The Last Pogi (BXB 2019)

Ai Tenshi · 40 chapters · 79,066 words

NOTE:

Book Cover by: JohnLloyd Berzuela

Mag kwentuhan tayo..

Taong 2013 noong mag simula akong mag sulat at sa kaparehong taon ay nag laho rin ako na parang bula dahil hindi ko nagustuhan ang mga masasakit na komento sa mga unang nobela na ginawa ko. Pakiramdam ko noon ay hindi talaga para sa akin ang pag susulat kaya nag pahinga ako. Pero nangako ako sa sarili ko na babalik at sa pag kakataong ito ay mas pag huhusayan ko..

Taong 2014 noong bumalik ako sa wattpad, baon ko ang pinaka unang karakter na tumatak sa kanyang pagiging maangas at mayabang ito ay si Shan Dave o “Ang Hari ng Angas” . Nahuli niya ang kiliti ng mga mambabasa dahil sa kanyang mga nakakatawang hirit ng mga kayabangang wala sa lugar. At nag papasalamat ako sa kanya dahil siya ang nag bukas ng daan para likhain ko pa ang mga karakter na inyong kinagiliwan. Kaya naman sa kapareho ring taon ay inilabas ko si Johan ang tinaguriang “Ang Gwapong Gago” na isang mandurugas, snatcher at mala ninja kung dumiskarte. Sa ikalawang pag kakataon ay hindi ako nabigo dahil ramdam kong minahal rin siya ng mga mambabasa.

Taong 2015 noong muli kong maisipan na gumawa ng isa pang karakter na tinawag kong “Alyas Kanto Boy” na kumakatawan sa karakter na si Raul Robles at ang kanyang epic lines na “walang kanto ang puso ko, pero maaari kang tumambay hanggang gusto mo” na hanggang ngayon ay nababasa ko pa rin sa mga quotable quotes sa iba’t ibang sites.

Hindi pa ako nakontento, kahit na may kaunting pressure ay sinubukan ko pa ring gumawa ng ikaapat na karakter sa katauhan ni Bogart Linsangan ang tinaguriang “Alyas Pogi” siya ang pinaka leader ng grupo na nilabas ko noong taong 2017.

At ngayong 2019, malugod kong inihahandog sa inyo ang pinaka huling miyembro ng grupo. Si Gorien Merrick Raval “Gomer” ang tinaguriang “The Last Pogi”. Siya pinaka bagong tauhan na tiyak na hahangaan at mamahalin ninyo kaya naman samahan natin siya sa kanyang pag lalakad sa Compound ng Sitio Bagong Buhay, Bagong Pag Asa Street at dito ay papatunayan niya na “huli man raw at magaling ay naihahabol rin.”

ABANGAN!

Jan 2019..

TLP Part 1

Mula sa direksyon ng Ang Hari ng Angas, Gwapong Gago, Alyas Kanto boy at Alyas Pogi

  ![](https://img.wattpad.com/c29e6d8703053cf8e5c103a9039cbbb61eeb30cf/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f5f6d485f4c6d337a3664785a69773d3d2d3638323539383739362e3135376139373338666663626333646232323638353134343439302e706e67)

Dongjun as Gomer

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

The Last Pogi

AiTenshi

Dec 20, 2018

“Kasalanan ko rin naman kung bakit ako nasasaktan ngayon. Naniwala ako na ang pag ibig ay isang magandang sayaw, ang akala ko ay nakakasabay pa rin ako sa ritmo nito ngunit habang tumatagal ay hindi ko namamalayang unti unti na pala akong nawawala hanggang sa dumating ang oras na hindi ko na alam kung paano umindak muli.” ito ang mga katagang namumuo sa aking isipan habang naka tanaw sa walang katapusang pag daloy ng tubig sa talon na nag mumula sa itaas ng bundok.

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan kasabay nito ang marahang pag bagsak ng aking katawan malamig na tubig ng ilog. Hinayaan ko ang aking sarili na nakalutang dito habang tinatanggay ng agos patungo kung saan..

“Nag kamali ba ako sa sayaw na aking pinili o baka naman hindi lang ako marunong sumabay sa ritmo nito? Ang sayaw ng pag ibig.. Ang bumago sa takbo ng aking buhay..”

Part 1

Tawagin nyo ako sa pangalang Ernest, ako ay nasa ikatlong baitang kolehiyo sa kursong Business Administration, pumapasok ako sa isang pribadong paaralan bilang isang iskolar. Ako ay 21 taong gulang, 5’8 ang taas at may maayos na pangangatawan.

Lumaki ako sa probinsya ng Nueva Ecija, sa isang payak na pamumuhay sa paanan ng kabundukan na napapaligiran ng malawak na bukirin. Solong anak lamang ako ng aking mga magulang. Bata pa lamang ako noong ang aking ama ay sumama sa isang babaeng nag tatrabaho sa Japan, kaya naman napilitan ang aking ina na lumuwas sa malayong siyudad para mag trabaho. Iniwan ako ng aking ina sa pangangala ng aking tiyahin.

Ang aking ina ay nanilbihan bilang isang kasambahay sa isang mayamang pamilya doon sa malayong siyudad. Minahal siya at itinuring na kapamilya ng kanyang mga amo. Sina Mister at Misis Raval, sila ay pamilya ng negosyante at mga propesyonal kaya maunlad ang kanilang pamumuhay.

Halos labing limang taon tumagal ang aking ina sa pag ttrabaho sa kanilang pamilya bago ito nag desisyon na umalis dahil sa isang karamdaman. Bilang pasasalamat ng pamilya Raval sa kanyang tapat at mahabang serbisyo ay kinuha nila ako at dinala sa siyudad upang pag aralin. Pero kalakip noon ang pag tulong ko at pag alalay sa kanilang nag iisang anak na si Gorien Raval.

Halos tatlong taon na akong nakatira sa kanilang tahanan, maayos ang pakikitungo nila sa akin, binibigyan ako ng allowance, mayroon akong sarili silid sa gawing likod ng kanilang bahay. Maayos naman ito at malinis, malayo lamang ito sa gawing sala at sa kusina ng kanilang magarbong tahanan. Kapag walang pasok ay madalas akong makikita sa bakuran ng kanilang tahanan, nag lilinis, nag dadamo o kaya ay tumutulong sa mga kasambahay. Hindi ko naman ito obligasyon ngunit naka sanayan ko na rin sa pag lipas ng mga buwan.

Si Gorien, halos kasing edad ko siya. Maputi, makinis at gwapo na parang isang artista. Kutis mayaman at masasabing swerte sa buhay. Sa taas niyang 5’11 halos lahat ng tao sa campus o sa mall ay napapalingon sa kanya kapag siya ay nag lalakad. Siya ay MVP sa varsity ng aming paaralan, siya rin ay lead vocalist ng kanyang sariling banda. Halos lahat ng sports ay kaniyang nilalahukan at dahil dito ay labis siyang hinangaan sa mga kababaihan sa loob at labas ng aming paaralan.

At dahil nga parating umaalis ang kanyang mga magulang dahil sa halos hindi na mabilang na business trip ay sa akin nila hinahabilin ang pag tingin at pag gabay sa kanilang anak. Medyo pasaway kasi ito at may mga pag kakataon na nag rerebelde dahil napapagod na sa kanyang mala santong imahe na hinahangaan at pinapatasya ng lahat.

“Congratulations Mr. Gorien Merrick Raval. Siya ay naka kuha ng 69/70 sa exam ng English at highest din sya sa halos 7 subjects.” ang bati ng aming guro

Pinalakpakan namin si Gorien pero siya naman ay walang paki alam. Nakatanaw lang sa labas room at kinagat kagat ang kanyang ballpen.

“Sabi nila walang taong perpekto. Pwes, mayroon na dahil si Gorien iyon. Gwapo na, matalino pa, president pa ng Campus, mayaman, at pinapatasya ng lahat. At tingnan mo naman Top 1 nanaman siya sa dean list na mayroong average na 1.28. Alam mo maraming naiingit sa iyo dahil naka tira kayo sa iisang bubong. Lucky much!” ang bulong ni Yel, kaibigan ko sa department.

“Nakatira nga kami sa iisang bubong pero hindi naman kami nag kaka kitaan. Ang kwarto niya ay nandoon sa 2nd floor, kasing laki classroom na ito. At ako naman ay nandoon sa maid’s quarter. Hindi rin kami sabay umuuwi dahil siya ay may sariling auto. At ako naman ay naka motor lang na hinuhulugan ko pa buwan buwan.” sagot ko naman.

“Pero kahit na, mag kasama pa rin kayo kaya parang nag seselos na yung mga beki at babaeng taga hanga niya. Tingnan mo, may nag abot nanaman sa kanyang regalo, chocolates at mga stuffed toy. Siya na talaga ang nililigawan.” wika niya

“Kaya nga proud na proud sa kanya yung parents niya dahil total package si Gorien. Halos “perfect guy” ang bansag sa kanya dito sa campus. Nasa kanya na ang lahat..“ ang tugon ko habang naka tingin dito.

Sa halos mga taon na nakasama ko si Gorien sa iisang bubong, kaibigan niya ako kung ituring ngunit may guhit sa pagitan namin ang ibig kong sabihin ay nakatatak sa kanyang isipan na ako ay kanyang alalay lamang, inuutusan o kaya taga dala ng kanyang mga gamit. Mayroon siyang mga sariling kaibigan sa mga mayayamang pamilya o kaya ay sa mga astigin at cool na grupo sa ibang lugar.

Alas 5 ng hapon noong matapos ang klase, katulad ng dati ay lumakad kami ni Gorien sa hallway kung saan maraming nag hihintay sa kanya na mga fans. Syempre napaka popular niya dahil pinaka matalinong estudyante, pinaka gwapo, president pa ng student council at mayaman. Sa araw araw na lumakad kami dito ay may nag aabot sa kanya ng mga regalo o kaya ay mga kakanin galing sa mga babae o beking mag aaral. Parang isang pari o ministro kung alayan, halos kulang nalang ay luhuran siya at dasalan ng mga taga hanga.

“Hi, para sa iyo. Galing sa Poland si Dad e, imported na chocolates iyan.” ang wika ng isang babaeng fan.

Ngumiti si Gorien at kinuha ito “Thanks, ikamusta mo ako sa daddy mo.” ang wika niya sabay abot sa akin ng tsokolate, inisilid ko ito sa isang malaking paper bag na nag lalaman ng mga alay este regalong nakolekta noong araw na iyon.

Yung ibang nag aabot sa kanya ay hindi na niya nakuha kaya naman ako na lamang ang kumukuha ng mga ito. “Hala, bakit ikaw ang kukuha? Dapat si Gorien eh, doon ka nga! Bukas ko nalang ito ibibigay sa kanya! Imbyerna, di ka naman babaihan noh!” ang reklamo ng isang beki noong abutin ko ng kanyang ibinibigay.

Halos hindi na ako makadala papunta sa parking area kung saan nakaparada ang sasakyan nito. “Ernest bilisan mo, iuwi mo na iyan at ipamigay sa mga katulong. Pag may nagustuhan ka ay kunin mo na rin. Akin na yung mga gamit ko, ilagay mo na rito.” ang nag aapurang wika nito.

“Teka, ang sabi ng mama at papa mo ay dumaan ka sa opisina at bisitahin yung mga ginagawang bagong silid.”

“Ikaw na gumawa nun, kayang kaya mo na iyan. Tabi kana diyan, mahuhuli na ko sa session namin eh. Nawawala ang professionalism ko sa iyo.” pag tataboy nito. “At huwag kang mag sasalita kina mama at papa. Kapag tinanong nila ako, sabihin mo ay busy ako sa pag aayos ng project sa campus basta mag imbento ka nalang ok?”

“Pero. Baka..” ang pag pigil ko pa.

Napakamot ito ng ulo. “Alam mo isang salita mo pa ay sasagasaan kita dyan.” ang gigil sa wika niya at habang nasa ganoong pag uusap kami ay may nag daang isang motor sakay ang dalawang lalaki.

“Oy! Pareng Gomer! Bilisan mo! Ang mga bagong recruit ay hindi pwedeng mahuli!” ang sigaw nito.

“Sige pareng Johan, susunod na ko!” ang wika nito sabay pasok sa kanyang sasakyan.

“Kabarkada mo yung mga adik adik na taga Bagong Buhay Street? Baka kung mapano ka roon.” ang tanong ko.

“Alam mo sila talaga yung gusto kong barkada, astig sila at mga cool! Ito yung recruitment nila para sa akin. Kaya kapag nahuli ako ay babasagin ko ang mukha mo. Tabi!” ang sagot niya sabay start sa kanyang sasakyan at pinatakbo ito ng mabilis. Binugahan pa ako ng usok ng kanyang tambucho.

Isang bagay na namumukod tangi kay Gorien ay mahilig siyang sumapi sa mga barkadahang astig. Kamakailan lang ay nakatagpo ito ng mga bagong kaibigan sa Sitio Bagong buhay, Bagong Pag asa street kung saan nirecruit sya bilang maging kasapi ng mga gwapong “bandido” doon sa compound. Ang bawat kasapi nito ay may code name katulad ng Hari Ng Angas, Alyas Pogi, Gwapong Gago at ang pinaka huling recruit ay ang tinaguriang “The Last Pogi” o yung naka kuha ng pinaka huling slot sa samahan ng mga pogi o gwapong pasaway. At ang “the last” na iyon ay si Gorien.

Kung sa bagay parang tourist spot na rin ang compound na iyon dahil ang mga nakatira dito ay mga gwapong tambay, snatcher, nangongotong at mga basag ulo. Iyon ang gustong gusto ni Gorien, ang maging “astig” at mapabilang sa kanilang grupo. Ewan, parang sawa na rin yata siya sa perpektong imahe kaya ayun, inilalabas niya ang pagiging pasaway niya sa pamamagitan ng pakikipag barkada.

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan habang naka tanaw sa tumatakbong sasakyan ni Gorien.

Tahimik..

Noong mawala na ito sa aking paningin ay agad akong sumakay sa aking motor at nag pasyang umuwi.

Alas 10:30 ng gabi noong dumating si Gorien, pag baba nito sa kanyang sasakyan ay susuray suray na lamang sa kalasingan. Pulang pula ang mukha at gulo gulo ang buhok. Ang unipormeng polo ay naka sampay sa balikat at tanging puting sando na lamang ang kanyang suot.

Umakyat ito sa hagdan patungo sa kanyang silid pero biglang nabuwal at nawala sa balanse kaya naman wala akong nagawa kundi ang alalayan siya.

Pag pasok sa kwarto ay agad ko siyang inihiga sa kama. Dito ay inalisan ko siya ng sapatos at medyas. Kapansin pansin rin ang mga upos ng sigarilyo na nakadikit sa kanyang buhok, ewan parang ginawang ash tray ng mga gago doon ang kanyang ulo kaya heto puro abo.

Pinagpag ko rin ang kanyang bagpack na punong puno naka dikit na tansan at straw. Para bang pinag laruan ang kanyang gamit. Sa loob nito ay mayroon pang mga bato at bote ng ubos na alak at kaha ng sigarilyo. At ang pinakahuling nakuha ko ay isang gamit na condom na may semilya pa sa loob, sumabog ito sa kanyang notebook kaya nag lagkit ng husto.

“Hoy alipin, huwag mong paki alaman yang gamit ko.” ang wika nito na nauutal sa kalasingan.

“Eh bakit naging ganito? Parang ginawa nilang basurahan yung bag mo. Saka bakit mayroong gamit na condom dito? Sa iyo ba ito?” tanong ko sabay angat sa condom na may semilya.

Inaninag niya ito na parang nasisilaw kaya naka pakunot noo. “Oo, umiyot ako ng puke at tamod ko yan. Ganyan talaga ang bagong recruit pinapatira nila ng babae. Parang live show. Saka huwag ka nga maki alam. Hik! Pabayaan mo dyan iyang mga basura na iyan. Remembrance ko yan. Labas kana, bago pa kita sukahan sa mukha. Hik!” ang wika nito sabay takip ng unan sa kanyang mukha saka dumapa.

Wala naman akong nagawa kundi ang lumabas sa kanyang silid. “Alipin” kung minsan iyan ang bansag sa akin ni Gorien, lalo na kapag naiinis ito o kaya ay may iuutos siya sa akin na kailangan ng mabilisang aksyon. Pero hindi naman ako habang buhay magiging taga sunod dahil isang taon na lang ay makakatapos na rin ako sa kolehiyo, mag kakaroon ako magandang trabaho at mabibigyan ko na rin mg maginhawang buhay si Inay.

Ito yung mga simpleng bagay na pangarap ko at patuloy pang hahawakan hanggang sa dumating ang tamang panahon na mag babago ang takbo ng kapalaran sa aking palad.

Itutuloy..

TLP Part 2

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Dec 21, 2018

Part 2

“Ernest, tawagin mo na si Gorien, bakit hindi pa siya bumabangon? Wala ba kayong pasok?” ang tanong ng kanyang ina habang abala ang mga ito sa pag kain ng almusal.

“Meron po, kaso ay napagod yata siya sa activity nila kahapon sa campus.” ang tugon ko habang nag sasalin ng tsaa sa kanilang mga tasa.

“Umuwi raw ito ng lasing at susuraysuray kagabi, totoo ba iyon?” ang tanong ng kanyang ama.

“Natural lang naman po siguro yung mag kasiyahan sila ng kanyang mga kaibigan.” depensa ko

“Oo nga naman hon, saka hayaan mo nang uminom paminsan minsan iyang anak mo. Ang mahalaga ay hindi niya pinababayaan ang kanyang pag aaral, top student pa rin siya at achiever sa campus.” ang wika ng kanyang ina.

“Aba e dapat lang. Pamilya tayo ng propesyonal, iginagalang at hinahangaan ng lahat. Basta Raval ay mataas ang expectation ng mga tao sa paligid natin. Ayokong madumihan niya and ating reputasyon.” ang sagot ni Mister Raval

“Too much pressure ang ibinibigay mo sa anak mo. Hayaan mo siyang mag enjoy.” naka ngiting ng kanyang asawa.

Habang nasa ganoong pag uusap kami ay siya namang pag baba ni Gorien, puyat na puyat ito, gusot ang buhok at pulang pula ang mata. “Good morning ma, pa.” ang bati niya sabay upo sa lamesa.

Agad naman akong lumapit para ayusin ang kanyang plato at tasang pag sasalinan ng tsaa.

“Bakit naman nag papakalasing ka ng todo? Delikado ang mag drive ng naka inom, dapat ay alam mo iyon.” bukod ng kanyang ama.

“Hindi naman ako lasing kagabi. Masyado lamang exaggerated mag kwento yung mga katulong. Kahit itanong pa dito kay Alipin, hindi ako lasing.” pag tatanggol niya sa kanyang sarili.

“Hindi lasing? Wasted ang itsura mo anak. Pati ang mata mo ay sabog na sabog. At isa pa ay hindi alipin si Ernest. Mag pasalamat ka sa kanya dahil tinutulungan ka niya at sinusuportahan sa lahat ng bagay na ginagawa mo. Malaki ang utang na loob namin sa kanyang ina kaya hindi mo dapat siya tawaging ganoon.” tugon ng kanyang ina.

Hindi sumagot si Gorien, nag kibit balikat lang ito sabay dakot ng ulam gamit ang kanyang mga kamay na ikinagulat ng kanyang magulang. Mga bagay na ngayon lang niya ginawa. “Anak, nandyan ang kutsara at tinidor, bakit dinakot mo ang ulam?” tanong ng kanyang ina

“Eto ang uso ma, kain na kayo!” naka ngiting wika nito sabay sumpak ng itlog at manok sa kanyang bibig saka ngumiti.

Susyalin pa naman ang kanyang mga magulang, ang ibig kong sabihin ay sanay sila sa pino at kagalang galang na kilos ng kanilang anak kaya medyo na sshock pa sila sa mga pasabog nito.

Ala 1 ng hapon noong pumasok kami sa Campus, katulad ng dati agaw pansin nanaman ito sa kanya suot na unipormeng body fit, pakat ang kanyang matipunong dibdib at ang pantalon ay hapit sa kanyang hita. Nakasuot pa ito ng salamin sa mata na parang genius na gwapo ang datingan. Pag pasok palang sa department ay agad na siya inabutan ng regalo ng beking taga hanga.

Naka ngiti naman niyang kinuha ang mga ito bago pumasok sa student center kung saan naroon ang kanyang opisina sa SSC. Samantalang ako naman ay dumiretso na sa aming silid aralan. Ganyan talaga ang buhay ni Gorien, marami itong trabaho at projects sa council, kung minsan ay talagang hindi na ito nakaka attend ng discussion dahil sa sobrang abala niya pero lagi pa rin siyang nag t-top at namamayagpag. Kabilang naman ako sa top 10, sadyang talo lamang ako sa mga extra curricular activities na may puntos sa ilang piling subjects kaya madalas ay bumabasak lamang ako sa pang 7 o 8 pwesto.

“Himala, hindi ka yata naka buntot sa amo mo?” bungad ni Yel noong umupo ako sa kanyang tabi

“Nandoon siya sa opisina ng council, inaayos yung mga activities ng SC sa darating na foundation day.” tugon ko naman

“Alam mo, mahirap maging jowa iyang si Gorien, bukod sa mataas na level ng pamumuhay niya, matalino pa at tiyak na mawawalan siya ng oras sa iyo. Ilang babae na rin dito ang naka flirt niyan, alam mo yun, iniyot lang tapos ay hindi na pinansin. Lalo na yung mga miss campus natin na bumibigay agad. Gwapo kasi, maganda ang katawan at pinapatasya ng lahat.” sagot niya.

“Iyon ang mga bagay na hindi ko maaaring pang himasukan sa buhay ni Gorien, basta kung anong gawin niya ay nakasuporta lamang ako.” ang wika ko habang inaayos ang aking mga gamit.

“Alam mo kapag palagi kang naka dikit dyan kay Gorien ay hindi malabong mag kagusto ka sa kanya.” biro niya

“Hindi ako bakla, hindi ako mag kakagusto sa isang lalaki.” ang sagot ko naman.

“Hindi mo masasabi iyan, yung mga siga nga at maton ay nag nakakagusto sa kapwa niya lalaki e. Walang pinipiling kasarian ang pag mamahal, basta tumama iyan sa iyo, BOOM! Sapul! Wala kang magagawa kundi ang hawakan ang puso mo at sisihin ito dahil sa abnormal na pag tibok na mararamdaman mo. Para kang tinamaan ng imbisibol na bala, at mamalayan mo nalang na patay kana, patay na patay sa kanya.” naka ngising wika nito.

“Hindi mangyayari iyon. Gusto ko pa rin sa babae ako babagsak at babae rin ang makakatuluyan ko.” ang tugon ko naman.

“Hindi natin masasabi iyan.” naka ngisi niyang hirit.

Alas 5 ng hapon noong matapos ang aming klase, katulad ng dati ay pupunta ako sa students center para daanan si Gorien. Tiyak na marami nanaman itong dalang alay, ang ibig kong sabihin ay regalo ng mga estudyanteng lubos na humahanga sa kanya.

Malayo layo pa ako sa center ay nakikita ko na ang maraming estudyante na naka pila dito. Nag kakagulo sila, karamihan ay mga babae at beki. Ang iba ay kilig na kilig at napapa tili pa habang nakatayo sa kanilang mga pwesto.

“Anong meron?” ang tanong ko sa isang freshman na beki na nakatayo sa pinaka likod.

“May pa special event si President Gorien ngayon. Nag bebenta sila ng super surplus cellphone 50% OFF! Parte raw ito ng fund raising event nila. At saka mahaba talaga ang pila lalo’t dumating yung kaibigan niyang super hot at super gwapo! Hay hindi ko na kaya, parang aatakihin ako sa heart mga bakla!!” ang maarteng salita nito

“Hoy, pumila ka nga dito. Baklang to. Di ka naman vavaihan noh!” ang wika ng isang beki sa akin noong makita akong nakatayo sa kanyang harapan.

“Hindi naman ako pipila.” ang sagot ko

“Dapat lang no, di ka naman vavaihan, ang laki pa ng katawan mo. Eww!! Lalakihan ka e!” ang wika nito sabay patalsik sa akin sa kanyang tabi at nag titili nanaman ito noong masilayan sina Gorien at ang kaibigan nitong naka upo sa harap ng lamesa na may mga cellphone na nakalatag.

Iyon ang kaibigan ni Gorien, gwapo rin, maputi, makinis at maganda ng tabas ng katawan ayon sa kanyang bilugang braso at putok na dibdib. Idagdag mo pa yung magandang ngiti niya na nakaka silaw kapag naka ngisi na parang isang loko loko. “Ayos to pareng Gomer! Ganda ng idea mo! Malaki benta natin nito!!” ang masayang wika nito.

“Ayos! O, pumila kayo ng maayos. Huwag kayong mag kagulo mga classmates!” ang wika naman ni Gorien sabay senyas sa kanyang mga tao na ayusin ang pila ng mga nag wiwild na beki.

“Sige naman na Kuya Johan, ibigay mo na sa akin ng 3500 itong Oppo A37. Please!! Saka pa kiss na rin!” ang wika ng beking bumibili.

“4700 bagsak preso na iyan. Saka kapag humalik ka pa sa akin mag kaka charge ka ng 500 pesos. Gusto mo hahalikan kita magiging 5200 ang halaga ng cp na iyan. Saka bagong bago iyan, pinag hirapan kong kuhanin iyan este bilhin iyan. Bagong dating iyang galing bulsa!” ang wika ni Johan

“Baka naman nakaw to kaya mura?” ang pang uusisa ng isang bumibili

“Tang ina, itong mukha kong to? Gwapo at pagwapo ng pagwapo habang tinititigan, mukha ba akong mag nanakaw? Ano bibili ka ba? Sayang yung pila oh, nasisira ang business ko sa iyo.” ang wika ni Johan.

“4200, tawad na yung 500. Wala na akong allowance papa Johan. Kundi ka lang gwapo e.” ang wika ng beki.

“Sige pwede na iyan. Kunin mo na.” ang wika ng binata sabay abot ng cellphone. Agad nitong kinuha ang pera at isinilid sa kanyang bag. Tumayo ito at nag pahalik sa beking bumili ng cellphone.

Halos tumagal ng isang oras ang kanilang pag bebenta hanggang sa masold out ang lahat ng kanilang paninda. Tiba tiba itong si Johan dahil ang kanyang negosyo ay talagang nag click gamit lamang ang kanyang karisma at pambobola sa mga beking estudyante. Abot tenga ang ngisi nito habang nag bibilang ng salapi sa loob ng student center. Si Gorien naman ay nag aayos ng mga papel at gamit sa kanyang table. “Salamat pareng Gomer! Laki ng kita ko ngayon! Hindi na kita papartehan ha, mayaman ka naman e.” ang wika nito

Natawa si Gorien. “Ayos lang, ilibre mo nalang ang mga tropa mamaya.” ang wika nito

“Syempre mag lilibre ako ng inuman mamaya! Ano, tara na!” ang excited na wika nito.

Habang nasa ganoong usapan sila ay pumasok ako sa center upang yayain na si Gorien na umuwi. Maagang darating ang mga magulang niya kaya tiyak na hahanapin siya sa oras ng hapunan. “Gorien, umuwi na tayo. Maagang uuwi yung mama at papa mo. Sumabay ka raw sa kanilang sa hapunan.” ang wika ko.

Napahinto si Johan sa bibilang ng pera. “Boyfriend mo?” kaswal na tanong nito kay Gorien

“Tang ina, hindi ah. Alipin ko iyan. Saka huwag mo nga akong tinatawag na Gorien, masyadong pormal! Simula ngayon ay Gomer na ang itatawag mo sa akin.” ang wika nito.

“Tama, mas maganda ang Gomer! Iyon ang tawag namin sa kanya sa Compound!” ang sabad naman ni Johan.

“Saka hindi ako sasabay mag hapunan kina mama. May set kami ngayon sa compound. Umuwi kana at sabihin na malalate ako ng dating. At huwag mong sasabihin na sa barkada ako pupunta maliwanag ba? Kapag sumablay ang dila mo na iyan at ipapakagat ko iyan sa aso hanggang sa maputol.” pananakot niya.

“Iyutin mo ang bibig niyan kapag sumablay!” ang hirit ni Johan

Tawanan sila..

“Umuwi kana at ikaw na bahalang mag imbento ng dahilan, dapat yung hindi ako mapapahamak ha.” ang wika ni Gorien sabay hagis ng kanyang mga gamit. “Uwi mo na rin iyan at ilagay mo sa kwarto ko.” dagdag pa niya

Wala naman akong nagawa kundi ang sumunod sa kanya. Sino ba naman ako para mag pumilit e isa lamang akong hamak na alipin, iyon ang tingin niya sa akin at mukhang hindi na ito mababago pa. “Oy, ano pang tinatayo tayo mo dyan, alis na! Eto dalhin mo pa itong mga bag ko, may mga lamang mahalagang papel diyan, huwag mong hahayaang malukot.” utos pa niya sabay patong ng bag sa mukha ko dahilan para matakpan ito na tipong hindi na ako halos maka kita dahil sa daming dala.

Nag tawanan silang dalawa..

Lumapit pa sa akin si Johan at saka nag lagay ng bente pesos sa bulsa ng aking polo. “Pang miryenda mo pre, kawawa ka naman. Sundin mo nalang itong amo mo para walang gusot. Hayaan mo pag na lasing siya mamaya at papainumin ka niya ng mainit na gatas.” ang naka ngising wika niya sabay tapik sa aking balikat.

Lahat ng gamit na ibinigay ni Gorien a.k.a Gomer ay inilagay ko sa isang malaking bag at iniayos ko sa likod ng aking motor. Halos nakasanay ko na rin ang ganitong senaryo, na kinakailangan kong tanggapin ang kanyang mga sinasabi alang alang na lamang sa pag tanaw ng utang na loob sa pag papaaral sa akin ng kanyang mga magulang. Kailangan ko rin kasing mag tiis dahil bukod sa allowance na natatanggap ko ay nag kakaroon rin ako ng karagdagang kinikita sa pag tulong sa kanilang bahay iyon ang pinapadala ko sa aking ina sa Nueva Ecija para may pang gastos siya lalo’t ang katawan niya ay hindi na ganoon kalakas para mag trabaho.

“Ernest, nasaan si Gorien bakit ginagabi nanaman yata?” tanong ni Misis Raval, ina ni Gomer

“Ah e, may inaayos pa po sa council, mag upcoming projects sa parating na foundation day.” tugon ko naman habang inaayos ang lamesang kainan.

“Ganoon ba? O sige umupo kana diyan at sabayan mo nalang akong kumain. Iyang si Gorien ay katulad ng papa niya, masyadong subsob sa trabaho.” tugon nito.

Mabait sa akin ang ina ni Gomer, iyon nga lang ay naguguilty ako dahil madalas akong nag sisinungaling sa kanya para lamang mapag takpan ang kanyang anak na nagpupumilit maging astig at cool katulad ng noong mga kabarkada niya sa compound ng Bagong Buhay.

“Ah Ernest, sa susunod na linggo ay mag kakaroon kami ng business trip sa Canada, siguro ay mga two weeks ang itatagal noon at pag katapos may trip rin kami sa ilang bansa sa asya. Ikaw na sana ang bahala kay Gorien. Kapag may problema ay ireport mo agad sa akin.”

“Eh bakit po ako? Este ang ibig kong sabihin ay hindi naman po ako sinusunod ni Gorien.”

“Kung hindi ka niya sundin ay ayos lang. Ang mahalaga ay mayroong mata at kamay na naka agapay sa kanya. O, heto tanggapin mo, para ito sa nanay mo. Ipadala mo agad sa probinsya.” ang naka ngiting wika ng ina ni Gomer sabay abot sa akin ng isang sobrang nag lalaman ng pera

“H-hindi pa naman po katapusan ng buwan. Ibawas nyo na lamang po ito sa allowance ko.” ang nahihiya kong tugon.

“Ano ka ba, sa iyo iyan. Sana ay huwag kang mag sawa sa pag tulong sa amin. Kung kailangan mo pa ay huwag kang mahiyang mag sabi sa akin.” naka ngiti niyang wika samantalang ako naman ay nag bitiw rin ng matamis na ngiti bilang tugon. “S-salamat po.”

Alas 11:30 ng gabi noong dumating si Gomer, ang totoo noon ay sinadya ko talaga siyang abangan sa balkunahe dahil tiyak na lasing nanaman ito.

At hindi nga ako nag kamali dahil pag baba palang niya sa kanyang sasakyan ay susuray suray na ito at hindi makatayo ng maayos sa kalasingan.

Agad ko siyang sinalubong at inalalayan sa pag akyat sa hagdan kung saan naroon ang kanyang silid. Maingat ang aming ginawang pag panhik upang walang magising at walang makapag sumbong na umuwi nanaman ito ng lasing.

Pag pasok namin sa kwarto ay bigla niya akong niyakap dahilan para kapwa kami mabuwal sa kanyang kama. Dito ay napahiga ako at siya naman ay nakapatong sa akin.

Tahimik..

Napatitig kami sa isa’t isa..

Kakabigin ko sana ang kanyang katawan ng bigla niya akong sinunggaban ng halik sa labi na aking kinabigla..

Itutuloy..

TLP Part 3

Dongjun as Gomer

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Dec 30, 2018

Pag pasok namin sa kwarto ay bigla niya akong niyakap dahilan para kapwa kami mabuwal sa kanyang kama. Dito ay napahiga ako at siya naman ay nakapatong sa akin.

Tahimik..

Napatitig kami sa isa’t isa..

Kakabigin ko sana ang kanyang katawan ng bigla niya akong sinunggaban ng halik sa labi na aking kinabigla..

Part 3

Isang mainit na halik ang kanyang iginawad sa akin, ramdam na ramdam ko ang kanyang malambot na labi at ang kanyang hiningang amoy alak, ang kanyang laway ay manamis namis na may kahalong alcohol. Paminsan minsan ay kinakagat niya ang aking labi kaya naman nadala ako at lumaban rin ako ng halik sa kanya.

Niyakap ko ang kanyang matipunong katawan at dito ay naramdaman kong mas lalo pang umigting ang kanyang pag galugad ng halik sa aking bibig. Maya maya ay bumaba ang kanyang labi sa aking leeg na nag bigay sa akin ng ibayong ng kiliti.

Isang unggol ang aking pinakawalan kasabay noon ang isang malakas na kutos na tumama sa aking ulo dahilan para mag balik ako sa aking normal na ulirat. “Hoy! Ano bang ginagawa mo dyan? Ihiga mo na ako na hihilo na ko. Gusto mo ba sukahan kita ha? Saka bakit ba umuungol ka? Siguro iniimagine mo nag hahalikan tayo at niroromansa kita.” ang wika nito dahilan para makaramdam ako ng pag kahiya

“Hindi ah, wala akong iniisip na ganoon.” pag tanggi ko

“Best asset ko talaga yung labi ko, kissable to saka masarap. Pwede naman kita halikan e, uupakan lang kita sa mukha pag katapos. Hik!” ang pag yayabang nito habang iniihiga ko siya sa kama.

Hindi ko naman siya pinansin, inalis ko ang kanyang suot na polo, tumambad sa akin ang kanyang katawan na naka suot ng sandong bodyfit. Ang sexy niyang pag masdan lalo na noong itinaas niya ang braso sa noo, lalong humubog ang kanyang tagiliran at isama mo pa yung makapal na buhok niya sa kili kili. Halos mapako ang sa pag titig sa kanyang kagwapuhan bago ko tampalin ang aking sariling pisngi at ibalik ito sa ulirat na hindi maaari ang aking iisip.

Hindi ko alam kung ano bang pumapasok sa aking utak at naiisip ko ang ganitong mga bagay. Kung hindi lang gwapo itong si Gomer ay baka isipin kong kinukulam niya ako dahil ang pag titig sa kanya ay parang sumpa na mahirap iwasan. Lalaki ako, ngunit kakaiba ang pakiramdam kapag siya na ang aking katabi. Ewan, nakakabakla.

“Ayos ka lang ba talaga? Bakit parang tuwing mag kikita kita kayo ng mga kabarkada mong taga compound ay parati kayong sabog? Ang ibig kong sabihin ay naka inom at lasing?” pang uusisa ko habang inaalis ang kanyang sapatos

“Dumating kasi si Bogs, yung leader sa compound, nag painom ng todo kaya napasubo nanaman ako. Saka bakit ba tanong ka ng tanong?”

“Wala naman. Sabi nila nakakapangit raw ang labis na pag inom at pag bibisyo Gorien.”

“Gorien? Gorien is dead! Gomer ang itawag mo sa akin! Kulit mo ah. Saka kahit tumira pa ako ng isang kahong katol, isang dram na alak at humihit ng sigarilyo ng kapre ay hindi pa rin ako papangit! Ikaw tiyak na papanget pero ako? Asa ka pa!” ang pag yayabang nito kaya naman hindi na ako kumibo pinagpag ko nalang ang kanyang ulo na punong puno ng abo ng sirgarilyo, mukhang napag tripan nanaman siya at ginawang ash tray ang ulo.

Dumapa ito at natulog..

Ako naman ay lumabas na sa kanyang silid at nag bumalik sa aking higaan. Habang naka titig ako sa kisame ay hindi ko maiwasang mag taka kung bakit ko naiimagine na nag hahalikan kami ni Gomer, bakit parang ang sarap kahit hindi ito totoo? Kung bakit ako nababatobalani tuwing nakatitig sa kanyang mukha at partikular na sa kanyang katawan. Parang may kung anong kilig at pakiramdam na hindi ko maipaliwanag, pakiwari ko ay may kuryenteng dumadaloy sa aking katawan kapag nadidikit ako sa kanya.

Tahimik..

Inalis ko ang aking pag kakatitig sa kisame at niyakap ang aking unan saka tumagilid. Sinubukan kong ipikit ang aking mga mata ngunit hindi ko pa rin maiwaglit sa aking isipan ang mukha ni Gomer, ang kanyang mapulang labi, ang kanyang mata at titig na nakakapang hina. Ngunit sa kabila ng lahat ng ito ay kumukontra naman ang kabilang bahagi ng aking isipan, isinigaw nito na “huwag kong hayaang lukuban ako ng kamandag ni Gomer dahil isang malaking pag kakamali ito na aking pag sisihan sa huli.” Sa kabilang parte naman ay sinasabing “ayos lang, damhin ko ang kakaibang pakiramdam dahil may saya itong kalakip.”

Hindi pa ako nakakaranas umibig, sa edad kong ito ay hindi pa ako nag kakaroon ng pormal na relasyon pero nag kakaroon ako ng pag hanga sa mga kaklase kong babae, lalo na yung mga simple at matatalino. Ngunit hanggang doon lamang iyon, hanggang sa lumipat na ako dito sa bahay nina Mister Raval at itinuon ko na ang aking atensyon sa pag sisilbi sa kanila kapalit ng kanilang pag papaaral sa akin.

“Di ka nakatulog?” ang tanong ni Yel noong papasok ako sa gate ng paaralan.

“Hindi gaano, gabi na rin kasi umuwi si Gomer kaya hinintay ko pa ito.” ang sagot ko

“Ah overtime ang trabahong alipin mo? Gomer?” ang tanong niya

“Iyan ang gustong ipatawag ni Gorien sa akin. Iyan raw kasi ang tawag sa kanya ng mga kabarkada niya sa compound.”

“Aba’t asteg na rin pala siya?”

“Nagpapaka astig, gusto niya ng mga kabarkadang astig at cool. Dito kasi sa campus ay sobra siyang ginagalang at hinahangaan. Mr. Perfect ang tingin sa kanya ng ilan kaya siguro ay nag sasawa na rin.” tugon ko

“Nag sasawa siya sa buhay na pinapangarap ng nakararami? Ang sabihin mo gusto lang niyang mapabilang sa grupo ng mga gwapo doon sa compound ng bagong buhay. Gusto niyang maging tourist attraction ng mga bakla na nag pupunta doon dahil halos lahat ng yata ng gago at sira ulong lalaki ay gwapo. Yung pinsan ko nga nanalo ng Ginoong Alitagtag noong nakaraang linggo, gusto niyang mapabilang sa mga gwapo doon sa compound kaso ay hindi siya tinanggap, hindi raw umabot sa sukatan ng metro ang kagwapuhan niya. Ang ibig kong sabihin ay hindi pumalo sa kota ang looks niya kaya ayun bugbog sarado noong umuwi. Consolation prize daw iyon.” ang salaysay ni Yel dahilan para mapangiwi ako.

“Ang ibig mong sabihin ay ganoon pa prestigious ang grupo nila?” ang tanong ko

“Siguro, saka balita ko ay marami daw benefits kapag kasali ka doon kaya lahat ng mga gwapong lalaki ay nag babaka sakaling makapasok, saka pag nag karoon raw ng bansag o code name ay talagang gwapo ka.” ang paliwanag niya

“Kaya pala “Last Pogi” ang tawag kay Gomer, kasi siya ang pinaka huling naka kuha ng slot para grupo.“ bulong ko

“Eh pogi naman talaga si Gorien e. Saving the best for last ika nga nila. At speaking of the devil heto na siya.” ang wika niya Yel at dito nga nakita namin na pumapasok si Gomer sa gate sakay ng kanyang kotse. Malakas ang music nito na ikinabulahaw ng lahat. Dumadagundong ang rock music kaya naman napahinto ang lahat at napatingin sa kanya.

Bumukas ang pinto ng kotse at dito ay bumaba ang binata na naka suot ng civilian. Naka tshirt ng itim na pakat sa kanyang dibdib, ang pantalon ay sira sira na animo dinaanan ng maraming gunting at ang buhok ay naka pusod na parang si Xander Ford. Hindi katulad dati na naka brush up ito at kagalang galang talaga.

“Woah, ano nangyare sa presidente? Bakit naka civilian? Martes palang ah?” ang pag tataka ng mga lalaki sa likod at maya maya ay nabuwal ang mga ito dahil nag tatakbuhan ang mga beki at mga babae sa direksyon ni Gomer. Yung tipong parang nastampede yung mga lalaking nag tataka kung bakit naka civilian si Gomer. Nasubsob sila sa lupa at pinag tatapakan ng mga estudyanteng nababaliw sa kagwapuhan ng pangulo ng SCC.

“Tabe!!” ang sigaw ng mga ito sa amin

Pero huli na ang lahat, pati kami ay nadapurak na rin, ako ay nakaladkad sa lupa. “Ay ano ba iyan, doon nga kayo, hindi naman kayo mga vavaihan noh!” ang wika ng mga ito na may halong pag kainis.

At dahil nga dinumog si Gomer ng mga estudyanteng taga hanga ay napilitan ang guard ng skul na pumalibot sa kanya. Parang mistulang zombie apocalypse ang virus ng kagwapuhan niya. Samantalang siya naman ay walang paki alam. Habang lumalakad siya ay kinambatan ako nito na lumapit sa kanya kaya naman nag taas ng kilay ang mga taga hanga niya. “Ay eh bakit siya? Di naman vavaihan iyan noh!” ang reklamo ng isang batang beki na naka suot ng wig na pink.

“Kunin mo nga yung mga inaabot nila.” utos nito kaya naman lumakad ako at isa isang pinag kukuha yung mga regalo para sa kanya.

“Bakit naka civilian ka? Diba ikaw mismo nag panukala na hanggang Biyernes ay kailangan naka complete uniform? Bakit sinisira mo ang rules mo?” tanong ko sa kanya

“Bakit? Dahil gusto ko at wala kang paki.” ang sagot nito sabay abot sa akin ng kanyang bag. “Paki dala sa opisina ko. Ingatan mo iyan dahil maraming laman iyan.” ang wika nito sabay diretso sa aming department.

“Teka ano bang laman nito?” tanong ko habang humahabol sa kanya

“Mga paninda iyan ng kaibigan kong businessman. Ingatan mo iyan at protektahan ng iyong buhay!” ang sagot niya at dito ay sinilip ko ang laman ng bag, may mga kahon dito ng cellphone, may mga alahas pa at kung ano anong bagay. Nag tataka na tuloy ako kung saan kinukuha ng kaibigan niyang businessman na si Johan yung mga paninda nito na inilalako sa mga taga hanga ni Gomer dito sa campus. Magandang strategy rin ang naisip nila e, ginamit nila ang pagiging maimpluwensiya ni Gomer para maka benta.

Kinahapunan..

“Pasok mga suki! Presyong Divisoria!! Sampu sampu, Bente bente at ipa ba! Pasok mga suki! Presyong Divisoria!” ang malakas na pag kanta ng isang bagets na beki habang naka tungtong sa lamesa, nag tatawag ng mga bibili sa paninda ng businesman na kaibigan ni Gomer doon sa compound.

“Akala ko ba presyong divisoria? Eh bakit ang mamahal naman yata nito papa Johan?” ang tanong ng isang bumibili

“Syempre mahal iyan, precious necklace ito. Ginto, alam mo ba kung ano ang ginto? Gold! AU sa periodic table! Alam mo ba kung ano yung periodic table? Elements yon! Ano bibili ka ba?” ang tanong ni Johan.

“Eh kung ginto nga ito bakit 2500 lang? Tapos ang ganda pa ng pendant.” ang tanong ng bumibili

“Kaya nga presyong divisoria diba? Saka mga estudyante palang kayo kaya mura na iyan. Alam mo ba itong gold necklace na ito ay pinag hirapan ko. Galing ito sa leeg ang ibig kong sabihin ay galing ito sa leeg ng ex girlfriend kong niloko ako. Sakit sakit talaga pag naalala ko iyon. Hindi ba, nag mahal lang naman ako, hindi niya deserve mag karoon ng gintong kwintas dahil manloloko siya. Buwis buhay ako para makuha ang kwintas na ito, ilang bakod ng tinalon ko para dito. Ang sakit na niloko niya ako.” ang kunwaring umiiyak na wika ni Johan at napa luha pa ito. “Ibibigay ko nalang ito sa taong deserve!” ang dagdag pa niya.

Awang awa sa kanya ang mga babae at beki sa paligid. “Grabe pala ang hirap na dinanas mo. Sige papa Johan, kukunin ko na ang necklace na ito. Heto ang 3000 pesos, tip mo na yung 500 ha. Saka ko na poproblemahin yung pang tuition ko.” ang wika nito sabay abot ng pera sa naka dukdok at umiiyak na si Johan.

Humarap si Johan sa kanya “Salamat, bagay na bagay sa iyo iyan.” ang sagot nito sabay bulsa sa pera.

“Next!!” ang wika ni Gomer.

Nag dagsaan naman yung mga taong bumibili ng cellphone sa kanyang lamesa. Halos masold out nanaman ito. Mag kaibigan nga sila, ginagamit ang karisma sa pag bebenta ng kanilang produktong kaduda duda ang itsura.

Habang nasa ganoong posisyon kami ay biglang nag alisan ang mga bumibili sa paligid. Dito bigla sumulpot sa harap nila ang Head ng Campus. Nag tataka ito sa mga panyayari sa harap student center. “Mr. Gorien Merrick Raval. Ano ang ibig sabihin nito? Bakit hindi ka naka uniform? Pinag babawal ang pag bebenta at pag papa pasok ng outsider sa campus. Alam mo ang rules, isang malaking violation ang ginagawa mo.” ang tanong nito na naka taas ang kilay.

Itutuloy..

TLP Part 4

Cover by JohnLloyd Berzuela

Happy Reading: i7flores

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 3, 2019

Part 4

“Good after maam, tuloy po kayo.” ang naka ngiting bati ni Gomer sa head.

“Para saan ang mga ito Mr. Raval? Mga cellphone at alahas na ibinebenta nyo sa mga students. Ano ang purpose ng mga ito?” ang tanong niya

“Ah ito po ba? Mga lumang cellphone ko po ito, hindi ko na ginagamit kaya ibenebenta ko nalang sa murang halaga. Nais ko sanang idagdag ito sa pondo ng council para makapag pagawa ako ng maraming projects. Gusto ko naman na may maiwang ala-ala dito sa campus bago ako grumaduate. At itong mga alahas naman po ay pag aari ng ama ni Johan Escaler, nais niya tumulong sa akin sa pag popondo.” ang paliwanag ni Gomer na punong puno ng pag galang at naka eye contact pa sa head.

Hindi naka sagot ang head at napatingin ito kay Johan. “Nice to meet you Mr. Escaler, hindi ko ineexpect na negosyante pala ang anak ni Congressman Escaler.” wika niya at maya maya ay tumayo naman si Johan at hinalikan pa ang kamay ng head. “Para sa iyo mam, bagay sa kagadahan mo ang bracelet na ito.” ang wika nito

Nabigla ang head at parang kinilig sa biro ng binatang mabulaklak ang dila. “Thank you, bolero ka pala. Sige bilisan nyo nalang sa pag titinda ninyo dahil mag gagabi na.” ang wika ng Head habang ang dalawa naman ay naka ngising aso.

“Maam, hindi naka uniform si Gorien, diba po violation ito?” ang tanong ng mga lalaki sa ibang department.

“Minsan lang mag suot ng civilian si Mr. Raval, nag fufund raising sila kaya malaya siyang mag suot ng kahit na anong gustuhin niya.” ang sagot ng head sabay rampa pabalik sa kanyang building. “Tsk! Favoritism naman iyan!” ang pag paparinig ng mga ito

“Inggit lang kayo no, wish nyo lang maging gwapo rin kayo katulad ni Papa Gorien at Papa Johan!” ang pag tatanggol ng beki na naka tayo sa lamesa at maya maya ay nag tawag nanaman ito ng customer. “Pasok mga suki, presyong divisoria! Sampu sampu, bente bente at iba pa! Repeat mga bakla!!” ang pag kanta niya

Alas 7 ng gabi noong makatapos ng pag bebenta ang mag kaibigan, katulad ng dati ay tiba tiba naman itong si Johan habang binibilang ang kanyang pera kinita. Pag katapos noon ay lumabas sila ng gate kung saan naka abang ang isang lalaking matangkad, maputi at siyempre gwapo rin. Nilapitan ito ng dalawa at saka iniabot ang perang napag bilan ng mga paninda nilang cellphone at alahas. Ako naman ay nakasunod lang sa kanila habang bitbit ang mga gamit ni Gomer.

“Ayos, partehan na.” ang wika ng lalaking bagong dating sabay bulsa sa pera.

“Saan ang set?” ang tanong ni Johan.

“Sa compound. Tara na.” ang sagot niya

“Teka pareng Bogs, paano yung alipin ni Gomer, hayun oh, mukhang tangang naka sunod sa amin kanina pa.” ang tanong ni Johan na napapakamot ng ulo

“Ako na bahala dyan.” sagot ni Gomer sabay lakad patungo sa akin. “Bakit ba nakasunod ka pa? Alam mo ang anino ay umaalis rin sa gabi, eh madilim na kaya alis kana. Umuwi kana at ingatan mo iyang mga gamit ko.” utos nito

“Baka kasi mag taka na yung mama at papa mo kapag hindi ka umuwi ng maaga ngayong gabi. Saka bukas ay aalis na sila para sa business trip. Gusto ka nilang makasama sa dinner.” ang tugon ko

“Narinig nyo iyon mga pare? Aalis sina mama at papa bukas para sa business trip. Sa amin ang set bukas! Party party tayo sa bahay.” ang pag yaya ni Gomer.

“Ayos, mag hahanap ako ng mananakaw sa bahay nyo para marami tayong benta!” ang excited na sagot ni Johan

Natawa si Gomer. “Tangina, talo talo na ba?”

Tawanan sila..

“Oy, ano pang tinatayo mo dyan? Uwi kana. Ikaw na bahalang mag dahilan kila erpats.” pag tataboy pa niya sa akin.

“Isama mo na iyang alipin mo. Tara na.” pag yaya ni Bogs sabay sakay sa kanyang motor, isinuot ang helmet at inistart ito. Wala namang nagawa si Gomer kundi ang isama ako. Agad na niya akong pinasakay sa kanyang sasakyan at sumunod sa mga kaibigang naka motor.

“Kapag nabugbog ka doon sa compound ay wala akong kasalanan. Mahilig ka e, para kang aninong naka sunod sa akin palagi.” ang wika nito

“Sinusunod ko lang yung bilin ng mga magulang mo.” tugon ko

“Tsk! Ang sabihin mo ay sumisipsip ka at nag papalakas sa kanila. Tagumpay kana nga e, dapat doon ka sa public school nag aaral ngayon, naawa lang sa iyo sa papa kaya pinalipat ka niya private.”

“50% lang yung binabayaran kong tuition dahil scholar ako, nakaka ipon naman ako ng pampayad kaya hindi na ako humihingi sa mga magulang mo.”

“Bakit sino ba humihingi? Sa pag kakaalam ko ni kusing ay hindi ako umaasa sa mga magulang ko. I have 100% scholarship doon sa campus dahil top 1 ako sa dean’s list at president pa ako ng SSC. Ikaw pang ilan ka?” pang aasar nito habang naka ngisi

“Pang walo.” ang mahina kong sagot dahilan para matawa siya.

“Mag aral ka pang mabuti, push pa at mag sunog ka pa ng kilay para maabot mo ako.” ang wika niya

“Minsan kasi hindi ako makapag aral ng mabuti dahil natatapos ang trabaho ko sa bahay ninyo ng hating gabi na. Kaya pag pasok ko sa kwarto ay tulog agad ako.” ang naka ngiti kong sagot.

Hindi siya kumibo, kinabig niya ang sasakyan paliko sa kanto at mabilis na nag park san isang maliit na area sa harap ng isang bar. “Nandito na tayo, makikita mo kung anong klaseng barkada ang mayroon ako at huwag luluwa yang mata mo sa kagwapuhan nila. Im sure mamaya mababakla kana.” ang pang aasar nito sabay hagis sa akin ng susi. “Ikandado mo itong sasakyan, yung mga bintana ay siguraduhin mong nakasara.” utos niya at doon mabilis siyang bumaba sa sasakyan at pinuntahan ang mga kabarakadang nag hihintay sa kanya sa labas.

Noong maka siguradong maayos na ang sasakyan ni Gomer ay nag pasya na rin akong lumabas. Yakap ko ang aking sling bag habang lumalapit sa entrance ng bar. Hindi ko alam kung saan ako pupunta dahil iniwan ako ni Gomer at pumasok na ito sa loob. Hindi sanay sa ganitong lugar dahil simulat sapul ay hindi naman ako lumalabas para gumala o mag liboy man lang. Kapag may extrang oras ay madalas kong ginugugol sa pag tulong sa bahay o kaya ay pag lilinis ng mga sasakyang pag aari ng pamilya ni Gomer.

“Are you okay? May kasama ka?” ang tanong ng isang lalaking lumapit sa akin.

“Ah e, meron kaso nauna sila sa loob.” tugon ko naman

Ngumiti siya at inayaya ako sa loob. “Tara pasok na tayo. Ako si Aldrin.” naka ngiti niyang pag papakilala

Ngumiti rin ako bilang sukli at inilahad ang aking kamay “Ernest. Salamat ha, first time ko makapasok sa ganitong lugar.”

“Masaya rito, lalo na kapag nag simula na yung live band. Dito nalang tayo sa gilid ha, sumasakit kasi yung mata ko kapag natatamaan ng malakas na liwanag.” ang naka ngiting wika ni Aldrin.

Dito ay nakita ko sina Gomer, Johan at ang iba pa na nasa isang mahabang table at nag iinuman. Yung tipong hanggang dito sa loob ng bar ay sinusundan sila ng mga beki dahil punong puno ang buong lugar at marami pang gustong pumasok para masilayan sila.

Samantala, kitang kita ko naman yung saya sa mukha ni Gomer, yung ngiti niya na hindi pilit at napaka natural ng dating. Tumatawa pa ito at nakikipag cheers sa mga katabi.

“Nasaan yung kasama mo?” tanong ni Aldrin

“Hayun.” ang tugon ko sabay turo kay Gomer na tumutungga ng alak.

“Ah, kasama mo pala yung bagong recruit.” tugon niya.

“Kilala mo sila?” tanong ko naman

“Oo naman. Kaibigan ko rin ang mga iyan.” sagot niya.

“Miyembro ka rin?” tanong ko ulit dahilan para matawa siya. “Hindi, ang mga kinukuha nilang miyembro ay yung handang makipag basagan ng mukha para sa kanilang prinsipyo at paniniwala. Mga mukha lang gago ang mga iyan pero higit pa sila sa gwapong nakikita mo.” ang wika niya

“Ang akala ko ay puro basag ulo ang ugali nila, mayayabang at mahilig sa gulo.” tugon ko

Natawa si Aldrin “Minsan mahilig sila sa aksyon, minsan naman wala silang pakialam sa mundo. Basta masaya lang sila at nag eenjoy.”

Tuloy pa rin sila sa pag inom, ako naman ay naka ngiti lang habang pinag mamasdan sila Gomer sa ganoong pag sasaya.

Maya maya ay nag simula nang tumugtog ang live band kaya mas lalo pang naging buhay ang gabi sa loob ng bar. Ako naman ay nalibang rin sa panonood at pakikinig sa mga ito.

Habang nasa ganoong posisyon kami ay nakita kong tumayo si Johan mula sa kanilang table at nag tungo ito sa aming pwesto. Naka ngiti ito at tinabihan si Aldrin saka umakbay. Yung tipong parang shota ang galawan nito. “Bakit nandito kayong dalawa? Ayaw nyo ba doon sa table?” tanong nito.

Humarap sa kanya si Aldrin at nag salita “Dito nalang kami, huwag kang mag papakalasing. Tatlong araw ka nang sumusuka sa bed sheet. Isang suka mo pa ay doon na kita patutulugin sa sala.” ang sermon na ito na parang isang misis na nagagalit o nag babawal sa asawa.

Lalong humigpit ang akbay ni Johan at kinagat pa ang balikat ni Aldrin na parang nang gigigil. “Yes boss.” ang wika niya at habang nasa ganoong posisyon kami nag palakpakan ang mga grupo nila sa kabilang table. Dito ay nakita kong tumayo si Gomer, halatang may tama na ito pero naka ngiti pa rin. “Mukhang makiki jam si pareng Gomer. Alam mo gago rin ang isang iyan, ganda ng buhay niyan pero nag papaka gago ang uto.” ang wika ni Johan sabay tungga sa alak.

Nag palakpakan ang mga tao sa loob ng bar noon lumakad si Gomer sa entablado, ang iba ay napatili pa sa pag kakilig. Ako naman ay nakatanaw lang sa kanya habang inaalis ang mic sa stand nito. Maraming beses ko na narinig ang boses ni Gomer, simula pag kabata kasi nito ay luto na siya sa voice lesson, pinag aaral rin siya ng pag guhit, pag sasayaw at kung ano ano pa kaya hindi nakapag tataka na lahat ng talento ay nasa kanya. Ang boses ni Gomer ay malambing ngunit nag papa rocker ito para maging cool. Pero kaboses niya ang singer ng Westlife na si Shane Filan.

Mula sa entablado ay tumugtog ang isang kanta at kasabay nito ang masigabong palakpakan ng mga tao.

I Need You Now

By Shane Filan

(Ito na rin ang ginamit kong boses ni Gomer)

Picture perfect memories Scattered all around the floor Reaching for the phone ’cause, I can’t fight it anymore And I wonder if I ever cross your mind For me it happens all the time

It’s a quarter after one, I’m all alone and I need you now Said I wouldn’t call but I lost all control and I need you now And I don’t know how I can do without, I just need you now

Another shot of whiskey, can’t stop looking at the door Wishing you’d come sweepin’ in the way you did before And I wonder if I ever cross your mind For me it happens all the time

It’s a quarter after one, I’m a little drunk, and I need you now Said I wouldn’t call but I lost all control and I need you now And I don’t know how I can do without, I just need you now

Whoa oh whoa

Guess I’d rather hurt than feel nothing at all It’s a quarter after one, I’m all alone and I need you now And I said I wouldn’t call but I’m a little drunk and I need you now And I don’t know how I can do without, I just need you now I just need you now

Oh baby I need you now ooh ooh

Noong mga sandaling iyon ay para bang nawala ang lahat ng tao sa paligid at sa aking paningin ay tanging ako lamang at si Gomer ang nasa loob ng bar. Kumakanta siya para sa akin habang ang ilaw sa paligid ay sumasayaw at umiikot sa aming kinalalagyan.

Halos nakatitig lang ako sa kanyang mukha at ang kanyang boses ay para bang isang anghel sa aking pandinig, sana ay para sa akin ang kantang iyan. Sana ay sumasagi rin ako sa isipan niya.

Ang aking pakiramdam, nilalaban ko ito at pilit kong isinigaw sa aking sarili na hindi ako bakla, hindi ako iibig at hahanga sa kapwa ko lalaki. Sa babae lamang akong iibig at iyon ang aking paninindigan. PERO habang tumagal ay para bang lalo akong nag kakaroon ng kakaibang pag tingin kay Gomer, masaya at masarap itong damhin. Tumitibok ng mabilis ang aking puso habang ninanamnam ang bawat linya ng kanyang kanta.

Damang dama ko ito..

Wari’y naka lutang ako sa isang banayad na tubig hanggang sa hindi ko na mamalayan na nag sisimula nang bumilis ang agos nito.

At bago ko pa malaman ay tinangay na pala ako.

Itutuloy..

TLP Part 5

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 4, 2019

Part 5

“Ilang weeks lang naman kami sa abroad, tumawag kayo kung may problema. Okay lang naman na uminom paminsan minsan ngunit huwag masyadong marami. Lalo kana Gorien, kagabi ay lasing kana naman. Mabuti na lamang at inalalayan ka ni Ernest. Huwag masyadong pasaway upang hindi kayo napapahamak.” ang wika ng ina ni Gomer noong ihatid namin ito sa kanilang sasakyan.

“Malalaki na ang mga iyan. Alam na nila ang tama at mali. Tayo na at malalate tayo.” ang wika ng kanyang ama.

Yumakap si Gomer sa kanyang mga magulang at humalik pa ito sa pisngi. “Ingat kayo ma, pa.” ang pag papa alam niya bagamat halatang masakit pa ang ulo nito dahil sa hang over.

“Bye, at huwag mag papa punta ng kung sino sino sa bahay okay? No party, no social gatherings lalo ang inuman ha.” ang bilhin ng kanyang ina

“Yes ma.” tugon ni Gomer

“Keep me posted Ernest, ikaw na ang bahala kay Gorien.” ang wika ng papa niya at dito ay nag start na ang kanilang sasakyan.

Nanatili kaming nakatayo sa gate habang pinag mamasdan na palayo ang sasakyan ng mga magulang.

Tahimik..

Noong mawala na ito sa aming paningin ay bigla na ngising aso si Gomer. “Yes!” ang wika nito sabay kuha sa kanyang cellphone. “Party party mamaya dito sa bahay!!” ang wika niya habang ipinadadala ang mensahe sa mga kabarkada

“Teka, ang sabi ng mama mo ay bawal mag pa punta ng kahit na sino sa bahay. Bawal ang party, baka mapahamak tayo niyan.” ang pag pigil ko.

“Wala kang paki panget!” sagot niya sabay tulak sa akin dahilan para masubsob ako sa gate

Pero hinabol ko pa rin. “Bawal nga e. Doon nalang kayo sa bar.” ang wika ko habang kapwa kami lumalakad. Bigla akong nag alala samantalang si Gomer naman ay parang batang tuwang tuwa, excited na excited sa kanyang pakana. “Teka muna Gomer, baka magalit..” Hindi pa ako nakakatapos mag salita noong may tumamang basahan sa aking mukha. “Linisin mo yung sasakyan ko puro putik e. Saka yung sapatos mo kagabi ay madumi. Dali na..” ang utos nito at mabilis na pumasok sa loob ng bahay.

At iyon nga ang set up, walang nakapigil kay Gomer, wala naman kasing paki alam ang mga kasambahay sa kanyang mga desisyon, ako lang yata ang dakilang kontra sa kanyang mga balak ayon na rin sa tagubilin ng kanyang mga magulang pero wala akong nagawa.

Maraming case ng alak, pulutan at videoke ang inihanda ni Gomer sa kanilang bakuran. Mistulang may malaking birthday party dahil kumuha pa ito ng catering para sa buffet na ihahain sa labas. “Ayos ba?” naka ngising tanong ni Gomer noong lumapit sa akin.

“Akala ko ay simpleng inuman lang, ilan ba ang bisita mo?” ang tanong ko

“Edi yung mga kaibigan ko sa compound. Alam mo naman na bago palang ako sa grupo kaya kailangan mag palakas. At huwag kang mag susumbong kina mama at papa dahil malilintikan ka sa akin.” ang pag babanta nito sabay dikit ng kanyang kamao sa aking ilong. “Babasagin ko itong ilong mo, hihilahin ko yang dila mo at dudukutin ko iyang eyeball mo kapag nag salita ka. Shut up ka lang okay.”

Hindi naman ako nag salita, tumango lang ako bilang tugon.

Alas 5 ng hapon noong dumating ang mga kaibigan ni Gomer, lahat ng ito ay mga kabarkada niya sa compound. Bukod kina Johan, Bogs ay marami pa ang dumagsa na parang parada ng mga gwapong lalaki na galing doon sa Bagong Buhay Street. Ang bawat isa sa kanila ay talagang astig, cool at maporma kung manamit.

Party party sila sa bakuran, maingay, tawanan, kwentuhan at kung ano ano pa..

Samantalang ako naman ay tumutulong sa mga kasambahay sa pag lalabas at pag liligpit ng mga maruruming plato at baso na naka kalat kung saan saan.

Habang nasa ganoon posisyon ako ay nakita kong kinakambatan ako ng isang kabarkada ni Gomer doon sa table. Para akong isang waiter na kanyang tinawag. “Ako ba?” tanong ko

“Oo ikaw.” naka ngiti niyang sagot. Gwapo rin ang isang ito, parang may lahing amerikano. “Bakit?” tanong ko

“Ikuha mo nga ako ng yelo doon. Bilis ah. Baka mapanis itong alak.” utos niya

“Hindi naman napapanis yung alak e.” ang sagot ko.

“Bakit marunong ka pa sa akin? Napapanis ito at nagiging suka kapag matagal na naka bukas. Kuha kana, dali na.” ang utos nito.

Maya maya lumapit sa akin si Gomer at bumulong. “Si Shan Dave iyan, sundin mo na bago ka upakan. Dali na! Ano mga pare enjoy ba kayo diyan?” ang tanong pa niya sa mga kabarkada

“Oo naman, maganda sana kung may babaeng sasayaw.” ang wika ng mga ito.

Tawanan..

Wala naman akong nagawa kundi ang sumunod. Agad akong kumuha ng isang bucket na yelo at ibinigay kay Shan Dave. Aalis na sana ako nang tawagin naman ako ng isang lalaki sa kabilang table.

“Ako?” tanong ko ulit

“Oo ikaw nga, bakit may iba pa ba?” tanong nito.

“Bakit?” tanong ko ulit nung makalapit sa kanya na may halong pag tataka. Ito yung lalaking madalas kong nakikita na nakatambay doon sa bungad ng kanto ng kanilang compound.

“Oh eto kunin mo.” ang naka ngiting wika niya sabay abot sa akin ng isang asong chow chow, may sumbrero pa ito at sapatos. “Ano ito?” tanong ko na may halong pag tataka.

“Edi aso. Ngayon ka lang ba naka kita ng aso? Gusto mo idog style kita mamaya para maging aso kana rin? Alagaan mo muna iyang si Badtrip, wala kasing tao doon sa bahay kaya isinama ko siya rito. Priority iyan ha, bawal siyang iwanang mag isa dahil iiyak iyan at mag tatampo. Kung sakaling lumindol ay isalba mo yung aso, kahit kainin kana ng lupa basta make sure na ligtas si Badtrip okay?” ang wika niya

“Arf! Arf!” ang tahol ng aso..

Kinuha ko ang aso at dinala ito doon sa balkunahe. “Hoy, ingatan mo yung aso ni Pareng Raul. Parang anak na niya iyan kaya pag igihan mo ang pag aalaga.” ang wika naman ni Gomer noong makita akong may buhat buhat na asong naka dila.

“Yelo please!!” ang sigaw ni Shan Dave kaya ibinaba ko yung aso at mabilis na kumuha ng yelo.

“Asan yung aso ko? Bakit binaba mo? Kunin mo siya doon!” ang wika naman ni Raul

Maya maya paikot ikot na ako sa buong bakuran, parang hindi ko na malaman kung saan ako pupunta dahil maingay na nga ang pag kanta ng mga kaibigan niya sintunado ay hindi ko pa malaman kung sino ang unang susundin ko sa dami ng kanilang mga inuutos.

“Yelo!”

“Yung aso pare!!”

“YELO! ASAN NA??!”

“TANG INA! YUNG ASO!!”

Aso, yelo, aso, yelo, aso yelo!!!

“Kunin mo yung aso! Baka dilaan yung yelo!!” ang sigaw naman ni Gomer

“AYOKO NAAAAA!!!” ang sigaw ko sa aking sarili at napaupo nalang ako sa sulok ng balkunahe. Hindi ko na kayang sundin pa yung barkada ni Gomer! Lalo na yung makulit na sina Shan Dave at Raul. Para silang sina Spongebob at Patrick, mga sira ulong tao na walang ginawa kundi mang asar ng kapwa.

Natagpuan ko na lamang ang aking sarili na naka upo sa sulok ng kusina, pagod na pagod at hinahabol ang pag hinga. Ang tshirt ay basa na parang sinabuyan ako ng kung anong manilaw nilaw na likido. Kaya naman agad ko hinaplos ang parteng basa sa aking damit at inamoy ito. “Pwe! Ihi nga! Buset na Badtrip na iyon inihan pa ako!” ang sigaw ko sa aking sarili.

Agad akong pumasok sa banyo para mag linis ng aking sarili. Sa labas ay rinig na rinig ko si Gomer na tinatawag ang aking pangalan siguro ay may iuutos nanaman kaya ganoon nalang kung makasigaw pero hindi na ako sumagot pa. At isa pa ay ayoko na ring makita yung mga kaibigan niyang may mga bahog. Mga gwapo nga may mga saltik naman.

Alas 11 ng gabi noong humupa ang kasiyahan sa bakuran, katakot takot na kalat ang iniwan ng mga kabarkada ni Gomer, umaamoy rin ang banyo dahil sa panghe ng mga ihi nila na hindi man lang binubuhasan, kung saan nalang itapat ang ari na bumubuga ng ihi sa mga pader. Yung mga upos ng sigarilyo ay naka kalat rin sa balkunahe na parang ginawang ashtray mga tiles.

“Hoy, bakit ba ang bagal bagal mong kumilos? Napaka tamad mo yata? Muntik nang mapilay yung aso ni Pareng Raul sa ginawa mo. Humihingi ng yelo si Shan Dave pero yung aso ang ibinigay mo sa kanya, yung ice bucket ay ibinigay mo naman sa ibang tao. Lutang ka ba?” ang tanong ni Gomer noong makita akong nag sisilid ng basura sa garbage bag.

“Pasensiya na, nalito na kasi ako sa sunod sunod na utos ng mga kabarkada mo. Hindi ko na alam kung sino ang susundin ko.” ang tugon ko naman.

“Sa susunod ay alerto. Tanga!.” ang wika ni Gomer na aking kinainis kaya naman humarap ako sa kanya at nag salita. “Hindi ako tanga, nag kataon lang na mga tamad kayo. Mayroon kayong mga kamay at paa edi sana ay kayo na ang gumawa para sa mga sarili ninyo. Hindi mo alam kung gaano kahirap pakisamahan ang kaibigan mong may mga bahog. Yung isa ay si Lupin(Johan) walang ginawa kundi ang manguha ng bagay na di kanya. Yung iba naman ay parang sina Spongebob (Shan Dave) at Patrick (Raul) makulit at paulit ulit kung mag utos na parang mga sirang plaka. Gusto mo palang masunod ang lahat ng demand nila sana ay kumuha ka ng mga waiter na mag sisilbi sa paparty mo!” ang tugon ko

“Aba’t sumasagot ka pa? Alipin lang kita kaya susunod ka sa akin !Lahat ng kinakain mo, pati iyang mga damit na isinusuot mo ay pera namin nang gagaling.” ang inis na salita at isang malakas na suntok ang lumanding sa aking mukha dahilan para matumba ako at sumabog ang basura na laman ng garbage bag. “Alipin lang kita. Nandito ka para pag silbihan ako. Kinuha ka ng mga magulang para maging kamay at paa ko. Huwag mong kalilimutan iyan!” ang dagdag pa niya

Nanatili akong naka saldak sa lupa bago tuluyang matauhan. Tumayo ako at sumagot sa kanya “O-opo mahal na prinsipe!” ang sigaw ko sabay suklob ng garbage bag sa kanyang ulo. “Ayan ang korona mo! Gago!” dagdag ko pa sabay takbo palabas ng gate.

“Tarantado kaaa! Bumalik ka ditooo!!” ang sigaw ni Gomer habang inaalis ang basura sa kanyang ulo pero hindi na niya ako naabutan pa.

Nag tatakbo ako palabas ka kanilang subdivision para makalayo kay Gomer na bayolente. Parang pinasok na ng kung anong virus ang kanyang utak kaya nanakit na ito. Ito ang unang pag kakataon na sinaktan niya ako ng pisikal, yung mga panlalait na salita ay kaya ko pang tiisin ngunit saktan ako ay hindi dapat.

Noong mga sandaling iyon ay patuloy ako sa pag takbo. Hindi ko alam kung saan ako pupunta at wala rin akong pera sa bulsa. Halos 11:30 na ng gabi kaya’t wala nang masyadong tao sa paligid maliban sa mga sasakyang dumaraan sa kalsada.

Mabuti na lamang at nakita ko si Yel na bumibili ng pag kain sa 7/11. Agad ko siyang nilapitan at humingi ng tulong dito.

Itutuloy..

TLP Part 6

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 4, 2019

Mabuti na lamang at nakita ko si Yel na bumibili ng pag kain sa 7/11. Agad ko siyang nilapitan at humingi ng tulong dito.

Part 6

“Magang maga yung mukha mo o, nangingitim.” ang wika ni Yel habang nilalagyan ng yelo ang aking pisngi

“Lasing si Gomer kaya siguro ay napalakas ang suntok niya.” tugon ko

“Ke lasing kay hindi ay mali ang ginawa niya. Muntik pang mabura ang nguso mo. Paniguradong mag kakapasa iyan bukas. Ang mabuti pa ay dito kana muna umuwi dahil tiyak pag bubuhatan kana naman ng kamay ng amo mo.”

“Paano bukas? Dapat ba na iwasan ko na siya? O dumistansiya kaya?” tanong ko

“Aba e dapat lang na iwasan mo na siya dahil baka sa susunod ay hindi kana makilala kapag patuloy ka pa niya pinag buhatan ng kamay. Hindi ka naman OFW na naninilbihan hano. Mag li-lo ka sa pag sunod sa kanya. Para kang anino e. Ang tanong ay kung kaya mo ba? Baka naman kasi nahuhulog kana dyan kay Gorien.”

Natahimik ako at hindi agad naka sagot. “May feelings kana ba dyan kay Gorien? Kung sa bagay hindi na talaga nakapag tataka iyan dahil madalas kayong mag kasama.”

“Wala akong ibang nararamdaman sa kanya kundi purong pag kainis! Gago siya!” ang galit kong tugon sabay patong ng ice bag sa aking pisngi.

Dahil nga sa ginawang pananakit sa akin ni Gomer ay nag pasya akong sumama muna kay Yel. Naka tira siya dito sa apartment kasama ng kanyang mga pinsan. Mabait naman ang lahat sa akin dahil halos ilang taon na rin kaming mag kaibigan ni Yel simula pa noong lumipat ako dito sa siyudad para mag aral. Halos siya lang yata ang madalas kong mag sabihan ng aking mga problema o sikreto kaya palagay na rin ang aking loob sa kanya.

Kinabukasan..

Pag pasok ko sa gate ng campus ay nag tuloy tuloy agad ako sa aming classroom. Pansin na pansin ng lahat ng malaking pasa sa aking mukha dulot ng pag suntok ni Gomer. Hanggang ngayon ay kumikirot pa rin ito at magang maga.

“Napano iyang mukha mo Ernest?” ang tanong ng ilang guro na nakakasalubong ko.

“Minaltrato po ng amo.” ang sagot naman ni Yel.

“Wag mo na sabihing si Gomer ang may gawa nito, baka maapekto sa pangalan imahe niya rito sa campus.” ang pag pigil ko.

“Si Bona ka naman pala. Alam mo friend hindi na uso iyan, kung ako sa iyo pipicturan ko yung pasa ko at ilalagay ko sa facebook. Lalagyan ko ito ng caption ng saksakan ng haba yung tipong nandoon na ang story ng buhay ko. Alam mo naman ang mga tao ngayon kaunting kibot lang ay iuupload na agad sa fb ang nasa utak nila. Yung pinsan ko nga natusok ng karayom pinadugo niya at pinicturan para ilagay sa social media.”

“Kanya kanya ang persepyon ng tao pag dating sa pag kuha ng atensyon. Huwag na natin sila paki alaman at wala akong balak ibandera itong pasa ko sa social media. Baka lalo lang magalit sa akin si Gomer at yung mga magulang niya na nag papa aral sa akin.” tugon ko naman.

“So ano ang plans mo?” tanong niya

“Iiwas sa gulo. Iyon lang ang nakikita kong win win situation. Pag umiwas ako ay hindi ako masasaktan at tatahimik pa ang lahat.” sagot ko naman.

At iyon ang aking ginawa, kapag nakikita kong palapit sa akin si Gomer ay aalis ako at iiwasan siya. Kahit sa classroom, doon ako nauupo sa likod, malayo sa kanya at yung hindi niya ako makikita.

Halos ganoon mag hapon ang aking ginawa pero hindi talaga maiiwasan na mag tagpo ang aming landas. Alas 5 ng hapon noong makasalubong ko ito sa hallway malapit sa student center. “Hoy, kunin mo yung mga gamit ko sa center at iuwi mo. Eto pa yung bag ko dalhin mo na rin.” ang utos niya.

“Aba’t ang kapal ng mukha ng gago! Hindi man lang nag sorry sa akin.” sigaw ko sa aking sarili.

Tumingin ako sa bag niya at nag wika “Hindi ko dadalhin, mayroon kang kamay at paa, ikaw na ang mag dala.” ang sagot ko

Napakunot ang kanyang noo dahil sa hindi inaasahang pag tanggi ng kanyang alipin. “Dalhin mo to.” ang matigas na salita niya

“Hindi ko dadalhin! Ayoko! Hindi!” ang sagot ko rin.

“Dalhin mo!!” ang sigaw niya

“Hindi!” ang sigaw ko rin dahilan para mag kagulo na ang mga estudyante sa aming paligid. Lahat sila ay pumalibot sa aming dalawa para maki usisa.

Umasim ang mukha ni Gomer na parang napahiya. “Dadalhin mo ba ito o baka gusto mong itumba kita rito? Pero sige dahil sa mabait ako ay pamimiliin kita. BUGBOG O DIGNIDAD?” ang matigas na tanong niya

“Dignidad ang piliin mo para mahalikan mo yung bayag niya! Dignidad kami!” ang wika ng mga beki sa likod ko

“Ako rin dignidad! Syempre ikikiss ko ang yagballs niya. Diba naka sama yun sa package ng dignidad? Hahalikan ang dalawang paa at hahalikan ang bayag? Doon na tayo sa masarap diba??!” ang wika naman ng mga beki sa likod ni Gomer na mga kinikilig.

Pero hindi namin sila pinansin.

“Ano mamili ka, bugbog o dignidad?” ang tanong ulit ni Gomer.

Hindi ako nakasagot, ayoko ng gulo at ayoko rin na pag piyestahan ng ganito..

“Ay! Ano ba iyan ang tagal naman sumagot! Bugbugin mo na nga iyan papa Gorien! Hindi naman iyan babaihan hano!” ang pang gagatong ng mga beki na freshman.

“Aba’t ayaw mong sumagot, gusto mo bang dagdagan ang pasa mo sa mukha? Dito ko ipapatama iyan para maging dalmatian kana.” ang gigil na salita niya sabay dikit ng kamao sa aking kabilang pisngi. “Ano na, bugbog o dignidad? Mayroon kang five seconds para mamili. Five, four, three..” ang dagdag pa niya habang nag bibilang sa daliri

two..

one..

“Okay madali akong kausap.” ang tugon niya sabay hubad ng polo dahilan para tumambad sa lahat ang suot niyang sando na hapit na hapit sa kanyang magandang katawan.

Napatili ang mga babae at beki sa paligid lalo na noong itinaas niya ang kanyang natitirang saplot at lumabas ang abs nito. “Kung pinili mo ang dignidad, papaluhurin kita at hahalikan mo yung dalawang paa ko.” wika niya

“Eh yung bayag mo hindi hahalikan?” ang tanong ng beki sa likod.

Napakunot ang aking noo pero hindi ako natinag sa aking kinatatayuan. Mainam nga na suntukin niya ako para makita ng lahat kung gaano siya ka sama.

Maya maya ay bumuwelo si Gomer at noong akmang susuntukin na niya ako ay siya naman pag kakagulo rin ng mga tao sa aming paligid. Para bang may umagaw sa kanilang atensiyon.

Napahinto si Gomer..

“Pare, huwag mo na patulan si Ernest, kawawa naman yung tao.” ang wika ng isang lalaking nag lalakad patungo sa amin.

Nag tilian yung mga beki noong makita itong nag lalakad. “Si Bam! Dumating na pala siya galing sa international OJT sa Singapore!” kinikilig na wika ng mga ito kaya naman panandaliang nawala ang atensiyon kay Gomer.

Si Bam, siya ang vice president ni Gomer, top 1 rin sa deans list sa kanilang department sa HRM. Halos sya ang karibal ni Gomer dito sa campus pero talagang pangalawa lamang siya sa lahat. Matangkad rin siya, alaga sa gym ang katawan at may maayos na pamumuhay dahil negosyante rin ang mga magulang. Irregular student itong si Bam kaya kaklase ko rin siya sa ibang minors kaya katulad ni Yel ay malapit rin kami sa isa’t isa.

“Wag na pare, balato mo na sa akin ito.” ang wika nito sabay tapik sa balikat ni Gomer. Wala namang nagawa ang binata kundi ang kumalma at muling isinuot ang kanyang uniporme.

Lumapit sa akin si Bam at ngumiti. Hinawakan niya ang aking braso at inilayo kay Gomer dahilan para tumaas nanaman ang kilay ng mga beki sa paligid. “Pati ba naman si Bam?! Hay naku! Hindi naman siya vavaihan para umasta na parang pinag aagawan ng dalawang gwapong lalaki!” pag mamaktol ng mga ito habang naka nguso.

“Ayos ka lang ba?” tanong ni Bam

“Oo naman, akala ko madagdagan pa itong pasa ko sa mukha. Salamat at dumating ka.” ang sagot ko

“Actually hindi pa talaga ako papasok, sa monday pa ang balik ko dito sa campus. Itinext lamang ako ni Yel at sinabi niyang minamaltro ka ng amo mo. Sakto naman na padaan ako sa gate noong makita kong pinag kakaguluhan kayo ng mga students. Sakto ang dating ko.” paliwanag niya.

“Salamat ha. Paano kung itinuloy ni Gomer ang gulo na nais niya?” tanong ko

“Edi aawat ako, pero hindi gagawin ni Gorien iyon. Kitang kita sa mga mata niya na nag aalangan rin e. Parang tinatakot ka lang para sundin mo siya. So, anong plano mo? Uuwi ka ba sa bahay nila?” tanong niya

“Siguro ay doon muna ako kila Yel uuwi. Tiyak na lalong nang gigil sa akin si Gomer matapos ko siyang tanggihan.”

“Ayos, pumunta kayo sa amin, marami akong pasalubong sa inyo ni Yel. Doon na rin kayo mag dinner mag luluto ako ng hapunan.” naka ngiting paanyaya niya.

Habang nag lalakad kami ay umakbay pa sa akin si Bam, samantalang napatingin ako kay Gomer na hila hila ang kanyang bag at binubuksan ang pinto ng kanyang sasakyan. Ewan, ngunit parang naka ramdam ako ng kaunting awa noong makita siya parang kawawang api na nag iisa.

Kinagabihan, katulad ng set up ay nag tungo kami kina Bam, dito ay nag handa siya ng espesyal na hapunan at pag katapos noon ay nag karoon kami ng kaunting inuman kasama ang kanyang mga kaklase at ilang kasamahan sa council.

Noong mga sandaling iyon ay panandalian kong nakalimutan si Gomer at buong gabi akong tumatawa kasama ng aking mga kaibigan. Kung sa bagay, alam kong masaya rin naman siya (Gomer) dahil marami siya katropa doon sa compound. Ngayon ay wala nang mag babawal sa kanya, malaya na siyang gawing ang anumang bagay na kanyang naisin.

Itutuloy..

TLP Part 7

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 6, 2019

Part 7

“Kakainis naman, doon pala natulog si Ernest kina Bam kagabi! Tapos mag katabi pa sila sa kama. Nakaka imbyerna na talaga!!” ang wika ng isang beki sa hallway habang nakatingin sa larawan na inupload ni Bam sa kanyang facebook.

Ang totoo noon ay doon talaga kami natulog kina Bam pero grupo kami. Ang larawan na inilagay niya sa facebook ay selfie lamang namin na mag kasama. Nakadapa sa kama at naka ngiti. Wala namang mali doon dahil mag kaibigan naman kaming dalawa. Iyon nga lang ay masyadong OA lamang makapag react yung mga beki na taga hanga ni Bam kaya noong makita nila akong nag lalakad sa hallway ay parang gusto na nila akong ipako sa krus at sunugin sa ground ng campus.

“Hoy, halika nga dito!” ang wika ni Gomer noong makita akong nag lalakad sa harap ng mga locker. Hinila niya ako at hinawakan ng mahigpit ang aking mga braso. “Saan ka natulog kagabi? At talagang doon kapa kina Bam nag palipas ng gabi? Kalandi mo naman! Kung kani kanino kang lalaki tumatabi!” ang wika nito na may pang gigigil

“Bitiwan mo nga ako, masakit! Wala akong alam sa mga sinasabi mo!” pag tanggi ko

Kinutusan nya ako “Anong walang alam? Nag aamnesia amnesiahan ka pa e naka bandera dito sa social media yung larawan nyong mag kasama. Malandi ka pala talaga! Gigil na gigil ako sa iyo alam mo ba iyon? gusto na kita tirisin! Mamayang gabi doon kana umuwi sa bahay dahil isusumbong na kita kina mama. Umalis lang sila ay nangati kana at nag hanap ng lalaking makaka siping!” ang sagot niya

“Ano bang sinasabi mo?! Tigilan mo nga ako! Gago!” ang sigaw ko sabay tulak sa kanyang dibdib palayo sa akin. Agad akong umalis sa kanyang harapan at nag tatakbo para makadistansiya ng husto.

Siguro ay iniisip niya na nag papagamit ako kay Bam, ganoon karumi ang kanyang utak naturingan pa man ding matalino. Kung kailangan nag sisimula na akong umiwas sa kanya ay siya naman akong harang ng harang sa akin na animo nababaliw. Pasalamat nga siya at hindi ko sinabi sa kanyang mga magulang na sinuntok niya ako sa dahilang hindi ko pag sunod sa kanyang mga kabarkada. Gusto yata niya ay pag silbihan ko rin ang buong compound katulad ng ginagawa kong pangangatulong sa kanilang bahay.

“Alam mo magagalit talaga iyang si Gorien, biruin mo inupload pa ni Johan yung picture nyo ni Bam sa facebook account niya at nilagyan ng caption na “Taksil na Alipin” tingnan mo to.“ ang wika ni Yel sabay pakita ng post ni Johan.

Dito nga ay nakita kong pinag pipiyestahan ng mga lalaki sa kanilang compound ang picture namin ni Bam. May mga comments pa yung mga kaibigan ni Gomer na parang ginagatungan ito o pinipikon. Kabilang na rito ang mga komentong:

“Butas na iyan!”

“Taksil na alipin, nabira ng iba!”

“Na doggy iyan!”

At yung komento ni Raul na “Alagaan mo ulit yung aso ko.”

May post rin si Shan Dave na “Asan na yung Yelo?”

Natahimik ako at napatingin kay Yel “Huwag mo na ngang tingnan iyan masisira lang ang umaga ko. Sadyang madumi lang ang isip ng mga gagong iyan at intensiyon rin nila na lalong magalit sa akin si Gomer.”

“Nagagalit si Gomer dahil nag seselos ito? O nagagalit si Gomer dahil nawalan siya ng alalay at nakasanayan niyang may utusan? Sa tingin mo ano sa dalawa?”

“Edi yung ikalawa, nawalan siya ng utusan, wala nang taga dala ng bag niya, wala nang taga masahe ng paa at kamay niya. Wala na ring taga kolekta ng alay sa kanya ng mga estudyanteng taga hanga niya.” sagot ko naman

“Hmm, pwede rin yung una, nag seselos siya dahil ayaw niyang may ibang lalaking lumalapit sa alipin niya.” biro nito dahilan para mapangiwi ako bagamat tila natatawa ako sa mga sinasabi niya.

Patuloy pa rin ang pag iwas ko kay Gomer, kapag nakita kong nasa palagid ito ay agad akong umaalis. Kapag makakasalubong ko siya sa hallway ng aming building ay mabilis rin akong lumilihis at umiiba ng direksyon. Alam kong ramdam niya ang ginagawa kong pag iwas sa kanya kaya naman kahit gusto niya akong lapitan ay hindi niya pa rin magawa.

Alas 4 ng hapon noong matapos ang aming klase. Pumasok ang secretary ni Gomer sa aming classroom at iniabot sa akin ang isang paper bag. Agad namang naki usisa si Yel at inalog alog ang laman nito. “Baka naman redcard ito, gagawin kana niyang si San Chai! Alam mo yun, hahabul habulin ka ng mga estudyante, ibully hanggang sa mag pasya ka nalang na mag pakamatay doon sa rooftop!” ang wika nito

“Nag pakamatay ba si San Chai doon?” pag tataka ko naman

“Hindi, pero muntik na. Sige open mo na iyan.” excited na wika nito.

Mabilis kong binuksan ang paper bag at dito nga ay nakita ko ang laman nito na dalawang kahong tsokolate at mayroon pang mga candy na iba’t iba ang kulay ng pabalat. “Ayiiee! Mukhang namimiss kana niyang amo mo. Umuwi kana daw kase dahil dalawang gabi na siyang nangungulila sa iyo.” pang aasar ni Yel

“Tingnan mo nga, maga pa yung pasa sa mukha ko. Sa tingin ba niya ay mapapag hilom ito ng mga tsokolate niya?” asar kong tugon.

“Peace offering nga iyan, meaning nakikipag bati na sa iyo yung tao.”

“Pwes wala akong balak gawin iyon!” pag mamatigas ko at habang nasa ganoong posisyon kami ay nakita ko si Gomer sa pinto ng aming classroom.

Tumayo ito doon sukbit ang kanyang gitara. Tumingin ito sa akin at huminga ng malalim..

Nag simula siya tumugtog at kumanta..

Hanggang Kailan Lyrics

Labis na naiinip Nayayamot sa bawat saglit Kapag naaalala ka Wala naman akong magawa

Umuwi ka na baby Hindi na ako sanay ng wala ka Mahirap ang mag-isa At sa gabi’y hinahanap-hanap kita.

Hanggang kailan ako maghihintay

Na makasama ka muli Sa buhay kong puno ng paghihirap Na tanging ikaw lang ang Pumapawi sa mga luha At naglalagay ng ngiti sa mga labi

Yung mga kklase namin ay naka tingin lang at kinikilig sa kanyang pag kanta. Ako naman ay nakangiwi at nakaramdam ng pag kahiya dahil parang hinaharana ako ni Gomer. “Umuwi kana baby” iyan ang kataga sa kanyang awitin na kapag binibigkas niya ay naka tingin sa aking mga mata na parang may kung anong hipnotismo ang kanyang iginagawad sa akin hanggang sa mapatitig nalang ako sa kanyang mukha na nag papa cute sa akin.

Naramdaman ko nalang na pinahiran ni Yel ang aking bibig. “Bes yung laway mo tumutulo.” ang wika nito pero hindi ko siya pinansin.

Maya maya ay lumapit sa akin si Gomer habang patuloy na kumakanta at kinakalabit ang kanyang gitara. Umupo ito sa aking desk at saka muling umawit ng nakaharap at naka titig sa akin. Ako naman ay parang nabato balani sa kanyang kagwapuhan paki wari ko ay hindi na ako makakatayo pa dahil sa pang hihina ng aking tuhod. Ang aking puso ay tumitibok ng mabilis at para bang gustong kumawala nito sa aking dibdib.

Umuwi ka na baby Hindi na ako sanay ng wala ka Mahirap ang mag-isa At sa gabi’y hinahanap-hanap kita.

Hanggang kailan ako maghihintay

Na makasama ka muli Sa buhay kong puno ng paghihirap Na tanging ikaw lang ang Pumapawi sa mga luha At naglalagay ng ngiti sa mga labi

Pero sa kabila ng kanyang hipnotismo ay pinilit ko pa ring ipakita na galit ako. Ayokong bumigay ng ganoon kadali dahil lamang sa tsokolate at pag awit niya sa aking harapan. Hindi ako bibigay at hindi ko siya papatawarin sa ginawa niyang pananakit sa akin!

Natapos ang kanyang awitin.

Nag palakpakan ang buong klase..

“Umuwi kana baby ko, hindi ako galit.” ang wika niya

“Ikaw pa talaga? Eh ako nga ang sinuntok mo.” ang sagot ko naman.

“Kaya nga sorry na. Hinarana pa kita at binilhan pa kita ng mamahaling tsokolate alam kong di ka pa nakakatikim niyan.” ang wika nito

“Ah ganoon ba, edi kainin mo yung tsokolate mo. Manlalait ka pa e.” sagot ko sabay balik sa kanya ng paper bag. Tumayo ako sa aking silya at lumabas sa silid aralan.

Siyempre ay humabol siya sa akin. “Teka, biro lang naman. Para ka namang babae e, hirap mong suyuin. Alam mo ba na inatake si papa ng sama ng loob noong malaman niyang sinuntok kita kaya masamang masama ang tingin nila sa akin ngayon. Kapag hindi kita naibalik sa bahay ay ipapatapon nila ako sa ibang lugar para doon pag aralin. Please naman, umuwi na tayo.” ang patuloy na salita niya habang hinahabol ako sa hallway.

Huminto ako at humarap sa kanya. “Paano kapag hindi ako umuwi?” tanong ko

“Edi lagot ako. Please naman, umuwi kana baby este Ernest. Hindi na kita pag mamalupitan, hindi na kita tatawaging “alipin” at bibigyan na kita ng day off tuwing sabado at linggo.“ ang wika niya na may pag susumamo.

“Seryoso ka sa day off na iyan? Ibig sabihin tuwing sabado at linggo ay hindi mo ako pwedeng utusan. Tama ba?” pag lilinaw ko

“Oo at ibabalik ko na rin yung kadena ng motor mo.” ang wika pa niya

“Ano?! Pati kadena ng motor ko ay kinuha mo pa?” gulat kong tanong na may pag kainis.

“Oo, para makaganti sa iyo pero ibabalik ko na iyon mamaya. Uwi na tayo. Please, saka hinarana pa kita, alam mo ba na ikaw lang ang kaisa isang taong kinantahan ko? Huwag mong sayangin ang effort ko, nag pabango pa ako at nag pa gwapo ng husto para sa iyo.” tugon niya na parang nag papacute pa

“Naappreciate ko naman yung effort mo. Pero sabi mo iyan ha. Pag di ka tumupad ay aalis agad ako.”

“Promise, tutupad ako siyempre.” naka ngiti niyang tugon.

At iyon nga ang set up, dahil sa panunuyo ni Gomer ay bumigay ako agad at noong hapon rin iyon ay sumama na ako sa kanyang pauwi sa kanilang bahay. Bukod pa roon ay nilagyan pa niya ng ointment ang aking pasa sa mukha para gumaling na ito at maiwasan ang pamamaga ng husto.

Pag uwi sa bahay ay agad niyang inayos ang dining room, nag paluto siya ng espesyal na hapunan para sa aming dalawa. Nilagyan pa niya ng maganda mantel ang lamesa at may kandila pa sa ibabaw nito. Effor kung effort ika nga nila. Pariwari ko tuloy ay para kaming mag kasintahan na mag didiner date. Kung parte ito ng panunuyo ni Gomer ay tila ayoko na sana itong mag wakas pa.

Maya maya ay lumapit siya sa akin hawak ang dalawang basong alak. Ibinigay niya sa akin ang isa. “Welcome back. Para sa iyo ang cheers na ito.” ang wika niya habang naka ngiti

Pinag dikit namin ang baso sa ere at dito ay kapwa namin ininom ang laman nito..

Nakangiti pa rin siya sa aking harapan..

Ngumiti rin ako at maya maya ay napahinto ako sa pag kilos noong makaramdam ng kakaibang pag kahilo. Ang tingin ko kay Gomer ay lumabo na para bang bumibigat ang talukap ng aking mga mata.

Ang aking tuhod ay nang hina at ang aking braso ay parang unti unting nawawalan ng lakas. “G-Gomer, bakit? Ano ba a-ng na-nangyayari?” ang nauutal kong tanong habang marahang nabubuwal sa kanyang harapan.

“Ako ang bahala sa iyo. Huwag kang mag alala.” ang bulong niya sabay buhat sa akin na parang isang kinabang palay.

Namalayan ko na lamang na binuhat niya ako papanhik sa aking kwarto at isinara niya ang pintuan nito.

Itutuloy..

TLP Part 8

Cover by: Joshua Villato

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 6, 2019

“Ako ang bahala sa iyo. Huwag kang mag alala.” ang bulong niya sabay buhat sa akin na parang isang kinabang palay.

Namalayan ko na lamang na binuhat niya ako papanhik sa aking kwarto at isinara niya ang pintuan nito.

Part 8

Ramdam na ramdam ko ang matinding pang hihina ng aking katawan, ang aking ulo ay parang walang laman, umiikot ang aking paningin at kusang bumibigat ang talukap ng aking mga mata.

Naramdaman ko nalang na inalis ni Gomer ang aking saplot sa katawan, pinunit niya ang aking damit at winasak ang aking suot na salawal. Pumatong siya sa akin at siniil ako ng halik.

Itinulak ko ang kanyang dibdib pero wala na akong lakas kaya naman inaalis lang niya ang aking kamay at tinatakpan ang aking bibig para hindi ako makasigaw ng maayos. “Ako muna ang mauuna sa iyo bago si Bam! Tang ina mo, lalandi ka lang sa karibal ko pa! Bubutasin kita ngayon. Akin ka naintindihan mo ba?!” ang wika niya sabay siil ng halik sa aking leeg.

Para siyang isang mabangis na hayop kung sumunggap sa aking katawan. Wari’y nilukuban siya ng masamang espiritu kaya parang wala na rin ito sa sarili.

Makalipas ang ilang sandaling pag halik sa aking katawan ay tumayo siya at inalis ang kanyang pang ibabang saplot. Dito ay tumambad sa aking harapan ang kanyang kahubadan, putok ang dibdib, may abs at makinis ang buong katawan. Ang kanyang ari ay tayong tayo at halatang inahit ang buhok sa taas nito.

Pumwesto siya sa aking harapan at ibinukas ang aking bibig. Dahil wala na akong lakas ay hindi na ako nakalaban pa, pati ang aking panga ay para nawalan ng enerhiya. Hinawakan niya ang aking baba at dito ay marahan niya ipasok ang mala makopang ulo ng kanyang ari sa aking bibig. Makinis ito at walang kasabit sabit, swabe kumbaga, malaki at parang mapupuno agad ang aking bunganga.

Nag patuloy siya sa pag ulos hanggang sa mag bitiw siya ng isang impit na ungol dulot ng kakaibang sensasyon sa aking bibig. “ahh shit, ang init ng bibig mo!” ang usal niya at dito ay inilabas masok niya ang aking mala saging na ari sa aking bibig.

Halos tumulo ang aking laway at mangawit ang aking panga. Kakaibang hirap rin ang aking nararamdaman lalo na kapag ibinabaon ni Gomer ang kanyang pag kalalaki sa aking lalamunan, dumidikit ang kanyang dalawang bayag sa aking baba dahilan para mapatid ang aking hininga.

Hugot, baon ang kanyang naging ritmo. Ibabaon niya ng husto ang ari sa aking lalamunan at pag katapos ay huhugutin niya ito para ako ay maka kuha ng hangin. Halos nag paka sasa siya sa aking bibig at noong basang basa na ito ay agad rin niyang hinugot.

Maya maya ay naramdaman kong pinag hiwalay niya ang aking binti at ipinatong ito sa kanyang balikat. Inilagyan niya ng unan ang aking likuran upang mas tumaas ito. Halos gumapang ang kilabot sa aking katawan noong maramdaman ang malamig na hangin ng aircon sa butas ng aking pwet. Kasabay nito ang pag dampi ng kanyang daliri na may pampadulas.

“Ako muna ang bubutas sa iyo! Akin ka muna bago ka lawayan ng iba Ernest! Gago kaaaa!” ang wika niya sabay salpak ng kanyang ari sa aking butas.

Ito ang unang beses na papasukin ako kaya ibayong sakit ang aking naramdaman, nag pumiglas ako at sinipa ang kanyang dibdib. “Huwag kana pumalag, malilintikan ka sa akin! Gusto mo bang dagdagan ko pa ang pasa mo sa mukha? Tahimik!” ang gigil na bulong niya sabay dakot sa aking mukha.

Pilit niya ipinasok ang kanyang ari sa aking butas at noong unti unti itong pumasok ay kakaibang sakit ang aking naramdaman, pakiwari ko ay may napunit na kung ano sa aking loob.

“Oohhh! Tang inaaa! Ang sikip mo! Ang init!!” ang ungol ni Gomer at dito ay unti unti niya ibinaon ang kanyang malaking karagada.

Napasigaw ako ngunit bigla niya akong siniil ng halik sa labi habang umuulos kaya naman nakagat ko ang kanya nguso pero hinayaan lang niya ito. Siguro ay paraan na rin niya para maibisan ko ang kakaibang sakit na dulot ng kanyang pag pasok.

Bahagyang tumahimik sa buong silid, tanging ingay lamang ng aircon ang maririnig.

Maya maya ay nag simula nang bumayo si Gomer, kada baon ng kanyang ari ay parang binabaril ako ng air gun sa katawan. Ramdam na ramdam ko ang matigas niya kargada na bumabaon at humahagod sa aking kaloob looban.

Habang tumatagal ay palakas ng palakas ang ungol ni Gomer, para siyang nababaliw at nag dedeliryo sa matinding sarap na nararamdaman. Ramdam na ramdam ko rin ang kanyang pag hingal habang gumigiling ang kanyang balakang para mas lalo pang maibaon ng buo ang kanyang matigas na sandata.

Ako naman ay napa kapit lang sa kanyang braso, nanginginig ang aking buong kalamnan lalo na noong maramdaman ko ang pag labas ng aking katas, sumabog ito sa aking tiyan dulot ng kakaibang sensasyon ng pag baon at pag giling ni Gomer.

Napatingin ako sa kanya, nakatitig ito sa akin habang bumibilis ng bumilis ang kanyang pag bayo. Napatitig rin ako sa kanya at hindi ko na napigilan ang pag iyak.

Pero wala siyang pakialam, tuluyan na siyang nilukuban ng matinding pag nanasa, hinugot niya ang kanyang ari at maya maya ay ibabaon ulit “sarap diba? Akin ka lang naintindihan mo?” Ummph sisibakin kita ng todo ngayon!“

“Malapit na ako!” ang ungol niya at ilang malalakas at madidiin bayo pa ay tuluyan na siyang sumabog sa aking loob. Pumipintig ang kanyang ari sa aking lagusan, nakayakap siya sa akin at hinahalikan ang aking labi.

Nanatiling nakabaon ang kanyang sandata bago ito tuluyang mahugot. Noong siya ay mahimasmasan ay mabilis itong bumangon at nag linis ng katawan..

Ako naman ay tuluyang napa pikit at nakatulog dahil sa pagod at matinding pag kahilo.

Kinabukasan..

Ibayong pag kahilo at pananakit ng katawan ang aking naramdaman noong mga sandaling imulat ko ang aking mata. Natagpuan ko ang aking sarili na nakahiga sa malambot na kama ni Gomer, may kumot ang aking katawan at suot ko rin ang kanyang damit. Tila nanumbalik na rin ang lakas sa aking binti at kalamnan, hindi katulad kagabi na para akong lantang gulay.

Walang tao sa silid kaya naman bumalikwas ako ng bangon at dito ay naramdaman ko ang kakaibang kirot sa aking pwet. Para bang nabugbog ito ng husto, masakit at mahirap lumakad ng maayos.

Hindi naman ako babae para mag wala at mag iiyak pero buhay pa rin sa aking isipan kung paano ako pinag samantalahan ni Gomer kagabi. Sa palagay ko ay hinaluan niya ng kung anong gamot ang aking inumin kaya nahilo ako at nawalan ng kakayahang maka kilos mabuti. Ang lahat ng ito ay plano niya simula pa kahapon.

Lumakad ako pababa sa hagdan, late na ako sa klase ngunit nag pasya ako na huwag na muna pumasok. Ang gusto kong gawin ay matulog at ipahinga ang aking katawan dahil nang hihina pa ito.

Habang nasa ganoong pag baba ay nakita ko si Gomer na lumalakad sa aking kinalalagyan. “Gising kana pala, nag luto ako ng almusal. Kumain na tayo.” ang wika nito na parang walang nangyari. Inalalayan niya ako pababa ng hagdan pero hindi ako pumayag na hawakan niya ako. “Huwag kang lumapit sa akin, baboy ka.” ang bulong ko sa kanya.

“Gusto ko naman yung nangyari kagabi, saka kung sakaling mabuntis kita ay handa naman akong panagutan yung magiging anak natin.” ang wika niya

“Gago! Lumayo ka sa akin!” ang sagot ko naman habang iika ikang lumalakad patungo sa aking silid malapit sa kusina.

“Virgin ka pala, akala ko ay nakuha kana ni Bam. Mabuti naman at ako ang naka una sa iyo.” ang wika pa niya habang pilit akong inaalalayan.

“Doon ka nga! Huwag ka sa akin didikit! Iisipin ko nalang na nirape ako ng isang asong ulol sa gubat!” ang tugon ko dahilan para mapakamot siya ng ulo “Mukha ba akong aso? Sana pala dinoggy kita kagabi para nalaman mo kung sino ang aso.” ang pag mamaktol niya.

“Huwag kang lalapit sa akin. Isang hakbang mo pa ay isusumbong kita sa mga magulang mo at sasabihin kong pinainom mo ako ng drugs at saka pinag samantalahan.” pag babanta ko sabay sara ng aking pintuan.

Binuksan ko ang aking wall fan at ibinagsak ko ang aking katawan sa higaan. Kagabi pa walang laman ang aking tiyan ngunit hindi ako nakakaramdam ng pag kagutom. Ang nangingibabaw sa aking pag katao ay ang kirot ng aking likuran at ang kalituhan sa aking isipan.

Siguro ang tingin sa akin ni Gomer ay isang laruan, inaalipin at ipinag dadamot sa iba. Buhat noong tumira ako dito ay natatak na sa utak niya na ako ay kanyang pag aari kaya ganoon na lamang ang galit at pag inis niya kapag lumalapit ako sa ibang lalaki.

Habang naka pako ang aking tingin sa kisame ay unti unting nag balik sa akin ang mga eksena ng pag dating ko dito sa bahay.

FLASH BACK

Ilang taon na ang nakakalipas..

“Tuloy ka hijo, huwag kang mahiya. Ang iyong ina ay hindi iba sa amin kaya’t ituring mo rin itong bahay mo. Tiyak na mag kakasundo kayo ni Gorien lalo’t matagal na itong nang hihingi ng kapatid.” ang wika ni Misis Raval

“Huwag kang mag alala dahil bukod sa pag aaralin ka namin ay papadalhan rin namin ng pera ang iyong ina doon sa probinsya. Ang kailangan lang namin ay ang serbisyo mo, tutulong ka rito sa bahay at siyempre nais naming tulungan mo rin si Gorien sa kanyang mga gawain. Alam mo naman na madalas kaming umaalis at nag pupunta sa ibang bansa. Walang tumitingin at umaalalay sa aming anak. Ayaw namin na mabarkada ito at malapit sa bisyo.” ang wika naman ni Mister Raval

Maya maya ay bumaba si Gorien mula sa kanyang silid sa itaas. Medyo payat pa ito ngunit kapansin pansin na ang kanyang makinis na balat at ang kagwapuhang taglay. Mukhang anak mayaman talaga at parang hindi maaaring maarawan o gumawa ng gawaing bahay. “Ano ma, dumating na ba yung alalay ko? Mas gusto ko pa rin si Tess, asan na ba iyon?” ang tanong niya

Si Marites ang aking ina, siya ang tinutukoy ni Gorien. At simula’t sapul palang ay alalay na ang tawag niya sa akin.

“Gorien, anak hindi alalay si Ernest, naparito siya upang tumulong sa atin at mag bigay sa serbisyo. Alam mo naman na may sakit si Tess hindi ba? Ang kanyang ina ngayon ay nasa probinsya na. Simula ngayon ay dito na titira si Ernest, pag aaralin namin siya at pag tatapusin ng kolehiyo ayon na rin sa ipinangko namin sa kanyang ina.” ang wika ng kanyang ama

“Bakit? Hindi ba nila kayang pag aralin iyan sa probinsya?” ang tanong nito habang kumukuha ng bote ng tubig sa ref.

“Mahina ang kita sa probinsya kaya’t hindi sapat ang kanilang kabuhayan para ipadala sa kolehiyo si Ernest. At isa pa ay isang pag tanaw na rin ito ng utang na loob sa matagal na serbisyo ng kanyang ina. Alam mo naman na si Marites ang mag palaki sa iyo. Siya ang nag aalaga at nag aasikaso sa iyo kapag wala kami ng iyong ama.” ang wika ng kanyang ina.

“Okay, kayo ang bahala. Wala naman akong paki alam sa mga plans nyo. Basta siya ang aking alalay at susundin niya ang lahat ng nais ko.” ang wika ni Gorien sabay lapit sa akin.

Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. Natawa ito noong makita ang aking tsinelas na luma at mag kaiba pa ang dahon. “Akin ka, sa akin ka lang mag sisilbi. Maliwanag ba? May mga pinag lumaan akong sapatos at damit doon. Kunin mo na lang. Kawawa ka naman.” ang wika niya sabay pindot sa kanyang cellphone at saka ito lumabas ng bahay.

Tinapik ng ama ni Gorien ang aking balikat. “pag pasensiyahan mo na si Gorien, spoiled kasi talaga ang batang iyan. Naroon ang iyong silid, bahala kana kung anong ayos ang nais mo.” ang naka ngiting wika nito.

Binuhat ko ang aking bag at iyon ang naging simula ng aking pag tira sa bahay ng mga Raval.

End of Flash back.

Itutuloy..

TLP Part 9

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 6, 2019

Part 9

“Uy Ernest bakit di ka pumasok kahapon? Ang daming kaganapan na missed mo.” ang bungad ni Yel

“Hindi ko alam, hindi ako updated. Tulog ako mag hapon kaya hindi ako nakapasok. Masama kasi ang pakiramdam ko. Ano bang nangyari?” tanong ko

“Hindi ka man lang nag ccheck ng facebook? O ng social media?” tanong niya

Dinukot ko ang aking cellphone at pinag pipindot ang keypad nito. “Wala e, walang social media.” ang tugon ko naman dahilan para mapakamot siya ng ulo. “Basic phone lang kasi iyang gamit mo kaya wala kang alam sa mundo. Ginawan kita ng fb ah, hindi mo ba binubuksan?” tanong niya

“Minsan, doon sa computer room. Teka pumasok ba si Gomer kahapon?” tanong ko naman

“Syempre, kaso ay half day lang. Siya pa nga mismo ang gumawa ng excuse letter mo. At alam mo ba na iyang amo mong si Gorien a.k.a Gomer ang latest ngayon.”

“Bakit ano ba ang nangyari? Ano ba ang ginawa niya?” tanong ko

“Nasangkot lang naman siya sa rayot kahapon kasama yung mga kaibigan niya sa compound. May ilang video footage doon sa social media. Tara ipakikita ko sa iyo.” ang wika niya sabay hila sa akin sa computer room.

Wala akong ideya sa nangyari dahil pag katapos kong isara ang aking pinto ay wala akong balita kay Gomer. Noong nagising ako ay halos alas 9 ng gabi. Wala naman siya sa bahay siguro ay gumimik o nag tungo sa mga kabarkada niya sa compound.

Pag pasok sa computer room ay agad ipinakita sa akin ni Yel ang mga footage ng rayot sa labas ng campus. Dito ay makikita si Bogs na inuupakan ang isang lalaki at si Gomer naman ay tinatadyakan ang isang lalaking naka suot ng uniporme ng ibang campus. Masyado nang magulo ang ibang detalye, nawawala rin sa anggulo ang camera dahil tili ng tili ang beki na kumukuha ng video. “Jusko ang ggwapo nila! Kahit medyo duguan ang anes anes na facesung ay gwapo pa rin! Its raining men alleluja!!” ang maririnig na salitang ng beki sa footage at nakuha pa nitong kumanta.

“Sino ba itong mga kaaway nila?” pag tataka ko

“Iginanti raw nila si Johan. Kinuha raw kasi ng mga lalaking kaaway nila yung mga paninda nito. Ayun ang akala nila ay hindi kakasa ang grupo ni Johan. Patay kung patay iyan kahapon kahit may mga pulis na ay nag rarayot pa rin. Ang pinaka bwisit ay yung leader nilang si Bogs, grabe kung sumuntok, pati nga itong gate nasira niya.” ang wika ni Yel

Sa ikalawang footage naman ay makikita si Gomer may hawak na baseball bat. Kitang kita sa video kung paano niya basagin ang salamin ng sasakyan ng kaaway. At pag katapos ay nanapak pa ito ng maraming beses. Malinaw ang footage na umani ng iba’t ibang reaksyon mula sa mga mag aaral.

Loading comments.

“Lahat naman tayo may dark side. Support pa rin kami kay Gorien kahit bad boy na siya.”

“Okay lang maging bad paminsan minsan. Lalo siyang gumwapo sa paningin namin.”

“Dapat sa kanya ay alisin bilang SSC president. Hindi magandang halimbawa ang ipinakikita niya. Si Bam nalang ang ipalit sa pwesto. I love you Bam!”

“Ang astig ni Gorien, kilig much”

Loading more comments..

Ilang lamang iyan sa mga komento ng mga mag aaral. Ang iba ay nadismaya at ang iba naman ay hinangaan pa siya o mas lalo pang kinilig sa pagiging astig niya. Okay lang raw maging bad boy paminsan minsan dahil walang perpekto sa mundo, ang lahat ay nagagalit, napipikon at nawawala sa kanilang sarili.

At dahil nga sa labas ng campus nangyari ang gusot ay walang violation si Gomer, nag labas ng statement ang aming paaralan na wala silang kinalaman sa rayot nangyari sa labas ng tarangkahan ng paaralan. At hindi nila sasagutin ang danyos ng mga mag aaral na sangkot sa naturang gulo.

“Anong reaksyon mo?” ang tanong ni Yel habang nakapako ang aking tingin sa monitor.

“H-hindi ko alam. Siguro talagang pinipili na lamang ni Gomer ang daan na malayo sa nakasanayan niya. Siguro ay sawa na rin siya sa mala santong imahe na tingin sa kanya ng tao kaya pilit niyang binago ang kanyang pag uugali.” ang tugon ko naman

Ang totoo noon ay nag aalala talaga ako. Siguro ay umawat ako kahapon kung nakita ko siyang nakikipag rayot. Sa kabilang banda naman ng aking isipan ay nagagalit pa rin ako sa kanya dahil sa ginawa niyang pang aabuso sa akin noong nakaraang gabi. Bukod pala sa kalokohang ginawa niya sa aking katawan ay nakipag away pa ito. Kakaiba talaga ang loko at pakiwari ko ba ay kumukuha talaga siya ng bato na ipupukpok niya sa kanyang ulo.

“Ang sabi sa akin ni Gorien ay may sakit ka raw kahapon. Masakit raw ang tuhod mo at nirarayuma ka kaya hindi ka nakapasok. Nag biro pa ito at sinabing buntis ka raw at nag lilihi.” ang wika ni Bam noong makita niya akong palabas sa computer room.

“Huwag kang nakikinig sa sira ulong iyon. Masakit yung katawan ko kahapon, siguro sa sobrang pag ttrabaho kaya napwersa ng husto. Teka, nasaan si Gomer?” tanong ko

“Nandoon sa students center. Marami kaming inaayos na project at events sa darating na foundation day.”

“Okay naman ba siya?” tanong ko

“Oo naman, medyo maga lang yung mukha dahil nahataw siya ng tabla kahapon kaya gumanti ito at binasag niya yung salamin ng sasakyan ng kaaway niya.”

“Bukod doon, may injury pa ba siya?” tanong ko pa

“Aba, nag aalala si Ernest sa amo niyang action star wanna be!” pang aasar ni Yel

“Syempre naman, sa akin siya ibinilin ng kanyang mga magulang kaya natural lamang na mag aalala ako.” ang tugon ko naman kaya mas lalo pa akong inasar ni Yel. “Diyan nag sisimula iyan Ernest. Simpleng pag aalala, simpleng pag iisip pero hindi mo namamalayan na nahuhulog kana pala at BANG! Sapul ka ni kupido!”

Hindi ako kumibo..

“Huwag kana mag alala, magiging maayos rin si Gorien.” naka ngiting wika ni Bam sabay akbay sa akin.

Lumakad kami patungo sa canteen at habang nasa ganoong posisyon kami ay lumabas naman si Gomer sa student center. Puro band aid ang mukha nito at mayroon pang pasa sa gawing labi. Sa ulo ay may bundahe pa. Napahinto siya at napatingin sa amin kaya naman agad na bumitiw si Bam sa kanyang pag kaka akbay.

Tila umasim ang mukha nito noong makita kami. At pasimple siyang tumingin ng matalim na akin. “Bam, ayusin mo na yung tickets dito. Marami pa tayong gawain.” ang utos ni Gomer

Ngumiti si Bam at tinapik ang aking balikat. “See you around. Kita kits tayo mamaya ha. Same place Ernest!” ang wika nito. Ang tinutukoy niya ay sa canteen kung saan kaming tumatambay.

Nanatiling naka tingin sa akin ng matalim si Gomer kaya naman tiningnan ko rin siya at dito ay nag pasya akong lumapit sa kanya. “Huwag mong gawing hobby ang pakikipag basag ulo. Sa tingin mo ba ay astig kana niyan?” ang tanong ko sa kanya

Tumingin siya sa akin at nag salita “Huwag mo ring gawing hobby ang pag lalandi sa ibang lalaki. Sa tingin mo ba ay ikinaganda mo iyan?” ang tanong niya

“Excuse Mr. Gorien Merrick Raval, una ay hindi ako babae para maging maganda at ikalawa ay ako ang unang nag tanong kaya ikaw ang unang sumagot.” tugon ko

“Wala akong isasagot sa walang ka kwenta kwenta mong tanong. Lumayo kay Bam kung away mong bugbugin namin siya. Nakita mo naman kung gaano kagigilas yung mga kabarakda ko sa compound diba? Huwag mo akong subukan.” ang wika niya

“Bakit ba nag kakaganyan ka? Ano ba ang nangyayari sa iyo? Ano ba ang gusto mong gawin ko? Gusto mo ba na sa iyo lang ako didikit?” ang tanong ko na parang naguguluhan.

“Dapat lang! Sa akin ka lang didikit dahil binabayaran kita para maging alipin ko. Binabayaran ka ng mga magulang ko para pag silbihan ako. Kaya habang nasa puder ka namin ay sa akin lang, pag aari kita! Naunawaan mo ba iyon?” ang tanong niya na pabulong habang nakahawak ng mahigpit sa aking braso.

“Hindi alipin o alalay ang tingin sa akin ng mga magulang mo Gorien. Ikaw lang ang tumitingin sa akin ng ganyan dahil mababa ang tingin mo sa akin, dahil mahirap lang ako at itong mga pinag lumaan mo ang isinusuot ko. Mababait ang mga magulang mo kaya mo silang idamay sa kasamaan ng ugali mo, sa kayabangan mo at sa pagiging pekeng astig mo.” ang sagot ko sabay alis kanyang pag kakahawak sa akin.

Napahinga ito ng malalim at inambaan ako pero hindi ako natinag. Tiningnan ko siya ng matalim at saka ako lumakad palayo sa kanya. “Mag kita tayo sa bahay mahal kong alalay. Alas 6 ng hapon ay nandoon kana, kung hindi kasusunod sa akin ay may bubugbugin ako mamaya. Sisiguraduhin kong hindi siya makakalakad ng maayos.” ang wika nito

“Gawin mo ang gusto mo.” ang sagot ko naman sabay hila kay Yel palayo kay Gomer.

“Grabe possessive talaga iyang amo mo. Nakakatakot siyang tumingin.” ang wika ni Yel

“Huwag kang matakot sa kanya, isa lamang siyang aso na tahol ng tahol pero bahag naman ang buntot.”

“Pero masyado siyang gwapo para maging aso. Saka tao sa Gorien paano siyang magiging aso?” tanong niya dahilan para makapamot ako sa ulo. “Ang slow mo naman e, figure of speech lang iyon.”

At dahil nga ayoko na rin ng gulo, katulad ng sinabi ni Gomer, alas 6 palang gabi ay umuwi na ako. Sa gate palang ng kanilang mala mansyon na bahay ay naka abang na ito. Nakatayo siya sa balkunahe suot ang isang maluwang na tshirt at basketball short.

Pinarada ko ang aking motor sa likod ng kanilang bakuran at agad na lumakad patungo sa kanya. “6:12 pm. Late ka.” ang bungad niya

“6:01 palang noong tumapak ako sa gate. Masyadong advance ang relo mo.” ang tugon ko sabay lakad paiwas sa kanya.

“Mabuti naman at hindi mo na inatupag na lumandi sa ibang lalaki.” ang pang aasar pa niya pero hindi ko siya pinansin.

Nag tuloy tuloy akong pumasok sa aking silid pero laking gulat ko noong mag pumilit siyang pumasok kaya naman wala akong nagawa kundi ang patuluyin siya sa loob. “Bakit ba?” tanong ko habang binaba ang aking mga gamit.

“Ngayon lang napasok sa kwarto mo. Walang aircon, walang tv, walang gadget?” ang tanong niya

“Ang mga prinsipeng katulad mo lang ang may sariling aircon, ref at entertainment area sa kwarto. Labas ka na nga.” ang wika ko sabay taboy sa kanyang palabas pero hindi siya natinag.

Lumakad siya patungo sa aking study table at inusisa ang ginagawa kong research work para sa isang subject. “Mali yung title mo, at yung intro mo ay panget. Mas maganda kung ganito.” ang wika niya sabay sulat sa aking papel. Tapos ay binago rin niya ang format ng aking research na para bang sinusuri niya ang kada salitang nakatala doon.

Ito ang tunay na Gomer, matalino, effortless ang talento at mahusay sa lahat ng subjects kaya nga siya number 1 sa buong department. Naalala ko tuloy noong pinag compute siya ng katakot takot na equation sa white board pero kahit hindi ito naituro ay alam pa rin niya ng walang kahirap hirap.

Noong sandaling iyon ay parang napatitig ako kay Gomer, labis akong humanga sa kanyang ginagawang pag tulong sa akin. Pati yung mga computations ko ay itinama rin niya, ang mga graph ay ginawa niyang mas ginawa niyang sakto.

Nakakabatobalani talaga..

Habang nasa ganoon akong pag titig sa kanya ay laking gulat ko noong may isang nilukot na papel ang tumama sa aking mukha dahilan para mag balik ako sa aking ulirat. “Bakit ganyan ka makatingin sa akin? Gwapong gwapo ka hano?” tanong niya habang naka ngising aso.

Para akong nakaramdam ng pag kahiya. “Hindi ah, salamat sa pag tulong sa akin. Sige labas kana, mag bibihis na ako.”

“Edi mag bihis ka sa harap ko. Ano pa bang itatago mo sa akin? Hindi ako lalabas, gusto ko dito matulog ngayong gabi.” ang wika niya sabay alis ng kanyang pang itaas na damit.

Itutuloy..

TLP Part 10

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 7, 2019

Para akong nakaramdam ng pag kahiya. “Hindi ah, salamat sa pag tulong sa akin. Sige labas kana, mag bibihis na ako.”

“Edi mag bihis ka sa harap ko. Ano pa bang itatago mo sa akin? Hindi ako lalabas, gusto ko dito matulog ngayong gabi.” ang wika niya sabay alis ng kanyang pang itaas na damit.

Part 10

“Bakit dito ka matutulog? May kwarto ka naman at mas malaki pa. Doon kana!” ang salita ko habang hinihila siya patayo sa silya

“Gusto mo ba doon tayo? Mas malaki yung kama ko. Mas makaka galaw tayo ng mabuti.” ang naka ngisi niya sagot

“Basta. Doon kana.” pag pupumilit ko sabay hila sa kanyang braso.

Pero hindi ito natinag..

“Aray, wag mo hilahin yung braso ko. Pilay pa iyan. Saka tingnan mo itong mukha ko puro pasa pa. Hindi kaba naawa sa akin? Kailangan ko ng mag aalaga sa akin ngayon. Arekup ang sakit talaga ng buong katawan ko. Nabubog ako ng husto. Areekuppp, ang arrgghhh!” ang daing niya na parang nang hihina na hindi mo mawari pero halatang umaarte lang naman. Pero totoo nga na may pasa ang braso niya at ang ibang parte ng kanyang mukha.

“Ganoon ba? Teka tatawag ako ng nurse o doktor para maitransfer kana sa ospital.”

Bumangon ang ulo niya at hinatak ako sa buhok. “Hindi nurse ang kailangan ko.”

“Arekup! Anong kailangan mo? Mukha kasing mamatay kana e.”

“Ang kailangan ko ay Ikaw. Yung yakap mo, yung pag aalaga mo.” ang tugon niya na parang nang hihingalo.

“Pero hindi naman ako caregiver at hindi ka naman matanda para alagaan kita. Mas matikas pa nga ang katawan mo sa akin.” ang tugon ko kaya naman napakunot ang kanyang noo sa pag basag ko ng kanyang trip. “Tang ina, ang slow mo naman e. Hindi mo ba nagets? Nag lalambing ako, yung ibang tao atat na atat makita ang alindog ko samantalang ikaw ay inihahain ko na sa harapan mo pero parang bale wala lang sa iyo! Hindi kaba naakit sa akin? Hindi ba ko gwapo sa paningin mo” ang tanong niya sabay taas ng isang braso sa kanyang batok kaya mas lalo pa siyang sumexy at ang isang kamay naman niya ay hinihimas ang kanyang mala pandesal na tiyan at matipunong dibdib na para bang nang aakit. Ang kanyang mata ay namumungay na para bang libog na libog.

Napatulala nalang ako sa kanyang ginagawa, hindi ko malaman sa aking sarili kung bakit ako kinakahaban ng husto, naeexcite ako at nakakaramdam ng kakaibang init na hindi ko mawari lalo na noong marahan niyang ibaba ang kanyang salawal kasama ang kanyang brief. Ang unang tumambad sa aking paningin ay ang mapulang ulo ng kanyang ari, parang makopa, makinis at may paunang katas. Sa tingin ko ay mukhang kanina pa siya nalilibugan ng husto.

Ilang saglit pa ay tuluyan na niyang hinubad ang kanyang salawal. Tumambad sa aking harapan ang kanyang kahubadan na naka upo sa aking silya. Ang kanyang ari ay tayong tayo, malaki ito at nakatirik sa tigas. Halos umabot na ang sukat nito sa kanyang pusod kaya naman pala hindi ako halos naka lakad noong galawin niya ako. Halos nasa pitong pulaga ito, makinis at walang kabalat balat na katulad ng ibang mga tinutuli na may natitira. Makinis ang kanyang katawan pati ang kanyang singit ay maputi rin. Kitang kita ko ang lahat ng ito sa kanyang pag kakaupo sa harap ng aking study table

Hinawakan niya ang aming kamay hinila ako palapit sa kanya. Ako naman ay parang natulala na lamang na para bang nawawala ako sa aking sarili. Basta namalayan ko na lamang na nakaluhod na ako sa pagitan ng kanyang hita at isinusubo ang kanyang batuta.

“Ahhh, ang sarap. Naadik na yata ako sa iyo. Ang saaarrapp, shit!” ang unggol niya na napapatingala habang pinag lalaruan ko ang kanyang aring nakahain sa aking harapan.

Tumagal ng halos 5 minuto ang pag kain ko sa kanyang pag kalalaki bago niya ako hilain at alisin ang lahat ng aking saplot. Ngayon ay hubot hubad na rin ako sa kanyang harapan. Niyakap niya ako at pinakandong paharap sa kanya habang siya ay naka upo sa silya. Hinalikan niya ako sa labi, mapusok habang nag tatama ang aming mga naninigas na sandata.

Ginagalugad ng kanyang dila ang aking bibig, lasang lasa ko ang matamis niyang laway at ang mabango niya hininga.

Tumagal ng ilang minuto ang pag kandong ko sa kanya hanggang sa tumayo kami, inihiga niya ako sa kama at dito ay niromansa niya ako na parang isang babae. Napapasinghap ako sa sarap habang ninanamnam ang kanyang ginagawang pag papaligaya sa akin.

Maya maya ay tumayo siya at kinuha ang lotion sa aking cabinet. Nilagyan niya ang kanyang pag kalalaki at gayon rin ang aking butas. Itinaas niya ang aking paa sa kanyang balikat at dito ay naramdaman ko ang muling pag ulos ng kanyang ulo sa aking butas.

Dahil sa sobrang dulas ng lotion ay swabe itong pumasok, napasinghap siya at napamura sa kakaibang init. Ako naman ay napakapit sa kanyang balikat dahil sa sakit na hindi ko mawari.

Hindi muna siya gumalaw, hinayaan lang niya na naka baon ang kanyang pag kalalaki sa aking butas habang hinahalikan niya ang aking labi. Ramdam na ramdam ko ang kanyang kahabaan na nakatarak sa aking kaloob looban hanggang sa nag simula na siyang gumiling at umulos.

Unggol ang maririnig sa bawat sulok ng aking silid. Mas naging maingay pa si Gomer ngayon kaysa noong gabi na ginalaw niya ako. Kitang kita ko ng malinaw ang kanyang mukha naka pikit habang ibinabaon ng husto ang kanyang ari sa aking kaloob looban.

Nag simulang gumiling si Gomer, kada ulos ng kanyang mala saging na ari ay napapa iri ako ngunit kakaibang sarap ang aking nararamdaman. Sa tuwing bibilis ang ritmo ng kanyang pag bayo ay hinahalikan niya ako hanggang sa hugutin niya ang kanyang ari at saka ako pinatuwad na parang isang aso. Sumampa siya sa kama at pumatong sa aking likuran, sa ganitong posisyon ay mas lalo kong naramdaman ang pag sagad ng kanyang ari. Lalo rin siyang nabaliw at naulol sa pag bayo na parang isang hineteng kumakabayo.

“Ohh ang sakip, ang sarap! Putang ina mababaliw akooo!” ang unggol nito kaya naman sinabayan ko na rin ang ritmo ng kanyang. Sinalubong ko ang kanyang pag ulos. Sa buong silid ay maririnig ang aming unggol at ang tunog na “plok” “plok” dulot ng pag uumbog ng aming mga katawan.

Habang patuloy siya sa kabayo sa akin ay hinawakan niya ang aking ari na naglalaway sa sobrang tigas at saka niya ito binayo gamit ang kanyang kamay. Kung gaano ka bilis ang kanyang pag ulos sa aking butas ay ganoon rin ang kanyang pag jajakol sa akin.

Makalipas ang ilang sandali ay napasigaw ako, lumabas ang aking semilya at tumalsik ito sa aking kumot. Siya naman ay mas lalo pang nauulol dahil habang lumalabas ang aking katas ay pumipintig ang aking butas at mas sumisikip ito. “Eto na akooo! Uhhhhh!!” ang unggol niya

Sumabog ang kanyang katas sa aking kaloob looban. Muli kong nadama ang pag pintig ng kanyang ari. At noong makaramdam ng pang hihina ay napahiga siya sa ating likuran habang marahang nabubunot ang kanyang matigas pa ring ari.

Ilang minuto kami sa pag pahihinga bago kami nag linis ng aming katawan. Maliit lamang ang banyo sa aking silid at wala pa itong shower kaya nag hiraman kami sa tabo at timba, salitang pag bubuhos at pag sasabon ng katawan.

Noong gabing iyon ay naulit pa ang pag tatalik namin ni Gomer, ilang beses pa iyon, wala kaming kasawaan. Gamit na gamit niya ang butas ko. Ibat ibang posisyon ang aking ginawa. Nariyan yung inupuan ko siya, tinira niya ako ng patayo, padapa, patagilid at pati sa loob banyo ay hindi niya pinaligtas. Kaunting pahinga lang at panibagong round nanaman na parang wala nang bukas. Halos alas 4 na kami ng umaga natapos sa pag tatalik at dito ay kapwa kami nakatulog.

Simula noong araw na iyon ay naging madalas na ang pag tatalik namin ni Gomer. Madalas ay doon ako natutulog sa kanyang silid, may pag kakataon naman na nag tutungo siya sa akin para magpakaligaya. Para kami dalawang ligaw na kaluluwang nag papakasasa sa paraiso ng kaligayahan. At ang nakakatawa ay wala kaming relasyon, commitment o ano pa naman. May mga pag kakataon na ayaw pa rin niyang lumalapit ako sa ibang lalaki pero hindi naman niya ako kasintahan para pag higpitan ng ganoon.

“Fuck buddy. Iyan ang perfect definition sa ginagawa ninyo ni Gorien.” ang reaksyon ni Yel noong sabihin ko sa kanya ang aming sitwasyon. Maging ako kasi ay naguguluhan na rin kaya nag pasya na akong ibahagi sa kanya ang aking saloobin.

“Kaya ko nga sa iyo sinabi diba? Alam kong mali pero hindi ko mapigilan, pag nariyan na siya ay nanghihina na ako at hindi na ako makalaban. Para bang hinihipnotismo niya ako at mararamdaman ko nalang na bumigay na pala ako.” ang sagot ko

“Hindi hipnotismo ang lumulukob sa iyo kundi ang mahika na tinatawag na “kalandian”. Walang kasiguraduhan iyang sitwasyon ninyo ni Gomer. Ikaw rin ang matatalo kapag humanap siya ng iba.“

“So anong gagawin ko?” tanong ko

“Tumingin ka sa face ng mga children at iassess mo kung saan mo makikitang ang silver lining.” ang sagot niya

“Seryoso na kasi, ano ang gagawin ko? Alangan namang umarte ako na parang babae na dapat ay panagutan niya ang pang gagalaw niya sa akin ng maraming beses.”

“Alam mo kahit isang dram na tamod pa ang isabog ni Gomer sa pwet mo ay hindi ka mabubutis kaya huwag kang mag feeling. Ang kailangan mong gawin ay itanong ang status ng samahan nyo. Kung maging kayo nga ay ituloy niyo ang ligaya mag sex kayo mag damag hanggang umaga. Kung hindi naman kayo tumigil kana at humanap ng iba.” payo niya dahilan para matahimik ako.

“Iyan ang mga bagay na ayokong alamin dahil natatakot ako sa maaari niyang isagot.”

“Kaya ihanda mo yung sarili mo. Minsan kinakailangan nating harapin ang mga bagay na kinatatakutan natin dahil ito ang mag papatibay sa iyo.” naka ngiti niya sagot.

Tumango lang ako biglang tugon at napako ang aking tingin sa gate kung saan nakita kong nakatayo doon ang kabarkada ni Gomer na si Johan.

Kumakaway ito na parang inaaya niya akong lumapit sa kanya kaya naman tumayo ako at nag tungo sa gate kung saan ito naroon. “Bakit?” ang tanong ko

“Paki bigay naman ito kay pareng Gomer. Isang imbistayon para sa aming session. Hindi kasi ako makapasok dahil naka ban na pala ang mga outsiders. Ikaw na lamang ang mag abot sa kanya.” naka ngiti niyang pakikisuyo sabay lahad ng isang sobre sa aking kamay.

“Salamat.” naka ngiti ko ring tugon.

Agad akong nag punta sa students center para ibigay kay Gomer ang sobre. Noong mahawakan niya ito ay agad niyang binuksan. “Session doon sa compound, isama raw kita sabi ni Bogs.” ang wika nito. “Bakit kailangan kasama ka pa e di ka naman kagwapuhan? Oo masarap ka, makinis at nakakalibog pero hindi ka ganoon ka gwapo.” ang bulong nito.

“Pinupuri mo ba ako o inaasar?” tanong ko

“Sige kunin mo na yung mga gamit at ipasok mo sa sasakyan. Pupunta na tayo ngayon doon.” utos niya sabay abot sa akin ng lahat ng mga gamit niya.

At katulad nga ng set up, nag punta kami sa compound. Dito ay huminto kami sa isang lumang bahay na tahimik at parang walang tao.

Tahimik..

Lumalakad kami patungo sa pintuan at noong pihitin ni Gomer ang door knob ay nabigla kami sa aming nasaksihan.

Itutuloy..

TLP Part 11

Dongjun as Gomer..

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 8, 2019

“Sige kunin mo na yung mga gamit at ipasok mo sa sasakyan. Pupunta na tayo ngayon doon.” utos niya sabay abot sa akin ng lahat ng mga gamit niya.

At katulad nga ng set up, nag punta kami sa compound. Dito ay huminto kami sa isang lumang bahay na tahimik at parang walang tao.

Tahimik..

Lumalakad kami patungo sa pintuan at noong pihitin ni Gomer ang door knob ay nabigla kami sa aming nasaksihan.

Part 11

Gulat na gulat kami ni Gomer noong binuksan namin ang pintuan, nanlaki ang aming mga mata sa nasaksihan.

Sumalubong sa amin ang maraming tao at kinamayan kami ng mga ito. “Ating salubungin, si Brother Gomer at ang kanyang alalay ang ibig kong sabihin ay si Brother Ernest! Palak pakan!!” ang boses ni Shan Dave sa mikropono.

“Alive alive! Alive! Si Jesus ay alive! Alive forever more!! Sing Halleluja!” ang pag awit nila.

“Ano to?” ang tanong ni Gomer habang napapakamot ng ulo.

“Parang prayer meeting.” ang sagot ko naman. “Saka bakit mo sa akin itinatanong e pakana ito ng mga kabarkada mo.”

Habang nasa ganoong pag tataka kami ay siya namang pag lapit sa amin ng isang lalaki. Naka ngiti ito at agad akong kinamayan. “Welcome Gomer!” ang wika nito.

“Teka, ako si Gomer. Mas gwapo ako diba? Mas hunk ako at mas malakas yung dating. Hindi pwedeng maging si Gomer iyan.” reklamo ni Gomer noong mamali ang lalaki sa pag kamay na parang ayaw pumayag na maging ako siya.

“Oo siya nga si Gomer.” sagot ko naman habang natatawa.

“Ah ganoon ba, sorry pareho kasi kayong naka uniporme. Ako nga pala si Jomar. Kaibigan nina Bogs at iba pa doon sa compound. Salamat sa pag dalo sa invitation namin ni Yani.” ang naka ngiting sagot nito.

“Si Yani iyan? Naka suot ng pang madre? Madre ba siya?” ang tanong ni Gomer.

“Ano ka ba papa Gomer, costume lang ito. Dito kasi sa compound na itey talagang inilalapit namin sa Panginoon ang mga kalalakihan dito, hindi pwedeng puro pa gwapo lang at pa hitit hitit ng bisyo. At ngayon ay natutuwa kami na kasama ang bagong recruit nila. Ang pinaka “huling” pogi sa grupo. Ang ibig sabihin noon ay ikaw ang pinaka finale sa alyas, kumbaga sa top 5 ikaw ang pinaka huling tinawag sa finalist! Winner talaga!“ ang maarteng wika nito

“Kung ganoong nasaan yung iba? Akala ko ba ay session ito kasama sina Bogs?” tanong ni Gomer

“Ang totoo noon ay biglang sumakit ang tiyan ni Bogs noong malaman niya ang event na ito. Si Johan naman ay bigla na lamang nawala na parang bula matapos niyang iabot yung sobre sa inyo. Si Raul naman ay pinagupitan yung aso niya. Kaya si Shan Dave lang yung nag punta pero ayun tumatakbo na rin siya palayo.” ang wika ni Jomar

“Bakit ganoon? Parang ayaw nila” tanong ko

“Eh ganyan talaga siya. Kapag ganitong event na ng alive alive ay para silang na eexorcist, parang sinasaniban ng masamang espiritu kaya kailangan pa silang itali sa silya habang winiwisikan ng holy water. Naalala ko nga si Bogs na leader nila, itinali pa namin sa kama para hindi mag wala ng husto. Ewan ko ba naman sa mga lalaking iyan, may kulto yata sila na anti Christ!” ang wika ni Yani.

Napatingin kami kay Gomer. Maya maya ay ibinigay sa akin ni Yani ang isang lubid. “Oh itali mo na iyan, baka mag wala rin.” ang utos nito.

At habang nasa ganoong posisyon kami ay tumugtog na ulit ang banda, ang lahat ay nag sayaw at nag saya. “Para kay Brother Gomer! Sing Halleluja! Sing Halleluja! Si Jesus ay alive forever more!!” ang pag awit nila.

Napatingin si Gomer sa kanila at maya maya ay napatingin ito sa akin. “Ayan na nga ba sinasabi ko! Nag sisimula na siyang mag wala! Ganyan iyon e, parang nawawala sa sarili!” ang nag papanic na hirit ni Yani.

“Ako? Mawawala sa sarili? Hindi ah!” ang wika ni Gomer at ngumiti ito ng ubod ng tamis. Maya maya ay nag tungo siya sa mga taong nag sasayaw at nakita kanta na rin. “Namiss ko ito, alam nyo nung bata ako ay parati kami ni mama sa ganitong event! Hayaan nyo next time isasama ko siya at bukas na bukas ay mag dodonate ako ng pera para mapalikahan ang venue na ito.!” ang masayang wika ni Gomer habang sumasabay sa matatanda sa pag sayaw.

Nasa ganoong posisyon kami ng biglang hinimatay si Yani. “Bakit? Ayos lang ba siya?” ang tanong ko habang hinihila namin ito sa sulok.

“Nabigla lamang siya, hindi niya ineexpect na makikisaya si Gomer. Alam mo lahat kasi ng lalaki doon sa compound nila ay ayaw sa ganito. Pero iyang isang iyan ay kakaiba. Depekto ba iyan?” tanong Ni Jomar

“Huwag mo na itanong, siya ang pinaka perpektong lalaki sa campus namin. Top 1 sa lahat ng subjects, president ng SSC at achiever sa lahat ng sports.” ang wika ko

“O, eh bakit sumasali siya sa mga gung gong doon sa compound?” tanong niya.

Nag kibit balikat ako. “Wala kasi siyang barkada. Sa campus namin ay celebrity ang turing sa kanya kaya walang nakikipag barkada sa kaniya. Ang tingin kasi ng iba ay mataas siya, susyal at cannot be reached. Yung lalaki kasi doon sa campus ay parang hindi boto o pabor kay Gomer kaya ayaw nilang maging kabarkada ito. Siguro gusto lang niyang ipakita sa lahat na astig siya at may mga kabarkadang astig rin kaya nag parecruit siya sa mga alyas ng compound.” wika ko habang nakatingin kay Gomer na sumasayaw at kumakanta ng gospel song.

“Iyan ang mahirap kapag mayroon kang imaheng pinang hahawakan. Minsan ay iyon na rin ang nagiging batayan ng pag katao mo. Ito ang mag d-define kung tatanggapin ka ba ng mga tao sa paligid mo o irereject ka nila. Alam mo sa tingin ko ay good boy talaga iyang si Gomer.” wika ni Jomar

Tumango ako at ngumiti. “Isa siyang mabuting tao.” ang simple kong tugon habang nakatanaw kay Gomer na hawak ang mikropono at mula dito ay umawit pa ito ng isang gospel song na ikinatuwa ng lahat.

My Everything

Owl city

When my hope is lost And my strength is gone I run to you, and you alone When I can’t get up and I can’t go on I run to you, and you alone

’Cause you’re my light in the dark And I sing with all of my heart

Hallelujah My almighty God divine Hallelujah I am yours and you are mine This is all I know I will say Hallelujah Hallelujah You’re my everything

When I’m plagued with pain And filled with fear I run to you, and you alone When my days are few And death is near I run to you, and you alone

’Cause you’re my light in the dark And I sing with all of my heart

Hallelujah My almighty God divine Hallelujah I am yours and you are mine This is all I know I will say Hallelujah Hallelujah

Enjoy na enjoy si Gomer noong gabing iyon. Hindi pa ito na kontento sa pag sasayaw at pag kanta, nag share pa siya ng mga experience niya na ikinatuwa ng mga matatanda. Kada salita niya pinapalakpakan siya dahil ang bawat kataga ay talagang malaman at wala kang makikitang kasabawan. Ito ang unang pag kakataon na ang isang tinaguriang miyembro ng “alyas” sa Bagong Buhay Bagong Pag asa Street ay naging parte ng gawaing pang kaluluwa na punong puno ng aral at inspirasyon.

Tinapos namin ang prayer meeting..

Tuwang tuwa si Gomer at ang lahat ay pinasalamatan pa niya lalong lalo na si Jomar at si Yani na noon ay parang nastroke sa pag kabigla. “Ayos lang ba iyang kaibigan mo?” tanong nito habang tinatapik ang naka ngiwing mukha ni Yani.

“Oo, medyo na shock lang siya.” ang wika ni Jomar sabay wisik ng tubig sa kaibigan dahilan para matauhan nito.

Agad siyang bumalikwas ng tao at napatingin kay Gomer. “Bakett?” ang tanong niya na parang nababaliw.

“Pasensiya na kayo dito kay Yani, na bigla lamang siya sa ginawa ni Gomer. Magiging maayos rin ito. Sa unang pag kakataon kasi ay ngayon lang may nangyaring ganito.” ang naka ngiting wika ni Jomar sabay akay kay Yani na parang isang baliw na nakatulala.

Inakbayan ako ni Gomer at tumingin ito sa akin habang naka ngiti. “Salamat sa pag sama sa akin.” ang wika niya.

“Ayos lang, enjoy na enjoy ka ah.”

“Oo nga e, namiss ko tuloy si mama. Mamaya ay tatawagan ko siya at ikkwento ko ang tungkol sa prayer meeting na ito.”

“Amen!!” ang sagot ko naman dahilan para matawa siya.

Kinabukasan..

May nag upload sa social media ang performance ni Gomer doon sa event. Sumasayaw ito at kumakanta ng gospel song. Umani ito ng maraming likes at views. Pinag pasa pasahan ng kanyang mga taga hanga. Muling bumalik sa mabangong antas ang imahe ni Gomer mula sa pagiging bad boy noong nakakaraang linggo.

At dahil sumikat ang video ni Gomer ay nahikayat ang mga estudyante na lumahok sa ganoong event. Kaya naman noong linggo ring iyon ay idinaos sa buong gymnasium ang isang prayer meeting na dinaluhan ng lahat ng mga mag aaral. Naging project ito ng SSC sa pamumuno ng president na si Gomer. Layunin na ilapit sa Panginoon ang mga mag aaral at huwag maka limot sa mabuting asal at kilos loob.

“Tang ina, parang high school musical ah. Ibang klase talaga.” ang comment ni Johan noong makita ang video ni Gomer.

Sa ibaba nito ay comment rin na galing naman sa taong nang nangangalang Greg. “Nakaka tuwa, sana yung mag kakabarkada doon sa compound ay hikayatin ni Gomer na dumalo sa ganyang event. Lalo na si Raul para hindi puro aso ang inaasikaso niya. Minsan nga yung aso na ang nasa kama namin at ako ay nasa sofa.”

Ang komento ni Greg na ito ay mayroon 4 na dislike galing sa mag kakabarkadang Raul, Shan Dave, Johan at Bogs. Mukhang hindi sila sang ayon sa sinabi nito.

Halos malibang ako sa pag babasa ng komento kaya naman inabot na ako ng isang oras na naka babad sa computer room. Habang nasa ganoong posisyon ako ay siya namang pag pasok ni Gomer dala ang lahat ng kanyang mga gamit. “Uuwi kana ba? Paki una ito sa bahay.” utos niya

“Bakit? Hindi ka ba sasabay?” tanong ko naman

“Nag aaya ng inuman sina pareng Johan, uuwi nalang ako maya maya. Ingatan mo itong bag dahil laman itong babasagin.”

“Okay, ingat ka” ang naka ngiti kong sagot sabay sukbit ng kanyang bag at isa isa kong kinuha mga paper bag na nag lalaman ng envelope.

Napatingin ito sa akin. “Yun lang? Hindi mo ko sesermunan o pipigilan katulad ng madalas mong ginagawa?”

“Hindi, good job at good boy ka naman nitong nakakaraang linggo, hindi masamang mag relax at mag saya paminsan minsan.” ang naka ngiti kong tugon dahilan para makapamot siya ng ulo “Nga pala, birthday mo na bukas. Gusto mo mag dinner tayo?” tanong niya.

Napatingin ako sa kanya na para bang nakaramdam ng kakaibang saya at excitement. Lumundag ang aking puso sa tuwa. “Talaga?” tanong ko habang naka ngiti

“Oo naman, parang date na rin. Baka naman sabihin mo ay puro pang aasawa lang ang alam ko.” ang bulong niya.

“Tado to, seryoso ka ba?”

“Oo naman. Ayaw mo yata e”

“Syempre gusto ko.” naka ngiti kong sagot.

“Ayos, bukas doon sa kainan malapit sa parke. Mag kita tayo doon ng 6:30 ng hapon. Ayos lang ba?”

“Oo naman. Bukas 6:30.” ang sagot ko sabay lakad palabas ng pinto.

Hindi ako nakakapag celebrate ng aking kaawaran kaya naman ang ipag diwang ko ito kasama si Gomer ay tiyak na magiging espesyal. Ito rin ang unang beses na lalabas ako kasama siya para sa isang date. Tiyak na ang mga sandaling iyon ay hindi ko malilimot.

Itutuloy..

TLP Part 12

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 9, 2019

“Tado to, seryoso ka ba?”

“Oo naman. Ayaw mo yata e”

“Syempre gusto ko.” naka ngiti kong sagot.

“Ayos, bukas doon sa kainan malapit sa parke. Mag kita tayo doon ng 6:30 ng hapon. Ayos lang ba?”

“Oo naman. Bukas 6:30.” ang sagot ko sabay lakad palabas ng pinto.

Part 12

Isang maganda at maaliwalas na sikat ng araw ang sumalubong sa akin noong umagang iyon. Nakatanggap ako ng ilang mensahe mula sa aking mga kaibigan na bumabati sa aking kaarawan. Ito ay isang espesyal na sandali lalo’t hindi ako masyadong nakatulog kagabi dahil sa matinding excitement sa magiging date namin ni Gomer mamaya.

Naka ngiti akong gumayak at nag handa para pumasok sa campus. Nag dala rin ako ng extrang tshirt na isusuot ko mamaya. Bumawas rin ako ng pera sa ipon ko, ayoko naman kasi na solohin niya ang gastos sa aming selebrasyon.

“Tuloy na tuloy na ba talaga ang date nyo ni Gomer mamaya? Pag katapos ng date siguradong sa kama ang tuloy ninyo niyan.” naka ngising hirit ni Yel habang papasok kami sa gate ng paaralan.

“Nag text siya sa akin kanina, mag kita raw kami ng ganitong oras doon sa kainan. Hindi na kasi kami nag abot doon sa bahay dahil noong magising ako ay naka alis na siya. Sobrang dami kasing project ng council para sa foundation. Kailangan daw nilang makalikom ng sapat na pondo pampagawa ng bago mga shed at mga tambayan ng estudyante sa bawat sulok ng campus.”

“Napaka hard working naman ng partner mo.” hirit niya

“Hindi ko siya partner. Dalawang kaluluwa lang kami na nag sasaya at nag papaka sasa sa katawan ng isa’t isa. Iyon lang iyon.”

“Edi sige irephrase natin yung sinabi ko. “Napaka hard working naman ng fuck buddy mo.” wika niya sabay tawa ng malakas.

“Tado. Halika na nga, late na tayo.”

Noong araw na iyon ay binigyan ako ng aking mga kaklase at kaibigan ng isang simpleng pag diriwang, niregaluhan nila ako ng cake at kinantahan habang hinihipan ko ang kandila nito. Hindi naman nawawala ang ngiti sa aking labi habang pinag mamasdan ang pag daloy ng oras dahil masyado akong nanabik sa kalalabasan ng date namin ni Gomer. Tiyak na ito ang gabi na hindi ko malilimutan.

Alas ng hapon, matapos ang klase ay agad akong nag palit ng damit at sumakay jeep patungo sa kainan sa tabi ng parke. 6:30 ang usapan namin ni Gomer pero dahil nga sagad sa buto ang excitement ko ay dumating ako doon ng mas maaga. Hindi na bale, ako na lamang ang mag hihintay sa kanya. Nag text naman siya kanina at sinabing tatapusin muna niya ang kanyang trabaho sa council bago umalis.

6:15 noong dumating ako sa kainan, wala namang reservation kaya doon nalang ako pina pwesto sa dalawahang silya sa gawing dulo. Ilang beses ko rin tiningnan ang sarili ko sa salamin dahil ang gusto ko ay presentable ako pag dating ng date ko. Maganda ang loob ng kainan, romantiko ang tema at aircon sa loob. Maraming mag kakasintahan ang nag didinner kaya mahahawa ka talaga sa mga ngiting naka ukit sa labi nila.

Music Playing

Two old friends meet again Wearing older faces And talk about the places they’ve been

Two old sweethearts who fell apart Somewhere long ago How are they to know Someday they’d meet again And have a need for more Than reminiscin’

Maybe this time It’ll be loving they’ll find Maybe now they can be more Than just friends She’s back in his life And it feels so right Maybe this time, love won’t end

“Order na po kayo sir?” tanong ng waiter sabay abot sa akin ng menu.

“Maya maya na, hinihintay ko lang yung kaibigan ko.” naka ngiti kong tugon sabay tingin sa aking relo.

6:45 pm..

Late na si Gomer..

Kinuha ko ang aking cellphone at tinawagan ito. Pero ring lang ng ring ang kanyang cellphone. Ilang beses ko itong sinubukan pero wala talaga. “Tuloy pa ba?” ang tanong ko noong itext ko siya.

Walang sagot..

Halos abutin ako ng 7:30 sa loob ng kainan, kapalan na ng mukha pero wala pa rin kaya naman nag pasya nalang akong tumayo. Nakatingin sa akin yung mga waiter at yung mga nasa reception area. Yung iba sa kanilang ay nag bulungan pa habang natatawa. Siguro iniisip nila na isa ako sa mga taong inindian ng taong kadate kaya naman lalong bumigat ang aking dibdib. Ang excitement at ang metro ng aking kaligayahan ay bumagsak at nauwi sa luha ng pag bigo ng isang taong pinaniwala at pina asa.

Nag lakad nalang ako patungo sa parke at dito ay naupo. Nakatanaw ako sa mga taong nag lalakad sa di kalayuan, pilit kong pinag mamasdan ang kanilang ginagawa bagamat wala naman talaga akong paki alam dito. Gusto ko lang ibaling ang aking paningin sa ibang bagay na ikakasaya ng aking damdamin.

Kung sabagay, sino ba naman ako para pag laanan niya ng oras. Isa lamang akong alalay, alipin at parausan kapag siya ay nalilibugan. Sa tingin ko ay hanggang doon lang iyon. Si Gorien ay isang taong malayo sa akin, malapit siya pero hindi ko maabot ang kanyang lebel na sa reyalidad ay isa lamang akong katulong o kasambahay ng kanyang mga magulang.

Kung bakit nabulag kasi ako sa kanyang yakap at halik kapag kami ay nag niniig. Tila yata nakalimutan ko na kung minsan ay maaaring ilusyon lamang ang lahat at gawa gawa ng kanyang mapaglarong kamandag.

Tahimik..

Nanatili akong nakaupo sa isang kahoy pahingahan bago ko naisipan kunin ang aking cellphone at itapat ito sa aking tainga.

Nag ring ang kabilang linya..

“Hello, Inay..” ang bungad ko.

“Ernest anak, happy birthday sa iyo. Pasensiya kana at hindi man lang kita napadalhan ng kahit ano ngayong kaarawan mo.” ang wika ni nanay. Ang kanyang boses ay mas maayos na kumpara noong huling nag usap kami na inuubo at parang hinihingal.

“Wala iyon inay. Kamusta ang pakiramdam mo? Sinong kasama mo ngayon sa bahay?” tanong ko

“Nandito naman ang tita mo, maayos na ang pakiramdam. Maraming salamat sa ipinadala mong pambili ng gamot at pag kain sa akin.”

“Mabuti naman po kung ganoon. Ingatan mo ang sarili mo inay.” ang tugon ko.

“Salamat anak, kamusta sina Sir Raval? Si Gorien kamusta sila? Kamusta ang kaarawan mo? Kasama mo ba silang nag diwang?”

Natahimik ako at hindi agad naka sagot. Pinunasan ko ang luha sa aking mata at kunwari ay masaya akong naka ngiti. “Maayos po inay, masaya ang kaarawan ko ngayon taon. May mga cake, maraming handa at maraming naki saya sa akin. Ngayon po ay nandito ako sa isang lugar na masaya at maraming magagandang liwanag. Ang ganda dito inay. Ang saya talaga!” pag sisinungaling ko bagamat tumutulo ang aking luha

“Masaya akong marinig iyan anak. Ingatan mo ang sarili mo at pasensiya kana kung ikaw mag isa ang kumakayod para sa ating dalawa. Napaka swerte ko dahil ikaw ang naging anak ko.”

“Basta, mag pagaling ka inay at isasama kita rito sa siyudad, papasyal tayong dalawa at manonood ng sine, kakain tayo sa mamahaling kainan, sasakay tayo sa bus na may aircon at mag lalakad tayong dalawang parke ng masaya.”

“Masaya akong marinig iyan anak. Huwag kang masyadong mag papagod ha. Huwag mong pababayaan ang pag aaral mo.” tugon niya

Tahimik ulit..

“Inay..” ang pag tawag ko pa..

“Bakit anak?” ang tanong niya.

Huminga ako ng malalim at nag wika “Miss na miss na kita.” ang tugon ko at dito ay nag simula nang bumugso ang aking emosyon.

“Ayos ka lang ba? Umiiyak ka ba Ernest?” tanong niya

“Ayos lang ako inay. Mag ingat po kayo diyan. I love you.” ang wika ko sabay patay ng aking cellphone.

Hindi ko na napigil ang aking sarili sa pag iyak. Pakiwari ko ay para akong isang batang inapi at iniwan ng mga kalaro. Pero sana nga ay bata nalang ako ulit, iyon kasi ang pag kakataon na ang tanging iniisip ko lamang ay sakit ng aking sugat kapag ako ay nadarapa at hindi ang sakit at kirot sa aking dibdib dulot ng aking nabigong damdamin.

Minsan sumasagi sa aking isipan na sana ay may kakayahan akong ibalik ang oras at burahin ang lahat ng aking kalungkutan. Pero kapag ginawa ko naman iyon ay tiyak ay mawawala rin ang lahat ng kaligayahan ko kaya heto, sinusubukan ko pa ring kumapit sa mga bagay na nag bibigay ng ngiti sa akin kahit na paminsan minsan ay nasasaktan ako nito.

Nag simulang umihip ang hangin sa parke kaya naman itinaas ko ang aking paa at niyakap ang aking sarili tuhod. Halos mag iisang oras na pala akong nakatambay dito sa parke.

Habang nasa ganoong posisyon ako ay may lumapit na isang lalaki sa aking kinalalagyan. “Ernest right? Ikaw yung kaibigan ni Gomer?” tanong nito

Napatingin ako sa kanya. “Ako nga, ikaw si Jomar diba? Yung nag bigay ng imbistasyon sa amin ni Gomer sa isang prayer meeting.”

“Ako nga, buti natatandaan mo pa ako. Paborito ko itong shawarma dito sa parke kaya heto nag take out ako. Teka bakit mag isa? Nasaan si Gomer?” tanong niya.

Umiling ako at dito ay hindi ko napigil ang aking sarili na mag kwento tungkol sa aking kalungkutan. Umupo naman si Jomar sa aking tabi at nakinig sa aking mga sinasabi. Halos lahat ay naikwento ko sa kanya pati na rin ang ginawang pang iindian sa akin ni Gomer kaya naman napapakunot noo ito noong malaman niya ang dahilan kung bakit ako nandito.

“Happy Birthday tol. Hindi ko alam na ganyan pala ang sinapit mo kay Gomer.” ang wika niya at maya maya ay kinuha ang kanyang cellphone at tinawagan ang kaibigan na si Yani.

Hindi ko alam kung anong pinag usapan nila basta ang sabi niya sa akin ay relax lang ako at mag hintay sa aming gagawing aksyon.

Maya maya ay parang ninjang sumulpot si Yani sa parke sakay ng isang trisikel. Nakapantulog na ito pero game na game pa rin. “Confirm frend, nandoon sila sa compound kasama at nandoon rin Gomer.” ang wika nito

“Ayos! Tayo na doon.” ang wika ni Jomar.

“Teka, pupunta tayo sa compound? Baka magalit sa atin yung leader nilang si Bogs. Nakita ko sa video kung paano makipag away iyon, para isang demonyong walang sinasanto. Wag na tayo tumuloy.” pag pigi ko

Inakbayan ako ni Yani. “Chillax lang, walang mangyayaring masama sa atin. Actually hindi naman si Bogs ang leader sa compound, may isang kinatatakutan iyon.” ang wika niya.

“Kinatatakutan? Sino?” tanong ko

“Secret. Basta wag kang mag alala, kasama natin ang secret weapon. Ang kahinaan ni Bogs!” ang wika ni Yani sabay hatak sa akin papasok sa taxi.

“Yung pina cocontact ko sa iyo, natawagan mo ba?” tanong ni Jomar

“Yes naman frend, on the way na rin silang dalawa papunta doon sa compound. Gera na itey!!” ang wika nito Yani sabay kasa ng kanyang kamay na kunwaring may baril.

Itutuloy..

TLP Part 13

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 10, 2019

Inakbayan ako ni Yani. “Chillax lang, walang mangyayaring masama sa atin. Actually hindi naman si Bogs ang leader sa compound, may isang kinatatakutan iyon.” ang wika niya.

“Kinatatakutan? Sino?” tanong ko

“Secret. Basta wag kang mag alala, kasama natin ang secret weapon. Ang kahinaan ni Bogs!” ang wika ni Yani sabay hatak sa akin papasok sa taxi.

“Yung pina cocontact ko sa iyo, natawagan mo ba?” tanong ni Jomar

“Yes naman frend, on the way na rin silang dalawa papunta doon sa compound. Gera na itey!!” ang wika nito Yani sabay kasa ng kanyang kamay na kunwaring may baril.

Part 13

“Sigurado ba kayo sa gagawin ninyo? Baka mabugbog tayo ng mga lokong iyon.” pag aalala habang malapit na sa compound.

“Wag ka mag alala, tayo ang mananalo.” ang sagot ni Yani sabay pindot sa kanyang cellphone. “Ay frend, kanina pa pala doon si Aldrin, hindi ko na siya tinawagan dahil plano rin pala niyang mag punta sa compound.”

“Ayos, alam mo Ernest minsan kailangan nating turuan ng leksyon iyang si Gomer para hindi siya nag papaasa.” wika ni Jomar.

“Tama iyon, at syempre hindi natin kaya kung tayo lang kaya tumawag kami ng back up. Alam mo na, mahirap makapasok sa loob ng hideout nila, im sure nandoon nanaman si Raul at yung aso niyang pasaway!” ang wika ni Yani

Makalipas ang ilang sandali ay nakarating kami sa compound. Dito ay nakita namin ang tatlong lalaki na nakaupo sa waiting shed kaya naman agad akong inaya ni Jomar para bumaba. Ang isang sa mga lalaking ito ay si Aldrin na kaibigan ni Johan, nakilala ko doon sa bar noong sinama ako ni Gomer.

Ang dalawa ay hindi ko kilala. Ang totoo noon ay nahihiya akong dumikit sa kanilang apat dahil ang puputi at ang kikinis nila. Mga extraordinaryo ang kagwapuhan ng mga ito, pwedeng mga artista sa telebisyon. Lalo na yung isang nang nangangalang Julian na naka suot ng uniporme ng nurse.

“Mga kaibigan ko sila dito sa compound. Sina Julian, Greg at Aldrin. Eto naman si Ernest yung kaibigan ng bagong recruit. Birthday niya ngayon.” ang wika ni Jomar

Binati ako ng mga ito at kinamayan. “Celebrate tayo! Tara!” ang wika ni Greg habang naka ngiti.

“Pwede bang bukas nalang, 10hrs na akong gising, hindi ko kayang mag extend. Nasaan ba si Shan Dave? Uuwi na kami!” ang pag mamaktol ni Julian

Habang nasa ganoong pag uusap kami ay nakita nga namin itong si Shan Dave nakatayo sa gilid ng poste at nag bibilang ng pera. Noong makita kami nito ay agad niya inilagay sa bulsa ng pantalon ang hawak at saka ngumiti na parang may kalokohang gagawin. “Bakit nandito kayo? May rally ba ang mga misis ng taon?” ang tanong niya

“Nasaan si Gomer? Sila Bogs?” tanong ni Yani

“Ah e, wala sila dito. Umalis. Nandun sa malayo.” sagot ni Shan Dave.

“Deny pa tong si papa Shan e kitang kita na yung mga sasakyan nina Gomer at papa Bogs nakaparada.” sagot ni Yani

“Kamukha lang iyan, wala sila dito. Nambabae, nakipag bar! Uwi na kayo at baka marape kayo dito.” ang sagot ni Shan Dave. “Geh na, uwi na kayo.”

“Eh kung ikaw kaya ang pauwiin ko?” ang tanong ni Julian na galing mula sa aming likuran dahilan para mangisi na parang tanga si Shan Dave. “O, babe este mahal este sweetie pie, anong ginagawa mo dito? Mahamog baka makunan ka, paano yung baby?”

“Tigilan mo nga ako, umuwi na tayo! May sakit yung kapatid mo diba? Ang sabi mo sa akin ay ikaw ang mag babantay sa kanya pero bakit nandito ka pa? Gabing gabi na diba? Wala ka bang orasan? 10hrs akong nag ttrabaho, napapagod ako gusto ko na matulog. Kunin mo na yung motor mo at umuwi na tayo.” ang reklamo ni Julian.

“Eh hindi pa ako pwedeng umalis e.” wika ni Shan Dave

“Kunin mo na yung motor at umuwi na tayo. Kukuhanin mo ba o papasanin mo ako pauwi? KUNIN mo na!” ang mataas na boses na sagot ni Julian kaya naman napatayo ng diretso si Shan Dave na animo sundalo at sumaludo pa. “Yes Sir!” ang sagot nito at nag martsa na parang isang robot papunta sa kanyang motor.

“Oh, paano mauna na akong umuwi. Atleast nabawasan sila ng isang gung gong. Paki sampal nalang si Gomer para sa akin ha, at huwag kang pumapayag na pinag lalaruan okay? Lumaban ka, manuntok ka o manakit rin para mag tanda siya. Happy Birthday. Mag celebrate tayo next time.” ang nag hihikab na wika ni Julian sabay kamay sa akin. Bago siya sumakay sa motor ay nag bigay pa ito ng contact number sa amin. Kumaway pa ito bago tuluyang umalis kasama si Shan Dave.

“Nag text si Johan, pauwi na rin siya kaya aalis na rin ako. Wala naman kayong problema sa kanya dahil sa lahat ng alyas siya ang pinaka gago pero pinaka mabait madaling pakisamahan.” wika ni Aldrin

“Salamat sa pag punta friendship.” wika ni Yani

“Salamat rin, balitaan nyo na lamang ako.” ang wika nito sabay para sa taxing parating.

Nag lakad naman kami patungo sa lumang bahay na hide out ng mga kabarkada ni Gomer. Ewan ngunit pakiramdam ko ay para akong isang batang nag hahanap ng kakampi dahil sa inapi ako ng isang bully. Gayon pa man ay ibayong kaba at pag kalungkot ang aking nararamdaman sa tuwing sumasagi sa aking isipan ang pag papa asa sa akin ng taong nais kong makasama sa espesyal na araw ng aking buhay.

“Hala, Jom at yung taga pag alaga ng aso ko (Ernest). Anong ginagawa niyo dito?” ang tanong ni Raul na nakaharang sa pintuan.

“Gusto kong maka usap si Gomer at Bogs, nandyan ba sila?” tanong ni Jomar.

“Ah e, wala e. Nandun sa gym nag babasket ball.” pag sisinungaling nito.

“Wag mo nga kaming lokohin Mr. Robles. Bakit itinago mo si Gomer?” ang tanong ni Yani.

“Papasukin mo kami ngayon din.” utos ni Jomar.

“Hindi pwedeng pumasok ng basta basta. Gusto mo mag donate muna kayo dito sa donation box. Tig 200 kayo tatlo. Pwede rin mamili kayo, bugbog o dignidad?” tanong nito

“Ano naman iyon? So anong package deal?” tanong ni Yani

“Kapag bugbog ang pinili ninyo, ipapakagat ko kayo kay Badtrip! Arf arf!” tahol ng aso niyang may ribon pa at tshirt na pang superman. “Matapang iyan at walang sinasanto. Pero kung dignidad ay mag bibigay kayo ng pera sa akin.”

“Dignidad na ba iyon? Diba pag dignidad ay hahalikan ang paa mo at bayag mo? Game ako sa dignidad!” wika ni Yani

“Wag nyo nga ako lokohin, dinudumihan nyo ang inosente kong pag iisip. Ano pag babayad ba kayo? No bayad, No Entry!” pag mamatigas nito kaya naman hindi na nakapag pigil si Greg lumabas na ito matapos marinig ang kagaguhan ni Raul.

Lumakad ito sa pwesto ni Raul at ibinaba ang isang susi sa kanyang harapan. “Robles, mamili ka, papasok itong dalawa o sa labas ka matutulog at ikakandado ko ang kwarto natin?” ang tanong nito

Napatingin si Raul sa kanya “sino ka naman? Kamukha mo yung asawa kong bwisit at talakero.”

Kinutusan siya ni Greg. “ako nga ito gago!”

“Hala, Greg? Anong ginagawa mo dito? Umuwi kana at baka lumabas na yung halimaw sa bird box!” ang wika ni Raul

“Kapag di mo sila pinapasok ay iyang “bird” mo ang puputulin ko at gagawing kwintas ng aso mo.“ ang wika ni Greg.

“Dont touch my birdie!” ang sagot ni Raul sabay tayo. “Sige pasok na. Kayo naman masyado kayong hot. Hindi na kayo mabiro. Diba mahal?” ang wika ni Raul sabay akbay kay Greg.

“Sige na, pasok na kayo.” naka ngiting wika ni Greg sabay hatak kay Raul. “Uwi na tayo. Hindi na ako galit.” ang wika nito.

“Hindi ka na nga galit, pero may iba nagagalit.” naka ngising wika ni Raul sabay turo sa gitna ng kanyang pantalon.

“Mag shota ba sila?” tanong ko kay Jomar.

Natawa si Yani “Mag asawa sila. Kasal sa Amerika iyan e. Tagal na rin nilang nag sasama.”

“Sabi ko naman sa iyo magiging madali ang lahat basta kasama sila. Tara na sa loob harapin natin ang tarantado mong ka MU.” ang wika ni Jomar sabay bukas ng pinto.

Dito ay tumambad sa aming harapan sina Bogs, Gomer at ilang mga kaibigan niya na umiinom ng alak habang pinag papartehan ang perang napag bentahan ni Johan ng kung ano anong gadget na pinag hirapan niyang kunin kung saan man. Masayang masaya ang mga ito ngunit naantala noong kami ay pumasok.

“WALANG KIKILOS NG MASAMA! Raid ito! Taas ang kamay!” ang entrada ni Yani sabay kasa ng kanyang kamay na nakapormang baril.

Napatingin sa amin ang lahat lalo na si Gomer na parang natulala noong makita ako. Iniwas ko naman ang tingin ko sa kanya dahil nalulungkot pa rin ako sa kanyang ginawa.

“Jom, anong ginagawa mo dito?” tanong ni Bogs. Lumakad sa kanya ni Jomar at nag salita. “bakit nag patawag ka ng session o kung anumang kabaliwan ito. Alam mo ba na birthday ni Ernest ngayon at hindi sumipot iyang si Gomer sa pangako niya. Gago talaga kayo!”

“Aba e hindi ko naman alam. Saka importante talaga ang session na ito dahil eto na yung high light ng pag hihirap namin maka kolekta ng pera para maipagawa itong bahay na tambayan namin. Nag pplano kami para sa pag papa ayos nito. Si Gomer ang gumagawa ng floor plan at bagong desenyo. Saka hindi namin alam na birthday ng alalay niya ngayon. Sige kantahan natin. Happy! Happy!! Birthday sayo!” pag kanta ni Bogs kaya naman naki kanta na rin ang mga sira ulong kaibigan niya sa loob. Yung pag kanta nila ay tonong prosisyon ng ave maria na malungkot at walang kagana gana.

“Painom na kayo! Bili pa kayo ng alak! Celebrate tayo!” ang wika ng mga ito.

“Celebrate your face! Mga swanget!” ang wika ni Yani sabay lapit ay Gomer at bigla niyang tinapik sa pisngi. “Pasensiya na, ang sabi ng kaibigan namin ay sampalin ka raw pag nakita kayo ni Ernest. Ginawa ko lang ang wish niya!” ang wika nito.

“Sa iyo naman Gomer, hindi ka man lang naawa kay Ernest, minsan lang mag birthday yung tao ay inindian mo pa.” salita ni Jom.

“Oo nga papa Gomer! The best way to hurt the one you love is to ignore them on their birthday!” ang wika ni Yani

“Saan naman galing iyon?” ang tanong ni Bogs.

“Sa akin diba? May iba pa bang tao dito? May maiinsert lang na english para mas maganda!” ang sagot ni Yani

“Maganda ba yon? English kalabaw ang alam mo. Wag ka na nga humirit! Ano Gomer, naguguilty kana ba sa ginawa mong pananakit kay Ernest dahil sa huwad mong pangako?” tanong ni Jomar.

“Oo nga! Bakit lagi kayong nag papaasa? Bakit parati kayong nanakit ng damdamin ng ibang tao? Bakit lahat ng nag mamahal sa inyo ay pinapaluha ninyo at sinasaktan? Pag katapos nito ay sino ang susunod na sasaktan ninyo? Ako diba? Ako!!” ang sigaw nito

“Huwag ka nga sumigaw, gusto mo saktan na kita ngayon?” tanong ni Bogs.

“Eh kung ako kaya ang manakit sa iyo ngayon? Kasalanan mo to e!” ang paninisi ni Jomar sabay hampas kay Bogs at pinag sisipa pa ito.

“Arekup, ano ba, nakakahiya sa kanila wag mo nga ako sipain! Nasaan ba sina Raul, palabasin nyo nga ito mga asungot na ito.” ang wika nito habang umiiwas.

“Wala na ang mga kakampi mo. Umalis na sila! Napapaligiran na namin kayo!” ang sagot ni Yani

Napakamot ng ulo si Bogs “Marami ba kayo?” tanong niya

“Hindi, pero humanda pa rin kayo. Sige na Jomar umbagin mo na siya! Launch Attack! Smash them!!!” ang sigaw ni Yani

Lumapit sa kanya si Jom at piningot ito sa tenga. “Arekupp. Sorry na.”

“Doon kayo kay Ernest mang hingi nang sorry kawawa naman yung tao!” sagot nito

Tumingin sa kanya (Jom) si Bogs at nilingkis ang kamay sa likod nito. “Wag mo naman ako sisihin, wala naman akong kasalanan e.” malambing na wika niya.

Habang nasa ganoong posisyon ang lahat ay lumakad palapit sa akin si Gomer. Inayaya niya ako sa labas ng bahay. “Mag usap tayo.” ang bulong niya na may tingin na nangungusap rin.

“Anong gusto mong sabihin?” tanong ko.

“Sorry kung hindi ako nakapunta sa dinner.” ang tugon niya.

Ngumiti ako at tumango. “Ayos lang. Wala namang problema iyon.” tugon ko sabay lakad palayo sa kanya.

Bago tuluyang umuwi ay nag pasalamat ako kay Jomar sa effort ng pag tulong sa akin. Tila naka tagpo ako ng mga kaibigan sa mga sandaling binabalot ako ng matinding kalungkutan.

Itutuloy..

TLP Part 14

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 11, 2019

“Sorry kung hindi ako nakapunta sa dinner.” ang tugon niya.

Ngumiti ako at tumango. “Ayos lang. Wala namang problema iyon.” tugon ko sabay lakad palayo sa kanya.

Bago tuluyang umuwi ay nag pasalamat ako kay Jomar sa effort ng pag tulong sa akin. Tila naka tagpo ako ng mga kaibigan sa mga sandaling binabalot ako ng matinding kalungkutan.

Part 14

“Mag usap muna tayo. Sorry kung hindi ako nakarating. May mga importante kasi kaming inasikaso.” ang wika ni Gomer habang hinahabol ako.

“Ayos lang iyon, pero sana nag text ka man lang o sinagot mo yung tawag ko para hindi ako nag mukhang tanga na umaasang darating ka.” ang tugon ko na hindi maitago ang labis na pag tatampo.

“Naiwan ko kasi sa drawer doon sa center yung cellphone ko. Sarado na iyon kaya hindi ko na nakuha pa. Hindi pa naman tapos ang birthday mo, 11:15 palang. Tara mag celebrate tayo, babawi ako.”

“Ayos lang talaga, pagod na rin ako kaya gusto ko na mag pahinga. Uuwi na ako.” tugon ko

“Sabay na tayo umuwi, sandali lang at kukunin ko yung susi sa loob. Dito ka lang ha, hintayin mo ako.” ang pag papa alam niya sabay takbo pabalik sa lumang bahay.

Sakto namang may parating na Taxi, pinara ko ito at mabilis na sumakay. Isang malaking aral ang naranasan ko ngayong gabi. Bawal umasa at huwag mag papadala sa matatamis na salita dahil sakit lang ang kasunod nito. The more you asa, the more you nga nga. Iyon ang sabi nila at sa palagay ko ay totoo nga ito.

Pag dating sa bahay ay agad akong pumasok sa aking silid, kinandado ko ito at saka ako humiga sa aking kama. Ilang minuto naman ay kumakatok na si Gomer sa aking pintuan. “Tol, buksan mo ito at mag usap tayo. Hindi pa ako tapos mag paliwanag e. Papasukin mo naman ako.” ang wika niya na may boses na nanunuyo.

Hindi ako sumagot..

“Alam kong galit ka sa akin pero sana ay hayaan mo akong makabawi sa iyo. Please naman, bigyan mo ako ng pag kakataon para maiangat ang sarili ko. Sige na..” ang paki usap pa niya

Tumagal ng ilang minuto si Gomer sa harap ng aking pintuan. Nakikiusap ito na papasukin ko siya, mga bagay na hindi ko pinag bigyan dahil tiyak na mapapasailalim nanaman ako sa kanyang titig na parang may mahika. Sa ngayon ay mabuti na yung ganito, hindi sa lahat ng pag kakataon ay bibigay ako sa kanyang nais, minsan ay kailangan mag matigas at manindigan bilang respeto sa iyong sarili.

“Babalik na ako sa kwarto ko, iiwan ko nalang ito dito sa labas ng pinto mo. Kunin mo nalang at pasensiya kana. Happy Birthday.” ang wika pa niya

Tahimik lang ako, wala siyang sagot na nakuha sa akin.

Makalipas ang ilang minuto at noong makatiyak na wala na si Gomer sa pinto ng aking silid ay marahan kong binuksan ang aking pintuan. Dito ay nakita ko ang isang kahon ng cake, isang kumpol na pulang oras at isang stuffed animal na pagong. Para akong isang babae sinusuyo ng isang gwapong lalaki at ako naman tong nag mamatigas dahil sa matinding pag tatampo.

Luminga linga muna ako at noong makatiyak na walang tao ay agad kong kinuha ang mga ito, niyakap ko ang malambot na laruan at inamoy ang bulaklak. Hindi ko maunawaan ngunit unti unting gumaan ang aking pakiramdaman at kasabay nito ang pag ukit ng ngiti sa aking labi habang naka tingin sa mga bagay na ibinigay ni Gomer. Itinabi ko sa pag tulog ko ang stuffed toy at pinangalanan ko itong PaGom.

Kinabukasan..

Disappointment ang sumalubong kay Yel noong malaman niyang inindian ako ni Gomer sa amin sanang unang date. “Isa lang naman ang ibig sabihin niyan, hindi ka niya priority! At hindi mo rin dapat ipriority ang isang tao kung ginagawa ka lang niyang option. Siguro ay sadyang nawawala lang sa focus si Gomer at hindi niya alam kung ano ang uunahin niya, ikaw ba o yung barkada.”

“Natural, alam mo naman ang sagot sa sinabi mo. Barkada ang inuna niya kagabi. Atleast ay isang tao lang ang nganga-nga diba? At ako iyon.” sagot ko

“Kung sa bagay matalino talaga iyang si Gomer. Kesa nga naman nguma-nga ang buong barkada niya, edi ikaw nalang ang ngumanga tutal sanay ka naman naka open yang mouth mo kapag nag bbj ka at sinasahod mo yung nektar niya!” ang pang aasar ni Yel sabay tawa ng malakas.

“Tado, doon ka na nga!” ang pag mamaktol ko sabay tulak sa kanya.

Habang nasa ganoong pag bibiruan kami ay siya namang pag dating ni Bam. “Mukhang nag kakasayahan kayong dalawa.”

“Oo naman, masaya kami dahil ginagawa naming katatawanan yung pang iindian ni Gorien kay Ernest kagabi. Biruin mo, inaya ng date, pina asa ang at ang ending ay “nga nga!”

“Woa, Ginawa sa iyo ni Gorien iyon? Siguro ay busy lang yung tao. Alam mo naman malapit na ang foundation day natin. Hmmm, teka may naisip ako. Tutal naman ay hindi pa ako nakakapag celebrate ng birthday ko noong nakaraang linggo doon sa Singapore bakit hindi tayo mag celebrate ng sabay mamaya? Treat ko! Ano game?” ang naka ngiting wika nito.

“Game, pero hindi ako kasali dyan dahil dadalaw ako sa ospital mamaya, nandoon si Lola e. Kayong dalawa na lamang ang mag date. At siguraduhing friendly date iyan ha. Alam mo naman na sira ulong possessive ang amo nitong si Cinderella, baka maya maya ikulong siya doon sa attic kapag nalamang lumandi ang alalay niya.” paalala ni Yel

“Oo naman, kakain lang kami doon sa kainan malapit sa seawall, tatambay doon ay mag papahangin.” ang wika ni Bam. “Ano Ernest, okay ba sa iyo? Para makabawi na rin ako.” ang tanong pa niya

“Wala naman akong gagawin mamaya e, game!” ang masaya kong sagot habang naka ngiti.

“Ayos, mamaya 6pm. Sabay tayong mag punta. Baka isipin mo iindianin rin ito.” biro ni Bam bago ito lumiko sa kanilang department.

At iyon nga ang set up, alas 6 ng hapon noong mag kita kami ni Bam sa gate. Inabutan niya ako ng helmet at sinabing umangkas ako sa kanyang motor. “Kapit, baka malaglag ka.” ang tugon niya. Humawak ako sa kanyang balikat pero inalis niya ito at inilagay niya sa kanyang bewang na parang naka yakap ako sa kanya. “Ganyan ang tamang pag kapit.” hirit pa niya sabay padyak sa kanyang motor.

Nag tungo kami sa kainan, parang isang bar ang itsura nito, makulay ang loob at maganda ang view ng seawall sa bintana. Umorder kami ni Bam ng tig iisang bote ng alak, mga pasta at pang himagas. Bumili rin kami ng cake na mayroong dalawang kandila sa ibabaw para sa aming nag daang kaarawan.

Madalas kaming lumabas nila Bam at Yel, pero kadalasan ay para manood lang ng sine o kaya ay tumambay at manginain sa mga fast food. Ngayon ay iba, dahil parang naging mistulang date ang aming pag labas. Gayon pa man sobrang naappreciate ko pa rin ang ginawang effort ni Bam, alam kong ginawa lang niya ito para tuparin ang hindi nagawa ni Gomer.

Masaya kaming nag kkwentuhan, ibinahagi niya sa akin ang mga event at plano sa darating na foundation day. Minsan nga lang daw ay nahihirapan siyang kumilos bilang vice president dahil hindi sila mag ka partido ni Gomer kaya parang nag kakailangan silang dalawa pag dating sa mga proyekto sa campus.

Bago matapos ang aming pag kain ay tumabi pa sa akin si Bam, inakbayan ako at ang shot ito ng isang selfie picture naming dalawa bilang remembrance. Sinubukan kong mag abot ng aking share sa pag kain pero tumanggi ito at sinabing sagot niya ang lahat.

7:30 noong lumabas kami sa kainan, hawak namin ang tig iisa pang bote ng alak at kapwa kami naupo sa seawall paharap sa dagat. “Alam kong umiyak ka noong hindi ka sinipot ni Gorien.” ang wika nito

“Paano mo nalaman? At bakit mo nasabi?” tanong ko.

Humarap ito sa akin at pinindot ang aking ilong. “Dahil iyakin ka at mababaw ang luha sa iyong mga mata.”

“Arekup, hindi naman e. Sadyang hindi talaga para sa akin ang gabing iyon kaya hindi naging perpekto.” tugon ko.

“Sa tingin mo ba ay nag bago si Gorien? Nitong nakakaraang buwan ay parati siyang nasasangkot sa mga rayot sa labas ng campus. Halos kalat rin ang mga footage ng pagiging sanggano niya.” wika ni Bam

“Pinipilit niyang baguhin ang sarili niya, pilit siyang pumapakat sa isang personalidad na malayo sa kanyang totoong sarili. At sa tingin ko ay wala akong magagawa para baguhin siya.” tugon ko habang nakatanaw sa kalawan.

Tumingin sa akin si Bam at nag bitiw ito ng isang malalim na buntong hininga. “Kapag napag tanto mo kung gaano kahirap baguhin ang sarili mo ay mapag tatanto mo rin na mas mahirap baguhin ang ibang tao.”

“Kaya nga siguro ay mas maganda kung hayaan na lamang natin ang kung anuman ang nais niya para sa kanyang sarili. Kung minsan ay matigas talaga ang ulo ni Gomer pero may pag kakataon rin na mabait ito.”

“May gusto ka ba sa kanya?” tanong ni Bam na aking kinagulat.

Para akong binusalan sa kanyang tanong kaya hindi agad ako naka sagot. “Hindi naman ako maaaring mag karoon ng gusto sa kanya, isa lamang akong hamak na alipin sa kanyang paningin, mag kaiba rin ang antas ng aming pamumuhay. Ang buhay niya ay parang prinsipe, nakahiga sa kamang malambot at mayroong malamig na silid na napapalibutan ng mga bagay na kanyang nais. Nakatira siya sa isang mansyon, may magagarang sasakyan at nakapag susuot ng mamahaling damit. Ako? May kubo kami sa probinsya, katre lamang ang higaan ko doon. Wala kaming sasakyan, wala kaming magarbong kagamitan at itong suot kong damit ngayon? Pinag lumaan lang ito ni Gomer. Halos lahat ng damit ko doon na pang lakad ay mga pang araw araw lamang na pinag lumaan niya. Sa tingin mo ba ay mag kakagusto pa ako sa kanya?” ang tanong ko habang naka ngiti bagamat hindi ko maitago ang tunay kong emosyon.

“Pag nag mahal ka ay nag mahal ka. Huwag mong isipin kung masasaktan ka o mabibigo. Bihira lamang dumating sa buhay ng isang tao ang pag ibig. Sa huli puso pa rin ang ginagamit at hindi ito kayang pantayan ng materyal na bagay na nakikita mo sa iyong paligid.” ang wika niya habang naka ngiti

Isang ngiti rin ang aking itinugon at ipinag patuloy namin ang pag inom ng alak habang kapwa naka tanaw sa kalayuan..

Pinag dikit namin ang aming mga bote at sabay na tumungga..

Alas 10 ng gabi noong ihatid ako ni Bam sa subdibisyon, syempre ay nag pasalamat ako para sa isang magandang gabi. Bago umalis ay ginusot pa nito ang aking buhok at saka ngumiti ng ubod ng tamis.

Hinintay ko munang maka alis ang kanyang motor bago ako mag pasyang pumasok sa gate.

Tahimik kong binuksan ang pintuan at marahan akong humakbang papasok. Pero sa bungad palang ay bumulaga na sa aking harapan si Gomer. Nakaupo ito sa sala, sa kanyang harap ay mayroon apat na boteng alak at mayroon ring cake na nakasindi pa rin ang kandila hanggang sa matunaw na ito.

Tumingin siya sa aking matalim na parang bang sasaksakin ako o kakainin ng buhay. “Saan ka galing? Bakit ngayon ka lang umuwi?” ang tanong niya.

“Sorry, nag yaya kasi si Bam na kumain sa labas.” ang sagot ko naman.

“Mabuti naman at hindi ka nag sisinungaling. Nag enjoy ka ba?” tanong niya habang naka tingin sa akin ng seryoso.

Ngumiti ako at sumagot na parang nang iinis. “Oo naman. Sobra.”

Tumango lang siya at ipinako ang mata sa pinapanood..

“Bakit gising ka pa?” tanong ko.

“Dahil nag hihintay ako sa isang taong lumalandi kasama ng ibang lalaki.” ang sagot niya sabay tayo at saka ito lumapit sa akin.

Mahigpit ang kanyang pag hawak sa aking braso at maya maya ay inambaan ako nito ng suntok na aking ikinagulat. Itinulak niya ako dahilan para mapa upo ako sa sofa at saka umakyat sa kanyang silid..

Isang malalim na buntong hininga aking pinakawalan at dito ay hinipan ko ang kandila sa ibabaw ng cake sa lamesa..

Itutuloy..

TLP Part 15

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 12, 2019

Tumango lang siya at ipinako ang mata sa pinapanood..

“Bakit gising ka pa?” tanong ko.

“Dahil nag hihintay ako sa isang taong lumalandi kasama ng ibang lalaki.” ang sagot niya sabay tayo at saka ito lumapit sa akin.

Mahigpit ang kanyang pag hawak sa aking braso at maya maya ay inambaan ako nito ng suntok na aking ikinagulat. Itinulak niya ako dahilan para mapa upo ako sa sofa at saka umakyat sa kanyang silid..

Isang malalim na buntong hininga aking pinakawalan at dito ay hinipan ko ang kandila sa ibabaw ng cake sa lamesa..

Part 15

“Buhatin mo to at dahil mo doon sa center. Pag katapos niyan buhatin mo rin itong mga folders at ilagay mo sa table. Tatamad tamad ka, mukhang may hang over ka pa sa pag lalandi mo sa ibang lalaki kagabi.” ang masungit na salita ni Gomer noong papasok kami sa students center.

“Hindi ako nag landi, nag celebrate lang kami ng kaarawan. Mag kaiba yun sa pag lalandi.” ang tugon ko naman dahilan para batuhin niya ako ng ballpen. “Sasagot ka pa ha! Ako ang amo mo kaya huwag mo akong sinasagot. Aso ka lang sa akin!” ang wika nito pero hindi ko na siya pinatulan pa. Tinapos ko ang aking gawain at mabilis na umalis sa kanyang paningin.

Simula kaninang umaga ay naging masungit sa akin si Gomer, parati niya akong kinakausap ng pasinghal at katakot takot rin na pang lalait ang iaabot ko sa kanya. Kesho isa lang akong alipin, isa lang akong aso o kaya ay alalay niya. Pero alam ko naman na mainit lang ang ulo niya sa akin, batid kong lilipas rin ito.

Samantala, pinag kaguluhan naman ng mga taga hanga at taga suporta ni Bam ang aming larawan sa social media. Yung mga kaklase ko ay inilike ito, pero karamihan ay dislike o kaya ay angry na emoticon. “Ang dami mong haters frend, tingnan mo puro angry emoticon ang reaction ng mga fans ni Bam. Babasahin ko yung mga comments ha.” ang wika ni Yel habang nasa loob kami ng computer room. Hindi ko malaman kung matatawa ba ito o malulungkot dahil talagang nakakaloko ang kanyang reaksyon.

Loading comments..

“ Happy Birthday Ernest and Vice Bam. Godbless you both!“

“Okay naman yung comment ah.” ang tugon ko

“Eh gaga, sa akin pala galing iyan. Tingnan mo o name ko ang naka lagay. Ayel Crisostomo.” natatawa niyang sagot at muling iniscan ang mga comments.

Loading Comments..

“Hala, bakit siya nanaman? Hindi naman siya babaihan para idate ni Papa Bam. Hoy Ernest, hindi ka naman maganda no, wala kang boobs at long hair!! Imbyerna.”

“Ernest? Again? Bakit malapit siya sa mga lalaking gwapo? Hindi naman siya maganda at hindi rin siya kagwapuhan. Anyway ang gwapo ni Bam, sana next time ako naman ang idate mo!”

“Wow gwapo nyo pare, tara inom tayo! Tapos sali kayo sa orgy namin para maiupload sa twitter!”

“Go Ernest! Iwagayway mo ang bandera ng mga lalaking brusko na paminta!”

“Bakla iyang si Bam! Saka si Gorien ay bakla rin!”

End of Comments

“Tama na nga, masisira lang yung araw mo kung babasahin mo iyan” pag pigil ko

“You mean, hindi ka apektado sa mga negative comments nila?”

“Hindi, kung isa isa kong dadamdamin ang mga iyan ay baka masiraan na ako ng bait. Kilala ko ang sarili ko at kahit ano pang sabihin nila sa akin ay hindi ako matitinag.” ang tugon ko naman.

“So nakita mo agad ang silver lining sa likod ng pang huhusga nila sa iyo? Iyan ang gusto ko sa iyo, kahit inaapi kana ni Miss Minchin ay lumalaban ka pa rin Sarah.” ang tugon niya

“Salamat Becki.” ang tugon ko

Natawa siya..

Noong buong mag hapon na iyon ay tila hindi humupa ang galit sa akin ni Gomer, hanggang sa matapos ang aming klase ay naka irap at naka singhal siya sa akin. “Ano pang itinatayo mo dyan? Iuwi mo itong mga gamit ko.” ang utos niya.

“Anong oras ka uuwi?” tanong ko

“Wala kang paki! Uuwi ako kung kailan ko gusto. May lakad kami ng mga kaibigan ko sa compound. Doon na ako mag didinner.”

Wala naman akong nagawa kundi ang manahimik at dumistansiya sa kanya na noon ay parang isang leon. Simpleng tanong ay bulyaw na may kasamang pag kainis ang isinusukli sa akin. Kung nakaka patay ang kanyang mga salita malaman ay daig ko pa ang botchang baboy na kinarne at giniling ng pinong pino hanggang sa maging parang buhangin nalang ang mga ito.

“Mukang mainit ang ulo ni Gorien.” ang wika ni Bam noong palabas kami ng gate.

“Oo nga, kaya mag layo kayong dalawa dahil mas lalong iinit ang ulo niyan. Hindi pa ba malinaw? Ayaw niyang may ibang lalaking dumidikit sa dakilang alalay niya. At tumabi tabi kayo diyan dahil palabas na yung kotse ni Gorien, baka sagasaan nalang niya kayo.” ang wika ni Yel sabay hila sa akin palayo kay Bam.

“Ayan si Ernest, gusto nyo kuyugin na natin para mawala na ang epal dito sa campus?” ang narinig kong salita ng isang beki sa tapat ng waiting shed

“Tama, walang karapatang lumandi at dumikit kina Gorien at Bam ang hindi babaihan. Hindi naman siya kagandahan hano. Lalakihan pa ang itsura!” ang pag suporta ng isa.

“Alam mo ang mabuti pa umuwi na tayo. Bago ka pa kuyugin ng mga inggiterang palaka na iyan. Halika na, iaangkas mo na ako.” ang pag hila ni Yel sa sulok.

“Hindi naman nila gagawin iyon. Mababait naman sila.” ang tugon ko habang sumasampa sa aking motor

“Anong hindi? Kung legal ang The Purge dito sa skul, malamang lahat ng beki na iyan ay papatayin ka at kakarnehin ng buhay.” hirit niya angkas sa aking likuran. “Geh tara na! Sisipain ko lahat ng lumapit na babaihang beki sa atin! Kamatayan na ito!” ang dagdag pa niya dahilan para matawa ako.

“Ayan na, palabas na si Ernest! Kuyugin natin mga ladies!!” ang wika ng isang fanatic ni Bam kaya naman mabilis kong pinatakbo ang motor palabas ng gate at dito ay hinabol kami ng mga babaihang beki. Ang iba sa kanila ay naka high heels pa at nag sslow mo turn.

“Seryoso nga talaga sila no?” tanong ko

“Oo naman, isa ka sa hadlang kaya dapat ay iexecute ka nila!”

“Masyadong brutal naman ang pag hanga nila kay Gomer at Bam.” tugon ko naman habang nag mamaneho.

Mas mauuna ang bahay nina Yel kaya naman hinatid ko muna siya bago dumiretso pauwi, dala ko rin ang mga gamit ni Gomer na nakalagay sa compartment ng aking motor.

Alas 9 ng gabi, naka tambay ako sa balkunahe at hinihintay ko si Gomer na dumating, baka susuray suray nanaman ito sa kalasingan o kaya ginawa nanamang ashtray ni Raul at Shan Dave ang kanyang buhok. Sa limang mag kakabarkada ay yung dalawa pa naman na ito ang mapag laro. Parang sina Sponge bob at Patrick the Star fish. Si Bogs naman ay parating tahimik at may sariling mundo ang lahat ay ginagalang siya dahil balita ko ay susuper saiyan ito pag nagagalit. Wala akong problema kay Johan, magaling itong makisama mana sa kanyang amang politiko. Magaling rin ito sa “sales talk”. Ang hindi ko lang maunwaan ay kung bakit “ninjohan” ang tawag sa kanya ng mga kaibigan. Hango ito sa salitang “ninja” at “johan.” Ibat iba ang ugali ng mga kakabarkadang iyong sa compound pero kita kita ko ang soft side nila kapag kasama ang mga espesyal na tao sa kanilang buhay..

Tahimik..

Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako habang naka upo sa sofa..

Alas 12:30 ng umaga noong bumukas ang pintuan, dito ay nakita kong pumasok si Gomer at may kasama itong isang babae na aking ikinagulat. Akay nya ito sa kanya braso at sinusunggaban pa ng halik sa labi, sa leeg at kung saan saan pa. Ang babae naman ay kilig na kilig at tuwang tuwa sa ginagawa ng binata. Ako naman ay nakaramdam ng hindi maipaliwanag na sakit at kirot sa aking dibdib na makita siyang may kasamang iba.

Maya maya ay lumapit ako sa kanilang kinalalagyan dahilan para mapahinto sa pag halik si Gomer. “Bakit? Anong ginagawa mo dito?” tanong nito

“Bakit nag dala ka ng babae dito? Baka magalit ang mga magulang mo.” ang tugon ko

“Pwe! Wala kang paki alam! Huwag kang umasta na parang nanay ko dahil alipin lang kita. Iiyot ako kung saan ko gusto, kahit dito pa sa sofa o dito sa sala. Pumasok kana sa kwarto mo at huwag akong paki alaman.” ang bulyaw ni Gomer

Maya maya ay yumakap sa kanya ang babae at inilingkis nito ang kanyang kamay sa matipunong dibdib ng binata. “Huwag mo na nga pagalitan yung boy nyo. Naiinggit lang siya.” ang malanding wika nito sabay halik pa sa leeg ni Gomer

Humarap sa kanya si Gomer at muli itong sinunggaban ng halik, inalis niya ang kanyang damit dahilan para lumabas ang kanyang magandang katawan, pumatong siya sa babae at inihiga niya ito sa sofa.

Napahawak ako sa aking dibdib at dito agad akong pumasok sa aking silid. Ibayong kirot ang naramdaman ko noong mga sandaling iyon. Hindi ko naiwasang mapaluha sa matinding kirot na wariy tinutusok ng kung anong patulis na bagay ang aking puso. Wala akong magawa kundi ang damahin ang kalungkutan at ibaluktot ang aking sariling tuhod na parang isang fetus.

Itutuloy..

TLP Part 16

Dongjun as Gomer

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 12, 2019

Part 16

Si Gomer ay nag uwi ng babae at harapan niya itong hinalikan. Paminsan minsan ay tumitingin pa ito sa akin na para bang sinasabing panoorin ko kung paano niya papakin ang katalik. Hindi ko alam kung sinasadya ba niyang pasakitan ako pero epektibo ang kanyang ginagawa. Kung ang kanyang matatalim na salita ay kaya ko pang yakapin at tiisin, pero mag makita siyang nakahubad habang nakikipag talik sa iba ay hindi ko kakayanin.

Patuloy sa pag patak ang aking luha habang naka tagilid at naka baluktot na parang batang api.

Panandalian kong ipinikit ang aking mata at binigyan ng layang ipahinga ang aking sarili.

Tahimik..

Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatulog naramdaman ko na lamang na may humiga sa aking tabi at inilingkis niya ang kanyang kamay sa aking tiyan. Niyakap nya ako ng mahigpit at dito ay naramdaman ko ang kanyang mainit na hininga na dumadampi sa aking batok. Pinilit kong huwag kumibo at pakiramdaman ang kanyang ginagawa sa akin.

Nasa ganoong pag kakayakap siya noong marinig kong humihikbi ito na parang umiiyak, sumisinghot na parang may luha, ewan mahirap ipaliwanag ngunit direkta kong nararamdaman ang kanyang pag tangis.

Hinayaan ko siyang naka yakap sa akin at makalipas ang ilang sandali ay tumagilid ako paharap sa kanya. Nanatili siya naka tagilid rin paharap sa akin dahilan para mag tama ang aming mga mata.

Hindi kami nag uusap, titigan lang na para bang nakaka intindihan ang aming mga mata. Kahit walang salita ay nararamdaman ko ang mga bagay na nais niya ipabatid..

Maya maya ay gumalaw ang kanyang kamay at inilagay ito sa aking pisngi. Hinaplos niya ito ng maigi at nag wika “Im sorry. Sinadya kong saktan ka dahil nag seselos ako. Sinadya kong pag selosin ka rin at pasakitan ngunit mas dobleng sakit ang nararamdaman ko. Tang ina, hindi ko alam e basta nagising nalang ako isang araw na ikaw na ang hinahanap hanap ng aking mga mata. Nag gagalit ako kapag may ibang lalaki na umaaligid sa iyo dahil ayokong gawin mo rin sa kanila ang ginagawa mong pag aalaga at pag aasikaso sa akin. Ayokong maranasan nila kung gaano ka kasarap mag mahal. Maramot ako at ang gusto ko ay akin ka lang.” ang wika niya na parang nahihiya ngunit ang luha ay unti unting tumutulo sa kanyang mga mata.

Tumingin ako sa kanya at ngumiti. “Nasasaktan ako sa mga ginagawa mo at sa mga masasakit na salitang sinasabi mo sa akin pero ni minsan hindi ko magagawang magalit sa iyo. Oo nga’t may mga pag katataon na nag tatampo ako pero panandalian lamang ito. Kapag nakakaramdam ako ng lungkot ay iisip ko lang ang mga bagay na nakapag papasaya sa akin at ang lahat ay magiging maayos na.” tugon ko

“Maaari ko bang malaman yung mga bagay na nakapag papasaya sa iyo? Sana ay bigyan ako ng pag kakataon na maibigay ko ito sa iyo.” sagot niya habang nakatitig sa aking mata.

“Ang mga bagay na nakapag papasaya sa akin ay Ikaw, ikaw, ikaw at ikaw.” ang sagot ko dahilan para matawa siya at maiyak. Niyakap niya ako ng mahigpit at hinalikan sa labi.

“Pwede ba akong maging boyfriend mo? Alam kong hindi ito mauunawaan ng mga tao sa paligid natin. Gusto ko lamang na mayroong akong karapatan sa iyo.” ang wika niya.

“Boyfriend na alipin? Two in one? Eh pano yung babae kanina?” tanong ko naman

“Iyon ba? Kaibigan nina Raul iyon, inupahan ko lang para mag panggap na babae ko at mag selos ka ng husto. Ano, mahal mo ba ako? Pumapayag ka ba?” tanong niya

Ngumiti ako at tumango. “Wala akong alam sa pakikipag relasyon dahil buong buhay ko ay inilaan ko sa pag tulong sa nanay ko. Ikaw ang unang kasintahan ko at ito ang unang beses na papasok sa relasyon. Mahal kita at handa akong ibigay ang lahat para sa iyo.” ang tugon ko naman.

Ngumiti siya at hinalikan ako sa labi. Nag palitan kami ng mainit na halik hanggang sa pumatong siya sa akin at sinimulan akong romansahin, banayad ang kanyang pay halik, ang pag dampi ng kanyang labi sa aking leeg ay nag bibigay ng ibayong kiliti.

Simulan niyang alisin ang aking saplot at gayon rin ang kanyang mga damit hanggang sa ilang saglit pa ay kapwa na hubot hubad. Pumatong siya sa akin at hinayaang naka dikit sa aking tiyan ang kanyang matigas na pag kalalaki habang ipinag papatuloy niya ang pag halik sa aking labi, pisngi, leeg pababa sa aking dibdib.

Maya maya ay gumulong kami sa kama, ngayon ay ako naman ang nasa ibabaw. Katulad ng kanyang ginawa sa akin ay mas pinag igihan ko ang pag roromansa sa kanyang leeg pababa sa kanyang patipunong dibdib. Pinag laro ko ang aking dila sa kanyang dalawang utong, paminsan minsan ay kinakagat kagat ko ito dahilan para mas lalo siyang mapa unggol.

Mula sa kanyang dibdib ay bumaba ako sa kanyang tiyan patungo sa pusod at dito ay pinagapang so ang aking dila sa manipis na buhok na nasa ilalim ng kanyang pusod pababa sa kanyang pag kalalaki. Kapansin pansin na tumubo na rin buhok sa ibabaw ng kanyang pag kalalaki, kumpara dati malinis ito at ahit.

Agad kong sinubo at pinag laro ang aking bibig sa ulo ng pag kakalalaki ni Gomer, hindi ito ang unang beses na sinubo ko ito. Maraming beses na pero ito ang unang pag kakataon na ginawa ko ito bilang kanyang opisyal na kasintahan kaya naman pinag buti ko ang pag kain sa kanyang pag kalalaki kahit na paminsan minsan ay naduduwal ako dahil umaabot ito sa aking lalamunan.

Ilang minuto ko rin isinubo at sinuso ang kanyang pag kalalaki, pati ang kanyang dalawang bayag ay hindi ko rin pinaligtas, kinain ko ito dahilan para mas lalo siya mapaunggol ng matindi na animo nababaliw.

Basang basa ng laway ko ang kanyang pag kalalaki at noong madulas na madulas na ito ay muli kaming gumulong at siya naman ang pumaibabaw sa akin. Itinaas niya ang aking binti sa kanyang balikat at mas lalong binasa ng laway ang kanyang batuta bago ito ipasok sa aking lagusan na noon ay puno rin ng kanyang laway.

Napaigik ako noong maramdamang pumasok ang ulo nito at upang hindi ako mahirapan ay pinudpod niya ng halik ang aking labi habang marahang umuulos ang 7 pulgada at mala saging sa taba niyang ari kaya naman napakapit ako sa kanyang likuran.

Makalipas ang ilang sandali ay tuluyan nang bumaon ang kanyang pag kalalaki, ramdam na ramdam ko ang pag kapuno ng aking lagusan. Ang aking laman ay nabibinat ng husto, noong una ay masakit ang kanyang pag ulos hanggang sa kusang dumulas ito at naging swabe.

Iba ang ipinamalas na pag bayo ni Gomer ngayon. Banayad ito, punong puno ng pag iingat at sinisigurado niya masasarapan ako ng husto. Hindi tulad dati na talagang parausan lang ang tingin niya sa akin kaya sagad at rapido ang kanyang pag bayo.

Gumigiling ang kanyang pwet, parang binabarena ang aking lagusan, bubuwelo siya at saka ipapasok ng sagad ang kanyang pag kalalaki. Sa tuwing ginagawa niya ito ay napapasinghap siya at napapanganga sa matinding sarap.

Ilang malalim na hugot baon pa ang kanyang ginawa noong bumilis ang kanyang pag bayo. “Malapit na ako.” ang unggol niya kaya naman hinawakan ko ang aking ari at binayo ito gamit ang aking kamay hanggang sa sabay kaming sumabog. Hinugot niya ang kanyang ari at pinasabog ang semilya sa aking tiyan, nag halo ang aming katas sa aking katawan at halos maligo ako say daming ng mga ito.

Noong kapwa kami mahimasmasan ay kumuha siya ng face towel at saka pinunasan ang aming nag halong semilya. Ginawaran niya ako ng mainit na halik sa labi at dito ay mag kayakap kaming natulog, mag kadikit ang aming mga hubot hubad na katawan na parang nasa isang paraiso na walang nabubuhay kundi kaming dalawa lamang.

Iyon ang unang pag tatalik namin ni Gomer bilang mag kasintahan..

Malaki ang pag babago sa aming samahan simula noong maging kami. Ngayon ay naging malambing siya sa akin, siya na rin ang nag dadala ng aming mga gamit at hindi na niya ako tinatawag na alipin o alalay. Hindi naman nag bago ang pag labas labas niya kasama ang barkada sa compound pero ngayon ay mas naging responsable siya sa kanyang sarili.

Kapag walang pasok ay madalas kaming nag lilibot sa magagandang lugar, pinag sasaluhan namin ang masasayang oras na mag kasama. Panay rin ang aming pag tatalik, walang gabi na hindi niya ako pinaligaya. Pakiwari ko ay nabubuhay kami sa isang perpektong mundo na tanging kami lamang ang tanging naninirahan dito.

Ang aming extra sweetness sa isa’t isa ay hindi naka ligtas sa mata nina Bam at Yel kaya naman inamin ko sa kanilang tunay na status sa aming relasyon. Masaya sila para sa akin at nag pahayag rin ang mga ito ng suporta. Syempre ang lahat ay nananatiling sekreto dahil ang aming relasyon ay maaaring hindi maunawaan ng iba.

“Ayos ka lang ba? Kailangan mo ng tulong?” tanong ko kay Gomer noon makita ko itong hindi maka ugaga sa dami ng trabaho sa council.

“Ayos lang ako, inaayos ko lang itong mga nag sumite ng application para sa mga booth. Ano bang plano ng section natin?” tanong niya

“Taksiapo, ipupwesto namin ito sa likod at yung mga bote ay bibilin sa junk shop. Taon taon naman ay iyon ang ginagawa ng section natin diba? Kayo? Anong plano mo?”

“Kailangan kong makalikom ng malaking pondo para sa council. Nakita mo ba yung bakanteng lote sa likod ng campus? Yung malapit sa bukid? Gusto kong mag pagawa ng pahingahan dito, yung parang simpleng cottage na bukas para sa lahat. Iyon ang gusto kong iwan, para pag tapos na ang termino ko ay maalala pa rin nila ako. Kaso ay malaking pondo ang kailangan para doon, ayoko namang umasa sa mga magulang ko, gusto ko ay sariling sikap ko.” wika niya

Tinapik ko ang kanyang balikat at ngumiti. “Kaya mo iyan, naniniwala ako sa iyo. Basta kahit anong gawin mo ay nakasuporta lamang ako. Patapos na rin ang school year at sa susunod na pasukan ay 4th year na tayo. Ang lahat ng bagay na mayroon tayo ngayon ay lilipas rin.”

“Tama ka, lilipas rin ang stress na ito. Kumain kana ba?” tanong niya

“Hindi pa nga e.” sagot ko naman

Nangiti siya “Gusto mo ng hotdog?” tanong niya

Natawa ako “pilyo ka talaga.”

Natawa rin siya at ibinigay sa akin ang hotdog na nasa tusok sa stick. Nakalagay ito sa isang paper plate. “Bigay lang iyan ng sekretarya ko. Kainin mo na. Siguro ang iniisip mo ay yung hotdog na kinakain mo tuwing gabi. Mamaya ipapatikim ko sayo ulit ang tender juicy ko.” naka ngising wika niya

Tawanan kami..

Kinuha ko ang hotdog at kinagat ito, pagka kagat ko ay itinapat ko sa bibig niya at siya naman ang kumagat. Yung simple bagay na iyon ay pinag saluhan namin, masaya sa pakiramdam. Hindi ko lubos maisip na ang katulad ni Gomer ay mamahalin ako at hanggang ngayon ay hindi pa sumasagi sa aking isipan na ang lalaking gwapong ito at lodi sa lahat ng bagay ay kasintahan ko.

Itutuloy..

TLP Part 17

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 13, 2019

Part 17

Isang mainit na halik ang iginawad sa akin ni Gomer habang nakahiga kami kanyang kama. Ang aking kanang kamay ay nakapasok sa loob ng kanyang brief at nilalaro ang kanyang matigas na pag kalalaki. Napapaunggol ito sa tuwing hinahaplos ko ang katawan nito na parang isang bakal.

Patuloy niyang sinusunggaban ang aking labi sa kanyang mapusok na pag halik. Unggol naman ang aking isinusukli sa tuwing mararamdaman ko ang kanyang dila na ginagalugad ang kasulok-sulukan ng aking bibig. Ang kanyang laway na matamis at ang kanyang hiningang mainit ang nag bigay sa akin ibayong sarap.

Habang nasa ganoong pag roromansa kami ni Gomer ay siya namang pag riring ng cellphone nito. Naantala ang aming ginagawa noong bumangon siya habang nakalabas ang aring matigas sa brief at lumakad patungo sa cabinet kung saan naka lagay ang cellphone. “Tumatawag si Bogs.” wika niya sabay sagot dito

Nag usap ang dalawa..

Puro oo lang ang sagot ni Gomer at nakikinig lang ito sa sinasabi ng kanilang leader. Maya maya ay ibinaba niya ang kanyang cellphone at mabilis na nag suot ng pantalon. “Bakit?” tanong ko.

“Si Johan, nasaksak daw kanina. Nasa ospital ito. Rumesbak raw yung grupong naka away namin noon sa harap ng campus. Pupunta lang ako sa ospital sandali.” ang wika nito

“Sasama ako.” ang tugon ko naman at hindi naman siya tumanggi.

“Yung grupo na iyon ay taga ibang compound. Sila yung mga kumuha ng mga gamit ni Johan at dahil dito ay rumesbak kami at ngayon ay sila naman ang rumesbak.”

“Patayan talaga? Baka naman pati ikaw ay madamay?” tanong ko habang sumasakay sa kanyang kotse

“Damay na nga ako e, pero huwag kang mag alala dahil walang mangyayaring masama sa akin.” naka ngiti niyang tugon sabay gusot sa aking buhok.

Nag patakbo siya patungo sa ospital kung saan isinugod ang kaibigan. At habang nasa ganoong pag byahe kami ay bigla nalang may apat na motor na naka sunod sa aming likuran, kahit hindi mo isipin ay halatang tinutugis kami ng mga ito kaya naman mas bumilis pa ang pag papatakbo ni Gomer ng sasakyan.

“Kalmado lamang sa pag ddrive si Gomer, sumulyap ito sa side mirror at tinitingnan kung maabutan na kami ng mga lalaki. Ako naman ay binalot ng matinding kaba at takot para sa aming mga sarili.

Lumiko ang aming sasakyan sa kanto, lumiko rin ang humabol sa amin, mukhang wala kaming balak tantanan ng mga ito kaya naman mas dinoble pa ni Gomer ang bilis ng pag papatakbo hanggang makarating kami sa parking lot ng ospital.

Wala na ang mga tumutugis na kalalakihan sa amin kaya naman agad na nag park si Gomer sa pinaka sulok.

“Natakot ka ba?” tanong niya habang naka ngiti

“Oo naman, para akong mamatay sa sobrang kaba. Alam dapat ay iwasan mo na ang pakikipag away kasama ng mga kabarkada mo dahil baka isa isa kayong mapahamak.” tugon ko.

“Opo mahal.” ang wika niya sabay halik sa aking labi. Binuksan niya ang pinto ng kanyang sasakyan at lumabas..

Palabas na rin sana ako nang bigla nalang lumanding ang mukha ni Gomer sa salamin ng driver’s seat na aking ikinagulat. At sa labas ay nakita ko na ang grupo ng limang lalaki na nakapalibot dito. Hindi ako mapaniwala na hanggang dito sa parking lot ng ospital ay talagang sinundan nila kami. “Ikaw yung bumasag sa salamin ng sasakyan ko diba?” ang wika ng isa sabay sapak sa mukha ni Gomer.

Pinag sisipa nila ito at pinag tatadyakan sa katawan. Si Gomer naman ay naka higa lang sa lupa at tinatakpan ang kanyang mukhang para hindi mapurohan.

Maya maya ay may lumapit na isang lalaki sa sasakyan nito kung saan ako nasa loob. Ang lalaki ay may hawak na tubo. Isang malakas na pag hataw ang ginawa niya sa sasakyan ni Gomer dahilan para mabasag ang side mirror nito. Hindi pa nakontento ang lalaki, isa pang pag hataw ang kanyang ginawa at tumama ito harapang salamin ng kotse dahilan para lumilapon sa akin ang mga basag na bubog.

Napasigaw ako ng malakas, ang iba ay tumama sa aking mukha at nag dulot ng hiwa..

“Ernest!!” ang sigaw ni Gomer noong makitang binabasag pa ang salamin sa aking tabi.

Agad tumayo si Gomer at nag tatakbo sa aming kinalalagyan. Sinubukan siyang pigilin ng mga lalaki sa likuran ngunit galit na galit ito. Para itong hayop na kumawala. Noong makalapit siya sa kinalalagyan ng lalaki ay laking gulat ko nang pukpukin niya sa ulo si Gomer.

Malakas…

“Plak” ang tunog ng tubo..

Tumagas ang dugo sa ulo ni Gomer at tumulo ito sa kanyang mukha pero nanatili itong nakatayo. Inagaw niya ang tubo sa kamay lalaki sa pamamagitan ng pag bali sa braso nito. Noong makuha niya ang tubo ay inihampas ito sa mukha ng kaaway. Di pa nakontento si Gomer, dinakot niya ang walang malay na kaaway sa mukha at inihampas ng paulig ulit sa basag na salamin ng sasakyan.

Para itong isang mabangis na hayop, walang pinag kaiba kay Bogs sa video na aking kinatakutan..

Maya maya ay pumulot siya ng isang basag na salamin at hinawakan na parang kutsilyo. Wala siyang paki alam kung puro dugo na ang kanyang mukha. Kitang kita ko ang pag kabigla ng mga lalaki kaya napa atras ang ito. Siguro ay natakot sila dahil ang binangga nila ay isang halimaw na may mukhang anghel.

“Lapit!” ang wika nito..

“Yabang mo ahhh!” ang galit na salita ng isang sabay takbo sa kinalalagyan ni Gomer.

Isang malakas na suntok ang ginawad sa mukha ni Gomer, pumaling ang mukha nito ngunit hindi natumba. Muling siyang humarap sa katunggali, dinakot nito ang mukha at saka isinaksak sa braso ang boteng basag. “Gusto mo bang mamatay na?” ang tanong ni Gomer sabay umang ng bote sa leeg nito.

Sumugod naman ang tatlo pang natirang lalaki para tumulong sa kanilang bugbog kasamahan, hindi na ako nakapag pigil. Lumabas ako ng sasakyan at kinuha ang tubo sa lapag. Nag tatakbo ako at isang malakas na hataw ang ginawa ko sa isa para tumumba ito.

Habang nasa ganoong posisyon kami ay siya naman pag dating ni Shan Dave at Bogs. Ang natirang dalawang kalaban ay pinag bubugbog nila. Kitang kita ko kung paano pakainin ni Bogs ng semento ang kanyang kaaway. Si Shan naman ay may hawak na tabla at walang awa sa hataw nito.

Para silang mga mababangis na hayop, sanay na sanay at walang katakot takot kung masaktan o masugatan..

Maya maya ay isang pito ng pulis ang aming narinig. Dito ay dumating si Raul na may kasamang mga otoridad. “Sila yung sumaksak sa anak ni Congressman (ang tinutukoy niya ay Johan). Tingnan nyo, binasag pa nila ang sasakyan ng anak ni Mr. Raval!” ang pag susumbong nito.

Rumesponde ang mga pulis at agad na dinakip ang mga lalaki. Ako naman ay labis na nag alala kay Gomer na noon ay naka salampak sa gilid ng kanyang wasak na sasakyan, duguan ang mukha nito na nang gagaling sa kanyang ulo. “Tulong! Tulungan nyo kami!” ang sigaw ko kaya naman agad na tumulong ang kanyang mga kabarkada para dalhin ito sa emergency room. Mabuti na lamang at nasa parking lot na kami ng ospital kaya agad na nadala dito si Gomer.

Halos di naman mapakali ang kanyang mga magulang sa nangyari kay Gomer. Nabalitaan rin ito sa campus kaya naman ang mga taga hanga niya ay naki simpatya na rin. Noong araw din iyon ay punong puno ng mga estudyanteng may dalang prutas at mga pag kain para kay Gomer, halos mag trapik sa hallway ng ospital dahil sa mga ito.

“Bakit si Gorien pa ang nabugbog? Bakit siya pa ang hinampas sa ulo?” ang umiiyak na salita ng isang beki.

“Oo nga sis, kasama naman pala niya si Ernest, bakit hindi nalang iyang Ernest na iyan ang binarog at binubog tutal ay hindi naman siya babaihan e! Kawawa naman si papa Gorien. Huhuhu.” ang sagot pa ng isa.

“Tingnan mo, ma maldita talaga iyang mga beki na iyan. Mga naiinggit lang sila dahil close ka kay Gorien. Gusto mo upakan ko na iyang mga yan?” tanong ni Yel

“Huwag na, sa ngayon ay nag aalala ako sa kalagayan ni Gomer, kitang kita ng aking dalawang mata kung paano siya hinampas sa ulo, tumulo ang maraming dugo sa kanyang ulo at nanulay ito sa kanyang mga mata. Natakot ako sa nangyaring iyon sa kanya pero ganyon pa man ay nagawa pa rin niyang lumaban at itumba ang mga katunggali na parang isang halimaw. Kakaiba talaga ang lakas niya at hindi basta naitutumba ng kahit na sino, kaya naman pala naka pasok siya sa grupo nina Bogs dahil nanalaytay rin sa kanya dugo ang matapang na alyas ng compound.” ang wika ko naman nakatanaw sa walang malay na si Gomer

“Balita ko ay nakipag barugan ka rin? Hindi kaya nanalatay rin sa iyo ang dugo ng isang alyas? O baka naman sperm ni Gorien ang dumadaloy sa katawan mo?” pang aasar niya. “Biro lang pinapatawa lamang kita, huwag kana malungkot.”

Tumango at naupo nalang sa pinaka sulok ng hallway. Hindi pa rin humuhupa ang kaba sa aking dibdib noong mga sandaling iyon.

Tahimik..

Habang nasa ganoong pag posisyon ako ay lumapit sa amin ang doktor. “Nasaan ang magulang ng pasyente?” tanong nito.

Nasa ibang bansa pa po dok, ano po ang lagay ni Gomer?“ ang tanong ko

“Nais ko sanang makausap ang mga magulang ng pasyente tungkol sa kanyang kondisyon. Sensitibo ang ulo ng isang tao, labis itong napurohan kaya maaaring mag resulta ito ng pag kasira ng bahagi ng kanyang utak na nag papatakbo sa kanyang katawan. Sa makatuwid ay comatose na ang pasyente. Sana ay pauwi mo agad ang kanyang mga magulang para mapag usapan namin kung ano ang magandang medikasyon para sa kanya.” wika ng doktor.

Parang may kung anong bomba ang sumabog sa aking harapan, hindi ako makapaniwala na comatose ang sinapit ni Gomer, lalong nanikip ang aking dibdib at wala akong nagawa kundi ang mapa atras sa aking kinatatayuan at mapaiyak na lamang..

Itutuloy..

TLP Part 18

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 13, 2019

Part 18

Sobrang kaibiguan at kalungkutan ang aking naramdaman noong mga sandaling iyon. Ang lahat ay parang napaluha noong malaman nila na si Gomer ay nasa state ng coma. Halos bumagsak ang aking kaligayahan at pati na rin ang aking mundo. Hindi ko matanggap na ang pang yayaring iyon ang babago sa takbo ng aming buhay.

Walang humpay na pag iyak ang aking ginawa habang naninikip ang aking dibdib. Pakiwari ko ay sasabog ito ano mang oras. Wala akong nagawa kundi ang lumuhod sa walang malay na katawan ni Gomer at hawakan ang kanyang kamay.

Noong mga sandaling iyon ay unti unting nag balik sa aking isipan ang lahat ng masasayang araw na aming pinag samahan. Parang kaninang umaga lamang ay mag kayakap kami at pinag sasaluhan ang maliligayang sandali, ngayon ay luha naman ang aking itinatapon para sa kanyang kalagayan na walang kasiguraduhan.

“Diyos ko, huwag mong pabayan ni Gomer, hindi ko kaya na mawala siya sa akin. Please..” ang pag iyak ko habang hinagkan ang kanyang kamay

“Gomer, gumising ka. Please.. naririnig mo ba ako?”

“Gomer, please..”

“Gomerrr!!!” ang impit kong sigaw at nasa ganoong pag iyak ako noong may maramdaman akong tumapik sa aking balikat.

“Hoy Ernest, gising! Nanaginip ka nanaman. Bakit tinatawag mo si Gomer?” ang wika ni Yel

Noong bumalik ang aking ulirat ay para bang lumuwag ang aking dibdib. Naka hinga ako ng maayos at nawala ang sakit na aking nararamdaman. Panaginip lang pala ang lahat. “Nasaan si Gomer? Anong lagay niya?” tanong ko

“Kanina pa gising si Gorien, hinahanap kana niya. Nandoon na yung mga kabarkada niya sa silid.” ang wika ni Yel kaya naman napangiti ako at para bang gumuhit ang kakaibang sigla sa aking katawan noong sabihin niya gising na si Gomer. Hindi siya comatose at ligtas na siya!!

Agad akong tumayo at nag tungo silid kung saan ito naka confined. Dito ay nakita ko sina Bogs at Raul na kinakausap siya. Nahinto lang sila noong makita ako sa pintuan at nag bigay daan sa aking upang malapitan ko si Gomer. Hindi na ako nag dalawang isip, mabilis akong lumakad at yumakap sa kanya ng mahigpit, hindi ko mapigilang mapaluha habang hinahaplos ang kanyang likod. Naramdaman kong yumakap rin siya sa akin at hinagkan ako sa labi.

“Ehem” ang wika ng dalawa sa aking likuran.

“May masakit ba sa iyo? Yung ulo mo?” ang tanong ko.

“Pumutok lang yung ulo ko, mahina yung pag kaka bira sa akin kaya buhay pa ako. Nasaktan ka ba?” ang tanong niya

Umiling ako “hindi, salamat sa iyo at sa inyo.” ang tugon ko sabay sulyap sa dalawa sa aking likuran

“Ayos lang iyon, basta alagaan mo ulit yung aso ko.” ang wika ni Raul dahilan para matawa ako.

“Si Johan nasa presinto ngayon, kasama ang kanyang ama. Sinampahan nila ng katakot takot na reklamado at demanda yung kabilang grupo. Nag kamali sila ng taong binangga. Makapangyarihan ang pamilya ni Johan kaya sa tingin ko ay mabubulok na sa kulungan ang mga iyon.” wika ni Bogs

“Paano ba nag simula ang lahat ito? Ang gulo ng isa ay gulo rin ng lahat?” tanong ko

“Tumpak, siyempre mag kakabarkada kami kaya hindi namin maaaring pabayaan ang isa’t isa. Pamilya kami at ang pamilya ay nag tutulungan.” sagot ni Raul

“Nag simula iyon noon mapadpad si Johan sa compound nila. Siguro dahil gwapo nga ang gago ay napag tripan ng maraming loko loko, kinuha nila yung gamit nito at yung mga paninda niya. Ayun, kaya naman rumesbak kami at nag kagulo gulo na ang lahat.” wika ni Bogs

“At kung sa compound namin ay puro gwapo, doon naman sa kalabang compound ay puro panget kaya malaki talaga ang pag kakaiba. Ang compound namin ay wonderland at ang kanila naman ay wasteland.” ang pag yayabang ni Raul.

“Basta sana ay huling pakikipag basag ulo nyo na ito. Baka sa susunod ay mapaano na kayo. Maawa naman kayo sa amin na nag aalala at halos sumabog ang mga dibdib kapag nasasaktan kayo.” ang wika ko naman. “Lalo kana, ayokong makikipag away ka pa ulit.” ang dagdag ko sabay hawak sa pisngi ni Gomer

“Hindi ko maipapangako iyan, pag may nanakit sa iyo o may lalaking aaligid sa iyo ay papatayin ko talaga.” pag babanta nito dahilan para matawa ang dalawang kaibigan niya sa likod.

Dalawang araw na lumiban si Gomer sa paaralan dahil nag papahinga pa ito. Noong mga sandaling iyon ay puspos ang ginawa kong pag aalaga sa kanya. Nandyan yung pinag luluto ko siya, sinusubuan, minamasahe at pinapainom ng gamot. Ako rin ang nag papaligo sa kanya at maging sa kanyang pag ihi ay naka bantay ako. Halos daig pa niya ang isang sanggol na inaalagaan ng todo kaya naman agad na bumilis ang kanyang pag galing.

“Noon ay spoiled na ako sa iyo. Lalo ngayon, baka hindi ko na kayang mabuhay na wala ka sa aking tabi.” ang wika ni Gomer habang inaayos ko ang mga pag kain sa mesa

“Hindi naman ako aalis, dito lang ako sa tabi mo.” tugon ko

“Pero kahit umalis ka ay pupuntahan pa rin kita. Pangako iyan.” naka ngiti niya salita

“Kung minsan ang pangako ay napapako. Masaya na akong marinig na naappreciate mo lahat ng bagay na ginagawa ko para sa iyo.” sagot ko naman. Hinitak niya ako at saka hinalikan sa labi pero agad rin siyang bumitiw dahil baka may maka kita sa amin.

Isang linggo ang lumipas at dumating naman ang araw ng foundation day. Ang bawat section ay nag tayo ng mga booth at kanya kanyang pakulo para sa mga kapwa mag aaral. At siyempre binuksan rin sa mga outsiders ang tarangkahan upang mas maraming tao ang mag participate sa mga naturang pakulo ng mga club officer.

Limang araw ang itatagal ng foundation day. Bawat araw ay may event, ang pinaka high light dito ay ang event ng SSC na gaganapin pa sa ikalimang araw. Balita namin ay maraming nakakatuwang pasabog ang council para makalikom ng pondo at ang lahat ay inaanyayahany makilahok sa pamumuno ni Gomer.

Katulad ng taon taon naming ginagawa ay nag lalagay kami ng mga larawan ng guro, subjects at kung ano anong salita sa pader, iyon ang babatuhin ng mga mag aaral para mailabas ang kanilang galit gamit ang mga bote, plato at kasangkapan. Taksiapo ang tawag sa larong ito, ang bawat baso o bote ay nag kakahalaga ng 5 piso. Ang plato naman ay 10 piso at ang mas malalaki ay mas mahal katulad ng sirang tv na 170pesos ang balibag. Malakas kumita ang aming booth lalo na’t maraming student ang may galit sa mundo.

“Oh, bakit may picture si Ernest dito at sabog sabog na ang mukha niya.” ang tanong ni Bam noong makitang nakadikit ang larawan ko sa pader na binabalibag ng isang beki.

“Iyan ang bagay sa iyo! Hindi ka naman babaihan!!” ang sigaw nito sabay hagis ng bote sa larawan. “Sure ba kayo na hindi siya pwedeng balibagin sa personal?” ang tanong nito sabay kuha sa TV.

“Hindi pwede, buti nga nilagay namin ang picture ni Ernest dyan.” ang tugon ni Yel

“Ayos lang ba kay Ernest na binabato ang larawan niya?” ang tanong ni Bam

“Ayos lang naman kasi hindi lang naman pez nya ang naka lagay sa pader nandyan din yung ilang prof namin. Saka alam mo mas triple ang kita namin ngayon kumpara sa mga nakakaraang taon dahil sa larawan ni Ernest, kanina ay madaming pila para batuhin siya, ang karamihan ay yung mga babaihan na imbiyerna sa kanya.” wika ni Yel

Natawa si Bam. “Nakup, delikado iyan tol, mag iingat ka sa labas at huwag kang lalakad na mag isa.” biro nito sabay kuha ng bote at binalibag ang pangalan ng isang prof na kinaiinisan niya.

Tawanan..

Nag simula ang event na pinaka hihintay ng lahat ng mag aaral. Walang nakaka alam kung ano ang inihanda ni Gomer basta exciting daw ito at tiyak na dadagsain ng mga tao sa loob at labas ng paaralan.

Itutuloy..

TLP Part 19

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 14, 2019

Part 19

Ikatlong araw ng foundation day, ito ang pag bubukas ng ibat ibang booth at pakulo ng mga estudyante sa ground ng campus. Nag mistulang peryaan na ang paaralan dahil sa dami ng palaro na pwedeng tayaan. Mayroon ring mga rides katulad ng ferris wheel, caterpillar, octopus at kung ano ano pang mapag lilibangan.

“Alam nyo bored na bored na kaming batuhin ang pez ni Ernest sa dingding. Naibato na namin ang TV, Radyo at Rice Cooker sa picture nya. Pwede bang batuhin na namin siya sa personal? Bakit kasi gustong gusto siya ni Gorien at Bam e hindi naman maganda!” ang wika ng beki na nag babato ng bote sa taksiapo.

Maya maya ay lumapit sa akin ang isang beki at nag bayad. “Eto si Ernest o, sure ka ba na hindi ka pwedeng isabit doon sa pader at batuhin?” tanong nito dahilan para matawa ako

May natawa ring lalaki sa pintuan kaya napa lingon kami dito. Si Bam may hawak na isang kahong cupcake dahilan para kiligin ang mga beki sa loob. “Alam nyo si Ernest ang pinaka mabait na taong nakilala ko, biruin nyo kahit ilang beses na siyang binubully o inaasar ng mga estudyante ay ngiti lamang ang isinasagot niya. At kahit kailan ay hindi siya nag tanim ng galit sa kanyang kapwa. Alam nyo naman na karamihan sa nag aaral sa paaralang ito ay may kaya sa buhay ang pamilya. Alam nyo ba na siya ay pinag aaral lamang ng mga magulang ni Gorien kapalit nito ang paninilbihan niya sa pamilyang iyon. Bukod pa roon ang perang kinikita niya sa pag kakatulong o pag aalalay kay Gorien ay ipinapadala niya sa ina niyang may sakit sa probinsya. Habang tayo ay natutulog sa malalambot nating higaan siya ay nag kakatulong pa sa gabi bago matulog. Hindi ba’t napaka swerte natin?” ang wika ni Bam ako naman ay naka ngiti lang sa kanila bagamat gusto kong umiyak dahil pinag tatanggol niya ako.

Natahimik ang mga beki..

At maya maya ay napatingin sila sa akin. “Alam nyo naiinis lang naman kami kasi malapit siya sa mga lalaking gusto namin. Feeling namin nag kakasapawan na. Alam namin na mabait si Ernest kaya nga siya ang gustong gusto naming inaasar dahil alam namin na hindi ito napipikon.” wika ng isang beki habang naka ngiti.

“Oo nga, hindi naman babaihan si Ernest e, pero sana gwapo man lang siya. I mean may itsura naman kasi kaso hindi marunong mag ayos ng sarili. Pero may naisip ako!” ang wika nito sabay hila sa akin palabas ng booth.

“Teka saan nyo dadalhin si Ernest? Susunugin nyo na ba siya ng buhay dahil hindi siya babaihan?” ang tanong ni Yel

“Ipapako namin siya sa krus at gagawing exhibit doon sa ground!” ang wika naman nila tapos ay nag tawanan. Niyaya na rin nila si Bam at lahat kami ay nag tungo sa labas kung saan naroroon ang kanilang parlor na booth.

“Eto ha, hindi libre ito pero dahil fan kami ni papa Bam ay 50% off para sa iyo.” ang wika ng isa sabay lagay ng balabal sa aking katawan at sinimulan akong gupitan. Si Bam rin ay naupo sa aking tabi at nag pagupit rin ito.

“Ano ba iyan, sino bang barbero mo Ernest? Nag sshampoo ka ba? Ang chaka ng buhok mo ha.” ang reklamo ng beking gumugupit sa akin. “Anyway isinusumpa ko na ggwapo ka pag labas mo dito, sukdulang ikamatay ko, sukdulang mabali ang daliri ko sa pag gupit sa iyo!”

Tawanan sila..

Oo nga’t binubully pa rin ako pero ang kanilang mga hirit ay nakakatawa lang at nararamdaman ko na kahit paano ay may sweetness ang kanilang pang lalait kaya hindi nakakasakit.

Inayos nila ang aking buhok at ginawa itong trendy mula sa barbers na cut. Kinulayan rin nila ito ng brown para mas umangat ang aking maputing balat. At noong mga oras na iyon ay nakita ko na nga nag pag babago sa aking pisikal na anyo. Mas umaliwalas ang aking mukha at mas naging bagay sa aking ulo ang aking buhok.

“Ernest? Nasaan si Ernest?! Jusko biglang nawala si Ernest!!!” ang wika ng isang beki noong matapos akong gupitan.

“Gaga, ayan si Ernest nag mukhang tao lang. Anyway gwapo ka naman pala e, kaunting pag aayos lang sa sarili ang kailangan mo. Oh ang bayad nyo, bago pa mag kalimutan. 350 pesos. Aba mura na iyan.” ang paniningil nila

Tawanan sa loob at labis akong nag pasalamat sa kanilang pag tulong sa akin..

Pag labas ko sa kubol nila ay parang sinalubong ako ng malakas na liwanag ng sinag ng araw. Napa pikit ako at napahinga ng malalim. Pakiwari ako ay muli akong pinanganak at nag karoon ako ng kakaibang self confidence. Tinapik ako ni Bam sa balikat at nag biro pa ito “Gwapo mo pare, pakiss nga.”

Natawa ako habang lumalakad sa hallway.

“Si Ernest ba iyan? Bakit parang pumogi ng kaunti?” ang wika ng mga beki at babaeng nakatambay sa hallway.

“Nag evolve na siya at hindi na siya homoerectus!” ang wika ng isang batang beki.

“Infairness ha, bagay sa iyo ang gupit mo.” ang papuri naman ni Yel. “Akalain mo iyon, yung mga bully ay ang mga tumulong sa iyo para mag evolve ng husto ang looks mo. Amazing!”

“O siya, babalik na ako sa booth namin. Mag babake pa ako ng cookies kasama ang mga HRM, ubos na raw kasi ang paninda namin.” pag papaalam ni Bam.

Alas 2 ng hapon, dahil nga wala naman akong masyadong ginagawa ay nag pasya akong mag lakad patungo sa student’s center para silipin si Gomer na noon ay hindi maka ugaga sa dami ng gawain.

Habang nag lalakad ako sa hallway ay nakita ko si Gomer na nag lalakad na may buhat na maraming folder. Napatingin ito sa akin na parang natulala kaya naman nabunggo siya sa pader at nag kahulog ang mga dala niyang gamit. Natawa nalang ito at napakamot ng ulo habang isa isang pinupulot ang kanyang mga dala kaya naman agad akong tumakbo para tulungan siya. “Ayos ka lang ba? Bakit hindi ka tumitingin sa nilalakaran mo?” ang tanong ko.

Nakatingin lang siya sa akin at naka titig. “Paano kong makakatingin sa nilalakaran ko e nakita ko ang pinaka magandang tanawin sa buong mundo. Ikaw.” ang tugon niya dahilan para matawa ako. “Bagay ba?” tanong ko

Tumangon siya at kinurot ang aking ilong. “Gwapo ka siyempre. Kahit ano pang itsura mo ay mananatili kang kaaya aya sa aking mata.” tugon niya.

“Kumain kana ba?” tanong ko

“Hindi pa nga, tara.” ang pag yaya niya. Inilagay muna namin ang mga gamit sa kanyang table bago niya ako yayain kanyang sasakyan na noon ay karerepair palang.

Pag sakay palang namin ay sinunggaban na niya ako ng halik sa labi. “Miss na miss na kita.”

“Ako rin naman. Teka, diba marami kang trabaho sa center? Ayos lang ba na umalis ka?”

“Oo naman, saka kailangan ko ring mag relax baka masiraan na ako sa ng bait sa daming ng gawain.” tugon niya sabay start sa kanyang sasakyan.

Nag drive siya patungo sa kainan malapit sa seawall, ito kasi ang pinaka preskong lugar sa siyudad. Hindi namin maiwasang mag lambingan habang nasa loob ng sasakyan. Nariyan yung hinalikan ko siya sa pisngi o sa labi. Siya naman hinihimas ang aking hita o kaya ay naman ay inaakbayan ako pakabig sa kanya sa hahalik.

Nag take out kami ng pag kain at dinala ito sa isang pahingahan sa seawall. Dito ay sabay kaming kumain naka tanaw sa karagatan. Mahangin dito at nakakarelax para bang napakaromantiko lalo at kasama ko si Gomer, ang tanging taong nag papaligaya sa akin.

Tahimik..

“Ano ang plano mo sa bakasyon?” ang tanong ko kay Gomer

“Plano ko? Uuwi tayo sa probinsiya niyo sa Nueva Ecija. Mag lalakad tayo sa bukid, aakyat ng bundok, kakain sa ilalim ng puno ng mangga at maliligo sa ilog. Sa gabi naman ay tabi tayong matutulog gagawa tayo ng aanak, aasawahin kita at iimbakan ng aking masaganang katas.” ang pilyo niyang tugon.

“Siguradong namimiss kana ni Inay, parati ka nga niyang kinakamusta sa akin.” ang tugon ko

“Si Nanay Tess ang nag alaga sa akin simula noong 8 years old ako. Halos siya ang tumayong magulang ko noong mga nakalipas na taon. Parati ka niyang ikinukwento sa akin, ikaw ay mabait at masayahing bata. Yung parati ka raw niyang pinapagalitan kapag umaakyat ka sa puno ng mangga o kaya ay naliligong mag isa sa ilog. Parati niya ikinukwento sa akin ang simpleng buhay sa inyong probinsya, mabango raw ang hangin, kulay berde ang bukirin at payapa kaya naman pinangarap kong sumama sa kanyang noon pero hindi ako pinayagan nina mama at papa. 15 years old ako noong mag paalam sa akin si Nanay Tess, hindi ko alam na may sakit na pala siya noon at kailangan na niya umuwi sa probinsiya. Hinanap ko siya kina papa at sinabi nila sa akin na hindi na raw ito makakabalik. Simula noon ay namuhay ako ng mag isa at walang tumutulong o nag aalaga sa akin. Hanggang makalipas ang ilang taon, 19th birthday ko noong dumating ka. Halos tatlong taon na rin ang naka lilipas mag buhat noong maging parte ka ng buhay ko.” ang wika niya habang naka tanaw sa malayo.

“Siguradong matutuwa si Inay na makita kang muli. Madalas ka rin niyang ikinukwento sa akin. Matalino ka raw at ikaw ang pinaka gwapong batang nakita niya. Siyempre ay nag seselos naman ako kapag puro ikaw ang bukambibig niya. Nag tatampo at umiiyak dahil pakiramdam ko ay mas mahal ka ng inay kaysa sa akin. Kilala na kita noon pa, madalas akong pinapadalan ni inay ng larawan kasama ka. At sinabi niya sa akin bago ako umalis doon at lumipat sa inyo na alagaan kitang mabuti, parating gagabayan at ilalayo sa bisyo o sa mga bagay na maaaring makapanakit sa iyo. Mahal na mahal ka ng aking ina.. para ka na rin niyang anak.” ang wika ko naman dahilan para mapatingin sa akin si Gomer at napaluha ito.

Umiyak siya at nag wika “salamat sa inyong dalawa. Marami akong utang na dapat kong pag bayaran at isa na roon ang walang kapantay na pag mamahal nyo sa akin.”

Niyakap ko siya at hinaplos sa pisngi. “Isang malaking karangalan na mahalin ka dahil ang katulad mo ay nag iisa.” tugon ko kaya naman hinalikan niya ako sa labi at niyakap ng mahigpit.

Noong mga sandaling iyon ay nag desisyon si Gomer na pumunta sa aming probinsya para dalawa ang aking ina pag katapos ng foundation day. Samantalang ibayong saya naman ang aking naramdaman dahil muli kong makikita ang aking ina at maalagaan siya ng aking pag mamahal. Siguradong magiging masaya rin siya na makita si Gomer dahil halos ilang taon na niya itong hindi nakikita.

Itutuloy.

TLP Part 20

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 14, 2019

Niyakap ko siya at hinaplos sa pisngi. “Isang malaking karangalan na mahalin ka dahil ang katulad mo ay nag iisa.” tugon ko kaya naman hinalikan niya ako sa labi at niyakap ng mahigpit.

Part 20

Ikalimang araw ng foundation, ito ang pinaka highlight ng lahat dahil dito ay gaganapin ang natatanging event ng council. Ang usap usapan ay darating raw si Sarah Geronimo at Regine Velasquez para mag concert, ang sabi naman ng iba ay mag paparafle daw ng appliances o kotse itong si Gomer. Pero ang lahat ng iyon ay hindi ko pinaniwalaan dahil ang plano ng council ay makalikom ng pondo at hindi ang gumasta para sa mga artista o papremyo. Gayon pa man ay hindi ko rin maitago ang excitement habang isineset up ang buong ground.

“Noong nakaraang taon, ang pakulo ng dating presidente ng council ay fun run. Nag karoon rin siya ng mga talent shows. Kaso nga lang ay hindi raw ito masyadong kumita kaya hindi na ulit inulit.” wika ni Yel

“Ano kayang pakulo ni President Gorien?” tanong naman ng ilang estudyante sa likod habang naka tanaw sa pag seset up sa paligid.

Dito ay nag lagay ang council ng limang bilog na parang maliit na tapakan, at hinati nila sa limang lane ang ground. Para bang style ng swimming pool kung saan ang lalangoy ay may kanya kanyang lane. Ang bawat bilog na hugis ay may naka lagay na itim na box sa harapan. Kakaiba ang ayos ng ground kaya naman naintriga na rin ang iba at naki usisa na.

Habang nag seset up at tumugtog na rin ang kanta sa malaking sound system dahilan para mayanig ang buong paligid sa masiglang kantang pandisco.

Pati ang mga guro ay napasayaw na rin at mukhang ang lahat ay enjoy na enjoy..

“Mag sisimula po ang event ng SSC sa loob ng 45 minuto.” ang wika ng secretary kaya naman lalong binalot ng excitement ang paligid.

Music Playing

Faded Lyrics

You were the shadow to my light Did you feel us Another start You fade away Afraid our aim is out of sight Wanna see us Alive

Where are you now Where are you now Where are you now Was it all in my fantasy Where are you now Were you only imaginary Where are you now

Atlantis Under the sea Under the sea Where are you now Another dream The monsters running wild inside of me

Alas 4 ng hapon noong opisyal na buksan ang event. Lumabas dito ang emcee at nag bigay ng opening remarks. Binasa rin niya ang mensahe ni Gorien bilang president ng SSC. Nag taka ang marami kung bakit hindi ito lumabas para mag salita. Halos wala pa ring idea ang lahat sa magaganap.

“Ang kikitain sa event na ito ay para sa proyekto ng SSC ngayong taon. Plano naming mag tayo ng karagdaragan silong para sa mga mag aaral sa likod ng campus at siyempre ang ipinangako naming club house na kung saan maaaring mag enjoy ang mga mag aaral sa oras ng kanilang break time. Inaanyayahan ko ang lahat na makilahok sa aming event ngayong taon. At paunawa lamang na ang event na ito ay katuwaan lamang at sumang ayon sa kasunduan ang mga kalahok. Maraming salamat po.” ang wika ni Bam

Palakpakan ang lahat.

Emcee: Salamat Vice President Bam. Ngayon ay ipapaliwanag ko naman kung ano ba ang event natin ngayong hapong ito. Kung nakikita niyo ay mayroong limang bilog dito sa harapan. Sa mga bilog na ito tatapak ang ating mga kalahok. At ang mga kahon naman na ito ay ang lalagyan nila ng mga donasyon at mga bagay na nais ibigay sa kanila ng mga manonood. Ang laro ito ay simple lamang, tatawagin itong “Kiss sabay Hug” challenge.“

Palakpakan ang lahat at ang iba naman ay natawa dahil ang rinig nila ay “kiss sa bayag challenge”.

Emcee: Huwag na atin patagalin pa. Tawagin na natin ang mga participants! Sa bilang na tatlo!!

Three..

Two..

One..

Namatay ang ilaw..

At dito ay nag labas ng usok sa ground pampadagdag effects sa pag labas ng mga kalahok.

Tumaas ang excitement sa paligid lalo na noong lumabas ang limang tao na naka suot ng kapa na may hood na animo kulto. Naka tabing ang kanilang mga mukha at isa isang tumapak sa bawat bilog..

Habang tumutugtog ang sound effects na kapana panabik ay sabay sabay na inalis ng mga ito ang kanilang mga hood..

Halos magiba sa hiyawan ang mga tao sa ground noong makita ang mga lalaking nakatayo sa bilog. At halos himatayin sila noong mag alis ang mga itong tabing sa katawan.

Nag salita ang Emcee para sa ipakilala ang mga ito. “Ang ating unang participant ay ang tinaguriang hari ng angas sa compound ng bagong buhay bagong pag asa street. Ang FilAm Hottie! Shan Dave Ramirez!”

Ngumiti si Shan Dave at inalis ang sandong itim sa kanyang katawan. Maya maya ay may lumapit na miyembro ng SSC sa kanya at sinuotan ito ng pakpak ng anghel habang naka hubad suot ang kanyang hapit na pantalon..

  ![](https://img.wattpad.com/176aa0345db2f209d3a412aa88e7e46604e09293/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f476d5352735f47364969727167513d3d2d3638353537363639312e313537633662373465343536313466613634343438323138383836322e6a7067)

“Ang ikalawang participant ay isang businessman at entrepreneur! Ngayon ay may ari na siya ng isang shop ng cellphone at alahas. Ang ultimate ninja ng compound. Ang gwapong gago! Johan!!!”

Tumalikod si Johan at saka hinubad ang kanyang kapa. Noong humarap ito ay naka topless na at pumose na sexy. Lumapit sa kanya ang isang member ng council at tinalian ito ng gear sa ulo na parang ganoon kay naruto, nilagyan rin siya ng espadang kahoy sa likod na parang ninjang naka hubad.

  ![](https://img.wattpad.com/4f63e194531819e7ecbe151d7d3fa645a33decab/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f446d37452d5657704a426d6d78773d3d2d3638353537363639312e313537633662376365343362306163363232363630323637383538372e6a7067)

“Ang susunod na kalahok..” hindi na nakapag salita ang emcee dahil na puno ng hiwayan ang paligid. “Hala, sa sobrang lakas ng appeal ng isang ito ay hindi kana talaga makapag sasalita pa. Siya ang tinaguriang “Alyas Kanto Boy ng compound. Siya ang pinaka madiskarte at pinaka masarap sa lahat! Ang Ultimate Hunk, Certified Dog Lover! Raul Robles!”

Nag hubad rin si Raul at tumamba ang kanyang magandang katawan. Inalis niya ang kanyang pantalon at dito ay lumabas ang kanyang maigsing short na may design ng foot print ng aso. Kitang kita ang kanyang bilugang hita ay muscles sa binti kaya naman halos maulol na ang mga tao sa paligid.

  ![](https://img.wattpad.com/d54088f61b4dc4381595a359a91748463cc69528/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f71336642746f496a384e786353773d3d2d3638353537363639312e313537633662376632663035393637623331373030383730303838392e6a7067)

“Ang susunod na participant ay ang tinaguriang Alyas Pogi! Hindi na kailangan itanong kung bakit dahil may hinimatay na sa gawi doon noong makita siya! Please welcome ang Ultimate Heartrob ng sitio Bagong buhay, Bogart Linsangan!!!

Hiwayan ang lahat, halos panawan na ang ulirat ang mga batang beki sa paligid. Lalo na noong ibuyang yang ni Bogs ang kanyang katawan at naka suot lang ito ng short na kulay kake at long sleeve na itinupi. Sa leeg niya ay bow tie, sa kanyang pag kakatayo ay bakat na bakat ang kanya abs at kanyang makinis na balat dahilan para mabaliw ang mga manonood..

  ![](https://img.wattpad.com/e0b6b4841b25c1fde16317ec6ec515320d998f4b/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f34384d53786f7577735a722d56513d3d2d3638353537363639312e313537633662383165656235666134623638323035363339383333332e6a7067)

“At ang pinaka huli, siyempre ay saving the best for last! Siya ang tinaguriang The Last Pogi ng compound at “Mr. Perfect” ng Campus! Pls welcome ang Lodi ng university. SSC President Mr. Gorien Merrick Raval!

Wala na finish na..

Inalis ni Gomer ang kanyang kapa at dito ay tumambad ang magandang katawan nito. Suot nya ang isang mahabang itim na robe na animo matrix at ang tinernuhan ito ng pajamang itim rin habang naja buyayang ang magandang katawan. Saka ito ngumiti ng ubod ng tamis kaya naman tuluyan nang nag kagulo sa buong ground.

  ![](https://img.wattpad.com/58e0c80ff4ec86e97e4e7f602b20fce35110426e/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f33505f397736316c4b4b734249673d3d2d3638353537363639312e3135376336623834663962643861386433353430353233323438392e6a7067)

Emcee: Lets get ready to Rumble!! Ngayon ay pormal na naming binubuksan ang pila para sa kanilang halik at yakap! Enjoy!!!!

Noong buksan ng council ang ground ay nag una unahan na sa pag pila ang mga estudyante. Hindi lang iyon dahil dumagsa na rin ang mga tao sa labas ng campus na animo may rally na nagaganap. Nag simula silang pumila sa mga lane at ngayon ay hindi na namin malaman kung sino ang pinaka pinipilahan.

Pero kung iyong susuriing mabuti ay pinaka mahaba ang pila kina Raul at Bogs. Ngunit nag babago ito dahil pumapantay na rin ang pila kina Gomer, Johan at Shan Dave.

Pati ang mga beki na mamayan sa labas ay pumila na rin at mamalaki ang perang inilalagay nila. May ilang matandang humalik at yumakap kay Raul na nag ipit ng pera sa kanyang short bukod pa sa inihuhulog nila sa kahon. Sa kabilang banda ay may pumila rin kay Bogs at sinabitan ito ang kwintas na perang inistapler na tig 1k.

Ang mga ibinibigay naman kay Johan ay mga kwintas na silver dahil kapansin pansin na kumikinang ang leeg nito sa daming alahas na naka sabit sa leeg. Sa pwesto naman ni Gomer puno na ng mga makukulay na kahon kaya naman nag mistulang christmas tree ang kanyang entablado dahil sa mga nakabalot na regalo sa paligid nito.

Maraming rin ang iipit ng pera kay Shan Dave at binibigyan rin ito ng mga damit at kung ano ano. Halos puno na rin ng pera ang mga kahon nila, yung iba ay hindi naman 50 pesos lang inilalagay dahil lilibuhin ang inihuhulog ng mga may kaya mapa babae at lalaki.

Sa mga pumipila naman, kapansin pansin na maappeal sina Bogs at Raul sa mga babae, karamihan kasi sa pumipila sa kanila ay mga estudyanteng nakapalda at mga dalaga. Kay Shan dave naman ay ang madalas makikita ay matatanda beki at mga nanay. Siguro ay na cucutan sila sa ngiti nito dahil napaka charming. Kay Gomer naman ay mga babaihang beki at mga bagets na nag laladlad palang. Maraming paminta ang yumakap sa kanya na ang sinasabi ay “for fun lang pare”. At kay Johan ang lahat ng uri ng kasarian ay makikita pati nga yata tomboy na naki join na rin sa pag pila.

“Halika na, suporta mo nalang kay Gomer!” ang wika ni Yel kaya nakipila narin ako at ganoon rin ang mga teacher. Nag tilian rin ang mga estudyante noong makita ang head na nakapila kay Raul.

Kahit hindi mo isipin ay parang naging contest ng pagwapuhan ang nangyari sa 5, dahil makikita talaga dito kung sino pinaka maraming pera sa kahon. At sa palagay ko ay talaga si Bogs at Raul ang pinilahan ng husto. Ang pinaka maraming natanggap na regalo ay si Gomer na halos wala nang talagang mapaglagyan sa space niya.

“Hi.” ang bati ko kay Gomer noong makalapit ako sa kanya.

“Salamat sa suporta, akala ko hindi na kita makikita. Huwag kang mag seselos ha.” bulong niya at niyakap ako ng mahigpit.

“Oy ang tagal mo naman dyan Ernest! Bilisan mo nga! Hindi ka naman babaihan para mag pa yakap ng todo. Alis na dyan!” ang protesta ng mga beki na kasunod ko.

Natawa ako at nag paalam kay Gomer, isang matamis na ngiti naman ang isinukli niya sa akin.

Ang plano ay 2 oras lamang tatayo ang grupo ngunit inabot sila ng 5 oras sa dami ng nag nanais na mayakap at mahalikan sila. Kaya naman alas 9 ng gabi noong opisyal na mag sara ng event ng SSC at ang resulta ay agad na pinaskil sa kanilang white board.

Fund raising

Bogs - 43, 550ph
Raul- 41, 250ph
Gomer- 36, 150ph
Johan- 35, 000ph
Shan Dave- 34,850ph

Ang resulta ay ang tanging laman lamang kanilang kahon. Ang usapan 50 50 ngunit dahil nag enjoy ang barkada ay nag dinonate nalang nila ang lahat sa council. Ang tanging naiuwi lang nila ay ang mga pera at alahas o mga regalo na iniipit sa kanilang katawan.

Ang pinaka maraming tinanggap na regalo ay si Gomer na halos puno ang kanyang sasakyan. Sumunod si Shan Dave na daig pa ang shopping sa dami ng damit at si Johan na tuwang tuwa dahil ititinda daw niya ang mga silver na nakuha.

Kaya pumalo ng mataas sina Bogs at Raul ay dahil talagang mayayaman ang nag si pila sa kanilang lane at hindi lang 50 ang inihuhulog nito kundi libo talaga.

Matagumpay na natapos ang event ng council at ito ang itinala na pinaka masaya at pinaka malaking kinitang fund raising sa history ng SSC sa campus. Maraming humanga sa mag kakabarkada dahil sa gilas ng mga ito at inaasahan na uulitin pa nila ang event sa mga susunod na buwan.

Natapos ang foundation day sa isang concert na nag mumula sa mga ilang sikat na banda sa telebisyon. Ang lahat ay naki indak at naki kanta kabilang na si Gomer na noon ay masayang masaya sa tagumpay ng kanyang event.

Itutuloy..

TLP Part 21

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 14, 2019

Part 21

Araw ng sabado, madaling araw palang noong mag pasya kaming pumunta sa terminal para sumakay sa bus patungo sa probinsya kung saan ako nakatira. Dala namin isang knapsack ng aming mga gamit na buhat ni Gomer sa kanyang likuran. Ang totoo noon ay may hang over ang mokong dahil nag celebrate sila ng success ng kanilang event kagabi. Lasingan portion ang mag kakabarkada hanggang umaga. Kaya heto, halos masuka si Gomer sa tindi ng pananakit ng ulo.

“Awrk!” ang pag duwal nito kaya naman isinahod ko ang plastic bag sa kanyang bibig.

“Alam mo naman na may lakad tayo ngayon uminom ka pa ng sobra. Tapos ay gusto mo pang drive ng sasakyan.” ang sermon ko naman.

Tumigil siya sa pag suka at saka sumandal sa upuan. “Wag mo na nga ako sermunan. Mawawala rin ito mamaya.” ang tugon niya

Alas 4:30 ng umaga noong mag simulang umandar ang bus na aming sinasakyan. Limang oras ang biyahe pauwi sa probinsya depende pa ito sa trapiko. Gayon pa man ay hinayaan ko nalang na natutulog si Gomer, nilagyan ko ng jacket ang kanyang katawan habang ang kanyang ulo na naka hilig sa aking balikat. Ito ang unang pag kakataon na mag tutungo siya sa amin, kaya naman ibayong saya ang aking nararamdaman.

Pasimple akong yumakap kay Gomer, sya naman ay tulog na tulog, nag hihilik at naka nga nga pa kaya naman isinara ko ang kanyang bibig. Malayo pa naman ang byahe halos apat na oras pa kaya nag desisyon na rin akong pumikit ng kaunti.

Tahimik.

Alas 6 ng umaga, naalimpungatan nalang ako noong huminto ang bus sa bus stop. Kaya naman ginising ko itong si Gomer para kumain ng almusal. Noong pag kamulat ng kanyang mata ay ngumiti ito at hinaplos ang aking pisngi. “Goodmorning, miss mo ko?” ang tanong niya

Natawa ako “Oo naman, palagi kitang namimiss. Tara kain muna tayo.”

“Malapit na ba?”

“Dalawang oras pa, pero malapit na rin iyon.”

“Ayos!” sagot niya sabay tayo na punong puno ng energy, parang agad nawala ang kanyang hang over.

Bumili kami ng pag kain at sabay nag almusal. Gutom na gutom ito at halos naka dalawang order ng kanin. Ang nakakatuwa, kahit marami siyang kumain ay hindi pa rin nag babago ang kanyang katawan. “Baka naman nag selos ka sa dami humalik at yumakap sa akin kahapon?” tanong ni Gomer

“Hindi naman, natutuwa nga ako dahil naging successful ang event nyo. At balita ko ay malaki nakuha ninyong pondo.”

“Oo naman, salamat sa mga kabarkada ko doon sa compound. Ngayon lang may nagawang mabuti ang mga gagong iyon.” natatawa niyang sagot. “ Sa akin ka lang ba pumila? Baka naman yumakap at humalik ka pa sa ibang lalaki?“ tanong niya na naka ngusong parang bata.

“Siyempre ay hindi na, ang hirap kaya pumila.”

“Pero kung wala palang pika ay talaga yayakap ka sa kanila?”

“Oo naman!” biro ko

“Landi mo.” asar niyang sagot dahilan para matawa ako. “Biro lang, ikaw lang ay sapat. Ikaw kaya ang pinaka gwapo doon.”

“Bolero. Ikiss mo nga ako dito kung talagang gwapo ako.” ang pang hahamon niya

Hindi agad ako naka imik, napatingin ako sa paligid kung saan maraming taong nag lalakad. “Okay, hindi ako gwapo.” pag mamaktol niya na may halong pag tatampo kaya wala akong nagawa kundi ang lumapit sa kanya at halikan ito sa labi.

Natuwa siya at niyakap ako ng mahigpit bilang tugon..

Patuloy kami sa pag byahe pauwi ng probinsya. Inilingkis niya ang kanyang kamay sa aking likuran at niyakap ako ng mahigpit, dito ay kapwa namin pinag masdan ang mamaganda tanawin na aming nasisilayan sa labas ng bintana. Gumuhit ang ngiti sa aming labi dahil pakiwari namin ay solo namin ang daigdig. Ang aming masayang pakiramdaman ay sinabayan pa ng isang kantang nag mumula sa bus.

Music Playing

Yours

I wear your winter coat The one you love to wear So I can feel in close To was beyond compare The moment waking up You catch me in your eyes That beauty on my pillow They haunt me in the night

And I will find my strength to untame my mouth When I used to be afraid of the words But with you I’ve learned just to let it out

Now my heart is ready to burst

Cause I, I feel like I’m ready for love I wanna be your everything and more And I know every day I say it But I just want you to be sure I’m yours

If I’ve been feeling heavy You take me from the dark Your arms they keep me steady So nothing can falling apart

And I will find my strength to untame my mouth When I used to be afraid of the words But with you I’ve learned just to let it out Now my heart is ready to burst

’Cause I, I feel like I’m ready for love I wanna be your everything and more And I know every day I say it But I just want you to be sure I’m yours

That I’m yours.

Alas 8 ng umaga noong makarating kami sa terminal ng Cabanatuan City, dito ay sasakay pa kami sa jeep para makarating sa aming bayan sa Gabaldon. Labis kong namiss ang aming probinsya, ang malamig na hangin, ang tahimik na paligid na napupuno ng berdeng bukirin. Ito ang pinaka magandang parte sa lahat. Nag babalik sa aking ala-ala ang aking pag kabata kung saan ang dayami at mga damo ang aking tanging kalaro.

Malayo layo rin ang aming byahe patungo sa aming bayan. Pag baba dito ay lalakad pa kami sa bukid para makarating sa aming tirahan sa paanan ng bundok. Hindi maitago ang excitement sa mukha ni Gomer habang kapwa kami nag lalakad sa pilapil. Damang dama namin ang malamig na hangin at ang preskong pakiramdam. Hindi ko rin maitago ang labis na pananabik na maiabot sa aking ina ang aming mga pinamiling grocery, mga gamot niya at mga damit.

Mula rito sa aming nilalakaran ay nasisilayan nanamin ang aming bahay. Gawa ito sa kahoy na kawayan at ang aming bubong ay gawa sa pawid. “Ayun ang bahay namin!” ang wika ko sabay turo kay Gomer.

Hindi agad naka sagot si Gomer. Tila yata hindi niya inaasahan na makitang ang bahay namin ay mas malaki pa ang kusina nila. “Ayos! Tara na! Gusto ko na makita ni nanay Tess!” ang wika niya sabay takbo sa pilapil.

Maya maya ay nadapa ito at natumba sa bukid na may mga maliit na tanim na palay. Tuyo naman ang lupa kaya swerte niya at hindi kumapit ang putik.

Tawanan kami..

Pag dating namin sa bakuran ay agad kong nakita si Inay na ang wawalis ng mga nalagas na tuyong dahon sa paligid. “Inay!” ang wika ko na hindi maitago ang labis na siya.

Humarap sa akin si inay at gumuhit ang ngiti sa kanyang labi. Hindi niya inaasahan na makikita ako at noong makita niya si Gomer ay tuluyan na siyang naiyak. Binitiwan nito ang walis tingting at sinalubong kami.

Niyakap ko siya ng mahigpit at hinalikan sa noo. “Miss na miss kita inay. May kasama po ako, naalala mo ba siya?” tanong ko sabay turo kay Gomer.

Tumango si Inay at agad siyang lumapit kay Gomer. Walang salita at niyakap niya ito ng mahigpit. “Ang alaga ko, ang laki laki mo na. Ang gwapo gwapo mo.” ang wika niya habang hinahaplos ang mukha ng binata.

Hindi nakapag salita si Gomer, nang gilid ang luha sa kanyang mga mata habang naka yakap sa aking ina..

Hindi ko alam, ngunit nakaka antig ng damdamin ang mga tagpong iyon kaya pati ako ay naluha na rin. Halos matagal na panahon na rin buhat noong sila ay mag kita. Damang dama ko ang ibayong saya ng kanilang mga puso habang niyayapos ng yakap ang isa’t isa.

“Tuloy ka Gorien, pasensiya kana sa bahay namin. May kaliitan ito ngunit presko naman.” ang wika ng aking ina

Simple lang loob ng aming tahanan, ang mga lamesa ay gawa sa kawayan at ganoon rin ang silya. May dalawang maliit na silid. Ang aking silid ay naka harap sa bukid at ang kay inay naman ay nasa gawing harap ng bahay. Ang aming palikuran ay nasa likuran. Isang maliit na kubo ito na ang dingding ay gawa sa sawali. May bowl na dumihan ngunit walang gripo dahil kadalasan ay nag iigib lang kami sa poso o sa balon na naka tugon sa ilog.

“Ang laki ng pinag bago mo Gorien, dati ay payat ka at maliit. Pero ngayon ay matangkad ka na at maganda na ang iyong katawan. Siguro naman ay hindi sakitin ngayon. Naalala ko dati ay parating inuubo o kaya ay sinisipon dahil sa pabago bagong klima.” naka ngiting wika ng aking ina.

“Hindi na po ako nag kakasakit mag buhat noong mag simula akong mag gym at mag paganda ng katawan. Isa pa ay sobrang maalaga itong si Ernest kaya para na rin kita kasama.” ang naka ngiting tugon ni Gomer.

“Mabait na bata iyang si Ernest, lumalabas iyan sa bukid para matulungan ako. Halos siya na rin ang pumasan at bumuhay sa akin noong hindi na kayanin ang aking katawan na mag trabaho. Napaka swerte ko sa aking anak na iyan.”

“Masipag po si Ernest at matiyaga. Hayaan mo nay, kapag nakatapos kami ni Ernest ng pag aaral ay ililipat ka namin sa siyudad para mas matingnan ang iyong kalagayan. Maraming mahuhusay na doktor doon na maaari kang suriin.” ang wika ni Gomer sabay hawak kamay ng aking ina.

“Salamat sa inyo. Pangarap ko talagang makatagpos ng pag aaral si Ernest kaya naman noong malaman kong pag aaralin siya ng iyong ama ay hindi na ako nag dalawang isip na pumayag. Noong una ay ayaw niya ako iwanan, hindi na raw baleng hindi siya makatungtong ng kolehiyo basta’t maalagaan lamang niya ako, ngunit hindi ako pumayag dahil bilang isang magulang, pangarap namin na makapag tapos ng pag aaral ang aming anak. Iyon ang hiling ko bago ako mawala.” ang wika niya

“Inay naman, malakas ka pa at pupunta pa tayo sa siyudad. Ipapasyal kita doon at kakain tayo sa masasarap na kainan.” naka ngiti kong sagot habang niyayapos ang likod niya

Noong araw na iyon ay nag handa kami ng isang espesyal na pag kain na aming pag sasalu-saluhan. Payak at simple ang pamumuhay dito sa aming tahanan, ngunit masaya naman ako dahil muli kong nakita at nakapiling ang aking ina. Ganoon rin si Gomer na hindi maitago ang labis na kaligayahan, enjoy enjoy rin ito sa malamig at preskong klima sa paligid.

Marami pa silang pinag kwentuhan habang kami ay kumakain, ngayon ko lang nakita si Gomer na ganito ka daldal, parang isang bata na nag kkwento sa kanya ina ng tungkol sa lahat ng kanyang pinag dadaanan.

Naka guhit lamang ang matamis na ngiti sa aking labi habang pinag mamasdan silang masaya. Ito na yata ang pinaka maligayang araw sa aking buhay, ang makita na mag kasama ang dalawang taong bumubuo ng aking pag katao.

Itutuloy..

TLP Part 22

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 15, 2019

Part 22

Dahil nga naipangako ko kay Gomer na maliligo kami sa ilog, umaga palang ay dinala ko na siya doon. Ito ang pinaka magandang tanawin sa aming lugar. Ang tubig na malinaw at malamig na dumadaloy sa mga batuhan ay nag mumula sa itaas ng bundok. Tuwing summer ay madalas itong pinupuntahan ng mga taga ibang bayan sa naiibang ganda at kalinisan.

Halos mamangha naman si Gomer sa ganda ng tanawing kanyang nasisilayan. “Woa, maganda! Ang akala ko ay sa mga larawan ko lang nakikita ang ganito. Paraiso na ito! Ang bango ng hangin, ang tahimik at nakakarelax!” ang wika niya habang nag iinat.

Maya maya ay agad siyang nag hubad ng damit at lumusong sa ilog. Halos mapa sigaw ito noong nabasa ang kanyang katawan. Ako naman tawa lang ng tawa habang hawak ang kanyang cellphone at kinukuhanan siya ng mga larawan kasama ang magandang tanawin.

Makalipas ang ilang sandali ay nag pasya na rin akong lumusong sa tubig. Dito ay pinuntahan ko si Gomer na nakaupo sa isang malaking batuhan at pinag mamasdan ang kabundukan sa kanyang harapan. Tumabi ako sa kanya at hinagkan ito sa labi.

Ngumiti siya at ginusot ang aking buhok..

“Masaya ka ba?” naka ngiti kong tanong

“Oo naman, doble doble kaligayahan. Dahil nandito ka at nakasama kong muli ang iyong ina.”

“Siguro ay hinahanap kana ng mga kabarkada mo doon sa compound. Alam mo, sa totoo lang ay hindi ko akalain na mapapasali ka sa grupo nila. Hindi ka naman gago, hindi ka rin sira ulo, at hindi ka naman tambay o nang ssnatch ng gamit. Matalino ka, mayaman, gwapo at halos lahat ng biyaya ay nasa iyo na. Bakit kailangan mo pang maging miyembro?” ang tanong ko

“Hindi ko alam, basta ang alam ko lang ay nandoon ako dahil mayroon akong dapat gawin bilang miyembro nila. Naalala ko tuloy noong unang beses na mag apply ako bilang alyas. Natawawa na lamang ako kapag naiisip ko ito.” ang wika niya at dito ay isinilaysay niya sa akin ang simula ng kanyang pagiging “last pogi”.

FLASH BACK

Matagal ko nang naririnig ang tungkol sa compound ng Bagong Pag Asa, na mayroong mga astig at nanaibang samahan sa lugar na iyon. Halos karamihan sa mga kalalakihan ay nais mapa bilang sa kanila, syempre nga naman ay kapag kasali ka sa kanilang grupo ay walang dudang gwapo ka talaga ay habulin ng mga babae. Cool at astig ang maging miyembro nila, bukod pa rito ay may nakapag sabi sa akin na easy money raw ang mapasali sa kanila dahil ang pera ay parang pinupulot lang. Pero hindi naman pera ang aking habol kundi ang barkada at ang mga makukuha kong karanasan kapag kasama sila.

Alam mo iyon, araw araw akong nabubuhay sa isang perpektong imahe, yung matalino ka, yung iginagalang ka at inirerespeto ng lahat. Yung kailangan mag aral akong mabuti dahil kapag hindi ako nag highest o ma top 1 ay mag tataka sila at mag tatanong kung ano ang nangyari. Yung sobrang bango at taas ng expectations sa iyo ng tao sa paligid mo at kailangan ay ma meet mo iyon kung ayaw mong madissappoint sila. Parating ganito ang takbo ng buhay ko kaya nag sasawa na ako, gusto kong maging iba, gusto kong sumubok ng mga bagay na wala sa pag katao ko at gusto kong mag karoon ng mga kaibigang makapag bibigay sa akin noon.

Lalo lamang umusbong ang pag nanais kong maging kasama nila noong makita ko ang grupo nila sa bar na pag aari ng kaibigan ni papa. Ang saya nila habang nag tatawanan at nag iinuman. Samantalang sa lamesa ko, ang kasama ko ay ang mga anak ng kaibigan ni papa na boring at walang ibang pinag usapan kundi ang problema ng ekonomiya.

“How about you Gorien? How do you feel about the economic crisis in the Philippine?”

“I don’t intend to give a blow-by-blow account of the financial crisis, nor a detailed analysis of the reasons for the crisis. But I thought it would be helpful to provide a list of the factors or causes that I think made a material contribution to the crisis.” sagot ko sabay tungga sa alak.

“Nice” tugon niya

Bored na bored ako..

Sa mismong bar na ito nakasabay kong umihi si Bogs, ang leader ng grupo. Noong makita niya ako ay sinabi niyang mag oopen sila ng isang slot para sa kanilang grupo. Kung interesado ako pumunta lamang ako sa compound nila at hanapin ko siya. Inabutan niya ako ng isang coin na kakaiba ang itsura bilang secret passes.

At makalipas ang ilang araw ay lumaganap na nga ang balitang nag bukas ang isang slot para sa grupo. Halos marami rin kaming nag punta sa compound na parang mag aapply ng trabaho. Katatapos lang ng klase ko noon kaya doon na rin ako dumiretso.

Pag dating ko sa venue ay bumulaga sa akin sina Shan Dave at Raul na naka upo sa harap ng lamesa na animo hurado sa isang talent show. Lahat ng aplikante at tumayo sa kanilang harapan. Kasama na ako at ang ilan sa mga nanalo sa mga male pageant sa iba’t ibang lugar na nag nanais mapabilang sa kanilang grupo at marecognize na certified “gwapo”.

“Hindi ganap ang kgwapuhan nyo kung wala kayo sa grupo namin.” ang wika ni Raul

“Tama!” sagot ni Shan Dave.

“Saka kailangan sa grupo namin ay malaki ang titi! Dapat malaki ang burat mo para nakabukol, para maakit ang mga bakla at matrona! Sa bukol naka salalay ang ikayayaman mo! Kaya kung maliit ang titi mo, lumabas kana sa silid na ito!” ang sigaw ni Raul

Walang lumabas..

“Aba, mukhang malalaki mga titi nyo ah. Syempre may aamin ba sa maliit na titi? Wala diba? Huwag nyo kami gawing tanga. Yung mga tatawagin kong number ay pumunta sa harap.

Number 12, 15, 19, 7, 5, 4, 23, 35 at 17..

Lahat ng natawag na numero ay nag tungo sa harap at tumayo. “Lahat kayo ay out na, hindi kayo nakapasa.” ang wika ni Shan Dave

“Hala! Eh bakit naman boss?”, ang tanong ni number 12

“Tangina kapapanget nyo, mukha kayong mga susong kuhol! Mag si alis na nga kayo dito bago ko pa kayo barilin!” ang wika ni Shan Dave

Walang nagawa ang mga ito kundi ang umalis nalang..

“Number 36, step forward!” ang utos ni Raul. Iyon ang aking numero kaya naman lumakad ako sa harap.

“Aba, mukhang may ibubuga ang isang ito.” bulong ni Shan Dave

“Gorien Merrick Raval?” ang tanong ni Raul

Tumango ako. “Yes sir!”

“Panget ng pangalan mo. “GOMER” iyan ang pangalan mo simula ngayon. Hmm, anak ka pala ni Mr. Raval yung sikat na businessman. Mukhang mapera ka ah.“ dagdag niya habang binabasa ang form ko. Parang sinusuri nito ang bawat detalye

“Edi mapera ka pare?” tanong ni Shan

“Minsan kapag nakaka umit ako sa drawer ng tatay ko.” ang sagot ko bagamat di naman talaga ako nang uumit, para lang masabi ko na fitted ako sa kanila dahil pasaway ako.

“Mag kano naman mga kinukuha mo sa tatay mo?” pag uusisa ni Raul

“Minsan 20 thousand, minsan 50 pataas, depende sa trip ko.” sagot ko naman

Nangisi ang dalawa “ayos! Very good yan!” ang wika ng mga ito.

Natahimik sila at nag bulungan..

“May ipapagawa ba kayo sa akin?” tanong ko naman

Ngumiti ang dalawa at maya maya ay humirit si Shan Dave. “Mag giyomi ka! Kung di ka mag gigiyomi ay di ka makakapasa.”

“Giyomi? Required ba talaga iyan?” pag tataka ko

“Oo! Iyan ang themesong ng grupo. Giyomi, giyomi!” ang wika nito at habang nasa ganoong posisyon kami ay dumating na si Bogs kaya naman agad na tumayo ang dalawa at nag bigay daan sa lider na dumating.

Tumingin sa akin si Bogs kaya naman lumapit ako at isinaulo ko sa kanya ang coin na passes. Natawa ang mag kakaibigan. “Langya, nag pa ganito pa tayo e may nakuha kana pala.” reklamo ni Shan Dave.

“Kailangan natin ang isang ito. Mauunawaan nyo rin kung bakit so siya kinuha.” ang wika ni Bogs. “Sige sa mga nag punta, tapos na ang pag aapply.” ang utos niya at doon nag si alisan na ang mga lalaking nakapila.

At iyon ang simula ng pag kakapasok sa grupo. Pero bago ang opisyal na araw ng pag kilala sa akin bilang isang miyembro ay binigyan ako ng pag subok. Susubukin raw nito ang aking tapang at katatagan. Kapag nagawa ko ito ng matagumpay ay opisyal na akong kasapi. Tinanong ko sa kanila kung anong pag susulit iyon ngunit sikreto ito at sa isang araw pa nila ibibigay.

Kinagabihan ay nakipag kita sa akin si Shan Dave, nag kwentuhan kaming dalawa at dito ay sinabi niya sa akin na ang pag subok ay ang pag s-shop lift o pag nanakaw sa isang convenient store. At sinabi niya kung saan gagawin ang pag subok.

“Sa tingin ko ay hindi mo kaya. Pumunta ka bukas doon sa convenient store na iyon at kausapin sila. Bayaran mo na yung kukunin mo at sabihin mong huwag kang pansinin” ang wika ni Shan

“Eh pandaraya iyon diba?” ang tanong ko

“Oo, kaso ay dadayain ka rin naman ni Bogs, ipapahamak ka niya sa pamamagitan ng pag titip na mayroong mag tatangka sa store nila. Kaya mas hihigpitan ng store ang seguridad at siguradong timbog ka. Kapag nalusutan mo ito ay talagang deserve ka makakuha ng alyas.” ang wika ni Shan.

Si Shan talaga ang pinaka close ko sa grupo. Siya ang pinaka madaling pakisamahan at siya ang pinaka mabait ang ibig kong sabihin ay mapag mahal sa kaibigan. Kaya naman sinunod ko ang kanyang tip at noong gabing iyon ay naisagawa ko ng maayos ang pag subok. Ang pang yayaring ito sa pagitan lang namin ni Shan Dave.

Pero noong nag laon ay inamin ko rin kay Bogs ang lahat. Na nandaya ako sa pag susulit. “Alam ko, hindi naman ako tanga para hindi malaman. Nais ko lang makita kung talagang desidido ka na makapasok sa aming grupo, at nakita ko naman iyon.” wika niya

At iyon ang simula ng pagiging isang miyembro ng kanilang samahan. Sa tingin ko ay nakatagpo ako ng mga kapatid at kapamilya sa katauhan nila.“

End of flash back

Itutuloy..

TLP Part 23

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 15, 2019

Part 23

“Masaya ka naman ba? Na maging miyembro ng samahan nila?” ang tanong ko habang naka tabi kay Gomer.

“Ako nga dapat ang mag tanong kung masaya ka ba para sa akin?” naka ngiti niyang tanong.

“Oo naman, at proud ako sa iyo. Kahit ano pang gusto mong gawin sa buhay mo ay asahan mong susuporta ako. Pero alam mo, minsan ay hindi natin kailangan baguhin ang sarili natin dahil iyon ang gusto ng mga tao sa paligid natin. Mas mainam pa rin na kamuhian ka nila sa kung ano ka kaysa sa mahalin ka nila sa pag kataong hindi ikaw. Ang ibig kong sabihin ay mamahalin ka ng mga tao kung si Gomer ka na matalino at iniidolo ng lahat, sa kabilang banda ay mamahalin ka pa rin nila bilang isang alyas. Kung gusto ka nilang mahalin ay mag bibigay sila ng puwang para sa iyo na wala kang babaguhin sa sarili mo.” ang wika ko habang nakatanaw sa bundok

Tahimik..

Tanging lagaslas lamang ng tubig sa ilog ang aming naririnig..

“Pero nag bago ako Ernest.” ang wika nito habang naka tingin ng tuwid sa akin.

“Nag bago? Anong ibig mong sabihin?” tanong ko

“Nag bago ako mag buhat noong makilala kita. Natuto akong mag mahal ng totoo, naranasana ko yung halo halong emosyon ng galit, lungkot, selos at saya. Tama nga sila, nakakabaliw mag seryoso sa pag ibig. Oo, aminado ako noong una ay talagang naiinis ako sa iyo dahil ang epal - epal mo, pero namimiss naman kita kapag wala ka sa paligid ko. Binago rin nito ang pananaw ko tungkol sa buhay, na ang pag ibig ay walang kinikilalang kasarian, walang pinipiling tao. Ngayon ay naniniwala na ako na ito ang pinaka makapangyarihang bagay sa mundo.

Ayokong maging emosyonal sa puntong ito, pero nais kong mag pasalamat dahil kahit kailan ay hindi mo pinabayaan, kahit kailan ay hindi ka lumayo sa akin kahit na paulit ulit kitang itinataboy. Ikaw lang rin ang naniniwala na kaya kong gawin ang lahat ng bagay kahit alam kong nangangatog ang mga tuhod ko sa takot at pangamba. Salamat Ernest.“ ang wika niya sabay halos ng kanyang palad sa aking pisngi.

Maya maya ay kinuha niya ang aking kamay at inilagay sa kanyang dibdib, sa tapat ng kanyang puso. “Kung magiging parte ka ng katawan ko. Gustong ikaw ang maging puso ko. Ikaw ang titibok at magiging sentro ng aking emosyon. At ikaw rin ang pinaka huling titigil kapag ako ay nawala na.” ang wika niya sabay halik sa aking labi.

Nag palitan kami ng halik sa labi, at maya maya ay dinikit niya ang kanyang noo sa aking noo saka ngumiti. “I love you.” ang bulong niya

“I love you, too.” ang tugon ko naman.

Ang mga salita ni Gomer na iyon ay tumagos sa aking puso. Ni minsan ay hindi ko inakala na mamahalin rin niya ako dahil sa mag kaibang estado ng aming buhay. At ngayon nandito kaming dalawa sa isang relasyon na hindi mauunawaan ng iba. Ngunit sa kabila nito ay gumuguhit pa rin ang hindi mapapatayang saya sa aking puso dahil habang tumatagal ay mas tumitibay pa ang aming samahan at umaasa ako na walang makaka buwag dito.

Pag katapos namin maligo sa ilog ay nag handa kami ng espesyal na hapunan kasama si inay. Maligaya ako kapag nakikitang pareho silang nag na kkwentuhan ni Gomer. Wala nang mas sasaya pa na makita ang dalawang pinaka mahalaga tao sa buhay ko mag kasama at nag bibitiw ng naka bibighaning ngiti.

Matapos nag hapunan, nag pasya kami ni Gomer na mag hinga, nag latag kami ng banig sa papag na gawa sa kawayan at kapwa na higa. Presko ang hangin na nag mumula sa labas ng bintana kaya naman kapwa kami naka balot ng kumot at nagyakap.

Niyapos niya ng mahigpit ang aking katawan na parang bang nang gigigil. Hinawakan ang aking kamay at laking gulat ko nang maramdamang ipinasok niya ito sa kanyang salawal. Pinahawak niya sa akin ang kanyang ari na naninigas habang siya naman ay napapakit habang hinahaplos haplos ko ang katawan ng kanyang mala bakal na sandata.

Hinalikan niya ako. dila sa dila, laway sa laway. Nakaka adik talaga ang halik ni Gomer, paki wari ko ba ay idinuduyan ako sa ikapitong alapaap habang patuloy akong naka kapit sa isang matigas na tungkod.

Makalipas ang ilang minutong pag halik ay tuluyan niyang inilabas ang matigas na alaga sa kanyang short. Umigkas ito na parang isang sundalong ubod ng yabang. Madilim ang buong paligid, liwanag lamang ng buwan mula sa labas ang aming tanglaw at dito labis akong nag iinit sa alindog ni Gomer na nakataas ang mga kamay sa batok habang nag papa ubaya kung anuman ang nais kong gawin sa kanyang pag kalalaki.

Hinawakan ko ang matigas na katawan nito at nilaro laro ang ulo gamit ang aking dila na parang kumakain ng ice cream. Pati ang kanyang dalawang bola ay kinain ko na kaya mas lalo siyang naulol sa matinding sarap.

Makalipas ang ilang minutong pag dito ay tuluyan ko isinubo ang kanyang pag kalalaki. Sinusubukan kong ibaon ito sa aking lalamunan ngunit na duduwal ako sa sobrang taba at haba lalo na kapag sinasalubong niya ang pag ulos ng aking bibig na parang nag dedeliryo. Halos mapuno ng laway ko ang kanyang buong ari, pati ang buhok na nakapaligid dito ay basa na rin. Habang nasa ganoong pag subo ay naramdaman kong nilalaro niya ang aking butas, nilawayan niya ang kanyang daliri at marahang ipinasok ito sa aking lagusan habang ako naman ay patuloy sa pag suso sa kanyang matigas na alaga. Kapag nilalaro niya ang aking kaloob looban ay ibayong sarap at kiliti ang aking nararamdaman kaya mas pinag bubuti ko pa ang pag subo sa kanyang pag kalalaki.

Makalipas ang ilang minuto, hinila niya ako pa patong sa kanya. Nais niya upuan ko ang kanyang ari kaya iyon ang aking ginawa. Itinutok ko ang kanyang sandata sa aking lagusan at marahan ko itong inupuan. Masakit pa rin, kahit ilang beses na niya akong nabira ay hindi pa rin ako tuluyang nasasanay.

Napa unggol siya ng malakas noong swabeng bumaon ang kanyang ari. Muli akong napuno dulot ng kanyang katabaan nito.

Huminto ako at hindi muna gumalaw, hinayaan kong nakababad ang kanyang ari sa aking lagusan habang yakap niya ako at nag papalitan kami ng maalab na halik. Hanggang sa maka pag adjust ang aking butas nag simula na akong gumiling. Marahan noong una, swabe ang aking pag taas baba hanggang sa makaramdam ako ng kakaibang sarap sa tuwing bumabaon ng todo ang kanyang ari kaya naman para akong nabaliw at binilisan ko ang pag ulos na parang isang hineteng nakasakay sa kabayo.

Napaunggol siya ng impit, sarap na sarap sa aking ginagawa hanggang sa salubungin niya ng bayo ang aking pag giling. Para siyang nababaliw sa matinding sensasyon kaya naman mas naging marahas pa ang kanyang pag salubong.

Ilang malalakas at malalim na ulos ang ginawa ni Gomer at bigla nalang lumabas ang aking semilya, bumulwak ito at tumapon sa kanyang katawan. Lalo siyang napa unggol dahil habang lumalabas ang aking katas ay mas tumitindi ang pag ipit at pag sakal ko sa kanyang ari.

“Ummmm, eto na ako!!” ang unggol niya sabay bitiw ng isang malakas na ulos, baon na baon ang kanyang ari habang pumipintig ito at nag lalabas ng mainit na katas.

Bumagsak ako sa kanyang katawan at nag halo ang aking katas dito. Ginawaran niya ako ng halik habang nanatiling nakapasak pa rin ang ari niya sa aking butas.

Noong gabi iyon ay tatlong beses pa kaming nag talik ni Gomer, ibat ibang posisyon ang aming ginawa at talagang sinulit namin ang mga oras na kami ay mag kasama sa isang paraisong nilikha para sa aming dalawa. Abot langit ang amimg kaligayahan at wala nang papantay pa dito.

Kinabukasan, araw ng Lunes. Bago bumalik sa siyudad ay nag usap pa sina Inay at Gomer. Kitang kita ko ang kanilang masayang mukha sa bintana habang nag aayos ng gamit. Nakita ko rin na hinugot ni Gomer ang kanyang pitaka at kumuha ito ng pera. Binilang niya ito, higit 15k ang kanyang bilang at iniabot kay Inay. Ayaw ito tanggapin ng aking ina ngunit mapilit ang binata. “Inay, pambili mo ito ng gamot, pangako po na babalik ako at kapag nakatagpos kami ng pag aaral ni Ernest ay doon na tayo sa siyudad titira para masuri ang iyong kalagayan.” ang narinig kong wika ni Gomer sabay yakap sa aking ina.

Ibayong lungkot ang aking nadama noong mag paalam ako sa kanya, ang bilis lumipas ng oras dahil ang dalawang araw na bakasyon ay tapos na. Gayon pa man ay hinding hindi namin malilimot ang masasayang sandali na aming naranasan sa bawat sulok ng aming munting tahanan.

Niyakap ko ang aking ina at ginawaran siya ng halik sa noo. Nangako ako na babalik sa darating na summer. Nag pa salamat rin ako sa aking tiyahin na tumutulong kay inay kapag wala ako sa bahay.

Muli kaming lumakad ni Gomer sa pilapil at noong makalayo ay sabay pa kaming tumingin at sumulyap aking ina na noon ay nakatanaw pa rin sa aming pag lalakad.

Kapwa kami kumaway at nangako sa aming mga sarili na muling nabalik at bubuo ng masasayang ala-ala.

Alas 2 ng hapon noong makabalik kami sa siyudad. Hindi na namin nagawang pumasok dahil sa matinding pagod sa byahe kaya naman nag pasya kaming matulog nalang sa aking silid. Mag kayakap kaming dalawa habang maiging pinakikinggan ang magandang awitin, at iyon ang mga pintig ng aming mga puso na punong puno ng kaligayahan at pag mamahal.

Itutuloy..

TLP Part 24

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 16, 2019

Part 24

“Okay ka lang ba?” tanong ni Gomer noong makita akong nakapikit habang papasok kami sa campus. Nag pasya na akong sumabay sa kanya dahil sira ang aking motor.

“Ayos lang ako, sipon lang ito at kaunting hilo.” tugon ko naman.

Hinimas niya ang aking tiyan. “Huwag kang masyadong nag papagod dahil baka maapektuhan ang baby natin.”

“Asa ka pa.” natatawa kong sagot

“Oo naman, mamaya ay puputukan ulit kita hanggang sa tuluyan ka nang mabuntis.” hirit niya sabay halik sa akin.

Bumaba siya sa kanyang sasakyan at binuksan ang aking pintuan dahilan para mapataas ang kilay ng mga beki sa paligid. “Hala, bakit si Ernest? Pati ba naman sasakyan ni Gorien inaakit niya?! Hindi naman siya maganda!” ang reklamo nila noong makita akong bumaba.

“Back to normal” ang bulong ko sa aking isip habang isinusukbit ang aking bag.

Patuloy ang aming buhay sa campus, halos ilang buwan nalang rin ay tapos na ang school year. Sa susunod na pasukan ay 4th year na kami at OJT na lang ang aming bubunuin para makagraduate. Sa wakas ay matutulungan ko na rin si Inay at mabibigyan syang maayos na buhay.

Dahil balik sa normal ang lahat, noong araw na iyon ay simulan na ring gawing ang proyekto ng council sa pamumuno ni Gomer. Siya ang nag plano ng desenyo ng pahingahan sa likod ng campus na kanyang nais. Malaking tulong ang ginawang fund raising ng kanyang mga kabarkada sa compound kaya tiyak na magiging matagumpay ang proyekto niya sa SSC bago matapos ang kanyang termino.

Hindi ko rin naman napapabayaan ang aking pag aaral, naka sali pa rin ako sa top 10 ngunit kahit kailan ay hindi talaga mauungusan si Gomer na top 1 sa lahat ng bagay. Ang kaibahan niya sa mga kabarkada ay hindi ito maangas o mayabang, ang kanyang mga salita ay punong puno ng talino at pangaral. Sa limang alyas ay siya yata ang pinaka naaiba sa lahat. Kumbaga sa mga pulang itlog ay may nahalong kulay puti pero tinanggap ng mga ito at itinuring na kapamilya. Ang sabi sa akin Bogs ay si Gomer ang pang balanse sa kanilang grupo, hindi pwedeng lahat sila ay itlog at mga loko loko. Naalala ko tuloy noong nag kausap kami down sa ospital noong mga oras na nag papahinga si Gomer dulot ng pag kakahampas sa kanyang ulo.

FLASH BACK

“Nasaan si Jom? Kamusta siya?” ang tanong ko noong makita si Bogs na naka upo sa hallway at umiinom ng kape.

“Nandoon sa bahay, masaya ako at naging mag kaibigan kayo ng asawa ko.” ang tugon niya

“Seryoso? Asawa mo siya?” pag tataka ko

“Oo, at maniwala ka man o sa hindi ay dalawang beses akong nag propose sa kanya. Noong una ay nireject niya ako pero hindi pa rin ako sumuko kaya sinubukan ko ulit. Siya ang gusto kong makasama at siya ang mahal ko kaya noong pumayag siyang maging fiancee ko ay nag pakasal na agad kami sa Amerika noong nakaraang taon.” ang wika niya

“Kaya naman pala malakas ang loob ni Jom na puntahan ka.” natatawa kong tugon

“Matapang ako at walang kinatatakutan, maliban sa kanya. Siya ang kahinaan ko at sa kanyang lang ako tumitiklop, mabunganga kasi iyon ay daig pa ang nanay ko kung mag sermon.” sagot niya.

Natawa ako. “Masaya ako para sa inyo. Teka, maaari ba akong mag tanong?”

“Ano iyon?”

“Gusto ko lang malaman kung bakit hinayaan mong makapasok si Gomer- sa grupo nyo? Alam mo, hindi naman siya basag ulo, hindi naman siya mayabang. Siya ang pinaka matalino at pinaka iniidolong mag aaral sa campus namin. Hindi ba’t kapag “alyas” kailangan ay astig katulad mo, nila Raul, Johan at Shan Dave.“ ang pag tataka ko

“Astig rin naman si Gomer, kung pagwapuhan lang ay humahabol iyan sa amin. Alam tol, hindi naman porket “alyas” kami at nakatira sa compound ng mga snatcher at mandurukot ay gaoon na nga aming pag uugali. Halos lahat kasi ay iyan talaga any iniisp sa grupo namin. Kaya naman naisipan kong isali si Gomer bilang pang balanse. Alam mo iyon, kung puro itlog at abnoy ang tingin sa amin ng mga tao ay maaaring maiba pag dating kay Gomer. Pero alam mo, kahit na mga loko loko kami ay mayroon isang bagay na maganda sa amin. At iyon ay “masarap kami mag mahal.” ang wika niya habang naka ngiti.

Natawa ako. “Mataas ang pag respeto ko sa inyong lahat. At maraming salamat sa pag tulong kay Gomer. Alam kong iba ang saya niya kapag kayo ang kasama niya sa mga gimikan.”

“Basta kahit ano ang mangyari, si Gomer ay mananatiling kagrupo namin kahit ano o sino pa siya.” ang tugon ni Bogs

End of Flash back

Bandang hapon noong matapos nag aming klase, agad akong bumaba para hanapin si Gomer at hallway palang ng department ay nakita ko na agad itong nakatayo habang nakaharap sa isang poster na naka paskil sa bulletin board. Seryoso itong naka tingin na naturang larawan na para bang nag iisip.

“MUSIKAHAN 2019” pag basa ko ng mga salitang naka sulat dito. “Sasali ka?” tanong ko sa kanya

“Kanina ka pa ba diyan?” tanong niya sabay bitiw ng matamis na ngiti.

“Hindi naman, kadarating ko lang. Ang musikahan na iyan ay matagal nang pa kontest para mga amateur singers. Balita ko ay nag simula ito noong 1999 at dito sumikat ang kantang Imbisibol na inawit ng isang estudyante mula sa St. Vincet all boys campus. Sumali ka Gomer! Mananalo ka dyan! Malay mo ay musika na ang sunod naming maririnig sa radyo.” ang excited kong tugon.

Natawa siya “alam mo ba noong 8 years old ako ay tanging si Nanay Tess lamang any dumating sa recital ko. Busy kasi sina mama at papa kaya sa kanya ko inalay ang awitin kong somewhere out there. Naka suot pa ako noon ng costume ng isang daga, habang kumakanta. Alam mo ba ang boring na buhay bata ko, hindi ko naransang mag langoy sa ilog o mamasyal sa bukid. Limang taon palang ako ay niluto na ako ng nina mama at papa sa mga tutorial, katulad ng pag piano, pag hawak ng violin, gitara kung ano ano pa. Mayroon rin akong lesson sa pag awit at pag guhit. Kung saan saan nila akong center ipinapasok hanggang sa kusang maluto ang talento ko. Hindi ko naman kasi masasabing natural ito dahil ang lahat ay inaral ko lamang.” tugon niya

“Hmm, ke inaral o hindi ay naniniwala pa rin ako sa kakayahan mo. Saka tingnan mo ang laki ng grand prize 65 thousand pesos ang winner, sa 2nd place naman ay 50 housand at ang 3rd place ay 40 thousand. Kukuha rin sila ng top 7 para sa makareceive ng consolation na 10 thousand pesos. Subukan natin!” ang pag kakayag ko kay Gomer

Ngumiti siya at inakbayan ako “wala namang masama kung susubukan diba? Sige sasali ako!” ang excited niyang salita

Sa susunod na linggo ang contest, may time ka pa para mag prepare ng aawitin mo, walang category, kahit tagalog ito o english basta orihinal ang iyong komposisyon. Wala ring genre, kahit ballad, rock o rnb ay pwedeng pwede. Kahit ano rin ang tema, pag ibig, tungkol sa Diyos o sa buhay ay tatanggapin. Alam ko naman na magagawa ito ni Gomer dahil matalino siya at talentado.

Noong araw ding iyon ay kumalat na nga ang balita ng pag sali ni Gomer sa musikahan, ang lahat ng estudyante nag pahayag ng suporta. Mayroon pang nag bigay ng mga damit at kung ano ano pa na maaari niyang gamitin sa contest. Lalo lang tuloy na pressure ang mokong na manalo at maging mahusay.

Alas 10 ng gabi, pumasok ako sa silid ni Gomer para dalhan ng mainit gatas. Dito ay nadatnan ko itong naka dukdok sa kanyany study table at natutulog. Marami siyang tinapos na term paper na hindi siya naisubmitt dahil sa sobrang busy. At napansin ko rin ang lyrics ng kanyang kantang isinusulat. Halatang pagod na pagod ito at hindi na namalayan na siya ay nakatulog.

“Ako’y alipin ng pag ibig mo.” ang aking nabasa sa isang papel, mukhang love song ang kanyang gagawin. At talagang nakasulat ang salitang “alipin”, iyan ang bansag niya sa akin noon. Kaya naman natatawa na lamang ako kapag naririnig ko ang salitang ito.

“Umm” ang usal ni Gomer noong maalimpungatan ito. Nakita niya akong nakatayo sa kanyang tabi.

“Masyado mo yatang pinupwersa ang sarili mo. Mag pahinga ka muna. Heto ang gatas, inumin mo habang mainit pa.”

Ngumiti siya at hinalikan ako sa labi. Kinuha niya ang gatas at ininom ito. Tumabi ako sa kanya at inayos ang kanyang mga naka kalat na gamit sa lamesa. Inilagay ko rin sa basurahan ang mga nilukot na papel na naka kalat sa sahig.

Habang nasa ganoong posisyon ako ay tumayo siya at kinuha ang cellphone, dito ko nakita ang namumukol na pag kalalaki niya sa loob ng boxer, wala siyang brief kaya mahahalata ang katigasan nito.

Noong mapansin ni Gomer na naka tingin ako sa kanyang pag kalalaki ay umupo siya sa kanyang silya at saka inilabas ang kanyang pag kalalaki na mala bakal sa tigas. Niyaya niya akong lumuhod sa kanyang harapan, alam ko na ang kanyang nais kaya naman iyon ang binigay ko.

Habang umiinom siya ng gatas at nag susulat ay kinakain ko naman ang kanyang pag kalalaki sa ilalim ng lamesa. Sarap na sarap siya sa aking pag subo at ganoon rin naman ako na gigil na gigil sa kanyang alagang namumula sa katigasan.

Hinawakan ko ang katawan ng kanyang sandata habang sinususo ko ang mala kabuteng ulo nito dahilan para mas lalo siyang maulol. Hindi na niya naituloy ang ginagawa sa lamesa dahil napa hawak ito sa aking ulo at inaalalayan sa pag taas baba sa kanyang ari.

Habang abala ako sa pag subo at pag dila sa kanyang ari ay nakikita kong naka tingala ito, parang nag dedeliryo kaya naman mas pinag igihan ko pa ang pag suso, pihigpit ko ang aking bibig at pinag lara ang dila sa ulo nito.

Napasinghap siya ng ilang beses at makalipas ang ilang sandali ay nanigas ang kanyang paa, lumiit ang kanya tiyan na parang bumuwelo saka dito ay lumabas ang kanyang malapot at masaganang katas sa aking bibig. Hindi ko ito inaksaya, inulok ko ito at ipinakita sa kanya na kinakain ko ang kanyang semilya na kanyang ikinamangha.

Ang mga tagpong iyon ay naulit pa makalipas ang ilang oras at dito ay tinira nanaman niya ako sa iba’t ibang posisyon hanggang sa kapwa kami dalawin ng antok at makatulog na lamang.

Itutuloy..

TLP Part 25

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 16, 2019

Ngumiti siya at inakbayan ako “wala namang masama kung susubukan diba? Sige sasali ako!” ang excited niyang salita

Part 25

Lumipas ang mga araw, dumating na ang pinaka aabangan araw ng pag lahok ni Gomer sa Musikahan 2019. Hapon pa lamang ay dumagsa na ang kanyang mga taga suporta hawak ang kanyang banner at tarpaulin. Para siyang isang artistang mag coconcert isang malaking venue. Bago pumasok si Gomer sa dressing room ay niyakap ko pa ito at iginood-luck. Yung kamay niya nanlalamig at ang kanyang dibdib ay binabalot ng matinding kaba.

“Nandoon lang ako sa harap ng stage, kayang kaya mo iyan.” ang naka ngiti kong sagot.

Tumango siya at muling yumakap sa akin ng mahigpit. “Salamat, gagawin ko ang lahat ng aking makakaya. Para sa iyo ang awitin kong ito, pakinggan mong mabuti ha.”

“Salamat. Ngayon palang ay panalo kana para sa akin.” naka ngiti kong tugon.

Maraming kalahok ngayong taon, ito yata ang itinala na pinakaraming sumali sa kasaysayan ng musikahan, syempre ay malaki kasi ang premyo kaya maraming susubok at mag babaka sakali. Pang 27 si Gomer, kaya matagal tagal pa ang aming hihintayin bago siya tawagin.

At dahil sa rami ng kasali ay sinimulan ng maaga ang kompetisyon, namatay ang ilaw sa buong convention at entablado lamang ang iyong makikita. Nag simulang kumanta ang mga unang kalahok. Mayroon mahuhusay talaga at mayroon rin namang parang nag practice lang. Ang iba ay pinag tatawanan dahil nagiging sintunado ang mga ito sa matinding kaba.

“Ayos lang ba si Gomer? Pati ako ay kinakabahan, ano ba ang kakantahin niya?” tanong ni Yel habang hawak ang led light na supel.

“Oo naman, pinag handaan ni Gomer ito, alam mo naman na palaban iyan at hindi basta basta nag papatalo.” naka ngiti kong tugon.

Makalipas ang ilang oras ay tinawag na nga ang numero ni Gomer. Halos mayanig ang buong convention noong lumabas siya suot ang leather jacket at simpleng tshirt lang sa loob. Para lang itong simpleng rakista na napadaan lang sa venue ngunit nag ninining ang kanyang kagwapuhan sa entablado, ang mga fans niya sa campus ay halos malagutan ng hininga sa pag tili habang iwinawagayway sa ere is makukulay na ilaw habang isinisigaw ang kanyang pangalan.

Emcee: ang dami mong fans! Halos dinala mo yata ang buong school at bayan mo dito sa buong arena. Say hi to them!

Ngumiti si Gomer at hinawakan ang mic “Hi!” ang wika nito

Nayanig nanaman ang buong paligid sa hiyawan..

Katulad ng dati ay mag bibigay ng kaunting intro ang kalahok ukol sa kanyang inihandang kanta at kung bakit ito ang kanyang napili.

Huminga ng malalim si Gomer at inilagay ang mikropono sa stand nito. “Magandang gabi. Ang aking awitin ay tungkol sa isang taong alipin ng pag mamahal. Minsan ay dumarating sa punto na binabago tayo ng mga taong nakakasama natin sa ating buhay. Yung tipong hindi mo inaakala at inaasahan na siya pala yung taong mag papasaya at mag bibigay ng inspirasyon sa iyo upang maging malakas at mabuting tao. Tama nga sila dahil babaguhin ka ng pag mamahal, ibibigay nito sa iyo ang isang kaligayahang walang kapantay at sa bandang huli, mapag tatanto mo na ang taong iyon ay ang magiging iyong ilaw sa dilim at ang liwanag ng iyong mga bituin. Ang lahat ng ito ay nag sisimula sa isang “bulong”.

Tahimik..

Namatay ang ilaw sa entablado at tanging liwanag lamang ang tumama kay Gomer. Kasabay nito ang pag tugtog ng isang magandang panimulang instrumento dahilan para mag hiyawan ang lahat.

Hindi masabi ang nararamdaman Hindi makalapit Sadyang nanginginig na lang Mga kamay na sabik sa piling mo Ang iyong matang walang mintis Sa pagtigil ng aking mundo

Ako’y alipin ng pag-ibig mo Handang ibigin ang isang tulad mo Hangga’t ang puso mo’y sa akin lang Hindi ka na malilinlang Ikaw ang ilaw sa dilim At ang liwanag ng mga bituin

Hindi mapakali Hanggang tingin nalang Bumubulong sa’yong tabi Sadyang walang makapantay Sa kagandahang inuukit mo sa isip ko

Ako’y alipin ng pag-ibig mo Handang ibigin ang isang tulad mo Hangga’t ang puso mo’y sa akin lang Hindi ka na malilinlang Ikaw ang ilaw sa dilim At ang liwanag ng mga bituin

Whoah Whoah Whoah Whoah

Ako’y alipin ng pag-ibig mo Handang ibigin ang isang tulad mo Hangga’t ang puso mo’y sa akin lang Hindi ka na malilinlang Ikaw ang ilaw sa dilim At ang liwanag ng mga bituin

Ng mga bituin Ng mga bituin Ng mga bituin

*Bulong by December Avenue

Unang bagsak palang kataga sa kanta ni Gomer ay parang yumanig na ang buong arena. Ako naman ay naka tahimik lang at ninamnam ang mensahe ng kanyang awitin. Naka titig ako sa kanya noong mga sandaling iyon at dito ay nag balik sa aking isipan ang lahat ng masasayang araw na kami ay mag kasama, mga gabing mag kayakap kami, nag hahalikan at nag lalambingan. Iyon ang mga ala ala na kahit kailan ay hindi ko malilimot..

Halos tumulo ang aking luha, namalayan ko nalang na isa na ako sa mga taong nakataas ang kamay at winawagayway ito sa ere habang sumasabay sa ritmo ng kanyang pag awit.

Ang bawat katagang binibigkas ni Gomer ay tumatagos sa aking puso, nag dudulot ito ng hindi maipaliwanag na kilig at kuryenteng dumadaloy sa aking buong katawan dahilan para mapasailalim ako sa kakaibang sumpa ng kanyang tinig. Idagdag mo pa ang ekspresyon ng mukha ni Gomer, ang kanyang emosyon ay hindi mapapantay na wari’y hinaharana niya ang lahat. Kaya naman kilig na kilig ang mga babae, bakla at kung sino pang mga nanonood.

Matapos ang kanyang performance ay isang masigabong palakpakan ang iginawad sa kanya ng mga tao, pati mga hurado ay tumayo rin para siya palakpakan. Kasabay nito ang pag sigaw ng kanyang pangalan sa buong venue na wari’y isa siyang sikat na superstar.

“Gorien! Gorien! We love you!!!” ang sigaw ng mga ito.

Isang matamis na ngiti ang isinukli ni Gomer, kitang kita sa kanyang mukha ang labis na tuwa. Kumaway pa ito bago tuluyang lumisan sa entablado. Ang performance ni Gomer ang isa sa pinaka maganda at mahusay para sa akin.

Tuloy pa rin pag buhos ng suporta para lay Gomer, sa dressing room ay halos maraming nag aabot sa kanyang mga regalo galing sa mga taga hanga..

Halos alas 2 na ng umaga natapos ang Musikahan, nakatayo ako sa ibaba ng entablado habang nag aabang na bumama si Gomer. Hawak niya ang tropeyo ng ikalawang pwesto at ang tseke ng kanyang premyo. Hindi nga lang ito makalakad agad para bumaba dahil sa dami ng humaharang sa kanya para mag pa picture. Pati ang kanyang mga kabarkada ay naka suporta at proud na proud ang mga ito na umakyat sa stage. Nag pa picture pa sila ng wacky habang hawak ang malaking tseke.

“Edi tiba tiba nanaman yang mga lokong iyan. Mukhang inuman nanaman ito.” ang wika ni Yel

“Oo nga e, siguro ay mauna na akong umuwi. Mukhang may lakad pa si Gomer at yung mga kabarkada niya.” tugon ko habang nakatanaw sa entablado kung saan sila naroon.

At hindi naman nga ako nag kamali, noong lumapit sa akin si Gomer ay niyakap niya ako at inialay ang tropeyo niya, pag katapos noon ay nag paalam siyang mag cecelebrate kasama ng mga kaibigan. Inalok niya akong sumama ngunit tumanggi ako at sinabing mag hihintay nalang ako sa kanyang pag uwi. Gusto kong mag enjoy siya, kadalasan kasi ay inaasikaso pa niya ako kapag kasama sa lakaran kaya batid kong hindi siya ganoong nag eenjoy.

Pag kauwi ko sa bahay ay agad kong inilagay ang kanyang tropeyo sa sala kung saan makikita ito ng lahat. Nahiga ako sa sofa pilit binalikan sa aking isipan ang ginawang pag awit ni Gomer. Sayang nga lang at hindi niya nakuha ang 1st Place, masyado kasi mataas ang puntos ng nanalo, lumamang ito ng 15points kay Gomer. Gayon pa man ay hindi pa rin matatawaran ang husay niya at determinasyon para manalo.

Tahimik..

Pansamantala kong ipinikit ang aking mata, halos naririnig ko pa rin sa aking isipan ang boses ni Gomer na nag bibigay sa akin ng ibayong saya.

Panandalian kong ipinikit ang aking mga mata at hindi ko na malayan na nag tuloy tuloy ang aking pag tulog. Bandang alas 5 ng umaga noong ako ay maalimpungatan, ngayon pa lamang naka uwi si Gomer, lasing na lasing ito at halos hindi nanaman malakad ng maayos.

Agad ko siyang inalalayan at habang nasa ganoong posisyon kami ay inabutan niya ako ng paper bag. “Ano ito?” tanong ko

Humarap sa akin, naniningkit ang mata sa kalasingan at sumagot. “Siopao! Para sa asawa kong mabait, maalaga at masarap mag mahal. Hik!”

Natawa ako, sa halip na sermunan ko siya ay hindi nalang ako kumibo. Dinala ko siya sa kanyang silid at pinalitan ng damit. Inayos ko ang kanyang sarili bago hayaang mag pahinga ng mabuti. Tutal ay wala namang pasok kaya makakatulog siya ng maayos.

Noong araw ring iyon at naka tanggap ako ng tawag sa mga magulang ni Gomer, pabalik na sila ng bansa at maaaring mamayang gabi ay nandito na sila kaya naman halos mag hapon akong nag lilinis, mula sa garahe, bakuran at maging ang likod bahay ay inayos ko rin. Pero ang pinag tuunan ko ng pansin ay ang mga paboritong paintings ng ina ni Gomer, iyon kasi ang kanyang koleksyon at madalas bisitahin tuwing umaga.

“Mag kape ka, nagugutom ka ba? Inumaga kana ng uwi galing sa inuman. Pag nandito na yung mga magulang mo ay hindi na pwede ang ganyan.” wika ko kay Gomer na noon ay naka upo sa kusina at nag hihintay ng pag kain na aking ihahain para sa kanya.

“Bakit di mo ko tinabihan kagabi? Hindi tuloy ako naka kantot.” ang seryoso niya sagot na halong pag mamaktol.

“Lasing ka kagabi, saka pagod ka. Uunahin mo pa ang kalibugan?” ang tanong ko

“Pangangailangan ko yun bilang bf mo, at tungkulin mong ibigay sa akin iyan bilang shota ko.” sagot ko niya dahilan para matawa ako. Kinurot ko ang kanyang pisngi at pasimpleng hinalikan siya sa labi. Agad rin akong lumayo bago pa may maka kita sa aming landian.

Tahimik..

“Nga pala, ibinigay ko na kay Bogs yung premyo. Pandagdag iyon sa pondong iniipon namin.” wika niya

“Aanhin nyo naman ang pondo? Pang inom ba ito at pang bisyo?” ang pang aasar ko. “Baka naman mag adik adik na kayo niyan?”

“Hindi ah, goodboy kami at sa pag ibig lang kami naaadik. Penge pa ngang ulam.” ang utos niya

Noong buong mag hapon na iyon ay wala kaming ginawa ni Gomer kundi ang mag lambingan at mag kwentuhan. Paulit ulit rin naming pinanood yung pag awit niya na inupload sa social media ng kanyang mga taga hanga. Ang kantang iyon ay pinamagatan niyang “bulong”, tuwing matutulog kasi siya parating ibinubulong sa akin ang mga katagang “mahal kita” at pag gising namin sa umaga ay iyon pa rin ang sinasambit niya sa aking tainga na nag bibigay sa akin ng ibayong saya. Sana ay hindi na matapos ang sandaling kami ay maligaya at perpektong nag sasama.

Itutuloy..

TLP Part 26

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Part 26

“Good job Ernest, salamat sa pag babantay mo sa aking anak. Ang ineexpect namin ay problema at sakit ng ulo madadatnan pero nag kamali kami.” ang wika ni Mrs. Raval

“Hindi naman po, responsable si Gomer at isa siyang mabuting anak. Naging successful ang fund raising niya at nakapag pagawa na siya ng maliit na bahay pahingahan sa likod ng campus na maaaring tambayan ng mga estudyanteng may vacant sa klase.” naka ngiti kong wika habang nag lalagay ng kape sa kanilang mga tasa.

Maya maya ay bumaba si Gomer galing sa kanyang silid at noong makita ng kanyang mga magulang ay agad itong lumapit at humalik. “Welcome back ma, pa.” bati niya

Hinagkan rin siya ng ina. “Congratulations sa pag kakapanalo mo sa Musikahan, proud kami ng papa mo sa iyo.”

“Salamat ma, kamusta ang lakad niyo sa abroad?” tanong ni Gomer sabay upo sa harap ng magulang, lumapit ako sa kanya at nilagyan ng kape ang kanyang tasa.

“Okay naman, marami tayong mga bagong investors. At kapag naka graduate ka ay maaari na kita itraining sa kompanya.” ang wika ng kanyang ama.

“Nga pala Gorien, nag kita kami ng mga parents ni Isabel sa Singapore. Nag babakasyon ang kanilang pamilya doon. Matagal tagal na rin mag buhat noong huling makita ko ang batang iyon, ang ganda niya ngayon at bagay na bagay kayo. Ang kanyang mga magulang ay nag mamay ari na rin ng kompanya ng mga sasakyan, biniro nga ako ng kanyang ama na kapag kayo ang nakatuluyan ni Isabel ay mag memerge ang aming mga negosyo at lalong uunlad abroad.” ang wika ng kanyang ina.

Napakamot ng ulo si Gomer. “Yeah, i know Isabel. Halos ilang taon ko na rin siyang hindi nakaka usap.” sagot ni Gomer, samantalang ako naman ay nag tataka lang at hindi makarelate sa kanilang usapan, kaya naman natawa ang ama ni Gomer noong makita ang aking reaksyon. “Hindi talaga makaka relate si Ernest dahil noong nandito si Isabel ay hindi pa siya naka tira dito. Ang batang babaeng iyon ay ang first love nitong si Gorien. Noong una ay akala namin barkada lamang sila, wala kaming idea na sila na pala. At dumating sa punto na nahuli ng ina ni Isabel sina Gorien at ang kanyang anak na mag kapatong sa kama. Wala namang problema sa akin iyon, barako ang aking anak.” ang natatawang wika ng kanyang ama

“At dahil nga 15 palang sila noong mga sandaling iyon ay agad pinutol ng mga magulang ni Isabel ang kapusukan ng aming mga anak. Dinala si Isabel sa ibang bansa at doon pinag aral. Ngayon ay dalagang dalaga na iyon ay mukhang interesado pa rin siya sa iyo.” ang wika ng kanyang ina.

Tawanan ang dalawa..

Napatingin naman ako kay Gomer, ito ang mga bagay na kahit kailan ay hindi niya sinasabi sa akin. Hindi ko tuloy maunawaan ang dapat kong maramdaman, para akong nilukuban ng kakaibang sakit at pag aalala noong mga sandaling iyon. Bahagyang sumikip ang aking pag hinga at halos mabitiwan ko ang pitsel na aking hawak.

“At alam namin na gusto mong makita muli si Isabel kaya naman ininvite namin ang pamilya nila sa isang salu-salo bukas ng gabi. Para mapag usapan na rin ang future ng kompanya.” ang wika ng kanyang ama

Napatingin sa akin si Gomer. “Mayroon akong event sa campus bukas ng gabi. Sa tingin ko ay hindi ako makakarating. At isa pa ay hindi na ako interested kay Isabel.” ang sagot ni Gomer sabay tayo. “Aalis na ako ma, late na ako. May meeting kami sa council.” pag papa alam nito.

“Ernest, paki ligpit na ang mga gamit dito sa lamesa at gumayak ka na rin, baka malate ka sa iyong klase.” ang wika ni Mrs. Raval.

Tumango ako at ngumiti bilang tugon..

Noong mga sandaling iyon ay nais kong komprontahin si Gomer tungkol kay Isabel ngunit kapag naiisip ko na ang kanilang relasyon dati ay nag take place bago pa ako dumating ay nawawalan ako ng lakas ng loob para mag tanong. Pero kinakabahan ako at iniisin sa kabilang banda ng aking pag iisip. Lalo na’t para gustong gusto ng pamilya niya yung babae dahil na rin sa ikauunlad ng kanilang kompanya.

“Selos iyan. Pero mag tiwala ka kay Gomer. Hindi naman siya nag pakita ng interes diba?” tanong ni Yel

“Pero siya yung 1st love ni Gomer. At ngayon ay maaaring mag kita nanaman sila.”

“Siya ang 1st love pero ikaw ang latest. Mag tiwala ka nalang sa kanya dahil kung talagang mahal ka noon ay hindi iyon gagawa ng mga bagay na ikasasakit mo.”

“Kung sa bagay ay tama ka doon, hindi ko lang talaga maiwasang mangamba sa mga bagay na maaaring mangyari.”

“Wala tayong kontrol sa hinaharap kaya huwag dapat ito pag tuunan ng masyadong pangamba dahil tiyak na maloloka ka lang. Masyado ka lang advance mag isip Ernest. Iwasan mo ito dahil nakaka buang iyan.”

Natahimik ako at napatingin nalang sa kalayuan. Kahit anong gawing ko ay parang may kung anong bagay ang gumugulo sa aking isipan. At habang nasa ganoong pag uusap kami ay siya namang pag dating ni Gomer. Naupo ito sa aking tabi at inabutan ako ng tsokolate. “Sige, usap muna kayo. Babalik lang ako sa department.” pag papaalam ni Yel.

Tahimik ulit..

Nakatanaw lang ako sa kalayuan, halos mainit na ang buong paligid hudyat na ang tag araw ay papasok na. Tiyak na tutuyuin na nito ang mga bagay sa kanyang paligid. Naramdaman kong lumingkis ang kamay ni Gomer sa aking likuran. “Bakit hindi mo sinasagot yung mga text at tawag ko?” tanong niya

“Wala akong load.” ang sagot ko.

“Iyan ang dahilan ng mga shotang nag tatampo. Tungkol ba kay Isabel ito? Matagal na iyon, 15 pa ako noon at hindi pa tayo mag kilala. Siya talaga yung unang naging kasintahan ko at na virgin namin ang isa’t isa. Galing no?” ang tugon niya na parang nang aasar.

“Doon ka na nga! Nang aasar ka pa e.” tugon ko sabay tulak sa kanya.

Natawa siya. “Hindi naman siya nasarapan sa akin noon kasi maliit pa si manoy. Ikaw ang swerte dahil malaki na ito ng natikman mo.” pang iinis pa niya pero hindi ako natawa. Binatukan ko siya at sinuntok sa braso. “Nang aasar ka pa e.” ang sagot ko naman.

“Biro lang.” wika niya noong sumeryoso ang kanyang mukha. “Ang mga bagay na iyon ay tapos na. Hindi na natin pwedeng ibalik ang nakaraan at ang pag mamahal dito ay nag laho na rin. Ang oras ang pinaka makapangyarihang bagay sa mundo, may kakayahan itong burahin ang kahit na anong pakiramdam katulad ng galit, kaligayahan o kahit pa ang pag mamahal. Ang lahat ay lilipas at mauuwi sa isang ala-ala. Ang mga pangyayaring iyon ay tinangay na ng ilog ng oras sa isang malayong panahon na tinatawan ko na lamang.” ang wika ni Gomer.

“Tama ka, ang lahat ay lilipas at mauuwi sa isang lumang ala-ala. Kasama ba ako roon? Darating rin ba sa punto na ang lahat ng bagay na mayroon tayo ay tatangayin ng ilog patungo sa malayong panahon?” tanong ko habang nakatingin sa kanyang mga mata.

Nag bitiw siya ng malalim na buntong hininga at hinawakan ang aking kamay ng mahigpit. “Kumapit ka lang sa akin at huwag kang bibitiw okay? Hindi kita iiwan, mahal na mahal kita. Kung dumating sa punto na tangayin tayong dalawa patungo kung saan ay hindi pa rin ako bibitiw sa mga bagay na mayroon tayo. Pangako.” ang wika niya at dito ay kinabig niya ang aking katawan para yakapin ng mahigpit.

“Mahal rin kita alam mo iyan. Sadyang natatakot lamang ako na baka dumating sa puntong mapag tanto mo na babae talaga ang gusto mo at hindi yung katulad ko.” tugon ko

“Pero ikaw ang nagbibigay sa akin ng ibayong saya. Dahil sa iyo kaya ako naging isang mabuting tao. Hindi ko kailangan ng babae o kahit na sino pa, dahil ikaw ay sapat na para maging maligaya ako sa buhay. Ikaw ang kailangan ko, ikaw rin ang mahal ko at iyon ang dahilan kaya hindi ako bibitiw.”

Tumingin ako sa kanya at ngumiti. Lalong humigpit ang pag hawak ko sa kanyang kamay. “May tiwala ako sa iyo at naniniwala ako sa lahat ng sinasabi mo.”

“Ayos! Wag kana magalit ha.” ang tugon niya sabay akbay sa akin. Dito ay kapwa kami nakaupo sa balkunahe ng kanyang ipinagawang pahingahan. Naka harap kami sa bukirin at pinag mamasdan ang lawak nito.

Habang naka akbay siya inihilig ko ang aking ulo sa ganyang balikat, tila wala kaming paki alam sa mga estudyanteng maaaring maka kita sa amin noong mga sandaling iyon. Basta ang alam ko lang ay ayokong lumayo kay Gomer, gusto ko dito lang ako sa kanyang tabi kahit abutin pa ng pag lubog ng araw.

Alas 7 ng gabi noong maka uwi kami sa bahay. Dito ay naabutan namin ang mga magulang ni Gomer na kumakain ng hapunan, agad nilang pinaupo ang kanilang anak at ako naman ay dumiretso sa kusina para asikasuhin siya. Katulad ng parating sinasabi sa akin ng mga kasambahay na dapat mauunang kumain ang mga amo bago ang kanilang mga katulong. Sumabay kana sa aming Ernest. Pagod tayo sa school dahil sa dami ng requirements.“ ang pag yaya ni Gomer

“Oo nga naman, halika na Ernest.” ang wika ng kanyang ina.

Ngumiti ako at sinalinan sila ng tubig sa baso. “Mamaya na lamang ako, sabay sabay nalang kami nina manang Lucia.” tugon ko

“Nga pala Gorien, tumawag ako sa adviser mo doon sa SSC at pinag paalam kita, ang mga trabaho sa council bukas ay ang bise mo muna ang bahala. Iyon naman talaga ang tungkulin diba? Dont worry tiyak na mag eenjoy ka kapag nakita mo na si Isabel. At isa ay nais ka rin niyang makita. Sana ay huwag mo kaming ipapahiya sa mga magulang niya.”

Natahimik si Gomer at hindi agad ito nakapag salita. Tila ba wala siyang lusot at ang nais ng kanyang ama ang siyang masusunod. “Isa pa ay looking forward ang parents ni Isabel na muli kang makita lalo alam nila na ikaw ang dating kasintahan ng kanilang anak.” wika pa ng kanyang ina.

“Ma, Pa, hindi ko maipapangako na mag wowork ang nais nyo para sa amin ni Isabel. Marami nang nag bago sa pagitan namin kaya’t hindi ganoon kadali ang inyong nais.”

“Wala naman kaming ibang ninanais. Gusto lang namin tuparin ang hiling ng kanyang pamilya na makita ka. Huwag mo na ipag kait ang mga bagay na iyon hijo.” wika ng kanyang ama.

Noong gabing iyon ay pinag usapan namin ni Gomer ang tungkol doon. Nangako siya sa akin na walang dapat ipag alala, bagkus ay uuwi siya ng maaga dahil may session ang kanilang barkada nila sa compound. Ilang beses rin niya akong hinalikan sa labi bago tuluyang lumabas ng aking silid.

“Goodnight. I love you.” bulong niya sabay sara sa aking pintuan.

Itutuloy..

TLP Part 27

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 17, 2019

“Goodnight. I love you.” bulong niya sabay sara sa aking pintuan.

Part 27

“So pumayag ka? At pumayag rin si Gomer na sumama sa mga magulang niya para makipag family date with his ex?” tanong ni Yel

“E, wala namang choice. Pwersahan siyang pinasama ng mga magulang niya. Alangan namang mag transform ako bilang katipunero at mag aklas sa magulang niya para huwag itong isama? Isa pa ay nangako sa akin si Gomer na mag bebehave siya.” tugon ko

“Kapag nangako ang isang lalaki na mag b-behave sila ay doon sila gagawa ng kautuan.” tugon niya.

Halos mag dadalawang oras na pala mag buhat noong umalis si Gomer at ang kanyang mga magulang. Kanina ay katext ko pa siya, ngayon hindi na siya nag reply pero inunawa ko nalang na baka pinag bawalan na siyang humawak ng cellphone habang kaharap ang pamilya ng Isabel na iyon.

Noong mga oras na iyon ay halos hindi ako mapakali, nakatambay ako sa sala at maya maya ay lilipat ako sa balkunahe. Ang totoo noon ay hinihintay ko sina na umuwi. Tingin ako ng tingin sa aking cellphone o sa orasan. Lalo lamang akong naiinip dahil masyado mabagal.

Alas 10 ng gabi noong makabalik ang sasakyan nila Gomer. Agad kong binuksan ang gate para salubungin sila. Mula dito ay bumaba sina Mister and Misis Raval pero wala si Gomer. Sinilip ko siya sa loob ngunit wala ang bakas niya dito. “Nasaan po si Gorien?” ang tanong ko na may halong pag tataka.

Natawa ang ama ni Gomer. “Ang lahat ng ito ay set up namin. Ngayon ay isinama ng pamilya ni Isabel si Gorien para sa isang out of town. Siguro ay pag kakataon na rin para mag kasundo ang dalawang iyon. Alam mo iyon, kita kita ko sa mata ni Isabel na may pag tingin pa rin siya para kay Gorien. Pati ang mga magulang nito ay humahanga sa background ng aming anak.”

“Bakit sumama si Gorien, paano yung mga trabaho niya sa council?” ang tanong ko

“Ang lahat ng trabaho niya sa council ay ipinasa muna sa kanyang vice president. Dalawang araw lang naman mawawala si Gorien. Babalik rin siya sa Biyernes.” sagot ni Mister Raval

“Teka, ayos lang ba si Gorien doon hon? Baka mag alburuto iyon kapag nalaman niyang out of town ang pupuntahan nila at hindi lang basta rest house.” ang wika ng ina ni Gomer

“Syempre ay hindi mag aalburuto si Gorien, kitang kita mo naman ang ngiti niya kanina. Mukhang nabighani rin ang gago kay Isabel. Kung sa bagay, barako ang anak natin, walang problema kung may mangyari sa kanila.” ang biro ng ama ni Gomer. “Nga pala Ernest, pwede kang mag libot o mamasyal bukas, mamili ka ng mga gamit mo at mga bagay na nais mo. Heto ang pambili.” ang naka ngiti wika ni Misis Raval sabay abot ng isang sobre sa akin.

Napako ako sa aking kinatayuan noong mga sandaling iyon, ibayong sakit ang aking naramdaman lalo na kapag naiisip kong mag kasama silang dalawa ngayon, mag katabi ba sila sa higaan? Ano kaya ang ginagawa nila? Naalala kaya ako ni Gomer, o baka hindi ako sumasagi sa kanyang isipan dahil masyado siyang masaya?

Nakakabaliw, pakiwari ko ay bibigay ang aking isipan noong mga oras na iyon. Sinubukan kong tawagan si Gomer pero nakapatay ang kanyang cellphone. Wala tuloy akong nagawa kundi ang pumasok sa aking silid at doon ay ibuhos ang aking emosyon. Para bang mayroong matulis na bagay ang nakabara sa aking puso ang aking dibdib ay kumakabog ng mabilis sa matinding kaba.

Namalayan ko nalang na yakap ko na ang stuffed toy na ibinigay ni Gomer. Pinangalanan ko itong Pagom, at ito ang nag papa alala sa akin ng kung gaano ako kaespesyal para sa kanya. Kasabay ng aking mahigpit na pag yakap ay ang pag patak ng luha sa aking mga mata. Halos hindi ako dalawin ng antok dahil sa kada galaw na aking ginagawa ay may kalakip na kakaibang kalungkutan, ang bawat sulok ng aking kama at ng aking silid ay nag papa alala ng masasayang sandali na pinag samahan naming dalawa. Nangungulila ako sa kanya iyan ang mga bagay na natitiyak ko sa aking puso.

KINABUKASAN..

“Nandyan kana pala friend, kamusta kana?” ang bati nito.

“Ayos lang ako, hindi ako masyadong nakatulog kagabi. Teka bakit parang malungkot yung mga beki doon sa hallway? May ibang mainit ang ulo?” ang tanong ko.

“Oo nga pala, hindi ka pa updated dahil walang social media iyang cellphone mo. Huwag ka sanang mabibigla ha, pero nag upload ng picture si Gomer kagabi sa account niya.” ang wika ni Yel

“Anong larawan naman? At yung larawan na iyon ang dahilan kung bakit nag luluksa ang mga bakla?” tanong ko naman

“Oo, ayoko sanang ipakita pero siyempre karapatan mo ito lalo’t ikaw ang kasintahan ni Gorien diba? Oh heto, tingnan mo.” ang wika ni Yel at dito nga ay ipinakita niya ang larawan ni Gomer na nakahiga sa sofa, naka hubad ito at tanging pantalon lang suot, halatang lasing dahil naniningkit ang kanyang mata at ang kanyang pisngi ay namumula.

“Larawan lang naman niya ito ng lasing diba?” ang pag tataka ko

“Hay naku, hindi mo tiningnang mabuti.” ang wika niya at dito ay izinoom in niya ang naturang larawan. Nakita ko sa sahig ang isang bagay, iyon ay bra na kulay itim at inilaki pa ni Yel ang larawan at gilid ng naturang imahe ay mayroong babaeng nakatalikod, walang bra ito, sexy at naka kurba ang katawan.

Natahimik ako sa aking nakita..

“May babae si Gorien kagabi at confimed na may naganap sa pagitan nila.” ang wika pa ni Yel.

Hindi ako nakapag salita, napaupo ako sa hallway at napa dukdok. Dito ay nag simulang kumirot ang aking dibdib at kasabay nito ang pag tulo ng aking luha. Hindi ako makapaniwala na magagawa ni Gomer sa akin ito. Yung mga bagay na pinangambahan ko ay unti unting nangyayari at ang masaklap ay wala akong magawa para pigilan ito.

Tahimik..

Kusang tumayo ang aking mga paa at mabilis akong nag tatakbo palabas ng campus kaya naman hinabol ako ni Yel. Hindi ko alam kung saan ako pupunta, basta ang alam ko lang ay pilit akong tumatakas sa kakaibang pakiramdam na ito na kahit ang pag takbo ay walang magagawa.

Habang nasa ganoong posisyon ako ay huminto naman ang motor ni Bam sa aking harapan, agad itong bumaba at pinigilan ako. “Teka, Ernest, ayos ka lang ba?” ang tanong nito

“Ernest, kabayo ka ba? Ang bilis mo tumakbo e. Pawis na pawis tuloy ako.” ang reklamo ni Yel noong maabutan ako.

Hindi ako nag salita, kusang humakbang ang aking paa at dito ay yumakap ako kay Bam habang umiiyak. Tila may idea na siya kung bakit ako nag kakaganito kaya naman niyaya nila ako sa parke para doon makapag isip ng mabuti.

“Lalaki pa rin kasi si Gorien, at alam mo naman ang mga lalaki, kunwari ay malakas pero kapag nariyan na ang tukso ay bumibigay na ito.” ang wiia ni Yel

“Iyon ang mali ko, hindi ko naitanong kay Gomer kung pag mamahal nga ba talaga ang nararamdaman niya para sa akin o nalulungkot lamang siya sa buhay niya kaya mas pinili niyang maging masaya kasama ako. At ngayon, ramdam kong ang saya na iyon ay mawawala na rin.” ang sagot ko

Tinapik ni Bam ang aking balikat. “Ang mahalaga ay nag bigay ka, nag pahalaga at nag laan ng iyong sarili at panahon para sa kanya. Balang araw ang lahat ng effort mo ay masusuklian rin kaya hindi ka dapat malungkot. Ang sakit na nararamdaman mo ay patunay lamang na ikaw ay totoong nag mamahal. Problema na ni Gorien kung anuman yung kalokohang pinasok niya.”

“Tama, kung nasa bakasyon si Gorien edi pumatas ka. Mag bakasyon ka rin at mag hanap ng ibang lalandiin. Ano to siya lang ang umuungol sa sarap? Talaga palang gago rin iyan, walang iniwan sa mga kabarkada niyang member ng bikini bottom!” ang inis na hirit ni Yel.

“Alam ko na, para di ka malungkot ay iimbitahan ko kayong dalawa sa private resort ng tita ko. Kakabukas palang noon sa kabilang bayan. Ano gusto nyo ba?” alok ni Bam

“Siyempre Go! Ano to si Gorien lang ang may karapatang mag bakasyon? Kapag wala ang amo ay nag daday off ang katulong. Kaya tara na!!” ang wika ni Yel sabay hatak sa akin. Ayoko sanang sumama ngunit mapilit talaga ang mga ito. “teka paano yung klase natin?“ang tanong ko

“Walang klase ngayon dahil holiday! Lahat ng beking fans ni Gorien ay nag luluksa ngayon at nag sipag uwian na. Wala silang gana. Ang lungkot lungkot tuloy ng campus. Yung ibang bakla ay ibinaba ang watwat doon na naka half lang na parang nag luluksa.” ang wika ni Yel dahilan para matawa si Bam.

Pinag pipiyestahan sa social media ang larawan ni Gomer. Mukhang naka drugs ito habang upo sa sofa at binilugan pa yung larawan ng babae. Naalala ko tuloy yung video ni Cesar Montano na maraming gumaya. Umani ito ng ibat ibang reaksyon at makikitang dominating ang angry na emoticon.

Loading Comments

“Mas gusto ko nalang si Ernest ang kasama niya atleast hindi babaihan iyon! It hurts to the bones talaga na tunay babae na ang kasama niya!”

“Napaka sakit kuya Eddie!”

“Ang landi naman ng babae na iyan! At ang bra! Look ang laki! Malaki siguro ang suso niyan!”

End of Comments

“Naaliw talaga ako mag basa ng comments, walang laban ang mga beki eh. Pero sige ititigil ko na dahil hurt na hurt na si Ernest, feeling ko ay gusto na niya tumalon dito sa bintana ng sasakyan at mag pa kamatay.” hirit ni Yel habang nasa byahe kami papunta sa kabilang bayan kung saan nandoon ang resort na aming pupuntahan. Hindi na ako naka uwi, pinahiram nalang ako ng gamit ng mga ito dahil tiyak na pag umuwi raw ako ay mag kukulong na ako sa kwarto.

Hindi ako kumibo, hawak ko lang ang aking cellphone at nakatitig sa screen nito. “Para kang baliw, hindi tatawag si Gomer dahil puyat iyon. Tingnan mo nga yung itsura niya parang naka drugs! Im sure maga ang etits non kaka bayo kagabi. Akin na nga iyan, bawal ang cellphone. Mag eenjoy tayo ng husto. Lalangoy at mag kakadita sa ilalim ng dagat!” ang wika ni Yel sabay turn off sa aking cellphone at inilagay ito sa kanyang bag.

“Wala akong pera. Wala akong kahit ano. Gusto ko na tumalon dito sa sasakyan.” ang bulong ko.

“Hindi natin kailangan ng pera, mayaman si Bam tapos mayaman din ako. Anong hahanapin mo? Saka alam mo matulog ka muna dahil lutang iyang utak mo, kung ano anong sinasabi mo e, ang pag ibig talaga ay nakakabaliw.” ang tugon pa niya dahilan para matawa si Bam na abala sa ddrive. “Chillax lang Ernest, mag eenjoy ka doon. Ang kailangan mo ay fresh air at bagong ambiance. Im sure pag katapos nito ay magiging okay ka na rin.” wika niya

At iyon nga ang set up, nag tungo kami sa resort ng tita ni Bam, ang layunin lang nila ay libangin ako at suportahan sa aking nararamdaman. Maswerte ako dahil nag karoon ako ng kaibigan sa katauhan nila, sila yung tibong nakaka intindi at nakaka unawa sa akin. May pag kakataon na natatawa ako sa mga hirit nila pero maya maya ay heto nanaman ang lungkot na parang isang traydor na damdaming bigla nalang aatake kaya natatahimik nalang ako at napapatingin sa kawalan.

Itutuloy..

TLP Part 28

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 18, 2019

Part 28

“O Erning eto pa ang pag kain, kumain ka pa ng kumain para hindi hinahangin iyang utak mo. Baliw baliwan ka porket may kasamang babae si Gorien doon, kung saan man iyon.” ang wika ni Yel sabay abot sa akin ng isang platong ulam at kanin.

“Nagustuhan nyo ba? Kapag nag pupunta kami dito nina mama at papa ay dito kami madalas nag cocottage.” wika ni Bam habang naka ngiti

Alas 2 ng hapon noong kami ay makarating dito sa pribadong resort na pag aari ng tita ni Bam. Maganda ang pag kakagawa nito, maganda rin ang lokasyon. Ang tubig na nasa pool ay nakatugon sa karagatan at halos ang buong piligid ay may puno kaya naman napaka presko sa pakiramdam. Pakiwari ko tuloy ay parang nasa probinsiya lamang ako dahil tamihik dito at kakaunti lamang ang tao.

Matapos kumain ay nag pasya kaming maligo at mag babad sa tubig. Tila ba ang akimg masamang pakiramdam ay tinangay nito kaya kahit papaano ay nawawala ang kakaibang kalungkutan sa aking pag katao. Panandalian kong nakalimutan si Gomer at dito ay inenjoy namin ang masayang sandali.

“Pumasan ka sa akin doon tayo sa malalim!” ang wika ni Bam kaya naman kumapit sa kanyang braso at sumampa ako sa kanyang balikat.

Lumakad siya sa malalim na parte ng pool at dito kapwa kami nag lunoy. Nanatili akong nakapasan sa kanyang balikat sa siya naman ay nakahawak sa aking kamay. “Okay kana ba?” tanong niya sa akin

“Oo naman, salamat sa inyo ni Yel. Kahit na ayokong ngumiti ay ginagawa nyo pa rin ang lahat para mapasaya ako.” tugon ko

“Syempre naman, best friends tayo diba? At alam namin ni Yel na malayo ang pamilya mo kaya kami ang tatayong mga kapatid mo dito sa siyudad.” ang wika nito habang lumalakad kami palapit sa isang man made na kweba. Dito ay pareho kaming sumampa at naupo habang nakatanaw sa karagatan.

“Maganda rito.” ang wika ko habang naka pako ang tanaw sa kalayuan.

“Dito ako madalas tumatambay. Mas nakaka isip ako ng maayos at mas nakakapag relax. Sana ay huwag kana ulit iiyak dahil nalulungkot rin ako.” ang wika rin niya

“Masyado lamang akong nasaktan kaya ako umiyak. Minsan ang ating mga mata ang siyang nag sasalita kapag hindi kayang ipaliwanag ng ating mga labi ang tunay nating nararamdaman. Marahil ay labis lamang akong nabigla dahil hindi ko inaasahan na makita si Gomer sa ganoong posisyon.”

“Ang pag mamahal ay may kalakip na sakit. Kahit sa mga pelikula o sa mga librong binabasa natin. Laging may pag subok at nag iiwan ito ng sakit sa tauhan at ganoon rin sa mga mambabasa o manonood. Pero sa kabila ng kaliwa’t kanang pag subok ay sumisikat pa rin ang araw sa kanila at doon ay haharapin nila ito ng nakangiti. Ang buhay natin ay parang pelikula o kwento sa isang libro, ang kaunting kaibahan lang ay wala tayong background music at hindi ito basta basta nag tatapos. Bakit ko ito sinasabi? Nais ko lang iparating sa iyo na ang lahat ng bagay sa mundo ay nag babago. Ang kalungkutan mo ngayon ay maaaring kaligayahan mo naman bukas. Hindi natin iyon masasabi.” tugon niya sabay akbay sa akin.

“Kung sana ang pag ibig ay katulad lamang ng pag papalit ng damit, kapag ayaw mo na ay maaari mo na itong hubarin, pero hindi naman ganoon kadali.” sagot ko naman.

“Kung mag kaganoon ay wala nang sasaya. Kaya nga matalino ang Diyos dahil inilagay niya ang emosyon ng tao sa lugar na hindi agad nakukuha o nahahawakan ng kahit na sino. At iyon ay dito sa ating puso. At tungkol naman sa pag limot? Hindi mo basta basta maaaring talikuran o limutan ang pag mamahal, pwera nalang kung makahanap ka ng iba na maaaring pumalit at mag puno sa kaligayahang hinahanap mo.” wika ni Bam.

“Nag mahal ka na ba?” tanong ko sa kanya

“Oo naman, nag karoon ako ng kasintahan sa Singapore noong nag OOJT ako, iyon nga lang, noong umuwi kami dito sa Pilipinas ay mayroon pala siyang boyfriend, ang akala ko ay pag mamahal ang kanyang nararamdaman, mali pala ako dahil kung minsan ay dala lang ito ng kalungkutan. Minsan malilito ka talaga sa mga bagay na iyan.”

“Sorry, nag tanong pa kasi ako.”

Natawa siya, ayos lang. Ang mga bagay na iyon ay natanggap ko na kaya heto masaya na rin ako.“

Isang matamis na ngiti ang isinukli ko kay Bam noong mga sandaling iyon. Halos isang oras na pala kaming nakatambay sa bunganga ang kweba kaya naman bago pa lumakas ang alon ay nag pasya na kaming bumalik sa cottage para makapag handa ng hapunan.

Alas 6 ng gabi, nag ihaw kami ng mga bangus, tilapia at pusit. Si Bam naman ay abala sa pag gawa ng liquidation at iba pang records para sa naging expenses ng council. Habang abala ako sa pag papaypay ay siya naman pag kagulat ni Yel na noon ay nakatutok sa kanya cellphone. “Tingnan niyo ito, si Gomer ay nag upload ng picture ng babae sa wall niya. Infairness maganda naman pala talaga itong ex niya.” ang wika nito habang pinapakita sa amin ang larawan ng isang babaeng nakaselfie, para itong isang artista, maputi at parang koreana sa ganda ng balat. “No filter iyan ha.” ang dagdag pa nito.

“Tang ina, aso ka Gorien! Ganda ng kasama mo tangina mo.” ang bulong ni Bam na humanga rin sa ganda ng babae sa larawan.

“Iyan yata ang ex niyang si Isabel Montenegro. Hindi nakapag tataka na magustuhan talaga siya ni Gomer.” tugon ko at dito ay nakaramdam nanaman ako ng kakaibang lungkot.

Umani ng libong likes at reaction ang larawan ng babae sa wall ni Gomer. Karamihan sa mga nag react ay nag iwan ang “wow” at “angry” emoticon. Syempre ay galit nanaman ang kanyang mga taga hanga at ang ibang mga beki ay nag post na ng white flag bilang pag surrender.

Natawa si Yel at maya maya humirit ito. “Hindi naman tayo papayag na si Gorien lang ang trending ngayong gabi.”

“Ano nanaman ang iniisip mo?” tanong ko naman

“Basta, chillax lang kayo dyan. Ako ang bahala.” ang wika niya sabay pindot ng kanyang cellphone. Nag punta siya sa page ng campus at iniupload ang isang larawan. “Ayos! Completed na!” ang wika nito.

Kasabay noon ang pag tawa ni Bam ng malakas. “Uto, bakit inilagay mo ito? Baka ibully nanaman nila si Ernest. Pero ang ganda ng shot natin dito, para tayong nasa poster ng isang film.” ang hirit niya at dito ay nakita ako nga ang larawan namin ni Bam, eto yung eksenang naka pasan ako sa kanyang balikat. Kapwa kami naka ngiti, naka hubad ako at ganoon rin Bam. Ang tubig sa kanyang katawan ay hanggang dibdib. Ang linaw at ang ganda ng pag kaka shot ni Yel.

“Teka, baka makita ni Gomer iyan, magalit pa iyon.” tugon ko

“Edi makita niya! Ano to siya lang ang may karapatang lumandi? Siya lang ang may karapatang mag post ng picture? Hindi ka naman si Bona para yakapin ang lahat ng sakit. Umiiyak ka samantalang si Gorien ay naka subsob sa pekpek ng mistisang bangus na iyon!” ang wika ni Yel.

At katulad ng inaasahan, 2mins palang nailalagay ang aming larawan ay humakot na ito ng iba’t ibang reaksyon. May mga natuwa, may nagalit at na imbyerna. “Tingnan mo, halos umaabot na yung likes ng picture ni Bam at Ernest sa larawan ng babae ni Gorien.” ang natutuwang wika ni Yel

“Pero dumarami na rin ang nambubully kay Ernest.” ang sagot ni Bam sabay pindot sa comments.

Loading Comments..

“Kanina si Gorien, tapos ngayon naman si Bam at kasama nanaman itong si Erning Bading! May muscle pa yang si Ernest at naka pasan pa kay Bam! Hindi naman siya kagandahan noh!”

“Bam X Ernest. Gorien X Ernest! Ang landi landi naman niyan!”

“Wasak na wasak na ang puso ko. Okay na rin si Ernest kaysa sa babaeng ipinost ni Gorien! Mas madaling itumba si Ernest dahil hindi naman siya babaihan!”

End of Comments..

“Tingnan nyo, ako tuloy ang napag buntunan ng inis nila.” reklamo ko.

“Ayos lang iyon, atleast ay hindi nasolo ni Gorien ang spot light!” nag mamalaking wika ni Yel

“Trending nanaman. Pero gagong Gorien yan, sarap ng babae nya.” ang wika naman ni Bam

Muli kong nakita ang mukha ni Isabel, hindi talaga maitatanggi na maganda ito at siguro ay sa mga sandaling ito ay ulol na ulol na si Gomer sa kanya. Hindi ko tuloy lubos na maipaliwanag ang aking tunay na nararamdaman, nasasaktan ako at pakiwari ko ay wala nang lugar ang panibagong kalungkutan at sakit dahil baka mabuang na ako ng tuluyan.

Kung sa bagay ay lalaki si Gomer, natural lang siguro na maka hanap siya ng isang babaeng mamahalin. Siguro ay ang naramdaman niya sa akin ay dala lamang ng pag bagot, o lungkot o tawag ng laman. Walang nawala sa kanya, pero nasaktan ako at iyon ang pinaka masakit tanggapin sa lahat.

Noong mga sandaling iyon ay pilit kong itinago ang aking nararamdaman, kunwari naka ngiti ako ngunit bugbog na ako sa matinding sakit. Ayokong sayangin ang effort nina Bam at Yel para pasayahin ako. Ngunit gayon pa man, noong humiga ako at ipikit ko ang aking mga mata ay pumapatak pa rin ang aking luha. Mabuti na lamang at patay na ang ilaw, walang makaka kita ng aking emosyon kundi ang unan na nag sisimulang mabasa..

Kinabukasan..

Alas 10 ng umaga noong maka uwi ako sa bahay. Pag pasok ko palang ng pinto ay bumulaga na sa akin Gomer. Naka suot ito ng sandong itim at boxer short. Mukhang kagigising pa lamang niya dahil gusot pa ang buhok nito. Ang akala ko ay dalawang gabi siyang mawawala, bukas palang sana ang uwi niya

“Saan ka galing? Balita ko ay hindi ka rito natulog kagabi?” ang tanong niya na nakaharang sa pinto

Ibayong pag kainis ang lumukob sa aking pag katao. Aba’t siya pa ang may karapatang mag tanong, samantalang siya ang gumawa ng kalokohan. Gusto ko sana siyang sagutin, ngunit wala akong lakas para gawin iyon, kaya minabuti kong hindi nalang kumibo.

Hindi ko siya pinansin, tuloy tuloy akong pumasok sa sala, wala imik o tingin..

“Ahh, ganyanan tayong dalawa? Hoy! Saan ka galing?!” muli niyang tanong sabay hawak ng mahigpit sa aking braso.

Tumingin ako sa kanya ng masama at nag pumiglas..

Muli akong lumakad patungo sa aking kwarto pero naka sunod pa rin siya. “Ayos yung picture nyo ni Bam ah. Naka hubad at talagang pumasan ka pa sa kanya.”

“Sino ba sa atin ang hindi tumutupad sa usapan? Sumama ka doon sa babae mo, hindi ka pa na kontento nag upload ka pa ng larawan mong sabog na sabog habang sa likod mo ay naka hubad na babae. Gago ka ba?! Kung mayroong gumawa ng milagro dito ay ikaw iyon! Ikaw ang santo ng mga manloloko! Ilang beses kitang tinatawagan diba? Wala kang ideya kung anong nararamdaman ko.” ang sagot ko na mahina ngunit may halong diin at pang gigigil.

“Set up yung nangyari, dinala ako ng pamilya ni Isabel sa rest house nila, hindi ko naman alam na walang signal ang network ko doon.”

“Huwaw, pero nakaka pag upload ka ng picture sa social media. Magaleng magaleng! Lokohin mo yung sarili mo. Gago!”

“Walang signal yung network provider ko pero may wifi sila, di ka ba nag iisip? Yung larawan na nakita mo ay ako nga, pero yung babae doon ay hindi si Isabel. Isa lamang iyong mannequin. Maniwala ka, sumpa man! At yung selfie niya siya mismo ang nag upload sa wall ko.” ang wika nito

Pumasok ako sa kwarto ko at kinuha ang stuffed toy na pagong. Inihampas ko ito sa dibdib niya. “O ayan si Pagom, kausapin mo siya at baka maniwala siya sa mga kasinungalingan mo! Baliw lang ang makikinig sa katwirang mong pang elementary! Sira ulo!” ang sigaw ko sabay sara ng aking pintuan.

Itutuloy..

TLP Part 29

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 19, 2019

Part 29

“Ang dami mo namang dala. Tulungan na kita.” ang wika ko kay Bam noong makita ko itong may buhat isang katutak na folder, libro at kung ano ano pa. Kinuha ko ang kalahati nito at ako mismo ang buhat

“Pinapalipat ni Gorien doon sa pahingahan para may mabasa raw yung mga nakatambay at hindi puro landian ang inaatupag. Pang apat na balik ko na nga ito.” ang tugon niya.

“Sige, ako bahala. Tutulungan kita.” ang naka ngiti kong tugon, maya maya ay napalingon ako sa center kung saan nakatayo si Gomer. Masama ang tingin nito at nangangasim ang mukha. Pero hindi ko siya pinansin dahil hanggang ngayon naiinis pa rin ako sa kanya. Lumakad kami at ako naman ay nag panggap na hindi siya nakikita.

“Pang apat na balik mo na iyan Bam ah, mukhang pinag iinitan ka ni Gorien.” ang wika ni Yel noong makasalubong namin ito.

Natawa si Bam. “Sa palagay ko nga, nonstop ang utos niya sa akin buhat kaninang umaga.”

Pag dating sa pahingan, agad naming iniayos ang mga libro at magasin sa cabinet. Wala namang estudyante dito dahil lahat sila ay nasa klase. Nag kataon lamang na vacant namin kaya kami naka labas.

Noong maisalansan ang mga gamit ay nag pasya kaming maupo muna sa balkunahe at mag kwentuhan. Si Yel naman ay busy sa pag susulat ng kung ano man iyon sa kanyang note book. Habang nasa ganoong posisyon kami ay bigla nalang ako napa pikit, wari’y may tumamang dumi sa aking mata. “Ayos ka lang ba?” tanong ni Bam

“Napuwing lang yata ako, okay na ako.” ang tugon ko

“Yung pilik mata mo ay nalagas, nasa eyeball mo ito.” ang natatawang wika niya sabay kuha sa kanyang panyo at siya mismo ang nag alis ng dumi rito.

“Tsk! Tsk! At talagang dito pa kayo sa pahingahan ng mga estudyante gumagawa ng milagro?!” ang galit na wika ni Gomer sabay panhik sa balkunahe, hinila niya si Bam at saka sinuntok sa mukha. Nabigla si Bam sa kanyang ginawa kaya nag pakawala rin ito ng isang malakas na suntok na tumama sa mukha ni Gomer.

Nag away ang dalawa kaya naman agad kaming umawat ni Yel. Naki usisa rin ang ilang estudyante sa paligid..

“Gago kayo, huwag nyong babuyin itong project ng SSC!” ang sermon niya habang naka pigil si Yel sa kanyang braso

“Ano bang sinasabi mo?” ang galit kong tugon.

“Oo nga, inaalis lang ni Bam yung nalagas na pilik mata ni Ernest dahil dumikit ito sa mata niya. Wala silang ginagawang masama pres. Saka pwede ba, huwag kayo dito mag away dahil nakakahiya sa mga students. Leader kayong dalawa at tinitingala, gusto nyo bang maging viral nanaman kayo?” ang tanong ni Yel

“Ako pare, ginagalang kita bilang president ng campus. Isa beses pa sa saktan mo ako ay babasagin ko ang mukha mo!” ang galit na wika ni Bam

“Halika, ngayon na. Basagan tayo ng mukha dito. Palag!” ang pag kasa ni Gomer kaya naman lalo namin silang inawat at pinag layo.

“Nanapano ka ba Gomer? Nababaliw kana ba? Nanahimik kami dito ah, bakit kailangan mong manakit? Kung galit ka sa akin ay huwag mong idamay ang ibang tao!” ang sagot ko

Dumura si Gomer. “Pwe! Sige mag kampihan pa kayong dalawa. Tingnan natin kung saan kayo pulutin!” ang wika nito sabay alis sa aming harapan. Kinutusan pa si Yel bago siya umalis sa balkunahe.

“Ayos ka lang ba?” ang tanong ko kay Bam noong inaalalayan ito

“Ayos lang, masyadong nag papaka astig iyang is Gorien.” sagot ni Bam

“Grabe lumabas ang pagiging asal kanto ni Gorien no? Ang obvious naman ang dahilan ng pag aamok niya ay nag seselos siya kay Bam. Siguro kahapon pa ito napipikon mag buhat noong ipost ko ang larawan ninyo ni Ernest. Alam nyo ba na nag message sa akin itong si Gorien na alisin ko raw ang pinost ko sa page dahil masakit ito sa mata. Meaning selos na selos ang mokong!” wika ni Yel

“Gago pala siya, siya itong may kasalanan. Nadamay pa tuloy kayo. Sorry talaga.” ang pag hingi ko ng tawad sa dalawa, hiyang hiya ako noong mga oras na iyon.

Ginamot namin ang mukha ni Bam at nilagyan ito ng ointment para mapigilan ang pamamaga. Agad kaming bumalik sa aming classroom para umatend ng klase. Iyon nga lang ay naging usapan na rito ang pag aaway ng dalawa doon sa bagong tayong pahingahan at di naman nakapag tataka dahil parehong may pasa ang mukha nila.

Noong hapon ding iyon ay pinatawag kami Guidance para kausapin hingil sa isinubmit na report at reklamo ni Gomer sa aming ni Bam. Syempre siya ang presidente at leader ng lahat ng estudyante dito sa campus, talagang maniniwala ang lahat at makiki simpatya sa kanya. Agad naman kaming umakyat ni Bam sa second floor kung saan naroon ang kaniyang opisina. Sa hallway palang ay taas kilay na ang mga taga hanga ni Gomer dahil sa ginawa raw na pag suntok ni Bam sa mukha nito. Sa kabilang banda ay marami ring asar kay Gomer dahil sa ginawa niyang pananakit kay Bam. “Dapat kasi si Ernest nalang yung pinag susuntok, nasugatan pa tuloy sina papa Gorien at papa Bam!” wika nung isang beki

“Tomo, di naman siya babaihan, dapat sa kanyang ihulog sa 2nd floor!” sabad pa ng isa.

“Hayun si Erning, gusto nyo ba iganti natin sila Papa Bam? Ibuhos natin sa kanya yung galit natin!” ang pag yayaya ng isang beki

Pag pasok sa guidance ay nadatnan namin si Gomer na naka upo sa harap ng councilor. Parang harapan ang magaganap. At talagang umabot kami dito dahil sa kautuan ng isang ito. “Tumuloy kayo dito Mr. Ernest Lumibao and Mr. Bam Rodriquez. “ ang naka ngiting wika ng guro. “Alam nyo, simula noong maupo ako bilang guidance dito sa campus ay ngayon lamang ay nasangkot na elite students sa gusot. Y? Mga honor students kayo, nasa top sa dean’s list sa inyong mga department. Mr. Raval top 1 sa BSBA. Mr. Lumibao top 7 BSBA, at si Mr. Rodriquez ay top 3 sa HRM. Pero don’t worry I know misunderstanding lang ang nangyayaring ito sa pagitan ninyong tatlo.”

Tahimik kami sa loob, walang salitaan. Napapatingin ang guidance kung sino ang babasag ng naka bibinging katahimikan. Pareho may pasa sa mukha sina Gomer at Bam dahil sa pag suntok sa isa’t isa. “Okay, ganito nalang. Mr. Lumibao at Mr. Rodriquez, ang pag papakita ang apeksyon sa isa’t isa ay hindi masama pero magandang gawin nyo ito sa isang pribadong lugar. Ang pag hahalikan sa loob ng gusali ng SSC ay hindi nakaka bubuti sa inyong imahe. Hindi ako tutol o labag sa same sex relationship pero sana ay mas maging responsible kayo. Ang halik ay maaaring gawin sa isang taong lugar bilang pag galang na rin sa inyong pribadong relasyon.” ang wika nito kaya naman napataas ang aming kilay.

“Madam, wala kaming relasyon ni Ernest mag kaibigan lang kami. Mali ang nakita ni Mr. Raval. At ang ginawa niyang panunutok sa akin ay walang konkretong basehan.” Katwiran ni Bam

“Mag kadikit yung mukha ninyo, yung labi mo ay nasa mukha niya. Hindi ako bulag, binabastos niyo ang gusali ng SSC. Lalo na ikaw Bam, vice president kita pero ikaw pa itong nangunguna sa pag break ng violations. Ginagawa ko lamang po ang aking trabaho na panatilihin ang magandang imahe ng mga students na pinamamahalaan ko bilang president ng student council. At mukhang enjoy na enjoy naman si Ernest sa ginagawa sa kanyang ng magaling kong bise presidente.” ang wika ni Gomer habang naka tingin ng tuwid sa guro.

“Napuwing ako kaya natural inaalis niya yung dumi sa mata ko. Malaking pag kakamali yung manuntok ka.” ang sagot ko naman.

“Mas malaking pag kakamali yung sumama ka kung kani kaninong lalaki e may kasintahan kang nag hihintay sa iyo. Para kang asong gala ng gala kung saan.” Wika ni Gomer

“Ikaw yung aso! Hindi dapat kayo nakikinig kay Gomer dahil masyado siyang eksahirado, dilusyunal at madalas na sumisinghot ng sapatos doon sa kwarto niya.” ang sagot ko naman dahilan para mapakunot ang noo ni Gomer.

“Ang hirap sa iyo, hindi ka pa nakontento sa kasintahan mo, kung kani kanino kang lalaki dumidikit. Parang pusang nag hahanap ng makaka kasama sa lumang bubong ng bahay!” wika pa ni Gomer

Lalo akong nainis. “Ikaw ay parang isang kuting na nakatago sa katawan ng isang tigre, kunwari matapang pero duwag naman. Sino ba sa atin ang nauna? Diba ikaw? Simula noong umalis ka sa bahay ay kung ano anong bagay na yung inauupload mo sa social media!”

“Ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na hindi ako ang gumagawa noon? Pinaki alamanan yung cellphone ko. Selos na selos ka ba? Ha?” depensa ni Gomer pero pinigil na kami ng guidance “Isyu pa ba ng away ninyo ni Mr. Bam Rodriquez ang tatalakayin natin o baka mayroon pa kayong issue na dapat lutasin?” tanong nito na may halong pag tatawa.

Natahimik kami ni Gomer.

“Basta! Violation ang ginawa nyong pag papakita ng apeksyon sa publiko. Naka lagay iyan sa student’s handbook. Ang unang warning ay may kaukulang parusa kaya harapin nyo.” ang wika ni Gomer sabay pirma sa papel na nag lalaman aming violation at kaparusahan. Pag ka pirma ay tumayo ito at lumabas sa silid.

“Ganoon ba ka powerful ang president? May sarili siyang rules at parusa kung malabag ito?” pag tataka ko.

“Ang papel na ito ay pirma ng head, mukhang doon dumiretso si Mr. Raval para iapprove parusa sa inyong dalawa.

“Anong parusa naman iyon?” tanong ni Bam

“Don’t worry, minor lamang ito. Simula bukas, kayong dalawa ni Mr. Lumibao ay mag lilinis ng bakuran ng buong paaralan. Iyon ang inilagay ni Mr. Raval.” ang wika ng guro.

Wala naman kaming nagawa kundi ang sumunod nalang dahil ayaw rin naming ng gusot. Isang mahabang araw na ito para sa amin kaya naman tumahimik nalang kami ni Bam at nag pasyang gagawin namin ang kanilang nais. Mukhang ginagamit ni Gomer ang kapangyarihan niya upang pahirapan kaming dalawa ng taong itinuturing niya karibal.

Alas 6:30 ng gabi noong maka uwi ako sa bahay, pag pasok ko sala ay naabutan ko itong si Gomer na naka upo sa sofa, sa kanyang tabi ay nandoon si Isabel na aking ikinagulat. Naka kandong pa ito sa kanya at ginagamot ang kanyang pasa sa mukha.

Katulad ng nasa larawan ay maganda nga pala talaga itong si Isabel, makinis, mukhang mannequin at sexy pa. daig pa niya ang isang beauty queen o modelo sa magasin. Hindi nakapag tataka na magugustuhan talaga siya ni Gomer. “Hi, ikaw si Ernest diba?” ang wika niya sabay kaway sa akin.

“Hi, magandang gabi.” ang bati ko naman.

Maya maya ay hinalikan siya ni Gomer sa pisngi na parang nang gigil dito. “wag mo na nga pansinin iyang alipin ko, baka maya maya ay mag kagusto pa sa iyo iyan.”

Natawa si Isabel. “kahit mag kagusto siya sa akin ay ikaw pa rin ang pipiliin ko.” ang medyo maarteng sagot nito ay dito ay nag lambingan silang dalawa. Ang mukha ni Gomer ay para bang nang aasar o nanadya. Ipinakikita niya sa akin na enjoy na enjoy siya sa pag kandong at pag aasikaso sa kanyang ng babae.

Maya maya ay inakay niya ito at kapwa sila umakyat sa kwarto..

Naiwan ako sa sala habang naka tingin sa kanilang dalawa, mukha ito ang larong gusto ni Gomer kaya sasakyan mo ang kanyang sinumulan.

Itutuloy.

TLP Part 30

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 19. 2019

Maya maya ay inakay niya ito at kapwa sila umakyat sa kwarto..

Naiwan ako sa sala habang naka tingin sa kanilang dalawa, mukha ito ang larong gusto ni Gomer kaya sasakyan mo ang kanyang sinumulan.

Part 30

Araw ng Martes, nag simula na ang ginawang parusa sa amin ni Bam, umaga palang ay nasa bakuran na kami ng campus para mag linis, at mukhang nandya itong si Gomer dahil talaga dinumihan nila ng husto ang bawat sulok ng paaralan, halatang sinadyang itapon at ikalat ang mga plastic, tuyong dahon at mga papel. Sinasadya rin itapon ng mga beking taga suporta ni Gomer ang mga kalat sa aming harapan kaya naman halos walang humpay ang ginagawang pag wawalis at pag dadakot sa mga kalat.

Mula sa aming kinatatayuan ay tanaw na tanaw ko si Gomer, naka ngisi ito at mukhang proud na proud sa kanyang ginawang pag paparusa sa amin bagamat siya naman talaga ang may kasalanan ng lahat. Ang kanyang ugali na bayolente at magaan ang pingkok sa kapwa ay ang pinaka panget na ugaling nakita ko sa isang tao.

Ngunit sa halip na magalit kami ni Bam ay itinuloy naming ang aming plano na asarin si Gomer sa pamamagitan an gaming pagiging “extra sweet” sa isa’t isa. Noong maka tiyak na pinag mamasdan kami nito ay agad na kumuha si Bam ng tubig iniabot sa akin. Tinungga ko ang bote at maya maya inalok ko naman sa kanya, ininom rin niya ito at kapwa kami nag ngitian. Ang aming mga gagawing pang aasar at scripted at si Yel mismo ang nag isip.

Pag katapos uminom ay nag hubad ng damit si Bam at ako naman pumuwesto sa kanyang likod para punasan kunwari ang kanyang likuran. Umagaw kami ng atensyon sa buong ground lalo’t naka buyangyang ang magandang katawan ni Bam na aking hinihimas kaya si Gomer naman ay nag sisimula na ring tumingin sa amin ng masama.

Habang nasa ganoong posisyon ay lumapit sa amin si Yel “Kulang, landian nyo pa. Paano tayo makaka ganti kay Gorien niyan? O eto pa yung bote ng softdrinks, mag share kayo sa isang straw ha.” ang utos nito. “At ipakita nyo sa pag hitit na nasasarapan kayo sa pag namnam ng laway ng isa’t isa sa straw.”

Napakamot ng ulo si Bam. “sige direk, gagawin ko ang best ko.” Wika nito

Tawanan kami..

Inahawakan ni Bam ang softdrinks at itinapat sa aking labi ang straw kaya naman hinitit ko ito pag katapos ay siya naman yung humitit. Pinunasan pa nya ang aking labi gamit ang kanyang hinlalaki kaya naman mas lalo pang naasar si Gomer at sinipa niya yung basurahan malapit sa ground.

Umaga hanggang tanghali kami nag pakita ng kasweetan sa isa’t isa ni Bam, hanggang sa pag kain sa canteen ay sinadya namin na nandoon si Gomer at ang ibang miyembro ng council. Nag subuan pa kami doon, nag share sa isang Barbie Q, at nag punasan ng dumi labi. Kung inaakala niyang mahihirapan kami at mapipikon sa kanyang ginawang pag paparusa sa amin ay nag kakamali siya dahil iparerealize namin sa kanya na ang kanyang desisyon ay isang malaking sablay sa pag kakataong ito.

Nag tuloy tuloy ang pag lilinis namin ni Bam sa buong campus hanggang makarating kami sa 3rd floor kung saan mayroong mga abandunadong silid, hindi na ito ginagamit at under renovation pa. Noong mga sandaling iyon ay sinadya naming mag pakita kay Gomer na umakyat kami sa 3rd floor. Lumingkis pa ang kamay niya sa aking bewang at ako naman ay umakbay sa kanya. Halos matawa kami dahil ngayon ay maasim na maasim na ang mukha ng gago, kunot narin itong sumusulyap sa aming ginagawa.

Maya maya naramdaman kong sumunod siya sa amin ng patahimik kaya naman pumasok kami sa isang silid at dito ay kapwa kami umunggol. Yung maririnig sa hallway at yung maririnig rin ni Gomer. “Aahh yan, dyan nga, idiin mo. Oh shet! Sakit!” ang pag sigaw ko..

“Umm, ayan okay na ba? Hard na iyan.” ang wika ni Bam

“Ayaann, sapul na sapul mo. Ang sarap!” ang sagot ko naman ng biglang bumukas ang pinto ng malakas. Dito ay nakita namin si Gomer na nanlilisik ang mga mata na akala ay may milagro kaming ginagawa pero ang totoo noon ay naka upo ako sa isang silya at minamasahe ni Bam yung braso kong nangangawit kawawalis.

“Ano masakit pa ba? Sabi ko naman kasi sa iyo ako na mag bubuhat ng mga lumang cabinet. Napilay ka pa tuloy.” ang wika ni Bam

“Ayos lang ako. Marami kanang binuhat e, kaya gusto kong tumulong.” ang wika ko at dito ay napatingin ako kay Gomer. “Kayo po pala Mr. President your highness. Naparito po ba kayo para pahirapan kami ulit at parusahan kahit na alam naman natin na ikaw talaga ang may kasalanan ng lahat ng ito?” tanong ko

“Huwag nyo nga akong inisin. Ikaw Bam bumalik kana sa opisina marami tayong trabaho. At ikaw naman itchy worms kunin mo yung mga gamit ko sa kotse at dalhin mo sa akin sa opisina.” ang utos nito.

Nag katinginan kami ni Bam at kapwa natawa ng palihim. Mukhang epektibo ang aming plano at sa malinaw na malinaw na kaming dalawa ang nag wagi sa pang aasar kay Gomer. Kaya naman kahit alas 2 palang ng hapon ay ipinatigil na niya ang parusa para pag hiwalayin kami ni Bam.

Lumakad kami ni Bam sa mag kahiwalay na daan, siya nag tungo sa Student Center at ako naman ay sa parking lot kung saan naroon ang sasakyan ni Gomer. Ang nakapag tataka lang ay naka sunod siya sa akin habang nag lalakad.

“Sinasadya mo talagang asarin ako hano? Pinag seselos mo ko sa pamamagitan ng pag landi mo kay Bam diba?” tanong niya habang nakaharang sa pinto ng kanyang sasakyan.

Tumingin ako sa kanya. “Paano makukuha yung gamit mo kung naka harang sa mukha ko yung kili kili mo?”

“Kung inaakala mong nag seselos ako sa pag landi mo sa Bam na iyon ay “tama” ka. Nag seselos nga ako. Bati na tayo. Please?“ ang boses niya na nag lalambing

Kinuha ko ang mga gamit niya “Batiin mo lelong mo! Pag katapos mong mag dala ng babae sa kwarto mo, pag katapos mong mag overnight kasama ng iba? Hindi na bale!” sagot ko naman

“Nag overnight ka rin naman kasama ng iba kaya amanos lang. Sige wag kang makipag bati sa akin. Sa gwapo kong to? Ako tinatakot mo? Tang ina kayang kaya kitang palitan! Panget mo! Hindi ka babaihan!!” ang sigaw nito na may halong pang iinis.

Humarap ako sa kanya at ibinalibag ang isang note book. “Huwag kang lalapit sa akin! Matapos mong ikalat na nag hahalikan kami ni Bam! Gaguu!” ang sigaw ko

“Oy! Bakit mo binalibag yung notebook na ito, listahan to ng expenses ng council. Bakit ba para kang babae kung magalit?” ang tanong niya pero hindi ko na siya pinakinggan. “Eyy! Ano pa bang gusto mo, nag sorry na ako..”

Alas 5 ng hapon, pag katapos ng klase ay agad akong lumabas ng gate para umuwi. Hindi na ako nag pakita kay Gomer dahil hanggang ngayon ay kumukulo pa rin ang aking dugo sa kanya. Hindi naman ako nag iinarte, may mga bagay sakit talaga na hindi agad humuhupa kaya nag reresulta ito sa matagal na pag kagalit.

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan habang naka upo sa abangan.

Tahimik..

Habang nasa ganoong posisyon ako ay may humintong isang sasakyan sa aking harapan. Bumukas ang bintana nito at dito ay nakita ko si Julian, ang kaibigan ni Shan Dave. “Ernest, may lakad ka?” ang tanong nito.

“Ikaw pala. Pauwi palang ako.” ang tugon ko habang naka ngiti.

“Mamaya kana umuwi. Gala muna tayo!” ang naka ngiti niya salita. Hindi agad ako naka sagot pero kusang tumayo ang aking paa at sumakay sa kanyang sasakyan. Pag pasok ko sa loob nakita kong naka uniporme pa ito ng pang nurse at sa kanyang likod ay may nakasakay na isang lalaking may katabaan na natutulog.

“Hoy Dante, gising. May bisita tayo.” ang wika ni Julian habang kinakalabit ito

Gumising ito at nag salita “ano nasaan ang kalaban?! Nasaan ang bato?!” ang tanong niya

“Ano ka ba walang kalaban, eto yung kaibigan ko. Friend siya nung bagong recruit. Siya si Ernest. At siya yung kaibigan ko si Dante.” pag papakilala sa akin ni Julian

Kinamayan ako ni Dante. “Hi, sorry ha. Kakatapos ko lang kasi basahin yung favorite novel ko sa wattpad. Yung Ang Tadhana ni Narding Book 2. Gustong gusto ko talaga ang male version ni Darna. Pero siyempre ang isisigaw ko “Dante!!” Oh diba bongga!“ ang wika nito.

“Yeah nabasa ko na iyan. Si Ai Tenshi ang writer niyan diba? Isang super cute at super hot na writer na pinapantasya ng lahat.”. ang wika ni Julian habang nag ddrive.

“Parang hindi naman e. Ang sabi nila ay may sira daw sa ulo iyon, satanista at alien ang mga ninuno.” ang sagot ni Dante

Tawanan sila..

“Sorry Ernest, ganito talaga kaming mag usap ni Dante. Masasanay ka rin sa kanya.” ang wika ni Julian.

“Ayos lang, teka saan ba tayo pupunta?” ang tanong ko

“Mag mimiryenda lang at mag kkwentuhan. Parang tumawag kanina si Gomer kay Shan Dave, parang may problema yata kayo?” pang uusisa nito.

“Ang totoo noon ay madalas kami mag talo at mag away nitong nakakaraang araw. Gago kasi iyon e.” ang sagot ko

“Welcome to the club bro. Anyway narinig ko lang na tumawag at nag kwentuhan ang dalawa sa cellphone. Ugali na kasi ni Shan ang mag loud speaker kapag may tumatawag sa kaniya. Hindi naman ako nag tataka dahil sa grupo nila ay talagang si Shan at Gomer at close.” paliwanag ni Julian

“Ano naman yung pinag usapan nila?” tanong ko naman

“Mayroon daw silang yayariin.” ang wika nito at dito ay binalikan niya yung naging usapan ng dalawa sa cellphone

FLASH BACK

“Pare, walang epekto. Nag sorry na ako pero wala pa rin.” wika ni Gomer

“Gago ka naman kasi, kung mambabae ka isekreto mo iyan. Hindi ka dapat nag a-upload ng ganoon sa social media. Tangina mo ganda ng chix mo.” sagot ni Shan.

“Wala e, lalaki lang tayo. Mahina”. usal ni Gomer

“Mahina? Malibog ang sabihin mo!” kantiyaw ni Shan

“Kung hindi ko maaayos ito, siguro ay gawin na natin yung sunod na plano. Tawagan mo si Raul. Alam na niya ang gagawin.” sagot ni Gomer

“Sigurado ka ba pare? Baka mapahamak tayo? Sige Yariin natin! Tanginang yan! Kanina pa ko nang gigigil. Kating kati na itong kamay ko.”

“Sige pare. Mag handa kayo. Yariin natin para tumahimik na ang lahat.” sagot ni Gomer at pinatay ang call

End of Flashback

“Ano yung ibig sabihin nila sa salitang yayariin?” ang pag tataka ko

“Ang ibig sabihin ay mayroon sila itutumba, bubugbugin at wawakasan.” ang sagot ni Dante

Napa isip ako kung sino ang kinaiinisan ni Gomer. “Si Bam!” ang sigaw ko sa aking sarili kaya naman dinukot ko ang aking cellphone para tawagan ito.

Nag ring sa kabilang linya..

Ibayong kaba ang aking nararamdaman noong mga sandaling iyon. “Sino pa ba yung pwedeng yariin ng mga iyan, edi yung karibal mismo diba?” ang pang gagatong pa ni Dante kaya mas lalo pang kumabog ang aking dibdib.

“Hello Ernest.” ang bungad ni Bam

“Nasaan ka? Huwag kang lalabas ng bahay dahil yayariin ka nila Gomer at ng kabarkada niya. Diyan ka lang!” ang nag papanic ko salita

Natawa si Bam. “Chillax lang. Nandito ako sa bahay, hindi ako papano. Dont worry.”

Nakahinga ako ng maluwag. “Hay, salamat naman kung ganoon. Basta dyan ka lang okay.”

“Okay, dont worry.” sagot niya. Samantalang napahawak ako sa aking dibdib na wariy naka hinga ng maayos.

“Ayos ah. Sino iyon?” ang tanong ni Dante

“Yung kaibigan kong kinaasaran ni Gomer. Baka kasi siya yung yariin nila kaya binigyan ko na siya ng warning.” sagot ko

“Mabuti naman, alam mo naman yung mga lokong iyon, kung anong mapag tripan.” ang wika ni Julian at dito ay inihinto niya ang sasakyan sa isang kainan. “Miryenda muna tayo, gutom na ako.”

Ngumiti ako at sumama sa kanila..

Umorder kami ng minandal, pasta, tea at kung ano ano pa. Masayang kasama si Dante at Julian walang sandali na hindi ako nangiti dahil sobrang sarap nilang pakisamahan. Dito napagtanto na maswerte rin pala ako dahil katulad ni Gomer ay nakatagpo rin ako ng bagong mga kaibigan at iyon ay ang mga taong sumusuporta sa akin ng lubos.

“Selfie tayong tatlo!” ang wika ni Dante at nag picture kami na naka ngiti.

“Click!”

“Ano ba iyan kalahati ng larawan ay mukha mo. Mag diet ka nga.” ang wika ni Julian.

Tawanan..

Itutuloy..

TLP Part 31

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 19, 2019

Ngumiti ako at sumama sa kanila..

“Selfie tayong tatlo!” ang wika ni Dante at nag picture kami na naka ngiti.

“Click!”

“Ano ba iyan kalahati ng larawan ay mukha mo. Mag diet ka nga.” ang wika ni Julian.

Part 31

Alas 7 ng gabi noong isama ako ni Julian sa kanilang bahay, inanyayahan niya akong mag dinner. Sobrang nag enjoy ako na kasama sila ni Dante kaya hindi ako naka tanggi. Ilang minuto lang naman ang byahe patungo sa bahay nila.

Galing rin pala sa mayamang pamilya si Julian, doktor ang kanyang ama at siya naman ay isang nars. Naka pukaw sa akin ng atensiyon ang larawan nila ni Shan Dave na parehong nakasuot ng suit and tie, pareho silang gwapo at masayang masaya.

Noong nakita ako ni Julian na nakatingin sa kanilang larawan, dito niya inamin sa akin na sila ni Shan ay kasal na noon pa. Ngumiti naman ako at humanga sa kanilang dalawa. Ang hindi ko lang maunawaan ay kung paano niya napapakisamahan si Shan Dave e para itong si Spongebob na hindi maipaliwanag ang ugali. “Ang totoo noon ay loko lang talaga si Shan pag may kausap na ibang tao lalo na ang kanyang mga kabarkada. Pero kapag dito ay sobrang tino niyan, maalaga at punong puno ng pag mamahal. Ang lahat ay nag babago pati ang ugali ng tao, basta mahal mo ay handa kang yakapin ang lahat lahat para sa kanya.” wika nito

“Hangad ko ang kaligayahan ninyong dalawa ni Shan.” naka ngiti kong tugon.

At habang nasa ganoong posisyon kami ay siya naman pag tawag ni Dante sa labas. “Oy, nandito sina Shan at mga kaibigan niya. Baka si Ernest ang gusto nilang yariin.” ang wika nito habang naka silip sa gate.

“Anong problema ng mga iyan? Teka at ako ang haharap sa kanila. Dito lang kayo.” ang wika ni Julian pero pinigil siya ni Dante. “Ako, ako ang haharap sa kanila.” ang seryosong salita nito sabay labas sa gate. Kami naman ni Julian ay nanatiling nakatayo at nakasilip sa labas.

Lumapit sa kanila si Dante. Nandoon si Gomer, si Shan Dave at Raul. “Anong kailangan nila?” ang bungad ni Dante

“Nandyan ba si Ernest?” ang tanong ni Gomer.

“Yung matangkad, medyo maputi at kaklase mo?” ang tanong ni Dante

“Oo siya nga, nandiyan ba siya?” tanong nito

“Wala e. Hindi ko alam. Sige uwi na kayo.” pag tataboy nito.

“Anong wala. Mag kakasama kayo kanina ah. Nag selfie pa nga kayo.” ang wika ni Raul sabay pakita ng larawan namin na naka upload sa facebook ni Dante.

Kinuha niya ang cellphone at tiningnan. “Ah siya ba? Hindi si Ernest iyan, baka kamukha lang niya.”

“Aba e ginagago mo ba kami? Hoy tabachoy umalis ka nga dyan sa gate. Papasok ako.” ang utos ni Shan Dave

“Excuse me, payat ako noong hari ng angas no, tumaba lang ngayon. Saka sarado na dito, bawal pumasok!” pag mamatigas ni Dante.

“Anong bawal pumasok? Bahay ko iyan! Aalis ka ba dyan o gagawin kitang botcha?” ang wika ni Shan kaya walang nagawa si Dante kundi buksan ang gate.

“Ang yayabang nyo naman. Eto tatandaan niyo. Im for being used in a medical use, but not so for recreational use because think if people were to argue, what about alcohol and cigarettes well everything is good but in moderation. And I.. Thank You!” ang wika ni Dante dahilan para hampasin siya ni Shan na face towel. “Ano bang pinag sasasabi mo? Umalis ka nga dyan!” ang utos nito kaya naman ang tatakbo si Dante patungo sa amin.

Maya maya ay pumasok na sila Gomer sa harap ng bakuran at iniayos ang kanilang mga dalang gamit. Kami naman ay nakatingin lang sa labas..

Maraming lalaking pumasok sa bakuran, nag set up sila ng isang malaking speaker, mabilisan lang.

Lumakad si Gomer at hinawakan ang mic. “Ernest, uwi kana, hindi na ako galit. Miss na miss na kita e.” ang wika nito

“Ayieee!! Sweet!” ang hirit ng mga lalaking kaibigan niya kaya naman lumabas ako at sumagot “Hindi ka nga galit pero ako ay galit na galit, mayabang ka, sira ulo at manloloko!” ang sigaw ko

“Bakit nang aaway ka pa? Ikaw nga itong pumapasan sa ibang lalaki! Hindi ka pa nakontento sa akin! Gwapo naman sana ako at gwapo at gwapo at matalino. Ano pang hahanapin mo?” tanong niya

“Gwapo ka nga pero yung ugali mo hindi gwapo! Sira ulo!” ang sigaw ko

“Sira ulo ako? Itong sira ulong ito ang mag papakilig sa iyo ngayon. Tingnan ko lang kung hindi maihi! Mag ssquirt ka sa akin ngayon! Sisiguraduhin ko mangingisay ka sa kilig sa akin ngayon. Humanda ka!” ang sigaw niya sabay kumpas ng kamay at dito ay nag simulang tumugtog ang musika. Si Shan ang naka upo hawak ang gitara at si Raul naman sa piano.

“Paano natutong gitara si Shan? Paano natutong mag piano si Raul? Nanaginip ba ako?” ang wika ni Dante sabay sampal sa sarili.

Nag simulang umawit si Gomer..

Heaven

Shane Filan

Oh thinkin’ about all our younger years There was only you and me We were young and wild and free

Now nothin’ can take you away from me We’ve been down that road before But that’s over now You keep me comin’ back for more

Baby, you’re all that I want When you’re lyin’ here in my arms I’m findin’ it hard to believe We’re in heaven

And love is all that I need And I found it there in your heart It isn’t too hard to see We’re in heaven

Oh once in your life you find someone Who will turn your world around Bring you up when you’re feelin’ down

Yeah nothin’ could change what you mean to me Oh there’s lots that I could say But just hold me now ’Cause our love will light the way

And baby, you’re all that I want When you’re lyin’ here in my arms I’m findin’ it hard to believe We’re in heaven

Yeah and love is all that I need And I found it there in your heart It isn’t too hard to see We’re in heaven, yeah

I’ve been waitin’ for so long For somethin’ to arrive For love to come along

Now our dreams are comin’ true Through the good times and the bad Yeah I’ll be standin’ there by you

And baby, you’re all that I want When you’re lyin’ here in my arms I’m findin’ it hard to believe We’re in heaven

Hindi na ako naka kibo. Parang natameme ako sa ginagawa ni Gomer sa akin. Ang kanyang pag kanta ay parang isang boltahe ng kuryente na nag bibigay ng kakaibang kilig sa aking katawan. Naka pikit siya at paminsan minsan ay sumusulyap sa akin na para bang nangungusap na mag ayos na kami. Anong klase tao ba itong si Gomer, parang napka perpekto niya at hindi ko alam kung paano at bakit niya ako nagustuhan. Hindi naman ako gwapo, hindi rin ako mayaman. Nakakabaliw lang talaga pero gayon pa man ay inyong saya ang aking nararamdaman.

Makalipas ang ilang minuto ay natapos ang pag kanta ni Gomer. Pumalakpak ang kanyang mga kasamahan at pati si Dante napa hanga rin. “Talented pala sila? Imagine yung asawa mong gunggong ay nag gigitara at yung si Raul ay marunong mag piano. Paano nangyari iyon?” ang pag tataka ni Dante

Maya maya ay tumayo ang mga ito nag “bow” pa. Samantalang ako naman ay hindi kumikibo. “Ehem, nagustuhan mo ba? Mag bati na tayong dalawa. Namimiss na kita e.” ang wika ni Gomer noong makalapit say akin

“Hindi kana gagawa ng kalokohan? Paano yung babae mo?” tanong ko

“Wala akong babae. Hindi naman ako mag eeffort ng ganito kung hindi kita mahal diba? Patawarin mo na ako, sorry na please.” ang wika niya sabay luhod sa aking harapan.

“Oy Erning, patawarin mo na. Sobrang effort na ginawa ni pareng Gomer sa iyo. Pati kami ay nag effort din, hirap kaya tumugtog ng gitara at piano.” wika ni Shan Dave pero bigla siya kinatukan ni Julian. “Minus one o, nakarecord ng instrumental yung music at ang live lang ay yung boses ni Gomer. Saka di ka naman nag gigitara diba? At imposibleng maging gifted si Raul sa pag tugtog ng piano.” ang wika nito sabay hugot sa chord dahilan para mamatay ang power ng sound system.

Napakamot ng ulo ang dalawa pero niyakap ni Julian si Shan at sinabing “Proud pa rin ako sayo.” dahilan para mapangiti ito.

“Ano, patatawarin mo na ba ako?” tanong niya

“Tumayo kana dyan, uwi na tayo.” ang tugon ko naman dahilan mapangiti ito. Niyakap ako ng mahigpit ay hinalikan sa labi. “Sabi na nga ba hindi mo magagawang tanggihan ang kagwapuhan ko.” ang wika pa niya.

“Mag yayabang ka pa e.” pag suway ko naman.

“Ayos, bati na kayo wala nang away away ha! Ayos na!” ang wika ni Raul

Bago umuwi ay nag pasalamat ako kina Julian at Dante, masaya ako at nag karoon ako ng kaibigan sa katauhan nilang dalawa. Pakiwari ko tuloy ay nag karoon rin ako ng katropa, hindi nga lang sa compound at hindi sila mga alyas pero sila naman ang “boss” ng mga ito. Nakakatuwa lang isipin na ang bawat sa kanila ay may kahinaan at napapasunod ng mga taong mahal nila.

“Teka ano ba yung pinag uusapan ninyong “yayariin?” ang tanong ko at dito ay sinabi ko na narinig ng asawa ni Shan ang usapan nila.

“Ahhh yung “yayariin”, iyon ang pag harana ko sa iyo. Iyon ang finale ng aking plano. Tiyak na mag kakayarian na kapag kinantahan kita.“ naka ngiting wika niya habang abala sa pagddrive pauwi

“Ah iyon pala iyon, akala ko ay mag bubugbugin kayo e.”

“Wala ah, hindi na ako nag babasag ulo ngayon. Wag na tayo mag aaway at sana ay maging maayos na ang samahan natin.” wika niya sabay halik sa aking pisngi.

“Naku, ikaw nga itong may kasamang babae, at tuwang tuwa ka naman na naka palupot siya sa iyo.” tugon ko

“Wala namang nangyari sa amin. Kahit itanong mo pa dito kay buddy.” ang wika niya.

“Sinong buddy?”

Itinabi niya ang sasakyan at inilabas ang kanyang ari na matigas. “Eto o si buddy. Diba buddy di ka naman bumira?”

Dahil nga tigas na tigas ang ari niya tumango tango ito at gumalaw. “Opo opo.” ang boses niya na pinaliit.

Natawa ako sa kagaguhan niyang ginawa. Maya maya ay hinagkan niya ako sa labi. “I miss you.”

Lumaban ako ng halik at tumugon rin. “Na miss rin kita.”

Kapwa namin tinahak ang daan pabalik sa bahay. Hindi mawala ang ngiti sa labi ni Gomer at syempre ay ganoon rin ako. Alam ko na hindi naman permanente ang kaligayahang ito pero handa naman akong harapin ang anumang pag subok na darating sa aming daan.

Itutuloy..

TLP Part 32

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 20, 2019

Part 32

Muling bumalik sa normal ang magandang samahan namin ni Gomer. At sa pag lipas ng mga araw ay batid kong mas lalo pang nagiging maayos ang aming relasyon. Tuwing weekend ay nag lilibot kami, nanonood ng sine, tumatambay sa sea wall, at kumakain sa labas. Parang barkada lang kami sa mata ng publiko pero kapag kaming dalawa na ang mag kasama sa iisang silid ay halos umaabot kaming ng mag damag sa pag tatalik. Wala ring kapantay ang aming lambingan na mas pinapatibay pa ng mga suportang nag mumula sa aming mga kaibigan sa labas.

Madalas pa rin nag ttxt o tumatawag si Isabel, batid kong gustong gusto niya si Gomer at siyempre ay gusto rin ng mga magulang ni Gomer ang dalaga para sa kanilang anak. Madalas ay ito ang topic nila kapag sama sama silang kumakain ng hapunan habang ako ay abala sa pag aasikaso sa buong pamilya. Siyempre ay katulong pa rin ako ni Gomer at ng mag asawa, iyon pa rin ang aking trabaho. Halos double duty na ako sa buhay ni Gomer, bilang kanyang taga alalay at kasintahan. Sa kanya na yata umikot ang buhay ko sa loob ng ilang taon, walang mintis at walang patid ang aking pag sisilbi para sa kanya.

“Anong iniisip mo?” tanong ni Gomer habang nag ddrive

“Paano kung dumating ang araw na ipakasal ka nila kay Isabel?” tanong ko

“Ipakasal? Hindi naman kami intsik para gawin iyon. Hindi uso ang arrange marriage dito sa Pinas.”

“Pero mayaman kayo. Lahat ay posible. Paano ako?” tanong ko naman

“Gago lang ang mag papatali sa taong di niya mahal. Saka bakit ba ang advance mong mag isip at napaka nega mo pa?” tanong niya

“Nag aalala lamang ako lalo madalas si Isabel sa bahay, paminsan minsan ay siya na nag luluto para sa mga magulang mo. Para bang pina practice na niya ang pagiging manugang.”

“Oh edi mag practice siya hanggang gusto niya. Wag kana nga mag isip kung ano ano.” ang wika niya sabay halik sa aking labi.

Kung minsan talaga ay hindi ko maiwasang mag alala lalo na sa mga bagay na alam kong hindi ako mananalo kahit na pilitin ko pang lumaban. Kung bakit kasi ang ganitong relasyon ay sadyang napakahirap dalhin dahil hindi ito tanggap at nauunawaan ng lubos ng nakararami. Kaya kung minsan ay itinatago nalang ito at sinisekreto, kaya naman sobrang laki ng pag hanga ko sa dalawang lalaking mag kasintahan na hindi natatakot o nahihiyang mag pakita ng pag mamahal sa isa’t isa kahit pa sa mata ng publiko.

Pag dating sa bahay, sa halip na dumiretso si Gomer sa kanyang silid ay kumatok ito sa aking kwarto. Pag bukas ko ng pinto ay agad niya akong niyakap at hinalikan sa labi. “Bakit? Ayos ka lang ba?” tanong ko.

Ngumisi siya “namimiss ka lang daw ni Buddy.” wika niya sabay hubo ng pantalon at dito ay buong tikas na umigkas ang kanyang ari. Tirik na tirik ito na parang bakal.

Sumandal siya sa pintuan at ako naman ay lumuhod para isubo ito. Kahit galing sa paaralan ay mabango pa rin ang kanyang ari, nakaka kiliti man sa aking ilong ang buhok dito ay tuloy pa rin ako sa pag subo dito hanggang sa mapasinghap siya at mapaunggol sa matinding sarap.

Hindi pa ako nakuntento sa aking ginagawa, hinawakan ko ang kanyang pwetan at mas idiniin pa sa aking bibig ang laman ng kaligayahan. Para akong kumakain ng sorbetes kapag dinidilaan ko ang mala makopa nito ulo at pinag lalaro ko ang aking dila sa butas nito.

Baliw na baliw si Gomer, hindi niya malaman kung saan kukuha ng hangin sa matinding pag ka hinga sa sarap na nadarama.

Mas pinag butihan ko pa ang pag kain sa kanyang ari hanggang sa tuluyan na siyang mag deliryo, halos mangawit ang aking bibig dahil sa laki ng kanyang kargada. Napapaubo ako kapag tumatama ito sa aking lalamunan lalo na noong sinabayan niya ng bayo ang aking bibig.

“Eto naaaaa!” ang impit na unggol niya at dito bumulwak sa aking lalamunan ang kanyang mainit at masaganang katas. Nilunok ko ito at walang sinayang na isang patak. Manghang mangha si Gomer sa aking ginawa kaya naman niyakap niya ako at muling hinalikan sa labi.

Noong mahimasmasan ay kapwa kami nahiga sa kama at nag pahinga. Tila nagiging gawi nanaming dalawa ang mag talik pag kagaling sa paaralan..

Alas 7 ng gabi noong dumating ang mga magulang ni Gomer at laking gulat ko ng hindi lang sila ang pumasok sa bakuran kundi pati na rin ang sasakyan nina Isabel. Pag baba palang nila ay inutusan na agad akong mag handa dahil dito daw mag didiner ang kanilang mga bisita.

“Ma, anong ibig sabihin nito?” narinig kong tanong ni Gomer habang nag aayos ako sa kusina.

“Dumalaw sa kompanya ang mga magulang ni Isabel, at dito nag kayayaan silang mag dinner. Kaysa naman lumabas pa kami ay napag pasyahan namin na dito nalang mag hapunan saka nais ka ring makita ni Isabel. Mag bihis kana, binilhan kita ng bagong polo doon.” paliwanag ng ina.

Walang nagawa si Gomer kundi ang makisama sa kanyang mga magulang. Kung sa bagay ay ganyan talaga ang mga mayayamang tao hindi nila kayang suwayin ang utos ng kanyang mga magulang..

Nag simula ang salo salo sa dine in table ng pamilya. Para silang hari at reynang pinag sisilbihang maigi. Ang mga kilos ay pinong pino at sobrang class ng mga datingan. “Bagay na bagay sa iyo ang polo mo. Si Isabel mismo ang pumili niyan.” ang wika ng ama ni Gomer.

Natawa ang dalaga na parang kinilig. “Nagustuhan mo ba? Alam kong paborito mo ang kulay berde.” ang wika niya.

“Kulay asul ang aking paboritong kulay, pero salamat pa rin. Nagustuhan ko.” sagot ni Gomer habang napapatingin sa akin. Ako naman ay abala sa pag sasalin ng tubig sa kanilang mga baso.

“Malapit kana pala Grumaduate Gorien, do you have any plans?” ang tanong ng ama ni Isabel

“Mag tatake po ako ng masteral, at pag katapos ay mag hahanap ng stable na work. Mag aabroad at lilibutin ang mundo.” ang sagot nito

Natawa ang mga magulang nila. “Bakit mag hahanap ka pa ng work kung pwede ka naman sa company ng dad mo. O pwede rin sa company ko, kung sakaling mag kakatuluyan kayo ng aking anak ay pwede ninyong imanage ang aming kompanya. Sa inyo na iyon.” ang wika ng ama ni Isabel

“Oo pare, at apurahin nila ang pag aanak para mag ka apo na tayo.” ang wika ng ama ni Gomer.

Habang nasa ganoong pakikinig ako ay hindi ko namalayan na umaapaw na pala ang tubig sa baso si Isabel “ay ano ba iyan Ernest, pay attention naman. Huwag kang nakikinig sa usapan ng pamilya. Nabasa pa tuloy ako.” ang reklamo nito bagamat na tuluan lang naman siya.

“Ernest, okay na hijo, kumain kana doon sa kusina.” ang wika ng ina ni Gomer.

“Wala pa sa loob ko ang mag asawa at mag karoon ng anak.” tugon ni Gomer.

Natawa si Isabel. “Ganoon rin naman ako, masyado lang pala biro ang mga parents natin. Bakit parang wala kang gana sa mga biro nila? Siguro mayroon kanang nagugustuhang iba?” ang tanong nito

“No, busy lang ako sa school at sa trabaho ko bilang president ng council. Matatapos na kasi ang termino ko kaya’t sinusulit ko na ang pag gawa ng projects.” ang sagot ni Gomer.

“Iyan ang gusto ko sa isang tao, achiever! Manang mana sa iyo pare.” ang biro ng ama ni Isabel kay Mister Raval

Tawanan sila, samantalang si Isabel naman ay nakatingin lang sakin..

Alas 8 noong matapos ang kanilang hapunan. Ang lahat ay nag tungo sa labas para uminom ng wine. Ako naman ay nasa silid at gumagawa ng assignment. Habang nasa ganoong posisyon ako ay kumatok sa aking pintuan kaya naman agad ko ito binuksan. “Gomer, may bisita ka pa. Wag muna ngayon.” ang bungad ko ngunit nabigla ako noong makitang si Isabel pala ang nasa aking harapan.

“Wala si Gorien, kausap siya ni papa doon sa inuman.” ang wika nito. “Maaari ba akong pumasok?”

“S-sige tuloy ka.” tugon ko naman.

Pumasok si Isabel at inikot niya ang kanyang mata na para bang ang lahat ng bagay sa aking silid ay kanyang inuusisa. Pati na rin ang mga larawan namin ni Gomer na naka tuwaan kong idikit sa isang malaking illustration board at gawing frame.

Napahinto siya at tinitigan ang larawan namin ni Gomer, may mag kaakbay, may nakangiti, may selfie sa ilog at kung saan saan pa. “Mukhang attached na attached kayo ni Gorien sa isa’t isa.” ang wika nito

Lumapit ako sa kanya at ngumiti “Oo naman, ilang taon na rin akong tumatayong alalay niya at karamay sa lahat ng bagay.” wika ko

Tuloy pa rin siya sa pag uusisa sa aking mga gamit. “Hindi ka ba naiintan sa kwarto mo? Ang liit nito at wala lang aircon. Parang nakatira ka sa isang kahon ng posporo. Kung sa bagay ganito rin ang rooms ng mga maid sa amin. Teka, ang cute naman nito, si Gorien ba ang nag bigay nito?” tanong pa niya sabay hawak sa stuffed toy na si Pagom.

“Oo, regalo niya noong kaarawan ko.”

“Nakakatuwa naman, karaniwan kasi sa mga lalaki ay nag iinuman at nag papalitan ng alak o damit.” ang wika niya at napatingin ito sa mga natuyong bulaklak mula sa kumpol na regalo rin ni Gomer kaya naman kumabog ang aking dibdib.

Tahimik..

“Nga pala Ernest, kapag kinasal na kami ni Gorien ay hindi na niya kailangan pa ng alalay. Kaya pwede kana umuwi sa bundok” ang wika niya at maya maya ay naupo ito sa aking kama. “Alam mo ba na kinakabahan ako dahil delay ako. Mag buhat noong may naganap sa pagitan namin ni Gorien ay hindi na ako dinatnan pa.”

Parang isang malakas na bomba na sumabog sa aking harapan ang mga sinabing iyon ni Isabel. Hindi ako agad naka sagot at hindi ko rin naitago ang aking emosyon. “Oh bakit parang na shock ka? Natural lang naman sa dalawang mag kasintahang babae at lalaki na mag talik hindi ba? Hindi na tayo mga bata kaya wala na lamang ang usaping ito. And just so you know madalas akong kinakalabit ni Gorien para dito. Kaya heto, baka mag bunga ang pag mamahalan namin.” naka ngiting wika nito

Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman noong mga sandaling iyon, para bang naasar ako at muling nabubuhay ang galit ko kay Gomer at sa kanyang kataksilan. Wala akong nagawa kundi ang itikom ang aking mga palad at dito ibuhos ang aking galit. “Good for you, sana ay maging masaya ang pag sasama ninyong dalawa.” salita ko habang naka ngiti bagamat para na akong maiiyak.

Habang nasa ganoong pag uusap kami ay sumilip ang isang kasambahay at tinawag si Isabel “mam, pinapatawag po kayo sa labas.”.

“Sige susunod na ako.” ang sagot ni Isabel sabay tayo

Ngumiti siya sa akin. “Tutuloy na ako Ernest. Nice flowers, hindi magandang ng tatabi ng tuyot na bulaklak sa kwarto, nag aamoy patay kasi ito.” wika niya sabay labas sa aking silid. Ako naman ay napahinga ng malalim at napadukdok nalang sa aking lamesa. Muli kong naramdaman ang kakaibang kirot at pangamba na anumang oras ay maaaring mag wakas ang aking natatanging kaligayahan.

Itutuloy..

TLP Part 33

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 20, 2019

Part 33

“Sana sinapak mo yung babae na iyon o kaya ay sinikmuraan! Kagigil siya ha, pero alam mo mahirap talagang kalaban ang mga babae dahil mayroon silang malakas na pakiramdam. Girl instinct na talagang mahusay sumagap ng feelings at kutob. Iyang si Isabel ay parang isang reyna ng mga bubuyog na may makapangyarihang antena sa ulo, naamoy niya kung ano mayroon kayo ni Gomer kaya mag ingat ingat ka Ernest ha. Baka maya maya ay mag bakbakan kayo doon sa mall. Parang yung mga video sa youtube na nakikipag bakbakan yung legal sa kabet!” ang wika ni Yel

“So iyon ang reason kung bakit ramdam ni Isabel na may something sa amin ni Gomer?” tanong ko

“Yes! At siyempre ay nasa kilos at reaksyon mo na rin kaya na oobvious e. Chillax lang, kung sakaling mag kaka anak na nga sila edi mag let go ka at inawanan si Gomer. Alam mo may pag kakataon talaga na ang pag ibig ay delikado pero mas delikado ang mga mukhang tanga na ang akala mo ay gusto pa niya pero ayaw na pala. Minsan ay walang tanging gamot sa sugatang puso kundi ang piliting lumimot at bigyan mo ng pag kakataon ang puso mo para maging masaya.” tugon ni Yel

“Pero hindi pa rin humuhupa ang galit ko kay Gomer, buhat kagabi ay hindi ko na siya kinausap. Sa isang linggo na ang birthday niya at tiyak na nandoon nanaman si Isabel at gagawa ng eksena.“wika ko naman

“Kung sa bagay, lalaki pa rin si Gomer e, pag naka kita ng tahong na naka hain iyan sa kanyang harapan ay tiyak na susunggaban niya agad. Wala namang mawawala sa kanya diba? Tamod lang e itinatapon lang niya iyon kapag na jajakol siya. Basta Ernest, kung ano man ang mangyari ay maging matatag ka nalang at maging malakas.”

Natahimik ako at napatingin sa kalayuan. Sa isang linggo ay bakasyon na, isang taon na lamang at maka kakagraduate na ako, siguro ay kailangan ko lang mag titiis. Kapag naka tapos na ako ay maaari na akong umalis at humanap ng magandang trabaho, hindi ko na kailangan maging katulong o alalay ng kung sino man at kabilang banda ay tataas na rin ang tingin ko sa aking sarili. Kaunting tiis pa.. Magiging maayos rin ang lahat.

“Sagutin mo na kaya yung cp mo, nakaka ilang misscalls na si Gomer o, kawawa naman.” ang puna ni Yel

“Anong sasabihin ko sa kanya? Dapat ko bang isumbat yung mga sinabi sa akin ni Isabel? O mananahimik nalang ako hanggang sa sumabog ang aking dibdib sa pag kimkim ng mga bagay na namumutawi sa aking bibig? Yung mga bagay na gusto kong isigaw at isampal sa mukha niya.. Pero- pero wala akong lakas ng loob para gawin ang mga iyon.” wika ko na may halong pag aalala.

“Edi come what may! Kung anong nasa puso mo ay sundin mo.” ang tiugon niya

“Kung ano yung nasa puso ko ay susundin ko? Eh basag na basag na ang puso ko e, pira piraso na, na parang durog na salamin. Sa tingin mo anong piraso dito ang susundin ko?” ang tanong ko dahil para manga nga siya at matahimik.

“Hindi ko alam, sa ganyang pag kakataon ay dapat makialam na ang utak. Siguro naman ay hindi pira piraso iyan dahil tiyak na buang kana noon!”

Natawa ako. “Loko.. pero salamat pa rin dahil hindi ka nag sasawang gabayan ako.

“Wala iyon, ikaw ba pa? Para na tayong mag kapatid e.”

Patuloy ako sa pag tanaw sa kalayuan, parang mayroon akong hinahanap na hindi ko malaman, payapa ang lahat ngunit ang aking dibdib ay kumakabog ng matindi, wala naman dapat ipangamba ngunit hindi ko ito maiwaksi sa aking dibdib. Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan at kasabay noon ang aking pag tayo mula sa kinauupaan. “Siguro ay dapat kong kausapin si Gomer, kung totoo nga na malapit na mag bunga ang ginawa nila ni Isabel ay dapat alam ko kung saan ako lulugar, hindi na ako lalaban sa isang sitwasyon na alam kong hindi naman ako mananalo.” ang wika ko.

“Sa tingin ko ay iyan nga pinaka mabuti mong gawin, hindi ang pag tatanong ang nakaka takot kundi ang magiging sagot, gayon pa man mas makabubuti kung tatatagan mo ang iyong sarili at ihanda ito sa kahit anong sitwasyon.” naka ngiting wika ni Yel

Alas 8 ng gabi, noong maka uwi sa Gomer galing sa compound ay nakita nga akong naka up sa tarangkahan kaya naman agad rin siyang bumaba ng sasakyan upang lapitan ako. “Anong ginagawa mo dito? Bakit hindi pumasok sa loob?” tanong niya

“Hinihintay kita, mayroon lang akong nais na itanong sa iyo.”

“Itanong? Ano ba iyon?”

“Tungkol kay Isabel. Totoo bang may nanaganap sa pagitan ninyo? Ang sabi niya sa akin ay delay siya at malapit na mag bunga ang mga bagay na pinag saluhan ninyo.” ang wika ko habang naka yuko

“Ano ka ba, hindi totoo iyon. Ikaw ang mahal ko at hindi ko magagawang lokohin ka.” ang katwiran niya. “Ewan, ngunit parang ayokong maniwala sa iyo. Siya na mismo ang nag sabi sa akin. Hindi ko alam kung sino ang paniniwalaan ko sa inyong dalawa.” ang sagot ko at dito ay hindi ko na napigilan ang umiyak. “Mahal kita, ayokong mawala ka sa akin, natatakot akong dumating ang oras na hindi na kita makasama pa!”

“Halika nga dito” wika niya sabay yakap sa akin ng mahigpit. “Hindi naman ako mawawala sa iyo, pangako iyon. Mahal rin kita at walang sinuman ang makahahadlang nito. Kahit anong mangyari ay mananatili ako sa tabi mo” wika niya at hinagkan ako sa noo habang nakayakap sa akin.

Tila nawala sa aming mga sarili na nasa labas kami ng gate, laking gulat nalang namin na biglang sumulpot si Isabel sa aming harap. “Gorien?” ang wika niya na may halong pag tataka.

Naitulak ko si Gomer sa pag kabigla, agad kong pinunasan ang aking luha. “Ikaw pala Isabel.” ang wika niya na pinipilit kumalma. “Bakit umiiyak si Ernest? May problema ba siya?” ang tanong niya

“Naka tanggap kasi siya balita sa probinsya na kinukuha na yung maliit ng saka nila dahil hindi sila makabayad ng utang. Nang hihiram siya sa akin, sobrang natuwa lang siyang noong pumayag ako.” ang wika ni Gomer.

“Ganoon ba? Kung kailangan mo pa ng pera ay lumapit ka lang sa akin Ernest, kung gusto mo ay bibigyan kita ng malaking halaga, umuwi ka nalang sa inyo at tumulong sa nanay mong may sakit . Mag saka ka nalang doon at mag alaga ng mga itik. Don’t worry sasabihin ko kay dad na bigyan ka ng sponsor para hindi mo na kailangan makibagay dito sa siyudad, mukhang hirap na hirap kana.” ang wika ni Isabel na parang nang iinsulto at minamaliit ako.

“Tama na Isabel, dito lang si Ernest hanggang sa makapag tapos siya ng pag aaral. Bakit ka ba nandito?” tanong ni Gomer

“Mag papasama sana ako sa iyo, mag papatahi ako ng magandang dami para sa birthday mo sa susunod na Martes. Gusto kong maging pinaka maganda sa gabing iyon. Balita ko ay marami kang kabarkada doon sa compound, gusto kong mainggit sila sa iyo dahil isang magandang dilag ang kasama mo.” ang naka ngiting sagot nito sabay bigay ka Gomer ng susi ng kanyang sasakyan. “Halika na Gorien. Bye Ernest.” ang wika niya at dito walang nagawa si Gomer kundi ang ipag drive siya

Napako ako sa aking kinatatayuan habang pinag mamasdan kong umalis ang sasakyan ni Isabel, si Gomer ang kanyang driver at hindi na naka tanggi ito. Sa mga salita ng babaeng iyon ay para bang may alam siya tungkol sa amin, mga bagay nag bibigay sa akin ng ibayong kaba. Mukhang ang mga babae nga talaga ay may taglay na kutob na hindi mapapantayan at siguro ay napatunayan ko iyon kay Isabel.

Hindi ko na hinintay ang pag dating ni Gomer, pumasok ako sa aking silid at dito ay nag muni muni. Iniisip ko kung anong ginagawa nila ngayong mga oras na ito. Masaya kaya sila o ano kaya ang pinag uusapan nila? Kahit anong gawin ko ay patuloy pa rin akong nag iisip. Walang hanggang pag iisip hanggang sa kusang bumigay ang aking utak at mapagod ito.

Hindi ko na malayan na ako pala ay nakatulog.

Tahimik..

Naalimpungatan nalang ako noong maramdamang may dumadamping mainit sa aking pisngi kaya naman noong imulat ko ang aking mata ay agad kong nakita si Gomer na hinahalik halikan ako. Pumatong siya sa akin at saka ako niyakap ng mahigpit. “Bakit?” ang tanong ko na may halong pag tataka.

“Namiss lang kita.” ang pag patuloy niyang pag lalambing. “Bakit bigla ka yatang naging malambing? Siguro ay may kasalanan ka?” ang tanong ko naman.

Hinalikan niya ako sa labi. “Wala ah, namiss lang talaga kita.” tugon niya at maya maya ay humiga siya sa aking tabi at pinaunan ako sa kanyang braso.

Yumakap ako sa kanya at sumubsob sa kanyang kili kili..

“Malapit na ang birthday ko.” ang wika niya

“Ano ang plano mo?” tanong ko

“Ang gusto ko sana ay simpleng celebration lang, inuman kasama sina Shan at videoke lang. Pero ayaw ni Papa at Mama, ang gusto nila ay magarbo dahil raw darating ang kanyang mga kaibigan sa kompanya. Kaya wala rin akong nagawa kundi ang sumang ayon. Basta ang plano ko ay tatakas ako at pupunta doon sa compound.”

“Kung may magarbong selebrasyon ay handa naman akong tumulong. Siyempre iyon ang tungkulin ko.” tugon ko

“Hindi, ayokong makitang hahawak ka ng pitsel at kasangkapan doon sa kaarawan ko. Bibilhan rin kita ng damit at darating ka doon bilang bisita. Si Yel at Bam na ang bahala sa iyo. Naka usap ko na sila.” ang wika ni Gomer.

Napatingin ako sa kanya at napaluha. Sa unang pag kakataon ay naging ganap na espesyal ang tingin niya sa akin. Ang inaasahan ko ay sasabihin niyang tumulong ako sa kanyang kaarawan pero mali ako. Gusto niyang nandoon ako bilang isang bisita at hindi alalay.

Niyakap ko ng mahigpit si Gomer at ganoon rin siya sa akin. Muli naming pinag saluhan ang natitirang oras bago mag umaga.

Itutuloy..

TLP Part 34

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 21, 2019

Niyakap ko ng mahigpit si Gomer at ganoon rin siya sa akin. Muli naming pinag saluhan ang natitirang oras bago mag umaga.

Part 34

Sa pag lipas ng mga araw ay nag tuloy tuloy ang magandang samahan namin ni Gomer. Madalas kaming lumilibot sa mga paborito naming lugar at kainan. Kapag kami ay mag kasama ay parang solo namin ang mundo, katulad na lamang sa parke kung saan kami madalas naka upo, kapag walang tao ay lumilingkis ang kamay niya sa akin at hinahalikan ako ng pasimple. Siyempre ay tuwang tuwa naman ako sa kanyang mga ninja moves. At bilang mag kasintahan ay madalas rin kaming nag tatalik, halos gabi gabi, lahat na yata ng posisyon ay nagawa na namin, kasali naman talaga ito bilang pampagana sa aming relasyon.

“Anong wish mo sa birthday mo?” ang tanong ko sa kanya habang naka upo kaming dalawa sa sea wall. Dapit hapon na iyon kaya napakaganda ng tanawin.

Tumingin siya sa akin at nag kibit balikat “Ewan, siguro ay lakas ng loob. Alam mo ba na sumasagi sa aking isipan ang ipag tapat kina mama at papa ang ating relasyon? Naiinggit ako kina Raul, Shan dave at iba pa dahil malaya sila, hindi nila kailangan mag panggap o mag tago. Tanggap ng kanilang mga magulang kung sino ang nais nilang makasama. Samantalang ako? Masyadong naka focus ang aking mga magulang sa kinabukasan ng negosyo, sa aming pangalan, sa aming estado.” ang wika niya sabay hagis ng bato sa tubig.

“Magiging maayos rin ang lahat. Hindi naman naging ganoon kadali ang relasyon ng mga kaibigan mo sa compound. Siguradong lahat sila ay may kanya kanyang kwento at kalakip nito ang mga pag subok at kabiguan nila habang nasa estado ng pakikipag relasyon. May mga pag kakataon talaga na dumaraan ang isang tao sa pakiramdaman na mabigat. Kung gusto ng Diyos na maging perpekto ang araw ng isang tao, bakit gagawa pa siya ng bukas? Ang lahat ng ito ay lilipas rin.” tugon ko naman

“Sa tingin mo ba ay magandang ideya na ipag tapat ko ang tungkol sa atin?” ang tanong niya

“Hindi ko alam, maaaring maapektuhan ang ating relasyon dahil tiyak na mababago ang tingin nila sa atin. Dalawang bagay lang naman ang maaaring mangyari. Una ay susuporta sila dahil naunawaan nila. Ikalawa ay hahadlang sila dahil mali ito. Alin man dito ay dapat nating tanggapin.” tugon ko

Napa buntong hininga siya at inilingkis ang kanyang kamay sa aking likuran. Bago tuluyang lumubog ang araw sa kalangitan ay ginawaran niya ako ng isang mainit halik sa labi tanda ng kanyang pag mamahal. Noong mga sandaling iyon ay nag uumapaw ang aming pag ibig na nararamdaman sa isa’t isa, kung maaari kong lang sanang pigilin ang kamay ng orasan ay mananatili na lamang ako sa mga tagpong ganito at hindi na ako aalis pa.

At noong dapit hapon ring iyon ay nag desisyon si Gomer na ipag tapat sa magulang niya ang lahat..

Lumipas ang dalawang araw, dito ay sumapit ang espesyal na araw ni Gomer. Ako ang unang bumati sa kanya at iniabot ang aking silver na kwintas. Ako mismo ang nag suot sa kanyang nito. Masaya niya itong tinanggap at nangako na hinding hindi niya ito huhubarin. Bago ako lumabas ng kanyang silid ay niyakap ko pa siya at ginawaran ng halik sa labi.

Umaga pa lang ay abala ang lahat sa pag aayos ng bakuran, engrande ang selebrasyon ng kaarawan ni Gomer parang ganoon sa mga napapanood sa kong telenobela kung saan ang nag diriwang ang mga mayayaman. Sa mga nag daang kaarawan ni Gomer ay kadalasang nag pupunta silang pamilya sa ibang bansa. Noong nakaraang taon ay nag celebrate siya sa Hongkong kasama ng kanyang mga kamag anak. Ngayon tao ay dito gaganapin sa bakuran at nag pamudmod sila ng imbitasyon sa mga kaibigan at ilang piling tao.

Tanghali palang ay sinundo na ako ni Yel at Bam. Ito ay bilin ni Gomer sa kanila kaya naman wala na akong nagawa kundi ang sumama. Pinagupitan nila ako, pinaayos ang aking buhok, pina facial kung ano ano pa. Naka handa na rin ang aking isusuot na kulay itim na suit at tie na hapit na hapit sa katawan. “Si Gorien lahat ng gumastos nito, nag bigay siya budget para sa iyo. Dapat daw ay masurpresa siya sa kagwapuhan mo mamayang gabi.” wika ni Yel

“Masyadong pormal naman yata ang suot ko?” ang tanong ko

“Dahil pormal ang party, hello mayayaman ang pupunta doon. Pati nga kami ay naka formal attire rin mamaya. Anyway wag ka muna mag salita dahil masisira ang facial cream. Chillax lang!” wika nito

At iyon nga ang set up, tinulungan ako nina Bam at Yel sa aking mga kailangan upang maging presintable sa kaarawan ni Gomer. Ito rin ang unang beses na nakapag ayos ako ng aking sarili dahil kadalasan ay simple lamang akong manamit. Hindi rin ako makapaniwala na talagang nag effort pa si Gomer samantalang siya nga itong may kaarawan.

“Wag kang malikot tol, hindi ko maikabit ng maganda itong neck tie.” pag pigil ni Bam

“Sorry, kinakabahan kasi ako.” sagot ko naman na hindi malaman kung kaba nga ba ito o excitement.

“Ayan okay na!” ang wika ni Yel at ikinabit sa akin ang suit. Pakat na pakat ito sa aking katawan na parang inihulma talaga para sa akin. Iniharap niya ako sa salamin at dito nga ay nakita ako ang aking anyo, mas kaaya aya ito, mas naging bagay sa akin ang maiksing haircut at ang aking mukha ay makinis na parang pang mayaman talaga. “Ayan, kamukha mo na yung artistang si Jevan. Yung jowa ni Kiko ha. Hay naku, gwapo ka naman pala talaga. Kaunting kembot lang talaga sa pag aayos.” ang wika ni Yel

Maya maya ay lumapit si Bam. “Naka handa na ang sasakyan sa labas.”

Agad kami lumabas sa salon at dito nga ay nakita namin ang isang sasakyan limousine. “Wow, padala rin ito ni Gomer?” ang tanong ko

“Gaga, kay Bam na ito. Pag aari ng tatay niya.” ang wika ni Yel

Napakamot ako ng ulo at napatawa naman si Bam.

Bago ako sumampa ay nag wika ni Yel “Ang lahat ng ito ay mag tatagal lang ng alas dose. Pag katapos noon ay babalik kana ulit bilang isang alalay at alipin na si Ernest!” hirit niya

Tawanan kami..

Alas 7 ng gabi noong dumating kami sa party ni Gomer. Halos hindi ko na makilala ang bakuran dahil talagang nag bago ito. Inayusan nila ang bawat sulok at talagang pinag handaan para sa mga bisitang mayayaman.

Kumakalabog ang magandang musika..

Music Playing

Ghost in You

A man in my shoes runs a light And all the papers lied tonight But falling over you Is the news of the day Angels fall like rain And love is all of heaven away Inside you the time moves

And she don’t fade The ghost in you She don’t fade Inside you the time moves And she don’t fade

A race is on I’m on your side And hearing you my engines die I’m in a mood for you For running away Stars come down in you And love, you can’t give it away Inside you the time moves

And she don’t fade The ghost in you She don’t fade Inside you the time moves And she don’t fade

At mula dito sa aking kinatatayuan ay nakita ko si Gomer na lumalabas mula sa balkunahe at kasabay nito ang pag papalakpakan ng mga tao sa paligid. Naka suot ng suit and tie na puti, halos mag kapareho ang desenyo ng aming mga damit, mag kaiba lamang ng kulay.

Walang salita para mailarawan ang kagwapuhan ni Gomer noong mga sandaling iyon. Ang kanyang ngiti ay nakaka akit, yung tipong mapapangiti ka rin kapag nakita mo ito.

Isa isang niyang nilapitan ang mga bisita, niyayakap siya ng mga ito o kaya ay kinakamatayan. At noong makarating siya sa aming kinalalagyan ay nangiti ito at niyakap ako. “Gwapo mo, muntik na kitang hindi makilala ah.” ang masayang wika nito. “Salamat sa pag aasikaso sa mahal ko.” ang wika nito kina Yel.

“Wala iyon, medyo challenging lang ng kaunti pero nakaraos naman kami dito kay Ernest.” hirit ni Yel

Tawanan..

Ngumiti sa akin si Gomer. “Huwag kang mag ala, ramdam ko na tatanggapin tayo nila mama, mahal nila ako at kahit anong desisyon ko ay tiyak na susuportahan nila.”

“Huwag mo muna isipin iyon, lapitan mo muna yung mga bisita mo doon sa kabilang gilid.” ang wika ko naman.

“Gusto ko humalik sa iyo e. Di bale mamaya nalang.” ang bulong niya kaya natawa ako.

Nag start ang gabi ng pag diriwang, ang lahat ay nakisaya at naki indak sa masiglang tugtugin. Mas lalo pang nag gulo ang mga tao sa bukuran noong dumating pa ang mga kaibigan ni Gomer sa compound. Lahat ay gwapo, naka suot ng pormal na damit at mukha na silang mga artista lahat. Napa nga nga nalang yung mga estudyante at kaibigang inimbita ni Gomer. Masayang masaya siya sa pag dating ng kanyang mga kabarkada.

“Bam, bakit hindi ka mag apply sa kanila o, tiyak na makakapasok ka bilang member.” ang wika ni Yel

Natawa ito “Naku hindi ako masyadong mabarkadang tao. Saka ninong ko si Congressman Escaler ang tatay ni Johan. Tiyak na irereport ako noon kay papa kapag may kalokohan akong ginawa.”

“Sayang deserve mo pa naman ang title na “the reserve pogi.” ang hirit ni Yel

Tawanan kami..

Sa gitna ng kasiyahan ay lumakad sa gitna ng mga tao ang tatay ni Gomer, tumapat siya sa mikropono. May hawak itong isang baso ng wine kaya naman pansamantalang itinigil ang musika para sa kanyang pag sasalita. “Magandang gabi sa inyong lahat, ito ang unang beses na nag diwang ng kaarawan si Gorien dito sa bakuran, kadalasan kasi ay humihiling ito na sa abroad ganapin ang kanyang espesyal na araw, pero ngayon mas pinili na lamang niya na makasama ang mga taong malalapit at mahahalaga sa kanya. Isang taon na lamang at makakatapos na ang pag aaral ang aming anak, masaya kami sa stand out na performance nito sa campus. Maswerte kami at kahit kailan ay hindi niya kami binigo ng kanya ina. Kaya naman masasabi kong isang malaking bibiya sa amin ang pag kakaroon ng isang anak na katulad niya.”

Palakpakan ang mga tao sa paligid..

“Ang special night na ito ay tiyak mas magiging espesyal pa dahil ngayong mga oras na ito mismo magaganap ang engagement ng dalawang taong nag mamahalan. Ang dalawang taong ito ay labis na nag kakaunawaan at hindi na mapag hiwalay kapag sila ay magkasama. Nakikita namin ang ngiti sa mukha nilang dalawa kapag sila lumalabas. Kaya naman kahit ano pa ang mangyari ay nais naming ipaabot ang aming suporta sa kanilang natatanging relasyon.” ang wika ni Mister Raval

Itinaas niya ang kanyang baso at nag salita “Para sa engagement ng aking anak na si Gorien Merrick Raval at ni Mary Isabel Montenegro.” ang wika nito na parang bombang sumabog sa aking harapan.

Nanginig ang aking kalamanan at naninikip ang aking dibdib..

Kasabay ng palapak ng lahat ay ang pag patak ng luha sa aking pinsgi..

Itutuloy..

TLP Part 35

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 21, 2019

Itinaas niya ang kanyang baso at nag salita “Para sa engagement ng aking anak na si Gorien Merrick Raval at ni Mary Isabel Montenegro.” ang wika nito na parang bombang sumabog sa aking harapan.

Nanginig ang aking kalamanan at naninikip ang aking dibdib..

Kasabay ng palapak ng lahat ay ang pag patak ng luha sa aking pinsgi..

Part 35

Kitang kita ang pag kabigla sa mukha ni Gomer, lumapit ito sa kanyang ama at parang kinompronta ito. Halatang hindi alam niya alam ang naka supresang engagement at taliwas iyon sa kanyang inaasahan. Habang nasa ganoong posisyon ang lahat ay siya naman pag dating ni Isabel, naka suot ito ng itim na gown na may biyak sa hita, halatang naka inom ito dahil kahit anong pigil ng kanyang mga kasama ay nag pupumilit na lumakad sa gitna.

Sumasagsag ito ng lakad at maya maya tumapat sa mikropono at nag salita “Engagement? Hindi pa ako nababaliw para makipag agawan ng pwesto sa isang bakla Yes! Mga bakla ang mga iyan! Si Ernest na alalay ni Gorien ay isang malanding bakla na ginagapang si Gorien araw araw. Shock kayo no? Eto ang mga larawan, bakit hindi sila ang iengage ninyo at ipakasal tutal naman pareho silang bakla!” ang wika nito sabay abot ng mga larawan sa mga magulang ni Gomer.

Ang mga larawan iyon ay ang mga sandaling mag kasama kami ni Gomer sa labas, may larawan mag kayakap kami at nag hahalikan. Hindi namin alam na pinasusundan na kami ni Isabel para kumuha ng ebidensiya sa kanyang kutob.

Lumakad si Isabel sa aking kinalalagyan hawak ang isang puting bestida. “Ayan! Isuot mo ang wedding gown mo!Baklaaaaa! At pinag hahampas pa ako! Hindi ako papaya na isang bakla lang ang makakatalo sa akin! Bakkkllaaa kaaaaaa!!!” ang sigaw nito, tumama sa aking mukha ang damit kaya mas lalo pang nag kagulo.

Lumakad sa akin ang ama ni Gomer hawak ang mga larawan at isang malakas na sampal ang iginawad niya sa aking mukha. “Pinag katiwalaan kita, ang sabi ko ay alalayan mo ang aking anak at hindi ko sinabing papakin mo siya!! How dare you!!!” ang sigaw nito at isa pang malakas na sampal ang tumama sa akin dahilan para matumba ako sa lamesa.

Nag tatakbo si Gomer sa ama at pinigil ito pero isang malakas na sampal rin ang ibinigay niya rito. “Hindi na kayo na nahiyaaaa! Hindi hi-ndi mo kami binigyan ng kahihiyan! Gor-iennn!!. “ ang sigaw pa sana niya ng biglang mapahawak ito sa dibdib at matumba. Dahilan para lalong mag kagulo sa paligid. Inatake sa puso si Mister Raval.

Nasira ang birthday party ni Gomer at nauwi sa trahedya..

Agad na isinugod ni Gomer ang kanyang ama sa ospital at kasabay noon ang pag aalisan ng mga tao sa paligid. Halos atakihin ako sa puso at lumubog sa matinding pag kahiya lalo na noong lumapit sa akin ang ama ni Isabel “Sinira mo ang magandang kapalaran ng kompanyang Raval. Bastardo! Hijo de perra!”. Sigaw niya sabay sampal sa aking mukha, isa pang sampal ang igagawad niya ng saluhin ito ni Bogs at Johan. “Sir, isa pang sampal di kana makakauwi ng nag lalakad.” ang wika ni Bogs.

“Sino ba kayo?!” ang sigaw nito

Nag palagutok ng buto sa kamay si Raul “gusto mong malaman kung sino kami?” ang wika niya pero natakot ang matanda at nag tatakbo paalis.

Ako naman ay napatingin lang sa kanila, tila masisiraan ako ng bait noong mga sandaling iyon. Para itong isang masamang panaginip, isang bangungot at nais ko nang gumising. Pakiwari ko ay nasa gitna ako ng malakas na bagyo, pilit akong kumakawala ngunit masyadong malakas ang hagupit ng hangin nito kaya wala akong magawa kundi ang tangayin at lunurin sa kanyang malakas na ulan.

“Ernest, tayo na..” ang wika ni Yel pero umiwas ako at patuloy pa rin sa panginginig ang aking katawan. Naramdaman ko nalang na kusang gumalaw ang aking paa at nag tatakbo ako palabas ng gate. Hindi ko alam kung saan ako pupunta, para akong isang baliw na pilit tumatakas sa sakit na nararamdaman. Ilang beses ako sinampal at sinaktan ng pisikal pero hindi ko naman iyon deserve dahil ang pakikipag relasyon kay Gomer ay desisyon naming dalawa at wala akong sinara o nilabag maliban sa kanilang paniniwala.

Ang magandang gabi ay natapos na at naging masama ang resulta, kaya naman pala nitong mga nakakaraang araw ay tila binabalot ako ng matinding kaba, marahil binibigyan na ako ng babala na may mangyayaring masama ngunit patuloy pa rin ako nakipag sayaw sa musika ng pag mamahal ni Gomer, heto ang singil, heto ang ganti sa aking kasiyahan. Tama nga sila, balanse ang lahat, hindi maaaring parati kang masaya dahil tiyak na sisingilin ka ng pag kakataon at maya maya ay tiyak na magiging malungkot ka.

Natagpuan ko ang aking sarili naka upo sa isang sulok ng parke, patuloy sa pag kabog ang aking dibdib na wari’y isa akong kriminal o wanted na nag susumiksik sa isang madilim na sulok upang walang maka kita sa akin. Niyakap ko ang aking sarili at dito ay nag simulang bumugso ang aking emosyon, umiyak ako at hindi ko pinigil ang bawat luhang pumapatak sa aking mata.

Isang mahabang gabi iyon para sa akin..

Alas 4 ng umaga noong umuwi ako sa bahay nila Gomer, dito ay nag desisyon na akong umalis nalang at bumalik sa probinsya. Pag pasok ko sa pinto nakita kong umiinom ng tsaa ang ina ni Gomer. Naka yuko akong lumakad ngunit tinawag niya ako “Ernest.. halika dito, maupo ka.” ang wika niya.

Noong maupo ako ay tumayo siya at kumuha ng medicine kit sa cabinet saka lumapit sa akin at nilagyan ng gamot ang aking mga pasa sa mukha at pumutok na labi. “Hindi maganda ang naging outcome ng party ni Gorien, sayang damit ko.” ang wika nito

“Galit po ba kayo sa akin? Sorry po kung nadissapoint ko kayo.” ang wika niya

“Ako? Hindi ako galit sa iyo. Alam ko ang tungkol sa inyo ni Gorien, inamin niya iyon sa akin kagabi at sa maniwala ka o sa hindi ay alam ko na noon pa na may espesyal na namumuo sa inyong dalawa. Nilihim ko ito sa kanyang ama kaya labis na nabigla ito.” ang wika niya

“Kamusta po si Mister Raval?” ang tanong ko

“Maayos na siya, nandoon si Gorien sa ospital at sinasamahan siya. Alam mo Ernest, kung sa akin lang ay handa kita yakapin at tanggapin bilang kapareha ni Gorien, walang kaso sa akin kung pareho kayong lalaki ang mahalaga ay masaya ang aking anak. Ngunit sana ay maunawaan mo na ang pangarap ng ama ni Gorien ay mag karoon ng mas malaking negosyo, gusto niya na marami siyang maibigay kay Gorien bilang nag iisa niyang anak kaya umasa siya na sina Gorien at Isabel ay mag kakatuluyan. Sa ngayon magulo pa ang sitwasyon at hindi niya alam kung paano haharapin ang para sa kanya ay isa malaking kahihiyan sa pamilya ng dalaga. Kaya naman nag desisyon ang papa ni Gorien na ilayo muna ito at ilipat ng ibang paaralan sa ibang bansa para maging maayos ang lahat.

At mayroon kami maliit na paupahang apartment doon sa kabilang bayan, maaari ka doong tumira. Huwag mo sanang isipin na pinapalayas kita ngunit ito ang makabubuti, masama pa ang pakiramdam ng aking asawa, tiyak na hindi makabubuti sa kanya na masilayan ka at baka dulot ito ng panibagong sakit sa kanyang dibdib.“ ang dagdag pa ng kanyang ina.

“Bakit aalis si Gorien? Maganda ang standing niya sa paaralan at kailangan siya doon. Kung ang intensiyon nyo lang po ay ilayo siya sa akin, ako na lang po ang aalis. Pasensiya na po sa lahat ng perwisyo at kahihiyang dinulot ko.” ang wika ko sabay tayo.

Agad kong tinungo ang aking silid at kinuha ang aking mga gamit dito. Halos sumabog ang aking dibdib sa tindi ng emosyon na aking nadarama. Masakit na masakit na aking puso at durog na ang aking pag katao. Sa bawat pag silid ko ng aking mga gamit sa bag ay ibayong kirot ang aking nadarama. Pilit nag babalik sa aking ala-ala ang masasayang pinag samahan namin ni Gomer sa bawat sulok ng silid na ito at ngayon ang magandang panaginip na iyon ay nag wakas na. Mukhang ang lahat ng bagay ay dumarating sa hangganan, dumarating sa puntong hihinto at wala kang magagawa kundi ang hayaan nalang ito.

Isang malalim na buntong hinihinga ang aking pinakawalan noong masilid ko ang pinaka huling damit sa bag. Inayos ko pa ang aking higaan bago lumabas ng silid.

Hindi na ako nag paalam kahit kanino, pinatay ko ang aking cellphone habang lumalakad palabas sa subdibisyon nila Gomer. Ayoko nang mag dulot ng sakit kahit kanino kaya’t ang mahalin siya ay isang malaking pag kakamali..

Habang nag aabang ako ng taxi ay laking gulat kong noong huminto ang sasakyan ni Isabel sa aking harapan. Bumaba ito at nag wika. “Galing ako sa ospital at sana ay malaman mong nag aagaw buhay ang ama ni Gorien dahil sa kagagawan mo. Ano tatakas ka? Dapat ay ipakulong ka sa salang krimen.”

“Sa pag kakaalam ko ay ikaw ang nang gulo kaya’t umabot sa ganoon ang lahat. Bakit mo ba ito ginagawa? Engage na kayo ni Gorien, bakit kailangan mo pang gumawa ng eksena?”

“Para malaman ng lahat na isang malaking pag kakamali ang ginagawang niyo. Para magising ka sa katotohanan na ikaw at si Gorien ay hindi maaaring mag sama. At para mawala kana rin sa buhay ko at sa buhay niya. Kahit kailan ay hindi ko matatanggap na isang bakla ang karibal ko.”

“Hindi lang ako ang hiniya mo, pati si Gorien at ang pamilya niya. Sana ay nag isip ka bago ka pumutak.”

“Walang maniniwalang bakla si Gorien. Lalo na’t hawak ko ang pinaka magandang regalo para sa kanya.” ang wika niya sabay pakita sa akin ng pregnancy test. Positive ito. “Habang nag hihintay ka ay nag papasarap kami ni Gorien, nag halo ang aming punla at nag bunga ito. Siguro naman ay matatahimik kana. Umuwi kana sa bundok at doon ka nababagay. Bitch!” ang wika niya

Pero hindi ko na siya pinansin bagamat ibayong sama ng loob ng naramdam ko sa taksil na si Gomer. At ngayon nag bunga na ang ginagawa nila ni Isabel. Sana ay maging masaya silang dalawa.

Pumara ako ng taxi pero hinawakan ako ni Isabel sa braso. “Tanggapin mo nalang na natalo ka bakla.”

Pero di ako sumagot at lumakad ako palayo sa kanya. “Nobody snobs me! Mag salita kaaa!” ang sigaw niya at hinablot niya ang aking damit.

Napahinto ako at itinulak siya palayo. Isa pang hawak mo sa akin ay sisiguraduhin kong mang hihiram ka ng mukha sa aso. Alam mo ba na kapag nagagalit kaming mga taga bundok ay nawawala kami sa aming sarili? Baka mag dilim ang paningin ko at makalimutan kong tao ka pala.“ ang wika ko sabay sakay sa taxi.

“Walang hiya kaaa! Baklaaaaaa!!” ang sigaw nito habang pilit humahabol sa taxi

Hindi ko lubos maunawaan ang dapat kong maramdaman noong mga sandaling iyon. Lungkot dahil sa pag alis ko at pag iwan sa mga bagay na aking nakasanayan. Galit kay Gomer dahil pakiwari ko ay niloko niya ako at ngayon nag bunga na ang kanyang mga ginawa kay Isabel.

Lalong nag kalamat ang aming relasyon, kung mayroon man..

Pag dating ko sa sakayan bus ay agad akong pumwesto sa pinaka likod at binalot ng sweater ang aking katawan. Nilalamig ba talaga ako o sadyang malungkot lang dahil sa aking biglaang pag lisan. Tiyak na mamimiss ko ang aking mga kabigan, ang mga bagay na aking ginagawa at si.. hindi bale nalang, simula ngayon ay ayoko nang maging parte ng buhay niya, papalayain ko ang aking sarili sa lahat ng sakit. Kahit na gaano ito kahirap.

Kasabay ng pag lakad ng bus ay isang pag sulyap ang aking ginawa sa siyudad, ang tingin na iyon ay isang sulyap ng pamamaalam at pag iwan sa mga bagay na aking nakasanayan..

Minsan ay kailangan nating mag lagay ng tuldok sa mga bagay na nag tapos na dahil darating ang oras na mapag tatanto mo na mas maganda ang pangungusap na kompleto kaysa yung kulang at walang ibig sabihin.

Makalipas ang ilang oras na byahe ay nakarating ako sa aming probinsya. Agad akong sumakay ng jeep pabalik sa aming bayan. Namiss ko ang mabango at malamig na simoy ng hangin, parang bumabalik ako sa mga araw na hindi pa ako nag mamahal at nasasaktan. Ngayon ay narito na muli ako at handang gumawa ng bagong simula.

Lumakad ako sa pilapil, hawak ko ang isang supot ng tinapay at prutas na iaabot ko kay inay pag dating ko doon sa bahay.

Tahimik..

Habang nasa ganoong pag lalakad ako ay nakita ko ang aking tiyahin na tumatakbo patungo sa akin. “Ernest! Salamat sa Diyos! Kanina pa kami tumatawag sa iyo ngunit nakapatay ang cellphone mo. Madali ka, isusugod namin sa ospital ang iyong ina!” ang natatarantang wika nito

Noong marinig ko iyon ay kusang nag tatakbo ang aking mga paa sa bukid, hindi ko alintana ang putik o ang pagkadulas. Ibayong pag aalala ang naramdaman ko para sa aking ina..

“Inay! Nandyan na ako! Hintayin mo ako!” ang sigaw ko noong malapit na ako sa aming munting dampa.

Itutuloy..

TLP Part 36

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 21, 2019

Noong marinig ko iyon ay kusang nag tatakbo ang aking mga paa sa bukid, hindi ko alintana ang putik o ang pagkadulas. Ibayong pag aalala ang naramdaman ko para sa aking ina..

“Inay! Nandyan na ako! Hintayin mo ako!” ang sigaw ko noong malapit na ako sa aming munting dampa.

Part 36

Pag dating sa bahay ay nakita ko ang walang lakas na katawan ni Inay, sa tulong ng aking tiyahin ng kanyang kinakasama ay binuhat namin ito at isinakay sa kolong kolong. Ibayong kaba at takot ang aking naramdaman noong mga sandaling iyon. Ang aking pag hinga ay parang mapapatid na hindi ko mailarawan ng husto. Takot akong may mangyaring masama kay Inay, hindi alam ang gagawin ko kung sakaling mawala siya.

Nadala namin sa pinaka malapit na ospital ang aking ina, naka kuha ako ng murang silid para sa kanya. May mga naipon naman kaya’t ayos lang kung maubos ito basta para sa kanya. Ang aking ina ay matagal nang may sakit sa baga, ang sabi ng doktor ay may tubig ito. Ang pag kakaroon ng sakit sa puso ang pangunahing dahilan ng sakit na ito. Habang dumarami ang tubig ay mas nahihirapan siya kumuha ng sapat na oxygen. Matagal na halos nakikipag laban dito ang aking ina, wala kaming sapat na pera para maipagamot siya kaya’t kung minsan ay umaasa lang kami sa mga gamot na ibinibigay sa mga libreng pagamutan.

“Ernest..” ang bungad ng doktor na sumuri sa aking ina. “Doc, ano ang lagay niya?” ang tanong ko na hindi maiwasan ang pag aalala

“Sa ngayon ay nakaka kuha na siya ng sapat na hangin, ngunit kanyang kalagayan ay talagang malala na. At may pag kakataon na ang medikasyon ay hindi na kayang sumuporta sa kanyang katawan. Ngayon ay may malay na ang iyong ina. Maaari mo na siyang bisitahin.” sagot ng doktor

Binalot ako ng matinding panlulumo sa aking narinig, tila ngayon ako nakaramdam ng pag sisisi sa mga oras na wala ako sa kanyang tabi. Halos tumulo ang aking luha habang lumalapit sa kanya. Ang pinaka unang salitang nasambit ko ay “patawad inay. Ngayon lang ako naka uwi.”

Nag bitiw ng isang tingin sa akin si Inay, may naka lagay na tubo sa kanyang ilong. Ramdam kong nahihirapan siya ngunit nakuha pa rin niyang ngumiti. Marahan niyang iniangat ang kanyang kamay at hinaplos ang aking mukha dahilan para mas lalo akong umiyak. “Mahal na mahal kita inay. Pag gumaling ka ay dadalhin kita sa siyudad, mag lilibot tayong dalawa at mag papa kasaya. Kakain tayo ng masasarap, yung hindi natin natitikman madalas.” ang wika ko habang umiiyak. Pinahiran niya ang aking luha at unti unting nag salita. “Maraming salamat anak, salamat sa mga sakripisyo mo. Patawarin mo sana si nanay dahil nakaranas ka ng labis na pag hihirap, na kinakailangan mo pang magtrabaho para sa iba para makapag aral. Patawad kung mahirap tayo anak, pero gusto kong tuparin mo ang pangarap mo, gusto kong maging masaya ka sa kahit anong landas na tatahakin mo. Maswerte ako dahil ikaw ang aking anak, mahal na mahal rin kita.” ang bulong niya bagamat hinahabol niya ang kanyang pag hinga.

“Inay, huwag kang manghingi ng tawad, mahal na mahal kita at handa akong gawin ang lahat para sa iyo. Kahit baliin nila ang kamay at paa ko ay ayos lang basta mabigyan kita ng magandang buhay.” ang tugon ko sabay yakap sa kanya.

Hindi siya tumugon at nanatili lang siyang nakatitig sa aking mukha, dinampian niya ng kanyang daliri ang aking sugat sa pisngi at labi. Batid kong alam niya na may hindi magandang nangyari sa akin. “Inay, mag pagaling ka at kapag nakatapos ako ng pag aaral ilalayo na kita sa paanan ng bundok, titira tayo sa isang magandang tahanan kung saan hindi kana malalamigan o mababasa ulan kapag bumabagyo. Hindi na liliparin ang bubong natin at hindi na tayong magiging basang sisiw. Lakasan mo ang loob mo inay, kaunting tiis pa.” ang wika ko habang umiiyak

Patuloy na pinunasan ni inay ang aking luha, halos sumabog ang aking dibdib habang pinag mamasdan ang kayang mapayat na katawan ang mukhang halos pinatanda na ang hirap. Walang ibang pinang hahawakang kayamanan si Ina kundi ang makapag aral ako at maabot ko ang aking pangarap. Iyon nag tanging nag papaganda ng kanyang ngiti sa araw araw.

Inayos ko ang kumot niya at pag katapos ay naupo ako sa tabi ng kanyang higaan. Dito ay nag simula akong mag kwento tungkol sa mga nakakatuwang pang yayari sa aming paaralan. Tungkol sa magagandang lugar na aking narating at ang mga mabubuting tao na aking nakilala.

Tumatawa ako habang pinag mamasdan ang kanyang mukha. Para akong sirang plaka na walang tigil na pag kkwento ng nakakatuwang bagay..

Maya maya ay nakitang kong ngumiti si Inay. At marahan niyang ipinikit ang kanyang mga mata..

Kasabay ng pag bagsak ng unang patak ng ulan sa pag tatapos ng tag araw ay bumaba ang mga anghel at inakay ang aking ina sa kaharian ng may kapal.

Hindi na ako naka imik o nakapag salita man lang. Ang aking iyak ay impit na punong puno ng sakit. Niyakap ko siya ng mahigpit at dito ay bumugso ang aking emosyon na punong puno ng hinagpis at sakit. Halos mabaliw ako sa pag tawag sa kanyang pangalan, takot na takot akong mag isa.

Ayokong mag isa..

Hinaplos ko ang kanyang kamay ng paulit ulit, hindi ko pinababayaang balutin ito ng lamig..

Paano na ako inay? Sino na ang maniniwala sa kakayahan ko? Sino na ang mag bibigay ng pag mamahal sa akin katulad ng ginagawa mo? Wala akong lakas ng loob para mag paalam dahil hindi ako nakahanda, hindi ko ako malakas para harapin ang lahat ng ito.

Noong mga sandaling iyon ay unti unting gumuho ang aking pangarap. Tila nawala ako ng rason para mag patuloy at humarap sa hamon ng buhay. Pakiwari ko ay wala ako sa aking katinuan at wala akong nagawa kundi ang hawakan ang kanyang malamig na kamay at idampi ito sa aking puso. Pinipilit kong itapat ito sa pintig ng aking dibdib, baka sakaling maramdaman niya na mahal na mahal ko siya. Ngayon ang pag mamahal na iyon ay ibubulong ko nalang sa hangin bilang pabaon sa kanyang pag lalakbay.

Ibinurol si Inay sa aming dampa, ang kanyang puting kabaong ay bigay lamang ng aming kapitan at ang maliit na lupang kanyang pag lilibingan ay pinag ambag ambagan lamang ng buong barangay, wala naman kasi akong pera upang bigyan siya ng magarbong burol. Ito ay sapat na, isang maayos at mapayapang pag ninilay.

Hindi ako umalis sa tabi ng aking ina, ni ang matulog ay hindi ko ginagawa. Gusto ko ay kasama ko siya hanggang sa dumating ang araw ng kanyang libing.

Nasa gawing itaas ng buntok ang sementeryo. Dahil wala kaming budget sa isang magandang karwahe ay sa kariton na lamang isinakay ang kanyang labi. Kaunti lamang ang nakipag libing, mga kamag anak ko lamang at ilang kapitbahay.

Sa pag lalakad ko ay wala na akong maramdaman, bugbog na ako at wala na rin akong maiiyak pa. Hawak ko ang dulo ng kariton at inaalalayan ko ang kanyang kabaon upang hindi mawala sa pwesto. Ayokong isipin na hanggang dito sa pag hatid ko sa kanya ay hirap pa rin kami. Lalo lamang sumasakit ang aking puso habang pilit kong inaayos ang kanyang kabaong na nawawala sa balanse sa tuwing aangat o baba ang lupa.

Patuloy ako sa pag luha..

Malamig at may kaunting ulan ang hangin na dumadampi sa aking balat. Wari’y nakikiramay ang panahon sa aking kalungkutan at pag dadalamhati.

Kasabay ng pag bagsak ng dahon sa puno ay ang isang awitin nag mumula kung saan.

Leaves

Ben and Ben

I can think of all the times You told me not to touch the light I never thought that you would be the one I couldn’t really justify How you even thought it could be right Cause everything we cherished is gone And in the end can you tell me if It was worth the try, so I can decide

Leaves will soon grow from the bareness of trees And all will be alright in time From waves overgrown come the calmest of seas And all will be alright in time Oh you never really love someone until, you learn to forgive

Try as hard as I might To flee the shadows of the night It haunts me and it makes me feel blue But how can I try to hide When every breath and every hour I still end up thinking of you And in the end everything we have makes it worth the fight So I will hold on for as long

As leaves will soon grow from the bareness of trees And all will be alright in time From waves overgrown come the calmest of seas And all will be alright in time Ohh you never really love someone until you learn to forgive

Sa kada hakbang na aking ginagawa ay ipinangangako ko sa aking ina na mag tatagumpay ako sa buhay. Hindi madaling tumahak ng mag isa pero magiging malakas ako sa para sa kanya. Alam kong ngayon ay masaya na siya doon, wala na siyang hirap at sakit na nararamdaman, at alam kong nandito lang siya sa aking tabi, sa aking puso ay nabubuhay siya mag pakailanman.

“Paalam inay, maraming maraming salamat po.” ang bulong ko habang pinag mamasdan ang kanyang labi na ibinabaon sa lupa.

I never thought that I would see the day That I’d decide if I should leave or stay But in the end what makes it worth the fight’s That no matter what happens we try to make it right

Leaves will soon grow from the bareness of trees And all will be alright in time From waves overgrown come the calmest of seas And all will be alright in time Wounds of the past will eventually heal And all will be alright in time ’Cause all of this comes with a love that is real I said all will be alright in time I said all will be alright in time I said all will be alright in time All will be alright in time

Ohh, you never really love someone until You learn to forgive You learn to forgive Learn to forgive

Matapos ang libing ni inay ay nag desisyon akong ibenta ang maliit na lupang namana niya sa kanyang magulang, ito ay ipambabayad ko sa mga utang na kanyang naiwan.

Naupo ako sa harap ng aming bahay at sumandal sa isang lumang kahoy. Nakatanaw lamang ako sa bukirin, walang direksyon ang aking isipan, pagod na ito at halos wala nang lakas.

Sa susunod na pasukan ay susubukan kong kuhanin ang aking records sa paaralan sa siyudad at lilipat ako dito sa probinsya. Dalawang semestre nalang at makakatapos na ako. At sa kada hakbang na aking gagawin ay kasama ko pa rin si inay, alam kong gagabayan niya ako at hindi pababayaan..

Lumipas ang mga araw..

Madalas akong dumadalaw sa puntod ng aking ina, minsan ay kinausap ko ito na parang isang tanga, kung minsan naman ay nandoon lang ako at umiiyak..

Sumasagi rin sa aking isipan si Gomer at ang aming nabigong relasyon. Ang lahat ay parang bulang nawala sa akin. Ni hindi ko alam kung paano mag sisimula ulit, ngunit wala akong ibang pamimilian kundi ang maging malakas sa oras nang aking pinaka matinding kahinaan.

Tahimik..

Ang pag kawala ni Inay at ni Gomer sa aking buhay ay ang patunay na walang permanente sa mundo.

Sa ganitong kalungkutan ay madalas kong hinahanap si Gomer. Pero ang lahat mababago na simula ngayon..

Ang lagaslas ng tubig sa ilog ay parang mga diamanteng sumasayaw..

Tahimik.

Lumakad ako sa pinaka gitna nito at tumayo sa bato kung saan kami madalas maupo ni Gomer..

“Nag kamali ba ako sa sayaw na pinili o baka naman hindi lang ako marunong sumabay sa ritmo nito? Ang sayaw ng pag ibig.. Ang bumago sa takbo ng aking buhay..”

(Scene from Part 1 Introduction)

Itutuloy..

TLP Part 37

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 22, 2019

Part 37

Sa kabila ng pag kawala ng aking ina, nag patuloy pa rin ang buhay bagamat madalas ay binabalot ako ng hindi maipaliwanag na kalungkutan. Lalo na sa gabi bago ako matulog, hinahanap hanap ko siya at kapag naiisip ko na nag kulang ako ay wala akong magawa kundi ang umiyak at yakapin ang aking sarili. Durog na durog ang aking pag katao, ilan linggo na rin ngunit pakiramdam ko ay parang kahapon lamang naganap ang lahat. Ramdam ko pa rin ang lungkot at palalim ito ng palalim habang tumatagal.

Sa araw naman ay tumutulong ako sa aking tiyahin sa bukid, madalas akong naka upo sa pilapil habang may kagat na isang maliit na sanga ng puno sa aking bibig. Pilit kong ibinabalik sa normal ang aking buhay at ang lahat ay unti unti ko na ring tinatanggap. Mula rito sa aking kinauupuan ay natatanaw ko ang aming lumang dampa. Mga ilang buwan lamang ay gigibain na ito ng bagong may aring nakabili ng aming lupa. Hindi ko alam kung saan ako mag tutungo, siguro ay pipilitin kong mag aral at mag trabaho ng sabay para sa aking sarili. Alam ko naman na hindi ako nag iisa sa hamong ito, nariyan si Inay na nakabantay lamang sa akin palagi.

Wala akong balita kay Gomer at sa kanyang pamilya. Hindi ko rin sinabi sa kanila ang pag panaw ng aking ina. Ayoko na silang guluhin. Ayoko na ng sakit at hindi ko na matitiim pa na may madamay nanamang isang tao dahil sa pag pasok ko sa maling pag mamahal. Kung sana una palang ay itinigil ko na ito dahil alam kong mali at walang patutunguhan, sana ay maayos lahat, sana ay hindi ako nasasaktan ng husto.

Tahimik..

Isang malalim na buntong hininga aking pinakawalan at kasabay nito ang pag ihip ng hangin na may dalang panaka nakang pag ulan. Agad akong tumayo at sumilong sa isang malaking puno ng mangga.

“Kumain ka na ba Ernest?” ang tanong ng tiyahin

“Opo, mukhang aapaw na ang tubig sa irigasyon kapag hindi tumigil ang pag ulan.” ang wika ko.

“Oo nga, kaya kinausap ko yung mga kapit bahay na buksan nila ang mga daluyan ng tubig sa sapa para tumapon ang iba doon. Malapit na ulit ang pasukan, ano ang plano mo? Babalik ka ba doon sa siyudad?” tanong niya

“Siguro ay pupunta ako doon para kuhanin ang aking mga records at itutuloy ko ang pag aaral ko sa Cabanatuan, marami namang mura at magagandang paaralan doon. Masyado nga lang mainit kapag tag araw, doon na rin siguro ako hahanap ng trabaho.” ang tugon ko

“Basta nandito ako para tulungan ka, wala namang ibang mag tutulungan kundi tayong mag kakadugo lang rin. Basta kung ano ang dinaramdam mo ay lalakasan mo lang loob mo. Pasasaan pa at magiging maayos rin ang lahat.” ang tugon niya sabay abot ng isang plastic na tinapay sa akin.

“Salamat po tita.” tugon ko habang naka ngiti.

Nag daan ang mga araw sa aking buhay, nag simula na akong ayusin ang aking mga gagawin sa susunod na pasukan. Natungo ako sa lungsod ng Cabanatuan para humanap ng paaralang pwedeng lipatan. At syempre itinulungan naman ako ng ilang kakilala na makahanap ng trabahong mapapasukan. Hindi ganoon kalaki ang sahod dahil provincial rate lamang ito pero sapat na rin para sa aking sarili. Maaari naman akong kumuha ng bed space kung sakaling maka kuha ako ng komplikadong skedule.

Sa mga libreng araw ay umaakyat ako sa bundok upang bisitahin si Inay at damuhan ang paligid ng puntod nito. Madalas rin akong kumakain doon at nag papahinga sa kanyang tabi. Sa ganitong paraan ay naiibisan ko ang aking lungkot na nadarama.

Minsan ay maganda rin ang mag karoon ka ng sapat na kalayaan para sa iyong sarili, yung magagawa mo ang lahat ng bagay na hindi iniisip ang ibang tao o hindi ka nangangamba na may sasabihin sila. Sa huli, hindi mo kailangang isipin na nag iisa ka. Mapag tatanto mo nalang na ikaw ay isang taong binibigyan ng pagkakataon para lumago, para matuto sa aral na hindi mo nakikita kapag may kasama ka.

Sa ganito ko tinitingnan ang aking pag lalakad ng walang kasama. Kahit paano ay nagiging maayos ang pakiramdam ko.

ISANG makulimlim na araw, noong umahon ako sa bukid at nag pasyang bumalik sa aming dampa. May isang pamilyar na tao ang aking nakita. Isang taong hindi ko inaasahang bibisita sa akin sa gitna aking pag iisa.

Hindi ko alam kung ano bang dapat ko maramdaman noong mga sandaling iyon, kumakabog ang aking dibdib habang nasisilayan ko siya naka upo sa lumang kahoy na gawa sa kawayan. Noong makita nya ako ay agad siya tumakbo at lumapit. “Ernest, bakit hindi mo sa akin sinabi na pumanaw na ang iyong ina? Bakit hindi mo kami tinawagan o binalitaan man lang? Bakit ka umalis nang hindi nag sasabi sa akin?” ang bungad niya

Hindi ako sumagot..

Nanatili akong nakatingin sa kanya at maya maya ay binawi ko rin ito. Lumakad ako papasok sa loob ng bigla niya akong pigilan at hawakan sa braso. Naputikan ko ang kanyang magandang damit. “Hindi akma ang suot mo rito sa bukid Gomer, maulan ngayon at maputik. Lalo ka lang madudumihan.” ang tugon ko.

“Ngayon ko lang nalaman na pumanaw ang iyong ina, bakit hindi mo sa amin sinabi?” ang tanong niya

“Ilang linggo na siya buhat noong nawala. Halos mag iisang buwan ring mahigit. Bakit nandito ka? Umuwi kana at wala kang lugar dito. Huwag mo na ako guluhin.” ang wika ko naman.

“Patawad kung hindi agad ako naka punta rito. Dinala kasi ako nila mama at papa sa Hongkong para ilayo.”

“Walang may paki alam Gomer. Kung saan kang lupalop mag pupunta ay labas na ako doon.” ang tugon ko sabay kuha ng basket na may lamang tinapay at agad akong lumabas sa bahay.

“Saan ka ba pupunta? Mag usap naman tayong dalawa. Alam kong nalulungkot ka sa pag kawala ng iyong ina, at ganoon rin ako dahil para ko na rin siyang magulang, kaya kung ano yung sakit na nararamdaman mo ngayon ay nararamdaman ko rin. Please, huminto ka naman at kausapin ako. Kung hindi kita mahal ay hindi na ako mag papakita sa iyo, hindi kita pupunta dito at hindi ako mag aaksaya ng oras para mag maka awa ng ganito.” ang tugon niya habang hinahabol ako paakyat sa bundok.

Hindi ko siya nililingon, naka sunod lamang siya sa akin..

Makalipas ang ilang minutong pag lakad ay narating naming ang puntod ni Inay. Dito ay natahimik siya at napayuko. “Huwag kana mag taka, ang libingang ito ay para sa mga taong walang pambili ng lupa doon sa maayos na sementeryo. Ano naawa ka?” ang paninita ko sa kanya

Hindi siya kumibo at dito ay unti unting naluha ang kanyang mga mata..

“Ano iyan? Parte ng pag ddrama mo? Ayos ah, magaling ka talagang manloko ng kapwa.” ang wika ko sabay punta sa talahiban at isa isa kong tinabas ang mga ito. Inisa isa kong pulutin ang mga naputol na damo na wari’y may hinahanap na kung ano sa lupa.

Tahimik..

“Ano ba ang hinahanap mo dyan sa talahib?” ang tanong niya

“Ano yung hinahanap ko? Hinahanap ko yung buhay ko.. Yung buhay ko na nasayang dahil sa pag mamahal ko sa iyo. “ ang sagot ko

Hindi siya naka kibo, wari’y binusalan ng kung ano ang kanyang bibig..

“Hinahanap ko yung buhay ko na nasayang sa pag papa alila sa sa iyo at sa mga magulang mo. Sana ay ginugol ko nalang iyon sa pag aalaga at pag mamahal kay inay. Napabayaan ko siya habang abala ako sa pag aalaga at pag tingin sa iyo. Pinag sisilbihan ko kayo, sinusunod at iginagalang ng lubos. Pero si nanay? Ni isang basong tubig kapag kumakain siya ay hindi ko man lang nabigyan. Namatay siya sa hirap, ni hindi ko nalaman na lumala na yung impeksiyon niya sa baga at hindi na ito kaya ng medikasyon. Kasalanan ko rin dahil ang mata ko ay naka tingin lamang sa iyo. At naging isang malaking bulag ako sa mga bagay na dapat kong makita.” ang wika ko habang umiiyak.

Nilapitan niya ako at niyakap ng mahigpit, pero nag pumiglas ako. Pero hindi siya bumitiw, inilock niya ang kanyang braso sa aking katawan at pinigil ako sa pag wawala. “Tama naaa, hindi ako bibitiw. Ayokong bumitiw..” ang wika niya

“Hindi ko kailangan ng yakap mo! Hindi kita kailangan! Umalis kanaaaaa!!!” sigaw ko

“Tama na please!! Hindi ako aalis.” ang sagot niya at dito ay kapwa kami nawala sa balanse at natumba, tumama kami sa kahoy na krus ng aking ina at nasira ito.

Napatingin ako sa lupa at dito ay lalo akong napaiyak noong kunin ko ang kahoy at muli itong itarak sa lupa. “Umalis kana, hindi kita kailangan dito. Bumalik kana sa siyudad kung saan nababagay. Doon ang mundo mo at dito ang sa akin. Tanggapin mo na iyon. Ayoko na, pagod na ako sa panloloko mo, pagod na ako sa lahat ng utos mo, sa lahat ng ito! PAGOD NA PAGOD NA AKO!!!” ang sigaw ko.

Natahimik si Gomer at napa tingin siya sa akin. “Hindi ako aalis dito Ernest, hindi ako babalik sa siyudad hanggang hindi kita kasama. Ngayon, sabihin mo sa akin na nag kakaroon ka ng problema sa pag tulog mo sa gabi, na ako yung nakikita mo sa panaginip mo, na umiiyak ka sa umaga at hindi mo alam kung bakit. Sabihin mo sa akin na may nawawala sa buhay mo. At sabihin mong ako iyon.” ang wika niya.

“Noong mga oras na umalis ako sa inyo, iyon rin ang kaparehong oras na binitawan kita, na pinakawalan kita at pinaraya ko ang pag mamahal ko sa iyo.” sagot ko naman

“Hindi ako naniniwala na ang pag mamahal ay pag paparaya Ernest, dahil kung mahal mo ang isang tao ay hinding mag iisip na bumitiw, sumuko at umalis. Naging makasarili ka lang at inisip mo ang sarili mong sakit, na ikaw ang inapi, ikaw ang dinaya at niloko.” ang tugon niya

“Wow, galing mo naman pala. Sa bagay hindi ka nga manloloko dahil isa kang galante, habang nakikipag siping ka sa akin ay nakikipag niig ka rin kay Isabel, buntis siya diba? Ipinakita pa nga niya sa akin ang pregnancy test na kanyang ginawa at positibo ito. Tatay kana Gomer. Mag kakaroon kana ng anak.”

“Hindi totoo iyon, ang lahat ng iyon ay gawa gawa lamang ni Isabel dahil siya at ang kanyang ama ay desperado, ang kanilang pamilya ay lubog sa utang at kinakailangan nila kami para sila ay makabangon muli. Huli na noong malaman ito ni papa at noong nalaman niyang hindi ko mahal si Isabel ay hinayaan na niya ako sa gusto ko. At si mama, siya mismo ang nag sabi na sunduin na kita at uuwi sa atin.”

“Ano sa kwento mo ang dapat kong paniwalaan? Paano ako paniniwala sa iyo e gago ka nga. Manloloko at walang ginawa kundi ang paikutin ako na parang binilog na kulangot sa iyong mga kamay. Ngayon alin sa mga sinasabi mo ngayon ang totoo? Umuwi kana kase! Umalis kana dito! Igalang mo ang puntod ni Inay. Umalis kanaaaa!” sigaw ko sabay dakot ng putik at ibinalibag ito sa kanyang mukha.

Sapul, halos tumama ang madumi at malagkit na putik sa kanyang bibig..

Tila nagalit ito at inalis ang duming tumama sa kanyang pisngi. Tumingin siya ng masama sa akin..

“Ano? Galit ka? Manunutok ka? Halika! Lapit!” ang wika ko sabay hawak sa aking panabas..

Nanatili siyang nakatingin sa akin, halos bakas pa rin ang pag kapikon sa kanyang mata..

Maya maya ay huminga siya ng malailm at nag salita..

“I LOVE YOU.”

Ang katagang binigkas niya na may emosyon , bigat at paninindigan..

Itutuloy..

TLP Part 38

DongJun as Gomer

PAUNAWA:

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 22, 2019

“Ano sa kwento mo ang dapat kong paniwalaan? Paano ako paniniwala sa iyo e gago ka nga. Manloloko at walang ginawa kundi ang paikutin ako na parang binilog na kulangot sa iyong mga kamay. Ngayon alin sa mga sinasabi mo ngayon ang totoo? Umuwi kana kase? Umalis kana dito! Igalang mo ang puntod ni Inay. Umalis kanaaaa!” sigaw ko sabay dakot ng putik at ibinalibag ito sa kanyang mukha.

Tila nagalit ito at inalis ang duming tumama sa kanyang pisngi. Tumingin siya ng masama sa akin..

“Ano? Galit ka? Manunutok ka? Halika! Lapit!” ang wika ko sabay hawak sa aking panabas..

Nanatili siyang nakatingin sa akin, halos bakas pa rin ang pag kapikon sa kanyang mata..

Maya maya ay huminga siya ng malailm at nag salita..

“I LOVE YOU.”

Part 38

“Mahal kita.. iyan ang totoo sa lahat ng kasinungalingan ko. Manloloko ako, gago, malibog, sira ulo pero kapag sinabi kong mahal kita ay mahal kita. Kahit ubusin mo ang lahat putik sa bundok na ito o kahit ibaon mo akong buhay sa tabi ng nanay mo ay hindi ako aalis dito ng hindi kita kasama. Ayokong iwan ang puso ko dito.” ang wika niya

“Bakit mo ito sinasabi? Bakit mo ito ginagawa? Mahirap lang ako, wala akong sasakyan, wala akong magandang buhay, wala akong kahit anong ipag mamalaki. Bakit hindi ka humanap ng iba na maaaring ibigay ang lahat ng gusto mo?” tanong ko

Umiling siya “Ayoko ng iba, gusto ko ay ikaw. Bakit ko ito ginagawa? Dahil sa isang pangako na binitiwan ko sa iyong ina. Sinabi niya sa akin kung sakling mawala siya at ako na ang bahala sa iyo. Nangako ako na hindi kita pababayaan at hindi kita iiwan. Noong araw na iyon ay inamin ko rin sa iyong ina ang ating relasyon, at alam mo ba kung ano ang isinukli niya sa akin? Niyakap niya ako at hinagkan sa noo. Buhat noong sandaling iyon ay isinumpa ko na sa aking sarili na sasamahan kita hanggang sa tumanda tayong dalawa.” ang wika ni Gomer

“Sinungaling! Paniguradong isa nanaman ito sa mga imbento mo! Hindi kana nahiya kay inay, pati siya ginagamit mo sa kasinungalingan mo!” ang sagot ko

“Pero hindi ako nag sisinungaling! Iyon ang totoo! Nangako ako sa iyong ina. Maniwala ka naman.” ang pag susumamo niya

“Im sorry Gomer pero hindi na bebenta sa akin ang mga kathang isip na hirit mo. Abnormal!” ang sigaw ko pa sabay balibag ng dakot na putik sa kanya at tumama ito sa kanyang damit.

Tahimik..

Patuloy pa rin ang pag ihip ng malamig na hangin..

Habang nasa ganoong posisyon kami ay may tatlong tuyong dahon na nagalas mula sa sanga ng isang matandang puno, hinangin ang dahon na ito sa aming harapan at lumipad sa puntod ng aking ina. Umikot ikot ang mga ito na parang nag sasayaw at saka bumagsak sa tuwid na linyang nakaturo kay Gomer.

“Nakita mo na? Iyan ang senyales na totoo ang sinasabi ko.”

“Sira ulo! Hindi ako maniniwala ng dahil lang sa tatlong dahon na nalaglag sa puntod ng nanay ko!” ang galit kong sigaw sabay bato ulit ng putik sa kanyang mukha.

“Kanina ka pa nang babato ah! Sobra kana!” ang sigaw rin niya at maya maya nahiga ito sa putik at saka gumulong gulong na parang sira ulo dahilan para mabalutan ng putik ang kanyang damit at mga braso.

Maya maya tumayo siya “Siguro naman ay hindi mo na ko babatuhin ngayon dahil puro putik na ako. Ano maniwala kana sa sinasabi ko. Mahal kita Ernest, isipin mo naman na maraming magandang bagay na inilaan sa akin sa Hongkong pero nandito ako at gumugulong sa putikan para sa iyo. Ano pa bang gusto mo? Kahit hindi ka ganoon ka gwapo, kahit mabaho ang hininga mo pag kagising natin at kahit tumutulo ang laway mo sa kili kili ko sa umaga ay mahal pa rin kita. Maniwala ka naman!” wika niya

“Gago! Nang asar ka pa!Kung mahal mo nga ako ay bakit ngayon ka lang?” tanong ko

“Katulad ng sinabi ko sa iyo ay marami akong bagay na inayos, una ay ang aking pamilya, pinilit kong ibalik ang magandang pag tingin sa akin ni papa. Inayos ko ang aking sarili upang mas maging mabuti at reponsableng tao. Inilayo ako ni mama at papa matapos ang iskandalong ginawa ni Isabel. Dito rin namin napag alaman na baon pala ang pamilya Montenegro sa utang kaya’t ang tanging pag asa nila ay makasal sa akin si Isabel at mag sosyo kami sa kompanya. Noong malaman iyon ni papa ay nangamba siya na baka maluge rin ang aming negosyo at wala kaming malaking halaga para bayaran ang kanilang pag kakautang. Kaya’t ganoon na lamang ka porsigido ang pamilya nila sa pakikitungo sa akin. Ang pag layo ko ay para rin sa ikabubuti ng lahat, hindi naman ibig sabihin na nawala ako ay tuluyan na akong maalis buhay mo. Iyon ang hinding hindi mangyayari dahil masyado kita minamahal para iwanan at pabayaan. Patawarin mo ako kung wala ako sa mga oras na malungkot ka at umiiyak. Ipinapangako ko na hinding hindi na kita iiwan.” ang wika niya habang naka tingin sa akin ng tuwid.

“Pero hindi natin maipag kakaila na alipin pa rin o alalay ang tingin mo sa akin.” ang tugon ko.

Napa titig sa akin si Gomer. “Pero alipin mo rin ako. At nakahanda pa akong mag pa alipin ng ilang ulit basta bumalik ka lang sa akin.”

“Parang pagod na akong maniwala sa mga sinasabi mo. Dati ay ayokong ipikit ang aking mga mata dahil nanatakot akong mawala ka sa aking paningin. At sa kabilang banda natatakot rin ako dumilat dahil ayokong makita kang umaalis. Pero ngayon, unti unti ko nang sinasanay ang aking sarili na ang pag mamahal mo ay isang malaking laro at ako naman itong si tanga, alam ko nang nandadaya ka pero nag papatuloy pa rin ako sa pag tangkilik sayo. Mahirap kang mahalin Gomer, nakakapagod at nakakabaliw.” tugon ko sabay lakad sa kanya palayo.

“Bakit lalakad ka nanaman palayo sa akin? Kailan ka ba mapapagod kakatakbo? Tumigil ka naman please. Hindi literal ang ibig kong sabihin.” ang wika niya sabay hawak sa aking braso.

“Kung literal man o hindi, siguro ay hindi na ito mahalaga. Napapagod na ako Gomer. Umuwi kana sa inyo.” ang tugon ko sabay talikod.

Habang nag lalakad ako ay nakasunod pa rin si Gomer sa akin, akala ko ay uuwi na siya ngunit nag kamali ako dahil hanggang sa dampa ay sumama siya. Pero hindi ko siya pinansin, pumasok ako sa loob at nag bihis ng aking damit. Siya naman naka upo lang sa isang upuang kahoy sa ilalim ng puno ng mangga, naka tingin sa akin at nangungusap ang mga mata.

Hindi ko alam kung hanggang kailan uupo doon ang gagong iyon, halos lumipas na ang ilang oras ay naroon pa rin siya kaya naman sa pag pikon ay isinara ko ang pinto at hinayaan siya ganoong pag kakaupo.

Alas 7 ng gabi, kumakain ako ng hapunan, nandoon pa rin siya at nakasandal. Bakit kasi hindi pa siya umuwi, wala siyang aasahan sa akin at kahit mamatay siya sa gutom ay hindi ko siya papansinin. Ganti ko na rin iyan sa mga kagaguhan niyang pinag gagawa sa akin! Kung doon sa bahay nila ay isa akong alipin at alalay niya, pwes dito ay hindi!

Patuloy akong nag matigas, bagamat sa kabilang banda ay may bumubulong sa akin na patuluyin ko si Gomer pero mas nanaig pa rin ang aking pag kainis kaya naman pinatay ko ang ilaw at isinarado ang bintana.

Nahiga ako sa aking katre at pumikit, marahil ay sa sobrang pagod sa pag ttrabaho sa bukid ay nag tuloy tuloy ito hanggang sa ako ay mahimbing.

Tahimik..

Bandang alas 12:30 ng umaga noong maalimpungatan ako dahil sa malakas na buhos ng ulan. Agad akong bumangon sa aking higaan at tiningnan si Gomer sa labas. Laking gulat ko noong makitang nandoon pa rin ito, nakayakap sa sariling tuhod at nanginginig sa ginaw. Hindi ko tuloy maiwasang magalit at sumigaw. “Gago ka ba? Nakita mong umuulan! Sana ay umalis kana diyan.”

“Mahal kita. Patawarin mo na ako..” ang sagot niya habang nanginginig ang kalamnan. “Mahal kita, hindi ako aalis dito hanggang hindi mo ako tinatanggap.” ang dagdag pa niya at maya maya ay bigla nalang itong nabuwal sa kanyang kinalalagyan.

“Naku, nag himatay himatayan ka pa! Bumangon kana dyan!” ang sigaw ko sabay bato sa kanya

Tinamaan ito pero hindi bumangon, nanatiling naka subsob sa lupa.

“Umaarte ka ba?” ang sigaw ko

Pero wala itong kibo kaya naman agad ko siyang pinuntahan at pilit na inalalayan papasok sa bahay. Pinaupo ko siya sa katre at pinag palit ng damit. Mainit ito at may kaunting lagnat bukod pa rito ay narinig kumakalam rin ang kanyang sikmura habang nakabalot ng kumot ang buong katawan. Kaya naman kumuha ako ng cup noodles at binuhusan ito ng mainit na tubig at iniabot sa kanya.

Napatingin ako sa kanya habang humihigop ito ng sabaw. “Ang kulit mo. Mas gusto mo pang nahihirapan ka. Gusto talaga kita batukan ngayon alam mo ba iyon?”

Nilapit niya ang kanyang ulo sa akin. “O, batukan mo ako hanggang gusto mo. Basta dito lang ako at hindi ako aalis ng hindi ka kasama.” ang wika niya at maya maya ay naramdaman kong lumingkis ang kanyang kamay sa aking likuran at niyakap ako ng mahigpit. Napatitig siya sa akin at dito ay hinalikan niya ako sa labi.

Hindi ko maunawaan ngunit noong mga sandaling iyon ay tila unti unting nabura ang pag kainis ko sa kanya at kahit papaano ay naguilty rin ako sa aking ginawang pag mamatigas. Kung sa bagay, kung buhay si Inay ay tiyak na hindi niya hahayaan na apihin ko si Gomer dahil alaga rin niya ito at parang isang tunay na anak.

“Alam mo, ayaw talaga kitang patawarin. Pero sa tuwing naiiisip ko yung mga ginagawa sa aking kabutihan ng mga magulang mo ay nawawala ang lahat ito. Oo, nag tampo ako sa iyong ama dahil sinampal nya ako pero tanggap ko na dala lamang iyon ng pag kabigla.” wika ko

“Nag sisisi ang aking ama dahil sinaktan ka niya, alam mo ban a nalungkot rin siya sa pag alis mo dahil anak na rin ang turing niya sa iyo. Ang hindi lamang niya matanggap ay yung napahiya siya sa harap ng kanyang mga kaibigan.” Tugon ni Gomer

Hindi ako kumibo at binigyan ko pa siya ng tinapay, alam kong gutom pa ito dahil kaninang umaga pa walang laman ang kanyang tiyan..

Noong gabing iyon ay mag katabi kaming nahiga ni Gomer sa katre habang patuloy ang malakas na ulan. Nag sukob kami sa isang kumot at dito ay niyakap niya ako ng ubod ng higpit. Hindi ko pa siya tuluyang napapagbigyan o napapatawad ngunit sa tingin ko ay patungo na rin ito doon..

KINABUKASAN..

Habang abala kami ni Gomer sa pag luluto ng almusal at may dumating na hindi inaasahang bisita sa aming dampa. Dito ay laking gulat ko noong makita sina Mister at Misis Raval na nasa labas ng bakod dala ang dalawang kahong kakanin at inumin.

Ibayong pag hiya naman ang aking naramdaman noong makita nilang nag pprito si Gomer ng pag kain. Kaya naman agad kong inagaw ang sandok sa kanya at dito sinalubong niya ang kanyang mga magulang. “Ma, Pa. Akala ko ay hindi na kayo darating.” ang masayang wika ni Gomer sabay yakap sa kanyang ama at ina.

Pinanood ko sila habang nasa ganoong pag yayakapan. Isang kompletong pamilya na masaya at sama sama. Sana ay naranasan ko rin ito. Ngunit sa tingin ko ay sa pangarap na lamang iyon.

Napangiti ako habang pinag mamasdan sila..

Maya maya bumitiw sila sa pag kakayakap sa anak at napatingin si Misis Raval sa aking kinalalagyan dahilan para mapayuko ako. Nakaramdam ako ng pag hiya lalo na kapag sumasagi sa aking isipan ang gabi ng aking pinaka matinding kahihiyan.

Tahimik..

Ngumiti ang mag magulang ni Gomer. “Ernest, halika dito. Lumapit ka.” ang wika ng kanyang ama.

Napalunok ako ng laway na wari’y nag aalinlangan. Marahan akong humakbang patungo sa kanila at laking gulat ko noong yakapin nila ako ng mahigpit. “Sir, patawad po. Sorry sa lahat ng nagawa ko.” ang wika ko habang naka harap sa kanyang ama.

“Im sorry din Ernest, masyado akong naging makasarili at hindi ko na inisip ang kaligayahan ng aking anak. Aminado ako na noong una ay para hindi ko tanggap dahil pareho kayong lalaki ngunit napag tanto ko na anong magagawa ko? Hindi ko maaaring hubaran ng balat ang aking anak at baguhin siya sa paraang alam ko. At ngayong nabalitaan namin na yumao na si Marites, nais kong tuparin ang kanyang hiling na ikaw ay kupkupin at mahalin katulad ng ginawa niyang pag aalaga kay Gorien noon.” ang wika ng kanyang ama. “Kalimutan na natin ng nakaraan at lumakad tayo ng masaya sa hinaharap.” dagdag pa niya

“Tama iyon, at isa pa ay ayaw na naming mag hunger strike si Gorien. Alam mo ba nakakalabas pa lamang niya sa ospital noong nakaraang linggo dahil hindi siya kumain hangga’t hindi ka namin naibabalik sa bahay. Nag alala kami ng husto kaya’t pinayagan na namin siyang lumawas dito sa inyong probinsya. At siyempre ay naparito rin kami para sunduin ka.” naka ngiting wika ng kanyang ina.

Noong mga sandaling iyon ay wari’y nahabag ang mga magulang ni Gomer sa uri ng aming pamumuhay, halos hindi sila makapaniwala na kami ay nakasilong lamang sa isang lumang dampa.

At bumuhos rin ang emosyon ng mag anak noon dalhin ko sila harap ng puntod ng aking ina. Nag alay pa sila ng dasal dito at nangakong ililipat ang kanyang labi sa mas maayos na libingan.

Noong araw ring iyon ay nabago ang takbo ng aking pamumuhay, ang aming lupa ay tinubos ng pamilya Raval at ipinangalan sa amin ni Gomer. Binigyan rin nila ng maliit na puhunan ang aking tiyahin upang makapag simula muli at bilang pasasalamat na rin sa pag aasikaso sa aking yumaong ina.

Halos maluha ako sa matinding kaligayahan noong mga sandaling iyon, lalo na noong hinawakan ni Gomer ang aking kamay at sinabing “halika na mahal, uumuwi na tayo.”

Tatapusin..

TEASER

“Ang pulbos na iyan ay mahiwaga, ipahid mo ito sa iyong mukha at makakamtan mo ang anyo na iyong pinapangarap. Pero, nais kong sabihin na ang lahat ay may limitasyon. Sa tuwing tatapat ang kamay ng orasan sa alas dose, ang mahika ay mawawala at babalik sa dati.”

“Alas dose ng tanghali o alas dose ng gabi?” ang tanong ko naman

“Pareho, kaya sinugarduhin mo na bago tumapat ang kamay ng relo sa ikalabing dalawang guhit ay nagawa mo ang iyong nais gawin, kundi ay babalik sa pagiging si Eloy na chaka, chararat at swanget!” ang paalala niya

“Bakit si Cinderella ay alas dose ng hating gabi lang? Bakit ako pati tanghali ay mayroon din?” tanong ko

“Huwag kana mag reklamo dahil hindi ka naman babaihan. Dyan ka na nga, panget nito!” ang wika nito at bigla siyang nag laho.

Soon 2019

TLP Part 39 END

PAUNAWA:

Author’s Note:

Ang totoo ay natakot talaga akong ilabas itong kwento ni Gomer, pero ginawa ko naman yung makakaya ko para pumantay siya sa apat na naunang libro ng mga “alyas”. Pinilit kong ilihis ang katauhan ng mga bida sa mga naunang tauhan ng alyas at natutuwa ako dahil naging epektibo naman sila sa mga mambabasa kahit paano.

PUSO, iyan ang sikreto sa pag susulat ng isang makabuluhang akda, ni minsan ay HINDI ko inisip na mag sulat para mag karoon ng taga hanga o taga suporta o para sumikat. Kapag nag susulat ako ay parati kong naiimagine na natatawa kayo o kaya ay umiiyak at nakikidalamhati sa mga tauhan, yun lang ay okay na sa akin. Hindi mahalaga sa akin ang dami ng bumabasa sa gawa ko, wala sa rin akin kung binoboto ba nila o pinapa-follow ang page ko. Nakita nyo naman kahit 100 lang ang reads ng inupdate ko ay tuloy tuloy pa rin at walang mintis. Basta ang mahalaga ay maibahagi ko kung ano ang mayroon ako at yung mapasaya ko kayo ay ayos na sa akin kahit hindi naman kayo mga babaihan.

Paano ko nagagawa ang mga tauhan ng alyas? Ewan, pakiramdam ko mayroon na akong split personality, hinimay himay ko na lahat ng ugali ko hanggang sa kasuluk-sulukan para magawa ang mga gagong ito. Sina Raul, Bogs, Shan, Johan at Gomer, parte sila ng pag katao ko. At kahit ano pang mangyari o mag tapos ang mga kwento nila ay nandito sila at nabubuhay sa puso ko. Iyon ang totoo..

Muli maraming salamat sa pag suporta at pag mamahal sa akin, mahal ko rin kayo.

Sobra

…

THANK YOU AITENSHI FOR SHARING YOUR STORIES! LOL

The Last Pogi

AiTenshi

Jan 23, 2019

Part 39

Maraming nag bago noong bumalik ako dito sa siyudad. Unang una na rito ang pakikitungo sa akin ng mga magulang ni Gomer. Mas naging mabuti sila sa akin at mas ramdam ko ang kanilang pag papahalaga. Inilipat nila ako ng silid at inalis sa tabi ng kusina. Ngayon ay mag kasama na kami ni Gomer sa isang malaking kwarto sa second floor ng kanilang bahay. Pinalakihan ng husto ang silid niya para sa aming dalawa. At ang pinaka magandang parte sa lahat ay ang pag tanggap nila at pag suporta sa aming relasyon. Pero siyempre ay hindi kami masyadong nag papaka sweet sa harap ng ama ni Gomer dahil hindi pa ito masyadong sanay sa aming samahan bagamat bukas palad niya kaming niyakap at tinanggap sa kung ano at sino kami.

Hindi naman namin sila binigo at binigyan ng kakahiyan dahilan katulad ng aming pangako ay pag tutuunan namin ng pansin ang pag aaral at tutuparin ang aming pangarap sa buhay.

Hanggang sa dumating nga araw ng aming pag tatapos. Taas noo kaming nag martiya ni Gomer na mayroong karangalan. Ako bilang Cum Laude at siya naman bilang Suma Cuma Laude humakot rin siya ng maraming medalya dahil sa husay sa sports, sa akademiko at sa kanyang pagiging huwarang lider sa paaralan. Samantalang maluha luha naman ako habang inaabot ang aking diploma, ito ang araw na pinangarap para sa akin ni Inay. Alam kong ngayon ay naka ngiti siya habang pinag mamasdan akong lumakad suot ang aking toga at ang aking pinaka magandang ngiti.

At sa aking pag tatapos ay pipilitin kong tuparin ang pangarap ni Inay kahit alam kong wala na siya sa aking tabi. Iniaalay ko rin ang aking tagumpay sa mga magulang ni Gomer na siyang nag paaral sa akin. Halos lumuha ako habang niyayakap silang dalawa, utang ko sa kanila ang lahat at balang araw alam kong makakabawi rin ako. Hindi nga kami sinuwerte ng aking ina sa buhay na aming nilakaran dahil halos sumadsad kami sa hirap nito. Pero masasabi kong swerte naman kami sa mga taong aming nakikilala, sila marahil ang ginawa instrumento ng panginoon para ako ay tulungan.

Nag tapos rin ang aking mga kaibigan na may karangalan banggit. Si Yel ay nag desisyon na kumuha ng unit para sa education dahil tinatawag raw siya ng pagiging isang guro. Siya pa rin ang aking taga payo, diary at ang aking pinaka malapit na kaibigan. Si Bam naman ay nag desisyon na bumalik sa Singapore dahil inabsorb siya ng kompanya na kanyang pinag OJT-han. Isang malaking oportunidad na rin iyon lalo’t gustong gusto niya ang mag tayo ng sariling hotel. Tungkol sa kanila ni Gomer, hanggang sa pag graduate ay talaga tinik pa rin siya sa lalamunan nito. Pero pag katapos noong suntukan nila noon ay si Gomer mismo ang lumapit sa kanya at nanghingi ng tawad, wala akong ideya na nag pakumbaba pala ang mokong para sa ikabubuti ng samahan nila sa SSC. At silang dalawa ay naging matagumpay at nagkatapos na mayroong leadership.

Nag pplano rin akong hanapin ang aking ama, wala akong galit sa kanya lalo’t siya nalang ang natitira sa akin bilang magulang. Wala na rin kami balita kay Isabel at sa pamilya niya, ang huling nalaman naming ay nag asawa ito ng isang mayamang hapones at iyon ang nag bayad sa kanilang mga pag kakautang. Bagamat ang kanilang kompanya ay talagang lubog na at wala nang pag asang makabangon pa. Ayokong isipin na karma iyon, pero siguro ay umiikot ang mundo at nag bibigay ng hustisya ang oras at panahon.

Makalipas ang ilang buwan ay nag simulang mag bago ang compound ng Bagong Buhay, Bagong Pag asa street. Sumibol dito ang magandang arko sa boundary, nag karoon ng dagdag paaralan sa mga estudyante ng kinder at day care, ang mga bulok na waiting shed ay napalitan ng mas maayos at naging presintable rin ang barangay hall sa bagong pintura nito. At ang lahat ng ito ay dahil sa pag sisikap ng mga mag kakabarkadang alyas. Dito namin na pag alaman na lahat ng mga kalokohan nila sa pag bebenta ng kung ano ano ay hindi para sa bisyo kundi para may maitulong sila sa komunidad na kanilang kinabibilangan. Ang lahat ay humanga sa kanila at dito napatuyan nila na hindi lang sila basta gwapo, may pakinabang rin sila sa mundo.

Namangha ako sa aking nakikita, halos mapanganga ako dahil hindi ko na makilala ang compound, dati ay parang may masamang awrang naka palibot dito, ngayon ay makulay na ito na napaka ayos. “Paki sara iyang bibig mo, baka pasukin ng langaw.” ang wika ni Bogs habang kapwa kami naka tanaw sa arko nito.

“Maganda.. Ang husay ninyo. Ang galing mo lider.” ang wika ko naman

Natawa siya. “Aminado kami na hindi ganoon katalas ang aming utak pag dating sa mga ganitong bagay. Yung grupo namin ay parang walang patutunguhan, pero nag bago iyon noong dumating si Gomer, siya ang naka isip ng lahat ng ito. At siya rin ang utak ng lahat ng desenyo, plano at kung paano kikita ng pera. Sa mga gabing nag kikipag kita siya sa amin ay parating ito ang inaayos niya. At alam mo ba na ikaw rin ang bukambibig niya, kesho kailangan na niyang umuwi dahil nag hihintay ka, nag luto ka raw ng dinner at gusto niyang kumain ng luto mo. Minsan nahuli ko pa itong hinahalikan ang larawan mo sa cellphone niya.

Ibang klase talaga ang gagong iyan. Ang totoo noon ay parang naalangan ang grupo sa kanya noon, dahil masyado raw itong matino at masyadong santo kung kumilos. Pero hindi ko iyon pinansin dahil batid ko na may pag babago siyang gagawin sa aming grupo, kaya hindi ako nag dalawang isip na isali siya. At ngayon ang compound ng bagong buhay at literal na ngang nag karoon ng pag asa. Siguro ay magiging panatag na rin ako kapag umalis ako sa compound.“ ang wika niya.

“Bakit? Ano bang plano ninyo?” tanong ko

“Balak naming mag anak ni Jom, kaya nag dedesisyon kaming mag surrogate, para mayroong mag aalaga sa amin pag tanda. Pero sa isang linggo ay mag babakasyon kami sa Japan, halos matagal na rin namin itong plano. Si Raul at Greg naman ay lilipad na rin patungo sa Amerika para makasama ang kanilang mga magulang. Si Johan? May balak yata mag tayo ng mga negosyo at susundan raw niya ang yapak ng kanyang ama sa politika, syempre ay naka suporta pa rin si Aldrin kahit madalas ay sumasakit ang ulo nito. Sina Shan Dave at Julian naman ay nag papagawa ng bahay bakasyunan sa Tagaytay. Mula rito ay magiging mga abala na kami sa aming mga sariling buhay. Gayon pa man ay masaya kami na may nagawa kaming maganda para sa compound.” paliwanag ni Bogs

“Kung gayon ay talaga palang mag hihiwa hiwalay kayo? Nakaka lungkot naman.” ang wika ko naman.

“Kahit mag hiwa hiwalay kami ay mananatili pa rin kaming mag kakapatid, mananatili sa aming mga puso ang batas ng pagiging “alyas”. Isang tawag nyo lang ay darating kami.“ ang sagot niya sabay kaway kay Gomer na noon ay palabas sa bagong hide out nila.

Kumaway rin si Gomer..

“Ayos ba?” naka ngiting tanong nito

“Oo naman, ayos na ayos!” ang sagot ko

“Oh siya, maiwan ko na kayong dalawa. Pare, mag ingat kayo.” Pag papaalam ni Bogs sabay pasok sa kanyang sasakyan.

Naiwan kami ni Gomer na nakatayo sa ilalim ng arko ng compound. Kapwa kami napa buntong hininga dahil sa wakas ay natupad rin ang pangarap nila na mag karoon ng puwang bilang mga “alyas” na may pakinabang. Tiyak na ngayon ay hindi lang gwapong mukha ang tingin sa kanila ng mga tao kundi mas higit pa roon.

Halos hindi maalis ang ngiti sa aking labi noong mga sandaling iyon, natapos ang unos at sumikat ang magandang araw..

Ang buhay ay punong puno ng kanto o compound na maaari mong lakaran, dahil ikaw mismo ang gagawa ng sarili mong pag lalakbay. Walang perpektong daan dahil tiyak na mayroon itong balakid na kailangan mong lagpasan kaya naman kailangan mong ihanda ang iyong sarili sa pag luha o sa kasiyahan pa. Pero sa kabila ng lahat ng ito ay mayroon pa ring isang tao na lalakad kasama mo at hinding hindi ka niya iiwanan. Marami itong hadlang pero hindi mo maitatanggi na maigsi lamang ang buhay, kaya naman mas maka bubuti kung lumakad ka ng masaya at walang pangamba. Mag patawad na parang nag karoon ka ng amnesia, maniwala ka sa magagandang kwento na parang isang batang namamangha, suwayin mo ang IBANG mga patakaran dahil ang lahat ng ito ay nakalaan para baliin, mag mahal ka na parang isang baliw, at huwag na huwag mong pag sisihan ang mga bagay na nag papangiti at nag papasaiyo.

Madalas akong tumatakbo at lumalayo kapag nasasaktan, pero dumating sa punto na huminto ako, hindi dahil sa pagod kundi dahil sa takot na habang buhay nalang ako lalayo at paulit ulit ko na itong gagawin hanggang sa makasanayan ko na. Takot akong masktan sa pag mamahal pero hinarap ko ito at niyakap ang bawat pasakit na dala nito gayon pa man ang bawat luha ay tiyak na may kalakip na tuwa kaya’t masasabing balanse lamang rin ang mga bagay bagay. Hindi naman ito tungkol sa isang perpektong kapareha o perpektong relasyon, ang dapat mong gawin ay humanap ng isang tao na sasamahan ka sa lahat ng pag katataon at hinding hindi niya bibitiwan ang iyong mga kamay. Iyon ang ginawa ni Gomer sa akin, hindi niya ako bitiwan sa pag katataong sumusuko na ako sa aming samahan.

At tungkol naman sa amin ni Gomer? Pag katapos naming grumaduate ay nag propose na ito sa akin, at ngayon ay papunta na kami sa susunod na baitang ng aming relasyon at iyon ay ang pag sasama na kalakip na sumpaan. Parang isang pelikula ang aming love story, halo halong emosyon ang aming naramdaman habang tinatahak ang daan patungo sa kaligayahan. At abot langit ang aming kasiyahan noong marating naming ito.

Walang araw na hindi naming ipinaramdam sa isa’t isa ang aming pag mamahal, alam namin na marami pang pag subok na darating sa aming samahan pero gayon pa man ay mananatili kaming matatag at mas lalo pang bibigyan ng matibay na pundasyon ang aming pag mamahalan.

“Tayo na, uwi na tayo.” ang wika ni Gomer habang kapwa kami naka tanaw sa magandang Compound ng Bagong buhay, Bagong Pag asa street.

Inakbayan niya ako at hinagkan sa labi..

Bago ako tumalikod ay isang matamis na ngiti ang aking binitiwan.

Ito ang lugar kung saan nag simula ang lahat, sino ba naman ang mag aakala na sa lugar na ito nabuo ang maraming pag mamahalan na pinatibay at pinayabong ng bawat pag kakataon.

At sa bawat hakbang na aking ginagawa palayo dito ay nakatatak sa aking puso at isipan ang pangalan ni “Gomer” at siya ay mananatiling “The Last pogi” ng aking buhay..

WAKAS.

Share this story: