Prologue

Third Person’s POV:

“Doc Hermes? Nandyan po ba kayo sa loob? Hello Doc?”

Boses ni Daniel habang kinakatok ang pintuan ng Conference Room ng mga Doctor.

Alas dos na ng madaling araw niyon, nasa nurse station si Daniel at kasalukuyang nag u-update ng bilang ng mga linen sa monitoring sheet nito matapos humingi ang isang relative ng pasyente ng extra Bedsheet sa kaniya.

Nagbawas siya ng isang Bedsheet sa Circulating sa loob ng linen room at binigay iyon sa relative ng pasyente. hindi pa tapos mag update ng bilang ng mga linen sa monitoring sheet si Daniel nung may lumapit na naman na relative ng Pasyente sa kaniya sa station at hinahanap ang Care provider nito na walang iba kundi si Doc Hermes.

Kasalukuyang nakatayo sa harap ng pintuan ng Conference Room ng mga Doctor si Daniel at kinakatok ang pintuan na iyon na nakasarado.

“Baka wala si Doc Hermes dito sa loob, baka nasa Doctor’s Lounge.”

Sa isip-isip ni Daniel dahil walang sumasagot sa bawat katok niya sa pinto. Akmang aalis na sana si Daniel nung may marinig siyang mahinang boses sa loob ng kwartong iyon. Natigilan siya at bumalik ulit sa tapat ng pintuan.

Nakiramdam siya nung una at sabay dinikit ang tenga sa pintuan na iyon. Pinakinggan pa niya lalo kung May tao ba sa loob ng kwartong iyon.

Nakarinig ulit siya ng mahinang boses na para bang ungol ng isang lalaki. Nakaramdam siya ng takot dahil baka nasa loob si Doc Hermes at may nangyari na ito sa kaniya. Agad naman hinawakan ni Daniel ang seradura ng pinto at dahan-dahang pinihit iyon para buksan.

Bumukas ang pinto ngunit maliit lang ang bukas nito dahil kontrolado ni Daniel ang pagbukas nito para silipin niya ang loob nito. Napansin niya na sobrang dilim sa loob nito ngunit unti-unti lumilinaw ang baritonong boses ng lalaki na para bang hinahapo at umuungol.

“Doc Hermes? Nandyan ka po ba sa loob?”

Tanong ni Daniel. Wala siyang nakuhang sagot kaya naman dahan-dahan niyang binuka ang pagkakabukas ng pintuan para makapasok siya sa loob na hindi niya na lang sana ginawa.

Pagkabukas ng pinto tuluyan ay nakailang hakbang na siya papasok sa loob, wala siyang naaaninag na kahit na ano kundi dilim at lamig ng paligid na nanggagaling sa aircon.

“Wala nga talaga dito si Doc Hermes, baka nga nasa Doctor’s lounge na yun.”

Sabi nito sa sarili niya. Tumalikod na siya at magsisimula na sana siyang maglakad palabas ng kwarto na iyon ng biglang may humawak na mahigpit na kamay sa braso niya at hinatak siya nito papasok sa loob.

Sisigaw na sana si Daniel ngunit mabilis tinakpan ang bibig nito gamit ang malapad na kamay ng taong humila sa kaniya papasok sa pinaka loob ng kwartong iyon. Kasabay ng pagsara ng pintuan.

Nagpupumiglas ng malakas si Daniel ngunit hindi niya kayang makawala sa taong iyon. Umakyat ang buong takot, kaba na kanina pa niya nararamdaman sa buong katawan niya.

“Hmmmm…. Ang bango mo sobra, mas lalo tuloy akong nababaliw sa iyo na tikman ka.”

Bulong ng isang baritonong boses ng lalaki sa kanang tenga niya. Kusang naglabasan ang mga luha ni Daniel sa mga mata niya nung makilala niya ang boses ng lalaking iyon.

“Alam mo ba na matagal na kitang pinagnanasaan tikman at hagkan? Pero p*tang ina sa bawa’t lapit ko sa iyo ay agad ka naman umiiwas?”

Galit at halatang nanggigigil na sabi nito sa kaniya.

“Kaya pasensya na lang sa iyo kung idadaan kita sa ganitong paspasan. Hindi ako makakapayag na matikman ka ng iba, dadaan ka muna sa akin.

Pagsasawaan

muna kita bago ka mapunta sa iba.”

Nakakalokong bulong nito sa kaniya. Umiling-iling habang umiiyak si Daniel, kontrolado ng Doctor na iyon ang mga kamay niya pati narin ang bibig niya.

Walang ano-ano ay bigla na lang napapikit sa sakit si Daniel dahil sa may kung anong tinurok sa kaniya sa leeg pagkatapos ay namanhid ang buong katawan niya at nanlabo ang buong paningin niya kasabay ng pagkawala ng malay niya.

Hindi na niya alam ang mga sumunod na nangyari. Nagising na lang siya na nasa isang kwarto siya na hindi kwarto ng pasyente o tulugan ng mga Doctor sa lounge. Kundi sa isang hotel. Ang masaklap pa ay hubo’t hubad siya. Nananakit ang mga binti at hita niya ngunit mas nakaramdam siya ng pananakit sa kaniyang pang upo.

Hinila niya ang puting kumot na May bahid ng dugo para takpan ang katawan niya na sinamantala at binaboy ng hayop na Doctor na iyon. Walang nagawa si Daniel kundi ang humagulgol sa pag iyak dala ng bigat ng nararamdaman niya ngayon. Kulang pa ang paghagulgol niya sa pag iyak dahil hindi niya mailabas ang bigat ng nararamdaman niya kasama ang galit rito.

“Napaka hayop mo Hermes! Hayop kang demonyo ka… Magbabayad ka sa ginawa mong

pangbababoy

mo sa akin!”

Galit na sigaw ni Daniel habang umiiyak.

“Hayop! Hayop! Hayop ka!”

Patuloy niyang sigaw sa galit.

“Papatayin kitang Demonyo ka!”

Galit na sabi niya habang nakakuyom ang mga palad niya na nakahawak sa kumot.

“Ibubulgar ko ang tinatago mong sikreto na ako lang ang nakakaalam, hindi ka tumupad sa kasunduan natin. Matagal kong tinikom ang bibig ko upang hindi ko sabihin sa iba ang nalalaman ko tungkol sa iyo na ako mismo ang nakadiskubre. Sinunod ko lahat ang napagkasunduan natin tapos ganito ang gagawin mo sa akin bilang ganti? Napaka hayop mo talaga! Magbabayad ka sa ginawa mo sa akin…”

Gigil na sabi ni Daniel na para siyang bulkan na sasabog na anumang oras o minuto.

Nagising siya na wala si Doc Hermes sa tabi niya, magulo ang higaan na hinihigaan niya ngayon at may bahid ng malaking dugo sa kinauupuan niya ngayon gayun din sa kumot na tumatakip sa buong katawan niya ngayon.

Wala siyang nagawa kundi ang umiyak at isubsob ang kaniyang mukha sa mga hita niya.

Chapter 1

Daniel

“Bilisan mo anak kilos mo, anong oras na at malalate ka na sa trabaho. Lunes ngayon at pahirapan na naman bumiyahe ngayon umaga.”

Pag aalala ni mama sa akin.

Nakapag asikaso na ako at ready na ako umalis, nakasuot na ako ng uniform ko scrub suit na kulay blue. Probationary palang ako sa pinapasukan ko na pribadong Hospital.

Hindi ko pa na asikaso ang baon ko na pagkain dahil sa nagsisintas pa ako ng rubber shoes ko na kulay puti. Isa sa mga requirements ng hospital lalo na sa mga kagaya namin na probationary ay magsuot muna ng sarili namin scrub suit na kulay asul at puting sapatos kahit rubber shoes basta puti.

Hangga’t hindi pa kami regular ay hindi pa kami mabibigyan ng uniform na galing sa kanila.

Alas kwatro na ng madaling araw, ganitong oras ako umaalis ng bahay dahil malayo-layo ang hospital na pinagtrabahuhan ko. First job ko ito so dapat ay hindi ko mabigo ang sarili ko pati na rin ang mama ko.

“Baon mo naihanda mo na ba? Ako na maglalagay sa bag.”

Sabi ni mama sa akin.

“Sige ma, ikaw na maglagay. mag spray lang ako ng pabango saglit.”

Sabi ko sa kaniya habang nakaharap ako sa salamin.

Pagkatapos ko mag spray ng pabango ay lumapit na ako sa bag ko na nakasabit sa sabitan at saka kinuha iyon para isakbit sa balikat ko.

Pagkatapos ay naglakad ako papunta sa direksyon ni mama at kinuha sa kamay niya ang bag na pinaglalagyan ng baon ko na pagkain.

“Aalis na ako ma. Isarado mo po yung gate pati itong pintuan, okay?”

Bilin ko sa kaniya sabay halik sa pisngi niya. Tumango naman siya bilang sagot.

Naglakad na ako papunta sa pintuan at saka ko iyon binuksan at lumabas na ng bahay.

Madilim pa ang kalangitan,  nararamdaman na ng balat ko ang simoy ng hangin ng madaling araw kasabay ang pagtilaok ng manok sa di kalayuan sa amin bahay na naririnig ko.

Naglakad na ako papunta sa gate at saka ko iyon binuksan para lumabas na. Kasunod ko si mama na nasa likod ko lang. Nilingon ko pa siya nung makalabas na ako ng gate.

“Mag chat ka kaagad sa akin kapag nakarating ka na sa hospital ahh?”

Bilin niya sa akin.

“Opo! Isarado niyo na iyan at pumasok na kayo sa loob at bumalik sa pagtulog po.”

Sagot at bilin ko na rin sa kaniya tsaka na ako naglakad palayo sa bahay namin.

Naglakad na ako palabas ng kalye namin para maghintay na ng jeep na masasakyan papunta sa istasyon ng tren.

May mga iilan na rin tao na naghihintay ng masasakyan ng jeep o di kaya ay UV Express.

Ilang minuto pa ay nakita ko na ang jeep na sasakyan ko na magdadala sa akin sa istasyon ng tren. Pumara na ako para sumakay roon.

Sa bawat kabahayan at gusali na dinaraanan ng jeep na sinasakyan ko ay hindi ko lubos maiwasan isipin kung ano mangyayari sa maghapon na ito. Maraming pumapasok at sumasagi sa isip ko ngayon.

Kung anong pakikitungo ang ipapakita sa akin ng mga magtuturo sa akin na mga senior ko. Anong pag uugali ng mga pasyente o relative nila ang ipapakita sa akin, makakaya ko ba tumagal at mabilis ko bang magagawa ng ako lang mag isa ang mga ituturo sa akin na parte ng trabaho ko? at kung ano-ano pa.

In short, puno ng kaba, pagkatakot at excitement ang nararamdaman ko ngayon.

“Sa mga hindi pa nakakapagbayad diyan, magbayad na kayo bago kayo bumaba.”

Natigilan ako sa sigaw ng driver ng jeep habang nagmamaneho ito. Naalala ko nga pala na hindi pa pala ako nakapagbayad dahil okupado na ang isip ko dahil sa takot at kabang nararamdaman ko kanina pa.

“Bayad po. MRT lang po yan!”

Sabi ko sabay bigay ng bayad.

pagbabayad ko ay hindi na ako nag isip ng kung ano man at pinagmasdan ko na lang ang dinaraanan namin na highway.

Ilang minuto pa ay nasa istasyon na ako ng tren na bababaan ko. Bumaba na ako ng jeep at nagsimula ng maglakad paakyat ng hagdaan pataas.

Paglagpas ko ng card scanner ay naglakad na ako sa hintayan ng tren. hindi ko na pinansin ang kabang nararamdaman ko ngayon at mas inisip ko na lang ang excitement dahil sa may trabaho na ako.

Ilang minuto pa ay dumating na ang tren at saka na ako pumasok sa loob para sumakay. Kakaunti pa lamang mga tao sa loob ng tren dahil maaga pa at mamayang alas sais ng umaga ay dagsa na mga pasahero nito na papasok sa kani-kanilang trabaho.

“____________ station na po!”

Sabi ng announcer ng tren. Tumayo na ako at nagsimula na maglakad papunta sa pintuan ng tren para lumabas na. Pagkahinto ng tren ay saka bumukas ang pintuan nito at saka na ako lumabas.

Naglakad na ako palabas ng istasyon ng tren papunta sa waiting area ng shuttle service na sasakyan namin mga empleyado ng hospital na magdadala sa amin sa mismong loob ng hospital.

“Baks, naunahan pa kita makarating dito haha”

Natatawang bati sa akin ni Ate Rhea. ka batch ko at kagaya ko rin na nurse na hindi pa nakakapag take ng licensure examinations for nursing.

Sa ibang floor siya na assign, sa NICU (Neonatal Intensive Care Unit) na para sa mga baby na bagong panganak. Doon nilalagay mga babies na premature birth, mga babies na may complications at possible lagyan ng contraptions.

“Oh? Bakit parang malungkot ang beshy ko?”

Natatawang tanong niya sa akin. nung umupo na ako sa tabi niya

“Hindi ako malungkot, medjo naninibago lang ako ngayon na para bang hindi ako makapaniwala na kahit wala pa tayong license bilang ganap na nurse talaga eh may tatanggap pala sa atin na trabaho at sa hospital pa talaga?”

Mahabang sabi ko sa kaniya.

“Tsaka isa pa, wala akong kakilala sa floor kung saan ako naka assign. Mabuti ka pa kasama mo si Janice sa NICU. eh ako? wala.”

Hirit ko pang sabi sa kaniya.

“Bakla ka, kami nga itong naiingit sa iyo kase nilagay kami sa special area samantalang ikaw sa ward talaga. Eh alam mo naman kapag nag a-apply ng trabaho pa ibang bansa, isa nilang tinitignan sa resume kung may experience ka ba mag work sa ward. Ang swerte mo nga diba?”

Sagot nito sa akin. Tama siya, sa ward talaga ako napunta. Hindi lang basta ward lang yun kundi INFECTIOUS WARD.

Doon nilalagay o inaakyat sa floor na iyon ang mag pasyenteng may nakakahawang sakit kagaya ng Pneumonia, Tuberculosis, HIV, COVID, Shingles at kung ano-ano pa.

Nag kwentuhan pa kami ni Ate Rhea hanggang sa dumating na ang shuttle service at ng makasakay na kami sa loob nito.

“Oh ano baks? kita na lang tayo dito sa ground floor mamayang 5pm ah? Hintayin kita, sabay tayo uuwi. akyat na ako sa floor.”

Paalam nito sa akin nung matapos na siya magdasal. Nandito kami ngayon sa loob ng chapel, ito ang unang pinupuntahan namin pagkababa namin ng shuttle service.

Ang humingi ng gabay at patnubay ng panginoon muna para sa kaligtasan namin at ilayo kami sa mga taong masama ang iniisip mula sa amin at sa kapahamakan narin.

Tumango na lang ako sa kaniya bilang tugon dahil hindi pa ako tapos magdasal. Nauna na siyang lumabas at nagtungo sa 2nd floor kung saan ang NICU.

Matapos ko magdasal ay naglakad na ako palabas ng chapel papunta sa elevator na magdadala sa akin paakyat sa floor ng infectious ward.

Paglabas ko ng elevator ay bumungad sa akin ang station, makikitang busy ang mga nurse sa station dahil nag e-endorsan na ng mga pang gabi na duty sa mga pang umaga na duty. Niyuko ko ang ulo ko para hindi nila ako mapansin.

Ito rin ang ayaw ko sa sarili ko, pagiging mahiyain. Introvert ako na tao at ayoko talaga yung magiging center of attraction ako at laging napapansin o nakikita. Nakakaubos ng self energy sa totoo lang.

Naglakad na ako papuntang lounge o pantry na Kung saan ay nandoon ang mga senior ko na magiging mga preceptors ko na magtuturo sa akin ng mga gawain na pang nurse assistant.

“Good morning po!”

Bati ko sa kanila. Puro sila babae at mga nasa 30 pataas ang mga edad nila na hula ko dahil sa mga mukha nila.

“Nandyan ka na pala? Ikaw ba si Daniel Sarmiento? Yung bagong Nurse Assistant na hahawakan ko para turuan?”

Tanong ng isang babaeng mataba. Mukha niya ay parang CD na basag na in short naka simangot agad, umagang-umaga.

“Ah, opo ako nga po!”

Sagot ko sa kaniya. Tumango naman siya bilang sagot.

“Kumain ka na dahil kailangan mo ng lakas para mamaya sa pag ro-rounds natin sa mga pasyenteng hahawakan natin.”

Masungit na sabi nito sa akin.

“Salamat na lang po ma’am pero tapos na po ako kumain, sa amin po ako kumain bago ako umalis ng bahay para pumasok.”

Sagot ko sa kaniya.

“Ah ganun ba? Okay sige. Rose nga pala pangalan ko. Ma’am Rose, itawag mo sa akin.”

Pagpapakilala niya sa akin.

“Opo, Ma’am Rose.”

Sagot ko sa kaniya.

“Siya naman si Ash, at si Gem. Nurse Assistant din sila kagaya natin, ka duty natin sila ngayon umaga.”

Sabi pa nito sa akin na pinapakilala niya yung dalawang babaeng nakaupo at kumakain ng breakfast nila. Tumingin ang mga ito sa akin at ngumiti. Ngumiti din ako sa kanila pabalik.

Nilapag ko na ang bag ko sa ibabaw ng mga locker nila. Mukha yatang walang bakante na locker kaya nilapag ko na lang ang bag ko sa ibabaw.

Pagkatapos nila kumain ay lumapit sa akin si Ma’am Rose na may hawak na papel. Inabot niya yun sa akin at nakita ko na puro chart table iyon.

“Ikaw maghahawak niyan, ikaw maglilista ng mga nakukuha nating Vital Signs ng pasyente. Kada 4 hours tayo mag ro-rounds sa mga pasyenteng hawak natin. 8am, 12nn at 4pm. Maliwanag?”

Turo nito sa akin. Tumango ako bilang sagot sa kaniya.

“Dito naman sa ibaba, kung mapapansin mo may intake and output nakalagay sa dalawang column. Tapos May mga oras din. From 7am to 4pm din iyan. Ire-record din natin mga naiinom na tubig ng pasyente at ilang beses at kung gaano karaming ihi naiihi nila, susukatin din natin iyon. tsaka kung dumumi ba sila sa maghapon na ito, kung anong kulay ng dumi, anong texture ng dumi kung soft ba? Formed? Watery? Or mushy? Ililista mo rin at kung gaano karami? Kapag marami, large ang ilagay mo. Kapag katamtaman lang, Moderate. kapag kaunti? Small.. okay?”

Mahabang paliwanag at turo niya sa akin.

“Opo ma’am Rose.”

Sagot ko sa kaniya.

“Diyan ka lang, kukunin ko na yung hatian ng mga pasyente.”

Sabi nito sa akin. Iniwan niya ako sa loob ng pantry na ako lang mag isa dahil sila Ma’am Ash at Ma’am Gem ay lumabas na at nasa station na.

Pagbalik ni ma’am rose ay May hawak siyang kapirasong papel. Lumapit ito sa akin at saka nilapag ang hawak niyang iyon sa monobloc na mesa.

“Ilista mo sa itaas ng column yung mga room number ng mga pasyenteng hawak natin.”

Agad ko naman nilista ang mga room number sa papel na hawak ko.

12 na patient ang hawak namin ngayon. Pagkatapos ko isulat ang mga number ng room ng mga pasyenteng hawak namin ay lumabas na kami ni Ma’am Rose ng pantry at saka kami lumapit sa isang electric stand cart na hindi ako nagkakamali ay yun ay digital Blood pressure.

Tinuro niya din sa akin ang iba’t-ibang parts ng electric stand cart na yun na iisa na lang lahat. Nandoon na ang pang monitor ng blood pressure, pagkuha ng heart rate at oxygen level ng pasyente. Nasa iisang stand na lang siya.

“Tara na, mag rounds na tayo. abutin pa tayo ng tanghali.”

Seryosong sabi nito sa akin. Sinundan ko lang siya kung saan direksyon siya pupunta at kung anong unang room papasukin namin.

Una naming pinasok yung nasa dulong room sa gawing kanan. Kumatok muna si Ma’am Rose at saka pinihit ang doorknob ng pinto naunang pumasok si Ma’am Rose sa loob at bumati sa pasyenteng nakaupo sa higaan nito.

“Good Morning Ma’am, Ako po si Ma’am Rose at siya naman po si Sir Daniel. Kami po ang in-charge na Nurse Assistant niyo po for this Day po. Pwede po ba namin kayo kuhaan ng Vital Signs po?”

Magalang na sabi at pagpapakilala ni Ma’am Rose sa pasyenteng babae at sa relative nito.

“Sure! sige. Kuhaan niyo ako ng Blood pressure… Kanina ko pa gustong malaman BP ko, kagabi nag 150/90 ako eh.”

Nakangiting sagot ng pasyenteng babae na ito, halata sa mukha nito at sa relative niya na may lahi silang Chinese.

Kinuha ni Ma’am Rose ang BP Cuff ng pasyente sa drawer nito at saka kinabit sa braso ng pasyente. Pinagmamasdan ko lang ang ginagawa ni Ma’am Rose ngayon kung paano siya kumuha ng Blood pressure nito.

Gumana na ang digital Blood pressure monitor na hila-hila namin dahil may gulong ang stand na ito. Namamangha ako sa nakikita ko ngayon dahil high-tech ang mga kagamitan sa hospital na ito.

“Isulat mo, 130/80 Blood Pressure ni Ma’am.”

Utos nito sa akin na siya ko naman ginawa.

Next niya na ginawa ay kinuha niya sa stand ang isang maliit na bagay na may wire na manipis na Naka connect din sa digital monitor at saka iyon inipit sa isa sa mga daliri sa kamay ng pasyente. Ilang segundo lang ay naglabas na ito ng mga numero sa screen.

“Kopyahin mo yung oxygen level ni Ma’am, 98% O2 (Oxygen level) niya at 95% naman ang heart rate.”

Sabi nito sa akin. Sinulat ko naman ang mga iyon sa hawak ko na papel. Sunod naman niya na ginawa ay may kinuha siya na parang bagay na maliit na barena  na galing sa digital monitor cart stand.

“Eto naman ang pangkuha ng body  temperature ng pasyente. Ipapasok mo lang itong disposable plastic ear probe sa dulo nito at kusa na itong iilaw o gagana, pagkatapos ay tsaka mo na ipapasok yung dulo nito sa butas ng tenga ng pasyente dahan-dahan para makuha mo agad temperature niya.”

Pagde-demo nito sa akin. na siya ko naman ikinatango agad.

Tuwang tuwa ako sa nakikita ko ngayon dahil sa mga makabagong kagamitan high-tech ang meron sa hospital na ito.

Pagkatapos namin makuhaan ng mga vital signs ang mga pasyenteng hawak namin ay siya naman pagtawag sa akin ni Ma’am Rose.

“Tara! Doon tayo sa likod ng station, kunin natin yung linen hamper.”

Sabi nito sa akin. Sumama naman ako sa kaniya sa likod ng station at hinila niya ang isang malaking cart na may gulong. Yun ang hamper na paglalagyan ng mga maruruming linen yata.

Pagkatapos ay iniwan niya iyon sa gilid malapit sa station at saka kami pumunta sa isang saradong room.  Nakasulat sa pinto nito ay “LINEN ROOM”

“Dito, ang nakalagay rito ay halos mga malilinis at mga bagong linen. kagaya nito, Bedsheets, pillowcase, patient gown at blanket.”

Sabi nito sa akin nung mabuksan na niya ang pintuan ng room na iyon at tumambad sa akin ang patong-patong na mga nagpaka plastic na mga linen, bukod ang lalagyan ng mga Bedsheets sa mga pillow case ganun din ang gown ng pasyente at mga blanket nito.

Kumuha siya ng mga nakabalot na mga Bedsheets, gown, pillowcase at mga blanket na agad ko naman kinuha sa kaniya para tulungan siya at ilagay ang mga iyon sa isa pang cart na may gulong din. Pagkatapos ay sinarado na niya ang pintuan ng linen room at saka na namin hinila ang mga cart papunta sa kwarto ng mga pasyente.

Isa isa namin pinasok ang mga room ng bawat pasyente para palitan ang mga linen ng higaan nila, kumot at maski gown nila pati punda ng unan nila. Ginagawa nila itong mga ito tuwing umaga araw-araw.

Chapter 2

Daniel

Ilang araw na ang lumipas matapos ang unang araw ko rito sa trabaho ko bilang Nurse Assistant sa pribadong Hospital na ito.

Nakakapagod din pala ang gawain namin mga nurse assistant sa totoo lang, kung baga lahat ng physical skills ng mga nurse ay sa amin napunta. Ang mga license nurse naman na partner namin sa paghawak ng pasyente ay taga bigay lang ng gamot at taga monitor ng mga Doctor’s order sa chart ng pasyente.

“Tapos ka na Sir Daniel? Tara na umuwi na tayo.”

Aya sa akin ni ma’am Ash. wala ngayon si Ma’am Rose dahil off niya ngayon at iba ang naging preceptor ko sa araw na ito. Hindi si Ma’am Ash kundi si Ma’am Ana. nabigla ako kay Ma’am Ana sa totoo lang dahil bigla na niya lang ako binitiwan sa pagtra-train niya sa akin.

Binigyan niya ako ng 8 na pasyente, mabuti na lang at alam ko na ang gawain ko bilang Nurse Assistant. Hindi na rin ako nagsumbong kay Ma’am Ash dahil baka pagsabihan niya itong si Ma’am Ana at malintikan pa ako.

Napapansin ko rin ang mga ugali nilang lahat kagaya nitong si Ma’am Ana, pala utos siya na dapat gawain namin ay pinapasa niya sa iba lalo na sa mga nurse talaga.

Kung minsan ay inuutos niya sa akin na dapat siya ang gagawa pero hindi naman ako pwede magreklamo dahil baka isumbong ako sa head nurse ng floor namin. Kaya wala akong choice kundi sundin ang utos niya.

Siya? Kung ano ginagawa niya? Wala siyang ginagawa. naririnig ko rin sa iba mismo nanggaling na sipsip daw ito sa head nurse namin kaya pasarap buhay ito at wala masyadong ginagawa.

Kagaya ngayon, hindi pa ako tapos mag plot sa desktop ng mga na-record ko na nga vital signs ng mga pasyente ko ay inutusan na naman niya ako na dapat siya mismo ang gagawa. In short pinapasa niya sa akin ang trabaho niya.

“Pasukin mo yung room na iyon at kuhaan mo ng BP yung pasyente, manual ahh!? hindi digital. bilis! Kailangan na ni Doc ngayon yun.”

Utos nito sa akin. Napatayo na lang ako sa kinauupuan ko at saka sinunod ang utos niya.

Naglakad na ako sa hallway papunta sa room na iyon. Bumuntong hininga na lang ako at saka napairap na lang ang mga mata ko sa kawalan.

“Kung pwede nga lang mag request na mag pang gabi, dati ko pa ginawa. pero hindi pwede dahil probationary pa lang ako. Kainis!”

Sabi ko sa isip ko.

Nung nasa tapat na ako ng pintuan ng kwarto ng pasyente ni Ma’am Ana ay kumatok na ako sa pinto nito at saka binuksan iyon.

Bumungad sa akin ang pasyente na Naka upo sa higaan niya mismo at nakatingin sa akin.

“Uhm, Hello po. Utos po ni Doc na kuhaan po kita Ma’am ng BP po ulit Manual. Okay lang po ba ma’am?”

Magalang ko na tanong sa kaniya.

“Ako na kumuha ng BP niya thru manual.”

Natigilan ako nung may magsalita sa gilid ko. Hindi ko napansin na nandun ang Doctor na naghahanap ng latest BP ng pasyente.

Nagkatinginan kami ng Doctor na iyon. Mukha siyang mga nasa 27 years old. Maputi, matangkad at medjo malaki ang pangangatawan na halatang nag g-gym ito. Nakasalamin din ito at mapanga.

“Uhm.. s-sorry po Doc, kanina pa po ba kayo narito sa loob ng room ni patient?”

Nauutal ko na tanong sa kaniya dahil ang lakas ng charisma niya o ng appeal niya na parang isang leon at ikaw ang biktima niya aamuyin ka muna niya bago ka niya kainin ng buhay.

“Yes! Kanina pa ako nandito, tsaka bakit ikaw ang NA nitong pasyente? eh hindi naman Ana ang pangalan mo sa pagkakaalam ko?”

Prangkang sabi nito sa akin.

Umurong ang dila ko sa sinabi niya. Hindi ako makapag salita.

“Haist! Nevermind. paki check na lang ng BP ni patient, I’m not sure kung tama yung nakuha kong BP niya.”

Utos nito sa akin. Niyuko ko ang ulo ko sa kahihiyan at saka ko na ginawa ang iniutos niya sa akin.

“140/70 po Doc yung BP po ni Patient.”

Sabi ko sa kaniya.

“Tama nga nakuha ko.”

Sagot niya sa akin. Lumayo ako sa kanila pero hindi ko makuhang lumabas ng room dahil baka may ipapagawa pa itong Doctor sa akin.

“Mataas ang Blood Pressure mo Ma’am, but don’t worry. The rest is normal lahat ang test mo even your O2 kahit wala ka ng oxygen support. Hihintayin ko na lang ang mga resulta ng laboratory mo at kapag maganda lahat ang resulta ng mga labs mo? pwede na kitang bigyan ng date of discharge.”

Masayang sabi ng Doctor na iyon sa pasyente.

“Talaga Doc? Nako… Maraming salamat Doc Hermes. Sana sa susunod na Linggo na ako makapag discharge dahil gusto ko maka attend sa kasal ng bunso ko. Maraming salamat Doc Hermes.”

Masayang sabi ng Pasyente kay Doc Hermes.

“Your welcome Mrs Lim. So paano? I have to go na po. Mag ro-rounds pa ako sa ibang pasyente. Kung may gusto pa kayong itanong o clarification? kontakin niyo lang po ako sa viber number ko. Okay?”

Masayang tugon ni Doc Hermes at saka na ito nagpaalam sa pasyente. Nauna na ako lumabas na sinundan niya.

“Bago ka lang rito right?”

Tanong nito sa akin.

“Opo Doc.”

Sagot ko sa kaniya.

“Then? What’s your name?”

Tanong nito sa akin.

“Daniel po, Doc. Bagong Nurse Assistant po.”

Magalang ko na sagot sa kaniya.

“Daniel? What a lovely name, it suits to you. kesa ang name na Ana. Hahaha”

Natatawang sabi nito sa akin. Napangiti ako sa sinabi niya.

“I’m just kidding!”

Sabi nito sa akin at saka ngumiti.

“But next time? huwag mo tatanggapin ang inuutos sa iyo ng mga Senior mo, katulad kanina.

Pinautos

ko iyon sa NA na may hawak kay Mrs. Lim pero ikaw ang pumunta. That’s wrong! Paano kung may itanong ako sa iyo about sa pasyente na hindi mo naman hawak? Ano isasagot mo sa akin? maliwanag?”

Nakangiting payo nito sa akin na ikinatango ko.

“By the way, I’m Doc Antonio Hermes Hontiveros. You can call me Doc Hermes. And you are?”

Ngiting pagpapakilala nito sa akin.

“D-Daniel Sarmiento po.”

Sagot ko sa kaniya. Bigla niya inabot ang kamay niya sa akin na para bang gusto niya makipag shake hands sa akin.  Malugod ko naman iyon tinanggap gamit ang kamay ko rin.

Nakipag shake hands siya sa akin.

“Malambot ang kamay mo, parang bulak.”

Puna nito sa kamay ko. Nagsiakyatan sa ulo ko ang hiyang nararamdaman ko kaya naman napayuko ako ng ulo sa sinabi niya at saka ko binawi ang kamay ko sa pagkakahawak niya sa kamay ko.

“You look cute while your blushing.”

Nakangiting sabi niya sa akin.

“T-Thank you po, m-mauna na ako Doc H-Hermes, May gagawin pa po akong importante po. Diyan na po kayo.”

Nauutal kong sabi sa kaniya at saka na tumalikod sa kaniya at naglakad na palayo pabalik ng station.

Pagbalik ko ng station ay napaupo ako sa upuan at saka pinilit ko mag focus sa ginagawa ko kahit na binabalikan ng isip ko ang nangyari kanina.

“Where’s Ma’am Ana?”

Natigilan ako sa ginagawa ko nung marinig ko ulit ang boses ng Doctor na iyon. Nasa tapat siya ng station.

“Teka lang po Doc, tatawagin ko lang po si Ma’am Ana sa pantry.”

Sagot ng Charged Nurse namin.

“Pantry? Why is she there? wala pang lunch ah? ang aga naman niya kumain ng lunch niya, pumasok ba siya rito sa hospital para lang kumain? Anong tingin niya rito sa hospital? Restaurant? Tawagin mo iyang magaling na NA na iyan kailangan ko siya makausap.”

Napalakas ang pagkakasabi niya na iyon kung kaya’t lahat ng mga nurse sa station ay napadako ng tingin sa kaniya.

Tinawag ng Charge Nurse namin si Ma’am Ana na nasa loob ng pantry ngayon. At pagbalik ng Charge Nurse namin sa station ay kasunod na niya si Ma’am Ana.

“Bakit po Doc?”

Confident na tanong ni Ma’am Ana kay Doc Hermes.

“Ano nga ulit trabaho mo rito sa Hospital? Nurse Assistant diba?”

Tanong ni Doc Hermes sa kaniya.

“O-opo Doc.”

Nauutal na sagot ni Ma’am Ana sa kaniya.

“So bakit mo binibigay sa iba ang gawain mo? Head Nurse ka ba ng floor na ito para ibigay mo gawain mo sa iba?”

Deretsahan na tanong ni Doc Hermes sa kaniya. Hindi nakapag salita si Ma’am Ana sa kaniya.

“Let me just remind you kung ano ang pinasok mo sa Hospital na ito, pumasok ka rito para sa trabaho hindi magmando ng kapwa mo katrabaho. Know your role, your job description always. Hindi ka Head Nurse ng floor na ito para ibigay mo sa iba ang gawain mo, at isa pa. Hawak mo ang pasyenteng inutos ko sa iyo pero binigay mo sa iba? Paano kung itanong ko sa kaniya about sa pasyente na iyon na hindi naman niya hawak? Anong isasagot niya sa akin? Wala hindi diba!? Naisip mo lang ba iyon? Answer me!”

Galit na bulyaw ni Doc Hermes kay Ma’am Ana.

Walang nagawa si Ma’am Ana kundi ang yumuko at umiyak sa harap ni Doc Hermes at ng mga nurse dito sa station.

“S-Sorry po Doc. H-Hindi na po mauulit!”

Nauutal na umiiyak na sagot ni Ma’am Ana kay Doc Hermes.

“This week, ayoko makita pagmumukha mo sa floor na ito. I suggest to Ma’am Ryza na I pull out ka sa ibang floor para magtino ka. You hear me?”

Inis at galit na sabi ni Doc Hermes sa kaniya. Natatango na lang si Ma’am Ana bilang sagot sa sinabi ni Doc Hermes sa kaniya.

Pagbalik ni Ma’am Ana sa loob ng pantry ay doon na bumalik sa dati ang gawain namin na nandito sa station, nagtagal pa ng ilang minuto si Doc Hermes dito sa station bago siya maglakad papuntang elevator.

Tinanaw ko lang ang malapad niya na likod at napa iling ako ng bahagya.

“Akala ko mabait ka Doc, sadista ka pala!”

Sabi ko sa isip ko at saka ko binaling ang gawain ko sa desktop.

Chapter 3

Hermes

“Why are you doing this? hindi ka naman ganito last week ah!? Ano? May nahanap ka na bang iba?”

Galit na tanong ni Bridgette.

“Pwede ba Bridgette? Get the hell out of my car bago pa magdilim paningin ko sa iyo?”

Pagbabanta kong sabi sa kaniya.

“No! Hindi ako aalis dito hanggat walang nangyayari sa atin.”

Mapilit niyang sabi sa akin.

“Seriously Bridgette? Dito sa parking lot ng hospital gusto mo na may mangyari sa atin?”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya.

“Diba sabi ko wala ako sa mood? Wala akong gana? Ilang beses ko pa bang paulit-ulit sasabihin sa iyo yan? Hindi ka ba nakakaintindi?”

Pasigaw ko na sabi sa kaniya.

“Ikaw lang itong mapilit, hindi kita pinapunta rito. Ikaw itong nagkusa at nangulit pumunta rito, pumayag ba ako na pumunta ka rito? No!”

Dugtong ko pa na sabi sa kaniya.

“Okay fine, I’m sorry… Namiss kita kase ng sobra babe. Alam mo naman na mahigit dalawang Linggo na lumipas since nung huling pagkikita at sex natin eh. Dati naman hindi naman tayo ganito, kada week nakaka tatlo hanggang apat na beses tayo magkita at mag sex.”

Naglalambing niyang sabi sa akin.

“Alam ko. Busy ako sa trabaho ko, kung noon nagagawa natin iyon dahil sa kaunti lang ang census o bilang ng pasyente na a-admit sa hospital, ngayon iba na. Marami na ina-admit na mga bagong pasyente, kung may ma discharge man? May inaakyat ulit na bago.”

Paliwanag ko sa kaniya.

“Alam mo naman iyan diba? Ilang beses ko na pinapaliwanag iyan sa iyo,  hindi mo parin ba nage-gets?”

Iritable kong sabi sa kaniya.

“Alam ko naman iyon, ang sa akin lang naman kase hindi ka nag te-text o tumatawag sa akin kapag nag me-message ako sa iyo. Hindi ko maiwasan mag isip at magduda na baka may iba kang nilalandi rito.”

Boses na paawa epek niya na sabi.

“Nako talaga Hermes, sinasabi ko sa iyo. Malaman ko lang na may iba ka na nilalandi rito na hindi ko alam? kilala mo ako kung paano ako magalit, hindi ko titigilan yang nilalandi mo na iyan baka mapatay ko pa iyan!”

Pagalit na niyang dugtong.

“Ikaw lang nag iisip ng ganyan. Marumi na talaga isip mo noon pa, pinapalala mo lang lahat ng bagay. Ang hirap sa iyo napaka immature mo.”

Mahinang sabi ko sa kaniya.

“Bumaba ka na ng sasakyan ko, hindi kita maihahatid ngayon dahil duty pa ako.”

Nanlalamig ko na sabi sa kaniya.

Sa totoo lang ay nanlalamig na talaga ako sa kaniya, wala na akong gana sa relasyon namin ngayon. hindi ko nga rin alam kung paano naging kami? ang alam ko lang nag gagamitan lang kami ng katawan para mabigyan o matugunan lang namin pareho ang init na hinahanap ng katawan namin.

Nung naging kami nitong si Bridgette, lagi niya akong pinagdududahan. Iniisipan ng hindi maganda na kesyo may iba ako, May kinakama ako at kung ano-ano pa. 

In short, short tempered siya, napaka immature at close minded na tao. kahit ilang beses pa ako magpaliwanag sa kaniya na mali lahat ang iniisip niya sa akin ay hindi niya parin ako maintindihan. Siya pa itong nagagalit kahit wala naman talaga. Tapos ako na naman ang susuyo sa kaniya? noon nagagawa ko pa iyon pero ngayon nagsasawa na ako at napapagod na ako.

Humahanap na lang ako ng tamang oras na makipag break sa kaniya dahil nakakasakal na siya. Gusto niya rin buong oras ko at atensyon ko nasa kaniya. Hindi ba niya unang naisip na Doctor ang boyfriend niya?

Nasa kalagitnaan kami ng pagtatalo nung dumaan sa harapan ng kotse ko ang bagong Nurse Assistant sa floor na kung saan ako naka assign ngayon.

Napako ang tingin ko sa kaniya. May kung anong meron siya na basta na lamang ako napapalingon o napapatitig sa kaniya.

Siguro dahil sa kaputian niyang taglay, makinis niyang balat na parang kutis ng isang babaeng sikat na modelo na mga branded na damit na makikita sa mga magazines. samahan mo pa na natural na maitim at makapal na buhok nito, at yung height niya na tamang tama lang sa kaniya.

Height ng isang dalagita. Kung titignan mo siya ng kabuuan mula ulo hanggang Paa, parang lalaking na-trap sa katawan ng isang babae pero bagay na bagay sa kaniya.

Ang iba napapadalawang sulyap sa kaniya kapag nakakasalubong siya sa daan ngunit ako? Napapatitig sa kaniya. At hindi ko rin maintindihan ang sarili ko nung unang kita ko palang sa kaniya, hindi ko na napigilan tanungin ang pangalan niya at makipag kamay sa kaniya.

May kung ano sa loob ko na gusto ko siyang yakapin at hawakan. nagtagumpay naman ako dahil matapos namin makipagkilala sa isa’t-isa ay nakipag kamay ako sa kaniya at nung mahawakan ko na ang kamay niya, mas lalong nagwala ang sistema ko. Parang naging leon ang loob ko na gusto ko na siyang yakapin o sakmalin pero pinigilan ko lang ang sarili ko.

Sobrang lambot ng kamay niya, parang nakipag shake hands lang ako sa taong bulak dahil kasing lambot ng bulak ang kamay niya at ayaw ko na iyong bitiwan pa. simula nung araw na iyon, laging hinahanap hanap ng kamay ko ang malambot niyang palad.

“Nakikinig ka pa ba Hermes?”

Sigaw na tanong ni Bridgette sa akin. Nawala ako sa pag papaliwanag ng isip at damdamin ko dahil sa sigaw ng babaing ito na nasa tabi ko.

“Bridgette pwede ba? Bumaba ka na ng sasakyan ko at papasok na ako sa loob ng hospital. sabi ko pa naman 30 minutes lang ako magpapahangin dito sa labas pero anong oras na? Isang oras na ang lumipas nandito parin ako. kaya please? Bumaba ka na at umuwi ka na. May mga taxi naman na naghihintay diyan sa labas ng hospital.”

Naiirita kong sabi sa kaniya. Hindi ako nagpahuli sa kaniya kung ano nilalaman ngayon ng isip ko kung bakit ako tulala at hindi siya pinapansin.

“Binabalaan kita Hermes, malaman laman ko lang kung sino iyang kinakalantare mo. Kung ako sa kaniya? mag ipon ipon na siya ng pambayad sa

pamparetoke

niya sa mukha dahil hindi ako titigil hangga’t hindi siya nakakapanghiram ng mukha sa aso. naiintindihan mo!?”

Galit na pagbabanta ni Bridgette sa akin.

“Bahala ka sa buhay mo!”

Sagot ko sa kaniya at siya namang baba nito sa sasakyan ko at padabog na malakas na sinarado ang pintuan ng sasakyan ko.

Nung makasiguro na ako na wala na si Bridgette ay bumaba na rin ako ng sasakyan at nilakad ko na ang daan patungo sa pinuntahan ni Daniel kung hindi ako nagkakamali ay yun ang pangalan niya.

Pumasok ako sa loob ng food park na iyon kung nasaan siya ngayon. Nakita ko siyang nakapila sa may counter at nakatingin sa menu ng mga pagkain na nakadikit sa itaas. Pumunta ako sa likod niya dahil wala naman nakapila roon.

Hindi niya ako napansin na nasa likod niya ako. habang nakatayo ako sa likuran niya ay nalanghap ko na agad ang mabangong buhok niya. Hindi lang makapal na malago at itim na itim ang buhok niya kundi mabango din ito. Hindi ko masabi kung anong shampoo ang ginagamit niya.

Pero tingin ko ay isa sa mga kilalang shampoo na pang babae ang gamit niya sa pagligo. Napatingin din ako sa batok niya na napakaputi at kitang kita ng apat kong mga mata dahil nakasalamin ako ang kakinisan ng balat niya sa batok pa lang.

Namuhay ulit ang natutulog na leon sa loob ko at ninanais nitong kontrolin ang katawan ko para yapusin o yakapin ng mahigpit mula sa likod ni Daniel ang buong katawan niya. Hindi ko namalayan na napapalapit na ako sa likod niya at naramdaman ko na dumikit ang pang upo niya sa mga hita ko.

“Damn! Shit. ang tambok ng pwet niya!”

Gigil kong sabi sa isip ko.

Mas lalong nagwawala ang leon sa loob ko. Pero pinipigilan ko ito ngayon dahil nasa public place kami. Maraming kumakain na mga nurses at mga intern na doctor rito sa loob. Pinagpapawisan na ako ngayon rito kahit na de aircon naman ang loob ng resto na ito.

“Ang hirap naman mamili ng kakainin, masarap kase yung tapsilog na may kasamang daing na bangus na prito at extra fried rice. Pero mas masarap naman yung sinigang na hipon. Ano kaya sa dalawa pipiliin ko bilhin?”

Rinig kong sabi niya, napansin ko na siya na pala ang nakasalang sa counter at inaantay ng kahera ang order niya. Dumukot na ako ng pera sa bulsa ng white coat ko na pang doctor at sabay lapag ng pera sa counter.

“Isang tapsilog na may kasamang daing na bangus na prito w/ extra fried rice at dalawang order ng sinigang na hipon with extra rice. Samahan mo na rin ng dalawang canned orange juice. Para sa aming dalawa iyan.”

Sabi ko sa kaherang babae. Natigilan silang dalawa ni Daniel sa sinabi ko at napalingon si Daniel sa akin dahil sa biglang pagsulpot ko sa gilid niya.

Nilingon ko naman siya at nginitian, halata sa mga mata niya ang pagkagulat.

“D-Doc…”

Nauutal niyang sabi.

“Doc ano?”

Tanong ko sa kaniya na nakangiti dahil namumula na naman siya.

“Ang lakas talaga ng appeal ko sa iyo ano kaya ka namumula!?”

Nakangiting sabi ko sa isip ko.

“Sige, anong pangalan ko.”

Pang te-test ko sa kaniya. Halata naman na nag isip siya ng maayos at inaalala niya pangalan ko.

“Hayss… Nakakatampo ka naman, pinagtanggol na nga kita sa Senior mong tamad noon at lagi mo naman ako nakikita sa floor niyo, nakalimutan mo na pangalan ko?”

Tampu-tampuhan boses ko na sabi sa kaniya.

“Ahh ehh… andami niyo kasing doctor nag ro-rounds sa floor namin. Pero I swear pinipilit ko alalahanin pangalan mo po Doc. hahaha.”

Natatawang sabi niya.

“Doc Hermes pangalan ko, iyan ang tawag ng lahat nila sa akin kaya common na iyang name ko dito sa hospital. pero may naririnig ka ba sa iba na name na Doc Anthony?”

Tanong ko sa kaniya. Nag isip na naman siya ulit habang inaantay namin ang order namin.

“Medjo Doc. Parang bihira lang po.”

Sagot niya sa akin.

“That’s my first name.”

Sagot ko sa kaniya ng nakangiti. Nabigla naman siya sa sinabi ko.

“Ehh? Totoo po?”

Gulat na tanong niya sa akin. Tumango ako bilang sagot sa kaniya sabay bigay ng ID ko sa kaniya.

“Antonio Hermes

Hontiveros… Chief Department of Internal Medicine.”

Rinig kong Bangit niya sa pangalan ko at sa posisyon ko. Nakayuko ang ulo niya habang binabasa niya ang nakasulat sa ID ko kaya naman panakaw amoy ako sa buhok niya at napapikit ako ng malanghap ko ang mabangong amoy ng buhok niya.

“Chief Department ka po pala ng Internal Medicine, Doc?”

Tanong niya sa akin.

“Yup!”

Ngiting sagot ko sa kaniya. binitiwan niya ng marahan ang ID ko at lumayo sa akin ng kaunti.

“Why? What’s wrong?”

Tanong ko sa kaniya.

“Uhm.. wala po, kukunin ko na po order natin.”

Sagot niya sa akin. Pero inunahan ko na siya at ako na kumuha ng mga order namin na nakalagay sa tray.

Naghanap na ako ng bakanteng upuan na may mesa at nakakita naman ako sa dulo malapit sa salaming pader ng restaurant. Naglakad na ako papunta roon na siya naman sumunod sa akin.

“Nakakahiya naman po Doc. balak ko po kase na kumain sa floor namin eh.”

Sabi niya sa akin nung umupo na siya sa tapat ko. Tinulungan niya ako ilabas sa tray ang mga pag kain in-order ko para sa amin dalawa.

“Bakit? Ayaw mo ba akong kasama kumain?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi naman po Doc Hermes. Naiilang lang po ako sa inyo.”

Sagot niya sa akin.

“Bakit ka naman naiilang?”

Tanong ko sa kaniya. Habang nag uumpisa na kami kumain.

“Kase Doc Hermes, Chief Department kayo ng Internal Medicine. Mas mataas pa posisyon niyo kesa sa ibang mga Doctor na nag ro-rounds sa floor namin tapos kasabay niyo pa kumain ngayon isang hamak lang na Nurse Assistant na walang lisensya.”

Mahabang paliwanag niyang sagot sa akin.

Natawa ako ng malakas bigla dahil sa sinabi niya na ikinatigil ng ibang kumakain din dito sa loob ng restaurant.

Nabigla siya sa pagtawa ko ng malakas kaya naman lumapit siya sa akin at bigla niyang tinakpan ang bibig ko gamit ang kamay niya na ikinatigil ko naman sa pagtawa.

Ang kaninang nilalabanan ko na leon sa loob loob ko na kanina pa nagwawala ay unti-unti na naman nabubuhay dahil sa ginawa niya. Ramdam ng mga labi ko ang kalambutan ng buong palad niya.

“Huwag po kayo tumawa ng malakas, nakaka istorbo tayo ng ibang kumakain dito Doc.”

Nag aalalang sabi niya sa akin. Bigla ko hinawak ang kamay niya na nakatakip sa bibig ko at saka ko iyon dinilaan na ikinagulat niya.

Hinila niya ang kamay niya at umupo na ng maayos sa upuan niya.

“Sorry for licking your palm, nalagyan kase ng ketchup yung palad mo kaya dinilaan ko na without your permission.”

Palusot ko pero sa loob loob ko ay gigil na gigil na akong dilaan siya mula pa sa batok niya. Hindi ko na kayang labanan pa o pigilan pa ang leon nagwawala sa loob ko ngayon lalo na’t kaharap ko siya ngayon.

Chapter 4

Daniel

Ilang buwan na ang lumipas simula nung nag umpisa ako rito bilang Nurse Assistant sa pribadong Hospital na ito. na evaluate na ako for 5th month at malapit lapit na ako ma regular. Nakasanayan ko na rin ang gawain sa pang umaga na isang bagsakan ang gawain simula alas otso ng umaga hanggang alas-dose ng tanghali.

Sa ngayon ay nilagay ako sa pang gabi na schedule at ibang mga senior ko ang kasama ko ngayong Gabi. Mas napapansin ko na mas maigi na lang na mag pang gabi dahil hindi toxic at reklamador ang mga senior ko ngayon na pang gabi kesa sa mga pang umaga na ultimo kaunting gawain reklamo agad at isusumbong ka pa sa head nurse niyo.

“Tapos ka na Sir Daniel mag dispense ng mga gamot? Halika na at ibalik na natin lahat ng iyan sa pharmacy.”

Tanong at yaya sa akin ni Ma’am Vie. Senior ko na pang gabi. Mabait ito at machika din, pareho kami na ayaw namin ang mga kapwa senior niya na pang umaga na humawak sa akin nung bago-baguhan palang ako.

Mga plastic daw kase mga yun at mahilig gumawa ng kwento na makakapanira sa image at reputasyon mo sa paningin ng head nurse namin.

Gustong gusto kase ng mga yun na sila ang puring puri at kami ang mga mali sa paningin ng head nurse namin.

“Yes po ma’am, tapos na ako. Baba na tayo sa pharmacy ma’am.”

Sagot ko sa kaniya.

Nilagay na namin ang mga na dispense ko na mga gamot sa mini med cart na hiram namin sa mga nurse para paglagyan ng mga gamot na na-dispense na.

Tinulak ko na iyon patungong elevator nakasunod lang sa akin si Ma’am Vie. Siya nagturo sa akin ng iba pang gawain na pang Nurse Assistant na hindi maituro sa akin ng mga senior na pang umaga nung pang umaga palang ako. Ewan ko ba sa mga iyon at ayaw nila ituro sa akin mga nalalaman nila.

Akala naman nila aagawan ko sila ng pwesto sa pagiging sipsip nila sa head nurse namin, well… Hindi yan ang pinasok ko rito sa hospital na ito. Kailangan ko lang ng experience kahit maka isang taon man lang para makapag apply na ako papuntang USA o UK.

Sino ba naman May gustong magtagal sa hospital na ito na mababa ang sweldo at samahan mo pa ng mga toxic na environment dahil sa mga senior mo na pinapasa ang trabaho nila sa amin mga baguhan? Tapos kapag May nagawa pa kaming mali na kesyo hindi namin alam gawin sa amin pa ang sisi hindi ba dapat sa kanila lang?

“Mabuti at benign ang mga pasyente natin ngayon Sir ano?”

Masayang sabi sa akin ni ma’am Vie.

“Kaya nga ma’am, mas nanaisin ko na mag pang gabi ako kesa sa pang umaga. I mean, okay lang naman sa akin na marami gawain sa umaga pero yung mga makakasama mo sa trabaho na puro ka

toxican

ang dala at mareklamo pa? Pinapasa pa gawain nila sa iba? Ayy nako. sarap umabsent!”

Mahabang sabi ko kay Ma’am Vie. Natawa siya sa sinabi ko.

“Kaya nga eh, mabuti at nilagay ka sa pang gabi. Tapos eto pa, binalita sa akin ni Ma’am Mae na sabi ni Senior 2 na mabagal ka raw kaya mas pinili nilang kasama si Ma’am Mae kesa sa iyo.”

Sabi ni Ma’am Vie sa akin.

“Kaya nga pinagpalit kayo eh, ginawa kang pang gabi at si Ma’am Vie yung ginawang pang umaga. diba nakita mo naman na magkasama kami ni ma’am Mae noon sa duty?”

Dugtong pa niyang sabi sa akin.

“Ay dapat lang talaga ma’am na ginawa akong pang gabi. pinipilit ko na lang talaga makisama sa kanila pero sukang suka na ako makipag plastikan sa kanila. ni gawain nga natin na ito ayaw nila ituro sa akin, sa inyo ko pa natuto gawin.”

Inis na sabi ko kay Ma’am Vie nung makalabas na kami sa elevator at nasa ground floor na kami nitong hospital papunta sa pharmacy.

Si Ma’am Mae ang isa din sa mga ka close ko na Senior dahil kagaya din namin ni ma’am Vie eh ayaw niya rin maka duty ang mga Toxic namin na mga senior na pang umaga na sumisipsip sa head nurse namin na akala mo naman ay mga tagapag mana nitong hospital na ito dahil sa naging mga haligi na sila rito.

Yung Senior 2 na binanggit ni ma’am Vie ay yun ang preceptor ko na si Ma’am Rose. 7 years na siyang NA rito, yung isa naman na si Senior 1 na mas matanda pa sa kanilang lahat malapit na mag 40 years old eh mas malala yun kumpara kay Senior 2. more than 10 years na yun rito.

Hindi lang sila basta pinapasa gawain nila sa iba o sa akin, kundi magaling din sila mag manipula ng isip ng tao kaya nagagawa nilang manipulahin ang isip ng head nurse namin. Kaunting gawa nila ng imbentong kwento para siraan kami ay mabilis naman paniniwalaan ng head nurse namin na iniiputan nila sa ulo.

Magsama sama sila. mga tagapag mana nitong hospital. Akala naman nila makikipag siksikan kami sa pwesto nila, haha never! experience lang kailangan namin dito at mag a-abroad kami dahil mas maganda pa kitaan sa abroad kumpara rito.

“Pagkatapos nito Sir Daniel, balik na tayo sa taas at umidlip muna tayo. Gising tayo ng 3:30 am para makapag rounds na tayo for

4am

.”

Sabi ni ma’am Vie sa akin.

Tumango naman ako kay Ma’am Vie bilang tugon sa sinabi niya.

Nung naibalik na namin ang mga na dispense ko na mga gamot sa pharmacy ay bumalik na kami sa elevator. Pinatay na rin ang ibang ilaw rito sa ground floor at wala na katao-tao pa rito kundi ang mga security guard na nagbabantay sa entrance door nitong hospital.

Papasok na sana kami ng elevator nung biglang sulpot ni Doc Hermes na hindi ko alam kung saan siya galing.

“Good evening Doc Hontiveros.”

Bati ni Ma’am Vie sa kaniya.

“Good evening din. Ahh tamang tama… Ma’am Vie pwede ako

magpasuyo

sa iyo? Pwede mo bang kunin yung Chest X-ray result plates ni Mrs. Chua nasa room ng CT Scan?”

Favor ni Doc Hermes sa kaniya. Napalingon ako kay Ma’am Vie Kung okay lang ba sa kaniya ang inuutos ni Doc.

“Ah sige po Doc.”

Sagot ni Ma’am Vie sa kaniya.

“Sir Daniel, mauna ka na umakyat sa floor. Punta lang ako CT scan, hintayin mo na lang ako sa pantry. Okay?”

Bilin sa akin ni ma’am Vie.

“Sige po Ma’am.”

Sagot ko sa kaniya.

Iniwan na kami ni Ma’am Vie at naglakad na siya papuntang CT scan. bumukas naman na ang elevator at saka na ako pumasok sa loob ng elevator kasunod sa akin si Doc Hermes.

“Sa wakas, masosolo na rin kita.”

Narinig ko na mahinang bulong pero hindi ako sure kung tama ba ang narinig ko.

“May sinasabi po ba kayo Doc?”

Tanong ko sa kaniya. Nagsara ang pintuan ng elevator at nilingon niya ako.

“Huh? Wala naman ako sinabi. Haha inaantok ka lang siguro… Gusto mo ba magkape muna tayo? Treat ko.”

Masayang sabi nito sa akin.

“Uhm.. hindi po ako nagkakape Doc. Sorry!”

Sagot ko sa kaniya.

“Oh ganun ba? Sige, samahan mo na lang ako.”

Sabi nito sa akin. Sasagot pa sana ako kaya lang biglang bumukas ang pintuan ng elevator at saka lumabas na siya, nandito na pala kami sa floor namin.

Sumunod na lang ako sa kaniya at nagtungo na ako sa station.

“Tara, Sir Daniel.”

Tawag nito sa akin. Nagdadalawang isip naman ako kung susunod ba ako sa kaniya o hindi. Pero mukhang inaantay niya ako kaya naman wala akong choice kundi ang lumakad patungo sa direksyon niya.

Naglakad naman siya papunta sa Conference Room at pagpasok niya sa loob na iyon ay saka rin ako pumasok sa loob.

“Maupo ka.”

Pag aya niya sa akin.

Umupo naman ako sa bakanteng upuan na malapit lang sa akin.

“Ano gusto mong flavor ng kape?”

Masayang tanong niya sa akin.

“Eh Doc. Hindi naman po talaga ako umiinom ng kape po.”

Sagot ko sa kaniya.

“Ah oo nga pala, gatas? Ayaw mo?”

Tanong niya sa akin habang may hawak siya na paper cup at naglakad na siya papunta sa water dispenser para lagyan ng mainit na tubig ang hawak niyang paper cup.

Dalawang paper cup ang nilagyan niya ng mainit na tubig, ang una naamoy ko na ang amoy ng kape kung hindi ako nagkakamali ay brewed coffee yun at ang pangalawa naman ay amoy gatas.

Inabot niya sa akin ang gatas. At saka siya naupo sa tapat ko sabay sandal sa sandalan ng upuan na inuupuan niya ngayon.

“Salamat po!”

Sabi ko sa kaniya.

“Are you in a relationship right now Daniel? Like girlfriend?”

Tanong niya sa akin na out of nowhere na ikinabigla ko.

“Haha wala po Doc. Wala pa sa isip ko mga ganyan bagay po.”

Sagot ko sa kaniya sabay higop ng gatas.

“Pero nagka girlfriend ka na ba before?”

Tanong niya sa akin. Umiling naman ako bilang sagot.

“Wala po. As in never pa po.”

Magalang ko na sagot sa kaniya.

“Why? I mean you look handsome and cute. Bakit wala ka pa’ng nagiging girlfriend?”

Curious niyang tanong sa akin.

“O baka naman hindi babae ang gusto mo kundi lalaki?”

Deretsahan niyang tanong sa akin. Napaubo ako sa sinabi niyang iyon kaya naibuga ko ang natitirang gatas sa bibig ko, natapunan ng kaunti ang uniform ko at ang iba naman ay tumagas palabas ng bibig ko pababa sa leeg at dibdib ko.

“Oh Shit!”

Nabiglang sabi ni Doc Hermes at saka siya napatayo sa kinauupuan niya at nilapitan ako sabay kuha ng paper towel o tissue na malapit lang sa akin.

Pinunasan niya ang uniform ko, pinunasan niya rin ang leeg ko at dibdib ko na ikinabigla ko ulit. Sinagi ko ang kamay niya para tumigil na siya sa pag punas ng natapon na gatas sa leeg at dibdib ko at ako na ang gagawa.

“Okay na po ako Doc. Ako na po gagawa niyan, salamat na lang po.”

Sabi ko sa kaniya.

“No. I insist, kasalanan ko rin nabigla kita sa tinanong ko sa iyo.”

Sagot niya sa akin.

Kumuha ako ng tissue sa tabi ko at saka ko pinunasan ang leeg at dibdib ko pero hindi parin siya tumitigil sa pagpunas sa leeg at sa dibdib ko.

“Okay ka lang ba? Medjo namumula balat mo lalo na sa leeg at dibdib? Hindi ka ba napaso?”

Nag aalalang tanong niya sa akin.

“Hindi naman po gaano mainit Doc. Siguro na irritate lang ang balat ko dahil sa tissue po kaya namula.”

Sagot ko sa kaniya.

“Ganun ba? Ang sensitive naman ng skin mo kung ganun. Ayy teka saglit. Diyan ka lang may kukunin akong gamot sa bag ko.”

Sabi nito sa akin. Agad siya naglakad pabalik sa kinauupuan niya kanina dahil nandon ang bag niya. Binuksan niya iyon at saka may hinalungkat sa loob.

Ilang segundo pa ay bumalik siya sa akin na may dalang maliit na bagay na parang maliit na Colgate. tinanggal niya takip nito at nilapag iyon sa mesa.

“Gamot ito for sensitive skin kagaya sa balat mo, ako na magpapahid.”

Sabi niya.

“Ako na po Doc gagawa.”

Sabi ko sa kaniya.

“Hindi, ako na gagawa. Nakikita ko naman kung saan banda namumula balat mo lalo na sa leeg at sa dibdib mo.”

Sabi niya. Hindi na ako nagsalita pa at hinayaan ko na lang siya gawin iyon. Pero nararamdaman ko ang daliri niya na para bang nanginginig habang nilalagyan ng cream yung balat ko. Naramdaman ko rin na mainit ang presensya niya eh malamig naman rito sa loob ng Conference Room dahil sa aircon.

“Masarap ba yung nainom mo na gatas?”

Tanong niya sa akin.

“Opo Doc. Mukhang hindi dito sa Pinas gawa yung gatas, mukhang galing sa ibang bansa. Ngayon lang ako nakatikim ng ganun na gatas.”

Sagot ko sa kaniya.

“Ganun ba? May mas masarap pa na gatas diyan.”

Sabi niya.

“

Gatas ko!”

Mahinang sabi na parang pabulong na niyang sabi sa akin. Hindi ko alam kung tama ba narinig ko or gawa lang iyon ng imahinasyon ko.

“Ano Pong gatas na mas masarap pa diyan sa nainom ko Doc?”

Tanong ko sa kaniya.

“Uh.. ano, gatas na galing sa Switzerland! mas masarap yun kesa sa gatas na nainom mo ngayon.”

Sabi nito sa akin. Napatango na lang ako sa sinabi niya. Pero hindi ko makalimutan yung narinig ko kanina kung sinabi niya ba talaga iyon o gawa lang iyon ng malikot ko na isipan.

“Ayan! Okay na. Tapos na.”

Sabi niya sa akin. Tumayo na ako at nagpasalamat ako sa kaniya. Magpapaalam na sana ako na lalabas na ako dahil baka nasa pantry na si Ma’am Vie at hinihintay niya ako o hinahanap niya ako kanina pa.

“For sure hindi babae ang gusto mo, that’s okay. Wala akong pagsasabihan na kahit na sino about sa personality mo.”

Ngiting sabi niya sa akin at kinindatan niya ako na ikinanuot ng noo ko.

(Knock knock) Katok sa pinto

“Doc Hontiveros, nandyan po ba kayo sa loob? Nasa station na po yung plates na pinapakuha niyo sa akin sa CT scan po, kunin niyo na lang po doon.”

Boses ni Ma’am Vie sa labas ng kwarto. Nilingon namin dalawa ang pintuan na iyon.

Naglakad si Doc Hermes papunta sa pinto at binuksan ang pintuan at tumambad sa amin si Ma’am Vie na nakatingin sa amin dalawa na bakas ang pagkagulat.

Chapter 5

Daniel

“Daniel? Sayo ba si Room 705? bakit hindi mo raw na chlorhexidine bath yun? May procedure siya ngayon umaga.”

Ayan ang bungad sa akin na chat ni Senior 2.

Awtomatikong tumaas ang kilay ko sa nabasa ko. Nasa loob na ako ng tren at pauwi na ako matapos ang nightshift na duty.

“Ano na naman problema nitong

babaita

na ito?”

Inis ko na sabi habang hawak ko ang cellphone ko.

“Ma’am hindi ko po siya hawak kagabi po. sa right wing po lahat hawak ko na pasyente po hindi po sa left wing.”

Reply ko sa kaniya.

“Eh sabi ni Kyla sa iyo daw hawak? Ano ba talaga?”

Pagalit na tanong niya sa akin.

“Ma’am excuse me lang po ha? naghati kami ni Ma’am Rochelle ng ward, sa kaniya yung left wing akin naman yung right wing po. Bakit hindi niyo itanong iyan kay Ma’am Rochelle iyan po?”

Balik ko na chat sa kaniya.

“Ah ganun? Inuutusan mo ba ako na sabihin iyan sa kaniya?”

Pa sarkastiko niyang sabi sa kaniya. Nag akyatan na lahat ng inis ko sa babaita na Ito.

“Kayo ma’am, bahala kayo kung

ime-message

niyo o hindi. Ang sa akin lang naman ay nagsasabi ako ng totoo na hindi ko hawak ang mga nasa left wing dahil hawak naman iyan ni Ma’am Rochelle at hindi sa akin kaya dapat siya I message niyo at hindi ako, sa susunod kase ma’am magtanong tanong kayo muna sa iba hindi yung agad agad kayo nag me-message ng kung sino-sino na parang binibintang niyo sa akin!.”

Ayan ang reply ko sa kaniya dahil sa bwisit ko. Wala na akong pakialam kung magsumbong pa siya sa madam namin na mahilig pikutin ang ulo niya ng mga yun. Dakilang uto-uto ang gaga..

“Ah ganun ba? Sige sabihin mo sa akin iyan sa personal ahh. Ilabas mo tapang mo!”

Sabi niya naman. Hindi ko na lang siya nireplayan at saka ko siya ni restrict account pero bago yun ay inis screenshot ko ang mga chat niya sa akin para kung sakali man na makarating iyon kay madam at ipatawag ako ay may ebidensya ako na ipapakita sa kaniya para depensahan ko ang sarili ko.

“

Tama ba yun? Kasalanan ng iba ibibintang sa iyo? Masyado kasing nagpapaniwala sa fake news kaya nagmukha na siyang chismosa. Paniwalang paniwala naman sa sinasabi ng iba.”

Inis ko na sabi sa isip ko.

Bigla tumunog ang Messenger account ko at nakita ko sa Group Chat namin sa floor nagpuputak na naman si Senior 2 na patama sa akin.

“At talaga naman hindi pa siya tumigil ah? Nagpapapansin at nagbibida bida na naman siya sa head nurse namin. Sipsip nga talaga!”

Naiinis na sabi ko habang binabasa ko chat niya. Kaya naman nag reply ako ng isa sa mga chat niya na patama sa akin.

“Ma’am sorry po ah, mawalang galang na. bakit ka ba nagagalit sa akin? may proweba ka ba na hawak ko ang pasyente na iyan? Bakit hindi mo itanong kay Ma’am Louise na Charge nurse namin kagabi kung kaninong hawak na pasyente iyan? Ilang beses ko po bang sasabihin sa inyo na si Ma’am Rochelle may hawak diyan at hindi ako? Naghati kami ng wing. Kaniya lahat ng pasyente sa kaliwa at akin naman lahat ng pasyente sa kanan. At kailan pa nalipat si 705 sa right wing? Ang aga aga pumuputok na naman butchi mo?”

Inis ko na sagot sa kaniya.

Na seen naman niya agad hindi lang siya kundi ng iba at wala siya naging reply doon.

“Tama naman si Sir Daniel Ma’am, ako ang NA nila kagabi at sa kaniya lahat ng pasyente sa kanan at kay Ma’am Rochelle yung sa kaliwa. Dapat si Ma’am Rochelle ang pagsabihan mo ng ganyan at hindi si Sir Daniel… At isa pa NA ka lang ngayon Ma’am Rose, wala kang hawak na pasyente ngayon bakit mo inii-stress sarili mo? Hawak mo ba iyan na pasyente?”

Tugon naman ni Ma’am Vie sa kaniya. Natawa ako sa chat ni Ma’am Vie sa kaniya.

“Oh ano? Puputak ka pa?”

Natatawang sabi ko habang nakatingin sa cellphone ko. Hindi na nagawang mag reply pa si Ma’am Rose dahil nakain niya ang pinutak niya sa kahihiyan.

Dumugtong pa ako sa chat.

“Sa susunod po kase bago kayo magbintang ng kung sino-sino, tiyakin niyo muna kung tama ba narinig o nalaman niyo na impormasyon galing sa napagtanungan niyo, hindi lamang siya tatanungin niyo kundi iba din. Napapaghalataan kayo mga chismosa mabilis maniwala sa sabi-sabi.”

Ayan sabi ko sa chat at karamihan sa kanila ay nag react ng haha na Emoji sa chat ko na iyon.

Pinatay ko na lang phone ko at napailing na lang ako sa kawalan, tamang tama at nasa station na ako ng tren na bababaan ko. Pahinga na ako ngayon wala na ako pasok mamaya.

Pagbaba ko ng station ay naglalakad na ako papunta sa sakayan ng terminal ng jeep na dadaan sa street kung saan ang bahay namin.

(Beep beep) busina ng sasakyan sa gilid ko

Nagulat ako nung ma’y bumusina sa gilid ko habang naglalakad ako sa pedestrian lane.

Paglingon ko ay isang itim na sasakyan na Montero sport, binaba nito ang bintana ng sasakyan at nakita ko kung sino ang nagmamaneho ng sasakyan na iyon.

“Daniel!”

Ngiting tawag ni Doc Hermes sa pangalan ko.

“Oh Doc, kayo po pala.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“Saan ka pupunta? Pauwi ka na ba? Tara ihatid na kita sa inyo.”

Sabi nito sa akin.

“Ahh hindi na Doc. Malapit lang naman dito terminal ng jeep, sasakay na lang po ako doon pauwi sa amin.”

Sabi ko.

“Kayo Doc? Saan ba kayo papunta ngayon?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sa may Doña Aurora

Subd

. malapit sa SM.”

Sagot nito sa akin.

“Ahh alam ko yan kung saan banda, lagpas pa iyan sa amin.”

Sagot ko naman.

“Ganun ba? Halika na at isasabay na kita paghatid sa bahay niyo. Doon din naman pala daan papunta doon.”

Sabi nito sa akin. 

“Nakakahiya naman Doc Hermes. Wala akong pambayad sa inyo haha”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

“Napaka formal mo naman, wala naman na tayo sa hospital. Tawagin mo na lang ako Anthony o Hermes… Tsaka hindi naman kita sisingilin ng pambayad sa paghatid ko sa inyo eh kaya kumalma ka lang diyan.”

Natatawang sabi nito sa akin. Bumaba siya ng sasakyan niya na naka-park sa gilid ng highway at saka umikot papunta sa kabilang pintuan para pagbuksan ako ng pintuan.

Sumampa naman ako at saka pumasok sa loob at naupo na.

“Thank you po Doc Hermes, ay este Hermes pala.”

Naiilang ko na sabi sa kaniya.

Nginitian naman niya ako at saka niya sinarado ang pintuan ng sasakyan. At naglakad na siya pabalik sa pintuan ng driver seat para pumasok na rin sa loob.

Pagkapasok niya ay sinarado niya ang pintuan at nilingon niya ako. Agad siyang lumapit sa akin na ikinabigla ako na halos wala na pagitan sa gitna namin dalawa. Nakasuot siya na beige color na long sleeves na polo at black slacks pants at amoy na amoy ko ang panlalaking pabango niya.

“

Ang bango mo.”

Bulong niya sa tenga ko. Ngayon rinig ko na ang sinabi niya na iyon, lumayo siya ng kaunti sa akin at pinagmamasdan niya ang mukha ko na namumula ngayon. Nagpako ang mga mata namin dalawa.

“D-Doc…”

Mahinang bulong ko na sabi.

Ngumiti siya sabay pinakita yung seatbelt na kinuha niya sa likod ko kaya pala siya lumapit sa akin.

“Mag seatbelt ka, mahuhuli tayo ng MMDA.”

Ngiting sabi niya sa akin. Napabuntong hininga ako at napayuko dahil sa kahihiyan na nararamdaman ko ngayon na akala ko ay niyakap niya ako pero hindi pala.

“Napaka assumero mo bakla, ayy teka? nag a-assume ba ako?”

Tanong ko sa isip ko sabay napailing na lang at binaling ang atensiyon ko sa labas ng bintana ng sasakyan ni Doc Hermes na tinted.

“Mukhang malalim yata yan iniisip mo ngayon ah?”

Basag niya sa katahimikan nung bumibiyahe na kami.

“Nagugutom ka ba? Daan muna tayo sa drive thru at bili muna ako ng breakfast natin.”

Dugtong pa nitong sabi niya sa akin.

“Ayy nako Doc huwag na, sobra na nakakahiya sa inyo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Kakasabi ko lang na Hermes o Anthony na lang itawag mo sa akin Daniel, napaka formal mo talaga kahit nasa labas na tayo ng Hospital, ang kulit mo ahh haha.”

Natatawang sabi nito sa akin.

“Ayy sorry haha!”

Natawang sabi ko.

“Sige na, huwag ka na mahiya. Treat ko naman pero sa susunod ikaw naman mag treat sa akin ahh?”

Sabi nito habang nakangiti.

Dumaan nga kami sa kilalang fastfood chain na may drive thru at nag order siya ng pagkain, tinatanong niya ako kung ano gusto ko na pagkain pero sabi ko na lang na hindi naman ako maarte sa pagkain dahil kinakain ko naman lahat.

Pagkatapos namin dumaan sa drive thru ay bumalik na kami sa byahe at habang nasa byahe kami ay kumakain ako ng french fries.

“Favorite mo ba iyan?”

Tanong niya sa akin.

“Yes po!”

Sagot ko sa kaniya.

“Eh yung footlong na naka ipit sa tinapay? Kumakain ka ba niyon?”

Tanong niya sa akin. Nilingon ko naman siya.

“Syempre naman Hermes, gusto ko rin iyon.”

Sagot ko sa kaniya ng nakangiti.

“

Mas masarap pa dun kapag pinasok ko jumbo hotdog ko sa gitna ng dalawa mong monay.”

Bulong niya na mahina pero hindi ko maintidihan binulong niya.

“May sinasabi ba kayo Hermes?”

Tanong ko sa kaniya. Ngumiti muna siya sabay iling.

“Wala akong sinasabi haha, baka inaantok ka na. Pwede ka naman matulog diyan habang nasa byahe pa tayo, Gigisingin na lang kita kapag malapit na tayo sa inyo.”

Sabi niya sa akin. Napatango na lang ako at saka humikab na. Naubos ko na ang large fries na kinakain ko kanina at nagsimula na ako antukin. Pumikit na ako at saka sinandal ang likod ko sa inuupuan ko ngayon.

---

Third Person’s POV:

Mahimbing na natutulog ngayon si Daniel sa kinauupuan nito ngayon samantalang si Hermes naman ay nagmamaneho. Huminto muna siya sa tabi ng highway at saka pinagmasdan na natutulog sa tabi niya na si Daniel.

Inalis ni Hermes ang seatbelt na humaharang sa kaniya para lapitan si Daniel sa kinauupuan nito ngayon. Pagkatanggal niya ay dahan-dahan siyang lumapit kay Daniel para hindi ito magising.

Nang makalapit na si Hermes kay Daniel ay dahan-dahan niya itong inamoy simula sa buhok nito, dinikit niya ang tungki ng ilong at labi niya sa noo pababa sa pisngi ni Daniel.

“Ang bango bango mo talaga, Daniel… Ikaw lagi ang laman ng isip ko simula nung una tayong magkita. Para kang drugs na nakaka addict na hindi ko maiwasan o lubayan gamitin dahil sa nakaka addict na ako sa iyo.”

Bulong nito kay Daniel.

Bumaba ang ulo ni Hermes ngayon at sa leeg at dibdib naman niya sinisinghap o inaamoy si Daniel. Nakaramdam ng matinding pag iinit si Hermes nung natigilan siya sa pag singhap sa ibat-ibang parte ng ulo ni Daniel nung napako ang mga mata nito sa labi ni Daniel.

Natukso siyang halikan ito kaya naman hindi na siya nagdalawang isip pa kaya nilapit niya ang mukha niya sa mukha ni Daniel na mahimbing na natutulog ngayon at dinikit niya ng dahan-dahan ang labi nito sa labi niya. Kusang gumalaw ang labi ni Hermes nung una.

Natigilan siya nung gumalaw kaunti si Daniel pero hindi iyon naging hadlang para tigilan niya ang ginagawa niyang pananamantala kay Daniel. Hanggang sa si Hermes na ang gumawa ng paraan para malasahan niya ng maigi ang labi ni Daniel.

Nakaramdam ng pag iinit si Hermes at nabuhay ang alaga nito sa loob ng kaniyang pants. Tumigil si Hermes sa ginagawa niya at saka bumalik sa pagkakaupo sa driver seat at saka dali-daling niluwagan ang sinturon at sabay binaba ang zipper ng slacks na suot niya.

Nilabas niya mula sa puting brief nito ang 10 pulgadang alaga nito na tigas na tigas na kagaya ng sa bakal. Mataba ito at  halatang galit na galit na gusto na pumasok sa masikip na butas. Naglalabas na rin ito ng kusang paunang dagta.

“Nakikita mo ba ito Daniel? Ganito ang epekto mo sa akin, walang gabi na hindi ako nagsasarili at ikaw lagi ang iniisip at pinagnanasaan ko.”

Nababaliw na sabi ni Hermes kay Daniel na natutulog parin hanggang ngayon.

Humarap siya kay Daniel at sinimulan na niyang paligayahin ang sarili niya sa pagtaas-baba na galit na galit na alaga niya gamit ang kamay niya.

“Ohhh… Puta ka, kailan kita matitikman? Sabik na sabik na ako pasukin ang masikip mong butas na tinatago ng dalawa mong monay.”

Napapaungol sa sarap dahil sa pagpapaligaya sa sarili niya si Hermes. Ilang beses pa niya tinaas baba ang sandata niya at binibilisan na niya ang paglalaro nito.

Napapapikit na siya sa sarap at napapaungol na rin siya ng malakas.

“Ohh fuck! Malapit na ako. Ipuputok ko sa mukha mo itong gatas ko.”

Ungol na sabi ni Hermes at ilang minuto pa ay dire-diretso na ang pinakawalan niyang ungol kasabay ang pagpulandit ng masagana at marami niyang gatas galing sa sandata niya. Napunta ang iba sa pisngi ni Daniel at ang iba ay sa labi niya.

Ang iba naman ay sa uniform ni Daniel. Habol hininga ngayon si Hermes at saka naghanap ng extrang tissue sa lalagyan nito na malapit sa sterio ng sasakyan. Pinunasan niya ang kamay at palad niya gayun din ang mga daliri niya na balot na balot ng tamod at ganun din ang sandata niya.

Saka pinasok na niya ito sa loob ng brief niya at saka tinaas ang zipper ng slacks niya. Pinagmasdan niya saglit si Daniel na natutulog parin hanggang ngayon na may tamod sa pisngi at sa labi nito na kumakalat na paibaba. Napangiti si Hermes sa nakita niya.

“Hindi ko pupunasan iyan hanggang sa kusa mo iyan malasahan.”

Ngiting sabi nito sa isip niya at nagsimula na mag maneho ng sasakyan pabalik sa kalsada.

Matapos ang 30 minuto inabot nila sa byahe matapos huminto ni Hermes sa gilid ng kalsada ay nakarating na sila ni Daniel malapit sa kanto kung saan ang bahay nito. Ginising niya ito mula sa pagkakatulog nito.

“Daniel, nandito na tayo. Saan ba dito bahay niyo? Ihahatid na kita hanggang sa gate ng bahay niyo.”

Malambing na tanong ni Hermes sa kaniya.

Naalimpungatan si Daniel at saka kinusot ang mga mata at tinignan ang labas ng bintana ng sasakyan. Nakita niya na malapit lapit na ito mula sa bahay nila kaya inayos na niya ang sarili niya.

Naramdaman naman ni Daniel na parang may malagkit na malapot na likido na nasa pisngi niya, kinapa niya ito at saka inamoy. Nagtaka siya kung saan nanggaling iyon. Nakapa niya rin ang labi niya at meron din ito.

Nilasahan ng dila niya ang bagay na iyon at napakunot noo siya dahil sa hindi niya maintindihan ang lasa na nalasahan niya na nasa labi niya. Naamoy niya ito na malangsa at amoy bleach o Zonrox.

“Okay ka lang? May problema ba?”

Takang tanong ni Hermes sa kaniya.

“Uhm.. Hermes, saan nanggaling ang bagay na ito? Bakit may ganito ako sa labi at sa pisngi ko?”

Takang tanong ni Daniel sa kaniya.

“H-Hindi ko alam… Baka sa nakain mo na fries kanina, hindi mo lang napansin.”

Pagmamaang-maangan na sagot ni Hermes sa kaniya.

“Papasok ba ako sa street na ito? Sabihin mo sa akin kung ano kulay ng gate ng bahay niyo ahh.”

Dugtong na sabi ni Hermes sa kaniya. Tumango lang si Daniel habang inuusisa ang bagay na iyon na nasa kamay niya at inaamoy parin yun.

Pagkapasok ng sasakyan ay nagmaneho ng marahan si Hermes dahil baka lumagpas sila sa gate ng bahay nila Daniel.

“Dito lang sa Green na gate. Diyan ako nakatira.”

Sabi ni Daniel. Hininto naman ni Hermes ang sasakyan at saka pinatay ang makina nito sabay binuksan ang pintuan ng driver seat at saka bumaba. Nilakad niya papunta sa kabilang pintuan ng sasakyan para pagbuksan ng pintuan si Daniel.

Inalalayan niya bumaba si Daniel at nung makababa na si Daniel ay nilingon siya nito.

“Salamat Hermes sa pag hatid po, ingat po kayo sa byahe niyo papunta sa pupuntahan niyo at sa pag uwi niyo rin mamaya.”

Magalang at nakangiting sabi ni Daniel sa kaniya. Hindi na nakapagsalita pa si Hermes dahil tinalikuran na siya ni Daniel at binuksan na nito ang gate at saka pumasok na sa loob.

“Sabi na eh, magugustuhan mo gatas ko. Huwag ka mag alala, sa susunod ipasusubo ko na saiyo ang alaga ko at ipapainom ko na lahat sa iyo ang gatas ko na walang tapon. Diretso pa sa lalamunan mo lahat ng iyon.”

Pilyong sabi ni Hermes sa isip niya at saka ngumiti ito sabay naglakad na pabalik sa sasakyan niya.

Chapter 6

Daniel

Mabilis lumipas ang mga buwan at ngayon ay magpapasko na. Ito ang unang pasko ko rito sa hospital hindi bilang pasyente kundi bilang isa sa mga trabahador nila rito.

Kaunti lang ang census namin ngayon like mabibilang mo lang sa daliri mo haha, hindi tataas ng 15 ang pasyente namin ngayon marahil ay ayaw nila mag-pasko rito sa hospital kaya nag re-request sila na i-discharge na kaagad sila.

Nasa kalagitnaan ako ng pag mo-monitoring ng mga linen sa desktop namin dito sa station nung may nang istorbo sa akin, iyon pa naman ang pinaka ayaw ko. Ang istorbohin ako sa kalagitnaan ng pag fo-focus ko sa ginagawa ko.

“Uhm, good evening po. Pwede po ba ako humingi ng tulong sa inyo?”

Magalang na sabi nito sa akin. Napalingon naman ako sa kaniya and all of the sudden ay nawala ako sa focus ko at natulala ako sa kaniya.

Hindi niyo ako masisisi kung bakit ako napatulala sa lalaking ito ngayon, paano ba naman? Maputi, medjo matangkad sa akin ng kaunti na parang hanggang balikat niya lang ako, itim na itim din ang makapal nitong mga buhok.

Medjo singkit at mapupungay ang mga mata nito na para bang nakikipag usap din when it comes to eye to eye contact. At higit sa lahat ang boses niya na malalim, sobrang kalmado, husky na baritone voice na para kang inaakit.

“Sir? Okay ka lang po ba?”

Tanong niya ulit sakin.

“Ha? Haha… I-i’m sorry, ano nga ulit iyon?”

Natawa kong sabi dahil nahuli ko ang sarili ko na tulalang nakatitig sa kaniya kaya napahiya ako sa inasta ko.

“Haha… hihingi po sana ako ng help sa inyo po.”

Natatawang sabi nito sa akin.

“Ahh… Okay, haha ano ba’ng tulong?”

Tanong ko sa kaniya na natatawa din.

“Taga pulmo po ako, uhm… pa help po sana ako sa paghanap ng meds ni 710 po. hindi po kase makita po eh.”

Sabi nito sa akin.

“Okay sige, Sundan mo ako Sir? Ano po name niyo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sir Hadji po.”

Nakangiti nitong sagot niya sa akin.

“This way po Sir Hadji.”

Masayang sabi ko sa kaniya at saka ko iniwan ang trabaho ko sa station at naglakad ako papunta sa likod ng station kung saan nandoon ang medicine room na pinaglalagyan ng mga gamot ng mga pasyente namin.

Lumapit ako sa malaking kabinet na nakadikit sa pader. May dalawang malaking kabinet kase nakadikit sa pader ang sa kaliwa ay kabinet na lagayan ng mga gamot ng pasyente. (High alert drugs, vial, ampule, powder, tablet and capsule. Basta may mga label yun like name ng pasyente at kung anong room para hindi magkahalo-halo) ang sa gawing kanan naman na kabinet na malaki ay yun yung mga medical supplies na nakapangalan din sa bawat pasyente na ginagamit sa kanila.

For example, syringes, CBG o pang kuha ng blood sugar sa kanila, mga starter kit like gauze pad o Gaza at kung ano-ano pa.

“Room 710… Iyon Sir Hadji sa bandang taas pa.”

Sabi ko sabay turo sa pinaka taas na box na may label na room 710. hindi ko kase maabot pero pinipilit ko abutin iyon.

“Ako na po kukuha, mukhang hindi mo po kase abot Sir.”

Sabi nito sa akin.

“Hindi abot ko yan, ikaw ah?! Minamaliit mo ako ah? Makikita mo, abot ko yan.”

Pagyayabang ko sa kaniya. Gumilid siya kaunti at pinagmasdan na lang ako na pilit ko inaabot yung box label na lagayan ng mga gamot ni 710.

“Sige nga Sir, abutin niyo nga kung kaya niyo? Haha.”

Natatawang panunukso niya sa akin. I rolled my eyes on him at pinagsumukapan ko na abutin yung box label na iyon.

Tiningkayad ko na ang mga paa ko para maabot ng dalawang daliri ko yung pinaka hawakan ng box label na iyon. At nung maabot ko na ay hinila ko iyon pero akmang matatapon pa ang mga laman ng gamot sa loob ng box label na iyon, kasabay na parang ma o-out of balance pa ako na mali ako ng tayo kaya naman napapikit ako.

“Ayyyyy……”

Tili ko, at hinayaan ko na lang magbagsakan yung mga gamot sa mukha ko at hinihintay mo na lang na matumba ako sa sahig pero naramdaman ko na lang ang isang bisig na pumulupot sa balakang ko sabay dinikit ang katawan ko sa matikas at mainit at malapad na bagay.

Pagdilat ng mga mata ko. Nanlaki ang mga mata ko sa nasaksihan ko dahil nakita ko yung mukha ni Sir Hadji na malapit na sa mukha ko na parang ½ inch na lang ang pagitan ng mga mukha namin ngayon.

Nalalanghap ko rin ang mabango at amoy panlalaki na hininga niya na amoy candy mint, naghumirentado ang puso ko ngayon hindi lang dahil sa nangyari kanina na inaasahan ko na babagsak ako sa sahig at matatapunan ako ng mga gamot ng pasyente sa lalagyan nito.

Kundi, sa mga mukha namin ngayon na sobrang lapit at mata sa mata niya akong tinititigan. Ang isang kamay niya ay hawak na ang box label ng pasyente samantalang ang isang kamay o bisig niya ay nakasalo sa akin para hindi ako mahulog.

“Ayos ka lang?”

Nag aalalang tanong niya sa akin.

Napakurap ako sa sinabi niya at doon ako natauhan na kailangan ko nang tumayo.

Tinulak ko siya ng bahagya para makatayo ako at lumayo sa kaniya ng kaunti at yun nga ang ginawa ko.

“O-Oo, a-ayos lang ako.”

Nauutal ko na sabi at hindi ko magawa siyang tignan ngayon dahil naririnig ko na sobrang bilis ng tibok ng puso ko ngayon, nararamdaman ko rin na namumula at nag iinit ang mga tenga at magkabilaan kong pisngi.

“S-Salamat! S-sige, mauna na ako. baka may naghahanap na sa akin sa station.”

Nauutal ko na sabi sa kaniya at saka na ako naglakad palayo sa kaniya papuntang station pero hindi ako sa station pumunta kundi sa CR namin na kalapit lang ang office ng head nurse namin.

Pagkasarado ko ng pinto ng CR ay napasandal ako sa pintuan nito at sabay hawak sa dibdib ko. Napabuntong hininga ako ng malalim at inalala ko ang nangyari kanina.

“Shit! Anong nangyayari sa akin? Bakit sobrang bilis ng tibok ng puso ko ngayon? Ngayon lang ako nakaranas ng ganito. Para akong hinahabol ng asong may rabies na gusto ako lapain haha…”

Natatawang sabi ko. Hindi ko alam kung ilang minuto ako sa loob ng CR namin dahil pinakalma ko ang puso ko. At nung kumalma na ang pakiramdam ko ay sakto naman na hinahanap ako ni Ma’am Vie sa labas.

“Sir Daniel?”

Tawag nito sa akin sa station.

Agad ako humarap sa salamin dito sa CR at inayos ko ang sarili ko bago ako lumabas. paglabas ko ng CR ay dali-dali akong pumunta sa station para lapitan si Ma’am Vie.

“Yes Ma’am?”

Sagot ko sa kaniya pagkalapit ko.

“Ahh Sir, pa assist daw si 710.”

Utos sa akin ni Ma’am Vie.

“710 po? Sige po.”

Sabi ko sabay naglakad na ako papunta sa room ni 710. habang naglalakad ako sa hallway ay natigilan ako saglit. Bigla kong naalala na nasa loob ng room na iyon yung taga pulmo na si Hadji.

“710? Diba nandoon yung taga pulmo na lalaki kanina? Shit!”

Sabi ko. Huminga ako ng malalim sabay lingon sa station namin.

“No choice ako ngayon, kailangan ko iyon puntahan dahil nag papa assist sa akin.”

Naiirita kong sabi. Nagpatuloy ako sa paglalakad ko at nung nasa tapat na ako ng pintuan ng room na iyon ay nanginginig ang kamay ko na kakatok sa pinto na iyon bago ko buksan.

“Bahala na!”

Bulong ko. Sabay kinatok ng mahina yung pinto at saka ko pinihit ang doorknob para buksan iyon.

Pagbukas ko unang tumambad sa akin si Hadji na nakatayo malapit sa pinto at nakatingin sa akin, nagkatinginan kami pero ako ang umiwas ng tingin sa kaniya sabay lakad ko papasok palapit sa pasyente.

“Mag papa assist daw po kayo Sir?”

Tanong ko sa pasyente.

“Ahh Oo, mag papa lift up sana ako kase i ne-nebulize ako ng taga pulmo.”

Sagot nito sa akin. Tumango naman ako bilang tugon sa kaniya.

Pumunta ako sa gawing kanan ng pasyente at inaasahan ko na yung relative tutulong sa akin maglift pataas kay Sir pero hindi.

Si Hadji ang pumunta sa gawing kaliwa at sabay hawak sa lifter o draw sheet ng hinihigaan ngayon ng pasyente.

“Okay ka na ba diyan?”

Tanong nito sa akin. Hindi ko siya tinignan at nakatingin lang ako sa lifter o draw sheet na hinihigaan ng pasyente ngayon dahil iyon ang gagamitin namin pang hila pataas sa kaniya.

“O-Oo, okay na ako.”

Sagot ko sa kaniya.

“Haha.. nauutal ka parin hanggang ngayon?”

Panunukso nito sa akin. sa inis ko ay tinignan ko na siya at nakita kong nakatingin siya sa akin at nakangiti. Awtomatikong tumaas ang kilay ko dahil doon.

“Bibilang ako ng tatlo… Isa, dalawa… Tatlo.”

Sabi ko sabay namin lift pataas ang pasyente sa hinihigaan nito para umayos ang higa nito.

“Ayan! Ayos na.”

Masayang sabi ng pasyente sa amin.

“Thank you!”

Sabi ng pasyente sa akin, nginitian ko na lang ito at akma sana akong lalabas na ng room ng pasyente.

“Thank you Sir Sungit.”

Sabi ni Hadji nung makalapit na ito sa akin para kuhaan yung nebulizer na dala niya na malapit lang sa akin. Nahinto ako sa paglalakad palabas ng room ng pasyente dahil sa sinabi niya.

“Excuse me?”

Sarkastiko kong tanong sa kaniya nung lingunin ko ito.

“Ang sabi ko, salamat Sir sungit. Haha”

Natatawang sabi nito sa akin.

“Hoy! Hindi Sungit pangalan ko, may pangalan ako at iyon dapat ang itawag mo sa akin. Sir HADJI!?”

Inis kong sabi na may halong diin sa pangalan niya sa dulo.

“I’m sorry, may pangalan ka pala? Akala ko kase sungit pangalan mo. hindi mo kase sinabi pangalan mo sa akin nung tinanong mo ako sa pangalan ko kanina.”

Sabi niya. Napakunot naman ako ng noo dahil doon.

“Bakit? Nagtanong ka ba kanina kung ano pangalan ko?”

Mataray ko na tanong sa kaniya.

“Hindi. Pero matic na iyon na kapag binigay o sinabi ko pangalan ko ay sasabihin mo rin ang iyo hindi ba?”

Sabat naman niya.

Tama naman siya, dapat pala sinabi ko rin pangalan ko sa kaniya kanina nung sinagot niya yung tanong ko kanina kung ano pangalan niya. Napabuntong hininga ako ng bahagya.

“Daniel.. Daniel pangalan ko.”

Sabi ko sabay abot ng kamay ko sa kaniya. Hindi naman siya nagdalawang isip na ibigay niya ang kamay niya sa akin para tugon sa nais ko na makipag shake hands sa kaniya.

“Nice to meet you, Daniel sungit. Haha”

Natatawang sabi nito. Pinandilatan ko siya ng mga mata ko. nung mahawakan na namin pareho ang mga kamay ng bawat isa ay nakaramdam ako ng spark o kuryente sa kamay ko kaya nabitawan ko agad ang kamay niya dahil sa pagkabigla ko.

Ganun din siya at napatingin siya sa akin na may halong pagkagulat.

“Naramdaman mo rin ba yun?”

Tanong niya.

“O-Oo, saan nanggaling iyon?”

Takang tanong ko.

“Siguro dahil sa lamig nitong loob ng  room kaya nag interact yung electric sa katawan natin dalawa.”

Sagot niya sa akin. Nagkibit balikat na lang ako at saka ko na lang siya tinalikuran para lumabas na ng room ng pasyente. Hawak ko ang kamay ko na nakaramdam ng kuryente o spark kanina.

Pagkalabas ko ng room ay sinarado ko na ang pintuan ng room ng pasyente at saka na ako naglakad papuntang station.

“Hindi naman basa ang kamay ko ahh? Bakit may kuryente o spark kami naramdaman kanina? Siguro baka may open live wire sa room na iyon kaya nadaluyan kami ng kuryente pareho.”

Mahinang sabi ko sa sarili ko. Ni walang bahala ko na lang ito at saka na ako naglakad papuntang station.

“How is he? yung bago mong kaibigan? or should i say ka landian mo?”

Natigilan ako sa paglalakad ko nung may nagsalita sa likuran ko. Paglingon ko ay nakita ko si Doc Hermes na iba ang tingin niya sa akin na hindi ko maintidihan kung ano ang emosyon niya. Matalim itong nakatitig sa akin ngayon.

“D-Doc Hermes!?”

Gulat kong sambit sa pangalan niya. Lumapit ito sa akin at para bang inuusisa ako. Na estatwa naman ako sa kinatatayuan ko ngayon.

“I saw everything kanina sa loob ng room ng pasyente ko, sino siya? kalandian mo? Boyfriend mo? What!?”

Hindi ko maintidihan kung ano ba ang nais niya ipaalam sa akin at sa tono ng boses niya ay hindi ko rin nilalaman ng expression o emosyon niya ngayon.

“Doc Hermes, nagkakamali po kayo. tinulungan ko lang po siya kanina sa pag lift up ng pasyente niyo po para maayos siya makahiga habang ni ne-nebulize ngayon. may masama po ba sa ginawa ko na pagtulong?”

Tanong ko sa kaniya.

“Really!? Then paano mo ipapaliwanag sa akin na nakita ko kayong nag shake hands kanina sa loob?”

Tanong niya sa akin sabay cross arms ng mga braso niya.

“Nakipag kilala po siya sa akin, yun lang po iyon.”

Sagot ko naman. Nilapit niya ang mukha niya sa mukha ko at para bang inuusisa niya ako ng maigi kung nagsasabi ba talaga ako ng totoo sa kaniya o hindi.

“Okay! I see…”

Malamig niyang sabi sa akin. Sabay tumayo ng tuwid at tinalikuran ako.

“

I don’t want to share at mas lalong ayoko hinahawakan ng kung sino ang pag-aari ko.”

Mahinang sabi niya na hindi ko alam kung ano ang tinutukoy niya at nagsimula na siyang maglakad palayo sa akin.

Na weirduhan ako sa kinilos niya.

Chapter 7

Hermes

Naka off ako ngayon sa work ko. kasalukuyan akong nasa isang street na malapit sa bahay ni Daniel. Hindi niya alam na nandidito ako ngayon, kanina ko pa pinagmamasdan ang kabuuan ng bahay nila lalo na ang gate.

Gusto ko siya subaybayan na makita papasok ngayon hapon sa hospital. Kararating ko lang din dito at wala naman ako magawa sa bahay kaya naman naisipan ko na palihim ko sundan si Daniel.

Ilang minuto pa ay bumukas ng gate ng bahay nila at nakita ko na ng hinihintay ko. Naka puting shirt siya na may naka print na cute na design, cargo pants na kulay lavander na part ng uniform niya na pang ibaba.

Nakasabit sa kaliwang balikat niya ang shoulder bag niya na kulay beige at may hawak din siya na brown na bag na maliit sa kanang kamay niya.

“Alis na ako ma,”

Rinig kong sabi niya sa nakadungaw na may edad na babae sa gate ng bahay nila. Maputi rin ito kaya halatang dito siya nagmana sa nanay niya.

Pinag tuunan ko ng pansin si Daniel na ngayon ay naglalakad na palabas ng kalye. Pinaandar ko na ang sasakyan ko at marahan kong sinundan ang dinadaanan niya ngayon na hindi niya alam.

Pagkalabas niya ng kalye ay highway na kaagad, nag abang siya ng masasakyang pampasaherong jeep sa gilid ng overpass bridge. hininto ko saglit ang sasakyan ko at pinagmasdan siya mula sa malayo.

Sobra akong na huhumaling sa kaniya, mula sa buhok niya na makapal at itim na itim na hinahangin ngayon na siya naman inaayos ng kamay niya, kahit medjo messy ang buhok niya ay bagay na bagay sa kaniya.

Sa makinis at maputing kutis ng kaniyang balat na kay sarap dilaan at amuyin. Ilong niya na perpekto ang pagkatangos, mahahabang pilikmata at mga mata niya na namimilog na itim sa gitna at mapupungay niyang mga tingin.

Mapupulang labi na natural ang pagkapula at namamasa masa minsan. Mga daliri niya sa kamay na animoy kamay ng birhen na kay sarap hawakan at hagkan.

Hindi ko namalayan na nakangiti ako habang pinagmamasdan ko siya sa malayo. Hanggang sa nakapara na siya ng jeep na sasakyan niya at nung makasakay na siya ay siya ko naman pinaandar ang sasakyan ko.

Pinatakbo ko muna sa unahan ko ang jeep at saka ko ito sinundan. Sa loob ng jeep ay hinahanap siya ng paningin ko kung saan siya nakaupo ngayon.

“Mukhang may kausap siya sa cellphone niya ahh? Sino naman kaya iyon?”

Inis kong tanong habang nagmamaneho.

Nakita ko kase siya sa may gawing kanan nakaupo at nakatingin sa cellphone niya at nakangiti.

Naiinis ako at hindi niya magawang tumingin dito sa sasakyan ko na sumusunod sa jeep na sinasakyan niya ngayon.

“Daniel, tumingin ka rito.”

Inis ko na sabi.

“Damn it! Daniel.”

Galit ko na sambit sa pangalan niya. Nagagalit na ako dahil hindi mawala-wala ang mga ngiti niya habang nakatingin sa cellphone niya.

Selos na selos na ako ngayon at gusto ko na banggain ang puwetan ng jeep na sinasakyan niya ngayon para makuha ko ang atensiyon niya.

(Beep beep) busina ko sa jeep na sinasakyan ni Daniel ngayon

Hindi na ako nakapag timpi pa at binusinahan ko na iyon kahit hindi naman traffic o may sumingit na sasakyan sa pagitan ng sasakyan ko at ng jeep.

Napangiti ako nung magawa nang tignan ni Daniel ang sasakyan ko ngayon. Nawala ang ngiti niya at napalitan ng mukhang nainis siya nung tumingin siya sa sasakyan ko.

“Shit! Ano ba itong nagawa ko? Nainis siya sa akin ngayon… Kainis naman!”

Badtrip ko na singhal.

Ginawa ko ang lahat para hindi mawala sa paningin ko ang jeep na sinasakyan niya.

“Kailan ba ako magtitiis ng ganito na hanggang tanaw lang kita?”

Nalulungkot na tanong ko sa sarili ko.

Gustong gusto ko na siyang yakapin at hagkan ngayon dahil wala kami sa hospital at kung sa hospital man, gusto kong makulong kami sa iisang room para naman masolo ko siya.

Walang araw na hindi ko siya naiisip, kahit na nakikipag sex parin ako kay Bridgette ay na iimagine ko na siya ang ka-sex ko kaya nagagalit at nagtataka sa akin si Bridgette kung bakit ako agresibo sa tuwing mag se-sex kami.

Hindi naman daw ako ganun dati, pero daig ko pa raw yung leon na sobrang gutom na gutom at gusto nang kainin ng buong buo ang nahuli niyang biktima.

Flashback…

Nasa kalagitnaan kami ng pag se-sex ni Bridgette. Missionary position, nakahiga siya sa kama at bukang buka ang mga hita nito samantalang ako ay malaya akong bumabayo sa kaniya sa ibabaw niya.

“Ugh… F*ck! Yes yes yes… babe, sige pa…”

Ungol ni Bridgette na nagdidiliryo na sa sarap.

Samantalang ako ay hinahalikan ko ang leeg niya pababa sa dalawang dibdib niya. Mas lalo siyang napapaungol ng malakas dahil sa kiliting ginagawa ko sa kaniya.

Ang boses ng ungol niya ay napalitan ng boses ni Daniel sa pandinig ko.

“Sige pa po Doc Hermes, kantutin niyo pa po ako. Putukan niyo po ako sa loob, anakan niyo po ako… Ughhhh…!”

Ungol niya na mas lalo akong nalibugan at nabaliw dahil sa mga sinabi niya na iyon. Natigil ako sa ginagawa ko at napaangat ako ng ulo ko at kitang kita ko ang pagmumukha ni Daniel na sarap na sarap.

Tadtad ng mga namumuong pula sa ibat-ibang parte ng leeg at dibdib niya na kagagawan ko. Mas lalo akong nalibugan at napangiti ng nakakaloko dahil sa nasaksihan ko.

Mas mabilis pa na bayo ang ginawa ko sa kaniya sabay sakal ng madiin sa leeg niya. Napahawak si Daniel sa kamay ko na nakasakal sa leeg niya ngayon.

“Ugh f*ck, Doc Hermes ganyan nga… Lakasan niyo pa… Wasakin niyo butas ko!”

Ungol niya na nasasarapan.

“Tang ina ka! Ganyan ba gusto mong puta ka? Ano? Masarap ba ha?”

Gigil na gigil ko na sabi habang nasasarapan.

“Opo Doc Hermes. Laspagin niyo butas ko ng malala… Ang laki ng titi mo sobra Doc,  nakakabaliw ginagawa niyo Doc.”

Nalilibugan niya rin na sabi kaya mas lalo ako naganahan at mas binilisan ko pa ang pagbayo sa butas niya. Yung kama namin ngayon ay parang nililindol na at gumagawa na rin ng ingay kasabay ng pag gawa ng ritmo ng ingay ng pagsasalpukan ng alaga ko at ng butas niya.

“Puta ka, aanakan kita ng marami ngayon.”

Gigil ko na sabi sa kaniya sabay sampal sa pisngi niya. sinubsob ko ang mukha ko sa dibdib niya at kinagat ko ang kulay pink o mala rosas na utong niya.

Kinagat ko iyon ng madiin saka sinipsip. Narinig ko ang paghiyaw niya ng malakas  sa ginawa ko at ganun din ang ginawa ko sa kabilang utong niya. Ungol lang siya ng ungol sa ginagawa ko. Salit-salitan ang ginawa kong pag kagat at pagsipsip sa dalawang utong niya.

Nalipat naman ang labi ko sa labi niya at madiin ko kinagat ang ibabang labi niya sabay hinalikan ko ng walang humpay ang labi nito at sinipsip ang dila niya. Baliw na baliw ako sa kaniya at ganun din siya sa akin.

“Ohhh… Fuck! Malapit na… Malapit na ako labasan.”

Ungol ko sabay napatingala sa kisame habang nakapikit. Pawis na pawis kami ngayon ni Daniel at naghahalo na ang mga pawis namin pareho.

“Sige Doc. Iputok mo lahat iyan sa loob ko, anakan mo ako… Buntisin mo ako. Asawahin mo ako, pakasalan mo ako. Iyong iyo lang butas ko.”

Sigaw niya na may halong ungol. Hinawakan ko na siya sa

magkabilaan

balakang niya ng madiin sabay binayo ng sobrang lakas na walang tigil.

Plok plok plok plok… Ingay na nanggagaling sa sandata ko at sa butas niya.

“Eto na ako…. Lalabasan na ako!”

Sigaw ko.

Ilang sandali pa ay nakaramdam ako ng sipa na malakas sa tiyan ko kaya naman nahugot ang sandata ko palabas sa butas ni Daniel. Napamulat ang mga mata ko at isang malakas na sampal ang naramdaman ko sa pisngi ko.

“Gago ka Hermes! Balak mo pa ako anakan, hayop ka!?”

Natauhan ako sa galit na boses ni Bridgette.

Nagbabagang tingin ang pinukol niya sa akin.

“Mabuti na lang at nasipa kita palayo sa akin, balak mo pa ako buntisin? Kapal ng mukha mo!?”

Galit na turan niya.

“Ano bang nangyayari sa iyo? Hindi ka naman ganyan ka agresibo noon ah? Tignan mo ginawa mo sa akin? Daig ko pa isang puta na galing beerhouse na inupahan mo.”

Sabi niya nung makabangon na siya sa higaan sabay kuha ng damit niya sa sahig at tumayo na.

“Tarantado ka! Tignan mo ginawa mo sa labi ko? Sinugatan mo nung kagatin mo ito kanina, pati utong ko balak mo pa tapyasin mula sa dibdib ko? Para kang demonyo na sabik sa kantutan puta ka.”

Galit na galit na sabi niya sabay naglakad na palayo sa kama papuntang CR.

Napasapo ako sa noo ko sabay napahilamos ako ng mukha gamit ang dalawang kamay ko.

Akala ko totoo na, akala ko si Daniel ang ka sex ko ngayon. Ganadong ganado pa naman ako kanina nung makita ko ang pagmumukha niya na sarap na sarap sa pakikipag talik sa akin.

Nakita ko rin kung gaano karaming tamod ang nilabas ko. Napailing na lang ako sa nakita ko, ngayon lang ako nakapag palabas ng ganito karami ngayon.

“Haist.. sayang! Akala ko si Daniel na ka-sex ko, hindi pala. sayang ang punla ko. Kung si Daniel lang talaga ang ka sex ko ngayon? ipuputok ko lahat ng ito sa pinaka loob niya para hindi matapon sa wala ang inipon ko.”

Nanghinayang ko na bulong sabay napahiga sa  natitirang espasyo ng kama at napatingin sa kisame. Ganito na ang epekto ni Daniel sa akin na halos buong sistema ko ay siya na ang laman at kumokontrol nito.

“Daig mo pa ang gayuma, Daniel… Ang lakas ng epekto mo sa akin.”

Bulong ko sabay napapikit na dahil sa pagod.

End of flashback….

Natigilan ako sa pagbabalik tanaw nung makita ko si Daniel na bumaba na ng jeep sa isang highway na kung saan ay may malaking bridge. Naglakad siya sa pedestrian lane papunta sa bridge na iyon at doon umakyat..

Naghanap ako ng intersection para sundan at hanapin ang dulo nitong bridge na inakyatan niya.

“Kailangan hindi siya mawala sa paningin ko.”

Sambit ko sabay naghanap ng intersection at sakto naman nakahanap ako at hindi pa nag stop light kaya naman mabilis ko pinatakbo ang sasakyan ko patawid sa kabila kung nasaan ang dulo ng bridge na inakyatan ni Daniel.

Pagdating ko sa kabilang lane ay sakto naman bumaba si Daniel sa bridge. Pinagmasdan ko kung saan siya pupunta at napansin ko na malapit lang pala doon ang istasyon ng tren.

“Sasakay siya ng Tren. Aabangan ko na lang siya sa _____________ station.”

Sabi ko sabay pinatakbo na ang sasakyan papunta sa bababaan niya na station.

Kung ako tatanungin kung obsessed na ba ako sa kaniya? Malamang Oo. Napapansin na rin ng ibang intern Doctor na hawak ko na parang bihira na lang ako mag off.

Ang naiisip nila ay masipag ako na Doctor dahil lagi ako pumapasok. Pero hindi nila alam na may dahilan ako kung bakit lagi ako pumapasok at malimit lang ako mag off.

Kapag duty si Daniel ng ganitong araw ay doon din ako na duty na sa halip ay off ko iyon ay pinapasukan ko iyon para lang makita siya at malaman kung sino ang mga nakakasalamuha niya.

Halos inabot ako ng 50 minutes sa byahe nung makarating ako sa station ng tren na bababaan ni Daniel. Wala pa siya doon nung dumating ako at naipark ko na ang sasakyan ko sa gilid. Naghintay ako ng ilang minuto pa at sa wakas ay nakita ko na rin siya.

Napangiti ulit ako nung makita ko siya pero nawala din agad nung makita ko na may kasama siya. Isang lalaki na pamilyar sa akin.

“Tang ina. Bakit kasama niya ang lalaking iyon?”

Galit at inis kong tanong. Nagduda na ako na baka siya yung kausap ni Daniel kanina sa cellphone nito nung nasa jeep palang siya.

Napakuyom ang mga kamay ko sa galit dahil sa nasaksihan ko. Masaya silang nag uusap at bakas sa mukha ni Daniel na magaan ang loob niya sa lalaking iyon. Nakangiti siya habang kinakausap siya ng lalaki.

Pinagmasdan ko naman ang mukha ng lalaki at napansin ko na nag tratrabaho din ito sa hospital. Parang pamilyar ang mukha niya sa akin na parang nagkita na kami noon.

“Pamilyar ang mukha ng lalaki sa akin…. Teka? Siya yung nakipag kamayan kay Daniel nung isang gabi sa loob ng kwarto ng pasyente ko.”

Seryosong sabi ko nung maalala ko na ang mukha ng lalaking iyon.

“Hindi maaari… Hindi ako makakapayag na magkaroon kayo ng ugnayan o relasyon.. akin ka lang Daniel. Pag aari kita!”

Diin at may halong galit na sabi ko dahil sa nakikita ko ngayon. Gusto ko na bumaba ng sasakyan ko ngayon at puntahan sila para ilayo at bugbugin ang lalaking iyon sa harapan ni Daniel.

Pero ayoko gawin dahil sumagi bigla sa isip ko na ayoko masira ang image ko kay Daniel na alam kong mabait ako sa paningin niya.

“Makakahanap din ako ng tyempo.

Mapapasa

akin ka rin ng buong buo, Daniel. At kapag nangyari iyon? Hinding hindi na kita pakakawalan pa at hahayaan na lapitan ka pa ng kung sino man… Pinapangako ko iyan.”

Sambit ko habang gumagawa ako ng plano o paraan na magawa ko ang bagay na iyon sa lalong madaling panahon.

Chapter 8

Daniel

“Wala pa yata yung shuttle service natin.”

Sabi ni Hadji.

Marami na akong alam mula sa kaniya, isa siyang Muslim. Registered Pulmonologist siya at kagaya ko rin malapit na kami mag isang taon sa hospital na pinapasukan namin.

Malapit na rin kami maging regular kaya makakakuha na kami ng mga availment sa hospital na pinapasukan namin.

“Mukhang wala pa nga, napaaga tayo ng dating.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

Naglakad kami palapit sa waiting shed at doon naupo. kinuha ko ang cellphone ko para tignan ang Group Chats namin mga NA sa floor namin dahil doon nag po-post ang mga seniors ko ng report kung ilan ang census o bilang ng pasyente sa floor namin ngayon.

Naramdaman ko naman si Hadji sa tabi ko na parang hindi mapakali. Kaya naman pinatay ko muna cellphone ko at saka siya binalingan.

“Okay ka lang?”

Tanong ko sa kaniya. Nilingon naman niya ako at saka siya tumango sabay ngiti.

“Naiihi kase ako eh haha..”

Natatawang sabi niya.

“Ahh ganun ba?”

Sagot ko. Luminga linga naman ako sa paligid at saka napansin ko na may puno sa tabi ng waiting shed. Wala naman nakapaskil doon na bawal umihi.

“Psst. Hadji..”

Tawag ko sa kaniya.

“Bakit?”

Tanong naman niya sa akin.

“Yung puno sa tabi nitong waiting shed. Doon ka umihi habang walang tao at walang nakatingin.”

Bulong ko sa kaniya. Nilingon naman niya yung puno at saka nagpalinga linga siya sa paligid kung May taong nakatingin. Kakaunti lang ang tao na dumadaan kaya pasimple siyang tumayo at naglakad lakad palapit sa puno.

Umihi siya sa likod ng puno habang nakatalikod sa akin o sa gawi ng daraanan ng tao. Ako naman kumuha ng kalahating tubig sa tubigan ko at sinalin ko sa plastic na bote na walang laman na nakita ko sa paanan ko saka duon sinalin ang laman ng tubig galing sa tubigan ko at saka binigay sa kaniya.

“Ano’to?”

Takang tanong niya.

“Ibuhos mo doon sa inihian mo para hindi pumanghi.”

Sabi ko sa kaniya. Tinanggap naman niya yun sabay bumalik sa inihian niya at saka binuhos ang tubig doon.

Pagbalik niya sa tabi ko tinapon niya ang bote na plastic.

“Salamat ah.”

Ngiting sabi niya.

“Wala yun.”

Sagot ko naman.

“May tanong ako sa iyo.”

Sabi nito sa akin.

“Ano yun?”

Tanong ko.

“Nagkaroon ka na ba ng boyfriend noon? Relationship?”

Tanong niya sa akin.

Natigilan ako sa tanong niya sa akin.

“Bakit mo naitanong?”

Tanong ko naman sa kaniya.

“Wala. Na curious lang ako.”

Sagot niya.

“Wala naman.”

Sagot ko.

“Tsaka wala naman magkakagusto sa akin haha… Bisexual ako, bakla sa paningin ng lahat. Sino magkakagusto sa akin?”

Dugtong na sabi ko sa kaniya.

“Huwag mo isipin na wala. magulat ka na lang na isang araw may magtapat ng feelings sa iyo… Pagka ganun nangyari ano naman sasabihin mo sa kaniya o gagawin mo?”

Natatawang sabi at tanong niya sa akin.

“Hindi ko alam. Tsaka parang weird naman yun, nagkagusto sa akin yung tao na iyon sa anong dahilan para magustuhan niya ako? Dapat mauna muna na makipagkilala muna siya sa akin bago niya ako magustuhan. Diba?”

Sagot ko sa kaniya.

“Kung sa bagay tama ka.”

Sagot naman niya.

“Kailan off mo?”

Tanong niya sa akin.

“Itong darating na Wednesday off ko. Tatlong araw akong off.”

Sagot ko naman.

“Talaga? Pareho pala tayo… Pwede ba kitang ayain lumabas?”

Tanong niya sa akin. Nilingon ko naman siya.

“Ha? Ako? Aayain mo lumabas? Aba, himala. Haha sa pagkakaalam ko imposibleng maging mag friends ang taga Ancillary Dept sa Nursing Dept. Haha”

Natatawang sabi ko.

“Bakit naman? Eh nasa iisang institution lang naman tayo at parang pamilya na turingan ng mga department natin. Nagtutulungan tayo para maging maayos ang lagay ng pasyente natin hindi ba?”

Pagtatama niya.

“At wala akong nakikitang mali kung makipag kaibigan ako sa isang taga nursing dept na kagaya mo.”

Dagdag pa niya. Natigilan naman ako sa sinabi niya.

“ Kung sa bagay, tama siya. Nasa iisang institution lang kami at anong rason naman para hindi maging magkaibigan ang taga Ancillary Dept sa kagaya ko na taga Nursing Dept. nagtutulungan naman kaming lahat to fulfill the needs and safety ng pasyente namin.”

Sabi ko sa isip ko.

“kelan mo naman ako aayain lumabas?”

Tanong ko naman sa kaniya.

“Sa Wednesday din mismo.”

Sagot niya.

“Pag iisipan ko.”

Sagot ko.

“Huwag mo na pag isipan. Ayoko sa lahat yung nagdadahilan o gumagawa ng dahilan para hindi sumipot o matuloy once na inaya ko.”

Pagmamaktol niya.

“Aba? Attitude ka? Demanding? Haha.”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

“Sige na. Pupunta ako. Ikaw lang pinagbigyan ko sa request mo ahh. Pasalamat ka at pinagbigyan kita sa hiling mo pero isang beses lang kase bihira lang ako lumabas ng bahay. Taong bahay kase ako at ayoko lumalabas ng bahay, ayoko gumastos.”

Sabi ko sa kaniya.

“Yown! Don’t worry, wala kang gagastusin ako gagastos lahat. Haha”

Natatawang sabi niya.

“Talaga lang ahh? Baka mamaya KKB? nako talaga, tatadyakan kita kapag yun nangyari sa Wednesday haha.”

Natatawang sabi ko din sa kaniya.

“Oo promise. Ako gagastos. Don’t worry ang importante kasama kita niyon.”

Sagot naman niya. Ngumiti na lang ako sa kaniya pabalik.

Ilang minuto pa kami naghintay dito hanggang sa nadagdagan na kami. Nagdatingan din paisa isa mga sasabay ng shuttle service.

Hanggang sa dumating na ang shuttle service at saka na kami sumakay sa loob nito. Pumwesto ako sa malapit sa bintana at samantalang si Hadji naman ay nasa tabi ko.

“Daniel, pwede ko ba mahingi cellphone number mo?”

Tanong niya sa akin.

“Just in case na pwede kitang I text o tawagan sa Wednesday. i-text ko sa iyo kung saan meeting place natin and what time.”

Pagpapaliwanag niya.

“Akin na Cellphone mo.”

Sabi ko sa kaniya. Binigay naman niya cellphone niya sa akin at saka ko din kinuha cellphone ko.

Kinokopya ko number ng cellphone ko at tina type ko iyon sa screen ng cellphone niya.

“Ayan! I save mo. Huwag mo ipagkakalat number ko okay?”

Bilin ko sa kaniya sabay bigay ng cellphone niya sa kaniya.

“Yes po, Chief.”

Ngiting sagot niya sa akin.

“Anong tawag mo sa akin?”

Tanong ko sa kaniya.

“Chief.”

Natatawang sagot niya sa akin.

“Anong chief ka diyan? Dami mong alam ahh.”

Inis kong sabi sa kaniya.

“Naman. Ako pa? matalino kaya ito… Grumaduate ako na Cum Laude sa Kilalang University dito sa manila.”

Proud niyang sagot sa akin.

“Sus ang yabang. Edi ikaw na!”

Sabi ko sabay irap ko sa kaniya at humarap na sa bintana. nabigla ako nung sumandal niya ang ulo niya sa kanang balikat ko.

Hinarap ko ang ulo ko sa kaniya at naamoy ko ang buhok niya na makapal na at itim na itim.

“Papatong muna ng ulo ko, iidlip muna ako. Gisingin mo na lang ako kapag nasa hospital na tayo.”

Sabi nito. hindi ako nakasagot sa kaniya. Nadala ako sa amoy ng buhok niya. Shampoo na panglalaki ang amoy, mabango iyon at hindi nakakasawang amuyin. Parang may halong menthol ang amoy ng shampoo niya. At mukhang hindi ito ordinaryong shampoo na nabibili sa mga tindahan o local na shampoo yun.

Pinabayaan ko na lang siya na matulog sa tabi ko habang nakapatong ang ulo niya sa balikat ko. Samantalang ako naman ay pinagmamasdan ko ang mga taong lumalampas sa shuttle service namin.

Nung wala na kaming hinihintay na dumating o sumabay pa ay saka na pinaandar ng driver ang sasakyan at saka na umalis sa lugar na iyon pabagtas papuntang hospital.

Nung makarating na kami sa hospital ay hininto na ng driver ang sasakyan sa likod ng hospital kung saan doon kami binababa.

Nilingon ko si Hadji at saka marahan ko siyang inuyog para magising siya.

“Hadj.. gising na, nandito na tayo.”

Malumanay na sabi ko sa kaniya. Dinilat niya ang mga mata niya na medjo namumula pa na halatang kulang pa siya sa tulog. Bumangon naman siya at saka niya inayos ang sarili niya pati bag niya at siya naunang bumaba kasunod ako.

Nung nasa loob na kami ng hospital ay nasa likuran niya lang ako. Pinagmamasdan ko ang katangkaran niya. Siguro mga hanggang leeg niya lang ako dahil matangkad ito kesa sa akin.

Naamoy ko din ang pabango niya na amoy panlalaki din. Okay itong amuyin kesa yung ibang amoy na panglalaki na masakit sa ilong. Sa kaniya is hindi matapang, tama lang sa pangamoy ko.

“Kita na lang tayo mamaya Dan.. sabay tayo umuwi bukas ng umaga okay?”

Ngiting sabi nito sa akin saka siya nag paalam matapos niya mag biometrics sa machine for attendance. Tinanaw ko lang siya habang naglalakad palayo sa akin. Nakasakbit ang bag niya na kulay itim sa kanang balikat niya.

Matapos ko mag biometrics for attendance ay naglakad na ako papuntang chapel para mag pray muna bago umakyat sa floor namin. Tumagal ako doon ng 5 minuto at pagkatapos ay lumabas na ako ng chapel para pumunta na sa CR para magpalit ng damit.

Nung nasa CR na ako na panglalaki ay nagtungo ako sa dulong cubicle para doon magbihis. Napansin ko rin na walang tao sa CR simula pagpasok ko sa pintuan.

Nagbihis na ako agad at saka nag ayos. Pagbukas ko ng pintuan ng cubicle ay nagulat ako dahil nakita kong nakatayo sa harapan ng pintuan si Doc Hermes. Walang emosyon siyang nakatingin sa akin.

“D-Doc? K-kanina ka pa po ba diyan?”

Tanong ko sa kaniya na may halong gulat at takot. Bigla itong lumapit sa akin at napaatras ako, huli na nung nakapasok na ito ng Cubicle kung nasaan ako at saka niya sinarado ang pinto nito.

Mabilis ang mga sumunod na pangyayari. Nakita ko na lang ang sarili ko na nakasandal sa pader at nakatukod o nakaharang ang dalawang kamay at braso ni Doc Hermes sa magkabilaan pader para ma corner niya ako.

“Sino yung lalaking kasama mo kanina habang naghihintay ka ng shuttle service?”

Malamig niyang tanong sa akin. Nakatitig lang ako sa mga mata niya na hindi ko mawari kung anong emosyon niya ngayon dahil nanlalaki ang mga namimilog nitong mga matang nakatitig sa akin.

“D-Doc… K-kakilala ko lang po iyon, nagkataon lang na nagsabay kami sa shuttle service po.”

Nanginginig kong sagot sa kaniya. Ramdam ko ang pagbilis ng pintig ng puso ko sa takot ko sa kaniya.

(Paaaakkk) Hampas ng malakas niya sa pader na ikinapikit ko.

Naluluha na ako sa kinatatayuan ko ngayon dala ng matinding takot at kaba.

“Huwag mo akong gagawin tanga Daniel, hindi mo gugustuhin na makita akong magalit.”

Pagbabantang bulong niya sa akin.

“Layuan mo ang lalaking iyon dahil kung hindi? makikita mo ang lalaking iyon na isa nang malamig na bangkay.”

Dugtong niya pang sabi sa akin.. matapos niyang sabihin iyon ay lumabas na siya ng cubicle. Palinga-linga siya para tignan kung May tao sa loob nitong CR at saka siya naglakad palabas. Ako naman ay napaupo sa inidoro at hindi ko namalayan na naglalabasan na ang mga luha sa mga mata ko.

Nag e-echo sa isip ko ang pananakot at pagbabantang bulong niya sa akin kanina.

“Bakit ganun si Doc? Anong nagawa kong mali? akala ko mabait siya pero nagkamali ako… Nakakatakot siya, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. dapat ko bang sundin ang sinabi niya? wala naman kaming ginagawang masama ni Hadji ngunit bakit ganu’n siya makapag react? Doc Hermes. Hindi kita maintindihan… Ano ba’ng nagawa kong mali at tinatakot mo ako?”

Naiiyak kong tanong sa isip ko.

Chapter 9

Hadji

Hello Everyone, I’m Hadji Mubarak Ilustre. Isa akong Licensed Respiratory Therapist at half Muslim. hindi ko sinusunod ang katuruan o tradisyon ng mga Muslim sa pamilya namin.

Dati kaming Katoliko ng Mother ko pero nung namatay si Daddy, nakapag asawa ulit ng panibago si Mommy ng at ito’y isang Muslim nag pa convert ito sa Islam pero ako hindi. pero ginagawa ko before mga katuruan at kultura ng mga Muslim noong nasa puder pa ako nila Mommy.

Namatay ang Biological father ko sa Cancer when I was 6 years old. Nag asawa ng Muslim si mommy nung 8 years old na ako. Binago ng Step father ko ang pangalan ko from Samuel to Hadji. pinag aral niya ako sa private school sagot niya lahat pag aaral ko at kami ni Mommy.

May ari kase ito ng Kompanya ng langis sa Dubai at sa Saudi Arabia. Pinoy din ito at nagkakilala sila ng Mommy ko sa Kompanya nito mismo dahil May malaking part at bumili rin ng Majority Shares si daddy sa kompanya nito nung nabubuhay pa ito.

Balak ni Mommy na kunin o bawiin ang majority shares na binili ng Daddy ko sa kompanya ni Mr. Ajanab na Asawa ngayon ng Mommy ko. Para bumukod na lang kami at mag bagong buhay kaming dalawa dito sa Pinas pero nanghinayang naman si Mr. Ajanab dahil mapapalaki pa ang shares ni Daddy sa kompanya kung hindi kukunin ito ni Mommy.

Nung una Talks about shares lang usapan nila hanggang sa ine-enganyo na ni Mr. Ajanab ang Mommy ko na pumalit sa pwesto ng Daddy ko sa kompanya. Tinuruan ni Mr. Ajanab ang Mommy ko kung ano ang posisyon ni Daddy sa kompanya ni Mr. Ajanab hangang sa nakaya ni Mommy I handle iyon. kaya doon din nauwi sa pagkakagustuhan nilang dalawa ni Mr. Ajanab at ang Mommy ko.

At the age of 18 nag start na ako mag plano bumukod sa kanila dahil hindi ko nagustuhan ang plano ng Step father ko para sa akin. Gusto niya ako ipakasal sa babaing Muslim na taga Saudi Arabia. Mayaman ang pamilya ng babaing iyon, hindi sila Pinoy pero malaki ang na invest nito sa kompanya ng Step father ko.

Nagtalo kami ng Step father ko hanggang sa hindi na niya na ako pinakialaman pa at hinayaan na lang niya ako sa nais ko. pero binibigyan ako ng allowance ng Mommy ko na hindi alam ng Step father ko. Pero hindi ko iyon ginagamit dahil ayoko magkaroon ako ng pagkakautang  sa Step father ko.

Bumukod ako after ko grumaduate sa kilalang private unibersidad dito sa Manila as A Cum Laude. first time ko mag apply ng trabaho as A licensed Pulmonary Therapist sa kilalang pribadong hospital dito sa Pilipinas.

May ugnayan pa naman kami ng Mommy ko pero patago nga lang dahil binalaan na siya ng Step father ko na putulin na ang ugnayan nito sa akin. Huwag ako tawagan, I message o kahit na ano. nagkaanak din sila ng Mommy ko hindi lang isa kundi tatlong mga lalaki din. Malapit sila sa akin at pasalamat ako at nakuha nila ang ugali ng Mommy ko kesa sa ugali ng Step father ko na iyon.

Pero aaminin ko na kahit masama ang loob niya sa akin dahil hindi ko pinagbigyan ito sa hiling niya na pakasalan ko ang anak na babae ng matalik niyang kaibigan na isa ring malaking investors ng kompanya niya eh hindi ako nagtatanim ng sama ng loob sa kaniya dahil malaki ang pagtanaw na utang na loob ko sa kaniya dahil pinag aral niya ako hanggang sa tumayo na ako sa sarili kong mga Paa ngayon.

At ngayon na nagtratrabaho na ako at kumikita ako ng sarili kong pera, someday haharap ako sa kaniya na successful ang buhay ko kahit hindi ko pinakasalan ang babaing iyon. wala akong pinagsisisihan sa desisyon ko ngayon sa buhay ko.

“Sir Hadji, samahan mo itong

Preceptee

mo sa Rm 345. Stat for nebulizer treatment procedure.”

Utos sa akin ng Head namin.

“Copy Ma’am Anne.”

Sagot ko.

“Thank you Sir.”

Sagot nito sa akin.

“Sir Charles, May Stat Nebulizer treatment procedure tayo sa 3rd Floor.  Alam mo na gagawin okay?”

Sabi ko sa Preceptee ko. Preceptor niya ako at isang Linggo ko na siyang tinuturuan, bago lang siya dito like last month siya pumasok rito sa hospital.

Kinuha niya ang mga gamit na dadalhin namin at saka kami lumabas ng Dept namin. Nauna siyang naglakad at kasunod ko lang siya. May hawak din akong record sheet na nakalagay ang pangalan niya roon. I gra-grade ko ang performance niya ngayon.

Paglapag ng elevator sa 3rd floor ay nauna na siyang naglakad at hinanap ang room sa hallway. Samantalang ako ay nagtungo ako sa nurse station nitong 3rd floor.

“Hello Good Evening, hingi po ako ng gamot ni Rm 345 po for neb procedure niya.”

Sabi ko sa Charge Nurse.

“Ah sige Sir wait lang. Tawagin ko lang bedside Nurse ni Rm 345.”

Sagot nito sa akin at saka tinawag ang bedside Nurse ni Rm 345. habang naghihintay ako sa harapan ng Nurse Station ay napangiti ako nung makita ko ang lalaking papalapit sa Station.

Nakatingin ito sa papel na hawak niya at hindi o wala siyang kaalam-alam na nandito ako sa station. Nagtaka din ako ng kaunti kung bakit siya nandito sa floor na ito dahil sa pag kakaalam ko ay nasa 6th floor siya naka assign.

“Dan!”

Tawag ko sa kaniya. Agad naman niya inangat ang ulo niya at nakita niya ako.

“Uyy Had. Ano ginagawa mo rito?”

Takang tanong niya sa akin.

“May Neb procedure kami sa Rm 345. Ikaw? Ano ginagawa mo dito eh diba sa 6th floor ka naka assign?”

Taka kong tanong sa kaniya.

“Ah na pull out kase ako. Nagka emergency kase isa nilang NA so ako muna binaba nila dito. kaunti lang naman census namin sa floor kesa dito.”

Sagot niya sa tanong ko.

“Oh, Ganun ba? nga pala. Kumain ka na ba? kung hindi pa sabay na tayo mamaya, bili tayo sa convenience store sa likod ng parking lot.”

Masayang aya ko sa kaniya.

“Ahh sorry hadj. busog pa kase ako eh..  ikaw na lang muna kumain… Diyan ka na muna at may gagawin pa pala ako.”

Malungkot niyang sabi sa akin.

Bigla ako nakaramdam ng kakaiba sa kaniya ngayon, hindi naman siya ganun kanina at dati pero bakit parang tumamlay ang emosyon at itsura niya.

Hindi ko namalayan na inaabot na pala sa akin ng bedside Nurse ang gamot na gagamitin namin for neb procedure ni Rm 345.

Naglakad na ako palapit sa Preceptee ko at inabot ko sa kaniya yung gamot. Pagpasok namin sa room ay nagpakilala ako sa pasyente at pinakilala ko din Preceptee ko na si Sir Charles. Ako na nag ayos ng machine na dala dala ni Sir Charles at siya na nag neb sa pasyente.

Kahit naka focus o nakatingin ako sa ginagawa ng Preceptee ko ay hindi ko maiwasan tanungin sarili ko kung ano’ng problema ni Daniel.

Matapos ang neb procedure namin sa pasyente ay ako na nag ayos o nagligpit ng machine at akma na kaming lalabas niyon after namin magpaalam sa pasyente ay nakasalubong namin ang lalaking Doctor na papasok ngayon sa room na ito.

Nauna lumabas si Sir Charles. Nagkatinginan kami ng Doctor pero masama itong nakatingin sa akin at nung dumaan na siya sa gilid ko ay narinig kong bumulong ito na para sa akin yata ang sinabi niya.

“Layuan mo si Daniel.”

Natigilan ako sa paglakad ko at saka ko siya nilingon. Nakatingin ito sa akin at naka smirk ang bibig nito habang nakatingin sa akin.

Tama at malinaw ang narinig ko na bulong niya kaya naman nakaramdam ako ng inis at galit sa kaniya. Paglabas ko ng room ng pasyente ay nilapitan ko agad si Sir Charles.

“Sir, bumalik ka na sa Dept natin. sabihin mo kay Ma’am Anne na tapos na tayo mag neb. pupunta lang ako ng Convenience store, bibili lang ako ng pagkain. Susunod din ako agad.”

Bilin ko kay Sir Charles.

“Sige po Sir Hadji.”

Sagot nito sa akin at saka na naglakad dala ang machine ng neb. Palinga-linga ako sa paligid kung May tao ba dahil hihintayin ko ang doctor na lumabas sa room na pinasukan namin kanina.

Nakatayo lang ako sa gilid ng pinto at naghintay ng ilang minuto doon. Hindi naman ako pinaghintay ng matagal dahil lumabas din ang doctor na yun at saka ako humarap sa kaniya na ikinatigil at ikinabigla niya.

“Ulitin mo nga ulit sinabi mo. Doc?”

Sarkastiko kong tanong sa kaniya.

Nag smirk ito sabay pasok ng dalawang kamay niya sa bulsa ng puting coat na suot niya.

“Ang alin? Ahh… Yung layuan mo si Daniel? Iyon ba?”

Nakangisi nitong tanong sa akin na para bang inaasar ako.

“At bakit ko naman siya lalayuan? sa pagkakaalam ko eh wala siyang boyfriend. Imposible rin naman na magkaroon siya ng Boyfriend lalo na at Doctor hindi ba? bakit mo minamasama na dumikit ako sa kaniya?”

Tanong ko sa kaniya.

“Dahil hindi kayo bagay dalawa.”

Malamig niyang sagot sa akin.

“At sinong bagay? Kayong dalawa? Haha… Ang Doctor ay para lang sa kapwa niya Doctor. Si Daniel? Bagay kaming dalawa dahil

magka

level kami, magkapantay kami.”

Matigas at sarkastiko ko rin sagot ko sa kaniya.

“Psssh! talaga? Hindi lahat ng Doctor ay nakakapag asawa ng kapwa rin nila na Doctor. Yung iba nga Nurse napapangasawa nila. Lisensyado man na nurse o hindi. Kahit Caregiver pa iyan, lahat nababagay sa amin.”

Sarkastiko din niyang sabi sa akin.

“Ganun ba? haha pasensya ka na Doc ahh, pero ako nauna eh. humanap ka na lang ng iba. Yung wala kang kaagaw, at kahit pagbantaan mo pa ako o takutin. Hindi ko siya ibibigay sa iyo.”

Buong loob kong sabi sa kaniya sabay smirk. Nagbago naman ang expression ng mukha niya at akma niya akong susuntukin pero sinalag iyon ng kamay ko sabay pilipit ng braso niya, napaimpit siya sa sakit at saka ko siya tinulak. Nabuwal naman siya sa sahig.

“Mali ka ng kinalaban Doc. Hinding hindi ko isusuko sa iyo si Daniel. Manigas ka sa wala.”

Sabi ko sabay tinalikuran ko na siya at naglakad palayo sa kaniya.

Kung akala ng Doctor na yun ay natatakot ako sa kaniya kahit ipa report pa niya ako sa mas nakakataas sa amin dalawa o hindi kaya sa HR ay hindi ako natatakot sa kaniya.

Unang kita ko palang sa Doctor na iyon alam kong may masama siyang binabalak at tama ako. Si Daniel ang pakay niya. Sa lahat pa ng tao dito sa hospital ay si Daniel pa ang naisip niyang kunin. Pasensya na lang siya dahil ako nakauna sa kaniya.

At kagaya niya, wala akong intensyon na masama kay Daniel.

“ Kailangan makarating ito kay Daniel na May masamang binabalak ang Doctor na iyon sa kaniya. Hindi ako makakapayag na may gawin masama o may mangyari na masama kay Daniel sa kamay ng Doctor na iyon.”

Sabi ko sa isip ko. Namumuhay ngayon ang takot at pangamba ko para sa kaligtasan ni Daniel, halo-halo na ang iniisip ko kung ano’ng pwede niyang gawing kay Daniel.

Hindi ko na namalayan na naka kuyom na ang mga kamay ko dahil sa kung ano-anong naiisip kong masamang gagawin niya kay Daniel.

“HAHAHA… At sa tingin mo magwawagi ka laban sa akin? magagawa mo siyang ilayo sa akin? Ha.. (hingal niya)”

Natigilan ako sa paglalakad palayo sa kaniya at saka siya nilingon. Nakabangon na siya ngayon at masama ang tingin pinupukol niya sa akin.

“Sa bawat sandali makikita ko si Daniel na nag iisang naglalakad sa pasilyo nitong hallway, naiisip ko na sana walang gaanong pasyente rito ng sa gayon gamitan ko siya ng dahas at ipasok sa isa sa mga kwartong nandito ngayon…. At alam mo na ang pwede kong gawin sa kaniya. Hahahaha (evil laugh)”

Nag pantig ang mga tenga ko sa sinabi niya.

“Ang ganda ni Daniel hindi ba? Para siyang anghel na bumaba dito sa lupa. napaka maamo ng itsura at ang mga mata niya na para bang nangungusap. Sarap pagmasdan ang mga iyon. Ano kaya itsura niya habang ginagahasa ko  siya? Ganun parin kaya? O baka nasasarapan at mas lalong magmakaawa sa akin na sarapan ko pa ang pang hahalay sa kaniya?”

Nababaliw niyang tanong sa akin. Nanginig na ang buong katawan ko sa galit ko ngayon dahil sa mga naririnig ko mula sa kaniya.

“Lalo na ang boses niya na kay sarap sa tenga, paano kaya siya umungol? At yung kutis ng balat niya na puting-puti.. sarap tadtarin ng kagat at kiss mark ko para naman may trademark akong maiiwan sa kaniya.”

Demonyong ngisi niya. Hindi na ako nakapag pigil pa, nilapitan ko na siya at saka ko siya sinapak ng ubod lakas sa mukha niya. Natumba ulit siya sa pagkakatayo.

“Tarantado ka! ikaw na ang nakilala kong hayop sa lahat ng mga hayop.”

Galit kong sabi sa kaniya na pasigaw na.

“Hadji!”

Natigilan ako sa narinig kong tumawag sa akin.

Naramdaman ko na lang ang mga kamay niya na humawak sa mga braso ko at hinila ako palayo kay Doc.

“Hadji, anong nangyari? Bakit mo siya sinapak?”

Nag aalalang tanong ni Daniel sa akin.

Napalingon ako sa di kalayuan at nakita ko ang kumpulan ng mga nurse na nakatingin sa amin. Ang iba ay nilapitan nila si Doc at inaalalayan itong tumayo.

“Daniel. Makinig ka sa akin… May binabalak siyang gawin sa iyo na masama. Balak ka niyang gahasain..”

Sabi ko kay Daniel. Gagawin ko ang lahat para makumbinsi ko siya at maniwala siya sa akin na totoo mga sinabi ko.

“H-Huwag ka maniwala sa kaniya Sir Daniel. H-Hindi ko iyon magagawa sa iyo, nababaliw lang ang lalaking iyan at kung ano-ano ang sinasabi niyang paninira sa akin. Nakita mo naman kung paano niya ako sapakin kanina hindi ba?”

Kunwaring nanghihinang sabi ni Doc kay Daniel.

“Sinungaling! Sinungaling ka. Hindi totoo iyan, hindi ako nababaliw. Ikaw ang baliw sa atin dalawa. Hayop ka! May gagawin kang masama kay Daniel at alam kong noon ka pa nagnanasa sa kaniya na magpahanggang ngayon ay tinatago mo lang lahat ng yun.”

Galit kong sigaw sa Doctor na yun at akma ko siyang susugurin pero inawat ako ni Daniel.

(Paaaakkk) Malakas na sampal

“Tumigil ka na Hadji. Umalis ka na, bumalik ka na sa Dept niyo.”

Bulyaw sa akin ni Daniel na ikinatigil ko, namin lahat.

“P-Pero Daniel makinig ka sa akin. Nagsasabi ako ng toto—”

Natigilan ako sa pagsasalita ko nung pinutol niya sasabihin ko.

“Ayoko na marinig pa kung anong lalabas dyan sa bibig mo Hadji. Umalis ka na, at huwag ka ng umasa na matutuloy pa akong sumama sa iyo sa Miyerkules dahil hindi na mangyayari iyon. Simula sa gabing ito, pinuputol ko na ugnayan natin dalawa.”

Malamig niyang sabi sa akin na ikinabigla ko. Para akong nabuhusan ng malamig na tubig sa sinabi niya na iyon. Hindi ko namalayan ang paglabas ng mga luha sa mga mata ko at saka ako naglakad palayo sa lugar na iyon habang pinupunasan ko ang mga luha sa mga mata ko.

Nakaramdam din ako ng kirot sa puso ko dahil sa mga binitiwan na mga salita ni Daniel sa akin. pero wala akong pinagsisisihan sa ginawa ko na iyon. Buo parin ang loob kong protektahan at ingatan siya laban sa Demonyong Doctor na iyon.

“Hindi ako titigil Daniel hangga’t hindi ko pinapakita sa iyo ang tunay na ugali ng Doctor na iyon at kung ano’ng binabalak niyang gawin sa iyo na masama. Hindi ako papayag na saktan ka niya. Kung kinakailangan na bantayan at iligtas ka mula sa kaniya ay gagawin ko.”

Naluluhang sabi ko sa isip ko nung nakapasok na ako sa elevator para bumaba sa ground floor pabalik ng Dept namin.

Chapter 10

Daniel

“Ayos ka lang po ba Doc Hermes?”

Nag aalalang tanong ko sa kaniya nung nilapitan ko na ito.

“Ayos lang ako. Salamat sa pag aalala mo sa akin, salamat din at sa akin ka naniwala at hindi sa lalaking iyon.”

Nanghihinang sabi ko sa kaniya.

“Ano bang pangalan ng lalaking iyon at ma ireport ko iyon sa head niya?”

Tanong ko sa kaniya.

“Huwag na Doc. Ako na bahala kumausap sa kaniya.”

Sagot ko naman.

“Kakausapin mo? para ano? Malason niya isip mo at ako lumabas na masama kaya niya ako sinugod?”

Inis kong tanong kay Daniel.

“Hindi mangyayari iyang iniisip mo Doc. hindi ako bata o sanggol na kapapanganak lang kahapon para

bilugin

ang ulo ko ng kung sino.”

Sabi ko naman sa kaniya.

Dinala na lang namin siya sa bakanteng kwarto at ang ibang nurse na naka duty ang nag asikaso sa kaniya. Samantalang ako ay bumalik na ako sa trabaho ko.

“Ano ba

pinag

awayan nila Sir Daniel at mukhang dawit ka sa gulo nila kanina nung lalaking taga

pulmo

na yun?”

Tanong sa akin ng Charge Nurse namin na si Ma’am Andrea.

“Hindi ko rin alam Ma’am. paglabas ko galing sa Rm 340, nakita ko na lang kung paano sinapak ni Hadji si Doc Hermes. kaya nagulat ako at

sinigaw

ko pangalan ni Hadji.”

Sagot ko kay Ma’am Andrea.

“Teka, Hadji ba name niyon? Sandali at maitawag ko sa

Pulmo

Dept. Kakausapin ko Head nila ngayon. Hindi pwede yung ganun na ginawa niya na basta basta lang siya manununtok ng doctor at manggugulo dito sa floor. Patulog na mga pasyente ng ganitong oras,

nambulahaw

pa siya.”

Inis na sabi ni Ma’am Andrea. Gustuhin ko man na pigilan ang gagawin niyang pagsumbong sa head ng Pulmo Dept sa ginawa ni Hadji ay wala akong magagawa.

Lumayo na lang ako sa station para hindi ko marinig ang ibabalita ni Ma’am Andrea sa head ng Pulmo Dept. Nagdesisyon akong bumaba para bumili ng kape sa Convenience store. Pagbaba ko ay patay na ang ilang ilaw sa ground floor at ganun din sa lobby dahil dis oras na rin ng gabi.

Paglabas ko ng hospital ay nagtungo ako sa parking lot dahil katabi lang niyon ang Convenience store. Pagbili ko ng kape tsaka na ako lumabas at paglabas ko ay natigilan ako nung makita kong nakatayo di kalapitan si Hadji.

Natigilan din siya nung makita niya ako, mugto ang mga mata nitong nakatingin sa akin. Nakaramdam ako ng awa sa kaniya dahil pinagalitan na yata siya ng Head nila at paniguradong bukas ng umaga ay sasabog na parang bomba ang balita sa mga pang umaga na duty.

Akma akong mag iiba ng daan para hindi ko siya makasalubong pero hinawakan niya ng mabilis ang kamay ko kaya natigilan ako sa paglakad.

“Pwede ba tayo mag usap?”

Nagmamakaawa niyang tanong sa akin.

“Aakyat na ako sa itaas. Nagpaalam lang ako na bibili ako ng kape at aakyat na rin ako pagkatapos ko bumili.”

Malamig kong sabi sa kaniya.

“Please Daniel! Huwag kang one sided, alamin mo muna ang side ko. Hayaan mo naman ako magpaliwanag.”

Nagmamakaawa nitong sabi. Hinigpitan pa niya ang pagkakahawak niya sa kamay ko.

“Tama siya, pakinggan ko rin dapat ang paliwanag niya para alam ko ang totoong nangyari kanina. Pero hindi ako

magpapalason

ng isip sa kung ano’ng sasabihin niya.”

Sabi ko sa isip ko.

“Sige, pagbibigyan kita magpaliwanag. siguraduhin mo lang na magugustuhan ko at kapanipaniwala iyang pagpapaliwanag mo sa akin. Dahil kung hindi? hindi kita mapapatawad sa ginawa mo.”

Malamig ko na sabi sa kaniya.

“Salamat! Salamat ng marami Daniel.”

Naluluhang sabi niya.

“Bumili ka muna ng pagkain mo sa loob, hihintayin kita dito sa labas. Dito ka na rin kumain… Dito ko na uubusin kape ko.”

Sabi ko sa kaniya.

Tumango naman siya at agad siya naglakad papasok sa loob ng Convenience store para bumili ng makakain niya. Umupo naman ako sa upuan na may mesa sa tabi ko at doon ko nilapag ang kape ko habang hinihintay ko siya makabili.

Hindi ko alam kung paano ko paniniwalaan ang sasabihin niya sa akin mamaya.

Ilang minuto pa ay lumapit na siya sa akin at saka nilapag ang pagkain na binili niya sa Mesang nasa gitna namin ngayon. Kaunting pagkain lang ang binili niya, hinanda niya muna iyon inalis sa pagkakabalot at saka na humarap sa akin pagkatapos.

“Anong ipapaliwanag mo sa akin?”

Malamig kong tanong sa kaniya.

“Yung nakita mo kanina, alam kong nasaksihan mo lahat ng iyon. Sinapak ko si Doc kanina. Sinadya ko oo. Dahil sa mga sinabi niya sa akin kung ano mga binabalak niyang gawin sa iyo na masama.”

Pangungumbinsi niyang sagot sa akin.

“Tulad ng ano?”

Tanong ko sa kaniya.

“Balak ka niyang galawin, gahasain. Babuyin…”

Sagot niya sa akin na pinagtaka ko.

“Simula pa nung una, pinagnanasaan ka niya dahil mukha kang anghel.. maputi ka, makinis ang balat mo, pati boses mo. Lahat lahat ng nasa iyo pinagnanasaan niya. In short obsessed siya sa iyo.”

Dugtong pa niya.

“Please Daniel, makinig at maniwala ka sa akin. Totoo mga sinasabi ko. Kaya ko nagawa iyon sa kaniya dahil masama ang binabalak niya sa iyo at ako mismo ang nakaalam niyon.”

Pagmamakaawa niyang sabi sa akin.

“At sa tingin mo maniniwala ako sa sinasabi mo na pawang kasinungalingan lahat? Hindi ganun si Doc Hermes. Maaaring hindi ko pa siya gaanong kilala ng lubusan pero alam ko na hindi siya ganung klase ng tao.”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya. Napabuntong hininga na lang siya sa mga narinig niya sa akin.

“Ano pa bang dapat kong gawin para paniwalaan mo ako? Na maniwala ka sa mga sinasabi ko? Na nasa bingit ka ng kapahamakan sa kamay niya. mukha lang siya mabait at maamo pero may tinatago siyang kahayupan.”

Sabi nito sa akin. Napatayo ako sa kinauupuan ko at saka ko hinampas ang mesa gamit ang dalawang kamay ko.

“Tama na Hadji. Tama na lahat ng kasinungalingan na lumalabas diyan sa bibig mo, sinisira mo lamang ang sarili mo at gusto mo rin sirain credibilidad ni Doc Hermes. Hindi ka na naawa sa sarili mo? Nilalagay mo lang sarili mo sa kahihiyan.”

Napataas na boses ko sa kaniya mabuti na lang at kaming dalawa lang nandito ngayon sa labas ng Convenience store.

“Daniel makinig ka sa akin please. kahit itaya ko license ko rito at ganun din trabaho ko, wala akong pakielam. Ang importante sa akin ang kaligtasan mo. Ang importante ay mailayo kita at malaman mo na yung doctor na pinagtatanggol mo ngayon laban sa akin ay may binabalak laban sa iyo na masama.”

Naluluhang sabi nito sa akin.

“Itigil na natin ito, walang mararating itong usapan natin ito. Sana kanina pa dapat hindi kita pinagbigyan na magpaliwanag dahil puro kasinungalingan lahat lumalabas diyan sa bibig mo para ikaw ang paniwalaan at panigan ko at hindi si Doc na inagrabyado mo.”

Galit kong sabi sa kaniya.

“Kung gusto mo pa kitang patawarin at makausap…. Humingi ka ng sorry kay Doc Hermes sa ginawa mong pagsuntok sa kaniya at mangako ka na hindi ka na gagawa ng kasinungalingan o imbentong kwentong kagagawan mo na ikakapahamak pa ng ibang tao.”

Malamig kong pakiusap sa kaniya na ikinatigil niya.

Kinuha ko na ang kape ko at akma na ako naglakad palayo sa kaniya.

“Kung ayaw mong maniwala sa akin dahil sa wala akong matibay na ebidensya na nagsasabi ako ng totoo sa iyo? Bakit hindi mo panuorin at pakinggan ang mga kuha ng CCTV sa floor na iyon para malaman mo kung sino sa amin ang nagsasabi ng totoo at hindi.”

Malamig niyang sabi sa akin na ikinatigil ko naman.

Pagkarinig ko sa sinabi niyang iyon ay naglakad na ako ng tuluyan pabalik sa loob ng hospital. Habang naglalakad ako ay napaisip ako sa sinabi niya na iyon.

“ Bakit hindi mo panuorin at pakinggan ang mga kuha ng CCTV sa floor na iyon para malaman mo kung sino sa amin ang nagsasabi ng totoo at hindi.”

Aaminin ko sa loob loob ko na kalahati ng isip ko ay naniniwala ako sa sinasabi ni Hadji at ang natitirang bahagi ng isip ko ay naniniwala na walang kasalanan si Doc at si Hadji ang nauna.

Hindi ko alam. Gulong gulo ako, hindi ko alam kung sino sa kanila ang mas dapat kong paniwalaan.

Pagdating ko sa floor nagtungo ako sa station. Walang katao-tao sa station kundi ako lang. Pasado 12:30am na ng madaling araw. Nasa pantry ang mga bedside Nurse pati ang Charge Nurse, kumakain sila ngayon doon.

Napatingin ako sa gawi ng telepono at naisip ko ulit sinabi ni Hadji sa akin kanina.

“Bakit hindi mo panuorin at pakinggan ang mga kuha ng CCTV sa floor na iyon para malaman mo kung sino sa amin ang nagsasabi ng totoo at hindi.”

Sa sobrang confused ko kung ano ba talaga ang nangyari kanina at gusto ko din mapanuod sa CCTV ay dinampot ko ang telepono at saka nag dial ako sa number ng IT Department.

“Good Morning this is IT Department how can I help you?”

Boses ng isang lalaki sa kabilang linya.

“Ahh Hello, Good Morning din po uhm, tanong ko lang po kung may access po ba kayo sa CCTV dito po sa 3rd floor po?”

Magalang kong tanong.

“Uhm.. yes bakit po?”

Tanong niya sa akin.

“

Uhm

paano po ba makita yung CCTV Record po dito po sa 3rd floor po? May access po ba dito sa Desktop po ng Charge Nurse po? O di kaya sa Desktop po ng Nurse Aide po?”

Tanong ko.

“Meron naman po. Kaso po may humihingi din po ng Copy ng Record po ng CCTV po diyan sa 3rd floor po, kakaalis lang po dito sa office namin yung humingi ng Record ng CCTV diyan po sa floor niyo.”

Sabi ng nakausap ko na taga IT Department. Natigilan ako sa sinabi ng kausap ko sa kabilang linya.

“Uhm pwede ko bang malaman kung sinong humingi ng Record ng CCTV diyan po sa inyo?”

Tanong ko.

“Doctor po siya eh pero hindi ko po alam pangalan niya.”

Mas lalo akong natigilan at namuo ang konklusyon sa isip na maaring tama si Hadji sa sinasabi niya.

“Hello? Nandiyan pa po ba kayo?”

Tanong nito sa kabilang linya.

“Ahh oo, nandito pa ako. Pwede ko ba mahingi Copy ng Record ng CCTV dito sa 3rd floor diyan sa inyo po?”

Tanong ko.

“Sige po Sir, pero edited na po ito may mga cut na po sa Video Record ng CCTV po. Hihingiin niyo parin po ba?”

Tanong nito sa akin.

“Edited? you mean na edit na yung Record Video ng CCTV? May mga cut na? Wala na yung original video? Nasaan na yung original Video po?”

Tanong ko.

“Nasa Doctor po. kinuha niya yung Original video po at pina cut po niya sa akin yung kuha ng video simula 10pm to 11:30pm po.”

Sagot niya sa akin. Bumilis ang tibok ng puso ko sa mga narinig ko.

“G-Ganun po ba? Sige Sir,

pasend

na lang dito sa Desktop ng Nurse Aide dito sa 3rd floor po yung edited copy ng CCTV po… Salamat!”

Sabi ko sabay binaba na ang telepono.

“Bakit mo pina edit at pina cut ang original video ng CCTV dito sa 3rd floor? Bakit mo kinuha ang original video? May tinatago ka ba sa akin Doc Hermes? Mas dapat ko bang paniwalaan ang sinasabi ni Hadji kesa sa iyo?”

Madaming katanungan sa isip ko.

Chapter 11

Hermes

“Walang dapat makaalam sa CCTV Record Video na ito. Ayoko masira ako kay Daniel, kung hindi sana nilalapitan ng lalaking iyon ang pag aari ko? sana hindi ko nasabi ang mga salitang iyon at sana hindi aabot sa ganito lahat… Bwisit!”

Inis kong sabi habang hawak ko ang flash drive kung saan nandito sa flash drive na hawak ko ang original video na kuha ng CCTV Video ng 3rd floor. maririnig sa Video ang mga sinabi ko sa lalaking iyon.

Nilagay ko iyon sa bulsa ng coat ko at saka naglakad na pabalik na sa 3rd floor. Pagbalik ko sa floor ay tsaka ko kinuha ang flash drive sa bulsa ng coat at palinga linga ako sa paligid kung may taong nakatingin sa ginagawa ko.

Nasa station ako at walang katao-tao ngayon dito. 1:30 am na at tahimik ang paligid. Pagkakuha ko ng flash drive ay saka ko sinalpak sa saksakan ng USB ng laptop ko at saka nilipat ko ang laman ng flash drive sa laptop ko.

“Doc, si Rm 350 hinahanap niya po kayo.”

Biglang litaw ng bedside Nurse sa likod ko. Nabigla ako nung pagsulpot niya sa likuran ko.

“K-Kanina ka pa ba diyan?”

Takang tanong ko sa kaniya. Kumunot noo siyang nakatingin sa akin.

“Kararating ko lang Doc. Bakit po?”

Takang tanong niya sa akin.

“W-Wala… Sige, pupuntahan ko tapusin ko lang itong ginagawa ko na ito.”

Sabi ko sa kaniya.

“Si Sir Daniel pala? Nasaan siya?”

Tanong ko sa bedside Nurse na iyon nakaharap na siya sa desktop sa bandang likuran ko para mag plot ng charting niya.

“Hindi ko po alam Doc Hermes, hindi ko pa siya nakikita dito sa floor po baka po umakyat sa floor nila sa itaas sa 6th floor po.”

Sagot nito sa akin.

“Sige, salamat!”

Sagot ko naman pabalik.

Pagkatapos ng ginagawa ko ay pinuntahan ko yung pasyenteng naghahanap sa akin. Kumatok muna ako sa pintuan ng room nito at saka pumasok sa loob. Naabutan ko ang pasyente na nakaupo sa gilid ng kama nito.

“Oh, Good Morning Mr. Castro, bakit pa po kayo gising? May problema po ba?”

Ngiting tanong ko sa pasyente.

“Wala naman Doc Hermes. gusto ko lang I clarify sa iyo kung totoo bang ma di-discharge na ako tomorrow?”

Tanong niya sa akin.

“Opo Mr. Castro, makakauwi na kayo bukas. Actually inaayos na po lahat ng take home meds niyo, pero may iinumin pa kayong antibiotic bukas ng umaga, iyon na ang last take niyo ng oral med. Inaayos na rin ang bill niyo ngayon para bukas makapag bayad na ang asawa niyo sa billing sa ibaba.”

Masayang sagot ko sa kaniya.

“Salamat. Doc Hermes…”

Naka ngiting sagot niya sa akin. Nagpaalam na ako sa kaniya at saka na lumabas na ng kwarto.

Pupuntahan ko naman ngayon si Daniel sa floor nila sa itaas.

Nagpaalam ako saglit sa charge nurse na nasa station na ngayon. Pumunta akong elevator at saka ako sumakay sa loob nito at pinindot ko ang floor number 6. Pagdating ko sa 6th floor ay naabutan ko ang ilang beside nurse na nakatambay lang sa station at nag kwe-kwentuhan.

“Hindi nga makasagot si Daniel kung siya ba pinag aawayan nung dalawa. Wala din siyang alam sa nangyari eh..”

Sabi ng isang beside nurse sa ka kwentuhan niya na bedside Nurse na nakaupo sa tapat niya.

“Ano kaya rason nung lalaking iyon na taga pulmo at bakit niya nagawang sapakin si Doc?”

Tanong naman ng isa.

“Yun ang hindi natin alam, wala tayo nung nangyari iyon eh..”

Sagot naman ng isa. Bale 3 silang nag kwe-kwentuhan habang nakaupo sila sa kani-kanilang upuan at magkakaharap.

“Ehem…”

Lakas ko na pagtikim. Nagulat silang tatlo at napatayo sila sa kinauupuan nila.

“H-Hello po Doc Hermes.”

Sabi ng isa. Tahimik lang ang dalawa.

“Nasaan si Sir Daniel? nandito ba siya?”

Tanong ko sa kanila.

Natigilan silang tatlo sa tanong ko at may halong pagtataka.

“D-Doc.. nasa pantry po yata siya.”

Sabi ng bedside na nasa likod ng friend niya na bedside Nurse na bumati sa akin kanina.

Hindi na ako nagsalita pa at nag tungo na ako ng pantry para tignan kung nandun si Daniel. Pagpunta ko sa pantry ay naabutan ko doon na walang tao.

“Nasaan ka Daniel?”

Tanong ko sa isip ko. Umalis kaagad ako ng pantry at saka naglakad patungong extension para hanapin siya doon. Hindi ko na pinansin ang sinasabi ng mga Bedside Nurses na naka tambay sa station nitong floor.

Pagdating ko ng extension ay nadatnan ko na patay ang ilaw sa station nito at ilang ilaw din sa hallway.

Lumapit ako sa station kung saan nakaupo ang lalaking charge nurse na nakasandal lang sa swivel chair na inuupuan nito.

“Sir, pumunta ba rito si Sir Daniel yung Nurse Aide niyo dito sa floor?”

Tanong ko sa kaniya.

“Wala po Doc Hermes. ako lang tao dito sa extension po. yung NA namin nasa kabilang station po sa labas.”

Tumango lang ako bilang sagot sa kaniya at saka na ako naglakad palabas ng extension.

Pagbalik ko sa station naabutan ko parin yung tatlong bedside Nurses na nakatambay sa station pero may mga ginagawa na sila ngayon.

“Pag nakita niyo si Sir Daniel pakisabi na hinahanap ko siya. Maliwanag?”

Bilin ko sa kanila.

“Opo Doc.”

Sagot nilang tatlo.

Pumunta na ako sa elevator para bumaba sa 3rd floor dahil baka nandun na si Daniel.

“Kanina pa siya hindi bumabalik. Nasaan na kaya iyon? Napapraning na ako sa kakahanap sa kaniya.”

Inis kong sabi habang nasa loob ako ng elevator pababa ng 3rd floor.

Pagdating ko ng 3rd floor ay nakita ko na rin siya sa wakas. Nasa station siya at may ginagawa kaharap ang desktop.

Nilapitan ko ito ng hindi niya ako napapansin.

“Saan ka galing?”

Tanong ko sa kaniya na ikinatigil niya sa ginagawa niya.

“Nag po-post po ako ng mga machine po at ibibigay ko sa Central Service Supply.”

Malamig niyang sagot sa akin.

“May problema ba tayo?”

Tanong ko sa kaniya. nilingon niya ulit ako at saka niya ako tinitigan sa mga mata ko na may tapang.

“Sa pagkakaalam ko wala, ikaw? Baka meron kang problema na hindi mo pinapaalam o sinasabi sa akin? Meron nga ba?”

Hindi ko alam kung pasarkastiko ang sagot niya sa akin o hindi. Pero nakutuban ko na parang May mali.

“Look. I don’t know kung bakit ganyan ka makipag usap sa akin pero alam mo naman na wala akong ginagawang masama. Ako biktima dito hindi ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Tama ka. Ikaw nga ang biktima dito, ano naman ngayon? Doc Hermes. huwag mo muna ako kausapin po pwede? Busy ako at marami akong ginagawa. Just do your damn business coz I’ll do mine.”

Sabi nito sa akin. nakaramdam ako ng kaunting inis sa sinabi niya. Hindi ko na lang siya kinausap at kinalma ko ang sarili ko ngayon dahil kung hindi ay kanina ko pa siya nilapitan at saka kinagat ko ng marahas ang labi nito.

Pasalamat siya at hindi lang siya ang tao dito sa station at kung nagkataon na dalawa lang kami dito sa station ay kanina ko pa iyon nagawa sa kaniya.

---

Daniel

“Bakla ka saan ka galing? Pumunta dito kanina si Doc Hermes at hinahanap ka? Nandun siya ngayon sa Extension. For sure ginagalugad na niya ngayon ang buong extension para mahanap ka lang.”

Sabi ni Ma’am Kaye sa akin. Kaibigan ko na bedside Nurse dito sa 6th floor.

“Kanina pa ba siya naghahanap sa akin?”

Tanong ko sa kaniya.

“Kanina pa gurl.”

Sagot niya sa akin.

“Pero alam mo? Parang siya nga yung May mali.. halata sa kinikilos niya kanina nung hinahanap ka niya dito. Smells like he’s obsessed to you gurl.”

Sabi nito sabay ayos ng salamin niya sa mata.

“Yun din nasa isip ko kanina at nais ko nang paniwalaan si Hadji kesa sa kaniya. biruin mo? original video ng CCTV na hawak ng IT Department kinuha niya at pina cut niya yung kuha nung oras na nagsapakan sila ni Hadji. 10:00 pm to 11:30pm walang kopya ang IT Department, kinuha niya ang kopya at hawak niya yun ngayon.”

Sabi ko kay Ma’am Kaye.

“Hindi ba’t nakakapang duda na yun? Kung wala ka talagang masamang ginawa at naunang sapakin ka ng lalaking iyon? Hindi mo gagalawin ang kuha ng CCTV na iyon pero hindi eh, para talagang may tinatagong mali ang Doctor na iyan.”

Dugtong ko pa na sabi kay Ma’am Kaye.

“Gurl alam kong matalino ka, gamitin mo ang talino at instinct mo kesa magpadala ka sa mga lason ng kasinungalingan na sinasabi ng mga tao sa paligid mo lalo na iyang si Doc Hermes o kung si Hadji man sino sa kanila nagsasabi ng totoo o hindi.”

Sabi nito sa akin.

“Bukas pag pi-piyestahan na naman iyan ng mga chismosa at Marites natin mga senior, gagawin na naman nilang almusal iyan sa umaga at for sure ikaw na naman ang

mumukhang

masama sa isip at paningin nila.”

Hirit pa nitong sabi.

“Sinabi mo pa.”

Pag sang ayon kong tugon sa sinabi niya.

“Sige na bumaba ka na doon baka bumalik pa iyon dito at makita ka pa, magalit din iyon sa amin.”

Bilin sa akin ni Ma’am Kaye at saka na ako lumabas ng Conference room kung saan kami nag uusap ngayon at saka na dire-diretso pumunta ng fire exit. Gumamit ako ng hagdan pababa ng 3rd floor. Umakto ako na parang walang nangyari at nag kunwaring busy.

“Kapag dumating siya, hindi ko siya papansinin. kahit kausapin niya ako biglaan o lapitan niya ako, hindi ako magkukunwaring nagulat dahil nilapitan niya ako o kinakausap niya ako.”

Yun nga ang ginawa ko. Nilakasan ko ang pandama ko at tama nga ako, nilapitan niya ako na akala niya ay hindi ko nalalaman pero nakikita ko siya sa peripheral vision ko.

“Saan ka galing?”

Tanong niya sa akin na malamig ang boses.

Inangat ko ang ulo ko habang nag pri-print ako ng mga borrower machine na ibibigay ko sa Central Service Supply.

“Nandito lang naman ako sa Floor, hindi ako umaalis po. Doc?”

Sagot ko sa kaniya.

“Anong ginagawa mo?”

Tanong nito sa akin.

“Nag po-post po ako ng mga machine po at ibibigay ko sa Central Service Supply mamaya.”

Sagot ko sa tanong niya.

“May problema ba tayo?”

Tanong niya sa akin. Nakatingin lang ako sa screen ng desktop dahil busy ako sa pag pri-print ng mga borrower machine pero active ang pandinig ko sa mga itatanong niya sa akin.

Inangat ko ulo ko sabay tingin sa kaniya na walang emosyon.

“Sa pagkakaalam ko wala, ikaw? Baka meron kang problema na hindi mo pinapaalam o sinasabi sa akin? Meron nga ba? Baka may gusto kang sabihin o ipaliwanag sa akin Doc?”

Sarkastiko kong sagot at tanong na rin sa kaniya.

“Look. I don’t know kung bakit ganyan ka makipag usap sa akin pero alam mo naman na wala akong ginagawang masama. Ako biktima dito hindi ba?”

Pangungumbinsi niya sa akin.

“Tama ka. Ikaw nga ang biktima dito, ano naman ngayon? Doc Hermes. huwag mo muna ako kausapin po pwede? Busy ako at marami akong ginagawa. Just do your damn business coz I’ll do mine.”

Iniba ko ang usapan dahil ayoko na pahabain pa ang usapan namin dalawa. Wala akong makuhang sagot sa bawat tanong ko sa isipan ko ngayon kung bakit niya kinuha ang original footage ng CCTV mula sa IT Department.

Anong matibay niya na rason para kunin niya iyon at huwag ipaalam sa akin? kating kati ang dila ko na itanong iyon sa kaniya pero alam kong isasagot niya na ide-deny niya iyon at for sure ay pagdududahan ko siya tapos lalala ang problema at susugurin na naman niya si Hadji.

Mag susupetsya siya na nag kausap kami ni Hadji at kinumbinsi ako na maniwala ako sa rito kesa sa kaniya.

“Hindi ako titigil hanggat hindi ko

napapanuod

o naririnig pag uusap niyo ni Hadji sa Record footage ng CCTV.  Doon ko malalaman kung sino sa inyong dalawa nagsasabi ng totoo at hindi.”

Sabi ko sa isip ko habang tinatanaw ko siya naglalakad palayo sa akin dala ang laptop niya papuntang conference room dito sa 3rd floor.

Chapter 12

Hadji

Lumipas ang Dalawang Linggo, natahimik na rin ang mga bibig ng mga chismosa dito sa hospital. kapag maglalakad ako sa bawat hallway ng hospital ay hindi na ako tinitigan mula ulo hanggang Paa ng mga taong nakakasalubong ko.

Nung una gusto ko na lang mag pasa ng vacation leave nang sa gayun humupa ang chismisan dahil sa ginawa ko sa Doctor na iyon para naman after ng 15 days vacation leave ko ay pagbalik ko hindi na nila ako gawing agahan o tanghalian nila (chismisan habang kumakain).

Pero naisip ko din na dapat maging matatag ako at huwag mahiya sa ginawa ko dahil tama naman ang ginawa ko na iyon para balaan ang doctor na iyon na hindi niya magagalaw o masasaktan si Daniel.

Speaking of Daniel, ilang beses ko rin siya nakikita at nakakasalubong sa hallway pero hindi niya parin ako pinapansin. Makikita ko siya minsan na May kasama siya maglakad minsan babae kasama niya maglakad minsan naman lalaki. Nakikita ko siyang tumatawa sa mga nakakasama niya maglakad. Marahil mga kaibigan o katrabaho niya yun sa floor nila.

Pero minsan din nakikita ko siya nag iisang maglakad at nakakasalubong ko, binibilisan niya ang lakad niya para hindi ko siya mahabol. Ramdam ko na ilag siya sa akin simula nung nakiusap ako sa kaniya na pakinggan niya ako ngunit ayaw niya ako paniwalaan magpahanggang ngayon.

“Hay, hindi ko na alam kung anong gagawin ko para mapatawad niya ako. Bakit ba kase ako pa hihingi ng sorry sa Doctor na yun? Eh tama naman ang ginawa kong suntukin ang hayop na yun dahil may binabalak siyang masama kay Daniel.”

Sabi ko sa isip ko.

Naglalakad ako ngayon papasok ng hospital. Hindi ko na naabutan ang shuttle service dahil na late ako ng kaunti sa paghahanda ng mga gamit ko sa pag pasok ko. Pareho na kami ni Daniel na pang umaga na ang pasok. Nalaman ko lang nung nakaraang araw.

Nakikita ko siya minsan na mag ti-time in ng biometrics for attendance dito sa ground floor bago siya magpunta ng chapel. hindi niya alam na nasa likod niya lang ako minsan.

“Hi, ikaw ba si Hadji Ilustre? yung nanuntok kay Doc Hermes?”

Biglang sulpot ng isang babaing ka height ko lang at nakasuot na pang uniform na nurse.

Natigilan ako sa paglalakad at saka siya nilingon. Sumulpot na lang kase bigla sa tabi ko na hindi ko namalayan.

“Hello, pwede po bang huwag na natin pag usapan iyon? tumatahimik na kase ang issue na yun eh, Huwag na natin paingayin pa. Please?!”

Magalang ko na pakiusap sa kaniya. Ngumiti ito at biglang natawa sabay takip ng bibig niya.

“Ano ka ba Sir, hindi ko intensyon na paingayin ulit ang issue na iyon. I know na tumatahimik at kumakalma na ang paligid about sa issue na iyon. Natanong ko lang naman kung ikaw ba yung sumuntok kay Doc Hermes? Oo o hindi lang isasagot mo. Andami mo naman sinabi. Hahaha”

Natatawang sabi niya sa akin. Napabuntong hininga ako sabay kamot sa batok ko ng kaunti.

“Ahh sorry, pasensya na sa sinabi ko… Haha Oo ako nga yun. bakit po?”

Natatawa ko rin na sabi na may halong hiya.

“Well, friend ako ni Daniel. same kami ng floor area. and to be honest naniniwala ako sa iyo na tama ka, si Daniel hmmm medjo 80% na naniniwala siya sa iyo pero hindi pa iyon clear kase pinagdududahan niya parin si Doc Hermes ngayon.”

Sabi nito sa akin habang patuloy na kami sa paglalakad.

“Pinagdududahan niya yung Doctor na iyon? Bakit?”

Naguguluhan kong tanong sa kaniya.

“Kase yung Record ng CCTV footage sa 3rd floor nung gabing nangyari ginawa mo kay Doc Hermes. na edit.. I mean may kumuha ng original copy at yung edited na copy na lang ang pinakita o pinanuod ng staff na taga IT Department sa HR at sa Office of the President. So until now, under investigation parin yung nangyari na iyon.”

Mahabang paliwanag niya. Mas lalo akong nagduda at nagtaka kung bakit kinuha ng doctor na iyon ang original copy at ang edited na record na lang ang hawak ngayon ng IT.

“Palagay ko? si Doc Hermes ang kumuha ng Original Record ng CCTV pero hindi pa ako 100% sure doon ah? Mahirap mag turo haha… Duda din si Daniel na si Doc Hermes ang kumuha niyon.”

Dugtong pa nito.

“Kung ganun? Kapag malaman ni Daniel na si Doc Hermes ang kumuha ng Original Record ng CCTV anong gagawin ni Daniel? Kokomprontahin ba niya yung Doctor na yun? At kung siya nga ang kumuha ng original video ng CCTV? malalaman ng lahat na siya talaga ang may mali at nauna, ginawa ko lang ang bagay na iyon para balaan na hindi niya magagawa iyon kay Daniel hangga’t nasa tabi ako ni Daniel. Hindi ko intensyon na saktan talaga o ipahamak ang doctor na iyon.”

Sabi ko naman.

“Ewan ko, hindi din namin alam pa ni Daniel hanggang ngayon.”

Sabi nito.

“By the way, kaya nga pala kita tinanong kung ikaw ba talaga iyon at kinausap ngayon. Baka gusto mo’ng makipag usap o makipag bati kay Daniel? Like manumbalik sa dati samahan niyo, ganun. obvious naman na wala kang kasalanan eh prinotektahan mo lang naman kaibigan ko.”

Panghihikayat nito sa akin. Napaisip ako sa sinabi niya. Nasa loob na kami ng hospital at papunta na kami sa hallway kung saan nandon ang biometric machine para mag time-in for attendance.

“Alam mo, gusto ko rin gawin iyan noon pa. Pero natatakot ako na baka hindi niya talaga ako pansinin o kausapin.”

Nawawalan kong pag asa na sabi sa kaniya.

“Yun nga pakay ko kaya kita nilapitan ngayon. gusto kita tulungan actually na mapalapit sa kaniya. kase sa totoo lang ahh, minsan bukang bibig niya pangalan mo kapag kaming dalawa lang. So naisip ko na naaalala ka niya paminsan-minsan.”

Nakangiting sabi nito sa akin. Nakaramdam ako ng kaunting gaan ng pakiramdam sa narinig ko.

“Talaga? Naaalala niya ako? nako sana talaga magkaayos na talaga kami… tulungan mo ako makipag ayos sa kaniya kahit ako maunang gumawa ng way para makapag-usap kami na kaming dalawa lang.”

Umaasa kong sabi sa kaniya.

“Oo naman, Sige ba? Kailan mo ba balak?”

Tanong niya sa akin.

“Hmmm siguro sa off niya, kailan ba off niya? Kase noon nung okay pa kami inaya ko siya lumabas saktong off namin after ng huling duty namin eh kaso iyon nga, naudlot dahil sa ginawa kong pagsuntok sa doctor na iyon.”

Malungkot ko na sabi sa kaniya.

“Ang alam ko next off niya itong darating na Sabado hanggang Lunes, 3 days off siya ganun din ako. Ikaw? Parehas lang ba sa iyo?”

Tanong niya sa akin.

“Sabado hanggang Lunes? Mukhang umaayon sa atin yung tadhana kase yun din off ko haha.”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Talaga? Sakto ahh. sige ganito gawin natin, magkita tayo mamayang uwian dito at pag usapan natin gagawin natin planong pagbabati niyong dalawa. okay ba?”

Masayang tanong nito sa akin.

“Sige sige, payag ako.”

Masayang sagot ko rin sa kaniya.

“Ayos, sige kita kits mamaya. By the way. Kaye nga pala name ko haha hindi ko pa naipapakilala sarili ko sa iyo.”

Natatawa nitong sabi sa akin.

“Nice to meet you Kaye, salamat sa planong pagtulong mo sa akin makipag ayos kay Daniel.”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Wala iyon, para sa kaibigan ko. Gagawin ko..  nakakaawa naman kase wala na ngang love life, malungkot pa? Hindi kagaya ko maganda na nga may lovelife pa hahaha.”

Nagtawanan kaming dalawa sa sinabi niya.

After namin mag usap ay nauna na itong nagpaalam sa akin. Ako naman nahinto ako nung matapat ako sa glass door ng chapel.

Matagal tagal na rin akong tumigil sa pagpunta sa mosque para mag ayuno at magdasal simula nung tumuntong ako ng college hanggang sa naka graduate na ako. Ang sabi ko noon sa sarili ko na magpapa convert ako ng religion, babalik ako sa pagiging katoliko.

Napangiti ako habang pinagmamasdan ko ang loob ng chapel. Humakbang ako papasok hanggang sa marating ko ang pinaka loob ng chapel at saka ako dahan dahan lumuhod sa luhuran at nag sign of the cross.

Nag dasal ako ng taimtim na sana pakinggan ng Panginoon ang dasal ko na tulungan niya akong lutasin ang problemang ito na ako ang panigan niya dahil tama ang ginawa ko para lang ipagtatanggol at iligtas si Daniel sa kamay ng Doctor na iyon.

At sana makapagbati kaming dalawa dahil namimiss ko na siya kasama at kausap.

Matapos ko mag dasal ay lumabas na ako ng chapel at nagtungo na sa Dept namin. Masigla ako kumilos ngayong umaga hanggang hapon. Hindi ko binantayan ang oras dahil mas lalo lang ako ma e-excite sa pag plaplanong gagawin namin ni Kaye.

Hanggang sa hindi ko na namalayan ang oras at malapit na mag hapon. 2pm na at hindi pa ako nakakakain ng lunch dahil sa sobrang busy ko. Wala na rin akong hawak na Preceptee na tuturuan ko dahil alam na niya lahat ang gagawin.

Nagpaalam ako na pupunta akong food park para bumili ng pagkain, lumabas naman ako at nagtungo ako sa likuran ng parking lot para bumili ng makakain ko ngayong tanghalian.

Pagdating ko doon ay kakaunti na lang ang mga namimili ng pagkain. habang nagtitingin tingin ako ng pagkain na mabibilhan ko. Natigilan ako nung marinig ko ang isang pamilyar na boses sa kabilang carenderia na kadikit lang nitong carenderia na kung nasaan ako ngayon.

“Magkano itong lumpiang Shanghai niyo?”

Tanong ng isang lalaki na pamilyar ang boses sa akin.

“15 ang isa niyan.”

Sagot ng tindera.

“Sige ate, bigyan mo ako ng 7 piraso ng Lumpiang Shanghai tsaka isang order ng Beef steak. Tapos samahan mo na rin ng 3 kanin po.”

Magalang na sabi nito. Unti-unti kong nilingon kung sinong nagmamay ari ng boses na iyon at nakita kong si Daniel iyon.

Hindi ko na namalayan na tulala na akong pinapanuod siya. Naka side view siya sa akin kaya hindi niya ako nakikita. Pero makikita mo na kahit nakatagilid siya sa gawi ko ay bakas sa kalahati ng mukha niya na maamo ito. Makinis ang pisngi at maputi.

Napansin ko rin ang ibabang parte ng labi niya na mapula ng kaunti. natural ang pagka pula niyon dahil halata naman na hindi siya gumagamit ng kahit na anong pangkulay ng labi.

“Magkano po lahat?”

Tanong niya nung maabot na ng tindera ang in-order niya na pagkain.

“195 lahat.”

Sagot ng tindera.

Agad niya binigay ang bayad niya at saka sinuklian na siya ng tindera at umalis na. Pati sa paglalakad niya palayo sa tindahan ng mga pagkain ay pinagmamasdan ko parin ang kilos niya.

Tama lang ang pangangatawan niya, balingkinitan. May hubog ng kaunti na parang katawan ng isang dalaga. para siyang babae kapag nakatalikod. Maputi siya, makapal at itim na itim ang buhok niya, tama lang ang taas at hubog ng katawan nito.

“No wonder kung bakit ganu’n

kahalay

mag isip ang Doctor na iyon sa iyo, dahil para ka talagang tunay na babae. Hindi basta ordinaryong babae kundi kabigha-bighani na babae. Parang sinaunang Maria Clara nabubuhay ngayon sa modernong panahon. Pero huwag ka mag alala…. Hindi ako kagaya ng Doctor na iyon, iingatan at pangangalagaan kita. Kung ikaw si María Clara, ako naman si Ibarra.”

Ngiting sabi ko sa isip ko.

“Iho? Ano bibili ka ba ng pagkain mo o tatayo ka na lang diyan?”

Nawala ako sa iniisip ko dahil sa pagsita sa akin ng tindera.

“Ahh pasensya na po. May iniisip lang po.”

Sagot ko.

“Iniisip? Haha yung lalaking iyon na bumili dito sa kabila na kanina mo pa tinatanaw siya iniisip mo ano? dapat nilapitan mo na kanina pa hindi yung hanggang tanaw ka lang… Nako, mahina ka.”

Natatawang sabi ng tindera sa akin.

“Huwag kayo mag alala… Kapag naging kami dadalhin ko siya rito sa tindahan niyo at oorder kami ng iisang pagkain na pagsasaluhan namin.”

Ngiting sagot ko sa kaniya.

“Aasahan ko iyan ahh.”

Sabi nito sa akin.

Matapos ko bumili ng pagkain ay bumalik na ako sa loob sa dept namin at nag umpisa na ako kumain ng lunch ko.

Chapter 13

Daniel

“

Baks

, may lakad ka ba sa Sabado? I mean may pupuntahan ka ba importante itong darating na Sabado?”

Tanong sa akin ni Ma’am Kaye habang kumakain kaming dalawa ng lunch dito sa pantry sa floor namin.

“Wala naman

baks

. Bakit mo naitanong?”

Tanong ko sa kaniya.

“Pwede ba tayo lumabas? Namiss ko na kase pag out natin minsan, yung gumagala gala tayo… Tsaka may bibilhin din akong damit sa mall sa Ayala.”

Sagot niya sa tanong ko.

“Itong darating na Sabado? May bibilhin ka sa Ayala?”

Tanong ko sa kaniya.

“Edi ba mahal mga bilihin doon? Malapit na yun sa BGC ah?”

Dugtong na tanong ko sa kaniya.

“Ikaw naman

baks

, parang hindi mo ako kilala. Ako naman gagastos niyon at sagot kita, Sasamahan mo lang ako mamili at mamasyal.”

Sagot niya.

“Syempre kailangan din naman natin ng bonggang rest diba? Galing tayong 3 days duty tapos na toxic pa tayo ngayon. So need din natin mag rest at gumala, huwag mo na ipagdamot iyon sa sarili mo. Deserve mo rin iyon.”

Pangungumbinsi niya sa akin.

“Kung sa bagay tama ka. So anong oras sa Sabado?”

Tanong ko sa kaniya.

“After lunch na. Mainit sa tanghali eh mga 3pm. Sa Shakey’s Pizza parlor sa BGC mo na ako hintayin okay?”

Sabi nito.

“Sige sige, Sharp 3pm ahh. Kapag lagpas 3pm ka na pumunta sasakalin kita makita mo.”

Sabi ko sabay taas ng kanang kilay ko.

“Haha oo na oo na…”

Natatawang sabi niya sa akin.

Habang kumakain kami biglang pumasok sa loob ng pantry ang charge nurse namin at May dalawang box ng pizza.

“Sakto at kumakain na kayo, kumuha na kayo dito ng pizza.”

Masayang sabi nito sa amin ni Kaye.

“Kanino galing iyan?”

Tanong ni Kaye sa Charge Nurse namin.

“Kay Doc Hermes.”

Sagot ng Charge Nurse namin.

Nagkatinginan kami ni Kaye sa narinig namin na pangalan.

“Bakit siya nagbigay ng dalawang pizza? Bday niya ba?”

Tanong ni Kaye.

“Hindi ko alam, bigla na lang siya nag abot nitong dalawang pizza sa station para daw sa atin lahat.”

Sagot naman ng Charge Nurse namin.

“Ahh trip niya lang mag pakain ganun?”

Tanong ni kaye sa kawalan.

Pagkaalis ng Charge nurse namin at kami na ulit naiwan ni Kaye dito sa loob ng pantry dahil hindi pa kami tapos kumain dalawa.

“Kukuha ka ng pizza?”

Tanong sa akin ni Kaye.

“Kukuha sana kaya lang busog na ako eh.”

Sagot ko sa kaniya.

“Ako din. Tsaka huwag na baka may halong gayuma iyan. Magayuma pa tayo, lalo ka na.”

Bulong nito sa akin. Natawa naman kaming dalawa.

“Kuha na lang ako ng dalawang piraso, bigay ko mamaya sa mga pulubi sa labas mamayang uwian.”

Sabi ko sa kaniya.

“Edi mga pulubi ang nagayuma at hindi ikaw.”

Sabi niya na ikinatawa namin ulit dalawa.

“Hahahaha… Huy, huwag ka nga mag isip ng ganyan? baka walang gayuma iyan.”

Paninita ko sa kaniya.

“Kung walang gayuma iyan edi kumain ka niyan kahit isang piraso lang.”

Paghamon niya sa akin.

“Bakla ka, sasabog na tyan ko. Tignan mo nga yung nabili kong pagkain kanina halos simot na wala na akong tira. Tapos papakainin mo pa ako ng pizza? bloated na ako baka masuka ko lang iyan, Sayang naman.”

Sabi ko sa kaniya.

“Edi kumuha ka ng dalawa tapos ilagay mo sa plastic iuwi mo o di kaya magbigay ka sa mga pulubi sa labas.”

Sabi nito.

Yun ang ginawa ko. Kumuha ako ng plastic na tig 1 kilo na nilalagyan ng bigas kapag bibili ka sa mga tindahan. Binuksan ko ang isang box ng pizza at kumuha ako ng dalawa tsaka ko nilagay sa plastic na kinuha ko.

“Baka kase magtaka sila hindi tayo kumain, walang bawas.”

Sabi ko kay kaye.

“Kaya nga baka mas lalo ka na naman nila pagdudahan.”

Sabi nito.

Matapos ko kumuha ng dalawang pirasong pizza ay tsaka ko na binuhol ang dulo ng plastic at saka nilagay sa loob ng bag ko. Mamaya pagbaba ko ng shuttle service may madadaanan ako mga pulubi na nanlilimos sa tabi at sa kanila ko na lang ibibigay ang mga ito.

Pagkatapos namin kumain ni Kaye ay lumabas na kami ng pantry at balik na kami sa kaniya kaniya namin ginagawa. Nagpunta muna ako sa pasyente ko na may foley catheter para mag drain ng urine nito na pang 3pm.

Pagkatapos ko mag drain ng urine nito ay lumabas na ako ng room ng pasyente at nagtungo na ako sa station para i-record ang ihi ng pasyenteng hawak ko.

Habang nasa station ako hindi ko namalayan ang pagsulpot ni Doc Hermes sa harapan ng station sabay nilapitan ako.

“How’s lunch? Kumain ka ba ng pizza na bigay ko?”

Ngiting tanong nito sa akin na ikinabigla ko ng kaunti.

“Ahh Doc. Oo kumain ako, okay naman siya actually.”

Pagsisinungaling ko.

“Nabusog ka naman ba sa kinain mo?”

Tanong niya sa akin.

“Y-Yes Doc.”

Tipid kong sagot. Nakakaramdam ako ng kaba at takot sa kaniya kapag ganito siya makipag usap sa akin na parang hindi related sa work.

“Good. mag co-commute ka lang ba mamayang uwian?”

Tanong ulit niya sa akin.

“Uhm.. balak ko po mag angkas o mag joyride na lang po pag uwi ko mamaya.”

Sagot ko sa kaniya.

“No! Hindi pwede.”

Napalakas ang pagkakasabi niya na iyon kaya napalingon maski charge nurse at ibang bedside Nurses sa gawi namin ni Doc.

Nagulat ako sa pagkakasabi niya na iyon.

“Hindi ako papayag na mag joyride o mag angkas ka pag uwi mo mamaya. Baka dalhin ka sa liblib na lugar ng mga driver na yun.”

Sabi niya sa akin.

“Much better kung sa akin ka sumakay, ihahatid kita ng ligtas sa pauwi sa bahay mo. mas comfortable ka sa kotse ko kesa sa motor na lapitin ng aksidente.”

Pagpapaliwanag niya para makumbinsi niya ako.

“Uhm… Huwag na po Doc nakakahiya naman po kung ihahatid niyo ako sa amin. Parang special service na ginawa ko sa inyo kapag ganun. Salamat na lang po.”

Sabi ko sa kaniya. Alibay ko para tigilan na niya ako.

“No, I insist naman. Ako na nag aalok sa iyo nito. Huwag ka na mahiya sa akin.”

Sagot pa niya.

Sasagot pa sana ako nung biglang nilapitan kami ng isa sa mga relative ng pasyenteng hawak ko.

“Uhm Good Afternoon Sir Dan. Pwede po ba ako humingi ng help sa inyo? Papalit naman po ng bedsheet yung mother ko. Natapunan po kase ng tubig na inumin niya.”

Sabi nito sa akin.

“Ah sige ma’am papunta na ako. Wait niyo lang ako sa room niyo.”

Magalang ko na sagot sa relative ng pasyente ko.

Tumango ito at saka na naglakad palayo sa amin ni Doc.

“Excuse me po Doc. May gagawin pa po ako.”

Sabi ko sa kaniya.

“Okay sige, hihintayin kita mamaya sa parking lot ng hospital pagka out mo.”

Sabi nito at saka na naglakad palayo sa akin.

Nanlambot ang tuhod ko sa sinabi niya na iyon.

“Bakit mo ba ako ayaw tigilan? Ano ba’ng gusto mo gawin sa akin?”

Naiinis ko na tanong sa isip ko.

Pasalamat ako kanina at dumating ang relative ng pasyente para putulin ang pangungulit sa akin ni Doc na sumabay ako sa kaniya mamayang uwian. Wala na ako maisip na dahilan kundi uulitin ko na lang sinabi ko sa kaniya na huwag na lang pero dumating ang relative ng pasyente at humihingi ng tulong sa akin. Nakahinga ako ng maluwag dahil doon.

Pero ngayon nawala ulit dahil sa sinabi ni Doc kanina na hihintayin niya ako mamaya pag ka out ko sa parking lot nitong hospital. Buo ang loob niya at parang siya pa ang nag dedesisyon para sa akin na ihahatid niya ako sa amin.

After ko palitan ng bedsheet ang higaan ng pasyente ay lumabas na ako at saktong kasabay ko lumabas galing din sa kabilang kwarto si Kaye.

Agad ko itong nilapitan.

“Baks may ikwe-kwento ako sa iyo mamaya. tulungan mo ako makapag isip after okay?”

Sabi ko sabay hingi na rin ako ng help sa kaniya.

“Sige baks, after ko lang I plot itong feeding ko sa charting.”

Sabi niya.

Sabay kami nakarating ng station at nagtungo ako sa likod ng station para ilagay ang soiled bedsheet sa humper at siya naman ay nagtungo sa harap ng desktop na pang bedside Nurse use only para mag plot ng na feed niya sa pasyente niyang naka NGT.

Hinintay ko matapos mag plot si Kaye sa charting niya at saka ko siya nilapitan at masinsinan kami nag usap na walang nakakarinig na ibang nurses.

“Ano ikwe-kwento mo sa akin baks?”

Naintriga niyang tanong sa akin.

“Baks kase kanina nilapitan ako ni Doc Hermes dito sa station, tinatanong niya ako kung kumain ba ako ng pizza na bigay niya. Nagsinungaling naman ako na sagot ko oo, kumain ako mga dalawa.”

Panimula ko.

“Oh tapos?”

Tanong pa niya.

“Tapos tinatanong niya ako kung mag co-commute lang ba ako mamaya pag uwi. Sagot ko naman baka mag angkas o mag joyride na lang ako pag uwi mamaya. tapos bigla na lang siya nag taas ng boses… Sabi niya No! Hindi pwede.”

Mahinang kwento ko kay kaye. Natigilan si Kaye sa ginagawa niya na pagsusulat at napatingin sa akin.

“Baks, napatingin sa amin yung ibang bedside Nurse pati yung Charge Nurse natin sa amin kanina… sabi niya huwag ako mag angkas o mag joyride pauwi mamaya baka kase dalhin ako sa liblib na lugar at gawan ako ng masama. Sabay na lang daw ako sa kaniya mamaya, ihahatid niya na lang ako hanggang sa amin.”

Pagpapatuloy ko ng kwento kay kaye.

“Sumigaw talaga siya?”

Takang tanong niya sa akin. Tumango naman ako bilang sagot sa kaniya.

“Sabi ko naman na huwag na lang parang ang special ko naman sa kaniya Kung gagawin niya iyon sa akin. Tumanggi ako at nagpasalamat na lang ako sa kaniya pero mapilit siya baks. Mabuti na lang at naputol usapan namin nung nilapitan ako ng relative ng pasyente ko para humingi ng tulong sa akin magpapalit ng bedsheet ng pasyente. Nag excuse ako kay Doc para gawin ko muna iyon. Tapos nagsabi pa si Doc sa akin na hihintayin niya ako mamayang uwian sa parking lot nitong hospital pagka out ko.”

Nangangamba kong kwento sa kaniya.

“Anong gagawin ko baks? For sure hihintayin niya talaga ako mamayang uwian.”

Natatakot kong tanong kay kaye.

“Teka mag iisip ako ng ibang way.”

Sabi nito sa akin. Natahimik kaming dalawa habang siya nag iisip ng gagawin ko.

“Sabay ka sa akin mamaya. lakarin natin palabas itong hospital dumaan tayo sa likod at doon tayo maghintay ng shuttle service. Pagbaba natin ng shuttle service pa MRT doon tayo maghihiwalay. Okay?”

Paliwanag niya sa akin. Nabuhayan ako ng loob sa paliwanag niya sa akin kung ano gagawin namin mamaya. Tumango ako bilang sagot sa kaniya.

“Huwag ka na matakot. hindi mangyayari kung ano man ang binabalak niya na masama sa iyo. Tama nga si Hadji, mukhang baliw na baliw talaga sa iyo si Doc Hermes.”

Sabi niya sa akin.

Kaya pala pakiramdam ko simula noon pa na hindi na maganda ang lagay ko rito dahil pakiramdam ko parang may nagmamatyag sa bawat kilos ko at si Doc Hermes lang pala iyon.

Kaya pala ganun ang pakikitungo niya sa akin ay dahil patay na patay siya sa akin. Hindi niya ako kinakausap na Doctor-Aide ugnayan namin dito sa loob ng hospital kundi mga tanong niya na papersonal na patungkol sa akin.

Dapat ako mag ingat sa bawat galaw at kilos ko lalo na’t nararamdaman ko na parang binubuntutan ako ni Doc Hermes. Napapansin ko rin na sa tuwing ma pu-pull out ako sa ibang floor, nandun din siya. Nung una iniisip ko na baka nagkataon lang pero hindi.

Narinig ko dati pa ang sabi ng Charge Nurse namin na dito siya Naka assign sa floor namin talaga at bihira lang ito mapunta sa ibang floor. Bigla na lang ito nag palipat o nag papalit sa kapwa niya Doctor ng ibang floor dahil parang may sinusubaybayan daw ito at alam ko na ako iyon.

“Paano na kaya ako nito? ano ba talaga pakay mo sa akin Doc Hermes?”

Naguguluhan kong tanong sa isip ko.

Chapter 14

Doc Hermes

“Tang ina, kanina pa

7pm

wala pa rin siya? Nasaan na iyon? Kanina pa ako naghihintay dito sa parking lot.”

Naiinis kong sabi habang nasa loob ako ng sasakyan ko at maya’t maya tingin sa wrist watch ko.

Nang hindi na ako nakapag hintay pa ay pinaandar ko na ang sasakyan palabas ng parking lot. Tumawag ako sa landline ng floor nila para itanong kung nandun pa ba siya sa floor nila.

“Hello 6th floor, Good Evening.”

Sabi ko sa nakasagot ng tawag ko sa station nila.

“Hello po Doc Hermes.”

Sagot ng isang babae ang boses.

“Sino ito kausap ko?”

Tanong ko.

“Ah si Arianne po Doc. CB Charge Nurse po. Bakit po Doc?”

Sagot nito sa tanong ko at tanong na rin nito sa akin.

“Ah Nurse Arianne. Nandiyan pa ba si Daniel yung NA niyo?”

Tanong ko.

“Doc wala na pong mga CA duty po, kanina pa po sila naka out po. Kaming mga CB po ang nandito ngayon duty.”

Sagot nito sa tanong ko. Napapikit ako ay napakuyom ako ng kamao ko sa narinig ko. Huminga ako ng malalim bago ako magsalita.

“Ah ganun ba? Sige Nurse Arianne. Salamat!”

Sabi ko dito.

“Sige po Doc.”

Sagot nito at saka na binaba ang tawag.

“Bwisit!”

Singhal ko sa inis sabay hampas ng manibela ko sa galit ko. Napahilamos ako ng mukha ko gamit ang dalawang kamay ko.

“Naisahan mo ako Daniel. Napapansin ko na rin ang paglayo mo sa akin simula nung sinugod ako ng lalaking iyon.”

Sabi ko. Pinaandar ko ng mabilis ang sasakyan ko papunta sa likuran ng hospital dahil iyon ang palabas ng hospital sa May bandang likod nito.

“Sinusubukan mo talaga ako galitin at inisin Daniel ah, makikita mo hinahanap mo.”

Naiinis ko na sabi. Pinaharurot ko ang sasakyan ko ng mabilis palayo sa hospital na iyon. Unti unti ko ginalugad ang bawa’t gilid ng kalsada madaanan ko dahil nagbabakasakali ako na makita ko si Daniel na naglalakad.

Hanggang sa makarating ako ng station ng MRT ngunit ni bakas ng anino niya ay wala akong nakita.

Naisipan ko bumiyahe pa papunta sa station ng train na binababaan niya kapag uuwi na siya sa kanila galing hospital. Humanap ako ng mga shortcut o alternative route dahil ayoko maipit sa traffic.

Inabot ako ng isa’t kalahating oras nung nakarating na ako sa station ng train na binababaan niya. Binagtas ko ang pedestrian lane at nagbabakasakaling naglalakad na ito papunta sa terminal ng jeep na sinasakyan nito pagbaba ng MRT.

At hindi nga ako nagkamali dahil nakita ko ang bag niya na kulay beige na nakasabit sa kaliwang balikat nito. Hindi niya alam na nasa likod niya lang ako kaya naman naisip ko na unahan siya sa paglalakad patungo ko sa terminal ng jeep at pagdating ko doon ay hininto ko ang sasakyan ko sa gilid at bumaba ng sasakyan.

Nung makita ko na siya palapit sa terminal ng jeep ay tsaka ko ito nilapitan sabay harang sa dinadaanan niya. Natigilan siya sa paglalakad at sabay angat ng kaunti ng ulo niya. Naistatwa siya sa gulat nung makita niya ako.

“D-Doc Hermes…”

Sambit niya sa pangalan ko.

“Sabi ko na nga ba at dito kita makikita, ang linaw ng usapan natin hindi ba? bakit hindi mo ako sinipot sa parking lot ng hospital?”

Malamig na boses ko na tanong sa kaniya.

“Ahh… K-kase n-nakalimutan ko Doc. Oo, nakalimutan ko. Nawala sa isip ko yung sinabi niyo. Naalala ko ngayon kung kailan nasa MRT na ako.”

Nauutal niyang sagot sabay hawak niya sa dibdib niya ng kanang kamay nito. bakas sa kaniya ang takot ngayon. Akma akong lumapit sa kaniya pero napaatras siya kaya natigilan ako sa paglapit sa kaniya.

“Niloloko mo ba ako Daniel?”

Tanong ko sa kaniya.

“H-Hindi po Doc. n-nagsasabi po ako ng totoo sa inyo..”

Nanginginig niyang boses na sagot sa tanong ko.

Mabilis akong nakalapit sa kaniya sinabayan ko ang dami ng taong nagdaraan sa paligid namin. Patago ko hinawakan siya ng mahigpit sa braso niya.

“A-Aray!”

Mahinang sabi niya.

“Alam mo Daniel, ayoko sa lahat ginagawa akong tanga at pinapaasa ako sa wala.”

Matigas ko na sabi sa kaniya.

“Alam mo ba kung ano ang ginagawa ko sa mga taong ginagawa akong tanga at niloloko ako?”

Tanong ko sa kaniya na pabulong.

“Ginagahasa o binababoy ko ng paulit-ulit… Gusto mo ba gawin ko iyon sa iyo?”

Pagbabanta kong tanong sa kaniya. Hindi siya nakasagot. Tinitignan ko ang mga taong nagdaraan sa paligid namin sabay tingin ko sa kaniya.

Nakaramdam ako ng pagkabigla dahil nakita ko siyang lumuluha. Nabitawan ko ng mabilisan ang braso niya at napayuko siya sabay himas niya sa braso niya. Naririnig ko ang bawa’t pag hikbi niya na mahina lang.

“Shit! Anong nagawa ko? Nadala ako ng galit ko sa kaniya at nasaktan ko siya.”

Inis ko na sabi sa isip ko.

“D-Daniel… I-i’m sorry. Hindi ko sinasadya, maniwala ka sa akin. Nadala lamang ako ng galit ko pero hindi ko intensyon na saktan ka.”

Pag aalalang sabi ko sa kaniya sabay dahan-dahan ko siyang hinawakan sa balikat niya.

Ngunit sinalag niya ang kamay ko. At mata sa mata niya akong tinignan.

“Huwag mo na po ako lalapitan. Masama kang tao, excuse mo na nadala ka lang ng galit mo? hindi lahat ng tao ay kaya mong pasunurin sa lahat ng nais mo.”

Basag na boses niyang sabi sa akin habang umiiyak. Nakaramdam ako ng kirot sa puso ko dahil sa ginawa kong hindi tama sa kaniya.

“M-Maniwala ka sa akin Daniel, nagawa ko lang iyon dahil nadala ako ng emosyon ko. Nadala ako ng galit ko pero hindi ko sinasadya. Hindi ko gusto na saktan ka. Please… Makinig ka sa akin.”

Pagmamakaawa ko sa kaniya.

“Umuwi ka na po Doc. ayoko na po kita makita.”

Malamig niyang sabi sa akin sabay punas ng mga luha niya sa pisngi niya. Marami na nakakakita sa amin pero wala na akong pakialam pa sa kanila.

“Hindi. Hindi ako uuwi hangga’t hindi tayo nag kakaayos dalawa.”

Matigas ko na sabi sa kaniya.

“Ano ba Doc? Kaya ko umuwi ng mag isa. Hindi na ako bata na kailangan pa ng service para matiyak na ligtas ako makakauwi at hindi maliligaw.”

Naiinis niyang sabi sa akin. Napataas na rin ang boses niya sa pagkakasabi sa akin kung kaya’t wala na akong naisip pa na ibang way kundi buhatin siya na parang bagong kasal.

Nabigla siya sa ginawa ko at sabay nagwawala habang buhat-buhat ko siya.

“Doc ano ba? Ibaba mo ako… hindi nakakatuwa itong ginagawa mo. Sabing ibaba mo ako eh? Bingi ka ba?!”

Bulyaw niya sa akin. Pero hindi ko siya pinakinggan.

May narinig akong isang babae sa gilid kasama ang boyfriend nito.

“Love tignan mo, mag boyfriend yata sila at mukhang nag aaway sila… mukhang alam ko na kung ano gagawin nung lalaki sa girlfriend niya para magkabati ulit sila.”

Kinikilig na sabi ng babae.

“Nagkakamali ka, mag asawa kami at mag kakaayos kaming dalawa hindi sa pamamagitan ng pag uusap ng maayos kundi sa kama… Sa kama kami mag kakaayos nitong asawa ko.”

Ngiting sabi ko sa isip ko. Binuksan ko ang pintuan ng sasakyan sa harapan at doon ko pinasok si Daniel na nagwawala parin hanggang ngayon. Pagpasok ko sa kaniya ay sinarado ko ang sasakyan. Automatic iyon nag lo-lock ang pinto.

Umikot ako sa kabila sabay bukas ng pintuan sa May driver seat at saka pumasok na sa loob.

“Ibaba mo ako, huwag mo papaandarin ang sasakyan hangga’t hindi ako bumababa. Buksan mo itong pinto at bababa ako.”

Pasigaw niyang utos sa akin.

“Ano ba? Nakikinig ka ba?”

Tanong niya sa akin na pasigaw.

Inayos ko na lang ang seat belt ko sabay pinaandar na ang sasakyan ng mabilis palayo sa lugar na iyon.

Napahawak siya ng mahigpit sa kinauupuan niya sabay diretso ng tingin sa harap ng sasakyan..

“Hoy! Sabing ihinto mo itong sasakyan mo eh, bababa ako. Ano ba?”

Pasigaw niya ulit na utos sa akin kaya mas lalo kong binilisan pa ang pagtakbo ng sasakyan ko.

“Ahhhh… Jusko, magdahan-dahan ka nga mababangga tayo sa ginagawa mo.”

Natatakot na sigaw niya sa akin na ikina ngiti ko.

“Hindi mo na balak bumaba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sira ka ba? Tingin mo makakababa ako sa bilis mo magpatakbo ng sasakyan mo?”

Pa sarkastiko niyang sagot sa akin. Hindi ko na napigilan ang sarili ko na tumawa. Sinipa sipa niya na lang ako dahil sa inis niya sa akin.

“Bwisit ka talaga! Kung hindi ka lang doctor, naisip ko na isa kang kidnapper.”

Inis niyang sabi sa akin.

“Okay lang na kidnapper at least gwapo naman.”

Pagmamayabang ko.

Hindi na niya ako inimik at nag cross arms na lang siya sabay tingin sa labas ng bintana. Natahimik kami ng ilang minuto habang binabagtas namin ang daan pauwi sa bahay niya.

“Sorry nga pala sa ginawa ko sa iyo kanina. Nadala lang ako ng galit ko pero hindi ko sinasadya na saktan ka.”

Sincere na paghingi ko ng sorry sa kaniya.

“Akala mo ganun ganun na lang iyon? Basta basta lang kita mapapatawad sa ginawa mo sa akin kanina? Nagkakamali ka. Ngayon pa nga lang nilalabas mo na ang tunay na kulay mo hindi pa kita nakikilala ng lubusan pero ganyan mo na ako tratuhin.”

Malamig niyang sabi sa akin.

“Hinuhusgahan mo na ba ako kaagad?”

Tanong ko sa kaniya.

“At bakit hindi? ano pa ba ang kaya mong gawin Doc Hermes bukod sa paghawak mo sa akin ng mahigpit sa braso ko? Ano pa bang pwede mong gawin sa akin para saktan ako?”

Tanong niya sa akin sabay harap na nito sa akin.

“Look. I’m sorry’ okay? Nadala lang ako ng galit ko. Hindi ko naman sinasadyang gawin iyon eh. Ikaw naman kase? Bakit mo kase ako pinaghintay sa wala? Kanina pa ako naghihintay sa iyo doon sa parking lot ng hospital. Usapan natin iyon kanina hindi ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Alam mo Doc? Wala kang konsiderasyon sa totoo lang. Sinabi ko na sa iyo kanina hindi ba na nakalimutan ko? obvious naman na nagsasabi ako ng totoo. Nakikita mo naman na busy ako sa maghapon ko na trabaho samantalang ikaw hindi ko alam kung busy ka ba talaga sa trabaho mo o hindi, inaya mo pa ako ihatid ako sa amin. So mukha talagang hindi ka busy sa trabaho mo. Ako na busy sa trabaho at marami akong ginagawa at iniisip natural na makakalimutan ko usapan natin.”

Mahabang paliwanag niya sa akin.

“Siguro naman valid reason ko iyon hindi ba?”

Patanong niya na may halong sarkastiko.

Napabuntong hininga na lang ako sa sinabi niya.

“Fine. It’s my fault, okay? I’m sorry. Sorry sa ginawa ko kanina sa iyo, sana pala hinintay kita lobby hospital kanina para naman maalala mo ang usapan natin kanina.”

Malungkot na sabi ko sa kaniya.

“Ewan ko doc. Mukhang mahirap ka kilalanin at pakiusapan… Ikaw gumagawa ng paraan para sirain mo tiwala ko sa iyo.”

Mas malamig niyang pahiwatig sa akin.

“Daniel please, give me another chance. Ayoko na ganito tayo, hindi ako sanay.”

Malungkot ko na sabi sa kaniya.

“Doc. Naririnig mo ba sinasabi mo? Saan ka nakakita na hospital na ang isang Doctor na kagaya mo ay nakikibagay sa mga kagaya ko na lower level at walang lisensya inside of medical field? Sige nga saan ka nakakita na ganun? Wala diba? Bakit mo ba pinagpipilitan sarili mo sa akin? Ano ba makukuha mong benefits sa akin?”

Kinompronta na niya ako ng hindi ko inaasahan.

“

Purket

ba Doctor ako at Aide ka is hindi na dapat tayo

magkibuan

at magpansinan ganun ba? Kase professional ako at yung mga kagaya mo na walang lisensya ay wala? Yun ba gusto mong sabihin?”

Patanong ko sa kaniya.

“Hindi naman sa ganun Doc. Ang sa akin lang naman gusto ko ang bound natin is Doctor-Aide lang turingan natin sa isa’t-isa. Eh hindi eh? Sa halip mga itatanong mo sa akin is about sa mga pasyente na hawak mo na hawak ko rin dahil ako kumukuha ng mga Vital signs ng mga yan. Iyon dapat itatanong mo sa akin about sa updated Vital signs and conditions ng pasyente mo na hawak ko. Hindi yung mga pang personal na tanungan na nakakasakal na hindi naman related sa trabaho. Nonsense!”

Mahabang paliwanag niya na ikinatauhan ko. After niyon hindi na kami nag usap dalawa, hindi na ako sumabat. Tama lahat ng sinabi niya. Masyado na yata akong naging masakal sa bawat kilos at galaw niya at patungkol sa buhay niya na parang expose na expose na lahat ng iyon sa akin at kulang na lang ipagkalat ko iyon sa iba na kapwa ko doctor.

Characters

Lance Aceron

as

Daniel

Sarmiento

Armani Hector

as

Doc.

Antonio Hermes R. Hontiveros

Ivan Cezar Ronquillo

as

Hadji (

Samuel Reuben) Mubarak Ilustre

(Pending Cast) ….

Chapter 15

Daniel

“I-i’m sorry Daniel… hindi ko na namalayan na nagiging masama na pala nakikita mo sa akin.”

Paghingi niya ng sorry sa akin.

“Hindi mo nakikita? hindi mo napapansin sarili mo o ugali mo na nagbabago na? Ganyan ka ba talaga kapag nagalit? Doc?”

Tanong ko kay Doc Hermes.

Napasapo siya sa noo niya sabay buntong hininga ng malalim.

“I’m really really sorry Daniel, hindi ko talaga sinasadya na maging ganun ako. Please, give me another chance to prove myself to you kung sino ba talaga ako.”

Pakiusap niya sa akin.

“Hindi ko na alam Doc…”

Malamig kong sagot sa kaniya.

Nung dumating na kami sa bahay ko ay agad ako bumaba ng sasakyan niya, hindi ko na siya hinayaan pang siya na magbukas ng pinto sa akin. Bababa na sana siya ng sasakyan nung binuksan ko ang pintuan ng sasakyan sa tabi ko at saka bumaba na.

Biglang bumaba din siya ng sasakyan niya sabay naglakad ng mabilis pa ikot ng sasakyan niya palapit sa akin sabay humarang siya sa tapat ko.

“Pagbigyan mo pa ako ng isa pang pagkakataon na makilala mo pa ako ng lubusan. Hindi talaga ako ganito, iba ako sa nakikita mo sa akin kanina.”

Nagmamakaawa niyang sabi sa akin sabay hawak niya sa kamay ko. Tinitigan ko lang siya at wala akong sinabi na kahit na ano.

Binawi ko ang kamay ko at nilagpasan ko siya. Sabay naglakad na palayo sa kaniya pero hindi ko alam na sumunod pala siya sa akin.

Nung nasa pinto na ako at kumatok, pinagbuksan ako kaagad ni mama ng pinto at pagpasok ko ay isasara ko na sana ang pinto nung hinarang niya ang sarili niya.

Nabigla ako sa pagsulpot niya sa likod ko.

“Sino siya anak?”

Tanong ni mama na may pagtataka.

“Hi po tita, ako po si Anthony Hermes po. Isa po akong Doctor sa hospital na pinapasukan ni Daniel… kaibigan niya po.”

Sabi ni Doc Hermes.

Nilagpasan niya ako at naglakad palapit kay mama at nilahad ang kamay niya para makipag shake hands kay mama.

“Oh ganun ba? nakakatuwa naman at may nabisitang Doctor rito sa bahay at kaibigan pa ng anak ko.”

Masayang tugon ni mama.

Nilingon ako ni Doc Hermes at nakangiti itong nakatingin sa akin.

“Ayaw po ako ipakilala sa inyo ni Daniel, pinapauwi na niya kaagad ako matapos ko siya ihatid dito sa inyo pauwi.”

Dugtong na sabi ni Doc Hermes. Nag pantig ang dalawang tenga ko sa narinig ko sabay napakunot ako ng noo.

“Ano kamo? hinatid mo pa anak ko pauwi rito sa bahay at pinapauwi ka na niya kaagad?”

Gulat na tanong ni mama. Sabay tingin sa akin.

“Tama ba narinig ko Daniel?”

Tanong ni mama sa akin.

“Ma, hindi yun ganun. nagsisinungaling siya. Ang totoo gamuntikan na niya ako saktan sa may highway kanina.”

Malakas na sabi ko kay mama sabay pinakita ko ang namumuong pasa sa braso ko.

“Ayan ang ebidensya, hinawakan niya ako ng madiin sa braso ko at pinagbantaan, tinakot pa niya ako.”

Pagsusumbong ko kay mama.

“Kaya huwag niyo ipagtanggol ang lalaking iyan na kunwari nag babait baitan pero may masama palang binabalak.”

Saad ko pa.

Mukhang naguluhan si mama sa sinabi ko.

“Hindi ko naman sinasadyang gawin sa iyo yun, nadala lang ako ng galit ko. Kase naman pinaghintay mo ako ng matagal sa parking lot ng hospital. Kung ikaw kaya paghintayin ko doon ng matagal, hindi ba’t ganyan din ang gagawin mo sa akin?”

Pagpapaliwanag niya.

“Wow! iba ka. playing victim? talaga? C’mon Hermes. bakit mo ba kase pinagsisiksikan ang sarili mo sa akin? Para ano? babuyin at gahasain ako? balak mo iyon diba? Tama nga si Hadji,  alam ko na yun ang pakay mo sa akin kung kaya’t kinukuha mo loob ko at hindi lang loob ko kundi mama ko, nilalason mo isip niya.”

Matigas at buong loob ko na sabi sa kaniya. Nag iba ang expression ng mukha niya dahil sa sinabi ko at hindi na iyon maipinta. Blanko. Tikom na ang bibig niya at wala na siya ngayon masabi sa akin para ipagtanggol sarili niya.

“Daniel. Hindi kita pinalaki para maging sinungaling. Hindi rin kita pinalaki para maging bastos sa harap ng ibang tao lalo na sa bisita natin dito sa bahay.”

Galit na sabi ni mama sa akin.

“Hindi ako nagsisinungaling ma, talagang nagsasabi ako ng totoo sa inyo na iyang lalaking iyan, may masamang binabalak gawin sa akin. Para siyang lobo na nagtatago sa balat ng isang maamong tupa.”

Sagot ko kay mama sabay tingin kay Doc Hermes na ngayon ay nag iigtingan na ang mga panga nakatingin sa akin.

“Umuwi ka na. Wala kang lugar dito sa bahay namin, hindi kami nagpapapasok ng mga taong masasama kagaya mo.”

Galit na sabi ko kay Doc Hermes.

“Daniel, tumigil ka na.”

Bulyaw ni mama sa akin.

“Pag pasensiyahan mo na ang anak ko Doc Anthony, ang mabuti pa kumain ka na muna rito at dito ka na magpalipas ng gabi dahil malapit na lumalim ang gabi baka mapaano ka pa sa daan kapag umuwi ka.”

Mahinahon na sabi ni mama kay Doc Hermes.

“Ano? Dito mo siya patutulugin ngayong Gabi?”

Hindi ako makapaniwalang tanong kay mama.

“Hindi na po, mukhang ayaw po ni Daniel nandito ako sa bahay niyo.”

Sagot naman ni Doc Hermes kay mama.

“Abay dapat lang.”

Sumbat ko naman.

“Tumigil ka Daniel. Ako ang may ari ng bahay na ito kaya ako masusunod. Anak lang kita, kaya sa ayaw at sa gusto mo. Dito siya maghahapunan at dito siya matutulog ngayong Gabi at wala kang magagawa pa para doon. Naiintindihan mo?”

Galit na sabi ni mama sa akin. Wala akong nagawa dahil may awtoridad nitong sabi niya sa akin.

Hindi na ako nagsalita pa at padabog akong naglakad paakyat sa kwarto ko.

“Saan ka pupunta Daniel? Hindi pa tayo tapos mag usap, huwag mo ako tatalikuran bata ka.”

Bulyaw sa akin ni mama. Pero hindi ko iyon pinansin.

Hanggang sa….

“Tita ano pong nangyayari sa inyo?”

Natatarantang tanong ni Doc Hermes kay mama na ikinatigil ko sa paghakbang ko paakyat sa kwarto ko. Nasa hagdan na ako niyon nung lingunin ko sila.

Nakita ko si mama na napahawak sa dibdib niya at parang hirap siya makahinga. Nanlambot siya sa kinatatayuan niya kaya naman inalalayan siya ni Doc Hermes.

Agad ako pumanaog paibaba ng mabilis sabay lapit sa kinaroroonan ni mama.

“Mama ano pong nangyayari sa inyo?”

Natatarantang tanong ko kay mama.

“H-Hindi ako makahinga.”

Sagot ni mama na mahina. Agad namin siya pinaupo sa upuan at saka ko siya pinaypayan gamit ang dyaryo na nakapatong sa ibabaw ng mesa katabi niya.

“I relax niyo katawan at sarili niyo tita, inhale exhale po kayo.”

Sabi ni Doc. Nasa tabi lang ako ni mama at pinapaypayan ko siya, naluluha na ako dahil sa nakikita kong nangyayari kay mama na parang sinisisi ko na ang sarili ko sa nangyari kanina at sa nangyayari ngayon kay mama.

“Makinig ka kay Doc Hermes, Ma.”

Naluluha kong sabi kay mama. Tumango lang ito at saka pumikit sabay huminga ng malalim at nag umpisa na mag inhale exhale.

Ilang minuto pa ay um-okay na ang pakiramdam ni mama. Kumuha naman  ako ng baso at nilagyan ko ng tubig at saka inabot ito sa kaniya.

“Uminom ka ng tubig ma,”

Sabi ko sabay abot sa kaniya ng baso na may laman na tubig.

Kinuha naman niya ang baso na hawak ko at saka uninom ng tubig.

Matapos niyang uminom iyon ay nilingon niya si Doc Hermes na nasa harapan niya ngayon.

“Salamat. Salamat Doc Anthony at nandito ka.”

Sabi ni mama kay Doc Hermes.

“Wala pong anuman iyon tita, mabuti na lang at hindi ako umalis dahil kung umalis man ako ay baka hindi ka matulungan ni Daniel. baka ma admit ka po sa hospital niyan.”

Sagot ni Doc Hermes kay mama.

“Sorry ma, ako ang dapat sisihin sa nangyari sa iyo kanina. hindi ko ginusto ang nangyari sa inyo ngayon. I’m so sorry mama.”

Naluluhang sabi ko kay mama sabay yakap sa kaniya sa leeg at naiyak na ako. Niyakap naman ako ni mama sabay himas sa likod ko.

“Okay na ako anak, basta huwag mo na uulitin iyon.”

Mahinahon na sabi ni mama sa akin. Tumango naman ako bilang tugon sa kaniya.

Matapos ang nangyari na iyon ay tinulungan ko si mama maghanda ng hapunan at pagkatapos namin maghanda ay umakyat na ako sa itaas ng kwarto ko. Sinarado ko ang pinto at saka na nagbihis.

Matapos ko magbihis ay napaupo ako sa gilid ng kama ko at saka tumanaw sa bintanang nakabukas. Napatulala na lang ako sa malayo at nilalanghap ang hangin na tumatama sa akin na nanggagaling sa labas ng bahay namin.

“Mabuti na lang at nandito si Doc Hermes, dahil kung hindi na admit na kanina pa si mama sa hospital, wala pa naman kami pangbayad sa magagastos sa hospital at sa mga gamot niya kung ganun…”

Sabi ko sa isip ko.

“Kaya dapat lang na pasalamatan ko si Doc Hermes… Na gu-guilty tuloy ako sa mga nasabi kong hindi maganda sa kaniya, lalo na sa panghuhusga ko sa kaniya kanina sa harapan ni mama. Baka mali ako ng panghuhusga sa kaniya at hindi siya ganun klase ng tao.”

Naluluhang sabi ko sa isipan ko.

Biglang tumunog ang cellphone ko, kinuha ko naman iyon at saka tinignan kung sino ang nagtext sa akin. Pagka open ko ng text message ay napangiti ako.

From

Baks Kaye:

: Baks, bukas ah? samahan mo ako mamili ng damit na susuotin ko sa binyag ng pamangkin ko. Hintayin mo ako sa Shakey’s pizza parlor sa BGC. 3pm okay? Text mo ako kapag nandun ka na. Yun lang, good night!

Text ni Kaye sa akin. Nag reply naman ako sa text niya.

To Baks kaye:

: Oo Baks, 3pm ako pupunta sa Shakey’s Pizza parlor sa BGC. huwag mo ako paghintayin ng matagal doon baka mamaya palabasin ako ng waiter sa loob dahil hindi naman pala ako mag o-order ng food nila… Sige, good night!

Message Sent!

Pagka send ko ng reply ko kay Kaye, tumayo na ako para maghanap ng susuotin ko bukas. habang naghahanap ako ng masusuot ko para bukas ay narinig ko sumigaw si mama sa ibaba.

“Daniel, kakain na. Bumaba ka na rito.”

Sigaw ni mama sa ibaba.

“Sunod na po ako, may hinahanda lang po ako saglit.”

Sigaw ko pabalik kay mama sa ibaba.

Hindi na ito sumagot pa at pinagpatuloy ko na lang ang pag hahanap ko ng magandang susuotin ko para bukas.

Nung biglang may kumatok sa pintuan ng kwarto ko at naisip ko na baka si mama iyon.

“Pasok.”

Sabi ko. At agad bumukas ang pintuan ng kwarto ko. Nakatalikod ako sa may gawing pintuan ng kwarto ko kaya hindi ko nakita kung sino pumasok, baka si mama ang pumasok sa kwarto ko.

“Eto pala kwarto mo.”

Narinig ko ang boses ni Doc Hermes na parang malapit sa akin kaya napatayo ako sa gulat sabay lingon sa kaniya.

Paglingon ko ay tumama ang noo ko sa dibdib niya, pagtingala ko ay nagtama ang mga mata namin. Hawak ko ang damit na nakita ko na isusuot ko para bukas.

“D-Doc… A-ano po ginagawa niyo rito sa kwarto ko?”

Tanong ko sa kaniya. Ngumiti naman siya bago siya sumagot.

“Pinapasundo ka sa akin ni tita dito sa kwarto mo para bumaba na at kumain.”

Sagot niya sa akin.

“Diba sabi ko sunod na ako dahil may hinahanap lang ako? Tsaka bakit tita tawag mo sa mama ko? Tita mo ba siya?”

Nainis kong tanong kay Doc Hermes.

“Hindi. Kaya tita tawag ko sa mama mo ay baka mapangasawa ko someday ang anak niya.”

Ngiting ngiting sagot ni Doc Hermes sa akin.

“Excuse me? Ako? Mapapangasawa mo someday? Haha. Hell no! in your dreams na lang.”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya sabay iling.

“Haha okay lang, I-deny mo lang. Dahil sa huli… I’m 100% sure na ako mapapangasawa mo someday.”

Confident niyang sagot sa akin.

“Really Doc Hermes? Asawa agad? Eh hindi ko pa nakikilala buong pagkatao at ugali mo? parang last last month lang tayo nagkakilala tapos asawa kaagad? Haha are you high?”

Natatawang tanong ko sa kaniya.

Natigilan ako sa pagtawa nung lumapit pa ito sa akin kaya naman naramdaman ko ang pagdikit ng balat at katawan niya sa katawan ko.

“Tumawa ka lang hangga’t nais mo dahil kapag naging mag asawa na tayo, mapapalitan na iyan na puro ungol. araw-araw kitang aanakan… Mark my words!”

Seducing voice niyang sabi sa akin sabay evil smirk niya. Nag init ang pisngi ko sa sinabi niyang iyon.

“Gusto mo dito na natin gawin para naman mabinyagan itong kwarto mo. Bawat sulok nitong kwarto mo ikutin natin para kung saan ka man lumingon dito sa kwarto mo eh maalala mo baby session ginawa natin?”

Dugtong pa nitong sabi sa akin.

Naitulak ko siya ng malakas dahil hindi ko na nagustuhan ang sinabi niyang iyon.

“Bastos! Demonyo ka, lumabas ka rito sa kwarto ko ngayon na.”

Bulyaw ko sa kaniya na pagalit sabay bato ng damit na hawak ko kanina at natamaan naman siya sa mukha.

“Akala mo gusto ko gawin din iyon dito sa kwarto ko mismo? Haha in your f*cking dreams… at kung mangyari man iyan maruming iniisip mo rito sa kwarto ko, ipapa giba ko ito agad-agad para naman hindi ko maalala kababuyan ginawa mo o natin kung ginusto ko man. at kung may mabuo man dito sa loob ng tiyan ko, ipapalaglag ko agad-agad oramismo dahil ayoko magkaanak na galing sa demonyo katulad mo.”

Galit na galit kong sabi sa kaniya. Natatawa lang siya sabay iling.

“Hindi mo kayang ipalaglag ang magiging anak natin. ikaw pa? mukhang hindi mo kayang gawin at hindi ka naman mamamatay tao… baka nga gustuhin mo buntisin kita at magkaroon tayo ng maraming anak.”

Nakangiti niyang sabi sa akin.

“Don’t worry, mangyayari iyon. Baka araw-araw pa kitang pakasalan after natin araw-araw mag baby making eh.”

Dugtong pa nito.

“Walang hiya ka talaga! Bastos, lumabas ka na ngayon din dito sa kwarto ko.”

Bulyaw ko sa kaniya na malakas.

Natatawa lang siya. After niya tumawa ay nakita niya ang damit ko sa sahig malapit sa paanan niya. Dinampot niya iyon sabay inusisa ng mabuti.

“Damit mo ba ito na pang alis?”

Tanong niya sa akin. Agad naman ako lumapit sa kaniya sabay hablot ng damit ko na iyon sa kamay niya.

“Wala kang pakialam.”

Pabulong ko na sagot sa kaniya.

“May lakad ka bukas? Sino kasama mo? Saan kayo pupunta? Ano gagawin niyo?”

Tanong niya na sunod-sunod. Narindi ako kaya naman hinarap ko na siya.

“Wala ka ng pakialam doon kung sino kasama ko, saan kami pupunta at kung ano gagawin namin. Pwede? Doc Hermes? Kaya’t makakaalis ka na rito sa loob ng kwarto ko dahil nasusura ako sa pagmumukha mo.”

Pabalagbag ko na sagot sa kaniya sabay tinalikuran ko na siya at hinanda ko na lang ang susuotin ko para bukas.

Chapter 16

Daniel

Matapos namin kumain ng hapunan ay ako na nag hugas ng pinag kainan namin. Sila mama at Doc Hermes naman ay naiwan sa mesa at pinag patuloy nila ang kwentuhan nila simula pa nung kumakain kami kanina.

Maraming tinatanong si mama kay Doc Hermes patungkol sa trabaho nito, saan ito nakatira, ilan sila magkakapatid, ano kurso niya noong college at kung ano-ano pang personal na tanong.

“Eh ikaw Doc Hermes? Kailan mo balak mag asawa?”

Tanong ni mama kay Doc.

“Wala pa po akong balak sa ganyan, sobrang busy ko po sa work as a Doctor na para bang whole life ko naka laan o naka dedicate na sa mga patients ko po haha.”

Natatawang sagot niya kay mama.

“Kahit na Doc, mahirap ang mag isa sa buhay. huwag mo hahayaan na subsob ka palagi sa trabaho… Sabihin na lang natin na kontento ka na sa buhay, May maganda kang trabaho, financial stable ka na, May mga napundar ka na gamit pero nasa age ka na patanda ka na. Sino pa kaya magkakagusto niyan sa iyo? kanino mo paglalaanan mga na achieve mo sa buhay?”

Mahabang pagsasalaysay ni mama kay Doc.

Hindi nakasagot si Doc sa mga tanong ni mama sa kaniya.

“Dadating din po tayo diyan…”

Iyon na lang nasagot ni Doc kay mama.

“Eh ikaw ba? May nagugustuhan ka ba sa ngayon?”

Tanong ulit ni mama sa kaniya.

“Meron po!”

Deretsahan sagot ni Doc kay mama.

“Oh talaga? Sana iyon na yung mapangasawa mo kung ganun, isa ba sa mga pasyente mo sa hospital?”

Curious na tanong ni mama kay Doc.

“Hindi po!”

Sagot ni Doc.

“Kapwa mo Doctor ba?”

Tanong ulit ni mama.

“Hindi rin po. Pero nagtratrabaho siya sa Hospital… Actually nung unang kita ko palang sa kaniya, hindi ko na siya tinantanan na kada kilos o galaw niya? Alam na alam ko.”

Sagot ni Doc kay mama. Natigilan ako sa ginagawa kong paghuhugas ng mga pinggan dahil sa narinig ko at dahan-dahan ko nilingon si Doc sa kinauupuan nito at nahuli ko siyang nakatingin sa akin.

Lumakas ang kabog ng dibdib ko buong katawan ko nabalutan ng takot at pangamba dahil sa kakaiba ang pagkakatingin niya sa akin na para akong mahuhubaran na.

Tinapos ko na lang ang ginagawa ko sa paghuhugas at sinalang sang ko na ang mga pinag hugasan ko. Pagkatapos ay nagpaalam na ako kay mama na aakyat na ako sa itaas.

Pag akyat ko sa itaas ay sinarado ko ang pintuan ng kwarto ko at kinuha ko ang tuwalya ko para magtungo sa CR para magpunas bago matulog.

Nasa loob na ako ng banyo ng kwarto ko at nag umpisa na ako magpunas. Tiniyak ko na sarado ang pintuan ng CR ng kwarto ko habang nagpupunas ako. Malakas ang pagkakabukas ko ng gripo kaya maririnig sa loob ng CR ang malakas na ragasa ng tubig galing sa gripo.

Hindi ko naririnig ang nangyayari sa labas ng CR.

Matapos ko magbanlaw at mag sipilyo ay pinatay ko na ang gripo at kinuha ko na ang tuwalya nakasampay sa hanger para takpan ang katawan ko. Dahil nakatalikod ako sa pinto ng CR ay nagulat ako nung paglingon ko ay nakabukas na ang pinto ng CR at nakasandal doon si Doc Hermes at nakatingin sa akin.

“Aaaaaahhhhhh….”

Sigaw ko ng malakas sabay higpit sa hawak ko na tuwalya nakabalot sa katawan ko.

“D-Doc? K-kanina ka pa po ba diyan?”

Natatakot na tanong ko sa kaniya.

Nakangisi ito habang pinagmamasdan niya ako mula Paa hanggang ulo. At malagkit ang pagkakatitig niya sa akin.

“Kanina pa! Kanina ko pa pinagmamasdan ang makinis at maputi mong mga binti at hita, lalo na yung matambok mo na pwet.”

Nakangisi nitong sagot sa tanong ko.

Nanginginig ako sa takot ngayon hindi sa lamig na nanggagaling sa labas ng CR. Umurong ang dila ko at hindi ko magawang sumigaw ulit kagaya kanina at magsalita. Nawala ang lakas ko dahil sa pagkagulat.

“Relax, Daniel. Wala akong gagawing masama sa iyo ngayon. Kung meron man edi sana kanina ko pa ginawa at pinagsamantalahan na kita dito sa loob ng CR mo, pero hindi.”

Ngiting sabi niya sa akin.

“Tsaka mas lalo akong nabusog ngayon lalo na ang mga mata ko dahil sa nakita ko… Don’t worry, likod mo palang nakita ko. Pero soon, buong katawan mo na walang saplot ang pagmamasdan ko ng matagal hanggang sa ma save ko na sa memorya ko ng buong detalye ang hugis ng katawan mo pati na rin ang makinis at maputi mong balat.”

Dugtong pa niyang sabi sa akin. Nabuhay ulit ang lakas ko dahil sa mga narinig ko na sinabi niya.

“Hayop ka! Lumabas ka rito sa Kwarto ko manyakis ka!”

Sigaw ko ng malakas na pagalit sabay tulak sa kaniya. nung nakalabas na kami ng CR ay hinablot ko ang braso niya sabay hila sa kaniya palabas ng kwarto ko.

“Lumabas ka, labas!”

Galit na galit ko na sigaw sa kaniya.

“Kahit ano pang sabihin mo, hindi at hindi mangyayari ang mga binabalak o ninanais mong gawin sa akin demonyo ka!”

Galit na sabi ko sa kaniya habang kinakaladkad siya palabas ng kwarto ko. pero malakas siya at nakikipag matigasan siya sa akin na para bang pinipigilan niya sarili niya na magpatianod sa akin.

“Sabing lumabas ka eh, ano ba?”

Nanggigigil ko na bulyaw sa kaniya.

“Hindi mo ako mapapalabas ng kwarto mo dahil sabi sa akin ng mama mo ay dito ako sa loob ng kwarto mo matulog. Tsaka bakit ka ba nagagalit? Hindi naman kita pinagsamantalahan ah? Huwag ka nga over acting diyan.”

Naiinis niyang sabi sa akin.

“Wala akong tiwala sa iyo, alam ko sa isip isip mo ay gusto mo na ako pagsamantalahan pero pinipigilan mo lang sarili mo na gawin iyon sa akin. As if naman na magagawa mo iyon sa akin?”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya.

Ngumiti siya habang nakatingin sa akin habang naghahatakan kami sa braso niya.

“Wow, how do you know that na iyon ang laman ng isip ko noon pa? and how sure na hindi ko magagawa iyon sa iyo? Gusto mo bang gawin ko na iyon sa iyo ngayon para naman makita ng mama mo iyon?”

Sarkastiko niyang sabi sa akin.

“Napaka hayop mo talaga!”

Galit na sigaw ko sa kaniya sabay bitaw sa braso niya at sinampal ka siya ng malakas sa kanang pisngi niya. Nabigla siya sa ginawa ko na halos mapatumba na siya sa kinatatayuan niya.

Napahawak siya agad sa kanang pisngi niya.

Doon ko napagtanto ang ginawa ko na iyon kaya parang naglalaban ang takot at lakas sa loob ko.

“Tss… Haha, woah! talagang sinusubukan mo ako ah?”

Mahina niyang sabi habang naka ngisi sabay lapit sa akin at tinulak ako ng malakas dahilan para matumba ako na akala ko sa sahig ako babagsak pero sa kama ako bumagsak kasabay niyon ay pagpatong niya sa akin at saka niya hinawakan ang magkabilaan kong mga kamay.

“Subukan mo sumigaw, hindi ako magdadalawang isip na punitin ang tuwalya na iyan nakatakip sa katawan mo at gahasain ka hanggang sa magsawa ako sa pagbaboy sa katawan mo.”

Galit niyang bulong sa akin.

“Tang ina ka. Wala pang nakakasampal sa akin ng malakas, ikaw pa lang. Pakipot ka pang pokpok ka? Anong akala mo sa sarili mo? Babae? Mukha ka lang babae pero bakla ka parin. At ang mga baklang kagawa mo? Parausan lang namin mga lalaki kapag kailangan namin ilabas ang pagnanasa namin. Hanggang doon lang ang papel niyo sa lipunang ito.”

Pang ininsulto niya sa akin na ikinasama ng damdamin ko. Hindi ko namalayan na naiiyak na pala ako hindi lang dahil sa sitwasyon namin ngayon kundi sa mga masasakit na salitang sinabi niya sa akin.

“Kaya kung ako sa iyo? huwag ka na mag inarte pa… Alam kong bibigay ka rin eh, sa una lang masakit pero katagalan masasarapan ka rin. babayaran pa kita after. Pero mangako ka sa akin na sa akin lang iyan butas mo once na nagalaw na kita para naman hindi ako madapuan ng nakakahawang sakit na ikaw magdadala niyon at hindi ako. Naiintindihan mo ba ako?”

Dugtong pa niyang sabi sa akin. hindi ko na kayang sikmuraan pa ang mga masasakit na salitang binitiwan niya sa akin kung kaya’t nakaipon ako ng lakas at malakas ko siyang tinulak sabay tinuhuran ko ang pagkalalaki niya ng ubod lakas.

“Aaaahhhhhh p*tang ina! Arayyyyy….”

Sigaw niya ng malakas habang namimilipit sa sakit at nahulog siya sa sahig ng kwarto ko mula sa kama ko. Napabalikwas naman ako ng tayo sabay lumapit ako sa kabinet ko at may nakita akong cutter blade. Agad ko iyon kinuha sabay nilabas ko ang matalas na blade sa loob ng cutter at hinarap siya.

Tinutok ko sa kaniya yun nung makatayo na siya.

“Subukan mo lumapit, hindi ako magdadalawang isip na hiwa-hiwain iyang balat mo hanggang sa pagmumukha mong demonyo ka. At hindi rin ako magdadalawang isip na putulin iyang pagkalalaki mo at isaksak diyan sa bibig mong hayop ka!”

Galit kong pagbabanta sa kaniya habang nanginginig ako hindi dahil sa takot kundi sa galit. Nanlilisik ang mga mata ko habang patuloy ang pagtagas ng mga luha palabas sa mga mata ko.

“Kapal ng mukha mong hayop ka, kunwari ka pang hihingi-hingi ng sorry sa akin pero hindi mo naman isinasa puso ang pag hingi mo ng tawad sa akin? ang lakas pa ng loob mong insultuhin ako sa sarili ko pang pamamahay?”

Galit ko na turan sa kaniya.

“Hindi ko alam kung marami ka ng bayaran na bakla kinama at binayaran pero hindi ako katulad o kagaya sa kanila na uhaw sa pagkalalaki niyo. Hindi ako puta!”

Diin ko na sabi sa kaniya habang nakatutok sa kaniya ang matalim na blade ng cutter.

“Eto lang masasabi ko sa iyo kaya isaksak mo diyan sa hunghang mo na utak na hinding hindi ako magiging puta mo at kahit kailan…. Hinding hindi mo matitikman ang katawan ko. Matitikman mo lang ito kapag malamig na bangkay na ako. Tandaan mo iyan!”

Gigil na gigil kong sabi sa kaniya.

“Lumayas ka na sa harapan ko at sa pamamahay ko, at ayaw ko na makita iyang pagmumukha mo ni dito man sa loob o sa labas ng pamamahay ko ganun din sa hospital. Baka hindi ako makapag pigil at laslasin ko iyang leeg mo.”

Pagbabanta ko sa kaniya.

“Layas!”

Bulyaw ko sa kaniya ng malakas. Matalim niya lang ako tinitigan sabay ngisi sa akin.

“Makakain mo din iyang mga sinabi mo sa akin Daniel… Tinitiyak ko na makakain mo iyan balang araw.”

Ngisi niyang sabi sa akin.

“Hindi pa tayo tapos, kung kinakailangan idaan ka sa santong paspasan? Gagawin ko at kapag nagtagumpay ako, pinapangako ko sa iyo na hinding hindi ka na makakawala sa mga kamay ko.”

Pagbabanta niyang sabi sa akin. Sabay tumalikod na at naglakad na palabas ng kwarto ko. Nakahinga ako ng maluwag sabay napaupo ako sa gilid ng kama ko at hinang hina.

Umiyak ako ng umiyak dahil sa mga nangyari kanina.

Hindi ako makapaniwala sa mga nangyari kanina at sa mga sinabi ko na para bang may sumanib sa akin para ipagtanggol ko ang sarili ko laban sa demonyong iyon.

“Hindi ka magtatagumpay sa binabalak mong gawin sa akin Hermes. mamamatay muna ako bago mo ko magawang halayin o babuyin.”

Naluluhang sabi ko sabay kuyom ng kamao ko.

“Wala kang makukuha sa akin… Wala kang mapapakinabangan sa akin.”

Dugtong ko pa na sabi sabay punas sa mga luha sa mga mata at pisngi ko at tumayo na ako para magbihis na. Dumungaw ako sa bintana ng kaunti para tignan kung nasa baba pa siya pero hindi ko na makita ang sasakyan niya sa ibaba.

Wala na ang sasakyan niya sa ibaba kaya sa palagay ko ay Naka alis na siya. Doon na ako nakahinga ng maluwag at saka na ako nahiga sa kama ko at hindi ko na naman namalayan na lumuluha na naman ako.

Takot ako para sa kinabukasan ko kung ano ang naghihintay sa akin na mangyayari sa mga susunod na araw. Napapikit na lang ako at nagdasal sa isip ko.

Diyos ko…. Kayo na po ang bahala sa akin. Lagi niyo ako pag ingatan at ilayo sa mga taong masasama na may binabalak sa akin na hindi maganda.

Panalangin ko sa isip ko.

Chapter 17

Hermes

“Teka nga? Bakit parang nag mamadali ka naman? Mag uumpisa palang tayo Anthony. what’s in a rush?”

Inis na tanong ni Bridgette sa akin.

“Punyeta ka. Huwag ka na maraming tanong diyan, just do what I say. Suck my dck you btch!”

Iritable kong sigaw sa kaniya. Natigilan naman siya sabay luhod sa harapan ko at ginawa ang pinapagawa ko sa kaniya.

Nung maisubo na niya ang alaga ko ay hindi na ako nakapag pigil pa at hinawakan ko ang ulo niya sabay binayo ng mabilis at malakas ang bibig niya. Nabigla siya sa ginawa ko na iyon kaya pinaghahampas niya ang balakang ko gamit ang dalawang kamay niya.

(Gawk gawk gawk) (Cough)

Nabibilaukan na may kasamang ubo.

Napapikit ako at ini-imagine ko na bibig iyon ni Daniel.

Pero hindi ko magawang masarapan dahil hindi talaga siya iyon.

“

Aaaaahhhhhhh

… Fuck!”

Sigaw ko sa sakit sabay tinulak ko si Bridgette palayo sa alaga ko. Kinagat niya ang balat ng scrotum ko. Sinuri ko kaagad iyon kung nagkaroon ba ng sugat at may nakita nga ako na sugat doon na medjo malalim at unti-unti na itong nagdurugo.

“P*tang ina ka!”

Sigaw ko sa kaniya ng malakas sabay sinampal ko siya ng malakas sa kanang pisngi niya. Napahiyaw siya sa sakit at napahiga siya sa sahig.

“Look what you’ve done! Kinagat mo ang scrotum ko.”

Galit na sigaw ko sa kaniya.

“Kasalanan mo din naman ah? marahas mo binayo ang bibig ko. Anong akala mo sa akin? Lifeless na Sex doll para hindi huminga? ni hindi mo ba naisip na kinakapos ako ng hininga kanina sa ginagawa mo?”

Bulyaw niya rin sa akin pabalik. Nilapitan ko siya sabay sinakal siya ng mahigpit sa leeg niya.

“Magtataka ka pa? Haha… Hindi ba’t iyan ang gusto mo noon pa? So bakit ka pa nagtataka? Wild ang gusto mo noon pa at matagal na natin iyon ginagawa. so anong bago? hindi ba’t sanay na sanay ka sa rough and wild sex? Hindi lang sa akin kundi sa kung sino-sinong lalaki kumakana sa iyo?”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya.

“Huwag kang

umakto

na virgin pa dahil matagal ka ng maluwag at laspag. Pasalamat ka at pinag

tyatyagaan

pa kita. Ikaw itong nangungulit sa akin matagal na at ngayon na pinagbigyan ulit kita, tsaka ka pa may gana mag reklamo na parang first time natin pareho gawin ito?”

Dugtong ko pang sabi sa kaniya.

“H-Hindi ako makahinga Anthony. B-bitawan mo ako… Please!”

Nauutal at naluluhang pakiusap niya sa akin.

“Gagawin ko na ulit ang g-gusto mo, h-hindi ko na ulit gagawin yung nangyari kanina.”

Pakiusap pa niya sa akin.

“Talaga? Hindi na?”

Tanong ko sa kaniya na may halong ngisi. Tumango naman siya bilang sagot. Sakal na sakal siya ngayon at yung dalawang kamay niya ay nakahawak sa kamay ko na nakasakal ng madiin sa kaniya.

“Well… Its end here na, binigo mo ako at wala na akong gana makipagtalik pa sa iyo, Sinayang mo ang oras ko sa wala.”

Sabi ko sa kaniya sabay bitaw sa leeg niya.

“Dapat hindi na kita pinagbigyan pa or should I say….. Tinapos na kita noon pa.”

Sabi ko at sabay naglakad patungo sa mga damit ko na nakalagay sa ibabaw ng sofa. nakasalampak pa siya sa sahig at umuubo na parang binabawi ang hininga niya.

Kinuha ko naman ang coat ko na black at saka may kinuha ako sa loob ng bulsa nito.

Isang silencer gun na kulay itim.

Pagkakuha ko niyon ay nilapag ko ulit ang coat ko sa sofa at saka ako naglakad palapit kay Bridgette.

Nung nakabawi na siya ng hininga niya ay napatingala ito sa akin at nabigla siya sa nakita niya.

“H-Huwag! Please… Huwag mo ako papatayin Anthony, maawa ka sa akin.”

Mangiyak ngiyak niyang pagmamakaawa sa harapan ko.

“H-Hindi ko na ulit gagawin iyon sa iyo. H-hindi na ako mangungulit at magpapakita sa iyo. Huwag mo lang ako papatayin please.”

Pagmamakaawa niya sabay yakap niya ng mahigpit sa isa kong hita.

Yumuko naman ako at saka ko siya sinabunutan sa buhok niya.

“Sana noon mo pa ginawa iyan… Ang hindi magpakita at mangulit sa akin.. kilala mo naman ako noon pa hindi ba?”

Bulong ko sa kaniya.

“Ayoko sa lahat na kinukulit ako… Mabilis akong magsawa sa mga bagay na tapos ko na pagsawaan… Lalo na sa tao.”

Dugtong ko pang bulong sa kaniya.

“Don’t worry… matatahimik ka na rin after this.”

Bulong kong sabi. Sabay pinasok ko ang dulo ng silencer gun sa bibig niya. Hinawakan ng dalawang kamay niya ang dulo ng silencer at nakikipag matigasan siya sa akin. Pinipilit ko ipasok iyon sa bibig niya pero sinasarado niya ang bibig niya at inilalayo ng mga kamay niya ang kamay ko na may hawak na baril.

“Ibuka mo iyang bibig mo, punyeta ka!”

Sigaw ko sa kaniya ng malakas. Pero hindi niya ginawa. Mas lalo akong nainis sa tinuran niya. Akma ko siyang si-sikmuraan sana pero mabilis ang mga sumunod na pangyayari.

“Aaaaaaahhhhh… P*tang ina ka!”

Sigaw ko sa sakit at paika-ika akong napalayo sa kaniya dahil nakita kong tumatagas na maraming dugo sa kanang hita ko.

Nakita ko ang isang malaking piraso ng bubog na nakabaon sa hita ko. Binasag niya pala ang flower vase na nakapatong sa ibabaw ng single desk na malapit sa kama.

Nakasandal pala siya sa table na iyon kanina at hindi ko iyon napansin na magagawa niya. Biglang tayo siya at patakbo lumabas ng kwarto ng hotel na ito.

“Hayop ka Bridgette! Bumalik ka rito.”

Sigaw ko sa kaniya. Hubo’t hubad siyang tumatakbo palabas ng kwarto. Wala akong nagawa kundi paika-ika ako lumabas ng kwarto para sundan siya.

Hindi ko siya magawang abutan dahil sa iniinda kong kirot at sakit sa hita ko. Dumaan siya sa fire exit na agad ko naman dinaanan din. Naghahabulan kami sa hagdan pababa. Pinapaputukan ko siya gamit ang silencer na hawak hawak ko pero nakaka ilag siya.

“Bwisit!”

Inis ko na sigaw.

Nag iba siya ng daan kaya naman hindi ko na siya naabutan pa. Natigil ako sa 2nd floor ng fire exit. From 8th floor to 2nd floor. Sa bawat madaanan ko na hagdan ay may mga patak ng dugo ko.

“Bridgette nasaan ka? Alam kong nandiyan ka lang… Huwag mo na ako pahirapan pa babe haha…”

Sarkastiko na malambing kong pasigaw na sabi.

“Gusto mo ng ganitong laro? Tagu-taguan? okay… Pagbibigyan kita!”

Sabi ko sabay kinalampag ko ang apat na pintuan nung pinasok ko ang pintuan ng fire exit sa 2nd floor.

Unang pinto, binulabog ko iyon gamit ang malakas ko na sipa. Bumukas ito at bodega iyon ng mga kagamitan ng housekeeping na panlinis.

Sumunod naman na pinto ay sinipa ko rin iyon at bumukas din. Bodega ng mga lumang machine na inaagiw na ang laman ng room na iyon.

“T*ng ina ka Bridgette. Sinasabi ko sa iyo, mapapatay talaga kita kung hindi ka pa lumabas diyan.”

Galit na galit kong sigaw. Sumunod na pinto naman ay sinipa ko rin iyon at puro mga dram na plastic ang laman at mga basahan.

Lumapit ako sa sumunod na pinto at akma ko na sana iyon sisipain nung makarinig ako na may nabasag na salamin at kasabay niyon ang pag alingawngaw ng fire alarm dito sa second floor.

“Shit!”

Inis ko na sigaw. Napatakbo ako pabalik sa fire exit at nag dire-diretso na ako bumaba sa lower ground floor dahil narinig ko na ang takbuhan ng ilang guards sa floor na iyon na parang hinahabol ako.

Pagdating ko ng lower ground floor ay hinanap ko ang kotse ko. Hindi na ako nag aksaya pa ng oras kaya’t nung mahanap ko na ang sasakyan ko ay binasag ko ang window glass sa may bandang driver seat at saka ko pinasok ang kamay ko roon para buksan ang Naka lock na pintuan ng sasakyan.

Pagbukas ko ay dali-dali ako pumasok sa loob at sinarado ang pintuan ng sasakyan. Kinapa ko ang lower drawer na malapit sa manibela ng sasakyan ko dahil May duplicate key ako ng sasakyan ko pagkakuha ko niyon ay dali-dali ko pinaandar ang sasakyan at pinaharurot palabas ng parking lot ng hotel na iyon.

Nagsisisigaw ako habang nagmamaneho ako palayo sa hotel na iyon.

“Hayop ka Bridgette! Maswerte ka ngayon at hindi kita napatay. Pero tinitiyak ko sa iyo na sa muli natin pagkikita o kung saan ka man nagtatago ngayon? pupuntahan kita at agad kitang papatayin puta ka… Tandaan mo iyan!”

Galit na galit kong sigaw habang nagmamaneho.

Nung makarating ako sa bahay ko ay sa likod ako ng bahay dumaan sa gawing dirty kitchen dahil hindi ko nilo-lock ang pintuan nito sa likod.

Nung makapasok na ako sa likod ng bahay ko ay hinalughog ko ang buong bahay para lang makita ang lintik na first aid kit para gamutin ang hita ko.

Nung mahanap ko na ito ay napaupo ako sa sofa sa sala at lakas loob ko hinila palabas ang nakabaon na malaking pirasong bubog na nakabaon sa hita ko. Napasigaw ako sa sakit nung mahatak ko na iyon palabas.

Kasabay niyon ay ang pagbuhos ko ng alcohol at agua dito. Nagsisisigaw ako ng malakas sa hapdi at sakit pero nilabanan ko ang sakit na nararamdaman ko mula sa sugat ko. Matapos ko mabuhusan at kuskusan iyon ng maraming bulak na may agua ay natigil din ito sa pagdurugo. Kumuha ako ng betadine at nilagyan ko ang malaking sugat ko sa hita na halos mapiga ko na ang laman ng betadine.

Pagkatapos ay kumuha ako ng sinulid na ginagamit sa operasyon at needle nung maipasok ko na ang sinulid sa butas ng karayom ay dahan-dahan ko tinahi ang malaking sugat na iyon para magsara ito.

Kagat kagat ko ang makapal at maliit na unan sa tabi ko para hindi ako sumigaw sa sakit. Nung matapos ko na tahiin ang sugat ko na iyon ay kumuha ako ng makapal na bandage o tegaderm para takpan iyon.

Matapos ko malinisan ang sugat ko sa hita at matakpan na iyon ay doon na ako nanghina at nawalan ng malay sa sofa.

Chapter 18

Daniel

“Alam mo na ba yung balita?”

Tanong sa akin ng senior ko na si Ma’am Elvy.

“Ano pong meron ma’am?”

Tanong ko pabalik.

“Mukhang hindi mo pa nga alam, Si Doc. Anthony pinaghahanap ng mga pulis dahil sa may isinampang kaso laban sa kaniya.”

Chika na sabi sa akin ng Senior ko. Natahimik ako at wala akong masabi.

“Kaya wala siya ngayon dito sa hospital, tanging mga fellow intern na hawak niya ang nagpapakita sa mga pasyente niya kapag hinahanap siya.”

Dugtong pa nito.

“Kailan pa raw Ma’am?”

Tanong ko.

“Nung nakaraang Linggo lang.”

Sagot niya.

Naalala ko kung anong nangyari nung nakaraang Linggo. Ang pagpunta niya sa bahay namin na gamuntikan na niya ako pagbabantang gahasain.

“Balita nga sa TV magpakita na siya sa kapulisan at magbigay siya ng statement niya kung totoo ba yung isinampang kaso sa kaniya. Kase diba nagmumukha siyang guilty kapag ganun?”

Pagpapatuloy niya habang nakaharap sa desktop.

“Kaya nga Ma’am, nagmumukha lang siyang guilty kapag hindi siya nagpakita sa mga pulis.”

Sagot ko naman.

“Sino pinag uusapan niyo? Ang kaibigan ko ba na si Anthony?”

Tanong sa amin na boses lalaki. Nagulat kami pareho ni ma’am Elvy sa pagsulpot ni Doc. Louie.

Si Doc Louie ay isang Cardiologist. Kalbo siya at matangkad, gwapo at maputi. hindi uso sa kaniya magsuot ng puting coat na laging suot ng ibang doctor rito, lagi siyang naka suot ng itim na scrub suit na terno mula pang itaas at pang ibaba.

Nakatingin ito sa amin dalawa ngayon. Nandito kase kami ni ma’am Elvy sa station at hindi namin namalayan ang pagsulpot niya sa harapan ng station.

“Uhm yung pumatay sa papa ni Sir Daniel po. Diba Sir? Yun yung tinutukoy natin na pumatay sa papa mo noong 2018 at hanggang ngayon hindi pa natatagpuan kaya hindi pa maisara yung kaso?”

Alibi ni ma’am Elvy sabay lingon sa akin at mabilisan niya ako kinindatan.

“Ahh, Opo Doc. Lou.. yung suspek po sa pumatay sa papa ko yung tinutukoy namin po.”

Pagsisinungaling ko.

Tumingin ito sa akin at parang inuusisa ako kung tama ba ang sinasabi namin sa kaniya.

Hindi na ito nagsalita pa at humarap na lang siya sa laptop niya. Nauna na ako umalis at nagtungo ako sa pantry para uminom ng tubig dahil na pressure ako sa nangyari kanina.

Bigla naman pasok ni ma’am Elvy at sinenyasan ako na tahimik lang kami. Tumango naman ako at kunwaring hindi kami nagkikibuan dalawa.

Pagsapit ng 1am ng madaling araw, after ko mag rounds sa mga pasyente ko ay nagpaalam ako kay ma’am Elvy na bababa ako at bibili ako ng pagkain ko sa labas ng hospital sa may convenience store lang.

Pagbaba ko ay nasalubong ko sa hallway si Hadji. Nakita niya ako at masaya siyang lumapit sa akin.

“Uyy, kumusta? ngayon lang ulit tayo nagkita.”

Masayang bati niya sa akin.

“Eto. Okay lang naman, benign lang kami ngayon gabi. Kayo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Medjo toxic. Pero nakakaraos naman.”

Ngiting sabi niya, pansin ko nga sa kaniya sa itsura palang niya na medjo stress siya.

“Haha kaya mo na iyan, ang laki naman ng katawan mo eh.”

Natatawang biro ko sa kaniya. Bigla siyang sumenyas na nag fle-flex ng muscles niya sa kanang braso niya.

“Nako ang yabang, hahaha.”

Natatawa ko na sabi. Natawa din siya sa sinabi ko.

“Saan ka pupunta?”

Tanong niya sa akin.

“Diyan lang sa Convenience store sa labas. Bibili lang ako ng pagkain.”

Sagot ko sa kaniya.

“Sakto, doon din punta ko. Tara!”

Masayang sabi niya sa akin at saka na kami lumakad palabas ng hospital.

Pagdating namin sa Convenience store ay naghiwalay kami, nagtungo ako sa puro cup noodles at siya naman ay nagtungo sa bilihan ng ready to eat meal. Habang namimili ako ng flavor ng cup noodles na kakainin ko ay biglang may nag abot sa akin ng chocolate.

Nilingon ko naman kung sino ang nag abot nito sa akin.

Napangiti ako nung makita ko si Hadji ang nag aabot nito. Malaking Hershey’s Dark Chocolate iyon.

“Uyy mahal iyan, Huwag na lang. Sa iyo na lang yan, salamat!”

Sabi ko.

“Well, sorry… Nabayaran ko na yan sa counter eh. Binili ko talaga para sa iyo.”

Ngiting sagot naman niya sa akin.

Nilingon ko ulit siya.

“Hindi naman ako nagpapabili sa iyo ah? tsaka hindi naman ako kumakain ng ganto. Pero favorite ko ito na chocolate, paano mo nalaman na ito gusto ko?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hmmm… Maybe instinct ko lang, unang kita ko pa lang sa Chocolate na iyan alam ko na magugustuhan mo iyan.”

Sagot niya habang nakangiti.

“Tanggapin mo na, nangangawit na ako oh.”

Sabi niya, natawa naman ako sa sinabi niya.

“Salamat. Hayaan mo sa susunod, ako naman lilibre sa iyo.”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Tss… Huwag na,

siputin

mo na lang ako sa usapan natin sa itong darating na off natin. Diba hindi tayo natuloy nung nakaraan?”

Sabi niya.

Tumango naman ako dahil nga sa biglang iniba ng head ko ang schedule ko at pinapasok niya ako sa mismong off ko.

“Sige. Pupunta ako.”

Sagot ko sa kaniya.

“Promise?”

Tanong niya sabay lahad ng pinky swear na finger niya sa akin.

Nakita ko iyon at agad naman ako tumugon doon.

Pinulupot ko ang daliri ko sa kaniya at siya humigpit niyon.

“Promise.”

Sagot ko ng nakangiti. nabigla ako sa sumunod na ginawa niya, hinagkan niya ang likuran ng kamay ko. Napatingin ako sa kaniya at siya naman ngiti nito.

Pagkatapos ay may kung ano siyang isinuot sa kamay ko. Isang bracelet na kulay beige iyon at mukhang hindi siya ordinaryong bracelet na binebenta sa labas o sa mga bangketa.

Maganda ang design nito at napukaw nito ang atensyon ko sa mismong maliit na pendant ng bracelet. Crucifix na maliit iyon.

“Bagay na bagay sa iyo.”

Ngiting sabi niya nung naisuot na niya ito sa kamay ko.

“H-Hadji… P-para saan ito?”

Tanong ko sa kaniya.

“Binigay sa akin ni Bishop iyan, pasyente ko sa 7th floor. VIP patient siya doon.”

Masayang sagot niya sa akin.

“Sinabi ko na half Muslim ako at nais ko mag pa convert pabalik sa Catholic, natuwa siya sa akin kaya naman hiningi niya name ko at siya mismo ang mag

bibinyag

sa akin sa Manila Cathedral once na discharge siya.”

Sabi niya.

“And then he asked me kung may special someone ako na nagugustuhan.”

Pagpapatuloy niya.

Napakunot ako ng noo sa sinabi niya na iyon.

“Uhm… What I mean is someone na gusto kong hingian ng sorry para patawarin ako… Yun iyon.”

Sabi niya sabay naglikot ang mga mata niya.

“Then he gave me two bracelets.”

Dugtong niya.

Pinakita niya sa akin ang suot niya sa kanang kamay niya. Kulay dark brown iyon at maganda rin ang pagkakagawa at design.

“Ito yung isa na suot ko, then iyan naman yung isa na sinuot ko sa iyo. It’s a reconciliation bracelet… What I mean is forgiveness bracelet.”

Nahihiya niyang sabi sa akin. Napangiti naman ako dahil sa laking tao niya ay mukha siyang batang nahihiyang nag co-confess sa harapan ko.

Bigla ko naman siyang niyakap ng marahan na ikinabigla at ikinatigil niya.

“Matagal na kitang pinatawad Hadji, hindi ako basta-basta nagtatanim ng sama ng loob sa isang tao. I’m sorry kung hindi kita pinaniwalaan sa mga sinabi mo sa akin before, tama ka. pinag iisipan ako ng masama ni Doc. Hermes kaya dapat ako mag ingat sa kaniya.”

Malungkot ko na sabi sa kaniya. Naramdaman ko ang pagyakap niya rin sa akin pero mahigpit iyon saka pinatong niya ang ulo niya sa kaliwang balikat ko.

Nasubsob ko naman ang ulo ko sa dibdib niya na medjo matigas. Kasabay niyon ang paglabas ng ilang luha sa mga mata ko.

“Salamat at pinatawad mo ako. salamat din at naniwala ka sa akin. kahit ilang beses kong ulit-ulitin na balaan ka, hindi ako magsasawa lalo na’t kaligtasan mo ang iniisip ko.”

Malambing na mahina niyang sabi pero dinig na dinig ko iyon. Naramdaman niya yata na nabasa ko ng kaunti ang uniform niya sa may bandang dibdib niya kaya hinimas niya ang likod ko ng marahan.

Nilayo ko ng kaunti ang sarili ko sa kaniya at nakita niya na nagpunas ako ng mga mata ko.

“Sorry kung naiyak ako.”

Sabi ko.

“I know na iyakin ka aking munting Clarita.”

Sabi niya na ikinalingon ko sa kaniya.

“Clarita?”

Takang tanong ko.

“Yup, Clarita. Aking munting Maria Clara.”

Sagot niya na nakangiti.

“And I’m your Crisostomo Ibarra na handa ka lagi iligtas at protektahan.”

Seryoso niyang sabi sa akin. Naramdaman ako ng pagkailang at pagkabilis ng tibok ng puso ko kasabay na pagtaas ng mga balahibo ko sa katawan.

“A-Ang OA mo ah..”

Sabi ko at natawa ako ng kaunti. Saka ako tumalikod sa kaniya pero bigla niya ako niyakap sa likod sabay amoy sa buhok ko.

“OA na kung OA. Pero tandaan mo sinabi ko, iingatan at pro-protektahan kita… Para sa iyo, gagawin ko.”

Malambing at pabulong niyang sabi. Nakaramdam ako ng panlalambot ng mga tuhod ko at naramdaman ko rin ang matipuno niyang braso nakapulupot sa tyan ko.

Hindi ko napansin na napapikit ako at nararamdaman ko ang init ng katawan niya na nakadikit sa katawan ko at tila ba nakahanap ako ng munting kapayapaan at kaligtasan sa Piling niya.

“Huwag mo iwawala iyang bracelet na iyan ah, may basbas na iyan ni Bishop. it suits for you dahil madasalin ka at malapit ka sa Diyos kaya bagay na bagay sa iyo iyan. Lagi mo din ako isama sa mga prayers mo okay?”

Sabi niya sa akin. Tumango naman ako.

“Hindi mo na kailangan sabihin iyan pa sa akin, dahil kasama ka na rin sa mga taong malapit sa buhay ko na lagi kong ipinagdarasal na ilayo sa kapahamakan at sa mga taong masasama.”

Sagot ko sa kaniya. Ngumiti siya bilang sagot sa sinabi ko.

Matapos kami makabili ng pagkain namin ay nakalabas na kami ng Convenience Store. Natanaw ko ang itaas ng Hospital na kung saan ay ginagamit ang lugar na iyon para sa event ng hospital.

“Gusto ko pumunta roon at kumain.”

Sabi ko sa kaniya sabay turo ko.

“Sa rooftop ng hospital?” tara! Punta tayo doon.”

Sabi niya sa akin.

“Baka may guard na nagbabantay doon.”

Sabi ko naman.

“Wala. ganitong oras, wala na nagbabantay diyan.”

Sabi niya naman. Kaya naman ay nagtungo kami roon gamit ang fire exit na hagdan. Medjo nakakahingal lang pero success naman dahil nakapunta kami kaagad doon.

Pagbukas niya ng pinto ay sumalubong sa akin ang ang magandang tanawin. maraming halaman at bukas lahat ng ilaw doon.

Para kang nasa parke na may kainan. Maraming halaman na pinalamutian ng mga ilaw na nakasabit sa iba’t-ibang poste at sa ibang puno. Kaya naman nagbibigay liwanag siya sa buong paligid kaya kitang kita mo ang kabuuan nito.

“Ang ganda!”

Bulalas ko.

“Oo maganda nga, pero mas lalong gumanda nung narito ka na.”

Sabi niya mula sa likod ko.

Nilingon ko siya at nakangiti siya sa akin.

“Lagi ako pumupunta rito kapag na stress ako sa duty, nakakaramdam ako ng kakulangan sa lugar na ito na parang may kulang sa lugar na ito na hindi ko mawari kung ano iyon.”

Paglalahad niya.

“Pero ngayon, alam ko na kung ano o kung sino ang kulang.”

Sabi niya sabay naglakad siya palapit sa akin.

“Ikaw.”

Dugtong niya. Napatitig ako sa mga mata niya at ganun din siya sa akin.

Hinawi niya ang ibang takas na buhok ko sa noo ko dahil medjo mahangin dito sa rooftop ng hospital.

Kasabay niyon ay ang pagdikit ng mga labi namin. Siya ang kusang humalik sa labi ko at hindi ko napansin iyon dahil sa mabilis na pangyayari at kasabay niyon ay ang pagpikit ng mga mata ko.

Ramdam ko ang malalambot niyang labi na nakadikit sa labi ko, ang hininga niya na amoy panglalaki. At higit sa lahat ang ingay ng tibok ng puso ko na naririnig ko sa katahimikan ng gabing ito.

Mabilis siyang kumalas sa paghalik sa labi ko. At saka niya ako tinignan kung ano magiging reaction ko.

“I’m sorry… N-nadala lang ako sa nararamdaman ko kaya nahalikan kita ng hindi ko sinasadya.”

Malungkot niyang sabi sa akin.

“Tara na. Bumaba na tayo baka bumalik yung nagbabantay dito.”

Sabi niya sabay tumalikod sa akin at nauna na siya naglakad papasok sa loob. Naiwan akong nakahawak sa labi ko dahil dama ko parin na para bang nakadikit ang malalambot niyang labi sa labi ko.

• Sorry kung late UD si Awtor

huhu

, nag swimming kase ang

ferson

sa beach eh.

Chapter 19

Hadji

“Hadji, okay ka lang?”

Tanong sa akin ni Fatima. Kapwa ko rin Muslim pero siya, purong muslim siya at kagaya ko rin ay RT din.

“Oo, ayos lang ako. May iniisip lang ako.”

Sagot ko sa kaniya. Palinga-linga siya sa paligid kung may tao at sabay kuha ng upuan sa di kalayuan sa kaniya at inilapit sa akin.

“Hoy, nakita kita kanina na kausap mo yung crush mo diyan sa may lobby ng hospital.”

Sabi niya sa akin na pabulong. Nandito kami ngayon sa pantry at kumakain. Tanging kaming dalawa lang nandito ngayon.

“So iyon ba ang nagpapagulo sa isipan mo ngayon?”

Tanong niya sa akin na parang nanunukso.

“O may iba pa? Tell me lover boy.”

Pang asar niyang sabi sa akin.

“I kissed him.”

Sagot ko sa kaniya.

“What!!!”

Pasigaw niyang sabi na gulat na gulat. Mabilis ko tinakpan ang bibig niya.

“Ikaw talaga, ang ingay ingay mo. Hindi kalang maingay, madaldal ka rin.”

Paninita ko sa kaniya. Inalis naman niya ang kamay ko at nagtitili na walang boses.

Pinipilit niyang sapakin ang plastic na table namin pero hindi niya dinidiin ang kamao niya sa table mismo. Nagpipigil siya.

“Shit! Shit.. ang galing mo bro.”

Sabi niya na kinikilig.

“Hindi ko naman sinasadya na halikan ko siya, aaminin ko na mali yung ginawa ko kase nadala ako sa nararamdaman ko nung magkasama kami kanina.”

Sagot ko na mahina.

“Gagi, wala ka ginawang masama. Natural lang iyon sa isang tao na kapag nadala ka sa nararamdaman mo, magagawa mo talaga yun.”

Sabi naman niya sabay subo ng kutsara na may laman na kanin habang nakatingin sa akin. Samantala naman ako ay humihigop ng kape.

“Anong reaction naman niya?”

Tanong niya sa akin.

“Hindi ko na hinintay kung anong sasabihin niya, tinakbuhan na ako ng lakas ng loob eh. Nahiya na ako tignan siya after ko gawin iyon sa kaniya.”

Sabi ko.

“Aray!!!”

Sigaw ko sa sakit sabay kamot sa ulo ko.

Binatukan niya ako ng kutsara niya sa ulo ko.

“Buang ka talaga. after mo halikan? Iiwan mo basta-basta?”

Inis niyang tanong sa akin.

“Masisisi mo ba ako kung tinakasan na nga ako ng lakas ng loob ko para hintayin ko kung ano reaction niya?”

Inis ko na tanong sa kaniya.

“Ah-uh.. (sabay wave ng isang daliri niya sa harapan ko na parang mali ang panga-ngatwiran ko) mali ang excuse mo.”

Sabi niya sa akin.

“Umayos ka nga, para kang lalaki na walang balls.”

Sabi niya sabay irap niya sa akin.

“Dapat hinintay mo magiging reaction niya, ano kaya yun? After mo halikan, iiwan mo na lang ng basta-basta dahil tinakasan ka ng lakas ng loob mo? Ganun ba? hindi ka man lang nagpaliwanag sa kaniya after mo gawin iyon? Ni hindi mo man lang ba naisip na baka binastos mo siya?”

Marami niyang tanong sa akin. Natahimik naman ako.

Oo mali ang ginawa ko dahil nadala ako sa nararamdaman ko kanina sa kaniya. Mali rin ang ginawa kong pag iwan sa kaniya sa itaas after ko siya halikan. nakaramdam ako ng pagkayamot sa sarili ko at mas lalo pa akong nahihiya magpakita sa kaniya ngayon o mamayang uwian after duty.

“Hindi ko alam gagawin ko.”

Namro-mroblema kong sabi sa kaniya.

“Be a man with balls.”

Sagot naman niya sa akin.

“Simple lang, balikan mo siya o di kaya hintayin mo siya sa labas mamaya. Magpaliwanag ka sa kaniya, magsabi ka ng totoo kung bakit mo iyon nagawa, huwag ka basta-basta lang aamin ng feelings mo sa kaniya. Baka kase isipin niya na hindi pa kayo gaano magkakilala pero nahulog na loob mo sa kaniya? Ang bilis naman.”

Paliwanag niya sa akin.

“Tama ka naman, mabilis akong nahulog sa kaniya. Love at first sight? I guess.”

Sabi ko.

“Basta. Gawin mo kung ano sinabi ko sa iyo kanina. ipaliwanag mo sa kaniya yung ginawa mo na iyon at humingi ka ng sorry, okay na yung nagkaayos na kayo. pero yung ginawa mong paghalik sa kaniya, tapos iniwan mo pa siyang Clueless kung bakit mo iyon nagawa sa kaniya. Ayy ewan ko na lang? baka na naman hindi ka naman niya pansinin niya sige ka.”

Sabi niya.

“Sa susunod kase huwag ka basta-basta magpapadala sa nararamdaman mo. Matuto ka magtimpi at magpigil, nasa tamang panahon ang mga iyan. Paano kung ang nararamdaman niya para sa iyo is hanggang friends lang? Tapos hinalikan mo pa siya? Edi parang ikaw na rin ang sumira sa pagiging magkaibigan niyo na parang siya na rin ang bumubuo niyon? Diba?”

Dugtong pa niya.

“Nawala tuloy kilig ko nung malaman ko na iniwan mo siya after mo siya halikan… Kakainis ka!”

Sabi niya sabay inom ng tubig at irap sa sakin.

Nakaramdam ako ng sobrang pangongonsensya sa ginawa ko na iyon kanina.

“Basta, gawin mo kung ano sinabi ko sa iyo agad. Bago pa mag FO o NSRO na kayong dalawa.”

Sabi niya. Napakunot ako ng noo sa sinabi niya.

“NSRO? ano yun?”

Tanong ko sa kaniya.

“Not Sure Relationship-Over. Hahaha”

Natawa niyang sabi sa akin. nagtaka naman ako sa sinabi niya.

“Ibig sabihin niyon, ikaw sure ka sa nararamdaman mo sa kaniya pero hindi niya alam. siya naman naguguluhan siya sa pinapakita mo, ang alam niya friends lang kayo pero dahil sa ginawa mong pag kiss sa kaniya. Eh hindi na niya alam kung friends ba ang pinapakita mo sa kaniya o iba na. kaya NOT SURE RELATIONSHIP-OVER.”

Pag i-explain niya.

“Hanep, ang expert mo naman… talino mo sa mga ganyan ahh.”

Sabi ko sa kaniya.

“Wala pang nag imbento niyan, ako palang. Hahaha”

Natatawa niyang sabi.

After niya kumain ay nag ligpit na siya ng kinainan niya at saka nagpaalam na siya sa akin.

Naiwan lang ako sa pantry na naguguluhan kung tama ba na hintayin ko siya sa labas mamaya at ipaliwanag ko sa kaniya kung ano yung nagawa ko na iyon?

Baka naman magtanong ulit siya kung para saan naman ang halik na iyon kung irason ko na nadala lang ako sa nararamdaman ko para sa kaniya. Ano naman ang isasagot ko kung ganun?

Hindi naman ako pwede umamin ng nararamdaman ko para sa kaniya baka malito siya sa akin, bago pa lang kami magkaibigan pero hinalikan ko na siya agad at isipin niya na may gusto na kaagad ako sa kaniya.

Ayy ewan.. hindi ko alam.

“Bahala na. papaliwanag ko sa kaniya kung bakit ko nagawa iyon, pero kung pigain man niya ako kung ano ba talaga nararamdaman ko para sa kaniya Baka mapaamin ako ng wala sa oras.

Hayst

, ewan.”

Bulong ko na sabi.

Matapos ang 12 hours duty namin ay dumating na ang mga pang umaga na duty, nag endorse na kami sa kanila kung ano mga pending na gawain na gagawin ngayong umaga.

And after niyon ay nag paalam na ako sa mga seniors ko. After ko mag punch ng finger ko sa biometrics para mag out ay hinintay ko siya sa labas mismo ng hospital. Palinga-linga ako sa loob ng hospital baka nasa groundfloor na siya ngayon.

Ilang minuto ako naghintay sa bench at ilang minuto lang din ay nakita ko na siya kalalabas niya lang ng elevator at napansin ko na parang mugto ang mga mata niya na parang katatapos niya lang umiyak.

Naiba bigla ang nararamdaman ko, ang kaninang kinakabahan na nararamdaman ko kung paano ako magpapaliwanag sa kaniya kung bakit ko siya hinalikan kagabi ay ngayon napalitan ng pagtataka.

Napatayo ako sa kinauupuan ko at hinintay siya makalabas dito kung nasaan ako naghihintay sa kaniya. Nung makita ko na siya naglalakad palapit sa kinaroroonan ko ay ako na mismo ang lumapit sa kaniya na ikinagulat niya.

“Daniel may problema ba? Ayos ka lang? Bakit namumugto ang mga mata mo?”

Nagtataka at nag aalala kong tanong sa kaniya.

Iniwasan niya ako at naglakad siya palayo sa akin. Nakaramdam ako ng pagkagulo sa isip ko pero hinabol ko parin siya. Nasa May parking lot na kami ng hospital at walang gaanong tao roon ngayon.

Nung naabutan ko siya ay bigla ko hinawakan ang kamay niya at paharap ko siyang pinaharap sa akin.

“Daniel ano ba? May problema ba? bakit parang katatapos mo lang umiyak? Please… Mag sabi ka sa akin.”

Nag aalala kong tanong sa kaniya.

Bigla niya ako niyakap at hagulgol siyang umiyak sa dibdib ko ngayon.

“H-Hadji, i-ilayo mo na ako dito… p-pakiusap.”

Pahikbi-hikbi niyang sabi sa akin. Nakaramdam ako ng lungkot at kirot ngayon dahil sa nakikita ko siyang umiiyak sa hindi ko malaman kung anong dahilan.

Niyakap ko siya pabalik at hinimas himas ang likod niya para mapatahan siya.

“Tara na, aalis na tayo. uuwi na tayo!”

Pag alo ko sa kaniya. ini-angat niya ang mukha niya sa akin at kitang kita ko ang pagdaloy ng mga luha niya sa mga mata niya.

hindi man lang niya masabi sa akin kung bakit siya umiiyak ngayon ay parang sinasaksak ang puso ko ngayon dahil sa nakikita kong sakit at lungkot sa mga mata niya. Ayoko siyang nakikitang lumuluha o umiiyak.

Gusto ko siyang nakikitang masaya at nakangiti. bagay sa maamo niyang mukha ang masaya at nakangiti. Pero ang lumuha?.

Hinawakan ko ang pisngi niya at pinunasan ng daliri ko ang mga luha sa mga pisngi niya. Sabay hinawakan ko siya sa kamay niya at hinila ko siya palabas ng parking lot at naglakad na kami ng mabilis palayo sa hospital na iyon.

Nag para ako ng jeep at saka kami sumakay doon.

“Ayoko munang umuwi sa amin, ayoko makita ako ni mama na ganito ako na umiiyak… Ikaw na bahala sa akin kung saan mo ako nais dalhin, alam kong ligtas ako sa piling mo.”

Malungkot niyang sabi sabay tukod ng ulo niya sa kanang balikat ko.

Pinulupot ko naman ang kanang braso ko sa tagiliran niya.

“Huwag ka mag alala… Ligtas ka talaga sa akin, hindi kita sasaktan ni pababayaan man.”

Bulong ko na sabi sa kaniya.

Nagbayad ako ng pamasahe namin. Iuuwi ko siya sa condo ko ngayon.

Ilang minuto pa ay nakarating na kami sa condominium building kung nasaan ang condo ko malapit sa Boni Station ng MRT3

Pagbaba namin ng jeep ay hawak hawak ko ang kamay niya.

para siyang bata na sumusunod lang sa akin at hindi pala tanong kung nasaan kami. Pagpasok namin sa loob ay nagtungo na kami sa elevator. Pagpasok namin sa elevator ay pinindot ko na ang floor number 15.

Pagdating namin sa 15th floor ay hinila ko na siya palabas ng elevator at naglakad na kami sa hallway. Nung nasa tapat na kami ng pintuan ng condo ko ay nilabas ko sa bulsa ng bag ko ang susi ng condo ko.

Binuksan ko na ang pintuan ng condo ko at saka na kami pumasok sa loob. Sinarado ko na ang pinto samantalang siya ay nakatayo at pinagmamasdan ang paligid ng condo ko.

“Nasaan tayo?”

Tanong niya sa akin.

“Sa condo ko.”

Sagot ko sa kaniya. Nilingon naman niya ako at nginitian ko siya.

“A-Akala ko ba nag d-dorm ka?”

Tanong niya sa akin.

“Hindi totoo iyon, nag lie lang ako sa iyo niyon. Pero ito talaga ang totoo, sa condo ako nakatira. hindi ako nangungupahan dito, Condo ko talaga ito.”

Sagot ko sa kaniya sabay naglakad ako patungo sa fridge para kunin ang pitsel sa loob at magsalin ng tubig sa baso. Pagsalin ko ng tubig na malamig sa baso ay naglakad ako palapit sa kaniya at saka ko inabot ang baso na may laman na malamig na tubig.

“Uminom ka muna, kanina ka pa umiiyak.”

Pag aalala ko sa kaniya. Tinanggap naman niya ang basong nasa kamay ko at saka umupo sa malaki at malambot ko na sofa. At saka uminom ng tubig. Naubos niya ang tubig na malamig sa baso kaya kinuha ko iyon sa kamay niya.

“Want more?”

Alok ko. Tumango naman siya. Naglakad ako papunta sa pitsel at nagsalin ulit ng malamig na tubig sa baso.

Lumapit ako kaagad sa kaniya at saka inabot ko sa kaniya ang basong may laman na malamig na tubig.

Naubos niya ulit iyon at saka nilapag ang baso sa ibabaw ng maliit na glass table sa harapan niya. Umupo naman ako sa tabi niya pagkatapos.

“Tell me what happened?”

Seryoso kong tanong sa kaniya.

Nilingon niya ako at saka siya napayuko.

“Nag message si Doc. Hermes sa Head Nurse namin. At ang sabi niya sa message, kasabwat daw niya ako sa pagtatangka sa buhay ng current girlfriend niya na si Bridgette.”

Mahina at basag niyang boses na sabi niya sa akin.

“Hinusgahan nila ako at para akong nasa court room at pilit nila ako pinapaamin na totoo yun.”

Dugtong niya na sabi sa akin at naiyak na naman ulit siya. Nakaramdam ako bigla ng galit hindi dahil sa ginawa ng mga kasama niya sa floor nila. Kundi sa hayop na Doctor na iyon.

Niyakap ko siya ng mahigit at saka ko siya pinapatahan.

“Tahan na. Hindi totoo iyon, huwag ka magpadala sa sabi-sabi ng doctor na iyon sa iba para masira ka niya sa iba. naghahanap lang siya ng kasabwat niya sa kasalanan ginawa niya… Ako, ako magpapatunay na hindi iyon totoo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Patawarin ako ng Diyos sa gagawin ko sa kaniya pag nagkataon na nagkita kami. lalagutan ko siya ng hininga sa mga kamay ko mismo.”

Dugtong ko na sabi sa kaniya. Tinulak niya ako at saka niya ako hinarap.

“Huwag mo gagawin iyan… Makinig ka sa akin, huwag na huwag mo gagawin iyan okay? Huwag mo gagawin ang pumatay ng tao. Naiintindihan mo?”

Nangangalit niyang sabi sa akin.

“Mangako ka sa akin Hadji, hindi ka papatay. Nag kaka intindihan ba tayo?”

Naluluha niyang pakiusap sa akin. Napabuntong hininga ako sa sinabi niya.

“Pangako. Hindi ako papatay…. pero kung mas matindi pa ang gagawin o ginawa niyang masama sa iyo? kakalimutan kong nangako ako sa iyo ng ganito. Mapatay ko lang ang hayop na iyon.”

Matalim at malamig kong sagot sa kaniya.

Chapter 20

Daniel

“Ayos lang ba yung damit na pinahiram ko sa iyo?”

Tanong niya sa akin. tinignan ko naman sarili ko sa salamin. Malaki sa akin yung t-shirt niya na kulay plain white na may design na super Mario. Pinahiram niya rin ako ng short na black na maliit na parang boxer na sa kaniya pero sa akin hanggang hita lang.

Pinahiram niya rin ako ng perdible para ma i-pin ko yung short na iyon at hindi ako mahubaran.

“Okay na ito. Comfortable ako sa suot na ito.”

Sagot ko naman.

Nilingon ko naman siya, nasa tapat siya ng cabinet niya na malaki at nakita ko siyang nagsusuot siya ng plain na white na sando, nakasuot na siya ng jersey short na black.

Bigla ko inalis ang paningin ko sa kaniya kase nakita ko ang abs niya na anim. at yung chest niya na umbok na pareho pati narin ang nipple niya na brown na brown. Pinoy na Pinoy ang kulay.

“Patingin nga?”

Sabi niya. Napakurap ako at saka bumuntong hininga sabay harap sa kaniya.

“Cute mo tignan diyan.”

Compliment niya habang nakangiti.

Hindi ako makatingin sa kaniya kase naiilang ako ng kaunti.

“S-Salamat.”

Sagot ko naman.

“Namumula ka yata? Anong problema?”

Tanong niya sa akin.

“Ha? Ahh hindi… naiinitan lang ako.”

Sabi ko sabay tumalikod sa kaniya at naglakad patungo sa malaking bintanang salamin at pinaypay ko ang kamay ko.

“Mainit? Naiinitan ka? Wait, check ko lang yung aircon baka mahina.”

Sabi naman niya.

Napansin ko yung aircon sa bandang itaas sa gawing kanan ko malapit sa malaking bintana kung nasaan ako. napalunok ako ng laway ko.

Lumapit siya sa aircon sabay taas ng kamay niya, tinapat ang kamay niya sa labasan ng hangin nito. Sabay may kung ano’ng in-adjust sa pindutan nito.

“Ayan? Okay na ba?”

Tanong niya sabay lapit sa akin kung nahahanginan sa gawi ko.

Tumalikod naman ako nung nakalapit na siya sa akin. Naramdaman ko ang presensya niya na malapit sa likod ko, naramdaman ko din ang buga ng aircon sa gawi ko kaya nalamigan na rin ako.

Pero napalitan iyon ng buga na medjo mainit na hangin kaya nilingon ko kung bakit medjo mainit na hangin ang naramdaman ko. Pero pagkalingon ko ay nabungo ako sa matipuno niyang dibdib.

“Ayyyy…”

Sabi ko at kamuntikan akong matumba pero hinawakan niya ng mabilis ang braso ko para hilain niya ako patayo.

Hindi ko ma-imagine na nakatayo pala siya sa likod ko at nakaharap siya sa likod ko, ang akala ko ay sinusuri niya kung tatama ba ang buga ng hangin ng aircon sa gawi ko.

“Ayos ka lang?”

Tanong niya sa akin habang hawak niya ang magkabilaan ko na braso.

Nakatingin lang ako sa kaniya at ganun din siya sa akin.

“A-Ayos lang ako. S-salamat..”

Sagot ko sa kaniya.

“Hmmm… Pansin ko parang iniiwasan mo ako ng tingin simula pa kanina? Haha may problema ba sa akin?”

Panunukso niyang tanong sa akin.

Shet. Nalaman niya yun?

Sabi ko sa isip ko.

Gawa ka alibi, bilis!

Utos ko sa isip ko.

Real quick nag kurba ang isa kong kilay pataas.

“P-Pinagsasabi mo diyan?”

Pagkukunwari ko na tanong sa kaniya.

“Ahh maybe sa suot ko.”

Sagot niya sabay tingin niya sa suot niya.

Paano ba naman kase? Medjo fitted yung suot niya na sando na plain white kaya medjo bakat gaano yung 6 pack abs niya at yung chest niya pati nipple sa manipis na tela ng sando.

“Naaakit na ba kita? pinagpapawisan ka ng malamig.”

Panunukso niya in a serious voice.

“Hadji? Hindi ako natutuwa.”

Sabi ko sa kaniya.

“Baka gusto magalit ulit ako sa iyo? o baka naman gusto mo ako umalis dito sa condo mo?”

Pagbabanta ko.

“Hahahaha… I’m joking lang.”

Sagot niya na natatawa. Marahan niya binitawan ang magkabilaan ko na braso.

Kaya naman nakahinga ako ng maluwag.

Tumalikod na siya sa akin at nagsimula na siya maglakad palayo sa akin.

“Kahit hindi mo sa akin sabihin, nababasa ko sa expression ng mukha mo. maputi ka at makinis ang balat mo kaya mabilis ka mamula, and beside… pinagpapawisan ka kahit naka high level na yung aircon ko rito.”

Sabi niya sabay lingon sa akin at nakangiti pa siya.

I crossed my arms habang nakatingin ako sa kaniya at naka poker face.

“Don’t worry, ikaw pa lang ang unang nakakita sa body ko. Feel free to touch this, hindi ako papalag.”

Panunukso at pang aasar niya sa akin.

“Sapak gusto mo?”

Inis ko na tanong sa kaniya.

“

WHAHAHAHAHAHA

..”

hagalpak niya ng tawa papuntang kitchen.

Napairap ako sa kawalan sabay lingon sa malaking bintanang salamin sa likod ko. Hindi ko namalayan na napapangiti ako ngayon.

Tanaw na tanaw ko ang kabuuan ng BGC. Matatayog at matataas na mga building, sumikat na si haring araw sa labas at parang mag tatanghali na dahil tumitirik na ang init at sinag ng araw sa labas.

Nilibot ko naman ang paningin ko sa loob ng condo unit niya. Kulay gray ang buong pader, minimalist ang design. Simple lang pero maganda at maaliwalas sa paningin.

Amoy na amoy ko ang pabango na pang lalaki sa buong loob nitong condo unit niya. hindi matapang sa ilong, sakto lang at hindi nakakasawa amuyin. Amoy Arctic ocean na flavored at medjo malamig sa ilong.

Napadako ang tingin ko sa set ng desktop niya. Black ang table setting nito kung saan nakalagay ang malaking desktop na gawa ng iPhone o apple.

Kulay gray iyon, puti ang mouse nito na wireless at keyboard na malapad at malaki na kulay gray.

Lumapit ako sa parang gamer chair na nakatapat sa table setting ng PC niya. kulay black ito at malambot hawakan. hindi ko maiwasan amuyin din ang sandalan nito at napapikit ako dahil mas dito ko naamoy ng maayos ang pabango na kumakalat sa kabuuan ng condo unit niya na kumakalat sa hangin.

Ang bango…

Sabi ko sa isip ko.

Matapos ko iwan ang table setting ng PC niya ay nilingon ko naman ang kitchen kung saan nandoon siya, hindi niya ako tinitignan kung ano ginagawa ko ngayon kaya nilingon ko naman ang pinto na malapad at malaki na kulay black sa harapan ko ngayon.

Curious ako kung ano ang nasa likod ng pintuan na iyon kaya dali-dali kong nilapitan ang pinto, nung nakalapit na ako sa pinto at hinawakan ko kaagad ang pihitan o seradura ng pintuan at saka ko pinihit pabukas.

Dahan-dahan ko binuksan ang pintuan iyon at bumungad sa akin ang malaking bedroom. Parang master bedroom siya, napako ang atensyon ko sa malaki at malapad na kama.

Kulay black na comforter na kumot, dalawang black na pillow case na bumabalot sa malaki at malapad na unan at yung bed sheet nito na black din.

“Wow… Ang laki ng higaan niya.”

Mahina kong sabi. Habang mangha na mangha ako sa nakikita ko.

Hindi lang iyon ang napansin ko, sa bandang gawing kaliwa ay meron din akong nakita na table set ng PC din. ang pagkakaiba nga lang ay sa taas ng PC ay may nakapatong na black na printer.

Sa gawing kanan naman ay doon naka pwesto ang isa pang malaki at malapad din na cabinet na kulay black. Ibang iba sa cabinet na nasa labas na kung saan siya kumuha ng damit kanina panghiram sa akin.

Hindi kalayuan sa Cabinet ay ang isang malaking bintanang salamin na tinatakpan ng blinds curtain na kulay black din. Gumagana din ang aircon sa loob ng bedroom niya nakadikit ito sa pader sa may bandang itaas.

Amoy na amoy ko rin ang pabango dito sa loob ng bedroom niya.

“Meow…”

Napatingin ako sa paanan ko at nakita ko ang isang pusang gray at black ang fur, makapal at mahahaba ang balahibo nito. Nakaupo ito sa sahig at nakatingin sa akin.

“

Waaahhh

ang cute…”

Natutuwa kong sabi sabay nilapitan ang pusa na iyon.

Hindi siya mailap o takot sa akin kahit ngayon lang niya ako nakita. nag paamo kaagad ito sa akin, bigls itong sumampa sa mga hita ko kaya naman napaupo na ako sa sahig habang nakaipit ang kalahati ng katawan ko sa pintuan ng bedroom niya.

Sobrang lambot at makapal ang mga balahibo nito. Inaamoy niya ang daliri ko sa kamay at saka niya iyon dinidilaan.

“That’s Milo. My security cat.”

Napalingon ako sa likuran ko at nakita ko siyang nakatayo di kalayuan sa akin habang pinupunasan niya ang basang kamay niya gamit ang towel na maliit.

“Ang cute niya, anong breed niya?”

Tanong ko sa kaniya sabay lipat ng atensyon ko sa pusa niya.

“Persian Cat.”

Sagot niya.

Naririnig ko ang malakas nitong pag purr sa lap ko habang hinihimas-himas ko ang balahibo nito.

“3 years old na iyan. Lalaki iyan actually, masungit iyan pagdating sa akin. pero see? malambing siya sa iyo kahit ngayon ka palang niya nakita. It means he likes you.”

Sabi niya.

“Baka pinapagutom mo kaya masungit siya sa iyo?”

Tanong ko.

“Nope. laging may laman ang

pakainan

niya. siguro nag sasawa na siya sa pagmumukha ko hahaha..”

Natatawa niyang biro.

“Wala ka bang balak na hanapan siya ng kapartner? I mean Persian cat din pero babae?”

Tanong ko sa kaniya.

“May balak naman pero lalaki ang gusto niya kagaya niya.”

Sagot niya. Napakunot ako ng noo sabay lingon sa kaniya.

“Ha? ano bakla pusa mo?”

Tanong ko.

“Hahaha hindi… what I mean is gusto pa niya ng isa pang amo na lalaki kagaya ko.”

Natatawa niyang sabi.

“At mukhang nakita na niya iyon sa iyo.”

Dugtong niya na mahina pero narinig ko.

“Milo, come here.”

Tawag niya sa pusa niya. Tumalon ito paalis sa lap ko at tumakbo palapit sa kaniya. Nung nakalapit na ito sa kaniya ay yumuko siya at binuhat niya ang pusa niya.

“Do you like Daniel as your new amo?”

Tanong niya sa pusa niya.

“Meow…”

Sagot ng pusa sabay dinilaan ang pisngi ni Hadji.

Napangiti ako sa nakita ko.

“See he likes you, gusto ka rin niya maging amo.”

Nakangiti niyang sabi sa akin.

“May usapan kami nito ni Milo.”

Sabi niya pa.

“Ha? Anong usapan niyo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Usapan namin na kapag may dinala akong tao rito na lalaki at nagustuhan niya agad kahit hindi pa niya ito kilala, it means siya ang mapapangasawa ko someday.”

Pag explain niya. Unti-unti nawala ang ngiti sa mga labi ko sa narinig ko at napako lang ang tingin ko sa kaniya.

“I’m not joking.”

Lingon niyang sabi sa akin.

“No you’re not. Right?”

Sabi ko.

“Yes, I am.”

Sagot naman niya.

“Seryoso ka? Pusa mo ang mag de-decide kung sino mapapangasawa mo soon?”

Tanong ko sa kaniya. Medjo kinabahan kase ako.

“Oo nga, bakit ba ayaw mo maniwala?”

Tanong niya sa akin.

“So it means…..”

Putol kong sabi sabay pako ng atensyon ko sa pusa niya.

“Your my soon to be wife…”

Sabi niya.

“Eh? Haha you’re kidding right? hindi lang ako unang nakapunta dito diba? For sure may mga nauna pa sa akin. Aminin mo?”

Pag de-deny ko sa sinabi niya.

“Ikaw pa lang ang unang dinala ko rito,  kahit isa man sa mga katrabaho ko sa pulmo dept. Wala pa akong dinadala ni isa sa kanila rito, tanging ikaw pa lang.”

Sabi niya in a serious voice.

“P-pero…”

Nauutal kong sabi.

“It’s okay, I know na hindi pa ito ang tamang panahon para pag usapan ang bagay na iyan sa future at hindi ka pa handa. Me too… I’m not ready for this, pero yung usapan namin ni Milo? totoo iyon.”

Sabi niya sabay binaba ang pusa niya sa sahig.

“Hindi kita pipilitin na mag pakasal ka sa akin. ako rin, ayaw kitang pilitin. pero sa takdang panahon… whether you like it or not, mag pro-propose ako sa iyo. Sana, ready ka na.”

Malambing na seryoso at parang umaasa niyang sabi niya sa akin.

“Shall we eat? Lumalamig na yung pagkain na niluto ko.”

Sabi niya sa akin na parang iniba na niya ang usapan.

Hindi ako makasagot o makapag salita ngayon. Ang iniisip ko ay sana nagbibiro lang siya pero totoo… Totoong totoo iyon, nakikita ko sa mga mata niya at sa boses niya na hindi niya ako niloloko.

Naglakad na siya pabalik sa kitchen at ako naman ay sumunod sa kaniya.

Chapter 21

Hadji

“Nagluto ako ng

afritadang

manok, sana magustuhan mo.”

Sabi ko sa kaniya nung nasa harapan na kami ng mesa.

Sa kanang side siya ako naman sa kaliwa bale magkaharap kami dalawa.

Nung makaupo na kami dalawa, inabot ko sa kaniya ang mangkok na may laman na ulam na niluto ko para siya mauna mag sandok ng ulam sa pinggan niya.

“Thank you.”

Sagot niya nung tinanggap na niya yung mangkok na may laman na ulam.

Pinagmamasdan ko lang siya sa pagsandok niya ng ulam.

“Be careful, mainit pa. Damihan mo lagay sa pinggan mo ng ulam, marami pa iyan sa kawali.”

Sabi ko. Tumango lang siya.

After niya mag sandok ng ulam ay binigay na niya sa akin yung mangkok.

Pero hindi pa siya sumusubo.

Matapos ko mag sandok ng ulam ay aakma sana ako susubo ng kutsara ko na may laman kanin at ulam nung bigla siya tumikim.

“Ehem” (pagtikim niya)

Napatingin ako sa kaniya na nagtataka.

“Why? Is there a problem?”

Tanong ko.

“Naghugas ka na ba ng kamay mo bago kumain?”

Tanong niya sabay taas ng kanang kilay niya.

“

Tsss

…”

Sagot ko, napayuko ako at napangiti.

“Eto na maghuhugas na po ako ng kamay po… How about you? Naghugas ka na rin ba ng kamay mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Well, nauna ako sa iyo kanina.”

Sagot niya.

Tumayo ako at saka naglakad patungo sa sink at naghugas ng kamay ko.

Bigla ko naalala noong bata pa ako, ganito din si mama sa akin. Sisitahin niya ako sa hapag kung kailan paumpisa na ako kumain, tatanungin niya ako kung naghugas na ba ako ng kamay ko o hindi pa. Kaya naman nabibitin ako sa pagkain.

“Okay, I’m done.”

Sagot ko sabay pakita ko dalawang kamay ko na basa at pinunasan ko ang mga ito ng towel na maliit.

“Good. maupo ka na.”

Sagot niya. Naupo na ako sa upuan ko at nag start na kami kumain.

“How’s the taste? Masarap ba?”

Tanong ko sa kaniya.

Puno ang bibig niya ng pagkain at napatingin siya sa akin. Napangiti ako dahil kahit sa pagkain ay hindi maitatago ang pagiging cute niya.

Tumango naman siya bilang sagot. Napansin ko rin na kaunti na lang ang kanin pero marami pa ang ulam sa pinggan niya.

“You want more rice? Mukhang kaunti na lang kanin mo.”

Alok ko sa kaniya. Iaabot ko sana ang mangkok na may laman na kanin sa gitna namin pero naunahan na niya ako.

“Sobrang gutom na gutom ka nga.”

Sabi ko. Natigilan siya sabay balik ng mangkok ng kanin sa gitna.

“Oh, kaunti pa iyan. Damihan mo…”

Sabi ko.

“No. Okay na ito..”

Tipid niyang sagot.

Nako po, nahiya na. bakit ko ba nasabi iyon?

Sabi ko sa isip ko.

Napatayo ako sa kinauupuan ko sabay kuha ng mangkok ng kanin at saka nilagyan ko ang pinggan niya.

Nabigla naman siya sa ginawa ko.

“I’m sorry okay? Sorry kung nasabi ko iyon sa iyo. Pero huwag ka mahihiya sa akin, tayong dalawa lang ang nandito. kumain ka ng marami.”

Sabi ko at saka naupo na matapos ko lagyan pa ng kanin ang pinggan niya.

Pinagmamasdan ko siya paminsan-minsan habang kumakain din ako.

Napansin ko na May kaunting sarsa sa gilid ng labi niya kaya dumampot ako ng tissue paper na malapit sa tabi ko at saka nilapitan ko siya at pinunasan iyon.

Natigilan siya sa pag nguya at tinignan ako.

“Sorry for what I did. I just wipe the sauce beside your lips without your permission… Para kang bata kumain, hindi ka messy kumain. Cute ka kumain.”

Nakangiti kong sabi sa kaniya.

Kung ganito kaming dalawa hanggang sa maging ganap na kami mag asawa? hindi ako magsasawang punasan ang gilid ng labi niya kapag may sarsa ang ulam namin. Or else hahalikan ko na lang ang labi niya para maalis iyon sa gilid ng labi niya.

Sabi ko sa isip ko habang pinagmamasdan ko siya kumain.

Uminom siya ng malamig na tubig sa baso niya.

Patapos na rin ako kumain nung tapos na siya kumain.

“Oh? Bakit hindi ka pa tumatayo diyan? Tapos ka na kumain diba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Turo ng mama ko sa akin noong bata pa ako, kapag tapos ka na kumain at ang mga kasama mo ay hindi pa tapos, huwag kang tatayo at iiwan sila sa hapag. kung sama-sama kayo nag umpisa kumain, kailangan sama-sama din kayo tatayo pagkatapos kumain at liligpitin ang pinagkainan niyo.”

Pag papaliwanag niya sa akin.

“Kind of respect with manners iyon sa mga kasama mo kumain. Huwag maging bastos.”

Dugtong pa niya.

“Ganun ba? May bago na naman ako natutunan ngayong araw.”

Sabi ko.

After ko kumain ay sabay kami tumayo at niligpit namin mga pinag kainan namin.

“Ako na maghuhugas.”

Pag pre-presenta niya.

“Nope. Ako na, nasa condo kita kaya ako na gagawa. Bisita kita.”

Sagot ko naman sa kaniya.

“Ako na, kaya ko ito. hindi ka na pwede magbasa ng kamay kase nagluto ka. Mapapasma kamay mo.”

Sabi niya.

“Eh nabasa ko na kamay ko kanina diba? Pinag hugas mo ako ng kamay bago tayo kumain?”

Sagot ko naman sa kaniya.

“Oo, saglit lang naman iyon. hindi pwede ibabad kamay mo ng matagal sa tubig kaya ako na mag huhugas. No more buts…”

Sabi naman niya.

“Okay fine. I’m watching you.”

Sabi ko naman sabay naupo sa upuan paharap sa kaniya.

“Wear this, para hindi mabasa ang damit mo.”

Sabi ko sabay tayo at kinuha ang nakasabit na apron at lumapit sa kaniya. Ako na ang nagsuot sa kaniya niyon at tinali ko na rin sa likuran niya.

Nagdikit ang mga katawan namin pero nakayuko ang ulo niya at ayaw niya ako tignan. Natatawa ako sa isip ko kase kanina pa siya naiilang sa akin simula nung dumating kami galing sa hospital.

“Okay, mag start ka na mag hugas.”

Sabi ko. hindi na niya ako nilingon pa at nag start na siya maghugas ng pinggan at kung ano-ano pang ginamit namin sa pinagkainan namin at sa pagluluto ko.

“Be careful… mahal ang mga gamit na iyan, hindi mo kayang bayaran ang mga iyan ng sweldo mo.”

Puna ko sa kaniya nung nabitawan niya ang isang maliit na platito sa sink. Akala ko nabasag niya pero hindi pala.

“S-Sorry… Nadulas sa kamay ko.”

Sabi naman niya.

Naalala ko yung halik na ginawa ko sa kaniya kaninang madaling araw sa rooftop ng hospital. Kaya napaisip ako ng kalokohan sa isip ko.

“Kapag nakabasag ka ng gamit at hindi mo kayang bayaran ang nabasag mo, huwag mo isipin na palalagpasin ko na lang iyon. Parurusahan parin kita.”

Sabi ko. Natigil naman siya sa paghugas at nilingon ako.

“Bakit? Magkano ba ang mga gamit nandito sa condo mo kagaya ng mga pinggan na ito?”

Tanong niya.

“25,000 ang isa sa mga iyan. Binili pa iyan galing sa abroad.”

Sagot ko. Nanlaki ang mga mata niya sa narinig niya.

“2-25, 000 per each? Grabe ang mahal naman.”

Sagot niya na nauutal pa.

“Yup, si Mom pa ang bumili ng mga iyan sa ibang bansa simula nung dumating ako dito sa condo. until now wala pa ako nababasag na gamit, kompleto pa lahat ng iyan.”

Sabi ko naman. napatango naman siya sa sinabi ko at bumalik sa paghuhugas niya.

“Hindi ako basta-basta bibili ng mga local brands dito sa Pinas na galing China. basta kapag gawang China, hindi ako bumibili. Those are fake and cheap.”

Dugtong ko pa.

“Edi ikaw na mayaman, nabibili mo lahat ng gusto mo abroad not here na made in china.”

Sarkastiko niyang sabi.

“At kung hindi ko man mabayaran ang nabasag ko o nasira ko na gamit here? Anong punishment mo sa akin?”

Tanong niya sa akin. Tumayo ako at nilapitan siya.

“Punishment ko sa iyo? It’s a simple for me… hahalikan lang naman kita, hindi lang basta simpleng halik. Kundi passionate french kiss kasama ng paghahalo ng mga laway natin.”

Bulong ko na sabi sa kaniya nung nakalapit na ako sa likod niya.

“Kailangan hindi ka pwede umayaw for full 2 minutes. simple lang yun for me. I don’t know kung simple or hard iyon para sa iyo? Haha..”

Panunukso kong sabi sa kaniya. Natigilan siya sa ginagawa niya. At dahan dahan ako nilingon na nakatingala ang mukha niyang nakatingin sa akin.

“Are you in?”

Tanong ko sa kaniya.

Napakurap nalang siya at wala siyang sinabi na kahit ano. Awtomatikong namula ang magkabilaan niyang pisngi dahil sa sinabi ko.

“Silence means yes.”

Sabi ko pa.

“Goodluck.”

Dugtong ko sabay tap sa balikat niya. At bumalik na ako sa kinauupuan ko.

After ng ilang minuto ay natapos siya maghugas. Napapalakpak ako ng kamay dahil nagawa niya ng maayos na walang nabasag na kahit ano na gamit.

“Nice. perfect!”

Sabi ko.

“A little bit disappointment nga lang, akala ko kase makakabasag ka kahit isang baso or platito, mahahalikan na sana kita. kaso wala…”

Sabi ko. humarap naman siya sa akin na masungit ang expression niya.

“Tingin mo makakaisa ka ulit sa akin katulad kanina? Haha never!”

Natatawang sabi naman niya.

“Stolen kisser. Tumabi ka nga diyan?”

Inis niyang sabi sa akin. Sabay nag lakad patungong sofa.

“Sayo lang naman ako ganito, hindi naman sa iba.”

Ngiting sagot ko sa kaniya.

“Shit. Ang hapdi, Awww…”

Bulong niya na narinig ko. Nilingon ko siya at nakita kong nagwawag-wag siya ng kaliwang kamay niya sabay tingin dito.

“Napaano iyan?”

Tanong ko. Bigla niya tinago ang kamay niya sa likod niya.

“Wala ito, malayo ito sa bituka.”

Sagot niya. Lumapit naman ako sa kaniya para tignan kung ano ang nasa kamay niya.

“Patingin ako.”

Sabi ko. pero umiling siya at ayaw niya ipakita kamay niya na tinatago niya sa likod niya.

Kaya umupo ako sa tabi niya sabay hablot ng kamay niya na nasa likod niya.

Nakita ko na may hiwa siya na hindi kalakihan sa may hintuturo niya.

“Napano ito?”

Tanong ko. Nagdurugo pa ito.

“Aksidenteng nahiwa ng kutsilyo nung hinuhugasan ko ito kanina.”

Mahina niyang sagot sa akin at ayaw niya ako lingunin.

“Hindi ka kase nag iingat eh, sabi ko na sa iyo kanina na ako na mag

huhugas

, ayaw mo naman. makulit ka rin eh.”

Panenermon ko sa kaniya.

Hindi na siya umimik pa.

“Diyan ka lang, gagamutin ko iyan.”

Sabi ko sabay tumayo at naglakad patungong kitchen. binuksan ko ang isa sa mga cabinet sa itaas ng sink sa gawing dulo at kinuha ko ang box ng first aid kit at saka ako lumapit sa kaniya.

Pag upo ko sa tabi niya ay binuksan ko ang first aid kit at pinatong ko iyon sa ibabaw ng maliit na babasagin na mesa sa gitna namin.

“Kailangan magamot at malinisan kaagad iyan, mahirap na at infectious ward pa naman kayo. Once na malagyan iyan ng laway, pawis o ihi maski dugo ng pasyente na may pneumonia at tuberculosis. Possible na mahawaan ka ng sakit nila.”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya. Tumango naman siya bilang sagot.

Ginamot ko ang sugat niya, una nilinisan ko iyon ng bulak na may alcohol, pagkatapos ay pinatakan ko ng agua oxigenada, at panghuli ay nilagyan ko ng betadine bago ko takpan ng Band-Aid at puluputan ng bandage na maliit.

“Okay na, huwag mo lang siya babasain maliwanag?”

Bilin ko sa kaniya.

“Salamat.”

Sagot naman niya.

“Pahinga muna tayo bago matulog. Gusto mo manuod ng Netflix?”

Alok ko sa kaniya.

“Sige, matagal na rin ako hindi nakakanuod ng TV.”

Sabi naman niya.

Niligpit ko muna ang first aid kit at binalik ko iyon sa cabinet sa itaas ng kitchen pagkatapos ay bumalik ako sa living room kung nasaan siya at tumabi ako sa kaniya. Kinuha ko ang remote ng flat screen TV ko at saka priness ang on button.

“Ano gusto mo panuorin? Horror? Comedy? Romance? Action? Movies? o thriller?”

Tanong ko sa kaniya.

“May palabas ba diyan na about sa Crime?”

Tanong niya.

Pinindot ko yung Crime theme at lumabas doon ang ilan series.

“Iyan, yung How To Get Away With Murder.”

Sabi niya.

“You like this series?”

Tanong ko sa kaniya.

“More on Confusion ako sa series na iyan kase napapanood ko lang siya sa tiktok.”

Sagot naman niya.

“Hindi ko pa napapanood ito, try natin.”

Sagot ko naman sa kaniya at pinindot ko ang series na iyon.

Tahimik lang kami nanunuod dito sa sofa. Pinatay ko ang ilang ilaw para magmukhang madilim.

Ilang minuto pa ang nakalilipas ay naka 5 episodes kami, nilingon ko siya at nakita kong nakatulog na siya habang nakaupo sa sofa at nakasandal ang ulo niya sa sandalan ng sofa.

Napangiti ako nung makita ko ang ayos niya. Kaya kinuha ko ang remote ng TV at saka ko pinatay na ang TV. nilapitan ko siya ng dahan-dahan at saka ko siya inalalayan.

Ang isang kamay ko ay sa bandang likuran niya at ang isa ko naman na kamay ay sa likod ng mga tuhod niya, tsaka ko siya binuhat ng dahan-dahan.

Hindi naman siya nagising nung binuhat ko siya at nagtuloy ako ng lakad patungo sa bedroom ko habang buhat-buhat ko siya. Nung nasa tapat ko na ang higaan ko ay dahan-dahan ko naman siya nilapag dito.

Hindi siya nagising nung nilapag ko na siya sa kama ko. Dahan-dahan ko naman inalis ng kaunti ang makapal ko na kumot at saka sinapin ko iyon sa kaniya.

Nung makita ko na okay na siya ay tsaka ako naupo ng dahan-dahan sa tabi niya at pinagmasdan ko siyang natutulog ngayon.

“Sleep well. Aking Clarita.”

Sabi ko at dahan-dahan kong nilapit ang mukha ko sa mukha niya at saka ko nilapit ang labi ko sa labi niya na hindi siya magigising.

Nagtagumpay ako na hagkan ulit siya sa pangalawang pagkakataon.

Matapos ko siyang halikan ay tsaka ako tumayo at nagtungo ako sa pinto ng bedroom ko para lumabas at isara iyon.

Sa malaking sofa ako dito sa living room ako natulog, ayokong maistorbo siya sa mahimbing niyang pagkakatulog. Hindi pa ito ang tamang araw at panahon na pwede ko siyang makatabi sa iisang kama.

Ginagalang ko siya at nirerespeto ko siya. Turing ko sa kaniya ay isang babae na hindi ko pwede galawin hangga’t hindi pa kami naihaharap sa altar. kung kaya’t hindi ko pa siya pwede angkinin. hanggang halik o dampi lang ng labi ko sa labi niya ang ginagawa ko. iyon lang ang pwede kong gawin sa kaniya ngayon.

Pero kapag dumating na ang panahon na ikasal kami at ganap na kaming mag asawa, lahat ng nais ko sa pamamagitan ng pagmamahal ko sa kaniya ay ipapakita at ipadadama ko iyon sa kaniya. Bilang kabiyak ng puso ko at magiging ina ng mga anak ko.

Chapter 22

Daniel

Nagising ako sa lamig ng aircon na bumabalot na sa buong katawan ko. napabangon ako at pinagmasdan ang paligid kung nasaan ako. Sa pagkakaalala ko ay nakatulog ako sa sofa sa living room.

Nanunuod pa kami ng Netflix ni Hadji kanina. kinusot ko ang mga mata ko dahil nanlalabo ang paningin ko dahil sa antok. madilim na rin sa labas nung nilingon ko ang bintana.

Binaba ko na ang mga Paa ko sa sahig at naramdaman ko ang lamig ng sahig dahil sa aircon sa loob ng kwarto na ito.

“Ang lamig… Naka todo yata aircon dito sa loob.”

Giniginaw ko na sabi na medjo nanginginig. Humakbang ako papunta sa pintuan ng kwarto at saka iyon pinihit para buksan.

Tumambad sa akin ang maliwanag na ilaw ng living area at ang ingay ng Telebisyon.

Narinig ko rin ang kaluskos o ingay sa may bandang kitchen. Mukhang nagluluto si Hadji.

Paglabas ko ng kwarto ay nagtungo ako ng kitchen dahil kanina pa natutuyo ang lalamunan ko at kailangan ko uminom ng tubig.

Nabungaran ko siya na nakatalikod sa akin at tanging likod niya lang nakikita ko. Wala siyang suot na pang itaas na damit, Naka short siya na black na jersey short at apron na black.

Medjo malapit lang sa kaniya yung ref kaya naman naglakad ako patungo dun. binuksan ko iyon at naghagilap ng pitsel at nakita ko naman agad iyon.

Nilabas ko iyon sabay sarado ng ref at pinatong sa mesa saka kumuha ng baso. Nagsalin ako ng malamig na tubig sa baso na kinuha ko at uminom.

Humarap sa akin si Hadji at nagulat siya nung makita niya ako sa likuran niya.

“Oh kanina ka pa ba diyan?”

Tanong niya.

“Hindi naman. hindi mo ba ako napansin na kumuha ng pitsel sa loob ng ref mo?”

Tanong ko sa kaniya. bigla niya tinanggal ang earphone sa kanan niyang tenga.

“Sorry?”

Tanong niya. Napailing na lang ako.

Ahh, kaya pala.

Nakasarado pala tenga nito.

“Sabi ko hindi naman, kaya pala hindi mo ako napansin kanina na kinuha ko itong pitsel sa loob ng ref mo eh dahil nakatakip pala mga tenga mo.”

Sagot ko sa kaniya.

“Ahh oo, nag so-soundtrip ako habang nagluluto ng dinner natin.”

Sabi naman niya.

“Ano ba iyang niluluto mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Beef steak.”

Sagot naman niya.

“Hindi ka pa ba tapos? Baka makatulong ako.”

Sabi ko naman.

“Okay na, malapit na siya maluto.”

Sagot naman niya.

“Ako na lang maghahain ng plato at kanin.”

Sabi ko.

“Okay sige, dahan-dahan ka lang.”

Sabi niya.

Kumuha na ako ng dalawang plato na malaki at saka nilapag iyon sa mesa. kumuha rin ako ng mangkok na malaki na paglalagyan ng kanin.

Kung kanina eh nahihiya ako kumilos dito sa condo niya, ngayon ay parang feel at home ako rito dahil dalawa lang kami.

Natapos ko na maghanda at siya na lang hinihintay ko. Umupo na ako sa upuan ko at pinagmasdan ko lang ginagawa niya, kumuha siya ng mangkok at nagsandok ng ulam galing sa kawali at saka nilapag iyon sa gitna ng mesa.

Hinubad niya ang apron niya at saka umupo na sa upuan niya kaharap ako. hindi ko namalayan na napako na ang paningin ko sa katawan niya.

Parang 3 in 1 coffee ang kulay ng balat niya, nag aagaw ang light brown at puti ang kulay, dark brown na nipples na Pinoy na Pinoy. May abs siya na sakto ang litaw at anim iyon. Kasabay ang pagtulo ng butil butil na pawis galing sa balikat niya pababa sa chest niya.

“Ehem…”

Pagtikim niya. napaiwas ako ng tingin sabay tingin sa mukha niya.

Nakangisi ito habang nakatingin sa akin.

“Alam ko naman na masarap ako, huwag mo lang ipahatala sa akin. Baka ako kainin mo niyan at hindi yung pagkain na niluto ko.”

Nakangisi niyang sabi sa akin.

Kumunot noo ko sabay irap sa kaniya.

“Kapal ahh? sino ba kase nagsabi na nag topless ka habang nasa harap ng pagkain?”

Mataray ko na tanong sa kaniya.

“Wala. Pero ganito talaga ako kumain dito sa condo ko, I have my own place… My rules. kung gusto ko kumain ng hubo’t hubad? Gagawin ko kase condo ko ito.”

Proud niyang sagot sa akin.

My point naman siya condo niya ito. Ano laban ko? Bisita lang naman ako rito.

“So kung na di-distract ka sa hot body ko? Wala ako magagawa. ikaw mag a-adjust.”

Ngisi niyang sabi sa akin.

“Ah ganun? Okay sige. Kakain na lang ako sa living room.”

Sabi ko sabay tatayo na at kukunin ang plato ko para pumunta sa living room.

“Hep hep.. where do you think you’re going?”

Pigil niya sa akin.

“Sa living room? Duon ako kakain. Bakit?”

Tanong ko sa kaniya.

“At kailan pa naging kainan ang living room?”

Tanong niya sa akin.

“Gusto ko duon kumain eh bakit ba? eh kesa naman nakaharap ako sa iyo at topless ka pa? Tingin mo magugustuhan ko kumain kapag ganyan kaharap ko?”

Masungit ko na tanong sa kaniya.

“Hindi. Dito ka kakain, whether you like it or not. Hindi ako pumapayag at lalong hindi ko gusto kumakain kung saan-saan. Kaya nga tinawag na Dining area ang silid kainan ay para duon lang kakain hindi sa living area.”

Seryoso niyang sabi.

“My condo, my rules. Ayoko din na nakakatapak ng kanin sa sahig kung saan-saan gusto ko dito lang sa area na ito at hindi na lalagpas. Kaya wala kang magagawa kapag sinabi ko na hindi? Hindi. Umupo ka diyan at kumain na tayo, lumalamig na ang pagkain.”

Mahaba niyang dugtong.

Napabuntong hininga na lang ako at saka pasalampak na umupo sa upuan ko na halos isubsob ko na mukha ko sa pinggan ko dahil ayoko siya tignan.

Nakaramdam ako ng konsensya sa mga sinabi niya kanina. I realized na demanding ako at wala ako karapatan pala na mag demand dahil condo niya ito at bisita niya lang ako rito.

Naubos ko naman ang pagkain ko at saka uminom ako ng tubig sa baso ko. Hindi ko siya pinapansin o tinitignan pero alam ko sa isip ko na nakatingin siya o pinapanood niya ako kumain sa harapan niya.

Matapos ko uminom ng tubig ay tumayo na ako.

“Saan ka pupunta? Akala ko ba bawal tumayo habang hindi pa tapos sa pagkain ang kasamahan mo kumain dahil nakakabastos iyon?”

Tanong niya sa akin.

“Kailangan ko na asikasuhin mga gamit ko dahil uuwi na ako sa amin. Hindi pa pala alam ni mama na nandito ako sa condo mo at baka kanina pa iyon nag aalala sa akin.”

Malamig ko na sabi sa kaniya habang hindi ko pa rin siya hinaharap.

Hindi na siya nakapag salita at naglakad na ako palayo sa kaniya at nagtungo na ako ng living area kung nasaan ang bag ko.

Kinuha ko rin ang uniform ko na nakatupi at saka nagtungo sa CR para magpalit ng damit.

After ko magpalit ng damit ay tsaka ako lumabas ng CR. kinuha ko na rin sapatos ko sa lagayan ng mga sapatos niya malapit sa pintuan ng condo niya. At saka nagsapatos na, tinupi ko naman yung damit na pinahiram niya sa akin kanina at nilagay sa sulok ng sofa.

“Hintayin mo ako, magbibihis lang ako saglit at ihahatid kita sa inyo.”

Sabi niya sabay naglakad na papasok sa kwarto niya kung saan ako natulog kanina.

“Hindi na, kaya ko naman sarili ko. mag co-commute na lang ako pauwi.. nakakahiya na sa iyo.”

Sabi ko naman na nakatalikod parin sa kaniya.

“Salamat sa pagpatuloy mo sa akin, aalis na ako.”

Sabi ko sabay kuha ng bag ko sa sofa at naglakad na palabas ng condo niya. Malapit na ako sa pintuan ng condo niya nung bigla niya ako hawakan sa wrist hand ko at hinila niya ako palapit at paharap sa kaniya.

Nagulat ako sa ginawa niyang iyon. Sobrang lapit na namin sa isa’t-isa at mata sa mata niya ako tinignan.

“Galit ka ba sa akin?”

Tanong niya sa akin.

“H-Hindi… B-bakit naman ako magagalit sa iyo? Anong dahilan?”

Nauutal ko na tanong sa kaniya.

“Dahil sa hindi kita pinayagan na kumain sa living area ng condo ko dahil sa naka topless ako?”

Sagot niya.

“Haha wala yun, ano nga ba laban ko? Eh condo mo ito. Bisita mo lang ako, huwag ka mag alala.. hindi na ako makakapunta ulit rito sa susunod.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Bakit hindi? Iniisip mo ba na pinagtatabuyan kita? Iniisip mo ba na hindi ka welcome rito? Kung iyan iniisip mo edi sana kanina pa kita pinapaalis. Pero hindi, dinala kita rito na open at welcome pa.”

Sabi naman niya.

“Hadji, salamat sa lahat. Okay na ako, okay? Bitawan mo na ako para makaalis na ako at makauwi na ako sa amin dahil panigurado nag aalala na si mama sa akin.”

Pag iiba ko ng usapan.

“Tumawag na mama mo kanina nung tulog ka pa, ako nakasagot sabi ko nandito ka sa place ko kaya wala siyang dapat ipag alala dahil safe ka rito sa akin. Ikaw lang itong nag iisip ng ganyan na inaaway kita at hinahadlangan ko mga gusto mong gawin na hindi dapat.”

Seryoso niyang sabi sa akin.

“Oo na mali ko na, tanggap ko naman iyon huwag mo na ipamukha sa akin iyan dahil kanina pa ako nahihiya sa iyo. Kaya sana naman? Hayaan mo na ako umuwi dahil hindi ko na fe-feel na comfortable ako rito sa place mo.”

Napataas ko na boses na sabi niya na ikinabigla niya.

“May karapatan ako umuwi sa amin kaya sa ayaw at sa gusto mo rin, uuwi ako sa amin. huwag ka mag alala… Hindi na ako makakabalik pa rito.”

Malamig ko na sabi sa kaniya.

Kumalas ako ng malakas sa pagkakahawak niya sa kamay ko at saka tinalikuran ko na siya at naglakad na palabas ng condo niya.

Hindi pa ako nakakalabas nung naramdaman ko ang mahigpit niyang yakap mula sa likod ko.

“I’m sorry… Sorry please? sorry if you feel uncomfortable habang nandito ka sa place ko. Kung nababastusan ka na pala sa mga nasabi ko at sa mga actions na pinapakita ko sa iyo.”

Malambot niyang sabi. Hindi ako makakilos dahil sa mga narinig ko.

“Please forgive me. Hinding hindi ko na ulit gagawin o sasabihin mga iyon sa iyo. it’s my fault, I’m really sorry… Huwag ka na muna umalis… Please!”

Basag na ang boses niya nung sinabi niya ang mga yun, naramdaman ko ang pagpatak ng tubig sa kaliwang balikat ko.  Napapikit ako at naramdaman ko na parang lumuluwag na ang paghinga ko na parang nagiging kalmado na ako.

Hinawakan ko ang dalawang kamay niya na nakapulupot sa balakang ko at saka hinarap siya. Duon ko nakita ang mga mata niya na lumuluha na nakatingin sa akin.

Ayoko ng ganito sa totoo lang, ayoko May nakikitang taong umiiyak sa harapan ko dahil parang ako yung May mali. na kasalanan ko ang lahat, sinisisi ko ang sarili ko kahit wala naman ako nagawang mali.

Ang amo ng mukha niya kapag pala umiiyak siya, ngayon ko lang napagmasdan iyon. inangat ko ang kanang kamay ko sabay lapat niyon sa kaliwang pisngi niya.

“Huwag ka na umiyak… okay na, tinatanggap ko na sorry mo, kasalanan ko rin naman din eh. kung hindi ako nagpumilit at umasta na parang dito ako nakatira sa condo mo? Hindi sana tayo aabot sa ganito.”

Mahina ko rin sabi sa kaniya.

Hinawakan niya kamay ko na nakahawak sa pisngi niya.

“No. It’s not your fault, naging masakal ako sa iyo habang nandidito ka. dapat pala hinayaan kita sa gusto mo kahit na magkalat ka pa rito sa condo ko, papayagan kita basta ikaw.”

Sabi niya sabay ngumiti.

“Loko… hindi ko lugar ito para magkalat. Nakakahiya naman sa iyo haha. Huwag ka na umiyak diyan, hindi bagay sa iyo.”

Natatawang sabi ko sa kaniya. Ngumiti siya sabay niyakap niya ako ng mahigpit.

Natigilan at nabigla ako sa ginawa niyang iyon. nakaramdam ako ng kakaiba sa puso ko na parang bumilis ang pagtibok nito kasabay niyon ay ang pag init ng buong katawan ko lalo na ang magkabilaan ko na pisngi.

Napakurap ako nung maramdaman ko ang mga iyon sa sarili ko. naamoy ko rin ang pawisan niyang katawan na amoy lalaking lalaki. hindi mabaho yun, sariwang amoy siya na natural na amoy ng lalaki.

“Salamat Daniel… Salamat.”

Rinig ko na sabi niya.

Unti-unti na rin ako yumakap sa kaniya at saka hinimas himas ng marahan ang likod niya.

After namin magyakapan ay kumalas na kami sa isa’t-isa..  nakatingin ako sa kaniya at ganun din siya sa akin. Pinunasan na niya ang mga luha sa mga pisngi at mata niya.

“Uuwi parin ako okay? walang kasama si mama sa bahay.”

Sabi ko sa kaniya. Tumango naman siya.

“Sige, ihahatid kita sa inyo para ligtas ka. But in one condition..”

Sagot niya pero natigilan ako nung marinig ko condition niya.

“A-Ano naman yun?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sa inyo ako matutulog ngayon gabi.”

Sagot niya sa tanong ko. Napa awang ang bibig ko sa narinig ko.

“No buts… That’s our deal, sa ayaw at sa gusto mo. Sa inyo ako matutulog ngayon.”

Sabi niya sabay ngiti sa akin.

“Magbibihis lang ako, diyan ka lang.”

Sabi niya saka tinalikuran ako at naglakad papunta sa kwarto niya. Naiwan ako na nakatayo at lutang rito sa living area.

Chapter 23

Daniel

“Wala kang damit na dala?”

Tanong ko kay Hadji nung nasa labas na kami ng bahay ko.

Sinipat pa niya ang mga kamay niya magkabilaan.

I rolled my eyes, (pilosopo talaga.) sabi ko sa isip ko.

“Wala naman.” he replied sabay ngiti.

“Bakit ko nga pala natanong sayo yan? hindi mo yata naisip magdala ng sarili mong damit sa sobrang excited mo.”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya.

“Alam ko naman na hindi ka maramot sa damit mo eh, papahiramin mo naman ako diba?”

Sagot niya habang nakangiting nakatingin sa akin.

“Wow ah? Parang same tayo ng body build. Nahiya naman damit ko sa’yo. ano damit ko mag a-adjust sa katawan mo?”

Tugon ko naman sabay ngiting plastik sa kaniya.

Tumawa lang ang loko ng malakas. tinalikuran ko na siya sabay naglakad patawid sa kalsada dahil pinarada niya ang sasakyan niya sa kabilang part ng kalsada.

Sumunod naman siya sa akin at nung nasa tapat na kami ng pintuan ng bahay namin ay ako na ang kumatok sa pintuan ng bahay namin.

Bumukas ang pinto at nabigla ako kung sino ang nagbukas ng pinto.

“Nandito na siya tita.”

Sabi ni Doc Hermes sa nanay ko. nagtama ang mga mata namin, nakangiti ito sa akin pero nawala ang ngiti niya nung nakita niya ang lalaking nasa likuran ko.

Binaling niya ang tingin ulit sa akin na parang nagtataka kung bakit kasama ko si Hadji.

Iniwas ko tingin ko dahil narinig kong nagsalita si mama.

“Nandyan na ba si Daniel?”

Rinig kong tanong ni mama kay Doc Hermes.

Mukhang ayaw pa niya kami papasukin dahil nakaharang siya sa daraanan namin.

“Makikiraan.”

Malamig kong sabi sa kaniya sabay tulak sa kaniya ng marahan para makapasok ako. tumabi naman siya para makaraan ako.

Nung naka pasok na ako sa loob ng bahay namin ay nilingon ko ang direksyon ni Hadji.

Nakita ko na hinarangan siya ni Doc Hermes na parang ayaw siya papasukin dito sa bahay ko.

“Kasama ko siya, hayaan mo siya pumasok.”

Sumbat ko kay Doc Hermes.

Nagkatitigan silang dalawa ni Hadji na parang sa mga mata palang nila ay may tensyon na.

Pinagbigyan niya ng daan si Hadji at pumasok na ito sa loob kasunod ko.

“Bakit ngayon ka lang Daniel? Hindi mo ba alam na kanina pa ako nag aalala sa’yo? saan ka nanggaling? Kanina pang umaga dapat uwi mo hindi ba?”

Sunod-sunod na tanong ni mama sa akin.

“Sorry ma, na lowbat ako. wala rin akong pamasahe pauwi kaya nakitulog muna ako sa bahay ni Hadji.”

Sagot ko ng mahinahon.

Nilingon ni mama si Hadji na nakatayo sa likuran ko.

“Siya po si Hadji, ma. Kaibigan ko po sa hospital..”

Pagpapakilala ko kay mama.

“Hadji? Edi Muslim ka?”

Tanong ni mama kay Hadji.

“Yes po, pero willing ako mag pa convert pabalik sa Catholic para lang sa taong mahal ko.”

Masayang sagot ni Hadji. nilingon ko naman siya at nabigla ako dahil nakatingin pala ito sa akin.

“Ehem… bakit hindi mo ako kinontak nung nalaman mo na wala ka na palang pamasahe pauwi? Edi sana hinatid na lang kita pauwi rito kaninang umaga at hindi ka na nakatilog sa iba?”

Singit ni Doc. Hermes.

Nilingon ko naman siya at pinakitaan ko ng malamig na ekspresyon ng mukha ko.

“Ayoko maka istorbo ng ibang tao lalo na’t mas sobrang busy ka pa kesa sa akin.”

sagot ko sa tanong niya.

“Hindi ka nakakaabala sa akin para malaman mo, importante ka rin sa akin. Kung sinabi mo lang sa akin na wala kang pamasahe, pwede kita ihatid pauwi rito sa bahay niyo o di kaya bigyan kita ng pera para makauwi ka lang rito sa inyo. Hindi yung nakikitulog ka sa ibang tao, iyon ang nakakaistorbo at nakakahiya.”

Tugon naman niya.

“Hindi siya istorbo o nakaka abala sa akin. open na open ang condo ko para sa kaniya Doc.”

Sabat ni Hadji sabay lingon nito kay Doc.

“Kung pwede nga lang, doon na muna siya para hindi siya

bumi-byahe

ng malayo kapag papasok siya sa hospital kasama ko.”

Dugtong pa na sabi ni Hadji sabay smirk.

“I’m sure na okay lang kay tita iyon. right tita? Don’t worry aalagaan ko ng mabuti si Daniel sa condo ko higit pa sa pag aalaga ko sa sarili ko. Ituturing ko siya na parang asawa ko.”

Ngiting sabi ni Hadji habang nakatingin kay mama na hinihintay niya ang pag sang ayon ni mama.

Hindi ko alam iyon na balak niya ako ipaalam kay mama para duon ako mamalagi sa condo niya para hindi ako mapagod sa byahe pa lang papasok ng hospital.

Kaya nilingon ko si Hadji at sabay kinunutan ko siya ng noo ko.

“Anong sabi mo? Ulitin mo nga?”

Matapang na tanong ni Doc Hermes sa kaniya.

“Haha ang lapit lang natin hindi mo narinig sinabi ko? payong kalusugan lang doc, magpatingin ka sa tenga mo baka bingi ka na yata o hindi ka na naglilinis ng tenga mo kaya kumapal na ear wax mo diyan sa loob.”

Sarkastikong sagot ni Hadji kay Doc Hermes.

“Aba! Gago ka..”

Akmang sasapakin ni Doc Hermes si Hadji pero pumigitna ako kaya natigilan si Doc Hermes sa pag amba ng suntok kay Hadji.

“Tumigil ka na Doc. wala ka sa sarili mong teritoryo, bahay ko ito. kung gusto niyong magsapakan dalawa? Duon kayo sa labas ng bahay para hindi lang kami ng nanay ko nakakakita kundi mga kapitbahay namin.”

Malamig kong sabi sa kaniya. tumingin ito sa akin pero dedma lang ako sa tingin niya sa akin.

“Magsitigil na kayong tatlo. Nakakahiya sa mga kapitbahay ang lalakas ng mga boses niyo.”

Salita ni mama sa amin.

“Aakyat lang ako sa taas Hadji, ihahanda ko lang mahihigaan mo mamaya pati na rin damit na ipapahiram ko sa iyo.”

Baling ko na sabi kay Hadji na nakatayo sa likuran ko.

“Gusto mo bang tulungan na kita mag ayos ng hihigaan ko sa kwarto mo para makababa ka na kaagad dito sa ibaba?”

Tanong ni Hadji sa akin.

“Anong narinig ko? Tama ba na dito siya matutulog sa bahay mo at sa kwarto mo pa?”

Singit ni Doc Hermes sa usapan namin ni Hadji.

Nilingon ko naman ito kaagad.

“Oo, dito siya matutulog sa bahay ko.. sa loob ng kwarto ko mismo. May problema ba roon?”

Tanong ko sa kaniya.

“Meron. makikitulog din ako rito at sa kwarto mo rin ako matutulog, nag paalam na ako sa mama mo at pumayag siya. kaya ako ang nauna makikitulog sa kwarto mo at hindi siya.”

Matigas niyang sagot sa tanong ko.

“Kay mama ka lang nag paalam, eh sa akin na may ari ng kwarto? Nag paalam ka ba?”

Sarkastiko kong tanong sa kaniya. Hindi siya nakasagot sa tanong ko.

“Ako mismo ang mag de-desisyon kung sino ang gusto kong makasama matutulog sa loob ng kwarto ko. Naiintindihan mo?”

Matigas ko na sabi sa kaniya.

“Bakit hindi mo siya pauwiin? May condo naman iyan ah? Bakit dito siya makikisiksik at makikitulog sa bahay niyo? dahil lang ba sa pinatulog ka niya sa condo niya ganun ba?”

Tanong ni Doc Hermes sa akin.

“Pwede ba Doc? huwag kang umakto na parang ikaw may ari ng bahay na ito? Unang una sa lahat, hindi ikaw may ari ng pamamahay na ito at lalong lalo na sa kwarto ko. pangalawa, ako mismo ang magsasabi at magpapasya na kung sino gusto kong makasama matutulog sa kwarto ko. tandaan mo na bisita lang din kita rito sa bahay ko kaya huwag kang mapapel na parang ikaw nag babayad ng renta, ilaw at tubig rito sa bahay namin. Kung ayaw mo makasama si Hadji sa kwarto ko? Edi ikaw ang umuwi o matulog sa loob ng sasakyan mo. Tapos ang usapan!”

Bulyaw ko kay Doc Hermes dahil napuno na ako sa inaasta at inuugali niya. Tinalikuran ko na ito at naglakad na ako papunta sa hagdan paakyat sa kwarto ko.

“Hoy Daniel, huwag mong

pagsasalitaan

ng ganyan si Doc Hermes… Humingi ka ng sorry at pasensya sa kaniya, bumalik ka rito.”

Bulyaw ni mama sa akin.

Pagpasok ko sa loob ng kwarto ko ay malakas ko na sinarado ang pinto ng kwarto ko sa inis ko.

Bakit ba kase nandidito iyang doctor na iyan? Ano ba’ng nagustuhan ni mama diyan at laging welcome siya rito sa pamamahay namin? hindi ba niya alam na kapag naririto iyang doctor na iyan, hindi ako mapalagay? parang anytime pwede niya ako gapangin o di kaya gahasain?

Sabi ko sa isip ko.

umiling na lang ako at nag asikaso na ng higaan ko at banig na ilalatag ko sa sahig ng kwarto ko. Namili din ako ng mga damit ko na magkakasya kay Hadji mamaya.

Pagkatapos ay nagpalit na rin ako ng damit at nag ayos ng sarili ko para bumaba na sa baba dahil kakain na kami ng hapunan.

Nadatnan ko na kinakausap ni mama si Hadji, nakaupo ito sa upuan kaharap ang mesa dahil naghahanda na si mama ng pagkain namin para kumain na.

Nakita ko rin si Doc Hermes sa kabilang side ng mesa at nakatingin ng masama kay Hadji.

Nung makababa na ako ay nalipat ang tingin ng dalawa sa akin.

“Dito ka maupo sa tabi ko, Daniel.”

Pag yaya sa akin ni Doc Hermes.

“Dito ka na lang sa bakanteng upuan katabi ko niel.”

Singit naman ni Hadji na sabi sa akin.

“Sinong may sabi na tatabi siya sa iyo?”

Inis na tanong ni Doc Hermes kay Hadji.

“Ako. gusto ko siya makatabi, bakit? may masama ba dun?”

Sagot niya kay Doc Hermes.

“Alam mo kanina ka pa, kung tayo lang dalawa nandito ngayon? Baka nasapak ko na iyang mukha mo.”

Pagbabanta na sabi ni Doc kay Hadji.

“Likewise… Baka makapag pa opera ka ng mukha ng wala sa oras.”

Tugon naman ni Hadji sa kaniya.

Napatayo sa kinauupuan si Doc Hermes.

“Sige, ituloy niyong dalawa iyan. Nang sa gayon mabuhusan ko kayo ng mainit na sabaw ng ulam.”

Pagbabanta na sabi ni mama sa kanila.

“Magsapakan kayo ngayon sa harapan ko. hindi ako magdadalawang isip na palayasin kayo dito sa bahay namin at walang matutulog dito ngayon. Sige, ituloy niyo.”

Pagbabanta ko na hamon sa kanila. Natigilan silang dalawa at bumalik na sa pag kakaupo si Doc Hermes.

Kinuha ko ang upuan at pumagitna sa kanilang dalawa. Wala akong tinabihan sa kanilang dalawa.

Tahimik kaming kumakain ngayon ng biglang nagulat ako dahil may kumiliti sa tuhod ko. natigilan kumain sila Doc Hermes at mama at napatingin sa akin.

“Ayos ka lang?”

Tanong ni Doc Hermes sa akin.

“O-Oo, ayos lang ako.”

Sagot ko sabay lingon kay Hadji na nagpipigil ng tawa. pinaningkitan ko siya ng mga mata ko sa inis ko.

Hindi niya magawang tumingin sa akin dahil nagpipigil siya ng tawa ngayon.

Kaya ang ginawa ko ay tinadyakan ko siya sa may bandang hita niya.

“Aray!”

Sigaw niya.

Natigilan na naman kumain sila mama at Doc Hermes.

“Ayos ka lang iho?”

Tanong ni mama kay Hadji.

“A-Ayos lang po ako, may kumagat po yata na antik sa hita ko.”

Pagsisinungaling niya. Napabungisngis ako ng wala sa oras.

Maya-maya pa ay bigla akong napa sigaw din.

“Ahhh…”

Sigaw ko dahil pinisil ni Hadji ang hita ko ng malakas.

Nilingon ko siya at siya naman itong bumubungisngis sa harapan namin.

“Ano bang nangyayari sa’yong bata ka?”

Tanong ni mama sa akin dahil natigil na naman siya sa pagkain niya.

“May antik po yata na kumagat din sa binti ko.”

Pagsisinungaling ko.

Nilingon ko si Doc at mukhang nakakahalata na siya sa ginagawa namin ni Hadji. Kaya bigla siyang sumilip sa ilalim ng mesa.

“Oh Doc? anong meron at sinilip mo ang ilalim ng mesa?”

Tanong ni mama sa kaniya.

“Wala ho.. sinilip ko lang baka may sawa na lumilingkis sa Paa ng anak niyo.”

Sagot ni Doc Hermes kay mama.

“Sawa? ang sabihin mo ikaw ang sawa. Kj ka lang kase.”

Pabulong na sabi ni Hadji sa kaniya.

Narinig ko iyon kaya nilingon ko si Hadji at saka ko siya sinipa ng marahan sa ilalim ng mesa at mata sa mata ko siya tinignan na (huwag mo na lang pansinin sinabi ni Doc Hermes) look.

Sabay lingon ko kay Doc Hermes at mabuti hindi niya yun narinig na sinabi ni Hadji sa kaniya.

Natapos ang pagkain namin at tinulungan ako ni Hadji maghugas ng mga pinagkainan namin habang sila mama at Doc Hermes naman ay nag kwe-kwentuhan sa may sala namin.

A/N; sorry for da late UD. sobrang busy at wala na time mag update ng story dahil fully loaded ang schedule ko po

huhu

..

Chapter 24

Doc Hermes

“Bakit diyan ka matutulog katabi niya?”

Reklamo at inis ko na tanong sa asungot na lalaking naka pwesto na sa gilid ng kama ni Daniel.

Kanina pa ako naiinis sa lalaking ito at gusto ko na siyang sapakin kanina pa simula nung umuwi si Daniel rito kasama siya.

“Anong masama kung dito ako matulog sa kama niya katabi siya? tsaka ano ba’ng problema mo? Kanina ka pa ah.. Akala mo hindi ko napapansin na ang init ng dugo mo sakin?”

Pabalang niyang tanong sa akin.

“Tss.. mabuti at nakaramdam ka rin ungas ka, oo kanina pa ako pikon na pikon sa iyo at gusto na kitang sapakin. Nakikita ko lang iyang pagmumukha mo? na

aalibad-baran

na ako kaagad.”

Galit kong sagot sa kaniya.

“Eh pareho lang naman pala tayo ng nararamdaman. Ako kating-kati na ako bugbugin iyang pagmumukha mo na iyan na mukhang demonyo. nakikita palang kita na dumidikit-dikit kay Daniel? alam kong hindi na maganda ang gagawin mo sa kaniya. Kaya wala akong tiwala sa iyo, mukha mo palang mukhang rapist at manyakis.”

Galit niyang sabi sa akin. hindi ko napigilan ang sarili ko kaya’t bigla ko siyang kinuwelyuhan ng madiin nang sa gayun ay masakal siya sa pagkaka kwelyo ko sa kaniya. 

Pero ngumisi lang ang loko.

“Ano Doc? Sasapakin mo ako? Sige, gawin mo. Para naman makita o masaksihan ni Daniel ginawa mo at mapaalis ka dito sa bahay nila ng wala sa oras.”

Ngising sabi niya sa akin.

“Anong akala mo sa akin tanga? Gagawin ko iyon dito sa loob ng pamamahay nila? Haha.. para lang malaman mo na nagtitimpi lang ako na gulpihin ka. kung wala tayo dito sa pamamahay nila? Malamang bugbog sarado ka ngayon sa akin.”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya.

“Yun lang kaya mo? Baka ikaw malumpo ko at isugod ka sa hospital na nag aagaw buhay.”

Sarkastiko rin niyang sabi sa akin.

“Hindi mo pa ako kilala ng lubusan Doc Hermes. iba kaming magalit mga Muslim… binabalaan kita, huwag na huwag mo kaming gagalitin o sasaktan. Baka pati angkan mo ubusin namin.”

Pagbabanta niyang sabi sa akin.

Natigilan ako sa sinabi niya, oo tama siya. Ganun ang mga Muslim.. masaktan mo lang ang isa sa kanila, doble ang ganting gagawin nila sa iyo pabalik. Hindi lang ikaw pati angkan mo idadamay nila Muslim ka rin kagaya nila o hindi.

(Based on Experience and Real Life) Sorry po huhu…

Binitiwan ko ang pag kaka kwelyo ko sa kaniya pero hindi ibig sabihin niyon ay natakot ako sa pagbabanta niya sa akin. Matalim ko parin siyang tinitigan sa mga mata niya at ganun din ang pinupukol niyang tingin sa akin.

“Hindi ako komportableng nakikita ka na kasama mo si Daniel.”

Sabi ko sa kaniya.

“Mas lalo naman ako, hindi rin ako komportableng nakikita ka na dumidikit-dikit kay Daniel. Minsan nang nakarating sa akin na may minolestiya ka raw na dating Nurse sa hospital. Natakot siya magdemanda laban sa iyo dahil wala siyang matibay na ebidensya.”

Sabi nito sa akin na ikinatigil ko.

“Alam mo kung ano yung nakakapagtaka? nung araw na rin iyon? Bigla na lang daw nag cut ang record ng CCTV camera kaya hindi nakuha yung ginawa mong pang momolestiya sa nurse na iyon.”

Paglalahad niya habang nakangisi siyang nakatingin sa akin.

“Hindi lang iyon, dahil sa sobrang depress ng nurse na iyon sa ginawa mong pang momolestiya raw sa kaniya. Isang araw, nawala siya na parang bula… nabalitaan na lang na natagpuan siyang nakabigti sa inuupahan niyang kwarto malapit sa hospital. At ayon din sa narinig ko, pinapalabas na suicide ang nangyari pero hindi naman talaga.”

Dugtong pa niyang sabi sa akin.

“So tell me Doc. Ano ba talaga ang totoong nangyari? at paano mo malilinis ang image mo sa akin o sa isipan ko ngayon lalo na’t may history ka na about rito at posibleng mangyari ulit dahil dumidikit ka kay Daniel.”

Sarkastiko niyang tanong sa akin.

“Hindi ko alam iyang sinasabi mo.. sinisiraan mo lang ako kay Daniel. Alam mo ba na pwede kitang kasuhan dahil sa paninira mo sa akin? Pwede kitang ipakulong.”

Galit ko na sabi sa kaniya.

“Really Doc? bakit parang affected na affected ka? Don’t tell me na totoo ang mga chismis na naririnig ko sa hospital about sa incident na iyon? Haha..”

Natatawang sabi niya sa akin.

“Huwag kang gumawa ng kwento na wala kang sapat na ebidensya na magpapatunay na totoo mga naririnig mong kwento tungkol sa akin. Hindi totoo lahat ng iyon.”

Bulyaw ko na sabi sa kaniya.

“Hindi ko sinasabi na paninira ang mga iyon sa iyo, bale kase sa pagkakaalam ko rin eh ikaw ang huling nakausap at nakasama ng nurse na iyon bago siya natagpuan na nakabigti sa kwarto niya.”

Bwelta niya.

“Tumigil ka na.”

Sigaw ko sa kaniya. Tumayo siya at hinarap ako.

“Alam mo Doc? Payong kaibigan lang ah? You need to watch you’re back… sa inaakto mo palang sa harapan ko? Napagkamalan kang guilty, napipikon ka at irritable ka.. alam ko na hindi lang sa akin ka nagkakaganyan kundi sa kwento ko na iyon sa iyo na ikaw ang suspect, duon palang talo ka na.”

Sinabi niya ang mga iyon sa mukha ko mismo.

“At hinding-hindi parin ako mapapanatag hangga’t nandiyan ka sa tabi ni Daniel. maaaring kwentong paninira nga iyon sa iyo pero posible rin na gawin mo iyon sa kaniya…. At iyon ang hinding hindi ko hahayaan na mangyari iyon, dadaan ka muna sa akin bago mo gawin iyon sa kaniya.”

Matigas na pagbabanta niyang sabi sa akin. Nawala ang ngisi niya at napalitan iyon ng seryosong tingin at ekspresyon ng mukha niya.

“Hindi ako natatakot sa iyo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Hindi rin ako natatakot o naduduwag sa iyo? Paano iyan!?”

Balik niyang sabi sa akin.

“Kung sabihin ko sa iyo na totoo ang mga chismis na iyon? At magagawa ko ulit kay Daniel? Ano gagawin mo?”

Ngisi kong tanong sa kaniya.

“Hahaha nagkamali ka ng sinusubok? Sinusubukan mo lang ako ngayon na mainis ulit sa’yo para naman paglabas ni Daniel sa CR ay madatnan niya tayong nagsasapakan…. Oh no, lumang teknik na iyan, gasgas na iyan sa akin. wala ka na bang ibang maisip na iba? Haha..”

Natatawang sabi niya sa akin.

Baliktad pa nga dahil ako ang naiinis sa kaniya, naisip ko na sabihin iyon sa kaniya dahil gusto ko siya inisin at mag umpisa na suntukin ako.

“Huwag na huwag mo ako hahamunin, binalaan na kita. kaya huwag mo akong sisisihin kung ano man magawa ko sa iyo. naiintindihan mo ba Doc?”

Matigas niyang sabi sa akin.

Magsasalita pa sana ako kaya lang bumukas ang pinto ng CR at niluwa niyon si Daniel.

“Anong nangyayari sa inyo diyan? magsasapakan ba kayo? Gusto niyo bang ihulog ko kayong dalawa diyan sa bintana pababa sa labas ng bahay namin?”

Galit niyang sabi sa amin.

“Kalma ka lang Daniel, nag uusap lang kami ni Doc Hermes. Lalaki sa lalaki.. hindi ba Doc?”

Ngising sagot ni Hadji kay Daniel.

“Oo, nag uusap lang kami. just manly talk and about sa work sa hospital especially toxic patients.”

Pagsisinungaling ko.

“Sino gusto mo makatabi sa higaan mo?”

Tanong ko kay Daniel.

“Walang tatabi sa akin. Dito ako sa sahig at diyan kayong dalawa sa kama ko, para wala nang gulo. Okay?”

Sagot niya sa tanong ko.

“Maaatim ko ba na makita kang natutulog diyan sa sahig eh may kama ka naman?”

Singit ni Hadji.

“Eh kesa naman mamili ako isa sa inyong dalawa na makatabi ko sa kama at alam ko na magtatalo kayo sa harapan ko kapag pinili ko ang isa sa inyo. Mas mabuti na lang dito ako sa sahig matulog kesa may makatabi ako isa sa inyo.”

Sagot niya kay Hadji.

“Hindi ako papayag na dito ka sa sahig matulog, mamili ka na sa amin dalawa kung sino gusto mong makatabi sa kama mo. hindi ako o ni isa sa amin tututol kung bakit siya nagustuhan mo makatabi sa kama mo.”

Sabi ko naman.

“Talaga ba Doc? Eh parang kanina lang sa hapag bago tayo kumain gamuntikan na kayo magsapakan dalawa dahil pareho niyo ako gusto makatabi? hindi ako pinanganak kahapon lang para utuin niyo akong dalawa.”

Sarkastiko niyang sagot sa akin.

“Kung ano ang pasya ko, iyon na iyon. Hindi na magbabago pa.”

Dugtong pa niya sabay nagsuklay ng basa niyang buhok habang nakaharap sa salamin.

“Bagay ba sakin?”

Singit ni Hadji. Lumapit siya kay Daniel at pinakita ang suot niyang damit na pinahiram ni Daniel sa kaniya.

“Oo, bagay na bagay sa iyo. Sakto lang sa katawan mo… Hindi ko nasusuot iyan kase malaki sa akin mabuti at nag kasya sa iyo.”

Ngiting sabi ni Daniel kay Hadji.

“Tsss… pasikat na naman siya.”

Bulong ko na medjo may kalakasan para marinig niya.

Nilingon ako ni Hadji at nag smirk lang siya sa akin.

“Ang sabihin naiingit ka lang.”

Sabi niya sa’kin sabay talikod.

“Ako? maiingit sa’yo? Haha in your dreams.”

Sabi ko sabay humiga na sa gawing kaliwa ng kama ni Daniel.

“Oo kase ako pinahiram niya ng damit. Eh ikaw? Hindi.”

Sagot naman niya.

“Hindi kase ako tamad kagaya mo, nagdadala ako ng damit kapag gusto ko makitulog sa bahay nila unlike you, ang kapal sobra ng mukha.”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya.

“Hindi makapal ang mukha ko. let say sabihin na lang natin na gusto ako ni Daniel kesa sa iyo Doc. Possible yun.”

Sagot niya naman sa akin.. natahimik ako at babangon sana ako sa pagkakahiga para lapitan siya at sapakin pero nasa harapan namin pala si Daniel.

“Hindi ba kayo talaga titigil dalawa? Para kayong mga bata na hirap pagsabihan kulang na lang paluin para magtigil.”

Sermon ni Daniel sa amin. Tumalikod na lang ako sa gawi nila para pumikit na. Nagtitimpi lang ako kanina pa at iniipon ko lang mga pang iinis sa akin ni Hadji.

Makakaganti din ako sa iyo asungot ka.

Sabi ko sa isip ko.

---

Hadji

“Pagpasensiyahan mo na inasta ko kanina… Alam mo iyon? Hindi ako mapakali o mapanatag na nandidito ang lalaking iyan sa pamamahay niyo at katabi mo pa sa pagtulog. Paano na lang kaya kung hindi ako nakitulog rito sa inyo? Baka may gawin iyan masama sa iyo.”

Pag papaliwanag ko kay Daniel. Naka upo si Daniel sa upuan at samantalang ako naman ay nakatayo sa tabi niya.

“Pareho pala tayo ng nararamdaman diyan aa lalaki na iyan. hindi rin maganda pakiramdam ko at kaligtasan ko kapag kasama ko siya.”

Sagot niya sa akin.

“Pero nakuha niya ang loob at tiwala ni mama. Kaya kapag nagsabi lang siya na dito siya matutulog sa bahay ay agad sumasang-ayon si mama sa gusto niya. Ni hindi man lang naitatanong muna sa akin ni mama kung ayos lang ba sa akin na dito siya matulog at sa kwarto ko pa o hindi?”

Ramdam ko ang inis na sabi ni Daniel sa akin.

Nilingon namin dalawa si Doc Hermes na natutulog ngayon sa kama ni Daniel.

“Hayaan mo, hindi ako papayag na kung saan ka dalhin ng doktor na iyan. hangga’t nandidito ako at lagi akong nasa tabi mo? Ligtas ka sakin. Pinapangako ko sa’yo iyan.”

Matibay ko na sabi sa kaniya. Nilingon naman niya ako at pilit siyang ngumiti na batid kong nangangamba siya sa kaligtasan niya.

“Matulog na tayo, malalim na ang gabi.”

Pag anyaya niya sa akin.

Tumango naman ako bilang sagot sa kaniya.

Hinintay ko pa siya na mahiga sa nilatag niyang banig sa sahig bago ko patayin ang ilaw. Nung una hindi ako mapanatag na hihiga siya sa sahig samantalang kami ng bakulaw na ito nandito at nakahiga sa kama niya.

Pinilit ko ipikit ang mga mata ko at humarap sa gawing kanan par makatulog na.

Hindi ko namalayan nakatulog ako pero naalimpungatan ako dahil sa ingay ng mga tahol ng aso ng kapitbahay nila sa labas. Bumangon ako at nakita kong mahimbing na natutulog si Daniel sa sahig. malaki ang banig na nilatag niya kaya naman napag pasiyahan ko na tumayo at tumabi sa kaniya sa pagtulog.

Hindi niya iyon namalayan o nagising sa pagtabi ko sa kaniya. Amoy na amoy ko ang bango ng buhok niya at sabon na panligo niya na nanunuot sa katawan niya ngayon. Napangiti ako dahil katabi ko ngayon siya matulog bago ako pumikit ulit para makatulog.

Malamig dito sa sahig hindi dahil semento ang sahig kundi dahil sa ceiling fan na nakatapat sa amin dalawa na nakasabit sa kisame ng kwarto niya.

Goodnight my Clarita!

Bulong ko na sabi sa kaniya.

Chapter 25

Daniel

Nagising ako na parang ang bigat ng mga hita ko na parang may nakadagan sa mga ito. Pakiramdam ko rin na parang sumikip ang paligid ko.

Unti-unti ko minulat ang mga mata ko at una kong nakita ang sinag ng araw na galing sa labas ng bintana ng kwarto ko. tumatama iyon sa salamin ko kung kaya nag karoon ng iyon reflection at tumama sa ibabaw ng kama ko.

Tinignan ko kung ano’ng bagay nakadagan sa mga hita ko at nanlaki ang mga mata ko dahil isang binti ang nakapulupot sa mga hita ko kung kaya mabigat.

Napalingon ako sa gawing kaliwa ko at napabalikwas ako ng bangon dahil mukha ni Doc Hermes ang nakita ko na nakaharap sa mukha ko at isang pagkakamaling kilos lang na gawin ko ay mahahalikan ko na ito sa labi niya.

Nilingon ko rin ang gawing kanan ko at nabigla din ako na makita ko nasa kanan ko nakahiga si Hadji. Masarap ang tulog ng dalawa samantalang ako ay nasa gitna nila pareho.

Legs pala ni Hadji ang nakadagan sa mga hita ko kung kaya nakaramdam ako ng mabigat.

Paano nakarating itong dalawang ito sa higaan ko? Eh sa kama sila natulog ah? At napapagitnaan pa nila ako?

Inis kong tanong sa isip ko. Bumangon ako na hindi sila na iistorbo sa pagtulog at nagtungo ako sa CR para maghilamos muna at mag sipilyo.

Paglabas ko ng CR ko ay kinuha ko ang bimpo na nakasampay sa hanger at pinunas ko sa mukha ko. Nadatnan ko parin na natutulog ang dalawa sa banig na tinulugan ko kagabi.

Napailing na lang ako at naglakad palabas na ng kwarto ko. Nadatnan ko naman si mama na nakabihis at mukhang paalis ngayon.

“Gising ka na pala. Balak ko sanang gisingin ka ngayon dahil aalis ako.”

Sabi nito sa akin.

“Saan ka pupunta at bakit ganitong kaaga ka aalis?”

Taka kong tanong sa kaniya.

“Miyerkules ngayon, pupunta akong Baclaran. Magsisimba ako… hihintayin ko rin doon tita mo, nagpapasama siya sa akin mamili sa Divisoria. Baka gabihin ako ng uwi.”

Sagot niya sa akin.

“Ikaw na bahala dito sa bahay ahh? nakita mo naman na malinis ang bahay bago ko ito iwan. Dapat pag uwi ko mamaya malinis pa rin.”

Bilin nito sa akin.

“At iyang dalawang lalaki mo… pakainin mo iyan sila pag kagising nila, huwag mo hahayaan na gawing boxing ring itong bahay natin alam mo naman mga kapitbahay natin. Masyadong pakialamera at mga chismosa, malayo ang barangay hall dito sa bahay natin pero makakarating sa kapitan agad ang nangyari rito.”

Mahabang litanya niya. Napailing na lang ako habang nakangiti.

“Akong bahala sa kanila ma, mamayang tanghali din sila uuwi pagkatapos nila mananghalian dito.”

Sagot ko naman kay mama.

“Sige na ma, umalis ka na at baka abutan ka pa ng traffic sa daan.”

Sabi ko pa sa kaniya. Tumango ito sa akin, nilapitan ko ito at saka hinagkan sa pisngi niya para mag paalam.

Nung nakaalis na siya ay lumabas ako saglit ng bahay namin, sinarado ko muna ang pinto ng bahay namin at naglakad ako patungo sa bilihan ng pandesal.

Wala akong gana kumain ngayon ng kanin at natatakam ako sa pandesal ngayon na may kasamang mainit na brewed coffee na walang asukal.

Nung nasa tapat na ako ng bilihan ng pandesal ay naabutan ko duon ang kapitbahay namin na ubod ng daldal. Umagang umaga ay nag tatatalak na ka kwentuhan ang tindera ng pandesal.

“Oh Daniel, ngayon lang kita nakita? kailan ka lang umuwi? huling kita ko sa iyo nung isang hapon pa.”

Sabi nito sa akin.

“Hindi ka ba umuwi sa inyo kahapon? Grabe… Sobrang nag aalala ang mama mo sa iyo, tapos nakita ko rin yung gwapong lalaki na sabi ng mama mo ay Doctor daw iyon sa hospital na pinapasukan mo… Iba ka rin bata ka, ang lakas mo makakuha ng mga yayamanin at gwapong lalaki ah?”

Dugtong pa niyang sabi. Naalibadbaran ako sa mga pinagsasabi ng babaing ito at sarap pasakan ng limang malalaking pandesal sa bibig niya para hindi na makapagsalita pa.

“Balita ko rin may nakakita sa iyo kagabi na bumaba sa itim na sasakyan na nakaparada ngayon sa tapat ng bahay niyo? May bago ka na naman ba na lalaki? infairness ahh dala-dalawang lalaki pinagsasabay mo eh halos magkaroon ng sabong kagabi sa loob ng bahay niyo ah?”

putak na naman niya.

“Nako kang bata ka, kung ako sa iyo… Piliin mo yung Doctor.. alam mo kung bakit? Mayaman, gwapo, matangkad, mabait pa, maganda pa ang trabaho at kaya kayo buhayin ng mama mo. huwag mo na pakawalan pa iyan, pakasalan mo na kaagad baka may makakuha pa niyan nako.. sige ka baka magsisi ka at pinakawalan mo pa iyan.”

Sabi pa nito.

“Hindi ba tama ako Mareng Susan?”

Tanong niya sa tindera ng pandesal. Tumango din ito bilang pag sang ayon sa sinabi niya.

“Mawalang galang na Aling Tess, pwede ba? huwag na kayo makialam pa sa buhay namin o sa ibang tao lalong lalo na sa buhay ko? oo sabihin na natin na lagi kayong nakasubaybay sa akin o kay nanay pati sa loob ng pamamahay namin. Daig niyo pa paparazzi kung mag imbestiga at ipagkalat sa buong barangay nangyayari sa amin o sa ibang nakatira rito.”

Inis kong sabi sa kaniya.

“Huwag po kayo magagalit ha? Kung ganito tono ng pananalita ko eh umagang umaga badtrip na agad at sira na araw ko dahil sa inyo. kung ako din sa inyo? Unahin niyo muna pakainin at ihatid mga anak niyo sa paaralan, dahil kapag na late na naman iyan sila hahabulin mo na naman sila ng pamalo sa daan pauwi. Iyon ang mas nakakahiya, inuuna niyo po makipag chismisan bago atupagin ang mga anak niyo po.”

Sabi ko sabay tinalikuran ko na sila at naglakad na ako pauwi sa amin.

Bwisit talaga, mga walang magawa sa buhay at kailangan pa talagang i-broadcast dito sa amin mga nangyayari sa buhay ko, sa mama ko o sa loob ng tahanan namin lahat? kung wala kayo magawa sa mga buhay niyo at gusto niyo pag chismisan buhay ng iba? siguraduhin niyong tama ang mga pinagkakalat niyo tungkol sa akin o mga nangyayari sa loob ng bahay namin nang sa gayon hindi kayo napapahiya…

Nangigigil akong naglalakad pauwi sa amin. Pagkarating ko sa bahay ay naabutan kong nakaupo sa labas ng bahay namin si Doc Hermes.

Natigilan ako sa paglalakad dahil parang inaabangan niya ako, dumating nung makita niya ako ay napatayo siya sa kinauupuan niya at saka naglakad palapit sa akin.

Nabigla ako dahil bigla niya ako niyakap ng mahigpit.

“Good morning.”

Nakangiti niyang bati sa akin.

“G-Good morning din.. haha a-anong ginagawa mo rito sa labas?”

Naiilang akong tanong sa kaniya sabay nilingon ko ang paligid namin dahil baka may mga chismosa na naman nakatingin sa amin dito sa labas ng bahay namin.

“Hinihintay kitang dumating. Nagising ako na wala ka sa tabi ko kaya hinanap kita.”

Sagot niya.

“Pwede mo naman ako hintayin sa loob ng bahay, bakit dito pa sa labas?”

Tanong ko sa kaniya.

“Oh, umagang-umaga nagagalit ka na naman sa akin, Wala pa akong ginagawa ah?”

Sabi nito sabay pouty lips niya na parang nag ba-baby face.

“Pumasok na tayo sa loob at baka may makakita pa sa atin at pag chismisan na naman tayo.”

Sabi ko sa kaniya.

Pumasok na kami sa loob at sinarado ko na ang pinto ng bahay namin. Narinig ko na pababa ng hagdan si Hadji. Nung makababa na siya ay sinalubong niya rin ako ng ngiti.

“Good Morning Niel.”

Bati niya sa akin. Nakita niya ang isang supot na kulay brown na papel na nakapatong sa ibabaw ng mesa. Agad niya iyon nilapitan para buksan.

“Uyy pandesal, my favorite.”

Ngiting sabi niya.

“Hoy mahiya ka, nagpaalam ka ba kay Daniel na kukuha ka ng pandesal?”

Bulyaw ni Doc Hermes sa kaniya.

“Bakit ikaw? Nag paalam ka ba? Kumakain ka na nga ng pandesal oh? Ang lakas mo manita.”

Balik na tanong ni Hadji sa kaniya.

“Oo nag paalam ako kaya nga kumuha na ako at kumain bago ka makababa.”

Sarkastiko nitong sabi sa kaniya.

“Blah blah blah.. ang dami mong sinasabi Doc, daig mo pa babae. Umagang-umaga nag hahanap ka na naman ng gulo.”

Sabi ni Hadji sa kaniya at tinalikuran siya.

“Tumigil na kayong dalawa ha? pag uuntugin ko kayong dalawa.”

Pagbabanta ko na sabi sa kanila.

Hindi na sila nag sagutan pa sa harapan ko. Nang matapos na kami mag almusal ay umakyat muna ako sa taas upang maligo dahil pupunta ako sa palengke para mamili ng pananghalian namin.

Iniwan ko sa baba ang dalawa. Nagbabasa ng dyaryo si Doc Hermes samantalang si Hadji naman ay May kausap sa phone niya.

Binilisan ko ang pagligo dahil baka biglang sumulpot sa likuran ko si Doc Hermes kagaya nung nakaraang araw. Pasalamat naman ako at wala siya rito sa loob ng kwarto ko nang matapos ako maligo.

Pagbaba ko sa ibaba ay naabutan ko na wala ang dalawa. Nagtaka ako kung saan nagpunta ang mga iyon. bigla na lang tumunog ang phone ko at nakita kong nag chat sa akin si Doc Hermes.

Doc Hermes:

Hello Daniel, sorry umalis na kaagad ako hinahanap ako ni Doc Sy sa hospital now. may bagong VIP patient naka admit sa floor niyo, pasensya na at hindi ako makakapag lunch sa bahay mo. Mag ingat ka na lang diyan and happy day off, Babawi ako sa iyo promise.

Nag reply naman ako pabalik sa kaniya.

                          You Reply to Doc Hermes:

                 

    It’s okay Doc. Unahin mo po muna yung VIP patient na kaka admit lang sa floor namin, mas importante iyon po dahil hinahanap ka rin ng Head ng Internal Medicine na si Doc Sy. Don’t forget po na mag lunch din kayo diyan after mo makausap yung VIP patient.

After ko mag reply at I send chat ko sa kaniya ay mute ko ang conversation namin dahil baka mag chat pa ulit siya sa akin.

Maya-maya pa ay nag chat din si Hadji sa akin.

Hadji :

Niel sorry, hindi ako makakapag lunch diyan sa inyo. Biglang dating ng kapatid ko from Dubai eh, susunduin ko siya now sa airport at sa condo ko muna siya mag stay, don’t worry. Babalik ako kaagad at ipapakilala kita sa kaniya.

I replied to him:

No, huwag na baka pagod iyang kapatid mo galing sa flight niya pauwi rito. Hayaan mo muna siya makapag pahinga muna at sa ibang araw nalang mo ako ipakilala sa kaniya. Asikasuhin mo muna siya bago ka bumalik rito okay? Ingat ka sa byahe.

P

ag send ko ng reply ko sa kaniya ay inoff ko na ang phone ko at lumabas na ako para mamili ng lulutuin kong ulam sa palengke. Nakahinga ako ng maluwag dahil wala na ang dalawa rito sa bahay namin.

Magkakaroon na yata ako ng wrinkles sa noo ko dahil sa dalawang iyon. Mabuti na lang at umalis na sila para wala na akong iintindihin na ipapakain ko sa kanila.

Sabi ko sa isip ko. Nakarating na ako sa palengke at bumili ako ng malaking bangus isang piraso at pinahiwa ko iyon sa 9 na piraso.

Magluluto ako ng sinigang na isda at ang iba naman ay ipapaksiw ko. At nang makauwi na ako sa amin ay inasikaso ko na kaagad ang pagluluto dahil nakakaramdam na rin ako ng gutom.

Natapos ako magluto mga bandang 1pm na at nag umpisa na rin ako kumain. Habang kumakain ay nag babasa-basa ako ng mga conversation ng mga toxic at plastic ko na mga senior sa GC namin.

As usual pinag uusapan na naman nila si madam. Ang head namin na marunong mamahiya at walang consideration ang nais lang eh magawa o masunod ang gusto niya, batas siya sa floor namin. kapag pinagalitan siya ng mas boss pa sa kaniya ang mangyayari is sa amin niya ibubunton galit niya. Damay-damay kaming lahat.

Kasalanan ng isa, kasalanan ng lahat… Panigurado wala siyang tatanggapin na request sa amin sa next cut off schedule. Pinatay ko na ang phone ko at inatupag ko na lang ang pagkain ko. Ang sarap sa pakiramdam na walang nang gugulo sa iyo at solo mo ang buong bahay..

Sana wala nang bumalik sa kanilang dalawa mamaya. parang mga walang sariling bahay mga iyon at gusto pa talaga matulog dito sa bahay namin.

Buntong hininga ko sabay sandal sa inuupuan ko na plastic na monobloc na upuan na may sandalan.

Chapter 26

Daniel

Mabilis lumipas ang mga araw at pasok ko na naman. as usual maaga ako pumasok ngayon, binago na naman ng magaling namin na head ang schedule at ginawa na akong pang umaga.

Ang tagal ko nang pang gabi na duty kaya pinang umaga na niya ako. Ayos lang sa akin na Ipang umaga niya ako dahil hindi na ako mapupuyat sa gabi. magiging kumpleto na rin ang tulog ko araw-araw kahit gabi ang uwi ko mamaya.

Nakarating na ako sa hospital at umakyat na ako sa floor namin. Pumunta muna ako sa station namin at chineck ko kung ilang pasyente ang hahawakan ko.

9 patients? Not bad. Sana wala nang admission mamaya.

Sabi ko sa isip ko. Matapos ko kuhaan ng picture gamit ang cellphone ko sa hatian na ginawa ng charge nurse na pang gabi ay nagtungo na ako sa pantry namin para ilagay sa locker ko ang bag ko.

Kumuha na rin ako ng disposable cup at nagtimpla ako ng brewed coffee na walang asukal. Gustong gusto ko magkape ng kagaya nito dahil gising na gising ang diwa ko kahit mapait pa iyon.

“Nag almusal ka na?”

Tanong sa akin ng senior ko na plastic. Oo, plastic siya minsan na rin kami nito nag kasagutan sa GC. ma attitude siya pero hindi ko siya pinapatulan dahil siya ang naging preceptor ko nung probationary palang ako rito.

“Tapos na po Ma’am, sa amin ako kumain bago ako umalis. nag kakape lang ako rito para naman hindi ako antukin.”

Sagot ko sa tanong niya. Samantalang siya ay inaasikaso ang pagkain niya na iniinit niya sa microwave oven namin.

“Kumusta naman kayo ni Doc Hermes?”

Napabuga ako ng kape sa bibig ko dahil sa tanong niya yun.

Napaubo ako ng wala sa oras.

“Oh? Anong nangyare sa’yo?”

Takang tanong niya sa akin.

“I’m sorry, nabigla ako sa tanong mo sa akin. What do you mean na kumusta kami?”

Tanong ko sa senior ko.

“I mean kumusta relationship niyong dalawa? Hindi mo ma de-deny sa akin na wala kayong relasyon, eh alam na alam dito sa buong floor namamagitan sa inyong dalawa gurl.”

Sagot niya na may halong paniniguro pa.

“Haha really ma’am? may relasyon kaming dalawa? that’s a fake news. Wala kaming relasyon ni Doc Hermes. ganun lang siya sa akin dahil mabait lang siya at matulungin. That’s it… Ikaw ba ma’am? Kung may tumulong sa iyo at

pinapakitaan

ka niya ng kabutihan? Tapos ganyan ang

ichismis

nila sa iyo? Hindi ka ba magagalit at ide-defend sarili mo na mabait lang at matulungin lang yung tao sa iyo?”

Sabi ko with matching sarcastic tone.

“Ewan ko, iyon ang naririnig at nababalitaan ko dito sa floor natin eh.”

Sabi niya. Parang ayaw niya mag pa convince sa akin para maniwala siya sa sinasabi ko. Bahala siya o sila sa mga buhay nila kung iyon ang gusto nila paniwalaan.

Tinapos ko na lang ang pag inom ko sa kape ko at lumabas na ako sa pantry namin. ayoko masira ang umaga ko at ang araw ko ngayon sa mga walang kwentang chismis na iyan.

Nag print na ako ng charting ko at mga scanner ng pasyente ko. At saka na ako nag umpisa mag rounds.

Pasadong 7:30 am ako nag umpisa mag rounds sa mga pasyente ko. naabutan ko ang iba sa kanila na natutulog pa pero kinuhaan ko parin sila ng Vital signs, ang iba naman ay nanunuod ng TV at ang iba naman ay nag uumpisa na kumain ng breakfast nila.

Papunta na ako sa huling pasyente ko na VIP. Nasa labas na ako ng room niya at nag alcohol muna ako bago ako kumatok nung biglang bumukas ang pinto at nakita ko si Doc Hermes ang nasa loob ng  room ng pasyente.

Medjo naguluhan ako sa nakita ko dahil magulo ang buhok ni Doc Hermes at naka unbutton ang tatlong butones sa panloob niya na damit na pinapatungan ng puting coat na pang doctor.

Nalipat naman ang tingin ko sa lalaking pasyente na VIP na mukhang nasa 25 na ang edad, maputi din ito kagaya ko at gwapo rin. Sinusuot niya ang patient gown ng maayos.

“

Uhm

, good morning doc. kukuhaan ko lang ng Vital signs yung pasyente po.”

Bati ko sa kaniya.

“Oh sure, come in..”

Masayang sagot niya sa akin at nilawakan ang pagbukas ng pinto para makapasok ako at ang electric vital signs na parang cart na hila hila ko.

Pagpasok ko sa loob ay napansin kong may sinipa sa ilalim ng bed niya yung pasyente bago ito umupo sa gilid ng kama niya.

“Good morning po Sir Lopez, kukuhaan ko po kayo ng Vital Signs po. By the way ako po si Daniel ang Nurse Aide niyo po for the whole day po.”

Pagpapakilala ko sa kaniya. Ngumiti ito sa akin at saka inabot ang braso niya sa akin para ilagay ko ang BP cuff sa right arm niya.

“You look handsome like me Daniel, how old are you?”

Ngiting tanong niya sa akin.

“

Uhm

.. 24 na po.”

Sagot ko sa tanong niya.

“Are you sure? Mukha kang 22 years old. haha, you know what? When I was 22 years old. Marami na akong naging ex. Hindi lang basta ex, ang iba sa kanila naka sex ko pa.”

Proud niyang sabi sa akin.

Napataas na lang ako ng dalawa kong kilay habang nakatingin sa kaniya.

“You should try too. alam mo naman na hangga’t may buhay, dapat mag enjoy enjoy lang. Dahil hindi mo na magagawa pa ang mga bagay na iyan once na dapuan ka na ng malubhang sakit at iyon pa ang makakapatay sa iyo.”

Dugtong pa niyang sabi na parang pinapayuhan pa ako.

“Ahh haha..  oo nga po, tama po kayo.”

Iyon na lang nasabi ko sa kaniya at natatawa pa ako.

Napako ang atensyon ko sa leeg niya dahil biglang lumitaw ang mga pula-pulang parang kagat ng langgam pero hindi siya ordinaryong kagat ng langgam kundi parang kiss mark.

“Ano latest BP niya?”

Biglang litaw ni Doc Hermes sa likuran ko. napalingon ako sa kaniya pero huli na dahil nabunggo ako sa malapad niyang dibdib.

“Ayy, sorry doc.”

Sabi ko sabay napatingala sa mukha niya. Nasapo ko ang noo ko dahil iyon ang tumama sa dibdib niya.

Nakangiti ito na parang kakaiba ang ngiti niya na iyon at nagtama pa ang mga mata namin dalawa.

“It’s okay.. matigas ba?”

Mahina niyang sagot at tanong sa akin.

“A-Ano po iyon Doc?”

Tanong ko sa kaniya.

“Nothing. Ano latest BP niya?”

Ulit niya na tanong sa akin. Agad ko nilingon ang aparatong hila-hila ko at chineck ang monitor nito.

“125/78 po ang BP niya doc, O2 niya po is 97%, heart rate niya po is 98?, Respiratory Rate is 27? And temp niya is 36.9 po doc.”

Sabi ko kay Doc habang nakatingin ako sa monitor.

“Maybe balikan ko na lang po muna siya later, mataas po kase heart rate and Respiratory Rate niya.”

Sabi ko kay Doc.

“No, huwag na. Medjo napagod at

hiningal

siya sa activity namin kanina nung wala ka pa.. right Mr. Lopez?”

Sagot ni Doc sa akin. Nagtaka ako kung anong activity iyon.

Ngumiti si Mr. Lopez sa kaniya sabay tampal ng kaliwang kamay niya.

“Oh ganun po ba? Sige po I plot ko na po ito sa monitor po for

8am

po.”

Sabi ko kay Doc.

“May nainom na po ba kayo Mr. Lopez?”

Tanong ko sa kaniya dahil mag re-record din ako ng Intake and Output niya.

“This morning? Hmmm wala pa I think.”

Sagot niya.

“Meron ka na nainom, you forgot?”

Singit ni Doc sa usapan namin ni Mr. Lopez.

Napatingin ako sa kanilang dalawa dahil nag e-eye to eye contact sila ngayon na parang sa mata sila nag uusap dalawa.

“Yung milk. Marami iyon diba? Parang half of 210 na glass.”

Sabi ni Doc sa kaniya.

“Oh yes, I forgot haha sorry… Yung malapot at mainit-init na gatas na galing sa iyo.”

Sabi naman ni Mr. Lopez.

“So 105 po nainom niyo na gatas po this morning po? The rest wala na po kayo nainom?”

Tanong and clarification ko na rin kay Mr. Lopez.

“Yes, wala na ako nainom pa na kahit na ano after ko uminom ng milk.”

Sagot niya sa akin.

“Okay po, salamat po Mr. Lopez, alis na po ako.”

Paalam ko sa kaniya.

Hindi ko na nilingon pa silang dalawa. Pero nakikita ko sa peripheral vision ko na nakatingin sa akin si Doc Hermes.

Paglabas ko ng room ay agad ko sinarado ang pinto at napabuga ako ng hininga ko. May na se-sense ako na may nangyari sa loob at hindi ko alam kung anong meron sa kanilang dalawa dahil nag a-act weird silang dalawa.

Nang matapos na ako mag vital signs sa mga pasyente ko ay kinuha ko na ang cart na hinanda ng senior ko, yung cart na naglalaman ng mga malilinis na linen at kinuha ko na rin ang humper na paglalagyan ng mga maruruming linen na nasa likod ng station namin.

Inuna ko muna ang mga benign o ambulatory na patient dahil madali lang sila palitan ng beddings.

Nauna ko puntahan yung VIP patient na si Mr. Lopez, naabutan ko siya nakaupo sa mahabang sofa hawak ang phone niya. Wala na sa loob ng room si Doc Hermes.

“Hi po Mr. Lopez, magpapalit lang po ako ng linen niyo po.”

Bati ko sa kaniya.

“Oh sure,

pakipalitan

na rin itong gown ko. Mag iwan ka na lang diyan ng patient gown sa ibabaw ng bed ko dahil maliligo ako mamaya.”

Bilin niya sa akin. Tumango ako bilang sagot.

Inuna ko muna palitan ang sapin ng higaan niya, medjo nahirapan ako dahil gumagalaw ang higaan niya. Kaya naman inayos ko muna iyon at ni-lock ang mga gulong nito para hindi Magalaw.

After ko palitan ang sapin ng higaan niya ay sinunod ko ang mga unan niya na palitan ng pillow case. Hindi ko namalayan na May nahulog pala na bagay sa may paanan ko. narinig ko na lang ang pagkalansing nito kaya naagaw niya ang atensyon ko.

Dinampot ko iyon mula sa paanan ko, nung madampot ko na ay nalaglag din ang ballpen ko galing sa bulsa ng uniform ko. gumulong ang ballpen ko pailalim ng kama ni Mr. Lopez kung kaya  lumuhod ako at kinapa ang ilalim ng bed niya.

Nung makapa ko ang ballpen ko ay may nakapa din ako na parang isang plastic na basa katabi ng ballpen ko. kaya naman nakuha ko rin iyon kasama ang ballpen ko.

Pagkakuha ko sa ballpen ko ay tinignan ko kung ano yung nadampot ko na kasama ng ballpen ko. Nanlaki ang mga mata ko nung makita ko ang tatlong piraso ng condom na gamit na at may laman pang sperm.

Sinilip ko si Mr. Lopez at abala siya sa pag ce-cellphone niya.

Saan nanggaling itong mga gamit na condom na ito? At bakit meron dito sa ilalim ng higaan ni Mr. Lopez?

Tanong ko sa isip ko.

Minadali ko na lang ang pag aayos at pag papalit ng linen sa higaan niya at nag paalam na ako lumabas dala dala ang mga linen na marurumi.

Tinapon ko naman sa basurahan ang mga condom na nakita ko at saka lumabas na. Nung ilalagay ko na sa humper ang mga maruruming linen ay naamoy ko na parang may kakaiba sa mag linen na iyon, amoy bleach at sobrang tapang ng amoy.

Alam ko ang amoy na ito, hindi ito Zonrox o chlorine… kaamoy niya ang mga ito. hindi kaya?…. Semen ng lalaki ang mga ito na natuyo at dumikit sa linen?

Takang tanong ko. Sinipat ko maigi ang mga linen na iyon at may nakita akong mga stain na kulay beige sa mga linen na iyon maski sa comforter na puti ay meron din.

Gulong-gulo parin ang isip ko kung tama ba ang hinala ko na natuyong semen ang mga nakita ko. Malakas ang kutob ko na mga semen iyon. Hindi ko namalayan na natapos na ako magpalit ng linen sa lahat ng pasyente sa floor namin at ibababa ko na ang humper sa linen sorter. Bago ko ibaba iyon sa lower ground floor ay hinanap ko ang mga linen na iyon at kumuha ako ng dilaw na plastic para ibukod ang mga iyon.

Mahirap na at baka pag isipan ako ng taga bilang ng linen sa ibaba na may milagrong nangyayari sa floor namin. Sinulatan ko na lang iyon na May poops na kasama para hindi na nila buklatin ang laman ng plastic na iyon.

Nung nasa ibaba na ako at patungo sa linen sorter ay laman parin iyon ng isip ko. Bigla kong naalala yung sinabi ni Doc Hermes kay Mr. Lopez kanina.

“Yung milk. Marami iyon diba? Parang half of 210 na glass.”

Tanong ni Doc Hermes sa kaniya.

“Oh yes, I forgot haha sorry… Yung malapot at mainit-init na gatas na galing sa iyo.”

Sagot ni Mr. Lopez sa kaniya.

Natigilan ako sa paglalakad patungong linen sorter. Nakababa na ako sa lower ground floor nung ma realize ng isip ko ang mga ibig sabihin ng sinabi nila sa akin kanina.

“Hindi kaya? May nangyari sa kanila kanina sa loob ng room nung wala pa ako? At yung mga natuyong sperm sa beddings at comforter? kanila ang mga iyon?”

Na istatwa ako sa mga realization ko. mas lalong dumagdag sa akin yung nadatnan kong nag aayos ng gown si Mr. Lopez at samantalang si Doc Hermes naman ay naka unbutton ang tatlong butones sa polo niya at magulo din ang buhok nito. Samahan mo pa na parang mga kiss mark yung nasa leeg ni Mr. Lopez kanina.

“Mga baboy sila, ginawa nilang motel ang hospital na ito?”

Naiinis kong sabi sa isip ko.

Chapter 27

Doc Hermes

“Kailan ka ba pupunta ulit dito? namimiss na kita.”

Malambing na tanong sa akin ni Clifford.

“You sure na ikaw lang nakaka miss sa akin?”

Biro ko sa kaniya.

“Hmm… Fine, pati ng hole ko namimiss na rin ang junior mo.”

Mapang akit niyang sabi sa akin sa kabilang linya.

“That’s my boy. Don’t worry, paakyat na ako diyan.”

Sabi ko sa kaniya.

“Okay, asahan ko iyan… Hihintayin kita here.”

Malanding sabi niya sa akin bago niya patayin ang tawag niya sa akin..

Napailing na lang ako habang naglalakad patungong elevator. Hindi ko makakalimutan ang unang gabing inakit niya ako simula nung araw na inadmit siya rito, hapon na ako nakarating ng hospital dahil na traffic ako sa daan galing sa bahay nila Daniel.

Flashback….

Akala ko magagalit siya sa akin dahil late na ako mag rounds sa kaniya pero hindi. ako ang huling doctor na tumingin sa kaniya, nag message na lang sa akin si Doc Sy ang head ng Internal Medicine ng hospital na ito na mag rounds ako kay Clifford.

Pagpasok ko sa loob ng room niya ay naabutan ko siyang nakaupo sa gilid ng kama niya. Napatayo siya at lumapit sa akin sabay niyakap ako ng mahigpit.

“I miss you daddy Hermes..”

Malanding bulong niya sa akin. May namamagitan na sa amin noon pa bago ko makilala si Aubrey.

“Hindi mo ba ako namiss? Sinadya ko talaga mag pa admit dito at nag

panggap

lang ako na may sakit para makasama ka.“

Sabi pa niya.

“Hindi ka na nagpaparamdam sa akin eh, ayaw mo sumagot sa mga tawag at chats ko sa iyo.”

Dugtong pa niya.

“Cliff.. dapat hindi mo na lang ito ginawa, alam mo ba na nag aalala sa iyo ninang mo na si Doc Sy? Paano kung malaman niya na wala kang sakit?”

Tanong ko sa kaniya nung nagkahiwalay ang mga katawan namin sa pagkakayakap.

“Hindi niya iyon malalaman hangga’t walang makakapagsabi sa kaniya na wala talaga akong sakit. Ito lang nakikita kong paraan para maangkin natin ang isa’t-isa… Hindi mo ba ako namiss?”

Malambing niyang tanong sa akin.

Ngumisi

ako sabay nilagay ko ang dalawang kamay ko sa magkabilaang pisngi ng pwet niya na matambok at pinisil iyon ng malakas.

“Syempre namiss kita, namiss ba ako nitong butas mo?”

Mapang akit ko rin na tanong sa kaniya habang nakatingala siya at pinagmamasdan ang mga mata ko at ganun din ako sa kaniya.

“Sobrang namiss ka ng butas ko, eh ito? Namiss ba ako ng alaga mong sawa?”

Tanong niya sa akin sabay himas ng alaga ko sa gitna. Awtomatikong nabuhay ang alaga ko at tumigas dahil sa pagkaka himas niya rito. Napapikit ako sa ginagawa niya sa alaga ko.

“Shet.. ibang klase ka talaga, ang galing mo magpabuhay ng tite.”

Sabi ko sa kaniya sabay ungol. Tinulak niya ako kaya napaupo ako sa gilid ng kama niya at saka siya lumuhod sa sahig paharap sa akin.

“Excited much?”

Tanong ko sa kaniya habang nakangisi.

“Shh.. huwag ka maingay, mag relax ka lang diyan at panuorin mo na lang gagawin ko sa iyo, this is my revenge to you dahil ilang buwan mo ako pinabitin.”

Sabi niya sabay unzipper ng pants ko at binaba ang brief ko sa loob sabay labas ng tumitigas ko na alaga. Walang ano-ano ay sinubo niya kaagad ito.

“

Ughhh

… Fuck. Puta ka! Ang galing mo

sumubo

.“

Ungol ko habang nakapikit. Binilisan niya ang pagsubo. Minsan ay sinasagad pa niya sa lalamunan niya.

Napasabunot

ako sa buhok niya na makapal sabay diin ng ulo niya sa alaga ko.

“Gawk gawk gawk… Slurp slurp…

Ughhh

.“

Maririnig na ingay sa pagsubo niya sa alaga ko.

hindi niya rin pinalagpas pati ang itlog ko ay sinubo niya rin. Lalo akong nababaliw sa ginagawa niya sa akin ngayon.

niluwa

niya ang isa kong itlog at ang isa naman ang sinubo at nilaro niya sa bibig niya.

“Ugh.. fuck..”

Ungol ko.

“Masarap ba ha? Puta kang pokpok ka. Uhaw na uhaw ka sa tite ko? Ano kaya mo pa?”

Gigil na gigil kong tanong sa kaniya.

niluwa

niya ang tite ko sabay hawak niya rito at dinilaan niya ang ulo ng tite ko paikot.

“Fuck.. puta ang sarap! Sige, gawin mo’ng lollipop iyan.”

Ungol ko ng malakas. Nakatingin siya sa akin na parang pinagmamasdan ang itsura ko.

Ilang minuto pa ay nararamdaman ko na parang namumuo na ang punla ko sa loob kaya naman nilakasan ko ang pag sabunot sa buhok niya at

binayo

ko na ng malakas ang bibig niya.

“Tang ina, malapit na ako labasan. Chupa ka lang diyan, eto na ako.. lunukin mo lahat puta ka.”

Ungol ko ng malakas sabay

pumilandit

sa loob ng bibig niya ang katas ko na matagal kong inipon na para sana kay Daniel pero nakuha niya iyon lahat.

Namangha ako sa kaniya dahil parang mala vacuum ang bibig niya at hinigop lahat ng katas ko hanggang sa kumonti na ang nilalabas sa tite ko.

Niluwa niya ang tite ko at

binuka

niya ang bibig niya. Pinakita niya sa akin ang inipon ko na tamod sa bibig niya sabay nilunok iyon ng isang

lunukan

lang.

“Ang galing mo, hindi ka parin nagbabago. Magaling ka pa rin magpaligaya..”

Ngiting sabi ko sa kaniya. Tumayo siya sabay harap sa akin.

“Nag uumpisa pa lang tayo.”

Sabi niya habang nakangisi. May kinuha siya sa drawer sa likod niya at humarap siya sa akin nakita ko na kagat-kagat niya ang isang pakete ng condom, pinilas niya iyon sabay tapon kung saan ang pakete nung makuha na niya ang condom sa loob.

“Handa ka na ba Daddy Hermes?”

Mapang akit niyang sabi.

“Ako dapat magtanong niyan sa iyo? Handa ka na ba mawasak ulit ngayong Gabi?”

Malandi kong tanong sa kaniya.

“Handang handa na…”

Sagot niya sa akin na mapang akit, sinuot niya ang condom sa tite ko gamit ang kamay niya at saka siya lumapit sa akin sabay hubad ng brief niya at iniwan iyon sa sahig. Naka suot siya ng patient gown ngayon at umupo sa mga hita ko. Pinulupot niya ang mga kamay niya sa leeg ko.

Siya na kusang humawak sa tite ko at tinutok sa butas niya. Tinanggap naman ng butas niya ang ulo ng tite ko na unti-unti pumapasok sa loob niya.

Napaliyad

siya sabay hawak ng mahigpit ng mga kamay niya sa magkabilaan ko na balikat, pinagmamasdan ko ang itsura niya na para siyang nasasaktan. hindi na ako nagdalawang isip pa at hinawakan ko siya sa magkabilaan niyang balakang sabay sinagad ko na ang tite ko sa loob niya.

“Ugh fuck… Bakit sobrang laki ng tite mo, ang hirap mag adjust… Shet!”

Ungol niya.

“Wala ako magagawa, gift sa akin ito ng nasa itaas para

pahiyawin

kayo sa sakit at sa sarap mga baklang uhaw sa tite kagaya mo.“

Nakangisi kong sagot sa kaniya. siya na ang kusang bumayo sa tite ko. Nung una marahan lang hanggang sa nilakasan na niya ang pagbayo.

Napapapikit

ako ngayon sa sarap sa ginagawa niya sa tite ko.

“

Plok

plok

plok

… Ugh fuck,

ughh

shet.. ang laki talaga ng tite mo daddy Hermes.“

Ingay ng

pagsasalpukan

ng butas niya at ng alaga ko. Sabay ungol niya rin, hinalikan niya ako sa mga labi ko na tinugon ko naman.

Nung nakaramdam siya ng pagod ay ako na ang bumayo sa kaniya. Hinawakan ko siya ng mahigpit sa balakang niya.

“Humawak ka lang ng maigi sa akin para hindi ka mahulog.”

Bilin ko sa kaniya.

Ginawa naman niya kaya tumayo ako at saka ko siya inikot pahiga sa kama at hiniga ko siya.

“Spread your legs to daddy.”

Utos ko sa kaniya at ginawa naman niya.

Missionary position.

Napakapit siya ng mahigpit sa unan niya nung binilisan at nilakasan ko ang pagbayo sa butas niya. Bukang buka ang mga legs niya na mapuputi.

“

Ughh

.. daddy, fuck. Sige pa.. lakasan mo at bilisan mo pa…“

Ungol niya.

Mas lalo akong ginanahan sa ginagawa kong pagbayo ng mabilis at malakas sa butas niya.

“Putang butas mo na iyan, uhaw na uhaw sa tite. kulang pa ba itong tite ko na ito at gusto mo ng maraming

titeng

napasok sa butas mo ha?“

Gigil kong sabi sa kaniya.

“Haha.. tite mo lang daddy, kuntento na ako. Marami na akong natikman na tite pero sayo ang kakaiba.”

Natatawa niyang sabi.

“Malandi ka talagang hayop ka!”

Singhal ko.

Kung ano-anong posisyon ginawa namin at halos wala na kaming mga damit na suot.

ginawa namin pamunas ang linen na sapin sa kama niya pati comforter niya na makapal na kulay puti.

Ilang minuto pa ay naramdaman ko ulit na lalabasan na ako, Naka doggy style posisyon kami.

“Tang ina… Malapit na ako labasan, puta ka!”

Ungol ko.

“Sige lang daddy, iputok mo sa loob ko. Buntisin mo ako daddy hermes.”

Utos niya sa akin.

“Gago kang bakla ka, hindi ka mabubuntis dahil naka condom ako. at kahit wala pa tayong protection na gamit at iputok ko lahat ng ito sa loob mo, hindi ka parin mabubuntis dahil wala kang

matres

.“

Sabi ko sabay kuha ng dalawang kamay niya patalikod at

binayo

ko pa siya ng mabilis at malakas.

Lumakas pa lalo ang ungol niya, mabuti at walang mga pasyente sa magkabilaang kwarto na katabi ng kaniya.

Ilang segundo pa ay nilabas ko na lahat ang mga katas ko sa loob ng condom.

Pabagsak

siyang bumagsak ang katawan niya sa sofa at hingal na hingal siya. Ganun din ako at pareho kaming pawisan ngayon.

“That was so amazing, right daddy Hermes?”

Malanding sabi niya sa akin habang natatawa.

Pumatong ako sa likod niya maputi at malapad sabay

hinagkan

iyon.

“Wanna round two?”

Pag anyaya niya sa akin.

“Haha ako pa talaga inaya mo? Ang tanong kaya pa kaya ng katawan mo?”

Natatawa kong tanong sa kaniya.

“kinda”

Sagot naman niya sabay halik sa akin.

Sabay nilaro ang utong ko magkabilaan. Eto yung mga tipo ko, hindi basta-basta napapagod.. mas libog pa sa akin. si Daniel kaya? Sana mas malala pa siya rito kay Clifford.

Magdamag na may nangyari sa amin, nag pa refused siya mag pakuha ng vital signs pati sa mga gamot na iinumin niya ay nag refused din siya. Sinulit namin ang magdamag na pag-isa ang mga katawan namin hanggang umaga.

Kaya’t naka tatlong condom ako na gamit. Iyon din ang umaga na si Daniel ang kumuha ng Vital signs niya na muntikan na niya kami mahuli.

“May tao sa labas, mag ayos ka bilis. baka mahuli tayo.”

Pag mamadali ko kay Clifford.

Agad akong naglakad patungo sa pinto nung maiayos ko na ang sarili ko matapos ko magbihis. nilingon ko si Clifford at mukhang ayos na rin siya dahil nasuot na niya ang patient gown na suot niya kagabi ay agad ko binuksan ang pinto ng room niya.

Nabigla ako nung makita ko si Daniel ang nasa labas, halata ang gulat sa kaniyang mga mata nung ako ang bumukas ng pintuan para sa kaniya. Nilingon niya rin si Clifford na nakatalikod sa amin ngayon.

“

Uhm

, good morning doc. kukuhaan ko lang ng Vital signs yung pasyente po.“

Magalang niyang sabi sa akin.

“Oh sure, come in..”

Sagot ko sa kaniya.

Hinayaan ko lang na kuhaan niya ng vital signs si Clifford. habang kinukunan niya ng vital signs si Cliff ay sinisipat ko ang sarili ko dahil baka mabisto niya ginawa namin dito sa loob ng room niya .

Lumapit ako kay Daniel para pagmasdan ang ginagawa niya hindi ko namalayan na sobrang lapit ko na pala sa kaniya.

“ Ano latest BP niya?”

Tanong ko kay Daniel. Nabigla ko yata kaya nagulat siya at

napaharap

sa akin, nauntog ang noo niya sa matigas at matipuno ko na dibdib.

“Ayy, sorry doc.”

Sabi niya sabay sapo sa noo niya. ngumiti ako dahil ang cute niya sa bandang yun.

“Its okay… Matigas ba?”

Bulong kong tanong sa kaniya. Hindi niya yata naintindihan tanong ko sa kaniya na pabulong para hindi marinig ni Cliff.

“

Nothing. Ano latest BP niya?”

Tanong ko sa kaniya. Nilingon naman niya ang monitor ng e-vitals para i-check ang vital signs results ni Cliff.

“125/78 po ang BP niya doc, O2 niya po is 97%, heart rate niya po is 98?, Respiratory Rate is 27? And temp niya is 36.9 po doc.”

Sagot niya sa akin na parang nagtataka dahil sa mataas ang heart rate at Respiratory Rate ni cliff habang nakapako pa ang mga tingin niya sa monitor.

“Maybe balikan ko na lang po muna siya later, mataas po kase heart rate and Respiratory Rate niya.”

Dugtong pa niya sabay lingon kay Cliff.

“No, huwag na. Medjo napagod at

hiningal

siya sa activity namin kanina nung wala ka pa.. right Mr. Lopez?”

Tanong ko kay Clifford nung lingunin ko ito. Nakangiti lang ito sa akin dahil alam niya ang tinutukoy ko.

“Oh ganun po ba? Sige po I plot ko na po ito sa monitor po for

8am

po.”

Singit naman ni Daniel. nilingon ko rin ito at mukhang nagtataka ang itsura niyang nakatingin sa akin. Sabay sinulat niya ang mga nakuha niyang vital signs results ni Clifford sa charting niya.

“May nainom na po ba kayo Mr. Lopez?”

Tanong niya ulit kay Cliff pagkatapos niya magsulat sa charting niya.

Nilingon ko naman si Clifford na nag iisip ngayon.

Nilingon ako ni Clifford at nag eye to eye contact kaming dalawa na parang tinatanong niya sa akin kung may nainom ba siya kagabi.

Sa pagkakaalam ko ay nag refused siya mag take ng medication magdamag hanggang ngayong umaga dahil sa sinulit namin ang magdamag na

magka

sex.

Bigla ko naalala na kanina ay

blinow

job muna niya ako bago ako lumabas ng room niya kaya lang after ko labasan sa bibig niya at marami-rami iyon

tansya

ko ay mga nasa kalahati ng measuring cup na 210 ang sukat na ilabas ko at nainom. niya yun lahat kaya lang ay may nakita akong anino mula sa labas ng pinto ng kwarto.

“Yung milk. Marami iyon diba? Parang half of 210 na glass.”

Paalala ko sa kaniya. Bigla siyang napangiti dahil sa sinabi ko at lumiwanag ang mukha niya. Alam niya kung ano yung gatas na tinutukoy ko.

“Oh yes, I forgot haha sorry… Yung malapot at mainit-init na gatas na galing sa iyo.”

Sagot niya habang natatawa pa.

“So 105 po nainom niyo na gatas po this morning po? The rest wala na po kayo nainom?”

Pag kla-klaro ni Daniel na mukhang nakakahalata na sa amin.

Nilingon siya ni Clifford at saka ito tumango bilang sagot.

Matapos mag paalam ni Daniel ay tinanaw ko siya palabas ng kwarto ni Cliff.

“He looks like me, mukha siyang babae na na-trap sa katawan ng lalaki.”

Sabi ni Clifford.

“Truly indeed.”

Pag sang ayon ko sa sinabi niya.

“Sorry Clifford, pero ito na yata ang huling sex natin at hindi na masusundan pa. Dahil si Daniel na ang papalit sa iyo at gagawin ko ang lahat para matikman siya.”

Sabi ko sa isip ko habang nakatingin kay Clifford. Niyakap niya ako habang nakatayo ako sa harapan niya samantalang siya ay nakaupo sa gilid ng kama niya.

End of flashback.

Nasa tapat na ako ng pintuan ng kwarto ni Clifford, kakatok na sana ako kaya lang natigilan ako sa narinig ko na may tumatawag sa pangalan ko.

Nilingon ko kung saan nanggaling ang boses na iyon na tumatawag sa akin. Nakita ko si Daniel na patakbong lumalapit sa akin.

“Doc Hermes, kailangan natin mag usap.. na tayong dalawa lang.”

Matigas niyang sabi sa akin at halatang seryoso siya sa sinabi niya na iyon sa akin.

Hinawakan niya bigla ang kamay ko at saka niya ako hinablot at kinaladkad papunta sa fire exit na hagdan sa dulo nitong hallway.

Nung nasa may hagdan na kami ay binitiwan niya ako at pinaharap niya ako sa kaniya. kulang na lang ay halikan niya ako dahil sa pagdala niya sa akin sa lugar na ito. We’ll hindi ko siya pipigilan gawin iyon sa akin at baka iyon na rin ang tamang paraan para maangkin ko siya rito sa pinagkukublihan namin.

“Anong gusto mong pag usapan natin Daniel?”

Iniba ko ang isip ko na pinapantasya ko na mangyari sana ngayon pero alam kong impossible mangyari iyon dahil halata na sa mukha ni Daniel na seryoso siya.

“Haha.. alam kong ginawa niyong kababuyan ni Mr. Lopez sa loob ng kwarto niya.”

Matigas niyang sagot sa tanong ko na ikinatigil ko.

“Hindi ka makapag salita ano? Kase totoo at tama ako, alam kong may ginawa kayong milagro sa loob ng kwarto niya. hindi mo iyon mapagkakaila sa akin… gusto mo ng ebidensiya? Meron ako.”

Pagpapatuloy niya.

“May nakita akong tatlong pirasong condom na may laman na sperm sa ilalim ng kama niya nung nagpapalit ako ng linen sa kama niya at alam kong saiyo galing iyon, hindi lang iyon… May mga mantsa pa ng natuyong sperm sa linen at sa comforter mismo ni Mr. Lopez… kaya subukan mo magsinungaling sa akin? Kilalang kilala kita.”

Matalim niya ako tinitigan. Nakaramdam ako ng kaunting takot sa mga sinabi niya dahil totoo lahat ng sinasabi niya.

Pero biglang may pumasok sa isip ko na kalokohan at napangisi ako sa harapan niya na ikinapag taka niya.

“So ano naman ngayon kung may ginawa kaming milagro sa loob ng kwarto niya? Don’t tell me naiingit ka dahil may nangyari sa amin samantalang ikaw iniisip mo sa isip mo mga scenario o sex positions na ginawa namin?”

Matapang ko na tanong sa kaniya. Sabay lapit ko sa kaniya na ikinabigla niya at napaatras siya hanggang sa pader na ang nasa likod niya.

“Don’t worry Daniel, matitikman din kita at sisiguraduhin ko na hahanap hanapin mo rin ang pag angkin ko sa iyo.”

Dugtong ko pa na sabi sabay haplos sa makinis at maputi niyang pisngi. Nilapit ko ang mukha ko sa mukha niya pero umiwas siya. Naamoy ko ang buhok niya na mabango.

Nilapit ko ang bibig ko sa tenga niya.

“Malapit ko na rin marinig ang napakaganda mong boses na umuungol habang kinakantot kita.”

Bulong ko na sabi sa kaniya. Hinarap ko siya pero nakalihis ang mukha niya paharap sa kaliwa.

Ayaw niya ako tignan at bakas sa katawan niya na nanginginig siya sa takot at kaba. Nakapikit din siya. Napangiti ako dahil dun.

Iniwan ko siyang ganun at naglakad na ako palabas ng fire exit pabalik sa station. Kinuha ko ang cellphone ko at chinat ko so Clifford na hindi ako makakapunta ngayon sa room niya dahil biglaan ang meeting namin mga doctor.

Alibi ko lang iyon dahil nag iba na ang mood ko ngayon dahil kay Daniel. Mas lalo akong nasasabik sa kaniya na maangkin siya.

Unti-unti ko na nabubuo ang mga plano ko sa isip ko para maangkin ka lang Daniel. sisiguraduhin kong hindi mo ako maiiwasan.

Ngisi kong sabi sa isip ko.