?!”

Sagot at tanong ko din sa kaniya.

“Are you sure po?

Bawal

po mag lie.”

Tanong niya sakin. Bigla akong natawa sabay himas sa buhok niya.

“

Syempre

hindi, hindi nag

li-lie

si daddy.”

Sagot ko naman sa kaniya para hindi niya mapansin na nag sisinungaling ako sa kaniya. Tinuloy na namin ang pagbabasa hanggang sa natapos na kami.

Nagising ako kanina na hindi siya lumalabas ng kwarto akala ko tulog pa siya ngayon pero kilala ko si Theo. Mas maaga pa siya nagigising kesa sakin.

Flashback……

“Mrs. Lydia nakita mo na bang lumabas si Theo?!”

Tanong ko kay Mrs. Lydia

Bigla itong lumapit sakin na

ipinagtaka

ko naman.

“Ahh sir, kase… N-nakita ko si Sir Rafael po kagabi lumabas ng mansion gabing gabi na po at bihis na bihis,

hinabol

ko po siya at

tinanong

kung saan siya pupunta ng mga

ganung

Oras pero hindi niya po ako

pinansin

. Dire-diretso lang po siya hanggang sa

makalabas

po siya ng gate dala ang sports car po niya.”

Mahabang sagot sakin ni Mrs. Lydia na

pinagtaka

ko.

“Anong Oras siya kagabi umalis?”

Tanong ko sa kaniya ulit.

“Mga 9pm na po.”

Sagot niya sakin.

“9pm? So gising pa ako ng mga Oras na iyon, pagkatapos namin mag usap galing sa office niya.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Tumawag na ba siya sayo ngayon?!”

Tanong ko ulit kay Mrs. Lydia.

“H-Hindi pa po Sir, simula pa po kagabi.”

Sagot ni Mrs. Lydia sakin. kinuha ko ang phone ko sabay

tinawagan

ko ang number niya, nag

ri-ring

lang ito hanggang sa matapos na ang seconds na tawag ko sa kaniya.

“Hindi niya

sinasagot

ang tawag ko.”

Sabi ko naman kay Mrs. Lydia.

End of flashback…..

Nasa living room ako ngayon at hawak ko ang cellphone ko para kontakin ulit si Theo, kokontakin ko pa lang siya nung maramdaman ko ang dalawang kamay na pumulupot sa tiyan ko mula sa likod ko sabay patong ng ulo niya sa balikat ko.

Lilingunin ko sana kung sino iyon pero ayaw niya akong pakilusin paharap sa kaniya.

“I’m sorry! Please…. Forgive me.”

Sabi ni Theo sakin. Humarap na ako sa kaniya. Malungkot ang buong itsura niya sakin.

“Okay lang sakin iyon! Ako ang dapat mag sorry dahil naging

manhid

ako sa nararamdaman mo, tsaka bakit ngayon ka lang? Saan ka galing? Umalis ka daw kagabi sabi ni Mrs. Lydia sakin, saan ka

nagpunta

kagabi?!”

Marami kong tanong sa kaniya. Imbes na sagutin ang mga tanong ko dahil sa nag aalala ako sa kaniya bigla niya lang akong niyakap ng mahigpit.

“Theo may nangyari ba na hindi ko alam?!”

Tanong ko sa kaniya dahil nakakapangduda ang kinikilos niya ngayon sakin.

“Wala! walang nangyari, namiss lang kita sobra.”

Sagot naman niya sakin. Napayakap na lang ako sa kaniya, siguro marahil ay namiss niya ako kagabi. Gusto niyang humingi ng sorry sakin at kung ano-ano pa.

“Okay lang iyon!

Pinapatawad

na kita kahit wala kang kasalanan sakin.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Ako din!

Pinapatawad

na rin kita. Pero pwede ba akong

humiling

sa iyo?!”

Tanong niya sakin.

“Oo naman, ano iyon?!”

Tanong ko sa kaniya.

“Pwede bang huwag ka ng umalis sa tabi ko? Huwag mo akong Iwan?

Nagseselos

ako kapag magkasama kayo ni Ethan,

nalulungkot

ako kapag

naiisip

ko na baka

ipagpalit

mo na ako sa kaniya at Iwan mo na ako dahil nagkabalikan na kayo.”

Malungkot niyang sabi sakin.

“Theo, hindi at hindi mangyayari iyon! Ikaw ang asawa ko. Bakit naman kita

iiwan

? Para saan? kay Ethan lang ba dahil sa kaniya kaya kita

iiwan

?! Para ko naman

tinapon

ng basta-basta ang kasal natin. May obligasyon ako sayo at

pinangako

ko iyon sa Daddy mo kay Chairman Tan. Kaya impossible

iyang

sinasabi mo kahit okay na kami ni Ethan.”

Pagpapaliwanag kong sabi sa kaniya. Mas Lalo pa niyang hinigpitan ang pagkakayakap sakin.

“Ganun ba? Maraming salamat Matthew, siya nga pala. Kahit na anong

mangyari

, lagi na akong hihingi ng sorry sa iyo.”

Malungkot niyang sabi sakin. Nagtaka naman ako sa sinabi niyang iyon.

“Huh?! Bakit ka naman lagi mag so-sorry sakin?!”

Tanong ko sa kaniya.

“Basta! Kahit na anong mangyari, hihingi at hihingi ako ng sorry sayo dahil sa mga kasalanan nagawa ko before sayo ganun din sa magagawa ko pang kasalanan sayo sa future.”

Sabi niya sakin na parang matalinghaga sakin ang sinabi niyang iyon.

“O-Okay?! S-Sige, tatanggapin ko lagi ang sorry mo sakin, may kasalanan ka man na ginawa o wala.”

Sabi ko naman sa kaniya na may pagdududa.

“Salamat! Salamat ng marami Matthew.”

Naluluhang sabi niya sakin sabay hinalikan ako sa pisngi at niyakap ako ng mahigpit. Niyakap ko na rin siya pabalik dahil nagkaayos na kaming dalawa.

“Kumain ka na ba?

Ipaghahanda

kita ng

makakain

,

lulutuan

kita ng favorite mo.”

Tanong at sabi ko na rin sa kaniya.

“Hindi pa ako kumakain. Tara,

sabayan

mo ako kumain.”

Masayang sabi niya sakin. Hinawakan niya ang kamay ko at naglakad kami papuntang kitchen. Pagdating namin doon, umupo siya sa Isang upuan at nakatayo lang ako dahil naghahanda ako ng sangkap na lulutuin ko. Naka face palm lang siya sa ibabaw ng mesa na parang batang pinapanuod kang magluto ng pagkain niyo.

Nagluto ako ng java na may rainbow rice at manok na parang sa Mang inasal na liempo na malaki. Grill na malaki na may bakal na takip ang gamit kong pagluto doon. Ako ko magluto ng pagkain namin. Naghanda na ako, nagsandok na ako ng kanin at saka ulam.

Lumipat na kami sa dining room, naghain na ako ng pagkain at mukhang masayang masaya siya na e-excite para kumain. Panigurado kasi na gutom na gutom na siya ngayon kung saan man siya nanggaling. Hindi ko alam kung saan siya nagpunta.

Gustohin ko man tanungin kung saan siya galing pero huwag na lang baka pag awayan pa namin iyon. Mas okay na yung ganito na nagkabati kami at ligtas siyang nakauwi kung saan man siya galing.

“Amoy pa lang masarap na.”

Sabi niya habang nakangiti at excited na kumain.

Nagsandok na ako ng akin ng kaunti dahil kumain na ako kanina ng breakfast kasama si Ruth.

“Kumain na tayo!”

Sabi ko sa kaniya matapos kong magsandok ng pagkain at naupo na sa tabi niya. Kumuha siya ng kutsara at nagsandok ng kanin at kumuha ng kaunting ulam sa liempo.

“hmmmmm…. Ang

sarap

, Pinoy na Pinoy ang

lasa

. Saan mo

natutunan

ito, pwede mo ba akong

turuan

?”

Masayang sabi niya sakin.

“

Sinubukan

ko lang gawin iyan,

napapanuod

ko lang siya sa mga video sa social media. Kaya sinubukan ko gawin iyan ngayon, okay naman ba?!”

Tanong ko sa kaniya.

“

Pinaka

okay! Sobrang

sarap

talaga. Kung ganito lagi pagkain lulutuin mo sakin, tataba ako nito dahil masarap magluto ang asawa ko.”

Sabi niya sabay natawa.

“Bolero! Kumain na nga lang tayo. Hahaha.”

Natatawang sabi ko naman. Kumain na kaming dalawa. At nung natapos na kami, nag paalam siya sakin na maliligo lang siya at magpapahinga. Tumango na lang ako, pero hindi parin nawawala sa loob ko na parang may kakaiba sa kinikilos ni Theo ngayon.

Hindi na ako nakapag paalam sa kaniya dahil natutulog na yata siya ngayon, umalis ako ng mansion papuntang Hospital. Hinatid ako ng driver ko doon at sinabi ko na tatawag na lang ako sa kaniya kapag kailangan kong magpasundo dito.

“Nurse Eunice, nasaan si Doc. Erica?”

Tanong ko sa kaniya pagpasok ko sa loob nung dumiretso ako papuntang information desk dito sa ground floor ng hospital.

“Ahh baka po nasa office po niya siguro Director. Babalik na po ba kayo dito sa hospital doc?”

Tanong niya sakin.

“Oo, don’t worry. Babalik na ako rito.”

Masayang sabi ko sa kaniya bago ako umalis papuntang elevator para sumakay na. Pag sakay ko sa loob ng elevator. Pinindot ko na ang number ng floor kung saan ang office ni Erica.

Pagdating ko doon lumabas na ako at naglakad papunta sa office niya. Nung nasa tapat na ako ng office niya kinatok ko ang pintuan ng office niya.

“Sino iyan?!‘

Tanong niya.

“Ako ito, si Matthew!”

Sagot ko sa tanong niya.

“Pasok.”

Sabi niya. Binuksan ko ang pintuan at pumasok na ako. Naabutan ko siyang nag lu-lunch sa loob ng office niya.

“Oh! Ikaw pala, napa rito ka? Babalik ka na ba?!”

Tanong niya sakin habang ngumunguya ng pagkain sa lunchbox niya.

“Hindi pa, Pero malapit na.”

Sagot ko sa kaniya sabay naupo malapit sa office table niya kung saan siya kumakain.

“Hindi ko alam kung anong meron kay Theo. Na

wi-

wirduhan

ako sa kaniya ngayon.”

Sabi ko pag umpisa ng kwentuhan namin.

“ ~~~ (

uhm

)… Bakit? Anong meron kay Sir Rafael?!”

Tanong niya sakin sabay subo ng pagkain niya. Inayos ko ang pagkakaupo ko sabay cross legs ng mga legs ko at pinatong ko ang kamay ko sa office table niya at tinukod ang ulo ko.

“Parang may ginawa siyang mali na hindi ko alam, I mean may something siyang

tinatago

sakin ngayon. Kagabi kase nag away kami about nga sa pagiging okay namin ni Ethan,

nagtapat

siya ng nararamdaman niya sakin. Gusto niya ako, mahal na niya ako dati pa. Alam naman niya na si Ethan ang gusto ko at mahal ko. Kaya dahil doon nag away kami,

nasaktan

ko ang

damdamin

niya pag uwi namin galing dito.”

Pag kwe-kwento ko sa kaniya.

“Oh, tapos? Anong nagawa niyang mali doon na

nagpapa

weirdo sayo sa mga

kinikilos

niya?!”

Tanong niya sakin.

“Umalis siya kagabi ng hindi ko alam. Tanging yung mayordoma niya ang

nakapagsabi

sakin na umalis si Theo kagabi after namin mag away. Mag so-sorry sana ako sa kaniya kaya lang ang Sabi niya ayaw niya muna akong makausap at gusto niya mapag isa. Iniwan ko siya sa loob ng office niya pero hindi ko naman alam na

lalabas

siya ng gabing-gabi. ”

Pagpapatuloy kong sabi sa kaniya.

“And then?!”

Tanong niya sakin.

“And then, nung nalaman ko na umalis siya kagabi nung sinabi iyon sakin ni Mrs. Lydia.

Kinontak

ko ang cellphone niya pero nag

ri-ring

lang iyon. Nag

alala

na ako sa kaniya nitong umaga lang dahil hindi pa siya

umuuwi

mula pa kagabi kung hindi pa sinabi sakin ni Mrs. Lydia iyon, hindi ko malalaman na umalis siya kagabi at hindi umuwi

ngayong

umaga. Tapos

ngayong

magtatanghali

lang siya umuwi ng hindi ko

napapansin

. Amoy alak siya at para bang may amoy ng

pabango

ng Isang babae

nakahalo

sa amoy ng alak, at hindi lang iyon… Nag so-sorry siya sakin about sa nangyari kagabi nung nag away kami at sa mga kasalanan pa daw niyang magagawa in the future ng hindi ko alam. Iyon ang sabi niya sakin kanina.”

Mahabang sabi ko kay Erica. Natigilan naman siya sa pagkain niya at nakakunot noo niya akong tinignan.

“Baka amoy ng alak na

ininom

niya kagabi ay amoy ng

pabango

ng babae? Hindi kaya?”

Tanong niya sakin.

“Hindi eh… Alam ko at alam mo rin ang amoy ng alak sa amoy ng

pabango

,

napag

aralan

naman natin ang mga chemicals noong college pa tayo sa chem lab. Kaya impossible yang sinasabi mo.”

Sagot ko naman sa kaniya.

“Hindi ko

masasabing

na

prapraning

ka ngayon Matthew pero feeling ko, kung ako nasa posisyon mo Ngayon. Magdududa na din ako. Sorry sa sasabihin ko ah?! Bigla ko lang naisip nung marinig ko

kwento

mo na baka….”

Seryosong sabi niya sakin.

“Na baka ano?!”

Tanong ko sa kaniya, inaantay ko ang sasabihin niya iyon dahil parang pinutol niya.

“Na baka may kasama siyang babae nung gabing iyon?!”

Sabi niya sakin. Natigilan ako sa mga sinabi niyang iyon. Kinabahan ako sa sinabi niya dahil kilala ko itong si Erica. Kapag nagduda ako sa Isang bagay, sa kaniya ako lunalapit at kapag nakuha na niya ang pinu-punto ko at naka relate siya sa kutob ko na iyon, tumatama at nagkakatotoo ang mga sinasabi niya sakin na sagot sa pagdududa ko.

“Nako Matthew,

bantayan

mo iyang si Sir Rafael baka mamaya mas malala pa iyan kay Ethan. Tignan mo o

obserbahan

mo ang mga kilos at

galaw

niya lalo na kapag magkasama kayong papasok sa trabaho. Possible kase na baka doon pumunta yung babae niya of meron.”

Sabi sakin ni Erica na parang binibigyan niya ako ng payo kung ano ang dapat kong gawin. Natahimik na lang ako sa mga sinabi niyang iyon sakin.

A/N;

Dudera

for today’s

bidyow

ang ating bida na si Matthew.

😅🤔….

Chapter 76

Ethan Nolasco

“

Mabuti

at naisipan mo pang umuwi? Nag enjoy ka bang kasama mo siya? Anong ginawa niyo? Nag honeymoon?

Sinulit

niyo ang buong araw na magkasama kayo? What? Tell me?!”

Sarkastikong sabi ni Maica pagdating ko ng bahay namin.

“Pwede ba Maica? Ayoko munang

makipagtalo

sayo ngayon,

pagod

ako! Matutulog na ako.”

Sabi ko sa kaniya. Aakyat na sana ako ng hagdan ngunit bigla niyang hinablot ang braso ko paharap sa kaniya.

“Huwag na huwag mo akong

tatalikuran

habang kinakausap pa kita. Ang tanong ko ang sagutin mo, bakit kayo nawala pareho? Maiintindihan ko pa kung ikaw lang ang nawala ng Isang araw, pero siya na nawala din ng araw na iyon. Hindi ko na alam kung ano pa ang iisipin ko. Kaya sagutin mo ako, Anong ginawa niyo at saan kayo nagpunta dalawa?!”

Galit niyang sabi sakin habang madiin niyang hinawakan ako sa braso ko.

Malakas ko naman iyon tinanggal sa pagkakahawak niya sa braso ko at tinignan ko siya sa mga mata niya.

“Kung saan man kami nagpunta at Anong ginawa namin ng araw na iyon? Wala ka na doon… How many times ko na sasabihin sa iyo na wala kang

pakialam

sa kung ano man ang gusto kong gawin sa buhay ko. Buhay ko ito, may buhay ka naman hindi ba? Bakit hindi ka na lang mag paka busy sa mga gusto mong Gawin?

Matutuwa

pa ako sayo dahil hindi mo ako

pinapakialaman

at hindi rin mo ako papakialaman.”

Sagot ko sa kaniya.

“Wala akong pakialam? Talaga? Baka

nakakalimutan

mo na asawa mo ako, kaya may pakialam ako sa buhay mo dahil asawa kita. Kaya lahat ng kilos, Oras, at

galaw

mo… Dapat kong malaman lahat!”

Diin niyang sabi sakin.

“Gusto mo malaman? Fine! Nag s*x kami dahil mahal namin ang isat-isa.

Pinagsaluhan

namin ang buong gabi na puno ng

pagmamahalan

na sa kaniya ko lang naramdaman at nagawa, unlike you? Wala akong maramdaman ni

katiting

na pag-ibig sayo dahil una

palang

, hindi kita mahal. Sinabi ko na sa iyo iyon hindi ba? Gusto mo talaga nasasaktan ang

damdamin

mo kapag sinasabi ko sayo ang totoo…. Na

sinusuka

na kita at gusto na kitang

hiwalayan

dati pa.”

Madiin kong sabi sa kaniya. At heto na naman siya, nag dra-drama sa harapan ko at lumuluha Ngayon.

“Paano mo nagagawa ang lahat ng ito sakin? Gusto ko lang naman na mahalin mo din ako, na

pahalagahan

mo ako kagaya ng

pagpapahalaga

ko sa kasal natin at pagmamahal ko para sayo. Ethan! Pakiusap, gagawin ko ang lahat ng nais mo. Lahat lahat gagawin ko para sayo. Huwag mo lang ako

hiwalayan

please!.”

Pagmamakaawa niya sakin sabay luhod sa harapan ko. Hindi ako nakaramdam ng awa sa kaniya. Niyakap niya ang mga binti ko pero inalis ko ang mga iyon.

“Pakiusap Ethan! Ako na lang, ako na lang ang mahalin mo.

Pangako

gagawin ko ang lahat ng gusto mo. Huwag mo lang akong

hiwalayan

… Mahal na mahal kita Ethan, please!

Maawa

ka sakin.

Ikakamatay

ko ang mawala ka….”

Hagulhol niyang pakiusap sakin. Ayaw niyang alisin ang mga kamay niyang nakapulupot sa mga binti ko pero marahas ko iyon tinanggal at sabay naglakad ng mabilis paakyat sa kwarto namin at sinara ko ang pinto.

“Ethannnnn!……”

Tawag niya sa pangalan ko habang humagulhol, napaupo siya sa ibabang baitang ng hagdan. Umaalingaw ngaw ang hagulhol niya sa living room ng bahay namin.

Narinig ko ang mga yabag niya paakyat sabay gustong buksan ang pinto ng kwarto namin sabay hampas ng kamay niya doon.

“Ethan buksan mo itong pinto! Please, mag usap tayo. Ethan!”

Hagulhol niya sa labas ng pintuan ng kwarto namin. Hampas ng hampas siya doon at may mga kasamang sipa pa iyon. Narinig ko na lang ang pagsandal niya sa pinto at napaupo na sa sahig sa labas.

“Ano bang meron siya na wala ako at hindi mo ako kayang mahalin kagaya ng pagmamahal mo sa kaniya?! Ano ba ang mga

pagkukulang

ko sayo Ethan, ginawa ko naman ang lahat! Binaba ko na pride at expectations ko para sayo? Bakit hindi mo parin ako

magawang

mahalin?!”

Hagulhol niyang sabi sa labas.

Naingayan na ako sa kaniya kaya binuksan ko ang pinto sabay tayo niya at pumasok sa loob at niyakap ako. Nakatingala ang ulo niya habang nakating sakin.

“Ethan ako na lang! Ako na lang mahalin mo pakiusap!….”

Hagulhol niyang sabi sakin habang yakap yakap niya ako. Inalis ko ang mga kamay niyang nakapulupot sa balakang ko, tinulak ko naman siya palayo sakin.

“Pwede bang tama na Maica?! Hindi na ako masaya sa piling mo at hinding hindi na ako magiging masaya pa sa tabi mo alam mo ba kung bakit? Dahil hindi kita mahal simula pa lang. Pinakasalan lang kita dahil sa obligasyon. Iyon ang totoo! Pero ang pagmamahal na

hinihingi

mo sakin, hindi ko

maibibigay

sayo.”

Sigaw ko sa kaniya dahil frustrated na ako sa kaniya sa pag iyak niya. Napatakip siya ng bibig niya at humagulhol pa lalo sa pag iyak niya. Napahilamos na lang ako sa mukha ngayon.

“Bakit ba ang

hirap

mo

pakiusapan

?

Paulit

ulit kong sinabi sayo iyon pero heto ka na naman at nagmamakaawa sa harapan ko. Wala kang dapat Gawin na kahit na ano para mahalin lang kita,  dahil wala! Wala talaga… Huwag mo ng

ipilit

ang sarili mo sakin, huwag mo na

hilingin

din na magugustuhan pa kita o mamahalin pa kita dahil sobrang impossible iyon, at kahit

kailan

si Matthew lang ang mamahalin ko hanggang sa

kamatayan

ko ganun din sa kabilang buhay! Siya lang. Siya lang ang mamahalin ko at wala ng iba,

isaksak

mo diyan sa

makitid

mong pag iisip.”

Sabi ko sa kaniya na pagalit dahil sawang sawa na ako sa mga ganitong drama niya na hindi naman nakakaawa. Niyakap niya ako pero hinawakan ko siya sa magkabila niyang braso at sabay layo ng sarili ko sa kaniya at tinulak siya sa kama.

Lumabas na ako ng kwarto namin papuntang labas ng bahay. Napag isip isip ko na sa mansion na lang ni Daddy ako matutulog ngayon doon.

“Ethan! Saan ka pupunta? Bumalik ka rito…..”

Sigaw niya mula sa loob ng kwarto namin. Hindi na ako huminto pa sa paglalakad ko papuntang labas ng bahay namin at sumakay na ulit ng sasakyan ko palabas ng bahay namin.

••••••••••

“

Hijo

! Anong ginagawa mo dito dis-oras ng Gabi?!”

Pagbaba ko ng sasakyan ko nung makapasok na ako sa loob ng mansion namin.

“Huwag mong sabihin na nag away na naman kayo ng magaling mong asawa?!”

Dugtong na Sabi ni Mrs. Dorothy sakin.

“Ano pa nga po ba?!”

Sagot ko sa tanong niya sakin.

“Nandyan po ba si Daddy?”

Tanong ko kay Mrs. Dorothy.

“Nasa office siya, pupuntahan mo ba?”

Sagot at tanong niya sakin. tumango na lang ako at naglakad na papasok sa loob ng mansion at nagtungo sa office ni Dad.

Pagpasok ko sa loob, natigilan si Dad sa binabasa niya at tinignan ako. Nakaupo siya sa swivel chair niya at nakasandal.

“It’s already late in the evening, why are you here my dear son?!”

Tanong sakin ni Dad.

“Dito po muna ako matutulog

ngayong

Gabi. Ayoko muna umuwi sa bahay, nag away kami ni Maica. Siya kase

nauna

, ginawa ko lang naman kase Dad yung ginawa mo noon kay Mom.”

Sabi ko sa kaniya. Napakunot noo siya sa sinabi ko na iyon.

“Anong sinabi ko na ginawa ko sa Mom mo noon?!”

Tanong niya sakin. Napailing na lang ako dahil nakalimutan na niya ang kinuwento niya sakin.

“Dad! Seriously?! Hindi mo

matandaan

kinuwento mo sakin noong nakaraan na nandito ako bago ako umalis?”

Tanong ko sa kaniya na natatawa.

“What is it nga?! I don’t remember anything na sinabi ko sayo dati!”

Galit niyang tanong sakin. I laughed hard na dahil nakalimutan na niya talaga.

“Fine! Yung

pagtanan

mo kay Mom noon dahil ayaw mong

magpakasal

sa babaing

gustong

ipakasal sayo ni lolo.”

Sagot ko sa kaniya habang natatawa. Naningkit ang mga mata niya sakin sabay crumpled ng Isang papel at binato ako.

“Shut up! So anong ginawa mo?

Tinanan

mo si Matthew? Bakit mo ginawa iyon, kasal na siya kay Rafael Theodore hindi ba?”

Tanong ni Dad sakin.

“Yup! I know na kasal na sila but inside of his heart, ako pa rin ang laman niyon at ganun din sakin. We deeply in love each other dad, and you know what?

Nagmana

nga talaga ako sayo.”

Explain ko sa kaniya sabay upo sa bakanteng upuan na katabi ng office table niya.

“What is it?”

Tanong niya sakin.

“Naka points na ako sa kaniya not just once but twice.”

Sabi ko naman kay Dad na proud na proud ako sa sinabi ko na iyon. Napailing na lang si Dad sakin sabay natawa.

“Dad’s my Son! Nasa dugo mo talaga ang pagiging anak ng General. Mabilis

kumilos

at

makapuntos

bago

makapuntos

ang

kalaban

.”

Natatawang sabi ni Dad sakin. Nagtawanan na lang kaming dalawa.

“Alam kong

mabubuntis

ko siya ulit Dad, at kapag nangyari iyon… Dadalhin ko siya dito para

ipaalam

ko sayo na totoo ang sinasabi ko.”

Confident kong sabi kay Dad iyon.

“Okay! Gusto ko na mag ka apo as soon as possible. Kaya

bigyan

mo na ako ng apo huh? Kailangan ko iyon kaagad.”

Sabi niya sakin.

“Yes Dad! I promise

mabibigyan

na kita ng apo soon.”

Sabi ko sa kaniya sabay tayo na sa kinauupuan ko.

Tumayo na ako para mag paalam sa kaniya sabay tayo ng matuwid at nag salute sa kaniya at ganun din siya sakin.

Paglabas ko ng office ni Dad, naglakad na ako papunta sa kwarto ko para matulog na. Pero bago ako matulog, nakahiga na ako sa kama sabay kinuha ko ang phone ko at sinubukan kong tawagan si Matthew.

Nag ring ito ng ilang beses at maya-maya sinagot niya.

“Hello?”

Tanong niya sa kabilang linya.

“Hello, good evening Cariño ko.”

Sabi ko sa kaniya habang naka ngiti.

“Good evening din Ethan,

napatawag

ka?”

Tanong niya sakin.

“Wala! Gusto lang kita makausap,

kumusta

ka na Cariño ko?”

Malambing kong tanong sa kaniya.

“Okay naman ako, Ikaw?”

Tanong niya sakin.

“Kanina hindi okay pero ngayon na narinig ko ang boses mo, okay na okay na ako ngayon. Para akong

nakainom

ng Isang pill o potion na galing sayo kaya naging okay na pakiramdam ko.”

Mahabang sagot ko sa kaniya habang nakangiti.

“Mr. Nolasco? Duma-damoves ka ba sakin?”

Tanong niya sakin.

“Oo! Duma-

damoves

ako ngayon sayo, Nasa courting stage na tayo.”

Sagot ko naman sa kaniya.

“What? Courting stage? Ano balik highschool lang? Tsaka wala akong alam na may courting stage pala, hindi mo ako na inform na

nanliligaw

ka pala?!”

Sagot naman niya sakin mula sa kabilang linya.

“I’m sorry to say this Mr.

Santillan

, but hindi ka

makakapasa

ng exam at

makaka

graduate until hindi mo ako

sinasagot

.”

Seryosong sabi ko sa kaniya.

“Exam your ass… Anong

makaka

graduate at

makakapasa

ako sayo? Hello? Matagal na akong graduate sa mga

panloloko

mo sakin before, kaya immune na ako diyan.”

Sabi niya sakin na ikinatawa ko sa sinabi niya.

“But Mr. Santillan, rules is rules hindi kita papa graduate-tin hangga’t hindi mo ako

sinasagot

. That’s an order!”

Natatawa ako pero pinipigilan kong matawa habang kausap siya. Kaya naka maintain ang boses ko na parang Chief talaga.

“Anong rules na

pinagsasabi

mo? Tsaka Anong graduate? Para saan ba? Ano ba yung

sasagutin

ko sayo?

Umayos

ka nga Ethan?!”

Seryosong sabi niya sakin mula sa kabilang linya.

“Hindi mo alam kung ano dapat ang

isasagot

mo sakin? Yes or No lang ang

isasagot

mo sakin.

Uulitin

ko ang tanong. Nasa courting stage na tayo,

nililigawan

na kita as my future partner soon. Can you be my future partner soon Mr. Santillan?!”

Seryosong tanong ko sa kaniya.

“Ethan

itulog

mo na iyang

kalasingan

mo, good night na at maaga pa kami

bukas

ni Theo sa company. Good night and sweet dreams!”

Sabi niya sakin sabay end ng call. Napatingin ako sa cellphone ko at wala na siya sa kabilang linya. Nabato ko ang unan ko sa pader ng kwarto ko.

“

Sayang

! Hindi bale, gagawin ko na lang sa personal ang

panliligaw

ko para sayo. Gagawin ko ang lahat

masagot

mo lang ulit ako.”

Sabi ko at napangiti dahil sa iniisip ko. Nilapag ko na ang phone ko sa ibabaw ng single table sa tabi ng lampshade at saka nahiga na at natulog na.

A/N; Ang Corny mo Ethan haha

😅, Isa

pa itong si Matthew na paka kill joy

😅😂….

Chapter 77

Matthew Aristotle

“Sir Matthew, may

nagpapabigay

po sa inyo.”

Sabi sakin ni Mrs. Maricel sabay bigay sakin ng Isang bouquet ng roses. Mas malaki iyon sa unang bouquet ng rosas na galing kay Ethan. Nasa loob ako ng office ni Theo at wala si Theo rito dahil may meeting siya sa board.

“

kanino

daw galing?”

Tanong ko sabay inabot ko ang bouquet of roses na binibigay niya sakin.

“Hindi ko po alam kung

kanino

po galing, basta po naka received po ako ng email galing po sa ground floor na may bulaklak po at

pinabibigay

daw po sa inyo.”

Sabi niya sakin.

“Sige,

makakaalis

ka na. Salamat sa

pagkuha sa ibaba at pag abot sakin.”

Pagpapasalamat ko kay Mrs. Maricel, tumango siya at lumabas na sa office ni Theo.

Inusisa ko kung kanino galing ang bulaklak na iyon. May nakita akong dedication card doon na maliit sa loob ng mga Rosas. Kinuha ko iyon at binuksan.

To ; My Cariño

I’d love to live by your side to death,

And take away, for you, My last breath.

I can be everything when you are near,

And leave behind any issues; my dear.

From;

Votre

vrai

mari, Ethan!

❤️❤️

Nakangiti na pala ako ng hindi namamalayan. Bakit ba ang lakas ng appeal ng lalaking ito sakin? Kahit sa mga ganitong pa bulaklak niya at mga letters, malakas ang epekto ng mga ito sakin.

“

first love never dies.”

Sabi ko. Tinago ko iyon sa hindi makikita ni Theo para hindi siya magalit o mag away kami. Pero bago ko gawin iyon may naisip akong plano, planong makakasira sa bait ni Maica. Kinuha ko ang cellphone ko at humanap ng magandang angulo sabay kuha ng litrato sa sarili ko hawak ang bulaklak na iyon.

Ang Caption ko;

Comeback 06/25/2023

❤️💔

(Feeling in love)

Ayan ang Caption ko bago ko iyon ipost ay ginawa kong public ang post ko na iyon except kay Maica na kung saan ay hindi siya makakapag comment sa picture ko na iyon.

“

hintayin

ko na lang ma triggered ang

bruha

.”

Sabi ko sabay ngiting successful. Tinago ko na ang bulaklak na iyon para hindi makita ni Theo mamaya pagpasok niya rito sa loob.

“Hi babe! How are you? Anong ginawa mo noong nasa meeting pa ako?”

Masiglang bati sakin ni Theo sabay yakap sakin.

“Hmmm… Nothing,

binasa

ko lang naman ang ilang company papers mo here. Hindi naman ako na bored.”

Sabi ko naman sa kaniya ng nakangiti.

“Well, that’s good to hear. are you hungry? It’s already lunch time, shall we eat lunch outside?”

Tanong niya sakin.

“Yeah! Sure.”

Sagot ko naman.

“Let’s go!”

Aniya. Sabay na kami nag lakad palabas ng office niya. Naglakad na kami sa hallway papuntang elevator at sumakay na para makababa sa ground floor.

“What do you want to eat?”

Tanong niya sakin.

“Well, something sweet and sour, maybe? Kanina pa kase

nangangasim

ang

sikmura

ko at nag cra-crave sa ganun

lasa

ng pagkain.”

Sabi ko naman sa kaniya nung makalabas na kami.

“Something sweet and sour? Okay? Sige, curious ako sa pagkain na iyan. Parang gusto ko

tikman

iyan.”

Sabi naman niya sakin.

Pagpasok namin sa Isang kilalang restaurant sa second floor kami pumwesto, pagkaupo namin may lumapit samin na waiter at hingi ang order namin.

“Hello Sir, welcome to ********* restaurant. What is your order po mga sir?!”

Masayang sabi ng waiter na iyon samin sabay bigay ng menu at humawak na ng papel at ballpen para mailista niya ang pagkain oorderin namin.

“Give me, special niyo dito na Chinese cuisine.”

Sabi ni Theo sa lalaki. Half Chinese kase si Theo, si Chairman Tan ay purong Chinese pero hindi mo masasabing Chinese siya kase sobrang fluent niya kase magsalita ng Tagalog or Filipino. ang mother naman ni Theo ay purong Pinay.

“Okay sir, copy! How about you po Sir?”

Tanong sakin ng waiter na iyon.

“May food ba kayo

na sweet and sour ang flavor? Nangangasim kase

sikmura

ko at

hinahanap

hanap

ko yung

lasa

niyon. Meron ba?”

Tanong ko sa waiter

“Ahhh y-yes Sir?! Mukhang

naglilihi

yata kayo?! Haha… We have Sweet and sour pork, and sweet and sour fish.”

Sabi naman niya sakin. Nagpantig ang pandinig ko sa mga dish na iyon.

“Yeah, yeah…. That two, give me that two.”

Masayang sabi ko at kanina pa kumakalam  na Ang sikmura ko kanina pa at gustong makakain niyon.

“Got your order Sir, wait lang po kayo ng 45 minutes po. thank you!”

Sabi niya sabay naglakad na palayo samin. Nahuli kong nakatingin si Theo sakin.

“What?”

Tanong ko sa kaniya.

“Are you serious na kakain ka ng dalawang dish na sweet and sour ang flavor? Sa pag

kakaalam

ko

nakarami

ka ng

kain

kanina bago tayo pumasok sa company?”

Tanong niya sakin.

“I know! Pero

masisisi

mo ba ako kung mabilis akong

magutom

?”

Sagot ko sabay tanong ko na din sa kaniya. Hindi na siya nakapagsalita pa. Nag cellphone na lang ako sa inuupuan ko, pagbukas ko ng socmed ko ay thousand of like and reacts na ang pinost ko kanina. Puro positive comments ang na received ko sa mga friends ko sa scomed.

“Thank you for waiting Sir, here’s your order our best chinese dish here Chow mien and Yangzhou fried rice.”

Sabi ng waiter sabay lagay ng mga pagkain sa harapan ni Theo siya yung waiter na nagpunta samin kanina para kunin ang mga order namin.

“Thank you!”

Sabi ni Theo sa kaniya.

“And here’s your order Sir, a whole plate of sweet and sour pork and a whole plate of sweet and sour fish.”

Sabi naman niya sakin.

“Thanks.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Wait niyo po yung Drinks niyo po, I se-serve po kaagad

nakalagay

po sa small bucket with full of ice cubes.”

Masayang sabi ng waiter samin.

“Okay! Thank you again.”

Sabi naman ni Theo.

Nauna na akong kumain dahil kanina pa ako gutom na gutom. Inuna kong kainin ang sweet and sour pork. Hindi ko na pinansin si Theo dahil sobra ng kumakalam ang sikmura ko kanina pa.

“Hindi ka naman siguro gutom na gutom ano? Hinay hinay lang baka

mabilaukan

ka.”

Natatawang sabi niya sakin..

“Ahh… Bahala siya, kanina pa ako gutom eh.”

Sabi ko naman sa kaniya.

Hindi ko na pala namalayan na naubos ko na pala ang kinakain ko, sunod kong kinain ang sweet and sour fish. Hindi ko din napansin ang pagdating ng waiter at nilapag sa harapan namin ni Theo ang drinks na nakalagay sa bucket na maliit na puro yelo ang laman.

“Mukhang gutom na gutom yata kasama niyo Sir.”

Natatawang sabi ng waiter kay Theo. Pero hindi ko na lang sila pinansin dahil gutom na gutom talaga ako.

“

Hayaan

mo na lang, huwag mo na lang

pansinin

. Kanina pa siya

nagugutom

eh.”

Sabi niya sa waiter.

“Oo nga po, pero

pansin

ko hindi naman po

gaanong

mabili

ang inorder ni Sir po dito and kapag may mga nag o-order po niyan dito mga babaing

buntis

po ang kumakain niyan pong

kinakain

niya.”

Sabi ng waiter kay Theo. Naririnig ko lang silang mag uusap pero wala lang sakin. Hindi na nakapag salita so Theo sa sinabi ng waiter at umalis na pala ito sa tabi namin.

After namin kumain, hindi ko parin alam kung bakit feeling ko ay gutom parin ako. Paglabas namin ni Theo sa restaurant na iyon hindi ako masaya. Gutom parin ako. Hanggang sa may nakita akong nagtitinda ng hilaw na mangga na may alamang.

Patago akong nawala sa tabi ni Theo para bumili. Hindi niya alam na bumibili ako, naglakad siya ng naglakad palayo sakin patawid na ng highway pabalik na sa Company.

“Kuya!

Pabili

ako.

Anim

na

malalaking

hilaw

na

mangga

yung

naka sliced na,

tsaka

damihan

niyo yung

ginisang

alamang.”

Sabi ko sa tindero ng mangga. Ginawa naman niya ang utos ko, binalot niya sa transparent na plastic na malinaw ang anim na malalaking hilaw na mangga na hiwa na at sa Isa pang balot ng plastic ay ang ginisang na alamang.

Nag hanap ako ng food court dito sa labas at nakakita naman ako ng bakanteng food court na may mauupuan. Pag upo ko doon hindi na ako nag aksaya pa ng Oras at agad ko na kinain ang mangga na hilaw na malalaki kasama ang ginisang alamang.

Nung maubos ko na iyon, na satisfied na ako sa kinain ko na iyon. Nabusog na ako sa kinain ko at hindi na ako nakaramdam pa ng gutom.

Pagbalik ko sa Company. Bigla na lang nagtakip ng ilong ang ibang nakasabay ko sa loob ng elevator.

“Ang baho naman niyon, na

aamoy

mo ba? Amoy alamang.”

Sabi ng babaing employer.

“Hindi kaya, ang

bango

kaya. Ginisang alamang iyon. Iyon ang

nakain

ko with matching hilaw na mangga before noong pinagbubuntis ko ang

panganay

ko. ”

Sabi naman ng kasama niyang babae.

“Ahh Basta! Ang baho ng amoy, ayoko ng

ganung

amoy.

Nakakasuka

.”

Tugon naman ng babae sa kaniya.

Pagdating ko sa office ni Theo. Natigilan sila ng executive secretary niya na si Mr. Thaddeus dahil sa pagdating ko.

“Where have you been?”

Seryosong tanong sakin ni Theo.

“Ahh what’s that smell? It smells disgusting!”

Sabi niya sabay takip ng ilong. Naamoy din ng executive secretary niya iyon sabay nagwave ng kamay sa tapat ng ilong niya na parang nababahuan din. Tinapat ko naman ang kamay ko sa bibig ko sabay buga ng hininga ko at inamoy.

“Hindi naman ahh? Ang

aarte

niyo. Hindi lang kase kayo nakakain ng hilaw na mangga na may ginisang alamang noong mga bata pa kayo. Hindi kayo sanay sa buhay

mahirap

.”

Seryosong sabi ko sa kanila at agad naglakad papunta sa sofa para umupo.

Hindi ko na lang sila pinansin dalawa sa pag uusap nila, Hanggang sa dinalaw na ako ng antok. Kakaupo ko pa lang rito sa sofa at para akong hinehele niyon at hindi ko na nga napigilan pang labanan ang antok ko kaya naman nakatulog na ako.

Nakatulog ako sa sofa sa loob ng office ni Theo. Maya-maya pa ay nakaramdam na ako ng pamumulikat sa right leg ko.

“Ahhh!

Arayyy

…. Sh*t muscle cramp.”

Sabi ko sabay dahan dahan kong inunat ng maigi ang para ko pati narin mga daliri ko sa paa.

“What happened?”

Alalang tanong ni Theo sakin. Akma sana niyang hahawakan ang right leg ko pero umayaw ako dahil nag fo-focus akong ituwid ang right leg ko na ako lang mag Isa.

“Muscle cramp.”

Sagot ko sa kaniya after mawala ng pamumulikat ng kanang binti ko. Nawala din ang antok ko niyon dahil sa sakit.

“

Halika

na nga, umuwi na tayo. Para doon ka na sa kwarto

makapag

unat

at hindi dito,

nangangalay

ka kase diyan sa sofa.”

Sabi naman niya sakin. Tumayo na ako at inayos ko na ang sarili ko, Gabi na pala sa labas at hindi ko namalayan o napansin ang Oras kung ilang Oras ako nakaidlip.

Nung nasa loob na kami ng sasakyan at bumibiyahe na pauwi sa mansion. Nakakita ako ng balut vendor sa gilid ng highway at may mga bumibili sa kaniya. Tinapik ko kaagad ang right arm ni Theo na katabi ko ngayon.

“Theo…”

Tawag ko sa kaniya.

“Yup? Why?!”

Tanong niya sakin sabay lingon din sakin.

“Gusto ko ng

balot

.

Bumili

tayo,

natatakam

kase ako eh. Sige na!”

Pagmamakaawa ko sa kaniya.

“Okay Sige, bibili tayo. Manong

padaan

kay

kuyang

nagtitinda

ng balot sa gilid,

bumili

ka ng balot para kay Matthew.”

Utos ni Theo sa driver.

“How many pieces do you want?”

Tanong niya sakin.

“Hmmm…. 6? Pwede

anim

na balot?”

Sagot ko at sabay tanong na din kay Theo.

“What? Are you serious? Anim talaga na balot?”

Takang tanong ni Theo sakin. Tumango naman ako sa kaniya sabay pout ng lips na parang sad face.

“Okay, okay sige. Kuya

bili

ka ng anim na balot para kay Matthew.”

Utos ni Theo sa driver sabay abot ng Perang pambili dito at lumabas na siya para bumili. Ilang saglit pa ay bumalik na si kuyang driver na may dalang Isang supot ng anim na balot at may Isang suka. Sabay bigay sakin, kinuha ko naman iyon sa kaniya.

“

Yehey

! Thank you Theo.”

Masayang sabi ko sa kaniya. Ngumiti na lang ito habang nakatingin sakin, at agad na kaming bumiyahe pauwi sa mansion. Pag uwi namin sa mansion nagpaalam na ako kay Theo na aakyat na sa kwarto ko.

Pagpasok ko sa kwarto ko agad akong nagpalit ng damit sabay kumain ng balot sa may veranda ng kwarto ko na ako lang ang mag Isa.

A/N; it’s a sign na nga ba na

juntis

ulit ang ating bida? Haha

🤔😅…

Chapter 78

Hannah Gonzales

“Ano girl? Anong balita sa pregnancy test mo?”

Tanong sakin ng kaibigan kong si Catherine. Kaibigan ko siya sa bar na pinagtratrabahuan ko. Hawak ko ngayon ang pregnancy test at kasalukuyan akong nandito sa loob ng Isa sa mga cubicle ng CR na pang babae.

Napatingala ako sa kisame habang inaantay ko ang result ng Pregnancy test ko. Ilang linggo na kase ako hindi dinadatnan ng dalaw ko. Nakaramdam na rin ako ng pagkahilo at pagsusuka Minsan sa trabaho ko at sa school. Pero okay naman ang lagay ko at wala akong nararamdaman na kahit na anong sakit maski lagnat.

Ilang saglit pa ay tinignan ko na ang pregnancy test at bigla ko iyon nahulog dahil sa pagkagulat ko. Bumagsak sa sahig ang pregnancy test na ginamit ko na nabili ko sa malapit na pharmacy.

“

Hoyyy

girl! Huwag mo akong

paghintayin

dito. Ano ng result ng Pregnancy test mo?”

Tanong ni Catherine sakin. Dinampot ko ang pregnancy test at sabay lumabas ng cubicle, naluluha akong inabot kay Catherine iyon. Natigilan siya nung makita niya akong naluluha. Sabay abot ng pregnancy test na binibigay ko sa kaniya.

“OMG!!!

Buntis

ka?! S-Sino ang ama? Boyfriend mo ba?”

Tanong niya sakin pero umiling ako sa kaniya. Napatakip siya ng bibig dahil sa pagkabigla.

“k-kung hindi ang boyfriend mo ang ama? E-Edi sino? Don’t tell me

sinunod

mo ang sinabi ko sayo nung

unang

Gabi mo sa bar? Hannah,

nagbibiro

lang ako niyon, alam kong inosente ka sa

ganung

bagay. Ginawa mo?”

Tanong niya sakin. Tumango naman ako bilang sagot niya.

“Bakit?”

Concerned niyang tanong sakin. Nangingilid ang mga luhang lumalabas galing sa mga mata ko. Halo Halo ang nararamdaman ko ngayon. Takot, Kaba, pangamba at mga negative thoughts na naiisip ko na possible ay hindi ako makapag tapos.

“Eh kase kailangan ko ng Pera. Malaking Pera ang kailangan ko, hindi pa kase ako

bayad

sa huling

buwan

ko sa univ., nag promissory note ako at na

ngakong

babayaran

ngayong

buwan

kasama na ngayon na

kulang

ko sa miscellaneous fees ko sa university.”

Sabi ko kay Catherine. Napasapo na lang siya sa noo niya.

“

kabago

bago mo

palang

sa bar, unang Gabi mo na dali ka na kaagad? Kilala mo ba ang naka

buntis

sayo?”

Tanong sakin ni Catherine. Bigla kong naalala ang pangalan ng lalaking iyon. Rafael, Rafael ang pangalan niya.

“R-Rafael… Rafael ang pangalan niya.”

Sabi ko kay Catherine.

“Rafael? Yun lang? Hindi mo tinanong ang whole name niya?”

Tanong ni Catherine sakin.

“H-Hindi eh…”

Kinakabahan kong sagot sa kaniya.

“Ano nang gagawin natin ngayon diyan? Gusto mo bang

ipalaglag

natin iyan?…

Ayyy

kaso

, bata ka pa. 18 years old ka pa lang. Ang allowed na mag pa abort ng bata sa taong kilala ko 22 ang

edad

pataas

.”

Sabi ni Catherine sakin.

“Patay tayo kay boss nito. Ayaw pa naman niyang may

sabit

lalo na sa mga kagaya mong buntis dito sa loob ng bar,

natatandaan

mo ba ang ginawa ni boss kay Janice?

Pinalayas

niya si Janice dito sa bar kagabi dahil

nabuntisan

ng lalaking

binayaran

siya. Tapos Ikaw naman na

baguhan

ang sumunod?!”

Mahabang sabi ni Catherine sakin. Kinabahan ako lalo at hindi ko alam ang gagawin ngayong sa batang nasa sinapupunan ko ngayon. Alam kong dugo pa lang ito pero may buhay na rin ito sa loob ng tiyan ko. At Isa pa, hindi alam ng boyfriend ko ang trabaho ko.

Natatakot din ako na baka malaman niya ang totoo at nabuntisan ako ng kung sino-sinong lalaki dito sa pinag tratrabahuan ko ngayon. Halos wala na akong maisip na matino kaya nakaramdam ako ng pagod kahit hindi pa kami pumapasok sa bar.

“Uuwi na lang muna ako, Catherine. Ayoko malaman ni boss ito. Baka pwede ko siyang kausapin bukas pagpasok ko. Ikaw na lang gumawa ng paraan, mag

dahilan

ka na lang na nag over time ako sa school. Sige na Catherine…”

Pakiusap ko sa kaniya. Bumuntong hininga muna siya bago sumagot.

“Sige, sige…  Ako na bahala kay boss kapag hinanap ka.

Pasalamat

ka at

baguhan

ka kung hindi, baka

masesante

ka na rin kagaya ng mga dating nag

tratrabaho

dito sa bar na

laging

wala kaya ayun, hindi na nila namalayan na

tanggal

na sila dito. Sige na, ako ng bahala! Mag

iingat

ka sa daan huh?”

Sabi ni Catherine sakin.

“Salamat! Maraming salamat Catherine…”

Sabi ko sa kaniyang naluluha. Pagkalabas namin ng comfort room na iyon, naghiwalay na kami ng daan. Umuwi na ako sa amin. Sumakay lang ako ng jeep pauwi sa amin, bumaba ako sa Isang kalye at naglakad na ako papasok sa kalyeng binabaan ko.

Pinaka dulo pa ang bahay namin. Gawa sa light materials ang pader at bubong ng bahay namin sa barong-barong kami nakatira. Ako, ang nanay ko, at dalawa kong kapatid na lalaki na mga bata pa parehong nag aaral sa pampublikong  elementarya malapit lang sa bahay namin.

“Ang aga mo yata ngayon? Wala ka bang trabaho?”

Tanong sakin ni nanay.

“Wala po!

Pinasara

muna ng boss ko yung pinag tratrabahuan namin dahil

aalis

siya

importante

, wala naman kase

magtitingin

sa restaurant niya kaya

pinasara

na lang niya muna. Bukas, may pasok na ako sa trabaho.”

Pagsisinungaling ko kay nanay. Hindi rin niya kase alam na pumapasok ako sa bar. Ayaw niya iyon na trabaho, mas okay na daw ang marangal na trabaho kahit kaunti lang ang sweldo mo kesa naman sa trabahong madumi na malaki ang kinikita mo pero konsensya mo naman ang kalaban mo.

“Matutulog na po ako nanay, maaga pa po pasok ko bukas.”

Pagpapaalam ko sa kaniya.

“Matutulog ka na kaagad? Hindi ka lang ba kakain?”

Tanong niya sakin.

“Hindi na po

inay

,

busog

na po ako.”

Sabi ko kay nanay sabay akyat ng lumang hagdan papunta sa kwarto ko. Pagpasok ko sa kwarto ko ay agad kong sinara ang pinto at napasandal roon.

Patawarin

mo ako nay kung

binigo

kita. ang aga ko

kasing

nag

landi

at heto, buntis ako at hindi ko kilala ang ama ng

batang

dinadala

ko ngayon sa sinapupunan ko. Patawarin mo po ako nanay kung hindi ko na yata kayo

maiaahon

sa

kahirapan

po.

Naluluhang sabi ko sa isip ko. Napatakip ako ng bibig para hindi ako makagawa ng ingay mula sa pag iyak ko. Umiyak lang ako ng umiyak Hanggang sa nakaramdam ako ng pagod at hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako sa higaan ko na katre o papag.

Nagising ako na sumisilip na ang araw mula sa sirang bintana ng kwarto ko. Bumangon na ako at saka nag ayos. Bahala na kung anong mangyayari. Iniisip ko ngayon kung paano ko sasabihin sa boss ko sa bar na may laman ang sinapupunan ko at makiusap na huwag niya ako patalsikin o tanggalin sa bar kahit maging janitress ako papayag ako sa ganung trabaho sa bar, huwag niya lang ako tanggalin.

Bumaba na ako at naabutan kong nag aalmusal ang mga kapatid ko na lalaki, nakasuot na sila ng uniform pangpasok sa eskuwelahan.

“Good Morning Ate!”

Sabay nilang bati sakin. Ngumiti ako sa kanila ng pilit.

“Oh! Hannah, Gising ka na pala.

Sumabay

ka na sa kanila kumain ng

agahan

. Nga pala Hannah anak, wala na tayong

bigas

. Baka may

naitatabi

ka diyan na Pera pang

bili

lang ng

bigas

natin para mamaya hanggang sa kinabukasan. Hindi pa kase nag

aabot

si

kapitana

ng

limang

kilong

bigas

saming

mga street sweeper baka sa susunod na araw pa.”

Mahabang sabi ni nanay sakin..

“Ahh nanay, wala pa po eh! Baka

mamayang

gabi pag uwi ko galing sa trabaho may pera akong dala pang

bili

ng bigas, subukan niyo muna kay aling tanya

makautang

kahit dalawang

kilong

bigas mamaya para

mamayang

gabi, ako na lang mag

aabot

ng

bayad

sa kaniya mamaya pag uwi ko.”

Sabi ko kay nanay.

“

Nakakahiya

na ate

mangutang

kay aling tanya. Baka

bungangaan

kami niyon o hindi kami

pautangin

niyon kapag

umutang

kami ng bigas sa kaniya. Hindi pa tayo bayad sa mga

utang

natin sa

tindahan

niya.”

Sagot ni Gio sakin. Sumunod sakin na kapatid ko.

“Kaya nga ate. Baka hindi kami pautangin niyon, Nakita ko kase siya nung Isang araw na

bimubungangaan

Sina aling Isabel dahil

nangungutang

din sila kay aling tanya. Hindi niya sila

pinautang

kahit nag

mamakaawa

na si aling Isabel sa kaniya hindi niya parin iyon pinansin at pinautang. ”

Dugtong naman ni Gillian na bunso kong kapatid, pang babae ang pangalan niya pero lalaki iyan.

“Sige, sige… Ako nang bahala! Gagawa ako ng paraan para may

mabili

tayo ng bigas mamaya pag uwi ko.”

Sabi ko sa kanila. Nung matapos na kumain ang mga kapatid ko, nagpaalam na sila samin ni nanay na papasok na sila. Naglalakad lang sila papasok sa eskuwelahan, kasama sila sa feeding program ng school nila dahil kulang daw sila sa timbang pareho.

Habang kumakain ako sa plastic namin na mesa, nahagip ng mga mata ko ang litrato ng Isang lalaki na naka post sa bungad ng dyaryo. Pinagmasdan ko maigi ang Mukha ng lalaking iyon. Nabasa ko ang pangalan niya sa ibaba ng picture niya.

Rafael Theodore Tan

President/Chairman of

RTan

group of Companies.

Nung mabasa ko iyon bigla kong nabuga ang iniinom kong kape kaya pati si nanay ay nagulat sa ginawa kong iyon.

“

Aba’y

bakit mo

binuga

yung

kape

na iniinom mo? Tignan mo oh, nabasa yang hawak mong dyaryo na

kakabili

ko lang sa labas.”

Inis na sabi ni nanay sakin.

“

P-

Pasensya

na nanay.

Nasamid

kase ako

naubo

ako sa kinakain ko. Hindi ko

nanguya

ng mabuti ang kinakain ko.”

Pagsisinungaling ko kay nanay.

RTan

group of Companies? Alam ko ang Lugar ma ito, malapit lang sa bar ito. Pupuntahan ko ngayon din ang walang

hiyang

lalaking iyan.

Sabi ko sa isip ko at agad na tumayo sa kinauupuan ko.

“Hannah, saan ka pupunta? Mamaya pa

klase

mo hindi ba?”

Tanong ni nanay sakin.

“Ahh

opo

! Nakalimutan ko nga palang sabihin sa Inyo na may P.E kami Ngayon kaya maaga pasok ko ngayon.. Sige po nanay,

maliligo

na po ako sa

banyo

.”

Pagsisinungaling ko ulit sabi sa kaniya. Napailing na lang ako dahil tatlong beses na akong nag sinungaling kay nanay.

Patawarin mo ako nanay kung

nagsisinungaling

ako sa Inyo. Kailangan kong

pagtakpan

muna ang lahat ng nagawa kong kasalanan sa Inyo, kabilang na sa

pagbubuntis

ko. Pupuntahan ko lang ang walang hiyang ama ng batang ito sa sinapupunan ko.

Sabi ko sa isip ko. At naligo na, pagkatapos ko maligo ay nagbihis ako ng damit, nagdala ako ng uniform ko para mamaya diretso na ako papasok sa university pagkagaling ko sa kompanyang iyon. Nagpaalam na ako kay nanay at naglakad na palabas ng bahay. Nag iba ako ng daan at saka sumakay sa Isang jeep papunta sa kompanyang iyon.

Binaba naman ako doon sa malapit. Naglakad ako papunta sa kompanyang iyon at ng makarating na ako. Papasok na sana ako sa loob pero hinarangan ako ng dalawang guard na nagbabantay sa labas.

“Anong kailangan mo sa loob?”

Tanong sakin ng Isang guard.

“Kailangan kong makausap ang may Ari ng kompanyang ito ngayon din kaya

papasukin

niyo ako.”

Ma awtoridad kong sagot sa kanila.

“Bakit? Anong kailangan mo sa boss namin? Bakit mo siya gustong makausap?”

Tanong ng Isang guard sakin.

“Wala ka na doon kung anong pag

uusapan

namin, kalalaki

niyong

tao

napaka

chismoso

niyo?!”

Mataray kong sabi sa kanila. Nag Ika pumilit ako pumasok pero hindi nila ako pinapapasok sa loob. Marami ng nakatingin sakin ngayon dito, Lalo na sa mga nagtratrabaho dito sa Kompanya na pumapasok sa entrance at ganun din sa loob.

“Ano ba? Sabing

papasukin

niyo ako eh, gusto ko makausap ang may ari ng kompanyang ito.”

Sigaw ko sa kanila. Pero natawa na lang ang dalawang guards na iyon. Nakaisip naman ako ng paraan para makapasok sa loob.

“

Halaaa

! May

nahimatay

sa loob oh,”

Sabi ko sabay turo sa loob. Napalingon naman ang dalawang guards sa loob kung saan ako may tinuturo sa loob. Sabay takbo ko papasok sa loob. Hinabol naman nila ako.

“Huli ka! Akala mo makakalusot ka samin ahh… Ang galing mo kaming lokohin para

maisahan

mo kami? Hahaha…”

Tawa ng guard na nakahuli sakin. Hawak niya ang Isang braso ko at ganun din ang Isang guard sa isa ko pang braso.

“Ano ba? Bitawan niyo nga ako?! Gusto ko lang makausap ang may Ari ng kompanyang ito, ang boss niyo.

Dalhin

niyo na lang ako sa kaniya ngayon kahit

bantayan

niyo pa ako, kakausapin ko lang siya.”

Sabi ko sa kanilang dalawa. Sasabat na sana ang Isang guard sa may kanan ko nung may magsalita sa likuran namin.

“Bitawan niyo siya!”

Kalmadong utos niya sa dalawang guard at agad nila akong binitawan. Pinagmasdan ko ang lalaking iyon mula ulo hanggang paa. Mukha siyang babae tignan dahil sobrang puti niya at ang porma ng damit niya na kulay itim.

Lahat ng suot niya mula sa suot niyang turtle neck na black na panloob at sa pang ibaba niya na black din ganun din sa malaking jacket na lang formal attire na kulay black din.

Bagay na bagay sa kaniya ang suot niyang damit. Mukha siyang model dahil matangkad siya at maputi. Ganun din ang buhok niyang wavy hair style na itim na itim din. Wala kang makikitang kapintasan sa itsura niya.

“G-Good Morning po Sir Matthew.”

Sabi ng dalawang guard at nag bow sila rito sa lalaking kaharap namin ngayon.

“Anong meron at bakit niyo siya

kinakaladkad

palabas ng kompanya?”

Malamig niyang boses na tanong sa dalawang guard.

“

Uhm

kase… Nag pupumilit po siyang pumasok po rito sa loob po, gusto niya pong makausap si Chairman Tan po.”

Sagot ng guard sa kanan ko. Napatingin naman ang lalaki sakin.

“Anong kailangan mo sa Asawa ko?”

Mahinahon niyang tanong sakin.. nagpantig ang mga Tenga ko sa narinig ko.

A-asawa? A-asawa niya si Rafael Theodore?

A/N; OMG!!!! nagharap na ang legal wife at ang

kabit

?!

😲😱….

Chapter 79

Matthew Aristotle

“

Uhm

excuse me.”

Sabi ko nung nasa pintuan na ako ng office ni Theo. Natigilan naman si Theo at ang executive secretary niya sa pag uusap. Nagiging busy na si Theo ngayon dahil sa nalalapit na araw ng anniversary ng Company.

“Oh! Matthew, kanina ka pa ba diyan?”

Tanong niya sakin.

“Hindi naman, na interrupt ko ba kayo?”

Tanong ko sa kanilang dalawa.

“Hindi naman, palabas na rin si Mr. Thaddeus… Why?”

Tanong ni Theo sakin. Bumaling muna ako kay Mr. Thaddeus.

“Lumabas ka muna Mr. Thaddeus,

ipapatawag

na lang kita kapag tapos na  kami mag usap ng asawa ko.”

Magalang kong sabi sa kaniya.

“Yes Sir!”

Sagot niya sakin sabay bow ng ulo niya. Inaantay ko muna siya makalabas at sinarado na niya ang pinto.

“What is it Matthew?”

Tanong sakin ni Theo. Nilingon ko naman siya at nag smile ng pilit.

“May gustong kumausap sayo na babae. Well actually ngayon ko lang siya nakita, kilala mo daw siya. Theo! Lahat ng

kamag

anak mo from Chairman Tan… kilala ko, dumating lahat sila sa kasal natin sa Italy. bakit itong babaing ito hindi ko kilala at ngayon ko lang siya nakita?”

Seryosong tanong ko sa kaniya.

“M-Matthew, w-what are you talking about? Sino bang babae na iyan na gustong kumausap sakin at

nagsasabing

kilala ko siya?

Papasukin

mo nga siya rito sa loob ng office ko.”

Utos niya sakin.

Kinuha ko naman ang phone ko sa bulsa ng trench coat ko na itim. Sabay dial ng number ni Mrs. Maricel dahil pinaiwan ko kay Mrs. Maricel ang babaing gustong kumausap Kay Theo. Habang nakatingin ako kay Theo.

“Hello Mrs. Maricel?”

Unang sagot ko sa kaniya sa tawag ko.

“Yes!

Paakyatin

mo na siya dito!”

Ma awtoridad kong utos kay Mrs. Maricel mula sa kabilang linya. Pinatay ko na ang tawag ko kay Mrs. Maricel habang hindi naaalis ang mga mata ko kay Theo.

Hindi siya mapakali sa kina uupuan niya ngayon. Malakas naman ang Aircon dito sa loob pero mukha siyang pinag papawisan ngayon.

Ilang saglit pa ay bumukas ang pinto ng office ni Theo, niluwa nito ay si Mrs. Maricel at ang babaing nagpupumilit makausap kay theo.

Biglang napatayo si Theo sa pagkakaupo niya sa swivel chair niya nung makita ang babaing iyon. Halata sa mukha niya ang pagkabigla, lumingon ako sa babae at parang sa mga titig niya kay Theo ay may sinasabi na ito sa kaniya. Binalik ko ang tingin ko kay Theo at hindi siya makapaniwala sa mga nakikita niya ngayon sa harapan niya…

“What’s going on?”

Tanong ko sa kanilang dalawa. Napatingin silang pareho sakin.

“

Magkakilala

ba kayo, Theo?”

Tanong ko kay Theo.

“

Uhm

… She’s my cousin yeah!

Pinsan

ko siya sa mother side. Right?!”

Sagot ni Theo sakin. Hindi siya mapakali sa kinatatayuan niya. Nilingon ko naman ang babae sa harapan namin.

“

Uhm

…

O-

opo

!

P-

pinsan

ko po siya. Hindi ba Rafael?”

Sabi ng babae sabay ngiti nito.

“O-Oo naman Hannah..haha,

h-

halika

maupo

ka.”

Pag aya ni Theo sa babae na ang pangalan ay Hannah.

Naglakad naman si Theo at si Hannah papunta sa sofa. Naiwan akong nakatayo sa tabi ng office table ni Theo.

Parang may mali sa kanila!

Kinukutuban

ako ng hindi

maganda

sa kanilang dalawa. Parang may

tinatago

silang dalawa sakin ng hindi ko alam, at gusto kong malaman kaagad iyon sa lalong

madaling

panahon

.

Sabi ko sa isip ko habang pinag mamasdan ko silang nag uusap sa sofa.

“Ahh! Mag

pinsan

pala kayo sa mother side ni Theo right?”

Agaw ko ng atensyon sa kanila habang nag uusap sila.

“

Uhm

…

O-

opo

pinsan

ko po siya sa mother side po, b-bale mama niya Tita ko, yung mama ko naman po Tita niya.

Magkapatid

po kase ang mga nanay namin hindi ba R-Rafael?!”

Naiilang niyang tingin sakin kaya kay Theo na siya nakatingin ngayon. Pero bago niya sagutin ang tanong ko ay bumaling pa ito ng tingin kay Theo na para bang nagsesenyasan sila.

“Oh! Ganun ba? So bakit ka hindi

nakapunta

sa wedding namin sa Italy? I thought lahat ng kamag-anak ni Theo ay

napadalhan

niya ng wedding invitation namin at lahat naman sila pumunta doon

maliban

sayo?”

Tanong ko ulit sa kaniya dahil gusto ko mahuli siya sa sarili nitong bibig na may tinatago siya sakin ganun din si Theo.

“Matthew, ano ka ba naman?

Syempre

hindi sila

makakapunta

dahil mahal ang fare

pasakay

ng

eroplano

papuntang italy.”

Sagot ni Theo sakin. Sa halip na si Hannah ang sasagot sa tanong ko, si Theo ang sumagot. Ngumiti na lang ako para hindi nila maisipan na pinag dududahan ko silang dalawa.

“Oh! Ganun ba? Haha… I’m sorry! By the way I’m Matthew Aristotle Santillan-Tan… Partner and better half of Rafael Theodore Tan.”

Pagpapakilala ko kay Hannah sabay lahad ng kamay ko sa kaniya.

“A-Ako po si Hannah, Hannah Gonzales po. P-

pinsan

sa mother side ni Rafael po.”

Nauutal niyang pagpapakilala niya sakin. Sabay inabot ang kamay niya sa kamay ko at nag shake hands kami. Nanginginig siya pero hindi niya pinapahalata sakin napansin ko iyon ganun din ang bibig niya na nanginginig din at malamig din ang kamay niya.

“Mukhang

nilalamigan

ka yata?

Pahihinaan

ko ang Aircon para naman maging

komportable

ka dito sa loob ng office ng asawa ko.”

Mahinang sabi ko sa kaniya na Mukha akong seryoso at siya naman ay bakas sa kaniya ang pagkagulat at takot. Bigla niyang binitawan ang kamay ko. Nagpigil hininga naman ako sa harapan niya na kita na ang buto ko sa leeg at collar bone ko.

“Sige,

padadalhan

ko kayo ng

maiinom

ng asawa ko rito sa loob ng office niya para naman hindi kayo maubusan ng

laway

sa pag uusap at masarap ang kwentuhan niyo. Right Theo?!”

Sabi ko sabay baling kay Theo na bakas sa kaniya ang pagkabigla sa sinabi ko. Ngumiti na lang ako sa kaniya bago ako tumalikod at naglakad palabas ng office niya. pero bago ako makalapit sa pinto, tumigil muna ako saglit sabay nilingon ko ng kaunti ang ulo ko para silipin sila kung ano ginagawa nila.

Malalaman

ko din kung anong meron sa

inyong

dalawa ng babaing iyan Theo.

Sabi ko sa isip ko. At naglakad na ako palabas ng office niya habang nasa loob silang dalawa.

“

Mrs. Maricel”

Tawag ko sa kaniya, bigla naman itong lumapit sakin

“Pag

timplahan

mo sila ng kape at

ipasok

mo sa loob.”

Utos kong sabi kay Mrs. Maricel.

“Yes po Sir Matthew.”

Sagot niya sakin sabay bow ng ulo niya. Aalis na sana siya nung hinablot ko ang kamay niya.

“Bakit po Sir Matthew?”

Tanong niya sakin.

“Habang nilalapag mo ang kape sa harapan nila,

makiramdam

ka kung ano ang pinag uusapan nila,

maliwanag

? Huwag kang

magpapahalata

na

nakikinig

ka sa usapan nila.”

Seryosong dagdag ko pang utos kay Mrs. Maricel habang walang emosyon akong nakatingin sa malayo dahil balot ako ng pagdududa sa babaing iyon.

“

Opo

Sir Matthew.”

Sagot niya sakin at binitawan ko na ang kamay niya tsaka na siya naglakad palayo sa gawi ko. Lumingon ako sa office ng Executive Secretary ni Theo na si Mr. Thaddeus.

Naglakad ako papasok sa office niya at pumasok na sa loob. Nakita naman niya ako sabay tayo niya sa kinauupuan niya at nag bow sakin..

“What can I help you Sir Matthew?”

Tanong sakin ng Executive Secretary ni Theo na si Mr. Thaddeus.

“May

ipapagawa

ako sa iyo! Kailangan wala kang sasabihin kahit na sino

tungkol

sa

pinapagawa

ko sayo, maliwanag?”

Seryosong sabi ko sa kaniya.

“Ano pong ipapagawa niyo po sakin. Sir Matthew?”

Tanong niya sakin habang nakayuko siya sa harapan ko.

“Gusto kong

paimbistigahan

mo ang babaing kausap ngayon ng asawa ko. Alamin mo ang lahat lahat patungkol sa kaniya kahit

tuldok

pa iyan, kailangan kong malaman. Bibigyan kita ng Isang

linggo

para magawa mo ang

pinapagawa

ko sayo. Maliwanag ba?!”

Utos ko kay Mr. Thaddeus.

“

Masusunod

po Sir Matthew.”

Sagot niya sakin. Ngumiti ako na parang may binabalak na masama.

---

Rafael Theodore

“Anong ginagawa mo dito? Bakit ka nandito sa kompanya ko?”

Tanong ko kay Hannah nung makalabas na si Matthew sa office ko at tanging kaming dalawa na lang ni Hannah ngayon anga nandidito. Ang totoo walang araw na hindi ko siya naiisip, simula noong may nangyari samin na akala ko si Matthew ang naka s*x ko dahil sa sobrang kalasingan ko iyon pala ay siya pala.

“Pinuntahan kita dito dahil may gusto akong sabihin sa iyo. Buntis ako Rafael! At Ikaw ang ama.”

Galit na sabi ni Hannah sakin. Nabigla ako sa mga narinig ko mula sa kaniya. Parang huminto ang buong paligid ko ganun din ang pagtibok ng puso ko.

“I-Impossible, i-isang Gabi lang may nangyari satin dalawa at

aksidente

iyon dahil lasing ako. Baka hindi ako ang ama niyan, hindi ba sabi mo sakin na may boyfriend ka? Baka siya ang ama ng batang iyan at hindi ako? O baka naman sa ibang lalaki iyan at

pinapaako

mo lang sakin?”

Sabi ko sa kaniya pero bigla niya akong sinampal ng malakas. Nabigla ako sa ginawa niyang iyon. Magsasalita sana siya kaya lang biglang bumukas ang pinto at niluwa niyon ay si Mrs. Maricel.

“Sir, coffee niyo po.

Pinapabigay

po ni Sir Matthew po para sa

inyong

dalawa po.”

Magalang na sabi ni Mrs. Maricel samin. Lumingon ako kay Hannah na patagong nagpupunas ng luha sa pisngi niya. Nilapag naman ni Mrs. Maricel ang dalawang baso ng kape sa harapan namin at pagkatapos ay nag bow na siya sabay naglakad palabas ng office ko.

“Ang

kapal

ng mukha mo para sabihin sa akin iyan?

Napaka

hayop at ang gag* mo sobra.. Ikaw na yata ang pinaka gag*ng lalaki na

nakilala

ko sa buong Buhay ko. Hindi mo lang basta pinagsamantalahan ang kahinaan ko, binaboy mo pa ang

dangal

ng pagkababae ko at itong batang nasa sinapupunan ko na Ikaw ang ama?

Tatanggihan

mo? Anong

klase

kang lalaki? Anong

klase

kang tao?”

Sigaw niyang sabi sakin na may halong Galit. Lumuluha siya ngayon sa harapan ko.

“Hindi ko kailangan ng Pera mo. Ang kailangan ko, ang

mabigyan

ng ama ang batang ito dahil Ikaw ang may kasalanan nito. Kaya ako nagpunta rito at harap-harapan

nakikipag

usap sayo dahil gusto kong malaman mo na

nagbunga

ang

pangbababoy

mo sakin. Tapos

aayawan

mo itong batang ito na inosente at walang

muwang

na nasa loob ng sinapupunan ko? Tapos ano? Ipapalaglag mo ang batang ito? Paano ako? Bata pa ako! Parehas kaming nasa

bingit

ng

kamatayan

kapag

pinalaglag

mo siya. Pareho mong

sinira

ang buhay namin!”

Galit na Galit niyang sabi sakin na may diin bawat salitang sinasabi niya sakin.

“Kung ayaw mong

panagutan

ang batang ito dahil

duwag

ka o

di

kaya

bakla

ka! Haha… Ako na lang ang

magpapalaki

sa batang ito ng mag Isa. Hindi ko kailangan ng

yaman

o Pera mo, ang gusto ko ay ang Isang ama na

handang

mag

paka

ama sa anak niya. Handa siya sa

responsibilidad

na

kakaharapin

niya bilang Isang ama, at hindi Ikaw iyon dahil duwag ka. Wala kang

bayag

! Nag

kakalat

ka lang ng

binhi

mo sa mga babaing kagaya ko dahil ang asawa mo hindi ka mabigyan ng anak dahil parehas kayong may

lawit

.”

Sarkastikong sabi niya sakin.

“

Ipinapangako

ko sa batang ito

pagkasilang

niya sa mundong ito. Na hinding hindi niya makikita ang ama niyang duwag, ni litrato mo ni kung ano mang

tulong

ang

iabot

mo para sa kaniya ay hindi ko

tatanggapin

Basta galing sayo. Ganun kita

kinamumuhian

, lahat kayong mga lalaki

kinamumuhian

ko na kayo simula sa araw na ito. At ganun din Ituturo ko sa anak ko na nasa sinapupunan ko na

kamuhian

niya ang ama niya dahil naging duwag ito at hindi kayang

magpaka

ama sa kaniya.”

Galit na naluluhang sabi niya sakin. Hindi ako makapag salita dahil sa mga masasakit na salitang sinasabi niya ngayon sakin. Nakokonsensya ako sa ginawa ko, hindi ko alam na magbubunga ang ginawa kong kasalanan kay Matthew at sa kaniya.

Tumayo na si Hannah sa kinauupuan niya at tumingin sakin.

“Eto na ang huling beses na makikita mo ako,

magpakasaya

ka na sa

yaman

mo at

magbuhay

binata

ka hangga’t gusto mo.  Sana hindi ka

usigin

ng konsensya mo sa huli…. Ahh! Wala nga pala kayong konsensya mga

mayayaman

. Dahil konsensya niyo? Ang

kayamanan

niyo na hindi niyo naman

madadala

sa

langit

pag

namatay

kayo.”

Sarkastikong sabi niya sakin sabay kuha ng kape at isinaboy sa Mukha ko. Mabuti na lang at malamig na iyon dahil kanina pa binigay iyon ni Mrs. Maricel samin. Naglakad na si Hannah palabas ng office ko sabay malakas o padabog niyang sinara ang pintuan ng office ko. Naiwan na lang ako rito mag Isa at napabuntong hininga sabay pinunasan ko ang kapeng tumutulo sa mukha ko gamit ang kamay ko.

A/N; Very Wrong ka diyan Theo!

❌🙅…

At

grabe

din itong si Matthew,

nakakatakot

naman kapag

sumobra

na ang pagdududa. Hahaha

😅😱…

Chapter 80

Matthew Aristotle

Dumating na ang Anniversary ng Company. Sobrang pinaghandaan talaga namin itong

T

ercentenary Golden Anniversary

ng RTan group of Companies.

Kulay puti ang motif or theme ng event sobrang minimalist tignan at napaka elegant at classic. Ginanap ang event na ito sa malaking royal grand palace hall. Halos lahat ng upuan per table ay napapalamutian ng mga puting tela at mga designs sa gitna ng mesa.

At bawat upuan naman ay may tela na navy blue na design. Makukuha ng pansin mo ang mga naglalakihang chandelier sa kisame ng royal grand palace hall at ang malaking carpet nito sa sahig.

Nagdatingan na din ang mga kilalang tao na kabahagi ng company. Mga external shareholders and stockholders at iba pang naka partnership ni Theo whole over the world. Mga internal shareholders and stockholders na bahagi ng board of directors ng company ni Theo. Halos kompleto na ang lahat sa event na iyon, napuno ang loob na parang sakto lang sa Dami ng upuan at table ang Dami ng tao dito sa loob.

Kami na lang ni Theo ang inaantay, we are in our way papapunta sa Event. Nasa loob kami ni Theo ng Bentley continental gt limousine black. Nakasuot siya ng navy blue na tuxedo at may hawak na cane na black. Pormang porma siya sa suot na iyon at ako naman ay naka pure black mula sa panloob ko na suot, pang ibaba at sa mahabang coat na suot ko.

Pagdating namin sa event sa entrance pa lang papasok sa royal grand palace ay nakalatag na sa daan namin ang red carpet at mga kilalang media na sinalubong kami ng mga kislap ng camerang dala nila. Ngumiti kami sa kanila at kumaway, todo bantay naman samin ang mga escort namin papasok sa loob ng royal grand palace hall.

“Please all stand to Welcome, The President/Chairman of RTan group of Companies,

Mr

. Rafael Theodore Tan and his better half Mr. Matthew Aristotle Santillan-Tan. please give them a round of applause.“

Sabi ng MC. tumayo naman sila sabay lingon sa entrance ng royal grand palace hall kung saan kami papasok. Sa pagpasok namin kasabay ang masigabong palakpakan, nakatingin sila samin at masaya nila kaming binabati. Dumaan kami ni Theo sa gitna, gitna kase ang daanan papunta sa harapan paakyat sa grand stage.

Nakahawak ang right hand ko sa left arm ni Theo. Pagdaan namin sa gitna nila umakyat na kami sa grand stage. Inabot ng MC ang mic kay Theo nag dim ang light sa loob ng royal grand palace hall at kay Theo lang nakatapat ang spotlight sa kaniya.

“Thank you very much for coming to the Tercentenary Golden Anniversary of the RTan group of Companies. I, as the new President/Chairman of RTan group of Companies, promise to do everything so that this Company continues to flourish for many decades to come. even though my father’s death was sudden, the company was shut down in a massive investigation that has not yet been completed. We thought that the re-opening of the company would be delayed until its Tercentenary Golden Anniversary arrived but my father did not allow that to happen so I am here in front of you today in place of my father. your new Chairman of the RTan group of Companies, along with my spouse, my better half is to promise you that we will continue and expand even more what my father achieved during his time. again! Good evening and thank you very much for coming to the Tercentenary Golden Anniversary of the RTan group of Companies. Let’s have a great toast everyone! cheers for the great success of the Company!”

Mahabang message ni Theo sa lahat. Sabay Taas ng wine glass at ininom namin iyon ganun din ang mga tao nandito sa loob ng royal grand palace hall. Pagkatapos lahat mag toast ay nagpalakpakan ng malakas ang mga taong nandidito ngayon sa loob.

Pagbaba namin ng hagdan, naglapitan ang ilang external shareholders at partnership ni Theo na galing pa sa mga kilalang bansa like United States, United kingdom, Germany, Canada, Russia at kung saan saan pa.

“Thank you for coming! I wholeheartedly appreciate each one of your presence here at the golden anniversary of my Company.”

Ngiting sabi niya sa mga ito.

“We are happy to attend the anniversary of the RTan group of Companies. so? is he your partner? He looks like a woman. Do you have plans to have children for the next generation to lead for Chairman of the Company?”

Masayang tanong ng mukhang British na lalaki.

“We have no plans for that yet Mr.

Northman

, but we assure you that we will have a son soon and you are invited to his baptism. I look forward to all of you going there.“

Nakikipag biruan na sabi ni Theo sa kanila.

“Oh! That’s great. I’m looking forward for that.”

Sabi naman nito kay Theo.

“By the way, Where’s Mr. Ynares? I haven’t seen him before the start of ceremony.”

Tanong ni Mr. Northman kay Theo. Sasagot na sana si Theo sa tanong ni Mr. Northman nung biglang.

“I am here! I’m so sorry if I’m late.”

Sagot naman ni Rolando Ynares. Natigilan kaming pareho ni Theo dahil hindi namin aakalain na pupunta siya rito kasama sina Maica at si Ethan. Todo pa ang gown na suot ni Maica na kulay pula na backless pa.

“It’s good that you came here for the anniversary of the company Mr. Ynares, I thought I wouldn’t see you again at this important event.”

Sagot naman ni Rolando Ynares kay Mr. Northman.

“I can’t miss this event, Alfredo Tan, his father, and I have been friends since I was young. my whole life depends on this company. so why and what reason for me not to go?”

Tanong ni Rolando Ynares kay Mr. Northman.

“I don’t know what’s your excuse to not come for this memorable big company event. it’s your loss if you miss this kind of event.”

Ngiting sagot ni Mr. Northman sa kaniya.

“hahaha…yeah! you have a point, By the way Mr. Northman. I would like to introduce you my lovely and beautiful daughter, Mrs. Maica Borromeo-Nolasco.”

Sabi ni Mr. Rolando Ynares kay Mr. Northman. Tinignan muna ako ni Maica pero naunahan ko na siyang irapan sabay smirk.

“I’m glad to meet you Mrs. Maica Borromeo-Nolasco, I am Mr.William Northman, one of the large External Shareholders and partner of RTan group of Companies.”

Sabi ni Mr. Northman sabay nag shake hands sila nito.

“The pleasure is mine. Mr. Northman.”

Sagot naman ni Maica.

Matapos nilang mag usap, kumuha lang ako ng wine sa mga dumadaan na waiter. Sabay lapit kay Theo. At pumulupot sa kaliwang braso niya. lumapit naman samin si Mr. Rolando Ynares kasama si Maica at si Ethan.

“Hindi ko inaasahan ang pagpunta niyo dito sa Tercentenary Golden Anniversary ng RTan group of Companies. Why? Bakit kayo pumunta? Sa pag

kakaalam

ko ay hindi kayo invited dito sa event na ito.“

Kalmadong tanong ni Theo kay Mr. Ynares. Natawa naman ito sa sinabi niya.

“Rafael,

hijo

! Baka

nakakalimutan

mo na marami pa akong shares of stocks sa Company ng Daddy mo na Company mo ngayon?

Pinaalis

mo lang ako sa pagiging Vice President pero may lugar parin ako sa Company.

Tinanggalan

mo lang naman ako ng

puwesto

at

kapangyarihan

pero hindi ang ari-arian ko, kaya may karapatan akong pumunta rito.“

Confident na sabi ni Mr. Rolando Ynares kay Theo.

“Oh yeah! That’s right, may point ka sa sinabi mo. May mga ari-arian ka pa sa loob ng Company ko. Pwede ko na

sigurong

kunin ang mga iyon bilang collateral o kabayaran sa lahat ng

ninakaw

mo sa Company. Ang lakas nga ng loob mo na

magnakaw

ng perang hindi naman talaga naging iyo at hindi mo pinaghirapan

kitain

.“

Sarkastikong sabi ni Theo sa kaniya. Nawala ang ngisi sa mukha ni Mr. Ynares dahil sa mga sinabi ni Theo. Lumapit ito sa kaniya na limang inches na lang ang pagitan nila.

“

Binabalaan

kita Rafael, huwag na huwag mong gagalawin ang stocks ko.

Mahirap

akong

patumbahin

at

kalabanin

.“

Seryosong pagbabanta na sabi ni Mr. Ynares kay Theo. Napa smirk na lang si Theo sa pagbabanta ni Mr. Ynares sa kaniya.

“Is that a threat?”

Tanong ni Theo sa kaniya.

“Why? Are you threatened”

Tanong ni Mr. Ynares sa kaniya.

“Bring it on…..

Ninong

!“

Sagot naman ni Theo sa kaniya. Hindi na nakapagsalita si Mr. Ynares sa kaniya at umalis na ito. Nahuli kong nakatingin sakin si Ethan at bakas sa mga mata niya na gusto niya ako makausap.

Ilang Oras pa ang lunipas. Humiwalay muna ako kay Theo dahil kausap niya ang ilang shareholders na kasama sa board of directors niya. Nakatayo lang ako sa tabi malapit sa catering ng biglang may sumagi sakin at naramdaman kong tinapunan niya ako ng wine dahil na amoy ko ang amoy ng wine.

“

Opsss

! Sorry, I didn’t mean to do it.“

Sarkastikong sabi ni Maica sakin habang nakangiti na parang gusto niya akong bwesitin. Pinagpag ko naman ang suot kong damit na binasa niya. Mabuti na lang at hindi iyon halata na nabasa.

“Ewan ko ba, ang ganda ganda naman ng event na ito pero may Isang panget na

pinapasok

sa loob na ito at

nakaharang

pa sa

dinadaanan

ko.“

Sarkastikong sabi niya sabay taas ng kanang kilay niya. Huminga muna ako ng malalim sabay binuga iyon sa kawalan. Pinapakalma ko ang sarili ko dahil ayoko magalit.

“Nakita mo naman na malaki ang

daanan

hindi ba?

Hayyy

! Ewan ko nga ba din dito sa

kaharap

ko,

mahilig

palagi

sa grand entrance eh hindi naman eto fashion show para sa mga

bulag

!“

Mas sarkastikong sabi ko sa kaniya sabay ngiti ng malapad para mainis siya. Nawala ang ngiti niya at naging mean ang mukha niya.

“kung ako

bulag

? Ikaw naman ang ahas!

Manunulot

ng asawa. Hindi lang pala ako makakita ng ahas sa

gubat

, maski sa paligid ko Meron na din. Just like you!“

Sabi niya sakin.

“Okay lang na maging ahas, at least hindi naman ako kagaya ng iba diyan na matagal na siyang

sinusuka

ng asawa niya dahil hindi naman talaga siya minahal nito.

Pasalamat

nga ako na naging bakla ako at kahit

bakla

ako, nabubuntis ako, eh Ikaw? Babae ka nga.

Nasayo

na ang lahat pero

palyado

naman ang

matres

mo.“

Sabi ko sa kaniya with mean face. Kinuha ko ang wine glass ko na may laman.

“Tell me Maica, tell me why I shouldn’t throw this drink in your bitch ass face?”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“Caused you’ll never up off the floor bitch.”

Sarkastikong sabi niya sakin. Mabilis kong tinapon sa Mukha niya ang red wine sa wine glass ko sabay sinuntok ko siya sa ilong niya na ikinatumba niya sa mga pagkain. Nalaglag ang iba dahil nasagi niya iyon nilapag ko ang wine glass ko sa table at napansin kong nakatingin samin ang lahat.

“Look! I’m sorry, I’m so sorry… I didn’t mean to do it.”

Sabi ko sa kanila. Pero naramdaman ko na lang na hinawakan ako ni Maica sa buhok ko kasama na ang batok ko ng sobrang lakas. Hindi ako makagalaw sa pagkakahawak niya sakin dahil sa sobrang sakit ng pagkakahawak niya sa buhok ko at sa batok ko.

“

Halika

ditong

bakla kang hayop ka!“

Galit niyang sabi niya sakin. Pero umikot ako pailalim at nabitawan niya ako at siya naman ngayon ang hinawakan ng kamay ko sa buhok niya at sinabunutan siya ng Malala.

“Ouch! My hair, bitawan mo ako. Hayop ka!”

Galit niyang sabi sakin. Sinikmuraan ko siya gamit ang Isang kamay ko. Nang sumunod na nangyari, nakatakas siya sa pagkakasabunot ko sa kaniya at sinampal niya ako. Ngunit hindi naman ako natumba. Sinugod ko siya at sinampal ko siya gamit ang likod ng palad ko ng kanang kamay ko. Napahiyaw naman siya sa sakit dahil sa malutong ng pagkakasampal ko sa mukha niya.

Napasubsob siya sa mesa na kung saan nakalagay ang mga desserts at may fountain na cake syrup. Doon siya nasubsob na halos buong dalawang kamay niya ay nasubsob sa fountain ng chocolate syrup. Nabigla siya sa mga pangyayari.

“Ayan! Dapat lang yan sayo,

magpakalunod

ka sa chocolate ng sa

gayun

magkaroon ng tamis iyang sobrang

pait

mong

paguugali

.“

Sarkastikong sabi ko sa kaniya sabay palakpak.

“You Bitch!

Papatayin

kita!“

Galit niyang sigaw sakin sabay sinugod ako. Bigla niya akong tinulak sa bakanteng mesa napahiga naman ako doon at saka niya ako sinakal. Sinakal ko din siya sa leeg gamit ang dalawang kamay ko sabay sipa sa kaniya ng Isang paa ko palayo sakin. Natumba naman siya dahil sa pagkakasipa ko sa kaniya ng malakas at saka ko siya nilapitan at dinaganan ko siya sabay sakal sa leeg niya ng malakas.

Nagdilim na ang paningin ko sa kaniya at gusto ko na siyang patayin ngayon din.

“Ikaw ang papatayin kong hayop ka! At sisiguraduhin ko ngayong gabi, na

mamamatay

ka sa mga kamay ko!“

Galit kong sabi sa kaniya, gusto niyang hawakan ang mukha ko pero nilayo ko ang Mukha ko sa kaniya.

Naramdaman ko na lang na may pumigil sakin sa pagkakasakal sa kaniya at si Theo iyon nilayo niya ako kay Maica. Tinulungan naman ni Ethan si Maica tumayo at umuubo ito habang hawak ang leeg niya, pumagitna samin si Mr. Ynares.

“Anong nangyayari dito? Daig niyo pa mga

pusa

kung

magrambulan

sa daan para kayong mga walang pinag

aralan

!“

Sigaw na galit ni Mr. Ynares samin.

“Huh? Talaga lang ahh?! Coming from you? Kung hindi sana kayo pumunta sa event na ito dahil hindi naman kayo invited, edi sana hindi mangyayari itong

eskandalo

na ito na

kagagawan

ng panget mong anak!“

Bulyaw kong may pagka sarkastik kong sabi sa kaniya.

“

Hoyyy

!

Ilusyonadang

bakla, Ikaw Ang

nauna

at hindi ako. Huwag mo sakin

ibibintang

ang ginawa mong pang eeskandalo dito.“

Bulyaw na sabi sakin ni Maica.

“

Hoyy

Rafael!

Patahimikin

mo iyang asawa mo, baka hindi ako makapag

pigil

diyan.“

Galit na sabi ni Mr. Ynares kay Rafael.

“Tumigil ka na,

nakakahiya

sa mga guest natin.“

Mahinahong sabi ni Theo sakin.

“Eto na,

kakalma

na. Okay?!“

Pagsisinungaling ko sabay taas ng kamay ko na parang sumusuko na pero gusto ko pang gumanti kay maica. Hanggang sa tumakbo ako mabilis palapit kay maica ng hindi napansin ni Ethan at ni Mr. Ynares. Paglapit ko kay Maica ay hinaltak ko ng mabilis ang kwintas niya na puro diamonds.

“Wreck your f*

cking

diamonds bitch!“

Sabi ko. Nagtalsikan ng malakas palayo ang mga diamonds niya.

Nagulat si Maica sa ginawa ko at akma niya akong susugurin pero pinigilan na siya ni Ethan. hinatak naman ako ni Theo palayo sa kinatatayuan nila.

“Lumabas na kayo! Guard,

palabasin

sila sa loob ng event na ito ngayon din!“

Utos ni Theo sa mga guards at agad silang dinampot palabas ng Royal Grand Palace Hall.

“Let go of your filthy hands, bitawan niyo ako. Hindi pa tayo tapos Rafael. Balikan kita, babalikan ko kayo!”

Galit na sigaw ni Mr. Ynares kay Theo at sa mga tao dito sa loob habang kinakaladkad sila palabas ng hall na ito.

“Are you okay Matthew?”

Tanong sakin ni Theo habang tinutulungan niya ako punasan ang mga mantsa ng chocolate sa damit ko tsaka sa coat ko.

“Okay lang ako Theo!

Bwesit

talaga yang babaing iyan, ang panget sobra ng ugali.“

Sabi ko habang hinihingal.

Chapter 81

Maica

Borromeo

“This is all your god-damned fault Maica, kung hindi ka sana

nangulo

sa event. Hindi sana tayo

mapapalabas

doon. Kagaya ka din ng mama mo na

palengkera

at war freak!“

Galit na sabi ni Dad sakin.

“But Dad?! Siya ang nauna, hindi ako. Can’t you see kung anong ginawa niya sa diamond necklace ko worth of 500 million? He wreck it!”

Pagtatanggol ko sa sarili ko.

“I don’t care sa

kwintas

mo, ang

mahalaga

ay ang presence natin sa mga shareholders at stockholders ng kompanya.“

Diing sabi ni Dad sakin.

“Kailangan makabalik tayo sa kompanya at

higit

sa lahat, maging Chairman ako ng kompanyang iyon sa lalong

madaling

panahon.

Ipapamukha

ko kay Rafael na ako ang

karapat

dapat na maging Chairman at hindi siya.“

Dugtong pang sabi ni Daddy.

Pagkauwi namin sa mansion, umakyat na si Daddy sa kwarto niya. Ako naman gigil na gigil parin ako at galit na galit ako kay Matthew dahil sinira niya ang 500 million bvlgari diamond necklace ko.

“Tignan mo na? Kung anong ginawa sakin ng baklang iyon?

Muntik

na niya akong

patayin

sa harap ng maraming tao! Sinira pa niya ang

mamahaling

necklace ko na

nagkakahalaga

ng 500 million. Tapos

ipagtatanggol

mo pa siya laban sakin?!“

Sumbat ko kay Ethan.

“Oo nakita ko pero hindi ako

bulag

, Nakita kita na nilapitan mo siya at

sinadya

mong

tapunan

siya ng iniinom mong wine. Akala mo hindi ko nakita? Kitang kita ko ang buong pangyayari. Huwag na huwag kang

magsisinungaling

sakin ngayon din baka gusto mong ako ang

kumitil

sa buhay mo!“

Pagbabanta ni Ethan sakin. Hindi ako nakapagsalita sa mga sinabi niya dahil totoo ang mga sinabi niya. Sinadya ko lapitan si Matthew para galitin siya.

“Arrrrrrgggghhhh! Bwesit! Bwesit…. Puro na lang si Matthew, si Matthew! Ethan ako ang

dehado

dito, ako ang

kawawa

dito. Nakita mo naman hindi ba? Bakit siya na lang lagi ang

pinagtatanggol

mo kesa sakin na asawa mo? Anong klaseng asawa ka at hindi mo akong kayang

ipaglaban

?!“

Sumbat ko sa kaniya. Naiinis na ako at nagagalit na ako sa kaniya.

“Bagay lang sayo iyan! Ikaw Ang

nagsimula

ng

gulo

, ngayon

natikman

mo na ba ang sarili mong

kagagawan

? Huh! Tama lang sayo iyan.

Nawalan

ka ng malaking

halaga

na kwintas at

napahiya

ka pa sa harap ng maraming tao dahil sa

kagagawan

mo.“

Sabi niya sakin.

“Hindi rin kita

ipagtatanggol

sa kaniya o kahit kanino pa, bakit? Dapat lang sa iyo yun para naman

matanggal

diyan sa

pagkatao

mo ang pagiging

palengkera

at war freak mo. Saan ka man lugar

naroroon

,

ginugulo

mo at Ikaw ang

pasimuno

ng

gulong

iyon. ngayon? Kung hindi ka

magtatanda

sa

ginawang

pamamahiya

sayo ni Matthew?

Abangan

mo ang mga susunod na gagawin niya o ng ibang tao sayo at

papanuorin

nalang

kitang

kawawain

nila.“

Dugtong pa niyang sabi sakin. Sabay naglakad na palabas ng mansion.

“

Aaaaarrrrrrggggghhhhhh

!“

Sigaw ko ng malakas, gusto ko magbasag ng gamit dito pero naalala ko na wala kami sa sarili naming bahay, nasa mansion kami ni Daddy. Napasabunot nalang ako sa buhok ko ngayon dahil sa pagpipigil kong magwala.

“I want him Dead…. I want them Dead!”

Sabi ko habang naluluhang nanlilisik ang mga mata ko at naka close fist ang mga kamay ko dahil sa sobrang gigil at galit ko.

---

Ethan Nolasco

“ibaba niyo na lang po ako sa tapat ng subdivision iyan po.”

Sabi ko sa driver na sinakyan ko ng taxi. Binaba naman niya ako sa tapat ng subdivision kung saan nakatayo ang mansion ni Rafael.

Tapos na ang event na ginanap kanina. Naglakad na ako papasok sa loob ng subdivision. Hinarang naman ako ng guard na nasa guard house ng subdivision na ito.

“Saan po kayo Sir?…. Oh! Kayo po pala iyan PNP Chief Nolasco. Ano pong ginagawa niyo dito sa gate ng Subdivision po?!”

Tanong niya sakin.

“Pupuntahan ko lang kaibigan ko sa mansion ni Rafael Theodore Tan. Pwede ba ako pumasok?”

Tanong ko sa guard.

“

Aba

! Pwede po, Sige po pasok po kayo.“

Sabi naman niya sakin.

“Sige kuya, salamat!”

Masayang sabi ko sa guard at nag lakad na papasok sa loob ng Subdivision. Ilang kanto pa ang lalakarin ko bago ko marating ang mansion ni Rafael. Ilang minuto akong naglakad makarating doon.

Nung nasa tapat na ako ng malaking gate ng mansion ni Rafael. Tumingala ako sa malaking bintana sa may veranda ng mansion niya. Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ko ang number ni Matthew.

Ilang saglit lang na pag ring ay sinagot niya ang tawag ko.

“Hello?”

Sagot niya sa kabilang linya.

“Hello Cariño ko.”

Malambing kong tawag sa kaniya.

“Ethan? B-Bakit ka

napatawag

? Nasaan ka? Baka mamaya marinig ka ng asawa mo.“

Pag aalalang sabi niya sakin.

“No! Wala ako sa amin, iniwan ko si Maica sa mansion ni Mr. Ynares, nag aalala ako sa iyo.

Kumusta

ka na? Nakauwi ka na ba sa mansion?“

Tanong ko sa kaniya.

“Oo! Nandito na kami sa mansion. Okay lang naman ako. Kung iniwan mo si Maica sa mansion ni Mr. Ynares? Nasaan ka ngayon?”

Tanong niya sakin.

“Nasa tapat ako ng mansion ni Rafael. nandito ako sa may gate, nakatayo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ano? Nandyan ka sa labas? P-paano ka

nakapasok

ng subdivision?“

Tanong niya sakin. Sabay dungaw sa bintana. Nakita ko siyang dumungaw sa bintana at agad ko siyang sinenyasan na bumaba o lumabas ng gate ng mansion.

Nagets naman niya ang sinesenyas ko sa kaniya. Umalis siya sa bintanabg dinudungawan niya.

“

Antayin

mo ako diyan sa labas, tsaka huwag ka diyan tumayo.

Maglakad

ka papunta sa likod ng mansion, doon tanging mga maid lang

nakakalabas

doon.

Antayin

mo ako doon.“

Utos niyang sabi sakin.

“Sige! Antayin kita doon. Papunta na ako sa likod ng mansion.”

Sabi ko sa kaniya.

Binaba ko na ang tawag ko sa kaniya at naglakad na ako papunta sa likod ng mansion ni Rafael. Nung makarating ako sa likod ng mansion niya. Hindi nagtagal at lumabas si Matthew doon.

“Tara! Sumama ka sakin.”

Sabi ko sa kaniya sabay hawak sa kamay niya.

“T-Teka saan tayo pupunta?”

Tanong niya sakin.

“Basta, sumama ka lang sakin.”

Masayang sabi ko sa kaniya. Sabay hila sa kaniya at tumakbo kami palayo sa mansion ni Rafael. Lumabas kami sa exit way ng subdivision hindi yung dinaanan ko kanina. Pagkalabas namin sumakay kami ng taxi sa labasan.

Pagpasok namin sa taxi sinabi ko sa driver na ihatid kami sa subdivision na kung saan nakatira si Matthew dati. Hindi alam ni Matthew ang sinabi ko sa driver dahil pabulong ko lang iyon sinabi sa driver.

“Saan ba talaga tayo pupunta?”

Tanong niya sakin.

“Basta! Magugustuhan mo ang

ipapakita

ko sayo.

Magtiwala

ka lang sakin.“

Sabi ko naman sa kaniya.

Nung makarating na kami sa tapat ng gate ng Subdivision kung saan ang dating bahay ni Matthew, bumaba na kami. Natigilan si Matthew nung makita niya iyon.

Hinila ko siya papasok sa loob ng subdivision at naglakad na kami papunta sa bahay niya. Ilang minuto pa ay nakarating na kami sa tapat ng dating bahay niya.

“Anong ginagawa natin dito Ethan?”

Tanong niya sakin.

“

Bubuo

ng happiest memories na kasama ka ngayong gabi.“

Masayang sabi ko sa kaniya sabay lahad ng kamay ko sa kaniya. Napangiti naman siya sa sinabi ko at sinagot niya ang kamay ko. Hinawakan ko ang kamay niya at naglakad na kami papasok sa loob.

Pagpasok namin sa loob. Nilibot ni Matthew ang buong mata niya sa paligid, puno ng alikabok ang paligid at mga sapot ng gagamba. Hindi siya natakot bagkus siya ang naunang maglakad papasok sa loob.

“Namiss ko na itong bahay ko.”

Sabi niya sakin.

“Hindi na ako bumalik dito dahil sa mga memories na ayaw ko ng

balikan

pa na kasama ka, noong galit pa ako sayo.“

Dugtong pa niyang sabi sakin.

“Ngayong nakabalik ka na dito sa bahay mo, pwede ba natin

ibalik

ang

masasayang

alaalang

meron tayo dito ngayong Gabi?

Punuin

natin ng

pagmamahalan

ang buong bahay na ito ngayong gabi.“

Malambing kong sabi sa kaniya. Nakarating na kami sa kwarto niya. Humarap siya sakin sabay pulupot ng dalawang kamay niya sa batok ko at hinapit ko naman ang balakang niya gamit ang mga kamay ko padikit sa katawan ko.

“

Nababaliw

ako Cariño ko kapag hindi kita nakikita. Parang gusto kong ako ang

pumalit

sa

pwesto

ni Rafael ngayon para araw-araw kitang kasama at una kong nakikita sa

tuwing

gigising ako ng umaga hanggang sa

pagtulog

ko.“

Malambing kong sabi sa kaniya. Nagdikit ang mga noo namin at pati narin ang tungki ng ilong namin dalawa.

“Kahit malayo ako sa piling mo, lagi mong tatandaan na hindi ka

mawawala

sa isip at puso ko. Kahit na

ihelera

ka pa sa magagandang babae sa buong mundo. Ikaw at Ikaw parin ang

pipiliin

ko araw-araw, Cariño ko.“

Dugtong kong sabi sa kaniya.

“Mahal na mahal kita Ethan.”

Malambing niyang sagot sakin. Napalundag ang puso ko sa sinabi niyang iyon.

“Mahal na mahal din kita Cariño ko, Matthew Aristotle

Santillan

. Ikaw Ang buhay ko, sayo

umiikot

ang mundo ko.“

Sabi ko sa kaniya.

Nagpalapat ang mga labi namin pareho, at naging mapusok, lumalim at naging passionate ang halikan namin. Pinasok ko ang dila ko sa loob ng bibig niya at kinalikot ko ang loob ng bibig niya gamit ang dila ko. Gumapang ang mga kamay ko sa damit niya pang itaas at sabay hinubad iyon at ganun din ang ginawa niya sakin.

Napahiga siya sa kama niya, pumatong ako sa kaniya at hinalikan ko ang leeg niya pababa sa tiyan niya. Kinagat ko ang collar bone niya sabay dinilaan ko ang nipples niya magkabilaan.

Napaungol naman siya sa ginawa kong iyon. Inalis ko ang pagkakadila ko sa katawan niya, nagpunta ako sa labi niya at hinalikan ko siya sa labi niya tumugon naman siya sa halik ko. Hinubad niya ang pang ibabang suot niya at hinubad ko din ang akin.

“

Ipaparamdam

ko sayo ang

wagas

at

totoong

kong pagmamahal para sayo Matthew, at sisiguraduhin ko na hinding hindi mo iyon

makakalimutan

.“

Malambing kong bulong sa kaniya at sabay pumatong sa kaniya. Kinapa ko ang pang upo niya sabay hinanap ko ang lagusan niya. Nung makapa ko ang lagusan niya, dinilaan ko ang daliri ko sabay pasok sa butas niyang iyon.

“

Ohhh

f*

ck

…. E-Ethan…

Hmmmphhh

.“

Ungol niya. Napaliyad naman siya sa ginawa kong iyon. ginalingan ko ang paglabas pasok ng daliri ko sa loob ng lagusan niya. Nung una marahan lang Hanggang sa dinalawang daliri ko iyon at binilisan ko ang paglalabas masok ng dalawang daliri ko sa loob niya.

“

D-

Dont

stop Ethan… F-faster, faster….“

Sabi niya sakin. Sabay napahawak ang dalawang kamay niya sa matipunong kanang braso ko na iyon din kamay ng daliri ko ang ginagamit ko sa paglalabas masok sa butas niya.

Para siyang mababaliw ng mga Oras na iyon at palakas ng palakas ang ungol niya habang sinisigaw niya ang pangalan ko. Nag init na ako ng husto at hinugot ko na ang daliri ko sa loob ng lagusan niya na namamasa na. Dinuraan ko ng laway ko ang pagkalalaki ko. 10 inches sabay tutok sa bibig ng lagusan niya at agad kong pinasok iyon. Napaliyad naman siya sa ginawa kong iyon…

“F*

ck

! Your so tight Cariño ko….“

Sabi ko sa kaniya at sabay sinagad ko na sa loob ang kabuuan ko. Hinawakan ko siya sa magkabila niyang balakang at binuka pa niya lalo ang kaniyang mga hita para makabayo ako sa kaniya. Nakahawak naman ang dalawang kamay niya sa magkabilaan maugat at matipuno kong mga braso. Nag umpisa na ako bayuhin siya.

Maririnig sa buong kwarto niya ang ungol namin pareho at salpukan ng pagkalalaki ko sa butas niya tumatama sa singit ko ang matambok niyang pang upo. Pawisan kami pareho pero patuloy lang kami.

Missionary, Dog Style, Reverse cow girl, cow girl, woman on top, lotus na kung saan ay nakaupo siya sa lap ko paharap sakin at nakatulod ang mga kamay niya sa likod at ganun din ako. Tanong mga balakang lang namin ang gumagalaw. At Standing sex na kung saan nakatayo ako sa sahig at buhat ko siya habang nakasampay ang mga legs niya sa mga braso ko at nakapulupot ang mga kamay niya sa leeg ko at nakaharap siya sakin.

“I’m cumming…. I’m cumminggggg…. Ahhhhhh!”

Manly with seductive voice kong sabi sa kaniya kasabay ang pagsirit ng maraming punla ko sa loob niya. Napaliyad naman siya nung maramdaman niya ang mga punla ko sa loob niya.

“Wow! That was so intense Ethan.”

Sabi niya sakin.

“Indeed! Lahat ng iyon ay

binibigay

ko sayo dahil mahal na mahal kita. And I wanted to built a happy family with you someday Cariño ko.“

Sabi ko sa kaniya sabay halik sa labi niya. Pawisan kami pareho at habol hininga kaming dalawa, pagod kami pareho at nung mahugot ko na ang pagkalalaki ko sa kaniya. May ibang lumabas na kaunti galing sa butas niya.

Nahiga kaming dalawa sa kama niya at magkatabi kami. Ginawa niyang unan ang left arm ko samantalang siya ay nakayakap sakin. Nakatulog siya dahil sa pagod na ginawa namin. Pinagmamasdan ko siyang natutulog, napangiti ako dahil ang ganda niya pagmasdan matulog. Dahan dahan kong nilapit ang bibig ko sa kaniya at hinalikan ko siya sa noo.

A/N;

pasintabi

po sa mga kumakain Ngayon habang nagbabasa nitong chapter o may

kasamang

bata Ngayon. Rated SPG po ang theme natin for today’s bidyow! Hahahaha 🤣🤭

Araw-araw by: Ben&Ben

💗💓

Chapter 82

Third Person POV

“Nagawa mo na ba ang pinapagawa ko sayo?”

Tanong ng matandang lalaki na mga nasa 60’s ang edad. Nakaupo ito sa swivel chair nito sa office niya. Puno ng usok ang loob ng office niya dahil sa tabako na sigarilyo ng lalaking iyon.

“

Nalinlang

ko po siya matagal na. Ilang beses na po niyang

naibigay

sakin ang sarili niya. Kaya makakaasa kayo na

nakuha

ko na ang buong loob niya.”

Sabi ng matangkad na lalaki nakatayo sa harapan ng matandang lalaki na nakaupo sa swivel chair.

“Mabuti kung ganun…

Maisasakatuparan

natin ng maayos ang mga plano natin. Magagawa natin

pabagsakin

si Rafael sa kompanya. Tsk tsk tsk… Dahil sa

malanding

asawa niyang iyon,

mahuhulog

siya ng hindi niya namamalayan sa

patibong

natin.”

Sabi ng matandang lalaki nakaupo sa swivel chair at hithit ng tabako sa bibig niya na nakaipit sa dalawang daliri nito sabay buga ng usok galing sa bibig niya.

“

Kawawang

Rafael… Hahaha dahil sa

kalandian

ng asawa niya, hindi niya namamalayan na unti-

unti

siyang

mahuhulog

sa

patibong

natin ng dahil sa kagagawan ng asawa niya mismo.”

Natatawang sabi ng matandang lalaki naka upo sa swivel chair.

“Mukhang masaya ang Daddy ko ah? Anong meron?

Nagagawa

na ba niya ang

inuutos

mo sa kaniya?”

Sabi ng Isang maputing babae galing sa pinto at naglakad papunta sa tabi ng matandang lalaki.

“Oo,

nagagawa

niya ng maayos ang pinapagawa ko. Wala na tayong dapat

ikapangamba

pa o

ikatakot

,

maisasagawa

na natin ang

planong

makuha

ang lahat ng Meron kay Rafael.”

Sabi ng matanda sa anak niyang babae.

“Good job sweety, may reward ka sakin ngayon.”

Sabi ng babae sa lalaking nakatayo.

“

Ilabas

mo na siya dito. Gawin mo na ang gusto mong gawin sa kaniya.”

Sabi ng matandang lalaki sa anak nitong babae. Hinila naman ng babae ang lalaking nakatayo palabas. At nung makalabas na sila biglang marahas na hinalikan ng lalaki ang babae sa labi nito.

“Hey!

Masyado

ka naman

yatang

gutom sa halik ko?

Nauuhaw

ka na ba sakin?”

Seductive na tanong ng babae sa lalaking iyon.

“Kanina pa! Gusto na kitang

galawin

at

tikman

sa harap niya pero nag

pipigil

lang ako. Ano? Saan natin gagawin?”

Tanong ng lalaki sa babae na iyon.

“Your so naughty! I like that…

Halika

na, doon tayo sa room ko.”

Sabi ng babae sa lalaki sabay hila niya rito at patakbo silang pumunta sa kwarto ng babae.

Samantalang ang matandang lalaki ay may tinawagan sa cellphone niya.

“Hello?”

Sagot niya sa kabilang linya.

“Hello bossing”

Masayang sagot naman sa kabilang linya.

“Ano nang balita diyan?”

Tanong ng matandang lalaki sa kausap niya sa kabilang linya sabay hithit ng tabako at buga ng usok galing sa paghithit niya.

“Okay naman bossing!

Pinapahirapan

namin ang lalaking ito.”

Sagot naman ng lalaking kausap niya galing sa kabilang linya.

“That’s good. Huwag niyong pakakawalan iyan.

Bantayan

niyo iyan ng maigi. Maliwanag?”

Utos ng matandang lalaki sa kausap niya.

“Yes bossing! Aantayin na lang namin ang go signal mo kung anong gagawin namin sa lalaking ito.”

Sagot naman ng lalaki sa kabilang linya.

“Hindi ko muna

ididispatsya

iyang lalaking iyan dahil hawak ko sa leeg ang lalaki niya rito. At walang

kaalam

alam ang lalaking

naririto

ngayon na

kinakawawa

ko ang nag iisa niyang

kamag-anak

.”

Sabi naman ng matandang lalaki sa kausap niya sa kabilang linya.

“Sige po bossing, sabihan niyo lang kami kung gusto mo bang marinig ang mga

pagpapahirap

na gagawin namin sa kaniya.”

Sabi ng lalaki na kausap niya.

“Tama na siguro iyan! Wala naman akong

nakikitang

mali sa ginagawa ng lalaki rito. If Meron, tsaka ako tatawag at

ipaparinig

ko na sa kaniya ang boses ng nag

iisang

kamag

anak niya.”

Sabi naman ng matandang lalaki sa kausap niya.

“Sige po bossing!

Ibababa

ko na ang tawag niyo. Papakainin muna namin siya.”

Sabi ng lalaking kausap niya. At binaba ang tawag. Nilapag ng matandang lalaki ang cellphone sa table niya at sumandal sa swivel chair niya.

“Akala ko pa naman

matalino

ka Matthew? Pero parang ako pa ang mas

matalino

kesa sayo. Tsk tsk tsk…. Iba talaga ang nagagawa ng pag ibig,

pinababaliw

ka nito hanggang sa

mabulag

ka na sa

katotohanan

nangyayari sa paligid mo.

Kawawang

Rafael,

mamamatay

ng walang

kaalam

alam na ang asawa niya ang may kagagawan. hahahahaha….”

Sabi nito na parang may kausap siya sa loob.

Humithit pa siya ng tabako sabay buga ng usok at tumayo na. Pinatay niya ang nakasinding tabako sa halaman na Patay na dahil sa doon siya nag tatapon ng abo ng tabakong sigarilyo niya.

Lumabas siya at tinungo ang kwarto ng anak niyang babae. Papunta palang siya doon nung bumukas ang pinto ng kwartong iyon at niluwa ang lalaki na nag aayos ng damit.

“Mabuti at

nakalabas

ka na. Sumama ka sakin, may

ipapakita

ako sayo.”

Sabi ng matandang lalaki sa kaniya. Naglakad na ang matandang lalaki palabas ng bahay na iyon kasunod ang matangkad na lalaki na nasa likuran niya at sumakay sila ng sasakyan.

Nag drive na ang driver ng sasakyan palayo sa bahay na iyon sakay ang matangkad na lalaki at ang matandang lalaki. Wala silang imikan sa loob ng sasakyan.

Mga ilang minuto pa ay nakarating na sila sa lugar na puro damo at mga puno, walang kabahayan ang nasa palibot. Natanaw na nila ang abandonadong gusali na parang hindi pa tapos gawin.

Pag dating nila, sinalubong sila ng mga armadong lalaki na may mga hawak na malalaking illegal na baril. Naka secured ang Lugar dahil sa palibot niyon ay may mga bantay at sa bawat floor ng building Hanggang sa taas.

“Chairman!

Napadalaw

kayo, akala ako ay hindi kayo pupunta rito para

dalawin

ang

bihag

niyo.”

Sabi ng lalaki.

“Saglit lang! Tatawagin ko lang ang boss namin na nasa itaas ngayon.”

Dugtong pa nitong sabi matandang lalaki.

“Sige! Tawagin mo.”

Utos na sabi ng matandang lalaki sa lalaking iyon.

“Nasaan ba tayo? Anong lugar ito?”

Tanong naman ng matangkad na lalaki na nasa likuran niya. Nilingon naman siya ng matandang lalaki.

“Huwag kang

matakot

, may

ipapakita

lang ako sayo importante.”

Sagot naman ng matandang lalaki sa kaniya. Ilang saglit pa ay dumating na ang lalaking kausap niya kanina sa cellphone at ang Isa pang lalaki na tumawag dito nung nasa loob pa ito.

“Chairman!

Biglaan

naman ang pagdating mo, hindi ka man lang

nagpasabi

na pupunta ka. Edi sana

inayusan

ko ang

bihag

niyong lalaki samin. Hahahaha.”

Natatawang sabi nito sa matandang lalaki.

“Hindi naman kami

magtatagal

sa lugar ma ito, ipapakita ko lang sa lalaking kasama ko ang bihag ko.”

Sabi ng matandang lalaki sa katiwala nito na leader ng mga lalaking nagbabantay sa abandonadong gusaling iyon..

“Pasok po tayo sa loob,

hoyyy

kayo! Mag

bantay

kayo ng maayos diyan sa labas ahhh? Baka mamaya may

nakasunod

na pala na pulis sila Chairman.”

Sabi ng leader nila sa kanila.

“Yes Sir.”

Sagot naman ng Ilan sa kaniya.

“Tara na sa loob Chairman.”

Masayang sabi ng katiwala sa matandang lalaki.

Pagpasok nila sa loob, umakyat pa sila ng ilang floor ngunit hindi naman sila aabot sa tutok ng gusaling iyon.

Nakasunod lang ang matandang lalaki sa likuran ng matandang lalaki at ng katiwala nito.

Pagdating nila sa limang palapag. Nadatnan nila ang mga lalaki sa loob ng palapag na iyon na nakaikot sa Isang lalaking nakatali ang mga paa at kamay nito at may piring ang mga mata nito. Hinang hina ito at puro pasa at galos na may mga dugo ang itsura nito ganun din sa mga braso nito

Lumapit sila sa lalaking iyon na nanghihina na.

“

Alisan

mo ng

piring

sa mata.”

Utos ng matandang lalaki sa katiwala niya.

Lumakad naman ang katiwala niya palapit sa lalaking nanghihina at saka niya inalisan ng piring sa mata. Basang basa ito na parang sinubsob nila iyon sa drum na puno ng tubig.

“

Kumusta

ka na

traydor

kong kaibigan?”

Tanong ng matandang lalaki sa lalaking nanghihina.

Kinukurap niya ang kaniyang mga mata at tanging sa kaniya nakatapat ang ilaw na sobrang liwanag. Pinagmasdan ng nanghihinang lalaki ang buong paligid, unti unti na lumilinaw ang mata niya.

“S-Sino kayo? N-nasaan ako?!”

Natatarantang tanong ng nanghihinang lalaki sa kanila.

“Hindi mo ba

nagustuhan

ang lugar na ito? Pamilyar sayo ang lugar na ito hindi ba?”

Tanong ng matandang lalaki sa nanghihinang lalaki. Nilingon naman siya ng nanghihinang lalaki at pinagmasdan ang itsura ng matandang lalaki.

“Ikaw? Ikaw ang

nagpa

dampot

sakin?”

Galit na sigaw niya sa matandang lalaki.

“Matagal na panahon na nung hindi ka na

nakapunta

sa lugar na ito hindi ba? Dito nag umpisa ang lahat.”

Sabi naman ng matandang lalaki sa nanghihinang lalaki. Natigilan naman ang nanghihinang lalaki sa pagpupumilit niyang makatakas sa pagkakatali niya sa upuan.

“Dito nag umpisa ang lahat kung paano mo nilayo at

inagaw

sakin ang una at huling

babaeng

minahal ko. Sa lugar na ito mismo na

tagpuan

namin noon. Naaalala mo pa ba ang ginawa mong pag tra-traydor niyong dalawa sakin?”

Galit na tanong ng matandang lalaki sa nanghihinang lalaki.

“Hindi ka niya minahal ng totoo… Ako ang minahal niya kesa sayo, na sayo na nga ang lahat pero hindi mo kayang

bilhin

ang puso niya dahil ako ang nag mamay ari niyon.”

Sabi ng nanghihinang lalaki sa matandang lalaki na may kahalong pagtawa. Tinatawanan niya ang matandang lalaki Ngayon.

“Ang

tagal

na niyon? Hindi ka parin nakaka limot? Kawawa ka naman. Maging sa huling hininga nga niya pangalan ko ang

sinambit

niya na may kasamang mahal na mahal kita.”

Natatawang sabi ng lalaking nakatali sa upuan na parang iniinis ang matandang lalaki.

“

Inagaw

mo siya sakin.

Nagsisisi

ako na pinakilala kita sa kaniya, pinag

sisisihan

kong

binilin

ko siya sayo noong nag aral ako sa Amerika,

pinangakuan

ko siya ng kasal

pagbalik

ko. Pero anong ginawa mo?

Inagaw

mo siya sakin. Nalaman ko ang lahat ng iyon ng minsa’y

sinundan

ko siya Isang gabi. akala niya ay mahimbing na ang tulog ko tsaka siya nag lakad

paalis

at palabas ng bahay. Nagpunta siya rito at Nakita ko ang ginawa niyong dalawa rito dito mismo sa floor na ito.”

Paglalahad ng matandang lalaki.

“Parang kapatid ko na ang turing ko sayo, lahat ng meron ako ay

ibinibigay

ko maski

mamahaling

bagay na meron ako noon ay binibigay ko sa iyo. Pati ba naman ang babaing pinakamamahal ko ay gusto mo din na

mapa

sayo? Pero ayos lang sakin na

mamatay

siya.”

Dugtong na sabi ng matandang lalaki sa nakatali na lalaki. Halata sa mukha ng nakatali na lalaki ang pagtataka.

“Alam mo ba kung bakit? Dahil ako ang pumatay sa kaniya. Hahahaha…. Hindi ka ba nag

tataka

kung ano ang

ikinamatay

ng babaing iyon matapos niyang

maipanganak

ang anak niyo?

Tinurukan

ko lang naman siya ng

lason

sa dextrose niya habang wala siyang malay at iyon ang ikinamatay niya,

pineke

ko ang pagkamatay niya sa death certificate niya para maging

panatag

sa loob mo ang pagkamatay niya.”

Natatawang paglalahad ng matandang lalaki sa lalaking nakatali sa upuan. Nag iba ang expression ng Mukha ng lalaki, nabalot ng pagka sindak at galit dahil sa mga sinabi ng matandang lalaki sa kaniya.

“Hayop ka! Hayoooooppppp kaaaaaa!…. Papatayin kita. Kapag nakatakas lang ako rito, Ikaw ang unang una kong papatayin!”

Galit na Galit na sigaw at pagbabanta ng lalaking nakatali sa upuan sa matandang lalaki.

“Talaga? Hahaha… Kung magagawa mong makatakas dito at

mapatay

ako. Siya nga pala may

bisita

ako para sayo.”

Natatawang sabi ng matandang lalaki sa lalaking nakatali sa upuan. Nagpakita ang matangkad na lalaki sa likuran ng matandang lalaki na ikinabigla naman ng lalaking nakatali sa upuan.

“I-Ikaw? M-Mag kakampi kayo?”

Gulat na tanong ng lalaki na nakatali sa upaun sa matangkad na lalaki na nakatayo ngayon sa harapan niya.

“Paano ba iyan? Maski

kadugo

mo ay

hinudas

ka na rin kagaya ng pang

huhudas

mo sakin noon?!”

Sabi ng matandang lalaki sa lalaki na nakatali sa upuan.

“B-Bakit? Bakit mo ginawa sakin ito?”

Galit na tanong na pasigaw ng lalaking nakatali sa upuan sa matangkad na lalaki.

“Sinabi mo sakin ang lahat noon hindi ba? Pero sa loob loob ko, hindi kita

mapapatawad

kaya mas

pipiliin

kong

umanib

sa kanila.

Pasado

na ba akong criminal?”

Tanong ng matangkad na lalaki sa lalaking nakatali sa upuan. Napaluha na lang ang lalaking nakatali sa pinagtatalian sa kaniya at hindi na siya nakapag salita pa.

A

/N; Sino kaya ang mga itong

tinutukoy

ng third person? 🤔🤔😲

Chapter 83

Matthew Aristotle

“

Hijo

! Kanina ko pa na

papansin

na

balisa

ka? Ano bang nangyayari sayo? Ayaw mo din lumabas para kumain? May gusto ka bang

kainin

? Nag aalala si Sir Rafael sayo.”

Nag aalalang tanong sakin ni Mrs. Lydia.

“Gusto ko po kase kumain ng hilaw na mangga Mrs. Lydia. Gusto kong kumain ng

siopao

na

asado

, gusto ko din kumain ng

ensaymada

, gusto ko din kumain ng

labanos

na

isasawsaw

sa

bagoong

, iyon po ang gusto kong kainin Mrs. Lydia.”

Nagtatampong sagot ko kay Mrs. Lydia.

Natigilan ito saglit.

“Ano

kamo

? Gusto mo kumain ng hilaw na mangga? Siopao na

asado

, ensaymada, at

labanos

na

isasawsaw

sa

bagoong

? Ngayong umaga gusto mo kumain niyon?”

Tanong sakin ni Mrs. Lydia.

“

Opo

! Gusto ko po talaga kumain ng mga iyon po, tsaka ayoko lumabas ng kwarto ko hanggat walang pagkain na mga gusto kong kainin ngayon.”

Pagmamaktol kong sabi sa kaniya.

“Oh siya sige, kakain ka ng mga ganung pagkain pero kailangan mo munang kumain ng

agahan

bago ang mga iyon dahil baka mamaya

mangasim

ang sikmura mo at baka ma ulcer ka pa lalo na sa

manggang

hilaw.”

Sabi naman niya sakin. Naka upo lang ako sa gilid ng kama ko at nakaharap sa veranda ng kwarto ko. Napabagsak ang mga balikat ko sa mga narinig ko kay Mrs. Lydia. Wala na akong nagawa kundi ang sumunod sa gusto niya na kumain ako ng almusal pero iyon ang gusto kong kainin ngayong agahan at hinahanap hanap ng sikmura ko ang pagkaing iyon.

“Sige na nga po, kakain na ako ng agahan pero promise niyo sakin na

bibilhan

niyo po ako ng pagkain iyon po ha?”

Tanong ko kay Mrs. Lydia.

“Oo,

bibilhan

kita niyon mamaya kapag

namili

kami ni bogart sa mall.”

Sagot ni Mrs. Lydia sakin.

“Mauna na po kayo sa dining room Mrs. Lydia at susunod na lang po ako,

maghihilamos

pa po ako eh.”

Sabi ko sa kaniya.

“Oh siya sige, sumunod ka sa ibaba huh?

Aasahan

ko iyan.”

Sabi naman ni Mrs. Lydia sakin at saka na sinarado ang pintuan ng kwarto ko. Tumayo na ako at pumasok na sa CR ng kwarto ko para maghilamos.

Pero bago ako maghilamos ay nararamdaman ko na parang maduduwal ako ng hindi ko alam kung bakit. Para akong masusuka, wala pa naman akong kinakain na kahit na ano.

Naghilamos na lang ako at hindi ko na lang iyon pinansin. Pagkatapos ko mag hilamos ay nagpunas na ako ng mukha sabay nagpalit ng damit na pangbahay.

Pagbaba ko ng hagdan paglabas ko ng kwarto ko, nagpunta na ako sa dining room para kumain. Nakatingin naman silang lahat sakin.

“Oh! Bakit parang

namatayan

ka sa itsura mo? What is wrong with you?”

Tanong ni Theo sakin.

“Nothing! Huwag mo na lang akong pansinin. Wala lang ako sa mood ngayon, para akong

lalagnatin

na ewan.”

Sabi ko naman sa kaniya. Hinawakan ko na ang kutsara at tinidor sa pinggan ko na may lamang kanin at ulam tsaka pritong manok. Bigla na lang akong nakaamoy na bulok na bawang na sobrang baho.

“Anong amoy iyon?”

Tanong ko sa kanila. Natigil si Theo sa pagkain at tumingin sakin.

“Anong naaamoy mo?”

Tanong niya sakin.

“Amoy na parang

bulok

na

bawang

.”

Sabi ko sabay winagwag ko ang kamay ko sa tapat ng ilong ko na parang nababahuan. Maya-maya pa ay yung kaninang pakiramdam ko na naduduwal ako ay tuluyan ng nagparamdam sakin. Tuluyan na din bumaliktad ang sikmura ko dahil sa mabahong amoy na naaamoy ko.

Patakbo akong pumunta sa sink at sumuka ng sumuka ng laway na may mga kulay dilaw na parang plema pero hindi. Naramdaman ko na lang ang paglapit sakin ni Theo at hinahagod ang likod ko.

“Ano bang nangyayari sayo Matthew?”

Tanong niya sakin.

“H-Hindi ko alam.”

Nauutal kong sabi sa kaniya at sabay punas ng kamay ko sa bibig ko. Nakaramdam ako ng panghihina at parang umiikot ang paningin ko, kasabay niyon ay nawalan na ako ng malay. Nasalo naman ako ni Theo at narinig ko pa ang pagtawag sa pangalan ko.

Pagmulat ng mga mata ko una kong nakita ang sobrang liwanag ng florescent light sa kisame na kulay puti. Inikot ko ang paningin ko sa paligid para malaman kung nasaan ako. Nakita ko ang sarili ko na nakahiga sa kama at si Theo ay nasa tabi ko.

Hawak niya ang cellphone niya at bumaling sakin. Napatayo siya sa kinauupuan niya sa sofa na malayo sa direksiyon ko.

“Matthew! Oh God, your awake.”

Masayang sabi niya nung makalapit siya sakin.

“How’s your mood or feeling? May Masakit ba sayo?”

Nag aalalang tanong niya sakin.

“No, nothing!

medjo

nahihilo

lang ako. Iyon lang.”

Sagot ko sa kaniya.

“Where are we?!”

Tanong ko kay Theo.

“Sinugod kita rito sa Hospital. Hindi na kase namin alam ang gagawin namin sayo sa mansion kaya sinugod kita rito.”

Sagot niya sakin.

Maya-maya pa ay bumukas ang pinto ng kwarto kung nasaan ako. Isang Doktor na lalaki ang lumapit samin ni Theo.

“So? How’s your feeling Mr. Santillan-Tan?”

Ngiting tanong niya sakin..

“Nothing serious Doc.

Medjo

nahihilo

lang po ako now.”

Sagot ko naman sa kaniya.

“

Uhm

… What’s the result sa test ni Matthew?”

Tanong ni Theo sa Doctor.

“Well ang nangyari kay Mr. Matthew is a sign of pregnancy. Yes! He’s 13 weeks pregnant. Malapit na mag 14 weeks. Congratulations both of you! ”

Masayang sabi ng Doctor samin. Natigilan ako sa mga narinig ko na iyon bigla akong nakaramdam ng pangamba at takot. Tumingin ako kay Theo at tulala lang ito sa kawalan.

“P-pregnant? B-buntis si Matthew?”

Tanong ni Theo sa Doctor.

“Yup! Based sa result ng ginawa kong test sa kaniya before, nag positive ang lahat sa signs of pregnancy.”

Sagot ng Doctor.

“And may mga changes of mood din siyang nararamdaman na Isa sa mga signs ng pregnancy. Ganun din sa

madalas

or mabilis siyang

magutom

, kaya Mr. Matthew?…. It’s normal kung kumain ka ng mga gusto mong kainin dahil nasa stage ka na ng

paglilihi

.”

Masayang balita ng Doctor sakin.

“So?

Maiwan

ko muna kayo dahil may mga patient pa ako na kagaya din ni Sir. Matthew na nag

hihintay

pa sakin sa office ko.”

Masayang sabi ng Doctor samin at naglakad na palabas ng kwarto. paglabas niya ng kwarto gusto kong kausapin si Theo pero hindi siya makatingin sakin ng diretso.

“Theo… L-let me explain.”

Nag alalang sabi ko sa kaniya.

“For what? About sa

pagbubuntis

mo? I know na hindi ako ama ng batang iyan. we didn’t have sex and you know that, so tell me? Siya na naman ang ama ng batang iyan? Huh?!”

Pagalit na tanong ni Theo sakin.

“I’m so sorry Theo. I’m so sorry!”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

“No! You don’t say sorry.

Pinalagpas

ko ito noon Lalo na nung malaman kong nagkabalikan kayo, but this? Hinding hindi ko ito

mapapalagpas

pa!”

Galit na sabi ni Theo sakin.

“Theo, alam kong kasalanan ko ito pero huwag mo naman

idamay

ang bata. Wala siyang kasalanan, ako! Ako ang may kasalanan sayo.”

Nagmamakaawa kong sabi kay Theo. Napahilamos naman si Theo sa mukha niya sabay sabunot sa buhok niya.

“Alam mo Matthew, sana hindi na lang ako

pumayag

sa

kondisyon

na huwag tayo mag honeymoon… Edi sana

nabuntis

kita ngayon at ako ang ama niya. Pero f*

ck

paanong

nangyari ito?

Paanong

nabuntis

ka niya ng hindi ko nalalaman? Tell me? Tell me!”

Sigaw niya sakin. Napatakip na lang ako ng bibig habang umiiyak.

“May nangyari samin ni Ethan noong gabi after ng wedding reception natin sa Italy. After niyon

nasundan

pa iyon nung Isang araw akong nawala.”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya. At bigla niya akong nasampal ng malakas sa left face ko na ikinaiyak ko pa lalo. Deserve ko na sampalin niya ako dahil sa panloloko ko sa kaniya.

“You cheated on me! Tama nga si Maica, you like a Dog in heat, daig mo pa ang babaing

bayaran

kung lokohin mo ako. I gave everything you want.

Sinunod

ko ang

kagustuhan

mong huwag muna tayo mag honeymoon dahil sa na trauma ka sa nangyari pero f*ck

nagpabuntis

ka sa kaniya? Ginawa mo lang excuse na may trauma ka pa pero ang totoo ayaw mong

makipag

s*x sakin. tama ako hindi ba?”

Galit niyang tanong sakin. Mas lalo akong napaiyak sa mga sinabi niya about sakin na below the belt. Iyak lang ako ng iyak habang hawak ang kaliwang pisngi ko na sinampal niya.

“No Theo, that’s not true… Please let me explain!”

Sabi ko sa kaniya hahawakan ko na sana ang kamay niya ngunit nilayo niya iyon sakin.

“Ayoko ng marinig pa ang explanation mo. From now on, kasal na lang talaga tayo sa papel. At ita-

trato

na lang kitang parang stranger sa paningin ko, umalis ka ng mansion kung gusto mo. kung gusto mo

makipagkita

sa lalaking iyon? Do it! Wala na akong pakialam sayo. Huwag na huwag ka lang

lalapit

sakin na umiiyak na sinaktan ka niya. Baka

mapatay

ko ang hayop na iyon sa harapan mo mismo.”

Madiin niyang sabi sakin iyon. Umiyak na lang ako ng umiyak dahil sa mga narinig kong iyon sa kaniya. Naglakad siya palabas ng kwarto ko. Hindi ko siya natawag pa, alam kong galit na galit siya sakin dahil sa panlolokong ginawa ko sa kaniya.

Inabot na ng tanghali at hapon, hindi siya dumating. Ang nagsundo sakin dito ay si Mrs. Lydia, na ikwento ko sa kaniya ang mga nangyari. Nabigla siya sa mga narinig niya. Maski siya ay pinagalitan ako dahil sa panlolokong ginawa ko kay Theo.

Pag uwi ko ng mansion, hindi ako pinansin ni Theo, para lang akong gamit o hangin sa paningin niya na dinadaan daanan niya. Ganun din si Ruth sakin, hindi na rin ako pinapansin ni Ruth. Siguro ay sinabi sa kaniya ni Theo ang totoo.

Nagkukulong na lang ako sa kwarto ko. Minsan pinaglulutuan ko ng pagkain si Theo at si Ruth pero sasabihin nila busog na sila at ang iba naman ay masasakit na salita pa na galing kay Theo.

“Nag

aaksaya

lang siya ng pagkain dito sa mansion. Sa susunod huwag niyo na siyang

hahayaan

na

makatapak

pa sa kitchen, maliwanag?

Ipakain

niyo ang mga iyan sa mga

palaboy

diyan sa labas ng Subdivision.”

Utos ni Theo sa mga katulong niya. Hindi ko na alam kung paano pa kami magkakaayos ni Theo. Naluluha na lang ako kapag dinadaan daanan niya ako at hindi niya ako pinapansin.

Hanggang sa Isang araw, naisip ko na pumasok sa office niya para maglinis ng kalat, aksidente kong nahulog ang picture frame ni Chairman Tan na nakapatong sa office table ni Theo.

“

Sinong

nagsabi

sayo na pumasok ka rito at

maglinis

? At ano iyang ginawa mo?

Binasag

mo ang picture ni Daddy? Nag

iisip

ka ba talaga? Akala ko lang puso mo ang may

deperensya

dahil sa maling tao ang minahal mo,

utak

mo din pala.”

Sabi niya sakin.

“Umalis ka rito. Hindi kita tinawag para

linisin

ang office ko, hindi rin kita

katulong

rito sa mansion ko. Kaya huwag kang

gagawa

ng

ikakagalit

ko o

ikapapahamak

mo at

malaglag

na naman iyang pinagbubuntis mo at ako ang

sisihin

mo diyan.”

Galit niyang sabi sakin. Umiyak na lang ako ng umiyak niyon. Hindi ko na kayang pakisamahan si Theo. Kaya kinagabihan nag impake ako ng mga gamit ko. Iniwan ko ang mga gamit na binili niya para sakin. Nag desisyon akong umuwi na lang sa sarili kong pamamahay.

Dumaan ako sa likod ng mansion. At pagkatapos ay naglakad na nilingon ko pa ang mansion ni Rafael. Bago ako lumakad palayo at makalabas ng Subdivision. Walang nakakaalam na lunayas ako dahil madaling araw ako umalis ng mansion.

Umuwi ako sa sarili kong tahanan na ako lang ang mag Isa. Magdamag akong naglinis mula sa loob Hanggang sa labas ng bahay ko. Nilinis ko din ang sasakyan ko. After ng mga iyon, nag pa deliver na lang ako ng pagkain sa labas dahil sa nakaramdam na ako ng gutom.

Habang kumakain ay mapait akong lumuluha habang naaalala ko ang mga masasakit na salitang binitiwan sakin ni Theo. Pagkatapos ko kumain ay nagpahinga ako at naligo para matulog.

Nagawa ko linisin ang bahay ko sa loob ng 2 Araw, bumalik na ito sa dating ayos at ganda. Nagpakabit na rin ako ng Ikaw at tubig pinalamanan ko na din ang sasakyan ko ng Gasolina. Nung okay na ang lahat, nakapagpahinga ako ng ilang araw.

Anak! Gagawin ni Daddy ang lahat para

mabuhay

ka lang, mag

uumpisa

ulit tayo ng bagong buhay dito sa bahay na ito. Dito din ako

lumaki

at mag

kaisip

. Kaya anak,

kapit

ka lang diyan ha? Huwag mo na ulit akong Iwan kagaya ng kapatid mo na ngayon ay nasa

langit

na. mahal na mahal ka ni Daddy.

Malungkot at naiiyak kong sabi sa isip ko habang nagpapahangin ako sa labas ng bahay ko.

A/N; keep fighting Matthew! Nandito lang si Author to support you. 🤗🥰❤️

Chapter 84

Rafael Theodore

“Sir Rafael, wala po si Sir Matthew sa kwarto niya.”

Nag aalalang sabi sakin ni Mrs. Lydia. Napabangon ako sa kama ko at agad lumabas para puntahan ang kwarto ni Matthew. Naabutan ko na bukas na iyon at may susi ang doorknob ng kwarto niya.

“Kanina ko pa po siya

kinakatok

ngunit hindi po siya

sumasagot

, naisip ko na baka nag suicide siya dahil sa maling

pagtrato

niyo sa kaniya kaya siya nag

kulong

agad ko naman kinuha ang mga susi sa

lagayan

at

pagkabukas

ko wala akong

nakitang

Matthew, maayos ang kama niya at ang mga damit niya po wala din.

Naiwan

lang po sa mga

kabinet

at drawer po ang damit na

binili

niyo po sa kaniya.”

Mahabang sabi ni Mrs. Lydia sakin. Nakaramdam ako ng guilt sa loob ko sa dahil sa mga masasakit na salitang sinabi ko sa kaniya pero buo parin ang loob ko na  huwag mag alala sa kaniya.

“

Hayaan

niyo siyang lumayas. Malaki  naman na siya at kaya niyang

buhayin

ang sarili niya at ang pinagbubuntis niya.”

Matigas kong sabi.

“Pero Sir? May sakit siya sa puso. Naiwan niya ang

gamot

niya rito.”

Sabi ni Mrs. Lydia sakin. Pero pinatatag ko parin ang loob ko. Hindi na ako nag salita at naglakad na lang ako palabas ng kwarto niya at bumalik sa kwarto ko sabay sinarado ko ang pintuan ng kwarto ko.

Napa upo ako sa gilid ng kama ko at ang kaninang pinapatigas kong kalooban ay tuluyan nang lambot at hindi ko namalayan ang pagbagsak ng mga luha mula sa mga mata ko.

Hindi ko pala kaya! I’m so sorry Matthew.

Sabi ko sa isip ko. Sabay pinunasan ko ang mga luha sa mukha ko. Hindi ko ma imagine na 2 weeks ko na pala siyang pinapakitaan ng hindi magandang pag uugali ko. Pero kailangan kong magpakatatag at magpakalakas dahil hindi sa lahat ng Oras ay kailangan ko siya. Kailangan ko din buhayin ang sarili ko at tumayo sa sarili kong mga paa.

Tumayo na ako para mag ayos dahil papasok ako sa kompanya ko. Habang kumikilos ako para mag ayos wala akong nararamdaman na kasiyahan na kagaya dati na sabay kaming papasok sa kompanya tuwing umaga at uuwi naman dito sa mansion pagdating ng gabi.

“Sir Rafael, nandito na po tayo sa Company po.”

Sabi ng driver ko. Nawala ako sa iniisip ko sa sinabi ng driver ko.

“Sorry, hindi ko namalayan na nandito na pala tayo.”

Sabi ko sa driver ko at lumabas na ng sasakyan. Kanina pa pala kami nandito sa tapat ng kompanya. Kanina pa rin nakatayo ang driver ko sa labas ng sasakyan ko habang nakabukas ang pintuan ng sasakyan ko.

Naglakad na ako papasok sa entrance ng company nung sinalubong ako ni Mrs. Maricel na siya lang mag Isa.

“Good Morning Chairman Rafael.”

Bati niya sakin at may hawak na papers.

“Where’s Mr. Thaddeus?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sir hindi niyo po ba

natandaan

sinabi niya po kahapon? Off po siya ngayon po, ako po muna ang secretary niyo ngayong araw, bukas po ang balik niya.”

Sabi ni Mrs. Maricel sakin. Napailing na lang ako dahil sa nakalimutan ko nga palang sinabi niya sakin iyon kahapon bago ako umuwi na off niya ngayong Araw.

“I’m sorry, I forgot. Marami lang ako iniisip.”

Sabi ko kay Mrs. Maricel.

At naglakad na kami papuntang elevator para sumakay na papunta sa office ko.

---

Matthew Aristotle

Natigilan ako sa pagtutupi ng mga damit ko na nilabhan ko nung mag ring ang phone ko. Kinuha ko iyon at Nakita kong si Mr. Thaddeus ang tumatawag. Sinagot ko naman ang tawag niya.

“Hello?”

Sagot ko.

“Hello, Mr. Matthew. Ako po ito si Mr. Thaddeus. Tumawag ako kay Mrs. Maricel if nanduon ka po sa office pero wala ka daw po. Nagawa ko na po ang pinapagawa niyo sakin last time, nakakuha po ako ng information about po sa babaing kausap ni  Chairman Rafael.”

Sabi niya sakin mula sa kabilang linya.

“Okay sige, nasaan ka? Pupuntahan kita ngayon diyan,

ihatid

mo ako sa location nung babaing iyon.”

Utos ko kay Mr. Thaddeus.

“Okay po Mr. Matthew, I text you the address po kung nasaan po ako now.”

Sabi niya sakin.

“Okay Mr. Thaddeus.”

Sabi ko sabay end ng call.

Hindi ko muna tinapos ang pagtutupi ng mga damit ko at agad akong nag ayos, naligo at nagbihis para makaalis na. Ilang saglit pa ay nag text na sakin si Mr. Thaddeus kung nasaan siya ngayon. Nasa Isang coffee shop siya na malapit sa Isang park sa Makati.

Umalis na ako ng bahay, nag taxi ako papunta sa coffee shop na iyon kung nasaan si Mr. Thaddeus. 1 ½ Oras lang ang byahe papunta doon, pagdating ko ng Makati. Binaba ako ng taxi driver sa tapat ng coffee shop na kung saan si Mr. Thaddeus.

Pumasok na ako sa loob at nahagip agad siya ng mga mata ko. Lumapit ako sa kinaroroonan niya at umupo sa harapan niya sa bakanteng upuan dahil pang dalawahan ang table na pinag pwestuhan niya.

“Anong balita? Anong mga information

nakalap

mo sa babaing iyon? Totoo ba na

magka

mag-anak sila ni Theo?”

Diretso kong tanong kay Mr. Thaddeus.

“No Sir Matthew, malayong malayo ang

ugnayan

nila bilang maging kamag-anak ng babaing iyon si Chairman Rafael. According sa mga

nakalap

ko na information ay nakatira ito sa Isang

masukal

na street na puro informal settlers o squatters area dito sa Makati. Nag aaral siya ng Biology sa Isang university dito din sa makati at may dalawa siyang kapatid na lalaki na

parehong

nag aaral sa Public elementary school.”

Mahabang kwento sakin ni Mr. Thaddeus sabay abot ng Isang papel na parang BioData or resume ng babaing iyon.

“

Dalhin

mo ako sa kaniya ngayon din.”

May diin kong sabi at ma awtoridad kong utos kay Mr. Thaddeus.

“

Masusunod

po! Tayo na po.”

Sabi niya sakin. Tumayo na siya at ganun din ako.

Paglabas namin ng Coffee shop, dumiretso na kami sa sasakyan niya at pinagbuksan niya ako ng pintuan ng sasakyan niya para makasakay ako sa loob ng sasakyan niya. Nung makasakay na ako ay sinarado niya ng pinto at umikot siya sa kabila sa pintuan ng driver seat at sumakay na din.

Pinaandar na niya ang sasakyan at agad na kami lumabas sa parking lot ng coffee shop na iyon. Nakatanaw lang ako sa bintana habang may kung anong kumukulit sa isipan ko tungkol sa babaing iyon, kung anong ugnayan nila ni Theo.

Pagdating namin sa lugar na iyon, nakatingin samin ang lahat pero wala akong pake. Pinagbuksan ako ni Mr. Thaddeus ng pintuan ng sasakyan niya sa passenger seat at tinuro niya sakin ang Daan papasok sa loob ng makipot na eskinita..

Pagpasok ko doon ay dumiretso ako hanggang sa natigil ako sa Isang bahay na barong-barong at gawa sa light materials ang bawat pader at bubong ng bahay. Napansin ko din ang dalawang batang lalaki na nagsusulat sa notebook nila sa sahig sa loob ng bahay nila.

“Tao po!”

Sabi ko sabay katok sa pintuan nila. Napalingon naman ang dalawang batang lalaki sakin napatayo ang Isa para harapin ako.

“Bakit po? Anong kailangan niyo po?”

Magalang na tanong sakin ng batang lalaki. Tinignan ko lang siya at malakas ang kutob ko na kapatid siya ni Hannah base sa sinabi sakin ni Mr. Thaddeus.

“Nandyan ba ang ate mong si Hannah?”

Tanong ko sa kaniya.

“Mamaya pa po ang dating niya po galing sa trabaho po. Sino po ba kayo?”

Sagot at tanong niya rin sakin.

“Kaibigan ako ni Hannah, ako si Doc. Matthew Aristotle Santillan.”

Pagpapakilala ko sa bata.

“Anak sino iyan?”

Boses ng Isang babae sa loob. Bigla itong lumabas kung saan man siya nanggaling…

“Mama may

bisita

po si Ate Hannah.”

Tawag ng batang kausap ko kanina. Lumapit ang babae sakin na mga nasa 30’s ang edad niya.

“Kaibigan ka ng anak kong si Hannah? Anong pangalan mo?”

Tanong ng nanay ni Hannah sakin.

“Magandang Gabi po, ako po si Doc. Matthew Aristotle Santillan po. Bagong kaibigan ni Hannah.”

Pagpapakilala ko sa kaniya.

“Bagong kaibigan?”

Tanong niya ulit sakin.

“

Opo

! Pumunta po siya sa office ko noong Isang araw kasama ko roon ang asawa ko. nakausap pa po niya ng

masinsinan

ang asawa ko.”

Sabi ko naman sa mama niya.

“Nakausap ng anak ko ang asawa mo? Eh bakit daw?”

Tanong sakin ng mama niya.

“Hindi ko po alam, kaya nga po ako nandidito ngayon para makausap siya.”

Sagot ko sa mama niya.

“Ganun ba? Mamaya pa ang uwi ng anak ko? Okay lang ba sayo na mag

hintay

ka rito muna sa loob ng bahay namin?

Pagpasensyahan

mo muna ang bahay namin. Nakatira lang kami sa barong-barong at wala kaming maayos na

tinitirhan

, kung

magkasunog

man dito.

madadamay

kami dahil mabilis

magliyab

ang mga pader at kisame ng bahay namin.”

Sabi ng mama niya sakin. Umupo ako sa kahoy na upuan sa tabi ng pintuan ng bahay nila.

“Anong gusto mong

maiinom

?”

Tanong niya sakin.

“Kahit tubig na malamig na lang po na galing sa

tubigan

po, huwag po sa

gripo

dahil baka sumama ang tiyan ko.”

Sabi ko naman sa kaniya. Kinuhaan naman niya ako ng tubig na malinis at inabot sakin.

“Salamat po!”

Sabi ko sabay uminom ng tubig.

“Sila po ba ang mga kapatid ni Hannah?”

Tanong ko sa mama niya.

“Oo! Mga

nakakabatang

kapatid ni Hannah ang dalawang iyan. Parehas nasa elementary nag aaral. Ang nasa

kanan

mo ay si

Gio

na sumunod sa kaniya at ang nasa

kaliwa

mo naman ay si Gillian, iyan ang

bunso

.”

Pagpapaliwanag sakin ng mama ni Hannah.

“Ano nga pala ang trabaho mo?”

Tanong sakin ng mama ni Hannah.

“Isa po akong General Surgeon po at Director ng St. Michael Medical Hospital.”

Sagot ko naman sa tanong niya.

“Mama gusto ko din maging kagaya niya

paglaki

ko, gusto ko din maging Doctor.”

Masayang sabi ni Gio sa mama nila. Napangiti ako sa sinabi ng batang iyon, ganun ako dati na kalaki niya at alam ko na kung anong kukunin kong propesyon paglaki ko at nagkatotoo nga.

“Oh! Nandyan na pala si Hannah. Hannah anak, may

bisita

ka.”

Masayang sabi ng mama niya sa kaniya. Lumingon sakin si Hannah at nagulat nung makita niya ako.

“K-Kayo yung asawa ni Mr. Tan na may ari ng RTan group of Companies, hindi po ba? A-anong ginagawa niyo rito?”

Gulat at putol putol niyang tanong sakin dahil na rin sa takot niya na halata sa mga mata niya.

“Ako nga! Nag

sinungaling

ka sakin na

kamag

anak mo ang asawa ko. Sabihin mo sakin Hannah ang totoo! Kung ano ba talaga ang

koneksyon

niyo ng asawa ko?”

Seryosong tanong ko sa kaniya. Hindi siya makasagot sa tanong ko.

“T-Teka lang huh? A-Akala ko ba kaibigan mo ang anak ko? Bakit parang sa

tono

ng

pananalita

mo ay may

ginawang

kasalanan ang anak ko sayo o sa asawa mo? Sino ka ba?”

Tanong sakin ng mama niya.

“Bakit hindi niyo

tanungin

ang anak niyo kung anong

kasalanang

nagawa niya sakin para

makuha

pa niyang

magsinungaling

sakin? Kung meron nga ba

talagang

kasalanan siyang ginawa?”

Mataas na ang boses kong sabi sa mama niya. Napalingon naman ang mama niya sa kaniya.

“A-Anak? T-totoo bang may ginawa kang kasalanan sa kaniya o sa kanila? Anak

magsabi

ka ng totoo sakin,

pinalaki

ko kayo ng maayos para hindi mag sinungaling sakin. Kaya sabihin mo na sakin anak kung meron man.”

Nag aalalang tanong ng mama ni Hannah sa kaniya. Naluha bigla si Hannah sabay hawak sa tiyan niya na parang tinatago niya iyon sakin. Nagduda bigla ako sa kinikilos niya kaya naman naitulak ko palayo ang mama niya sabay lumapit ako kay Hannah at sapilitan tinaas ang damit niya.

Natigilan ako nung makita ang tiyan na umbok iyon na parang halatang busog tignan kagaya ng sakin.

“B-Buntis ka?”

Tanong ko sa kaniya. Naiyak na siya sa sinabi ko.

“A-Anak… B-buntis ka ba?!”

Tanong ng mama ni Hannah sa kaniya. Hindi na nakasagot si Hannah dahil umiiyak na ito at humagulhol ng marahan. Naluha ang mama niya at akma siyang pagbubuhatan ng kamay pero pinigilan ko iyon.

“Huwag niyong pagbubuhatan ng kamay ang anak niyo, baka

mapaano

pa ang bata sa sinapupunan niya.”

Seryosong sabi ko sa mama niya. Lumingon lang ito sakin at napa iling na lang sabay napaupo sa kinauupuan ko kanina na kahoy at umiiyak na nakayuko.

“

Tapatin

mo ako Hannah, sino ang ama ng batang pinag

bubuntis

mo?”

Tanong ko sa kaniya. Pinatahan niya muna ang sarili niya sa pag iyak bago niya ako sagutin.

“A-Ang asawa niyo po, si S-Sir Rafael Theodore Tan p-po.”

Sagot niya sakin. Nawindang ako sa mga narinig ko sa kaniya. Halos hindi ko alam kung saan kukuha ng lakas dahil sa mga narinig ko mula kay Hannah.

“

P-

Papaanong

si Theo ang ama ng batang iyan?”

Tanong ko sa kaniya.

“S-Sir Matthew,

maniwala

po kayo sakin (

sinisinok

niyang sabi sakin)…

G-

Ginahasa

po ako ni S-Sir Rafael po.”

Sagot ni Hannah sakin at humagulhol na siya ng malakas. Para akong matutumba sa kinatatayuan ko mabuti na lang at naramdaman kong may sumalo sakin. Si Mr. Thaddeus pala. Nag iiyakan na kaming lahat dito, hindi ko namalayan na napaluha na ako dahil sa mga narinig ko.

“Ang anak ko! Jusko ang anak ko,

ginahasa

ng walang

kalaban

laban.”

Hagulhol ng mama niya sabay tayo at niyakap si Hannah. Pinakalma ko ang sarili ko ngayon.

“Alam ba ito ng asawa ko?”

Tanong ko kay Hannah. Tumango ito na sagot sa tanong ko.

“Anong sabi niya?”

Tanong ko ulit.

“A-Ayaw niya pong

tanggapin

ang bata Sir Matthew. Natatakot po ako na baka hindi na po ako

makatapos

ng pag aaral po. Natatakot ako na baka hindi ko

mabigyan

ng magandang kinabukasan ang mama ko at mga kapatid ko.”

Naluluhang sabi niya sakin. Pinunasan ko ang mga luha sa pisngi ko.

“Sige, ganito ang gagawin ko! Hindi mo

ipapa

abort ang batang iyan, ako

gagastos

ng lahat ng

pangangailangan

mo, mula sa check up, ultrasound,

gamot

at vitamins mo, ganun na din sa

panganganak

mo. Ako lahat sasagot pati pang

paaral

mo sa

kolehiyo

at ganun din sa mga kapatid mo. Pero sa Isang kondisyon…. Sakin mapupunta ang batang iyan,

pagkasilang

mo sa kaniya. Hindi ito malalaman ni Theo ang asawa ko…. Sa susunod na balik ko rito, dapat may sagot ka na sa alok ko sayo. Naiintindihan mo ba ako?”

Striktong sabi ko sa kaniya. Natigilan siya at ang mama niya, parehas silang lumingon sakin.

“

Pasalamat

ka at

edukado

akong tao, may kaunting

awa

akong naramdaman sa Inyo at sa

sinapit

mo sa ginawa ng asawa ko sayo. Kaya may lakas ako ng loob na Gawin ito ng sarili ko. Kung iba ang nasa

sitwasyon

ko,

kabaliktaran

ang mangyayari… Legal na asawa na

susugurin

ang

kerida

ng mister niya at

ipapahiya

pa niya ito sa harap ng maraming tao. Hindi ako ganun

uri

ng tao dahil edukado ako at

mataas

ang pinag

aralan

ko. Kaya Ikaw Hannah, pag

isipan

mo ang

inaalok

ko sayo. Babalik ako sa susunod na araw para malaman ang desisyon mo. Maliwanag?”

Matapang kong sabi sa kaniya.

“

O-Opo

Sir Matthew. M-Maraming salamat po sa Inyo!”

Naiiyak niyang sabi sakin. Hindi na ako nakapag salita pa at lumabas na ng bahay nila..

“Tayo na!”

Malamig na sabi ko kay Mr. Thaddeus at nag lakad na kami palayo sa lugar na iyon. Pagdating sa sasakyan ay iyak ako ng iyak dahil sa hindi ko matanggap ang ginawang ito ni Theo sakin.

A/N;

Mabait

naman pala ang bida natin except kay Maica 😂🤣…

Chapter 85

Matthew Aristotle

Pag uwi ko sa bahay napaupo na lang ako sa sofa, hindi parin matapos tapos ang pagluha ko. Iyak parin ako ng iyak. Hindi ko maintindihan kung bakit nilihim sakin ito ni Theo. Pinapamukha niya sakin ang ginawa kong panloloko sa kaniya noon.

Tumayo ako sa pagkakaupo nakapag isip isip ko na lang na gumawa ng resignation letter sa Hospital na pag mamay-ari niya nakapag isip isip narin ako na mag abroad. Isa iyon sa mga pangarap ko noon, ang magtrabaho sa abroad. Ilang taon na ako nag tratrabaho dito sa bansa marami na akong years of experience kaya pwede na ako mag apply pa ibang bansa.

Pumasok ako sa loob ng kwarto ko at naupo sa swivel chair na maliit sa study table ko. Kumuha ako ng papel at ballpen. Naluluha akong sinusulat ang reason ko kung bakit ako mag re-resign sa pagiging Director ng Hospital. Na iisip ko din ang mga naging ka trabaho ko doon Lalo na mga naging kaibigan ko sila Erica, Nurse Eunice at kung sino-sino pa.

Nilapag ko na ang ballpen ko at napatakip ang buong kamay ko sa mukha ko dahil sa sobrang pag iyak ko. Nahagulhol na ako sa pag iyak ko rito, natapos ko na Gawin ang resignation letter ko. Ibibigay ko na lang ito kay Mr. Thaddeus bukas.

Matapos ko umiyak, inayos ko na ang sarili ko para matulog na. Kinabukasan pag gising ko, nag asikaso na ako ng sarili ko. Tinawagan ko si Mr. Thaddeus habang nag aasikaso ako ng sarili ko.

“Hello?”

Sagot ni Mr. Thaddeus sa kabilang linya.

“Hello, Mr. Thaddeus. Nasaan ka? Papasok ka na ba sa kompanya? Pwede bang

puntahan

mo ulit ako sa tapat ng bahay ko?!

Aantayin

kita sa labas. May ibibigay ako sa iyo,

importante

.

Pakibigay

na lang kay Theo pag pasok mo sa kompanya.”

Mahabang pagpapaliwanag ko sa kaniya.

“Sige po Mr. Matthew.”

Sagot niya sakin. Matapos ko mag ayos, inayos ko na ang mga documents ko. Mag a-apply ako sa mga private agency na nag hahanap ng health workers sa mga bansa sa Canada, US, UK at kung ano-ano pang mga bansa sa west part continent.

Narinig ko na bumubusina sa labas ng bahay ko ang sasakyan ni Mr. Thaddeus. Lumabas na ako nakita niya ako na bihis na bihis.

“

Pakibigay

ito kay Theo pag pasok mo sa kompanya. Kapag tinanong ka niya kung bakit at kung para saan ito, sabihin mo hindi mo alam.

Ipinapaabot

mo lang sa kaniya iyan.”

Malamig kong sabi sa kaniya.

“Sige po Sir Matthew, by the way Sir? Saan po kayo pupunta?

Isabay

ko na po kayo palabas.”

Tanong niya sakin.

“Mag a-apply ako sa mga private agency mag

tra-trabaho

ako pa ibang bansa.”

Sagot ko sa kaniya.

“Mag a-abroad po kayo?”

Tanong niya sakin.

“Oo, mag a-abroad na ako. Gusto ko na din

makasama

ang pamilya ko na nasa UK ngayon, sobrang na miss ko na din kase sila eh.”

Sagot ko kay Mr. Thaddeus.

“Ganun po ba Sir? Sige po ihahatid ko na lang po kayo sa pupuntahan niyo bago ako pumasok.”

Malungkot niyang sabi sakin. Pinagbuksan niya ako ng pintuan sa passenger seat at pumasok na ako sa loob. Umikot siya papunta sa pintuan ng Driver seat at saka sumakay. Nag umpisa na siyang magmaneho palayo sa bahay ko at palabas sa subdivision.

Hinatid nga niya ako sa pupuntahan ko, pinagbuksan pa niya ako ng pintuan kahit na sabi ko ako na lang pero ayaw niya magpapigil kaya hinayaan ko na lang siya na pagbuksan ako ng pintuan ng passenger seat.

“Mag

iingat

po kayo sa pupuntahan niyo Sir Matthew.”

Sabi niya sakin.

“Salamat! Ikaw din, mag

iingat

ka din pagpasok mo. Huwag mong

kakalimutan

ang bilin ko sayo na

ibigay

mo sa kaniya iyan huh?”

Sabi ko sa kaniya.

“

Opo

Sir, papasok na po ako.”

Sabi niya sakin sabay kumaway na para magpaalam at nag bow din sakin. Kumaway naman din ako sa kaniya. Inantay ko muna siyang pumasok sa sasakyan niya at umalis na. Tsaka na ako naglakad papasok sa loob ng private agency kung saan niya ako hinatid.

“Good day Sir, ano po kailangan nila?”

Tanong sakin ng guard.

“Ahh, Hi! Mag a-apply sana ako pa ibang bansa. Saan ba dito ako

lalapit

para nag inquire?”

Tanong ko sa guard.

“

Halika

Sir, sumama ka sakin.

Ituturo

ko sayo yung table na

lalapitan

mo.”

Sagot naman ng guard sakin at naglakad na kami. Tinuro niya sakin ang mga table na lalapitan ko step by step.

“Hello, Good Morning!”

Bati sakin ng Isang babae sa loob ng counter na iyon. Una kong nilapitan ang table na kung saan ipapasa ko mga requirements ko.

“Hello din po, good morning din ma’am.”

Ngiting sabi ko sa kaniya at umupo na kaharap siya.

“Akin na po mga Requirements niyo.”

Sabi niya sakin. Binigay ko naman ang mga requirements ko sa kaniya.

“Oh! Marami na kayong years of experience and mga trainings before. For sure mabilis ang process sa Inyo at pag

aagawan

kayo ng mga gustong kumuha sa inyo sa abroad.

Bihira

na lang ang kagaya niyo na very skilled worker.”

Masayang sabi ng babae sakin. Napangiti na lang ako sa sinabi niyang iyon.

“Okay na Sir. Next ka na po sa

kasunod

na table po sa

kabila

,

ihanda

niyo na po passport niyo po.”

Sabi sakin ng babae.

“Thank you Ma’am.”

Ngiting sabi ko sa kaniya at sumunod na sa kasunod na table. After ma check ng kasunod na table na pinuntahan ko ang passport ko, okay naman daw. Sumunod na ako sa last table after niyon for interview.

“Okay! Thank you Sir. I hope mag

karoon

ng response as soon as possible ang pag apply mo here, for sure maraming mga employer na gusto kang kunin dahil sa over of years experience mo at mukhang very skilled worker ka. Good luck sa next journey mo sir.”

Masayang sabi sakin ng babaing nag interview sakin. Nasagot ko naman ang mga interview niya ng maayos.

“Thank you Ma’am!”

Masayang sabi ko sa kaniya at naglakad na ako palabas ng agency. Paglabas ko naramdaman ko ang hangin na tumatama sakin napapikit ako. Dito na mag uumpisa ang pag babagong buhay ko at ng magiging anak ko.

---

Rafael Theodore

“I’m sorry sir kung na late ako. May hinatid pa po kase ako.”

Pagsabi ni Mr. Thaddeus sakin.

“

Gaano

ka importante ang taong hinatid mo para ma late ka sa presentation ko?”

Galit kong tanong sa kaniya.

“Sir. Si Mr. Matthew po hinatid ko, hinatid ko po siya sa Isang private agency po. Actually sir, may pinabibigay po siya sa Inyo po.”

Sabi ni Mr. Thaddeus sakin. Sabay kuha ng puting papel na nakatupi sa bulsa sa loob ng coat niya at binigay niya sakin.

Kinuha ko naman iyon sa kaniya.

“Ano ito?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi ko po alam, pinabibigay niya lang po sakin.”

Sagot niya sakin.

Binuksan ko naman ang papel na iyon dahil naka stapler iyon. Pagbukas ko sa papel una kong nabasa ang malalaking letrang nakasulat sa itaas niyon.

RESIGNATION LETTER

Binasa ko ang resignation letter niya, nabasa ko na mag re-resign na siya sa pagiging Director sa St. Michael Medical Hospital na pag ma-may ari namin. Agad kong tinupi iyon sabay nilingon ko si Mr. Thaddeus.

“Nasaan siya ngayon?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hinatid ko po siya sa Isang private agency po dito sa makati.”

Sagot ni Mr. Thaddeus sakin.

“Bakit? Bakit mo siya hinatid sa private agency?”

Tanong ko sa kaniya. Kinukutuban ako sa iniisip ko na baka mag abroad siya.

“Mag a-abroad daw siya, mag tra-trabaho daw po siya sa ibang bansa kung saan kasama daw po niya ang pamilya niya po.”

Sagot ni Mr. Thaddeus sakin. Tumama ang kutob ko. Bigla kong kinuha ang cellphone ko at tinawagan si Matthew pero unattended ang number niya.

Napatayo ako sa kinauupuan ko at sabay kuha ng coat ko.

“

Ihanda

mo ang sasakyan, samahan mo ako kung saan mo siya hinatid. Bilis!”

Utos ko sa kaniya.

“Okay po Sir.”

Sagot niya sakin at umalis na. Kinuha ko ulit ang cellphone ko at tinawagan siya ulit pero unattended parin ito.

Matthew, why are you doing this? Please don’t leave me. Hindi ko alam ang gagawin ko kapag umalis ka o nawala ka. Kasalanan ko ang lahat ng ito dahil sa pagiging

matigas

ko, hindi ko na pala nakikitang nasasaktan na kita ng sobra-sobra.

Sabi ko sa isip ko. Hindi ako mapakali, palakad lakad ako sa loob ng office ko. Hanggang sa dumating na si Mr. Thaddeus.

“Okay na po Chairman ang sasakyan. Bumaba na po tayo.”

Sabi niya sakin. Lumabas na ako ng office ko at naglakad na kasama ko ang Executive Secretary ko. Pagbaba namin sakay ng elevator dali-dali akong lumabas ng kompanya papunta sa sasakyan.

Pagpasok ko sa loob, sumunod sakin ang secretary ko at umalis na kami palayo sa kompanya. Itinuro naman ng secretary ko ang private agency na kung saan niya hinatid si Matthew. Pagdating ko doon bigla akong pumasok sa loob at nilibot ko ang paningin ko nag babakasakaling makita ko si Matthew.

“Sir, ano pong kailangan niyo?”

Tanong sakin ng guard.

“

Uhm

, pumasok ba itong lalaking ito dito sa loob?”

Tanong ni Mr. Thaddeus sa guard sabay pakita ng picture ni Matthew sa cellphone niya.

“Ahh! Iyan? kanina pa po siya nakaalis po pagka

bigay

ng documents niya at na interview na po siya. Hihintayin na lang po niya ang tawag po ng agency po sa kaniya kapag may employer po nagustuhan siya kunin.”

Sagot naman ng guard kay Mr. Thaddeus.

“Sige po salamat po!”

Sabi ni Mr. Thaddeus sa guard. Lumapit sakin si Mr. Thaddeus.

“Wala na po si Sir Matthew dito Chairman, kanina pa po siya nakaalis dito.”

Sabi sakin ni Mr. Thaddeus. Wala akong nagawa kundi ang lumabas sa agency na iyon. Sumakay na kami sa loob ng sasakyan.

“Cancel all my schedule meeting this day Mr. Thaddeus. May pupuntahan lang ako.”

Malungkot kong utos sa kaniya.

“Yes Sir.”

Sagot naman ni Mr. Thaddeus sakin.

Pagdating sa company, bumaba na lang si Mr. Thaddeus at saka kami umalis ng driver ko palayo sa company. Pinuntahan ko ang bahay ni Matthew, pero walang tao. Nag hintay lang ako doon.

Palakad lakad sa labas ng gate ng bahay niya, nakaupo sa labas, kinokontak ko ang cellphone number niya dahil baka makontak ko na ang number niya pero unattended parin. Hanggang sa inabot na ako ng hapon at Gabi rito. Walang Matthew ang umuwi sa bahay niya.

Naisipan ko na sang umalis na lang pero maya-maya ay may tumigil na taxi sa kabilang side ng kalsada sa tapat ng bahay niya. Dumating na ang hinihintay ko. Bumaba na siya ng taxi at agad humarap sa kinatatayuan ko. Natigilan siya nung makita niya ako.

Nakasuot siya ng stripe na t-shirt na puti, jeans at coat na light brown habang may hawak na plastic envelope sa kamay niya. May nakalagay na bag na itim sa likod niya.

“Matthew!…”

Naluluhang banggit ko sa pangalan niya ngunit halata sa mukha niya na parang hindi siya masaya na makita niya ako.

Lumapit ako sa kaniya para yakapin siya pero napaatras siya na ikinatigil ko naman.

“B-Bakit? H-Hindi ka ba masaya na makita ako?”

Tanong ko sa kaniya…

“Anong ginagawa mo dito? Hindi ba’t ayaw mo na akong makita?”

Malamig niyang sabi at tanong sakin. Nag unahan ang mga luha ko galing sa mga mata ko dahil sa sinabi niyang iyon.

“Matthew, h-hindi… Hindi sa ganun?! Patawarin mo ako sa mga sinabi ko sayo na masasakit na salita no—….”

Naputol ang pag papaliwanag ko sa kaniya dahil sa sinabi niyang mas lalo ko pang ikinaluha.

“Umalis ka na! Ayaw na din kitang makita pa.”

Malamig niyang sabi sabay nag lakad papasok sa loob ng bahay niya at sinarado ang gate. Hinabol ko siya pero nasaraduhan niya ako ng gate.

“Matthew please! Mag usap tayo, buksan mo itong gate. Please! Matthew. Mag usap tayo… I’m so sorry.”

Naiyak ko ng sabi habang hinahampas ang gate ng bahay niya.

 

A/N; May Chance pa kaya na magka ayos ulit sila? ☹️😥😭….

Chapter 86

Matthew Aristotle

Kanina pa ako nakapasok sa loob ng bahay ko. Biglang umulan ng malakas sa labas. Iniisip ko na baka nakaalis na si Theo. Nakapagpalit na rin ako ng damit ko. Dumungaw ako sa bintana para ma check kung wala na ba talaga si Theo sa labas..

Pero nabigla ako nung makita ko ang anino niya na nasa labas ng gate ng bahay ko at napakalakas ng ulan.

Ano ba naman itong lalaki na ito? Hindi pa umaalis kahit malakas na ang ulan sa labas, ano kayang iniisip nito at bakit gustong makipag usap sakin. Puntahan ko na nga lang!…

Sabi ko sa isip ko. Lumabas ako at kinuha ang payong, binuksan ko iyon at nagtungo na sa gate para buksan iyon. Pagbukas ko muntikan na siyang mapahiga sa sahig dahil nakaupo pala siya at nakasandal sa gate. Nakita ko din ang driver ng sasakyan niya na nakatayo at nakapayong. Sinenyasan ko itong lumapit.

Paglapit niya sakin. Kinausap ko ito.

“Bakit hindi kayo umuwi? Bakit hindi mo

pinayungan

ang amo mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“

Pinilit

ko po siyang payungan pero ayaw po niya.

Nakiusap

na po ako sa kaniya na umuwi na lang po kami dahil ayaw niyo po siya makausap pero

nagmatigas

po si Sir. Gusto niya po talaga kayo makausap.”

Sagot sakin ng Driver niya. Bumaling ako kay Theo na nakaupo parin sa sahig at basang basa ng ulan.

“Tumayo ka na diyan!”

Malamig kong utos sa kaniya.

“Ayoko! Dito lang ako hanggat hindi mo ako kinakausap, hindi ako uuwi hanggat hindi tayo nag

kakaayos

.”

Sabi niya sakin.. nagpantig ang mga Tenga ko sa sinabi niyang iyon. Siya naman may gusto na hindi kami mag kaayos pero bakit parang ako pa ang may kasalanan o ako pa ang nagsabi niyon sa kaniya.

“Talaga Theo? Ako pa ngayon ang

babaliktarin

mo? Hindi ba ito ang gusto mo? Sinabi mo sakin na stranger na lang ako sa paningin mo? Ikaw Ang

nagsabi

niyon sakin hindi ba? Hindi ko na

kinaya

ang

tinatrato

mo sakin kaya ako

lumayas

sa mansion, nag resign na ako sa pagiging Director ng Hospital mo. Dahil gusto ko nang mag bagong buhay kasama ang anak ko na

bunga

ng pag tra-

traydor

at pang

loloko

ko sayo hindi ba? Huwag mo akong

dramahan

diyan. Tumayo ka na diyan at umuwi na kayo!”

Matigas kong sabi sa kaniya. Tumayo ito sabay yakap sakin ng mahigpit.

“Ano ba Theo? Nababasa ako. Bitawan mo nga ako.”

Galit kong sabi sa kaniya sabay pinipilit ko siyang itulak palayo sakin. Pero mahigpit parin siyang nakayakap sakin hanggang sa nabasa na din ang suot kong damit.

“I’m sorry! Patawarin mo na ako… Hindi ko

sinasadyang

sabihin ang mga salitang iyon sayo at ang mga maling

pakikitungo

ko sayo. Pinagsisihan ko na ang lahat ngayon, pakiusap! Patawarin mo na ako at huwag mo akong Iwan. Huwag kang umalis ng bansa, hindi ko na alam ang gagawin ko kapag

nawalay

ka sakin.”

Umiiyak niyang sabi sakin. Natahimik ako at parang unti-unti natutunaw ang Galit ko sa kaniya sa puso ko. Tumingin ako sa driver niya at sinenyasan ko itong umuwi na at ako ng bahala kay Theo.

Pagkaalis ng driver niya. Kumalas na siya sa pagkakayakap sakin. Bumuntong hininga muna ako sabay tingin sa kaniya. Basang basa siya ng ulan at nakikita ko ang pagdaloy ng mga luha niya sa mga mata niya.

“Pumasok na tayo sa loob.”

Malamig kong sabi sa kaniya.

Sinarado ko ang gate at naglakad na papasok sa loob kasunod ko naman siya. Pinaghintay ko muna siya sa labas at kumuha ako ng tuwalya sabay bigay sa kaniya.

“Diyan ka mag hubad ng damit.

Isapin

mo ang

tuwalyang

iyan sa katawan mo. Ayokong

magkakalat

ka ng basa dito sa loob,

papaghirapan

mo pa akong

magpunas

ng sahig.”

Seryosong sabi ko sa kaniya. Sinunod naman niya ang inutos ko. Para siyang bata na sumunod sakin. Pagkatapos niyang hubarin ang mga damit niya, kinuha niya ang tuwalyang binigay ko sabay takip sa katawan niya.

“Pumasok ka na at maligo ka na sa

banyo

huwag mo ng

patagalin

iyan baka

lagnatin

ka pa.”

Sabi ko sa kaniya. Tumango naman siya at nagtungo sa banyo ng kwarto ko at doon naligo.

Kinuha ko naman ang mga damit niya at saka ako nagpunta sa laundry room at nilabhan ko ang mga iyon. Matapos ko labhan ang mga damit niya sinampay ko na kaagad iyon. Paglabas ko ng laundry room saktong tapos na din siya maligo.

Kumuha ako ng damit ko na malaki na tama lang sa kaniya at binigay ko iyon sa kaniya. Kinuha naman niya iyon at nagbihis. Umupo ako sa gilid ng kama ko sabay sinaksak ko ang hair dryer.

“Lumapit ka dito sakin.”

Sabi ko sa kaniya. Lumapit naman siya at pinaupo ko siya sa sahig ng kwarto ko. May hawak akong face towel at pinindot ko na ang on sa hair dryer at pinatuyo ko ang buhok niya.

“

kailan

mo sasabihin sakin ang

tungkol

sa Inyo ni Hannah?”

Malamig kong tanong sa kaniya.

“Matthew, gusto ko naman

ipaalam

sayo kaya lang….”

Sagot niya sakin na may pabitin.

“Kaya lang ano?”

Tanong ko sa kaniya.

“Kaya lang natatakot ako na sabihin sayo ang tungkol doon.”

Sabi niya sakin na may halong takot at lungkot sa boses niya. Pinapatuyo ko pa ang buhok niya hanggang sa natuyo na iyon. Pinatay ko na ang hair dryer.

“Natatakot? Iyon lang ba? Baka natatakot at

naduduwag

?!”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

Humarap naman siya sakin. Nakaupo parin siya sa sahig at nakaharap na siya sakin ngayon.

“Natatakot…. Natatakot ako na sabihin sayo ang tungkol doon dahil baka magalit ka, alam kong hindi mo iyon magugustuhan, sorry din nga pala tungkol doon at sa pagsisinungaling namin ni Hannah sayo. Pero

maniwala

ka sakin Matthew, Isang gabi lang iyon ng pagkakamali.

Aminado

ako na

nagahasa

ko siya dahil lasing ako at akala ko Ikaw iyon kaya ko nagawa iyon, pero

natauhan

ako pag gising ko na hindi Ikaw iyon at siya ang nakita ko. Na realize ko na dala pala iyon ng

kalasingan

ko kaya akala ko Ikaw ang nasa tabi ko. Pero

maniwala

ka, wala kaming

relasyon

. Isang gabi lang iyon,

nakilala

ko lang siya sa bar iyon ang totoo.”

Mahabang pagpapaliwanag niya sakin..

“Alam ko, pinuntahan ko ang babaing iyon at nalaman kong buntis siya at Ikaw ang ama. Nalaman ko din na ginahasa mo siya, sinira mo ang buhay ng

dalaga

Theo. Ang pangarap niya na

makatapos

ng pag aaral at

matulungan

niya ang mga kapatid niya makatapos at makaalis sila sa bahay na iyon na sobrang

dumi

, hindi na niya iyon magagawa pa dahil sa ginawa mo. Hindi mo lang sinira ang

dangal

ng

dalagang

iyon pati pangarap niya, sinira mo din.”

Sabi ko sa kaniya na parang kinokonsensya ko siya.

“Tapos sinabi mo pa sa kaniya na baka ibang ama ang bata at hindi Ikaw?

Pinapaako

niya lang sayo? Theo, basang basa ko ang sakit sa mga mata niya nung kausap ko siya. Hindi magagawa ng Isang babae kagaya niya ang

ipaako

ang anak ng iba sa ibang lalaki. Ikaw ang may kasalanan niyon. Oo!

Bunga

iyon ng pagkakamali,

bunga

iyon ng pang

bababoy

mo sa kaniya. Pero wala kang karapatan na

tanggihan

ang sarili mong dugo at laman. Alam mo ba kung

gaano

kasakit

ang ginawa mong

pagsira

sa buhay niya? Alam mo din ba kung

gaano

kasakit

sa kaniya na

akuin

na mag isa ang

responsibilidad

na dapat sayo? Alam mo ba huh? Theo?”

Galit kong sabi sa kaniya habang naluluha.  Naluluha din siya sa mga sinabi ko.

“Kasalanan ko ang lahat ng ito! Dahil sa ilang beses kitang niloko at nag

kaanak

ulit sa kaniya. Kasalanan ko ang lahat! Kaya ka naghanap ng ibang

mapagbabalingan

mo,

nandamay

pa tayo ng taong inosente dahil sa kasalanan nagawa ko.”

Hagulhol kong sabi sa kaniya. Napayuko na lang ako at sinakop ng dalawang kamay ko ang buong mukha ko.

Naramdaman ko na lang na umupo si Theo sa tabi ko at niyakap niya ako ng mahigpit.

“

Tahan

na! Huwag mo nang

sisihin

ang sarili mo sa lahat, nangyari na ang nangyari…

Aakuin

ko ang responsibilidad na maging ama sa batang iyon.

Tumahan

ka na!.”

Sabi niya sakin at napayakap ako sa kaniya. sobra akong nagu-guilty

sa mga ginawa ko kay Theo. Dahil sa kalandian ko, sa karupukan ko. Nagkasira kaming dalawa. Umiyak ako ng umiyak sa balikat niya habang hinihimas ang likod ko.

Nung makatahan na ako sa pag iyak. Nag usap kami saglit tungkol sa pag payag niya na akuin ang pinagbubuntis ni Hannah na siya naman talaga ang ama niyon.

Nagtungo na kami sa kusina, nagluto na ako ng hapunan namin. Para siyang bata na nakaupo sa upuan at naka facepalm sa ibabaw ng mesa. Nakatingin lang ito sakin habang nag luluto. Ganito siya noong nagkaayos kami dati nung umuwi siya ng tanghali na amoy alak at amoy pabango ng Isang babae na naamoy ko din kay Hannah nung nagtungo ako sa bahay nila.

Pagkatapos ko magluto ay kumain na kaming dalawa.

“

Tuloy

ka pa rin ba sa pag

alis

mo ng bansa?”

Malungkot niyang tanong sakin. Bumuntong hininga muna ako bago ko sagutin ang tanong niya.

“Oo!

Tuloy

na ang pag tra-trabaho ko sa ibang bansa.”

Sagot ko sa kaniya.

“Kung ganun? Paano ako?

Iiwan

mo ako rito? Akala ko ba okay na tayo?”

Tanong niya sakin. Sabay hawak sa kamay ko.

“Theo! Gagawin ko ito para sa anak ko hindi para sakin. Ayokong umasa sayo dahil hindi mo naman ito anak, at Isa pa, gusto kong

isilang

ang anak ko doon sa ibang bansa sa pamilya ko.

Ilalayo

ko siya kay Ethan.”

Mahabang sagot ko sa kaniya.

“Kahit hindi ko laman at dugo ang pinagbubuntis mo.

Aakuin

ko iyan na parang akin, huwag ka lang

matuloy

sa pag alis.”

Sabi niya sakin malungkot.

“Theo! Malaki ka na, kaya mo nang tumayo sa sarili mong mga paa. Kaya mo ng

labanan

si Mr. Ynares dahil

nabawi

mo na ang kompanya ng daddy mo.

Napatalsik

mo na siya sa pwesto niya bilang Vice President ng Company. Hindi ka na niya

mako-

kontrol

pa.”

Sabi ko sa kaniya.

“Panahon na para tumayo ka sa sarili mong mga paa, buhayin ang sarili mo at ang magiging anak mo kay Hannah. Matatapos na ang

kontrata

ng kasal natin.

Mapapawalang

bisa

na iyon sa susunod na

taon

. Kaya Theo! Panahon na din para maniwala ka sa sarili mo na kaya mo, magagawa mo ang lahat ng bagay na akala mo sa una impossible pero possible ang lahat.”

Dugtong ko pang sabi sa kaniya.

Hindi na siya nakapagsalita sa mga sinabi ko. Tinapos na lang namin ang pagkain namin at tinulungan niya lang ako mag hugas ng pinag kainan ko.

Matapos ko pag hugasan lahat ng kinainan namin. Nagpahinga na kami, magkatabi kami ngayon nakahiga sa kama ko dito sa loob ng kwarto ko.

“Ang bilis ng panahon, hindi ko namalayan…. Parang

kailan

lang, pinag hahandaan natin ang kasal natin. Hanggang sa

ikinasal

tayo na Isa sa mga pangarap ko na

matupad

. Oo Matthew,

pinangarap

ko noon na

maikasal

sayo noong nabubuhay pa si Daddy.”

Sabi niya sakin habang nakatingin sa kisame ng kwarto ko.

“Nangyari naman iyon. Pero hindi

totoong

kasal na parang

nagmamahalan

tayo dahil pagpapangap lang ang lahat ng

pinakita

natin sa kanila. Pero kahit na ganun. Masaya parin ako kase

ikinasal

ako sa taong pinangarap ko noon. Ngayon na matatapos na ang marriage contract natin. Parang hindi ko kaya…”

Malungkot niyang sabi sakin at unti-unti nang nababasag ang boses niya.

“Parang hindi ko kayang pakawalan ang taong katabi ko ngayon. Hindi ko naman siya pag

aari

pero masakit sakin na pakawalan siya, parang kalahati ng puso ko ang mamamatay o hindi na

titibok

. Sana

panaginip

ang lahat ng ito…. Sana pag gising ko

mabagal

ang takbo ng Oras at panahon na kung saan bagong kasal pa lang tayo. Gusto kong

sulitin

ang mga araw at Oras na kasama kita at Gawin ang mga bagay na ginagawa ng bagong kasal o mag-asawa.”

Malungkot niyang sabi na may kasabang hikbi. Hindi ko na rin namalayan ang pag agos ng mga luha sa mga mata ko dahil dama ko ang mga sinasabi niyang iyon.

“Ngayon na matatapos na ang marriage contract natin… Iiwan mo na ako at

magbabagong

buhay ka na ganun din ako.

Babaunin

ko sa puso ko at sa

isipan

ko ang mga masasayang araw natin noon bilang bagong kasal. Hinding hindi ko kakalimutan ang mga iyon.

itatanim

ko sa puso at isipan ko iyon hanggang sa huling hininga ko. Maraming salamat Matthew…. Maraming salamat sa lahat sa mga

alaalang

kasama kita.”

Naluluhang sabi niya sakin. Napatalikod ako sa kaniya at tinakpan ko ang bibig ko sabay humagulhol ng pag iyak na walang ingay.

A/N; Ang Sad ng Ending nila. 😥😭💔

Chapter 87

Ethan Nolasco

Kanina pa ako sa mini bar ng bahay namin ni Maica, nakakailang bote na ako ng alak. Nagkalat ang mga bote ng alak na walang laman sa counter kung saan naka facepalm gamit ang Isang kamay ko at ang Isang kamay ko naman pinaglalaruan ko ang baso ko na may laman na alak.

“Hon!

Halika

na, kanina pa kita hinahanap nandito ka lang pala sa mini bar ng bahay natin. Lasing ka na, tara na! Matulog na tayo.”

Malambing na sabi sakin ni Maica.

“Last na ito hon, susunod na ako. Sige na mauna ka na.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Okay sige, sabi mo iyan huh?

Hintayin

kita sa kwarto natin.”

Seductive voice niyang sabi sakin sabay himas ng braso ko at hinalikan niya ako sa labi na ginantihan ko naman din. Umalis siya pagkatapos at naiwan akong mag Isa dito sa loob ng mini bar namin.

F*ck you! Ethan. Again? Sa pang

apat

na pagkakataon niloko mo na naman ulit si Matthew? Paano mo nagagawang matulog ng mahimbing sa mga nangyayari? Paano mo nagagawang kumain at uminom diyan ngayon sa kinauupuan mo? Wala ka na ba

talagang

konsensya at

awa

sa lalaking minahal ka ng totoo?

Sabi ng konsensya ko na parang utak ko mismo ang nag sesermon sakin ngayon.

Flashback…..

“

Pinatawag

niyo daw po ako Daddy?”

Tanong ko kay Mr. Ynares na Daddy ni Maica.

“

Maupo

ka”

Ma awtoridad niyang sabi sakin. Umupo naman ako sa bakanteng sofa na

mahaba

malapit sa kaniya. Nabigla ako nung may mga pumasok na mga lalaki sa loob ng office niya at hinawakan ako sa

magkabilang

braso ko.

“D-Daddy? a-ano ito? Bakit

hinahawakan

ako ng mga

tauhan

niyo? Akala ko ba may sasabihin kayo sakin?”

Nag aalalang tanong ko kay Mr. Ynares. Tumayo ito sa inuupuan niya at lumapit sakin sabay malakas akong sinampal.

“Para iyan sa panlolokong ginawa mo sa anak ko.”

Galit niyang sabi sakin.

Namahid

ang kanang pisngi ko sa malakas na

pagkakasampal

niya sa pisngi ko. Bigla niya ulit akong sinampal sa

kaliwang

pisngi ko.

“At para iyan sa pag tra-

traydor

sakin ng ama mo noong mga binata pa lang kami. Ikaw ang

magbabayad

lahat ng Galit ko at tinatago kong

sama

ng loob sa walang hiya mong ama.”

Galit niyang sabi sakin.

“

Dakpin

niyo siya at

pahirapan

sa torture room sa basement ng mansion.”

Utos ni Mr. Ynares sakin.

“T-Teka… h-hindi mo pwedeng gawin sakin ito Daddy. Bitawan niyo ako…”

Sigaw ko kay Mr. Ynares,

kiladkad

ako ng mga

tauhan

niya papunta sa basement ng mansion. Hindi ko alam na may basement dito sa mansion niya. Pagpasok namin sa loob

tinali

ang dalawang kamay ko sa mga

kadenang

malalaki

at mahahaba.

Pagkatapos niyon ay

pinagsasapak

ako ng mga lalaking

kumaladkad

sakin sa loob na ito. Sinikmuraan nila ako ng ilang beses at

pinalo

nila ng

pinalo

ang mga hita at binti ko na

dahilan

mapaupo

ako sa sahig.

Pinipilit

kong tumayo pero hindi ko magawa dahil sa sobrang sakit ng mga hita at binti ko sa

pagpalo

nila sakin ng malakas gamit

dospordos

.

Wasak ang mukha ko sa kanila, puro dugo ang lumalabas sa bibig ko,

putok

ang

kilay

ko, nag dudugo ang ilong ko at ganun din ang labi ko.

Hilong hilo ako ngayon at

namamaga

ang mga mata ko na para na akong

nakapikit

pero nakikita ko pa ang paligid. Hindi na rin ako

makahinga

ng maayos dahil sa ilang beses nila akong sinikmuraan ng

paulit

ulit.

Namalayan ko na tumigil na sila sa

pangbubugbog

sakin.

“Masarap ba asawa ko? Anong pakiramdam na binubugbug ngayon? Kung noon, ako ang

bugbug

sarado

sa mga verbal and emotional abuse na inabot ko sayo. Ngayon triple ang ipaparamdam kong sakit sayo na hinding hindi mo

makakalimutan

at for sure, magagawa mo ng

sundin

ako sa lahat ng gusto ko at sa daddy ko..”

Sabi ni Maica sakin. Nakatayo siya sa harapan ko habang naka cross arms at naka smirk pa siya.

“Sige, bugbugin niyo pa iyan huwag kayong

titigil

hanggat hindi ko sinasabi sa Inyo na tumigil na kayo.”

Utos na sabi ni Maica sa kanila at binubugbug ulit nila ako ngayon. Mas gugustuhin ko pang

patayin

na lang nila ako kesa

sundin

ang

mag-

amang

demonyo

sa buhay ko.

“That’s Enough!”

Narinig kong sabi ni Mr. Ynares, katabi niya ang anak niyang si Maica.

“

Itigil

niyo na iyan,

kakausapin

ko lang siya. Lumabas ka muna Maica at kayong lahat din dito.”

Utos ni Mr. Ynares sa mga tauhan niya at kay Maica. Nung makalabas na silang lahat kami na lang ni Mr. Ynares ang

natira

dito sa loob.

“Anong pakiramdam Ethan? Anong pakiramdam ang nasasaktan ngayon not verbal and emotional abuse? Ganyan ang pakiramdam ng anak ko noon sayo. Ilang beses mo na siyang sinaktan verbally and emotionally abuse.

Ginaganti

ko lang ang anak ko sa lahat ng sakit na binigay at

pinaramdam

mo sa kaniya.”

Sabi niya sakin. Nakayuko lang ako at

pinakikiingan

ang mga sinasabi niya sakin.

“Kung gusto mo na itigil ang pang bubugbug ng mga tauhan ko sayo, may

ipapagawa

ako sayo.”

Seryosong sabi niya sakin habang

naglalakad

siya

paikot

sakin.

“Anong ipapagawa mo sakin? Haha… Sa pag kakaalam ko Mr. Ynares, hindi mo ako tauhan. Asawa lang ako ng anak mo. Mas gugustuhin ko pang patayin niyo na lang ako kesa

utusan

mo ako ng kahit na anong

labag

sa loob ko.”

Matigas kong sabi sa kaniya.

“Okay?

Madali

lang naman ako kausap, ahh bago nga pala kita Iwan. May ipapakita akong mga litrato sa iyo na alam kong magugustuhan mo.”

Sabi niya sakin sabay kuha ng cellphone niya at ilang saglit pa ay

pinakita

niya sakin ang walang malay kong ama na nakatali sa Isang upuan.

Bugbog

din ang inabot nito dahil sa nakikita kong puro pasa at sugat siya sa mukha at braso.

“Hayop ka! Hayoooooppppp kaaaaaa! Bakit mo

dinamay

ang Daddy ko dito? Ako lang ang may kasalanan sayo at hindi siya? Bakit? Bakit mo siya

dinamay

? Papatayin kita kapag

nakawala

ako dito.”

Galit kong sigaw sa kaniya at pagbabanta na din.

“Relax… Ethan! Hindi ko naman pinatay ang Daddy mo eh,

naglalaro

lang kami ng hide and seek. Kaya lang until now wala siyang

kaalam

alam na ako ang

nagpadampot

sa kaniya. Hawak ngayon siya ng mga tauhan ko, and you know what? Kapag na bo-bored ako? Tumatawag ako sa Isa sa mga tauhan ko at

pinapabugbog

ko din ang daddy mo habang naka live video, kaya lang

nabura

ko yata. But anyway… May voice record naman ako rito habang binubugbog siya ng mga tauhan ko. Gusto mo ba marinig?”

Mahabang sagot niya sakin.

May pinindot siya sa cellphone niya at rinig na rinig ko ang boses ng ama ko na nasasaktan at nagmamakaawa sa kanila na tumigil na. Umakyat lahat ng dugo ko sa ulo ko at

nagwawala

ako sa pagkakatali para

sugurin

si Mr. Ynares. Natawa na lang siya sa ginagawa ko.

“Hayop ka!…. Papatayin kitang

Demonyo

ka. Napaka hayop mo,

Ibabalik

kita sa

impiyernong

pinanggalingan

mo kasama ang anak mo.

Pinapangako

ko iyan!”

Galit kong sigaw sa kaniya.

“Kung kaya mo Gawin? Ethan! Mabilis naman ako kausap, may ipapagawa lang naman ako sayo eh. Pero

tinangihan

mo.

Sayang

! Tsk tsk tsk…. Iyon pa naman ang survival key para sa daddy mo at para narin sayo.

kaso

tinangihan mo? Nako! Akala ko pa naman

matalino

ka kaya ka naging PNP Chief ng bansa.

Nagkamali

pala ako. ”

Sarkastikong sabi niya sakin.

Napaluha na lang ako dahil sa

sinapit

ng Daddy ko sa mga tauhan niya.

“A-Ano ba ang ipapagawa mo sakin?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sim

ple lang…. Alam ko na hanggang ngayon ay may

pagtingin

ka pa kay Matthew, hindi ba? At alam ko rin na

nakipagbalikan

ka sa kaniya kahit na kasal na kayo ng anak ko. Tsk tsk tsk… Ethan, Ethan! Marami akong mata sa paligid. Hindi mo alam ay

pinasusundan

kita kung saan ka nagpupunta.”

Sabi niya sakin. Nabigla ako sa mga sinabi niyang iyon, hindi ko alam na matagal na pala niya akong

pinapasundan

.

“Kaya naman naisip ko na may

pakinabang

din pala ang ginagawa mong

pakikipagkita

sa

baklang

iyon, kaya naman ang nais kong gawin mo….

Paikutin

mo ang ulo niya, Gawin mo ang lahat para tuluyan siyang

mahulog

sayo, alam ko na

baliw

na

baliw

siya sayo dahil first love ka niya.”

Dugtong pa niyang sabi sakin. Mas Lalo akong naluha sa mga sinabi niya dahil

masisira

na naman ang pag

iibigan

namin ni Matthew. Kung kailan na okay na kami, kung kailan na

naibabalik

ko na ang pagmamahal niya para sakin. Tsaka ko

gagamitin

iyon para makuha ang gusto ng

demonyong

ito sa harapan ko.

“At kapag nahulog na ang loob niya sayo, doon na sila

magkakasiraan

ni Rafael. Iyon naman ang gusto mo hindi ba? Ang

magkasiraan

silang dalawa at makuha mo ulit sayo si Matthew? Mangyayari iyon… Ako mismo ang

nagsasabi

sayo. At kapag nangyari naman iyon,

aatakihin

ko ang kahinaan ni Rafael at unti-unti ko ng papasukin ang kompanya niya ng hindi niya

nalalaman

.

Makukuha

ko na ang

posisyong

pinapangarap

ko matagal na, ang maging Chairman ng RTan group of Companies.”

Ngiting sabi niya sakin sabay

tumawa

ng parang sa

demonyo

.

“Love is weakness, hindi puso ang

pinaiiral

kundi isip. How excellent I am right? Dahil lang sa pag-ibig mo kay Matthew. gagamitin kita para maging kahinaan ni Matthew, para

magkasiraan

sila ni Rafael at ito naman si Rafael? Hindi niya namamalayan na unti-unti ko na siyang

inaatake

pailalim

para makuha ang kompanya niya at dahil narin sa asawa niyang

malandi

hindi na niya namalayan na

bangin

na pala ng

kamatayan

ang

kababagsakan

niya sa huli.”

Masayang sabi ni Mr. Ynares sakin sabay

tumawa

.

“Hayop ka! Napaka

sama

mo, gagamitin mo pa ako? Gagamitin mo pa ang totoong pagmamahal ko kay Matthew para lang makuha ang nais mo? Napaka

sama

mong hayop ka. Hinding hindi ako

magpapagamit

sayo.

Tandaan

mo! Kahit patayin mo pa ako, hinding hindi mo ako

magagamit

sa mga

kasamaan

mo. Pareho kayo ng anak mo na

demonyo

,

ibabalik

ko kayo sa impiyernong pinanggalingan niyo.

Tandaan

mo iyan!”

Galit kong sigaw sa kaniya.

“Alam kong nabigla kita sa mga

planong

sinabi ko sayo kaya ka nag

kakaganyan

. Naiintindihan kita, kaya naman

bibigyan

kita ng mga Isang

linggo

para pag isipan mo ang magiging sagot mo sa

inaalok

ko sayo. Remember, buhay mo at buhay ng daddy mo ang

nakasalalay

dito.”

Natatawang sabi niya sakin sabay

tinalikuran

niya ako at naglakad na palabas ng basement ng mansion niya. Ako lang ang mag Isa dito ngayon.

Naiyak

ako sa mga mangyayari.

“Bakit? Bakit mo ginagawa sakin ito? Ano bang nagawa kong kasalanan sayo para

iparanas

sakin ito? Hindi ka na ba

nasiyahan

na nawala ang anak namin ni Matthew? Kinuha mo siya sakin, samin. Ilang beses ko nang sinaktan ang damdamin ng taong mahal ko na

labis

na niyang

ikamatay

pati ba naman ngayon?

Sasaktan

ko ulit ang damdamin niya na pinaghirapan ko

ibalik

? Napaka unfair mo. Napaka unfair mo sakin…”

Naiiyak kong tanong sa kaniya habang

nakatingala

ako sa itaas.

Napaluhod

ako at napayuko dahil sobrang sakit ng nararamdaman ko ngayon. Ito ba ang purpose ng buhay ko sa mundong ito? Ang

gamitin

ng

masasama

at

saktan

ang damdamin ng mahal ko?

Hindi lang buong katawan ko ang masakit kundi ang damdamin ko ngayon. Iniisip ko pa lang kung ano ng mangyayari kay Matthew kapag niloko ko ulit siya.

Mabilis

lumipas

ang mga araw, at nakapag isip isip na ako na magpapagamit ako sa kanila pero

kunwari

, kung sila marunong

manggamit

ng tao, ako naman gagamitin ko ang

kakayahan

kong

magpaikot

ng ulo ng tao.. nagawa ko na iyon kay Matthew noon nung araw ng kasal namin ni Maica.

Magagamit

ko ulit iyon para maniwala sila sakin at

mapaikot

ko ang ulo nilang lahat.

“Patawarin mo ako Matthew kung magagawa ulit kitang saktan. Pero pinapangako ko na gagawin ko ang lahat

maipaliwanag

ko sayo lahat ng ito at para

mapatawad

mo ulit ako.”

Naluluhang sabi ko sa isip ko.

“Nakapag isip isip ka na ba? Ethan?”

Tanong sakin ni Mr. Ynares.

“Oo!

Pumapayag

na ako sa pinapagawa mo sakin.”

Buong

tapang

kong sabi pero sa puso ko, kinamumuhian ko ito pero wala akong magagawa kundi gawin ito.

“Good Choice! For sure hindi mo ito

pagsisisihan

na

tinanggap

mo ang

inaalok

ko sayo sa huli.”

Masayang sabi niya sakin.

End of flashback…..

Nilakad ko ang daan palabas ng mini bar papunta sa kwarto namin ni Maica. Wala ng luhang mailabas ang mga mata ko. Natuyo na ang balon ng luha sa mga mata ko. Naging manhid na ako sa pakiramdam ko ngayon.

Nakita ko si Maica na natutulog na, humiga ako sa tabi niya at pinikit ko na lang ang mga mata ko at tuluyan na akong nilamon ng kalungkutan na dala ng alak.

A/N; Nawawala na rin ako ng trust sayo Ethan 😏🤦🤷

Chapter 88

Hannah Gonzales

“Ate saan tayo

titira

?”

Tanong sakin ni Gio. Kasalukuyan kaming nag hahakot ng gamit namin, mga damit namin na nilalagay namin sa mga plastic bag na stripe.

“Hindi ko din alam Gio, Basta tinawagan ako ni Sir. Matthew at sinabi niya sakin na mag

impake

na daw tayo ng mga gamit natin.

Antayin

daw natin siya dumating at siya daw ang

magsusundo

satin dito.”

Mahabang sabi ko kay Gio. Nagkakanya kanya kami lagay ng mga damit namin sa malalaking plastic bag na stripe, natigilan ako nung makita ko si mama na nakaupo sa tabi ng papag na higaan ko.

Nilapitan ko naman siya at naupo sa tabi niya.

“Ma? May problema ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Wala naman anak,

mamimiss

ko lang itong bahay natin. Dito nag umpisa ang lahat… Kung saan

nabuo

namin ng papa mo ang pamilya natin bago siya mamatay. Ang tagal na natin

tumira

dito, ilang

bagyo

na ang dumaan. kapag may

nasisira

,

kinukumpuni

natin kung ano pa yung pwedeng

mapakinabangan

para lang hindi tayo pasukin ng tubig ulan… Sobrang mamimiss ko itong

tahanan

natin, hindi naman natin ito

sariling

lupa

na pinagtatayuan ng bahay natin para

ibenta

pero may

mangangailangan

din nito.”

Malungkot na sabi ni mama sakin.

“Hinding hindi mawawala ang bahay na ito mama. itong bahay natin,

balang

araw magiging sa atin itong

lupang

kinatatayuan ng bahay natin at

tatayuan

natin ng mas

maganda

at mas malaking bahay. Pangako ko sayo iyan mama…. Kapag nakatapos ako ng pag aaral at nag

karoon

ng magandang trabaho,

bibilhin

ko itong

lupang

kinatatayuan ng bahay natin at ipapagawa ko ang bahay na ito na mas malaki at

malinis

. ”

Sabi ko kay mama. Natuwa si mama sa sinabi ko na iyon.

“Sige na ma, tulungan na kitang mag

impake

ng mga gamit mo din dito sa loob. Baka dumating na si Sir Matthew at hindi pa tayo

nakakapag

ayos,

nakakahiya

naman sa kaniya na

paghintayin

natin siya sa labas ng matagal.”

Sabi ko kay mama.

“Sinabi ba niya sayo kung saan niya tayo

ititira

anak?”

Tanong ni mama sa sakin.

“Hindi mama. Wala siyang sinabi sakin,  ang sinabi niya lang sakin mag impake daw tayo ng mga damit natin at

susunduin

daw niya tayo rito.”

Sabi ko kay mama. Hindi na nagtanong pa si mama sakin. Tinulungan ko na lang siya mag impake ng mga gamit namin.

Ilang saglit pa ay nakarinig na ako ng katok sa labas ng pintuan ng bahay namin.

“Ate nandito na si Sir Matthew.”

Sigaw na sabi ni Gillian sakin. Natigilan kami ni mama sa pag iimpake, kaunti na lang at matatapos na kami.

Lumabas ako ng kwarto at pinuntahan ko si Sir Matthew sa labas ng pintuan ng bahay namin..

“Sir Matthew.”

Sabi ko sa pangalan niya.

“

Nakaayos

na ba kayo? Na impake niyo na ba ang mga gamit niyo?”

Tanong ni Sir Matthew sakin.

“

O-

Opo

Sir Matthew, tapos na po kami mag impake po ng mga damit namin.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Kung ganun, tara na! Umalis na tayo rito baga

gabihin

tayo sa daan.”

Sabi niya sakin.

“Tara na Ma, Gio, Gillian.

Bitbitin

na natin mga damit natin na nasa plastic bag.”

Sigaw ko sa kanila. Lumabas na kami at pinauna ko sila Gio at Gillian dala ang mga damit nila na nakalagay sa plastic bag. Inantay ko pa si mama lumabas dala ang plastic bag na puro damit niya. Pagkatapos ay kinandado na namin ang pintuan ng bahay.

Lumakad na kami ni mama palayo sa bahay namin at palabas ng eskinita papuntang kalsada. Naabutan namin na nasa loob na ng sasakyan ni Sir Matthew ang dalawa kong kapatid at mga gamit nila sa loob. Tinulungan naman kami ni Sir Matthew na ilagay ang mga dala namin ni mama na gamit sa likod ng sasakyan niya na kung saan may lagayan doon.

“Salamat Sir Matthew.”

Pagpapasalamat kong sabi sa kaniya.

“Pumasok na kayo sa loob.”

Utos niyang sabi niya samin ni mama. Pumasok naman na kami sa loob at sumakay na si Sir Matthew sa Driver seat at nagmaneho na palayo sa lugar na iyon.

2½ Oras ang inabot namin sa byahe at nung madilim na ay napansin kong pumasok ang sinasakyan namin sa Isang subdivision. Hindi lang siya basta subdivision kundi parang exclusive subdivision iyon.

Dumire-diretso ang sasakyan na sinasakyan namin na minamaneho ni Sir Matthew hanggang sa tumigil ang sasakyan namin sa Isang ordinaryong bahay na mas malaki pa sa tinitirhan namin sa squatters area.

“Bumaba na kayo.”

Utos niya samin. Bumaba na kami at pinagmasdan ko ang bahay na iyon. Mukhang may kaya ang bahay na iyon. Kulay black ang gate at makikita mo palang sa labas ng gate ang bubong ng bahay na kulay pula at ang pintura ng buong pader na iyon ay kulay puti.

“Kanino pong bahay ito Sir Matthew?”

Tanong ko sa kaniya nung tinutulungan niya kami ilabas ang mga gamit namin ni mama sa likod ng sasakyan niya.

“Sa akin ang bahay na ito, dito kayo

titira

simula ngayon. Tsaka na kayo umalis sa bahay ko kapag may pera ka na

pampatayo

ng sarili mong bahay kapag may trabaho ka na.”

Malamig niyang sagot sakin.

Pagpasok namin sa loob. Namangha kami dahil kompleto sa gamit at malinis ang buong bahay. Naghubad kami ng mga tsinelas sa labas ng pintuan ng bahay ni Sir Matthew.

Tiles ang sahig na kulay brown, bubungad na sayo ang mahabang sofa na kulay itim, at dalawang solo sofa na itim din at maliit na mesa na babasagin na kulay itim sa gitna ng mga sofa.

“Hali kayo,

Ililibot

ko kayo sa loob ng bahay ko Ituturo ko na rin sa Inyo ang pag gamit ng mga gamit ko rito, ayoko na may

makakasira

kayo ng gamit ko. Maliwanag?

Ipapabayad

ko sa Inyo ang mga

nasirang

gamit ko rito sa bahay. Kaya kung ayaw niyo magbayad, huwag kayong

maninira

ng gamit. Pahalagahan at

ingatan

niyo ang mga gamit ko. Naiintindihan niyo ba ako?”

Tanong ni Sir Matthew samin.

“

Opo

Sir Matthew.”

Sagot namin.

Nilibot niya kami sa kusina, kumpleto lahat sa gamit ang kusina niya na napapanuod ko lang sa TV ng kapit bahay namin noon. ang dining room kung saan dapat kumain, ang living room kung saan iyon ang bumungad samin kanina pagpasok na may sofa. At ang laundry room sa likod ng bahay ni Sir Matthew. Kumpleto din sa gamit, may Washing machine na malaki at dryer na malaki din.

Naka abot kami sa kwarto niya. Kakaunti ang laman niyo halos puro kabinet at drawer na parehas mga walang laman. Malaki ang kama niya na kulay asul ang kobre ng kama at kumot ganun din ang mga punda ng unan. Napansin ko din na malinis siya sa bahay at maalaga sa gamit.

Ngayon palang ay nahihiya na kami gamitin ng maayos ang mga gamit niya, masinop din kami sa gamit at pinahahalagahan at iniingatan din namin ang mga gamit namin.

Pinakita niya din samin ang banyo sa loob ng kwarto. Bale dalawa ang banyo. Isa na nasa tabi ng kitchen at isa dito sa kwarto niya.

Lumabas din kami para ituro samin ang garden niya na puro bulaklak at mga halaman. Gusto ni mama ang ganitong mga halaman, maalaga si mama sa mga halaman noon pa. Pinakita din samin ni Sir Matthew ang garage na kung saan nilalagay niya ang sasakyan niya. May malaking gate din dito na kulay itim, doon dumadaan ang sasakyan ni Sir Matthew para maipasok niya ang sasakyan niya dito sa garage.

Pumasok na kami sa loob at naupo sa sofa niya dito sa living room.

“Ano ng sagot mo sa

inaalok

ko sayo Hannah? Nakapag desisyon ka na ba sa

inaalok

ko sayo?”

Tanong ni Sir Matthew sakin.

“

Opo

Sir, nakapag desisyon na po ako.

Pumapayag

na po ako sa inaalok niyo sakin po.”

Magalang kong sagot sa kaniya.

“Mabuti kung ganun, nakausap ko na din ang asawa ko na si Theo. Nais niyang humingi ng sorry sa mga nasabi niya sayo nung pumunta ka sa company. At mag aabot siya ng

tulong

sayo at sa mga kapatid mo. Huwag kang mag

alala

… Nakikipag

ugnayan

na ngayon si Theo na asawa ko sa Private University na

paglilipatan

mo para doon ka na papasok sa susunod na

linggo

.

gayun

din ang mga kapatid mo. Sa private school na din sila mag aaral… Sagot na namin ang

matrikula

mo hanggang 4th year, ganun din ang mga kapatid mo hanggang sa makatapos sila ng

kolehiyo

din sa Private University na

papasukan

mo, doon din sila papasok pag nag college na sila at wala na kayong dapat

bayaran

pa dahil

binayaran

na namin lahat.”

Mahabang pagpapaliwanag na sabi ni Sir Matthew samin.

“Sa mga

pangangailangan

niyo naman, damit, pagkain, tubig,

ilaw

at kung ano-ano pa.

Bibigyan

kita ng pera na

nagkakahalaga

ng 500 million. Sa akin Pera iyon,

bayaran

mo na lang ako kapag may trabaho ka na pagka graduate mo sa college.

Tipirin

niyo iyon at huwag niyo

uubusin

dahil estimate ko na iyon na aabot ng 2½ decades. Nasa bangko iyon at

nakapangalan

sa iyo, buwan buwan kayo

makakatanggap

ng 50 thousand hindi na

lalagpas

doon dahil ang bangko

humahawak

ng Pera ko na

nakapangalan

sayo.

Tipirin

niyo ang

perang

matatanggap niyo buwan buwan.

pambili

ng pagkain niyong mag

iina

, pang bayad sa

Ilaw

, tubig at kung ano-ano pa na

magagamit

niyo sa

importanteng

bagay.”

Dugtong pa niyang sabi samin.

“Sa unang Checkup mo at ultrasound. Ako ang

sasama

sayo. Ang mga vitamins at mga gamot mo sa pagbubuntis mo ay sagot ko na din. Mga gamit sa

panganganak

mo, damit ng sanggol,

lampien

, pampers,

gatas

niya at kung ano-ano pa na kailangan ng bata. Ako ang

bibili

. Sa panganganak mo naman, wala kang

gagastusin

dahil ang asawa kong si Theo ang sasagot niya pang pa hospital mo….

Nagkakaintindihan

ba tayo?”

Tanong niya sakin.

“

Opo

Sir Matthew.”

Sagot ko sa kaniya. Wala na akong iintindihin pa dahil sagot naman na nila ang lahat ng gastusin ko sa panganganak ko, mga gamot na iinumin ko para maging masigla ang magiging anak ko kay Sir Rafael.

Wala na akong mahihiling pa, panatag na ang loob ko ngayon dahil nasa maayos na kami na tinutuluyan at ligtas pa.

“Siya nga pala. If may gusto kang sabihin o

itanong

sakin, pwede mo akong

kontakin

sa hotline. iyan ang telephone para

makatawag

ka sa Mansion kung gusto mo akong makausap.”

Sabi ni Sir Matthew sakin sabay turo ng telephone sa tabi ko.

“Magluto na kayo ng

hapunan

ninyo

. Uuwi na ako kung wala na kayong tanong sakin.”

Sabi niya samin. Sabay tumayo na sa kinauupuan niya sa sofa niya

“Siya nga pala, baka sa Thursday or Friday pupunta ako rito para samahan ka sa pag check up mo at

sasamahan

din kita papunta sa University na

paglilipatan

mo. Pupunta ako dito ng maaga kailangan

nakahanda

ka na para diretso tayo

alis

pag dating ko. Okay?!”

Sabi nito sakin.

“Sige po Sir Matthew.”

Sagot ko sa kaniya. Hinatid na namin siya hanggang sa may gate ng bahay niya. Inantay pa namin siya makasakay sa loob ng sasakyan niya hanggang sa makaalis na siya. Kumaway kami sa kaniya paalis, pagkaalis niya pumasok na kami sa loob at sinarado ko na ang gate ng bahay ni Si Matthew.

“Sobrang bait niya anak. Tama ang sinabi niya noong unang punta niya sa dating bahay natin, kung hindi siya ang asawa ni Sir Rafael, baka

napahiya

ka na sa harap ng maraming tao at lagi na tayo

guguluhin

niyon pero hindi. Makikita mo sa kaniya ang pagiging edukado at mataas na pinag aralan, hindi yung iba kagaya ng asawa niya na may ari ng kompanya. Daig pa walang pinag aralan kung

itanggi

ang ginawa niyang

pagkakabuntis

sayo. Sana

humaba

pa ang buhay ni Sir Matthew at marami pa siyang matulungan kagaya natin.”

Sabi ni Mama sakin. Pagkapasok namin sa loob ng bahay niya.

“Tama ka mama.

Mabait

siya sa atin,

iisipin

ko na lang ma may

nakakatanda

akong kuya at siya iyon. Hindi ko iniisip ni Minsan na kabit ako ng asawa niya, hindi ko

matatawag

na sarili ko na kabit dahil wala naman kaming

relasyon

o ugnayan ni Sir Rafael dahil aksidente ang lahat ng nangyari sa amin. Gusto kong

tularan

si Sir Matthew

balang

araw, gusto ko din maging

mahusay

na Doctor pagka graduate ko sa

kolehiyo

.”

Ngiting sabi ko kay Mama. Nagkangitian na lang kami ni mama at nagtungo na kami sa kusina para magluto ng hapunan namin.

A/N; Start of new life ni Hannah sa bahay ni Matthew. Sobrang bait naman ng bida natin, ❤️🥰 kaya lang failed sa

lovelife

😏😥….

Chapter 89

Matthew Aristotle

“Ready ka na?”

Tanong ko kay Hannah. Nasa loob ako ng sasakyan ko, inaayos naman niya ang seatbelt niya. Umupo siya sa harapan katabi ko. Nasa labas ang mama niya at inaantay kami umalis.

“Ready na po ako Sir Matthew.”

Sagot niya sakin.

“Anak huwag kang

lalayo

kay Sir Matthew ahh… Huwag matigas ang ulo para hindi ka

pagalitan

ni Sir Matthew. Okay?!”

Bilin ng mama nito sa kanya.

“Huwag kayong mag alala ma, hindi ako

lalayo

sa tabi ni Sir Matthew.”

Sagot naman ni Hannah sa mama niya.

“Mauna na po kami.”

Magalang kong sabi sa mama niya.

“Mag iingat kayo.”

Sabi naman niya samin at pinatakbo ko na ang sasakyan ko palayo sa bahay at palabas ng subdivision.

Unang araw ng checkup niya at ganun din sakin. Siya muna ang mauuna bago ako.

“

Kinakabahan

ka ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“

O-Opo

Sir Matthew, kinakabahan po ako.”

Halata sa boses niya ang kaba sa sinabi niyang iyon sakin.

“Huwag kang

kabahan

, sa una lang iyan

masasanay

ka din. kagaya ko, sa una kinabahan ako pero

katagalan

nawala din.

nasanay

na ako.”

Sabi ko sa kaniya. Napalingon siya sakin dahil sa sinabi ko na iyon.

“

Nasanay

? kayo po? ano pong ibig niyong sabihin?”

Takang tanong niya sakin habang ang mga mata ko ay nakatuon sa kalsada.

“Kagaya mo din ako Hannah, buntis din ako 14 weeks at check up ko din ngayon.”

Sabi ko sa kaniya na ikinagulat naman niya.

“Talaga po? P-paano? ngayon lang ako nakakita at

nakarinig

na Isang lalaki po na buntis.”

Sabi niya sakin.

“Malalaman mo din ang tungkol diyan kapag nasa 2nd year or 3rd year college, hindi ba biology ang

kinukuha

mong course sa college? may subject kayong pag

aaralan

about sa mga kagaya ko na may Hermaphrodite cases sa mga kagaya ko na lalaki na dalawa ang

kasarian

.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ganun po ba?

Sigurado

akong masaya ngayon si Sir Rafael po niyan dahil

magkakaanak

na po kayo.”

Sabi naman niya sakin.

“Hindi rin. napaka complicated ng situation namin ngayon,

nadawit

ka pa sa problema namin dahil sa kagagawan ng asawa ko.”

Seryosong sabi ko sa kaniya. Natahimik naman siya sa sinabi ko.

“Hindi ko naman po

ginusto

ang nangyari Sir Matthew, aksidente po ang nangyari samin ni Sir Rafael, wala po kaming

relasyon

po. Unang gabi namin na

pagkikita

po iyon sa bar, trabaho ko po kase entertainer po unang gabi ko po niyon sa bar pinasok po ako ng kaibigan ko sa bar na iyon dahil po

humihingi

ako ng tulong sa kaniya kung may alam siya na trabaho. Iyon po ang

nirecommend

niya sakin, noong una

inayawan

ko kase sabi ni mama sakin mas mabuti na pinaghirapan mo ang perang

kinikita

mo sa

mabuting

paraan kesa sa

maduming

gawain o trabaho mo na madaling

kitain

ang pera kaya lang

kalaban

mo ang konsensya mo. ”

Mahabang sabi niya sakin. Nakatuon lang ang mga mata ko sa daan na dinadaanan namin papunta sa hospital.

“Siya po ang una kong naging costumer ng gabing iyon.

nahihiya

pa po ako sa kaniya nung gabing iyon pero siya po ang gumawa ng paraan para mawala ang hiya ko. nag kwentuhan po kami buong gabi po hanggang sa sinabi niya sakin na bayaran po niya ako para hindi na po ako

maghanap

ng ibang costumer po.

dinala

niya po ako sa Isang hotel na malapit, kahit po

labag

sa loob ko sumunod ako sa kagustuhan niya para

mabayaran

niya ako ng malaki dahil kailangan ko ng Pera po para sa

pangbayad

ng promissory note ko sa university. Isang buwan na po kase akong hindi bayad po sa tuition ko at iyon po ang inaasahan ko nung gabing iyon. ”

Dugtong pa niyang sabi sakin. Nakikinig lang ako sa kwento niya.

“

Itigil

mo na… Ayoko na marinig pa ang mga sumunod na nangyari.”

Seryosong sabi ko sa kaniya. Pinunasan niya ang mga luhang lumabas sa mga mata niya.

Pagdating namin sa hospital. Dumiretso kami sa obgyn, pumila kami ng matagal doon hanggang sa siya na ang sumunod na pumasok.

“Hey Mr. Santillan-Tan, long time no see.”

Sabi ni Doc. Ramos na kaibigan ni Theo.

“Hi, yeah! sorry hindi na ako

nakapunta

sayo matagal na.”

Sagot ko kay Doc. Ramos.

“Okay po, Mrs. Gonzales. Check po natin ang weight and height mo po ah? And mamaya I che-check natin si baby sa ultrasound. Okay?!”

Sabi ni Doc. Ramos sa kaniya.

“Sige po Doc.”

Sagot naman ni Hannah. Nakatayo lang ako sa gilid ng biglang nag ring ang phone ko. Kinuha ko iyon sa bulsa ng jeans ko, napalingon ako sa kanila at nakatingin silang dalawa sakin.

“Uhm…  excuse me, I need to answer this call, emergency.“

Sabi ko sa kanilang dalawa at lumabas ng office ng Doctor.

Naglakad ako palabas papunta sa Isang sulok dito sa loob ng hospital. Sinagot ko ang tawag ni Theo.

“Hello?”

Sagot ko sa tawag ni Theo..

“Hello, Matthew. nasaan kayo?”

Tanong ni Theo sakin.

“Nandito na kami ni Hannah sa hospital, bakit?”

Sagot at tanong ko kay Theo.

“Nothing! I’m worried sa inyong dalawa. Sinabi ko naman kase sa iyo na pasama kayo sa mga guards ko.”

Sabi ni Theo sakin.

“Theo, it’s okay. Wala naman nangyari samin masama papunta dito and besides kaya ko naman. Si Hannah nasa loob na siya, the doctor checking her.”

Sabi ko kay Theo. Napatingin ako sa malaking bintanang salamin ng hospital dito sa ground floor at nahagip ng mga mata ko ang Isang pamilyar na lalaki sakin.

Ethan?

Si Ethan ang nakita ko na nasa labas ng hospital at kasama niya si Maica, nakapulupot si Maica sa balakang ni Ethan at sabay nagkiss sila sa lips. Sweet na sweet sila sa isat-isa bigla akong nakaramdam ng sakit sa puso ko.

Akala ko ba ayaw ni Ethan kay Maica? Pero bakit parang sweet sila sa isat-isa?

Tanong ko sa isip ko…

“Hello, Matthew? Nandyan ka pa?”

Rinig kong tanong ni Theo sa kabilang linya.

“Uh…

yeah, yeah I’m here. Sorry may

binabasa

lang ako.”

Pagsisinungaling kong sabi kay Theo.

“Okay sige, after ng check up ni hannah, mag pa check up ka din huh?”

Bilin sakin ni Theo.

“Oo, don’t worry.”

Sabi ko naman sa kaniya.

Pqgkapatay ng tawag ni Theo. Tinignan ko maigi kung saan sila papunta. Nabigla ako dahil papasok sila dito sa loob ng hospital kaya dali-dali akong pumunta sa office ng Doctor sa obygn na kaibigan ni Theo.

Pumasok ako sa loob at sinarado ko iyon sabay ni lock.

“What’s wrong Matthew?”

Tanong sakin ni Doc. Ramos. Nilapitan ko ito kaagad.

“May

tinataguan

akong tao, nandito siya sa loob ng hospital at papunta na yata sila rito kasama ang asawa niya, hindi niya ako at ang kaibigan ko makita.”

Sabi ko kay Doc. Ramos.

Nakarinig na kami ng katok sa pintuan ng office niya.

“Anong gagawin natin?”

Tanong ko kay Doc. Ramos.

Lumapit kami sa pinto habang nakahiga si Hannah at pinapanuod lang kami.

“Ano pong problema Sir Matthew?”

Tanong niya sakin. Lumapit ako sa kaniya at sabay senyas sa kaniya na huwag maingay.

“Huwag kang

maingay

, may tinataguan akong tao. hindi niya tayo pwedeng makita dito sa loob ng

obygn

.”

Sabi ko naman kay Hannah.

Lumapit naman ako kay Doc. Ramos na nasa pintuan Ngayon ng office niya.

“Ethan, kanina pa ako

kumakatok

dito sa office ni Doc. Ramos. Wala

yatang

tao?”

Boses ni Maica.

“Tignan ko nga, excuse diyan. Ako kakatok…. Doc? Doc. Ramos?”

Boses ni Ethan sabay pihit ng seradura ng pintuan ng office ni Doc. Ramos.

“Excited na ako Ethan na malaman na baka buntis ako, ilang months na ako hindi

dinadatnan

ng

dalaw

ko eh. Baka sinagot na ni Lord ang prayers ko na mag kaanak na tayo.”

Masayang sabi ni Maica na sobrang linaw ng narinig kong sabi niya. Ang kaninang kirot sa puso ko na nakita ko kung paano sila mag kiss sa labas ng hospital ay sumasakit na ngayon dahil sa mga narinig ko.

“Mag kakaanak na sila?”

Mahinang sabi ko sabay napasandal sa pader. Para akong pinagsakluban ng langit at lupa sa mga narinig ko na iyon. Hindi ko namalayan ang pag alis nila sa pintuan ng office ni Doc. Ramos.

“Matthew, hey! Matthew wala na sila sa labas. Are you okay?”

Tanong sakin ni Doc. Ramos, hindi ko namalayan ang paglabas ng mga luha sa mga mata ko. Pinunasan ko kaagad iyon.

“Y-Yes Doc. Ramos! I-I’m okay.”

Sabi ko sa kaniya.

Matapos si Hannah I Checkup. Ako na ang sumunod na humiga.

“See Matthew, Look? tignan mo sa screen ng monitor ang baby mo. Unti-unti na siyang nabubuo sa loob. If I’m not mistaken ay second baby mo na ito right?”

Masayang sabi sakin ni Doc. Ramos at tinanong niya din ako kung second baby ko na ba iyon.

“Yes Doc. Seconds baby ko na ito.”

Sagot ko sa tanong niya.

“Second baby? So ibig pong sabihin? May

panganay

na kayong anak ni Sir Rafael?”

Tanong ni Hannah sakin.

“No! na miscarriage si Matthew before, ako ang doctor niya before. And sadly na miscarriage siya dahil sa accident.”

Sagot ni Doc. Ramos kay Hannah.

“Sorry po. Hindi ko po

sinasadyang

itanong

po iyon, nabigla lang po ako sa mga narinig ko ngayon kay Sir Matthew.”

Paghingi ng paumanhin ni Hannah.

After ng checkup namin, binigyan kami ng gamot at binili namin iyon dito sa loob ng hospital sa may ground floor. Pagkatapos ay lumabas na kami pabalik sa sasakyan ko.

“Sir Matthew may tanong po ako sa Inyo, huwag po sana kayong

magagalit

po?”

Tanong ni Hannah sakin.

“Ano iyon?”

Tanong ko sa kaniya. Nagmamaneho na kami papunta sa Isang restaurant para kumain muna ng lunch.

“Sino po yung tinataguan natin kanina po sa office ni Doc. Ramos po?”

Tanong sakin ni Hannah..

“Bakit gusto mo malaman?”

Tanong ko sa kaniya pabalik.

“h-hindi naman po, na confused lang po ako kung sino iyon.”

Sabi niya sakin. Hindi na ako nagsalita pa at nagmaneho na, nung makahanap na kami ng restaurant na makakainan namin nag order na kami ng pagkain. Pagkaalis ng waiter ay nasa isip ko parin ang tanong ni Hannah sakin.

“Dati kong boyfriend na ex ko ngayon, kasama niya ang asawa niya kanina.

Nagkaanak

kami ng ex ko na iyon pero

nalaglag

. Iyon ang sinasabi ni Doc. Ramos sayo iyon ang anak namin. Ngayon, nabuntis ulit ako at siya ulit ang ama hindi si Theo. Kaya nagkaroon kami ng problema ni Theo dahil nabuntis ka niya.”

Sabi ko sa kaniya. Nabigla siya sa mga narinig niya sakin

“Ibig niyo pong sabihin, nagkabalikan kayo ng ex niyo po ngayon at nagkaanak ulit kayo ng hindi niya po alam?”

Tanong ni Hannah sakin..

“Oo! Pero ngayon nagkakalabuan na kami. Nagalit si Theo sakin dahil niloko ko siya nung malaman niya na nabuntis ako ng ex ko. Pero hindi rin nag tagal ay nagkaayos na ulit kami ng asawa ko. Ang ex ko naman na iyon ay masaya na sila ng asawa niya, sa pag kakaalam ko ay hindi sila mag kaanak dahil may deperensya sa

matres

ang asawa niya.”

Sabi ko kay Hannah.

“So Sir Matthew, sinasabi mo po sakin na mas minahal niyo ang ex niyo kesa kay Sir Rafael?”

Tanong ulit ni Hannah sakin.

“

Aminado

akong Tanga ako pagdating sa pag ibig. First love ko ang ex ko na iyon kaya hindi ko siya

magawang

kalimutan

, ilang beses na niya akong niloko pero

pinapatawad

ko parin siya. Hindi lang Isa kundi pang

apat

na

beses

na niya akong niloko ngayon. Naging kami noong highschool palang, hindi

nagtagal

nag ka

hiwalay

kami dahil sa babaing asawa niya ngayon.”

Pag kwe-kwento ko kay Hannah. Halata sa kaniya ang pagkabigla sa mga narinig niya sakin.

“Oo! Tama ang narinig mo, yung babaing asawa niya ngayon ang naging mortal kong

kaaway

sa lalaking pinakamamahal ko. Inagaw niya sakin ang taong pinakamamahal ko noong kami palang.

Umiksena

siya at ginawa niya ang lahat para makuha niya sakin ang lalaking pinakamamahal ko.

Pinagkasunduan

ng mga

magulang

nila na

ikasal

sila sa

tamang

panahon. Kaya ngayon, kasal na sila. Pero alam ko na hindi mahal ng ex ko na iyon ang babaing iyon dahil

napilitan

lang siya na pakasalan ito dahil sa obligasyon. pero sa mga nakikita ko kanina ay mali. Niloko niya ulit ako sa pang

apat

na pagkakataon.”

Malungkot kong paglalahad sa kaniya. Malungkot ang mukha ni Hannah na parang dinadamayan niya ako ngayon.

“Kaya Ikaw Hannah, huwag kang

tutulad

sakin na naging Tanga sa pag-ibig. Bata ka pa! Pangarap mo muna ang

unahin

mo kesa sa

pesteng

pag-ibig na iyan na wala kang matututunan diyan kundi sakit,

pighati

at galit. mag mahal ka ng lalaki na walang

sabit

, yung Ikaw lang ang mamahalin at wala ng iba, wala kang

kahati

sa pagmamahal sa kaniya. Naiintindihan mo ba ako?”

Tanong ko sa kaniya.

“

Opo

Sir Matthew. Susundin ko po lahat ang mga bilin niyo po sakin, hindi ko po kayo

bibiguin

po.”

Sabi ni Hannah sakin.

Dumating na ang order namin at kumain na kami ng lunch. Pagkatapos niyon ay tinungo na namin ang kilalang private university dito sa manila na paglilipatan niya para maipagpatuloy niya ang pag aaral niya sa college.

Chapter 90

Matthew Aristotle

“Good Morning Chairman Rafael, Good Morning Sir Matthew.”

Bati sa amin ng ilang employees dito sa ground floor ng Company papasok sa elevator.

“Theo, may gusto sana akong sabihin sayo?”

Sabi ko sa kaniya nung nakasakay na kami ng elevator. Nasa likod namin sina Mr. Thaddeus at Mrs. Maricel.

“What is it?”

Tanong sakin ni Theo.

“Mamaya sa loob na ng Office mo,

uhm

… Mrs. Maricel,

pagtimplahan

mo ng kape si Chairman Rafael ngayon na pagdating natin sa office niya.“

Utos ko kay Mrs. Maricel.

“Yes po Sir.”

Sagot naman ni Mrs. Maricel.

Pagdating namin sa office, kaming tatlo na lang ang pumasok sa loob ng office ni Theo. Naupo ako sa couch at samantalang kausap ni Theo si Mr. Thaddeus.

“What are my Schedules ngayong Araw Mr. Thaddeus.”

Tanong ni Theo sa executive secretary niya.

“May board meeting po kayo mamayang 9am together with the new External Stockholders

na galing pa pong United States po, so far wala na po kayong meeting after this.“

Sabi ni Mr. Thaddeus sa kaniya.

“Okay, Thank you Mr. Thaddeus.”

Sabi naman ni Theo sa kaniya.

“Oh! By the way,

dalhin

mo sakin ngayon ang ilang company papers na hindi ko pa napapag-aralan at

nababasa

, iyon lang Mr. Thaddeus. Thank you again!“

Dugtong pa ni Theo.

“Yes po Chairman Rafael.”

Sagot naman sa kaniya ni Mr. Thaddeus at lumabas na ito, pagkalabas niya biglang pasok naman ni Mrs. Maricel na may dalang Coffee.

“Here’s your coffee sir.”

Sabi ni Mrs. Maricel sa kaniya.

“Thank you Mrs. Maricel.”

Sabi ni Theo sa kaniya. nag bow ng ulo si Mrs. Maricel at lumabas na ng office ni Theo.

Paglabas ni Theo tsaka ako tumayo at lumapit sa kaniya. napansin naman niya iyon at lumingon sakin.

“Hey! Ano nga pala yung sasabihin mo sakin kanina noong nasa loob pa tayo ng elevator?”

Tanong niya sakin. Paglapit ko sa kaniya sinampal ko ng kaunti ang pang upo ko sa gilid ng office table niya paharap sa kaniya.

“Theo, matagal ko na itong gustong sabihin sayo. kaya lang natatakot akong

ihiling

sa iyo ito….. Pwede bang bumalik na ako sa hospital bilang Director?“

Tanong ko sa kaniya. Natigilan naman siya sa paghigop ng kape na tinimpla sa kaniya ni Mrs. Maricel kanina. Nilapag niya iyon sa office table niya at sumandal sa swivel chair.

“Bakit mo naman naisipan na bumalik sa pagiging Director ng Hospital?

Nagsasawa

ka na ba sa tabi ko? Ayaw mo na ba akong kasama?“

Malamig at seryosong tanong niya sakin. Bumuntong hininga muna ako bago ako sagutin siya.

“Theo, hindi sa ganun. nakikita mo naman na never akong

nagsawa

sa tabi mo o umalis man sa tabi mo, dati oo nung nag away tayo niyon na sabi mo na stranger na lang ako sa paningin mo. Pero ngayon, never akong

nagsawa

sa tabi mo. Pero theo, forte ko ang medical field…

Mapupunta

lang sa wala ang lahat ng pinag aralan ko kung hindi ko na iyon magagamit lahat. I hope you understand… Pero kung hindi mo ako

papayagan

, I know!

Rerespetuhin

ko na lang ang decision mo.“

Mahabang sagot at pagpapaliwanag ko sa kaniya.

“Fine. You have a point, and besides sayo

pinagkatiwala

ni Dad ang hospital niya before siya mawala. who am I para hindi ka

pagbigyan

? Baka magalit sakin si Dad na malaman niya na

napapabayaan

na ang hospital niya just because your here beside me. Starting tomorrow papasok ka na sa Hospital okay?!“

Ngiting sabi niya sakin. Nabigla ako sa mga sinabi niyang iyon sabay napayakap ako sa kaniya ng mahigpit.

“Maraming maraming salamat Theo, sobrang bait mo sakin. I promise hindi na kita lolokohin ulit. Pangako ko iyan sayo. Magiging faithful partner na ako sa tabi mo until our marriage contract ends.”

Sabi ko sa kaniya. Hinimas himas niya ang buhok ko.

“I wish na sana hindi mag ends ang marriage contract natin para sakin ka parin nakatali.”

Malungkot niyang sabi sakin.

“Bakit hindi mo

ipaalam

kay Atty. Enrique iyon? Sabihin mo sa kaniya na baka pwedeng long lasting na lang ang marriage contract natin.“

Sabi ko sa kaniya.

“Mahabang process eh, tsaka nagawa naman na natin ang mga plano nating patalsikin si Mr. Ynares.”

Sabi niya sakin. Hindi na ako nakapagsalita pa.

Ilang Oras pa ang lumipas ay nag start na ang meeting ni Theo sa board of directors kasama ang mga bagong External Stockholders na galing pa sa US. nasa loob lang ako ng office niya at naghihintay matapos ang meeting niya. Habang naghihintay ako sa kaniya na matapos ang meeting niya at para makapag lunch na kami.

Biglang nag ring ang phone ko. Kinuha ko sa bulsa ng slack pants ko kung sino ang tumatawag. Nakita ko sa screen ng phone ko na si Ethan ang tumatawag. Naalala ko bigla ang mga pangyayari sa loob ng hospital nung Araw na nag checkup kami ni Hannah kay Doc. Ramos.

Sinagot ko naman ang tawag niya.

“Hello?”

Sagot ko sa tawag niya.

“Hello! Matthew,

kumusta

? Matagal na tayong hindi nagkikita Cariño ko. Baka pwede tayong mag kita ngayon din sana if hindi ka busy?!“

Tanong sakin ni Ethan. Naisip ko bigla na makipagkita sa kaniya at tanungin ko siya kung anong lagay na ni Maica ngayon o sa kanila ni Maica ngayon.

“Sige,

magkita

tayo.“

Sagot ko sa kaniya.

“Sige! Saan ba? Nasaan ka ba now para ako na lang pumunta diyan.”

Tanong niya sakin.

“Nandito ako sa Company ni Theo. Sa malapit na coffee shop dito sa company na lang tayo

magkita

. Ite-text ko na lang sayo ang address.“

Sabi ko sa kaniya.

“Okay Sige.

Hintayin

ko iyan… I miss you Cariño ko.“

Sabi niya sakin. Hindi na ako sumagot pa sa sinabi niyang iyon tsaka ko na pinatay ang cellphone ko.

Ethan, ano ba talaga ang iniisip mo? Akala ko ba hindi mo kailanman minahal si Maica? Bakit sa mga nakita ko ay parang

kabaliktaran

ang lahat?

Pinaglalaruan

mo ba ang damdamin ko? Niloloko mo na naman ba ulit ako? Kailangan ko malaman ang sagot sayo.

Tanong ko sa isip ko. Tumayo na ako sa kinauupuan ko at lumapit sa table ni Theo. Kumuha ako ng sticky note Isang piraso at nagsulat ako na babalik ako kaagad may pupuntahan lang ako importante.

Sabay dinikit ko sa lalagyan ng ballpen niya na makikita niya kaagad. Tsaka na ako lumabas ng office ni Theo at naglakad na papuntang elevator. Pagbaba ko sa ground floor. Dali-dali akong naglakad palabas ng company.

Agad akong naglakad papunta sa malapit na coffee shop at tinext ko na kay Ethan ang address ng coffee shop na iyon. Naghanap na ako ng bakanteng table na pang dalawahan lang, nakakita naman ako ng bakanteng table na pang dalawahan sa sulok malapit sa malaking salaming pader ng coffee shop na iyon.

Umupo na ako para hintayin ang pagdating ni Ethan. Ilang minuto pa ay Nakita ko na siyang pumasok sa loob ng coffee shop. Nilibot niya ang tingin tsaka niya ako nakita. Lumapit ito kaagad sakin sabay hinalikan ako sa pisngi.

“

Kumusta

ka na Cariño ko?“

Masayang tanong niya sakin.

“Okay naman ako Ethan,

nagkakaayos

na kami ni Theo.“

Sabi ko naman sa kaniya. Nag iba ang timpla ng mukha niya dahil sa sagot ko. Nawala ang ngiti sa mga labi niya.

“Bakit? m-may nasabi ba akong hindi maganda?”

Tanong ko sa kaniya.

“N-Nag kakaayos na ulit kayo ni Rafael?

k-

kailan

pa?“

Tanong niya sakin.

“Matagal na. marami kang hindi nalaman sakin nitong mga

nagdaang

araw at linggo, nagkalabuan kami ni Theo dahil nalaman niya nung Araw na nawawala tayo, nagkabalikan tayo.

Nagkasiraan

kami pero ngayon okay na ang lahat samin. Bakit Ethan?“

Sagot ko sa kaniya at sabay tanong ko na din sa kaniya. Bigla akong nagduda sa mga tanong niya sakin na parang may mali.

“kayo ni Maica? kumusta na kayo ng asawa mo?”

Tanong ko sa kaniya nung maka order na kami.

“Hindi kami okay, hindi ko siya mahal simula noong

kinasal

kami hanggang ngayon, hindi ko

sinubukang

mahalin siya kagaya ng pagmamahal ko para sayo.“

Sagot niya sakin…

“Balak ko na siyang hiwalayan at mag

sama

na tayo,

kukunin

kita kay Rafael. Bumuo tayo ng masayang pamilya na malayo sa kanila, na malayo sa lugar na ito na walang nakakakilala sa ating dalawa.“

Dugtong pa niyang sabi sakin. Ngumiti ako ng fake sa kaniya dahil alam ko na nag sisinungaling siya sakin. Tumingin ako ng diretso sa mga mata niya pero hindi siya makatingin sakin.

Nung dumating ang order namin. Nilapag ng waiter ang inorder namin na coffee ni Ethan.

“Saglit lang matthew,

maghuhugas

lang ako ng kamay ko sa wash room.“

Paalam niya sakin sabay tayo at naglakad na papuntang CR. naiwan niya ang cellphone niya sa table. Kinuha ko iyon at nung i-on ko ang cellphone niya. Una kong nakita ang Isang notification connected sa cellphone niya at pag andar ng voice recorder.

Natigilan ako sa mga nakita ko. Agad kong i-off ang cellphone niya sabay balik sa pinaglalagyan niyon. Alam ko kung saan ginagamit ang connected device na iyon, may napapanuod ako dati mga movies na may ganung pinapakita para mapakinggan ng ibang tao ang conversation niyo.

Like for example kayong dalawa lang ang nag uusap, tapos yung cellphone ng kausap mo ay may naka connect na another device like cellphone or laptop para mapakinggan ng ibang tao na wala dito ang pinag uusapan niyong dalawa gamit ang laptop or cellphone na naka connect sa cellphone ng kausap mo.

“Sorry,

natagalan

ako Cariño ko.“

Pag so-sorry ni Ethan sakin.

“No, it’s okay. Nasaan na nga ba tayo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ahh sa plano kong hiwalayan si Maica at sumama ka sakin,

magpakalayo

layo

tayo. pumunta tayo sa lugar na kung saan walang nakakakilala satin, yung walang

mangugulo

satin dalawa.

Papayag

ka ba sa alok ko na iyon sayo Matthew?“

Malambing na tanong sakin ni Ethan.

“Mukhang malabong mangyari iyan Ethan, pwede mong hiwalayan si Maica. Pero paano kung hindi

pumayag

si Mr. Ynares na Daddy ni Maica?“

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi

mangingialam

si Mr. Ynares, wala siyang pakialam sa akin. Wala kaming

koneksyon

sa isat-isa. Cariño ko, pumayag ka na sana sa inaalok ko sayo.“

Sagot niya sakin.

Sasagot sana ako nung biglang nag ring ang phone niya, una kong napansin kong sino ang tumatawag… Si Mr. Ynares.

Nilingon ko si Ethan at nakatingin siya sa cellphone niya na nasa tabi niya. Sabay lingon sakin.

“Mukhang asawa mo yata iyan. Hindi niya alam na nag kita tayo ngayon, sagutin mo na, baka

mahalaga

iyan.“

Malambing kong sabi sa kaniya.

“Huh?

Uhm

… S-Sige…

Sasagutin

ko muna ang tawag ng asawa ko saglit.

Babalikan

kita.“

Sabi niya sakin na nauutal sabay kuha ng cellphone niya at tumayo at naglakad palayo sakin papunta sa CR.

Sinungaling ka Ethan. Nagawa mo pang mag sinungaling sakin sa kabila ng lahat ng pagmamahal ko para sayo, ilang beses kitang

pinatawad

. Pero heto ka na naman… Sasaktan mo na naman ulit ako. Hinding hindi na ako

papayag

na

maloko

at

mapaikot

mo ulit ang ulo ko… Hinding hindi na.“

Sabi ko sa isip ko. Lumandas palabas ang mga luha ko sa mga mata ko. Marahan ko iyon pinunasan. Mga traydor kong luha.

“Hey! I’m back… Sorry

natagalan

,

nagdahilan

pa ako kay Maica kung nasaan ako eh.“

Sabi niya sakin sabay ngiti.

“It’s okay. I understand… Huwag ka lang talaga

magpapahuli

o magsisinungaling sa kaniya. Kung ako ang asawa mo ngayon at nahuli kitang

nagsisinungaling

sakin, baka

pagsisihan

mo na naging asawa mo ako, mata lang ang walang

latay

.“

Ngiting sabi ko sa kaniya. Nawala ang ngiti sa mga labi niya dahil sa sinabi ko na iyon.

“Huh? Ahh hahahaha… Oo! I swear, hindi kita lolokohin at

pagsisinungalingan

… Promise! Cariño ko.“

Malambing niyang sagot sakin.

Ngumiti na lang ako sa kaniya ng plastic na hindi niya mahahalata.

“Oh! Got to go na, may lunch date pa kami ni Theo. So paano? mag iingat ka sa byahe mo ah? Until next time Ethan?!”

Sabi ko sa kaniya sabay tayo ko.

“Oh! okay… Sige,

aantayin

ko ang sagot mo sa inaalok ko sayo Cariño ko.

Hihintayin

kita. Hindi ako

titigil

hanggat hindi ka

napapasakin

, kung kailangan

idaan

ko sa

dahas

ang lahat makuha lang kita kay Rafael. Gagawin ko, dahil ganun kita ka mahal.“

Malambing niyang sabi sakin sabay tayo na din at hinalikan ako sa pisngi ko. Ngumiti naman ako sa kaniya at nagpaalam na sabay na kami naglakad palabas ng coffee shop at sumakay na siya ng sasakyan at umalis na.

“Halik ni

Hudas

.“

Sabi ko sabay punas ng pisngi ko kung saan siya humalik kanina sa pisngi ko. Pagbalik ko sa Company, pagpasok ko sa loob ng office ni Theo. Nakita ko siyang nakaupo. Napatayo siya sa kinauupuan niya at lumapit sakin sabay niyakap ako ng mahigpit..

“Sobra akong nag alala sayo, bakit ngayon ka lang? Akala ko ba saglit ka lang?”

Tanong niya sakin.

“I’m sorry kung

natagalan

ako.

Nakipagkita

ako kay Ethan.“

Sabi ko sa kaniya. Lumuwag ang pagkakayakap niya sakin sabay humiwalay na siya sakin.

“What?

nakipagkita

ka sa lalaking iyon ulit? bakit? akala ko ba

nangangako

ka na hindi mo na ako lolokohin?“

Galit niyang tanong sakin. Lumapit naman ako sa kaniya.

“

Makinig

kang mabuti sa sasabihin ko sayo Theo. malakas ang pakiramdam ko na

ginagawang

espiya

ni Mr. Ynares si Ethan para

manmanan

ang bawat

galaw

, kilos at mga nangyayari satin dalawa.“

Sabi ko sa kaniya na ikinabigla niya.

“P-Paano mo nasabi iyan?”

Tanong ni Theo sakin.

“Kanina, habang nag uusap kami ni Theo sa Isang coffee shop na malapit lang dito. Umalis muna siya para mag hugas ng kamay niya sa loob ng CR ng coffee shop. Naiwan niya ang cellphone niya, kinuha ko iyon at

pagbukas

ko. Nakita ko na may device na naka connect sa cellphone niya para marinig ang pinag uusapan namin at nakita ko rin naka on ang voice recorder ng cellphone niya.“

Mahabang paliwanag ko sa kaniya. Natigilan naman siya sa mga narinig niya mula sakin.

“At hindi lang iyon, nung araw na nasa hospital kami ni Hannah para mag pa checkup, tumawag ka sakin niyon habang

magkausap

tayo sa cellphone. Napatingin ako sa labas ng bintana ng hospital at nakita ko si Ethan at si Maica na masayang masaya.

Muntikan

nadin

kami

mahuli

ni Hannah na nasa loob ng kwarto ni Doc. Ramos.“

Dugtong kong sabi pa sa kaniya.

“At kanina, tinanong ko siya kung kumusta na sila ng babaing iyon, kabaliktaran ang sinabi niya sakin. Sinabi niya na hindi niya minahal talaga ang babaing iyon simula nung

kinasal

sila at balak niya itong hiwalayan at kunin niya ako sayo,

magpapakalayo

layo

daw kami na kung saan walang

makaka

kilala samin. Theo, sinabi niya din sakin na wala daw silang koneksyon ni Mr. Ynares. Pero kanina, nakita kong tumawag si Mr. Ynares sa cellphone niya at nagsinungaling siya sakin na asawa daw niya iyon na tumatawag.“

Mahabang sabi ko sa kaniya.

“Kailangan malaman natin kung ano ang mga

binabalak

nila laban sa atin.“

Sabi ni Theo sakin. Sabay lapit niya sakin.

“At Ikaw, simula sa araw na ito…. Huwag na huwag ka ng magtitiwala sa ibang tao, lalong lalo na sa lalaking iyon. Ginagamit siya ni Mr. Ynares bilang

espiya

niya para obserbahan tayo at

sirain

tayong dalawa. Sa akin ka na lang magtitiwala… Naiintindihan mo?“

Sabi ni Theo sakin habang nakahawak ang dalawang kamay niya sa magkabila kong pisngi. Tumango ako sa kaniya bilang sagot at hinawakan ko ang kamay niya na nakahawak sa mukha ko. Hinalikan naman niya ako sa noo ko.

A/N; Checkmate. Ethan 😏😒…

Chapter 91

Third Person POV

“Bwesit! Bwesit….. Mga wala kayong

kwenta

!”

Galit na sigaw ni Mr. Ynares.

“Paano siya

nakatakas

ng hindi niyo alam? Mga

punyeta

kayo. Wala kayong

silbi

lahat!”

Galit niyang sigaw sa mga tauhan niya.

“Hindi pa iyon

nakakalayo

rito,

mahina

siya dahil sa mga

natamo

nating

pangbubugbog

sa kaniya at ilang araw

nating

hindi siya

napakain

.”

Sabi naman ng kanang kamay ni Mr. Ynares na si Bruno. Biglang hinugot ni Mr. Ynares ang baril ni Bruno na nakasuksok sa pantalon nito.

“

Aaaaarrrrrggggghhhhhh

!”

Sigaw ni Mr. Ynares sabay sunod sunod na putok ng baril paitaas nagtakipan ng taenga ang mga tauhan niya.

“Mga

punyeta

!

Hanapin

niyo siya sa paligid baka hindi pa siya

nakakalayo

rito. Huwag kayong

titigil

hanggat hindi siya nahahanap.”

Galit na sigaw ni Mr. Ynares sa mga tauhan niya at agad silang nagtakbuhan palabas ng abandonadong gusaling iyon para hanapin si General Elijah na ama ni Ethan.

“

Mapapatay

ko ng wala sa Oras ang lalaking iyon kapag

naibalik

siya rito.”

Galit niyang sabi.

“

Kumalma

kayo bossing, hindi niyo siya basta-basta mapapatay.

Tandaan

niyong nag

likingkod

din ang anak niya sa inyo.”

Sabi ni Bruno sa kaniya. Hindi na nakapagsalita pa si Mr. Ynares sa sinabi ng kanang kamay niya.

Biglang nag ring ang cellphone nito at agad niya iyon kinuha. Napangiti siya nung makita niya na si Ethan ang tumatawag sa kaniya.

“Hello

! Ethan, may son in law.”

Masayang sagot ni Mr. Ynares kay Ethan.

“Pinuntahan ko si Matthew ngayon lang, kino-convince ko ko siyang sumama sakin at Iwan niya si Rafael. Pag iisipan pa daw niya ang magiging sagot niya.”

Sagot ni Ethan sa kabilang linya.

“Ganun ba? Basta gawin mo ang lahat para

mapapayag

mo siya sa inaalok mo okay? Kumusta na daw sila ni Rafael, nagtanong mo ba?”

Masayang tanong ni Mr. Ynares sa kaniya.

“Daddy! Tungkol po diyan, matagal na daw po silang nag

kaayos

ni Rafael. Marami na po akong hindi nalaman sa kaniya ilang araw at linggo na din.”

Sagot naman ni Ethan kay Mr. Ynares.

“What?…. Bwini-bwesit talaga ako ng

baklang

iyan, ano na ngayon ang gagawin natin para magkasiraan ulit sila. Gumawa ka ng paraan Ethan. Hindi pwedeng

mapunta

sa wala ang lahat ng Plano ko. Naiintindihan mo?”

Galit na bulyaw ni Mr. Ynares kay Ethan na nasa kabilang linya.

“Huwag po kayong mag-alala…

Gagawa

po ako ng paraan, hindi pa naman niya ako

nabibisto

na ginagamit niyo ako laban sa kanila.”

Sagot ni Ethan kay Mr. Ynares

“Basta, gawan mo ng paraan

mailayo

mo si Matthew kay Rafael. I don’t care kung anong gagawin mo o

planong

naiisip mo para

mailayo

siya sa kaniya, kahit buhay mo pa ang maging

kapalit

, wala akong pakialam.”

Galit na bulyaw ni Mr. Ynares kay Ethan. Sabay patay ng tawag.

“Mga wala kayong

kwenta

! Mga

inutil

, tatanga-tanga…”

galit na galit na sigaw ni Mr. Ynares.

Sabay sinipa niya ng malakas sa upuan na pinagtalian kay General Elijah.

“Kung hindi magagawa ni Ethan ang pinapagawa ko sa kaniya, ako ang gagawa ng paraan. Papatayin ko na diretso si Rafael makuha ko lang ang kompanyang iyon.”

Sabi niya na galit na galit habang nanlilisik ang kaniyang mga mata.

“

Kailan

mo gagawin bossing?”

Tanong ni bruno sa kaniya.

“Ikaw ang gagawa niyon para sakin sa lalong madaling panahon, kung

kinakailangan

na

barilin

mo siya ng harap-harapan, Gawin mo.”

Utos niya kay Bruno.

“

Masusunod

Bossing.”

Sagot ni Bruno sa kaniya sabay hithit ng sigarilyo sa kamay niya at saka niya iyon itinapon sa sahig at inapakan iyon at binuga ang usok na galing sa loob ng bibig niya.

Kinabukasan……

Agad naghanda si Bruno sa gagawin niyang pagpatay kay Rafael. Hinanda na niya ang baril na

silencer

gagamitin niya. Isa iyong baril na hindi nakakagawa ng ingay kapag may lumabas na bala ng baril doon.

Nagsuot siya ng jacket na itim. Hinanda na niya rin ang motor niya na parang pang motor race na kulay black

Sinuot na niya din ang helmet niya. Ito rin motor ang ginamit niya noong inutusan niya siya ni Mr. Ynares na pasabugin ang sinasakyan ni Mr. Chairman Tan. Hindi lang siya nag iisa ng mga Oras na iyon dahil may kasama siyang mga tauhan na naka sakay sa itim na sasakyan para sundan ang sinasakyan ni Chairman Tan.

Pagkasuot ng helmet niya, nilabas na niya ang motor niya at saka sumakay. Nag motor siya ng pagkalayo-layo papunta sa subdivision kung saan nakatira si Rafael at Matthew.

Hanggang sa nakarating na siya sa harapan ng subdivision. Gunawa siya ng paraan para makapasok sa loob ng hindi nakikita ng guard na nagbabantay. Wala na siyang maisip na paraan kaya naman lumapit siya sa gate ng Subdivision.

“Good Morning Sir. Saan po kayo papunta po?”

Tanong ng Guard sa kaniya.

“Ahh sa kamag-anak ko na nakatira rito sa loob. May list ka ba diyan ng mga nakatira rito? Nakalimutan ko na kase pangalan niya eh,

kakauwi

ko lang galing sa ibang bansa kaya wala na akong balita sa kaniya, ang alam ko lang nakatira siya dito sa subdivision na ito. Baka may

listahan

ka ng mga nakatira rito para makita ko pangalan ng kamag-anak ko.”

Mahabang sabi ni Bruno.

“Ganun po ba Sir? Sige po saglit lang po. Check ko lang po kung may

listahan

ako ng mga nakatira rito.”

Sabi ng guard sa kaniya. Pagtalikod ng guard sa kaniya ay hinugot niya ang baril niya sabay pinukpok ng malakas ang guard sa batok nito kaya naman bumagsak ito at nawalan ng malay.

Agad siyang sumakay sa motor niya at sabay patakbo nito papasok sa loob. Pagpasok sa loob hinanap niya ang mansion ni Rafael nakakita siya ng Isang maid na nagtatapon ng basura sa labas ng Isang bahay na malaki. Nilapitan naman niya iyon.

“Mrs. Pwede ba ako

magtanong

?”

Tanong niya sa katulong. Lumingon naman ito sa kaniya.

“Ano iyon kuya?”

Tanong ng katulong sa kaniya.

“Saan ba dito ang mansion ni Mr. Rafael Theodore Tan na kilalang may ari ng RTan group of Companies?”

Tanong ni Bruno sa katulong na iyon.

“Ay kilala ko iyan. Itong daan na ito

diretsuhin

mo lang tapos

kumanan

ka. Makakakita ka ng malaking gate na kulay itim iyon na ang mansion niya.”

Sabi ng katulong sa kaniya.

“Sige, maraming salamat.”

Sabi niya sa katulong at umalis na. Sinunod niya ang direksiyon sinabi sa kaniya ng katulong at nakita niya din sa wakas ang mansion ni Rafael na pinalilibutan ng matataas na pader at malaking gate na kulay itim.

Naghanap siya ng mapagtataguan niya na hindi kalayuan sa mansion ni Rafael. Ilang minuto siyang nagtago doon sa Isang sulok sa may malaking puno ng acacia. Nagmasid masid siya sa gate ng mansion baka lumabas ang sasakyang gagamitin ni Rafael papuntang Kompanya.

Samantala

…..

“Ihahatid na muna kita sa hospital bago ako dumiretso sa kompanya.”

Sabi ni Rafael kay Matthew. Katatapos lang nila kumain niyon at inaayusan ni Matthew si Rafael sa suot nitong necktie.

“Ikaw ang bahala, huwag mo akong sisisihin kapag na late ka sa board meeting mo mamaya huh? Tsaka

damihan

mo ang

kain

mo mamayang lunch meeting niyo ni Mr. Mercado. Okay?!”

Sabi at bilin sa kaniya ni Matthew. Natawa muna si Rafael at sabay hinalikan siya nito sa noo.

“Oo naman, alam kong

magagalit

ka sakin mamaya kapag nalaman mong hindi ko sinunod ang bilin mo sakin, ayoko naman mangyari iyon.”

Sabi ni Rafael sa kaniya. Napangiti na lang sa kaniya si Matthew.

“Let’s go! hindi pwedeng malate ang Doctor sa pagbabalik niya sa hospital.”

Sabi ni Rafael sa kaniya.

“Saglit lang, yung bag ko

kukunin

ko pa sa loob.”

Sabi ni Matthew sa kaniya.

“Sige, antayin na lang kita sa labas.”

Sabi ni Rafael sa kaniya.

Pagkalabas ni Rafael sa mansion dumiretso na siya palabas ng gate dahil nanduon ang sasakyan na gagamitin nila ni Matthew paalis. Paglabas niya ng gate, hindi niya namalayan ang mabilis na takbo ng motor ni Bruno palapit sa kanila at sabay pinaputukan ng baril ang mga guards niya at pati na rin siya.

Nagtumbahan lahat ng mga guards ni Rafael maski siya na may tama sa dibdib niya. Nakita pa niya ang kulay ng motor at ang taong namaril sa kaniya bago iyon umalis sakay ng motor.

“Theo, yung wrist watch mo hindi mo

sinuot

.”

Sabi ni Matthew kay Rafael habang palabas ito ng gate.

Nung makalabas na si Matthew sa gate. Nabitawan niya ang Relo ni Rafael dahil sa mga nasaksihan niyang nagkalat na bangkay ng mga guards sa labas ng gate Nakita niya din si Rafael na nakabulagta sa sahig at nanghihingalo.

“Theo!…..”

Sigaw na malakas ni Matthew sa pangalan ni Rafael at patakbong lumapit kay Rafael. Napaupo siya sa sementong kalsada at binuhat ang katawan ni Rafael na naghihingalo sa lap niya.

“Theo, sinong gumawa sayo nito?!”

Naiiyak niyang tanong kay Rafael..

“Please! Huwag kang

pipikit

.

Lumaban

ka Theo. Huwag mo akong iiwan…. Tulong! Tulungan niyo kami! Tulong!…..”

Sigaw ng malakas ni Matthew habang umiiyak. Naglabasan ang mga katulong sa bahay ganun din si Mrs. Lydia at napa iyak sila sa mga nakita nila at kay Rafael.

“Tumawag kayo ng

ambulansya

. Bilis!”

Utos ni Mrs. Lydia sa mga katulong habang umiiyak din ito. Lumapit siya kay Rafael at Matthew.

“

Hijo

, anak!

Lumaban

ka…. Pakiusap, huwag mo kaming Iwan…

Parating

na ang ambulansya.”

Naiiyak na sabi ni Mrs. Lydia at hinihimas ang mukha ni Rafael na nanghihina na. Puro dugo na ang damit ni Rafael at ganun din si Matthew.

Ilang saglit pa ay dumating na ang ambulansya. Kinuha ng mga rescuers si Rafael at sinakay sa stretcher. Hindi naman umalis si Matthew sa tabi niya hanggang sa loob ng ambulansya.

“

Lumaban

ka Theo, huwag mo akong Iwan. Please!

Lumaban

ka. Huwag kang

pipikit

. Papunta na tayo sa hospital.”

Naiiyak na sabi ni Matthew kay Rafael habang nasa loob siya ng ambulansya at umaandar na ito palabas ng subdivision.

Nakatingin lang si Rafael sa Mukha ni Matthew na umiiyak at hawak hawak niya ang kamay nito. Napaluha na din si Rafael sa nakikita niya.

Ilang minuto pa ay nakarating na sila sa hospital. Nagkagulo ang mga staff ng nurses at doctor nung makita nila si Rafael ang sinugod nakita din nila si Matthew na duguan din ang damit at umiiyak.

Sa St. Michael Medical Hospital ito sinugod. Lumapit si Erica kay Matthew para tanungin kung anong nangyari.

“Anong nangyari kay Sir Rafael?”

Tanong ni Erica na nag aalala din. Bigla na lang siya niyakap ng mahigpit ni Matthew at umiyak ng umiyak sa balikat nito. Pinatahan naman siya ni Erica.

“H-Hindi ko alam….

Nauna

siyang lumabas sakin sa mansion dahil nakalimutan ko lang kunin ang bag ko sa kwarto ko, nauna siyang lumabas sakin. H-Hindi ko alam kung ano nangyari sa labas. Nakita ko na lang na Patay na lahat ng guards niya sa labas ng gate… At siya, nagh-

hihingalo

.”

Hagulhol na sabi ni Matthew kay Erica. Niyakap na lang ito ni Erica para mapatahan ulit si Matthew..

Pinasok sa loob ng Operating Room si Rafael. Ngunit ang problema iisang doctor lang ang mag o-opera dito. Hindi pa daw dumadating ang Isa pang doctor na mag o-opera kay Rafael. Narinig iyon ni Matthew kaya tumahan siya sa pag iyak at inayos ang sarili niya.

“Ako! Ako ang mag o-opera sa asawa ko.”

Matapang niyang sabi. Natigil naman sa pag uusap ang nurse at ang doctor.

“Are you sure Director Santillan?”

Tanong ng Doctor sa kaniya na lalaki.

“Oo! Ako ang mag o-opera sa kaniya.”

Sabi naman nito.

“

Kakayanin

mo ba Matthew?”

Tanong ni Erica sa kaniya. Nilingon na lang niya ito at tumango na lang..

Pumasok na si Matthew sa changing room para magpalit ng damit, nagsuot siya ng surgery gown, surgery face mask, at head cover. Paglabas niya dumiretso siya sa washing area naghugas siya ng kamay maigi habang nag huhugas siya ng kamay ay naiiyak siya pero pinapalakas niya ang loob niya para kay Rafael.

Pagkatapos niya mag hugas ay pinasok na siya sa operating room. Sinalubong naman siya ng nurse na may dalang malapad na towel na puti para punasan niya ang kamay doon at inalalayan siya na magsuot ng surgical gloves.

Sabay lapit niya sa walang malay na si Rafael. Napalunok siya sa mga nakita niyang aparatong mga nakakabit sa katawan ni Rafael. Huminga muna siya ng malalim at pinalakas niya ang kaniyang sarili.

“

Umpisahan

na natin. Pahingi ako ng

bulak

na may povidone iodine.”

Sabi niya sabay abot sa kaniya ng nurse niyon sa kanya. Inipit iyon ni Matthew sa Isang surgical scissor at kinuskos niya sa bahaging katawan ni Rafael na kung saan siya natamaan ng bala ng baril sa may dibdib.

“Scalpel.”

Utos niya, inabot naman sa kaniya ng nurse at saka na niya hiniwaan ang bahagi ng katawan sa may bandang dibdib ni Rafael.

“Suction”

Utos niya at ang Isang doctor na kasama niya sa loob ang nagpasok ng suction para sipsipin ang ilang dugo sa bandang hiniwaan ni Matthew.

“Pad.”

Utos niya sa nurse. Inabutan naman siya ng pad at agad pinasok iyon ni Matthew sa loob ng dibdib ni Rafael para mahigop ng pad ang ilang natirang dugo sa loob.

“Hemostatic forceps.”

Utos niya sa nurse at inabot ng nurse sa kaniya ang hinihingi niya kinuha naman niya ito at ginamit para makuha niya ang bala sa loob ng dibdib ni Rafael. Nakabaon ang bala sa right lung nito. Napaluha si Matthew nung makita niya ito.

Pero nag focus siya sa pag o-opera kay Rafael.

“

Bumababa

ang blood rate ng patient.”

Sabi ng anesthesiologist.

“Kumuha ka ng Blood bag na +O ang sign. Bilis!”

Utos ng Isa pang doctor dito.

Nung makuha ni Matthew ang balang nakabaon sa right lung ni Rafael. Malaki ang naging butas ng lung nito. Kanina pa naluluha si Matthew sa kinatatayuan niya habang inooperahan niya si Rafael.

Kumuha naman ng nurse ng Isang blood bag na +O at kinonekta sa blood machine nakakonek kay Rafael

“Suture.”

Utos ni Matthew sa nurse at inabot naman nito ang needle at thread na ginagamit para sa pag o-opera. Tinahi naman ni Matthew ang butas ng right side ng lung ni Rafael. Sumunod naman niyang ginawa ay nilinis niya ang mga natirang dugo sa labas ng lungs gamit ang pad at suction.

Tinahi na rin niya ang butas na na hiniwaan niya sa parteng dibdib ni Rafael para maisara ito.

“Director Santillan,

bumababa

ang heart rate ng patient…”

Nag aalang sabi ng anesthesiologist sa kaniya, lumingon naman si Matthew sa heart monitor at unti-unti bumababa ang heart beat ni Rafael hanggang sa nag line na iyon ng diretso.

“Unti-unti na ding nawawala ang

paghinga

niya.”

Sabi ng anesthesiologist.

Hanggang sa umalingaw-ngaw ang tunog ng vital sign monitor sa loob ng Operating Room. Nabitawan ni Matthew ang hemostatic forceps. Sabay pinerform niya ang CPR kay Rafael.

Hindi siya tumigil sa pag C-CPR kay Rafael. Tagaktak na ang pawis niya at patuloy parin siya sa pag C-CPR kay Rafael. Nakasampa si Matthew sa hinihigaan ni Rafael. Dalawang kamay ang gamit niya sa pag CPR.

“Hindi ka pwedeng mamatay Theo, please! Bumalik ka na.

Patibukin

mo ulit ang puso mo.”

Naluluhang sabi ni Matthew habang nag C-CPR siya kay Rafael. Hanggang sa unti-unting nagdilim ang paningin ni Matthew at bigla siyang nawalan ng malay, nasalo naman siya ng anesthesiologist. Pagkasalo sa kaniya ng anesthesiologist. Bumalik ang heartbeat ni Rafael sa monitor nito.

A/N; Malapit na Ang ending ng Book 1. Be ready sa mga

pasabog

na mangyayari sa dulo ng book 1. 😭💔💔

Chapter 92

Rolando Ynares

“Boss, good news. Nagawa ko na pinapagawa mo sakin.”

Sabi ni Bruno sakin.

“Impressive,

napatay

mo ba? Nakita ba ng dalawang mata mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi ko sigurado na patay na siya ngayon din. Pero panigurado ay 50/50 na buhay niyon sa hospital.”

Sagot ni Bruno sakin. Napahalakhak naman ako sa sinabi ni Bruno.

“Don’t be sure bruno. Hanggat hindi mo

tiyak

na patay na si Rafael, hindi ako

matatahimik

. But thankful ako sayo. I’m so so proud of you. Tsaka ko na ibibigay ang

regalo

ko para sayo kapag

nasiguro

mo na patay na talaga siya. Okay?”

Mahabang sabi ko kay Bruno.

“Yes bossing,

balitaan

kita kaagad mamaya kung patay na iyon, pero kung hindi? Gagawa ako ng paraan para sa mga kamay ko mismo siya mamatay, tsaka ko na

ibabalita

sayo.”

Sabi ni Bruno sakin..

“

Aasahan

ko iyan bruno.”

Sabi ko sa kaniya at pinatay na ang tawag niya.

“What is it daddy? Okay na ba daw? Successful na daw?”

Tanong ni Maica sakin..

“Malapit na anak. Malapit na malapit na.”

Masayang sabi ko kay Maica.

“Much better dad kung mag re-release na tayo ng statement na patay na si Rafael, right?

Unahan

na natin mag sabi sa public na patay na ang nag

kakaupong

si Rafael Theodore Tan. para naman

mapagbotohan

ng board na

ibalik

ka at gawin kang Chairman ng RTan group of Companies.”

Opinyon ni Maica sakin.

“That’s a great idea! You have a point. Okay… Ganito, Ikaw ang mag re-release ng statement na patay na si Rafael. Aantayin ko na pag usapan sa media at sa buong bansa maski international news pa iyan ang pagkamatay ni Rafael.”

Sabi ko kay Maica.

“Okay Dad. Basta ang promise mo sakin na Gawin mo akong Vice President and COO ng RTan group of Companies.”

Ngiting bilin sakin ni Maica.

“I sure you my precious daughter na ngayon pa lang Ikaw na ang Vice President/COO ng RTan group of Companies.”

Masayang sabi ko naman sa anak ko. Sabay nag cheers kami ng wine glass.

Ginawa naman ni Maica ang idea niya na inutos ko na rin sa kaniya na siya na Ang gumawa. Ilang minutes lang ang lumipas ay nag trending sa social media ang statement sa pagpanaw ni Rafael dahil sa pamamaril na ito na wala pang nakakaalam kung sino ang gumawa o nag utos.

Binalita na rin sa mga TV at Radyo at sa mga news paper headlines ang maagang pagpanaw ni Rafael. Wala pa daw sinasabi si Matthew na asawa ni Rafael about dito. May mga nabasa naman akong comments na sinisisi si Matthew sa nangyari at si Matthew ang tinuturong master mind.

Natawa na lang ako sa mga nabasa kong comments.

“Maica, why don’t you blame Matthew sa pagkamatay ni Rafael right? Marami akong nababasa na comments na siya sinisisi sa pagkamatay ni Rafael. Hindi ba maganda iyon? Namatay na si Rafael,

makukulong

pa ang baklang

kinaiinisan

mo sa buhay niyo ni Ethan.”

Masayang sabi ko kay Maica.

“Why not daddy?! Maganda nga iyan. Mag pa schedule tayo sa press para interviewhin tayo and sabihin natin in Philippine television na si Matthew ang pumatay sa asawa niyang si Rafael. Hahaha how poor Matthew? Sa bioangguan ang

bagsak

mo ngayon.”

Natatawang sabi ni Maica.

Agad kaming nag pa schedule sa press nung sumunod na araw.

“Totoo po ba na patay na ang

nangungunang

multi billionaire bachelor dito sa pilipinas na si Rafael Theodore Tan?“

Tanong ng Isang reporter sakin.

“Yes,

pumanaw

na ang pinakamamahal kong

inaanak

.

Nabaril

siya sa labas ng mansion niya kahapon ng umaga.”

Sagot ko sa reporter.

“Is it true po na ang asawa niya na si Matthew Santillan-Tan na Director at kilalang magaling na Doctor dito sa pilipinas ang master mind sa

pagpatay

ng asawa niya na si Rafael Theodore Tan?”

Tanong pa ng isang reporter.

“Hindi ko po

masasagot

ang tungkol diyan pero sa

pagkakaalam

ko ay hindi naging maganda ang

pagsasama

nila bilang mag asawa after ng wedding nila. Lagi na lang daw sila nag aaway at

nagtatalo

sa mga bagay bagay na hindi nila

napapagkasunduan

.”

Sagot ko naman sa reporter na iyon. Maraming flash ng camera, mga reporter ang gusto pang magtanong samin.

“Last question na po Mr. Rolando Ynares, sino na po ngayon ang usap-usapang

papalit

po sa posisyon ni late Chairman Rafael Theodore Tan sa pagka Chairman ng RTan group of Companies?”

Tanong sakin ng Isa pang reporter.

“So far, wala po akong alam kung ano ang usap-usapan about po diyan.

Maglalabas

na lang po ng statement ang

pamunuan

ng RTan group of Companies. Iyon lang po at maraming salamat.”

Sagot ko sa tanong na iyon at umalis na. Marami pa sanang itatanong sakin pero iyon lang ang mga nasagot ko.

“Good job Daddy! Ang ganda ng feedback sayo ng

netizens

. At todo bash naman sila kay Matthew, how poor he is.

Pinerahan

ko na din ang

pulisya

para naman ma

aresto

kaagad si Matthew kung nasaan man siya ngayon nagtatago.”

Masayang sabi ng anak ko na si Maica.

“Well, let’s celebrate for our successful plan.”

Masayang sabi ko sa anak ko at nag toast kami ng wine glass.

---

Matthew Aristotle

Naimulat ko ang mga mata ko at pinagmasdan ko ang paligid. Nasa Isa akong private room dito sa loob ng hospital. Bumangon ako para maupo.

Narinig kong bumukas ang pinto ng kwarto kung nasaan ako ngayon. Nakita kong si Erica ang niluwa ng pinto.

“Matthew, mabuti at gising ka na.”

Nag aalalang sabi sakin ni Erica.

“B-Bakit anong meron?”

Tanong ko sa kaniya.

“

Panuorin

mo itong kaka tapos lang ng live interview ni Mr. Rolando Ynares sa media about sa fake news na

kumakalat

ngayon na patay na daw si Sir Rafael,

naglabas

na din ang pulisya ng warrant of arrest sayo dahil Ikaw ang

sinisising

nagpapatay

kay Sir Rafael.”

Mahabang sabi sakin ni Erica. Nagpantig ang mga tenga ko sa mga narinig ko at agad inagaw ang cellphone ni Erica para panuorin ang kakatapos lang na live interview kay Mr. Ynares.

“Hayop sila. mga

gahaman

sa

kayamanan

ni Theo. hindi pa patay ang tao pero nag

anunsyo

na sila na patay na si Theo. At ako pa ang sinisisi niyang mastermind sa

pagkaka

assassinate niya kay Theo? Siya ang gumawa nito,

binalak

niyang

patayin

si Theo gaya ng planong

pagpatay

niya kay Chairman Tan.”

Galit kong sabi kay Erica.

“Nasaan ang asawa ko? kailangan ko siyang puntahan at bantayan ngayon.”

Dugtong ko pang sabi kay Erica.

“Huwag kang mag-alala, nasa secret private room siya ng hospital.”

Sabi ni Erica sakin.

“Kahit na, kailangan ko siyang puntahan ngayon din. Kailangan niyang

gumaling

para makita ng buong bansa na hindi pa patay si Theo. Gawa-gawa lang nila ang

pekeng

impormasyon

na iyan.”

Sabi ko na gigil na gigil.

Tumayo na ako at inalalayan ako ni Erica makalabas dito sa private room kung saan ako nilagay after ko mawalan ng malay. Sinamahan ako ni Erica papuntang underground nitong hospital kung saan ang secret private room ng hospital.

Pagdating namin doon, nagsuot ako ng surgical gown, head cover, surgical mask at gloves bago ako pumasok sa secret private room kung saan naka confined si Theo.

Hanggang pintuan lang si Erica. Pumasok na ako sa loob kahit nakakaramdam ako ng panghihina naglakad parin ako palapit kay Theo na wala paring malay at nakasaksak sa bibig niya ang tubo na nakakonekta sa machine na nasa tabi ng hinihigaan niya.

Umupo ako sa bakanteng upuan na malapit sa hospital bed na hinihigaan niya. Sabay hawak ko sa kanang kamay niya at hinalikan iyon.

“Theo, ako ito…. Si Matthew, asawa mo.”

Sabi ko sa kaniya na parang namamaos ang boses.

“

Gumising

ka na asawa ko, nandito lang ako sa tabi mo…. Hindi ba ito ang gusto mo na ako ang unang makikita mo sa

pagmulat

ng mga mata mo?”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

“Ako ang naging lakas mo noon para

magtagumpay

kang

bawiin

ang kompanya kay Mr. Ynares, ngayon naman…. Ako ang nanghihina ngayon dahil sa nakikita kitang nandito sa

kwartong

ito na nakahiga at

malubha

ang

kalagayan

mo.”

Hagulhol kong sabi sa kaniya.

“Patawarin mo ako sa lahat ng kasalanang nagawa ko sayo noon. Sobrang manhid kong tao na para akong

bato

dahil sa hindi ko

napapansin

ang pagmamahal na

pinapakita

at

pinaparamdam

mo sakin.

Punong

puno ako ng

pagkukulang

sayo bilang asawa mo. Patawarin mo ako Theo, patawarin mo ako sa lahat lahat ng kasalanang ginawa ko sayo.”

Hagulhol kong sabi sa kaniya. Lumalakas na ang hagulhol ko dito sa loob ng kwarto. Tanging makina lang kase ang naririnig kong nag iingay dito sa loob. Basang basa na ng luha ko ang kamay niya na hawak ko.

“Theo,

gumising

ka na…. Marami ng

kumakalat

na balita na patay ka na at ako ang

tinuturo

nilang

mastermind sa pag kaka assassinate sayo. Please Theo,

gumising

ka na,

pinanghihinaan

na ako ng loob ngayon.

pinaghahanap

na ako ng mga pulis para

ikulong

ako. Pero hindi ako papayag na makulong dahil wala akong kasalanan. Hindi rin ako papayag na

dakpin

nila ako kase paano ka?

Imumulat

mo ang mga mata mo na hindi ako ang una mong makikita, alam ko na ako ang una mong hahanapin kaya

pinapangako

ko sayo na hindi ako aalis sa tabi mo hanggat hindi ka

nagigising

,

babantayan

kita rito asawa ko.”

Mahabang sabi ko sa kaniya habang umiiyak. Sabay halik sa kamay niya at pinisil iyon.

Napagod ako sa kakaiyak hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako, naka subsob ang ulo ko sa gilid ng kama ni Theo at hawak ko parin ang kamay niya ng mahigpit.

Akala ko nananaginip lang ako pero hindi, narinig ko ang pagtawag sakin ni Theo sabay galaw niya ng kamay niya na hawak ko. Napabangon ako ng ulo sabay tingin sa kaniya.

Nakita ko siya na nakatingin sakin at iniikot niya ang paningin niya sa loob nitong secret private room ng hospital. Napatayo ako sa kinauupuan ko.

“Theo?… Theo! mabuti at gising ka na.”

Naluluhang naka ngiti kong sabi sa kaniya. Niyakap ko siya ng mahigpit at ganun din siya sakin.

“Matthew! huwag ka ng umiyak. Hindi ako mamamatay, hindi ko pa oras.”

Sabi niya sakin.

Hinaplos ko ang mukha niya sabay halik ko sa labi niya, tumugon naman siya sa halik ko na iyon.

“Kailangan mong

gumaling

. kailangan mong

ipakita

sa kanila, sa buong bansa na buhay ka.”

Sabi ko sa kaniya. nagtaka siya sa sinabi ko.

“Anong nangyari? Anong meron?”

Tanong niya sakin, umupo ako sa inuupuan ko kanina.

“

Nagpakalat

na ng fake information si Mr. Ynares na patay ka na. At hindi lang iyon, ako ang

pinapalabas

na mastermind sa

pagpatay

sayo.

Pinaghahanap

na ako ngayon ng mga pulis dahil

naglabas

na sila ng warrant of arrest laban sa akin.”

Sabi ko sa kaniya.

“

Sumusobra

na sila.

masyado

na nilang pinapakita ang mga totoong kulay nila,

Gusto nilang makuha sakin ang kompanya at lahat ng ari-arian na meron ako.”

Galit na sabi ni Theo. Akma siyang babangon kaya tinulungan ko siyang bumangon at umupo sa hinihigaan niya.

“Kailangan nating makausap si Atty. Enrique at siya ang

magsasabi

sa

publiko

na buhay na buhay ako para matigil na ang

pinakalat

nilang fake news at information at para narin

kasuhan

ang mga pulis na

naghahanap

sayo na may warrant of arrest.”

Sabi niya sakin. Natahimik ako sa sinabi niyang iyon.

“Theo, paano kung…. Umalis ka ng bansa ngayon na walang

nakakaalam

? Mas

mainam

na

magpakalakas

ka sa ibang bansa, ako ng bahala rito.

Magtiwala

ka lang sakin magagawa kong

ayusin

lahat ng ito.”

Sabi ko sa kaniya. Nag iba ang ekspresyon ng mukha niya sa mga sinabi ko.

“Hindi

maaari

, hindi kita pwedeng iwan dito ng mag Isa. Sakin nag umpisa ang lahat ng ito dahil sa kayamanan namin na gustong kunin ni Mr. Ynares ang lahat ng meron sakin. Kung laban mo ito, laban ko din. kaya hindi ako papayag na Ikaw lang ang mag isang lumaban sa kanila.”

Sabi ni Theo sakin.

“Pero Theo, iniisip ko ang

kapakanan

mo. Iniisip ko ang kaligtasan mo. Please! Nakikiusap ako sayo, minsan lang ako mag utos sayo. Sana naman ako ang

sundin

mo ngayon.

Pakingan

mo ako bilang asawa mo. Please Theo, hindi ko kayang mawala ka sakin.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya. Natahimik naman siya sa sinabi ko.

“Sige, papayag ako! Aalis ako ng bansang ito na walang nakakaalam. Pero

mangako

ka sakin, susunod ka sakin papunta ng US. pakiusap Matthew, nag aalala ako sa gagawin mo at nag aalala ako para sayo. Sumunod ka sakin sa US, puntahan mo ako roon.”

Naluluhang sabi din niya sakin. Tumango ako sa kaniya sabay hinalikan ko siya sa labi niya.

A/N; sh*t! Malapit na ang ending ng book 1, sino kaya ang mamamatay sa mga main cast natin? I hope hindi si Theo.

😭💔….

Chapter 93

Matthew Aristotle

“Mag-iingat ka dito Matthew, please….

Mangako

ka sakin. pagkatapos mo dito, pupuntahan mo ako sa US.”

Naluluhang sabi sakin ni Theo. Nandito kami ngayon sa labas ng Departure area. Pasakay na siya ng private plane na maghahatid sa kaniya sa US. walang nakakaalam na tinakas namin siya mula sa hospital.

“Pangako! Pupuntahan kita doon.”

Sagot ko sa kaniya habang umiiyak. Masakit man sa akin na gawin ito pero iyon ang nararapat para sa kaligtasan niya magpapagaling siya doon. May mga doctor na mag aalaga at mag titingin sa kaniya doon..

Hinalikan niya ako sa noo na para bang halik ng pamamaalam sakin. Napapikit na lang ako at dinama ang halik niyang iyon. Pagkatapos ay niyakap niya ako ng mahigpit at ganun din ako sa kaniya.

Humiwalay na siya sakin at saka na siya naglakad paakyat sa hagdan papasok sa airplane niya. Bago siya pumasok sa loob, kumaway siya sakin at ganun din ako sa kaniya at sabay pasok na niya sa loob ng eroplano.

Nung maialis na ang hagdan sa pintuan ng eroplano ay sinara na iyon at agad umandar na. Malakas ang hangin dito sa labas kaya yung scarf ko na nakabalot sa ulo ko ay tinangay ng hangin.

Tumakbo na ang eroplano Hanggang sa lumipad na iyon sa kalangitan palayo. Napapikit na lang ako at naluha. Agad na akong kumilos. Naglakad na ako papasok sa loob.

Nakasalubong ko si Erica na tumulong sakin na itakas si Theo papunta dito.

“Wala na akong Oras. Kailangan ko ng

kumilos

.”

Sabi ko sa kaniya.

“Anong balak mo? Tama si Sir Rafael, hindi mo kayang mag Isa na lumaban sa

demonyong

mag-ama na iyon.”

Sabi niya sakin.

“Wala akong kinatatakutan sa kanila. Kung buhay ko ang

nakasalalay

dito, wala na akong pakialam pa.”

Sabi ko sa kaniya na buong tapang.

“Paano ang anak mo? Ang anak niyo ni Ethan?”

Tanong niya sakin.

“Kung mamamatay ako, mamamatay din ang batang ito. Magkasama kami sa kabilang buhay kasama ang kapatid niya na pinatay ng walang hiya niyang ama.”

Sagot ko sa kaniya.

Agad na akong pumasok sa loob at mabilis nakalabas ng airport na walang nakakakita sakin, sumakay na ako ng sasakyan ni Erica. Sinundan naman ako ni Erica hanggang sa makasakay din ito sa driver seat.

“Dumaan tayo sa mansion. May

ibibilin

ako sayo.”

Sabi ko sa kaniya. Nagmaneho na siya paalis ng airport, isang Oras ang inabot namin sa daan makarating sa harapan ng subdivision. Nagtago ako sa passenger seat gamit ang mga kumot na ginamit naming pinang sapin namin kay Theo kanina.

“Magandang Gabi Mrs. Saan po kayo?”

Tanong ng Guard sa kaniya.

“Sa mansion ni Rafael, may

pinakukuha

kase sakin doon ngayon yung anak nila na si Ruth sakin daw muna iiwan.”

Sagot naman ni Erica sa guard.

“Ganun po ba? Sige, pasok na po kayo sa loob.”

Sagot naman ng guard sa kaniya. Pinatakbo na ni Erica ang sasakyan Hanggang sa makalayo na kami sa guard house.

Nang makarating na kami sa mansion, mababakas pa sa labas nito ang mga dugo sa labas at may nakaharang na yellow na tape na ginagamit ng mga pulis kapag nagsasagawa ng investigation.

Bumaba na ako ng sasakyan at umikot ako papunta kay Erica.

“

Itago

mo itong

kotse

mo sa

dilim

, antayin mo akong lumabas. Kukunin ko lang si Ruth dito sa mansion, ganun din ang mga maids. Ito ang susunod na pupuntahan nila Mr. Ynares at Maica.”

Sabi ko kay Erica. Tumango ito sa sinabi ko.

Dali-dali akong pumunta sa likod ng mansion at doon dumaan. Pagpasok ko sa dirty kitchen narinig ko ang tahimik na pagkilos ng ibang maid namin dito sa loob ng mansion.

Bigla akong nagpakita sa kanila na ikinagulat naman nilang lahat.

“Jusko! Sir Matthew…. Mabuti at nakauwi kayo? Ano na pong nangyari? Nasaan na po si Sir Rafael? Saglit lang sir….

Tatawagin

namin si Mrs. Lydia.”

Sabi sakin ng maid.

Tinawag naman nila si Mrs. Lydia, pagkakita sakin ni Mrs. Lydia niyakap niya ako ng mahigpit at ganun din ang ginawa ko sa kaniya. Naiyak siya sa balikat ko.

“Anong nangyari sayo

Hijo

? Nasaan si Sir Rafael? Bakit ka nandito? Babalik ang mga pulis dito para hanapin ka.

Nabalitaan

namin sa TV ang nangyari at Ikaw ang

tinuturong

suspect sa

pagpatay

kay Sir Rafael? Nasaan si Sir Rafael? Buhay ba siya?”

Naluluhang tanong sakin ni Mrs. Lydia.

“Huwag po kayong mag aalala…. Buhay na buhay si Theo, tinakas ko siya papuntang airport,

pinapunta

ko siya ng US para

magpagaling

doon.”

Sagot ko at sabi ko na din sa kanila.

“

Magmadali

kayo,

itatakas

ko kayo rito ngayon Gabi, kunin niyo si Ruth at dito kayo dumaan sa likod nitong dirty kitchen. May makikita kayong sasakyan na itim, sa kaibigan ko iyon na doctor. Umuwi muna ang iba sa Inyo sa kani-kanilang

probinsya

, ibibigay ko kay Erica ang

sweldo

at allowance niyo at

pamasahe

niyo pag uwi…. Naiintindihan niyo ba ako?”

Naluluhang sabi ko sa kanila. Naluluha din silang nakatingin sakin at tumango naman sila.

“

Magmadali

na kayo,

bilisan

niyo ang pagkilos. Eto ang susunod na

pupuntiryahin

nila Mr. Ynares at Maica. Umalis na kayo dito at

isama

niyo si Ruth.”

Utos ko sa kanila. Nag kanya kaniya na sila hakot ng gamit nila na may pagmamadali. Mabilis silang kumilos para mag impake. Inakyat ko naman ang kwarto ni Ruth. At ako na ang gumising sa kaniya…

Lumapit ako sa kama niya at mahimbing siya natutulog Ngayon. Umupo ako sa tabi niya at hinimas ko ang pisngi niya na ikinagising naman niya.

“Daddy!”

Masigla niyang tawag sakin at saka niya ako niyakap. Niyakap ko din siya ng mahigpit.

“Daddy, are you criminal po? Bakit po

binalita

kayo sa TV na pinatay niyo daw po si Daddy Theo? Totoo po ba iyon Daddy?”

Tanong ni Ruth sakin..

“No! Hindi ko pinatay ang Daddy Theo mo. Buhay ang Daddy Theo mo at nasa US siya ngayon, pupunta ka din doon ngayon.

Bilisan

natin anak, kailangan mo ng mag ayos.”

Sagot ko sa kaniya.

“Talaga po Daddy? Pupunta po ako ng US?”

Gulat na tanong sakin ni Ruth. Tumango ako at niyakap ko siya ng mahigpit at ganun din siya sakin. Halik ng pamamaalam. Kumuha ako ng bag niya at nagdala ng mga damit niya, hindi ko ni lahat ang mga paghakot sa damit niya dahil wala na kaming Oras. Binihisan ko si Ruth at pagkatapos ay lumabas na kami.

Nakasalubong ko si Mrs. Lydia sa ibaba.

“Ikaw na

maghatid

kay Ruth sa sasakyan sa labas. Nasaan ang ibang maid? nanduon na ba sila sa sasakyan?”

Tanong ko kay Mrs. Lydia.

“

Opo

Sir Matthew! Nanduon na po sila sa labas at kayo na lang po ni Ruth inaantay po.”

Sabi ni Mrs. Lydia sakin.

“

Dalhin

mo na ito si Ruth at mauna na kayo. Susunod na ako.”

Sabi ko sa kaniya. Kinuha naman niya si Ruth at mga gamit ni Ruth na dala ko at dumaan na sila papuntang dirty kitchen kung saan may gate doon palabas ng mansion. Ako na lang ang nandito sa loob agad akong pumunta sa office ni Theo at nagtungo sa mga book shelves niya may sinabi siya sakin na may nakatagong files doon.

Hinanap ko kung paano mabuksan o mahati sa gitna ang mga book shelves. Napansin ko na may kakaiba sa mga libro, may Isang libro doon na gawa sa plastic, hinila ko iyon pero maya-maya ay biglang nahati ang book shelves sa Gitna na parang pintuan ng elevator. Iyon pala ang bukasan para makita mo ang vault.

Tumambad sakin ang Isang vault at nilapitan ko kaagad iyon, binigay din sakin ni Theo ang passcode sa vault at agad ko iyon pinindot 020800 nung matapos ko na I type iyon sa pin, automatic siyang nagbukas. Nakakita ako ng mga bundle ng Pera at Isang brown envelope. Kinuha ko ang mga bundle ng Pera sa loob nitong vault at pati na rin ang brown envelope.

Nilagay ko ang mga bundle ng pera sa maliit na tote bag na itim samantalang binuksan ko naman ang laman ng envelope na brown.

Puro mga documents at properties ng iba pang negosyo at ari-arian ni Chairman Tan at ni Rafael ang laman ng mga iyon at karamihan doon ay puro pangalan ang nakalagay doon sa mga documents at properties.

“Anong ibig sabihin nito?

Ipinapamana

sakin ni Theo ang lahat ng ari-arian nila ng ama niya?”

Tanong ko sa sarili ko. Hindi na ako nag aksaya pa ng Oras at agad ko iyon inayos at binalik sa loob ng envelope na brown at lumabas na ng office ni Theo. Dire-diretso ako hanggang sa makalabas na ako ng mansion.

Lumapit ako sa sasakyan pero hindi ako pumasok sa loob. Nakita ko si Mrs. Lydia na karga si Ruth, nakaupo sila sa harapan katabi si Erica. Umikot ako papunta kay Erica. Sabay bigay sa kaniya ng tote bag na naglalaman ng bundle ng Pera at envelope na brown..

“Matthew, tara na! Huwag na tayo

magtagal

sa lugar na ito.”

Pakiusap ni Erica sakin. Pero umiling ako.

“Mauna na kayo, itong Tote bag na ito.

Naglalaman

ito ng bundle na pera,

bigyan

mo sila ng perang allowance at

pamasahe

pauwi sa kani-kanilang probinsya. At ito

namang

brown envelope, Ikaw na mismo magbigay kay Theo at

isama

mo na rin si Ruth, nasa loob ng bag ni Ruth ang passport niya. Mag book kayo ng flight kaagad papuntang US. aantayin kayo ni Theo sa airport

paglapag

ng

eroplanong

sasakyan niyo kapag nasa US na kayo. Maliwanag?”

Mahabang bilin ko kay Erica.

“P-Pero Matthew, paano ka?”

Tanong sakin ni Erica.

“Huwag mo na akong

alalahanin

, kaya ko ang sarili ko. Sige na! Umalis na kayo ngayon din.

Ihatid

mo muna ang mga maid sa bus terminal pauwi sa kani-kanilang probinsya pero bago iyan,

bigyan

mo muna sila ng allowance at

pamasahe

nila. Okay?!”

Sabi ko kay Erica. Biglang naiyak si Ruth.

“Daddy! Ayoko pong

maiwan

ka dito, sumama ka samin.”

Iyak ni Ruth sakin.

Lumapit ako sa kaniya at hinalikan ang noo niya.

“Anak! lagi mong

tatandaan

na nandidito lagi si Daddy, kahit saan ka

magpunta

. hinding hindi aalis si Daddy sa heart mo. Okay? Gusto ko pag

nagkita

ulit tayo. Big girl ka na! Huwag ka ng umiyak, magagalit si Daddy kapag umiyak ka pa.”

Naiiyak kong sabi sa kaniya, napaupo ako sa sementong kalsada para magpantay kami ni Ruth. Niyakap niya ako ng mahigpit sa leeg, niyakap ko din siya ng mahigpit.

“Sige na, pumasok ka na sa loob. Umalis na kayo Erica. ”

Sabi ko kay Ruth at utos ko na din kay Erica. Pagpasok ni Ruth sa loob ng sasakyan ay umiyak ng umiyak ito. Nagmaneho na si Erica palayo sa mansion at palabas ng subdivision. Napatakip na lang ako ng bibig ko habang humagulhol.

Pinunasan ko ang mga luha sa pisngi ko at pumasok na sa loob ng mansion. Ilang saglit pa ay nakarinig na ako ng mga sasakyang dumating. At hindi ako nagkamali sila Mr. Ynares iyon at si Maica.

“Oh! There you are? nandito ka lang pala?!”

Sabi ni Mr. Ynares sakin.

“Poor Matthew, pinaghahanap ka ngayon ng mga pulis dahil sa pagpatay mo sa asawa mo. Sa

kulungan

ang

bagsak

mo ngayon.”

Sabi ni Maica sakin. Napa smirk naman ako sa sinabi niyang iyon.

“Really? Do you have a proof na

makakapagturo

sakin na ako talaga ang mastermind? May

ebidensya

ka ba na ako ang nag

pautos

na

ipapatay

ang asawa ko? C’mon Maica. My goodness, magaling ka gumawa ng mga fake information at

pinapalaganap

mo sa mga tao, kaya hindi na ako

nagtataka

kung bakit wannabe starlet ka sa Hollywood, kase ginagawa mo ang lahat magkaroon ka lang ng mga fans at

mapaniwala

mo sila na magaling ka. Magaling kang

mangloko

ng mga tao.”

Sabi ko sa kaniya.

“At hindi na rin ako magtataka kung bakit biglang

sikat

mo sa Hollywood. Why? For sure

binenta

mo ang sarili mo ng bagsak

presyo

sa mga amoy lupang

matatanda

. pagkatapos niyon,

sumikat

ka nga

laspag

ka naman.”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“How dare you?! wala kang karapatan na

insultuhin

ako at

siraan

ako.”

Galit niyang sabi sakin.

“Talaga? Well, Anong feeling na Ikaw ang

sinisiraan

ko ngayon? Ikaw ang nauna hindi ba?

Nagpakalat

kayo ng fake news na patay na ang asawa ko? Kung patay nga talaga ang asawa ko, hanapin niyo kung nasaan ang

bangkay

niya? Kung may makikita kayo.”

Paghahamon ko sa kanila.

“We really sure na patay na si Rafael!”

Sagot naman ni Mr. Ynares sakin.

“Talaga? Ang galing naman niyon, buhay pa ang tao pero

pinapatay

niyo na siya sa

pamamagitan

ng mga fake news na pinapalaganap niyong mag-ama. Tama nga sila, money is the root of all evil…. Lahat lahat kaya niyong gawin makuha lang ang lahat ng

yaman

ni Theo. But I’m sorry to disappoint you, but I guess hindi pa patay ang asawa ko. Buhay na buhay siya!”

Sabi ko sa kanila na ikinabigla naman nilang mag ama.

“At hindi lang iyon, kahit mamatay pa ang asawa ko. Hindi niyo parin

makukuha

ang lahat ng yaman niya, because I’m his better half. lahat ng meron siya ay akin…. Sa akin mapupunta ang lahat ng yaman at ari-arian niya at wala kayong magagawa para kunin ang mga iyon sakin. Kaya nga

inunahan

na kita Mr. Ynares, Sorry! ngayon ko lang

napagtanto

na

nuknukan

ka ng

pagkatanga

at uto-uto.”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya na mas lalong ikinalukot ng mga mukha nilang mag-ama.

“You Bitch! You paid for this,

makukulong

ka sa bilangguan. At gagawin namin ang lahat para

mabulok

ka doon.”

Galit na sabi ni Maica.

“Huwag na natin siya

ikulong

, patayin na lang natin siya ngayon din dito.”

Ngiting demonyong sabi ni Mr. Ynares sakin. Napalunok ako sa mga sinabi niyang iyon.

“Bruno! Oras mo na para

makipaglaro

sa kaniya.”

Utos ni Mr. Ynares sakin at sabay lapit ni Bruno.

“Kill him!”

Dugtong pang sabi ni Mr. Ynares sa lalaki.

“Sige, bossing. Ako na bahala dito,

sisiw

lang sa akin ito.”

Sabi niya kay Mr. Ynares. Lumakad na sila Mr. Ynares at Maica palabas.

Pagkalabas nila, biglang sugod sakin si Bruno at mabilis kong inilag ang mga pinpakawalan niyang suntok at sipa sakin. Pero hindi ako nakaligtas sa sipa niya sa likod ko. Nabuwal ako at agad na tumayo.

Lumapit ito sakin at sabay ko siyabg tinisod gamit ang paa ko nabuwal siya sa sahig muli siyang tumayo, mabilis naman akong kumilos kaya naman sinipa ko ang chin niya gamit ang paa ko sabay tumbling ko sa ere. Napatilapon siya ng malakas sabay bumagsak sa sahig. Bumangon siya at patakbong lumapit sakin, duguan na ang kaniyang Mukha at labi. Bigla ko naman siyang tinuhuran ng malakas sa pagkalalaki niya gamit ang tuhod ko.

Napahiyaw siya sa sakit na ginawa ko sabay nag iika-ika siya hawak ang pagkalalaki niya. Nahagip naman ng mga mata ko ang Isang shotgun sabay kuha niyon habang namimilipit sa sakit si Bruno sa pagkalalaki niya dahil sa malakas ko siyang tinuhuran doon. Kinasa ko ang shutgun at pinaputok ko sa ulo niya na ikinabuwal niya sa sahig at namatay.

Akala ko siya lang ang makakalaban ko dahil Meron pa pala. Nasapak ako sa Mukha gamit ang gato nung taong nasa likod ko. Nabuwal naman ako sa kinatatayuan ko at nabitawan ang shotgun, mabilis niya iyon kinuha sakin at sabay tutok sakin. Nakaisip naman ako ng paraan pinulupot ko ang mga paa ko sa Isang paa niya sabay ikot ko na ikinabagsak niya sa sahig. Hindi ko siya sinugod dahil biglang sugod naman ng Isa sa kanan ko napayakap niya ako sa likod sabay hawak niya sa magkabila kong braso.

Nagpupumiglas ako bumangon ang lalaking binagsak ko sa sahig sabay sapak niya sakin ng Gato ng malakas sa kaliwa at kanang pisngi ko parang naalog ang utak ko ng mga Oras na iyon at nakaramdam ako ng hilo, duguan na ang Mukha ko at napapikit na ako sabay bumagsak sa sahig.

“

Sunugin

na natin itong Mansion.

Halika

na!”

Sabi ng Isang lalaki. Naririnig ko pa sila at naaninag ko pa sila ng kaunti. Naamoy ko na lang ang amoy gas na binubuhos nila sa  mga container na bitbit nila. Binuhusan nila ng gas ang buong mansion at ganun din sa akin. 

Hindi pwede! Hindi ako pwedeng mamatay dito! Hindi ako pwedeng

masunog

.

Diyos

ko! Kung oras ko na talaga ngayon, Ikaw na po ang bahala sakin.

Iligtas

niyo po ako.

Mahinang dasal na sabi ko sa isip ko.

At nakita ko na lang ang pag gapang ng malalaking apoy sa buong mansion at ganun din sa tabi ko papunta sakin. Napabalikwas ako ng tao kahit nahihilo ako. Pero hindi ako nakaligtas sa pagkapit ng apoy sa damit ko.

Nagpagulong gulong ako sa sahig para mapatay iyon pero hindi. Nadamay pati ang balat ko sa kaliwang braso ko at ganun din sa leeg at Mukha ko dahil sa binuhos na gas sakin kanina ng mga lalaki.

“

Aaaaaaaaahhhhhhhh

!…. Tulonggggg! Tulungan niyo ako!….”

Sigaw ko dahil sa sobrang hapdi at init.

“

Magbabayad

kayong lahat!

Sinusumpa

kong babalikan ko kayo.

Babalikan

ko kayo! Papatayin ko kayo isa-isa. mga hayoppppp kayooooooo!”

Sigaw ko sa Galit at nawalan na ako ng malay at bumagsak.

A/N; NOOOOOOO! SI MATTHEW ANG NAMATAY??? HINDIIIIII 😭😭😭💔💔💔……

Chapter 94

Third Person POV

Habang nasusunog ang mansion ni Rafael. Nasa loob nito si Matthew na nawalan ng malay dahil sa pag gapang ng apoy sa kaniya. At ganun din ang bangkay ni Bruno na sunog na sunog na sa apoy Ngayon.

Maraming tao sa labas ng mansion ni Rafael at mga kapit bahay niya ang mga nasa labas at gulat na gulat kung paano kinain ng malaking apoy ang buong mansion, maririnig sa loob ang ilang pagsabog ng LPG, mga pagbasag ng mga salamin sa loob at mga bintana. Buong mansion ay nilamon ng apoy. Habang nagkakagulo ang mga tao sa labas, may Isang lalaki na pumasok sa loob at saksi siya sa buong pangyayari.

Gumawa siya ng paraan para makapasok sa dambuhalang apoy na dadaanan niya sa Isang bintanang basag na malaki ang butas sa may kusina. Binasa niya ang buong damit niya na halos naligo siya na suot ang damit pagpasok niya sa loob hinanap niya si Matthew at nasumpungan niya ito sa living room ng mansion.

Hinubad niya ang basang damit niya at agad binalot sa mukha at leeg ni Matthew na halos hindi na makilala ganun din sa kaliwang kamay nito na nilalamon ng apoy, nung mawala na ang apoy na gumagapang kay Matthew ay agad niya itong binuhat na pa piggy back at sabay tinunggo ang dinaanan niyang bintana.

Pagkalabas nila sinalubong siya ng Isang lalaki na medjo sugat sugat ito at puro galos ang mukha at may mga pasa at galos sa mga kamay at braso nito. Animo’y mukha na itong pulubi sa kaniyang suot dahil sa sobrang dungis.

“Benjamin?”

Sambit ng gusgusin lalaki sa lalaking buhat buhat kay Matthew sa likod niya.

“General Elijah?”

Sambit naman ng lalaking may buhat kay Matthew sa lalaking gusgusin.. hindi muna sila nag usap, agad niyang tinulungan si Benjamin na ihiga sa damuhan si Matthew.

“Kumusta ang lagay niya?”

Tanong ni General Elijah kay Benjamin.

“Hindi ko alam General, nasaksihan ko ang buong pangyayari. lagi kong

sinusundan

si Matthew noon pa mula pa noong kinasal siya kay Rafael hanggang ngayon pero hindi ako

makalapit

sa kaniya.”

Sabi nito kay General Elijah.

“Mga hayop sila! Kagagawan ito ni Rolando Ynares at ng anak niyang si Maica. Nagsisisi ako ngayon na pinakasalan ng anak kong si Ethan ang babaing iyon, maski ang anak kong si Ethan ay

umanib

na rin sa kanila.”

Galit na sabi ni General Elijah.

“Ano?

P-

paanong

nangyaring

nakipag

sabwatan

ni Ethan sa kanila?”

Tanong na pagalit ni Benjamin kay General Elijah.

“Hindi ko alam kung

paanong

nangyari iyon. hindi ko na

makilala

ang anak kong si Ethan.”

Malungkot nitong sabi.

“

Binihag

ako ni Rolando Ynares at

pinabugbog

niya ako sa mga tauhan niya na halos Isang buwan. Nalaman ko na lang na

magkasabwat

sila ng anak kong si Ethan noong sinabi niya na may bisita daw ako at nakita ng dalawang mata ko ang anak kong si Ethan.”

Naluluhang sabi ni General Elijah.

“

Napakasama

niyang tao, anong

klase

siyang anak? Akala ko din ba na mahal niya si Matthew kesa sa babaing iyon? Bakit niya ginawa ito kay Matthew? Bakit niya ito

nagawang

lokohin at mas piliin si Maica? Hindi ko siya

mapapatawad

sa lahat ng ginawa niyang ito kay Matthew.”

Galit na sabi ni Benjamin.

“Kailangan na natin lumayo dito, wala na tayong oras pa.”

Dugtong pa na sabi ni Benjamin kay General Elijah. Binuhat naman ni Benjamin si Matthew na walang malay.

Sinakay nila ito sa sasakyan at umalis na sila palayo sa mansion na timutupok na ngayon ng apoy.

Sinugod nila si Matthew sa hospital, pagpasok nila sa hospital ay agad lumapit ang mga nurse at doctor sa kanila, hiniga nila si Matthew sa Isang hospital bed at sabay pinasok sa emergency room para masuri..

Naghintay sila Benjamin at General Elijah sa labas ng emergency room. Ilang minuto ang lumipas ay lumabas na ang doctor na nagsuri kay Matthew sa loob ng emergency room. Napatayo naman sa kinauupuan si Benjamin.

“k-kumusta na po ang lagay niya?”

Nag aalalang tanong ni Benjamin sa Doctor, inalis muna ng Doctor ang suot niyang mask bago magsalita.

“

Tatapatin

ko na kayo, 2nd degree burn ang inabot ng patient at sobrang sakit niyon para sa kaniya.

Nakain

ang

balat

niya ng apoy mula sa

anit

ng buhok niya hanggang sa buong mukha at leeg niya at ganun din ang buong left arm and hand niya.

Mahirap

operahan

ang ganitong patient.”

Malungkot na sabi ng Doctor. Parang nadurog ang puso ni Benjamin sa mga narinig niya at napaluha siya sa kinatatayuan niya.

“

Bukod

doon, critical ang condition niya dahil

humihina

na ang heart beat ng patient may butas ang kaniyang puso, kailangan mapalitan ang puso niya sa lalong madaling panahon.

tinurukan

na namin siya ng anesthesia para sa pag gising niya ay hindi niya maramdaman ang sakit

dulot

ng

pagkakalapnos

at

sunog

ng

balat

niya. excuse me.”

Dugtong na sabi ng Doctor sa kaniya at umalis na ito.

Napaupo si Benjamin ng lutang at parang wala sa sarili ito.

“Anong sabi ng Doctor kay Matthew?”

Tanong ni General Elijah sa kaniya.

“Mukhang

malabong

ma operahan si Matthew dahil sa

natamong

sunog nito sa buong mukha at leeg niya, ganun din sa kaliwang braso at kamay niya. 2nd degree burn ang

natamo

niya at

bukod

doon

lumalala

ang sakit niya sa puso.”

Naluluhang sagot ni Benjamin kay General Elijah.

Napabuntong hininga na lang si General Elijah sa mga narinig niya.

“

Magbabayad

sila!

Magbabayad

sila sa ginawa nilang ito kay Matthew, ganun din ang anak mo General. Pagbabayaran niya ang lahat ng sakit na ginawa niya kay Matthew. Gagawin ko ang lahat mailayo lang si Matthew sa kaniya.”

Galit na sabi ni Benjamin kay General Elijah, hindi na lang ito umimik pa. Tumayo si Benjamin at aakmang maglalakad palabas ng hospital nung pigilan siya ni General Elijah.

“Saan ka pupunta Benjamin?”

Takang tanong niya dito.

“

Aasikasuhin

ko ang mga

papeles

ni Matthew,

ililipad

ko siya papuntang New York at doon ko siya

ipapagamot

sa kapatid ko na Doctor. Kung gusto niyong sumama sakin papunta doon para

magpagamot

doon, asikasuhin niyo na ang sarili niyo at mga

papeles

niyo.”

Matigas na sagot ni Benjamin kay General Elijah. Sabay alis ng kamay nito sa pagkaka hawak sa kaniya ni General Elijah.

Napaupo na lang si General Elijah sa waiting lounge. Habang iniisip niya ang mga sinabi ni Benjamin sa kaniya. Naalala niya ang mga araw na nakabihag siya sa abandonadong gusaling iyon at kung paano siya trinaydor ng sarili niyang dugo’t laman na anak niyang si Ethan.

Naluha ito sa kaniyang kinauupuan. Hindi niya alam kung bakit nagawa ng anak niya ito sa kaniya, marahil ay sa ginawa niyang maling desisyon na ipakasal si Ethan kay Maica na pagtanaw niya ng utang na loob kay Mr. Ynares sa mga ginawang kabutihan nito sa kaniya at kung paano siya tinulungan nito na maging General ng Philippine Army.

Matapos niyang umiyak ay tumayo ito sa kaniyang kinakaupuan at pumasok sa loob ng kwarto kung nasaan si Matthew na walang malay. Naluha siya sa sinapit nito. Pagkalapit niya kay Matthew pinagmasdan niya lang ito habang lumuluha.

“Kasalanan ko ang lahat ng ito Santillan,

hinadlangan

ko ang pagmamahalan niyo ng anak ko noon. Pinilit ko siyang ipakasal sa anak ng kaibigan kong

dumukot

sakin.”

Naluluhang sabi niya rito.

“kung alam ko lang na magiging ganito ang

kahahantungan

ng lahat? Kung alam ko lang na lolokohin at

tra-

traydurin

ako ng sarili kong anak,

ipagkakanulo

ako sa

kaaway

ko. Hindi ko na sana siya

ipinapakasal

sa anak niyang iyon.”

Dugtong pa niyang sabi habang patuloy ang paglabas ng mga luha sa mga mata niya.

“Patawarin mo ako Santillan, patawarin mo ako sa pagiging

irresponsableng

ama ko sa anak ko at sa pagiging malaking

hadlang

sa pagmamahalan niyo ng anak ko.”

Sabi niya habang humagulhol at napaupo sa sahig. Nung matapos siyang umiyak, tumayo siya at tumingin kay Matthew.

“Nakapag desisyon na ako. Sasama ako sa Inyo papuntang New York.

Magpapagaling

ako roon at

pagbalik

ko, babawiin ko ang anak ko sa kaniya. hindi ko pinalaki ang anak ko para maging demonyong

katulad

niya, itutuwid ko na ang pagkakamaling nagawa at naging desisyon ko.”

Sabi niya sabay naglakad na palabas. Dalawang araw naayos ni Benjamin ang mga papeles ni Matthew para maisama niya ito pabalik sa America. Sumama din sa kaniya si General Elijah.

Nung sumapit na ang araw ng pag alis nila papuntang New York. Nilagay nila si Matthew sa Isang kahoy na parang kabaong na puno ng yelo para hindi maramdaman ni Matthew ang sakit at hapdi ng pagkakasunog ng balat niya sa ulo, leeg at sa buong kaliwang kamay nito. Sumakay na sila sa eroplanong maghahatid sa kanila sa New York. Inabot ng 17 hours ang byahe mula sa pilipinas papapuntang New York

Paglapag ng eroplanong sinasakyan nila, sinundo sila ng kapatid ni Benjamin na Isa ding lalaking doctor. Pinagmasdan ni General Elijah ang Mukha ng kapatid ni Benjamin at may naalala siya rito na parang may naaalala siyang tao rito.

“Kuya!”

Tawag ni Benjamin sa kuya niya. Na naghihintay sa kanila sa airport upang sunduin sila.

“Kumusta ang byahe? nasaan na yung

pasyenteng

sinasabi mo?”

Tanong ng kuya ni Benjamin sa kaniya.

“Nanduon pa at

pinakuha

ko na sa mga crew si Matthew.”

Sagot niya sa kuya niya.

“Sino siya?”

Tanong ng kuya niya sa kaniya sabay turo kay General Elijah.

“Ahh! siya si General Elijah, general siya ng philippine army. sinama ko siya dito para magpagaling, mahabang kwento pero pag

gumaling

siya at naging maganda na ang pakiramdam niya ay babalik siya sa

pinas

para bawiin niya ang anak niya.”

Paliwanag ni Benjamin sa kuya niya.

“General Elijah, siya ang half brother ko. Si Director Joseph Levi Del Valle. Medical Director siya kagaya ni Matthew sa Mt. Sinai Hospital sa New york.”

Pagpapakilala ni Benjamin sa kuya niya kay General Elijah.

“D-Del Valle? Del Valle ang surname mo?”

Tanong ni General Elijah sa kuya ni Benjamin.

“Oo! may problema ba sa surname ko General? and you look familiar sakin,

nagkita

na ba tayo before?”

Tanong sa kaniya ni Levi.

“ahh, no! hindi pa. ngayon lang tayo nag kita.”

Sagot naman ni General Elijah sa kaniya habang nag sha-shake hands sila.

“Oh! nandito na sila kasama na nila si Matthew.”

Sabi ni Benjamin napalingon naman ang dalawa.

Nakalagay si Matthew sa Isang kahoy na parang kabaong pero may butas. Puro yelo ang loob niyon at doon siya nilagay para hindi niya maramdaman ang init o sakit dulot ng pagkakasunog at lapnos niya sa ibang parte ng katawan nito.

Pinasok na nila ito sa loob ng ambulance para dalhin si Mt. Sinai Hospital kung saan nag tratrabaho bilang Medical Director ng Hospital na iyon ang kuya ni Benjamin na si Director Levi.

“Ikaw na ang bahala sa kaniya kuya, uuwi muna kami sa mansion.”

Bilin na sabi ni Benjamin sa kuya nito.

“Sige! babalitaan kita kung anong update sa kaniya pagka uwi ko.”

Sabi naman ni Levi sa kaniya. At nagkahiwalay na sila ng landas, sumakay na si Levi sa sasakyan niya pabalik ng hospital. Samantala sina Benjamin at General Elijah ay tumuloy na sa Mansion nila Benjamin.

Walang kaalam alam si Theo sa nangyari sa asawa niya. Nasa loob ito ng private room niya sa penthouse building dito din sa New York. Hindi niya alam na nasunog ang asawa niya at dinala din dito sa New York ang asawa niya at nasa Isang sikat na hospital.

Maya’t maya ang baling niya sa laptop niya na nakapatong sa mahaba at makinis na table. Naglalakad siya pabalik balik at maya-maya ang tingin sa email niya at nag babakasakaling mag reply ang asawa niya thru email.

“Chairman,

pinaalam

na sakin ni Mrs. Erica na mamayang gabi ang landing ng eroplanong sinasakyan nila dito, kasama niya ang anak niyo ni Sir Matthew na si Ruth.”

Sabi ng half pinoy at half american na personal assistant niya na babae dito sa New York.

“Sige!

Susunduin

ko sila sa airport mamaya gaya ng napag usapan namin ni Matthew nung gabing tinakas niya ako papunta rito.”

Sagot ni Theo sa babaing personal assistant niya. Tumango ito sa kaniya at umalis na. Nakatayo si Theo sa malaking salamin na parang pader ng kwarto niya at tanaw na tanaw niya ang buong New York City.

Bakas sa mukha niya ang pag-aalala sa asawa niyang si Matthew na akala niya ay nasa pinas ngayon ngunit hindi niya alam na nasa New York City ito at nasa Isang sikat na Hospital at inoobserbahan ng kuya ni Benjamin.

A/N; Last chapter na mamaya. Chapter 95

kilalanin

natin sa book 2 si Director Joseph Levi Del Valle ang half brother ni Benjamin Sandoval. 😲😦

Chapter 95 (Last Chapter of Book 1)

Rolando Ynares

“

Kasalukuyang

timutupok ng apoy ngayon ang Mansion ng kilalang Youngest Billionaire ng bansa at

kakaupong

Chairman ng RTan group of Companies na si Mr. Rafael Theodore Tan.

ayon

sa Mandaluyong Fire Protection,

nagsimula

ang

pagkalat

ng apoy sa living room ng mansion hanggang sa

umabot

ito sa

ikatlong

palapag

ng mansion.

Itinaas

na ito sa

ikatlong

alarma

. May

natagpuan

naman dalawang bangkay na

nasunog

sa loob ng Mansion hindi parin tiyak kong sino ang mga ito.

Nagsasagawa

nadin

ng

imbestigasyon

ang pulisya

ukol

dito.”

Sabi ng reporter sa TV. Pinatay ko na iyon gamit ang remote ng TV narinig ko naman ang pagkapalakpak ng anak ko.

“Bravo Daddy! Bravo, ang galing natin. We made it! Nasaan na ngayon ang

tapang

ni Matthew? For sure Isa sa mga

nasunog

na bangkay na iyon ang katawan niya. Hahaha

bonga

ang entrance niya sa

impiyerno

.

Nagliliyab

ang buong katawan niya.”

Sarkastikong sabi ni Maica habang pumapalakpak.

“Wala na tayong dapat ikapangamba pa, patay na ang mga kalaban natin.

Makukuha

na natin ang buong kompanya ni Rafael. at hindi lang iyon, lahat ng branch o mga

negosyo

na meron sila sa ibat-ibang bansa ay

mahahawakan

na natin.”

Masayang sabi ko naman kay Maica.

“Cheers Daddy! For our very successful planned.”

Sabi naman ni Maica sabay kuha ng wine glass ko at nag toast kami ni Maica.

Nakaupo ako sa sofa samantalang siya ay nakasandal ang balakang niya sa sandalan ng sofa.

“By the way? Nasaan ang asawa mong si Ethan? Parang hindi ko siya nakita ngayon umaga.”

Tanong ko kay Maica.

“Nanduon, pumunta sa mansion ni Rafael at

nagbabakasakaling

si Matthew ang Isa sa mga bangkay na

nasusunog

ngayon doon.

Hinayaan

ko na lang dahil patay naman na iyon at wala ng

makakaagaw

sakin sa lalaking pinakamamahal ko.”

Masayang sabi ni Maica.

“Pag usapan naman natin ngayon daddy ang mangyayari sa Company, gusto ko bukas na natin asikasuhin iyon, gusto ko din bukas na bukas ay papasok na tayo sa company bilang Ikaw ang Chairman at ako ang COO and Vice President ng RTan group of Companies.”

Masayang sabi niya sabay inom ng red wine sa wine glass niya.

“Ang ganda

pakinggan

Vice President/COO of RTan group of Companies Mrs. Maica

Borromeo-Nolasco

.”

Natatawang sabi niya sabay palakpak.

“Sure anak! Bukas na bukas din tayo papasok sa Company as a Chairman Ynares and your my Vice President/COO my precious daughter.”

Sagot ko naman sa anak ko.

Kinuha ko ang cellphone ko at tsaka tinawagan ang attorney ko.

“Hello, Attorney Christian. may

ipapagawa

ako sa iyo importante.”

Walang prenong sabi ko sa attorney ko nung masagot niya ang tawag ko.

“Yes Mr. Ynares, what can I do for you?!”

Tanong naman niya sakin.

“Attorney, sabihin mo sa board of directors ng RTan group of Companies na ako na ang

mauupong

Bagong Chairman ng RTan group of Companies at ang anak kong si Maica ang

mauupong

bagong Vice President/COO ng Company. Maglabas ka narin ng bagong official memo na umalis na ang dapat umalis sa company lalo na mga hindi gusto na ako ang maging Chairman. malaya silang

makakaalis

ng Company, walang

makakapigil

sa kanila na umalis.”

Utos ko kay Attorney.

“I will Mr. Ynares and Advance

Congratulations!”

Sagot niya sakin.

“Thank you Attorney at dahil diyan mas malaki ang

maibibigay

ko sayo na gift, just wait for that.”

Sabi ko sa kaniya sabay end ng call.

Hindi na ako makapag hintay na ma announce iyon ni Attorney Christian sa board of directors at sa buong empleyado ng RTan group of Companies. Bukas na bukas din ang pag upo ko bilang bagong Chairman ng Company.

“Tapos na ang pamumuno mo at ng anak mo Alfredo, ako naman ang susunod na mauupong bagong Chairman ng kompanya mo. Bukas na bukas din mag

uumpisa

ng bagong

termino

ni Rolando Ynares sa RTan group of Companies.”

Sabi ko with matching evil laugh.

Kinabukasan…..

“Ready ka na My Precious Daughter?”

Tanong ko sa kaniya.

“Matagal na akong ready for this daddy! and I’m so excited for this.”

Sagot naman ni Maica sakin.

Naka suot ako ng pure silver gray na coat at slacks. Kulay puti naman ang panloob ko at black na necktie, nay hawak akong cane na kulay black ang buong baston at silver ang hawakan ng cane ko.

Si Maica naman ay naka black dress na gawa sa silk. Nakapuson ang buhok niya at nakasuot ng mamahaling hikaw at kwintas  may fur na scarf din na malaki na nakasampay sa balikat niya, naka gloves din ang mga kamay nito na black silk at high heels na black.

“Nasaan ang asawa mo? Hindi ba siya sasama sa atin para panuorin niya ang grand welcome satin sa company?”

Tanong ko sa kaniya.

“No Dad!

hayaan

na lang muna natin siya

magluksa

. ang importante ang company,

uupo

kang Chairman at ako bilang Vice President.”

Masayang sabi ni Maica sakin.

“Indeed! so what are we waiting for? Let’s go!”

Masayang sabi ko sa kaniya at naglakad na kami palabas ng mansion at papasok sa loob ng Limousine black na sasakyan ko na maghahatid samin papuntang RTan group of Companies.

Ilang Oras ang inabot namin sa daan papunta sa kompanya. At pagdating namin doon, naka hilera ang mga board of directors sa magkabilang gilid ng red carpet na dadaanan namin. Nakabow ang mga ulo nila. Pinagbuksan naman kami ng pintuan ng limousine at saka ko nilabas ang paa ko sabay ng buong katawan ko.

Ganun din ang ginawa ni Maica, unang paa niya na may suot na heels ang nilabas niya at sumunod ang buong katawan niya. Binuka ko ng kaunti ang kaliwang braso ko para doon humawak o kumapit sakin si Maica.

Sabay na kami naglakad sa red carpet na iyon papasok sa loob ng company.

“

Maligayang

pagdating Chairman Ynares at Vice President madam Maica sa RTan group of companies.”

Bati samin ng mga shareholders sa board of directors na naka bow ang mga ulo nila samin.

Pagpasok namin sa loob, dumiretso na kami papasok sa elevator nakapaligid samin ang mga escorts namin hanggang sa makarating na kami sa magiging office ko. Office ni Rafael noon, office ko na ito ngayon.

“Where’s Mr.Thaddeus and his assistant secretary?”

Tanong ko. Ibang tao kase ang kasama namin at hindi ko nakita si Mr. Thaddeus na Executive Secretary ni Rafael.

“Nag resigned na po sila Chairman Ynares.

maghahanap

na po kami ng bagong ipapalit sa kanila po.”

Sagot ng lalaking kasama namin.

“What? nag resigned siya? ayaw niya

talagang

mag trabaho sakin. Fine! mag

hahanap

ako ng ibang mas better sa kaniya. at kapag bumalik siya, ipapakita ko sa kaniya ang

trabahong

sinayang

niya.”

Galit kong sabi. nasira ang araw ko dahil sa pag resign ni Mr. Thaddeus na maging Executive Secretary ko din.

“It’s okay daddy! walang lugar sa company natin ang mga taong kagaya nila na mga walang utang na loob.”

Pagpapakalmang sabi sakin ni Maica.

Pagdating namin sa office, naabutan ko na malinis iyon at iniba ang pwesto ng magiging office table ko at nga mga sofa. Pinalitan ang ibang mga gamit dito sa loob.

“Wow! ang ganda ng office mo Daddy,

halatang

pinaghandaan

talaga para sa pagdating mo bilang bagong Chairman ng Company.”

Puring sabi ni Maica sakin.

“By the way? where’s my office?”

Tanong ni Maica.

“This way po Madam Maica.”

Sabi ng lalaki sa kaniya na kasama namin kanina. Lumabas sila ng office ko.

Naupo na ako sa swivel chair ko sabay sandal at napangiti.

“

Natupad

na ang pangarap kong maging Chairman ng kompanyang ito. Bravo Rolando. I’m very proud of you!”

Ngiting sabi ko na parang may kausap.

Ilang minuto ang lumipas bumalik si Maica at ang lalaki dito sa office ko. Naabutan kong naka simangot si Maica.

“What’s the problem

hija

?”

Tanong ko sa kaniya. Pasalampak siyang naupo sa malambot na sofa.

“Hindi ko nagustuhan ang kulay ng office ko, gusto ko

palitan

niyo kaagad ang kulay ng magiging office ko. at ang swivel chair ko na parang ilang

dekada

na ang

tinagal

dahil may ingay na kapag

inuupuan

.

Ipapagamit

niyo sakin ang office na iyon na mukhang bodega?

Nababaliw

na ba kayo?”

Galit na sigaw ni Maica sa lalaki.

“I’m sorry po madam Maica,

papalitan

po namin kaagad ang pintura ng office niyo po.

Ipapa

renovate po namin lahat ng gamit at at ang loob ng office niyo po as soon as possible po.”

Sagot naman ng lalaki sa kaniya.

“Dapat lang, dahil kung hindi.

Sisisantihin

ko kayong lahat, mga wala kayong

silbi

. Gusto niyo lang

aabutan

kayo ng sweldo niyo na wala kayong ginagawa? ang kakapal naman ng pagmumukha niyo, mga

tamad

! mga walang

silbi

. Lumayas kayo sa harapan ko kung ayaw niyong ngayon palang

mawalan

na kayo ng trabaho lahat!”

Sigaw ni Maica na galit na galit.

“Can you lower your voice for pete sake?”

Galit kong sabi sa kaniya.

“

Paanong

hindi ako magagalit, I’m expecting na maganda din ang office ko like yours pero hindi,

masikip

at hindi maganda. mukha pang bodega dahil may mga

lumang

gamit doon,

nakakasira

ng araw.”

Galit na sabi ni Maica sakin.

“Okay fine! ako na

magpapagawa

ng Office mo,

ililipat

ko sa malaki at

malawak

na room para wala kang

reklamo

.”

Sabi ko sa kaniya para kumalma siya. Natahimik naman siya sa sinabi ko na iyon.

“Kailangan mong ipakita ang good behavior and attitude mo sa harap ng board of directors mamaya sa first meeting natin sa kanila bilang bagong Chairman at Vice President ng RTan group of Companies. Maliwanag ba?”

Sabi ko sa kaniya na parang pinagsasabihan ko siya.

“Fine! I’m gonna fix my self first…. Arrrrggggghhhh…. This is Ridiculous!“

Galit niyang sabi sabay padabog na tumayo at naglakad palabas papuntang CR dito sa floor na ito.

Lumipas ang ilang Oras at malapit na mag umpisa ang Board of Directors meeting sa conference room. Tumayo na ako para mag ayos at ganun din si Maica.

After namin mag ayos, tinawag na kami ng lalaking kasama namin kanina. Okay na daw ang conference room at nanduon na sa loob kanina pa ang mga shareholders at stockholders na bumubuo ng Board of Directors ng RTan group of Companies.

Pagpasok namin sa loob ay na samin ang atensyon nila. Naglakad kami ni Maica papunta sa harapan nila.

“Good day Everyone! I really appreciate sa

mainit

na pag welcome niyo samin kanina sa labas ng Company bilang bagong Chairman ng RTan group of Companies. and I hope, makikipag coordinate kayo sakin as my Board of Directors right?!”

Ngiting sabi ko sa kanila. Hindi sila makaimik sa mga sinabi ko na iyon.

“First of all, gusto kong

ipakilala

sa Inyo na ako na ang bagong Chairman ng Kompanyang ito, I am Rolando Ynares na dating Vice President ng RTan group of Companies na

pinatalsik

niyo noon, na ngayon ay

nagbabalik

bilang Bago niyong Chairman. And this si my precious daughter, Mrs. Maica Borromeo-Nolasco ang magiging Bagong Vice President/COO ng RTan group of Companies.”

Ngiting sabi ko sa kanila sabay pakilala ko sa kanila ang anak ko.

“Sa unang araw ko bilang Chairman ng Kompanyang ito,

bibigyan

ko pa ng pagkakataon na

umurong

o

umatras

ang Isa sa Inyo kung ayaw niyong

umayon

sa pamamalakad ko bilang bagong Chairman ng RTan group of Companies hanggang mamayang gabi, at kapag naabutan ko pa kayo hanggang bukas na nandidito pa kayo sa loob ng Company ko. ngayon pa lang

humihingi

na ako ng pasensya sa gagawin ko sa Inyo. sapilitan ko kayong

ipapalabas

sa mga guard at ang lahat ng stocks niyo rito ay mapupunta sakin. Nagkakaintindihan ba tayo?!”

Mahabang pagpapaliwanag ko sa kanila.

“Now! simula sa Oras na ito, tumayo na at umalis sa loob ng Conference room ang mga ayaw sa pamamalakad ko bilang bagong Chairman ng Company.”

Pagbabanta ko sa kanila, 6 ang tumayo at lumabas. Nawala ang ngiti ko sa mga labi ko dahil puro major shareholders at stockholders ang tumayo.

“I’m sorry! aalis kami dito dahil hindi pa namin

nakakalimutan

ang

pagnanakaw

na ginawa mo sa pera ng Company noong closed pa ito. I pu-pulled out namin lahat ng shares at stocks namin dito sa company na ito, baka kase

manakawan

mo pa kami. Mahirap na. Let’s go!”

Sabi ng Isa sa mga major shareholders ng board of directors na si Mrs. Villamanca.

“Go ahead! walang

pipigil

sa Inyo. pero eto lang ang

masasabi

ko sa Inyo, once na makita niyo ang pagmumukha ko. lahat ng meron kayo,

lilimasin

ko hanggang sa wala ng

matira

sa Inyo, mga walang utang na loob.”

Galit kong bulyaw sa kanila, hindi na sila nagsalita pa at tuloy-tuloy na silang lumabas sa loob nitong Conference room.

A/N; Nag uumpisa na mag

hari-harian

ang mga

masasama

sa loob ng RTan group of Companies. At mukha naman may mga ayaw sa kanila para

mamuno

huwag niyo

ipilit

ang mga taong ayaw sa inyo. Hahahaha 😂😅

AUTHOR’S NOTE

Hello mga Readers!

💙💙💙

Sobrang happy ako dahil natapos ko na din gawin ang buong book 1.

Again! enjoy niyo lang ang

pagbabasa

nitong book 1 natin, baka next week or sa susunod na days ay may update na ako sa book 2.

Ang title ng book 2 ay

THE INDESTRUCTIBLE CEO

kilalanin

ang mga bagong tauhan na

isasali

ni author at kung ano ang

mga

magiging papel nila sa bida natin at sino ang bagong character na

pinakilala

lang kanina sa Chapter 94 na half brother ni Benjamin, na si Joseph Levi Del Valle. sino siya sa buhay ng ating bida na si Matthew at kung may ugnayan ba sila ni General Elijah. 😲

Alamin

din natin kung

magkikita

ba sila Matthew at Theo sa New York.

Maibabalik

din ba sa dating itsura si Matthew or operahan ito ng bagong Mukha. 🤔

At sa paanong paraan

maghihiganti

sila Matthew at Theo sa mga mortal enemies nila. May pag

asa

bang mag

kabalikan

sila Matthew at Ethan? Ano na kaya mangyayari sa pinagbubuntis ni Hannah na anak nila ni Theo? 🤔😥

Lahat ng iyan ay

masasagot

sa book 2 nitong

THE COLD-HEARTED DOCTOR

na

THE INDESTRUCTIBLE CEO.

💙💙💙

LOVELOTS

!!! 😍🥰

MULA KAY BEAUCONCUBINE 🤗💙💙💙