The Handsome Flower BXB 2020
Ai Tenshi · 118 chapters · 235,918 words
NOTE:
Full credits to Accel Villalobos for the S1 Book Cover
Note:
Una sa lahat maraming salamat sa mga sumuporta at bumasa sa LOA. Ginawa ko talaga yung best ko para maibigay sa inyo yung excellent experience sa pag babasa ng fantasy scifi na genre. Natutuwa ako dahil maraming naka appreciate nito.
GUSTO MO BANG MAKATANGGAP NG REDCARD?
Ang bago kong story ay may pamagat na “The Handsome Flower” ito ay BXB version ng smash hit asianovela na Meteor Garden. Alam kong marami na rin mga writers mula sa iba’t ibang genre ang gumawa ng sariling version nila ng F4, gusto kong mabasa niyo naman ang aking sarili version. Lahat naman halos ng genre nagawa na natin kaya sa ngayon ay tumatanggap nalang ako ng challenge ng mga readers at itong Meteor Garden nga ang most requested o majority ng halos karamihan. Iconic kasi ito mula sa themesong at sa love story na concept.
Bakit “THE HANDSOME FLOWER” ang title? Dahil ang F4 daw ay grupo ng mga gwapong bulaklak na masarap pag masdan mula sa kanilang kinatatayuan. At ang version kong ito ay nilagyan ko ng sarili kong trademark bilang si Ai Tenshi. Syempre iexpect niyo na ang mga iconic scenes tulad ng mga red cards, yung mga unforgettable na kilig moments ng mga bida sa series ay hindi rin mawawala.
Inaabangan rin sa bawat story ko ang mga themesong na dinadownload ng mga reader isa ka ba dito? Comment ka here! Tungkol sa music hindi ko alam kung yung chinese o tagalog version ang gagamitin ko ng Ni Yao De Ai. Pero kung ako ang masusunod mas feel ko yung chinese version LOL pero mag papa polling pa rin ako dito.
Ano yung aasahan sa The Handsome Flower? Ang kwentong ito ay hindi lang puro tungkol sa love, hindi lang puro kilig o katatawanan. Sisiguraduhin kong pag katapos niyo mabasa ang huling pahina nito ay mayroon kayong aral na matututunan. May sisibol na bagong inspirasyon at sana makatulong ako para mas maging better version kayo ng mga sarili ninyo.
Ngayong 2020 dalawang cover story na ang aking nagawa ang una ay “Aluguryon” na base sa Memoirs of a Geisha at “The Handsome Flower” na BXB version ng Meteor Garden.
At para naman sayo na mahilig mag copy paste ng mga kwentong pinag hirapan kong gawin. Huwag ka sakin pahuhuli dahil ipapakulong kita. Gumawa ka ng sayo at huwag kang manloko ng kapwa mo. Iba nalang ang irole play mo, huwag na ako at wala kang mapapala sa akin!
Huwag kang mag papahuli sa amin! Dudurugin ka namin ng buhay!!
Muli.. maraming salamat sa inyo..
Keep Safe! Godbless you all!
CAST
Ang “The Handsome Flower” ay BXB version ng Asianovelang Meteor Garden. Narito ang mga cast ng aking sariling version. Ang aking ginawa ay side by side comparison ng cast ng aking bxb version at ng Meteor Garden na sumikat sa telebisyon noong mga nakaraang taon.
Ang pag pili ng cast ay naka batay mismo sa kanilang character, kung hindi niyo sila gusto, mag isip nalang kayo ng ibang character na swak sa inyong mga imaginations.
- Blas- Sino ba naman ang hindi hahanga sa cute face ng isang ito. Halos lahat ng photos niya sa social media ay strong, sweet at yung mag tingin ay nangungusap, siya yung eksaktong character at mukha na nasa isip ko habang ginagawa ko tong THF.
- Yuji Guarin - Striking ang tingin nitong facemodel ko ay Yuji. Plus siya ay Lee Min Ho look a like na naka base sa Myanmar. Yung ibang photos niya ay talagang hunk at nakaka lusaw kung ngumiti. Unang kita ko palang sa photos niya, hindi na ako nag hesitate, siya talaga ng inilista ko. Mag lalagay pa ako ng ibang mga photos niya sa story. watch out lang kayo.
- Kiro- Most favorite si Hua Ze Lei. Lahat halos ng mukha ng nag portray sa kanya ay maamo, parang silent type ang datingan pero striking kung tumungin. This Korean Guy is perfect for the role. At alam niyo ba na ito dapat si Irano, nag kataon lang na mas nanalo yung isa sa Polling ng mga kaibigan ko online.
- Erjun- isa pa magandang feature ng face ni Erjun ay yung very friendly, supportive at may magandang smile.
- Gavin -Sya pinaka friendly sa F4, yung anything goes, siya yung tipong gigitna lagi kapag may nag aaway na members. Yung pag pili sa kanya ay pinadala ng kaibigan ko asking na baka pwede, kaya inilagay ko siya as member.
-
Evan at Lippi- Sa classic na Meteor Garden mayroong dalawang bwiset na kalaban si Shan Chai. So dapat dito rin sa BXB version ay mayroon ring kalaban si Blas at magiging maganda to kung dalawang bwiset na beki ang itatapat sa kanya.
-
Bam- Best friend ni Blash. Sya si Shing Ha sa Meteor Garden Classic. Ang problema wala akong makitang face model sa kanya. Siya nalang muna hanggang wala pa. LOL
Kung may violent reaction kayo sa mga face model e gumawa kayo ng sarili niyo. LOL
Mag sstart ang Handsome Flower sa end ng March..
Stay Tune lang kayo!
-Ai Tenshi
THF Part 1
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
Feb 28, 2020
“Blas, ano ka ba naman. Bakit sira nanaman ang kadena ng bisikleta mo? Ang mabuti pa ay punasan mo ang kamay mo dahil madumi na ito. Bakit kasi ayaw mo pang mag pabili ng kotse sa parents mo?” tanong ni Evan sabay abot sa akin ng mamahalin panyo na galing pang Paris. Isang mayamang kaklase na walang ginawa kundi mag lustay pera araw araw, ang ibig kong sabihin, lahat naman doon ay mayaman dahil ang paaralan kung saan ako nag aaral ngayon ay ang isang sikat na campus dito sa bansa.
“Wala kaming pambili ng kotse. Ang aking ama ay namamasahe lang kapag pumapasok sa trabaho.” sagot ko.
Natawa siya na may halong pang iinsulto. “Kung sa bagay, kaya ka lang naman nag aaral doon ay dahil sa scholarship na nakuha mo doon sa parafle ng grades.”
“Hindi parafle ng grades iyon, pinag hirapan ko ito dahil naka pasa ako sa examination challenge nila.” ang sagot ko naman, ginamit ko ang panyo at inabot sa kanya.
Napangiwi siya “Ngi, saiyo na iyan. Labhan mo ng mabuti dahil 125 thousand ang halaga niyan. Maswerte ka at nakapag punas ng ganoong halaga. O siya, sana bukas ay hindi na kita makitang nag aayos ng kadena ng bisikleta mo. World record kana e.” ang sagot niya sabay sakay sa kanyang sasakyan.
Pinagpag ko ang panyo na hindi naman ganoong nadumihan at itinapat ko ito sa araw. “Paanong naging mahal ito? Parang manipis na tela lang naman na tinitinda doon sa palengke.” ang pag tataka ko sa aking sarili sabay sakay sa aking biskleta at pumasok sa oval ng campus. Ang pinaka sikat na Universidad dito sa bansa.
Ang Empire University, isang paaralang pinapangarap ng mga ordinaryong taong katulad ko.
Part 1
Ako si Blas, 19 taong gulang, may taas na 5’7 at kasalukuyang nag aaral sa isang sikat na paaralan sa bansa. Ang “Empire University” kung saan big deal ang estado ng pamumuhay ng isang tao. Gayon pa man ay isa ako sa maswerteng nakapag aral dito dahil sa examination na ibinibigay nila sa mga mag aaral. Tuwing summer ay nag bibigay ang Empire ng limang pirasong exam para sa limang mag aaral na ineendorso ng kanilang mga high school. At sa limang nag take ng examination ay dalawa lamang ang makakapasa at kung minsan ay isa lang. Madali naman ang exam, siguro ay pinipili lamang rin nila ang kanilang papasukin sa final screening.
Bakit limang piraso lamang? Hindi ko alam ang sagot, siguro ay dahil masyadong high level ang campus para ibukas sa mga ordinaryong tao. Kapag galing kasi sa Empire University ang isang graduate ay tatanggapin ka agad ng isang kompanya kahit hindi kana dumaan sa interview. Kaya naman parang nanalo si mama sa loto noong malaman niya na ako ang nakapasa dito.
Isang linggo palang ako dito pero hindi naman ako nahirapan sa pag aadjust. Iyon nga lang ay hindi ko pa nalilibot ang buong university dahil sa lawak nito. Ang sabi nila ay aabutin ka ng 2 weeks kung iikutin mo ito gamit ang iyong paa. Ganoon ito ka astig kung iyong iisipin.
“Blas! Nasiraan ka na naman ba? Gusto mo bumili tayo ng bagong kadena mo mamaya?” tanong ni Jay. Siya ang unang naging kaibigan ko sa campus. Katulad ko ay dati rin siyang nakapasa sa examination at ngayon ay nakakadalawang semester na siya. Galing lamang rin siya sa ordinaryong pamilya, ang kanyang ama ay namamasukan sa isang factory at ang kanyang ina ay may pag aari na isang maliit na grocery store sa kabilang kanto malapit dito sa campus.
“Ayos lang, naayos ko na ito kanina. Teka anong mayroon bakit parang nag kakagulo ang mga mag aaral doon sa hallway?” pag tataka ko kaya naman naki usisa kami.
Dito ay nakita namin ang isang guro sa history na nag eempake ng gamit. Hawak ang kanyang mga libro at mga maleta. Ang lahat ay iniiwasan siya at pinag bubulungan na parang may nagawang malaking pag kakamali. “Bakit aalis si Mr. Nartiko?” tanong ko.
“Dahil sa isang malaking pag kakamali.” sagot ni Jay.
“Pag kakamali tulad ng?”
“Pag bibigay ng mababa at bagsak na grade sa isang estudyante.” ang sagot niya.
“Natural lang naman na mag bigay ang prof ng mababang grade lalo na kung poor performance ang mga estudyante. Bakit siya aalis? Ginawa lang naman niya ang trabaho niya.” ang wika ko at napalakas ito dahilan para mag tinginan sa akin ang lahat. At ang tingin nila ay head to foot, sabay sabay ang kanilang mata na parang mga robot. “Teka, talaga bang dapat kapag titingin kayo sa akin ay head to foot? Pwede bang isang direksyon lang?” tanong ko sa kanila.
“Eh mahirap ka kasi Blas, saka di ka naman kagandahan. Sumasakit ang mata namin kapag nakaka kita ng mahihirap na tao mula sa labas.” ang wika ni Evan.
“Pare pareho lang naman tayong tao. Hindi naman iba ang amoy ng tae niyo sa tae ko.” ang sagot.
“Iww, kadiri ka naman Blas, excuse me amoy cherry ang utot ko.” ang sagot ni Lippi na bestfriend naman ni Evan.
Sina Evan at si Lippi, parehong susyal at anak mayaman. Minsan lalaki, minsan parang babae sa kaartehan. Silang mag kaibigan ay walang ibang laman ang isip kundi ang mag pa susyal, bumili ng mamahaling gamit at makipag party buong mag damag. Isang linggo palang ako dito pero bugbog na ako sa katakot takot na pang iinsulto mula sa kanilang dalawa. At habang tumatagal ay palala ito ng palala, ang kanilang madalas tirahin ay ang estado ko sa buhay, ang suot kong damit at ang mga pag kaing kinakain ko. Halos kotang kota silang dalawa sa araw araw na pang aasar sa akin.
Sasagot pa sana ako pero hinila na ako ni Jay. “Teka Blas, wag mo na patulan sina Evan at Lippi. Alam mo naman na hindi ka nila titigilan at mas mag eenjoy pa sila kung lalaban ka. Noong unang pasok ko dito ay sila rin ang madalas nag paparinig sa akin pero kunwari nalang ay hindi ko sila pinapansin hanggang sa mag sawa silang dalawa.”
“Ang sa akin lang naman ay hindi makatarungan yung mag paalis sila ng mahusay na guro dahil lang ginawa niya ang dapat sa estudyanteng tamad.” ang wika ko na hindi maitago ang pag kainis.
“Blas, dito sa Empire University ay isang malaking pag kakamali ang mag bagsak ng isang mag aaral. Lalo’t ang ibinigasak niya ay si Yuji Guarin na hindi isang ordinaryong mag aaral.” ang wika niya
“Eh sino naman iyon?” tanong ko.
“Bakit hindi mo siya kilala? Si Yuji Guarin ay anak ng isang multi-billionaire at siya ang leader ng F4.”
“F4 ano iyon?”
“Hindi mo kilala ang F4? Kung sa bagay ay isang linggo ka palang dito.” sagot niya sabay bitiw ng isang malalim na buntong hininga. “Ang F4 ay samahan ng apat na lalaki na may kaniya kaniyang yaman. Lahat sila ay anak ng mga business tycoons at talagang nabubuhay sa karangyaan, mga prinsipe at hari kung ituring silang lahat dito sa campus o kahit saan pa. Kaya isang malaking pag kakamali ang banggain sila. Ang pag kalaban sa kanila ay nangangahulugang pag papakamatay.” ang seryosong wika nito.
“Dahil mayayaman sila kaya’t nagagawa nila ang lahat ng gusto nila. Pati pag control sa buhay ng tao ay naka salalay rin sa kanilang kamay. Hindi makatarungan iyon.”
“Wala tayong magagawa doon Blas, malaki ang share nila dito sa Empire University at habang nakatayo tayo dito ay maaari nilang gawin ang gusto nila sa atin.” sagot ni Jay at habang nasa ganoong posisyon kami ay siya namang muling pag kakagulo ng mga estudyante sa hallway at lahat sila ay nag takbuhan sa ground papunta sa entrance. Ang iba ay kinikilig at ang iba ay hinihimatay sa saya.
“Bakit?” pag tataka ko.
Mula sa entrance ay isa isang huminto ang apat na kotse, may magagandang kulay at talagang mga mamahalin ang tatak na hindi mabibili dito sa bansa. Noong bumukas ang pinto ng mga ito ay lumabas ang tatlong lalaki sa kani kanilang sasakyan dahilan para mapatili ang mga babae, lalaki at bakla sa paligid, pati mg tomboy ay napalungdag rin sa kanilang mga anyo.
Hindi maitatangging ang lahat ay gwapo, mag kakapareho ng tangkad mga nasa 5’9 hanggang 5’11 ang mga ito. Makikinis, parang mga mannequin ang balat. At magaganda ang porma at tindig. Wala kang makikitang mali sa kanilang itsura na parang mga artista at modelo sa telebisyon.
“Sila ang tatlo sa F4, sina Kiro, Erjun at Gavin. Lahat sila ay miyembro ng mataas na pamilya na kilala sa loob at labas ng bansa.” bulong ni Jay
Maya maya ay bumukas ang huling sasakyan kaya mas lalo pang naulol ang mga tao sa paligid. Dito ay lumabas ang isang lalaking matangkad, nakasalamin, mapula ang labi, makinis ang balat at matikas ang tindig. Luminga linga ito at saka inayos ang kanyang damit. Wala siyang paki alam sa mga taga hanga sa kanyang paligid. Hindi ito ngumingiti o sumusulyap man lang sa kanila. Basta tuwid ang tingin at wala silang paki alam.
“Ang pinaka huling lalaking bumaba ay si Yuji siya ang leader ng F4. At bawal lumapit sa kanila, bawal silang hawakan, basta hanggang tingin lang at sign of the cross ang ginagawa ng mga taga hanga nila. Alam mo ba na minsang nag gupit ng buhok iyang si Yuji, pinag agawan ng lahat ang hibla ng kanyang buhok dahil sa napaka gwapo nito at lalaking lalaki ang tindig.” ang wika pa ni Jay.
“Bakit sign of the cross? Mga santo ba sila? Ganoong lebel na?”
“Oo, at dapat ay mag ingat tayo dahil ang mapag diskitahan ng kanilang grupo ay makaka tanggap ng tinatawag na “red card”. At once na makatanggap ka nito ay kalaban mo na ang buong campus. Parang hunger games ang datingan, parang the purge at survival of the fittest. Kaya yung iba na nakakatanggap ng red card ay umaalis na agad para hindi na sila mahirapan pa. At may iba naman na lumalaban pa pero hindi tumatagal ng isang araw at sumusuko rin. Iyon nga lang ay may dalang sumpa at kamalasan ang red card, dahil ang mga nakaka kuha nito ay nahihirapan ng pumasok sa ibang campus o kahit sa trabaho pa. Kaya ang karamihan sa kanila ay.. ay..“ ang natatakot na wika ni Jay.
“Ay? Ay ano?” tanong ko.
“Nag papakamatay.” sagot niya sabay hila sa akin palayo sa F4.
“Teka muna, kawawa naman si Mr. Nartiko, ayun o, hinihilahod ang mga gamit at mga libro niya.” ang wika ko habang naka luhod sa harapan ni Yuji na noon ay nacool na cool at walang paki alam dito.
“Master Yuji, sorry po. Huwag niyo na akong paalisin dito. Ginawan ko na po ng paraan ang grades niyo. 100 na po ang naka lagay dito. Paki usap may asawa at anak ako.” ang pag mamaka awa ng matanda.
“Tsk tsk. Huwag ka ngang lumuhod sa akin, nadudumihan ang sapatos ko. Umalis kana ngayon din. Ang mga katulad mong matatandang hukluban ay dapat nasa bahay nalang at nag aalaga ng pusa sa adorable homes. Hindi kana kailangan ng campus, may nakuha na silang kapalit mo.” ang wika nito.
Hinalikan ng matanda ang paa niya. “Master Yuji, malaking pag kakamali ang ginawa ko. Nag sisisi na ako. Paki usap patawarin mo ako!”
“Umalis ka nga sa harap ko! Mahal ang sapatos ko at hindi sapat ang labi mo para halikan ito. Tatadyakan na kita dyan! Bibilang ako ng tatlo, kapag di ka umalis dyan ay sasamain ka sa akin! Isa..”
Napatingin sa kanya ang matanda..
Dalawa…
“Master Yuji, paki usap. Wala na akong malilipatan.” pag susumamo nito.
“Tatlo!! Makulit ka ha!” ang wika niya sabay tadyak sa mukha ng matanda dahilan para matumba ito at mag dugo ang ilong.
“Nag kadugo tuloy ang sapatos mo bro.” ang wika ng isa miyembro habang natatawa.
“Sabihin mo kay Gilbis ay na ikuha ako ng bagong sapatos!” ang utos nito at nag lakad palayo sa matanda na noon ay bumabangon at nag desisyon na umalis nalang habang pinapanood siya ng mga estudyante.
Samantalang ibayong awa naman ang naramdaman ko para guro at sa kabilang banda ay ibayong galit rin ang aking naramdaman dahil sa ginawa ni Yuji sa kanya. Nanginginig sa galit ang aking buong katawan at mas lalo pa itong umigting noon makita ko ang sabog na mukha ni Mr. Nartiko na iika ika sa pag lalakad at nahihilo pa ito.
Namalayan ko nalang na kumuha ako ng bato sa paligid at ibinalibag ko ito kay Regan na ikinagulat ng lahat!
“Woahhhh!” ang wika nila habang naka tingin sa lumipad na bato.
Sapul sa ulo ang lider! At napasigaw ito!
“Argghhh aray!” sabay harap sa aming lahat!
“Sino?!! Sino ang bumato sa akin?!!!!” sigaw niya.
Ang lahat ay natakot samantalang napalunok naman ako ng laway. Ang lahat ng estudyante ay itinuro ako na parang “Blas versus people of the Philippines” ang nagaganap.
Gigil na gigil sa akin si Yuji!
“Bakit ginawa mo iyon?! Alam mo ba ang magiging kapalit ng pag kalaban mo sa akin?!” tanong niya.
Napatingin ako kay Mr. Nartiko. “Oo! Alam ko! Dahil isa kang mayabang na anay na sumisira sa imahe ng campus na to! Porket mayaman ka akala mo kung sino kang magaling at matapang!”
“Aba’t ginagago mo ba ako? Alam mo ba kung gaano ka precious ang ulo ko? Nandito ang genius brain ko! Kapag nabasag ito ay mawawalan ako ng talino, alam mo ba iyon? Gusto mong tapalan kita ng red card sa mukha mo ngayon din?!” galit na tanong ni Yuji
“Gawin mo gusto mo! Hindi lahat ng estudyante dito sa campus ay bahag ang buntot! Hindi ako takot sayo surot kaaaa!” ang sigaw ko dahilan para hawakan ako ni Jay. “Blas, tara na. Bakit nakatulala ka dyan?” tanong niya.
Bumalik sa normal ang aking ulirat. Naisip ko lang pala ang lahat. Mabuti nalang at hindi ko ginawang batuhin siya tulad ng nasa imahinasyon ko.
“Wala, naaawa lang ako kay Mr. Nartiko. Hindi makatarungan ang ginawa sa kanya. Inalisan na nga siya ng trabaho, pinalayas at sinipa pa ito sa mukha ng lider ng F4.” ang sagot ko habang nakatingin sa apat na lalakint lumalakad sa hallway partikular sa kanilang leader na si Yuji Guarin na walang awa at abot sa kalangitan ang kayabangan.
“May araw rin kayo mga F4!” ang wika ko sa aking sarili sabay lakad palayo sa ground..
Itutuloy..
THF Part 2
Black Card by Accel Villalobos
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
Feb 29, 2020
Part 2
“Winter melon milktea and vanilla cake, thank you sir!” ang naka ngiti kong wika habang iniaabot ang order ng isang customer. Tuwing uuwi ako galing sa paaralan ay tumutuloy ako dito sa aking part time job bilang serbidor sa isang milktea shop. Pandagdag ko ito sa aking baon sa araw araw para hindi na ako nanghihingi kila mama lalo’t ang sweldo ni papa ay kulang pa para pang bayad sa tubig at kuryente.
“Kwentuhan mo pa ako tungkol sa F4, ano gwapo ba sila? Mga daks ba? Pang twitter ba?” tanong ni Darrio. Siya ang bestfriend at kasamahang nag tatrabaho dito sa shop, iyon nga lang ay full time siya. Hindi nakapag enrol siya nakapag enrol ngayong taon dahil nag iipon pa siya para makapasok sa isang University sa susunod sa semester.
“Ang mga F4, hindi sila magandang halimbawa sa mga mag aaral. Nagagawa nila ang lahat ng gusto nila dahil sa mayayaman sila. Lalo na yung leader nila na si Yuji Guarin, isang mag aaral na tinubuan ng sungay sa ulo, may pakpak at may buntot!” ang sagot ko.
Natawa siya. “Pero tiyak na maraming babaeng natuturn on sa ganoong ugali. Ang astig kaya niya, tiyak na maraming humahanga sa kanya doon sa campus.”
“Maraming humahanga at marami ring naiinis. Kapag ipinipikit ko ang aking mga mata ay nakikita ko pa kung paano niya tinadyakan sa mukha yung matandang guro. Walang awa at wala siyang konsensiya. Ayoko na siyang pag usapan dahil tiyak na masisira lang ang gabi ko.”
“Kapag lumibot ako sa Empire University, ang F4 agad ang unang hahanapin ko.”
“Wag mo na tangkain, baka pati ikaw ay saktan nila. Mga bayolente sila at mga halimaw na naka wala sa banga.” sagot ko naman dahilan para matawa siya.
KINABUKASAN..
Pag pasok ko pa lamang sa tarangkahan ng Campus ay bumulaga na agad sa akin ang isang mag aaral na tumatakbo, puro pasa ang mukha, basa ang katawan na parang binuhusan pa ng ihi. “Tabi kayo! Hulihin siya!!!” ang sigaw ng mga lalaking humahabol dito.
“Ano naman iyon? Paniguradong F4 nanaman ang may kagagawan niyan.” ang bulong ko kay Jay.
“Tama ka doon, yung lalaking hinahabol nila ay kaklase ni Yuji. Ayon sa kanilang block ay hindi sinasadyang nadumihan nito ang polo ni Yuji kahapon dahil sa pag ubo nito sa kanyang harapan. Medyo nag kainitan sila at naka tanggap ng red card ang salarin. Nag desisyon na itong umalis sa campus ngayong araw pero hinahabol pa rin siya at pinag ttripan.” paliwanag ni Jay.
“Kaya masamang magalit ang F4, kung ako sa inyong dalawa huwag kayong lalapit sa kanila dahil baka lalo kayong pumanget kapag napag tripan kayo ng buong campus.” ang wika ni Evan.
“Hindi naman panget si Blas, hindi rin gaanong nalalayo ang itsura niya sa mga F4.” pag tatanggol ni Jay.
“What? Ikino-compare mo si Blas chakanes sa mga F4? Baliw kana ba talaga Jay? Panget si Blas dahil mahirap siya. At kapag mahirap ang isang tao ay hindi siya maaaring tawaging good looking dahil wala siyang pera. Real talk, ang taong may pera ay nagagawa ang lahat ng gusto niya. Pero kung walang kang pera ay mamatay ka ng naka mulagat ang mga mata. Alam mo ang pinaka masakit na katotohanan sa mundo? Yung panget kana nga tapos ay mahirap ka pa!” ang sagot ni Lippi.
“Edi kayo na ang mayaman at good looking. Halata namang retokado ang mga ilong at pisngi niyo para mag mukha kayong Kpop. Pero hindi naman talaga bagay.” ang sagot ko na may halong pang aasar sabay hila kay Jay palayo sa kanila. Nabusangot sila sa pag kainis.
“Dapat hindi mo nalang sila pinatulan, tiyak na lalo ka nilang iinisin.”
“Tama rin na pumatol ako, dahil kapag hindi mo sila nilabanan ay tiyak na iisipin nila na okay lang na parati kang insultuhin. Kung minsan ang katahimikan ay hindi magandang depensa lalo na pag dating sa mga kalabang halimaw katulad nina Evan at Lippin. Idagdag mo pa yung mga F4! Huwag tayong mag papa api sa kanila!” ang wika ko na punong puno ng lakas ng loob.
Tuloy pa rin sila sa pag habol doon sa estudyante at noong maabutan nila ito ay itinali siya at saka ibinitin ng patiwarik sa puno malapit sa gate ng campus. Binalak ko sana siyang tulungan, gusto kong lagutin o putulin yung tali para makatakas siya pero agad akong pinigil ni Jay at sinabing huwag akong makikialam dahil baka sa akin mabaling ang galit ni Yuji.
Sa pag lipas ng mga araw ay parang naging normal nalang sa akin na nakaka kita ng mga taong nag hahabulan, karamihan ay mga lalaking nakaka away ng F4. Mas matatangkad, mas malalaki ang katawan ng mga ito pero bakit ayaw nilang lumaban. Para silang mga masukistang nag eenjoy sa pang aapi ng ibang tao. Wala daw ni isang lalaki doon ang nag tatangkang lumaban kay Yuji dahil sobrang bagsik ito kung magalit, para isang halimaw at tigreng manlalapa ng kaaway. Kung sa bagay, nakita ko naman kung paano niya tinadyakan ang kaawa awang guro na si Mr. Nortiko. Nag mayabang pa ito at galak na galak sa kanyang ginawa.
“Ano ba to Blas, hindi ako makapaniwala na isa kang Alter sa twitter.” ang wika ni Evan habang naka hawak sa kanyang cellphone.
“Anong bang sinasabi mo?” tanong ko sabay kuha sa kanyang cellphone.
“Oh my God, kadiri ka talaga Blas, hindi ka kagandahan para pumatol sa mga Afam no.” ang wika ni Lippi at dito ay nakita ko ang aking mukha na ikinabit sa tabi ng isang Amerikanong nakahubot hubad. Halata namang naka photoshop lang ang aking mukha at dinikit ito sa katawan ng isa bang Amerikanong naka hubo rin. Hindi proportion ang aking mukha dito.
“Halata namang ginawa niyo lang ito! Wala talaga kayong magawa sa mga buhay niyo! Huwag niyo nga akong pag tripan.” ang tugon ko at itinapon ko ng cellphone ni Evan sa damuhan dahilan para matili ito na parang babae. “Ay! Leche ka bakit mo tinapon? Alam mo na hindi ko na pwedeng pulutin yon dahil madumi na iyon! Makakaroon ng bacteria at germs ang kamay ko. Napaka pikon mo naman talaga Blas! Kung alam ko ay inilagay ko sa secret file ng Empire yang alter pic mo with afam noh!” ang wika nito at hinayaan nalang cp niya sa damuhan.
“Tama, madumi yung damo kaya hindi na pwedeng kunin yung cellphone. Bibili nanaman si Evan mamaya ng bagong phone. Ang hirap pa naman ang install ng apps.” ang reklamo ni Lippi.
“Huwag niyo nga ako pag tripan. Araw araw kong itatapon yang cellphone niyo kung patuloy niyo itong gagawin!.” ang sagot ko
“Edi patuloy rin kaming bibili. Ano ka ba Blas maliit na bagay lang ito para sa aming mga mayayaman ang mag palit gadget! Kasi ikaw, iyang cellphone mong basag na ang screen ay pinupulot mo pa kapag nahuhulog sa lupa. Dirty na iyan e!” ang maarteng sagot ni Lippi.
“Ano ka ba, walang pambili ng cellphone si Blas. Pulutin mo yang cp ko at saiyo na iyan. Makatikim ka man lang ng mamahaling gadget!” ang sagot ni Evan habang naka nguso pero hindi ko naman ginawa at umalis nalang ako sa kanilang harapan.
Lumabas ako sa hallway at dito ay nakita kong marami nanamang estudyante sa paligid. Siguro ay mayroon nanaman nabiktima ang F4. “Kung sinumang tao iyon ay ito na ang pinaka malas na araw niya sa buhay niya.” ang bulong ko sa aking sarili habang nakiki siksik sa mga estudyanteng nakapalibot sa F4.
Dito ay nakita ko si Yuji nakatayo at ang kanyang pantalon ay natapuan ng liquid paint na kulay green. Cool na cool pa rin ang kanyang itsura pero halatang naaasar na.
Sa kanyang harapan ay laking gulat ko noong makita si Jay na naka luhod. Hawak ang kanyang painting board na may magandang larawan ng campus na kanyang ginawa. “Ang bang nangyari?” tanong ko sa aking katabi.
“Nag papaint yung isang guy (Jay) tapos ay hindi niya sinasadyang matabig yung kanyang mga liquid paint at sakto namang napadaan si Yuji at sa kanya nabuwal ang stand ng mga gamit pampinta. Wala namang kasalanan yung guy na nag pipinta, aksidente ang lahat.” ang sagot niya.
“Ano?! Mahal itong pantalon ko. Kahit ibenta mo yung bahay mo ay hindi mo pa rin ito mapapalitan!” ang wika ni Yuji.
“Pasensiya na, hindi ko naman sinasadya, hindi ko naman alam na dadaan ka.” sagot ni Jay.
“Wow, at ako pa talaga ang may kasalanan kung bakit ako natapunan ng mabaho at mumurahin mong pampinta? Tingnan mo nga iyang gawa mo, ang pangit! Pangit! Kasing pangit at kasing cheap mo!” ang wika nito at pinag tatadyakan ang larawang ginawa ni Jay.
“Patawad Yuji, sorry talaga. Ako ang may kasalanan. Kapabayaan ko iyon. Paki usap patawarin mo ko.” ang wika ni Jay.
Napa buntong hininga ang leader at napatingin sa kanyang kasamahan na walang kibo at nakatayo lang sa kanyang likuran. “Okay, patatawarin kita.” ang wika niya sabay taas sa kanyang paa na may mamahaling sapatos. “Halikan mo at dilaan ang sapatos ko.” ang wika nito sabay kuha sa kanyang cellphone para ivideo ang gagawin ni Jay.
Napatingin sa kanya si Jay. “Ho? Bakit kailangan ay dilaan ko pa?” tanong nito.
“Dahil sinabi ko. Dilaan mo, romansahin mo yung sapatos ko. Ipakita mong libog na libog ka sa sapatos ko.” ang wika niya sabay pindot sa video ng cellphone. “Dilaan mo na, nag rerecord na, direkta itong mauupload sa secret file at bukas ay sisikat ka. Mamili ka, didilaan mo o tatapalan ko ng 10 red card iyang mukha mong panget?” tanong niya.
Gumalaw si Jay at hinawakan ang sapatos ni Yuji. Itutuloy nag pag dila dito kaya naman nanginig ang aking kalamnan at hindi ko na kinaya ang kanyang ginagawa.
Namalayan ko nalang na hinila ko si Jay. “Tama na, hindi mo kailangan gawin ang gusto niya.” ang wika ko dahilan para magulat si Yuji. “Ikaw F4 walang ka nang ginawa kundi gawing miserable ang buhay ng mga nag aaral dito! Para sabihin ko sa iyo hindi lahat ay natatakot sayo! Para kang isang linta na naka dikit lang sa yaman ng mga magulang ninyo! Dapat sa inyo ay sinusunog ng buhay!” ang wika ko.
Itinapat niya sa mukha ko ang cellphone niya “Wala akong paki alam sa iyo. Gusto mo sabay niyong dilaan ng sapatos ko.” ang wika niya.
Humarap ako sa camera ng cellphone niya. “Mangarap ka ng gising! Gago!” ang sigaw ko sabay hubad sa aking sapatos at itinapon ko ito sa kanyang mukha, naaout of balance siya dahilan para matapat sa kanya ang camera ng kanyang cellphone at marecord ang pag bagsak niya sa lupa habang nasa mukha ang aking sapatos.
“Shit! Pare nag upload!” ang wika ng isang kasamhan niya.
“Oo nga pare, nag upload, kitang kita na nasa mukha mo yung sapatos!” ang natatawang wika ng isa at dito ay nag notif na sa mga tao sa paligid ang video clip niya.
Bumangon ito at napatingin ng masama sa akin. “Tang inaaaa burahin niyooooo!!!” ang sigaw nito
“Hindi lahat ay takot sayo! Tandaan mo iyan!” ang sigaw ko sabay hila kay Jay palayo sa kanilang harapan.
Itutuloy..
THF Part 3
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 1, 2020
Humarap ako sa camera ng cellphone niya. “Mangarap ka ng gising! Gago!” ang sigaw ko sabay hubad sa aking sapatos at itinapon ko ito sa kanyang mukha, naaout of balance siya dahilan para matapat sa kanya ang camera ng kanyang cellphone at marecord ang pag bagsak niya sa lupa habang nasa mukha ang aking sapatos.
“Shit! Pare nag upload!” ang wika ng isang kasamhan niya.
“Oo nga pare, nag upload, kitang kita na nasa mukha mo yung sapatos!” ang natatawang wika ng isa at dito ay nag notif na sa mga tao sa paligid ang video clip niya.
Bumangon ito at napatingin ng masama sa akin. “Tang inaaaa burahin niyooooo!!!” ang sigaw nito
“Hindi lahat ay takot sayo! Tandaan mo iyan!” ang sigaw ko sabay hila kay Jay palayo sa kanilang harapan.
Part 3
Katapusan ko na, sigurado iyon..
“Ma, kailangan ba talaga doon ako mag aral sa Empire University? Hindi ba ako pwedeng lumipat sa ibang ordinaryong paaralan? O kaya baka pwedeng huminto nalang ako sa pag aaral tapos sumama nalang ako kay Darrio na mag trabaho doon sa kabilang siyudad?” tanong ko kay mama habang kumakain ng almusal.
“Hala, anak naman bakit ka aalis doon e matalino ka naman? At isa kapag sinabing ikaw ay graduate sa Empire University, hindi mo na kailangang umattend sa mga job interview dahil makita palang nila na ikaw ay graduate doon, lahat sila ay luluhod sayo pati yung mga boss! At isa pa bakit tatalikuran mo yung oportunidad? Alam mo ba na pangarap ng ibang kabataan dito na doon makapasok? Hindi magandang idea ang iniisip mo na sumama kay Darrio para mag trabaho at mag timpla timpla ng kape at alak sa mga bar! Hindi naman kayo mga Aluguryon na nabuhay noong araw, itigil mo iyang iniisip mo Blas! Mag aaral ka at itataguyod ka namin ng papa mo kahit anong mangyari! Laban lang!!” ang wika ni mama.
“Eh kasi mama, baka hindi ako para doon.” ang sagot ko.
“Hindi para doon? Meant to be ka doon! Doon ang destiny mo! Dati si Blas ay isang panget at uhuging ugly duckling! Ngunit pasasaan pa at magiging isa ka nang magandang Swan!” ang maingay na sagot nito. “Naisip ko lang na lumalaki kana talaga dahil may sarili ka nang desisyon at hindi mo na kami isinasaalang alang ng papa mo.” ang bilang iyak nito.
“O, bakit umiiyak ang mama mo?” ang tanong ni Papa
“Itong anak mo, nag dedesisyon ng kanyang sarili! Hindi man lang naisip ang feelings ko na baka masaktan ako sa mga desisyon niya.” umiiyak na wika nito
“Blas, ano bang desisyon ang sinasabi ng mama mo at umaarte ng ganito?” tanong ni papa
“Naisip ko lang naman papa na huwag na mag aral at pumasok nalang sa trabaho para matulungan ko kayo ni mama.” ang sagot ko.
“Ha? Naku! Hindi nga magandang ideya yang mga nasa isip mo. Alam mo ba na mahal rin ang ilang university dito sa siyudad? At mahirap kumuha ng scholarship doon. Mabuti nga at nakakapag aral ka sa isang exclusive at tinitingalang eskwelahan dahil sa scholarship nila na hindi mo na kailangan mag bayad ng malaking tuition fee. Hindi mo ba naisip na ang lahat ay inihain na sa iyo? Ang magandang kinabukasan at magandang daan ay nasa harapan mo na.” ang wika ni papa.
Heto na nag salitan nanaman silang dalawa. Kapag nag sermon ni mama at papa ay diretso at walang katapusan. May continuation pa ito mamayang gagabi habang kumakain ng hapunan. At kung suswertehin ay mayroon pa kinabukasan. “Sabi ko nga po papa! Laban lang! Kaya ko to!” ang wika ko naman para di na humaba ang usapan.
Alas 8 ng umaga noong makarating ako sa campus. Binabalot ng kaba ang aking dibdib dahil batid kong ito ang araw ng aking katapusan. O baka naman napapraning lang ako? Kung sakaling makatanggap ako ng red card ngayong araw ay lalaban ako at hindi ako agad agad susuko! Walang makapag papa alis sa akin dito sa paaralang ito kahit sa huling patak ng dugo ko. Ito ang mga katagang ibinubulong ko ng paulit ulit sa aking sarili habang lumakad patungo sa locker.
Karaniwan ang mga red card ay nasa locker na bubulaga nalang kapag binuksan mo ito. Kung minsan naman ay nasa ilalim ito ng iyong desk sa classroom.
Tahimik..
Huminga ako ng malalim at marahan binuksan ang pinto ng aking locker kumakabog ang aking dibdib. Gayon pa man ay binigla ko pa rin ang pag bubukas nito..
“Wala.”
Walang naka lagay na red card dito. Pero bakit ganoon nalang makaiwas sa akin ang mga tao sa hallway. Batid kong may mali, kaya naman humarap ako sa salamin at tumalikod baka naman may nakadikit sa likuran ko pero wala pa rin.
“Alam niyo ba nag viral yung video ni Yuji na natumba dahil sa baho ng sapatos nung nakaaway niya kahapon. At umabot na ito ng halos 500 thousand views. Mas marami pa kaysa doon sa video niyang nag papakita ng abs at buhok sa kili kili sa modeling shoot niya last month.” ang wika ng beki sa banyo.
“Eh kasi naman ang sarap sarap ni papa Yuji no, napaka perfect at napaka yaman pa. Iyon nga lang medyo bopis at boplax pero di naman mahalaga iyon. Sa panahon ngayon physical looks na ang mas value!” ang sagot ng nasa isang cubicle.
Kung ganoon ay nag viral pala ang video ni Yuji, at kahit binura na ito ay pinag pipiyestahan pa rin ng mga estudyante. Hindi naman ito naka sira sa kanyang imahe, marami pa nga raw ang na cute-an sa mukha niya noong nag mura siya at marami ring nagwapuhan sa kanya doon. Kaya halos 70% ng comment ay puro pag hanga. 30% nito ay bashers ko na sinasabing susunugin nila ako ng buhay at ibibilad sa araw hanggang sa maging abo.
Pag pasok ko sa classroom ay nag lalayuan na agad ang aking mga kaklase. Napatingin ako kay Jay pero naka layo rin siya na parang takot na takot. Lahat sila ay nakatingin sa akin kaya naman tiningnan ko rin sila ng masama at nag handa akong makipag gerahan sa kanila kung sakali. Sa kada lapit ko ay lumalayo sila na parang isa akong halimaw na umangat mula sa banga.
Agad akong lumapit sa aking table at sinilip ito. Pero walang kahit ano, sa gamit ko ay wala pa rin. Alam ko nang mayroon akong red card, hinahanap ko nalang ito kung nasaan.
Muli akong lumabas sa kwarto at dito ay may naramdaman na akong bumato sa akin ng sapatos. Mga mag aaral sa kabilang section kaya naman nag tatakbo ako palayo sa kanila pero hinabol nila ako. Ang iba ay may dalang pang hampas ang iba naman ay may dalang mga ihing nasa bote. Pero dahil mabilis akong tumakbo ay wala ni isang naka habol sa akin.
Patuloy ako sa pag takbo hanggang sa mapadpad ako sa malaking gymnasium ng campus. Ito ang madalas tambayan ng mga estudyante kaya’t noong pumasok ako dito ay nakatingin silang lahat na parang naka kita ng multo. Naroon rin sina Evan at Lippi na takot na takot at parang nawawala sa sarili. “Ano bang problem niyo?!” ang tanong ko sa kanilang lahat.
“Bulag ka ba Blas? O tanga ka lang?” tanong ni Evan.
“Anong bang sinasabi mo?” tanong ko.
“Ayun oh, ang laki laki. Tatanga tanga!” ang sagot ni Lippi sabay turo sa isang malaking pader sa gym kung saan naroon ang larawan kong kuha sa ID picture. Kasing laki ito ng pintuan ng isang hotel at talagang pinakita sa lahat. At sa aking noo ay may nakapakat na isang malaking “black card!”
“Hanggang dito ba naman Blas kinakabog mo ang beauty namin? Hindi ka naman babaihan hano. Matapos mong makipag sex kay Afam sa twitter ngayon naman ay mag black card ka pa! Ibang level kana talaga! Congratulations dahil katapusan mo na ngayon.” ang wika ni Evan
Isang BLACK CARD? At may naka lagay na F4 sa logo. “Ano bang mayroon sa black card na iyan?” maaarteng tanong ni Lippi.
“May dalawang uring F4 card dito sa campus. Ang UNA ay ang RED CARD na ibinibigay sa mga piling mag aaral na nag kakamit ng minor violations sa F4. Ang mga parusa kung ikaw ay mag kaka red card ay magaan lamang, katulad ng pananakot at pag papa alis ng sapilitan sa salarin. Ang IKALAWANG naman ay ang BLACK CARD na ibinibigay sa isang taong nag commit ng pinaka malaking mistake o pag kakamali. Mas mabigat ang parusa dito at ang lahat ay maaari siyang ijombag kung may basbas ng leader ng F4! Meaning mas marami ang maaaring mag participate para tsugihin ang salarin! At ang pinaka malala sa Black Card ay para itong Zombie virus na kapag tinulungan mo siya ay infected kana rin! Kaya’t maaari kang habulin rin ng iba! Kaya karaniwan sa nakaka tanggap ng black card ay walang tumutulong at parating nag iisa. Anyway wala pa namang nakaka kuha ng black card sa history ng campus na ito. Si Blas palang!” ang wika ni Evan.
“At kaya bawal ang tulungan siya! Kung ganoon ay tapusin na iyan at ialay sa kataas taasang Ama na si Alpha! Humanda ka samin Narding!” ang wika ng mga mag aaral paligid at nag palagutok sila ng buto sa daliri.
“Lagot ka ngayon Blas. Mga fans ni AiTenshi ang kalaban mo at isa kami doon. Ngayon ay matitikman mo ang bangis ng sagradong sandata namin!” ang wika ni Lippi sabay labas ng blower at compact foundation.
“Tago taguan maliwanag ang buwan, walang mag tatago sa likod sa o harap! Pag bilang ko ng sampu naka tago kana. Isa.. Dalawa…” ang simulang bumilang si Evan kaya naman dito ay agad akong nag tatakbo para lumayo sa kanila..
Lalabas sana ako sa gate ng campus pero ang aking bisekta ay wasak na, bakal nalang ang natira dito at mula sa gate ay hinabol na ako ng mga estudyante participant ni Yuji para pahirapan ako.
“Hulihin ninyo!!” ang sigaw nila habang binabato ako ang mga kamatis at bulok na prutas. Talagang pinag handaan nila ang mga ito. Pakiramdam ko ay para akong isang survivor sa zombie apocalypse at lahat sila gustong patayin ako.
Habang nasa ganoong pag takbo ako ay nadapa ako kaya naabutan ako ng ilang mag aaral. “Lagot ka sa amin ngayon Blas! Butas lang pwet mo ang walang latay sa amin! Ganda ka ba? Hindi ka maganda! Nakakadiri ka dahil hindi ka naman babaihan! Ang laki laki ng braso mo at ang tigas tigas mo pang kumilos!” ang wika ni Lippi sabay ON sa kanyang blower bilang kanyang sagradong sandata!
“Tama! Ngayon titiyakin kong sa 200 participants ng the purge na ito ay AKO ang mag kakampeon! Humanda ka sa akin Blas! Matagal na rin akong gigil sa iyo e. Gigi na gigil ako! A R R R R G G H H H!” ang wika niya sabay labas ng dildo na kasing haba ng braso.
Tumakbo siya patungo sa akin!
Pinag tulong tulungan nila ako pero hindi ako tatakbo ng ganoon nalang. Kinuha ko ang basurahan na puno ng mga kalat at isinuklob ko sa mukha ni Evan dahilan para mabitiwan nito ang sagradong sandata niya na gomang titi.
Hindi siya naka kilos at naka tayo lang sa aking harapan saka hinimatay! Takot sa germs si Evan kaya tiyak na nawalan na ito ng ulirat.
Dumakot ako ng basura, mga pinag kainan ng mga prutas, mga styrobox ng tirang pag kain. At ibinato sa kanila. Dahil nga mayayaman sila ay ayaw nila sa madumi.
Nag titili si Lippi..
“Sige! Lumapit kayo! Ipapakain ko lahat sa bibig niyo ito mga tirang basura!” ay sigaw ko.
Maya maya ay lumapit sa aking lalaki at hinawakan ako sa braso. Tumingin ako sa kanya ng masama na kanyang kinatakot. Hinablot ko ang kanyang kohelyo at hinawakan ng mahigpit ang kanyang panga! Ibinuka kong pilit ang kanyang bibig at inilagay dito ang tirang burger sa basurahan. “Kumain ka muna gago!”
Naduwal si Lippi..
“Ano! Lalapit kayo! Sige! Akala niyo ba ay basta basta ako mag papatalo sa inyo?!” ang sigaw ko.
Sa takot nila ay nag tatakbo sila palayo sa akin. Si Lippi ay hinila ang katawan ni Evan na walang malay at nangingisay dahil sa germs kumapit sa katawan niya.
At noong araw na iyon ay nag simula ang pag babago ng takbo sa aking buhay. Sa piling ng F4 ang aking mortal na kalaban.
Itutuloy..
THF Part 4
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 1, 2020
Part 4
Bitikma ako ng pang bubully noong ako ay high school. Halos araw araw akong pinag tatampulan ng tuwa ng aking mga kaklaseng lalaki na mas malalaki at mas malaka sa akin. Araw araw nilang kinukuha ang aking baong pera, pinag gagawa sa akin ang kanilang mga assignment at madalas rin akong pag tripan basta kanilang naisin.
Umuuwi ako sa bahay ng puro pasa o kaya basa ng tubig ang katawan dahil parati akong nilulob ng aking mga kaklase sa sapa malapit sa aming paaralan. Pero hindi ko pinaalam kay mama ang mga bagay na iyon.
Sumagi sa aking isipan na huwag nang pumasok at tumakbo nalang palayo para makaiwas sa pananakit at pam bubully nila. Pero ayoko namang biguin si mama at isa pa ay tiyak malulungkot siya dahil unang taon ko palang sa high school ay sumuko na agad ako. Kaya naman wala akong choice kundi ang ituloy ang pag pasok.
Araw araw akong sinasaktan at pina ttripan sa loob at labas ng classroom. Hanggang sa nag tagal ay hinubog ako ng purong sakit. Pinatatag ako at pinatibay ng mga suntok nila. Pinatapang ako ng masakit na pananalita at pangungutya. At dumating ang araw na lumaban ako. Iyon ang natalang pinaka malaking gusot sa high school dahil sa pag laban ko ay nabuking ang kanilang pang aapi sa akin at pati na rin sa ibang mag aaral.
Natutunan kong lumaban at huwag mag pa api, mag buhat noon ay hindi na ako na bully ng aking mga kklase at matiwasay akong naka graduate ng high school. Iyon nga lang ilang taon din ako nag stop nga pag aaral bago makapasok ulit sa kolehiyo at heto ako ngayon sa panibagong pag subok na aking kinakaharap.
“Pwe!!!” ang sigaw ko noong nag buhos ng maduming tubig sa cubicle kung saan ako nakatago. Halos hindi pa rin ako tinatantanan ng mga estudyante nag participate para turuan ako ng leksyon.
Maya maya ay sinira nila ang pinto ng aking pinag tataguan at dito ay hinablot nila ang aking katawan. Pero noong mga sandaling iyon ay buo pa rin sa aking looba ang lumaban. “Nakakadiri ka naman Blas! Talagang dito ka pa nag tago sa loob cr para makaiwas aming kemerut?! Hindi pa tapos ang laban!! Pag babayaran mo ang ginawa mo kay Evan. Alam mo ba na nasa ospital siya ngayon dahil sa germs na kumapit sa kanyang katawan! Hindi niya kinaya ang dipresyon at muntik na siyang mag pakamatay sa kahihiyan! How dare you!!” ang sigaw ni Lippi.
“Eh bakit ba kasi kailangan mag participate pa kayong dalawa? Pareho naman kayong may toyo at may titiling sa utak ng kaibigan mo!” ang sigaw ko.
“How dare you para sabihin mo iyan! Humanda sa akin ngayon! Ako ang huhuli saiyo at iaalay kita kay Xeno Alpha! Walang personalan Blas! Trabaho lang ito! Arrrrgghhhhh!” ang sigaw ni Lippi sabay lundag sa akin pero umiwas ako kaya’t nag diretso ang kanyang katawan sa loob.
Hinawakan ko ang kanyang ulo at isubsob ito sa bowl ng kubeta! “Uminom ka muna! Bakaka nauuhaw kanaaaaa!” ang sigaw ko samantalang siya naman ay nag tititili sa takot na masayad ang mukha sa tubig ng bowl. Pero pinindot ko ang flush dahilan para mabasa ang kanyang mukha!
Isubsob ko si Lippi dito. “Walang personalan Lippi! Pinag tatanggol ko lang ang sarili ko!” wika ko sabay takbo palayo sa kanya. Binunggo ko ang mga estudyante nakaharang sa paligid. Ang iba ay pinigil ako at pinag hahambas ng kahoy, ang iba naman ay sinabunutan ako kapag nahuhuli ang aking buhok.
Nakipag laban ako sa lahat, hindi ko na makita kung sinu sino ang mga sumusugod sa akin basta sinusuntok sila kapag ako ay hinahampas nila at hinahablot sa damit para saktan hanggang sa tuluyan akong mawala sa kanilang lahat at muli akong nag tatakbo palayo sa cr kung saan ako inaabangang lumabas ng mga kaaway.
Patuloy ako sa pag takbo..
Pagod, hinihingal ako. Puro kalmot at pasa ang aking mukha. Punit ang aking uniporme at basa ako ng maduming tubig na parang kinuha sa kanal.
Nag tatatakbo patungo sa rooftop kung saan walang makakasunod sa akin, kinando ko ito at dito ay nag pahinga ako..
Huminga ako ng malalim at sumigaw. “HINDI AKO SUSUKO MGA F4! MGA ANAY KAYO! MAYAYABANG AT WALANG MAGAWA SA BUHAY! PABIGAT KAYO SA EKONOMIYA NG BANSAAA! MGA CANCER NG LIPUNAN! LALO KANA YUJI GUARIN!!! ITUTUMBA KITAAAA! ITUTUMBA KO KAYONG LAHAT!!” ang sigaw ko habang hiningal.
“Kahit mag sisigaw ka dito ay naririnig ka pa rin sa baba alam mo ba iyon? Ang ingay mo at iniistorbo mo ang pag tulog ko.” ang wika ng lalaki sa isang sulok. Ni hindi ko siya napansin na naroon kanina pa. Pag harap ko ay napa atras ako dahil nakilala ko siya at nakaramdam ng takot. “Kasama ka nila diba? Isa ka sa F4!” ang wika ko.
Tumayo siya at inabutan ako ng panyo. “Punasan mo yang mukha mo. Kawawa ka naman. Para kang nasubsob sa kanal.” wika nito.
Kinuha ko ang panyo, mabango ito at napaka lambot. Pinunasan ko ang aking mukha at nilinis ang aking pasa. “May balak ka rin bang saktan ako? Diba kaaway ako ng grupo niyo? Pero teka, mag papahinga muna ko.” ang hinihingal ko sagot
“Wala naman akong paki alam sa iyo, o kahit na kanino pa man. Gawin ninyo ang gusto niyong gawin sa buhay ninyo.” ang sagot niya at muling bumalik sa kanyang pwesto at saka muling nag basa ng libro.
Siya ang may pinaka maamong mukha sa F4, siya yung mukhang matalino, siya rin yung maraming fans na babae doon sa kabilang building. Kaibahan doon kay Yuji na mukhang abnormal at puro kayabangan ang alam. Hindi niya ako sinaktan o pinaki alaman bagamat kalaban nila ako. Siguro ay isa siyang depektibong miyembro ng F4 kaya ganito siya kung kumilos o baka naman wala talaga siyang paki alam?
Ewan..
“Nandito sa roof top! Dali buksan niyo! Bugbugin natin!!” ang sigaw ng mga lalaking humahabol sa akin.
Kinalampag nila ang pinto hanggang sa masira ito. Kaya naman nag panic ako at nag tatakbo sa maliit na bodegang lalagyan ng mga basahan at dito ay sumiksik..
Maya maya pumasok ang mga lalaki na may dalang sibat at matutulis na kahoy. Para akong isang aswang na papatayin. Dito ay nakita nila ang isang miyembro ng F4 na kanilang ikinagulat. “Master Kiro, nandiyan po pala kayo.” ang bati nila.
“Bakit nandito kayo? Aswang ba ang hinahanap niyo dahil may dala kayong pinatulis na kawayan at mga sulu na may apoy?” tanong nito.
“Hindi naman po master, masyado po kasing palaban at mahirap hulihin si Blas kaya mabuting sunugin nalang namin siya para wala na siyang kawala.” ang wika ng mga ito.
“Master, dito siya nag punta. Nakita mo ba siya?” tanong ng isa.
Luminga linga si Kiro at napatingin sa akin naka siksik sa bodega. Kaya naman halos takihin ako sa kaba dahil baka ituro niya ako.
Humarap ito sa kanila at nag kibit balikat. “Wala siya dito. Kung dito siya nag punta, sa tingin niyo ba ay makakaligtas siya sa akin?” tanong nito
“Kung sa bagay po. Sorry po Master Kiro.” ang wika ng mga ito at nag bigay galang pa bago sila umalis sa rooftop ng gusali.
Tahimik..
Hindi ako makapaniwala na tinulungan ako ni Kiro, hindi ko alam kung anong binabalak niya pero kailangan pa rin akong mag ingat. Noong makasiguradong wala ang mga humahabol sa akin ay lumabas ako sa bodega at lumapit kay Kiro. “Bakit mo ako tinulungan?” tanong ko.
“Dahil ayoko ng gulo dito sa rooftop, gusto ko ay tahimik lang. Sa susunod ay mag ingat ka dahil pag nahuli ka nila ay tiyak na hindi kana makakaligtas. Black card ang ibingay sayo ni Yuji, ito ay mayroong 200 participants sa loob at sa labas ng paaralan. Kaya kahit makalabas ka dito ay delikado ka pa rin.” ang wika niya sabay tayo at umalis aking harapan.
Natahimik ako na napatingin sa paligid ng campus. Isa itong magandang lugar, isang paraiso at pinapangarap ng mga katulad ko. Pero maaari kong sabihin ngayon na isa rin itong bangungot at himlayan ng mga patay na nabuhay katulad ng F4 na walang ginawa kundi manakot at mag pahirap ng kapwa!
Huming ako ng malalim “kahit pahirapan niyo ako! Lalaban ako at hindi mag papatalo sa inyo! Lalo na sayo Yuji! Mukha kang alipungang tinubuan ng paa!!” ang sigaw ko.
“Hayun nasa taas siya!!” ang narinig kong sigaw mula sa baba kaya naman agad kong tinakpan ang aking bibig at nag tatakbo pababa sa gusali.
Alis alas 8 na ako ng gabi naka labas ng campus, wala na ring masyadong tao noon at malaya na akong nakatakas. Pag labas ko sa gate ay nakita ako ng dalawang shifting guard na paalis na at maya maya lumiko ang kanilang motor patungo sa akin.
Dito ay naalala ko na ang 200 participants na iyon sa black card ay saklaw ang loob at labas ng paaralan. Ang ibig sabihin, kahit ang guard ay maaari akong hulihin. “Ayun siya! Bilisan mo!” ang sigaw ng naka angkas.
“Walang personalan Blas! Kailangan lang namin ang reward na ibibigay ni Master Yuji sa makapag papatumba sa iyo!” ang wika ni Manong Bill habang hinahabol ako gamit ang motor.
“Pati ba naman ikaw manong Bill? Ikaw ang pinaka mabait na guard sa akin! Bakit pati ikaw?!” ang sigaw ko.
“Blas, makinig ka hijo, hindi naman kita sasaktan. Maki cooperate ka na lamang para madala kana namin kay Master Yuji. Kailangan lang namin ang perang pabuya!” ang wika nito.
“Saka bubugbugin ka lang namin ng kaunti para ma meet namin ang requirements ni Master Yuji. 8 pasa sa mukha, pitong paso ng siragirlyo sa braso at babasagin lang ng konti ang ilong mo. Eto yung listahan na ginawa ni master icheck mo pa!” ang pahabol ng isa.
Mabilis akong nag tatakbo sa kalsada at dito ay walang patid nila akong hinabol. Hanggang sa lumusot ako sa eskinita at sumiksik sa mga makikitid na daan kung saan mahihirapan ang kanilang motor na makapasok.
Ang akala ko ay nakatakas na ako pero hindi pa pala dahil iniwan nila ang motor at tinugis nila ako gamit ang kanilang mga paa. Medyo mabagal nang tumakbo ni Manong Bill dahil may katandaan na ito, ang malaking problema ay si Gerry na kanyang kasama dahil talagang athletic ito at magaling sa track and field. “Sumuko ka nalang kasi Blas! Isipin mo nalang na tutulungan mo kami!” ang wika nito habang hinahabol ako sa makitid ng eskinita.
Hindi ako sumagot, tuloy tuloy lang ako sa pag takbo..
Pero talagang mabilis si Gerry at inabutan niya ako saka nilundag. Kapwa kami gumulong sa lupa at nag buno. Dinakot niya ang aking mukha ako pinag susuntok ako sa katawan. “Huwag kana lumaban! Wala ring mangyayari!” ang wika niya sabay dagok sa akin mukha pero nakaiwas ako at tumama ang kanyang kamao sa mga batuhan.
Nag wala ako at ang pumiglas hanggang sa maka kalas ang aking kanang kamay. Dumagot ako ng bato at isinapak sa kanyang mukha! Dahil may buhangin ito ay nalagyan ang kanyang bibig at ilong dahilan para maka bitiw siya sa akin. Sinipa ko siya ng malakas at natumba.
Maya maya ay bigla akong hinawakan ni Manong Bill at kinaladkad ako sa lupa! Kahit iika ika na ito at sumasakit ang tuhod ay kinaya pa rin niyang hawakan ako ng mahigpit.
Dito ay nakita kong tumayo si Gerry na tumayo at kumuha ng isang malaking kahoy na pang bambo sa akin. Hinawakan niya ito ng mahigpit at tumingin sa akin na noon ay nakahiga sa lupa at hawak ni mang Bill ang aking mga braso na parang iaalay.
“Hindi ito masakit Blas, isang barog lang. Hindi ka naman namin papatayin, pag nawalan ka ng malay ay iaalay ka namin kay Master Yuji para makuha namin ang premyo. Malaking halaga rin iyon.” ang wika ni Gerry.
Itinaas niya ang kanyang pambarog na kahoy at bumuwelo pa para mas malakas ang tama. “Eto naaaa “ ang sigaw niya sabay hataw sa aking direksyon.
Dahil sa takot ay nag pumiglas ako ng todo, para itong life and death situation para sa akin. Pakiramdam ko ay kailangan kong lumaban kundi ay papatayin ako!
Inipon ko ang lakas sa aking braso at kumawala kay Mang Bill. Noong makapuslit ang aking kamay ay hinila ko ang kanyang buhok dahilan para sumunod ang kanyang ulo at mawala siya sa balanse.
“PLAK!!” ang malakas na tama ng kahoy!
Dito ay nanlaki ang mata ni Gerry noong iniharang ko ang ulo ni Mang Bill sa aking katawan kaya ito ang natamaan niya.
Nag dugo ang ulo ng matanda at bumulagta ito sa lupa. “Mang Bill!!” ang sigaw nito at dahil sa takot ay nabitiwan niya ang kahoy na hawak.
Agad akong bumangon ay hinawakan ang kahoy. “Wala akong kasalanan sa nangyari kay mang Bill. Sabihin nalang natin na ito ay karma ninyo!” ang galit kong salita sabay hataw sa kahoy na tumama sa mukha ni Gerry dahilan para sumabog ang kanyang ilong.
“Bukas, subukan niyo akong harangin ulit. Dodoblehin ko ang basag sa inyong ulo.” ang wika ko sabay amba pa ulit sa kanya pero natakot na ito at nag tatakbo palayo.
Nasa ganoong pag tayo ako noong bigla akong hawakan ni Mang Bill. Dugo ang ulo nito at hindi na makabangon. “S-sumuko kana Blas! Da-dadalhin na kita kay Master Yuji ngayon.” ang parang nag hihingalong wika nito.
Inalis ko ang kanyang kamay sa aking binti. “Hindi ako pumapatol sa matanda mang Bill dahil para na kita ama pero gahaman ka rin pala at ipinag palit mo ang magandang samahan natin sa pera.” ang sagot ko sabay sipa sa kanyang katawan.
“Hindi ako lumalaban sa mga matatanda.. Ngayon lang!” ang dagdag ko pa sabay lakad palayo sa kanya.
Itutuloy..
THF Part 5
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 2, 2020
Part 5
“Anak, ayos ka lang ba? Baka naman tumaba ka ng husto niyan, ang lakas mong kumain at halos ikaw ang umubos ng lahat. Dipres ka ba? Bakit napaka takaw mo yata?” tanong ni mama na may halong pag tataka noong makitang namumuwalan ako sa pag kain.
“Ma, diba ang pangalang Blas ay isang magiting na mandirigma noong panahon ng Renaissance? Na ang ibig sabihin ay kahit na ilang beses akong dapurakin pababa ay babangon at babangon ako?” ang tanong ko habang puno ang bibig.
“Eh siguro anak, ang pangalang Blas ay galing lang sa lolo mo. Hindi ko alam kung saan niya iyon nakuha. Siguro ay pangalan ito ng isang malakas na mandirigma sa paborito niyang komiks noong kabataan niya.” sagot ni mama.
“Mainam naman kung gaano ma, kailangan kong kumain at mag palakas ng katawan dahil nahaharap ako sa isang madugong digmaan!” ang sagot ko sabay lagok ng isang basong batas ng kalabaw pati naka lagay sa bote ay ininom ko na rin, gulat na gulat si mama at napa nga nga nalang ito.
Agad akong tumayo at nag tungo sa likod bahay, inilabas ko ang mga lumang gym equipment ni papa sa bodega at nag simula akong mag exercise. Sit ups, buhat ng barbel, push up, takbo dito takbo doon. Kailangan kong mag palakas ng katawan upang muling makasabak sa laban doon sa campus. Nanood rin ako ng mga videos ng self defense at inaral itong mabuti. Buo sa aking loob na lumaban at huwag mag pasindak sa anumang pang aapi nila. Ang lahat ng nakakatanggap ng red card ay hindi tumatagal ng isang araw at lahat sila ay umaalis. “Pwes! Ibahin nila ako dahil hindi ako mag papatalo! Lalaban ako sa huling patak ng aking dugo at pawis!” ang sigaw ko sa aking sarili sabay sipa ng malakas gate ng campus dahilan para mapatingin sila. Hindi na rin ako nakasuot ng uniform dahil abala lang ito.
Walang guard sa tarangkahan kaya malayang nakakalabas ang mga estudyante. Pag pasok ko sa hallway ay nakatingin na sila sa akin at nag bubulungan. “Natagpuang duguan sina Mang Bill at Gerry noong isang gabi sa eskinita dahil sa kanya. Delikado pala ang isang iyan, kaya nga ang bitiw na ko sa pagiging participant dahil baka magaya ako sa kanila na naospital.” ang wika ng isa.
Humarap ako sa kanila at tiningnan sila ng masama. “Isa pang bulungan ninyo babasagin ko ang bibig niyo.” ang seryoso kong salita kaya natakot sila ay nag tatakbo palayo.
Ang lahat ng mga estudyante ay lumalayo kapag ako ay palapit na, ang iba ay natatakot, ang iba ay naka sunod sa akin hawak ang kanilang pang hampas pero kapag tinitingnan ko sila ng masama ay napapa atras sila lahat na parang mga asong bahag ang buntot.
Kahit sa classroom ay ganoon ang eksena, ang lahat ay ilag sa akin, kung minsan ay binato nila ako ng papel at sukal pero hindi ko sila pinapansin. Nakikinig pa rin ako sa guro dahil kailangan kong matuto at maimaintain ang aking grado para hindi mawala ang aking scholarship. Wala namang pinapanigan ang mga grupo dito, basta naka salalay pa rin sa husay ng estudyante ang kanilang pag pasa.
Habang nasa ganoong pakikinig ako ay napansin kong dumaan sa bintana ang F4 sa pangunguna ni Yuji, naka suot pa ito ng complete uniform na animo santong nag papakitang tao sa mga mag aaral. Pero ang totoo ay isa siyang halimaw na bumangon mula sa hukay.
Pumasok ang grupo nila sa isang susyal na coffee shop na pag aari ng campus.
Tahimik..
Nag taas ako ng kamay na ikinagulat ng lahat, pati guro ay nagulantang. “Yes Mr. Herera?” tanong nito.
Tumayo ako. “Kailangan kong mag banyo.” ang wika ko sabay lakad sa pinto. Nakatingin pa rin sila sa akin kaya naman inambaan ko sila lahat na kanilang ikinagulat..
Ang totoo noon ay hindi naman talaga ako sa banyo pupunta dahil ang pakay ko ay mag tungo sa coffee shop kung saan pumasok ang grupo ng F4. Ito ang pag kakataon para ipakita sa mga gung gong na iyon na hindi ako takot sa kanila! Na hindi nila ako maaaring tapak tapakan dahil lalaban ako! “Mag kamatayan naaa!” ang sigaw ko sa aking sarili at malakas kong binuksan ang pinto dahilan para mapatingin sa akin ang lahat kabilang na ang F4 na naka upo sa gilid at nag tatawanan pa.
Nahinto sila sa pag uusap..
Lumapit ako sa kanilang grupo..
“Woah! Ano ang ginawa ng fighter of the year dito? Gusto mo ba ng kape? Para kabahan ka?” ang tanong ni Gavin, natatawa ito at walang bakas ng galit sa mukha.
Si Kiro naman ay walang paki alam, nag babasa lang ng libro at si Erjun ay nag bbrowse sa kanyang cellphone habang natawa ng tawa sa mga nakikita niya. “Tingnan mo pare, laki ng suso! Nakaka lunod.” ang wika nito sabay pakita larawan sa kanyang cellphone.
Tumingin sa akin si Yuji at umirap ito. “Aba’t buhay ka pa pala.” ang wika niya sabay subo ng cake sa kanyang bibig.
“OO! Buhay ako at kahit ilang participants ang ipadala mo para itumba ako ay hindi ka mag tatagumpay! Huwag mo akong itulad sa mga biktima mo na umaalis at nag papa api ng walang kalaban laban. Ibahin mo ako dahil lalaban ako at hindi ako mag papatalo sa iyo!!” ang sagot ko.
“Aba’t talaga bang kinakalaban mo ako? Hindi mo ba kilala kung sino ang binabangga mo? Gusto mo bang basagin ko na ngayon iyang mukha mo? Kahapon pa kating kati itong kamao ko sa iyo. Kung alam ko lang na susugod ka dito ngayon ay kahapon pa kita binaril ng shot gun noong makita kitang tumatakbo na parang isang basang daga na hinahabol ng mga pusa. Huwag mo akong subukan dahil lalo ka lang mahihirapan.” ang wika niya habang dinidikit ang katawan at mukha sa aking harapan na parang nang hahamon ng away at isanasabing mas matangkad at mas matikas siya sa akin.
Pero hindi ako natinag at lalong hindi ako nag pasindak sa kanya. “Lahat ng klaseng hirap ay naranasan ko na kaya hindi mo na ako matatakot. Huwag mo rin ako pag babantaan dahil hangga’t humihinga ako ay hindi mo ako maitutumba!” ang sagot ko sabay dukot ng itim na card sa aking bulsa at idinikit ito sa kanyang noo!
Nagulat siya at napaupo sa kanyang sila.
Nagulat rin ang kanyang mga kasamhan pero sa halip na magalit ay natawa ang mga ito pero ipinigil nila ang pag tawa upang damayan ang kanilang pinuno na napanganga nalang sa pag kagulat.
Agad niyang kinuha ang papel na nakadikit sa kanyang ulo. “Ano naman ito?” tanong niya na may halong pag tataka.
Hinablot ko sa kanyang kamay ang card at muling ipinakat sa kanyang noo! “Makinig ka sakin piggy 4, simula ngayon ay mag kakaaway na tayo! At isinusumpa ko na kahit kailan ay hindi mo ako maitutumba!” ang dagdag ko pa.
Kinuha ni Gavin ang card sa noo ni Yuji at tumawa ito. “Ginawa mo rin pala tong black card? Ang panget ng drawing, si Yuji ba ito na may sungay at buntot?!” tanong niya
Tawanan silang tatlo..
Kinuha ko ang card sa kanilang kamay. “Akin na iyan!” ang pag hablot ko dito at muling ipinakat sa noo ni Yuji na noon ay nakatulala at naka tingin sa akin. “Tandaan mo lahat ng sinabi ko sa iyo!” ang pag babanta ko pa sabay labas sa coffee shop naiwan silang pinag tatawanan ang kanilang leader.
“Tatlong beses na ipinakat sa noo ni Yuji pare!” ang pag tawa ni Gavin na aking narinig.
At iyon ang unang pag kakataon sa campus na mayroong isang ordinaryong mag aaral na humamon sa kapangyarihan ng F4. Noong araw din iyon ay itinala ang pangalan ni Blas Herera bilang mortal na kaaway ng pinaka tanyag na grupo sa Empire University.
KINABUKASAN..
Pag pasok ko sa campus ay wala pa ring pag babago, mas naging ilap na lalo ang mga mag aaral. Kahit si Jay na aking ipinag tanggol sa laban sa kamay ni Yuji ayaw na rin akong lapitan at kapansin pansin ang pag yuko kapag ako ang nakaka salubong. Hindi ko malaman sa kanya kung talaga bang umiiwas, nahihiya o natatakot na madamay siya sa aking magiging black list sa grupo ng F4.
“Jay, sandali!” ang pag tawag ko sa kanya pero bigla itong nag tatakbo palayo sa akin dahilan para ako ay malungkot.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay may narinig akong tawa sa aking likuran. Pag harap ko ay nakita ko si Yuji naka tayo suot ang kanyang branded at mamahaling damit na parang isang modelo. “Nakaka awa ka naman, yung taong pinag tanggol mo ay hindi ka na malapitan ngayon, ni hindi ka man lang dinadamayan. Ang mga ganyang tao ay hindi tunay na kaibigan.” ang wika nito
Tumingin ako sa kanya. “Wala kang paki, bakit ba nandito ka? Bumalik kana doon sa hawla mo at baka isuklob ko pa sa iyo itong basurahan.”
“Naparito ko para ibigay sa iyo ang good news at bad news.”
“Ano nanaman iyan?” tanong ko.
“Ang good news ay tumagal ka ng isang linggong patakbo takbo, paiwas iwas at palukso lukso na parang isang tipaklong sa bukid sa mga participants ko na humahabol sa iyo. Ikaw palang ang kauna unahang mag aaral na naka tagal kaya pinahanga mo ako. At nag badnews naman ay mas lalo pa kita pahihirapan kaya ihanda mo ang sarili mo!” ang wika nito habang naka ngisi.
Tumingin ako ng masama sa kanya pero hindi ako kumibo. Tuloy tuloy akong pumasok sa aming silid at dito ay nakita kong pinag bubulungan nanaman ako ng aking mga kaklase na parang may mali sa aking mukha. “Blas, totoo ba iyon?” tanong ng aking isang kaklase sabay turo sa isang papel na nakapaskil sa pisara. Agad ko itong nilapitan at tiningnan dito ay nakasulat print ang aking larawan na naka hubad na halatang inedit lang at may caption na
“Ang maitim na sikreto ni Blas. Siya ay isang pakantot na alter sa twitter at gabi gabing nag papabook para maliit na halaga. Lumabas na rin siya sa mga cheap na porn movies at napariwara ang sarili.”
Pinunit ko ang papel at humarap sa kanila. “Sino ang gumawa nito?” pasigaw kong tanong pero wala ni isa sa kanila ang kumibo.
Dito ay pumasok sa aking isipan na iisang tao lang ang gagawa nito at iyon ay si…
“Yujjiiiiii!” ang sigaw ko at dito ay mabilis akong lumabas sa classroom at hinabol ang leader ng F4 na noon ay lumalakad pabalik kanilang marangyang gusali.
Itutuloy..
THF Part 6
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 2, 2020
“Ang maitim na sikreto ni Blas. Siya ay isang pakantot na alter sa twitter at gabi gabing nag papabook para maliit na halata. Lumabas na rin siya sa mga cheap na porn movies at napariwara ang sarili.”
Pinunit ko ang papel at humarap sa kanila. “Sino ang gumawa nito?” pasigaw kong tanong pero wala ni isa sa kanila ang kumibo.
Dito ay pumasok sa aking isipan na iisang tao lang ang gagawa nito at iyon ay si…
“Yujjiiiiii!” ang sigaw ko at dito ay mabilis akong lumabas sa classroom at hinabol ang leader ng F4 na noon ay lumalakad pabalik kanilang marangyang gusali.
Part 6
“Yujiiii gago kaaaaa!” ang sigaw ko na parang isang bulalakaw na sumibat sa kanyang kinatatayuan.
Huminto ito at humarap sa akin..
Huminto rin ako sa kanyang harapan, hingal na hingal at napatukod ako sa aking tuhod. “Ano nanaman?” tanong niya.
“Gago ka! Hindi ka dapat nag kakalat ng paninirang puri sa kapwa mo! Napaka sama mo talaga! Wala kang kwenta! Duwag!” ang sigaw ko sabay balibag sa kanya ng papel na aking nilukot.
Binasa niya ito at natawa siya. “Totoo ba to? Porn star ka pala at nag papagamit kung kani kaninong lalaki. Tsk tsk! Bad, very bad!” ang pang aasar niya na parang nang iinsulto.
“Hindi totoo ang mga kinakalat mo! Nag kukunwari ka pa na wala kang alam! At para sabihin ko sa iyo Yuji Guarin ay VIRGIN pa ako! Kaya itigil mo na lahat ng paninira mo sakin! Sira ulo!” ang galit kong sigaw.
Natawa siya at maya maya ay tumalikod. “Wala akong alam sa mga paratang mo sa akin. Sige dyan kana Mister Vigin.” pang aasar nito sabay pasok sa loob ng gusali.
Halos kalat na kalat sa buong campus ang mga papel na nakapaskil sa mga pader. Talagang ikinalat nila ang mga paninirang puri sa akin sa pinaka malalang paraan kaya naman lahat ng makita kong papel ay isa isang kong pinupunit sa pader.
Marami rin akong napunit at ang mga estudyante sa paligid ay nangigiwi at parang pinandidirihan ako kung makatingin. Ang kanilang mga mapanghusagang mata ay nakatitig sa aking mga kilos na para bang wala na akong karapatang huminga at mabuhay. “Kung sa bagay ay galing lang sa mahirap na pamilya iyang si Blas, siguro ay sa sobrang hirap ng kanyang buhay ay natuto na siyang mag benta ng laman.” ang bulungan nila.
“Hindi totoo iyan! Ang lahat ng nakalagay dito sa ay mga kasinungalingan!” ang dedepensa ko sa aking sarili.
“Ah Blas, hindi kami makapaniwala sa balitang kumalat tungkol sa maitim na sikreto mo. Hindi namin akalaing isa kang alter sa twitter na nag bebenta ng laman para may makain. Alam mo ba na napaka delikado ng ginagawa mo dahil baka mag karoon ka sakit at ang malala ay baka makahawa ka pa sa amin.” ang natatakot na wika ni Lippi at maya maya ay parang nag layuan pa ang mag aaral sa aking paligid na parang mga nandiring hindi mo malaman.
“Hindi naman totoo ang mga naka sulat dito! Lahat ng ito ay imbento lang para siraan ako.” ang sagot ko sabay lukot sa mga papel na aking hawak. Pinag pupunit ko ito at maya maya ay napahinto ako dahil sumagi sa aking isipan na sina Evan at Lippi nga pala ang nag eedit ng aking larawan at inilalagay katawan ng iba ng nakahubad na lalaki.
Tumingin ako sa kanila. “Kayo ang may kagagawan nito diba? Kayong naninira sa akin!” sigaw ko.
Tumawa silang dalawa. “Oo, hindi namin itatanggi iyan Blas, kami nga ang gumawa niyan para ipaalam sa lahat kung anong klase kang tao. Isang lalaking mababa ang lipad, mahirap at madumi.” ang wika ni Evan.
“Walang katotohanan ang mga nakasulat dito at lahat ng ito ay inimbento niyo lang! Kung tutuusin nga ay kayo ang tunay na madumi. Bakit? Sino ba sa atin ang nag hihilamos sa tubig ng kubeta? Hindi ba’t ikaw iyon Lippi? At ikaw naman Evan ay naligo ng isang malaking dram ng basura noong nakaraang araw! Kung maka pamintas kayo ay parang ang lilinis ninyo samantalang bagsak naman kayo sa proper hygiene!” ang sagot ko.
“Oo nga pala, si Lippi ay ang hilamos sa tubig ng kubeta doon sa cubicle noong isang araw at si Evan ay sinuklban ng isang dram ng basura.” ang hirit ng kaming mga kamag aral dahilan para mag tawanan sila.
Napahiya ang dalawa..
“Ang lahat ng iyon ay kagagawan ni Blas, kaya ngayon ay babawi kami sa iyo! Itutumba kana namin!” ang wika ni Evan sabay labas isang bagong gomang titi na mas malaki kaysa noon. “Ipapasok ko ito sa lalamunan mo at titiyakin kong aabot ito sa mga bituka mo. Humanda ka sa akin ngayon Blas! Gigil na gigil ako sayo!!! A R R G G H H H H!” ang wika nito.
“Mag kasama natin siyang itumba sissy! Sisiguraduhin kong iiyak ka pauwi sa inyo.” sagot ni Lippi sabay kuha sa kanyang eye liner at hinawakan ito na parang kutsilyo.
Lumapit sila sa akin..
Habang nasa ganoong pag posisyon kami biglang nag si tabi ang mga estudyante sa paligid at dito nag bigay daan sila sa papasok na grupo ng mga lalaking nakasuot ng mga maskara, lahat ay naka damit ng itim at may kanya kanyang mga hawak na panlaban sa akin. Mayroong may hawak na baseball bat, lubid, mga kahoy, sibat, batuta at kung ano ano pa. Sa aking palagay ay nasa kulang 25 ang mga lalaking ito na patungo sa aking direksyon.
“What?! Iyan ang special squad ni Yuji Guarin. Ang mga lalaking iyan ay hired niya upang itumba ang kanyang mga kaaway sa labas ng campus! At ito ang first time na may isang mag aaral na naka tanggap ng card na itutumba nila. Kay humanda ka ngayon Blas! Butas lang ng pwet mo ang walang latay. Ang kapal kapal ng face mong banggain ang F4, hindi ka naman babaihan at ang chaka chaka mo pa. Ngayon ay sumagad na ang galit ni Yuji Guarin, tiyak na sa basurahan kana pupulutin.” ang wika ni Evan sabay hampas ng Dildo sa akin pero umiwas ako, agad kong kinuha ang basurahan at isinuklob ulit ito sa kanya. Dahilan parang mag titili ito at muling mag panic.
Inagaw ko ang dildo sa kanyang kamay at inihampas sa mukha ni Lippi. “Sorry, kayo na ang nag sabi, walang personalan!” ang wika ko at mabilis akong nag tatakbo palayo noong makita kong malapit na ang squad ni Yuji sa akin.
Hinabol nila ako noong makita akong nag tatatakbo palayo sa kanila..
Nasa ganoong pag takbo ako sa ground noong mapatingin ako sa itaas ng gusali kung saan naroon si Yuji na naka tayo at galak na galak sa kanyang nakikita. “Duwag!! Isa kang malaking duwag Yuji! Unggoy kaaaa!” ang sigaw ko sa kanya.
“Mukha kang unggoy! Sige tugisin niyo iyan! Huwag niyong tatantanan! Virgin yannnn!!!” ang ganting sigaw niya kaya mas lalo pang bumilis ang pag katakbo ng kanyang squad.
“Hulihin niyo!! Doon kayo sa kabila!” ang utos ng namumuno at nag hiwalay sila ng grupo.
Nag patuloy ako sa pag takbo hanggang sa mag balibag na sila ng mga paputok sa aking paligid. Para akong isda sa dagat na binabalibag ng mga dinamita para mamatay. Pero tuloy pa rin ako sa pag takbo at hindi humihinto kahit na natutulig ang aking tainga sa lakas ng pag sabog ng mga paputok.
Lumiko ako sa gawing likuran ng campus at sinubukang mag tatakbo palabas sa likod na tarangkahan pero bago ko pa ito magawa ay lumabas ang ilang mga kagrupo nila at humarang sa aking daraanan.
Na corner ako..
At ngayon ay nakapalibot na sila sa akin. Ang lahat ay naka suot ng maskara upang hindi ko sila makilala kung sakaling saktan nila ako.
“Wala ka nang tatakbuhan Blas. Huwag kana lumaban upang maging mabilis ang lahat.” ang wika nila.
“Kayong lahat ay nandito para sa isang tao? Ganyan ba kayo kahina?” tanong ko.
“Iyon ang utos ni boss Yuji. Alam mo ba na espesyal ka dahil ngayon lamang niya kami ginamit sa isang estudyanteng katulad mo. Ang sabi nila ay marami ka na raw napa tumbang participant at ikaw lang rin ang tumagal ng halos isang linggo hinahabol ng mga tao dito. Mahusay ka.” ang wika ng leader ng squad sabay lapit sa akin.
“Yung boss niyong si Yuji ay isang malaking duwag! Walang bayag at utak isda! Umaasa sa kanyang yaman! Napaka walang hiya niya!” ang sigaw ko.
“Lalo ka lang mapapasama kung iinsultuhin mo si Boss Yuji. Dakpin siya at itali doon sa ground!” ang utos ng pinuno.
Hinawakan nila ako pero nag pumiglas ako at lumabas. Inagaw ko ang baseball bat hawak ng isang miyembrong abala sa pag pindot sa kanyang cellphone at ito ang ginamit kong pang protekta sa aking sarili!
Kada lumapit sa akin ay hinahampas ko at pinapaalis!
“Huwag kana lumaban! Wala ka na rin namang magagawa!” ang sigaw nung isa at dito ay sabay sabay na silang sumagupa sa akin. Kinuyog nila ako at pinag hahampas ng kahoy sa katawan. Pero patuloy pa rin akong lumalaban. Ako lamang mag isa laban sa higit 20 katao. Bagamat alam kong wala talaga akong laban dahil para akong isang maliit na karneng pinag kalupun-punan ng mga gutom na zombie sa isang pelikulang horror.
Lumaban ako..
Pero hindi ko na alam kung paano gagalaw dahil marami sila! Sa kada hampas ko sa isang tao ay tatlo o lima ang humahataw sa akin. Hanggang sa mapaluhod ako hinawakan nila ang aking katawan.
Dumugo ang aking bibig at ilong..
Pero galit pa rin ako at matalim pa rin ang aking tingin. “Mga gago! Mga duwag!!” ang sigaw ko.
“Shhh! Huwag kang maingay! Anong gagawin natin dito?” ang tanong ng mga miyembro ng squad.
“Narinig niyo ang sinabi ni Boss Yuji kanina. Virgin daw iyan! Siguro ang ibig niyang sabihin ay alisin natin ang pag kabirhen niya.” sagot ng pinuno.
“Ayos! Swerte mo bata! 20 kaming iiyot sayo.” ang wika nila sabay tawa ng malakas.
“Dalhin niyo na iyan sa banyo. Doon natin yariin! Parang babae na rin iyan, gwapo rin naman at makinis. Mapula pa ang labi, pwede na rin iyan. Ako unang vivirgin sa labi niya. Ano may nakahalik na ba sa iyo?” tanong nito sabay kaladkad sa akin sa loob ng banyo.
“Tang ina niyo! Bitiwan niyo ako! Saklolo! Walang hiya kayoooo!” ang sigaw ko.
Tawanan sila..
Hiniga nila ako sa sahig at winakwak ang aking damit. Ibayong takot ang aking naramdaman. Pakiwari ko ay napapaligiran ako ng mga demonyong naka ngisi sa impyerno sa kanilang mga anyo.
Patuloy nag pumiglas at sumigaw..
“Saklolo! Tulong!!”
“Tang ina huwag kang maingay. Masasarapan kami at pag katapos nito ay hahanap hanapin mo kami lahat.” ang wika niya sabay hawak sa aking mukha.
“Tama na iyan! Itigil niyo na iyan!” ang boses ng isang lalaki sa kanilang likuran.
“At sino ka naman!” ang tanong ni Lider at sabay harap sa kanyang likuran at dito ay nakita niya si Kiro na nakatayo sa pintuan ng banyo.
Itutuloy..
THF Part 7
Ej as Evan and Awra as Lippi
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 3, 2020
“Saklolo! Tulong!!”
“Tang ina huwag kang maingay. Masasarapan kami at pag katapos nito ay hahanap hanapin mo kami lahat.” ang wika niya sabay hawak sa aking mukha.
“Tama na iyan! Itigil niyo na iyan!” ang boses ng isang lalaki sa kanilang likuran.
“At sino ka naman!” ang tanong ni Lider at sabay harap sa kanyang likuran at dito ay nakita niya si Kiro na nakatayo sa pintuan ng banyo .
Part 7
“Boss Kiro, kayo po pala. Anong ginagawa mo dito?” tanong ng pinuno ng squad na parang nakaramdam ng pag kahiya.
“Itigil niyo na iyan!” ang suway nito.
“Pero boss, ito ang bilin ni Boss Yuji. Ginagawa lang namin ang kaniyang nais.” ang katwiran nito.
“Miyembro pa rin ako ng F4 at kung anong kapangyarihan ang mayroon sila ay mayroon rin ako. Umalis na kayo ngayon din!” ang may kataasang boses nito.
“Pero boss..”
“Aalis ba kayo? O lahat kayo ay padadalhan ko ng red card?” ang tanong ni Kiro
Natakot ang iba nag alisan nalang. “Umalis na tayo dito!” ang wika nila at nag tatakbo palabas sa CR. Natira ang pinuno ng squad at maya maya ay wala rin itong nagawa kundi ang iwanan ako at umalis rin.
Agad akong bumangon.
Pasa ang mukha at may dugo ang labi. Nanginginig ang aking katawan at kahit ikalma ko ito ay walang pag hupa.
Sumiksik ako sa gilid at dito ay nakita ako ni Kiro na wasak ang damit, basa ang katawan na parang isang kuting na itinapon at iniligaw sa ilalim ng malakas na ulan.
Dito ay naiyak nalang ako..
“Bakit mo ako niligtas?” tanong ko.
“Hindi kita niligtas, ayoko lang ng ganito. Ang gagawin nila sa iyo ay tiyak na mag dudulot ng trauma at ayokong mangyari iyon sa isang tao.” ang sagot niya, nilapitan niya ako at saka inilagay ang suot niyang jacket sa aking likuran.
Walang kibo..
Umalis siya at iniwan ako sa loob ng CR.
Noong mga sandaling iyon ay ibayong awa ang naramdaman ko sa akin sarili. Napatingin ako sa aking kamao na may gasgas. Lumaban ako sa kanila, nag kataon lang na marami sila at walang akong nagawa. Ganoon na nga lang dahil walang katapusan ang pag papahirap sa akin ng F4 pero wala pa sa bokabularyo ko ang salitang umatras dahil hindi mangyayari iyon.
Ilang minuto rin ako sa ganoong posisyon bago ko ayusin ang aking sarili. Amoy na amoy ko ang mamahaling pabango na nakapakit sa jacket ni Kiro. Dalawang beses na niya akong inililigtas at ayoko nang umabot iyon sa pangatlo. Pag sisikapan isalba ng mas maigi ang aking sarili dahil ang labang ito ay walang katapusan..
Bago umuwi ay nag hilamos ako ng mukha, hindi naman halata ang aking pasa dahil mapula lang ito, ngunit paniguradong mamaga ito bukas, hindi ko alam kung anong sasabihin ko kay mama at ayokong mag alala siya sa akin.
“Jusko kang bata ka, ang laki ng pasa mo sa nguso. Ano bang ginagawa mo?” ang nag aalalang sermon ni mama habang kumakain kami ng almusal.
“May sira ulong lalaki doon sa kabilang eskinita na nang aagaw ng gamit. Ako yung napag tripan niya kaya nakipag away ako.” sagot ko.
“Ikaw Blas ha, hindi kita pinalaki para maging basag ulo. Ano nalang iisipin ang mga kklase mo sa Empire University? Paano ka makaka kuha ng mayamang mapapangasawa kung ganyan ang itsura mo? Paano nalang ang mga pangarap natin? Paano kang magiging isang magandang swan kung nag mukha kang si Ugly Duckling ngayon?” ang tanong niya.
“Ma, bakit kailangan umasa tayo sa pag aasawa ng mayaman? Maaari naman tayong maka ahon sa hirap basta mag sisikap lang ako. Kaya natin ito, makakaraos rin tayo.”
“Basta anak, huwag na huwag mong sukuan ang pangarap mong makapag tapos sa Empire University. Kayang kaya mo iyan anak.” ang umiiyak na wika ni mama pero agad rin siyang nahinto sa pag arte dahil nagulat siya lakas kong kumain.
Alas 9 ng umaga noong dumating ako sa loob ng campus. Dito ay agad kong nakita ang F4 na nag lalakad sa ground at sa kanilang paligid ang mga estudyanteng taga hanga na kilig na kilig sa kanilang pag daan.
Noong mga sandaling masilayan ko ang mukha ni Yuji Guarin ay tila nag dilim ang aking paningin at muli kong naalala ang ginawa ng kanyang mga tauhan sa akin. Talagang balak niya akong taniman ng dungis na hindi ko makakalimutan. “Napaka sama mo Yuji! Nasira agad ang araw ko noong makita ko ang aso mong mukha!” ang sigaw ko sa aking sarili sabay takbo ng mabilis patungo sa kanila.
Ilang dipa ang aking layo at tinawag ko siya. “Yuji!” ang sigaw ko at noong humarap siya isang malakas na suntok ang aking iginawad sa kanyang mukha dahilan para mawala ito sa balanse na ikinagulat ng lahat.
“Wow! Hanep! Teka anong nangyari sa mukha mo virgin boy? Nawala ang ka cute-an mo dahil sa pasa mo.” ang wika ni Gavin.
“Napaka walang hiya mo talaga Yuji! Oo, nakaligtas ako! Matapos mong iutos sa 20 alagad mo na itumba ako, pag tulong tulungan at gahasain! Ipaparape mo pa ako sa mga tauhan mo! Hindi ka tao! Isang kang halimawwww!!!” ang sigaw ko.
Nag bulungan ang mga estudyante sa paligid. “Huwat? Bakit ganun si Yuji, ipapa rape siya?”
Napalingon si Yuji sa paligid at parang nahiya ito. “Anong ipapa-rape? Ano bang sinasabi mo? Wala akong sinabing ganoon!” ang pag tatanggol niya sa kanyang sarili.
“Maangang maangan kapa! Kunwari nag ka amnesia! Napaka sama mo! Nasira agad ang araw ko dahil nakita kita! Mukha kang tipaklong Yuji!!” ang malakas kong sigaw.
“BOOM! SABOG!” ang natatawang wika ni Gavin.
Tawanan silang tatlo..
“May araw rin kayo F4! Lalo kana Yujing tipaklong!” ang sigaw ko sabay takbo palayo sa kanila. Samantalang hindi naka imik si Yuji na parang nabusalan ang bibig.
Kumakabog ang aking dibdib habang mabilis na tumatakbo palayo.
“Nagawa ko! Nasuntok ko si Yuji! Sapol na sapol ito sa mukha!” ang sigaw ko sa aking sarili. Nakaka takot, nakaka kaba ngunit napaka sarap sa pakiramdam! Gagong iyon, akala niya ay hindi ako papalag sa kanya?! Simula ngayon ay ituring na niya akong mortal niyang kalaban. Halos mag dadalawang linggo na niya akong pinapahirapan pero heto pa rin ako, lumalaban! At habang dinadapurak ako ay mas lalo pa akong lalakas!
“Aba’t buhay ka pa pala Blas? Iba rin talaga ang lakas ng resistensiya mo no?” ang bungad ni Evan noong makapasok ako sa classroom.
“Oo nga, at ang lakas ng loob mong suntukin si Yuji Guarin doon sa ground? How dare you para isayad ang kamay mong pang mahirap sa kanyang mga balat!” ang gigil na sabad ni Lippi.
“At talagang may lakas ka pa ng loob na sabihin pinag tangkaan kang gahasain ng 20 lalaki? Napaka feelingero mo naman! Hindi ka naman maganda, hindi ka rin babaihan para pag tangkaang gahasain! Alam mo naiinis na ko sayo Blas! Gusto na kitang.. gusto na kitang ARRRRGGGGHHHHH!” galit na wika ni Evan sabay hablot sa aking buhok. “Sabunutan!!!”
“Oo nga! Anong meron ka para pag tangkaang gahasain ng 20 lalaki? Hindi ka naman maganda, hindi ka rin mayaman!! Bakit puro ikaw?! Itutumba na kita ngayon Blas!” ang sigaw ni Lippi sabay sakal sa akin habang sinasabutan ako ni Evan. Hindi ko malaman kung naiinggit ba sila dahil muntik na ako irape ng 20 lalaki sa loob ng CR.
“Hindi kami papayag na ikaw lang ang pwedeng igang bang ng mga boys! Hindi ka naman kagandahan!! Lalaking lalaki ka pa kung kumilos at walang kalambot lambot sa katawan, pero bakit ikaw?!!!!” ang sigaw ni Evan.
“Hindi ko alam! Kung naiinggit kayo edi sana kayo ang lumugar sa kinalalagyan ko! Mga makikitid ang utak!” ang sigaw ko sabay dampot ng basurahan at isinuklob ulit sa mukha ni Evan dahilan para mapahinto nanaman ito sa pag sabunot sa akin..
“Walang hiya ka talaga Blas! Hindi ko pinalagyan ng red shinning shimmering spledid pinkish glittery color ang butas pwet ko para matalo mo lang!! Pinananatili kong pinkish glowing color ang labi ng aking butas sa pwet para magandahan ang lalaking gagamit nito pero ikaw 20 lalaki ang nag nanasa sayo! Anong meron kaaaa!! Hindi ko na kaya Blassss! Heto na! Mag susuper saiyan na ako!! ARRRGGHHHHH!” ang sigaw ni Lippi sabay buhat ng lamesa ng guro at ibinalibag iyon sa akin pero naka iwas ako.
Inalis ni Evan ang basurahan naka suklob sa kanyang ulo. Wala itong kibong lumakad at naupo sa kanyang desk na parang pinag sukluban ng langit at lupa ang mukha.
At maya maya ay umiyak ito ng napaka lakas. “Mommyy!! Ayoko na dito! Inaapi akoo!!” ang parang batang pag iyak niya.
Galit na galit pa rin si Lippi, kinuha nito ang silya at saka ibabato sa akin. Habang nasa ganoong posisyon ay napatingin ako kay Jay na noon ay nasa sulok lang at nanonood. Humarap siya sa akin pero binawi rin niya ito agad.
Ibinalibag ni Lippi ang silya sa akin mabuti nalang at hindi ito tumama sa aking kinalalagyan. “Huwag mo nang asahan si Jay at ang isang iyan ay makapal ang mukha, duwag at palaging nag pplay safe! Ganyan naman talaga iyan, kakaibiganin ka pero kapag nag kagusot na ay mawawala iyan at pababayaan ka. Kung ako sa iyo Blas gaganti ako sa makapal na mukha na iyan. Sa kanya dapat ang red card pero ikaw ang umako nito tapos siya pinanonood ka lang. Magaling, magaling, magaling Jay!” ang wika ni Lippi na may halong pang aasar.
Natahimik ako at hindi agad naka kibo..
Maya maya tila nahiya si Jay, naka yuko itong lumabas sa silid at nag tatakbo sa hallway.
Hindi ko na sinagot si Lippi, dito ay nag desisyon ako na lumabas na rin at habulin si Jay upang makausap ito. Ayokong isipin niya na galit ako sa kanya. Kahit papa ano ay naging masaya rin kaming dalawang bilang mag kaibigan at doon ako tumitingin.
At hindi sa ibang bagay na alam ko makakasama o makakasakit sa aking kalooban.
Itutuloy..
THF Part 8
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 3, 2020
Part 8
“Jay, sandali lang. “ ang pag habol ko sa kanya.
Huminto siya sa pag lalakad at humarap sa akin. “Wala akong mukhang maihaharap sa iyo Blas.” ang wika niya.
Natawa ako “Ano ka ba, wala iyon. Gusto ko lang sabihin sa iyo na hindi mo naman ako kailangan iwasan.”
“Pasensiya kana sa pagiging duwag ko. Alam ko naman na dapat ako ang nasa kalagayan mo ngayon at marahil ay iniisip mong wala akong kwentang tao. Ang totoo noon ay natatakot akong maalis dito sa campus. Ito lang kasi ang mayroon ako sa ngayon kaya’t umiiwas ako sa gusot. Ang ginagawa ko ay para sa pangarap ko.” ang wika niya.
“Ang ginagawa ko rin ay para sa pangarap ko, kaya heto lumalaban ako kahit may mga oras na gusto ko nang sumuko. Wala akong iniisip na kahit anong masama laban sa iyo. Hindi mo naman ako kailangang iwasan. Sana ay maging mag kaibigan pa rin tayo. Ayos lang ba sa iyo iyon?” tanong ko habang naka ngiti.
Ngumiti rin siya at tumango bilang sukli. Pag katapos ay muli itong tumalikod sa akin at saka lumakad palayo at naiwan akong mag isa sa hallway.
Habang nasa ganoong posisyon ay napansin ko si Kiro na naka upo sa duyan sa ilalim ng pinaka malaking puno dito sa campus sa di kalayuan. Tumingin ako sa kanya at ngumiti, hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ko para lumakad at puntahan siya.
Huminto siya sa kanyang ginagawang pag babasa saka tumingin sa akin pero agad rin niya itong binawi. “Maga pa yung mga pasa mo sa mukha.” ang wika niya.
Ngumiti ako at tumabi sa kanya. “Mawawala rin ito sa pag lipas ng araw. Salamat nga pala sa pag tulong mo sa akin kahapon. Nilabhan ko ang jacket mo, isasauli ko ito sa iyo bukas.”
“Sa iyo na iyon.” ang sagot niya.
Tahimik ulit..
Kapwa kami naka tanaw sa kalayuan..
“Bakit parati kang nag iisa?” tanong ko.
Humarap siya sa akin. “Minsan maganda ang nag iisa. Dito ay makakasigurado ka na walang makaka sakit sa iyo.” sagot niya
“Bakit ang seryoso mo sa lahat ng bagay? Parang kabaligtaran ka ni Yuji” pang uusisa ko.
“Ganito lang talaga ako. 60% ng pag katao ay boring kaya mas gusto kong mag basa ng aklat, isang paraan ito ng pag papalipas oras. Si Yuji ay walang hilig sa aklat, minsan kapag bumibili siya ng libro ay inuutusan pa niya ang kanyang alalay na basahin ito sa harap niya at siya ay makikinig nalang.” sagot niya.
“Sa tingin mo ay malaki ang galit sa akin ni Yuji?” tanong ko.
“Bakit mo naitanong?” tanong rin niya.
“Dahil full power yung ginagawa niyang effort para hulihin ako at pahirapan.”
“Si Yuji ay parang isang bata. Hindi ito titigil hanggang hindi umiiyak ang kanyang kalaro. Natutuwa lamang siya dahil ikaw lang ng bukod tanging mag aaral dito na tumagal ng ilang araw na pinapahirap. Sa tingin ko ay napahanga mo siya ng husto.” ang sagot niya sa akin habang naka tanaw sa bakuran ng campus.
“Isa siyang sira ulong halimaw. Parang tipaklong na nakawala sa hardin.” ang sagot ko.
Natawa siya at humarap sa akin. Ngayon ko lang nakita na talaga palang nakaka lusaw ang kagwapuhan ng isang ito. Ngayon alam ko na kung bakit tinitilian siya ng maraming mag aaral na babae dito sa Empire University. “Ikaw lang ang naka suntok sa kanyang mukha. At ikaw lang rin ang nakapag dikit sticker sa noo niya.”
“At dahil sinuntok ko siya sa mukha ay mas lalo siyang nagalit sa akin. Tama?”
“Oo, at ngayon ay nag pplano na naman siya laban sa iyo kaya pag butihin mo ang pagiging matapang.” seryosong wika niya
Natawa ako pero maya maya ay agad rin itong nawala sa aking mukha noong sumagi sa aking isipan si Jay. “Mukhang ayaw ka na ring lapitan ng kaibigang pinag tanggol mo.”
“Dahil takot siya. Na rules ng black card na bawal akong tulungan dahil maiinfect din siya na parang isang zombie.” ang sagot ko. “Teka diba tumulong ka sa akin, edi infected kana rin?”
“Siguro, pero wala naman akong paki alam doon. Mas mahalaga sa kaibigan mong si Jay ang kanyang pag aaral dito. At ikaw naman ay mas mahalaga ang kaibigan. Iyon ang pag kakaiba ninyong dalawa.”
“Pero hindi ako galit sa kanya, bagamat nakikita kong nais na niya akong iwasan. Ayos lang naman, ayoko namang idamay siya dahil lang sa nag iisa ako ngayon.”
“Katulad ng sinasabi ko sa iyo, walang mananakit sa iyo kapag nag iisa ka. Kahit sa dilim na ay nawawala rin ang anino mo kaya dapat ay masanay kana.” ang wika niya sabay tayo sa duyan. “Papasok na ako sa klase ko, galingan mo ang pakikipag laban sa mga kaaway mo.” ang wika niya
Ngumiti ako. “Salamat.” ang sagot ko.
Pinag masdan ko siyang mag lakad palayo sa akin hanggang hindi na siya matanaw ng aking mga mata.
Naiwan akong mag isa sa duyan at habang nasa ganoong posisyon ako ay biglang sumulpot sina Lippi at Evan sa aking likuran. “My God, Blas! Hindi ka ba nakontento sa jowa mong Afam sa twitter? At ngayon ay nilalandi mo naman ang isang miyembro ng F4. Iba rin talaga ang kati mo. Para kang isang higad na inupgrade upang maging anaconda.” ang wika ni Lippi
“Wala akong jowang Afam at wala akong twitter! Huwag nga kayong mag imbento dyan, masyado kayong naniniwala sa mga multong ginagawa ninyo.. Hindi ko nilalandi si Kiro, mag kaibigan lang kaming dalawa at hindi ako ganoon sa iniisip ninyo.” ang sagot ko.
“Ikaw naman hindi kana mabiro.” ang wika ni Evan sabay tabi sa akin sa duyan. Pinagitnaan nila akong dalawa.
“Ano bang pakay nyo? Kung participant pa rin kayo ay tumigil na kayong dalawa dahil nag hahanap lang kayo ng sakit ng katawan. O baka gusto niyong sukluban ko ulit kayo ng basurahan sa ulo?”
“Ano ka ba naman Blas, hindi na kami participant. Nag resign na kami doon. Syempre kami ni Evan ay mayaman na kaya hindi na namin kailangan ang perang pabuya ni Yuji. Saka sumali lang naman kaming dalawa doon for fun at for experience.” sagot ni Lippi.
“For experience na itumba ako at pahirapan?” tanong ko
“For experience na mag karoon kami ng ordinaryong buhay sa pamamagitan ng pakikipag socialize sa ibang student at pakikipag team work sa kanila. Diba sabi naman namin sa iyo ay walang personalan.” ang wika ni Evan.
“Eh kung ganoon ay ano ang kailangan niyo?” tanong ko.
“Wala, ang totoo noon ay gusto naming mang hingi ng sorry sa iyo. At para malaman mong sincere kami ay nais ka naming iinvite sa gala party ng upper class dito sa campus. Mura lang naman ang ticket. 50 thousand lang, cover na noon ang drinks at mga food.” ang wika ni Lippi.
“50 thousand? Wala akong ganoong kalaking pera. Hindi naman biro ang halaga ng party niyo.” ang wika ko naman.
Natawa sila. “Ano ka ba Blas, barya lang samin iyon. Siyempre ay nasa Upper Class kami kaya ang pera ay wala lang sa amin. Siguro sa inyong mga ordinary person ay talagang malaki ang ganoong halaga. Pero huwag kang mag alala dahil kaibigan mo na kami mula ngayon. Ako ang mag babayad ng ticket mo.” ang wika ni Evan.
“Nakapag tataka yata na nag bago bigla ang ihip ng hangin sa inyong dalawa. Siguro ay pag dadamitin niyo ako ng pang waiter o kaya ay iinsultuhin doon sa party.” ang wika ko.
“Syempre ay hindi, nandoon ka bilang isang guest namin. At para patunayan iyan sa iyo ay heto ang damit mo. Isang semi formal attire , mamahalin ito at talagang binili namin para sa iyo. O mukha ba itong pang waiter? Kahit mag trabaho ka buong taon ay hindi mo ito mabibili. Alam mo Blas, nag bago na talaga kami kaya sabihin nalang natin na tokken of appreciation namin ito dahil sa katatagan mo at naka survive ka ng 2 weeks sa pag papahirap sa iyo ng F4.” ang wika ni Lippi at iniabot sa akin ang kahon ng damit at bagong sapatos.
“Frend na tayo ha, see you bukas sa Party!” ang wika nila at saka masayang tumayo at iniwan akong naka upo sa duyan.
Tiningnan ako ang damit na kanilang ibinigay sa akin, maganda nga ito at talagang mamahalin, pero bakit sila mag eeffort ng ganito kung wala silang binabalak na kakaiba.
Iyon ang pinaka nakapag tataka sa lahat. Alam kong may plano nanaman yung dalawang itlog na iyon laban sa akin. Hindi naman ako ganoon katanga para hindi ito makutuban. Kung gusto nilang makipag laro ay ibibigay ko iyon sa kanila, hindi ako yung tipo ng mag papa api, dapat ay alam nila iyon una palang.
Alas 4 ng hapon noong ako ay makauwi, katulad ng dati hinabol nanaman ako ng ilang estudyanteng walang sawang tumutugis sa akin tuwing makikita akong nag lalakad sa ground. At nakasanayan ko na rin na tumatakbo para makaiwas sa kanila. At parang naging ordinaryo na lamang sa mga mag aaral na nakikitang hinahabol ako at binabato. Yung iba sa kanila ay wala nalang paki alam at hindi na kami pinapansin.
“So pupunta ka ba doon sa Party?” tanong ni Darrio habang nag aayos ng cake sa lalagyan.
“Hindi ko alam. Tiyak na may binabalak nanaman silang masama sa akin.”
“Teka, diba party ng mayayaman ito? Edi naroon ang F4?” ang tanong niya.
“Wala naman akong paki alam sa kanila. Tiyak na masisira ang gabi ko kapag nakita ko si Yuji, masakit siya sa mata at nakaka sira ng retina!” ang sagot ko dahilan para matawa siya.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay laking gulat ko noong pumasok sina Gavin at Kiro sa shop. Umarte ako na hindi nagulat pero natuwa sila noong makita akong naka tayo sa cashier. “Aba dito ka pala nag ttrabaho Virgin boy?” ang bati ni Gavin samantalang si Kiro ay abala sa pag tingin ng cake.
“Part time lang.” ang sagot ko naman.
“Wow, sila ba ang F4?” tanong ni Darrio.
“Sila nga.” ang sagot ko.
“Wow! Mga mukha nga pala talaga silang artista. Ako si Darrio, kaibigan ako si Blas.” ang bati nito.
Ngumiti si Gavin at hinawi ang kanyang buhok. “Hi” ang bati niya.
“Nga pala virgin boy, nakita namin na nag purchased ka ng ticket sa gala. Buti at naisipan mong sumali doon?” ang tanong ni Gavin.
“Hindi ko naman pera ang pinang bayad ng ticket. Nilibre lang iyon nina Evan at Lippi bilang peace offering.” ang sagot ko sabay harap kay Kiro “nakapili ka na ba?”
“Eto, ito ang gusto ko.” ang wika niya sabay turo sa isang chocolate cake.
Ngumiti ako at inayos ito sa kanyang harapan. Nilagyan ko pa ng ribbon at pinaganda ang kahon. “Aattend ka ba sa party bukas?” tanong ni Kiro sabay abot ng bayad sa akin.
“Hindi ko alam.” ang sagot ko.
“Umattend kana. Masaya doon.” ang hirit ni Gavin.
Inabot ko kay Kiro ang kanyang sukli. “Hayaan mo na. See you sa party bukas.” ang wika niya sabay talikod sa amin.
“Ayan ha, dalawang F4 na ang nag iinvite sa iyo Blas. Pumunta kana, ako na ang bahalang mag paalam kay boss.” ang wika ni Darrio habang naka ngiti.
Itutuloy..
THF Part 9
Pea Sarit Trilertvichien as Blas
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 3, 2020
Part 9
Alas 6 ng hapon, ilang oras bago mag simula ang gala party. Naka tingin ako sa damit na ibinigay nila Evan. Alam kong may balak silang dalawa at nandoon pa ang F4 kaya naman alam kong hindi magiging maganda kung ako ay pupunta. Noong mga sandaling iyon ay muli kong sininop ang damit nag pasyang isauli nlang ito kina Lippi bukas. “Hindi ako pupunta. Iyon ay party ng mayayaman at tiyak na ikapapahamak ko lang iyon.” ang wika ko sa aking sarili habang inaayos ang aking mga gamit.
Iyon ang desisyon na itinalaga ko sa aking sarili ngunit pag sapit ng alas 8 ng gabi ay tumawag si mama mula sa sala. “Blas! Nandito ang kaklase mo. Sinusundo ka nila.” ang wika nito at noong sumilip ako sa aking silid ay nakita ko nga itong si Evan at Lippi na kausap si mama, mukhang sinugarado talaga nila na makakarating ako.
“Kayo pala ang mga kaibigan ng aking anak, halika maupo kayo at ipag titimpla ko kayo ng tsaa.” ang wika ni mama na hindi maitago ang excitement.
Nangiwi si Evan pero naka ngiti pa rin ito. “Hindi na, salamat nalang.. po.” ang wika nito hindi naupo at kamot ng kamot sa braso na parang naallergy sa kanyang mga nakikita at naamoy bagamat maayos at malinis naman ang aming bahay.
“Blas, anak nasaan ka ba? Ano ka ba naman bata ka bakit ayaw mong labasin ang mga kaibigan mo?!”
“Ma, masama ang pakiramdam ko, hindi ako makakasama.” sagot ko.
“Alam kong umaarte ka lang Blas, nag effort ang mga kaibigan mo para sunduin ka. Binayaran pa nila ng 50 thousand ang ticket mo tapos ay ganyan ka? Paano kung singilin nila tayo? Saan tayo kukuha ng ganoon kalaking halaga?” ang tanong ni mama. Maya maya ay lumabas ito at sinabing “sandali lamang at gumagayak na siya.”
At dahil nga sa pamimilit ni mama ay na corner ako at wala akong ibang pamimilian kundi ang sumama sa kanila. Inayos ko ang aking sarili at isinuot ang damit na kanilang ibinigay. “Wow, bagay na bagay pala sa iyo ang damit na binili namin. Mahal iyan at talagang mamahalin ang tela.” ang kunwaring pag hanga ni Lippi. “Ano ba umalis na tayo dito, nangangati ako. Walang aircon, walang air freshener, walang air filter. Baka mag kasakit ako dito.” ang nag aapurang bulong ni Evan na parang diring diri na. At naduwal na pa ito na parang hindi kaya ang kanyang naamoy bagamat wala naman talagang amoy sa paligid.
Pero ngumiti ito sa akin at sinabing “lets go?”
“Mag ingat kayo anak. Enjoyin mo ang party!” ang tuwang tuwang pahabol ni mama.
Umandar at sasakyan at tumulak kami sa campus kung saan naroon ang venue ng party.
“Blas, mukha nag decide ka nang huwag umattend. Siguro ay iniisip mong may gagawin kaming masama sa iyo.” ang wika ni Lippi.
“Hindi ko naman iniisip iyon. Masama lang talaga ang pakiramdam ko.”
“Dahil nandoon ang F4? Dont worry hindi ka naman nila mapapansin doon. Sa dami ng mga elite student sa upper class ay imposibleng mapansin ka nila. Kaya huwag kana umasa.” ang sagot ni Evan.
“Wala naman akong iniisip na ganoon.” tugon ko naman bagamat inihahanda ko ang aking sarili sa mga bagay na posibleng mang yari.
Pag dating namin sa venue ay agad kaming pumasok sa loob. Ganito pala ang party ng mayayamang mag aaral sa Upper Class. Magarbo at talagang hindi matatawaran ng ganda. Ang lahat ay nakasuot ng semi formal attire at mula dito nakikita ko ang karamihan sa mga estudyante na talagang mayayaman at galing sa mga tanyag na pamilya. “Blas, welcome sa party ng mga mayayamang tao. Kainin mo ang lahat ng gusto mo, im sure ngayon ka lang makaka kain ng ganitong mga pag kain.” ang wika ni Lippi na may kahalong pang iinsulto.
“Hindi ako nagugutom, ayos lang ako.” sagot ko naman sabay lakad palayo sa kanila. Umikot ikot sa venue at tingnan ang mga mamahaling desenyo sa mga lamesa. Ang mga food curvings ay talagang maganda at nakaka manghang pag masdan.
Nalibang ako sa pag iikot, maganda rin kasi ang tunog ng musika kaya hindi ko na papansin dumarami na ang tao sa paligid.
Nasa ganoong pag hakbang ako noong mabangga ako sa likod ng isang lalaki. “Ano ba? Bulag ka ba?” ang tanong nito, pamilyar ang boses at talagang masakit ito sa tainga.
Noong matingin dito ay napangiwi ako at siya naman ay nagulat at nanlaki ang mata. “Kung mag react ay parang napapangitan ka sa akin. Anong ginagawa mo dito?” ang tanong niya.
Hindi ako kumibo at tumalikod ako sa kanya..
Lalakad na sana ako palayo pero bigla niyang hinawakan ang braso ko. “Teka saan mo nakuha ang damit na iyan? Iyan yung damit kong dapat ay isusuot ko ngayon pero nawala doon sa shop. Bakit nasa iyo iyan?” tanong nito.
Mahigpit ang hawak niya sa aking braso..
Nagulat ako at umakyat ang kilabot sa aking ulo. Mas malala pa pala ito sa inaasahan ko dahil ang damit na ibinigay nila Evan at Lippi sa akin ay ang nawawalang damit ni Yuji doon sa personal na designer nito. “Teka bitiwan mo nga ako! Ibinigay nila sa akin ito.” ang sagot ko at dito ay naki usisa na ang ibang estudyante.
Maya maya ay lumapit sina Evan at Lippi sa akin. “Blas, ano ka ba. Kaya naman pala maganda yang damit mong suot ay dahil ninakaw mo ito kay Yuji. Hindi kami makapaniwala na malikot pala ang kamay mo. Ang sabi mo sa amin ay ilang lalaki ang ginamit mo para makabili nito.” ang wika ni Lippi.
“Yuji, im sorry sa ginawa ni Blas, hindi namin alam na ninakaw pala niya ang damit niya sa iyo. Malikot kasi talaga ang kamay nito, at pag aalala nga namin ay may sakit siyang kleptomania. Sorry talaga.” ang wika ni Evan sabay tingin sa akin at saka siya natawa.
“Teka, bakit ba nandito ang isang lower class na katulad mo? Sinong nag imbita sa iyo dito?” tanong ni Yuji
“Sila.” ang wika ko sabay turo kina Evan at Lippi.
“No, hindi kami. Huwag ka na ngang mag imbento Blas. Hindi kami nakikipag kaibigan ni Lippi sa lower class dahil nakaka sira ito sa image nating mga nasa upper upper. Kahit tingnan niyo ang record doon sa bilihan ng ticket.” ang wika Evan at maya maya ay inabot sa kanya ang logbook, iniscan niya ito.
“What? Wala si Blas sa list. Ang ibig sabihin ay isa siyang outsider! Pumuslit siya dito para makatikim ng pag kain ng mayayaman.” ang wika ni Lippi. “Kawawa ka naman Blas, bakit kailangan mong gawing kriminal ang sarili mo? Pwede ka naman naming isama kung makiki usap ka lang sa amin ng maayos.” ang wika ni Evan.
“Pero kayo ang nag bayad ng ticket ko! At kayo ang nag bigay ng damit ko.”
“Huwag kana nga mag sinunggaling Blas, may sumpa ka ng black card, siguro ay nandito ka para saktan ang F4!” ang wika nilang dalawa
Tumingin sa akin si Yuji. “Paano naka pasok dito?” ang tanong nito.
Hindi ako naka kibo kaya nag taas siya ng boses. “Mag salita ka! Aamin ka ba o lalagyan ko ngayon ng isa pang black card ang mukha mo?” tanong nito.
At habang nasa ganoong posisyon kami ay may humawak sa aking braso. “Ako ang nag imbita sa kanya.” ang wika ni Kiro na ikinagulat ng lahat, lalo na si Yuji.
“At yung damit niya ay kami ni Erjun ang kumuha sa shop, ang sabi mo kasi ayaw mo sa desenyo nito kaya binayaran ko at ibinigay kay Blas. Tama ba Erjun?” tanong nito.
“Oo, tama iyon.” ang pag suporta nito.
“Bakit inimbitihan niyo iyan?” tanong ni Yuji sa kanyang mga kasamahan.
“Halos 3 week na nating pinahihirapan si Blas, kaya naisip namin nila Erjun at Gavin na bigyan siya ng kaunting relaxation. Kahit ang dalawang mag kalabang kaharian ay nag ttruce din paminsan minsan.” ang wika ni Kiro na sinang ayunan naman ng mga student sa paligid.
“Tama si Kiro, ang gala party ay para sa lahat ng student. Okay lang naman na nandito si Blas.” ang wika ng ibang mag aaral.
“Pero mag nanakaw siya!” ang hirit ni Evan
“Tumahimik kayo!” ang bulyaw ni Yuji dahilan para magulat ang dalawa. Tiningnan ako niya ako (Yuji) mula ulo hanggang paa. “Nagiging mukhang mayaman ka rin pala kapag nadadamitan ng maganda. Patatawarin kita ngayon, pero huwag mong isiping itinitigil ko na ang bisa ng black card.” ang wika nito sabay talikod sa amin at umalis.
Tuloy ang party, pero hindi na rin ako nakisaya. Naupo ako sa isang sulok na kumakabog pa rin ang dibdib. Gusto kong umiyak pero walang lumalabas na luha sa aking mga mata. Ang aking dibdib ay makirot na hindi ko maipaliwanag. Habang nakatanaw ako sa makulay at sumasayaw na ilaw sa paligid ay unti unting gumuhit ang kakaibang kalungkutan sa aking mga mata.
“Okay ka lang ba? Heto ang inumin.” ang wika ni Kiro at tumabi sa akin.
“Salamat sa pag ligtas sa akin.”
“Wala iyon, alam ko naman na sinet up ka lang nina Lippi at Evan. Kinuha ko ang tunay list ng mga attendees at nakalagay sa iyo na silang dalawa ang sponsor mo. Ipinakita ko na ito kay Yuji at alam na niya ang lahat. Ginawa ko iyon para linisin ang pangalan mo.” ang wika niya.
At habang nasa ganoong posisyon kami napasulyap ako kay Yuji, nakatingin ito ng masama sa amin ni Kiro. Siguro ay alam na niya ngayon na si Kiro ang dahilan kung bakit ako nakaligtas sa mga squad niya at ngayon ay baka magalit rin siya kay Kiro.
“Salamat ulit sa pag tulong sa akin. Tama nga kayo, maganda talaga ang party ng mayayaman. Pero hindi ito para sa akin.” ang wika ko sabay tayo sa silya. “Aalis na ako” naka ngiti kong pag papaalam.
Music Playing
Wildflower
She’s faced the hardest times you could imagine And many times her eyes fought back the tears And when her youthful world was about to fall in Each time her slender shoulders bore the weight of all her fears And a sorrow no one hears Still rings in midnight silence in her ears
Let her cry, for she’s a lady (She’s a lady) Let her dream, for she’s a child (Child) Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower growing wild
Palabas na sana ako sa pintuan noong bigla akong harangin nila Evan at Lippi. “At saan pupunta ang mahirap at mabahong si Blas?” tanong ni Evan.
“Uuwi na ako. Nag sisisi ako na sumama pa ako sa inyong dalawa.”
“Tatanga tanga ka naman kasi. At kung ineexpect mo na makikipag kaibigan kami sa isang panget, mahirp at damong ligaw na katulad mo ay nag kakamali ka dahil hinding hindi mang yayari iyon.” ang wika ni Evan at habang nasa ganoong posisyon kami ay laking gulat ko noong biglang binuhusan ni Lippi ng malamig na basong alak ang aking ulo at nanulay ito sa mukha. “Oppps, natapon.” ang wika nito.
Tawanan sila..
And if by chance I should hold her (If by chance that I should hold her) Let me hold her for a time (Let me hold her for a time) But if allowed just one possession I would pick her from the garden to be mine (I would pick her from the garden to be mine)
Mm-mm-mm, mm-mm Be careful how you touch her, for she’ll awaken And sleep’s the only freedom that she knows And when you walk into her eyes, you won’t believe The way she’s always payin’ for a debt she never owes And a silent wind still blows That only she can hear, and so she goes
Let her cry, for she’s a lady Let her dream, for she’s a child Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower growing wild
Humakbang ako para umalis nalang pero hinarang ako ni Evan. “Ah ah, saan ka pupunta?” tanong nito.
“Umalis ka diyan.” ang wika ko.
“Asa much! Gusto mong maligo pa ng mamahaling wine?” tanong niya.
Humarap ako sa kanya at nanlaki ang aking mata. Mabilis gumalaw ang aking kamay at dinakot ang kanyang leeg. Piniga ko ang kanyang lalamunan dahilan para mapa nga nga siya. “Kapag sinabi kong alis! ALIS!!” ang sigaw ko at dahil naka nga nga siya ay dinakot ko ang mga tirang pag kain ng mga bisita, pinag halo halo ko at ipinasak lahat sa kanyang bibig. “Lamunin mo lahat to! Ito ang bagay sa isang baboy na katulad moo!”
Tumirik ang mata ni Evan habang puno ng tirang pag kain ang bibig.
“Tama naaa! Shit kaaa!” ang sigaw ni Lippi at ihahampas sa akin ang bote ng wine pero hinila ko ang kanyang mukha at isinubsob sa cake hanggang sa pumakat ang mukha nito.
Gulat na gulat ang mga estudyante..
Pareho kong ibinitawan ang kanilang mga katawan at maya maya ay isang palakpak mula kay Erjun at Gavin ang aking narinig!
“Great scene! Nice!” ang wika Gavin at nag palakpakan ang mga tao sa silid.
Samantalang napaupo si Lippi at napaiyak ito. Si Evan napa handusay sa sahig at pinag mumura ako. “May germs ang mga tirang pag kain, galing na ito sa bibig na iba, inuluwa nila at kinain mo pa. Gagapang ang germs sa katawan mo at mamatay ka.” ang wika ko.
Tumirik ang mata ni Evan sa takot at hinamatay nito.
Ngumiti ako at saka nag paalam sa kanila..
She’s a free and gentle flower growing wild….
Itutuloy..
THF Part 10
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 4, 2020
Part 10
“Huy Virgin boy! Kamusta kana? Ayos yung ginawa mo sa party ah. Para kang si Maja Salvador sa wild flower.” ang bati ni Gavin noong pumasok ako sa likod ng campus. Simula noong maging wanted ako ay dito na ako lagi dumaraan. Nakatambay siya dito kasama si Erjun at pareho silang nag iinuman sa kataasan ng araw.
Lumapit ako sa kanilang dalawa. “Diba mag kakaaway tayo? Bakit niyo ako pinapansin?” tanong at naupo ako sa kanilang tabi.
“Si Yuji lang ang kaaway mo at wala kaming paki alam sa laban ninyong dalawa. O, tumagay ka muna.” ang wika ni Erjun sabay abot ng basong may alak.
Kinuha ko ito at tinungga. “Alam mo ba ikaw ang may record ng kauna unahang estudyanteng nakatanggap ng black card. Ikaw rin ang kauna unahang estudyante na naka tagal ng halos isang buwan sa sumpang dulot ng card.” ang wika ni Gavin.
“At siya lang rin ang naka suntok kay Yuji at humamon dito ng maraming beses. Kaya bilib talaga kami sa tapang mo virgin boy.” ang wika ni Erjun.
“Wag niyo nga ako tawagin ng ganyan. Iyon ang dapat sa lider niyong kupal! Duwag siya at nakaka inis ang itsura! Ayoko nang pag usapan dahil tiyak na masisira lang ang araw ko.” ang sagot ko dahilan para matawa sila.
“Huwag kang mag papakita kay Yuji na naiinis ka dahil tiyak matutuwa iyon. Pero alam mo masaya si Yuji na mayroong nag cchallenge sa kanya. Sa talang buhay niya ay mayroong lumaban sa kanya na isang ordinaryong tao pa.” ang wika ni Gavin.
Muli nila akong tinagayan. “Kaya nga sa iyo kami naka pusta. Tuloy pa rin ang laban niyo ni Yuji at sa palagay ko ay may pina-plano nanaman siya laban sa iyo.”
“Pina-plano? Paano niyo naman nalaman?” tanong ko.
“Dahil mag damag siyang gising kagabi, hindi siya natulog kakaisip kung paano ka papahirapan. Kaya galingan mo dahil naka pusta kami sa iyo. Aware kaba na kami sa Upper Class ay nag pupustahan na kung sino ang tutumba sa inyong dalawa at kung sino ang mananalo. Halos 60% ng boto at pusta ay ikaw ang mananalo kabilang na kami doon kaya galingan mo.” ang wika ni Gavin
“Bakit pinag pustahan nyo kami? Kayo talagang mayayaman walang ibang ginawa kundi mag lustay ng pera.” sagot ko.
“Kaya galingan mo para hindi masayang ang pusta namin sa iyo. O, tagay ka pa.” ang wika ni Erjun
“Ayoko na, may klase pa ako. At pakisabi dyan sa sira ulong si Yuji ay hindi ako aatras sa kanya! Isa siyang malaking tipaklong na naka kapit sa sanga ng puno!” ang wika ko sabay tayo.
Nag tawanan sila. “Goodluck Virgin boy. Ingatan mo iyan, maka kuha ni Yuji yan. Gigil sa mga virgin iyon katulad mo.” pang aasar ni Gavin.
“Mga sira ulo! Diyan na nga kayo.” tugon sabay takbo palayo sa kanila. Yung mga mayayaman ay hindi na kailangan pumasok sa klase, inom lang sila mag hapon ay ayos na! Kung sabagay mayayaman na sila kaya di na nila kailangan mag aral. Hindi katulad sa aming mahihirap na hirap na ang utak ay hirap pa rin ang bulsa. Hindi talaga patas ang buhay kung minsan.
Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan bago ko buksan ang aking locker. Noong buksan ko ito ay bumulaga sa akin ang isang uri ng card. Iba ang itsura nito, kulay berde at may naka lagay na pangalan ng F4.
Kumabog ang aking dibdib at luminga linga ako sa aking paligid dahil baka mayroon nanamang participant. Kung ang black card ay may 200 at green kaya ay ilan? 300, 500 o baka unlimited!
Noong mga sandaling iyon ay nakaramdam ako ng ibayong pag kainis kaya naman kinuha ko ang card at mabilis akong nag tatakbo sa gusali kung saan naroon ang silid ni Yuji at ng mga kaklase niyang mayayaman.
Galit na galit ako kaya pag padating ko dito ay tumabi na ang mga estudyante. “Nasaan si Yuji?” ang galit na tanong ko sa kanilang lahat.
Hindi sila naka kibo at itinuro ang kainan. “Nandoon sa loob ng kainan.”
Huminga ako ng malalim at pilit na nag timpi. Anumang oras ay maaari na akong sumabog sa galit!
Binuksan ko ng malakas ang pinto dahilan para mapatingin sa akin ang lahat. Maraming estudyante sa loob nito kaya naman luminga linga ako para hanapin si Yuji na noon ay umiinom ng alak sa mini bar kaharap ang bar tender.
Nag init ang aking mata at mabilis akong lumakad sa kanyang harapan. Siya naman ay nakatingin lang sa akin at hinihintay akong lumapit sa kanya.
“Yuji, ang kapal ng mukha mo para padalhan ako ng bagong card! Bakit hindi pa ba sapat yung black card na ibinigay mo sa akin kaya pinalitan mo ito ng berde? Tamang tama! Kakulay ito ng dugo mo dahil BAKLA ka! Duwag ka dahil kinakailangan mo pang mag tago sa likod ng mga alagad mo para itumba ako, pwes hindi sila nag tagumpay! At kahit ilang libong participants pa ang ibato mo sa akin ay hindi ka mag tatagumpay! Isa kang kampon ng kadiliman!” ang galit kong paninita sabay dikit ng card sa kaniyang noo.
“Arekup, ano bang ginagawa ng dagang bukid na to dito? Bakit nakapasok ka dito? Ano nagustuhan mo ba ang bago mong card.”
“Isa kang abnormal na may matang isda! Walang mag nanais sa kahit na anong bagay na ibigay mo! Duwag kaaaa!” sagot dahilan para matawa siya at hinawakan ako ng mahigpit sa braso.
“Bitiwan mo nga ako!” pag pupumiglas.
Ihinirap niya ako sa mga estudyante sa paligid at nag wika. “Para sa inyong kaalaman, ang Green Card ng F4 ay ngayon ko lamang ginamit. Ang Participant dito ay tanging AKO lamang! Kaya simula ngayon ay walang ibang pwedeng lumapit o manakit kay Blas. Dahil siya ay AKIN LANG! Ito ay laban naming dalawa at walang ibang makiki alam! Si Blas ay hawak ni Yuji Guarin.” ang anunsyo niya sa lahat sabag tingin sa akin. “At huwag mong asahan na magiging madali ang lahat dahil mas mahirap akong kaaway!” ang wika niya sabay bitiw sa aking braso.
“Sira ulo! Sa palagay mo ay natatakot ako sa iyo?” ang wika tanong ko.
Humarap siya sa akin at biglang sinuntok ang pader, nag crack ito ng kaunti. Dumaan ang braso niya sa gilid ng aking mukha. “Dapat ay matakot ka sa akin, dahil masama akong magalit, naunawaan mo? Sa susunod na pag landing ng kamao ko ay sisiguraduhin kong mukha mo ang mababasag nito.” ang wika niya habang nakalapit sa akin na parang hahalikan ako. “Alam mo ba ikaw lang ang nag pahiya sa akin ng ganito sa buong buhay ko. At hindi ko na hahayaang mamihasa ka at makasanay mong lumugar sa dapat mong kalagyan. Maliwanag ba?” tanong niya ng pabulong.
“Nauunawaan ko pero hindi ako matatakot sa iyo! Hindi kailanman!”
“Ngayon ay matakot kana dahil kaya kitang ialis ngayon rin sa paaralang ito.” sagot niya dahilan para matahimik ako.
“Kung wala kang maisagot ay lumuhod ka at mag bigay galang sa nakatataas at naka ggwapo sa iyo. LUHOD!” Utos niya pero di ako kumilos. Hinablot nya ang aking katawan sapilitan akong pinaluhod sa kanyang harapan.
Noong makababa ay tinapakan niya ang aking ulo. “Ayan, matuto kang lumuhod sa nakatataas at naka ggwapo sa iyo. Simula ngayon ikaw ay sakin, iyan ay utos at hindi isang paki usap. Kung sasaway ka ay mabuti pang ikick out kita dito, kaya kong iterminate ang scholarship mo. Tingnan ko lang kung di madisappoint ang nanay mo.” ang wika niya habang nakatapak sa aking ulo.
Hinawakan ko ang kanyang paa at inalis ito sa aking ulo. Saka ako tumayo at itinulak siya palayo. “Utak lamok ka talaga! Halimaw kaaa!” ang sigaw ko sabay alis sa kanyang harapan.
“Mukha kang halimaw! Prinsipeng Yagit!” ang pang aasar pa nito sabay inom ng alak.
Noong araw na iyon ay biglang nawala ang bisa ng Black card na ipinataw sa akin ni Yuji pero mas lalala ang green card higit sa aking inaasahan dahil mas nakaka lapit sa akin si Yuji at ang masama ay nais niya akong hawakan sa leeg o gawin sunod sunuran sa kanya.
Iyon nga lang, nakakapag taka na wala ni isang tao ang lumalapit sa akin, nakasanayan ko na rin kasi na hinahabol ako o kaya pinag babantaan pag labas ng classroom, kaya ang gawain ay mag papagabi ako at hihintaying umuwi ang lahat bago ako lumabas sa aking pinag tataguan.
Habang naka tayo sa labas ng hallway ay bigla nalang may bumuhos sa akin na tubig dahilan para mabasa ako. At noong tumingala ako ay nakita ko si Yuji na nakatayo sa second floor hawak ang timba at galak na galak ito sa kanyang ginawa.
Tumingin ako ng masama sa kanya pero manabuting huwag na siya patulan dahil wala na akong lakas pa. Pagod ang aking utak, bugbog pa ang aking katawan. Baka mabuang ako kung papatulan ko pang sira ulong iyon.
Binawi ko ang tingin sa kanya at nag lakad akong tuwid. Ang akala niya aakyatin ko siya mag lalaban kami doon.
Nag patuloy ako sa pag lalakad ng bigla may dumaang lalaki at sinabuyan ako ng harina. Pero hindi ko ito pinansin at lumakad pa akong tuwid ng maya maya ay may nakasalubong akong babae at ipinakat sa mukha ko ang hawak niyang cake.
Napahinto ako sa pag kilos. Inalis ko ang cake sa aking mukha partikular sa aking mata..
At sa halip na gumanti ay nag patuloy ako sa pag lalakad..
Bago ako makalabas sa gate ay biglang akong hinablot sa braso. “Ano ba! Hindi ka ba napipikon?!” boses ni Yuji na may halong pag kainis. “Bakit hindi ka lumaban sa akin ngayon! Mapikon ka!” ang wika niya at maya maya ay nilagyan pa ang pamintang durog ang aking ulo, binudbod ito sa aking buhok pababa sa mukha. “Para ka nang cake na may pamintang flavor. Achuu! Sabi na nga ba barbie ka e.” ang pag aasar niya.
Hindi pa rin ako kumibo. Tumalikod ako at lumabas sa gate pero bigla niya akong hinila. “Lumaban ka sa akin! Bakit hindi ka lumalaban ngayon? Ano duduwag kana? Nababakla kana?” tanong niya sabay hatak sa aking pabalik dahilan para tumama ang ulo ko sa bakal na tarangkahan.
Binitiwan niya ako..
“Tama naaaa!” ang sigaw ko, gumalaw ang aking kamay at lumanding ito sa kanyang mukha!
PLAK!!
Napatingin ang lahat at napahinto siya saka panatingin sa akin. “Pwede time out muna. Isang buwan na akong ganito. Kahit ngayon lang..” ang wika ko sabay lakad palayo sa kanya..
Napako siya sa kanyang kinatatayuan at napakamot ng ulo. “Anong tini-tingin tingin niyo? Gusto niyo ng redcard?!” bulyaw niya sa mga estudyante at taga hangang nakiki usisa.
Walang laman ang aking utak noong mga oras na iyon. Kusa itong nag shut down na parang isang cellphone na nawalan ng baterya.
Itutuloy.
THF Part 11
Sai Wunna Aung as Yuji Guarin
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 4, 2020
Part 11
“Blas! Ano ba naman iyan anak! Alas 10 na di ka pa rin bumabangon. May sakit ka ba ha?” ang matining na boses ni mama habang kinakatok ako sa pinto.
“Maaa, Sunday ngayon. Ayokong bumangon masakit ang katawan ko!” ang wika ko sabay suklob ng kumot.
“Bakit ganyan kayong mga kabataan ngayon, kapag linggo ay hindi na mabakbak sa higaan. Kagabi umuwi ka ng puro dusing, ganyan ba talaga ang party ng mga mayayaman? Sampalan ng cake, buhusan ng tubig at sabuyan ng harina?” tanong nito.
“Ma, iyon ang theme ng party. “Cake mo sampal mo!” ang pag lilinaw ko. Kagabi kasi ay halos matakot sila sa akin noong pumasok ako sa loob ng bahay. Mukha akong zombie na sinabuyan ng harina at cake. Muntik na nga akong hampasin ni papa dahil hindi niya ako nakilala. At lahat ng iyon ay kagagawan ng isang walang kwentang nilalang.
Tahimik..
Tumunog ang aking cellphone at dito ay may isang mensahe na nag pop up sa aking messenger. At noong makita ko ang pangalan nito ay napa ngiwi nalang ako.
Ang mensahe ay mula kay Yuji Guarin. Nag padala siya ng picture ng green card na nag papa alala na ako ay hawak niya. Tapos sinundan ito ng sticker na “you’re dead”. Hindi ko nagustuhan ang kanyang mensahe kaya blinock ko siya para hindi na niya ako magulo pa.
Ang abnormal na si Yuji Guarin, walang magawa sa kanyang buhay. Siguro ay bored na bored siya ngayon dahil wala siyang mapag tripan. Muntik pa tuloy masira ang araw ko sa nakaka kilabot niyang mensahe.
“Blas, nandito si Darrio, bumangon kana diyan. Minsan ka lang dalawin ng kaibigan mo tapos ay naka higa ka pa rin? Bumangon kana diyan!” ang sermon ni mama
“Nandyan na ma! Hindi mo naman kailangan mag ingay ng todo.” ang sagot ko sabay labas sa aking silid at dito nga ay nakita ko si Darrio na inaayos ang dala niyang cake.
“Hindi mo nakuha ang sweldo mo kagabi kaya heto, binabibigay nalang ni Boss. Dinagdagan na rin niya iyan dahil masipag ka raw at pumapasok kahit na pagod ka sa school.” bungad niya sabay abot ng sobre.
“Salamat. Kumain kana ba?” tanong ko sa kanya.
“Tapos na, may sakit ka ba Blas? Bakit parang ang tamlay mo?” tanong niya
“Wala akong sakit, kulang lang yung tulog ko. Gusto kong matulog buong mag hapon.” ang sagot ko
“Pero linggo naman ngayon, bakit hindi tayo mag mall?” ang pag yaya niya.
Tumingin ako sa kanya at ngumiti. “Kung sa bagay, kailangan ko na ring bumili ng gamit.” ang pag sang ayon ko.
Alas 12 ng tanghali, nag tungo kami ni Darrio sa mall. Katulad ng dati ay inilibre namin ang aming mga sarili. Syempre ay hindi naman kami mayayaman kaya sa fast food lang kami kumain. “Nga pala, kamusta yung mga F4? Mababait pala sila sa personal no? Ang akala ko lahat mga mayayaman ay masasama ang ugali. Pero iba pala sila.” ang wika niya.
“Tama ka, iba nga sila. Pero may kilala akong mayaman na isang abnormal at halimaw. Walang ginawa kundi ang mag pahirap at pag laruan ang kanyang kapwa. Bihira sa mayaman ang mabuti, ang karamihan sa kanila ay mapag panggap lang. Pero tama ka doon mabait yung tatlong miyembro ng f4 pero mayroong isang depektibo, kumbaga sa laruan ay mag problema sa makina kaya hindi maayos ang pag andar nito.” ang tinutukoy ko ay si Yuji Guarin.
“Bakit F4 ano ba ang ibig sabihin nito?”
“Sabi ng mga mag aaral doon sa Empire University, ang ibig sabihin ng F4 ay “Flower 4”. Isang grupo ng magagandang lalaki na maihahanlintulad sa bulaklak kapag sumisibol na wala kasing sarap pag masdan.“
“Ang husay naman pala, mga grupo gwapong bulaklak.” ang namamanghang tugon ni Darrio.
“Kaya nga ang tawag sa bawat isa sa kanila ay “Handsome Flower” dahil sa kanilang taglay na appeal at kagwapuhan. Pero sadyang sa isang perpektong grupo ay mayroong isang nabubulok na itlog at siya ang leader ng F4 na si Yuji Guarin. Kaya kapag nakita mo siya mag sign of the cross ka dahil isa siyang masamang espiritu na may dalang kamalasan sa buhay ng tao.“ ang wika ko sabay agad ng burger na may halong pang gigigil.
Natawa siya “Mukha malaki ang galit mo sa leader ng F4.”
“Dahil malaki ang atraso niya sa akin. At kumulo pa rin ang dugo ko kapag naalala ko ang kanyang mukhang tipaklong na anyo.” sagot ko.
Badang alas 3 ng hapon, nag ikot ikot kami ni Darrio at namili na rin ako ng gamit sa aking silid. Maayos at masaya naman kami hanggang sa pag akyat namin sa gawing 4th floor ay bumulaga sa amin ang F4 na nakatambay sa isang mamahaling spa para mag relax. Ang pinaka mahal na spa sa buong siyudad na nag offer ng international services.
Noong makita ko ang F4 agad kaming lumakad palayo ni Darrio pero huli na ang lahat dahil tinawag na ako ni Yuji. Naka suot ng bathrobe at hubog na hubog ang kanyang magandang katawan. “Anong ginagawa ng aking alipin dito?” tanong niya.
“Anong alipin pinag sasasabi mo diyan?” tanong ko naman.
Maya maya ay lumabas na rin ang mga kasamahan niyang miyembro para batiin ako. “Mukha nasa mood na para makipag away si Virgin boy. Balita namin kahapon ay wala ka raw sa mood kaya naboring itong si Yuji.” wika ni Erjun.
“Ang dami namang mall, bakit nandito pa kayo?” tanong ko.
“Ang spa na ito ay pag aari ng F4, ang mall na ito ay pag aari ng mga Guarin. Wala ka ba talagang idea kung gaano kami kayaman?” tanong nito
“Wala na sa isip ko ang alamin kung gaano ka kayaman. Sa kayabangan mo lang ay hinahangin na ako.” sagot ko.
“Blas, siya ba yung depektong leader ng F4? Hindi naman siya mukha may sira at bulong na itlog sa grupo?.” ang inosenteng tanong ni Darrio. “Ay oo nga pala!” ang dagdag niya at nag sign of the cross siya para di siya dupuan ng masamang espiritu.
Napakunot ang noo ni Yuji. “Depekto? Anong depektong pinag sasasabi niyo?” ang tanong nito.
“Halika na nga Darrio, umalis na tayo dito bago pa tayo dapuan ng espiritu ng kamalasan kay Yuji.” ang wika ko sabay hila sa aking kaibigan.
Pero hinila ako pabalik ni Yuji. “Baka nakakalimutan mong akin ka? At ano iyang hawak mo? Akin na iyan!” ang parang batang wika nito sabay agaw sa bagay na nasa aking kamay.
“Ano to? Pulang kendi? Eto ba ang kendi mo para mapanaliting mapula ang labi mo? At para makapang akit ka ng mayamang taga Empire?” tanong niya sabay amoy dito.
“Para kang bata! Akin nga iyan!” ang wika ko sabay kuha sa hawak niya.
“Tumigil ka! Kaya pala ha. Ano gusto mo, labi mo lang ang mapula at parang masarap halikan? Eto pala sikreto mo ha.”
“Akin na iyan, hindi iyan..”
“Tumigil ka! Huwag kang masasalita hanggang di ko sinasabi! Hindi ko kailangan ng opinyon mo!”
“Pero Yuji..”
“Ssshhh! Sinabing huwag kang mag sasalita! Hindi kita kinakausap! Eto pala ang sikreto kaya kahit bugbog sarado ka ay mapula ang labi mo! Ngayon susubukan ko ito sa akin!” ang wika niya sabay kuha ng dalawang piraso at inilagay sa kanyang bibig.
Nilasahan niya ito at maya maya ay idinura..
“Pwe!! Ano ba to?!” ang sigaw niya.
“Eh hindi naman kendi iyan e. Pang lason iyan sa insekto na ilalagay ko sa halaman ni mama mamaya. Pero hindi naman nakaka matay sabi sa direction.” ang sagot ko dahilan para mapangiwi siya.
“Putang ina, ang bobo mo naman bakit hindi mo sa akin sanabi agad?!”
“Kanina ko pa sinusubukang mag salita pero binabawal mo ko. Nalason ka tuloy.” ang sagot ko.
Napahawak siya sa kanyang lalamunan. “Mga pare! Nalason ako! Nahihilo ako. Napaka bobo mo naman Blas!” ang wika niya at natumba ito.
Natawa nalang ang kanyang kasama. “Kasi ikaw hind ka nakikinig. Para kang batang nang aagaw ng laruan.” ang wika ni Kiro inalalayan nila si Yuji at ipinasok sa clinic sa tabi ng spa.
“Huwag kang mag alala, buhay si Yuji. Nag woworry ka ba?” pang aasar ni Gavin sabay tapik sa aking balikat. “Siguro mananalo kami sa pustahan.” ang wika nito sabay pasok sa loob ng clinic.
“Hindi ako nag woworry, ang kulit kulit niya kasi at hindi marunong makinig. Halika na nga Darrio.” pag yaya ko.
“Teka, okay lang kaya siya? Ang cute pa naman niya at siya yung pinaka gwapo at maappeal sa apat.” ang wika nito habang hila ko.
“Okay lang siya, matibay ang sikmura niya! Kahit pamatay na lason sa daga at sa mga insekto sa bukid ay paniguradong hindi siya matitigok. Dahil ang masamang damo ay mahirap mamatay!” sagot ko.
Bago umuwi ay dumaan muna kami sa book store. May librong ginamit ang prof namin at kailangan ko itong mabili para makapag advance reading. Mabuti nalang at kahit binully at pinapahirapan ako sa campus ay nagawa ko pa ring imaintain ang aking grado. Iyon nga lang ay bumaba ako ng ilang points pero pasok pa rin ito sa kota ng scholarship. Ngayong nag li-lo na ang pagiging wanted ko sa campus ay makakapag aral na ako ng mabuti at maayos.
Habang nasa ganoong pamimili ako ng libro ay may napansin akong isang manipis na booklet sa mga sale. Ito ay may title na “Positive Life”. Ang booklet ay nag kakahalaga lamang ng 23.50 pesos kay binili ko na rin. Baka sakaling maging positibo ang buhay ko at makita ko ang kaganda na mayroong isang tipaklong na nang gugulo sa akin.
“Sa palagay mo ba ay okay lang siya doon? Yung leader?” muling tanong ni Darrio.
“Oo nga, walang mangyayaring masama doon dahil isa siyang lason sa lipunan. Ang lason ay hindi malalason sa isang lason rin.”
“Pero alam mo, ang pinaka mukha napaka bait sa kanila ay si Erjun. Nakatawa yung mata niya kapag nag sasalita.”
“Huwag kang lalapit doon sa kanya. Dahil kapag nahawakan ka ng Erjun na iyon ay mabubuntis ka at masisira ang kinabukasan mo. Ang mga F4 ay hindi dapat pinag kakatiwalaan.” ang sagot pero nahinto rin ako noong sumagi sa aking isipan si Kiro. “Pwera yung isa. Si Kiro yung parating nag tatanggol sa akin, siya yung pinaka matino sa lahat, siya rin yung pinaka matalino at pinaka tahimik.” ang wika ko.
“At siya rin yung pinaka espesyal sa paningin mo?”
“Oo tama ka, ah e ang ibig kong sabihin ay espesyal siya dahil mabait siya at may pag mamahal sa kanyang kapwa. May pag mamalasakit sa kanyang mga kaibigan at kalaban ng mga nang aapi.”
“Kung ganoon ay maaari na pala siyang tumakbo bilang isang politiko.” hirit ni Darrio sabay tingin sa aking binabasa. “Tatlong paraan para itumba ang iyon kaaway?”
“Oo kailangan ko to. Kailangan ko ng positibong buhay para maging mas matatag ako.” ang sagot ko at binasa ko ito sa kanyang harapan.
“Ang pag laban ng pisikal ay hindi makakatulong sa pag gapi sa iyong kaaway, bagkus ay mag dudulot lang ito ng ibayong sugat at kirot sa iyong buong pag katao. Walang mareresolba ang pisikal na pag ganti at sa huli ay ikaw lang rin ang matatalo. Kaya narito ang tatlong paraan para maging positibo ang iyong tingin sa bawat sitwasyon na kinabibilangan mo at ng iyong kalaban.
UNA, iwasang magalit at mag pakita ng negatibong emosyon. Dapat ay matuto tayong kontrolin ang ating emosyon ng galit upang mabawasan ang tension sa pagitan ninyong dalawa. Sa ganitong paraan ay gagaan ang atmospera ng paligid at maiiwasan ang direktang sakitan.
IKALAWA: Ngumiti lang. Kapag natagpuan mo ang iyong sarili sa sitwasyon ng negatibong pag kakataon ay mas makabubuti kung ngigitian mo ito. Ang pag ngiti ay isang positibong paraan upang dalhin ang iyong sarili sa pisitibo ring sitwasyon.
IKATLO: Kill them with kindness. Ang kabutihan ng puso ay ang daan upang mabuhay ng payapa.
At BONUS TIPS mula sa mga griyego..
“Magsaya ka! Hayaan mo silang mag taka kung bakit ka maligaya! Ang pag papakita ng kasiyahan ay isang mabisang paraan para itumba ang sinumang kaaway.”
Tahimik..
Tumango ako at tumingin kay Darrio..
“Ano nanaman ang ibabalak mo?” tanong niya.
Ngumiti ako sa kanyang harapan at sumagot. “Wala.”
Itutuloy..
THF Part 12
Oabnithi Wiwattanawarang as Erjun
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 5, 2020
Part 12
Ang positibong tips mula sa mga griyego. Mag saya, ngumiti, huwag mag pakita ng negatibong emosyon at patayin sila sa kabaitan. Siguro panahon na rin para tingnan ko ang mga negatibong bagay sa positibong paraan. At ang lahat ng iyon ay mag sisimula ngayong araw. Pagod na rin akong makipag laban ng pisikal kay Yuji. Halos araw araw nalang at kahit sino naman ay tiyak na mag sasawa at mapapagod sa paulit ulit na routine at set up.
Pag bukas ko ng aking locker ay nakita kong gulo gulo ang aking gamit. Punit ang aking mga libro, ang aking P.E uniform ay ginupit gupit at binutas. Ang aking sapatos ay inalisan ng suwelas. Muling umakyat ang galit sa aking ulo at kumulo naman ang aking dugo. “Relax lang.. huwag magalit.” ang bulong ko sa aking sarili sabay pikit at huminga ako ng malalim. Sinubukan kong gawing positibo ang sitwasyon.
Pag sara ko ng locker ay bumulaga sa akin ang kili kili ni Yuji na may makapal na buhok. Naka sando lang ito at galing pa sa swimming. Naka tayo ito sa aking harapan, naka kapit ang kamay sa pinto ng aking locker at mayabang ang tindig.
Tumingin ako sa kanya. “Ikaw pala master Yuji. Kamusta kana?” magiliw kong tanong.
“Ang lakas ng loob mong mangamusta! Matapos mo akong lasunin kahapon. Mabuti nga at buhay pa ako! Gusto mo ba ipakulong kita sa tangkang multiple murder?”
“Multiple Murder? Ano to masacre? Saka hindi naman ako ang may kasalanan noon master. Dapat minsan ay nakikinig sa taong mas mababa sa iyo.” ang wika ko at kinuha ko ang lahat ng mga wasak na gamit sa aking drawer at isa isa itong isinilid sa plastic.
Natawa siya. “Iyan ang dapat sayo, sisiguraduhin ko na lahat ng gamit mo ay wawasakin ko. Pati bahay ninyo ay susunugin ko kapag gusto ko. Diba ang sabi ko naman sa iyo ay walang imposible kay Yuji Guarin! Mag dusa ka ngayon!” ang wika niya at tumawa pa ito noong makitang butas ang aking sapatos at naka nga nga pa ang suwelas nito. “Pakainin mo na yang sapatos mo, gutom na e.” pang aasar pa niya.
Pero hindi ko siya pinansin..
“Kung sa bagay, basura ang mga gamit mo, mga basahan at nababagay lang ito sa mga katulad mong basura din.” pang iinsulto pa niya sabay tawa ng pang iinis.
Tumingin ako sa kanya ng tuwid..
“Ano lalaban kana?” tanong niya.
Gumalaw ang aking kamay at napa pikit siya sa pag aakalang sasampalin ko siya pero mali iyon dahil ipinatong ko ang aking palad sa kanyang makinis na mukha at marahang tinapik tapik ito na may halong pag lalambing. “Kindness mode on! Full Power 100%!” ang bulong ko sa aking sarili.
Nagulat siya noong ipinatong ko ang aking kamay pahaplos sa kanyang mukha at saka ako ngumiti. “Mabuti naman at hindi ka napahamak. Sa susunod ay mag iingat ka.” ang magiliw kong wika, punong puno ng pag lalambing at pag mamahal.
Natahimik siya at napatingin sa akin..
Ngumiti ako at lumakad palayo sa kanya. Makalipas ang ilang segundo ay natauhan siya at bumalik sa kanyang ulirat. “Winasak ko yung mga gamit mo. Dapat ay magalit ka sa akin! Mag away tayo! Mag sagutan! Mag inisan! Tara dito! Duwag ka pala!” sigaw niya.
Humarap ako sa kanya. “Ididikit ko nalang ang mga pages ng libro na sinira mo. Yung PE uniform ko naman ay papatagpian ko nalang. May gumagawa rin ng sapatos doon sa tapat ng eskinita namin, mahusay iyon at parang laging bagong gawa ang mga repair niya. May paraan naman para ayusin ito, hindi ko na kailangan makipag away sa iyo. Tama diba?” tanong ko.
Hindi siya naka kibo, parang nabusalan ang bibig. Napakamot nalang ito ng ulo at pinag masdan akong lumakad palayo sa kanya. Sa unang pag kakataon ay nagapi ko ang kasamaan ni Yuji Guarin na hindi ko siya sinusuntok o sinasampal. Mas masarap ito sa pakiramdam bagamat kanina ay talagang lumukob na sa akin ang galit. Mabuti at nakontrol ko ito.
Masaya akong dumiretso ang classroom at tinapos ang aking pinaka huling subject. Nag submit na rin ako ng mga requirements, term paper at mga reports. After ng last period nag display ang prof ng top 10 students sa term at ako ay nasa ikalawang pwesto pa rin. Ang nasa top 1 ay si Jay na mas ahead sa akin ng isang semester.
Tungkol kay Jay? Tuluyan na siyang lumayo sa akin, mayroon na siyang ibat set ng kaibigan yung tahimik sila at malayo sa gusot, nag aaral mabuti at hindi nasasangkot sa mga kaguluhan. Ganyan naman talaga ang reyalidad ng buhay, kung minsan ay nag babago tayo ng kaibigan ayon sa ating mga nararamdaman. At hindi ako nalulungkot, alam kong masaya siya kaya masaya na rin ako para sa kanya.
Alas 5 ng hapon noong lumabas ako sa likod ng campus. Nag papasalamat ako dahil hindi ko na nasilayan pa ang mukha ng halimaw na si Yuji. Ngayong araw rin ay tumahimik ng husto ang aking buhay, ito ang buhay sa campus na pinapangarap ko, normal at walang nanakit sa akin. “Sa wakas ay malaya na rin ako!” ang sigaw ko sa aking isipan sabay hinga ng malalim na parang nakaramdam ng ginhawa sa aking dibdib at habang nasa gaoong posisyon ako ay bigla nalang sinukluban ng sako ang aking ulo at iginapos ang aking kamay!
“Bitiwan niyo ako! Mga walanghiya kayo! Pakawalan niyo ako!!” ang sigaw ko habang nag pupumiglas pero binuhat nila ang aking katawan at agad na ipinasok sa sasakyan.
“Hoy, huwag kang maingay! May baril kami! Gusto mong pasabugin namin ang ulo mo?” ang wika ng lalaki. Pero nag pumiglas ako at pinag sisipa ko sila. “Huwag ka sinabing magulo e! Hawakan niyo siya!” ang wika niya.
Nag gulo kami sa loob ng kanilang sasakyan pero agad nila akong tinalian para hindi ako makagalaw. “Bitiwan niyo ako! Mga walang hiya kayooo! Gago kaaaa Yuji! Halimaw kaaaa! Alam kong ikaw may pakana nito!!!” ang sigaw ko pero mas lalo nilang hinigpitan ang sako sa aking ulo.
Makalipas ang ilang minutong byahe ay muli nila akong binuhat na parang sakong bigas na isinampay sa balikat. Pag katapos noon ay dinala ako sa isang silid na maraming nakaputi na animo mga nurse. “Bitiwan niyo ako! Anong gagawin niyo sa akin?!” ang takot kong tanong ko.
“Pinag uutos ni Master Yuji na alisin ang kidney at mga lamang loob mo. Para mag tanda ka. Ngayon ay ooperahan kana namin!” ang wika ng lalaki habang ngisi.
Umakyat ang kilabot at kaba sa aking ulo. “Gago kayo! Pakawalan niyo ako dito! Saklolo! Tulungan niyo ako!!” sigaw ko habang nag wawala.
Hinawakan ako ng mga lalaki at pinigil sa pag wawala. “Ano ba, biro lang. Hindi ka namin sasaktan. Basta maki cooperate ka nalang!” ang wika niya.
Pero patuloy akong nag sisigaw at nag wala ng todo hanggang sa lumapit sa akin ang isang babaeng nakaputi at tinurukan ako ng kung ano sa braso.
Natahimik ako..
At maya maya ay kusang bumigat ang talukap ng aking mga mata, dahilan para ako ay makatulog.
Noong ako ay magising ay napatingin ako sa orasan. Alas 6:20 na ng hapon, dito ay napansin kong maayos naman ang aking itsura, naka suot ako ng mamahaling polo, branded sa sapatos at pantalon. Naka ayos rin ang aking buhok at nag mukha akong artistang naka harap sa salamin. Sa unang pag kakataon ay napansin kong gwapo pala ako kapag nag ayos ng sarili.
“Maganda hapon Mister Blas, ako po si Gilbis ang katiwala sa mansion na ito. Tayo na po doon sa loob at nag hihintay na si Master Yuji.” ang pag yaya niya. Wala naman akong nagawa kundi ang sumunod sa kanyang mga sinabi.
Sinamahan niya sa isang magarbong silid at pinatuloy sa loob nito. “Dito ka na lamang mag hintay Mister Blas.” ang wika niya habang naka ngiti.
Pumasok ako loob at dito ay namangha ako sa ganda ng mga dekorasyon. Halos puro ginto at pilak ang makikita mo sa mga burda kanilang kagamitan, at hindi ako makapaniwala na ang silid na ito ni Yuji ay 5 beses na mas malaki kasya sa bahay naming tinitirhan. Tunay nga na sila mayroong hindi mapapantayang kayamanan at patunay nito ang aking mga nakikita.
“Ano lumuluwa na ba ang mata mo sa ganda ng mga nakikita mo?” tanong ng lalaki sa isang sulok.
Pag lingon ko dito ay nakita ko si Yuji na naka suot ng kulay pulang long sleeve na pakat na pakat sa kanyang katawan, magulo ang buhok at mukhang kagigising lang. “Welcome sa bahay ko.” ang wika niya
“May sarili kang beauty clinic sa bahay mo?” tanong ko.
“Iyan ang buhay namin dito sa upper class. Lahat ay mayroon dito sa bahay ko. Mayroon ako sariling sinehan, basketball court, sariling gym, sariling restaurant at kung ano ano pa. Maliit na bagay lang iyon hindi na kailangan ipag malaki pa.” ang wika niya sabay tingin sa akin mula ulo hanggang paa. “Ayos ah, pinatunayan mo sa akin na ang katulad mong ordinaryong tao ay maaaring mag mukhang taga upper class kapag naayusan ng husto.” ang dagdag pa niya.
Tumingin ako sa aking itsura. “Ano bang gusto mo? Bakit ginagawa mo ito? Mag kaaway tayo diba?”
“Anong gusto ko? Teka, gusto ko sumama ka sa akin. Papadaliin ko ang buhay mo. Kapag kasama mo ako ay walang mananakit sa iyo, malaya mong magagawa ang gusto mo. Madali lang naman iyon diba? Saka bakit nag tatanong ka e sa akin ka naman talaga. Pwede kitang ibili ng lahat ng gusto mo, pwede rin kitang bilhin at ang buong pamilya mo.” ang sagot niya.
Napakunot ako ng noo. “Ganyan talaga ang paniniwala mo? Na lahat ay kayang bilhin ng pera? Anong klaseng tao ka Yuji! Isa kang halimaw sa banga!” ang galit kong sigaw sabay hubad ng aking sapatos at binato sa kanya. Natamaan siya sa gawing ari.
“Arekup, gusto mo bang wasakin ang kaligayahan ko? Saka mahal ang sapatos na suot mo alam mo ba iyon? Kahit mag trabaho ka ng tatlong taon sa tindahan ng milktea ay hindi ko kikitain yan. Maswerte ka nga at binibigyan kita kahit hindi ka nang hihingi. Saka diba sa mundong ito lahat ay nabibili ng pera, ang lahat ay pinagana ng pera. Lahat ay magagawa mo basta may pera ka.” ang sagot niya.
“Pwes, hindi ako sasama sayo! Hindi lahat ay mabibili ng pera mo! Hindi ang pag katao ko!” ang sagot ko at hinubad ko pa ang isa kong sapatos at ibinato sa kanya.
Tinamaan ulit ang kanyang ari.
“Aray, gago ka ba? Babaugin mo ba ako? Pag nag jakol ako mamayang gabi at hindi ito tumigas ay ipapakulong kita! Nag papakipot ka pa, mag kano ang halagang gusto mo para sumama ka sa akin. Gusto kitang maging laruan, gusto kong makasama ang taong katulad mo na may lakas ng loob para isampalin at suntukin ako. Sa buong buhay ko ay ngayon lang ako nakaranas na hindi igalang at masarap iyon sa pakiramdam.” ang wika niya.
“Hindi ka naman talaga dapat igalang dahil isa kang halimaw na tipaklong sa banga! Hindi mo ko ako mabibili!”
“Pero bakit tumatanggi ka? Maraming babae ang gustong makasama si Yuji Guarin. Pasalamat ka nga kahit lalaki ka, madungis, mabaho ang hininga, madalang maligo at panget ay inaalok pa rin kita.” ang wika niya.
“Ayoko! Namintas ka pa! Kung gusto mo ng kasama ay mag alaga ka ng pusa at aso sa adorable homes! Aalis na ako dahil hindi ko na kaya ang kayabangan mo! Baka ikamatay ko pa ito kapag nag tagal pa ako ng ilang minuto dito.” ang sagot ko sabay lakad palayo sa kanya.
Iniwan ko si Yuji na nag kakamot ng ulo..
“Teka saan ka pupunta?” pag harang ng mga tao niya sa akin.
“TABI!!” ang galit kong sigaw kaya luminya sila, sumaludo at nag bigay daan sa akin.
“Grabe mas halimaw pa siya kay Master Yuji.” ang bulong ng mga ito pero hindi ko na sila pinansin.
Itutuloy..
THF Part 13
Biew Yamin
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 5, 2020
Part 13
“Ikaw si Ginoong Blas tama ba?” tanong ng isang pamilyar na lalaki na humarang saan habang papasok ako sa gate ng campus. “Ako nga po.” ang tugon ko.
“Ako ito, ang katiwala ng Guarin family, si Gilbis.” ang pag papakilala niya.
“Kaya po pala pamilyar ang mukha ninyo.” tugon ko.
“Naparito para ibigay sa iyo ang mga naiwan mong gamit doon sa bahay, yung mga damit mo at yung mga sira mong sapatos, libro at p.e uniform ay inayos ko na rin.” ang wika niya sabay abot sa akin ng paper bag.
“Salamat po. Gusto niyo po ba kumain?” tanong ko.
“Hindi na hijo, patungo ako sa gusali ng F4, sabay na lamang tayong mag lakad” sagot niya.
At iyon ang set up, nag kwentuhan kami ni Mr. Gilbis habang nag lalakad. “Si Yuji ang may gawa ng lahat ng ito. Sinira niya ang mga gamit ko.” ang wika ko.
Natawa ang matanda. “Si Master Yuji ay talagang spoiled at nakukuha ang lahat ng kanyang nais. Aware ako sa mga ginagawa ng F4 dahil alaga ko si Yuji simula noong siya ay bata pa lamang. Bilang isang taga pag mana ng mga Guarin ay lumaki siya na iginagalang ng husto ng mga tao sa kanyang paligid. Halos lahat ay takot sa kanya at itinuturing siya mahalaga na parang isang alahas na mamahalin ang value. Kahit ngayong nag binata na si Master ay ganoon pa rin ang turing sa kanya ng mga tao at wala ni isang tao ang lumaban o tumingin sa kanya ng tuwid maliban sa mga F4.
Isang araw ay umuwi siya na masayang masaya dahil may nanuntok daw sa kanya, may nanampal at may lumaban na estudyante. Tuwang tuwa dahil pakiramdam niya ay naging normal na tao siya at sa unang pag kakataon sa kanyang buhay ay may isang taong tumayo at lumaban sa kanya. At batid kong ikaw iyon, ang lalaking tumagal ng isang buwan sa sumpa ng F4 card. Marahil iyon ang dahilan kaya’t natutuwa sa iyo si Master Yuji.“ ang wika ng matanda.
“Natutuwa sa akin at gusto niya akong gawing alaga na parang isang pusa na itatali niya sa kanyang kamay. Pasensiya na po pero nakaka irita kasi talaga ang kayabangan niya.” ang sagot ko dahilan para matawa ang matanda. “Iyang tapang mo ang gustong gusto niya. Mag iingat ka hijo at maraming salamat sa pag papasaya mo kay Master Yuji.” ang tugon niya bago pumasok sa gusali kung saan tumatambay ang F4.
Samantalang ako naman ay dumiretso sa likod ng campus kung saan ako tumatambay kapag vacant. Madalas ring may tumatambay na F4 dito katulad nina Kiro, Erjun at Gavin. Tahimik kasi dito at komportableng gawing pahingahan ang duyan sa ilalim ng puno. Presko pa at magaan sa pakiramdam.
Umupo ako sa duyan at nag basa ng lesson. Pakiwari ko ay bumalik na sa normal ang buhay ko matapos akong isumpa ng F4.
Tahimik..
Kinuha ko ang aking cellphone at binuksan ang mp3 player. Mas nakakarelax kung may kaunting music..
MUSIC PLAYING
One love
Acel Bisa
Higher than the sky above you Clearer than blue Brighter than the rays of sunshine Warmer than what you feel More than all the wonders you see It’s the most wonderful thing
Brighter than the living colors of flowers you see Sweeter than the touch of water Flowing from the mountain spring More than all the wonders you see It’s the most wonderful thing
One love… I love you so Love is the beautiful one I love you so Love is the beautiful one All we need is love Real love
“Nauna ka yata sa akin dito. Mukhang maganda ang gising mo sa kabila ng ginawang pag kidnap sa iyo ni Yuji kahapon.” ang wika ni Kiro na ikinagulat.
“Maganda ang gising ko dahil nabawasan yung pahirap sa akin. Pero mas malala yung green card.” ang sagot ko.
Natawa siya. “Yung green card ay imbento lang iyon ni Yuji. Para siyang bata at maligayang maligaya siya habang pinag iisipan niya kung paano ka niya iinisin. Saka tikim siya ng challenge dahil lumalaban ka sa kanya. Wala sa 10 tao ang nag tangkang lumaban kay Yuji, ikaw lang kaya iniisip niya na kakaiba ka sa lahat.”
“Kakaiba rin siya sa lahat dahil isa siyang abnormal. Araw araw ay may pasabog para iniisin ako. Kawawa yung magiging girlfriend niya dahil isip bata ito at lahat ay dinadaan sa yaman niya.” ang sagot ko.
“Si Yuji? Hindi pa siya nakakaranas ng love. Ang mga babae ay laruan lang para sa kanya. Lahat ng babaeng dumaraan sa buhay niya ay maluho at halatang pera lang ang habol. At dahil sa estado ng aming buhay ay walang tao na pumapantay sa amin, ang akala nila ay mahirap mag mahal ng mga katulad namin.” ang tugon rin niya.
“Hindi naman nakapag tataka na walang may ibig mag mahal kay Yuji dahil isa siyang..”
“Halimaw na umahon mula sa banga?” tanong niya.
Natawa ako. “Dahil isa siyang tipaklong na kaaway naming mga langgam.” ang sagot ko.
Tahimik..
Kapwa hinahangin ang aming buhok..
“Ikaw Kiro? Nainlove kana ba?”
“Oo naman, maraming beses na pero mayroon akong isang tao na hinahangaan, iyon nga lang ay malayo kami sa isa’t isa.” ang wika niya habang naka tanaw sa kalayuan.
Hindi ko maunawaan ngunit tila gumuhit ang lungkot sa kanyang mga mata noong mga sandaling iyon. Ano kaya ibig sabihin ni Kiro na malayo ang agwat nila sa isa’t isa ng taong hinahangaan niya? Mas mayaman kaya iyon? O mas good looking kaya? Hindi ko akalain na ang katulad niyang perfect ay mayroon rin palang weakness pag dating sa pag mamahal. Kung sa bagay tiyak na mas taas na tao iyon. Imposible naman na humanga siya isang mahirap at ordinaryong tao na kagaya ko.
“Anong iniisip mo?” tanong niya.
“Wala,huwag mong ilayo ang sarili mo sa taong hinahangaan mo. Ang kaligayahang mararamdaman mo kapag kasama mo siya ay tiyak na hindi mapapantayan. Ang kaligayahan ay hindi lalapit sa iyo. Kailangan ay ilaban mo ito.” ang naka ngiti kong tugon.
Ngumiti siya.. “Salamat, Blas.”
Ewan, ngunit habang tumatagal ay parang humahanga ako kay Kiro. Ibang iba siya sa mga miyembro ng F4.
Ilang minuto rin kami ni Kiro na nakatambay dito sa ilalim ng puno bago tumunog ang bell hudyat ng unang subject kaya tumayo siya at bumalik sa kanilang gusali. Samantalang ngiti naman ang aking isinagot at nag paalam sa kanya na babalik na rin ako sa aming department.
Habang nag lalakad ako sa hallway ay humarang sa akin sina Evan at Lippi. Matapos ang insidente sa pagitan naming tatlo doon sa gala party ay ngayon ko lang ulit sila nakita. “Mukhang napapadalas ang pag kikita ninyo ni Kiro doon sa tambayan?” tanong ni Evan
“Nandito ba kayo para mang gulo? O gumanti kaya dahil sa ginawa ko sa inyo sa party? Pero deserve niyo ito at hindi ko pinag sisisihan iyon.” ang sagot ko.
“Dont worry, kinalimutan na namin ang gabing iyon. Ganoon naman talaga ang buhay ng mag kakaibigan diba? Minsan ay nag aaway away pero in the end ay nag sstick pa rin sila together. Tama ba Lippi?” tanong ni Evan.
“Oo naman. Kahit mahirap at panget si Blas ay kaibigan pa rin natin siya.” sagot ni Lippi sabay akbay sa akin.
“Ano bang kailangan ninyo?” ang tanong ko.
“Wala naman Blas, nais lang namin ipakita sa iyo itong latest issue ng Elite Magazine na inilabas kanina lang. Naku sold out ang copies dahil ang front cover ay si Biew Yamin. Isang sikat international model, tinaguriang young entreprenuer noong year 2019 at kamakailan lang ay isa na rin siyang artista sa hollywood. At mag tatapos rin siya ngayon taon sa college na mayroong mataas na honor.” ang pag mamalaki nila.
(Nam Joo Hyuk as Biew Yamin)
“Ang husay naman niya. Sino ba siya?” tanong ko.
“Siya lang naman ang partner ni Kiro. Tingnan mo nga, napaka perfect ng kapareha niya. Mula sa kutis, katawan at mukha. Ni hindi ka maihambing sa hibla ng bunok niya. Ewan ko ba naman kung ang lakas ng loob mong kausapin si Kiro at landiin siya!” wika ni Lippi.
Natahimik ako at tila may kung anong kirot ang lumukob sa aking pag katao. Hindi ko alam ngunit noong makita ko ang larawan ng kapareha ni Kiro ay parang nahiya ako sa aking sarili. Pakiramdam ko ay ipinamukha sa akin kung gaano ako kaliit na tao kumpara sa isang international artist.
“Oh ano? Bakit di ka masagot? Walang kibo?” ang tanong ni Evan.
“Alam mo hindi kami sanay na tahimik ka dahil madalas kang agresibo.” sagot ni Lippi
“Marahil nagising na siya sa katotohanan na siya ay isang gold digger! Kaya ikaw Blas, ang kapal kapal ng face mo para kausapin at dumikit sa F4! Wala kang karapatang lumandi sa kanila!” ang sigaw ni Evan sabay tulak sa akin.
Napa atras ako at nawala sa balanse at napasandal ako sa dibdib ng taong dumating sa aking likuran.
“At sino ang nag sabi sa inyo na pwede niyo siyang saktan?” ang boses ni Yuji kaya naman agad akong lumayo sa kanya.“
“Sorry Yuji. Nag bibiruan lang naman kami.” katwiran ni Lippi.
“Walang may karapatan sa inyo na lumapit sa kanya dahil SIYA ay AKIN. Naunawaan niyo ba? Subukan niyong saktan siya ulit, bukas na bukas rin ay may red card kayong lahat sa akin.” ang wika niya kaya naman natakot si Evan at mabilis silang umalis sa aming harapan.
“Ah e sorry.” ang wika nila na parang natataeng umalis
Tumingin sa akin si Yuji. “Bakit naman kasi pakalat kalat ka dito sa hallway? Para kang isang bulate na nag aabang madagit ng isang ibon.”
“Huwag mo nga akong ikumpara sa bulate. Doon ka na nga! Ayokong makita ka! Ayokong maamoy ang pabango mong masakit sa ilong. Ayokong makita ang mata mong parang mata ng isda! Doon kana!” ang sigaw ko sabay tulak sa kanyang dibdib.
“Aba’t ikaw pa ang galit sa akin. Inililigtas lang kita! Dapat ay mag pasalamat ka sa akin!”
“Ayoko! Ikaw ang dahilan kung bakit nag kaganito ako! Kung bakit pinahihirapan ako ng lahat ng estudyante dito! Salot ka sa buhay ko!!” ang sigaw ko sabay hampas ng magasin sa kanyang dibdib.
“Arekup, ikaw lang ang nakakagawa sa akin nito.” ang wika niya at tinatanggap ang mga hampas ng hindi lumalaban.
“Dahil mga istupido sila! Ikaw yung klase ng tao na kinaiinisan ng lahat!” sagot ko.
“Nayuyurakan ang pag kalalaki ko sa ginagawa mo alam mo ba iyon?”
“Wala akong paki alam sa pag kalalaki mo! Dyan ka na! Ayokong makita kaaaaa!” ang sagot ko sabay takbo palayo sa kanya.
“Hoy, napaka angas mo! Pinapa alala ko lang na panget ka at mabaho ang hininga mo! Walang mag ttyaga sayo!! Tandaan mo iyan! Panget!!” ang sigaw nito pero hindi ko na siya nilingon pa.
Itutuloy..
THF Part 14
Acharanat Ariyaritwikol as Bam
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 6, 2020
Part 14
Naalimputangan ako sa paulit ulit na pag r-ring ng aking cellphone. Kaya kahit nakapikit pa ay kinuha ko ito at sinagot. “Wala kang talagang kwenta! Patahimikin mo na ko! Ikaw ang may kasalanan kaya nag kaganito ang buhay ko!!” ang sigaw ko sa pag aakalang si Yuji nanaman ang nang gugulo sa akin.
“Blas, ano bang sinasabi mo? May kaaway ka ba? Ako to si Bam, classmate mo noong elementary. Naalala mo pa? Nakuha ko sa papa mo ang number mo.” ang wika nito.
“Bam? Si Bam Nakpil yung uhuging bata na laging nanatae sa salawal noong grade 2 tayo?” ang tanong ko.
Natawa siya. “Ano ka ba, matagal na iyon. See you around? Nag transfer na pala ako Empire University balita ko ay doon ka rin nag aaral.”
“Ha?! Bakit doon ka pa nag aral? Ah e ang ibig kong sabihin ay marami namang magagandang campus dito sa siyudad.”
“Ang Empire University ang gusto ni papa at sumang ayon na rin ako noong malaman ko nandoon ka. Medyo malaki nga lang ang tuition fee pero kaya naman namin. Ang sabi ko ay papa ay gusto kita ulit makasama, ngayong mga binata na tayo ay mas magiging mabuting kaibigan ako sa iyo.”
“Ikaw naman talaga ang pinaka mabuti kong kaklase at kaibigan noong elementary. Natatandaan ko pa kung paano mo ako pinag tanggol sa mga aso noong hinabol tayo sa bakuran ni Mang Isko.” sagot ko dahilan para matawa siya.
“Oo naalala ko iyon! Pinaka masaya at pinaka nakakatawang ala-ala sa lahat dahil umakyat ako sa puno ng napakabilis.” Wika niya habang tumatawa. Pero maya maya ay sumeryoso rin. “Excited na akong makita ka Blas.”
“Ganoon rin ako.” ang tugon ko habang naka ngiti at dito ay nag balik sa aking ala-ala lahat ng mga masasayang araw na kasama ko si Bam. Ang mga simpleng kapalpakan namin noong kami ay bata pa lamang.
Si Bam ay kababata ko, simula daycare hanggang sa makapag tapos ng elementarya ay kaklase ko na siya at matalik na kaibigan na rin. Lagi kaming nag tutulungan noon at syempre ay close rin ang aming mga magulang. Kapag may mga bago siyang gamit ay ipinahiram niya ang mga iyon sa akin. Madalas rin kaming naliligo sa ilog noong grade 3 at noong grade 4 sabay kaming tinuli at ang iyak niya ang pinaka malakas sa lahat. Walang record na aming pag aaway, parati kaming mag kasundo sa lahat ng bagay at kung minsan ay talagang napapag kamalan pa kaming kambal o mag kapatid.
Kalagitnaan ng tag araw noong umalis si Bam, doon siya pinag aral ng papa niya sa malayong siyudad. Gayon pa man ay nag karoon naman kami ng komunikasyon kahit paminsan minsan ay napuputol ito dahil paiba iba sila ng lokasyon. Ang sabi sabi ay nabaon sila sa utang noon kaya laging patago tago ang kanyang ama sa pamamagitan na parating pag alis. At makalipas ang ilang taon ay wala na akong balita sa kanya. Bagamat mayroon kaming lumang larawan ni Bam noong kami ay grumaduate ng elementary, iyon lang ang ala-ala kong pinang hahawakan ko sa aking isipan.
At ngayon ay hindi ko alam kung ano ang nag hihintay sa kanya doon sa Empire University. Dapat bang ipaalam ko agad sa kanya na ako ay isang estudyanteng isinumpa ng isang halimaw? O dapat ilihim ko nalang ito at magugulat nalang siya na ako ay hinahabol at binubugbog ng mga estudyanteng participants?
“Blas!! Kamusta kana?!” ang wika nito noong makita kong pumapasok sa gate ng campus.
Tila ba ibayong tuwa ang aking naramdaman noong makita siya. Si Bam ngayon halos kasing tangkad ko na rin, binata na rin siya, medyo mapayat pero maputi pa rin ang kanyang balat. Hindi pa rin na bubura ang kanyang magandang pag ngisi kapag nag sasalita, pero ibang iba na rin siya ngayon. “Bam?! Ang laki ng pinag bago mo ah. Halos hindi na kita nakilala.” ang pag bati ko na hindi maitago ang saya. Niyakap niya ako at dito ay sabay kaming lumakad patungo sa ground.
“Gusto ni papa na dito ako mag aral. Kung di mo naitatanong Blas, mayaman na rin kami. Si papa ay naging winner sa grand lotto at iyon ang nag ahon sa amin sa kahirapan. Ngayon ay negosyante na rin si papa at natuto na siyang huwag mag bisyo.” ang wika ni Bam habang lumalakad kami papasok sa hallway. “Ikaw kamusta kana? Alam mo mas naging gwapo ka pa. Saka parang lumaki yata ang katawan mo? Nag ggym ka ba?”
“Ah e mag hapon kasi ako tumatakbo, nag eehersisyon at nakikipag laban sa mga mag aaral dito, ang ibig kong sabihin ay nakikipag participate sa mga outdoor activities. Dati pa rin ako. Araw araw ay pag subok. Pinag kakasya namin ang kita ni papa bilang isang regular na empleyado. Pero nag papart time ako bilang cashier at taga benta sa cake shop. Minsan ay isasama kita doon para makilala mo si Darrio.” naka ngiti kong tugon.
“Sa palagay mo ba ay pwede rin akong sumali sa mga outdoor activities mo?” tanong niya
“HINDI!!” ang mataas kong boses pero binaba ko rin ito agad. “A e, nakakapagod iyon at kailangan mong mag concentrate sa academic para makahabol ka. Transferee ka pa naman.” tugon ko habang umaakyat ng hagdan patungo sa rooftop, gusto kong ipakita sa kanya ang ganda ng buong campus.
“Ang ganda nga pala talaga dito sa Empire University. At talagang puro Elite ang mga nag aaral.” wika niya habang nakatayo kami sa roof top at pinag mamasdan ang paligid ng campus. Humarap siya sa akin at ngumiti. “At syempre masaya ako na makasama ulit kita Blas, naalala ko pa noong elementary tayo, nakipag away tayo sa mas mataas na grade dahil bully ito tapos ay nag tago tayo sa bakuran ni Mang Isko pero hinabol tayo ng aso.”
“At dahil sa takot ay mabilis kang umakyat ng puno at nag iiyak doon sa itaas. Pero masaya rin akong makasama ka Bam.” ang sagot ko habang pinag mamasdan ang papasok na F4 sa gate.
“Sino sila? Mga artista ba sila?” ang tanong ni Bam noong makitang pinag kakaguluhan ang mga ito habang nag lalakad sa ground. “Oy! Mga schoolmate! Ikinagagalak ko kayong makilala!” ang malakas na sigaw nito kaya naman tinakpan ko ang kanyang bibig.
“Huwag mo silang papansinin, at huwag na huwag kang lalapit sa kanila dahil tiyak na masisira ang araw mo. Sila ay dalang kamalasan at matinding delubyo sa buhay. Kaya kung gusto mong maging masaya ang buhay mo dito sa EU ay umiwas ka sa mga virus na iyan.” ang wika ko habang naka takip sa kanyang bibig.
“Ah alam ko na, sila yung sikat na F4. Kahapon ko pa naririnig ang mga pangalan nila. Sikat nga pala talaga sila.”
“Oo at huwag kang lalapit sa kanila dahil may dala silang isang malakas na delubyo.” ang sagot ko.
Nag alarm ang orasan..
“Mag kita tayo mamayang miryenda Blas. Libre ko!” ang wika niya.
“Sabi mo iyan ha.” tugon ko at dito ay sabay kaming bumama para pumasok sa aming mga klase.
Alas 4 ng hapon noong matapos ang aming klase, nakatanggap ako ng mensahe kay Bam na mag kita kami sa likod ng campus, doon sa pahingahan kaya naman agad akong tumakbo para puntahan siya.
Habang nasa ganoong pagtakbo ako ay hindi ko sinasadyang makasalubong ang f4 na ang lalakad sa hallway. “Aba, mukhang malaya si virgin boy ngayon. Kamusta?” ang bati Gavin sa akin.
“Ayos naman.” ang sagot ko.
“Gusto mong sumama sa amin? Kain tayo.” ang pag yaya ni Erjun.
“Ah e salamat nalang. May pupuntahan pa kasi ako.” ang sagot ko naman sabay hakbang palayo sa kanila pero agad na hinablot ni Yuji ang aking braso. Yung tipong nag pretend na nga ako na hindi ko siya nakikita. “At saan ka naman pupunta Prinsipeng yagit? Mukhang nag eenjoy ka na pagala gala dito sa campus ng malaya. Para kang isang gamo na lilipad lipad sa apoy. Tingnan natin dahi tiyak na matutupok ka maya maya lang.”
“Eh bakit kailangan mo pang alamin kung saan ako pupunta?” tanong ko at inalis ko ang pag kakadakot niya sa aking braso.
“Dahil AKIN KA! Kaya bawat galaw mo, pati pag utot mo, pag tae mo o pag sasalsal mo ay dapat alam ko. Naunawaan mo? Baka gusto mong iterminate ko ang scholarship mo.” ang wika nito.
“Alam mo pahirap ka talaga sa buhay ko. Kung bakit ba naman kasi nakasalubong pa kita ngayon araw!”
“Hindi mo ako maiiwasan at kayang kong gawin lahat ng gusto ko, naunawaan mo ba? Ngayon prinsipeng yagit, huwag kang didikit kung kani kanino dahil ipina aalala ko lang sa iyo na may sumpa ka pa ng green card. Akin ka lang.” ang gigil na wika niya sabay piga sa akig braso.
“Aray! Bitiwan mo nga ako!”
“Yuji, easy lang. Hayaan mong mag enjoy si Blas. Baka importante yung lakad niya ngayon.” ang wika ni Erjun.
Inalis ni Yuji ang kanyang mahigpit na pag kakahawak sa akin. “Huwag kang didikit sa kanino, naunawaan mo?” ang wika niya.
Inirapan ko siya “wala kang paki! Malas ka talaga sa buhay ko.” ang sagot ko sabay suntok sa kanyang dibdib saka ako nag tatakbo palayo sa kanila.
Makalipas ang ilang minuto ay nakarating ako pahingahan kung saan naroon si Bam. Naka ngiti ito at sinalubong pa ako. “Ang tagal mo naman. Akala ko di kana darating. Pag katapos ng miryenda ay sumabay kana sa akin umuwi.”
“May sasakyan kana?” tanong ko.
“Isang second hand na kotse lang. Ibinigay lang ni papa para di ako mamasahe pauwi. Kumain na tayo.” ang sagot niya.
“Ang dami mo namang binili. Baka hindi natin maubos ang lahat ng ito.”
“Ed iuwi mo para mayroon kang miryenda mamayang gabi.” ang wika niya habang naka ngiti.
Kumain kaming dalawa at nag kwentuhan..
“Alam mo ba na may party na gaganapin dito sa campus. Ito ay party ng mga middle class student at mga scholar. Isang annual party para sa mga simpleng mag aaral. Bumili na ako ng ticket, 500 pesos lang naman kaya binilhan na rin kita. Masaya iyon diba?” wika ni Bam.
“Narinig ko nga iyan. Para itong gala party ng mga upper class kung saan ako dumalo noon na ang ticket ay 50 thousand pesos. Pero ayoko nang alalahanin pa ang mga bagay na iyon.” ang tugon ko.
“Pero alam mo Blas, tiyak na mag eenjoy ako dito sa EU, dahil mababait ang mga estudyante at dahil nandiyan ka.” wika niya habang naka ngiti.
Ngumiti rin ako at ipinag patuloy ang pag kain.
(Habang masayang kumakain sina Blas at Bam ay ipapakita sa senaryo na nakatayo si Yuji sa kalapit sa gusali. Hindi maipinta ang mukha nito at mukhang hindi nagugustuhan ang kanyang pinanonood.)
KINABUKASAN.
“Magandang umaga Blas.” naka ngiting bati ni Bam noong mag kita kami sa ground ng campus.
“Magandang umaga rin.” bati ko rin.
“Nga pala Blas, pag katapos ng klase ay maaari mo ba akong samahan na mamili ng mga libro? Kulang kasi yung nabili ko noong nakaraang. Kailangan ko pa namang humabol sa mga lessons.”
“Maaari kitang samahan mamayang hapon pag katapos ng klase natin.” ang sagot ko habang lumalakad kami sa hallway patungo sa locker.
“Alam mo ba na mas malaki ang locker dito kaysa doon sa campus na pinanggalingan. Maayos ang mga cabinet dito at malinis tingnan.” ang wika niya.
“Ano bang number ng locker mo?” tanong ko habang inaayos ang aking gamitm
“129, eto sa gawing dulo.” ang wika niya sabay bukas sa kanyang locker. “Oh bakit may red slip dito?”
“Ha? Paano ka nag karoon niyan?” pag tataka ko sabay lapit dito. Kompirmadong redcard nga ito.
“Siguro ay paraan ito upang iwelcome ang mga transferee.”
“Bam, dito ka lang sandali. May pupuntahan lang ako.” ang nag aapura kong salita.
“Teka, sasama ko. Saan ka pupunta?” tanong niya.
“Basta, huwag kang aalis dito. At huwag kang mag papaga gala sa labas maliwanag ba?” ang bilin ko sabay takbo para hanapin ang isang taong responsable sa pag bibigay ng red card kay Bam.
Itutuloy..
THF Part 15
Kiro
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 6, 2020
“129, eto sa gawing dulo.” ang wika niya sabay bukas sa kanyang locker. “Oh bakit may red slip dito?”
“Ha? Paano ka nag karoon niyan?” pag tataka ko sabay lapit dito. Kompirmadong redcard nga ito.
“Siguro ay paraan ito upang iwelcome ang mga transferee.”
“Bam, dito ka lang sandali. May pupuntahan lang ako.” ang nag aapura kong salita.
“Teka, sasama ko. Saan ka pupunta?” tanong niya.
“Basta, huwag kang aalis dito. At huwag kang mag papaga gala sa labas maliwanag ba?” ang bilin ko sabay takbo para hanapin ang isang taong responsable sa pag bibigay ng red card kay Bam.
Part 15
Dahil sa galit ay nag dire-diretso ako gusali ng F4 kung saan nadatnan ko si Erjun na kumakain. “Mukhang mainit ang ulo mo.” ang bati nito.
“Nasaan si Yuji?” tanong ko.
“Nandoon sa swimming pool sa itaas. Bakit ba?” tanong niya. Hindi ako sumagot, agad akong pumanik sa taas at dahil kilala naman ako ng mga tauhan ni Yuji ay hinayaan nalang nila akong pumasok sa loob ng paliguan.
Pag bukas ko pinto ay naabutan ko itong naka lubog sa tubig at sumisisid. Noong maka ahon ang kanyang ulo ay nagulat pa ito noong makita kong nakatayo sa kanya harapan. “Bakit ginawa mo iyon?” bungad ko
“Ano nanaman ang sinasabi mo?” tanong niya lumangoy ito papunta sa hagdan saka umahon. Inabutan siya ng tuwalya ng kanyang alalay. Kinuha niya ito saka pinunasan ang kanyang magandang katawan, naka suot lamang ng brief at ang kanyang ari ay halatang may kalakihan, naka bakat ang ulo nito, naka hulma sa tela dahil basa.
“Bawiin mo yung red card. Bakit pati si Bam ay binigyan mo nito?! Hindi ka naman niya inaano! Nababaliw ka na ba talaga?!” ang paninita ko.
“Dapat alam mo kung bakit! Dahil lumabag ka sa rules ng green card.” sagot niya
“Rules? Walang ganon! Baliw!” ang sagot ko
“ 40 minutos Blas. 40 minutos akong nanonood ng nakakasukang landian niyo sa ilalim ng puno Akasya. Akala niyo ba nakaka kilig kayo? Tumaas ang balahibo ko habang pinag mamasdan ko kayong dalawa.“
“Ano bang pinag sasasabi mo? Bawiin mo yung Red card! Wag mo siyang idamay sa problema mo sa akin!”
“Bakit gusto mong bawiin ko? Boyfriend mo ba iyon?” tanong niya
“Hindi! Pero matalik na kaibigan ko si Bam! Wala siyang kinalaman dito. Bawiin mo yung sumpa ng red card! Ngayon na!”
“Inuutusan mo si Yuji Guarin? Nababaliw kana ba? Hindi kita susundin, isa ka lamang prinsipeng yagit!” ang sagot niya.
“Bakit kailangan mo siyang idamay! Sa akin mo ibuhos lahat ng galit mo! Huwag sa ibang tao! Lalaking may tama sa utak!”
“Ginawa mo iyan para sa kanya? Siya ang gusto mong makasama diba? Pwes mag dusa kayong pareho!” ang wika sabay tulak sa akin. Saka ito lumakad papasok sa isa pang silid.
“Kaysa tumayo ka dyan at manlisik ang mata sa akin, baka gusto mong tulungan yung kaibigan mo sa ibaba.” ang wika niya kaya naman nag tatakbo ako sa bintana at dito ko ngang hinahabol si Bam ng mga lalaki may hawak na water gun at mga basura.
Noong makita ko ito agad akong lumabas sa gusali at mabilis na nag tatakbo para puntahan si Bam na noon ay patuloy na hinahabol. Alam kong ako ang may kasalanan ng lahat ng ito. “Alam kong nadamay siya sa akin lalo’t ang kalaban ko ay isang nilalang na wala tamang pag iisip, isang halimaw at walang konsensiya.” ang sigaw ko sa aking isipan sabay tingin sa bintana ng gusali kung saan naroon si Yuji, naka ngising aso at ipinakita pa sa akin red card sa kanyang kamay.
“Blas tulungan mo ko, bakit ba nila ako hinahabol? Bawat transfer student pa ay may ganitong initiation?” tanong ni Bam habang tumakbo.
“Basain niyo! Batuhin niyo!” ang sigaw ng mga estudyante.
Hinawakan ko ang braso ni Bam “Halika bilisan mo, dito tayo!” ang wika ko sabay liko sa pinaka likod ng campus.
“Ay ano ka ba naman Blas, ayan ang bagay sayo ang landi landi mo kasi. Kung kani kanino kang boys kumakapit!” ang sigaw ni Evan noong madaanan namin siya.
Bumalibag ulit ang mga humahabol sa amin, mga bulok na kamatis, kalamansi at kung anu ano pa, dahil nga nakaharang si Evan ay siya ang nasapol ng mga ito sa damit at mukha.
Napasigaw siya at nandiri sa kanyang sinapit. “Sorry Evan, kasi naman nakaharang ka.” ang ako at muli akong tumakbo hila hila si Bam.
Noong makalayo ng kaunti ay nag suot kami sa gitna ng makakapal na halaman sa likod ng gusali ng F4. “Blas, ano ba nangyayari? Bakit tayo hinahabol ng mga lalaking iyon?” tanong ni Bam
“Sabihin na nating isa itong exercise para ikaw ay tumapang at mas tumatag.” ang sagot ko. “Sshhh, huwag kang maingay dahil baka makita tayo.” ang wika ko.
Tahimik.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay may humintong magarbong sasakyan sa harap ng maliit ng parking area ng gusali ng F4. Noong bumukas ang pinto nito ay lumabas si Kiro at kasunod niya ang isang matangkad, makinis at napaka gwapong lalaki. Ngumiti siya at inayos ang kanyang gamit.
Mula naman sa back door ng gusali ay lumabas si Yuji, Erjun at Gavin para salubungin ang kanilang naturang bisita.
“Wow, si Biew yung sikat na model at hollywood actor. Grabe ganyan pala talaga ka husay ang F4.” ang pag hangang bulong ni Bam
Siya nga si Biew Yamin, ang childhood partner ni Kiro. Mula dito sa aming pinag tataguan ay naaamoy ko ang kanyang pabango. Ang kanyang kutis na napaka kinis, ang labing mapula, ang magandang hubog ng katawan, ang kanyang kasuotan na parang isang prinsipe. Para siyang perpektong nilikha. Bagay na bagay siya sa grupo ng F4. Lahat sila ay gwapo, mayayaman at kilalang tao sa upper class. Kahit ayokong sabihin mainggit ay hindi ko maiwasang maramdaman ito. Napaka swerte nila sa buhay, lahat ay nakakamtam nila ng walang kahirap hirap.
(Biew Yamin)
“Kamusta na kayo lahat? Tumangkad yata kayo? At mukhang marunong na kayong mag alaga ng inyong mga sarili ngayon.” ang wika ni Biew sabay tapik sa balikat nilang lahat.
“At ikaw naman ay masyado ka nang sikat ngayon Biew. Lalo ka nang di maaabot ni Kiro niyan.” biro ni Gavin.
Nangiti lang si Kiro bagamat nakita ko sa kanyang ang kakaibang kinang na hindi ko maipaliwanag. “Ang mabuti pa ay kumain nalang muna tayo. Hanggang kailan ka naman dito Biew?” tanong ni Yuji.
“45 days lang, marami lang akong mga photoshoot at project dito. Tapos ay babalik na rin ako sa New York.” ang wika nito.
“Bakit di tayo mag bakasyon sa New York this coming summer?” tanong ni Erjun.
“Pumupunta lang ako sa New Year para mag palinis ng sapatos. Kung minsan ay para mag dinner. Bukod doon ay boring na ito, gusto ko ng kakaibang summer vacation, yung malayo sa mga ginagawa ko dati.” ang sagot ni Yuji habang lumalakad sila patungo sa ibang gusali.
“Mukha sila lahat mga artista sa telebisyon. Grabe yung looks ni Biew parang hindi na siya tao. Tingnan mo, pinag kaguluhan na sila ng mga estudyante.” ang wika ni Bam
“Tara na. Habang nag kakagulo sila, tumakas na tayo at umalis dito sa campus. Tutal naman ay hindi na ako nakapasok sa klase ko.” ang wika ko sabay hila kay Bam palabas sa gate.
“Mag ccutting classes tayo Blas? Diba masama iyon?”
“Wala tayong icucutting classes dahil absent na tayo kanina pa.” ang wika ko sabay para sa taxi at nag pahatid kami ni Bam sa isang lugar na malayo sa campus.
Makalipas ang ilang minuto ay bumaba kami sa sea wall ng siyudad. Ito ang pinaka magandang tambayan ng mga taong nag papahinga tuwing araw ng linggo. Isang magandang senaryo na matagpuan mo ang iyong sarili na naka tanaw sa malawak na karagatan, pinag mamasdan ang lawak at ganda nito habang nilalanghap ang malamig at sariwang hangin katulad ng ginagawa ko ngayon.
Ang aking isipan ay malayo ang itinatakbo, halos hindi maalis akin ang kakaibang pakiramdam ng inggit habang pinag mamasdan si Biew at ang grupo ng F4 kanina. Alam kong masamang bagay ang mainggit ngunit tao lang naman ako at hindi ko ito maiiwasan. Nararamdaman ko ba ito dahil malayo sila sa akin? O dahil hinahangaan siya ni Kiro at naiinggit ako doon? Ewan, basta hindi ko nararamdaman na maliit ako, ngunit kanina habang pinag mamasdan ko sila ay damang dama ko ito.
“Okay ka lang ba Blas? Bumili ako ng miryenda at unumin natin. Nakaka pagod rin pala ang tumakbo ng tumakbo.” ang wika niya
“Ayos lang, ako? Sanay na akong tumatakbo.” ang tugon sabay kuha ng inumin. Binuksan ni Bam ang tinapay at saka inabot sa akin ang isa.
“Talaga palang mga elite at nasa upper class ang nag aaral sa EU. Hindi ko akalaing makikita si Biew Yamin ngayong araw.” ang wika niya na hindi pa rin nawawala ang pag hanga.
“Ang pag pasok sa Empire University ay isang pangarap. Pero nakakapagod rin pala no? Minsan naiisip ko na baka hindi talaga ako bagay doon. Para bang nag pupumilit akong pumakat sa isang butas na hindi naman ako kasya. Pinipilit kong isiksik at ilagay ang sarili ko sa isang lugar na hindi para sa akin, kaya sa huli? Itinutulak ako palayo pero naka kapit pa rin ako kahit pakiwari ko ay ayaw sa akin ng mundo.” ang sagot ko habang nakatanaw sa malayo.
“Dati ka pa rin Blas, masayahin pero kapag nag seryoso ay nakapa lalim. Masaya ka ba doon sa campus?” tanong niya.
“Masaya ako kapag nakaka survive ng isang araw.” naka ngiti kong sagot ko.
“Dahil mayayaman sila at bully sila diba?” tanong niya.
“Tama ka doon.” ang sagot ko sabay lagok sa inumin.
Napabuntong hininga rin siya at maya maya ay may narinig kaming shutter sound at may nag flash na camera sa aming likuran kaya naman pareho kaming humarap dito..
Laking gulat namin noong may makitang lalaking may hawak na cellphone at pinicturan kami ng harapan. “Hoy! Itigil mo iyan! Anong ginagawa mo!?” ang suway ni Bam
Nag tatakbo yung lalaki palayo sa amin kaya naman hinabol namin siya. “Bumalik ka dito! Bakit kinukuhanan mo kami ng larawan! Spy ka ba?!” ang sigaw ko.
Mas binilisan ko pa ang pag takbo hanggang sa mataranta ang lalaki at mabunggo ito sa nag titinda ng ice cream na kayang kasalubong..
Natumba ang lalaki, agad siya nilundagan ni Bam at niyakap ang kanyang mga paa para hindi siya makatakbo kahit nag pupumiglas siya.
“Bakit mo kami kinukuhanan ng larawan?” tanong ko sa lalaki sabay agaw ng kanyang cellphone para burahin ito. Pero huli na ang lahat dahil naipadala na niya ito.
Tumingin ako sa kanya ng masama. “Bakit?! Bakit kinukuhanan mo kami?!”
“Sorry po boss! Pinag uutos lang ni Master Yuji Guarin na sundan ka at ireport ang lahat ng ginagawa mo.” ang wika niya.
“Ang abnormal na iyon!” ang galit kong sigaw.
“Ginagawa ko lang ang trabaho ko. Wala akong kasalanan!” ang wika niya sabay piglas, sinipa si Bam sa mukha dahilan para makatakbo siya ng malayo.
“Sandali! Naiwan mo tong cellphone mo!” ang pag habol ko pero sa halip na ibigay sa kanya ay itinapon ko ito dagat! “Gago kaaa! Sabihin mo sa amo mong abnormal ay mag tutuos kaming dalawa! Sira ulo siya!! Utak ipis!!!” ang sigaw ko.
Itutuloy..
THF Part 16
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 9, 2020
Part 16
Reporter : Samantala, balitang Showbiz naman tayo. Sikat na international model at young entreprenuer na si Biew Yamin balik sa Pinas para sa ilang projects. Halos hindi mahulugang karayom ang airport noong dumating si Biew sakay ng isang private plane na pag aari ng F4. Ngayon ay mananatili siya sa mga ilang linggo dito sa bansa bago tumulak sa New York para sa ilang hollywood projects. Si Biew Yamin ang rumored partner ni Kiro na isang modelo rin at miyembro ng elite class na F4.
Samantala, BXB writer na si Ai Tenshi, binatikos ng mga miyembro ng isang religious group matapos niyang ibahin ang mga nakasulat ng bibliya katulad ng Last Supper, Garden Of Eden at pati ang Misa na isinasagawa ng mga pari kanya ring binigyan ng panibagong bersyon ukol sa siyentipikong paniniwala. Samantalang to the rescue naman ang mga little angels para siya ay ipag tanggol laban sa iba’t ibang paratang.
At iyan ang mga balitang nakalap ng aming team sa mga oras na ito. Sa ngalan ng aking ina na si Liza Mae Lawit, ako po si Cherry Mae Lawit at ito ang ADS CGN! iputok mo!!
End of Report.
“Sobrang gwapo naman ni Biew. Kung sa bagay ay rumored partner siya ni Kiro noon pa man diba?” ang wika ni Darrio habang abala sa pag aayos sa akin mukha at buhok.
“Bagay silang dalawa. Perfect match.” ang sagot ko.
“Siyempre naman, pareho silang modelo at parehong mayaman. Perfect match sa lahat ng bagay.” ang sagot niya. “Tinggin ka sa taas. Dapat mag mukha kang artista doon sa party niyo.”
“Simpleng party lamang iyon, ang party na taon taong inoorganize ng mga middle at low class sa campus. Yung mga nakakuha ng scholarship at matataas na marka kaya hindi sila napapa alis sa campus. Ang mga katulad namin ay may sarili gala party na kung tagawin ay Middle society. Ibig sabihin ay walang upper class dito at ang lahat katulad kong umaasa lang sa talino. Ang party ng Upper Class ay mahal ang tickert nasa 40 to 50k, samantalang dito sa party ng middle class ay 400 pesos lang ang entrance.” sagot ko.
“Ang party ay party kaya dapat ay mga saya at mag enjoy ka.” wika ni Darrio sabay ayos sa aking damit. Maya maya ay iniharap niya ako sa salamin. “Maaaring mahirap ka nga pero gwapo ka pa rin. Maniwala ka sa akin.” ang wika nito dahilan para matawa ako.
“Salamat sa pag papahiram ng damit sa akin.” ang wika ko.
“Wala iyon, sobrang bagay sa iyo. Huwag mo na isipin yung tungkol sa F4, ang mahalaga ay maging masaya ka ngayong gabi.”
“Wow, Blas para kang prinsipe sa suot mo.” ang namamanghang bati ni Bam, naka suot ito ng ternong itim na tuxedo at dala ang kanyang sasakyan na bagong pintura at carwash pa. “Kailangan ko pang dalhin sa pagawaan itong sasakyan ko dahil puro gasgas at pinaimpis ng mga estudyante ng Empire ang gulong. Mukhang ito ang napag tripan nila noong umalis tayo kanina.”
“Mga walang magawa sa buhay, may araw din sila!” ang wika ko.
“Teka, baka may mag trip sa atin doon sa party.” wika ni Bam
“Wala iyon, dahil ang Middle Class Party ay taon taong isinasagawa sa pormal na paraan. Walang gulo dito dahil tradisyon ito.” ang sagot.
“Paano mo na laman?” tanong ni Bam
“Nabasa ko lang sa mga pages ng mga nakaraang party. Taon taon ay pina nanatiling maayos, matiwasay at maganda ang pag diriwang. Walang upper class, kaya walang masasama ang ugali.”
“Kung gayon ay tayo na. Baka malate pa tayo.” ang wika ni Bam. Bago sumakay sa sasakyan ay nag pasalamat ako kay Darrio sa kanyang effort na tulungan kong mag ayos ng aking sarili. Taon taon ay ginaganap sa loob ng campus ang naturang party, ngayong tayo ay may budget raw ang mga organizers dahil sa nalikom nilang sponsorship mula sa mga upper class kaya ginaganap ang pag diriwang isang hotel.
Pag dating namin dito ay isang magarbong red carpet ang sumalubong sa amin. Sa registration palang ay binati na kami ng mga organizer, mababait sila at parating naka ngiti. Magaan rin ang aking mga paa noong mga sandaling iyon, relax lang at nakukuha kong ngumiti ng maayos at komportable. Marahil ay dahil pare pareho kaming schoolar sa campus at hindi nag papa taasan.
Dito mismo sa party ay nakita ko si Jay na kasama ang kanyang mga bagong kaibigan. Gayon pa man ay nilapitan niya ako at binati. “Ang gwapo mo Blas.” ang naka ngiting wika niya.
“Ikaw rin naman. Sayang isang subject nalang tayo mag kaklase.”
“Iyan ang buhay naming mga irregular students. Halika ipapakilala kita sa mga kaibigan ko sa higher year.” ang wika niya sabay akay sa akin. “Siguro naman okay na ako dumikit sayo ngayong gabi kasi wala naman ang F4.” biro niya.
“Tapos na ang sumpa ng Black card, hindi na kayo madadamay.” ang biro ko rin.
Ipinakilala ako ni Jay sa mga kaibigan niya sa higher year at hindi ko ineexpect na sikat pala talaga ako dahil halos 2 buwan na akong pinahihirapan ng F4 at kahit kailan ay hindi ako sumuko. Hiningaan nila ang aking tapang at determinasyon ang ilan sa kanila ay nag pa picture pa sa akin at direktang inaupload sa social media.
“Alam mo kahit hindi na tayo madalas mag kasama ay parati kitang ikinukwento sa mga kaibigan ko dito sa mid class. At karamihan halos sa kanila ay gusto kang makilala. At gusto kong malaman mo na proud ako sa iyo, hanga ako dahil matapang ka at hindi basta basta sumusuko. At dahil dyan sayo ang boto ko.” ang wika niya sabay pakita sa isang papel na naka sulat ang aking pangalan.
Halos hindi ko namamalayan ang oras na dumaraan. Masyado akong nag enjoy sa party, maganda ang mga musika, mababait ang mga tao sa paligid, at masaya ako dahil muli kaming nakapag usap ni Jay. Bukod pa roon ay nag enjoy rin akong manood ng mga performance ng mga mag aaral at masasabi kong lahat sila ay talentado. Pag dating sa pag akin, ang estudyante ay nakapila at lalagyan ng pag kain ang iyong plato. Kaunting pasta, kaunting karne, payak na tinapay at softdrinks ay masayang masaya na ang lahat. Hindi katulad doon sa gala party nila Yuji na masasarap ang pag kain pero hindi naman masaya.
Habang kumakain kami ay nag salita ang Organizer sa mikropono. “All votes are in! At ngayon ay malugod kong ipinakilala sa inyo nag bagong KING OF THE NIGHT ng Mid Class Camp! Na naka kuha ng pinaka mataas na boto 78%. Siya si Mr. Blas Herera ng Block 2b2.”
Palakpakan sila..
Ako naman ay nabigla, basta nagulat nalang ako dahil niyakap ako ni Bam at nila Jay. Lahat sila ay tuwang tuwa noong tawagin ang aking pangalan. Pinag saya at matinding pag kahiya ang aking naramdaman noong pumanhik ako sa stage at sinabitan ako ng sash sa balikat, nilagyan rin ako ng korona na pang hari habang lahat sila ay pumapalakpak at masayang masaya sa aking naging tagumpay.
Noong mga sandaling iyon ay naging trending ang aking pangalan at larawan sa social media. Naka upload rin ang aking larawan na naka ngiti ng matamis habang kumakaway sa mga group ng Empire University. At ang nakakatuwa ay binati rin ako ng secret file ng campus kung saan member ng lahat ng upper class.
“CONGRATULATIONS MR. BLAS HERRERA OF BLOCK 2B2! HAIL FOR THE KING! THE NEWEST MID CLASS AMBASSADOR”
Maganda ang pag kakakuha ng aking larawan, para akong artista dahil sa ganda liwanag na tumama sa aking mukha.
Maraming ang likes, pero marami ang nag react ng ANGRY kabilang na dito sina Lippi at Evan at nag send pa ng galit na GIF images..
Marami rin ang nag comment ng red card sa aking larawan. Gayon pa man ay masayang masaya ako dahil kahit paano ay naramdaman kong espesyal ako kahit mga ilang oras lamang..
KINABUKASAN..
“Eh bakit si Blas ang nanalo? Mga bulag ba yung mga mahihirap na tao doon sa Middle at Lower Class?” ang pag tataka ni Lippi habang nakatanaw sa larawan ko sa kanilang cellphone.
“Si Blas ang pinaka gwapo noong gabi na iyon. In fact halos pwede siyang maging member ng F4.” ang wika ni Jay.
“Member ng F4? Huwag nga kayong mga baliw. Kumain kana ba Jay? Baka nalilipasan ka ng gutom. Ang katulad ni Blas na mahirap at mabaho ay hindi pwedeng maging miyembro ng F4! Isa pa ay isa siyang alter sa twitter at nag bebenta ng laman sa mga daddies at twinks!” ang wika ni Evan.
“Oy, hindi ganyan si Blas, naiinggit ka lang yata. Kasi feeling gwapo ka e ahit naman yung kilay mo.” ang wika ni Bam.
“Wala kang paki! Panget na to. Gusto mo bang i-slapshock ko yang mukha mo?” ang tanong ni Lippi.
“Sige, subukan mo at tinitiyak ko kakain ng basura si Evan.” ang sagot ko sabay hawak sa basurahan.
“Hala? Bakit puro ako? Pwede bang si Lippi naman?”
Inilapit ko ang dalawang basurahan sa aking tabi. “Para sa inyong dalawa ito.”
Natahimik ang dalawa at saka dumistansiya sa amin. Kasabay noon ang pag dating ni Yuji Guarin at ng F4 sa aming kinalalagyan. “Congrats Bro, gwapo mo sa doon sa blog.” ang wika ni Erjun habang naka ngiti. Binati rin ako ni Kiro at Gavin, samantalang si Yuji naka tahimik lang at walang paki alam.
“Salamat sa inyo.” tugon ko
“Blas, halika na. Hindi maganda ang timpla ng lider nila baka ipahabol nanaman tayo.” ang bulong ni Bam.
“Mainam pa nga, halika na.” ang wika ko sabay hawak sa braso ni Bam. “Aalis na kami.” ang wika ko.
“Mukhang nakatagpo na si Blas ng bestfriend, at mukhang close na close silang dalawa. Diba pre?” ang narinig kong pang aasar ni Gavin kay Yuji.
“At baka nga more than bestfriend iyan. Usong uso ang mga bromance sa Thailand ngayon. Baka boyfriend niya iyan, childhood sweet heart! At mag kasama sila sa party kagabi.” ang wika ni Erjun.
“Pareho silang panget kaya bagay silang mag kasama. Birds of same feather flock together.” ang wika nito habang nakatanaw sa amin playo.
Noong muli ko siyang lingunin ay kinuha niya ang kanyang cellphone. Maya maya ay may dumating nang mga lalaki para kami ay habulin katulad ng kaganap kahapon at noong nakaraang araw.
“Nakakasanayan ko na rin tumakbo at mag pahabol sa kanila.” ang wika ni Bam habang sumusuot kaming dalawa sa mga bakuran ng ibang department.
Patuloy pa rin sila sa ginagawa sa amin, sinasabuyan kami ng tubig, binalibag ng mga bulok na pag kain. Binubuhas ng basura sa ulo o kay ay sinasadyang wasakin ang mga damit kapag kami ay naabutan. Pero hindi nagiging madali para sa lahat na itumba ako dahil lumalaban ako at kahit mag kasakitan ay hindi ako umuurong.
Umaasa ako na darating ang araw na mapapagod sila..
Ang tanging tanong lang ay kung “kailan”.
Itutuloy..
THF Part 17
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 10, 2020
Part 17
“Good morning, teka ayos ka lang ba Blas?” tanong ni Bam sa akin habang papasok kami sa campus.
“Okay lang ako. Medyo masama lang ang pakiramdam ko, sa pagod siguro ito dahil ilang buwan na rin akong patakbo takbo.” ang wika ko sabay kuha ng tubig at uminom ako ng gamot.
Ang totoo ay masama talaga ang timpla ng katawan ko, dahil halos araw akong binabasa, matutuyo ang aking damit, mag aamoy putik at saka tatakbo nanaman. Halos ilang buwan na akong ganito bagamat nakasanayan ko na rin na hinahabol at pinahihirapan pero nakalimutan ko na hindi naman pala ako member ng League Of Angels para hindi talaban ng sakit. Ngayon ay nasa estado ng pag kahilo at pang hihina pero walang patawad ang mga alagad ni Yuji at noong makita palang nila na papasok kami sa gate ay hinabol na kami agad.
“Bilisan natin Blas! Aabutan na nila tayo!” ang wika ni Bam sabay hawak sa aking braso.
Tumakbo ako ng mabilis ngunit nang hihina ang aking kalamnan..
At dahil masama ang aking pakiramdam ay nadapa ako at sumadsad ang aking katawan sa lupa dahilan para mag tawanan ang mga humahabol sa amin. Agad nila akong itinayo at binuhasan ng maduming tubig na galing sa sapa. “Huwag! Tama na!” ang sigaw ni Bam sabay salo sa kanilang mga timba pero di siya umubra at pati siya binuhusan rin.
Tawanan sila..
Ako naman ay naka tukod lang sa lupa, hilong hilo at umiikot ang paningin..
Maya maya ay hinila nila ako, sinipa at saka pinag papalo ng mga stick..
Napahiga kami sa lupa..
Maya maya ay ibinangon kami at ibuhusan ng basura dahilan para mas lalo kaming dumumi. Galak na galak sila sa pananakit sa amin. At habang nasa ganoong posisyon ay saktong lumabas ang F4 kasama si Biew Yamin at bumulaga kami sa kanilang harapan na madusing at basang basa, may basura pa sa aming ulo.
Napatingin sa akin si Kiro at dito naramdam na niya agad na mayroon akong iniindang sakit kaya lumapit sa siya sa amin at binawal ang mga may hawak na pang hampas.
“Kiro, anong ginagawa mo! Hayaan mo sila!” ang pag pigil ni Yuji sabay tingin sa akin. “Iyan ang bagay sa inyong dalawa! Nag kamali kayo ng babanggain!” ang wika nito sabay senyas sa kanyang mga tao na buhusan ulit kami pero humarang na si Kiro.
“Tama, umalis na kayo!” ang wika niya kaya naman umatras ang mga ito. Bagay na hindi nagustuhan ni Yuji kaya naman siya na mismo ang humila sa aking braso. “Tumayo ka diyan! Ano lalaban ka pa?!” tanong nito, pero hinila rin Kiro ang aking isa pang braso para ilayo kay Yuji. “Tama na Yuji, hindi ka pa ba nag sasawa? Ilang buwan mo nang pinahihirapan si Blas!”
“Gagawin ko ang gusto ko! Huwag kang maki alam!” ang sigaw ni Yuji sabay hila sa akin at mas lalo pang humigpit ang hawak niya sa aking braso.
“Itigil mo na ito! May sakit si Blas. Hindi mo ba nakikita sa kanyang mata?” tanong ni Kiro dahilan para matawa si Yuji. “So kayo ang may eye connection? Huwaw! Sige Kiro, huwag na tayo mag paliguy-ligoy pa. Alam ko naman na kaya nakaka survive itong si Blas ay dahil tinutulungan mo siya. Akala mo ba ay hindi nag report sa akin ang mga participants at mga miyembro ng squad! Ikaw ang tinutukoy nilang paki alamero! Pinag tataksilan mo ako at tinatraydor! Bakit ba pinag tatanggol mo siya? May gusto ka ba sa kanya?!” ang galit na paninita ni Yuji sabay tulak sa akin dahilan para masalampak ako sa lupa.
Lumapit siya sa harap ni Kiro at nag face to face silang dalawa. “Sumagot ka. May gusto ka ba sa kanya kaya simula’t sapul ay tinutulungan mo siya?!” ang tanong nito.
“Tinulungan ko si Blas dahil alam kong mabuting tao siya at kahit kailan ay hindi siya naging kaaway sa akin. Kung hindi ka napapagod sa ginagawa mong pag papahirap sa kanya, ako ay pagod na pagod na.” ang wika nito.
“ A, ganon ba Kiro. Dapat pala ay mapagod na rin ako sa iyo dahil traydor ka. Noon pa ako nag pipigil kahit nababalitaan ko ang ginagawa mo. Tapos ngayon ay harapan mo akong kakalabanin? Tapos na tayong dalawa.“ ang wika ni Yuji sabay lakad palayo sa kanya.
“Teka muna..” ang wika ni Gavin sabay sunod kay Yuji na nag walk out. Si Erjun naman ay nag tungo kay Kiro para damayan nito.
Habang nasa ganoong posisyon ay laking gulat ko noong lumapit sa akin si Biew at kinuha ang aking kamay. “Woa, ang init ng katawan mo, mataas ang lagnat mo. Halika, tutulungan kita.” ang wika niya at saka ako inalalayang tumayo.
Dinala ako ni Biew sa loob ng clinic at dito ay tinulungan niya akong mag linis ng katawan, pinahiram rin niya ako ng damit at saka nilagyan ng gamot ang aking pasa sa mukha. Maya maya ay dumating ang doktor ay agad akong sinuri samantalang siya naman ay nakabantay lang sa akin at naka ngiti.
Hindi ako makapaniwala na kaharap ko siya, parang hindi siya tao, masyadong gwapo at napaka kinis pa niya, napaka bango. Ni wala kang makikitang mali sa kanyang mukha at katawan. Ang lahat ay napaka perpekto.
“Blas? Tama ba?” tanong niya.
Tumango ako..
“Blas, pasensiya kana sa inasal nina Yuji at Kiro, para silang mga batang nag kakagalit. Anyway huwag mo silang inintidihin, ang pinaka maganda mong gawin ay mag pahinga at iminom ng gamot.” ang wika niya.
“Salamat, napaka buti mo naman pala talaga.”
Natawa siya. “Dahil alam kong mabuti ka rin. Alam mo ba na ito ang kauna unahang pag kakataon na nakita ko sa mukha ni Kiro na seryoso siya sa pag tatanggol sa iyo. Ang F4 ay madalang mag away, kahit noong mga bata sila ay parating tumitiklop si Kiro kay Yuji. Kung hindi mo naitatanong ay si Yuji talaga ang pinaka spoiled brat sa apat na iyon, lumaki kasi siya na nakukuha lahat ng gusto. Samantalang si Kiro ay lumaki at nag binata pero tahimik lamang siya ay walang kibo. Kanina ay ramdam kong ipinag laban niya ang kanyang nais na ipag tanggol ka, mga bagay na kinabigla ni Yuji dahil ngayon ay tiyak na narealize niya na si Kiro lumalaban na sa kanya.” ang wika niya habang naka ngiti.
Ako naman ay nakatulala at naka tingin sa kanyang perpektong mukha. Yung parang kada minuto ay nababato balani ako dahil sa kanyang taglay na kagwapuhan, kahit sino naman siguro ay sstun kapag siya ang kaharap. Hindi nakapag tataka na pati ang hollywood ay nagustuhan siya. “Parati akong tinutulungan ni Kiro, kung hindi siya dumating noon ay baka napahamak na ako sa kamay ng squad ni Yuji.” ang sagot ko.
“Masaya ako na malamang malaki na ang improvement sa pag katao ni Kiro. Alam kong isa ka sa nakatulong sa kanya para mas maging mabuting tao. Nga pala, kailangan mong inumin ang gamot mo. Ang taas ng iyong lagnat ay hindi biro. Ako na ang bahalang makipag usap sa inyong department para ikaw ay iexcuse ng ilang araw. Kailangan mong mag pahinga ng maayos.” ang wika ni Biew.
Nasa ganoong posisyon kami noong may kumatok sa pintuan. Nag tungo si Biew dito at binuksan ito, dito ay narinig ko ang boses ni Yuji. “Nandyan ba siya?” tanong nito
Hinarang ni Biew ang kanyang katawan sa pintuan upang hindi ito makapasok. “Nandito siya sa loob at nag papahinga. Napaka taas ng lagnat niya at kung hindi ito naagapan agad ay maaari siyang mapahamak. Bugbog ang kanyang katawan dahil sa araw araw na pag takbo, may mga pasa ang kanyang likuran dahil sa mga pambububog sa kanya ng mga estudyante dito. Teka Yuji, bakit kailangan mo siyang makita? Sa tingin ko ay hindi makakabuti sa kanya na masilayan ka dahil baka lalong sumama ang kanyang pakiramdam.” ang wika nito.
“Biew, bakit ba kinakampihan niyo pa siya? Dapat sa akin kayo pumapanig dahil ako ang kakilala niyo at ako ang kaibigan ninyo.” ang wika ni Yuji.
“Wala akong pinapaningan, ginagawa ko lamang ang tama lalo’t wala namang kasalanan sa iyo si Blas. Alam mo kung ganyan ka kasutil ay tiyak na hindi ka magugustuhan ng taong nagugustuhan mo.” ang wika niya sabay tapik sa balikat ni Yuji. “Ako na ang bahala dito, huwag mong hayaang mag kalamat ang relasyon ninyo ni Kiro, baka ikabuwag ito ng F4.”
Lumabas si Biew at nag usap silang dalawa..
Makalipas ang ilang minuto ay bumalik ito at saka ngumiti. “Ihahatid na kita sa inyo, ipinag paalam na kita sa mga department head kaya mayroon kang 5 araw na pahinga. Huwag mong isipin ang mga nangyari dito ngayon, ang mahalaga ay gumaling ka at iiwas mo sa stress ang iyong sarili, maliwanag ba iyon Blas?” tanong niya habang naka ngiti.
Nag start ang kanyang sasakyan at dito ay pinag drive niya ako pauwi sa amin.
Napatingin ako sa kanya. “Hindi ako makapaniwala na itinutulungan mo ako. Hindi naman ako mayaman, simpleng tao lang ako at walang sinabi sa buhay.”
Natawa siya. “Ngunit, pareho lang tayong tao, pareho lang rin ang hanging nilalaghap natin. Ang lahat ng kaibigan ni Kiro at ng F4 ay kaibigan ko rin.”
“Si Kiro lang ang kaibigan ko. Yung tatlo ay ipinag ttripan lang ako. Lalo na si Yuji, hindi siya masaya na makita akong buhay at humihinga.”
Natawa ulit siya. “Huwag mong isipin si Yuji, kulang lang sa pansin iyon.” sagot niya sabay abot ng isang kahong gamot sa akin. “Heto ang mga gamot mo, mag palakas ka at muling lumaban.”
“Salamat Biew. Napaka buti mo.”
“Wala iyon Blas. See you next week.” ang wika niya bago ako bumaba. “Teka, gusto mo bang tumuloy sa loob?”
“Hindi na, next time nalang. Kailangan ko pang puntahan sina Kiro at Yuji, ang dalawang iyon ay para mga batang parating pinag babati kapag nag aaway. Get well soon.” ang sagot niya.
Isang matamis na ngiti ang aking sinukli kay Biew. Para akong isang fan na natulala habang pinag mamasdan ang kanyang magarbong sasakyan na lumalabas sa aming eskinita. Kaya naman pala gustong gusto siya ni Kiro dahil napaka perpekto niya, mabait, mahinahon, edukado at isang tanyag na personalidad. Tila ngayon ay nauunawaan ko na ang lahat.
Sa kabilang banda ay hindi humuhupa ang aking lagnat, mas lalo pa itong tumataas kapag sumasagi sa aking isipan na nag away sina Kiro at Yuji ng dahil sa akin.
Habang papasok ako sa aming bahay ay nakatanggap naman ako ng text mula kay Bam. Ayon sa kanya ay naka uwi na siya sa kanila ng maayos at wala nang humahabol sa kanya.
Agad akong dumiretso sa aking silid ay humiga, ipinikit ang aking mga mata at inalis ang mga negatibong bagay na gumugulo sa aking isipan.
Itutuloy.
THF Part 18
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 10, 2020
“Gagawin ko ang gusto ko! Huwag kang maki alam!” ang sigaw ni Yuji sabay hila sa akin at mas lalo pang humigpit ang hawak niya sa aking braso.
“Itigil mo na ito! May sakit si Blas. Hindi mo ba nakikita sa kanyang mata?” tanong ni Kiro dahilan para matawa si Yuji. “So kayo ang may eye connection? Huwaw! Sige Kiro, huwag na tayo mag paliguy-ligoy pa. Alam ko naman na kaya nakaka survive itong si Blas ay dahil tinutulungan mo siya. Akala mo ba ay hindi nag report sa akin ang mga participants at mga miyembro ng squad! Ikaw ang tinutukoy nilang paki alamero! Pinag tataksilan mo ako at tinatraydor! Bakit ba pinag tatanggol mo siya? May gusto ka ba sa kanya?!” ang galit na paninita ni Yuji sabay tulak sa akin dahilan para masalampak ako sa lupa.
Lumapit siya sa harap ni Kiro at nag face to face silang dalawa. “Sumagot ka. May gusto ka ba sa kanya kaya simula’t sapul ay tinutulungan mo siya?!” ang tanong nito.
“Tinulungan ko si Blas dahil alam kong mabuting tao siya at kahit kailan ay hindi siya naging kaaway sa akin. Kung hindi ka napapagod sa ginagawa mong pag papahirap sa kanya, ako ay pagod na pagod na.” ang wika nito.
“ A, ganon ba Kiro. Dapat pala ay mapagod na rin ako sa iyo dahil traydor ka. Noon pa ako nag pipigil kahit nababalitaan ko ang ginagawa mo. Tapos ngayon ay harapan mo akong kakalabanin? Tapos na tayong dalawa.“ ang wika ni Yuji sabay lakad palayo sa kanya.
Part 18
Tatlong araw ang lumipas, bumaba ang aking lagnat at unti unting naging maayos ang aking pakiramdam, bagamat hindi pa rin ako maka kain ng maayos at masakit pa rin ang aking buong katawan. Ang aking mga binti ay manghihina at nanakit ang aking mga muscles. Gayon pa man ay nag bigay ng mensahe ang aking mga guro at sinabing mag pagaling ako dahil makaka kuha pa rin ako ng mga special examination ayon na rin sa pakiusap ng doktor at ni Biew sa head ng department. “Anak pinag luto kita ng masarap na aroz caldo. Para bumalik ang lakas mo at para mag karoon ka ng kulay. Ang putla putla mo. Ikaw ang king of the night kaya dapat palagi kang presentable sa mata ng mga tao.” ang wika ni mama.
“Ma, yung king of the night ay isang award lang sa contest. Wala itong kinalaman sa buhay ko.” ang sagot ko habang naka kulubong.
“Kahit na, malaking factor na yon para may mag kagusto sa iyo na mayamang taga Empire University. Kaunti nalang anak at ikaw ay magiging isang maganda swan na!”
“Ma, hindi ginagamit na metaphor sa isang lalaki ang swan. Pambabae lang iyon.”
“Kahit na! Huwag mo akong kinokontra. Alam mo ba yung anak nina Mister at Misis Reyes ay biglang yaman na ngayon. Naka kilala ito ng mayamang lalaki sa social media at isinama siya ng foreigner na iyon sa ibang bansa. Kaya ngayon si Julius ay isa nang bigtime!”
“Si Julius ay isang pornstar! Isa siyang pamosong taga gawa ng video sa isang social media at nadiskubre siya ng foriegner at ginawa siyang international pornstar.”
“Aba ay kahit na, tingnan mo ngayon sina Mr. And Mrs. Reyes nakapag patayo na ng building na may swimming pool sa itaas. Iyon ay dahil sa pag sisikap ng kanilang anak na maging isang star!”
Habang nasa ganoong pag uusap kami ni mama ay narinig naming sumigaw si papa sa sala. “Sino ka? Bakit pumapasok ka dito sa bahay ko?!” ang tanong nito na may tonong gulat na gulat.
Kaya naman tumayo si mama at lumabas sa aking silid. “Aba e bakit pumapasok ka dito ng walang paalam? Sino ka ba ha?!” ang tanong din ni mama kaya naman bumangon na ako at lumabas sa aking silid.
Pag labas ko ay bumulaga sa akin si Yuji nakatayo sa sala at iniikot ang paningin sa aming bahay. “Aba’t bakit ayaw mong mag salita? Gusto mo ba ay tumawag kami ng pulis?” tanong ni papa.
Napatingin sa akin si Yuji at napangiti..
Lumapit ako sa kanya. “Bakit ba nandito ka?!” tanong ko sa kanya.
“Kilala mo ba iyan Blas? Isang lalaking walang modo at hindi marunong mahiya. Sino ba ang mga magulang mo? Gusto kong makausap ngayon rin ang tatay mo!” ang sigaw ni papa.
“Ano, sumagot ka. Sino ang tatay mo? At bakit pinalaki ka niya na pumasok sa ibang bahay ng walang paalam?” hirit ni mama.
Sumagot si Yuji. “Gido Guarin.” mahinang boses nito.
“Ano? Sino?!!” pag lilinaw ni papa.
“Si Gido Guarin.” ang wika niya.
“Ahhh okay…” ang sagot nilang dalawa at maya maya parehong nang hina ang tuhod. “Si Gido Guarin ang isa sa pinaka mayamang negosyante ng bansa. Mayroon siyang 5 network sattelite company dito at sa iba’t ibang bansa. May ari siya ng 189 na five star hotel, may 1,235 na fast food branches at 2 international airport. May pag aari rin siya ng mga hospital, pagamutan at mga malalaking kompanya ng sasakyan sa iba’t ibang bansa.” ang wika nila.
“Pero wala siya dito. Naka base siya sa Hongkong, gusto niyo pa rin ba siyang makausap?” tanong ni Yuji.
“Ah e, hindi na lamang, baka busy ang iyong ama sa kanyang kaliwa’t kanang engagement.” ang sagot ni papa.
“Ma, Pa tumayo nga kayo diyan. Siya yung dahilan kung bakit ako ang kasakit. Binully niya ako sa school, pinahihirapan niya ako at parating pinag ttripan.”
Tumayo si mama at hinila ako. “Ano ba ang sinasabi mo? Napaka gwapo at napaka amo ng mukha niya para ikaw ay pag tripan. Tumigil ka nga Blas. Pinag ttripan mo lang ang sarili mo!” wika ni mama sabay pagpag ng sofa at pinaupo si Yuji.
“Kaya naman pala napaka gandang lalaki ng ating panauhin ay anak pala siya si Gido Guarin. Alam mo ba na parehong pareho kayo ng iyong ama. Baka naman mayroon siyang trabaho na maaaring ipag kaloob sa akin.” ang wika ni papa na nanginginig nginig pa
“Ang human resources ang nag hahanap ng mga tao para sa aking ama. Hindi ko iyon saklaw.” sagot ni Yuji.
“Bakit ba kasi nandito ka? Kaya ako nag kasakit dahil sa iyo. Bakit nag pakita ka pa sa akin?!” ang bulyaw ko sa kanya dahilan para katukan ako ni mama. “Blas, hindi kita pinalaking ganyan. Ang panauhin ay iginagalang at inaasikaso. Hindi ka dapat nag sasalita ng ganyan sa kanya.” ang suway nito. “Ah dito kana kumain sa amin Mr. Guarin, mag luluto ako ng espesyal na hapunan.”
“Ma, hindi siya pwedeng kumain dito dahil hindi siya kumakain ng pag kain ng ordinaryong tao. Baka masira ang tiyan niya, hindi makahinga at mabaka ikamatay niya ang pag kain ng mumurahing bigas.” ang wika ko
“Blas, lumayo ka nga kay Mr. Guarin at baka mahawa siya ng sipon sa iyo.” ang muling suway ni papa sabay katok sa akin ng sandok. “Nga pala Mr. Guarin, ano ba ang sadya mo rito sa aming bahay? May atraso ba sa iyo si Blas?” tanong pa niya.
Tumingin sa akin si Yuji at ngumisi..
“Anong atraso? Siya ang may atraso sa akin! Bakit ba ayaw mong sabihin ang totoo kila mama! Mag salita ka kasi! Aminin mo yung pag kakasala mo!” ang pamimilit ko sabay uga sa kanya.
“Huwag mo nga ako ugain, baka madumihan ang damit ko. May kaliitan ang bahay niyo at medyo mainit. Ang inyong sala ay kasing laki lang ng cr ko sa aking silid. Pero ayos lang, komportable naman.” ang sagot niya.
“Hindi ko hinihingi ang opinyon mo! Aminin mo kila papa yung ginawa mo sakin!” ang sagot ko.
“Aba, wala pa akong ginagawa sa iyo. Ano bang sinasabi mo? Hindi pa kita ginagalaw!” ang sagot ni Yuji
“Ano ka ba? Hindi ka lang pala matang isda, ang slow slow mo pa. Ikaw ang may kasalanan kung bakit ako nag hihirap sa iskul!”
“Huwag kana nga mag salita. Masakit sa ilong ang hininga mo. Nag sipilyo ka na ba?” ang tanong nito sabay tingin kila papa. “Ang totoo noon ay naparito ako dahil namimiss ko na ang inyong anak.”
“Ano bang sinasabi mo? Huwag mo nga silang mag tripan!” sabad ko.
“Blas, ano ka ba? Normal lang na mamiss ka ng isang kaibigan. Mag pasalamat ka nga at mayroong nakaka alala sa iyo! Anong klaseng kaibigan ka? Mag sipilyo kana at mag ayos ng sarili. Kahapon ka pa hindi naliligo.” ang sagot ni mama.
Natawa si Yuji tumingin siya sa akin. “Namimiss na kitang pahirapan. Sana gumaling kana dahil marami akong hinandang surpresa sayo.” ang bulong niya.
Susugurin ko sana ito pero hinila ni papa at nilagyan ng tuwalya sa ulo. “Maligo kana. Mr. Yuji, pag pasensiyahan mo na ang aking anak. Medyo matigas talaga ang ulo niya at medyo pasaway.”
“Ayos lang. Medyo masikip ang bahay ninyo. Hindi ba kayo nahihirapan dito?” tanong niya.
“Ang bahay na ito ay malaki na para sa aming tatlo.”
“Ang buong bahay ninyo kasama yung gate ay halos kasing laki lang ng fish pond ko.” ang wika niya kaya binato ko siya ng tissue sa ulo. “Huwag ka ngang pintasero.
“Teka, hindi ako namimintas, nag sasabi lang ako ng totoo.” ang wika niya sabay upo ulit sa sofa.
Isang masarap na pag kain ang inihanda nila mama at papa para kay Yuji. Halos inubos na nila ang laman ng ref na sana ay isang linggo naming ulam para hindi lang mapahiya sa aming bisita. Bago umupo sa harap ng lamesa ay nag alangan pa siya dahil maliit raw ang aming hapag kainan at ang mga kutsara ay halo halo. Gayon pa man ay umupo siya sa aking tabi at dito inabangan ko ang kanyang reaksyon sa pag kain ng lutong pang mahirap.
Humigop siya ng sabaw at saka kumuha ng karne. Ninamnam niya ito, samantalang sina mama at papa ay pinapanood lang siya sa pag kain nag hihintay ng reaksyon kung magugustuhan niya ang pag kain.
“Masarap. Ibang luto ito sa karne.” ang wika niya.
“Siningang na baboy ang tawag diyan. Ordinaryong pag kain ng mga ordinaryong tao.” ang wika ako dahilan para katukan ni mama ng kutsara ang aking ulo.
“Masarap ang pag kain niyo. Maraming salamat sa imbitasyon. Kahit ang lamesa ay kasing laki ng aquarium ko doon sa kwarto.” ang naka ngiti niyang salita.
Ako naman ay nakatingin sa kanya, yung kayabangan ay imposible nang maalis. Pero may tinatago rin pala siyang kabaitan kahit papaano. Nakita ko kung paano niya iginagalang sina mama at papa. Iyon ang nakapag pangiti sa akin ng husto. Hindi naman pala ganoon ka gaspang ang ugali ng mayayaman. Gayon pa man, si Yuji ay ang leader ng F4 at siya pa rin ang dahilan ng pag hihirap ko doon sa campus. Iyon naman ang mga bagay na aking ikina iinis.
Noong matapos kumain ay nag linis ng kamay at labi si Yuji sa lababo, nasa ganoong posisyon siya noong tumunog ang kanyang cellphone na nakapatong table sa sala. Tumatawag si Gavin ngunit ang ikinagulat ko ay lumabas sa screen niya ang aking larawan na may korona at sash na ipinost sa secret file ng campus. Ito ang kanyang wallpaper at nakasulat ang salitang “MY KING”
Nag patay malisya ako at hindi ito pinansin, lumayo ako sa sala at inabutan siya ng face towel. “Walang tatak ang towel pero malambot iyan sa mukha.” ang wika ko.
Pero hindi niya ito kinuha, ang ginawa niya umupo siya sa silya at inilapit sa akin ang kanyang mukha. Dito ay nakuha ko ang gusto niyang iparating. Banayad kong hinawakan ang towel at dinampi sa kanyang basa ng pisngi, marahan at maingat ko itong ginawa. Siya naman ay nakapikit lang at ninamnam ang pag sisilbi ko sa kanya, mga bagay na hindi ko alam kung bakit ko ginagawa.
Best asset ni Yuji ang kanyang labi, natural na mapula ito at ang kanyang pisngi ay napaka kinis, ni wala akong makitang butlig o pores dito.
Matapos kong punasan ang kanyang mukha ay ngumiti siya. Tumayo at kinuha ang kanyang cellphone saka nag callback kay Gavin.
At makalipas ang ilang minuto ay nag paalam siya na aalis na. Nag pasalamat rin siya kila mama at papa sa masarap na pag kain. Samantalang inihatid ko naman siya sa tarangkahan kung saan naroon ang kanyang sasakyan. “Masarap yung pag kain, masaya sa bahay ninyo kahit maliit ito at kasing laki lang fish pond ko.” ang wika niya.
“Siyempre, mahirap lang ako at buwan buwan kaming nag babayad ng upa sa bahay na ito.” ang sagot ko.
Sumakay siya sa kanyang sasakyan, nag suot ng salamin at humarap sa akin. “Mag pagaling ka at huwag kang makikipag usap kung kani kaninong lalaki.” ang wika niya sabay start sa kanyang sasakyan.
“Hindi bagay sayo na maging mabait. Ikaw pa rin ang dahilan kung bakit ako may sakit!” ang sagot ko sabay irap sa kanya.
Natawa siya at isinara ang bintana..
Marahang umandar kanyang sasakyan palayo sa aking kinatatayuan..
Itutuloy..
THF Part 19
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 11, 2020
Part 19
“Oh bakit ganyan ang suot mo?” tanong ko kay Bam noong makita ko siya sa harap ng gate. May armor ang katawan, may hawak na shield at espada na parang isang kawal sa palasyo. “Hiniram ko ito kay papa. Para kung sakaling may umatake nanaman sa atin maipag tatanggol kita.” ang wika nito habang pumapasok kami sa gate ay nag tatawanan ang mga estudyanteng nakaka kita sa kanya.
“Tingnan mo Blas, ang sasama ng ugali ng mga mag aaral dito. Pinag tatawanan ka nila.” ang wika nito.
“Parang ikaw yata yung pinag tatawanan e.” ang wika ko na tatawa rin pero hindi ko pinahalata sa kanya
Natapos ang aking limang araw na pahinga, pag pasok ko sa campus ay normal naman ang lahat, walang nang hahabol at nang gugulo sa amin ni Bam. Dati rati ay nasa gate palang ay naka abang ang mga participant ng red card ngayon ay payapa ang lahat.
Habang nasa ganoong pag lalakad kami ay huminto naman ang sasakyan ni Yuji sa aming harapan. Ibinaba niya ang bintana at saka natawa. “Hoy, butiki bakit naka ganyan ka? Mukha kang tanga.” ang wika nito.
“Naka ganito ko dahil kailangan kong ipag tanggol si Blas laban sa mga kampon mo. Ako ang tatayong prince charming at knight in shining armor niya laban sa mga great villain na katulad mo Yuji Guarin.” ang sagot ni Bam
“Maawa ka nga sa sarili mo. Hubarin mo na iyan bago ka pa mapagkamalang nababaliw. Wala akong balak na ipahabol kayo ngayon. Sa inyo na ang araw na ito.” ang wika niya sabay taas ng salamin sa kanyang sasakyan at muling nag drive.
“Anong nakain niya?” tanong ni Bam
“Hindi ko alam, baka naumpog ang ulo niya kanina at naalog ito kaya naging matino.” ang sagot ko at nasa ganoong pag tawa ako noong bigla kong maalala si Kiro. “Kamusta na kaya siya?”
“Sino?”
“Si Kiro.” ang sagot ko.
“Usap usapan dito sa campus na hindi na raw nag uusap sina Kiro at Yuji. At dahil dito ay may posibilidad na raw na mabuwag ang F4. Madalang na rin silang nakikita mag kakasama, madalas ay mag isa si Kiro doon sa pahingahan at sa roof top.” ang sagot ni Bam
Noong mga sandaling iyon ay ibayong lungkot at pag kaguilty ang lumukob sa aking pag katao, hindi ko alam na mag reresulta sa pagka sira ng F4 ang pag tulong sa akin ni Kiro. Si Yuji pa naman ang tipo ng lalaki na matigas ang ulo, mataas ang ihi at hindi nag bababa ng watawat sa kanyang kaaway. Ang ibig kong sabihin ay wala sa bokabularyo niya ang salitang “sorry” dahil pakiramdam niya ay siya ang parating tama. Si Kiro naman ay tahimik at madalang mag labas ng kanyang saloobin kaya mas gugustuhin niyang maging mapag isa nalang.
Pag pasok sa classroom ay pansamantala kong inalis sina Yuji at Kiro sa aking isipan dahil nag focus ako sa pag kuha ng mga exam na hindi ko na kuha last week dahil sa pag kakasakit. Halos mag hapon akong nag tatake ng compeletion para sa mga importanteng activity na hindi ko naipasa noong nakaraan linggo. Kahit ang pag bbreak para sa miryenda o lunch ay hindi ko na nagawa dahil sa sobrang busy.
Alas 6 na ng hapon noong ako ay makatapos. Pagod na pagod ang aking isipan habang nag lalakad sa hallway. Para bang naubos ang aking utak sa dami ng exam. One day opportunity lang kasi ito kaya kailangan tapusin lahat. Ang bad news ay hindi na ako naka sama sa mga top scorer pero naimaintain ko naman ang grado at average para sa aking scholarship kaya’t tiyak na makakatapos na ako ng isang sem sa mababang tuition fee.
Para akong zombie na nag lalakad sa hallway..
Nasa ganoong posisyon ako noong makasalubong ko si Yuji. “Kanina pa kita tinatawagan ah. Bakit di ka sumasagot?” tanong nito.
Kinuha ko ang aking cellphone at tiningnan ito. “Sorry, lowbat na pala ako.” ang wika ko sabay pakita sa kanya ng aking cellphone. “Panong di malolowbat iyan e old model na iyan. Walang kwenta.” ang wika niya saka hinablot ang cellphone sa akin kamay at saka ito tinapakan hanggang sa mabasag.
“Itigil mo iyan! Ano bang ginagawa mo?!” ang wika ko sabay tulak sa kanya.
“Nag pahanda ako ng espesyal na pag kain para sa lunch, nag bigay ako ng mensahe sa iyo bilang imbistasyon pero walang dumating. Gusto ko lang bumawi sa kabaitan ng mga magulang mo.” ang wika niya.
“Sorry. Hindi ko sinasadyang hindi mabasa ang mensahe mo.” ang wika ko sabay luhod at inalis ko ang kanyang paa. Pinulot ko sa lupa ang aking nadurog na cellphone
“Itigil mo nga iyan! Wasak na iyan!”
Pero kinuha ko pa rin ito at lumakad palayo sa kanya pero hinawakan niya ang aking braso. “Saan ka pupunta?” tanong niya.
Humarap ako sa kanya. “Yuji, please huwag ngayon. Pagod ako.” ang paki usap ko sabay alis sa kanyang pag kakahawak sa akin at lumakad ako palayo sa kanya hanggang makalabas ako sa gate. Sinundan lang niya ako ng tingin at walang nagawa kundi ang pag masdan ako mula sa kanyang kinatatayuan.
Habang nasa ganoong pag aabang ako sa kalsada ay huminto ang pamilyar na sasakyan sa aking harapan. “Hi Blas. Sama ka?!” ang tanong nito.
“Isang party.” ang sagot niya.
“Pass ako Biew, sorry ha. Next time nalang.” ang wika ko.
Maya maya ay bumukas ang bintana sa back seat at dito bumulaga sa akin si Bam. “Bam? Bakit nandiyan ka?” tanong ko.
“Kanina ka pa niya hinihintay na makalabas, kaya naman nag pasya akong ayain na rin siya.” ang sagot ni Biew
“Halika na Blas! Sakay na!” pag yaya ni Bam.
Napatingin ako kay Biew. “O, huwag kang tatanggi, mag tatampo talaga ako kapag hindi ka sumama.”
“Pero wala akong dalang pang party.”
“Akong bahala sa inyo. Alas 8 pa naman ang party, may dalawang oras pa tayo para mag ayos.” kaya wala akong nagawa kundi ang sumakay at sumama sa kanila.
Nag drive si Biew patungo sa hotel na kanyang tinitirhan. “Para saan ang party?”
“Para sa mga upper class na naka survive ngayong sem. Alam mo na isang malaking delubyo sa buhay ng mga students sa upper class ang examination week. At dahil nairaos nila ito ay nag kakaroon sila ng relaxation party.” ang wika niya sabay bukas sa kanyang malaking cabinet at dito ay bumulaga sa amin ang kanyang magagandang damit. “Pili kana Blas.”
Napatingin ako sa kanya. “Hindi ko alam, masyadong marami.”
“Sa akin ay okay na itong semi formal na long sleeves. Maganda ang kulay at komportable.” hirit ni Bam
Natawa si Biew. “Sige kunin mo ang nais mo Bam. Ako na lamang ang pipili ng para kay Blas.” naka ngiting wika niya sabay kuha sa isang magandang damit sa pinaka gitnang parte ng cabinet. “Minsan ko lang naisuot sa isang pictorial ang damit na ito, bago pa at tiyak na bagay sa iyo.” ang wika niya.
Tinulungan ako ni Biew na ayusin ang aking sarili. Mula sa aking hairstyle, ang kombinasyon ng aking mga isusuot, sapatos at pati ang aking mata ay nilagyan niya ng kaunting shade. “Alam mo ngayon, uso na rin sa lalaki ang naka make up, yung mga korean pop star ay talagang naka pinanatiling kaaya aya ang kanilang perpektong mukha. Halos ito na rin ang magiging bagong trend ngayong tao at sa mga susunod pa.” ang paliwanag niya at dito ay unti unting nag bago aking anyo.
Natahimik ako..
“Ako ba talaga ito?” tanong ko.
“Oo naman, ikaw ay talagang gwapo, sa loob at sa labas.” sagot niya habang naka ngiti. Ako naman ay talagang hindi makapaniwala, pakiwari ay nag mukha na akong artista sa telebisyon dahil sa pag tulong ni Biew.
Alas 8 ng gabi noong bumaba kami sa kanyang silid at tumulak sa venue ng party. Katulad ng dati ay talagang magarbo ang pag diriwang ng mga nasa upper class. Halos ginto at pilak ang palamuti sa paligid na sumisibolo sa kanilang yaman.
Nandoon rin ang F4, kompleto sila bagamat ang mag katabi ay si Erjun at si Kiro, sina Yuji at Gavin namin sa kabilang gilid. Halatang may tensyon sa kanilang grupo. Nandito rin sina Evan at Lippi na nakasuot ng makintab na damit na halos pareho silang nakaka silaw..
Noong makapasok kami sa loob nito ay napahinto ang lahat lalo na noong mag salita salita si Biew. “Ladies and gentlemen, this is my Good friend. Blas.” ang wika niya at noong lumakad ako ay parang naka kita ng multo ang lahat. Lalo na sina Evan at Lippi na muntik nang maibuga ang kanilang mga iniinom. “Hindi ba iyan ang mapangit at ang mahirap na si Blas? Biew bakit mo ba siya tinutulungan?” tanong ni Evan na parang uminit ang ulo noong makita ako.
“Dahil siya ay isang mabuting kaibigan. Iyon ang pinaka mahalaga sa lahat.” naka ngiting wika ni Biew sabay akay sa akin sa tabi ng mga F4, samantalang si Bam naman ay umupo sa tabi nina Erjun at Kiro saka kumain ng kumain.
Kumuha kami ni Biew ng inumin at dito ay may ilan na rin lalaki ang lumalapit sa akin. “Blas may cellphone number ka ba? Saan kita macocontact?” tanong nito.
Natakot ako at dumistansiya, dahilan para matawa si Biew. “Blas, nakikipag kaibigan lang sila. At isa pa ay single ka naman diba? Wala kang karelasyon. Talagang dudumugin ka ng mga lalaki at babae ngayon dahil ikaw ang pinaka gwapo sa silid na ito, iisang tabi na natin ang F4 dahil given naman na sila. Ang lalaking iyon ay si Jerick Yu, isang anak ng mayamang chinese entreprenuer na may ari ng 180 hydro power plant sa bansa. Huwag kang matakot makipag socialize sa kanila, remember single ka at walang nag mamay ari sa iyo. Tama ba Yuji?” tanong nito
Itinigil ni Yuji ang pag inom at saka sumagot. “Wala akong paki alam sa isang iyan!” ang sagot nito.
Natawa si Biew at hinila ako sa mga nakikipag kilala sa akin. “Enjoy Blas, night mo ito.” ang wika niya.
“Blas, single ka naman pala, bakit hindi tayo mag date?” ang tanong isa..
“Kami ang mag dadate ni Blas, i know him, king of the night siya sa Mid Class ngayong taon. Im a fan.” ang hirit ng isa at nakipag kamay sa akin.
Natawa nalang ako.
Napatingin ako kay Biew na nakaupo sa tabi ng F4, tawa siya ng tawa..
Samantalang sa isang sulok at naroon si Yuji, nanlilisik ang mata at nakatingin sa akin ng masama.
Itutuloy..
THF Part 20
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 11, 2020
“Blas, single ka naman pala, bakit hindi tayo mag date?” ang tanong isa..
“Kami ang mag dadate ni Blas, i know him, king of the night siya sa Mid Class ngayong taon. Im a fan.” ang hirit ng isa at nakipag kamay sa akin.
Natawa nalang ako.
Napatingin ako kay Biew na nakaupo sa tabi ng F4, tawa siya ng tawa..
Samantalang sa isang sulok at naroon si Yuji, nanlilisik ang mata at nakatingin sa akin ng masama.
Part 20
“Tama iyan uminom ka ng marami dahil mukhang napagod ka sa pakikipag landian mo sa iba’t ibang lalaki.” ang wika ni Yuji noong nag katabi kami kuha ng inumin.
Ngumiti ako sa kanya at inayos ang kanyang kurbata. Hinayaan naman niya ako sa aking ginagawa. “Mabait sila at ang iba sa kanila nakapa humble kahit mayayaman.” ang sagot ko.
“Siyempre ang papakitang tao lang sila. Kilala ko ang mga likaw ng mga bituka ng mga iyan. Iisahan ka lang nila, ikakama at iiwanan kang luhaan.” ang sagot niya.
“Alam na alam mo ah, mukhang ganoon ka rin sa kanila.”
“Hindi ako ganoon, huwag mo nga akong inisin dahil malapit kanang bumingo sa akin. Diyan ka na nga!” ang wika nito sabay iwas sa akin.
Aalis na sana ako pero hinarang nanaman ako nina Evan at Lippi. “Ano nanaman?” tanong ko sa kanilang dalawa.
“Namumuro kana sa amin Blas. Bakit ba ikaw nalang lagi ang star pasko? Bakit ayaw mag shine ng gabi sa amin kapag nandito ka? Ano bang lamang mo sa amin ni Lippi? Pareho kaming mas makinis, mas matangkad, mas magandang manamit at mas virgin kaysa sayo. At ang hindi ko matanggap ay kung bakit ikaw ang bet nila e hindi ka naman maganda? Hindi ka naman babaihan at lalong hindi ka gandang natural.” ang tanong ni Evan.
“Kung hindi kayo gusto ng ibang tao ay baka may problema mismo sa inyo? O baka naman sa ugali ninyo?” tanong ko.
“Excuse me, edukado kami kung kumilos. At maraming training ng personality development ang pinag daanan namin ni Evan para lang maachieve ang ganitong flawless at pinong pag kilos. Naiinggit ka lang kasi ang tigas tigas mo, wala kang trace ng pagiging babaihan kaya’t mamatay ka sa inggit!” ang hirit ni Lippi.
“At hindi kami papayag na ikaw lang ang magustuhan ng lahat. Kung sa bagay kumuha kana ng kahit na sinong lalaki dyan sa tabi tabi basta sa aming F4! Entiendes?” tanong ni Evan.
“Sy! Entiendo!” ang sagot ko.
“Mabuti kung ganoon, at ikaw Blas, tatandaan mo ito, matuto kang umarte ayon sa sapat na ganda. Huwag mag iinarte kung mukha ka namang paa. At hindi ko nilagyan ng lipstick ang lips ng pwet ko para lang matalo mo. Alam mo ba gigil na gigil na ako sa iyo kanina pa. Gusto na talaga kitang itumba! Kahit inayusan ka at dinamitan ni Biew ay mahirap ka pa rin at hindi mababago iyon.” ang mataray na wika ni Evan.
“Oo nga, simula noong dumating ka dito sa Empire University ay naging masikip na ang mundo para sa atin. Hindi kami papayag na akitin mo ang F4, mahiya ka nga sa katawan mo, lalaking lalaki ka at hindi yuck hindi ka babaihan. Manood ka kung paano kami gumawa ng move para mapasaamin ang F4.” ang wika ni Lippi sabay lapit sa harapan ng mga tao at nag salita ito sa mic.
“Ehem, lumalalim na ang gabi at nagiging boring na rin ang party. Bakit hindi tayo mag karoon ng isang exciting na game. Ang tawag sa game na ito ay “Kissing in the Dark.” Madali lamang ang mechanics, papatayin ang ilaw sa loob ng 40 secs at ang lahat ng nandito sa kwarto ay maaaring halikan ang kahit na sino.. Guard! Paki lock ang pinto para sure na walang makakalabas sa silid na ito. At ang game na ito ay mag sstart in 3 2 1..
Click!
Namatay ang ilaw..
“Ayy! Ang dilim!” ang wika nila.
Dahil madilim ay nangapa ako at lumakad sa gawing sulok..
“Asan ba si Yuji? Kailangan ko si Yuji!!” ang boses ni Evan.
“Kiro! Kay Kiro ako!! Huwag niyo hawakan mga putang ina niyo!” ang wika ni Lippi
“Yuji! Nasaan ka ba? Heto ka ba? Ummmmm slurp slurp! Oh yeahhhh! Fuckk yeahhh!” ang boses ni Evan.
“Yeahhhhh! Para sa bayan!! Wooohhh! Slurp slurpppp!” ang sigaw ni Lippi habang humahalik.
Ako naman ay lumakad sa nangangapa pa rin hanggang sa may mabangga akong isang lalaki. Napahawak ako sa kanyang mukha at pareho kaming nabuwal sa sahig. Hinawakan niya ang aking ulo at dito ay naramdaman ko ang aking labi na dumikit sa kanyang labi.
Mula sa simple dampi ng halik ay tila nagustuhan niya ito at naging torrid kiss ang naganap. Ewan, pero hindi ako lumaban ng halik bagamat niyakap niya ako at siya ang pumatong sa akin.
“Ummmhhh, ang sarap ang halik mo Yuji! Yeahhh!! Slurp!” ang boses ni Evan na nag eenjoy.
“Oh my God, heaven! Fresh breath! Ang sarap ng lips mo Kiro!” ang boses ni Lippi.
Tuloy ang halikan..
Matapos ang ilang segundo ay bumukas ang ilaw at dito ay nagulat ang lahat!
Nanlaki ang aking mata dahil ang lalaking nakapatong at nag torrid kiss sa akin ay si Yuji Guarin. Pati siya ay nagulat ngunit napangisi ito na parang nanloloko.
Sa kabilang gilid ay napasigaw sina Lippi at Evan.
“Bakit ikaw?!! Shit kaaaa!” ang galit na wika ni Evan dahil ang nakatorrid kiss niya ay si Bam. At si Lippi naman ay ang waiter ng wine.
Walang nakahalikan si Gavin at Erjun, pero si Kiro ay hinalikan si Biew at alam kong masaya silang dalawa kahit na pareho silang nga blush.
“Napaka malas ko talaga! Bakit ikaw? 4 yung gwapong lalaki dito? Bakit ikaw pa!” ang wika ni Evan sabay tulak kay Bam.
“Hindi mo ba nagustuhan yung halik ko Evan? Sarap na sarap ka nga diba?” tanong ni Bam
“Tumigil kaaaa! Ayoko nang maalala, kailangan ko ng mouth wash!!!” ang sigaw nito na parang nalason. Nakahawak ito sa kanyang leeg at parang mamatay na.
Maya maya ay humarap sa akin si Yuji at umalis sa pag kakapatong. “Nag enjoy ka ba?” tanong nito.
Itinulak ko siya at mabilis akong tumayo. “Nabigla ka ba? Sorry, virgin nga pala yung lips mo at hindi marunong sa torrid kissing.” ang naka ngising wika ni Yuji na parang nang aasar.
“Kung ganoon ay hindi na virgin ang lips ni Blas? At si Yuji ang naka una sa kanya.” ang pang aasar ni Gavin.
Si Evan naman ay napatingin sa at bumukas ang hindi maipaliwanag na galit sa kanyang mukha. Binasag niya ang bote habang naka tingin sa akin. “Bakit ikaw?! Bakit?!!!” ang galit na tanong nito.
Napatingin naman ako kay Yuji na tawa ng tawa at nakipag apir pa kay Gavin. “Lalong mababaliw sa akin iyan ngayon. Na virgin ko ang labi niya. Masikip pare, ayaw pumasok ng dila ko.” ang pang aasar niya kaya itinulak ko siya at saka ako lumabas sa silid ng party.
“Teka, saan ka pupunta?” tanong ni Yuji.
Pwede naman akong halikan ng iba, bakit ang lalaking may virus pa ang naka halik sa akin? Bakit parang pinag lalaruan ako ng tadhana! Bakit napaka lupit niya sa akin? Magandang nag simula ang aking gabi ngunit bakit natapos ito sa isang bangungot? Sa isang nakalalasong halik ng taong kinaiinisan at isinusumpa ko araw araw!
“Blas, saan ka pupunta? Sorry kung nabigla ko yung lips mo. Nakalimutan ko na ako ang first kiss mo. Nagustuhan mo ba? Gusto mo ituloy natin, pwede naman. Hindi naman ako mapili.” ang wika nito sabay yakap sa akin pero itinulak ko siya.
“Nakaka inis kaaa! Ayoko sa iyo!!” ang sigaw ko.
“Bakit ayaw mo? Choosy ka ba? FYI lang hindi ka gwapo, hindi ka rin mayaman at wala kang sinabi sa buhay. Maraming mga babae ang nahuhumaling sa halik ko. Tapos ikaw ay ayaw mo?”
“Ayoko talaga! Ang halik mo ay parang isang lason! Ayokong isipin na ang unang halik ko ay galing sa isang taong isinusumpa ko araw araw. Iisipin ko nalang na hinalikan ako ng asong ulol.” ang sagot ko.
“Asong ulol? Anong akala mo sa akin? Kung makapag salita ka naman ay parang napaka gwapo mo. Hoy, pinapa alala ko lang sa iyo na PANGET ka at hindi ka maganda kaya huwag kang mapili. Navirgin ko iyang labi mo, pababa na iyan.” ang wika nito na parang manyak na tumingin sa aking pwetan.
“Sira ulo! doon ka na nga!” ang wika ko sabay tulak sa kanya.
Nasa ganoong posisyon kami noong dumating si Biew at inilayo ako kay Yuji. “Hindi mo dapat ginagawang katatawanan ang first kiss Yuji. Ito ang bagay na parati mong maalala kapag ikaw ay tumanda na. Kaya mahalaga para kay Blas ang unang halik niya.” ang wika nito.
“Kaya nga iisipin ko nalang na ang unang halik ko ay isang baboy ramo na pagala gala sa kagubatan.” ang sagot ko dahilan para matawa sila Gavin pero pinigil nila ang kanilang mga sarili.
Tumingin sa kanya (Yuji) si Biew at tinapik ang kanyang balikat. “Pinapa alala ko lang na hindi na kayo bata. Kung ano man ang problema ay maaaring pag usapan. Mag bati na kayo ni Kiro, mas mahalaga ang maging masaya kaysa ang isipin kung sino ang tama.” ang wika niya
Napatingin si Yuji kay Kiro..
“Pag iisipan ko, basta huwag siyang makiki alam sa mga plano ko. Ayoko sa lahat yung pinag tatrayduran ako.” ang wika nito sabay alis sa aming harapan.
Napailing nalang sina Gavin at Erjun. “Matagal maalis ang sumbong ni Yuji. Para itong batang nag iinarte ngayon.”
“Gusto ko lang linawin sa inyo na wala akong galit kay Yuji. Dati pa rin ako kaya’t huwag kayong mag alala sa akin.” ang wika ni Kiro at lumakad rin ito paalis sa aming harapan.
“Oh pano, dating gawi.” sagot ni Erjun. Hinabol niya si Kiro at hinabol naman ni Gavin si Yuji.
Naiwan kami ni Biew at Bam na nakatayo sa harapan. “Ganitong natapos ang party. Disaster pero masaya. Tama ba?” tanong ni Biew habang naka ngiti.
“Disaster talaga! At hindi kami makakapayag na si Blas ang hinalikan ni Yuji.” ang sabad ni Evan noong makalabas ito ng silid. Lasing at halatang sabog na sabog.
“Evan, bakit nag pakalasing ka ng todo?” tanong ni Bam.
“Dahil sa iyo! Pinaka malaking disaster ng buhay ko ang makipag torrid kiss sayo! After this? Mag papadental check up ako at mag papa confine sa hospital dahil tiyak na maraming germs ang laway mo.” ang wika nito.
Natawa kami. “Alam mo ba na naiwan ni Bam ang sipilyo niya, kaya kaninang maga pa siya di nag totooth brush. Im sure lahat ng tartar at bad breath niya ay kumapit na bibig mo.”
“Oo nga pala, kaninang maga pa ako di nag sisipilyo kaya pala medyo tumigas na ang tinga sa gawing panga ko.” ang pang aasar ni Bam.
Namulagat ang mata ni Evan. Alam namin na takot ito sa germs kaya bigla siyang hinimatay at nag kikisay. Agad namang nag tatakbo si Lippi at ang mga waiter para tulungan siya..
Nag katingnan kami nila Biew. “Ihahatid ko na kayo. Masyadong maganda ang gabi ito.”
“Oo nga, nag enjoy ako.” sagot ni Bam habang naka ngiti dumukot sa kanyang bulsa at kinuha ang dalawang tooth pick. Lumapit siya kay Evan at inilagay ito sa kanyang kamay. “Eto ang tooth pick na ginamit ko kanina bago tayo mag torrid kiss. Ingatan mo ito bilang remembrance.” ang wika niya dahilan para lalong mangisay si Evan at napasigaw nalang ito sa loob ng kanilang sasakyan.
Itutuloy..
THF Part 21
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 11, 2020
Part 21
“Kamusta kana 75% virgin boy?” tanong ni Erjun noong makita akong nag lalakad sa likod ng campus malapit sa kanilang building.
Lumapit ako sa kanila. “Bakit ba ganyan ang tawag niyo sa akin?”
“Iyon ay dahil 75% nalang ang natitirang virgin sayo. Hindi na virgin ang labi mo dahil nakuha na ito ni Yuji.” ang pang aasar ni Gavin.
“Bakit ba malaking issue sa inyo ang virginity ng isang tao? Ano naman kung hindi na ito virgin?” tanong ko.
“Mahalaga sa isang lalaki na makuhang buo ang kanyang kapareha. Ikaw ba ay kumakain ng tira tira ng iba?” tanong ni Erjun
“Depende kung kaninong tira. Eh bakit ba?”
“Mali tayo ng pinag tanungan pre. Iba nga pala ang pag iisip ng isang iyan. Ang ibig sabihin ni Erjun ay mas maganda kung fresh at buo mong makukuha ang pag katao ng mahal mo. Yung ikaw yung unang mga papadama sa kanyang kakaibang sarap habang iwinawaksi mo ang iyong pag kabirhen. Katulad ng ginawa saiyo ni Yuji. Diba kakaibang experience ang unang halik?” tanong ni Gavin na may halong pang aasar.
Noong marinig ko iyon ay nag takip ako ng tainga at kinuha ko ang bote ng alak sa kanilang harapan saka ko ito itinungga na kanilang ikinagulat. “Teka malakas ang tama niyan, bakit tinungga mo?”
“Sa tuwing naalala kong hinalikan ako ng isang asong ulol ay gusto kong alisin ang bibig ko at itapon sa basurahan. O kaya ay gusto kong uminom ng maraming mouth wash dahil tiyak na kumalat na ang virus sa aking katawan.”
“Kaya ininom mo ang alak para mahugasan ang bibig mo? Alam mo ba na sa aming apat ay si Yuji ang pinaka magaling humalik. Ilang babae ang umiyak at nag pakamatay dahil namiss ang halik niya.” wika ni Gavin.
“Wala akong paki alam sa kanya.” sagot ko sabay tungga ulit sa alak. “Kayong mga F4 ay mga player! Bola ang pinag lalaruan at hindi puso ng tao! Mag iingat kayo sa pag lalaro sa damdamin ng iba dahil baka maka tagpo kayo ng mas magaling mag laro sa inyo at sa bandang huli kayo ang matalo.” ang wika ko sabay tayo at umalis ako sa kanilang harapan.
“Teka, kunin mo tong pulutan, sayang naman.” ang pag habol ni Erjun.
“Tigilan niyo nga ako. Hik!” ang wika ko. Nag tuloy tuloy akong mag lakad patungo sa hallway hanggang sa mabunggo ko si Kiro na may hawak na mga libro.
“Blas, bakit namumula ka?” ang tanong niya sabay amoy sa aking bibig. “Lasing ka?” tanong niya.
“Hindi ah, nag mumog lang ako matapos kong maalala yung ginawang pambababoy sa akin ni Yuji noong nakaraang gabi.” ang sagot ko.
Natawa siya. “Sa tingin ko ay hindi magiging maganda kung makikita ka ng mga guro mo na lasing at mamumula.” ang wika nito sabay kuha ng panyo at saka pinunasan ang aking bibig.
“Salamat.” ang sagot ko.
“Ang mabuti pa ay mag himalos ka doon sa loob ng banyo, ayusin mo ang sarili mo dahil baka mag karoon ka ng violation sa guro.” dagdag pa niya sabay alalay sa akin at sinamahan ako sa loob ng banyo.
(Habang nasa ganoong posisyon sina Blas at Kiro ay hindi nila namamalayan naka dungaw at naka masid sina Evan at Lippi. Hawak nila ang video camera at mabilis na ang tatakbo sa kinaroroonan nila Yuji.
“Dapat mo tong makita Yuji. Tingnan mo kung gaano kalandi si Blas, matapos mo siyang halikan ay inahas naman niya si Kiro at ngayon ay pumasok silang dalawa sa banyo. Hindi ko alam kung anong gagawin nila.” ang wika ni Evan.
“Dahil hindi na virgin ang lips ni Blas ay baka nag desisyon na siyang ibigay kay Kiro ang lahat. Napaka landi talaga niyang Blas na iyan! At hindi lang iyon dahil marami pa kaming video footage na laging nauusap at nag kikita sina Kiro at Blas sa roof top.” ang pang gagatong pa ni Lippi sabay pakita sa lahat ng mga clips na inipon nila.
Gumuhit ang hindi maipaliwanag na galit sa dibdib ni Yuji, ibayong kirot ang kanyang naramdaman kaya nangigil ito at binasag ang video camera ni Evan. “Ay! Bakit pati camera ko? Latest model ito! Nakaka inis ka naman eh.” reklamo nito
“Wala kang paki! Lumayo kayo sa akin!” ang nanlilisik na matang sagot ni Yuji sabay lakad palayo.
Hinabol siya at hinawakan ni Erjun sa balikat. “Pare, huwag kang makinig, hindi gawain ni Blas at Kiro iyan.” ang wika nito
Tumingin sa kanya ng masama si Yuji. “Ialis mo ang kamay mo sa balikat ko.” ang wika nito.
“Pero pare, walang ginagawang masama si Kiro. Marahil ay galit ka lang talaga sa kanya.”
“Ialis mo ang KAMAY MO!” ang mataas na sigaw nito kaya inalis ni Erjun ang kanyang kamay saka lumakad palayo si Yuji.
“Operation awat. Nag liliyab sa galit si Yuji. Ngayon ko lang nakitang ganyan ang itsura niya. Makakapatay iyan.” ang wika ni Gavin at dito ay hinabol nila ang kaibigang nag aamok.)
Isinahod ko ang aking kamay sa gripo at nag hilamos. “Hindi ka dapat umiinom. At huwag kang didikit kina Gavin at Erjun dahil ang dalawang iyon ay hindi madaling malasing.” ang wika ni Kiro habang naka ngiti.
“Yung dalawang kaibigan mong iyon ay may topak rin.” ang sagot ko naman habang nag mumumog at inaalis ang lasa ng alak sa aking bibig.
“Pero mababait sila at supportive.”
“Maliban kay Yuji na isang sira ulo at may tama sa utak.” ang sagot ko dahilan para matawa siya.
Nasa ganoong posisyon kami noong biglang bumukas ng malakas ang pinto ng cr na aming kinagulat ni Kiro. Dito ay bumulaga sa amin si Yuji na kakaiba ang anyo, parang nanlilisik ang mata at handang makipag patayan. “Yuji, bakit nandito ka?” tanong ko habang nag pupunas ng mukha gamit ang tissue. Nataon pang sa bibig ang aking basa kaya lalo siyang napa kunot noo.
“At talaga dito pa kayo sa cr ng campus gumawa ng milagro. Sige Blas, punasan mong mabuti ang bibig mo at mukhang nadumihan ito ni Kiro.” ang wika nito
“Ano bang sinasabi mo?” ang tanong ko.
“Talaga palang hindi na kayo makatiis kaya kahit dito sa hallway ng public toilet ay gumagawa kayo ng kababuyan niyo.” ang wika ni Yuji sabay lapit kay Kiro at walang ano ano ay sinuntok niya ito na ikinabigla ng isa. “Tahimik lang pala pero nasa loob rin ang kulo mo! Para kang higad na may malaking kati sa katawan!” ang sigaw nito.
Gumanti ng suntok si Kiro at tinamaan siya sa mukha dahilan para mapa atras si Yuji. “Madumi masyado ang isip mo Yuji. Padaskol daskol ka pa rin ng kilos hanggang ngayon.” ang sagot ni Kiro.
Susugod pa si Yuji at lumipad ang kamao nito pero hinarang ko ang aking katawan dahilan para tumama ito sa aking mukha.
Dugo ang aking bibig..
“Hinarang mo ang sarili mo para ipag tanggol siya?! May gusto ka rin ba sa kanya?!” ang tanong nito na nanginginig sa galit sabay hablot sa katawan ni Kiro dahilan para mapunit ang kanyang uniporme. Niyakap ko si Yuji at inilayo kay Kiro. “Tamaa naaaa!”
Pero ang galit ni Yuji ay hindi humuhupa. Hinawakan niya ang aking ulo at tinabig ako “umalis ka diyan!” ang sigaw niya at napalakas ang kanyang pag tulak sa akin dahilan para tumama ang aking ulo sa sink at mag dugo ito.
Kasabay nito ang pag dating nila Gavin, inawat nilang dalawa ang nag aamok na si Yuji at dito ay dumagsa na rin ang mga mag aaral na nakiki usisa sa awayan ng sikat na grupong F4. “Kiro, makinig ka sa akin! Tapos na tayong dalawa! Tapos na tapos na tayo!” ang sigaw nito habang inilalayo nila Gavin.
Agad naman akong tinulungan ni Kiro at dinala sa clinic upang gamutin ang pumutok parte sa aking ulo. Hindi naman ito malaki ngunit sinuri pa rin ng doktor upang makatiyak na walang damage.
“Sorry kung nadamay ka pa.” ang wika ko kay Kiro
“Wala iyon, si Yuji ang klase ng tao na hindi nakokontrol ang kanyang emosyon kapag siya nagagalit. Kahit noong mga bata pa kami ay siya na pinaka agresibo, pinaka matapang at parating napapaaway. Batid kong naguguluhan si Yuji dahil na nagaganap sa kanyang isipan at pag katao.” ang wika ni Kiro.
“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko.
“Dahil hindi niya inaasahan na mahuhulog siya ng husto sa isang tao. At kahit anong gawin niya ay palala ng palala ang kanyang nararamdaman.” sagot niya.
“Para siyang isang possessive na tao.” sagot ko.
“Tama ka doon.” sagot ni Kiro sabay lagay ng ointment sa kanyang pasa.
Noong mga sandaling iyon ay mas lalo pang lumala ang hidwaan sa pagitan nina Kiro at Yuji. Kahit sina Gavin at Erjun ay wala na ring magawa sa sitwasyon.
At bago pa matapos ang araw na iyon ay umugong ang balita na si Kiro ay inalis na bilang miyembro ng F4.
Ito ang balitang kumalat sa social media na naging topic ng lahat ng estudyante. Siyempre na kaladkad rin ang aking pangalan dahil ako raw ang dahilan kaya nabuwag ang F4. Maraming naki simpatya sa problemang kinakaharap ng grupo, bumuhos rin ang suporta kay Kiro ngunit ang mga taga hanga ni Yuji ay nag aalburuto at nakikipag war sa social media laban sa mga taga hanga ni Kiro. Kung papasok ka sa page ng Empire University ay mas nanaisin mo nalang na mag log out dahil sa nakaka stress na salitang kanilang binibitawan laban sa dalawang kampong mag kaaway.
Itutuloy..
THF Part 22
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 11, 2020
Part 22
“Iyan ang dapat sayo Blas, alter na alter ka talaga. Sanay na sanay kang gumawa ng kababalaghan sa CR. How cheap!” ang maarteng wika ni Lippi habang naka sunod sa akin hallway na parang isang lamok na bulong ng bulong.
“Sana nga ma kick out kana dito sa campus para mabawasan na ang feelingerong social climber.” ang wika Evan kaya naman noong tumapat ako sa basurahan ay hinawakan ko ito saka inamba sa kanila dahilan para kapwa sila mapatili at mag tatakbo palayo sa akin.
Kahapon lang naganap ang malalang away sa pagitan naming tatlo ni Yuji. Halos hindi ko pa rin nakakalimutan ang mala demonyong mukha ni Yuji na parang papatay sa galit. Ang kanyang kamao ay nag dulot ng malaking pasa sa aking bibig at pumutok rin ang likod ng aking ulo kaya tinahi pa ito at nilagyan ng bundahe.
Hindi ko maunawaan, ngunit kung ganito ng ganito ay mas mabuti pang tuluyan na akong lumayo kay Yuji at sa F4 para sa ikatatahimik ng aking buhay. Ginawa ko naman ang lahat ng paraan para mamuhay ng normal, sinunod ko ang libro ng griyego kung paano mabubuhay ng positibo pero sa huli ay bale wala pa rin ito dahil si Yuji ay isang kampon ng kadiliman. Para siyang isang leader ng kulto na sumasamba sa masamang elemento.
Tahimik akong nag lakad sa hallway patungo sa hagdan na mag dadala sa aking sa 3rd floor kung saan pinatawag kaming tatlo para sa guidance and counseling ukol na naging away namin kahapon. Haharap din kami sa mga dean at head ng bawat department nag hain si Yuji ng statement na ikick out kami ni Kiro sa campus. Nirequest rin niya na iterminate ang aking scholarship dahil sa ginawa kong sexual act sa loob ng cr.
Pag dating ko sa 3rd floor ay naabutan ko si Yuji at Kiro na nakaupo, mag kahiway at parehong seryoso.
Tiningnan ako ng masama ni Yuji at siya ang unang pumasok sa silid kung saan magaganap ang aming pag haharap.
“Sorry sa nangyari.” ang wika ko sabay tabi kay Kiro.
“Wala iyon, huwag kang mag alala dahil mananaig ang tama. Basta sumunod ka lang at sumakay sa akin.” ang wika niya habang naka ngiti sabay hawak sa aking kamay at hinila niya ako papasok sa loob ng silid. Hindi ko alam kung anong balak niya noong mga sandaling iyon pero mainam na sakyan ko nalang ito dahil may tiwala ako kay Kiro. Alam kong hindi niya ako ipapahamak.
Mag kahawak kami noong pumasok..
Dito ay napatingin sa amin ang lahat kabilang na si Yuji na napatitig sa aming holding hands..
“Maupo na kayo, Kiro at Blas para masimulan na natin ang pag uusap.” ang wika ng guidance.
Umupo kami ni Kiro ng mag katabi habang si Yuji ay nasa kabilang sulok at hindi maipinta ang mukha.
“Ayon sa reklamo ni Mr. Guarin, kayong dalawa ay may ginagawang kababalaghan sa CR, madalas rin kayong mag kita sa rooftop para mag ligawan habang nasa oras ng klase.” ang wika nito.
“Wala naman pong katotohanan ang ibinibintang ni Yuji. Gawa gawa lang niya ang lahat ng ito dahil siya ay may tama sa utak.” ang sagot ko.
“Sinasabi mo bang nasisiraan ako ng bait? Hindi mo ba kilala kung sino ang kausap mo?! Gusto kong alisan niyo siya ng scholarship at ikick out sa paaralang ito.” utos nito.
“Mr. Guarin. Nag aalis lamang tayo ng estudyante kung siya ay mapapatunayang may kasalanan. Ang scholarship ay otomatikong maaalis kung hindi na niya kayang imaintain ang grado na 1.71 o 90% ng average. Ngayon ay gusto kong tanungin ang ating mga dean kung ano ang performance ni Mr. Blas Herera nitong nakakaraang terms at kapag napatunayan na ay bumaba sa quota, siya ay maalisan ng scholarship. Mga dean, nais kong malaman ang inyong assessment.” ang wika nito
“Mr. Councilor, narito po ang gradong isinumite ng mga guro ni Blas sa bawat subject. Ayon sa kanilang report ay nasa average ng 93% o 1.69 ang marka ni Mr. Herera kaya’t pasok pa rin ito sa quota. Siya nag aaral mabuti at top 4 sa buong department.” ang paliwanag ng Dean.
“Kung ganoon ay hindi maaaring iterminate ang scholarship ni Blas.” ang wika ng guidance.
“Anong hindi? Patalsikin niyo lahat ng guro, dahil mga sinungaling sila!” ang wika ni Yuji.
“Mr. Guarin, mahirap humanap ng guro sa panahon ngayon. Kulang na sa guro ang ating paaralan, hindi makabubuti na tayo mag alis. Iyon ang bilin ng mga director kasama na ang iyong ama.” ang sagot ng guidance.
“Kung ganoon ay patalsikin niyo nalang sina Blas at Kiro dahil ginagawa nilang motel ang paaralang ito.” ang wika ni Yuji.
“Kakaiba rin ang pag iisip mo hano? Wala kaming ginagawa ni Kiro doon!” ang sagot ko.
“Narinig kong may CCTV sa hallway ng CR. Totoo ba iyon?” tanong ni Kiro.
“Totoo iyon, nag lagay nv CCTV sa hallway ng CR upang mamonitor ang mga estudyanteng tumatambay doon ng matagal para manigarilyo at mag bisyo. Isa pa ay mamahalin ang mga gamit at supply sa CR kaya nag lagay ng camera doon. Pero nililinaw namin na ito ay hanggang hallway lamang. Walang camera sa mga cubicle para sa inyong privacy.” paliwang nila.
“Kung ganoon mag rerequest ako na kuhanin ang record sa CCTV upang mapatunayan na hindi totoo ang paratang ni Yuji.” wika ni Kiro.
“Kung iyan ang inyong nais.” ang wika ng guidance sabay tayo at tinawagan ang nag momonitor sa mga surveillance camera ng campus.
Habang nag hihintay ay nakatingin lang sa amin si Yuji, parang hindi ito natulog sa kanyang eyebags at mukha. Maya maya ay nagsimula na si Kiro sa kanyang plano. Ang kanyang kamay ay gumalaw at inilagay sa aking pisngi. “Ayos na ba yung pasa mo?” tanong niya.
Hinawakan ko rin ang kanyang labi at pinag masdan ang pasa dito. “Mas maga yung sayo e.” ang wika ko.
“Ganyan na ba kayo kalalandi? Pati dito sa guidance office ay hindi niyo mapigilan ang kakatihan niyo? Huwag kang gumanyan Blas, pag labas mo dito ay 10 black card ang ireregalo ko sa iyo.” ang wika nito na hindi maitago ang pag kainis.
Titingin sana ako sa kanya pero hinawakan ni Kiro ang aking mag kabilang pisngi iniharap ako sa kanya. “Stick ka sa plan.” bulong niya.
Tumango ako at saka ngumiti. Hindi namin pinansin si Yuji na noon ay umuusok na ang tainga sa galit.
Maya maya ay pumasok na ang officer incharge sa security camera at dito ay binuksan niya ang laptop na nag lalaman ng recordings ng kaganapan kahapon sa loob ng CR. Lahat kami ay humarap dito para panoorin ang mga naganap noong mga oras na iyon. Ang insidente ay naganap ng alas 10 ng umaga.
8:45 AM: pumasok si Lippi sa loob ng CR, nag salamin, nag lagay ng liquid foundation sa mukha. Kumuha rin siya ng eyeliner at nilagyan ang kanyang mata. Pumose pa ito sa salamin at saka nag selfie. Maya maya ay inahit niya ang kanyang kilay at saka nilagyan ito ng linya.
9:00 AM pumasok naman si Evan, kumuha ng cellphone at saka nag pictorial sa sink. Tinawag pa niya si Lippi para picturan siya sa mala model na pose. Maya maya ay kinuha niya ang dildo sa bag at pumasok sa cubicle. Tumagal siya doon ng 10 mins, pag labas niya nag yosi ito at saka nag ayos ng sarili.
9:20 AM lumabas si Evan at pumasok ang dalawang lalaki sa upper class at saka nag halikan ng torrid..
9:55 pumasok kami ni Kiro sa CR. Dumiretso ako sa sink para mag hilamos ng mukha. Si Kiro ay pumasok sa cubicle para umuhi, lumabas ito at nag hugas ng kamay. Ako naman ay nag gargle ng mouth wash, samantalang si Kiro ay nakatayo sa aking likuran at nag cecellphone.
Lahat kami sa silid naka titig sa susunod ng mangyayari. Inaabangan ang “milagrong magaganap” pero wala naman talaga.
Nag patuloy ako sa pag lilinis ng mukha at noong pumalo sa 10:00 AM ay pumasok si Yuji, nanuntok, inawat ko sila pero ako ang nasuntok dito. Sa ikalawang pag kakataon ay sinubukan ko ulit umawat, kitang kita ni Yuji na niyakap ko siya ng mahigpit pero sinabutan niya ako at tinabig ang aking katawan dahilan para mabagok ako sa lalabo.
10:05 AM dumating sina Gavin, Erjun, Bam at iba pa para umawat..
End ng clip
Tahimik..
Tila napahiya si Yuji. “Mr. Guarin, mali yata ang paratang mo kina Kiro at Blas. Walang naganap na kababalaghan sa kanilang dalawa. Kaya’t hindi namin maaaring sundin ang iyong nais na patalsikin sila dahil wala silang ginagawang mali o violation sa paaralan.” ang wika ng guidance habang naka tingin sa inulit video sa ibang side ng camera.
Hindi naka kibo si Yuji. Napahiya ito..
Tumingin siya sa akin at nag wika “tingnan mo ang ginawa mo. Kiro, hindi pa rin mababago ang desisyon ko.” ang wika niya sabay alis sa silid. Dito ay sinalubong siya ni Gavin at sinundan palayo. Naiwan naman si Erjun at lumapit kay Kiro.
“Blas at Kiro, wala kayong dapat ipag alala. Clear ang inyong record. At sa iyo Blas, ipag patuloy mo ang iyong excellent performance.” ang wika ng mga dean at dito ay mag kakasabay kaming lumabas sa silid kung saan maraming students ang nakiki usisa..
Maya maya humarang si Lippi sa amin. “Mainam naman at na kick out kana rin sa campus na ito. Ang kapal kapal ng face mo na dumikit sa F4. Iyan ang bagay sayo. Goodbye Blas! Blasting Off kana doon sa gate!”
“Tama iyon, mabuti at napatalsik kana rin. Iyan ang bagay sa social climber na katulad mo.” ang wika ni Evan.
Humarap sa kanila ng guidance councilor. “Pero hindi naman napatalsik sina Blas at Kiro. Napatunayan na inosente sila. At sa iyo Mr. Evan, iwasan mo ang pag yoyosi sa CR dahil baka bumaho ito. Mayroon kanang isang violation.” ang wika nito.
“Kaya naman pala amoy yosi sa CR ay dahil si Evan laging nag yoyosi. Mabaho pala ang hininga niya!” ang wika ng mga estudyante.
“Excuse me! Regular ang dental check up ko kaya hindi mabaho ang hininga ko. Baka kayo iyon! Kapapangit ninyo!” ang wika niya
“Mas pangit kayo. Foundation niyo bahid bahid!” ang sigaw nila.
Kinuha ni Evan ang kanyang salamin at dito ay nakita niyang hindi na pantay ang kaniyang make up kaya nataranta ito ng husto.
Tawanan..
Natahimik si Evan at napahiya rin. Umalis ito at hinila si Lippi para samahan siya sa pag layo.
Samantalang ngumiti naman sa akin si Kiro at saka inakbayan ako. “Congrats sa magaling na academic performance.” ang wika niya.
Ngumiti ako “Salamat. Mas pag bubutihin ko pa para matuwa sila mama. Kailangan ko talagang pag butihan dahil mayroon akong pangarap.” ang tugon ko at mag kasabay naming tinahak ang hallway na nakataas noo.
Itutuloy..
THF Part 23
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 12, 2020
Part 23
“Sabi ni Bam sa akin ay muntik ka na raw makick out sa EU. Buti nalang at hindi ito nangyari no?” tanong ni Darrio habang abala kami sa pag aayos ng mga naka display na cake.
“Ang katotohanan ang laging mananaig. Si Yuji ay isang tipaklong na delusyunal. Isang baliw at may sayad sa utak. Pahirap siya sa buhay ko.” ang wika ko.
“Alam mo Blas, kung minsan ang daan sa pagiging maligaya ay ang alamin mo kung bakit nagiging miserable ang buhay mo at iwasan ito. Ang ibig kong sabihin, kung sa tingin mo ay ginagawang miserable ni Yuji Guarin ang buhay mo ay maaari mo siyang iwasan. As in iwasan for good. Yung wala kang nakikita, yung tipong lalayo kana kapag palapit na siya.” ang tugon ni Darrio.
“Naubos yung pahina ng positibong buhay na taktika ng mga griyego para maging masaya sila. Nai-apply ko lahat iyon laban kay Yuji Guarin pero hindi umubra. Ang susunod na babasahin ay bibliya, baka sakaling makatagpo ako ng salita ng Diyos na babago sa papanaw ko laban sa katulad niyang masamang espiritu na pagala gala sa campus.” ang tugon ko dahilan para matawa si Darrio. “Sa lahat ng masamang espiritu, si Yuji Guarin ang pinaka gwapo.” ang pag hanga nito.
Tinakpan ko ang aking tainga. “Ayokong marinig ang kahit na anong tungkol sa kanya. Darrio, iwasan mo ang pag puri sa kanya dahil may kamalasan siyang dala. Baka maya maya ay bumula pa ang bibig mo.”
“Hindi ba ang sabi ay “the more you hate, the more you love?” tanong niya.
“Pwes hindi totoo iyon dahil sumobra na yung hate namin sa isa’t at ang salitang love ay nabura na. Simulat sapul ay siya ang pahirap sa buhay ko, hanggang ngayon ay isa siyang malaking sumpa.” ang sagot ko sabay tarak ng bread knife sa tinapay.
Habang nasa ganoong pag uusap kami bumukas ang pinto ng shop at dito ay pumasok sina Erjun at Gavin. “Mabuti naman at bukas pa kayo. Gusto namin ng tahimik na lugar.” ang wika nila.
Lumapit ako sa kanilang dalawa. “Anong order ninyo?” tanong ko.
“Isang chocolate cake at mainit na purong kape. Yung matapang.” ang wika ni Gavin.
“Sa akin ay vanilla cake saka tsaa.” dagdag ni Erjun.
“Ipapa handa ko lang.” tugon ko sabay abot kay Darrio ng mga order nila.
“Teka, kamusta ka naman Blas? Dapat ay nag papahinga ka para hindi mamaga iyang sugat mo sa ulo.” wika ni Gavin.
“Kailangan kong mag trabaho, hindi naman porket may scholarship ako ay wala na akong binabayarang matrikula. 30% pa rin ang babayaran ko kaya kailangan ko pa ring mag sikap at mag ipon. Kaya kahit pagod ako sa pang aapi ni Yuji sa akin sa araw araw ay pinipilit ko pa rin ang sarili ko na gumawa dito.” ang sagot ko
“Speaking of Yuji, medyo wala siya sa sarili niya nitong mga nakakaraang araw. Hirap rin namin silang pag batiin ni Kiro. Mas lumala pa ang sitwasyon noong mag kasakitan kayong tatlo.” wika ni Erjun.
“Teka Blas, seryosong tanong. Galit ka ba talaga kay Yuji?” tanong ni Gavin.
“Oo. Mag aapat na buwan na niya akong pinapahirapan, walang kasawa sawa kaya matagal ko na rin siyang isinusumpa.” ang sagot ko dahilan para mapailing sila.
“Teka paano kapag yung taong pinaka kinaiinisan mo ay may gusto pala sa iyo? Yung tipong hulog na hulog na? Yung tipong baliw na baliw na sa iyo?” tanong ulit ni Gavin.
“Ang ginagawa sa mga taong nababaliw ay dinadala sa rehab. Ipamental niyo na siya dahil malaki na ang tama niya sa utak.” ang sagot ko sabay lapag ng kanilang mga order. Binuksan ko ang telebisyon upang makapag relax silang dalawa.
Ako naman ay nag tungo sa kusina upang ihanda ang dalawang cake. May nabasa ako sa isang article na ang matatamis na pag kain ay nakakapag relax ng isipan. Kumuha ako ng tig iisang slice ng blue berry cheese cake at inilagay ito magandang lalagyan. Dinala ko ito kina Erjun at Gavin. “Paki bigay nalang ito sa kanilang dalawa. Ang isa ay kay Kiro at ang isa ay kay Yuji.”
“Teka bakit sila ay may libre? Dapat libre na itong sa amin.” ang reklamo ni Erjun.
“Ang kukuripot niyo naman.” ang sagot ko dahilan para matawa sila. “Anyway, salamat dito tiyak matutuwa si Yuji.”
“Ibinigay ko iyan sa kanya para marelax ang utak niyang puro kasamaan ang laman.” ang sagot ko
“Ayos ah, dapat ay siya ang nanunuyo sa iyo dahil binasag niya ang mukha at ulo mo. Ang lalaki ang siyang nanunuyo sa babae” hirit ni Gavin.
“Pero hindi ako babae.” tugon ko.
“Pero babae ang tingin sayo ni Yuji, isang matapang na babaeng lumalaban at hindi nag papasindak sa kanya.” ang hirit ulit ni Gavin.
“Isang babae na gusto niyang anakan.” ang hirit rin ni Erjun.
“Humanap na nga lang kayo ng kausap niyo.” tugon ko.
Tawanan sila..
KINABUKASAN..
Pag pasok ko palang gate ay sinalubong na ako ni Biew. Bakas sa kanyang mukha ang pag aalala, agad niyang sinuri ang aking mukha pati ang aking ulo na pumutok dahil sa insidente. “Nabalitaan ko ang naganap noong nakaraang araw. Wala akong kamalay malay na nag kakagulo na kayo dito. Ang dami ko kasing pending na projects sa city kaya ngayon lang ako naka uwi. Nag kausap na kami ni Kiro at sinabi niya sa akin ang mga naganap kahapon sa council. Natutuwa ako dahil nalinis ang inyong mga pangalan.” ang wika nito.
“Salamat. Kamusta si Kiro?” tanong ko.
“Naroon siya ngayon sa rooftop. Katulad ng dati ay nag babasa nanaman siya ng libro. At maraming salamat sa pag tatanggol mo sa kanya.”
“Kahit sino naman ay gagawin iyon, lalo wala namang kasalanan si Kiro. Sadyang malakas lang talaga ang pag kapraning ni Yuji.”
“Ganoon talaga ang isang lalaking spoiled brat kung umibig. Hindi lang niya maiexpress ang kanyang nararamdaman kaya kung minsan ay dinadaan niya ito sa galit.” ang wika ni Biew
Nag taka ako at napaka kamot ng ulo.“pero maling daanin sa galit ang lahat. Ngayon iniisip kung paano maayos ang F4, mag kakaibigan sila at sayang naman kung masisira lang sila.”
“Huwag kang mag alala, may paraan ang lahat ng bagay. Ngayon ay nasa stage pa sila ng pag process sa mga bagay bagay pero marerealize rin nila na mahalaga ang isa’t isa.” tugon niya at habang nasa ganoong pag uusap kami ay siya naman pag pasok nina Yuji, Erjun at Gavin sa tarangkahan, lahat ay naka salamin at naka suot ng jacket na parang dance troupe. At sa kanilang likuran ay ang usap usapan na bagong member ng F4 na ipinalit ka Kiro. Iyon ay walang iba kundi si “BAM? Bakit ganyan ang itsura mo?” tanong ko. Nakasuot rin ito ng jacket, naka shades at naka taas pa ang buhok na parang na kuryente para mga mukhang astig.
“Ikaw pala Blas. Hi rin sa iyo Biew.” ang bati nito.
“Hi.” ang natatawang tugon ni Biew.
“Ano bang nangyayari? Bakit parang kinuryente ka?” tanong ko.
“Sorry Blas kung nakalimutan kong sabihin sa iyo na ako na ang bagong member ng F4. Ako ang kapalit ni Kiro. Huwag ka sanang magalit, wala naman kasing ibang napipiga si Yuji na ipapalit kundi ako lang talaga. Close kasi halos ang looks namin ni Kiro at pati ang dating namin ay parehong pareho.” ang naka ngising wika nito.
Maya maya ay lumapit sa amin si Yuji, naka tanaw sa malayo at saka inalis ang kanyang salamin. “Ano bang ginagawa mo? Bakit pati si Bam ay idinamay mo?” tanong ko sa kanya.
“Ano bang sinasabi mo? Binigyan ko lang siya ng break! Saka wala kang paki alam sa mga desisyon ko. Doon kana kay Kiro at sabihin mong may kapalit na siya sa F4.” ang tugon ni Yuji.
“Tama may kapalit na siya at ako iyon.” ang proud na wika ni Bam dahilan para mapailing nalang ako.
Maya maya ay may lumapit pang isang lalaki sa amin. Inabot nito ang isang papel kay Yuji. “Master heto na po ang bill niyo. Maayos pong naipreserve ang blue berry cheese cake! Isa na po itong precious jewel na isasama sa museum ng mga Guarin.” ang wika nito dahilan para mag tawanan sila Erjun.
“Shit, ganun ka kamahal ni Yuji. Yung cheese cake na ibinigay mo kagabi ay hindi niya kinain. Priniserve niya ito at inilagay sa museum.” ang pang aasar ng dalawa.
Namula si Yuji at muli isinuot ang salamin. “Wala akong alam sa sinasabi ninyo! Anong cheese cake - cheese cake? Diyan na nga kayo, nasisira ang araw ko.” ang wika nito na may mainit na ulo sabay alis sa aming harapan.
“Ah Bam, sabay tayo mag lunch?” tanong ko.
Humarap si Yuji. “Hindi sumasabay ang F4 mag lunch sa mga ordinaryong estudyante.”
“Sorry Blas, eto na yung bagong buhay ko ngayon bilang F4. Pero huwag kang mag alala dahil kapag nakatulog si Yuji ay agad kitang pupuntahan.” ang wika dahilan para kutusan siya ni Yuji. “At talagang gagawa ka pa ng paraan para mag kita kayo? Gusto mo bang tatakan ko ng black card iyang noo mo? Mag pasalamat ka nga dahil inalis ko na ang sumpa ng redcard sa iyo. Halika na! Lakad!” utos ni Yuji kaya walang nagawa si Bam kundi ang sumunod dito
“Arf arf!!” ang tugon ni Bam kaya napa iling nalang kami ni Biew.
“Ang pag papalit kay Kiro ay desisyon mismo ni Yuji. At sinabi niya na kung titiwalag kami ay agad rin niya kaming papalitan.” ang wika ni Gavin.
“Palala ng palala ang mga naiisip ni Yuji.” wika ni Erjun.
“May paraan naman para matigil siya.” ang wika ni Gavin.
“Paraan? Paano?” tanong ko.
Ngumiti silang tatlo at saka tumingin sa akin na parang nakakaloko. “Ikaw, ikaw ang paraan Blas.”
“Si Yuji ay isang asong ulol. Kahit amuin ito ay lalo lang siyang mananakmal. Kalimutan niyo na iyan.” ang wika ko habang nakatanaw kay Yuji na nag lalakad papasok sa kanilang gusali.
Ako naman ay lumakad palayo sa kanila sa bawat hakbang na aking ginagawa ay pilit kong binabalikan kung paano umabot sa ganito ang lahat.
Itutuloy..
THF Part 24
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 12, 2020
Part 24
Naging trending sa buong campus ang tuluyang pag tanggal kay Kiro bilang member ng F4 at mas naging hot topic naman si Bam na siyang ipinalit dito. Umani ng samu’t saring reaksyon sa social media ang larawan ng bagong F4 na nag lalakad sa hallway suot ang mag kakaparehong jacket kasama si Bam. May mga nagalit, may mga natuwa pero ang pinaka nakakalamang ay pinag tampulan ito ng tuwa lalo na ang mga estudyante sa upper class.
Samantalang pilit ko namang kinausap si Bam na tumiwalag na at huwag mag padala sa mga salita ni Yuji pero sa tuwing mag tatangka akong lumapit sa kanya ay pinipigilan ako ng kampon ng lider nila.
Tahimik..
Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan habang naka upo sa rooftop..
“Iniisip mo ba si Bam? Sa palagay ko ay okay naman siya doon.” ang wika ni Kiro habang abala sa pag babasa ng aklat.
“Hindi ko maiwasang mag alala lalo’t ang kasama niya ay isang baliw at biglang nananakit.” ang sagot ko.
“Sumabog ang galit ni Yuji noong nakaraang araw. Batid kong mayroong nanggatong sa kanya para tayo ay idiin at kamuhian niya ng lubos.”
“At ang utak niya ay sadyang madumi.” ang tugon ko habang nakatanaw sa asul na kalangitan..
Tahimik ulit.
“Teka, anong nararamdaman mo na inalis ka ni Yuji bilang F4?” tanong ko na may halong pang uusisa.
“Wala. Kahit miyembro ako ng F4 o hindi ay wala namang pag babago. Ako pa rin ito at sa huli ay matatagpuan ko pa rin ang aking sarili na naka upo dito sa rooftop, nag iisa at nag babasa ng paborito kong libro. Bata palang kami ay mag kakasama na kami nila Yuji, Erjun at Gavin. Kilala na namin ang isa’t isa kaya ang ganitong bagay ay hindi ko nalang sineseryoso.” ang sagot niya habang naka pako ang tingin sa kalayuan.
“Sana ay katulad mo ako na hindi nag tatanim ng galit sa kapwa.”
“Ang bawat oras na dumaraan ay hindi na maaaring ibalik pa. Kung gugugulin mo ang iyong segundo sa negatibong bagay ay masasayang lang ito.” sagot niya tapos ay tumahimim ulit at nag basa ng aklat.
Malalim, si Kiro ay parang isang karagatan na hindi ko maabot. Hindi ko rin alam kung bakit nandito ako sa rooftop kasama ang isang tahimik at mailap na tao. Kung minsan ay nag sasalita at kadalasan ay hindi. Hindi rin siya ang tipo ng tao na katulad nina Erjun at Gavin na madalas ay kalokohan lang ang alam. Para siyang isang ride sa amusement part na mahirap sakyan dahil paliko liko ang obstacles at mahirap itong makasanayan. Noong mga sandaling iyon ay tahimik ko lang siyang pinag mamasdan, ni parang wala akong karapatang basagin ang katahimikan sa pagitan naming dalawa.
“Ah e, Kiro.” ang pag tawag ko.
“Bakit?” tanong niya.
“Tungkol kay Biew. Noong nag karoon ng games sa party, yung kissing in the dark. Kayong dalawa ni Biew ay nag halikan. Alam kong gusto niyo ang isa’t isa. Nagawa mo na bang mag tapat sa kanya tungkol sa nararamdaman mo?” ang mapangahas kong tanong.
“Oo, at wala akong makuhang matinong sagot sa kanya kaya hinayaan ko nalang. Sa isang linggo ay aalis na ulit siya at babalik sa New York. Iiwan nanaman niya ako at matagal nanaman kaming di mag kikita.” ang wika niya
“Ang katulad mo ay hindi naman mahirap mahalin.” ang sagot ko sa aking sarili habang naka tingin sa kanya. Inaamin ko naman na nabuo ang pag hanga at pag tingin ko kay Kiro simula noong paulit ulit niya akong iniligtas. Siya lang ang bukod tanging tao na tumayo kasama ko noong mga oras na wala akong makapitan. Siya ang nag bigay sa akin ng lakas ng loob para lumaban at iwaksi ang kahinaan ng aking loob. Siya ang taong nagugustuhan ko ngunit may gusto siyang iba at wala akong magagawa doon. Ang kaligayahan ay hindi nakakamtan sa pag angkin mo sa isang tao. Kung minsan ang palayain siya at makita siyang masaya kahit sa piling na iba ay sapat na para ikaw ay tawaging “tunay na nag mamahal”.
Noong unang beses kong makita si Kiro ay bakas na sa kanyang mukha ang malalim na kalungkutan. At batid kong ang makapag papasaya lang sa kanya ay ang dahilan kung bakit siya naging malungkot. At iyon ay si Biew, ang taong kanyang nagugustuhan simula pa noon.
FLASHBACK
“Ikaw Kiro? Nainlove kana ba?”
“Oo naman, maraming beses na pero mayroon akong isang tao na hinahangaan, iyon nga lang ay malayo kami sa isa’t isa.” ang wika niya habang naka tanaw sa kalayuan.
Hindi ko maunawaan ngunit tila gumuhit ang lungkot sa kanyang mga mata noong mga sandaling iyon. Ano kaya ibig sabihin ni Kiro na malayo ang agwat nila sa isa’t isa ng taong hinahangaan niya? Mas mayaman kaya iyon? O mas good looking kaya? Hindi ko akalain na ang katulad niyang perfect ay mayroon rin palang weakness pag dating sa pag mamahal. Kung sa bagay tiyak na mas taas na tao iyon. Imposible naman na humanga siya isang mahirap at ordinaryong tao na kagaya ko.
“Anong iniisip mo?” tanong niya.
“Wala,huwag mong ilayo ang sarili mo sa taong hinahangaan mo. Ang kaligayahang mararamdaman mo kapag kasama mo siya ay tiyak na hindi mapapantayan. Ang kaligayahan ay hindi lalapit sa iyo. Kailangan ay ilaban mo ito.” ang naka ngiti kong tugon.
Ngumiti siya.. “Salamat, Blas.”
End Of Flashback
“Nga pala, pwede ulit mag tanong?” wika ko
Tumingin siya sa akin. “Oo naman. Tungkol saan?”
“Hindi ka ba naasar o nagagalit sa akin dahil ako ang dahilan kung bakit naalis ka sa F4?”
Natawa siya. “Pinanindigan ko lang ang bagay na nais ko. Para sa akin ang isang linggong pag papahirap ng red card ay ayos na. Ang halos tatlong buwan ay sobra na. Pag umabot pa ito ng apat na buwan ay baka ikapahamak mo na. Wala akong pinag sisisihan sa aking desisyon.” ang sagot niya.
“Ganoon ba? Salamat kung ganoon. Atleast ay hindi na ako maguguilty.” ang sagot ko.
Maya maya ay tumayo siya at may kinuha sa kanyang bulsa. Isang invitation card na naka balot sa kulag pulang sobre. Inabot niya ito sa akin “ipinabibigay ni Biew sa iyo. Hindi na niya ito naibigay ng personal dahil nag karoon siya ng mahalagang meeting kanina. Ito ay invitation sa kanyang kaarawan na magaganap sa isang linggo. Ang sabi pa niya ay tiyak na mag tatampo siya sa iyo kapag hindi ka umattend.” ang wika ni Kiro
Natawa ako at inabot ang sulat. “Darating ako. Para sa kanya.” ang tugon ko.
’“Kung ganoon ay mag kita tayo doon.” sagot niya habang naka ngiti.
Pag kakuha ko sa naturang invitation ay siya namang pag tunong ng clock ng school hudyat na mag sisimula na ulit ang klase sa hapon kaya naman nag pasya kami ni Kiro na bumaba sa rooftop at dumiretso sa aming mga klase.
Pag baba namin sa hagdan ay nag kukumpulan na ang mga mag aaral na parang pinag ttsimisihan ako. Masama rin ang tingin sa akin ng mga beki sa ibang section. “Bakit si Blas? Eh hindi naman siya maganda, hindi rin siya malambot na parang babae. Hindi niya deserve na pag awayan ng dalawang miyembro ng F4.” ang bulong nila
“Alam niyo namumuro na sa akin yang Blas na iyan. Dapat gumawa tayo ng sarili nating League Of Angels na nag lalayong itumba ang mga kagaya ni Blas na hindi naman babaihan pero nagugustuhan ng mga gwapong lalaki. Hindi ko na talaga matake, gusto ko na siyang barilin ngayon.” ang wika ng isang beki na naka suot ng blonde wig.
Pero hindi namin sila pinansin, tuloy tuloy kami sa pag lalakad..
Sa hallway palang ay napahinto na kami sa pag lalakad dahil nag kagulo ang mga estudyante noong lumakad ang F4 dito kasama si Bam na naka ngiti at kumakaway pa. “Nakita mo na, masaya naman pala si Bam na maging member ng F4.” ang wika ni Kiro.
“Ano ba naman iyan! Ang dami daming pwedeng maging member ng F4, bakit ikaw pa? Alam mo ba na gusto na kitang barilin ngayon!” ang gigil na sigaw ni Evan.
“Tama, dahil sa pag kakapasok ni Bam sa F4 ito na talaga ang sign na pinaparusahan tayo ng kalangitan! Magugunaw na ang mundo! Hindi ko matake na iyan ang kapalit ni Kiro. Yuck! Sobrang yuck talaga!!” ang maaarteng sagot ni Lippi.
Napahinto si Bam at hinubad ang kanyang salamin. Humarap siya kila Yuji, Gavin at Erjun saka nag wika. “Anong klaseng paaralan ba ito? Bakit napaka pintasero ng mga students? Biruin niyo “niya-yuck” nila kayo.“ ang wika nito.
“Ano ka ba, ikaw lang yung niya-yuck namin. Huwag mo nga silang idamay!” ang sigaw ni Evan.
“Kung makayuck ka naman, parang hindi tayo nag torrid kissing noong gabi ng party. Diba pangarap mong mahalikan ang isang miyembro ng F4? Sa palagay ko ay natupad na iyon dahil nag halikan na tayo.” ang wika ni Bam dahilan para mag tawanan lahat.
Napangiwi si Evan at maya maya ay maging monster ito. Lumandag siya sa kinaroroonan ni Bam at dito ay nag away silang dalawa. “Alam mo ba na ospital ako dahil kumalat ang germs sa buong katawan ko. Ayoko nang maalala ng masalimuot na gabing iyon! Ayokoo naaaa! Mainam pang patayin nalang kita kaysa maalala ko pa iyon!!” ang sigaw nito.
Nag kagulo ang mga estudyante..
At dahil dito ay agad akong natatakbo para awatin at tulungan si Bam pero laking gulat ko noong humarang si Yuji sa aking harapan. “At saan ka naman pupunta prinsipeng Yagit? Huwag kanang maki alam, tingnan mo nga iyang itsura mo, kaunti nalang ay malapit kanang maging cast ng the mummy returns. Huwag kana maki alam doon!”
“At bakit hindi? Kaibigan ko si Bam at titiwalag na siya sa grupo nyo ngayon din. Saka bakit nga ba kinakausap kita. Pag katapos mo akong saktan ng pisikal. Ayoko nang makita ang mukha mong nakaka pikon!” ang sagot ko sabay takbo para awatin sina Evan at Bam na nag aaway na parang mga bata sa sahig ng hallway.
Noong palapit na ako sa kanila ay biglang humarang si Lippi sa aking harapan na parang isang kalaban sa League Of Angels. “At saan ka pupunta Blas? Akala ko mo ba ay napalagpas ko na ang kalandian mo sa F4? Mag babayad ka ngayon sa aking sagradong sandata.” ang wika niya sabay labas sa isang vibrator na hugis titi ng lalaki. Pinindot niya ang buton nito at nag simula itong manginig at umikot ikot na parang barena.
Nag tatakbo ito patungo sa akin hawak ang kanyang armas. “Humanda ka Blas!! Eto ang sagradong barena ng katarungan!!” ang wika niya sabay tusok sa akin ng kanyang hawak pero pinigil ko ang kanyang kamay at dito nag agawan kami na parang dalawang cast sa isang pelikula na nag aagawan sa baril.
Patuloy kaming nag agawan habang sila Bam at Evan ay pagulong gulong sa sahig. Sina Erjun at Gavin ay nangungulekta ng pusta kung sino ang mananalo.
Maya maya ay nag bago ang direksyon ng vibrator at tumapat ito sa mukha ni Lippi malapit sa kanyang bibig. “My God! Hindi pwede!!” ang wika niya.
“Anong hindi pwede?! Kainin mo ang vibrator mo!!” ang sigaw ko sabay hawak sa kanyang panga.
“Hindi pwede dahil kay Evan ito, ginamit niya ito kanina!” ang sigaw niya kaya naman lalo akong nang gigil at buong lakas kong pinasok sa kanyang bibig ang kanyang laruan.
“Sige, kainin mo ang vibrator na galing sa pwet ni Evan kaninaaaa!” sigaw ko
“Nooooo!!!” ang sigaw niya pero nakapasak na ito sa kanyang bibig.
Nag sisigaw ito at natumba, kasabay noon ang pag yayari ng laban nila Bam sa pamamagitan ng pag suklob ng basurahan sa ulo ni Evan!
“Double Knock Out!!” ang sigaw ni Gavin sabay kolekta sa mga natalong pusta.
Nangisay si Evan at Lippi sa sahig..
Tumayo ako at humarap kay Yuji. Itinuro ko siya at nag wika. “Yuji! Ikaw ang isusunod ko!! Tayong dalawa naman ngayon ang mag tuos!” ang malakas kong sigaw dahilan para mapatingin ang lahat.
Itutuloy..
THF Part 25
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 13, 2020
“Double Knock Out!!” ang sigaw ni Gavin sabay kolekta sa mga natalong pusta.
Nangisay si Evan at Lippi sa sahig..
Tumayo ako at humarap kay Yuji. Itinuro ko siya at nag wika. “Yuji! Ikaw ang isusunod ko!! Tayong dalawa naman ngayon ang mag tuos!” ang malakas kong sigaw dahilan para mapatingin ang lahat.
Part 25
“Tumba sina Lippi at Evan sa double team fight! At ang nanalo ay sina Blas at Bam! Pero hindi pa tapos ang mga laban mga kaibigan dahil ngayon hinahamon ng ating depending champion na si Blas Herera ang leader ng F4 na si Yuji Guarin. Mangyari lamang po mga kaibigan ibigay niyo na ang inyong mga pusta.” ang wika ni Gavin na parang announcer sa isang wrestling show.
“Kay Blas kami! Kayang kaya ni Blas itumba si Yuji!” ang wika ng mga kalalakihan sa likuran.
“Kay papa Yuji kami! Sige papa Yuji basagin mo ang mukha ng Blas na iyan! Hindi naman siya maganda!” ang wika ng mga beki sa gawing gilid.
Humarap sa akin si Yuji “abat ang lakas ng loob mong hamunin ako.” ang wika nito.
“Gusto ko lang ipakita sa kanila na hindi lahat ng estudyante dito ay takot sayo! Ilang buwan na rin tayong mag kaaway! Tapusin na natin ito! Kasi punong puno na ko sayo!” ang sagot ko.
Natawa siya at napailing, may kayabangan pa rin ang dating. “Anong kondisyon mo kapag nanalo ka?!” ang tanong niya.
“Mang hihingi ka ng tawad kay Kiro. At aaminin mo ang pag kakasala mo.” ang sagot ko. “Ikaw? Anong kondisyon mo kapag nanalo ka?” tanong ko.
“Mamaya mo malalaman.” ang sagot niya. “Lika, sugod na..” ang pang hahamon niya sabay senyas na lumapit ako.
“Mayabang!” ang sagot ko, tiningnan ko ang kamao at inipon ang lakas dito.
“Sige Papa Yuji! Durugin mo iyang si Blas! Yung durog na durog! Kung hindi mo gagawin ay kami ang tatapos sa kanyaaa! G R R R R R!!” ang wika ng isang beki.
“Ano ba, tagal mo namang mag ipon ng enerhiya. Si Son Goku ka ba?! Bagal bagal mo! Ako na susugod!” ang wika niya sabay takbo patungo sa akin.
Huminga ako ng malalim at nag tatakbo ako pasalubong sa kanya. Mistulang suspended animation ang paligid. Ang lahat ay napahinto at tumaas ang tensiyon. “Si Yuji, ang taong kinaiinisan ko! Kailangan ay turuan ko na siya ng leksyon! Babawasan ko na ang sungay at buntot niya!” ang sigaw ko sa aking sarili habang tumatakbo patungo sa kanya.
Lalong kumabog ng mabilis ang aking dibdib. Binalot ng matinding excitement ang buong paligid.
Makalipas ang ilang sandali ay nag abot kami sa gitna na parang dalawang malakas na mandirigma. Gumalaw ang aking kamao na may pwersang pinaka malakas na suntok.
Tatama ito sa mukha ni Yuji, pero mabilis siyang naka iwas. Hinawakan niya ang aking braso at pinihit ito sa aking likuran. Mabilis ring gumapang ang kanyang bilugang braso at ikinulong ang aking leeg. Nag mistulan akong hostage noong mga sandaling iyon. Hindi ko akalaing mabblock niya ang aking pag atake.
Nag pumiglas ako pero ramdam kong mas malakas siya sa akin, kaya mas lalo pa niyang pinaikot ang aking braso dahilan para makaramdam ako ng sakit. “Isang galaw mo pa ay pipilayin na kita.” ang wika nito.
Palakpakan ang mga tao sa paligid na parang nanonood ng sabong ng manok.
“Sige papa Yuji, wasakin mo na ang mukha niya. Heto ang baseball bat! Ihataw mo ito sa kanya.” ang wika ng mga beki na gigil na gigil sa akin
“Tang ina! Talo si Blas!” ang wika ng mga lalaki sa likod.
“Kitang kita mga kaibigan! Ang nanalo sa labanang ito ay ang leader ng F4! Si Yuji Guarin!! O, akin na yang mga pusta niyo. Talo kayo ngayon. Pareng Erjun kunin mo na rin yung mga pusta ng mga bakla na iyan sa gilid.” ang utos ni Gavin habang nangungulekta ng pera.
“Yuji, bitiwan mo si Blas!” ang wika ni Bam sabay lundag sa amin pero sinipa lang siya nito. “Doon ka na nga butiki ka. Subukan mo pang lumaban sa aki at ako mismo mag tutumba sayo.” ang wika ni Yuji.
“Bitiwan mo nga ako!” ang sigaw ko.
“Umasa ka ba talaga na matatalo mo ako? Yung mga suntok ko may parang babae. Hindi ako masasaktan sa ganoon lang. Alam mo ba yung pang labing isang utos ng Diyos? Ang sabi ay “Igalang mo ang mas naka g-gwapo sa iyo lalo na kapag ito ang future boyfriend mo. Huwag kana lalaban sa akin ha, baby.” ang bulong niya sa aking tainga na may pang aasar.
“Bitiwan mo na ko! Sabihin mo na kung anong kondisyon mo!” ang tugon ko.
“Simple lang. AKIN KA PA RIN. Bukas mag kita tayo, alas 9 ng umaga. Kapag hindi ka sumipot ay mapapahamak si Bam at yung kaibigan mo sa shop na si Darrio. Maliwanag ba?” tanong nito.
Hindi ako nakasagot agad.
“Mas mainam pang bugbugin mo nalang ako kaysa sumama sayo.” ang sagot ko kaya mas lalo pa niya hinigpitan ang pag lock ng kanyang braso sa aking leeg na parang iyayakap na niya ako.
“Mga pare ang cute nyong tingnan!” ang wika ng estudyante sa paligid.
Natawa si Yuji. “Ano bagay ba kami?” tanong nito na parang nang aasar.
“Oo. Kiss naman dyan!” ang kantiyaw nila.
“Kiss! Kiss!!”
“Kiss!! Kiss!!”
Hinawakan ni Yuji ang aking mukha at mabilis akong hinalikan sa labi.
“Tang ina! Sana all!” ang wika nila tapos ay palakpakan.
“Sweet niyo! Nakaka kilig!” ang banat ng iba.
Binalot ako ng pag kainis, nag pumiglas ako at noong makawala sa kanyang bisig ay itinulak ko siya ng malakas dahilan para mapa atras ito. Paki wari ay pinag tampulan ng tuwa ang aking pag katalo.
Natawa si Yuji. “Bukas, alas 9 ng umaga.” ang wika niya sabay lakad palayo sa akin. Dinaanan pa niya si Kiro at saka tinapik ito sa balikat.
Samantalang ako ay napako sa aking kinatatayuan.
“Nakaka imbyerna naman, dapat binasag na yung mukha ng Blas na iyan e. Hindi niya deserve ang halik na iyon dahil ang panget panget niya at mahirap pa! Hindi naman kagandahan, hindi rin lalambutin na parang babae.” ang pang aasar ng mga beki sa paligid.
Samantalang lumapit sa akin si Kiro at inakay ako palayo sa hallway kung saan nakaramdam ako ng hindi maipaliwanag na lungkot. Tahimik akong humakbang, nakayuko at parang nakaramdam ng hiya sa aking sarili. “Sorry, kung nanalo lang ako ay nang hingi na sana ng kapatawaran si Yuji sa iyo. Hindi mo naman deserve na ialis sa grupo dahil wala ka namang kasalanan.” ang wika ko na hindi maiwasang malungkot.
“Huwag kana malungkot, nakita ko naman yung effort mo na lumaban. Iyon nga lang ay talagang malabo kang manalo kay Yuji dahil nag aral iyan ng Judo at Self defense ng maraming taon kaya may kakayahan siyang mag counter ng atake. Isa pa ay basag ulo rin iyan. Kapag nalalasing sa bar ay madalas nasasali sa rayot. Pero nice try, naappreciate ko iyon, na ginawa mo ito para sa akin.” ang wika ni Kiro habang naka ngiti
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay lumapit naman si Bam sa amin, wasak wasak ang damit nito at iika ika. “Ayos lang ba kayo?” tanong niya.
“Ayos lang. Ikaw? Okay ka lang ba? Anong nangyari sa iyo?” tanong ko.
“Lumaban ako kay Yuji kaya nagalit ito at inalis ako sa F4. Ngayon daw ay F3 nalang sila at hindi na kami kailangan ni Kiro.” ang wika nito.
“Kung gusto mong maging member ng F4 ng matagal ay hindi ka dapat sasalungat sa kagustuhan niya.” ang wika ni Kiro.
“Ke F4 o hindi, kayo pa rin naman iyan. Walang pag babago doon. Ang kalayaang panindigan at tumayo sa inyong nais ay ang bubuo sa inyong matatag at mabuting pag katao. Walang kaibigan o barkada ang huhubog nito kundi kayo lamang rin.” ang sagot ko at inalalayan ko si Bam na tumayo at lumakad.
“Masyadong malakas sumuntok si Evan kanina, para itong totoong wrestler. Nabugbog yata yung likod ko.” ang wika niya.
Natawa kami..
“Matagal na kaming mag kaaway ni Evan pero kahit minsan ay hindi siya nagalit ng ganoon sa akin. Marahil ay hindi na talaga niya kinaya na ikaw ang pumalit kay Kiro.” ang wika ko.
“Sadyang napaka judgemental at pintasero lang ng mga estudyante dito. Biruin mo noong lumakad kaming apat sa hallway ay niya-yuck nila sina Yuji, Gavin at Erjun.” ang tugon nito dahilan para matawa kami ni Kiro.
“Siguro ay naninibago lang sila dahil may bagong miyembro ang F4.” ang sagot ko.
“Pero hindi iyon dahilan para “i-yuck” nila ang mga kasama ko.“ ang wika niya.
“Teka sigurado ka ba na sina Yuji ang pinag sasabihan ng ganoon?” tanong ni Kiro.
“Oo naman, imposible namang ako iyon diba?” seryosong sagot ni Bam
Nag katinginan nalang kami ni Kiro at saka sabay tumawa.
“Bakit kayo tumatawa?” tanong ni Bam
“Ah e, wala. Dahil isa kang natural na komedyante at nakakapag pasaya ng tao.” sagot ko
“Pero seryoso ako, hindi ako nag papatawa. Talagang niya-yuck nila ang F3 kanina noong dumikit ako sa mga ito.” seryoso niyang sagot.
Tawanan ulit kami ni Kiro habang inaalalayan siya patungo sa clinic.
Itutuloy..
THF Part 26
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 13, 2020
Part 26
“ Bitiwan mo nga ako!“ ang sigaw ko.
“Umasa ka ba talaga na matatalo mo ako? Yung mga suntok ko may parang babae. Hindi ako masasaktan sa ganoon lang. Alam mo ba yung pang labing isang utos ng Diyos? Ang sabi ay “Igalang mo ang mas naka g-gwapo sa iyo lalo na kapag ito ang future boyfriend mo. Huwag kana lalaban sa akin ha, baby.” ang bulong niya sa aking tainga na may pang aasar.
“Bitiwan mo na ko! Sabihin mo na kung anong kondisyon mo!” ang tugon ko.
“Simple lang. AKIN KA PA RIN. Bukas mag kita tayo, alas 9 ng umaga. Kapag hindi ka sumipot ay mapapahamak si Bam at yung kaibigan mo sa shop na si Darrio. Maliwanag ba?” tanong nito.
Aaarghhhhh! Bakit ayaw maalis sa aking isipan ang eksenang iyon?! Hindi tuloy makatulog ngayon. Hindi ko alam kung pinag lalaruan lang ba ako ni Yuji? Pinag ttripan at ginagawang katatawanan. Siguro ay sawa na siyang makipag laro sa mga babae kaya ngayon sa lalaki naman siya mag lalagay ng sumpa. Ang malas malas ko lang dahil ako pa ang napagtripan niya.
Minsan iniiisip ko kung sakaling nanahimik nalang ako noong araw na iyon, baka normal ang buhay ko ngayon, pumapasok ng matiwasay, nag ttop sa mga exam at walang sakit ng katawan na nararamdaman. Sa tatlong buwan ng nonstop na pang aasar sa akin ng kaaway ay daig ko pa ang train sa hunger games. Bagamat ngayon ay nag li-lo na rin ang sumpa sa akin ng mga card. Ang lahat ay nakadepende pa rin kay Yuji at sa kanyang invisible na sungay.
Alas 3 na ng umaga noong ako ay dalawin ng antok. Kaya naman kinabukasan pag mulat ng aking mata ay alas 8 na kaya’t agad akong gumayak para tuparin ang kondisyon ni Yuji. Natatakot lang ako na baka pati si Darrio ay madamay pa sa kanyang mga kalokohan.
“Holiday ngayon, walang pasok. Saan ka pupunta? Aba Blas, hindi ka mayaman para lumibot at mag waldas ng pera. Paano kapag bayaran ng matrikula sa school niyo? Saan tayo kukuha ng pera? Kaya nga sinasabi ko sa papa mo na mag tipid tipid tayo dahil nasa bingit ng krisis ang pamilya natin!” tanong ni mama at nag simula nanaman itong mag sermon.
“Ma, may lakad lang ako. Malaki na ako. Alam ko na ang gagawin ko.” sagot ko sabay kuha sa aking bag.
“Ang mga kabataan ngayon ay puro gastos, inuuna pa ang palilibot kaysa sa pag iipon. Aba, dapat ay tinuturo sa paaralan ang wastong pag iimpok at pag titipid ng pera (tumunog ang doorbell kaya lumakad si mama sa pinto habang nag sesermon) para natuto ang mga katulad niyo ng tamang diskarte sa pananalapi. At isa pa iyan ha, sinong kaibigan mo ang kasama mo? Baka natututo ka nang makipag barkada? Ikaw Blas, sinasabi ko lang sa iyo, kapag nalulong ka sa masamang bisyo ay tiyak na magagalit ang papa mo.” ang patuloy na pag sasalita niya sabay bukas ng pinto. Dito ay tumambad sa kanyang harapan si Yuji Guarin na naka tayo, naka ngiti at may hawak na isang box ng cake.
Nautal at napahinto si mama.
“Maganda umaga, para sa iyo po.” ang wika ni Yuji sabay abot kay mama ng cake. “Susunduin ko lang sa sana si Blas.” ang dagdag pa niya na parang sinaniban ni Arc Angel sa kabaitan.
Humarap sa akin si mama, namumula ang kanyang pisngi. “Blas, bakit hindi mo naman sinabi sa akin agad na si Mr. Guarin pala ang kasama mo? Nakakahiya tuloy. Maraming salamat dito sa cake Mr. Guarin. Sige kunin mo ang anak ko, sayong sayo na siya.” ang wika ni mama na parang nawala sa sarili, hinila niya ako at ibinigay kay Yuji
“Ma, anong bang sinasabi mo?!” ang tanong ko na may halong pag mamaktol.
“Blas, ano bang reaksyon iyan? Ngumiti ka nga!” ang wika ni mama. “Ah e Mr. Guarin, saan ba lakad niyo?” magalang na tanong ni mama.
Nag isip si Yuji. “Hmmm, Date lang po.” ang naka ngising wika niya.
“Ganoon ba? O sige mag ingat kayo. Bigyan niyo na rin ako ng apo.” biro ni mama.
“Sige po, aanakan ko si Blas mamaya.” ang naka ngising sagot ni Yuji sabay hila sa akin sa labas.
“Mag ingat kayo. Huwag mag papa gabi dahil malas daw iyon sa isang relasyon!” ang pahabol ni mama.
“Wala kaming relasyon, hindi ako makikipag relasyon sa isang dagang costa.” ang sagot ko dahilan para kutusan ako ni Yuji sa ulo. “Tigilan mo nga ako. Ang aga aga mong nag sisimula ng away e.” suway nito.
“Saan ba tayo pupunta?” tanong ko.
“Basta, chillax ka lang dyan baby ko. Akin ka ngayong araw diba? Pasalamat ka at hindi kita binalian ng buto kahapon. Ang kapal ng face mo na lumaban kay Yuji Guarin. Ang isang katulad mo na parang babae ay hindi dapat nag hahamon ng gulo.” ang wika niya habang nag ddrive.
“Tigilan mo nga ako, hind ako babae!” ang sagot ko.
“Pero babae ka sa paningin ko. Isang babaeng palaban, masarap halikan at masarap tuhugin…ng pag mamahal.” ang wika niya habang naka ngiti.
“Sira ulo! Baliw!” ang sagot ko sabay pindot sa stereo ng kanyang sasakyan at dito ay tumugtog ang isang musikang nakakarelax. Sumandal ako at ipinaling ang aking mukha sa labas ng bintana..
MUSIC PLAYING
Halik sa Hangin
Ang ikli ng panahon na binigay sa amin Pag-ibig na para lang isang halik sa hangin Ang ikli ng panahon na binigay sa amin Pag-ibig na para lang isang halik sa hangin Sandali lang nabuhay ang pusong ito At ngayon nagdurugo
Dahil nga ngayon wala na ako doon Sa piling niya mayroon Pag-asa pa ba Sana lang ay magkaroon Isa pang pagkakataon Na ibalik pa ang kahapon Nung kasama ko siya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya
Sabik na sabik na akong makasama siya Gusto kong humalik sa labi at mga pisngi niya Pwede bang ibalik pa yung pag-ibig naming dal’wa O wala na talaga
Dahil nga ngayon wala na ako doon Sa piling niya mayroon Pag-asa pa ba Sana lang ay magkaroon Isa pang pagkakataon Na ibalik pa ang kahapon Nung kasama ko siya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya
Halos 30 minutos ang byahe hanggang sa iliko ni Yuji ang kanyang sasakyan sa isang malaking bakuran na may malaking mansyon sa gitna. Malawak ito at kulay berdeng damo at puno ang makikita mo, presko ang hangin at mula dito ay masisilayan ang malapit na bundok. “Maganda ba?” tanong niya noong mapansin na nakatanaw ako sa labas.
Binuksan ng gwardiya ang gate at malaya kaming pinapasok sa loob..
“Maganda. Anong lugar ito?” tanong ko.
“Ito yung rest house na dinisenyo ko. Ako mismo ang nag pagawa nito, galing sa sariling pera ko na kinita sa pag momodelo at sa pag nenegosyo. Mula dito sa kinalalagyan natin hanggang doon sa paanan ng bundok ay sa akin. Halos 1/4 palang ito ng kayamanan ko kaya huwag lumuwa ang mata mo.” ang pag mamalaki niya habang naka ngising aso at umakbay sa akin.
“Kaya mo ba ako dinala dito para ipag malaki yung kayamanan mo?” tanong ko.
“Hindi ah, kaya kita dinala dito ay para ipakita sa iyo na may kwenta akong lalaki at hindi ako basta basta umaasa sa yaman ng mga magulang ko. Gusto kong malaman mo na si Yuji Guarin ay deserve na mahalin hindi dahil sa yaman niya kundi dahil mayroon siyang kwentang lalaki, responsable, matapat, gwapo, cute at masarap.. mag mahal.” ang wika niya ako naman ay humarap sa kanya.
“Naniniwala ka ba talaga na gwapo ka?” tanong ko.
“Oo naman, bakit? Hindi pa ba sapat na patunay na maraming tao ang humahabol sa akin?”
“Yung iba sa kanila ay pera ang habol sa iyo. Tanggapin mo na iyon.” ang sagot ko naman.
“Totoo iyon, at ang iba rin sa kanila ay gusto lang ako matikman at ikama. Tama nga yung doktor ko noong tinuli ako, maraming mababaliw sa akin.” ang naka ngisi niya salita.
“At hindi rin ba sinabi sa iyo ng doktor mo na isa kang mayabang na lalaking kinaiinisan ng mga taong katulad ni Blas?” tanong ko kaya naman napatingin siya sa akin at natahimik.
“Halika na nga, huwag na natin pag usapan ang ganitong bagay.” ang wika niya sabay akbay sa akin.
Pumasok kami sa kaniyang mansion, pag pasok palang namin dito ay sinalubong na kami ng maraming kasambahay. Kitang kita ko kung paano nila nirerespeto si Yuji, halos parang hari na ito kung iturin. Tapos ako ay binabara bara ko lang siya o kaya ay iniinis ng paulit ulit. Hindi naman maitatanggi na mayaman talaga siya, nasa kilos naman niya ito at sa pananamit.
Ngayon lang ako nakaranas na pag silbihan ng maraming kasambahay, halos punuin nila ng pag kaing masasarap ang aming mesa. Yung tipong dalawa kaming kakain pero pang 100 tao ang nakahanda. Lahat ng putahe, lahat ng deserts ay naka lagay sa aming harapan.
“Kumain na tayo, pag katapos nito ay dadalhin kita doon sa fish pond. Kasing laki iyon ng bahay niyo kaya sa tingin ko ay magugustuhan mo doon.” ang wika niya habang naka ngiti.
“Kailangan ba talagang sabihin pa sa akin na kasing laki ng bahay namin yung fish pond niya. Napaka yabang talaga! Hambog at parang dagang costa.” ang wika ko sa aking sarili habang nakatingin sa kanya.
“Tigilan mo yang pag bulong mo sa sarili mo. Alam ko ang iniisip mo. Sinasabi mo sa iyong sarili mayabang ako, hambog at parang dagang costa!” ang wika niya dahilan para matawa ako.
“Paano mo na laman ang eksaktong nasa isip ko?” tanong ko.
“Dahil wala ka namang magandang naiisip tungkol sa akin. Alangan namang isipin mo halikan ako o kaya mahalin. Diba?” tanong niya na may patama.
“Alam ko naman na pinag ttripan mo lang ako. Dahil sa ginagawa mo ay nag away tuloy kayo ni Kiro. Bakit ba galit ka sa kanya?” tanong ko.
“Dahil makati siya. Para siyang higad na may upgraded power. May gusto siya sa iyo diba?” sagot niya.
“Kaibigan mo si Kiro, hindi mo dapat siya pinag iisipan ng ganyan. Saka isa pa ay wala siyang gusto sa akin dahil si Biew ang laman ng puso niya.”
Sumubo ng pag kain si Yuji..
“Si Biew ay nakatakdang ikasal sa isang mayamang negosyante. Business partner ng ama niya. Mas triple ang yaman noon kaysa kay Kiro. Matanda si Biew ng dalawang taon sa amin nila Kiro kaya’t mas matured ang kanyang pag iisip. Alam niya ang kanyang nais gawin. Siguro ay tinanggap na rin ni Kiro na hindi sila para sa isa’t isa ni Biew kaya ibinaling niya ang pag tingin niya sa iyo, mga bagay na gustong gusto mo naman. Tama ba?” tanong ko.
“At kaya galit ka kay Kiro dahil iyan ang iniisip mo? Alam mo isa kang malaking praning. Hindi nga maaaring mag kagusto sa akin si Kiro dahil hanggang ngayon ay si Biew ang nag mamaya ari ng puso niya. Huwag mo nga akong idamay sa kanila.” ang wika ko.
Natahimik ako..
“Basta ang gusto ko lang ay makitang naka ngiti si Kiro dahil ang mga mata niya ay sobrang lungkot.” ang dagdag ko pa.
“Ikaw? May gusto ka ba kay Kiro kaya’t lagi kang naka dikit sa kanya?” tanong ni Yuji.
“Hinahangaan ko siya at mahalaga siya sa akin dahil ilang beses na niya akong iniligtas at binigyan ng importansiya. Ang pag hanga ko sa kanya ay sobra sobra dahil kahit paulit ulit kong nakikita ang kanyang mga mata na balot sa kalungkutan ay nagagawa pa ring niyang ngumiti.” ang sagot ko.
“Mag buhat noong araw na iyon ay naging malungkutin na si Kiro. Noong araw na umalis si Biew at tumira sa ibang bansa. Hanggang ngayon ay naalala ko pa rin.” ang wika niya sabay inom ng alak na nasa baso.
“Pero bakit kailangan pa ni Biew na lumayo?” tanong ko.
“Inilayo siya ng kanyang mga magulang, pwersahan at sapilitan.” ang sagot ni Yuji.
Itutuloy..
THF Part 27
Cover by: Samantha Jabar
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 13, 2020
Part 27
“Mahal talaga ni Kiro si Biew noon pa man, hindi pa sikat si Biew noon. Ang kanilang mga magulang ay mag kaibigan at mag kasosyo sa negosyo. Iyon ang dahilan kaya naging close silang dalawa. Mayroon silang espesyal na pag sasama na silang dalawa lang ang nakakaunawa.” ang wika ni Yuji.
“At doon nabuo ang espesyal na relasyon nila.” ang dagdag ko.
“Maniniwala ka ba na si Kiro ang unang nawalan ng pag birhen sa amin? Si Kiro at Biew ay nag talik noon sila ay 14 na taong gulang palang. Nahuli rin silang nag hahalikan ng kanilang mga magulang at iyon ang dahilan kung bakit inilayo si Biew ng kanyang mga magulang at itinira siya sa ibang bansa. Kahit mag kalayo sila ay nag uusap pa rin sila sa social media. Pero ngayon, si Biew ipinag kakasundo ng kanyang ama sa isang mayamang tao. Paano ko ito nalaman ang lahat ng iyon? Dahil ang F4 ay walang sikreto sa isa’t isa.” tugon ni Yuji sabay inom ng alak.
“Mahal ni Kiro si Biew. At ramdam ko iyon.” ang wika ko
“Edi hayaan mo silang mag mahalan. Anong paki alam natin sa kanila? Tayo nalang naman ang hindi nag mamahalan.” bulong nito ngunit malabo sa aking pandinig.
“Ano?” tanong ko.
“Wala.” sagot niya
“Teka, diba kaibigan mong matalik si Kiro? Bakit ayaw mo siyang tulungan para maging masaya siya?” tanong ko.
“Hindi ko saklaw yon. Matanda na siya at alam na niya ang kanyang gagawin.”
“Pero sinubukan mo ba siyang tulungan? O kausapin man lang? O bigyan ng magandang payo?”
“Hindi rin, yung sarili ko nga di ko mabigyan ng magandang payo, paano pa ako mag papayo sa ibang tao? Ano ka ba? Nag iisip ka ba talaga?” tanong asar na tanong nito.
“Eh kung ganoon ay mag sorry ka nalang kay Kiro. Tutal naman kasalanan mo rin kung bakit kayo nag away. Minsan kasi hindi maganda yung mataas ang ihi mo.” ang wika ko.
“Ano ka ba? Pag umiihi ako ay laging pababa.Ikaw ba pag umiihi ka pataas yung hawak mo sa titi mo?” tanong nito dahilan para mapa iling nalang ako. Up
“Ang slow mo naman! Hindi literal ang ibig kong sabihin. “Pride” ang ibig sabihin non. Ibaba mo yung pride mo.“ ang wika ko.
“At bakit ako mag bababa ng pride? Pareho lang naman kaming lalaki! At hindi nag bababa ng pride si Yuji Guarin.” ang mayabang niyang sagot at maya maya ay bumulong siya nga “sa iyo lang.”
“Anong sa akin lang?” tanong ko
“Tanga mo naman, bingi!” ang wika niya na asar na asar, uminom ito ng alak.
“Basta mag sorry ka kay Kiro. Kahit wag kana mag sorry sa akin.” ang sagot ko.
“At sino namang baliw ang mag sosorry sa iyo? At hindi pa ako nasisiraan ng bait para mag sorry kay Kiro. Matuto siyang mag pakumbaba sa..”
“Sa mas nakaka gwapo? Narinig ko na iyan paulit ulit ka.” pambabara ko.
“Hindi. Pareho kaming gwapo diba? Kaya matuto siyang mag pakumbaba sa MAS malaki ang titi!” ang wika niya sabay subo ng pag kain, naka ngisi pa ito habang ngumu-nguya.
“Alam mo, baka mabuang ako kapag pinag patuloy ko ang pakikipag usap sayo.”
“Parang ako baliw na baliw sayo. Kain ka pa ba baby!” ang wika nito sabay kambat sa kasambahay at inutusan ito. “Bigyan mo pa nga ng masarap na dessert itong baby ko.” dagdag niya na parang nang gagago lang.
“Tigilan mo na nga ako. Puro ka kalokohan diyan.” sagot ko nalang, bagamat namula ang aking mukha noong mapatingin ako sa salamin.
“Hoy Blas, pinapaalala ko lang sayo na wala kang karapatang umarte dahil unang una hindi ka naman gwapo katulad ko. At ikalawa navirgin ko na ang labi mo. Sa susunod na ayawin mo ko alam ko na kung paano kita itutumba.”
“At paano naman?”
“Itotorrid kiss kita, yung malikot yung dila ko sa bibig mo hanggang sa mahilo ka sa sobrang sarap himatayin ka.” sagot niya.
“Alam mo Yuji, may alam akong compound na tumatanggap ng mga mahahangin at mayayabang nakatulad mo. Pwede ka doon, ang codename mo ay Alyas Buhawi. Masyado kasing mahangin at sa sobrang lakas nito ay maaari nang lumikha ng delubyo.” ang wika ko.
“Iyan ang epekto ng kakabasa niyo ng wattpad. Alyas alyas pa kayong nalalaman. Mga supot lahat iyan!” ang sagot nito sabay kuha ng mansanas at saka kinagat pero itinapon rin agad.
Walang katapusang barahan at inisang nangyari sa amin ni Yuji hanggang sa makatapos kami ng pag kain. Hindi ko tuloy alam kung saan ako nabusog, sa kayabangan ba niya o sa masasarap na pag kaing nakahanda sa mesa. Pero gayon pa man ay nakikita ko ang nakakatuwang parte sa kanyang pag katao na talagang kakaiba, ang ibig kong sabihin ay masayahin, pikunin at mainitin ang ulo.
Matapos ang tanghalian ay dumating si Gilbis na kanyang taga pag alaga. “Master, naka handa na po ang lahat.” wika nito.
“Ayos! Tara na!” ang wika nito.
“Doon sa fish pond, yung kasing laki ng bahay niyo.” ang pang aasar niya sabay hila sa akin papasok sa kanyang sasakyan.
“Masaya lamang si Master Yuji kaya ganyan siyang mag salita. Pag pasensiyahan mo na ang kanyang mga hirit.” ang bulong ni Gilbis at sumakay rin ito sa back seat ng sasakyan.
“Gilbis kaya kaba sasama ay dahil iniisip mo na gagalawin ko si Blas?” tanong niya habang nag ddrive
“Opo master.” ang sagot ng matanda.
“Bakit ganyan ang iniisip mo?” tanong niya.
“Si Blas ay isang mabait at espesyal na tao. Ayoko lamang siyang matulad ng mga babaeng iniuwi mo dito sa farm. Kinabukasan ay hindi mo na sila kilala.” ang sagot nito.
“Iyon ang tinatawag na kantot kalimot. Kakantutin lang tapos ay kakalimutan. Iyan ang dapat sa mga babaeng mukhang pera.” ang sagot ni Yuji.
“Iniisip mo rin ba na papayag akong gawin mo ang gusto mo? Anong klaseng tao ka? Ginagawa mong laro ang pakikipag talik sa iba’t ibang babae!” ang sagot ko.
“Lalaki tayo, walang mawawala sa atin. At isa pa ay ineenjoy ko lang ang buhay ng isang single na binatang nag papaka sarap sa buhay. Mali ba iyon?” tanong niya
“Mali iyon. Ang katawan ng tao ay sagrado, ginagalang at iniingatan. Hindi ito isang laruan na pinag lalaruan at lalong hindi isang pag kain na binubuyangyang kahit na kanino.” ang sagot ko.
“Tama rin si Blas, ang katawan ay dapat iniingatan at hindi ginagawang laruan.” ang sagot ni Gilbis habang naka ngiti dahilan para mapakunot noo si Yuji. “Tumigil ka na nga kayo sa pag sesermon niyo na parang isang pastor. Syempre kapag nag karoon na akong kasintahan ay sa kanya ko na ibibigay ang buong pag katao ko.”
“Asa. Kung mayroong mag kakagusto sa iyo.” ang bulong ko.
“Sa gwapo ko ito? Syempre ay mayroon. Ewan ko lang sa iyo dahil panget ka.” ang sagot nito sabay liko sa kanyang sasakyan at pumarada ito sa isang magarbong bakuran na punong puno ng halaman at mga puno.
Pag baba namin sa labas ay makikita mo agad ang isang malawak na fish pond, mas malaki pa ito sa aking inaasahan at tama nga siya dahil hamak laki rin nito sa aming bahay. “Ano, mamumulagat na ba ang mata mo sa pag kamangha?” tanong niya na may halong pang aasar.
“Para iyon lang? Mayroon din nito kila Bam.” ang sagot ko bagamat hindi ko naman sigurado kung may mayroon nga.
“Ang fishpond nila Bam at ang kanilang swimming pool ay iisa lamang. Sabay niyang naliligo ang mga kapatid niyang isda, palaka, pusit at talangka.” sagit ni Yuji
(Naubo si Bam habang umiinom ng tubig sa kusina)
“Master, mamingwit na kayo ni Blas dahil naka pundo ang ulan.” ang wika ni Gilbis sabay abot sa amin ng pamingwit.
“Pambihira ka naman Gilbis, bakit hindi mo inalam ang lagay ng panahon? Gumawa ka ng paraan!” ang utos ni Yuji.
“Master, wala apo akong magagawa kung bumuhos ang ulan. Nag submit naman ako ng weather report sa iyo kagabi kaso ay masyado kang excited sa date niyo ni Blas kaya hindi mo ito pinansin.”
“Excited? Ano bang pinag sasasabi mo? Ang totoo noon ay tamad na tamad nga ako ngayon.” ang sagot ni Yuji na may halong pag mamalaki.
“Ganoon naman pala e, bakit nag kita pa tayo? Uuwi na nga ako.” ang sagot ko sabay abot sa kanya ng pamingwit. Lumakad ako palayo sa kanya pero hinabol niya ako at hinila pabalik. “Eyy, biro lang naman iyon. Excited talaga akong makita ang baby ko. Wag kana magalit.” ang wika nito.
“Tigilan mo nga ang pag tawag sa akin ng baby, hindi ako isang sanggol at lalong hindi mo ko ana.” ang sagot ko.
“Kaya ka baby kasi mapanghe ka.” ang natatawang biro nito pero hindi ako natawa. “Aalis na ko Mr. Guarin! Ikaw nalang mag isa ang manghuli ng isa tutal naman kamukha mo ang mga ito.”
Hinawakan niya ako sa braso. “Biro lang naman. Para kang babaeng may regla dyan e.” pag pigil nito at habang nasa ganoong posisyon kami ay bumuhos ang malakas na ulan dahilan para kapwa kami mabasa.
“Umulan tuloy. Ang arte mo kasi e.” ang wika niya.
“At kasalanan ko pa?” tanong ko naman habang nakatayo kami at inuulan.
“Master, diba maganda naman ang kinalabasan? Perfect naman po ang date niyo sa ilalim ng ulan.” napapangiwing wika ni Gilbis.
“Hindi perfect!!” ang galit na sigaw ni Yuji habang patuloy kaming naliligo sa ulan.
ALAS 7 NG GABI..
“Achuu!” ang pag bahing ko.
“Kahina naman ng resistensiya mo.” ang hirit ni Yuji noong huminto ang kanyang sasakyan sa aming tarangkahan. Pinahiram lang niya ako ng damit upang hindi ako lamigin.
“Kasalanan mo to.” sagot ko sabay pihit bukas sa pinto ng sasakyan.
“Teka sandali.” pag pigil niya dahilan para mapahinto ako sa pag kilos at humarap sa kanya “bakit?” tanong ko.
“Aalis kana agad ng walang sinasabi sa akin?” tanong niya.
“Ano bang sasabihin ko? Nag pasalamat na ko sa iyo kanina diba? Paulit ulit pa nga iyon.”
“Tang ina, ang slow mo naman Blas. Iyan ang ayoko sa iyo masyado kang bobo.” ang inis na sagot niya sabay hila sa aking mukha at hinalikan ako sa labi.
Muling nag dampi ang aming labi, ramdam ko rin ang kanyang mainit na hininga..
Tahimik..
Parang tumigil ang mundo..
Maya maya ay bumitiw siya at saka ngumiti. “Good night.”
Natahimik ako at bahagyang napatulala. “Good night rin Yuji. Salamat sa magandang araw.” ang tugon ko at dahil sa pag kahiya ay agad akong bumaba sa kanyang sasakyan at saka pumasok sa tarangkahan.
Isang matamis na ngiti ang ibinigay sa akin ni Yuji bago niya isara ang pintuan ng sasakyan at umalis aming eskinita..
Itutuloy..
THF Part 28
Cover by Aldrin Carido
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 14, 2020
Part 28
“Blas.” ang bungad ni Bam noong pumasok ako sa gate sa campus. Malungkot ito at parang santo santo ang mukha.
“Ayos ka lang ba? Bakit parang pinag sukluban ka ng langit at lupa?” tanong ko sa kanya.
“Blas, totoo bang nag date kayo ni Yuji kahapon?” tanong niya na may halong lungkot.
“Kanino mo naman nalaman iyan?” tanong ko.
“Iyon ang usap usapan ngayon dito. May naka kita raw sa inyo noong umagang mag stop over kayong dalawa sa gasoline station. Blas, kasintahan mo na ba si Yuji?” tanong niya.
“Ngi, ano bang sinasabi mo? Isinama lang niya ako doon sa farm para ipakita kung gaano siya kayaman. At isa pa ay iyon ang kondisyon noong matalo niya ako sa labanan namin.” ang sagot ko.
“Malulungkot talaga ako kapag nalaman kong may kasintahan kana. Iiwan mo na ko.”
“Bam, ano bang sinasabi mo, syempre ay hindi naman mangyayari iyon.”
“Basta Blas, kapag nakaipon ako ng lakas ng loob ay liligawan kita ha.” ang wika niya habang naka ngiti
“Anong liligawan ang sinasabi mo dyan?” tanong ni Yuji na biglang sumulpot sa aming likuran.
“Ikaw pala Yuji, tama ang rinig mo. Liligawan ko si Blas.” wika nito.
“Nababaliw kana ba? Doon ka nga butiki ka. Mag patuli ka muna para tumangkad ka at mag jakol ka ng mas madalas para tumaba ka.” ang wika nito sabay hila sa ulo ni Bam.
“Aray aray. Bitiwan mo nga ako. Hindi mo dapat ako ginaganito dahil member din ako ng F4.”
“Anong member ang sinasabi mo dyan? F3 nalang kami ngayon. Hindi kana kasali dahil ni-yuyuck ka nila.” ang sagot ni Yuji sabay tabig sa mukha nito para lumayo.
“Bakit ba nandito ka? Wala ka bang klase?” tanong ko.
“Kahit anong oras ay pwede akong pumasok dahil tutorial ako. Hindi ako nakikipag halubilo sa mga mag aaral.” ang sagot nito.
“Ang sabihin mo kaya ka tutorial ay dahil may bagsak ka.” ang hirit ni Bam
“Gusto mong bigwasan kita diyan? Lumayo ka nga dito butiki ka, baka maya maya ay bigyan pa kita ng red card.”
“Bakit mo ba kasi ako inalis sa F4? Gwapo naman ako at crowd favorite.” ang tanong ni Bam
“Tang ina, hindi ka gwapo! Di bale sanang panget ka e, kaso ay nilabanan mo pa ko noong isang araw, katrayduran ang ginawa mo. Pinag tulungan niyo ko ng prisipeng yagit na to.” sagot ni Yuji sabay turo sa akin.
“Mag kaibigan kami ni Blas at ako ang magiging asawa niya sa future kaya dapat lang ay ipag tanggol ko siya.”
Napakunot noo si Yuji. Hinawakan nito ang braso ni Bam saka pina ikot. “Anong asawa pinag sasasabi mo dyan? Nililipad na ba talaga ang utak mo?”
“Aaray! Aray! Bitiwan mo ko!”
“Ano ka ba Yuji, wag mo nga siyang patulan. Bakit ba kasi nandito ka pa?” tanong ko.
“Bakit di ka sumasagot sa mga message ko sa iyo? Hindi mo ba alam na kaka isang daang “baby” na ko kagabi pero kahit seen zone ay wala. Anong klaseng tao? Ikaw lang ang gumagawa sa akin nito.“ ang paninita niya sabay hawak sa aking braso.
“Alam mo kahit maka isang milyong message ka at iyang “baby” mo e maging “lolo” na, hindi pa rin ako makakasagot.“
“Bakit? Ganyan mo ba ako kung bale walain? Talaga bang ganyan lang ang tingin mo sa akin?!”
“Tumigil kana nga, diba sinira mo yung cellphone ko, tinadyakan mo hanggang sa mag kagutay gutay.” sagot ko sabay lakad palayo sa kanya.
“Bakit hindi ka bumili? Bakit hinahayaan mo kong nag mumukhang tanga?!” pag habol niya.
Huminto ako at kinuha sa pag aking wallet. Itinaktak ko ito sa kanyang harapan. Nahulog dito ang apat na 10 pisong barya, dalawang 20 pesos na papel at dalawang 50 pesos na papel. Itinaktak ko ito hanggang sa wala nang mailabas. “Sa palagay mo makaka bili ako? Nag bayad ako ng tuition fee noong nakaraang araw.” ang sagot ko sabay pulot ng mga nalaglag na pera inilagay sa aking bag. Kayo kasing mayayaman hindi problema ang pera, madali sa inyo ang buhay. Sa aming mahihirap ay mahalaga ang bawat sentimo. Kung sa bagay hindi mo ako mauunawaan dahil hindi ka pa nawawalan, hindi ka nakakaranas magutom at hindi ka nakakaranas na pumasok ng walang baon.“ ang sagot ko sabay lakad sa kanya palayo.
“Teka Blas, sasama ko sayo.” ang pag habol ni Bam.
Iniwan ko si Yuji na naka tayo lang sa kanyang kinalalagyan at parang nawalan ng kibo. Hindi na rin niya ako nagawang habulin at sitahin sa mga mensaheng hindi ko nasagot.
Mabilis kaming nag lakad ni Bam papasok sa classroom at pagtapak namin dito ay talagang mainit na usapan na ang tungkol sa tinatawag na “date” namin ni Yuji na naganap kahapon.
“Bravo, bravo, bravo! Magaleng magaleng magaleng! Sabi na nga may pasabog ka na magaganap!” ang bungad ni Lippi habang pumapalakpak ng marahan.
“Sa wakas dumating na rin ang social climber ng taon. Ilang mayayamang lalaki ba ang dine-date mo para maka kuha ka ng pera ha? Hindi ka pa nag sawa sa mga Alter sa twitter, pati ang mga boys dito sa Empire University ay tinitira mo na rin.” ang sabad ni Evan
“Paulit ulit nalang tayo, ano ba gusto ninyong mangyari? Saka paano niyo naman nalaman na nagkita kami ni Yuji kahapon?” tanong ko.
“Dahil nakita ko. Gusto mo ng Flash back? Huwag mo akong piliting mag flash back!!” ang wika ni Lippi.
“Sige iflash back mo Lippi, para malaman ng lahat kung gaano ka kati ang alter bottom na si Blas!” ang pag suporta ni Evan.
Lumakad lakad si Lippi sa aming harapan at maya maya ay tumirik ang mata nito na parang na p-possessed at saka nag salita. “FLASH BACK!”
Kahapon pag gising ko nag ayos agad ako ng aking sarili. Nag lagay ako ng foundation at concealer sa face. Ngayon kasi ang date namin ni Zeke ang pinaka mayamang business man sa kabilang siyudad. Syempre nilagyan ko rin ng lipstick ang lips ko at pati lips ng pwet ko para makita niya na shining shimmering splendid ito pag nag sex kami mamaya. Pag katapos noon ay nag bihis ako ng maganda, yung pinaka mahal kong polo at pants ang isinuot ko. Bumaba ako sa hagdan ng may glamour at poise kaya namangha ang mga muchacha sa akin.
Pumili rin ako ng susi sa 50 cars na pag aari ko, ang gusto ko kasi ay bago, komportable at naayon sa get up ko. Bago ako sumakay ng kotse ay nag text pa sa akin si mama ang sabi niya ay “anak huwag haharvat at mag nenektar ng hindi nag bbreakfast dahil sisikmurain ka.” Sobrang sweet ni mama pero ang hindi niya alam, hindi naman talaga ako kumakain ng nektar dahil karamihan sa bf ko ay saloob ko nag papa sabog. Tinawagan ko si mama at nag pasalamat sa advice niya. Pag katapos ay nag iyakan kami sa sobrang kaligayahan.
Nag drive ako patungo sa kabilang siyudad ng bigla kong mapansin na wala na pala akong gasolina. “Putang ina naman! Hayop talaga! Napaka bobo naman ng demonyong kotse na ito! Ang lakas humarvat ng gasolina!” ang sigaw ko sa pag kainis.
Mabuti nalang at may isang gasoline station sa pinaka dulo ng siyudad kaya dito ako pumarada. Habang nasa ganoong pag park ako ay nakita ko ang isang pamilyar na sasakyan na huminto at dito ay lumabas sina Yuji Guarin at Blas. Pareho silang naka ngiti at masayang masaya. “What? Bakit mag kasama sila? Napaka landi talaga ang Blas na iyan! Hindi ako papayag! Kailangan ay mawala sa landas ko ang social climber na iyan.” ang sigaw ko sa aking sarili sabay kuha sa aking lighter. Noong mga oras na iyon ay naisip kong pasabugin nalang ang buong gasolinahan para maitumba si Blas pero nahuli ako ng gasoline boy at kinuha ang aking lighter na hawak. Wala akong nagawa kundi panoorin sina Blas at Yuji Guarin na naka ngiti at maligayang maligaya. End of Flash back!“ ang salaysay niya.
“Ngayon mo sa amin sabihin na hindi ka malandi Blas! Hindi ko na kaya ang pagiging social climber mo. Kailangan na kitang saktan ngayon!” ang wika ni Evan sabay dukot ng ballpen sa kanyang bag.
“Mag ingat ka best! Delikado ang isang iyan!” ang wika ni Lippi
“Alam ko! Pero kailangan siyang itumba sangalan ng buwan.” ang sagot ni Evan habang lumalapit sa akin.
“Tama na nga! Evan napapagod na ako makipag laban sa inyong dalawa. Pagod na rin yung janitor kaka linis ng mga basurang nag kalat dito sa classroom natin. Pwede itigil na natin ito?” tanong ko sabay talikod sa kanya.
“Napapagod ka sa pakikipag laban sa akin samantalang hindi ka napapagod na lumandi? Punong puno na ako sa iyo Blas! Itutumba na talaga kita!” ang wika nito.
MUSIC PLAYING..
Wildflower
She’s faced the hardest times, you could imagine And many times her eyes fought back the tears And when her youthful world, was about to fall in Each time her slender shoulders Bore the weight of all her fears And a sorrow no one hears Still rings in midnight silence, in her ears
Let her cry, for she’s a lady (she’s a lady) Let her dream, for she’s a child (child) Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower, growing wild
And if by chance I should hold her (if by chance that I should hold her) Let me hold her for a time (let me hold her for a time) But if allowed just one possession I would pick her from the garden, to be mine (I would pick her from the garden, to be mine)
Be careful how you touch her, for she’ll awaken And sleep’s the only freedom that she knows And when you walk into her eyes, you won’t believe The way she’s always paying For a debt she never owes And a silent wind still blows That only she can hear and so she goes
Let her cry, for she’s a lady Let her dream, for she’s a child Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower, growing wild
Tumalikod ako at hindi na siya pinansin. “Nobody snobs me!” ang sigaw niya sabay hablot sa aking braso.
“Sige frenny! Saksakin ko mo na siya!!” ang sigaw ni Lippi
Pero bago pa ako atakihin ni Evan ay mabilis na gumalaw ang aking kamay. Sinalo ko ang kanyang kamay na may hawak na ballpen at saka ko sinakal ang kanyang leeg. “Pagod na pagod na ko sa iyo Evan! Ilang beses ko na bang sinasabi sa iyo na HUWAG AKO!!”
“HUWAG AKO EVAN! HUWAG AKO!!!” ang sigaw ko sabay sakal sa kanyang leeg. Kinuha ko ang basurahan at isusuklob ko ito sa kanya pero pinigil ako ni Lippi. “Hindi mo na magagawa iyan!! Gigil na gigil na talaga ako sa iyo Blas!” galit na wika ito sabay labas isang boteng nag lalaman ng puting likido.
“Eto ang tamod ng houseboy namin na binuro ng one week! Makakaganti rin ako sayo! Matapos mong isalpak sa bibig ko yung vibrator na galing sa pwet ni Evan! Walang hiya ka Blas!! Ngayon isasalpak ko sa bibig mo ang binurong tamod na ito!” ang wika niya sabay bukas sa bote.
Let her cry, for she’s a lady Let her dream, for she’s a child Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower, growing wild
“Kadiri ka Lippi! Ikaw ang perpektong depenisyon ng salahula dito sa Campus!!” ang sagot ko.
“Huwag kana sumatsat! Inumin mo to!! Ang binurong tamod ng katarungan!!” ang sigaw niya sabay lapit ng bote sa aking bibig.
Dahil sa pandidiri ay kusang kumawala ang aking katawan sa pag pigil ni Lippi. Siniko ko siya sa tiyan dahilan para mapa aray ito. Samantalang naka wala si Evan sa aking pag kakasakal at sinabunutan niya ako. “Sige Lippi isalpak mo sa bibig niya! Bilisan mo!” ang sigaw nito
Nag ramble kaming tatlo.
Dito na nakisali si Bam, pinigil niya si Lippi na makalapit sa akin pero sadyang gigil na gigil ang kalaban kaya sinuntok niya si Bam at natumba ito. “Ngayon pag babayaran mo ang ginawa mo sa amin Blas!” ang sigaw ni Lippi sabay hawak sa aking panga at ibinuka ang aking bibig.
Dito na gumalaw ang aking paa. Sinipa ko si Lippi agad na hinablot ang bote! Humarap ako kay Evan at mabilis na isinalpak ito sa kanyang bibig..
Gulat na gulat si Evan. Tumapon sa loob ng kanyang bunganga ang binurong tamod ng katarungan na mula sa houseboy ni Lippi.
“Ano masarap ba?” ang tanong ko.
Natulala si Evan at di naka sagot..
“Walang hiya ka Blas!!” ang sigaw ni Lippi sabay takbo palapit sa akin kaya naman kinuha ko ang bote sa lupa. Sinakal ko siya at tinaktak ito sa kanyang bibig dahilan para mag sisigaw siya..
“Ayan! Mag share kayooo!!! Nakakadiri kayong dalawaaaa!!”
“Aaargghhhhhh!” ang sigaw ni Lippi pero maya maya ay nahinto ito at inamnam. “Ummmmm, yummy!” ang wika niya dahilan para mapangiwi ako..
“Sa susunod ay tigilan niyo na ako! Nag hahanap lang kayo ng sakit ng katawan!” ang wika ko sabay labas sa classroom.
She’s a free and gentle flower, growing wild She’s a flower growing wild
Itutuloy..
THF Part 29
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 16, 2020
Part 29
“Ilang beses ka nang hinahalikan ni Yuji, may nangyari na ba sa inyo? Ano malaki ba?” pilyong tanong ni Darrio habang nakatayo kami sa counter.
“Ano bang sinasabi mo? Walang ganon kaganapan sa buhay ko at hindi ko iyon hahayaang mangyari. Ewan ko ba kung bakit asar na asar ako kay Yuji, napaka yabang kasi niya at walang ginawa kundi gawing miserable ang buhay ko sa campus. Siya ang may kasalanan kung bakit hindi matahimik ang pag katao ko doon.” ang sagot ko na hindi maitago ang pag kainis kapag naalala ko ang kanyang mukha.
“Pero ininvite ka niya sa date diba? Ang ibig sabihin ay gusto ka niya talaga.”
“O pwede rin naman na kaya niya ito ginagawa ay may plano siya. May napanood akong ganyan sa TV e, papaibigin niya yung isang tao, lahat ng magagandang bagay ay ginagawa niya dito hanggang sa dumating sa puntong hulog na hulog na ito sa kanya saka niya iniwan at inaming pinag pustahan lang siya. Syempre ay masakit iyon. Para siyang nag pakamatay sa building at pag tama niya sa sahig ay buhay pa rin siya.” ang sagot ko.
“Palagay mo ay may kakayahang gawin ni Yuji ang ganoong kasamang bagay?” tanong niya.
“Nagagawa niya alisan ng trabaho yung mga teacher doon sa EU, nagagawa rin niyang gawing miserable ang buhay ng mga mag aaral na napapag tripan niya hanggang sa sumuko ang mga ito at umalis nalang sa paaralan. Kung nagagawa niya ang malalang bagay na iyon sa iba ay may posibilidad rin na iyon ang gawin niya sa akin. Saka tingnan mo naman ang mukha niya, nakakalokong pag masdan, parang walang gagawing matino sa buhay.” ang wika ko habang nakatingin sa papasok na lalaking sa shop.
“Pero alam mo, nung nakita ko siya sa mall dati, siya ang pinaka gwapo at pinaka astig sa kanilang apat.” ang wika niya habang pinag mamasdan rin ang lalaking lumalakad patungo sa amin.
“Huwag mo nga siyang purihin dahil baka bumula ang bibig mo. Tingnan mo nga, kahawig niya itong lalaking customer na parating.” ang sagot ko.
“Ano bang pinag bubulungan niyo diyan? Hindi ganyan ang tamang pag handle at mag welcome sa customer.” ang bungad niya.
Ang lalaking ito ay walang iba kundi si Yuji Guarin na bigla nalang pumasok sa eksena noong mga oras na pinag uusapan namin siya. Perpektong kahulugan ng salitang “speaking of the devil.”
“Welcome po sir. Magandang gabi.” ang naka ngiti at magalang na bati ni Darrio.
Ngumiti rin ako “Magandang gabi Sir, ano po ang sa inyo?” tanong ko na parang ibang tao ang aking kaharap. Iniisip ko nalang na hindi siya nasa harap ko ngayon.
Inikot ni Yuji ang kanyang mata. “Anong klaseng lugar ba ito? Malaki pa ang CR ng kwarto ko dito.” ang wika niya. Naka ngiti lang ako at hinahayaan siyang mag salita ng kung anu ano bagamat gusto ko nang sumagot sa kanya kaso nandyan naman si boss kaya tiyak na pagagalitan niya kami.
“Pasensiya na po sir. Ano po ang order ninyo?” tanong ni Darrio.
“Yung pinaka mahal at pinaka masarap na cake, yung hindi kaya iafford ng ordinaryong tao. At bigyan mo rin ako ng dalawang pinaka masarap na drinks. Table for two.” ang sagot niya.
“Okay po sir aayusin ko na.” ang wika ko sabay punta sa mga table. “Nasaan po ang kasama mo?” tanong ko.
“Kasama ko yung baby ko.” ang wika niya habang naka ngisi.
“May anak na po pala kayo sir. Ang bata niyo naman po nag karoon ng anak.” ang sagot na kunwari ay hindi ko siya kilala.
“Tigilan mo na nga ako, gusto mong iutos ko sa manager mo na ialis ka dito? Gusto mo bang sa iba pulutin?” tanong niya.
“Saan naman ako pupulutin?” tanong ko.
“Dito sa puso ko. Upo na!” ang wika niya sabay hila sa akin sa bangko.
“Hindi pwede, nasa oras ako ng duty. Ano bang ginagawa mo sir? Wag po sir!” ang wika ko.
“Itigil mo na nga iyang pag papanggap mo na hindi mo ako kilala. Bibigwasan na kita dyan e.” ang sagot niya dahilan para lumapit sa amin ang aking manager.
“Excuse sir, ako po ang may ari ng store. May problema po ba?” tanong niya.
“Gusto ko siyang itable.” ang wika ni Yuji sabay turo sa akin.
“Itable? Anong akala mo sa akin barayang babae sa bar?” galit kong tanong.
“Pasensiya na po sir pero isang cake shop at tea house po ito. Hindi maaaring itable ang mga empleyado.” ang sagot ng manager.
“Hindi mo ba ako kilala?” tanong ni Yuji.
“Eh sino po ba kayo sir?” tanong ng manager
“Ako lang naman si Yuji Guarin. Ang taga mana ng Guarin business empire. At itong shop mo na kasing laki ng bathtub ko ay maaari kong ipasara ngayon din.” ang sagot ni Yuji dahilan para mashock ang aking boss.
“Ah e kayo po pala si Mr. Guarin, hindi niyo naman po sinabi sa akin agad. Ahehehe!” ang nahihiyang sagot nito sabay hirit. “Sige po Mr Guarin, pwede niyo na pong itable si Blas, pasayawin niyo na rin po siya ng naka hubad dito sa ibabaw table, pwedeng pwede po.”
“Boss, ano ba yang sinasabi mo? Bakit tumiklop ka?” tanong ko.
“Wag kana maraming tanong, umupo kana dyan at mag sayaw kana rin!” ang sagot nito sabay tulak sa akin sa silya. “Ayan po Mr. Guarin, iyong iyo na si Blas.”
“Akin naman talaga kahit hindi mo sabihin. Doon kana nga tanda.” ang gagong sagot ni Yuji tumingin ito sa akin saka ngumiti. “Bakit parang hindi ka masaya na makita ang boyfriend mo?” tanong ko niya
“Hanggang kailan mo ba ako pag lalaruan? Siguro ay pustahan niyo lang itong mag kakaibigan mo? O kaya ginagawa mo to para mahulog ako sa iyo at pag katapos ay iiwanan mo akong wasak na wasak.” ang sagot ko.
“Alam mo iyan ang sobrang epekto ng pag babasa mo ng kwento sa wattpad. Lahat ng masamang posibilidad ay naisip mo na. Ako? Kailangan mo ako iisipin?” tanong niya.
“Sir eto na po ang oder niyo, ang ultimate chocolate cake with super crunchy crispy and yummy…” natigilan ang waiter.
“Wala akong paki sa sinasabi mo, ilagay mo na iyan dyan sa mesa.” ang sagot ni Yuji. “Saan na nga ba tayo?”
“Doon sa kailangan kita iisipin.” sagot ko
“Oo! Kailangan mo ba ko iisipin? Ikaw takbo ka ng takbo sa utak ko. Kagabi nag salsal ako niimagine ko na niroromansa mo ako.”
“Bastos! Gabi gabi rin kita iniisip at ipinag darasal ko na huwag na makita sa campus dahil tiyak na pag ttripan mo na naman ako katulad ng ginagawa mo ngayon. Aminin mo na sa akin na ang misyon mo ay maging pa-fall para masaktan ako.”
“Hindi ah. Ang misyon ko ay mahalin ka, gawing baby, ibigay ang gusto mo at mag maging alipin mo.” ang sagot niya na naka ngiting aso.
“Yung ngiti mo ay nakaka loko, halatang di ka nag sasabi ng totoo.” ang sagot ko. Kaysa makipag away sa kanya ay inayos ko nalang ang mga plato sa mesa, hiniwa ko ang cake at inilagay sa kanyang ang pinaka best na parte. Ako na rin ang nag timpla ng inumin niya at nag lagay ng straw dito. Para siyang isang batang inasikaso ko, samantalang siya naman ay pinapanood lang ako sa aking ginagawa.
“Kain kana, masarap iyan.” ang wika ko.
Tahimik.
Kumain ito ngunit naka tingin sa akin. “Bakit ganyan ka makatingin?” tanong ko.
“Wala naman, hindi ko akalain na kahit madaldal ka na parang babae ay maasikaso ka rin pala.” tugon niya at habang nasa ganoong posisyon kami ay may pumasok na lalaki sa shop at lumapit sa amin. “Master Yuji, narito na po ang mga ipinakuha niyo.” ang wika nito sabay abot ng isang malaking shopping bag.
“Ibigay mo sa kanya.” ang utos nito at iniabot sa akin lalaki ang bag.
“Ano to?” tanong ko.
“Buksan mo.” ang sagot niya.
Binuksan ko ang bag, nag lalaman ito mga damit, kwintas na alahas at isang kahon ng cellphone. At mayroon pang gold na card na nakadikit sa box nito. Kinuha ko ito (card) at tiningnang mabuti. “Ano ito?”
“Isang money card. Nag lalaman iyan ng malaking halaga para di kana mag hirap sa baon mo sa paaralan. Kumikirot ang dibdib ko kapag naalala ko yung laman ng pitaka mo. Nandyan na rin ang pang tuition fee mo at pambili ng kung ano ano. Tapos eto ang kapalit ng cellphone mo na sinira ko. Siguro naman ngayon ay wala ka nang reason para hindi sagutin ang mensahe ko.” ang naka ngiti niyang salita habang binubuksan nag cellphone at inilagay ang kanyang numero. Kapansin pansin rin ang wallpaper nito na mukha niya, halfbody naked.
Nawalan ako ng kibo.
“Bakit natahimik ka? Masaya ka ba? Ang mga damit diyan ay branded.” ang dagdag pa niya
Tumingin ako sa kanya. “Masaya ako, pero hindi sa ganitong paraan. Kaya ako nag tatrabaho ay para kumita ako ng pera at matulungan ko ang sarili ko. Mali na tanggapin ko ito dahil sa gusto ko lang mapadali ang buhay ko. Yuji, wala kang responsibilidad sa akin. At hindi mo tungkulin na bigyan ako ng kung ano ano. Hindi ko ito matatanggap.” ang wika ko.
Tumingin siya sa akin ng seryoso. “Blas, huwag mong ipahiya ang pag kalalaki ko.” ang wika niya.
“Yuji, hindi mo ako nauunawaan, kung tatanggapin ko ito ay para ko na ring ipinag bili ang prinsipyo ko. Maraming salamat dito ngunit para sa akin ay mali na tanggapin ko ito.” ang sagot ko na may mahinahong tinig. Kinuha ko ang kanyang kamay at iniabot ang card, pati ang bag ay ibinalik ko rin.
Natahimik si Yuji at gumuhit sa mata niya ang kakaibang emosyon. Halatang halata ito dahil namula ito na parang may nang gilid na luha. “Ngayon lang ako napahiya ng ganito Blas.” ang sagot niya sabay tayo sa aking harapan. Kinambatan niya ang kanyang mga body guard na lumapit sa kanya. “Kunin niyo ang mga gamit na iyan at itapon niyo sa basurahan” ang utos niya.
“Yuji, please naman. Huwag ka magalit sa akin.” ang sagot ko sabay pigil sa kanyang bilugang braso. Tumingin siya sa akin at inalis niya ito.
Umalis siya sa aking harapan ng walang kibo bagamat ramdam ko ang pinag halong lungkot at galit sa kanyang dibdib lalo pa noong tumingin ako sa kanyang mata.
Nag lakad siya palabas sa shop at iniwan akong nakapako sa aking kinatatayuan..
Itutuloy..
THF Part 30
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 16, 2020
Part 30
“Oy Blas, bumangon kana diyan! Nandito si Darrio! Ano ka ba naman bata ka para kang mantika kung matulog!” ang maingay na boses ni mama sa labas.
Agad akong bumangon. “Ma, maaga pa, masakit ang ulo ko.” ang sagot ko sabay bukas sa pintuan.
“Blas, sorry ha. Naistorbo kita. Naiwan mo ito doon sa shop kagabi. Okay kana ba?” tanong ni Darrio sabay abot sa akin ng kahon ng cellphone na ibinigay ni Yuji kagabi. Hindi ko alam na naiwan pala niya ito, halos wala kasi ako sa sarili kagabi dahilan magulong magulo ang aking isipan. Isa pa ay tuwing pipikit ako ay nakikita ko pa ang dissapointed na mukha ni Yuji kaya di agad ako dinalaw ng antok.
“Salamat Darrio, nga pala tingnan mo ito.” ang wika ko sabay abot ng sobre sa kanya.
“Wow, invitation ito sa birthday party ni Biew Yamin. Kaso ay mamayang gabi na ito. Pupunta ka ba?” tanong niya.
“Samahan mo ako. May invitation rin si Bam kaya pupunta rin siya. Iyon nga lang ay formal ang party at walang akong damit. Kung hindi naman ako pupunta ay nakakahiya kay Biew, mabait siya sa akin at parati akong tinutulungan.”
“Edi pumunta tayo sa party, mag hanap na tayo ng damit ngayon.” excited na wika ni Darrio at dito ay napadaan si mama sa pinto.
“At anong party?” tanong nito kaya naman itinago ko ang invitation sa ilalim ng unan. “Wala ma. Wala ito.”
“Anong wala? Hindi ako makapaniwala na natututo ka nang mag tago sa akin ngayon Blas. Akin na iyan!” ang pag agaw ni mama. “Aba isang sulat.”
“Isang birthday card lang iyan ma.”
“Kung birthday card ito dapat ang nakalagay ay Happy Birthday. Pero bakit ang naka lagay ay salitang lnvitation?” tanong ni mama.
“Ang totoo po noon ay invitation iyan para kaarawan ni Biew Yamin.” ang wika ni Darrio.
“Si Biew Yamin? Ang sikat sikat na international celebrity, may ari ng mga clothing lines sa iba’t ibang bansa at ang kanyang ama ay maraming pag aaring mga barko, eroplano, mag sasakyan at kung ano ano pa. Napaka yaman ng isang ito alam niyo ba iyon?” ang wika ni mama
“Kaya nga nag pasya ako na hindi nalang pupunta.” sagot ko.
“Aba e bakit hindi? Invited kayo diba?”
“Ang problema ni Blas ay ang isusuot.” ang sagot ni Darrio.
“Yun lang ba? Ano ka ba naman Blas napakadaling humanap ng isusuot. Huwag kayong mag alala dahil makakapunta kayo sa party na iyan at doon ay makaka kilala kayo ng mga yayaman! Mayaman si Biew Yamin kaya paniguradong mayaman rin ang mga bisita niya, kailangan ninyong mag papogi ng husto para makabingwit kayo ng mayayamang kasintahan!” ang excited na wika ni mama
“Ma, wala naman sa isip namin ang mga bagay na iyan.” pag tanggi ko.
“Ano ba kayo, kailangan isinasapuso at isinasa isip ninyo ang inyong kinabukasan. Para sa inyo rin ito. Halika pupunta tayo sa kaibigan kong si Mister Teriyaki para makahiram tayo ng magagandang kasuotan!” ang pag yaya ni mama.
“Ma, ayoko. Si Mister Teriyaki ay isang old fashioned model. Mahilig siya sa mga 80s, 90s na ayos. Ayoko namin niyan!” ang pag tanggi ko.
“Tumigil ka nga Blas! Ako ang masusunod dahil alam ko kung ano ang maganda sa hindi. Sumunod kayo sa akin!” ang pag hila sa amin ni mama patungo sa kanyang kaibigan na isang modelo noon pang 90s.
Alas 4 ng hapon noong matapos kaming bihisan ni mama at ng kaibigan niyang si Mister Teriyaki. Iniharap nila kami sa salamin. Dito ay suot namin ang isang makintab na suit na parang majikero. Ang sa akin ay kulay asul na may burdang hindi ko maintindihan at ang kay Darrio naman ay kulay gold na parang isang binilot na pastillas. Napangiwi kaming dalawa habang nakaharap sa salamin.
“Ay jusko napaka ggwapo naman ninyo. Halos hindi ko na kayo nakilala.” ang wika ni mama na manghang mangha.
“Bagay na bagay pala talaga sa inyo ang mga damit na iyan. Alam niyo ba na ang mga kaibigan kong amerikano ang nag pamana sa akin niyan? Iyan ang aking mga kayaman na hinding hindi ko ipag papalit kahit saan. Tingnan niyo ang larawan nila, suot nila ang inyong mga damit ngayon.” ang masayang wika n Mister Teriyaki sabay pakita sa amin ng isang lumang larawan kung saan suot ng mga kano ang aming damit.
“Noong 1986 pa pala iyan. Buhay pa ba sila ngayon?” tanong ko.
“Oo naman, buhay pa silang lahat, maliban doon sa may ari ng suit na suot mo dahil namatay siya noong isang linggo lang. Namatay siyang nakikipag talik sa kanyang kabit kaya naka ngiti pa rin ito hanggang sa kanyang huling sandali.” ang sagot ni Mister Teriyaki sabay turo sa lalaking nasa gitna ng larawan, naka suot ng asul na damit.
“Pero Mister Teriyaki, nakita mo naman na bagay na bagay kay Blas ang suit. Para talaga siya ang orihinal na may ari nito.” ang wika ni mama.
“Tama ka, kamukhang kamukha niya si Mister Smith. Parang ipinamana ito sa kanya.” sagot ni Mister Teriyaki.
“Parang ayoko nang tumuloy. Parang mag kakasakit ako.” bulong ko kay Darrio
“Anong hindi tutuloy? Kailangan ninyong tumuloy. Sayang ang oportunidad na maka kilala kayo ng mayayamang tao.” ang hirit ni mama.
“Nga pala, kaibigan niyo pala si Bam. Dito rin siya kumuha ng isusuot kahapon, mas nauna pa siya sa inyo.” ang wika ni Mister Teriyaki sabay bukas ng pinto.
“Tadaaaaa! Rock and Roll!!” ang bungad ni Bam noong pumasok ito sa loob.
“Bam, bakit ganyan ang itsura mo?” tanong ko.
“Gusto ko lang maging kakaiba, masaya ako at pinili niyo rin maging unique.” ang sagot niya sabay pose na parang isang rocket.
Naiyak si Mister Teriyaki. “Ngayon lang ako natuwa ng ganito. Kamukha kamukha nila ang mga orihinal na may ari ng damit. Sina Mr. Smith, si Mister Cook at si Mister Peterson na isang frustrated rocker. Para silang bumalik muli sa pag kabata.”
“Oh siya, humayo na kayo at baka maubusan kayo ng mayayamang lalandiin doon. Lalo kana Blas, kailangan mong maging isang magandang swaaaan!” ang hirit ni mama sabay tulak sa amin sa labas.
“Dala ko yung sasakyan ko. Pina repaint ko rin ito na parang pang 80’s para terno sa atin.” excited na pag yaya ni Bam
“Ayoko, dito nalang ako! Ayokong sumama! Nakaka hiyaaa!” ang sigaw ko habang naka kapit sa poste.
“Malalate na tayo. Sayang yung masasarap na pag kain doon.” ang wika ni Darrio sabay hila sa akin sa sasakyan ni Bam.
“Bakit naka busangot ka Blas?” tanong ni Bam
“Dahil hindi ako masaya at hindi ako natutuwa.” ang sagot ko.
“Isang gabi lang naman iyon, pag tiyagaan na natin. At siyempre ang mahalaga ay mag enjoy tayo dahil minsan lang tayo maimbitahan sa isang engrandeng party ng sikat na tao.” tugon ni Bam habang nag ddrive. Nakikita ko rin sa mukha ni Darrio ang excitement habang nakatanaw ito sa bintana.
Makalipas ang ilang minuto ay nakarating kami sa hotel kung saan ginaganap ang kaarawan ni Biew. Pribado ang pag diriwang at ang lahat ay naka full security. Sikat si Biew, isang mahalagang tao, international artist at mayaman, tiyak na dudumugin siya ng mga fans niya kung sa simpleng venue lang ito gaganapin. Sa kabilang banda, ang ganitong kagandang lugar ay nakaka lula at halos mapanganga nalang kami habang lumalakad sa hallway. Sa gilid ay punong puno ang mga larawan ni Biew na sinadyang iexhibit para makita ng lahat ang kanyang kagwapuhang taglay.
“Nag sisimula na pala, ang daming tao.” ang wika ko na nag aalangang pumasok sa loob.
“Wow, hanep ang daming sikat na artista! Tara puntahan natin sila.” ang excited na wika ni Bam sabay hila sa amin papasok.
“Oo nga Blas, ang daming sikat na celebrity. Ayun rin ang F4.” namamanghang tugon ni Darrio.
Hindi na napigil ni Bam ang kanyang sarili, agad itong lumapit sa mga kilalang artista at nag papicture sa kanila. “Pa picture naman ako Sarah G. at saka Miss Regine.” ang excited na wika nito sabay taas sa kanyang cellphone. Maya maya lumipat naman ito sa kabilang table at doon nang gulo. “Diba ikaw si Miss Justine Michael Hatel ang bagong endorser ng Ultra White Papaya Soap. At ikaw naman si Ai Tenshi ang writer ng Aluguryon at League Of Angels. Papicture naman ako please! Idol na idol ko po kayo.” ang galak na galak na boses nito.
Samantalang kami ay nakatayo lang sa gilid at nag hahanap ng pwesto.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay napatingin ako gawing gitna kung saan naroon si Yuji na naka suot ng kulay puting suit na hapit na hapit sa kanyang magandang katawan. Kausap niya ang ilang mamayamang personalidad at celebrity. “Tingnan mo Blas, diba si Yuji iyon? Ang gwapo niya lalo na kapag bihis ng pormal.” bulong ni Darrio
Humarap sa akin si Yuji at noong makita niya ako ay agad rin niyang binawi ang kanyang tingin na parang ipinapakitang wala siyang paki alam sa akin. Galit pa rin siya dahil nangyari kagabi..
“Oh, Blas nandito na pala kayo. Kumain na ba kayo? Teka bakit ganyan ang suot niyo? Para kayong mga payaso. Nakita na ba kayo ni Yuji?” ang tanong ni Erjun sabay tawag “Yuji, eto na si Blas.”
Muling humarap si Yuji pero tumalikod rin ito agad. At kasabay nito ang pag dating nina Biew at ng kanyang pamilya sa entrance ng party kasabay ng kanilang pag pasok ang pag palakpak at pag tugtog ng magandang musika.
Noong mga oras na iyon ay napatingin ako ay Kiro na noon ay nakatitig lang kay Biew. Batid kong pati iniuukit niya sa kanyang isipan ang mga sandaling ito, dahil bukas ay aalis na Biew at muli siyang maiiwang mag isa.
Panibagong lungkot nanaman iyon sa kanyang ala-ala.
Itutuloy..
THF Part 31
Nam Joo Hyuk as Biew Yamin
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 17, 2020
Part 31
Tuloy pa rin ang maganda musika sa party. Habang tumatagal ay dumadagsa ang malalaking personalidad para bumati kay Biew na noon ay nakaupo lang sa isang gintong trono na parang isang tunay na prinsipe. Hindi siya nakakasawang pag masdan at talagang ang lahat ay humahanga sa kanyang taglay na kagwapuhan. Ang mga tao sa paligid ay may kanya kanyang eksena, katulad ni Bam na noon ay walang ginawa kundi mag pakuha ng larawan sa mga artista. Si Darrio naman ay abala sa pag kuha sa mga pag kain at dinadala ito sa kanyang table. Si Kiro ay nakatayo lang sa tabi ni Biew, wala silang pag uusap ngunit batid kong nag kaka unawaan silang dalawa. Buti nalang dahil wala sina Lippi at Evan, tahimik at mapayapa ang aking buong gabi.
“Yuji, bakit hindi mo na ako tinatawagan nitong nakakaraang buwan? Namimiss na kita.” ang wika ng isang babae na lumapit kay Yuji, naka suot ng pulang gown pero halos see through na dahil labas ang kanyang magandang katawan.
“Sorry, naging busy ako.” ang sagot ni Yuji.
“Busy saan? Dati isang tawag mo lang i always find time for you. Pero bakit kapag ako naman ang tumatawag sayo para wala kang care? Siguro sawa ka na sa akin?” ang malanding wika nito.
Humarap sa akin si Yuji at inilingkis ang kamay sa likod ng babae. “Syempre ay hindi. Bakit naman ako mag sasawa sa isang sexy at magandang katulad mo.” ang sagot nito sa kinikilig na babae. Nag cheers pa silang dalawa at saka sabay na uminom ng alak.
Samantalang ako naman ay umalis sa kanilang harapan at nag lakad lakad sa loob ng venue hanggang sa mapadako sa bar section kung saan nakita ko nga itong si Gavin na naka upo at mag isang umiinom.
Tumabi ako sa kanya..
Napatingin siya sa akin. “O ikaw pala Blas, bakit nandito ka?” tanong niya sabay lagok ng alak.
“Masyado kasing makalabog ang musika doon.” ang sagot ko. “Ikaw bakit nag iisa ka dito? Nandoon ang F4 ah.”
“Ako yung tipo ng tao na hindi mahilig sa mga party. Gusto ko lang mag lasing at mag table ng babaeng maganda. Gusto mo ng drink?” tanong niya.
Tumango ako..
“Waiter, isang Special Blow Job cocktail mix with side car.” ang wika niya.
“Ha? Anong inumin iyon?”
“Isang special na cocktail mix na amaretto liqueur, Irish cream liqueur at whipped cream. Nag pa mix rin ako ng alak na masarap sa lalamunan.” ang sagot niya.
Makalipas ang ilang minuto ay inabot sa akin ang alak at hindi naman pala masyadong mapakla ang lasa nito kaya nagustuhan ko na rin. “Parang napaka seryoso ni Kiro? Hindi ba dapat ay masaya siya dahil birthday ni Biew?”
“Dahil aalis na si Biew bukas kaya nalulungkot ito. Alam mo naman na espesyal sa kanyang si Biew.” ang sagot ni Gavin.
“Bagay naman talaga silang dalawa. Parehong matangkad, makinis at good looking. Swerte sila sa isa’t isa.” tugon ko.
“Oo naman. Hindi ako tumututol sa sinabi mong iyan.”
“Teka, okay lang ba sa inyo na lalaki rin ang matipuhan ng mga kaibigan niyo?” tanong ko.
“Lalaki o babae, wala namang kaso iyon basta kung saan sila sasaya. Ang kaligayahan ang pinaka mahalagang bagay sa mundo at walang pera o yaman maaaring tumumbas dito. Kung masaya si Kiro kay Biew at si Yuji baliw na baliw na sa iyo. So be it! Sino kami para humadlang. Mahalaga ang kaligayahan ng bawat isa.” ang sagot ni Gavin. “Waiter dalawang bote ng Vodka.” ang dagdag niya sabay bigay sa akin ng isa.
“Kayo ni Erjun ay tunay na kaibigan. Mapag mahal at supportive. Maswerte sina Kiro at Yuji dahil nandito kayong dalawa.”
“Ang F4, wala kaming iwanan. Alam mo ba ngayon lang nangyari na nag away ang member ng aming grupo. Marahil ay talagang nag mamature na sina Kiro at Yuji dahil marunong na silang manindigan sa kanilang mga desisyon.” ang sagot niya sabay taas sa kanyang bote.
“Cheers.”
Pareho kaming uminom..
“Grabe ang lakas makahilo nito.” ang wika ko.
Natawa si Gavin. “Isang bote lang siguradong dadapa ka sa hilo. Malapit mo nang maubos oh.”
Tawanan kami at sabay pa ring tumungga..
Halos ilang minuto rin kaming nag iinuman ni Gavin noong may marinig kaming palakpak kung saan nag simula nang mag salita si Biew sa mikropono para sa kanyang pasasalamat. Kaya naman kahit nahihilo ay tumayo pa rin kami para makapakinig sa kanyang mga sasabihin.
“Masaya ang halos isang buwan na pananatili ko dito sa bansa. Hindi ko namamalayan na bukas ay aalis na pala ako at babalik sa reyalidad ng buhay. Ang isang magandang panaginip kasama kayo ay tapos na at iyon ang aking kinalulungkot.
(Ngumiti siya matamis saka nag patuloy sa pag sasalita.) At tungkol naman sa usapang reyalidad na aking tinutukoy, tama ang issue at haka haka na iyong naririnig. Ako ay ipinag kasundo ng aking mga magulang sa isang Japanese business tycoon na mas matanda sa akin ng halos sampung taon.“ ang pag amin ni Biew.
“Biew, hindi mo na dapat sinasabi iyan.” ang suway ng kanyang ama habang ang mga tao sa paligid ay nag bubulungan. Ang mukha ni Kiro ay lalong lumungkot dito ay napaupo nalang siya sa isang sulok. Tila ba ang bago ang atmosphere sa buong lugar.
“Dad, malaki na ako at kaya ko na rin ang aking sarili. Sa tingin ko mature na ako para sabihin sa inyo na gusto ko ng malayang buhay at hindi ako mag papakasal sa inyong business partner. Nais kong sundin ang gusto kong maging isang simpleng tao na nabubuhay ng masaya.” dagdag niya.
“Biew, ikaw ang mag mamana ng Yamin Corporation kaya nais naming maging stable ang buhay mo kasama si Yamazaki.” ang sagot ng ina niya.
“Mom, ang Yamin Corporation ay pag aari ninyo at wala akong kahit anong ambag dito. Ang aking buhay malayo sa ating negosyo kaya’t hindi ko magagampanan ng maayos. Ang kasikatang ito, ang magandang kasuotan, ang magandang mukha, ang maayos na career, sa tingin ay bale wala ang lahat ng ito kung hindi ka naman magiging masaya. Kaya ngayon, buong tapang kong sinasabi na si Biew Yamin ay malaya na mula sa pag control sa kanya ng kanyang mga magulang. Magandang gabi sa inyong lahat.” ang wika nito sabay hubad sa kanyang mala prinsipeng damit saka umalis sa aming harapan.
Umalis rin si Kiro..
“Biew, mag usap tayo. Anak bakit ka naman ganyan?” ang pag habol ng kanyang ina.
Nag taka ang mga tao sa buong venue ang iba sa kanila ay umalis na rin dahil umalis na si Biew. Samantalang ako naman ay nakaramdam ng pag kahilo at kailangan ko rin mag tungo sa banyo kaya nag lakad lakad ako.
Pumasok ako sa isang silid kung saan may dalawang lalaking nag uusap. Ang isa ay boses ni Yuji at ang isa ay isang matandang nakikiusap sa kanya. “Sige naman na Young master Yuji, paki usapan mo na ang iyong ama na irenew ang kontrata ng kompanya namin.”
“Hindi ko saklaw ang ganyang mga transaction, ang aking ama ang bahala sa ganyan.” ang sagot niya.
“Pero isa ka ring Guarin, tiyak na may magagawa ka dito. Paki usap naman Young master Yuji.”
“Maaari kong irenew ang kontrata niyo kapag ako ay naupo na sa kompanya mga pito o walong taon pa. Iyon ay kung buhay ka pa.” ang mayabang na sagot nito. “Alis na, bakit nandito ka pa?”
“Pasensiya na po master.” ang sagot ng matanda sabay lakad palayo sa kanya. “Parehong pareho sila ng kanyang ama, parehong mayabang at masama ang ugali.” ang narinig kong bulong ng matanda noong dumaan ito sa aking harapan.
Ako naman ay dumiretso sa may sign ng CR at dito ay nakasalubong ko si Yuji. “Bakit nandito ka? Nakikinig ka ba sa usapan namin?” tanong nito.
“Hindi ko naman alam na nandito ka.” ang sagot ko naman.
“Alam mo ba mukha kang payaso noong sinaunang panahon? Para kang taga perya sa itsura mo.” ang sagot niya.
“Wala kang paki, ang yabang yabang mo. Umalis ka dyan dahil iihi ako.” ang wika ko.
“Bakit ba ganyan ang boses mo?” tanong niya sabay lapit ng kanyang mukha sa aking mukha. “Bakit umiinom ka at nag papaka lasing? Hindi ka naman sana’y uminom ng mamahaling alak. Baka masira pa ang tiyan mo niyan!” ang wika niya
“Bakit ba ang dami mong tanong? Doon kana sa mga babae mo!” ang nabubulol kong sagot sabay pasok sa CR.
Tumapat ako sa urinals at ganoon rin siya sa aking tabi. “Iinom inom hindi mo naman pala kaya.” ang sermon niya sabay labas sa kanyang ari, nakita ko pa ang ulo nito na mapula at parang kabute.“
Binawi ko ang aking tingin at sinubukang alisin ang aking zipper pero naka stock ito kay nahirapan akong ibaba hanggang naka tapos si Yuji. “Ano bang nangyayari? Di ka ba maka ihi sa kalasingan?” tanong niya at dito ay nakita niyang binaba ko ang aking zipper. “Saan ba kasi galing iyang damit mo? Patay na ba may ari niyan? Wala ka bang matinong damit sa inyo kaya pati itong damit at pantalon ng ninuno mo ay suot mo?” tanong niya sabay lapit sa akin. Inalis niya ang butones ng aking pantalon at pilit na ibinaba ang aking zipper.
Matagumpay niya itong nagawa, at dito ay tumambad sa kanya ang aking brief. Hinarap niya ako sa urinal, inilagay ang aking lantang braso sa kanyang balikat bilang pag alalay.
Maya maya ay laking gulat ko noong walang arte niyang dinukot ang aking ari at inilabas ito sa aking brief. Para akong isang batang pina ihi noong mga oras na iyon.
Makalipas ang ilang saglit ay muli niyang iniayos ang aking pantalon at iniupo ako sa isang sofa sa labas ng cr.
“Sa susunod huwag kang iinom ng hindi ka sanay dahil mukha kang tanga.” ang wika niya.
“Pasensiya na.” ang sagot ko. “Teka, bakit nga ba ako nanghihingi ng pasensiya? Hindi ba’t ikaw ang may kasalanan kung bakit naging miserable ang buhay ko sa campus! At ilang beses mo na rin akong hinalikan. Kaya mag sorry ka sa akin! Kung mag sosorry ka sa akin ay iisipin ko nalang na kinagat ako ng aso.” ang sagot ko sabay uga sa kanyang damit.
“Mukha ba akong aso?!” ang galit na tugon niya.
“Sinabi ko lang iyon! Ano ba mag sorry kana! Mag sorry kaaa!” ang sagot ko pa sabay uga sa kanyang katawan..
Hanggang sa maya maya ay makaramdam ako ng pag baligtad ng aking tiyan na tila lalabas ang laman nito. “Mag sorry kaa!” sigaw ko sabay hawak sa kanyang suit at “Awwwrrkk!” ang pag suka ko.
“Hoy! Tang ina ano ba? Armani itong suot ko! Bakit mo ko sinukahan?! Umalis ka nga diyan!” ang sigaw niya samantalang ako naman ay napa subsob sa kanyang dibdib at napa pikit.
Itutuloy..
THF Part 32
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
March 18, 2020
Part 32
Pag mulat ng aking mata ay natagpuan ko ang aking sarili nakahiga sa aking silid. Dito ay pumasok si mama at kinatukan ako ng sandok. “Bakit nandito na ko?” tanong ko sa aking sarili.
“Siguro ay tinatanong mo sa iyong sarili kung paano naka uwi hano? Hinatid ka lang naman ni Mr. Yuji Guarin.” ang masayang wika ni mama
“Bakit naman parang masayang masaya ka pa ma?”
Lumapit si mama at tinapik tapik ang ulo ko. “Alam mo anak, dito sa lipunan natin ngayon ay wala nang kaso kung sino ang kapareha mo. Hindi mahalaga kung ikakasal ka sa babae o kapwa mo lalaki. Kaya nais kong malaman mo na okay na okay sa akin si Mr. Yuji.” ang wika niya sabay pakita ng isang kartolina. “Ano naman iyan?” tanong.
“Ito ang tinatawag na Cinderella Chart! Tingnan mo nakatala dito ang mga kaganapan sa buhay niyo mula day 1 kung saan bumisita dito si Mr. Yuji Guarin. Nandito rin ang day 2 kung saan bumalik siya dito para ikaw ay yayain sa isang date. At kagabi naman ay naka tala dito na hinatid ni Mr. Yuji ang lasing at bangag na si Blas sa bahay. Naku anak kaunting steps nalang ay matutupad na ang ating mga pangarap! Mula sa pagiging isang ugly duckling ay magiging isa kang magandang swan!” ang masayang sagot niya.
“Tigilan mo na nga iyan ma, nakakahiya.”
“Mas nakakahiya yung ginawa mo kagabi. Alam mo ba na sinukahan mo ang mamahaling kasuotan ni Mr. Yuji Guarin. Naku anak, kung nag kataong nagalit sa iyo si Mr. Guarin ay katapusan na ng mga pangarap natin! Hala bumangon kana dyan at mag handa kana sa pag pasok. Ayusin mo ang sarili mo at pag nakita mo si Mr. Yuji ay mag sorry ka, lumuhod ka sa kanyang harapan at mag maka awang patawarin ka.”
“Hindi ko gagawin iyon mama.” ang sagot ko at noong bumangon ako ay naka ramdam ako ng masakit sa aking likuran. “Arekupp.”
Napa nganga si mama. “Ayan na nga sinasabi ko may nangyari na sa inyo ni Mr. Yuji Guarin! Lasing ka kasi kagabi kaya hindi mo ito maalala!” ang pang gugulo pa ni mama.
“Walang ganon ma! Kung ano anong iniisip mo.” sagot ko.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay dumating naman si Bam para sunduin ako. Nasabi ko nga pala sa kanya na wala na akong pamasahe kaya kailangan ko nalang sumabay sa kanya. “Kamusta kana Blas?” tanong nito.
“Okay naman ako, anong nangyari kagabi?” tanong ko.
“Hay, nakaka shock ang pang yayari kagabi. Lasing na lasing ka at halos hindi kana maka kilos.” sagot niya at dito ay binalikan niya ang kanaganap kagabi na hindi ko na halos maalala.
FLASH BACK
Pag pasok namin ni Darrio sa isang silid patungo CR ay naabutan namin si Yuji Guarin na hila hila ang iyong walang malay na katawan sa sahig na parang isang karne ng babo na hinihalod. “Yuji, anong nangyari kay Blas? Bakit hila hila mo siya? At bakit galing kayo sa loob ng CR?!” ang tanong ko.
“Bakit parang imamasaker ni Yuji si Blas?” tanong ni Darrio.
“Ano bang pinag sasasabi niyo? Lasing na lasing si Blas at sinukahan niya ang mamahaling damit ko. Dahil sa kalasingan ay na-out of balance siya saka nabuwal. Hindi ko na siya nagawang itayo ng maayos kaya hinila ko nalang siya dito sa labas.” ang katwiran ni Yuji.
“Ganoon ba? Kasi para kang isang kriminal na hinihila ang katawan ng biktima mo.” sagot ko sabay lapit sa kanila. “Ako na ang mag uuwi sa future partner ko. Halika na babe, aalis na tayo. Iuuwi ka kita.” ang dagdag ko.
Susubukan ko nang ibangon ang katawan mo pero bigla akong hinila ni Yuji. “Anong babe ka dyan? Ako ang mag uuwi sa kanya. Wala akong tiwala sa mukha mo na iyan.”
“Pero si Blas ay babe ko.” ang sagot ko
“Hindi siya baboy para tawagin mo siyang babe! Gusto mo bigwasan na talaga kita? Ako ang mag hahatid kay Blas. At umalis ka dyan butiki! Yuck na to!” ang sagot niya sabay alalay sa katawan mo.
End of Flashback
“Nakita mo na Blas? Masama talaga ang ugali ni Yuji Guarin. Biruin mo kahit lasing siya ay ni-yuyuck ka niya.” ang paliwanag ni Bam
“Parang di naman ako yung niyayuck niya.” bulong ko.
“May sinasabi ka Blas?”
“Ah e, wala naman.”
“Hoy Blas! Ano ka ba? Malalate kana sa school. Ayusin mo ang sarili mo at akitin mo si Mr. Yuji!” ang boses ni mama sa kusina.
“Hindi ko gagawin iyon ma, hindi pa ako nasisiraan ng bait!” ang sagot ko.
Alas 9 ng umaga noong kami ay makarating sa campus. Habang nag lalakad sa hallway ay hindi ko maiwasang isipin kung ano ang ginagawa ni Kiro ngayon. Mamaya ay aalis na si Biew tiyak na nalulungkot siya. Kagabi ay nakita ko sa kanyang mukha ang kakaibang emosyon ng lungkot, kahit itago niya ito ay bumabakas pa rin.
At dahil 10:30 pa ang aking klase ay nag pasya ako lumibot sa rooftop. Hindi naman ako nag kamali dahil naroroon nga si Kiro, tahimik na nakaupo sa pinaka sulok. Noong makita niya ako ay ngumiti siya pero agad rin niya itong binawi. “Kahit naka ngiti kay bakas ang lungkot sa iyong mata.” ang bungad ko sabay tabi sa kanya.
“Nag desisyon si Biew na bumalik sa New York at doon na manatili for good. Kilala ko siya, kapag si Biew ay nag desisyon hindi na mababago iyon.”
“Totoo pala yung balita na ipinag kakasundo si Biew sa isang mayamang hapon na business tycoon.”
“Oo, wala tayong magagawa doon.”
“Pero nag desisyon siyang iwanan ito at huwag sundin ang nais ng kanyang mga magulang. Ang ibig sabihin ay may pag asa pa kayong dalawa.”
“Aalis na siya mamaya at doon siya mananatili. Ang manatili dito kasama ang kanyang parents ay isang malaking sumpa. Kay mas nanaisin niya lumayo nalang at iwanan ang lahat.”
“Alam mo, may mga bagay na ipinag lalaban lalo’t alam mo na karapat dapat itong pang hawakan. Kung minsan mas mainam na makipag laban ka sa mga bagay na alam mong nag papasaya sa iyo.” sagot ko habang nakatanaw sa kalayuan.
Tumingin siya sa akin at ngumiti. “Tama ka doon Blas. Ikaw? Anong mag papasaya sa iyo?” tanong niya.
“Simple lang naman akong tao, simpleng bagay lang masaya na ako.” sagot ko habang naka ngiti.
“Sana lahat ay ganyan sa iyo.” tugon niya sabay tapik sa aking balikat. “Nga pala, mag ingat sa pag lapit sa akin dahil baka magalit nanaman si Yuji.” biro pa niya habang natatawa.
Bandang hapon noong matapos ang aming klase. Nakatanggap ako ng mensahe kay Yuji na ngayong hapon na rin ang alis ni Biew patungo sa New York. Lahat sila ay nasa Airport na at sinabi nito na humabol ako dahil nais akong makita ni Biew bago ito umalis.
Agad naman akong sumakay sa taxi para makahabol. Ilang minuto lang naman ang byahe patungo sa airport kaya mabilis aking nakarating.
Pag pasok ko sa loob ng Airport na nakita kong nakatayo na si Biew at nag papaalam kina Yuji, Gavin at Erjun. Nakakalungot isipin na wala si Kiro para ihatid ito.
“Sorry kung wala si Kiro.” ang wika ni Gavin.
“Okay lang, nag usap na kami kagabi.” ang sagot ni Biew
“Paano, Mag ingat ka nalang doon. Siguro ay magiging auto liker nalang ako ng mga photos mo sa socia media.” ang biro ni Gavin.
“Maaari naman tayong mag usap usap ng madalas. Tuwing weekend ay hindi naman ako ganoon ka busy.” sagot niya.
Lumapit naman si Erjun sa kanya at niyakap ito. “Bigyan mo ako ng maraming kachat na babaeng taga new york. Yung medyo liberated ng kaunti.”
Natawa si Biew. “Erjun, hindi maganda yung masyado kang maraming babae. Huwag mo silang pag sabay sabayin para hindi ka makasakit. Gayahin mo si Gavin.”
“Si Gavin ay isang playboy, mas matindi pa sa akin iyan.” sagot ni Erjun..
Tawanan sila.
Lumapit si Biew kay Yuji. “Guarin, huwag mong idinadaan sa init ng ulo ang lahat ng bagay. At kung may gusto kang isang tao ay suyuin mo siya at pakisamahan ng mabuti. Sana ay maging maayos na kayo ni Kiro dahil para na kayong tunay na mag kapatid. Huwag mo nang pahirapan si Blas dahil walang card na maaaring makapag patumba sa kanya.” ang wika nito sabay yakap kay Yuji.
“Pag iisipan ko ang lahat ng mga sinabi mo Biew. Mag ingat ka doon. Dadalawin ka namin kapag may libreng oras. Eto pabaon ko sa iyo.” sagot ni Yuji sabay abot ng isang maliit na kahon sa kanya.
“Iingatan ko ito, maraming salamat.” sagot niya. Maya maya ay nakita niya ako at kinawayan kaya naman lumapit ako sa kanya at agad na niyakap ito.
“Mag kikita pa tayo diba?” tanong ko
“Oo naman. At masaya ako dahil nakatagpo ako ng isang tunay na tao sa iyo Blas. Ingatan mo ang sarili mo.” ang naka ngiting wika niya.
“Mag ingat ka doon Biew.” tugon ko.
“So paano? Aalis na ako.” ang wika niya sabay kuha sa kanyang bag at lumakad ito palayo sa amin.
Habang pinag mamasdan ko siyang lumakad ay nakikita kita ko na ang kanyang masayang buhay doon sa New York, lumakad ng nakasuot ng simpleng damit, may ngiti sa kanyang labi dahil siya ay malaya na. Sa wakas ay magagawa na rin niya ang kanyang gusto.
“Hindi ako makapaniwala na hindi dumating si Kiro.” ang wika ni Erjun.
Maya maya ay sumigaw si Gavin. “Kiro!”
Nakita namin si Kiro na nakatayo sa aming harapan. “Bakit ngayon ka lang? Naka alis na si Biew.” ang wika ko.
“Ang totoo ay kanina pa ako dito.” ang sagot niya.
“Nakita mo ba si Biew?” tanong ni Erjun
“Oo.” malungkot niya sagot.
“Bakit ka nag tago? Duwag ka pala! Mahina ang loob mo! Ayan ang hirap sa inyong mayayaman na sanay kasi kayo sa madaling buhay! Kaya lumaki kayo na walang lakas ng loob. Kung talagang mahal mo siya, SUNDAN mo siya! Huwag mo siyang hayaang makawala pa. Hindi mo ba kayang mag paka lalaki para sa kanya? Tingnan mo si Biew umalis siya at tinalikuran ang marangyang buhay para sa kaligayahan niya. Ikaw Kiro, yung kaligayahan mo ayun lumayo na! Umalis na!” ang galit kong sigaw.
Napatingin sa akin si Kiro at napayuko ito.
Maya maya ay may dinukot sa kanyang bulsa. “Lilipad ako patungo sa New York.” ang sagot niya sabay pakita ng kanyang passport.
“Oh yeahhh! Tama yan! Go get him! Bilis na!” ang natutuwang reakyon ni Gavin at Erjun. “Ayos yan! Journey of love!” dagdag nila.
Ako naman ay napangiti at napaluha dahil sa pinag halo halong emosyon..
Lumapit sa akin si Kiro. “Blas, alam mong gustong gusto kitang kaibigan. Ipinakita mo sa akin na dapat ay maging malakas ako at sundin ang aking puso. Ipinakita mo rin sa akin na hindi tamang umupo nalang ako at hintaying lumapit sa aking ang kaligayahan. Na dapat ay hinahabol ito at huwag hayaang makawala. Kaya nag pasya na akong sumama na kay Biew. Maraming salamat sa iyo.” ang wika niya sabay hawak sa aking mukha at hinalikan niya ang aking noo..
MUSIC PLAYING
Ni Yao De Ai
Penny Tai
Wo ming bai..
Sui ran jing chang meng jian ni Hai shi hao wu tou xu Wai mian zheng zai xia zhe yu Jing tian shi xing qi ji But I don’t know ni qu na li
Sui ran bu ceng huai yi ni Hai shi tan te bu ding Ohh Shui shi ni de na ge wei yi Yuan liang wo huai yi zi ji
Chorus Wo ming bai Wo yao de ai Hui ba wo chong huai Xiang yi ge xiao hai Zhi dong zai ni huai li huai Ni yao de ai Bu zhi she yi lai Yao xiang ge da nan hai Feng chui you ri sai Sheng huo zi you zi zai
Umiyak ako at hindi na nakapag salita..
Lumapit sina Erjun at Gavin kay Kiro at niyakap nila ang isa’t isa. “Mag iingat ka doon at suportado namin ang iyong desisyon.”
“Salamat sa inyo.” sagot ni Kiro sabay tingin kay Yuji.
Seryosong lumapit sa kanya si Yuji. “Salamat sa ticket, ang akala ko ay hindi na ako makakabook ng rush.” ang wika ni Kiro.
“Wala iyon, basta sundin mo ang bagay na makapag papasaya sa iyo. Kahit saan ka, o kahit ano pang ginagawa mo. Ikaw ay miyembro ng F4.” ang wika ni Yuji at dito ay yakap silang dalawa.
Lumakad si Kiro palayo sa amin.
Isang makabuluhang kaway ang ibinigay niya sa akin kasabay ng isang matamis na ngiting madalang kong makita naka ukit sa kanyang labi. Hangad ko ang kanyang kaligayahan at mananatili siyang espesyal sa aking puso.
Pumapatak ang luha sa aking mata hanggang ang tanging bagay na pinag masdan ko na lamang ay ang eroplano na lumilipad sa kalangitan…
Naka tingala lang ako habang hinihintay ito mawala sa aking paningin..
Wo ming bai Wo yao de ai Hui ba wo chong huai Xiang yi ge xiao hai Zhi dong zai ni huai li huai Ni yao de ai Bu zhi she yi lai Yao xiang ge da nan hai Feng chui you ri sai Sheng huo zi you zi zai
End Of Season 1
S2 NOTE:
S2 Cover by glaysamaemagallanes
Note:
Salamat sa magandang feedback sa season 1. Yung mga trademark scenes ng orihinal na Meteor Garden ay isinama ko pa rin pero syempre hindi mawawala yung tatak ni AiTenshi bilang bxb writer.At tungkol sa mga characters naman, pinilit ko pa ring idikit ito sa orihinal, kaso hindi natin pwedeng hanapin yung perpektong imahe nila kasi nga bxb ito.
Tungkol naman sa mga comments doon sa parents ni Blas, binase ko lang rin ito sa mga parents ni Shan Chai. Kung napanood niyo yung tv series halos pareho lang rin ng ugali ang mga parents nila. Actually mas malala pa nga yung nasa series.
Pag dating naman sa character nina Evan at Lippi, sinadya kong gawin silang parang anime kasi sila ang mag titimpla ng scenes. Kung wala sila boring ang story..
Makikita niyo ang similarity ng mga kaganapan sa original series at dito sa story ko sa s1 at sa s2. Pero pag sapit ng s3 ay tiyak kong sarili ko nang version ang mababasa ninyo.
Ano bang aasahan dito sa season 2?
Asahan ninyo ang kakaibang laughtrip, at syempre yung roller coaster na emotion. Yung s1 ay parang intro palang ng kabuuang story. Itong s2 ang pinaka highlight kaya ihanda niyo ang mga sarili niyo. Choz..
Yun lang..
And I thank you!
AiTenshi
THF Part 33
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 18, 2020
Ang hayaan ko ang aking sarili na mabasa sa malakas na buhos ng ulan ay isang paraan upang hindi mahalata ang mga luhang pumapatak sa aking mata. Malakas ako at hindi madaling sumuko, iyon din ang akala ko sa aking sarili. Pero bakit ngayon ay nanginginig ako sa takot at ang aking tuhod ay hindi ako maikilos ng maayos?
Epekto ba ito ng ibayong sakit na namumuo sa aking dibdib? O dahil lang ito sa isang malabong pag asa na hindi ko makita?
Noong mga sandaling iyon ay sumagi sa aking isipan na sana ay kasing tapang ako ng ulan, na kahit bumagsak ang mga ito ng paulit ulit ay hindi sila natatakot na masaktan..
Part 33
“Anong mayroon?” tanong ko kay Jay noong makita ko itong nakatayo sa harap ng bulletin board.
“Isang malaking problema para sa mga ordinaryong mag aaral na katulad natin.” ang wika niya sabay pakita sa akin ng bagong announcement ng campus kaya binasa ko ito.
“Tataas ng matrikula sa susunod na semester.” ang wika ko.
“Oo Blas, kada semester ay tumataas ang kanilang tuition fee. Ito na ang ikalawang pag taas simula noong nag aral ako dito.” sagot ni Jay.
“Pero scholar tayo dito diba? Pati ba tayo ay apektado?” tanong ko.
“Oo Blas, sa pagiging scholar natin ay 70% ng matrikula ang libre at 30% lang ang babayaran natin. Pero tataas pa rin ang 30 porsiento na iyon. Di bale, malapit na ang summer, pwede tayong mag side line para maka ipon.” ang tugon ni Jay habang naka ngiti. Samantalang bakas naman sa aking mukha ang pagiging problemado.
“Yung sweldo nga lang ni papa ay kulang pa sa amin. Hindi bale, gagawa nalang ako ng paraan.” ang sagot ko.
“At ano namang paraan ang gagawin mo Blas? Mag bebenta ka na naman ng katawan mo sa twitter? Im sure kahit maubos mo ang lahat ng alter doon ay kulang pa rin ang ipon mo. Iyan naman talaga ang pinaka malaking problema ng mahihirap na scholar na katulad niyo. Umaasa lang kayo sa libre.” ang wika ni Evan noong sumulpot sa aming likuran.
“Pero sa aming mga mayayaman bale wala ang pag taas ng tuition fee, kahit ngayon ay kaya naming bayaran iyan sa allowance namin.” ang maarteng sagot ni Lippi.
“Nga pala, malapit na ang summer. Saan mo plan mag bakasyon Lippi?” tanong ni Evan.
“Hay, ewan ko pa. Nakaka sawa sa Paris. Nakaka sawa rin sa London. Halos lahat ng asian country ay napuntahan ko na. Iyan nga ang problema ko ngayon. Ikaw saan ka?” tanong naman ni Lippi na pilit ipinaririnig sa amin ang kanilang usapan.
“Ayokong sabihin, nakakahiya ang plan ni Papa. Gusto niya kasing dalawin ang mga ancestors namin doon sa ibang bansa.” sagot ni Evan
“O, saang bansa naman iyan Evan?” tanong ni Lippi
“Sa Scotland, yuck no? Nakakadiri. Nakakaboring.” ang maarteng sagot ni Evan
“Oh my God, ang boring dyan. Mabuti nalang hindi mo nilakas dahil baka marinig nila. Alam mo ba na sa Edinburgh Castle ako nag dinner last summer. O my.. napaka boring…” ang maarteng tugon ni Lippi sabay lingon sa akin. “Ikaw Blas? Saan ka sa summer?” tanong nito
Hindi ako naka sagot agad..
“Hay naku, si Blas pa ang tinanong mo. Im sure na wala namang pupuntahan iyan dahil mahirap lang si Blas at ang kanya lang niyang gawin ay ang mag benta ng video sa twitter.” ang hirit ni Evan.
Tawanan sila..
“Ang yayabang niyo naman. Parang hindi kayo naliligo ng basura, parang di kayo kumakain ng tirang pag kain at hindi umiinom ng binurong tamod.” ang sagot ko sabay paalala sa kanila ng lahat ng mga karmang naranasan nila sa pang aapi sa akin.
“How dare you para ipaalala sa amin yung mga pang aapi mo. Ano naman ang laban namin sa katulad mong squatter at walang ka class class sa sarili.” sagot ni Evan
“Kaya huwag niyo akong subukan. At lalong huwag niyo ako simulan.” ang wika ko, lumapit sa akin ang isang kasamahan kong scholar at iniabot sa akin ang basurahan. “Mainam naman at puno na itong basurahan. Pwede na nating itapon.” dagdag ko pa
“Wait muna blas.” ang pag pigil ng isang student mula sa Mid class, kinuha niya ang kanyang cellphone at nag patugtog ng isang musika..
MUSIC PLAYING
Wild Flower
She’s faced the hardest times, you could imagine And many times her eyes fought back the tears And when her youthful world, was about to fall in Each time her slender shoulders Bore the weight of all her fears And a sorrow no one hears Still rings in midnight silence, in her ears
Let her cry, for she’s a lady (she’s a lady) Let her dream, for she’s a child (child) Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower, growing wild
“Game na!” ang wika ni Jay
Napalunok si Lippi at Evan. “Si Lippi naman please! Huwag ako kasi Oscar de la Renta ang brand ng damit ko ngayon. Most expensive ito. Si Lippi, siya ang sukluban niyo kasi Gucci lang ang damit niya.” takot na takot na wika ni Evan sabay tulak kay Lippi.
“Hindi ako takot sa germs kaya lalaban ako. Alam mo iyan Blas. Siguro ay kailangan na rin natin ng rematch.” ang sagot ni Lippi sabay kuha ng isang bote ng spraynet sa kanyang bag. Humarap siya kay Evan at nag wika. “Ang sandata?”
“Ha? Pero wala akong dalang dildo ngayon.” tugon nito habang hinahagilap sa kanyang bag. “Eto lang ang meron ako.” ang dagdag niya sabay abot ng susi ng kanyang sasakyan.
Kinuha iyon ni Lippi. “Pwede na to, sasaksakin kita Blas gamit ang susi ng katarungan!” sagot niya, tumingin ito sa akin ng masama saka sumugod..
Nag tatakbo siya na parang isang karakter sa League Of Angels hawak ang susi bilang panaksak sa kanyang kanang kamay. At spraynet naman sa kaliwa. Kitang kita ko ang pag nanais niyang itumba ako.
“Humanda kaaaa Blasss! Gigil much na ako sayo!!!” ang sigaw niya..
Inihanda ko ang aking sarili. Inipon ko ang aking lakas sa braso at hinawakan mabuti ang basurahan..
Mag sasagupaan na kami ni Lippi sa gitna ng hallway noong biglang dumating si Bam. “Blas tingnan mo naka huli ako ng maliit palaka doon sa mini pond. Tingnan mo ang tindi niyang kumapit. Eto ang regalo ko sayo Blas!” ang wika niya.
Pareho kaming nagulat ni Lippi, ginawa ko ang lahat para tumigil sa pag atake, samantalang si Lippi naman ay hindi nakontrol ang kanyang kilos. Sumalpok ito kay Bam dahilan para pareho silang matumba sa sahig. Laking gulat namin noong mag umpok ang kanilang mukha at mag dikit ang kanilang nguso..
“Shit! Nag lips to lips!” ang wika ng mga estudyante sa paligid.
Parehong nakadilat ang kanilang mata at shock na shock sa pag sugpong ng kanilang mga labi..
Noong matauhan ay itinulak ni Lippi si Bam at agad bumalikwas, hinang hina itong tumayo saka napa iyak na lang na parang isang batang binugbog ng mga kalaro. Hinang hina ang kanyang tuhod at hindi makagulapay ng maayos.
Si Bam naman ay gumagapang sa sahig. “Nasaan yung palaka ko?” tanong wika nito.
Lalo lumakas ang hagulgol ni Lippi, napahawak ito sa pader at itinukod ang kanyang sarili na parang isang mandirigma na nasugatan ng husto. “Ang bagal mo kasi Blas, kung isinuklob mo agad sa akin yung basurahan edi sana nakaligtas ako. Hindi ko masikmura, ang baho ang hininga, amoy bawang pa.” ang nang hihingalong salita nito.
“Sorry, kumain kasi ako ng special garlic fried rice doon sa canteen kanina. Nasaan na ba yung palaka ko?” ang sagot nito at maya maya ay napasigaw nalang si Evan..
“Aaaaahhhhhhhhhhhh!!!” ang malakas na sigaw niya, nakadikit sa kanyang mukha ang palaka. Nag kikisay ito at saka hinimatay..
“Ayun! Kawawa naman ang palaka ko.” ang walang paki na wika ni Bam sabay kuha ng palaka sa mukha ni Evan, sumama pa ang nguso nito sa dikit ng paa ng naturang hayop.
“Wow, ang cute naman ng palaka mo na iyan.” wika ni Jay.
“Ang palangan nito ay Yuji. Ipinangalan ko sa leader ng F4 para lumaki siyang malakas at matapang.
Habang nasa ganoong posisyon kaming lahat ay siya namang pag dating ng F3 sa hallway. Wala na si Kiro kaya’t nakakapanibagong makita na tatlo nalang sila ngayon.
“Ano bang kaguluhan to?” tanong ni Yuji. At noong makita siya ng mga student ay nag takbuhan ang mga ito. Si Evan ay hinila nalang ni Lippi katulong nila ang ibang susyal na beki at mabilis na umalis.
“Mauna na ako Blas.” ang bulong ni Jay, sabay alis rin. Ang naiwan lamang sa hallway ay ako at si Bam na hinihimas ang palaka sa kanyang kamay.
“Bakit nag takbuhan sila?” pag tataka ni Yuji
“Malamang natakot sa iyo. Ang ibig kong sabihin ay natakot sa red card.” sagot ko.
“Hi Blas, mukhang stress ka ngayon araw ha.” ang bati ni Gavin.
“Ano naman yang ginagawa mo?” tanong ni Yuji kay Bam sabay sipa dito dahil naka upo pa rin ito sa sahig.
“Tingnan niyo, ang cute cute ni Yuji.” sabay pakita sa palaka. “Ipinangalan ko sa iyo ang palaka dahil magiging leader din siya ng F4 pag laki niya.”
“Anong sabi mo? Ipinangalan mo sa akin ang palaka? Sira ka ba? Itapon mo nga iyan! Nakakadiri!” ang galit na sagot ni Yuji sabay harap sa akin.
“Mamaya alas 4, pupuntahan kita.” wika nito na parang galit pa.
“Ano bang sinasabi mo?” tanong ko.
“Humanda ka mamayang alas 4. Iyon ang sabi ko.” dagdag niya na parang nang hahamon.
Napakunot ako ng noo. “Humanda ako mamayang alas 4? Anong bang ginawa ko sa iyo?”
Nag tawanan sina Gavin at Erjun. “Bro, bakit kasi ganyan kang mag invite? Para kang nag aaya ng away. Kaunting sweet naman. Ganito ha.” ang naka ngising wika ni Gavin sabay lapit sa akin. “Baby, see you mamayang alas 4, dinner tayo. My treat.”
“Pasensiya na pero first time mag yaya ng date si Yuji kaya ganoon siya.” ang pag lilinaw ni Erjun.
“Hayaan niyo nga siya! Hindi ko kasalanan na slow sya. Kung hindi niya naunawaan ang sinabi ko ay problema na niya iyon.” ang sagot ni Yuji na hindi pa rin humuhupa ang kayabangan. “Mag handa ka mamayang alas 4.” ang salita pa niya na parang nag babanta saka umalis sa aking harapan.
“Sira ulo! Huwag mo akong pag tripan!” ang sigaw ko sabay kuha sa palaka ni Bam at saka ibinalibag sa kanya. Dumikit ito sa kanyang likuran pero hindi niya napapansin, diretso lang itong lumakad palayo.
“Ahhh ang palaka ko! Yujiiii!!” sigaw ni Bam
Tawanan sina Erjun at Gavin habang naka sunod sa kanya. “Paano Blas, see you daw mamayang 4pm. Enjoy.” hirit ni Erjun.
“Enjoy Blas!” pahabol ni Gavin.
Itutuloy..
THF Part 34
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 19, 2020
Part 34
Alas 4 ng hapon, pag labas ko palang sa gate ng campus ay bumulaga na sa akin ang sasakyan ni Yuji. Pareho pa kaming naka suot ng uniporme at syempre ay hindi maiiwasan ang mga estudyante na nakiki usisa sa aming paligid. “Sakay na, baka isipin nila na inaakit mo pa ako.” ang naka ngising hirit nito.
“Kapag mahirap ang sumama sa isang mayaman ay inaakit na agad? Bakit ganyan ang pag iisip mo?” tanong ko.
“Aba, sila ang nag iisip noon. O, para sa iyo.” ang wika niya sabay abot sa akin ng isang kumpol na pulang bulaklak.
“Ano to?”
“Edi bulaklak, bulag ka ba? Para sa iyo iyan. Amuyin mo na. Diba ang mga babaeng binibigyan ng bulaklak ng mga boyfriend nila ay inaamoy ito at saka kikiligin. Gawin mo na.” ang utos niya.
Hindi ako naka kibo, kakaiba ang feeling na makatanggap ako ng isang kumpol na bulaklak. Ito ang unang beses kong naranasan ito. Inamoy ko ang mga ito at saka ako ngumiti. “Salamat ha. Ngayon lang ako naka tanggap ng bulaklak.”
Tumingin lang siya sa akin saka ngumiti. “Wala naman kasi lalaking mababaliw sayo. Hindi ka naman good looking, di ka rin mayaman. Kaya binigyan kita ng bulaklak, baka kasi di mo pa naexperience.”
Humarap ako sa kanya. “Kaninang maga pa ako inaaway nina Lippi at Evan. Kotang kota na ko sa sama ng loob. Pwede wag mo na dagdagan?”
“Pag pinatulan mo yung dalawang baliw na iyon ay parang isa ka na rin sa kanila.”
“Pag hindi ko sila pinatulan ay iisipin nila na okay lang sa kanila na saktan ako ng paulit ulit. Kaya kahit sinong mang api sa akin ay lalabanan ko. Kahit ikaw pa.”
“Huwag mo nga akong idamay sa kabaliwan mo.” ang sagot niya sabay liko patungo sa isang malaking gusali. “Saan ba tayo pupunta?” tanong ko
“Doon sa bahay ko. Hindi ko na kailangan makipag date sa labas dahil may sarili ako restaurant sa loob, mayroon rin akong sarili cinema, may sariling arcade at swimming pool. Kaya ano pang hahanapin mo sa akin diba? Gwapo ako, mayaman, makisig at maginoo.” pag yayabang niya
“Kamusta naman yung ugali mo? Mayabang at kinatatakutan ng mga student doon sa campus. Lumalapit ka palang ay tumatakbo na sila.”
“Ikaw lang ang mahalaga sa akin. Wala akong paki alam sa kanilang lahat.” ang sagot niya sabay baba sa kanyang sasakyan.
Pinag buksan rin ako ni Gilbis. “Maligayang pag babalik po Mister Blas.” ang naka ngiting wika nito. “Magandang hapon po ginoo.” ang bati ko naman.
Habang nag lalakad kami sa malaking hallway ng gusali na parang isang five star hotel ay napapatingin ako sa mga malalaking larawan sa mga pader. Nakakalula ang mga ito at talagang mukhang mga mamahalin. “Iyan po ang ama ni Master Yuji. Siya si Mister Gidorino Guarin. At ang kanyang ina naman ay si Mrs. Theresa Guarin.” ang wika niya. Mukhang napaka bait ng ama ni Yuji, ang kanyang ina naman ay parang masungit at sobrang istrikto. Magarbo ang suot na damit sa larawan at napaka supistikado ng datingan.
“Huwag mo nga aksayahin ang oras sa pag tingin sa mga larawan ng magulang ko. Kumain na tayo. Pag katapos ay manood tayo ng movie!” ang masayang wika nito.
“Masaya si Master Yuji, alam mo ba na bukod sa F4 ay ikaw lamang ang inimbitahan niya dito. At ngayon ko lang rin siya nakita na sobrang excited.” bulong ni Gilbis habang pinag mamasdan namin ni Yuji na umiindak pa, na nag lalakad na parang isang bata
Makalipas ang ilang minutong lakaran ay nakarating kami sa kainan, sa loob nito ay may mga waiter, mayroon bartender, may tumutugtog ng biyolin kahit lang naman dalawa ang tao. Umupo kami sa pinaka gitna at dito ay ibinigay sa amin ang menu. “Seryoso ka pala talaga? Mayroon kang restaurant dito sa bahay?”
“Mukha ba akong nag bibiro? Mayroon rin akong sariling spa at fitness center doon sa 3rd floor. Minsan kasi ang mga matataas kaibigan ni papa ay dito tumutuloy kaya obligadong mag lagay ng mga ganitong section sa building.” sagot ni Yuji sabay kambat sa waiter.
“Bigyan mo kami ng lahat ng nakalagay diyan, saka isang pinaka masarap na dessert para sa baby ko.” ang hirit nanaman nito.“Nga pala, anong balak mo sa summer? Sa susunod na buwan na iyon.” tanong pa niya
“Mag ttrabaho, mag iipon dahil tumaas na naaman ang tuition fee.” sagot ko.
“Mag papagawa kasi ng bagong gusaling pang swimming ang campus kayang tumaas ang kanilangn tuition fee. Nga pala, gusto mo sumama ka nalang sa akin sa Barcelona?”
“Pasensiya na pero kailangan kong mag trabaho. Mabilis lang ang summer vacation, halos ilang weeks lang iyon kaya’t gugugulin ko nalang ito sa mga bagay na mas makatutulong sa akin.”
“Ayaw mo bang maging masaya habang kasama ko sa Barcelona? Sabay tayong kakain, mag lalakad sa kalsada, manonood ng mga pangit at nakaka sukang telenovela saka sabay tayo maliligo at eespadahan.. ng mga puso.” ang wika niya.
“Ayos lang ako dito. Hindi ako pang ganyan.” ang sagot ko naman.
“Bakit kailangan mong mag hirap? Wala ka naman sa kwento sa wattpad para mag trabaho ng todo para may ipang bili ng pansit ang nanay mong may sakit.”
“Walang sakit ang nanay ko. Ano bang sinasabi mo?”
“Tanga, hindi literal ang ibig kong sabihin ikaw yata ang slow dyan e. Ang ibig kong sabihin ay bakit ka mag papakahirap mag trabaho ng todo todo kung pwede ko namang bayaran ang tuition mo. Yung ibang babae nga dyan pag katapos akong romansahin ay nag kakapera na sila agad.” ang pag yayabang nito.
“Hindi ako ganoon. Huwag mo akong igaya sa kanila.”
“Minsan nag mumukha na akong tanga, lagi akong napapahiya dahil tinatanggihan mo ako. Teka, mag kalinawan nga tayo Blas, gusto ko sagutin mo ako ng tuwid. May iba ka ng nagugustuhan? Bakit ang morbid mo sa akin?”
“Morbid ka dyan, ginawa mo naman brutal at psychotic. Wala akong nagugustuhan, wala na akong panahon sa ganoon.”
“Yung morbid ay natutunan ko lang kanina sa prof ko. Sa wakas nagamit ko rin.” ang masaya niyang wika sabay ngiti at kumindat sa akin habang kumakain.
Ilang oras din kaming nag uusap, nag iinisan at nag babarahan habang kumakain. Ilang hirit pa niya ay maaaring liparin na ako ng buhawi ng kanyang kayabangan sa kung saan at kung literal na nakakamatay ito ay baka double dead na baboy na ako ngayon. Gayon pa man ay ramdam kong masaya si Yuji at madalang siyang ngumingiti sa campus. Maswerte ako at madalas kong nasisilayan ang maganda niyang pag ngisi na nakakaloko ngunit masasabi kong bagay na bagay sa kanya.
Pag katapos kumain ay nag yaya itong manood ng sine. Malaki ang cinema sa kanyang tirahan. Halos kasi laking ng mga sinehan sa mga mall ang screen nito, malamig, madilim at kami lang dalawa ang tao. Nanood kami ng movie na ang title ay The Passengers na pelikula ni Jennifer Lawrence at Chris Prat. Tungkol sa dalawang pasahero ng spaceship na mag lalakbay patungo sa bagong tahanan.
Hawak ko ang pop corn, habang si Yuji ay naka akbay sa akin at paminsan minsan ay hinahawakan niya ang aking kamay. Hinahayaan ko lang siya dahil wala naman akong nakikitang masama doon. Maganda ang movie, naka pareho kaming naka tutok at hindi kumukurap. May isang parte pa na naiyak ako at natawa si Yuji, niyakap ako nito ng mahigpit at ginusot ang aking buhok. Hindi ko naman sinasadya na madala ng husto sa pelikula kaya ganito ang aking reaksyon.
“Ang tapang tapang mo, pero umiiyak ka doon sa pelikula.” ang hirit ni Yuji noong huminto ang kanyang sasakyan sa tarangkahan ng aming bahay.
“Maganda yung movie, damang dama ko lang. Salamat nga pala sa masarap na hapunan at sa magandang pelikula.” naka ngiti kong sagot.
“Nga pala, pag isipan mo yung alok ko na mag bakasyon kasama ka sa Barcelona.”
“Mukhang malabo iyan, kailangan kong mag trabaho sa summer. Kayo talagang mayayaman puro luho ang naiisip ninyo.”
“Hindi luho iyon, social needs ang mag travel. Pag isipan mo.” ang sagot niya.
Ngumiti ako at tumango..
Bababa na sana ako sa kanyang sasakyan noong bigla niya akong pigilan. “Blas.”
Humarap ako. “Bakit?”
Hinalikan niya ako sa labi, mabilis lang at dampi. “Salamat sa masayang gabi. Good night.”
Tinapik ko ang kanyang pisngi.. “Good night.” ang sagot ko sabay baba.
Habang pinag mamasdan kong lumayo ang kanyang sasakyan at hindi ko alam kung anong dapat kong maramdam, gulong gulo ang aking isipan kung bakit hinahayaan ko ang aking sarili na halikan at ang napag tataka ay nagugustuhan ko ito, para bang bumibilis ang tibok ng puso ko kapag nadidikit sa kanya. May kuryente akong nararamdaman na hindi ko maipaliwanag. Paunti unti ay parang natutuwa na ako sa kanya at ang aking galit ay nawawala. Ewan, naguguluhan na ako, natatakot ako na baka pinag ttripan lang niya ako. Dahil si Yuji babaero, mahilig mag laro ng puso at mangulekta nito. “Ang gulo, hindi ko na alam.” ang bulong ko.
“Iyan na nga ba ang sinasabi ko umiibig kana kay Mr. Yugi Guarin! At napapadalas ang mga pang yayari sa inyong dalawa!” ang wika ni mama na biglang sumulpot sa aking tabi.
“Ma, bakit nandito ka?”
“Dahil halos 20 minutos kanang nakatayo diyan, nakatulala at parang namatanda. Ang akala ko ay nakatulog kana!” ang wika nito
Lumakad ako papasok sa loob. “Ano, gusto ka na ba ni Mr. Yuji?”
“Ma, pagiging social climber na iyang inaambisyon mo.” ang pag mamaktol ko.
“Aba, wala naman akong paki alam doon. Alam mo marami akong kilala diyan na mga dalagang pumapatol sa matatandang mayayaman. Mga artista na nag papakasal sa mga bilyonaryong politiko at mga pinay na nakaka kilala ng mga Afam sa internet at nag papakasal! Kung mahal mo si Mr. Yuji at kung mahal ka rin niya ay hindi na matatawag na pagiging social climber iyon.” ang katwiran ni mama
“Ah basta, wala akong intensyon na kumabit sa mayamang tao para mag karoon. Mag aaral akong mabuti at mag tatapos para maka ahon tayo sa hirap.” ang sagot ko sabay pasok sa aking silid.
Noong mahiga ako ay napatitig ako sa aking cellphone, pinago nanaman ni Yuji ang wallpaper nito. Kaming dalawa na mag katabi sa loob ng sinehan. Mayroon rin siyang apat na mensahe. Mga salitang “Good night, See you, Rest mabuti, at IMY”.
Hindi ko alam kung bakit ginagawa ni Yuji ito. Dahil ako lang ito, isang mahirap at walang kahit ano. Ang buhay ko ay malayong malayo sa buhay niya. Siya nag lalakad sa isang magandang paraiso samantalang ako naman ay nag lalakad sa isang madilim na kalsada. Kaya hindi ko magawang maniwala dahil ang katulad niya ay imposibleng mag kagusto sa akin.
Itutuloy..
THF Part 35
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 20, 2020
Part 35
“Baka naman mali ang iisip mo tungkol kay Yuji, sobrang effort na niya na para maging malapit kayo sa isa’t isa. Sure ka ba na ayaw mong sumama sa kanya sa summer vacation.” ang tanong ni Darrio. “Nakakatuwa no? Biglang naging mabait si Yuji Guarin sa iyo.”
“Isang chocolate cake please.” wika ng isang customer.
“Sir anong drinks niyo?” tanong ko sa customer.
“Bigyan mo ako ng iced tea. Salamat.” sagot niya kaya agad kong inayos ang order.
“Hindi ako maaaring sumama kay Yuji dahil nag mahal nanaman ang tuition fee sa Empire University. Ngayon ay halos doble sa regular na matrikula ko yung babayaran ko. Kaya sa summer ay mag hahanap ng partime job para makaipon.” sagot ko kay Darrio. “Here is your order sir. Have a nice day.” dagdag ko pa sabay ngiti sa customer.
“Thank you, nga pala narinig ko na kailangan mo ng extra income. Heto baka gusto mong sumama sa akin minsan.” wika ng customer sabay abot sa kanyang calling card. “Ako nga pala si Nixon Jim, isang call center agent at part time na modelo. Maaari nating pag usapan ang tungkol sa trabaho kapag may time ka.”
Kinuha ko ang card “Salamat, pero hindi naman ako pwedeng maging call center agent, di naman ako magaling makipag usap ng ingles.”
“Pwede ka naman sumama sa akin bilang modelo. Maganda rin ang kita doon at makakaipon ka para sa pang tuition mo. Gwapo ka naman at magandang ngumiti. Paano? See you.” ang wika niya habang naka ngiti.
“Salamat, tatawagan na lamang kita.” ang sagot ko at inihatid ko pa sila sa pintuan.
“Subukan mong mag modelo Blas, saka isang magandang oportunidad na rin yan para makaipon ka.” ang tugon ni Darrio.
“Oo nga e, hindi pa naman ako ganoon kadesperado para kumita ng pera pero ang matrikula ay mahal kaya’y kailangan ko itong pag handaan.”
KINABUKASAN..
Umaga palang noong makatanggap ako ng tawag kay Nixon, nakuha niya ang numero ko sa shop at sinabi niya sa akin na mag kita kami mamaya pag katapos ng klase para pag usapan ang aming gagawin raket sa pag momodelo. Bago ako sumang ayon ay isinearch ko muna ang logo sa kanyang calling card at nalaman ko nga na ito isang modeling agency kaya batid kong hindi naman niya ako lolokohin.
Apat na quiz at dalawang laboratory ang aking task ngayong araw. Halos tambak ang gawain pag ganitong finals. Ang nakakatuwa ay nag abot ko na ang kota ng marka para sa scholarship kaya tiyak na mayroon na akong siguradong 70% discount sa matrikula. Kaunting kayod lang makakaipon ako ng karagdagan at hindi na kailangan mamoblema nila mama at papa.
Habang inilalagay ko ang aking gamit sa locker ay bumulaga nanaman sa akin ang kili kili ni Yuji na nakahubad at may nakasampay na towel sa balikat. Naka harang ito sa pintuan ng aking lalagyanan ng gamit kaya di ko ito nagawang isara. “Bakit?” tanong ko.
“Mag hapon kang busy, hindi na kita mahagilap. Iniiwasan mo ba ako?” tanong niya.
“Bakit naman kita iiwasan? Maraming quiz, mga term paper at lab report ang aming ginawa. Muntik na ngang himatayin sina Lippi at Evan sa dami ng task.” ang sagot ko naman.
“Mga bobo kasi yon kaya hihimatayin sila. Kung tapos kana hintayin mo ako, maliligo lang ako. O gusto mo samahan mo na ako sa loob banyo at paliguan mo ako?”
“Bakit ba kasi pawis na pawis ka?”
“Nag gym ako.”
“Dito sa school?”
“May gym doon sa tabi ng building namin. Bakit ba tanong ka ng tanong ha? Tara na.” hirit niya sabay hila sa akin.
“Teka lang Yuji, hindi ako pwede ngayon. Mayroon ako.. ah may ano..”
“Mayroon ka? Nireregla ka na ba? Tigilan mo nga ako.”
“Mayroon akong lakad ngayon. Importante.” ang tugon ko.
“At ano naman iyang mas importante pa sa akin?” tanong niya.
“Basta. Late na ako e. Aalis na ako.” sagot ko sabay alis sa kanyang pag kakahawak sa aking braso. Pero niya akong hinuli at hinawakan sa likuran na parang bata. “Hoy Blas, kapag nabalitaan ko na may kasama kang ibang lalaki ay malilintikan ka sa akin.”
“Wag mo nga ako idamay sa pagiging bayolente mo. Mahalaga yung lakad ko ngayon, tungkol ito sa trabaho. Dyan kana nga, maligo kana amoy pawis ka. Lalo kang naging mukhang aso.” ang pang aasar sabay takbo palayo sa kanya.
“Gago ka! Panget mo!” ang sigaw nito at binato pa ako ng sapatos.
Pero hindi ko siya pinansin. Nag tuloy tuloy lang ako sa pag takbo hanggang sa makalabas ng campus. Ang usapang lugar namin ni Nixon ay ang shop kung saan ako nag ttrabaho kaya doon ako nag pahatid sa taxi.
Pag dating ko dito ay nakita ko si Nixon na nakaupo habang kumakain ng cake at umiinom ng kape. Isang matamis na ngiti ang kanyang isinalubong sa akin noong makita niya akong papasok. “Kamusta?” bati niya sabay tayo ay pinaupo ako na parang isang babae. Maganda ang kanyang suot na damit, hapit na hapit ito sa kanyang magandang katawan kaya’t mas lalo pa siyang naging matangkad tingnan.
“Okay naman, sorry kung medyo late ako.”
“Ayos lang tol, bago tayo mag simula nais kong tingnan mo itong mga larawan ko sa pictorial, ang iba dito ay nasa mga fashion magazine na. Hindi naman kalakihan ang article na naka laan para sa akin pero kahit papaano ay maganda naman ang kita. Yung kaibigan kong may ari ng isang article ay nag hahanap ng isang estudyanteng modelo na gwapo, fresh at mukhang matalino, kaya perfect timing na nakita kita kahapon. Tungkol naman sa talent fee ng isang modelo, ang pinaka mababang maaari mong kitain ay nasa 30k at ang pinaka malaki ay nasa 50k. Sa isang photoshoot ay may initial payment na agad ito na 20k, makukuha mo ito pag katapos ng trabaho. Huwag kang mag alala, exciting at nakaka enjoy ito.” ang masaya niyang tugon.
“Kung makaka kuha agad ako ng 20k sa pictorial ay halos kaunti nalang ang iipunin ko, tiyak na maifufull payment ko ang tuition fee sa pasukan.” ang bulong ko sa aking sarili habang nag iisip.
“Paano? Col? Okay na ba tayo?” tanong niya.
“Kailan tayo mag sisimula?” tanong ko.
“Bukas rin. Alas 5 ng hapon ang magandang set natin.” sagot rin niya at kinamayan pa niya ako.
“Ayos Blas, magiging modelo kana, sana sumikat ka katulad ni Biew Yamin.” ang hirit ni Darrio
Habang nasa ganoong posisyon kami ay bumukas ang pinto ng shop at noong mapatingin ako dito ay nanlaki ang aking mata dahil pumasok si Yuji kasama si Gavin.
Nagulat ako na parang naka kita ng multo, tapos ay tila hindi naman nagustuhan ni Yuji ang kanyang nakita may kausap akong ibang tao.
Lumakad siya patungon sa aming table. “Kaya pala apurang apura ka umalis ay dahil may kakatagpuin kang ibang lalaki.” ang wika nito sa akin.
“Ano bang sinasabi mo?” tanong ko.
Tumayo naman si Nixon. “Pare, ako si Nixon. Kaibigan ako ni Blas.” ang wika nito sabay lahad sa kanyang kamay. Pero hindi tiningnan lang ito ni Yuji at hind siya nakipag kamay dito.
“Si Nixon ay isang modelo. At meron silang business meeting dito ni Blas.” hirit ni Darrio.
Tamayo ng ubod ng yabang si Yuji. “Isang modelo? Saan?”
“Sa Men Icon agency.” sagot niya.
“Hindi ko pa narinig iyan, siguro ay isang agency ng isang mahirap at patapong negosyante.” ang sagot ni Yuji
“Look, Pare ayoko ng gulo. Aalis na ako.” ang wika ni Nixon. “Blass see you bukas.”
Aalis na sana siya pero biglang hinawakan ni Yuji ang kanyang balikat. Mga eksenang nag pakaba sa akin. Kumakabog ang aking dibdib dahil paki wari ko ay lalabas nanaman yung halimaw at mukhang demonyo na Yuji, yung nakaharap namin ni Kiro doon sa CR.
Huminto si Nixon. “Ayoko ng gulo.” salita niya.
“Hindi ako mang gugulo pare. Nais ko lang na tandaan mo itong mukha ko.” ang seryoso niyang salita
Hindi na sumagot si Nixon, nag mamadali itong lumakad palabas sa shop. Nakatayo lang rin si Yuji at maya mays ay napatingin ito sa akin. “Bakit ba nandito ka?”
“Hinahanap kita. Dahil kinutuban ako na may kakatagpuin kang lalaki.” seryoso niya sagot sabay dagdag ng “Huli ka balbon.”
“Pero hindi naman balbon si Blas.” ang pag tataka ni Darrio.
Tumingin sa akin si Yuji. “Bakit di ka makasagot? Guilty ka dahil caught in the act kayong dalawa?”
“Caught in the act? Anong akala mo sa amin nag ssex dito sa shop? Tigilan mo nga ako Guarin. Nag offer siya sa akin na maging modelo, para makaipon ako sa susunod na pasukan. Wala kaming ginagawang masama.” depensa ko.
“Totoo po yun Master Yuji, nag uusap lamang si Blas at yung lalaki kanina para sa kanilang trabaho.” ang pag tatanggol ng aking boss.
“Hoy Blas, hindi ka sasama sa lalaking iyon at hindi ka mag momodelo. Huwag mo akong subukan.” ang sagot niya.
“Bro, chillax lang. Huwag mong masyadong pag higpitan si Blas. Masyado ka nang nagiging possessive niyan.” pag pigil ni Gavin
“Sundin mo ako Blas, kung ayaw mong mag karoon ng problema.” ang sagot ni Yuji, umalis ito sa akin harapan saka lumabas sa shop.
Napa upo nalang ako at napa buntong hininga. “Abnormal na iyon!”
“Mukhang mahihirapan kang maging boyfriend si Yuji Guarin, possessive ito masyado at napaka seloso pala.” ang wika ni Darrio.
“Boyfriend? Sira! Hindi ako aabot sa ganoong punto.” sagot ko naman habang pinag mamasdang paalis nag sasakyan ng mayabang at walang modong leader ng F4.
Itutuloy..
THF Part 36
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 20, 2020
“Bro, chillax lang. Huwag mong masyadong pag higpitan si Blas. Masyado ka nang nagiging possessive niyan.” pag pigil ni Gavin
“Sundin mo ako Blas, kung ayaw mong mag karoon ng problema.” ang sagot ni Yuji, umalis ito sa akin harapan saka lumabas sa shop.
Napa upo nalang ako at napa buntong hininga. “Abnormal na iyon!”
“Mukhang mahihirapan kang maging boyfriend si Yuji Guarin, possessive ito masyado at napaka seloso pala.” ang wika ni Darrio.
Part 36
“Anong plano mo? Baka ibabalik nanaman ni Yuji yung red card o black card kapag sumaway ka sa kanya.” ang wika ni Jay habang nag lalakad kami sa hallway.
“Mag tatago ako, hindi mag papakita sa kanyang buong mag hapon. Kailangan kong gawin ito dahil malaking pera din yung makukuha ko doon sa pag momodelo.” sagot ko naman.
“Kung sa bagay ay nauunawaan kita. Ako nga rin tumatanggap na rin ako ng private tutorial sa mga bata at sa mga koreans na gustong matuto ng advance english para maka ipon rin ako. Habang bakasyon ay tutulong naman ako kay papa sa talyer may pandagdag.” ang sagot niya.
“Kaya nga dapat ay kumayod tayo, basta ang layunin ko lang ngayon ay hindi makita ng abnormal na iyon.” ang sagot at dito ay nakita ko si Yuji na palabas sa gusali kaya naman agad kong hinila si Jay para makalayo.
Noong umaga ay hindi ako lumabas sa classroom, lagi akong naka siksik sa isang sulok. Hindi rin ako kumain ng miryenda o lunch para hindi na ako lumabas dito. Sinubukan rim akong ibully nila Lippi at Evan pero hindi ko na sila pinatulan na kanilang ipinag tataka.
Alas 3 ng hapon, lumabas ako sa campus, takbo ang aking ginawa hanggang sa makarating ako sa gate sa mabilis akong nag pahatid sa taxi lugar na sinabi ni Nixon.
Ang venue ng pictorial ay sa isang studio sa kabilang bayan. Mga 20 minutos ang byahe patungo dito mula sa paaralan at mula sa boundary ay naka abang na si Nixon para sunduin ako sakay ng motor.
“Late ba ako? Sorry mag aalas 4 na pala.” bungad ko.
“Hindi, sakto lang ang dating mo tol. Hinihintay na tayo ng make up artist doon sa studio. At alam mo ba na nakita niya ang larawan mo doon sa social media ng Empire University, yung nanalo ka sa contest na King of the night. Natuwa siya sa iyo at humanga siya sa looks mo. Siguro after ng pictoria na ito ay mag kakaroon ka pa ng maraming projects. Asahan mo na iyon.” masayang wika ni Nixon.
“Salamat naman kung ganoon. Alam mo ba na itunuturing kong blessing ang pag dating mo, buti nalang at may tumulong sa akin mula sa krisis na ito.” wika ko habang naka sakay kami sa kanyang motor.
“Ayos lang iyon, deserve mo ang mabigyan ng break. Balang araw tayong mga simple at maliliit na modelo ay sisikat rin katulad ng iba.” ang sagot niya.
Pag dating sa studio ay agad kaming sinalubong ng make up artist at photographer. “Welcome Blas, ito pala siya, napaka inosente ng face, napaka virgin at walang bahid ng kalaswaan. Ito ang gusto kong model, fresh at mala campus crush ang datingan. Parang isang Diyos na bumaba sa mount Olympus at winakasan ang makamundong pag nanasa ng sanlibutan.” ang wika ng make up artist agad niya akong hinila sa harap ng salamin para ayusan.
“Mabait iyang si Blas, kailangan niya ng pera pang bayad sa matrikula niya sa darating na semester. Kaya dapat ay bigyan niyo siya ng extra fee.” ang wika ni Nixon.
“Syempre, kung very nice ang performance niya ay bakit hindi. Alam mo ba na marami na ring models dito sa amin ang mga sumikat? At ang ilan sa kanila ay napunta na sa ibang bansa para doon mag work bilang international artist. Ang ilan naman ay pinapasok na ang filming at mga movies. Isa itong break na kailangan ninyong kagatin.” ang sagot niya.
Ang tema ng pictorial ay isang school boy, Pareho kaming naka suot ni Nixon ng unipormeng, itim na fitted na pantalon at polong puti na hapit sa aming mga katawan. Maganda ang ayos sa aking mukha, nag mukha akong sobrang makinis at napaka inosente ng dating. Samantalang si Nixon naman ay nag mukhang matapang pero mas umangat ang kanyang kagwapuhan.
“Blas, sumampa ka na sa bath tub, umupo ka ng maayos. Tapos ikaw Nixon pumwesto ka sa likod ni Blas.” ang wika ng photographer at iyon ang aming ginawa.
“Teka, mas maganda kung iunbutton natin ng kaunti ang polo ni Blas, masyado siyang nag mukhang sakritan at totoy sa close neck niya. Hanggang dibdib, may kaunting skin pero desente pa rin diba. Tapos ikaw naman Nixon mas maganda kung alisin mo na lahat ng butones ng polo mo, sayang ang abs. Gumawi dito sa gilid para di matakpan ni Blas ang body mo. Tingin sa camera, facial expression Blas, isipin mo mayroon kang nakitang bagay na maganda pero huwag kang ngingiti dapat ay seryoso pa rin. Ikaw naman Nixon alam mo na ang gagawin mo.” ang wika ng make up Artist.
“Nixon, hawakan mo ang dibdib ni Blas, tingnan mo siya na parang gustong gusto mo siyang halikan. Maganda ito para sa temang “yin yang school boy.” wika ng photographer
“Tingin lang kayo sa camera.. and 1 2 3..” dagdag ng artist
Click!
Click!!
Nag karoon rin kami ng mga solong shots, whole body, close up, half body at kung ano ano pa. Nakaka enjoy ang pagiging modelo, iyon nga lang ay nakakapagod rin ito lalo na kung hindi makuha ng photographer ang kanyang ideal shots. Nakita ko naman sa mga files ang aking larawan, maganda naman daw ang registered ng aking mukha sa camera, fresh ito bago sa paningin. Samantalang si Nixon naman ay sanay na sanay na. Kung ako ay balot na balot ng uniporme, siya naman ay sexy, naka topless, at mayroon pa siyang shots na naka brief lng.
Matagal rin ang inabot ng pictorial, perfectionist ang make up artist at photographer dahil sinisigurado nilang dekalidad ang larawan na kanilang magagawa kaya nag simula kami ng 5pm at natapos ng 8pm.
Inihatid nalang ako ni Nixon sa sakayan ng taxi, nag pasalamat siya sa akin at inabot ang sobre ng initial payment na nag kakahalaga ng 15k. “Kapag napublished na sa magasin ang ating mga larawan ay mag kakaroon ka additional payment ipapadala ko na lamang ito sa campus mga 2 to 3 days. Maraming salamat sa iyo Blas, nga pala kapag wala kang ginagawa kay lumabas tayo.”
“Sure naman, siguro after ng final exam.” naka ngiti kong sagot sabay sakay sa taxi.
“See you.” ang pag habol niya.
Alas 9 ng gabi noong makauwi ako. Sa gate palang ay nakita ko nang nakatayo si mama at papa. Parehong hindi maipinta ang mukha nila. “Bakit ginagabi ka ng uwi anak?!” ang tanong ni papa.
“May nilakad lang ako. Teka bakit ang dilim dito?” tanong ko.
“Eh kasi anak, naputulan tayo ng kuryente at tubig.” ang wika ni papa.
“Bakit? Diba nag bigay ako noong nakaraang linggo? Nasaan na iyon?” tanong ko.
“Yang magaling mong ama ay dinala ang pera sa sugal. At ngayon natalo ito kaya wala tayong kuryente!” ang galit na sigaw ni mama at pinag hahampas si papa habang pumapasok kami sa bahay.
“Huwag na kayo mag away ma. Mag kakasakitan lang kayong dalawa ni papa.” ang sagot ko.
“Sinasabi ko na nga ba kaya puro kulang ang ibinibigay mo sa akin noong mga nakakaraang buwan ay dahil ipinang susugal mo! Bakit ganyan ka?! Hindi kana nahiya sa anak mo!” ang gigil na hirit ni mama habang patuloy sa pag hampas.
“Tama na honey, patawarin mo akooo!” ang sagot ni papa.
Ako naman ay nag tungo sa lababo at noong pihitin ko ang gripo ay “wala ring tubig?!” ang sigaw ko.
“Oo anak, yung pambayad sa tubig ay ibinayad ng mama mo sa kumare niya na kinuhanan niya ng ulam at mga sabong panlaba.” ang sagot ni papa.
“Lalong sumakit ang ulo ko. Ako na ang mag babayad bukas.” ang sagot ko.
“Blas, ako na lamang ang mag babayad. Akin ang pera.” ang wika ni papa.
“Hindi na. Baka saan niyo na naman dalhin ito.” ang sagot ko sabay pasok sa loob ng aking silid. Binuksan ko nalang ang bintana upang pumasok ang malamig na hangin mula sa labas. Buti nalang at may kinita ako, yung iniipon ko ay mauuwi nalang sa tubig at kuryente. Hindi bale, mag hahanap nalang ulit ako ng extra income para makaipon.
Noong icheck ko ang aking cellphone ay tadtad na ako ng missed call mula kay Yuji, marami ring mensahe ang kanyang iniwan, galit na galit ito at puro banta ang nababasa ko. Ang iba ay binura ko nalang dahil tiyak na mag dudulot lang ito ng stress kung babasahin ko pa.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay may tumamang isang malakas na liwanag sa aking bintana dahilan para masilaw ako. Isang malakas na ilaw na nag mumula sa isang sasakyang pumarada sa labas ng aming tarangkahan.
Maya maya bumusina ito ng malakas na malakas, ayaw tumigil at talagang binubulabog ang mga kapit bahay..
Tumayo ako at nag bihis. Agad akong lumabas sa tarangkahan para puntahan ang isang pamilyar na nasasakyan na nambubulabog sa buong compound. “Ano ba? Tama na nga iyan! Ang ingay ingay. Gusto mo bang kuyugin ka ng mga kapit bahay namin?! Anong oras na? 9:30 na, tahimik na lahat dito.” ang sigaw ko habang kinakatok ang salaminn nito.
Maya maya bumukas ang pinto at lumabas si Yuji. “Wala akong paki sa kanilang lahat.”
“Bakit nandito ka? Dapat natutulog kana dahil may pasok pa bukas.”
“Mag hapon kitang hindi nakita sa campus. Hindi ka rin sumasagot sa mga tawag at mensahe ko. Sa palagay mo ba ay makakatulog ako?!” ang tanong nito sabay hawak ng mahigpit sa aking braso. “Bakit hindi ka sumasagot?!” gigil na tanong niya.
“Paano naman ako sasagot, tingnan mo nga yung bahay namin, madilim at walang kuryente.”
“Naputulan kayo? Ganyan na ba kayo kahirap?”
“Oo, nagastos nina mama at papa yung ibinigay ko. Di bale, ako nalang ang mag babayad bukas.” ang sagot ko.
“Kayong mahihirap dapat ay alam niyo ang priority sa mga bayarin. Uunahin ninyo yung mga bagay na importante. Ang tatanga niyo naman.” ang wika nito sabay kuha sa kanyang cellphone at may dinial ito.
“Hello, Gilbis?” ang bungad ni Yuji.
“Hello, master nasaan ba kayo? Tumatawag ang inyong ama. Tiyak na magagalit siya kapag nalaman niya na wala ka sa bahay ng ganitong oras.”
“Wala akong paki alam sa aking ama. Sabihin mo marami akong ginagawa sa campus! At tawagan mo yung energy supplier sa bayan at sabihin mo na ibalik ang kuryente at tubig ni Mr. Herera ngayon din.”
“Masusunod po master. Pero po ang inyong ama ay tiyak na magagalit sa iyo.”
“Wala nga akong paki alam. Tawagan mo na, sabihin mo na dapat bago mag alas 10 ay naibalik na ang supply ng tubig at kuryente sa bahay nila dahil kung hindi ay ipapasara ko ang kompanya nila. Naunawaan mo ba? Ngayo na!” ang utos ni Yuji na walang kagalang galang.
“O ayan, ibabalik na yung kuryente niyo. Para kayong mga ipis na naka siksik sa dilim.” ang pang aasar niya.
“Babayaran nalang kita. Sandali kukunin ko yung pera.” sagot ko sabay lakad papasok sa tarangkahan pero hinila niya ako pabalik.
“Wala naman akong sinabing bayaran mo ako, saka wala ka namang pera, itabi mo nalang iyan pambili mo ng pag kain mo..” ang sagot niya.
“E anong gusto mo.” ang tanong ko.
“Gusto ko? Bumili ako ng pasta at mga sangkap. Ipag luto mo ako. Gusto kong makatikim ng lutong pang mahirap.” ang wika niya sabay kuha ng isang malaking shopping bag sa likod ng sasakyan at saka inihagis sa akin.
Eksakto 10:01 ng gabi bumukas ang kuryente sa aming bahay. Bumalik ang energy supply dito. Agad na pumasok si Yuji sa aming bahay na naupo sa kusina na parang batang hihintay ng pag kain.
Itutuloy..
THF Part 37
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
“E anong gusto mo.” ang tanong ko.
“Gusto ko? Bumili ako ng pasta at mga sangkap. Ipag luto mo ako. Gusto kong makatikim ng lutong pang mahirap.” ang wika niya sabay kuha ng isang malaking shopping bag sa likod ng sasakyan at saka inihagis sa akin.
Eksakto 10:01 ng gabi bumukas ang kuryente sa aming bahay. Bumalik ang energy supply dito. Agad na pumasok si Yuji sa aming bahay na naupo sa kusina na parang batang hihintay ng pag kain.
Part 37
“Bakit di ka nalang nag paluto doon sa mga kusinero niyo?” tanong ko habang abala sa pag hahalo ng pasta at sauce.
“Ayoko, mas gusto kong matikman ang luto mo. Alagaan mo naman ako kahit minsan lang.” ang sagot niya.
Inilapag ko ang plato ng pasta sa lamesa, maganda ang presentation nito, halos naubos ko rin ang isang box ng cheese sa toppings. Binigyan ko siya ng plato at tinidor. “Kain kana.” ang wika ko habang naka ngiti.
Kumuha siya at nag lagay sa kanyang plato..
Tahimik siyang sumubo..
“Simple ang lasa pero masarap.” ang wika niya at kumuha pa ng mas marami. “Magaling ka naman pala mag luto.”
“Salamat. Kumain ka pa.” alok ko at ipinag timpla ko siya ng orange juice.
“Bakit gutom na gutom ka? Hindi ka kumakain doon?”
“Hindi, mag hapon ako sa gym at nag sswimming, hindi ko na gawang kumain. Ikaw? Bakit hindi kita nakita buong mag hapon?”
“Maraming quiz, exam at mga lab activities. Busy rin ako buong mag hapon.” tugon ko.
“Ganoon ba? Kayo lang yatang mga scholar ang nag seseryoso sa pag aaral.”
“Syempre, dahil kami yung walang perang pambayad ng matrikula. May pangarap kami sa buhay at kailangan naming umunlad. Kayo kasi ay walang problema sa lahat ng bagay. Ikaw? Ni hindi kita nakikitang pumapasok sa classroom.”
“Wala akong classroom, mayroon akong sariling klase at pribadong guro.” ang sagot niya.
“Pero ibinagsak ka ni Mr. Nartiko at pinaalis mo siya.”
“Dahil mukhang pera si Mr. Nartiko. Siya ay private teacher ko. Humingi ng malaking pera sa aking ama at tapos ay humingi pa sa akin. Nung hindi ko binigyan ay ibinagsak niya ako at ipinadala sa aking ama na hindi ako umaattend ng session sa kanya. Sinungaling yung matanda na iyon.”
“Pero mali pa rin na saktan mo siya. Ang brutal mo!”
“Ako si Yuji Guarin, gagawin ko ang lahat ng gusto ko. Huwag kana nga mag tanong diyan. Ihanda mo na yung pampaligo ko.” ang utos niya.
“Pampaligo? Umuwi kana nga. Alas 11 na.” ang sagot ko.
“Hindi ako uuwi, dito ako matutulog. Gusto kong maranasang matulog sa isang masikip na bahay at matigas na higaan. At maligo sa cr na kasing laki ng pet house.” ang sagot niya habang naka ngisi sa akin.
“Nang iinsulto ka pa e! Labas kana nga, umuwi kana.” ang wika ko sabay hila sa kanya sa pinto. Dito ay lumabas sila mama. “Blas, bakit pinapaalis mo si Mr.Yuji? Ano ka ba namang bata ka, bakit hindi ka nahihiya sa kanya? Matapos niyang ibalik ang ating kuryente at tubig ay ganyan mo siyang itatrato?” ang galit na wika ni mama sabay akay kay Yuji pabalik sa sala.
“Sige Blas ikaw nalang ang matulog sa labas. At dito nalang sa loob si Mr. Yuji.” utos ni papa.
“Hindi, ayos lang ho, naisara na kasi yung security gate namin. Computerized kasi iyon, automatic na mag sasara kapag alas 11 ng gabi at automatic na bumubukas sa alas 5 ng umaga. Doon na lamang ako matutulog sa loob ng sasakyan ko. Babaluktot ako doon at lalamigin.” ang sagot ni Yuji sabay tayo na parang inaping bata.
Naiyak si mama. “Jusko, bakit kailangan sapitin ni Mr. Yuji ang gaanong kalupit na bagay. Dito ka na lamang matulog. Doon ka sa kwarto ni Blas at doon lamang siya sa labas.”
“Blas, pahiramin mo ng damit na pantulog si Mr. Yuji. At huwag kong malalaman na nag susungit ka sa kanya. Sige na po Mister Yuji, feel at home. Bukas ang munti naming tahanan sa iyo.” ang naka yukong wika nina mama at papa na nag bigay pugay pa.
“Kahit maliit at kasing laki ng fishpond namin itong bahay niyo ay mukhang komportable namang tulugan.” ang sagot niya sabay pasok sa aking silid kaya naman sinundan ko siya at pinigil.
“Malinis at maayos dito sa silid mo. Parang kwarto ng babae.” ang puna niya sabay upo sa kama.
“Hindi ko alam kung anong kalokohan ang pumasok sa utak mo para dito matulog. Mukha kang tanga at mukha kang nababaliw.”
“Ewan ko ba kung bakit itong tangang ito ay gusto kang makita at makasama. Siguro nga baliw na ko sayo.” ang naka ngisi niyang hirit.
Kumuha ako ng tuwalya at inihagis sa kanyang mukha. “Maligo kana nga.”
Lumapit siya sa akin “tumabi ka nga diyan.” ang pag hila nito. Binuksan niya ang aking lalagyan ng damit. Kumuha siya ng isang sando, boxer shorts at brief mula sa aking lalagyan.
“Bakit pati brief ko?”
“Alangan namang mag hubo ako. Gago ka ba? Pag ttyagaan ko na itong brief mo. Wala ka naman sigurong galis para mahawa ako?”
“Sira! Maligo kana. Bumili ako ng bagong tooth brush doon. Ikaw na ang gumamit.”
“Gagamitin ko ang tooth brush mo.”
“Yuck! Hygiene yun! Mali ang kalokohan mo! May bago dyan, yan nalang gamitin mo!” ang sagot ko sabay tulak sa kanya sa banyo. Nung binuksan ko ito ay napa nga nga siya. “Ito ang paliguan niyo? Buti ay nakakahinga pa kayo dito?” tanong niya.
Ang totoo ay maayos naman ang aming banyo, maganda na ito para sa ordinaryong tao. May tiles, maganda ang lababo, may shower at may maayos ang bowl. “Paano ko maliligo? Anong gagawin ko dun?” tanong niya sabay turo sa tabo.
“Lagyan mo ng tubig yung timba at saka salukin mo ng tabo. Ibuhos mo sa katawan mo.” ang sagot ko.
“Yung shower ay hot and cold ba ito?” tanong niya.
“Hindi, ordinaryong shower lang yan.”
“Bakit mag kalapit ang bowl at shower?” tanong pa niya.
“Natural, alangan namang mag taxi ka pa para makapag shower. Maligo kana Guarin! Ganito ang paliguan ng simpleng tao. Walang bath tub.”
“Paano ko dudumi?” tanong niya
“May tissue dyan, o kaya mag hugas ka gamit ang kamay mo. Lalaking tao mo ang arte arte mo. Dyan kana nga! Kayo talagang mayayaman, parang mamatay na kapag hindi marangya ang kagamitan.” sagot ko at isinara ko ang pintuan.
Habang naliligo si Yuji ay inayos ko naman ang kanyang higaan. Nag lagay na rin ako ng banig sa sahig. Kung saan akong matutulog, malamig naman sa aking silid dahil pumapasok ang hangin sa labas, bukod pa rito ay naka sindi rin ang ceiling fan sa itaas at stand fan sa tabi ng kanyang higaan.
Noong makatapos si Yuji ay pumasok ito sa aking silid, saktong sakto sa kanya ang aking sando bagamat medyo hapit ito dahil malaki siyang tao at ang aking boxer short ay naging fitted sa kanyang hita. Nag pupunas siya ng buhok habang lumalakad patungo sa kama. Samantalang ako naman ang tumayo para maligo. “Bakit hindi ka pa sumabay sa akin?” tanong niya
“Reklamo ka ng reklamong masikip tapos ay sasabay pa ako? Baka masuffocate ka doon sa loob.” sagot ko sabay labas sa silid at nag tungo ako sa banyo para maligo.
Makalipas ang ilang minuto ay bumalik ako sa aking silid kung saan naabutan ko si Yuji naka higa habang nanonood ng movie sa Neflix. “Para kang babae, napaka tagal mong maligo.”
“Ikaw rin naman.” ang sagot habang nag papatuyo ng buhok. Naka suot ng sando at boxer short na maikli.
“Makinis ka rin pala. Ayos yan.” ang wika nito na parang nahahayok kaya binato ko siya ng tuwalya sa mukha. “Tumigil kana nga, matulog na tayo dahil may pasok pa bukas.” suway ko sabay higa sa sahig.
“Hoy, bakit dyan ka naka higa? Pang dalawahan itong kama. Pwede ka naman sa aking tumabi.”
“Bisita kita kaya dyan kana matulog dito nalang ako. At isa pa, diba ayaw mo sa masikip? Bakit pa ako tatabi?”
“Okay lang masikip basta ikaw ang katabi ko. Saka diba virgin ka? Kapag nakuha ko na iyan sigurado akong napaka sikip niyan.”
“Sira! Bastos!”
“Dito kana mahiga sa tabi ko. Huwag mong sabihin sa akin na ayaw mo dahil ngayon palang ipapa alala ko sa iyo ang reyalidad na hindi ka naman gwapo at hindi ka rin babae para mag inarte. Tatayo ka ba diyan at tatabihan ako o ibabalik ko ang black card at hahayaan ko ang mga participants na pasabugin ka?” tanong nito.
“Alam mo kung masama akong tao at isang baliw na kagaya mo ay baka itinakpan ko ng unan ang mukha mo para matigok kana.” ang sagot ko sabay bangon at tumabi ako sa kanya.
“Yan, matuto kang gumalang at mag bigay respeto sa mas nakaka gwapo sa iyo.” sagot niya habang naka ngisi.
Humarap ako sa kanya patagilid..
Humarap rin siya sa akin..
MUSIC PLAYING
Ni Yao De Ai
Penny Tai
Wo ming bai..
Sui ran jing chang meng jian ni Hai shi hao wu tou xu Wai mian zheng zai xia zhe yu Jing tian shi xing qi ji But I don’t know ni qu na li
Sui ran bu ceng huai yi ni Hai shi tan te bu ding Ohh Shui shi ni de na ge wei yi Yuan liang wo huai yi zi ji
Chorus Wo ming bai Wo yao de ai Hui ba wo chong huai Xiang yi ge xiao hai Zhi dong zai ni huai li huai Ni yao de ai Bu zhi she yi lai Yao xiang ge da nan hai Feng chui you ri sai Sheng huo zi you zi zai
“Mayabang ka, alam mo ba iyon?” tanong ko
Natawa siya. “May ipagyayabang ako dahil ako si Yuji Guarin.”
“Pag ganyan ka kaangas at kayabang ay hindi ka magugustuhan ng babae.”
“Wala akong paki alam sa kanila. Ang gusto ko lang ay isang taong ituturing akong ordinaryo, yung hindi tumitingin sa kung anong mayroon ako. Ang gusto ko yung sinusuntok ako, sinasampal at saka nilalabanan. Doon ko nararamdaman na buhay ko, na tao rin ako at hindi isang santo. Simula bata ako ang tanging naging kaibigan ko ay isang Kiro, Erjun at Gavin. Wala na akong naging kaibigan dahil lahat sila ay iniisip hindi ako maaaring maki salamuha sa ibang tao, na hindi ako maaaring saktan o ireject dahil galing ako sa isang mayamang angkan.” ang seryoso niyang sagot.
“Masukista ka pala, ang eenjoy ka na sinasaktan ka.” sagot ko
“Gago, ang slow mo talaga. Hindi mo ako mauunawaan. Pero masaya ako ngayon sa mga nararanasan ko.Salamat.” ang wika niya habang naka tingin sa aking mata. Ramdaman kong gumalaw ang kanyang kamay ay inilagay sa aking pisngi na para bang kinakabisado ang bawat anggulo ng aking mukha.
“Bakit?” tanong ko.
“Wala, salamat sa pag aasikaso sa akin.” sagot niya.
“Istorbo ka, alam mo ba iyon? Pero salamat sa pag tulong sa pamilya ko.” ang sagot ko sabay yakap sa kanya na kanyang ikinagulat. Sumubsob ako sa kanyang dibdib at amoy na amoy ang kanyang mabangong katawan.
Naramdaman kong ikinulong niya ako sa kanyang braso at niyakap ng mahigpit. “Wala iyon. Good night Blas.” bulong niya.
“Good night..” ang bulong ko at dito ay mag yakap kaming natulog habang umiihip ang malamig na hangin sa labas ng bintana.
Itutuloy..
THF Part 38
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Sige gumawa ka ng krimen kung ikakasaya mo ang pag nanakaw mo. Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Nais ko ring ipabatid sa mga mambabasa na ang mga detalyeng nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 21, 2020
Part 38
“Good morning Blas, nandito ka rin pala, ang aga mo ah. May bibilin ka ba?” tanong ni Gavin noong nag kita kami bilihan ng aklat.
“Bibili lang ako ng libro sa Management. Ikaw?” tanong ko.
“Nag hahanap ako ng issue bagong mens magazine. Teka, balita ko doon natulog si Yuji sa inyo noong nakaraang gabi. Mag kayakap pa nga raw kayo. Siguro naman may naganap na.” ang hirit na tanong niya.
“Anong naganap?” tanong ko.
“Im talking about sex, siguro naman pinag bigyan mo ang kaibigan namin.”
“Sira, walang naganap na ganoon.” sagot ko sabay kuha ng librong kailangan ko. “Aalis na ako, may klase pa ako ng alas 11 ng umaga.”
“O sige bro, see you sa campus.” ang sagot ni Gavin at habang nasa ganoong posisyon ako ay napalingon ako sa isang gilid kung saan nakadisplay ang mga bagong supply na magasin. Dito ay naexcite ako noong makita ang aming larawan ni Nixon bilang cover ng isang magasin na ang tatak ay “Male Icon” featuring Asian School Boys.
Maganda ang pag kakashot ng aming larawan, ang aking mukha ay inosente at kakaiba ang expresyon. Samantalang si Nixon naman ay matapang ang datingan. Kapwa kami naka upo sa bath thub at nilagyan na rin ng effects ang backgroud para mag mukhang lumang CR ang settings ng larawan.
Perpekto ang issue larawan at pag kakashot nito, mukha akong artista at modelong pang international sa aking looks. Ngunit huli na noong malaman ko na ito ay isang Gay Magazine.
(Habang nasa labas ng campus si Blas ay nakabili ng issue ng magazine sina Lippi at Evan. Noong makita nila na si Blas ang cover nito ay agad silang nag punta kay Yuji para mag sumbong at lagay ng ibang palamuti sa naturang larawan.)
“Isang gay magazine? Ginawa ni Blas ito?” tanong ni Yuji habang pinag mamasdan ang larawan sa cover.
“Oo nga, at hindi namin akalain na tototohanin ni Blas yung pangarap niyang maging cover ng isang isang malaswang magasin na iyan. Syempre desente ang cover sa harap pero kapag pumasok sa loob ay mga lalaking naka brief na ang nandito.” ang wika ni Lippi.
“God, hindi ko ineexpect na ang maamong mukha ni Blas ay gagawa ganyang kalaswaan. Ang mga model ng magasin na iyan ay kinukuha ng mga international porn director para gumawa ng mga bold video sa porn sites. Im sure kapag nadiscover si Blas ay magiging sexy star na rin ito.” pang gagatong ni Evan.
“Eto yung lalaki kausap niya noong isang araw.” ang tugon ni Yuji.
“Ah iyan ba? Iyan si Nixon Jim o mas kilala sa twitter at sa social media bilang PowerNixon. Siya isang famous na alter sa twitter at isa na rin siya international porn star ngayon. Tingnan ko kapag sinearch ang mga video niya ay lalabas lahat ang mga ginawa niyang porn.” wika ni Evan
“Kaya naman pala PowerNixon ay dahil isa siyang power top. Tingnan mo ang jutay ng ari pero hanep kung bumayo, parang pang circus ang performance.” ang wika ni Lippi sabay pakita ng video kung saan ipinakita si Nixon na nakatayo habang binibira ang isang amerikanong pornstar na naka sabit sa tali na parang isang karneng baboy.
“Famous na pornstar si Nixon kaya imposibleng hindi iyon malaman ni Blas.” saad ni Lippi.
“O baka gusto rin ni Blas na makatikim ng isang porn actor. Diba hirap sa pera si Blas? Baka nga nag registered na rin iyan para maging isang pornstar. Nakakahiya talaga, dadalhin namin ito sa head office para mapatalsik si Blas dito sa school dahil isa siyang kahihiyan!” ang sagot ni Evan.
“Baka nga noong nashoot iyan ay nagalaw na si Blas!” hirit pa ni Evan na kunwari ay concern pero paninira ang layunin.
Gumuhit ang isang malaking galit sa dibdib ni Yuji, nabasag nito ang kanyang hawak na baso gamit ang kanyang kamay. “Oh my Gewd, dumudugo ang kamay mo Yuji. Let me help you.” ang wika ni Lippi.
“Umalis kayo!!! Alisss!” ang sigaw nito na galit na galit. Kinuha pa niya ang cellphone niya at saka binasag sa sahig sa sobrang pang gigigil.
Dahil sa takot ay walang nagawa sina Evan at Lippi kundi ang umalis sa harapan ni Yuji at lumabas sa gusali. “Humanda ka ngayon Blas, yan ang dapat sa kanya.” ang wika ni Evan
“Makakaganti na rin tayo kay Blas! Sa wakas, tapos na ang fairy tale days niya. Social Climber! Hindi naman siya maganda at hindi rin siya lalambutin like us!” ang gigil na salita ni Lippi habang pareho silang rumarampa sa hallway.
Mag aalis 11 noong makabalik ako sa campus galing sa book store. Noong papasok ako sa likod na tarangkahan ay nakita ko agad si Nixon. Masaya niyang iniabot sa akin ang sobre na nag lalaban karagdagang bayad para sa aming pictorial “Salamat, teka gusto mo bang mag miryenda?” tanong ko.
“May lakad pa ako Blas, next time nalang. Diba sabi mo ay lalabas tayong dalawa pag may time?” ang naka ngiting wika niya sabay sakay sa kanyang motor.
“Oo nga pala, salamat dito ha.”
“Wala iyon, basta kapag may rocket pa ulit ay sasabihin kita para makatulong ako sa iyo. Aalis na ako. Mag ingat ka.” pag papa alam niya sabay start sa kanyang motor.
Isang matamis na ngiti ang aking isinukli habang pinag mamasdan ko siyang umalis. Napatingin ako sa sobre at malaki laking halaga ito. Mukhang kumita nga ng husto ang magasin. Iyon lang ay isang gay article pala ito. Pero wala naman akong malaswang larawan. Tatlo lamang ang larawan ko, isang naka uniforme, isang half body at isang close up. Wala namang masama kung tutuusin.
Habang nag lalakad ako sa tabi ng mini pond ng garden patungo sa aming building ay bumulaga sa akin si Yuji hawak ang isang magasin. Noong makita niya ako at ibinalibag niya sa akin ito at tumama sa aking katawan.
Gulat na gulat ako sa kanyang ginawa. “Ano bang problema mo?!” tanong ko.
Lumapit siya sa akin. Dito ay nakita ko ang walang kapantay na galit sa kanyang mga mata. Hinawakan niya ng mahigpit ang aking braso at saka inambaan ako ng suntok. “Ikaw ang problema ko! Binababoy mo ang sarili mo! Ganyan ka ba kababa?!” tanong nito.
“Wala naman akong ginagawang masama!” ang depensa ko.
“Wala? Nag pose ka sa isang gay magasin halos lahat ng lalaki sa loob naka hubo? Gago ka ba? At iyang pinag mamalaki mong lalaki na si Nixon unggoy ay isang pornstar! Ano ginamit kana ba niya? Nag pagamit ka diba?!” ang sigaw niya sa aking harapan
“Hindi ko naman alam na sa gay magazine ilalagay ang larawan namin! Wala akong alam!”
“Wala kang alam kasi nga ay TANGA ka!” ang sigaw nito. “Umamin ka na! Nag pagalaw ka diba? Ginalaw ka na niya dahil madalas kayong mag kasama!” ang galit na galit sa salita nito habang inuuga ang aking katawan. Ramdaman ko ang galit sa kanyang pag hawak ng madiin at mahigpit sa aking braso.
“Masarap ba? Ano?! Sagot!!” ang sigaw niya.
“Ganyan ba ang tingin mo sa akin?”
“Oo, dahil mukha kang pera! Desperado kaaa!” ang bulyaw nito sa aking mukha kaya naman gumalaw ang aking kamay at sinampal ko siya.
Nabaling ang kanyang mukha pa kanan dahil sa lakas ng aking sampal. At pag harap niya sa akin ay inambaan niya ako at halos maidikit na niya ang kanyang kamao sa aking mukha. Pero nahinto siya at napatingin sa aking hawak na sobreng may pera.
Hinablot niya ito sa aking kamay. Kinuha niya ang pera sobre. “Binaboy mo ang sarili mo sa kaunting barya?” tanong niya. Sa kanyang galit ay pinunit niya ang pera at itinapon sa mini pond.
“Bakit mo tinapon? Pang matrikula ko iyon!” ang sigaw ko sabay lusong sa tubig at kinuha ko ang sobre pero di na rin mapakikinabangan dahil punit na ang pera dito.
Napaluha nalang ako at napaiyak sa matinding sama ng loob habang nakalusong sa maduming pond.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay bigla akong hinila ni Yuji patungo sa likod ng isang malaking puno ng mangga, galit na galit na parang papatay ng tao. Hinawakan niya ang aking leeg at winasak ang aking polo hanggang lumabas ang aking katawan. Hinalikan niya ako ng marahas sa labi, dahil galit nito ay nakagat niya ang gilid ang aking nguso kaya nag dugo ito.
Hingal na hingal siya na parang nawala sa sarili noong mga oras na iyon. Hinalikan niya ang aking leeg pababa sa aking dibdib at muling bumalik sa akin mukha.
Ako ay umiyak nalang sa takot at kaba. Mas matindi pa ito sa pisikal na papanakit. Ang mga salitang binitiwan ni Yuji ay parang patalim na tumarak sa aking puso ng paulit ulit..
Napahinto sa pag halik sa akin noong makitang tumutulo ang dugo sa aking labi, humalo ito sa aking uniporme..
Sa galit niya ay sinutok niya ng paulit ulit ang puno at saka sumigaw ng malakas..
“Bakit ginawa mo iyon?!!” tanong niya.
Humarap ako sa kanya at sumagot. “Dahil iyon lang yung kaya kong gawin para sa sarili ko. Alam mo kung ako ang pamimiliin hindi ko gustong mag trabaho habang nag aaral. Kasi pagod na yung utak ko, pagod pa rin ang katawan ko, pagod yung buong pag katao ko. Wag mo itanong sa akin kung bakit kasi nga tanga ako, salat ako sa lahat ng bagay. Ang gusto ko lang naman ay matulungan ko ang sarili ko dahil gusto kong mag aral, may pangarap ako na nais kong matupad. Ngayon kung kasalanan ko na ganito lang ako ay pasensiya kana. Sorry kung mahirap ako, sorry kung wala akong pambayad ng tuition fee at sorry rin kung nag ambisyon akong matulungan ang sarili ko sa paraang kaya ko. Ako lang ito e, ako lang ito Yuji. Pero kahit na ganito lang ako ay nirerespeto ang sarili ko at hindi ko magagawa ang mga ibinibintang mo.” ang umiiyak ko salita sabay tulak ng mahina sa kanyang dibdib. Nanginginig aking katawan sa matinding takot..
Nag lakad ako palayo sa kanya na umiiyak pa rin..
Pilit kong inayos ang aking punit na uniporme, isinampay ko sa aking balikat ang wasak na mangas nito..
Sinundan ako ni Yuji. “Blas, mag usap tayo.” ang wika niya sabay hawak sa aking braso pero inalis ko ito. Marahil nag sink in na rin sa kanyang utak yung ginawa niyang pag halik ng marahas sa akin na parang rape kung tutuusin.
Patuloy akong lumakad palayo sa kanya. Nanginginig pa rin ang aking katawan at alam kong ramdam niya ito..
“Blas, huwag kang umalis.”
Hindi ko siya pinansin..
Niyakap niya ako mula sa likuran. “Please, mag usap tayo. Sige na. Huwag kang umalis.”
Inalis ko ang kanyang pag kakayakap sa akin. Humarap ako sa kanya at nag wika “Ayoko nang makita ka.”
Nahinto siya at ako naman ay tumalikod at nag tatakbo palayo..
Itutuloy..
THF Part 39
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 21, 2020
Hinablot niya ito sa aking kamay. Kinuha niya ang pera sobre. “Binaboy mo ang sarili mo sa kaunting barya?” tanong niya. Sa kanyang galit ay pinunit niya ang pera at itinapon sa mini pond.
“Bakit mo tinapon? Pang matrikula ko iyon!” ang sigaw ko sabay lusong sa tubig at kinuha ko ang sobre pero di na rin mapakikinabangan dahil punit na ang pera dito.
Napaluha nalang ako at napaiyak sa matinding sama ng loob habang nakalusong sa maduming pond.
Part 39
Matapos ang naganap na away sa pagitan namin ni Yuji ay pinatawag naman ako kinabukasan sa council’s office para mag report ukol sa reklamo nina Evan at Lippi sa pag labas ko bilang cover ng isang gay magazine. May pasa pa rin ang aking labi at hindi ko pa rin malimutan yung ginawa niya kahapon kung saan binalot siya ng pag nanasa na parang hindi na tao ang kanyang kilos.
“Dapat patalsikin si Blas dito. Iterminate ang kanyang scholarship dahil sa matinding violation na ginawa niya.” ang maarteng salita ni Lippi.
“Meowth that’s right! According sa article 1867 ng golden rule ng campus ay bawal mag post ang isang student sa malaswang magasin dahil nakakawala ito ng dignidad, moralidad, sensiridad at abilidad sa mga estudyanteng katulad namin.” pag suporta ni Evan.
“Ikaw Blas mayroon ka bang sasabihin?” tanong ng guidance.
“Wala po.” sagot ko.
“See, waley siyang maspluk dahil guilty ang lolo mez! Nakaka imbyernadette sembrano ang facesung ni Blas na parang kinawawang anghel na walang langit ever!” ang sagot ni Lippi.
Nailing ang guidance. “Let me clear Mr. Evan. There’s no such thing as article 1867, hindi ko alam kung saan mo ito nakuha pero walang ganoong batas. According sa students handbook ay isang malaking violation sa isang student kung mag popost sa isang magasin, newspaper at article na may content na malaswa, krimen, bullying at paninirang moral.”
“Ano ka ba mamash, inimbento ko lang yung article achuchu na yon. Pero nag pose si Blas sa isang maslawa na babasahin. Meaning ay nabreak niya ang rule at dapat siyang ieevict na dito sa campus. Tingnan ko lang kung matuwa sa kanya si Big Brothe. At MISS ako hindi mister no.” sagot ni Evan.
“Right, isang violation ang mga post ang isang student sa malaswang magasin. Automatic expel siya o mateterminate ang kanyang scholar. PERO magaganap lamang ito KUNG ang isang student na naka post dito ay naka hubo’t hubad, naka pose ng malaswa at nag papakita ng pagiging imoral. Base sa pag rereview ng buong magasin, tatlo lamang ang larawan ni Blas, isang close up, halfbody shot sa bathtub at whole body na nakasuot ng complete uniform. So walang nilalabag na batas si Blas. Infact, karamihan sa mga students natin sa upper upper ay mga model ng underwear pero hindi sila maalis dahil wala silang rules na bina-violate.” paliwanag ng council.
“So meaning? Clear ang name ni Blas sa issue na to?” tanong ni Lippi.
“Yes 100% clear!” masayang wika ng council dahilan para mapa busangot si Evan.
“Kung ganoon may isang pang rules na nilabag si Blas. At iyon ay ang babaihan rules! Una, hindi siya maganda, lalaking lalaki at tinutubuan ng bigote at balbas. Ikalawa, hindi siya lalambutin, hindi siya very feminine sa kilos, sa salita, sa isip at sa gawa. At ang ikatlo ay hindi siyang barbie! Which is unacceptable sa babaihan society!” ang maarteng hirit ni Lippi.
“Mr. Fralipo Lippi Sanbedran walang kinalaman ang campus ng Empire University sa babaihan society ninyo. Walang kasalanan ni Blas at siya ay malayang makakapasok pa rin dito sa campus. Bumalik na kayo sa inyong mga klase.” ang utos ng council kaya naman tumayo kami at lumabas sa silid.
Pag labas namin dito ay bumulaga sa akin si Yuji naka upo at nag hihintay pero hindi ko siya pinansin, ni tingnan ng matagal ay hindi ko rin ginawa. Mabilis akong nag tungo sa hagdan para bumaba kasunod sina Evan at Lippi na bigo sa kanilang misyon ng pag papa talsik sa akin.
“Alam mo Blas, gustong gusto kana talaga naming ihulog ngayon dito sa hagdan, right here, right now, yeah yeah, yeah yeah!” ang wika ni Lippi sa aking harapan.
“Oo nga Blas, kaso masyadong mababa itong hagdan, baka mabalian ka lang ng kaunti. Alam mo gigil na gigil na talaga ko sa yo! A G R H H H!” ang tugon ni Evan
Humarap ako sa kanila. “Alam niyo? Hindi ko alam kung bakit galit na galit kayo sa akin. Wala naman akong ginagawang masama sa inyo.”
“Anong wala? Matapos mo kaming api-apihin? Lahat ng ginawa mo sa amin ni Evan ay hinding hindi namin malilimutan. Over our dead sexy body!” sagot ni Lippi
“Pwede tigilan niyo na ako? Nakakapagod makipag away sa inyo.” sagot ko at mas binilisan ko ang lakad hanggang sa makarating sa hallway.
Pero hinabol ako ng dalawa..
Hanggang sa harangin nila ako..
Nag palagutok ng buto sa kamao sa Evan samantalang si Lippi at nag inat at binaluktot ang kanyang leeg. “Alam mo Blas, nag sanay kaming dalawa ng karate para maitumba ka. Gusto na namin itong subukan ngayon.”
Tumingin ako sa kanila..
“Wala naman kayong mapapala kung aawayin niyo ako.” tugon ko sabay lakad pero hinila nila ang braso ko. “At saan ka pupunta? How dare you?! Dont test me! Do you know the flower language of Matthiola Incana?” ang hirit ni Lippi na parang voice line ni Guinevere sa larong mobile legends.
“Baliw, bitiwan mo ko.” ang sagot ko sabay tingin sa kanila at habang nasa ganoong posisyon kami ay tumugtog ang isang musika sa hallway dahilan para mapahinto sila Evan at mapalunok ng walang laway.
MUSIC PLAYING
She’s faced the hardest times, you could imagine And many times her eyes fought back the tears And when her youthful world, was about to fall in Each time her slender shoulders Bore the weight of all her fears And a sorrow no one hears Still rings in midnight silence, in her ears
Let her cry, for she’s a lady (she’s a lady) Let her dream, for she’s a child (child) Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower, growing wild
Let her cry, for she’s a lady Let her dream, for she’s a child Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower, growing wild
Let her cry, for she’s a lady (she’s a lady) Let her dream, for she’s a child Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower, growing wild She’s a flower growing wild
Binitiwan nila ako noong marinig ang musika. “Oo nga pala Evan, may isasubmit tayo sa lab ngayon. Anong oras na ba?” tanong ni Lippi.
“Its 11am oh my G! Late na tayo.” ang sagot ni Evan sabay bitiw sa akin.
“Sige Blas, pag bibigyan ka namin ngayon. Pasalamat ka at mayroon kaming isusubmit ngayong araw.” hirit ni Lippi at pareho silang nag aapurang umalis at iniwan akong nakatayo sa hallway na mag isa.
“Blas, anong nangyari sa iyo? Balita ko nag away kayo ni Yuji.” ang bungad ni Bam noong makita akong nag lalakad sa hallway.
“Ayokong pag usapan. Napapagod ako, gusto kong umuwi, matulog at mag pahinga.” ang sagot ko sabay tapik sa balikat niya. Sa halip na lumiko ako pa direksyon ng classroom at lumiko ako sa gate palabas ng campus.
Mabagal ang aking pag lalakad ngunit hindi ko na ito namamalayan. Pakiwari ko ay nawala ang tao sa paligid at tanging ako lang ang natitira na humahakbang sa isang sira at baku bakuhg daan.
“Teka Blas, bakit aalis ka?” tanong ni Bam.
“Masakit ang ulo ko. Kailangan kong mag pahinga.” sagot ko.
Ang hindi ko maunawaan ay kung bakit nang hihina ang katawan ko. Pakiwari ko ay nawalan ako ng lakas at may kung anong mabigat na bagay ang naka dagan sa aking likuran. Kahit huminga ako ng malalim ay hindi naalis ang bigat ng aking dibdib, sa bawat pag hakbang na aking ginagawa ay gumuguhit ang kakaibang awa ko sa aking sarili. At sa tuwing maalala ko ang nangyari sa amin n Yuji ay natatahimik nalang ako at napapatulala, walang direksyon ang aking iniisip, basta nakatayo lang ako na parang estatwa at pinag mamasdan ang mga taong nag lalakad patungo kung saan.
“Halika na.” ang wika ng isang lalaki na hindi ko namamlayang sumulpot sa aking tabi. Masyadong malalim ang aking iniisip, hindi ko na nakita pa ang kanyang pag dating.
“Ikaw pala Nixon. Kanina ka pa ba diyan?” tanong ko
“Hindi naman, nakita kong nakatulala ka kaya nilapitan kita. Bumili ako ng mga gamit ko sa katawan doon sa store. Okay ka lang ba? Parang putla ka yata?” tanong niya.
“Okay lang ako.”
“Siguro gutom lang iyan, lika kain tayo.” naka ngiti niyang sagot para sa taxi. Dito ay sumakay kaming dalawa at nag pahatid sa isang kainan malapit sa seawall. 15 minuto ang byahe mula sa aming kinalalagyan patungo doon.
Pag dating dito ay pumili kami ng di mataong kainan, yung medyo malapit sa karagatan para mas presko. Umorder kami ng pag kain at inumin, mayroon ring dalawang bote ng alak at pulutan.Tahimik lang ako habang naka upo at naka tanaw sa magandang paligid..
Tumungga si Nixon alak. “Nastress ka ba talaga gay magazine ang kinalabasan ng larawan natin?”
“Noong una, first time ko kasing makita ang mukha ko sa issue ng isang babasahin.”
“Dapat ay masanay kana dahil after nito ay marami na ring kukuha sa iyo. Noong una ay nahihiya rin ako. Hanggang sa dumating ang oras na nakasanayan ko nalang.” ang wika niya habang naka ngiti.
Maya maya ay kinuha niya ang kanyang cellphone. “Alam mo ba na ngayon nakakarating ako sa iba’t ibang bansa dahil isa na akong pornstar.” ang dagdag pa niya sabay pakita ng kanyang video na may tinitirang isang negro, para silang asong nakatuwad. “Malaki ang kita bilang pornstar, nag simula lang ako bilang alter sa twitter hanggang sa may nakasex akong isang mahusay na director at isinama niya ako sa kanyang porn movie bilang guest. Hanggang sa nag sunod sunod na ang aking project. Gusto mo ba gumawa tayong dalawa ng video? Iiyutin kita tapos mag kakapera tayo kapag iniupload natin ito sa pornsite. Believe me, malilibog ang mga pinoy, lalo na yung mga batang pasibol palang na nagiging bakla. Mga batang gumagawa ng iba’t ibang identity sa social media para makatakas sa panget at hindi kaaya ayang mundo nila.”
“Pero hindi ko kayang gawin iyan. Magagalit ang mga magulang ko at tiyak na mapapatalsik ako sa paaralan ko.”
“Who cares sa school mong pinag haharian ng bobong F4? Alam mo ba na may atraso sa akin si Yuji Guarin at ngayon palang ako maniningil?”
“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko.
“Anak lang naman ako ng isang beteranong guro at pinatalsik niya, inalisan ng trabaho at sinipa pa siya sa mukha. Kaya naman naisip kong gumanti sa kanya. At iyon ay nag sisimula na ngayon.” ang wika niya at dito nakaramdam na ako ng pag bigat ng aking ulo, napatingin ako sa alak na aking ininom at dito nakita kong nakangisi si Nixon habang hawak ang isang bote ng gamot na pampahilo.
Nanlaki ang aking mga mata at pag katapos ay bumigat ang talukap nito saka ako nasubsob sa lamesa..
Wala na akong naalala.
Itutuloy..
THF Part 40
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 21, 2020
“Who cares sa school mong pinag haharian ng bobong F4? Alam mo ba na may atraso sa akin si Yuji Guarin at ngayon palang ako maniningil?”
“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko.
“Anak lang naman ako ng isang beteranong guro at pinatalsik niya, inalisan ng trabaho at sinipa pa siya sa mukha. Kaya naman naisip kong gumanti sa kanya. At iyon ay nag sisimula na ngayon.” ang wika niya at dito nakaramdam na ako ng pag bigat ng aking ulo, napatingin ako sa alak na aking ininom at dito nakita kong nakangisi si Nixon habang hawak ang isang bote ng gamot na pampahilo.
Nanlaki ang aking mga mata at pag katapos ay bumigat ang talukap nito saka ako nasubsob sa lamesa..
Wala na akong naalala.
Part 40
Noong bumalik ang aking malay ay natagpuan ko ang aking sarili na nakatali sa loob ng isang abandunadong gusali. Hilong hilo pa rin ako, kumikirot ang aking bungo at ang aking paningin ay nanlalabo. Naka hubad ako at tanging boxer nalang aking suot. “Gising kana pala Blas, kamusta ang tulog mo?” tanong ni Nixon sabay upo sa aking harapan, hinimas himas niya ang aking pisngi pero iniwas ko ito. Pero natawa lang siya at muling ginusot ang aking buhok. “Nilalamig ka ba?”
“Huwag mo ako hawakan! Bakit mo ba ito ginagawa? Anong kasalanan ko sa iyo?”
“Wala kang kasalanan Blas, nag kataon na kailangan kita gamitin para makaganti kay Yuji Guarin. Alam mo ba planado ang lahat ng ito, mula noong araw na bigyan kita ng calling card, pati ang pag tulong ko sa iyo ay planado rin. Nais kong maging malapit sa iyo dahil alam kong ito lang tanging paraan para mabitag si Yuji.” ang sagot niya.
Natawa ako. “Sa tingin mo kakagat si Yuji sa plano mo? Nag papatawa ka ba Nixon?” tanong ko
“Sshh, huwag ka sa akin magalit. Hindi kita sasaktan, ang totoo noon ay plano pa nga kita paligayahin para makabawi sa iyo.” ang tugon niya sabay kuha sa kanyang cellphone.
Videocall ang kanyang ginawa..
Maya maya ay sinagot ni Yuji ang tawag. “Kamusta pare?” bungad nito habang naka ngiti.
“At sino ka naman? Ah oo, naalala ko na ikaw yung pornstar na kaibigan ni Blas. Anong kailangan mo?” tanong nito
“Bakit ikaw ang may kailangan sa akin pare.”
Napakunot ang noo ni Yuji “niloloko mo ba ko?”
“Hindi kita niloloko pre, ang totoo noon ay hawak ko si Blas, hawak ko lang yung taong itinuturing mong prinsipe.” ang natatawang wika ni Nixon at maya maya itinapat niya sa akin camera ng cellphone niya.
“Nakita mo pare? Naka hubad na oh, makinis din pala ito. Parang babae, mukhang masarap!” pang aasar nito.
Gulat na gulat si Yuji. “Putang ina mo! Papatayin kitaaa! Asan kaaaa?!” ang galit na sigaw nito.
“Yuji, huwag kang pupunta dito! Kaya ko ang sarili ko! Huwag kang pupuntaaaaaa!” ang sigaw ko dahilan para sipain ako ni Nixon at matumba. “Tumahimik kaaa!”
“Ano pare, kita mo na? Tara dito sa bakanteng gusali sa dulo ng siyudad.”
“Mag kano kailangan mo?” seryosong tanong ni Yuji
“Patawa ka ba? Hindi ko kailangan ng pera. Pumunta ka dito bago mag alas 3 ng hapon. Kapag nahuli ay papadalhan nalang kita ng sex video namin ni Blas.” pang aasar niya sabay patay sa cellphone.
Lumakad sa akin si Nixon “ayaw kitang saktan Blas, pero kung di ka aayon sa nais ko ay mapipilitan akong idamay ka.”
“Hindi pupunta si Yuji.” sagot ko.
“Hindi pupunta? Kitang kita ko sa mukha niya ang pag aalala. Tama nga ako, ikaw ang kahinaan ng gago. Hindi ako nakamali na sinundan ko kayo at nag manman ako sa inyong mga lakad. Dito nabuo ang aking plano na ikaw ay gawing hostage para mapasunod ang gung-gong na iyon.” ang sagot niya sabay senyas sa kanyang mga kasama na mag handa.
“Relax lang tayo mga kasama! Ipunin niyo ang galit niyo kay Yuji at pasubugin natin ang mukha niya.” ang excited na salita ni Nixon sabay upo sa kanyang silya.
Eksakto alas 2:45 ng hapon, bumukas ang pinto ng gusali at dito ay dumating si Yuji. Gulat na gulat ako noong makita itong mag isang lumalakad patungo sa amin. “Bakit nag punta ka pa dito?! Napaka bobo mo naman!! Alam mo naman na gugulpihin ka nila pero na punta ka pa rin!!” ang sigaw ko.
“Nag punta ko dito para iligtas ka. Ipikit mo nalang ang mata mo.” ang wika niya at dito ay pumalibot sa kanya ang mga kasamahan ni Nixon.
“Bakit mo ito ginagawa?” tanong ni Yuji.
“Naalala mo ba yung guro doon sa campus na si Cesar Nartiko? Inalisan mo siya ng trabaho, hinayaan mo siyang hiyain at pag tampulan ng tuwa ng mga estudyante. Buhat noong makatanggap siya ng red card ay hindi na siya iginalang at sinaktan pa siya ng mga ito. Noong araw na pinaalis mo siya ay nagawa mo pa siyang sipain sa mukha hanggang sa mag dugo ito. Wala kang awa Yuji. Bakit ko ito ginagawa? Dahil si Cesar Nartiko ay ang aking ama. At gagawin ko ang lahat upang ipag higanti siya.” ang wika nito.
Noong mga sandaling iyon ay nag balik sa aking ala-ala ang eksenang iyon kung saan saksi ako sa ginawa ni Yuji sa guro.
FLASH BACK
“Tsk tsk. Huwag ka ngang lumuhod sa akin, nadudumihan ang sapatos ko. Umalis kana ngayon din. Ang mga katulad mong matatandang hukluban ay dapat nasa bahay nalang at nag aalaga ng pusa sa adorable homes. Hindi kana kailangan ng campus, may nakuha na silang kapalit mo.” ang wika nito.
Hinalikan ng matanda ang paa niya. “Master Yuji, malaking pag kakamali ang ginawa ko. Nag sisisi na ako. Paki usap patawarin mo ako!”
“Umalis ka nga sa harap ko! Mahal ang sapatos ko at hindi sapat ang labi mo para halikan ito. Tatadyakan na kita dyan! Bibilang ako ng tatlo, kapag di ka umalis dyan ay sasamain ka sa akin! Isa..”
Napatingin sa kanya ang matanda..
Dalawa…
“Master Yuji, paki usap. Wala na akong malilipatan.” pag susumamo nito.
“Tatlo!! Makulit ka ha!” ang wika niya sabay tadyak sa mukha ng matanda dahilan para matumba ito at mag dugo ang ilong.
“Nag kadugo tuloy ang sapatos mo bro.” ang wika ng isa miyembro habang natatawa.
“Sabihin mo kay Gilbis ay na ikuha ako ng bagong sapatos!” ang utos nito at nag lakad palayo sa matanda
End of Flashback
“Pag katapos noong mawalan ng trabaho ang aking ama ay nag karoon ito ng matinding trauma, dipresyon at siya ay nasawi. Ikaw ang pumatay sa kanya Yuji! Kaya mag babayad ka sa ginawa mo!” galit na sigaw ni Nixon
“Nasaan ka noong mga oras na nag hihirap ang iyong ama?” tanong ni Yuji
“Nasa US ako, kaya umuwi ako agad upang puntahan siya pero huli na ang lahat.”
Natawa si Yuji. “Ang iyong ama na si Mr. Nartiko ay nag nakaw ng pera sa aking ina dahil pinag kakatiwalaan siya nito. Alam mo ba kahit nahuli na siya ay pinag bigyan pa rin siya dahil isa siyang mahusay na guro. Pero hindi pa siya nakontento dahil pati ako ay kinuhanan niya ng pera kapalit ang magandang report card na ipinapadala niya sa aking mga magulang. Noong hindi na ako nag bigay sa kanya ay nag padala siya ng bagsak ng report sa aking ama at sinabing ako ay gumagamit ng bawal na gamot. Nag lagay siya ng mga gamit na droga at iyon ang ginamit niyang pamblack mail sa akin.
Alam mo ba kung saan ginagamit ng iyong ama ang pera? Sa sugal, sa bisyo at bawal na gamot. Hindi dipresyon ang tumapos sa buhay niya. May sakit na siya dahil sa kanyang bisyo. At marahil ay sa sama ng loob sa iyo dahil ikaw ay naging ganyan. Sinong magulang matutuwa kung makikita mong pinag pipiyestahan ang video ng anak mo na nakikipag talik sa iba’t ibang tao.“ ang sagot ni Yuji.
“Tumahimik kaaaaa!” ang galit na sigaw nito sabay suntok sa mukha ni Yuji.
Tumba si Yuji at nag dugo ang kanyang nguso..
Agad rin ito itinayo..
Hawak pa rin siya ng mga alagad ni Nixon kaya hindi ito makalaban. “Ngayon, gusto mo bang maka kita ng live na porn?” ang wika niya sabay hubad sa kanyang damit at tanging pantalon ang itinira.
Pumatong ito sa akin at sinunggaban ako ng mapangahas na halik. Kaya nag wala ako ng todo. Pero naka tali ako kaya wala akong magawa.
“Tamaaa naaaa! Putang ina kaaaa!” ang galit na sigaw ni Yuji nag kukumalawa siya pero maraming naka pigil sa kanya.
Maya maya ay hinubad ni Nixon ang kanyang pantalon at boxer nalang ang natira. Saka muli pumatong sa akin. Nag pumiglas ako, buong lakas akong kumawala..
“Ano Yuji? Anong pakiramdaman ng hinahalikan ng ibang lalaki ang pride mo? Masakit diba?!”
“Putang ina mo! Papatayin kitaaaaa! Bitiwan mo si Blasss!!” sigaw ni Yuji naka wala ito pero nahuli rin siya at saka sinuntok ng maraming beses hanggang sa mapadapa.
Muli akong sinunggaban ng halik at dahil sa aking galit ay kinagat ko ang kanyang labi ng madiin dahilan para mapasigaw siya sa sakit at inumpog ko ang aking ulo sa kanyang mukha kaya natumba ito at nawala sa balanse.
Dugo ang aking noo.
Gulat na gulat sila sa ginawa ko..
“Baboy ka!” ang sigaw ko sabay dura sa kanyang mukha.
Mabilis na naka bangon si Nixon at saka ako pinag susuntok, pinag sisipa ng maraming beses hanggang sa malamog ako at napasuka nalang ng dugo. “Gago ka ahhh, wala kang utang na loob!!” ang sigaw nito.
Isang beses pa akong sinipa dahilan para matumba ulit sa sahig!
KUmawala si Yuji! “Tama naaaaa!!! Tama na! Huwag mo siyang saktan. Ako nalang. Ako nalang ang saktan niyo. Huwag siya..” ang salita ni Yuji
Natawa si Nixon. “Nakiki usap ang mahal na hari. Biruin mo si Yuji Guarin na anak ng isa sa pinaka makapangyarihan tao sa mundo ay nakikiusap?” pag mamalaki ng kaaway. “Sige, hindi ko na sasaktan ang prinsipe mo pareng Yuji. Gusto ko ay lumuhod ka sa akin. Halikan mo ang titi ko.” ang wika niya sabay hubo sa harapan ni Yuji. Inilabas ang kanyang ari na matigas. “Kahit isubo, ivivideo lang kita tapos ay maaari na kayong umalis.”
“Luhod na!” ang salita ng mga kasamahan niya sabay tulak sa ulo ni Yuji para idikit sa sahig. Nakadikit ang kanyang pisngi sa maduming semento
Nagkatinginan kaming dalawa. Ako ay naka dapa sa sahig at siya nasa ganoong posisyon. “Tama na..” ang bulong ko.
“Blas, p-pumikit ka.” ang salita niya habang naka subsob sa lupa.
Tinapakan ni Nixon ang kanyang ulo. “Ano na? Subo mo na! Masarap to.” ang wika niya.
Sinabunutan nila ang ulo ni Yuji, pilit na ibinukas ang kanyang bibig. Nag tatawanan sila, pati si Nixon ay galak na galak. “Ngayon mga kaalter ay makikita natin kung paano sumuso ng burat si Yuji Guarin.” ang wika nito sa video.
Noong mailapit niya ang ari sa mukha ni Yuji ay biglang nakawala ang kamay nito sa pamamagitan ng pag papaikot sa braso ng kalaban para mabitiwan siya. Mabilis gumalaw ang kanyang kamay at inagaw ang isang pang hampas saka buong lakas na ibinangag sa ari at katawan ni Nixon dahilan para mag sisigaw ito sa sakit.
Nakipag buno si Yuji sa mga lalaki. Siya lang mag isa laban sa walo! Pero kahit na malakas siya ay talo pa rin sa sunod sunod na atake ng mga ito. Dinakot ni Yuji ang mukha ng isa at saka ibinangag sa sahig. Ang iba at tinadyakan niya pero nahuli ang kanyang braso at paa kaya’t natigilan siya sa pag atake.
Maya maya nakabawi mula sa sakit si Nixon at dito ay nag iiyak siya dahil naging baliko ang aking ari at dumugo ang ulo nito. Hinawakan niya ang tabla at pinag hahampas si Yuji hanggang mapaluhod na ito.
Isang malakas na hampas pa ng tabla ay tumayo ako, medyo lumuwag ang tali sa aking paa kaya naka kilos ako at mabilis akong dumaib sa kilalagyan ni Yuji,sinalo kong lahat ang hampas sa kanya hanggang pumutok ang aking ulo..
Lumapit ang isa pang lalaki na may hawak na bangkong kahoy at ibinalibag ito sa akin, nawasak ang bangko sa aking likuran at ibayong sakit ang aking naramdaman, kasabay noon ang aking pag sigaw!! “Arrrrghhhhhhhhh!!”
Humarang pa rin ako kay Yuji..
Pumatong ako sa kanya para hindi na siya tamaan..
“Umalis ka diyan.” bulong niya habang pilit na bumabangon..
“Ako lang ito..huwag kang mag alala!” ang wika ko..
At isang malakas na hampas pa ang tumama sa aking likuran kasabay noon ang pag dating nina Erjun at Gavin kasama ang mga pulis sa paligid ng gusali dahilan para matigil ang mga kaaway at mag sipag takbuhan.
Napatingin si Yuji sa akin mata..
Nag katitigan kami dalawa at dito ay laking gulat ko noong maluha siya, gumalaw ang kanyang kamay at saka hinaplos ang aking mukha. Bugbog sarado rin siya at halos hindi na makagalaw..
“Tulong!! Nandito kami!” ang sigaw ko
Bago mahuli ang lahat ay dumating sina Erjun para kami ay tulungan. Halos gumuhit ang matinding pag alala sa kanilang dalawa noong makita ang mga dugo sa katawan namin ni Yuji.
“Iligtas niyo siya. Unahin niyo si Blas.” ang utos ni Yuji noong isakay kami sa medics.
“Bro, relax mas matindi rin ang tama mo. May saksak ka pa sa likod. Pareho kayong makakaligtas.” ang wika ni Erjun bagamat pati ito ay natatakot rin.
Tumama ang aking paningin sa ilaw ang ambulansya at kasabay nito ay ang aking pag pikit dulot ng pinag halong pagod at matinding sakit..
Itutuloy..
THF Part 41
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 22, 2020
Bago mahuli ang lahat ay dumating sina Erjun para kami ay tulungan. Halos gumuhit ang matinding pag alala sa kanilang dalawa noong makita ang mga dugo sa katawan namin ni Yuji.
“Iligtas niyo siya. Unahin niyo si Blas.” ang utos ni Yuji noong isakay kami sa medics.
“Bro, relax mas matindi rin ang tama mo. May saksak ka pa sa likod. Pareho kayong makakaligtas.” ang wika ni Erjun bagamat pati ito ay natatakot rin.
Tumama ang aking paningin sa ilaw ang ambulansya at kasabay nito ay ang aking pag pikit dulot ng pinag halong pagod at matinding sakit..
Part 41
Report: Ipinakita ng mga Alter sa Twitter na sila ay kapaki pakinabang sa pamamagitan ng pag rerecycle sa kanilang mga condoms para gawing facemask at ipapamahagi ito sa mga lugar na apektado ng virus. Ang ilan sa kanila ay nag pamahagi pa ng mga maskara na may icon ng aso, baboy, mga emoji na nakaraniwang pinang tatakip nila sa mukha sa tuwing sila ay mag uupload ng video sa social media.
Samantala, balitang showbiz naman tayo. Sikat na Pornstar na si Nix Jim o mas kilala sa codename na PowerNixon ay inaresto ng mga pulis kahapon dahil sa pambubugbog sa dalawang mag aaral ng Empire University. Hindi na pinangalanan ng mg pulis ang mga estudyanteng binugbog dahil ito ay isang sensitibong issue at hindi na kailangan pang ilabas sa publiko. Sa ngayon ang dalawang mag aaral raw ay kasalukuyang nag papagaling sa isang pribadong ospital sa siyudad. Sinubukan naming hingan ng pahayagan si Nixon Jim pero sa halip na idepensa ang kanyang sarili ay nag promote nalang ito ng kanyang upcoming pornmovie na pinamagatang “Asian Dragon.”
Sa iba pang balita, naspotan naman sa New York ang sikat na international model na si Biew Yamin kasama ang young entreprenuer at rumored boyfriend na si Kiro Park na mag kaholding hands habang lumalakad sa isang public place. Umani ng milyong likes at comments ang naturang larawan. Marami ring babae at lalaki ang kinilig dahil sa pag kalat ng positibong larawan.
Ako po si Cherry Mae Lawit ang one and only beautiful daughter ng legendary icon na si Liza Mae Lawit. At ito ang ADS CGN! IPUTOK MO! 3X AHH AHH YEAHH!
End of report
“Kamusta ang pakiramdam mo?” tanong ni Erjun noong magising ako. Masakit ang aking ulo, likuran at mga kalamnan.
“Nasaan si Yuji?” tanong ko agad.
“Huwag kang mag alala dahil buhay siya. Malakas pa sa kalabaw ang taong iyon. Hindi mapapano iyon. Ang totoo noon ay mas nauna siyang makarecover sa iyo.” ang wika nito. “Pero alam mo ang tapang mo pala talaga. Tunay kang palaban bro.” pag hanga nito.
Bumangon ako at inalis ang mga nakalagay na bundahe sa aking ulo. “Anong ginagawa mo?”
“Kailangan ko nang umuwi, tiyak na hinahanap na ako ni mama at papa”
“Ano ka ba, hindi ka pa magaling. Saka wala kang dapat ipag alala dahil galing na si Gilbis doon sa inyo. Sinabi niya na dito ka muna mag babakasyon ng ilang araw. Hindi niya sinabi na ikaw ay nadawit sa gusot, ang sinabi lang niya ay kagustuhan ito ni Yuji. Mag papagaling ka dito at magiging maayos ang lahat.” paliwanag niya
“Nasaan ba ako?”
“Nandito ka sa pribadong ospital ng Guarin.”
“Si Nixon? Anong nangyari sa kanya?”
“Laman siya ng balita kanina. Inaresto siya at ikinulong. Tumakas yung mga kasamahan niya pero umupa na si Yuji ng mga tao para mahuli ang mga ito. Ang tatlo sa kanila ay nadakip na kanina, ikinulong sila at kinasuhan, ipinasara rin ang kanilang mga kabuhayan, pati ang negosyo ng kanilang pamilya ay ipinatigil rin. Isang malaking pag kakamali ang kanilang ginawa at pinag babayaran nila ito ngayon.”
Natahimik ako at napatingin nalang sa sahig. Panandaliang naging blangko ang aking isipan at pilit kong binalikan ang lahat ng pang yayari nitong mga nakakaraang araw. Kung bakit lagi akong nasasangkot sa gulo, kung bakit lagi akong nag kakaganito. Wala akong nagawa kundi ang ibaluktot ang aking tuhod at yakapin ang aking sarili.
Tahimik..
“Mas makabubuti kung mag pahinga ka muna. Sasabihin ko lang kay Yuji na gising kana.” ang wika ni Erjun lalabas na sana siya pero bumukas ang pinto at dito ay pumasok si Yuji, may bundahe sa ulo, may pilay sa braso, may pasa ang mukha at iika ika sa pag lalakad. “Mabuti naman at gising kana. Nakita mo na ang epekto ng pag sama mo sa ibang lalaki? Napapahamak tayong dalawa.” ang bungad nito. Sadyang sira ulo lang talaga dahil sa halip na kamustahin namin ang isa’t isa ay ganito ang bungad niya.
“Diba sinabi ko naman sa iyo na huwag pupunta pero ginawa mo pa rin. Sana pinabayaan mo nalang ako doon.”
“Kung hindi ako nag punta doon ay baka hindi kana virgin ngayon. Baka kung sinu-sinong lalaki na ang gumamit sayo. Saka hindi kita pwedeng pabayaan, iyan ang itinatak ko sa sarili ko.”
“Bakit naman?”
“Basta, huwag ka na nga tanong ng tanong dyan! Napaka bobo mo para mag pa kidnap sa isang pornstar.”
“Tumigil kana nga! Uuwi na ako! Lalo lang lalala yung pakiramdam ko kapag nakikita ko ang mukha mo. Mukha kang asong pagala gala sa kalye.” ang sagot ko sabay bangon.
Pinigil ako ni Erjun. “Ano ba kayong dalawa? Saka na kayo mag sisihan, ang importante ay maging maayos kayong dalawa.”
“Paano tong kaibigan mong abnormal, walang ibang alam sa buhay kundi ang manisi at ibandera ang kagaspangan ng kanyang ugali. Uuwi nalang ako dahil baka lalo pang lumala ang sakit ng katawan ko.”
“Hindi ka uuwi, dito ka mag papagaling sa bahay ko. Ayaw mo ba non? Mararanasan mong mabuhay sa marangyang estado. Ito ang pangarap ng lahat.”
“Ang makasama ka sa isang bubong ay isang bangungot.” ang sagot ko sabay tayo at lumabas ako sa silid ng iika ika at natutumba pa.
“Ayaw kang makita at maamoy ni Blas, siguro maka bubuti kung bigyan mo nalang siya ng isang maayos na silid para makapag pahinga na siya.” ang wika ni Erjun.
“Ibigay niyo lahat sa kanya pero huwag niyo siyang hahayaang makaalis dito. Itali niyo siya o kaya ikadena ay wala akong paki alam. Dito lang siya akin, ako ang mag aalaga sa kanya. Kahit isa siyang mabaho, mapangit at galising tigre.”
“Anong sinabi mo?! Akala mo ba hindi ko naririnig yung mga sinasabi mo?! Bakit ba kasi ayaw mo pa akong pauwiin!” ang pag sugod ko ay Yuji pero pinigilan ako ni Erjun.
“Yo, chill lang. Hanggang doon sa lobby ay naririnig ang ingay niyo. Blas, pag pasensiyahan mo na si Yuji, hindi siya marunong mag pakita ng pagiging caring at sweet sa taong mahal niya. Pero worry iyan sa iyo. Kahit masama ang tama niya kagabi ay hindi niya binibitawan ang kamay mo. Unang beses ko siyang nakitang umiyak ng ganoon.” ang pambubuking ni Gavin dahilan para mapa nganga si Yuji pero namula ito at hindi nakapag salita.
Tumingin ako kay Yuji at napatingin din siya sa akin. “Bakit? Naka tingin ka?” masungit na tanong nito.
“Wala! SALAMAT PO!” ang sagot ko sabay labas sa silid. Sinamahan ako ni Erjun sa ibang silid kung saad ako makapag papahinga ng maayos.
“Gusto ni Yuji na siya mismo ang mag alaga sa iyo kaya ayaw ka niyang pauwiin. Alam mo ba na naguguilty siya dahil nadamay ka pa sa mga taong gustong gumanti sa kanya. Halos hindi na rin natulog para lang makasiguradong maayos ka kahit na malala rin ang tama niya sa katawan. Ito ang unang beses na nabaliw si Yuji sa isang tao.” ang natatawang wika ni Erjun
“Nag aalala rin ako ng husto kay Yuji, kahit mayabang siya at mahina ang utak ay ayoko pa ring nakikitang nasasaktan siya ng dahil sa akin. Kahapon ay naisip kong ipag tanggol siya pero hindi na ako ganoon kalakas para gawin iyon.”
“Nakita naman ni Yuji ang ginawa mo. Paulit ulit niyang sinasabi na ilang beses mong iniharang ang katawan mo para saluhin ang hampas ng kalaban. Iyon ang tinatanaw niyang utang na loob sa iyo. See, hindi lang talaga siya vocal na tao dahil natural at inborn siyang mayabang, maangas at mataas ang pride. Pero he care so much, wala kang idea kung gaano ka kahalaga sa kanya.” ang sagot ni Erjun habang pareho kaming nakatayo sa balkunahe at pinag mamasdan ang malawak na hardin sa loob ng bakuran ng pamilya Guarin.
Tahimik ulit..
“Pero alam mo kung nandito si Kiro ay tiyak na hindi papayag iyon na mapahamak ka.” ang dagdag pa niya.
“Kamusta na kaya si Kiro ngayon?”
“Laman siya ng balita kana. Ipinakita ang trending photo nila ni Biew habang nag lalakad ng mag kaholding hands sa time square. Masaya silang dalawa at mag kasama rin sila sa isang tirahan. Noong huling beses kong nakausap si Kiro ay ibinahagi niya sa akin yung unang gabi na mag kasama nila ni Biew sa New York. Isang mainit na gabi raw iyon na punong puno ng ligaya.”
“Masaya ako para sa kanilang dalawa. Tama ang ginawa ni Kiro na habulin ang kaligayahan niya. Wala nang sasaya pa sa isang puso na nakamit ang kanyang nais.” tugon ko.
“Tama ka doon, masaya rin kami para kay Kiro. Kaming mag kakaibigan ay nag susuportahan, kung ano ang ikakasaya ng bawat isa sa amin ay iyon ang mahalaga. Hindi na kami mga bata at ang aming pag iisip ay malawak na rin para unawain ang aming mga sitwasyon.” naka ngiti sagot ni Erjun sabay tapik sa aking balikat. “Ang silid na ito ay isang guest room para sa mga business partners ng ama ni Yuji. Dito ka nalang muna mag stay para makapag pahinga ka ng maayos.”
“Salamat Erjun.” ang tugon ko.
“Wala iyon, magiging maayos rin ang lahat.” tugon niya sabay sara sa pintuan.
Maganda ang silid na ito, parang isang five star hotel. Ang kama ay malambot, ang tv ay malaki, centralize rin ang aircon. Mula dito sa balkunahe ay makikita ang malawak na bakuran sa paligid gusali ng mga Guarin.
Habang nasa ganoong posisyon ay napatingin ako sa salamin kung saan nakita ko ang aking mukha na puro pasa. Gayon pa man ay isang aral ang aking natutunan na huwag basta basta mag titiwala sa mga taong hindi mo lubusang kilala dahil tiyak na dalawang bagay lang ang maaari nilang gawin sa iyo. Una ay buuin ka nila o ang ikalawa ay ang sirain ka. Sa huli ang parehong sitwasyon ay makatutulong para hindi kana mag kamali sa susunod.
Itutuloy..
THF Part 42
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 22, 2020
Part 42
“Magandang umaga Blas.” ang bati ni Gilbis noong pumasok ito sa aking silid.
“Tuloy po kayo Mr. Gilbis.” ang bati ko naman. “Teka para saan po yang dala niyo?”
“Mga bagong damit ito, mga pantalon, branded na shirts, sapatos at mga shorts. Ipinabibigay po ito sa inyo ni Master Yuji. At pinasasabi po niya na mamayang gabi ay sabay kayong mag dinner. At ipinabibigay rin niya ito mamahaling cream pang alis ng pasa sa mukha.”
“Nasaan ba siya?”
“Ngayon po ay nandoon siya sa meeting kaharap ang ilang business partner ng papa niya. Ginagawa po ng maayos ni Master Yuji ang kanyang tungkulin para ipakitang siya ay isang matino, responsable at kagalang galang na lalaki. Iyon po sabi niya na iparating ko sa iyo.”
“Paki sabi sa kanya na labis akong humahanga sa kanyang kadakilaan, sana ay kalugdan siya ng kataas taasang ama at pag kaloob ng sagradong sandata.” ang sagot ko habang natatawa pero seryoso itong isinulat ni Gilbis.
“Maraming salamat Blas, tiyak na matutuwa si Master Yuji sa inyong sagot.”
Maayos na ang aking pakiramdam, nag pplano na rin akong umuwi sa bahay dahil tiyak nag aalala na rin si mama lalo’t ilang araw na akong wala sa bahay. Naging masaya naman ang pananatili ko dito sa silid dahil dinadalaw ako nila Gavin at Erjun, dinadalhan ng pag kain at kung minsan ay dito sila nag iinuman para may kasama ako. Kung minsan naman ay dumadaan si Yuji para icheck ang aking kalagayan. Hindi nila ako masyadong iniistorbo hanggang sa maging mabuti na ang aking pakiramdam.
Kahapon lang ay nahuli na at iniharap lahat kay Yuji ang mga kasamahan ni Nixon, kanya kanyang iyak at hingi ng tawad ang mga ito pero sadyang matigas si Yuji at hindi ito nag patawad bagkus inalisan niya ng kabuhayan ang mga iyon at isa isang pinatalsik ang mga ito sa mga paaralan kung saan sila nag aaral.
Wala pang nagaganap na seryosong pag uusap sa pagitan namin ni Yuji, masyado kasi itong nag focus para hulihin ang kanyang mga kaaway, para itong isang bata na hindi titigil hanggang hindi nakakaganti sa mga nang api sa kanya.
Nag pahinga ako buong araw, hindi na ako naka kain ng maayos dahil parating bumibigat ang talukap ng aking mga mata kaya ang ending ay nahihiga ako at nakaka tulog ng maayos. Maraming miss call at text si Bam, sinagot ko naman ang mga ito at sinabing huwag siya mag aalala dahil nag papagaling ako.
Alas 5 ng hapon noong kumatok si Mr. Gilbis, sinabi niya na hinihintay na ako ni Yuji doon sa kainan kaya naman agad akong naligo, nag ayos ako ng aking sarili at lumabas sa silid. Sinamahan niya ako sa labas ng mala hotel na bahay ng mga Guarin. Nag tungo kami sa likod kung saan naroon ang isang maluwang na swimming pool. Dito ay nakita ko si Yuji na nakaupo suot ang kanyang ternong suit, maayos ang buhok at napaka formal na datingan. “Galing po si Master sa maraming business meeting kaya ganyan ang suot niya. Dumiretso kana doon at ipapahanda ko na ang inyong pag kain.” bulong ni Gilbis.
“Hindi ka ba naiinitan sa suot mo?” tanong ko habang lumalakad patungo sa kanya.
“Mag hapong masakit ang ulo ko. Ito ang ginagawa kong pag hahanda upang maging mahusay na tagapag mana ng Guarin Corp. Ito ang aking pinaka OJT, siguro ay hangang hanga ka sa akin ngayon, dahan dahan sa pag titig dahil baka lumuwa pa iyang mata mo.” ang sagot niya habang naka ngisi.
“Mr. Guarin, hindi ba talaga kumpleto ang araw mo kapag hindi ka nakapag yabang?” tanong ko
“At hindi rin ba kumpleto ang araw mo kapag hindi ka naging baliw? Anong sagot ba itong matatanggap ko?” tanong rin niya sabay pakita ng papel na isinulat ni Giblis. Hindi ko naman akalaing ibibigay niya ito. “Iwasan mo ang pag babasa sa wattpad dahil puro kalokohan ang napupulot mo rito.”
Maya maya ay dumating sila Mr. Gilbis dala ang pag kain. Iniayos nila ito sa aming lamesa. “Init na init na si Yuji pero ayaw pa rin niyang tanggalin yung makapal niyang suit.” bulong ko kay Mr. Gilbis.
Natawa ang matanda. “Hindi niya ito aalisin, gusto niya ay ikaw ang gumawa nito para sa kanya.” bulong rin niya habang nag sasalin ng inumin sa amin.
“Paano mo naman nalaman?” pabulong kong tanong.
“Dahil hindi nag aalis ng coat o suit ang tao sa upper upper class, pwera nalang kung ang mag aalis nito ay ang kanilang asawa, kasintahan o isang espesyal taong nagugustuhan.” sagot niya.
Maya maya yumuko lahat kay Yuji. “Master mayroon pa po kayong nais?” tanong ng mga nag serve.
“Wala na, iwan niyo na kami.” sagot nito.
Umalis sila..
Tumingin sa akin si Yuji. “Kumain na tayo. Damihan mo ang kain para bumalik ang lakas mo.” ang wika niya.
Hindi ako sumagot, tumayo ako sa aking inuupuan at lumapit sa kanyang likuran. Hinawakan ko ang kanyang suit at saka marahan itong inalis. Napatingin siya sa akin at hindi ito tumutol, pakiwari ko ay nagustuhan niya ang aking ginawa. “Yan, dapat matuto kang pag silbihan ako pag uwi ko sa galing sa opisina at pagod na pagod sa mag hapong pag uutos sa mababang empleyado.” ang wika niya noong maalis ko ang kanyang makapal na damit.
“Naisip ko lang na kanina ka pa init na init at ayaw mo itong tanggalin. Mas komportableng kumain kapag mas presko ang pakiramdam.” naka ngiti kong tugon.
Maya maya ay tumayo siya, sa halip na mag kalayo kami sa magkabilang dulo ng lamesa ay kinuha niya ang kanyang bangko at tumabi sa akin. Dikit na dikit kaming dalawa na parang mag kasintahang kumakain ng sabay. Nilalagyan pa niya ako ng pag kain sa plato, mga bagay na aking ikinatuwa. “Dapat talaga ay matuwa ka dahil ikaw lang ang bukod tanging tao na pinag himayan ng sea foods ni Yuji Guarin. Ewan ko ba kung anong mayroon sa iyo, di ka naman babae, di ka rin gwapo, di ka mayaman at mabaho pa ang hininga mo. Pero gustong gusto kita.” ang hirit niya dahilan para mapahinto ako sa pag nguya at mapatingin sa kanya.Ngumiti siya at inalis ang dumi sa aking labi gamit ang kanyang hinalalaki at pag katapos dinilaan niya ito para malinis.
“Eh bakit puro ako ang kumakain? Kumain ka rin.” ang wika ko sabay lagay ng kanin at ulam sa kanyang plato.
“Okay na ko, sa ngiti at titig mo lang ay busog na ko.” sagot niya sabay lingkis ng kamay sa aking likuran.
“Loko ka rin e. Alam mo kayong mayayaman mahirap paniwalaan. Baka kasi nag ttrip lang kayo. Tapos kapag nag sawa ay itatapon niyo nalang kami walang salita.” ang hirit ko.
Napahinto siya sa pag nguya at napatigtig sa akin na tila di nagustuhan ang aking sinasabi..
“Huwag ka ngang tumingin ng ganyan. Mukha kang kriminal.” ang dagdag ko pa.
“Ikaw ang literal na kriminal. Alam mo kung bakit?” seryoso niyang sagot.
“Bakit mo naman nasabi iyan?” tanong ko.
“Kriminal ka dahil araw araw mong pinapatay ang puso ko. Sa tuwing lalapit ako sa iyo ay aalis ka at ipinag tatabuyan ako. Kaya’t huwag mo nang itanong kung mabigat na krimen ang pag patay dahil baka sumagot ang puso ko at sabihin nito “OO”.
Natahimik ako at hindi agad naka sagot. “Kriminal agad? Mayaman ka kasi, lahat nakukuha mo kaya pakiramdam mo ay pinapatay ka kapag hindi mo nakakamit ang gusto mo.”
Tumingin siya sa akin ng seryoso at nag wika. “Blas, kung nakukuha ko ang lahat ng gusto ko. Sana ay hindi ako nakaupo dito ngayon at nag iisip kung paano mo ako mamahalin.”
Natahimik ako at napatitig sa kanya mata. “Yuji, seryoso ka ba talaga?”
“Mukha ba akong nag bibiro? Ganyan ka ba katanga? O ganyan ka kamanhid?”
“Hindi ako tanga, sadyang mahirap lang paniwalaan na ang isang katulad mo ay mag kakagusto sa akin. Akala ko ay trip trip mo lang ito, akala ko ay isa lang ito sa mga plan mo dahil sa green card na ibinigay mo sa akin.”
Tumayo siya. “Huwaw! Tang ina! Ang hirap maging ako hanep! Mag papalumpo ba ako at mag papabugbog sa 9 na lalaki kung pinag ttripan lang kita? Kung hindi ka mahalaga sa akin ay baka hinayaan nalang kita asawahin ng pornstar wanna be mong kaibigan doon sa lumang gusali!” ang sagot niya sabay kuha sa bote ng alak at ilagok ito ng tuloy tuloy..
Noong maubos ay kumuha ulit siya saka ininom ulit ng dire diretso, kahit mapait ang lasa nito ay wala siyang paki alam.
“Wag kana nga mag lasing diyan. Paano kita makakausap ng matino kung mag papaka lasing ka? Akin na nga iyan!” ang pag agaw ko sa bote at ako uminom nito. “Yan tama iyan, tikman mo kung gaano katamis ang alak na iyan, baka sakaling mahugasan nito ang puso mong bato na kasing pait rin ng apdo mo.” ang hirit pa niya.
“Huwag kana nga mag pakalasing. Hindi bagay sa iyo maging kengkoy.”
“At hindi rin bagay sayo ang ireject ang katulad ko.”
“Ano ka ba? Hindi kita nirereject. Gusto ko lang malaman kung seryoso ka nga.” ang sagot ko
“Huwaw! Tang ina! Inulit mo na naman yung tanong mo kanina! Mag papabugbog pa ako sa 9 na lalaki kung hindi ako seryoso? Tang ina! Ulit ulit kaaaa! Hanep!!” ang wika niya sabay talon sa swimming pool.
“Sira ka talaga! Tinatanong ko lang laman kung seryoso ka dahil seryoso ako sayo..” ang sagot ko.
“Ayoko na makinig sayo!” ang sagot niya sabay lubog sa tubig na parang isang tanga.
Maya maya ay umahon siya. “Anong sinabi mo? Seryoso ka sa akin?” tanong niya sabay lapit sa akin.
“Kaya nga tinatanong ko sa iyo kung seryoso ka dahil seryoso rin ako..”
“Tangina naman paulit ulit ka e. Gusto kitang maging kasintahan. Gusto mo ba akong maging boyfriend mo?” tanong niya.
“Pwede naman nating subukan diba?” tanong ko.
Nangiti si Yuji at bigla niya akong hinitak sa tubig..
Nakainom ako at nabigla..
“Gago kaaa, hindi ako sanay lumangoy! Papatayin mo pa ako!” ang sigaw ko habang naka yakap sa kanya ng mahigpit.
Natawa siya at hinalikan ako sa labi. “Hindi lang natin susubukan. Gagawin natin ito at tayong dalawa ay maging masaya. Mahal kita Blas.” ang bulong niya sabay yakap sa akin ng mahigpit.
Itutuloy..
THF Part 43
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 23, 2020
Part 43
“Oh tama na, lasing kana Yuji. Basang basa pa tayo. Tara na sa loob.” ang pag yaya ko pero naka ngiti pa rin siya at naka titig sa akin.
“Bakit ganyan ka makatingin?” tanong ko.
“Wala, masama bang titigan ang mundo ko? Masama bang titigan ang kaligayahan ko?” tanong niya.
“Ikaw nga Mr. Guarin tigilan mo ako. Lasing kana e. Ihahatid na kita sa kwarto mo.”
“I love you.” ang bulong niya pero naka ngiti pa rin. “Sige na, gusto malinaw ang sagot mo.”
Tumingin ako sa kanya at piniga ang aking ilong. “I love you, too. Tayo na, kailangan mo na mag rest. Ganoon rin ako. Bukas ay maaari na akong umuwi sa amin.” ang tugon ko at dito ay inalalayan ko siya. Pareho kaming basang basa kaya naman natawa nalang ang mga kasambahay habang sinusundan kami.
“Mukhang nalasing po ng todo si Master Yuji.” ang wika ng isang kasambahay habang tinutulungan ako ipasok ito sa kanyang silid.
“Sabi ko naman sa kanya na huwag siyang mag lalasing pero matigas ang ulo.” ang wika ko at inupo ko siya sa sofa saka inalisan ng sapatos, pantalon at long sleeves.Nilagyan ko siya bath robe. “Okay kana dito? Tatawagin ko lang si Gilbis para matulungan ka niya.” ang wika ko, lasing rin kasi ako at nahihilo ng kaunti.
Aalis na ako noong hawakan niya ako sa aking braso. Tumingin siya sa akin at hinaplos ang aking pisngi. Namumungay ang kanyang mata “Dito ka nalang. Please. Huwag kang umalis.” ang wika niya.
“Pero..”
“Shhh, please. Nakikiusap ako, wag mo naman akong iwan.” ang sagot niya sabay dukdok ng kanyang ulo sa aking balikat. “Sandali, basa rin ako. Relax ka lang dito. Mag lilinis lang ako ng katawan dahil basang basa na dito sa silid mo.” ang pag papa alam ko, kumuha ako ng damit sa kanyang cabinet at tuwalya. Pumasok ako sa CR ng kanyang silid at dito ay napawow nalang ako dahil kasing laki ito ng sala namin, mas doble pa nga yata. Hindi na bath tub ang nandito kundi isang indoor jacuzzi na. Maganda rin ang disenyo ng paligid at whole body pa ang mga salamin. Ang shower ay mamahalin at ganoon rin ang mga sabon at gamit sa katawan. Kaya naman ganoon nalang ang reaksyon ni Yuji noong maligo sa aming banyo.
Nag hubad ako ng damit, pati ang sapatos ay basa rin. Pinag masdan ko ang hubad kong katawan. Halos marami pa rin akong pasa sa gawing likuran. Hindi naman hunk ang aking katawan, sakto lang ito, hindi payat at hindi rin ganoon kataba. Ang aking ari ay bahagyang nanigas noong tumulo ang malamig na tubig sa valve ng shower. Kumuha ako ng sabon at maigi kong kinaskas ang aking sarili. Habang nakatapat sa lagaslas ng tubig sa itaas. Nakapikit ako at inanamnam ang masarap na pakiramdam hanggang sa patayin ko ito at sinimulan kong sabunin ang aking ari, pati ang makapal na buhok sa ibabaw nito, ang aking singit, pwet at binti ay nilinis ko rin.
Binuksan ko ulit ang shower upang maanod ang sabon sa aking katawan..
Ilang minuto rin akong nasa ganoong posisyon noong imulat ko ang aking mata at laking gulat ko noong pumasok si Yuji sa loob ng banyo. Nanatili akong nakatayo sa gilid at siya naman wala nang brief, hubot hubad na ito. Ang kanyang magandang katawan na tumatama sa repleksyon ng salamin, putok ang dibdib, may abs, bilugan ang braso, perpekto ang hita at ang ari ay unti unting nabubuhay. Malaki ang ulo nito at may kahabaan rin.
Lumakad sa aking harapan si Yuji. Tumapat ito sa shower at niyakap ako. Nag dikit ang aming kahubaran. Hanggang sa maya maya ay isinandal niya ako sa salamin. Nakatitig siya sa akin, mamumungay ang mga mata at mapulang mapula ang kanyang labi. “May tiwala ka ba sa akin?” tanong niya.
Hinawakan niya ang aking dalawang kamay at inilagay ito sa aking tagiliran na para naka surrender na posistion. Dito ay siniil niya ng damping halik ang aking labi, pababa sa aking leeg. Banayad at maingat na halik ang kanyang ginawa na nag dulot sa aking ibayong kiliti. Kumakabog rin ang aking dibdib sa kaba dahil ito ang aking unang beses.
Hahalikan niya ako ulit pero iniwas ko ang aking mukha. “Bakit?” tanong niya.
“Sorry, first time ko itong gawin.” ang sagot ko.
Ngumiti siya. “Mag tiwala ka sa akin. Mahal kita at gusto kong maging sa iyo. At ikaw ay maging sa akin.” ang sagot niya at muli aking dinampian ng halik sa labi. Pababa sa aking leeg at sa aking dibdib.
Napasinghap ako, kakaiba ang pakiramdam, nakaka kiliti, masarap na parang may kuryenteng dumadaloy sa aking kalamnan.
Ilang minuto rin kaming nag hahalikan ni Yuji noong bumitiw siya sa akin. Kinuha niya ang aking kanang maya ay maya maya ay pinahawakan niya sa akin ang kanyang mainit, matigas at matabang ari. Parang saging, kabute ang ulo, mapula at napaka kinis, tirik na tirik sa tigas na parang bakal. Ginuide niya ang aking kamay na itaas baba ito at napasinghap siya sa sobrang kiliti. Muli niya akong hinalikan sa labi.
Hinila niya ako sa isang upuan, naupo siya rito at pinakandong ako sa kanya. Mula sa simpleng halik ay nasabayan ko ang ritmo ng kanyang labi hanggang sa naging mapusok ito at nag karoon na pag lalaro ng aming mga dila. Tila nagustuhan ko ang sarap ang halikan namin ni Yuji kaya tumirik rin sa tigas ang aking ari.
Makalipas ang ilang minuto ay pinaluhod niya ako. Bumukaka siya at ibinuyangyang sa akin ang kanyang matigas na ari. Inilapit niya ito sa aking labi at dito alam ko na ang kanyang nais. Ibinukas ko ang aking bibig at buong laya kong kinain ang kanyang pag kalalaki. Iningat kong huwag dumikit ang aking ngipin dahil baka masaktan siya. Malaki ang titi ni Yuji, nakak kiliti rin ang kanyang bulbol na dumidikit sa aking ilong. Punong puno ang aking bibig sa taba at haba nito.
Napatingin ako sa kanya habang sinisilindro ko ang kanyang ari, naka tingala ito at napapaungol sa matinding sarap. Dinilaan ko rin ang kanyang bayag na nag paulol sa kanya ng husto.
Halos mag lock ang aking panga sa ginagawa kong pag subo kay Yuji hanggang sa umunat ang kanyang binti, lalong tumigas ang kanyang katawan ng kanyang ari, lumaki ang ulo nito sa aking bibig at saka nag labas ng malapot, mainit at napaka raming katas. Manamis namis, na mapakla ang lasa nito, ang iba ay nalunok ko, ang iba ay nabuga ko sa matinding pag kabigla.
Niyakap ako ni Yuji at muli kaming tumapat sa shower. Matigas pa rin ang kanyang ari at hindi humuhupa ito kahit inalabas na..
Makalipas ang ilang sandali ay lumabas kami sa CR at nag punas ng aming mga sarili. Inihiga niya ako sa kama at dito ay pumatong siya sa akin. Niromansa niya ako, walang humpay na pag halik sa aking labi, leeg, pababa sa dibdib at saka salitang sinupsup ang aking dalawang ulo na siyang nag paunggol sa akin ng todo. Habang abala siya sa pag sungkal ng aking nipples at bumaba ang kanyang kamay sa aking ari at jinakol jakol ito kaya mas lalo akong nabaliw sa sarap.
First time kong makaranas ng ganito, nakaka baliw at napaka sarap sa pakiramdam..
Makalipas ang ilang minuto ay tumayo siya kumuha ng lotion sa kanyang drawer at saka nilagyan ang kanyang daliri. Pinag hiwalay niya ang aking hita saka siya muling pumatong sa akin para akong halikan, nag laro kanyang dila sa loob ng aking bibig, nag espadahan ang mga ito. Laway sa laway at dila sa dila. Walang katapusang sarap..
Habang nasa ganoong pag lalaro ang aming mga nguso ay naramdaman ko nalang na may pumasok na matigas na bagay sa aking lagusan dahilan para maunggol ako ng impit pero hindi binitiwan ni Yuji ang aking bibig. Gumapang ang aking kamay para alisin ang kanyang dalari na nakapasok sa aking butas pero hindi niya ito inalis.
Para akong matatae sa kakaibang pakiramdam na iyon pero napaka sarap, hindi ko maipaliwanag lalo na noong pinanginig niya ang kanyang daliri sa aking kaloob looban halos nabitiw ako sa kanyang labi at napa unggol ng malakas.
Ilang minuto rin ako namamalipit sa sarap bago niya isampay ang aking hita sa kanyang balikat. Itinutok niya ang kanyang malaking ari sa aking lagusan. Dahil sa dulas ng lotion ay pumasok ang ulo nito at naramdaman kong nawasak ang aking pwet, may napunit na laman sa loob kaya napa sigaw ako. Pero hindi ito inalis ni Yuji, hinalikan niya ako sa labi habang umuulos. Kada pasok ng kanyang matabang ari ay napapa sigaw ako sa sakit hanggang sa makagat ko ang kanyang balikat at leeg saka ako nag simulang umiyak.
Bumaon ang ari ni Yuji sa aking kaloob looban..
Samantalang inamo amo naman niya ako at hinalikan na parang babae..
Tiningnan ko ang aming pag pakakasugpong, halos bulbol nalang ni Yuji ang kita dahil baon na lahat sa aking lagusan. Hindi siya gumagalaw at hinahalik halikan lang ako ng marahan..
Makalipas ang ilang sandali ay umulos si Yuji, sa unang galaw ng kanyang ari ay napa unggol ito. “Shit, ang sikip!! Ahhh!” ang salitang lumabas sa kanyang bibig at napatingala ito sa sarap.
Samantalang di ko maunawaan nag pakiramdam. Ang sakit ay unti unting naging sarap at kada malalim na baon ni Yuji ay parang may tinatamaan kung ano sa aking bayag kaya para akong lalabasan na hindi ko maunawaan. Napa unggo nalang ako at sumabay sa kanyang ritmo.
Hindi ako makapaniwala na si Yuji ang unang kakantot sa akin. Nakatitig siya sa akin habang nag lalabas masok ang kanyang mala bakal na ari. Swabe ang baon at wala na akong sakit na nararamdaman.
Napahawak ako sa kanyang braso at sa sobrang sarap ay lumakas ang aking unggol. Hinawakan ko ang kanyang pwet at ibaon ito ng todo sa aking butas. Lumakas ang kanyang pag bayo kaya jinakol ko ang aking ari dahil lalabasan na ako.
Tumilamsik ang aking katas sa aking tiyan, dibdib, leeg at mukha. Napaunggol ng todo si Yuji dahil lalong sumikip ang aking butas.
Bumilis ang kanyang pag bayo..
“Malapit na ako baby..” ang unggol niya..
At ilang madidiing ulos ay napa hiyaw ito ng impit dahil sumabog ang kanyang katas sa aking kaloob looban. Ramdam kong pumipintig ang ari niya habang nag lalabas ng maraming similya.
Bumagsak siya sa aking harapan, nakapasok pa rin ang kanyang ari sa aking butas. Hinalikan niya ako sa labi at pinunasan ang luha sa aking mata..
“Salamat sa pag bibigay ng sarili mo sa akin. Salamat sa tiwala.” ang bulong niya.
Isang mahigpit na yakap ang aking isinukli kasabay nito ang pag kahugot ng kanyang ari..
Kapwa kami naka tulog ng mag yakap. Nakangiti ang aming mga labi dahil sa kakaibang saya dulot ng pag angkin namin sa isa’t isa.
Itutuloy..
THF Part 44
Cover by: Aiman Ali
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 24, 2020
Part 44
Isang malakas na tunog ng ringing tone ang gumising sa akin mula sa cellphone ni Yuji. Natagpuan ko ang aking sarili naka yakap sa kanyang hubad na katawan. Kumilos siya, kinuha niya ang cellphone mula sa tabi ng lampshade upang tingnan kung sino ang tumatawag saka niya ito itinapon sa sahig. Hinawakan niya ang aking ulo at pinaunan ako sa kanyang braso kaya lalong nag dikit ang aming mga hubo’t hubad na katawan.
Bahagya akong dumilat at tumingin sa kanya. “Kamusta ang tulog mo?” bati niya sabay halik sa aking labi.
“Ayos lang, masakit lang yung likod ko.” ang sagot ko
Natawa siya at inalis ang aming kumot. “Eto pumasok diyan kaya talagang sasakit yan.” ang pilyong tugon niya sabay pakita sa aring matigas at pulang pula ang ulo. Tirik na tirik ito at kitang kita sa kakinisan ang mga ugat.
“Sira! Ngiting tagumpay ka yata?” tanong ko
“Oo naman, ako ang nakauna sayo kaya pag aari kita tandaan mo iyan. Boyfriend mo na ko ngayon at ikaw naman ay kasintahan ko kaya matuto kang sumunod sa mas..”
“Nakaka gwapo sa iyo?” tanong ko.
“Hindi, matuto kang sumunod sa mas nakakataba ang titi. Biro lang, matuto kang sumunod sa boyfriend mo. Bawal lumandi sa iba at bawal kang dumikit sa kahit kaninong lalaki.” sagot niya sabay patong sa akin.
“Alis ka dyan, may pasok pa tayo. May exam pa ako ngayon. Finals, hindi na ako nakapag aral.” ang reklamo ko sabay tulak sa kanya.
“Pambihira naman, namimiss ko lang yung unggol mo, gusto ko ulit marinig iyon ngayon.”
“Pribadong gawain iyon, hindi mo dapat ginagawang biro lang.” sagot ko sabay tayo. Kinuha ko ang aking gamit at dumiretso sa banyo para maligo.
Tumayo naman si Yuji, tirik na tirik ang ari at naka kurba paitaas dahil sa sobrang katigasan. Nag suot siya ng bath robe at kinuha ang cellphone sa sahig. Nag call back ito sa tumatawag sa kanya kanina.
Samantala sa loob ng banyo ay hinugasan ko naman ang aking katawan. Mahapdi ang butas ng aking pwet, para itong nag kasugat kaya tuwing mababasa ay kumikirot ang paligid nito. Ngayon lang ako nakaranas makipag talik at inaamin ko sa aking sarili na masarap ito at nakaka baliw ang pakiramdam. Hindi pa rin nag ssink in sa aking isipan na ngayon ay kasintahan ko na ang mayabang at mahangin na leader ng F4. Tiyak na may mababago ngayong may karapatan na siyang magalit at mag selos.
Naging espesyal sa akin si Yuji, nakikita ko naman ang mga effort niya sa tuwing lumalabas kaming dalawa. Hindi ko lang magawang seryosohin ang aking nararamdaman noon dahil sa pag aakalang pinag ttripan lang niya ako, papahulugin at hindi sasaluhin sa bandang huli. Ayoko namang maranasan ang mag kagusto sa isang taong nakikipag laro lang pala sa aking nararamdaman. Noong mga oras na dinakip ako ni Nixon at ng kanyang mga kasama ay nakita ko kung gaano ako kahalaga kay Yuji, noong mga oras isinubsob siya sa sahig, lumuhod at nag paka baba para huwag akong saktan. Iyon ang oras na naramdaman kong maaaring seryoso siya sa akin. Hanggang eto na nga, mayroon na kaming espesyal na samahang mas malalim at mas matibay.
Sabay kaming pumasok ni Yuji sa campus. Gulat gulat ang lahat noong bumaba ito at pinag buksan pa ako ng pintuan ng kanyang sasakyan parang isang babae. Hindi tuloy maiwasang mapataas ang kilay ng mga beki sa paligid ang iba ay gigil na gigil noong makita ako. “Hala? Bakit si Blas nanaman? Hindi iyan maganda? Hindi pa long hairada like us! Nakaka insulto na isang lalakihang barbie ang pinag bubuksan niya ng pinto.”
“Shuta ka Blas! Huwag kitang makikitang nag iisa dahil itutumba talaga kita!!” ang pag ngawa ng isa.
Haharap sana ako sa kanila pero pinigil ako ni Yuji. “Huwag mo silang pansin, hindi sila worth ng time natin. Okay?” ang naka ngiting wika ni Yuji at laking gulat ko noong bigla niya akong hinalikan sa labi sa harap ng lahat. Dahilan para mashock sila.
“Sshutaaaa kaaa Blaasssss!!!!” ang umiiyak na sigaw ng isang beki..
Hinimatay ang iba at ang iba naman ay nag tatakbo palayo dahil hindi nagustuhan ang kanilang nakita. “Walang hiya ka Blas, hindi ka naman maganda! Hindi ka rin lalambutin para maging jowa ni Yuji. Hindi namin kaya tooo! Hindeeeeee!!!!” galit na sigaw nila.
“Huwag mo na nga silang pansinin, isipin mo nakantot na kita kagabi at naputukan na kita kaya wala kanang magagawa. Alam mo ba na 4 days na load yun? Dami no?” tanong bulong niya.
“Sira!” ang sagot ko sabay siko sa kanya
“Arekup, huwag mo nga akong sikuhin, baka mapilayan ako hindi kita mapaligaya mamayang gabi.” hirit niya.
Habang nasa ganoong pag lalakad kami ay siya namang pag dating ng dalawang lalaking participant ni Yuji. “Master, ayan na pala si Blas, gusto mo ba upakan na namin siya ngayon?” tanong ng mga ito.
“Eh kung kayo kaya ang upakan ko? Inaalis ko ng bisa ng kahit na anong card kay Blas. Teka ano bang kailangan niyo?” tanong niya.
“Maste Yuji, may nambastos sa inyo sa online. Ginawa ka ng memes at inilagyan kang mahabang buhok, ginawa kang magandang barbie ng isang estudyante. Pero nadetect na namin kung sino siya. Ano bibigyan na ba namin siya ng card at papahirapan?” tanong ng mga ito.
Tiningnan ko ang larawan at natawa ako. “Maganda ka rin pala pag naging babae ka Yuji.” ang hirit ko. “Napasaya ka ba ng larawan na iyan?” tanong niya
“Oo naman, bihira kang gawan ng memes ng isang student at hindi naman bastos ang kapwa nag try lang naman na gawin kang babae dahil tiyak na maganda ka daw.” ang sagot habang natatawa.
“Ano master? Lalagyan na ba namin ng redcard ang locker niya?”
Napatingin sa akin si Yuji na noon ay natatawa pa rin. “Huwag na. Hayaan niyo na.” ang sagot nito na aming kinagulat. Pati ako ay nagulat rin sa kanyang sinabi. “Hala, bakit naman Master? Pambabastos ang ginawa niya.”
“Kung titingnan mo ang positive side, maraming nag react ng heart at wow sa larawan ko. Ang ibig sabihin ay pag hanga sila. Saka isa pa ay pinasaya nito ang taong mahal ko, hindi mapapantayan ng kahit na anong bagay ang makita ko siyang naka ngiti. Kahit gawan ako ng katakot takot na memes basta naka ngiti siya ay okay na rin ako. Hanapin niyo ang mag aaral na iyon at ibigay niyo itong cheke.” ang wika niya sabay abot ng malaki pera na pirma niya. “Pasasalamat ko iyan dahil napangiti ko si Blas.” ang wika niya kaya naman natulala ako at napatingin sa kanyang mga mata.
“Bakit?” tanong niya.
“Ah e, wala. Hindi lang ako sanay na mabait ka.” ang sagot ko.
“Hindi ako mabait. Nag kataon lang masaya ako at ayokong sirain ito.” ang sagot niya.
“Aba, first time na hindi nag bigay ng red card si Yuji Guarin. Mukhang hanggang ngayon ay lumulutang ka pa rin sa alapaap ah.” puna ni Gavin.
“Bakit ba kayo nandito? Wala ba kayong klase? Final exam ngayon. Nag aral ba kayo?” tanong ni Yuji.
“Sayo nga namin itatanong kung nag aral ka. Baka bumayo ka lang kagabi e.” biro ni Erjun sabay tapik sa balikat ng kaibigan.
“Mag gago kayo.” natatawang sagot ni Yuji
Maya maya ay dumating si Bam sa amin, malungkot ito habang hawak ang kanyang palaka. “Blas, tingnan mo may sakit si Yuji frog, ayaw niyang lumangoy kanina.”
“Seryoso ka ba? Bakit sa akin mo pinangalan ang palakang iyan? Gusto mo bang buhatin kita at ihagis sa fish pond?” asar na tanong ni Yuji.
“Blas, totoo ba ang balita na boyfriend mo na si Yuji? Ano bang mayroon sa kanya na wala ako? Pareho naman kami ng looks at hindi nag kakalayo. Pareho rin kaming popular sa social media at pareho kaming anak ng mayaman. Saka isa pa ay member rin naman ako ng F4.” tanong ni Bam
“Hindi kana member ng F4, matagal na kitang inalis. Saka hindi tayo mag ka lebel. Huwag mo nga akong ikumpara sa iyo. Butiki ka.” ang sagot ni Yuji.
“Why o why? Ang sabi sa social media ay malaki ang potential kong maging susunod na Yuji Guarin. At malamang ay maging leader ako ng F4.” sagot ni Bam
“Yuck! Anong bang sinasabi mo? At naniwala ka naman sa kanila? Pinag ttripan ka lang nila. Yuck na to.” sagot rin ni Yuji.
“Tingnan mo Blas, ang sama sama ng boyfriend mo. Niya-yuck ka niya at dalawang beses pa. Kung ako sa iyo ay hiwalayan mo na siya. Ang sabi ni papa ay isama kitang mag bakasyon sa Taiwan sa susunod na linggo. Doon tayo bubuo ng mga pangarap natin. Kasama siya.” ang wika ni Bam sabay pakita ng palaka sa kanyang kamay.
“Ikaw yung niya-yuck ko gago. Ilayo mo nga kay Blas yang palaka. Baka mapag lihan niya iyan at makasama iyan sa anak namin.” ang hirit ni Yuji kaya naman siniko siya “Tumigil kana nga rin, huwag mo na patulan si Bam.”
“Wow, mukhang nag celebrate kayo ng new year kagabi. Mukhang nag kaputukan na ah.” ang biro ni Gavin.
Inakbayan ni Erjun si Yuji. “Hanga na talaga kami sa kayo pare. Akala namin mahina ka pero nagawa mo pa rin. Kwentuhan mo kami kung paano naganap.” ang sagot ni Erjun.
“Tumigil na nga kayong lahat. Papasok na ako, final exam ngayon kaya doon tayo mag focus. Aalis na ko.” ang salita ko sabay alis sa kanilang harapan.
Nag lakad ako palayo ng bigla akong tawagin ni Yuji.
“Hoy Blas!”
“Ano?” tanong ko noong lumingon ako.
“I love you.” ang sagot niya dahilan para mapalingon ang lahat.
“Ayieee! Tang ina mo Yuji, corny mo!” ang wika ni Gavin na napatakip nalang ng mukha sa pag kahiya.
Itunulak siya ni Erjun “Tang ina, di kita kilala.”
Tawanan sila..
Ako naman ay napa kamot ng ulo at namula dahil nag tingnan lahat sa akin ang mga estudyante. Ang iba ay kinilig pero karamihan ay naasar at gusto akong saksakin ng harapan. Kung naka namatay ang masamang tingin malamang ay double dead na baboy na ako ngayon.
Ang araw na ito ay ang isang pahirap sa buhay ng mga estudyante sa Empire University. Dahil ngayon ang final examination o ang kabuuang 40% ng total grades. Tambak ang exam, tambak rin ang mahihirap tanong. Halos nahilo na yung iba kong kaklase sa sunod sunod na mahahabang pag susulit.
Sabi nga nila ay hirap muna bago sarap. Kailangan munang dumaan sa mahirap na exam bago matikman ang sarap ng bakasyon. At ang araw na ito ang pinaka malaking challenge para sa lahat.
Nag simula ang exam ng alas 9 ng umaga at natapos ito eksakto alas 3 ng hapon. Ang lahat ay lupaypay pagod. Ni hindi na ako nagawang ibully at pag tripan nila Lippi at Evan dahil pareho silang lantang gulay na parang mga zombie na lumalakad sa hallway.
Alas 4 ng hapon ay inilabas ang top honor sa buong campus. Ito ay listahan ng top 20 na students na naka kuha ng mataas na marka ngayon semester at ang lahat sa listahan ay galing sa Mid Class sa pangunguna ni Jay na top 1.
“Top 9, congrats Blas.” ang wika ni Bam. “Tingnan mo Yuji, pang siyam si Blas!” ang hirit nito noong makita si Yuji na nag lalakad suot ang kanyang kompletong uniporme.
“Matalino ka pala talaga.” ang bungad ni Yuji sabay akbay sa akin. “Congrats, proud boyfriend here.”
“Sana all proud!” ang hirit ng mga beki sa paligid habang nakataas ng kilay. Pero hindi namin sila pinansin. “Sabay tayong umuwi? O mag date muna tayo sa labas?” tanong niya.
“Doon na ako sa amin uuwi. Okay naman na ako. Saka hinahanap na ako ni mama.” sagot ko naman.
“Ayaw mo ba akong kasama?” tanong niya.
“Syempre ay gusto. Tiyak na nag woworry na sila mama dahil ilang araw na akong di umuuwi.”
“Master Yuji, naka set na ang location, hinahanap kana ni Direk.” ang wika ng isang student
“Direk? Anong mayroon?” tanong ko.
“Gumagawa ng bagong commercial ang Empire University at si Master Yuji ang endorser nito. Ipapalabas ang commercial nationwide para makapag encourage ng student na dito mag aral.” sagot ng studyanteng lumapit sa amin.
“Pumunta kana doon. Uuwi na ako.” ang tugon ko.
“Tatapusin ko lang ang taping. Mag text ka o tumawag ka kapag naka dating kana sa bahay. Maliwanag ba?” tanong niya.
“Oo naman. Mag ingat ka.” ang naka ngiti kong sagot sabay para sa taxi. Pumasok ito sa gate sa pinuntahan ako.
“Saan tayo sir?” tanong niya.
“Sa Southville Subdivision.” ang tugon ko. Sabay sakay sa taxi.
“Sandali. Kakausapin ko lang itong driver.” ang wika nito sabay katok dito. “Anong bang gagawin mo.” tanong ko
“Hoy, mamang driver, ingatan mo tong sakay mo. Mahalagang tao to.” ang hirit niya.
“Yes sir, anak po ba siya ng isang politiko o businessman na may malaking negosyo?” tanong ng driver.
“Hindi.. ingatan mo siya dahil kasintahan ko ang sakay mo. Kapag may nangyaring masama sa kanya ay ipapasara ko ang buong company niyo.” ang wika niya sabay pakita sa kanyang ID.
“Ah kayo po pala si Mister Yuji Guarin, ang may ari ng company namin. Masusunod po, iingatan ko po siya.” ang natatakot na wika nito.
“Doon kana nga, kung ano anong pinag gagagawa mo e.” ang nahihiya kong puna. Kumindat ito sa akin at ngumiti ng matamis. Hinintay pa niyang lumabas sa gate ng campus ang taxi bago siya lumakad at bumalik sa kaniyang ginagawa.
Itutuloy..
THF Part 45
Cover by Carlojiji
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 24, 2020
“Top 9, congrats Blas.” ang wika ni Bam. “Tingnan mo Yuji, pang siyam si Blas!” ang hirit nito noong makita si Yuji na nag lalakad suot ang kanyang kompletong uniporme.
“Matalino ka pala talaga.” ang bungad ni Yuji sabay akbay sa akin. “Congrats, proud boyfriend here.”
Part 45
Lumipas ang mga araw..
Dumating ang summer..
Nag simula ang bakasyon, sa unang araw palang ay nag kalat na sa social media ang mga larawan ng mga student sa Empire University. Kanya kanya silang pasiklaban ng mga picture sa iba’t ibang lugar na ipinopost nila sa social media. Kauna unahan na nga dito si Lippi na nasa Camber Sands sa London, nakahiga sa tabing dagat at naka swimsuit pa na parang isang modelo. Si Evan naman nasa Loch ness village sa Scotland, nakahiga ito sa damuhan katabi ng mga tupa. Si Erjun ay nasa Bali Indonesia, si Gavin ay nasa Korea naman kasama ang mga Kpop Idols.
“Eh nasaan si Yuji?” tanong ni Darrio habang tinitingnan namin ang larawan ng lahat.
“Ang sabi niya sa akin ay sa Barcelona siya mag babakasyon. Siguro ay umalis na siya kahapon.” ang sagot ko.
“Diba boyfriend mo siya? Dapat ay nag paalam man lang siya sa iyo.”
“May sarili pa rin naman siyang buhay, at isa pa ay mga mayayaman sila, kaparatan nila na mag enjoy ngayong summer.”
“Buti pa sila no? Sana tayo rin may pwedeng makapunta sa ibang lugar.” ang wika ni Darrio.
“Pwede naman tayong mag spend ng summer sa magaganda beaches dito sa bansa. Hindi kailangan gumastos ng malaki.” ang wika ni Boss.
“Saka wala naman akong perang pang libot sa malalayong lugar. Yung kinita ko sa pag momodelo ay nauwi sa wala.” ang sagot ko at dito ay nag balik sa aking isipan ang ginawang pag punit ni Yuji dito.
FLASHBACK
“Oo, dahil mukha kang pera! Desperado kaaa!” ang bulyaw nito sa aking mukha kaya naman gumalaw ang aking kamay at sinampal ko siya.
Nabaling ang kanyang mukha pa kanan dahil sa lakas ng aking sampal. At pag harap niya sa akin ay inambaan niya ako at halos maidikit na niya ang kanyang kamao sa aking mukha. Pero nahinto siya at napatingin sa aking hawak na sobreng may pera.
Hinablot niya ito sa aking kamay. Kinuha niya ang pera sobre. “Binaboy mo ang sarili mo sa kaunting barya?” tanong niya. Sa kanyang galit ay pinunit niya ang pera at itinapon sa mini pond.
“Bakit mo tinapon? Pang matrikula ko iyon!” ang sigaw ko sabay lusong sa tubig at kinuha ko ang sobre pero di na rin mapakikinabangan dahil punit na ang pera dito.
Napaluha nalang ako at napaiyak sa matinding sama ng loob habang nakalusong sa maduming pond.
End of Flashback
“Ikaw Blas? Wala ka bang balak mag bakasyon?” tanong ni Boss.
“Wala po, mataas ang tuition next sem. Kailangan kong mag ipon.” ang sagot sabay tingin sa orasan. Esakto alas 6 na ng gabi. “Naku, mag oout na ako. Late na ako sa isa ka pang trabaho.” ang wika ko.
Napakamot ng ulo si Boss. “Pinatos mo rin ba yung pagiging waiter doon sa bagong bukas na bar? Aba, papatayin mo ba ang sarili mo?” tanong nito.
“Masyado lang po talagang masipag si Blas.” sagot ni Darrio.
“Multi Billionaire ang kasintahan niya bakit hindi nalang iyon ang mag bayad ng tuition niya?”
“Boss, hindi ganoon si Blas. Hindi siya nang hihingi ng limos at wala sa mga tao. Lalaban siya hangga’t kaya niya.” ang depensa ni Darrio.
Dalawang trabaho ang pinasukan ko ngayong bakasyon. Ang una ay sa cake shop na alas 9 hanggang alas 6 ng hapon at sa bagong tayong bar sa kabilang kanto na may oras na alas 7 hanggang alas 3 ng umaga. Ngayon ay isang linggo na akong nag ttrabaho dito at halos nakasanayan ko na rin ang puyat at pagod.
Tumatawag at nag ttext sa akin si Yuji, pero naging abala ito sa kanyang OJT sa kompanya kaya hindi na rin niya ako masyadong kinukulit. Balita ko ay darating ang parents niya sa mga susunod na buwan at susubukan ang kanyang mga natutunan kaya naka subsob rin ito sa pag aaral. Pero ngayon ay alam ko sabay sabay silang umalis nina Erjun para mag bakasyon sa iba’t ibang destination. Ako lang yata ang estudyante doon na nag tatrabaho ng mahigit sa 15 oras ngayong bakasyon.
Maingay sa loob ng Bar, hindi ka aantukin dahil may live band dito. Ang mahirap na parte may marami lang customer lalo na ang mga estudyante na nag hahappy happy. Tiyak na mabugbog ang iyong katawan sa kaliwa’t kanang utos nila. Mabuti na lamang ay naalis na ako sa pag lilinis ng palikuran dahil talagang sumasakit ang ilong at dibdib ko sa mabahong amoy nito mula sa ihi ng mga lasing na bisita.
“Blas table 18! Bilisan mo! Marami pang parating!”,
“Yes mam!”
“Blas table 23 doon sa likod sa gawing mga kubo! Dali!” ang utos pa ng isa.
“Blas bilangin mong mabuti yung mga bayad at sukli, pag may kulang ay makakaltas iyan sa sweldo natin!” ang wika pa ng isa..
Nakakatoxic..
Alas 3:30 ng umaga noong ako ay maka uwi sa bahay. Para akong zombie na nag bukas ng gate. Pagod na pagod ang aking katawan at halos lubog na rin ang aking mata sa puyat. Hawak ko ang isang plastic na nag lalaman ng dalawang pirasong tinapay at styro na pancit na miryenda ko kanina kaso ay hindi ko nakain dahil pagiging busy.
Pag pasok ko sa loob ay nag alis lang ako ng sapatos at uniporme, umupo ako sa kusina at kinain ang aking uwi. Uhaw na uhaw rin ako kaya tinungga ko nalang yung bote, kain ulit at halos mamuwalan ang aking bibig.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay may tumapik sa aking balikat dahilan para magulat ako at maubo, napatayo ako sa aking kinauupaan dahil sa takot.
Pag harap ko dito ay nakita ko si Yuji na nakatayo. Naka pamewang, suot ang maigsing boxer at sando. Putok na putok ang kanyang katawan at bakas sa mukha ang pag kainis. “Bakit nandito ka? Naka uwi kana pala galing sa Barcelona.” ang bungad ko.
“Anong Barcelona pinag sasasabi mo dyan? Hindi ako natuloy doon dahil isang linggo ako sa OJT ko sa corporation. Kanina lang ako natapos kaya nag desisyon ako na dito mag bakasyon sa inyo. Isang linggo ako dito tapos ay doon beach mag tutuloy.”
“Eh bakit hindi ka pa umalis mag tungo sa isang bansa? Nandoon na sina Erjun at Gavin? Wala ka bang balak makipag sabayan ng post sa social media?”
“Ano pa bang papatunayan ko? Ako ang pinaka mayaman diba? Ano pa ang kailangan kong ibandera doon?! Nag iisip ka ba talaga?” ang sagot niya na iretable nanaman. “At isa pa ay gusto kong makasama ang baby ko.” ang mahina niyang dagdag.
“Bakit ang tagal mo naman dito? Hindi ka naman sanay sa masikip na lugar diba?”
“Marunong akong mag adjust.” sagot niya.
“Eh mainit dito, pag papawisan ka.”
“Pinakabitan ko ng centralized aircon yung kwarto mo kaya ngayon ay para kanang nasa Antartica sa lamig at saka itong sala ay hindi pa natapos..” ang sagot niya
“Magugutom ka dito, hindi masarap ang pag kain dito at wala kaming pambili ng pag kain!”
Lumakad siya at binuksan ang ref nag kahulog ang maraming pag kain sa loob nito. “Inutusan kong mamili yung mga kasambahay kanina para dalhin dito. 20 kahon ng pag kain ang nakatambak sa bodega niyo, bayad na rin ang kuryente at tubig niyo may advance pa ng 8 buwan. Ano pa bang hahanapin mong butas ha? Ang “super hot boyfriend” mo na yung lumalapit sa iyo para makasama ka. Ang arte arte mo naman, pinapaalala ko lang sayo na 3x na kitang nakakantot kaya huwag kana umarte.“
“At bilang na bilang mo pa talaga?”
“Oo naman, ang bawat pag kantot ko ay importante dahil sagrado ang tamod ko.” ang sagot niya.
“Sira ka!” ang tugon ko.
“Ikaw ang sira. Akala mo ba hindi ko alam na 18 oras kang nag ttrabaho sa loob ng isang araw? Sana ay isinagad mo nang 24 oras, nahiya ka pa ng kaunti! Kikita ka ng kaunting halaga pero tingnan mo yang itsura mo? Daig mo pa ang bangkay sa lalim ng mata mo.” sermon niya.
“Nag ttrabaho ko para may pang tuition ako. Kung hindi mo pinunit yung pera edi sana hindi na ako nag dagdag ng trabaho sa gabi.” ang asar kong sagot.
“Huwag mo nga sa akin isermon ang baryang pera na iyon. Hindi kana mag ttrabaho, akin ka ngayong bakasyon.”
“At sino ka para sabihin iyan?”
“Ako si Yuji Guarin, ang KASINTAHAN MO, ang lalaking naka una sayo sa lahat ng bagay. At baka nakakalimutan mong tumanggi kang sumama sa akin sa Barcelona dahil gusto mong maging si Princess Sarah na ang ttrabaho sa chimenya ngayong kainitan ng summer.”
“Hindi naman si Princess Sarah ang nag ttrabaho sa chimeneya kundi si Romeo! Alam mo naman yung klase ng pamumuhay na mayroon ako. Kailangan mag trabaho para makasurvive. Mayaman ka kasi kaya di ka marelate.” ang sagot ko naman sabay pasok sa banyo para mag linis ng katawan.
“Walang kinalaman ang kayamanan ko dito, ang sa akin lang ay dapat matuto kang alagaan ang sarili mo.” ang sagot niya habang nakatayo sa pintuan.
Hindi ako sumagot..
“Teka, ayaw mo bang makasama ko ngayong summer?” tanong niya
“Gusto, sino ba naman ang may ayaw na makasama ang isang “super hot boyfriend” na katulad mo.“ ang sagot ko habang nag sisipilyo.
Tuloy pa rin ang pag sermon ni Yuji hanggang sa makapasok kami sa kwarto. Pati ang sahig ay nag yeyelo sa lamig dahil sa lakas ng aircon kaya napasigaw ako noong matapat dito. “Basta hindi kana papasok sa trabaho, aalagaan mo ako at ibibigay mo ang pangangailangan ko bilang isang lalaki.” ang muling hirit niya habang nag bibihis ako.
“Pero hindi ka naman sanggol para alagaan at lalong hindi ka pasyenteng may cancer para obserbahan ng 24 oras.’
Umupo ako sa kama at nag balot ng kumot. “Ngiii lamig talagaaaa!”
Tumabi siya sa akin at niyakap ako. Sabay bigay ng isang papel na nag lalaman ng resibo ng Empire University. “Galing ako sa accounting office kanina at pina assess ko ang bill mo sa susunod na sem. Maliit lang naman pala ito dahil ikinaltas ang 70% na scholar mo. At tapos ay binigyan ka pa ng management ng surpresang reward na 10% sa pag kakapasok mo sa top 20 kaya bale 80% ang bawas sa matrikula mo. Yung natitirang 20% na bayarin ay binayaran ko na.” ang wika niya habang naka yakap sa aking likuran.
Tumingin ako sa kanya. “Bakit mo ginawa iyon? Hindi mo naman obligasyon na gawin ito.” ang nahihiya akong tugon.
Natawa siya at hinalikan ako sa labi. “Blas, isipin mo nalang na ito ay reward ng isang proud na boyfriend sa kanyang matalinong kasintahan. Deserve mo ang higit pa dito, kulang pa ito kung tutuusin. Proud na proud ako sa iyo.” ang wika niya sabay yakap sa aking ng mahigpit.
May kung anong tuwa ang gumuhit sa aking dibdib, yumakap ako sa kanya ng mahigpit at dito ay nag simula na kong umiyak. “Sshhh, mag sumikap ka pa at balang araw ay maabot mo ang mga pangarap mo. Ako ang kauna unahang taong matutuwa kung mangyari iyon.” ang bulong niya habang ako ay naka subsob sa kanyang dibdib.
Itutuloy..
THF Part 46
Sai Wunna Aung as Yuji Guarin
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 24, 2020
Part 46
Nagising ako sa malakas na hilik ni Yuji habang naka dapa ito at tulog na tulog pa. Alas 10 na pala ng umaga, tiyak na pumasok na si Papa sa trabaho at si mama naman ay kasama ng kanyang mga pinsan sa probinsya. Walang pag kain sa kusina kaya wala rin akong choice kundi mag luto. Hindi na rin ako nakapasok sa shop dahil alas 5 na kami halos nakatulog ni Yuji.
Nag luto ako ng fried rice, omelete, hotdog, daing na pusit at tinapa. Simple agahan at malayong malayo sa almusal doon sa mansion nila Yuji na parang palaging may okasyon.
Maya maya ay lumabas si Yuji sa aming silid. “Good morning.” ang bati ko habang nag luluto.
Umamoy amoy siya na parang di nagustuhan ang amoy ng daing. Pero di niya ito pinansin. Gusot ang kanyang buhok. Magulo ang sandong suot at nakatirik ang matigas na ari sa loob ng boxer. Pumasok ito sa banyo, hindi nag sara ng pinto at saka umihi. Rinig na rinig ko ang mala gripong pag ihi niya sa bowl. Pag katapos noon ay nag hilamos siya at nag mumog ng mouth wash.
“Good morning.” ang bati niya sabay yakap sa akin mula sa likuran. Nag lambing ito at hinalik halikan aking tainga. “Gutom ka na ba?” tanong ko.
Ngumiti siya “medyo, pero parang hindi ako nakakaramdam ng gutom. Wala kang idea kung gaano ako kasaya na kasama kita ngayon.”
Humarap ako sa kanya. “Relax ka lang dito.” ang wika ko at pinaupo ko siya sa bangkuan sa harap ng lamesa. Isa isa kong inihain ang simpleng almusal na aking niluto.
Sabay kaming kumain..
Naka ngiti siya habang ngumunguya, ako naman ay nag salin ng tubig sa kanyang baso. “Bakit hindi ka tumuloy sa Barcelona? Hindi ba’t iyon ang plano mo?” tanong ko.
“Mag isa lang ako doon. Naiikot ko ang magagandang lugar sa mundo ng mag isa. Pero, hindi rin masaya. Iba pa rin ang kasama mo ang taong nag papasaya sa iyo. Kahit simpleng agahan lang na katulad nito ay maligaya na ako.” ang sagot niya habang naka ngiti.
Hinipo ko siya sa noo. “Ayos ka lang ba talaga? Nasaan na yung Yuji na mayabang? Yung maangas at parang buhawi kung humirit? Yung gago at matigas ang ulo?” tanong ko.
“Nandito pa rin ako. Pero ewan ko ba, mayabang ako, spoiled at gago pero kapag nasa harapan mo na ako ay tumitiklop ako na parang gusto kong mag pa alipin sa iyo. Gago ko no? Tinamaan ako sa iyo.” sagot niya na parang natatawa.
“Hindi mo naman siguro first time na may makarelasyon? At hindi mo rin siguro first time na may makasex?” tanong ko.
“Inaamin ko, may mga nakasex ako mga babae at mayroon akong nakakarelasyon na mga babae dati. Pero hindi ako masaya, parang lahat sila ay pera lang at yaman ang habol sa akin. Lahat sila ay itinuturing akong ginto, ni hindi ko naranasang maging totoo tao sa kanila. Sayo ko lang naranasang mainis, magalit, mag selos, at mapikon ng maraming beses. Sa iyo lang rin ako nag baba ng pride at sa iyo lang rin ako nag kagusto ng ganito.
Alam mo naniniwala ako na wala talaga sa kasarian ang pag mamahal. Dahil kapag tinamaan ka ng lintik? Kahit babae siya o katulad mong may lawit ay mamahalin mo dahil masaya ka at iyon ang pinaka mahalaga sa lahat. Kahit lalaki ka rin ay sa iyo lang ako nakaramdamang ng pinaka masarap na emosyon sa lahat. Yung emosyon na gustong lumabas ng aking puso sa aking dibdib dahil maligayang maligaya ito.“ ang sagot niya.
“Ikaw yung first time ko sa lahat ng bagay. Hindi ako nag karoon ng karelasyon kahit kailan. Wala pang nakahalik sa akin. Wala pang naka kita sa akin ng nakahubad. Sa iyo ko lang naranasan ang lahat ng ito, kaya pasensiya kana kung minsan hindi ako makasabay. Pero ang totoo noon ay masaya ako dahil mas nakilala pa kita ng husto. Na si Yuji Guarin ay higit pa sa nakikita ng kanilang mga mata.” ang sagot ko habang naka ngiti.
Noong araw na iyon ay inasikaso ko ng todo ni Yuji, para kaming mag asawa na nakatira sa isang bubong. Nag aayos ng gamit sa silid, nag lilinis ng mga gamit sa sala. Ang pinaka mahalagang parte ay hindi nawawala ang mga ngiti sa aming labi. Punong puno ng lambingan at walang kapantay na pag paparamdam ng pag mamahal sa isa’t isa ang aming mga ginagawa.
“Oras na!” ang excited na wika nito sabay lundag sa sofa at binuksan ang tv.
“Anong mayroon?” tanong ko.
“Nakatanggap ako ng mensahe mula kay Gilbis, iffeature daw sa balita yung commercial ng Empire University. Ito ang national debut niya, excited na akong makita ang pinag hirapan ko.” ang wika ni Yuji sabay bukas ng tv.
RERORT: Sa bubukas ng bagong semester ay hindi nag pahuli ang Empire University sa kanilang mga pakulong commercial sa social media at pati na rin sa national television. Para sa kalaman ng nakararami, ang EU o mas kilala bilang Empire University ay paaaralan para mayayamang mag aaral ng bansa. Pero nag bibigay rin ang managment ng pag kakataon sa mga potential na scholar para makapasok sa naturang exclusive school.
At ngayon araw na ito ay inulunsad ang tatlo short video clip commercial ng EU na layong hikayatin ang mga mag aaral na mag enroll dito. Ang mga commercial na ito ay mapapanood ngayon rin dito mismo sa ADS CGN network. Video Rolling!“ ang wika ng reporter at dito ay ipinakita ang commercial na inaabangan ng lahat.
Sa Unang Commercial. Ipinakita ang mapulang kalangitan, malalakas ang kidlat at sumasabog ang buong paligid. Ipinikita rito ang taas ng isang gusali kung saan may apat na taong nakatayo, nag liliwanag ang kanilang mga katawan. Ang isa ay hawak na sibat na trident, ang isa ay hawak na baril, ang dalawang sa mag kabilang dulo ay isang robot at isang naka damit na parang si superman. Maya maya ay ipinakitang lumakalad si Yuji sa gitna ng gusali, naka hubad ito, may kalasag sa dibdib, may pakpak ng ibon sa ulo, at hinahangin ang bandana sa bewang. Nag liliyab ang kanyang katawan, finocus rin sa camera ang kanyang abas, dibdib, kalasag sa braso at ang kanyang gwapong mukha na may matapang na tingin. Lumakad si Yuji sa gitna ang apat na super hero. Sabay sabay na nag liwanag ang kanilang katawan at lumipad sa ere. Nag halo halo ang limang liwanag at sumabog ito. Lumabas ang logo ng Empire University kasabay noon ang pag sikat ng bagong araw at dito ay napatingala ang mga estudyante sa paligid ng ground habang namamangha sa ganda ng paaralan.
Sa Ikalawang commercial, at ipinakita si Yuji na nag sasayaw gamit ang dalawang espada. Napaka gwapo niya dito at napaka kinis ng balat. Suot niya ang magarbong damit. Matapos mag sayaw ay yumuko siya at nag bigay galang sa mga matatandang nanood. Tumabi sya sa isang matanda at sinalinan ng alak ang baso nito saka ngumiti ng tamis na parang mapapahinto ang iyong mundo. Maya maya ay tumayo si Yuji, binuksan ang pintuan ng silid at dito ay tumambad sa kanya ang hallway ng campus. Lumakad siya dito ay sa kada makasalubong niya ay napapalingon sa kanya at napapatumba sa sahig. Sa huling scene ay ipinakita ng close up si Yuji, ngumiti ito at nag flash sa screen ang logo ng Empire University.
Sa ikaltong commercial clip ay ipinakitang nagising si Yuji sa isang madumi at lumang boarding house. Naka hubad ito, tumayo at pinakita ang kanyang magandang katawan. Nag inat pa ito at ibinuyangyang kanyang abs at buhok sa kili kili na makapal. Gulo gulo ang kanyang buhok at humarap ito sa salamin para mag hilamos. Matapos ang linis ng mukha ay nag suot ito ng uniporme ng Empire University at isinukbit ang kanyang lumang pag. Pag labas niya ng boarding house ay mag naabang sa kanya ng limang gwapong lalaki. Nakalagay sa mga ito ang mga pangalang alyas sa karatula sa kanilang mga leeg na animo ID na nakasabit. Ang isa ay “hari ng angas, ang isa ay gwapong gago, alyas kanto boy, alyas pogi at the last pogi.” Humarap si Yuji sa kanilang lima na may maangas na mukha at dito lumapit sa kaniya ang limang lalaki at sinabitan siya ng karatulang naka lagay ang katangang “THE NEXT ALYAS”. Ipinakita sa camera na ngumiti si Yuji, hinubad ang karatula at itinapon sa kanyang likuran. Napaluhod ang limang lalaki sa likod na parang nang hihinayang. Sa huling scene ay lumakad si Yuji sa compound, inayos ang kanyang uniporme at nag flash ang logo ng Empire University.
Natapos ang commercial at dito ay ipinakita na naka tulala si Cherry Mae na parang nainlove. “Ay! Ako na pala! Ang gwapo naman kasi ni Yuji Guarin! At iyan ang mga commercial na pakulo ng Empire University na ngayon ay umabot na mahigit 1 million views sa loob lang ng 20 minutes. Iyan po mga nag babagang balita sa tanghaling ito. Ako po si Cherry Mae Lawit ang teen princess ng ADS GCN! Iputok mo! Ummhhhh aaahhhh!
End of Report.
“Tang ina sikat nanaman!” ang wika mayabang na wika ni Yuji.
Maging ako ay humanga sa kanyang husay. “Wow, wala akong masabi. Congrats, ang galing mo.” ang bati ko sabay halik sa kanyang labi.
Niyakap niya ako ng mahigpit. “Tingnan mo nga, pinag papantasyahan ako ng lahat. Pero heto ako baliw na baliw sayo.” ang hirit niya.
“Sira, pero seryoso ang husay mo. Pwede kana maging artista sa TV. Mga leading man na role” ang wika ko.
“Ayokong mag artista dahil ang pinaka the best na role ay ang maging boyfriend mo. Yung papaligayahin kita at papa ungulin sa matinding sarap.” ang parang nang gigigil na sagot niya sabay yakap sa akin ng mahigpit.
“Dahil dyan ay ipag luluto kita ng masarap na dinner. May libre ka ring masahe sa akin mamaya.” ang wika ko sabay halik sa kanyang labi.
“Teka, paano naman ito?” tanong niya sabay pakita sa kanya matigas at tirik na ari.
Natawa ako at muli siyang hinalikan. Hinawakan ko ang kanyang matigas at tirik na ari saka ito pinag laruan sa aking kamay. Mataba ito, makinis, maputi at maganda ang pag kakatuli, walang balat at napaka bango pa. Agad ko itong isubo habang siya naman ay pinag mamasdan lang ako kainin ang kanyang pag kalalaki. Muli nanamang napuno ang aking bibig ng mala kahoy na pag kakalaki ni Yuji. Sarap na sarap sya habang nakataas ang braso at kamay sa kanyang batok. Mas lalo pang naging sexy ang kanyang dating. Dinilaan ko ang kanyang abs, paakyat sa kanyang mala eraser ng lapis na utong saka ito sinupsup na parang sangg dahilan para mas lalo siyang maulol at mapasinghap sa ere. Tumaas pa ako at sinibasib ang halik ay dila ang kanyang dalawang mabuhok na kili kili hanggang sa umunggol siya ng matindi at mawala sa sarili.
Hinubad niya ang aking damit hanggang sa mawalan ako sa saplot at muli akong pumatong sa kanya para ituloy ang aming romansahan.
Makalipas ang ilang minuto ay bumaba ako sa sahig at muling kinain ang kanyang pag kalalaki, pati ang kanyang bayag ay hindi ko rin pinalagpas kaya mas lalo siyang naulol sa matinding sarap.
Noong mangawit ang aking panga ay tumayo siya, kumuha ng lotion sa cabinet. Mukhang balak nanaman niya akong tirahin.
Nung madulas na madulas na ang kanyang ari ay pinatuwad niya ako sa sofa at dito ay marahan at buong ingat niyang ipinasok ang kanyang titi sa aking lagusan. Swabe ang kanyang ulos, ito ang unang beses na gumawa kami ng patuwad na posisyon at dito napahiyaw siya sa sarap. Dumausdos ang kanyang titi sa aking kaloob looban, napasigaw din ako dahil mas baon ito, mas malalim, mas kakaiba ang kiliti na parang umaabot sa aking bituka. Para mas lalo pang bumaon ay itinaas ni Yuji ang isa niyang paa sa sofa at nag simulang bumayo.
Pareho kaming nabaliw sa ganitong klaseng posisyon..
Baon na baon, matigas na parang bakal ang ari ni Yuji, nasulyapan ko sa salamin nag kanyang ginagawa, para siyang hinete na gumigiling, umaararo ng todo sa aking butas, mabilis ang kanyang pag kadyot hanggang hinalihin niya ako patayo, hindi nahuhugot ang kanyang titi sa aking butas saka siya umupo. Sa pag kakataon ito ay ako naman ang nasa itaas. Gumiling ako at nag taas baba sa kanyang ari habang tirik na tirik rin ang aking pag lalaki na humahampas sa aking tiyan sa tuwing ako ay nag tataas baba sa ari ni Yuji.
Puro unggol ang maririnig sa sala..
Hanggang sa hinila niya ako pahiga, at sa pag kakataong ito ay patagilid kami. Hinawakan niya ang aking ari at sinalsal ito habang binabayo niya ako ng todo..
Hingal..
Unggol..
“Eto na ko! Ummpphhh!” ang unggol niya at ilang madiing bayo ay bumulwak ang tamod niya sa aking kaloob looban..
Lumabas rin ang aking katas at tumama sa aming katawan..
Ilang minuto rin kami ni Yuji sa ganoong posisyon bago niya hugutin ang kanyang ari. Sabay kaming naligo sa banyo at doon ay muli kaming nag talik. Walang kasawaan at walang kapaguran. Para kaming dalawang tao sa isang magandang paraisong nakalutang sa ikapitong alapaap.
Itutuloy..
THF Part 47
Cover by Jack Matthew
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 24, 2020
Part 47
“Arwwwkk!!” ang pag suka ko habang naka labas ang ulo sa bintana ng sasakyan ni Yuji. Itinabi niya ito sa gilid at hinimas himas ang aking likuran. “Ano? Buntis kana ba? Kumapit na ba yung tamod ko sa bahay bata mo?” tanong nito habang naka ngisi.
“Nahihilo ako sa puyat, masakit ang ulo ko.” ang wika ko sabay suka ulit. “Yan.. ngayon ka sinisingil ng pagiging workaholic mo. Yan ang epekto ng tatrabaho mo ng 18 hrs kada araw. Ngayon ka palang sinisingil. Kung hindi kita pinatigil malamang ospital pa ang bagsak mo. Baka naman sinisikmura ka? Sabi ko naman kasi sa iyo na huwag mo ko chuchupain sa umaga pero ang tigas ng ulo mo.” pang aasar pa nito.
“Puro ka kalokohan diyan e. Malayo pa ba tayo?” tanong ko.
“Mga 3 hours pa. Private resort iyon ng mga Guarin na exclusive lang sa mga upper upper class. Bago ka pumasok at mag check in doon ay ibaback ground check ka muna kung ang iyong kabuhayan ay sapat para maexperience mo ang magandang amneties sa loob. Titingnan ang uri ng life style mo kung deserving ka ba at kung may pang bayad ka.” ang sagot nito.
“Ganon ka higpit? Wala akong pambayad, wala rin akong magandang life style. Anong isasagot ko doon?”
“Slow ka talaga, syempre kasama mo ako kaya walang mag tatanong sa iyo doon. Nagugutom ka ba? Gusto mo nito?” ang tanong niya sabay tingin sa kanyang ari.
“Gago! Puro ka kalokohan.”
“Ang sabi ko, gusto mo nito?” tumingin siya sa kanyang ari tapos ay lumiko ang kanyang tingin sa gilid kung saan naroon ang ginawa namin sandwich. “Napaka libog mo naman kasi, ginagamit mo lang yata yung katawan ko.” ang hirit nito habang inaalis ang tinapay sa plastic.
“Sino ba sa atin ang nangangalabit gabi gabi? Diba ikaw? Alas 4 na ng umaga papatong ka pa at hahalikan ako hanggang sa magisinga ko. Minsan ala 2, minsan alas 5. Ikaw yung malibog e.”
“Wala akong alam sa sinasabi mo Blas.” ang pag tanggi nito sabay pito na kunwari ay inosente sya.
Tuloy tuloy pa rin ang summer vacation. Kada bukas ng social media ay makikita mo ang mga students ng Empire University na nag papasiklaban sa kanilang mga post. Nangunguna na rito sina Lippi at Evan na humahakot ng likes sa kanilang mga pasiklaban na larawan. Kahapon ay nag post si Evan na naka swimwear sa harap ng mount everest. Model na model ang dating nito ay talaga pinag handaan ang outfit. Maya maya ay nag post naman si Lippi nang kanyang sagot sa larawan ni Evan, nag post siya ng picture niya na naka swimwear at nakahiga sa disyerto katabi ang pyramid ng Egypt. Ang mga post rin nila Gavin at Erjun sa kanilang mga story humakot ng libong reactions. At ang pinaka nag trend ay ang simpleng larawan ni Kiro na naka ngiti at umiinom ng tsaa. Na mayroong kulang 800k likes and reactions.
Makalipas ang ilang oras na byahe ay nakarating kami sa private resort ng mga Guarin. Katakot takot na security ang sumalubong sa amin. Sa bungad palang ay makikita ang napakagandang designs na halatang mamahalin. Ang mga cottages ay mayroong mamahaling mga muwebles na dinesenyo pa raw ng mga sikat ng designers sa iba’t ibang bansa at kada isang maliit piraso nito ay nag kakahalaga ng milyones. Sa tabi ng magarbong hotel ay ang puting buhangin patungo sa asul na karagatan. Isang paraiso kung maituturing ang ganda ng buong lugar.
“Welcome po Master Yuji Guarin.” ang wika ng mga ito noong makita si Yuji. “Kasama niyo ba pa inyong ama? At ang F4?”
“Hindi. Ibang tao ang kasama ko.” sagot niya at dito ay agad kaming inasikaso sa entrance. Para bang natoxic ang mga ito noong dumating si Yuji. Lahat sila ay kumilos at naging abala sa pag salubong sa amin.
“Master Yuji, hindi ka man lang nag abiso na darating ka. Sana ay nakapag handa kami ng espesyal na pag salubong sa iyo.” ang nahihiyang bungad ng resort manager.
“Hindi na kailangan. Sa susunod ay naka handa kayo, paano kung kasama ko ang aking ina? Tiyak na hindi niya magugustuhan ang simpleng pag salubong.” ang masungit na salita nito sabay lakad papasok sa isang magarbo at mala palasyong hotel.
“Pasensiya na po Master Yuji, ang sabi kasi ni Gilbis ay nasa Barcelona kayo.” ang sagot ng manager.
“Hindi ako natuloy.” sagot niya.
“Master inihahanda lang namin ng supreme suite. Hiwalay po ba kayo ng kwarto ng inyong kasama?”
“Mag kasama kami. Bakit ang dami mong tanong?” ang masungit na sagot nito na naka kunot noo.
Umupo ito sa sofa at nag hintay. “Masakit pa ba ang ulo mo?” tanong niya
“Medyo. Pero pawala na rin.” ang sagot ko naman.
“Master Yuji! Long time no see!” ang bati ng dalawang matanda na lumapit sa amin para makipag kamay.
“Mga business partner ni papa. Sila ang management dito sa resort.” ang bulong niya sa akin.
Kinamayan ni Yuji ang mga ito. “Ang akala ko ay di kayo lalabas sa inyong mga opisina.”
“Pwede ba iyon master Yuji? Noong marinig namin na dumating kayo ay tumigil lahat sa trabaho. Ang totoo noon ay nandito sila lahat upang makita ka Master.” ang wika niya sabay senyas at dito lumakad ang maraming empleyado na luminya sa lobby ng hotel para batiin si Yuji.
“Napaka gwapo niyo Master. Alam niyo ba na panood namin ang inyong mga commercials, at talaga namang lahat kami ay humanga. Napaka gwapo niyo po talaga Master.” ang paulit ulit na wika ng isang matanda na parang kinakabahan.
“Salamat. Sana kayo rin! Gwapo.” ang sagot nito.
Binati ng lahat si Yuji..
“Salamat sa inyo. Bumalik na kayo sa inyong mga trabaho.” ang utos nito at dumating na resort manager para samahan kami sa pinaka magarbong silid sa itaas ng hotel.
Pag pasok namin dito ay bumulaga agad ang malaking kama, ang mga sofa ay magaganda, ang bintana ay masyadong malaki na makikita ang buong paligid. Hindi ko maiwasang humanga at mapanganga nalang. “Ito ang buhay sa upper class. Marami pang mas higit dito.” ang wika niya sabay upo sa sofa at hinila niya ako sa kanyang tabi.
Matapos mag pahinga ay nag palit kami ni Yuji ng pampaligo, swimming trunks. Nag punta kami sa tabing dagat at dito ay binuyangyang niya ang kanyang katawan, halos brief nalang ang ang suot niya, kita ang abs at ang bukol na parang C2. Ako naman ay sinamahan ng life guard sa isang magandang bangka na may makulay na layag at kinabit namin ito.
Sumampa si Yuji sa bangka at sinuotan ako ng life vest. Naupo kami dito ng mag katabi saka iexplore namin ang ganda ng karagatan. Ito ang tinatawag na isang magandang bakasyon at ang makasama si Yuji ay ang dahilan kung bakit ito perpekto.
Kinahapunan, nag upload si Yuji ng isang larawan sa kanyang social media. Ito ay kuha sa pampang ng karagatan kung saan papunta siya sa bangka na aming inaayos. Stolen ang shot, ngunit kitang kita ang kanyang kabuuan, ang abs na perpekto, ang dibdib na putok, ang braso na may muscles, ang legs at ang kanyang suot na maigsing swimming trunks. Ibinandera ni Yuji ang kanyang kasexyhan, kagwapuhan at pagiging heart throb sa mundo ng social media. Sa loob ng 20 minutos ay mayroon na ito 850k reactions at pag lipas ng ilang oras ay naka reached na ito ng 1 million likes mula sa sharing at kung saan saan pa. Kilala ang F4 at popular sila kaya hindi nakapag tataka na sa kada post nila ay maraming humahanga.
Habang nag bbrowse ako ay nakapukaw sa akin ang isang upload galing kay Evan at naka Tag ito kay Lippi. Larawan ito ni Yuji na izinoom in hanggang sa makita ang bangka na back ground niya at dito ay may bilog ang isang lalaking nakatayo habang nag aayos ng makulay na layag. Ang lalaking ito ay ako, at talagang hindi ito nakaligtas sa kanila kahit napaka layo ng shot.
“OMG! IS THAT BLAS? Mag kasama sila ni Yuji sa vacation!?” ang caption sa post at dumagsa na ang mga beki para mag comment.
“Walanghiya ka Blas!! Bakit ikaw hindi ka naman magandaaaa!”
“Shutaaaa kaaa Blas! Gigil na gigil na ako sayoo!!!”
“Potaaa ka Blas! Malunod ka sanaaa! Hindi ka naman babaihan! Hindi ka naman lalambutin!! Napakaaa pak shet mo!!!”
“OMG! Napaka social climber naman ng Blas na iyan! Shuta na mezzzz!!”
“Hayoopp kaaaa Blaaaassss!! Bakit ikaw paaaa??!!”
Iyan ang ilan sa mga comment sa aking larawan at umabot ito sa 3k likes at reaction. Nasa halos mahigit 1k ang naka angry. At lahat sila ay galit na galit sa akin lalo na sina Lippi at Evan na nag live pa para ilabas ang kanilang mga hinanakit dahil mag kasama kami ni Yuji sa summer vacation.
“Wow, trending ka rin Blas.” ang wika ni Yuji noong makita niya ang aking larawan.
“Trending? Eh kulang nalang ay patayin ako ng mga beking fans mo. Ayaw nila sa akin! Gusto na nila akong ipako sa krus o sunugin sa plaza.” ang sagot ko na may halong pag kainis.
“Huwag kana nga mainis diyan, naiinggit lang sila dahil mag kasama tayo ngayon.” ang tugon niya sabay hila sa akin..
Nahiga kami sa kama at niyakap niya ako ng buong higpit. “Masaya ka ba na kasama ko?” tanong niya.
“Oo naman, ito ang pinaka masayang bakasyon na naranasan ko. At pinaka espesyal na rin dahil kasama kita.”
“Ako rin, ngayon lang ako nag enjoy ng todo sa vacation. Maaari kang samahan ng mga kaibigan mo pero iba pa rin kung ang kasama mo ay ang taong mahal mo. Tama diba?” tanong niya.
“Oo naman. Masaya ako ngayon.” ang sagot ko sabay halik sa kanyang labi. “Sobrang saya.”
Ginawaran rin niya ako ng mainit na halik sa labi at ikinulong ako sa kanyang braso. Dito ay buong gabi naming pinag saluhan ang mag damag na punong puno ng saya..
Itutuloy..
THF Part 48
Sai Aung as Yuji Guarin
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 24, 2020
Part 48
Pag mulat ng aking mata ay naabutan ko si Yuji na nag aayos ng aming breakfast. Nakahain ito sa balkunahe kung saan mula rito sa itaas ay makikita ang kagandahan ng karagatan. Mahangin dito at talagang napaka sarap sa pakiramdam. Pag bangon ko ay agad niya akong pinaupo sa silya at pinag hain. Pareho kaming naka suot ng bathrobe. Habang mag katabing nakaupo na parang mag asawang nag sasalo sa pag kain.
“Ano gusto mong gawin ngayon araw? Pwede tayo sumisid sa dagat o mag libot dito sa hotel. Pwede rin tayong mamingwit o mamili ng mga gamit. Anong gusto mo?”
“Kahit ano, basta kasama kita.” ang sagot ko sabay tayo sa bangko at agad akong nag tungo sa banyo para maligo.
Nag alis ako ng saplot at tumapat ako sa shower. Ninamnam ko ang sarap ng pakiramdam ng pag tama ng tubig sa aking hubot hubad na katawan. Nilinis kong mabuti ang aking mukha habang naka tingala sa valve ng shower. Habang nasa ganoong posisyon ako ay pumasok si Yuji, diretso ito sa urinal, inilabas ang ari at umihi. “Dahan dahan ka sa paglalakad dahil madulas, baka masalampak sa sahig mawala ang baby.” ang hirit nito habang umiihi.
Maya maya ay inalis niya ang kanyang bathrobe, hinubad ang kanyang brief saka binuksan ang gripo sa baththub. Noong mapuno ito ay nilagyan niya ng mabangong aroma ang tubig at saka siya rito lumubog at pumikit. “Halika dito.” ang pag yaya niya.
“Tapos na kong maligo.” ang sagot ko.
Iminulat niya ang kanyang mata at tumingin sa akin. “Tatabi ka sa akin o ikakantot sarado kita diyan ng patuwad?” seryosong tanong niya.
“Bastos!” ang sagot ko.
“Bastos? Pero nakapag kinakabayo na kita umuunggol ka at nag rerequest ng harder.” pang aasar niya.
Kesa magalit ito ay lumusong ako sa bath tub at tumabi sa kanya. Inilagay niya ang airpods sa aking tainga at pareho kaming nakinig ng music habang naka pakit. Nakakarelax ang amoy ng aroma sa tubig at napaka dulas nito sa katawan.
Music Playing
Halik sa Hangin
Ebe Dancel
Ang ikli ng panahon na binigay sa amin Pag-ibig na para lang isang halik sa hangin
Ang ikli ng panahon na binigay sa amin Pag-ibig na para lang isang halik sa hangin Sandali lang nabuhay ang pusong ito At ngayon nagdurugo
Dahil nga ngayon wala na ako doon Sa piling niya mayroon Pag-asa pa ba Sana lang ay magkaroon Isa pang pagkakataon Na ibalik pa ang kahapon Nung kasama ko siya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya
Sabik na sabik na akong makasama siya Gusto kong humalik sa labi at mga pisngi niya Pwede bang ibalik pa yung pag-ibig naming dal’wa O wala na talaga
Dahil nga ngayon wala na ako doon Sa piling niya mayroon Pag-asa pa ba Sana lang ay magkaroon Isa pang pagkakataon Na ibalik pa ang kahapon Nung kasama ko siya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya Nung ako ay masaya
Kapwa kami naka pikit at nag rerelax..
“Blas.” pag tawag niya
“Bakit?” tugon ko
“Masaya ka ba?”
“Oo naman. Ikaw?”
“Sobra.. perpekto ang lahat.” ang sagot niya, lumingkis ang kanyang kamay sa aking likuran at hinila niya ako para pumatong sa kanya. Dumilat siya at hinalikan ako sa labi. “Alam mo ba na ayoko nang umalis dito? Gusto ganito nalang tayong dalawa. Yung mag kasama, masaya, malayo sa tunay na mundo. Salamat sa tiwala at pag bibigay sa akin ng iyong sarili. I love you.” ang bulong niya.
“I love you.” sagot ko at nag halikan kami uli. Dito ay muling nabuhay ang aking ari. Naramdaman ko rin na lumaki at tumigas ang kargada ni Yuji na nasa gitn ng aking pwet. Ngayon ay kinaskaskas niya ito sa aking butas at bina-bangga bangga ito na para akong isang babae pinag tatangkaang pasukin.
Tuloy kami sa halikan..
Hanggang sa hinawakan niya kanyang titi at ipinasok ito sa aking butas. Di ako tumanggi, hinayaan ko lang siya. Dahil sa dulas ay swabe ang pag pasok nito, bagamat masakit pa rin dahil sa taba at sobrang katigasan.
Naka upo ako sa ari ni Yuji, punong puno ako. Pero hindi siya kumilos, nag hahalikan pa rin kami at hinayaan lang niya na nakasalpak ang ari sa aking butas.
Huminto siya sa pag halik, namumungay ang kanyang mata at maya maya napa ungol ito noong maramdaman kong iginiling niya ang ari sa aking kaloob looban. “Sarap ba?” tanong niya na parang nang aakit.
“Ooh oo!” ang sagot ko naman.
Hinawakan niya ang aking bewang at inararo niya ako ng malalakas na kantot. Samantalang naulol ako kaya’t pilit kong sinalubong ang kanyang ari hanggang sa kapwa kami mawala sa aming sarili.
Maya maya ay hinugot niya ang ari at kapwa kami umahon sa bath thub. Tumuwad ako sa sahig ng banyo, nakadikit ang aking ulo sa tiles at nakataas ang aking pwet naka hain sa kanya ang aking madulas na butas. Lumakad si Yuji sa aking likuran, iniumang ang matigas na titi sa aking butas. At noong pumasok ito bahagya siyang nag squat para mas bumaon ito ng husto.
Napatirik ang mata ni Yuji. Malalakas ang kanyang pag kantot, parang binabaril ng air gun ang aking kaloob looban.
Dinominate ni Yuji ang aming sex noong oras na iyon. Mula sa pag kakatuwad ko ay itinayo niya ako at iniharap sa kanya. Itinaas niya ang aking isang hita at muli akong kinantot ng paharap. Namumungay ang kanyang mata sa sobrang libog. Humahagod ang ulo ng kanyang ari sa aking laman.
Maya maya ay laking gulat ko noong binuhat niya ako. Kaya kaya ako ni Yuji. Galit na galit ang muscles niya sa braso, ang ugat ay nakalabas. Kinantot niya ako habang naka saklay ang aking dalawang binti sa kanyang bewang.
Plok plok..
Ilang marahas na baon ay sumabog ang katas niya sa aking kaloob looban. Tumulo pa ang kanyang tamod sa aming hita..
Napahinto sa pag bayo si Yuji habang nilalabasan. Buhat pa rin niya ako. Lumabas kami ng CR na karga niya ako, hindi nahuhugot ang ari sa aking butas.
Inihiga niya ako sa kama. Isinampay ang aking hita sa kanyang balikat at muli aking kinantot. Mabilis ang pag bayo niya, walang humpay! Sumumpit ang aking tamod ng hindi nag jajakol, sa sobrang sarap ay napa sigaw lang ako. “Eto na ko baby!” ang ungol niya hinugot niya ang matigas na titi sa aking butas at itinapat niya ito sa aking mukha. “Buka ang bibig” utos niya na parang naging isang demonyo sa kalibugan.
Ibinukas ko ang aking bibig at dito ay tumalsik ang tamod niya sa ikalawang pag kakataon. Ungol siya ng ungol. Lasang lasa kong manamis namis na tamod ni Yuji. Hinawakan ko pa ang kanyang matabang titi at saka sinaid ang pinaka huling katas nito.
Ang akala ko ay tapos na, pinag pag niya ang ari sa aking bibig at muli ito bumalik sa aking hita. Muli niya itinarak ang titi sa aking pwet. At muling bumayo. Tumigas nanaman ang aking ari at napahiyaw nalang ako noong muli nanaman akong labasan. Ngayon lang ako nakaranas ng nakakabaliw sa sarap sa buong buhay ko.
Napaluha na ako at halos panawan ng ulirat sa ginagawang pag bayo ni Yuji. Mataas ang kanyang resistensiya. Ang kanyang burat ay hindi lumalambot at mas matigas pa ito ngayon. Mula sa paharap ay hinila niya ako patayo. Tumalikod ako sa kany at nilagay niya ang aking isang paa sa sofa para mas bumukaka ako. Dito ay muli niyang tinira. Malalakas at walang patawad ang pag araro ng kanyang burat..
Isang malakas na unggol at nilabasan nanaman si Yuji sa ikatlong beses. Nanghina ito at napaupo kaming dalawa sa sofa. Napasak pa rin ang ari niyang nag lalabas ng tamod sa aking butas. Nag halikan kaming dalawa, hingal na hingal hanggang sa matinding pagod ay kapwa kami nakatulog ng mag kayakap..
Hapon na noong kami ay magising, itinuloy namin ang pamamasyal sa buong resort. Lumangoy kami, nag paanod sa malakas na alon, nag surfing. Halos lahat yata ng activities ay hindi namin pinalagpas. Hanggang sa kapwa kami mapagop at mapaupo nalang kami sa tabing dagat.
Dito pinag masdan namin ang palubog na araw sa kalangitan habang ang tubig ay tumatama sa aming mga paa.
Tahimik..
Mahangin..
“Mahirap ba talaga maging scholar sa campus?” tanong niya.
“Oo. Kailangan ay masipag ka at kailangan ay maka abot ka sa mataas na kota ng marka. Alam mo na yung top 1, 2 at 3 na taga doon sa Mid Class ay hindi na halos natutulog? Lahat sila ay naka subsob sa pag aaral. Kaya ko rin sanang pumasok sa tatlo kaso nga lang ay nag ttrabaho pa ako pag uwi ko sa hapon. Kaya nakakapag aral ako halos alas 10 na ng gabi. Kailangan kumayod dahil hindi madali ang buhay sa amin.” ang sagot ko.
“Sa amin sa upper class ay palamuti lang ang diploma. Display lang ang pag aaral. Katulad ko, tutorial lang ang aking ginagaws para lang masabing may pinag aralan ako pero ang negosyo at kayaman ay nakahain na sa akin. Hindi na ako mag hahanap ng papasukang trabaho dahil kami mismo ang kompanya.” sagot niya.
“Kaming mahihirap? Ang lahat ay mahirap. Mahirap mag aral, mahirap makatapos at mahirap din humanap ng maayos na trabaho. Kung di kami mag aaral edi mas lalong magiging mahirap sa amin ang buhay. Ang isang mahirap na nakatapos ng pag aaral ay may maliit na tiyansa na mabago ang kanyang buhay. At ang maliit na tiyansa na iyon ay ang aming pinang hahawakan.” sagot ko.
“Apat o tatlong taon mula ngayon hahawakan ko na ang ibang negosyo ni papa. Iyon ang simula ng aking pag take over sa Guarin Corp. Basta pangako ko sa iyo na kasama mo ko parati. Gusto kong kasama mo akong maabot ang iyong pangarap.” ang wika ni Yuji.
Kinuha niya ang isang box na nag lalamang kwintas sa kanyang bulsa at isinuot iyon sa aking leeg. “Basta ipinapangako ko sa iyo na kasama mo akong aabot ng iyong pangarap, at itong kwintas ang simbolo noon. Kung sakaling makalimot ako sa aking pangako ay hubarin mo ang kwintas at isampal mo sa akin.” ang wika niya.
Gumuhit ang ngiti sa aking labi, kasabay noon ang hindi ko makontrol na emosyon ng matinding tuwa. Napaluha nalang ako habang pinag mamasdan ang pendat ng kwintas. “Bakit umiiyak ka?” malambing niyang tanong.
Umiling ako. “Wala, masaya lang ako.” ang sagot ko sabay yakap sa kanya..
“Masaya lang ako.. masayang masaya..”
“Ganoon rin ako Blas. Salamat sa pag dating mo sa akin..” ang bulong niya habang kami ay mag kayakap sa harap ng palubog na araw sa karagatan..
Itutuloy..
THF Part 49
Cover by Jester Aaron Dionisio
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 24, 2020
Part 49
Ang summer ang pinaka masayang bagay na naranasan ko ngayong taon. Masaya kami ni Yuji, ang bawat araw ay parang isang magandang pelikula na naka ukit sa aking isipan.
Ngunit ang isang magandang pelikula ay nag tatapos katulad ng summer. Ngayon naman ay nag bukas ang bagong semester sa Empire University. Naging epektibo rin ang commercial dahil marami ng 20% ang mga nag enroll dito kumpara noong nakaraang pasukan. Wala ring scholar, ang sabi nila ay itinigil na ang pag bibigay ng libreng oportunidad sa mga katulad kong walang pampaaral.
Habang nag lalakad ako sa hallway ay naka salubong ko si Bam. “Blas, kamusta kana? Sorry ha, nag karoon kasi ng emergency si papa sa probinsya kaya hindi na kita naaya sa bakasyon. Kung sa bagay ay naging boring ang summer ko dahil naka kulong lang ako sa bahay kaya heto pumuti ako at kuminis.” ang wika niya.
“Oo nga, tumaba ka rin ng kaunti. Mas bagay sa iyo iyan.” ang naka ngiti kong tugon at sabay kaming pumasok sa classroom.
Bago kami maka pasok sa pintuan ay bumalaga na sa amin ang maraming beki, lahat sila ay mukhang galit, mainit ang ulo at mga naka busangot. Gayon pa man ay ngumiti ako sa kanila at binati sila. “Good morning.”
“Ano naman ang good sa morning? Nasira na agad ito noong makita ka namin. Bakit mag kasama kayo ni Papa Yuji sa bakasyon? Akala mo ba ay nakalimot na kami? Pwes, hindi kami nakakalimot dahil araw araw ay gigil na gigil kami sa iyo. Naipon na ito at we are going to explode na talaga!” ang wika ng isang beki na nakaharang sa pinto.
“Thats truewwww! Anong meron sa iyo Blas? Anong meron sa butas ng pwet mo na wala sa butas ng kepyas namin? Bakit ikaw pa?! Ang dami dami naming babaihang sexy at magaganda dito pero bakit ikaw?!!! Bakit ikaw na lalakihan ang naka kuha sa kanya?! Hindi na namin kaya ito! Hindi na!!” gigil na wika ng isa.
“Yeah right, hindi na namin kaya! Alam mo na kapag nakikita ka namin ay parang tinotorture kami?! Hindi namin matanggap na hindi ka maganda, hindi ka lalambutin at hindi ka gandang pang salon! Kung hindi kana makakatanggap ng Red card sa F4 pwes kami ang mag tutumba sa iyo.” ang sagot ng isa.
“Teka ano bang kasalanan ni Blas sa inyo?” tanong ni Bam.
“Dahil inakit niya si Yuji Guarin! Kinulam niya ito at ginayuma! Ang kapal kapal ng face niya! Bakit siya ang nagustuhan ni Yuji? At mag kasama pa sila sa Resort!! Nakaka gigil ka talaga! Shutaa kaaaaa!!” ang galit na sagot nila.
“Kaya nag decide kami na itumba ka na ngayon Blas!” ang wika ng isang nakaharang sa pinto sabay dikit ng isang card sa aking noo.
“Ano naman to? Bakit pink?” tanong ko.
“Yan ang Gay Card. At dahil natanggap mo ito ay paparausahan ka namin sangalan ng buwan!” ang sagot nila.
Habang hawak ko ang card ay dumating si Evan at kinuha niya ito. “Gay card? How cheap!” ang sabi niya. Nag iba na ang itsura ni Evan ngayon, mukha na siyang anime dahil pink na ang buhok nito. Maya maya ay dumating rin si Lippi na kulay orange ang buhok at rumampa ito sa harapan ng mga beki hawak ang kanyang mamahaling bag.
“Excuse me? May meeting de avance ba dito mga bakla?” tanong nito
“Yes, nag kaisa na ang sang kabaklaan sa Empire University na itumba si Blas dahil masyado na siyang umeeksena kay Yuji.”
“Umeeksena? Hello, boyfriend ni Yuji Guarin Blas at masaya sila kaya dapat ay maging masaya rin kayo. Akin na nga yang card na iyan!” ang wika ni Lippi sabay punit sa gay card. “Hindi pwedeng galawin si Blas dahil magagalit ang F4.” ang dagdag pa niya sabay akbay sa akin.
“How dare you! Bakit kinakampihan niyong dalawa si Blas?”
“Dahil mag kakaibigan na kami simula ngayon.” ang sagot ni Evan.
“Ah ganon? Alam niyo ba na magagalit ang kataas taasang bakla dahil hindi kayo sumunod sa kanyang kalooban?” ang tanong ng beki.
“Wait wait! Eh sino ka bang maskuladang beki ka?” tanong ni Lippi.
“Hindi niyo ako kilala? Ako lang naman si Tiffany Sparks. Ang may ari ng 190 branches ng Tiffany salon sa buong bansa!” ang pag papakilala nito.
“At si Tiffany ang susunod na Miss Gay University! Siya rin ang leader ng Wonder Gays!” ang wika ng batang beki na alalay niya.
“Huwat? Ikaw si Tiffany? OMG! Hindi kita kilala. Salon? Yucks! May sarili akong salon sa bahay.” ang maarteng sagot ni Lippi sabay akay sa akin, anyway Blas my dear marami akong pasalubong sa iyo. Mga branded na chocolates, t shirts at mga gadgets! Ikunuha rin kita ng buhangin sa Egypt at piniraso ko rin ang ilong ni Sphinx para ibigay sayo. Sign of our everlasting friendship!“
“Oo nga, mayroon din akong regalo sa iyo Blas. Syempre best friends na tayo kaya ikaw talaga ang priority ko.” ang maarteng salita ni Evan at dito ay pumasok kami sa classroom.
“Wait! Traydor kayong dalawa sa kapatiran ng mga bakla! War ang katapat nito!” wika ni Tiffany.
“Bring it on! Mga chakang to! Di naman kayo magaganda!” ang sagot ni Lippi sabay harap sa akin at ngumiti. “Blas my darling tingnan mo to, eto ang ultimate stone ni Narding, naka exhibit lang to doon sa city. Eto ang sign ng friendship natin.”
“Teka baka naman may binabalak nanaman kayong masama sa akin?” tanong ko
“Ano ka ba, teka hmm, alam ko na bilang patunay ikkwento ko sa iyo ang tungkol sa palangan ko. Alam mo ba na ang Lippi ay hango sa favorite singer ni papa na si Fralipo Lippi, kaya kung di mo naitatanong e magaling din ako singer. Lalo na kapag mic ng mga bf ko ang hawak ko.” ang wika ni Lippi
Tawanan sila..
Hindi ko alam kung bakit nag bago nanaman ang pakikitungo sa akin nina Evan at Lippi. Bigla naman silang bumalik sa pagiging mabait sa akin sa hindi malamang rason. Nakakapag taka talaga dahil sila yung galit at gigil sa akin doon sa social media ngayon ay biglang nag bago ang lahat. Hindi kaya hinangin silang dalawa doon sa ibang bansa? O baka naman namatanda sila habang pauwi dito? Gayon pa man ay hindi dapat ako mag tiwala dahil ilang beses na nila akong niloloko sa pamamagitan ng pag papanggap na mabuti.
“Baka naman natatakot sila dahil kapag inaway ka nila ay maaari ko silang bigyan ng red card.” ang wika ni Yuji habang lumalakad kami sa hallway palabas sa campus.
“O baka naman may binabalak nanaman silang masama kaya nagiging close sila sa akin?” tanong ko.
Inakbayan ako ni Yuji at saka ngumiti. “Bakit nag woworry ka? Boyfriend mo ako, sa tingin mo ba ay hahayaan kong may mangyari sa iyo?” sagot niya.
“Wag mo na ko akbayan dahil baka lalong magalit sa akin yung mga fans mo.”
“Bakit naman? Hindi ka ba proud na ang super hot at hunk na ito ang boyfriend mo?” tanong niya sa akin.
“Proud syempre kaso tingnan mo naman yung mga fans mo sa paligid. Kulang nalang ay saksakin nila ako.” sagot ko sabay turo sa isang batang beki na may hawak na ballpen at saka ipinakita iyon sa akin na parang mananaksak.
Natawa si Yuji at kinawayan pa ang mga beki sa paligid..
“Saan ba tayo pupunta?” tanong ko
“Chillax lang, may hinihintay lang tayo.” sagot niya at dito ay dumating na rin sa aming kinatatayuan sina Erjun at Gavin.
“Ano bang mayroon?” tanong ko sa dalawa pero ngiti lang ang kanilang isinukli.
Maya maya ay may humintong isang puting kotse sa aming harapan at dito ay bumaba ang isang pamilyar na lalaki.
“Woahh! Welcome back bro!” ang bati ni Gavin at niyakap ito.
“Si Kiro, bumalik na siya!” ang wika ko sa aking sarili habang pinag mamasdan ko siya na naka ngiti. Nag iba na si Kiro, mas naging gwapo siya, mas pumuti at bakas sa kanyang mukha ang saya.
Lumapit sa kanya si Yuji at nag yakap silang dalawa. “Welcome back pare.” ang wika nito.
“Sa wakas buo na ulit ang F4!” ang masayang wika ni Erjun.
Masayang masaya silang apat..
Maya maya napatingin sa akin si Kiro. Lumapit siya sa akin at niyakap ako. “Kamusta kana Blas? Masaya ako na makita kang muli. Parang tumangkad ka yata at medyo tumaba ng kaunti.” bati nito at maya maya lumapit si Yuji sa amin at saka ako inakbayan.
“Hiyang sa akin.” ang wika nito.
Natawa si Kiro. “Congrats sa inyong dalawa.” ang wika niya.
“Paano saan tayo? Kiro kwentuhan mo naman kami tulong sa inyo ni Biew. Kamusta kayong dalawa?” tanong ni Erjun
“Sa tingin ko hindi rito ang right place para mag kwentuhan. Tara sa bar!” ang pag yaya ni Gavin sabay sakay sa kotse. Sumakay rin si Kiro at Erjun. “Bro tara na!” pag yaya nila kay Yuji
“Tara na.” ang wika ni Yuji sa akin.
Inayos ko ang kanyang kurbata sa leeg at ang kanyang kohelyo. “Ano ka ba, lakad iyon ng F4, ngayon lang ulit kayo nabuo.”
“Sumama ka, okay lang naman sa kanila.” bulong niya.
“Mayroon pa akong klase mamaya. Tawagan mo nalang ako pag naka uwi na kayo.” sagot ko.
“Sigurado ka?” tanong niya.
Tumango ako..
Hinalikan niya ako sa labi. “I love you.”
“I love you, too.” ang sagot ko.
Sumakay si Yuji sa sasakyan at dito ay tumulak sila para mag bonding. Ako naman ay bumalik sa aming department para sa last period.
Habang nasa ganoong pag lalakad ako sa hallway ay naramdaman kong may sumusunod sa akin. Kaya naman binilisan ko ang aking pag lalakad hanggang sa napahinto ako dahil mayroong mga beki sa mga gilid gilid na may hawak na mga sandata sa kanyang kamay.
Maya maya ay nakita kong lumalakad si Tiffany Sparks sa hallway suot ang sexy outfit na parang isang sexy na japanese student. Slow mo itong humahakbang habang hawak ang pink na baseball bat.
Sa kanyang likuran ay lumakad ang maraming beki na naka suot ng kanya kanyang costume. At lahat sila ay galit at handa akong itumba. Mukha ito ang epekto ng Gay Card na idinikit nila sa aking noo kanina.
“Itumba ang panget na iyan!” ang sigaw ni Tiffany at lahat sila ay nag takbuhan patungo sa akin.
Dahil sa dami nila ay tumakbo na rin ako ng mabilis..
Nag habulan kami sa hallway, halos nasa 30 beking participants ng Gay Card ang humahabol sa akin hanggang makarating ako sa likod ng campus kung saan naroon ang malawak na damuhan..
Napahinto ako dahil dead end na..
“Wala kanang tatakbuhan Blas. Durog ka sa amin ngayon!” ang wika ni Tiffany.
“Tama wala kang matatakbuhan, wala kang masisilungan!” ang sagot ng isa at dito ay pinaukatan nila ako at pinaligiran..
Lahat sila ay nag handa sa kanilang pag atake kaya naman kumuha ako ng kahoy sa damuhan para ipag tanggol ang aking sarili..
“Sugod! War na itey!!” ang sigaw ni Tiffany at dito ay nag takbuhan sila..
Noong makalapit na sila ay biglang lumabas sina Lippi, Evan at Bam likod ng puno..
Tumabi sa akin si Bam hawak ang water gun.
Samantalang lumakad si Evan at Lippi sa aming harapan. Pareho silang naka gown na mag kaiba ang kulay..
“Lapit!”
“Warla na this!!” ang sigaw nila..
Itutuloy..
THF Part 50
Cover by Jude Edward Balasan
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 25, 2020
Lahat sila ay nag handa sa kanilang pag atake kaya naman kumuha ako ng kahoy sa damuhan para ipag tanggol ang aking sarili..
“Sugod! War na itey!!” ang sigaw ni Tiffany at dito ay nag takbuhan sila..
Noong makalapit na sila ay biglang lumabas sina Lippi, Evan at Bam likod ng puno..
Tumabi sa akin si Bam hawak ang water gun.
Samantalang lumakad si Evan at Lippi sa aming harapan. Pareho silang naka gown na mag kaiba ang kulay..
“Lapit!”
“Warla na this!!” ang sigaw nila..
Part 50
“Lapit mga batla!” ang sigaw ni Evan.
“I can’t believe na papanig kayo kay Blas. How dare you para suwayin ang utos ng kataas taasang beki? Evan at Lippi, mga chaka ng taon! Kayo ay paparusahan sa salang pag tataksil sa inyong mga kalahi. Humanda kayo ngayon! Lalo na ikaw Lippi! Anong kinalaman ng orange mong buhok sa gown mong kulay green? Mukha kang lumalakad na tae! At ikaw Evan pink ang buhok at brown ang gown? Ano yan suso na pinkish ang utong? Napaka papanget ng fashion statement niyong dalawa, nakaka suka! Para mga face niyo na di naman magaganda!” ang wika ni Tiffany.
“Si Tifanny na trying hard, si Tifanny na mukhang kulugo. Si Tifanny na walang ginawa kundi ang jumupamps (chumupa) ng mga tambay sa barangay nila. Si Tifanny na araw gabi walang panty! Si Tifanny na parang gay version ni Taguro! Wala ka nang space sa paaralang ito.” ang sagot ni Lippi sabay kuha sa isang malaking pang spray sa kanyang bra. Si Evan naman ay nag labas ng dildo na 12 inches ang haba, kasing taba ng lata ng sardinas. “Simulan na natin ang BEKI WAR! Ito ay matatala sa kasaysayang ng mga bakla. Taong Marso 24, 2020 ay nag sagupaan ang mga baklang anghel laban sa mga baklang lamang lupa! At iyon ay mag sisimula ngayon! Launch attack!!” ang sigaw ni Evan..
“Heading to the turtle lane!”
“Beware of Ambush!”
“Initiate Retreat!” ang sigaw nilang dalawa
Sumigaw rin ang mga kalaban at dito ay nakipag sagupaan kami sa mga beki ng campus..
Hawak ni Bam ang water gun na may mabahong amoy. Galing yata ang tubig sa bowl ng CR at ito ginagamit niya pang bomba sa mga lumalapit batang bakla sa kanya.
Samantalang hindi matatawaran ang husay ni Evan sa pag kakarate at ang kanyang pang hampas ay ang malaking dildo na kanyang hawak. Ang kada beking lumalapit sa kanya at sinisipa niya, kinakarate at saka sinasampal ng dildo sa mukha.
Sa kabilang parte naman nandoon si Lippi na pagulong gulong sa damuhan kalaban ang mga higher year na beki. Wasak wasak na ang kanyang kalasag na gown pero buo pa rin ang loob niya para lumaban.
Maya maya ay tumatakbo sa akin si Tiffany. “Humanda ka Blas!!” ang sigaw niya sabay hataw sa kanyang pink na baseball bat. Sinangga ko ito gamit ang kahoy na aking napulot.
“Dudurugin ko ang face mo Blas! Limang taon ko nang crush si Yuji Guarin! Kapag nag fifinger ako ay siya ang iniimagine ko! Dito ako nag aral para lang sundan siya. Buong buhay ko ay naging taga hanga ako ni Yuji pero hindi niya ako pinapansin! Nanatili akong imbisibol sa kanyang mga mata! Ginawa ko ang lahat, nag paganda ako, nag palagay ako ng kepyas, nag palagay ako suso, at naging babaihan ako na may powers na 75.9%! Hindi ako makakapayag na ang isang katulad mo lang na lalaking matigas at hindi pang babaihan ang makakatalo sa akin! Hindi ako papayag! Hindeeeee!” ang sigaw nito at mas lalo pang nagalit.
Pinag hahataw sa akin ang kanyang baseball bat. Matangkad si Tiffany, six footer ito. Malaki ang katawan at talagang may muscles. Ang hataw ng kanyang baseball ay hindi pang babae dahil sobrang lakas nito na parang isang wrestler.
Nauunawaan ko ang galit niya dahil masakit ang maging isang imbisibol sa mata ng taong iyong nagugustuhan.
Malakas ang hataw niya, sinasangga ko ito hanggang sa maputol ang kanyang kahoy na hataw at tumama sa aking noo ang kanyang pang hampas dahilan para pumutok ito at dumugo.
“Kulang pa iyan!” ang sigaw niya at isang hampas ang gagawin sa akin noon sanggahin ko ang kanyang baseball bat at noong makalapit ako sa kanya ay isang malakas na suntok sa mukha ang aking iginawad. Sapol ang ilong at nguso ni Tiffany dahilan para matumba ito at bumulagta sa damuhan.
Noong makitang natalo na ang leader ay nag takbuhan ang batang beki pero nahuli sila ni Evan. At pinag hahampas niya dildo ang mga pwet nito..
Sadyang malakas si Tiffany, dahil babangon pa ito para lumaban sa akin pero biglang sumulpot si Lippi sa kanyang harapan.
Pumose ito at sumigaw. “TIME TO SHINE!” umupo siya sa mukha ni Tiffany..
Tahimik..
PRRROOOOTTTT!
Umutot si Lippi, malakas at napaka baho, kita kita namin na nag liparan ang maliliit na insekto na nakatago sa damuhan. Ang mga paru paro ay nangisay at namatay. Yung mga ibon sa mga puno ay nag liparan sa langit na parang naka amoy malagim na delubyo.
Naduling si Tiffany at saka hinimatay..
“OMG! Nanalo tayo! We are the champion my friend! We are the champion! No time for losers! ’Cause we are the champions of the world “ ang pag kanta ni Evan sabay buka sa bibig ni Tiffany at itinarak niya dito ang dildo na parang isang watawat na sumisimbolo sa tagumpay.
Nag lulundag silang dalawa..
“Nanalo tayo Blas!!” ang masayang wika nila.
“Salamat sa inyong pag dating.” ang naka ngiti kong sagot at habang nasa ganoong posisyon ako ay tumulo ang dugo sa aking noo pabagsak sa aking mukha.
“Ayy! Jusko!!!” ang tili ni Evan.
“Blas! May tama ka!” ang wika ni Bam sabay takbo patungo sa akin.
“My God bakit nag patama ka Blas? Ang tanga tanga mo naman! Shushunga shunga!” ang naasar na wika ni Lippi sabay takbo sa kanyang nakaparadang pink na sasakyan at saka inalalayan nila ako at dinala sa pinaka malapit na ospital.
Tinahi ng doktor ang aking sugat sa noo, hindi naman ito malalim, pumutok lamang at walang grabeng pinsala..
Alas 7 ng gabi, palabas na ako sa ospital noong huminto ang sasakyan ni Yuji at mabilis ito nag tatakbo patungo sa emergency room kung saan ako nakaupo. Bakas na bakas sa kanyang mukha ng ibayong pag aalala. “Blas, tinawagan lang ako ni Bam, anong nangyari? Ganyan ka na ba kabasag ulo? Nakipag riot ka daw sa campus?” tanong nito.
“Hindi ako nag basag ulo, napag tripan lang ako.” ang sagot ko.
“Sino? Sabihin mo sa akin at bukas na bukas rin ay may red card ang gagong iyon sa akin. Alam mo ba na pati sa langaw ay hindi kita pinapadapuan? Tapos ngayon ay makikita kong may tahi ang ulo mo? Nag alala ko sa iyo ah. Lika nga dito..” ang galit niyang tugon sabay yakap sa akin ng mahigpit.
“Hindi mo naman sila kailangan bigyan ng red card, mga taga hanga mo lang iyon na nag selos dahil hindi mo sila pinapansin. Alam mo may mga nag eexist na tao sa paligid natin na labis tayong hinahangaan pero hindi natin sila nakikita. Kaya pakiramdam nila ay bale wala lang sila, isang imbisibol at hindi nag eexist.” ang sagot ko.
“Itatanong ko kina Evan at Lippi kung sino ang gumawa niyan sa iyo. Bukas ay aalis na siya sa campus.” ang sagot ni Yuji.
“Ano ka ba, huwag mo na siyang paki alaman.” sagot ko.
“Tanga ka ba? Sinaktan ka pero di ka gaganti? Anong klaseng pag iisip ba iyan? Paano kung napurohan ka? Kailangan niyang mag tanda.”
“Ang gumawa nito ay numero uno mong taga hanga, hindi mo sila napapansin at nasaktan sila noong malaman nila ang estado ng ating samahan. Kasalanan ko rin dahil nakipag relasyon ako sa isang sikat at maraming taga hanga.”
“Tama ka doon, sikat ako at maraming taga hanga, totoo iyan. Pero ang salarin ay salarin. Mananagot siya bukas na bukas rin. Yung tipong mas siga ka pa sa akin. Napaka war freak mo at napaka pala away.”
“Nakaganti naman ako, sapat na iyon. Ang gusto ko lang ngayon ay matuto kang ngumiti at iappreciate yung mga taga hanga mo. Dahil simpleng kaway mo lang o pag ngiti sa kanila ay mabubuo mo na ang kanilang araw. Huwag mong ipagdamot ang kaligayahan nila.” ang wika ko sabay tayo at lumakad palabas sa emergency room.
“Alam mo minsan ang pigiging sobrang bait ay nag reresulta ng pagiging tanga at sintu-sinto. At dahil dyan ay aabusuhin ka ng mga tao sa paligid mo. Pero sige, pag bibigyan kita, pero sa susunod na saktan ka nila ay ako mismo ang bubugbog sa kanilang lahat.” ang sagot niya sabay lakad sa harapan ko “pasan ka na.”
“Loko mabigat ako. Mag lalakad nalang ako.”
“Mabigat? Binubuhat nga kita kapag kinakantot kita. Ngayon pa ba ako mag rereklamo? Pasan na dami mong arte.”
Pumasan ako sa kanya. “Bakit kailangan ko pang pumasan?”
“Bakit ang dami mong reklamo? O sige ako nalang ang pasanin mo? Gusto mo?”
“Hindi na, okay na ako sa ganito.”
Nasa ganoong pag lalakad kami noong dumating ang mga participant sa Yuji sa red card para mag report. “Master, ang pangalan ng salarin ay si Tiffany Sparks, isang mayamang beki mula sa Upper Class. Yayariin na ba namin?” tanong ng mga ito.
“Hindi na muna.. saka sa palagay ko ay hindi na rin papasok iyan dahil sa kahihiyan.”
“Sa palagay ko ng master. Ikinalat nina Evan at Lippi ang larawan niya na naka bulagta sa damuhan habang may nakapasak na gomang titi sa bibig. At isa pa ay nag post ang doktor niya, nag karoon daw ito impeksyon sa baga dahil sa kakaibang amoy na nalanghap niya. Parang isang toxic daw at 10x na mas delikado sa tear gas. Nasa ospital pa ang may sala.”
“Sino naman ang gagawa non? May nag dala ba ng lason sa riot?” pag tataka ni Yuji
“Wala, iyon ang mahiwagang sandata ni Lippi.” ang sagot ko.
“Sandata ni Lippi? Bakit nag dadala siya ng naka lalasong gas sa campus? Hayaan niyo na nga. Nasa ospital pala siya edi wala tayong bibigyan ng Red card.” sagot ni Yuji sabay bukas sa pinto ng kanyang sasakyan at inalalayan akong pumasok dito. “Ihahatid ko lang itong asawa ko na basag ulo.” ang dagdag pa niya.
“Hindi basag ulo, ipinag tanggol ko lang ang sarili ko.”
“Huwag kana nga sumagot. Isubo mo nalang ito.” ang wika niya sabay tingin sa gitna ng hita niya.
“Bastos!”
“Ano ka ba? Bakit nakatingin kana naman sa titi ko? Hindi naman iyon ang tinutukoy ko. Bumili ako ng pag kain, alam kong wala pang laman ang tiyan mo. Ang hirap sa iyo ay ang libog libog mo.” ang sagot niya sabay abot ng tinapay sa akin.
“Salamat.” sagot ko.
“Mag pahinga ka ng maaga. Babalik pa ako sa bar, nag hihintay sila Kiro sa akin. Mag kita tayo bukas.” wika niya sabay halik sa aking pisngi. Ginusot pa niya ang aking buhok at saka ako inakbayan, habang ang isang kamay busy sa pag ddrive sa tahimik at mayapang kalsada pauwi sa aming bahay.
Itutuloy..
THF Part 51
Cover by Ellise Yu
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 25, 2020
Part 51
“My dear Blas, huwag kang lumalakad ng naka yuko. Alam mo na, dapat proud ka na ng boyfriend mo ay Yuji Guarin. Alam mo tama lang talaga na tayong tatlo ang super friends! We can relate to each other kasi diba?” ang maarteng wika ni Lippi habang nasa canteen kami at may hawak na tray ng pag kain.
“Alam mo Blas, ganito talaga kami dito sa canteen ng upper class, kaunti lang ang food pero sobrang mahal. Kumuha ka ng kumuha ng gusto mo, my treat.” ang wika ni Evan.
“Ano ka ba Blas, huwag kang mahiya. Feel at home lang dito sa canteen ng upper upper class. OMG, ayun si Yuji at si Kiro kumakain silang dalawa ng sabay.” ang kinikilig na wika ni Lippi.
Lumakad kami patungo sa katabing table nila Yuji pero tapos na silang kumain. “Hi Yuji, hi Kiro” ang bati ng dalawa.
Tumayo si Yuji at lumapit sa amin. Humarap ito sa akin. “Tutugtog yung banda ng F4 mamaya doon sa ground. Manood ka para makita mong hindi lang ako basta gwapo lang. Papasok na ko.” ang salita nito na parang galit na di mo malaman. Umalis ito sa aming harapan na punong puno ng yabang.
“Ayiie ang sweet.” ang kinikilig na wika ni Lippi at Evan.
“Sinusubukan ni Yuji na maging sweet pero hindi talaga niya kaya. Founding Anniversay ng Empire University ngayon, tutugtog ang F4 mamaya doon sa ground. Sana ay makapanood kayo.” ang wika ni Kiro.
“Oo Kiro, manonood kami. Ikaw pa ba? Mas lalo ka yatang naging gwapo at naging yummy ngayon. Nakaka inis ka, ang ggwapo ang post mo sa IG!” ang maarteng wika ni Evan.
“Salamat. Maganda ang klima doon sa New York, baka naging hiyang lang ito sa akin.” sagot niya. Tumingin pa ito sa akin at saka ngumiti. “Manood ka mamaya Blas, mag damag nag ensayo si Yuji.” ang dagdag niya saka lumakad palabas sa canteen.
“Gosh, sobrang swerte mo Blas, you are such a very very lucky girl. La la la, la la, la la.” ang hirit ni Lippi.
“Kumakanta ba si Yuji?” tanong ko.
“Ano ka ba? Maganda ang boses ni Yuji, lahat ng miyembro ng F4 ay mga talented. Humble lang talaga sila at hindi nag yayabang.” ang sagot ni Evan.
“Alam mo, every founding anniversary ng Empire ay lumalabas ang mga students sa gabi for celebration. Mamaya lets go sa bar kasama ng mga kaklase natin!” ang excited na wika ni Lippi.
“Iseset ko yan, isama natin ang F4! Para mas masaya diba?” hirit ni Evan. “Huwag kang mag alala Blas, sagot namin ni Lippi ang bill ng lahat. Maliit na bagay lang iyon. Duhhh! Sa ganda kong to, kayang bilhin yung buong bar!” dagdag niya
Tawanan sila..
Alas 3 ng hapon, nag kagulo na ang mga estudyante sa ground, set up palang ng entablado ay talagang nag titilian na sila. “Mukhang mag sisimula na ang concert ng F4.” ang wika ni Lippi sabay hila sa akin palabas sa classroom.
“Last year nag perform din sila dito at talaga namang nag enjoy ang buong campus. Kaya heto, every event ay hindi na kumukuha ng artist. F4 lang ay sapat na para mag cum ang bakla sa ground.” tugon ni Evan.
First time kong mapapanood si Yuji at ang iba pa. Nangingibabaw ang excitement sa aking dibdib. Ang totoo noon ay may boses naman talaga si Yuji, kapag naliligo ito ay naririnig ko siyang kumakanta at sinasabayan ang mp3 niya. May isang pang yayari pa na naka lubog sa bath thub at siya ay nakatapat sa shower, noong tumugtog ang rock music ay nag sayaw ito. Ang akala ko ay talang uto uto lang siya para gawin ang ganoong bagay. Ni wala siyang sinasabi sa akin na mayroon siyang banda.
Alas 4 ng hapon..
Opisyal na simulan ang pag diriwang. Sumiklab ang fireworks sa buong entablado at kasabay nito ang pag labas ng F4. Naka suot ng mag kakamukhang jacket, pantalon at sapatos. Lahat ay may hawak na mikropono at dito ay nag simulang tumugtog ang banda..
Lalong nag wala ang mga tao sa ground..
BIYAHE
Alam mo ang ganda mo pala Pagtumawa ang yong mata Hinahabol ko ang bawat mong tingin Ngunit ito’y di’ mo napapansin Wala akong maipagmamayabang Porma ko pasimple simple lang Sino ba ako walang dating sayo Di tayo bagay sobra mong ganda talaga
Di ko alam hanggang kailan tayo Di ko mabago ang ikot ng mundo Pero sama ka sa aking biyahe Atin lamang ang araw na ito Ang buhay ng’yon sinasakyan lang yan Di ko alam ang tungo kung saan Pagsumama ka sa aking biyahe Iaalay ko ang puso ko ohhhh… Oh kay sarap mong kasama Napapawi mga problema Magaan dalhin kay sarap lambingin Yun nga lang ay kaibigan kita Akala ko mapipigil ko Pero lalong nahuhulog sayo Nang yong mabuking tinanong sakin Dapat bang pagbigyan pag-ibig natin mahalin…
Di ko alam hanggang kailan tayo Di ko mabago ang ikot ng mundo Pero sama ka sa aking biyahe Atin lamang ang araw na ito Ang buhay ng’yon sinasakyan lang yan Di ko alam ang tungo kung saan Pagsumama ka sa aking biyahe Iaalay ko ang puso ko ohhhh…
Naulol ang mga manonood sa taglay na kagwapuhan ng F4. Lalo na kapag sila ngumi-ngiti. Hindi ko malaman kung sino sa kanila ang crowd favorite dahil malakas ang tilian noong lumabas sina Erjun at Gavin. Lalong sumabog ang ground sa matinding hiyawan noong lumabas si Yuji at Kiro. Kumakamay sila sa mga taga hanga. May mga ilan na napapaluha pa noong mahawakan ang kanilang iniidolong miyembro.
Opening number palang ay halos malatin na ang ibang taga suporta. Sina Lippi at Evan ay nakikipag laban rin ng palakasan ng tili at ayaw mag patalo.
Matapos ang opening number ay umupo sina Erjun, Gavin at Kiro sa mga instrumento para tumugtog. At si Yuji ay lumapit sa gitnang mikropono..
“Shit! Mag sosolo si Yuji!” ang kinikilig na wika ni Evan sabay hampas kay Lippi dahilan para matumba ito.
“Aray, kailangan ba talaga pag kinikilig ay nang hahampas pa?” reklamo nito.
Tilian nanaman ang mga manonood lalo na noong mag salita si Yuji. “Hindi ako perpektong tao, pero ginagawa ko ang lahat para matutunan yung mga bagay na hindi ko pa nalalaman. Nag karoon ako ng pag kakataon na ipakita ang isang bahagi ng pag katao ko na maaari akong maging masaya sa mapapagitan ng pag mamahal. At ang DAHILAN ng lahat ng iyo ay ikaw.”
Tilian..
Nag simulang kumanta si Yuji at unang bagsak palang ng kanta nito ay nawala na sa sarili ang mga taong nanonood dahil kaboses niya ang orihinal na singer nito.
THE REASON
HOOBASTANK
I’m not a perfect person There’s many things I wish I didn’t do But I continue learning I never meant to do those things to you And so I have to say before I go That I just want you to know
I’ve found a reason for me To change who I used to be A reason to start over new And the reason is you
I’m sorry that I hurt you It’s something I must live with everyday And all the pain I put you through I wish that I could take it all away And be the one who catches all your tears That’s why I need you to hear
I’ve found a reason for me To change who I used to be A reason to start over new
And the reason is you
And the reason is you And the reason is you And the reason is you
“Papa Yuji ang sarap mo! Jusko! Gusto kitang iharvat!!!” ang sigaw ng beki sa likod.
“Sana ako nalang! Sana ako nalang yung mic!!” dagdag pa nung isa
“Tse!! Wish niyo lang! Mga panget!!” sagot ni Lippi..
Tuloy ang pag kanta ni Yuji, ako naman ay nakatingin lang sa kanya at pansamantalang tumigil ang aking mundo. Pakiwari ko ay nawala ang tao sa paligid at kaming dalawa lang dito. Naka tayo siya entablado habang umaawit at ako naman ay nakatayo dito sa ibaba habang pinag mamasdan ang kanyang gwapong mukha. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako mapaniwala na ang isang katulad ni Yuji Guarin ay minahal ako. Yung mga gabing mag kayakap kami, mga gabing nag tatalik kami, lahat ng iyon ay wari’y isang magandang panaginip na ayokong iwaglit sa aking isipan. Habang tumatagal ay hindi ko na cocontrol ang aking sarili. Napapamahal na ako ng husto sa kanya na parang hindi iikot ang aking mundo kapag wala siya.
I’m not a perfect person I never meant to do those things to you And so I have to say before I go
That I just want you to know
I’ve found a reason for me To change who I used to be A reason to start over new And the reason is you
I’ve found a reason to show A side of me you didn’t know A reason for all that I do And the reason is you
Noong matapos kumanta si Yuji ay halos nagiba ang buong ground sa pinag halong tilian at hiwayan ng kanyang mga taga hanga. Pag katapos noon ay muling tumayo ang apat para umawit. Nonstop ang kaligayahang dulot nila sa mga fans. At siyempre ay walang katapusang pag hanga ang aking naramdaman sa bawat isang miyembro ng F4.
Alas 7 ng gabi noong matapos ang concert. Dumagsa ang mga students sa building ng F4 para batiin sila. Ang iba ay mag dalang bulaklak at may dalang mga regalo para sa mga ito.
Sa gitna ng mga nag kakagulong tao lumakad sa patungo sa akin si Yuji dahilan para mapataas ang kilay ng mga taga hanga niya sa paligid. “Ayos ba? Kinilig ka ba sa kanta ko?” tanong niya.
Ngumiti ako. “Ang husay mo. Congrats. Hindi ko akalain na mayroon ka pala talagang talent.”
“Ikaw lang e, wala kang tiwala sa boyfriend mo. Mayroong salo salo doon sa loob, at mayroong ring party ang department namin. Tara sa loob.” ang pag yaya ni Yuji sa amin.
“Excuse me Yuji, pero mayroon ring celebration yung klase namin. Hihiramin muna namin si Blas. Enjoy ka lang dyan sa department niyo.” ang wika ni Lippi.
“Yes, founding anniversary ngayon, dapat mag kakasama ang mga mag kakadepartment. Sandali lang naman namin hihiramin itong kasintahan mo. Ang sweet niyo, masayado ka palang overprotective na bf na Yuji.” malanding wika ni Evan.
“Don’t worry kasama ko naman si Bam.” ang wika ko.
“Oo kasama niya ako. Akong bahala kay Blas. Aalagaan ko siya at poprotektahan ng buhay ko.” sagot ni Bam sabay lingkis sa akin
Napangiwi si Yuji. “Ano ka ba, lumayo ka nga kay Blas! Bakit kailangan ay lumingkis ka pa na parang isang butiki sa pader. Yuck ka!”
“Ang sama talaga ni Yuji oh, niya-yuck niya kayo.” tugon ni Bam.
“Tado, para sa iyo yung “yuck” na iyon. Huwag mo ngang pinapasa kung kani kanino!“ gigil na salita ni Yuji.
HOST: And now, lets hear to hear it. Ang leader ng F4. Mister Yuji Guarin!
Palakpakan ang mga tao sa loob..
“Oh tinatawag kana. Okay lang ako, enjoy ka lang.” ang wika ko.
“Mag ingat ka, huwag kang mag papakalasing okay? Tumawag ka pag naka uwi kana.” wika nito at saka mabilis na nag lakad papasok sa gusali para mag salita..
“Yun naman pala! Lets go na!” ang pag yaya ni Lippi.
At iyon ang set up, kaming buong klase nag tungo sa Bar para mag bonding. Minsan lang raw ito nagaganap sa isang taon kaya’t sayang naman kung palalagpasin pa ito. Mababait naman ang aking mga classmates wala naman silang paki alam sa akin. At isa pa ay mag iisang buwang mahigit na rin akong hindi inaaway nina Lippi at Evan. Siguro nga ay talagang nag bago na silang dalawa..
Itutuloy..
THF Part 52
Cover by Ellise Yu
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 25, 2020
Part 52
Pag mulat ng aking mata ay ibayong sakit sa likuran ang aking naramdaman. Para bang nabugbog ang aking bewang at puwetan. Ibayong sakit rin ng ulo ang aking naramdaman na para bang pinipiga ang aking bungo dahil sa matinding hang over. Agad akong bumangon at dito ay natagpuan ko ang aking sarili sa isang motel. Nakahubad ako at tanging brief lang ang natirang saplot sa aking katawan. “Teka, A-ano bag nangyari? Relax ka lang Blas, isiping mong mabuti..” ang wika ko sa aking sarili.
Gulong gulo ang aking isipan, hindi ko alam kung saan mag sisimula..
Tahimik..
Huminga ako ng malalim at binalikan ang eksena kagabi kung saan ang tungo kami nina Evan, Lippi, Bam at aming mga kaklase sa isang Bar para uminom at mag celebrate ayon na rin sa tradisyon ng founding anniversary.
FLASHBACK
“Dapat ay mga enjoy tayong gabi! 3 days walang klase dahil sa founding anniversary! Kahit mag pakalasing tayo tonight ay okay lang! Thank you for this wonderful drink! Hik!” ang wika ni Lippi habang tumutungga ng alak.
“Blas, my dear bakit di ka umiinom? Ano ka ba naman darling. Im sure nag papakalasing doon si Yuji Guarin kasama ng F4. Huwag kang worry sa boyfriend mo. Gabi natin ito kaya drink lang ng drink! Cheers!!!” ang wika ni Evan habang sumasayaw.
“Medyo nagiging boring na ang gabi. Bakit di tayo mag karoon ng truth or dare na laro? Papaikutin natin ang bote at kung kanino matapat ang bibig nito ay siya ang iinom ng alak at gagawa ng challenges! Exciting diba?” tanong ni Lippi.
“Tama maganda iyan! Game ako! Kayo game ba kayo?” tanong ni Bam sa mga kasama namin.
Walang sumagot sa kabilang table..
“Mukhang may kanya kanya silang mundo doon sa kabilang table. Lagi namang ganyan yung mga classmate natin ang boboring kasama. So tayo nalang apat ang mag laro tutal naman we are best of friends!” ang wika ni Lippi sabay paikot bote.
Sa unang round tumapat ito kay Bam. “Aw, bakit sa akin?” tanong ni Bam sabay inom ng alak. “Bam, halikan mo si Rose ngayon din. Sa cheeks lang naman!” ang utos ni Lippi.
“Ayoko, truth nalang ako.” ang pag tanggi ni Bam
“Ayaw namin! Hindi naman kami interesado sayo no. Sige na halikan mo na! Babasagin ko sa ulo mo tong bote na to!” ang pananakot ni Evan.
Walang nagawa si Bam, lumapit kay Rose at sinabi. “Sorry Rose, challenge lang to.” sabay halik pero humarap si Rose at sa lips ito nahalikan.
“Bastos!” ang sigaw ni Rose sabay sampal dito ng maraming beses at niwrestling pa ni Bam hanggang sa matumba sa sahig.
Makalipas ang ilang minuto ay bumalik si Bam, gulo gulo ang buhok, wasak ang uniporme at may bakat pa ng sampal. “Nandito na ko.” ang lantang gulay na wika nito.
“Grabe ang tagal mo Bam!” reklamo ni Lippi sabay paikot ng bote. Tumapat ito sa kanya (Lippi)
Uminom si Lippi ng alak. “Nakita mo ba yung negro na iyon?” tanong ni Evan
“Alin? Yung negrong bouncer?” tanong ni Lippi.
“Yes, lapitan mo siya at sayawan mo siya.” ang utos ni Evan.
“Yun lang ba?” tanong ni Lippi sabay rampa papunta sa negrong bouncer saka ito sumayaw ng sexy. Naka ngiti naman ang bouncer at tuwang tuwa sa ginagawa ni Lippi sa kanya..
Maya maya ay bumalik si Lippi sa aming kinalalagyan at this time hawak na niya ang negrong bouncer. “Sinama ko na siya dito para makilala niyo. Ang name niya is Corton, 2 years na siya dito sa Philippines. He is a black american with monster cock rawr!!” ang wika ni Lippi.
Tumayo si Evan. “Hi Corton, I’m Evan and this are my friends Blas and Bam. Do you find me… sexy?!” ang malanding tanong nito habang naka kagat labi.
Nangiti si Corton, angat na angat ang ngipin niyang napaka puti. “Yes, ang sexy mo. Nice ass!” ang sagot ni Corton sabay tampal sa pwet nito.
“Ummmm Ohhhhh!” ang ungol ni Evan na parang nalilibugan sa ginawang pag tapik pisngi ng kanyang pwet..
Muling pina ikot ang bote. Tumapat na ito sa akin.. “Blas.. teka wala naman kaming ipapagawa sa iyo kasi boring na. Since kanina ka pa di umiinom, gusto kong ubusin mo itong alak. Don’t worry ladies drink lang iyan, di nakaka lasing. Look ko 5% alcohol.” ang wika ni Lippi.
“Go Blas! Kaya mo yan my darling best friend.” ang pag ccheer ni Evan.
Huminga ako ng malalim at tinungga ang isang bote ng alak. Matamis, maasim, mapakla, mapait lahat na yata ay nandito na. Samantalang chini-cheer naman ako nila Lippi habang nilalagok ko ang isang boteng laman nito.
“Go Blas! Kaunti nalang!” ang wika ni Lippi at noong maubos ko ang alak ay nag palakpakan sila. “Im so proud of you my dear baby dragon.” ang wika ni Evan.
Noong makatapos ako uminom ay para bang bumaligtad ang sikmura ko at bumigat ang aking talukap. Nag simula na akong mahilo at mawala sa sarili. “OH MY GOD! Waiter! Mali yung mga bote ng alak na binigay mo sa amin. Hindi ito ladies drink! Tingnan mo hindi ito 5% alcohol kundi 50% alcohol! Mas matindi pa to sa lambanog! How dare you para lasingin kami!” ang sigaw ni Lippi at maya maya napa dukdok ito sa table.
Nawalan ng malay sa kalasingan sila Evan at Lippi. Si Bam naman ay tumayo para mag CR. Tumayo rin ako para kumuha ng tubig pero hilong hilo ako. Doble ang aking paningin at hindi na ako makagulapay ng maayos.
Natagpuan ko ang aking sarili sa pintuan ng bar at noong lumabas ako sa pinto ay naka limutan kong may hagdan dito. Nasaldak ako, nagasgas ang aking pwetan at bewang. Gumulong gulong ako hanggang sa pinaka huling baitang.
“Hey, are you okay man?” ang tanong ng lalaki sa akin. Inalalayan niya ako at itinayo.
“Sino ka?” ang tanong ko habang inaaninag ito.
“Im Corton. We met a while ago. Remember?” tanong niya.
“Kailangann ko na umuwi. Kailangan ko ng taxi.” ang wika ko
“Pero sobrang lasing mo. No good kung uuwi ka.” ang slang na sagot nito sabay buhat sa akin patungo sa isang lugar.
Wala na akong natandaan..
End Of Flashback
“Aaaahhhhhh!!” ang sigaw ko
“Hey stop! Chillax lang bro. Why are you screaming?” tanong niya
“Anong ginawa mo sa akin? What did you do?” tanong ko habang naka balot ng kumot.
“Ano ka ba, wala akong ginawa sayo. Hindi kita nirape o ginalaw. Tinulungan lang kita dahil nahulog ka sa hagdan at hindi ka makagalaw. So I decided to bring you here. At isa pa doon ako natulog sa other room.” ang wika niya.
Agad akong nag bihis..
“Ganoon ba? Aalis na ako. Salamat.” ang wika ko sabay takbo sa labas ng silid.
Masakit pa rin ang aking ulo..
Nabubuwal pa rin ako pero agad akong sumakay ng taxi para makauwi..
Pag dating sa bahay ay bumulaga sa akin si mama at sinampal ako ng malakas. “Ma.. bakit?”
“Anong bakit? Saan ka natulog kagabi? Tumawag sa akin si Mister Yuji, hindi ka daw niya kasama. Tumawag ako kay Bam pero wala ka daw doon sa Bar? Hindi kana nahiya kay Mr. Guarin! Hindi kita pinalaki para maging pakiwara! Sumasakit ang dibdib ko!” ang umiiyak na wika ni mama
“Ma, wag ka ngang mag over react. Wala naman akong ginagawang masama ah.”
“Hindi kita pinalaki para maging lasingero at mabisyo! Sige maligo kana at pumasok ka sa school. Mang hingi ka ng tawad kay Mr. Guarin!”
“Bakit naman ako hihingi ng tawad? Wala naman akong ginagawang masama?” sagot ko sabay tungo sa banyo para maligo. Masakit ang pwetan dahil sa pag kakalaglag ko sa hagdan, may gasgas rin ang aking bewang at likuran..
Hinimas himas ko at sinabon ang aking butas, wala namang sakit dito, normal naman. Karaniwan kasi kapag tinitira ako ni Yuji ay makirot ito. Ngayon ay wala, ang ibig sabihin ay hindi ako ginalaw ng negrong iyon. At sa kanya naman mismo nang galing na walang nangyari ganoon.
Alas 11 ng umaga noong makapasok ako sa campus. Dito ay nakasalubong ko si Bam na masakit pa rin ang ulo dahil sa hang over. “Goodmorning Blas. Grabe sabog na sabog tayo no? Teka napano iyang pisngi mo? At bakit iika ika ka? Di ka ba makalakad ng maayos?” tanong nito.
“Nagalit si mama dahil di ako naka uwi kagabi. Sinampal niya ako. At dahil sa sobrang kalasingan ay nahulog ako sa hagdan, puro gasgas pa itong likod ko.” ang sagot ko sabay pakita ng aking likuran.
“Oo nga, maga pa ito may pasa. Sana nag pahinga ka nalang Blas.” ang wika ni Bam..
“Hindi pwede kasi mahalaga ang attendance ngayong foundation day. Arekup, ang sakit ng likod ko.” daing ko pa.
At habang nasa ganoong posisyon kami bigla nalang pinalibutan ng maraming lalaki at binuhusan kami ng isang timbang tubig. Tapos ay pinag babato kami ng basura sa iba’t ibang direksyon. “Aray! Teka bakit ba? Inaano ba namin kayo??!!” sigaw ni Bam
“Ano ba? Bakit ginagawa niyo to?!” ang sigaw ko habang sinasangga ang mga basura.
Patuloy pa rin sila sa pag babato!
Maya maya ay hinablot ako ng dalawang lalaki at dinala ako sa hallway kung saan nakita kong nakatayo sina Evan at Lippi..
“Miss Evan, Miss Lippi. Eto na si Blas.” ang wika ng mga lalaki.
“Bitiwan niyo nga ako!” ang pag pupumiglas ko.
“Ano ba ito?” tanong ko.
“Ikaw Blas ay nag kasala! Ikaw ay nag taksil sa Leader ng F4 na si Yuji Guarin!” ang wika ni Lippi sabay habang naka ngiting aso sa aking harapan.
Itutuloy..
THF Part 53
Cover by Eurie Corbeto
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 25, 2020
Maya maya ay hinablot ako ng dalawang lalaki at dinala ako sa hallway kung saan nakita kong nakatayo sina Evan at Lippi..
“Miss Evan, Miss Lippi. Eto na si Blas.” ang wika ng mga lalaki.
“Bitiwan niyo nga ako!” ang pag pupumiglas ko.
“Ano ba ito?” tanong ko.
“Ikaw Blas ay nag kasala! Ikaw ay nag taksil sa Leader ng F4 na si Yuji Guarin!” ang wika ni Lippi sabay habang naka ngiting aso sa aking harapan.
Part 53
“Anong bang sinasabi niyong nag taksil?” tanong ko.
“Amnesia amnesiahan Blas? Sumama ka sa ibang lalaki kagabi. At negro pa ang simahan mo?! Hindi kana nakontento kay Yuji!” ang sagot ni Lippi.
“Bakit ginaganyan niyo si Blas, akala ko ba mag kakaibigan tayo? Diba bestfriend niyo si Blas?” tanong ni Bam
“Best friend? Nag papatawa ka ba? Hindi kami makikipag kaibigan sa isang panget at mahirap na nilalang no. Eme eme lang namin lahat ng yon. Acting lang!” ang sagot ni Evan.
“Kung ganoon ay sinet up niyo si Blas! Planado niyo ang lahat ng ito!” ang sigaw ni Bam
“Well, thats truewww!” ang malanding sagot ni Evan.
“Hawak namin ang ebidensiya ng pag tataksil mo!” ang sigaw ni Lippi sabay pakita sa larawan namin ng negro kagabi na tumulong sa akin. At talagang naka shot pa na papasok kami sa motel.
“Whaaaaat? E talaga naman palang alter yang si Blas, ang kapal kapal ng face mo para lokohin si Yuji Guarin? Ang dapat sa iyo ay ipako sa krus at ibilad doon sa plaza!” ang sigaw ng beki sa likuran.
“Ipako si Blas at sunugin!” sigaw ng isa
“Sunugin!” ang pag kakaisa nila na lumikha ng kaguluhan.
“Sunugin iyan!! Aswang na iyan!!” sigaw nila
“Aswang agad?” tanong ni Bam habang tinutulak ang lumalapit sa amin.
“Ano bang gulo to?” sigaw ni Yuji noong dumating siya kasama ang member ng F4. Dito agad niya akong nakitang naka luhod sa hallway at basang basa. Madungis ang mukha at may basura pa sa ulo. Mabilis siyang lumakad sa gitna ng mga estudyante at saka lumapit sa akin. “Sino nag sabi sa inyo na pwede niyong gawin ito?” tanong niya.
Tumayo ako at lumakad ng iika ika sa harapan nila Lippi. “Bakit ba iika ika ka? Nahihirapan ka ba mag lakad? Saka bakit ginagawa nila to? Ganyan kana ba ka siga Blas? Anong bang nangyayari sa iyo?”
“Yuji, alam mo ba ang kababuyang ginawa ni Blas ha? Nag tataksil siya sa iyo!” ang wika ni Lippi.
“Hindi totoo iyan! Plinano niyo ang lahat ng ito!” ang sigaw ko.
“Anong nag tataksil?” tanong ni Yuji
Lumakad si Lippi sa kanyang harapan at ibinigay ang mga larawan. “Hayan ang patunay ng pag tataksil ni Blas kagabi. Nalasing siya at sumama sa negrong bouncer ng bar. At kaya iika ika yan ay nadali ng monster cock! Alter kasi Blas at marami nang nakagamit sa kanya!” ang naka ngising impakto wika ni Evan.
“Sinunggaling! Wala kaming ginawang masama! Tinulungan lang niya ako!” ang sigaw ko.
“Shut up bitch! Ngayon ka pa lulusot e huling huli kana. Namamaga siguro ang butas mo kaya hindi ka makalakad ng maayos!” ang sigaw ni Lippi.
Tahimik lang si Yuji. Isa isang niyang tiningnan ang mga larawan. Nakatalikod lang kami, halatang inabangan at pinicturan, lalo na yung papasok kami sa motel kung saan naka alalay sa akin yung bortang negro na mas malaki sa akin ng ilang beses. Kitang kita rin sa larawan na lasing na lasing ako at walang kamalay malay sa nagaganap sa aking paligid..
“Nakita mo na Yuji? Hindi pa nakontento sa iyo si Blas.” ang pang gagatong ni Lippi sa galit ni Yuji.
Humarap sa akin si Yuji, pulang pula ang mata nito sa galit. “Niloko mo ako Blas. Pinag taksilan mo ako!” ang galit na salita niya.
“Pero mali ang iniisip mo, hindi ganoon ang nangyari.” ang paliwanag ko.
“TAMA NA! HULI KANA! Nag sayang ako ng oras sa iyo!” ang sigaw niya sabay tapon sa mga larawan at saka umalis sa aking harapan.
Tila may kung anong kirot ang lumukob sa aking dibdib noong mga oras na iyon. Sumakit ito, bumigat at para bang nahirapan akong huminga ng maayos. Matinding ka ba ang namuo sa aking pag katao. Ni ang ipag tanggol ang aking sarili ay hindi ko na rin nagawa dahil masyado siyang galit sa mga bagay na hindi ko naman ginawa.
“Ayan ang bagay sa iyo Blas. Ang mga katulad mong mabaho at mahirap lang ay hindi nababagay sa katulad ni Yuji. Masayado ka kasing ambisyoso at social climber, ikaw ang certified alter ng taon! Iyan ang napapala mo, warak butas, warak pa ang love life” ang wika ni Evan at lumakad sila palayo sa akin na nag tatawanan at galak na galak. Ako naman ay inalalayan nalang ni Bam at inilayo sa kanila.
Alas 5 ng hapon, habang palabas ako ng gate nakita kong nakatayo si Yuji gate at nag aabang sa akin. Umasim ang mukha nito noong makita akong iika ikang nag lalakad. “Masyado bang malaki kaya di ka makalakad ng maayos? Hindi ka pa nakonte sa matigas at tirik na tirik kong titi. Titi pa ng negro ang ipapalit mo sa akin?! Ininsulto mo ang pag kalalaki ko! Pinahiya mo ako Blas! Nag kamali ako ng pag kilala sa iyo!” ang galit na wika nito habang naka hawak ng mahigpit sa aking braso
“Wala akong ginagawang masama! Maniwala ka sa kanila kung gusto mo! Basta alam ko ang totoo. Nalasing ako kagabi at nalaglag ako doon sa hagdan ng Bar. Heto ang malaking galos at pasa sa aking likuran at bewang!” wika ko sabay pakita ng aking mga natamong pinsala sa pag kakahulog. “Iyan ang dahilan kaya di ako maka lakad ng maayos!”
“Kaya di ka makalakad ng maayos ay dahil nag paiyot ka sa negrong may malaking titi. Hindi ka pa nakontento sa akin! Hindi ka pa nakontento sa titi kong tirik na tirik! Anong klaseng tao ka? Baboy!” ang seryoso niyang salita sa aking harapan kaya naman gumalaw ang aking kamay at sinampal siya ng malakas. “Ngayon ko lang napatunayan na hindi mo talaga ako mahal, dahil naniwala ka agad sa mga paninira sa akin. Hindi mo na nga ako binigyan ng pag kakataon na linilisin ang aking pangalan ay naniwala ka pa sa mga bintang nila. Wala kang bait sa iyong sarili.”
Natahimik si Yuji..
“Dahil may ebidensiya. At nakita ko ang lahat. Hindi iyon paninira.” ang sagot ni niya sabay lakad palayo sa akin. “Bukas ay may Red Card ka sa akin. Tapos na tayo Blas!” ang wika nito sabay alis sa aking harapan.
“Gawin mo lahat ng gusto mo! Baliw kaaaa!” sagot ko.
“Niloko mo ako, sinira mo lahat ng pag titiwala ko sa iyo.”
Hindi ako kumibo, lumakad ako palabas sa gate at agad na nag pahatid sa aming bahay. Ibayong sakit at lungkot ang nangibabaw sa akin noong mga sandaling iyon. Hindi ko mapigil ang pag luha habang naka sakay sa sasakyan at nakatanaw sa kalayuan..
Pag dating sa bahay ay agad kong ginamot ang aking sugat sa likod. Alam kong bukas ay mapapalaban nanaman ako dahil ang makitid na utak ni Yuji Guarin ay mas mangibabaw kasya sa kanyang puso. Ang mga katulad niya mahinang tao na madaling pasukan ng virus ang utak. Wala kasing mahalaga sa kanya kundi ang kanyang sariling nararamdaman. Hindi niya ako nakita at hindi niya ako pinakinggan. Sarili lang niya ang nakikita niya. Makasarili!
KINABUKASAN..
Pag pasok ko palang sa gate ay parang bumalik sa dati ang aking buhay. Ang lahat ay iniiwasan ako. Ang lahat ay nakatingin sa akin ng masama. Hindi naman ako nag pasindak sa kanila, parang bumalik lang ulit ang Blas na palaban at hindi basta basta tutumba. Ang kaibahan nga lang ngayon ay makirot ang aking puso. Normal ako sa panlabas ngunit sa loob ay mayroon akong mabigat na dinaramdam.
Kada lakad na aking ginagawa ay napapa atras at lumalayo ang lahat. Kaya naman isang matalim na tingin ang iginagawad ko sa kanila dahilan para sila ay dumistansiya.
Nag tatakbo ako sa aking locker ngunit wala dito ang red card. Nag tungo rin ako sa gym kung saan nakadisplay ang aking larawan dati pero wala pa rin..
“Blas!” ang pag tawag ni Bam
“Bam, ikaw pala. Baka madamay ka, huwag kang lumapit sa akin.”
“Hianhanap mo ba ang red card? Hindi mo talaga ito makikita agad agad.”
“Bakit naman?”
“Dahil nakadikit ito sa likod mo Blas. At narinig ko yung mga participant kanina nag hahanda na sila para atakihin ka. Ini utos rin ni Yuji na turuan ka ng leksyon para mag tanda ka.” ang wika ni Bam.
“Bam, ang mabuti pa ay lumayo kana sa akin! Madadamay ka pa pag nag kataon.” ang sagot ko sabay takbo palayo sa kanya.
“Sasamahan kita Blas! Kaya natin ito.”
“Hindi na. Huwag kang lalapit sa akin! Kaya ko ito!” ang sagot ko.
Tuloy tuloy akong tumakbo hanggang sa makarating ako sa gilid ng campus. Mag tatago sana ako pero bigla akong binuhusan ng maduming tubig mula sa itaas na aking kinabigla. Aalis na sana ako pero biglang nag labasan ang mga participants at pinalibutan ako.
“Move give way! Lippi and Evan is on the way!!” ang wika ng isang beki at dito lumabas sina Lippi at Evan.
Ilang beses ko na silang naitutumba pero sa pag kakataong ito ay nakahanda na silang dalawa. Naka suot na sila ng fashionistang quarantine clothes made of plastic. Naka shades, face mask, gloves at boots.
“Hindi mo na kami natatapunan ng basura Blas! Matagal naming pinag planuhan ang araw na ito. Habang nag papaka plastic kami na kunwari ay beshie ka namin ay nag pplan kami ng magandang counter attack! Ngayon humanda ka sa amin! Lintik lang ang walang ganti!” ang sigaw ni Evan sabay labas sa kanyang sandata. Isang malaking fleshlight na kulay dilaw at marahan niyang hinugot ang dildong nakapasak dito na parang espadang naka suksok.
“Umasa ka ba talaga na magiging frennyahh ka namin? Impossible! Not even in my wildest dreams. Ngayon Blas, mag babayad ka sa ginawa mo sa amin! Hindi mo deserve si Yuji dahil mahirap ka lang at hindi ka naman kagandahan! Ngayong wasak na ang relasyon niyo ay wala nang silver lining para sa iyo. Tatagupakin kana namin ngayon!” ang galit na salita ni Lippi sabay labas ng kulay itim na latigong ginagamit sa mga porn. At mayroon rin siyang malaking injection na nag lalaman ng “Tamod ng katarungan! Tama ka! And this time mas marami ito galing sa mga workers namin sa factory! Humanda ka ngayon Blas!”
Tahimik..
Pakiramdaman lang..
Maya maya ay huminga ng malalim si Lippi at sumigaw!
“LAUNCHED ATTACK!!!”
Ting!
Itutuloy..
THF Part 54
Cover by JH Acejo
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 25, 2020
“Umasa ka ba talaga na magiging frennyahh ka namin? Impossible! Not even in my wildest dreams. Ngayon Blas, mag babayad ka sa ginawa mo sa amin! Hindi mo deserve si Yuji dahil mahirap ka lang at hindi ka naman kagandahan! Ngayong wasak na ang relasyon niyo ay wala nang silver lining para sa iyo. Tatagupakin kana namin ngayon!” ang galit na salita ni Lippi sabay labas ng kulay itim na latigong ginagamit sa mga porn. At mayroon rin siyang malaking injection na nag lalaman ng “Tamod ng katarungan! Tama ka! And this time mas marami ito galing sa mga workers namin sa factory! Humanda ka ngayon Blas!”
Tahimik..
Pakiramdaman lang..
Maya maya ay huminga ng malalim si Lippi at sumigaw!
“LAUNCHED ATTACK!!!”
Part 54
Sabay sabay silang nag tatakbo patungo sa akin. At dahil walang tatakbuhan ay umakyat ako ng mabilis sa puno ng Akasya sa aking tabi kung saan nila tinali ang timba ng maduming tubig na bumuhos sa aking kanina. Dahil sa kaba agad akong nakarating sa itaas ng puno at dito ay kumapit ako sa sanga nito upang hindi ako malaglag.
“Tama iyan Blas, dyan ka bagay sa puno dahil mukha kang unggoy! Batuhin siya!!” ang sigaw ni Evan at lahat sila ay kumuha ng bato at pinaulanan ako.
Nag kubli ako sa malaking sanga para di ako matamaan. Pero sa dami ng bumabato sa akin ay nasapol ako sa mukha, sa braso at pati sa ulo. “Lagot ka sa amin Blas! Hindi ka makakababa dito.” ang sigaw ni Lippi sabay hataw ng malaking bato buong lakas niya itong ibinato sa akin pero tumama ito sa katawan ng puno saka bumalandra sa kanya. Tumama ito sa kanyang mukha dahilan para matumba ito sa lupa..
Bumangon agad ito.
“Walangya ka Blas! Anong meron sayo? Bakit pati puno ng Akasya ay kinakampihan ka?!! Humanda ka sa akin gigil na gigil na ko sa iyoo!” sigaw ni Lippi sabay yakap sa puno at saka ito umakyat. “Nandyan na ako Blas! Pag naabutan kita diyan ay mag lalaban tayo sa taas ng puno! Lintik lang ang walang ganti!!”
“Tulungan natin si Miss Lippi! Batuhin natin si Blas!!” ang sigaw ng batang beki sa likod.
“Batuhin!” ang pag suporta ng iba sabay kuha ng bato at pinakawalan nila ito. “Waaaagggg!! Matatamaan si Lippi! Noooo!!” ang malanding sigaw ni Evan pero huli na lahat dahil ang bato ay tumama sa likod ni Lippi na noon ay naka kapit sa katawan ng Akasya.
Tahimik..
Bumagsak si Lippi sa lupa. Bulagta!
Dahil natuon ang atensyon nila kay Lippi at naka kuha ako ng pag kakataon. Buong tapang akong tumalon mula sa itaas ng puno pabagsak sa lupa at gumulong pa ako nung tumama dito. Mabilis akong bumuwelo at tumayo para tumakbo.
(Nanood sina Erjun, Gavin at Yuji mula sa kanilang building, lahat sila ay may hawak na army binoculars at pinag mamasdan si Blas. Nagulat silang tumalon ito ng ganoon kataas sa puno. “Woahh! Such a ninja! Wala akong idea na pwede pala si Blas sa Ninja Warriors series ng America! Nice one! Tang ina! Astig ni Blas taas noon ah!” ang pag hanga ni Gavin, samantalang si Yuji ay nanlilisik ang mata sa pang gigigil.)
Napanga-nga nalang ang mga participants, marahil ay hindi makapaniwala na nakaya kong tumalon sa mataas na parteng iyon. “Walangya ka Blas! Isa kang action star na fake! Hindi ka makakatakas sa amin!” sigaw ni Evan at lahat sila ay hinabol ako sa hallway ng campus.
Pero naka distansiya ako sa kanila. Kumuha ako ng basura at ibinalibag sa kanila pero sinuong lang ito ni Lippi at Evan. “Wa epek Blas! Hindi na kami tatalaban niyan!! Basura immune na kami ngayon! Lintik lang ang walang ganti!!!!!” sigaw nilang dalawa habang gigil na gigil na hinahabol ako.
Patuloy ako sa pag takbo hanggang sa makarating ako sa fish pond sa likod ng campus. Nag karoon ng dead end para sa akin kaya muli akong napalibutan. Lahat sila ay sabay sabay na sumugod sa akin. Pinag hahampas nila ako ng mga kahoy, malalakas at talagang lumalatay sa aking katawan.
Natumba ako sa lupa. Lumapit sa akin sina Evan at Lippi, pinag sisipa nila ako at saka pinag hahampas ng kanilang hawak na dildo. Hinawakan ako ng mga participants sa mag kabilang braso. “Sige Miss Evan, Miss Lippi gumanti na kayo!” ang wika ng batang beki na may hawak sa akin.
Hindi nag aksaya ng panahon si Lippi, hinawakan niya ang injection at pilit na ibinuka ang aking bibig. Si Evan naman ay pinag sasampal ako ng dildo sa mukha. “Gusto mo ng titi diba? Eto! Titing goma in your face!” ang wika nito sabay sampal sa akin ng biling baligtad.
Sinipa ako ni Lippi sa tiyan at saka pinasubo sa akin ang injection.. “Tikman mo ang ultimate binurong tamod ng mga factory workers namin! Ito ang bagay sayo!!”
Noong saktong pipigain na niya ito at lumundag ako at sinipa si Lippi dahilan para gumulong ito sa lupa. “Nakalimutan niyong pigilan yung mga paa ko!” ang sigaw ko at isa pang malakas na tadyak kay Evan gumulong ito malapit sa fishpond..
Nakawala ako sa pag kakahawak sa mga batang beki na pumipigil sa akin! Hindi na ako nag dalawang isip, lumundag ako kay Lippi at Evan, pareho ko silang inilublob sa tubig ng maduming fishpond..
Hinablot ko ang mga face mask nilang dalawa at nginud-ngud sila sa tubig. Bumangon si Lippi para sakalin ako pero sa pang gigigil ko ay isang malakas na suntok ang iginawad ko sa kanyang mukha dahilan para matumba siya. “Nag titili ang mga batang beki, walang silang magawa dahil nandidiri silang lumusong sa tubig..
“Bitiwan mo ko Blas! Mag kaibigan tayo diba?” wika ni Evan.
Sinakal ko siya. “Kaibigan? Hindi kita naging kaibigan. Nag tiwala ako sa iyo, akala ko ay totoo ka pero anong ginawa mo? Siniraan mo ako at winasak mo ako sa mata ni Yuji. Ngayon, at ipapa ala-ala ko sa iyo na huwag kang makikipag away sa isang taong MABAHO, PANGIT AT MAHIRAP. Alam mo kung bakit? Dahil masasaktan ka ng husto!” ang galit kong sigaw sabay sabunot sa kanyang buhok. “Nauuhaw ka diba? Uminom kaaaaa!!” ang sigaw ko at dumakot ako ng tubig na may putik at isinalpak ito sa kanyang bibig. “Yan ang bagay sayo! Mukha kang palakaaaa!” ang sigaw ko.
Nag iiyak si Evan habang sumusuka! “Ano? Nag kaputik ang balat mo? Halika hugasan natin!” ang sigaw ko sabay ngud-ngod sa kanya sa tubig..
“Tama naaaa! Tama naaaaa!!!” ang pag iyak niya at noong makawala sa aking kamay ay nag tatakbo ito palayo.
Umahon ako sa tubig at lumakad ako kay Lippi. “OMG, Blas my darling so sweet, alam mo kakampi mo naman talaga ko. Si Evan talaga ang may pakana ng lahat ng ito.” ang natatakot na wika ni Lippi habang umaatras sa damuhan..
Natawa ako. “Sinong tanga ang maniniwala sa isang panget na katulad mo? Panget ka na nga! Panget pa ang ugali mo!” ang sigaw ko sabay sipa sa kanya dahilan para mahiga siya sa damuhan.
Kinuha ko ang injection at ibinuka ang kanyang bibig. “Sayang naman itong binurong tamod ng mga workers niyo sa factory! Alam ko na para di masayang. Ikaw ang uminom nito!” ang sigaw ko sabay saksak nito sa kanyang bibig. Pinindot ko ito at tumapon lahat sa kanya bunganga. “Lunukin mo!!!” ang utos ko
“Pweee!! Not Yummy!! Arwwkkkk!!!” ang sigaw nito
Nag iiyak si Lippi at nag tatakbo ito palayo..
Natira akong nakatayo sa damuhan kaharap ko ang ibang participants na naiwan. Hinawakan ko ang isang kahoy at tumingin sa kanila ng masama. “Lapit!” ang pag hamon ko.
“Yaaaaaahhhh!” ang sigaw ng isang batang beki na mapayat at parang kasisibol palang. Tumakbo ito para hampasin ako ng hawak niyang pang golf. Pero sinipa ko lang siya at tumilapon ito sa tubig..
Lumapit pa ang isa at isang malakas ng suntok ang iginawad ko. Bulagta ito at nakatulog sa lupa..
Lumakad ako patungo sa kanilang lahat pero nag tatakbo sila at natakot..
Noong maiwan akong mag isa ay nakita ko namang papasok nag squad ni Yuji, walang hingahan! Nag tatakbo silang lahat para atakihin ako nang biglang makitang kong sumulpot si Kiro sa aking likuran at hinila ako palayo. Dahi wala kaming dadaanan ay pareho kaming lumusong sa fish pond na hanggang bewang saka tumawid sa kabila.
(Nanood pa rin sila Erjun, Gavin at Yuji mula sa itaas. “Dumating na ang knight in shining armor ni Blas.” ang wika ni Gavin. “Yeah! Tumakas na yung dalawa.” ang dagdag pa ni Erjun. Samantalang bakas na bakas ang matinding galit sa mukha ni Yuji. Parang nag selos pa ito at nag init ang mata kay Kiro. “Kiro! Paki alamero ka talaga!” ang galit na sigaw ni Yuji sabay balibag sa kanyang binocular.
Sa ibaba ng gusali ay tumatakbo si Lippi at Evan sa ground. Takot na takot sila at bugbog sarado pa. Habang nasa ganoong pag takbo si Lippi ay tumama ang binocular na itinapon ni Yuji sa kanyang mukha dahilan para bumulagta ito sa lupa.)
“Hinahabol pa rin tayo ng squad!” ang sigaw ko.
“Chillax lang. Nandito ako. Hindi naman kita pababayaan.” ang sagot ni Kiro noong makarating kami sa bakod ng campus.
“Pero bakit tinulungan mo ako? Tiyak na magagalit nanaman sa iyo si Yuji.” ang wika ko.
Tumingin sa akin si Kiro at ngumiti. “Dahil ang bilin sa akin ni Biew ay huwag kitang pabayaan. Naging masaya kami dahil sa iyo. Dahil pareho mong pinalakas ang loob namin.”
“Pero baka masira ang samahan ninyo ng F4.” ang wika ko.
“Basta, kailangan natin umalis. Nandiyan na sila.” ang wika ni Kiro sabay akyat sa pader. Inalalayan niya ako at hinila paitaas para maka tawid rin. Kapwa kami lumundag sa kabila para tiyak na makatakas.
Hingal kami pareho..
Puro putik ang aming katawan…
“Halika na.” wika nito.
“Saan tayo pupunta?” tanong ko.
“Naka abang si Bam doon sa kabilang kanto. Doon tayo sasakay para makatakas. Doon muna tayo sa rest house nila sa kabilang bayan.” ang wika ni Kiro.
Dito ay kapwa kami tumakbo patungo kay Bam na noon ay nag aabang sa aming pag dating. “Dito bilisan niyo!!” ang sigaw nito.
Lumabas rin sa gate ang mga squad ni Yuji at noong makitang kaming tumatakbo ay buong bilis nila kaming tinugis.
“Bilis ayan na sila!” sigaw ni Bam
Agad kami sumakay sa likod ng sasakyan niya. “Tara na! Bilisan mo!” ang sigaw ni Kiro.
Nataranta si Bam. “Ayaw mag start! Teka! Shit!” ang nanginginig na wika nito.
“Ha? Bakit ayaw?!” ang tanong ni Kiro. Tumayo ito mula sa back seat at siya mismo ang pumihit ng susi. “Ayaw nga!” ang bulong nito sabay suntok dito.
Ilang beses niya itong sinuntok..
Hanggang sa mag start.
“Bilis naaaa!” ang sigaw nito.
Binato ng squad ni Yuji ang sasakyan ni Bam. Samantalang alerto naman si Kiro at niyakap ako para portektahan mula sa pag kabasang salamin sa likuran.
Tumakbo ang sasakyan ni Bam at naka alis kami sa kanto..
Hingal na hingal kaming tatlo dahil sa matinding kaba. Napa “whooooo!” nalang si Bam habang nag ddrive.
“Ayos ka lang ba?” tanong ni Kiro.
“Okay lang ako.” ang sagot ko. Ibinaluktot ang aking paa at dito ay napa iyak nalang ako sa matinding awa sa aking sarili. “Wala naman akong kasalanan! Wala akong ginagawang masama.” ang pag iyak ko.
“Huwag ka mag alala Blas. Nandito ako, lilinisin natin ang pangalan mo.” ang wika ni Kiro sabay yakap sa akin.
Itutuloy..
THF Part 55
Cover by Kentot Simmons
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 26, 2020
Part 55
“Tumatawag si Yuji.” ang wika ni Kiro noong makitang nag riring ang kanyang cellphone.
Napabuntong hininga ito bago sagutin. “Hello.”
“Traydor ka Kiro. Hindi ko akalaing gagawin mo ito sa akin ng dalawang beses.” ang bungad ni Yuji.
“Walang ginagawang masama si Blas. Hindi ka dapat naniniwala sa mga nakikita mo lang.”
“May larawan, may ebidensiya. Anong gusto mo? Mag tanga tangahan ako?” sagot ni Yuji
“Kung mahal mo si Blas, hindi mo ilalagay sa alanganin ang buhay niya. Sasamahan ko siya at tutulungan kong linisin ang pangalan niya.” ang sagot ni Kiro sabay patay sa kanyang cellphone.
“Mukhang wanted nanaman tayong tatlo.” ang wika ni Bam.
“Malamag sa OO.” ang sagot ni Kiro sabay hubad sa kanyang suot na long sleeves at ipinatong sa aking likuran.
“Doon sa paanan ng bundok yung rest house namin. Maliit lang iyon pero payapa at mayroong isang maliit na swimming pool sa harap. Mayroon rin kaming bontanical garden at fish pond.” ang wika ni Bam sabay liko sa kanyang sasakyan papasok sa kanto.
“Kailangan mag pahinga ni Blas. Mayroon ba kayong first aid kit doon?” tanong ni Kiro.
“Mayroon. Mayroon rin ako mga extrang damit doon. Pwede kayong mamili.” ang tugon ni Bam.
Makalipas ang 10 minuto narating namin ang rest house nila Bam, isa itong malaking mansion sa paanan ng bundok, maraming puno, maganda rin ang pag kaka landscape. Alaga ang mga halaman at napaka linis. “Bam, buti nadalaw ka. Ayos lang ba yang mga kasama mo? Basang basa sila.” ang wika ng care taker.
“Ayos lang po kuya Mar, mga kaklase ko sila. Nag karoon kasi ang activity sa school kanina kaya ganito ang itsura namin. Maaari ba kaming dumito muna?” tanong ni Bam
“Oo naman, sa inyo ang rest house na ito, hindi mo na kailangan mag paalam. Sandali’t mag papahanda ako ng pag kain para sa inyo.” ang wika ng matanda.
“Tara na sa loob para makapag palit kayo ng damit.” pag yaya ni Bam. Sumunod naman kami ni Kiro habang inaalalayan niya ako. “Heto ang mga damit na pambahay, may mga brief din dito na mga bago pa, mga pinamili ko ito last summer kaso di kami natuloy dahil mayroon emergency si papa sa probinsya. Mga bago pa ang mga tshirt at short na ito, tapos yung mga maduduming damit niyo palabhan nalang natin para may maisuot kayo bukas.” ang wika ni Bam
“Bam, salamat pare. Tunay kang kaibigan ni Blas.” ang wika ni Kiro sabay tapik sa kanyang balikat. Kumuha siya ng dalawang short, dalawang brief at dalawang tshirt. “Tara na. Baka sipunin ka pa.”
Nauna akong pumasok sa banyo para mag linis. Sa kabilang cubicle naman ay si Kiro ang pumasok at nag simula itong mag shower.
Ibayong kirot ang naramdaman ko dahil magang magang ang aking likuran dulot sa pag kakahulog ko sa hagdan. Masakit rin ang aking mga binti dahil sa pag talon sa punto at pag takbo ng mabilis. Puro pasa rin ang aking mukha dulot sa mga bato at pag hampas sa akin. Inalis ko ang pantalon at brief, tumapat ako sa tubig at noong mabasa ito ulit ay napasigaw ako sa matinding hapdi.
“Blas? Ok lang ba?” tanong ni Kiro, bumukas ang pinto ng aking cubicle at pumasok ito, hubot hubad at walang arteng inalalayan ako sa pag tayo. Napa kapit ako sa kanyang matipunong balikat, ang kanyang dibdib ay putok at napaka kinis niya, daig pa ang babae. Ang abs ay halos hindi nagpapahuli kay Yuji, makinis rin ang kanyang ari at ang mag binti ay parang mannequin sa puti.
Kinuha niya ang sabon at tinulungan akong mag linis ng katawan. “Kailangan mong uminom ng gamot dahil baka maimpeksyon ang sugat mo dito sa likod. Madumi ang tubig sa fishpond ng school maraming bacteria ang maaaring kumapit dito.” ang wika niya habang nililinisa ang aking sugat sa likod.
“Masakit ang buong katawan ko. Pasensiya na.” ang wika ko.
“Wala iyon, ang mabuti ay gagamutin ko ang mga sugat mo, tapos ay mag pahinga ka. Marami tayong gagawin bukas.” ang tugon niya sabay suot ng robe sa aking katawan. Pati siya ay nag suot rin nito at sabay kaming lumabas sa banyo. Tinulungan rin niya akong mag bihis at walang malisya kung naka buyayang ang ari namin sa harap ng isa’t isa. Tunay na kapatid lang turing sa akin ni Kiro sa tingin ko ay wala nang hihigit pa doon.
Ginamot nina Bam at Kiro ang aking mga sugat at pasa. Pinainom rin nila ako ng gamot para labanan ang pamamaga nito. Nasa ganoong posisyon kami noong mag ring ang cp ni Kiro at dito ay nakita niyang tumatawag si Erjun via video call..
Sinagot niya ito. “Nasaan kayo?” tanong ni Erjun.
“Nandito sa rest house nila Bam.” sagot ni Kiro.
“Dont worry, wala kaming intensyon na mag sumbong kay Yuji. Kamusta si Blas? I mean kamusta ang ninja warrior na si Blas?”
“Ayos naman, namamaga ang mga sugat at pasa niya sa likuran. Tingnan niyo, mabuti nga at nagawa pa niyang lumaban.” ang wika ni Kiro sabay pakita sa aking likod.
“Grabe, super human talaga iyang si Blas.” ang pag singit ni Gavin.
“Nasaan si Yuji?” tanong Bam
“Nandoon sa kabilang silid. Galit na galit at sinisira ang lahat ng kaniyang mahawakan. Lumabas nanaman ang pagiging halimaw niya. Nga pala, ang pangalan ng motel kung saan dinala si Blas ay Iceland Motel, baka nandoon pa yung negro o kaya ay maaari kayong mag tungo doon para kumuha ng ebidensiya na hindi totoo ang ibinibintang kay Blas. At bro, mag ingat kayo dahil pati ikaw ay nilagyan ni Yuji ng black card, itinaas rin niya sa black card si Blas at saka si Bam. Kayong tatlong ngayon ay wanted na. Maaari kayong tugisin ng mga participants dyan sa labas. Kumilos na kayo hanggang maaga pa.” ang paliwanag ni Erjun.
Maya maya narinig namin ang boses ni Yuji pumasok ito sa pintuan. “Si Kiro ba kausap niyo?! Pati ba kayong dalawa ay nag ttraydor sa akin?!” ang bungad nito.
“Hindi bro, GF ni Gavin ang kausap namin.” ang sagot ni Erjun sabay patay sa cellphone..
End of call.
“Sira ulo talaga iyang Yuji na iyan! Isa siyang baliw na halimaw!” ang wika ko habang bumabangon
“Masyado nating nasagad ang galit ni Yuji. Ngayon ay tutugisin tayo ng mga participants sa loob at labas ng campus.” ang sagot ni Kiro
“Kaya nga dapat ay linisin natin ang pangalan ni Blas. Pero paano?” tanong ni Bam
“Pupunta tayo bukas sa Iceland Motel kung saan dinala si Blas, tapos ay irerequest ko ang CCTV doon.” ang wika ni Kiro.
“Pero tiyak na nakasunod sa atin ang mga participants.” tugon ko.
“Maaaga tayong kikilos. Madaling araw palang bukas ay aalis na tayo.” ang sagot niya.
Sumeryoso ang aming mga mukha..
“Sorry sa istorbo mga hijo, kumain na muna tayo. Nakahanda na ang hapunan doon sa kusina.” ang wika ng care taker.
“Salamat po kuya Mar. Tayo na, masarap mag luto ang mga cook dito.” pag mamalaki ni Bam.
Alas 7 ng gabi, matapos ang hapunan ay nakita kong nakaupo si Kiro sa harap ng swimming pool at naka lubog ang kanyang paa sa tubig habang naka salpak ang earphone sa kanyang tainga. Nag mumuni muni at mukhang malalim ang iniisip. Gusto niya talaga ang tahimik na lugar, katulad nito at ng roof top doon sa campus.
Tumabi ako sa kanya..
“Malalim yata ang iniisip mo?” tanong ko
“Lagi naman akong ganito. Bakit hindi ka pa nag papahinga?” tanong niya.
“Hindi naman ako makakatulog agad agad. Maraming gumugulo sa isip ko.”
“Alam mo Blas, hindi mo kailangang isipin ang mga bagay hindi pa nagaganap. Sisirain lang nito ang iyong pag iisip at pang hihinaan ka ng loob. Bukas ay bagong araw, magiging maayos rin ang lahat.”
“Nahihiya lang ako sa inyo ni Bam, dahil nadamay pa kayo sa akin.”
“Wala iyon, sa huli ang tama at ang katotohanan ang siyang mananaig.” ang naka ngiting sagot ni Kiro.
Nangiti rin ako. “Mukhang madalas ka nang ngumi-ngiti ngayon. Kamusta nga pala kayo ni Biew?”
“Maayos naman, ngayon ay nag sshooting sila para sa international horror film doon sa Japan. Wala naman akong gagawing iba sa New York kaya umuwi na rin ako. Masaya kami ni Biew doon, malaya at walang matang mapang husga. At iyon ay dahil tinuruan mo akong sundin ang kaligayahan ko. Minsan naiisip ko kung hindi ko siya sinundan ay baka habang buhay nalang akong naka tingin sa kalangitan at hinahanap ang kinang ng kanyang bituin doon.” ang sagot niya
“Masaya ako para sa inyo ni Biew. Diba sabi ko naman sa iyo na hindi kailangan pigilin ang damdamin lalo na kung pareho niyo itong nararamdaman. Alam mo, ako ang kauna unahang tao na matutuwa sa tagumpay ng iyong samahan.”
“Salamat sa iyo Blas, isa kang tunay at mabuting kaibigan.” naka ngiting wika niya sabay gusot sa aking buhok.
Halos ilang oras kaming nakatambay ni Kiro sa harap pool, naka lubog ang aming mga paa sa malamig na tubig nito habang kapwa nakatingala sa kalangitan. Pareho kaming walang kibo, marahil ay sapat na sa akin na sumusulyap ako sa kanyang mga mukha. Hindi pa rin nag babago ang pag tingin ko kay Kiro, mahalaga pa rin siya at espesyal siya sa aking puso. Pero hanggang duon nalang iyon. Dahil ang aking tunay na pag mamahal at pag ibig ay na kay Yuji, hindi ko lang alam kung mag kakaayos pa kaming dalawa. Sa ngayon ay sugatan ang aking puso at buong pag katao. Sana ay mag hilom agad ito upang mayroon pa akong maibigay na pag mamahal sa kanya at hindi tuluyang mapalitan ng galit at pag kasuklam.
KINABUKASAN..
Alas 5 ng umaga, medyo madilim pa noong tumulak kami sa siyudad upang mag tungo sa Iceland Motel kung saan ako dinala ng negrong si Corton. Tahimik ang aming byahe, walang participants at squad, marahil ay masyado pang maaga para mag sila ay mag manman sa paligid.
Pag pasok namin sa motel ay hinarang agad kami ng gwardiya. “Sir, hindi pwede ang tatlong lalaki dito. Bawal ang groupings.” ang wika nito.
“Anong sinasabi mo? Hindi kami mag ccheck in.” ang sagot ko naman
“Naparito ako upang mag tanong lang sa taong naka assign sa inyong mga security camera. Mayroon lamang akong nais malaman.” ang wika ni Kiro.
“Mayroon ka ba dokumento na nag papahintulot na gawin mo iyan? Kung wala ay wala kayong mapapala dito.” ang sagot niya.
“Ayos na ba itong pahintulot?” tanong Kiro sabay pakita sa kanyang ID. Nanlaki ang mata ng gwardiya at napatingin siya dito. “Kayo po pala Master Kiro. Ang may ari ng Mega Corp. at mayroong 1800 branches ng hotel sa loob at labas ng bansa. At ang Mega Corp rin ang may ari ng lupang tintirikan ng motel na ito. Tuloy po kayo Master Kiro.” ang magiliw na wika ng gwardiya na kanina lang ay mataas nag boses.
Sinamahan niya kami sa officer na naka incharge sa CCTV camera ng motel at noong makapasok kami dito ay agad na pinaliwanag ni Kiro ang sitwasyon. Ibinigay niya ang eksaktong oras at araw ng pag pasok namin sa motel.“
“Pero Master Kiro, walang CCTV sa loob ng mga silid. Bawal ito.” ang wika ng officer.
“Hindi naman kailangan sa silid. Okay sa akin yung ipakitang pumasok si Blas at yung negro sa room 26.” ang paliwanag ni Kiro sabay play sa video.
Ipinakita sa footage na inaalalayan ako papasok sa room 26 ng naturang motel. Binuksan niya ang pinto kasama ang dalawang room attendant pasado alas 10:44 ng gabi..
Makalipas ang 1 minuto ay lumabas ng sabay ang negro at ang dalawang room attendant. Hinintay namin na bumalik ito umabot na ng ilang oras na nakaforward ay wala pa rin.
“According sa record ng CCTV ay ipinasok si Blas sa loob ng room 26 ekaskto 10:50 ng gabi at lumabas naman ang negro at ang dalawang room attendant ng 10:52 pm. Pag katapos noon ay wala nang ibang pumasok sa silid hanggang umaga. Kaya imposibleng magalaw si Blas.” ang wika ng security. Kinuhanan rin nina Kiro ng statement ang dalawang room attendant.
“Kami po ang nag bihis kay Sir Blas, lasing na lasing siya at walang malay. Wala pong ginawa sa kanyang si Sir Corton, siya pa nga po ang nag bayad sa bill nito.” ang wika ng attendant.
“So clear na pala master Kiro. At exactly 6:31 AM clear na ang name ni Blas! Narito ang CCTV record crop na iyan bilang footage na patunay. Sa ngayon ay iniupload na ito sa page ng Empire University at nag bigay rin ng statement ang Iceland motel ukol sa issue para maprotektahan si Mr. Blas Herera. At naroon na rin ang testimonials ng dalawang room attendant bilang support evidences.” ang wika ng security police ng motel.
“Ayos, eto na page lahat. At marami na ring naka view!” ang masayang wika ni Bam.
Humarap sa akin si Kiro. “Diba sabi ko sa iyo ay maaayos rin ang lahat?” naka ngiti wika niya.
“Salamat, hindi ko alam kung paano ako mag papasamat sa inyong lahat.” wika ko.
“Ang katotohanan ang siyang mananaig.” ang sagot ng security.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay nag tatakbo ang ilang room attendant sa amin kinalalagyan. “Sir! Sir! Marami pong mga lalaki, babae at mga bakla ang naka palibot sa motel! Lahat sila armado ng mga pambambo!”
Noong marinig namin ito ay dali daling nag tatakbo at sumilip sa isang naka awang na pintuan. “Nandito na ang mga participants, mas marami sila kaysa sa inaasahan ko.” ang wika ni Kiro.
“Susubukan ko silang itaboy Master Yuji. Tumakas na kayo, dumaan kayo sa secret gate ng motel.” ang wika ng Gwardiya sabay labas sa harap. “Hoy! Ano ba iyan! Bawal tumambay dito!!!” ang narinig naming sigaw nito.
Samantalang agad kaming nag tatakbo sa secret gate upang makatakas mula sa mga participants ng black card.
Itutuloy..
THF Part 56
Cover by Lars Balabagan
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 26, 2020
Part 56
“Wala kami paki alam sa iyo! Di kami mahilig sa mga sekyu!” ang sigaw ng mga beking participants noong lumabas ang gwardya naming kaibigan sa motel.
“Bawal kayong tumambay dito! Nakaka abala kayo sa mga guest na papasok!”
“Wala kami care! Ilabas mo na si Blas at yung kaibigan niyang 100x times na weird (Bam). At ilabas mo na rin si Kiro dahil ihaharvat namin siya with all our might!”
“Tama! Hindi namin kayang saktan si Kiro kaya chuchupain nalang namin ang etits niya hanggang sa mga squirt sya!” ang sabad ng isang beki.
“Gawin niyo ang gusto niyo kay Kiro. Sa amin si Blas! Gagawa kami ng sex video namin! PinoyOrgy here! Hindi pwedeng si Yuji lang ang makaka bira sa kanya dapat kami rin!” ang wika ng mga bortang ahit ang kilay.
“Eh hindi nga kayo pwede dito! Tatawag ako ng pulis ngayon!” ang galit na sigaw n gwardiya sabay kuha ng kanyang cellphone pero sumugod sa kanya ang mga participants at kinuyog siya..
Narinig nalang namin ang malakas na sigaw gwardiya mula dito sa secret exit.
“Mukhang wala na si manong Guard, isinakripisyo niya ang kanyang sarili para sa atin. Kawawa naman.” ang wika ni Bam.
“Iiwan na natin dito ang sasakyan ni Bam dahil mahahalata tayo at isa pa malayo ang parking lot.” ang bulong ni Kiro sabay para sa taxi at mabilis kaming sumakay dito.
“Ayun sila!!” ang sigaw ng isang beki. “OMG! Ayun si papa Kiro! Harvat ka sa amin ngayon!!!”
“Tayo na!” ang wika ko.
“Saan tayo mga boss?!”
“Doon tayo sa Empire University!” ang sagot ni Kiro. “Lakad na manong! Bilisan mo!”
Humarurot ang taxi na aming sinasakyan at sa aming likuran ay mga motor at sasakyan na humahabol sa amin lulan ang mga participants. “Bakit hinahabol tayo ng mga iyon?” tanong ng driver
“Mga nag ttrip lang sila manong, wala naman silang mga baril, gusto lang nila kaming bugbugin.” ang sagot ni Bam
Wari’y shooting ng isang action film sa kalsada ang senaryo kung saan hinahanabol ang bidang tauhan ng mga kaaway. Nag kakarera ang mga ito na umaagaw ng pansin sa mga tao sa paligid.
Lumiko sa kanto ang aming taxi..
Lahat ay nag likuan rin..
Kaunti nalang at nakikita na namin ang campus. “Doon mo sa gate ibaba! Doon sa gilid manong!” ang wika ni Bam. Buti at alerto ang driver sa bawat direksyon na aming tinuturo ay nakaka response ito ng mas mabilis.
Bago bumaba ay bumunot si Kiro ng maraming pera sa kanyang pitaka at saka iniabot ito. “Salamat!” ang wika niya.
“Teka hijo, sobra sobra ito.” ang wika ng driver.
“Sayo na iyan. Salamat.” ang wika ni Kiro at lahat kami ay bumaba at umakyat sa bakod ng campus para makatawid sa kabila, sa loob nito.
Ang mga humahabol naman sa amin ay lumiko sa main gate para makapasok. Walang patid ang aming pag takbo! At noong maka tapat kami sa gawing fish pond ay pinulot namin ang mga baseball bat na naiwan sa labanan namin kahapon. “Teka wala nang baseball bat. Kinuha ni Kiro ito pang golf, tapos na kay Blas yung Bat. Wala akong sandata.” ang reklamo ni Bam.
Lumakad si Kiro sa damuhan at pinulot ang sandatang naiwan ni Evan at Lippi kahapon. “Eto ang gamitin mo.” ang wika nito sabay abot ng gomang titi na kasing laki ng braso.
Kinuha ito ni Bam. “Sige na nga, mainam na ito kaysa wala.” ang wika nito.
At noong makita namin ang mga participants ay tumakbo kami palayo sa kanila.
Nag habulan kami at sa dami ng mga ito ay naka pukaw pansin sa mga ordinaryong mag aaral kaya lahat sila ay lumabas na parang nanonood ng shooting.
Nag tatakbo kami patungo sa ground at dito ay napahinto kami dahil naka linya dito ang mga participants sa campus. Mga students nag volunteer para itumba kami, kabilang na ang mga fans ni Yuji na may mag kakamukhang tshirt na may mukha ng kanilang idolo. Nandoon rin sina Evan at Lippi na mayroon pang bundahe at saklay pero lalaban pa rin sila. At sa pinaka likod nila ay naroon si Yuji na nakasuot ng gintong sweater na animo santo at naka upo ito sa kanyang magandang trono na animo epikong kontrabida sa isang pelikula.
Sa aming likuran naman ay nakatayo ang participants na galing sa labas, sila yung mga humahabol sa amin kanina..
“Wala tayong tatakbuhan..” ang bulong ko.
“Hindi tayo tatakbo.. Lalaban tayo!” ang sagot ni Kiro habang nakatanaw kami ay Yuji na noon ay nakataas noo. Hawak niya ang black card at ipinakita pa ito sa aming dalawa na parang nag mamalaki.
“Yuji, nakita mo naman ang naka post sa page, mga ebidensiyang nag lilinis ng pangalan ni Blas. Wala siyang kasalanan! Alam na ng lahat ito kaya walang dahilan para kamuhian mo siya.” ang wika ni Kiro.
“Meron! Mayroon akong dahilan dahil pareho kayong taksil! Trinaydor mo ako Kiro!” ang sagot ni Yuji. Huminga ito ng malalim. “Sige itumba niyo iyan!!” ang utos nito..
Dito ay nag tatakbo ang lahat ng mga participants at sumugod sa amin. “Lalaban tayo!” ang sigaw ni Kiro, hinawakan naming mabuti ang aming sandata at nakipag rambol kami sa mga ito.
Nasa ganoong posisyon kami noong may mga dumating na mga mag aaral na nakasuot ng puting tshirt at may tatak ng mukha ni Kiro. Ito yung mga fans niya na sumabak sa labanan para ipag tanggol siya. “Para kay Kirrrrrroo!” ang sigaw nila sabay lundag sa mga kalaban.
Naging magulo ang buong paligid, mistulang isang epikong labanan ng mga fantasy stories!
Malakas si Kiro, halos lahat ng lumalapit sa kanya ay hinahampas niya ng golf club sa mga binti at braso dahilan para di makalapit ang mga kalaban niya.
Si Bam naman ay hawak ang gomang sex toy na pinang hahampas sa mga kalabang mga batang beki. Dinaib siya ng mga ito at kinuyog sa lupa.
Ang karamihan naman sa mga kalaban ko ay mga borta sa twitter. Hinihipuan nila ako, dinadakot ang aking ari at kung minsan ay sinusuntok ako at tinatamaan sa mukha. Pero hinahataw ko sila ng baseball bat para di sila makalapit sa akin.
“Ang kapal ng mukha mo Blas! At bakit mga borta itong nag tutulong tulong sayo?! Anong mayroon ka?!” ang sigaw ni Lippi.
“Ikaw nanaman? Hindi ka ba naaawa sa sarili mo? Naka saklay ka nalang pero nakikigulo ka pa rin? Ano bang gusto mo?” tanong ko.
“Ikaw papayag na solohin mo ang mga gwapong bortang ito! Hindi ako papayag na ikaw lang ang star ng paskoo! Hindeeee!!” ang wika niya at iika ika itong tumakbo patungo sa akin.
Sinagupa ko siya. “Gusto mo ba talagang maging star ng pasko! Sige! Ikaw na ang star ng paskooooo!” ang sigaw ko buong lakas ko siyang binuhat na parang sako ng palay dahilan para mahinto ang lahat at mapatingin sa amin.
“Bitiwan mo ko Blas! Walangya kaaaaa!” ang sigaw nito.
“Gusto mong maging star diba? Eto star kanaaaaaaa!” ang sigaw ko at ibinalibag ko siya sa mga borta sa paligid dahilan para matumba ang mga ito…
Hingal na hingal ako..
Noong makita ko si Evan na tumatakbo patungo sa akin ay sinalubong ko siya, nilundag ko ang kanyang katawan na parang isang wrestler at sabay kaming natumba sa lupa…
Tuloy ang riot!
Halos pagod na pagod na kami. Hinahabol ang aming hininga. Mga nakatumba na rin sa lupa ang fans nina Kiro at Yuji, ang iba ay nag bubuno pa rin!
“Hindi pa tapos! Haharvatin kita papa Kiroo!” ang sigaw ng isang desperadong beki sabay takbo kay Kiro pero biglang sumulpot si Bam sa kanyang harapan at isinaksak nito ang dildo sa bibig ng kalaban.
Noong mapansin kong kaunti nalang ang tao sa paligid ay napatingin ako kay Yuji ng matalim. Kahit puro sugat at pasa na ang aking mukha ay buong tapang pa rin akong tumayo..
Mabilis akong tumakbo patungo sa kanya..
Noong makita ako ni Yuji ay tumayo ito sa kanyang trono..
“Yujiiiii!! Napaka walang hiyaaaa mooooo!!!” ang sigaw ko na galit na galit.
Hinarangan ako ng ilang participants pero lumundag ako sinagupa sila dahilan sila ay matumba!
Mabilis akong tumayo!
At muling tumakbo!!
Noong makalapit ako kay Yuji ay hinawakan niya ang aking braso, alam kong paiikutin niya ito kaya agad ko itong inalis sa kanyang pag kakahawak. Nag iba ako ng direksyon at noong maka kita ng tiyempo ay isang malakas na suntok sa mukha ang iginawad ko sa kanya..
Napahinto ang lahat ng nasa ground..
Mistulang isang slowmo ang pag bagsak ni Yuji sa lupa. Hilo ito at nawalan ng ulirat!
Agad kong kinuha ang black card sa kanyang kamay dahilan para mapa atras ang mga participants niya. “Tapos na! Ngayon ay binabawi ko na ang black card na ikinabit sa amin bilang sumpa! At kung may isa man sa inyo mag tangkang saktan ako, o kahit na sino sa aming talo ay mag babayad kayo!
Tumingin ako kay Yuji. “Kalimutan mo na yung mga pinag samahan natin! Ayoko na kita makita!” ang wika ko sabay pakat ng black card sa kanyang noo.
“Walang hiya ka Blas!! Hindi pa tayo tapos!” ang wika ni Lippi.
“Ganon? Bam, music!” ang utos ko.
Nag tatakbo si Bam sa aking tabi at pinindot ang mp3 ng kanyang cellphone.
MUSIC PLAYING
Wildflower
She’s faced the hardest times, you could imagine And many times her eyes fought back the tears And when her youthful world, was about to fall in Each time her slender shoulders Bore the weight of all her fears And a sorrow no one hears Still rings in midnight silence, in her ears
Let her cry, for she’s a lady (she’s a lady) Let her dream, for she’s a child (child) Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower, growing wild
Noong marinig ito nina Evan at Lippi ay napahiga sila sa lupa at hinimatay nalang bigla..
Lumakad ako sa gitna ng mga participants at inambaan silang lahat dahilan para mapa atras sila! “Ang sumpa ng black card ay tinatapos ko na ngayong araw na ito. Kung kokontra kayo ay maaari natin itong pag usapan.” ang wika ko sabay kuha ng baseball bat at itinutok ko ito sa mukha ni Yuji.
“Lumapit kayo! Babasagin ko ang nguso ng mukhang tutang lalaking ito!” sigaw ko at lahat sila nag tatakbo palayo.
Itutuloy..
THF Part 57
Cover by Lyca Mae Mendoza
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 26, 2020
Part 57
Nag tapos ang digmaan sa pagitan namin ng mga participants. Sa mga nag daang araw ay naging tahimik ang lahat. Bumalik sa normal ang aming buhay, walang nang aaway, wala ring nang gugulo sa amin. Naging ordinaryo lang lahat, kabilang na ang samahan namin ni Yuji. Nag simula akong iwasan siya, dahil napag tanto ko na hindi maganda ang dulot sa aming relasyon sa aking pag katao. Sa tingin ko ay mas makabubuti kung iiwas ako sa kanya o tuluyang papatayin ang aking nararamdaman. May pag kakataon na kapag nakikita ko siya sa hallway ay umaalis ako, nag tatago o kaya ay umiiba ng direksyon. Basta dumaraan ang isang araw na hindi niya ako nasisilayan sa buong mag hapon.
Tungkol sa kanila ni Kiro, hindi sila nag uusap. Lagi ring mag kahiwalay ang kanilang grupo. Mag kasama sina Erjun at Kiro, si Gavin at Yuji ang madalas kong nakikita. Maraming nang hihinayang sa kanilang samahan kahit ako ay ganoon rin ang nararamdaman sa tuwing nakikita ko silang mag kakahiwalay.
May pag kakataon rin nag uusap kami ni Kiro, ngunit nitong mga nag daang araw umiwas na rin ako ng kaunti. Seloso si Yuji, batid kong selos ang dahilan kung bakit siya nag ngingitngit. Kung babawasan ko ang pakikipag kita at pag pasin kay Kiro ay baka mag kasundo na ulit sila ay mag kaayos.
“Blas, pupunta ka ba sa seminar?” tanong ni Bam kasama niya si Jay.
“Seminar? Tungkol saan?” tanong ko.
“Self defense month ngayon, ang mga students ay tuturuan kung paano ipag tanggol ang kanyang sarili.”
“Hindi ko na kailangan niyan. Ilang beses ko nang naipag tatanggol ang sarili ko laban sa mga participants.” sagot ko dahilan para matawa si Jay. “Dapat nga si Blas na ang kinuha nilang guest, baka mas mahusay pa siya sa speaker.” hirit ni Jay.
Tawanan kami..
Pero gayon pa man ay mahalaga ang attendance at participation sa naturang seminar kaya nag punta rin kami doon sa gym. Pag dating namin dito ay madaming tao, at nasa gitna ang speaker, siya ang sikat na action star na si Coco Martin at nag dedemo kung paano iccounter ang atake ng mapanganib na kalaban. Hinawakan nito ang braso ng stuntman na kanyang kasama at saka ginamit ang kanyang siko upang ialis ang kutsilyo sa kamay nito.
Palakpak ang mga estudyante..
“Ganoon lang kadali, mayayaman kayo kaya dapat ay matuto kayong ipag tanggol ang mga sarili ninyo. Hindi niyo na kailangan ng body guard ang mahalaga ay marunong kayo ng self defense.” ang wika ni Coco.
Maya maya ay nag taas ng kamay si Lippi..
“Yes Awra?” tanong nito.
Tawanan lahat..
“Excuse me! Hindi ako si Awra! Mas maganda ako doon!” ang wika nito.
Natawa si Coco Martin. “Sorry, alam mo kanina pa kita tinitingnan, kamukhang kamukha mo yung co star ko na si Awra Briguella.”
“Tigilan mo nga ako Coco Martin, baka gusto mong ilabas ko yung sex video mo na may pigsa ka. Anyway, wala akong body guard ngayon. Mag kano ka? Ikaw ang gagawin kong personal na body guard, kayo ni Jak Roberto. Name your price and I will give it to right here, right now! Yeah yeah, yeah yeah! I dont care how you get here. Just get here, if you can..” ang malanding wika ni Lippi.
Natawa si Coco. “Hindi ako for sale miss Lippi pero kung gusto mo ay ihahanap nalang kita ng mas gwapong body guard.”
“Hmm, drawing ka naman Coco, chupain kita dyan e.” ang hirit ni Lippi sabay irap.
Tawanan ulit..
“Anyway para sa ating final demo, tinatawag ko ang sikat na member ng F4 na si Mister Yuji Guarin.” ang wika ng artista at dito ay lumakad si Yuji sa stage dahilan para mag tilian ang mag aaral.
“At ngayon ay kukuha tayo ng iyong sparring partner. Teka sino sa Audience ang pwede?” tanong ni Coco.
“Bakit hindi nalang si Blas? Mas maganda kung madudurog ni Yuji ang face niya infront of us!” ang narinig kong sigaw ni Evan.
“Tama si Blas nalang para makikibugbog kami!” sigaw rin ni Lippi.
Pero kinuha ni Yuji ang mic at nag salita ito. “Si Kiro, siya ang gusto kong sparring partner.” ang salita niya na ikinagulat ng lahat. Hindi ko alam kung sinasadya ba ito Yuji, halos linggo na rin silang di nag kikibuan ni Kiro, para silang mga bata na nag papataasan ng ihi.
Hindi siya binigo ni Kiro. Lumakad ito sa kanyang harapan..
“Ikaw Coco Martin ha, kapag nasaktan sina Kiro at Yuji tatapalan ko ng redcard ang face mo! Hindi ka naman kagandahan, hindi ka babaihan!” ang pag babanta ni Lippi.
Tawanan sila..
“Mga pare, simple lang iapply niyo lang ang konsepto ng self defense.. parang ganito lang…” hindi nakatapos mag salita ang artista dahil inagaw ni Yuji ang mic. “Alam kong gagawin ko, nag aral ako ng self defense at mas magaling ako sayo.” ang sagot niya sabay hawak sa braso ni Kiro na kanyang ikinagulat.
Sinubukan niya itong iikot pero alam ni Kiro kung paano ito iccounter hanggang sa nakawala siya at ang umikot patalikod at si Yuji.
Siniko naman ni Yuji ang tagiliran ni Kiro at kumawala ito sa pag kakahawak niya. Nag sparring na parang boxing dalawa hanggang sa maka kita ng tiyempo si Kiro at hinawakan niya ang binti ni Yuji saka siya itinumba sa stage. Bulagta ang Leader ng F4.
Pero napa palakpak ang mga tao sa paligid dahil husay nila.
Lumakad si Kiro sa harap ni Yuji at inilahad ang kanyang kamay. Kinuha ito ni Yuji at inalalayan siyang ibangon.
Tuloy ang demo. Nag sparring ulit ang dalawa pero sa pag kakataong ito ay maingat na si Yuji. Nacounter na niya ang kilos ni Kiro, hinawakan niya ng damit nito at saka ibinaligtad siya sa sahig at itinumba.
Palakpakan ulit. Pati ang artista ay napahanga..
Lumakad si Yuji sa kanyang harapan at inilahad nito ang kanyang kamay. Seryoso ang kanyang mukha pero maya maya ay ngumiti ito.
Natawa rin si Kiro habang naka higa at kinuha ang kamay ng kaibigan. Nag yakap pa silang dalawa at tinapik ang balikat ng isa’t isa.
Noong mga sandaling iyon ay batid kong humupa na ang galit sa pagitan nilang dalawa. Kung sabagay, para na silang mag kapatid, ang anumang malalang pag aaway ay kusang humuhupa pag dating ng tamang oras. Ang F4 ay F4 at hindi ito basta basta mabubuwag. Habang masaya sila sa entablado ay umakyat sina Gavin at Erjun tuwang tuwa ang mag ito sa pag aayos ng dalawang kaibigan. Maya maya ay umakyat rin si Bam. “Sa wakas buo na ang F5!” ang wika nito.
“Yuckkk!!!!” ang reaksyon ng mga tao sa paligid..
Kinuha ni Bam ang mic. “Nakita mo yung Coco? Ang sama ng mga students dito. Biruin mo niya-yuck ka nila.” ang wika nito dahilan para matawa ang artista.
“Doon kana nga, huwag kang makigulo dito.” ang wika ni Yuji sabay tulak sa kanya..
Tawanan sila..
Noong mga sandaling iyon ay naging maayos ang samahan nina Yuji at Kiro. Makalipas ang halos maraming araw ng hindi pag papansinan at natutunan rin nilang ibaba ang watawat ng isa’t isa..
Alas 5 ng hapon, matapos ang aming klase. Mag isa akong nag lalakad sa hallway palabas sa campus noong biglang bumulaga si Yuji sa aking harapan. Tumingin ako sa kanya, pero agad ko rin itong binawi at nag panggap ako na hindi ko siya kilala. Hindi ko alam kung anong balak ng mayabang na to, pero mas mainam na iwasan ko nalang siya para walang problema.
“Blas” ang pag tawag niya, noong marinig ko ito ay nag tatakbo ako palayo sa kanya at mabilis na lumabas ng gate. Siguro naman ay malinaw na sa kanya na ayaw ko siyang makita at makausap.
Sa pag daan ng mga araw mga araw ay paulit ulit ang aking ginagawa. Kapag lalapit si Yuji ay tumatakbo ako para umiwas sa kanya. Hindi ko na rin siya tinitingnan, kahit sina Kiro ay ganoon rin. Tuluyan akong dumistansiya sa F4 at nag pasya mabuhay ng normal at payapa sa loob ng campus. Nakipag kaibigan ako sa mga normal na estudyante sa Middle Class at nag karoon ako ng mga kasabay kumain, kasabay research at mag libot sa mga mall para mag relax. Iniwasan ko na rin sina Lippi dahil napagod na ako sa walang katapusang pakikipag laban sa kanila.
“Blas.. nandito ka lang pala.” ang pag tawag ni Bam.
“Ikaw pala Bam. Bakit?” tanong ko.
“Hinarang ako ni Yuji at naki usap na ibigay ko sa iyo ito.” ang wika niya sabay abot ng isang magarbong sobre
Binuksan ko ito. “Isang invitation para sa Birthday ni Yuji na gaganapin sa susunod na linggo.” ang bulong ko sa aking sarili.
“Alam daw niya (Yuji) na galit na galit ka sa kanya kaya hindi niya magawang makalapit sa iyo. Sana raw ay makarating ka sa kanyang party.” ang wika ni Bam.
Itinago ko ang invitation sa aking bag. “Nag pasya ako na huwag nang dumikit kahit na kanino sa F4. Sa tingin ko ay isang magandang paraan ito para tumahimik ang buhay ko. Maayos naman ako, balang araw ay matutunan ko rin maging mapag isa at alisin si Yuji sa buhay ko.” sagot ko sabay lakad palayo sa kanya.
“Teka Blas, saan ka pupunta? Sasama ako sayo!” ang habol pa niya.
“Uuwi na ko!” ang sagot ko naman.
KINAGABIHAN..
Alas 10 ng gabi habang ako ay natutulog, naalimpungtan ako sa kakaibang ingay ng kaluskos mula sa labas. Kasabay nito ang pag tugtog ng isang gitara at musika sa labas ng aking bintana..
(I Can’t Help) Falling In Love with you
Wise men say Only fools rush in, But I can’t help falling in love with you.
Shall I stay Would it be a sin, If I can’t help falling in love with you.
Shall I stay Would it be a sin, If I can’t help falling in love with you.
Bumangon at lumabas sa bahay dito ay nakita ko si Yuji na hawak ang kanyang gitara, nasa likod niya ang F4 na may hawak acoustic instruments at naka suporta sa kanilang leader.
Like a river flows
Surely to the sea Darling so it goes Some things are meant to be Take my hand Take my whole life too, For I can’t help falling in love with you
Patuloy sa pag kanta si Yuji, nanunuyo at bakas sa mukha ang nangungusap na pag sisisi..
Hanggang sa makalipas ang ilang minuto ay natapos ang kanta at hinubad niya ang kanyang gitara. “Gabi na, bakit kailangan mong mang istorbo?”
“Hinarana kita na parang isang babae, hindi pang iistorbo ang ginawa ko. Manhid ka ba talaga? Ilang beses na kong nag tangkang lumapit sa iyo sa campus, pero umiiwas ka at pinag mumukha mo akong tanga. Dalawang linggo na kita hinabol habol pero takbo ka pa rin ng takbo.” ang galit na wika nito na mas mataas pa ang boses sa akin dahilan para mapa iling ang kanyang mga kaibigan. “Lagay mo kasi ng sweetness pare! Hindi kakagat si Blas niyan.” bulong Gavin.
“Anong sweet pinag sasasabi mo diyan. Blas, nais kong patawarin mo ako ngayon din!” ang wika niya na parang haring nag utos kaya napa ngiwi ako at napa busangot. “Sira ulo! Ikaw pa may ganang mag utos sa akin! Isa kang baliw at walang bait sa sarili. Dapat sa iyo ay ikinukulong dahil mahilig kang maniwala sa mga fake news!”
“Wala kang idea kung gaano ko pinag sisisihan iyon. Kaya sa susunod ay maging leksyon na sa iyo na huwag sasama kung kani kaninong lalaki. Bakit kasi napaka kati mo at hindi ka pa nakontento sa akin!” ang sagot niya.
“Nakikipag bati ka pa o nang aaway? Diyan kana nga, sira ulo!” ang galig kong sagot sabay sara ng pintuan.
Pero hinabol niya ako..
“Teka ano ka ba? Nag sosorry naman na ako ah. Bakit ba ang titigas tigas mong magalit? Matigas ka pa sa titi ko ah!” ang wika niya habang itinutulak ang pinto pabukas. “Hinarana na nga kita kahit hindi ka naman maganda. Buksan mo na to. Patawarin mo na ko at mag eut na tayo!” ang wika niya binuksan ko ang pinto at binatukan ko siya. “Bastos!”
“Oh pano bro? Aalis na kami! Gawin mo nalang yung plano kapag di ka napatawad ni Blas.” ang wika ni Erjun habang buhat ang kanilang mga instrument.
“Sige pare ako na bahala dito. Kantot sarado sakin to pag di ako pinatawad.” ang wika nito habang naka ngisi.
“Ano ba kasi gusto mo?” tanong ko sabay bukas ng maluwang ang pinto kaya natumba siya.
“Ilang beses na kita hinahabol sa campus, nag papa awa ako sa iyo para patawarin mo ako.” ang wika niya.
“Abnormal ka ba? Wala kang tiwala sa akin diba? At inilagay mo pa sa alanganin ang buhay ko. Paano kita patatawarin?” galit kong tanong.
“Nagawa ko lang yon dahil nag selos ako. Nagalit ako ng husto dahil gusto kong akin ka lang. Madamot ako Blas, alam mo naman diba? Hindi ako nag papamigay ng alam ko sa akin? Ayokong hinahawakan ka ng iba dahil pakiramdam ko ay hawak nila ang buong mundo ko. Hindi mo ako nauunawaan dahil wala ka sa kalagayan ko. Oo, seloso ako at mayabang pero mahal na mahal kita at iyon ang totoo.” ang wika niya.
“Kung mahal mo ako pag uutos ka sa maraming tao para itumba ako at ipahamak? Kundangan ba namang sira ulo ka!”
“Nagawa ko lang dahil sa selos. Kaya huwag kang lumalandi sa iba dahil malilintikan ka talaga sa akin.” ang sagot niya.
“Sira ulo! Ikaw pang may ganang manakot!”
“Sorry na baby, please naman. Malapit na birthday ko, ipapakilala kita sa mga magulang ko at papakasalan kita. Seryoso ako.” ang wika niya sabay hawak sa aking braso.
“Huwag mo nga akong gaguhin. Anong papakasalan?”
“Seryoso ako sa iyo. Ngayon lang ako nag kaganito sa isang tao. Please. Sorry na.” ang wika niya sabay luhod sa harap ko.
“Sorry na please.” ang dagdag pa niya habang nakaluhod.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay lumabas si mama sa silid. “Blas ano bang ingay yan? Gabing gabi na! Nag drrugs ka ba kaya hanggang ngayon ay gising ka pa rin?” tanong ni mama at nanlaki ang mata nito sa pag kabigla noong makitang nakaluhod si Yuji sa aking harapan. Napasigaw siya “Ahhhhh! Jusko bakit naka luhod si Mr. Yuji sa iyo? Ano ka ba Blas?! Nakakahiyaaa!” ang wika ni mama at itinayo niya si Yuji na umiiyak at nang hihina, inalalayan niya ito at iniupo sa sofa.
Ewan, biglang umarte si Yuji na parang inaapi! Balak nanaman niyang gamitin si mama!
“Nang hihingi ako ng kapatawaran sa nagawa kong kasalanan kay Blas.” ang umiiyak na wika ni Yuji kaya mas lalong nahabag si mama
“Tumigil ka nga! Ang arte mo!” ang sigaw ko.
Kinuha ni mama ang sandok at saka ako kinatukan. “Blas, bakit ginaganito mo si Mr. Yuji? Napaka walang puso mo naman! Pinapa alala ko lang sa iyo na yung ganyang mukha ay walang karapatang mag inarte! Hindi ka naman kagandahan anak. Huwag ka nang mag taas ng pride dahil masama iyon. Hala sige, yakapin mo si Mr. Yuji at mang hingi ka ng tawad sa kanya! Ginawa mo pa siyang paluhurin. Nakakahiya anakk!”
“Narinig mo iyon Blas? Yakapin mo raw ako at mang hingi ka ng tawad sa akin.” ang pag arte ni Yuji.
“Bakit ako mang hihingi ng tawad? Siya ang may kasalanan ng lahat!”
Kinatukan ako ni mama.
“Mag sorry kana kay Mr. Yuji! Ang mayayaman at makakapangyarihang tao ay hindi pinaluluhod! Napaka walang galang mo Blas! Sige yakapin mo siya at mag sorry ka!” ang utos ni mama sabay hampas sa akin.
Wala akong nagawa kundi ang tumabi kay Yuji. Tumingin ako ng masama sa kanya at niyakap ito. Siya naman ay naka ngisi lang at nang aasar pa.
“Ma, ayaw niya mag sorry.” ang hirit ni Yuji kaya kinatukan ako ni mama sa ulo. “Mag sorry ka Blas! Hindi kita pinalaking ganyan!”
“Sorry!” ang wika ko sa kanya.
“Walang lambing? Galit?” tanong ni Yuji.
“Sorry… Mahal ko!” ang wika ko sabay irap sa kanya.
“Yan! Tara na kwarto at mag eeut na tayo!” ang sagot ni Yuji.
“Anong eut?! anong ibig sabihin no?” tanong ni mama.
“Isang uri po ng paborito kong laro sa internet.” ang sagot ni Yuji habang naka ngiti.
“Isang mamahaling laro siguro iyan kaya paborito mo. Sige Blas mag eut na kayo ni Master Yuji!” ang utos nito.
“Maaaaaa!” ang sigaw ko siya namang pag tawa ng malakas ni Yuji.
Itutuloy…
THF Part 58
Cover by Mark Oliver Farinas
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 27, 2020
Part 58
“Bakit ba ang sungit mo ha? Hinarana na nga kita, niromansa pa kita kanina, tapos wala ka naman sa mood?” tanong ni Yuji.
“Akala mo ba laro laro lang lahat? Alam mo ba kung gaano karaming tao yung pineperwisyo mo para dyan sa kalokohan mong black card at red card na iyan?”
“Gusto nila yun, nag hahanap sila ng adventure at yung iba ay gipit kaya binabayaran ko sila para mag participate. Hindi sapalitan iyon at hindi ako namimilit na gawin nila ang gusto ko.” pag yayabang nito.
“Basta itigil mo nalang yung pananakit mo.” ang sagot ko sabay tulak sa kanya palayo sa akin.
“Bakit ba? Masama bang yumakap? Huwag kana nga magalit, ilang beses na akong nag sorry ah? Patawarin mo na ko, huwag mo isipin yung sasabihin nilang marupok ka, basta masaya tayong dalawa iyon ang mahalaga.” ang wika niya at muli akong niyakap.
Hinalikan niya ako sa labi at hinayaan ko lang siya..
Tahimik..
“Seryoso ka ba? Sa sinabi mo kanina na ipapakilala mo ako sa mga magulang mo?” tanong ko.
“Oo naman, para fair diba? Kilala ko ng mga parents mo, dapat ay ipakilala rin kita sa parents ko para isang malaking pamilya tayo.” ang sagot niya habang naka yakap sa akin
“Sa palagay mo ba ay tatanggapin nila ang isang katulad ko?” tanong ko
“Oo naman, mayroon pa tayong isang linggo para mabuntis kita. Umpisahan natin ngayon.” ang pilyong wika nito sabay sunggap sa akin ng halik.
“Bakit mo ako hinahalikan? Di pa naman tayo okay. Naaasar pa rin ako sa iyo.” ang pag iwas ko sa kanya.
Dalawang araw ang nakalipas mag buhat noong mga kaayos kami ni Yuji. Naging abala na siya sa kanyang mga training sa kompanya lalo’t darating na ang kanyang mga magulang at iaassess nito ang kanyang mga natutunan sa mga pag sasanay. Kung minsan ay mahirap ring maging si Yuji dahil malaking responsibilidad ang naka atang sa kanyang balikat bilang isang taga pag mana ng kapangyarihan ng mga Guarin. Sa kabilang banda ay tiyak na magiging malaking selebrasyon ang kanyang kaarawan. Siguradong dadaluhan ito mga matataas ng tao na may iba’t ibang ugali. “At yung nanay ni Yuji ay mukhang mataray katulad noong nakita ko sa picture sa kanilang tahanan. Basta napaka elegante niya at sopistikado ang dating.” ang wika mo kay Darrio habang nag aayos kami ng mga tinda.
“Kung ganoon ay dapat mag handa ka para magustuhan ka niya. Mayroon kana bang regalo kay Yuji?”
“Wala pa nga e. Hindi ko alam kung ano pang kailangan niya. Lahat ay mayroon na siya, kaya sa tingin ko ay mahihirapan akong mag isip.”
“Dapat ay espesyal. Gawan mo siya ng cup cake, yung best seller natin dito. Tutulungan kita, akong bahala.” ang wika ni Darrio habang naka ngiti.
“Sa tingin mo ay magugustuhan niya iyon?”
“Oo naman, hindi mahalaga kung maliit o malaki ang regalo. Mahal o mura man ang mahalaga ay galing ito sa puso.” ang sagot niya.
“Tama ka doon Darrio.” ang naka ngiti ko ring sagot..
Matapos ang time namin sa duty ay nag pasya kaming mag hanap ni Darrio ng cute at magandang design ng cup cake. Hindi naman problema sa amin ang gamit at mga sangkap dahil libre ito sa cakeshop na aming pinag tatrabahuhan. Wala naman akong maibibigay na iba kay Yuji, wala namana akong pera para pag kalooban siya ng mamahaling gamit. Siguro ay okay na ito, isang masarap at matamis na cupcake galing sa puso ko.
“Teka mali, masusunog iyan. Masyadong mataas ang temperature Blas.” ang pag pigil ni Darrio pero huli na ang lahat, nasunog na nasira ang aking ginawa.
“Pang apat na to, kung hindi nasisira ay nasusunog.” reklamo ko.
“Ayos lang iyan, tutulungan kita hanggang sa maperfect natin ito.” ang positibo niyang sagot sabay bukas sa smoke exhaust ventilator.
Kapwa kami naubo..
Lumipas ang tatlong araw at dumating ang kaarawan ni Yuji. Hapon palang ay nag handa ako. Inayos kong mabuti ang aking sarili at halos nag tagal ako sa salamin. Pinapractice ko ang aking gestures kung sakaling makaharap ko ang parents ni Yuji.
Nag abang ako ng taxi sa harap ng aming tarangkahan, hawak ko ang box ng cup cake na inilagay ko sa magandang paper bag.
Habang nasa ganoong pag aabang ako ay huminto ang sasakyan ni Kiro sa aking harapan at dito ay bumaba siya kasama sina Erjun at Gavin. Lahat sila ay naka suot ng tuxedo, mga hapit sa katawan, magaganda ang desenyo at talaga namang napaka ggwapo nilang tatlo. “Bakit ganyang ang itsura niyo?” tanong ko.
“Ikaw ang bakit ganyan ang itsura mo? Ano ba iyang suot mo?” tanong Erjun
“Long sleeves na itinupi, nang hiram lang ako kay Darrio ng damit.” ang sagot ko.
“Mabuti pala at nag punta tayo dito at sinundo natin siya. Kundi ay lagot tayo. Teka mayroon ba kayong suit doon na kasya kay Blas?” tanong ni Erjun.
“Mas matangkad ako kay Blas at mas malaki rin ang kaha ng katawan ko sa kanya.” ang wika ni Kiro
“Teka, diba mayroon tayong stock room kung saan natin itinatambak yung mga suit na nasuot na natin? Tara, baka mayroong kaysa kay Blas doon.” ang wika ni Gavin at dito ay hinila nila ako papasok sa sasakyan.
“Bakit ba kasi? Okay naman yung suot ko.”
“Hindi pwede iyan Blas. Hindi ka maaaring humarap sa mga magulang ni Yuji ng ganyan ang itsura mo.” sagot ni Erjun sabay start sa kanyang sasakyan.
Nag tungo kami sa isang malaking bahay na kulay puti na parang isang lumang mansion noong panahon ng kastila ang itsura. Napaka luwang bakuran at halos nakakaluwa ng mata ang laki ng mga pader. Dito ay agad nila akong pinapasok at pinaupo. Lumapit sa akin ang dalawang taga ayos ng mukha at buhok at iniutos ni Kiro na gawing MAS presintable at maayos ang aking anyo.
“Baka ito ay kasya kay Blas? Eto ay suit ko noong nakaraang taon noong nag guest ako sa Canadian Fashion Week.” tanong ni Gavin sabay pakita ng kulay pulang suit.
“Hindi maaari ang pula, tiyak na di magugustuhan nila Auntie iyon.” sagot ni Kiro
“Etong sa akin? Kasya ito kay Blas.” wika ni Erjun sabay pakita ng asul na tuxedo.
“Mag mumukhang pandak si Blas sa asul.” ang sagot ni Kiro
“Bakit ba kailangan niyo ba itong gawin? Saka bakit parang natetense kayong tatlo?” tanong ko.
“Dahil walang dahilan para mag relax.” ang sagot ni Erjun sabay kuha ng isang pinag halong itim at gray na tuxedong maganda ng burda. “Eto! Kasya ito kay Blas.”
“Hindi ba iyan ang tuxedong ginamit ni Kiro noong siya ay umanttend ng opening ng isang chinese corporation last two years ago? Baka mukha na itong luma.” ang wika ni Gavin.
Kinuha ni Kiro ang suit at pinag masdan itong mabuti. “Okay na ito sa kanya. Parang bago pa naman ito dahil isang beses ko lang ito naisuot. Wala ring amoy ang mga damit dito sa taguan dahil inaalagaan ito ng mga katiwala.” ang paliwanag ni Kiro sabay sabit ng suit sa aming harapan
Lumapit sa akin si Erjun at sinuri ang aking mukha. “Kaunting pula pa sa labi ni Blas, putla ito masyado.” ang wika nito.
“Teka bakit ba ginagawa niyo ito? Saka bakit ba kailangan kong mag bihis ng maganda? Makahulugan ba ngayon ang birthday party niya?” tanong ko.
“Oo, dahil ngayon lang may ipapakilalang tao si Yuji. Alam mo ba na ang kanyang pamilya ay mitikuloso pag dating sa mga tao sa paligid ng kanilang anak? Hindi pwedeng ordinaryong tao lang dahil si Yuji ay ang nag iisang taga pag mana ng Guarin Corporation. Tiyak na ipapakilala ni Yuji bilang kanyang kapareha at ayaw ng kanyang parents na isang ordinaryo lang ang makaka sama ng kanilang anak.” ang wika ni Erjun
“Alam mo Blas, nandito na tayo sa era at panahon na hindi mahalaga ang sexualidad ng taong nais mong makasama. Tanggap na ng lahat ang mga ganoong bagay at hindi na ito malaking issue ngayon. Tiyak na ilalaban ni Yuji na ikaw ang nais niya makasama at ikagigimbal iyon ng kanyang pamilya. Hindi dahil sa pareho kayong lalaki dahil wala itong kaso, kundi dahil sa inyong pag kakaiba ng katayuan sa buhay.” ang wika ni Gavin.
“Si Yuji, si Kiro, Gavin at ako ay pare parehong anak ng mga four major corporations. Kaya kami pinag aral sa Empire University ay para maging taga pag mana nila at para hindi maka kilala ng kung sino lang. Katulad ng pamilya ko kapag nalaman nilang nakikipag relasyon ako kung kanino lang ay tiyak na mag rerebolusyon ang buong pamilya. Ang kasalan ay mas kilala sa tawag na political marriage. Ganoon rin Yuji dahil siya ang tagapag mana ng Guarin Corporation.” ang paliwanag ni Erjun
“Political Marriage?” pag tataka ko.
“Isang uri ito ng arrangement kung saan sapilitan kaming ipapakasal ng pamilya sa isang tao. At kung sasaway kami ay tiyak naalisan kami ng karapatan sa lahat. Mangyayari iyan sa akin, o kay Erjun o kay Gavin pa.” ang wika ni Kiro.
“Kaya nga gumagawa na kami ng kalokohan ngayon. Dahil hindi namin alam na baka ipakasal kami sa taong hindi namin mahal. Kaya nag papakasaya na kami ngayon.” ang wika ni Gavin.
Tumingin sila ang tuwid sa akin..
Napatingin rin ako sa kanila..
“Bakit ganyan ang tingin niyo?” pag tataka ko
“Blas, kaya alang-alang kay Yuji ay mag panggap kang mayaman. Alam mo namang mahalaga ka sa kanya.” ang paki usap ni Erjun
“Kahit wala kayong kinabukasan at medyo malabo ito ay gawin ang best mo. Pag butihan mo nalang mamaya.” ang wika ni Gavin sabay tapik sa aking balikat.
Itutuloy.
THF Part 59
Sai Aung as Yuji Guarin
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 27, 2020
Tumingin sila ang tuwid sa akin..
Napatingin rin ako sa kanila..
“Bakit ganyan ang tingin niyo?” pag tataka ko
“Blas, kaya alang-alang kay Yuji ay mag panggap kang mayaman. Alam mo namang mahalaga ka sa kanya.” ang paki usap ni Erjun
“Kahit wala kayong kinabukasan at medyo malabo ito ay gawin ang best mo. Pag butihan mo nalang mamaya.” ang wika ni Gavin sabay tapik sa aking balikat.
Part 59
Alas 8 ng gabi noong venue ng kaarawan ni Yuji. Ito ay ang pinaka malaki at pinaka mahal na hotel sa bansa. Ang lahat ng pumapasok dito ay naka suot ng magagandang damit, mukhang tama nga sila Kiro, ang lahat ng nandito ay galing sa upper class, lupon ng malalaki at kilalang mga tao.
Kasama ko sila Kiro, Erjun at Gavin na umakyat sa function room kung saan ginaganap kaarawan ni Yuji, hindi ko maiwasang mapatingala at mapa nga nga habang nag lalakad. Para sa isang ordinaryong tao katulad ko na bihira ang makatapak sa ganitong lugar ay waring isang panaginip ito.
Noong makapasok kami sa loob ay nakita ko si Yuji na naka upo katabi ng ilang mga bisita niya. Naka suot ng suit na may pulang desenyo. Ang kanyang ngiti ay agad na masisilayan sa pintuan palang ng entrance. Kakaibang kagwapuhan ang masisilayan sa kanyang ngayong gabi at talaga namang ang lahat kinuhanan siya ng larawan na parang isang sikat na artista.
Noong makita niya kami na pumapasok sa loob ay tumayo ito at agad kaming sinalubong. Binati siya nila Kiro, Erjun at Gavin. “Happy Birthday Bro.”
“Salamat.” sagot ni Yuji sabay tingin sa akin. “Aba, gwapo ng baby ko ah, mukha kang upper class ngayon. Salamat naman at inayusan niyo siya. Mukha kang napaka yaman ah.” masayang bati ni Yuji sa akin.
“Isang pekeng Upper class.” sagot ko dahilan para matawa silang mag kakaibigan.
“Nga pala bro, para sa iyo.” ang wika nila sabay abot ng kanya kanyang regalo na nakalagay sa mga ginto at mamahaling pambalot. “Simpleng relo at mga alahas lamang iyan galing sa Paris.” ang wika ni Erjun.
Maya maya ay lumapit sa kanyang mga tao. “Master Yuji, ito po ay isang regalo mula sa Ferrari Philippines. Narito po ang susi ng pinaka bagong model ng KNX sports car. Naka parada na po ito doon sa parking lot.” ang wika ng isang matandang lalaki sabay abot kay Yuji ng susi.
“Master Yuji, kami po ay representive ng Super Elite Philippines at narito naman po ang regalo ng company sa iyo. Isang brandnew SuperNIA motorcycle, ngayon po naideliver na ito sa inyong bahay.” ang wika ng isang lalaki.
“Salamat sa inyo.” ang wika ni Yuji sabay harap sa akin. “Ikaw? Nasaan yung regalo mo sa akin?” tanong niya.
Napalunok ako ng walang laway. Naisip ko na nakakahiya ibigay ang cupcake na pinag hirapan ko kaya naman nag dahilan nalang ako at sinabing “Ah e, naiwan ko sa bahay yung regalo ko, kakamadali ko ay nakalimutan ko ito. Pasensiya na.” ang wika ko.
“Pambihira, pupunta ka dito ng wala kang dalang regalo para sa akin?” ang tanong nito.
“Pasensiya na talaga.” ang nahihiya kong sagot.
“Bro, nandiyan na mother mo.” ang bulong ni Erjun.
“Ayos, ayan na si mama, ipapakilala kita.” ang wika ni Yuji sabay hila sa akin.
“Teka, kahit wag na. Marami namang tao dito, tiyak na hindi niya ako mapapansin.” wika ko nag pupumilit akong bumitiw pero mapilit si Yuji.
“Halika na, relax ka lang kasi.” ang wika niya sabay hila sa akin ng malakas pero tumanggi ako kumawala sa kanyang braso dahilan para maout of balance ako at mabunggo sa waiter na may dalang mga goblet ng inumin.
Natumba kaming pareho at nag kabasag ang mga baso dahilan para mapatingin ang lahat. Dahil umagaw talaga ng atensiyon ang eksenang iyon.
Pati sila Yuji ay nagulat.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay may narinig kaming boses ng isang babae na palapit sa amin. “Anong kaguluhan ito?” tanong nito at noong makita ko siya ay nagulat ako dahil ito pala ang ina ni Yuji. Napaka elegante at napaka pinong kumilos. Smarte ang dating pero ang kanyang mukha ay nakakatakot, mukhang napaka istrikto at hindi marunong ngumiti. “Anong nangyari dito?” tanong niya.
Napatayo ako at napatingin sa kanyang ina. Tama nga yung nandoon sa larawan sa bahay nila Yuji, napaka sungit ng kanyang dating at parang wala ka nang lakas pang mag salita.
“Bakit hindi kayo nag iingat? Yuji kaibigan mo ba ang isang ito?” tanong ng kanyang ina.
“Mama siya yung kinukwento ko sa iyo.” ang wika ni Yuji.
“Ah e tita, sya si Blas. Kaibigan rin namin siya.” ang wika ni Gavin.
Lumapit sa akin ang ina ni Yuji at tiningnan ako mula ulo hanggang paa dahilan para mapalunok ako ng walang laway. Kumakabog ang aking dibdib sa matinding kaba. “Are you okay Hijo namumulat ka yata? Tingnan mo natapunan ng wine ang damit mo.” ang wika ng kanyang ina sabay kuha ng table cloth at saka ito ipinunas sa aking nabasang damit. “Naku, ako na po. Sorry po.” ang wika ko.
“That’s okay hijo. Huwag kana mahiya. Alam mo madalas kang kinukwento sa akin ni Yuji. Masaya ako na makilala kita ng personal. Bakit hindi mo ako bigyan ng isang yakap at halik?” ang naka ngiti niyang salita.
Naka ngiti si Yuji at lumapit sa aming dalawa. “Si mama ang pinaka mabait na ina sa buong mundo. Huwag kang matakot sa kanya. Mataray lang talaga ang mukha niya pero napaka bait niya.” ang wika ni Yuji.
Nawala ang aking kaba. “Salamat po, pasensiya na kung natakot ako sa inyo.” ang wika ko sabay yakap sa kanya at hinalikan ko ito sa pisngi.
Naka ngiti ang ina ni Yuji sa akin, ako naman ay gulung gulo dahil ang akala ko talaga ay masungit ito at masama ang ugali. Pero mali ako dahil napaka bait niya pala at napaka supportive sa kanyang anak.
Habang nasa posisyon kami ay may lumapit sa amin na isang lalaki. Maamo ang mukha nito at mukhang bida sa isang koreano novela, para siyang isang mabait na hari sa isang palasyo. Ganoon ang kanyang awra. “Papa.” ang wika ni Yuji.
“Hi tito, magandang gabi po.” bati nila Kiro pero tumingin lang ito at hindi kumibo.
“Hijo, anong pangalan mo?” tanong nito.
“Siya si Blas ang kaibigan ni Yuji.” ang wika ng mama niya.
“Theresa, hindi kita kinakausap. Bumalik kana doon sa table natin.” ang utos ng kanyang ama. Humarap sa akin ang nanay ni Yuji at sinabi “okay lang, relax.” ang bulong niya.
“Mabait ang nanay ni Yuji, ang kanyang ama ang tunay na nakakatakot sa kabila ng maamong mukha nito. Iyan si Gido Guarin, ang pinaka istrikto businessman dito sa loob at labas ng bansa.” ang bulong ni Erjun.
Tila bumalik ang kaba sa aking dibdib. “Sumagot ka hijo. Ano ang pangalan mo?” tanong niya.
Nakatingin lang ako sa kanya at tila nawalan ako ng kakayahang mag salita. “A-ako po si Blas. Blas Herera.” ang sagot ko.
“Mister Blas Herera, kaibigan ka ng aking anak na si Yuji, at kaibigan kasi ng mga kabarkada niya. I bet na galing ka sa isang marangyang pamilya. Ano ang trabaho ng iyong mga magulang?” tanong niya sa akin ng tuwid.
Lalo akong kinabahan, at tila na blangko na ang aking isipan. “CEO. Ang kanyang ama ay isang CEO ng isang malaking kompanya.” ang pag salo ni Kiro
“Impressive. Anong companya ang pag aari ng iyong ama Mister Blas?” tanong niya.
“Marami tito, mga golf course, mag international concert arena, mga hotel at mga recreational properties! Tama, lahat ng iyon ay pag aari ng pamilya ni Blas. Tama diba?” ang sagot at pag suporta ni Erjun.
“Yeah, tama at si Blas ay isa ang kanyang taga pag mana.” ang tugon pa ni Gavin.
“Bakit sila ang nag sasalita para sa iyo? Wala ka bang dila hijo? Maganda pala ang family back ground mo. Ang mga taong may magandang kalidad ng pamilya o ang anak ng mga CEO ay marunong tumugtog ng dalawa o higit pang instrumento. Maaari mo ba kaming pakitaan ng iyong nalalaman?” tanong niya sa akin.
“Tito, ang kanyang instrumento ay naiwan sa bahay.” sagot ni Kiro.
“Hindi kita kinakausap Kiro! Huwag kang mag sasalita kapag hindi ikaw ang kinakausap.” ang mataas na boses nito dahilan para lahat kami ay magulat.
“Pa, hindi mo kailangang ipahiya si Blas.” ang pag pigil ni Yuji
“Shut up Yuji! Gusto ko lang kilalanin ang kaibigan mo.“sagot ng kanyang ama.
Napaharap sa akin sina Erjun. “May alam ka bang instrumento? Kahit piano? O kahit ano nalang?” tanong nito.
Pero hindi pa ako nakakasagot noong bigla akong akayin ng kanyang ama sa harapan ng piano at tinawag nito ang atensiyon ng lahat. “Ladies and Gentlemen, may i call your attention please. Narito ang kaibigan ng aking anak na si Yuji. Siya si Blas Herera na anak ng isa CEO mula sa hindi kilalang kompanya. Ngayon ay tutugtog siya ng isang piyesa para sa ating lahat.” ang wika ng ama ni Yuji sabay paupo sa akin sa harap ng piano.
Ibayong kaba ang aking naramdaman noong mga sandaling iyon. Pero mas nangingibabaw ang inis ko sa ama ni Yuji na matapobre at may kasamaan ang ugali. Ang mayayaman talaga ay mapang husga, lalo’t alam nila na maliit na tao ang kanilang kaharap.
Tahimik..
Naka tanaw sa aking ang lahat..
Pinindot ko ang piano. “Ting ting ting ting ting!” at kung ano nalang ang mahipo ng aking daliri, ginago ko ang pag tugtog dahilan para mapakunot ng noo ang ama ni Yuji. Ang mga bisita ay nag bulungan. Sina Erjun ay napatakip ng mukha na parang hindi kayang tingnan ang aking ginagawa.
Noong makitang galit na galit na ang ama ni Yuji huminga ako ng malalim at nag simulang ayusin ang aking ginagawa. Ginamit ang isang piyesa na natutunan ko sa pag aaral sa music noon pa.
MUSIC PLAYING
Fur Elise by Ludwig Van Beethoven
Naging maayos ang aking pag tugtog at sinabayan ko pa ito ng isang english phrases galing sa isang philosopher.
“A philospher named Kilroy J. Oldster once said, Living is a creative and active process of diligent learning that entails industrious human action, attentive awareness, and thoughtful reflection. Learning is one facet of human beings innate capacity that can provide a sense of worthiness to human life.
The greatest challenge in life is to be our own person and accept that being different is a blessing and not a curse. A person who knows who they are lives a simple life by eliminating from their orbit anything that does not align with his or her overriding purpose and values. A person must be selective with their time and energy because both elements of life are limited.“
Natapos ang aking pag sasalita at kasabay noon ay natapos rin ang piyesa.
Huminga ako ng malalim..
“Ang kahalagahan ng isang tao ay hindi nasusukat sa pag p-piano o pag tugtog ng isang instrumento. Hindi rin ito nasusukat sa tatak ng mga damit na isinusuot niya. Nakalimutan natin na ang oras at enerhiya ang pinaka mahalagang elemento ng buhay at hindi ang kanyang yaman. Sa huli ng ating pag lalakbay, ang anumang bagay ay mawawala sa iyo at aakyat tayo pare pareho sa kalangitan ng pantay pantay. Para sabihin ko sa inyo. Isa piyesa lang ang alam ko. E anu naman ngayon? Hindi rito nasusukat ang pag katao ko.” ang wika ko sabay alis sa kanilang harapan.
Bumalik ako kila Kiro at Erjun na noon ay naka ngiti. Nag apir pa kami ni Gavin. “Nice one, good job.” ang wika niya.
Halatang naimbiyerna sa akin ang ama ni Yuji, natingin ito sa akin ng masama pero ikinalma niya ang kanyang sarili. Hindi ko akalain na ganito pala kasama ang kanya ama at walang mahalaga dito kundi ang kanilang yaman at kapangyarihan.
Itutuloy..
THF Part 60
Ryu Seung as Gido Guarin
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 28, 2020
Part 60
“Ayos ang ginawa mo Blas. Buti may baon kang bala.” ang wika ni Kiro.
“Iyon nga lang ay parang lalong nagalit yung tatay ni Yuji.” ang bulong niya habang naka tingin sa ama ng ni Yuji na noon nawalan kibo at panandaliang nag isip. Batid kong inaayos niya ang kanyang sarili sa kahihiyan na inabot kanina.
Huminga ito ng malalim at saka ngumiti.
Tumingin siya sa akin ng tuwid..
Maya maya ay lumakad siya sa mikropono at nag salita. “Ayokong sirain ang kaarawan ng aking anak na si Yuji dahil lang sa isang panauhing mapag panggap. Isang magandang gabi ito para pag diwang ang dalawang mahalagang anunsyo na iyong ikatutuwa. Ang UNA ay ang pag bubukas ng bagong network telecom na pag aari ng Guarin Corporation. The UltraTelecom is the advance and the fastest mobile network in international arena. Ngayon ay ikinalulugod kong ibalita sa nandito na ang pinaka mabilis na internet signal sa ating bansa.” ang proud na wika nito.
Palakpakan..
At ang IKALAWANG balita ay ang nakatakdang kasal ng aking anak na si Yuji Guarin sa anak ng aking business partner na si King Harlem Durria. Siya ang may ari ng pinaka malaking oil at fuel company sa buong asya. Ang aking anak na si Yuji ay naka arrange para sa isang politikal kay Prince Vann Durria ang taga pag mana ng kanilang coporation. Dahil ito ay isang politikal marriage hindi mahalaga ang kasarian ng dalawang mag iisang dibdib. Ang mahalaga dito ay ang kasulatan at ang pag hahalo ng mga kayamanan ng mga Durria at Guarin.
Tinitiyak ko na mas uunlad ang ating ekonimiya kung kakaroon ng pag bibigkis ang dalawang malaking korporasyon ang Durria at Guarin. Yaman lang rin lamang at lalaki rin ang nag patibok sa puso ng aking anak, bakit hindi nalang siya sumama sa isang makapangyarihang prinsipe? Ladies and Gentlemen, malugod kong ipinakilala sa inyo si Prince Vann Durria ang fiance ng aking anak!“ ang wika niya at dito lumabas ang isang gwapong ring lalaki na naka suot ng magarbong damit.
Palakpakan ang mga tao sa silid..
(Jackrin Kungwankiatichai as Vann Durria)
Parang bombang sumabog iyon sa aking pandinig, napa nga-nga nalang ako at napahawak sa aking dibdib. Kitang kita ko rin ang pag kabigla sa mata ni Yuji.
“Ano to pa? Anong karapatan niyong mag desisyon para sa akin? Bakit gumagawa kayo ng mga bagay na hindi sinasabi sa akin?!” ang sigaw nito.
Lumapit ang kanyang ama sa kanyang harapan. “Gawin mo ang para sa pamilya. Maging responsable ka at itayo ang ating kapangyarihan.” ang wika nito.
Natawa si Yuji. “Hindi pa ako nababaliw para mag pakasal sa isang iyan! Ayoko sa ibang tao, ayoko rin sa lalaki maliban kay Blas. Kalimutan mo na papa, pero walang kasalanang magaganap.” ang wika ni Yuji sabay hawak sa aking braso..
“Yuji, paalisin mo na ang impostor na iyan! Isang lalaking galing sa mahirap na pamilya? Nag iisip ka ba talaga?! Anong klaseng tao iyan?!” ang galit na sigaw ng nito
“Tito, si Blas ay hindi basta basta tao lang. Matalino siya, siya ay nasa 10 top most outstanding student ng Empire University at isa siyang magaling na scholar.” ang wika ni Kiro.
“Isa pa kayo! Nagawa niyo pa akong lokohin para sa hampas lupang tao na iyan. Scholar? Ang ibig sabihin ay wala siyang pampaaral kaya umaasa sa biyaya ng paaralan. Ito ba ang gusto mong makasama Yuji?!”
“Oo papa. Mahal ko si Blas! At siya ang gusto ko.” ang seryosong sagot ni Yuji.
Nagalit ang kanyang ama at bigla nalang siyang sinuntok ng malakas. Natumba si Yuji pero agad siyang bumangon. Hinila niya ang aking kamay at saka kami lumakad palayo.
“Sundan niyo si Yuji huwag siyang hayaan maka alis!” ang utos ng kanyang ama sa mga waiter at security pero lumundag sina Erjun at Gavin para pigilan ito. Nakipag buno naman si Kiro sa mga security sa labas para maka alis kaming dalawa..
Hinila ako ni Yuji sa loob ng kanyang saskyan at mabilis niya itong pinatakbo hanggang sa makalayo kami sa hotel. Ako ay hindi maka kibo, shock na shock ako sa mga pangyayari. Halos naka tulala nalang ako habang naka tanaw sa bintana.
Makalipas ang ilang minutong pag ddrive ay nakarating kaming dalawa sa seawall. Dito ay bumaba kami at naupo paharap sa karagatan.
Mahangin sa paligid, malamig..
Wala kaming kibuan. Hindi pa rin humuhupa ang kaba sa aking dibdib.
“Magaling ka pala mag piano?” tanong niya.
“Pinangitan ko na nga, hindi mo man lang ako pinag tanggol. Ginawa ng papa mo yun para mapahiya ako.” sagot ko.
“Kanina, habang pinipindot mo yung tiklado ng piano ay natutuwa ako. Alam kong gusto ka niya ipahiya pero nabaligtad mo ang sitwasyon at siya mismo ang napahiya.” ang natatawang wika nito
“At talagang natawa ka pa?”
“Oo naman, pero.gusto kong malaman mo na marunong ka pa man mag piano o hindi ay walang kaso iyon. Mahal kita at iyon ang mahalaga.”
“Salamat. Nasira tuloy ang birthday party mo.” ang wika ko sabay abot sa aking hawak na paper bag.
“Ano to?” tanong niya.
“Regalo ko saiyo. Sorry wala akong perang pambili ng mga mamahaling gamit. Yan lang nakayanan ko.” ang wika ko habang naka ngiti.
Binuksan niya ang paper bag at kinuha niya ang cupcake dito ay may larawan pa niyang naka tusok. Tumingin siya sa karagatan at kinagat niya ito..
Tahimik..
Maya maya ay napaluha siya..
Tumingin sa akin at bigla akong niyakap ng mahigpit. “I love you, salamat sa iyo Blas.” ang wika niya.
Yumakap ako sa kanya at sumagot. “I love you, too. Sorry kung yan lang ang kaya ko.”
“Wala iyon, ito ang pinaka the best na regalong natanggap ko.” ang sagot niya habang patuloy kaming mag kayakap.
Alas 11 ng gabi, naka upo pa rin kami ni Yuji sa seawall. Noong may pag kakataon ay lakas loob na akong nag tanong sa kanya tungkol sa politikal marriage na ginawa ng kanyang ama. “Natatakot ako, sa tingin ko ay hindi talaga tayo para sa isa’t isa.” wika ko habang nakayakap sa kanya.
“Ano ka ba? Isa lang ang lalaking gusto ko at ikaw lang iyon. Paano ko pakakasalan ang isang taong hindi ko naman kilala? Hindi ko alam ang ugali at hindi ko nakasama ni isang saglit ng buhay ko? Imposible ang nais ni papa. Nababaliw na siya kung iyon ang gusto niya. Bukas na bukas ay kakausapin si mama at siya ang bahala kay papa.” sagot ni Yuji.
“Ang iyong ama ay talagang istrikto at mas masungit kaysa sa inaakala ko. Maamo ang kanyang mukha pero ang kanyang ugali ay talagang hindi kanais nais. Prinsipe pa yung ipapakasal sa iyo. Ano naman ang laban ko dun?” tanong ko.
“Hindi mo kailangang lumaban sa kanya dahil ikaw naman ang mahal ko. Si papa ay mahilig gumawa ng desisyon pero di naman niya ito itinutuloy. Kung minsan ay trip lang niyang manira.” tugon ni Yuji habang natatawa bagamat ramdam ko na sinasabi lang niya ito para huwag akong mag alala. Pero kahit anong gawin ko ay hindi humupa ang kaba sa aking dibdib at mas lumalakas pa ito sa pag lipas ng oras.
Ala 1 ng umaga, nakatanggap ng message si Yuji galing kina Kiro, Gavin at Erjun na kung maaari ay doon muna siya umuwi sa kanilang building. Mainit daw kasi ang dugo ng kanyang ama at hindi maka bubuti na mag kapakita siya rito.
Malalim na rin ang dilim at paumaga na rin, iba na rin ang ihip ng hangin na parang may kasama na itong panaka nakang pag ulan. Kaya nag pasya na kaming sumakay sa sasakyan at umalis dito.
“Blas gusto mo bang sumama sa akin sa building namin sa Empire University? Nandoon sina Kiro at iba pa.”
“Hindi na, uuwi na ako sa amin, may meeting kayo nila Erjun at isa pa ay masyado akong napagod ng husto at kailangan na ring mag mapahinga. Batid kong bukas o sa mga susunod na raw ay hindi na magiging madali sa atin ang lahat.” sagot ko.
“Huwag ka nga mag isip ng ganyan. Mag relax ka lang at mag tiwala sa akin.” wika ni Yuji.
“Salamat. O, ako na lamang ang lalakad sa eskinita. Makipot ang daan doon baka mahirap kang lumiko. Dito nalang ako, malapit lang naman yung sa amin.” ang wika ko.
“Sure ka?”
“Oo naman.” ang sagot ko sabay bukas ng pinto.
“Blas.” pag tawag niya humarap ako at dito ay hinalikan niya ako sa labi.
Habang mag kadikit ang aming labi ay tila may kung anong kirot ang lumukob sa aking pag katao. Napaluha ako pero agad ko itong pinahiran.
“Ayos ka lang ba? Umiiyak ka ba?” tanong niya.
Gusto ko sanang sabihin na natatakot ako sa magiging resulta ng aming samahan kapag ipinilit ng kanyang ama ang politikal marriage na plano ito. Pero wala akong magawa, lalo lamang bumibigat ang aking dibdib pero hindi ko ito pinahalata. Ngumiti ako “umiiyak? Hindi ah. Goodluck nalang sa iyo Mr. Guarin.” ang biro ko dahilan para matawa siya.
Isinara niya ang pinto at inistart ang kanyang kotse. Ako naman ay huminga ng malalim at sa kada hakbang na aking ginagawa ay tila nawawalan ako ng pag asa. Paano ko tatanggapin at kakayanin na si Yuji, ang taong mahal ko ay naka takdang ikasa sa iba? Ganito ba talaga kapait ang kapalaran namin?
Halos wala akong lakas habang humakbang sa kalsada na ang ating liwanag lang ay ang ilaw sa poste.
Maya maya ay napahinto ako sa pag hakbang at napahawak sa aking dibdib. Sumagi sa aking isip ang isang mahabang gabi na naranasan ko sa pamilya ni Yuji.
Sabi nila na kapag ang pangarap ay hindi natutupad ay iiyak ang langit..
At bago pa ako humakbang muli ay nag simula nang bumagsak ang ulan..
Isang hindi maipaliwanag na sakit ang aking naramdaman, pakiwari ko naka takda ng magtapos ang isang magandang panaginip at ang lahat ay babalik sa simula. Mag babalik sa wala..
Ang hayaan ko ang aking sarili na mabasa sa malakas na buhos ng ulan ay isang paraan upang hindi mahalata ang mga luhang pumapatak sa aking mata. Malakas ako at hindi madaling sumuko, iyon din ang akala ko sa aking sarili. Pero bakit ngayon ay nanginginig ako sa takot at ang aking tuhod ay hindi ako maikilos ng maayos?
Epekto ba ito ng ibayong sakit na namumuo sa aking dibdib? O dahil lang ito sa isang malabong pag asa na hindi ko makita?
Noong mga sandaling iyon ay sumagi sa aking isipan na sana ay kasing tapang ako ng ulan, na kahit bumagsak ang mga ito ng paulit ulit ay hindi sila natatakot na masaktan..
Itutuloy..
THF Part 61
Jackrin Kungwankiatichai as Vann Durria
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 28, 2020
“Ayokong sirain ang kaarawan ng aking anak na si Yuji dahil lang sa isang panauhing mapag panggap. Isang magandang gabi ito para pag diwang ang dalawang mahalagang anunsyo na iyong ikatutuwa. Ang UNA ay ang pag bubukas ng bagong network telecom na pag aari ng Guarin Corporation. The UltraTelecom is the advance and the fastest mobile network in international arena. Ngayon ay ikinalulugod kong ibalita sa nandito na ang pinaka mabilis na internet signal sa ating bansa.” ang proud na wika nito.
Palakpakan..
At ang IKALAWANG balita ay ang nakatakdang kasal ng aking anak na si Yuji Guarin sa anak ng aking business partner na si King Harlem Durria. Siya ang may ari ng pinaka malaking oil at fuel company sa buong asya. Ang aking anak na si Yuji ay naka arrange para sa isang politikal kay Prince Vann Durria ang taga pag mana ng kanilang coporation. Dahil ito ay isang politikal marriage hindi mahalaga ang kasarian ng dalawang mag iisang dibdib. Ang mahalaga dito ay ang kasulatan at ang pag hahalo ng mga kayamanan ng mga Durria at Guarin.
Tinitiyak ko na mas uunlad ang ating ekonimiya kung kakaroon ng pag bibigkis ang dalawang malaking korporasyon ang Durria at Guarin. Yaman lang rin lamang at lalaki rin ang nag patibok sa puso ng aking anak, bakit hindi nalang siya sumama sa isang makapangyarihang prinsipe? Ladies and Gentlemen, malugod kong ipinakilala sa inyo si Prince Vann Durria ang fiance ng aking anak!“ ang wika niya at dito lumabas ang isang gwapong ring lalaki na naka suot ng magarbong damit.
Part 61
“Sinasabi ko naman sa iyo Blas, suntok sa buwan yang kagustuhan mong maka bingwit ng mayamang lalaki. Iyan ang bagay sa iyo, social climber ka kasi. Mabuti nalang at ang ama na mismo ni Yuji ang gumawa ng paraan para mag kahiwalay kayong dalawa.” ang wika ni Evan noong makasalubong ko sila sa hallway.
“Oo nga, saka tingnan mo itong mapapangasawa ni Yuji, isang prinsipe at napaka yaman pa. May minahan ng ginto at mga langis. Eh ikaw? Oil mo lang sa face ang maipag mamalaki mo. Mag give up kana Blas, walang sense para lumaban sa isang digmaan na alam mong ikaw rin ang matatalo sa dulo. Ang sa amin lang ni Evan ay katotohanan, baka kasi nahihirapan kang isiksik ito sa kukute mo.” ang wika ni Lippi.
“Hindi pa naman kami nag hihiwalay ni Yuji, masaya pa rin kami at lumalaban sa abot ng aming makakaya. Iyon naman talaga ang nag mamahalan diba?” sagot ko.
Natawa sila. “Baliw ka talaga Blas! Walang mahal mahal sa mga upper class. Lahat kami ay ipapakasal sa taong hindi namin mahal. Im sure alam ni Yuji iyon kaya nag laro nalang siya at inenjoy ang pagiging malaya noong patulan ka niya.” ang tugon ni Lippi sabay amba sa akin. “Gigil na gigil na ko sayo, ang bobo mo talaga Blas! Prinsipe nga yon! Wala kang laban, masasaktan ka lang.” ang dagdag niya at maya maya umiyak ito, humagulgol.
“Bakit umiiyak ka?”
“Dahil nasasaktan rin kami, ayaw namin ikasal si Yuji sa Vann Durria na iyon no. Pero wala kaming magagawa, iyon ang batas sa political marriage.” ang sagot ni Evan.
“Kaya ikaw mag isip ka Blas, mahirap kalaban ang mga Guarin, lalo na yung tatay ni Yuji na isang demonyo at adik sa pag papayaman. Lahat ay gagawin niya para umangat. Take this advice from us, masasaktan ka lang. Lumayo kana.” ang wika nila sabay lakad palayo sa akin.
“Tama, huwag kang bobo. Hindi lang si Yuji ang lalaki sa mundo, hindi lang siya ang lalaking makatas, tirik at maugat ang titi. Marami pa diyan kaya mag move on kana ghorl. Kunin mo ang mga payo namin bilang kaibigan at hindi kaaway.” ang pahabol ni Lippi, suminga pa ito at saka itinapon sa gilid ng hallway ang kanyang sipon.
Ilang linggo matapos ang anunsyo ng ama ni Yuji ay kumalat na rin sa internet, sa mag pahayagan ang balitang sila ay engage na bagamat si Yuji hindi ito tinatanggap, nanatili pa rin siya sa aking tabi at hindi umaalis. Sa ngayon nandoon siya sa gusali ng F4, kung minsan ay doon siya natutulog kina Kiro o kina Erjun. Basta malayo sa kanyang ama dahil lagi silang nag aaway at hindi nag kakasundo. Halos araw araw ay nasasaktan ako dahil batid kong mula noong gabing iyon ay hindi na magiging madali ang lahat para sa amin.
Hanggang ngayon ay naririnig ko pa rin ang boses ng ama ni Yuji, ang kanyang maamong mukha at mata na parang hindi mananakit pero mali ako dahil kabaligtaran ang lahat..
Samantalang positibong suporta naman ang ibinigay sa akin ng kanyang (Yuji) mga kaibigan. Lalo na Kiro na parati akong binibigyan ng mensahe para ipaalala na lagi akong ngumiti at maging masaya. Iyon naman talaga ang aking ginagawa. Nag kataon lamang na traydor ang kalungkutan. Kahit maging masaya ako ngayon, kahit ngumiti ako ay aatake ito maya maya ay magiging malungkot nanaman ako. Hindi ko iyon mapigilan.
Tahimik akong nag lakad sa hallway, malayo ang iniisip, pakiwari ko ay mag isa lang ako sa mundo at ang tanging karamay ko lamang ay ang aking mga lumang sapatos.
Habang nasa ganoong pag lalakad ako ay nakita ko si Yuji na palapit. “Lunch?” tanong niya habang naka ngiti.
Ngumiti rin ako at tumango. Itinago ko ang sakit na aking nararamdaman. Lumakad ako palapit sa kanya noong biglang may sumulpot na lalaki sa kanyang likuran saka ito pumasan. “Nandito ka lang pala Yuji!” ang wika niya habang naka kapit sa leeg at balikat ni Yuji.
“Bitiwan mo nga ako! Bakit ba dikit ka ng dikit sa akin? Paano mo ba ako nasundan dito?” tanong niya habang inaalis ang pag kaka kapit sa kanya nito.
Ang lalaking ito ay Vann Durria, ang inireretong fiance ni Mr. Guarin sa kanyang anak..
Bumaba si Vann at noong makita niya ako ay ngumiti ito at lumapit sa akin. “Hi! Ikaw pala si Blas.” ang naka ngiti niyang bati sabay kuha sa aking kamay at siya pa ang nakipag kamay.
“Hindi ba isa kang prinsipe? Dapat ba ay mag bigay galang ako sa iyo?” tanong ko.
“Ano ka ba, wala ka naman sa aming bansa. Hindi na kailangan. Alam mo ba, nabobored na ko dito. Gusto ko na bumalik sa Milan.” ang wika niya.
“Bakit kasi di ka pa bumalik doon? Di ka naman kailangan dito.” ang wika ni Yuji.
“Kailangan ako ng papa mo, kailangan ako ng parents natin at ng buong corporation niyo. Ang sabi ng papa mo ay pilitin kong magustuhan mo ako at pipilitin kong magustuhan kita.” ang wika niya
“Hindi natin gusto ang isa’t isa kaya huwag mo na ipilit. Isang lalaki lang nagustuhan ko sa buong buhay ko at si Blas iyon, dahil sa ugali niya at pagiging totoo niya sa kanyang sarili.” ang sagot ni Yuji.
“Alam ko namang si Blas ang kasintahan mo, kaya nga lumalabas na ahas ako. Kalalaki kong tao pero nang aahas ako ng relasyon. Wala akong magagawa, political arrangement ito at iyon ang dapat masunod.” sagot ni Vann.
“Kaya nga, wala kang mapapala sa akin. Doon kana nga!” ang wika ni Yuji.
“Alam mo Blas, hindi ko alam kung paano ka nakakatagal dyan kay Yuji, halika tayong dalawa nalang ang mag lunch.” ang wika nito sabay hila sa akin palayo.
“Hoy, bumalik kayo dito!” ang wika ni Yuji pero biglang dumating sina Kiro at pinigil ito sa pag habol sa amin.
Kaming dalawa ni Vann ang nag tungo sa canteen para kumain. Pinag titingnan kami ng mga estudyante. Siguro ay iniisip nila kung anong ginagawa ko at kung bakit kasama ko ang aking karibal. Ang weird no? Dapat ay galit ako sa kanya pero batay sa aking obserbasyon ay wala lang sa kanya ang nangyayari. Wala siyang paki alam kay Yuji o sa kanyang sarili pa. Ang gusto lang niya matulungan ang corporation at yumaman. Para siyang isang robot na walang emosyon.
“Alam mo Blas, nakaka inip, wala akong kaibigan dito. Alam kong galit ka sa akin dahil maaaring agawin ko si Yuji sa iyo. At ngayon ay iniisip mo na lasunin nalang ako o kaya ay bugbugin. Pero gusto kong malaman mo na hindi ko rin gusto ang mga ito. Bilang anak ng aking ama ay tungkulin kong tulungan siya tulungan sa abot ng aking mamakaya. At iyon rin ang mangyayari kay Yuji. Pero huwag mong isipin na kaaway mo ako.” ang naka ngiti niyang wika habang kumakain.
“Wala akong iniisip na ganoon. Hindi ka naman masamang tao at wala akong karapatang magalit sa iyo.” sagot ko naman.
“Noong gabing tumugtog ka ng piano ay nakatingin na ako sa iyo. Ikaw ay totoong tao batay sa iyong mga sinabi sa harap ng isang mataas na tao. Alam kong marami akong matutunan sa iyo Blas, gusto kitang maging kaibigan. Iyon ay kung ayos lang sa iyo.” ang wika niya.
“Ayos lang ba talaga sa akin na maging kaibigan siya? O baka naman may balak siyang masama laban sa akin? Paano ko pakikisamahan ang isang lalaking karibal at kukuha sa taong mahal ko? May lakas ba ako ng loob para gawin ang mga bagay na ito?” tanong ko sa aking sarili habang naka ngiti sa kanyang harapan. “Oo, alam ko naman na mabuting tao ka at masayahin.” ang sagot ko.
Ngumiti siya at inakbayan ako. “Doon sa Milan? Walang nakikipag kaibigan sa akin. Hindi ko naranasang kumain ng ganitong simpleng pag kain, hindi ko rin naranasang makipag usap sa isang ordinaryong tao katulad mo. Wala akong alam sa mundo, ang tanging alam ko lang ay lumaki ako na naka tatak sa aking utak na kailangang maging taga mana akong Durria Corp. At noon pa man ay itinalaga na sa akin ni Daddy na ako ay mag aasawa ng taong hindi ko mahal. Hindi mahalaga kung anong kasarian, kung babae man o lalaki basta ito ay mayaman rin at may pakinabang. Marahil iyon ang dahilan kaya’t hindi na ako nag effort na tumingin at mag mahal ng ibang tao dahil alam kong sa huli ay ito rin ang bagsak ko. Kaya’t ngayon palang ay sinasabi ko na sa iyo na hindi naging masaya ang buhay ko.” ang wika niya.
“Pero hindi pa naman huli ang lahat para mabuhay ka ng masaya. May oras pa at ang kaligayahan ay hindi naman kusang dumarating ito. Dahil ito ay hinahanap. Parang pag aabang ng isang taxi. Kapag nakalagpas ito ay kailangan mo ulit humanap ng iba para maka sakay ka.” ang wika ko habang naka ngiti.
“Tama ka doon Blas, alam mo hindi talaga ako nag sisi na sa iyo nalang sumama. Kasi kahapon ay nakasunod ako kay Yuji pero parang wala siyang nakikita. Parang di niya ako kilala, ramdam ko naman na ayaw niya talaga sa akin, ang tanong ay kung gusto ko rin ba sa kanya? Hindi ko tuloy maimagine na magiging mag asawa kami. Parang malaking problema iyon dahil kapwa kami mga istranghero.” sagot niya
“Ano namang isasagot ko? Kung sa bagay ay may tiwala naman ako kay Yuji, alam ko naman na di siya makakapayag sa ganitong set up ng political engagement.” bulong ko sa aking sarili..
Tahimik..
“Katulad ng sinasabi ko, hindi pa huli para maging masaya. Hindi mo kailangan pumasok sa isang bilangguan at ikulong ang iyong sarili sa kalungkutan. Minsan lang tayo mabubuhay, gawin mo ang bagay ng walang pag sisisi.” ang sagot ko sabay bitiw ng matamis na ngiti.
Itutuloy..
THF Part 62
Cover by Junoel LyCaster
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 28, 2020
Part 62
“Huwaw! Alam mo ang weird na makitang mag kasama ang legal wife at ang the mistress. Anong nakain ninyong dalawa?” ang wika ni Lippi noong makita kaming nag lalakad sa hallway matapos kumain sa canteen.
“Kaibigan ko si Blas. Sino ba kayo?” tanong niya.
“Kaibigan? Wow ha, its fantastic you’re so plastic! Ikaw si Vann Durria, ang mapapangasawa ni Yuji right? Bakit kayo mag kasama? Mag karibal kayo diba?” tanong ni Evan.
“Alam mo kung ako sa iyo Blas, makipag kaisa ka nalang sa amin para tumaba ang prince charming na iyan. Actually hindi rin namin siya masyadong feel dahil inagaw niya si Yuji sa amin! Effortless ang kamandag ni bakla ha!” ang galit na wika ni wika ni Lippi.
“Oo nga, parang pinarafle lang si Yuji at siya naka kuha ng lucky ticket kaya nag wagi ito. Hindi kami papayag! Ano blas? Join forces ka na ba sa amin?” tanong ni Evan.
“Pero mabait naman sa akin si Vann.” ang sagot ko.
“So nag decide kana, kalaban ka namin Blas. Bobo ka talaga!” ang wika ni Evan.
“Blas, sila ba ang umaaway sayo?” ang tanong ni Vann.
“Kami nga! And so?” tanong ni Lippi ng bigla siyang sipain sa mukha ni Vann, style karate ang moves nito at nag flying kick. Sumadsad si Lippi sa lupa at nag pagulong gulong ito. Lumundag rin siya kay Evan at saka hinawakan ang leeg nito at kapwa sila natumba sa sahig na animo wrestler.
Bulagta ang dalawa at nawalan ng malay..
“Kick boxing, wrestling at karate ang sports ko. Hindi niyo ako matatalo. At huwag niyo na ring pag tangkaang saktan si Blas dahil lagot kayo sa akin.” ang wika ni Vann sabay hawak sa aking braso at saka kami nag tatakbo palayo sa kanila.
Tawanan..
Habang nasa ganoong pag takbo kami ay napapad kami sa gusali ng F4 at dito ay lumabas si Yuji. Hinila niya ang aking kamay at inilayo kay Vann. “Layuan mo nga si Blas. Ano bang binabalak mo?” tanong nito.
“Wala, mag kaibigan kami ni Blas.” ang sagot niya.
“Pag na laman kong may binabalak kang masama kay Blas ay mananagot ka sa akin. Kayong dalawa ni papa.” pag babanta ni Yuji sabay harap sa akin. “At ikaw naman, huwag kang tatanga tanga. Baka maya maya ay may negatibong iniisip ang unggoy na iyan.” ang dagdag ni Yuji.
“Unggoy pala ha.” ang wika ni Vann sabay sipa kay Yuji, kinarate niya ito sa katawan dahilan para matumba ito.
“Woah! Tumba!” ang wika ni Gavin.
Agad tumayo si Yuji. “Gago ka ah! Hindi ako nakikipag biruan sa iyo!” ang galit na sagot nito biglang pumasan sa likod niya si Vann at kinagat ang kanyang tainga dahilan para matumba silang dalawa.
Inawat na sila nila Erjun..
“Sa susunod ay puputulin ko na talaga ang tainga mo. Kahit ayaw mo sa akin kailangan mong tanggapin na ako ang magiging kabiyak mo.” ang wika niya. Ngumiti siya sa akin at sinabi. “Blas, mag kita tayo bukas, ilibot mo naman ako sa sentro.” wika niya sabay alis sa aming harapan.
“Hindi makikipag kita sa iyo si Blas! Tumigil kana!” ang sigaw ni Yuji.
“Ibang klase ang isang iyan, masyado siyang makulit.” ang wika ni Kiro.
“Para siyang isang unggoy na kapit ng kapit.” ang wika ni Erjun habang napapailing.
“Yan si monkey boy. Mukha siyang unggoy.” ang sagot ni Yuji.
Sa pag lipas ng mga oras ay mas nagiging komplikado ang lahat sa aking buhay. May mga pag kakataon na naka tingin lang ako sa kawalan, para bang hinihintay ko nalang na matapos ang aking kaligayahan. Kasama ko si Yuji, masaya kami, tabi kaming natutulog, nag tatalik kami at pinag sasaluhan ang mainit na gabi. Pero bakit ganoon? Bakit umiiyak ako? Nangangamba na ang kaligayahan ito ay mag tatapos na? Parang isang taong may taning na ang buhay na ineenjoy nalang niya ang nalalabing oras ng kanyang pag hinga. Ganoon ang aking pakiramdam ngayon, ang pag asa ay unti unting nawawala.
Masakit isipin na nagmahal ka sa taong alam mong di pwedeng mag kayo sa huli. Subalit pano mo sya matututunang kalimutan, kung habang dumaraan ang mga araw, mas lalo mo syang minamahal?
Tahimik..
Natagpuan ko ang aking sarili na nakaupo sa seawall. Ako lamang mag isa habang naka tanaw sa palubog na araw sa karagatan..
Mahangin at pilit kong ninamnam ang lamig na dumadampi sa aking mukha habang ako ay nakayakap sa aking sarili tuhod.
“Sabi na nga nandito ka lang.” boses ni Yuji sa aking likuran.
Humarap ako sa kanya at ngumiti. “Bakit nandito ka? Akala ko ay kasama mo ang parents mo?” tanong ko.
“Oo nga, kasama ko si mama. Hayun siya o.” ang pag turo ni Yuji sa ina nasa loob ng sasakyan.
Kumaway ito sa akin kaya naman nilapitan ko siya at kinamusta. “Okay naman ako Blas, ikaw kamusta kana? Alam mo gusto ko talaga ang ganda ng seawall dito, mas payapa ang banayad ang alon sa kagaratan. Dinner tayo?” tanong niya sa amin.
“Naku, huwag na po mam. Kayo nalang po ni Yuji. Dito nalang po ako.” ang pag tanggi ko.
“Ano ka ba Blas, huwag kana mahiya sa akin. Ako lang naman ito.” ang wika ng kanyang ina at dito ay hinila ako ni Yuji papasok sa kanyang sasakyan.
Nag tungo kami pinaka mahal na kainan sa dulo ng siyudad. Pribado iyon at talagang elegante ang dating ng gusali..
Pag baba palang sa sasakyan ay agad akong hinawakan ng ina ni Yuji sa braso at niyaya ako sa table sa gawing gitna, samantalang si Yuji naman ay kausap ng receptionist.
“Bakit ang bait niyo po sa akin?” tanong ko.
“Dahil wala naman akong dahilan para magalit sa iyo. Ang mga babaeng katulad ko sa upper class ay walang boses kaya pasensiya na kung hindi kita nagawang ipag tanggol laban kay Gido. Kaya nga inaya ko si Yuji ngayon sa dinner kasama ay para makahingi ako ng dispensa dahil wala akong nagawa para sa inyo ni Yuji. Si Gido ay isang taong may mataas na adhikain para sa kanyang sarili, ang pera, kapangyarihan at buhay ng korporasyon ang kanyang sentro kaya ganoon na lamang siyang kahigpit pag dating kay Yuji.
Ako ay galing rin sa mayamang pamilya at ipinag kasundo lamang kaming dalawa ng aming mga magulang. Nakuha ni Gido ang aming korporasyon dahil ang isang babaeng katulad ko ay walang karapatang mag manage ng negosyo o maging CEO. Ang mga babae ay walang kapangyarihan, kaya ang lalaki lamang ang humahawak ng lahat.
Si Yuji ay ipinag kasundo kay Vann Durria noon pa. Bakit pareho silang lalaki? Sa panahon ngayon ay hindi naman mahalaga ang sexualidad ng dalawang taong nag sasama. At dahil parehong lalaki sina Yuji at Vann ay mapapamahalaan nila ng maasyo ang dalawang korporasyon at mas uunlad ito. Ibig sabihin ay dalawa silang kikilos at mag papatakbo ng lahat ng negosyo ng mag kasosyo. Walang paki alam si Gido sa relasyon o pag mamahal. Ang mahalaga ay ang standing ng negosyo at lahat ay gagawin niya para yumabong ito.
Kaya ngayon palang ay nais ko nang mang hingi ng dispensa kung nangyari ito sa inyong relasyon. Kung ako ang masusunod ay kayong dalawa ang nais kong mag katuluyan dahil mas mahalaga sa akin ang kaligayahan ng aking anak na si Yuji. Ngunit ako ay sunod sunuran lamang rin. Kaya’t wala akong magawa.“ ang paliwanag ng ina ni Yuji.
“Ma, paano kung umalis kami ni Blas? Mag tago?” tanong ni Yuji.
“Mag kakaproblema ang iyong ama, at alalahanin mong hindi maganda sa kanya ang labis na pag kabigla. Baka sumama ang kanyang loob at ikapahamak niya ito.
“Ma, ayokong matali sa unggoy na iyon! Para akong pinarusahan ng langit kapag nangyari iyon.”
“Ikaw Blas? Ano ang saloobin mo sa pangyayaring ito?” tanong ng kanyang ina sa akin.
“Hindi po ako madaling sumuko sa isang bagay na alam kong nag bibigay ng kaligayahan sa akin. Hanggang kaya ko ay pang hahawakan ko ang relasyong mayroon kami ni Yuji. Hangga’t may oras pa at hindi natatapos ang lahat. Hangga’t pareho kaming kumakapit sa bagay na iyon.” ang sagot ko.
“Ang lahat ng bagay na nag papasaya sa aking anak ay sinusuportahan ko, kaya’t huwag ninyong isipin na tutol ako. Kung lalabanan natin si Gido ay magiging miserable ang ating buhay at maaaring mapahamak si Blas, gagawin ng iyong ama ang lahat para masunod ang kanyang nais.” ang wika nito habang naka harap kay Yuji.
Hindi ako naka kibo, maging si Yuji ay walang ibang inisip kundi ang labanan ang kanyang sariling ama. Ngunit sa palagay ko ay hindi ito sapat..
Noong hapon na iyon ay lalo ko lang napagtanto na para akong bumangga sa isang malaking pader na gawa sa ginto. Paki wari ko, habang tumatagal ay nagiging komplikado ang lahat.
Ilang oras din kaming nag uusap sa kainan, walang napag kayarian, basta ipinaliwanag lang sa amin na hindi biro kung magalit ang ama ni Yuji at gagawin nito ang lahat para sa kanyang ambisyon na mas maging mayaman at makapangyarihan.
Inihatid ako nila Yuji sa aming tahanan, inimbitahan ko sila sa loob ngunit sinabing mayroon pa silang dadaanang event ng kaibigan. Mabait ang kanyang ina, mukha lang talaga iyong masungit ngunit hindi mo naman maaaring husgaan ang tao batay sa kanyang panlabas na anyo.
Dahil ang kanyang ama na si Mr. Guarin ay napaka amo ng mukha ngunit masama ang ugali, makasarili at walang paki alam sa kaligayahan ng ibang tao.
Noong sandaling iyon ay napag tanto ko na wala siyang paki alam sa ikakasaya ng kanyang sariling anak na si Yuji. Paano pa kaya ang kaligayahan ko?
Sa tingin ko ay mas lalong malabo ito.
Itutuloy..
THF Part 63
Cover by: glaysamaemagallanes
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 29, 2020
Part 63
“Blas, kamusta ka na? Sabi ni Darrio ay masama raw yung pakiramdam mo kaya hindi ka nakapasok sa shop. Nilalagyan ka pa ba? Eto pinag dalhan kita ng gamot. Sabi ni papa mainam na pang gamot daw sa rayuma itong ugat ng makahiya.” ang wika ni Bam habang nag lalakad kami sa hallway.
Natawa ako. “Salamat Bam, pero may trangkaso ako, wala akong rayuma, saan mo ba nakuha iyan?” tanong ko.
“Sabi ng boss niyo sa cake shop.” ang wika ni Bam.
“Pero salamat pa rin dito ha. Kay papa nalang ito. Masakit daw ang tuhod niya kahapon.” ang tugon ko sabay kuha sa bote at isinilid ito sa aking bag.
“Nga pala Blas, totoo ba yung balita na ipapakasal si Yuji sa isang prinsipe?” tanong niya.
Tumango ako. “Oo.”
“Paano kayo?” tanong niya.
“Kumakapit pa rin ako sa mga bagay na nag papasaya sa akin. Ganoon rin siya, alam kong ayaw ni Yuji ang desisyon ng kanyang ama kaya’t pareho kaming lumalaban. Kahit alam kong matatalo rin kami sa huli.” sagot ko.
“Kung mahal niyo ni Yuji ang isa’t isa ay huwag kayong sumuko. Palaban ka diba? Maging matatag ka. Kung kayo sa dulo, ay kayo pa rin.” ang tugon ni Bam.
“Pero minsan kahit gaano nyo pa kamahal ang isa’t isa, kung di talaga kayo gagawa at gagawa ng dahilan ang panahon para hindi kayo magkatuluyan.” ang sagot ko naman.
“Hay, wag ka ngang maging nega Blas, hindi ganyan ang Blas na nakilala ko.” ang wika ni Bam sabay tapik sa aking balikat habang patuloy kami sa pag lalakad.
Umupo kaming dalawa sa pahingahan at inabutan niya ako ng inumin at tinapay. “Alam mo Blas, kahit sabihin mong masaya ng paulit ulit ay nararamdaman ko pa rin ang lungkot sa iyong mata. Pero gusto ko lang malaman mo na dapat maging matapang ka sa lahat ng oras.
May tatlong daga sa bukid, nag papayabangan silang dalawa. Ang sabi ng Dagang puti “Ako matapang, kumain ako racumin at ng lason sa daga.”
Sumagot naman ang Dagang itim, “mas matapang ako, kumain ako ng cheese na nasa mouse trap.”
Hindi nag patalo ang Dagang brown, ang sabi niya. “Pinakamatapang ako sa lahat!”
“Bakit naman?” ang tanong ni Dagang puti
Buong yabang na tumugon si Dagang Brown “Dahil ang girlfriend ko ay isang pusa!”
Nakakatawa diba? Pero ang leksyon dito ay maging matapang kang mag mahal ng isang tao, kahit alam mong masasaktan ka o papatayin ka nito sa huli. Ang pag mamahal isang pag subok, kapag takot ka ay talo ka. Kaya huwag kang pang hihinaan ng loob.“ ang naka ngiting wika ni Bam
Namangha ako sa kanyang mga sinabi. “Wow, akalain mo iyon, may aral rin palang makukuha sa mga daga.” biro ko naman.
Tawanan..
Habang nasa ganoong pag kain kami ni Bam ay nakatanggap ng mensahe kay Yuji. “Pumunta ka dito sa F4 building ngayon din. May ipapagawa ako sayo.” ang text nito na walang na sweetan.
“May ginagawa pa ako.” reply ko.
“Wala akong paki sa ginagawa mo! Basta iwan mo iyan at mag punta ka dito. Kilos na!” ang reply niya kaya naman agad akong tumayo at nag paalam sandali kay Bam.
“Teka Blas sasama ko.” ang pag habol ni Bam
Maya maya tumunog ang aking cellphone. “Ikaw lang mag isa ang pumunta. Huwag mong isama yang butiki na iyan.” ang mensahe pa nito at noong mapatingin ako sa itutok ng gusali ng F4 ay nakita kong nakatayo si Yuji hawak ang kanyang binocular. Wala akong nagawa kundi ang lumakad patungo sa kanilang gusali. Sa hallway na ko nag daan upang mas mabilis akong makarating doon.
Iyon nga lang ay umiiwas talaga ko sa mga estudyante dito dahil lahat ng maka kita sa akin ay pinag sasabihan akong bumitiw na at huwag nang usap. Pero hindi naman ito nakakatulong sa akin dahil ang nais lang nila ay pang hinaan ako ng loob at bitawan si Yuji katulad ng kanilang kakasaya.
Noong makarating ako sa kanilang gusali ay agad akong pumanhik sa kanilang tambayan at noong buksan ang pinto ay biglang pumutok ang dalawang confetti poppers na hawak nina Erjun at Gavin na aking kinigulat. Nalagyan rin ng mga papel ang aking mukha at dumikit ito sa aking buhok dahilan para matawa sila.
“Teka mali, sabi ko sa iyo pare itaas mo pa. Sumabog tuloy sa mukha ni Blas.” ang natatawang wika ni Erjun habang inaalis ang mga confetti sa aking ulo.
“Teka ano ba to?” pag tataka ko.
Maya maya ay lumabas si Kiro hawak ang mga baso at wine. At ang pinaka huling lumabas ay si Yuji na may hawak na cake at kumakanta pa. Masayang masaya ito at bakas na bakas iyon sa kanyang gwapong mukha.
“Di ko alam hanggang kailan tayo
Di ko mabago ang ikot ng mundo
Pero sama ka sa aking biyahe
Atin lamang ang araw na ito
Ang buhay ay sinasakyan lang yan
Di ko alam ang tungo kung saan
Pagsumama ka sa aking biyahe
Iaalay ko ang puso ko ohhhh… “
Lumapit siya sa akin at bumati. “Happy anniversary. Isang taon na pala tayo.” ang wika niya sabay halik sa aking labi.
“Actually isang taong mahigit na kayong mag kakilala, kasama na riyan yung pag papahirap niya sa iyo noong dalawang linggo.” hirit ni Erjun.
“Nakalimutan mo ba? Siguro nakalimutan mo no?” tanong ni Yuji.
“Alam ko, pero wala pa namang isang taon buhat noong naging tayo.”
“Edi yung panahon na sobrang inlove na ako sa iyo. Yung baliw na baliw na ako. Yung ikaw na yung napapanaginipan ko kapag natutulog ako at ikaw na rin naiisip ko kapag nag sasalsal ako sa cr. Kaya mahalaga itong araw na ito.” ang wika niya habang naka ngisi.
“Loko ka talaga..” ang sagot sabay ngiti. “Pero salamat, salamat rin sa inyong lahat.”
“Wala iyon, uminom tayo.” ang wika ni Kiro sabay salin ng wine sa aming mga baso. “Para kina Blas at Yuji, sana ay mag tagal pa sila at maging matatag sa lahat ng oras.” ang dagdag niya (Kiro) sabay taas sa kanyang baso.
“Cheers!”
Tumingin sa akin si Yuji ngumiti, niyakap niya ako ng mahigpit. “Kaya natin ito ha, walang dahilan para malungkot. Nandito lang ako lagi sa tabi mo. Pangarap ko rin na makapag tapos ka dito sa Empire University at matupad mo ang lahat ng bagay na nais mo. Basta kumapit ka lang ha, huwag kang bibitiw.” ang seryosong wika niya at saka hinaliakan ako sa labi.
Nag halikan kami ni Yuji..
Nakapikit ako at mag kayakap kaming dalawa.
Napa palakpak naman sila Gavin. “Yeah, love is in the air!” ang wika nito.
Damang dama ko ang malambot na labi ni Yuji, para bang naging sarili namin ang mundo. Yung tanging kami lang ang tao dito. Walang hanggang saya ang nararamdaman ng aking puso habang ninamnam ang kanyang masarap na pag halik sa akin. Hindi pa rin naalis ang kaba sa aking dibdib pero hanggang yakap niya ako at naka kulong ako sa kanyang braso ay parang nagiging maayos ang lahat..
Nasa ganoong posisyon kami noong marinig kaming sigaw sa loob silid dahilan para mag hiwalay ang aming mga labi at makaramdam ng kaba. “Yuji! Anong kalokohan ito?!” ang sigaw ng kanyang ama na biglang pumasok kasama pa si Vann.
Lahat kami ay nagulat noong makita namin ito sa aming harapan. “Tito, maupo muna kayo at ikukuha ko kayo ng maiinom.” ang wika ni Gavin.
“Tumigil kayo! Kinukonsinte ninyo ang anak ko sa katarantaduhan niya! Kung tunay kayong kaibigan ay dapat concern kayo sa kinabukasan niya!” ang bulyaw ni Mr. Guarin. “Simula ngayon, ayoko nang makikita kayo lalapit ka Yuji!”
“Pa, tama na! Mahal ko si Blas, at siya ang gusto ko! Mahirap bang maunawaan iyon?!” tanong ni Yuji
“Anong ang alam mo sa pag mamahal? Paano ka isasalba ng pag mamahal kapag nagugutom kana at wala ka nang makain?! Pwede mo bang sabihin sa kanya na “huwag na tayong kumain dahil mahal naman kita?!” Kabaliwan!! Huwag mo akong hayaang gumawa ng hakbang para ako mismo ang mag layo sa impostor na taong iyan!“ ang sagot ng kanyang ama.
“Pa, kahit anong sabihin mo ay hindi ako lalayo kay Blas. Mahal ko siya at siya ang nag papasaya sa akin.”
“Tumahimik ka!” ang sagot ng kanyang ama lumapit kay Yuji ay sinampal ang kanyang anak sa mukha. Natumba si Yuji.
“Tama na po. Paki usap, huwag mo siyang saktan.” ang pag pigil ko sa kanyang ama. “Isa ka pa!” ang bulyaw nito sabay sampal rin sa akin dahilan para matumba ako sa sofa.
“Tama na pa! Huwag mong saktan si Blas!”
“Dapat lang sa kanya iyan. Ikaw! (Sabay turo sa akin), anong kakapalang ng mukha ang mayroon ka? Ang aking anak ay nasa ilalim ng political arrangement at narito sa aking tabi ang PRINSIPE na kanyang makakapareha. Hindi ka ba nahihiya sa sarili mo?! Ang sabi nila ay matalino ka? Dapat ay alam mo kahihinatnan ang ginagawang mong pag dikit sa aking anak! Gamitin mo ang utak mo at mag simula ka nang lumakad palayo sa kanya! Hindi ikaw ang tipo ng tao na nababagay sa kanya! Hindi ikaw ang tipo ng tao na sisira sa mga pangarap ko para sa aking anak.” ang sigaw niya.
“Tito tama na, hindi mo dapat sigawan si Blas dahil baka may makarinig sa atin sa labas.” pag pigil ni Kiro.
“Hayaan niyo sila! Mainam nga iyon para malaman ng lahat ang kalokohang ginagawa ng dalawang ito.” ang sagot niya.
Dahil hindi ko na kinaya ay tumayo ako at nag pasyang umalis ng bigla akong pigilin ni Mr. Guarin sa aking braso. “Lumayo ka sa aking anak. Iyan ay utos. Huwag mo akong hayaang mapikon sa iyo Blas. Maaaring kong palabasin sa media na kabit ka ng aking anak na engage na at maaari ipakulong.” ang wika niya at noong lumuwag ang hawak niya sa aking braso ay nakawala ako at mabilis na nag tatakbo palabas.
Hahabulin ako ni Yuji pero hinarang siya ng kanyang ama. “Hindi mo siya susundan!”
“Pa, malaking kamalian ang manakit ka ng taong di mo kakilala para lang sa pansarili mong hangarin.” ang sagot ni Yuji sabay alis sa kanyang harapan.
Nag tatakbo ako na may kirot sa aking dibdib, masakit pa ito sa sampal na tumama sa aking mukha dulot ng maling pag mamahal sa maling oras at maling pag kakataon..
Itutuloy..
THF Part 64
Poster by Joza Mae Saut
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 29, 2020
Part 64
Nag tatakbo ako na may kirot sa aking dibdib, masakit pa ito sa sampal na tumama sa aking mukha dulot ng maling pag mamahal sa maling oras at maling pag kakataon.
Walang perpektong love story, ang lahat ay dumaraan sa pag subok iyan ang naka lagay sa mga aklat nababasa ko at pag katapos ay makakahanap ng paraan ng bidang tauhan para malagpasan ang naturang pag subok na iyon. Bakit ganoon? Bakit wala akong makitang liwanag sa kabilang dilim na bumabalot sa aking dibdib? Sana ay isa nalang akong tauhan sa kwento, sana ay naka sulat rin na mayroong magandang kahihinatnan ang sakit na nararamdaman ko!
Patuloy ako sa pag takbo hanggang sa mapagod ako at natagpuan ako ang aking sarili isang lumang parke sa siyudad na kung tawagin ay “Road to Love”. Naupo ako sa ilalim ng isang matandang puno paharap sa magandang kabukiran at dito ay napatingin ako sa kawalan. Hinaplos ko ang makirot na sampal na tumama sa aking mukha at kasabay nito ang pag tulo ng luha sa aking mga mata.
Niyakap ko ang aking sariling tuhod, dumukdok ako dito at saka ako nag simulang umiyak. Tahimik lang, walang hikbi at tanging luha lang ang pumapatak sa aking mga mata.
Para sa isang pusong sugatan, wala kang ibang maaaring gawin kundi ang pakinggan at unawain ang pintig nito. Gumagana pa naman diba? Kahit paulit ulit na itong nasaktan at nasira. Ngayon ay mas lalo akong natakot, mas lalo kong naramdaman na walang kaliwanagan ang samahan namin ni Yuji. Naisip ko tuloy na kung maibabalik ko pa ang mga oras na iyon, yaong mga oras na nakilala ko siya, sana ay tumakbo ako palayo para hindi na ito nangyayari pa, pero kung ginagawa ko naman iyon ay hindi ako magiging masaya.
“Nandito ka lang, kanina pa kita hinahanap.” ang boses ni Yuji sa aking likuran.
Pinunasan ko ang aking luha at ngumiti sa kanya. “Napagod ako sa pag takbo kaya naisipan kong mag pahinga muna dito sa parke.”
Tumabi siya sa akin. “Sorry sa ginawa ni papa.” ang wika niya.
“Ayos lang iyon. Ito ang kabayaran sa pagiging ambisyoso ko. Mahilig kasi akong mangarap na may patutunguhan tayong dalawa. Pero ang totoo noon ay nag hihintay nalang tayo ng takdang oras para sa ating pag hihiwalay.”
Napatingin sa akin si Yuji. “Blas, sabi mo lalaban tayo? Sabi mo hindi tayo susuko? Huwag mo naman ako iwanan sa ere. Kailangan kita dahil ikaw ang lakas ko. Pakiwari ko ba ay nang hihina ako kapag wala ka sa paligid. Kaya natin to diba?” tugon niya.
“Hindi ko naman sinasabi na sumusuko ako, sadyang dumarating lang talaga ang isang punto sa buhay ng tao na nang hihina siya, nasasaktan at nag durugo bilang patunay na siya ay buhay.” tugon ko habang naka tanaw sa malayo.
“Kung napapagod ka ay humiga ka bisig ko. Matulog ka o mag pahinga. Hayaan mo pag gising mo ay walang mag babago. Mahal pa rin kita.” ang sagot ni Yuji. Ngumiti ako at isinandal ang aking likuran sa kanyang katawan, niyakap niya akong ng mahigpit habang kapwa kami nakatanaw sa magandang natawin ng makasaysayang parke ng road to love.
Tahimik.
Pumikit ako habang naka kulong sa kanyang bisig..
Mahangin sa paligid..
“Blas..” pag tawag niya
“Bakit?” sagot ko
“Huwag mo ako bibitiwan, ipangako mo sa akin na kahit anong mangyari ay hindi ka bibitiw.” ang bulong niya.
Tumingin ako sa kanya. “Pangako.” ang sagot ko.
Hinalikan niya ako sa labi at nag wika. “Pang hahawakan ko ang pangako mong iyan Blas. Mahal kita.”
“Mahal rin kita.” tugon ko sabay haplos sa kanyang pisngi.
Alas 4 ng hapon, sa halip na bumalik kami ni Yuji sa gusali ng F4 ay dumiretso kami sa isang maliit na hotel sa pinaka dulo ng siyudad. Tinawagan ko nalang si mama na hindi ako makaka uwi. Gusto lamang ni Yuji na kami ay mag kasama ng walang kahit na sinong istorbo. Nag patay rin kami ng cellphone para inilagay ito sa aming bag.
Pag pasok ng kwarto ay agad kaming nag bihis ng pampaligo sa maliit na swimming pool sa likod ng hotel. Dito ay kapwa kami nag lunoy at pansamantalang inalis ang pangamba sa aming mga dibdib. Wala namang tao sa paligid, nag yayakapan kami, nag papalitan ng halik at nilalambing ang isa’t isa. Mag buhat noong matapos ang kaarawan ni Yuji ay hindi na kami naka labas, parating nakaw na sandali ang aming pag sasama. Kung minsan ay pumupuslit siya sa kanila para umuwi sa aming bahay para lang makita at makasama ako. Nag bago ang routine ng aming buhay noong dumating ang kanyang ama. Wala naman talagang permanente at ang lahat ay nag babago.
Alas 7 ng gabi noong pumasok kami sa silid. Agad kaming nag punas at nakasuot lamang kami ng brief. Agad siyang nahiga at binuksan ang tv. Ako naman ay tumabi at yumakap sa kanya. “Nag enjoy ka ba?” tanong niya.
“Oo naman, kahit saan, basta kasama ka ay tiyak na masaya.” sagot ko habang nakatingin sa palabas sa telebisyon.
REPORT: Balitang star naman tayo. BXB writer na si Ai Tenshi, pinatulan ang kanyang basher. Kitang kita sa video footage na nakikipag sabutan ang writer sa kanyang taga hanga matapos matapos siyang tawaging panget, maskulado, hindi lalambutin at hindi babaihan. Tumangging mag bigay ng pahayag ang manunulat pero kinumpirma niya na totoo ang balitang mag kakaroon ng Grand Reunion ang kanyang mga alyas series sa mga susunod na buwan.
Samantala, usap usapan ngayon sa social media ang relationship status ng leader ng F4 na si Yuji Guarin matapos ilagay ang binata sa isang political arrangement o marriage sa anak ng isang international businessman na Mr. Harlem Durria ang may ari ng pinakamaling corporation ng fuel at diesel sa international market. Ang kanyang anak ay kinilalang si Vann Duria na kasalukuyang nandito ngayon sa bansa para kilalanin ang kanyang mapapangasawa. Samantalang usap usap naman na mayroon kasintahan si Yuji Guarin bago ito ilagay sa komplikadong sitwasyon ng pwersahang pag papakasal sa ibang tao. Its complicated!
At iyan po ang mga nag babagang balita sa mga oras na ito. Ako po si Cherry Mae Lawit ang REPORTEEN Princess ng ADS CGN! Iputok mo! Inside!!. Back to you mommy!“
End of Report
“Laman kana naman ng balita.” ang wika ko habang na yakap sa kanya.
“Tanginang iyan! Hindi na nga ako nag bubukas ng social media tapos yan ang bubungad sa akin.” ang sagot niya sabay patay sa tv.
Sumubsob ako sa kanyang braso at hindi na kumibo. Tuwing nakikita ko o naririnig ang tungkol sa arrangement na iyon ay gumuguhit ang ibayong lungkot sa aking pag katao. Wala akong magawa kundi ang mapaluha nalang..
“Bakit? Ayos ka lang ba? Umiiyak ka ba?” tanong niya habang iniaangat ang aking ulo. Pero di ako tumitingin sa kanya, para akong batang naka subsob lang sa kanyang dibdib.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay tumayo si Yuji hinubad ang kanyang brief. Hinila rin niya ang aking brief pababa. Itinahaya niya ako at dito ay pumatong siya sa akin. Nag dikit ang aming hubad na katawan. Hindi ako humaharap sa kanya, naka pikit ako at nakagilid ang aking mukha. “Wag kana umiyak. Eto naman ako, wala ka namang dapat ipag alala.” wika niya at hinalikan ako sa labi, dampi dampi habang kumakaskas ang kanyang ari sa aking ari na noon ay tumitigas na rin.
Nag halikan kaming dalawa ni Yuji, nadala na rin ako kaya’t mula sa dampi ay nag palitan kami ng posisyon ng labi habang nag lalaro ang aming mga dila sa loob ng aming mga bibig.
Makalipas ang ilang minuto ay naging mapusok si Yuji at kinagat kagat na niya ang aking nguso..
Maya maya gumulong kami at ako naman ang napunta sa kanyang ibabaw. Niromansa ko siya, dinilaan ang kanyang tainga, leeg pababa sa kanyang dalawang uto na lalong nag pa ulol sa kanyang ng sobra.
Bato bato ang katawa ni Yuji, may matigas na muscles kasama na ang kanyang abs sa aking dinilaan. Pati ang pusod niya ay hindi ko rin pinaligtas.
Makalipas ang ilang minuto ay dumako ako sa kanyang matigas na ari, hinawakan ko ito, tirik na tirik, galit na galit ang ulo at parang bakal na ikinulong ko sa aking palad. “Isubo mo, ahhhhh!” ang unggol nito kaya naman hinawakan ko ang katawan nito, itinayo ko at saka sinimulan kong silidruhing mala kabuteng ulo na sobrang pula sa matinding libog at sensasyon. Sinusubukan ko itong isubo ng buo pero hindi ko talaga magawa dahil mataba ito at mahaba. Kaya naman tulad ng dati ay sinuso ko lang ang pinaka ulo nito habang jinajakol ang katawan ng pag kalalaki.
Unggol ni Yuji ang maririnig sa buong silid at isama mo pa ang tunog ng kanyang titi na punong puno ng aking laway.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay biglang hinila ni Yuji ang aking pwetan at saka hinimas himas ng kanyang daliri ang aking butas kaya parang nakuryente ako sarap habang punong puno ang aking bibig ng kanyang nag huhumindig na alaga. Lasang lasa ko rin ang paunang katas niya.
Habang abala ako sa pag suso ay muling ipinasok ni Yuji ang kanyang daliri sa aking butas, marahan muna ito at talagang nag iingat. Hinawakan rin niya ang aking ulo at saka isinusob sa kanyang ari dahilan para dumikit sa aking bibig ang kanyang makapal na bulbol na basa na rin dahil sa aking laway.
Ilang minuto pa ay naramdaman kong pinanginig niya ang daliri sa aking kaloob looban, marahas niyang binoratsa ang aking butas kaya napa hinto ako sa pag suso sa kanyang ari at napa yuko sa sobrang sarap. Kinakantot niya ako gamit ang kanyang daliri.
Makalipas ang ilang sandali ay muli niya pinahiran ng lotion ang aking butas. Pumuwesto ako sa kanyang ibaba, itinutok ko ang basa at madulas niyang titi sa aking butas. Pumasok ito ng tuloy tuloy, swabe at hindi ganoon kasakit.
Punong puno nanaman ang aking lagusan, binat na binat ang muscles nito sa taba ng kargada ni Yuji..
Nag halikan kami habang marahan siyang umaayuda. Mabagal na ritmo, malalim at mas masarap lalo na kapag kanyang idinidiin.
Matapos ang pag control niya ay nakaramdam na ako ng kakaibang kiliti kaya naman ako na mismo ang gumiling sa kanyang ibaba. Umiikot ang aking pwet, ramdam na ramdam kong umaabot ang kanyang ari sa aking pusod. Hagod na hagod ni Yuji ang G-Spot ko dahilan para mapahiyaw ako sa sarap noong ilang minutong pag giling pa ay bumulwak ang tamod ko, tumapon ito sa abs, tiyan, dibdib at labi ni Yuji.
Nalasahan ko ang aking tamod sa kanyang bibig pero tuloy pa rin ang aming halikan, ramdma ko rin na bumibilis ang kanyang pag bayo at talagang bumabarena ang kanyang titi.
“Ahhh shit, malapit naaaaa!” unggol niya..
Niyakap niya ako at binarurot ako ng kantot hanggang siya ay labasan sa aking kaloob looban. Pumipintig ang ari niya habang nag lalabas ng malapot na semilya..
Muli kaming nag yakapan at halikan.
Naulit pa ang aming pag tatalik sa banyo at halos buong mag damag naming pinag sasaluhan ang mainit na gabing iyon na punong puno ng pag mamahalan.
At sa bawat segundo, ang dasal ko, sana ay huwag na mag tapos ang mga sandaling ito..
Itutuloy..
THF Part 65
Cover by Allen Belisario
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 29, 2020
Part 65
Dalawang araw ang lumipas matapos ang naging bakasyon namin ni Yuji. Halos tatlo araw rin kami ng hotel bago kami umuwi at bumalik sa normal naming buhay. Makasama siya ng ganoon katagal at ganoon kalaya ay parang isang panaginip. Sana ay may pag kakataon pa para maulit iyon.
“Blas..” ang pag tawag ng isang pamilyar na boses sa aking pangalan.
Pag lingon ko ay nakita ko si Vann na tumatakbo, may hawak na pag kain at naka ngiti. “Vann, ikaw pala.”
“Long time no see, ang sabi nila Erjun ay nag kasakit ka. Pero hindi ako naniniwala doon. Alam kong nag bakasyon kayo ni Yuji, kasi nawala rin siya. Pero huwag kang mag alala dahil pinag takpan ko kayo kay tito Gido, ang sabi ko ay mag kasama kami pero hindi naman talaga. Para lang hindi sila magalit sa inyo.” ang wika niya sabay hila sa akin sa gawing pahingahan.
“Salamat ha.” ang tugon ko.
Inabot niya sa akin ang sandwich at inumin saka umupo sa aking tabi. “Ang weird no? Kung iisipin mo ay ang pangit tingnan, biruin mo kasama mo yung mapapangasawa ko.” ang biro niya habang natatawa.
Hindi naka sagot..
“Pero don’t worry. Wala namang kaso sa akin iyon Blas. Hindi ko naman mahal si Yuji, ang lahat ng ito set up lamang, parang isang pelikula na kailagan kong gampanan ang role para mabuo ang isang mahalagang scene. Wala akong paki alam basta ang alam ko lang ay nandito ako para gampanan ang misyon na ibinigay ng aking ama.” ang wika niya.
“Mahirap ba?” tanong ko.
“Ang ano?”
“Yung buhay sa upper class. Yung ganyan na ipag kakasundo ka sa lalaking di mo gusto.”
“Kung ang iisipin mo ay ang kinabukasan mo at sa pamilya mo ay mawawalan ka ng laya. Pero kung iisipin mo sarili mong kaligayahan ay hindi pa rin pwede. Sa parehong sitwasyon dapat ay italaga mo na ang sarili mo na may kapalit ang karangyaan na iyong tinatamasa. Ang magandang damit, ang magandang tahanan, ang masarap na pag kain, magagandang sasakyan at alahas. Lahat ng iyon ay makukuha mo kapalit ng iyong kaligayahang maging masaya sa piling taong gusto mo. Iyan ang sumpa ng isang anak ng CEO, para sa tradisyon at para sa kapangyarihan.” sagot niya sabay ngiti sa akin. “Kaya Blas, maswerte ka dahil malaya kang mag mahal ng gusto mo.”
“Malaya? Hindi rin.. kung malaya ako ay bakit may hadlang sa aming dalawa ni Yuji? Masakit isipin na nagmahal ka sa taong alam mong di pwedeng maging sayo. Subalit paano mo siya matututunang kalimutan, kung habang dumaraan ang mga araw, mas lalo mo syang minamahal?” tanong ko sa kanya
“Sorry kung nararanasan mo ito. Pero maniwala ka, ang lahat ng ito ay hindi ko rin ginusto. Alam mo ba na gusto kitang maging kaibigan, dahil matapang at hinahangaan ko ang tatag ng loob. Minsan nangangarap ako na sana ay ako ikaw, may kakayahang lumaban sa bagay na gusto ko.” ang wika niya.
“Dahil iyon lang ang kaya ko. Ang ipag laban ang bagay ang nag papasaya sa akin kahit na imposible ito. Kaya ikaw kahit gaano kahirap basta gusto mo ang isang bagay ay mag karoon ka ng lakas ng loob para ilaban ito. Limitado ang buhay, tiyak na pang hihinayangan mo ang mga bagay na hindi mo nagawa.” ang sagot ko habang naka ngiti.
“Salamat Blas, huwag kang mag alala dahil tatandaan ko ang payo mo.” ang wika niya habang naka ngiti rin. Tumayo siya sa aking tabi at nag paalam sa akin dahil marami pa raw siyang aayusin sa nalalapit na pag babalik niya sa Milan.
Alas 4 ng hapon noong matapos ang aming klase, umuwi ako agad para makapag pahinga. Hindi ko na nagawang dumaan kay Yuji dahil alam kong nasa klase pa ito. Nag padala nalang ako ng text message na ako ay nauna nang umuwi.
Pag dating sa bahay ay laking gulat ko noong may makitang tatlong magagarbong sasakyan na nakaparada sa aming tarangkahan.
Nag tataka man, agad akong pumasok sa loob.
Dito ay bumulaga sa akin ang ama ni Yuji na si Mr.Gido Guarin na naka upo sala kausap si mama. Noong pumasok ako ay napatingin siya sa akin at saka nag bitiw ng kakaibang tingin. “Mabuti naman at nandito kana Blas.” ang wika niya.
“Bakit po nandito kayo?”
“Kamusta ang bakasyon ninyo ng anak ko?” ang tanong niya sabay hagis sa akin ng mga larawan namin ni Yuji na pumapasok sa hotel, may malabong shot pa kami na mag yakap sa swimming pool habang nakahubad, naka ngiti kami at parehong masaya. “Parati ko kayong pinasusundan, kaya alam ko ang lahat ng ginagawa niyo. Mabuti nalang at lalaki ka Blas, hindi ka mabubuntis ng aking anak.”
“Mr. Guarin, naparito po ba kayo para ibigay ang mga larawan na iyan kay Blas? Siguro po ay alam niyo na ang tungkol sa relasyon nilang dalawa. Malugod po naming tatanggapin ang iyong basbas para sila ay ipakasal.” ang sagot ni mama na walang kaalam alam.
“Basbas? Si Yuji ay nakatakdang ikasal kay Vann Durria, ang anak ng CEO ng isang malaking kompanya ng langis sa Milan, siya ay nabibilang sa royal sa family. Iniisip mo ba ipapakasal ko ang aking anak sa isang taong wala ni isang kusing? Ang mga magulang ay namamasukan lang sa mga maliliit na kompanya? Nag papatawa ka ba?” tanong nito kay mama
“Sir, huwag niyo naman ganyanin ang aking ina.” ang sagot ko.
“At bakit hindi? Ang iyong ina ay isang social climber, umaasa yaman ng iba para umangat. Hindi ba kayo nahihiya sa estado ng buhay ninyo?” tanong niya.
“Ginoo, ang buhay namin ay marangal, wala kaming tinatapakang tao at kahit mahirap lang kami ay totoo tao kami! Tao ka naming pinatuloy dito kaya huwag mo kaming babastusin sa loob ng aming pamamahay!” sagot ni mama.
“Aming pamamahay? Hindi ba’t inuupahan niyo lang ito? Wala kayong sariling bahay at lupa. Wala kayong ari arian. Ano ang ipag mamalaki niyo sa akin?” tanong niya.
Hindi kami naka sagot ni mama..
“O, bakit tahimik kayo? Blas, napagtanto mo na ba ang pag kakaiba ninyo ni Vann? Siguro naman ay alam mo kung saan ka lulugar?”
“Kaibigan ko si Vann, mabuti siyang tao para maipit sa ganitong sitwasyon.”
“Ginagawa ito ni Vann dahil mahal niya ang kanyang ama. Gusto niyang umunlad ang aming mga negosyo, sana ay ganyan rin ang pag iisip ni Yuji bago mo ito nilason.”
“Wala akong ginagawa kay Yuji, sinusunod lamang niya ang bagay na makapag papaligaya sa kanya. Iyon lang iyon sir!” sagot ko.
Natawa siya..
“Anyway, direct to the point na tayo. Naparito ako para tanungin kayo kung mag kano ang kailangan ninyo para lumayo kayo kay Yuji? Mag kano ba ang kailangan mo Blas? Hindi ba’t ito naman ang gusto mo? Mag karoon ng pera?”
“Hindi ganoon, mahal namin ni Yuji ang isa’t isa.”
Kinuha ni Mr. Guarin ang tseke at pinirmahan ito. 10 million pesos. Lumayo ka sa anak ko Blas.“
Hindi ako sumagot..
“Ayaw mo pa? 20 million pesos. Lalayo ka at hindi na mag papakita pa kay Yuji. Siguro naman ay sapat na yan.” wika niya.
Si mama naman ay na shock at nautal, hinawakan nag tseke. “ mil- million pesos? Napaka laking halaga nito.“
“Siguro ay sapat na iyan para hindi na masilayan ni Yuji ang anino ni Blas. Kunin niyo na umalis na kayo dito ngayon rin.”
Napatingin si mama sa tseke at napaisip ito..
Tahimik..
Matagal niya itong tinititigan hanggang sa maya maya ay gumalaw ang kanyang kamay at saka niya ito pinunit. Kinuha niya ang pitsel ng tubig sa aming harapan at ibinuhos ito sa ulo ng ama ni Yuji na aking ikinagulat. “Eto ang tatanda mo Mister, OO nga’t mahirap kami pero hindi mo mabibili ng pera mo ang aming dignidad at pag katao! Ang kaligayahan ng anak ko ay hindi matutumbasan ng kahit na anong salapi! Isa kang hangal para isiping mabibili mo kami!! Isa kang halimaw na nag tatago sa among mukha! Umalis kana ginoo! Alis naaaaa! Hindi marunong umibig at ang lahat saiyo ay katumbas lang ng salapi! Sana ay madala mo iyan sa hukay!” sigaw ni mama na aking ikinagulat.
Kalmado pa rin si Mr. Guarin. “Sa ginawa niyong ito ay hinamon niyo ang aking kapangyarihan. Sana ay hindi niyo pag sisihan ang inyong mga naging desisyon. Pero kung dumating sa puntong mag sisisi kayo ay huli na rin ang lahat.” wika niya sabay tayo. Inayos niya ang kanya suit at lumabas.
“Sige lumayas kana! Hindi ka tao!!” sigaw pa ni mama
Natahimik ako..
Sinarado ni mama ang pinto..
Huminga ito ng malalim. “O anong say mo?”
“Ma, ang husay mo dun. Napahanga mo ako.” wika ko.
“Aba siyempre, kahit ganito ang buhay natin ay hindi ako papayag na tapakan niya ng ganoon nalang ang ating pag katao. Hindi lang halagang 2 million ang ating pag katao! Napaka sama pala talaga ng ugali ng Mr. Gido Guarin na iyan!.” ang wika nito.
“Mahusay ka doon ma, saka hindi 2 million ang binibigay niya. Masyado ka kasing natense kanina kaya di mo narinig na mabuti ang mga salita niya.”
“Ano bang pinag sasasabi mo? Matagal akong naka titig sa tseke diba? 2 million lang iyon.” wika niya sabay hawak sa napunit na tseke. “Ma, may zero pa, kaya 20 iyan at hindi 2 lang.”
Pinag dikit niya ang tseke at nakitang “20 million ngaaaa!” ang sigaw niya saka biglang hinimatay..
“Maa, gising! Akala ko pa naman ay bayani kana! Maaaa!” ang pag tawag ko dito habang naka bulagta sa sahig.
Noong mga sandaling nilabanan namin ang ama ni Yuji, wala kaming kamalay malay na inilagay na pala namin sa impiyerno ang aming mga buhay. At ang malaking pag babago ay mag sisimula pa lamang.
Itutuloy..
THF Part 66
Cover by: Lyca Mae Mendoza
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 30, 2020
“Anyway, direct to the point na tayo. Naparito ako para tanungin kayo kung mag kano ang kailangan ninyo para lumayo kayo kay Yuji? Mag kano ba ang kailangan mo Blas? Hindi ba’t ito naman ang gusto mo? Mag karoon ng pera?”
“Hindi ganoon, mahal namin ni Yuji ang isa’t isa.”
Kinuha ni Mr. Guarin ang tseke at pinirmahan ito. 10 million pesos. Lumayo ka sa anak ko Blas.“
Hindi ako sumagot..
“Ayaw mo pa? 20 million pesos. Lalayo ka at hindi na mag papakita pa kay Yuji. Siguro naman ay sapat na yan.” wika niya.
Part 66
“Good morning Blas, ang bati ni Jay noong mag katabi kami sa locker. “Kamusta ang exam mo?”
“Okay naman, salamat sa mga notes. Halos apat na semester nalang pala ay makakatapos kana dito sa EU. Pag husayan mo pa para maka graduate ka ng may mataas na karangalan.”
“Salamat Blas, iyon talaga ang pangarap ko sa ngayon. Sana ikaw rin ay maka pag tapos ng may honor.” ang naka ngiti niyang sagot.
“Sige, ganyan talaga kayong mga poorita mi amor, hoping nalang na makatapos dito sa school ng free. Alam niyo kahit makagraduate kayo dito ng may mataas ng karangalan ay empleyado pa rin ang bagsak niyo na sahod na minimum. Hindi naman porket nag tapos kayo dito ay aasenso na kayo no. Asa much.” ang pag basag ni Lippi habang nag bubukas ng locker.
“Yun ang mga simpleng pangarap na pinang hahawakan namin. Masarap gumising sa umaga na mayroon kang nais makamit sa buhay mo. May challenge at mayroon kang layunin, may direksyon.” sagot ko naman.
Tumingin sa akin si Lippi at rumampa ito sa aking harapan. “Wititit akes maniniwala sa iyo Blas, dahil epic failed ang love life mo at syempre ganun rin ang future mo. Una palang sinasabi na namin sa iyo na huwag kang umasa dahil hindi para sa iyo si Yuji, wala ka kasing alam sa buhay naming mga upper class!”
“Ginagawa ni Blas yung best niya para maging mas mabuting tao.” sagot ni Jay.
“At para maging tanga, para siyang aso na patuloy nakasunod kay Yuji kahit na iiwan rin siya nito. Kinaibigan pa yung mapapangasawa ng tao. Ma take! Dyan na nga kayo, mga panget!” ang sagot nito sabay alis sa aming harapan.
Tinapik ni Jay ang aking likuran. “Hayaan mo na iyon, alam mo naman si Lippi kung mag salita ay wagas.”
“Ayos lang. Sanay na rin ako.” tugon ko sabay ngiti. Binuksan ko ang aking locker at bumulaga sa akin ang isang asul na card, walang naka lagay na F4 pero may naka sulat “You’ll be dead.”
Napalunok ako at nakaramdam ng takot, agad kong kinuha ang card at saka isinilid ito sa aking bag. “Blas, okay ka lang ba? Namulta ka yata?” tanong ni Jay
“Ah e, ayos lang ako. Medyo sumama lang ng kaunti ang aking pakiramdam.”
“Siguro dapat mag pahinga ka muna, tapos na rin namana ng final exam, nag cocompute nalang ng marka ang mga guro niyan. Mauna na ako Blas, marami pa akong aayusin doon sa lilipatan kong dorm.” ang pag papa alam niya.
“Ingat ka.” tugon ko habang naka ngiti.
Maya maya ay tila nang hina ang aking tuhod sa hindi maipaliwanag kaya naman napaupo nalang ako sa sulok kung at napatulala ng panandilian bago ko tawagan ni Bam at mag pahatid ako pauwi sa kanya dahil biglang sumama ang aking pakiramdam.
“Baka naman pinag ttripan ka lang ni Lippi at Evan? Wala namang nakalagay na F4 sa card. Pwedeng galing yan sa ibang grupo sa campus na naiinis sa iyo.” ang wika ni Bam habang nag ttrip.
“Wala naman akong kaaway sa campus, masaya pa nga sila dahil ikakasal na si Yuji sa iba.” ang sagot ko naman.
“Hindi natin masasabi iyan. What if yung kaaway mo ay si Vann? Baka kunwari lang mabait iyan tapos may tinatagong galit sa iyo?” tanong niya.
“Hindi ko rin alam, pinaki samahan ko namang mabuti si Vann, problema na niya iyon kung may galit siya sa akin.” sagot ko.
Narating kami sa bahay, nag pasalamat ako kay Bam sa kanyang pag hatid sa akin. Sa tarangkahan palang namin ay nakit ako na si mama na lumalabas at sinasalubong. “Anak halika dali..”
“Bakit ba ma?” tanong ko habang pumapasok sa sala.
“Alam mo ba may nag dikit ng kakaibang uri ng card doon sa gate natin. Dalawa, para daw sa akin at para sa papa mo. Tingnan mo, nakapag tataka, hindi naman ito isang invitation o greeting card.” pag tataka ni mama. Kinuha ang dalawang card at kinuha ko rin ang sa akin, pare pareho ito at nakalagay ay “You’ll be dead”
“Aba, meron ka rin pala anak. Ano kaya ang isang iyan?” tanong ni mama.
“Ma, masama ito. May ideya na ako kung kanino ito galing.” ang wika ko at habang nasa ganoong posisyon kami ay siya namang pag bukas ng pintuan.
Dito ay pumasok si papa, naka inom, magulo ang buhok, naka alis ang kurbata at hindi maipinta ang mukha.
“Papa, ang aga mo namang umuwi! At lasing ka pa! Siguro ay nag suga kana naman!” ang sermon ni mama sabay umang sa kanyang palad. “Asan na? Katapusan ngayon, ang sweldo?” tanong nito.
Inabot ni papa ang sobre na nag lalaman ng kaunting pera “Ito lang? Aba’t saan mo dinala?” Bakit pinang inom mo pa?!“
“Ma, makinig ka muna sa akin. Naalis ako sa trabaho.” sagot nito
“Naalis? Bakit naman daw? Maging na empleyado ka naman diba? Responsable at hindi nag papabaya. Bakit nila gagawin iyon sayo?” tanong ni mama.
“Hindi ko alam mama, bigla nalang akong pinaalis sa opisina ng walang kahit na anong paliwanag. Para akong tinamaan ng kamalasan.” ang wika nito.
Naiyak si mama at nag akap silang dalawa. “Napaka walang puso nilaaaa!”
Natahimik naman ako, kinuha ko ang tatlong card at inayos ko ang aking sarili. “Ma, Pa, aalis lang ako sandali, babalik ako agad.” pag papaalam ko.
Hindi ko alam kung ano ang nangyayari pero batid kong may kinalaman dito ang ama ni Yuji. Kumakabog ang aking dibdib, tila yata isang pag kakamali na banggain siya at ang ginawa namin ni mamang pag tanggi sa kanyang offer ay isang malalang kaso. Mailalagay ko pa yata sa alanganin ang pamilya ko. Mga bagay na nag bibigay ng takot sa aking pag kataon, hindi bale sana kung ako nalang at huwag na silang idamay pa.
Sumakay ako ng taxi para mag pahatid muli sa gusali ng F4, dito ay naabutan ko si Kiro na tumutugtog ng biyolin, sina Gavin at Erjun naman ay nag lalaro ng chess.
“Ikaw pala Blas.” bati ni Kiro
“Nasaan si Yuji?” tanong ko
“Sinundo siya si Gilbis, mayroon siyang training ngayon sa corp. Bakit parang balisa ka?” tanong ni Kiro.
“Dahil dito.” ang sagot ko sabay labas sa tatlong blue card. “Natanggap naming tatlo nila mama at papa.”
Nanlaki nag mata ni Erjun at Gavin. “Shit! God! Bakit mayroon kayo niyan?”
“Ano ba iyan? Kanina galing iyan?” tanong ko.
“Katulad ng ama ang anak, like father, like son. Ang card na iyan ay seryosong bagay. Galing iyan kay Tito Gido Guarin. Sineryoso niya ang nangyayari.” ang sagot ni Erjun.
“Halika, maupo ka muna at huminahon.” ang wika ni Kiro at tumabi ito sa akin. “Ang konsepto ng pag bibigay namin ng card ay nakita lang ni Yuji sa kanyang ama noong siya ay bata pa. Kahit kami ay naging saksi rin sa sinapit ng mga taong nakakatanggap nito mula sa Guarin. Halos, natatandaan ko pa noon, pinaki alaman namin ang card na asul sa ibabaw ng lamesa ng kanyang ama at nagalit ito ng husto at pinalabas kami sa silid. Ang sabi sa amin ni Gilbis, ang card na iyon ay isang makapangyarihang bagay na si Gido Guarin lang ang may kakayahang mag bigay. Dito natatak ang bagay na iyon sa isip ni Yuji na ang isang card ay mayroong kapangyarihan..
Minsan ay naging saksi kami sa pag bibigay ng card at nakita namin nahihirapan ang nakatanggap nito, inaalis ni Gido Guarin ang kanilang kabuhayan, hanggang sumuko nalang ito at lumuhod sa kanya at mag makaawa. Murang isipan palang namin ang naka saksi noon pero alam namin na malupit ito. Dito nag simula ang konsepto ng redcard F4.“ ang paliwanag ni Kiro.
“Kung ganoon ay talagang nahaharap kami sa matinding krisis? Natanggal sa trabaho ang aking ama.” ang tugon ko.
“Simula palang iyan Blas. Kilala ko si tito Gido, mas demonyo pa ito kaysa sa inaakala mo.” ang sagot ni Gavin.
“Ipapa alam agad namin kay Yuji ang nangyari at susubukan naming kausapin ang ama niya na alisin ang bisa ng card.” ang wika ni Kiro.
Wala akong nagawa kundi ang matahimik nalang at mapadukdok sa sofa, hindi ko na alam ang gagawin ko dahil habang tumatagal ay lumalala ang sitwasyon paki wari ko paliit ng paliit ang bilog na nilalakaran ko hanggang nawalan na ako ng espasyo. Naramdaman ko nalang na tinapik ni Kiro ang aking balikat at nag pahayag ng buong suporta gayon rin sina Gavin at Erjun.
Nalugmok ang buhay ni papa, sinubukan niyang humanap ng trabaho sa maliliit na pabrika ngunit makita palang ang kaniyang pangalan ay hindi na siyang pinapapasok na parang may dala itong malubhang sakit. Ang sabi nila ay ipina blacklist si papa at hindi makakahanap ng trabaho sa buong siyudad o kahit pa sa mga karatig na lugar nito. “Paano na tayo ngayon? Tiyak na mahihirapan tayong umahon kung walang trabaho ang papa mo.”
“Hindi bale ma, kakausapin ko yung boss ko sa cake shop, susubukan kong kumuha ng full time kahit sa Sabado at Linggo lang. Mabait naman ang manager ko doon, at isa pa tutulong naman sa akin si Darrio para makausap siya at makombinsi.” ang wika ko.
Samantalang si papa naman ay walang kibo, hawak ang bote ng alak at tinutungga ito. “Kasalanan niyo ito, kung bakit kasi binangga ninyo si Mr. Guarin. Gagawin niyang impyerno ang buhay natin katulad ng may ari ng Inshong corporation noon kung saan ako nag ttrabaho. Nakatanggap ng blue card ang may ari nito at bumagsak ang kanyang kabuhayan. Mayaman ang isang iyon pero nahirapan siya, paano pa kaya tayong walang wala? Tiyak na impyerno na ang buhay natin nito.”
“Pa, kahit kaunting dignidad ay nag tira tayo sa ating mga sarili. Kahit alisin niya ang lahat sa atin, atleast ay hindi naman niya nabili ang ating pag katao. Taas noo pa rin tayong haharap sa kanya sa kahit na anong sitwasyon.” ang sagot ni mama sabay yakap dito at nag iyakan silang dalawa.
Dahil hindi ko na kinaya ang pressure sa loob ng bahay ay nag pasya akong lumabas sa bakuran. Pag bukas ko palanng ng pinto ay nakita ko na si Darrio na nakatayo sa gate, umiiyak habang tinatawag ang aking pangalan.
“Blas.”
“Darrio. Bakit? Anong nangyari?” tanong ko.
“Blas, ang shop kung saan tayo nag ttrabaho sinunog kanina lamang, pinag uutos daw ito ng may ari ng lupa na si Ginoong Guarin. Nawasak ng lahat dito at ngayon ay wala na tayong trabaho! Paano na ako makakaipon sa kolehiyo.” ang pag iyak nito sabay yakap sa akin.
Nabigla ako sa pang yayari, niyakap ko si Darrio pero tahimik ako, tila nanuyo ang aking lalamunan. Nanghina ang aking tuhod napaupo nalang ako sa harap ang aming tarangkahan at napaiyak nalang dahil sa matinding sakit at takot na hindi ko maipaliwanag sa aking sarili.
Itutuloy..
THF Part 67
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 30, 2020
“Blas.”
“Darrio. Bakit? Anong nangyari?” tanong ko.
“Blas, ang shop kung saan tayo nag ttrabaho sinunog kanina lamang, pinag uutos daw ito ng may ari ng lupa na si Ginoong Guarin. Nawasak ng lahat dito at ngayon ay wala na tayong trabaho! Paano na ako makakaipon sa kolehiyo.” ang pag iyak nito sabay yakap sa akin.
Nabigla ako sa pang yayari, niyakap ko si Darrio pero tahimik ako, tila nanuyo ang aking lalamunan. Nanghina ang aking tuhod napaupo nalang ako sa harap ang aming tarangkahan at napaiyak nalang dahil sa matinding sakit at takot na hindi ko maipaliwanag sa aking sarili.
Part 67
“Blas, okay ka lang ba?” tanong Yuji noong makita akong nag lalakad sa tarangkahan ng campus. Sinalubong niya ako at hinawakan ang aking braso. “Nasabi sa akin nila Erjun ang nangyari. Dumating si papa ngayon sa gusali ng F4, pinaka magandang pag kakataon ito para kausapin siya.” ang dagdag pa niya.
“Inalisan niya ng trabaho si papa noong nakaraang linggo at ayaw na siyang tanggapin ng mga pabrika. Tapos noong nakaraang araw ay ipinasunog niya ang cakeshop kung saan ako ng tatrabaho. Mas matindi pa sa halimaw ang iyong ama.” ang sagot ko.
Hawak ni Yuji ang aking kamay, dito ay nag aabang sa amin si Kiro, Erjun at Gavin. Nakahanda silang makipag usap sa papa Yuji para bawiin ang blue card sa amin.
Tinapik nila ang aking balikat. “Huwag kang mag alala Blas, maaayos ang rin ang lahat.” ang wika ni Gavin habang umaakyat kaming 3rd floor kung saan ito naroroon.
Pag tapat sa pinto ay unang kumatok si Yuji. Pumasok ito at dito ay tumaloy na rin ang tatlo sa kanyang likuran. Ako ang pinaka huling pumasok, naabutan namin ang kanyang ama na nakaupo sa harap ng bintana at pinag mamasdan ang lawak ng buong paaralan. “Pa, bawiin mo ang blue card na ibinigay mo sa pamilya ni Blas.” ang wika n Yuji.
Pinatay ni Mr. Guarin ang kanyang sigarilyo at saka humarap sa amin. “Sinama mo pa ang mga kaibigan mo dito, sa tingin mo ba ay mag gagawa sila?” tanong nito.
“Hindi tito, alam namin na wala kaming magagawa, gusto lang naming suportahan si Yuji sa kanyang gagawing hakbang para kay Blas. Isang ordinaryong tao lamang ang pamilya ni Blas, hindi po yata tama na bigyan sila ng ganoong uri ng parusa.” ang wika ni Kiro.
“Tumigil ka Kiro! Ang pinag uusapan dito ay ang kinabukasan ng Guarin Corporation. Ano ang mangyayari kay Yuji kung ang isang mahirap na katulad ni Blas ang makakasama niya? Sa tingin ko iyan ang dapat sa mga ambisyosong kagaya niya (Blas) upang siya ay mag tanda.” tugon nito.
“Sir, kung galit ka sa akin ay ako nalang ang parusahan mo. Bakit kailangan mong sunugin ang cake shop? Paano ang kabuhayan ng ibang tao nag ttrabaho dito? Sana ay inalis mo nalang ako at hindi mo na sila dinamay. Anong klase ka tao ka?” ang tanong ko.
“Iyan ang dapat sa iyo. Gusto ko lang ipaalam sa iyo na malaking pag kakamali ang ginagawa mong pag dikit at pag kabit sa aking anak. Ang isang mahirap na katulad mo ay walang puwang sa aming pamilya kaya’t huwag kang mangangarap. Kapag hindi mo pa nilayuan si Yuji ay mas marami pang madadamay sa mga susunod pang araw.” ang sagot niya.
“Pa, tama na. Bago pa ako mag tanim ng galit sa iyo.” sagot ni Yuji. “Bawiin mo na ang card sa pamilya ni Blas papa! Bawiin mo!” galit na salita nito.
Natawa si Mr. Guarin. “Hindi ko na mababawi. Ito ay mag tutuloy tuloy hanggang sa wala ka nang matakbuhan pa Blas.” sagot ng ama niya.
Natahimik si Yuji..
Naka tikom ang kanyang kamao..
Humarap siya sa amin at nag wika “Iwanan niyo muna kami ni papa.” ang utos niya. Tumango ang tatlo at hinawakan ako ni Kiro sa balikat para ilabas sa silid..
Naiwan ang mag ama sa loob nito..
Mula dito sa labas ay naririnig ko na ang sigawan at mataas na boses nilang dalawa. Nag aaway at nag tatalo dahil sa akin. Kaya naman inilayo ako ni Kiro at dinala sa second floor upang hindi ko na marinig ang nakakastress na pang yayari iyon.
Naupo sa huling baitang ng hadgan at dito ay tinabihan niya ako. “Kaya ko ba pa?” tanong ko kay Kiro, nang gigilid ang luha sa aking mata, pinag papawisan ang aking palad at nanginginig ang aking katawan.
“Inilalaban ni Yuji ang inyong relasyon. Hindi ka nag iisa sa labang ito.”
“Alam mo kahit malakas ako o palaban pa ay hindi kinakaya ng konsensiya ko na maraming nadadamay na tao sa paligid ko. At naapektuhan ang buhay nila dahil sa akin.” tugon ko.
“Mali rin ako noon, sana ay binalaan kita noon tungkol sa ama ni Yuji. Pero hindi ko naman maaaring hadlangan ang kaligayahan ninyo ni Yuji. Ngayon, nag kailangan mong gawin ay mag paka tatag at mag tiwala sa kanya. Nag mahal ka at kalakip nito ang pag titiwala.” wika ni Kiro.
“Sabi nila kapag nag mahal ka ay mayroon kang tatlong pamimilian. Sumuko, huwag sumuko at ibigay mo ang lahat lahat. Kailangan mo lang mamili kung ano ang pinaka worth it sa tatlo.” tugon ko.
“Kung ano sasagot niyan ay mas pipiliin kong ibigay ang lahat. Pera sa huli ay wala akong sisisihan. Pero lagi mong tatandaan na kailangan mo rin mag tira ng kaunti para sa iyong sarili. Dahil madaling humanap ng bagong taong mamahalin. Pero ang bagong sarili ay hindi.” ang seryosong wika ni Kiro habang naka tingin sa aking mata.
Habang nasa ganoong posisyon kami lumabas si Yuji mula sa itaas. “Yuji! Tumigil ka!” ang narinig naming sigaw ng kanyang ama..
“Gagawin ko ang gusto ko papa!” ang sigaw nito sabay suntok pintuan ng silid, nacrack ang salamin nito..
Galit na galit ang kanyang mukha habang tinatahak ang daan pababa ng hagdan. Tumayo ako para salubungin siya. Halos nanginginig pa rin ito sa galit kaya naman niyakap ko siya ng mahigpit. “Tama na.. huwag kana magalit.” bulong ko, hinawakan ko ang kanyang kamay dugo dulot ng pag suntok at saka binalot ito ng panyo.
Muli akong niyakap ni Yuji ng mahigpit at hinalikan ako sa noo. “Huwag kana umiyak, huwag kana matakot. Magiging maayos rin ang lahat.” ang bulong niya.
Lumabas kaming dalawa sa gusali ng F4 at nag tungo kami sa isang tahimik na lugar sa pinaka likod ng campus. Kapwa kami naupo sa damuhan sa ilalim ng malaking puno ng mangga. Ginamot ko ang kanyang kamao at saka tinulungan ko siyang kumalma.
“Patawad kung ang aking ama ay isang halimaw.” ang wika niya.
“Walang perpekto sa buhay ng tao. Ang iyong ama ay isang career centered na tao. At ang mga ganoon tao ay mahirap mapag bago ng desisyon.” ang wika ko habang binabalutang gasa ang kanyang kamay.
“Pero huwag kang mag alala, gagawa pa rin ako ng paraan para huwag ka nang guluhin ni papa. Sukdulang labanan ko siya.” sagot ni Yuji.
“Hindi mo kailangang saktan ang sarili mo, dahil mas dobleng sakit ang nararamdaman ko sa tuwing nasasaktan ka.” tugon ko sabay yakap sa kanya, hinawakan ko ang kanyang kamao na may gasgas at nilagyan ito ng panyo.
Napatingin siya sa akin..
“Sorry kung naging komplikado ang lahat para sa atin. Pero lahat naman ng pag subok ay kaya nating lagpasan diba?” tanong niya
Tumango ako at hinalikan niya ako sa labi. Maya maya ay may kinuha siya sa kanyang bulsa. Isang maliit na kahon..
Binuksan niya ito sa aking harapan. Nag lalaman ito ng isang singsing. “Tanggapin mo ito Blas, ito ang simbolo ng aking pag mamahal sa iyo. Hindi ko alam kung hanggang kailan tayo, hindi ko rin kung hanggang saan aabutin ito, hindi ko man kayang baguhin ang ikot ng mundo, pero nais kong pang hawakan mo ang mga katagang binibigkas ng labi ko. Mahal kita, at hinding hindi mag lalaho ito. Ikaw lang ang taong minahal ko ng ganito sa buong buhay ko.” ang seryoso niyang wika sabay kuha sa aking kamay at inilagay ang singsing dito..
Naluha ako kanyang mga sinasabi habang naka tigig sa aking mga mata. Wala akong nagawa kundi ang yakapin siya ng mahigpit habang patuloy na bumubugso ang aking emosyon ng pinag halong saya, pag aalala at kalungkutan.
Patuloy kaming mag kayakap bago niya ako muling hinalikan sa labi.. Isang banayad at makabuluhang halik ng pag manahal ang kanyang iginawad sa akin bago pa muling humangin ng malakas at mag kalaglag ang mga duyong dahon na naka kabit sa puno ng mangga na aming madalas na sinisilungan.
Ang mga dahon bang ito ay simbolo ng pag bitiw? O ng bagong simula na nag hihintay para sa aming dalawa ni Yuji? Walang nakaka alam ng sagot. Basta ang alam ko lang ay patapos na ang tag araw. Papasok ang tag ulan at buburahin nito ang bakas ng kahit na anong marka sa ibabaw ng lupa. May kakayahan rin kaya ito na burahin ang nararamdaman ng bawat tao?
Alas 4 ng hapon noong ako ay makauwi, pag pasok ko pa lamang sa aming eskinita ay nag kakagulo na ang mga tao sa paligid. Dito ay nakita ko si mama at papa na umiiyak sa labas tarangkahan habang isa isang pinupulot ang aming mga damit. “Anong nangyari? Paraanin niyo ako!” ang sigaw ko habang nakiki siksik sa mga nakiki usisang tao.
“Paraan!” ang sigaw ko na hindi maiwasang mag alala. Kumakabog ng malakas ang aking dibdib..
“Maaaa anong nangyayari?” tanong ko pero hindi na ito naka sagot. Nag iiyak nalang habang si papa ay inilalabas ang aming kagamitan. “Blas tulungan mo ako!” ang pag tawag nito.
Pag tapat ko sa tarangkahan ay nakita ako ang maraming lalaki na may hawak na mga maso at tinitibag ang pader ng aming bahay. “Itigil niyo iyan! Sino ba kayo?!” sigaw ko.
“Pasensiya na po kayo sir. Napag utusan lang kami ng may ari, titibagin na ang inyong bahay dahil nabili na daw ito ni Mr. Guarin upang gawing bakanteng lote. Wala po kaming kasalanan, sumusunod lang kami sa utos sa amin.” ang wika ng isa habang hinahakot ang aming kagamitan. “Teka saan niyo dadalhin ang mga gamit namin?” tanong ko.
“Anim na buwan daw po ang utang nina Mister at Misis Herera kaya kukunin na namin itong mga sofa, tv, ref at mga cabinet. May utang pa po kayong 25 thousand sa tubig at kuryente.” ang wika nito.
“Pa, bakit hindi kayo nag babayad ng renta?” paninita ko habang iniaalis ang aking mga damit.
“Dahil tambak ang utang ng mama mo sa mga tindihan, doon namin ito pinapasok.” ang sagot nito.
Panatakip nalang ako ng mukha sa pag kainis. Wala na rin namang maitutulong ang paninisi ko..
Tahimik..
Isang malakas na hampas ng maso ang ginawa ng mga lalaki bago tuluyang bumigay ang pader ng aming kawawang tahanan..
Ni wala akong nagawa kundi ang panoorin ito habang unti unting bumabagsak sa lupa. Kada pag tama ng piraso ng pader ay bumabagsak ang aking luha, para bang tinutusok ng matulis na bagay ang aking dibdib..
Natakatayo kami sa labas ng tarangkahan at nakatanaw sa aming nawawasak na bahay. At habang nasa ganoong posisyon kami ay may dumating na isang malaking sasakyan ng bombero. Nag wang wang ito kaya at huminto sa aming harapan..
Lumabas ang lalaki at nag salita sa kanyang mega phone. “Hindi daw po nakakalimutan ni Mr. Guarin ang pag bubuhos ninyo ng tubig sa kanya ulo. Kaya ngayon heto ang ganti niya.” ang wika niya sabay senyas.
“Full power!” ang utos niya..
Hinawakan nila ang dambuhalang hose ng sasakyan at itinapat iyon sa amin. Saka ito bumuga ng malakas na tubig..
Tumama ito sa aming katawan at lakas nito ay nag pagulong gulong kami sa lupa. Lunod na lunod kami at hindi makatayo. Tuwing tatayo kami ay matutumba kami sa lupa at mag tatawanan sila..
Ang aming mga gamit ay nabasa at nasira hanggang sa walang natira dito..
Itutuloy..
THF Part 68
Cover by glaysamaemagallanes
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 30, 2020
Lumabas ang lalaki at nag salita sa kanyang mega phone. “Hindi daw po nakakalimutan ni Mr. Guarin ang pag bubuhos ninyo ng tubig sa kanya ulo. Kaya ngayon heto ang ganti niya.” ang wika niya sabay senyas.
“Full power!” ang utos niya..
Hinawakan nila ang dambuhalang hose ng sasakyan at itinapat iyon sa amin. Saka ito bumuga ng malakas na tubig..
Tumama ito sa aming katawan at lakas nito ay nag pagulong gulong kami sa lupa. Lunod na lunod kami at hindi makatayo. Tuwing tatayo kami ay matutumba kami sa lupa at mag tatawanan sila..
Ang aming mga gamit ay nabasa at nasira hanggang sa walang natira dito..
Part 68
“Blas, ayaw niyo ba talaga doon sa rest house namin? Mas okay doon.” ang wika ni Bam habang isa isang inaayos ang gamit. Ang iba dito ay madumi na at kailangan pang labhan. Ilan lang naisalba namin, halos damit lang at ilang plato, kutsara at mga baso.
Isang oras matapos kaming basain ay dumating si Bam at ipinahiram sa amin ang isang apartment na pag aari ng tito niya. Maliit lamang ito. May sala, may maliit na banyo at lutuan sa gawing gilid. Wala silid, walang lalagyan ng mga bangko, basta nag latag lang kami ng banig at dito ay tabi tabi kaming matutulog. Nag bigay rin si Bam ng grocery, de lata, kilo ng bigas at mga noodles upang may makain kam. Mugto pa rin ang mata ni mama kakaiyak dahil sa bilis ng mga pang yayari na sa isang iglap ay lalong sumadsad ang aming buhay pababa hanggang sa wala nang natira.
“Hindi na Bam, salamat ng marami sa tulong mo ha. Akala ko talaga sa kalsada nalang kami matutulog.”
“Pwede ba iyon Blas, hindi ako papayag na ganoon ang mangyari sa iyo. Dumito muna kayo hanggang nais niyo. Iyon nga lang ay may medyo masikip pero walang mananakit sa inyo dito.” wika ni Bam.
“Hayaan niyo ma, bukas na bukas rin ay mag hahanap ako ng trabaho. Kahit ano nalang basta may pang raos tayo.”
“Pwede ko kayong pahiramin.”
“Hindi na Bam, sobra sobra na itong naitulong mo sa akin. Ako na lamang ang gagawa ng paraan.” naka ngiti kong sagot
“O sige, basta tawagan mo ako kapag may kailangan ka Blas, huwag kang mahihiya ha.” ang sagot niya sabay sakay sa kanyang sasakyan.
“Ma, huwag na kayo umiyak ni papa, wala ring namang magagawa ang pag luha. Gagawa ako ng paraan bukas.” ang wika ko habang naka talungko sa pinaka sulok ng maliit na silid na aming kinalalagyan.
KINABUKASAN..
Araw ng Linggo, umaga palang ay nag lakad na ako patungo sa mga pabrika, kainan at pati sa tindahan na mayroon sa siyudad. Hawak ko ang isang bote ng tubig na ipinag lalaman ko sa aking tiyan at sa aking natutuyong lalamunan. Ni hindi ko iniinda ang mainit na sikat ng araw. Basta ang nais ko lang ay maka kuha ng trabaho para maka tulong ako kila mama.
Masakit na ang aking paa, halos ilang tindahan ang aking napuntahan, nag aapply akong bagger o bag boy kung tawagin, tagapag lagay ng mga binili sa kahon o sa bag. Kahit ang pagiging janitor o kargador ay sinubukan kong pasukin pero wala ni isa ang tumanggap sa akin.
Malayo layo rin ang aking nilakad, nag simula ako ng alas 7 ng umaga, ngayon ay alas 4 na ng hapon pero wala pa ring nangyayari sa akin pag hahanap. Kailangan ko ng pera dahil maraming utang si mama na dapat bayaran, tiyak na lalaki ito at lalo kaming mababaon sa hirap.
Napa buntong hininga ako..
Naupo ako sa isang waiting shed, binilang ko ang barya sa aking bulsa, sapat ito para makauwi ako sa amin, hindi na rin ako kumain dahil mag kukulang pa ito. Tinanggal ko rin ang aking sapatos, may paltos ang aking paa dahil sa init at layo ng aking nilakbay para sa wala. Mahapdi, parang nag tubig ang malaking paltos kaya naman nag pasya akong alisin nalang ang aking sapin sa paa at mag lakad ng nakayapak patungo sa sakayan.
Muli nanaman akong nakaramdam ng pagod..
Naupo ako sa isang kahoy na silya sa ilalim ng isang sirang silong sa kalsada..
Dito ay pinag masdan ko ang bawat sasakyan na nag daraan. Pinipilit kong libangin ang aking sarili hanggang upang hindi ko maramdaman ang pagod at pag kalam ng aking tiyan..
Tahimik..
Nasa ganoong posisyon ako noong may lumapit sa akin na isang lalaki. “Kailangan mo ba ng pera?” tanong niya.
“Paano niyo po nalaman?” tanong ko.
“Dahil nakakahabag ang itsura mo hijo. Anyway kung gusto mo talaga nag hahanap ng taong qualified para dito. Kung gusto mo ay pag isipan mo at tawagan mo ako. Anong pangalan mo?” tanong niya.
“Blas po.” ang sagot ko.
“Okay Blas, itabi mo ang papel. Kapag napag isip kana ay tawagan mo ako agad.” ang wika nito sabay sakay sa kanyang sasakyan.
Tiningnan ko ang papel at agad itong itinago sa aking bag..
Alas 6 ng hapon noong ako ay makauwi, bigo akong makahanap ng trabaho. Si papa pala ay umalis rin at nag lako ng kakainin na ipinapatinda ng kapit bahay. Halos pagod na pagod rin ito sa mag hapong pag lalakad.
Noong mag kita kami, natawa pa kaming dalawa dahil pareho kaming nasunog sa ilalim ng mainit sa sikat ng araw. Ang aming mga sapatos ay naka nga- nga nalang kaya bumili pa kami ng pandikit para gawin ito. “Tingnan mo pa, hindi lang sikmura ko ang gutom kundi pati na rin ang sapatos ko.” ang natatawa kong salita.
“Mas malaki ang sira ng sapatos ko, nabutas pa nga ito kanina.” sagot ni papa habang kumakain kaming hapunan. Pinag sasaluhan namin ang isang lata ng sardinas at kaninang lamig na kanina pang tanghali.
“Alam niyo ba na walang mangyayari dito sa atin sa siyudad na ito? Blacklist tayo ni Mr. Guarin kaya kahit taga kutkot ng kubeta ay hindi tayo papasukin. Ang mainam pa kaya umuwi nalang tayo sa probinsya at doon mag simula ng bagong buhay? Kaso ay malayo iyon, kailangan pa naming sumakay ng bus, tren at saka bus ulit. Basta maraming sakay ang kailangan at maraming pera ang uubusin.” ang wika ni papa.
“Pa, paano ka naman makakasiguradong magiging maayos ang buhay natin doon?” tanong ko.
“Dahil taga doon ako. Ang aking ama ay may bahay doon at mayroon akong kalahating hektaryang bukid. Maaari nating pag yamanin ito at taniman ng gulay o palay.”
“Paano ka naman nag kaganoon papa?” tanong ko
“Iyon ay pamana ng aming nasirang magulang. Ang bukirin ay pinag parte partehan naming apat na mag kakapatid. Ang parte ko ay iniwan ko doon pero nasa akin ang titulo nito. Ang dahilan naman kung bakit ako umalis doon ay dahil nag tampo ako sa kanila noong malaman ko na ang pinaka maliit na parte ang ibinigay sa akin. Pakiwari ako ay pinag kaisahan ako ng kapatid ko, ibinenta nila ang mga parte nila at tumira sila sa malayong lugar. Kanina habang nag lalako ay nakita ko ang pinsan kong si Lito, at sinabi niya s akin na puro sukal lang raw ang bukid na aking namana. Kaya naisip ko na makabubuti kung umalis na tayo sa impyernong lugar na ito.” ang wika ni papa
“Paano naman tayo makaka alis aber, wala naman tayong pera. At isa pa ay maganda ang paaralan ni Blas. Sayang ang scholarship niya doon. Saka na natin pag usapan ang tungkol sa inyong probinsya kapag talagang walang wala na.” ang sagot ni mama.
“Kung sa bagay, sayang rin naman ang scholarship ni Blas doon sa Empire. Ipang papatuloy ko nalang muna ang pag lalako ng mga kakainin para makasuporta kay Blas.” ang wika ni papa habang naka ngiti.
“Susubukan ko ring mag patulong sa papa ni Bam, may negosyo sila baka maaari niya akong ipasok doon.” ang wika ko naman na punong puno ng pag asa.
Noong mga oras na iyon hindi pa rin ako nawawalan ng pag asa. Pilit kong tinatatagan ang aking loob at hindi ako nag papakita ng kahinaan sa harapan nila mama. Matapang ako, iyan ang pilit kong pinaninindigan bagamat hindi ko na talaga alam ang gagawin ko. Kahit ang matulog ay hindi ko magawa dahil sa kakaibang kaba at kirot sa aking dibdib. Ang aking puso ay kumakabog ng mabilis kaya’t panay ang aking buntong hininga. Malalim na ang gabi, payapa ng lahat. Mahimbing na natutulog sina mama at papa. Samantalang ako naman ay nakatingin sa lang malamlam na ilaw sa itaas. Pilit kong iwinawaksi ang pangamba sa aking dibdib, umaasa ako na sana bukas ay mag bago naman ang lahat para sa akin.
Tahimik ako bumangon at marahan pinatay ang ilaw. Binalot ng dilim ang buong silid at dito ay ipinikit ko ang aking mata..
KINABUKASAN..
Araw ng lunes, habang nag lalakad ako sa hallway ng campus ay hinarang ako ni Evan at Lippi. Hindi naman galit ang kanilang itsura pero bakas sa mukha nila ang pag kadismaya sa hindi ko malamang dahilan. “O, bakit ganyan ang itsura niyong dalawa?” tanong ko.
“Dahil may nanalo na.” ang wika niya sabay pakita ng kanilang cellphone. Dinala nila ang page sa social media account ni Vann Durria.
“Alam mo ito beshie mo ay isang ahas. Tingnan mo, wagi siya kahapon at kagabi!” ang wika ni Lippi sabay pakita ng mga larawan na inupload nito sa kanyang account. Ang larawan ay silang dalawa ni Yuji, mag kasama sa sasakyan at mag kaholding hands pa. Mayroon rin silang larawan sa farm nila Yuji kung saan pareho silang naliligo sa swimming pool. May larawan pasan siya dito.
“Tingnan mo naman, nag selfie pa ang pokpok habang naliligo si Yuji sa bathtub. Napaka famewhore niya talaga. Im sure na iyot na ni Yuji ito dahil tabi pa silang natulog kagabi. So paano Blas, may nanalo na! Talo ka.. at kailangan mong tanggapin iyon.” ang wika ni Lippi.
“Ikaw kasi e, ang hina mo. Sabi ko naman sa iyo ay itumba natin yung baklang prinsipe na iyon. Kinaibigan mo pa, kundangan ba namang tanga ka! Bona ka!” ang galit na wika ni Evan.
“Boba ka kasi Blas, nawalan ka tuloy. Okay lang sana kung sa babae e, wala talaga tayong laban sa kanila. Pero mas masakit kung lalaki rin!” ang sabad pa ni Lippi pero umiiyak na ito.
“Tingnan mo, malungkot lahat dito dahil wagi na si Prince Beklush! Siyang nanalong star of the night sa buhay ni papa Yuji.” ang dagdag pa ni Evan sabay iyak at pareho silang nag tatakbo palayo sa akin..
Natahimik ako at panandaliang nawalan ng kibo..
“Blas..” ang boses ni Kiro sa aking likuran.
Itinago ko ang aking emosyon, ngumiti ako at binati siya. “Ikaw pala Kiro. Kamusta kana?”
Seryoso ang mukha niya.
“Bakit seryoso ka?” tanong ko habang nakatawa..
Pero siya nakatingin lang sa akin at pinag mamasdan ang aking mukha..
Ngumiti ako ulit at humarap ako sa kalayuan..
Maya maya ay biglang bumugso ang aking emosyon at nag simulang pumatak ang luha sa aking mata. Humarap ako kay Kiro at sinabing “Okay lang ako.. okay lang ako.” ang wika ko sabay lakad palayo sa kanya..
Pero sa kada hakbang na aking ginagawa ay sumasagad ang pinaka masakit na kirot sa aking dibdib. Ayokong isipin na habang ako na nag papakamatay sa pag hahanap ng trabaho kahapon, sila ay masayang mag kasama. Tama nga si Lippi, mas doble ang sakit dahil lalaki ang aking kapalit.
Patuloy akong umiiyak habang humahakbang nang biglang hilain ni Kiro ang aking katawan at niyakap niya ako ng mahigpit.
Nasubsob ako sa kanyang dibdib at dito ay tuluyan na akong humagulgol ng iyak. Hanggang sa dumating ang mga sandali na matanggap ko sa aking sarili ang isang malalim na sugat dulot ng matinding kabiguan.
Itutuloy..
THF Part 69
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 30, 2020
Part 69
Ilang minuto rin ako sa pag hihinagpis hanggang sa ayain ako ni Kiro sa rooftop, sa isang tahimik na lugar na kahit umiyak ako ng paulit ulit walang makaka kita at makakarinig sa akin. “Parang noon isang araw ay sinabi niya sa akin na huwag akong bibitiw, na pareho kaming lalaban. Pero bakit ganoon?” tanong ko kay Kiro.
“Hindi ko alam ang isasagot ko Blas, hindi ko pa nakakausap si Yuji tungkol dito.” ang sagot ni Kiro.
“Kung sa bagay, bakit nga ba umaasa pa rin ako e mapapangasawa niya iyon. Baka narealize na niya na dapat ay doon siya dahil may future siya doon, at hindi sa isang katulad ko.”
“Blas, huwag kang mag salita ng ganyan. Lalo ka lang masasaktan.” ang tugon ni Kiro.
“Binigay ko lahat ng pag mamahal ko sa kanya. At iyon ay isang malaking pag kakamali.” ang wika ko.
“Bakit mo nasabing pag kakamali iyon?” tanong niya.
“Dapat pag may mahal ka, wag mo ibuhos ang lahat. Wag mo ipakitang mahal na mahal mo sya. Baka dumating ang araw ng magsisi ka dahil baka sabihing nyang, “mahal mo naman ako di ba? Di ka naman magagalit kung iiwan na kita?” sagot ko habang naka tanaw sa malayo.
“Pero hindi sasabihin ni Yuji iyon sa iyo. Mag tiwala sa kanya.” ang sagot ni Kiro
“Nasasaktan lang ba ako kaya ko nasasabi ang lahat ng ito?” tanong ko ulit..
Hindi siya naka sagot..
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay dumating si Vann sa rooftop na aking ikinagulat. Nakatayo siya at lumapit sa akin noong makita ako. “Blas.” pag tawag niya
Nag pahid ako ng luha. “Ikaw pala Vann.” ang tugon ko.
“Blas, alam ko ang dahilan kung bakit bakas sa iyong mukha ang pag iyak. Dahil nakita mo na yung larawan namin ni Yuji kahapon sa social media diba? Ang totoo noon ay binigyan lang ako ni Yuji ng pag kataong makikilala niya. Ang sabi niya sa akin ay susubukan niya akong mahalin rin. At realize ko rin kahapon na mabait pala talaga siya, sweet at parang bata. Naging masaya ako na kasama siya halos di ko na mamalayan na lumilipas ang oras. At kung iniisip mo na may naganap sa pagitan namin. Hindi naman ako sinungaling Blas, mayroon. Mag kasalo kami ni Yuji kagabi. Iyon ang pinaka masarap na feeling na naranasan ko, ibang iba sa lahat ng mga lalaking natikman ko. Sa kanya lang ako nabaliw ng husto. Pero anong big deal doon? Sa Milan? Nakikipag sex ako sa mga taong gusto ko, wala lang doon ang usaping sex. Hindi ito big deal lalo na sa mga lalaking katulad natin. Dito lang naman yata sa Pilipinas nagiging emosyonal ang tao pag dating sa usaping ganito. May karapatan naman kami diba? Kasi ako ang fiance niya. Sorry Blas, hindi naman ako nag taksil sa iyo. May label din naman ako sa buhay ni Yuji at mas mataas ang label ko sa label mo.” ang wika niya
Habang nag sasalita siya ay para bang paulit ulit na sinusuntok ang aking dibdib. May kung anong matigas na bagay ang inihampas aking ulo. Lalong sumikip ang aking pag hinga na para bang ako ay mabubuang..
Napaluha nalang ako at hindi na nakapag salita..
Maya maya dumating si Yuji na napatingin ito sa akin. Pero agad rin niyang binawi. “Vann, ano bang ginagawa mo dito?” tanong nito.
“Ipinapaliwanag ko lang kay Blas kung ano yung mga larawan sa social media. Mag kaibigan kami ni Blas at ayokong tanim siya ng galit sa akin. Gusto ko na kahit tayong dalawa na at iniwan mo na siya ay maging kaibigan ko pa rin siya. At alam mo ba Blas ang sabi ni Yuji sa akin ay mas masarap ako at mas todo bigay kagabi, ilang beses niya akong hinalikan ng todo dahil sa husay ko.”
Hinablot ni Yuji ang kanyang braso. “Wala kang ipapaliwanag kay Blas. Tumigil kana!!”
“Sinabi ko sa kanya na may nangyari na sa atin kagabi at nag enjoy ako doon. Okay lang naman diba? Mapapangasawa mo naman ako at may basbas naman tayo ng parents natin. At isa pa ay kaibigan natin si Blas deserve niyang malaman ang totoong nangyari sa atin.” ang wika niya.
Napatingin sa akin si Yuji pero binawi niya ito. “Tumigil kana Vann, masyado kang madaldal!! Halika na.” ang bulyaw niya sabay hila dito. Pero bumitiw sya at muling lumapit sa akin. “Salamat sa pag unawa mo Blas. The best ka talagang kaibigan.” ang wika niya, niyakap pa niya ako at hinalikan sa pisngi na parang isang halik ni Hudas.
Muli siyang ngumiti at kumapit kay Yuji..
“Iyon lang yun Yuji? Ganoon lang iyon? Wala kang ipapaliwanag sa akin?” ang tanong ko sa kanya.
“Sorry Blas, pero narealize ko na kailangan ko ng pera. Ang sabi ni papa ay wala akong makukuha ni isang kusing kung mananatili ako sa iyo. Ako ang leader ng F4 at kailangan ko ng kapangyarihan. Sorry pero mas pipiliin ko si Vann. Kung patuloy pa akong mag papaliwanag ay lalo lang akong mag mumukhang masama.” ang sagot niya na blangko ang mukha walang emosyon.
“At Blas, para patunayan na maayos na ang samahan namin ni Yuji.” ang wika niya sabay lapit kay Yuji at hinalikan niya ito. Hinawakan ni Yuji ang kanyang pisngi saka lumaban ito ng halik..
“Tama naaaa! Tamaaaa naaaaa!” ang sigaw ko habang umiiyak..“Itigil niyo na ito. Please! Tama naaa” paki usap ko pa.
“Halika na nga, layuan mo na si Blas.” ang utos ni Yuji sabay hila kay Vann
“Sandali Yuji.” ang pag tawag ni Kiro
Huminto si Yuji at tumingin sa kanyang kaibigan. “Bakit?”
Walang salita. Lumapit si Kiro sa kanya at isang malakas na sapak sa mukha ang iginawad niya dito. “Hindi ganyan ang pag kaka kilala ko sa iyo. Paano mo nagawa ito kay Blas?” tanong niya
“Wala akong ipapaliwanag sa iyo Kiro. “ tugon niya sabay hila kay Van at pareho silang bumaba sa rooftop.
Nakita pa namin sila ni Kiro na mag hawak ang kamay na nag lalakad, maya maya isinandal ni Yuji si Vann sa pader at muli silang nag halikan.
Tinakpan na ni Kiro ang aking mata upang hindi ko na ito makita pa..
Mag mulat nito ay wala na sila..
Napahawak ako sa aking dibdib at dito ay hindi ko na napigil na umiyak ng todo. Ikinulong ako ni Kiro sa kanyang braso at pilit na pinakalma. “Ano bang ginawa kong mali? Sabihin mo sa akin kung anong ginawa kong pag kakamali?” ang pag iyak ko.
Napaluhod nalang ako sa pang hihina ng aking tuhod. Parang dinurog ng paulit ulit ang aking mundo. Ang sakit na ito ay kakaiba sa lahat, nakaka baliw, makirot at hindi ko maipaliwanag. Kahit umiyak ako ng paulit ulit ay wala itong pag hupa.
“Wala kang ginawang mali Blas, nag kataon lang na ang iyong minahal ay isang upper class na mas mahalaga ang yaman. Pero hindi ibig sabihin noon ay hindi ka deserve na mahalin. Para sa akin ikaw ang pinaka mabait na tao sa lahat, karapat dapat kang mahalin ng buo at hindi ka sasaktan. Balang araw ay lalakad ka at makaka kilala ka ng taong para sa iyo, at doon ay mapag tatanto kung hindi nasasaktan ngayon. Balang araw ay ngingiti ka rin, at lahat ng ito ay tatawanan mo lang. Ikaw ang nag sabi sa akin na maging malakas ako. Maaari bang maging malakas ka rin?” tanong niya sa akin.
“Iyan ang pinaka nakakalungkot na parte sa pagiging malakas. Iniisip nila na ayos na masaktan ka ng paulit ulit dahil sa malakas ka. Pero hindi nila alam, durog na durog na ako.” ang sagot ko. Bumakas sa mukha ni Kiro ang awa at niyakap niya ako ng mahigpit.
“Durog na ako..” ang bulong ko pa.
Noong mga oras na iyon ay panandalian akong nawalan ng lakas, napa upo ako sa gilid ng rooftop at nakapako ang tingin sa isang direksyon. Tinabihan ako ni Kiro at hindi niya ako iniwan sa ganoon sitwasyon.
Ilang minuto rin akong naka tahimik bago ako tumayo muli at lumakad paalis sa rooftop. Nang hihina ang aking katawan. Halos napapa kapit nalang ako sa gabay ng hagdan na parang may iniinda sa katawan. Ang pagkabigo ng isang puso ay hindi parang bombang sumasabog. Kung minsan ay kasing tahimik lang ito ng isang balahibong nalalaglag sa hangin. At ang pinaka masakit sa lahat ay walang ibang nakakarinig nito, kundi ikaw lang. Maayos naman ako sa labas, ngunit wasak na wasak ako sa loob..
Nag lakad ako ng hallway ng 2nd floor, nag desisyong bumaba ulit nang bigla akong tawagin ng councilor. “Mr. Blas Herera, pinapatawag ka directors office.” ang wika nito.
Agad kong inayos ang aking mukha. “Ayos ka lang ba? Gusto mo samahan kita sa loob?” tanong ni Kiro.
“Hindi, mauna kana sa baba, baka nag hihintay na saiyo sina Gavin. Okay lang ako.” ang sagot ko sabay lakad pabalik sa directors office.
Pag pasok ko dito ay agad akong pinaupo sa waiting area hanggang sa lumabas ang dean ng aming department. “Kayo po pala dean, ano po ba ang mayroon?” tanong ko.
“Mr. Herera, ang iyong scholarship ay terminated na. Hindi kana maaaring mag patuloy dito sa Empire University.” ang wika niya.
Mistulang malakas na bomba iyon na sumabog sa aking pandinig. “Po? Sir paanong mateterminate ang scholarship ko? Rank 5 po ako sa honor list.” ang sagot ko na may halong pag tataka.
“Dahil gusto ko.” ang salita ng isang lalaking lumabas sa meeting room. Ito ay si Mr. Guarin kasama ang management ng campus.
“Pasensiya kana Mr. Herera ngunit wala ka nang scholarship dito sa Empire University.” ang wika ng councilor.
“Blas, diba sabi ko naman sa iyo na layuan mo ang aking anak. Nakita mo na ang kabayaran sa pagiging matigas mo? Ngayon ay inaalis na kita dito sa paaralang ito. Expelled kana at maaari kanang umalis ngayon.” ang wika ni Mr. Guarin.
“Pero sir, wag naman po ang pag aaral ko. Iniwan na ako ni Yuji, si Vann ang pinili niya kaya wala na kayong problema. Paki usap, huwag naman po ito.” ang pag susumamo ko.
“Oo nga, masaya ako na naging mag kasundo na sina Vann at Yuji. Pero gayon pa man ito ay ang kaparausahan mo sa ginawa mong pang gagamit sa katawan ng anak ko! Blas lumayas kana sa paaralang ito bago pa kita ipakulong sa pang hahalay sa aking nag iisang anak, at sa paninira mo ng relasyon ng dalawang taong ikakasal na. Bibilang ako ng dalawampu dapat ay nakalabas kana gate ng paaralang ito.” ang wika nito at inutusan na ang tauhan niya na sumunod sa akin at mag bilang..
Isa..
Dalawa..
Agad akong tumayo at nag tatakbo pababa ng hagdan..
Apat..
Lima..
Nag tatakbo ako sa hallway habang hinahabol at binibilangan ng mga tauhan ni Mr. Guarin..
Labing anim..
Labing pito..
Malapit na ako sa gate, kaunti nalang..
Labing siyam..
Hingal na hingal ako, pinag titinginan ako ng mga estudyante sa paligid. At noong iginawad ang bilang na pang dalawampu ay nakalabas na ako. Sinarado nila ang gate at sinunog ang aking ID..
Itutuloy..
THF Part 70
Poser by Junoel LyCaster
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 2
AiTenshi
March 30, 2020
“Oo nga, masaya ako na naging mag kasundo na sina Vann at Yuji. Pero gayon pa man ito ay ang kaparausahan mo sa ginawa mong pang gagamit sa katawan ng anak ko! Blas lumayas kana sa paaralang ito bago pa kita ipakulong sa pang hahalay sa aking nag iisang anak, at sa paninira mo ng relasyon ng dalawang taong ikakasal na. Bibilang ako ng dalawampu dapat ay nakalabas kana gate ng paaralang ito.” ang wika nito at inutusan na ang tauhan niya na sumunod sa akin at mag bilang..
Isa..
Dalawa..
Agad akong tumayo at nag tatakbo pababa ng hagdan..
Hingal na hingal ako, pinag titinginan ako ng mga estudyante sa paligid. At noong iginawad ang bilang na pang dalawampu ay nakalabas na ako. Sinarado nila ang gate at sinunog ang aking ID..
Part 70
Isang linggo ang nakalipas..
Bumagsak ang pangarap ni mama noong malaman niya na wala na akong Empire University. Noong araw na iniwan ako ni Yuji ay ang pinaka huling araw na nakatapak ako sa paraalang iyon. Sinubukan ko pang bumalik pero hinarang na ako ng guwardiya at sinabing bawal pumasok ang isang outsider na katulad ko. Noong araw din iyon ay natapos ang aking pangarap kasabay ng pag kamatay ng aking puso..
Tahimik sa seawall, dito lang ako nakakaramdam ng kapayapaan ng aking puso at isipan..
Habang nasa ganoong posisyon ako ay narinig kong may tumawag sa aking pangalan. Pag harap ko dito ay nakita ko sina Jay at Bam. May dalang pag kain at inumin..
Agad akong tumayo para salubungin sila. “Blas, kamusta kana? Alam mo ba na ang daming umiyak noong paalisin ka sa campus. Maniwala ka, pati ang ating adviser ay nalungkot. Sina Lippi at Evan ay gumawa ng skandalo sa director’s office at ipinabibigay nila ito sa iyo.” ang wika ni Jay.
“Ano ito?” ang tanong habang hawak ang enveloped.
“Iyan ang transcript of records mo, mga grado mo sa Empire University. Binayaran iyan nila Evan at Lippi. Kung sakali raw na mag transfer ka sa ibang school ay maaari mong gamitin iyan para macredits ang iyong mga subjects.” ang wika niya.
“Salamat dito Jay. Teka kamusta na kayo?” ang tanong ko.
“Okay naman, nakakapanibago lang dahil tahimik na campus ngayon. Marami na ring mga students ang umalis at nag transfer. Ako naman ay pipilitin kong makatapos sa kahit na anong paraan.” ang wika ni Jay.
“Ikaw Bam? Bakit tahimik ka?” tanong ko.
“Nasunog yung isang planta ni papa doon sa kabilang siyudad. Nalaman kasi ng ama ni Yuji na tinulungan kita kaya gumanti ito sa amin.”
“Sorry kung nadamay pa kayo. Sorry talaga Bam.”
“Wala iyon Blas. Teka anong plano mo ngayon?” tanong nito.
“Baka umuwi kami nila papa sa malayong probinsya. Miserable na ang buhay namin dito sa siyudad. Wala nang natitira sa amin dito. Sa ngayon ay nag hahanap nalang ako ng pamasahe para maka alis na. Nag paplano rin akong bayaran ang utang ni mama na maiiwan namin.” ang wika ko.
“Saan ka naman kukuha ng pambayad? Gusto mo ba ihiram kita kay Papa? O kay Kiro kaya?”
“Ano ka ba, hindi na. Sobra sobrang na yung naitulong niyo sa akin. Magiging maayos rin ang lahat. Agad ko kayong tatawagan kapag nakalipat na kami.” ang naka ngiti kong wika sabay bitiw ng matamis na ngiti.
Tamang tama na rin ang pag kikita kita namin nila Jay at Bam. Dito ay nakapag paalam ako ng maayos sa kanila.
MAKALIPAS naman ang tatlong araw ay dumating naman ang araw ng kasal ni Yuji kay Vann. Hatalang nirush at inapura ito dahil biglang nag bago ang schedule at biglaang pumutok sa media ang pag iisang dibdib ng tinaguriang “royal couple.”
Ginanap ang kanilang kasal sa pinaka makasaysayang dambana sa siyudad kung saan ikinakasal ang malalaking tao. Syempre ay hindi ko pinalagpas ang pag kakataon na masilayang lumakad sa altar ang lalaking labis kong minahal, ang lalaking pinag alayan ko ng aking sarili. Kaya naman isinama ko si Darrio at naki siksik kami sa mga taong pumapalakpak habang pinag mamasdan ang royal entourage.
Nakita na ako ng mga body guard at tauhan ni Mr. Guarin pero hinayaan nila ako, siguro ay iniutos niya na hayaan akong masaksihan ang pag iisang dibdib ng kaniyang anak, mga bagay na alam niyang makakasakit sa akin..
Sa taas ng altar, dito ay nakita ko si Yuji na nakatayo sa altar kasama ang kanyang ama. Nakasuot ito na magarbong damit na parang prinsipe at tumugtog ang wedding march, dito ay pumasok naman si Vann na kumikanang sa kanyang puting suit na parang isang anghel na bumaba sa langit.
Ngayon ay nasaksihan ko ang kanilang pag iisang dibdib. Wala na rin akong kirot na nararamdaman, siguro ay nakasanayan ko nalang rin na nasasaktan ng paulit ulit hanggang sa maging manhid na ako.
Maya maya ay hindi sinasadyang napatingin sa Yuji sa aming direksyon at dito ay napahinto siya noong makita ako kaya naman agad akong kumubli at hinila si Darrio. “Blas okay ka lang ba?” tanong nito.
“Oo naman, masaya na akong masilayan ang kasal ng taong mahal ko. Maaari naman kaming mag katulayan, sa panaginip nga lang. Nakita ko naman na masaya na silang dalawa. Kaya dapat ay maging masaya na rin ako. Oras na siguro para mabuhay ako ng tahimik.” sagot ko.
“Teka blas, sure ka ba sa gagawin mo?” tanong ni Darrio.
Tumango ako. “Oo naman, pinag isipan ko na rin ito noong nakaraang araw. Okay lang ako.” ang naka ngiti kong sagot sabay kuha ng papel sa aking bulsa. Ito yung inabot sa akin ng mama, incase na kailangan ko talaga ng pera ay maaari ko siyang tawagan. “Gagamitin ko ang pera bilang pamasahe at para mabayaran ang natirang utang ni mama.” dagdag ko pa.
FLASHBACK
Nasa ganoong posisyon ako noong may lumapit sa akin na isang lalaki. “Kailangan mo ba ng pera?” tanong niya.
“Paano niyo po nalaman?” tanong ko.
“Dahil nakakahabag ang itsura mo hijo. Anyway kung gusto mo talaga nag hahanap ng taong qualified para dito. Kung gusto mo ay pag isipan mo at tawagan mo ako. Anong pangalan mo?” tanong niya.
“Blas po.” ang sagot ko.
“Okay Blas, itabi mo ang papel. Kapag napag isip kana ay tawagan mo ako agad.” ang wika nito sabay sakay sa kanyang sasakyan.
Tiningnan ko ang papel at agad itong itinago sa aking bag..
END OF FLASHBACK
Makalipas ang isang oras ay dumating ang mama na aking tinawagan ganoon kabilis lalo’t alam niya na ako ay qualified. Agad niya akong pinapirma ng agreement sa papel. “Blas, maraming salamat sa iyo ha. 200 thousand, cash mo itong makukuha mamaya.” ang wika niya.
Dito ay sinalubong na ako ng doktor at pinahiga sa hospital bed. Tinurukan niya ako ng pampatulog hanggang bumigat ang talukap ng aking mga mata..
Wala akong naalala pa..
Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatulog. Basta pag gising ko ay may tahi na ang aking tagiliran pahaba sa aking tiyan. Sinalubong ako ng mamang lalaki, nakangiti ito hawak ang mga prutas at ang sobre ng pera. “Blas, maraming salamat sa pag ligtas sa aking anak. Pag palain ka hijo.” ang wika nito.
Kinuha ko ang pera at ngumiti. “Salamat po.” ang tugon ko.
“Pero hijo, ang sabi ng doktor ay dito ka muna ng tatlo hanggang apat na araw, huwag kang mag alala dahil kami ang bahala sa lahat ng kailangan mo.” ang wika ng lalaki habang nakahawak sa aking kamay.
Sumang ayon ako sa kanilang nais, wala naman akong magagawa. Basta ang tanging nasa isip ko lamang ngayon ay ang bayaran ang utang ni mama, lumayo at limutin ang lahat. Bagamat alam kong hindi naman talaga nakakalimot ang isipan ng tao dahil natutunan lang nilang tanggapin ang lahat.
Wala akong pinag sabihan ng aking ginawa maliban kay Darrio, ang sabi ko lang kilala mama at papa ay mag hahanap ng trabaho sa kabilang siyudad at mawawala akong isang linggo.
Mabilis gumaling ang tahi sa aking tiyan, at makalipas ang ilang araw ay tuluyan akong nakatayo ng maayos. Kasabay nito ang pag didischarge sa akin. Inayos ng mag nurse ang aking gamit dito ay tumayo ako para umalis na bagamat hindi pa magaling ang aking sugat. Ang sabi ng doktor ay tuyo na ito at iwasan ko lang ang pagalaw ng masyadong malakas..
Lumakad ako, hawak hawak ko ang aking tiyan. Ibayong kirot ngunit hindi ko maunawaan kung dahil ba ito sa opera o dahil alam kong hindi na kompleto ang parte ng aking katawan? Gayon pa man ay pinilit ko pa ring tumayo at maging matatag, alam kong maayos rin ang lahat..
Marahan akong humahakbang sa hallway ng ospital noong makita ko si Yuji na nakatayo sa gawing emergency room. Kasama niya dito sina Kiro, Gavin at Erjun.
Huminto ako at pilit na iningiti ang aking tuyo at putlang labi na kunwari ay walang nangyari..
Noong makita niya akong umiika habang lumalakad ay napatulala ito, nanlaki ang mata, ang emosyon niya ay hindi ko mahuli. Gayon pa man ay nagawa ko pa rin mag bigay ng positibong reaksyon noong makita ko sila. Lumakad ng mabilis si Yuji para salubungin ako hawak niya ang aking medical records at inihagis ito sa aking mukha.
Tahimik..
Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa at dito ay napa upo nalang siya at kasabay nito ang isang malakas na hagulgol. “Bakit?!” ang tanong niya
Tumingin ako sa kanya pero hindi ako kumibo. Tinapik ko ang kanyang balikat at humakbang palayo. Pero hinawakan niya ang aking braso. Ramdam ko ang kanyang pag iyak at panginginig ng kanyang kamay..
Inalis ko ang kanyang kamay. “Masakit..” ang wika ko, pero hindi niya binitiwan..
Tumingin siya sa akin, may halong galit ang kanyang pag iyak. “Putang ina mo Blas! Bakit nag benta ka ng kidney? Binenta mo yung parte ng katawan mo sa halangang 200 libo? Binenta mo sa halagang barya?! Bakit mo ito ginawa? Sinabi lang ito sa akin Darrio, pero huli na rin pala.” ang paninita nito.
Ngumiti pa rin ako. Putla ang aking labi at nanghihina pa ang aking katawan. “Bakit? Dahil ito lang yung mayroon ako. Pasensiya kana kung kailangan kong gawin ito. Kapag ba sinabi ko saiyo ang lahat ay may magagawa ka ba? Mababago mo ba ang sumpang ibinigay ng iyong ama? Wala naman akong kasalanan Yuji. Minahal lang kita, yun lang iyon. Hindi ko naman alam na isang krimen ang mahalin ka. Nga pala, congratulations sa kasal mo, ikaw ang pinaka gwapong groom na nakita ko.” ang wika ko sabay hawak sa aking saklay at saka lumakad ako palayo sa kanya.
“Napaka sakit Blas, bakit hindi mo ako hinintay?” tanong niya..
“Wala akong hihintayin..Huwag mo na ako paasahin sa kalokohang likha mo, masyado na akong naniwala. Akala ko magic eh, ilusyon lang pala.” sagot sabay lakad palayo..
Hinabol niya ako..
“Bakit kailangan mong bawasan ang katawan mo?” ang hagulgol niya sabay yakap sa akin pero umiwas ako at natumba, nag tinginan ang mga tao sa ospital, ang aking saklay na dumausdos sa sahig kaya ginapang ko pa ito para makuha ulit..
“Blas, please.. Tutulungan kita, ilalayo kita dito.” ang wika niya habang tinutulungan akong tumayo..
Umiiyak pa rin siya..
“Wag kang umiyak, ako lang ito. Isipin mo nalang na hindi tayo nag kakilala. Maging masaya ka sa bago mong buhay at maging responsableng asawa. Maraming salamat sa pag mamahal mo, kahit na nakakamatay ito ay naging masaya naman ako. Ibinabalik ko na sa iyo ito.” ang wika ko sabay abot ng singsing at kwintas na kanyang ibinigay sa akin. Ibinukas ko ang kanyang palad at inilagay ito doon.
Lumakad ako palayo sa kanya..
“Blas sandali..” pag tawag niya.
Humarap ako sa kanya ..
“Blas please..” ang wika niya
“Tama na… Simula noong makilala kita ay namatay na ako.. Ngayon, gusto kong mabuhay.. kahit kaunti lang..” ang sagot sabay ngiti sa aking mga putlang labi. Ang pinaka matamis ang aking binitawan, wala nang salita pa. Marahil ay pagod na pagod nalang ako..
Tumalikod ako at humakbang palayo sa kanya..
MUSIC PLAYING
Too Far by Alex G
I wonder how my life would be If I had grown up by the sea And lived a little I wonder if my heart could grow If the only love I know Was all I needed
Sometimes I wish that I Could fly away from here ’Cause what if it all goes wrong?
Would it be bad if I drove too far And forgot my way around? Maybe my worry would disappear If I’m nowhere to be found So maybe I’ll drive too far
I wonder how my voice would sound If it was in the background No one heard it I wonder how it feels to speak Still be heard without the need To be the loudest
Sometimes I wish that I Could fly away from here ’Cause what if it all goes wrong?
Oh, my vision’s blurry now I wish it all was clear Not knowing’s killing me
Would it be bad if I drove too far And forgot my way around? Maybe my worry would disappear If I’m nowhere to be found So maybe I’ll drive too far
KINABUKASAN..
Inayos namin nila mama ang lahat ng aming gamit at isinilid ito sa bag. Ang ibang pera ay ibinayad ko sa pag kakautang ni mama. Bumili rin ako ng ticket sa bus para sa aming tatlo. Sa tingin ko ay kailangan ko nang umalis. Lumayo at mag simula ng bago kong buhay. Sa lugar na malayo, sa walang mananakit sa akin.
Alas 10 ng umaga, nakapila na kami bus at nag hahanda na para sumampa. Maigi kong pinag mamasdan ang ganda ng malaking siyudad. Mula dito sa aking kinatatayuan ay nakikita ko ang pinakamagandang gusali ng Empire University kung saan nag simula ang lahat, nag simula ang aking pangarap. Ngunit sa kasamaang palad ay doon rin nag tapos ang lahat.
Maganda ang siyudad na ito, ngunit puno ito ng bangungot na hindi ko malilimutan kahit saan ako dalhin ng agos ng buhay. Balang araw ay babalik ako dito at ang lahat ay magiging isang ala ala na lamang..
Sometimes I wish that I Could fly away from here What if it all goes wrong? My vision’s blurry now I wish it all was clear Not knowing’s killing me
Umakyat ako sa bus at tumapat sa pinaka malaking bintana upang makita ko ang ganda ng paligid sa aming magiging mahabang byahe.
Makalipas ang ilang minuto ay nag start ang sasakyan at isinara ang mga pintuan nito.
Bago lumakad ay nakita nakita ko si Yuji na kinakatok ang aking bintana. May sinisigaw ito, pero hindi ko maunawaan..
Humarap ako sa kanya ngunit blangko na ang aking mukha. Wala na akong maibigay na emosyon. Pakiwari ko ay nasaid na ako kaya’t naka tingin lang ako sa kanya ngunit walang buhay ang aking mata. Walang lungkot, walang tuwa. Parang isang papel na walang laman..
Basta pinag masdan ko lang siya..
Walang kahit na anong pag tugon..
Tumakbo ang saksakyan, hinabol niya ito. Patuloy niyang kinakatok ang aking bintana pero wala na siyang nakitang reaksyon sa akin. Basta tumulo lang aking luha at bumagsak ito sa aking labi..
Tuloy tuloy tumakbo ang bus hanggang sa tuluyan napada si Yuji at maiwan ito..
Siguro ay mawawala ang lahat ng pangamba, sakit at lungkot sa aking dibdib kung hindi na ako matatagpuan pa. Kaya lalayo ako, hanggang sa muling mabuo ang aking puso..
Ang aking sarili..
Lilipad ako ng malaya at ang lahat ay iiwan ko na.. mula dito..
END OF SEASON 2
Would it be bad if I drove too far And forgot my way around? Maybe my worry would disappear If I’m nowhere to be found And lived a little
Oh (Would it be bad if I drove too far) Oh (Forgot my way around?) Yeah, maybe my worry would disappear If I’m nowhere to be found
So maybe I’ll drive too far
Maybe I’ll drive too far…..
S3 NOTE:
SEASON 3 COVER BY ACCEL VILLALOBOS
S3 NOTE:
Maraming salamat sa mainit na pag tanggap sa THF, ito yung pinaka unang story na isinulat ko na umabot ng 100k within 3 weeks. Totoo pa rin pala talaga na hindi pa rin nawawala yung meteor garden spirit sa mga fans bagamat sobrang pressure ako nung ginagawa ko ito kasi may reputasyon itong meteor garden bilang isa sa pinaka magandang asianovela noon sa telebisyon. Yung tipong kahit alam niyo na yung mangyayari ay “GO” pa rin kayo sa pag babasa kaya minsan talaga ginagawa kong challenge na ibahin at isurprise kayo para may bago naman.
Gaano ko katagal ginawa ito THF? Kulang one month lang yata, hindi ko naramdaman na tapos na siya kasi nag enjoy ako though medyo stress sa ibang mabibigat na scenes lalo na dito sa season 3. Alam ko ring nag dulot ng sakit at stress sa inyo yung season 2 dahil sa daan daang private message at email na natatanggap ko sa inyo.
Characters:
GAVIN AT ERJUN
Hindi daw nag sshine ang character nina Gavin at Erjun, medyo nahuli daw ito kumpara kina Yuji at Kiro. Ang explanation, dahil sila ay character support lamang dito sa kwento ko. Kahit naman sa original series sa TV ay support lang rin sina Ximen at Mei Zuo, nag karoon lang kaunting shine ang charater ni Ximen dahil niligawan niya si Xiao Yu na kaibigan ni Shan Cai pero hindi ko naman iyon inapply dito sa story ko.
Kung ang atakeng ginamit ko ay katulad sa LOA maaari kong gawaan ng POV ang lahat para mag karoon ng balance na character build up. Kaso ay POV ni Blas ito at nakafocus lang ang feelings at emosyon niya kay Yuji at sa mga challenges sa buhay niya kaya’t hindi talaga mag sshine sina Gavin at Erjun. Kaya kung nakukulangan kayo sa kanila ay wala tayong magagawa kasi ang focus ng story ay kay Blas at Yuji mismo.
EVAN AT LIPPI
Kasali pa rin sila sa season 3, ang malaking tanong ay kung kaaway pa rin ba sila doon o mag babago ang ihip ng hangin para sa kanila. Iyan ang dapat ninyong abangan.
NEW CHARACTERS
Maraming bagong characters sa Season 3 ang inyong aabangan. Wala na si Blas sa siyudad kaya bagong environment na ang gagalawan niya. Bawat bagong tauhan ay may mahalagang role sa buhay niya kaya iyon ang mag bibigay excitement sa parating na season.
Roller Coaster pa rin ang emosyon sa S3 at syempre tatak na natin ang kalidad na twist kaya asahan ninyong mayroon rin. Medyo malayo na ito sa orihinal na Meteor Garden, siguro ay sapat na ang season 1 and 2 na doon tayo nag base. Ngayon new season ay masasabi kong galing na mismo ito sa akin bilang isang simpleng manunulat.
At tungkol naman sa mga readers na maraming achuchu, hanash at demand sa buhay pasensiya na kayo kung may pag kakataon na hindi ko name-meet ang gusto niyong mangyari, hindi ko naman nababasa ang utak ninyo para malaman ko na ganito, ganyan ang expectation niyo sa magiging outcome ng events. Kung talagang hindi ko na reach ang taas ng expectations niyo pwede naman kayong umalis at huwag na ituloy ang pag babasa.
At para naman doon sa mga nag sasabi na paulit ulit na nag tataksil yung mga character ko, hindi ko naman kayo pinupwersang basahin, saan ako nag kulang sa paunawa? Kada chapter may paunawa tayo, bukas ang page para pumasok ka at umalis ng malaya. Ngayon, hindi na ako nakikipag talo sa mga negative comments e, muted nalang sila sa akin. Iyon nga lang kahit muted na kayo ay nababasa niyo pa rin pala yung gawa ko kahit hindi niyo naman deserve. Reality base ang pag tataksil, kung hindi mo kayang harapin ang sakit ay umiwas ka, wala naman akong sinabi sa iyo na manatili ka sa nasusunog na bahay hanggang sa maging abo ka.
Bakit daw inilalagay ko ang sarili ko sa story? Kung mapapansin niyo laging kasali si Ai Tenshi sa story bakit? Kasi one way ito para ipakat yung pangalan ko sa story na kahit icopy paste nila ay nandoon pa rin ang pangalan ko kahit baguhin nila ito ay mahihirapan pa rin sila. Huwag niyo sanang gawing katatawan o sinasabing epal, pasikat kuno. Ito ang way ko para protektahan ang mga gawa ko, sa pamamagitan ng pag lalagay ko ng mga nagawa ko nang story doon katulad ng LOA, Aluguryon at mga Alyas.
Author’s Note , wala namang masama sa pag lalagay ng author’s note as long as hindi ito nakaka apekto sa takbo ng kwento. Kahit ako may mga AN sa story ko dahil kailangan kong iexplain ang isang bagay lalo’t komplikado itong unawain. Nasa iyo naman iyong kung babasahin ninyo o iignore nalang..
Marami na akong naicover na movie at mga novel sa tv. Kung ikaw ang tatanungin ko, ano ang gusto mong icover ko at bakit?
Muli po, maraming salamat sa pag mamahal at suporta ninyo. Hanggang sa susunod na kwentong tiyak na mamahalin at mag bibigay ng aral at inspirasyon sa ating lahat..
Ai_Tenshi
BXB 2020
THF Part 71
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 1, 2020
Ang isa sa pinaka madilim na yugto ng aking buhay nag tapos na. Kasabay ng pag tatapos ng tag araw ay hinugasan ng unang pag bagsak ng ulan ang lahat ng sakit sa aking dibdib. Ang lahat bakas nito ay inagos patungo kung saan, bagamat hindi talaga nakakalimot ang puso. Maaaring makalimutan ng isang tao ang masasakit na salita ngunit hindi niya malilimutan kung ano ang pinaramdam noong bitiwan mo ito. Sa huli, ang tanging maiiwan lang ay ang aral, para hindi kana mag kamali pa.
Naalala ko pa rin ang araw na naging blangko ang aking sarili habang nakatingin kay Yuji, iyon ang mga sandaling walang ibang tumatakbo sa aking utak kundi ang lumayo at iwan ang lahat..
Tahimik..
Patuloy ang pag lagaslas ang tubig sa aking katawan habang nakatingala sa kalangitan. Dinadama ko ang banayad na pag bagsak ng ulan sa aking mukha habang naka tingala..
Maya maya ay dumilat ako at kasabay nito ang patak ng luha sa aking mata bagamat hindi ito makikita. Umiiyak ako hindi dahil sa lungkot o sa sakit..
Kundi dahil alam kong may bagong simula na nag hihintay para sa sakin..
Part 71
Tahimik ang aming naging buhay dito sa probinsya. Malayo na ito at imposibleng guluhin pa kami ng mga Guarin.
Ang mga natirang pera sa pag bebenta ko ng parte ng aking katawan ay itinulong ko kay papa sa pag bili ng binhi, pataba at sa pag papa ayos sa bukid para pwede na itong taniman. Hindi na rin naging problema sa amin ang bahay dahil ang naiwan ng mga magulang ni Papa ay ang aming tinirhan. Halos 5 taon na pala itong abandunado dahil ang kanyang bunsong kapatid ay tumira na rin sa ibang bansa at siya naiwan. Maayos naman ang bahay, up and down ito. Ang unang palapag ay pulido at maayos, kulay asul na kupas ang pintura ng dingding. Ang gawing itaas naman ay gawa naman sa matitibay na muwebles, ito ang pinaka preskong parte ng bahay. Kung tutuusin ay mas malaki ito kaysa sa bahay namin sa siyudad. Hindi na rin namin kailangan mag pundar ng kagamitan dahil ibinigay nalang kay papa ang mga gamit dito katulad ng lumang tv, radyo, lumang refrigerator, gas stove at mga kasangkapan sa kusina. Ang lahat ay madumi pero gumagana naman kaya kaunting linis lang ang kailangan. Noong dumating kami dito ay halos isang linggo kaming nag lalaba, nag lalampaso, nag aalis ng sapot ng gagamba at alikabok. Hindi rin ako masyadong nakaka galaw dahil sa aking kalagayan.
Ngayon ay mas naging maingat ako sa aking katawan at sa aking kinakain, kailangan iwasan ang bisyo at mga bagay maaaring maka sama sa aking katawan dahil iisa na lamang aking kidney na sumasala sa dumi at toxins sa aking katawan. Nag babasa rin ako ng mga article tungkol sa dapat gawin kung ikaw ay nag donate ng kidney. Katulad nalang ng mga impormasyo sa isang online site na kidney.org.
How does living donation affect the donor?
People can live normal lives with only one kidney. As long as the donor is evaluated thoroughly and cleared for donation, he or she can lead a normal life after the surgery. When the kidney is removed, the single normal kidney will increase in size to compensate for the loss of the donated kidney.
Physical exercise is healthy and good for you. However, it’s important for someone with only one kidney to be careful and protect it from injury. Some doctors think it is best to avoid contact sports like football, boxing, hockey, soccer, martial arts, or wrestling. Wearing protective gear such as padded vests under clothing can help protect the kidney from injury during sports. This can help lessen the risk, but it won’t take away the risk. Talk to your healthcare provider if you want to join in contact sports.
Normal pa rin ang buhay ko, tuloy pa rin ito at hindi ako hihinto dahil lang sa mga kabiguan na aking naranasan noong mga nakaraang buwan. Bagamat kada pumipikit ako ay naalala ko ang lahat. May mga gabi rin na napapanaginipan ko ito kung saan bumibilang ng 20 si Mr. Guarin habang hinahanabol niya ako pababa sa isang matarik na bangin. Hindi ko alam kung nag dulot ba ito ng trauma sa akin, o sadyang masyado lang itong malupit kaya ko napapanaginipan?
Makalipas naman ang ilang araw ay nag simula na akong mag hanap ng aking papasukan sa kolehiyo. Magaganda rin ang mga college dito sa probinsya, malalaki rin at maluluwang. Hindi matapobre ang mga mag aaral, ang iba sa kanila ay tinutulungan pa ako at sinasamahan para mag inquire. Nag isip ako ng kurso na maaari kong kunin, at kapag naiisip ko ang aking kalagayan ay sumasagi sa aking isipan na kumuha ng kursong may kinalaman sa medikal upang mag karoon ako ng maraming kaalaman sa pag aalaga ng aking sarili. Iiwas na rin ako sa mga business course dahil masamang alala lamang ang aking napapala. Okay na sa akin na mag trabaho sa mga pagamutan, maaari pa akong mangibang bansa kung papalarin ako.
“Galing ka pala sa isang exclusive na paaralan, ang Empire University. At ang mga subjects mong nakuha doon ay CYF o tinatawag na common first year. Mga general subject ng isang 1st year college student. Bakit ka umalis doon hijo? Hindi naman ako naniniwala na kickout ka dahil inissuehan ka naman nila ang good moral. At ang taas ng grado mo, mahirap ang maka attain ng ganito sa isang exclusive na school.” pag tataka ng dean.
“Eh, naalis po yung scholarship ko at hindi ko kayang suportahan ang sarili ko sa sobrang mahal na tuition fee. Isa ay nag pasya umuwi ang papa ko para dito nalang tumira.”
“Kung sabagay mahal talaga ang tuition fee sa EU, anyway ang kinuha mong kurso ay Nursing. Maaari kang mag apply ng scholarship doon sa head office sayang naman itong marka mo sa Empire University kung hindi mo gagamiting pundasyon.” ang naka ngiting wika ng dean ng Nurisng department.
Habang nag lalakad kami sa hallway hindi ko maiwasang mahiya dahil nakatingin sa akin ang mga mag aaral, ang iba ay pinipicturan pa ako ng palihim. “Sir bakit ganoon ang reaksyon nila noong makita ko?” tanong ko.
“Dahil gwapo ka. Wala bang nakapag sabi sa iyo na mukha kang artista?” natatawang wika ng dean.
Natawa ako. “Wala po sir.” sagot ko.
“Pero ang itsura kong ito ay ordinaryo lang sa Empire University. Paano pa kaya kung yung F4 ang nakita nila?” bulong ko sa aking sarili.
Sinamahan akong mag submit ni Dean ng mga papers sa head office at pati sa registrar, marami akong pinirmahang mga application form para sa scholarship. “Mr. Blas Herera, alam mo you look familiar. Parang nakita na kita somewhere sa social media.” ang bati ng isang beki sa accounting.
Ngumiti lang ako at hindi na sumagot. “Next week natin malalaman kung approve yung scholarship mo. Malalaman natin kung ilang percent nalang ang babayaran mo dito sa campus. For the mean time kailangan mo munang mag down payment para maienroll ka namin.” ang wika ng accounting.
“Okay lang po sir.” tugon ko.
“Sure ka na ba sa medical course? Mas bagay sayo ang HRM or Tourism. Lumalaban ka ba ng Pageant? Gusto mo isali kita?” naka ngiting tanong nito.
“Hindi po ako lumalaban, pero sure na po ako sa medical na course.” sagot ko sabay abot ng aking pera. Napaka mura ng down payment. 5k lang ay naka enrolled na ako. Mas mababa pala talaga ang tuition fee dito sa probinsya. At dito mag sisimula ang aking bagong buhay.
“Here you go, eto na ang resibo at ang iyong official enrollment papers. Mayroon na rin ditong students handbook at uniform. Nandito ang pangalan ko Mr. Gilbert Buenavista ang accounting officer and yung number ko, pwede mo akong itext. Textmate tayong dalawa may load ka ba?” ang natutuwang wika nito.
“Sir Gilbert paki bilis naman ang haba ng pila namin dito.” ang reklamo ng mga lalaki sa labas.
“Eh wala akong paki sa inyo! Mag hintay kayo diyan!” ang mataray na sagot nito sabay harap sa akin. “Alam mo pamilyar ka talaga, pero anyway ang cute cute mo.” ang wika niya sabay pisil sa aking pisngi. “Welcome to Superior University ! Fireworks! Ching! Ching!” ang dagdag pa niya at saka bineso beso pa ako.
“Mukhang may favoritism ka ah Gilbert?” tanong ng Dean.
“Wala po Doc Dean Dean.” ang wika niya sabay kindat sa akin.
“Oo nga pala ang pangalan ko ay Dean. Isa akong doctor at ako rin dean ng department of Nursing.” pag papakilala nito.
“Kaya ang tawag namin sa kanya ay Doc Dean Dean. Oh enrolled kana, give your dean a hug. Kung ayaw mo ako nag huhug sayo.” ang biro ng accounting sabay sigaw “NEXT!!! Paraanin niyo si Blas! Hindi naman kayo magagandaaaa!” ang sigaw pa nito.
Nag simula ang bagong buhay ko sa Superior University. Walang F4 dito, walang grupo ng mga gwapo, walang grupo ng magaganda o mayayamang beki. Ang lahat ay mamabait, humble at pala kaibigan. Pag dating naman sa unang araw ng aking kurso ay nagustuhan ko agad ito. Hindi naman mahirap at madaling nakakasabay ang aking utak. Unang araw palang ay nag top na agad ako sa mga pre activity ang nakakatuwa ay kilala na agad ako ng prof dahil naikwento na pala ako ni Doc Dean sa kanilang lahat doon sa faculty department.
Maraming ring nag sasabi na familiar ako, marahil ay dahil doon sa pag kakapanalo ko ng king of the night sa EU dahil humakot rin ito ng likes at shares. Pwede rin naman na dahil doon sa magasin? O dahil kay Yuji kaya? Arrg! Ayoko nang isipin pa iyon . Ngayon ay mabubuhay na ako ng normal. Wala akong social media, ayokong mahanap ako nila ako. Tahimik ang buhay ko ngayon at nakahanda na akong talikuran ang masakit na kahapon. Sa tuwing naalala ko ito kumikirot ang aking dibdib at binabalot ako ng kakaibang emosyon.
Tahimik..
Hawak ko ang aking libro, binuksan ko ang susian ang aking locker at dito ay nagulat ako noong may naka dikit na blue card dito. Napa atras ako at nahulog ang mga libro kong hawak.
“Mr. Herera, are you okay?” tanong ni Doc Dean noong mapadaan ito sa aking kinatatayuan.
“A-ano, ano po. Okay lang po. Nagulat lang doon sa asul na card na naka dikit sa locker ko.” ang natatakot ko salita na may halong kaba.
Kinuha ni Dean ang card. “Eto ba? Nakalagay dito ay welcome to Superior University. At itong card na ito ay free bookmark sa mga students. Look, lahat ay mayroon, iba iba ng kulay. Ayaw mo ba ng blue? Eto green or red gusto mo?” tanong niya.
Nakahinga ako ng maluwag. Ang akala ko ay hanggang dito ay nasundan ako ni Mr. Guarin. “Yung kulay puti po ang gusto ko sir.”
“White is for nursing. Very nice. See around Mr. Herera. Anyway good performance on your first day.” ang wika niya habang naka ngiti..
ISANG LINGGO ang lumipas at lumabas naman ang result ng aking scholarship. Nag text si Mr. Gilbert sa accounting at nakasaad dito na..
“Mr. Blas Herera, congratulations, approve na ang 100% scholarship mo. Please pumunta ka dito para irefund ang iyong downpayment. Wala kang bayad sa tuition fee. BUT you have to maintain the average grade of 1.71 or 92% GPA.”
Noong binasa ko ito ay labis akong napaluha. Tila ba bumukas ang bagong pag asa sa aking buhay. Tama nga sila, dahil kapag nag sara ang Diyos ng pinto at mag bubukas naman siya ng bintana.
Labis ang aking pasasalamat at ipinangko ko sa aking sarili na mag tatapos ako at magiging isang matagumpay sa larangan na aking napili.
Itutuloy..
THF Part 72
Cover by Junoel LyCaster
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
“Mr. Blas Herera, congratulations, approve na ang 100% scholarship mo. Please pumunta ka dito para irefund ang iyong downpayment. Wala kang bayad sa tuition fee. BUT you have to maintain the average grade of 1.71 or 92% GPA.”
Noong binasa ko ito ay labis akong napaluha. Tila ba bumukas ang bagong pag asa sa aking buhay. Tama nga sila, dahil kapag nag sara ang Diyos ng pinto at mag bubukas naman siya ng bintana.
Labis ang aking pasasalamat at ipinangko ko sa aking sarili na mag tatapos ako at magiging isang matagumpay sa larangan na aking napili.
Part 72
Sa bawat araw na dumaraan ay hindi ko inaalis sa aking isipan ang mga bagay na naka sakit sa akin noon. Hindi ko na rin namamalayan na halos mahigit isang buwan na pala mag buhat noong umalis kami sa siyudad. Wala na rin ako balita sa lahat, kahit kay Yuji o sa F4 pa. Ang aming buhay ay tumahimik at ginagawa naming makakaya para paunlarin ito.
Nag pagawa kami ng isang maliit na tindahan para kay mama. Malayo kasi ang bilihan sa aming compound kaya lumalakad pa ang mga tao para mag hanap ng bukas na tindahan. Si papa naman ay tinuruan ng kanyang mga pinsan ng pag rerepair sasakyan sa talyer para mayroon siyang kita habang ang kanyang bukirin ay maganda ang tubo. Tiyak raw na marami itong aanihin sa susunod na mga buwan.
Ako naman ay naka adjust na sa aking bagong buhay sa campus. Bagong mga kaibigan, bagong kakilala at bagong mga guro ang aking nakakasalamuha sa araw araw. Walang gulo, payapa ang lahat at ginagawa ko naman ang best ko para mai-maintain ang magandang grado. Naitop ko ang Prelim at Midterm kung tutuusin ay mas baba ang quota dito 100% pa ang scholarship, kumpara sa Empire University na mas mataas sa 92% ang gradong kailangan at 75% lang ang ibibigay sa iyo, kung minsan ay mabubully ka at aapihin. Sa makatuwid ay mas maginhawa ako dito, mas payapa ang aking isipan at mas nakakapag aral ako ng mabuti.
Marami rin akong natatanggap na love letters, at mga sulat na inaadmire nila ako, minsan ay nakasuksok ito sa aking locker, kung minsan naman ay nakalapag sa akin table. Natatawa nalang ako at kung minsan ay natatahimik dahil iisang tao lang ang minahal ko ng buong puso. At iyon ay si Yuji, bago siya ikasal sa iba.
Prof: Turn the drowning person’s head to the side, allowing any water to drain from his or her mouth and nose. Turn the head back to the center.
Begin mouth-to-mouth resuscitation on land, if possible, or in the water if the injured person needs immediate life-and-death measures.
Strongly breathe four times into the mouth of the injured person as you pinch his or her nose. This helps air get past any water that is clogging the breathing passageways and the lungs.
After four strong breaths, put your ear near the mouth and watch the chest for any breathing movement.
Check the pulse for signs of life.
Repeat the cycle.
“You need to understand na hindi lahat ng pag kakataon ay gumagana ang first aid, kapag nakita niyo na ang victim ay hindi na halos humihinga then seek for help. Huwag mag pakabayani at most importantly kailangan ay kumalma kayo. Kasi yung iba kapag kamag anak na o mga jowa ang nalunod ay nag tititili na, hindi na alam ang gagawin. Stay calm at FOCUS!” ang pag dedemo ng aming guro habang lahat kami ay abala sa pag tatake down ng notes. “Next first aid para sa mga natuklaw ng ahas! Mr. Blas Herera ikaw naman ang mag demo dito. Basic lang yan, keri mo yan!” ang maarteng wika nito sabay rampa paupo sa kanyang table.
Tumayo ako, hawak ko ang aking notes. “Mr. Herera huwag kana mag notes, stock knowledge lang naman ang kailangan ko. In English ha, hindi pwedeng gwapo lang, dapat may substance!” ang wika pa nito.
Napa buntong hininga ako at nag start mag salita.
Immediately move away from the area where the bite occurred. If the snake is still attached use a stick or tool to make it let go. Sea snake victims need to be moved to dry land to avoid drowning.
Remove anything tight from around the bitten part of the body (e.g.: rings, anklets, bracelets) as these can cause harm if swelling occurs.
Reassure the victim. Many snake bites are caused by non-venomous snakes. And even after most venomous snake bites the risk of death is not immediate.
Immobilize the person completely. Splint the limb to keep it still. Use a makeshift stretcher to carry the person to a place where transport is available to take them to a health facility.
Never use a tight arterial tourniquet.
The Australian Pressure Immobilization Bandage (PIB) Method is only recommended for bites by neurotoxic snakes that do not cause local swelling.
Applying pressure at the bite site with a pressure pad may be suitable in some cases.
Avoid traditional first aid methods, herbal medicines and other unproven or unsafe forms of first aid.
Transport the person to a health facility as soon as possible.
At may pag kakataon rin na nakakaramdam ng kirot ang victim kaya pwedeng makatulong ang paracetamol. Kung nag susuka naman siya ay pwede itigilid at dapat imonitor nag mga passage ng hangin sa katawan niya kung nakaka hinga pa ba siya ng maayos.“ ang pag papaliwanag ko.
“Excellent, thank you Mr. Herera. Diba super basic lang diba. Take your seat.”
“Next, first aid for a broken heart. Actually wala tayong magagawa dito. Forget and forgive lang. Your not broken just bent! Learn to love again! And I thank you! See you next meeting! K bye!” ang wika nito sabay rampa ulit palabas sa classroom.
Pag katapos ng klase ay pinatawag naman ako sa accounting office para pumirma sa mga papers ng scholarship. “Balita ko good performance ka daw sa klase? Naku huwag mong masyadong careerin dahil baka mas marami pang mainlove saiyo niyan.” ang biro ni sir Gilbert.
“Kailangan ko pong pag butihan para sa scholarship.” ang wika ko.
“Nga pala Blas, nirecommend kita na masama sa commercial. Gusto mo ba? Darating dito para mag shoot si Miss Justine Hatel yung model ng silka whitening soap. Ngayon ay may bago silang product na silka cream for men. Pwede ka siguro? May bayad iyon.” tanong niya.
“Naku ayoko po sir.” ang pag tanggi ko, hindi magandang idea na lumabas ako sa commercial dahil makikita ako ng mga taong ayokong makita ako. Baka makita rin ako ng Mr. Guarin at wasakin pa niya ang kinabukasan ko dahil isa siyang diablong halimaw katulad ng kanyang anak na marupok at mukhang pera.
“Sayang naman talaga, ikaw pa naman ang pinaka bet namin dito. Pero anyway darating si Miss Justine dito bukas, good friend ko siya kaya mas okay kung makita ka niya.” ang wika ni sir Gilbert.
“Sige po sir. Mag papakilala ako bukas. Saka isa pa ay bihira akong maka kita ng celebrity.” ang wika ko habang naka ngiti.
KINABUKASAN..
Alas 10 ng umaga noong mag kagulo ang mga students sa buong campus noong dumating si Miss Justine ang buong crew ng gagawing commercials. Pinag kaguluhan siya noong bumaba ito sa kanyang van. Suot ang simpleng damit at nakaka silaw ang kanyang kaputian.
Nag tungo muna siya sa directors office at dito dinagsa siya ng mga guro para mag pa picture. Dito na nag karoon ng pag kakataon si sir Gilbert na mag pakita at ipakilala ako. “Gilbert, how are you?” bati ng bisita.
“Im good sissy! Jusko paganda ka ng paganda. Nakakainis ka, hindi ka dumating nung birthday ko.”
Natawa ang bisita. “Sorry, nag full kasi ang sched ko sa city. Pero hayaan mo babawi ako sa iyo pag may time.”
“Sabi mo iyan ha. Nga pala eto yung nirerecommend ko sa iyo. Transfer student from far away university. Siya si Blas Herera, ang future Mister Campus! Tingnan mo naman hindi pa kinakasa pero panalo na.” ang wika niya na may pag mamalaki.
Ngumiti sa akin ang bisita. “Hi Blas, you look familiar, parang nag kita na tayo before. I can’t figure out kung saan.”
“Alam mo same feeling, para nakita ko na rin siya somewhere sa social media. Siguro nag freelance modeling na siya dati.” ang wika ni sir Gilbert, ang totoo ay nag kita na kami ni Miss Justine sa kaarawan ni Biew isa siya sa mga celebrity na dumalo doon pero hindi ko iyon sinabi sa kanya.
“Mahiyain po ako sir. Imposible pong maging modelo ako.” sagot ko naman.
Nag simula ang shooting ng commercial. Sa unang scene ay pinakitang naka suot ng maganda uniporme si Miss Justine, lumalakad siya sa ilalim ng sikat ng araw pero ipinakita na fresh pa rin siya dahil sa ginamit niya cream na may sun protection.
Sa ikalawang scene naman ay kinunan sa pinaka magandang garden ng campus kung saan siya namimitas ng bulaklak at maraming humahanga sa kanya ng mga lalaking students. Dito lumapit ang guest star ng campus na dapat ay ako ang gaganap pero tumanggi ako. Lumapit ang student guest at binigyan siya ng bulaklak. Dito ay kinuhanan siya ng close up at ipinakita ang produkto.
Sa ikatlong scene naman ay ipinakitang nag lalakad sa gilid ng swimming pool ng campus ang celebrity. Nag pahid siya ng whitening cream at saka tumalon sa tubig..
Good take ito..
Perfect scene..
Pero maya maya ay biglang sumisid ito at nag kakawag sa tubig..
“Wow, that’s nice Justine!” ang wika ng director.
Ilang sandali pa ay biglang lumubog ang celebrity kaya naman lumakad ako. “Pinulikat yata si Miss Justine! May problemaaaa!” ang sigaw ko sabay talon sa tubig.
Dito ay nakita ko siyang walang malay kaya hinila ko siya at mabilis na umahon..
Nag sigawan at nag panic ang mga tao sa paligid, pati ang manager niya ay nag iiyak at tumawag na ng ambulansiya.
Medyo nag simula na ako mag panic. Pero pilit kong ikinakalma at nirerelax ang aking sarili. Wala akong maisip kundi ang iapply sa kanya ang inaral naming first aid treament for a drowning person.
Sinimulan ko ang mouth to mouth resuscitation sa kanya. Paulit ulit ko itong ginawa, nag bigay ako ng hangin sa kanyang baga habang pisil ko ang kanyang ilong..
Hinawakan ko rin ang kanyang dibdib at inapply ang cpr dito. Muli kong binugahan ng hangin kanyang bibig at dito ay umubo ito at sumuka ng tubig. “Okay na si Miss Justine!” ang wika ng mga students sa paligid at dito agad siyang isinakay ng ambulansiya para ipasuri.
“Good job Mr. Herera.” ang wika ni Doc Dean sabay tapik sa aking balikat at noong makita kong may mga kumukuha ang larawan sa paligid ay natakot ako at nag tatakbo palayo.
Noong nakita ni Doc Dean na ayaw kong kinukuhanan ako ng larawan ay pinatigil at sinuway ang mga ito.
REPORT:
Breaking News: Model na si Justine Hatel, sinugod sa ospital matapos pulikatin at malunod habang nag sshoot ng commercial sa isang campus sa malayong probinsiya. Samantalang to the rescue naman ang isang di kilalang estudyante na nag bigay ng paunang lunas sa kanya. Tumanggi mag bigay ng statement ang dean ng campus at hindi rin nila pinilit ang estudyante para mag bigay ng statement may trauma daw ito at may malalang phobia sa camera kaya minabuting huwag na itong ilabas. Nag papahinga ngayon si Justine sa isang private hospital at ngayon ay maayos na ang kanyang kalagayan.
Samantala, Leader ng F4 na si Yuji Guarin, binuyangyang ang kanyang hot body ngayong rainy season sa pictorial para sa isang fashion magazine na mabibili ang issue sa susunod na buwan.
At iyan ang mga nag babagang balita sa mga oras na ito. Ako po si Cherry Mae Lawit ang repoteen princess ng ADS CGN iputok mo! 3x ahh ahh ahhh!
End of report.
Itutuloy..
THF Part 73
Cover by Prince Elle
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 1, 2020
Part 73
Araw ng Martes, matapos ang klase ay pinatawag ako nina Doc Dean sa accounting office. Hindi ko alam kung bakit, ewan ko ba mukhang na trauma na ako kapag pinapatawag ng biglaan sa mga ganitong pag kakataon. “Good after po sir.” ang bati ko noong makapasok sa loob.
“Good afternoon, gusto mo ng miryenda?” tanong niya.
“Hindi na po.” sagot ko at noong mapatingin ako sa gawing gilid ay nakita ko ang celebrity na si Miss Justine, ang tinulungan ko noong isang araw. “Good afternoon po Miss Justine, kamusta na ang pakiramdam niyo?” tanong ko.
“Magandang hapon rin, okay na ako. Thank you sa ginawa mong pag save sa life ko. Buti nalang at alerto ka.” ang naka ngiting wika nito.
“I told you, hindi lang gwapo at matalino si Blas, knight in shining armor rin iyan. Anyway naayos ko na ang records mo Mr. Herera, approve na ang creditation ng mga subjects mo sa dati mong school. Buti nalang at kinuha mo ang transcript of records mo, naka tipid ka ng 1 year. So meaning, 3 years ka nalang mag aaral tapos ay mga eend pa ang school year na ito edi bale 2 years nalang ang bubunuin mo. Mabilis lang iyon, tingnan mo nga halos mag oone year na buhat noong mag transfer ka dito and everything is smooth diba?” naka ngiting wika ni sir Gilbert.
“Salamat po sir, masaya po ako at hindi nasaya ang mga subjects ko sa pinang galingan kong campus.”
“So malapit na ang summer? Gusto mo bang mag karoon ng extra income Blas?” tanong ni Miss Justine.
“Naku, hindi kailangan ni Blas mag work sa summer dahil 100% ang scholarship niya, may allowance pa.” ang hirit ni Doc.
“Kahit na, kung ayaw mong mag modelo hmmm, pwede kita irefer doon sa kaibigan ko na nangangailangan health care. Mainam na yung mayroon kang ipon para mabili mo ang mga gusto mo. At isa pa ay para mapractice mo na rin ang field mo.” wika ni Miss Justine.
“Pero hindi naman po ako magaling sa ganoon, hindi pa ako nakaka graduate.”
“Thats ok. Walang problema iyon. After mong iligtas ang life ko? May duda pa ba ako sa kakayahan mo? Malusog ang matandang iyon, nag iisa lang siya sa bahay at mabisyo kasi kaya kailangan ko ng someone na titingin sa kanya. Good friend niya ako kaya tiyak kapag nirecommend kita ay tatanggapin ka niya.”
“Pero hindi pa po ako propesyonal para mag bigay ng medical service. Baka makulong ako.” ang tugon ko.
Tawanan sila..
“Ano ka ba, hindi ka naman mag oopera, hindi ka rin mag iissue ng gamot at hindi ka rin mag bibigay ng health check up sa kanya. Just look after her. Marunong ka naman siguro kumuha ng blood pressure? Marunong ka rin mag bigay ng first aid kit? Saka yung mga kinakain niya, maless yung bisyo niya. Yun lang ang target natin for her. Kung interested ka ay pwede mo akong tawagan. Ano pa ba summer plan mo?” tanong niya
“Wala po, kakalipat lang namin dito. Hindi ko pa alam ang pasikot sikot sa probinsya.”
“Dont worry kasama naman sa summer ang pag lilibot. Pwede mong pag sabayin lahat, part time work, pag eexplore, madaming pwedeng gawin, hindi mo kailangan bigyan ng limitasyon ang sarili mo.” ang sagot niya sabay abot sa akin call card. At binigyan pa ako ng maraming tshirt at chocolates bilang token of appreciation sa pag ligtas ko sa kanya. Ayoko sanang kunin ngunit hindi rin naman siya pumayag.
Ang huling dalawang linggo ng semester ay mas nag focus ako sa aking pag aaral. Iyon ang aking priority lalo’t ang final examination week ay parating na. Wala akong account sa social media, iniwasan ko na ring mag paramdam sa lahat. Para akong isang bula na nawala sa sirkulasyon ng mundo na walang sinuman ang nakaka alam kung saan ako napadpad. Bagamat madalas kong nakikita sa telebisyon na ibinabalita si Yuji at ang kanyang kabiyak na si Vann, kapwa sila masaya at nag tutulong para mapa unlad ang kanilang mga negosyo. Tuwing nakikita ko sila ay gumuguhit pa rin ang sakit sa aking dibdib. Ang lahat ay nag babalik sa aking isipan na parang kahapon lang nangyari ang kirot. Bagamat kinalimutan ko na iyon, pero ang pakiramdam ay hindi pa rin nawawala.
Kung minsan ay natatagpuan ko ang aking sarili na ang lalakad sa isang tahimik na lugar, kapag napagod ay tatambay sa mga lumang parke, tapos ay lalakad ulit para ipag patuloy ang lahat.
Tahimik..
Habang nasa ganoong pag lalakad ako ay unti unting pumatak ang ulan..
Tumingala ako, marahil ito ang huling pag bagsak ng ulan ngayong taon dahil papasok na ulit ang tag init. Kung saan ang lahat ay magiging masaya at gagawa ng panibagong bakas sa ilalim ng sikat ng araw.
Hindi ako sumilong, hinayaan kong mabasa at malamigan ang aking katawan habang naka pikit..
MUSIC PLAYING
Ni yao de ai
Penny Tai
Wo ming bai..
Sui ran jing chang meng jian ni Hai shi hao wu tou xu Wai mian zheng zai xia zhe yu Jing tian shi xing qi ji But I don’t know ni qu na li
Sui ran bu ceng huai yi ni Hai shi tan te bu ding Ohh Shui shi ni de na ge wei yi Yuan liang wo huai yi zi ji
Chorus Wo ming bai Wo yao de ai Hui ba wo chong huai Xiang yi ge xiao hai Zhi dong zai ni huai li huai Ni yao de ai Bu zhi she yi lai Yao xiang ge da nan hai Feng chui you ri sai Sheng huo zi you zi zai
(Habang tumutugtog ang musika, ipinakita ang patuloy na buhay ni Blas sa probinsya. Pumapasok sa paaralan, nag lalakad sa hallway ng campus, kumain kasama ng mga kaibigan, nag dedemo at sumasagot sa klase. Ipinakita ring tumutulong siya sa kanyang ama sa bukid, inaayos ang tindahan ng kanyang ina. Naka tayo rin siya sa magadang hardin ng paaralan habang pinag mamasdan ang magandang sikat ng araw, naka upo sa kanyang desk habang nag tatake ng exam. Ipinakita rin dito ang pag resulta ng exam kung saan siya top 1, patuloy ang buhay para sa kanya sa mga pag daan araw ay nag bitiw ito ng isang magandang ngiti na hindi matutumbasan kalakip ang bagong pag asa na kanyang nadarama.)
Wo ming bai Wo yao de ai
Hui ba wo chong huai Xiang yi ge xiao hai Zhi dong zai ni huai li huai Ni yao de ai Bu zhi she yi lai Yao xiang ge da nan hai Feng chui you ri sai Sheng huo zi you zi zai
Matapos ang semester ay sumapit naman ang summer vacation. Dito ay hindi na ako nag dalawang isip na tawagan ni Miss Justine para pag usapan nag part time work na kanyang sinasabi. Wala rin naman akong gagawin ngayong bakasyon, mainam na rin na kumita ako ng pera para may pandagdag paninda ni mama at may pang gastos sa bukid si papa. Kung tutuusin ay mas madali ang buhay ko ngayon, mas smooth at mas malayo sa stress. Hindi na ganoong hirap sina mama at papa, ngayong binago na nila ang kanilang persepyon na huwag iasa sa pag aasawa ng mayaman ang kinabukasan.
Alas 10 ng umaga noong dumating si Miss Justine at sinundo ako. Sinabi niya pupunta kami sa bahay ng matandang aking aalalayan. Ilang oras na byahe lamang ito mula sa aming campus. Habang nasa sasakyan ay nag kwentuhan kaming dalawa at dito ay hindi ako nakaligtas sa mga kanyang mga tanong. “Blas, huwag kang magagalit sa akin ha. Real friend ako. Promise. Naalala ko na, nag kita tayo doon sa party ni Biew Yamin pero hindi tayo nag usap. Iniscan ko lang ang pics ko at nakita kita doon. Ikaw rin ang sinasabi rumored partner ni Yuji Guarin dati bago ito nag asawa. Tama ba?” tanong niya.
Natahimik ako at napatingin sa labas..
“Blas, don’t worry wala akong pinag sabihan nito. Kaya safe ito sa akin. Pwede mo sa akin sa sabihin kung ano ang nangyari.” ang wika niya.
Napabuntong hininga ako at dito ay nag simula akong isalaysay sa kanya ang mga huling pang yayari sa aking buhay sa Empire University. Kung paano ako niloko ni Yuji, kung paano pinahirapan ni Mr. Guarin ang aming buhay. Ang mga hirap na dinanas para makatakas sa impiyernong buhay dulot ng maling pag mamahal. Halos maiyak ako habang nag kkwento sa kanya. Siya naman ay literal na umiyak lalo na noong sinabi kong nag benta lang ako ng kidney para mag karoon ng perang pamasahe pauwi dito sa probinsya at makapag simula ng bagong buhay.
Wala siyang nagawa kundi ang yakapin ako..
“Alam mo ikaw ang pinaka matapang na taong nakita ko Blas, tama lang na lumayo ka at mag ipon ng lakas. Kung minsan ang pag takas ay hindi nangangahulugang pag katalo. Minsan ito ang pinaka matalinong paraan upang buuin ang iyong sarili at maging malakas. Dont worry, sisiguraduhin kong hindi ka makikita ni Mr. Guarin. Itatago kita at gagawing confidential ang iyong records.” ang naka ngiting wika niya.
“Hanggang ngayon ay nasasaktan pa rin ako. Pero pinipilit kong buuin ang aking sarili. Dahil ito ang pinaka tamang gawin. Makakatagpo ako ng bagong taong mamahalin pero hindi na ako makakahanap ng isa pang sarili kaya’t ito ang pinag hihilom ko bago ako balutin ng matinding galit at poot.”
“Natural lang na maramdam mo ang ganyang bagay, kung sa akin nangyari iyan? Mag sskandalo ako, magagalit at mag wawala. Hindi ako matatahimik.” ang wika niya sabay ngiti. “Everything will be alright my dear.”
Ngumiti rin ako sa kanyang bilang pag tugon. “Salamat Miss Justine.”
Makalipas ang ilang minuto ay nakarating kami sa pinaka dulo ng bayan kung saan natirik ang isa malaking bahay na parang palasyo sa laki. Literal na palasyo ito, parang tirahan ng pangulo, mas doble pa ang laki sa gusali ng F4 doon sa campus. Ang bakuran ay paikot at may sarili mga pine tree sa paligid. Sa malaking tarangkahan palang ay nakabantay na ang maraming gwardiya na nakauniform na parang royal guard. “Teka Miss Justine. Sino ba yung babantayan ko? Bakit parang napaka yaman naman yata niya?”
“Ang babantayan mo ay si Donya Briguela, ang may ari ng pinaka malalaking airlines, hotels, mga theatre arena, cruise ships at maraming marami pa. Super rich ang matandang ito kaya ganitong para palasyo ang bahay niya. Dont worry nakausap ko na siya kahapon pa. Lets go.” ang wika niya sabay akay sa akin sa pababa ng kanyang sasakyan.
Nag tungo kami sa loob ng napaka laking bahay ni Donya Briguela, halos mapa nga-nga ako sa laki nito, nag loob ay daig pa ang five star hotel. Nag lalakihan ang mga modern design ng chandelier, ang mga paintings sa pader ay may mga magagandang frame na gawa sa ginto. Habang nasa ganoong pag kamangha ako ay sinalubong kami ng isang naka suot ng corporate attire at kinamayan kami. “Welcome sa humble home ni Donya Briguela.” ang wika niya.
“Blas, ito si Je ang personal call center agent ni Donya Briguela.”
“Wow, may sariling call center agent si Donya?” namamangha kong tanong.
“Ano ka ba, hindi literal iyon. Ako lang yung taga tawag ng mga royal guards, taga call sa mga friends at amiga ng donya. Basta may kinalaman sa call ang duty ko. You can actually call me Frenny!” ang wika nito habang hinahangin ang kanyang mahaba at rebonded na buhok.
“Bakit hinahangin yung buhok mo? Wala namang hangin dito sa loob?” pag tataka ko.
“Ano ka ba, cinematic effects lang yan. Mayroon akong maliit na fan dito sa gawing leeg. Ang init kasi.” ang sagot niya. “Okay enough na sa introduction.” ang wika niya sabay kuha sa kanyang cellphone.
“Hello! Nandito na sila. Cue in the queen! In 3 2 1!” ang wika ni Frenny at dito ay tumugtog ang isang royal na music at mula sa magarabong hagdan ay bumulaga samin si Donya Briguela. Naka suot ng kulay gold na gown na parang reyna sa Ehipto, mayroon rin ahas na ginto sa kanyang ulo at may mga bracelet, kwintas at palamuti sa katawan na ginto rin.
Habang bumaba ang matanda suot ang kanyang margarbong gown ay nag sasalita naman si Frenny. “Donya Briguela Armada dela Merced Y. de Sobiel. A 78 years old stunner from the rare blood line of the royal family in Egypt. The one and only descendant of queen Cleopatra. Her motto is “We may encounter many defeats but we must not be defeated.” Ladies and gentlemen, the timeless and the shining shimmering splendid beauty of Donya Briguela Armada dela Merced Y. de Sobiel.“ ang intro nito pero ako naman ay napalunok nalang dahil kamukhang kamukha siya ng yumaong artista na si Bella Flores at mukhang napakataray ng dating..
“Ahlan wa sahlan” ang bati ng donya habang bumababa..
Maya maya bumulong sa akin si Je. “Ginaya lang yan ni Donya Briguela sa movie na Four sister and a wedding, favorite niya kasi iyon. Ganun kasi gusto niyang intro kay Mrs. Bayag.”
“Kaya pala ganyan ang itsura niya? Parang si Bella Flores.”
“Yes!” ang bulong ni Je. “Smile lang.”
Napahawak ako kay Miss Justine. “Bakit?” ang bulong niya.
“Bakit parang masungit siya? Bakit parang sa tingin palang niya ay nanampal na?” tanong ko.
“Ano ka ba, relax ka lang dyan.” ang wika niya, samantalang napalunok naman ako ng laway habang nakatingin sa matandang bumababa mula sa isang magarbong hagdanan.
Itutuloy..
THF Part 74
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTeshi
April 1, 2020
Habang bumaba ang matanda suot ang kanyang margarbong gown ay nag sasalita naman si Frenny. “Donya Briguela Armada dela Merced Y. de Sobiel. A 78 years old stunner from the rare blood line of the royal family in Egypt. The one and only descendant of queen Cleopatra. Her motto is “We may encounter many defeats but we must not be defeated.” Ladies and gentlemen, the timeless and the shining shimmering splendid beauty of Donya Briguela Armada dela Merced Y. de Sobiel.“ ang intro nito pero ako naman ay napalunok nalang dahil kamukhang kamukha siya ng yumaong artista na si Bella Flores at mukhang napakataray ng dating..
“Ahlan wa sahlan” ang bati ng donya habang bumababa..
Part 74
Pag baba ng donya ay agad itong bumati. “Justine, my darling. Long time no see. Masyado kang busy, feeling ko napapabayaan mo na ako.” ang bungad niya sabay beso dito.
“Naging busy lang ako sa shoot Donya Briguela. Pero marami tayong bagong labas ng premium make up mula sa Paris. Ittry ko minsan sayo ang pinaka magandang shade.” ang wika nito.
“Dapat lang no, sobrang sad ko nga dahil ilang make up artist na ang napalayas ko dahil hindi alam ang taste ko pag dating sa kagandahan. Yung mga make up nila ay hindi nag bblend sa skin color ko. Ikaw lang talaga ang pinag kakatiwalaan ko pag dating sa beauty regimen.” ang sagot ng matanda na parang dalaga pa rin kung umasta.
“Baka masyadong makapal ang lagay nila. Dapat sa iyo ay natural look lang, kaunting shade lang, parang no make up make up effect. Kasi Donya Briguela you are already beautiful kaunting retouch nalang yan.” ang magiliw na sagot ni Miss Justine.
“Binobola mo naman ako. Ikaw lang talaga may alam kung ano ang bagay sa akin.” kinikilig niyang sagot sabay harap sa akin. “Boyfriend mo?” tanong niya at pinag masdan ako mula ulo hanggang paa. “May itsura ang batang ito.”
“Ano ka ba Donya Briguela hindi ko siya boyfriend. Siya yung sinasabi ko sa iyo na ipapasok ko parang mag bigay ng medical assistant sayo. Alam kong marami kang indoor and outdoor activities, mayroon ka pang mga dance sessions. Kaya i think you need someone na titingin sa iyo. Lalo na kapag stress ka. Diba?”
“Pero hindi pa naman ako ganoon katanda para bigyan mo ng care giver hano?”
“Hindi naman care giver si Blas, isa siya nursing student at top 1 sa Superior University. Siya ang nag ligtas ng buhay ko kaya malaki ang trust ko sa kanya.” ang wika ni Miss Justine.
Humarap siya sa akin. “Actually hindi ko naman kailangan ng medical achuchu na iyan hano. Tingnan mo naman, malakas pa ako at maganda.”
“Summer lang job po sana Donya Briguela. Para po sa pag aaral ko.” sagot ko.
“Hay, okay fine. Kung hindi lang ako nahihiya dito kay Justine hindi talaga kita kukunin. Anyway stay in ka dito. 50k ang sweldo mo kada buwan. At isang rules lang sa bahay na ito, ako ang masusunod at kayo ay huwag makiki alam sa akin.” ang wika niya sabay harap kay Frenny. “Tawagin mo si Jamie bilisan mo. Siya na ang bahala dito kay ano.. anong pangalan mo?”
“Blas po.”
“Kay Blas.” ang wika niya sabay hila kay Miss Justine at nag kwentuhan silang dalawa..
Napalunok ako hindi ako makapag react na ganoon kalaki ang sahod. Malaking tulong ito kina mama at papa pag nag kataon. Makakaipon rin ako ng pambaon sa eskwelahan.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay dumating naman ang isang babae na may hawak ng mga folder at kung ano anong dokumento. Naka ngiti siya at binati ako. “Bago ka?” tanong niya.
“Oo, medical assistant para kay Donya Briguela.”
“Blas, siya si Jamie, ang inhouse secretary ni Donya Briguela. Siya yung nag papasweldo sa mga royal guards at siya rin yung mga nag checheck ng supply dito sa bahay. You can actually call her “Dooday”. ang wika ni Frenny Je.
“Halika, sasamahan kita sa room mo. Ano gusto mo? Dito sa first floor o doon sa 2nd floor?” ang tanong ni Dooday.
“Bakit ang laki ng bahay? Dapat maraming katulong dito diba?” tanong ko.
“Mayroong dalawa doon sa kusina. Isang chef na taga luto at isang taga linis. Mag asawa sila si Tarzan and Jane.
“Seryoso?” tanong ko.
“Yes. Alam mo marami nang katulong dito na umalis. Walang tumatagal dito. Kaya lang kami ni Frenny Je tumatagal ay dahil kailangan namin ng pera. Alam mo na, para sa kabuhayan. Pero ikaw? Siguro mga 1 week ka lang dito. Goodbye na sa iyo.” ang wika ni Dooday habang lumakad kami patungo sa aking silid.
“Pero bakit walang tumatagal?” tanong ko
“Dahil si Donya Briguela ay isang demonyitang umahon mula sa lupa. Basta, makikita mo ang ugali niya na kakaiba talaga. Kung mahina ang loob mo? Goodbye sayo. Dito sa bahay na to patapangan ng sikmura, pakapalan ng mukha at pahabaan ng pasensiya. Ihanda mo ang sarili mo dahil bagyo itong pinasok mo.” ang wika niya na parang nanakot.
“Ganoon kasama?”
“Yes! Kaya dapat palaban ka! Teka palaban ka ba?” tanong niya.
Tumingin ako sa kanya at ngumiti. “Medyo.” sagot ko bagamat may reputasyon ako sa Empire University dati na nag tutumba ng mga kaaway.
“Good, pero hindi pwedeng “medyo lang”. Patigasan ng loob dito. 5 lang tayo sa bahay na to. At isa sa atin ang tatanghaling big winner. Choz!“ ang wika niya sabay bukas ng isang silid. “Eto ang iyong humble room. Pasensiya na medyo maliit ito.”
“Maliit pa ba yan? Kasing laki na ito ng buong bahay namin ah.” ang namamangha kong wika habang pinag mamasdan ang magarbong silid na parang nasa hotel. Aircon, malambot ang kama, may sariling sofa, aklatan, CR, may study table at malaking cabinet. “Sobrang ganda naman nito.”
“Wala namang pangit na silid dito sa mansion. Mitikuloso ang donya at nakita mo ang speaker na iyon? Doon ka tatawagin ni Frenny Je, ang inhouse call center agent natin. Kung wala ka nang tanong bumaba na tayo doon dahil baka magalit pa si Donya.” ang wika niya sabay hila sa akin pababa.
Dito ay naabutan naming nag kkwentuhan at nag tatawanan sina Donya at Miss Justine habang kumakain ng cake at umiinom ng wine. Ipinapakita ni Miss Justine ang mga bagay make up na uso ngayon sa Paris.
“Ayaw ni Donya Briguela ang pumanget. Ito ang greatest fear niya. Siya ay ngayon palang nag dadalaga. At huwag kang mag tatanong kung nasaan ang kanyang pamilya, ayaw niyang pinag uusapan iyon. Huwag ka ring sasagot sa kanya kapag nag sasalita siya dahil ayaw niya ng ganoon.” wika ni Frenny Je sabay kuha ng kanyang cellphone. “Paging Dooday. Pumunta ka daw kay Donya Briguela ngayon din.”
“Ano ka ba eto lang ako sa likod mo.” ang sagot ni Dooday.
“Ginagawa ko lang ang work ko.” ang sagot ni Frenny.
Tawanan sila pero impit lang..
Makalipas ang ilang oras ay tumayo si Miss Justine at kinawayan ako nito. “Blas, aalis na ako. Okay ka lang ba dito? Kapag may problema ay tawagan mo lang ako agad. Mabait si Donya Briguela, kailangan mo lang siyang sundin.” ang wika nito.
“Salamat Miss Justine. Dont worry hindi kita ipapahiya.”
“Alam ko naman iyon. See you around. At huwag kang mag alala, walang makaka alam na nandito ka. Lalo na ang mga Guarin.” ang wika niya sabay yakap sa akin. Pumasok siya sa kanya sasakyan, kumaway pa ito sa donya saka nag pasyang umalis.
Naiwan ako sa mansion para simulan ang aking bagong trabaho. Bagong hamon at bagong buhay.
“Siguro naman nasabi na sa iyo ni Jamie ang tungkol sa mga bagay na gusto ko at bagay na ayoko. Hayaan mong mag pakilala ulit ako sa iyo. Ako si Donya Briguela Armada dela Merced Y. de Sobiel ako may ari ng malaking mansion na ito. At simula sa araw na ito ay iyan ang itatawag mo sa akin.” ang wika nito.
“Maliwanag po, Donya Briguela Armada dela Merced Y. de Suvell.” ang sagot ko dahilan para mapakunot ang noo niya. Bigla niyang hinawakan ang aking panga at unilit ang susyal na apeliyido niya. “de Sobiel! El! At hindi letter V! Walang hangin! Sobiel! El! Lagyan mo ng slang! May kaunting landi! Ulitin mo!”
“De Sobiel! Sooobieeeel!” ang pag uulit ko.
“Good! Kayong dalawa (sabay turo kay Dooday at Frenny) ipractice niyo ang tamang pag bigkas sa apeliyido ko. Tagal tagal niyo na dito de Sobiel lang di niyo pa magawa ng tama! Mga bobang to, di naman kayo kagandahan.” ang sermon niya na parang si Bella Flores na mananampal.
“Donya Briguela Armada dela Merced..” hindi na ako nakatapos buuin ang pangalan niya.
“What??!” ang tanong niya.
“dela Merced Y. de Sobiel. Ang sabi po ni Miss Justine ay tumataas ang blood pressure niyo kapag sumisigaw kayo ng todo, the last time daw nahilo kayo. Gusto niyo po ba icheck ko ito?” tanong ko.
“Cheeeee!! Doon na nga kayo!” ang sagot ng donya sabay akyat sa hagdan.
Lumapit sa akin sila Dooday na natatawa “i told you, buset talaga yang si Donya. Alam mo hindi mo naman magagawa ng work mo bilang medical assistant niya. Ang trabaho natin dito ay pakisamahan ang masamang ugali niya. Pero more on petiks lang tayo dito.”
“Ako ang petiks, buti nalang malayo ako kay Donya Birguela. Kayong dalawa ang laging lumalapit sa kanya kaya problema niyo na kung paano kayo gagawa ng strategy para pakisamahan siya.” ang wika ni Frenny habang hinahangin effects ang kanyang buhok.
“Paano kayo nakakatagal kay Donya Briguela?” tanong ko.
“2 years palang ako dito, samantalang si Dooday ay 3 years na. Paano kami tumatagal? Kapalan ng mukha, patibayan ng sikmura at palakasan ng loob. Alam mo madali ang work dito, mahirap lang talagang pakisamahan si Donya dahil galit ito sa mundo.”
“Nasaan yung mga anak niya?” tanong ko.
“Itinakwil siya kasi bad attitude ang lola mo.” ang wika ni Dooday.
“Kaya ngayon alone siya. Mayaman, mapera , magaling mag patakbo ng negosyo ang matanda na iyan pero wala siyang pamilya. Kaya hayan, mahilig sa social gatherings, feeling nag dadalaga.” ang wika ni Dooday.
Nag simula ang bagong buhay ko dito sa loob ng mansion. Hindi ito tipikal na malaking bahay na napapalibutan ng marami at masayang katulong. Walang ganoon, tahimik dito dahil lima lamang kami sa loob. Mabait sina dooday at Frenny. Sa kusina naman ay makikita mo ang dalawang cook na mag asawang Jane at Tarzan. Nag kataon lang ganito ang kanilang palangan kaya meant to be sila.
“Bago lang rin kami dito ni Jane. Hindi namin masyadong kinakausap ang donya dahil mainitin ang ulo nito.” wika ni Tarzan sabay salin ng mainit na gatas sa aking baso.
“Basta kami playsafe lang. Yung madalas pagalitan ay yung dalawang lagi niyang kasama. Sina Je at Jamie. Bugbog sarado ang mga iyan kay Donya Briguela. Alam mo sa hirap ng buhay ngayon walang mag papa sweldo sa amin ng halagang 58k sa pag luluto at pag lilinis. Kaysa naman mangibang bansa pa kami. Mag titiis nalang kami sa bunganga ng donya. Pag pinagalitan ilabas mo sa kabilang tainga. Huwag mong seseryosohin dahil masisiraan ka ng bait sa kanya.” wika ni Jane.
Tawanan sila..
Pero sa loob loob ko ay maswerte pa rin ako dahil masungit si Donya Briguela ay mababait naman ang apat na kasama ko dito sa bahay. Kahit papaano ay nagiging magaan ang aking loob. Marami na akong pag subok na pinag daanan. Siguro ay maliit na bagay nalang ito.
Itutuloy..
THF Part 75
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 1, 2020
Part 75
REPORT: Samantala, kinompirma ng leader ng F4 na si Yuji Guarin ang ginawang pag tiwalag ni Kiro sa grupo. Ang balitang ito ay halos tatlong buwan nang kumalat sa social media pero ngayon lamang ito binigyan ng linaw ng kanilang leader. Personal daw ang dahilan ni Kiro at mas minabuti nito na lumayo nalang at manirahan sa New York kasama si Biew Yamin. Ikinulungkot ng fans ng F4 ang ginawang pag alis ni Kiro sa naturang grupo.
Sa iba pang showbiz news, Liza Mae Lawit nag diwang ng kaarawan sa Tondo, Manila, and the life there is very poor and very sad. I’ve always taught myself to look for the beauty in it, to look for the beauty in the faces of the children, and to be grateful. Hinanap ni Liza Mae ang silver lining sa pamamagitan ng pag sisindi ng kulay silver na fireworks at pag susuot ng silver na gown. I love you mom. Happy Birthday!
At iyan ang nag babagang balita sa oras na ito. Ako po si Cherry Mae Lawit ang reporteen princess ng ADS GCN iputok mo!!! Aahhhhhhh!“
End of Report.
“Wala namang ka kwenta kwenta yung report ni Cherry mae tungkol sa mudrax niya. Pero sad ako dahil nag bitiw na sa pagiging si Kiro. Sayang siya pa naman ang pinaka favorite ko.” ang wika ni Frenny Je habang umiinom kami ng kape sa sala. Daig pa namin ang amo sa bahay dahil sa aming posisyon na nakataas pa ang paa.
Samantalang ako naman ay naka tahimik lang, nawala na ako sa sirkulasyon ng mundo kaya hindi ko na rin inalam ang mga nangyayari sa kanya. Bagamat sobrang nalungkot rin ako noong malaman kong kulang na ang F4. Kung sabay tiyak na masaya ang buhay ni Kiro doon dahil kasama niya si Biew sa New York.
“Ano ba bakit ayaw mag reply ni Babe?” tanong naman ni Dooday habang abala sa pag pindot ng cp.
“Frend, hindi na talaga mag rereply yan dahil iyang babe mong binibigyan mo ng allowance buwan buwan ay isang baklang poser. Wag mo na patulan iyan at kinalimutan ka na niya. Kahit ihain mo ang pechay mo sa kanya at yang flat mong dodo e di niya iyan papatusin.” ang wika ni Je.
“Ang sama mo naman. Baka naman lowbat lang yung tao.” wika ni Dooday.
“Dalawang linggo nang lowbat iyan at di nag paparamdam. Kung ako sa iyo itigil mo na.” tugon ni Je
“Parang ang hirap naman yata non? Lagi ko siyang naalala kahit anong gawin ko. Ikaw Blas? Anong advice maibibigay mo sa akin?” tanong ni Dooday
Tumingin ako sa kanya. “Wag mo alalahanin ang mga taong di nag- aalala sayo baka pag naalala ka na nila, di mo na alalahanin na inalala mo sya noon.” ang seryoso kong sagot.
Natahimik si Dooday at nag isip. Maya maya dumukot siya popcorn sa kanyang tabi habang naka tingin sa cellphone..
Maya maya lumapit naman sa akin ang bowl ng popcorn, kumuha ako habang naka tingin sa tv..
Pag tapos kong kumuha ay lumapit ito kay Je. “Frend ayoko ng pop corn. Okay na ako.” sagot ni Je habang abala sa panonood.
Lumapit ulit sa akin ang bowl. “Ayoko na Dooday ang kulit mo binitiwan mo nga yang bowl ng popcorn..” ang wika ko.
“Anong ayaw mo na? Wala akong hawak.” sagot ni Dooday.
“Hawak mo ba yung bowl ng pop corn Je?” tanong namin.
“Hindi no, ang layo ko kaya.” ang sagot nito pero nasa gitna pa rin namin bowl, kung ganoon ay sino ang nag aalok sa amin kanina pa?
“AKO!! Ayaw niyo na ng pop corn mo senyorito at senyorita? Napaka tatamad niyo talagaaaa! Yan na nga ba sinasabi ko kapag nakatalikod na ako ay nag wawalwal nalang kayo? Napaka wawalang hiya niyo talagang tatlo!!” ang galit na sigaw ni Donya Briguela sabay dakot ng pop corn at ibinalibag sa amin.
2 weeks palang ako dito pero wala yatang araw na hindi ko narinig na sumigaw at magalit ang donya. Katulad kahapon, ipina ayos niya sa amin yung malalaking base at istatwa niya sa hardin pero balik balik lang kami ng pwesto hanggang sa mapagod kami at lumawit ang aming dila kaka buhat. Pero nagalit siya at saka sinabing hindi kami makakapasok sa mansion sa loob ng limang oras.
Muntik na rin niya akong palayasin noong isang umagang bumulaga siya sa pintuan ng aking silid na naka rollers sa buhok at may tapal na itim na mask sa kanyang mukha. Nagulat ako at napasigaw sa takot. Nasaktan noon si Donya Briguela kaya hinilahod niya ako at pilit na pinalayas. Mabuti nalang at umarte akong sinisikmura kaya hindi niya itinuloy ang pag papalayas sa akin.
“Napaka kakapal ng mukha niyong mag walwal dito sa mamahalin kong sofa! Itutumba kong kayong tatlo ngayon!! Humanda kayo sa akin!!” ang wika nito na galit galit
“Teka Donya Briguela, bakit ganyan mo ang itsura mo?” tanong ko. Naka mini skirt ito, nakapang sexy ng itaas at naka labas ang pusod parang isang mamasang sa bar. “Wala kang paki alam Blass! Kung alam ko lang na hahaba agad ang sungay mo sana ay hindi na kita tinanggappp!” ang sigaw nito at habang nasa ganoong posisyon kami ay may bumusinang isang sasakyan sa gate.
Napaharap doon ang donya at napatingin sa bintana. “Ayan na siya, ano maayos ba ako?” tanong nito habang ang sasalamin.
Maya maya ay pumasok ang isang machong lalaki sa loob, bata ba ito at parang nasa edad 25 lang hanggang 30. Noong makita niya si Donya Briguela ay ngumiti ito at hinimas ito sa balakang. “Hey babe, kanina ka pa?”
Nakangiti ang Donya at nag papacute pa dahilan para mangiwi kami. “Hindi naman, kaka baba ko lang e.” ang wika nito.
“Sino naman iyan?” tanong ko.
“Si Tommy, boyfriend ni Donya Briguela. Mukhang pera lang naman ng donya ang habol niyan. Saka isang callboy yan sa bar dati.” bulong ni Dooday.
“Anong pinag bubulungan niyo diyan? Nasaan si Tarzan?” tanong nito.
“Eto po Donya Briguela.” ang wika ni Tarzan na lumabas mula sa kusina.
“Aalis ako ngayon, may party kaming dadaluhan ni Tommy. Huwag niyo na ako hintayin okay? Isara mo itong mga pinto at ibilin mo sa royal guard na huwag mag papasok ng kahit na sino.” ang utos nito.
“Teka po Donya Briguela. Ibingay sa akin ni Jamie yung medical records niyo. Bawal po kayong mag puyat ng todo uminom ng alak.” ang wika ko sabay pigil sa kanya.
“Tsee!!! Huwag mo nga akong pigilan Blas! Gusto mo bang isplakin ko yang mukha mo? Isa pa ay sasampalin na kita ng padakot!”
“Pero Donya Briguela bawal po talaga.” ang pigil ko sabay hawak sa kanyang braso. “Saka yung suot niyo po masyadong maiksi baka kayo sipunin.”
“Wala kang paki Blas, gagawin ko ang lahat ng gusto ko. Tabi!!” ang sigaw nito sabay tulak sa akin dahilan para matumba ako sa sahig. Hindi ko akalain na ganitong kalakas si Donya.
“Sino ba yung lalaki na iyong babe?” tanong ni Tommy.
“Wala iyon. Medical assistant lang, pinadala dito para guluhin ang buhay ko. Huhuhu, inaapi nila ako,” ang sagot niya habang umiiyak sabay yakap sa boyfriend, kapwa sila sumakay ng kotse at saka umalis.
Itinayo ako si Tarzan. “Nice try! Pasaway na matanda si donya. Para itong isang teen ager na nag mumurang kamatis. Kaya gagawin niya ang lahat ng gusto niya.”
“Bakit di siya sinusuway ng mga anak niya?” pag tataka ko.
“Dahil galit rin ang mga ito sa kanya. Kung kailan daw kasi tumanda saka kumabit sa mas batang lalaki. Hindi rin niya kasundo ang mga ito sa hindi malamang dahilan. Walang nakaka alam kasi lahat tayo dito ay bago. Wala naman daw tumatagal dito sa mansion, ang iba 5 years lang ay umaalis din.” ang wika niya
“Kung sa bagay. Ilang linggo palang ako dito ay araw araw na rin akong sinesermunan ng donya. Mabuti nalang at matapang ako at malakas ang loob. Ilang beses na rin niya ako pinag sabihan ng bobo, pangit at mukhang ipis kapag talagang galit na galit siya.” ang sagot ko.
“Ako nga hinulog niya sa hagdan noong bago palang ako. Buti nalang hindi ako nabalian, napilay lang.” sagot ni Dooday.
“Alam mo kung anong pinaka worst na ginawa niya sa akin? Ginupit niya yung buhok ko dahil shining shimmering spledid daw ito at natatalo siya. Nag rebond rin kasi siya pero ang nipis na ng buhok niya lalo siyang naging mukhang multo. Hindi ko naman sinasadyang matawa pero hindi ko napigilan. Nag amok siya at ginupitan ako, muntik na nga akong kalbuhin.” ang wika ni Je.
“Diba sabi ko nga sayo, ang labanan dito ay patatagan ng loob at patapangan ng sikmura. Malaki ang sweldo natin dito kaya mag titiis pa rin ako.” ang wika ni Tarzan.
“Wag na nga kayo mastress. Wala naman si Donya Briguela manood tayo ng maraming movie, mag luto tayo ng snacks!” ang wika ni Dooday sabay takbo sa ref, kumuha ng maraming kakanin at saka niluto ito.
Naupo namin kami nila Je, Tarzan at Jane sa sala habang nanonood..
“Kung sa bagay maganda rin naman na wala si Donya Briguela. Mas nakaka enjoy!” ang hirit ko.
Tawanan sila..
Buong mag damag kaming nag enjoy sa mga movie marathon. Eto na rin ang pinaka bonding namin lalo’t di naman kami lumalabas sa bahay mag buhat dumating ako dito. Ang ginagawa ko lang ay tumatawag kina mama at papa para kamustahin sila. Isang buwan nalang at matatapos na ang bakasyon. Nasa ikatlong taon na ako pag pasok at kaunti nalang ay matutupad ko na rin ang pangarap kong makatapos ng pag aaral.
Itutuloy..
THF Part 76
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 1, 2020
Part 76
“Maligayang pag babalik po Donya Briguela. Kamusta po ang party?” ang bungad ko noong pag buksan ko ng pinto ang donya na nag ffeeling bata dahil halos umaga na itong umuwi.
Hindi siya kumibo, tinabig niya ang aking katawan at mabilis itong nag tungo sa kusina, doon sa lababo at saka dumuwal. “Arwkkk!!”
“Ayos lang po ba kayo Donya Briguela? Buntis po ba kayo?” ang tanong ko naman dahilan para mangiwi siya. “Sa tingin mo ba ay dinadatnan pa ko? Tange ka talaga Blas! Lasing lang ako kaya ako nasusuka!” bulyaw niya dahilan para magulat ako.
“Dapat di kayo umiinom. Hindi maganda sa taong may edad na ang nag papaka lasing, saka yung medical records ninyo nakalagay doon na bawal kayong mag puyat at mag bisyo. Hindi niyo naman po ikinaganda yang pag inom nyo ng sobra.”
“Excuse me! Maganda ko! Noong kabataan ko ay marami akong naipanalong beauty contest at pinapartner pa ko kay Eddie Garcia at Fernando Poe Jr para maging leading lady nila! Itong ganda kong to na parang alak! Habang tumatagal ay mas lalong sumasarap!” ang masungit na sagot nito habang umaakyat sa hagdan kaya naman tinulungan ko siya sa pag panik. “Ang alak po kasi kapag tumagal ng tumagal ay nabuburo, naluluma at nagiging suka.” ang sagot ko dahilan para kutusan niya ako. “Tumigil kana nga! Hindi ko kailangan ng opinyon mo Blas! Anong akala mo sa akin amoy suka?! Gusto mo itumba ulit kita katulad ng ginawa ko sa iyo kagabi? Akala mo di kita kaya?”
“Wala naman po akong sinasabing ganun, mag pahinga nalang po kayo para bumalik ang katinuan nyo bukas.” ang wika ko naman habang inaalalayan ko itong humiga sa kama.
“Lumabas kana nga! Naka tingin ka pa sa legs ko!” ang wika nito.
“Donya yung legs niyo po ay kumulbot na maraming varicose veins. Tingnan niyo po.” ang wika ko.
“Walang hiya ka talaga nilait mo pa ko! Lumabas kana nga.”
“Iccheck ko lang po yung blood pressure niyo. Huwag kayong magulo, dahil baka maya maya ay naninigas na kayo dito ka high blood e hindi na kayo sikatan ng araw. Alas 4 palang oh.” ang wika di naman tumutol ang matanda..
Tahimik.
“Low blood ka donya Briguela, kailangan mong mag pahinga bukas at kumain. Nag puyat pa po kasi kayo.” ang paalala ko.
“Sinermunan mo pa ko. Lumabas kana nga. Panget nato. Hindi ko pa rin nakakalimutan yung pag wawalwal niyo kagabi! Lagot kayo sa akin bukas!” ang sigaw nito. Hindi ko nalang siniseryoso ang mga sigaw niya.
“Donya hindi naman po masama na mag relax paminsan minsan. Saka minsan lang naman kami makapanood sa malaking tv ipag kakait niyo pa.”
“Wala akong paki sa inyo kung mga inosente at hampas lupa kayo. Lumabas kana Blas, baka mag dilim ang paningin ko at i flying kick pa kita dyan!” sermon niya.
Kahit madaling araw ay sinesermunan niya ako kahit lasing pa ito. Sana ay hindi nalang ako bumangon sa tawag ng guard doon sa kwarto ko. Wala naman akong kamalay malay na naka connect pala yung speaker sa labas. Kung sa bagay ay makakasanayan ko rin ito. Iniisip ko lang na end of the month na sa susunod na araw, unang beses kong susweldo ng 50 thousand. Dun lang naka focus sa ngayon.
KINABUKASAN..
Sinigurado namin na bago gumising si Donya Briguela ay naka ayos na ang lahat mula sa mga papeles na pipirmahan niya hanggang sa mga business meetings na pupuntahan niya. Hindi ko naman ito trabaho pero mabuti na rin na tumulong ako dahil wala rin akong ginagawa. Ayon sa aking assessment ay wala namang paki alam si Donya Briguela sa kalusugan niya dahil parang nag rerebelde ito. At hindi iyon maganda sa matandang may edad na 78.
Habang nasa ganoong pag aayos kami ay bumaba sa hagdan ang Donya, naka suot ng kulay gold na nighties, nakalabas pa ang legs at feeling sexy star.
Groggy pa ito, hilo at hinang hina. “Good morning po Donya Briguela, kamusta po ang party?” bati ni Dooday.
“As usual pinag titingnan nanaman ako ng mga kaamiga ko ang akala nila ay nag tatake ako ng slimming pills dahil napaka sexy ko daw. Teka nga, huwag na nga kayong mag tanong. Sabihin mo kay Jane na ipag handa ako ng pag kain!” ang utos nito.
“Masusunod po Donya Briguela.” sagot ni Je sabay page sa mga cook.
“Jamie, halika nga dito. Huwag kang tumawa tawa diyan dahil di ka naman kagandahan, flat chested ka pa. Halika mabilis ka. Icompute mo to lahat, ito ang sweldo niyo para bukas. At huwag kang mag kakamali kahit isang kusing dahil maluluge tayo. Naunawaan mo ba? Utak ang pinag tutuos at hindi suso, ay wala ka nga pala non. Arrrghhh sumasakit talaga ang ulo. BLAAAASSSSS! Halika nga dito! Ikuha mo ko ng gamot! Anong klaseng medical assistant ka? Napaka tamad moooo!!” sigaw pa niya.
“Eh sakin po donya Briguela may gusto po ba kayong ipagawa?” tanong ni Je.
“Oo halika tawagan mo lahat itong may pag kakautang sa akin takutin mo at pag bantaan mo sila!” ang wika nito sabay abot ng 2 note book na makapal. “Lahat ng yan ay nag lalaman ng phone directory ng mga maliit na taong may utang sa hacienda na ito. Tawagan mo sila at sabihing ipapa patay ko sila kapag di nag bayad! Mga bwiset!”
“Donya, lahat po ba to? Di po kaya mawalan na ako ng boses?” tanong ng call center agent.
“Aba, wala akong paki! Trabaho mo iyan! Gusto mo kalbuhin na kita?! BLAAASSSSS walang hiya ka nasan kana baaa?! Ang sakit sakit ng ulo koooo!” ang sigaw nito.
“Nandyan na po. Eto po ang pinaka mabisang paraan para maalis ang hangover niyo. Isang matapang na kape.” ang wika ko sabay lapag sa kanyang harapan ng tasa. Kapag hindi pa rin naalis ang sakit ng ulo mo pwede na po itong putulin!“
“Ano?!”
“Ang ibig ko po sabihin ay putulin ang bisyo ninyong uminom. Eto po pwede kayong uminom ng pain reliver mamaya tulad ibuprofen para mabawasan ang achy feeling sa ulo niyo, o pinaka maganda po ay ubusin niyo tong kape at mag pa pawis kayo sa labas dahil ganun lang ang ginagawa ni papa kapag nalalasing siya.” ang sagot ko.
“Bakit naman ako mag papa pawis sa labas aber?”
“Para mawala nga po ang hangover niyo. Pwede po kayong mag linis ng swimming pool. O mag walis bakuran.”
“At bakit ako ang gagawa non? Hindi ka talaga nag iisip Blas. Ang mabuti pa tawagan mo itong super hot yoga instructor ko.”
“Eh baka po mabalian pa kayo ng buto.” tugon ko.
“Huwag ka ngang paki alamero! Tawagan mo na ngayon!!!” ang sigaw niya.
“Hoy ikaw Jamie, bigyan mo si Tommy my love ng 200k may sakit daw ang kapatid niya.” wika ng matanda.
“Donya Briguela binigyan na natin siya ng 300k noong nakaraang linggo dahil may sakit yung tatay niya. Noong nakaraang araw ay yung nanay naman niya. Tapos ngayon ay yung kapatid niya? Baka po niloloko lang niya kayo.” tugon ni Dooday.
“Kung may sakit nga yung kapatid niya at pamilya sila ng sakitin?! Nakaka awa nga si Tommy kagabi dahil sinisipon siya at mukhang mag kakasakit rin siya kaya bigyan mo na rin siya ng additional 100k para advance na.” ang utos ng matanda.
Napakamot nalang kami ng ulo, halata namang pineperahan lang siya nung lalaking boyfriend niya. Kung minsan yan ang pinaka malalang sakit na naidudulot ng pag mamahal ng todo sa isang tao, kahit alam mong mali ay nagiging tama. At hindi mo na alam kung maganda o panget ang ginagawa mo sa paningin ng iba, basta ikaw ay nag mahal lang at iyon ang mahalaga.
“Ganyan kayo mag salita kasi hindi niyo pa nararanasang mainlove! Mga inggitero!” ang wika ng matanda.
Buong araw kaming naging busy, sina Dooday at Je ay sa kanilang mga trabaho, ako naman ay kasama ni Donya Briguela sa labas kung saan nakasuot ito ng sexy outfit at rumarampa sa labas kasama ang kanyang gwapo at hunk na yoga instructor. Ako naman ay nakasunod lang sa kanila, hawak ko ang pang bp at pang first aid kit kung sakaling mabalian ng buto ang donya. “Donya Briguela dapat po ba talaga ganyan ka sexy ang suot mo?” tanong ko.
“Ano bang paki mo Blas? Ito ang sexy slutty yoga outfit ko. At bakit ba may hawak ka pang first aid? Para kang aninong nakasunod sa akin!”
“Sinisigurado ko lang po na buhay pa kayo pag katapos ng yoga session niyo. Ang ibig kong sabihin ay safe kayo at maayos.” naka ngiti kong sagot.
“Eto ang sasabihin ko sa iyo Blas ha, kahit anong makita mo ay silent ka lang! Kung makita mong hinihipuan ako ng gwapong yoga instructor ko ay hayaan mo lang siya! Entiendes?!”
“Si Entiendo Donya Briguela.” sagot ko
“Eso es buena” ang naka taas na kilay sagot ng matanda sabay lakad sa patungo sa kanyang gwapong instructor. “Landi activated” ang ginawang strategy ng donya na nag bigay sa akin ng kakaibang kilabot.
KINABUKASAN..
Isang malakas na sigaw ang aking narinig mula sa silid ng Donya dahil hindi ito makabangon at masakit na masakit ang kanyang buong katawan. Ako pa ang sinisisi niya dahil pinilit ko raw siyang mag yoga at mag papawis bagamat lahat ng ito ay desisyon..
Gayon pa man, nakuha ko ang aking unang sweldo at agad ko itong itinabi. Pag dating ko sa amin pupunuin ko ang tindahan ni mama at isasama ko siya sa mall para bilhan ng mga bagong gamit. Ngayon palang ay excited na ako..
Itutuloy..
THF Part 77
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 2, 2020
Part 77
Sa pag bubukas ng bagong taon sa kolehiyo, pansamantala akong nag paalam kina Donya Briguela at sa iba pa. Pero nangako naman ako na babalik at dadalaw kapag mayroon akong oras. Hired pa rin ako at hindi naman ako mawawala sa kanila. Iyon nga lang ay katakot takot na sermon ang inabot sa matanda bago ako umalis. Pero sa halip na mainis ako ay niyakap ko siya at nag pasalamat ako sa lahat ng kanyang tulong. Isang irap lang ang isinagot niya at saka pinahatid pauwi dito sa aming bayan.
Ang set up ng aking buhay, pumapasok ako sa paaralan sa ikatlong taon sa aking kurso, kapag may mga bakanteng araw o mga matatagal na holidays ay umuuwi ako kila Donya Briguela para bisitahin ang kanyang kalusugan. Iyon nga lang ay naging abala siya nitong mga nakakaraang buwan sa kanyang mga business trip at meeting sa iba’t ibang bansa.
Magaan ang aking buhay sa campus. Bilang isa sa pinaka matalinong mag aaral ay maraming humahanga sa akin, marami ring nanliligaw pero takot na akong pumasok sa isang relasyon kaya’t sa tingin ko ay sapat na sa akin na minsan akong nasaktan at nasawi. O sabihin na nating minsan na akong pinatay ng pag ibig na akala ko’y bubuhay sa akin.
Halos mag dadalawang taon na rin akong wala sa malayong siyudad. Wala akong pinag bigyan ng aking adres at impormasyon maliban kay Bam. Alam rin niya ang aking numero kaya nakakapag txt kami o nakakatawag siya sa akin paminsan minsan. Siya ang tangin kaibigan ko na pinag katiwalaan ko at masaya ako dahil itinago niya ako at hindi binigo.
Makalipas ang ilang buwan ay nag karoon ng pag kakataon si Bam na dumalaw sa akin. Ang pag alis niya sa siyudad ay maituturing daw niyang “isang sikretong misyon” ng kanyang buhay. Syempre ay masaya akong makita siyang muli at makibalita sa mga bagay na naiwan ko noon. Kaya naman sa terminal palang ay sinundo ko na siya.
(Author’s Note: Wala naman akong paki para isalaysay ang buong taon ng pag aaral ni Blas no. Mabilisang salaysay ng mga importanteng detalye ang balak ko sa part na ito. Sadyang hindi nalang mahalagang isalarawan ko pa ng detalye yung buhay ni Blas sa school dahil paulit ulit lang naman yon. Pa 100 nanaman tayo, kaya nag aapura na ako.)
“Bam!” ang pag tawag ko sa kanya noong makababa ito ng bus. Gumuhit ang kakaibang saya noong makita ko siyang nag lalakad patungo sa akin.
“Blas!! Kamusta kana? Masaya akong makita ka ulit.” ang masayang sagot niya sabay yakap sa akin. “Para sa iyo, pasalubong galing kay papa.”
“Salamat. Pumuti ka yata? Saka parang medyo nanaba ka ng kaunti.” ang bati ko.
“Ikaw naman ay mas lalo kang naging gwapo. Marami akong ikkwento sa iyo Blas. Teka ang ganda dito sa inyo. Tahimik at malamig ang hangin.”
“Welcome sa buhay probinsya.” naka ngiti kong sagot. Agad kaming sumakay ni Bam sa jeep pauwi sa aming bayan.
Tuwang tuwa sila mama noong makita si Bam, hindi pa rin nila nakakalimutan ang kabutihan nito mag buhat noong pinaalis kami ng Guarin sa aming bahay ay si Bam ang nag bigay ng pansamantalang silong sa amin. Siya rin ang tumulong sa amin para makabili ng pag kain at para malamanan ang aming gutom na sikmura.
Pinag hain ko ng masarap na lunch si Bam at ako naman ay nakatingin lang sa kanyang habang kumakain ito. “Halos dalawang taon din tayong hindi nag kita Blas. Kamusta kana?” tanong niya.
“Okay naman ako, nag aaral ako sa isang University dito sa bayan. At naka kuha ako ng 100% scholarship at mayroon pa akong allowance kapag naka abot ako sa quota ng marka. Maayos ang buhay ko doon sa campus, walang gulo, mapayapa ang lahat. Ikaw Bam? Kamusta ka?” tanong ko
“Gusto mo isa isahin ko yung mga kakilala natin doon para malinaw? Umpisahan natin sa alaga kong palaka na si Yuji. Maayos naman siya kaso ay inalis na yung fishpond doon sa campus kaya namatay ito noong nakaraang bakasyon.” ang wika nito at naiyak pa. “At nag karoon rin ng malaki “WAR” sa campus, nag away yung old BL fans saka yung mga new BL fans sa di malamang kadahilanan.“
“Sila kamusta?” tanong ko.
“Si Jay ay malapit nang mag tapos ng pag aaral. Dalawang sem nalang ang bubunuin niya at makakaalis na rin siya sa Empire University. Madalas ka niyang kinakamusta sa akin, siyempre ay sinasabi kong wala akong balita sa iyo, hindi kita nakakausap at wala akong alam kung saan ka nag punta. Iyon ang pinapinindigan ko at paninindigan ko hanggang sa mag pasya kang lumabas.
Si Darrio naman ay nag start na ring mag aral sa isang public school sa siyudad. Masaya naman siya kurso niyang nakuha. Hindi na niya inilaban ang kagustuhan niyang mag aral sa Empire University dahil wala ka na daw doon. Maayos naman siya at nag aaral ng mabuti.
Sina Evan at Lippi ay tumino na, nag aral mabuti. Galit sila kay Yuji Guarin buhat noong nag asawa ito. Maniwala ka at sa hindi, lagi nila akong kinukuyog at pinipilit nila ako na mag salita para makuha at adres at number mo. Ginagawa daw nila iyon dahil namimiss kana nilang asarin, parang kulang ang buhay nila sa Empire University kapag wala ka. Nabigo rin yung mga inupahan nilang detective para ipahanap ka kaya binugbog nila ang mga ito at ginamitan ng kanilang mahiwagang sandata. Saka nung nakaraang linggo ay nag suffer sa matinding depresyon si Lippi, naospital ito.“ ang wika niya
“Oh bakit naman?” tanong ko
“Dahil niloko siya nung bf niya sa twitter, sinet up siya at ginamit. May jowa pala ito at pinag lalaruan lang siya.” ang tugon ni Bam
“Kawawa naman si Lippi, teka si Kiro, kamusta siya? Sina Erjun?” tanong ko ulit
Si Kiro ay tumiwalag sa F4 noong panahon na umalis kana. Batid kong nagalit siya sa inasal ni Yuji. Mag buhat noon ay hindi na siya sumama sa grupo at nag pasya itong umalis nalang rin at mag tungo sa New York kasama si Biew Yamin.
Sina Gavin at Erjun ay dati pa rin, naka suporta sa dalawang kaibigan nila. Kahit minsan ay nahahati na talaga ang grupo dahil sa di pag kakaunawaan nina Kiro at Yuji. Walang problema kina Gavin at Erjun iyon nga lang batid nila na magagaya rin sila kay Yuji na sapilitang ipapakasal sa taong hindi nila mahal.
Si Yuji ay may asawa na. Nag tangka siyang kunin sa akin ang impormasyon tungkol pero hindi ko ibinigay. Alam kong nanakit siya ng todo sa iyo kaya kahit hindi ko gusto ay nag tanim rin ako ng galit sa kanya. Batid kong masaya na sila ni Vann at lalong namayagpag ang pinag halong negosyo ng mga Guarin at Durria. Sa ngayon isa sa pinaka mayaman negosyante sa local at international settings ay si Gido Guarin at Harlem Durria. At 3 years from now, sa mismong kaarawan ni Gido ay ipapasa niya kay Yuji at Vann ang pamamahala ng negosyo. Pero sa ngayon ay estudyante pa rin si Yuji pero halos hindi na siya ganoong hinahangaan ng mga estudyante dahil nabalitaan nila ang ginawa sa iyo. Pag dating naman kay Vann, siya ay adik na adik daw kay Yuji, naging seloso ito at papatay kung may aagaw sa kanyang asawa. Malayo na siya sa Vann na kilala mo noon.“ ang salaysay ni Bam
“Hinahanap pa ba ako ni Mr. Guarin?” tanong ko.
“Oo, hinalughog nila ang buong siyudad at mga posibleng lugar pag tataguan mo. Pero tumigil na rin sila dahil wala na iyong bakas.” ang sagot niya.
“Kung ganoon wala talaga silang balak na tigilan ako diba?”
“Iyon daw ang sumpa ng blue card ni Mr. Guarin.” ang sagot niya.
“Ganoon rin siya kasama. Mabuti nalang at naka alis kami sa siyudad.” ang sagot ko.
Tuloy siya sa pag kain. Sinalinan ko pa ng orange juice ang kanyang baso. “Pero alam mo mas komportable dito kaysa doon sa bahay niyo dati. Mas presko at mas magaan ng awra dito. Mapayapa at nakakarelax.”
“Kaya nakakapag aral ako ng mabuti dito. Sa palagay ko ay hindi talaga ako para doon sa siyudad.”
Tahimik..
“Pero alam mo Blas, narealize ko na wala naman talaga sa uri ng school ang tagumpay isang mag aaral. Ito ay nasa kanyang sarili mismo. Maaaring may edge ang mga nakapag tapos sa kilala at exclusive ng university pero sa huli? Nasa husay pa rin at talino ng taong nag aaral ang kanyang tagumpay. Kaya nga ako? Sa susunod na pasukan ay aalis na ako sa Empire Univesity at lilipat nalang ako sa isang pribadong campus na hindi ako gagambalain ng F4.” ang wika nito
“May kanya kanya tayong choices sa buhay natin. Kahit pa ito basta marunong kang manindigan ay tiyak na magiging masaya ka. Malalaman mo naman kung tama ang naging desisyon mo kung nakakatulog ka ng maayos sa gabi.” sagot ko.
“Ikaw Blas, ano ang plano mo pag nakapag tapos kana?”
“Ang Plan A ko ay mangingibang bansa, ang Plan B ay mag trabaho nalang dito. Pero kung gumana ang Plan A at B, mayroon pa akong natitirang Plan C hanggang Z. Ayokong biglang ng limitasyon ang sarili ko ngayon. Lilipad ako hanggang sa kung saan ako dalhin ng aking mga pakpak.”
“Ako naman ay mag tatapos para kay Papa, para mayroon siyang pag mamanahan ng kanyang negosyo. Sa ngayon iyon palang ang naiisip kong para sa akin.”
“Mabuti naman kung ganoon. Habang tumatagal naman ay malalaman mo ang gusto mo. Ang mahalaga ay huwag kang sumuko sa bagay na nais mong maging.”
“Ikaw Blas, naka move on kana ba kay Yuji?” tanong niya
“Medyo, hindi naman ako plastic, aaminin ko na kapag nakikita ko siya sa TV ay nag babalik sa akin ang lahat. Kapag naliligo ako humaharap ako sa salamin, ang marka sa aking tiyan ay kumikirot rin kasabay ng aking puso. Pero sa tingin ko ay mawawala rin ito, kapag ang mga lumang ala-ala ko sa kanya ay napalitan ng bago, siguro iyon ang oras na mas magiging masaya ako.” sagot ko.
“Ang puso ay may kanya kanyang paraan ng pag hihilom, mayroong mabagal, mayroong mabilis. Pero ang mahalaga ay gumagaling ito at nagiging buo muli. Sa takdang oras at sa tamang pag kakataon.” tugon ni Bam.
“Bakit kaya ang daling lumipas ng panahon? Parang ngayon ay masaya ka tapos maya maya malungkot ka naman, nakakatawa diba? Parang kahapon lang hawak mo sya, tapos napikit ka lang, hawak na sya ng iba.” ang tugon ko habang natatawa.
“Dahil walang permanente sa mundo. Kahit ang feelings ay nag babago. Alam kong makaka get over ka rin kay Yuji. Mahaba pa naman ang pag lalakbay na ito. Marami pang pwedeng mangayari.”
“Kung sa bagay, tama ka doon Bam. Walang permanente sa mundong ito. Salamat sa pag papaalala sa akin na ang lahat ay nag babago kabilang na ang estado at buhay ng tao..” ang naka ngiti kong tugon.
Itutuloy..
THF Part 78
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 2, 2020
Part 78
“Mag kikita ulit tayo diba? Blas.” ang naka ngiting wika ni Bam bago ito sumakay sa bus.
“Oo naman. Hindi naman ganoon kalayo diba?”
“18hrs na byahe, hindi naman ganoon kalayo. Nakakahilo lang mag paikot ikot sa matatarik na bangin sakay ng bus. Next time hihiramin ko naman yung helicopter ng kaibigan ni papa para makarating ako dito ng mas maaga. Bitin ang dalawang araw na bakasyon.” ang wika niya.
“Mag iingat ka Bam. Mag aral kang mabuti at tuparin mo ang mga pangarap mo. Halos isa’t kalahating taon nalang diba? Makakatapos rin tayo.” ang naka ngiti kong sagot.
Yumakap sa akin si Bam at agad itong sumakay sa bus. Dalawang araw lang ang itinagal niya rito. Kailangan niya bumalik agad sa siyudad para ayusin ang kanyang pag transfer sa ibang paaralan na mas mura at mas malayo sa F4. Ako naman nangako na mag kikita kaming muli, masaya ako na makasama ang isang tunay na kaibigang katulad niya.
Kumaway ako habang naka ukit ang matamis na ngiti sa akin labi habang paalis ang bus na kanyang sinasakyan. Siya naman ay naka silip sa bintana at masayang nag papaalam.
Katulad ng lagaslas ng tubig sa batis, patuloy pa rin ang aking buhay. Mabilis lang naman lumipas ang mga araw, paulit ulit lang ito hanggang hindi ko namamalayan na dumaan nanaman ang tag ulan at papasok nanaman ang tag init, isang walang katapusang sikulasyon ng buhay. Parang nag lalakad ka lang sa isang malaking bilog na paikot ikot hanggang makasanayan mo na lamang ito.
Bago matapos ang ikalawang semester ay nag take ako ng final examination. Katulad ng dati ay mataas pa rin ang resulta nito kaya’t patuloy ang aking scholarship. Batid kong makakatagpos ako ng libre at walang binabayaran sa campus. Ngayon ko palang nararamdaman na ngumiti sa akin ang kapalaran, sa kabilang hirap na dinanas ko noon sa siyudad, heto pa rin ako nakatayo at patuloy na lalakbay sa kahabaan ng buhay.
Sa pag bubukas naman ng summer ay muli akong umuwi sa mansion ni Donya Briguela para doon ay mag trabaho. Pag dating ko palang sa tarangkahan ay nakita ko na agad ang mga royal guard na naka tayo at hinihintay ang pag babalik ng donya mula sa bansang kanyang pinag mulan. Para bang may grand assembly sa bakuran, may banner pa at watawat bilang pag salubong dito.
Agad akong hinila ni Dooday at pinalinya sa kanilang tabi. “Muntik ka nang malate. Hawakan mo tong confetti poppers at pasabugin natin pag dating ni Donya. 3 months rin siya sa ibang bansa kaya’t deserver niya ng warm welcome.”
“Akala ko nga may gera, naka linya talaga lahat ng royal guard?”
“Ganyan talaga dito may pag ka OA. Ayan na si Donya Briguela. SMILE MGA FRIENDSHIP!!” ang wika ni Je.
Lahat kami ay ngumiti habang pumapasok ang pinaka latest model ng limousine kung saan nakasakay ang donya..
Luminya lahat ng royal guards noong buksan ang pinto ng sasakyan. Dito ay bumaba ang Donya suot ang kanyang napagkahabang gown na gawa sa ginto. Halos mabali na rin ang kanyang leeg sa dami ng golden necklace, ang bracelet ay ginto rin pati ang kanyang sapatos. Kumikinang si Donya Briguela at nasisilaw kami kapag tinatamaan ito ng araw. Ang tanging mali lang sa kanyang anyo ay puro bundahe ang kanyang mukha na parang isang mummy.
“Maligayang pag babalik po Donya Briguela Aramada dela Merced Y. de Sobiel.” ang bati namin ng sabay sabay.
“Tse!! Huwag nga kayong mga plastic! Alam ko naman na ayaw niyo ako makita. Mga baklang toe!” ang sagot ng donya sabay harap sa akin. “Blas halika nga dito. Tatamad tamad kana naman! Kunin mo itong mga gamot ko at ipaliwanag mo sa akin lahat iyan!” ang masungit na utos nito.
Sumunod ako sa kanya..
“Welcome back po Donya Briguela.” ang bati ko.
“Isa ka pa. Plastic na ito.” ang sagot nito habang pumapasok kaming dalawa sa sala.
“Eh donya Briguela. Ano po ba yung ginawa niyo sa mukha niyo?” tanong ko
“Nag pa retoke ako ng face para mas lalong mainggit ang mga amiga ko.”
“Bakit po kung kailan tumanda kayo saka kayo nag paretoke?” tanong ko.
“Hindi ako matanda! Isa pang salita mo ay ihuhulog na kita dito sa hagdan! Saka bakit ba ako nag papaliwanag sa iyo. Gusto kong maging maganda sa 79th birthday ko, darating ang mga anak ko, ang aking ex husband at mga friends ko from the upper upper. Ang trabaho mo, kailangan ay imake sure mo na wala akong makakaligtaang gamot na inumin. Imamasahe mo rin ang mukha ko para maging natural ang lambot nito pero huwag madiin dahil baka pumaling yung cheekbone at ilong ko. Maliwanag ba?” tanong ng donya.
“Maliwanag po Donya Briguela.” ang sagot ko naman habang inaalalayan ito sa kanyang kwarto para makapag pahinga. Kinuha ko naman ang bag ng gamot inayos ito ayon sa schedule na nakalagay sa table.
Lumipas ang ilang araw, dumating ang doktor ni Donya Briguela, upang alisin ang bundahe sa kanyang mukha. Naka hirap ito sa isang malaking salamin. Habang kaming tatlo naman nila Dooday ay nasa likod lang nila at pinag mamasdan kung ano ang bago sa mukha ng donya.
“Naku, im so excited donya Briguela, im sure lalo kang pag kakagulahan nito. Maiinggit nanaman ang mga kaamiga mo sa bago mong looks.” ang wika ng doktor habang marahang iniaalis ang bundahe sa mukha ng matanda.
“Alam mo kagabi pa ako excited sa mukha ko. Napaka mahal ng retoke sa Amerika, kahit isang kulubot ay hindi makikita ngayon sa mukha ko. Nag iisip nga ako kung anong susunod na ipapagawa ko. Siguro suso naman sa susunod at mag papa landscape na rin ako para virgin ulit. Diba may ganoon? Anong tawag don doc?” tanong ng matanda.
Kami naman sa likod at natatawa pero pinipigilan namin ito..
“That is called hymenoplasty, which means reconstruction of hymen in a woman’s vagina, is now a legit surgery. Pwede natin tong iapply sayo senyora para virgin kana ulit.”
“Hindi ba masakit? Baka naman masaktan ako diyan.”
“Ano ka ba, syempre masasaktan ka ulit kapag pinasok ka ng bf mo. Parang virgin lang ulit.” ang wika ng doktor.
“Sige, after ng birthday ischedule mo ako dyan!” ang wika nito, kami naman sa likod ay napangiwi nalang.
Makalipas ang ilang minuto ay tuluyang naalis ang bundahe sa mukha ng donya. “Heto na si Donya Briguela Version 2.0! Mas pinaganda, mas pina bata at mas mapang akit!” ang proud na proud na wika ng doktor. Samantalang ang donya naman ay gandang ganda sa kanyang bagong mukha.
Ang kanyang balat sa mukha ay banat na banat. Parang mannequin nalang ito. Matangos ang kanyang ilong, may cheekbone, ang labi naka pout. At ang mata ay mamulagat na singkit dahil binat ang kanyang mukha. Nakakatakot ang donya, kung makikita mo siya sa gabi ay mapapagkamalan mo siyang kampon ng kadiliman.
Gulat na gulat kaming tatlo at hindi kami nakapag react..
Humarap sa amin ang donya. “Anong say niyo mga talunang chimiaa ko?” tanong niya sa amin.
Nag tinginan kami sa gilid ng aming mga mata. “Sagutin niyo. Bilis.” ang bulong ni Dooday.
“Ayokong mag sinungaling kaka kumpisal ko lang last week.” bulong ni Je.
“Anong say niyo mga binge?! Tinanong ko kayo!!” sigaw ng donya.
“Maganda po! Napaka perfect ng dating niyo ngayon. Kahit po si Lord ay hindi kayo makilala sa inyong bagong sexy look. Bumata po kayo ng 40 years. Para po kayong 38 na taong gulang lang donya Briguela.” ang wika ko.
“Totoo ba iyang sinasabi mo Blas? Pag nalaman kong ineechos niyo lang ako ay lalayas ko lahat sa bahay na ito!”
“Ano ka ba senyora Brrrrrriguela, siyempre ay nag sasabi sila ng totoo hano. Saka dati ka nang maganda at mas gumanda ka pa ngayon. Im sure hindi kana makilala ng mga anak mo dahil mukha kang dalaga!” ang ng doktor na parang kinikilig pa.
Ngumiti ang donya..
“Je, Jamie ayusin niyo ang birthday party ko, mula sa invitation, sa temang angels. Gusto ko mga anghel tayong lahat! Catering services yung pinaka mahal. Tumawag rin kayo ng mga Kpop na mag peperform yung pinaka sikat, kung ayaw pumayag ng management nila ay sampalin niyo ng pera sa mukha! Tawagan niyo rin si Tommy dahil siya ang magiging escort ko at MAKE sure na makakarating yung ex husband ko at yung dalawa kong mga anak. Kailangan maging perfect ang gabi ko, mag peperform ako ng ballroom dancing para sa lahat.” ang utos nito.
Sulat ng sulat ang dalawa..
“Mayroon pa po ba kayong gustong idadag?” tanong ni Dooday.
“Tawagan mo yung designer ng damit ko at sabihin mong mag papagawa ako ng sexy slutty angel costume sa kanya. Mag pagawa na rin kayong tatlo nila Blas pero simple lang ha, ayoko ng may mga burda burda yung sa inyo.” ang wika ng matanda.
Tumayo ang donya at saka tinawag ako. “Kunin mo yung gamot ko. At imasahe mo na rin itong kamay at paa ko.” ang utos nito.
“Bakit ganoon si Donya Briguela walang ekspresyon yung mukha niya. Bumubuka lang yung bibig niya pero walang emosyon.” ang bulong ni Frenny Je.
“Nag pa batak kasi siya ng mukha. Kaya binat rin yung balat niya. Iyon ang dahilan kaya kahit sumigaw siya o magalit ay walang ekspresyon ang mukha niya.” sagot ko.
“Anong pinag bubulungan niyo diyan? Kumilos na kayo! Tatamad tamad nanaman kayo! Lalo na ikaw Blas! Ilang beses ko na bang sinabi na imasahe mo yung paa at kamay ko? Itutumba na talaga kitaaaaa!” ang galit na sigaw nito
“Donya kapag sigaw ka ng sigaw ay mawawala sa ayos ang mukha mo. Inumin niyo na po itong gamot niyo.” ang wika ko sabay kuha sa kanyang paa at sinimulan ko itong imasahe.
“Maganda ba ako Blas?” ang tanong nito.
Humarap ako sa kanya pero lalo akong nasindak sa kanyang naka mulagat na mata. “A e, ano po.”
“Sagot! Sisipain kita diyan!! Gusto mo ba itumba ulit kita?!!” bulyaw nito.
“Maganda po kayo Donya Briguela. Sigurado po ako na hindi na kayo makikilala ng dati niyong asawa.” ang sagot ko
“Dapat lang! Isang malaking pag kakamali na iwan niya ako para sumama sa katulong.” ang sagot nito sabay sandal sa kanyang magarbong Cleopatra sofa.
Hindi naman ako kumibo. Less talk less mistake ika nga, hindi naman tumatanggap ng opinyon ng iba si Donya Briguela. Kapag sumagot ka sa kanya ay literal na sasaktan ka niya at itumtumba. Maraming beses na niya akong binalibag, para siyang isang matandang wrestler at sa aming tatlo na nag ttrabaho sa kanya ay ako ang madalas niyang awayin at pag buhatan ng kamay. Siguro ay dahil hindi ako nagagalit na napipikon sa kanya sa tuwing pinipintasan niya ako o nilalait mula ulo hanggang paa.
Sige pa rin ang pag papakita ko sa kanya ng kabutihan. Baka sakaling dumating ang araw na lumambot ang puso niyang bato at maging masaya siya sa kanyang buhay.
Itutuloy..
THF Part 79
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 2, 2020
Part 79
“Step one, back, step two, forward, step one, step, step and ikot ikot and step back!” ang wika ng dance instructor ni Donya Briguela. “Diba napaka simple simple lang ng step pero ang sexy ng datingan!” ang dagdag pa nito
“Nalilito kami ni Tommy sa step mo bakla. Halika nga dito Blas, partneran mo tong shokla na ito. Step ng step na parang baliw dito.” ang utos ni Donya Briguela kaya naman lumapit ako sa instructor at ako ang nag partner dito.
“Imbyerna yang amo mo ha. Parehong saliwa ang paa ng jowa niyang callboy.” ang naiinis na bulong ng D.I sabay kapit sa akin at dito ay nag sayaw kaming dalawa. “O mamush ganito ang step, uurong, susulong, step pak, step pak! Jikot, jikot! Awra ng shembot pababa at pak! Pose!”
Ginaya ni donya briguela nag step, pero parehong saliwa ang paa ng mga ito. Tapos halata pang walang paki si Tommy at bored na bored sa kanilang ginagawa. “Mamush sure ka ba talaga na sasayaw ka ng sexy dance?” tanong ng beki na awang awa sa donya.
“Sure ako, kaya nga sexy slutty angel costume ang pinagawa ko no.” ang sagot ng matanda.
“Eh kung tumula ka nalang kay mamash? O kaya kumanta ng kundiman?” tanong ng beking D.I
“Huwag mo nga akong asarin! Hindi ko kailangan ng opinyon mo halimaw na bakla na to. Nandito ka para turuan ako mag sayaw. Gusto mo pa bang makalabas ng buhay dito? Sayaw naaaa!!” ang sigaw ng matanda sabay yakap kay Tommy at umiyak ito. “Babe inaapi nila ako.” ang parang pabebeng iyak nito.
“Hala, nakaka diri naman yan.” bulong ni Dooday sa likod..
“Alam ko na, since hindi kayo gaanong magaling mag sayaw, kailangan mag iba muna kayo ng partner. Ikaw pogi (sabay hila sa akin) dito ka muna tumambal kay donya Briguela.”
“Teka po tatawagin ko si kuya Tarzan para tambalan niya si Donya Briguela. Kuyaaaa Tarzann!” pag tawag ng bigla akong sinabunutan donya. “Tumigil ka nga Blas! Ikaw nalang! Uupakan na kita dyan e!” ang galit na wika nito sabay amba sa akin.
“At ikaw naman babaeng di masyadong kalakihan ang boobs dito ka mag partner kay Tommy.” ang wika nito sabay hila kay Dooday.
“At ikaw naman ateng na long hair na kanina pa hinahangin ang buhok mong oily, dito ka partneran mo ako.” ang dagdag pa ng D.I sabay hila kay Je.
Nag start ang music…
MUSIC PLAYING
Naughty Girl by Beyonce
love to love you baby I love to love you baby
I’m feelin’ sexy I wanna hear you say my name, boy If you can reach me You can feel my burning flame
I’m feelin kind of n-a-s-t-y I might just take you home with me Baby, the minute I feel your energy Your vibe’s just taken over me Start feelin’ so crazy, babe Lately, I feel the funk coming over me I don’t know what’s gotten into me The rhythm’s got me feelin’ so crazy, babe
Tonight, I’ll be your naughty girl I’m callin all my girls We’re gonna turn this party out I know you want my body Tonight, I’ll be your naughty girl I’m callin all my girls I see you look me up and down And I came to party
Sabay sabay kaming nag sayaw hirap na hirap akong alalayan si Donya Briguela dahil ang bigat ng katawan nito bagamat nakakasabay naman siya, hindi lang talaga magandang tingnan sa kanya ang sexy dancing..
“Okay sexihan niyo pa, giling giling!” ang wika ng D.I
Samantalang sa kabilang gilid ay todo bigay si Dooday at ang ganadong ganado ang bf ni Donya Briguela na si Tommy. Pareho silang gumigiling at napaka sexy ng dating..
Napansin iyon ni Donya Briguela, naka kagat labi pa ang jowa niya habang nag sasayaw dahilan para mapakunot ang noo nito.
“Eto na tayo sa climax. Sasampa ang babae sa lalaki. Bubuhatin ng lalaki si babae at iikot. In 3, 2, 1.. sampaaaa!” ang wika ng beki.
Sumampa sa akin si Donya Briguela, napamura ako sa bigat. “Walanghiya ka Blas! Minura mo pa ako! Walanghiya ka talagaaaaaa!!” ang galit na sigaw nito tapos ay nakita namin na nakasampa na si Dooday sa jowa niya at napaka perfect ng sexy dancing nila. “Ganyan ang sinasabi ko, parang porno ang dating! Diba napaka ganda.. Ngayon ikot na!!” ang utos ng D.I.
Umikot si Dooday at ang jowa ni Donya Briguela..
Hinawakan ko si Donya Briguela at inikot ito.“Bitiwan mo nga ako Blaaaaasss! Kanina pa nag iinit ang dugo koooo! Bitiwan mo akoooooo!!!” ang wika nito sabay sabunot sa akin dahilan para mawala ako sa balanse at matumba kaming dalawa..
Habang nasa ganoong pag kakatumba kami ay pumalakpak ang D.I kina Dooday at Tommy dahil parehong magiling gumiling ang dalawa. “Sige Tommy! Alam ko naman na yakang yaka mo yan dahil nakita kita doon sa bar na gumigiling kasama ng mga barkada mong callboy. At ikaw naman babaeng walang boobs, wala akong idea na magaling ka palang mag sayaw.” ang papuri ng D.I habang pumapalakpak.
Asar na asar si Donya Briguela tumayo ito at sinipa pa ako saka nag punta kina dooday. Hinila niya ang buhok nito saka pinag sasampal. “Walang hiya ka ahas kaaaa! Nilalandi mo ang jowa koooo!!!” ang galit na sigaw nito.
“Donya, hindi po. Magaling lang talaga kaming mag sayaw!!” ang sigaw ni Dooday.
“Walang hiya kayo, ang bababoy niyo! Niloloko niyo akoo! Mga taksil kayoooo!!” ang sigaw pa nito.
“Excuse me Donya Briguela, kung makareact ka naman parang nahuli mong nag sesex itong dalawa. Ipinakita lang nila sa iyo ang tamang moves.” ang wika ng D.I
“Oo nga babe, wala kaming ginagawang masama. Halika mag practice na tayo.” ang pag lalambing ni Tommy.
“Naku Donya Briguela, ngayong araw ay dalawang tao ang itumba mo. Tingnan mo nga naka handusay silang dalawa sa sahig.” ang hirit pa ng D.I sabay turo sa amin ni Dooday.
Dalawang linggo ang naka lipas, dumating ang pinaka hihintay na kaarawan ni Donya Briguela. Buong kami nag aayos para mapaganda ang buong lugar. Ang desensyo ng buong mansion ay mistulang kalangitan na may burda ng ginto at puti. Elegante at mamahalih ang lahat ng kagamitan sa venue. Mahuhusay na designer ang aming kinuha upang mag ayos nito batay sa temang gusto ni Donya Briguela.
Ang mga royal guards niya ay naka suot mga puting damit naka hubad lahat na parang mga sexy na anghel. Sila ang sumasalubong sa mga bisitang papasok. Ako naman ay nakasuot lang ng simpleng puting pajama na may gintong burda. Bestida naman kina Dooday at Je na parang lalabas balon sa isang horror movie.
Isang engrande at hindi matatawarang gabi ito, mas matindi pa sa kaarawan ni Yuji o nila Biew. Ang mala palasyong bahay ng donya ay literal na naging kaharian dahil sa mamahaling light effects at mabangong usok na nakakarelax sa ilong.
Maraming mga bisitang dumating, naka costume rin ng pang anghel ang iba, lalo na yung mga matatandang kaibigan ng Donya na parang ngayon palang yata nag dadalaga kagaya niya. Lahat ay may kanya kanyang bitbit na kaparehang lalaki na mas bata sa kanila.
“Hi Blas, you look good. Medyo haggard ng kaunti ang looks mo ngayon. Siguro ay nastress kayo sa preparation ng bday ni Donya Briguela.” ang wika ni Miss Justine. Siya ang nag ayos sa donya ayon na rin sa demand nito.
“Halos 3 weeks rin kaming nag prepare para dito. Maganda naman ang outcome diba?” naka ngiti kong tanong.
“Yes naman. Napaka ganda. Very good joob sa inyong tatlo.” bati ni Miss Justine.
Makalipas ang ilang minuto ay lumabas ang host at inanunsyo ang pag baba ng may kaarawan. “Ladies and Gentlemen, Donya Briguela Armada dela Merced Y. de Sobiel!” ang pag papakilala nito..
Umusok sa itaas ng hagdan na ikinamangha ng lahat..
At mula dito ay lumabas si Donya Briguela. Nakasuot ng pinag halong ginto at puting bestida na see through ang legs. May biyak pa na napag kahaba halos kita na ang kanyang singit. May pakpak ng anghel sa kanya likuran at ang kanyang head piece ay isang gintong korona na may pakpak na disenyo..
Namangha ang lahat sa itsura ng donya. Ang iba ay nagbigla dahil sa pag babago ng pisikal na anyo nito dahil sa retoke, nag mukha talaga syang bata dahil na rin sa magandang shade ng make up ni Miss Justine.
“Diba? Parang isang imortal na kagandahan si Donya Briguela.” ang wika ni Miss Justine.
“Oo, malaki talaga ang ipinag bago ng kanyang mukha. Parang hindi na siya yung matandang madalas nang aaway at naninigaw sa amin.” tugon ko.
Tuloy ang palakpakan hanggang sa makababa ito ng hagdan at agad siyang nilapitan ng emcee para sa isang mensahe. Nag bigay ng maiksing pag bati at pasasalamat ang donya at bakas na bakas sa kanyang mukha ang hindi mapapantayang kaligayahan lalo na noong makitang dumarating ang kanyang dalawang anak na pareho na ring pamilyado at nakatira sa iba.
“Ang mga anak ko. Salamat at dumating kayo.” ang mangiyak-ngiyak na wika nito.
“Halika, kumain muna kayo. Nasaan ang mga apo ko? Kasama niyo ba sila?” tanong ng donya.
“No mama, nasa England sila kasama ang asawa ko.” ang sagot ng babae.
“Ikaw Cris? Kasama mo ba ang mga apo ko? Miss na miss ko na sila.”
“Hindi mama, nasa Canada sila kasama ang mama nila. Kami lang Lineth ang umuwi para dalo dito sa party mo.” ang sagot ng lalaki.
Noong mga sandaling iyon ay tila nakalimutan na ng donya ang kanyang ibang bisita. Nakafocus nalang siya sa kanyang dalawang anak na parang isang nanay na sabik na sabik sa pag mamahal at atensiyon ng mga ito. Todo asikaso siya dito bagamat ramdam ko na hindi nila nagustuhan na makitang retokada ang kanilang ina.
At bago pa lumalim ang gabi ay nag alis ng pakpak ang donya at tumayo sa gitna ng stage. Lumapit sa kanya si Tommy at bago sila mag sayaw ay sinabi pa niya na pinag practicesan niya ito ng ilang linggo.
Isang masigabong palapakan ang iginawad sa kaniya..
Nag simulang mag sayaw ang donya. Todo bigay din si Tommy na lumabas ang pag callboy sa pag giling nito na noong una ay nag papakipot pa pero hinubad rin ang kanyang damit at kumapit si Donya sa kanyang dibdib at saka kapwa sila gumiling.
Palakpakan..
Sexy dancing ito at ang lahat ay natuwa sa kanya maliban sa kanyang dalawang anak na tumayo at lumapit sa kanya. “Aalis na kami ma, good evening.” ang wika ng lalaki dahilan para mapahinto ang donya sa pag sasayaw.
“Teka, bakit naman. Nag sstart palang ang gabi.”
“Hindi na namin matake ma, after mong mag paretoke ng mukha, mag suot ng damit na kita na ang singit, nag sayaw ka pa ng malaswa kasama ang callboy na iyan. Hindi kana nahiya.” ang wika ni Lineth.
“Mabuti nalang at hindi namin sinama ang mga apo mo. Dahil makikita pa nila ang kanilang lola na gumagawa ng something hilarious. Nakaka hiya ma.” ang sagot ni Cris.
At saka sila lumakad palayo sa inang nag diriwang kaarawan..
Itutuloy..
THF Part 80
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 2, 2020
“Teka, bakit naman. Nag sstart palang ang gabi.”
“Hindi na namin matake ma, after mong mag paretoke ng mukha, mag suot ng damit na kita na ang singit, nag sayaw ka pa ng malaswa kasama ang callboy na iyan. Hindi kana nahiya.” ang wika ni Lineth.
“Mabuti nalang at hindi namin sinama ang mga apo mo. Dahil makikita pa nila ang kanilang lola na gumagawa ng something hilarious. Nakaka hiya ma.” ang sagot ni Cris.
At saka sila lumakad palayo sa inang nag diriwang kaarawan..
Part 80
“Ang sabi ni papa sa amin ay huwag na kami mag punta dito dahil nakakahiya lang ang gagawin niyo. Tama nga siya.. kung ano ano ang ginagawa mo sa sarili mo.” ang wika ni Lineth.
“Next time ma, mag suot ka naman ng disente, saka akala mo ba maganda yung ginawa mong pag paparetoke sa mukha mo? Lalo kang nag mukhang masungit at masama.” ang pag suporta ni Cris.
“At ma Pls, layuan mo na yang lalaki na iyan! Gold digger iyan!” ang dagdag ng babae sabay turo kay Tommy.
Lumapit sa kanya (kay Tommy) si Cris at hinablot ito sa damit “Lumayo ka kay mama, hindi namin pinakialaman ang kayamanan niya para lang bungkalin mo. Bumalik kana sa bar na pinangalingan mo!”
Habang nasa ganoong posisyon ang dalawa ay biglang may nag tatakbong babae sa kanilang kinalalagyan. “Tama na, bitiwan mo siya!!” ang sigaw ng babae habang inilalayo si Tommy.
“Eh sino ka namang babae ka? Invited ka ba dito?” tanong ng Donya.
“Ako yung asawa ni Tommy. May anak na kami at yung mga perang inibigay ni Donya Briguela ay pinag susuporta namin sa aming anak.” wika nito.
Natawa si Lineth. “Nakita mo na ma? Niloloko ka lang nila. Sabi ko naman sa iyo kuya Cris, kung nakinig tayo kay papa edi sana hindi nasayang gabi natin.”
Umalis ang dalawa at mabilis na sumakay sa kanilang sasakyan. Iniwan nila si Donya Briguela na umiiyak at nakatayo sa gitna ang venue..
Maya maya humarap ang donya kay Tommy. “Walang hiya kayoooo!! Mangagamit kaaaa! Manlolokooooo!!!! Pinerahan niyo akoooo!!!!” ang sigaw nito sabay sugod sa dalawa..
“Tama na, matagal ko nang gustong sabihin sa iyo, pero dala lang ito ng kahirapan, walang wala kaming mag asawa.” Ang katwiran ni Tommy habang pinipigil ito sa pag wawala.
Tuloy sa masidhing galit ang donya. “Walang hiya kang babae kaaaaa! Manlolokooo! Mang gagamit kayoooo!” ang sigaw niya sabay hablot sa buhok ng babae..
“Tama naaa! Bitiwan mo ang asawa kooo!” ang sigaw ni Tommy sabay tulak sa matanda dahilan para matumba ito sa lupa..
Patuloy pa rin siya sa pag wawala..
Agad naman kaming tumakbo para awatin ito sa pag wawala…
“Lumayas kayong lahat ditooo!! LAYAAASS! Tapos na ang pag diriwang na ito! Lumayas na kayong lahaaaaaatttt!!!!” ang galit na sigaw niya. Hinawakan niya ang silya at nag wala ng todo.
Winasak niya ang mga nakatayong artipisyal na haligi dahilan para mag spark ang mga kuryente nito at mamatay ang ilaw buong paligid.
“Lumayas kayo lahat! Hindi ko kayo kailangan!!” patuloy niyang pag sigaw. Agad akong hinila nila Dooday. “Umalis na muna tayo, madadamay tayo sa galit ng Donya.” ang wika nito.
“Saan naman tayo pupunta?” tanong ko.
“Sa apartment ko doon sa kabilang kanto. Believe me, layuan natin yang si Donya Briguela dahil baka sa atin niya ibunton ang galit niya. Epic failed ang birthday niya sisisihin niya tayo dahil nakapasok yung asawa ni Tommy, manloloko pala silang dalawa. Kawawa naman yung matanda.” ang wika ni Je.
Nag alisan ang lahat ng tao sa paligid, walang natira.. namatay rin ang mga ilaw at musika..
“Hintayin ka nalang namin doon. At huwag kang lalapit kay donya Briguela dahil baka bulagin ka niya sa galit niya.” ang wika ni Dooday at lumabas na rin sila ng tarangkahan.
Naiwan ako sa bakuran, habang pinag mamasdan ang donya na umiiyak at umaakyat sa hagdan.
Tahimik..
Pumasok ako sa mansion, kumuha ako ng gamot na pampakalma at saka tubig. Walang natirang tao sa paligid ng mansion, ang lahat ay umalis dahil sa takot kay Donya Briguela na parang isang mabangis na dragong nag wala sa buong bakuran.
Gayon pa man, lakas loob akong umakyat sa kanyang silid hawak ang tray ng gamot at isang baso ng tubig.
Marahan kong binuksan ang pinto..
Lugmok si Donya Briguela. Nakaupo ito sa kanyang kama habang nakatanaw sa bintana..
“Dinalan ko po kayo ng gamot.” ang wika ko.
“Bakit nandito ka pa?! Hindi ba sabi ko LAYAS! LUMAYAS KAYONG LAHAT?!!!” ang sigaw niya sabay harap sa akin. “Lumayas ka rin dito! Hindi kita kailangan!!” bulyaw niya sabay kuha ng baso sa tray at inihampas iyon sa akin. Nalaglag ang mga gamot sa sahig at ang baso ay nabasag.
Hindi ako kumibo..
Pinulot ko ang mga gamot..
“Lumayas ka dito Blas, hindi kita kailangan!” ang wika niya.
Tumingin ako sa kanya. “Kung ganoon sino ang kailangan mo? Wala? Lahat ng tao sa paligid mo ay itinataboy dahil lang nasaktan ka? Alam mo donya Briguela, kung ang lahat ng taong nag papahalaga sa iyo ay paaalisin mo ay hindi ka magiging masaya. Tumingin ka sa paligid mo, wala nang natira dito, pati yung mga gwardiya ay umalis at iniwan ka, alam mo kung bakit? Dahil lahat sila ay takot sa iyo! Dahil hindi mo binubuksan yung puso mo para sa kanila. Ang tingin mo sa amin ay mga robot na utusan mo lang at dapat sundin namin ang lahat gusto mo.
Donya Briguela, kung galit ka sa mundo ay wala nang matitira sa iyo! Walang mag mamahal at mag papahalaga sa iyo. Tayong dalawa lang dito, alam mo kahit gusto kitang iwanan ngayon ay hindi ko nagawa, nag lakas loob ako dahil mahalaga ka sa akin, kahit araw araw mo akong itinutumba o sinataktan ay hindi ako nag tatanim ng galit sa iyo dahil marunong akong mag pahalaga sa mga taong tumutulong sa akin. Kahit ni minsan ay hindi ka nag pasalamat sa amin, ay ayos lang iyon dahil alam namin kung saan kami lulugar bilang taong nag sisilbi sa iyo.
Ang buhay ay mabilis lang, nag diwang ka ng kaarawan ngayon, maaaring sa susunod na panahon ay mabago ang lahat. Paano ka? Sino ang sasama sa iyo? Akala mo ba ay masaya ang mag isa? Walang nabubuhay sa mundo para sa kanyang sarili lamang, walang nag lalakad sa isla ng mag isa. Kung galit ka sa mundo ay huwag mong hayaang gumanti ang mundo at magalit rin siya sa iyo.
Alam mo donya Briguela, ang sama sama ng ugali ninyo. Yung puso niyo kahit pakuluan mag hapon ay hindi lalambot. Kapag namatay ka? Walang iiyak kasi lahat ng tao ay ayaw sa iyo. Kung pwede lang dukitin ang puso mo? Pwede ko na itong ipamalit sa martilyo sa sobrang tigas. Bumalik ako dito para icheck ang kalagayan nyo, okay ka naman pala, mukhang matagal ka pang mamatay. Inumin mo nalang dalawang gamot para makatulog ka ng maayos. Sa lahat ng sinabi kong ito? Fired na ako.. pero hindi na kailangan yon dahil mag reresign na ako. Donyang impakta.“ ang wika ko sabay lapag ng tray sa kanyang harapan..
“Ito pampakalma para hindi ka mag panic, sigaw ka ng sigaw kanina. Ito naman para makatulog ka ng maayos.. pinag tabi ng pag kain doon sa ref, initin mo nalang. Wala na sila Tarzan at Jane, umalis na rin sila, sama sama kasi ng ugali ninyo. Ilolock ko yung pinto, uso ang massacre ngayon, baka madale ka pa.” ang masungit ko salita sabay labas sa kanyang pinto.
Hindi siya kumibo at nanatili lang na naka tingin sa bintana..
Lumabas ako sa mansion ni Donya Briguela. Tinawagan si Miss Justine at itinanong kung may idea siya kung saang hotel maaaring naka check in ang mga anak ni Donya. Nag kataon naman na pareho pala sila ng hotel na tinutuluyan kaya naman nabuo ang isang mapangahas na desisyon sa aking sarili na pumunta dito para kausapin ang dalawang anak niya.
Pag dating ko dito ay agad akong sinamahan ni Miss Justine sa kanya kanilang silid. “Sure ka ba sa gagawin mo Blas?” tanong niya.
Tumango ako. “Walang kasama si Donya Impakta doon, baka maya maya ay atakihin pa sa puso iyon habang natutulog.” ang sagot.
“O sige, pag may problema nandoon lang ako sa 2nd floor.” ang tugon niya sabay tapik sa aking balikat.
Huminga ako ng malalim at kumatok. “Yes sino iyan?” wika ni Lineth sabay bukas ng pinto.
“Magandang gabi po. Ako po si Blas Herera, medical assistant po ni Donya Briguela.” ang pakilala ko.
Lumapit si Cris sa akin. “Tuloy ka.” wika nito.
“Kamusta si mama?” tanong ni Lineth habang nag aayos ng mga damit.
“Nasa bahay po. Pinalayas niya lahat kaya wala siyang kasama doon. Pero binigyan ko na siyang gamot na pampakalma at para makatulog siya ng maayos. Teka, aalis na po ba kayo?”
“Oo, ang original plan ay 3 days kami mag sstay kay mama, pero dahil sa nangyari mag bobook ulit kami ng ticket pabalik sa England at sa Canada.” ang wika ni Lineth.
“Paano po si Donya Briguela? Iiwan niyo nanaman ba siya?” tanong ko.
Natingin sa akin si Cris. “Ewan ko ba, simula noong mag hiwalay sina mama at papa ay umalis na rin kami sa puder ni mama. Maayos naman ang buhay namin sa ibang bansa. Hindi namin kailangan ng yaman ni mama.”
“Pero hindi po ito tungkol sa yaman, o sa pag kakahiwa hiwalay ninyo. Ito po ay tungkol sa pagiging anak niyo. Huwag niyo po sana isipin na hindi kayo mahal ni Donya Briguela. Huwag niyo rin po sanang isipin na nang hihimasok ako sa usaping pamilya. Pero nag aalala lang po ako sa kalagayan ng inyong ina. Oo nga po’t masama siya, parang impakta na umahon sa lupa pero may pag papahalaga po siya sa inyo.
Alam niyo po ba na habang nag hahanda kami sa party niya ay kayong dalawa ang bukambibig niya. Halos kabisado ko na lahat ng sinasabi niya. Na si Lineth ay mahilig sa matatamis pero ayaw niya ng pag kaing may gatas. Si Cris ay mahilig sa gulay at ayaw kumain ng karne.
Si Lineth ay mana sa kanya dahil pareho silang maganda at pareho ang paborito nilang kulay na lila. Si Cris ay mahilig sa asul na polo kaya’t iyon lagi ang binibili niya.
Tuwing pumapasok ako sa kwarto ni Donya Briguela ay nakikita kong yakap niya ang larawan ninyo at kung hindi man kayo naniniwala sa akin, may isang secret room sa mansion na ayaw pabuksan ni Donya dahil ang kwartong iyon ay punong puno magaganda laruan para sa apo niya.
May oras na nakikita ko siya nakatingin lang sa mga larawan ninyo noong mga bata kayo, noong mga oras na masaya kayo, noong mga oras na karga niya kayo at hinihele. Oo nga po at impakta si Donya Briguela at galit ito sa mundo pero ang pag mamahal ng isang ina ay nawawala at kahit ano pang kasamaan o malaking pag kakamali ang gawin niya, sa pag tatapos ng araw ay mananatili siyang ina na may pag mamahal para sa kanyang mga anak.
Hindi ko po talaga dapat ito ginagawa dahil masama ang ugali ng nanay niyo at isa siyang bruha (natawa sila pero nangigilid nag luha nila). Pero kahit sobrang sama sama sama ng ugali niya? Alam ko na mabuti siyang ina. At ngayon ay nag iisa lang siya dun.. kailangan niya ng anak. Paki usap.“ ang wika ko sabay luhod sa harapan nila..
Umiyak ako at dumukdok sa sahig habang naka luhod..
“Paki usap po, puntahan niyo si Donya Briguela. Kailangan niya kayo. Kailangan niya ng anak.” ang pag iyak ko.
“Mahal niya kayo. Mahal na mahal..” ang dagdag ko pa.
Tahimik..
Nanatili akong nakaluhod..
Itinayo nila ako.. “O sya, huwag kanya umiyak. Pupuntahan na namin si mama.” ang wika ni Lineth sabay yakap sa akin.
“Salamat po.” ang umiiyak kong tugon..
“Alam mo ba Blas bihira ang katulad mong may pag mamalasakit sa ibang tao. Kahit hindi mo kami kaano ano ay ginagawa mo ito para mabuo kami. Maraming salamat sa iyo.” ang naka ngiting wika ni Cris
“Salamat Blas, ito ng puso mo? Ito ang mag aangat sa iyo. Ang kabutihan nito ang siyang mag bibigay ng liwanag sa buhay mo. Nakikita kita ko na ito..” ang naka ngiting wika ni Lineth.
Agad silang lumabas ng silid para puntahan ang kanilang ina..
Ako naman ay sumakay ng taxi pauwi sa aming bahay. Resign na ako kay donya Briguela. Masaya naman ako dahil sa huli ay may nagawa ako para sa kanya..
Itutuloy..
THF Part 81
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 2, 2020
Part 81
REPORT : Pinag kaguluhan sa social media ang bagong member ng F4. Siya ay si Iverson Cuanzon na anak ng isang CEO sa Vietnam. Si Iverson ay kaibigan ni Yuji Guarin at kasama sa pag momodelo. Samantala ay ikinagalit naman ng mga supporters ni Kiro ang ginawang pag palit sa kanya ng tinaguriang newcomer sa grupo. Sinubukang kuhanan ng pahayag si Kiro tungkol dito ngunit mas nanatili nalang siyang tahimik.
Samantala, Yuji Guarin at ang kanyang asawang si Vann Durria ay bumisita sa mga bata ng slums of Tondo, Manila and the life there is poor and it’s very sad. And I have always taught myself to look for the beauty in it; to look in the beauty in the faces of the children and to be grateful. Upang mamigay ng maagang pamasko para sa mga ito. (Teka April palang ah paano magiging maaga? Sinong writer nito?)“ ang mataray na tanong ni Cherry Mae).
Maagang pamasko para sa mga batang walang wala. Marami namang humanga sa good deeds ng dalawa at nag bigay sila ng inspirasyon sa mga kapwa nila couple na gumawa rin ng mabuting bagay para sa kanilang kapwa.
At iyan po ang mga nag iinit na balita sa umagang ito. Ako po si Cherry Mae Lawit nag uulat. Iputok mo! Ohhh Yeaahhhh!
End of Report.
“Kung ganoon ay may bagong member na pala ang F4, kung sa bagay halos ilang taon na rin tayong wala sa siyudad at nanahimik na tayo ngayon. Masaya na rin si Mr Yuji sa kanyang buhay, pera pera lang naman talaga iyan, ang may pera ay para sa taong may pera rin. Mayaman para sa mayaman, mahirap ay para sa mahirap. Iyon talaga ang tunay na realidad ng buhay. Kung bakit kasi ang ambisyon pa akong maging mayaman tayo. Ngayon napag tanto ko okay na sa akin ang ganitong buhay, simple, tahimik at walang gusot.” ang wika ni mama.
“Maswerte na rin tayo dahil nag karoon tayo ng isa pang pag kakataon para bumangon muli. Maayos naman ang buhay natin dito, hindi katulad doon sa siyudad na pinahirapan tayo ng husto.” ang wika ko sabay patay sa TV.
Ilang taon na nga ba? Ilang buwan o ilang araw na ang nakalipas mag buhat noong umalis ako sa siyudad. Ang lahat ay natatandaan ko pa rin mula sa pag papaalis sa akin sa Empire University, sa pag papagiba sa aming bahay, sa kasal ni Yuji at sa pag alis ko sakay ng bus, kung saan nakatingin lang ako sa kanya ngunit ang aking utak ay blangko. Ang aking emosyon ay blangko rin. Wala na akong maibuga noong mga oras na iyon at ang lahat ay isinuko ko na rin.
FLASH BACK
Bago lumakad ay nakita nakita ko si Yuji na kinakatok ang aking bintana. May sinisigaw ito, pero hindi ko maunawaan..
Humarap ako sa kanya ngunit blangko na ang aking mukha. Wala na akong maibigay na emosyon. Pakiwari ko ay nasaid na ako kaya’t naka tingin lang ako sa kanya ngunit walang buhay ang aking mata. Walang lungkot, walang tuwa. Parang isang papel na walang laman..
Basta pinag masdan ko lang siya..
Walang kahit na anong pag tugon..
Tumakbo ang saksakyan, hinabol niya ito. Patuloy niyang kinakatok ang aking bintana pero wala na siyang nakitang reaksyon sa akin. Basta tumulo lang aking luha at bumagsak ito sa aking labi..
Tuloy tuloy tumakbo ang bus hanggang sa tuluyan napada si Yuji at maiwan ito..
Siguro ay mawawala ang lahat ng pangamba, sakit at lungkot sa aking dibdib kung hindi na ako matatagpuan pa. Kaya lalayo ako, hanggang sa muling mabuo ang aking puso..
Ang aking sarili..
Lilipad ako ng malaya at ang lahat ay iiwan ko na.. mula dito..
End of Flashback
Ang marka sa aking tiyan, hanggang nandito ito ay paulit ulit kong maalala ang masakit na nakaraan na iyon. Ang mukha ni Gido Guarin ay paulit ulit akong hina-hunting sa aking panaginip kapag ako ay natutulog. Tapos ay magigising akong pawis na pawis at takot na takot. Hindi ako pinapatahimik ng aking nakaraan at pakiwari ko habang patagal ng patagal ay palala ito ng palala. Nakatakas lang ako pero hindi ako nakakalimot. Ang pakiramdam ng takot, sakit at pag kasuklam ay nandito pa rin sa aking puso at isipan. Mula kay Yuji, sa kanya ama at sa kanyang asawa.
Iyan ang mga bagay paulit ulit na tumatakbo sa aking isipan habang pinag mamasdan ang hiwa sa aking katawan.
“Blas, bilisan mong maligo diyan, may nag hahanap sa iyo sa labas.” ang wika ni mama.
“Sino daw ma?” tanong ko
“Aba hindi ko alam, isang lalaking naka kotse.” ang wika ni mama kaya naman agad akong nag punas ng katawan at lumabas sa banyo. Mabilis akong nag bihis at mula sa aking silid ay sinulyapan ko ang nakaparadang kotse aming harapan. Dito ay nakita ko si Cris ang lalaking anak ni Donya Briguela na nakatayo hawak ang dalawang kahon.
Lumabas ako at lumapit sa kanya. “Magandang umaga po sir Cris. Pasok po kayo.” ang wika ko.
“Hindi na Blas, para sa iyo ito. Mga kakainin at chocolate galing sa amin ng ate Lineth mo.”
“Salamat po. Nandito po ba kayo para pagalitan ako dahil naki sawsaw ako sa problema ng inyong pamilya? O baka naman po nag sumbong na si Donya Briguela na dalawang beses ko siyang tinawag na isang bruha at impakta.” ang wika ko.
Natawa siya. “Ang totoo ay galit na galit pa siya hanggang ngayon sa iyo. Pero kung mag papakita ka raw sa kanya maaari ka niyang patawarin. Tayo na?!”
“Pero baka itumba nanaman niya ako.”
“Hindi. Halika na, hinihintay ka ni mama sa bahay.” ang wika nito sabay bukas sa kanyang sasakyan at pinapasok ako.
Habang tinatahak namin ang daan pauwi sa kanilang mansion ay nakatahimik lang ako. Hindi ko maisalarawan ang aking dapat maramdaman, kinakabahan ako at natatakot dahil tiyak na katakot takot na sermon na naman yung mapapala ko sa masungit na matandang iyon. Kung sa bagay, resign na ako kaya pwede na akong sumagot at ipag tanggol ang aking sarili.
Noong makapasok na sa tarangkahan ay nakita ko na agad ang donya na naka upo sa balkunahe katabi ang kanyang anak na si Lineth.
Bumaba kami ni sir Cris sa kotse at mabilis siyang tungo sa balkunahe para puntahan si Donya Briguela at ang kanyang kapatid. Ako naman ay nanatili lang na nakatayo sa labas at nakatanaw sa kanila. Lahat sila ay naka ngiti, bakas ang kaligayahan ang kanilang mga mukha. Mula rito ay nakakatuwa silang pag masdan.
“Blas, halika.” ang pag yaya ni Lineth.
Lumakad ako patungo sa kanila at dito ay nakita ko ang donya na nakataas ang kilay habang pinag mamasdan akong lumapit sa kanya. “Blas! Akala mo ba ay nakalimutan ko na agad na tinawag mo akong bruha at impakta? Sinabi mo pa sa akin ako ay may pusong kasing tigas ng matirlyo. Bakit mo sinabi iyon?!” ang mataas na boses na tanong nito.
“Pasensiya na po Donya Briguela, sinabi ko lang po iyon dahil iyon naman talaga ang totoo. Ang sabi ng lahat ay isa po kayong impakta at manananggal sa gabi.” ang sagot ko.
“Aba’t sasagot ka pa Blas! Minsan talaga ayokong naririnig ang boses mo dahil masakit ito sa tainga. Para kang isang lamok na bulong ng bulong sa akin kapag kasama kita. Napaka kulit mo! Bulong dito, bulong doon! Pero napag tanto ko na lahat ng bulong mo sa akin ay tama. At salamat dahil hindi mo ako iniwan kagabi kahit na ang lahat ay umalis. Naikwento sa akin nina Lineth at Cris ang ginawa mo kagabi. Noong makita ko silang pumasok sa aking silid ay para akong nananaginip, hindi ako makaniwala na bumalik ang mga anak ko para samahan ako. Sa unang pag kakataon sa loob ng 30 taon ay ngayon ko lang ulit sila nakasama.” ang wika ng donya.
“Ang akala ko ay hindi na kami mahal ni mama, akala namin ay puro sarili nalang niya ang iniisip niya at never niya kaming naalala o inalala man lang. Pero kagabi ay nabago lahat iyon dahil sa mga sinabi ni Blas.” ang naka ngiting wika ni Lineth
“Blas, ang hindi ko lang mapapatawad ay kung bakit pumapasok ka sa aking silid kapag ako ay tulog!”
“Ginagawa ko po yun para siguraduhing maayos kayo. Nitong mga nakaraang buwan ay panay ang inom ninyo. Chinecheck ko lang po kung buhay pa kayo at humihinga pa. Dito ko po nakikita na parating yakap niyo ang mga larawan ng anak niyo. Dito ko rin napag tanto na hindi pala kayo talaga ganoon kasama.” ang sagot.
“Blas, wala kang idea kung paano mo nabuo ang pamilya namin. Maraming salamat sa iyo.” ang wika ni Cris.
“Salamat din sa iyo mama, hayaan mo sa susunod na pag uwi namin ay dito na kami didiretso para makilala mo ang mga apo mo.” ang wika ni Lineth
“O kaya ma, pwede kang mag bakasyon sa Canada, doon sa amin kahit mga one month. Makulit ang apo mong sina Nolter at Nostra.” ang wika ni Cris.
Masayang masaya si Donya Briguela noong mga oras na iyon. Naluha siya at niyakap ang kanyang dalawang anak..
Naging emosyonal silang tatlo..
Ako naman ay naiyak rin dahil sa kakaibang saya at emosyon habang pinag mamasdan sila..
Maya maya gumalaw silang tatlo, tumingin sa akin at inaya akong lumapit sa kanila..
Lumapit ako at dito ay niyakap nila akong tatlo, kalakip ang walang katapusang pasasalamat dahil sa wakas ay nabuo na rin ang kanilang pamilya. Niyakap rin ako ni Donya Briguela at hinagkan sa noo habang umiiyak..
Matapos ang emosyonal na tagpong iyon ay pinaupo nila ako sa kanilang harapan at saka nag nag pahain sila ng masarap na tanghalian. Kinuwetuhan nila ako ng buhay nila doon sa ibang bansa. Si donya Briguela ay naka ngiti lang at nakikinig sa kanyang mga anak, kitang kita ko rin ang ning ning sa kanyang mata kapag ang pinag uusapan ay ang kanyang mga apo na hindi pa niya nakita at nakasama.
“So paano kapag namatay ako? Paano ang negosyo?” tanong ni Donya Briguela.
“Maybe hahawakan namin ito ni Lineth, pero mama, maganda ang buhay namin sa ibang bansa. Saka di ka pa naman mamamatay no. Lakas lakas mo pa kaya. Pwede ba kayong mag boxing ng apo mo.” ang wika ni Sir Cris.
“Pwede mong ibigay kay Papa ang negosyo. Payamanin mo ang babae niya.” ang natatawang wika ni Lineth..
Tawanan sila.
“Never! Hindi pa nakontento sa akin ang ama niyo, pinag palit ako sa 22 years old. Ang mabuti pa huwag na natin siyang pag usap. Nakakainit lang ng ulo.” ang wika ni Donya.
“Naka focus ako sa family ko mama, maayos rin ang buhay namin sa England, halos sobra pa ang tinatamasa namin ngayon. Pwede mong ibenta ang mga business natin.”
“Hinde! May naisip ako.” ang wika ng donya sabay inom ng tsaa at naka tingin sa akin
“Ano naman yon mama?” tanong ni Cris.
“Blas, kailangan ka ggraduate?” tanong ng Donya.
“Isang taon pa po donya Briguela.” ang sagot ko.
“Bilisan mong makagraduate, gagawin kitang apprentice. Kailangan graduate ka at may mataas kang pinag aralan upang hindi ka maliitin ng iyong mga tao, iyan ang number 1 requirement sa business.” ang wika ng donya sabay harap sa kanyang mga anak. “What do you think?” tanong ng matanda.
Ngumiti ang kanyang mga anak. “Matalino si Blas, mabait at mapag kakatiwalaan, sa ginawa niya kagabi, parang kapatid ko na rin sya kung ituring.” ang sagot ni Lineth.
“Good idea na gawin mong apprentice si Blas, para makapag relax ka na at makapag bakasyon sa amin.” ang sagot ni Cris.
“Blas.” ang pag tawag ni Donya Briguela.
“Bakit po?” tanong ko.
“Isang taon muna ngayon ay babalik ka dito at mag sisimula ang bago mong buhay bilang aking kanang kamay.” ang sagot ng matanda habang naka tingin sa akin ng tuwid.
Itutuloy..
THF Part 82
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 3, 2020
Ngumiti ang kanyang mga anak. “Matalino si Blas, mabait at mapag kakatiwalaan, sa ginawa niya kagabi, parang kapatid ko na rin sya kung ituring.” ang sagot ni Lineth.
“Good idea na gawin mong apprentice si Blas, para makapag relax ka na at makapag bakasyon sa amin.” ang sagot ni Cris.
“Blas.” ang pag tawag ni Donya Briguela.
“Bakit po?” tanong ko.
“Isang taon muna ngayon ay babalik ka dito at mag sisimula ang bago mong buhay bilang aking kanang kamay.” ang sagot ng matanda habang naka tingin sa akin ng tuwid.
Part 82
“Ang bilis ng araw diba Blas? Tingnan mo nga, natatandaan ko pa noong nag transfer ka dito sa campus. Ngayon ilang buwan nalang at iiwan mo na kami. Nakakaiyak.” ang wika ni Sir Gilbert.
“Ngayon pa ba nalungkot sir? Syempre kahit naka graduate na ako ay dadalawin pa rin kita dito.” ang wika ko.
“Sabi mo iyan ha. O pirmahan mo to. Napaka swerte mong nilalang Blas. Tingnan mo, ang daming mga requirements ng course mo tulad ng affiliation sa other provinces, boarding house, food and allowance, medical tools and equipments, books, uniform at pati review center ay naicover ng scholarship mo 100%, wala kang binayaran. At to think ha, napaka mahal ng matrikula ng nursing tapos dito pa sa Superior University. Grumaduate ka na nga, niluluge mo itong campus sa talino mo.” ang biro niya.
Natawa ako at kinuha ko ang katakot takot na papel para pirmahan. Habang ginagawa ko ito ay nararamdam ko nang malapit nang matapos ang lahat. Sa wakas ay may pang hahawakan akong degree, taas noo na akong lalakad dahil nakatapos ang pag aaral.
Tila ngumiti sa akin ang langit noong mga sandaling iyon. Ang bilis lumipas ng panahon. Parang kailan lang ay takot akong mag simula ulit, pero ngayon ay patapos na ako. Hindi ko maiwasang mapangiti habang pinag mamasdan ang ganda ng paaralang kumupkop sa akin. Ngayon ko lang napag tanto na hamak ganda nito sa Empire University. Pero katulad nga ng sinabi Bam sa akin, wala naman ito sa paaralang pinag mulan, sa huli ay nasa tao ito, kung paano niya didiskartehan ang kanyang sarili.
(Ipinakita sa scene na ito na nakatayo si Blas sa 3rd floor ng gusali ng campus habang pinag mamasdan niya ang ganda nito. Ngumiti siya at huminga ng malalim saka niyakap ang mga libro na idodonate niya sa library.)
Mabilis na dumaang mga linggo at ang tagumpay na aking pinapangarap ay dumating na rin sa wakas. Ito ang araw ng aking pag tatapos. Habang naka pila kami at lumalakad ay napaka lakas ng iyak ni mama, ang iba ay natatawa nalang sa kanya. Batid kong masaya lang siya dahil pangarap niya na ako ay makatapos ng pag aaral at ngayon ay natupad na ito.
“Ma, ang lakas mong umiyak pinag titinginan na tayo.” ang bulong ko sa kanya
“Proud lang ako anak. Salamat at tinupad mo ang pangarap ko.” ang pag iyak pa rin niya, mas malakas pa ito.
“Ma, hinahaan mo naman. Hindi naman ako namatay, gagraduate lang ako.” ang bulong ko naman na may halong pag kahiya bagamat ito na yata ang pinaka masarap na feeling sa lahat. Para akong lumulutang sa matinding kaligayahan.
DIRECTOR: And now to express the sentiment of batch Makabayan. May I call on the academic excellence awardee, the Class valedictorian himself. Mr. Blas Herera, BS Nursing. Summa Cumlaude.
Palakpakan ang lahat..
Lumakad ako entablado ng may ngiti..
Lalong lumakas ang iyak ni mama..
Kaya naman hinawakan ko ang mic at nag wika “ma, huwag kana nga umiyak.” ang pag babawal ko..
Tawanan lahat..
Huminga ako ng malalim at sinimulan ang aking mensahe. “Ngayon ay naniniwala na ako na hindi lang sa love life ginagamit ang salitang “second chance” dahil pati pala sa pag aaral ko ay naiapply ko ito. At mas naniniwala ako na “it is sweeter the second time around” dahil nag tagumpay ako..
Palakpakan sila..
Confucius once quoted “It does not matter how slowly you go as long as you do not stop.” Life is not a race dahil naniniwala ako na ang best moment sa buhay ay dumarating sa tamang pag kakataon. Hindi baleng mabagal, basta huwag kang hihinto. Tinitiyak kong makakarating at makakarating ka sa nais mong puntahan.
Today, together with my batch mates, celebrate our success after all these years of hardship, struggle and perseverance. We reminisce the challenges that stood before us, and we savor the victories that came upon our hands. Along the way, we may meet a lot of trials, but our burning desire to reach our goals will keep us from straying or giving up. Along the way were many uncertainties, but certain beacons of light will show us the right path to take.
Dumaan ako sa maraming pag subok, pag kabigo, at maraming beses rin ako nadapa, hindi ko na mabilang. Pero hindi naman mahalaga kung ilang beses kang nasaktan at nabigo. Dahil ang mahalaga ay marunong kang bumangon at lumaban ulit ng paulit ulit hanggang sa mapagod ang tadhana na bigyan ka ng walang katapusang pasakit.
Walang taong perpekto, walang taong hindi nabibigo. Sabi nga sa kanta “Even the best fall down sometimes. Even the wrong words seem to rhyme. Out of the doubt that fills my mind, I somehow find, you and I collide.” Let us not worry ourselves for failing because it is through our failures that we learn better. Failing means having a time to breathe, having a time to rethink things, having a space to grow. It serves as a redirection in our lives. So bakit tayo matatakot? Sa bandang huli tayo pa rin ang bida sa aklat na ating isinusulat. Tayo ang gagawa sa ating mga kapalaran.
It’s time to leave our sweet and safe shelter. Although we are going to say goodbye to our dearest classmates, lecturers or even our carefree school life today, don’t be afraid of new beginnings, my friends. Let’s embrace new challenges, achieve greater success and make a difference in our community. If you encounter setbacks, please be patient. Sometimes we have to go through the worst to get to the best. Life is tough, but so are we. So be fearless and spread our wings, soar to new heights.
Thank you and Goodbye..
Isang masigabong palakpakan ang iginawad sa akin ng mga tao sa paligid. Itinaas ko ang aking toga at iyon rin ang ginawa nila..
Kasabay nito ay hinawakan kong muli ang mikropono at kinanta ang farewell song naming mag kklase. Tumayo ang lahat at sinabayan ako sa pag awit.
MUSIC PLAYING
Through The Years
I can’t remember when you weren’t there When I didn’t care for anyone but you I swear we’ve been through everything there is Can’t imagine anything we’ve missed Can’t imagine anything the two of us can’t do
Through the years You’ve never let me down You’ve turned my life around The sweetest days I’ve found I’ve found with you Through the years I’ve never been afraid I’ve loved the life we’ve made And I’m so glad I stayed Right here with you Through the years
Noong matapos ang pag diriwang ay lumapit ako agad kay Doc Dean din at nga pasalamat sa kanyang kabutihan. Siya ang tumayong gabay ko para maabot ang tagumpay. Isa siya sa mga taong nag tiwala sa akin at hindi nag alinlangan na bigyan ako ng oportunidad para mas lumago pa bilang isang mag aaral. “I knew it, since the very first day na nakita kita dito sa hallway, alam kong makakatapos ka ng may karangalan. Simula noong unang araw ay ikaw na agad ang bet ko na makaka kuha ng pinaka mataas na honor at masaya ako dahil hindi mo ako binigo. Sinasabi man nila na may favoritism ako ay pinatunayan mo naman sa kanila na deserve na deserve mong maging paborito ng lahat sa department. At ngayon ngayong graduate kana, hindi pa dito nag tatapos ang lahat dahil mag rereview ka pa para maka kuha ng lisensiya. Pero kayang kaya mo naman iyon. Ikaw pa ba?” ang wika ni Doc Dean sabay yakap sa akin.
Maya maya ay lumapit naman sa amin si Sir Gilbert. Maluha luha siyang yumakap sa akin. “Summa Cum laude. Deserve na deserve mo ang tagumpay mo Mr. Herara. Nakakasad lang dahil hindi man kita naisabak sa mga pageants pero okay lang naman dahil kahit saang field ay mag sshine ka. At naalala ko na kung bakit ka pamilyar sa akin, dahil nakita ko na ang larawan mo noon. Habang nag bbrowse ako sa social media ay may nag share ng larawan mo, ikaw palang King ng Empire University noon. Napaka gwapo mo doon sa larawan at naisave ko pa yun. Kaya naman pala pamilyar ka sa akin.” ang naka ngiting wika nito sabay yakap, mabuti nalang at hindi niya sinabing dahil nag kalat din ang mga larawang binabash ako dahil kay Yuji noon.
“Salamat po sir Gilbert, napaka buti niyo po sa akin. Ang next step ko ay ipasa ang examination para makakuha ng lisensiya.”
“At mag enjoy. Ano ka ba, bigyan mo ng quality time ang sarili mo. Do not take life too seriously. You will never get out of it alive. Quoted by Elbert Hubbard, o diba naiapply ko rin.” ang wika niya habang naka ngiti.
Habang nasa ganoon posisyon naman kami ay may pumasok sa gate ng campus na isang malaking truck na may kargang isang brand new na kotse, kulay itim ito na parang sport car. Ganito yung sasakyan ni Yuji Guarin noon kapag kami ay lumilibot sa malalayong lugar.
Manghang mangha ang mga estudyante habang binababa ito..
Lumapit sa akin ang lalaki at iniabot ang susi. “Sir heto po ang susi ng inyong brand new Aston Martin DB11. At narito ang mensahe sa inyo ng nag bigay.” wika niya at binasa niya ito.
“And so… The adventure begins! Congratulations on your graduation! -Donya Briguela Armada dela Merced Y. Sobiel.”
“Wow, big time!” ang wika ng mga mag aaral.
“Lahat ng ito ay deserve mo Blas. Congratulations.” ang wika ni Doc Dean at inakay ako sa harap ng regalo ni Donya Briguela.
“Ano ba? Sabi ni Justine ay adopted apo kana daw niyan. Mukhang nakuha mo ang loob ng matanda.” hirit ni sir Gilbert.
Lumapit ako sa sasakyan at hinimas ito. “Maganda, kaso hindi ako marunong mag drive.” ang wika ko.
Tawanan sila..
Pupuntahan ko sana si Donya Briguela noong mismong araw na iyon pero tumawag sa akin si Je at sinabi niya na nasa Japan ang matanda para sa mga mahahalagang business trip. Kaya naman kinuha ko nalang ang numero niya (donya) tinawagan ko ito para mag pasalamat ng taos puso.
Makalipas naman ang ilang linggo ay nag start na akong mag take ng review para maka kuha ng examination. May kamahalan rin ang bayad dito pero hindi ko iyon naramdaman dahil cover pa rin daw ito ng aking school kaya naging magaan pa rin sa akin ang lahat. Ang kailangan ko lang gawin ay pag butihan, mag focus at makapasa. Pero okay lang naman daw ang bumagsak maaari naman ulit mag take sa susunod, pero sa aking sarili? Hindi ko na kailangan mag hintay ng susunod dahil sayang ang unang pag kakataon..
MUSIC PLAYING
Too Far
Alex G
I wonder how my life would be If I had grown up by the sea And lived a little I wonder if my heart could grow If the only love I know Was all I needed
Sometimes I wish that I Could fly away from here ’Cause what if it all goes wrong?
Would it be bad if I drove too far And forgot my way around? Maybe my worry would disappear If I’m nowhere to be found So maybe I’ll drive too far
(Katulad ng dati, ipinakita sa sernaryo na naging abala si Blas pag rereview. Ipinakita rin dito na nag lalakad siya sa matataong lugar at ineenjoy ang daloy ng buhay. Tumutulong rin siya sa kanyang magulang sa tindahan at sa bukid kung saan mag kasama sila ng kanyang ama. Ipinakita rin na naka tayo siya sa harap ng salamin, nakahubad at pinag mamasdan ang pekas ng operasyon kung saan inalis ang kanyang kidney. Nag balik tanaw siya sa mga lungkot, hirap at pasakit na kanyang dinanas at hindi niya maiwasang lumuha. Hindi dahil malungkot siya kundi dahil batid niya na ito na ang simula ng pag babago sa kanyang buhay.)
I wonder how my voice would sound If it was in the background No one heard it I wonder how it feels to speak Still be heard without the need To be the loudest
Sometimes I wish that I Could fly away from here ’Cause what if it all goes wrong?
Oh, my vision’s blurry now I wish it all was clear Not knowing’s killing me
Would it be bad if I drove too far And forgot my way around? Maybe my worry would disappear If I’m nowhere to be found So maybe I’ll drive too far
At makalipas ang ilang buwan ay nakatayo ako sa harapan ng campus kung saan pinag mamasdan ko ang isang malaking tarpaulin na naka display dito..
“CONGRATULATIONS MR. BLAS HERERA FOR PASSING THE NURSING LICENSURE EXAMINATION. TOP 2!”
We are so proud of you!!
Sometimes I wish that I Could fly away from here What if it all goes wrong? My vision’s blurry now I wish it all was clear Not knowing’s killing me
Would it be bad if I drove too far And forgot my way around? Maybe my worry would disappear If I’m nowhere to be found And lived a little
Oh (Would it be bad if I drove too far) Oh (Forgot my way around?) Yeah, maybe my worry would disappear If I’m nowhere to be found So maybe I’ll drive too far Maybe I’ll drive too far
Itutuloy..
THF Part 83
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 3, 2020
Part 83
Ang mga araw na nag daan ay talagang makabuluhan. Ang lahat ay lumakad sa mga bagong yugto ng kanilang buhay. Nakatanggap ako ng balita kay Bam tungkol sa mga kaganapan sa kanilang siyudad. Siya ay nakalipat na isang pribadong paaralan na malayo sa Empire University at ngayon ay nasa ika apat na taon na siya. Si Darrio naman ay kasaluyan pa ring nag aaral at nasa ikalawang taon na ito.
Si Jay naman ay nag ttrabaho na sa isang kompanya bilang isang regular na empleyado. Sina Evan at Lippi ay patapos na rin at kumukuha nalang practicum. Ang F4 kasama sina Yuji at iba pa ay nakatapos na rin ng pag aaral at naka handa silang itake over ang negosyo ng kani-kanilang mga magulang.
Ang mga kaganapang ito ang senyales na lahat kami ay nag sisimula nang lumakad sa mga bagong kabanata ng aming pag lalakbay. At ang mga ito ay mag sisimula na ngayon.
Tungkol naman sa akin, dalawang linggo matapos akong makapasa sa licensure examination. Agad akong pinatawag ni Donya Briguela upang makausap ng masinsinan. Marahil ay mayroon itong kinalaman sa sinabi niya noon na maaari akong maging apprentice niya.
Umaga pala ay pinasundo na niya ako ngunit sa halip sa mansion ako dalhin ay dinala ako ng driver sa isang rest house na malapit sa paanan ng bundok. Ito pala ang nag sisilbing opisina ng Donya, nandito rin ang mga tao na nag ttrabaho para sa kanya. Ang lahat ay naka suot ng corporate attire at sila ay abalang lumalakad sa hallway, palabas at papasok ng tarangkahan na parang hinahabol ng kung ano bagamat wala naman talaga.
“Nandito na po si Mr. Blas Herera.” ang wika ng gwardia sa pintuan.
“Papasukin na daw po si Mr. Blas at pataluyin sa opisina ni Donya Briguela.” ang wika ng isa.
Agad nila akong pinapasok sa loob at sinamahan sa silid kung saan naroroon si Donya Briguela. Pag bukas palang ng pinto kumakabog na ang aking dibdib bagamat masaya ako na makita siyang muli.
Pag pasok ko dito ay naramdaman ko agad ang napakalamig na silid. Magarbo ang maluwang ito pero madilim naman at tanging liwanag lang ng bintana ang nakikita..
“Umupo ka Blas.” boses ng donya..
Otomatikong umikot ang kanyang silya at bumakas ang ilaw ang sa buong silid..
“Wow.” ang namamagha kong bulong noong makita ko ang napaka garbong desenyo ng kanyang opisina. “Blas, isara mo ang iyong bibig at baka pasukan iyan ng langaw.” ang utos nito.
“Pasensiya na po Donya Briguela, namangha lamang ako.”
“Marami ka pang makikitang ganito kaganda sa hinaharap. Ang iyong pag lalakbay ay mag sisimula pa palang. Ngayon Blas, nais kita tanungin..” ang seryosong salita ng donya sabay tingin ng tuwid sa akin. “SINO KA BA TALAGA BLAS?” tanong niya.
Natahimik ako..
“Ano po ba ang inaasahan niyong isasagot ko?”
“Ang isang extraordinaryong katulad mo ay inaasahan kong sasagot rin ng extraordinaryo.” sagot ng donya.
Napa buntong hininga ako at tumayo sa kanyang harapan. Hinubad ko ang aking suot na polo at dito tumambad sa kanya ang aking katawan na may peklat ng hiwa.
Gumalaw rin ang aking kamay, kinuha ko ang lumang pitaka sa aking bag at hinugot dito ang isang asul na itinuping card. Inilagay ko talaga ito sa aking pitaka na siyang mag papa alala sa akin kung gaano ako nasaktan noon.
Inilapag ko ang card sa kanyang lamesa at nag wika. “Ang aking sugat sa tiyan, at ang card na ito. Sana ay sapat nang extraordinaryong sagot para sa iyong tanong.” ang wika ko.
Natahimik siya…
“Kung ganoon ay totoo nga.” ang wika niya.
“Ano po ang ibig mong sabihin donya Briguela?” tanong ko.
“Alam mo Blas, noong araw na nag desisyon akong gawin kitang apprentice ay ginawang kong lahat upang imbestigahan ang iyong pag katao. Pasensiya kana at kailangan kong halukayin ito upang malaman ko kung sino ka ba talaga at kung karapat dapat kang pag katiwalaan. Halos isang taon na nag lalakad ang binayaran kong private detective upang siyasatin at kumuha ng impormasyon tungkol sa iyo at sa iyong mga magulang. Lalo akong natukso na kunin ang mga impormasyon noong malaman ko na kayo pala ay dating naka tira sa siyudad. Ang lagi kong tanong noon ay “kung bakit kayo umalis”, “bakit kayo lumipat dito?”, “May nagawa ba kayong krimen?” O “may tinatakasang pag kakautang?”
Blas, huwag mong masamain ang pag halukay ko sa inyong personal na buhay. Marapat lamang na alamin ko ang pag katao ng taong pag kakatiwalaan ng aking kayamanan. At ang lahat ng impormasyon sa iyong pag katao mula noong ikaw ay pinanganak ay naka tala dito.“ ang wika ng donya sabay lapag ng isang makapal na file na parang libro sa aking harapan.
Kinuha ko ito at binuksan, nakatala nga dito ang araw ng aking kapanganakan, pati ang aking larawan noong bata ako. Ang pangalan ng aking mga magulang, ang aming kabuhayan, ang lugar kung saan ako nag aral ng elementarya, high school at kolehiyo. Nakatala rin din dito na ako ay naging kasintahan ng miyembro ng F4 na si Yuji Guarin at ako ay niloko at sinaktan.
“Naka lagay rin diyan na ikaw ay nag benta ng kidney sa halagang 200 libo para lang makaalis sa siyudad kung saan kayo pinahihirapan ng mga Guarin. Sa ipinakita mong sagot sa akin, base sa sugat sa iyong tiyan at sa blue card ay naniniwala ako na totoo ang lahat ng nakatala dito.” ang wika niya.
“Pero donya Briguela, paano niyo po nahagilap ang lahat ng ito?”
“Isang buong taon ang ginugol para nahapin ang mga impormasyong ito. Habang ikaw ay nasa ika apat na taon ng iyong pag aaral ay kumikilos na ako upang kilalanin kung si Blas Herera ba ay tunay na tao at mapag kakatiwalaan. Hindi biro ang ginugol na panahon ng mga spy at imbestigador para makuha ang lahat ng iyan. Kinakailangan pa nilang mag panggap na kaibigan o kamag anak ng inyong pamilya para kumuha ng impormasyon sa mga nakaka kilala sa inyo, katulad kapit bahay, kaka klase, guro, mga history sa social media at mga pisikal na ebidensiyang mag papatunay na kayo ay doon nga nakatira. At ngayon ay napatunayan na totoo nga ang lahat.” ang wika ng donya.
Tahimik..
“Donya Briguela, ang tungkol sa pag bebenta ko ng kidney ay madaling napatunayan dahil sa hiwa sa aking tiyan. Ang ginagawang pang aapi at pag papahirap sa amin ng mga Guarin ay totoo pero paano ko ito mapapatunayan? Sapat na ba na ipakita ko ang blue card na ito para lang paniwalaan mo ako?” tanong ko.
Tumingin siya sa akin, maya maya gumalaw ang kanyang kamay at may kinuha sa kanyang drawer. “Oo, sapat na ang blue card na iyan para maniwala ako.” ang wika niya at mula sa kanyang drawer ay inilabas niya ang isang blue card rin na kupas na kulay at matanda ang itsura. “Dahil nakatanggap rin ako niyan noong ako ay nag sisimula pa lamang.” ang sagot niya sabay tayo sa kanyang silya at tumigin ito sa bintana.
Tahimik ulit..
Kinuha ko ang card niya at itinabi ito sa aking card. Parehong pareho, halos luma lang ang kay Donya Briguela.
“Dati rin akong biktima ng mga Guarin.” ang wika niya at dito ay isinalaysay niya sa akin kung paano nangyari ang lahat.
FLASH BACK
“79 taong na ako ngayon at pinilit ko nang limutin ang mga pangyayaring iyon sa aking buhay halos mahigit 50 taon na ang nakakaraan, ngunit noong mabasa ko ang sinapit mo ay muli nanamang nabuhay aking galit angkan Guarin. Ang pamilya ng dela Merced at Guarin ay mag kaibigan simula pa noon. Ang aming negosyo ay hindi pa ganoon kaunlad. Ako ang business partner ni Ramon Guarin. Si Ramon Guarin ang ama ni Gido Guarin na may ari ngayon ng Guarin Corporation.
Bumalik tayo sa nakalipas. Ang dating pangalan ng Guarin Corporation ay Starfire Corporation na negosyong pinundar at pinag harapan naming dalawa ni Ramon Guarin. Noong panahong iyon parating laman ng pahayagan bilang mahusay na entreprenuer ay sina Ramon at Briguela. Pinaunlad namin ang negosyo, pinasok namin ang mga airlines, hotels, cruise lahat ng may kinalaman sa luxary at nag pag c-cater sa mga byaherong turista at mga tao nag nanais punan ang hierarchy of needs para sa satifaction ng buhay.
Maayos ang aming negosyo noon, hanggang sa nakapangasawa si Ramon Guarin ng isang mayamang babae, sino ba naman ang hindi mag kakagusto sa maamong mukha ni Ramon Guarin, nakuha niya at niligawan ang anak ng isang mayamang negosyante at ginamit niya ito upang tumaas ang share niya sa aming corporation. At hindi nag tagal ay nag tagumpay si Ramon sa kanyang nais na mapasakanyang pangalan ang halos 70% ng negosyo. Ang natitirang 30% ay akin, gusto niya itong kunin dahil naging gahaman na siya sa yaman. Ngunit hindi ko ito ibinigay. Gumawa ako ng paraan upang ifull out ang mayroon ako pero bago ko pa gawin iyon ay pinag tangkaan akong lasunin ni Ramon gamit ang pag hahalo nito sa aming inumin. Gagawin niya ang lahat para makuha ang nais niya.
Sinampahan ko ng kaso si Ramon sa pag tatangka sa aking buhay. Pero dahil masyado na siyang makapangyarihan ay nabasura lang ito. PERO naisalba ko ang aking 30% na pag aari kaya’t hindi niya nakuha ng buo ang lahat ng negosyo. Nagalit si Ramon at sinabing siya ay gaganti sa amin. Isang araw ay nakatanggap ako ng blue card galing sa kanya, nakatanggap rin ang aking ina at ama. Doon nag simula ang pag papahirap niya sa amin, sinunog niya ang aming mga ari arian, sinadyang bombahin ang aming bahay hanggang sa wala kaming matakbuhan.
Sa galit ng aking ama ay sumugod siya kay Ramon ngunit hindi ito nasindak sa kanya, ipinahiya niya ang aking ama, sinipa, sinuntok at itinaboy. Dahil sa sama ng loob ay inatake si ama sa puso at namatay ito.
Wala akong nagawa, hindi titigil si Ramon sa kanyang sumpa. Kaya ginamit ko ang aking natitirang pera para lumayo nalang, mag kalayo layo hanggang sa hindi na nila kami nahanap pa.
Nag tago ako sa malayong pronbinsya. Bumili ako ng mga sakahan at negosyo na maaari kong pag yamanin. Nag simula akong muli hanggang sa unti unti akong makabangon. Ngunit ang galit at kirot ay hindi nawala kahit lumipas pa ang mahabang panahon.
Mula sa pag papalawak ng mga lupain at unti unti akong nakapag patayo ng mga negosyo. Syempre ay hindi ito nakapangalan sa akin. Ginamit ko ang pangalang Armada de Sobiel sa aking mga negosyo. Nag tago ako sa ganoong palangan hanggang sa muli akong makabangon.
Pinilit kong kalimutan ang mga pangyayari sa akin buhay. Nag asawa ako ng simpleng lalaki na may ari ng ilang sakahan sa ibang lugar. Hindi naman mahalaga sa akin ang yaman ng aking kapareha basta ang gusto ko lang nag namamahalan kaming dalawa. Hanggang sa nag karoon ako ng dalawang anak na sina Lineth at Cris.
Masaya ako noon, ngunit sadyang mapag laro ang tadhana sa akin, ang aking napangasawa ay nalulunglong sa bisyo at sumama sa ibang babae, doon sa dati kong kasambahay na mas bata. Nag away kaming dalawa at binaligtad niya ako, pinaniwala niya ang aking dalawang anak na ako ang masama, ako nag taksil, gumawa siya ng mga kwentong laban sa akin. Hanggang nagalit sa akin ang aking mga anak at gumising ako isang araw na wala na sila akin, nangibang bansa na sila at dito ay nag tanim sila ng matinding poot sa akin, natatak sa kanilang utak na ako ay malandi, walang paki alam sa kanila at makasarili.
Mag buhat noon ay naging mag isa nalang ako, nag payaman ako ng nag payaman, dito ko binuhos ang aking galit sa nakalipas. Kaya iyon ang dahilan kung bakit masama ang ugali ko, hindi nag titiwala sa mga tao, pakiramdam ko ay dadayain nila ako.“
End of Flashback
Tahimik.
“Ilang taong nawalay ang aking mga anak sa akin, hanggang bigla silang bumalik at nabuo ang aking nawasak na pag katao. Ngayon ay masaya na ako dahil silang dalawa lang ang mahalaga sa akin at lahat ng ito ay utang ko sa iyo Blas.
Hindi ako nag titiwala sa isang tao. Maraming taon akong nag sarili. At makalipas ang maraming taon na iyon ay ngayon ko lamang bubuksan ulit ang aking puso para ibigay ang aking buong pag titiwala. At iyon ay igagawad ko sa iyo Blas..
Hindi ko nagawang gumanti sa mga Guarin, ikaw ang gagawa nito para sa akin. Ang LAHAT YAMAN AT KAPANGYARIHAN AY IGINAGAWAD KO SA IYO! Simula ngayon ay bubuin mo ang iyong sarili, mag aaral ka ulit, babaguhin mo ang iyong pag katao at ikaw ay babangon para wakasan ang kasamaan ng mga taong minsang sumira ng ating buhay! Dumating na oras na ng ating paniningil Blas!
Sa pag labas mo sa silid na ito, ang pangalan Blas Herera ay pansamantalang mawawala. Ikaw ay kikilalanin bilang aking apo na si “Hunter Armada”
Ang taga pag mana ng walang katapusang yaman ng Armada de Sobiel.
Itutuloy..
THE HANDSOME FLOWER PREVIEW:
TEASER:
(NOTE: Ang scene na ito ay mababasa sa mga susunod na chapter, patikim lamang ito sa mga maaaring maganap sa THF)
May isang gwapong bulaklak ang tutubo sa bakuran ng mga Guarin…
REPORT: “Ang lahat ay nag wawakas.” Iyan ang sabi ng ilang upper class na student ng Empire University matapos biglaang iannounce ng bagong may ari nito na bubuwagin na ang naturang paaralan upang gawing sementeryo. Ang mga student ngayon abala sa pag hahanap ng bagong campus na malilipatan.
Samantalang pinag tawanan naman ng mga netizens ang bagong tarpaulin ng Empire University kung saan nilagyan ng ekis ang salitang “university” at pinalitan ito ng salitang “cemetery”. Nandoon pa rin ang mukha ni Yuji Guarin bilang endorser ng naturang sementeryo.
Ang bagong nag mamay ari ngayon ng Empire University ay si Hunter Armada na apo isang mayamang business woman na si Armada De Sobiel.
Hanggang saan kaya aabot ang mga pag babagong ito? Panahon na ba para buwagin ang mamahaling paaralan sa siyudad at mag focus sa tunay na kalidad na edukasyon? Ako po si Cherry Mae Lawit ang reporteen princess ng ADS CGN!
COMING SOON…
THF Part 84
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
Hindi ko nagawang gumanti sa mga Guarin, ikaw ang gagawa nito para sa akin. Ang LAHAT YAMAN AT KAPANGYARIHAN AY IGINAGAWAD KO SA IYO! Simula ngayon ay bubuin mo ang iyong sarili, mag aaral ka ulit, babaguhin mo ang iyong pag katao at ikaw ay babangon para wakasan ang kasamaan ng mga taong minsang sumira ng ating buhay! Dumating na oras na ng ating paniningil Blas!
Sa pag labas mo sa silid na ito, ang pangalan Blas Herera ay pansamantalang mawawala. Ikaw ay kikilalanin bilang aking apo na si “Hunter Armada”
Part 84
Dalawang linggo ang nakalipas matapos ang desisyong ginawa ni Donya Briguela. Hindi ako tumanggi dahil may galit pa rin sa aking puso at hindi mawawala ito ng basta basta. Hangga’t naalala ko ang lahat ay hindi ako matatahimik. Marahil ay talagang sinadya ng tadhana na mag tagpo kami ni Donya Briguela para maitama ang mali ng kahapon at para mabigyan namin ng hustisya ang aming mga sarili. Habang isinasalaysay niya ang pang yayari noon kung paano sila pinahirapan ng mga Guarin ay ramdam na ramdam ko ang galit sa kanyang mata. Nag uumigting ito na parang apoy na lumiliyab.
Naalala ko pa yung tanong ko sa kanya bago ako lumabas ng silid. “Bakit po hindi nalang kayo ang maghiganti?” tanong ko.
Napa kunot ang kanyang noo at binalibag ako ng folder sa kanya table. “Ano ka ba, hindi ka ba naawa sa akin? Masyado na akong matanda para makipag laban. At isa pa ay matandang hukluban na rin si Ramon, wala na ring silbi kung lalasunin ko siya. Pero ikaw? Lahat bago pala, ang sakit, ang panloloko, ang pang aapi. Lahat ay naranasan mo at sariwa pa ito. Gamitin mo iyan para maging malakas ka. Kalimutan si Blas dahil katulad ng mga bida sa telenovela tiyak lalambot ka lang pag nakaharap mo yung dati mong kasintahan. Huwag kang maaawa at huwag na huwag mong sasayangin ang pag kakataon. Aayusin ko ang bago mong katauhan, mula sa ID, documents, bank account. Ang kailangan mo lang gawin ay mag aral at mag pakatalino. Huwag kang maging marupok at bawal ang..”
“Tatanga tanga.” sagot ko
“Buti alam mo!” ang sagot niya.
“Pero ano naman alam ko sa line of business ninyo Donya Briguela?”
“Kaya nga nag aral ka at nakapag tapos! Mahalaga ang makagraduate! Huwag kang mag alala dahil mayroong mga tutulong sayo. At ako rin mismo ang mag tuturo sa iyo ng pasikot sikot, ihanda mo ang iyong sarili, sa susunod na linggo ay mag uumpisa na tayo..” ang wika niya.
Noong sabihin ni donya Briguela iyon ay hindi ko maisalarawan ang dapat kong maramdaman, kumakabog ang aking dibdib, hindi rin ako nakaka tulog ng maayos. Hindu ko akalain na darating ang araw na magaganap sa akin ang ganitong pangyayari, kung saan ako ay babalik at gaganti. Hindi naka limot, hindi rin ako nakapag papatawad pa. Nararamdaman ko pa rin ang kakaibang init sa aking sikmura na nag sisimulang sumabog, kumakalam ito at nagugutom sa pag ganti. Nanunuyo ang aking lalamunan dahil uhaw ito sa katarungan. Balang araw ay babalik ako at isa isa kong ipararanasan ang mga ginawa nila sa akin at sa aking pamilya.
Araw araw ay inihahanda ko ang aking sarili. Ikinukondisyon ko ang aking pisikal at mental na lakas. Kinausap rin ni Donya Briguela ang aking mga magulang at sinabi niya na ako ay mag tutungo sa ibang bansa para sa isang magandang oportunidad. Habang wala ako ay pinalipat na niya sila mama at papa sa isang maganda at maayos na bahay malapit sa kanyang mansion. Nangako rin ang donya na tutulong sa kanila at hindi sila pababayaan.
MAKALIPAS ANG ISANG LINGGO.
Dumating ang araw ng aking pag aaral at pag sasanay sa bansang Japan. “Huwag kang mag alala dahil mayroong dalawang taong tutulong sa iyo. Makikilala mo sila once na dumating ka doon sa Japan. Makalipas ang dalawa o tatlong buwan ay susunod ako doon at ako mismo ang hahawak sa iyo. Nag kakaunawaan ba tayo Hunter?” tanong niya.
Tumango ako. “Maaari ba akong mag paalam sa kanila?” tanong ko.
“Bilisan mo lang.” ang sagot niya
Lumapit ako kila mama at papa. Niyakap ko sila ng mahigpit. Nangako ako na babalik at ililibot ko sila sa magagandang pasyalan sa iba’t ibang lugar. “Ma, mag iingat kayo ni papa. Huwag kayong masyadong nag susugal at nag bibisyo. Iwasan niyo na ring mangutang kung kani kanino.” ang sermon ko.
“Anak, nag bago na kami ng papa mo. Marunong na kaming mag pahalaga ngayon at hindi namin sasayangin ang mga bagay na pinag hirapan mo. Mag iingat ka doon anak.”
“Salamat po. Pa, huwag kang masyadong umiinom makakasama iyon sa iyo.”
“Aba, wala na akong bisyo ngayon, nakita mo naman lahat ng ani natin sa bukid ay nauuwi sa pag papa ayos ng ating tahanan. Sana ay isinama mo na itong mama mo para mawalan na ng maingay sa bahay, masakit talaga sa tainga ang boses niya.”
“Papa, bakit mo naman ako nilalag ng ganyan harap ng anak mo. Alam mo maswerte tayo dahil nag karoon tayo ng anak ng matalino at maasahan. Sige anak humayo kana at mag hanap ng mayamang taga Japan.”
“Ma, ayan nanaman tayo e.” pag mamaktol ko.
Tawanan sila..
Maya maya ay lumapit naman sa akin sina Jamie at Je. “Frenny, sandali lang tayo nag sama pero sobrang napa mahal kana sa amin. Mag iingat ka sa Japan at sana ihanap mo kami ng jowa doon.” ang wika ni Je sabay yakap sa akin.
“Frend, mag ingat ka. Huwag masyadong tumatapat sa araw dahil yung noo mo ay kumikinang at nakaka silaw ito. Mamimiss kita.” ang wika ni Dooday.
“Kayo muna bahala kay Donya Briguela at huwag kayong masyadong makikipag chat sa mga lalaki sa online kayo pa naman yung laging nabibiktima ng poser, maka kita lang kayo ng gwapo ay hindi niyo na inaalam kung bakla ba ito o tuwid na lalaki. Lalo na ikaw dooday, kahit wala kang boobs at medyo flat chested ka ay mamimiss kita.” ang wika ko.
Niyakap nila ako. “Bye frend, out kana sa magic knight” ang pang aasar nila.
“BLAS ano ka ba?! Napakatagal mong lalaki ka! Gusto mo ba itumba na kita?!” ang sigaw ni Donya kaya naman nag tatakbo ako at lumapit sa kanya.
“Salamat po Donya Briguela, hindi ko po alam kung paano ako makakabawi sa mga kabutihan ninyo. Pangako po na gagawin ko ang lahat para maitama ang nakaraan. At hindi ko po sisirain ang tiwala mo sa akin.” ang naka ngiti kong wika sabay yakap sa kanya na kanyang ikinagulat.
Niyakap rin niya ako. “Mag iingat ka doon at huwag kang umawra ng wala kang nalalaman. Huwag kang tatanga tanga. Iwan mo dito si Blas na mahina at maawain, ang kailangan ko si Hunter Armada na palaban at matigas ang puso. Balang araw ay matatapos rin ang lahat ng ito, ikaw at ako ay magiging masaya.” ang bilin nito.
Lumayo sa kanya at yumuko bilang maigting na pag galang. “Tutuloy na po ako.”
“Mag ingat ka, huwag mong isipin na magiging madali ang lahat. Iexpect mo ang malaking pag babagong magaganap sa iyong sarili.” ang wika ng matanda.
Bago umakyat sa eroplano ay isang matamis na ngiti ang iniwan ko sa kanila. Kalakip ang pangakong pag huhusayan ko at hindi ko sasayangin ang oportunidad na ibinigay sa akin. Alam kong mula ngayon ay mag babago na ang lahat. Kung mabuti man yon o masama ay depende na ito sa akin. Hindi ko lilimutin kung bakit nandito ako ngayon, ang hustisya ang aking pang hahawakan hanggang sa dumating ang oras na makamit ko ito.
Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan at noong mga sandaling iyon ay unti unti kong binuo ang aking sarili..
MUSIC PLAYING
Ni Yao De Ai
Wo ming bai..
Sui ran jing chang meng jian ni Hai shi hao wu tou xu Wai mian zheng zai xia zhe yu Jing tian shi xing qi ji But I don’t know ni qu na li
Sui ran bu ceng huai yi ni Hai shi tan te bu ding Ohh Shui shi ni de na ge wei yi Yuan liang wo huai yi zi ji
Chorus Wo ming bai Wo yao de ai Hui ba wo chong huai Xiang yi ge xiao hai Zhi dong zai ni huai li huai Ni yao de ai Bu zhi she yi lai Yao xiang ge da nan hai Feng chui you ri sai Sheng huo zi you zi zai
Pag dating sa Japan ay agad akong sinalubong ng dalawang tao. Ibayong saya ang naramdaman ko noong makita si Miss Justine na sumalubong sa akin. “Kamusta ang flight? Actually kadarating ko lang rin kahapon. Inaappoint ako ni Donya Briguela para tulungan ka sa make over mo, tamang postura, tamang pag kilos basta total changes ang gagawin namin sayo. Binayaran ng donya ang isang taon ko so ayun dito muna ako. Iniwan mo na ba si Blas doon sa Pinas?” ang biro niya. Tapos ay lumapit sa amin ang isang lalaki na nasa middle age. Nga pala ito Mr. Jeron Baguiz ang isa sa mga mahuhusay na tauhan ni donya Briguela Armada, siya ang magiging teacher at guide mo about sa mga business. Lahat ng alam niya ay ituturo niya sa iyo.“
“Mr.Jeron, siya naman si Hunter Armada ang apo ni Donya Briguela. Siya ang nakatakdang mag mana at mag patakbo ng korporasyon ilang taon mula ngayon.” ang naka ngiti pag papakilala ni Miss Justine.
“Nice meeting you Mr. Armada. Siguro ay napagod ka sa iyong flight. Kumain muna tayo ng dinner at pag katapos ihahatid na kita sa ating tutuluyan. Dont worry naidiscuss na sa akin ni Donya Briguela ang lahat.” ang wika ng lalaki.
“Alam mo maraming pwedeng libutan dito, pag may time bukas ay itotour kita.” bulong ni Miss Justine.
“Im not sure kung magagawa niyo pa ang mag tour, may bilin si Donya na mag start kami ng training bukas. Kailangan ay matutunan ni Hunter ang lahat bago siya hawakan ng donya sa mga susunod na buwan. Alam mo naman siguro kung paano magalit ang lola mo.” ang wika nito.
“Alam ko, maniwala kayo sa akin, 10 beses na niya akong naitumba. Literal, para siyang isang wrestler.” ang biro ko.
“Teka, alam mo dapat ay mas matangkad ka pa. Kung 5’7 ka dapat ay tumaas ka pa ng 5’10 man lang para makahabol ka sa mga F4. At total changes ang gagawin natin sa iyo. Mag papaganda ka na rin ng body dapat ay ultimate ang iyong porma. Anyway may inorder na akong gamot na pampatangkad pa. Mas mahal nga lang iyon pero im sure effective ito.” excited na wika ni Miss Justine.
“Ituturo namin sa iyo ang lahat ng lines of business ng Donya Armada, kailangan ay makabisado mo ito agad. Hindi naman kita pinepressure ngunit malaki ang paniniwala ng iyong lola na makukuha mo ito ng mabilis pa sa loob ng isang taon.” ang wika ni Jeron.
Hindi ako makapaniwala sa mga pangyayaring nagaganap sa aking buhay. Parang isa itong panaginip, habang pinag mamasdan ko makukulay at matitingkad na ilaw sa kalsada ay hindi ko maiwasang mamangha at gumuguhit ang matamis na ngiti sa aking labi dahil batid ko ang mga makubuluhang kanaganapan sa aking buhay ay mag sisimula dito, ngayon sa lugar ito.
Itutuloy
THF Part 85
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 3, 2020
Part 85
Kinabukasan, pag mulat ng aking mata ay agad akong sumilip sa bintana ng aking silid. Ang kapaligiran, ang amoy, ang klima ay ibang iba. Mula dito sa itaas ay nakikita ko ang maraming mga taong nag lalakad sa kalsada, ang lahat ay abala. Tila yata panandaliang nalimot ng aking isipan, nasa ibang bansa na nga pala ako at dito mismo sa Japan magaganap ang aking pag sasanay. Ninamnam ko ang ganda ng paligid, ilang malalim na pag langhap ng hangin ang aking ginawa bago ako makarinig ng katok sa pintuan. “Mr. Armada, naka handa na po ang breakfast sa ibaba. Nandoon na po sina Miss Justine at Mr. Jeron.” ang wika nito.
“Susunod na ako.” ang sagot ko at inayos ko muna aking sarili bago bumaba.
Pag baba ko palang ng hagdan ay binabati ako ng mga tao sa paligid. Hindi pa rin ako nasasanay na Hunter Armada ang tawag sa akin kaya kung minsan ay hindi agad ako lumilingon kapag ako ay tinatawag nila. “Kamusta ang tulog mo?” ang tanong n Miss Justine.
“Maayos naman, medyo masakit lang ulo ko.” sagot ko
“Master, coffee?” ang alok ni Jeron.
“Salamat po.” ang sagot ko.
“Ang isang mataas na tao ay hindi gumamit ng salitang PO sa kanyang mga kausap. Maliban nalang kung matanda ito at dapat igalang.” ang wika nito.
“Jeron, huwag mo nga biglain si Blas i mean si Hunter, alam mo naman na hindi pa siya nakaka adjust.” wika ni Miss Justine sabay labas ng isang printed na papel. “Heto ang iyong schedule.”
“Huwag biglain tapos papakitaan mo ng schedule si Master? Palabiro ka rin pala Miss Justine.” ang natatawang sagot ni Jeron.
“Okay lang, sanay naman itong si Hunter sa mga toxic na gawain. Every morning from Monday to Thursday starting 8am to 3pm ay mag ttraining ka under Mr. Jeron, ididiscuss niya sa iyo ang nature ng corporation. Then, 3pm to 8pm ay sa akin ka naman, personality development ang ating gagawin.
Friday naman ay whole day ka kay Mr. Jeron, hands on, observation and familiarization sa mga transactions ng corporation ang gagawin mo mag hapon starting 8am to 7pm.
Saturday naman sa akin ka mag buong mag hapon para sa proper grooming, tapos marami tayong ireretoke sa katawan mo, dapat maging model ang pormahan mo para lumuha ang ex mong si Yuji Guarin. At dapat ay tumangkad ka pa, ipatuli kaya kita ulit? 5’7? Not enough Jeron!“ ang reklamo ni Miss Jus habang binabasa ang schedule.
“Bakit ilalaban mo ba ng Mr. International si master Armada kaya dapat tumangkad pa siya?” tanong ni Jeron.
“Hindi, kailangan siya ang maging super hot CEO sa history ng pinalakang tabing. Basta akong bahala saiyo Mr. Hunter Armada. At i forgot, every Sunday ay rest day mo. Doon ka palang pwedeng mag libot.” wika ni Miss Justine.
“So ngayon ay Tuesday, start na tayo after breakfast. Isasama kita doon sa Armada Building para makita mo ang ginagawa ng mga empleyado doon. At ididiscuss ko na rin sayo ang lines of business ng Armada de Sobiel.” ang wika ni Jeron.
At iyon nga ang set up, nag simula ang aking pag aaral at pag ttraining sa ilalim nina Miss Justine at Mr. Jeron. Sa unang araw palang ay nahihilo na ako sa dami ng transactions. Unang gusali palang ito paano pa yung iba. Para akong batang tinuturan ni Mr. Jeron, pinapalo niya ako o kaya ay kinakatukan kapag hindi nakakasunod. Nag simula kami sa pinaka mababang portion ng organization ang rank and file. “Mr. Armada you have to understand the levels of management and how the people behave in certain organization. Hindi mo mauunawaan ang top management, ang middle kung hindi ka daan sa low management kaya ito ang ginagawa natin ngayon. Infact, the behaviors of employees in the workplace have a direct correlation to the business’ operations, and concurrently, its success. Typically, professional behaviors generate collaborative work product and elevate the status of the company, while poor or unprofessional behaviors have the potential to thwart productivity, decrease morale and create a poor public image.” ang paliwanag ni Jeron.
Napakamot ako ng ulo. “Teka muna po, pwedeng dahan dahan lang. Nursing graduate ako, out of line po ito. Wait lang muna.” ang wika ko naman.
“So anong ineexpect mo? Wala tayo sa cliché na story na pamamanahan ka at yayaman ng walang kahirap hirap. Ang lahat dito ay pag hihirapan mo Mr. Armada, kaya nga naka graduate ka bilang summa cumlaude dahil matalino ka. Iyan ang tinatawag na flexibility, dont worry dahil it takes time to have a job mastery. You’ll be okay Mr. Armada. Nakaka sunod ka naman. Again! From the top tayo.” ang sagot ni Jeron at muling nag discuss. “When people are happy to come to work, are satisfied with their jobs and enjoy the company and collaboration of their colleagues, morale is high. When the workplace feels hostile, unsettled and unwelcoming, and when employees and managers are constantly bickering and refusing to work as a team, morale suffers.”
“And the low morale can produce more absenteeism and high levels of turnover, all of which are costly for a business.” ang dagdag ko.
“Exactly.” ang sagot ni Mr. Jeron sabay lingon sa orasan. “Okay 3pm na, punta kana sa next klase mo, nandoon si Miss Justine sa taas. Doon sa 8th floor.” ang wika nito. Kinuha ko ang aking note book at para akong zombie na nag lakad patungo sa Elevator. “Okay lang ba si Mr. Armada? Bakit parang nang hihina siya?” tanong ng mga receptionist.
“Okay lang siya. Hayaan niyo siyang makulta” ang natatawang wika ni Jeron sabay kaway sa akin.
Pag dating sa 8th floor ay binuksan ko ang pinto ng training room ni Miss Justine. Iba na rin ang itsura niya, ang kanyang light make up ay naging dark at naging istrikto na ang kanyang mukha. “You are late! 10 mins! Mag push up ka! 50!” ang wika nito sabay upo sa kanyang silya ng nakapade quatro.
“Ano ba sila? Kanina lang mga anghel sila pero ngayon ay ang susungit na nila.” bulong ko sa aking sarili.
“Once it is possible to physically stand with good posture, then it is important to know how to keep it. Keeping your center of gravity over your hips will help properly support your spine, enabling good, pain-free posture. Stand with with your pelvic muscles tilted slightly inward, tucking your glutes under, in order achieve this. Keeping your ab muscles tightened at all times will contribute to your good posture. This added pressure to your lower back will help keep your spine straight, which in turn will help build your strength and alleviate your pain in the long term. Inshort huwag kang naka kuba!” ang wika ni Miss Justine sabay flying kick sa aking likuran kaya naman nasubsob ako sa sofa.
“Ulitin natin! Alam mo kaya iniwan ka ni Yuji kasi ang poor ng posture mo. Tingnan mo naman si Vann Duran, kung mag lakad ay parang nag momodel.” ang wika pa niya at muli akong pinatayo ng maayos. “Miss Justine, baka naman lumpo na ako pag katapos ng araw na ito.” ang reklamo ko.
“Edi lalo na kung nag training ka bilang isang Aluguryon. Edi first day palang sayaw sayaw eme gamit ang espada, pamaypay at arnis ay baka hinimatay kana at walang mag duduang sayo. Tumayo ka ng maayos! Itutumba na talaga kita dyan!” ang masungit na wika nito.
Next!!
“As an individual living and working in a highly complex and competitive society, you must recognize and understand the impact of your appearance as it communicates first to you and then to others. While it is important to like what you wear and the way you look, it is more important to understand why or why not and specifically how this affects you, others and your life and the achievement of your goals.” ang wika niya habang pinapakita ang larawan ng mga lalaking businessman nakasuot ng magagandang damit.
“Mahalaga ang proper grooming, halimbawa sales agent. Pag maganda at presintable ang suot mong damit ay makaka kuha ka ng clients dahil positive ang iyong vibes.” paliwanag ko.
“Exactly. At iyan ang ituturo ko sa iyo. Kailangan ay completely different person ka kapag nakita ka nila. Maaaring maalala pa rin nila si Blas na inaapi aapi noon pero kung ang iyong physical appearance ay iba na, maaari mong panindigan na ikaw si Hunter Armada. At mas mapapaniwala mo sila kung iba kana rin mag salita at gumalaw. Hindi ka naman maaaring ipakilala ni Donya Briguela doon na kamukha mo pa rin ang dating loser na si Blas. Big NO NO na agad iyon sa atin. Failed na agad tayo. Kaya nga nandito ako to make sure na lahat sa iyo ay mababago. Tomorrow, table manner, speaking at skin caring ang pag uusapan natin.” ang wika niya sabay tingin sa relo. “Opps time na pala. Nag enjoy ka ba?” tanong niya.
Hindi ako sumagot. Nahiga ako sa sofa at ipinikit ang aking mga mata saka ako nakatulog. Marahil ay masyadong nabigla ang aking isipan kaya maaga itong nadrain. Kung sa bagay 8am ako nag simula tapos 8pm ako natapos, sino ba naman ang di makukulta.
KINABUKASAN..
Tuloy pa rin ang aking pag aaral..
“As of now, the Armada de Sobiel and The Guarin are the leading corporation in terms of hospitality industries. This includes airlines, trains, cruise ships and the staff for each. Flight attendants and cruise staff function as food servers and hoteliers. The hospitality industry’s backbone is comprised of customer service, a concept shared by all segments of the industry. Your small business may focus on one or all facets of hospitality. How accomplished you and your staff are at serving others will determine your business’ level of success. You may find it easier to excel in just one category of the hospitality industry.
Matagal nang naabot ng Armada Corp ang tagumpay pag dating sa linya ng hotels, airlines at cruise. Sa ngayon ay walang kamalay malay ang mga Guarin na humihina ang kanilang market dahil halos lahat ay nakukuha ng Armada. At inaasahan na mas taas pa ito pag dating ng peek season. “ ang paliwanag ni Mr. Jeron.
“Sa palagay mo ba ay makakayang tapatan at talunin ang Armada ang mag Guarin? Lalo ngayon na kasama na nila ang Durria Corp na major supplier ng fuel at langis sa international market?” tanong ko.
“Kaya naman, dahil hindi lang naman sa hospitality industry umiikot ang negosyon ng Armada dahil mayroon rin tayo sa linya ang Agriculture bilang pinaka top suppier ng mga goods international. At iyan ang pag aaralan natin sa mga susunod na buwan. At isa pa, according sa ating mga sources, ang Durria ay nahaharap sa krisis lalo’t nag mura ang bentahan ng langis merkado dahil sa natuklasang bagong minahan sa US, kapag pumasok ang mga kano sa international market matitibag ang Durria at maluluge.” ang natatawang wika ni Jeron.
Samantalang ako naman ay nakatingin lang sa projector at pinag mamasdan ang larawan ng kompanya ng mga Guarin at Durria. Sa tuwing nakikita ko ang mga ito ay lalo akong nag kakaroon ng lakas ng loob at dahilan para ipag patuloy ang laban..
Itutuloy..
THF Part 86
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
Part 86
“Yuhu, baby Hunter! Darling linggo ngayon. Halika ililibot kita sa Takato Castle Ruins Park one of the three best locations to see cherry blossoms in Japan! Lalakad tayo sa pink na lupa, nag kakalaglag ang mga sakura. Kakain ng noodles at mag papakasaya buong araw. Bangon kana dyan.” ang excited na wika ni Miss Justine sabay hila sa akin sa kama.
“Hmmmm, ayoko miss Justine, masakit ang katawan ko, masakit ang ulo ko. Matutulog ako buong mag hapon.” ang sagot ko habang naka subsob kama, tinakpan ko pa ng unan ang aking ulo.
“Master, gusto mo mag lakad sa labas?” magiliw na tanong ni Jeron.
“Ayoko, ang babait niyo ngayon, pero kapag training ang bubwiset niyo na.” ang reklamo ko dahilan para matawa sila.
“Pero nakita mo naman, maganda ang report at feedback sayo. Ang changes ay unti unti nating nakakamit. Kapag nag tuloy tuloy tayo sa seryoso at dibdibang training tiyak na mag iimprove ka agad. Next week aaralin natin ang proper facial expressions, gestures, yung pag ngiti at pakikisama sa ibang tao. Ininvite ko na rin sina Mr. International 2018 Seung Hwan Lee ng South Korea. At Mr. World 2019 Brian Arturo Faugier of Mexico! Silang dalawa na ang bahalang mag turo sayo ng mga anik anik tungkol sa boys thinggy. At dumating na yung inorder kong pampatangkad iinumin mo ito every Monday, Wednesday at Friday.” ang wika ni Miss Justine.
“Ako naman ay nag invite ng ilang area manager para maturuan si Blas ng kani kanila Expertise. Excited na nga ako.” ang wika ni Mr. Jeron.
Hindi ako kumibo..
Kinuha ko ang kumot at sinukluban ko ang aking sarili mula ulo hanggang paa..
Tawanan sila..
Lumipas ang mga araw at linggo, hindi naging madali sa akin ang lahat. Parang sasabog ang ulo ko sa dami ng mga itinuturo sa akin. At pag tapat naman hapon ay bugbog katawan ko sa mga activity sa personality development. May pag kakataon na nakakatulog ako sa hallway ng gusali, o kaya ay kusina habang naka dukdok sa lamesa. Ang makita sina mama at papa sa videocall ay ang tanging bagay na nag papasaya sa akin. Sila ang nag papalakas ng loob ko na ipag patuloy ang lahat ng aking nasimulan.
Doble kayod ako, sa tuwing makikita ko sa social media ang pangalan ng mga Guarin ay kakaibang galit ang aking nararamdaman at ito ang tumutulak sa akin para tumuloy at pag butihan pa hanggang sa dumating sa punto na itulak ko ang aking sarili sa aking limitasyon at lagpasan pa ang kanya ng aking kakayahan.
Maganda ang Japan, pero hanggang tingin nalang ako sa labas ng aking bintana. Walang oras para mag libot. At hindi ko na rin namamalayan na buwan na pala ang nakalipas mag buhat noong sumubsob ako sa seryosong pag ttraining.
“The most important function in managerial economics is decision-making. It involves the complete course of selecting the most suitable action from two or more alternatives. The primary function is to make the most profitable use of resources which are limited such as labor, capital, land etc. A manager is very careful while taking decisions as the future is uncertain; he ensures that the best possible plans are made in the most effective manner to achieve the desired objective which is profit maximization.” wika ni Mr. Jeron habang naka tayo sa harap ng projector. “So Mr. Armada, what do you think is the role in managerial decision making?”
“Managerial economics leverages economic concepts and decision science techniques to solve managerial problems. It provides optimal solutions to managerial decision making issues.” sagot ko.
“Good, pero kinabisa mo lang ang nasa lecture! Kailangan unawain mo ito. Next month ay tapos na tayo sa mga theory. Its time para ikaw ay mag hands on. Alam mo kahit saan trabaho mas marami kang matutunan kapag ginagawa mo na ito. At kailangan itake mo ang training ng seryoso dahil kapag sumablay ka ay magagalit si Donya Armada.” ang sermon niya sabay kuha sa aking cellphone dahil nakita niyang nag reply ako kina Dooday. “At the top! Ulitin natin!”
Alas 4 ng hapon sa klase naman ni Miss Justine.
“Sustain! Tingnan mo nga sila, kahit kumikilos lang ay naka straight body! Gawin mo ulit! Napapagod na tuloy itong si Mr. World at Mr. International.” ang sermon ni Miss Justine sabay punas sa pawis ng dalawa. “Ulitin mo sa dulo, lalatiguhin ko yang likod mo ha. Isa pa.” ang sigaw pa niya sabay yakap sa dalawang bisita at umiyak ito. “Im so tired!! Huhuhu.”
“That’s okay honey bee.” ang sagot ng Koreano sabay yakap sa kanya.
Napangiwi nalang ako..
MUSIC PLAYING.
RAINBOW BY SOUTH BORDER
Fallin’ out, fallin’ in Nothing’s sure in this world no, no Breakin’ out, breakin’ in Never knowin’ what lies ahead We can really never tell it all no, no, no
Say goodbye, say hello To a lover or friend Sometimes we Never could understand Why some things begin then just end We can really never tell it all no, no, no
But oh, can’t you see That no matter what happens Life goes on and on So Oh baby, please smile Coz I’m always around you And i’ll make you see how beautiful Life is for you and me
Take a little time baby See the butterflies color’s Listen to the birds that were sent To sing for me and you Can you feel me This is such a wonderful place to be Even if there is pain now Everything would be all right For as long as the world still turns There will be night and day Can you hear me There’s a rainbow always after the rain
(Habang tumutugtog ang musika, ang senaryo ay parang sa isang pelikula kung saan ipinakita ang araw araw na buhay ni Blas o Hunter Armada sa kanyang training. Nandiyan yung nakaharap na siya sa mga empleyado, naka hands on sa kanyang trabaho, patuloy pa rin siyang tinuturuan ni Mr. Jeron at ng iba pang area supervisors para mas maging mas malawak ang kanyang kaalaman. Ipinakita rin sa senaryo na maganda na siyang mag lakad, ang kanyang expresyon at gesture ay halatang upper class na rin. Nag karoon din siya ng total make over, kinaskas ang kanyang mukha at buong katawan, inayos ang kanyang kutis at ultimo ang simpleng pores sa kanyang pisngi ay inalis.
Subsob siya sa pag aaral, sa hands on at pati sa lower management ay sinubukan rin niyang maransan. Naging security guard siya ng ilang araw, naging customer care, naging bantay sa parking lot at naging taga timpla ng kape sa mga simpleng empleyado na siya namang kinagiliwan ng lahat.
Ipinakita rin sa senaryo na siya ay ang wowork out ng katawan, namimili ng magagandang damit at nag lalakad sa gitna ng maraming tao kung saan siya ay stand out sa mga ito. Ang improvement sa buong pag katao ni Blas ay ipinakita sa bawat senaryo hanggang sa tuluyan niyang maabot ang pag babago na kanilang inaasam. Parating may bahaghari pag katapos ng ulan, iyan ay napatunayan niya dahil kahit gaano kahirap ang ipinukol sa kanya ay ngumiti pa rin ang mundo at kinagiliwan siya nito.)
Life’s full of challenges Not all the time we get what we want But don’t despair my dear coz I know now You’ll take each trial and you’ll make it through the storm Coz you’re strong my faith in you is clear So ill say once again this worlds wonderful and Let us celebrate life that’s so beautiful, so beautiful
Ohhhh
Take a little time Baby See the butterflies’ colors Listen to the birds that were sent To sing for me and you Can you feel me This is such a wonderful place to be Even if there is pain now Everything would be all right For as long as the world still turns There will be night and day Can you hear me There’s a rainbow always after the rain
“Master bumalik ka dito. Inumin mo na ito!! Bilin ni Miss Justine ito.” ang pag habol ni Jeron hawak niya ang mga gamot na pampatangkad.
“Ayoko, masama ang lasa niyan!!” ang sigaw ko pero hinabol ako ng lahat ng security. Nasa 9 na lalaking malalaki ang katawan at hinawakan nila ako ng sabay sabay.
Ibinukas ni Jeron ang aking bibig ay ibinuhos ang mapait na gamot dito. Nalunok ko ito pero napaubo ako at napa duwal..
“Master ang isang piraso ng gamot na ito ay nag kakahalaga ng 160k pesos. Dalawang buwang sweldo ng isang regular na emplayado dito sa Japan. Kailangan ay ubusin mo iyon upang ganap na mag bago ang iyong pisikal na anyo.” ang wika niya sabay tapik sa aking balikat..
Tumayo ako at lumakad sa labas ng gusali..
Tila ba nalibang ako sa paligid, dahil wala naman si Miss Justine at may appoinment ito ay nag ginamit ko ang kanyang oras sa pag lilibot. Sayang lang at hindi ko maeexplore ang buong siyudad ng Aomori dahil wala akong oras para dito. Kaya ang tangi ko nalang magagawa ay ang mag lakad lakad sa magagandang parke, maupo dito at pag masdan ang mga hapon at turistang nag dadaan.
Makalipas ang ilang minutong pag tambay ay muli akong nag lakad lakad hanggang sa matapat ako sa isang puno ng cherry blossoms. First time kong makakita nito kaya manghang hanga ako. Nakatingala ako at isinasahod ang aking kamay ang nahuhulog na bulaklak.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay may narinig akong nag click na camera sa aking tagiliran kaya naman napaharap ako kung saan ito nag mula.
Dito ay may nakita akong isang lalaking matangkad rin at magandang tindig. Hawak niya ang lumabas na larawan mula sa polaroid camera.
Napakunot noo ako..
Lumapit sa akin ang lalaki habang naka ngiti. “Im sorry bro, nabigla kaba? Sorry I can’t help it, sobrang perfect ng scene na nakatayo ka sa puno at isinasahod mo yung kamay mo. Para sa iyo.” ang wika niya habang naka ngiti. Inabot niya sa akin ang aking larawan.
Gwapo ang lalaki, parang sila Yuji, Kiro rin ang datingan. Ang nakapag tataka ay parang kilala ko siya o nakita ko kung saan.
Kinuha ko ang larawan. “Ayoko nang kinukuhanan ako ng larawan. Im sorry.” ang sagot ko sabay lakad palayo sa kanya pero hinabol niya ako. “Wait lang pare, nag babakasyon ka lang ba dito?” tanong niya.
“Hindi.” ang matipid kong sagot.
“Huwag ka naman magalit sa akin. Sorry na. Next time hindi na kita pipicturan, I can’t help it bro, sobrang ganda ng mukha mo. Ang cute iregistered sa camera.. Kung may next time ha.” ang wika niya.
“Walang next time.” ang sagot ko.
Pero hindi niya ako tinigilan..
“Nag babakasyon lang ako dito, 3 days palang ako dito kaya medyo nabobored ako. Ako nga pala si Iverson Cuanzon. Ako yung bagong member ng F4, kung narinig mo na. Pero di na mahalaga yun, eto yung calling card ko “ ang wika niya sabay abot sa akin ng maliit na card.
“Never heard. Pasensiya na.” ang wika ko sabay kuha sa card at lumakad palayo sa kanya.
Hindi ko malaman pero biglang nanginig ang aking kalamanan, kaya naman pala pamilyar sa akin ang kanyang mukha dahil ilang beses ko na siyang nakita sa mga balita at social media. Tila ba masyadong maliliit ang mundo at kahit tumakas ako ay pilit pa rin akong hinahabol ng mga bagay na ayoko nang maalala pa.
Bago lumiko sa kanto patungo sa aming gusali ay luminga linga muna ako at siniguradong hindi niya ako nasundan. Hindi pa ito ang oras para lumabas, pag hahandaan ko ang araw na iyon.
Itutuloy..
THF Part 87
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 3, 2020
Part 87
“Nice, ang ganda ng shot nito ah. Para kang actor sa isang asianovela.” ang wika ni Miss Justine habang pinag mamasdan ang aking larawan na ang nag shot ay ang bagong member ng f4 na si Iverson Cuanzon.
“Kanina habang nakatayo ako doon sa ilalim ng puno ng Sakura ay bigla niya akong kinuhanan ng larawan. Maganda daw kasi ang scene na naka tingala ako sa puno habang namamangha.”
“Talaga ba? Kung sa bagay may ganoon talagang tao na naappreciate ang ganda ng isang bagay. Isa siyang artist at ang galing niyang mag shot ha, to think na polaroid lang ang gamit niya.” ang wika niya habang umiinom ng wine.
“Sana nga hindi nalang kami nag kita.” sagot ko.
“Sino ba iyon? Kilala mo ba?” tanong niya
“Si Iverson Cuanzon. Yung bagong miyembro ng F4.” ang wika ko sabay hagis ng aking larawan sa basurahan.
“What?!” ang gulat na tanong ni Miss Justine naibuga pa niya ang iinom. “Siya talaga? Small world ha. O baka naman nag pakilala ka pa?” tanong ko.
“Hindi naman. Wala akong sinabing kahit ano.”
“Good, mabuti kung ganoon. Hoping nalang tayo na wala na siyang copy ng larawan mo. Next time huwag kang lalabas mag isa, baka kung mapano ka.” wika niya.
“Hindi pa ako handa para makita nila.” tugon ko sabay upo sa sofa at saka uminom ng alak.
“Hep hep, wala iyan. Iwas ka sa mga toxins remember yung kidney mo, isa nalang iyan baka makasama sa iyo.” pag pigil ni Mr. Jeron at siya ang uminom ng alak na hawak ko.
“Pero infairness ang gwapo rin nito si Iverson hano? Mala Kiro rin ang datingan, ganda rin ng katawan, matangkad rin. Mas kilala siya tawag na Ison Cuanzon at siya ang bestfriend ni Yuji sa training camp kung saan siya nag aral ng self defense. Madalas rin silang pag tapatin ni Yuji sa mga issue ng magasin bilang cover. Ayan ha kinakailangan ko pang mang stalk para lang malaman kung anong kalibre niyang bagong member ng F4. Pero mas okay pa rin si Kiro, mas mukhang matalino at sweet tingnan.” wika ni Miss Justine.
“O siya, bukas na yang tungkol kay Cuanzon, kailangan mo na mag pahinga master. Sa susunod na linggo ay darating na si Donya Briguela Armada, siya na mag hahawak sa iyo kaya dapat mag sanay pa tayong mabuti.” tugon ni Mr. Jeron.
“Huwag mong isipin iyon Darling, matulog ka ng mahimbing at mag pahinga ng mabuti. See you tomorrow.” pag papa alam pa nila.
Tuloy tuloy ang aking pag ttraining, noong unang buwan ay talagang nahirapan ako, nangangapa at walang idea sa lahat. Pero makalipas ang dalawa o tatlong buwan ay nagiging malinaw na sa akin ang lahat. Bagamat malawak ang negosyo ni Donya Briguela, hindi ko agad ito makukuha sa loob ng isang taon. Sa ganitong pag katataon ay hindi naman kailangan na mahusay ka, dapat ay matiyaga ka hanggang sa maayos mo ang lahatnl at makasabay ka sa daloy ng buhay sa loob ng isang organisasyon.
Maayos rin ang pakikisama at pakikitungo sa akin ng mga tao ni Donya Briguela, talagang naniwala sila na ako ay tunay na apo ayon na rin sa kwentong binuo nila Miss Justine at Jeron. Halos silang dalawa ang tumayong gabay ko sa lahat ng pag kakataon kaya’t nagiging madali sa akin ang lahat.
“Eto ang height mo noon 5’7, tingnan mo naging mas mataas kana 5’8 kana, ang saya saya. Kaunti nalang at magiging isa ka nang ganap na basketball player. Joke lang. Inumin mo pa to, supplement lang naman iyan, vitamins para naman mas mag bongga ka pa. Bumili rin ako ng panlinis ng kidney mo. Isang piraso na nga lang yan e masisira pa. Dapat ingatan.” ang wika ni Miss Justine habang naka harap ako sa salamin at nakahubad. Medyo gumanda na ang aking katawan at naging maayos na rin ang aking tindig.
Tahimik..
“Oh, bakit natahimik ka?” tanong niya.
“Anong mangyayari pag katapos nito?”
“Kung magtatagumpay ka sa gagawin mong pag ganti ay magiging payapa ang kalooban mo, PERO not all the time ha, minsan ang revenge ay may dalang suffering. Teka may tanong ako sa iyo Blas. Tutal tayong dalawa lang naman dito.” ang wika niya
“Ayon iyon Miss Justine?”
“Mahal mo pa ba si Yuji Guarin? I mean may natitira pa ba dyan sa puso? Alam mo may pag mamahal kasi na kahit lumipas ang maraming taon ay nararamdaman mo pa rin at hindi ito nawawala. Katulad ko, teen ager ako noong mag karoon ng Ex boyfriend pero heto hanggang ngayon ay may nararamdaman pa rin ako para sa kanya BAGAMAT tanggap ko na na hindi kami para sa isa’t isa.” ang wika niya.
Humarap ako sa kanya. Huminga ako ng malalim. “Oo, mahal ko pa rin siya. Pero may asawa na siya, sinaktan niya ako at winasak ako ng ama niya kaya mag babayad sila. Kung minsan ang sobrang pag mamahal ay napapalitan ng poot kapag masyado kang nasaktan. Sana ay huwag mong isiping masama akong tao at puro pag ganti ang laman ng dibdib ko. Nandito ako ngayon para isakatuparan ang pag kuha ng hustisya sa mga ginawa nila sa amin ni Donya Briguela. At hindi ako titigil hanggang hindi ko naibabalik sa mga Guarin ang kasamaan nila.”
“Iyan lang ang gusto kong sagot. Salamat sa pagiging honest mo. Dont worry nasa likod mo ako. I’ve got everything that you need. After this? Si Blas ay mawawala na at si Hunter Armada ang sisibol. Sisiguraduhin ko na siya ang pinaka gwapong bulaklak na tutubo sa hardin ng mga Guarin.” ang sagot ni Miss Justine.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay kumatok ang mga housekeeper ng gusali at agad naman namin itong pinapasok. “Magandang Hapon po Miss Justine Haltel, Master Hunter Armada. Kasi po may isang lalaki doon sa security gate at hinahanap po si Mr. Armada. Ang lalaki po nag pakilalang si Iverson Cuazon anak ng isang CEO na may Cuazon Corporation.” ang wika nito.
Napatingin sa akin si Miss Justine. “Ayan, ang minsan pag titig sayo ni Iverson ay nag lead sa isang pag kahulog. Para kang isang aluguryon ah.” ang wika ni Miss Justine at siya mismo ang lumabas at humarap kay Iverson. “At talagang dito ka pa sa bahay pinuntahan hindi doon sa gusali ng Armada. Waitsung ka lang dito, ako ang lalabas para makipag usap sa kanya.”
Sumunod ako sa kanila ngunit hanggang pintuan lang ako, naka monitor ako sa security camera kung saan lumapit si Miss Justine sa binata at siya ang kumausap dito. Kinuha ko ang headset at pinakinggan ang kanilang usapan.
“Excuse me, sino ka?” painosenteng tanong ni Miss Justine.
“Good after noon, ako si Iverson. Iam looking for a guy named Hunter Armada. Dito ba siya nakatira? Actually doon ko siya nakita dumating at pumasok sa Armada Townhall kaya ipinag tanong ko ang kanyang name.” ang wika niya.
“Anong kailangan mo sa kanya?” tanong ni Miss Justine.
“Ah e, ano.. ah e..”
“Utal much?” pambabara ni Miss Justine.
“Kasi, gusto ko lang siyang makilala. Ewan basta.. mahirap iexplain. Please paki sabi naman na nandito ako. We met once, pero im sure natatandaan niya ako. He has my calling card.”
“Pero di ka niya tinawagan.” ang pang aasar ni Miss Justine. “Taga rito siya kaso ay wala siya today, you know siya lang naman ang apo ni Armada de Sobiel kaya busy siya sa training para itake over ang company. So ayun, waley siya. Balik ka nalang bukas ha. Guard paki escort si Mr. ano na nga name mo?”
“Iverson, Iverson Cuanzon”.
“Paki escort si Mr. Iverson Cuazon sa parking area. Bye.” ang wika ni Miss Justine sabay lakad pabalik sa aming tirahan. Ang binata naman ay sinamahan ng guard patungo sa kanyang sasakyan.
Bumalik sa akin si Miss Justine at noong makalapit ito sa akin ay bigla niya akong tinampal sa braso at saka ito lumundag sa kanya. “Shit, shit, shit!! Hindi mo naman sa akin sinabi na ganon kagwapo yung isa na yon. Parang si Yuji Guarin din e pero may libog factor yung isa iyo, at mannerism pa niya basain ng dila niya yung labi niya. Bakit di mo sa akin sinabi? Hindi ako nakahandaaaa!” ang sigaw ni Miss Justine.
“Yung mga ganong tao e nag tatago lang sa maganda mukha, katulad ni Yuji. Si Kiro ang pinaka matino ang utak sa F4. Siguro ang isang iyan ay depekto rin!” sagot ko.
“Alam mo kailangan mo talaga mag paretoke ng ilong, o lips. Basta para makahabol ka. Teka schedule kita ng session sa friend ko.”
“Miss Jus. Ayoko!” ang sagot ko.
Natawa siya pero mukhang seryoso pa rin. “Para sa iyo to.”
Samantala sa Kotse ay ipinakitang naka upo si Iverson. Pinag masdan niya ang bahay na tinitirhan nila Blas. Nangit ito at tinawagan ang kaibigan niyang si Yuji.
“Pre, naalala mo yung ikinuwento ko sa iyo na lalaking nakuhanan ko ng larawan sa park? Nakita ko na kung saan siya naka tira.” ang wika nito.
“So, sino naman iyan? Bakit kasi di mo man lang ipinadala sa amin ang larawan niya para makilatis?” sagot ni Yuji
“E, wala ibinigay ko dun ayaw niyang kinukuhanan siya ng larawan. Pero pare, alam ko na ang pangalan niya Hunter Armada pre. Apo ni Armada de Sobiel.”
“Hunter Armada? Sandali nga at maisearch.” ang wika ni Yuji..
Pansamantala itong nawala sa linya..
“Wala e, 0 result. Mukhang confidential din ang isang ayan katulad ni Armada de Sobiel na wala pang naka kita ng mukha. Mukhang masaya ka ah. Tinamaan ka ba ng lintik?” tanong ni Yuji.
“Oo pre, love at first sight ito. At masaya ko dahil may asawa ka, di mo na ako maagawan nito.” ang natatawang sagot ni Iverson.
“Gago!” ang sagot ni Yuji.
Tawanan sila..
Pinatay ni Iverson ang tawag at pansamantalang nag paalam sa kaibigan. Nakangiti ito habang nag ddrive pabalik sa hotel kung saan siya naka check in.
Itutuloy..
THF Part 88
Kha Ra as Iverson Cuanzon
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 4, 2020
Part 88
“After ng piano lesson mo, patuturuan naman kita mag biyolin. Ang mga taong apo o anak ng isang CEO ay dapat marunong tumugtog ng atleast dalawang instrumento.” ang wika ni miss Justine.
Natahimik ako at naalala ko yung eksenang pilit akong pinatugtog ni Mr. Guarin ng piano para ipahiya sa mga tao. Mabuti nalang at mayroon ako kahit isang piyesang alam.
“Okay ka lang ba Hunter?”
“Oo naman, may naalala lang ako. Pwedeng mag break?” ang sagot ko sabay tayo at agad akong lumabas sa silid.
Pag baba ko sa reception area ay agad akong sinalubong ng mga housekeeper at ibinigay sa akin ang isang kumpol ng pulang rosas, malaki ito at magarbo ang pag kakaayos. “Kanino galing?” tanong ko.
“Kay Mr. Iverson Cuazon po Mr. Armada.” ang wika niya.
“Nandiyan pa ba siya?” tanong ko sabay silip sa entrance at dito ay nakita ko si Iverson na nakasakay sa kotse. Kumaway ito sa akin at ngumiti saka itinuloy ang kanyang pag mamaneho.
“Kasama rin ba sa plano na ligawan ka ni Iverson Cuazon?” tanong ni Jeron.
“Hindi, ang ibig kong sabihin ay ni hindi ko nga siya kilala.” ang sagot ko naman sabay lapag sa bulaklak sa sofa ng reception area.
Kinuha ito ni Miss Justine. “Ayaw mo? Akin nalang ito.” ang wika nito.
Naupo ako sa kanilang tabi at napabuntong hininga. “Nanliligaw na iyan Blas. Ganyan ang galawan ng mga lalaki sa Upper Class. Kundi ka dadaanin sa kanyang pagiging istupido niya, dadaanin ka sa bulaklak.” wika ni Miss Justine.
“Galawang F4.” ang sagot ko naman.
“Kung sa bagay, okay lang naman na makipag laro ka kay Iverson tutal ay single ka naman. Huwag mong isipin si Yuji, Ex iyon ni Blas. Wala na si Blas diba? Si Hunter Armada na ang nandito ngayon.” ang wika ni Miss Justine.
“Sa susunod na mag tungo siya dito ay papasukin niyo siya.” sagot ko sabay tayo sa aking kinauupuan.
“Oy Hunter, biro lang yung Idea ko ha, masamang mag paasa ng tao. Kalimutan mo na yung sinabi ko. Teka saan ka pupunta?” pag habol ni Miss Justine.
Hindi na ako kumibo..
Makalipas ang ilang linggo ay dumating naman si Donya Briguela para ako ay personal niyang itrain. Sa kanyang pag dating ay sinugarado ng aming team na nakahanda na ako. Halos mahigit 6 na buwan rin akong dumaan sa pag aaral, sa hands on kaya’t sa tingin ko ay hindi na ako mang-mang sa mgs ituturo ni Donya Briguela.
Sa araw ng kanyang pag dating, ang lahat ay empleyado mataas at mababa ay naka linya at nag hihintay sa kanyang pasok.
Maayos na maayos ang buong gusali, organisado ang lahat at ang mga area supervisor ay hindi mapakali. “Isang linggo mula ngayon ay iikutin niyo ang lahat ng negosyo ni Donya Briguela mula sa mga airlines, hotels, cruise, doon ka mag sasanay at aaralin mo ang lahat.” ang bulong ni Mr. Jeron habang nakatingin sa pintuan ng hallway kung saan papasok ang donya.
“Okay ka lang ba? Sila okay lang ba? Bakit sobrang tense kayo?” tanong ko.
“Dahil si Donya Briguela ay masungit at kinatatakutan ng lahat.” ang bulong niya.
Maya maya ay pumasok ang donya kasama ang kanyang nasa mahigit 20 body guards na armado ng mga baril. Umayos ang lahat at buong galak siyang pinalakpakan at binati. Isang mainit na pag salubong ang iginawad sa kanya ng buong gusali.
Lumakad si Donya Briguela at sinalubong namin siya nila Miss Justine at Jeron. “Maligayang pag dating po Donya Armada.” ang bati ni Jeron at nilapitan naman siya ni Miss Justine para bumeso. “Welcome Donya Armada, i like your out fit.” ang wika nito.
Maya maya ay lumapit sa aking harapan ang donya, inalis niya ang kanyang salamin at tiningnan ko mula ulo hanggang paa. “Maligayang pag dating po Donya Armada, ah e ang ibig kong sabihin ay lola.” ang wika ko.
“Justine, bakit hindi pa rin matangos ang ilong ni Blas? Iparetoke mo siya bukas. Ipa scrub mo pa ang balat niya dahil mukha pa rin siyang mahirap kahit dinamitan na ng pang mayaman.” ang bulong ng Donya at noong makitang maraming mga taong naka tingin sa kanya ay ngumiti ito na parang ngayon lang ako nakita at nag salita. “My Grandson! Ang Apo ko!” ang wika nito sabay yakap at halik sa akin.
Palakpakan ang lahat..
“Donya Armada, this way po.” ang wika ni Jeron at dito ay niyaya niya ang donya sa isang pribadong lugar.
Pag pasok namin dito ay agad akong tinanong ni Donya tungkol sa kompanya. Agad naman akong tumayo sa harap ng projector at ako mismo ang nag disscuss sa kanya ng standing ng Armada Townhall sa mga nag daang mga buwan.
Tumayo ako sa harap ng sales dashboard..
“This sales dashboard depicts a rounded view of the sales performance. It combines a lot of important data’s of Armada, like the average weekly sales revenue, customer acquisition cost and yearly overview of the revenue and profit. The sales target in this example is exceeded by 115%, which means that managers can quickly conclude their targets are on track, provide feedback to their team and generate more ideas on how to proceed with the next steps of a strategy. Incorporating this kind of report into a business practice can bring value to a company, as smart data are presented in a clear and efficient way. Combining these metrics, which provide straightforward evidence and analysis of the overall sales strategy, managers can reduce operational costs and set additional targets on how to decrease customer acquisition cost, which is one of the main goals of a sales strategy…
Patuloy ang aking pag didiscuss. Ayokong humarap kay Donya Briguela dahil nanlalaki ang mata nito at parang babalibagin ako ng laptop. Kaya kapag hindi ko siya matingnan sa mata at sa noo ko nalang pinapatama ang aking tingin..
Samantalang nakita ko naman sa mata ni Mr. Jeron ang kaba habang nakikinig at napapatango siya kapag natutumbok ko ang puntong sagot sa breaking question ng Donya.
Pawis na pawis ako kahit na sobrang lamig sa silid..
Noong makatapos ako sa aking statistical report ng mga percentage at interpretaion ng mga graphs ay naka hinga na ako ng maluwag..
Isinarado ang laptop at ngumiti..
Tumayo si Mr. Jeron at tinapik ang aking balikat “good job.” bulong niya.
“What do you think Donya Armada?” tanong niya.
“It was good. Yung boses niya ay nag sshake. Parang natatakot na hindi malaman. I-work out niyo ang confidence. Justine.” pag tawag ng Donya.
“Yes madam?”
“Hindi ko gusto ang buhok ni Blas, cut it short! At yung kili kili nag papawis.” ang wika ng Donya. “Matalino kung sa matalino pero lack of self confidence.”
“Lahat ay scary sa first time madam. Buti nalang at kinaya ni Hunter.” ang pag tatanggol ni Jeron.
“Another 2 weeks of training. Tapos ay isasama ko na siya sa mga business trip natin. Ano sa palagay mo Jeron?”
“I think ready na si Hunter donya Armada.” ang sagot niya.
“Good. Makalalabas na kayo. Iwan niyo kami ni Hunter mayroon kaming pag uusapan.” ang utos niya kaya naman nag labasan ang lahat..
Tahimik sa loob..
Naupo ako sa kanyang harapan. “Kamusta po sila mama at papa?” tanong ko.
“Maayos naman sila, binigyan ko sila ng bahay at lupa sa tabi ng aking hancienda. Mas makabubuti kung doon nalang muna sila. Nag lagay rin ako ng katulong at dalawang guard para sa kanilang proteksyon.”
“Maraming salamat po Donya Briguela.”
“Ikaw kamusta kana? Handa ka na ba? Blas, ang kailangan dito ay tibay na iyong loob. Alisin mo ang awa sa iyong sarili. Kapag tumitingin ako sa iyong mata ay may nakikita akong takot at pag aalinlangan. Maaaring gamitin ng mga Guarin ang iyong emosyon para pabagsakin ka. Maaari gamitin nlai ang dati mong kasintahan, o maaaring ang mga dati mong kaibigan. Kaya ngayon palang ay sinasabi ko na sa iyo na patayin mo na si Blas at matuto kang maging matigas. Masasayang ang lahat ng ating pinag hirapan kung mag papadala ka sa inyong emosyon.” ang wika niya.
“Itinalaga ko na ang aking sarili na maging matigas at mas matapang. Hindi sa lahat ng pag pag kakataon ay laging sila na lamang ang ngingiti, hindi sa lahat ng pag kakataon ay parating pasakit ang dala ng tadhana. Alam kong darating ang oras na mag babago ang lahat. At naka handa na ako roon.. Hindi mag tatagal ay tutubong isang gwapong bulaklak sa hardin ng mga Guarin at kapag dumating ang oras ng aking pamumukadkad ay mag babayad silang lahat.” seryoso kong sagot habang nakatikom ang aking mga kamao.
Itutuloy..
THF Part 89
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 4, 2020
Part 89
“Good morning po Mr. Armada. Nag hihintay na po officer in charge sa function area.” ang wika ng receptionist. Ngayon araw ay nag simula na akong ikutin ang mga hotels na pag aari ng Armada at isa na rin ang hotel to sa siyudad. Mainam na rin ito upang maging pamilyar ako sa mga operasyon sa maliit na negosyo. Lahat ay dapat ikutin kahit ang pinaka maliit na sulok. “No pictures please. Ayaw ni Mr. Armada na kinukuhanan siya ng larawan.” ang suway ng aking mga bantay sa mga taong may hawak na cellphone camera para kuhanan ako ng stolen shots.
“Sorry po, ang gwapo kasi si Mr. Armada.” ang wika ng isang pinoy na guest.
“No camera please.” ang patuloy na pag bawal nito.
Pumasok kami ni Mr. Jeron sa function area at dito ay nakinig kami sa mga statistical report tungkol sa standing ng negosyo. Naging mabusisi ako sa lahat ng area kaya naman humanga sila na ang isang neophyte na katulad ko ay madaling naka unawa ng isang negosyo. Walang naka lusot sa akin pati ang katiwalaan ng ibang empleyado ay nasilip ko rin.
Tumagal ng apat na oras na meeting bago ako lumabas ng silid. “Good Job, you are ready.” ang wika ni Jeron habang naka ngiti.
Kinamayan ako ng lahat at naka ngiti naman akong sinalubong nila. “Ikinagagalak naming dumalaw ka dito Mr. Armada.” ang wika nila.
Habang nasa ganoong pag lalakad ako sa hallway siya namang pag baba ng isang pamilyar na lalaki sa hagdan ng ikalawang palapag. Iiwas sana ako pero tila natuwa ito noong makita ako at agad siya lumapit. “Wow, hindi ko ineexpect na makikita kita rito Mr. Armada.” ang wika nito pero noong palapit siya sa akin ay hinarang siya ng mga body guard ko.
Itinaas niya ang kanya kamay. “Woaah! Easy, wala akong gagawing masama kay Hunter.” ang wika niya at ayaw mag pahawak sa mga body guard.
“Stalker ka ba ni Mr. Armada? Ikaw yung nag papadala ng mga bulaklak sa kanya.” tanong ni Mr. Jeron
“Stalker? Pwede pa suitor or a fan maybe.” naka ngisi iyang wika sabay hawi sa kanyang gusot na buhok. Nakasuot lamang ito ng sleeveless na shirt at pajama.
“Nang gagago ka ba? Alam ba ng Cuanzon ang ginagawa mo sa apo ng Armada de Sobiel? Mag ffile kami ng harassment case laban sa iyo.” ang wika ni Jeron.
Lumapit ako sa kanila. “Mr. Jeron, okay lang. Ako na ang bahala sa kanya.” ang wika ko kaya lumayo sila at hinayaan kaming mag usap.
“Breakfast? Este lunch na pala. Tanghali na kasi akong nagising. Mabuti naman dinalaw mo ako?” wika niya.
“Hindi kita dinalaw. Pag aari ng Armada itong hotel kung saan ka naka check in.”
“Nag bibiro lang naman ako. Masyado kang seryoso. Paunlakan mo naman ako sa isang dinner. Please. Nakaka 9 na kumpol na bulaklak na akong pinapadala sa iyo, di ka man lang sumasagot.” ang wika niya.
Natawa ako. “Ano na nga yung tawag sa grupo niyo?”
“F4, bagong member ako ng F4.”
“F4, kayo bang lahat sa F4 ay presko at feelingero na naniniwala na lahat ng tao ay makukuha nila sa mga kumpol na bulaklak? Alam ko na, ibabalik ko nalang sa iyo yung mga bulaklak.” ang wika ko habang naka ngiti. “Mr. Jeron, paki puno nga magagandang bulaklak nag silid ni Mr… Anong name mo?”
“Iverson.. Iverson Cuanzon.”
“Ni Mr. Cuanzon.” ang utos ko.
“Ngayon din po Master.” ang pag sunod ni Mr. Jeron
Lumakad ako palayo sa kanya pero pinigil niya ako. “Wait lang, gusto lang naman kitang maging kaibigan. Huwag mo naman sanang ipag kait yun. God knows, malinis ang intensiyon ko. Please.” ang wika niya.
Humarap ako sa kanya. “Ano ang gusto mo Mr. Cuanzon?”
“Dinner, kung hindi ka busy. Ako na ang pupunta sa inyo kung hindi ka pwedeng umalis.” ang wika niya.
“Okay. 8pm.” ang sagot ko.
Ngumiti ito. “Yes! Ayos! Later 8pm!” ang wika niya sabay akyat sa hagdan pabalik sa kanyang silid.
Hindi naman ako kumibo. Agad akong lumakad palabas kasama sina Mr. Jeron at iba pa. Iikot pa kami sa iba pang negosyo ni Donya Briguela dito sa siyudad. At pag katapos naman ay lilipad kami sa mga bansang Hongkong, Thailand, France, United Kingdom para bisitahin ang mga nandoon.
Alas 6 ng hapon noong makauwi ako. Agad akong naligo at nag ayos ng aking sarili. “And so, pumayag ka sa dinner kasama si Iverson?” tanong ni Miss Justine noong bisitahin niya ako.
“Oo, miss Justine.”
“Alam mo naman na bestfriend ni Yuji iyon. Magiging malapit kayo sa isa’t isa kung makikipag close ka sa kanya.” ang wika niya pero natigilan siya sa pag sasalita at napaisip. “Gosh, wag mong sabihin sa akin na tama ang iniisip ko? Huwag mo sabihin na nag sisimula ka nang gumanti?”
“Parang ganoon nga.”
“Kung magiging close kayo ni Iverson ay mapapalapit ka rin kay Yuji at sa ibang miyembro ng F4.”
“Iyon nga ang maganda. Mapapalapit si Hunter Armada kay Yuji Guarin at isa isa niyang i-hahaunt ang mga prey niya.” ang wika ko habang seryosong nakatingin sa salamin.
“Para kang kontrabida sa isang teleserye. Huwag ka ngang ganyan tumingin, nakakatakot ka.” ang sagot ni miss Justine habang inaayos ang aking buhok.
“Patay na si Blas, ibang tao na to.”
“Eh paano kung fuck boy yun? Iyot lang hanap?”
“Edi mag iyutan kami. Wala namang mawawala.” ang wika ko sabay kuha ng blade sa aking drawer at hiniwa ko ng kaunti ang aking labi dahilan para mag kasugat ito.
“My God Blas, este Hunter ano bang ginagawa mo? Jusko! Bakit hiniwa mo yung labi mo?!” ang sigaw ni Miss Justine nataranta na ito.
Kumuha ako ng tissue. “Miss Jus, madaling mag hilom ang sugat sa labi. Bukas wala na to.” ang sagot ko.
“Ano bang iniisip mo? Next time kung may gagawin kang kalokohan ay sabihin mo sa akin para hindi ako nag kakasakit sa puso sa pag kagulat. Shit!” ang wika nito dahilan para matawa ako.
“Nga pala, paki bilin sa guard na kapkapan si Mr. Cuazon, walang cellphone, walang camera.” ang dagdag ko pa.
“Dapat lang. Ako na bahala doon. Basta, kung ano man yang binabalak mo ay huwag mo nang ituloy kung ikapapahamak mo.” sagot niya.
Eksakto alas 8 ng gabi, dumating sa gusali naming tinutuluyan si Iverson. Sa gate palang ikapkapan na ito, kinuha ang kanyang cellphone at iba pang gadget. “Sorry po sir, ayaw ni Mr. Armada ng may camera.” magalang na wika ng guard. Ako naman naka monitor lang at pinag mamasdan siyang pumasok sa entrance suot ang branded na damit at may bulaklak pang hawak na parang manliligaw ng isang espesyal na babae.
Huminga ako ng malalim at lumabas sa entrance.
“Magandang gabi.” ang wika ko habang naka ngiti.
“Magandang gabi. Para sa iyo.” ang wika niya sabay abot ng kumpol na bulaklak.
“Salamat. Pang 10 na ito ha.” biro sabay yaya sa kanya na maupo. Dito nag serve ng espesyal na hapunan ang mga chef sa gusali. Ako naman ay naka ngiti lang. “Bakit pala nandito ka sa Japan?” tanong ko.
“Favorite place ko ang Japan, madalas ako dito mag bakasyon. Masyado kasi toxic sa business ni papa kaya heto nag eenjoy ako.”
“Tama nga iyan, mag enjoy ka habang maaga, alam mo naman sa atin sa upper class, ang ating kalayaan ay limitado dahil mayroon tayong political marriage, mangyayari iyon sa iyo at pati na rin sa akin.” sagot ko.
“Yung leader namin sa F4 ay married na sa isang anak ng CEO. Okay naman, masaya naman sila at mukhang natutunan nilang mahalin ang isa’t isa.”
“Ganoon ba, mabuti naman at mayroon rin palang sucess ang love story ng dalawang taong nasasangkot sa political arrangement.” ang sagot ko habang naka ngiti. “Hanggang kailan ka dito sa Japan?”
“One week pa, tapos ay babalik ako sa Pinas dahil may event ang F4. Malapit na rin ang kaarawan ni Yuji. Sana ay pwede kitang iinvite para makasama sa celebration. Hanggang kailan ka pala dito?” tanong niya.
“Hanggang sa makalawa. Lilipad kami sa ibang bansa para bisitahin ang iba pang business ni Lola. Siguro magiging busy ako sa loob ng apat o limang buwan pa bago bumalik sa Pinas.” ang sagot ko.
“Pwede naman tayo mag usap diba? Pwede kitang tawagan?” tanong niya.
“Pwede kaso ay katulad ni Lola, confidential din ako kaya bihira ang nakaka kita sa akin. No camera at bawal rin ipag sabi na kakilala ako. Maybe, pwede nating ikeep ng sikreto ito? Kung okay lang sa iyo.” ang wika ko.
“Oo naman, private lang. Between the two of us lang. Masaya ako na hindi kana masungit ngayon.” naka ngiti niyang sagot sabay kambat sa waiter na ang ask ng wine. Noong wala na sa akin ang kanyang atensiyon ay piniga ko ang aking labi at dumugo ito.
Noong pag harap niya ay nakita niyang dumugo ang aking labi kaya naman nagulat siya. “God, anong nangyari sa labi mo.” ang wika niya
“Dumugo ba? Sorry naaksidente kasi ako kanina, akala ko ay tumigil na ang pag dugo. Excuse me.” ang pag papaalam ko sabay tayo.
Pero pinigil niya ako at umiral sa kanya ang pagiging 100% gentleman na parang overprotective sa kanyang girlfriend. “Wait, ako nalang mag alis, tingin ko ay gasgas lang ito.” wika niya sabay kuha sa tissue sa lamesa.
Hinayaan ko siya..
Hinawakan niya ang aking pisngi at dinampian niya ang aking nguso para mawala ang dugo nito..
Napatitig ako sa kanya, at siya napatitig sa akin…
Maya maya ay inalis niya ang tissue at parang nawala sa kanyang sarili. Ginamit niya ang kanya hinlalaki para alisin ang natirang dugo sa aking labi.
Nakatitig pa rin siya sabay bigkas ng mga katagang. “God, you’re so handsome.”
Itutuloy..
THF Part 90
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 5, 2020
Napatitig ako sa kanya, at siya napatitig sa akin…
Maya maya ay inalis niya ang tissue at parang nawala sa kanyang sarili. Ginamit niya ang kanya hinlalaki para alisin ang natirang dugo sa aking labi.
Nakatitig pa rin siya sabay bigkas ng mga katagang. “God, you’re so handsome.”
Part 90
Natawa ako. “Palabiro ka rin pala Mr. Cuanzon.” ang wika ko dahilan para mag balik siya sa kanyang ulirat.
Natawa rin siya. “I’m sorry.” ang wika niya.
“Okay lang. Salamat. Napaka careless ko kasi e.” ang tugon ko sabay upo ulit sa aking bangko.
“Siya naman ay uminom nalang ng wine at tatlong beses na lumagok.”
“Mag ddrive ka pa, huwag kang masyadong uminom.” ang naka ngiti kong sagot. Pero natawa siya at maya maya ay tumitig nanaman sa akin. “May nakapag sabi na ba sayo na ang pinaka magandang feature ng mukha mo ay ang labi mo? I thought naka lip gloss ka pero natural pala talagang mapula ang labi mo. Ako lang ba ang nakapansin nito?” tanong niya.
“Actually, mayroon na. Isang dating kaibigan. Sabi niya mapula daw yung labi ko tapos akala niya ang sikreto ko ay yung hawak kong pamatay ng insekto kaya inagaw niya ito at siya yung nalason. Mabuti nalang hindi siya napahamak.” natatawa kong sagot.
“Kawawa naman yung kaibigan mo na iyon. Siguro may gusto siya sa iyo kaya napapansin rin niya yung labi mo.”
Nag kibit balikat ako. “Hindi ko na maalala. Yung kaibigan ko na iyon tinamaan ng malubhang karamdaman at namatay. Siguro ay inuuod na siya ngayon doon sa lupang kinalalagyan niya,” ang wika ko na parang nalungkot kunwari.
“Sorry, sana hindi na ako nag biro.”
“Okay lang. Yun naman talaga ang cycle ng buhay tama diba? May umaalis, may dumarating, may namamatay may nabubuhay.”
“Oo” sagot niya at napatitig nanaman sa akin.
“Alam mo Mr. Cuanzon, the habit of staring to someone can lead to either of the two serious consequences, intense addiction with paranoia or falling in love. So alin sa dalawa?” tanong ko.
“Both..” ang seryosong sagot niya.
Natawa ako. “Ano iyan? Galawang F4?”
Natawa rin siya..
Alas 9:30 ng gabi noong matapos ang aming dinner at kwentuhan. Lumapit na sa amin si Mr. Jeron at sinabing kailangan ko nang mag pahinga dahil maaga pa kami bukas. Alam kong gusto pa niyang makipag kwentuhan pero wala na rin siyang nagawa kundi ang mag paalam. Samantala, nag pasalamat ako sa kanyang pag bisita at nangako na mag kikita pa ulit kami sa mga susunod na pag kakataon.
“Good night.” ang wika niya
“Good night Mr. Cuanzon” ang sagot ko.
“Thank you sa masarap na dinner. Next time ako naman ang taya.” tugon niya at bago sumakay sa kanyang kotse laking gulat noong hinalikan pa niya ako sa pisngi. “Friendly kiss lang. Bye.” ang pahabol niya habang naka ngisi, mabilis siyang sumakay at kumaway pa sa akin bago umalis.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay lumapit sa akin si Miss Justine. “Ah kaya sinugatan mo yung labi mo para makapang akit? At yung kawawang lalaki ay nahulog naman agad.”
“Hindi ko kasalanan kung marupok siya. Walang seryosong pag mamahal. Lahat ay lolokohin ka at iiwanan sa bandang huli.” ang sagot ko.
“Darling masyado kang nilalamon ng hatred mo kay Yuji. Akin nalang ulit ito ha.” ang wika niya sabay kuha sa kumpol na bulaklak, umakyat na siya sa hagdan.
“Miss Justine..” pag tawag ko.
“Bakit?”
“Sa tingin mo ba ay nag bago ako?” tanong ko.
“Oo. Dont worry, parte ito ng pag grow mo bilang isang tao. Ayos lang nag maging matigas at matapang. Pero huwag mong hahayaang kainin ng poot ang iyong buong pag katao, huwag mong gawing bato ang puso mo.” ang wika niya habang naka ngiti.
“Salamat.” sagot ko.
“Nandito lang ako para sumuporta sa iyo. Goodnight.” tugon niya. Isang matamis na ngiti ang aking isinukli sa kanyang mga sinabi. Ngayon ang gabi na nag desisyon ako na simulan ang aking misyon.
At makalipas ang ilang araw ay inikot namin ni Donya Briguela ang lahat ng kanyang negosyo sa iba’t ibang sulok ng mundo. Hindi ako makapaniwala na ganito pala talaga siya kayaman. Halos malayo ang narating ng kanyang poot sa mga Guarin at ang ibang negosyo pa niya ay ipinangalan niya sa kanyang ama na namatay noon bilang pag papaalala na minsan siyang pinag malupitan ng tadhana katulad ko.
Ito rin halos ang unang pag kakataon napunta ako sa iba’t ibang bansa iyon nga lang ay hindi para mag bakasyon o mag saya kundi para tuparin ang isang kaganapan sa aming mga buhay na bawiin ang kaligayahang ninakaw ng masalimuot na nakaraan at itama ito sa paraang hindi nila malilimutan.
“Katulad ng sinasabi ko sa iyo Blas, matanda na ako para mag higanti, pero sa tuwing makikita ko ang larawan ng aking ama ay napapaluha ako dahil hindi ko man lang siya nabigyan ng hustisya. Ang akala ko mamamatay nalang ako na hindi kikilos at ang lahat ng yamang ito ay iiwan nalang sa aking mga anak. At iyon na ang katapusan ng lahat para sa akin. Salamat sa pag dating mo, sana maitama mo ang mga maling ginawa nila sa atin, itama mo ito sa paraang masasaktan sila, hindi dahil iyon ang tama at dapat mong gawin. Kundi dahil iyon ang nakatakda para sa kanila. Para sila ay mag tanda.” ang wika ni Donya Briguela.
“Pangako na hindi ko sasayangin ang lahat ng ito. Sisiguraduhin ko na lahat ay maalala ang pangalan Hunter Armada. At iyon ay mag sisimula sa pinakahalagang kaganapan sa kanilang buhay.” ang wika ko sabay pakita ng isang balita sa social media kung saan mag didiriwang ng kaarawan si Yuji Guarin.
“Taon taon ay nag papadala ng imbistayon ang mga Guarin sa Armada de Sobiel. Hanggang ngayon ay wala pa rin silang kamalay malay na ang tao sa likod nito ay ang mortal na kalaban ng kanilang haligi na si Ramon Guarin.” ang natatawang wika ni Donya Briguela sabay harap kay Jeron. “Mr. Jeron, ano ang report tungkol sa standing ng korporasyon ng Guarin at Durria?”
Kinuha ni Mr. Jeron ang kaniyang laptop at binuksan ang screen projector para sa kanyang report. “Unahin natin ang mga Guarin, sa ngayon ay hindi nagiging madali sa mga Guarin ang labanan sa merkado lalo’t ang tatlong malalaking korporasyon ang nangunguna sa line of business pag dating hospitality and travel industry. Ang tatlong koporasyon na iyon ay ang US Multi Corporation, Armada de Sobiel at ang mga Guarin. Ayon dito sa graphical representation pinaka mataas pa rin ang 19% ang market sale ng US Multi Corporation at iyon ang nag lalagay sa kanya sa top 1. Sumunod naman ang Armada na mas mataas ng halos 15% sa mga Guarin.
Bakit bumaba ang Guarin? Dahil sa ngayon ay nag benta sila ng ilang negosyo sa US Multi Corporation katulad ng Airlines, mga Cruise at Hotels upang masuportahan ang problema ng kanilang major partner corporation ang Durria Corp na ngayon ay naluluge dahil sa mga nag labasang mga bagong mining company ng oil, fuel at crude. Mas marami ang supply sa merkado ay mas nag mumura ang paninda. Halimbawa sa bentahan ng isda, mas maraming nag pag kukunan ay mas nag mumura ito.
Noong mga nakaraang 5 taon ay tiba tiba ang mga Durria sa merkado dahil sila lamang ang tanging top corporation na nag aangkat ng fuel sa international market. Pero makalipas ang ilang taon ay nag biglang sumibol ang mas malalaking company ng mga minahan ng oil sa iba’t ibang lugar particular na sa Middle East at sa Australia ang mga ito ay naging game changer sa merkado pag dating sa linya ng power and fuel supply.
Dahil dito ay sumadsad ang Durria, nag mura ang kanilang paninda pero ang mura rin ang iba hanggang sa sumapit ang taon na ito mas dumadami pa ang kanilang mga kalaban. Ang Durria ngayon ay nasa pang 40 sa mga corporation linya ng energy supply.
At dahil partner corporation ang mga Guarin ay gumawa sila ng paraan upang ibangon ang Durria. Hindi nila ito pwedeng iwanan dahil sa political marriage nina Yuji Guarin at Vann Durria, na sumisimbolo ng pagiging isa ng corporation. Pero sa halip maibangon ng mga Guarin ang Durria ay nakaladkad sila nito pababa. Nag benta ang Guarin ng property para masuportahan ang Durria pero hindi iyon sapat.
At bilang patunay ay narito ang isang controversial na video report na hindi ipina-ere ng mga Guarin sa Media upang hindi malaman ng lahat na sila ay nasa binggit ng krisis. Nakuha ko ito sa aking mga kaibigan sa iba’t ibang network.
REPORT:
Samantala, Harlem Durria isinugod sa ospital kaninang madaling araw pasado alas 3 umaga dahil sa matinding depresyon. Dahil sa nag sulputang kalaban sa merkado, sa isang iglap ang Durria ay sumadsad at top 40 supplier ng fuel, oil at crude sa international market. Tumanggi namang mag bigay ng statement ang anak na si Vann Durria tungkol dito. Ako po si Patty Asid at ito ang ETN13 news report! Swak na swak! Swabeng swabe!
Harlem Durria inatake puso dahil sa matinding dipresyon sa sinapit ng Durria Corp. Dahil sa mga sumibol na bagong kompanya ng langis sa ibat ibang bansa ay natabunan ang Durria at sa isang iglap ay sumadsad ito ng husto sa pinaka ilalim dahilan para maapektuhan rin ang mga Guarin. Tumanggi mag bigay ng statement ang royal couple na sina Yuji at Vann, basta nangako sila na aayusin ang problema sa merkado kapag sila na ang naupong CEO ng company sa susunod na buwan. Ako po si Susi Mae Lawit ang pinsan ni Cherry Mae, at ito ang ADS CGN! Iputok mo!!
End of Report
Ang lahat ng mga report na ito ay hinarang at hindi inere sa telebisyon. Ang mga pahayagan rin ay hindi nakapag labas ng report tungkol dito.
At ngayon ay narito ang listahan ng ilang property na ibinebenta ng Guarin. Kabilang na rito ang dalawang cruise ship, isang hotel sa Pilipinas at ang Empire University.“ ang report ni Mr. Jeron.
“Bilhin mo lahat iyan at ipangalan kay Hunter Armada.” ang wika ni Donya Briguela habang naka ngiti. Hinawakan niya ang aking kamay ay inakay niya ako sa harap ng salamin..
Hinaharap niya ako dito..
“Dumating na ang oras na paniningil Blas, ngayon ay umaayon sa atin ang pag kakataon. Ang walang hanggang kapangyarihan sa ay igagawad ko sa iyo. Gamitin mo ito para ikaw ay tingalain ng lahat, alam kong isa kang mabuting tao ngunit kalimutan mo muna ito dahil sa pag labas mo sa silid na ito ang laban sa pagitan ni Hunter Armada at mga Guarin ay mag sisimula na.” ang wika niya.
Tumingin ako ng tuwid sa salamin at pinag masdan ang aking sarili. Ngayon ay hindi na si Blas ang aking nakikita. Isang malaking pag babago sa aking sarili ang naganap at ito ang simula ng aking pag baon..
Tumulo ang luha sa aking mata..
Nag balik sa aking alala ang aking pag alis sa siyudad kung saan ako ay lugmok at halos wala na sa matinong pag iisip..
“Umalis ako noon na may takot sa aking buong pag katao. Ngayon, ako ay babalik at sisiguraduhin na sila ay mag babayad..” ang bulong ko sa aking sarili sabay pahid sa luhang tumulo sa aking mga mata..
Itutuloy..
THF Part 91
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 5, 2020
Part 91
“Good news Mr. Armada, nabili na namin ang ilang properties ng mga Guarin kabilang na ang Empire University. At masaya sila dahil ngayon lamang nakiisa ang Armada de Sobiel Corp. At dahil dito ay si Mr. Gido Guarin mismo ang nag iimbita sa iyo para sa kaarawan ng kanya anak na si Yuji Guarin sa susunod na buwan. Narito po ang video clip na ipinadala niya bilang invitation.” ang wika ni Mr. Jeron sabay play sa video na galing sa mga Durran.
Dito ay bumulaga sa akin si Gido na naka suot ng mamahaling tuxedo, naka upo sa kanyang magarbo silya at ang kanyang mukha ay hindi matutumbasan ang pagiging maamo. Bagamat alam ko naman ang demonyong nakahimlay sa kanyang pag katao.
“Good day Mr. Hunter Armada, the CEO of Armada de Sobiel Corporation. With great honor, we would like to request for your presence on this coming Saturday, 14th of June for the my son’s special night. We would highly appreciate if you will find time for you to be present on the said event. At sa tingin ko ay simula na rin ito ng isang magandang pag kakaibigan ng dalawang malaking korporasyon sa linya ng Hospitality at travel indurstry ang Armada de Sobiel at ang Guarin Corporation. See you.”
Natawa ako at napaisip. “Tingnan mo nga naman nag simula ang pag hihirap ko sa Birthday party ni Yuji noon. At ngayon ay mag sisimula ulit ang lahat sa kaparehong party niya at sa pag kakataong ito ay sila ang mahihirapan at hindi ako.” ang wika ko sa aking sarili habang nakatanaw sa logo ng mga Guarin naka post sa projector. Kinuha ko ang aking pang dart at binalibag ito. Tumusok ito sa gitna ng logo at kasabay noon ang pag ngiti ng aking mga labi. “Tingnan ninyo kung mayroon tayong makukuha sa mga Durria. Tiyak na ang desperadong korporasyon na iyan ay nangailangan ng makakapitan na parang isang lintang uhaw sa dugo.” ang wika ko.
“May malaki utang ang Durria Corp sa isang malaking corporation sa US. Ang akala ng Durria ay makakabangon sila sa merkado at sumuporta ang Guarin dito, pero bumagsak rin agad ito at nahila pababa ang mga Guarin.” ang wika ni Jeron.
“Kung ganoon ay mag tungo kayo sa Durria Corp at sabihin tayo ang mga babayad ng kanilang utang. Kung may pag kakautang rin ang mga Guarin ay bayaran niyo na rin. Paasahin sila na tayo ay kakampi. Na sila ay ililigtas ng Armada mula sa lagim na kanilang kinasasadlakan.” sagot ko.
“Masusunod po Master.” ang wika ni Jeron.
“Siguro naman ay sapat na ang pitong taon ng pamamayagpag sa merkado. Simula noong maganap ang political marriage nina Yuji at Vann ay talaga umangat ng husto ang mga Guarin dahil sa Durria. Pero nakalimutan nila na ang buhay parang gulong na umiikot lang. At ngayon patungo na sila sa ibaba ay lalo ko pa silang hihilain.” ang wika ko sa aking sarili habang nakatanaw sa labas bintana ng aking gusali.
Noong mga nag daang buwan, bilang pag hahanda sa aking babalik ay nag padala ako ng maraming spy upang tingnan ang status ng kanilang korporasyon. Dito namin napag alaman na maraming utang ang mga ito. Sa mga sumusunod na dahilan.
Una: Sa pag kalugi ng Durria ay nahila sila pababa. Sa kagustuhan nilang tulungan ang Durria nag invest sila ng panibago dito ngunit nalugi ulit at nahirapan nang makabangon dahil sa dami ng kalaban sa merkado.
Ikalawa: Dumarami na ang kalaban sa business ng Hospitality Industry. Sa palakihan ng negosyo at wala nang habol ang mga Guarin sa US corporation at sa Armada de Sobiel.
Ikatlo: Ang ibang establisemento at mga gusali ng mga Guarin na hindi na masyadong kumikita ay binenta nalang nila bilang pag suporta sa Durria Corp pero hindi pa rin ito sapat.
At bilang pag mamagandang loob ng Armada ay kami ang sasalo at mag babayad ng kanilang pag kakautang. Gusto kong mapalapit ang Armada sa kanilang korporasyon. Hindi ako nag papakita sa kanila, si Mr. Jeron ang gumagawa ng lahat, siya ang kamay ni Hunter Armada.
“Sa ngayon ay nakahinga na sila ng maluwag dahil ang kanilang utang ay sinalo ko. At mula dito ay aasa sila na ako ay kakampi. Ngunit doon sila nag kakamali. Ang isang corporation ay may domino effect, kapag bumagsak ang isa ay mahihila rin pababa ang iba. Kaya’t kahit gaano kayaman ang mga Guarin ay maaubos pa rin sila dahil sa pag aakalang mahihila nila pataas ang korporasyon ng asawa ng kanilang anak, pero mali sila doon dahil wala silang kamalay kamalay na sila ang nahihila pababa. Tapos ay gumising sila na BOOM! Marami na pala silang naibenta.” ang wika ko habang umiinom ng tsaa kaharap si Miss Justine
“Yes, agree ako sa domino effect na iyan. Mag asawa sina Yuji at Vann. Naging isa ang kanilang ari arian at yaman. Sa pag bagsak ng Durria ay may tendency na mahihila talaga pababa ang Guarin. Noon kasi front liner ang Durria pag dating sa merkado ang langis, ngayon maraming sumulpot na minahan sa ibat ibang panig ng bansa dumami ang kanilang kalaban at ang sama ay walang pang tumangkilik sa kanila dahil masyadong mahal ito. Hindi ko akalain na uubra pa pala ang classic na pag hihiganti. Ang akala ko ay patayan agad, parang si Lily Cruz.” ang sagot ni Miss Justine
“Noong ikasal sina Yuji at Vann ay nag karoon ang pag cocombine at kanilang mga negosyo. Noong may mag kasama silang umangat at napayagpag pero ngayon ay mag kasama rin silang babagsak. Hindi pa ako nag sisimula. Ang pag ganti ang lahat sa akin, at ibibigay ko sa kanila ang pinaka mapait.” ang sagot ko sabay lagok sa tsaa.
“So paano si Iverson, umaasa yon na magiging kayo.”
“Okay lang.” sagot ko.
“Okay lang na umasa siya o okay lang na maging kayo?”
“Okay pareho. Kung maging kami ay mas mainam. Pina background investigation ko iyang si Iverson Cuanzon. Sa dating school niya ay pinag sasabay sabay niya ang mga kasintahan niya, nasangkot rin ito sa isang sex scandal at hanggang ngayon ay ayaw niyang umamin.” ang wika ko sabay paki ng video kung saan malinaw sa camera na si Iverson ay nakikipag talik sa isang Amerikanong lalaki. Binibira niya ito sa pwet. Ilang segundo lang iyan pero hindi na kailangan tanungin kung sino.“
“Siya naman talaga to. Sabi sa iyo e galawang fuckboy yang si Iverson.”
“Siya ang tipo ng tao na hindi dapat sineseryoso. Hindi ako tanga para makipag laro sa kanya. Siya ang dapat mag ingat sa akin.” ang sagot ko.
“So anong plano mo?” tanong niya.
Ngumiti ako. “Malaki ang maitutulong sa akin ni Iverson. Yaman lang rin lamang na siya ang lumalapit sa akin, okay, gagamitin ko nalang siya.”
“Pero di ka ba naaawa sa tao? Baka this time e matino na siya.” ang wika ni Miss Justine dahilan para matawa ako.
Kinuha ko muli ang cellphone ko at ipinakita sa kanya ang mga larawan dito. Pinansundan ko siya noong gabi na iyon. “Si Iverson iyan, pag katapos naming mag dinner ay may dinaanang isang lalaki at dinala niya ito sa silid niya doon sa hotel. Kinumpirma ito ng receptionist na bantay ko doon. Tingnan mo? Hindi kailangan kaawaan, kantot lang sa akin ang habol nito.” ang sagot ko naman.
“Mahirap talagang mag tiwala kahit kanino diba? Mabuti nalang at mas naging matalino ka ngayon.”
“At mas naging maingat. Sa dulo ng labanang ito sisiguraduhin ko na isa lang ang natirang nakatayo. At ako iyon.” wika ko.
“I know, planuhin natin ang bonggang comeback mo sa party ng ex mo. Kumuha na akong mga damit mong mamahalin, talagang magaganda. Eto yung mga plans ng looks mo. Teka anong regalo mo may Yuji? Gusto mo mag paorder ako ng customize na alahas? O sasakyan kaya?”
“No, hindi niya deserve ang kahit ano. Ang ireregalo ko ang sarili ko sa kanya. Darating ako doon at guguluhin ang kanyang gabi sa paraang ikakasaya ko.” ang wika ko habang naka ngisi.
“Ibabalot mo ang sarili mo?” tanong niya.
Ngumiti ako sa kanya. “Pwede rin para mas lalong manlaki ang mga mata nila.”
“At kahit anong mangyari ay huwag kang aamin. Hindi ikaw si Blas kahit obvious naman ito. Basta mag kamatayan na. Saka hello mag sing tangkad na kayo ni Yuji ngayon kaya tiyak na mag dadalawang isip rin siya kung ikaw ba talaga yan o hindi. Nga pala, ayon sa balita ang lahat ng mga friends niyo ay darating doon. So grand reunion ito tama?”
“Tama. At excited na ako.” ang wika ko.
Sa mga nag daang araw ay nag handa kami ng plano para sa pag balik ko sa kaarawan ni Yuji Guarin. Ang lahat ay mabusisi naming pinag planuhan at gayon rin ang ang dokumento na nag sasaad na nabayaran namin ang pag uutang nila sa mas malalaking kompanya. At sa paraang ito ay wala na silang takas.
Hindi ko maunawaan ngunit habang palapit ng palapit ang araw na iyon ay nanabik ako, nauuhaw at nawawala sa aking sarili. Sa aking silid ay walang ginawa kundi patamaan ng dart ang mukha ni Gido Guarin at ng kanyang manlolokong anak na hayok rin pala sa pera.
Hindi ko tuloy maiwasang maalala yung mga sandaling nag halikan sina Yuji at Vann, habang ako ay unti unting namamatay sa sakit..
FLASH BACK
Nag pahid ako ng luha. “Ikaw pala Vann.” ang tugon ko.
“Blas, alam ko ang dahilan kung bakit bakas sa iyong mukha ang pag iyak. Dahil nakita mo na yung larawan namin ni Yuji kahapon sa social media diba? Ang totoo noon ay binigyan lang ako ni Yuji ng pag kataong makikilala niya. Ang sabi niya sa akin ay susubukan niya akong mahalin rin. At realize ko rin kahapon na mabait pala talaga siya, sweet at parang bata. Naging masaya ako na kasama siya halos di ko na mamalayan na lumilipas ang oras. At kung iniisip mo na may naganap sa pagitan namin. Hindi naman akong sinungaling Blas, mayroon. Kinantot ako ni Yuji kagabi. Iyon ang pinaka masarap na sex na naranasan ko, ibang iba sa lahat ng mga lalaking natikman ko. Sa kanya lang ako nabaliw ng husto. Pero anong big deal doon? Sa Milan? Nakikipag sex ako sa mga taong gusto ko, wala lang doon ang usaping sex. Hindi ito big deal lalo na sa mga lalaking katulad natin. Dito lang naman yata sa Pilipinas nagiging emosyonal ang tao pag dating sa usaping ganito. May karapatan naman kami diba? Kasi ako ng fiance niya. Sorry Blas, hindi naman ako nag taksil sa iyo. May label din naman ako sa buhay ni Yuji at mas mataas ang label ko sa label mo.” ang wika niya
Habang nag sasalita siya ay para bang paulit ulit na sinusuntok ang aking dibdib. May kung anong matigas na bagay ang inihampas aking ulo. Lalong sumikip ang aking pag hinga na para bang ako ay mabubuang..
Napaluha nalang ako at hindi na nakapag salita..
Maya maya dumating si Yuji na napatingin ito sa akin. Pero agad rin niyang binawi. “Vann, ano bang ginagawa mo dito?” tanong nito.
“Ipinapaliwanag ko lang kay Blas kung ano yung mga larawan sa social media. Mag kaibigan kami ni Blas at ayokong tanim siya ng galit sa akin. Gusto ko na kahit tayong dalawa na at iniwan mo na siya ay maging kaibigan ko pa rin siya. At alam mo ba Blas ang sabi ni Yuji sa akin ay mas masarap ako at mas todo bigay.”
Hinablot ni Yuji ang kanyang braso. “Wala kang ipapaliwanag kay Blas. Tumigil kana!!”
“Sinabi ko sa kanya na may nangyari na sa atin kagabi at nag enjoy ako doon. Okay lang naman diba? Mapapangasawa mo naman ako at may basbas naman tayo ng parents natin. At isa pa ay kaibigan natin si Blas deserve niyang malaman ang totoong nangyari sa atin.” ang wika niya.
Napatingin sa akin si Yuji pero binawi niya ito. “Tumigil kana Vann, masyado kang madaldal!! Halika na.” ang bulyaw niya sabay hila dito. Pero bumitiw sya at muling lumapit sa akin. “Salamat sa pag unawa mo Blas. The best ka talagang kaibigan.” ang wika niya, niyakap pa niya ako at hinalikan sa pisngi na parang isang halik ni Hudas.
Muli siyang ngumiti at kumapit kay Yuji..
“Iyon lang yun Yuji? Ganoon lang iyon? Wala kang ipapaliwanag sa akin?” ang tanong ko sa kanya.
“Sorry Blas, pero narealize ko na kailangan ko ng pera. Ang sabi ni papa ay wala akong makukuha ni isang kusing kung mananatili ako sa iyo. Ako ang leader ng F4 at kailangan ko ng kapangyarihan. Sorry pero mas pipiliin ko si Vann. Kung patuloy pa akong mag papaliwanag ay lalo lang akong mag mumukhang masama.” ang sagot niya na blangko ang mukha walang emosyon.
“At Blas, para patunayan na maayos na ang samahan namin ni Yuji.” ang wika niya sabay lapit kay Yuji at hinalikan niya ito. Hinawakan ni Yuji ang kanyang pisngi saka lumaban ito ng halik..
“Tama naaaa! Tamaaaa naaaaa!” ang sigaw ko habang umiiyak..“Itigil niyo na ito. Please! Tama naaa” paki usap ko pa.
“Halika na nga, layuan mo na si Blas.” ang utos ni Yuji sabay hila kay Vann
“Sandali Yuji.” ang pag tawag ni Kiro
Huminto si Yuji at tumingin sa kanyang kaibigan. “Bakit?”
Walang salita. Lumapit si Kiro sa kanya at isang malakas na sapak sa mukha ang iginawad niya dito. “Hindi ganyan ang pag kaka kilala ko sa iyo. Paano mo nagawa ito kay Blas?” tanong niya
“Wala akong ipapaliwanag sa iyo Kiro. “ tugon niya sabay hila kay Van at pareho silang bumaba sa rooftop.
Nakita pa namin sila ni Kiro na mag hawak ang kamay na nag lalakad, maya maya isinandal ni Yuji si Vann sa pader at muli silang nag halikan.
End of Flashback
Kapag naalala ko iyon ay sumasabog ang aking dibdib. Ilang taon na rin ngunit ang araw na araw na sakit ay hinding hindi nawawala. Nanunuot ito sa isang parte ng aking pagkatao at doon nananatili hanggang sa kusang sumabog na parang isang bulkan. Mahirap ipaliwanag ang emosyon ng galit at kalungkutan. Naka buang ito, ayoko nang maramdaman pa ulit.
Isang linggo ang nakalipas dumating ang gabi ng kaarawan ni Yuji Guarin. Ito ang gabi na aking pinaka hihintay. May dala akong 50 body guard na naka bantay sa akin sa paligid ng gusali. Kasama ko rin si Miss Justine at si Mr. Jeron na siyang naka front habang hindi pa ako lumalabas..
Katulad ng sinabi ko ay ireregalo ko kay Yuji ang aking sarili kaya naman nag pagawa ako ng isang malaking pyramid na gawa sa ginto at dito ako pumasok sa loob. Tiyak na magiging isang magandang palabas ito ngayong gabi.
Itutuloy..
THF Part 92
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
Isang linggo ang nakalipas dumating ang gabi ng kaarawan ni Yuji Guarin. Ito ang gabi na aking pinaka hihintay. May dala akong 50 body guard na naka bantay sa akin sa paligid ng gusali. Kasama ko rin si Miss Justine at si Mr. Jeron na siyang naka front habang hindi pa ako lumalabas..
Katulad ng sinabi ko ay ireregalo ko kay Yuji ang aking sarili kaya naman nag pagawa ako ng isang malaking pyramid na gawa sa ginto at dito ako pumasok sa loob. Tiyak na magiging isang magandang palabas ito ngayong gabi.
Part 92
Ang pag papahirap sa akin ng mga Guarin ay bumabalik sa aking isipan na parang kahapon lang naganap ang lahat. Mula sa unang araw na nakatanggap kami ng blue card at pinahirapan ng husto..
Ang lahat ay parang pelikulang bumabalik sa aking isipan..
Inalis nila sa trabaho si papa, sinunog nila ang cake shop at dinamay ang lahat ng taong nag tatrabaho dito kasama na si Darrio. Winasak nila ang aming tahanan at binasa kami ng sasakyan ng bombero hanggang sa mag pagulong gulong kami sa kalsada, malunod at pag tawanan ng lahat. Wala rin kaming nahanap na trabaho dahil naka ban kami sa buong siyudad hanggang sa lugar na abot ang kapangyarihan ng mga Guarin. Kinupkop kami ni Bam, ngunit pati ang negosyo nila ay sinunog rin ni Guarin.
At ang pinaka huli ay winasak niya ang pangarap ko..
FLASH BACK
“Blas, diba sabi ko naman sa iyo na layuan mo ang aking anak. Nakita mo na ang kabayaran sa pagiging matigas mo? Ngayon ay inaalis na kita dito sa paaralang ito. Expelled kana at maaari kanang umalis ngayon.” ang wika ni Mr. Guarin.
“Pero sir, wag naman po ang pag aaral ko. Iniwan na ako ni Yuji, si Vann ang pinili niya kaya wala na kayong problema. Paki usap, huwag naman po ito.” ang pag susumamo ko.
“Oo nga, masaya ako na naging mag kasundo na sina Vann at Yuji. Pero gayon pa man ito ay ang kaparausahan mo sa ginawa mong pang gagamit sa katawan ng anak ko! Blas lumayas kana sa paaralang ito bago pa kita ipakulong sa pang hahalay sa aking nag iisang anak, at sa paninira mo ng relasyon ng dalawang taong ikakasal na. Bibilang ako ng dalawampu dapat ay nakalabas kana gate ng paaralang ito.” ang wika nito at inutusan na ang tauhan niya na sumunod sa akin at mag bilang..
Isa..
Dalawa..
Agad akong tumayo at nag tatakbo pababa ng hagdan..
Apat..
Lima..
Nag tatakbo ako sa hallway habang hinahabol at binibilangan ng mga tauhan ni Mr. Guarin..
Labing anim..
Labing pito..
Malapit na ako sa gate, kaunti nalang..
Labing siyam..
Hingal na hingal ako, pinag titinginan ako ng mga estudyante sa paligid. At noong iginawad ang bilang na pang dalawampu ay nakalabas na ako. Sinarado nila ang gate at sinunog ang aking ID..
End Of Flashback
Lahat ng ito ay hindi ko malilimutan at hanggang ngayon nanunuot pa rin sa aking kaibuturan ang lahat. Ngayon ang oras ng pag gabi, dati ay sinira ni Gido Guarin ang lahat noong kaarawan ni Yuji kaya sisimulan ko ring wasakin ang lahat ngayon kaarawan niya. Pag hihirap ang ibinigay kaya pag hihirap rin ang ganti. Hindi ako matatahimik hangga’t hindi ko sila napapa bagsak sa aking mga kamay.
Alas 8 ng gabi noong dumating kami sa hotel kung saan ginaganap ang kaarawan ni Yuji Guarin. “Naririnig mo ba? May cellphone sa loob, dito tayo mag uusap. Pwede mo ring silipin ang nagaganap sa paligid. Chillax ka lang diyan at yung damit mo huwag mong lulukutin jusko 13 million iyan, yung hair ingatan, priority. Mag relax ka lang ha, pag labas mo dito ang lahat ay mag sisimula na.” wika ni Miss Justine sabay sara sa pyramid kung saan ako nakalagay. Dumaring ang mga mag lalaking nakasuot ng pang Ehipto at binuhat ako sa bulwagan. Agaw eksena ang malaking pyramid na parang entrance ni Lady gaga sa isang awards night.
Mula sa loob ay nakikita ko ang mga pamilyar na mukha. Naroon sina Evan at Lippi na nakatayo sa gilid at nakikipag mingle sa mga lalaking bisita. Sa kabilang sulok naman ay dalawang pamilyar na mukha ang aking nakita sina Kiro at Biew Yamin, halos matuwa ako dahil nandito silang dalawa.
Sa kabilang tabi ay nandoon sina Erjun, Gavin at ang santo ng mga Fuck boy na si Iverson kasama ang iba pang malalaking tao sa mundo ng pag nenegosyo.
At sa pinaka harapan ay nandoon si Yuji Guarin, katabi si Vann na parang dalawang hari naka upo sa trono. Sa kanilang tabi ay si Gido Guarin na naka ngiti, masayang masaya at kinakamayan ang mga bisitang parating. Ang kanilang ngiti ay masakit sa mata, parang isang lason na ang laman ay makamandag na panlilinlang. Mga peke, gahaman at mamatay tao! Mga kriminal!
Yuji Guarin, dumating na araw ng paniningil ko, ngayon ay makikita mo ang galit ng taong binasura mo.
Kumakalabog ang musika..
Ang lahat ay namangha sa pag dating ng isang malaking pyramid na gawa sa ginto. Noong makita ni Gido Guarin na palapit si Jeron ay agad itong tumayo. Kinambatan niya si Yuji, si Vann at si Harlem Durria upang salubungin ang pinaka mahalagang bisita sa gabing iyon. “Mr. Jeron, magandang gabi sa iyo. Isang malaking karangalan ang makita kita dito ngayon. Nais kong pormal na mag pasalamat sa pag salo sa aming mga obligasyon sa ibang kompanya. At mula sa gabing ito ay umaasa kami sa isang magandang samahan ng Armada de Sobiel, Guarin Corp at Durria Corp.” ang bati ni Gido Guarin, ang lahat naririnig ko dahil sa micro communicator device na naka pakat sa kohelyo ni Mr. Jeron.
Lumapit sa kanya si Harlem Durria at nakipag kamay ang matanda. Maligayang maligaya ito dahil nakahiram siya ng pondo para sa pambawi sa kanyang negosyo. “Umaasa ako na magiging maayos ang samahan ng ating mga korporasyon. Kapag nag sama sama tayo ay tiyak na babagsak ang mga kalaban sa international market.” ang wika nito.
“Harlem, sa tingin ko ay tamang araw para pag usapan iyan. Tama ba Mr. Jeron?” tanong ni Gido.
“Tama iyon. Maligayang kaarawan sa iyo Mr. Yuji Guarin. Balita ko ay ngayong gabi rin ipapasa ng iyong ama ang korporasyon sa iyong kamay. Handa kana ba?” tanong ni Jeron.
Natawa si Yuji “Sa tingin ko marami rami na ring training ang aking pinag daanan. Naka handa na rin ako sa ganoong sitwasyon kung sakaling sa akin ibigay ni papa ang kompanya.”
“Good luck sa iyo Mr. Guarin at ikinagagalak ko ring makita ang iyong asawa, talagang bagay na bagay kayong dalawa.” dagdag ni Mr. Jeron.
Patuloy silang nag usap, habang umiinom ng wine, kitang kita ko na napaka espesyal na bisita ni Mr. Jeron. Halos siya nalang ang kinakausap nina Gido Guarin at Harlem Durria. Mukhang nag papalakas ang mga ito at sumisipsip upang sila ay kalugdan.
“Hunter, okay ka lang ba diyan?” tanong ni Miss Justine.
“Oo, maayos kong nakikita ang lahat mula dito. Bakit nandito sina Biew at Kiro?”
“Kahit tumiwalag na si Kiro sa F4 ay hind pa rin maikakaila na parang kapatid na siya ni Yuji kaya’t umattend pa rin siya kahit hindi sila ganoon kaayos.” ang sagot ni Miss Justine. “Hunter, huwag mong hahayaang lumukban ka ng mahinang emosyon dahil masasayang lahat. Ngayon ay sisimula mo ang hunter games!” ang wika niya.
“Naka handa ako naumang oras, at titiyakin ko na ako ang victor ng larong ito.” ang sagot ko.
Patuloy ang kasiyahan…
Maya maya ay mas lalo pang dumagsa ang mga bisitang bumabati at nag aabot ng regalo kay Yuji. Mayroong nag bibigay ng mamahaling sasakyan,mga branded na gamit, mamahaling alahas katulad noong nakaraang birthday niya.
“Ang Armada de Sobiel ay natutuwa dahil ang mga Guarin at Durria ay patuloy namamayagpag sa merkado kahit na dumaraan kayo sa matinding krisis” ang wika ni Mr. Jeron.
“Sa pag sulpot ng maraming oil mining company sa bansang China, Indonesia, Estados Unidos at Africa ay humina ang aming merkado sa International Market. Ang mga consumers at supplier ay mas pinipili ang bagong produkto kaya medyo tumagilid ang aking korporasyon.” wika ni Harlem.
“At damay dito ang Guarin, iyan ang mahirap sa political marriage, mag kasalo kayo sa tagumpay at sa kabilang banda ay mag kasalo rin kayo na babagsak. Ang kailangan dito ay suportahan ninyo ang isa’t isa para manatili kayo sa itaas.” wika ni Jeron
“Sa tulong ng Armada de Sobiel tiyak na babalik kami sa itaas at muling mamamayagpag. Tama diba? Nararamdaman ko na ang ating tagumpay.” ang wika ni Gido Guarin, dahilan para matawa ako..
“Aba’t nakapila ang mga nag papamigay ng regalo kay Yuji. Tunay ngang isa siyang espesyal na lalaki.” ang wika ni Jeron.
“Ang ilan ay mga taga hanga at ang ilan naman ay mas gusto sa kanya. Naalala ko nga ang isang lalaki noon na patay na patay sa aking anak. Blas yata ang pangalan noon, isang ambisyosong mahirap na nag nanais makasal sa aking anak upang makisawsaw sa kanyang kayaman.” ang wika ni Gido.
“Mabuti nalang at hindi ka pumayag, alam mo naman noon pa man ay baliw na baliw na ang anak kong si Vann sa anak mong si Yuji. Pinilit niyang kaibiganin ang lalaking Blas na iyon ngunit hindi kinaya ng kanyang sikmura.” ang wika ni Harlem at tawanan sila.
Lalong nanginig ang aking kalamnan sa galit..
“Relax lang Hunter. Hayaan mo silang mag usap usap.” ang bulong ni Jeron sa akin habang naka tapat ang bibig sa microchip communicator sa kanyang kohelyo.
“Eh nasaan na yung Blas na iyon? Baka naman talagang mahal niya ang iyong anak Mr. Gido.” ang tanong ni Jeron.
“Ginamit lang siya ng aking anak. Ginawang parausan. Sadyang marupok ang taong iyon kaya’t madali siyang bumigay. Hindi ko na alam kung nasaan siya. Siguro ay nag pakalayo layo nalang dahil wala naman siyang kakalagyan sa mundong ito.” ang wika niya
“Natatandaan mo pa ba ang kanyang mukha, baka naman isang araw ay makasalubong mo siya at gantihan ka niya.” biro ni Jeron.
“Natatandaan ko ang mukha niya, sino ba naman ang di makakalimot lalot naka record sa aking opisina ang mga taong nag kakasala sa akin.” ang sagot ni Gido.
“Ikaw pala ang tipo ng tao na hindi agad nag papatawad Mr. Guarin.” biro ni Jeron.
“Alang alang sa aking korporasyon ay gagawin ko ang lahat. Kaya kung magiging partner namin ang Armada de Sobiel ay hinding hindi ito mabibigo dahil si Gido Guarin ay may pag mamalasakit at pag mamahal sa kanyang negosyo.” pag pupuri at bubuhat ni Gido sa kanyang sarili.
HOST: Wow, ang daming gift na natanggap ni Mr. Yuji Guarin patunay na marami pa ring nag mamahal sa kanya. At ngayon ay ang mag bibigay naman ng regalo ay ang pinaka mamahal niyang kabiyak na si Vann Durria.
Palakpakan lahat..
Sina Lippi at Evan ay nakataas ang kilay noong lumapit si Vann sa mikropono at humarap kay Yuji..
“Babe, thank you so much sa halos 6 years nating mag kasama. Wala na akong alam na maibibigay sayo dahil naibigay ko na lahat, as in lahat lahat. Sana tanggapin mo itong regalo ko para sa iyo. Isang diamond ring na pinasadya ko pa sa Paris. Ito ang simbolo ng pag mamahalan nating dalawa. I love you.” ang wika niya sabay lapit kay Yuji at isinuot niya ang singsing sa kamay nito. Nakangiti si Yuji at saka sila nag halikan sa harap ng maraming tao..
Palakpakan..
“Excuse me Gentlemen, mukhang ako ang huling mag bibigay ng regalo kay Mr. Yuji Guarin.” ang wika ni Mr. Jeron
Lumakad ito sa harap ng host ang kinuha ang mikropono. Samantalang naka tanaw lang si Yuji sa kanya at naka ngiti. Dati pa rin ang kanyang anyo, walang pag babago, iba talaga ang nagagawa ng mayayaman, hindi gaanong tumatanda.
“Good evening Mr. Yuji Guarin. Save the best for last, sabi nga nila. Una sa lahat ay pinaabot ni Mr. Hunter Armada ang kanyang taos pusong pag bati sa iyong kaarawan.” ang bungad ni Jeron, kinuha niya ang wine..
Itinaas ito..
Kinuha rin nila Yuji,Van, Gido at lahat ng tao sa silid ang kanilang mga baso at itinaas din ito..
“Para sa kaarawan ni Yuji Guarin. We wish you all the best! Cheers!” wika ni Jeron.
“Cheers” tugon ng lahat at sabay sabay silang uminom.
Muling nag salita si Jeron. “Hindi alam ni Mr Hunter Armada ang kanyang ireregalo sa iyong kaarawan kaya nag desisyon siyang ibigay sa iyo ang isang Pyramid na ito na gawa sa purong ginto. Infact, nag desisyon rin siya iregalo ang kanyang sarili sa iyo Yuji, sa iyong asawa, kay Mr. Gido Guarin, kay Mr. Harlem Durria at sa inyong lahat na narito ngayon.”
Lumapit sa kanya ang si Gido Guarin, may kinang sa kanyang mata. “Mr. Jeron, ang ibig mong sabihin nandito ngayon si Mr. Hunter Armada?” tanong nito.
“Tama ang narinig mo Mr. Gido Guarin, nandito si Mr. Hunter Armada ang business tycoon at super multi billionaire na nag bayad ng inyong pag kakautang sa mas malalaking korporasyon. Siya rin ang nag pahiram ng pera Durria upang makabangon ito.”
Napalunok si Gido Guarin at inayos ang kanyang kurbata. “Mr Jeron nasaan siya? Gusto namin siyang pasalamatan sa kanyang kabutihan.” ang wika nito.
Ngumiti si Mr.Jeron.
Nag salita ito.. “Oras na upang makilala niyo si Hunter Armada!! HAIL FOR THE KING!” ang wika nito..
Kasabay ng unti unting pag bukas ng Pyramid ay ang pagiging suspense ng ilaw sa paligid, kumundap kundap ito ay naging kalabog na suspense ang musika..
Dito marahang bumukas ang apat na sulok ng Pyramid kung saan ako naroroon at noong masilayan ko ang labas ay tumayo ako. Suot ang aking magarbong damit na inspire sa kasuotan ng isang hari, balot ng ginto ang aking katawan at nakakasalaw kapag pinag mamasdan..
“Ladies and Gentlemen, Mr. Hunter Armada!” ang wika ni Mr. Jeron.
Dito ay lumabas ako at patingin sa akin ang lahat.
Unang bumagsak ang basong hawak ni Yuji. Kitang kita ko sa kanyang mata ang pag kabigla, napanganga ito at namutla..
Si Gido Guarin ay nakatulala at nakatitig sa akin..
Lumakad ako..
Halos tuloy pa rin ang kalabog ng musika at ang pag patay sindi ng ilaw sa paligid..
Lumapit ako sa kanya at nag wika. “Kamusta Mr. Gido Guarin?” naka ngiti kong bati..
Hindi ito naka sagot..
Nabitiwan niya ang baso sa kamay at nabasag ito sa sahig..
Itutuloy..
THF Part 93
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 6, 2020
Unang bumagsak ang basong hawak ni Yuji. Kitang kita ko sa kanyang mata ang pag kabigla, napanganga ito at namutla..
Si Gido Guarin ay nakatulala at nakatitig sa akin..
Lumakad ako..
Halos tuloy pa rin ang kalabog ng musika at ang pag patay sindi ng ilaw sa paligid..
Lumapit ako sa kanya at nag wika. “Kamusta Mr. Gido Guarin?” naka ngiti kong bati..
Hindi ito naka sagot..
Nabitiwan niya ang baso sa kamay at nabasag ito sa sahig..
Part 93
“Mr. Guarin, hindi yata magandang pambungad na itapon mo ang baso ng wine sa harap ko? Alam mo ba mahal ang sapatos ko? Kasing mahal ng suot mo ngayon. Relax lang, ako lang ito. Si Hunter Armada.” ang naka ngiti kong sagot sabay tapik sa kanyang balikat.
Lumakad ako sa bulwagan, nakatapat sa akin ang spot light. Maya maya ay nabasag ang baso sa gilid kung saan nakatayo sina Lippi at Evan. Kahit sila ay gulat gulat noong makita ako. Ang reaksyon ni Biew at Kiro ay hindi rin matatawaran dahil pareho silang nag tataka habang pinag mamasdan ako..
Ang lahat ay nakatingin sa akin..
Hanggang sa makalapit ako sa harapan ni Yuji Guarin. Nakatulala ito at nakatingin lang sa akin. Ngumiti ako. “Happy Birthday Mr. Yuji Guarin.” ang bati ko.
“B-blas?! Paanong?” tanong niya habang tumatayo sa kanyang silya.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay biglang lumakad patungo sa akin si Vann. “Blas!” ang masayang wika niya at noong malapit na siya sa akin para yakapin ako ay biglang humarang aking 10 body guard at inilayo siya. “BAWAL HAWAKAN NG ISANG ORDINRYONG TAO SI MR. HUNTER ARMADA!” ang sigaw ng isa..
Nashock si Vann at napa upo..
Maya maya ay lumapit sa akin si Iverson. “Pareng Yuji, siya si Hunter Armada yung madalas kong ikwento sa iyo. Anong masasabi mo?” pag yayabang ni Iverson sabay hawak sa akin pero inilayo siya ng aking mga body guard.
Lumapit ako kay Yuji. “Bakit ganoon? Bakit parang hindi kayo masayang makita ako? Ikaw at ang iyong ama ay pareho ng reaksyon. May problema ba?” tanong ko.
“Blas, paano? Paanong nag bago ang lahat sa iyo?” tanong ni Yuji.
Lumakad ako at tumayo ng tuwid sa kanyang harapan, ngayon ay mag sing tangkad na kaming dalawa mga bagay na kanyang ipinag tataka. “Ano ka ba Mr. Guarin. Ako si Hunder Armada ang patuloy na nag sasalba sa papatay niyong kompanya. Dapat ay masaya ka diba? Tingnan mo ang itsura mo, nag mukha kang haggard.” ang wika ko sabay lapit sa kanya. Sinadya kong idikit ang aking katawan sa kanyang katawan. Gumalaw ang aking mga kamay patungo sa kanyang kurbata at inayos ito. Mga bagay na laging ginagawa ni Blas noon sa kanya.
Nanatili siyang nakatingin sa akin kaya naman nakipag titigan ako sa kanyang mukha na parang mag hahalikan na kaming dalawa. “Nalulungkot ako Mr. Guarin, alam mo wala akong maisip na regalo sa iyo, dahil alam kong mayroon kana ng lahat. Kaya binalot ko ang aking sarili. Ugali ko na kasi yung nag effort sa lahat ng bagay. Ang akala ko ay magiging masaya ka noong makita ako. Pero hindi pala.” ang malungkot kong salita.
“Tama na, lumayo ka sa asawa ko.” ang wika ni Vann sabay hatak kay Yuji na noon ay nakatulala pa rin.
Natawa ako..
Maya maya ay lumapit ako kay Gido Guarin at ngumiti. “Hindi ka rin ba masaya na makita ako Mr. Guarin?” tanong ko.
“Masaya, masaya akong makita ka Mr. Armada.” ang sagot niya.
“Ows! Parang hindi naman e. Alam ko na, halika sumama ka sa akin.” ang naka ngiti kong pag yaya. Hinawakan ko ang braso niya at pinaupo siya sa harapan ng entablado. “Para maging masaya ka ay tututog ako ng piano para sa iyo. Hindi ba’t mahilig ka sa musika? Hindi ba’t sa sariling utak mo ay nasusukat ang estado ng isang tao sa husay niyang tumugtog ng insturmento? Wala akong ibig sabihin doon Mr. Guarin, gusto ko lang ipakita na ako ay totoong upper class at hindi nag papanggap lang.” tanong ko sabay lakad sa harap at umupo ako..
Walang kibo si Gido, shock na shock pa rin ito..
“Wala ba kayong mga kamay? Ang ating espesyal na panauhin na si Mr. Hunter Armada ay mag peperform sa atin ngayong gabi.” ang wika ng host.
Kinuha ko ang mikropono at nag wika. “ I would like to dedicate this song to Mr. Gido Guarin and his beloved son Mr. Yuji Guarin.“
Namatay ang ilaw at tumama sa akin ang buong spotlight. Dito ay nag simula na akong mag tanghal. “Ang kantang itong ginawa ng isang Japanese composer at ibinigay sa akin para maging orihinal na piyesa, sana ay maibigan ninyo.”
MUSIC PLAYING
SAISHOKARA IMAMADE by Ryu
(VOICE OF BLAS)
Mou modoru koto wa nai modoru hazu mo nai “Saigo da yo” to sotto tsubuyaku
Nido to aenai no nara hontou ni wasuretai yo Afurederu omoi no subete wo
Waraitai toki wa itsumo boku Wo nakasete shimau kara Soshitte boku no kokoro ga ugokana kunaru
Aitai to omou tabi boku wa boroboro ni kizutsuku Wasure you wasuretai wasurerarenai
Nido to aenai no nara hontou ni wasuretai yo Afurederu omoi no subete wo
Ang lahat ay tahimik na nakikinig..
Si Yuji ay nakatingin lang at papainom ng wine, si Gido ay niluwagan ang kanyang kurbata na parang hindi makahinga ng maayos.
Waraitai toki wa itsumo boku Wo nakasete shimau kara Soshitte boku no kokoro ga ugokana kunaru
Aitai to omou tabi boku wa boroboro ni kizutsuku Wasure you wasuretai wasurerarenai
Shirana katta yo ai suru koto ga konna ni kuru shii nante
Waraitai toki wa itsumo boku wo nakasete shimau kara Soshitte boku no kokoro ga ugokanaku naru
Aitai to omou tabi boku wa boroboro ni kizutsuku Wasure you wasuretai wasurerarenai
Noong makatapos ako ay nag palakpakan ng mga tao sa paligid. Maliban kina Gido Guarin, Yuji, Vann at ang kanyang ina na takang taka sa mga kaganapan.
Ngumiti ako at muling lumapit kay Gido Guarin. “Nagustuhan mo ba?” tanong ko.
Inayos niya ang kanyang kurbata at saka nag salita. “Oo, maganda ang pag kaka tugtog at pag kaka kanta mo Mr. Armada.” sagot niya.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay bigla akong hinawakan ni Yuji sa braso. “Tama na Blas. Ano bang binabalak mo?” seryoso niyang tanong.
Ngumiti ako at tinapik ang kanyang pisngi. “Ako si Hunter Armada ang apo ni Donya Armada de Sobiel. Bakit mo naman ako tinatawag sa ibang pangalan Mr. Guarin?” tanong ko.
Maya maya ay lumakad patungo sa amin si Mr Jeron at si Miss Justine. “Excuse Master Hunter, may problema ba?” tanong nito.
Hinawakan ako ni Miss Justine at iniayos ang aking damit. “Mr. Guarin, ayaw ni Hunter Armada na hinahawakan siya ng basta basta.” ang pag pigil niya.
“Okay lang, mukha kailangan ko na ring umalis, batid kong hindi masaya si Mr. Gido Guarin at ang kanyang anak na makita ang taong nag bayad ng kanilang pag kakautang.” ang wika ko pero nakangiti pa rin ako. “Bukas ay bibisitahin ko ang gusaling nabili ko sa inyo. Maaari niyo ba akong samahan?” tanong ko
Tumayo sj Mr. Gido Guarin at nag wika “Sure, kami mismo ng aking anak ang pag papasyal sa iyo.”
“Salamat sa Mr. Guarin. Tiyak kong magiging exciting ang araw bukas.” ang excited kong wika sabay talikod. “Aalis na ako. Masya akong makita Mr. Yuji Guarin. Magandang gabi sa inyo.” ang wika ko sabay lakad palabas sa bulwagan.
Noong lumakad ako at matapat kina Evan at Lippi ay napanandalian akong huminto at taas noong tumitig sa kanila..
“Award..” ang wika ni Lippi.
Gayon pa man ngumiti ako sa kanilang dalawa at saka tuloy tuloy na lumabas sa function area. Kumakabog ang aking dibdib sa kaba pero mas nangingibabaw ang galit dito..
Habang nasa ganoong pag lalakad ako ay bigla nalang may tumawag sa aking likuran. “Blas, i dont know kung bakit mo ito ginagawa . Pero naging mabuting kaibigan ako sa iyo noon. Alam mo iyan.” ang pag habol ni Vann.
Huminto ako at napatingin sa kanya. “Aba’t talagang may kakapalan ng mukha itong isang to.” sigaw ko sa aking sarili.
Ngumiti ako at lumakad sa kanyang harapan. “Alam mo nawiwirduhin ako sa iyo Mr. Vann Durria. Sino ba si Blas at mukhang takot na takot ka.” ang tanong ko.
Maya maya ay lumapit sa akin kunwari si Miss Justine at bumulong. Pero wala naman talaga siyang sinabi. Nag bago ang aking reaksyon na kunwari ay nagulat. “Oohhh, my bad. Talaga? Si Blas pala yung inagawan mo? Tsk tsk. Mr. Durria alam mo kung ako kay Blas ay gaganti ako sa iyo.” ang wika sabay tayo sa kanyang harapan mas matangkad na ako sa kanya ngayon kaya tumindig ako sa mas matayog. “Pero don’t worry Mr. Durria hindi naman ako si Blas, hindi naman ako yung taong inagawan at niloko mo kaya huwag kang matakot sa akin.” ang naka ngiti kong sagot.
Muli akong tumalikod at saka lumakad palayo sa kanya ng biglang mag salita ito. “Ikaw si Blas, huwag mo kaming lokohin. Nandito ka ba mag gumanti?” tanong niya.
Nahinto ako sa pag lalakad at nakaramdam ng hindi maipaliwanag na inis..
Humarap ako sa kanya at mabilis na hinugot ang baril na nakasuksok sa bewang ng isa kong tauhan na kanilang ikinagulat..
Noong makalapit ako kay Vann ay itinutok ko sa ulo niya ang baril. “Kung ako si Blas ay baka kanina pa kita pa pinatay. Isa pang salita mo, isa pang pag tawag mo sa akin ng Blas ay sisiguraduhin kong sasabog ang bungo mo.” ang seryoso kong sagot..
Takot na takot siya..
Maya maya ay napaatras ito..
Nausaldak siya sa sahig sa matinding takot..
Mula sa galit at namumulagat na itsura ay nag bato bigla ang expresyon ng aking mukha. Ngumiti ako at tumawa. “Joke lang.. sorry ha nakakairita kasi ang mukha mo kaya ang sarap mong asarin.” ang wika ko sabay sauli ng baril sa aking tauhan..
Naiyak si Vann at nag sisigaw..
Bumigay na ito sa tinis ng kanyang tili na parang isang babaeng nababaliw..
Ako naman ay tumawa ng malakas at saka tuloy tuloy na lumabas sa hallway. Ang huli kong nakita ay lumabas si Yuji at pinuntahan ang kanyang asawa..
Tiyak na isang mahabang gabi ito para sa lahat. Tahimik lang ako sa loob ng sasakyan, kumakabog pa rin ang aking dibdib..
“Kinabahan ako sa iyo. Akala ko ay raratratin mo sila agad sa unang gabi. Mabuti naman at nakuha mo pang mag timpi sa kabila ng mga narinig mo.” wika ni Mr. Jeron.
“Iyon rin ang akala ko, natakot ako para kay Hunter pero nagawa pa rin niyang mag control ng kanyang sarili.” sagot ni Miss Justine
“Hindi, pinigil ko ang aking sarili na gumawa ng kahit ano ngayong gabi. Gusto ko lang ipaalam na dumating na ang kanilang pinaka malaking bangungot. Unti unti ko silang pahihirapan hanggang sa bumagsak sila at sumadsad sa lupa na walang wala.” ang sagot ko sabay pahid sa aking mata na may bakas ng luha.
Itutuloy..
TEASER:
Ang eksenang magaganap sa hinaharap..
Ang galit at pag kalito ni Yuji Guarin..
“Huwag mo kong pigilan, hindi ako lasing.” ang wika niya na nasisinok pa. “Hik”. Uminom ulit siya ng alak. Tumapon pa ito sa kanyang bibig pababa sa kanyang damit. “Ano na Mr Hunter Armada o mas maganda siguro kung tawagin kitang BLAS HERERA. Ang aking ex!” ang wika niya
“Pare ano bang sinasabi mo? Wala naman bastusan, aalis na kami dito.” dito ang wika ni Iverson pero hinila ako ni Yuji.
Nag salita ito ng malakas.. “Makinig kayo lahat!”
“Makinig kayooo!”
Huminto ang music sa bar at sumindi ang ilaw. Ang lahat ng tao ay napatingin sa aming dalawa..
“Nice! Patutunayan ko sa inyo na itong si Hunter Armada at si Blas Herera na aking dating shota ko ay iisa. Ngayon tapos na ang panloloko mo!” ang wika niya sabay punit sa aking damit na ikinabigla ng lahat. “Maaaring malako mo kami sa pisikal mong anyo pero ang peklat dulot ng operasyon sa iyong katawan ay hindi mawawala. Ipakita mo sa kanila ang ebidensiya na ikaw ay nag papanggap lang!” ang sigaw sabay hubad sa aking damit.
SOON..
THE HANDSOME FLOWER BXB 2020
Written by Ai_Tenshi
THF Part 94
Cover by: Bryan Cordova
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 6, 2020
“Kinabahan ako sa iyo. Akala ko ay raratratin mo sila agad sa unang gabi. Mabuti naman at nakuha mo pang mag timpi sa kabila ng mga narinig mo.” wika ni Mr. Jeron.
“Iyon rin ang akala ko, natakot ako para kay Hunter pero nagawa pa rin niyang mag control ng kanyang sarili.” sagot ni Miss Justine
“Hindi, pinigil ko ang aking sarili na gumawa ng kahit ano ngayong gabi. Gusto ko lang ipaalam na dumating na ang kanilang pinaka malaking bangungot. Unti unti ko silang pahihirapan hanggang sa bumagsak sila at sumadsad sa lupa na walang wala.” ang sagot ko sabay pahid sa aking mata na may bakas ng luha.
Part 94
Katulad ng set up, alas 10 ng umaga noong mag tungo ako sa unang gusali na binili ng Armada mula sa mga Guarin. Sa bungad palang ay sinundo na ako ng mga guard at dito ay nakita ko si Yuji Guarin na naka abang sa akin kasama ang F4, ngunit wala ang kanyang ama dito marahil ay shock pa rin ito hanggang ngayon dahil matapos ang kaganapan kagabi? Tiyak na hindi ko na sila papatahimikin pa..
Pumalibot ang mga bantay ko sa paligid ng sasakyan at dito ay bumaba ako kasama si Mr. Jeron. Bago bumaba sa sasakyan ay huminga ako ng malalim at ngumiti. “Good morning Mr. Guarin.” ang bati ko noong makababa. Luminga linga ako at kunwari ay hinanap ko si Gido Guarin. “Oh, nasaan ang iyong ama?”
“Masama ang pakiramdam niya kaya hindi siya naka punta.” ang sagot ni Yuji.
“Ganon ba, sayang naman. Gusto ko pa naman ipaalam sa kanya na nabayaran ko na ang pinaka malaking kakautang Durria sa isang malaking korporasyon sa US. Hindi ka ba aware na ang pamilya napangasawa mo ay baon sa utang?” ang tanong ko habang natatawa.
Maya maya lumapit sa akin ang mga kasamahan niya sa F4. Kinamayan ako nina Erjun at Gavin. “Alam mo para akong nanaginip kagabi. Kamukhang kamukha mo talaga si Blas. Matangkad ka lang at mas pormal kumilos.” ang wika ni Gavin.
Lumapit naman sa akin si Iverson. “Kailan tayo mag dadate ulit? Alam mo lagi kitang kinukwento dito sa mga kaibigan ko.” ang wika nito.
“Pwede naman tayo mag dinner ulit kapag may time.” ang naka ngiti kong sagot at inayos ko pa ang kanyang kohelyo na lukot. “Wow, alam mo napipikon na talaga ako dyan sa mga body guard. Simula noong mag kilala tayo sa Japan ay parang ayaw na nila sa akin.” pag mamaktol nito.
“Fuck boy ka daw kasi.” ang bulong ko.
“Ano yun?” tanong niya na hindi narinig ang aking sinabi.
“Ang sabi ko ay bilin kasi ng aking lola na huwag akong palalapitin kung kani-kanino lalo’t may mga taong magaling lang mang gamit ng kapwa nila. Tama ba Mr. Guarin?” tanong ko.
Tumango lang si Yuji at maya maya ay hinawakan nito ang aking braso. “Sino ka ba talaga? Bakit tinutukan mo ng baril ang asawa ko?” tanong niya na may halong pag kaasar.
“Aray, huwag mong diinan yung braso ko, masakit ito dahil nabagsakan ako ng gym equipment last day.” ang wika ko kaya agad na lumapit si Iverson at inalis ang kamay ni Yuji. “Huwag pare, baka ang asawa mo ang may problema at hindi si Hunter.” ang wika nito.
“Are you okay?” tanong ni Iverson.
“Chillax bro, huwag mong takutin si Mr. Armada.” wika ni Gavin
Ngumiti ako. “Okay lang, ang asawa ni Mr. Guarin ay isang dilusyonal kaya kung ano ano ang pinag sasasabi nito. Kagabi ay pinag bantaan niya ako, sinabi niya na ipapa patay ako ng kanyang ama kapag lumapit ako kay Yuji.” ang sagot ko na kumukuha ng simpatya.
“Kung ganoon ay pwede natin ireport sa otoridad ang mga sinabi ni Vann.” ang wika ni Erjun.
“Hindi na, hindi naman siya dapat pag aksayahan ng oras.” ang wika ko habang naka ngiti.
“Bakit ba nandito ka sa Empire University?” tanong ni Yuji.
“Bakit? Hmmm, wala kang ideya?” tanong ko.
“Wala.” sagot niya
“Malalaman mo mamaya.” ang wika ko.
Nasa ganoong posisyon kami noong lumapit si Mr. Jeron sa amin. “Mr. Armada, naka handa na po ang lahat. Ang mga estudyante ng Empire University ay nasa gymnasium na at nag hihintay.”
“Kung ganoon ay tayo na.” ang wika ko.
Lumakad kami patungo sa Gym, halos naalala ko pa ang lahat, bawat sulok yata ng paaralang ito ay pinag taguan ko. Halos ilang buwan akong hinahabol ng mga participants ng redcard at black card. Ilang buwan ako takot, ilang buwan ako pagod sa walang katapusang pag takbo.
Pasok namin sa gym ay nakatingin ang lahat ng mga mag aaral na upper class. Halos ilang taon na rin ang nakalipas, graduate na sina Jay at ang aking mga kaibigan sa middle class. Sa mga sumunod na taon naman ay nakagraduate na rin sina Evan at Lippi dahil noong mga oras na nakatapos ako ng Nursing at kumukuha nalang sila ng practicum.
Dati pa rin ang campus, nandoon pa rin ang direktor na aso ni Gido Guarin at ang kanyang mga galamay na pinanood lang ako noon habang inaalisan ng pangarap. Hanggang ngayon ay naalala ko pa rin iyon.
FLASH BACK
“Mr. Herera, ang iyong scholarship ay terminated na. Hindi kana maaaring mag patuloy dito sa Empire University.” ang wika niya.
Mistulang malakas na bomba iyon na sumabog sa aking pandinig. “Po? Sir paanong mateterminate ang scholarship ko? Rank 5 po ako sa honor list.” ang sagot ko na may halong pag tataka.
“Dahil gusto ko.” ang salita ng isang lalaking lumabas sa meeting room. Ito ay si Mr. Guarin kasama ang management ng campus.
“Pasensiya kana Mr. Herera ngunit wala ka nang scholarship dito sa Empire University.” ang wika ng councilor.
“Blas, diba sabi ko naman sa iyo na layuan mo ang aking anak. Nakita mo na ang kabayaran sa pagiging matigas mo? Ngayon ay inaalis na kita dito sa paaralang ito. Expelled kana at maaari kanang umalis ngayon.” ang wika ni Mr. Guarin.
“Pero sir, wag naman po ang pag aaral ko. Iniwan na ako ni Yuji, si Vann ang pinili niya kaya wala na kayong problema. Paki usap, huwag naman po ito.” ang pag susumamo ko.
“Oo nga, masaya ako na naging mag kasundo na sina Vann at Yuji. Pero gayon pa man ito ay ang kaparausahan mo sa ginawa mong pang gagamit sa katawan ng anak ko! Blas lumayas kana sa paaralang ito bago pa kita ipakulong sa pang hahalay sa aking nag iisang anak, at sa paninira mo ng relasyon ng dalawang taong ikakasal na. Bibilang ako ng dalawampu dapat ay nakalabas kana gate ng paaralang ito.” ang wika nito at inutusan na ang tauhan niya na sumunod sa akin at mag bilang..
Isa..
Dalawa..
End Of Flashback
Walang makakalimot sa pang yayaring iyon at kahit saan ako mag tungo ay hindi maaalis sa aking isipan ang kalupitan nila, pinutol nila ang pag asa at pangarap ko. Sa kabila ng pag pupumilit ipakat ang aking sarili sa isang lugar na hindi ako tanggap dahil mahirap lang ako at walang kaya sa buhay. Pero ngayon ang lahat ay nag bago na, ang lahat ay umiikot, iyan ang katotohanan na hindi mapipigilan ninuman.
“Thank you so much for visiting us Mr. Hunter Armada CEO of Armada de Sobiel Corporation.” ang pag bati ng matandang director na aso ng Guarin, mukhang hanggang ngayon ay wala pa rin silang ideya.
“Thank you Director Angelus. Excited ka ba sa surpresa ko sa inyong lahat dito sa Empire University?” tanong ko.
“Opo Mr. Armada.” ang wika niya habang nakatingin sa aking mukha at nakalahad nag kamay para makipag kamay.
“May problema ba sa aking mukha?” tanong ko.
“Sorry po, sadyang may kamukha lamang kayong isang mag aaral dito noon.”
Ngumiti ako at hindi siya kinamayan. “Nasaan siya ngayon?” tanong ko.
“Nag karoon siya ng violation at pinaalis ni Mr. Gido Guarin.” magalang na sagot niya.
“At pinanood mo lang siya, pinirmahan ang kanyang drop out papers ng walang sabi sabi.” ang sagot ko.
Natahimik siya at napayuko..
Natawa ako..
Tinapik ko ang kanyang balikat at lumapit ako sa Podium, hinawakan ang mic at nag salita. “Ako si Hunter Armada ang CEO ng Armada de Sobiel Corporation. Nandito ako sa inyong harapan upang ibalita ang isang mahalagang anunsyo.” ang bungad ko.
Ngumiti ako at humarap sa director at mga management ng paaralan..
Ngumiti rin sila sa akin, pinaka matamis na ngiting maibibigay nila sa isang mataas na taong nakatayo sa kanilang harapan.
Nag patuloy ako sa pag sasalita. “Nais kong ipaalam sa inyo na hanggang ngayong araw na lamang kayo sa paaralan ito. Lahat kayo ay aalis na. Tama ang narinig mo director Angelus, aalis kana dahil kayo ay hindi ko na kailangan. Ang gusali ng Empire University ay nabili ko na kaya’t gagawin ko na ang lahat ng gusto ko dito. Ikaw ang unang aalis director Angelus at bibigyan kita ng 30 minutes para mga impake. Kung hindi ay ipapakaladkad kita sa aking mga tauhan. Bakit naka tanga ka pa? Kilos na director. At lahat kayo sa management, all of you are FIRED! GOODBYE!
Para naman sa inyong mga students, maaari kayo mag refund para mga kaeenrol palang ngayon sem at ang mga old students, naka handa ang inyong transcript, humanap na kayo ng paaralan na malilipatan niyo. Hindi naman natin kailangan ng paaralan para sa mayayamang tao, kabaliwan lang ang mag aral dito. Sa bandang huli ay abilidad pa rin at inyong talino ang mananaig.“ ang wika ko habang naka ngiti.
Naiyak sila at na shock.
Maya maya ay umakyat si Yuji sa entablado. “Ano bang ginagawa mo? Pag aari ito ng aking ama”
“Ang iyong ama ay palubog na kaya binenta niya ito at ako ang bumili. Sa makatuwid pati ang inyong gusali ay sa akin na rin kaya maaari na kayong umalis.” ang sagot ko habang naka mikropono.
Natawa ako…
“Tama ang narinig niyo F4, aalis na kayo sa inyong pinaka mamahal na gusali. Dahil akin na rin iyon. Sa susunod na mga buwan ang Empire University ay bubuwagin. Pero huwag kang mag alala Yuji Guarin dahil ikaw pa rin naman ang napili kong modelo ng aking bagong itatayong negosyo.” ang wika ko sabay turo sa itaas ng gym kung saan ikakadkad ang pinakamalaking tarpaulin ng aking plano.
Lahat ay napatingala at doon tumingin..
Maya maya ay iniladlad ang malaki larawan. Dito ay bumulaga ang larawan ni Yuji Guarin na naka ngiti at nakapakat sa lapida. May mga bulaklak, krus at nitso sa kanyang paligid..
“Iyan ang bagong negosyo na itatayo ko dito. Ang Empire University ay gagawin kong sementeryo at tatawagin ito Empire Cemetery dahil ang lahat ng management sa paaralan ito ay nabubulok na kahit hindi pa man namamatay. At sa para sa iyo Mr. Guarin, alisin mo na ang mga gamit doon sa gusali niyo dahil ngayon ay wawasakin ko na ito.” ang wika ko dito ay dumating ang malalaking sasakyan na titibag sa kanilang gusali.
Walang nagawa ang F4 kundi ang tumakbo palabas ng gym at puntahan ang kanilang gusali para isalba ang dapat na isalba..
Ako naman ay nakatawa lang habang pinag mamasdan silang lahat na nag papanic at nag iiyakan..
Itutuloy..
THF Part 95
Cover by: Jerald Eneres Momville
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 6, 2020
Part 95
REPORT: “Ang lahat ay nag wawakas.” Iyan ang sabi ng ilang upper class na student ng Empire University matapos biglaang iannounce ng bagong may ari nito na bubuwagin na ang naturang paaralan upang gawing sementeryo. Ang mga student ngayon abala sa pag hahanap ng bagong campus na malilipatan.
Samantalang pinag tawanan naman ng mga netizens ang bagong tarpaulin ng Empire University kung saan nilagyan ng ekis ang salitang “university” at nilagyan ito ng salitang “cemetery” at nandoon pa rin ang mukha ni Yuji Guarin bilang endorser.
Ang bagong nag mamay ari ngayon ng Empire University ay si Hunter Armada na apo isang mayamang business woman na si Armada De Sobiel.
Hanggang saan kaya aabot ang mga pag babagong ito? Panahon na ba para buwagin ang mamahaling paaralan sa siyudad at mag focus sa tunay na kalidad na edukasyon? Ako po si Cherry Mae Lawit ang reporteen princess ng ADS CGN! Iputok mo! Sa loob! Aaahhhh!!
End of Report
“Ganong kalupit ang ginawa mo?” ang tanong ni Miss Justine.
“Oo, kung makikita mo ang itsura ni Yuji ay matatawa ka talaga. Sayang lang ay wala doon ang demonyo niyang ama.” ang wika ko habang umiinom ng isang basong alak. Pero agad rin itong inagaw ni Mr.Jeron. “Bawal ang alak, bakit nag seserve kayo ng alak kay Mr. Armada?” tanong nito sa mga waiter sa paligid.
“Minsan lang naman ako uminom.” ang sagot ko.
“No, kailangan ingatan mo ang katawan mo dahil diyan ka matatalo.” ang sagot ni Mr. Jeron sabay lagay ng tubig sa akin harapan. “Kung nauuhaw ka ay mag tubig ka na lamang.”
Napa nguso ako at kinuha ang tubig saka ito ininom..
“Sinong nag ayos ng suot mo kahapon sa campus? Di ko masyadong type. Saka yung buhok mo parang naninigas pa rin. Parang di naligo buhat noong gabi ng event.” ang wika ni Miss Justine habang iniiscan ang aking mga larawan.
“Ako lang, naligo ako at ako na rin ang namili ng mga damit ko.” sagot ko.
“Eh kaya panget, baduy ang itsura mo kahapon.” ang wika niya.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay pumasok naman ang isang security at magalang itong humarap sa akin. “Master, may nag hahanap po sa inyo. Ang pangalan ay Iverson Cuanzon.” ang wika nito.
“The national fuck boy is here.” ang wika ni Miss Justine.
“Paki sabi ay lalabas na ako.” sagot ko.
“What? Seryoso ka? At sasama ka kay Iverson?” tanong ni Miss Justine.
“Oo, dinner lang naman.” ang wika ko sabay suot sa aking jacket.
“Sabihin mong parte ito ng plans mo?” tanong ni Miss.
“Oo, parte ito ng plano ko.” sagot ko naman sabay labas ng pintuan.
Pag labas ko sa hallway ay agad akong sinalubong ni Iverson. Naka ngiti ito at agad akong inabutan ng kumpol na rosas. “Para sa iyo.”
“Salamat.” ang wika ko naman.
Maya maya ay lumapit sa amin si Mr. Jeron. “Mr. Iverson Cuanzon. Tapatin mo nga ako, ano bang totoong intensiyon mo kay Hunter Armada?”
“Nililigawan ko siya sir. Gusto ko siyang maging kasintahan.” ang sagot nito, hindi naman ako nagulat, natawa lang ako kunwari at pinaalis si Mr. Jeron. “Ako na ang bahala dito.”
“Mag iingat ka Master, naka handa ang tatlong bantay mo, convoy nalang sila sa inyo.” ang wika ni Mr. Jeron.
“Seryoso? May dala kang body guard?” natatawang tanong ni Iverson.
“Yes, alalahanin mong si Hunter Armada ay hindi basta tao lang. Importanteng tao ang kasama mo. Paano kung may masamang loob na humarang sa inyo. Importanteng mayroon siyang kasama.” sagot ni Miss Justine at iniayos niya ang aking balikat. “Hunter, kung sakaling may mag tangkang bumaril sa inyo ni Mr. Cuanzon ay huwag kang mag alinlangan nai iharang kanyang katawan para siya ang matamaan ng bala. Maliwanag ba?”
Natawa ako. “Syempre ay walang mang yayaring ganoon. Aalis na kami.
“Mag iingat ka.” ang tugon niya.
Sumakay ako sa kotse ni Iverson at ang tatlong body guard ko ay nakasunod naman sakay ng itim na van. Nag tungo kami sa isang mamahaling kainan sa sentro ng siyudad. Dito ay parang babae niya akong inalalayan, sobrang sweet niya at alam na alam kung paano makaka kuha ng atensiyon sa taong nililigawan, marahil ay kundi ko alam na isa siyang play boy ay baka nagustuhan ko na rin siya. Kung sa bagay, sanay na sanay na ang isang ito sa daming taong nakakadate at nakakatrip niya. Ang akala niya ay hindi ko alam
“Seryoso? Tatlong mag kakaibang body guard ang dala mo?” tanong ni Iverson habang kumakain kami.
“Oo, may problema ba?” tanong ko
“Wala, yung dalawang iyon ay mainit ang dugo sa akin. Yung malaki ang katawan na parang bouncer at yung medyo pandak long hair.” ang wika niya.
Natawa ako. “Alam mo ba na malaki ng sweldo ng tatlong iyan sa Armada? Yung parang bouncer na malaki ang katawan ay isang profession wrester sa World Wrestling Federation. Yung pandak na naka pusod naman ay isang professional martial artist, kick boxer at saka muay thai.” ang wika ko.
“Siguro naman yung payat na parang na nakaupo doon sa sulok ay hindi mapanganib katulad ng dalawa.” ang wika niya.
“Ah yung payat ba iyon? Actually matagal na siyang tauhan ng lola ko, ipinahiram lang sa akin. Isa siya professional na hired killer, taga paslang at sniper rin siya. May kakayahan siyang mag target sa malayong direksyon ng walang sablay. One shot, one kill!” ang wika ko.
Napalunok siya at uminom ng wine. “Wow, bakit nag sasama ang mga ganyan tao sa iyo?”
“Parang protektahan ako. Nga pala, di ka ba galit sa akin? Dahil pinalayas ko ang F4 sa inyong gusali?” tanong ko
“Hindi, wala naman akong paki alam sa F4. Si Yuji lang ang galit sa iyo. Mag hapon ka niyang isinusumpa.” ang sagot niya.
Natawa ako…
“Bakit parang mag kakilala na kayo ni Yuji?” tanong niya.
“Buhat noong tinulungan ko ang mga Guarin at Durria ay nakikita ko na si Yuji sa social media. Kaya siguro alam kong may kagaspangan ang ugali niya. Teka, kamusta sila ng asawa niya?”
“Yung asawa niyang si Vann ay naging seloso at obsessed kay Yuji. Siguro magaling kumantot si Pareng Yuji at na Gspot na si Vann kaya ganoon nalang kung mabaliw yung isa.” naka ngising wika niya.
Natawa ako. “Ikaw siguro di kana virgin. Baka marami ka na ring lalaki at babaeng nagalaw. Nasa itsura mo kasi.“ang biro ko bagamat paharing na ito.
“Dont judge the book by its cover. Virgin pa ako pre. Wala pang nakakatikim sa akin. Siguro ikaw palang kung sasagutin mo ako.”
Natawa ako. “Seryoso? Virgin ka?” tanong ko
“Oo naman. Seryoso. Hindi na kita tatanungin, alam ko naman na hindi kapapatol kung kani kanino. Tama?”
“Exactly.” sagot ko sabay inom ng wine.
Patuloy mahinang musika sa loob ng kainan..
MUSIC PLAYING
Til They Take my Heart away
I look into your eyes, so far away There’s trouble on your mind You’re losing faith Hey now, let me hold you It’ll be okay Coz I will love you Till they take my heart away
Remember when you called And said goodbye You thought we’d lost it all And so did I Even if I’d lost you It’ll be the same Coz I will love you Till they take my heart away
Believe I’m here to stay I will love you Till they take my heart away
Makalipas ang ilang oras ay nakaramdam ako ng pag kainip. “Alas 8 palang ng gabi, nakaka bored no?” wika ko.
“Nag txt sa akin si Yuji, nandoon sila sa Bar. Gusto mong mag punta?”
“Bakit gusto akong isama?” tanong ko.
“Gusto ko lang ipag malaki sa kanila na si Hunter Armada ay kaibigan ko at alam mo na, nililigawan ko. Please be my guest. Iuuwi rin kita agad, kahit ilang minuto lang.”
“Okay.” ang sagot ko naman.
At iyon ang set up, pag katapos naming mag dinner ay tumulak kami sa isang magarbong bar sa kabilang siyudad. Syempre ay nakasunod pa rin ang aking mga bantay. Hindi naman nila ako nilalapitan o pinakiki alaman, hinahayaan akong mag enjoy, lalapit lamang sila kapag may nakita maling nangyayari.
Maingay sa loob ng bar. Punong puno dito ng upper class. Mga party animal na sabog na sabog sa kalasingan at halatang may amats na..
“Late ka Iverson.” ang wika ni Gavin.
“Sorry, may bisita kasi ako. Buti nga napilit ko siyang sumama” ang wika nito at buong yabang akong ipinag malaki.
“Wow, si Hunter Armada, ang nag sara ng Empire Univerity.” ang wika ni Gavin.
“At siya rin ang nag pa layas sa atin doon sa gusali ng F4. Kinakailangan tuloy naming lumipat sa rest house para may tambayan kami.” wika ni Erjun.
Wala paki alam si Yuji. Inom lang ito ng inom ng alak. “Pre, di mo ba babaitin ang guest ko?” tanong ni Iverson.
“May amats na si Yuji. Kanina pa itong inom ng inom.” ang wika ni Gavin.
Maya maya tumingin sa akin si Yuji at saka ito tumayo at nag bigay pugay sa akin. “Maligang pag dating po mahal na hari. Ang hari ng mga nitso, ang hari ng sementeryo. At ang hari ng mga mapag panggap na ex ko.” ang wika nito dahilan para mapakunot ako ng noo.
Natawa ako. “Ganyan ba talaga si Yuji Guarin kapag nalalasing? Nagiging dilusyunal, sabog na sabog at parang naka tira ng ipinag babawal na gamot.” tugon ko.
Tumayo si Gavin. “Pre tama na iyan lasing kana.”
“Huwag mo kong pigilan, hindi ako lasing.” ang wika niya na nasisinok pa. “Hik”. Uminom ulit siya ng alak. Tumapon pa ito sa kanyang bibig pababa sa kanyang damit. “Ano na Mr Hunter Armada o mas maganda siguro kung tawagin kitang BLAS HERERA. Ang aking ex!” ang wika niya
“Pare ano bang sinasabi mo? Wala naman bastusan, aalis na kami dito.” dito ang wika ni Iverson pero hinila ako ni Yuji.
Nag salita ito ng malakas.. “Makinig kayo lahat!”
“Makinig kayooo!”
Huminto ang music sa bar at sumindi ang ilaw. Ang lahat ng tao ay napatingin sa aming dalawa..
“Nice! Patutunayan ko sa inyo na itong si Hunter Armada at si Blas Herera na aking dating shota ko ay iisa. Ngayon tapos na ang panloloko mo!” ang wika niya sabay punit sa aking damit na ikinabigla ng lahat. “Maaaring maloko mo kami sa pisikal mong anyo pero ang peklat dulot ng operasyon sa iyong katawan ay hindi mawawala. Ipakita mo sa kanila ang ebidensiya na ikaw ay nag papanggap lang!” ang sigaw sabay hubad sa aking damit.
“Aminin mo na ikaw si BLAS HERERA!”
Itutuloy..
THF Part 96
Poster by A ri el
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 6, 2020
Nag salita ito ng malakas.. “Makinig kayo lahat!”
“Makinig kayooo!”
Huminto ang music sa bar at sumindi ang ilaw. Ang lahat ng tao ay napatingin sa aming dalawa..
“Nice! Patutunayan ko sa inyo na itong si Hunter Armada at si Blas Herera na aking dating shota ko ay iisa. Ngayon tapos na ang panloloko mo!” ang wika niya sabay punit sa aking damit na ikinabigla ng lahat. “Maaaring maloko mo kami sa pisikal mong anyo pero ang peklat dulot ng operasyon sa iyong katawan ay hindi mawawala. Ipakita mo sa kanila ang ebidensiya na ikaw ay nag papanggap lang!” ang sigaw sabay hubad sa aking damit.
Part 96
Nakita ang aking tiyan, hinayaan ko siyang suriin ito. Pero wala siyang ibang nakita kundi ang aking abs na hindi pa ganoon ka perpekto. Hawak niya ang aking damit at tiningnan itong mabuti “nasaan na yung peklat ng opera mo? saan mo tinago?” tanong niya.
“Asan na?!” pag hahanap niya
“Anong bang sinasabi mo Mr. Guarin? Isa kang malaking dilusyonal. Hindi pa ako nag papa opera ng tiyan at walang rason para gawin ito. Alam mo napaka bastos mo, hindi mo dapat ginagawang katawa katawa ang peklat ng isang tao lalo’t hindi mo alam ang dahilan kung bakit nila ito nakuha. Wala ka pala talagang kasing sama. Kung sino man si Blas, nakakaawa siya dahil ginagawa mong katawa tawa ang sugat niya sa katawan. At kung ako si Blas ay baka isinumpa na kita.” ang wika ko sabay baba sa aking damit at lumakad ako palayo sa kanya.
“Waley naman pala, adik naman tong leader ng F4! Gwapo gwapo aanga anga!” ang wika ng isang beki sa gilid sabay sigaw. “Bakit namatay ang music? Bakit hindi tayo mag sayaw? Letss Parrtteyyyy!!”
Kumalabog ang musika at lahat nag patuloy sa pag sasayawan, walang pumansin sa napahiyang si Yuji Guarin..
Habang nasa ganoong pag layo ako ay biglang akong hinawakan ni Yuji sa braso. Hinila niya ako at niyakap ng mahigpit. “Sabihin mo sa akin na ikaw si Blas! Sabihin mo!” ang sigaw niya, lasing na lasing ito at bago pa ako mag salita ay sinunggaban niya ng mapusok na halik ang aking labi..
“Woaaahhhh!” ang wika ng mga tao sa paligid at kanya kanya silang labas ng cellphone para kuhanan kami ng larawan..
Noong mga oras na iyon ay lasang lasa ko ang pait ng laway ni Yuji, lasang alak at talagang pati hininga niya ay ganoon din ang amoy..
Pakiwari ko ay huminto ng ilang sandali ang aking mundo bago ako matauhan at itulak siya palayo pero hindi ito bumitaw sa akin! “Bitiwan mo ko!!” ang pag pupumiglas ko ng biglang sumulpot si Iverson sa aming tabi, humarap ito kay Yuji at inupakan niya ito..
Pareho silang nag babag sa sahig ng bar dahilan para mag kagulo ang lahat. Isang malaking iskandalo ang ginawa ng dalawang miyembro ng F4..
Ako naman ay agad na hinila ng aking mga bantay at mabilis inilabas sa bar. Binuksan nila ang van at isinakay ako. “Okay ka lang ba master? Nasaktan ka ba?” tanong nila.
“Hindi, ayos lang ako. Umuwi na tayo..” ang wika ko sabay ngisi..
KINABUKASAN..
“Ano to?” tanong ni Miss Justine noong makita niya akong kumakain sa dine in area. “Alin yun?” painosente kong tanong.
“Etong nasa social media. Amnesia amnesiahan Hunter?” tanong niya sabay pakita ng larawan namin ni Yuji na pinag ffiestahan ng mga netizens. Ang aming picture na nag hahalikan sa loob ng bar. Kuha ito kagabi at mayroong iba’t ibang anggulo ang mga ito. Kitang kitang yakap yakap ako ni Yuji habang ang aming nguso ay mag kadikit.
“Ayon sa caption, ay bigla ka nalang hinila ng lasing na si Yuji Guarin at hinalikan ka ng sapilitan. At nagalit naman si Iverson Cuanzon dahil nanliligaw ito sa iyo at hindi niya nagustuhan ginawa ni Yuji Guarin. Nag buno silang dalawa at nag kagulo sa buong bar. At hangad ng netizens ang mabilisang recovery mo mula sa traumang inamot mo. Get well soon Hunter Armada, such a traumatizing experience.” ang pag babasa ni Miss Jus.
“Tingnan mo, pinanigan ako ng mga tao dahil saksi sila na inabuso akong ni Yuji Guarin.”
“Alam mo sinadya mo ito e, ramdam kong planado mo lahat ito.” ang wika niya.
“Bakit mo naman nasabi Miss Justine?”
“Dahil tinuruan ka ng self defense, palaban ka pa man din, hinayaan mong itaas ni Yuji ang tshirt mo para hanapin ang peklat mo. At maaari kang mag pumiglas sa halik niya pero mas pinili mong saluhin ito para pag awayin sina Iverson at Yuji.”
Natawa ako. “Oo, lahat ng iyan ay planado. Pero hindi naman talaga ang target ko. May iba pa.” ang wika ko sabay higop ng tsaa.
(Sa senaryo ay ipinakita si Vann Durria, ang asawa ni Yuji na hawak ang kanyang cellphone at pinag mamasdan ang larawan nina Hunter at ng kanyang asawa na mag kadikit ang mga labi. Ang larawan iyon ay kuha sa bar at ngayon ay naging nationwide trending na ito. Nagalit si Vann nag sisigaw ito at binasag ang kanyang cellphone. Huminga ito ng malalim at pinag sisipa ang mga gamit nila ni Yuji.
“Sino ka ba talaga Hunter? Alam ko si Blas kaaaa! Nandito ka para gumanti!!” ang sigaw nito habang nag babasag.
Pumasok ang katulong “Master Vann, tama na po, huwag po kayo mag wala..” pag pigil nito.
“Wala kang paki!!” ang sigaw nito sabay suntok sa katulong dahilan bumulagta ito sa sahig!)
“Pero alam mo Hunter, tama ang desisyon na ipabura natin ang peklat ng operasyon mo. Alam kong ito ang maaaring gamitin ni Yuji na pala tandaan sa inyo ni Blas. “
“Salamat Miss Justine. Noong una’y ayoko talagang pumayag pero naisip ko din nadarating nga ang pag kakataon na maaari itong gamitin ni Yuji. Kaya’t nag desisyon ako na ialis na ito ng tuluyan.” ang wika ko.
“Basta next time ay mag iingat ka. Baka maya maya ay rumesbak sayo si Yuji o yung asawa niya. Remember nation wide scandal ito, mag dodoble ingat ka ngayon.” paalala niya.
Ngumiti naman ako bilang tugon.
Alas 4 ng hapon noong maisipan kong mag tungo sa mall para mamili ng mga libro. Namimiss ko na rin kasing mag basa. At naisipan ko rin na bilhan ng mga gamit si Darrio dahil alam kong graduating na ito. Balak ko rin siyang bigyan ng service para hindi na siya namamasahe. At siyempre ay muli kong ipinapatayo ang cake shop na sinunog ng mga Guarin noon, ibinigay ko parin sa dating boss namin ang pamamahala dito. Ngayon ay nakapangalan sa akin ang gusali kaya’t mas malaki ito kaysa sa dati.
“Baka mayroon kayong gustong bilhin, mga damit, mga sapatos mga gamit. Para sa mga anak ninyo, kumuha na kayo.” ang wika ko sa mga nag babantay sa akin. Tuwang tuwa naman sila sa aking sinabi. Kanya kanya silang kuha ng cart para mamili.
Makalipas ang ilang minuto ay bumalik sila lahat at siyempre binayaran ko ang kanilang mga kinuha. Kailangan ay nag bibigay ng reward sa mga nag ttrabaho sa iyo upang hindi sila mag sawa. Iyan ang laging sinasabi sa akin ni papa noon kapag binibigyan siya ng extra ng kanyang amo. Natutuwa ako at naiapply ko ito ngayon.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay hindi sinasadyang makatabi ko sina Evan at Lippi. Pareho silang shock na shock na parang naka kitang multo. Parehong naka nga nga kaya naman lumapit ako sa kanila at isinara ang kanilang mga bibig. Ang totoo noon ay natutuwa akong makita silang dalawa, hindi ko pa rin nalilimutan yung mga labanan namin na para kaming anime, pero sa bandang huli ay kinuha nila ang aking transcript para di masayang ang aking pag aaral doon at naka tipid ako ng 1 year sa kolehiyo. Utang ko iyon sa dalawang ito.
“OH MY GEE! Asawa ni Marie! Araw gabi walang pantey! Its Blas?! Oh my God, sobrang oh my God talaga! Kamukhang kamukha mo si Blas! Si Blas na mahirap, si Blas na mapangit, si Blas na walang malay at hindi babaihan. Si Blas puro nalang si Blas!!” ang bungad ni Lippi na parang maloloka ito.
Maya maya ay lumapit sa akin si Evan at sinundot ang aking pisngi. “Jusko totoong nga siya! Ghost from the past!!” ang wika nito na parang takot na takot.
“At mayaman na siya ngayon, maputi, makinis, mas matangkad at havey na havey ang mag ttransform niya. Anong gamit mo? Moon crystal power o Moon Prism Power? O baka naman nag shampoo ka ng Rejoice at nakapangasawa ka ng mayaman?” tanong ni Lippi
“Teka sino ba kayo?” tanong ko.
“Ah e, sigurado ka bang hindi ikaw si Blas?” tanong ni Evan at habang nasa ganoong posisyon kami ay tumugtog ang isang pamilyar na kanta sa mall dahilan para matakot sila.
MUSIC PLAYING
Widflower
She’s faced the hardest times, you could imagine And many times her eyes fought back the tears And when her youthful world, was about to fall in Each time her slender shoulders Bore the weight of all her fears And a sorrow no one hears Still rings in midnight silence, in her ears
Let her cry, for she’s a lady (she’s a lady) Let her dream, for she’s a child (child) Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower, growing wild
And if by chance I should hold her (if by chance that I should hold her) Let me hold her for a time (let me hold her for a time) But if allowed just one possession I would pick her from the garden, to be mine (I would pick her from the garden, to be mine)
Be careful how you touch her, for she’ll awaken And sleep’s the only freedom that she knows
And when you walk into her eyes, you won’t believe The way she’s always paying For a debt she never owes And a silent wind still blows That only she can hear and so she goes
Let her cry, for she’s a lady Let her dream, for she’s a child Let the rain fall down upon her She’s a free and gentle flower, growing wild
“Ayan nanaman yun sumpang kanta! Umalis na tayo dito.” ang natatakot na wika ng dalawa.
“Sandali.” ang pag pigil ko.
Huminto sila at tumingin sa akin. “Yessshh?”
“Hindi ako si Blas, pero im sure maswerte siya dahil mayroon siyang kaibigang kagaya niyo.” ang naka ngiti kong salita.
“Hindi kami friends, never! Pero pinaganda niya ang college life namin. Naging memorable ito at sa tuwing naalala namin ay napapangiti kami.” ang wika ni Evan.
Ngumiti ako sa kanila at tumalikod. Wala na akong sasabihin, baka mag kabukingan pa kapag nadala ako ng aking emosyon.
Bago umuwi ay nag tungo muna ako sa CR para umihi. Ang lahat ng aming pinamili ay hinakot naman sa parking area..
Habang nag huhugas ako ng kamay at nakaharap sa salamin ay may hindi inaasahang lalaking sumulpot sa aking likuran..
Tumingin ako sa kanya at ngumiti. “Ikaw pala Vann. Kamusta kana?” tanong ko sa kanya.
“Kamusta ako? Nag papatawa ka ba?” ang tanong niya sabay tulak sa akin dahilan para mapaatras ako. “Iba klase ka rin Blas, bumalik ka ba para mag higanti? Diba mag kaibigan tayo? Hindi ako naging masama sa iyo noon!” ang sigaw nito sabay sipa sa akin pero naka iwas ako. Nakalimutan ko na black belter nga pala ito.
Natawa ako. “Mr. Durria, ano bang sinasabi mo?! Alam mo kung nandito Blas ay matatawa rin iyon sa iyo, dahil praning ka at nahahalata na ikaw ay guilty. Sabihin mo sa akin kung anong kasalanan mo sa kanya?” tanong ko.
“Kasalanan? Wala akong kasalanan sa kanya! Ikaw ang may kasalanan sa akin, ang kapal ng mukha mong akitin ang asawa ko! Ang kapal ng mukha mo para halikan siya!” ang sigaw nito at pinag susuntok ako hanggang sa matumba ako cubicle.
Sinangga ko ang kanyang suntok at pinaikot ang kanyang braso, pero alam niya itong icounter, siniko niya ako at saka ako sinipa dahilan para matumba ako sa cubicle. Pumasok siya dito at sinabunutan ako, hinila niya ang aking ulo sa kubeta at isinubsob niya ako dito. “Iyan ang bagay sa mga ahas na katulad mo!! Hindi ikaw ang sisira sa relasyon namin ni Yuji! Mang aagaw ka!!! Ahas kaaaa!! Walang sinuman ang makaka agaw sa kanyaaaa!” ang sigaw nito habang sinusubsob ako sa bowl.
“Diyan ang bagay na sayo! Dyan ka naman talaga galing! Hindi ko alam kung paano ka nag karoon pero sinasabi ko sa iyo na kaya kang ibagsak ng Durria! Kaya kang ibagsak ng aking ama na si Harlem at Gido Guarin!” ang sigaw niya.
Noong marinig ko ang pangalan nina Gido Guarin ay tila binalot ng galit at pang gigigil ang aking dibdib..
Hinawakan ko ang kanyang paa at hinila ito dahilan para matumba ito, nakawala ako sa pag kakahawak niya, sinipa ko siya mabilis sinakal. Piniga ko ang kanyang lalamunan. “Natatakot ka ba sa akin? Pwes matakot ka dahil aagawin ko ang asawa mo. Sisiguraduhin ko na sa mga gabing tulog ka at nag hihilik ay pupunta siya sa akin at mag sesex kaming dalawa. Huwag mo akong kakalabanin dahil sinisigurado ko na mas mauuna kang bumagsak kaysa sa tatay mo!” ang sigaw ko..
Parang nahihirapan na siyang huminga at nacchoke na ito kaya binitiwan ko ang kanyang leeg agad akong tumayo para lumayo sa kanya..
Noong aktong lalabas ako sa pinto ng CR ay bigla siyang tumayo at galit na galit itong sigaw. “Walang hiya ka Blas! Ginagawa mo to para gumanti! Hindi kita papayagan!! Papatayin kitaaaa!” ang sigaw niya..
May hinugot siyang maliit na patalim sa kanyang bulsa at saka nag tatakbo patungo sa akin..
Noong malapit na siya ay biglang bumukas ang pinto ng CR at dito ay pumasok sina Lippi at Evan. Sinalo nila ang kamay ni Vann at saka tinulak ito.
Natumba siya sa sahig..
“Baliw baliwan lang Vann?” tanong nila sabay sara sa pinto ng CR.
“Payback time! Matitikman mo ang Law ng Comfort room!” ang wika nila dalawa sabay labas ng pamilyar na sandata sa kanilang mga bag.
Itutuloy..
THF Part 97
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 7, 2020
May hinugot siyang maliit na patalim sa kanyang bulsa at saka nag tatakbo patungo sa akin..
Noong malapit na siya ay biglang bumukas ang pinto ng CR at dito ay pumasok sina Lippi at Evan. Sinalo nila ang kamay ni Vann at saka tinulak ito.
Natumba siya sa sahig..
“Baliw baliwan lang Vann?” tanong nila sabay sara sa pinto ng CR.
“Payback time! Matitikman mo ang Law ng Comfort room!” ang wika nila dalawa sabay labas ng pamilyar na sandata sa kanilang mga bag.
Part 97
“Rabadub dub, four bitches in the club!” ang wika ni Lippi sabay hawak sa kanyang makasaysayang vibrator.
“Alam mo sobrang gigil na gigil na kami sa iyo e. Unang kita ka palang namin sa school ay may ahas vibes vibes kana e.Sabi na nga little sissy ka ni Serapin!! Gigil na gigil kami! A R R G G H H H H H!! Tingnan natin kung kakayanin ng butas mo itong super size realistic black monster cock na binili ko pa sa South Dakota last summer! Once ko palang ito nagamit and it feels really good.” ang wika ni Evan.
“Kayo nanaman? Dalawang salahulang bakla na kasing panget ng mga unggoy sa zoo.” ang sagot ni Vann.
“Wow! Kung makapag salita ka naman ay parang napaka linis mo. Alam mo na ba nag spent kami ng buong summer para halungkatin ang baho mo. My God, ang findings namin ay hindi mo kakayanin. Akalain mo, hayok pala sa etits ng Afam tong Vann. Ang dami nang ex niya sa ibang bansa, iba’t ibang lahi pa. Halos lahat yata ng titi ng iba’t ibang lahi ng lalaki dito sa mundo natikman niya. Pang United Nation ang talent ng isang ito, pang International!” wika ni Evan.
“At alam niyo ba ang latest? Last summer sa Madrid habang abala si Yuji Guarin sa kaniyang training sa corporation ay nag kita itong si Vann Durria at yung bagong member ng F4 na si Iverson Cuanzon at nag motel sila. Eto ang pictures oh, ang dami, nag swimming pa pala sila habang nag lalambutchingan sa ilalim ng tubig. Ano to? Taksilan na? Talo talo na?! Wala akong ilabas to sa social media dahil naaawa kami kay Yuji. Pero hindi namin matake ang kalandian mong taglay. Atleast diba, sulit ang isang buong taon ng pag sspy namin sa iyo. Pokpok ng taon! You are best slut in town!” ang sigaw ni Lippi
“Hindi kayong mga panget na bakla ang sisira sa akin!” sigaw ni Vann
“Hello, matagal ka nang sira, baliw nato! Buang kaaa!” ang sigaw ni Lippi sabay sindi sa kanyang hawak na vibrator
“Ang lahat ng iyan ay imbeto niyo lang para siraan ako kay Yuji!”
“Gaga! Ayan na nga ang larawan niyo o, at may video clips pa. Huwag mo kaming ineetchos dahil masama kaming magalit! Alam mo noon ka pang bumingo sa akin! Ginawa kong shining shimmering splending ang lips ng pwet ko para sa F4 pero inalayo mo kami sa kanila!! Ngayon ay sisiguraduhin kong dila mo lang ang walang gasgas!” ang sigaw ni Lippi at lumakad sila ni Evan sa harap ni Vann..
Pero bago yun ay nag harap silang dalawa (ni Evan), nag hawak kamay at saka ngumiti sa isa’t isa. “Ready kana ba sis?” tanong ni Evan
Hinawakan nilang pareho ang dildo at saka nag wika. “Si Nena ay bata pa, kaya ang sabi niya ay um ah, um ah ah, si Nena ay dalaga na kaya ang sabi niya ay um ah, um ah ah, Si Nena ay may asawa na kaya ang sabi niya ay um ah um ah ah.” Ang kanta nilang dalawa habang kumakembot at inaasar si Vann.
Bakas na bakas sa mukha ni Vann ang matinding galit. Sumigaw ito at parang nawala sa kanyang sarili. Isang malakas sa sipa sa mukha ang tumama kay Evan dahilan para masubsob ito sa sink. Pinag susuntok rin niya si Lippi, sinabutunan at kinadkad sa sahig.
Maya maya ay bumangon si Evan at nilundag nito Vann, pinag hahampas niya ito ng dildo sa mukha..
Nag buno ang tatlo..
Nakita kong inaabot ni Vann ang patalim kaya naman nag tatakbo ako tinapakan ang kanyang kamay. “Hayop kaaaa Blasss!!” ang sigaw niya.
“Hindi ako si Blas! Baliw kaaaa!” ang sigaw ko sabay sipa kanyang mukha..
Kumawala si Vann sa pag kakahawak ng dalawa at dito ay pinag susuntok niya ang mga ito sa tiyan at sa mukha. Sinipa at saka tinuhod. Talagang pinatunayan ni Vann na isa siyang black belter. Mabilis ring gumalaw ang kanyang paa at sinipa ako sa tiyan kaya natumba ako sa pinto cubicle.
Muling sumugod si Lippi, lumundag siya sa likod ni Vann pero hinila lang siya nito at inihampas sa lupa na parang nag judo. Si Evan naman ay sumipa sa kanya pero sinalo nito ang paa ni Evan at saka tinadyakan siya sa tiyan. Tumba nanaman ang dalawa.
“Napaka bruha moooo! Pokpok kaaaa!” ang sigaw ni Lippi sabay sipa dito.
Sinalo ulit ni Vann ang atake niya at noong gagawaran niya ng isang malakas na sapak si Lippi at sinangga ko ito, hinawakan ko ang kanyang kamay at sinuntok ang kanyang mukha..
Natumba si Vann..
“Ngayon naaaaa!!” ang sigaw ni Evan sabay hampas ng dildo sa mukha ni Vann.
Maya maya ay lumapit si Lippi at tinusok ng vibrator ang tiyan nito..
Napasigaw si Vann. Ang akala niya siguro ay kutsilyo ang tumama sa kanyang tiyan..
“At para sa panapos na atake!” ang sigaw ni Lippi..
Kumembot silang dalawa at pinompyang ang mukha ni Vann dahilan para bumulagta ulit ito sa sahig ng CR..
“Mga gago kayo! Mga demonyo kayooo!” ang sigaw ng natalong si Vann.
“Shut up!! Bitch!” ang wika ni Evan..
“Ako na ang bahala sa isang iyan!” ang hirit ni Lippi. Lumakad siya kay Vann at inupuan ang mukha nito.
“Shet! Umalis na tayo dito! Ang atakeng iyan ang ultimate ni Lippi.” ang wika ni Evan sabay hila sa akin palabas pero hindi pa kami nakaka hakbang ay..
“PRRROOOOTTTTT!!!!” umutot si Lippi sa mukha ni Vann Durria dahilan para mangisay ito at mawalan ng malay.
Sa kakaibang baho ay kumundap kundap ang ilaw sa loob ng CR at dito nag tatakbo kami sa labas. Nag takbuhan rin ang mga tao sa parteng iyon ng mall dahil kumakapit ang amoy ng utot ni Lippi sa aming mga damit.
“Winner!” ang wika ni Lippi habang lumalabas sa CR kasama ang mga daga at langaw na nahilo rin..
Ngumiti ako sa kanilang dalawa. “Salamat sa inyo.”
“Wala iyon, matagal na kaming gigil dyan e. Alam mo ba noong umalis si Blas ay lumabas ang pag ka bitch niyan, binan niya ang mga bakla sa swimming area dahil naninilip daw kami ng mga boys. At binan rin niya kami na lumapit sa f4! Ang gusto ko niya ay siya lang ang star ng pasko. Kaya naman noong makagraduate kami ay talaga nangako kami na reresbak sa kanya! Kaya inipon namin ang mga ebidensiya na siya ay pokpok. Para na rin ito kay Blas, ang mga ebidensiya dito ay maaari niyang gamitin para ipamukha kay Yuji na mali ang pinakasalan niya. Heto, tutal naman mag kamukha kayong dalawa, mas bongga ka lang sa kanyang ng 10x pero ikaw nalang bigay sa kanya niyan.” ang wika ni Lippi sabay bigay sa kanyang cellphone.
“Pero cellphone mo ito.”
“Sa Iyo na iyan tutal naman naubos ko na ang lahat ng page gay site na favorite ko. Saka matapos akong lokohin at gamitin ni Fengshui Bagua ay nawalan narin ako ng gana sa social media. At ingatan mo ang pictures at videos! Priority!!” wika ni Lippi
“Nga pala, paki sabi kay Blas na hindi na ako takot sa germs. Kapag nag kita kami ay okay lang na sukluban niya ako ng basurahan.” ang wika ni Evan sabay kamay sa akin.
“Friends?” tanong niya.
Ngumiti ako at inabot ang kanilang kamay. “Friends.” wika ko.
“Ayos, pano una na kami. Mag sshopping pa kami. See you around Mr. Hunter Armada.” ang wika Lippi sabay talikod at lumakad palayo sa akin.
(Ipinakita sa senaryo na noong makatalikod sina Lippi at Evan kay Hunter ay gumulong ang kanilang mga mata at umattitude nanaman ang mga ito. “Hindi naman siya babaihan, lalo pa siyang tumigas. Yuck no? Hindi man lang lalambutin!” ang kaplastikan nilang dalawa. Pero batid nila na masaya sila dahil muli nilang nakita si Blas, at sigurado sila na siya iyon.)
REPORT: Vann Durria, natagpuang walang malay sa loob ng CR ng mall. Ayon sa kanya ay pinag tangkaan siyang patayin ng kanyang best friend na si Hunter Armada para maagaw nito ang kaniyang asawa. Ngunit agad rin namang itinama ng management ng Mall the Sobiel ang maling paratang sa kanilang CEO kaya buong tapang nilang inilabas anv CCTV footage sa hallway ng CR at dito ay ipinakitang si Vann Duran ang nanguna sa away, ito ang may dala ng patalim upang saktan si Hunter Armada.
Samantala ayon sa pahayag ng kampo ni Mr. Armada, hindi raw sila mag sasampa ng kaso laban kay Vann Durria dahil nauunawaan ni Hunter Armada ang dipresyon na sinasabi ng kanyang kaibigan sa pag kalugi ng kanilang negosyo na Durria Corp. Ang dating mala prinsipeng pamumuhay niya ay nag bago isang kisap mata kaya ang kakaibang behavior nito ay lumala at nag ugat sa isang malalim na dipresyon. Ayon naman sa mga expert, ang taong may dipresyon ay nakakagawa ng mga bagay na maaaring makasakit sa kanyang sarili at sa kanyang kapwa. Ang mga ito ay kinakailangan ng suporta at pang unawa.
Sa kabilang banda ay hinangaan naman sa social media ang pagiging understanding ni Hunter Armada dahil kahit pinag tangkaan ang kanyang buhay ay inunawa pa rin niya ang kalagayan ng kaibigang may problema sa pag iisip.
Hunter Armada: I understand, sobrang depresyon ang lumukob kay Vann Durria kaya nagawa niya akong atakihin sa loob ng CR, siguro ay nag trigger din sa kanya yung ginawang pag halik sa akin ng kanyang asawa na si Yuji Guarin. Kung tutuusin ay natrauma talaga ko ng sobrang dahil silang dalawa ay naging bayolente. Kaya nga gusto ko silang tulungan, baka kasi gumagamit sila ng drugs kaya lagi nilang inaatake ang mga taong ayaw nila. Tingnan niyo yung mga pasa ko sa braso dulot ng ginawa nila sa akin, at medyo na trauma rin ako sa mga salitang sinasabi nila tungkol sa akin. Wala naman akong kasalanan, tinulungan ko lang naman na isalba ang korporasyon nila pero parang ako pa yung lumalabas na masama. (Naiyak sa harap ng kamera).
At iyan ang exclusive interview kay Hunter Armada na kalalabas pa lamang sa ospital dahil sa matinding traumang inabot niya sa mag asawang Guarin at Durria. Samantala pumanig naman ang mga netizen at naki simpatya kay Hunter Armada. Hinangaan rin nila ang kabutihan nito na hindi matatawaran. Mabuhay ka Mr. Armada!
Ako po si Cherry Mae Lawit. Nag uulat! ADS CGN! Iputok mo!!! Aaaaahhh!
End of report.
Pinatay ni Miss Justine ang TV..
Huminga ito ng malalim at humarap sa akin..
“At talagang pinalabas mo na may tama sa utak si Vann Durria? Ginamit mo yung ospital para umarte?” ang tanong ni Miss Justine sa akin.
“Oo, bagay lang iyan sa kanya.” ang wika ko.
“Teka, nag motel talaga si Iverson at Vann noon sa Madrid?”
“Oo, fuck boy si Iverson at adventurous naman itong si Vann. Di malabong mangyari iyon.”
“Kawawa naman si Yuji.”
“Tanga si Yuji, isa siyang malaking bobo. Pinakasalan niya ang isang tao na hindi naman niya lubusang kakilala. That’s the prize of his action.” ang sagot ko.
“Iyan ang mahirap sa political marriage. Hindi mo kilala ng lubusan yung mapapangasawa mo. Parang yung napanood kong movie na ang napangasawa niya ay isang killer pala. At ayun sa bandang huli ay pinatay silang lahat.” ang wika niya ako naman ay nakatingin sa larawan ni Vann at Iverson na nag lalakad ng mag kasama.
“Parehong mga baliw at nang gagamit ng tao.” ang bulong ko.
“So paano si Iverson? Nag padala nanaman ng bulaklak. Ulol na ulol na saiyo yung tao.” tanong ni Miss Justine.
“Itatapon kapag hindi ko na siya kailangan.” sagot ko. “Pero ngayon ay gagamitin ko muna siya.” dagdag ko pa sabay inom ng tsaa.
“Pero mag ingat ka ha, baka pati ikaw ay mapahamak sa ginagawa mo.” ang paalala ni Miss Justine sabay inom ng alak.
“Ako pa ba? Matatapos rin ito..”
“At sana kung matapos man iyan ay kilala mo pa ang sarili mo.” sagot niya.
Itutuloy..
TEASER:
PREVIEW
Gagawin ni Iverson ang lahat para makuha ang kanyang nais…
“Bakit ba ayaw mo sa akin? Seryoso ako sa iyo. Mahal kita, gusto ko kita. Ngayon lang ako nabaliw ng ganito sa isang tao. Ano bang ayaw mo sa akin? Handa akong mag bago para sa iyo.” ang wika niya sabay hubad sa kanyang tshirt.
Nakahandusay lang ako sa kama at nag pupumilit na bumaba dito. Samantalang nakita kong naka alis na ang kanyang pantalon at brief nalang ang nakalabas.
SOON..
THF Part 98
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
“So paano si Iverson? Nag padala nanaman ng bulaklak. Ulol na ulol na saiyo yung tao.” tanong ni Miss Justine.
“Itatapon kapag hindi ko na siya kailangan.” sagot ko. “Pero ngayon ay gagamitin ko muna siya.” dagdag ko pa sabay inom ng tsaa.
“Pero mag ingat ka ha, baka pati ikaw ay mapahamak sa ginagawa mo.” ang paalala ni Miss Justine sabay inom ng alak.
“Ako pa ba? Matatapos rin ito..”
“At sana kung matapos man iyan ay kilala mo pa ang sarili mo.” sagot niya.
Part 98
“Mr. Armada, nasa lobby po si Mr. Cuanzon.” ang wika ng receptionist noong pumasok ito sa conference room habang nag uusap kami nila Mr. Jeron.
“Excuse, gentlemen.” ang wika ko sabay tayo aking bangko para bumaba sa lobby.
Alam ko naman na pupunta si Iverson ngayon dahil apura ang text nito kahit hindi ko siya nirereplyan. Parang itong isang tagas gripo, habang pinipigil ay lalong lumalakas. Ang akala niya siguro ay mabango pa rin ang tingin ko sa kanya. Pwes, doon siya nag kakamali.
Pag baba ko sa lobby ay nakita ko si Iverson naka upo, may pasa sa kanyang pisngi, naka balanggot ito, nakasuot lang tshirt na puting V neck at maong na fitted. Agad niya kinuha ang kahon ng tsokolate sa kanyang tabi at agad niya itong ibinigay sa akin. “Kamusta kana?” bati ko sa kanya.
“Eto namimiss ka. Lunch?” tanong niya.
“Sure.” ang sagot ko naman, kinuha ko ang aking gamit at lumabas kami pasakay sa kanyang sasakyan..
“Wala ka yatang dalang body guard?” tanong niya sa akin.
“Wala, hindi na kailangan. Kilala ka naman nila.” ang wika ko bagamat naka link sa opisina ang tracker ng aking cellphone kaya’t masusundan rin ako ng mga bantay ko maya maya lang rin. “Kamusta kayo ni Yuji Guarin?”
“Hindi kami nag papansinan.” ang sagot niya.
“Paano ang F4?” tanong ko.
“Edi mabuwag, anong paki alam ko sa F4 na iyan. Hindi ko rin naman masisisi si Kiro kung bakit siya tumiwalag sa walang kwentang grupong iyan.” ang sagot niya na may halong pag kainis. Pero humarap siya sa akin at ngumiti. “Hindi mahalaga ang F4, you are everything that I need.” ang wika niya.
Ngumiti ako bilang tugon..
Makalipas ang ilang minuto ay huminto kami hotel kung saan siya naka check in. “Maganda ang kainan dito pribado pa, walang paparazzi, walang kukuha sa atin ng larawan. Syempre ay gusto rin naman kitang masolo kaya mas gusto ko ang tahimik.” ang wika niya habang papasok kami sa entrace.
Pumasok kami ni Iverson sa loob at pumwesto sa pinaka gilid. Agad kaming inabutan ng menu. “Nga pala, alam mo ba nag foformula ako ng sarili scent ko ng pabango. At balak kong ipangalan ito sa iyo. “Hunter Armada.” diba maganda?“ tanong niya sabay abot sa akin ng maliit na boteng sample.
Kinuha ko ito at inamoy ng bahagya. “Amoy Axe body spray.” ang natatawa kong sagot baka maya maya ay ginaya mo lang ito ha.
“Hindi ah.” ang sagot niya
Tawanan kami..
“Nga pala, kamusta si Vann?” tanong ko.
“Ayun, nababaliw pa rin kay Yuji.” ang wika niya.
“Ang ibig kong sabihin ay kamusta siya matapos yung engkwentro namin sa CR ng mall?” tanong ko.
“Masyado lang nagalit dahil sa larawan ng halikan niyo ni Yuji. Pati ako ay nagalit rin, biruin mo nauhan pa niya ako sa iyo.” wika nito.
“Mali yung ibang impormasyon sa social media.” tugon ko
“Nag tataka nga ako, sino ba si Blas? At bakit sinasabi ni Yuji na ikaw yung ex niya?” tanong niya sa akin.
“Hindi ko alam kay Yuji, medyo kahawig ko nga raw yung Blas, kaso ay mas matangkad ako sa kanya. Ang balita ko ay pinalayas siya sa paaralan niya dati at pinahirapan ng husto ng ama ni Yuji Guarin. Iyon ay batay sa aking research.” ang wika ko.
“Kawawa naman pala siya. Si Yuji ay duwag at walang kwentang kasintahan. Hindi niya naibibigay ang kaligayahan ng asawa niya. Minsan nasabi sa akin ni Vann na ginagawa lang siyang parausan ni Yuji, ni hindi siya naka tikim ng pag mamahal dito.” ang wika niya.
“Close pala kayo ni Vann?” tanong ko.
“Hindi naman masyado. Member ako ng F4 kaya nag kaka kwentuhan kami.” sagot niya habang kumakain. “Ikaw, tagal na rin akong nanliligaw sa iyo. Kelan mo ako sasagutin?” tanong niya.
“Kapag natututo ka nang mag sabi ng totoo.” ang sagot ko habang naka ngiti, uminom ako ng malamig na tubig sabay tingin sa kanya.
Nag taka siya “Anong ibig mong sabihin?”
“Siyempre ay kinikilala ko muna ang taong papapasukin ko sa buhay ko diba? Hindi ako maaaring mag papasok ng mga taong hindi ko lubos na kilala.” tugon ko.
“Kaya nga nililigawan kita diba? Para makilala mo ako.”
“Pero hindi ako naniniwala sa ligaw, kalokohan lang ito.” sagot ko pa.
“So paano mo ako makilala kung pipigilan mo akong pumasok sa buhay mo? Kung pipigilan mo akong mahalin ka?” tanong niya.
Natawa ako, “Noong nasa Japan tayo, tuwing pumupunta ka sa akin para mag dinner ay pinapasundan kita kapag umuuwi ka, lagi kang may kinakatagpong lalaki sa hotel mo at dinadala mo ito sa iyong kwarto. At isa pa ay marami ka palang naging kasintahan, paano kita magugustuhan kung ang lahat ay laro lang sa iyo? Payo lang, huwag kang makikipag laro sa isang taong mahusay mag laro kaysa saiyo. Kung laro lang pala ang hanap mo, sana ay kumuha ka ng atleta, kasi ay businessman ako at hindi ako nakikipag laro.” ang wika ko pakita sa kanya ng mga larawang nakaipit sa aking pouch.
Kinuha niya ito at tiningnan saka siya natawa. “So basted ako? Dahil lang dito?” tanong niya
“Oo, marami pa diyan.” sagot ko.
Natawa siya. “Please, maraming iba dyan pero ikaw yung gusto ko. Maniwala ka sa akin, ikaw lang yung kinahumalingan ko ng ganito. Wag mo naman ako ireject ng ganito. Bigyan mo naman ako ng chance.” paki usap niya.
“Im sorry.” ang wika habang nakatingin sa kanya nang biglang nanlabo ang aking paningin kaya naman pumikit ako at tumayo sa akin kina uupuan. “Aalis na ako.”
Tumayo siya at saka ako hinawakan sa braso. Napahinto ako at nakaramdam ng pag hilo, pero nilaban ko ito. “Bakit aalis kana Hunter? Hindi pa umaapekto yung drug sa pabangong nilanghap mo. Maupo ka muna dahil baka lalo kang mawalan ng ulirat.” ang wika niya at dito nga ay tuluyan na akong nakaramdam ng matinding pag kahilo. Inuga uga ang aking ulo at nilabanan ito.
“Kahit kaunting langhap lang ay mahihilo ka talaga.” ang wika niya sabay suntok sa aking sikmura dahilan para mawala ako sa balanse. “Huwag kang mag alala, alam ko naman na hindi kita makukuha kaya iiyutin nalang kita ngayon.” ang wika niya sabay alalay sa akin papanhik sa kanyang silid.
“Mr. Cuanzon, okay lang ba kayo? Anong nangyari kay Mr. Armada?”
“Nalasing siya. Dont worry boyfriend ko ito. Alam mo naman iyon diba?” sagot niya at dito ay dinala ako sa evelator paakyat sa kanyang silid.
Pag pasok namin sa kaniyang silid ay inalis niya ang aking polo at ibinukas ito. Itinulak ko siya at sinipa. “Layuan mo ako! Manyak!! Ipapakulong kitaaa!” sigaw ko habang bumabangon.
“Bakit ba ayaw mo sa akin? Seryoso ako sa iyo. Mahal kita, gusto ko kita. Ngayon lang ako nabaliw ng ganito sa isang tao. Ano bang ayaw mo sa akin? Handa akong mag bago para sa iyo.” ang wika niya sabay hubad sa kanyang tshirt.
Nakahandusay lang ako sa kama at nag pupumilit na bumaba dito. Samantalang nakita kong naka alis na ang kanyang pantalon at brief nalang ang nakalabas.
Maya maya ay lumapit siya sa akin at inilabas ang kanyang ari na tirik na tirik. Napapaligiran ng makapal na bulbol. Hinawakan niya ang aking kamay at inilagay ito sa kahabaan ng kanyang ari. Pulang pula ang ulo nito. “Himasin mo please. Tagal kong pinigil ng libog ko sa iyo.” ang wika niya sabay patong sa akin at pilit hinalikan.
Pumiglas ako at sinipa ako ang kanyang katawan, tinamaan ang kanyang titi at nahulog ito sa kama. Nag tatarang siya sa akin at saka nagalit sa akin.
Hinala niya ako sa kama at saka ako sinuntok. “Bakit ayaw mo sa akin! Bakit!!!”
“Dahil demonyo kaaaaa!” ang sigaw ko.
(Samantala, sa ibaba ng hotel ay ipinakita sa senaryo na bumaba si Yuji sa kanyang kotse, nakangiti ito nag punta sa receptionist. Dala niya ang isang bote ng mamahaling wine. “Kayo po pala Mr. Guarin.” ang bati ng receptionist.
“Yeah, nandiyan ba si Iverson?” ang tanong nito.
“Yes po, kadarating lang niya kanina dito kasama yung partner niya na si Mr. Hunter Armada. Lasing na laisng nga po si Mr. Armada at parang hindi maganda ang kondisyon niya kanina.” sagot ng beki sa reception
“Ganoon ba, sige salamat.” ang sagot ni Yuji, dito ay parang kinutuban na agad siya at mabilis na nag tungo sa second floor kung saan naroon ang kaibigang hinahanap.)
“Lumayo ka sa akin, baboy kaaaa!” ang sigaw ko.
Pero muli niya akong sinunggaban ng halik sa aking labi pero umiiwas ako at tinutulak ko siya. “Wala akong ibang gusto kundi ikaw lang! Hindi kita niloloko!!!”
“Sinungaling! Hindi mo nga ako niloko pero tinikman niyo ni Vann ang isa’t isa sa Madrid! Ano kaya ang magiging reaksyon ni Yuji kung sakaling malaman niya na ang kanyang bestfriend at ang kanyang asawa ay nag tataksil sa kanya!” sigaw ko.
Lalo itong nagalit at sinampal ako ng malakas. “Kanino mo nalaman iyan??!”
“Wala kana doon! Kaya huwag mong maliitin ang mga sources ko! Manloloko at hinding hindi ka sasayaaa!”
“Gago kaaa! Gago kaaaaaa!!!” ang sigaw niya sabay sakal sa akin..
Itutuloy..
THF Part 99
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 7, 2020
“Sinungaling! Hindi mo nga ako niloko pero tinikman niyo ni Vann ang isa’t isa sa Madrid! Ano kaya ang magiging reaksyon ni Yuji kung sakaling malaman niya na ang kanyang bestfriend at ang kanyang asawa ay nag tataksil sa kanya!” sigaw ko.
Lalo itong nagalit at sinampal ako ng malakas. “Kanino mo nalaman iyan??!”
“Wala kana doon! Kaya huwag mong maliitin ang mga sources ko! Manloloko at hinding hindi ka sasayaaa!”
“Gago kaaa! Gago kaaaaaa!!!” ang sigaw niya sabay sakal sa akin..
Part 99
“Noong nag kita kami sa Madrid ni Vann ay malungkot na malungkot siya dahil hindi na siya nasisipingan ng asawa niya. Sinabi niya sa akin na parang walang pag mamahal sa kanya si Yuji. Sa akin siya umiyak noon at iyon ang naging daan para maging close kaming dalawa. Oo inaamin ko, kinantot ko si Vann at masaya kami noong mga oras na iyon. Sinayang si Yuji si Vann dahil mahusay ito sa kama at todo bigay, halos maalis ang burat ko sa tindi ng pag giling niya, at maraming beses namin inulit iyon sa Madrid. At para aminin ko sa iyo. Iniyot ko siya kagabi, dito mismo kama kung saan naka higa ngayon. Akin ang mga butas niyo.”
“Baboy! Tama lang na hindi ako nahulog sa iyo! Gago kaaaa!”
“Hunter, sex lang ito. Maliit na bagay lang iyon. Mayroon nga dyan mag kasintahan sila pero nag sasali sila ng ibang lalaki sa sex nila. Pinapanood niya ang kapareha niyang habang binibira ng iba at nag eenjoy siya dito. Ganun ang gusto kong mangyari sa atin, pag naging tayo na isasali natin si Vann o si Yuji para maligayahan sila. Pero maniwala ka sa akin, mahal kita. Ikaw ang gusto kong makasama.” ang wika niya sabay patong sa akin at winasak ang aking damit.
“Demonyo kaaaa! Baboy!!!” ang sigaw ko sabay dakot sa kanyang mukha
Habang nasa ganoong posisyon kami ay isang malakas na katok ang aming narinig sa pintuan. “Pare, si Yuji buksan mo ang pinto!” ang wika niya.
“Saklolo!! Tulong!!” ang sigaw ko pero tinakpan niya ang aking bibig. “Walang mag bubukas ng pintuan, akin ka lang!” ang sigaw siya at muli akong hinalikan..
Tumigil sa pag katok si Yuji. “Sige iwan ko nalang itong alak dito. Aalis na ko.” wika niya..
Natawa si Iverson. “Told you, akin ka ngayon!” ang wika niya.
Hinalikan niya ako sa labi, sa leeg at sa tainga..
Hayok na hayok ito sabay kinakaskas ang titi sa aking tiyan. “Sarap mo Hunter, ang bango mo, ang sarap ng balat mo.” ang hayok na hayok na wika niya..
Napaiyak nalang ako at hinayaan siya sa kanyang ginagawa.
Hanggang sa maya maya ay bumukas ang pinto at dito ay pumasok si Yuji. Kitang kita niya nakapatong si Iverson sa akin, hubo ito, hanggang tuhod ang brief. Nakita rin niyang wasak ang aking aking damit at hilong hilo ako. Umiiyak ako at nag salita. “Tulong, please.”
Nanlaki ang kanyang mata at biglang hinila si Iverson. “Tang ina moo gago kaaa! Rapist ka na ba?!! Gago kaaaaa!” ang galit na wika ni Yuji at binugbog niya si Iverson sa sahig ng hotel.
Nag suntukan nanaman silang dalawa.
Naging magulo sa silid..
“Tang ina kaa Iverson! Bakit mo ginawa ito!!” ang galit na sigaw ni Yuji sabay alalay sa aking lantang katawan. Bakas na bakas sa mukha ni Yuji ang pag aalala noong mga oras na iyon. Hinawakan niya ang aking mukha at saka ako niyakap ng mahigpit. “Sorry kung late ako. Hindi ka na magagalaw ang demonyong lalaki na ito.” ang wika nito..
“Pare, nabigla lang ako. Masyado kong mahal si Hunter kaya ko to nagawa.” ang wika ni Iverson habang bumabangon. Nag suot ito ng brief at short.
“Tarantado ka! Nag text ka sa akin na pumunta ako dito sa hotel mo para makipag bati, nag dala pa ako ng alak para sa iyo! Gago kaaaa!” ang sigaw nito.
“Tol, hindi kita tinetext. Wala akong ipinapadalang mensahe sa iyo!” ang sagot ni Iverson.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay biglang bumakas muli ang pinto at dito ay pumasok si Vann sabay bungad ng “babe, nandito na ako.” ang wika niya pero bumulaga kaming tatlo sa kanya paningin.
Ngayon ay apat na kami sa silid..
“Anong ginagawa mo dito Vann?” tanong ni Iverson.
“Nag message ka sa akin, sinabi mo na mag punta ako dito.” sagot ni Vann napatingin ito sa amin ni Yuji, yakap pa rin niya ako. “Anong ginagawa mo dito Vann?” tanong ni Yuji.
“Ano rin ginagawa mo dito? At bakit yakap mo iyang putang inang iyan!!” ang sigaw nito sabay hila sa akin akin at pinag sasapok dahilan para matumba ako.
“Tama naaaaa! Naguguluhan ako! Hindi ko kayo pinapunta dito! Wala kong itinetext sa iyo Yuji! At wala rin akong tinext sa iyo Vann!”
“Sinabi mo sa akin na makikipag bati ka kaya nag punta agad ako nag dala pa ako ng alak.” ang wika ni Yuji.
“Hindi ako nag ttext sa iyo!” ang sagot ni Iverson.
Humarap si Yuji kay Vann “at bakit pumunta ka dito?” tanong niya.
Di naka imik si Vann. “Dahil nag txt sa akin si Iverson, ang sabi niya tulungan ko siya para ano, para ano, tama para mag kabati kayong dalawa.” nauutal na sagot ni Vann na halatang nag sisinungaling.
“Hindi rin kita tinetext Vann!” pag tanggi ni Iverson na gulong gulo sa nangyayari..
Maya maya ay natawa ako at tumayo sa aking kinalalagyan..
Napatingin sila sa akin. “Ikaw? Ikaw ang nag bigay ng mensahe sa amin lahat?” tanong ni Iverson.
“Oo, oras na kasi para mag harap harap tayong apat. Hayaan mong umpisahan natin sa una Iverson. Alam kong pupuntahan mo ako kaya naman pinag handaan ko ang lahat. Hindi ako nag sama ng body guard pero naka track ako sa kanila. Alam nila kung nasaan ako at kung sino ang kasama ko.
Habang nag ddrive ka papunta dito sa hotel ay kumilos na ang aking mga tauhan para mag panggap na ikaw. Nag bayad ako ng pinaka magaling mahacker sa bansa upang makuha ko ang account mo ng di mo nalalaman at iyon ang ginamit namin para imessage ang dalawang ito.
Kanina habang kumakain tayo ay pinaamoy mo sa akin ang pabangong may content ng droga. Inasaahan mo na mahihilo ako at mawawalan ng lakas pero ang lahat ng iyon ay arte ko lamang na kunwari ay tinablan ako. Pero ang totoo noon ay hindi tatablan ng mga gamot na pampahilo dahil ako ay immune. Ang iniinom kong tsaa ay may content na pang kontra sa pag kahilo dulot ng mga chemicals, sinasala nito ang mga toxins sa akin katawan.
Wala talaga sa aking plano ang pag papasapak sa iyo, mag pag sakal at mag gahasa pero mas maganda diba? Mas madrama. Noong maamoy ko na may droga ang pabango ay alam ko nang may balak kang pag samantalahan ako at magiging masaya ang lahat.“ ang paliwanag ko, bumalik sa pagiging malakas at normal na pag kilos.
“Kung ganoon sinadya mong mag harap harap tayo ngayon. Ang tanong ay bakit mo ito ginawa?” seryosong tanong ni Yuji.
Natawa ako. “Para itama ang mali Mr. Guarin.” ang wika ko.
“Aalis na ako.” ang natatakot na wika ni Vann pero pinigil siya ni Yuji. “Walang aalis, dito tayo lahat.” bulyaw niya.
“Pero kailangan kong umalis! Please.” ang natatakot na wika nito sabay takbo sa pintuan.
Pero hinarang ko siya at dinukot ang baril sa aking pouch. “Sige, lumabas ka sisiguraduhin ko sasabog ang utak mo dito sa kwarto. Subukan niyong lumabas, lahat kayo ay papatayin ko. At sasabihin kong self defense ang lahat kaya ko iyon nagawa.”
“Anong dapat kong malaman?” tanong ni Yuji.
“Na ikaw ay niloloko at pinag tataksilan ng asawa mo at ng best friend mo!” ang sagot ko.
Nabigla si Yuji..
“Yuji, huwag kang maniwala sa kanya, sinisira niya ang relasyon natin. Iyan si Blas at nag hihiganti siya sa atin!” ang sigaw ni Vann.
“Pare huwag kang maniniwala dyan! Baliw yang si Hunter. Sinisiraan niya tayo, nakita mo, planado niya ang lahat ng ito.” sigaw ni Iverson.
Natawa ako..
“Ano to? Kanya kanya kayong depensa? Kunwari inosente?” tanong ko sabay kuha ng mga larawan sa aking gamit. “Tatlong album ito. Ang unang album ng larawan ay para sa iyo Iverson. Nag lalaman iyan ng lahat ng larawan mo at ng katakot takot na lalaking ikinakama mo sa Japan at saka dito. Sa tingin mo papatol ako sa isang basurang kagaya mo? Nag papatawa ka ba?
Ang ikalawang Album ay para sa iyo Vann. Nandiyan ang lahat ng mga iba’t ibang lahing natikman mo. Pati eksaktong lugar kung saan sila nakatira ay ipinakuha ko na rin para kung sakaling mangati ka ay pwede mo silang tawagan.
At ang pinaka huling album ay para sa iyo Yuji, limang buwan matapos kayong ikasal ni Vann ay nag tungo siya sa Madrid. Nag kita sila doon ni Iverson at nag pakasaya. Nariyan lahat ng larawan nila.“ ang wika ko.
“Sinungaling! Lahat ng ito ay edited! Ginawa lang niya ito para sirain ang samahan nating tatlo!” ang sigaw ni Iverson.
“Isa kang demonyo Blas! Gawa gawa mo lang ito!!” sigaw ni Vann.
Namutla si Yuji at kitang kita ang panginginig ng kanyang katawan..
“Pare huwag kang maniwala, set up ito. Ang mga pictures ay naeedit.” ang wika ni Iverson na pawis na pawis.
“Ganoon ba?” tanong ko sabay kuha ng maliit na voice recorder sa aking bag at pinindot ito.
Voice Clip Playing..
Noong nag kita kami sa Madrid ni Vann ay malungkot na malungkot siya dahil hindi na siya nasisipingan ng asawa niya. Sinabi niya sa akin na parang walang pag mamahal sa kanya si Yuji. Sa akin siya umiyak noon at iyon ang naging daan para maging close kaming dalawa. Oo inaamin ko, kinantot ko si Vann at masaya kami noong mga oras na iyon. Sinayang si Yuji si Vann dahil mahusay ito sa kama at todo bigay, halos maalis ang burat ko sa tindi ng pag giling niya, at maraming beses namin inulit iyon sa Madrid. At para aminin ko sa iyo. Iniyot ko siya kagabi, dito mismo kama kung saan naka higa ngayon. Akin ang mga butas niyo.“
“Baboy! Tama lang na hindi ako nahulog sa iyo! Gago kaaaa!”
“Hunter, sex lang ito. Maliit na bagay lang iyon. Mayroon nga dyan mag kasintahan sila pero nag sasali sila ng ibang lalaki sa sex nila. Pinapanood niya ang kapareha niyang habang binibira ng iba at nag eenjoy siya dito. Ganun ang gusto kong mangyari sa atin, pag naging tayo na isasali natin si Vann o si Yuji para maligayahan sila. Pero maniwala ka sa akin, mahal kita. Ikaw ang gusto kong makasama.” ang wika niya sabay patong sa akin at winasak ang aking damit.
“Demonyo kaaaa! Baboy!!!” ang sigaw ko
End of Voice Clip
Nanlaki ang mata ni Vann at Iverson..
Ngumiti ako sabay bitiw ng salitang “SAVAGE!’
Si Yuji ay napaupo sa pang hihina at pag kabigla..
“Kanina habang nag huhubo ka ay pinindot ko ang recorder sa aking bag. Nag baka sakali ako na may makuha sa iyo. At hindi naman ako nabigo. Ah Mr. Yuji, nasaan si Vann kagabi?” tanong ko sa kanya
“Nag paalam siyang uuwi sa kanyang ama.” ang sagot ni Yuji.
“Uuwi sa kanyang ama? Nandito siya mismo sa kamang ito at tinitira ng best friend mo.” ang pang aasar ko sabay upo sa silya at nag salin pa ako ng wine sa baso saka uminom habang pinapanood sila sa pag aaway.
Maya maya humarap sa akin si Vann. “Demonya kaaa Blassss!!” ang sigaw niya sabay sugod sa akin pero sinapak ko siya. “Subukan mong lumapit sa akin dudurugin ko mukha mo.” sagot ko pa sabay buhos ng wine sa kanyang mukha.
Maya maya naman ay tumayo si Iverson. “Pare, mag eexplain ako.” ang wika nito pero humarap sa kanyan si Yuji at sumigaw ito. “Tumigil ka! Baboy kayo! Mga traydor! Gago kaaaaaa.” sigaw nito sabay sapak ay Iverson, sa lakas ng sapak niya dumugo ang ilong nito.
Tumayo si Vann. “Babe, please. I love you.” ang pag mamaka awa nito pero isang malakas na sampal ang iginawad niya dito.
“Maganda diba? Isang madramang tagpo.” wika ko.
“Masaya kana ba Blas?” tanong ni Yuji sa akin. “MASAYA KANA BAAAAA?!!?” sigaw niya.
“Hindi pa!!! Dahil bukas na bukas sa conference ng Guarin at Armada ay wawasakin ko ang iyong ama! Hindi ako titigil hanggang hindi kayo napapabagsak!” ang wika ko sabay labas pintuan..
Pero hinabol ako ni Yuji hinawakan ako sa braso. “Blas, ikaw si Blas! Aminin mo!!” ang sigaw niya.
Humarap ako sa kanya at sumagot. “OO! AKO SI BLAS! AT GAGANTI AKO SA LAHAT NG PANINIRA NIYO SA BUHAY KO. AT ANG DUWAG NA KATULAD MO AY WALANG MAGAGAWA PARA PIGILAN AKO!” ang sagot ko sabay piglas at mabilis akong lumakad palayo sa kanya.
Itutuloy..
THF Part 100
Cover by dilitavejdrientz
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
Humarap ako sa kanya at sumagot. “OO! AKO SI BLAS! AT GAGANTI AKO SA LAHAT NG PANINIRA NIYO SA BUHAY KO. AT ANG DUWAG NA KATULAD MO AY WALANG MAGAGAWA PARA PIGILAN AKO!” ang sagot ko sabay piglas at mabilis akong lumakad palayo sa kanya.
Part 100
Noong gabing iyon ay hindi ako halos dinalaw ng antok. Nakatingin lang ako sa kisame habang inaalala ang mukha ni Yuji noong malaman niya ang katotohanan na si Blas at Hunter ay iisa. Ang susunod na hakbang ay hindi ko na alam, gayon pa man ang galit sa aking dibdib ay hindi pa rin nawawala.
“Hunter, naka handa ang hapunan. Okay ka lang ba?” tanong ni Miss Justine habang nakatayo sa pintuan.
“Oo, okay lang ako, busog ako.” ang sagot ko naman
“Kung sakaling magutom ka ay mag paluto ka nalang o umorder ha. O kaya ay katukin mo.” ang wika niya.
Samantalang ako naman ay nanatili lang na nakatalungko sa sulok ng aking silid..
KINABUKASAN..
Ngayon araw gaganapin ang pag pupulong sa pagitan ng Armada de Sobiel at Guarin ukol sa pag babayad namin ng kanilang pag kakautang, umaasa sila maaaring tulungan ko ang kanilang paluging negosyo o maaari ko rin itong buwagin. Maaaring isalba o sirain. “Hindi ka kumain kagabi. Kahit anong mangyari mamaya sana ay huwag mong balutin ng matinding poot ang sarili mo. Baka makalimutan mo na kung sino ka talaga.” ang wika ni Miss Justine sabay suot ng suit sa aking katawan, inayos pa niya ang aking kurbata at saka ang aking buhok.
“Salamat sa lahat Miss Justine. Utang ko sa iyo ito.”
“No darling, ang lahat ng ito ay meant to be. Ang lahat ng ito ay deserve dahil matalino at mabuti kang tao, huwag mong kakalimutan iyon.” naka ngiti niyang sagot. Inayos pa niya ang aking balikat at saka pinagpag ito. “You are ready.” ang wika niya.
“Handa kana ba Mr. Armada?” tanong ni Mr. Jeron.
“Oo. Naka handa na ba ang lahat?” tanong ko naman.
“Oo naman. Kailan ba tayo sumablay?” tanong niya habang naka ngiti.
Ngumiti rin ako..
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay napaharap ako sa salamin at napatigtig sa aking anyo. Malaki na nga ang pinag bago ko mag buhat noon, hindi ko na tuloy alam ngayon kung ano ang mangyayari sa akin matapos ang lahat ng ito. Pilit kong hinahanap ang dating si Blas pero hindi ko na siya matagpuan pa. Pakiwari ko ay unti untin na siyang lumubog sa kadiliman kung saan hindi ko na siya makikita pang muli..
Tahimik..
Napabuntong hininga ako..
Naupo ako sa sofa at kinuha ang aking organizer. Nag sulat ako dito habang hinihintay ang aking sasakyan patungo sa main building ng Guarin at Durria Corp.
“There comes a time in every life when the world gets quiet and the only thing left is your own heart. So you’d better learn to know the sound of it. Otherwise you’ll never understand what its saying.”
Ito ang mga katagang isinulat ko batay sa nararamdaman ko ngayon. Sa mga oras na ito ay halos hindi ko na maunawaan ang tunog ng aking puso. Para itong isang magulong musika na hindi mo nanaising pakinggan dahil masakit ito sa tainga. At batid kong sa mga susunod araw ay mas lalo pa itong gugulo hanggang sa hindi ko na siya maunawaan pa.
“Tayo na Mr. Armada.” ang wika ni Mr. Jeron.
“Ang mga dokumento dala mo na ba?”
“Opo master, ang lahat ay maayos.” ang sagot niya
“Kung gaano ay tayo na, sa tingin ko ay magiging mahabang araw ito para sa atin.” tugon ko sabay sakay sa sasakyan.
Habang nakatanaw ako sa bintana ay nadaan ko ang aming dating eskinita kung saan ako umuwi. Halos ilang taon na rin mag buhat noon. Dahil may oras pa naman ay bumaba ako dito at lumakad katulad ng dati kong ginagawa..
Pag tapat sa dating pwesto ng aming bahay ay wasak pa rin, walang pag babago. Hindi tinayuan ng kahit ano, basta sinadya lang wasakin para kami ay walang matirhan. “Dito kami nakatira dati, ipinasira ni Gido Guarin ang aming bahay at wala ni isa ng tumanggap sa amin maliban kay Bam. Ngunit sa kasamaang palad ay napahamak rin ang kanilang negosyo dahil tumulong ito sa amin.
Noong gibain ng aming bahay ay may naiwan utang si mama at wala na rin kaming malilipatan dito sa siyudad kaya naman kinailangan namin ng pera para kami ay makaalis dito. At dito pumasok sa aking isipan ang isang desisyon na mag benta ako ng kidney para mayroon kaming pamasahe, para makalayo. Tuwing kumikirot ang sugat sa aking tiyan at kumikirot rin ang aking puso. Dahil ang akala ko ay walang katapusan ang pag hihirap na iyon.“ ang wika ko habang nakatanaw sa mga labi ng aming lupang tinitirahan. Halos gumuhit ang ibayong lungkot sa aking mga mata habang isa isang iniuukit sa aming isipan ang dating anyo nito.
Tinapik ni Mr. Jeron ang aking balikat. “Ngayon ay iba na ang sitwasyon. Lagi mong tatandaan na ang mga naganap sa nakaraan ay matatali na lamang dito. Ang mahalaga ay mayroon kang aral na napulot mula sa mga karanasang iyon.” wika niya.
“At ang aral na iyon ay maaari kong gamitin para mas maging malakas.”
“Tama ka doon.” tugon niya.
“Balang araw ay maitatayo ulit ang bahay na iyan. At ang memorya mo ay mabubuong muli. Tara na, marami pa tayong sisimulan.” ang wika niya.
“Mr.Jeron, maraming salamat po sa lahat ng tulong mo sa akin. Para sa iyo ito, regalo namin ni Donya Briguela.” ang wika ko sabay abot ng isang papel.
Tingnan niya ito at binasa. “Buong puso namin ipinag kakaloob sa iyo yung hotel sa Japan. Pag yamanin mo iyon para sa iyong pamilya.” ang wika ko sabay yakap sa kanya.
“Salamat sa inyo ni Donya Armada, alam mo ba na ako ay nag mula rin sa bakuran ng mga Guarin, isa akong janitor doon sa isang negosyo nila pero itinapon nila ako dahil isa lang akong mababang uri ng tao. Wala namang nakaka kilala sa isang taga linis na katulad ko dahil ako ay dinaan daan lang ng malalaking tao habang nag lilinis ng sahig. Noong wala na akong matakbuhan namasukan akong hardinero sa bahay ni Donya Armada at dahil sa aking katapatan ay pinag aral niya ako at tinuruan sa kanyang negosyo. Malaki ang utang na loob sa kanya at nangako ako na mag lilikod sa abot ng aking makakaya.” ang wika ni Mr. Jeron.
“Malaki rin ang utang ko kay Donya Briguela. Pag katapos nito ay babalik ako sa kanya at mabubuhay ako ng payapa, ng tahimik. Pero sa ngayon.. lintik lang ang walang ganti.” ang wika ko sabay pasok sa sasakyan.
Tuloy ang byahe namin patungo sa main building mga Guarin, ikinalma ko ang aking sarili. Kung ano man ang mangyari ay sisiguraduhin bibigyan ko ng hustisya ang pag kamatay ng ama ni Donya Briguela at pati na rin ang ginawa niyang pag papahirap sa akin. Si Gido Guarin ay isang taong may maamong mukha at pangit na pag uugali.
Pag dati nating namin sa malawak na bakuran ng mga Guarin ay agad kaming sinalubong ng kanilang mga tauhan at empleyado, lahat sila ay masayang bumati at kumamay sa akin.
Ang unang sumalubong sa akin ay ang CEO ng Durria Corp na si Harlem ang ama ni Vann. Sinundan ito ni Theresa na asawa ni Gido Guarin. Kinamayan niya ako at napatingin siya sa aking mukha. Maya maya ay hinaplos niya ang aking pisngi, wala akong salitang nakuha sa kanya bagamat ramdam ko sa kanyang haplos na nakikisimpatiya siya sa aking nararamdaman.
Ang pinaka huling lumapit sa akin ay si Gido Guarin kasama ang kanyang anak na si Yuji. Kapwa sila kumamay sa akin, ang tingin ni Yuji ay hindi matatawaran, may pag aalala, may takot, may galit hindi ko maunawaan..
“Welcome sa Guarin Corporation.” ang wika ni Gido Guarin.
“Salamat” ang sagot ko at sabay sabay kaming pumasok sa conference room.
Pag pasok namin dito ay agad na bumulaga sa akin ang isang matandang lalaki nakasuot ng suit at naka upo sa wheel chair. “Mr. Armada, ito ang aking ama na si Ramon Guarin, ang haligi ng buong Guarin Corporation, sa kanya nag mula ang yaman ng mga Guarin at siya rin ang nag pundar ng lahat ng ito.” ang wika ni Gido at dito ay umupo kami.
Sa isang malaking conference room ay nabibilang lang ang nasa loob. “Ako, si Mr. Jeron, si Yuji, sina Harlem Durria, Gido Guarin at ang ama niya si Ramon. Ang iba ay mga stock holders ng Guarin Corp na umaasang maisasalba ang kanilang baon na kompanya.
Kinamayan ako ng lahat..
At noong maka upo kami ay nag serve ng pinaka mahal na wine ang waiter bilang tradisyunal na pag welcome sa mga matataas na bisita ng korporasyon.
“Mr. Gido Guarin, aware ka ba sa standing ng inyong korporasyon ngayon?” tanong ko.
“Oo, Mr. Armada. 20% na pag aari ng ibenenta upang ipang tulong nawala na Durria Corporation. 30% naman ay ibinayad sa aming pag kakautang, sa mga expenses. Ngayon ay nasa 50% na lamang ang standing ng buong corporation. Nag bawas na rin kami ng mga tauhan upang maiwasan ang sagarang pag kaluge.” sagot ni Gido.
“Himayin natin ang mga pangyayari kung bakit sumadsad ang Guarin Corporation. Mr. Jeron maaari bang ipaliwanag mo sa kanila ang lahat ng ating findings habang binabayaran natin ang kanilang mga pag kakautang..” utos ko.
Tumayo si Mr. Jeron at hinawakan ang mga dokumento. “Unahin natin ang lihim na sikreto ng Durria Corporation, isang sikreto kami lamang ang naka tuklas at walang nakaka alam nito kung ang Armada de Sobiel at ang Huang Yi Corporation sa China. Bago pa maganap ang Political Marriage sa pagitan nina Yuji Guarin at Vann Durria ay mayroon nang malaking pag kakautang ang Durria Corp sa Huang Yi. At ito ay nilihim ni Harlem sa ama ni Yuji dahil umaasa siya na maibabangon sila ng Guarin Corp. Narito ang summary ng lahat ng kanilang obligasyon.” ang wika ni Mr. Jeron sabay abot kay Gido Guarin ang dokumentong nag lalaman ng sikretong pag kakautang ng kaparehang korporasyon.
(Napatingin si Gido kay Harlem at kitang kita sa mata nito ang galit dahil pinag lihiman siya ng kaibigan. Samantalang si Harlem naman ay nanginginig at umiinom nalang ng tubig.)
Tuloy sa pag sasalita si Mr. Jeron.
“Sa pag iisang dibdib nina Yuji Guarin at Vann Durria ay nag karoon ng pag sasama at pag iisa ang dalawang korporasyon ayon na rin sa kagustuhan ni Gido Guarin, siya mismo ang nag propose na pag samahin ang Guari at Durria Corp upang maging isa..
Isa hanggang tatlong taon ng pag sasama ng dalawang korporasyon. Tumaas ang statistics ng negosyo, napayagpag sila sa international market at talagang nahila pataas ng Guarin ang Durria.
Ngunit pag sabi ika apat na taon ay maraming nag sulputang mga korporasyon at kompanya ng fuel, krudo at langis sa international market, dumami ang kalabang ng Durria hanggang sa bumagsak na sila at bumaba ang kanilang mga sale. Dahil natakot ang mga Guarin ay ibenenta nila ang 20% ng kanilang ari arian bilang pag suporta sa Durria. Ginamit ito ng Durria para mag innovate at humabol sa mga kanilang mga competitors ngunit sa kasamaang palad ay hindi pa rin kinaya.
Limang taon, lumubog ang Durria at sa kagustuhang maibawi ng Guarin ang nawalang 20% sa kanila ay nangutang sila sa malalaking korporasyon katumbas ang kanilang 30% na ari arian. Kaya tama ang statement ni Mr. Gido Guarin kanina na mayroon na lamang silang 50% natitira. Sa makatuwid ay hinila pababa ng Durria Corp ang mga Guarin hanggang sa pareho silang sumadsad sa pinaka ilalim. Sa huli ay mukhang nag kamali si Gido Guarin sa kanya plinanong political marriage sa kanyang anak.
At dahil dito ay batid namin na kailangan ng tulong ng Guarin at Durria Corp, kaya nag magandang loob si Mr. Hunter Armada na bayaran ang malaking pag kakautang ng Durria Corp upang makabangon ito. Ngunit ang 70% ng Durria Corp ay nakapangalan na sa Aramda.
At tungkol naman sa mga Guarin ang 20% ng inyong ibenta ay binili lahat ni Hunter Armada, at ang 30% na inyong utang ay binayaran rin niya. Kaya ngayon ang 50% ng Guarin Corp kasama ang ilang hotels at Airline ay naka pangalan na rin sa Armada.
Sa makatuwid, ang 120% ng total 200% ng combined corportion ay nasa pangalan na ang Armada Corp.
Narito ang mga opisyal na dokumento na nag sasaad ng lahat ng pag kakautang ninyo. At may pirma na rin iyan ni Mr. Hunter Armada, iyang ang pinaka official documents na nag papatunay na kayo ay clear na sa pag kakautang. Ang mga dokumentong ito ay napaka halaga kaya’t dapat itong ingatan.“ ang wika ni Mr. Jeron sabay pakita ng orihinal na dokumento kina Gido at binasa nila ito pinirmahan.
“Kung ganoon ay clear na, ang 50% ng Guarin Corp at 70% ng Durria ay sa akin na. Isang magandang balita iyon diba?” tanong ko sabay kuha sa aking wine at itinaas ito.
Kinuha rin ni Mr. Jeron ang sa kanya at itaas ito.
Itinaas nila ang kanilang mga baso..
“Para sa isang matagumpay na pag sasama! Cheers!” ang wika ko
Sabay sabay kaming uminom..
Ngumiti ako kinuha ang mga dokumento sa kamay ni Gido pero inilayo niya ito. Kasabay nito ang narinig kong pag bagsak ng basong hawak ni Mr. Jeron, natumba ito bumula ng bibig..
Nanlaki ang aking mata ay dito ay nakaramdam na ako ng init sa aking lalamunan, tiyan at lamang loob.
Tumulo ang aking laway na nawala ako sa balanse.
“May lason ang wine!!” ang wika ko habang nakatingin kay Gido na blangko ang mukha habang pinapanood ako..
Nakangiti naman si Ramon..
Natumba ako sa sahig..
“Paaaa! Ano to! Anong ginawa niyo!! Blassss!! Tumawag kayo ng ambulansiya! Bilisan niyoo! Papa ano tooo!!!” ang sigaw ni Yuji habang unti unting sumusuka ang aking bibig.
Nag wala si Yuji at nilundag ang ama! “Ikinahihiya kitaaaa! Ginamit mo na ngaaa ako pumatay ka pa ng taaaaaooo! Halimaw kaaaaa!!“ang sigaw nito.
“Tumigil ka Yuji. Idea ni papa ang lahat ng ito. Para sa ating buhay, para sa ating kompanya!” ang sigaw ni Gido sabay sapak sa anak.
“Sige, tapos ang meeting na ito. Ang lahat ng dokumento ay itago ninyo, palitan ang pangalan at ipalabasin na ang Armada ang may utang sa atin ng 120%. Madaling baligtarin iyan, napaka dali.” ang wika ni Ramon Guarin habang naka ngisi.
Itutuloy..
THF Part 101
Cover by Rafael Salvador
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 7, 2020
“May lason ang wine!!” ang wika ko habang nakatingin kay Gido na blangko ang mukha habang pinapanood ako..
Nakangiti naman si Ramon..
Natumba ako sa sahig..
“Paaaa! Ano to! Anong ginawa niyo!! Blassss!! Tumawag kayo ng ambulansiya! Bilisan niyoo! Papa ano tooo!!!” ang sigaw ni Yuji habang unti unting sumusuka ang aking bibig.
Nag wala si Yuji at nilundag ang ama! “Ikinahihiya kitaaaa! Ginamit mo na ngaaa ako pumatay ka pa ng taaaaaooo! Halimaw kaaaaa!!“ang sigaw nito.
“Tumigil ka Yuji. Idea ni papa ang lahat ng ito. Para sa ating buhay, para sa ating kompanya!” ang sigaw ni Gido sabay sapak sa anak.
“Sige, tapos ang meeting na ito. Ang lahat ng dokumento ay itago ninyo, palitan ang pangalan at ipalabasin na ang Armada ang may utang sa atin ng 120%. Madaling baligtarin iyan, napaka dali.” ang wika ni Ramon Guarin habang naka ngisi.
Part 101
“Hayaan nyo silang mamatay, pag katapos ay iaannounce sa media na nag pakamatay sila dahil nalugi ang kanilang negosyo.” ang wika ng matandang si Ramon Guarin.
Nag tatakbo sa akin si Yuji at binuhat ang aking katawan..
“Yuji, tigilan mo iyan!!” ang sigaw ni Ramon.
“Lolo, tama naaaa! Isasalba ko si Blas!” ang sigaw nito habang binubuhat ako..
“Tulungan niyo ako! Please!” ang wika ko habang tumutulo ang laway at naka tingin kay Ramon Guarin.
“Mayabang kang masyado, akala mo ba ay ganoon kadali hijo? Bata ka pa at wala kang alam sa negosyo.” ang wika nito habang naka ngisi.
“Tama naaaa! Mga kriminal kayo!! Pati ako ay dinamay ninyo sa kahangalan ninyo!!” ang sigaw ni Yuji
“Tumigil ka Yuji! Ang lahat ng ito ay para sa iyo! Para sa korporasyon!!” ang sigaw naman ni Gido.
Nanatili akong hawak ni Yuji…
Tumahimik sa buong silid..
Habang nasa ganoong posisyon kami ay dumilat ang aking mga mata at tumawa ako ng malakas na ikinagulat nila Gido.. Pati si Yuji ay nagulat rin at napalayo sa akin.
Tuloy tuloy akong tumawa..
At maya maya ay bumangon ako at nag punas ng aking bibig. “Joke lang.. kinabahan ba kayo?” tanong ko at dito ay bumangon na rin si Mr. Jeron.
“Nag tataka kayo? Kaninang maga pa namin alam na nilagyan ng lason ni Ramon Guarin ang wine dahil nag kabit kami ng mga spy camera sa paligid ng inyong kompanya at ang mga waiter ay pinalitan na ito ng hindi niyo nalalaman kanina habang sinasalubong niyo kami. Nakakatawa diba? Talaga palang papatay kayo para sa negosyo. Ano? Bakit nanlalaki ang mata mo Gido? Nakakatawa diba? Sino ba naman ang mag aakala na bumaligtad na ang mundo ngayon.” ang wika ko.
“Mr. Ramon, hindi iyan ang opisyal na papel at dokumento. Isa lamang iyan kopya ng lahat. Ang mga opisyal na papeles ay nasa lihim na volt ng Armada Corp. Inaakala mo ba na ganoon kami katanga?” ang tanong ko sa matanda..
Lumakad ako sa harap ni Gido..
“Dahil sinorpresa niyo ako sa inyong lason na patibong, hayaan niyong ako naman ang mag sorpresa sa inyo.” ang wika ko at dito ay pumasok ang secretary ni Gido nag kakadarapa ito sa takot. “Mr. Guarin, ang ating mga natitirang hotel, cruise at airlines ay kasalukuyang nasusunog ng sabay sabay!!” ang pag iyak nito.
“Mr. Guarin, paano ito wala nang natira sa atin!!!” ang iyak ng mga stock holders.
Napatayo si Gido Guarin. “Anong ginagawa mo! Sino ka ba talaga! Bakit ginagawa mo ito?!”
“Natawa ako. Hindi mo ako nakikilala? Hindi mo nakikila ang taong pinatalsik mo sa Empire University, e ang sisunog mong cake shop noon? Ang mga taong pinerwisyo mo? Ang bahay namin na winasak mo?! Lahat ng kademonyohan mo sa akin ay ibabalik ko sayo! IBABALIK KO LAHAT!! AT WALANG MATITIRA SA IYO!! DAHIL AKO SI BLAS!! AT BUMALIK AKO PARA SA IYO!!” ang sigaw ko sa kanyang mukha, galit na galit ako! Namumulagat ang aking mata sa galit!!
“Tumigil ka!!” ang sigaw ni Harlem at akmang sasampalin niya ako pero sinalo ko ang kanyang kamay. “Ang kapal ng mukha mo matanda ka, ikaw ang dahilan ng lahat ng ito, ang kabobohan mo at ang katangahan mo ang nag pabagsak sa iyo. At isunusumpa ko na bago matapos ang araw na ito ay sisiguraduhin ko babalik sa basurang pinang galingan mo!” ang sigaw ko sabay gawad ng malakas na sapak sa kanyang ilong dahilan para matumba ito at mag dugo ang ilong. Humarap ako kay Mr. Jeron. “Jeron, paki sabi sa mga tauhan ko na sunugin ang bahay at ari arian ni Harlem Durria. Idamay niyo na rin ang bahay ni Gido Guarin!”
“Tama na!! Tama naaaa!!” ang sigaw ni Gido sabay sampal sa akin. “Sumosobra kana!”
Natawa ako at bilang ganti ay sinapak ko rin siya! Isang sapak “para sa ginawa mo sa akin!” Isang sapak pa ang aking ibinagsak “para sa ginawa mo kay papa at mama” at isang malakas sa sipa “para pangarap kong winasak mo!!”
At maya maya lumapit ako kay Ramon Guarin, kinuha ko ang wine na at itinapat sa kanyang mukha. “Inumin mo Ramon! Inumin mo! Sanay na sanay ka talaga no? Basta lasunan ay ikaw ang nangunguna! Katulad ng ginawa mo sa business partner mo dati na si Briguela Dela Merced na nilason mo at inahas mo para masolo mo ang lahat! Isa kang buhay na demonyo!!” ang sigaw ko.
Nanginig si Ramon. “Walang katotohanan ang mga sinasabi mo!!! Sinungaling ka at mapag gawa ng kwento!” ang sigaw ng matanda
“Ah ganoon? Hindi ka lang pala matandang kriminal, isa ka pang sinungaling!” sagot ko
Habang nasa ganoong pag tatalo kami ay bumukas ang pinto at dito ay pumasok ang aming mga tauhan at pumalibot sa kanila. Mula dito ay isang boses ang aming narinig. “Ikaw ang sinungaling! Ikaw ang mapag gawa ng kwento.” ang wika nito at lahat sila ay napatingin sa matandang pumapasok na nakasuot ng magarbong damit, punong puno ng ginto ang kanyang katawan.
“Kamusta kana Ramon?” ang wika niya.
“O ano na Ramon? Nabigla ka ba? Siya ang iyong business partner na si Briguela Dela Merced at ngayon ay mas kilala siya bilang Armada De Sobiel! Naalala mo ba kung paano mo siya nilason? Kung paano mo pinatay ang kanyang ama?!” ang tanong ko.
“Oo Ramon, bumalik para maningil! At ngayon ay kukunin ko na ang lahat ng para sa akin! Inisip mo ba na darating ang araw na ito? Ang araw na babaligtad ang sitwasyon at ikaw ang babagsak?! PWES! ITO NA ANG ARAW NA IYON! Tingnan mong mabuti ang ginawa mo! Ito ang produkto ng kasamaan mo sa akin Ramon! Nilason mo ako! Pinatay mo ang aking ama! Sinunog mo ang aming kabuhayan! Ikaw ang masamang ugat!! Ikawwwww!!!” ang sigaw ni Donya sa kanyang harapan.
Nawalan ng reaksyon si Ramon Guarin, huminga ito ng malalim at inatake sa puso, nalaglag ito sa kanyang wheel chair..
Nakatingin lang si Donya Briguela sa kanya. “Namatay rin ang aking ama sa iyong harapan. At hindi ka naawa sa kanya, wala rin akong dahilan para kaawaan ka.”
Natawa ako ulit..
“Inisip niyo ba darating sa ganito ang lahat?!” ang tanong ko.
Maya maya ay lumapit sa akin si Yuji. “Blas tama na!” ang wika nito sabay hawak sa aking braso.
Tiningnan ko siya masama at sinampal ng malakas. “Kapal ng mukha mo! Hindi ko nakakalimutan lahat ginawa mo sa akin! Ikaw ang sumira ng buhay ko! Kaya hindi kita papatawarin! Mainam pang mamatay ka na rin kasama ng iyong ama! At sisiguraduhin kong matatapos ang araw na ito na mawawalan ka ng ni isang kusing sa bulsa! Pupulutin ka sa basura!” ang sigaw ko na nanginginig sa galit.
Lumakad ako sa harap ni Gido Guarin..
“Ngayon Gido Guarin, tumayo ka diyan at lumayas ka sa gusaling ito! Lahat kayo ay lumayas sa gusaling ito! Bibilang ako ng 20 at kapag hindi pa kayo naka alis ay susunugin ko ang mga bahay niyo!
Naalala mo ba ito Gido? Ito ang ginawa mo sa akin noong paalisin mo ako sa Empire University. Ngayon bibilang ako ng 20 at ikaw ay aalis rin dito.
Isa!
Dalawa!
Tatlo!
“Tumayo ka Gido! Tumakbo kaaaa!” utos ko
Apat!
Nag tayuan lahat nag labasan! Walang nagawa si Gido kundi ang lumabas rin..
Noong mga oras na iyon, lahat ng mga empleyado, lahat ng tao ay nag takbuhan palabas ng opisina. Lahat ng tao sa gusali ng Guarin ay lumabas sa bakuran..
Walo..
Siyam..
Patuloy ang pag bilang sa lobby ng opisina..
Nag kakadarapa sila Gido sa pag labas..
Natawa ako at lumabas sa silid, noong pababa ako ng hagdan ay isang malakas na musika tumugtog sa paligid ng kompanya na para bang naging background music sa kanilang pag takbo..
MUSIC PLAYING
KISS FROM A ROSE BY SEAL
There used to be a greying tower alone on the sea You became the light on the dark side of me Love remained a drug that’s the high and not the pill But did you know that when it snows My eyes become large and the light that you shine can be seen?
Baby, I compare you to a kiss from a rose on the grey Ooh, the more I get of you, the stranger it feels, yeah Now that your rose is in bloom A light hits the gloom on the grey
There is so much a man can tell you, so much he can say You remain my power, my pleasure, my pain Baby, to me, you’re like a growing addiction that I can’t deny Won’t you tell me, is that healthy, baby? But did you know that when it snows My eyes become large and the light that you shine can be seen?
Baby, I compare you to a kiss from a rose on the grey Ooh, the more I get of you, the stranger it feels, yeah Now that your rose is in bloom A light hits the gloom on the grey
Patuloy na nag tatakbuhan ang lahat at pag dating nila sa labas ay isinara ang tarangkahan at lahat sila ay naipon sa malaking bakuran..
Ang lahat ay nag tataka kung bakit lahat sila ay inipon doon..
Samantalang ako naman ay lumalakad lang palabas sa kompanya, mula dito sa aking pag hakbang ay nakikita ang lahat na naka tayo sa bakuran ng Guarin na parang may assembly.
Tuloy pa rin ang musika, at noong makahakbang ako sa labas ay tumingala ako, dito ay dumaan ang isang helicopter sa mababang pag lipad kaya napatingala rin ang lahat. At mula dito ay sumasabog ang maraming petals ng rosas na mistulang umuulan ng talulot. Katulad ng linya ng kanya, namukadkad ang gwapong bulaklak at ngayon ay handa na siyang humalik sa kanyang kapalaran..
Namangha ang lahat…
Yes I compare you to a kiss from a rose on the grey Ooh, the more I get of you stranger it feels, yeah And now that your rose is in bloom A light hits the gloom on the grey
Now that your rose is in bloom A light hits the gloom on the grey
Natawa ako at lumapit kay Gido. “May idea kana ba? Ginawa mo rin ito sa pamilya ko. Ngayon ipapatikim ko sa iyo. Ipapatikim ko sa inyong lahat!!” ang galit kong sigaw..
“Blas paki usap naman. Kung may pag mamahal ka pa sa akin kahit kaunti ay huwag mo nang idamay ang ibang tao. Please..” ang wika ni Yuji.
Sinampal ko siya ulit ng malakas.“Pag mamahal? Ang kapal mo. Nag papatawa ka ba? Hindi na kita mahal, noong mga araw na umalis ako dito sa siyudad ay ang mg araw din isinumpa kita.” ang sagot sabay senyas sa aking mga tauhan..
Lumayo ako at umalis sa kanilang harapan..
Maya maya dumating ang 20 sasakyan ng bombero sa buong paligid. Umikot ito sa tarangkahan kung saan nakatayo sina Gido at ang lahat ng empleyado ng mga Guarin.
Noong makita ko ang ina ni Yuji na nakatayo lang sa gitna at takot na takot ay nilapitan ko siya agad at hinila paalis doon. Dinala ko siya sa aking tabi at kasabay nito ang pag sindi ng mga truck. Umilaw ang mga ito at biglang sumirit ang malalakas na tubig mula sa hose at ang unang binombet ay si Gido Guarin na natumba at gumulong gulong sa lupa. Bumuga rin ng malakas ng tubig ang iba pa na tumama kila Yuji at sa iba pang emplayado..
Lahat sila ay nasigaw, nawala sa balanse at nabasa, gumulong sa lupa at mga nalunod..
Masyadong malupit ang aking ginawa ngunit ito ay ganti. Ang galit na naipon ko sa loob ilang taon ay parang isang bombang sumabog sa kanilang harapan..
Nakatawa ako, ngunit tumutulo ang luha sa aking mga mata! Habang pinag mamasdang naka handusay sa lupa ang mga taong nag bigay ng matinding lamat sa aking pag katao..
Tumagal ng ilang minuto ang pag bomba nila hanggang sa sumenyas ako na itigil ang lahat..
Basa ang lahat, lungayngay sila sa lupa..
Lumapit ako kay Gido. “Naalala mo na? Ito ang ginawa mo sa aking pamilya. Alam mo ba na halos mamatay na kami noon? Tinapakan mo kami na parang isang mga insekto, inalis mo sa trabaho ang aking ama at pinag kait mo ang kurampot niyang kita. Hindi ka pa nakontento, inilagay mo sa black list ang kanyang pangalan at halos inalis mo siya ng karapatan. Ang lahat ng ito ay ginawa mo para sa ambisyon mong maging makapangyarihan at mas mayaman. Pero nag kamali ka dahil ang pinili mo ay ang pinaka madilim na daan, ang pinaka malupit sa lahat. Araw araw kong inaalala ang mga kademonyohan mo at ngayong dumating na ang araw para mag bayad ka, sisiguraduhin kong walang matitira sa iyo!” ang wika ko habang nakatayo sa harapan ng basang sisiw na si Gido Guarin, naka luhod ito sa aking harapan habang nakatukod ang kamay sa lupa.
Hindi siya sumagot..
“At talagang pinag tangkaan niyo pa akong lasunin? Kriminal kaaaaa! Kriminal kayong lahat!!!” ang sigaw ko sabay hawak sa kanyang mukha. “Maamo ang mukha mo, pero demonyo kaaaaa!” ang galit kong sigaw..
Habang nasa ganoong posisyon kami ay dumating si Vann at mabilis na nag tatakbo sa kanyang ama naka handusay sa lupa at basang basa. “Papa!! Papaaaa!” ang sigaw nito sabay harap sa akin. “Hayop ka talaga Blas!!” ang wika nito sabay sugod sa akin pero pinigilan siya ni Yuji.
“Tama naaaaa!” ang sigaw ni Yuji.
“Bakit pinag tatanggol mo siya? Ako ang asawa mo! Ako ang nag mamay ari sa iyo!! Sabihin mo sa harap ni Blas na mahal mo ako! Na minahal mo ako!!!” ang sigaw niya.
“Walang may nag mamay ari sa akin Vann. Baka nakalimutan mo ang katotohanan na pumayag akong mag pakasal sa iyo para tigilan na ni papa si Blas! Para ihinto na niya ang blue card at maisalba ang kanyang pamilya! Kahit masakit sa akin ay ginawa ko iyon para lang sa kanya. Dapat ay alam mo to! Ano ang sinabi mo sa iyo noon araw na ikakasal tayo? Sinabi ko na huwag kang umasang mamahalin kita dahil hindi mangyayari iyon! Kaya kung tatanungin mo ako ngayon kung minahal kita, ang sagot ay HIND!” ang sigaw ni Yuji.
Lalong nagalit si Vann. “Demonya ka Yuji! Ginamit mo ako! Ilang taon tayong nag sama! Ang akala ko ay matutunan mo akong mahalin!! Walanghiya kaaaa!”
“Ikaw ang walang hiya! Paano kita matutunang mahalin? Alam kong bukod sa akin ay marami kang lalaking kinakatagpo. Hindi ako tanga dahil noon pa man ay inalam ko na ang lahat tungkol sa iyo! Kaya noong ibinuking ka ni Blas ay alam ko na ang tungkol doon! Hanggang kailan mo ako lolokohin? Ilang taon mo akong pag lalaruan? Tapos na tayo Vann! Tapos na tapos na tayo!!” sigaw ni Yuji.
Lalong nabaliw si Vann, nag wala ito at pinag sasampal si Yuji. “Hayop kaa! Ginamit mo ako! Walang hiyaa kaaaaa!” ang nag wawalang sigaw nito
Lumapit ako sa kanya at isang malakas na sapak sa mukha ang aking ibinigay! Dahilan para matumba ito sa lupa. “Tumahimik kaaaa! Isa kang ahas! At ayoko nang makita ang mukha niyo lahat dito! Lalo na ikaw Vann!” ang sigaw ko. Humarap din ako kay Yuji at sinuntok din ito sa mukha kaya tumumba rin siya. “Isa ka pa!! Pareho lang kayong demonyo!”
“Lahat kayo ay umalis na ngayon din! YOU ARE ALL FIRED!!!” ang sigaw ko pa.. “Pati ikaw Gido, nag hihintay na ang kulungan mo.” ang wika ko sa kanya.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay tinawag ako ni Vann. “Blas! Hayop kaaa!” ang sigaw niya hawak ang baril sabay kalabit sa gatilyo nito.
BANG!!!
Nilundag ako ni Yuji at sinangga niya ang bala ng baril na tumama sa kanyang likuran. Bumulagta si Yuji sa lupa..
Nabigla ako at napatingin sa kanya..
“Mag sama kayo sa impyerno!!” ang isa pang sigaw siya at muli niyang kinalabit ang gatilyo..
BANG!!!
Tumama ang bala sa aking balikat malapit sa dibdib dahilan para matumba rin ako..
Naninikip ang aking pag hinga..
Napatingin ako sa kalangitan, ang pinag halong asul at puting kulay nito ay lumukob sa aking paningin..
Huminto ang lahat..
Wala akong naalala pa..
Itutuloy…
“Now that your rose is in bloom A light hits the gloom on the grey….”
THF Part 102
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
BANG!!!
Tumama ang bala sa aking balikat malapit sa dibdib dahilan para matumba rin ako..
Naninikip ang aking pag hinga..
Napatingin ako sa kalangitan, ang pinag halong asul at puting kulay nito ay lumukob sa aking paningin..
Huminto ang lahat..
Wala akong naalala pa..
Part 102
Pag mulat ng aking mata ay natagpuan ko ang aking sarili sa loob ng ospital. Makirot ang aking dibdib at ang aking balikat. Pinilit kong bumangon at tumayo pero pumasok si Mr. Jeron at ang nurse saka ako muling pinahiga. “Anong nangyari?” tanong ko. “Nasaan sila?”
“Shh, Mr. Armada, hindi makabubuti sa inyo ang gumalaw. Maga pa ang inyong sugat.” ang pag pigil ng nurse.
“Huminahon ka, maayos na lahat. Tapos ang gulo.” ang wika ni Mr. Jeron.
“Nasaan sila? Si Donya Briguela? Ang mga kalaban?! Hindi pa ako tapos sa kanila! Kailangan kong paalisin sa pwesto si Gido! Kailangan ay walang matira sa kanya.” ang galit kong salita.
“Ssshh. Hunter, tama na. Tapos na lahat, nanalo kana. Wala nang sense para lumaban pa. Tapos na ang digmaan.” ang sagot ni Mr. Jeron sabay kuha sa kanyang laptop. “Nirecord ko ang balita kagabi, halos laman tayo ng social media, pinag ppiyestahan tayo ng press sa buong siyudad.
Natahimik ako at pinanood ang report tungkol sa kaganapan matapos kaming barilin ni Vann Durria.
REPORT: What goes up, must come down! Its called “karma” baby and it goes around. Iyan ang linya sa kantang pinasikat ni Alicia Keys noong taong early 20s. Iyan rin ang eksaktong kaganapan umano sa revenge drama na naganap sa Guarin Corporation, Durria Corporation at ang Armada de Sobiel. Kung saan naningil umano ang Armada sa sinasabing “PAG KAKAUTANG” ang mga Guarin sa kanila.
Kitang kita camera kung paano binombet at binasa ng 20 truck ng bombero ang mga emplayado ng Guarin Corp, kasama na dito ang kanilang CEO na sina Gido Guarin, Yuji Guarin at Harlem Durria. Wala namang nasaktan sa kagapang iyon. Wet lang sila, just wet, very very wet.
Bukod sa pang yayari ito ay marami pang drama ang lumabas kabilang na ang pag baril ni Vann Duria kina Yuji Guarin at Hunter Armada dahil sa personal nitong galit. Napabalitang minsan ng pinag tangkaan ni Vann Durria si Hunter Armada sa CR ng isang sikat na mall dito sa siyudad. Sa ngayon ay nasa pribadong hospital sina Yuji Guarin at Hunter Armada matapos ang malagim na pag tatangka sa kanilang buhay. Si Vann Durria ngayon kasalukuyang naka kulong dahil sa kanyang pag kakasala.
Kasabay ng insidenteng iyon ay inatake sa puso si Ramon Guarin na ama ni Gido. Naisugod pa ito sa ospital ngunit binawian rin ito ng buhay. Ang mga labi Ramon Guarin ay nakahimlay ngayon sa Holy Cross Chapel sa dulo ng siyudad.
Samantalang, inaresto naman sina Gido Guarin at Harlem Durria dahil sa CCTV footage ng pag lalagay ng lason at tangkang pag patay rin kay Hunter Armada noong mismong araw conference meeting sa loob ng kanilang opisina.
Sa ngayon ay huminto na ang operasyon ng Guarin Corporation dahil biglaang pag kalugi nito. Hindi pa alam kung kailan maibabalik ang operasyon ng negosyo ngunit sa tingin ng mga eksperto ay mahihirapan ng maibangon ito.
Hindi pa namin nakukuhanan ng pahayag si Mr. Hunter Armada at Yuji Guarin ukol sa mga pang yayari..
Ako po si Cherry Mae Lawit! Ang reporteen princess ng ADS CGN!AY! Pwede mo na palang iputok! Ahhhhh! Yeahhh! Ching!“
End of report.
“Ano ang plano mo ngayon?” tanong ni Mr. Jeron.
“Gusto ko nang umuwi.” ang wika ko habang nakatingin sa sahig.
“Limang araw ay maaari ka nang umuwi at makasama ng iyong mga magulang. Ako na bahala mag sama ng patung patong na kaso laban kay Vann at Gido Guarin. Sa ngayon ay wala na silang ipapalag dahil ang lahat ng ebidensiya ay nasa atin na.” ang wika ni Mr. Jeron.
Maya maya ay pumasok naman si Miss Justine sa silid. Apurang apura ito at hingal na hingal. “Grabe, hinabol ako ng media doon sa labas. Lahat sila nakabantay dito para makuhanan ka ng statement. Teka, kamusta ang pakiramdam mo?” tanong niya.
“Masakit..” ang sagot ko
“Alin? Yung sugat mo ba?” tanong niya.
Umiling ako. “Yung buong pag katao ko.. ay masakit.” ang sagot ko sabay higa at tumagilid ako patalikod sa kanila. “After ng pag hihiganti ay naka sunod ang sakit, hindi mo iyan matatakasan. Ang tanging magagawa mo lamang ay maging matatag at tanggapin ang mga bagay na naganap na.” ang dagdag niya..
“Sinalo ni Yuji ang balang sana ay tatama sa dibdib ni Hunter, kung tumama sa kanya ang tira na iyon ay baka nag aagaw buhay na siya ngayon. Ang relasyon ni Yuji at Vann at hindi na maaayos pa. Para itong salamin na nabasag na, mainam pang itapon nalang kaya pilitin pang buuin dahil tiyak na masusugatan ang kamay ng hahawak dito. Kaninang umaga noong mag kamalay si Yuji ay pumirma na siya ng divorce sa pagitan nila ni Vann.” ang narinig kong wika ni Mr. Jeron.
“Alam mo naman, ang kasal ng parehong kasarian ay hindi gaanon kaperpekto dahil madali itong kuhanan ng divorce, iyon ang kalakip ng batas ng pag tanggap dito. Unlike sa kasal ng lalaki at babae na mahabang proseso pang hihintayin. Sa tingin ko ay wala nang pag asa pa si Vann.” ang bulong ni Miss Justine bilang tugon.
Hindi ko na pinakinggan pa ang kanilang pag uusap. Sa tuwing ipipikit ko ang aking mata ay kumakabog ang aking dibdib. Hindi ko maunawaan kung ito ang kinatatakot ko na hindi ko alam ang tono ng aking puso, wala na itong direksyon, ang galit sa akin ay nanatili at hindi humuhupa. Kahit anong gawin ko ay hindi ko ito magawang maikalma.
Sa loob ng apat araw ay hindi na ako tumanggap ng bisita. May mga bulaklak na dumating sa aking silid mula sa iba’t ibang tao sa Armada Corp. Mayroon rin sa ibang taga hanga. Ang pinaka naka agaw pansin ay sa akin ang pulang kulay asul na rosas na nakaayos ng maganda. “Iyan ay galing kay Yuji Guarin. Dumaan siya kanina para iabot iyan kaso ay tulog ka kaya hindi na kita ginising. Kakalabas lang rin niya kanina at ngayon ay pabalik na siya sa bahay ng mama niya doon sa kabilang siyudad. Since waley nang pera ang lolo mo.” wika ni Miss Justine
“Mabuti naman at lumayo na siya. Hindi pa ako tapos sa kanya.” ang sagot ko.
Napabuntong hininga si Miss Justine. “Alam mo yang galit mo ay OA na, game over na at nanalo kana. Tama na. Hayaan mo na si Yuji, niligtas niya ang buhay mo. Saka hello, yung pambayad nga sa ospital ay may nag sponsor lang sa kanya. Waley nang yaman ang Guarin. End na ang battle, defeated na sila.”
“Matagal na niyang sinira ang buhay ko kaya wala ring sense kung iligtas pa niya ako ngayon.Hindi ko pa rin siya papatawarin. Isa siyang malibog at maduming tao!” ang wika ko sabay baklas ng mga naka kabit na aking kamay. Tumayo ako at saka nag tungo sa labas. “Teka saan ka pupunta?”
“Uuwi na ako Miss Justine.” ang sagot ko.
Pinigil ako ng mga nurse pero wala silang nagawa kundi ang hayaan ako makaalis. Sadyang naging matigas ang aking ulo at aminado ako doon..
Alas 11 ng umaga noong mag byahe kami patungo sa probinsiya. Nakatanaw lang ako sa labas ng bintana ng sasakyan, malayo ang tingin. Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan, kinuha ko ang aking cellphone at inilagay ang earphone sa akin tainga..
Pumikit ako at mula dito tumugtog ang isang kanta.
MUSIC PLAYING
Too Far by Alex G
I wonder how my life would be If I had grown up by the sea And lived a little I wonder if my heart could grow If the only love I know Was all I needed
Sometimes I wish that I Could fly away from here ’Cause what if it all goes wrong?
Would it be bad if I drove too far And forgot my way around?
Maybe my worry would disappear If I’m nowhere to be found So maybe I’ll drive too far
I wonder how my voice would sound If it was in the background No one heard it I wonder how it feels to speak Still be heard without the need To be the loudest
Sometimes I wish that I Could fly away from here ’Cause what if it all goes wrong?
Oh, my vision’s blurry now I wish it all was clear Not knowing’s killing me
Would it be bad if I drove too far And forgot my way around? Maybe my worry would disappear If I’m nowhere to be found So maybe I’ll drive too far
“Master, pinapasabi po ni Donya Armada na doon muna daw ikaw mag stay sa rest house niya sa tabing dagat para makapag relax ka. Bibigyan ka raw niya ng 15days na break bago ka bumalik sa kompanya.” ang wika ni Mr. Jeron.
“Masyadong matagal ang 15 day.” ang wika ko
“Master, para makapag pahinga kana rin.” sagot niya
Napabuntong hininga ako. “Sige, kung iyan ang gusto ni Donya Briguela. Kailangan ko talaga ng tahimik na lugar. Sa tingin ko ay hindi pa ako handang umuwi o makita nila mama sa ganitong kalagayan.” tugon ko.
“Ang stress ay halata na sa mukha mo master, sa tingin ko ay masyado ka nang nag padala sa pag nanais mong makaganti. Ngayon tapos na ito, panahon na para alagaan mo ang iyong sarili.” wika ni Mr. Jeron.
“Salamat. Magiging maayos rin ang lahat diba?” tanong ko sa kanya
“Yes master, magiging maayos rin po ang lahat.” ang tugon niya habang naka ngiti.
Alas 5 ng hapon noong makarating kami sa rest house ni Donya Briguela. Katulad ng inaasahan ay maganda rito, presko at banayad sa pakiramdam ang kapaligiran. Maganda ang bahay ng bahay, ang second floor nito ay may malaking balkunahe na nakaharap sa karagatan at mula dito ay makikitang ang magandang pag lubog ng araw.
Ilang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan habang nakatanaw sa kalayuan. Ngayon ko lang ulit nasilayan ang dapit hapon, ang kulay at tingkad nito ay hindi pa rin nag babago. Ganoon pa rin, nakakabighani sa mata.
“Master, kailangan kong bumalik sa siyudad may inuutos sa akin si Donya Armada. Huwag kang mag alala dahil ang mga body guard mong Los Trio ay nandito lang.” ang wika niya. Ang tinutukoy niya ay ang mga kasama kong black belter, wrestler at sniper.
Natawa ako. “Mag iingat ka Mr. Jeron.”
“Kayo rin po master, inutos ko sa mga bantay mo na sundan ka kahit saan ka mag punta. Huwag kang maliligo sa dagat at delikado.” wika niya habang naka ngiti.
Alas 7 ng gabi, nag luto ako ng pag kain at dahil wala akong kasabay ay inaya ko ang tatlo para saluhan ako. Lahat sila ay naninibago sa akin dahil parati akong natatahimik at napapatulala. Pinayuhan nila ako na iwasan kong manood ng telebisyon, mag bukas ng social media at huwag muna akong tumanggap ng tawag kahit kanino.
Matapos ang hapunan ay agad akong umakyat sa aking silid at nag kulong dito. Humarap ako sa salamin at pinag masdan ang aking sarili. Maitim ang aking mata, payat ang aking mukha, nangayayat ako ng husto. May pag kakataon kasi na hindi ako nakaka kain lalo noong kasagsagan ng aking pag ganti. Ang aking labi ay nanunuyo, ang aking dibdib ay malakas ang kabog..
Noong mga sandaling iyon ay tinitigan ko ang aking sarili at pilit na hinanap si Blas dito pero hindi ko na siya makita pa. Ang lalaking nakatayo sa aking repleksyon ay si Hunter Armada na tuso, malupit at walang awa. Ito ang hinubog ko sa aking pag katao at mag buhat noon ay hindi na ako nakaramdam ng kaligayahan..
Tahimik.
Kinuha ko ang aking bag at binuksan ang aking lumang pitaka. Dito ay kinuha ko ang aking larawan na naka ngiti at pinag masdan ko itong mabuti..
Hinaplos ko ang aking mukha sa larawan gamit ang aking hinlalaki at nag wika.. “kamusta kana Blas?”
MUSIC PLAYING..
Ni Yao De Ai
Wo ming bai..
Sui ran jing chang meng jian ni Hai shi hao wu tou xu Wai mian zheng zai xia zhe yu Jing tian shi xing qi ji But I don’t know ni qu na li
Sui ran bu ceng huai yi ni Hai shi tan te bu ding Ohh Shui shi ni de na ge wei yi Yuan liang wo huai yi zi ji
Chorus Wo ming bai Wo yao de ai Hui ba wo chong huai Xiang yi ge xiao hai Zhi dong zai ni huai li huai Ni yao de ai Bu zhi she yi lai Yao xiang ge da nan hai Feng chui you ri sai Sheng huo zi you zi zai
Pumatak ang luha sa aking mga mata habang pilit kong ginagawa ang matamis na ngiti nito pero hindi ko na magawa..
“Sorry! Patawarin mo ko!” ang pag iyak ko habang naka yuko. Ibayong lungkot at sakit sa dibdib ang aking naramdaman habang nag babalik sa aking alala ang unang araw na tumapak ako sa Empire University, ang aking masayang ala-ala na kahit mahirap ang buhay naka ngiti pa rin ako, kahit nasasaktan o binabalot ng kawalan ng pag asa.
Kahit inaapi o nadudurog ay nanatili akong naka ngiti mga bagay na hindi ko magawa ngayon..
Patuloy ako sa pag iyak at noong muli kong iangat ang aking ulo mula sa pag kakayuko ay nakita si Blas na naka upo sa aking harapan, naka ngiti ito suot ang luma at maduming damit, suot ang sapatos na sira at hawaka ng papel ng pag bebenta ng kidney. Alam niya na aalisan siya ng lamang loob pero naka ngiti pa rin siya at sinasabing “ayos lang ang lahat.. magiging masaya rin tayo.”
Lalo akong umiyak..
Ibayong awa at sakit ang naramdaman ko noong mga sandaling iyon…
Kusang kumilos ang aking katawan at niyakap ko siya ng mahigpit. “Patawarin mo ako kung sinasaktan kita. Patawarin mo ko kung naging masama akong tao at kinain ako ng galit ko, ngayon ay nasasaktan ako ng husto dahil pati ang dating ako ay nawala na rin.”
Tumingin ako sa kanyang mukha at hinaplos ito.“Namimiss na kita Blas..” ang bulong ko sabay yakap ulit sa kanya pero nawala na ito at naluhod nalang ako sa sahig..
Zhi dong zai ni huai li huai
Ni yao de ai Bu zhi she yi lai Yao xiang ge da nan hai Feng chui you ri sai Sheng huo zi you zi zai..
Itutuloy..
THF Part 103
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 8, 2020
Part 103
Alas 11 ng gabi, hindi pa rin ako dinadalaw ng antok kaya naman bumaba ako sa kusina para kumuha ng 6 na bote ng alak. Hindi siguro makakasama sa akin, paminsan minsan lang naman.
Pag balik ko sa kwarto ay tinungga ko ito tinungga hanggang sa maka ubos ng isang bote, sinundan ko pa ito ng isa pa hanggang sa maka lima na ako, dito ay umikot ang aking paningin at agad akong bumagsak sa sahig, hindi ko na nagawa isa ang pintuan sa balkunahe at hindi na rin ako naka akyat sa pa sa kama.
Hindi ko na alam ang nangyari, basta naalimputan nalang ako noong may pumasok sa akin silid at binuhat ang aking katawan sa kama.
Noong imulat ko ang aking mata ay nakita ko si Mr. Jeron na isa isang pinupulot ang bote ng alak. “Wasted ka na naman Hunter. Ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na bawal ka uminom? May mga bisita ka sa baba tiyak na makatutulong sila para maging maayos ang pakiramdam mo.” ang wika niya.
“Ayokong makipag usap kahit kanino.” ang sagot ko sabay dapa.
“Kahit sa akin? Ayaw mo makipag usap?” tanong ng isang pamilyar na boses sa aking pintuan. Noong lingunin ko ito ay nakita ko si Kiro nakatayo, naka ngiti at makikita sa kanyang mukha ang saya noong masilayan ako.
Tumingin ako sa kanya..
Pero agad ko rin itong binawi.
Huminga ako ng malalim at nag wika “Hindi na ako si Blas na kaibigan mo. Isa na akong kaaway ngayon.” ang sagot ko
Napabuntong hininga si Kiro. “Nandoon sa baba si Bam, Biew at Darrio. Lahat kami ay nag aalala sa iyo. Alam mo ba na si Donya Armada mismo ang tumawag sa amin, sinabi niya na puntahan ka namin.”
“Para saan pa?” tanong ko
“Para ibalik si Blas.” sagot niya.
“Wala na siya. Tama ka, maaari pang makahanap ng bagong pag mamahal, pero hindi madaling makakahanap ng bagong sarili lalo’t nawala ito, kinain ng galit at pag hihiganti.”
“Kailan mo balak bumalik?” tanong niya.
“Wala, gaganti pa ako kay Yuji. Sisiguraduhin kong luluha siya ng dugo.” sagot ko.
“Si Yuji ngayon ay nasa puder nalang ng kanyang ina, soon, tatalikuran na rin niya ang mga Guarin. Wala nang natira kay Yuji, wala na ring mamanahin pa. Bumagsak na sila ng tuluyan, kaya’t sa tingin ko ay wala na ring silbi pahirapan mo pa siya.” tugon ni Kiro, naramdaman kong umupo siya sa aking kama at tinapik ang aking balikat. “Bumangon kana Blas.. tapos na ang laban.. maaari mo nang ibaba ang iyong sandata at buksan ang puso mo para sa mga taong nag mamahal sa iyo.”
Tahimik..
“Bakit ka umalis? Bakit mo iniwan ang F4?” tanong ko.
Napabuntong hininga si Kiro. “Dahil mas pinili kong maging masaya, maging malaya at gugulin ang buhay ko sa paraang hindi ko pag sisisihan. Ilang linggo matapos ang kasal ni Yuji ay nakatanggap rin ako ng tawag sa aking ama na malapit na rin akong ilagay sa isang political arrangement, hindi palang sila nakaka hanap ng tamang tao para sa akin. Noong araw na iyon ay nag pasya ako umalis at mag tungo kay Biew. Ang pag tiwalag ko sa F4 ay kagustuhan ko na sinang ayunan naman nila Yuji, Gavin at Erjun naisip nila na kunwari ay puputulin nila ang relasyon sa akin para makatakas ako at makapag tago ng maayos. Ayaw ni Yuji na matulad ako sa kanya kaya’t kinausap niya ako na habang maaaga pa ay iligtas ko ang aking sarili.” ang wika ni Kiro.
“Sana ay ganyan rin si Yuji sa iyo, sana ay may sarili rin siyang paninindigan at tapang na gawin ang bagay ayon sa prinsipyo niya.” sagot ko.
“Si Yuji ang pinaka matapang aming grupo. Malaking sakripisyo ang ginawa niya sa kanyang sarili. Lahat naman halos tayo may kanya kanyang balakid na pinag dadaanan, ito yung sumusubok sa tatag ng ating mga mag katao, ng ating mga sarili. May kanya kanya rin tayong mga paraan para malagpasan ito. At kahit ano pang paraan iyon, ang mahalaga ay makaka uwi pa rin ng maayos at makaka ngiti ka pa rin sa bandang huli.” tugon niya.
“Naka ngiti ako, pero hindi ko alam kung totoo ba ito o hindi. Basta iniukit ko lang sa aking labi, wala na akong maramdaman pa.” ang sagot ko.
Natawa siya. “Bumangon ka dyan at humarap ka sa akin. Paano tayo mag kaka intindihan kung parang isang fetus dyan na naka talikod sa akin. Ayaw mo ba akong makita?” tanong niya.
“Gusto, pero ayokong makita mo ako sa ganitong kalagayan. Hindi na ako si Blas na laging bugbog sarado sa rooftop.”
“Alam ko. Malaki ang pinag bago mo mag buhat noon. At nauunawaan ko iyon. Alam ko na nag babago ang tao kapag nasasaktan, hindi mo kailangan ipaliwanag sa akin ang lahat dahil may mga bagay na nauunawaan ko na agad bago ka pa mag salita.” ang wika niya.
Kumilos ako at marahang bumangon..
Humarap ako sa kanya at nag wika “tingnan mo ako.”
Tumingin siya sa akin at ngumiti..
“Ikaw pa rin si Blas, iyon pa rin ang nakikita ng puso ko.” ang sagot niya sabay yakap sa akin ng mahigpit. “Tandaan mo na kahit mawala ang iyong sarili, may mga tao sa paligid mo na mag babalik nito. Tapos na ang laban Blas.. ang kailangan mo nalang buuin ay ang iyong puso.” ang bulong niya.
Umiyak nalang ako habang nakayakap sa kanya..
“Blas! Ikaw nga yan??!!” ang entrada ni Bam sa pintuan..
Pumasok na rin si Darrio dito at pati siya ay hindi makapaniwala na muli kaming nag kita..
Agad akong tumayo at yumakap sa kanilang dalawa.. “Blas, sabi na nga ikaw si Hunter Armada. Ang tangkad mo naman, saka ang gwapo gwapo mo.” ang wika ni Darrio habang yakap ako.
“Blas, namiss kita. Huwag kana ulit aalis ha.” ang wika ni Bam..
“Sorry kung umabot sa ganito ang lahat. Pero kahit binago ko ang sarili ko ay hindi ko kayo nakalimutan..
“Alam ko, dahil binayaran mo yung gastos ko sa school, at pinadalan mo ko ng mga gamit para makatapos ako sa pag aaral. Ang sabi nung nag dala ay ipinabibigay ni Hunter Armada. At noong nakita ko yung note mo sa notebook ko ay naiyak ako dahil alam kong ikaw iyon, alam kong nag balik ka na.” ang umiiyak na sagot ni Darrio.
“Oo nga Blas, naalala mo ba yung alaga kong palaka? Ngayon ay may mga palaka na rin akong alaga sa fish pond ko. Pinangalan ko yun sayo, kay Kiro, kay Biew, Yuji, Gavin, Erjun at kung sino sino pa..” ang wika ni Bam pero niyakap ko ulit siya.
“Ikaw pa rin si Bam, kasi weird ka pa din pero bagay sa iyo.” ang wika ko habang natatawa.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay nakita ko naman sa pinto si Biew naka ngiti kaya lalo akong naiyak at agad na lumapit sa kanya. Hindi niya agad ako niyakap. Hinawakan niya ako aking balikat pinag masdan mula ulo hanggang paa. “Nag bago ka sa paningin ko. Pero alam mo ang isinisigaw ng puso ko? Ikaw pa rin si Blas na kaibigan ko.” ang naka ngiting wika niya.
Ngumiti ako habang umiiyak na parang bata..
“Sa tingin ko ay bumalik na si Blas.” ang wika niya sabay yakap sa akin ng mahigpit..
“Sorry kung hindi ko kayo pinansin o kinausap man lang tungkol sa mga plano. Huwag niyo sanang isipin na binura ko kayo sa isipan ko. Hinding hindi mang yayari iyon.”
“Sinabi sa akin ni Kiro ang lahat ng nangyari sa iyo. Umiyak ako noong malaman ko na nag benta ka ng kidney para maka alis sa siyudad. Naisip ko na hanapin ka at dalhin sa New York, dahil para na kitang kapatid. Ngunit walang makapag sabi akin kung nasaan ka.” ang wika ni Biew
“Alam mo Blas, lahat sila ay inaaway ako. Nag banta pa sa akin si Kiro na lalasunin niya yung mga buteteng alaga ko sa fishpond kapag hindi kita tinuro. Pati sina Lippi at Evan ay sumugod rin sa rest house ko at binugbog nila ako dahil ayokong ibigay ang address mo. Pero nagawa ko diba Blas? Wala akong pinag bigyan.” ang wika nito.
“Kung ganoon ay alam mo talaga? Loko ka ahh!” ang wika ni Kiro sabay sakal sa kanya gamit ang kanyang braso.
“May mga plano na hindi sinasabi o ipina-aalam kahit na kanino, ito tiyak mag tatagumpay. Naunawaan namin iyon. Sa kabilang banda sinindak mo rin kami noong lumabas ka sa gintong pyramid noong kaarawan ni Yuji para iyong isang epic scene sa isang hollywood teleserye.” ang wika ni Biew.
“Pag katapos noon ay wala akong naisip kundi ang gumanti kay Yuji at sa kanyang ama. Hanggang ngayon ay bulag pa rin ako at ang tanging nasa dibdib ko lang saktan sila katulad ng ginawa nila sa akin.” tugon ko sabay upo sa kanilang harapan.
“Nauunawaan ko kung bakit ka nagalit ng todo, sadyang may mga galit sa ating mga puso na hindi basta basta pinag hihilom ng panahon. Kahit na sinasabi nila na time heals everything.” ang wika ni Biew
Tahimik..
Napalingon ako sa labas ng balkunahe..
“Anong plano mo ngayon?” tanong ni Darrio
“Hindi ko alam. Ibabagsak ko si Yuji Guarin.” ang sagot ko.
“Hindi mo na ba siya mahal?” tanong ni Biew.
“Hindi na siguro. Galit nalang ang nararamdaman ko sa kanya.” sagot ko.
“Bagsak na bagsak yung tao. Wala ka nang mapapala sa kanya Blas. Bakit hindi nalang tayo mag enjoy dito? Mag swimming tayo sa dagat, mag party o kaya ay mag piknik?” tanong ni Bam
“Alam mo magandang idea iyan, pwede bang kalimutan mo muna ang galit mo? Ngayon lang ulit tayo nag kasama sama e, namiss ka namin ng sobra.” ang wika ni Kiro habang naka ngiti.
Tumango ako at ngumiti bilang tugon..
Noong mga sandaling iyon ay naramdaman ko na hindi ako nag iisa. Bagamat may pag kakataon napapatulala nalang ako habang nakatitig sa kanilang mga ngiti. Pansamantala ko ring inalis sa aking isip ang pag ganti at pilit na ibinalik ang saya bagamat alam kong hindi ito ganoon ka-kompleto. Sa kabila ng aking tagumpay na makaganti at maka kuha ng hustisya ay hindi pa rin ako masaya. Luha at sakit ang idinulot sa akin nito.. Batid kong ito ang kabayaran sa aking pagiging malupit.
Kung kailan ito mag tatapos, ay walang nakaka alam.
Itutuloy..
THF Part 104
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsomer Flower
Season 3
AiTenshi
April 8, 2020
Part 104
Sa pag bukas ng bagong araw ay naging masaya ang pananatili nina Kiro, Biew at iba pa sa bahay pahingahan ni Donya Briguela. Syempre ay naka gabay pa rin sila sa akin. Walang oras na hindi kami nag usap at nag kwentuhan ni Biew, bukod kay Kiro ay siya ang tumayong gabay ko at humila sa akin para magkaroon ng kalmadong pag iisip. At syempre ay nakatulong rin sa akin si Bam at Darrio sila ang aking pamilya kaya’t kapag naalala ko ang lahat ng aming mga pinag samahan ay napapangiti ako at sinasabi ko sa aking sarili na “ako pa rin si Blas” kahit na anong mangyari.
“Ang laki ng pinag bago mo Blas. Sigurado kong pati si Yuji ay nasindak sa iyo.” ang biro ni Biew habang naka upo kami sa pampang ng dagat. Parehong nababasa ang aming mga paa kapag tumatama ang alon dito.
“Sinadya kong baguhin ang aking sarili para mas maging epektibo ang pag babalik ko. Ginamit ko ang galit ko para mag bago.” tugon ko.
“At ngayon tapos na rin ang lahat sa palagay ko ay bigyan mo na rin ng kapayapaan ang sarili mo.” ang wika niya sabay tapik sa aking balikat.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ni Biew ay tumabi naman si Kiro sa akin. Pinagitnaan nila ako, at lahat kami naka tanaw sa asul na karagatan.
Tahimik..
“Tama si Biew, deserve mong maging masaya, kailangan mo ng kapayaan sa iyong puso. Kahit ang pinaka malakas na mandirigma sa mga epikong alamat at nag huhubad ng kalasag at nag papahinga para hanapin ang kapayapaang iyon na hindi matatagpuan sa walang katapusang pakikipag laban. Sana ay mahanap mo ang sa iyo.” ang wika ni Kiro sabay tapik sa aking balikat.
“Tama si Kiro. Huwag mong pigilan ang sarili mo sa mga bagay na mag papasaya sa iyo. Sa lahat galit, hirap, sakripisyo at pagod mo ay deserve na deserve mong maging masaya.” ang wika ni Biew habang naka ngiti.
“Salamat sa inyong dalawa. Ang akala ko ay mabubuang na ako, buti na nandito kayo.” tugon ko. “Nga pala, ano plano niyong dalawa?” tanong ko.
“Engage na kami ni Biew, alam na rin ito ng aming pamilya. Hindi na rin sila tumanggi dahil alam nila ang mga bagay na ikakasaya ko.” ang wika ni Kiro.
“At dahil alam nila na si Kiro ay isang tahimik na pasaway, kusa nalang aalis iyan at hindi na mahahagilap kapag hindi nasunod ang gusto.” ang biro ni Biew
Tawanan sila..
“Pero ang lahat ng ito dahil sa iyo Blas, salamat sa pag sasabi na huwag kong hayaang lumayo ang kaligayahan ko.” dagdag ni Kiro habang naka ngiti.
“At gusto ko, sa araw ng kasal ko ay ikaw ang mag hahatid sa akin sa altar. Maaari ba Blas?” tanong ni Biew.
“Oo naman, isang malaking karangalan iyon para sa akin.” ang tugon ko..
Niyakap niya ako at ginusot ang aking buhok bilang pasasalamat..
Malakipas ang dalawang Linggo ay muli akong bumalik sa Siyudad upang gampanan ang aking mga trabaho sa kompanya Hindi ako 15 days nawala, kulang isang buwan rin akong nag relax. Sina Bam at Darrio naman ay bumalik sa kani kanilang gawain. Sina Biew at Kiro ay pansamantalang nag tungo sa ibang lugar para sulutin ang nalalabi nilang bakasyon dito sa bansa. Tiyak kong sa bawat oras na mag sama sila ay walang katapusang ligaya ang kanilang nadarama.
“Welcome back po Mr. Hunter Armada.” ang bati ng guard noong bumalik ako kompanya.
Ang lahat ay masaya noong makita ako papasok sa lobby. Agad rin akong sinalubong ni Mr. Jeron. “Tuluyan nang lumubog ang Guarin Corp. Nasa pangalan mo na ang natitirang 50% ng kanilang kayamanan.”
“Paano napunta sa akin?” tanong ko.
“Siningil sila ni Donya Armada ng malaki dahil tangkang pag lason sa atin at sa pag baril sa iyo ni Vann Durria. Walang nagawa ang Guarin kundi ibigay ang natitirang bagay na mayroon sila para pambayad sa danyos. Kaya ngayon ay wala silang kahit ano..” ang wika ni Mr. Jeron
“Kamusta si Yuji Guarin?” tanong ko.
“Nag benta si Yuji Guarin ng mga sasakyan niya para may pang gastos ito at ngayon ay namamasukan nalang ito bilang normal na emplayado sa…” natigil siya.
“Sa ano? Saan siya namamasukan?” tanong ko.
“Dito sa Armada Corp.” ang sagot ni Mr. Jeron.
Napahinto ako pag lalakad at napa kunot ang aking noo. “Nag papasok kayo ng ahas dito? Bakit hinayaan niyo siyang pumasok dito?!” ang galit kong tanong.
“Pero Mr. Armada, qualified si Mr. Guarin para sa position. At si Donya armada ang nag hired sa kanya.”
“Bakit ginawa iyon ni Donya Briguela?” tanong ko. Agad na umayat ang galit sa aking ulo at dito mabilis akong umakyat sa itaas na palapag para tanungin si Donya Briguela kung bakit kailangan niyang ihired si Yuji e galing ito sa kalabang korporasyon.
Pag pasok ko sa kanyang opisina ay naabutan ko itong nakikipag video call sa isang machong amerikano, kilig na kilig ito at tuwang tuwa sa kanyang ginagawa. Noong nakita niya akong papasok ay agad itong nag paalam sa kausap. “Wait for me Carl, my younger brother is here.” At talagang ginawa pa akong kapatid niya imbes na sabihing “grandson”.
“Welcome back! Kamusta ang bakasyon my darling Hunter? Halika tingnan mo ang bagong papa, isang machong afam!” excited niyang pag bati sabay hawi sa kanyang blonde at unat na buhok.
“Donya Briguela bakit ganyan po ang itsura mo?” tanong ko.
“Nag pablonde lang ako ng kaunti, saka kaunting rebond. Bagay naman diba? Anyway mabuti naman at nakarecover kana.” ang wika niya sabay harap sa salamin. “Teka? Bakit ganyan ang itsura mo?” tanong niya.
“Bakit hinired ng Armada si Yuji Guarin? Ang sabi ni Mr. Jeron ay kayo daw po ang tumanggap dito. Tiyak na mang aahas iyon katulad ng kanyang ama na isang demonyo.” ang tanong ko.
“Oo nga ang hired sa kanya.”
“Pero galing siya sa bakuran ng kalaban. Ahas siya at manloloko. Mag ffile ako ng memo para i-fired siya ngayon din.” ang sagot ko.
“Hunter, my darling. Huwag mong gawing personal ang lahat. Ang personal na problema ninyo ni Mr. Guarin ay hindi dapat dinadala dito sa company. Mayroong tatlong dahilan kung bakit ko siya tinanggap. Una, dahil qualified si Mr. Guarin sa position, matalino siya at galing sa magandang paaralan, may mahusay na training sa korporasyon. Ikalawa, dahil iniligtas niya ang buhay mo. Imagine, kung tumama sa iyo ang unang pag baril ay baka sapol ito sa iyong puso o sa dibdib na maaaring maging sanhi ng pag kamatay mo, hinarang ni Mr.Guarin ang katawan niya para sa iyo. Saan ka naman makaka kita ng taong handang mamatay para sa iyo? Ikatlo, dahil malakas ang kanyang loob, kahit na alam niyang kalaban siya at nag lakas loob siyang tumapak sa opisina ko para mag apply ng trabaho. Nag pakababa siya at kinalimutan na tayo ang nag pa bagsak sa kanila. Kahit pinag bubulungan siya dito ay wala siyang paki alam, kahit isang normal na empleyado siya na sasahod ng maliit ay ayos lang sa kanya.”
“Dahil nga may plano siya. Wawasakin niya ang Armada Corp! Aahasin niya tayong lahat dito. Dahil si Yuji ay isang manloloko, taksil at traydor.” ang sagot ko.
“Sa tingin ko ay hindi na magagawa ni Mr. Guarin na mag taksil o maging ahas dahil hindi naman siya mag ttrabaho dito sa akin. Sapat na si Jeron para gawin ang aking trabaho.”
“Kung ganoon ay anong posisyon si Yuji mag ttrabaho? Siguro naman ay hindi mo siya ginawang body guard ko.”
“Syempre ay hindi. Dahil siya ang tatayong personal assistant mo.” ang wika nito.
“Personal assistant? Nag papatawa po ba kayo? Hindi ako mag ttrabaho kasama ng isang taong traydor at manloloko. Ngayon palang ay mag reresign na ako.”
“Hindi ka maaaring mag resign dahil marami ka pag utang sa akin Blas. Professionalism ang kailangan ko. Iyan ang pairalin mo.”
“Hindi ko kailangan ng personal na assistant. Nariyan naman si Mr. Jeron.”
“Si Jeron ay ang aking kanang kamay. Sa akin siya nag ttrabaho at ipinahiram ko lamang siya sa iyo.”
(Author’s note: Sa original series ng Meteor Garden ay namasukan si Shan Cai bilang katulong sa Dao ming famiy. Ngayon sa aking version si Yuji naman ang namasukan kina Blas.“)
“Pero Donya Briguela, alam mong kaaway ko si Yuji. Alam mong kinamumuhian ko siya, bakit kailangan mong gawin ito sa akin?” tanong ko.
“Dahil mahal kita bilang apo Blas. At gustong maging masaya ka.” ang wika niya sabay alis aking tabi. “May meeting ako sa Armada Hotel. Paki ayos yang table ko, at yung sa iyo rin sana, ang gulo gulo.” ang wika niya sabay turo sa aking lamesa na puro papeles.
“Pero hindi ako magiging masaya! Araw araw na sumpa ang ibingay mo sa akin.” ang sagot ko.
“Hired na si Mr. Guarin at nakaka 10 days na siya dito, habang nasa bakasyon siya nag ttraining siya at excellent ang performance niya. Tanggapin mo na lamang iyon.” sagot niya.
Napaupo ako sa aking silya at napatingin sa kisame. Ipinatong ko ang aking paa sa lamesa at nag isip ng paraan kung paano ko iiwasan si Yuji. Pwede nalang ako ng paraan para mapa alis siya. Pwede ko siyang iset up na nilason ako, o pinag tangkaan ang buhay ko. O pwede ko rin siyang ipakulong katulad ng ginawa ko sa kanyang demonyong ama. Ang mga manlolokong katulad niya ay hindi dapat kinaawaan.
Hangga’t naalala ko ang mga eksenang naganap sa rooftop kung saa ibulgar ni Vann ang tungkol sa kanila ni Yuji ay nag simula nang bumagsak ang mundo ko..
FLASH BACK
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay dumating si Vann sa rooftop na aking ikinagulat. Nakatayo siya at lumapit sa akin noong makita ako. “Blas.” pag tawag niya
Nag pahid ako ng luha. “Ikaw pala Vann.” ang tugon ko.
“Blas, alam ko ang dahilan kung bakit bakas sa iyong mukha ang pag iyak. Dahil nakita mo na yung larawan namin ni Yuji kahapon sa social media diba? Ang totoo noon ay binigyan lang ako ni Yuji ng pag kataong makikilala niya. Ang sabi niya sa akin ay susubukan niya akong mahalin rin. At realize ko rin kahapon na mabait pala talaga siya, sweet at parang bata. Naging masaya ako na kasama siya halos di ko na mamalayan na lumilipas ang oras. At kung iniisip mo na may naganap sa pagitan namin. Hindi naman akong sinungaling Blas, mayroon. Kinantot ako ni Yuji kagabi. Iyon ang pinaka masarap na sex na naranasan ko, ibang iba sa lahat ng mga lalaking natikman ko. Sa kanya lang ako nabaliw ng husto. Pero anong big deal doon? Sa Milan? Nakikipag sex ako sa mga taong gusto ko, wala lang doon ang usaping sex. Hindi ito big deal lalo na sa mga lalaking katulad natin. Dito lang naman yata sa Pilipinas nagiging emosyonal ang tao pag dating sa usaping ganito. May karapatan naman kami diba? Kasi ako ng fiance niya. Sorry Blas, hindi naman ako nag taksil sa iyo. May label din naman ako sa buhay ni Yuji at mas mataas ang label ko sa label mo.” ang wika niya
Habang nag sasalita siya ay para bang paulit ulit na sinusuntok ang aking dibdib. May kung anong matigas na bagay ang inihampas aking ulo. Lalong sumikip ang aking pag hinga na para bang ako ay mabubuang..
End of Flash back
Kapag naalala ko iyon ay nag iinit ang aking dugo. Sa mga taong masaya siya sa piling ng iba ay nag dudurusa naman ako at nalulungkot sa kabilang banda. Habang umaaraw sa kanyang kinalalagyan ay umuulan naman sa akin. Ganyan kung manuya ang buhay.
Tahimik..
Maya maya ay kumatok si Mr. Jeron. “Pasok.” ang sagot ko.
“Mr. Armada, narito na po ang bagong assistant ninyo na si Mr. Yuji Guarin.” ang wika niya.
Huminga ako ng malalim at pilit na ikinalma ang aking sarili.
Dito ay pumasok si Yuji na naka suot ng fitted na suit and pants. Gwapong gwapo ito, umaamoy ang pabango. “Mr. Armada, two weeks na sa training si Mr. Guarin. Ako na ang humawak sa kanya ayon sa bilin ni Donya Armada. Alam na niya ang gagawin.” ang wika ni Mr. Jeron.
“Salamat.” ang sagot ko sabay ayos sa aking pangalan sa table. “HUNTER ARMADA CEO Armada de Sobiel Corporation.” Sinadya kong ipakita ito sa kanya upang ipakita na mas mataas ako at dapat siyang lumugar sa kanyang kinakalagyan.
“Kamusta ka?” tanong niya sa akin.
“Kunin mo yung basahan at linisin itong table ko.” ang utos ko tumayo ako at inayos ang aking kurbata.
Agad naman siyang sumunod sa akin. Nag pupunas siya ng table at ako naman ay nakatanaw lang sa labas ng bintana. “Ako rin ang driver mo ngayon.” ang wika niya.
“Okay. Goodluck sa iyo Mr. Guarin.” ang sagot ko sabay labas sa silid.
Itutuloy..
THF Part 105
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 8, 2020
“Kamusta ka?” tanong niya sa akin.
“Kunin mo yung basahan at linisin itong table ko.” ang utos ko tumayo ako at inayos ang aking kurbata.
Agad naman siyang sumunod sa akin. Nag pupunas siya ng table at ako naman ay nakatanaw lang sa labas ng bintana. “Ako rin ang driver mo ngayon.” ang wika niya.
“Okay. Goodluck sa iyo Mr. Guarin.” ang sagot ko sabay labas sa silid.
Part 105
“Mr. Guarin, anong masamang hangin ang nag dala sa iyo dito sa Armada Corp? Hindi ba sumagi sa isipan mo na ang lugar na pinasok mo ay balwarte ng kalaban? O talagang sinasadya mo ito para guluhin kami? Umaasa ka ba talaga na makakaganti ka sa akin?” tanong ko habang pinapanood siyang mag punas ng lamesa.
“Nag lakas loob lang akong mag apply dahil kailangan ko ng trabaho para masuportahan si mama at ang sarili ko. Wala akong kahit na anong masamang intensiyon.” sagot niya.
“Malalaman ko rin iyan, at kung may binabalak ka man ay hindi ka mag tatagumpay.” tugon ko. “Nga pala, yang table mo igawi mo pa doon sa gilid, huwag mong itatabi sa akin dahil hindi tayo mag kalebel.” ang sagot ko sabay taas sa aking paa at kunwaring pinipindot ang aking cellphone para makaiwas ng tingin sa kanya.
“Ikaw? Kamusta kana? Siguro ay maluwag na ang kalooban mo ngayon dahil nagawa mo na ang gusto mo.” wika niya.
“Oo, pero kulang pa rin.” ang sagot ko.
“Anong kulang?” tanong niya.
Tumayo ako at humarap sa kanya. “Ikaw. I’ll make sure na susunod ka sa iyong asawa’t ama doon sa kulungan.”
“Wala nang bisa ang arrangement namin ni Vann. Ngayon ay ginagawa ko nalang normal yung buhay ko. Yung masaya, yung walang galit sa aking kapwa. At kung ipapakulong mo ako ay wala ka rin namang mapapala.” ang tugon niya.
Hindi ako kumibo..
Natawa si Miss Justine..
“Kung ganoon ay mag papanggap nalang ako na hindi kita nakikita, kaysa wasakin mo pa ang araw ko.” ang sagot ko naman. At habang nasa ganoong posisyon kami ay pumasok si Miss Justine. “Lunch? Welcome back my dear.” masayang wika niya at nagulat pa ito noong makita si Yuji. “Oh, hi Mr. Guarin kamusta ang relasyon mo sa iyong boss?” tanong nito na parang nang aasar.
“Hell” ang sagot ko naman.
Makalipas ang ilang araw matapos mahire si Yuji sa Armada Corp. Hindi na niya ako tinigilan, lagi siyang nakasunod sa akin bagamat hindi ko naman siya pinapansin. May pag kakataon na ginagawa ko siyang imbisibol na kahit tingnan siya o kausapin ay hindi ko ginagawa. Ang aking galit ay hindi pa rin nawawala kahit naka ganti na ako. Ang sakit na ginawa ni Yuji sa akin ay mas masakit kaysa sa ginawa ng kanyang ama.
“Alam mo two weeks lang akong nawala ang dami nang nag bago dito. Kamusta naman ang bagong personal assistant mo?” tanong ni Miss Justine
“Isang malaking sumpa.” ang sagot ko naman.
Natawa siya. “Hindi mo na mahal?”
“Hindi na. Ilang beses ko na siyang pinatalsik, kaso ay nag mumukha lang akong masama.” ang sagot ko.
“Alam mo, wala na rin saysay kung magagalit ka pa. Nakuha mo ang hustisyang gusto mo, yung 50% na remaining asset ng corporation ay na sa iyo na rin. Saka di ka pa nag sasawang gumawa ng memo para paalisin si Yuji? Araw araw mo siyang pinag tatangkaang iterminate. Ano pa ba ang gusto mo?”
“Ang makaganti kay Yuji.”
“O, edi kumuha ka ng iba’t ibang lalaki dyan, makipag sex ka. Maraming ways para makaganti, huwag mo na saktan ng pisikal yung tao at nag buwis na nga ito ng buhay para sa iyo.”
“Tinamaan siya kasi ay tanga siya. Yun lang iyon.” ang sagot ko naman.
“Kasi nga galit ka kaya kahit anong effort niya ay di mo maappreciate.”
“May asawa siya diba? Doon siya sa asawa niyang baliw at kriminal.” inis kong sagot.
“Annul na. Saka naka kulong na si Vann no. O ayan, mag ice cream ka. Ang init ng ulo mo.” ang natatawang wika ni Miss Justine.
Alas 2 ng hapon noong umakyat ako pabalik sa aking opisina kasama ko ang ilang empleyado para kausapin. Pag pasok palang namin ay tumambad na ang isang malaking kumpol ng bulaklak na nakalagay sa aking lamesa. Ibayong kilig naman ang naramdaman ng mga kasama ko noong makita nila ito.
Kinuha ko ang bulaklak at saka tiningnan ang naka sulat dito. “Im sorry.” ang naka lagay.
“Para sa iyo iyan. Pansinin mo naman ako.” ang wika nito.
“Allergic ako sa bulaklak. Paki sabi sa janitor na itapon ito sa labas.” ang sagot ko sabay lagay nito sa aking trash can.
Natahimik si Yuji at naupo nalang sa kanyang lamesa sa sulok ng aking opisina pero hindi ko siya pinansin. “Saan na tayo? Ok again, from sales performance and targets through to customer acquisition costs, sales cycle, and beyond, here, we’ll present sales graphs and charts that matter to the ongoing growth of your business…” ang patuloy kong pag papaliwanag, sinasadya kong lakasan ang aking boses para malaman ni Yuji na wala akong paki alam sa kanya.
Makalipas ang aking papaliwanag ay lumabas ang mga kasamahan ko at naiwan kaming dalawa ni Yuji sa silid. “Kumain ka na ba? Eto pala yung report ng marketing team kanina. Iabot ko nalang daw sa iyo.” ang wika ni Yuji.
“Iabot ko nalang PO sa iyo. Matuto kang gumalang sa nakatataas sayo. Saka pwede ba huwag kang umasta na parang nanliligaw ka, maging propesyunal ka. Pati ako nilalandi mo! Gusto mong materminate? O kasuhan kaya kita ng harassment? Para makulong ka na rin kasama ng baliw mo asawa.” ang sagot ko sabay kuha sa report at binasa ko ito isa isa..
Tahimik..
“Chineck mo ba ito Mr. Guarin?” tanong ko.
“Yes boss.” ang sagot niya.
“Ah, kaya mali mali! Maling mali! Dapat nang hingi ka ng tulong sa may alam. Gawa ka ng gawa mali mali naman. Bobo mo! Ibalik mo sa kanila ito! Mga tanga! Napaka tanga mo! Kasi wala ka namang alam!” ang galit kong sagot sabay balibag sa kanya ng papel. Tinamaan ito sa mukha, pero hindi siya lumaban. Isa isa nyang pinulot ang papel sa sahig at saka bumalik sa lamesa para itama.
Ako naman ay naka upo lang at humarap sa aking laptop, kunwari ay may ginagawa ako pero wala naman talaga..
“Bakit dito ka nag apply Mr. Guarin?” tanong ko.
“Dahil mahal kita.” ang sagot niya.
“Hindi kaba nahiya na pinabagsak ko ang demonyo mong ama? Tapos dito ka pa sisiksik?” tanong ko ulit
“Dahil mahal kita.” ang sagot niya ulit.
“Paano kapag pinabaril kita mamaya? Masasabi mo pa iyan?” tanong ko.
“Hindi mo magagawa iyan.” ang sagot niya, tumayo siya at inilagay ang report sa aking mesa.
“Bakit hindi?” tanong ko.
“Dahil alam kong mahal mo pa rin ako.” ang sagot niya sabay alis sa aking harapan. Tiningnan ko ang kanilang report, tama na ito kaya’t hindi ko na siya hinabol pa para pagalitan.
“Savage?” tanong ni Miss Justine noong pumasok ito.
“Kanina ka pa dyan?” tanong ko.
“Yes, nahiya lang akong pumasok. Ang init init init ng ulo. Naaawa ako kay Yuji kanina pinupulot niya yung mga papel.”
“Dapat lang sa kanya iyon. Pwede siyang mag resign kung gusto niya.”
“Hala, ang tigas mo. Pero mas bagay kayo ngayon. Perfect match.” pang aasar ni Miss Justine.
Alas 7 ng gabi noong matapos ang mahabang araw sa opisina. Pauwi na sana ako noong biglang dumating si Donya Briguela, namili ito ng kung ano ano sa ibang bansa, may nag paayos pa ito ng mata at mas pina singgit. Syempre ay humanga naman ang lahat sa kanya at kahit saan siya lumakad ay pinupuri siya. “Maganda ba? Eto ang korean look, usong uso ito sa South East Asia! Medyo may kamahalan ang pag papaayos nito. Bagay ba?” tanong niya kay Yuji.
“Maganda po Donya Armada.” ang wika niya.
“Plastic! Kapal ng mukha.” ang bulong ko sa aking sarili.
“Para sa iyo ito my grandson.” ang wika niya sabay abot sa akin ng 5 shopping bags. Nag lalaman ng maraming tshirt, pantalon, sapatos, gadget at kung ano ano pa.
“At para sa iyo naman ito.” ang wika ni Donya Briguela sabay bigay abot kay Yuji ng dalawang shopping bag.
“Bakit pati siya? Apo siya ng kaaway mo.” ang wika ko.
“Oo nga, pero wala namang kasalanan si Yuji sa akin. Kung may kasalanan man siya sa iyo ay sa iyong dalawa nalang lang iyon.” ang sagot ng matanda sabay ngiti. “Tara, mag dinner tayong tatlo.” dagdag ni Donya sabay abot kay Yuji ng susi. Agad niya akong hinila at habang lumalakad kami ay nag kkwento ito tungkol sa mga nakameet niyang mga lalaki sa ibang bansa.
Pumasok kami sa isang pribadong kainan, table for three, si Donya Briguela ang nasa gitna namin at kami ni Yuji ang mag kaharap. Ito yata ang sumpa na talagang hindi ko matatakasan, ang makasama si Yuji araw araw. Marahil ay sobra akong naging masama kaya ito ang karma ko.
“Mr. Guarin, kamusta ang trabaho mo?” tanong niya.
“Maayos naman po Donya Armada.”
“Siguro napaka sakit sa iyo na ang isang mataas at mayabang na taong katulad mo ay namasukan bilang isang regular na empleyado. Anong binabalak mo Mr. Guarin?” tanong ko
“Aminado ako na noong una ay mahirap sa akin na mamasukan bilang isang ordinaryong empleyado. Pero marami akong natutunan nitong mga nakakaraang linggo. Una na rito yung natuto akong maka appreciate ng mga simpleng bagay sa paligid ko. Nawala ang pagiging maluho ko at mas natutunan ko ring pahalagahan ang pinaka maliit na halaga sa aking pitaka. Si Yuji Guarin na dating leader ng F4 ay isang simpleng tao nalang ngayon at hindi ko ito kinakahiya. Kahit na binabansagan nila akong anak ng kriminal o ng mag nanakaw ay ayos lang. Ang mahalaga ay marangal ang aking ginagawa at masaya ako dito.” ang sagot niya.
“Ayos ah, pinag handaan mo ang sagot mo? Iam sorry im not buying it.” ang naka ngiti kong sagot.
“Kamusta ang relationship mo with your partner?” tanong ni Donya Briguela
“Divorce na kami, ang isang political arragement ng same sex ay madaling nawawalan ng bisa kapag nag agree ang dalawang party na mag hiwalay.”
“Paano mag aagree si Vann Durria e baliw na baliw sa iyo iyon? Papatay nga siya para sa iyo.” sarcastic kong tugon.
“Ang kanyang ama ang nag kombinsi sa kanya na bumitiw. At sa bandang huli ay sumang ayon na rin ito. Sa ngayon ay naka kulong pa rin sila at pinag babayaran ang kanilang mga kasalanan.” ang wika ni Yuji.
“Dapat lang. At sisiguraduhin kong doon na sila mabubulok kasama na ang iyong ama.” ang tugon ko.
“Okay lang, ang kasalanan ay kasalanan at dapat itong pag bayaran.” ang sagot niya.
Patuloy kami sa pag kain..
“Mr. Guarin, ano ang plano mo ngayon?” tanong ni Donya Briguella.
“Manatili sa tabi ni Blas hanggang dumating ang araw na mapatawad niya ako.” ang sagot ni Yuji.
“Manatili ka kung gusto mo, pero ako? Hahanap ako ng taong mamahalin ko at mamahalin din ako. Yung malayo sa iyo. Yung malayong malayo. Naisip ko na simula bukas ay makikipag date ako sa iba’t ibang tao hanggang mahanap ko yung para sa akin.” sagot ko.
“Kilala ko si Blas, hindi niya magagawa ang ganoong bagay, dahil aminin mo man o sa hindi ay ako pa rin mahal mo.” sagot niya
Hindi ako kumibo..
“Sa tingin ko ay kailangan mong buuin ang pag katao mo bago mo subukang buuin ang pag katao ng iba. Ang pag tatawad ay hindi ganoon kadali lalo’t kung ikaw ay nakapanakit ng husto. Ang lahat ay magiging maayos sa takdang oras.” ang wika ni Donya Briguela.
“Hindi ako susuko kay Blas. May kasalanan ako at bilang lalaki ay haharapin ko ito kahit gaano pa kahirap.” ang wika niya sabay ngiti sa akin.
Itutuloy..
THF Part 106
POSTER BY: REX ZADJI CRISOSTOMO
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
“Sa tingin ko ay kailangan mong buuin ang pag katao mo bago mo subukang buuin ang pag katao ng iba. Ang pag tatawad ay hindi ganoon kadali lalo’t kung ikaw ay nakapanakit ng husto. Ang lahat ay magiging maayos sa takdang oras.” ang wika ni Donya Briguela.
“Hindi ako susuko kay Blas. May kasalanan ako at bilang lalaki ay haharapin ko ito kahit gaano pa kahirap.” ang wika niya sabay ngiti sa akin.
Part 106
“Blas, kung ako kay Yuji hahanap nalang ako ng ibang taong mamahalin. Lahat ng ibinibigay niya sa iyo ay tinatapon mo. Sayang naman itong mga bulaklak, yung laman ng basurahan sa likod ay puro ganito nalang.” ang wika ni Miss Justine
“Hindi na niya ako makukuha sa mga bulaklak.” ang sagot ko.
“Alam mo, bitter na iyan. Yung puso mo ay kasing tigas na ng bato.”
“Sadyang mahirap nalang mag tiwala sa isang taong manloloko.” ang sagot ko naman sabay tambak ng maraming gawain sa desk ni Yuji, kasing taas itong kisame at tiyak kong di siya makaka ugaga.
Pag pasok palang niya ay nagulat na ito dahil sa dami ng kanyang tatapusin. “Kailangan ko lahat iyan mamayang alas 5 ng hapon. Gawin mo na.” ang utos ko. Ngumiti ito at agad na sinimulan ang kanyang gawain.
Sa mga nakalipas na araw ay tuloy tuloy pa rin ang panunuyo niya akin, pero hindi ako nag papakita ng awa sa kanya. Bagkus mas itinodo ko pa ang pag papahirap sa kanya, utos dito, utos doon ang aking ginagawa. Hindi ko alam kung saan siya kumukuha ng mahabang pasensiya, na dapat sa mga oras na ito ay nag reresign na siya. Madalas ko rin siyang sinisigawan sa harap ng mga empleyado pero kahit gaanong galit ang aking ipinapakita sa kanya ay hindi ito nagagalit sa akin.
Alas 4 ng hapon noong matapos siya sa trabahong ibinigay ko sa kanya. Hindi na ito nag lunch o nag miryenda pa, mag hapon itong naka subsob sa kanyang lamesa. Noong chineck ko ang kanyang gawa ay walang mali dito, ultimo ang mga graphs at description ay tama at eksakto. Wala tuloy akong maibutas. “Sa susunod paki ayos nalang yung sulat mo. Napaka pangit ng penmanship mo, nakakahilo.” ang wika ko.
Ngumiti siya. “Pwede ba kitang ilibre sa dinner mamaya? Kakasweldo ko lang, gusto kong ishare sa iyo.” ang tanong niya.
“Bakit mo puntahan sa kulungan yung asawa mo at siya ang ilibre mo?” ang sagot ko.
“Hiwalay na kami at hindi na maayos ang aming relasyon.” sagot niya..
“Edi humanap ka ng ibang taong pwede mong isama sa dinner mo. Iyan naman talaga ang nature mo, bukod sa mukha kang pera ay mang gagamit ka pa ng tao. Im sorry Mr. Guarin pero hindi mo na ako magagamit ngayon.” ang sagot ko sabay tayo sa aking bangko.
Hinawakan niya ako sa braso. “Hanggang kailan mo ako papahirapan ng ganito?” tanong niya.
“Hindi kita pinahihirapan, ipinakikita ko lang sa iyo na hindi na ako yung tipo ng tao na maloloko mo.” ang sagot ko. “Teka bakit ba kasi hindi ka sumuko?”
“Alam ko naman na 99% ayaw mo na talaga sa akin. Pero para sa sabihin ko sa iyo, ang natitirang 1% ay sapat na para humawak ako at huwag sumuko.” ang sagot niya.
“Pang hawakan mo iyan hanggang dumating ang araw na mapag tanto mo isa kang malaking tanga.” tugon ko.
“Alas 8 ng gabi, susunduin kita sa inyo. Sana pag bigyan mo ako.” ang wika niya.
Inalis ko ang aking braso sa kanyang pag kakahawak at saka lumayas sa kanyang harapan..
Matapos ang trabaho ay agad akong umuwi para makapag pahinga, wala akong balak na sumipot o humarap kay Yuji. Hindi ako ganoon katanga para bumigay sa isang dinner na pampalubag loob sa mga kasalanan niyang ginawa sa akin. Hindi sa lahat ng pag kakataon ay matatabunan ng panunuyo ang mga kasalanang ginagawa ng isang tao. Dahil kung minsan ay mas mabuti pang gumawa ng wala at hayaan ang lahat ng lumipas, hanggang kapwa sila makalimot.
Alas 8 ng gabi, dumating si Yuji sa tarangkahan ng aming tinitirhan. Itinawag ito sa akin ng guard kaya naman sinilip ko siya sa bintana. Nakatayo lang ito doon at nag hihintay..
Hindi ako kumikilos, hinayaan ko lang siyang nakatayo doon ..
Hanggang sa maya maya ay bumuhos ang malakas na ulan. Ang akala ko ay umalis na ito pero hindi pa rin, naka abang lang siya sa gate at matiyagang naka tayo..
Palakas ng palakas ang ulan..
Pinatay ko na ang ilaw sa buong bahay, pati ang nasa guard house kung saan siya nakatayo ay pinatay ko rin..
Pero nandun pa rin siya, giniginaw at nakatanaw sa isang maliit na liwanag sa balkunahe..
Humiga nalang ako at hinihayaan siyang mabasa doon sa labas..
Bahagya akong nakatulog..
Alas 11 ng gabi, umuulan pa rin at noong sumilip ako sa bintana ay nakita ko itong nakatalungko sa gate hawak ang isang kumpol na bulaklak..
“Napaka tangaaa!” ang sigaw ko sa aking sarili at dito nag desisyon akong lumabas na rin sa gitna ng ulan.
“Napaka tanga mo naman! Bakit nandito ka pa?! Diba sinabi ko sa iyo na huwag kang pupunta dahil ayoko! Dahil galit ako sa iyo!!” ang sigaw ko.
Tumayo siya at tumingin sa akin, nangangatog ang baba sa lamig. “Ginagawa ko ito hindi para pag bayaran ang kasalanan ko. Ginagawa ko ito dahil mahal pa rin kita.” ang sagot niya na may crack na boses. “Hanggang kailan mo ko sisingilin sa mga pag kakamali ko Blas?”
“May pagkakamali na mahirap itama, mga pangyayari na di mababago. Minsan, akala natin may babalikan pa tayo pero pano kung yung taong yun ay napagod na sa dami ng pagkakamali mo? Paano ka na?” tanong ko.
“Mahal kita, ikaw lang yung minahal ko ng ganito. Kaya’t kahit durog na durog na ako ay ginagawa ko pa rin ang lahat ng ito para lang ipakita sa iyo na nandito pa rin ako.” ang sagot niya
“At utang na loob ko pa nandiyan ka? FYI lang Mr. Guarin, lumayo ako sa iyo dahil isa kang malaking sumpa sa buhay ko! Nag sisisi ako na nakilala kita dahil winasak mo ang lahat sa pag katao ko Ang kapal kapal ng mukha mo, pag katapos mong pag sawaan si Vann ay babalik ka pa sa akin? Saan ka kumukuha ng lakas ng loob? May pasumpa sumpa ka pang nalalaman. Sira ulo ka!”
“Pero naging masaya tayo diba? Nag mahalan tayo at bumuo ang simpleng pangarap natin. Hindi ko makakalimutan iyon.”
“Ako rin Yuji, hindi ko makakalimutan ang pag mamahal mong huwad. Peke, at punong puno ng pang gagamit. Libog lang diba? Libog lang iyon at hindi pag mamahal! Nung pinag sawaan mo na ako ay humanap ka na ng iba. Tama diba? At anong alam mo sa salitang pangarap? Sinira niyo ang pangarap ko, sinira mo at ng am among demonyo!” tanong ko.
“Mali ka doon, totoong minahal kita. Sa iyo ko lang naramdaman na maging masaya.” ang sagot niya.
“Pero iniwan mo parin ako.. at ipinag palit sa iba. Iyon ba ang kaligayahang sinasabi mo? Sinungaling ka pa rin! Nandoon ako noong kasal mo, at wala kang ideya kung gaano dinurog ang pag katao ko!! Itong bulaklak mo? Kahit bumili ka pa ng isang buong hardin ay hindi ako bibigay sa ganito lang! Lumayas kana! Napaka tangaaaa moo! Ayoko na sa iyo! Umalis kana bago pa kita ipakulong kasama ng asawa mong baliw!!!” ang sigaw ko sabay hampas sa mukha niya ng bulaklak niya.
Lumapit ang guard at pinaalis rin siya nito.
Walang nagawa si Yuji kundi ang umalis nalang at palutin isa isa ang mga piraso ng bulaklak na nalagas sa lupa..
Noong mga oras na iyon ay halos atakihin ako sa puso sa matinding galit. Para bang may sumabog na mabigat na bagay sa aking dibdib. Ang galit ko ay hindi humuhupa, parang bang habang nakikita ang kanyang mukha ay mas lalo akong binabalot ng sakit na hindi ko maisalarawan. Isang malalim na kirot na sa tuwing pumipintig ang aking puso ay naninikip ang aking pag hinga hanggang sa ako ay manghina at mapatalungko nalang sa isang sulok.
KINABUKASAN..
Muli kong tinambakang maraming trabaho ang lamesa ni Yuji, mas dinoble ko pa ito para mas lalo siyang mahirapan.
Pero walang Yuji Guarin na dumating sa opisina. Sinubukang kong patawagan siya sa receptionist pero hindi nila ito macontact.
“Tawagan niyo si Mr. Guarin at sabihin na siya Fired na. Hindi ko kailangan ng isang empleyado na umaabsent ng walang notice.” ang wika ko at muli kong ibalik ang trabaho sa aking lamesa para tapusin ito.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay pumasok naman si Donya Briguela at lumapit ito sa aking lamesa. “May sakit si Mr. Guarin. Sa akin siya nag paalam na liliban muna sa trabaho. Nareport na rin sa akin ng guard ang nangyari kagabi.”
Hindi ako kumibo..
Hinawakan ni Donya Briguela ang aking kamay. “Blas, nauunawaan ko kung bakit ganyan ang inaasal mo. Alam kong nasaktan ka ng paulit ulit kaya isinara mo ang puso mo. Pero nais kong sabihin sa iyo na tapos na ang laban hijo, nanalo na tayo, wala nang gera, panahon na para patawarin mo na ang iyong sarili. Kahit aminin mo man sa akin o hindi ay alam kong nasasaktan ka rin kapag sinasaktan mo si Yuji. Alam mo kung bakit? Dahil mahal mo pa rin siya at hindi ka pwedeng mag sinungaling sa iyong sarili.
Sa kabilang banda, kung hindi mo na siya kayang mahalin ay patawarin mo na lang siya. Sa ganitong paraan ay kapwa mag hihilom nag sugat sa inyong mga puso.
Tumingin ka sa akin Blas. Tingnan mo ako, matanda na ako at halos kalahati ng buhay ko ay inaksaya ko sa galit ko sa mundo. Hanggang napag tanto ko na mag sasara na pala ang libro ko at malapit na ito sa huling pahina. Ang mga oras na ginugol ko sa galit, sa sakit at pagiging masungit ay hindi ko na maibabalik pa. Pero ikaw? May oras ka pa, may panahon pa para ngumiti at maging masaya.
Huwag mong hayaang mawala ang mga bagay na nag papasaya sa iyo. Dahil baka sa huli ay puro sakit nalang ang maramdam mo. At iyon ang pinaka mahirap na parte ng buhay.“ ang wika ni Donya Briguela sabay yakap sa akin..
Pinilit akong naging matigas noong mga oras na iyon, ngunit ang bawat salitang sinabi niya sa akin ay parang balang tumatama sa aking puso. Kaya’t hindi ko namalayan na umiiyak na ako habang naka yakap rin sa kanya.
Marahil nga ay tuluyan na akong naging bato, o baka naman takot nalang akong masaktan ulit kaya’t ayoko nang magtiwala sa kahit na kanino. Gayon pa man ay napag tanto ko na masarap umiyak, hindi dahil sa nahuhugasan nito ang iyong mga mata kundi dahil tinatanggay nito ang kirot na namumuo sa iyong puso.
Itutuloy..
THF Part 107
Photo by: Rex Zadji Crisostomo
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 9, 2020
Pinilit akong naging matigas noong mga oras na iyon, ngunit ang bawat salitang sinabi niya sa akin ay parang balang tumatama sa aking puso. Kaya’t hindi ko namalayan na umiiyak na ako habang naka yakap rin sa kanya.
Marahil nga ay tuluyan na akong naging bato, o baka naman takot nalang akong masaktan ulit kaya’t ayoko nang magtiwala sa kahit na kanino. Gayon pa man ay napag tanto ko na masarap umiyak, hindi dahil sa nahuhugasan nito ang iyong mga mata kundi dahil tinatanggay nito ang kirot na namumuo sa iyong puso.
Part 107
“Mas tumaas ng 18% ang ating market at sale pag dating sa mga hotels at cruise ngayong buwan kumpara last months. I think makatutulong ang intensive marketing para maipromote ang mga bagong hotels na inayos ng Armada, ito yung mga dating pag aari ng mga Guarin.. Mr. Armada are you listening?” tanong ni Mr. Jeron.
“Oo, pasensiya na.” ang wika ko habang nakatingin sa orasan.
“Mahal mo ba? Alam mo kung hindi mo na mahal iyon ay dapat wala nalang sa iyo, yung tipong wala kanang paki alam, walang sakit, walang galit, walang sama ng loob o tampo pa. Kaso ay may galit ka pa rin, you still care, at big deal pa rin sa iyo ang past na hindi mo matanggap dahil nasaktan. Alam mo ang hirap sa inyong mga kabataan ngayon, masyado kayong ma pride, kahit na ikakasaya nyo ang isang bagay ay hindi niyo gagawin ito dahil ang mas mahalaga sa inyo ay mapatunayan kung sino ang tama at kung sino ang mali. Pwede bang maging masaya nalang? Mayroon kang dalawang choice, patuloy kang magalit at hayaang lumayo siya iyo ng tuluyan o buksan mo ang puso mo, makinig ka sa mga sasabihin niya. Baka sakaling magising ka at marealizemo na ang mundo ay isang magandang bagay para mabuhay ng masaya.” ang wika ni Mr. Jeron.
Napatingin ako sa kanya at dito ay agad kong kinuha ang aking jacket. Lumabas ako sa kompanya para puntahan si Yuji. Bakit ko ito ginawa? Naisip ko lang bigyan siya ng pag kakataon na mag salita at ipaliwanag ang kanyang sarili. Balot pa rin ako ng galit, pero handa akong iisang tabi ito para makinig sa kanya..
Inihatid ako ng aking driver sa isang gusali sa gitna ng siyudad malapit sa kompanya. “Bakit dito?”
“Dito na po lumipat at nangungupahan ng isang maliit na apartment si Mr. Guarin.”
“Bakit dito?” tanong ko habang nakatingin sa pinaka taas ng gusali na kupas ang pintura.
“Wala naman pong ibang uuwian si Mr. Guarin dahil bahay nila ay nasa inyo na po. Dito ko lang po siya hinahatid, mura ang upa dito at pasok sa sweldo niya.” ang wika ng driver.
“Salamat. Tatawag nalang ako.” ang sagot ko.
Agad akong bumaba sa sasakyan at pumasok sa gusali. Nasa pinaka itaas ang apartment ni Yuji. May kalumaan na ang gusali pero maayos pa naman ito. Ang ibig kong sabihin ay paano siya nakakatagal dito, sanay siya sa buhay na parang isang hari na maraming taga silbi. Ayaw rin niya sa masikip at sa hindi magarbong silid. Sa apartment na ito nangungupahan ang karamihan sa mga empleyado namin at isa pala siya sa nakikisiksik dito.
Pag tapat ko sa kanyang silid ay isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan bago kumatok sa kanyang pintuan..
Tahimik..
Binuksan niya ito..
Bumulaga sa akin si Yuji, naka suot ng puting tshirt at sweater. Nakaboxer at gusot gusot ang buhok at medyo dry lang labi. Nagulat pa ito noong makita akong naka tayo sa kanyang pintuan. “Pasok ka.” ang wika niya.
Pumasok ako..
Inikot ko ang aking mata. Maliit ang apartment ni Yuji, may isang upuan, may lamesa, may dalawang pirasong plato, baso. Sa tabi ay may lababo, may maliit ref. May kamang pang dalawahan ang laki, may cabinet na marami folder at brown envelope na naka salansan, nakasabog ang kanyang damit sa sulok malapit sa isang maliit na CR.
Siya naman ay nakatayo lang sa aking likuran at pinag mamasdan ang aking ginagawa. Nag tungo ako sa harap ng isang maliit na bintana at binuksan ito, dahilan para pumasok ang hangin na nag mumula sa likod ng gusali. “Sorry hindi ako nakapag linis, hindi ko alam na darating ka.” ang wika niya habang pinupulot ang mga gamit naka sabog sa sahig.
Kung sa bagay barako si Yuji, hindi marunong mag linis ng silid, amoy tamod dito at may mga tissue pa naka lagay sa basurahan na ginawang pamunas, ang mga brief niyang madumi ay naka kalat lang. Pinulot niya ito at inilagay sa isang lalagyan. “Sorry hindi ko pa nadadala sa laundry yung mga damit ko.”
“Ilang lalaki at babae ang ikinama mo dito Mr. Guarin?” tanong ko.
“Wala, kahit icheck mo pa doon sa receptionist, walang akong bisita. Ikaw lang ang unang taong nag tungo dito. Kahit sina Gavin at Erjun ay hindi ko sinasabihan.” ang sagot niya
“Bakit dito ka tumira? Diba ayaw mo sa lugar na kasing laki ng fishpond niyo?”
Hindi nakasagot si Yuji. Kinuha niya ang kanyang pitaka at itinaktak din ito sa aking harapan. “Iniisip mo na may natira pa sa akin Blas?” ang tanong niya.
“Baliktad na talaga ngayon, ikaw na ang tataktak ng pitaka, anong feeling?” tanong ko.
“Wala, nag sasabi ako ng totoo.” sagot niya
“Ewan, malay ko bang nag sisinungaling ka. Naparito ako para tanungin ka Yuji Guarin. Ano ba talaga ang plano mo? Bakit hindi mo pa aminin sa akin na kaya nag apply sa kompanya ay para ahasin kami, para bawiin ang yaman niyo na kinuha namin. Alam ko na, baka balak mo akong nakawan? O gamitin ulit?” tanong ko sa kanya.
“Hindi ko gagawin iyon. Hindi ko isisiksik ang sarili ko sa iyo kung hindi kita mahal. Hindi hahabulin, hindi kita susuyuin kung wala akong pakialam sa iyo. Pumasok sa kompanya para ipakita sa iyo na handa akong mabuhay bilang normal na empleyado at ipakita sa iyo na mayroon akong pamamaraan sa sarili ko.” sagot niya.
“Wow.” tugon ko sabay harap sa kanya. “Pamamaraan? Big word! Sige nga, pag usapan natin ang pamamaraan na sinasabi mo. Kung may sarili kang pamamaraan edi sana ipinag laban mo ako noon! Sana ay hindi mo ako niloko! Sana ay hindi mo ako niloko! Sinungaling kaaaa!” ang paninita ko.
“Hindi kita niloko. Ipinag laban kita Blas! Ilaban ko ang pag mamahal ko sa iyo!”
“Sinungaling ka!!”
“Hindi ako sinungaling, naalala mo noong nag usap kami ni papa? Nakiusap sa kanya na itigil na niya ang sumpa ng blue card sa iyo. Pero wala siyang balak na gawin iyon dahil mapapasubo daw siya kay Harlem Durria..
Flashback
Pa.. please itigil mo na ang pag papahirap sa pamilya ni Blas!“
“Hindi ako titigil Yuji, sisiguraduhin ko na lahat sila ay babagsak sa basurahan. At lahat ng tutulong sa kanola ay mapaparusahan rin! Nag sisimula palang ako..”
“Pa, bakit hindi mo naunawaan na siya ang gusto ko? Siya ang nag papasaya sa akin!”
“At siya rin ang mag papabagsak sa iyo at sa atin! Anong maitutulong niya sa ating negosyo? Anong kontribusyon ng kanyang pamilay sa atin? Wala diba? Dahil mahirap sila.”
“Pero pa..”
“Shut up Yuji! Nakipag kasundo na ako kila Harlem Durria. Si Vann ang papasakalan mo at hindi na mababago iyon. Gawin mo ito para sa ating pamilya at sa kinabukasan ng mga Guarin!”
Natahimik ako..
“Ang pinaka malalang maaari kong gawin kay Blas ay ipapatay ang kanyang mga magulang at ipatapon siya sa tambakan ng mga basura. Pero may naisip ako proposal sa iyo anak.”
“Ano iyon?”
“Kung papakasalan mo si Vann ay hindi ko gagalawin pa si Blas at ang kanyang pamilya. Ititigil ko ang sumpa ng blue card.”.
Nawalan ako ng kibo at panandaliang napaisip..
“Ang desisyon ay nasa sa iyo pa rin..” tugon niya.
End of Flashback
Noong mga sandaling iyon ay wala akong ibang inisip kundi ang iligatas ka. Gusto kong maging mapayapa ang buhay mo kaya’t pumayag ako sa nais ng aking ama. Kahit masakit sa akin, kahit umiiyak ako gabi gabi, kahit dinudurog ako ay tiniis ko iyon para lang tigilan ka niya. Wala kang ideya kung gaano ako nasaktan. Hindi porket nakikita mong walang luha ang aking mga mata ay hindi na ako umiiyak. Dahi kung minsan ay ang puso ko ang gumagawa nito para sa akin, para mapanatiling malakas ako sa labas, kahit na sa loob ay durog na durog na ako.“ ang paliwanag niya.
“At naniwala ka naman sa iyong ama? Hindi naman niya itinigil ang pag papahirap niya sa akin. Lalo pa niya itong pinalala. Inalis din niya ako sa campus. May ginawa ka ba? Ah oo, iyon ang mga oras na dumikit kana kay Vann, hinalikan mo siya sa harap ko at naging masaya. Pag tapos noon ay nasaan na si Yuji Guarin? Wala diba? Nandun kana at ikinakasal sa iba. Sana ay sinabi mo nalang na naduwag ka at nalibugan kay Vann Durria, baka sakaling natanggap ko pa. Kaysa nag imbento ka pa ng kwento na ikasasama ng loob ko.” sagot ko.
“Pero kahit na ikinasal ako kay Vann ay hindi ko siya nagawang mahalin. Dahil alam kong pinag tataksilan rin niya ako at hindi ganoon ang pag mamahal na gusto ko. Ang lahat ng ito ay ginawa ko para sa iyo, para sa ikatatahimik ng lahat. Hindi ko rin siya ginagalaw, hindi ako tumatabi sa kanya, mali ang iniisip mo.”
“At sinong tanga ang maniniwala sa iyo Guarin? Yang libog mo na iyan? Huwag mo nga akong lokohin.” ang sagot ko
“Alam kong niloloko ako ni Vann, sapat na iyon para hindi ako bumigay sa kanya. May dignidad ako at hindi ako pumapatol sa isang taong pinag piyestahan na ng ibang lalaki.”
“O, bakit hindi mo iyan isumbat sa kanya? O hindi mo siya sinita?” tanong ko
“Dahil hindi ko siya mahal, wala akong paki alam. Noong mag kita kita tayo sa rooftop at yung mga larawan ay gawa gawa lang namin ni Vann, dahil nakipag kasundo ako sa kanya na palabasin naming kami ay mag kasintahan na para itigil ni papa ang lahat ng pang aapi sa iyo. Ito ay idea ni Vann, sinabi niya sa akin na mag tulungan kaming dalawa para sa ikabubuti mo.” ang sagot niya.
FLASHBACK
“Yuji, iyon lang ang naisip ko para isalba si Blas, mag papanggap tayo na mag kasintahan tayo at paniniwalain natin ang lahat.” ang wika ni Vann
“No, masasaktan si Blas sa gagawin mo. At magiging masama ako paningin niya.” ang sagot ko.
“Mas masasaktan si Blas kung patuloy siyang wawasakin ng papa mo. Deal na makipag kasundo ka sa akin. Ako na ang bahala sa lahat. Para kay Blas, para sa taong mahal mo.” ang tugon niya.
“Ngunit paano kung kamuhian ako ni Blas? Mas masasaktan din ako kapag nangyari iyon.”
“Mas masasaktan ka lalo kung patuloy siyang iimpyernuhin ng iyong ama. Ito lang ang way para siya ay tulungan. Gawin natin ito para sa kanya.”
End of Flashback
“Dahil sa pagiging desperado ko ay pumayag ako sa gusto ni Vann, pero hindi ko inakala na may binabalak pa siyang iba sa aming set up. Ang aming palabas ay ginawa niyang katotohanan hanggang sa maipit ako at mag pakasal sa kanya.
Ang tunay na plano ni Vann Durria ay makuha ako sa paraang hindi ako makakatanggi. Ang aming kasunduan at munting palabas ay ginawa niya ay naging isang masalimuot na bangungot. Hanggang sa lumabas ang kanyang tunay na kulay at intensiyon. Maniwala ka sa akin, ang lahat ay set up lang, pati ako ay naset up lang at wala na akong nagawa para dito.“ ang paliwanag ni Yuji
“Sa tingin mo ay maniniwala ako? Alam mo ilang taon na ang nakakalipas mag buhat noong mangyari iyon, dapat ay naka baon na ito sa limot dahil past is past at hindi na ito maaaring ibalik pa kung tutuusin. PERO para sa akin mahalaga pa rin maungkat ang kasinungalingan mo at kung paano ka naging santo ng mga manloloko.” ang sagot ko.
“Nag sasabi ako ng totoo, nasa iyo na iyon kung gusto mo akong paniwalaan o hindi. Saka bakit iyon ang issue mo? Tapos na iyon, kahit balatan mo ako ng buhay ay hindi ko na maaaring ibalik ang bagay na iyon. Wala kang idea kung paano ko iyon pinag sisihan. Pwedeng umalis kana sa nakaraan? Masyado kang stranded Blas.” ang tugon niya.
“Hindi ako aalis dahil ang puso ay hindi nakakalimot.” tugon ko
“Pero ang puso ay nakapag papatawad.. Nag hihilom, yumayabong, nag bubuo, lumalakas at nag mamahal muli.” ang sagot niya
“Iba ang sakin Mr. Guarin.” sagot ko rin.
Tahimik..
Lumakad ako sa harap ng bintana at pinigilan ang aking luha. “Noong nakita kita ikinakasal, iyon ang oras na nag desisyon ako na tumigil na at huwag kana habulin pa. Para saan pa? Tapos na ang laban, natalo na ako. Ang sabi mo sa akin ay lumaban ako, huwag kong susukuan ang ating pag mamahal sa isa’t isa. Binigyan mo ko ng pag asa pero ikaw rin ang sumira nito. Yung pag asa mong ibinigay ay huwad naman pala kaya ako nasaktan ng sobra. Parang binigyan mo ako ng dalawang pares ng pakpak pero sinabi mo sa akin na hindi ako maaaring lumipad.
Noong oras na iyon nag desisyon akong lumayo pero wala naman kaming pera para maka alis kaya’t ibinenta ko ang kidney ko. Habang nakahiga ako doon sa operasyon ay paulit ulit tinatawag ang pangalan mo, pero wala. Ang tanging bagay lang na nasa isip ko ay ang matapos na ang lahat ng ito. Hindi ko na inisip kung ano ang magiging epekto sa kalusugan ko ng pag kawala ng isang parte ng katawan ko. Kung puso lang ang ibebenta? Malamang ito ang ipinili ko. Baka sakaling tuluyan kitang nakalimutan kung hindi na titibok ito para sa iyo.
Wala na akong naalala pa, basta blangko na ang lahat. Ang utak ko, ang emosyon ko, ang panginin ko, ang isip ko ay ayaw nang makisama. Basta lalayo ako, baka sakaling sa pag kawala ko ay mawala rin ang sakit na nararamdaman ko at mabuhay ako ng kaunti..
Nag simula ako ng bagong buhay ko, binangon ko ang aking sarili mula sa hukay na ginawa niyo para sa akin. Pero sa tuwing tumitingin ako sa opera sa aking tiyan ay naalala ko kung gaano ka kasama at kung anong klaseng hirap ang pinag daanan ko sa pag mamahal ko sa iyo. Ang sabi nila, ang pag mamahal ay bubuhay ka, pero mali iyon dahil ang pag mamahal rin pala ang papatay sa iyo.“ ang wika ko habang umiiyak.
“Nakapag aral ako sa tulong ng isang scholarship program na nakuha ko sa school. At mag buhat noon ay tinanggap ko na ang lahat. Na talagang wala kana at dapat ka nang kalimutan. Naalala ko pa yung sinabi mo noong nag bakasyon tayo..
FLASH BACK
Apat o tatlong taon mula ngayon hahawakan ko na ang ibang negosyo ni papa. Iyon ang simula ng aking pag take over sa Guarin Corp. Basta pangako ko sa iyo na kasama mo ko parati. Gusto kong kasama mo akong maabot ang iyong pangarap.“ ang wika ni Yuji.
Kinuha niya ang isang box na nag lalamang kwintas sa kanyang bulsa at isinuot iyon sa aking leeg. “Basta ipinapangako ko sa iyo na kasama mo akong aabot ng iyong pangarap, at itong kwintas ang simbolo noon. Kung sakaling makalimot ako sa aking pangako ay hubarin mo ang kwintas at isampal mo sa akin.” ang wika niya.
Gumuhit ang ngiti sa aking labi, kasabay noon ang hindi ko makontrol na emosyon ng matinding tuwa. Napaluha nalang ako habang pinag mamasdan ang pendat ng kwintas. “Bakit umiiyak ka?” malambing niyang tanong.
Umiling ako. “Wala, masaya lang ako.” ang sagot ko sabay yakap sa kanya..
“Masaya lang ako.. masayang masaya..”
“Ganoon rin ako Blas. Salamat sa pag dating mo sa akin..” ang bulong niya habang kami ay mag kayakap sa harap ng palubog na araw sa karagatan ..
End of Flash back
“Salamat nalang sa mga pangako mong huwad dahil natupad ko ang pangarap ko ng wala ka.” ang wika ko.
Humarap siya sa akin at nag wika. “Pero kasama mo akong tumupad ng pangarap mo.” ang wika niya.
“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko.
Lumakad siya sa kanyang cabinet at dito ay hinugot niya ang isang brown enveloped at iniabot ito sa akin. Hindi ko alam kung bakit naluha siya noong hawakan niya ito. “Eto Blas, ngayon mo sa akin sabihin na kinalimutan kita, ngayon mo sa akin sabihin na hindi kita mahal.” ang wika niya.
Kinuha ko ang folder at ibinuhos ang laman nito sa kanyang kama..
Ang unang lumabas dito ay ang aking larawan noong graduation kung saan naka ngiti ako nag sasalita sa mic..
MUSIC PLAYING
Ni Yao De Ai
Wo ming bai..
Sui ran jing chang meng jian ni Hai shi hao wu tou xu Wai mian zheng zai xia zhe yu Jing tian shi xing qi ji But I don’t know ni qu na li
Sui ran bu ceng huai yi ni Hai shi tan te bu ding Ohh Shui shi ni de na ge wei yi Yuan liang wo huai yi zi ji
Chorus Wo ming bai Wo yao de ai Hui ba wo chong huai Xiang yi ge xiao hai Zhi dong zai ni huai li huai Ni yao de ai Bu zhi she yi lai Yao xiang ge da nan hai Feng chui you ri sai Sheng huo zi you zi zai
Itinaktak ko pa ang laman ng mga folder at dito ay lumabas ang maraming resibo na mula sa paaralan kung saan ako nakatapos. Mula sa resibo ng libro, unang araw ng aking enrollment, ang mga pinipirmahan kong kasulatan na nag lalaman ng pag tanggap sa aking allowance hanggang sa aking grduation fee at mag rereview. Lahat ng ito ay nakapangalan kay Yuji Guarin.
Gulong gulo ang aking isipan at napatingin ako sa kanya..
“Blas, ang pinaka mababang scholarship na kayang ibigay ng Superior University ay 20% lamang kahit gaano ka katalino o kagaling. Ang pag aaral mo na may 100% na scholarship ay hindi sponsor ng paaralan. Ito ay galing sa akin, kaya lahat ng larawan mo ay nasa akin. Iyan lang ang kayamanan ko na maipag mamalaki ko sa iyo. Na tinupad ko ang pangako ko, at hindi kita kinalimutan kahit kailan, kahit sandali. Kahit minsan sa buhay ko.” ang wika niya habang umiiyak.
Itutuloy..
THF Part 108
Cover by: Rex Zadji Crisostomo
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 10, 2020
“Blas, ang pinaka mababang scholarship na kayang ibigay ng Superior University ay 20% lamang kahit gaano ka katalino o kagaling. Ang pag aaral mo na may 100% na scholarship ay hindi sponsor ng paaralan. Ito ay galing sa akin, kaya lahat ng larawan mo ay nasa akin. Iyan lang ang kayamanan ko na maipag mamalaki ko sa iyo. Na tinupad ko ang pangako ko, at hindi kita kinalimutan kahit kailan, kahit sandali. Kahit minsan sa buhay ko.” ang wika niya habang umiiyak.
Part 108
“Kasama mo ako Blas, hindi kita kinalimutan. Paano kita matututunang kalimutan, kung habang dumaraan ang mga araw, mas lalo pa kitang minamahal. Nariyan rin ang kwintas na ibinigay ko sa iyo noon sa loob ng envelope, kung sa tingin mo ay binigo kita ay isampal mo ito ngayon rin sa mukha ko.” ang wika niya habang nakatingin ng tuwid sa akin.
“Paano ito nagawa?” tanong ko.
“Nandyan ang date noong unang tumawag ang Superior University sa Empire University para iconfirm kung totoong doon ka nga nag aral at ano ang totoong rason ng iyong pag alis sa isang magandang paaralan. Nag kataon naman na ang nandoon mismo sa opisina ay kami ni Gilbis. Kaya’t kami ang nakipag usap sa inyong management. Nag panggap si Gilbis na director at sinabing ikaw ay maayos na umalis dahil kinakailangan ninyong lumipat ng probinsya. Kinumpirma rin niya na valid ang iyong transcript of records. Dito ay sinabi nila maaari ka nilang bigyan ng 20% scholarship dahil maganda ang iyong record at iyon na ang pinaka mataas. Ngunit kinuha ko ang telepono at nakipag kasundo sa kanila na susuportahan ko ang iyong pag aaral sa kondisyon na huwag itong ipapaalam sa iyo. Binigyan ka nila ng 100% at may allowance pa ito. Ang mga pinipirmahan mong papel ay bumabalik sa akin at iniipon ko ito. Nag request rin ako ng mga larawan mo upang makita man lang kita kahit dito lang.
Wala akong pinag sabihan ng mga ito, kahit sa F4 pa. Inilihim ko sa aking sarili na alam ko kung nasaan ka. Hindi kita ginambala, hindi kita pununtahan dahil alam kong payapa na ang iyong buhay. Gustong kong mag hilom ka habang unti unting tinutupad ang iyong pangarap. Matapos ng iyong graduation ay pinadalan ako ng campus ng iyong larawan, may medalya sa leeg at tuwang tuwa ako noon. Umiyak pa ako sa matinding kaligayahan dahil napag tapos ko ang taong pinapangarap kong makasama. Sana ay nandoon ako, sana ay napanood kitang umabot ng diploma o mag salita ng iyong speech. Pero hanggang tingin nalang ako mula dito sa malayo.
Matapos ang iyong graduation ay nalaman kong pumasa ka sa board examination at pag katapos noon ay wala na akong balita sa iyo. Para kang bulang nawala. Ilang beses akong tumawag sa inyong paaralan ngunit wala na silang maibigay na impormasyon tungkol sa iyo. Wala akong kamalay malay na nag hahanda kana pa para gumanti at ibagsak ang aking ama.
Mula dito ay nag bago na ang lahat. Nag kasakitan na tayo dalawa. Ang lahat ng galit mo ay tinanggap ko, kahit sampalin mo ako, tadyakan, suntukin ng paulit ulit ay hindi ako lalaban.
Katangahan bang lumapit ako kahit umiiwas ka? Magpapansin kahit binabalewala mo lang ako? O kaya ay mag hintay sa wala? Ako ba ang tanga dahil umaasa pa o ikaw na hindi makaunawa na sobrang mahal kita? Alin sa dalawa?“ tanong ni Yuji sabay luhod sa aking harap. Itinaas niya ang kanyang dalawang kamay na parang naka surrender.
Tumingin ako sa kanya..
Wala akong nagawa kundi ang umiyak habang hawak ko ang aking mga larawan. “Ang tanga tanga mo talaga.” ang wika ko sabay balibag sa kanya ng aking mga larawan..
Isa isa niya itong pinulot sa sahig..
At habang nasa ganoong posisyon siya at napa upo nalang ako at nag iiyak na parang isang bata..
Lumapit sa akin si Yuji at hinawakan ang aking pisngi. “I love you, hindi ako nag babago. Ikaw lang talaga.” ang wika niya sabay yakap sa akin ng mahigpit.
“Bakit hindi mo sa akin sinabi agad? Bakit pinag mukha mo akong tanga?” ang galit kong tanong sabay suntok ng paulit ulit sa kanyang dibdib at braso pero hindi ito lumalaban. Nanatili lang siyang nayakap sa akin. “Patawarin ako, please.” bulong niya.
Umiiyak pa rin ako, pero kusang gumalaw ang aking kamay at dito ay yumakap rin ako sa kanya. Sumubsob ako sa kanyang dibdib at dito ay hinayaan niya akong mag labas ng pinag halo halong emosyon na namumuo sa aking dibdib.
Ilang minuto rin akong umiiyak hanggang sa nakatulog ako sa kanyang bisig..
Alas 8 ng gabi noong ako ay maalimpungatan. Natagpuan ko ang aking sarili na nakahiga sa kama ni Yuji. Nakahubad na ang aking sapatos at panatalon. Boxer lang ang nakatira at sandong puti. Siya naman ay nasa kusina at nag piprito ng karne. Umiiwas pa ito kapag tumitilamsik ang mantika..
Hindi ako kumikibo, pinanood ko lang siya sa kanyang ginagawa. Mugto ang aking mata, masakit pa rin ito dahil sa sobrang pag iyak. Hindi ko maunawaan ang sarili, alam kong may galit pa ako kay Yuji pero wala nalang ang aking katawan para makipag laban muli sa kanya.
Tumagilid ako at tumalikod sa kanya..
Maya maya ay kinalabit niya ako at tumabi sa akin. Hinimas himas niya ang aking likuran at saka hinalikan ang aking tainga. “Kain na tayo. Minsan lang ako mag luto kaya pag pasensiyahan mo na. Prito lang talaga ang alam ko pero sunog pa.” wika niya habang nag kakamot ng ulo.
Bumangon ako at tumingin sa kanya. “Hindi pa kita napapatawad. Huwag mong isiping marupok ako.”
“Okay lang. Ang mahalaga ay kasama kita ngayon. Alam kong darating rin ang oras na mapapatawad mo ako. Nagagalit ka ba sa akin dahil nag asawa ako?”
“Oo.” sagot ko.
“Ano pa ba ang hindi clear sa iyo? Yung nangyari sa rooftop ay set up at pinag planuhan namin ni Vann, ang akala ko ay talagang intensiyon niya na tulungan ka pero mayroon pala siyang hidden agenda, na habang naniniwala ako na set up at palabas lang namin ang lahat ay tototohanin niya ito at iipitin ako sa aming mga magulang. Hanggang sa sinabi niya na ginawa ko na siyang parausan at mayroon nang naganap sa amin dito ay hindi na pumayag ang kanyang ama na hindi kami ipakasal. Ang tunay na layunin niya ay ang hiwalayan kita at doon ay ginawa na niya ang kanyang plano na tuluyan akong malayo sa iyo. Nag kamali rin ako dahil kumagat ako sa idea niya, hindi ko inalam ang totoong plano niya. Ang aming palabas ay ginawa niyang totoo hanggang sa matali ako sa kanya ng tuluyan.” ang paliwanag niya
“Pero naka ngiti ka noong araw ng kasal mo, masaya ka.” ang sagot ko
“Katulad ng sinasabi ko sa iyo, naka ngiti lang ako upang hindi maging ako maging mahina sa mata ng lahat. Ano ang gusto mong gawin ko? Umiyak ako at mag wala sa harap ng maraming tao? Hindi sa lahat ng oras ay galit at iyak ang mamamayani. Ano pa ang nais mo malaman?” tugon rin niya
“Paano mo nasabing walang nangyari sa inyo? Ang sabi ni Vann ay ginawa mo siyang parausan?”
“Marahil ay hindi literal ang ibig nasabihin niya doon, minahal ako ni Vann ngunit hindi ganoon ang naibigay ko sa kanya. Alam mo nag tataka ako, bakit ang mga tao ay hindi mailet go ang mga ganitong bagay? Bakit may mga taong hindi makamove on sa mga mali at mas pinakukumplikado pa ng kanilang mali at maduming pag iisip ang sitwasyon? Tao lang naman tayo, hindi tayo Diyos o hindi tayo santo para maging sobrang malinis. Walang taong malinis Blas, ang tanging bagay lang na magagawa mo para maging masaya ay ang iwaksi ang mga bagay kung bakit ka nalulungkot, kasama na ang negatibong pag dududa, pag kapraning at matuto kang maniwala kahit minsan lang. Nandoon yung mga papeles ng diborsyo namin. Sayo na kung gusto mo.” ang sagot niya sabay lagay ng kainin at pritong hita ng manok sa aking plato. Nag hiwa pa siya ng kamatis at nilagyan ito ng asin. “Nasanay na ako ng simpleng buhay. Maganda na rin ito para kapag dumating araw na walang wala na talaga ako ay makaka adjust ako ng mas mabilis.” ang wika niya.
“Sanay ako sa wala. Maniwala ka sa akin, hindi ito ganoon kasama. Dalawang bagay ang nakapag papa bago sa ugali ng tao. Ang pag kakaroon niya at pagiging walang wala niya. Sa parehong sitwasyon ay matuto kang mag adjust at mamuhay ayon sa sirkulo ng nilalakaran mo.” ang sagot ko.
Tumingin sa akin. “No wonder nabaliw sa iyo si Iverson. Ang laki ng pinag bago mo. Kasing tangkad na rin kita ngayon.” ang wika niya.
“Kaya huwag mo akong gagalitin dahil lalaban ako sa iyo ng patas.” ang sagot ko.
Tahimik..
Tuloy kami sa pag kain..
“Galit ako sa iyo at kinamuhian kita. Hindi ba dapat may galit ka rin sa akin? Pinabagsak ko ang inyong ama at kinuha ang inyong mga yaman. Ngayon ay naka siksik ka sa masikip na silid na ito at nag tatrababo bilang isang empleyado. Anong nararamdaman mo na nag bago na ang buhay mo at malayo na ito sa nakasanayan mo?” tanong ko.
“Wala, inihanda ko na ang sarili ko na darating ang araw at makakarma ang aking ama dahil marami na siyang natapakang buhay, gayon rin si lolo kaya hindi nakapag tataka na isang araw ay may gaganiti sa kanila. Noong oras pinahihirapan mo at ginagantihan ang aking ama ay hindi naman ako tumutol, nagalit ba ako sayo? Wala akong ginawa diba, hinayaan kita sa gusto mo. Tungkol naman sa akin? Bakit kita kakamuhian? Mahal kita at kahit ano pang mangyari mamamahalin pa rin kita kahit gaano kahirap ang sitwasyon nating dalawa.”
“Maganda ang sinabi mo pero hindi mo ako madadala sa mga matatamis na salitang binibitiwan mo.” tugon ko.
Natawa siya. “Alam mo hindi ako makapaniwala na kasama kita ngayon. Yung mahinahon ka, kalmado at hindi galit na galit sa akin.”
“Napagod nalang ako. Pero hindi ibig sabihin nito ay okay na tayo.” tugon ko sabay tayo. “Aalis na ako Mr. Guarin, maraming salamat sa hapunan.”
“Teka muna, dito kana matulog. Please.” ang wika niya sabay tayo rin at pinigil ako.
“Marami akong dadaanan sa opisina.”
“Kung ayaw mo ditong matulog ay ihahatid kita sa inyo.” ang alok niya.
“Hindi na. Mag pahinga ka nalang dito. See you bukas.” ang wika ko sabay lakad sa kanyang pintuan
“Nga pala, pwedeng akin nalang yung ibang pictures ko? Wala akong kopya ninyan e. Kahit yung naka toga.” ang pahabol ko.
Natawa siya at kinuha ang isang larawan. “Ipacopy mo nalang iyan tapos ay ibalik mo sa akin. Ingatan mo, buhay ko iyan.” ang wika niya.
“Sira. Aalis na ako.”
“Teka” pag pigil niya sa akin.
“Bakit?”
“Alam kong galit ka pa rin sa akin. Pero maraming salamat dahil hindi mo na ako sinasampal at sinusuntok ngayon.”
“Ganoon ba?“tugon ko sabay sampal at suntok sa kanya, pero mahina lang ito. “Kaya humanda ka bukas.” ang sagot ko sabay baba sa elevator.
Pag labas ko sa gusali nina Yuji ay agad akong dumiretso kay Miss Justine at kay Donya Briguela na noon ay nasa spa. Dito ay inopen ko ang lahat sa kanila, tungkol sa ginawang pag papaaral sa akin ni Yuji at sa kanyang naging desisyon ng pag papakasal kay Vann. Lahat ng kaganapan na aming pinag usapan ay ibinalita ko sa kanila.
Hindi matatawaran ang reaksyon ni Miss Justine, natuwa ito at kinilig. Samantalang si Donya Briguela naman na nakalubog sa bathtub na may aroma at mga petals ay hindi na nabigla. “Lahat ng iyan ay alam ko na. Isang araw kong ininterview si Mr. Guarin. Alam ko na rin na siya ang sikretong nag finance sa pag aaral mo. At totoo lahat ng iyon dahil bukod sa pinasuri ko kung totoo ng mga resibo at papeles na hawak niya ay hindi rin matatawaran ang kanyang emosyon. Totoong tao si Mr. Guarin at mas matapang sa kanyang ama. Isipin ninyo, dapat ay kinamumuhian tayo ni Yuji, o dapat ay isinusumpa na niya si Blas pero hindi, namasukan pa ito bilang empleyado para mapalapit sa iyo. Sa halip na murahin ka, kamuhian sa inyong ginawang pag papabagsak sa kanyang pamilya ay mas lalo ka pa niyang minahal. Bihira ang katulad niya.” ang wika ni Donya Briguela.
“Kaya nga, alam mo Blas, maging masaya ka nalang. Pwede? Tama na yang galit mo. Sige mag pamasahe kana doon. Si Donya Briguela ang taya.” ang wika ni Miss Justine.
“Justine, sa tingin mo wala nang ireretoke sa face ko? Yung lips ko kaya?” tanong ng donya.
“Wag na Donya Briguela, baka di kana makilala ng mga anak mo. Okay na iyan pero sa tingin ko mas bagay sayo yung blonde hair tapos may pink na high light.” tugon nito.
Tawanan silang dalawa..
Araw ng Biyernes. Pag pasok ni Yuji sa aming opisina ay nakita niya agad ang tambak na trabaho sa kanyang lamesa. Hindi ko siya pinakialaman, hinayaan ko lang siya sa kanyang ginagawa.
Maya maya ay humarap siya sa akin at ngumiti. “Gwapo ng boss ko.” ang wika niya.
“Ano?” tanong ko.
“Wala, ang gwapo mo ngayon. Tinitigasan tuloy ako.” ang pilyo niyang sagot.
“Gusto mo iterminate kita? Tapusin mo na iyan.” sagot ko.
Hindi ko alam pero para bang bumabalik yung saya ko. Parang naging normal ang tibok ng puso ko at ang pinasarap na pakiramdam ay natural na ulit ang aking mga ngiti. Naasar pa rin ako kapag sumasagi sa aking isipan yung mga ginawa ni Yuji, pero sa tingin ko ay sapat na ito lalo’t nakita ko na rin ang pag babago niya.
Lumapit ako sa kanya at inabot ang isang kahon..
“Ano to boss?” tanong niya.
“Pinag lumaan kong sapatos. Sira na yung swelas ng sapatos mo. Gamitin mo itong sakin.” ang wika ko.
Ngumiti siya at agad na kinuha ang sapatos ko sa kahon saka mabilis itong isinuot. Nilagay niya ang luma at sirang sapatos niya sa kahon bilang kapalit..
Kinuha ko ito..
“Teka Boss, saan mo dadalhin?”
“Itatapon ko.”
“Huwag. Ipapa repair ko iyan. Sayang.” ang wika nya sabay kuha sa akin ng kanyang lumang sapatos.
“Nasaan na yung prinsipe ay mayabang na si Yuji Guarin?” tanong ko.
“Wala na. Pwede bang yung simpleng Yuji lang yung hanapin mo? Yung may sirang sapatos, yung walang laman ang pinaka at yung nakatayo sa harap mo ngayon?” tanong niya.
Tinapik ko ang kanyang balikat. “Bumalik kana doon. Marami ka pang trabahong tatapusin.” ang utos ko sabay bitiw ng matamis na ngiti..
Itutuloy..
THF Part 109
Photo by Rex Zadji Crisostomo
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 10, 2020
Part 109
Tatlong linggo ang nakalipas ang pag uusap namin ni Yuji. Kahit papaano ay nag kakaunawaan na kaming dalawa bagamat may pag kakataon na binabalot pa rin ako ng pag kainis kaya nasusungitan ko siya lalo na kapag maraming gawain at nangungulit siya. Malaking pag babago ang naganap kay Yuji, hindi na siya yung ganoon kayabang, ngayon ay mahalaga na sa kanya ang ultimo kusing na nanalaglag sa kanyang bulsa. Katulad nalang noong isang araw ang tagal niyang hinihintay ang sukli niya tatlong piso sa cashier ng department store. Hindi ako sanay na makita siyang ganoon pero sa kabilang banda ay natutuwa ako dahil marunong na siyang mag pahalaga sa mga bagay na mayroon siya ngayon. Ang kanyang luho ay inisang tabi na niya dahil ngayon ang focus niya paunlarin ang kanyang sarili. Masaya siya sa simple niyang buhay, ngayon ko nakikita ang totoong ngiti niya kapag kumikita ng kurampot mula sa kompanya.
“Ayoko ng masyadong magarbong birthday. Kung maaari ay doon lang tayo sa rest house ni Donya Briguela sa tabing dagat tapos ay mag sasaya tayo doon, mag kakantahan, kakain ng marami. Basta simple lang ang gusto ko.” ang wika ko habang nag uusap usap kami sa opisina.
“Pero ang gusto ni Donya Armada ay sa isang malaking hotel ka mag birthday.” ang wika ni Mr. Jeron.
“Ako na lamang ang bahalang kumausap kay Donya Briguela tungkol doon. Basta simple lang ang gusto ko, pero masaya.” ang sagot ko habang naka ngiti.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay pumasok ang receptionist sa conference room. “Mr. Hunter Armada, may nag nanahanap po sa inyo sa lobby.
“Sino daw?” tanong ko.
“Si Mr. Iverson Cuanzon po, anak ng CEO ng Cuanzon Corp.” ang wika nito.
Natingin ako kay Yuji at kay Mr. Jeron. “Sige susunod na ako.” ang wika ko sabay tayo.
“Sasama ako.” ang wika ni Yuji sabay tayo rin sa kanyang kinauupuan.
Agad akong bumaba sa lobby kasama ang aking mga body guard at pati si Yuji ay bumaba rin. Bakas sa kanyang mukha ang pag tataka. Sa aking pag kaka alam ay naka kulong si Iverson, kung sa bagay may kaya rin siya kaya’t kahit gaano kalaki ng piyansa nito ay makalaya at makakalaya pa rin.
Noong makababa kami sa lobby ay nakita ko nga si Iverson na nag hihintay sa akin. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maging reaksyon, hanggang ngayon ay naalala ko pa rin ang kanyang kasalanang ginawa sa akin. “Kamusta kana?” ang bungad niya.
Agad na lumapit si Yuji sa kanya at hinila ang kanyang kuhelyo. “Anong ginagawa mo dito ha?!” tanong nito.
Pumalibot rin ang mga guard sa kanilang dalawa. Pero itinaas ni Iverson ang kanyang kamay. “Teka pre, hindi ako mang gugulo. Wala akong balak gawin iyon.”
“Tahimik ang buhay namin dito. Anong kailangan mo kay Blas?” tanong ni Yuji. Lalapit ako ay Iverson pero pinigil niya ako gamit ang kanyang braso. “Diyan ka lang, hindi ka lalapit sa lalaking ito.”
“Naparito ako para kausapin si Hunter.” ang wika niya.
“Tungkol saan?” tanong ko.
“Gusto ko lang mag paalam.” ang sagot niya.
Itinuro ko ang sofa. “Mag usap tayo doon.” ang wika ko, binitiwan ni Yuji kanyang damit at dito ay niyaya ko siyang maupo sa gilid ng lobby.
Walang nagawa si Yuji at ang mga bantay kaya umalis sila at iniwan kami ni Iverson..
“Hunter, Blas o kahit ano pang pangalan mo, gusto kong sabihin sa iyo na pinag sisisihan ko yung mga nagawa ko. Tumiwalag na ako sa F4 at ngayon ay nag desisyon na akong bumalik sa ibang bansa at limutin yung mga nangyari dito.”
“Kaylan ang alis mo?” tanong ko.
“Mamaya na. Ang sabi ni papa ay huwag na akong mag pakita sa iyo pero hindi matatahimik ang kalooban ko kaya’t kahit galit ka sa akin ay kinapalan ko ang mukha ko para humarap sa iyo. Sana ay patawarin mo ako.”
“Ayos lang, basta maging mabuting tao ka nalang para sa iyong sarili. At hindi sagot ang pakikipag laro sa iba para lang maging masaya ka. Bago ka mga bigay ng pag mamahal sa maraming tao ay pag aralan mo munang mahalin ang sarili mo.” ang wika ko.
“Pero sana ay paniwalaan mo ang sasabihin ko. Gusto talaga kita at buong puso akong humanga sa iyo. Yung naramdaman ko para sa iyo totoo at seryoso ako doon. Sadyang nadala lamang ako ng aking emosyon. Patawarin mo ako.” ang wika niya.
Ngumiti ako. “Isa kang perpektong boyfriend material kung mag seseryoso ka. Mag iingat ka sa flight mo patungo kung saan.” ang tugon ko.
“Siguro naman ay makakatulog na ako ng payapa ngayon. Good luck sa inyo ni Yuji at sana ay maging masaya kayong dalawa. Hindi ko alam kung kailan kami ni Yuji mag kakaayos, siguro ay hahayaan ko nalang ang panahon na pag hilumin ang aming hidwaan.” ang wika niya sabay lahat ng kamay sa akin.
Kinamayan ko siya sa huling pag kakataon. “Mag ingat ka.”
“Salamat.” ang wika niya at humarap ito kay Yuji saka kumaway.
Tumango naman si Yuji bilang tugon..
Lumakad si Iverson palabas ang lobby na may ngiti sa kanyang labi. Batid kong kahit papaano kay gumaan ang kanyang loob. Ngayon ay batid kong magiging malaya na siya sa lahat ng pangamba. Nasa kanya nalang iyon kung paano niya gugugulin ang kanyang buhay. Sa tamang pag mamahal ba? O sa pakikipag laro pa rin sa iba? Walang nakaka alam..
“Lumabas ang pagiging husband material ni Mr. Guarin kanina. Overproctective talaga siya pag dating kay Blas.” ang wika ni Miss Justine.
“Tungkulin ko iyon.” ang wika ni Yuji.
“Nag paalam lang yung tao. Masaya ako dahil mag babagong buhay na siya “ ang wika ko sabay pasok sa aking opisina at nag pahinga. “Mr. Guarin, kung wala ka nang gagawin paki tapos na ang report doon sa table mo.” ang utos ko
Umupo si Yuji sa kanyang mesa. Tumingin ako sa kanya at ngumiti. “Salamat kanina.”
“Wala iyon. Boyfriend’s Duty” ang naka ngisi niyang sagot sabay harap sa kanyang laptop.
Alas 6 ng hapon noong ilagay ni Yuji ang kanyang mga ginawa sa aking lamesa. Katulad ng dati ay chineck ko ito at maayos naman ang kanyang pag kakagawa.
“Masaya ka ba dito?” tanong ko.
“Oo naman. Dahil kasama kita.” ang sagot niya.
“Mabuti naman. Paano ka binago ng kompanya?” tanong ko sa kanya.
“Natuto akong pahalagahan lahat ng bagay sa paligid ko. Maliit man ito o malaki. Siguro ngayon masasabi kong buo ang aking pag katao dahil naranasan ko ang mga bagay na nararanasan ng iba. Masarap rin palang mabuhay ng simple, yung kapag bibili ka ng damit ay titingin ka muna sa price tag kung kaya ba ng pera mo. Kapag kakain ka ay mas pipiliin mo doon sa mura. Natuto rin ako mga budget para bayaran yung upa ko doon sa apartment ko. At alam mo ba nung week end, umuwi ako kay mama, ibinigay ko sa kanya yung sweldo ko. Napaka sarap sa pakiramdam at ramdam kong ipinag mamalaki niya ako.” ang masayang wika ni Yuji.
Ngumiti ako at kinuha ang folder sa aking drawer. “Para sa iyo ito. Pirmahan mo itong taas at itong baba. Tapos kailangan ng finger print mo.” ang utos ko
“Para saan ba ito? Hindi mo naman siguro ako aalisin sa trabaho.” ang wika niya habang natatawa.
“May tiwala ka ba sa akin?” tanong ko.
“Oo naman.” sagot niya
“Kung ganoon ay pirmahan mo na.” ang tugon ko at iyon ang kanyang ginawa..
Gumalaw ang kanyang kamay at pumirma..
“Teka para saan ba iyan?” tanong niya.
“Isang regalo galing sa akin. Nakita ko kung paano ka umulad bilang isang tao. Hindi na ikaw yung Yuji na mayabang at hambog noon sa campus. Ngayon ay isa ka nang mature na tao na nauunawaan ang halaga ng mga bagay sa mayroon ka at wala ka. Ang papel na ito ay ang opisyal na dokumento na ibinabalik ko ang 50% ng kayaman ng Guarin sa iyong pangalan at ang 20% ng Durria Corp ay inilipat ko na rin sa iyo. Nakasaad sa kasulatan na hindi maaaring ilapit ang pangalan sa kahit na kanino, hindi ito maaaring kunin ng iyong ama.
Ang inyong tirahan na nakapangalan sa akin ay inereregalo ko sa inyong ina. Maaari ka nang umuwi doon. At tungkol naman sa iyong ama, maaari na siyang lumabas sa kulungan sa susunod na apat na buwan. Ngunit siya ay titira na sa ibang bansa at hindi na siya maaaring lumapit sa akin.
Deserve mong pag yamanin at ipag patuloy ang nasimulan ng iyong angkan, sana ay gamitin mo ito sa tama at huwag mananapak ng tao para umangat. May tiwala ako sa iyo kaya’t sana ay huwag mong sirain ito.“ ang paliwanag ko.
Hindi sumagot si Yuji. Napa dukdok ito sa lamesa at tinakpan ang kanyang mukha..
“Bakit umiiyak ka?” tanong ko
“Wala. Masaya lang ako.” ang sagot niya habang pinag mamasdan ang dokumento.
Inilahad ko ang aking kamay para batiin siya sa paraang propesyonal. “Congratulations Mr. Guarin. Good Job!” ang wika ko habang naka ngiti.
Inabot niya ang aking kamay at hinalikan ito..
“Salamat. Blas..” wika niya..
“Walang anuman. Mag simula ka ng bagong buhay at patunayan mo na kaya mong umangat kahit walang political arrangement.” ang sagot ko habang naka ngiti.
Ituuloy.
THF Part 110
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 11, 2020
“Wala. Masaya lang ako.” ang sagot niya habang pinag mamasdan ang dokumento.
Inilahad ko ang aking kamay para batiin siya sa paraang propesyonal. “Congratulations Mr. Guarin. Good Job!” ang wika ko habang naka ngiti.
Inabot niya ang aking kamay at hinalikan ito..
“Salamat. Blas..” wika niya..
“Walang anuman. Mag simula ka ng bagong buhay at patunayan mo na kaya mong umangat kahit walang political arrangement.” ang sagot ko habang naka ngiti.
Part 110
“Good morning birthday boy.. Gising na..” ang wika ni Donya Briguela noong pumasok ito sa aking silid. “Hoy ipasok niyo na iyang cake. Babagal bagal niyo.” ang masungit na utos nito.
“Happy Birthday Frenny!” ang bati nila Dooday at Je noong pumasok sa akin silid hawak ang birthday cake na mas malaki pa sa kanila.
“Yan na ba yung birthday cake ko papara mamaya? Wow. Salamat.” ang wika ko habang naka ngiti.
“Hindi no, morning greeting cake palang iyan. Wala pa yung mamaya.” wika ni Donya Briguela.
Bumangon ako at niyakap ang matanda. “Salamat my ever beautiful and sexy lola.” ang wika ko sabay halik sa kanya.
“Hindi ka pa nag sisipilyo hinalikan mo na ako. Ewwa ka ha.” ang wika nito.
Tawanan.
“Teka parang may nag bago sa inyong dalawa? Parang may iba?” ang tanong ko kay Dooday at Je
Pumose sila at saka ngumiti ng napagkatamis..
“Yang si Dooday pinalagyan ko ng suso para di siya napapagkamalang otap at lalaki. Yan namang si Je pinadagdagan ko ng balakang at naka sched na rin yan para ipa puke. Ewan ko ba naman sa mga yan, manang mana sa akin ayaw sa natural beauty.” ang wika ng Donya.
Lumapit ako kay Dooday. “Wow, ang laki ng dodo mo. Pwedeng hawakan?”
“Tse! Tigilan mo nga ako. Nag aadjust pa ako. Saka bawal hawakan to. Gagang to.” ang wika nito.
“Sige na.” ang pamimilit ko.
“Oh! Dahan dahan pag pumaling yan at naging tatlo humanda ka sa akin.” ang sagot niya
Hinakawan ko ito. “Parang bola, namamaga pa yata.”
“Tse! Doon kana nga. Nang asar ka pa e.” inis na wika nito.
“Ikaw Je, sure ka ba sa desisyon mong mag ka keps?” tanong ko.
“Hindi no, ano ka ba inechos ko lang si Donya Briguela. Itatabi ko yung pera para sa future. Sapat na yung ganda ko diba?” tanong niya.
“Oo naman. Kayong dalawa ni Dooday ang pinaka maganda para sa akin. I love you mga frenny. Group hug na.” ang wika ko habang naka ngiti.
Niyakap nila ako. “Ikaw ha, naging hunk ka. Parang ikaw yung hunk bottom sa twitter.” ang hirit ni Dooday..
Tawanan kami..
“Blas, puntahan mo na yung mama at papa mo sa baba. Alam kong sabik kanang makita sila.” ang wika ni Donya Briguela.
Noong marinig ko iyon ay agad akong bumaba sa sala at dito ay nakita ko sina mama at papa naka upo sa sofa.
“Maaa, paaaa!” ang pag tawag ko sabay yakap sa kanila.
“Eh teka sino ka ba? Si Blas ang hinahanap namin.” ang wika ni mama.
“Maaa ako to..” ang wika ko naman na may pag mamaktol.
“Joke lang, ikaw naman di kana mabiro. Sa wakas natupad na rin ang pangarap kong maging isang magandang swan ka. Hindi kana ugly duckling ngayon.” ang wika ni Mama sabay yakap sa akin ng mahigpit.
“Pa, nag bibisyo ka pa ba? Huwag kana mag susugal at iinom ha.” ang wika ko.
“Bagong buhay na ako anak. Happy Birthday.” ang sagot ni papa.
Noong mga sandaling iyon ay ibayong saya ang aking naramdaman habang nakayakap sa aking mga magulang. Iba pa rin ang ligaya na kasama ko sila, nabubura ang lahat ng lungkot at takot sa aking dibdib. Ngayon ay napag tanto kong sila pala ang hinahanap hanap ko kaya pakiwari ko ay may kulang sa aking pag katao. Iyon ay ang pag mamahal at presensiya nila. “Anak, bakit tumangkad ka ng ganyan? Saka alam mo ba nakikita sa tv, napaka gwapo mo anak, mukha kang artista. Pwedeng pwede ka nang maging miyembro ng F4 at hindi kana alangan kay Mr. Yuji ngayon.” ang madaldal na wika niya.
“Maa, iyan ang namiss ko sa iyo. Yung pagiging maingay mo.” ang wika ko.
“Iyang mama mo ay parang mayang pipit sa bubong, napaka ingay niya talaga. Sumasakit na ang tainga ko.” ang reklamo ni papa
“At alam mo ba na si Mr. Yuji sumundo sa aming ng papa mo. Napaka bait niya at naka galang pa. Bagay na bagay kayo anak.” ang hirit pa ni mama dahilan para takpan ni papa ang kanyang bibig.
“Huwag ka ngang maingay.” ang pag bawal nito
Tawanan..
Habang nasa ganoong posisyon ay napatingin ako sa pintuan kung saan nakatayo si Yuji. Naka suot ng simpleng tshirt, short at tsinelas. Naka ngiti ito habang pinag mamasdan kami sa ganoong kasiyahan. Halos dalawang linggong mahigit na rin ang nakalipas mag buhat noong ibalik ko sa kanya ang halos 50% at 20% ng pinag halong asset ng Guarin at Durria. Ngayon ay hindi na ito maalis sa kanyang pangalan at walang magagawa ang kanyang ama para kunin ito. Hindi rin niya ito pwedeng ipasa sa iba dahil dadaan sa akin ang propeso.
Ngumiti rin ako..
Lalapit sana ako sa kanya pero bigla siya niyakap nila Dooday at Je. “Nakaka inis ka frenny, di mo naman kami ininform na ganito pala ka gwapo si Yuji Guarin, ang bango bango pa. Nakaka inis ka talaga!” ang hirit ni Dooday.
“Oo nga, napaka damot mo frenny. Lagi nalang ikaw ang star ng pasko!” ang hirit ni Je.
Natawa ako at lumapit sa kanila. “Huwag niyo nga takutin yung bisita. Mamaya may darating pang tatlo dito, ilalakad ko kayo sa kanila.” ang tugon.
“Ayaw namin kay Bam, cute siya pero napaka weird. The last time na naka chat namin siya at puro picture ng butete at palaka ang pinapadala sa amin. Eww talaga, yung pinaka malaki ay katabi pa niya sa kama. At sinabi pa niya na iyon daw ang magiging anak namin kapag kinasal kami. “ ang reklamo ni Dooday.
Tawanan ulit..
Tumingin ako kay Yuji. “Gusto mong mag lakad doon sa tabing dagat? Maganda rito sa rest house ni Donya Briguela. Kaya dito ko naisipang mag celebrate.” pag yaya ko.
Lumakad kami palabas at nag lakad lakad sa buhanginan. Mahangin, maganda ang sikat ng araw at nakaka relax ang pag tama ng alon sa dalampasigan.
“Bakit naka busangot ka Mr. Guarin?” tanong ko.
“Dahil hindi kita masosolo ngayong birthday mo. Gusto ko pa naman na yayain ka sa date, yung tayong dalawa lang.”
“Marami pa namang pag kakataon. Nga pala, anong balak mo sa korporasyon niyo? Mali, sa negosyo mo?” tanong ko.
“Hahanap ng investors at susubukang buhayin ang korporasyon. Siguro ay sisimulan ko ito sa mga susunod na buwan.”
“Tutulungan kita, huwag kang mag alala.” tugon ko naman sabay upo sa dalampasigan.
Hinawakan niya ang aking kamay. “Salamat sa pag bibigay ng direksyon sa buhay ko. Alam mo noon, hindi ko nakikita ang sarili ko na mag papatakbo ako ng negosyo, hindi ko rin nakikita ang sarili ko na mag ttrabaho. Basta ang gusto ko lang ay buhay prinsipe ako. Yung nakukuha ko lahat ng nais ko ng walang kahirap hirap. Pero hindi pala pwedeng ganoon nalang. Minsan kinakailangan mong kumilos ay humarap sa realidad na ang buhay ay hindi madali at kailangan pa ring mag sumikap.” wika niya habang naka tanaw sa kagandahan ng karagatan.
“Iyan ang sign na ikaw ay nag mature na. Yung pag iisip mo ay hindi na parang batang abnormal. Naalala ko pa noong nag aaral tayo para kang isang tipaklong na palundag lundag sa gusali ng F4.”
“Ano bang sinasabi mo dyan? Seryoso ako e, huwag mo nga akong basagin.”
“Seryoso rin naman ako, mula sa pagiging tipaklong, naging isa kang asong ulol at ngayon ay isa ka nang ganap na lalaking may pakinabang sa buhay. The evolution of Yujin Guarin.” ang biro habang natatawa.
“Noong mga nakita kitang lumalabas sa ospital hawak ang iyong tiyan, iyon ang pinaka malalang hearbreak sa buhay ko. Pinilit kong habulin yung bus pero pinasundan ako ni papa at pinigilan niya ako. Pinag tanong ko kung saan iyon pupunta pero hanggang terminal lang pala ito at lilipat kayo ng bagong sasakyan pag dating doon. Halos gabi gabi kong napapanagipan na inooperahan ka, hindi ako pinatatahimik ng kalooban ko, hanggang ngayon.”
“Ayoko nang isumbat sa iyo kung bakit di mo ako pinag laban.”
“Mali, pinag laban kita. Sadyang kilala ko lang ang aking ama, hindi siya titigil hanggang hindi ka nahihirapan. Kaya’t walang saysay ang pag laban dahil pareho tayong matatalo sa huli. Pero alam mo? Bakit ang tao o ang dalawang mag karelasyon ay paulit ulit ibinabalik ang nakalipas? May magagawa ba tayo para baguhin iyon? Sabi nila kaya inilagay ang mata sa harap ay para ang hinaharap lang ang makikita natin. Ang mga nakalipas ay mag sisilbi nalang aral upang hindi na tayo muling mag kamali. Inaamin ko naman, nag kamali ako, kasalanan ko kasi mahina ako. Gago ako at may sariling mundo. Pero anong saysay? Nandito na ako ulit, maaari naman tayong mag simula diba?” tanong niya.
“Pwede kung titino ka.” simple kong sagot..
“Sa tono mo ay parang ayaw mo na talaga akong makasama. Na talagang kayang kaya mo nang lumakad mag isa nang wala ako.” ang wika niya na may halong lungkot.
Tahimik..
Tumingin ako sa kanya pero agad ko ring binawi. Humarap ako sa karagatan at nag wika. “Hindi ko masabing kaya kong mabuhay ng wala ka kasi nabuhay na ko bago pa kita nakilala. Siguro mas magandang sabihing, “Ayokong mawala ka kasi masarap mabuhay kasama ka.” tugon ko sabay ngiti sa kanya.
Tumingin siya sa akin saka ngumiti..
Hinawakan niya ang aking ulo at kinabig ito palapit sa kanyang mukha..
Agad niya akong hinalikan at sa labi..
Kasabay noon ang malakas na salpok ng alon na humapas sa aming mukha. Dahilan para mabasa kami at kapwa matawa.
Itutuloy..
THF Part 111
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 11, 2020
Part 111
Alas 2 ng hapon, nag simula nang dumating ang mga catering at ang mag aayos ng aking party. Nilagyan na ring tent at ilaw ang labas ng rest house na nakaharap sa karagatan. Ang lahat ay naging abala para sa aking espesyal na araw.
Ilang minuto rin kami palakad lakad ni Yuji sa dalampasigan bago kami tawagin ni Donya para mag handa na. Sinagot rin niya ang aming mga damit at hindi ko pa ito nakita. Isa daw itong surpresa kaya’t excited na siya.
Agad kaming nag tungo ni Yuji sa aking silid. Umupo siya sa sofa at nanood ng tv, ako naman ay pumasok sa banyo para mag handa na. Hinubad ko ang aking saplot at saka tumapat sa shower. Nag shampoo ako ng ulo at nag sabon ng katawan habang patuloy ang pag agos ng tubig sa valve.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay kumatok si Yuji sa banyo kaya naman binuksan ko ito. Dito ay nakita ko siyang naka hubot hubad. Lalong gumanda ang kanyang katawan, ang kanyang titi at tirik na tirik sa tigas.
Walang salita pumasok siya sa loob..
Muli kong pinag patuloy ang aking paliligo, ganoon rin siya na tumapat rin sa valve ng shower sa aking tabi para mag shampoo at mag sabon ng katawan..
Ako naman ay nakaharap lang sa whole body mirror at pinag mamasdan ang aking tiyan, nakikita pa rin pala ang pekas ang aking opera pero hindi na ito ganoon kahalata.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay lumakad si Yuji sa aking likuran at yumakap ito sa akin..
Marahan niyang hinalikan ang aking leeg habang ang kanyang kamay ay hinihimas ang aking dibdib..
Humarap ako sa kanya at pinag masdan ang kanyang mukha saka niya ako hinalikan sa labi. Naramdaman ko ring ginamit niya ang kanyang dila habang ginagalugad ang aking bibig. Mag kadikit ang aming katawan, ang aking mga ari ay nag tatama at parehong tirik na tirik sa katigasan.
Matapos ang aming halikan ay hinawakan niya ang aming mga titi, mag kadikit ito saka niya jinakol ng sabay. Pareho kaming nasarapan ng husto sa kanyang ginagawa.
Maya maya ay bumaba siya sa aking dibdib at sinupsup ang aking dalawang utong na parang batang sabik na sabik. Napa ungol ako ng impit sa sarap ng kanyang ginagawa, nakakabaliw ang kanyang dila at pag kagat sa aking balat. Ilang minuto rin siyang nag lalaro sa aking dibdib bago ito umupo sa bowl at ibinukaka ang kanyang hita. Dito ay nakita ko ang kabuuan ang kanyang ari, matigas ito, nakalawlaw ang kanyang bayag na may makapal na buhok. Hinila niya ako at pinaluhod sa kanyang harapan. Agad kong isinubo ang kanyang ari. Makalipas ang ilang taon ay ngayon ko lang ulit ito nagawa kaya nang gigil ako ng husto. Dinilaan ko ng parang ice cream ang ulo nito at kinain ko rin ang kanyang dalawang bayag.
Napaunggol si Yuji sa matinding sarap at halos mamuti ang kanyang mata sa tuwing dini-deepthroat ko kanyang kahabaan.
Makalipas ang ilang saglit ay hinila niya ako, pinakandong ako paharap sa kanya habang nakatutok ang basa, madulas at nag huhumindig na ari niya sa aking butas.
Pangiwi ako sa sakit noong pumasok ang ulo nito, parang may napunit sa loob. Tatayo sana ako para hugutin pero niyakap ako ni Yujo at tinorid para maibisan ko ang kirot. Niromansa niya ako habang marahang umuulos ang kanyang kahabaan sa aking makipot na lagusan.
Noong bumaon ito ay kapwa kami napasinghap sa kakaibang sarap. Punong puno ang aking butas sa taba at haba ng kanyang ari. Sa ganitong posisyon ay napapasigaw ako kapag bumabaon ng todo ang kanyang ari sa aking kaloob looban.
Ungol ang namayani sa apat na sulok ng banyo. Binayo ako ni Yuji sa ganoong posisyon hanggang sa tumayo kami, hinila niya ako sa harap ng whole body mirror. Itinaas niya ang aking paa dahilan para makita ko ang mapulang mapula kong butas. Nakita ko rin na dumikit dito ang mapulang ulo ng ari ni Yuji. Galit na galit ito at kitang kita ang ugat.
Ipinasok niya ito ng marahan, kapwa namin pinanood kung paano kainin ng aking butas ang kanyang ari hanggang sa sumagad ito sa kayang bulbol. Hindi ako makapaniwala na kinaya ko ang ganoon kalaking titi. Napasigaw ako at napaunggol ng malakas noong nag simulang bumayo si Yuji. Malakas, baon na baon..
Ilang malalakas na ulo ay jinakol ko ng kaunti ang aking ari at sumabog ang aking semilya. Lalong naulol si Yuji. “Ahhhh shit ang sikip!” ang unggol niya sabay kadyot ng walang humpay.
“Eto naaaaaa!” ang ungol niya sabay halik sa aking labi. Ilang mamalakas na ulos ay bumulwak ang katas ni Yuji sa aking loob ang iba ay tumulo sa sahig noong hugutin niya ito.
Matapos ang aming pag tatalik ay ipinag patuloy namin ang paliligo para mag handa sa aking kaarawan. Muli kaming nag halikan at nag pasalamat siya sa akin dahil muli akong nag paubaya sa kanya.
“Abat sabay yata kayong naligo? Naku Blas pag ikaw ay nabuntis ewan ko nalang sayo.” ang wika ni Miss Justine.
“Sa labas ko pinutok.” hirit ni Yuji dahilan para matawa ito.
“Sira! Doon kana nga.”
“Oo nga uwi doon kana at mag hahanda si Blas para sa kanyang espesyal na gabi. Ah nga pala Yuji, nandoon yung damit mo sa kabilang silid. Nandoon yung kaibigan kong make up artist, siya na ang bahalang mag assemble ng gamit mo.”
“Okay, salamat.” wika ni Yuji.
“Assemble? Bakit? Anong bang ginawa ni Donya Briguela?” tanong ko.
“Diba sabi mo dito mo gustong ganapin ang birthday mo sa tabing dagat? Kaya si Donya Briguela mismo ang ang conceptualize ng theme. Tada.. eto ang damit mo. Ito ang male version ni Mermaid Princess Odette sa larong mobile legends. Tingnan mo, yung palda naging pants at mayroong anik anik blue crystals na design. Jusko 12 million ito Blas!”
“Eh hindi kaya mag mukha akong katawa tawa diyan?” tanong ko.
“Halagang 12 million? Hindi no. Tingnan mo tong boots mo, eto palikpik mo gawa ito sa mga blue crystals na nahukay pa sa England kasama ng mga buto ng Trex. Hayaan mo na, kaligayahan na ito ni Donya Briguela.”
“Na gawin kaming anime?”
“Totoo.” ang wika niya.
Alas 7 ng gabi. Pag labas ko sa silid ay saktong pag labas rin ni Yuji. Naka suot ito ng kalasag na may palikpik, nakahubad at may hawak na trident. Parang si Poseidon ang itsura at kulay asul pa ang mata. “Anyare sayo?” tanong niya sa akin.
“Ako ang mag tatanong niya. Anong nangyari sa iyo? Mukha kang matang isda sa itsura mo.” ang wika ko sabay silip sa ibaba at dito ay nakita ko si Donya Briguela naka suot ng pang sirena, puro pearl at kristal ang damit. Sina Dooday at Je naman ay mga gold fish. Si mama at papa ay jelly fish. At sa gawing gilid ay nakita ko si Bam na nakasuot ng costume na pang hipon, pinaka malaki ito at nasasagi ang lahat ng bisita, na para siyang mascot ng tempura sa isang kainan, naka labas ng ang mukha. Nandoon rin sina Evan at Lippi na naka gown pero naka bra ng shell. Si Biew at Kiro na wari’y prinsipe ng kagaratang ang itsura. At sina Erjun at Gavin ay nakapang shokoy.
“Hindi ko akalain na pag lalaruan ni Donya Briguela ang kaarawan. Ginawa niyang under the sea ang tema.” ang wika ko.
“True.” ang wika ni Miss Justine na noon ay nakapang octupus. “Excuse me, bababa na kami ni Yuji. Ikaw Blas dito ka lang, kapag tinawag ka ni Donya Briguela saka ka palang bababa okay?”
Tumango ako..
bumaba sila ng sabay hagdan pero hindi sila mag kasya kaya nauna nalang si Yuji..
Makalipas ang ilang minuto formal na binuksan ni Donya Briguela ang party. “Marahil ay nag tataka kayo kung bakit ganito ang mga damit natin, gusto kong maging unique at memorable ang birthday ng aking apo. At sana ingatan niyo ang mga costume na iyan dahil mahal iyan.” ang wika ni donya Briguela maya maya ay dumaan si Bam sa kanyang harapan at nasagi siya nito. “Hoy, pumirme ka nga! Gusto mo itumba kita dyan?!” ang galit na sigaw ng Donya..
“Ngayon, malugod kong tinatawagan ang aking tagapag mana na si Blas. Suot niya ang 12 million worth of cystals and gems. Shining shimmering splendid! From the bottom of the deep blue sea. My one and only Mermaid Prince!” ang wika ng Donya.
Napangiwi ako..
Nag tawanan ang iba noong makita ako pero pinigil nila..
Palakpakan…
Lumapit ako at niyakap si Donya Briguela, ang aking mga magulang at mga kaibigan. Kasabay nito ang pag dagundong ng malakas na musika sa labas. Isang perpektong party ito na may perpektong settings.
Habang pinag mamasdan ko ang buong paligid ay lumapit sa akin sina Evan at Lippi. “Blas.” ang wika nila.
Humarap ako sa kanila at ngumiti. “Makulay ang college life natin diba? Salamat sa adventure.” ang wika ko habang naka ngiti.
“Natotouch ako, belong kana sa amin ngayon Blas. At dahil dyan nag decide ako ngayon na tayo nalang ang mag bestfriend. Lippi you are out!” ang wika ni Evan.
“Hello, mas bagay kaming bestfriend ni Blas dahil pareho kami ng taste sa mga damit at gadget! Kaya kung may out dito ay ikaw iyon Evan. Alam mo Blas excited na ako, mag babakasyon tayo sa Egypt at aakyat tayo sa taas ng pyramid, pag katapos noon ay ihuhulog kita, ang ibig kong sabihin ay ihuhulog natin si Evan.” wika ni Lippi.
Natawa ako. “Hay, wala na talaga akong magagawa sa dalawang plastic na ito.” bulong ko sa aking sarili.
Maya maya dumating naman si Bam “Blas! Tingnan mo may nahuli akong star fish. Papangalanan ko itong Hunter the Starfish! At ito ang magiging anak natin!” ang wika niya nag tatakbo ito sa aming harapan pero sa laki ng costume niya ay nadapa ito at tumama ang katawan kay Evan, dahilan para mag pag pagulong gulong sila sa buhangin..
Maya maya ay napatong si Evan kay Bam at nag sugpong ang kanilang nguso..
Napasigaw silang dalawa..
“Anyare don?” tanong ni Yuji.
“Wala, namiss lang nila ang isa’t isa.” ang sagot ko habang nakatawa.
Itutuloy..
TEASER..
Kung inaakala mong perpekto na ang lahat…
Nanlaki ang aking mga mata, hindi ako naka imik! Shock na shock ako sa pang yayari. Napatulala ako at panandaliang nawalan ng ulirat.
Maya maya ay bigla nalang bumulagta si Yuji, nilagyan itong panyong may kakaibang amoy sa ilong kaya’t nawalan ito ng malay..
“Sino ba kayo?! Anong kailangan niyo?!!” sigaw ko.
Hinawakan ako sa mukha ang isang lalaki at nag wika ito. “Hindi kami ang may kailangan sa iyo. Kundi si Boss.” ang wika niya
SOON..
THF BXB 2020
THF Part 112
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
AiTenshi
April 11, 2020
Part 112
“Happy Birthday Blas.” ang wika ni Kiro sabay abot ng isang kahon sa akin. Niyakap rin ako Biew at saka inabutan ng maliit na kahon. “Hangad ko ang kaligayahan mo.” ang wika niya.
“Salamat sa inyo.” ang tugon ko habang naka ngiti.
“Happy Birthday Blas, o pano peace na ha, hindi kana galit sa amin niyan.” biro nina Erjun at Gavin sabay abot dalawang mamahaling wine sa akin.
“Blas, sa isang linggo na ang balik namin ni Kiro sa New York. Kailangan ay tuparin mo ang pinangako mo sa akin. Hindi ako lalakad kapag wala ka doon.” ang naka ngiting wika ni Biew.
“Darating ako agad. Huwag kang mag alala.” ang sagot ko naman.
“Laki talaga ng pinag bago mo Blas. Grabe, para kang isang malakas na uri ng Pokemon na nag evolve sa mataas na antas.” ang natatawang wika ni Erjun.
Tawanan sila..
Nandito silang tatlo, pero kapansin pansin na si Yuji ay nakabukod. Batid may tensyon pa rin sa F4 simula noong mabago ang lahat sa pagitan namin. Alam ko naman na pati sila ay nadamay sa aking pag hihiganti. Nag kasama sama kaming lahat pero ramdam kong hindi ganoon kasaya ang gabi na makita silang ganito.
Makalipas ang ilang minuto ay tinawag ako sa harapan upang mag bigay ng mensahe sa lahat ng bisita..
Kinuha ko ang mic at nag salita sa kanilang harapan..
“Ang mga taong nag daan ay punong puno ng pag subok, ng sakit, ng galit na parang isang walang katapusang telenovela. Ni hindi ko nga alam kung ako ba ay bida o kontrabida. Pero kahit na kaliwa’t kanan ang mga pasakit at pag subok ay marami pa ring natutunan. Ang buhay ng tao ay hindi permanente, nag iiba ito sa isang kisap mata. Magugulat ka nalang na ang lahat ay nag bago na pala at ang mga bagay na hawak mo sa iyong kamay ay nakawala na rin. Ang leksyon? Matuto tayong pahalagaan ang mga bagay na mayroon tayo lalo’t hindi natin alam kung kailan babaligtad ang mundo.
Kung kailan ako huling ngumiti bilang si Blas, hindi ko na rin alam. Basta ang alam ko lang ay patuloy ang buhay at hindi rito nag tatapos ang lahat. Marami pang darating at hahamunin tayo kaya’t dapat ay maging matatag at maging handa sa pag babago.
Anong hiling ko ngayong kaarawan ko? Ang sagot ay kapayapaan ng aking puso. Sana ay mawala galit at sakit na nararamdaman ko sa tuwing gumigising ako sa umaga. At ang pinaka magandang regalo para sa akin ay ang muli ko silang makitang mag kakasama.“ ang wika ko sabay lakad sa kinatatayuan ni Yuji, hinila ko siya patungo kay Kiro.
Mula kay Kiro ay lumakad kaming tatlo patungo kina Erjun at Gavin. Kinuha ko ang kanilang mga kamay at pinag patong patong ito. “Mag kakapatid kayo diba? Dapat ay hindi kayo nag hihiwalay. Sa milyong tawa na inyong pinagsaluhan, ilang away na ang pinagdaanan. Heto pa rin kayo, buo at patuloy ang samahan. Sana kahit kailan ay walang bibitiw sa lubid ng pag kakaibigan. Maaasahan ko ba iyon?” tanong ko sa kanila habang naka ngiti.
Tumingin si Yuji kay Kiro at ngumiti ito. Inakbayan niya ito at nag yakap silang dalawa.
Palakpakan ang mga tao sa paligid..
“Tama si Blas, ang F4 ay mag kakapatid at hindi mag iiwanan.” ang wika ni Gavin..
“Salamat Blas.” ang wika ni Kiro..
“Group hug naaa!” ang masayang wika ni Erjun..
Nag yakap yakap ang F4 at nakulong ako sa kanilang gitna…
“Hala bakit si Blas nanaman? Hindi siya babaihan para makulong sa gitna ng group hug ng F4!” ang sigaw ni Lippi na naka kunot noo pero biglang ngumiti ito. “Char lang!”
Maya maya ay lumapit sa amin si Bam. “Bakit kayo lang ang mag kaka akap? Diba member din ako ng F4? Dapat ako rin!” ang wika niya sabay yakap kila Erjun.
“Doon ka nga! Kapag may namatay sa F4 ikaw na ang papalit. Ikaw ang reserve F4!” wika ni Gavin
“Talaga? Sana si Yuji ang maunang mamatay para leader na agad ako.” ang masayang wika ni Bam.
“Sira! Bakit mo ko ipapanalanging mamatay? Gusto mo unahin na kita ngayon?” ang sagot ni Yuji sabay hila kay Bam.
“Arekupp! Blas tulungan mo ako!!” ang pag tatago nito sa aking likuran.
Tawanan..
Ang gabing iyon ng aking kaarawan ay ang sandaling hindi ko malilimot. Para sa akin ito ang pinaka perpektong sandali sa aking buhay. Ngayon lang ako nakaranas ng isang magarbong birthday party na kasama ko sina mama at papa, donya Briguela, ang F4 at ang aking mga kaibigan. Ang bawat eksenang naganap noong gabing iyon ay inuukit ko sa aking puso at batid kong hinding hindi ito mawawala kahit na nag tapos na ang lahat..
Makalipas ang ilang araw ay bumalik sa normal ang aming buhay. Tuloy ang pag ttrabaho ko sa kompanya. Si Yuji naman ay inalis ko na bilang assistant ko dahil nag sisimula na rin itong ayusin ang Guarin Corp. Syempre ay hindi naman namin siya pinabayaan dahil ang mga kaibigan ni Donya Briguela ay nag invest dito. Dito na nagamit ni Yuji ang ilang buwang pag ttraining niya sa akin at syempre ay naki usap rin ako kay Mr. Gilbis na gabayan pa rin siya.
Ang aming samahan ay unti unting naayos, ngayon ay kinakaya kong kalimutan ang nakaraan bagamat paminsan minsan ay para akong isang sirang plaka paulit ulit siyang sinisisi kaya nag aaway kami at nag kakainisan. Pero ang pinaka magandang parte sa pag katao ni Yuji ay siya ang mag lalambing sa iyo, aamuin ka niya na parang babae para lang mag kaayos kayong dalawa. May isang pag kakataon pa nga sinayawan niya ako ng hubo’t hubad sa kwarto para lang mapatawa ako sa kanyang ginawang mamimikon sa akin. Madalas rin niyang hinahalikan ang maliit na pekas sa aking tiyan dulot ng opera. At mas mahigpit siya ngayon sa aking mga kinakain lalo’t alam niya ang aking kondisyon. Dahil hindi niya ako sinukuan ay natutunan ko na rin na siya ay muling mahalin.
“Gusto kang makita ni Mama.” ang wika ni Yuji.
“Namimiss ako ng mama mo?” tanong ko.
“Oo, saka sinabi ko na nabuntis kita kaya gusto niyang panagutan ko ang magiging anak natin.” ang wika niya..“
Natawa ako at dinakot ang kanyang ari. “Awww wag, sensitive. Kakalabas lang.” ang naka ngisi niyang sagot. Ipinakita niya sa akin ang ari at saka piniga ito may lumabas pang semilya sa ulo.
“Loko ka talaga. Maliligo na ako.” ang wika ko.
“Isa pa. Kaya ko pa.” ang pag habol niya pero siniko ko na siya at tinakpan ng unan sa mukha.
Ang lahat ay naging perpekto sa aming samahan. At ang aming career ay namamayagpag at masasabi ko na ngayon ay kapwa may magandang direksyon na ang aming buhay.
Pero ang lahat ng ito ay batid kong panandalian lamang, hindi lahat ng saya ay tumatagal kaya pag katapos ay tiyak na pag subok at lungkot ang papalit. Walang permanente sa buhay ng tao at ang nakakatakot sa pagiging masaya ay ang kusa itong tumigil sa panahong nag eenjoy ka pa.
Isang hapon ay sinundo ako ng F4 para mag tungo sa rest house nina Erjun. Saka’y kami ng van at lahat kami ay masayang nag kkwentuhan habang nag bbyahe..
Sina Erjun at Gavin ay may dala pang gitara at kapwa sila kumakanta. Kami naman ni Yuji ay nasa likuran at pinakikinggan ang kanilang pag awit. Paminsan minsan ay sumasabay kami.
Nasa ganoong posisyon kami noong biglang huminto ang aming sinasakyan sa isang liblib na kalsada sa paanan ng bundok sa dulo ng siyudad. Sa lakas ng preno nito ay nagulat kami at kasabay nito ang pag putok ng baril na tumama sa harapan ng van dahilan para matamaan ang aming driver at mamatay ito.
“Putang ina dapaaaa!” ang sigaw ni Erjun kaya sa takot, lahat kami ay sumisik sa van.
“Patay na si Manong Wil.” ang bulong ni Gavin..
Takot na takot ako..
Agad akong niyakap ni Yuji. “Shhh wag ka maingay!” ang bulong niya.
Sandaling pag putok lang ang naganap. Maya maya ay bumukas ang van namin at dito bumulaga sa amin ang tatlong lalaking naka suot ng bonnet sa mukha. “Labas!!” ang utos nila.
Hindi kami kumilos kaya nag paputok ito ng baril na bumutas sa aming gulong. “Sinabi nang labas e!!”
Wala kaming nagawa kundi ang mag taas ng kamay at bumaba sa van. “Yan, masusunurin naman pala kayo.”
“Anong kailangan niyo?!” tanong ni Yuji
“Wag nang marami pang tanong! Sige sukluban na iyan ng mga sako sa mukha.” ang wika nito sabay suntok pasikmura kina Kiro, Erjun at Gavin. Hinampas pa ng tabla ang kanilang likurand dahilan para matumba sila.
Nanlaki ang aking mga mata, hindi ako naka imik! Shock na shock ako sa pang yayari. Napatulala ako at panandaliang nawalan ng ulirat.
Maya maya ay bigla nalang bumulagta si Yuji, nilagyan itong panyong may kakaibang amoy sa ilong kaya’t nawalan ito ng malay..
“Sino ba kayo?! Anong kailangan niyo?!!” sigaw ko.
Hinawakan ako sa mukha ang isang lalaki at nag wika ito. “Hindi kami ang may kailangan sa iyo. Kundi si Boss.” ang wika niya
At dito lumakad ang lalaking may pamilyar na tindig sa aking harapan. Inalis niya ang kanyang bonet sa mukha..
Dito ay bumulaga sa akin si..
“Mr. Jeron?!” tanong ko.
“Ako nga Blas. Sige isakay niyo na iyan.” ang utos nito habang naka ngising demonyo sabay salpak ng panyo na may nakakahilong amoy sa aking ilong..
Naging blangko ang aking paningin ay ang lahat ay huminto na..
Itutuloy..
THF Part 113
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 12, 2020
“Sino ba kayo?! Anong kailangan niyo?!!” sigaw ko.
Hinawakan ako sa mukha ang isang lalaki at nag wika ito. “Hindi kami ang may kailangan sa iyo. Kundi si Boss.” ang wika niya
At dito lumakad ang lalaking may pamilyar na tindig sa aking harapan. Inalis niya ang kanyang bonet sa mukha..
Dito ay bumulaga sa akin si..
“Mr. Jeron?!” tanong ko.
“Ako nga Blas. Sige isakay niyo na iyan.” ang utos nito habang naka ngising demonyo sabay salpak ng panyo na may nakakahilong amoy sa aking ilong..
Naging blangko ang aking paningin ay ang lahat ay huminto na..
Part 113
Natagpuan ko ang aking sarili na nakaupo sa isang silya sa isang madilim na gusali. Nakatali ang aking katawan at ang tanging liwanag lamang dito ay ang isang maliit na bombilyang naka bitin sa aming itaas. Masakit pa rin ang aking ulo dahil sa nakakahilong amoy na aking nalanghap sa panyong itinapal sa aking ilong. Magulo ang aking isipan basta ang naalala ko lang ay inambush ang aming van at may kinalaman dito si Mr. Jeron ang kanang kamay ni Donya Briguela.
Inikot ko ang aking mata dito ay nakita ko si Yuji sa aking tabi na naka lungayngay na parang lantang gulay katabi sina Kiro, Gavin at Erjun.
Sa kabilang gilid ay nandoon ang dalawang tauhan na nang ambush sa amin nag lalaro ng baraha at sa kanilang tabi ay isang maliit na telebisyon kung saan naroon sa balita ang aming Van na iniwan sa paanan ng bundok.
REPORT: Ang Van na ito ay ang sinasakyan ng F4 kasama si Hunter Aramda kaninang pasado alas 4 ng hapon, ngayon nakita itong abandunado at may tama ng mga baril ang harapan. Wala ang naturang sakay ng van kaya naman hinihilang kidnapping ang lead sa pang yayari. Sa ngayon ay tinatrace pa ng mga kapulisan kung saan dinala ang mga biktima. At siyempre ay para maisalba ang kanilang buhay.
Samantala, Donya Armada, isinugod sa ospital noong malaman ang insidente pag kakadakip sa kanyang apo na si Hunter Armada. Siya ay nag offer na ng malaking halaga sa makapag tuturo sa mga nandukot umano sa mga biktima. Ibayong pag aalala rin ang lumukob sa bawat pamilya ng F4, nangako sila na hindi mapapalagpasin ang malagim na pang yayari ito.
Ako po si Cherry Mae Lawit at ito ang ADS CGN news! Ay! Pwede mo na palang iputok!“
End of Report.
“Tang ina puro yan ang balita ah. Gagong media yan. Pwe!” ang wika ng isa.
“Kayo ang mga tanga! Bakit di niyo kinuha yung van? Diba ang usapan ay sunugin ito? Mga bobo!!!” ang galit na sigaw ni Mr. Jeron. Kinuha niya ang tv at pinag babasag ito.
“Mr. Jeron anong ibig sabihin nito?! Bakit mo ito ginagawa?” tanong ko.
“Bakit? Ano sa palagay mo? Matagal na akong nag titimpi sa iyo Blas! Half of my life ay dinedecate ko kay Donya Briguela, kinuha ko ang kanyang buong titiwala, ginawa ko ang best ko para maging magaling PERO bakit? BAKIT ibibigay niya ang lahat sa iyo ng ganoon kadali?!! Nag hirap ako para sa kompanya tapos ikaw ang aani ng lahat ng pinag hirapan ko! Demonyo ka Blas! Lalo ito! Ibabalik mo ang asset sa kanya ng ganoon kadali?” galit na wika ni Jeron sabay turo kay Yuji saka siya sinapak ito.
“Tarantado ka Jeron! Nag tiwala kami sa iyo! Traydor kaaaaa!!!” ang sigaw ni Yuji nag wala ito ng todo pero natumba lang siya sa sahig. “Matagal akong nag sakripisyo para mapaunlad ang kompanya tapos ay ipapangalan lang sa iyo ang lahat?!! Hindi ako papayag!!!” ang sigaw niya sabay hampas sa akin pero hindi ito tumama dahil nakatayo si Gavin at binangga siya.
Natumba silang dalawa. “Sira ulo kaaa! Ipapakulong kita kapag nakalabas kami dito!” sigaw ni Gavin
Sinuntok siya ni Mr. Jeron. “Kung makakalabas ka!” sigaw niya sabay senyas sa kanyang mga tauhan.
Tumayo ang mga lalaki at nag tungo kay Gavin. “Pinag tatadyakan nila ito kaya naman tumayo si Erjun at pinag tanggol ang kaibigan.
Binugbog ang dalawa!
“Dalhin niyo sila sa likod at turuan ng leksyon! Hindi ko kailangan ang dalawang iyan.” ang utos ni Jeron at dito ay kinaladkad ang dalawa sa likuran. At ang natira ay kaming tatlo lang nila Yuji.
“Alam mo ba Blas, matagal ko nang planong patayin ka pero ang epal na si Justine ay parating nakadikit sayo! Pinilit ko kausapin si Donya Briguela na huwag ipag katiwala sa iyo ang korporasyon pero hindi niya ako pinakinggan! Binale wala niya ako! Kapal ng mukha mo!” galit na sigaw niya.
“Pero ikaw ang nag turo sa aking lahat! Ikaw ang dahilan kaya’t nandito ako sa kinalalagyan ko Mr. Jeron. Ikaw ang aking inspirasyon at hinahangaan kita sa pag tuturo mo sa akin. Utang ko ang lahat ng ito sa iyo.” sagot ko.
“Tumigil kaaa! Huwag mo akong daanin sa paawa mo dahil hindi ako bibigay sa mga salita mo. Ulol kaaa” ang wika niya sabay kuha sa kanyang pambarog at noong saktong ihahataw ito sa akin ay humarang si Kiro dahilan para siya ang tamaan at matumba sa lupa. Sa ulo ito nasapol kaya nawalan ng ulirat!
“Tamaa naaaa! Tamaaaa naaa!!” sigaw ko.
Nakipag buno rin si Kiro sa kanya, pero katulad ng dati ay pinag tulungan nila ito. Dito na nakatayo si Yuji, nakawala ang isa niyang kamay sa pag kakagapos at isang malakas na suntok ang iginawad niya kay Jeron. Hindi ko masyadong makita dahil madilim pero alam kong nag buno silang dalawa.
Maya maya ay dumating ang mag tauhan niya at hinila si Kiro na noon ay nawalan ng malay..
“Sino ka para kalugdan ni Donya Briguela? Isa ka lamang basura! Isa kang anak ng kriminal!!” ang sigaw ni Jeron habang hinahampas si Yuji.
“Huwag mo akong itulad sa aking ama, dahil ginagawa ko ang lahat para maging isang mabuting tao ako!” sigaw ni Yuji sabay hataw ng bangko kay Mr. Jeron.
Nag pumilit akong igalaw ang aking paa hanggang sa lumawag ang tali nito at dito ay nilundag ko si Jeron. Pareho kaming natuma sa sahig.
Pero agad akong bumangon at dito ay nakita ko si Yuji duguan ang ulo at mukha. “Matigas din pala tong Yuji na ito mga pare! Sige gulpihin niyan!!” sigaw ng mga tauhan niya. Malakas siya, ngunit nag kataon nanaman ang kalaban ay marami kaya’t natutumba ito.
Nakalayo ako kay Jeron at dito ay mabilis ako hinila ni Yuji at iniharang ang kanyang katawan sa akin. Sobrang dilim sa paligid, umuuga ang bumbilyang nakabitin sa itaas na aming nag sisilbing ilaw.
“Huwag, huwag niyong saktan si Blas, ako ang saktan niyo! Huwag siya!! Hindi baleng ako nalang! Sa akin niyo ibuhos ang galit niyo!!” sigaw niya habang sinasangga ang tadyak ng mga kalaban.
Mahigpit ang yakap niya sa akin, umiiyak ito habang pilit akong pino-protektahan. “Tingnan niyo, kawawa naman ang kawal pilit na ipinag tatanggol ang kanyang hari.” ang wika ng mga ito na may halong pang iinsulto..
Tawanan sila..
Tatayo pa sana si Yuji pero sumulpot si Jeron sa kanyang likuran at binangag ito sa batok..
Ilang minuto ring binubog si Yuji bago ito ko naramdamang nawalan na ito ng ulirat. Inuga ko ang kanyang katawan..“Yuji! Yuji!!” ang sigaw ko.
Pero wala siyang sagot..
“Yuji!! Gumising kaaaaa!!”
“Yuji! Gumising kaaa please! Huwag mo akong iwanan dito. Natatakot ako!!”
Patuloy kong inuuga ang kanyang katawan pero wala talaga kaya naman binalot na ako ng matinding takot. “Yuji! Huwag kang mag biro ng ganyan! Huwag please! Natatakot ako! Ayoko nang maging mag isa! Mahal na mahal kita. Please huwag kang mawawala!” ang umiiyak ko salita habang niyayakap ko siya.
Tawanan sila. “Patay na iyan. Naugatan iyan kaya nabali ang batok.” ang wika nila sabay hila sa katawan ni Yuji.
“Saan niyo siya dadalhin? Mga demonyo kayooo! Yuji! Yuji!!” ang pag habol ko pero humarang sa aking si Mr. Jeron at itinulak ako sa sahig.
“Dalawa lang mangyayari, patay na yun o kung buhay pa pwedeng paralisado! Doon ko siya dinala sa tambakan ng basura.” ang wika nito..
“Demonyo ka Jeron! Papatayin kita..” ang bulong ko.
“Papatayin kitaaaaaa!” sigaw ko sabay tayo at sinugod ko siya pero hinawakan niya ako at itinumba saka muling itinali. “Hindi pa kita pwedeng patayin, kasi hihingi pa ako ng malaking pera kay Donya Briguela kapalit ng ulo mo.” ang wika niya sabay tawa..
“Paano maiwan ka muna dito mahal na prinsipe.” ang wika niya. Umalis siya sa aking harapan at pinatay ang ilaw sa buong paligid. Kaya wala akong makita kundi purong kadiliman lang..
Nag sisigaw ako at umiyak ng malakas.
“Saklolo! Saklolo!” ang sigaw..
Tahimik..
Kumakabog ang aking dibdib, nanginginig ang aking buong katawan at patuloy sa pag patay ang aking luha..
Nasa ganoong posisyon noong biglang may suminding malaking screen projector sa aking harapan at dito ay lumabas ang aking close up na larawan. May effects ito ng nahuhulog na cherry blossoms paligid..
Naka ngiti ako at suot ang aking simple damit. Ito ay kuha pa noong nag aaral ako sa Empire university..
Kasabay ng pag flash ng aking picture ay ang pag tugtog ng isang kanta bilang background music.
MUSIC PLAYING
Ni Yao De Ai
Wo ming bai..
Sui ran jing chang meng jian ni Hai shi hao wu tou xu Wai mian zheng zai xia zhe yu Jing tian shi xing qi ji But I don’t know ni qu na li
Sui ran bu ceng huai yi ni Hai shi tan te bu ding Ohh Shui shi ni de na ge wei yi Yuan liang wo huai yi zi ji
Chorus Wo ming bai Wo yao de ai Hui ba wo chong huai Xiang yi ge xiao hai Zhi dong zai ni huai li huai Ni yao de ai Bu zhi she yi lai Yao xiang ge da nan hai Feng chui you ri sai Sheng huo zi you zi zai
Habang tumutugtog ang musika ay nag flash ang mga katagang..
“To the person i considered my soulmate..
I know I have made my shares of mistakes in life and I had been wrong about a lot of things. But there is one thing I do know and I will always know, I was never wrong about knowing you.
I found the world that is beautiful because of you..“
Nakatingin lang ako sa projector at patuloy na tumutulo ang aking luha. Naramdaman ko na kusang lumuwag ang pag kakatali sa aking braso para bang may nag putol nito sa aking likuran kaya malaya akong nakagalaw..
Tumayo ako at nilapitan ang projector..
Nawala ang aking larawan dito at dumilim muli ang buong paligid..
Maya maya ay sumindi ulit ang screen at nag flash ang katagang..
“WILL YOU MARRY ME?”
“I LOVE YOU..”
Natahimik ako at lalong napaiyak, naguguluhan ako at hindi pa nag sisink in sa utak ko ang lahat ng biglang unti unting bumukas ang isang mahinang ilaw sa gilid ng gusali..
Maya maya sinundan ito ng dalawa pa..
Hanggang sa nag sunod sunod na at dito ay natagpuan ko ang aking sarili nakatayo sa isang malawak na simbahan na animo palasyo. Dito ay may lumapit sa akin na dalawang lalaking di ko kinalala at sinuotan ako ang magarbong damit na may kapa na animo damit ng isang prinsipe sa fairy tale na kwento.
Naka tulala lang ako, bakas sa mata ko ang pag kalito. “Anong nangyayari?” tanong ko.
Natawa lang ang dalawang nag aayos ng aking damit. “Hindi namin alam sir, bilin lang sa amin ay iset up itong royal suit para sa iyo.” ang sagot ng dalawa.
Noong maayos na ang aking itsura ay hinawakan nila ako at pinatayo sa isang malaking pintuan na gawa sa ginto.
Binukas nila ito at dito ay tumama ang liwanag sa aking mata kaya bahagya akong napa pikit.
Noong imulat ko ang aking mata ay nakita ako ang lahat na naka tayo sa gilid ng aisle na at mayroong royal guard naka tayo dito..
Nakita ko sina mama, papa, si Donya Briguela, Bam, Miss Justine, Mr. Jeron at ang aking mga kaibigan na naka ngiti at hinihintay akong lumakad..
Sa pinaka altar ay nandoon si Yuji na nakasuot ng pang magarbong damit rin ng isang dugong buhaw. Pareho kaming mukhang hari sa aming kasuotan.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay lumapit sa akin si Kiro suot ang puting tuxedo. “Anong nangyayari?” tanong ko na halatang lula pa rin at wala sa sarili..
“Ang mga naganap kanina ay set up lang na pakana ni Yuji, matagal na itong naka plano at ilang beses rin silang nag practice ni Jeron kasama ang pinaka mahuhusay na stunt man sa pelikula. Pati si Cherry Mae na reporter ay binayaran rin para gumawa ng report na nakatape lang para kapani paniwala ang eksena. Ang lahat ng ito ay nakaplano na pag katapos ng birthday mo. Ito ang kasal niyo. Halika, ihahatid na kita patungo sa kanya.” ang wika ni Kiro.
“Ibig sabihin umaarte lang si Mr. Jeron?” tanong ko.
“Oo at siya ang pinaka mahusay sa lahat. Kaya tuwang tuwa sa kanya si Donya Briguela.” ang sagot ni Kiro
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay tumugtog ang piano kaya naman nag lakad kami ni Kiro sa gitna ng aisle.
Pero maya maya bumitiw ako sa kanya na kanyang kinigulat. “Teka Blas!” ang wika niya.
Pero hindi ako huminto sa pag lalakad ng mabilis..
Dahil sa layo at haba ng aisle ay nagawa ko pang tumakbo na may matinding pag kainis sa mukha..
Ang lahat ay nakatingin lang sa akin at gulat na gulat dahil hindi ito ang inaasahan nilang pag lalakad na magaganap ayon sa tradisyon na seremonya..
Sumugod ako kay Yuji at noong makalapit ako sa kanya ay ngumiti ito ng matamis. “SURPRISE!!”
“Ah ganon?” ang sagot ko, gumalaw ang aking kamao at sinuntok ko siya sa mukha dahilan para matumba siya na ikinagulat ng pari at ng mga tao sa buong bulwagan.
“Mag pakasal ka sa sarili mo, sira ulo kaaa! Napaka walang kwenta mo talaga!!” ang sigaw ko sabay lundag sa kanya at dito ay nag buno kaming dalawa..
“Aray! Tigilan mo ako! Kasal natin ito! Huwag mong sirain!!” ang pag pigil niya.
Habang nasa ganoong kaguluhan kami ay bumukas pa ang pinto sa entrance at dito nagulat kami noong makitang lumalakad ang ama ni Yuji na si Gido Guarin. Napahinto kami ni Yuji at napatingin nalang sa kanyang pag lapit sa amin..
Natahimik ang lahat.
Tuloy tuloy siyang lumakad patungo sa amin, halos rinig ang echo ng kanyang sapatos.
Bumaba ako ng Altar at lumakad ng kaunti patungo sa kanya. Hindi rin halos maipinta ang aking emosyon..
Tumingin siya sa akin..
Tahimik..
At noong makalapit siya ay kinuha niya ang aking kamay at ibinigay ito kay Yuji.
Tumingin sa kanya..
Ngumiti siya at nag wika. “Alagaan ninyo ang isa’t isa.”
Humarap si Yuji sa kanya at niyakap siya ng mahigpit. “Salamat papa..” ang mangiyak ngiyak na wika nito.
“Patawarin mo ako. You deserve to be happy. Be a good man to your partner.” ang wika niya sabay tapik sa aming balikat..
Muli siyang lumakad pababa sa altar at dumiretso palabas ng bulwagan. Batid kong ngayon rin ang oras ng kanyang pag alis. Mahal niya si Yuji dahil binati pa rin niya ito sa pinaka mahalagang araw ng kanyang anak.
Tatapusin..
THF Part 114 (END)
Cover by Junoel LyCaster
PAUNAWA:
Plagiarism is a cybercrime . Ikakasaya mo ba ang pag nanakaw mo? Hindi lang sila ang niloloko mo kundi pati na rin ang sarili mo. Gayon pa man, ang mga detalye na nakapaloob sa aking kwento ay kathang isip lamang. Ang anumang pag kakahawig ng pangalan, tauhan at kaganapan ay hindi sinasadya ng manunulat. Ito ay BXB na maaaring hindi naaayon sa panlasa ng iba. Kung hindi mo gusto ang ganitong tema ay maaari kang lumisan sa aking pahina. Maraming salamat po.
The Handsome Flower
Season 3
AiTenshi
April 12, 2020
Author’s Note:
Una sa lahat, maraming salamat sa mga suporta kay Blas at Yuji. Lahat tayo ay naattached ng husto sa kanilang dalawa. Pero kahit nag tapos na ang kwento nila, tiyak kong lahat ng aral at inspirasyon sa kwento nilang dalawa maiiwan sa mga puso natin.
Ang totoo noon, may nakapag sabi sa akin na huwag na daw gumawa ng BXB ng Meteor Garden dahil marami nang gumawa nito at baka hindi mapansin itong gawa ko. Mabuti nalang dahil nag tiwala ako sa kakayahan ko kaya natapos ko ito ng maayos. Hindi ko hinihiling na sana ito ang pinaka “the best” na meteor garden BXB na nabasa mo, pero sana ay marealize mo na “the best” naman ito sa aral at inspirasyon maiiwan kapag nabasa mo yung huling pahina ng libro.
Huwag kayo mag aalala dahil kung deserving si Blas at Yuji ay babalik sila sa mga bagong kabanata ng buhay nila. Sa ngayon walang katapusang pasasalamat ang aking ibinibigay sa inyong pag mamahal.
Thank You AiTenshi for sharing your stories!
Part 114
“Bakit ganyan ang mukha mo? Ikinakasal na tayo, mamaya lang asawa mo na ko at opisyal na akong sa iyo.” ang wika ni Yuji habang naka ngiti
“Alam mo pwede mo naman akong ayain ng matino, hindi mo na ako kailangan takutin. Natrauma ko sa ginawa mo Yuji, alam mo ba na gusto kita itumba ngayon dito mismo sa altar, sa harap ng nanay mo at ng mga kaibigan mo.” ang wika ko.
“Ano ka ba, kung aayain kita ng kasal sa simpleng paraan ay tiyak na hindi ka papayag dahil mayabang ka, malaki ang bilib sa sarili at bitter ka. Kaya naisip namin ni Donya Briguela na gawin ito sa isang sorpresa at exciting na pamamaraan. Hindi mo ako masisisi, hindi na ako makatiis na hindi ka maging akin. Gusto ko asawa na kita at ako ang kakayod para sa ating dalawa.” ang sagot ni Yuji.
“Abnormal ka at malaki ang sira mo sa ulo. Ang lahat ng bagay ay ginagawang mong katatawanan. Wala kang ideya kung gaano mo ako tinakot doon. Takot na takot ako..” ang wika ko sabay yakap sa kanya na parang nahimasmasan. Ngayon palang halos nag sink in sa akin na hindi totoo ang lahat.
Niyakap ako ni Yuji at hinalikan sa noo. “Mahal kita.. sobrang mahal na mahal kita. At mas mahal kita ngayon. Araw araw kitang mamahalin..pangako iyan.” ang bulong niya.
“Naiinis pa rin ako saiyo. Amoy pawis ka pa, tapos ang mukha ka pang tipaklong na palundag lundag dito sa simbahan. Ayusin mo nga yang buhok mo.”
“Ano bang sinasabi mo. Huwag mo na nga ako asarin. Pag naging asawa na kita, under kana sa akin. Ikaw ang mag lalaba ng damit ko, ng brief ko, sa bahay ka nalang at mag tahi ng mga damit ng manika, mag gantsilyo ka at mag alaga ng gold fish sa hardin. Ako bilang mister mo ang bahalang mag trabaho para sa iyo. Aalagaan kita na parang isang patabaing baboy sa kulungan.” ang wika niya.
Napakunot ang aking noo. “Kung gusto mo ng ganyang set up edi sana ang install ka nalang ang adorable home sa cellphone mo. Hindi ako mag papa under sa iyo at sa pangarap mo lang mangyayari ang lahat ng sinasabi mo. Katulong yata ang hanap mo at hindi asawa.” ang sagot ko
Maya maya ay lumapit sina Kiro, Erjun at Gavin. “Pwede sa bahay nalang kayo mag away? Late na o, nagugutom na yung mga bisita.” ang wika nila.
“Ehem..” ang pag ubo ng pari.
By your presence, you celebrate with them the love they have discovered in each other and you support their decision to commit themselves to one another for the rest of their lives.
The greatest happiness of life is the conviction that we are loved, loved for ourselves. If there is anything better than being loved, it is loving.
This evening we are here to celebrate love. We come together to witness and proclaim the joining together of these two persons in marriage.
God does not make a love that is wrong. This is the union of two individuals in heart, body, mind, and spirit, Therefore, marriage is not to be entered into lightly, but reverently, honestly, and deliberately. And it is into this union that Yuji and Blas come now to be joined.
Nag simula ang seremonya ng aming pag iisang dibdib. Hawak ni Yuji ang aking kamay habang nag sasalita ang pari at bakas na bakas sa kanyang mata ang ibayong saya. Tuwing titingin siya sa akin ay ngingiti ito at pipisilin ang aking palad. Ako naman ay nakatingin lang sa kanya, hindi ko akalain na darating ang araw na ang mokong na ito ay ang aking magiging kabiyak. Sa hinahaba haba nga naman daw ng prosisyon ay sa altar pa rin ang tuloy.
Yuji and Blas, now we come to your vows. May I remind you that saying your vows are one thing but nothing is more challenging than living them day-by-day. What you promise today must be renewed tomorrow and each day that stretches out before you. Will you now please turn and face each other and hold hands, looking at each other.
Yuji, please repeat after me: In the presence of (God and) our family and friends, I Yuji Guarin choose you Blas to be my life partner, to have and to hold from this day forward, for better for worse, for richer for poorer, in sickness and in health, in joy and in sorrow, to love and to cherish, and to be faithful to you alone. This is my solemn vow.
Now Blas, please repeat after me: In the presence of (God and) our family and friends, I Blas Herera choose you Yuji to be my life partner, to have and to hold from this day forward, for better for worse, for richer for poorer, in sickness and in health, in joy and in sorrow, to love and to cherish, and to be faithful to you alone. This is my solemn vow.
Yuji and Blas we have heard your promise to share your lives in marriage. We recognize and respect the covenant you have made here this day before (God and) each one of us as witnesses. Therefore in the honesty and sincerity of what you have said and done here today and by the power vested in me by the Province of Ontario, it is my honour and delight to declare you married and partners in life…for life..
You may seal your vows with a kiss..
Agad na hinawakan ni Yuji ang aking mga kamay at hinalikan ako sa labi. Isang simpleng halik na punong puno ng kaligayahan at walang katapusang pag mamahal..
Palakpakan ang lahat..
At kasabay nito ang pag labas ng mga batang choir at lahat sila ay naka suot ng pang royal na costume. Mula sa isang malawak na altar ay narinig ang kanilang mala anghel na tinig na nag bigay sa amin ng ibayong ligaya.
MUSIC PLAYING
Something Just Like This
One Voice Children’s Choir
Habang tumutugtog inabot sa akin ni Miss Justine ang isang kumpol na bulaklak. Dito ay hinawakan Yuji ang aking kamay at sabay kaming tumakbo sa gitna ng aisle. Kapwa naka ukit ang matamis na ngiti sa aming labi. Sa aming likuran naman ay ang aming mga pamilya, kaibigan na lumalakad habang pumapalakpak.
I’ve been reading books of old The legends and the myths Achilles and his gold Hercules and his gifts Spiderman’s control And Batman with his fists And clearly I don’t see myself upon that list
But she said, where’d you wanna go? How much you wanna risk? I’m not looking for somebody With some superhuman gifts Some superhero Some fairytale bliss Just something I can turn to Somebody I can kiss
Maya maya ay huminto kaming dalawa at ngumiti. Humarap kami sa likuran at dito ay inihagis ko ang kumpol na bulaklak.
Nasalo ito ni Biew na noon ay nakatabi kay Kiro, natawa ang dalawa at dito ay nag yakap rin sila..
“Hala bakit siya ang naka salo? Hindi naman siya babaihan noh.” ang narinig kong reklamo ni Evan. Nasa ganoong pag tataray ito noong kuhanin ni Bam ang isang flower base at iniabot sa kanya. “Eto nalang yung sa iyo. Nilagyan ko ng mga kiti kiti yung tubig niyan para may lumalangoy sa loob.” ang wika ni Bam.
“Arrrrgghhh! Lumayo ka sakin!!” sigaw nito.
Tawanan sila..
Humarap sa akin si Yuji at niyakap ako ng mahigpit saka niya ako inikot sa ere. Huminga siya ng malalim at hinalikan ako sa labi. “Maraming salamat sa pag bibigay ng kaligayahan sa buhay ko. Ikaw ang pinaka magandang naganap sa aking pag katao. Mahal na mahal kita.”
“Marami tayong pinag daanan, marami tayong pag kakamali pero sa tingin ko ay hindi na mahalaga yun. Ang importante ay heto tayo ngayon, masaya at mas tumitibay ang samahan.” ang wika ko sabay hawak sa kanyang mukha. “Mag aaway tayo PERO hindi tayo mag hihiwalay. Pangako.”
Ngumiti siya at ginusot ang aking buhok. “Pangako, Mister Blas Herera Guarin.” ang tugon niya, muli niyang hinawakan ang aking kamay at tumakbo kami palabas ng simbahan habang bumabagsak ang petals ng bulaklak sa aming itaas..
Kasabay ng pag bukas ng pintuan ng simbahan ay ang pag ukit ng matamis na ngiti sa aming mga labi dahil alam namin na ito na ang pag bubukas ng bagong yugto sa aming samahan. Ang walang katapusang pag mamahalan ay aming pag sasaluhan hanggang huli..
I want something just like this Doo-doo-doo, doo-doo-doo Doo-doo-doo, doo-doo-doo Doo-doo-doo, doo-doo-doo Oh, I want something just like this Doo-doo-doo, doo-doo-doo Doo-doo-doo, doo-doo-doo Doo-doo-doo, doo-doo-doo Oh, I want something just like this
I want something just like this
Pwedeng lahat ng taong darating sayo, marunong umunawa, magpahalaga at matutunan kang mahalin. Sa mga yun, piliin mo yung hindi marunong magsawa kasi lahat marunong magmahal pero hindi lahat nagtatagal..
Natutunan ko na ang buhay pag ibig ay hindi laging fairytale. May mga taong nag bibigay ng sobra sobrang pag mamahal sa taong hindi naman sila minamahal pabalik. May iba naman na nakakaramdam ng sobra sobrang pag mamahal pero sa katapusan ng araw ay malalaman nila na sila ay niloloko lang pala. Mayroon naman dalawang tao na nag mamahal ng sobra pero hindi nila maaaring angkinin ang isa’t isa dahil ang isa ay hindi na malaya at may nag mamay ari ng titulo sa puso niya. May ilan naman binibigyan mo ng pag mamahal pero hindi niya matanggap dahil nakatali pa rin siya sa kanyang nakaraan. Dumarating sa punto na mamahalin ka ng isang tao pero hindi mo siya kayang mahalin pabalik dahil nakatali ka sa iyong nakaraan. Ang iba naman gusto lang mag laro at nag hahanap ng makakalaro. Ikaw? Ano ang kwento ng buhay mo?
Basta ako? Ang kwento ng buhay ko ay isang roller coaster, maraming pasikot sikot at hindi sapat ang isang buong pahina libro para maitala ito. Hindi ako perpektong tao, marami akong nagawang pag kakamali sa buhay ko pero lahat ng iyon ay nakayanan ko dahil sa pag mamahal na natatanggap ko mula sa mga tao sa paligid ko.
Tungkol sa kanila? Ang lahat ay may kanya kanyang kaligayahan sa buhay. Katulad ni Jay nangibang bansa upang abutin ang kanyang pangarap. Si Darrio ay nakapag tapos ng kolehiyo at ngayon ay siya na ang may ari ng cake shop na ipinatayo ko sa sentro ng siyudad. Sina Miss Justine at Mr. Jeron ay nanatili pa rin sa aking tabi at naka suporta sa lahat ng aking ginagawa bagamat may pag kakataon na natatakot pa rin ako kay Mr. Jeron dahil sa husay niyang gumanap bilang kriminal. Namamayagpag naman ang career ni Miss Justine at nitong nakaraang linggo ay mag kasama na kami sa commercial ng bagong hotel ng Armada.
Ang mga kaibigan ko sa probinsiya ay gumawa rin ng kanya kanyang hakbang para paunlarin ang kanilang mga sarili. Si Dooday ay nanatili pa ring secretary ni Donya Briguela at binigyan ito ng sarili niyang negosyo. Si Je naman ay nangibang bansa para doon mag training ng bago niyang career. Si Lippi ay naging isang modelo at masaya siyang ipinakita kung gaano siya ka kahusay sa pag rampa ng sa catwalk. Ibinabendera rin niya ang kanyang iba’t ibang looks sa social media. Si Evan naman ay nahilig sa pag ttravel sa iba’t ibang lugar. Madalas pa rin silang pinag tatagpo ni Bam kaya minsan ay naniniwala ako na talagang meant to be sila sa isa’t isa.
Si Gido Guarin na ama ni Yuji ay nanirahan nalang ng tahimik sa Hawaii, pinatawad ko siya sa kanyang mga ginawang pag kakamali alang alang na rin kay Yuji. Si Vann naman ay nakalabas ng kulungan kasama ng kanyang ama at ngayon ay nag pasya nalang silang lumayo at iayos ang kanilang buhay. Ayon sa mga nakikita kong post sa social media, sina Iverson at Vann ay nag dadate, batid kong natagpuan nila ang isa’t isa matapos ang bangungot na aming kinasangkutan.
Naiangat ko naman ang buhay nina mama at papa, ngayon ay nakatira pa rin sila sa probinsya pero maayos na ang aming estado sa ngayon. Natuto rin sila na pahalagahan ang mga bagay na kanilang tinatamasa at pag yamanin ito sa abot ng kanilang makakaya. Si Donya Briguela naman ay kasama ko pa rin, bagamat mas madalas na siyang nag sspend ng oras kanyang mga anak at apo. Nauunawaan ko naman dahil matanda na rin siya at ginagawa niya ang lahat para ienjoy ang buhay niya. Utang na loob ko pa rin sa kanya ang lahat, at kahit kailan ay hindi ko malilimot kung paano niya binago ang aking buhay.
Si Bam ay ang aking bestfriend ay nanatili pa rin sa aking tabi. Siya ay nag ttraining naman para negosyo ng kanyang ama. Kapag may libre oras o pag kakataon ay lumalabas kaming dalawa.
Tungkol sa F4, si Gavin ay nakatakdang ikasal sa isang mayamang babae na crush niya noong high school ito ay political arrangement rin ngunit hindi siya tumutol dahil gusto rin niya ito. Si Erjun ang nakatakdang pumalit sa kanya ama na may sakit at ngayon ay nag aaral siya ng pasikot sikot sa kanilang kompanya.
Sina Biew at Kiro ay ikakasal sa susunod na buwan. Pupunta kami ng New York para tuparin ang pangako ko kay Biew na ihatid siya sa altar. Kami ni Kiro nanatili pa ring mag kaibigan at hanggang ngayon ay hindi ko pa rin nakakalimutan ang unang beses na nakita ko siya sa rooftop katabi ang kanyang makapal na aklat.
At tungkol naman sa amin Yuji? Ngayon ay mag kasama kami sa isang bubong bilang mag asawa. Halos 2 buwan na rin kaming kasal at sinasabi ko sa inyo na hindi naging madali sa akin ang mag adjust. Para itong ahas na nag huhunos kapag nag papalit ng damit, nag kalat lang sa sahig pati ang kanyang brief. Madalas kaming nag kakainisan pero iyon ay lambingan nalang namin.
Ngayon ay maunlad ang Guarin Corp sa pamamalakad ni Yuji bilang CEO. Ako naman ay nasa Armada parin at ipinag papatuloy ang aking nasimulan, bagamat ilang buwan nalang ay mag cocombine na rin ang aming mga negosyo para mas umunlad pa ito.
Pareho kaming abala ngunit sa gabi ay lagi kaming mag kasama. Madalas rin siyang tumatakas sa kanyang opisina para puntahan lang ako. Sabay kaming kumakain at nag mimiryenda. Simpleng bagay lang para maipakita ang kanyang kasweetan pero sobrang epektibo nito.
“Ngayong asawa na kita ay mas seloso ako. Huwag kang nag papacute sa kung sino sinong lalaki dyan.” ang wika ni Yuji habang kumakain.
Ngumiti ako sa kanya. “Syempre ay hindi. Gwapo kaya ng asawa ko. Ngiti ka nga..”
Ngumiti siya..
“Wacky face nga..” ang biro ko pa..
Nag wacky siya..
“Huwag mo ngang pag laruan ang kagwapuhan ko. Baka maya maya ay isipin nilang under ako sa iyo.”
“Totoo naman e. I love you.” ang naka ngisi kong tugon.
“I love you, too.” tugon niya sabay himas sa aking hita kaya tinapik ang kanyang kamay.
MUSIC PLAYING
Something just like this
Coldplay and Chainsmokers
I’ve been reading books of old The legends and the myths Achilles and his gold Hercules and his gifts Spiderman’s control And Batman with his fists And clearly I don’t see myself upon that list
But she said, where’d you wanna go? How much you wanna risk? I’m not looking for somebody With some superhuman gifts Some superhero Some fairytale bliss Just something I can turn to Somebody I can kiss
I want something just like this Doo-doo-doo, doo-doo-doo Doo-doo-doo, doo-doo-doo Doo-doo-doo, doo-doo-doo Oh, I want something just like this Doo-doo-doo, doo-doo-doo Doo-doo-doo, doo-doo-doo Doo-doo-doo, doo-doo-doo Oh, I want something just like this
I want something just like this
Minsan naisip ko, paano kaya kung hindi ko binuksan ang aking locker? Paano kung walang red card? O black? Paano kung hindi ako nakatanggap nito? Ganito pa rin kaya ang pag tatapos ng kwento ko?
Malayo layo na rin ang aming narating, mula sa unang araw na binato ko ng sapatos si Yuji hanggang sa araw na nakatayo kami sa altar at nag sumpaan ng aming pag mamahalan. Ang lahat ng aming ala-ala masaya man o malungkot ay nag bibigay ng ibayong saya sa aming samahan.
Ang aming relasyon ay tumitibay habang tumatagal bagamat alam namin na hindi sa lahat ng oras ay smooth sailing ang aming pag lalayag. Pero hangga’t nandito siya sa aking tabi ay mamumukadkad pa rin ang aming pag mamahal sa isa’t isa na parang isang magandang bulaklak..
Ikaw? Gusto mo bang makatanggap ng Red Card?
WAKAS.
(Music Playing continuously)
I’ve been reading books of old The legends and the myths The testaments they told The moon and its eclipse And Superman unrolls A suit before he lifts But I’m not the kind of person that it fits
She said, where’d you wanna go? How much you wanna risk? I’m not looking for somebody With some superhuman gifts Some superhero Some fairytale bliss Just something I can turn to Somebody I can miss
I want something just like this I want something just like this
THE HANDSOME FLOWER BXB 2020 WRITTEN BY Ai_Tenshi
Cast:
Pea Sarit Trilervichien- Blas
Sai Wunna Aung – Yuji Guarin
Lee Tae Hwan- Kiro
Ben Wu- Gavin
Oabnithi Wiwattanawarang- Erjun
Nam Jook Hyuk – Biew Yamin
Acharanat Ariyaritwikol- Bam
Ej Jarollina – Evan
Aura Briguella- Lippi
Ryu Seung Ryong- Gido Guarin
Kha Ra – Iverson Cuanzon
Jackrin Kungwankiatichai- Vann Durria
Justine Michael Hatel- Miss Justine
Jamie Martinez- Dooday
Jerico Pineda- Je
AiTenshi – AiTenshi
Editor: Ai Tenshi
Story Critique: Justine Michael Hatel
Director: Ai Tenshi
Writer: Ai Tenshi
Producer: Justine Michael Hatel
Official Book Cover:
Season 1: Accel Villalobos
Season 2: Glaysa Mae Magallanes
Season 3: Accel Villalobos
Special Cover: Junoel LyCaster
Credits..
Makalipas ang 5 taon.
EMPIRE UNIVERSITY REUNION
“Mabuti naman at dumating kayo sa reunion party ng Empire university. Lalo kana Blas kahit one year ka lang dito at ginawa mo itong sementeryo ay okay lang. At nandito na tayo lahat, bakit hindi natin simula ang kasiyahan sa isang game na ang title ay “kissing in the dark”. Papatayin namin ni Lippi ang ilaw ng 45 secs at maaari niyong halikan ang kahit na sinong nasa silid na ito. At inuulit ko walang personalan, laro lang ito. Kaya’t kahit may asawa kana ay okay lang..“ ang maarteng wika ni Evan flying kiss kina Yuji at Kiro.
“At ang laro ay mag sstart na ngayon!”
Click!
Dumilim..
Agad akong hinila ni Yuji at nag tago kami sa ilalim ng lamesa. Gayon din ang ginawa nila Kiro at ng iba pa. Lahat kami ay nag tago.
“Asan na si Yuji! Akin siya!!!”
“Naamoy kita Yuji! Akin ka ngayon! Hindi ka makakatakas! Doon ka nga Blas! Hindi ka naman maganda! Ummp!!” ang wika ni Evan na halatang may itinulak siya. Akala niya ay ako iyon..
Slurp slurp! Tsuppphh mwaahh!!
“Oh yeahh! Fuck yeaaaahh! Wooooooh!!!” ang sigaw ni Evan.
“Ohhh yes! Kiro oohhh! Slurp!!” ang maingay na pag halik ni Lippi..
“Wooooo! Para sa bayan yeaaahhhhhh!!” sigaw ni Evan
Maya maya sumindi ang ilaw at lumabas kami sa ilalim ng lamesa na kanilang ikinagulat.
Nashock si Evan at sa kabilang sulok naman ay nag sisigaw si Lippi dahil ang waiter na payat at hindi ganoon kagwapuhan ang kanyang nahalikan. Hinawakan niya ang kanyang leeg na parang nalason at pumasok ito sa CR.
“Hala, nag tago kayo? My God napaka kill joy niyo!” ang wika ni Evan sabay harap sa lalaking naka halikan niya. “Hmm, okay lang gwapo naman siya at cute. Hindi masyadong familiar ng pez ng boylet na this no, pero im sure nag kita na tayo sa EU dati.” ang wika nito saka hinalikan pa niya ulit ito. Nag torrid kiss silang dalawa..
Naka ngiti naman ang gwapong lalaki na nakahilikan niya..
“Later ha..” ang malanding wika ni Evan.
Kumaway sa kanya ang lalaki at nag flying kiss pa ito..
“Hay mabuti nalang Blas ay wala dito yung abnormal mong kaibigan na si Bam. Baka maya maya siya nanaman ang nakahalikan ko. Mabuti nalang dito ako sa cute na ito napunta.” ang wika ni Evan sabay amba sa akin. “Ummphh! Di ka naman kagandahan.” ang dagdag pa niya.
Natawa nalang kami ni Yuji..
Matapos ang games ay agad pinuntahan ni Evan si Lippi na noon ay sumusuka pa rin sa CR..
Napatingin kami nila Yuji sa lalaking nasa table na naka halikan ni Evan. Humarap sa amin ang lalaki at inalis ang kanyang salamin. “Blas, kamusta kana? Hindi mo na ko nakilala diba?” ang wika niya
“Bam?! Ikaw ba iyan?” tanong ko.
“Oo Blas. Nakalimuntan kong sabihin sa iyo. Tumama ako sa lotto noong nakaraang taon. Kaya nag paretoke ako, pinagaya ko lahat ng features ng mukha ng F4 para kapag umalis na ang isa sa kanila ay ako na talaga ang papalit.” ang wika nito sabay tingin kay Evan at kumindat ito.
Napakagat labi Evan at nag pacute pa..
“Kawawang Evan, wala siyang kamalay malay na si Bam pa rin ang nakahalikan niya.” ang wika ni Yuji.
Tawanan kami lahat..
End of Credits.
THE HANDSOME FLOWER BXB 2020
DATE COMPLETED: May 20, 2020
WRITTEN BY AI_TENSHI
