The Heartless General

D I S C L A I M E R

This is a work of fiction. Unless otherwise indicated, all the names, characters, businesses, places, events and incidents in this book are either the product of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

CTTO!

The image I used for the cover of the book is from Google. Ana Calin - Romancing The Dark. [https://images.app.goo.gl/z63VmnQzv99g8WnD9]

Author’s Note:

This story contains about gay and man romance, so if you are homophobic you can leave this story quietly.

Thank You!

Ch.1

Cameron’s P.O.V.

Naglalakad ako pabalik sa aming bahay, kakagaling ko lang sa puntod ni lolo. Ilang buwan na ang nakalipas pero nandito parin ang sakit dahil sa pagkawala ni lolo. Ilang buwan ko na rin pinag-iisipan ang hiling sa’kin ni lolo na magsundalo ako. Marami akong dahilan kung bakit ayaw ko magsundalo ngunit hindi ko tinanggihan si lolo noon.

Nakauwi na ako sa bahay, napabuntong-hininga na lang ako dahil mag-isa na lang ako dito sa bahay. Napag-isipan ko din na bukas na bukas ay magre-register ako sa Salazar de Campo.

Sa pagkaka-alam ko ay kaibigan ni lolo ang may-ari noon at sa ngayon ay ang apo na raw ang namamahala doon. Never pa akong nakapunta doon pero lagi sa’kin ikinukwento ni lolo ang mga nangyari noong nagte-training pa lang sila ng may-ari or malapit na kaibigan ni lolo. Masaya lang siyang nagkukwento na para bang walang sakit o problema siyang hinaharap.

Napailing na lang ako at agad na pinunasan ang luha sa aking pisngi. Naghilamos muna ako ng mukha at pagkayari noon ay nagsaing na ako. Nang maluto na ang ulam at kanin ay kumain na ako. Nagpahinga muna ako saglit at nag toothbrush, pumasok na ako sa kwarto para matulog.

Ako nga pala si Cameron Alvarro, 22 years old. Isa akong bakla at tanggap iyon ng aking lolo. Wala akong kaibigan dahil sa kasarian ko, ewan ko ba kung bakit ni isa ay wala pero wala rin naman akong pake sa kanila kung ayaw nila edi ’wag at meron akong tangkad na 5’4. Pinatay ko na ang ilaw at pinikit ko na ang mga mata ko dahil maaga pa ako bukas.

__

Nagising ako sa tilaok ng manok, tinignan ko ang oras at 5:06 AM na. Kahit na inaantok pa ako ay bumangon na ako at naligo. Nagprito lang ako ng itlog at nagsangag ng kanin. Mabilis kong kinain ang almusal ko, pagkayari non ay hinanda ko na ang mga kakailanganin ko para sa pagre-register sa Campo. Malayo ang Campo dito sa amin kaya kailangan kong magmadali dahil baka maubusan pa ako ng slot.

Pumara ako ng tricycle at sinabi sa driver ang address, 30 minutes ay nakarating na din kami. Bumaba na ako at inabot ang bayad. Tinignan ko ang buong itsura nito, mataas na bakod at kulay green ang gate para lang siyang kastilyo dahil sa laki at taas ng bakod.

Maraming nagkalat sa labas na nakasuot na pangsundalo, napalunok ako dahil sa mga nakabakat nilang ano . Umiling ako at pumasok na ako pero bago ako makapasok ay tinignan muna nila ang bag ko at nang wala naman silang nakitang patalim or something sa bag ko ay pinapasok na nila ako.

Pagkapasok ko ay maraming nakatingin sa’kin. Mga pito lang ata kaming magre-register dahil kaunti pa lang ang nasa loob na hindi nakasuot ng uniform ng sundalo. Feeling ko tuloy ay para akong mag-aapply ng trabaho.

Nilibot ko ang tingin sa loob at malawak ito at malinis, may mga building din nasa pagkakaalam ko ay iyon ang tinutuluyan nila. Umupo ako kung saan ang pila ng registration. Nahihiya akong gumalaw or what dahil sa laki ng mga katawan nila palibhasa na mapayat lang ako at mukhang mahihirapan pa ako sa training kasi ba naman ang daming tukso! Isa pa ang kinakahiyaan ko dahil ang karamihan ay hindi matanggal ang tingin sa’kin, hindi ako sanay siguro alam na nila na bakla ako.

“Hi.” napatingin ako sa nagsalita, lumingon muna ako sa gilid at likod ko upang masigurado kong ako ang kinakausap niya.

“Yes, ikaw ang kinakausap ko.” tumawa pa ito, wow ang gwapo.

“Hello din.” mahinang bati ko sa kaniya.

“Nandito ka rin ba para mag training?” tanong nito sa’kin.

Ay hindi kuya magluluto ako dito. “Oo.” tanging sagot ko dahil baka mamaya masuntok pa ako nito jusko huwag naman sana.

“I see, ako nga pala si Kleo Morales 24 years old. Napilitan lang ako dito eh dahil si pinilit kasi ako ni papa pero mukhang mag-eenjoy na ako dahil may kaibigan na ako dito at ikaw ’yon! Ikaw ano bang pangalan mo?” nagulat ako sa mga pinagsasasabi niya pero natuwa rin ako dahil sa sinabi niyang kaibigan na niya raw ako.

Ngumiti ako. “Talaga bang magkaibigan na tayo?” tanong ko sa kaniya.

Tumawa ito. “Oo naman gusto mo more than that pa. Just kidding.” napailing naman ako sa biro nito.

“Salamat, ako naman si Cameron Alvarro 22 years old.” pakilala ko sa kaniya.

“Ang ganda naman ng pangalan mo, no offense pero curious lang ako kung bakit nandito ka, dahil alam kong bakla ka. Usually kasi wala pang bakla ang nagtraining dito. O baka naman-.” pinutol ko na ang sinasabi niya dahil alam ko ang pinupunto nito.

“Hindi ako ganoong bakla, kaya ako nandito dahil sa hiling ng lolo ko, ilang buwan pa lang ang nakalipas nang mamatay si lolo.” malungkot na sabi ko.

“Sorry for your lost. Sorry.” paghingi niya sa’kin ng tawad. Ngumiti ako.

“Ano ka ba okay lang.” sabi ko naman sa kaniya at ngumiti din siya.

“Nasaan pala ang magulang mo?” tanong niya sa’kin.

“Since bata pa lang ako hindi ko sila nakilala at nakita dahil naaksidente sila.” sagot ko sa kaniya.

“Oh, sorry ulit ibig-sabihin is mag-isa ka na lang?” tanong niya.

“Oo, alam mo bang ikaw ang una kong kaibigan.” nakangiti kong sabi sa kaniya. Nakita ko naman ang pagkagulat sa mukha ni Kleo.

“What the.” napatakip ito sa bibig at natawa naman ako.

“Salamat.” sabi ko kay Kleo, ngumiti siya at tinapik niya naman ako sa ulo.

“Ahem.” napalingon kaming lahat sa harap.

May isang matipuno at gwapong lalaki sa harap. Para siyang inukit ng Diyos. Sobrang gwapo niya.

“Magandang umaga sa inyong lahat.” para naman akong natunaw dahil sa lalim ng boses niya, nasa kaniya na ata lahat ng gusto ko sa lalaki.

“Ako si Vince Salazar, tawagin niyo akong General Salazar. Kilala na ako ng karamihan dito. Ngunit magbibigay parin ako ng kaunti tungkol sa’kin para sa mga bago at hindi pa ako kilala.” so siya pala ’yong apo o namamahala na dito. No way.

“26 years old na ako, ang mga ayaw ko sa mga trainer ay ang lalambot-lambot, wala akong problema sa kasarian ang ayaw ko lang ay bastos at nag ta-take advantage dito sa kalalakihan.” napalunok ako nang tumingin siya sa gawi ko. Ewan ko pero na-offend ako sa sinabi niya, hindi ako ganoon pero parang pinapatamaan niya ako. Feel ko lang hah.

“Maging marespeto kayo sa isa’t isa lalo na sa inyong Captain. Ibibigay ni Lieutenant Colonel Gregoryo ang mga rules at ang contract para sa inyo. Bukas rin malalaman niyo kung saang grupo kayo at kung sino ang Captain niyo. Maliwanag ba!” nakakatakot ang boses niya sobrang lalim.

“Sir, yes Sir!” sigaw naming lahat. Mukhang mahihirapan nga ako dito.

“Good, Lieutenant Gregoryo maari mo ng ibigay sa kanila ang contract at bukas na natin sila ilibot sa Campo.” sabi ni General Salazar kay Lieutenant Gregoryo.

Umalis na si General Salazar, at binigyan kami ng isang envelope na sa palagay ko ay ito ang contract. Nilagay ko iyon sa bag. Pinauwi muna kami para kuhain ang mga gamit at damit namin dahil dito na kami mag-i stay sa loob ng Campo. Nagpaalam na muna kami sa isa’t isa ni Kleo at umuwi.

Pagkauwi ko ay umupo muna ako. Ito na ’yon lolo, pagbubutihin ko ang pangarap niyo para sa’kin lolo. Sana masaya ka diyan.

Tumayo na ako at kumilos, nagsaing muna ako para makakain na din ng pananghalian. Pagkayari ay nagligo ulit ako at nagbihis na. Inayos ko na lahat ng gamit ko. Chineck ko ang lahat at nang okay na ay itinabi ko sa isang sulok at kumain na ako. Pagkayari ay hinugasan ko at nagsipilyo na ako.

Pinatay ko na ang kuryente at mga dapat na patayin, nilabas ko na ang mga gamit ko at nilock ang bahay. Pumara ako ng tricycle at binigay muli ang direksyon papunta sa Campo.

Nang makarating ako doon ay 2:58 PM na, pumasok na ako at bumungad sa’kin ang mga lalaking naglalakihan ang katawan. Nahagip ng mata ko si Kleo kaya dumiretso ako papunta sa kaniya. Sa totoo lang wala akong idea kung anong ginagawa ng mga sundalo, kaya mabuti na lang ay may kaibigan na ako dito.

“Hey, mukhang naglayas ka na sa bahay niyo haha.” biro ni Kleo sa’kin, inirapan ko naman siya.

“Eh ano pa ’yong sa’yo kulang na lang dalhin mo pati ’yong buong bahay niyo.” natawa naman siya sa sinabi ko.

“Ano ka ba, ’di ka mabiro.” tawang-tawa naman si Kleo. Napangiti ako at napailing.

Dumiretso kami sa isang lalaki dahil sinabi sa’kin ni Kleo na pumunta lang doon para makita na ang room na pag-i stay-an namin.

Itinuro sa’min ang papuntang room namin, umakyat kami dahil sa pangatlong floor pa ang room namin, at talagang nakakahingal dahil hagdanan lang ang gamit tapos sobrang taas pa, pero okay na ’yon dahil para ma exercise pa ako.

Sa wakas ay nakarating na rin kami sa kwarto. Binuksan iyon ng lalaki at pagkayari ay ibinigay sa’min ang susi.

“Ako si Gabriel Bautista, ang First Lieutenant. Dito ang kwarto niyong dalawa dahil dalawang tao lang ang pwede bawat isang kwarto. Kapag may kailangan kayo sabihin niyo lang sa’kin dahil ako ang naka-assign sa palapag na ito.” ngumiti ako at tumango.

“Yes Sir, salamat po.” sabi ko sa kaniya, tumango siya at umalis na.

“Grabe ang lawak at malinis pa dito, kaya lang isa lang ’yong kama pero malaki. Huwag kang mag-alala hindi ako malikot matulog.” nakangiting sabi nito habang nilalagay ang mga gamit sa isang cabinet.

“Oo nga noh!” manghang sabi ko din. Dumiretso ako sa isang cabinet at nilagay na rin ang mga gamit ko doon.

Nang matapos kami ay nagpahinga muna ako, dahil naligo si Kleo.

__

Ginising ako ni Kleo, hindi ko namalayan na nakatulog pala ako. Tinignan ko ang oras at 6:39 PM na.

“May binigay silang mga damit at sa tingin ko ay ito ang uniform natin para bukas. Tapos saktong 7:00 PM ay dapat nasa dining facility daw tayo para sabay-sabay kumain.” tumango naman ako at kinuha sa kaniya ang uniform, itinabi ko iyon at naghanda na ako.

Nakakain na kami at karamihan ay ang mga sundalo lang ang nandoon wala din si General Salazar. Umiling ako, hays bakit ko ba siya hinahanap at iniisip.

Bumalik na ulit kami ni Kleo sa kwarto, nagkwentuhan muna kami tungkol sa mga buhay namin, medyo nakilala ko pa siya at mabait naman pala siya medyo playboy nga lang. Napagpasiyahan na naming matulog dahil maaga pa kami bukas.

“Good night, huwag kang malikot matulog ha.” biro nito sa’kin.

“Wow hah, good night din.” ngumiti ito at pinatay na ang ilaw.

Pumikit na ako at natulog.

End of Chapter 1

bluevstar| NOTE: I’ll update as soon as possible, thank you.

Ch.2

Cameron’s P.O.V.

*Tok *Tok *Tok

Nagising ako dahil sa katok, tinignan ko si Kleo at natawa naman ako sa pwesto niya ngayon na mukhang malapit nang mahulog. Nataranta naman ako nang marinig ko ulit ang sunod-sunod na katok kaya agad akong bumangon at tumungo sa pinto.

Binuksan ko ang pinto at laking gulat ko na si General Salazar ang bumungad sa’kin.

“G-Good morning po G-General Salazar!” utal-utal kong sabi, sino ba naman kasi ang hindi kakabahan, umagang-umaga siya na agad ang bubungad sa’yo lalo na ’yong mga titig niya sa’king nakakatakot.

Naramdaman ko na may humawak sa balikat ko kaya nilingon ko ito, si Kleo habang punas-punas ang mata niya.

“Oh cousin- este General Salazar, good morning anong sadya mo dito?” tanong ni Kleo kay General.

Cousin? Mag pinsan sila? Oh my God, itatanong ko nga mamaya kay Kleo, bakit hindi niya agad sinabi sa’kin, well sabagay ano namang kinalaman ko kung pinsan niya ’yong General.

“Tch, binibisita lang kita dahil bilin sa’kin ni tito na bantayan kita dito. Siguraduhin mong hindi ka gagawa ng kalokohan dito.” sagot ni General/Vince.

“Sigh* Okay I understand, you can go now.” sabi naman ni Kleo. Nandito ako habang tinitignan silang mag-usap, isa lang ang masasabi ko, ang awkward!

Pansin ko din na kanina pa ako nililingon ni Vince pero hindi niya naman ako kinakausap. Kaya napagpasiyahan ko na lang na magtungo sa CR. Pero bago pa ako makapasok sa loob ay narinig ko pa ang usapan nila.

“Magready ka na at pati ng roommate mo, para makapag-umagahan na kayo, I’ll leave now.” bilin ni Vince kay Kleo.

Nasa loob ako ng CR at naliligo, hindi ko alam kung bakit ganoon nalang ang nararamdaman ko kay Vince simula nang magkita kami. Tsaka hindi pwede itong nararamdaman ko sa kaniya baka mamaya malaman niya at kapag nalaman niya ay baka ipabugbog niya ako nako! Pero hindi niya naman siguro gagawin iyon, haynako kung ano-ano na ang pinag-iisip ko!

Nandito kami sa dining facility kasama si Kleo at ang iba. Habang kumakain kami ay napalingon kaming lahat sa pumasok. Tumayo ang mga nadadaanan ni Vince at sumasaludo. Tumayo at sumaludo din kami nang dumaan siya. Nilingon ko pa siya na papunta sa mga pagkain.

Umupo kaming muli ni Kleo at nagsimula ulit kumain.

“Eto eat more para magkalaman ka naman kahit papaano.” biglang saad ni Kleo sa tabi ko at nilagyan niya ng gulay ang plato ko.

“Hah, kumakain ako ng maayos noh! Sadyang hindi lang ako tumataba.” naiinis ko sabi kay Kleo.

“What? I gain weight even when I drink water!” saad niya sa’kin. Natawa naman ako dito.

“Kawawa ka naman hahaha.”

“Well, that’s okay nagwo-work out naman ako gusto mo pakita ko pa sa’yo ’yong resulta.” nakangising sabi ni Kleo sa’kin.

“No, thanks wal—.” hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang may naglapag ng tray at may kasamang pagkain.

Napatingin kaming dalawa ni Kleo kay Vince. Nakakunot lang ang noo nito at umupo.

“What? Hindi na ako pwedeng umupo dito?” naiinis na tanong ni Vince. Anong nangyari dito at naiinis siya?

“No, nakakabigla ka lang couz.” napailing na lang si Vince at nagsimula na siyang kumain.

Grabe na ito hindi pa nga nagsisimula ang training ko dito pero iba na talaga ’yong impact sa’kin ni Vince and I wonder why.

“May dumi ba sa mukha ko? Kung wala huwag mo akong titigan at tapusin mo na ’yan, malapit nang matapos ang breakfast break.” nagulat naman ako nang nagsalita siya bigla, hindi ko namalayan na nakatitig na pala ako sa kaniya. Naiinis talaga siya.

“Sorry Sir, yes I will.” sagot ko na lang kay Vince at inubos ko na pagkain ko.

“Tch, arrogant as always.” rinig kong bulong ni Kleo at alam kong ako lang ang nakarinig, siniko ko siya at sinabing tapusin na rin ang kinakain.

_

“Handa na ba kayo para sa training?” sigaw na tanong ni Vince.

“Sir Yes, Sir!” sigaw na sagot naman namin.

Medyo malayo ang pwesto ko kay Kleo dahil base sa apelyido (A-Z) ang pagpila namin dahil letter A ako at siya naman ay letter M.

Kaunti lang naman kaming mga nagregister kaya lahat kami ay 22 lang, bale 4 na hilera ang pwesto namin.

“First day training niyo pa lang naman at sa ngayon ay hindi ko muna kayo papahirapan.” salita ulit ni Vince.

“Ang una niyong gagawin ay tumakbo paikot sa buong campus, nang sa ganoon ay malibot niyo na rin, may mga makikita kayong kulay asul na tali na siyang susundan niyo upang makabalik dito.” paliwanag niya sa gagawin namin, hah m-madali nga lang ang tumakbo sa malaking lugar na ito.

“Naiintindihan niyo ba? Ayoko sa lahat ay lalampa-lampa kayo! Sa oras na may makita akong nahuhuli sa inyo ay paparusahan ng dalawa pang ikot!” sigaw niya sa’min, at talagang nakakatakot talaga. Boses niya palang ay nakakatakot na ano pa kaya kapag galit at sumisigaw siya.

“Sir! Yes Sir!” sagot namin.

Nagsimula na kaming tumakbo at ganoon parin naman ang pila at pwesto namin. Nadadaanan namin ang ilang mga nagti-training, ’yong iba ay mga naka-topless pa. Hindi ko maiwasang pamulahan ng mukha kaya pinilit kong magfocus. Medyo nagulo na ang pwesto naman at napalingon ako sa gilid ko dahil kinalabit ako nito.

“Huwag kang tumingin sa paligid mo, pigilan mo ang tukso.” tukso ni Kleo sa’kin kaya naman palihim ko siyang kinurot.

“Ouch, I’m just joking!” daing ni Kleo, tsk ’buti nga sa kaniya nakakainis. Mas binilisan ko pa ang takbo at iniwan na siya.

“Hey, wait for me.” hindi ko na lang siya pinansin at tumakbo na lang ako ng tumakbo.

Tumitingin din ako sa paligid at talaga namang malaki ang lugar nito at may malalaking building din dito.

Nagsisimula na akong mapagod pero binalewala ko lang dahil ayokong magfail sa unang training namin.

Sa wakas nakarating din ako, may ilang kasabay akong nakarating na sa pwesto namin at wala parin si Kleo hayst ang bagal talaga.

Tumingin ako sa paligid at nakita ko si Vince na nakatingin sa gawi namin at agad din naman siyang nag-iwas nang magkatinginan kami. May tinawag siyang lalaki at tumango naman ang lalaki. Umalis ito at bumalik din kaagad na may dalang mga tubig.

Nagpunta sa gawi namin ang lalaki at nagbigay ng tubig, inabot ko ito at nagpasalamat. Uminom na ako at nagulat ako nang tawagin ako ni Kleo, pabigla-bigla kasi.

“Cameron bakit hindi mo ako hinintay.” natatawa ako sa mukhang ginagawa niya.

“Ha? Hinintay naman kita, ang bagal mo nga lang.” sinamaan niya naman ako ng tingin at natawa muli ako.

“Pahingi nga grabe napagod ako doon ah, sobrang laki ba naman pero okay lang malakas naman ako.” pagmamayabang nito sabay kuha sa inumin ko.

“Teka nainuman ko na ’yan!” hindi niya ako pinansin at inubos niya lahat.

“Nauuhaw na talaga kasi ako.” sabi niya sabay balik ng plastic bottle sa’kin.

Maghahanap sana ako ng basurahan para itapon ang bote nang mapatingin ako sa gawi ni Vince na nakatingin din sa gawi namin ni Kleo at nag-iwas ulit ito.

Nagkibit-balikat nalang ako at tinapon ko na ang bote, lahat ay nakabalik na at thankfully ay wala namang nahuli. Nagpahinga lang ng saglit at nag training na ulit, push ups at pull ups lang ang ginawa namin, sobra din ang sakit ng katawan ko dahil hindi naman talaga ako nag- e exercise palagi.

Nang matapos na iyon ay kumain na kaming lahat ng pananghalian.

“Cameron, dito na tayo umupo ikukuha na lang din kita ng pagkain.” sumang-ayon naman ako sa sinabi ni Kleo at umupo na lang ako.

Dumating na siya at madaming pagkain ang dala niya, at karamihan ay gulay.

“Kumain ka ng madaming gulay para medyo mabawasan ang sakit ng katawan mo.” sabi sa’kin ni Kleo at tumango na lang ako at kumain. Lihim kong hinahanap si Vince ngunit wala ito.

Kaya nang matapos na kaming kumain ay nagpaghinga kami ni Kleo saglit. At ako naman ay nagpaalam na magc-cr lang. Tinuro niya naman ang pinaka-malapit na CR sa’kin at nagsimula na akong magtungo doon.

Nang makarating na ako ay nagdadalawang-isip pa ako kung saan ako papasok dahil dalawa ang pintuan. Sa isa kasing pintuan ay nakalagay ay Men at sa isa naman ay Men G , nakakalito.

Sa huli ay pumasok ako sa Men G , pagpasok ko pa lang ay may narinig akong.. u-ungol!?

“Hmm haah fuck.” nagulat ako dahil ungol nga at medyo familiar ang boses niya.

“Aahh! c-cumming! hah! ughm ugh!” napalunok ako dahil nakilala ko kung kaninong boses iyon.

Tumingin ako sa baba ko at napapikit ng mariin dahil tumitigas na din ang pagkalalaki ko. Argh huwag ngayon!

Aalis na sana ako nang masagi ko ang pinto at lumikha ng ingay. As in na lumaki ang mata ko at agad namang lumabas si V-Vince sa cubicle na nakatopless, napalunok ako sa nakikita ko ngayon, wala siyang suot na pang-itaas, pawisan ang buo niyang katawan.

“W-What are you doing here!” galit na tanong sa’kin ni Vince.

“A-Ano, magccr s-sana a-ako Sir, k-kaso—.” hindi na nga ako makapagsalita ng maayos ay sumabat pa siya.

“ Do you hear it?“ napayuko ako sa tanong niya.

“I’m asking you, do you hear it!” napaayos ako ng tayo nang sumigaw ito.

“S-Sorry S-Sir!” nakayuko kong sabi, feeling ko maiiyak na lang ako dito sa kinatatayuan ko.

“Then, let’s make a deal.” napatingin ako sa kaniya at nakita ko naman siyang nakangisi sa’kin.

“A-Ano po iyon Sir?” tanong ko kay Vince.

“Fuck buddies, let’s be like that.” kumunot naman ang noo ko.

“B-Bakit Sir?” kinakabahang tanong ko.

“Well, if you don’t want me to punish you, kaya pumayag ka na lang.” medyo natakot naman ako sa banta niya sa’kin.

“A-Ano po bang magi-gain ko k-kung pumayag ako sa d-deal na sinasabi niyo.” tanong ko ulit.

“Hm, protection and pleasure.” napaisip naman ako dito. Medyo nakakatakot din kasi kung paparusahan niya ako baka nga ipabugbog niya pa ako. Pero kung papayag naman ako mawawala na ang pagka Virgin ko at matagal ko na ’yon na iniingatan!

“I’ll give you one night to think, make sure na tama ang pipiliin mong sagot.” napapikit ako nang tapikin niya ang balikat ko at dumiretso sa pinto.

“And remember, this is actually a private restroom of mine.” napatulala na lang ako sa mga hindi ko inaasahang pangyayari.

Ano bang pinasok ko! Umurong ata ’yong nasa pantog ko dahil sa mga pangyayari kaya naman bumalik na lang ako sa pwesto ni Kleo, na kanina pa nag-iintay.

“Ang tagal mo, ayos ka lang ba?” tanong nito ng makabalik ako.

“A-Ayos lang ako, sumakit kasi tiyan ko kaya natagalan.” palusot ko.

“Ganoon ba, sige bumalik na tayo sa dorm natin dahil pagod na rin ako at alam kong ikaw rin.” aya ni Kleo sa’kin at sinang-ayunan ko naman. Wala kaming training sa tanghali baka siguro unang training pa lang kaya ganoon.

Hindi ako makapag-isip ng maayos dahil kanina. Pinilit kong ibaling sa iba ang atensyon ko pero maya’t maya ay maalala ko nanaman. Fuck buddies hah!

End of Chapter 2

bluevstar| NOTE: Sorry for the late update because there was a lot of work in the past few days, but I finished it so I can only update now. Thank you!

Ch.3

Vince’s P.O.V.

“General!” bungad sa’kin ni Lieutenant Colonel Bautista.

“Anong maitutulong ko Colonel Bautista?” tanong ko dito at pinaupo siya.

“Report Sir! Maayos naman ang mga bagong trainers at nakakasunod naman sila sa mga patakaraan dito.” napatango naman ako sa nilahad nito.

Tumingin-tingin pa siya sa paligid bago siya magsalita. “Napaghahalataan na kita Vince, magtapat ka nga sa’kin may gusto ka ba sa bagong trainer? ’Yong bakla?” napakunot naman ako sa sinabi ni Gabriel sa’kin.

I’m Vince Salazar, ang nag-iisang Heneral sa lugar na ito. dalawampu’t anim na taong gulang na ako, ako na ang namalakad dito simula noong namatay ang aking ama. Simula bata pa lang ako ay dito na ako dinadala ng ama ko kaya alam ko na ang mga pasikot-sikot dito, minsan na lang akong umuwi sa amin dahil busy at alam kong wala naman akong gagawin doon.

Gabriel Bautista, kababata ko siya. Simula noong iniwan siya dito ng magulang niya ay lagi na siyang nakabuntot sa’kin, mabait naman siya ngunit loko-loko din.

“Of course not.” sagot ko sa kaniya, hindi ko siya gusto pero gusto ko siyang paglaruan. I’m a bisexual.

“Alam ko na ’yang mga iniisip mo ’tol, pinapayo ko na lang ay mag-ingat ka mahirap magsisi sa huli.” napapa-iling na tumayo si Gabriel at umalis.

Napaisip naman ako sa sinabi niya pero agad ko ding binalewala. Cameron Alvarro, ang anak ng malapit na kaibigan ng ama ko. Napangisi naman ako sa mga naiisip kong gawin sa kaniya.

Napatingin ako sa relo ko at saktong hapunan na, hindi naman kami masyadong mahigpit dito dahil ni-isa ay wala namang lumalabag sa mga rules. Tumayo na ako para magtungo sa dining facility, hindi naman ako madalas kumain doon pero ng dahil kay Cameron ay gusto ko ng kumain doon, baka siguro sa naiisip ko lang na gusto ko siyang paglaruan kaya ganoon, strict ako pero may ibang side din ako.

Nang makarating na ako sa pupuntahan ko ay nakita ko ang lahat na nakatingin sa’kin at sumaludo sila at ganoon din ako, napatingin ako sa gawi ni Cameron at nakita ko naman na kasama niya si Kleo na pinsan ko, napakunot ang noo ko dahil sa tuwing makikita ko siya ay magkasama silang dalawa, naiintindihan ko naman na roommates sila pero laging nakabuntot sa kaniya si Kleo anyway that’s not my business.

Nagkasalubong ang mga tingin namin ni Cameron at napangisi naman ako nang makita ko na namula siya, naalala ko ang mga kaganapan kanina sa CR. Nagsisimula palang tayo Cameron.

Kumuha na ako ng pagkain at nagtungo sa lamesa nilang dalawa.

“Hey couz, good mood ka yata?” tanong sa’kin ni Kleo nang umupo ako sa pwesto nila. Bali katabi ko si Cameron at nasa harapan namin si Kleo.

Napangisi naman ako sa tanong niya at bahagyang tumingin kay Cameron na ngayon ay naka yuko at kitang-kita ko ang pamumula ng tenga niya.

“What do you care, just eat you too Cameron.” napaangat naman siya ng tingin at halatang iniiwasan na tumingin sa akin.

Cameron’s P.O.V.

Hindi ako makatingin sa kaniya ng diretso tapos tinawag niya pa ako sa first name ko! For the first time! Nahihirapan tuloy akong kumain dahil katabi ko pa siya, hindi pa ako nakakamove on kanina!

“Ayos ka lang ba? Namumula ka.” tanong sa’kin ni Kleo nang mapansin niya ang pamumula ko.

“Ayos lang ako, siguro d-dahil kanina kasi mainit.” palusot kong muli, dahil sa kaba ay muntik pa akong pumiyok.

“Sabagay, sa susunod kasi sanayin mo ang sarili mo sa araw, para tuloy kaming mga dwarf at ikaw si Snow White.” biro ni Kleo at napangiti naman ako ng kaunti, kasunod noon ay katahimikan.

“Erm, kumain ka na lang diyan ang dami mong sinasabi.” naiiling kong sabi kay Kleo at ako naman ay pinagpatuloy muli ang pagkain.

Muntik na akong mabilaukan nang may maramdaman akong mainit na palad sa aking hita, bumilis lalo ang tibok ng puso ko. Ramdam ko ang pag-iinit ng mukha ko.

Dahan-dahan akong lumingon kay Vince, nakangisi siya habang nakatingin sa plato at kumakain lang.

Sinubukan kong alisin ngunit pinisil pa niya ito kaya napasinghap ako.

“Hey, sigurado ka bang okay ka lang?” Kleo asked me. Tango lang ang naibigay kong response sa kaniya.

Sumuko na rin ako na alisin ang kamay ni Vince sa hita ko, kumain ako kahit nahihirapan. Nakahinga naman ako nang maluwag nang matapos na siyang kumain at nagpaalam na sa amin.

Grabe ka talaga Vince, babaliwin mo ba ako!

_

⚠️ Contains potentially disturbing content! Content might include graphic references to topics such as sexual abuse, self-harm, violence, eating disorders, piece of text, and so on. ⚠️

Habang naglalakad kami ni Kleo ay nagpaalam siya sa’kin na magc-CR muna siya kaya naman hinintay ko na lang siya sa labas at umupo muna.

Alas-otso na ng gabi at napag-usapan namin ni Kleo na maglakad-lakad dito dahil tama nga siya malamig ang simoy ng hangin at ang ganda ng tanawin sa langit.

May narinig akong mga nagtatawanan mula sa kaliwa ko kaya naman tumingin ako sa bandang kaliwa ko, nakita ko naman ang mga maskuladong lalaki. Apat sila medyo kinabahan din ako ewan ko kung bakit pero baka kasi mapagtripan nila ako or something bago pa naman ako dito at hindi ko maiwasang maging judgmental.

“Oy pare, hindi ko alam may nakapasok pa lang bakla dito hahahaha!” sabi ng isang kasama nila at sabay naman silang nagtawanan, naamoy ko din ang alak sa kanila, hindi ba’t bawal ang alak dito unless may mga ganap.

“Pwede na, parang babae mga pare!” kinabahan ako lalo sa mga pinagsasasabi nila kaya naman tumayo na ako.

“Saan ka pupunta?” sabi ng isang lalaki at sabay hawak sa magkabilang braso ko at napatingin ako sa tumakip sa bibig ko.

“Mhmp! Hmmp!” sobrang bilis na ng tibok ng puso ko hindi ko na alam ang gagawin ko. Somebody help me!

Sinubukan kong sipain ’yong nasa harapan ko at napaatras naman ito ngunit ’yong nasa tabi ko naman ay sinuntok ako sa sikmura.

“Haah! Arghh!” daing ko dahil sa lakas ng pagkakasuntok niya sa’kin.

“Huwag ka ng umangal bakla, masasarapan ka din dito! T*ngina matagal na akong tigang!” sabay sampal nito sa’kin at pinaluhod ako. Nanghihina na ako ng sobra narinig kong nagtawanan ang mga kasama niya. Nanlalabo na ang mga mata ko dahil sa aking luha.

“WHAT. THE. FUCK. YOU. THINK. YOU’RE. DOING!” nanindig ang balahibo ko sa boses na nagmula sa likod namin.

“G-Gen-neral!” hindi na sila makapagsalita ng maayos dahil sa takot nila kay Vince.

“Fucking Assholes!” naaninag ko naman na pinagsusuntok ni Vince ang apat na lalaki, at hindi naman lumaban ang apat dahil sa takot na din.

“Cameron!” napalingon ako kay Kleo na ngayon ay hinihingal.

“I’m sorry! W-What happened!” nag-aalalang tanong sa’kin ni Kleo, hindi ko na nakayanang magsalita nang nagdilim ang mga paningin ko.

Huli kong nasilayan ang galit na galit at namumulang mukha ni Vince.

_

Nagising ako dahil sa naramdaman kong sakit sa may bandang tiyan. Inikot ko muna ang paningin ko at bumungad sa’kin ang puting kesame at puting kwarto.

“I’m glad na gising ka na! I’m really sorry Cameron.” nakakunot ang noo ni Kleo at nag-aalala.

Umayos ako ng upo ko at tinulungan naman ako ni Kleo, napadaing ako sa sakit ng tiyan ko.

“Dahan-dahan lang.” paalala sa’kin ni Kleo.

“S-Salamat ha.” bigla ko nanamang naalala ’yong nangyare, tumingin ako kay Kleo na naluluha.

Naalala ko din pala na niligtas ako ni Vince, nasaan na kaya siya ngayon.

“K-Kleo uhm nasaan si Vinc— General?” tanong ko kay Kleo na ngayon ay naghihiwa ng mansanas.

“Ah, may inayos lang para mapakulong na ’yong mga gumawa niyan sa’yo.” napatango na lang ako sa sinabi ni Kleo.

Nasa isip ko pa rin kung paano binugbog ni Vince ’yong mga lalaking iyon. I wonder kung bakit galit na galit siya, sabagay mali din namang gawain iyon kaya talagang magagalit siya lalo na teritoryo niya iyon.

“Huwag kang mag-alala Cameron, simula ngayon po-protektahan kita ano man ang mangyari.” ngumiti ako at nagpasalamat sa kaniya, habang hindi maalis sa isip ko si Vince.

“Sandali lang, may kukuhanin lang ako magpahinga ka muna.” paalam ni Kleo at tumango ako.

Nang makaalis na si Kleo ay napatunganga na lang ako at hindi alam kung ano ang gagawin.

“Ahem, kamusta ka na?” seryosong tanong ni Vince sa’kin, hindi ko alam pero sa tuwing makikita ko siya ay may tuwa akong nararamdaman.

“G-General.” tanging nasabi ko dahil wala akong mahanap na salita.

“Magpahinga ka na lang.” saad ni Vince at nagulat ako na medyo kinilig nang abutan niya ako ng tubig at orange.

“S-Salamat, General salamat.” double meaning.

“Walang anuman, pero sa susunod ay mag-iingat ka.” sabi ni Vince sa tonong nag-aalala.

Tumango ako at bahagyang pumikit, hindi ko namalayan na nakatulog akong muli, bago ako makatulog ay naramdaman ko pa ang palad niya sa pisngi ko.

End of Chapter 3

bluevstar|NOTE: Ano ang masasabi niyo kay Vince Salazar? Thank you sa pagbabasa! I really appreciate it!

Ch.4

Cameron’s P.O.V.

Anim na araw na ang nakalipas, at anim na araw na din akong walang balita kay Vince magmula noong mga nangyari. Hindi niya na rin pinaalala sa’kin ang mga napag-usapan namin noong nasa CR kami.

Aaminin ko na namimiss ko na siya, kaya lang hindi ko na siya makita at maka-usap. At nitong araw lang sinabi ang dahilan kung bakit wala si Vince dahil may emergency daw sa pamilya niya. At nalaman ko naman kay Kleo na matagal ng naka-confine ang ina ni Vince at baka siguro nagkaproblema sa ina niya kaya siya muna ang nagbantay dahil wala ng iba pang magbabantay, ayaw kasi ni Vince na may yaya or mag-aalaga sa kaniyang ina at gusto niya ay siya lang.

Natuwa naman ako dahil talagang mahal na mahal niya ang kaniyang ina. Tuwing gabi ay pinagdadasal ko naman ang kaniyang ina na bumuti ang kalagayan.

Marami din ang mga pinagawa sa’min ngunit kinaya ko naman, bawat araw ang lumipas ay may kung anong kulang sa’kin. Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Mahirap man tanggapin ngunit palaging nasa isip ko si Vince.

“Uy, ang lalim naman ng iniisip mo diyan. Here uminom ka muna ng tubig.” sabi ni Kleo at sabay abot ng tubig sa’kin. Katatapos lang ng training namin at ngayon ay nakaupo kami ni Kleo sa damuhan.

“Salamat.” ngumiti ako at inabot iyon.

“Alam mo Cameron napapansin ko sa mga nagdaang araw na ang tamlay mo, ayos ka lang ba?” tanong ni Kleo sa’kin.

“Ano ka ba, ayos lang ako palagi naka-ilang tanong ka na rin sa’kin niyan hahaha.” sagot ko sa kaniya habang naiiling. Sobra ang pasasalamat ko kay Kleo dahil palagi siyang nandiyan sa’kin.

“I can’t help it, ah Cameron I have something to say.” napalingon naman ako sa kaniya matapos kong uminom.

“Ano iyon?” tanong ko kay Kleo.

“I, I think I like—.” hindi na natuloy ni Kleo ang dapat niyang sasabihin dahil nagsalita ako.

“K-Kleo, si General Vince ba ’yon?” turo ko sa gilid niya.

May kung anong nagpabilis sa tibok ng puso ko nang magtama ang paningin namin ni Vince, pero agad naman itong nag-iwas ng tingin at kinausap ang kapwa niya official. I miss him so much.

“A-Ah.. Oo siya nga.” sagot niya sa tanong ko nang mapagawi ang tingin niya sa tinuro ko.

“Erm, ano nga pala ang sasabihin mo? Sorry ha nabigla lang ako dahil matagal na din si General Salazar na wala dito.” pinilit kong kumalma habang sinasabi kay Kleo iyon.

“Yeah, I said I think I like to sleep na, inaantok na kasi ako.” napatango naman ako sa sinabi ni Kleo sabagay dahil marami kaming ginawa ngayong araw.

“Tara pahinga muna tayo.” aya ko sa kaniya at tipid naman itong ngumiti at tumayo na rin.

Lumingon ako sa pwesto kanina ni Vince ngunit pagtingin ko ay wala na ito. Sabay kaming pumunta ni Kleo sa dorm namin.

Nang nasa harap na kami ng pintuan.

“Mr. Alvarro.” nanindig ang balahibo ko nang muli kong marinig ang boses na iyon, ang boses na matagal ko ng gustong marinig.

Napalingon kaming dalawa ni Kleo sa likod namin at tama ang hinala ko na si Vince iyon, nakakunot ang noo niya habang tinitignan ako ng matalim.

Ilang araw lang siyang nawala ngunit may mga nagbago sa features niya. Nang malapitan ko siyang matitigan, napansin ko na may mga tumutubo na sa kaniyang balbas na mas lalong nagpagwapo sa look niya at medyo humaba na rin ang kaniyang buhok.

“Yes General?” sumaludo ako bago tanungin siya.

“Maaari ba kitang kausapin?” tanong ni Vince kaya naman napaisip ako kung ano ang pag-uusapan namin.

“P-Pwede naman po General, tungkol saan po ba ang pag-uusapan natin?” sagot sabay tanong ko kay Vince.

“Something personal.” seryosong sagot niya at bahagyang tumingin kay Kleo na nagtataka din katulad ko.

“Ah okay General!” sagot ko kay Vince at lumingon naman ako kay Kleo. “ Mauna ka na muna Kleo susunod na lang ako.“ sabi ko kay Kleo, nagdadalawang-isip pa siya ngunit tinulak ko na siya papasok.

Hindi ko alam kung bakit napangiti ako nang humarap akong muli kay Vince kaya tumikhim ako at pinigilan ang sarili ko na ngumiti.

“Ano pong pag-uusapan natin General?” nauna na akong nagsalita dahil hindi siya nagsasalita at nakatitig lang siya sa’kin.

Hindi siya sumagot ngunit mas nagulat ako nang yakapin niya ako. Napasinghap ako nang maramdaman ko ang init ng katawan niya at ang mga bisig niya na nakayakap sa akin. Pabilis ng pabilis ang tibok ng puso ko, hindi ko alam kung anong gagawin ko. Kahit nagtataka man ay ginantihan ko na lang siya ng yakap.

Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko pero somehow I feel safe.

“U-Uhm, General?” nagsalita na ako dahil ilang minuto na din ang nakalipas.

Tumikhim siya bago nagsalita. “I’m sorry.” kumunot ang nuo ko sa sinabi niya, hindi din ako makapaniwala na nagso-sorry siya. Para saan?

“Ha? Uhm, bakit ka po nagso-sorry Sir?” tanong ko sabay ng pagbilis ng tibok ng puso ko.

“Sa lahat ng mga sinabi ko. Hindi ko rin sinasadya na gumawa ng deal. Ahem.” sagot niya sa’kin. Hindi ko man maintindihan ngunit wala ako sa sarili ko na napangiti.

“Ayos lang po ’yon General, uhm..” sumunod naman ang awkward atmosphere.

“I want to know you more, Cameron.”

I want to know you more, Cameron.

Para namang may kung anong nagsasaya sa dibdib ko at ang bilis ng tibok ng puso ko. Aaminin ko kinilig naman ako, it’s been a while since huli kaming nagkita tapos ganito pa ang mangyayari.

I can’t believe that this isn’t dream. Too much for me.

“H-Ha? Ah erm, sure.” sagot ko kay Vince hindi ko na napigilan ang pagngiti ko dahil sa kilig.

“T-That’s ahem good. Thank you.” huli nitong sabi bago umalis.

Nagpaalam na siya dahil marami pa daw siyang gagawin, at sabay na daw kaming kakain mamayang gabi.

Nang tumalikod siya ay libre kong napagmasdan ang likod niya. He has broad shoulders. Swabe din ang paglakad niya.

Nagtungo na ulit ako sa harap ng pintuan ng dorm namin ni Kleo ng nakangiti. Pumasok na ako at nadatnan ko naman si Kleo na natutulog sa sofa. Nagtataka ako kung bakit doon siya natulog, gusto ko man siyang palipatin ngunit mas pinili kong huwag na dahil ayoko siyang gisingin.

Nagpalit na ako ng damit at humiga sa kama na may ngiti pa rin sa aking labi. I wonder kung anong nakain ni Vince hihi.

Mabilis din akong nakatulog dahil sa pagod.

Vince’s P.O.V.

Kinakabahan ako habang sinasabi iyon kay Cameron kanina, ilang araw din ang tiniis ko para hindi siya makita, dahil nitong araw lang ay may nararamdaman na ako kay Cameron kaya pinigilan ko iyon at ginugol ang sarili ko sa pagbabantay kay mama.

Kahit anong gawin ko ay siya lang ang pumapasok sa isip ko, matagal ko ding pinag-isipan kung kakausapin ko ba siya o hindi. Madaming lakas din ang inipon ko makaharap lang siya.

Bumalik na ako sa office ko para ayusin ang mga naiwan kong gawain, hindi ko alam na masasabi ko iyon lalo na’t nagawa ko pa siyang yakapin. Ang init ng katawan niya at saktong-sakto sa aking mga bisig.

Mabilis kong tinapos ang mga ginagawa ko. Pagtingin ko sa relo ko ay malapit na ding gumabi, kaya mas binuti kong magtungo kung saan ang dorm ni Cameron.

Kumatok ako ng ilang beses ngunit wala paring bumubukas ng pinto. Kumatok pa ako ngunit wala talaga kaya bumalik ako sa office ko at kinuha ang susi ng dorm nila.

Nang mabuksan ko na ay dahan-dahan akong pumasok sa loob at nakita ko na nakalaglag ang kumot sa sofa, lumingon ako sa kaliwa ko at doon ko nakita silang dalawa.

Kumunot agad ang noo ko nang makita ko si Kleo na nakayakap kay Cameron at ang ’yong isang paa niya pa ay nakadagan kay Cameron. Agad akong nagtungo sa gawi nila at paalis na sinipa si Kleo na dahilan upang mahulog ito.

Naiinis ako tuwing magkasama sila tapos yayakapin niya pa si Cameron lalo na kapag tulog ito, tch hindi pwedeng wala akong gawin.

Cameron’s P.O.V.

“Ouch!”

Nagising ako dahil sa daing ng isang lalaki sa tabi ko.. or nasa lapag na ng sahig.

“Para saan iyon?” napatingin naman ako kay Kleo at sa taong kinakausap nito na si, Vince?

“Nothing, you’re just too close.” sagot naman ni Vince sa kaniya.

“The hell.” napapailing na lang ito bago tumayo mula sa sahig at umupo sa kama.

“Kumakatok ako kanina kaya lang walang sumasagot, pumasok na ako baka malate kasi kayo sa dinner time.” paliwanag sa’min ni Vince.

“Oh, pasensya na hindi namin kaagad narinig Sir.” sabi ko naman kay Vince habang hindi nakatingin sa kaniya.

“It’s okay, just get ready.” sabi niya at lumabas na siya ng dorm. Napangiti naman ako nang maalala ko ang nangyari kanina.

“Anong nginingiti mo diyan?” tanong ni Kleo sa’kin.

“W-Wala, tara na mag-ayos kana.” sagot at aya ko sa kaniya.

Nagkibit-balikat na lang siya at kumilos na.

End of Chapter 4

bluevstar|NOTE: Hello! Sorry for the late update, lumuwas kasi kami ngayon at medyo mahina signal kaya ngayon lang ako nakapag-update so please pagpasensyahan niyo ako! Thank you! Sana magustuhan niyo!

Ch.5

Cameron’s P.O.V.

Dalawang linggo na ang nakakalipas simula noong nagkausap kami ni Vince, simula din noon ay nagbago din ang ugali niya sa’kin.

May minsan ding gabi na ngunit palagi siyang kumakatok at tatanongin ako kung kamusta daw iyong araw ko at iba pang mga tanong.

Palagi rin siyang nakasama sa’min ni Kleo tuwing kakain, minsan nga’t tinanong siya ni Kleo kung bakit lagi na siyang nakasunod sa’min at ang pagtaas lang ng kilay ni Vince ang sagot niya.

Ang mas nagustuhan ko pa sa pagbabago ng pakikitungo ni Vince sa’kin ay palagi na siyang nakangiti pero sa’kin lang kapag may ibang tao ay mawawala ang ngiti niya at nagiging seryoso.

Hindi ko na alam ang gagawin ko dahil aware ako sa feelings ko sa kaniya, maraming negative thoughts ang naiisip ko kapag kasama siya katulad ng what if hanggang kaibigan lang ako sa kaniya tapos ako hindi niya alam na unti-unting na akong nahuhulog sa kaniya.

“Ayos ka lang ba? Do you feel uncomfortable? Gusto mo na bang bumalik sa room mo?” sunod-sunod na tanong ni Vince sa akin, kasalukuyan kasi kaming nasa rooftop, gabi na rin at inaya niya ako dito.

“Okay lang po ako, okay lang dito muna tayo General.” nahihiya kong sagot kay Vince.

“Ilang ulit ko ng sasabihin sa’yo na be casual kapag tayong dalawa lang.” oo nga pala nakalimutan ko, medyo hindi kasi ako sanay.

“Oh okay.” tugon ko sa kaniya at ngumiti lang siya.

Agad akong umiwas ng tingin dahil baka tumagal pa ang titig ko sa kaniya.

“Bata pa lang ako, dito na ako tumatambay. Tuwing malungkot ako sa mga bituin ako nakatingin.” napatingin ako sa kaniya nang magsimula siyang magkwento. “Sabi kasi ni Dad tuwing kinakabahan o kaya sa tuwing nalulungkot ako ay tumingin lang daw ako sa mga bituin. Kausapin ko sila at unti-unti daw gagaan ang pakiramdam ko, na palagi kong ginagawa.” nakangiti si Vince habang nagkukwento siya kaya napangiti rin ako.

Tumingin ako sa langit kagaya ng ginagawa niya, naalala ko si lolo namimiss ko na siya pero alam kong nasa paligid lang siya at ginagabayan ako. Ang hirap pala talagang mawalan ng mga minamahal mo sa buhay. Pero ang tanging magagawa mo lang ay tanggapin.

“Mahirap siguro ang pinagdaanan mo dati noh? Biruin mo simula bata ka pa lang nagt-training kana.” natawa naman siya sa sinabi ko.

Nagtataka akong napatingin sa kaniya.

“How did you know, wala naman akong sinasabi sa’yong ganiyan.” nakangising sabi niya sa’kin.

“Ah erm, nakwento sa’kin ni lolo uhh basta palaging nagkukwento si lolo tungkol dito.” namumula akong umiwas ng tingin sa kaniya.

“Oh speaking of lolo Benz how is he?” tanong ni Vince.

Ngumiti ako sa kaniya. “Sobrang maayos na siya, alam kong maayos si lolo sa langit.” ngumiti ako at tumingin sa langit.

“What? You mean..” gulat niyang tanong sa’kin at tumango ako.

Nagulat ako nang maramdaman ko ang kamay ni Vince sa kamay ko, napatingin ako sa kaniya.

“I’m here, palagi lang akong nandito you can trust me Cameron.” sabi niya at bahagya niyang pinisil ang kamay ko, kinilig ako sa sinabi niya pero pinigilan ko at ngumiti na lang.

“T-Thank you, uhm tara na masyado ng late.” binawi ko na ang kamay ko at tumayo, tumayo na rin siya at nauna na akong maglakad pababa.

Nilingon ko siya at nakita ko siyang nakangiti.

_

“So paano? Good night, take a rest.” paalam ni Vince sa’kin nang marating namin ang pintuan ng kwarto namin ni Kleo.

“I will, ikaw din. Good night.” nakangiti kong sabi at ginantihan niya ako ng ngiti.

Pumasok na ako sa room at nakita ko naman si Kleo na gising pa.

“Saan ka galing?” bungad sa’kin ni Kleo na kakalabas lang sa banyo.

“Ah inaya lang ako ni Vince sa rooftop.” sagot ko sa kaniya at kinuha ko na ang tuwalya ko para maghilamos.

“Gabing-gabi na ah?” sabi pa nito.

“Bakit? Anong problema bakit ganiyan reaksyon mo Kleo?” nagtataka kong tanong sa kaniya.

Napabuntong-hininga na lang siya at sabay higa sa kama.

“Kleo? Ayos ka lang ba?” muli kong tanong.

Hindi siya sumagot at umayos lang ng higa. Nag-aalala akong napabuntong-hininga at saka pumasok sa banyo para maghilamos.

Nang matapos na ako ay napatingin ako sa hinihigaan ni Kleo kanina ngunit kumunot din ang noo ko ng makita kong wala siya sa kama. Tumingin tingin ako sa paligid at walang anino ni Kleo ang nakita ko.

Umupo muna ako sa kama atsaka ko siya tinext para malaman kung nasaan siya, gabi na rin kasi.

Walang reply ang dumating kaya humiga na ako para matulog.

_

Naalimpungatan ako nang may naramdaman akong kamay na yumakap sa akin. Tinangka kong alisin iyong kamay ni Kleo sa’kin ngunit mas humigpit ito. Hinayaan ko na lang siya at natulog ulit ako.

Kleo’s P.O.V.

Naiinis akong naglakad papunta sa Unit ni Vince para kausapin siya. Palagi na lang silang magkasama ni Cameron.

Nang makarating na ako ay agad akong kumatok. Agad na bumukas iyong pinto at bumungad sa’kin ang seryosong mukha nito.

“Bakit?” tanong niya sa’kin, hindi ko pinansin ang tanong niya at pumasok ako sa loob.

“Anong relasyong meron kayo ni Cameron?” balik-tanong ko sa kaniya.

“What? Pumunta ka dito para tanungin ’yan?” natatawang tanong ni Vince.

“Shut up, just answer my question.” sabi ko sa kaniya at sumeryoso naman ang mukha niya.

“Baka nakakalimutan mong nasa teritoryo kita, hindi porke’t pinsan kita ay pwede mo na akong sagot-sagotin.” seryosong sabi ni Vince sa’kin. Ikinuyom ko ang mga kamay ko at huminga ng malalim.

“To answer your question, I’m his friend but.” sabi niya at tumigil saglit.

“I’ll make sure na magiging sa’kin siya.” ngumisi pa siya sa’kin at ako naman ay namumula na sa sobrang inis.

“No, he is mine!” sigaw ko sa kaniya.

“Shut up, that’s impossible tomorrow you’ll see he’s going to be mine, at aalagaan ko siya ng mabuti at mamahalin so back out kung ayaw mong masaktan.” madiing sabi sa’kin ni Vince. Tumayo na ako at tinitigan siya ng masama, ilang segundo ay lumabas na ako sa Unit niya at baka mamaya ay masuntok ko pa siya.

Cameron is mine.

Bumalik na ako sa Unit namin at nakita ko si Cameron na natutulog ng mahimbing, lumapit ako sa kaniya at tinitigan kong mabuti ang mukha niya. Sobrang ganda mo Cameron, akin ka lang.

Humiga ako at yumakap sa kaniya, naramdaman kong inaalis niya iyong kamay ko ngunit mas hinigpitan ko iyon at maya maya pa ay hindi niya na ito inalis dahil sa palagay ko ay natulog ulit ito.

I know it Vince, pero kapag pinaiyak mo si Cameron hindi ako magkakamaling agawin siya sa’yo.

End of Chapter 5

bluevstar| NOTE: Hello! Sana magustuhan niyo itong Chapter na ito! Pasensya na dahil nitong nakaraang araw lang ay naging busy ulit ako, pero babawi ako sa inyo promise! Gusto ko lang din na malaman niyong babae ako at hindi po ako lalaki. Maraming salamat sa mga nagbabasa sa The Heartless General! We have a 1K views! I really appreciate it!

Ch.6

Cameron’s P.O.V.

Kinabukasan ay maaga akong nagising, linggo ngayon at pahinga namin. Pwede kaming lumabas sa loob ng Campo.

Ngayon ay nagreready ako dahil inaya ako ni Vince na lumabas I mean samahan siya dahil may bibilhin siya at wala naman akong gagawin kaya pumayag ako.

Si Kleo naman ay bumalik na iyong dating sigla niya at sinabi niya sa’kin na masama lang daw iyong pakiramdam niya kagabi at nag sorry siya.

“Hey, let’s go?” aya sa’kin ni Vince. Tumango naman ako.

“Vince saan nga pala tayo pupunta?” tanong ko sa kaniya.

“Sa plaza ng San Isidro.” nakangiti nitong sagot.

Napatango ako at medyo na excite din dahil matagal-tagal na rin akong hindi nakalabas kasi wala naman akong pupuntahan at minsan kasi namasyal kami ni lolo doon at iyon na ang pinakamagandang pasyalan na nakita ko sa buong buhay ko dahil puro masasayang ala-ala namin ni lolo ang nasa-isip ko kapag nababanggit ang lugar na iyon.

Paglabas namin sa pinaka-gate ay napangiti ako, dumiretso si Vince sa motor na nakaparada sa gilid.

“Here.” sabi ni Vince nang lumapit ako sa kaniya at sinuot sa’kin ’yong helmet na color green.

Sumakay na siya sa motor atsaka pinaandar, pagkayari ay pinasakay niya na ako, kumapit ako sa hawakan sa likod.

“Kumapit ka sa’kin huwag diyan, baka mahulog ka.” sabi niya nang hindi pa kami umaandar.

Sinunod ko naman ang sinabi niya at kumapit sa balikat niya.

“Huwag diyan.” nabakas ko ang pagka-inis sa boses niya. Nagtaka naman ako kung bakit.

“Erm? Saan ba sabi mo sa’yo.” mahinang tanong ko sa kaniya dahil baka magalit ko pa siya.

Hindi siya sumagot bagkus kinuha niya iyong kamay ko na nakalagay sa balikat niya at nilagay iyon sa bandang tiyan niya.

Ramdam ko ang tigas ng tiyan niya dahil manipis lang ang suot niyang damit. Hindi ko namamalayan na kinakapa-kapa ko na pala iyon.

“What are you doing?” tanong ni Vince at alam kong nakangisi siya habang binabanggit iyon.

“A-Ano kasi..” wala akong mahanap na palusot kaya kinurot ko na lang siya.

“Ouch!” daing ni Vince medyo natawa naman ako dahil doon.

“Tara na nga lang.” sabi ko at tsaka naman niya pinaandar ’yong motor. Yumakap ako I mean kumapit ako sa kaniya dahil hindi ako sanay sumakay sa motor. _

Nakarating na kami sa plaza at pumasok kami sa mall dahil may bibilhin daw siya.

“Hello mga Sir! Ano po ang maitutulong ko sa inyo?” tanong ng isang saleslady pagkapasok namin.

“Do you have any smaller ones?” tanong ni Vince sa saleslady at tinuro ’yung kulay silver na relo.

“Ah yes Sir wait a second.” sabi ng saleslady at may kinuha sa ilalim ng glass kung saan banda rin nakalagay ’yung tinuro ni Vince kanina lang.

“Eto po Sir, popular po ito dito and bagong version lang po ’to.” sabi ng saleslady.

“Hm, Cameron what do you think?” tanong sa’kin ni Vince.

Tinignan ko ’yung relo and I think it’s pretty.

“Uhm hindi ako masyadong magaling sa mga observing na ’yan pero sa tingin ko okay at maganda naman.” sabi ko sa kaniya at napatango naman siya.

“Great, I’ll take this two.” sabi ni Vince sa saleslady at tinuro ’yung isang malaki at ’yung isang maliit.

“Okay Sir let’s proceed to the counter.” sabi ng saleslady at pumunta na kami sa counter.

Hindi lang mga relo ang nandito sa store na’to dahil may mga ibang accessories pa. _

Nandito ako sa labas ng store at nakaupo sa may upuan, dahil sabi sa’kin ni Vince ay sa labas na lang daw muna ako maghintay.

Natanaw ko naman na palabas na siya at papalapit dito, grabeng mukha ’yan napaka gwapo, I swear simula nang mabuhay ako ngayon lang ako nakakita ng taong kulang nalang maging pangalan niya ay ‘Perfect’.

“Hey, are you okay?” tanong ni Vince ng makalapit siya sa’kin.

“Oh uhm oo naman, so may pupuntahan ka pa ba?” tanong ko sa kaniya.

“Actually yes and…” sagot ni Vince at may kinuha sa plastic.

“I know it’s sudden but I want to give it to you.” binigay niya sa’kin ’yung color blue na box. “I hope y-you like it.” dagdag pa niya.

Binuksan ko at nakita ko eto ’yung relo na mas maliit. Napatingin ako kay Vince na umupo din at kinuha din ’yung relo na binili niya at kinuha niya ’yung medyo malaki na relo na I think na fit naman sa kaniya and sinuot niya ito. Gosh bagay na bagay nga sa kaniya.

“Want me to wear that for you?” tanong ni Vince at syempre tumango naman ako.

Habang sinusuot niya sa’kin ’yung relong binigay niya ay may na-realize ako, na parang couple kami dahil sa couple watch na binili niya. I think he didn’t know it. Binalewala ko na lang iyon dahil ang cute tignan.

“Let’s eat.” aya ni Vince kaya tumayo na kaming dalawa, hindi ko alam kung saan kami pupunta kaya sinundan ko na lang siya.

Mga ilang lakarin lang ay nandoon na kami sa restaurant, ang ganda dito. Tabi ng dagat, mahangin at lalo na ’yung sunset na tanaw na tanaw mula dito. Pinaupo ako ni Vince sa isang upuan.

Sa labas kami pumwesto dahil maganda ang view. May lumapit sa’min na dalawang waiter, ’yung isa naglagay ng baso at tubig at ang isa naman ay naglagay ng dalawang menu sa table. Ngumiti ako sa kanila at kinuha ’yung isang menu.

“Ahem what do you want to order?” tanong ni Vince.

Tumingin ako sa menu at oh my God, nakakalula ’yung presyo.

“Uhm..” tumingin ako kay Vince.

“Don’t worry, I’ll order for you.” sabi ni sa’kin at ngumiti, nahawa naman ako sa ngiti niya.

“Two Delmonico Steak and one Vodka Gimlet.” tumingin si Vince sa’kin. “Anong gusto mong drink?” tanong niya sa’kin.

“Uhm Chocolate shake will do!” nakangiti kong sagot, mhmm iniisip ko pa lang ang sarap na!

“Then we’ll take it.” sabi niya sa waiter at kinuha na nila ’yung menu.

“Okay Sirs, it’ll take a 20 minutes.” tumango si Vince at umalis na ’yung waiter.

“Uhm Vince gusto ko lang sanang itanong kung uhm para saan ’to? Alam ko naman nagpapasama ka lang sa’kin pero uhm it’s feel like a..” date, kanina pa ako nalilito sa mga kilos niya. Feeling ko nga nagd-date na kami eh.

“A what?” tanong ni Vince, hindi ako sumagot.

“Cameron, I’m sorry to confuse you I.. I have something to tell.” kumunot ang noo ko sa sinabi ni Vince.

“Ano ’yon?” tanong ko sa kaniya.

“Alam kong hindi pa tayo masyadong magkakilala, it’s so sudden pero Cameron, can I court you?” hindi ako nakapagsalita sa tanong niya.

“Vinc— uh— wait, seryoso ka ba?” utal kong tanong sa kaniya.

“Yes I am freaking serious.” sagot niya, hindi ko alam kung ano ’yung magiging reaksyon ko pero sobrang bilis ng tibok ng puso ko ngayon.

Tinignan ko siya, nagtitigan kami.

“Uhm okay, s-sure you can court me Vince.” umiwas ako ng tingin sa kaniya, nakakahiya omg kinikilig ako!

“Really? Cameron look at me.” dahan-dahan naman akong tumingin sa kaniya.

“Thank you.” sabi niya at ngumiti.

Oh my God pwede na ba akong himatayin dito.

“Here’s your order Sirs.” napatingin kami ni Vince sa waiter, nilagay niya na ang lahat ng pagkain.

“Enjoy your meal.” sabi ng waiter bago umalis.

Tumingin ako sa pagkain na nasa lamesa, natakam ako bigla, itsura pa lang masarap na!

Nagulat naman ako nang pinagpalit ni Vince ’yung plato namin, kinuha niya ’yung sa’kin at ipinalit ’yung sa kaniya, nakahiwa na ng maliit ’yung Steak.

Napatingin ako sa kaniya, ngumiti ako at nag thank you grabe ka na Vince.

“Eatwell Cameron.” sabi ni Vince.

“Y-Yes I will, you too thank you.”

_

Tapos na kaming kumain at disposable naman ’yung cup ng chocolate shake ko kaya dinala ko na lang din.

“Let’s go?” tumango ako.

Naglakad kami sa tabi ng dagat, magg-gabi na ang ganda talaga ng tanawin lalo na mas gusto ko ’yung view kapag sa dagat.

“Vince, salamat sobrang nag-enjoy ako.” pagpapasalamat ko sa kaniya habang naglalakad kami.

Huminto siya.

“Cameron ako dapat ’yung magpasalamat, pinayagan mo akong manligaw ako na ata ’yung pinakamasayang lalaki sa buong mundo.” natawa naman ako sa sinabi nito.

“Bolero hahaha.” natawa din naman siya.

“Pero Cameron salamat, thank you for coming to my life.” seryosong sabi ni Vince at unti-unti siya lumapit sa’kin at hinalikan ako sa noo.

Pumikit ako at niyakap siya.

Vince’s P.O.V.

I love you, Cameron.

End of Chapter 6

bluevstar| NOTE: Hello guys! Sana magustuhan niyo ’tong Chapter na ’to! And ’yung nilagay ko na picture sa media is ’yung relo na binili ni daddy Vince and P.S. kinuha ko siya sa Pinterest, thank you!

Ch.7

Cameron’s P.O.V.

Nandito ako ngayon sa tapat ng pintuan ni Vince, sobra akong kinakabahan at nahihiya dahil sa mga pangyayari kagabi. Hindi pa rin ako makapaniwala na nanliligaw na sa’kin si Vince.

Kinakabahan man ay kumatok na ako, hindi ko alam kung bakit niya ako pinapunta sa unit niya, medyo malayo-layo din ito sa unit namin ni Kleo.

“Babe, I’m glad you’re here.” namula naman ako sa bungad ni Vince, ang aga aga hah.

“A-Anong babe ka diyan, tsaka pinapunta mo ako dito ’di ba.” nakayuko kong saad para hindi niya makita ’yung namumula kong mukha.

“Yeah, you’re so cute babe pasok ka naghanda ako ng umagahan natin.” hindi ko na siya pinansin at pumasok na sa loob ng unit niya.

Pagkapasok ko ay agad kong napansin ang isang malaking picture na nakasabit sa dingding sa kaliwa. Isang family picture, isang magandang babae at katabi nito ang isang matipunong lalaki at sa bandang ibaba naman nila ay isang cute na bata.

“My family, we take that picture when I was 7 years old.” napatingin ako sa kanan ko at nakita ko si Vince.

“Ang cute mo pala noong bata ka anong nangyari ngayon?” pabiro kong tanong sa kaniya.

“What do you think?” sabi ni Vince habang nakangising nakatingin sa akin.

Agad akong nag-iwas ng tingin sa kaniya.

“Ang dami mong alam tara na nga kumain na tayo.” pag-iiba ko ng usapan at nagtungo sa lamesa.

Medyo malaki ang tinutuluyan ni Vince at naisip ko na medyo nakakalungkot kapag mag-isa lang siya.

“Let’s eat.” aya ni Vince at nagsimula na kaming kumain.

“Hm! Ang sarap, ikaw nagluto nito?” puri at tanong ko sa kaniya.

“Yeah, I’m glad you like it.” nakangiting sagot niya.

“Thank you, b-babe.” sabi ko sabay kain. Nakakahiya!

“What did you.. say?” tanong niya sa’kin.

Hindi ko na siya pinansin, natawa na lang ako sa isipan ko at inenjoy ang pagkain.

“Please babe, say that again.” tinignan ko naman si Vince, pinigilan ko ’yung ngiti ko. Ang cute niya!

“Ano bang sasabihin ko babe?” sabi ko sabay taas ng kilay sa kaniya.

Nagulat na lang ako nang biglang dumampi ’yung labi niya sa labi ko.

“Hmph! U-uy ang aga-aga ah.” namumula kong saway sa kaniya.

“I can’t help it you’re too cute.” sabi niya naman sa’kin, inirapan ko na lang siya para medyo hindi halata ’yung kilig.

“Babe I have something to tell you.” agaw pansin niya sa’kin.

“Ano ’yon?” tanong ko.

“Gusto ko lang sana tanungin if uhm..” tumigil muna ito sa pagsasalita sabay kamot sa gilid ng ulo. “If kung gusto mo dito? I mean lumipat dito.” nag-aalangang tanong ni Vince.

Natulala ako sa sinabi niya sa’kin. Tinignan ko si Vince ng maigi para malaman kung nagbibiro lang siya or hindi.

“Ha? Sigurado ka ba, nakakahiya naman.” nahihiya kong saad sa kaniya.

Hinawakan niya ang kamay ko at sabay sabing.. “I’m serious.”

“Oo na hindi? Pag-iisipan ko pa Vince ang bilis mo naman.”

Ngumiti naman siya at tumango, pinagpatuloy na namin ang pagkain.

Nayari na kaming kumain at inaya niya akong maglibot-libot dito sa loob ng campo, at pumayag naman ako.

Madami ding mga libangan dito at hindi naman sila mahigpit except sa training.

“Malapit na yung welcome party sa mga trainees.” basag ni Vince sa katahimikan.

“Talaga? Kailan ’yan?” tanong ko sa kaniya, medyo nae-excite na rin ako.

“Thursday.”

“Dalawang araw na lang pala.”

“Yes.”

Nailang naman ako kasi para siyang baliw na nakangiti habang nakatingin sa’kin.

“May nakapagsabi na ba sa’yo na ikaw ang pinakamagandang nilalang na nakita niya sa buong buhay niya?” sabi ni Vince out of the blue.

“Hm? Wala naman bakit?”

“Cameron, I know it’s lame but I just want you to know that you are the most beautiful human that I ever seen.. sa buong buhay ko.”

Napaawang naman ang bibig ko sa sinabi niya. Ramdam ko ang pamumula ng pisngi ko dahil sa sinabi niya.

Naramdaman ko na lang na niyakap niya ako habang natatawa.

“You’re so cute.”

“Che.”

Nakaupo lang kami habang pinagmamasdan ang paglubog ng araw, naalala ko yung time na sinabi niyang gusto niya akong ligawan.

Vince gusto ko lang din na malaman mo na ako ang pinakamasayang tao sa buong mundo dahil nakilala kita.

“Let’s take a rest na?” aya ni Vince.

“Tara na.”

“Oo nga pala, may isang kahilingan lang ako Cameron.” sabi ni Vince.

“Ano ’yon Vince?”

“Pwede bang sa kwarto ko na ikaw matulog?”

Hindi na ako nagdalawang-isip pa at tumango na.

Hinawakan niya ang kamay ko at pumunta na sa unit niya.

Habang papunta sa unit ni Vince ay natanaw ko si Kleo malapit sa hagdan.

Agad kong binitawan ang kamay ni Vince, tumingin naman sa’kin ng may pagtataka si Vince. Tumingin siya sa gawi ni Kleo at parang sumama ang tingin niya.

“Anong ginagawa mo dito Kleo?” tanong ko sa kaniya.

“Ikaw dapat yung tinatanong ko Cameron, anong ginagawa mo dito at bakit kayo magkasama ni Vince?” wala akong maisagot kay Kleo at parang umurong ang dila ko.

Naramdaman ko ang kamay ni Vince na hinawakan ang aking braso.

“What do you care?” sabi ni Vince sabay hinatak ako palayo kay Kleo.

“Bukas ko na lang ipapaliwanag sa’yo, pasensya na!” habol kong sigaw kay Kleo, naiwan siyang nakatulala doon.

“Pabayaan mo na ’yon hindi mo naman kailangan magpaliwanag sa kumag na ’yon.” sabi ni Vince nang makapasok na kami sa unit niya.

“Ano ka ba kailangan niyang malaman noh, siya lang kasi yung kaibigan ko dito tapos wala siyang kaalam-alam.” sabi ko sa nakahigang Vince.

“Kahit na.”

Natawa naman ako sa inasta nito, parang siyang bata.

“Don’t tell me you’re jealous?” napatingin agad sa’kin si Vince.

“Of course not! Let’s sleep babe!”

“Okay sabi mo eh.” pinipigilan ko yung tawa ko habang papalapit sa kaniya.

Nawala ’yon nang bigla niya akong hatakin kaya napatong ako sa kaniya.

Ang unang-una kong naramdaman ay may matigas sa tiyan ko. Namula ako nang marealize ko kung ano ’to.

“V-Vince..”

Nagsitaasan naman yung balahibo ko nang umungol siya sa tapat ng tenga ko. Unti-unti din niya dinidiin ang katawan ko sa kaniya.

Napaungol din ako bigla nang dilaan niya yung leeg ko.

“Vin— ughm..”

Bigla siyang tumigil at tumayo para magpuntang banyo.

Naiwan akong nakatulala sa kama.

Tinignan ko yung ibabang bahagi ng katawan ko at basa ito. Napatakip na lang ako ng mukha ko.

Gosh nakakahiya!

End of Chapter 7

bluevstar| NOTE: Kamusta na kayo guys! Ngayon lang ulit nakapag-update pasensya na talaga huhu! Sana magustuhan niyo itong Chapter 7! And Merry Christmas and Happy New Year guys!!!!!! Thank you so much nga pala sa mga nagbabasa ng THG, umabot na tayo ng 4k reads, again thank you so much sa inyo!

Ch.8

Cameron’s P.O.V.

Kaharap ko ngayon si Vince sa hapagkainan at nag-aalmusal, ang tagal ni Vince sa banyo at hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako at kanina lang ay ginising niya ako para mag-almusal.

Wala ni-isa ang nagsasalita sa’ming dalawa, pero maya-maya ay siya na ang bumasag sa katahimikan.

“Cameron..” tawag pansin sa akin nito.

Inangat ko ang kilay ko at inantay ang sasabihin niya.

“Last night-” agad kong pinutol ang sasabihin nito.

“A-Ano ka ba huwag mo nang alalahanin ’yon, a-ayos lang sa’kin.” nahihiya kong sabi sa kaniya.

Ginulo lang nito ang buhok ko at inabot sa’kin ang tubig. “Namumula ka oh.” mahina naman itong natawa sa kaniyang sinabi. Kaya agad ko itong ininom at napailing na lang.

---

Sa wakas natapos din ang training, kasama ko si Vince ngayon at inabutan niya ako ng tubig.

Nahihiya man pero inabot ko na din, kasi naman ang daming nakatingin sa’min eh!

At kanina nga pala ay nasabi ko sa kaniya na pumapayag na akong lumipat sa unit niya at ang loko ay tuwang-tuwa naman, at ngayon?

Ngayon ay para siyang baliw at kanina pa nakangiti kaya ang iba ay nagugulat tuwing makikita siya eh.

“Babe, magpahinga ka muna sa unit ko then mamaya pupunta ako sa room mo para kuhanin yung gamit mo.” sabi sa’kin ni Vince.

“Nako sa unit na lang namin ni Kleo ako magpapahinga.” pagtanggi ko sa kaniyang alok.

“Why?” malungkot na tanong niya sa akin.

“Ano ka ba huwag ka ngang malungkot diyan syempre may mga kailangan din akong gawin don atsaka matutulog na din naman tayo sa isang bubong ah.” nakangiti kong sabi dito at lumawak naman ang ngiti nito.

Hinatid na ako ni Vince sa unit ko at bumalik na siya dahil may kailangan pa siyang asikasuhin.

Nagpalit na ako ng damit at humiga na, wala pa si Kleo at ngayong araw ko ding balak sabihin ang tungkol sa’min ni Vince.

Nagising ako dahil nasisikipan ako, naramdaman kong may nakayakap sa’kin at nakita kong si Kleo ’yon. Dahan-dahan akong umalis sa pwesto ko at medyo nataranta ako dahil nagising ko siya.

“Pasensya na at nagising kita.” sabi ko kay Kleo, bumangon siya at tumingin sa’kin.

“Cameron, may dapat ba akong malaman.. tungkol sa inyo ni Vince?” mahinahong tanong nito at napansin kong bumabalik na ito sa dati tulad noong una naming pagkikita.

Umayos ako ng upo at nagsimulang magkwento sa kaniya simula noong magustuhan ko si Vince at hanggang sa ngayon na panliligaw niya sa’kin. Nakita ko ang reaksyon niyang malungkot.

“Sa katunayan nga.. lilipat ako ngayong araw sa unit niya.” sabi ko dito at nabigla naman siya.

“Bakit? Bakit ka pa aalis dito?” tanong sa’kin ni Kleo, sa totoo lang hindi ko din alam pero ang tanging gusto ko lang ay makasama si Vince.

Nanatili akong tahimik at narinig ko namang bumuntong-hininga si Kleo.

“Naiintindihan ko, pero sa oras na nalaman kong sinaktan ka niya hindi ako magdadalawang-isip na kalabanin siya.” sabi ni Kleo, natawa naman ako ng bahagya.

“Tinatawa mo diyan? Seryoso kaya ako.” umakto naman ito na parang nagtatampo.

“Ew tigilan mo ’yan.. biro lang, pero salamat dahil nandiyan ka, kayo ni Vince.” ngumiti ito sa’kin.

“Dugo ng Salazar ’to eh.” pagmamayabang niya sa akin, natawa at napailing na lang ako.

Tinulungan ako ni Kleo na mag-ayos ng gamit ko. At maya-maya pa ay may kumatok sa pinto.

“Vince? Pasok ka.” sabi ko at pumasok na siya.

“Ayos na ba ang lahat?” tanong nito sa’kin at tumango ako.

Nilabas na nila Vince at Kleo ang gamit ko. Nang nasa labas na ang lahat ng gamit ko ay nagsalita si Kleo.

“Vince, can we talk?” sabi ni Kleo kay Vince.

Seryosong tinignan ni Vince si Kleo at tumango.

“Usap lang kami Cameron pumasok ka muna sa loob para doon maghintay.” sumunod na lang ako sa sinabi ni Vince at pumasok na.

Sumilip ako nang saglit sa kanila at nakita ko na seryoso silang nag-uusap.

---

Lumabas ako para tignan silang dalawa at nakita ko naman na nag fist bump sila at lumakad pabalik dito.

“Ano ang pinag-usapan niyo?” tanong ko sa dalawa.

“Secret.” sagot ni Kleo kaya napasimangot na lang ako.

“Ikaw talaga, tara na Cameron?” aya ni Vince sa’kin at tumango ako.

“Oh paano ikaw na ang bahala dito Kleo, mauuna na kami.” paalam ni Vince at kumaway na lang ako kay Kleo at kumaway naman siya pabalik.

---

Gabi na nang matapos kaming mag-ayos sa mga gamit ko at nag-aya na itong kumain.

“Kamusta naman ang araw ng mahal ko?” malambing na tanong sa’kin ni Vince.

“Hala siya, okay naman po. Ikaw, kamusta ang araw mo?” ngumiti naman siya.

“Masaya kasi kasama ko ang mahal ko.” napailing naman ako dito hays kahit kailan talaga.

“Kumain ka ng marami oh kinikilig ka naman masyado.” sabi ni Vince sabay lagay ng kanin at ulam sa’kin.

“Baliw.” tanging nasabi ko na lang habang namumula.

Tapos na kaming kumain at sabay na kaming nagtungo sa kama para matulog.

---

Nagising kaming dalawa dahil sa kumakatok. Si Vince ang nagbukas at ako naman ay nagtungo sa banyo. Naghilamos ako ng mukha at nagsipilyo.

Nang matapos na ako ay lumabas na ako ng banyo, sinalubong naman ako ng yakap ni Vince.

“Good morning babe.” nakangiting bati nito sa’kin at hinalikan ako sa noo.

“Good morning din babe.” bati ko dito.

“Sino yung kumatok kanina?” tanong ko sa kaniya.

“Si Gabriel, tinanong kung anong oras yung simula ng celebration mamaya.” sagot ni Vince, napatango na lang ako. Oo nga pala mamaya na ang welcome party sa’min.

“Let’s have a breakfast babe.” aya niya sa’kin at sumunod naman ako sa kaniya.

“Sigurado akong may inumang magaganap mamaya, ayokong uminom ka babe.” nakangusong sabi sa’kin ni Vince.

“Hindi naman ako masyadong umiinom.” sabi ko sa kaniya.

“Basta tatabi ako sa’yo.” sabi sa’kin ni Vince, napailing na lang ako at nagpatuloy sa pagkain.

Pagkayari naming kumain ni Vince ay lumabas na muna kami para magpahangin.

Walang training ngayon dahil nga sa busy ang iba para mag-ayos sa magaganap mamaya.

Nagkwentuhan muna kami ni Vince ng kung ano-ano at nalaman ko din na ako ang una niyang nililigawan.

Bumalik na kami sa unit at sa pahinga ko na lang nilaan ang oras ko, gusto man akong samahan ni Vince ay hindi siya pwede dahil may gagawin pa siya.

Ako na lang ang naiwan dito sa unit kaya natulog na lang ulit ako.

Naalimpungatan ako nang maramdaman ko na may nakayakap sa likuran ko. Naramdaman ko din na may matigas na tumatama sa bandang pwetan ko.

“Gising ka na pala?” naramdaman ko naman ang init ng hininga ni Vince sa leeg ko.

“O-Oo kanina ka pa ba?” tanong ko sa kaniya, pero imbis na sagutin niya ang tanong ko ay hinalik-halikan lang ako nito sa leeg.

Nakiliti naman ako kaya napagalaw ako.

“Ughm..” napahinto ako nang marinig ko ang impit na ungol ni Vince dahil dumiin ang ano niya sa pwetan ko.

Tok Tok Tok*

Napabalik ako sa ulirat at tumayo.

“A-Ako na ang magbubukas.” at nagmadali ako patungo sa pinto. Binuksan ko ito at bumungad sa akin ang mukha ni Gabriel.

Nabigla naman ito nang makita ako, ako din ay nabigla dahil una sa lahat hindi niya alam kung bakit ako nandito. Napa face palm na lang ako.

“Nasaan si General Salazar?” tanong nito sa’kin.

“Bakit Gabriel anong sa’tin?” tanong ng taong nasa likod ko na si Vince.

Namula naman ako bigla.

“Ayos ka lang ba Alvarro?” tanong sa’kin ni Gabriel dahil mukhang napansin niya ang pamumula ko.

“A-Ayos lang ako Sir.” sagot ko at tumango naman siya.

Umakbay sa’kin si Vince.

“Gusto ko lang sabihin na malapit nang magsimula yung celebration.” paalala ni Gabriel at tumango lang si Vince.

Nag-ayos na kaming dalawa para pumunta doon.

End of Chapter 8

bluevstar| NOTE: I hope you will like it! Thank you so much for supporting this story!!

Ch.9

⚠️

WARNING

⚠️

|

18+ [ADULT•MATURE SCENE]

Cameron’s P.O.V

.

“Maraming salamat talaga Kleo.” pasalamat ko kay Kleo, dahil tinulungan niya lang naman akong alalayan itong lasing na General na ’to.

“Walang problema, mauuna na ako good night.” paalam ni Kleo, ngumiti at tinanguan ko na lang siya.

Tumingin ako sa walang malay na si Vince, hays kasalanan ko ’to eh paano ba naman kasi kanina may nilaro kami kapag hindi ka nakasagot may parusa and yung parusa ay uminom. Lagi akong hindi nakakasagot sa mga tanong pero itong si Vince yung umaako sa parusa ko. Well medyo nahihilo na din ako dahil nakainom na din ako pero mas marami talagang nainom si Vince.

Napailing na lang ako at naisipan kong palitan siya ng damit. Inuna kong hinubad yung damit niya, syempre dahan-dahan ko lang ginawa ’yon. Ayoko naman na magising siya.

Nang mahubad ko na ay napatitig na lang ako sa katawan niya. Ramdam ko naman yung pamumula ng mukha ko. Agad ko namang iniling ang ulo ko.

Sinunod ko naman yung pinakamahirap na part, yung pantalon niya! Dahan-dahan kong inalis ito. Hindi ko sinasadyang masagi yung pagkalalaki niya.

“Mhm..” rinig kong ungol ni Vince.

Napahinto ako nang biglang gumalaw yung ano. Yung ano! Napatitig ako dito, ang taba nito parang hugis sa lata at ang haba na sa tansya ko ay mga nasa 11 inches.

Hindi ko namalayan na hawak ko na yung pagkalalaki niya. Dahan-dahan ko ’tong hinimas.

“Ughh..” daing ni Vince.

Nilapit ko ang ulo ko sa pagkalalaki niya at dahan-dahan na dinilaan ang galit na galit na pagkalalaki niya. Hindi ko na ma-control ang sarili ko dahil din sa pag-iinit ko.

Tinanggal ko ang huling natitirang saplot niya. Hinawakan kong muli ang pagkalalaki nito. Tinaas-baba ko ang matigas na pagkalalaki niya. Rinig ko ang mga mahihinang daing ni Vince na napakasarap pakinggan.

Sinimulan kong isubo ito, sa una ay nahirapan ako dahil ang taba at ang haba pero nakayanan ko naman habang tumatagal.

“Uh.. Ughm..” ungol ni Vince.

Sinubukan kong i-deepthroat pero hindi ko kaya hanggang sa inulit-ulit ko at nagawa ko na.

“Ca-Camero— Ughh! Ahh! Uhm..” nagising na si Vince kaya agad-agad akong lumayo sa pagkalalaki niya pero bago ko magawa ’yon ay mas binaon niya pa yung ulo ko sa pagkalalaki niya.

“Garghk u-uhm.. Acckk.” daing ko.

“Y-Yeah.. Ugh! Cameron.. Ughmm.. Aghh!” ungol ni Vince habang mas binabaon pa ang kaniyang pagkalalaki sa lalamunan ko.

Dineepthroat ko ulit ’yon, lumunok ako ng maraming beses.

“F-F*ck— Ughh.. I’m Cum— Ughm! Cumming!!!” nagulat ako nang biglang naramdaman ko ang mainit na likido diretso sa lalamunan ko. Nilunok ko ito lahat at wala akong sinayang.

“N-No.. it’s sensitive.. Ughh! Ang init ng bibig m-mo hahh ughh..” ungol ni Vince.

Puma-ibabaw ako sa kaniya at siniil siya ng halik. Nagulat ako nang bigla siyang puma-ibabaw sa’kin. Ang halik na ’yon ay bumaba sa aking panga papuntang tenga, hanggang sa makarating sa aking leeg. Marahas ang mga halik niya at sure akong mag-iiwan ’yon ng mga marka. Ungol lang ang nasukli ko sa mga bawat halik niya.

I caressed his face, at hinalikan muli. Sobrang marahas ang halik niya na akala mo ay maaagawan siya.

“Ughm— Haah!” habol kong hininga.

Hingal na hingal ako pero siya ay sige pa rin sa paghalik sa parte ng aking katawan. Bumaba ang halik niya sa aking kanang ut*ng.

Dinilaan niya ’to at ang kaliwang utong naman ay nilalaro niya gamit ang kamay niya. Wala akong nagawa kundi umungol ng umungol.

“S-Stop ugh! It a-already.. I c-can’t..” pigil ko sa kaniya.

“My love, do you expect me to stop? You started it, you’re so f*cking hot Cameron.” sabi niya sa’kin sa malalim na boses.

“N-No! Not there! Ahh! Ngh~” ungol ko nang hawakan niya ang pagkalalaki ko.

“You’re so cute, my love.”

“Unghh!” ungol ko nang itaas-baba niya ang kamay niya sa pagkalalaki ko.

“S-Stop! Malapit n-na ako. Ahhh! Ughhh..”

Napadaing ako sa sakit nang itigil bigla ni Vince ang pagjak*l sa ari ko.

Akmang hahawakan ko ay bigla niyang hinawakan ang dalawa kong kamay at itinaas sa bandang ulohan ko.

“A-Anong gagaw-win mo Vince?” kinakabahang tanong ko sa kaniya.

“Just relax my love, I love you.” sabi ni Vince.

Naramdaman kong hinawakan niya ang btas ng pwt ko. Napaitad naman ako.

“Ugh!? V-Vince..” ungol ko nang ipasok niya ang isang daliri niya sa loob.

“N-No! Ugh! Nghh..” medyo binilisan niya ang paglabas-pasok.

“Sht! Ang init ng loob mo babe!” ungol ni Vince. Kanina ay isa lang ngayon ay tatlo na ang nakapasok na daliri sa loob ng btas ko.

Tinanggal na ni Vince ang daliri niya at kinabahan ako nang pumwesto siya. Tinutok niya ang pagkalalaki niya sa pw*tan ko at unti-unting pinasok.

“Ugh! Relax my love, you are so f-f*cking tight. Ughm..” ungol ni Vince nang mapasok niya ng kalahati ang pagkalalaki niya.

“Agh! N-No! Ughh.” sakit ang naramdaman ko nang ipasok niya ng buo ang napakalaking pagkalalaki niya.

“A-Ang init sa loob.. Ughh!” ungol ni Vince, hindi muna siya gumalaw. Ang sakit parang mawawarak na yung b*tas ko. Ramdam ko na punong-puno ang loob.

Maya-maya ay gumalaw na siya, sa una ay dahan-dahan lang hanggang sa bumilis ang pagbayo niya.

“Ugh! Sh*t ang s-sarap mo Cameron.. Ughm!!” malakas na ungol ni Vince.

Nagulat ako ng bigla akong nilabasan.

“Ugh! Stop squeezing my d*ck! Ngh.. So tight!” ungol ni Vince habang nilalabasan ako.

“Ngh! I-I can’t a-anymore~” hingal kong sabi.

“We’re not done yet babe.” nakangising sabi ni Vince sabay bayo ng mabilis, baon kung baon.

Ungol lang naming parehas ang maririnig.

“Aghh.. Ayan na’ko!! Bubuntisin kita b-babe! Ughh! Fck! Tanginaaa!! Ughhh!” malakas na ungol niya habang nilalabasan sa loob ko. Ramdam ko ang init ng likido.

“Ughh! Ahh~ Haah~” parehas kaming habol ang hininga.

Napahinga siya sa tabi ko, at tumingin sa’kin. Niyakap niya ako ng mahigpit.

“I love you Cameron, I love you.” sabi niya, ngumiti naman ako.

“I love you Vince, mahal kita.” sinuklian niya naman ako ng halik sa noo. Nagyakapan kami.

Hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako dahil sa pagod.

My first will always be you, my love.

End of Chapter 9

bluevstar| NOTE: What do you think of this chapter? Gosh!! I hope you’ll like it!

Ch.10

Cameron’s P.O.V.

Nagising ako dahil sa sakit ng ulo’t katawan ko.

“Good morning, babe.” napatingin ako sa pinto, nakita ko naman ang nakangiting si Vince papalapit sa akin.

Agad ko namang naalala yung mga nangyari kagabi. Namula ako at umiwas ng tingin sa kaniya.

“I see, you’re shy.” sabi niya sabay ngisi. “Come on don’t be shy.” pahabol pa nito sabay yakap sa akin.

“Huh? P-Pinagsasabi mo.” sabi ko sa kaniya at yumakap din pabalik.

Tinitigan lang ako nito, akmang hahalikan niya ako ngunit biglang may kumatok sa pintuan. Hindi niya naman pinansin ’yon at hinalikan ako.

Maya-maya ay kumatok ulit, inis naman siyang umalis sa kama at binuksan ang pinto. Sumunod ako sa kaniya at tinignan kung sino ito.

Paglapit ko ay nakita ko ang isang magandang babaeng nakangiti kay Vince. Gulat namang reaksyon ang nakita ko kay Vince.

Nagulat ako nang yakapin ng babae si Vince, ngunit si Vince ay nakatayo lang doon na parang pino-proseso pa ang mga nangyayari.

“Oh hi? Who are you?” tanong ng babae sa akin nang makita niya ako.

“I-.. I’m-.” naputol yung sasabihin ko nang magsalita si Vince.

“He’s my boyfriend Evilyn.” tipid na sagot ni Vince kay ‘Evilyn’.

“What? You’re gay?” tanong ni Evilyn. Hindi nakalagpas sa mga tingin ko ang pagbabago ng ekspresyon ng mukha niya.

Hindi siya sinagot ni Vince. “What are you doing here?” may bahid ng inis ang pagkakatanong ni Vince sa babae.

“Don’t you miss me? Sinama ako ni dad dito, so magstay muna ako dito for awhile.” sagot ni Evilyn. Sabay pa-cute kay Vince. Napairap naman ako dito.

“Wala na tayo, kaya lumayo-layo ka na sa’kin Evilyn.” madiin ang pagkakasabi ni Vince kay Evilyn.

Galit namang tumingin sa akin si Evilyn at umalis. Anong problema non? Tsk.

“Let’s go babe, just ignore her.” sabi sa’kin ni Vince nang mapansin na malamim ang iniisip ko.

“Okay.” tanging sagot ko na lang.

Dumiretso na kami sa canteen at hindi na ako nagtangkang magtanong kay Vince tungkol sa babaeng ’yon.

Pagpasok namin ay wala pang masyadong tao.

“General, kamusta ang gising natin?” Bungad ni Gabriel sa amin.

Hindi niya ito sinagot at tinapik niya lang ito sa balikat.

Pinaupo ako ni Vince at umalis siya para kumuha ng pagkain.

At nang makabalik na siya ay kumain na kami.

Pero habang kumakain kami ay biglang sumulpot si Evilyn at walang pakundangan na umupo sa pwesto namin.

“Didn’t I tell you that stay away from us?” malamig na sabi ni Vince kay Evilyn.

“Come on, gusto ko lang naman makipagkaibigan ulit sa’yo. Unless affected ka pa rin by the past?” mapang-asar na tumingin sa akin si Evilyn nang sabihin niya ang pangalawang sentence.

“Of course n—.” hindi na natapos yung sasabihin ni Vince nang bigyan siya ni Evilyn ng carrot sa lalagyanan ng plato niya.

Agad ko namang kinuha iyon at ibinalik sa plato ni Evilyn.

“Hey, you’re being rude.” medyo tumaas na yung boses ni Evilyn.

“Akala ko pa naman ako yung ex, mas alam ko pa kasi na ALLERGIC siya sa CARROTS.” sabi ko at ngumiti ako nang pagkatamis-tamis.

Nakita ko pa sa peripheral vision ko na ngumisi si Vince.

“What?” gulat na tanong ni Evilyn.

Hindi na ako sumagot at kumain na lang ako.

Naramdaman ko naman na may kamay na humawak sa hita ko at bandang pinisil.

Napalunok naman ako dahil dito at tumingin ng masama kay Vince.

Nakita ko naman na padabog na umalis si Evilyn at palihim naman akong natawa.

“You’re amazing babe.” bulong sa’kin ni Vince kaya pinamulahan ako ng mukha.

“Ano ka ba Vince, kumakain yung tao eh.” sagot ko rito at natawa na lang siya.

Nang matapos kaming kumain ay naghiwalay na kami ng pupuntahan dahil magkaiba kami ng mga gagawin.

Naisip ko na malapit na rin akong matapos dito, tatlong buwan na lang ata. Ano kaya ang mangyayari sa akin? Sa amin.

Hindi ko na masyadong inisip ’yon at nagpakabusy na lang ako sa mga bagay.

Maya-maya pa at nakita ko si Vince na naglalakad kaya naman pinuntahan ko ito.

“Tapos ka na sa paperworks mo?” bungad ko rito.

“Malapit na, nagpapahangin lang ako dito babe, I miss you so much.” sagot nito at niyakap ako.

“OA hah, kakakita lang natin kanina.” natatawang ani ko dito.

“I can’t help it babe.” sambit niya sa akin at dumukdok sa leeg ko.

“You’re tired babe, pahinga ka na.” sabi ko kay Vince.

“I want to, but I can’t now. Mauna ka na matulog mamaya.” sabi niya at hinarap ko naman ito.

“Okay, just don’t forget to rest! I love you sige na bye!” ani ko sabay takbo.

Grabe yung tibok ng puso ko!

---

Nasa unit na ako nang biglang bumukas ang pinto.

“Vince? Akala ko mamaya ka pa?” tanong ko dito.

“Pinilit kong tapusin nang maaga, and may kasalanan ka pa sa akin kanina.” agad naman akong napalunok sa sinabi nito.

“A-Ah ano kasi.. natatae ako Vince! Sige na tulog na tayo.” nakangiti kong sabi sa kaniya sabay higa sa kama.

“Oh really? Okay fine.” ani niya at tumabi sa akin.

Kahihiyan na naman Cameron!

Naramdaman ko naman na yumakap siya sa akin.

“Babe napag-isip-isip ko na umalis na tayo dito sa campo.” napadilat naman ako sa sinabi nito.

“Why? Bakit mo naman nasabi ’yan bigla?” gulat kong tanong sa kaniya.

“I just want to live with you na wala tayo dito sa campo, I just want it normal.” napangiti naman ako sa sinabi nito, hays Vince para mo naman akong tinatanan.

“It’s okay with me but how? Ikaw ang general dito Vince.” tanong ko sa kaniya.

“It’s easy besides nandiyan naman si Gabriel para pumalit sa akin.” sagot nito at mas humigpit pa ang yakap.

“Okay payag na ako.” sabi ko sa kaniya.

“Bukas na bukas aalis na tayo dito babe.” huling sabi niya bago kami makatulog dahil na rin sa sobrang pagod.

Basta kasama kita Vince, hindi ako tatanggi.

End of Chapter 10

bluevstar| NOTE: Hello guys! I missed you so much sorry I only updated now! It’s just super busy huhu. What will their lives be like when they get out of Campo? Let’s see!! Thank you for reading this!