AUTHOR’S NOTE

D I S C L A I M E R

---

This is story is a work of fiction. Names, characters, business, events and incidents are the products of authors imagination. Any resemblance to actual persons living or dead or actual events are purely coincidental. ———————————

W A R N I N G

This story may contain grapic imagination that is unreal and only exist in authors imagination. Mpreg don’t exist in real life.

READ AT YOUR OWN RISK!

CHAPTER 1

CHAPTER 1

Brick’s Pov.

Sa aking pagtalon ay naramdaman ko ang paghawak sa’kin ng diko kilalang katauhan, hinila niya ako palapit sa kaniya at saka kami natumba sa lapag habang yakao niya ako. “Bàliw kaba?” Galit nigang saad sa’kin.

Ngunit patuloy ang pag-iyak ko dahil bakit? Bakit naudlot ang kamatayang hiniling ko. Pangalawanh buhay? Pero ayoko na mabuhay! Kawala ko sa isip ko.

“Bitawan moko! Pabayaan mona akong mamatay!” Sigaw ko sa kaniya sabay tulak. “Ano? Wag kangang ganyan, malaki din naman problem ko. Pero nagpatiwakal ba ako? Hindi naman ah!” Pangaral niya sa’kin.

Napaupo nalamang ako habang yakap yakap ang tuhod ko. “Bakit? Bakit ayaw nila sa’kin.” Sambit ko sa lalakeng nag ligtas sa’kin.

“Kung ayaw nila sayo then make yourself better para wala ng taong aayaw sayo!” Singhal niya pabalik sakin. Napa hagulgol nalamang ako.

Inalalayan niya ako tumayo at saka nagsiabutan ang mha police. Nakatawag pala sita ng police bago paman ako naka talon.

Naka black hoodie siya at pantalon. Ngunit sa pag-pasokko sa ambyulansya ay agad itong umalis. “Teka!” Pagpipigil ko sa kaniya. Ngunit hindi na ito lumingon at tuluyang umalis.

Maya maya pa ay isinarado na ang pinto ng ambyulansya at saka ako inasikaso ng mga doktor..

Sino kaya amg taong iyon? Nais ko siyang hanapin..

To be continued…

—Don’t forget to vote and comment for your feedback Follow me po SALAMAT!

ITSMEHANDSOMExx

@MrJamPong

CHAPTER 2

CHAPTER 2

Brick’s Pov.

Sa pag-andar ng ambyulansya ay naka titig padin ako sa taong naglalakad paalis, ang taong sumagip sa buhay ko. Kahit na malapitan na kami kanina ay hindi ko parin nakikita ang mukha nito.

Pagdating namin sa hospital ay agad akong inasikaso ng doktor napansin din nila ang sugat sa bibig ko sanhi ng pagsuntok ni papa ay kanila nading inayos. “Ayan iho, ayos kan ha? Nextime wag ka na magpakamatay okay? Learn to appreciate gods creation.” Saad pa nito, tumango lamang ako at saka siya umalis.

Maya maya pa ay. “ANAKK!” rinig kong sigaw ni mama sa intrada ng silid at saka dali daling tumakbo papunta sa’kin. “Anakk! Ba’t moyun ginawa. Wag mona gawin plss.” Iyak na saad ni mama habang yakao ako.

Sumunod din sa likod niya ang nag-alalang mukha ni kuya jude at ang ate bernis.

“S-sorry po.” Saad ko dito. Ngunit lingon akong lingon at tila hinihintay kosa itay, nag-aalala kaya siya? Hays! Buntong kong hininga.

“Wag mo pansinin ang sinabi ng papa mo okay? Bumalik kana sabahay.” Saad ni mama. Inalalayan niya ako patayo at saka kami nag lakad palabas ng hospital.

“Bunso pag ginawa mo yun ulit tadyak na matatamo mo sa’kin” galit na banat ni kuya jud. Ngumiti lamang ako sa kaniya at saka ginulo ang buhok ko. Si ate naman ay naka hawak sa kabilang kamay ko habang naka sandal ang ulosa balikat ko.

“Sorry sa inyo ah, pramis aayusin kona buhay ko.” Saad ko sa kanila pag-labas ng hospital. Pagkarating sa labas ay agad pumara ng taxi si mama at saka kami umuwi.

“Inay, mali ba maging bakla?” Tanong ko sa kaniya sa kalagitnaan ng byahe. Hinapuwap muna niya ang aking buhok at saka nag salita. “Anak, gawin mo lng kung anong gusto mo sa sarili mo. Maiintindihan kita.” Saad ni mama. Napangiti nalamang ako at niyakap siya.

Kahit na ayaw sa’kin ni papa ay anjan naman si mama para mahalin ako, pagkadating namin sa bahay at nagula akong…

To be continued…

CHAPTER 3

CHAPTER 3

Brick’s Pov.

Pagdating namin sa bahay ay nakita kong naka-kalat roon ang mga nabasag naming gamit, anong nangyayari dito? Tanong ko sa isip ko. “Ahm, anak pumasok ka muna sa loob ng kwarto mo.” Saad ni mama sa’kin.

Agad ko ding sinunod ang sinabi ni mama at pumasok sa kwarto ko. Sa pag-pasok ko ay rinig ko anh sigawan nila mama at papa. “Wala kang pake elise!” Sigaw ni papa.

Sa mga sigawan nila ay tinakpan ko nlng ng unan ang aking tenga, roon sa tabi ng kwarto ko ay namuo nanaman ang iyak na nangyari kanina.

Naalala ko nanaman ang ginawa sa’kin ng aking ama, sana walang mangyayaring masama ngayong gabi. Napa higa nalamang ako sa sahig habang nakikinig sa sigawan ni mama at papa, sa katagalan ay hindi ko napansing nakatulog na’ko.

**

Kinaumagahan ay napa buka nalamang ang mata ko ng nasa kama nako. Teka dino nag lipst sa’kin dito? Pero hindi na bale.

Agad akong naghilamos at saka nadin nag bihis, naka polo akong puti na maluwang lng sakin at saka nag short ng maikli. Ito kasi ang lage kong suot sa tuwing andito ako sa bahay.

Sa pag bukas ko sa aking pintuan ay kung anong kaba ang aking nararamdaman, sapag baba ko sa hagdanan ay pangamba na baka suntukin nanaman ako ni papa.

Pagdating ko sa kusina ay…

To be continued..

CHAPTER 4

CHAPTER 4

Brick’s Pov.

Pagkarating ko sa kusina ay tahimik silang lahat na kumakain si kuya, ate, mama at papa. Bagi paman ako humakbang palapit ay tumitig sa’kin si papa na parang nangungusap ito.

Sumubo ito ng isang beses at saka tumayo. “Kayo nlng kumain nawalan nako ng gana.” Saad nito sabay alis sa kusina. “Tay naman.” Sinubukan ko siyang pigilan ngunit hindi niya ako pinansin at patuloy sa paglalakad.

Muli nanamang tumulo ang luha ko sa pa muling pagkakataon. Pag-balik ko ng lingon sa lamesa ay nandoon si mama umiiyak.

“Anak, hayaan mo matatangap karin ng papa mo.” Wika ni mama sabay tayo at lapit sa’kin. “Mama..” naiiyak kong wika saka ko siya niyakap.

Sa pag-yakap ko rito’y lumapit narin ang ate at kuya ko saka sila sumabay sa pag yakap. “Ano kaba brick matatangap karin tsaka tangap kaman o hindi anak kapadin ni papa.” Saad ni kuya.

Tumango nalamang ako saka kami nag patuloy sa pagyayakapan. “Oh sya tama na iyang iyakan natin kumain na tayo.” Wila ni mama saka kami nag punas ng luha.

Umupo na kami at saka kumain. Naging masaya naman kami sa bandang iyon. Pagkatapos naming kumain ay saka ako ng paalam kay mama na pupuntahan ko ang lalakeng nagligtas sa’kin.

Pinayagan din niya naman ako kaya dali dali nakong lumabas. Tinawagan konarin ang bestfriend kong si jennie para samahan ako.

“Oh bes ready kana?” Masiglang wika ni Jennie sakin. “Oo naman.” Sagot kosa kaniya. “Okay fine! LET’S CATCH THAT PØKEHUMAN.” Saad pa ni jennie na aktong susulong sa labanan.

“ikaw talaga!” Saad ko sa kaniya saka ito tumawa. Agad kaming sumakay ng jeep papunta sa tulay kung san ko siya huling nakita. Pagdating namin roon ay..

To be continued…

—Thank you for reading this story hoping for you support. Don’t for get to vote and comment for you feedback

ITSMEHANDSOMExx

@MrJamPong

CHAPTER 5

CHAPTER 5

Brick’s Pov.

Pagdating namin roon ay wala kaming nakita, ni anino ay hindi namin nasilayan. Nagdaan ang ilang oras ngunit wala parin kaming nakikita.

“Beh, wala na yun. Uwi na tayooo,” reklamo ni Jennie sa’kin. “Tekaa lng, 1 hour nlng, promise pag hindi nagpakita aalis na tayo.” Saad ko sa kaniya. Ngunit nakalipas ang isang oras ay wala parin kaming nakita. Kaya napa buntong hininga nalamang ako.

“Beh, wag na natin hanapin okay? Ayos nayun naligtas ka. “ Saad ulit ni Jennie. Alam kong impossible na magkita kami ulit, baka talagang passer lng yun dito at aktong nakita niya ko.

Naglakad kami paalis na sana sa tulay ng may makita akong pamilyar na tindig ng lalake, naka hoodie rin itong black kagaya ng nakita ko kagabi. Teka! Siya ngayan!  “Teka hoy! Teka!” Sigaw ko sa lalake na pasakay na sana sa kotse.

Si jennie namay nagulat at sumunod nlng sa’kin. “Hoy teka!” Sigaw ni Jennie. Pag karating ko roon ay agad kong pinigilan ang lalake. “Who are you?” Tanong ng lalakeng matangkad, matangos ilong, makinis, maputi at halata sa katawan na matikas ito. “Ikaw ba yung nagligtas sa’kin kagabi?” Tanong ko kaagad sa kaniya.

Napa taas ang kilay nito na tila ina-alala ang nangyari. “Ay, ikaw yun?”

To be continued…

—Don’t for get to show your Vote and feedback thank you Follow me po

ITSMEHANDSOMExx

@MrJamPong

CHAPTER 6

CHAPTER 6

Brick’s Pov.

“ikaw yun?” Tanong niya sa’kin. “Ah opo, hehe gusto ko lng sana_” dinako natapos mag salita ng biglaan niya itong hinarang. “Ah no! Hindi ako yun, it’s my bestfriend. Itong hoodie nga yung suot niya eh. He said it to me na nagpàkamàtay karaw, but trust me that person save you is my bestfriend.” Saad nito sa’kin. Ang ngiting kanina namuo ay bigla itong nawala. Hindi naman pala siya. Nagmukha akomg ewan.

“Hala, sorry po.” Saad ko naman sa kaniya. Ngitian niya lamang ako at saka tumuloy sa kotse. “T-teka po!’ pag-pigil kong muli sa kaniya. Natigil naman ito at saka tumingin sa’kin. “Ah, eh nasan yung bestfriend mo?” Tanongko sa kaniya.

“Ahm, he’s busy. Ahm mag kita tayo this Sunday, yun yung free time niya.” Saad naman nito saka binigay ang calling card nito. Agad kodin namang kinuha ang calling card nayun at saka sila umalis.

“Beh, sa sundsy ba? Ano ngayon? Ahm Monday so may 6 days pa tayo maghintay?” Saad nito sa’kin ng naka ngiwi ang baba. “Atleast makikita natin siya.” Saad ko naman sa kaniya.

Dahil sa wala naman akong gagawin ngayong araw ay nag decide kaming umalis na muna para mag mall, sabi niya kasi mag pahinga muna ako sa lahat lahat. Pagtapos kasi ng araw nato agad din akong mag hahanap ng bagong trabaho. Natangal kasi ako kaya ganon.

“Hays!” Buntong hininga ko. “Wag kana malungkot Jan! Papanget ka beh.” Saad naman ni jennie. Agaf niyang hinila ang kamay ko saka kami pumunta sa mall.

Pagkarating roon ay..

To he continued…

—Thanks for voting! I really appreciate it. Don’t forget to follow Me!

ITSMEHANDSOMExx

@MrJamPong

CHAPTER 7

CHAPTER 7

Brick’s Pov.

Pagka-rating namin roon ay agad akong pumunta sa men’s section. Oo bakla ako pero panlalaki parin na dsmit na damit ang gusto ko.

Agad akong pumili at saka pumunta sa fitting room. Walang kung ano at agad akong pumasokroon naka bukas kasi kaya dinako nag abala tingnan kung may tao.

May dalawang division kasi tong fitting room kumbaga pwede marami tao maka pasok. Pag bukas ko sa kurtina ay nagulat akong may tao roong naka hubad. “aaaAaaAAAAaaaH!” Sigaw ko sabay alis sa fitting room.

Pero nagulat akong naka lock ito. “Tulong ! TULONG!” Sigaw ko paglingon ko sa likod ay gulat parin ang lalakeng yun at saka dali daling nagbihis. Teka sinarado mo?“ Gulat niyang saad.

“Eh malamang mag fifiit nga ako diba!” Sungit kong saad dito. Obvious naman kase, bat kase hindi to nilock.

“Siràulo ka! Sira ang lock nito!”

To be continued..

—Thanks for the support! Follow me po.. thank you.

ITSMEHANDSOMExx

@MrJamPong

CHAPTER 8

CHAPTER 8

Brick’s Pov.

Nanatili kami sa loob ng locker nayun ng ilang oras, ngunit hindi parin dumadating ang tulong. “Why are they taking so long..” reklamo ng lalake, ako namay naka upolng doon at naka cross arm. Hoping na umabot na sila.

“Ikaw kase!” Saad ulit ng lalake. “hello! Wala kayang warning dun!” Asik ko dito. Argh! Kainis tong lalake nato. Ayaw tumahimik at maghintay nlng.

Maya maya pa ay nabuksan din ang locker room at saka ako umalis, hindi kona pinansin ang lalake na yun ngunit nakita ko itong naks tingin sa’kin habang papaalis.

“Oh bes, bat ang tagal mo?” Reklamo sa’kin ni jennie. “Hay nako, wag mona itanong.” Saad ko naman dito sabay alis.

Agad naming binili ang damit nayun at saka umuwi ng bahay. Pagkarating namin sa bahay ay bubgad doon ang naka tungangang si mama kuya at ate. Tila bay may masamang balita.

“Anak..”

To be continued..

-A wonderful night to everyone Hallelujah thanks for the support Follow me guys

ITSMEHANDSOMExx

@MrJamPong

CHAPTER 9

CHAPTER 9

Brick’s Pov.

“Bakit nay?” Tanong ko rito. Takot na takot ito at may kung anong tinatago. “Anak.. kase..” nagdadalawang isip na tugon ni mama.

Si ate ay hindi mapakali ang paa at patuloy sa pag galaw. Si kuya’y seryoso ang mukha ngunit batid sa mata nito ang lungkot.

“Anak, si… SURPRISEEE!!” Nagulat nlng akong biglang naiba ang dsloy ng lahat at saka nagsilabasan sa bahay ang mga kaibigan ko sa school. Mga tita ko at iba pang bisita.

Naka hawak sila ng balloon at saka mga cake rin. Sa dami ki ng iniisip ay nakalimutan kong birthday ko pala ngayong araw.

“Happy birthday anak!!” Saad ni mama sabay halik sa pisngi ko. Napatawa nlng ako na naiiyak sa hindi ko malamang dahilan.

Nag group hug kami dahil yon amg hiling ni mama, as planned pumasok na kami sa bahay at saks kumain. Konting picture taking at kung ano-anong eme na videoke.

Malapit na matapos ang party ngunit wala si itay. “Ma nasan si papa?” Tsnong ko rito. Ang ngiting naka dikit sa mukha nitoy napalitan ng pangamba. “Ahm andon sa kwarto.” Maikisi nitong saad.

“Ah sge po inay.” Sagot ko riti sabay akyat papunta sa kwarto nila mama. Nais ko kasing maka-usap si papa eh.

Pagdating ko run ay nadtanan kong…

To be continued..

—Last update for tonight April 6, 2022 Happy Wednesday! Follow me po Ty!

ITSMEHANDSOMExx

@MrJamPong

CHAPTER 10

CHAPTER 10

Brick’s Pov.

Pagdating ko room ay naka upo lamang si papa habang hawak hawak ang picture nayun. “Itay.” Mahina kong saad habang naroon ako sa gilid ng pinto.

Ngumiti ito sakin at saka niya ko pinalapit, agad sin akong umupo sa tabi nito saka niya ko niyakap at hinalikan sa nuo.“anak pagpasensyahan mona si tatay mo ha?” Saad niya habang naiiyak.

“Opo itay, naintindihan ko naman po.” Saad ko sa kaniya. Ramdam ko ang galak sa puso nito at maging ako ay kung anong saya ang hatid nito.

“Ayoko lng kase na ma bukky ka sa labas dahil bading ka. Alam mo naman mga tao ngayon.” Saad nito. Ngayon alam kona kung para saan ang galit niyang malaman na bading ako.

Atleast ngayon klaro na tangap niya ko ngunit ang pangungutya ng mga tao sa’kin ay siyang hindi niya tangap. Napayakap nalamang ako ng mahigpit at saka niya ko hinalikang muli sa kamay.

Nakitang kong pumasok si mama at nakita niya kaming magkayakap ni papa, tuwa at ngiti ang bakita ko sa mukha ni mama at saka lumapit.

Natapos ang araw natun ng masaya, dahil 7pm na natapos ang party ay nagpaalam nakong matulog para makahanap nako ng bagong trabaho bukas.

Kinaumagahan…

To be continued..

-Thank you for reading this story A great day to all of you Dont forget to follow me

ITSMEHANDSOMExx

@MrJamPong

CHAPTER 11

CHAPTER 11

Brick’s Pov.

Kinaumagahan ay agad akong bumangon sa aking pagkakahiga. Paninagonv araq ngunit isang masayang araw. Finally bati na kami ni papa at nalaman korin ang side niya.

Agad kong tinungo ang banyo saka naligo at nagbihis narin. Naka formsl attire ako dahil pupunta ako ngayon sa kompanyang pinag-aaplyan ko.

Agad akong bumaba at roon ay nakapag hands na pala si mama ng pagkain. Agad kong tinungo ito at saka kumain. “Goodmorning anak.” Bati ni mama.

Wala pa si papa dahil tulog si kuya namay for sure tulog rin si ate ay maaga umalis dahil maaga start ng trabaho niya.

“Goodluck sa iyo anak ha. Kaya mo yan!” Saad ni mama na naka ngiti sa’kin. Ngumiti din naman ako pabalik at sala mag patuloysa pagkain.

Pagkatapos kong kumain ay agad akong nagpaalam at saka lumabas. taxi ang sinakyan ko para hindi ako pagpawisam at saka para maayos parin akong maka punta sa kompanya nayun.

Ilang minuto pa ay agad akong nagbayad sa taxi at saka pumasok sa bulding. Kaya koto! Laban! Saad ko sa sarili ko.

Agad kong tinungo ang receptionist at saka ako nagtanong. “Ahm, interview for secretary?” Tanong kosa kaniya.

“Ah mr. brick bartolome po ba?” Tanong ng babaeng receptionist. “Opo” ikli kong sagot.

“Ahm 15tj floor po.” Saad ng receptionist agad ko tinungo ang elevator at saka pinindot ang 15th floor pagkarating ko roon ay nagulat ako…

To be continued..

CHAPTER 12

CHAPTER 12

Brick’s Pov.

Pagkarating ko sa 15th floor ay nagulat akong isang buong floor ng office pala ang andoon. Grabe namang office tong pagka laki-laki.

Pag-labas ko sa elevator ay agaf akong sinalubong ng babaeng naka tuxedo na pambabae at may dalang folder. “Brick bartolome?” Tanong niya sa’kin. Ngumiti ako dito at saka tumango.

“Yes po.” Saad ko sa kaniya. May kung ano siyang hinalungkat roon at saka ibinaling muli sa’kin ang paningin. “Ahm pls follow me po.” Saad nito sa’kin.

Agad itong naglakad palayo at saka ako sumunod dito. Habang sumusunod ako sa kaniya ay pansin ko ring inayos ayos nito ang damit nito. Maganda nan yun ah? Ano paba kailangan?

Pagkarating namin sa isang glass door na may tintang black kaya hindi makita ang loob. Agad binuksan ng babae ang pinto at saka ako pinapasok. “Pasok lana, antayin mo nlng sa loob si sir. Siya ang makikipag usap sayo.” Saad nito sabay alis. Ako nama’y sinunod ang sinabi niya at pumasok na nga roon.

Isang malawak , modernong desenyo at masadabi mo talagang high class ito. Agad akong umupo sa sofang color brown sa tabi na may desenyong pormal.

Pag-upo ko rito ay pansin ko din ang napaka ganda nitong pagkakagawa. Makikita mo talagang pinagawa talaga at nagiisang desenyo sa buong mundo.

Maya maya pa sa pag-hihintay ay dahan dahang nagbukas ang pintong salamin. Ito na ata ang boss na pagtatrabahuan ko.

Pagbukas ng pinto ay saka ko nakita ang….

To be continued…

CHAPTER 13

CHAPTER 13

Brick’s Pov.

Pagpasok niya ay naka tuxedo itong itim na may puting polo sa looban nito. Isang black na slacks at isang napaka kintab na sapatos. Naka relo rin ito at halata sa tindig niya ang maskuladong katawan.

Agad akong tumayo at saka yumuko sa kaniya. Deretso itong naglakad papunta sa kaniyang upuan at sska inopen ang dukyumentong meron dun. Agad itong hinubad ang salamin niyang black at saka napatingin sa’kin na tila nagulat.

“I-ikaw si—” hindi kona siya pinatapos ng magsalita agaf ako. “Brick Bartolome po, I am applying for secretary, I am well trained and graduated as Magna.” Mahaba kong salaysay sa kaniya sabay lapit sa dest niya.

Napa taas naman ang kilay nito saka siya nag cross arm. “How can you guarantee that you’re worth enough to hire?” Tanong niya sa’kin. Napa ngiwi naman ako sa naging tanong nito. Ano naman isasagot ko sa kaniya. Mahina ako sa ingles.

“Ahm, I am worth enough to be hire because I am confident about my work and pf course I am suit enough to bw the sexiest secretary.” Saad ko dito sabay posing ako na tila sosyal.

Natawa naman ito kaya napa-ayos ako ng tindig at nataka kung ba’t siya natawa. “Buhay kapa pala? Buti naligtas kita..”

To be continued…

CHAPTER 14

CHAPTER 14

Brick’s Pov.

“A-ano? Buhay pako? Anong iibig mong sabihin?” Tanong ko sa kaniyam hindi ko kase siya maintindihan. Bakit niya sinabing niligtas niya ko? Wag mo sabihing.

“Ako ang nagligtas sayo ng gabing yun.” Saad nito na siyang ikinagulay ko. Napa yuko naman ako at biglang nakaramdam ng hiya. Pero teka bakit ako mahihiya?

“Ikaw? S-salamat po.” Kinakabahan kong wika sa kaniya. Hindi ko kasi alam ang sasabihin. Magpasalamat ba ako or hihingi ng tawad. Argh! Teka tawad? Ano bakit sko hihingi. Ewan koba.

“It’s fine. Soo. I’m going to hire you as my secretary, But what if biglaan ka nanamang magpatiwarak hastle lng mashado.” Saad nito ng naka criss ang paa at naka hawak naman ang kamay sa document ko.

“Teka, hindi kona gagawin ulit yun. I promise.” Saad ko s kaniya ng naka ngiwi ang bunganga na nahiya sa naging sagot ko. Agad niya ding ibinaba ang document nito at saka…

To be continued…

CHAPTER 15

CHAPTER 15

Brick’s Pov.

Agad niyang ibinaba ang document ko at saka tumayo at naglakad papunta sa’kin. Paglapit nito sa’kin ay parang nakatayo lng ako na paranv statue roon.

Lumapit siya sa’kin at bumulong. “Is that so? Let’s see.” Saad nito sabay talikod sa’kin. Para tuloy akong kinabahan ng kaunti sa sinabi niya. Mga balahibo ko’y nag si tayuan.

Pagka-upo niya ay saka ito muling nagsalita. “Go! Ikuha moko ng kape, ask my assistant angel para sa kapeng gusto ko “ saad nito ng mabilisan.

“Ano?” Pagtataka kong tanong rito. Napaka bilis niya kaseng mag salita kaya diko natandaan mga sinabi nito.

“Ayoko ng Paulit ulit. Go!” Sabi nito sabay turo sa pintuan. Ako namay nagulat sa pag sigaw niya kaya nagmadali akong lumabas ng office nito. Teka ano nga yun? Kape. Teka anong kape ba. Saan nga ako papunta? ARGHH!

Pag labas ko ay agad kong pinuntahan ang babaeng nag asikaso sa’kin kanina. Pagkarating ko ron ay agad ko itong tinanong. “Kape raw ni sir.” Saad ko sa kaniya. Siya namay napa nganga sa sinabi ko.

“Natangap ka?” Saad niya. Ba’t parang hindi siya makapaniwala. Malamang mstatangap ako. Sa ganda kong to noh. “Bakit?” Tanong ko sa kaniya.

“W-wala, di lng ako maka paniwala. Yung kape ni sir nasa baba nitong building black coffee ang gusto niya 50% sugar.” Saad niya pa.

Hindi kona ini-isip ang mga sinabi nito at saka pumunta sa elevator. Pagdating ko sa elevator ay nagulat akong out of order ito. ANO BAYANNN!

To be continued..

CHAPTER 16

CHAPTER 16

Brick’s Pov.

Dahil out of order ito ay agad kong tinungo ang emergency exit at doon nalamang piniling dumaan. Halos malagutan akonng hininga dahil sa sobrang pagod na nararamdaman ko. Nasa ika 5th floor na ako ngunit talagang pagod na pagod na ako.

Tiniis kong makababa hanggang maabot ko ang ground floor. Agad kong tinungo ang lugar kung saan kumukuha ng kape at saka pinindot ang kailangan pindutin. Teka ano nga ba yun?

Isang black coffee at 100%? Hindi  parang 50% yun? Teka nakalimutan ko ang sugar content nito. Dahil sa wala akong choice ay bumili nalamang ako ng asukal para doon ko nlng susukatin sa office nito.

Pagkatapos kong kumuha ay lakad takbo akong pumunta sa may elevator. Sa kabutihang palad ay naayos na pala ito. Naging madali pagpunta ko sa 15th floor. Agad kong tinungo ang office nito saka lumapit sa table niya.

“Ano gagawin ko jan?” Sambit niya ng makita niya ang dala kong asukal. “N-naka. Limutan ko. Kase. Yung … Hooh! Asukal mo!” Hingal kong saad dito. Napa kamot naman siya sa ulo niya at sakang akmang titikman ang kape. “Ang tabang.” Sambit nito.

“Malamang. Eh hindi pa yan natitimplahan eh.” Sambit ko sa kaniya. Napataas naman ang kilay nito saka ako nag peace sign sa kaniya ng naka smile. “S-sorry pi haha, ilang percent nga po ulit yun?” Tanong kosa kaniya.

“59.” Ikli nitong sagot sa tanong ko. Agad koding binuksan ang lalagyan ng asukal at saka kinuha ang spoon roon. Sinukat ko ito base sa kung ano yung nalaman ko at saka nilagay sa kape.

“Charaann! Ayan napo.” Masaya kong sambit sa kaniya sabay abot sa kapeng tinimpla ko. “If this taste awful, I swear to god. Your fired.” Sambit nya sa britonong boses. Napalunok nalamangako ng laway dahil sa mga sinabi niya. Tinikman niya  ang kapeng tinimpla ko at sa pag baba niya ng kape sa lamesa ay saka siya napa lunok ng laway.

“It’s good.” Napa buntong hininga naman ako sa mga narinig ko sa kaniya. “Sabi ko naman sayo eh” sambit ko rito.

“By the way. I am Thunder Montenegro.” Dagdag pa nuya. Ako nama’y naka ngiti lamang at kumaway kaway sa kaniya. Hays! Basta ang importante ngayon ay masarap sng nsbigay kong kape.

Thunder’s Pov.

Sa kapeng ibinigay ni brick masasabi ko talagang ang sagwa ng lasa nito. Ngunit dahil sa ayaw ko itong matangal ay hindi kona sinabi. Ewan koba pero parang gusto ko pa siyang makilala..

To be continued…

CHAPTER 17

CHAPTER 17

Brick’s Pov.

Nandito ako ngayon naka upo sa upuan malapit kay thunder, gusto niya kasi pag may kailangan siya ay dapat andoon na agad ako. Pero anv pinagtataka ko ay hindi niya parin ini-inom ang kape niya. Masarap naman raw pero ba’t ayaw niya inumin?

Habang naka upo ako roon ay panay ako ng tingin sa kaniya, siya nama’y naka fucos mashado sa loptop niya at tila stress sa nangyayari roon.

“Brick, kindly keep this document para hindi mawala.” Saad nito sa ma owtoridad na boses at saka inabot sakin ang document.

Sa gulat ko’y agad ako napa tayo at kinuha ang document na’yon. “O-opo.” Saad ko naman sa kaniya. Tiningnan niya lng ako ng seryoso at saka bumalik sa pag lo-loptop niya.

Thunder’s Pov.

Habang nandito sa tabi ko si brick ay pansin kong panay ito ng tingin sa’kin, dahilan kung bakit naiilang ako at hindi maka fucos sa gawain ko. Napakamot nalamang ako sa ilo ko. “b-bakit po?” Tanong naman ni brick sakin. “Wala to “ sagot ko sa kaniya. Bumalik naman ako sa pag lo-loptop ko at saka tumayo.

Teka something wrong. Ba’t may ka same name si brick dito.

To be continued..

CHAPTER 18

CHAPTER  18

Thunder’s Pov.

Teka, hindi maari! Si brick na dati  kong ex at ang brick nato ay iisa? Pero bakit hindi niya ko maalala?

Naiba nga lng ang wangis niya.ang dating lalakeng lalake ay bakit…

Brick’s Pov.

Kasalukuyan akong naka upo sa di kalayuan kay thunder, siya nama’y panay ang tingin sa’kin tila ba nag tataka na di ko mapaliwanag ang mukha nito.

“Brick?” Biglaan niyang tanong. “Hmm? Bakit po sir?” Tanong ko sa kaniya. Naoa tingin ito sa’kin at bumali ulit ng tingin sa dukyumentong naroon. Ano naman kaya iniisip niya?

Maya maya pa ay may iniabot siyang picture. “Ano po yan?” Tanong ko sa kaniya ngunit hindi ito umimik kaya kinuha ko nong ang picture, pag tingin ko roon ay nagulat akong…

To be continued..

CHAPTER 19

CHAPTER 19

Brick’s Pov.

Pagtingin ko roon ay nakita ko ang mukha ko kasama si thunder. “Teka kailan yan? Saan mo yan nakuha?” Tanong ko sa kaniya.

“Is that you?” Tanong niya sa’kin. Napa tingin ako sa kaniya at tumango. Siya namay napa hawak sa pulsuhan ko.

“Can I see your chest? If ikaw yan may scar ka doon.” Sambit niya sa’kin. Wala akong nagawa kung hindi ipakita ang chest ko. Hinubad ki ang polo ko at saka ako humarap sa kaniya. Titingnan niya na sana ang chest ko ng..

“What are you two doing? You’re making love inside this office?” Biglang sigaw ng matandang babae sa may pinto.

To be continued..

CHAPTER 20

CHAPTER 20

Brick’s Pov.

“Have respect on this building thunder!” Sigaw ng babae habang papalapit sa’min. Sinamaan nito ng tingin si thunder ngunit si thunder ay naka fucos parin sa chest ko. Hinaplos nya ang scar na naroon sa chest ko at tinitigan ito.

“Stop mom! I’m not harassing brick, I just need to examine his body.” Saad pa ni thunder sa matandang babae pero ang mata’y nasa chest ko parin. “Ahm sir thunder nakaka hiya napo.” Saad ko dito  akmang isasarado ko ang aking polo. Ngunit hinawakan niya ang mag kabilang kamay ko at ibinaba ito. “Just let me see it, okay?” Saad nito sa’kin tumigitig sya sa’kin ng sandali at muling ibinaling ang tingin sa chest ko.

“Are you insane &” hindi na nakapag patuloy sa pagsasalita ang matanda at nagulat ito pagka kita niya sa’kin. “What is this? A doppelgànger?” Sambit nito ng nanlaki ang mata.

“I don’t know, maybe his parents hide him for a long time. Bakit hindi niya ako maalala.” Saad ni thunder habang binobotones niya ang polo ko. “Ako napo sir.” Saad ko sa kaniya, ngunit pinigilan niya ako at pinilit na siya nlng ang mag botones sa’kin.

“Kilala niyo po ako?” Tanong ko sa matanda. “Yes! And you are my favorite . Bakit ka nawala? Where did you go all this years?” Tanong nito na tila ba ay kilalang kilala niya ako. Napa ngiwi naman ang mukha ko sa naging akto nito. “Mom, he lost his memory okay? Don’t ask him about that.” Saad naman ni thunder.

“Teka , ano po ang pinagsasabi niyo?” Tanong ko sa kanila.

“You’re my ex.”  Nagulat akong bigla itong sinabi ni thunder.

To be continued..

CHAPTER 21

CHAPTER 21

Brick’s Pov.

“M-my ex? Ano pong ibig nyong sabihin.” Gulat kong tanong sa kaniya. Hindi ko kase maintindihan ang pinagsasabi nila. “Anong oras na?” Tanong niya sa’kin. Agad din ko ding tiningnan ang relo ko at nakitang 10:30 na. “10:30 po.” Sambit ki sa kaniya.

Agad itong tumayo at hinawakan ang braso ko, yung tipong hindi naman ganon ka higpit basta tama lng. At saka ito nagpatuloy sa pag-lalakad.

“Saan po tayo?” Tanong ko sa kaniya ng naroon na kami sa elevator ang matandang babae naman ay naiwan lng doon sa office ni thunder. Pinindot niya ang ground floor at sakang tumingin sa’kin, agad din niyang binaling sa pinto ng elevator ang tingin niya.

Pagdating namin sa baba ng elevator ay saka niya ko binitawan at pinasunod sa kaniya. “Teka saan po tayo sir thunder.” Tanong ko sa kaniya. Mapapansin rin ang pagkagulat ng mga tao roon sa baba. Marahil ay dahil kay thunder.

Rinig ko rin kasing hindi ito bumababa ng office nito dahil May kwarto ito roon. Pero dahil sa mabilisan nga ito ay napa sunod nong ako.

Paglabas namin sa glass door ay saka agad siya sinalubong ng body guard at saka nag buka ang payong na itim.

Pinayungan nila sa thunder habang nag-lalakad. Ng makita naman ni thunder na wala akong payong ay saka niya ko hinila papalapit sa kaniya na siyang ikinagulat ng body guard nito.

“Sir, hindi kapa nag pa share ng payong ever since.” Saad ng isang body guard kaya napatingin sa’kin si thunder at binalik din ang tingin sa daan. “Hindi siya kung sino man.” Saad ni thunder.

Hindi ako kung sino man? Ano ibig niyang sabihin.

To be continued..

CHAPTER 22

CHAPTER 22

Thunder’s Pov.

Nandito na kami ngayon sa kotse at balak ko sanang puntahan ang bahay nila brick, naalala kopa naman saan yun kaya hindi na ako nag abalang mag tanong.

Nasa gilid ko siya habang naka dungaw sa bintana ako namay naka hawak sa hita ko, hindi kasi ako mapa kali. Gusto ko hawakan ang kanay nito at hihimas himasin. Pero natatakot akong umayaw siya.

Ano ba kasing nangyari sayo brick, bakit niya ako hindi maalala. Siya ang ex ko years ago but his parent said that he’s dead, todo iyak ako ng mga araw na yun. But wala ba akong magawa.

I did moved on but it seems like Ayoko na ulit malungkot. Now that brick is here I am not letting him go. Akin siya akin lng siya.

Brick’s Pov.

Nakadungaw ako ngayon sa binatana ng sasakyan ni thunder habang nasa gitna ng byahe naramdaman kong may humawak sa kamay ko kaya napa tingin ako roon, si thunder pala iyon. Hinawakan niya muli ang aking kamay at saka inayos na tila ba paranv mag jowa kami.

Hindi ko alam pero parang may kung anong nag tutulak sa’kin na hayaan niya akong gawin yun. Pero dahil sa kaba ay napa bitaw ako roon.

“Why?” Tanong ni thunder sa’kin ng binitawan ki ang pagkakahawak ko sa kamay niya. “Nahihiya po ako “ yung ang tanging sagit ko.

Tumitig siya sakin ng sandali na alam kong bakas rito ang pangamba agad niya din ibinaling ang tingin niya sa daan at saka nilagay sng kamay nito sa hita niya.

Ilang minuto pa ay nagulat akong papunta pala kami sa bahay namin. Paano niya naman nalaman iyon? Pagdating namin ay agad kaming bumaba sa kotse at ang kamay ko ay hila hila ni thunder papasok ng bahay.

Pagpasok namin sa bahay ay agad sumalubong sila mama at papa. Kita sa mukha nito ang pagkagulat, teka ani ba nangyayari?

“Ikaw?” Sabay na tanong ni mama at papa.

To be continued…

CHAPTER 23

CHAPTER 23

Thunder’s Pov.

Pagkakita nila sa’kin ay agad nilang hinila si brick na nasa tabi ko. Pero hinila ko ito pabalik sa’kin.  “Do you think matatago niyo pa siya sa’kin?” Sambit ko sa kanila.

Si brick nama’y napanganga at napa tingin sa’kin pero nabaling ulit ang tingin niya sa nanay at tatay niya. “ano pong ibig niyang sabihin?” Tanong ni brick sa nanay at tatay niya.

Ang tatay niya nama’y sinamaan ako ng tingin at ang nanay ni brick ay naiiyak na naka tingin kay brick. “Anak, magpapaliwanag ako.” Sambit naman ng nanay niya. Si brick nama’y tila ba naguguluhan sa nangyayari.

“Inay, ano pong ibig niyong sabihin?” Muling tanong ni brick saka hinawakan ang kamay ng nanay niya. “Kase—” hindi kona siya pinatapos sa pagsasalita ng hinila kona si brick palapit sa’kin.

“Ikaw ang asawa ko, we’re married back then, but your parents took you from me.”

To be continued..

CHAPTER 24

CHAPTER 24

Brick’s Pov.

“Teka! Anong ibig mong sabihin? Married? Tayo? Saan kailan?” Tanong ko sa kanila. Hindi kona kasi maintindihan ang pinagsasabi nila. Si mama namay umiiyak na nakayuko marahil sa hiyang nararamdaman nito.

Si papa ay napa kuyom naman ang kamay nito at naka tingin kay thunder. “Anak, patawarin mo kami. Nilihim namin to dahil akala namin ito ang mas nakakabuti.” Saad naman ni nanay sa’kin ng umiiyak at saka hinawakan ang kamay ko.

“Nay, hindi ko kayo maintindihan pls ipaliwanag niyo.” Naiiyak kong saad sa nanay ko. Lalapit na sana ako kay mama ng biglang hinawakan ni thunder ang kamay ko at saka ako hinila paalis. “Teka ano ba arayko!” Saad ko habang hinillhila ako ni thunder.

Si mama at papa nama’y sa gulat ay todo ito sunod saminat hinihila ang laylayan ng damit ko. “thunder pagusapan natin to.” Saad ni nanay sa kaniya. Ngunit walang kibo si thunder at tuluyan akong ipinasoksa kotse at saka din siya pumasok. “Bitawan monga ako! NANAAYY!” Tawag ko kay mama habang paalis na ang kotse.

Hinabol ni mama at papa itong kotse pero talagang mabilis ang pagpapatakbo ng driver ni thunder. “Ano bang problemo ha! Bakit mo sinabing mag asawa tayo!” Galit kong saad kay thunder habang hinahampas ko ito. Hinawakan niya ang dalawa kong kamay at saka niya inalagay sa hita niya. “Aray ko!” Reklamo ko rito.

“Maintindihan morin to brick, once your memory comeback pasasalamatan mo din ako.” Saad niya rito. Ano bang sinabi niya. Wala akong nakakalimutan. “Tumigil kana thunder. Ibalik mona ako kay mama!” Sigaw ko rito habang kumakalampag

Pagdating namin sa kanto ay nagulat akong may humarang na police.

To be continued…

CHAPTER 25

CHAPTER 25

Brick’s Pov.

Napahinto naman ang sinasakyan naming kotse dahil sa pagharang ng police. Agad binitawan ni thunder ang kamay ko at saka bumaba sa kotse dala ang isang dukyumento. Hindi na ako umimik dahil ayoko na maging malala ang sitwasyon.

“Sir is there any problem?” Tanong ni thunder sa police. “Ahm sir may tumawag samin kinidnap mo raw anak nila. Mukhang kayo ata ang tinutukoy nila.” Saad naman ng officer. Agad nan napa kamot sa ulo si thunder at tiningnan ako ng sandali. Ibinaling agad nito ang sa police ang tingin at inabot ang document.

“Brick come here.” Saad naman ni thunder habang naka tingin sa’kin. Hindi ko alam kung lalapit ako o hindi pero dahan dahan nlng akong bumaba ng kotse at pumwesto sa gilid ni thunder.

“This is my husband brick, hindi ko siya kinidnap.” Saad ni thunder sa police. Napa tingin ang police sakin kaya napa yuko ako.  Ibinaling naman nito ang tingin sa document na binigay ni thunder.

“Pasensya na sir, sge po tuloy na kayo.” Saad naman ng police kay thunder at saka tumingin sakin kaya napa yuko ulit ako. “Let’s go” saad ni thunder saka hinawakan ang bewang ko at saka pinapasok sa kotse.

Aga din pumasok si thunder at saka kami umalis. “Ano yung nasa folder?” Tanong ko kay thunder. “Marriage contract.”

To be continued..