Prologue.

Please Rico!tama na masakit!!ahhh“daing ni Mikee sa lalaking may hawak ng kanyang buhok na tila ikauubos na nito sa kanyang anit.

Ano akala mo hindi ko kayo mahuhuli ni miguel sa kalaswaan niyong ginagawa!!ha!!“giit nito na halos mamula na ang kanyang mukha sa matinding galit na namamayani sa kanya ng mga oras na iyon.

Maniwala ka..wala kaming ginagawang masama ni-urgh!“daing ni mikee.Habang pinipilit nitong tanggalin ang kamay ni Rico sa kanyang buhok.

Marahas na itinulak papasok ng kwarto ni Rico habang patuloy nitong hablot ang buhok ni mikee.

Hagulhol at sigaw ang pumapaibabaw sa kabuoan ng tahanan.Maging ang kasambahay at driver o bodyguard ay walang magawa sa pangyayaring nagaganap sa dalawa.

Dahil alam nilang ito ay ikawawala ng kanilang trabaho kung sila ay mangingialam.

Habang ang dalawa naman ay nanatili sa silid kung saan nagaganap ang kanilang tila pagtutuos.Sa labang ito ay isang leon na kinatatakutan at tupa na walang kalaban laban sa kanyang kaharap.Ganoong posisyon ang kaganapan sa kwarto na iyon.

Marahas na isinubsob si mikee ni rico sa kama.Walang nagawa si mikee kung hindi umiyak at manalangin na matapos na ang sandaling iyon.

Ano hindi pa ba ako sapat sa iyo ha!!akala mo ba ganoon niyo lang ako mauuto na porke may bussiness trip ako ay hindi ko kayo matutunugan ha!!sumagot ka!“sigaw nito na halos ikabibingi na ng kanyang sinasabihan.

Halos hindi na makagalaw si mikee sa kinagagalawan dahilan na rin sa pagpatong ni  rico sa kanyang likuran.

Masakit pa ang mga pasa kanyang mga braso at hita kaya hindi makuhang manlaban ni mikee kay rico.Iniinda nya pa rin ang pagputok ng gilid ng kanyang labi dahil sa lakas ng pagsampal na halos ikasubsob nito sa parking lot kanina sa hotel na kanilang pinggalingan.

Halos malagas na rin ang buhok nito sa dalas ng pagsabunot sa kanya.

Napapitlag siya hilahin ang ulo nya sa kanyang pagkakasubsob.Naramdaman niya ang init ng hininga at lamig ng dila na dumadampi sa kaniyang sugat mula sa labi.Hindi pa nakuntento ay sinipsip pa iyon ni Rico kaya napangiwi si mikee.

Ano masarap ba?O gusto mong pasadahan ko pa ang lagusan mo?“baritono nitong sabi.Subalit halos maubos na ang luha ni mikee at pigil na paghikbi ang kaniyang tanging nagagawa.

Tama na please…hi-hindi ko na..“pagmamakaawa nito subalit sinakop na ang kanyang labi at marahas na pinunit ang may kanipisang suot ni mikee.

Halos nanghihina ng pinipigilan ni mikee si rico sa paghubad ng kaniyang kasuotan.Nang matapos iyon ni rico ay dali dali syang tumayo at tumungo sa side table ng kama.

Habang si mikee ay gumagapang na pumunta sa sulok ng kama hila nito ang kumot at pinangtatapik sa kaniyang kahubarang katawan.

Nang makita ni rico ang hinahanap ay dali daling pumunta sa kinaroroonan ni mikee.Walang pakungdangan na hinablot ang comforter na itinatakip ni mikee sa katawan niya.

Halos nanginginig sa takot si mikee sa nakita niyang kinuha ni rico.

Isang sex toy(vibrator) at lube.

Halos nagbubuno sila sa paghihilahan sa kumot.Subalit wala ng lakas pa si mikee kaya nabitawan niya iyon.

Binato naman ni Rico kung saan ang kumot.At matapos nito ay hinila ang mga paa ni mikee palapit sa kanya.

Rico..tama na please…plea-ahhh!!“bigla siyang napaigtad ng sapilitang ipinasok ang hintuturong daliri sa kanyang lagusan.Walng lube pang ipinasok ni rico ang daliri sa pang upo ni mikee kaya ramdam niya pa ang kipot ng butas nito.

Ramdam naman ni mikee ang lamig ng likidong ibinubuhos sa kanyang butas king saan nanatili pa rin ang daliri ni rico.

Matapos niyon ay iginagalaw na ni Rico ang daliri niya sa butas ni mikee.Labas pasok iyon hanggang naging dalawa at nasundan sa tatlong daliri.Nang maramdaman niyang napapaluwang na niya butas ay saka niya ipinasak ang sex toy.

Matapos niyon ay inangat niya ang long sleeve niyang manggas at saka nagbuhos ng lube sa kanyang palad.

Habang si mikee ay napapakapit sa kobre kama at pigil na pag ungol ang tanging nagawa.

Tinanggal ni rico ang vibrator mula sa butas ni mikee at isinisiksik nito ang mga daliri.Ang kaninang tatlo ay naging apat na at hindi pa siya nakuntento ay ipinapasok nito ng pilit ngunit dahan dahan ang halos kamay na nasa butas ni mikee.

Tama na..ri-r-“naputol ang sinasabi ni mikee dahil hindi na nito makayanan ang sakit at hapdi sa kanyang lagusan.

Napatigil naman si Rico sa ginagawa nito dahil sa pagkawala ng malay ni mikee.Dahan dahang binunot ang kamay sa butas ni mikee na halos dumudugo na sa kanyang ginawa.

Tumayo ito at kumuha ng towel at pinunasan ang kamay na may bahid ng likido at dugo mula sa lagusan ni mikee.

Matapos niyon ay kinuha ang telepono sa kanyang bulsa ng pantalon at tumawag sa kung sino man.

Maapos makausap ang tao sa kabilang linya ay tinungo nito ang walang malay na si mikee.

Dala nito ang pulang roba at mga ilang rolyo ng tissue at inangat ang bahagi ng binti ni mikee.Pinunasan nito ang dumudugo nitong lagusan.

Matapos malinisan ay sinuotan na nito ng roba at binuhat.

Buhat nito ang walang malay na si mikee patungo sa kabilang kwarto.

Nang maihiga niya na iyon ay saka niya pinunasan ng kanyang daliri ang mga luhang patuloy pa rin sa pag-agos sa mukha ng minamahal.

Alam niya ang mga nagagawa niyang pananakit kay mikee dahil sa mga patunay na mga latay nito sa katawan.

Muli ay hinalikan niya ito sa ibat ibang bahagi ng parte ng mukha.At saka nagbitaw ng salita matapos ay lumabas ng silid.

“Patawad pero sadyang mahal kita hanggang sa huling hininga mo ay akin ka. “

Hi!

Natapos ko rin ang PROLOGUE sakit sa half brain pero ok lang.Sorry nga pala nabura ng hindi sinasadya ang mga old stories ko unfinished pa naman din.HUHUHU…

Salamat din sa mga nagbabasa at magbabasa pa mga magagawa ko pang kwento.

BxB po itong kwento means Boy to Boy,Man to Man pa nga eh,please sana walang magrereport at sasabihin ko na o nakatype na po na ito ay MATURE CONTENT.

From nagmamagandang ewan,

Cinnamon.

visit me but please huwag mangbwiset sa Fb.see yah!!

Free to VOTE and COMMENTS..

TMH:1

(M I K E E)

Nagising ako sa sakit at hapding aking nararamdaman.Napaiktad ako sa aking mumunting pagkilos.Tila hindi ko magagawang umupo ng maayos.Medyo madilim ang silid dahil iisang lampshade lamang ang tanging nagsisilbing liwanag dito.Naharangan ng mga kurtina ang liwanag mula sa labas ng bintana.

Paunti unti at marahan ang aking pag galaw dahil sa pinagmumulan ng sakit nito mula sa aking pang upo.Nang ako ay mapatayo ay saka ko lang napansin na nakaboxer short at naka-roba pa pala ako.Madalas kasi kung ako ay nagagawan ng marahas na bagay ni rico ay iniwan ako nitong hubo’t hubad.Tila nakakapanibago.

Nang maibaba ko na ang aking paa sa malamig na sahig ng silid ay siya namang paglagatok ng pinto.Ang ingay nito ang siyang nagpatigil sa aking paghinga. “Gising ka na pala?mabuti pang magpahinga ka na muna.” bungad nito sa akin.Si doc.Neil.

Family doctor ng pamilya ni Rico.Mabait ito at malamang ay alam na niya ang aking pinagdaraanan sa kamay ng aking asawa.Napaupo ako ng marahan bilang pag-iingat.Agad naman ako nitong inalalayan.Napayuko na lamang ako dahil sa kanyang nakikita sa akin.

May mga pasa at iilang galos sa aking katawan.Tila matagal pa ulit bago iyon maghilom kagaya ng mga nakalipas kong sugat sa katawan.

“Kaya mo pa ba?” tanong niya habang matiim na nakatingin sa akin.

“Hindi ko alam,hindi ko rin alam kung bakit siya nagkaganoon…pero,“aaminin ko sa sarili ko mahal ko siya ng higit pa sa buhay ko.At nangako ako na mamahalin ko siya ng buong buhay.

“Pero..handa akong maghintay na maintindihan niya yung totoo.“dugtong ko.Kinuha niya naman ang medical kit niya.Binuksan niya ito at saka naglabas ng mga tabletang gamot at mga pamahid sa aking sugat.

“Kahit na ilang latay pa ang iyong maranasan?” napatingin ako sa kanya habang ginagamot nito ang aking sugat.

“Oo…kahit ilang latay,pasa..at bugbog pa ang maranasan ko sa kanya..Mahal na mahal ko siya doc.”

sagot ko.Hindi ko alam kung bakit ko natutunan magpaka-martir pagdating sa pag-ibig.

“Mukhang wala na akong magagawa para ikaw ay tulungan.Dahil alam ko ang pag-ibig ay nakakabulag,pero sana wag umabot sa puntong magkasakitan kayo ng husto at hindi na mahanap yung sinumpaan ninyong pagmamahalan.” sa puntong iyon namutawi sa aking isip ang naganap naming kasal.Kapwa may tamis ang pagngiti sa aming labi.

Tila wala na akong mahihiling pa sa araw naganap iyon.Ikinasal kami noon sa america.Buong pamilya niya ay naroon noong araw na iyon.Samantalang nagiisang matalik na kaibigan at ang nanay-nanayan ko aking naging kaagapay.Ulila ako sa magulang at tanging ampunan lamang ang umaruga sa akin.Sanggol pa lamang noong ako ay iwan sa pintuan sa naturang gusali.

Gayumpaman,hindi nagkulang ang mga nakagisnan kong nag alaga sa akin.Tanggap nila kung ano at magkasino ang pagkatao ko.Napagaral at napagtapos nila ako sa tulong ng mga donasyong kanilang nalikom.Malaki ang aking pasasalamat sa kanila.At nang malaman ni rico iyon ay nagbigay siya ng malaking pondo sa ampunan.Hindi magkamayaw ang aking kasiyahan nang malaman ko iyon.Tiyak na ilang bata ang makakapag-aral dahil doon.

“Inumin mo ang mga gamot na ibinigay ko sayo..At magpahinga ka na lamang muna.” saad nito matapos isara ang bag na dalahin.Akmang aalis na siya ng pumasok si rico sa kwarto.Tila kakaba-kaba na naman ang namamayani sa aking kalooban.

Kaagad akong umayos sa paghiga.Ayoko siyang harapin hanggat maari.Gayong hindi ko alam kung saan ako magsisimula magpaliwanag sa kaniya.

“Mauna na ako rico,mabuting magpahinga muna siya..kailangan na kailangan ng katawan niya iyon sa ngayon.” bilin nito at nagpatuloy na sa paglabas ng silid.

Pigil kong tiniis ang sakit na aking pangupo habang nakaharap sa ibang bahagi ng kuwarto.Naramdaman ko ang paglundo ng kama tanda ng kaniya presensya.Nanlalamig ang aking pakiramdam tila tinatansya nito ang mga pagkilos na gagawin niya.

Naramdaman ko ang tuluyang paggalaw ng kutson.Ang marahang paghila ng makapal na kumot na siyang bumabalot sa aking nanlalamig na katawan.

Maya maya pa ay lumingkis ang bilugang braso nito sa aking beywang.Ikinulong ang bahaging iyon sa kaniyang bisig.Tila nadadarang sa init ang kaninang nagyeyelo kong pakiramdam.

“R-rico.“nagkandautal ako sa pagtawag sa kanya dahil sa pagdampi ng labi nito sa aking batok.

“Let me in Mikee..”

Vote And Comments.;-)

The Last Heir

Sana po ay masuportahan ninyo ang aking gagawing kwento.

Still BxB po ito,and also MPREG po..

Sa lahat po ng tumatangkilik ng Im yours and The masochist husband  ay sobrang thank you po.Matapos man ang alin man sa dalawa this is the next work i w

ill do.so guys✊✊

-cinnamon grapes😚😍

TMH:2

(M I K E E)

“Let me in Mikee”

B ulong nito.Hindi ko maiwasan makaramdam ng kilobot sa aking balahibo.Lumala pa ito sa pagpisil pisil sa aking bahagi ng katawan.

“Wa-wag rico..“pagpigil ko.Subalit tila hindi niya iyon pinansin.Ang kaninang marahang paglapat ng labi nito sa aking balat ay naging marahas.Kinakagat kagat niya ang bahagi ng aking balikat.

“Bakit mas masarap ba siyang manrumansa kesa sa akin?“Tila nagtatangis ang galit sa kanyang tinig.

Sipsip at pagkagat ang kaniyang ginagawa sa akin kaya’t napapaigik ako sa hapdi nitong turan.

“R-ric..please,“pakiusap ko pa.Nagbabadya ng lumabas ang luha sa aking mga mata.

Padabog ako nitong binitawan at umalis ng kama.Ako man ay hikbi na ang kumawala sa akin ng sandaling iyon.Alam ko na walang dahilan upang ako ay kanyang saktan.Subalit sa isang pagkakamali lang pala ay masisira ang lahat.

Sinubukan ko siyang kausapin sa maraming pagkakataon.Subalit mariin niyang idinudukdok sa akin ang mga paratang na iyon.

Ang paratang na ako ay nag taksil sa kanya.

Hindi ko lubos maisip,kung paano nangyari iyon.

Nagising na lamang ako na katabi ang isang lalaking hindi ko lubos maalala kung saan at kailan ko siya nakilala.Parehas kaming walang saplot.Doon pumasok sa eksena ang aking asawa.

Hindi ko lubos akalain na magaganap sa akin ang mga napapanood ko lang sa teleserye.Subalit hindi ako ang bidang mangaakusa kung hindi ako ang siyang inaakusa sa bagay na hindi siyang tunay .

Matinding sakit ng ulo ang siyang bumungad sa akin ng ako ay magising.May kalamigan ang hangin na tumatama sa aking balat.Doon ko napagtanto na wala pala akong pangitaas kaya hinila ko ang makapal na kumot na nasa aking ibabang bahagi.Subalit laking gulat ko na tila dumampi ang malamig na hangin sa aking ibaba.Kinapa ko iyon at totoo nga na wala rin akong saplot ni isa.

At mas labis akong nabahala nang may umungol sa aking tabi.Hawak ko ang aking sintidong lumingon sa pinagmumulan niyon.

“Si-sino ka?!”

Napamulat ako ng mata nang maalala ko ang sandaling iyon.Bangungot.Isang masamang panaginip para sa akin ang sandaling iyon.

Medyo napaiglip ako simula kanina.Sinipat ko ang paligid ng aking paningin.At gayun pa din,nagaagaw ang dilim at liwanag sa silid na ito.Babangon na sana ako ng maamoy ko ang usok ng sigarilyo.Nakaligtas pala sa nanlalabo kong paningin ang pigurang iyon.Kadaliman man ng bahagi ng silid ang kanyang kinaroroonan ay alam kong siya iyon.

Marami rami na rin ang laman ng ashtray nito.Mukhang kanina niya pa sinusunog ang kaniyang baga.Hindi ko tuloy alam kung babangon ako sa aking kinahihigaan o hindi.

Pinatay niya ang huling upos ng sigarilyo.At saka tumayo mula sa kinauupuan.Dahan dahan siyang lumakad.Mula sa kadiliman ay unti unti siyang lumilinaw sa aking paningin.Nakasuot pala siya ng puting roba.

Lantad ang kaniyang kahubugang bahagi ng katawan.Napalunok ako ng laway.Tila nakakadarang din ang kaniyang pagtitig sa akin.Napaiwas tingin na lamang ako.

Ayokong salubungin ang tingin nito dahil nadadala ako nito.

Lumapit siya sa akin at umupo sa bandang paanan ko.Pasimpleng nakaupo lamang ito habang akin naman siyang pinakikiramdaman.

“Mahal kita mikee,alam mo ba yon?” gusto kong tumitig sa kanyang mga mata habang tinatanong niya iyon.

Oo ang gusto kong isambit sa kaniya.Subalit hindi kaya ng kabado kong dila.Dahan dahan siyang umusod papalapit sa akin.Nang husto na ay saka niya ipinaling ang mukha ko sa harap niya.

Hawak niya ang aking pisngi.Subalit ang mga mata ko ay nanatiling nasa parang.Hindi ko gustong sakyan ang nais niyang iparating sa akin.Pinasadahan ng daliri niya ang aking labi.Namumutawi ang tuyong sugat ko roon.Marahan kong hinawakan ang kaniyang kamay.

“Sagutin mo ako,mikee.” tanong nito muli.

“O-oo..alam ko.“tila natupi na ang aking dila matapos iyon.

“Mahal kita kaya nagagawa ko ang mga ganitong bagay sayo,ayaw kitang saktan subalit ang akin ay akin ayoko ng

kahati

lalong lalo na sa iyo..“ habang sinasabi niya iyon ay dahan dahang dumadampi ang kaniyang labi sa aking leeg pataas sa aking labi.

“I-ikaw lang rico..“saad ko na halos ikapatid ng aking paghinga dahil sa paghalik halik nito.

“Then show me..”

matapos niyon ay sinalubong niya ang aking labi.Ang kaninang marahan ay naging marahas at lumalalim na paghalik sa akin.Tumitirik na ang aking mata sa halik na iyon.Subalit naiktad ako ng maramdaman ko ang pagkagat at sipsip nito sa aking kawawang labi.

Nalalasahan ko na ang aking dugo mula sa sugat ng aking labi.“Ughmmph..“napapaungol na ako sa dulot niyon.

Tiniis ko ang ginawa niyang paglamukos sa aking leeg at balikat.Panibagong marka.Hindi pa tuloyang magaling ang iba subalit nadadagdagan na naman muli.

Nakapatong na siya sa akin kaya hirap ako sa bigat at puwersang kaniyang ginagawa.Ayoko man pero gusto kong patunayan na mahal ko siya.

Votes and Comments;-)

-c.g

TMH:3

(M I K E E)

N agising ako na kumakalam ang aking sikmura.Wala pa pala akong kain simula kanina.Hindi ko alam kung bakit nakayanan pa ng resistensya ko ang makipagtalik sa kanya.Heto siya sa aking tabi payapang namamahinga.

Tila hindi mababatid ang pagiging mabangis nitong awra kundi sa isang mala adonis nitong taglay.

Sabagay,nahulog din ako sa kanyang kaakit akit na imahe.Naalala ko pa noong una ko siyang makita.Nasa mall pa ako noon nagtatrabaho.Isa akong crew sa isang resto,nang minsan siyang mapadaan sa harap ng aming kainan.Nababatid ko na may mataas siyang katungkulan noon.Dahil sa bihis at postura nito,samahan pa ng maraming alalay na nakapalibot sa kaniya.

“Huy,alam mo ba mike CEO daw yan nitong mall.Kaloka di ba?“bulong ni kris sa akin.Kasamahan at kaibigan ko sa trabaho.

Itinigil ko muna ang pagpunas ng lamesa at pinaunlakan ang panguusisa nito.

Tila isang modelo ang kaniyang tindig at naayon naman ito sa kaniyang mukha.Gwapo nga!’ito ang isinigaw ng aking isip.“Oh!di ba friend sabi na eh..type mo?“bulong nito matapos akong sikuhin.

“Ewan sayo kris,magtrabaho na nga tayo!“muli kong itinuon ang aking sarili sa pagpunas ng lamesa at ilagay ang mga kalat sa push cart na basurahan.Aaminin ko mukhang tinamaan ako,subalit sino nga ba ako para mapansin niya?At as if naman pumatol  siya sa kapwa niya lalaki.Paniguradong ’never in my wildest dreams’ang masasabi nito.Kaya’t hanggang pangarap na lamang siguro ako.

“Mike,wala namang masama pangarapin ang tulad niya hindi ba?“urirat nito.Tinapunan ko na lang siya ng nakalolokong tingin.Pangarapin?Oo,Hindi nga naman masama.Para sa kagaya niya pero para sa akin?malabo sa tubig kanal iyon mangyari o matupad.

“Hmmm..“ungol nito,subalit nagpatuloy lang muli sa pagtulog.Dahan dahan lang akong gumalaw.Iniiwasan ang paglundo ng kama.Nang makababa ako,tila doon ko na naramdaman ang labis na pagod at gutom.Nanginginig ang aking mga tuhod.Hirap kong hinakbang ang aking mga paa.Ramdam ko rin ang sakit ng aking lagusan.Mabuti na lamang at hindi roon nagpalabas si rico.

Nang makarating ako sa pinto dahan dahan ko itong ipinihit ang door knob.Nakalabas ako ng matiwasay.Subalit hindi pa roon nagtatapos ang aking kalbaryo.Pababa pa lang ng hagdan ay sumasakit na ang aking balakang.Tiniis ko ang sakit makababa lamang.

Nagtungo ako ng kusina.Doon diretsyong nagpunta kaagad sa ref.May mga pagkain naman na subalit kailangan pang iinit.Napili kong ilabas ang Bakemac.Paika ika kong binitbit ang tupperware sa oven.Nang maipasok ko na ito ay saka ko lang napansin na may kasama pala ako.Nilingon ko ito.Si yaya rusing pala.

Nakatingin lamang waring sinusuri ako.Alam ko na nagaalala na ito sa aking kalagayan.Mabait siya kaya’t kung ituring ko rin ay nanay na rin.Tatlong buwan ko na rin siyang nakakasama rito.Simula noong ako ay tumira rito ay masaya naman ang simula ng pagsasama namin ni rico.Masyado siyang workaholic.Kaya naisipan nitong ikuha ako ng mga makakasama sa bahay.Para hindi raw ako mainip.Noong ay tumanggi ako dahil hindi na naman kailangan.Pero wala naman na akong magawa ng makarating ang mga ito noong araw ding yun.Mabait naman ang lahat.Kimi ang kanilang pagkilos sa tuwing nasa harap nila si rico.Pero kapag kami kami lang ay mahaba habang biruan at tawanan.Kaya’t nakapalagayan loob ko na sila.

Si aling rusing at sonya ang mga kasambahay.Si kuya alex at jimbo ang guwardiya sa labas,si Mang tonyo ang driver namin.

Lahat sila batid ang nagaganap sa aming dalawa ni rico.Hindi sila maaring pumagitna.Maari silang mawalan ng trabaho sa isang iglap lang.May mga pamilyang umaasa sa kanila.

“Anak,a-ayos ka lang ba?mabuti pa ay ako na riyan umupo ka na lamang.“wika nito ng makalapit sa akin.Sinunod ko na lamang ito.

“Ayos lang nay.“sabi ko.Kahit magsinungaling ako hindi naman magagawa iyon ng mga pasa sa aking katawan.Nagkukulay lila ang parte ng aking braso ng aking titigan.Mabuti na lamang ay naipulopot ko ng mabuti ang aking roba.Tila nakaramdam ako ng panlalamig sa katawan.

“Iho,kain na.“lapag ng pagkain nito.“eto.gatas,uminom ka rin”pahabol nito saka umupo sa katabing stool.

Nginunguya ko lamang iyon sabay lagok ng gatas.Tumatama kasi sa sugat ko sa labi ang bawat pagsubo ko sa kutsara.Dagdag na din ang init ng singaw na lumalabas sa aking mata.

“Nak,dahan dahan lang.“sabi nito.Pero ng malunok ko na ang pagkain ay nagiging mapait ang dulo nito sa aking panlasa.Tila umiikot na rin ang aking paningin.“Iho?..iho?..ayos ka lang?“hinahagod nito ang aking likuran subalit kasabay nito ang aking pagngiwi.

Naramdaman ko ang pagtayo nito at pagbuklat nito sa aking roba.

“Mi-mi-mikee!!!anak !!!!”

Vote and comments:-)

Ps.may bed scene nga pala sila..herher..

TMH2 part.

Need 20 vote for these. -c.g

The Private Part Of Them.

I t contains a sexual malicious part of the stories.

Oh guys,dahil sa mabait ako ngayon..ilalabas ko na at baka topakin pa ang cellphone ko at mabura  na naman ang nagawa ko na.Huhuhu sana pagtiyagaan niyo na lamang.Ito lang nakayanan ng Nilulumot kong utak.herher.Masaya ako dahil may nakakabasa pala ng gawa ko. Sorna sa part ni mikee.Ganun talaga eh,kaya nga ayun ang title.And abangan pa ang mga magaganap na mangyayari sa relasyon nilang dalawa.

Alam ko beastmode kayo kay rico pero sana nabasa ninyo ang Story discription ng kwento.About sa part niya even his dark side.

Nga pala i need your COMMENTS right now guys.Sana paunlakan niyo po.

Kung kaninong POV ang ilalabas ko next chapt.

Mikee or Rico,

or pwede rin sa akin.Char,basta asahan ko yan guys.hehe…paki add na lang po itong book na ito reading list niyo syempre follow me at the same time.

Lovelots guys…

c.g

THM:4

( R I C O )

Lumaki ako sa isang marangyang pamumuhay.Yung kahit hindi ko hilingin ang mga bagay bagay kusang ibinibigay ito sa akin ng mga magulang ko.Bata pa lamang ipinamulat na nila sa akin kung ano ang halaga ng salapi sa buhay ng tao.

Nang makapagtapos sa akin ipinasa ang mga pinalagong yaman ng aking magulang.

Hawak ko ang ibang sangay ng malalaking korporasyon at mga negosyo na ang ilan ay sa ibang bansa pa.

Tuluyang naging masaya ang buhay ko ng maitali ko sa aking pangalan ang taong mahal ko.

Hindi alam ng karamihan na ang mamahalin ko ay isang kapareho kong kasarian.

Si Mikee.

Una pa lamang nakuha na niya ang atensyon ko.Sa una ay nag aalangan na muli akong masaktan.Ngunit hindi ako nagpadala sa mga bagay na pinagdaan ko noon.Bagkus,ninais kong makilala siya ng husto.

At dahil doon,mas lalo akong nahulog sa kaniya.

Noon,akala ko ang pag ibig ay para sa babae at lalaki lamang.Hindi ko lubos inakala na siya ang pupuno sa mga bagay na kulang sa akin.Noon na akala ko ay sapat na ang mga bagay na mayroon ako .Ngunit para sa isang tulad niya.Nakita ko ang pagmamahal na hinahanap-hanap ko.

Hindi ko akalain na mahuhulog ako sa kapareha kong kasarian.Noong una ay nagaalangan pa ako sa nararamdaman ko sa kanya.Hanggang siya na ang kusang lumayo sa akin.Noong panahong iyon.Doon ko lang napagtanto ang labis niyang halaga sa akin.Tila sa bawat pagmulat ko ay siya ang aking hanap hanap.

Sa pagkakataong iyon,Hindi ko na siya pinakawalan pa.Pinaalam ko sa aking magulang ang aking nararamdaman.Sa una ay hirap pa nila itong unawain. Pero sa huli.Sino nga bang magulang ang hindi makakaunawa sa anak.They truly accepted my personality nor my feelings to him.

M edyo papungas pungas pa ang aking mata ng mapabangon ako.May naulingan akong alingawngaw sa kung saan.Tinignan ko yung katabi ko.Subalit wala akong nabungaran.

Dali dali akong lumabas kahit walang pang itaas.

Bukas ang ilaw sa buong sala sa ibaba.

Nang makababa ako aligaga ang katulong na si sonya na siyang una kong nabungaran.May hawak na planggana na naglalaman ng tubig at bimpo.Para saan naman yun sa ganitong dis oras ng gabi?

“S-sir..“nang makita ako nito.

Halata sa mukha nito ang gulat.

“S-sir si sir mikee ho..”

tila ako man ay nagulat sa kaniyang sinabi.

“Nasaan siya!”

Sumunod ako sa kanyang paglakad at nakita kong pumasok ito sa silid nila.Sumunod na lamang ako.

Bumungad sa akin ang pagaasikaso ng matandang katulong na si aling rusing.Dali dali niyang pinupunasan ang katawan ng walang malay na si mikee.

“What the f** happen to him!“napasigaw ako sa kaba.

Maayos naman siya kanina.But,shit!pinangunahan na naman ako ng galit na pinaghalong libog.Kaya’t hindi ko na pigilan ang tawag ng laman.

Lumapit kaagad ako sa kanya.Bubuhatin ko na sana siya ng makapa ko ang tila nakakapasong init sa balat niya.

“S-sir,na-nawalan po siya ng malay kanina habang kumakain.“sandig nito sa akin habang patuloy na pinupunasan ang braso ni mikee.Nahihiya ako sa lagay na iyon.Tila nilukob ako ng awa sa nagawa ko.

“Sa kwarto na lang po namin ninyo iyan ipagpatuloy.“i said in low tone.

Ibinalot ko sa kaniyang katawan ang kumot at saka binuhat.Kapansin pansin na rin ang kaniyang paggaan.Pinagmamasdan ko ang kaniyang mukha ng akin itong buhat buhat.

Napakaamo nito.Ang may kanipisang labi at matangos na maliit na ilong nito.Ang kaniyang mata na napapalibutan ng may kakapalang pilik mata.

D ahan dahan ko syang ibinaba sa kama.

“Hmmmm…“ungol nito.

Bahagyang nanginginig pa ito at napiktad sa kanyang turan.

“Ser,paiinumin ko po muna ng gamot si Ser mike..mukhang nakaligtaan po niyang inumin ito.“hawak ni aling rusing ang tableta at isang basong tubig.

“Ako na lamang ho,magpahinga na lamang po kayo at ako ng bahala mag-asikaso sa kaniya.“inabot nito ang kaniyang mga hawak at sinunod ang aking hiling.

“Sige po ser,“paalam nito at saka tumungo palabas ng silid.

Nagpasya akong kumuha ng damit nito at saka pinalitan ko ito.

Pinaupo at pinasandal ko muna sa headboard ng kama.

“Mike,inumin mo muna ito.”

Marahang paggising ko rito.Subalit tila ayaw niyang inumin ang hawak kong gamot.

“Ric,ayoko niyan…isusuka ko lang yan.“sabi nito at aktong hihiga na siya subalit inunahan ko na ito.

I just turned the drugs into my mouth.

And…

Napamulat ang kaniyang mata sa aking ginawa.Hindi niya inasahan ang pag halik na aking ginawa.

Mabuti at nalunok nito ang kaniyang gamot.

“Let’s take a rest now”

I said.After i wipe a stray of water from his mouth.Inihiga ko siya at kinumutan matapos.

Kahit mainit ang katawan nito walang alinlangan ko itong niyakap.

VOTE AND COMMENTS.

-C.G;》

THM:5

Nagising sa sakit ng katawan si mikee.Napasapo pa siya sa kaniyang ulo.Tila hindi na niya ramdam ang pagkahilo hindi gaya ng nagdaang gabi.

Nilingon niya ang bahagi ng kama.Subalit hindi niya inasahan ang kaniyang nakita.Si Rico.Payapa itong natutulog sa kaniyang tabi .

Kadalasan kasi ay wala na ito sa kanyang tabi sa tuwing darating ang umaga para sa kanya.Kaya labis siyang nagtaka ng dahil doon.Napangiti naman siya ng wala sa sarili.Dahan dahan ang kaniyang paggalaw sa kama upang hindi magising ang asawa.Naiihi at nauuhaw na rin siya.Tila natuyot ang kaniyang lalamunan dala ng lagnat na naranasan.

Patayo na siya nang nakaramdam ng biglang pagkahilo.Pahakbang na siya ngunit kasabay nito ang pagbulahaw ng panginginig ng tuhod.

Blag

Bumagsak siya sa sahig.Mabilis niyang itinukod ang mga kamay sa sahig upang maalalayan ang sarili.

“Shit!”

Nilingon niya ang boses niyon.Nakita niyang dali daling bumangon sa kama si rico at inakay siya patayo.

“Ano bang ginagawa mo?!“singhal nito kay mike.Napayuko na lamang si mikee sa takot.

“N-naiihi kasi ako..at nauuhaw na rin.“paliwanag nito habang nakatungo.

Nagulat naman siya ng buhatin siya ni rico.Tinungo ang banyo.Ibinaba siya malapit sa bowl.Akmang ibaba niya ang pajama ng kusang ang kamay ng asawa niya ang gumawa.

Napatingin siya rito.

“Sige umihi ka na,nang makabalik na ng kama.“mahinahon nitong sabi.

Lumabas naman ng banyo si rico dahil ramdam niya ang hiyang nararamdaman ng tao sa loob nito.

Matapos niyon ay ginawa na ni mike ang magsipilyo at maghilamos ng mukha.Kaagad din siyang lumabas.Ngunit,muli nagulat siya ng makitang nakasandal sa pader sa tabi ng pinto si rico.

“Done?“tanong kaagad nito sa kanya.

Napatango na lamang siya.Muli ay inalalayan siya nitong bumalik sa kama.Ayaw na sanang humiga subalit itinaklob na kaagad ni rico sa kanya ang kumot.

“Magpahinga ka at magpapahanda ako kay manang ng lugaw.Kukuha na rin ako kaagad ng tubig.“saad nito at saka mabilis na lumabas.

Samantalang naiwang nakahiga si mikee.

Beep..beep…beep…

Tunog iyon mula sa cellphone.

Sunod sunod ang alert tone nito.Naisip na hanapin ni mike kung nasaan ang bagay na iyon.Kinapa niya ang mga ilalim ng unan subalit wala.Baka importante ang mensahe mula sa opisina nito.“iyon ang naisip niya kaya nais niyang mahanap iyon.

Nahagilap ng kaniyang pandinig kung saan iyon nagmumula.

Sa drawer ng side table ng kama.

Kinuha niya iyon.Unknown number ang nakarehistro.

4 messege received.

Ayaw niya sanang pakialaman subalit tila hinihia siya ng kuryusidad.

Binuksan niya iyon at iisang numero lang nagpadala ng mensahe.Subalit hindi batid kung kanino galing iyon.

Hey!

I miss you…Especially the smell and warmth of your body.babe..

When will we meet again?

Meet me in Hudson tower.West wing..same time..-CL

Tila naparalisa ang kalamanan niya sa nabasa niya.Hindi niya mapaliwanag ang kabang dulot na iyon sa kanya.Gusto niyang malaman kung totoo ang mga nakasaad sa mensahe.Subalit isinantabi niya muna dagliang galit na nais bumalot sa mga oras na iyon.Binura niya ang mga mensaheng iyon atsaka mabilis na bumalik sa pagkakahiga.Malalim na buntunghininga ang pinakawalan niya ng sandaling iyon.

“Sino si CL?”

Tanong niya sa kawalan.

T H M :6

( M I K E E )

Ilang araw na rin ang lumipas ng mula ng mabasa ko yung txt messege na yun.Hindi ko alam kung dapat akong maniwala o hindi.Pero gusto ko sanang masiguro kung totoo nga iyon.

Maaga naman siyang umuuwi galing opisina,Tapos tinitignan ko rin yung mga mga pinaghubaran nitong damit galing sa trabaho.Baka may kissmark ng lipstick kagaya sa mga napapanood ko sa tv.Tapos tuwing gabi sinisilip ko yung mga call logs at inbox ng cellphone niya.Wala naman kakaiba.

Tsk,baka naman na wrong send lang ng kung sino.

Kasalukuyan akong nagluluto ng chicken curry ng tumunog ang cellphone ko.

“Hello.“sagot ko.

“Nak,kamusta na.Hindi ka na nadalaw rito.namimiss ka na ng mga bata.“bungad sa akin ni nanay.

“Nay,pasensya na po ah..kung ganoon namimiss ko na rin po kayong lahat diyan.Hayaan niyo at bibisita ako sa susunod na araw.“sagot ko.

“Oh,kamusta naman kayo ng asawa mo?ayos lang ba kayo?“tanong nito.Napabuntong hininga na lamang ako.Hindi kasi ako nagsasabi kay nanay sa mga away na nagaganap sa amin ni rico.Ayoko naman na malaman niya pa ito.Ayoko siyang mag alala pa.Isa pa ay talagang hindi ko muna gustong pumunta roon dahil pinahihilom ko muna ang mga sugat at pasa ko.

“Nak,mike andyan ka pa ba?“tanong muli nito.

“Oho,ayos naman po kami ni rico.Busy nga po sya sa trabaho kaya inaasiko ko po siya agad sa pag uwi nito.“sagot ko.

Medyo okay na naman kami itong mga nakaraang araw.

Matapos ang tawag ay pinagpatuloy ko ang pagluluto ng ulam.Gusto ko naman kasi na may magawang ibang bagay dito sa bahay.

Matapos kong magluto ay nagligpit ligpit ako ng aming kwarto.Gusto sana ni aling rusing na siya na ang magligpit ngunit pinilit kong ako na dahil sa nababagot na ako,iyon ang idinahilan ko.

Nagpalit ako ng kobre kama at ilang sapin ng unan namin.Tapos ay nagwalis walis at nagtanggal ng ilang alikabok sa mga kabinet at mga gilid ng silid.

Nang mapunta ang pawawalis sa ilalim ng kama.May sumabit na kung ano sa hibla ng walis.

Tinignan ko iyon.

Isang bracelet ?

Hindi pamilyar sa akin ito.

Inilagay ko muna sa aking bulsa.

Matapos kong maglinis ay nagpahinga ako sandali at naligo.

Nagpupunas ako ng tuwalya ng lumabas sa banyo.Nadatnan ko na naghuhubad ng damit niya si rico.Nakauwi na pala.

Sinalubong ko ito ng halik at kaniya naman iyong tinugon.

Tumungo ito ng banyo at ako naman ay patuloy sa pagpapatuyo ng buhok.

Hapag kainan…

“Ric,magpapaalam sana ako..bibisita sana ako sa ampunan..“pamamaalam ko.Napatingin naman siya sa akin ng matiim.Tila nagdadalawang isip.

“Sige basta iisasama mo yung driver natin sa pupuntahan mo.“sabi nito at pinagpatuloy ang pagkain.

Bakas pa rin sa kanya ang kawalang tiwala nito.Bakit hindi niya ako makuhang pagkatiwalaan muli.Mas pinili niyang paniwalaan ang mga bagay na walang katotohanang ibinibintang sa akin.

Matapos kumain ay pumanhik na ito kaagad sa aming silid.

Naiwan ako sa kusina kasama si aling rusing at si sonya.

“Nay,kilala niyo po ba kung kanino ito?“sabi ko sabay lahad ng bagay na iyon.Madalas kasing maglinis si nanay sa aming silid baka naman sa kanya ito.Mahilig kasi si nanay sa mga alahas gaya nitong hawak ko.

“Naku anak,hindi ko kilala kung kanino iyan.mukhang mamahalin pa ang klase niyan.Baka naman sa asawa mo?“sagot nito.

“Oo nga naman mikee,baka kay ser rico iyan..natanong mo na ba siya?“sabat ni sonya.

“Hindi pa eh,pero sige itatanong ko na din.“tugon ko at saka pumanhik na rin kalaunan.

Nadatnan ko itong nakaharap sa laptop niya ng makapasok ako.Siguro sobrang dami ng gawain sa opisina kaya nadala niya na ang trabaho dito.

Napagpasyahan ko na sa bukas na lamang ito tanungin tungkol sa bagay na iyon.Ayoko kasi siyang maabala pa.

Humiga na lamang ako sa kama at pinagmamasdan siya sa kaniyang ginagawa.Hanggang sa ako ay madalaw ng antok at makatulog na.

Kinabukasan..

Tanghali na ako umalis sa bahay dahil nagasikaso pa ako ng ilang bagay.

Bago ako tumungo sa bahay ampunan ay napili kong mag grocery pansamantala.Sa isang mall namin napiling magpunta dahil sa nadaanan na rin namin ito.

Nakabili na ako ng mga pampasalubong at si manong na ang siyang nagbitbit sa aming pinamili.Palinga linga naman ako sa paligid ng mapukaw ang mata ko sa isang mamahaling restaurant.Hindi ako maaring magkamali sa aking nakita.Si rico iyon.

May kasama siyang isang lalaki.May itsura ito at mukhang modelo o artista sa kaniyang ayos.Masaya silang nagkakausap at ngayon ko lang muli nakitang nakangiti si rico.Siguro ay kaibigan o kakilala niya ito.

Pero parang nakadarama ako ng kirot sa bahaging iyon o kung ano man.

“Ser,aalis na po ba tayo?“sabi nito at kami ay tumungo sa parking lot.

Nang makarating ako sa ampunan ay sinalubong kaagad ako ng mga bata.Tila napawi ang mga katanungan na bumabagabag sa aking isipan.Sa mga ngiti at yakap nila sa akin labis na nakakagaan ng kalooban.

Gaya ng mga bata ay masaya rin akong sinalubong ng mga nakakatandang namamahala rito.

Kamustahan at ilang kwentuhan ang aming ginawa.Naglaro pati kami ng mga bata.Halos nakakapagod subalit masayang araw para sa akin.

Sa Bahay.

Nakauwi na ako bago pa lumalim ang gabi.Kaagad naman akong sinalubong nina aling rusing at sonya.Habang nagpapahinga ay nagtanung sila sa aking mga ginawa sa aking pagbisita sa ampunan.Ibinahagi ko naman ang aking ginawa.Natuwa naman sila mga ikinuwento ko.

Matapos kong magpahinga ay naglinis na ako ng aking katawan at saka humiga sa kama.Sa pagod ay hindi ko namalayan na nakatulog na ako.

Nagising ako pasado alas onse.Nagtaka ako kung bakit wala pa si rico gayong maaga naman itong umuwi.Naisipan kong bumaba magbabakasakali lang kung naroon siya.

Bukas pa ang mga ilaw sa sala maging sa labas ng bakuran.Sumilip ako sa bintana at nakita kong nagkukwentuhan ang mga bantay roon sa malapit sa gate.

Pinili kong maupo sa sofa para maghintay sa kaniyang pagdating.

30 mins ang nakararaan at narinig ko ang sasakyan nitong paparada sa garahe.

Pagkapasok niya ay sinalubong ko siya agad at akmang hahalik subalit umiwas ito sa akin.

Sinundan ko lamang ito ng tingin ng ito ay lumakad paakyat ng silid.

-c.g

T H M : 7

( M I K E E )

Nagising ako sa sikat ng araw na nanggagaling sa bintana ng aming silid.

Bumangon ako at nilingon ang aking katabi sa higaan.Subalit hindi ko ito nakita sa aking tabi.

Pupungas pungas akong nagtungo sa banyo.

Wala rin siya doon.

Mukhang maagang pumasok sa opisina.

Ang sabi ko sa aking sarili habang naghihilamos ng mukha.

Nadatnan kong nagluluto si nanay rusing ng almusal sa kusina.Binati ko naman ito ng mapansin ako.

Biglang dating din si sonya na kakapasok lang sa pintuan ng likod bahay.

Nag abala pa agad itong nagtimpla ng kape para sa akin.

Kumakain na kami ng almusal ng magsalita si sonya.

“Ser,ang aga pumasok ngayon ni ser rico pumasok ah.“puna nito.

“Ahh,baka kasi tambak ang trabaho ngayon kaya maaga na nitong naisipang pumasok.“sagot ko at saka kumagat ng toasted bread.

Si aling rusing naman ay tahimik lang habang nakikinig sa aming kwentuhan.

Matapos kong kumain ay nagpasiya muna akong maglakad lakad sa aming silid dala ang cellphone ko.

Magtetext sana ako kay rico ng pagbati sa umaga.Subalit kaagad akong nakatanggap ng mensahe sa unknown number.

Kamusta?

Saad sa mensahe.Hindi ko na lang nireplyan at baka wrong send lamang ito.

Pinagpatuloy ko ang naisipan kong gawin kanina.

Good morning ric,have a great day.i love you:*

Kinikilig ko itong pinadala sa kanya.Matagal din akong naghintay sa reply nito sa akin subalit wala akong natanggap na mensahe galing sa kaniya.

Baka busy? bulong ko muli sa aking isip.

Pumasok na lamang ako ng bahay at nagbalik sa aming silid.

Nahiga muli ako sa kama.Napatingala sa kisame.

(Cellphone ringing…)

Kaagad kong kinuha ang cellphone ko sa bulsa ko.At sinagot ang tawag.

“Hello?’

Bungad ko.Medyo wala pang sumasagot sa kabilang linya.Subalit.

“Hi,how’s life?mikee.” sagot sa kabilang linya.

“Sino po sila?“agad kong tanong.Boses lalaki iyon.Tila pamilyar subalit hindi ko makilala.

“It’s me …

miguel

“

Nanlaki ang mata ko sa tugon na iyon.

“M-miguel?!“napabangon ako sa kama.

“Oh,mukhang nagulat kita..hahaha..” Sabi nito na siya namang totoo.Kaibigan ko ito si miguel sa ampunan.Matagal kaming hindi nagkita simula ng insedenteng nangyari sa amin ni rico.

“Oo.Nagulat nga ako sa pagtawag mo.Siya nga pala s-sorry kung hindi natuloy yung meet up natin.“malumanay kong sabi.

“Ok lang yun..ano ka ba.atsaka kamusta ka na?Sinaktan ka ba niya?” sabi nito.

Nakita niya kasi iyon ng hilahin ako palabas ni rico sa lugar na aming pagkikitaan namin.Alam kong naawa siya sa akin ng mga oras na iyon.

Mahaba haba rin ang samahan namin nung kami ay bata pa sa loob ng ampunan.Kaya matalik na kaibagan o kapatid na rin ang turing ko sa kaniya.

Nagkahiwalay lamang kami ng siya ay ampunin ng mayamang pamilya nito at isinama patungong ibang bansa.

Nagkaroon lang kami muli ng komunikasyon sa internet.Masaya ako sa buhay at narating niya.

“Oh..nandiyan ka pa ba?miki-bihon..haha..” biro nito sa akin at akin namang ikinatawa.Naalala niya pa rin pala.

“Heh!chokolitos..“pagbibiro ko rin.

Matapos ang masaya naming kamustahan ay nagpaalam na sa akin ito.Ang sabi niya ay dumalaw raw ako sa ampunan at doon na lamang ako makipagkita sa kanya.

Pumayag naman ako dahil sa gusto ko rin siyang makamusta ng personal.Tiyak na masayang reunion ang magaganap kapag nangyari.

Nagtungo ako sa mini mart kalapit ng aming subdibisyon kasama si sonya.Nagpalipas oras muna kami habang kumakain ng miryenda.

“Huuy,ser tignan mo yung katapat natin ng lamesa..ke gwapong lalaki..ano?“sabi sa akin nito na tila hindi magkandaugaga.

Sinipat ko naman ang kaniyang tinutukoy.At oo may itsura nga.Medyo may pagkabanyaga ang mukha nito.May katangkaran din siya.

Napatingin naman siya sa aming gawi ng mapansin kami nito.Agad akong umiwas tingin sa kaniya.

“Hala ser!nakatingin sayo iyong lalaki!“Bulong nito na bakas ang kasiyahan.

Siniko ko na lamang ito ng pahaging upang tumigil na.

“Ay umalis na si pogi!“sabi nito.

Atsaka ako lumingon sa puwesto nito.At oo nga wala na siya sa kaniyang kinauupuan.Saka ko lang pinagsabihan itong katabi kong kinikilig pa rin.Hayy.

Nang makauwi na kami sa bahay ay saktong naabutan ko si manang rusing sa laundry area.Naglalaba.

“Oh!nakauwi na pala kayo?“salubong nito sa akin.

“Opo nay,sumaglit lang po kami doon.“sagot ko.

“Nay,gusto niyong tulungan ko po kayo sa paglalaba?Tutal wala naman po akong gagawin ngayon eh..“pakiusap ko.Ayaw niya pa sana kaso napilit ko rin sa huli.Nabobored na rin kasi ako dito sa bahay.

Atsaka marunong naman ako sa mga gawaing bahay dahil tinuruan kami sa ampunan bata pa lamang.

“Oh,sige pakibanlawan na lang ang pantalon anak.“agad ko naman sinunod.Pinuno ko muna ang plangga ng tubig.Habang si manang naman ay nagkukusot pa.

Matapos ay binasa ko na ang mga ito.Tinignan kung may mga kalat sa mga bulsa nito.Mga pantalon pamasok pala ito ni rico.

Wala naman gaanong kalat pero nakakuha ako ng panyo sa bulsa nito.

At may na kaburdang…

….CL’

( A/N:

Sinubukan ko lang talaga ang gawan ng ganoong part si rico.Umarya ang pagkakomedyante ko.Nung unang pub kasi walang nakapansin.Akala ko sa pangalawang pub wala na naman makakapansin.Hahahha.geh..re UD ko yung part niya para sa inyo..Mga talipandas kayo!pasalamat kayo at mahal ko kayo..char..nyenyehehehhe..)

T H M : 8

(  M    I    K    E    E  )

“CL?”

ang pagbasa ko sa nakaburda sa maliit na telang ito.

Napaisip ako.Eto yung dalawang initial letter na nabasa ko sa text messege ni rico.

Pero hindi naman ito kulay ng pambabae.Kulay asul na checkered ang disenyon nito.

Dali dali kong itinago sa bulsa ko ang panyong ito.At saka ipinagpatuloy ang gawain.

Maghapon ay hindi naman na ako gaano nabagot sa mga nagdaang oras.

Tumulong din ako sa pagluluto sa hapunan.Ayaw pa nga akong patulungin nila manang at sonya.Pero dahil sa makulit ako.Ayun natapos din ng mabilis ang gawain.

Tila hindi kasi ako sanay sa walang ginagawa.Nasanay kasi akong laging may gustong ginagawa lalo pa noong nagtatrabaho pa ako.

Dahil nakatapos naman na ako ng bokasyonal na kurso ay nakakapasok ako sa mga kilalang kainan sa mga mall.

At ang kinikita ko ay siyang pang tawid ko sa mga gastusin ko sa araw araw.

Sumapit ang gabi at ang hapunan.

Mabuti at maagang dumating si rico.Pero kaagad itong nagbihis at humiga.

“Ric,kain ka muna nagluto kami ng kare-kare..maraming man-”

“I’m full and,I am also tired of the meeting i attended earlier.I want to rest.If you want to eat,then eat.“pagputol nito sa aking sinasabi.

“S-sige,mabuting magpahinga ka na pasensya na sa abala.goodnight .“paalam ko at saka naglakad patungo sa pinto.Pero.

“Mike.“tawag nito at kaagad akong lumingon sa dako nito.

“Sorry.”

sabi nito.

Napatungo na lamang ako bilang sagot.

Nang maisara ko ang pinto ay kaagad akong  napasandal  rito.

Bakit parang kakaiba ang mga kinikilos niya nitong mga nakaraang araw.

Laging mainitin ang ulo.Tapos kung umuwi ay minsan maaga,minsan late na rin.Pero mabuti na lang hindi na nito ako napagbubuhatan ng kamay.

“Uy,ser tara na at kumain!si ser ric hindi ba sasabay?“sabi nito sa bungad ng hagdanan.

Lumapit naman ako kaagad dito.

“Shhh…wag ka ng maingay at baka maistorbo natin ang pagpapahinga niya.Pagod kase eh,tara tayo na lang ang kumain.“nakangiti kong sabi.Ayoko naman ipahalata ang pagkadismaya sa hinanda naming pagkain.Napatungo na lang si sonya sa akin.

Alas singko pa lang ay bumangon na ako.Nakakahiya naman na hindi ko na naasikaso si rico sa kanyang pagpasok sa umaga.

Napapadalas na rin kasi ang pasok niya ng maaga.Dati kasi ay 8 na ng umaga ang oras kung ito ay gumising.Pero ngayon 7 palang umaalis na ito.Nakakapagtaka lang.

Nagluto ako ng almusal nito.Tumulong din si manang sa paghahanda ko.Sinangag,pritong itlog,bacon at ang paborito niyang tocino ang aming niluto.

Nang matapos ay bumalik ako sa aming silid upang ihanda ang damit nitong susuotin.Medyo nahirapan pa ako sa necktie na kaniyang gagamitin.Mahina kase ako pagpili pagdating sa mga kaswal na damit.Lalo pa at may mga hinaharap siyang kilalang tao sa trabaho niya.Ayoko siyang mapahiya.

Napansin kong bumangon na siya ng kama ng maghanap ako ng medyas nito.

Binati ko naman siya kaagad at kahit papaano ay may tugon naman akong natanggap.

Dumiretsyo siya sa banyo.At saka naghilamos at nagsipilyo.Pinagmamasdan ko siya sa kaniyang gawi.Tuloy hindi nakaligtas sa aking paningin ang kaniyang kahubugang katawan.

Bakat mula sa sando nito ang may kalamanan at matigasan nitong pangitaas na bahagi ng kaniyang katawan.

Ang mga umbok na bumubuo ng kaniyang tiyan.Sadyang napakasarap lang pagmasdan.

Lalo na ng dumapo ang aking paningin sa kaumbukan nitong pang-upo.

“Mike?..mike?”

tila nagulat ako sa pagtawag nito.

“Ah-e..aano nahanap ko na yung medyas mo.“aligaga kong sagot.Napa- huh? na lamang ito sa akin.

Nagpunas pa ako ng pawis sa pagtayo ko.

Inayos naman niya ang mga dadalhin niya sa suitcase niya.

“Ah,ric baka gusto mo muna mag-agahan?“pag alok ko.

Napaharap naman siya sa akin at tinitigan sa mata.Kinakabahan ako.

“Okay.“sagot nito at saka pinagpatuloy ang ginagawa.

Dali dali ako sa pagbaba ng hagdan upang ipagtimpla siya ng kape.Halos matapunan ako ng tubig na mainit sa pagmamadali ko.

Nang makababa ito ay siya namang pag-ayos ng kaniyang kakaining umagahan ang aking ginawa.

Tagaktak na rin ang pawis ko.

“Oh!iho,ako narito pawis na pawis ka na.“sita ni manang sa akin.

Napatingin naman sa akin si rico.

Nahiya naman ako sa ayos ko.Basa na ako ng pawis.Tagaktak na rin ito sa aking mukha.

“Go up.And fix yourself.“utos nito ng makalapit sa lamesa.

Kahit papaano ay napangiti ako ng lihim dahil sa pagtikhim nito sa kape at saka umupo.

Kaagad na rin akong umakyat ng silid upang magpalit ng damit.

Nang makalabas na ako ng banyo ay rinig ko ang ingay ng cp nito sa sidetable niya.

Lumapit ako rito at nakita ko sa screen nito na may tumatawag nga sa kanya.

Walang pagaatubili ko itong sinagot.

Bagamat hindi ko naman talaga alam kung sino ito.

“H-hello?“bungad ko ng sagutin ko iyon.

“Goodmorning love!”

ang masaya nitong pag-tugon sa kabilang linya.

Subalit kabaligtaran sa akin na tila huminto sa aking paghinga.Napalunok ng laway.Dahan dahan kong inalis ang bagay na ito sa aking tenga at tinignan kung kanino o sino ito.

….Chris’

Next chap..may mga bagong tauhan na susulpot!(a friend or enemy?)

c.g

T M H : 9

(  M   I    K    E    E  )

“CRIS?’

ang pagbasa ko sa screen ng cp ni ric.At anong sabi niya. Love?

Sinagot ko muli ang tawag nito.

“Ah-e..h-hel”

“MIKE!” napalingon ako sa pinto.At doon ko nakitang titig na titig sa akin si ric.

Mabilis na lumapit sa akin ito.Hinablot ang gamit niya mula sa kamay ko.

“SINONG MAY SABING PAKIALAMAN MO TO!!” bulyaw nito.Napatapda ako sa aking kinatatayuan.

Galit.

Hindi..Galit na galit siya.

Kitang kita ko sa mga mata nito ang nagngangalit na pagtitig sa akin.

Nagkukumuyos ang palad ko sa pinapakita niya sa akin.Takot.Takot ako sa sandaling ito.

“SUMAGOT KA!” bulyaw muli nito sa akin.

“W-wala namang masama sa g-ginawa ko..ric!“kabado kong pagtugon sa tanong niya.

“Tss.Umalis ka na lang sa harap ko.Ayokong makipagtalo at baka saan na naman mapunta ito.” utos nito,na halatang pinipigilan ang inis nito.

“Ric,mag-usa..“pakikiusap ko pero.

“Are you DEAF!i said LEAVE!” pagputol nito sa aking sinasabi.

Mabigat ang loob ko sa pag-alis aming sa silid.

Nang makalabas ay kaagad nag unahan sa pagpatak ang mga luha ko sa aking pisngi.

Impit na hikbi ang siyang aking ginawa.

Bakit ganito?

Tila wala na akong nagawang maganda sa kaniyang paningin.

Para saan pa ang pagsasama namin?kung ganito ng ganito niya ako tratuhin.

Ayos lang sa akin ang saktan niya ako sa pagseselos niya.

Pero ngayon?para bang ang layo layo nito sa akin.

Kung tungkol ito sa nakaraan, akala ko tapos na para sa kaniya ang issue.

At napatawad na niya ako.Kahit masakit sa akin na hindi ko naman talaga iyon ginawa sa kaniya.

Alam ng maykapal kung gaano ko siya kamahal,na sobra ang pasasalamat ko dahil dumating siya sa buhay ko.

Yung buhay kong simula pa lang ay may kulang na.Pero ng dumating siya.Tila napuno ito ng kasiyahan.Na may magmamahal pala sa akin.Sa isang tulad ko.At nagawa niya pang pakasalan ako.

Akala ko hanggang sa panaginip o pangarap lang na imposibleng mangyari.Sa kagaya kong alanganin.

Sandali pa ay napagpasyahan kong lumabas at tumambay sa hardin sa harap.

Pinakalma ko ang sarili ko.

Wala sa sarili kong naalala ang lahat.

Ang pagtatagpo namin.

Dahil sa crew ako ng isang kainan sa mall na ito.Kailangan kong pumasok ng maaga para tumulong sa pag-ayos sa pagbubukas ng resto.

7:30 na ako nakapasok sa loob ng mall.

Kailangan ko pang gumamit ng elevator pa second floor.Inaayos pa kasi ang escalator ng mga oras na iyon.

Mabuti at kakaunti pa lang ang tao sa mall.Karamihan ay mga sekyu at tauhan ng mal

l.Inienspeksyon ang bawat tindahan sa mall o ang mga sulok nito.

Pumasok kaagad ako sa elevator nang makita kong papasara na ito.Mabuti at nakahabol ako.

Pero laking gulat ko na may kasama pala ako sa loob nito.

Pero mas ikinagulat at ikinanga-nga ko kung sino ito.

Siya yung..yung sinasabing

may ari ng mall!

Dalawa lang kaming nasa loob ng elevator kaya nakakailang tuloy ang presensya nito para sa akin.

Pinili kong tumabi sa sulok na bahagi nito.

Hindi ko maiwasan maintimidate sa postura nito.

Pero teka?

Bakit siya lang mag-isa,nasaan ang mga tauhan niya?mga bodyguard?

Hindi ko rin maiwasan ang mapalingon sa kanya.

TING!

N

auna na itong lumabas sa akin.At ako?naiwang nakatulala mula sa papalayo niyang kawangis.

Dumaan ang araw at hindi ko na ito muli pang nakita.

Subalit hindi pa pala ito ang huli nami

ng pagtatagpo.

Matapos ang nakakapagod na araw ng pagtatrabaho.

Nagpasya kaming magkakatrabaho na gumimik.Wala naman talaga akong balak sumama.Pero dahil ayoko namang masabihang KJ eh,sumama na ako.

Mabuti na lamang ay maayos ayos din ang naisuot kong damit ng pumasok ako.

Nakarating kami sa popular na club,banda sa Q.C.Commute lang kami,pero okay lang naman dahil parang bonding na rin ng samahan namin.

“Oh!kapag uminom magtira ng pang-uwi ah!ayoko ng umuwi tayong mga wasted mga guys!“sabi ng kasamahan namin bago tumungo sa loob nito.

Masaya ang pumapailang na tugtugin ang siyang sumalubong sa amin.Mausok galing sa mga sigarilyo,halakhakan ng mga tao at maging hiyawan ng mga ito ang sumalubong sa amin.

Nakahanap naman kami kaagad ng pupwestuhan.

Umorder ng alak at pulutan agad ang mga ito.Mababa lang ang content ng alak na aming iniinom.

Nang makailang bote na ay nagpasya silang magsayawan sa gitna ng karamihan.

Medyo nahilo ako ng tumungo sa palikuran.

At sa di inaasahan natisod ako.Subalit mas hindi ko inasahan ang sumunod na pangyayari.

Sinalo nito ako sa aktong ako ay madarapa na.

Amoy ko ang bango ng hininga nito.

At otomatikong na pisil ko ang katigasan ng braso nito.Dahil sa pagkakakapit dito.

Dahan dahan kong napagmasdan ang mukha nito.

At doon ko napagtanto kung sino ito.

“Sir?”

sabi ko.

Instant na pabalik ang aking katinuan sa presensiya nito.

Nang makatayo na ako ng tuwid ay saka lang rumehistro sa aking utak ang kahihiyang aking nagawa.

“Sorry po sir,“paumanhin ko rito ng hindi makuhang tumitig sa kaniyang mukha.

“

It’s okay.

“matabang sagot nito at saka umalis na sa aking harapan.

Napalingon ako sa kanya ng sandaling

iyon.

Tigagal ko lang itong pinagmamasdan habang unti unting naglalaho sa kumpol ng tao.

“Hoy!Mike anong ginagawa mo rito?tara dun!sayaw tayo?“pagkayag sa akin ng kasamahan kong babae.

Nang nasa gitna na kami ng sayawan ay  mas ikinahilo ng aking utak ang ingay at usok ng karamihan.

Halos mabangga na ako ng mga katabi ko.Hanggang sa hindi ko na kinaya ang pagkahilo at pagod ko.

Ngunit may kamay na ang siyang umalalay sa aking balikat.

(A/N)

Health problem guys.sorry sa late U.D

C.G.

T M H : 10

(  M    I    K    E    E  )

Nagising ako sa lamig ng hangin na nagmumula sa kung saan.Napansin ko rin ang liwanag na nagmumula sa labas ng bintana.Tanghali na pala!

Kaagad ko rin nadama na hindi pala ako nakihaga sa simpleng papag lang kung hindi ay isang malambot na kutsiyon.

Nasaan ako?!

Naka-loose plain white t-shirt at boxer short na lamang ako ng tignan ang sarili ko.

Nasaan ang mga damit at gamit ko?!

Wala sa sariling bumaba ng kama.Ngunit hindi pa man ako nakakatayo ay naramdaman ko na ang pagkahilo.Eto na yata ang hang-over na tinatawag nila?

Hindi naman talaga ako sanay sa paginom ng alak.Kung tutuusin ay sumubok lamang ako kagabi dahil ayoko naman masabihang kj/killjoy sa paanyaya nila sa akin.

Maganda ang

pagkakadisenyo ng silid at maging mga kagamitan ay naayon din sa pagkakaayos nito.Nang igala ko ang aking paningin sa paligid ng silid.

Tumayo ako at naglakad ng dahan dahan.

Tinungo ang pinto.Subalit dalawa ang siyang aking nakikita.Pinili kong buksan kaliwang pintuan.

Banyo pala ito at nakakamangha lang ang laki at lawak nito.Parang kalahati lang ng laki nito ang inuupahan kong silid sa dorm na aking tinutuluyan.

Ang ganda pa ng tiles ng sahig nito.Maging ang dingding nito ay nakatiles din.May bathtub pa at shower.

Sinarado ko ang pinto nito at saka tumungo sa isa pang pinto.Pinihit ko ang doorknob nito.Ang akala ko ay makikita ko na ang labas nitong bahagi subalit,hindi at sa kung sino ang siyang aking nasalubong.

Halos hindi ko inaasahan ito.

Nakatingala ako sa kanya.Sa tangkad nito ay tila nanliliit ako sa sarili ko.Hmm.Nakasuot lang din ito ng loose shirt kagaya ko.Bakat ang kabatakan nitong pangangatawan.Samantalang nakajogger pants naman ang pang ibaba nito.

“Done checking?“pagkuwan na siyang banggit nito.Napa-“ha?“na lamang ako.

“I mean,kamusta na ang pakiramdam mo?“tanong nito.

Naismid na siguro ang dila ko sa taong kaharap ko.Nakakaintimida kasi ang tingin nito sa akin.

“A-a..ayos lang naman na ako medyo masakit lang ulo ko siguro ay hang-over lang”hindi ko maiwasan ang kabahan sa pagsagot sa kaniya.

“Hmm..tara ipagtitimpla kita ng coffee para mawala yang hang over mo.“Sumunod naman ako sa kaniya.Pakiramdam ko panaginip lang ito dahil sa pakikitungo nito sa akin.

Tila gumaan sa akin ang presensya niya.

Mas nakamamangha pa pala ang tanawin ng buong sala nito.

Ang mga antigo nitong kagamitan.Tila mamahalin ang bawat isa.

Nagkataon pa na nakita nito akong namamangha sa kabahayan.Nakakahiya lamang.Hindi naman pa naman kasi ako nakakatapak sa ganitong kagandang tirahan.

Siguro mansiyon ito.Dahil sa lawak at laki nito.Hindi na rin siguro nakakapagtaka dahil posisyon nito ay kaakibat na nito ang karangyaan niya sa buhay.Ang swerte niya.

Nakangiti siya ng salubungin ako sa lamesa ng kusina nila.

Matapos iabot ang tasa ng kape ay siya ring pag upo sa katapat kong upuan.

“Maraming salamat po pala sir.sorry po sa malaking abala kong nagawa sa inyo.“paghingi ko ng tawad.

Ayos lang naman daw sa kanya ng sabihin ko iyon sa kaniya.

“So,may i know who you are?

“

“M-mikee Lacsamana po sir.“sagot ko.

Ngumiti lang  ito sa aking isinagot.Nakakaparalisa lang ang pantay pantay na mapuputing ngipin nito at ang mapupulang labi sa tuwing ngingiti.

“Pero sir?papaano po ako napunta dito gayong..“maang tanong ko.Ngunit.

“Hmmm..i was on the same place with you.Then,i noticed that just seems you’re drunk.Hindi ko naman kilala ang mga kasamahan mo so,pinagpasiyahan ko nang iuwi ka.“paliwanag nito.

Matapos ng paguusap namin ay ibinigay nito ang aking mga gamit at damit.Sobra ang aking pagkahiya ng malaman ko na siya pala ang nagpalit ng aking damit.

Nagpilit din siya na ihatid ako pauwi.Pakiramdam ko parang nabago ang lahat sa isang iglap.Kung dati ay simpleng paghanga lamang ang nais ko tila lumalalim pa iyon.

Lumalim sa mga nagdaan pang araw at pagkakataon sa aming dalawa.

Madalas kung kami ay magkasalubong binabati na niya ako.Niyaya niya rin akong lumabas kung minsan,nakakahiya naman kung ito ay tatanggihan ko.

Medyo naiilang din ako dahil sa kung anong iisipin ng ibang tao sa amin.

Hindi naman halata ang pagkadiscreet gay ko.Kung tutuusin.

Wala naman sigurong mali sa pakikipagkaibigan kung gayon.

Hanggang sa umabot ang ilang buwan nagkakilala na kami ng husto.Masaya ako sa tuwing magkasama kami.Dala na rin niyon ay nahulog na ang aking puso sa kanya.Yun nga lang takot akong malaman niya.

Baka masira ang pagkakaibigang nabuo sa amin dalawa.At ayokong mangyari ito.

Tama ng palihim ko lang na minamahal ang isang gaya niya.Malabo naman na magustuhan niya ang isang tulad ko.Tulad kong bakla at isang kahig,isang tuka na gaya ko.

Dumating ang endo ko sa pinapasukan kong resto sa mall na pag aari ni ric.Ric na lang daw ang itawag ko sa kaniya sa tuwing magkasama kami.Tila nakadama ako ng kilig ng sandaling iyon parang endearment lang!

(A/N)

(Ilusyonada ka mikee!ngayon ko lang nalaman..hehe)

Niyaya niya rin akong lumabas ng araw na iyon.Nagsabi ako sa kanya na aalis na nga ako sa pinagtatrabahuan ko.Medyo nagulat pa siya.At nag alok na ipapasok sa ibang departamento o resto na lang din.Tumanggi ako dahil sa nahihiya ako at maliban doon ay gusto ko ring umalis naman na talaga.

Ayoko na kasing mas mahulog pa ng tuluyan sa kaniya gayong malabo naman na maganap ang tila ilusiyon ko.

“Pero mike,bakit kailangan mo pang umalis?may problema ba?sabihin mo baka may maitulong ako?“pangungulit nito.At tila naiinis na siya sa tuwing tumatanggi ako sa mga inaalok niyang tulong.

“Wala nga!Gusto ko lang umalis!”

“Why you have to leave then?!“sigaw nito.

Nagtatalo kami nito sa loob ng sasakyan niya sa kahabaan ng dilim ng gabi.Naipark kasi nito ang sasakyan sa malapit sa isang park na madalas naming tambayan.

“KASE BAKLA AKO..AT..

…AT MAY GUSTO AKO SAYO!“

(A/N:Salamat po nang marami sa lahat ng nakakabasa nitong kwentong ito.Isa pa hindi ko inaasahan na tatangkilikin itong

kwentong ito.Yung ibang ongoings ko..Sa sweek ko ia-update.Dahil matatagalan yata talaga ang pagloloko ni wattpad.Follow niyo na lang ako.CinnamonGrapes/@Celine_Wp.)

-C.G

T M H : 11

Guys tanong ko lang. gusto niyo po bang malaman yung side ni rico.I mean yung past niya.

-Cinnamon•Grapes

---

(   M    I    K     E    E   )

PAST….

Hindi ko akalaing masasabi ko sa kaniya iyon.Tila nilamon na ako ng kaba at takot.

Siguro ito na ang pagwawakas ng pagkakaibigan namin.Ang tanga ko lang!Sabagay baka ito na nga ang huli dahil ito naman ang balak ko ang lumayo sa kaniya.

“WHAT?!“gulat na tanong nito.Hindi kaagad ako makasagot dahil bakas pa rin ang pagaalangan.

“Is it true mikee?!“pero sadyang napipi na ako.“TELL ME?IS IT?!“hindi na niya mapigilang mainis kaya’t nabalingan na nito ang manubela niya.

“S-sorry ric.Pinigilan ko namang wag mahulog sa iyo,pero hindi ko talaga kaya.“nakayuko na lamang ako ng sabihin sa kaniya iyon.

“Tama naman na lumayo na ako sa iyo.Kase ayoko pang umabot sa puntong wala naman pala akong maasahan at isa pa sana matanggap mo kung ano at sino ako.patawar…“dugtong ko pa subalit pinutol niya iyong ng hawakan niya ang magkabilang pisngi ko.

“Look wala akong pakialam sa kung ano o sino ka.Ang gusto kong malaman ay kung anong nararamdaman mo sa akin?Kaya mikee,totoo ba?“sinsero nitong sabi habang matiim na nakatingin ang mga mata nito sa akin.

Kakaba kabang tumango ako.

Ilang sandali pa ay katahimikan ang nangibabaw sa aming dalawa.

“Rico.Okay lang.Okay lang na hanggang sa pagkakaibigan lang ang ituring mo sa akin.Atleast,were in good terms.Ayoko na may sama ako ng loob sayong lala…”

Pero pinutol niya iyon ng halik.

Halos ikalunod ko ito.Ang kaninang padampi dampi ay nauwi sa marubrob ngunit sa huli ay naging malumanay na.

“Don’t leave…please”

matapos ang pahalik nito sa akin.

Beep.Beep.Beep

Busina nang busina ang sasakyan sa tapat ng bahay.Napansin kong sumilip ang guwardya namin sa labas ng gate.Naglakad naman ako patungo roon.

Nang makalapit ako ay saktong pagpasok ng guwardya sa loob.Tinanong ko naman siya kung anong meron sa labas.

“Wala ser,laseng lang po yung nasa katapat na bahay.Bagong lipat nga po iyon.“sagot nito.

So may nakabili na pala ng bahay diyan.

Pumasok na ako ng bahay.Ngayon yung araw ng pagdalaw ko sa ampunan at pagkikita namin ni miguel.

Maaga muling umalis si ric.Nalate ako ng gising kaya hindi na ako nakapagpaalam tungkol sa pagbisita ko sa ampunan.

Pagkababa ko ng taxi ay sumalubong agad si mang kaloy.Siya yung nagbabantay sa gate ng ampunan.

“Uy mikee napadalaw ka?Tara sa loob iho?“bungad nito.Sumunod na lamang ako.

“Naku tay,may isa pa kayong bisitang darating.Matutuwa kayo.“balita ko.

Habang nagkukwentuhan kami ay may dumating na itim na sasakyan.Mukhang mamahalin pa.Huminto malapit sa tapat ng gate.At sandali pa ay bumukas ang pinto nito.

Lumabas roon ang may katakangkarang lalaki.

Si Miguel!

Labis ang pagkagulat at galak ni mang kaloy ng makita si miguel.Para na kasi namin itong tatay at turing niya ay mga anak sa amin.

Nagkamustahan ang dalawa mababakas ang kasiyahan sa kanilang dalawa.

“Mikee!“tawag nito at dali dali akong nilapitan at sa huli niyakap.

“Namiss kita!“masaya kong sabi habang nakayakap sa kaniya.“Ako rin miss na miss kita!kung alam mo lang..“bulong nito.

“Oy tama na yan masyado kayong pabebeng dalawa!“biro ni mang kaloy sa amin.

Natawa na lamang kami sa sinabi nito.

Kagaya ng naganap sa labas ay katakut takot na kasiyahan din ang nangyari sa loob ng ampunan.Masaya ang lahat.

Nagpadeliver naman pala si miguel ng mga pagkain.Tuwang tuwa naman ang mga bata sa pasalubong na mga laruan ni miguel sa kanila.

Masaya akong pinagmamasdan sila.

“Ano?Ba’t wala kang imik diyan?“tanong nito ng tumabi sa akin.

“Wala lang masaya lang ako.Speechless kung baga.“sagot ko.

“Ahh..mabuti naman pero kamusta ka naman pala?About your partner?i wanna know about him?“Sunod sunod nitong tanong.

VOTE and COMMENTS. -C.G

T H M : 12

( M  I  K  E  E )

Sinagot ko naman ang katanungan ni miguel.Nag aalala pa ito nung una dahil sa nakita niya noon sa hotel sa amin ni rico.Binola bola ko lang siya na seloso pero mabait naman si ric.

“Tang’na kung kaladkarin ka mabait?“sagot nito.“Yaan muna yun,nga pala puros sa akin na lang yung pinag uusapan natin bakit hindi na lang yung iyo?Panigurado playboy ang dating mo sa mga babae?“iniba ko na lamang ang usapan maka iwas lang.

“Single na laging mingle.“agad nitong tugon.Napatanong na lamang ako ng bakit?”

“Wala eh, taken na pala siya.Bumalik pa naman ako rito para sa kaniya.“seryoso nitong pagkakasabi.

Mukhang seryoso siya dun sa babaeng iyon.Ang swerte naman ng babae na ito kung gayon.

“Sayang naman,pero marami namang iba diyan.Malay mo mas better pa yung mahahanap mo.“payo ko rito.

“Pinangako ko sa sarili ko na siya

lang ang gusto kong makasama.Hanggang sa pagtanda o maging sa huli.Ganoon ko siya pinahalagahan kaya nagsumikap ako kahit na magkalayo kami ng landas ay siya lang ang tanging inspirasyon ko sa lahat ng bagay.Bagay na gusto kong ibigay sa.. “naputol ang madamdaming pahayag nito ng tinawag kami ng mga bata.Gusto raw nila kaming makalaro sa paglalaro nila ng mga bagong laruan nila.

Sumapit ang kahapunan at nagpasya na kaming umuwi.Gusto pa ni miguel na ihatid ako,subalit tumanggi na ako.Ayoko naman maging abala pa sa kaniya.

Madilim na ng makauwi ako ng bahay.Pababa pa lang ako ng taxi ay natanaw ko ang hindi kilalang sasakyan sa katapat naming bahay.

Medyo pagewang gewang pa ang lalaking bumababa rito.Nang makabayad sa driver ng taxi ay sumilip muli ako sa kaniya.Laking gulat ko at nakabulagta na ito sa lupa.

Dali dali kong nilapitan ito.Sinuri ko muna siya.At tila wala nang balak pang tumayo mula sa pagkakahiga nito sa maruming lupang kinahihigaan.

Nagdoor bell muna ako sa gate nito.Saka ko inakay ang taong iyon.“Sir?sir?“pagtawag ko rito.Nag angat naman ito ng mukha at saka tumingin sa akin.Napangisi naman ang huli.

“H-hi?hika-anong kailangan nilahik“sabi nito.Amoy na amoy sa binuga nitong hangin mula sa kaniyang bibig ang alak.

Sakto namang bumukas ang gate at lumabas doon ang matandang babae.Napatitig pa ito sa akin bago mapansin ang lalaking inaalalayan ko.

“Naku..itong batang ire!“Kaagad niya ako tinulangan sa pag akay sa lalaki.Naihiga namin siya sa kahabaan ng sofa.

“Iho pasensiya na sa abala ha?ikaw ba yung nakatira diyan sa kabilang bahay?“tanong nito habang hinuhubad ang sapatos ng lalaki.“Opo.Bakit po?“sagot ko.

“Aah..nga pala maraming salamat sa pagtulong dito sa alaga ko.“napa-“walang anuman po”na lang ako.Inaalok pa nito akong mag-hapunan.

“Pasensya na po pero gabi na rin po kasi at may naghihintay pa po sa akin.“paliwanag ko.At kalaunan ay nagpasya na rin akong umuwi na.

Nang makauwi na abutan kong na sa garahe na ang nakaparadang sasakyan ni rico.Tumuloy na ako sa pagpasok sa bahay.Subalit naabutan kong nakapatay lahat ng ilaw sa buong kabahayan.

Tahimik.

Baka tulog na sila?“sa isip isip ko.

Ayoko naman na makaabala kung ganoon.Tumungo na ako sa aming silid.

Pagpihit ko ay kaagad kong nakita ang taong ito.Prenteng nakaupo sa muwebles na kahoy na upuan.Habang nakahulipkip ang sigarilyo nito sa kaniyang labi.

(A/N:kinakabahan ako sa next chap!“)

-C.G

T H M : 13

(    M     I     K     E    E    )

“

Anong oras na,At saan ka nanggaling?“

Kumpronta nito sa akin.Matapos ibaba ang upos ng sigarilyo sa ash tray nito.

Tanging lamp shade lang ang nagsisilbing liwanag sa aming silid.Seryoso lang itong nakatitig sa akin.“Sorry,kung na late ako ng uwi.“sagot ko.

Tila nangingibabaw na naman ang kaba ko sa mga oras na ito.Tumungo na lamang ako sa closet namin at saka kumuha ng pamalit na damit.Ramdam ko pa rin ang pagtitig nito sa akin.

Pinilit ko na lamang itong ignorahin.

Saka ako tumungo sa banyo.Napabuntong hininga ako ng maisarado ko ang pinto nito.Tila kay bigat kasi ng presensya niya sa akin.

Matapos kong makapaglinis ng katawan ay lumabas na ako.Akala ko ay maabutan kong nakahiga na siya.Subalit mali pala ako sa aking inaakala.

Naroon pa rin siya.Sa kaniyang kinauupuan.Sinalubong agad ako ng iritasyon niyang ekspresiyon sa kaniyang mukha.Nag iwas tingin na lamang ako sa kaniya.

Hindi na ako nag atubiling kausapin siya.Bakit?alam kong magsisimula na naman ang away sa aming dalawa.

Humiga na lamang ako sa kama.Patagilid akong humiga.Binalot ko ang aking sa sarili ng kumot.Mas nanaisin ko pang magpahinga kesa makipagtalo pa sa kaniya.

Naalala ko ang mga sinabi ni miguel.

“Kung mahal mo ang isang tao,mahalin mo kung ano o sino siya.Maging ang pagkakamali niya,ang pagkukulang niya”

Pero paano ako mapagpapatuloy kung siya mismo hindi ko maramdaman.Haay!Ano ba itong iinisip ko.

Pinakiramdaman ko kung ano ang pagkilos ni ric.Mamaya maya ay tumayo na ito sa silya.Nakarinig ng ilang yabag sa paglakad nito.Tapos sunod nito ang ingay galing sa pinto.

Sigurado akong lumabas iyon at hindi sa banyo nagtungo.Naghintay pa ako ng ilang sandali pa bago ako bumangon sa aking kinahihigaan.

Dahan dahan akong bumaba at sumilip sa ibang bahagi ng hagdan.May liwanag akong natatanaw.Galing iyon sa mini bar ni rico.At naroon rin siya.

Nagbubukas ng alak.Mamahaling alak at paborito niya ang kaniyang napiling inumin.Nang makapag salin ay tumungo ito sa veranda ng bahay.

Hindi niya siguro pansin ang presensiya ko.Walang pag aatubiling sinundan ko muli ito.

Hindi ako lumabas bagkus pinagmasdan ko lamang siya sa sliding door na salamin.Medyo may kadiliman dahil hindi naman abot ang liwanag galing sa mini bar nito.

Naka upo lamang ito sa bakal na upuan at nakatingin lamang sa kawalan.

Balak ko na sanang bumalik.Pero.

“Come on mike,stop hiding like a thief.” sabi nito na siyang kinagulat ko.Akala ko hindi niya pansin ang ginagawa ko.

Lumabas naman ako.Agad akong lumapit sa kaniya.Hindi ko inasahan ang paghila niya sa kamay ko.Dahil sa hindi inaasahan napaupo ako sa kandungan niya.

Hindi ako komportable.Sandali pa ay inihapit nito ang kanyang sarili sa akin.

Tuloy dama ko ang init ng katawan nito.Lalo pa at ipinulupot nito ang kaniyang  mga braso sa aking bewang.Nakadama ako ng kakaibang init sa pagdikit ng katawan namin.

“Look at me mike.” pati ang kaniyang boses ay nakakaengganyo sa aking pandinig.

Naiilang akong tumitig sa kaniya.Lalo pa at ilang pulgada na lamang ang lapit ng mukha niya sa akin.

Puno ng pagnanasa ang aking natanaw sa kaniyang mga mata.Kung baga sa yelo tila matutunaw ka na sa uri ng pagtitig niya sa iyo.

Pinasadahan niya ang aking mukha ng kaniyang palad.Hanggang sa ang labi ko naman ang siyang natunton nito.

“This is mine,right?” napa-Oo’naman agad ako. “Can i have it?” tanong muli nito.

()

C

innamon

G

rapes.

T M H : 14

(   R   I    C    O  )

Past..

One year ago.Bago ako maka usad  sa lahat ng bagay.Hindi ko maiwasan ang muli siyang isipin.Laking pasalamat ay gumaling pa ako sa nangyari sa akin.

Depression

.Iyan ang naging sakit ko. Hanggang sa hindi na kinaya ng utak ko noon.Pero sa tulong ng pamilya ko nagawa kong gumaling at makalabas sa Mental hospital.

Akala nila hindi na ako gagaling pa.Laking himala na lamang ang nangyari sa akin.

Tanda ko pa ang araw na nagpadurog  sa aking puso.Ang malaman kong mula sa kanya

mismo.

Na hindi pala niya ako minahal bagkus ay ginamit lang sa pansariling pangangailangan.

Ibinigay ko ang lahat.Pagmamahal at tiwala.

Pero sa huli?Hindi ko na siya nagawang ipaglaban.Bakit pa, kung siya na ang pumili sa taong nais niyang makasama.

Ako?Dahil sa wala pa akong maipagmamalaki o mapanghahawakan para sa kaniya.Tila basura akong itinapon lang basta kung saan.

Inaamin ko na happy go lucky ang isang tulad ko.I used to play people.There feelings,also when it comes to bed.At first lahat ng iyon ay naeenjoy ko.Walang kasawaan.

But,not when Christian Lee came to my life.Everything has changed easily.

Hindi ko alam pero sa una pa lamang namin pagkikita ay umusbong kaagad ang kakaibang pagtatangi.Love at first sight huh?yeah it is.

Aksidente ang matatawag sa unang pagkikita namin.Nasa convention events ako nun para sa aming kumpanya.Noong panahong iyon ay wala pa ako sa mataas posisyon  para sa pamamahala nito.

OJT palang kung baga.Ayoko pa sanang magtraining noon.Hussel kung baga para sa akin.

Habang abala ang mga kasamahan ko sa pagtitipon.Ako naman ay seryosong naghahanap ng makakafling ko.

Sa kakatingin ko kung saan nahagilap ko ang isang taong nakapukaw sa akin ng husto.

Naka uniporme itong puti at may mahabang manggas.Nakakahalina ang pagngiti nito lalo pa at napapasabay ang kasingkitan nitong mata.

Ngayon lang ako humanga sa itsura ng iba.

Waiter pala ito.Matapos kong makita ang pagserve niya ng mga inumin sa mga bisita.

Cute siya,ganoon ang masasabi ko sa kanya.At mukhang ka edad ko lang siguro ito.

Hindi katagalan ay tumungo ito sa gawi namin.Hindi ko maalis ang aking paningin sa kaniya.

“Good afternoon sir!“masaya nitong bati.At naglapag na rin siya ng kaniyang inuming dala dala.Hindi ko inaasahang dadako ang tingin niya sa akin.Sumalubong sa akin ang matamis na ngiti nito.At siya ring aking dinaluhan.

Umalis din kalaunan ito.Hinahabol tingin ko na lamang ito.

Matapos ang kahapunan na iyon.Hindi ko na muli siya nakita.Hinanap ko pa siya noong oras na iyon subalit walang makapagturo sa akin.

Noong kinagabihan hindi ako makatulog.Nasa isip ko pa rin ang  mukha niya.Tila hindi mawaglit ang ngiti nito sa akin.

Napabangon ako ultimato sa aking higaan.Napahilamos ng mukha.

Ano ba itong iniisip ko?

Una,humahanga ako sa kaniya.

Pangalawa,hindi maalis sa isip ko ang kaniyang pigura.Lalo pa ang mga ngiti nito.

Pangatlo,Hindi ako sigurado.Nalilito.

Bakla ba ako?

Makalipas ang ilang araw ay ganoon pa rin.Naroon pa rin siya sa aking isip.Ang misteryosong lalaking nakakapagpagabagabag sa akin.

Paminsan minsan umaasa pa rin ako na muli makikita ko siya.Subalit wala at hindi ko rin siya matiyempuhan sa hotel na iyon.

Dapat na ba akong sumuko?

Pero dininig yata ng langit ang ibinubulong ng aking isip.Nakita ko siya muli sa isang sikat na bar.

Mabuti at natiyempuhan ko ng imbitahan ako ng mga barkada ko.Halos masiyahan ako sa mga oras na iyon.

Waiter muli siya.Sa pagkakataong iyon ay hindi ko na pinalampas ang magkakilala kami.

Hinintay ko siyang matapos sa kaniyang trabaho.Naguwian naman na ang mga kasama ko.

Hinihintay ko siya mismo sa entrada ng bar.Mga sandali pa ay lumabas na rin siya kalaunan.

“Hi?“tila nagulat siya ng makiya ako.

“Ano po kailangan nila?“may kailangan nito sabi sa akin.

“Ah..wala gusto ko lang sana makipagkilala?kung hindi nakakaabala?”

“Ok lang naman kaso..”

“I’ll get it,alam ko sa panahong ito mahirap magtiwala pero wala akong balak na kung ano pa man.And gusto ko lang mag offer ng work at the same time”minsan kailangan mong gumamit ng white lies para bagay na gusto mo.Wala naman kasi akong ibang maisip na pwedeng ikagaan ng loob niya sa akin.

“Ano po ba iyon,sir?”

“May party gathering kasi sa amin so kailangan ng mga mag aasist.since nakita na kita minsan magtrabaho siguro wala naman masama kung kunin kita.“Kinakabahan ako na baka tanggihan nito ang alok ko.

“Sure sir!kelan po ba iyon?“sabi pa nito.At saka ako nakahinga ng maluwag sa sinagot niya.Pumapayag siya!

Ibinigay ko ang calling card ko.Agad naman niyang kinuha ang card ko.Nagpasalamat din siya sa inaalok ko.Nalaman ko na working student pala siya kaya kailangan niya ng pera para panustos sa kaniyang pag aaral.

End of chap.

C

innamon

G

rapes.

T M H : 1 5

( M I K E E )

Nagising na lamang akong mataas na ang sikat ng araw.Medyo masakit pa ang aking katawan.Ramdam ko pa ang hapdi sa aking lagusan.

Hindi ko maiwasan mapangiti sa ala alang iyon.Kagabi nadama ko muli ang mainit nitong mga bisig.

Ang mga yakap at halik nitong ipinadama sa akin.

Akala ko ala ala lang ng sandaling iyon ang makakapagpaligaya sa akin.Subalit nagkamali ako.

Mas masarap sa pakiramdam ang masilayan mo siya sa iyong tabi.

Malaya kong nakikita ang mukha niya.Iyon bang hindi ko kailangan mailang pa.Dahan dahan kong hinaplos ang mukha nito.

Ang pisngi nito,ang may kakapalang kilay na umaangkop sa kaniyang mga mata.Ilong at maging ang mala rosas na kulay ng labi.Tila iginuguhit ko sa aking isip ang kaniyang mukha.

“Hey,stop it or else i fuck you again..“Sabi nito habang nanatiling nakapikit ang mga mata.Napangisi naman ako sa tinuran nito.

Nagulat na lamang ako ng hilahin nito ang ulo ko.At siniil ng halik ang aking labi.

Agad din kaming nagbitaw.Hindi ko maiwasang kiligin.Bumangon na rin kami matapos.Yun nga lang hindi ako makalakad ng maayos.Parang binarena kasi nito ang aking lagusan kagabi.

At napansin niya ito ng makalabas ng banyo namin.Pinauna ko na kasi siya.Napangisi pa siya sa gawi ng paglalakad ko.

Napahigit ako ng hininga ng buhatin niya ako.Pagkapasok namin ng banyo agad niya rin akong ibinaba.Akala ko ayon lang gagawin niya.

Subalit siya pa itong nagtanggal ng mga saplot ko.

“S-sige na ric,labas ka na.“nagkakandautal pa ako sa labis na pagkahiya ko.

“Why should i?Tulungan na kita ng sabay na tayo makababa mamaya mapansin pa nila yung paika ik..“tinakpan ko na agad ang bibig nito.At saka sinamaan ng tingin.

Nakakainis pero nakakakilig ang mga salitang lumalabas sa bunganga nito.

Wala na akong nagawa ng hilahin nito ako sa tapat ng shower.Naghubad din siya ng damit.At saka kinuha ang body wash.

(A/N:SPG kaya pinutol ko na ang aga aga nilang dalawang mag ano* buset!)

Matapos iyon,mas lalo yatang sumakit ang katawan ko.Nasa hapag na kami.Mabuti na lang abala sila manang rusing at sonya sa labas ng bahay ng makababa kami.

Buhat buhat na naman kasi ako ni ric nang bumaba kami.May mga nakahanda ng pagkain sa lamesa ng madatnan namin iyon.

Kumain na rin kami.Fried rice,spam,itlog at may mangga pati.Medyo patapos na rin kami ng tumayo kaagad si rico.Tumungo sa kusina.

Kaagad din bumalik at may ipinatong sa tabi ng pinggan ko.Isang tableta ng gamot. Painkiller .

Napangiti ako sa ginawa niya.Samantalang siya tinatapos na niyang kumain.Saka ko lang naisip na sabado ngayon at may pasok nga pala siya.

“A-ahm,Ric.Wala ka bang pasok today?anong oras na baka malate ka?“tanong ko.At kaagad itong tumingin atsaka umiling sa akin.

“Maybe we should rest and i also taking care of you.ayaw mo ba?“napatanga na lamang ako.Hindi siya papasok para alagaan ako?

“Para maging okay na rin ang pakiramdam mo dahil may pupuntahan tayo bukas.“mas lalong nagdiwang ang aking kalooban sa sinabi nito.

(A/N:A very fine day to you mikee!)

(P.s may twist ang next chap..extra lang.)

C

innamon

G

rapes.

T M H :1 6

(   M   I   K   E   E   )

Napasigaw ako sa ganda ng tanawin na aking nakikita.Nandito kami sa tagaytay.Maaga pa lang gumayak na kami ni ric.

Namiss ko ito!

Noon lagi kaming napunta rito ni rico.Kaso simula ng pamahalaan niya na ang ibang kumpanya na pag aari ng papa niya ay naging busy na siya.

Lalo na yung time na hindi kami magkaunawaan.Dahil sa matinding selos niya ay pinaghigpitan na nito akong lumabas labas ng bahay.

Kaya thankful ako dahil naulit muli ang pagpunta namin dito.

Lumabas ng kotse si rico dala ang isang bag pack namin.Ako naman sukbit ang sling bag.Ayaw nga akong pagbitbitin nito ng kung ano. Cute niya!

Nagstop over muna kami sa isang kainan para mag almusal.Buffet naman ang inoffer sa amin.Nabusog naman kami sa samut saring pagkain nila.

Tapos ay bumalik na muli kami sa sasakyan.Nadaanan namin ang taal lake.Hindi ko ulit maiwasan mamangha sa tanawin.Nagikot ikot muna kami sa ilang tourist spot.

Tapos ng dumating ang katanghalian ay kumain muna ulit kami sa isang resto na nadaanan namin.Sarap na sarap kami sa bulalo na inorder namin.Matapos muli ay napagdesisyunan ni rico na pumunta sa isang amusement park.

Himala! Medyo nagulat ako sa naisip niya pero at the same time masaya!

Nang makarating kami sa roon.Sumalubong agad ang lakas ng hangin dahil sa kataasang lugar nito.May mga rides na pwedeng sakyan.Nauna muna akong lumabas ng kotse dahil maghahanap pa ng mapaparkan si ric.

Habang naglilibot libot ay napansin ko ang dalawang binatilyo malapit sa ferris wheel.

Nagtatalo ang dalawa.Yung isa may kapayatan ngunit angkop naman sa kanya.Mas matangkad naman ang isa.Parehas pa ang suot na damit ng mga ito.

Pasimple akong lumapit nakakaaliw kasi ang dalawa.Parang magkasintahan.

“Leche ka juan!ayoko nga sumakay diyan!!mamaya magkulang ang turnilyo niyan at gumulong de oras pababa ng bundok!” reklamo noong maliit.

“Sige na cleo minsan lang naman ito..arte arte halikan kita dyan eh!” sabi  nung matangkad.

“Pumayag na nga akong sumama rito kahit nahihilo ako sa byahe tapos … nagulat ako sa ginawa ng kausap niya.

Hinalikan siya nito.

Tila napipi lang ito matapos ang nangyari.

“Naiingit ka ba sa kanila?“napalingon ako rito ng humakbay ang braso nito sa akin

Napangiti ako sa tinanong nito sa akin.So magkasintahan sila.At sa palagay ko proud sila sa kung anong namamagitan sa kanila.

Napatingin naman yung maliit na binata sa amin.Namula agad ang mukha nito.Siguro napansin niya ang pagtitig namin sa kanila.

“Gatas ka talaga!!hindi ka na makakaisa pa ulit sa akin!” sabay layo ni liit sa kausap.Sinundan naman kaagad iyon nung kasama niya. “babe bawiin mo yung sinabi mo!huy!” pahabol nito.

Tawa kami ng tawa ni rico.

“I like them.i wish tumagal sila”saad ko.

“Tatagal sila.“sambit naman nito.

Nagtaka naman ako.

“Paano mo naman nasabi?“tanong ko.

“Kasi makikita mo sa mga kilos at salita nito.Maging ang mga titigan nila sa isat isa.“paliwanag nito.

“Kagaya natin” pahabol nito.

Parang lumutang ang aking isip sa kaniyang sinabi.

Hinila na nito ako dahil napansin niya ang aking kalutangan sa kaniyang sinabi.

Nag ikot ikot pa kami sa lugar.May mga sinakyan pa kaming rides.

Panandalian nawala ang mga pangamba sa aking isip sa mga oras na iyon.

Kasalukuyang nakaupo kami sa bench habang kumakain ng cotton candy.

Pahapon na rin at niyaya ko na siyang umuwi.Pero sabi niya mamaya na raw dahil may hinihintay siya.

Hindi ko alam kung ano o sino iyon.Ayaw niya naman sabihin dahil secret daw.

Hindi ko maiwasan kabahan.

Tumagal tagal din.Hanggang sa magdilim na.Eto siya nakahiga na sa mga hita ko.

“Ric,uwi na tayo gabi na oh.Baka naman hindi na darating yung hinihintay mo?“habang hinaplos ko ang kaniyang buhok.

Siya naman tinignan lang ang relo niya.

“Malapit na.“ang sabi niya lang.

Nakakainip pero.

BANG!!

Pagkatapos ng mga sunod sunod na tunog na iyon nagsabog ang liwanag sa kalangitan.Makulay at magaganda ang mga pailaw na iyon.Tila mga bituin sa paglandas sa dilim.

“Ang ganda!“tuwang tuwa ako.Hindi ko namalayan ang pag upo ni ric sa tabi ko.

“Nagustuhan mo ba?“bulong nito habang nakalahad ang braso nito sa bewang ko.Napatango na lamang ako sa tuwa.

“Happy anniversary mike.” bulong ulit niya.

Tapos saka ko lang napagtanto ang sinabi niya.Napalingon ako rito.Nagtataka at sa huli ay nagulat.Tama!

(A/N:Promote lang ang team nila juan at cleo sana supportahan niyo rin po yung  kwento nila.Hihi)

C

innamon

G

rapes.

T M H : 1 7

( M  I  K  E  E  )

Hindi mawaglit sa akin ang oras na iyon.Yung buong araw na magkasama kami.Yung ipinaramdam niya sa akin na pwedeng mahalin ang isang tulad ko ng tunay na pag ibig.

“Oh!iho pangiti ngiti ka diyan ah?siguro naging masaya ang lakad ninyo nung nakaraan ni ser?Ano?“sabi ni manang rusing.Nagliligpit kasi ako ng pinagbungkalan kong lupa para tulungan si sonya sa pagtatanim ng mga bagong halaman.

“Si manang naman eh!masaya nga po ang naging lakad namin.Pero sana susunod maisama na po namin kayo.“sagot ko sa kanya.Ayaw niya kasing sumama ng yayain ko sila ni sonya.Ang paliwanag nila?Moment daw namin iyon araw na iyon.

“Ser,may tao po sa labas?At hinahanap po kayo?“bungad ng guwardya sa amin.

“Sino daw?”

“Yung nakatira po diyan sa kabilang bahay.“Agad naman akong tumayo para pagpagan ang sarili ko.

Akala ko si manang ang aking makikita sa aking paglabas.

Yung lalaking lasing pala na aking tinulungan.

“Hi!“nakangiti niya akong sinalubong.

Parang nakita ko na kung saan ang mukha nito ngunit hindi ko maalala.Madilim kasi noong gabing tinulungan ko siya.Kaya hindi ko napagmasdan ang mukha nito.

May katangkaran siya sa akin kaunti.May dating itong mala modelo ang tindig.

“Hello?may kailangan ka ba?“Tanong ko rito.

May dala pala siyang kahon ng donut na siyang inabot sa akin.

“P-para saan naman ito?“takang tanong ko.

“Pasasalamat ko sana pagtulong mo sa akin.hehe..“sabi nito habang kakamot kamot pa sa kaniyang ulo.

“Naku nag abala ka pa,pero salamat pala rito.”

“Salamat naman at tinanggap mo.So,m-mikee right?“at saka inilahad ang kamay nito sa akin.

Kaagaad ko din iyon tinanggap.“And you are?“tanong ko naman.Habang nagshake hands kami.

“Frederic,but you can call me fred for short..“sabi pa nito.

Nagpaalam din siya kalaunan dahil may lakad pa raw siya.

Sa pagpasok ko agad akong sinalubong ni sonya ng pang uusisa.

“Ser,ayun diba yung gwapong kapitbahay natin sa tapat?Bakit dinalhan kayo niyan?kelan kayo naging close?“sunod sunod nitong pagtatanong.

“Naku,sonya tantanan mo nga ako.Nagpasalamat lang yung tao dahil sa pagtulong ko sa kaniya……“mahabang paliwanagan ang sinabi ko rito.

“Ah..pakilala mo naman ako sir,Type ko eh..hihihi”kinikilig nitong sabi sa akin.Pinitik ko lang ang tenga nito.

“Ser naman eh!“reklamo nito matapos kong pumasok sa bahay.

---

( Cellphone ringing..)

Kaagad naman nitong sinagot ng marinig niya iyon.

“Sir?”

“Kamusta ang pinatatrabaho ko sayo?”

“Mabuti naman po sir.”

“Good.Any update?”

“Sir,kanikanina lang may lalaking kumausap po sa kaniya galing po sa tapat ng bahay nila.”

“Check all the backround of him.balitaan mo ako kaagad sa mga nalaman mo.”

“Yes sir,masusunod po.”

Nagpatuloy ito sa pagmamasid gaya ng kinagawian.Anim na buwan na siya nagtatrabaho sa amo niya.Lahat ng pinag uutos nito ay siyang sinusunod nito kapalit ang pagsusustento sa kalagayan ng kaniyang kapatid.May sakit ito kaya kailangan mamalagi sa ospital.Lihim niyang laging sinusundan si Mikee Lacsamana.Kinukuhanan ng litrato,at maging ang mga taong nasa kaniyang paligid ay kaniyang inaalam kung anong koneksiyon nito sa prospect niya.

Batid niyang may masamang balak ang amo niya sa buhay ni mikee.Ngunit hindi niya

naman magawang tanggihan ang kaniyang trabaho para sa buhay ng nagiisa niyang kapatid at pamilya.

Lihim siyang namamalagi sa tinted nitong sasakyan.Maging ang mga cctv camera ay nahack na niya upang malaman ang bawat galaw ni mikee.

“Mikee lacsamana,ano nga ba ang meron ka at kailangan mong maghirap sa taong iyon..patawarin sana ako ng diyos kung sakali…”

(A/N:Creepy right?kabahan na ba tayo para kay mikee?

anyway highway..malapit ng matapos ang

Im Yours

sana ay masuportahan niyo po ang tambalang cleo at juancho.Hihihi..)

(KAPIT lang guys!)

C

innamon

G

rapes.

T M H : 1 8

( M   I   K   E   E  )

Masyado nang hating gabi at wala pa rin si ric.Hindi niya naman sinasagot ang mga tawag at text ko.Kanina pa lumamig ang niluto kong hapunan para sa amin.

Hindi ko naman batid kung nasaan siya sa mga oras na ito.Kaya ibayong pag aalala ang aking nararamdaman.

Sumapit na ang ala una pero wala pa rin siya.Hindi na ako nagpatumpik tumpik pa at lumabas na ako ng bahay dala ang kaunting pera para sa pamasahe.Ewan ko pati yung driver namin hindi ko matawagan gayong kasa kasama rin ito ng asawa ko.

Natatakot ako baka kung ano ng yari sa kanila.

“Oh iho saan ka pupunta?“sumunod pala sa akin si manang sa gate.

“Eh manang nag aalala na po kasi ako kay ric.“kaagad akong nilapitan nito.

“Anak,saan mo naman hahanapin iyon kung gayon?“Tama nga naman saan ko nga hahanapin ito gayong wala naman akong alam sa madalas nitong puntahan.Pero wala naman sigurong mawawala kung susubukan ko.

“Sa opisina niya manang,baka naroon pa siya.Magbabakasakali na rin po ako na naroon siya.“napapayag ko naman ito sa huli.

Naglalakad na ako palabas ng village.Malayo pa kasi ito,ilang bloke pa ng kanto bago ang main gate nito.

Beep!Beep!

Napaigtad ako sa paglalakad ng may nagbusina sa aking likuran.

Akala ko ay pinatatabi lang ako nito gayon nasa tabi naman ako.Huminto ito.At saka ibinaba ang salamin ng bintana ng sasakyan niya.

Si Fred.

“Uy mikee!hating gabi na ah?!saan punta mo?“agad nitong tanong.

“Ah..may pupuntahan lang.“sagot ko.

“Hop in!hatid na kita.Matagal kang makakasakay diyan sa labas.Sa ganitong dis oras ng gabi.“Kaagad naman akong sumakay.Medyo matatagalan nga akong maghintay ng masasakyan.Anong oras na rin kasi at panigurado ang madalang na pagdaan ng mga sasakyan sa mga oras na ito.

“Hehehe..salamat fred.“nagulat naman ako sa mabilis na pagsuot nito ng seatbelt sa akin.

“Hmmm..hehe para safe.Saka saan ba kita ihahatid?Emergency ba?kaya dis oras ng gabi ay kailangan pang puntahan.Siguro chicks yan pre!“natatawa nitong hayag.

“Asawa ko yung pupuntahan ko pre,“halata ang pagkagulat nito sa mukha.

“Asawa?!may asawa ka na pala?“takang sambit nito at napatango na lamang ako bilang tugon.

Itinaas ko pa ang aking kamay para ipakita ang daliri kong may suot na wedding ring namin.

“Naks!pre..akalain mo yun may asawa ka na pala akala ko eh..“napatigil sandali sa pagpapatakbo ito ng mag red light ang stop light.“akala mo ano?“sabat ko.

“A-eh..akala ko kasi s-single ka pa eh?“sagot nito.Pansin ko ang pagkailang nito.Tinanguhan ko na lamang siya.

Makalipas ng ilang sandali,nakarating kami sa sinabi kong lugar.“Company building?Sure ka mikee?Dis oras ng gabi nandito pa ang asawa mo?Naks ang sipag naman ng misis mo..Sinakop buong OT ah?!“Napangisi na lang ako.

Palabiro pala ang isang ito.Tingin ko mukhang happy go lucky lang itong si fred.“Hahaha..sige..salamat sa paghatid.Masyado na yata akong naging abala sayo.”

“Nahh..wag mong isipin yun,anyway pakilala mo ako sa asawa mo next time,swerte niya sayo..cute na humble pa!“pagbibiro nito ulit matapos ay nagpaalam na ako sa kaniya pagkababa ko ng sasakyan.

Kaagad akong tumungo sa harap ng gate nito.Naabutan kong nagkakape pa ang dalawang guwardiya rito.

“Uy si ser mikee pala!“kaagad akong nakilala nung isa.

“Ser,ano pong atin?hating gabi na at napasugod pa po kayo?“kilala nila ako dahil na rin sa pagpapakilala ni rico sa akin sa kaniyang mga tauhan.Abot abot pa ang hiya ko noon pero hindi ko rin maiwasan kiligin.Pinakilala niya ako noong bago pa man kami ikasal.

“Ah,manong andiyan pa ba ang sir niyo?wala pa kasi siya sa bahay eh?”

“Naku,sir kanina pa po umalis kasama ng isang kaibigan niya.“Paliwanag nito.

“Kaibigan?kilala ninyo ba kung sino?“hindi ko maiwasang kabahan.Ilan lang ang kaibigan niya rito sa pilipinas.Ang alam ko lahat ng matalik niyang kaibigan ay nasa ibang bansa.

“Jonathan tignan mo nga sa log book kung sino yun?’utos nito sa kasamahan’pasensiya na sir hindi naman kasi ako duty ng maghapon dito eh.“paliwanag pa nito.

Dumating kaagad ang kasamahan niya.At ibinigay ang log book dito.

Ilang silip pa sa mga pahina ang ginawa niya.

“Ser..ito nga,si Mr.Christian Lee nga po yung kadalasang napunta rito at bumibista kay ser rico.”

C-christian…Christian Lee,

(A/N:

haay..si papa god mukhang nageenjoy bigayan ako ng problema..ano pa nga ba edi syempre kailangan harapin..sabi nga nila nasa tao na kung paano niya haharapin ang pagsubok niya sa buhay.Ayan makata na naman ang peg ko.aheher.Akala ko nga hindi ko maaupdate ito.Mabuti na lang nagsegwey ang free time para sa akin..kaya sana maunawaan niyo kung once a week ko na lang maupdate ito.Pero i tried na makadalawang ud per week.Nga pala enjoy ako sa mga votes and comments niyo guys!nagrank na ang story na ito in random..

MARAMING SALAMAT

sa mga sumupport nitong gawa ko.Marami kayong aabangan pa sa buhay nila rico at mikee.)

c.g

T M H : 1 9

(  M     I     K     E    E   )

Tinanghali na ako ng gising dahil sa pagbabakasakaling mahahanap ko siya sa kompanya nila.Subalit,wala rin pala ang siyang ipinunta ko rito.

Labis ko pang pinagtakahan ang nalaman ko.Hindi niya nabanggit o naipakilala man lang sa akin ang kaibigan niyang iyon.Iilan lang kasi sila sa barkadahan nila mula sa Britanya.Ilang beses na akong nakapunta sa kinalakhang bansa nito ni rico.At nakilala ko na ng husto ang ilan sa malalapit niyang kaibigan.

Pero wala siyang nabanggit patungkol sa taong iyon.Iniisip ko na baka nakaligtaan o nakukulangan siya ng oras para naman ipakilala niya iyong kaibigan niyang ito.

Wala rin naman siyang nakukwento rito kaya nakakapagtaka talaga.Nakatulugan ko na nga ang bagay na iyon kakaisip.

Hanggang ngayon wala pa rin ito.Walang tawag o mensahe man lang.Ang sabi kasi ng guwardya sabay sabay daw silang umalis nito.

“BEEP!BEEP!”

Kaagad kong tinalon ang sahig masilip lang ang bintana.Akala ko sila rico na ang dumating yun pala sa kabilang bahay.Loko loko talaga pala itong si fred.Natanaw ko na naman ang pasuray suray nitong paglalakad patungo sa gate nila.Lasing na naman siya?

Halos kalampagin na niya ang gate mapagbuksan lang kaagad ng tao sa loob nito.Ibang klase pala itong taong ito!

Nasalubong ko sa pagbaba ko ng hagdan si manang rusing.Dala ang kaing ng damit.“Oh!gising ka na pala?sandali lang at ipagtitimpla kita ng kape.“dali dali itong nagkumahog sa pagkilos.“Wag na po manang ako na po.Ituloy niyo lamang ang inyong ginagawa.“Sumang ayon naman ito at saka bumalik sa gawain.

Nasa ganoong pagmumuni ako habang tumitikhim ng mainit na inumin ng dumating ang sasakyan ni rico.Sinundan tingin ko na lamang ang pagpasok nito sa garahe.

Hindi na muna ako tumayo sa aking kibauupuan.Pinatili ko ang pakiramdaman ang kilos nito.

Pumasok na siya mula sa pinto ng garahe palabas ng kusina.

Nagkasalubong ang aming mata ng mapadaan siya sa kinaroroonan ko.

Agad na akong nag iwas tingin sa kaniya.

Ang akala ko ay lalapit siya at susubukan akong kausapin o magpaliwanag man lang.Subalit kaagad na itong pumanhik sa taas.

Napabuntong hininga ako ng malalim.Nang matapos akong magkape ay siya namang pasok ng driver namin si mang nestor.

“Mang nestor.“kaagad naman siyang tumalima sa pagtawag ko.“B-bakit po ser?“nabubuhol na sagot nito.

“Inumaga na po kayo ng uwi ni rico ah?Saan po ba kayo ng galing?“Kaagad kong tanong.Pansin ko ang paglikot ng mga mata nito.

“A-ah ano ser sa…sige ser labas na po ako may gagawin pa po pala sa ako sa labas.“Nagmamadali siyang lumabas tinatawag ko pa ito subalit tila wala siyang narinig.

Ano kayang problema nito?Nagtatanong lang naman ako?

Aakyat na sana ako.Subalit pagkaharap ko ay nabangga ako sa bulto ng kung sino.

Muntik na akong matumba kung hindi dahil sa paghawak nito sa aking mga braso.

“Ah i-ikaw pala ric?“sambit ko habang nakatitig sa mukha nito.Wala akong maulingan dito dahil blanko ang mukha nito.

Kaagad akong umayos ng tayo.Nakakapanibago kasi ang mga titig niya.Ayoko naman salubungin ito ng pagtatanong na “saan ka galing kagabi?” .Bagkus ipaghahanda ko na lamang ito ng agahan.Baka hindi pa ito nag uumagahan pa.

“A-ah,ric,nagugutom ka ba?gusto mo paghandaan kita ng agahan?baka hindi ka pa nag aalmusal?a-ano may gusto ka ba hmmp…“napapitlag ako ng sakupin niya ang labi ko.Malalim at mapusok ang pag angkin nito.Nakakapanlambot ng tuhod.Nakapanlulunod at parang mauubusan ako ng hangin.

“R-ric ano ba?!“asik ko matapos ko siyang itulak.Hiningal pa rin ako sa ginawa niyang paghalik sa akin.

“Ano bang nangyayari sayo?!a-atsaka saan ka ba galing at ganyan ang kinikilos mo?!!“sunod sunod kong tanong.

“F*ck!!I..I JUST..I JUST WANT TO..” sigaw nito.Ngunit unti unting naglandas ang luha sa mga mata nito at nawala sa tinig ang sinasabi.

At bigla na lamang itong lumuhod sa harapan ko.Rinig ko na ang paghikbi sa kaniyang boses.“i just wanna feel that im not alone..mikee..“humahagulgol nitong litanya.

Nakakakaba ang ikinikilos niya.

“Please dont leave me mike!please!..Please dont leave me like he did. “pagsusumamo nito habang nakayuko ang mukha sa marmol na sahig.

Pinantayan ko ng pagluhod ito.Atsaka hinawakan ang mukha.

“Hindi..hinding hindi kita iiwan..mahal kita rico.Mahal na mahal.”

Yung mata niya na walang kabakas bakas na emosyon kanina ay napupuno ng kalungkutan.

Gusto kong pawiin kung ano man ang bumabagabag sa kaniya.

Ginawaran ko ito ng halik.Halik na sana ay magwalit ang dinaramdam niya.

Inalalayan ko ito sa sofa.Base sa nararamdaman ko.May hindi magandang nangyari.

Pinasandal ko siya sa akin.Habang naka alalay ang braso ko sa kaniya.

“Mikee,hindi mo ako iiwan diba?“bulong nito.Ramdam ko ang init ng hininga nitong tumatama sa aking leeg.

“Oo,mahal kita higit pa sa buhay ko ric,wala akong balak pa na bitawan ka.Nangako tayo sa isat isa ric,kaya sana ganoon ka rin.Ikaw lang ang tanging meron ako.Mahal ko.“naluluha kong sambit.

“Ayoko na muling mag isa mike,Takot na ako maiwan pang muli.” garalgal na tugon niya.

(A/N:Yeah..yeah..i give another sh*t for this chap..hehe,gumala pa kasi ang chaka kaya nalate update.Along alabang..aheher sakit sa paa..minsan lang naman eh.)

c.g

T M H : 2 0

(      M       I       K     E     E     )

(Cellphone Ringing…)

Kaagad akong nagpunas ng kamay ng marinig ko ang pagtunog nito.

“H-hello?“sagot ko.

“Bakit ang tagal mong sagutin?!“halata ko na agad ang iritado nitong boses.

“Naghuhugas lang ako ng pinagkainan ko.K-kaya medyo..“hindi ko agad natapos ang sasabihin ko ng galit siyang nagsalita.

“Bakit ikaw ang naghuhugas?!Anong silbi ng mga kasambahay natin diyan sa bahay.Binabayaran ko sila para gawin ang mga bagay na dapat ay trabaho nila!”

“Eh,ric wala naman akong magawa dito sa bahay.Saka ginagawa naman nila ang trabaho nila.Kaya wag ka ng magalit.Saka kakatawag mo lang kanina ah?wala ka bang ginagawa diyan?“Napapansin ko kasi nitong mga nakaraang araw madalas niya na naman akong paghigpitan.

Naroon yung pasamahan niya na naman ako ng tauhan niya saan man ako magpunta.Tapos nariyan din yung kada oras na pagtawag niya sa akin.Kung nasaan ako?kung anong ginagawa ko?

Hindi ko alam kung may dapat ba akong ikasaya sa ikinikilos niya.Palagi rin siyang iritado o mabilis magalit.Pasalamat na lamang ako at hindi ako nito napagbubuhatan ng kamay.Minsan kasi umiiral na naman ang pagiging makulit o mapilit ko sa kaniya.

“Hello!nandiyan ka pa ba?!“napapitlag ako sa pagsigaw nito sa kabilang linya.

“O-Oo.“dagling sagot ko.Siguro naiirita na rin ang mga tauhan niya sa opisina kapag nagkataong naiinis ito.

“Wag kang aalis basta basta ng hindi nagpapaalam sa akin.Maliwanag?!“Napa oo na lamang kaagad ako.

Nagpaliwanag siya sa akin noong isang araw kung bakit siya hindi nakauwi.

“Nasa kalagitnaan kami ng meeting noong tangahaling iyon.Nang biglang makaramdam ako ng panlalamig sa katawan.I dunno what happened that time?Kaya naisipan kong ipagpaliban ang meeting namin na iyon.Nang tumungo ako sa kwarto ko parang..bumabagal ang takbo ng utak ko.Napansin ko ang pagpapawis ng katawan ko.Parang yung pakiramdam na nakakulong

muli

ako sa apat na sulok ng silid na iyon.Na kahit wala man kagamit gamit ay nasasakal ako sa malawak na espasyo nito.Parang nawawala ako sa ulirat ng oras na iyon.Yung mga ingay sa labas ng opisina ko parang..parang tumutusok sa utak na siyang nagpapagulo ng tuluyan..hindi ko alam ang gagawin ko mike..Noong oras na iyon halos manginig na ang aking daliri sa kamay matawagan lang ang sekretarya ko sa telepono para humingi ng tulong.Pero hindi ko nagawa dahil sa tindi ng panghihina ko.Halos gumapang ako palabas ng opisina ko para humingi ng tulong.Mabuti at may dumating na siyang tumulong sa akin.“halos maawa ako sa kaniyang salaysay.Ramdam ko ang pagngatog ng katawan nito sa mga inaalala niyang pangyayari ng oras na iyon.

“Mabuti dumating si Chris.“Pahabol nito.

“Chris?”

“Yeah si christian.Siya yung tumulong sa akin.Dinala niya ako sa malapit na clinic at doon ako nakatulog kaya hindi ako nakauwi ka agad.”

“Ganoon ba,patawad kung wala ako sa tabi  mo noong mga oras na iyon.“Hinaplos niya ang mukha ko ng sandaling iyon.

“Ayos lang,Sorry kung pinag alala man kita sa hindi ko pag uwi.“Saka niya ako mabilis na ginawaran ng halik.

“Ric?”

“Hmm.”

“Sino si Christian?Matagal mo na ba siyang kaibigan?”

Nakatitig lang siya sa aking mga mata ng tanungin  ko iyon sa kaniya.

“Oo kaibigan ko siya.Matagal na.“sagot nito.Ako naman ay nakatitig lang sa pagbuka ng labi niya habang hinihintay ang sagot nito.

“Ahh..bakit hindi mo naman nababanggit ito sa akin?”

“Hindi ko naman kasi alam na muli kaming magkikita matapos ang matagal na panahon niyang pag alis ng bansa.“napatango na lamang ako sa sinabi niya.Dagdag niya pa ay ipakikilala niya raw ito sa akin.

Nang makalabas ako ng bahay para tumungo sa likod bahay ay nakita kong hirap na hirap sa pagbubuhat ng trash bag si sonya.

“Oh!itatapon mo ba iyan?“kaagad kong tanong.

“Oo ser,“halata ko sa boses na mabigat ang dalahin nito para mahirapan siya ng husto.

“Ako na diyan.“kinuha ko ito mula sa kamay niya.Ayaw niya pa sanang ibigay kung hindi ako mapilit.

“Ser kami na magtatapon niyan.“salubong ng dalawang guwardiya.Ang sabi ko ay ako na lamang.Naiintindihan naman ako ng mga ito.Alam kasi nilang nababagot rin ako sa pananatili lamang sa bahay.

Nang maitapon ko ang basura sa tabi ng trash can ay pabalik na ako sa gate ng may mapansin ako.

Madalas kong matanaw ang estrangherong iyon sa kalapit na sasakyan sa tapat ng abandonadong bahay.

Hindi ko alam kung taga rito siya o bumibisita lamang.Wala namang nauulat na nakawan kaya wala naman sigurong masama sa pagtambay niya roon.

(A/N:Sa tingin niyo anong nangyari kay rico?Bakit ganoon ang peg nito?aheher!Ang gulo ng drafts ko pyamis sakit se bengs!Kalat kalat ang mga eksena.Mahirap pa lang maging manunulat.Balik na lang kaya ako sa pagpipinta?

JOKE!)

VOTE and COMMENTS!

-C.G

T M H : 2 1

(   M   I   K    E    E   )

N agulat ako ng bumisita si miguel sa aming tahanan.Hindi ko inaasahan ito dahil narito pa naman si rico.Kakaba kaba akong tumungo sa sala ng sabihin sa akin na pinapasok na niya ito.

Si rico naman ay umdlip muna,hindi kasi ito pumasok dahil natapos na naman niya ang mga papeles na kaniyang tinarbaho.

“Mikee,kamusta na?“masayang salubong nito.“Okey naman,ano at napa rito ka?“Umupo muna kami sa sofa bago magsimula.

“Wala naman,nais ko lang sanang anyayahan ka sa pagbisita sa ampunan.“Gusto kong tanggapin ang inaalok nitong paanyaya.Ang kaso paano ko ipapaalam ito kay ric.“Sama ka?namimiss ka na rin naman ng mga bata.“Dagdag pa nito.

“What’s happening here?“baritonong boses mula sa aming harapan.Gising na pala siya!

“R-ric,Si miguel kababata at kaibigan ko”pakilala ko agad sa kaniya.Halos abot abot ang kaba ko.

“I’ve seen you before?but i dont know when or where..anyway nice to meet you.“Nagulat ako sa sagot nito ng makaharap si miguel.Dati kasi mali ng akala si rico patungkol kay miguel.Kaya parang nabunutan ako ng tinik ng sandaling iyon.

“Hmm..glad to meet you too,Mr.Rodriguez.“Napakapormal naman ng bati niya kay rico.

“So,anong meron at nabisita ka?“Kaagad na tanong ni rico ng maka upo kami ulit.

“Pare,yayain ko sana si mikee sa pagbisita sa ampunan.Since na narito ka pala,why dont you join us?“Suhestiyon ni miguel.Tinignan muna ako ni rico saka sumagot kay miguel.“Great idea,hindi na rin kasi ako nadadalaw dahil sa hectic ng schedule ko sa work.“Napangiti naman ako sa sinagot ni ric.

Hinintay na lamang kami ni miguel habang kami ay naghahanda ni rico.

K alaunan,ay nagtungo na kami.Dala naman ni miguel ang sasakyan niya habang nakasunod lamang kami sa kaniya sa pagbaybay ng daan.

Nang makarating.Agad kaming sinalubong ng mga bata sa entrada ng gate ng ampunan.Bakas ang kaligayahan sa kanilang mukha.

“Si kuya cute!nandito!“sigaw ng batang babae na madalas magpabuhat sa akin.Lumapit siya sa akin at dinaluhan ng yakap ang aking binti.Yumuko naman ako at binuhat ito.Nakakatuwa ang mukha nitong bilugan.Hindi ko maiwasang manggigil.

“Who is she?“Nasa likuran ko pala ito at mataman na pinagmamasdan ang buhat kong bata.“Baby,ano daw pangalan mo sabi ni kuyang pogi?“ang tanong ko naman sa bata.Sabi niya ay sophie daw ang ngalan niya.

“Sophie, beautiful name for a beautiful lady like you.“hayag nito at siya namang tanong ng bata patungkol sa sinabi niya.“Ang sabi niya kasing ganda mo ang pangalan mo.“Kinahagikhik nito iyon.

Nang makapasok sa loob ng ampunan ay siya namang pagsalansan ng mga dala ni miguel na pasulubong sa mga bata.

Tinulungan namin ni rico ito sa pamamahagi.Kita ko sa mukha ni rico ang kasiyahan sa ginagawa.“Akala ko majojombag ako ng asawa mo kanina ng madatnan ako nito.Mabuti na lang at hindi niya ako gaanong maalala.“nasa tabi ko pala ito.Kinatawa ko na lang pagsasabi nito.

Nagkaroon kami ng salu salo ng pananghalian.Matapos ay nagpahinga atsaka sa pagsapit ng hapon ay nakipaglaro sa mga bata.

Kalaunan ay nagpaalam na rin kami para umuwi.“Pare!salamat sa pagsama rito ha?!“sabi nito kay ric.“No,ako pa nga ang dapat magpasalamat coz we enjoyed what we’ve done today.“Masaya ako dahil may magandang epekto pala ang pagbisita namin rito.

“So next time guys!“tanong nito bago makapasok sa sasakyan niya.Napatango na lamang kami agad.Matapos ay umuwi na rin kami.

H abang magkatabi kami sa higaan ni rico ay nagkukwentuhan kami patungkol sa ampunan.Nakalahad ang braso nito na parang aking unan.Hanggang sa nagtanong siya sa akin.

Yung tanong niyang iyon ay isang bagay na gugustuhin ng mga mag asawa.Ang magkaroon ng anak.

“Mike,gusto mo na bang magkaroon tayo ng anak?“napatingin ako ng seryoso sa kaniya.Ninanamnam ang tanong na kaniyang binitawan.

“Okay lang kung ayaw mo pa.Basta kung gusto mo ay sabihin mo lang sa akin at gagawa tayo ?“pahabol nito habang hinahaplos ang ulo ko.

“Gagawa?paanong gagawa?“takhang tanong ko.“I mean,kung gusto mong maghire ng babaeng magdadala ng sperm mo para magbuntis o kaya naman ang mag ampon na lamang tayo.“hindi ko maisip na magiisip siya ng ganoong bagay.Bagay na malabong mangyari sa amin.Ang magkaroon ng anak sa pagitan ng dalawang magkaparehas na kasarian.

“Payag ako.Pero bakit sperm ko?hindi na lang iyo?“hinaplos naman ng isa pa niyang palad ang mukha ko.

“Gusto ko yung maraming ikaw ang mamahalin ko sa buong buhay ko.Mahal na mahal kita mike..Gusto kong punan ang mga bagay na wala sayo noon at kahit imposible ay gagawin nating posible ang lahat.“hindi ko maiwasang mapaluha sa sinabi niya.Ang bagay na wala sa akin noon.Ang pamilyang hindi ko alam kung saan hahagilapin noong lumaki ako.Hanggang sa tila pangarap na lang na ang lahat na makilala at makasama ko sila.Ngayon ay ako naman ang magbubuo ng pamilyang inaasam asam ko.

N aisipan kong magtungo sa booksale matapos naming mamili ni sonya ng mga supply sa bahay.Iniwan ko muna itong kumakain sa isang fast food resto.

Nagtingin tingin ako ng mga bagong babasahin na siyang aking mapagkakaabalahang basahin.Habang tumitingin napukaw ang mata ko sa isang libro akmang kukunin ko, ay may kamay na siyang nauna sa akin.

Napatingin ako sa kung sino iyon.Isang lalaki na tingin ko ay kaedaran ko lang.Maging sa kasing laki ko lang subalit mababakas mo na tila isa siyang modelong makikita sa mga magasin.

Sa madaling salita,Gwapo.Napansin niya siguro ang pagkanais ko sa libro.

“Uhmm..mukhang ako ang na una,pero kung gusto mo talaga.Bakit hindi ko na ipaubaya sayo.“ang sabi niya.

“H-hindi ayos lang sayo na.“subalit kinuha niya ang aking kamay saka ibinigay ang libro.Gwapo na mabait pa.

“Salamat”saad ko.

“By the way im Chris

.. And you are?“

(A/N:Makipag kaibigan sa ahassssss….natuwa ako sa chap na ito kaya nagawa kong pahabain.)

-c.g

T M H : 2 2

(  M  I  K  E  E  )

“Nice to meet you!Chris”paalam ko ng makalabas kami ng tindahan ng libro.“Sana hindi ito ang huli nating pagkikita.Masaya rin akong makilala ka ng harapan… “napaisip kaagad ako sa sinabi nito.Harapan?o baka naman nabibingi lang ako sa aking narinig.

“Anyway,see you when i see you.“nakangiti nitong sabi ng papalayo sa aking kinatatayuan.Hindi ko maiwasan ang humanga sa kaniya.

“Ano ba yan may asawa ka na!lumalandi ka pa!“kastigo ko sa sarili.

Bumalik ako kung saan ko iniwan si sonya.Matapos ay umuwi na rin kami.

M abuti at maagang umuwi si rico kaya nagsalo kami sa pagkain na aking hinanda sa hapunan.

“Ric,pwede ba akong dumalaw sa ampunan bukas?“paalam ko na sana mapapayag ko ito.

“Sige,sino naman ang kasama mo si miguel ba?“Napatango kaagad ako.

“Ah,basta agahan mo ang uwi mo.At ikamusta mo na lang ako sa worker doon.Pasabi na lang sa kanila na nagdagdag ako ng pondo para sa pagpapatayo ng bagong gusali sa ampunan.“pondo?bagong gusali?hindi niya naman naikwento ito ah?

“Alam ko nagtataka ka.Secret ko lang dapat sayo pero since na hindi ko maasikaso ito.Mabuti pang ibigay ko na lang sayo ang pamamahala.Maasahan naman kita diba?“Sabi nito at hinaplos ang kamay ko sa ibabaw ng mesa.Napangiti ako.

“Salamat ric,maraming salamat!“dali dali akong tumayo at dinaluhan siya ng yakap.

“Basta para sa iyo.Mike.“bulong nito.

Kinabukasan..

“Oh!bakit parang ang aga naman natin.“paninita ko rito.Pero siya namang nakakalokong tawa lang nito.

“Sus!Kaya pala ikaw nakabihis na?Siguro..hinihintay mo talaga ako?“Hinampas ko naman ito sa braso.Loko talaga!

“Ewan tara na nga!“Pagyakag ko.Pero bago iyon inayos ko muna ang pinamili ko para sa mga bata at workers ng ampunan.

Habang nasa sasakyan nag isip ako ng mapagkukwentuhan namin.At ang napili kong itanong ay,“Kamusta naman ang pamilya mo?magkwento ka naman.“Sabi ko.Napabuntung hininga ito bago tumingin sa akin.Saktong nakahinto lamg kami dahil sa stop light.

“Okay..Ang nakaampon sa akin ay isa palang balo. May dalawang anak na rin pala ito.Syempre na paisip ako kung bakit pa umampon ito samantalang may mga anak na pala siya?Nakakatanda lang ang mga ito sa akin ng dalawang taon.Mga lalaki ang mga ito.Akala ko noon magiging masaya ako dahil may mga kuya akong maituturing.Subalit kabaligtaran ang nangyari.Hindi pala sila magkasundo.Madalas sila kung magbangayan at mag inggitan.Akala ko magbabago ang mga ito sa pagdaan ng panahon.Subalit hindi..“Sabi pa nito habang patuloy sa pagdadrive.

“Haist,Eh yung pakikitungo nila sayo?“tanong ko naman.“Napamahal na ako kay papa maging siya sa akin.Kita mo naman nakapag aral ako at nakapagtapos.Sa ngayon yung isa sa mga pamamahala sa kompanya ang siyang ipinagkatiwala niya sa akin.Malaki laki rin ang mga ari arian at negosyo na kaniyang ipinundar.Kaya hindi maiwasan magtalo ang mga kuya ko dahil doon.Sa hatian ng yaman na kanilang makukuha kapag nagkataon na mawala si papa.“Halata ang bigat nito sa kalooban niya.

“Eh ikaw? kamusta ka naman? “makahulugan kong tanong.

“Hehe..eto tama ng single lang,Kung meron man fling fling lang.“Natatawa nitong sagot sa akin.“Wala eh!olats ako,brokenhearted na ba ang matatawag sa akin?huhuhu..“nagiinarte pa ito sa huli.

“Naging kayo ba?eh bakit hindi mo pinaglaban..sus ikaw pa!gwapo na nga,mayaman pa!loko loko nga lang!haha..biro lang.anong pa bang  hahanapin sayo ng taong iyon?“litanya ko.

“Nasa akin na nga ang lahat,pero kulang pa iyon kaysa sa lalaking minamahal niya..” Sagot nito na ang mata ay napupukol sa akin.

(A/N:for the next chap.👦👥😟)

-cg.

T M H :2 3

(  M      I      K       E       E   )

N ang maka uwi ako sa bahay lulan ng sasakyan ni miguel na siyang naghatid sa akin.Sobra ang pagod ko ng buong araw na iyon.“Hay!nakakapagod pero sobrang saya naman!“sabi ko ng mahinto sa tapat ng bahay namin ang sasakyan nito.

“Masaya akong marinig iyan.Paano sa susunod ulit?sana lang makasama na natin si rico.“sabi nito na pinagsaklop pa ang mga braso sa batok nito.

“Hehe,sige hayaan mo at sasabihin ko.“Kalaunan ay nagpasiya na itong umuwi.Sakto at palalim na rin ang gabi.

Hinintay ko muna itong maka alis bago ako pumasok.Nang makapasok sa gate ay didiretsiyong pasok na sana ako.Pero bago iyon may sasakyang bago sa aking paningin.Kasunod ng sasakyan namin ni ric.

Mukhang mamahalin.Baka naman umuwi ang isa sa mga kaibigan galing sa ibang bansa.Wala naman kasi itong gaano na kaibigan rito.Maliban sa isa.At si Christian Lee nga iyon.May kung anong bumabagabag sa akin kapag inaalala ko ang pangalang iyon.

Pagbukas po lang ng pinto ng front door ay bukas na bukas ang ilaw ng kabahayan.

Nasalubong ko agad ng tingin ang sala namin.Naroon ang asawa ko at tama nga ako may kung sino siyang bisita.

Nakaharap kasi ito kay ric,na siyang nakatalikod ang inuupuang sofa nito sa akin.Hindi ko makita kaagad ang kaniyang mukha.

Natigil sila sa pag uusap ng mapansin ni ric ang pagdating ko.

“Mike!finally,your here!“kaagad itong nagmadaling daluhan ng pagsalubong sa akin.Nagulat ako ng halikan ako nito sa labi.Nakakahiya baka kasi makita ng bisita niya.Mabuti na lang at hindi pa siya napapaharap sa gawi namin.

“May ipapakilala ako sayo.Siya yung kaibigan kong si Christian.“nang makalapit kami ay siyang pagharap nito.

Siya?!siya si christian?si chris!

Halos hindi ako makapagsalita sa aking nalaman.

“Christian,meet my husband Mikee.Mike this is Christian my friend”Hanggang sa iaalok ang pakikipagkamay nito sa akin.

Si rico na ang siyang nag angat ng kamay ko para daluhan ang inaalok nito.

“Hmmm..to be honest,we bumped each other in the another day at the bookstore.Accidentally”pagsisiwalat nito.At siyang kinagulat ni rico.

“Really?Nagkakilala na pala kayo?Mabuti naman kung ganoon.“Inaya nito kaming umupo muna.Biglang nagring naman ang cp ni rico kaya pansamantala niya muna itong sinagot at nagtungo sa labas.

“ So,hindi ko alam na ikaw pala ang napangasawa ni rico.How lucky you are.Is it?Mukhang maayos naman ang inyong pagsasama base sa nakikita ko.Pero nakakagulat lang talaga. All i knew is,he is  one of a great womanizer in town. Dati. sabi nito sabay halakhak.Mapagbiro rin pala ito.

“Hindi ko rin alam na ikaw pala yung tinutukoy niyang kaibigan niya sa akin.Maliit lang pala talaga ang mundo para sa atin.“Ngumiti naman ito sa akin.Saka tumingin sa malaking larawan namin ni rico sa gitna ng dingding ng sala.

“Oo nga naman,Sa liit nito ang akala mong nasa iyo na.Mawawala pa pala ng hindi mo namamalayan.“Makahulugan nitong sabi.Hindi ko batid kung ano ang nais niyang iparating.

“Ha?hindi kita maintindihan chris?“tumayo naman ito at sinipat ang mamahaling orasan saka nagpaalam.

“Wala yun wag mong intindihin.Hehe..Nabasa ko lang sa isang libro.Saka mukhang lumalalim na ang gabi kaya mabuting makauwi na ako.“sabi nito.Anong oras na nga naman at baka maipit pa ito sa trapik ng pagbyahe.

“Oh,uuwi ka na ba?“nakalapit na pala siya sa amin.“Oo ric,Matrapik pa naman sa makati.Some other time na lang tayo magcatch up kasama si mikee.“sabi nito at napatingin sa akin.“S-sige.payag ako.“kaagad kong tugon.

Hinatid naman ni rico ito sa garahe kung nasaan nakaparada ang sasakyan nito.Habang ako nagpaiwan na lamang sa sala.Tila wala ako sa sarili.Marahil sa pagod at kay chris.

Napasandal ako sa sofa.Tila sumuko na ang talukap ng aking mata at siyang ikinapikit nito.

Nagising nalang ako ng maramdaman kong may nagtatanggal ng mga medyas ko sa paa.Nasa kama na pala ako ng silid namin.

Matapos niyang tanggalin yung medyas ko nagtungo siya sa closet namin.Naglabas ng pares ng damit pantulog.Akmang huhubarin niya ang pantalon ko pero pinigilan ko iyon.Bagkus dali dali aking bumangon para maabot ang labi niya.

Nagulat siya sa aking ginawa.“Akala ko tulog na tulog ka pa.Siguro sobrang pagod mo buong araw ano?“Umupo naman siya sa tabi ko.“Oo,nakakapagod pero masaya sana sumama ka ulit para maenjoy mo yung mga kakulitan ng mga bata.“Pakiusap ko.“Sige.Matapos lang ng gawain sa opisina bibisita ulit tayo.“Saka ako naman ang mabilis na hinalikan sa labi.

Umaga

na ng makarating ako sa lugar na aking pinararadahan ng sasakyan.Nagbantay pa kasi ako sa ospital kagabi para sa aking kapatid.Ilang minuto pa ang nagdaan at lumabas na ang kotse ni rico sa bahay nito.Senyales na papasok na ito sa trabaho.Ilang minuto pa ang lumipas ay may sasakyang dumating sa tapat ng bahay nila.At may lumabas  na lalaki lulan ng sasakyan niya.

Sumandal sa kotse niya at nagtitipa ng telepono niya.Ngayon ko lang napagmasdan mabuti ito.At hindi ako pwedeng magkamali.Siya iyon!

Hanggang sa lumabas ng gate si mikee at sinalubong nito ang taong iyon.Masaya silang nag uusap hanggang sa sumakay pareho ito ng sasakyan niya.

Nabigla ako sa hindi ko inaasahan.Sadya ba talagang maliit lang ang mundo para maging magkakilala sila.Ayoko.Ayokong mapahamak siya ng dahil lang kay mikee.

Kilala ko siya wala siyang sasantuhin kahit sino pa ito.Kahit mismong

kapatid niya pa.

(A/N:tumatanda na yata ako.Nakalimutan ko na naman ang plot ng chap na ito.Sorna..hehe,Sino kaya yung tinutukoy sa last part ng chap?)

-C.G

T M H : 2 4

(  M   I    K   E   E   )

N aghahanda kami ngayon ni rico.May napag usapan na kasi sila ni Chris/Christian na pupuntahan namin patungkol sa huling pag uusap namin.

Hindi ko nga alam kung saan iyon pero mukhang exciting naman.Sikreto daw,Hindi na ako nagtanong tanong pa dahil pupunta rin naman kami roon at makikita ko rin naman.

Nagulat nga ako ng paglabas ko ng banyo kagabi.Siya kasi ang nagempake ng mga damit ko sa maleta.Wag ko na raw tangkain pang silipin at baka parusahan niya pa ako.

Nang makarating sa tagpuan ay saka kami sumunod sa sinasakyan nitong sasakyan patungo sa lugar na iyon.“Ric,saan ba talaga tayo pupunta?“pasimple kong tanong sa kaniya habang nagmamaneho.

“Secret nga diba?Malayo pa naman tayo,matulog ka muna.“Napanguso naman ako.“Ang daya niyo naman.May pasecret secret pa kasing nalalaman.“reklamo ko pa.

“Wag ka ng sumimangot pa.Sundin mo na lang ang sinabi ko.Baka ihinto ko pa itong sasakyan para lang  mahalikan ka dyan sa kinauupuan mo.“Ikina ismid ko naman iyon.Tatahimik na lang ako at susundin siya dahil nakakahiya naman kung gagawin niya iyon.Ano na lang iisipin ni Chris sa amin.

Nagpatugtog naman ito pampatanggal siguro ng pagiging bagot ko.

Kakatingin sa mga nadaraanan namin ay napagod ang mata ko saka ako naka tulog.

M asarap sa pakiramdam ang hangin na gumising sa akin.Rinig ko rin ang paghampas ng tubig.

Napabangon ako agad sa kinasasandalan ko ng matanaw ko ang dagat.Ang mga taong lumalangoy at nagsasaya.Tinanggal ko muna yung seatbelt ko saka hinanap yung katabi ko ng mapansin kong wala ito.

Pati yung sasakyan ni chris walang laman.Posibleng magkasama ang mga ito.

Lumapit ako sa mismong dalampasigan.Saka natuwang mapagmasdan ang iilang pamilya at magkakaibigang nagkakasiyahan.

“How’s your sleep?“hinapit nito ako sa bewang saka masuyong hinalikan sa labi.Nahiya naman ako bigla ng mapansin ko ang tingin ng ilan sa aming dalawa.Bakit nga ba hindi pa rin ako sanay sa mga ganitong gesture niya.Eh noong magkasintahan kami.Lakas maka PDA nito.

“Magpalit ka na,naghanda na ako ng maisusuot mo kanina nung tulog ka pa.“saka ko lang napansin ang suot niyang damit.Labas na labas ang ganda ng katawan niya.

“Wag mo akong titigan ng ganyan,baka sa kama tayo mag enjoy hindi sa dagat.“Pinaningkitan ko lang ito ng mata.

Hindi ko alam pero parang bumabalik na yung dating siya na palabiro at maalalahanin sa akin.Dito ako nahulog sa kaniya ng husto noon.

Nasalubong naman namin si chris.May maibubuga rin pala siya bukod sa medyo built in nitong katawan.Eh makinis at maputi pa ang balat.

“Oh!Gising ka na pala.Okay na yung reservation ng room.Tayo na ng mailagay na natin yung mga gamit.“salubong nito.

Sumunod naman kami ni rico.Inayos muna namin ang mga gamit papunta sa cottage.Magkatabi lang ang kwarto namin nila chris.

Nang maayos na ang gamit saka ako nagpalit.Simpleng tee shirt ang pinasuot ni rico at board short na rin.

Magkakasasabay kaming lumabas sa mismong cottage.

Kumain muna kami ng tanghalian bago maglibot libot.Habang kumakain hindi ko maiwasang mailang dahil kaharap namin si chris.

Naiintimida kasi ako sa mukha nito sadyang bang nagugwapuhan ako rito?Pinagpatuloy ko na lang ang pagkain habang sila ay nagkukwentuhan sa mga bagay na maaring gawin dito.

M arami pa lang activities na maari mong subukan rito.Nariyan ang zipline,Bananaboat riding,jetski at marami pang iba.

Una naming sinubukan ang jetski ni rico.Habang si chris ay nagpawian na lamang sa pangpang.Tuwang tuwa ako habang nasa likod ako nito.

Sunod,nag snorkling kami sa kalapit na isla.Marami rami rin kaming sinubukan gawin hanggang sa napagod kami.

May mga litrato akong tinitignan sa cellphone ko habang nakahiga sa kama namin ni rico.

Selfie naming dalawa ito.Stolen pa yung iba,minsan kasi nayayamot si rico kapag picture ng picture ako at samahan pa ng walang puknat na pagngiti kahit pilit.

Hanggang sa mapukaw ako sa ilang larawan na sunod sunod kong kuha.Hindi ko alam kung aksidente lang.Anim kaming turista na inilibot ng tour guide.

Sa bawat paglipat ko ng litrato.Kitang kita ko ang mga matang iyon.Sa mga kuha ko naroon siya na hindi ko naman sinasadyang makuhanan.Pero kitang kita sa mga anggulo sa mga litrato na iisang tao lang nakatiim ang pagtitig niya.

Kay rico.

Inisip ko na lamang na baka posibleng aksidente lamang na nakukuhanan ko siya.Sa tuwing kukuha kami ng litrato ni ric.Syempre kasama niya kami at isa pa kami lang kakilala niya.Nahihibang na siguro ako?

“Oh!akala ko nagpapahinga ka na kaya hindi ka sumunod sa akin sa banyo.“nakapulupot lang ang tuwalya nito sa kaniyang bewang.Napatak pa ang ilang tubig sa basa nitong buhok.

“Hmm..tinignan ko lang itong mga nakuhanan ko ng litrato.“sabi ko.Umupo ito sa tabi ko.Nagulat ako ng bigla niyang idinampi ang kaniyang mga labi sa akin.

“I love you…“sabi nito ng maghiwalay ang aming mga labi.Ngumiti ako saka nag i love you too”sa kanya.

Ang sarap pala ng ganito.Yung ganitong walang inaalala sa paligid.Yung tipong kayo lang sapat na.

(Miguel)

“Manong guard na saan po sila?Hindi ko kasi matawagan si mikee?“tanong ko sa guwardiya nila.“Ser,wala po sila nagbakasyon po sila ng asawa niya.“sagot nito.Nagpaalam na lang ako at nagpasalamat.Kaya naman pala.

Sumakay na ako sa sasakyan ko.Akala ko mayaya ko itong mamasyal,hindi ko alam kung bakit ganito pa rin ang nararamdaman ko kahit alam kong wala naman na akong mapapala sa huli.Pero siya pa rin talaga ang dinidikta ng puso ko.Simula ng malaman kong kasal na siya,na akin namang pinagsisihan ng husto dahil sa nahuli na ako ng dating sa buhay niya.Labis ko iyon dinamdam pero pinilit kong bumangon muli sa sakit.Nakipagdate ako sa kani kanino.Kung may makakarelasyon man.Hindi aabot ng isang linggo iyon.Swerte na kung abutin ng buwan.Pero wala.Walang tumagal.

Bagkus sa kaniya lang talaga pumipintig ang puso ko.Una pa lang kaming magkita sa ampunan,kinaibigan ko na siya.Hanggang sa nahulog na ang loob ko sa kaniya.Kahit sa malayo pinilit kong maabot ang pangarap ko sa pamamagitan ng umampon sa akin.Siya ang naging inspirasyon ko sa lahat ng iyon.

Nangako ako sa aking sarili na babalikan siya.Ibibigay ang mga bagay na wala sa amin noong nasa ampunan kami.Bata palang alam ko na ang nararamdaman ko para sa kaniya na kahit hanggang ngayon naman ay ganoon pa rin.Walang na bawas ni katiting sa pagmamahal ko sa kaniya.

Nakarating ako ng mall.Nagiikot ikot kumain sa resto saka namili ng ilang gamit sa pad ko.

Nasa department store ako na kasalukuyan bitbit ang ibang pinamili ko sa basket.May nakabunggo ako sa hindi inaasahan.

Nahulog ang ilang laman ng basket ko.Napansin ko naman ang pagtulong ng nakabangga ko sa akin sa pagpupulot nito.

Nang matapos ay nagpasalamat ako sa taong ito.Lalaki pala siya.Kasing tangkad ko lang.

“Walang anuman.“sabi nito ng iaabot ang isang gamit na siyang pinulot.

Aalis na sana ako ng may ibinulong ito.

“Mag iingat ka sa mga taong nakapaligid sayo.” ang rinig kong sabi niya.Nang lingunin ko ito ay nawala ito ng parang bula.

(A/N..)

T M H : 2 5

(  D A N I L O    A M A N T E  )

“Kuya kailan ba ako makakalabas ng ospital?“Nababakas ko sa mukha niya ang lungkot.Marahil naiinip at nagsasawa na siya rito.

“Xy,makakauwi ka na rin kapag gumaling galing ka na.Kaya sana magpalakas ka na at makapagbonding ulit tayo.“Medyo umaliwalas naman ang kaniyang malungkot na mukha kanina.

Siya si Galaxy.Labing isang taong gulang pa lamang siya.Subalit sa kasamaang palad nagkaroon siya ng sakit na leukemia.Dahil hindi naman ako nakatapos ng pag aaral dahil sa maagang pagkaulila ay wala akong maganda at maayos ayos na trabahong makuha sa panahong nagigipit ako.Lalo na at kaming dalawa na lamang nito ang magkasama sa buhay.

Gastusin sa upa,pagkain pati pag aaral ni galaxy ang siyang aking ginagapang sa araw araw.

Dumagdag pa ang pagkakaospital nito na nangangailangan ng malaking halaga.Sa pag chemotheraphy pa lang ay halos magkandautang utang na ako.Paano na lang sa mga gamot at pamamalagi nito sa ospital sa pang araw araw.

Kahit anong raket  yata ang pasukin ko noon ay hindi sumasapat sa mga dapat kong bayaran.

Wala na akong maisip na paraan para tulungan ang kapatid ko sa kaniyang karamdaman.

Pero mukhang dininig ng diyos ang mga daing ko ng sandaling iyon.

Si Jio,kasamahan kong waiter sa isang ineekstrahan kong trabaho sa club.

Kagaya ko ay kapos ito sa buhay.May pamilya itong tinutustusan sa probinsya.Nang malaman niya ang sitwasyon ko ay nag alok siya ng mapagkikitaan ko.Malaking halaga raw ang siyang aking makukuhang pera.

Dahil sa kailangan na kailangan ko nga ng pera ay kaagad akong nagsabi na “Oo payag ako.”

“Mabuti naman,may itsura ka naman na makakahalina sa mga parokyano.“Bigla akong napaisip sa sinabi niya.“Anong ibig sabihin mo pare?”

“Pare,sa trabahong ito isang gabi lang mas doble ang kikitain mo kesa kagaya nito.“ayon sa kaniya.

“Eh,ano bang trabaho ang tinutukoy mo?“Lumapit siya sa akin matapos sipatin ang lugar na aming kinatatayuan.

“

Tikiman ng laman.

“

Napa atras ako sa sinabi nito.Mali ang ganoong trabaho para pasukin para lamang sa pera.Pero anong gagawin ko sa panahon na gipit na gipit at wala akong maaasahan.

“Ano pre payag ka ba?wala namang masama kung minsan kakapit ka sa patalim.Alam ko yung nararamdaman mo sa katayuan mo sa buhay.Aminin ko man sa una masuka suka ako sa sarili ko.Pero isipin ko pa lang ang pagkalam ng sikmura ng tiyan ng mga anak ko,nagagawa kong tiisin lahat ng kababuyan nila.“Sabi nito.

Hindi ko maatim sa aking sarili na ipagamit ang katawan para lang masolusyunan ang aking problema.

“Pre,pag iisipan ko muna.Ayoko sanang magmalinis pero hindi ko kaya pasukin ang ganoong trabaho.“Pagtatapat ko.

“Ayos lang pre,naiintindihan ko.Basta sakaling magbago ang isip mo ay sabihin mo lang.“Matapos ang pag uusap namin nito ay bakas pa rin sa aking isip na sayang ang kikitain na pera,na dapat ay mapapangdagdag ko sa pambayad.

Kaagad akong nagtungo sa ospital pagkagaling ko sa trabaho.Naabutan ko ang kapitbahay naming si aling cora na nagbabantay sa aking kapatid.Byuda ito at wala ring anak bukod sa pamangkin niyang nag aaral na sa kolehiyo.

Siya ang nagbabantay kay galaxy kapag nasa trabaho ako.Labis ang pasasalamat ko sa pagtulong niya sa aming magkapatid.

“Oh iho,mabuti at nakarating ka.Ito kasing si galaxy iyak ng iyak kanina at hinahanap ka bago matulog.“kaagad kong dinaluhan ng halik sa noo ang nahihimbing kong kapatid.

“Maraming salamat po aling cora sa pagtulong sa pagbabantay sa kapatid ko.“isang mainit na yakap ang siyang ibinigay nito sa akin.Para bang gumaan kahit papaano ang siyang aking dinadala sa buhay.

“Wala iyon iho.Para ng mga anak ang turing ko sa inyo ng kapatid mo.Alam mo naman na sabik ako sa anak.“napangiti naman ako sa mga sinabi niya.

“Iho,sabi pala ng doktor kailangan na raw machemo ang kapatid mo ulit sa susunod na araw.Kaunting gamutan na lamang daw at sana naman ay gumaling na siya.Naawa na ako sa tuwing nagpapalabas ito.Sabik ng makita ang mga kalaro niya.“Malungkot na sabi nito.Kahit ako na kapatid niya ay sabik na muling makita ang kasiglahan niya.

H indi ko na pinalampas pa ang isang linggo at muli akong nakipag usap kay jio.

“Ano pre,payag ka na sa inaalok ko?“Wala na akong iba pang maisip na paraan para kumita ng pera sa lalong madaling panahon.Buhay ng kapatid ko ang nakataya kung sakaling pangunahan pa ako ng pagdadalawang isip ko.

“P-payag na ako.“Alam ko na may mababago na sa prinsipyo ko sa buhay magkagayon.

Sinabi nito sa akin ang mga detalye sa trabahong iyon.

Sabay na lumabas kami ng maaga sa pinapasukan namin.Para lang makipagkita sa mismong namamalakad ng trabahong iyon.

Naligo at nagpabango ako ng husto.Utos sa akin iyon ni jio.Hindi na ako nagtaka sa mga inutos nito dahil medyo alam ko na ang mga mangyayari.May ilan din naman akong kakilala na ganito ang pagtatrabaho.

Kita sa kanila ang mga luho na kanilang tinatamasa kapalit ng init ng katawan na hinahanap ng kanilang parokyano.

“Siya na ba yung sinasabi mo?“kaharap namin ngayon ang baklang sinasabi ni jio sa akin.Pinagmasdan nito ang buong pangkalahatan ng aking katawan.Hindi pa siya nakuntento sa biglang haplos nito sa aking harapan.

“Hmmm.may ipagmamalaki.“Biglang sabi nito.Ganito pala sa umpisa.Makakaramdam ka ng matinding kaba sa papasukin mong trabaho.

Binigyan niya na ako kaagad ng costumer.

“Oh pre paano ba yan goodluck na lang.Kita na lang tayo mamaya.“Saka lihis ng daan papunta sa ibang silid.

Nanginginid ang aking kamay sa paghawak ng pihitan ng pinto sa silid na aking papasukin.

Si Galaxy.

Para kay galaxy.

Dumaan ang mukha ng kapatid kong labis na dinaramdam ang sakit na kaniyang nararanasan.

Sa pagkakataong iyon.Wala ng pagaatubiling binuksan ko ang pinto.

Siyang bungad ng kaputiang kulay ng pader ng silid.Ang kulay dugo ng sapin ng kama.Elegante ang pagkakadisenyo ng kabuuan nito.

Nang makapasok ako ay saka ko isinarado muli ang pinto.

Dahan dahan akong lumapit sa kama.Bakas ang kaba sa gagawin.Wala rin akong ideya sa mga mangyayari sa aming dalawa.

Nang makaupo ay nakarinig ako ng lagaslas ng tubig mula sa palikuran.

Sandali pa man ay nagbukas ang pinto nito at bumungad ang taong aking makakasama sa sandaling iyon.

Medyo nagulat dahil ang inaasahan kong may edad na lalaki ang siyang aking makakasama ngunit hindi iyon ang siyang aking nakaharap ngayon.

Isang kaedad ko lang din sa aking palagay.Nakatapis ang tuwalyang puti sa kaniyang bewang.

Gwapo.Yun ang masasabi ko.Medyo may kasingkitan ang mata nito at katangusan ang ilong.Maliit lang ang hulma ng mukha nito na babagay sa kaniya.Binigyan diin pa ito ng mapulang labi niya.

May katamtaman din itong pangangatawan na halatang inaalagan.Siguro ay nakakaangat rin sa buhay ang gaya niya ayon sa nakikita kong kinis at maputi nitong balat.

Nakangiti niya akong sinalubong ng makalabas ng banyo.Kaagad siyang lumapit sa akin.

Hindi ko maiwasan maintimida sa mukha niya.Hindi ko alam na hahanga ako sa kapwa ko kasarian.

“Hi,danilo right?” Napatango na lamang ako.

“Sabi sa akin ni Dyn bagong pasok ka lang daw.So mind if i ask you a favor?” Napatango muli ako habang napapako lang ang aking mga paningin sa kaniyang mga singkitin na mata.

Hindi ko alam kung bakit tila nauuyam akong mag salita sa gaya niya.Nagtataka ako kung ano ba siya.Bakla ba talaga ito?

“Wag kang mag alala hindi ko ipapagawa sayo ang mga naiisip mong gawain sa trabahong ito.” Humiga siya sa kama habang nakikipag usap sa akin.

“Maari mo ba akong masahiin.” saka ito dumapa.Kusang napadako ang aking mata sa kaniyang katambukang pang upo.

Napalunok ako sa hindi malamang dahilan habang nakatitig roon.

Hinubad ko muna ang aking sapatos at medyas saka inilagay sa ilalim ng kama.Kaagad lumapat ang aking kamay sa kaniyang likod.Nag umpisa ako sa kaniyang braso.Naka agaw pansin sa akin ang tila peklat sa bandang batok nito.

Pinagpatuloy ko ang pagmamasahe sa kaniya at parang nasasarapan naman siya sa aking ginagawa.

“Well mas magandang trabaho ang iaalok ko sayo..Lalo na at alam kong kailangan na kailangan mo ng pera para sa kapatid mo.Hindi ba?” Napatigil ako sa aking ginagawa.Paano niya nalaman?

“Bakit ko alam?Dahil talagang inalam ko ang lahat patungkol sayo.Pabor na ang kapalit ay para sa siguradong ikagagaling naman ng kapatid mo mula sa sakit niya.” napipi  ako sa mga sinabi nito.

Sa pagkakataong iyon ay umupo siya sa harap ko.Naamoy ko ang sabon na kaniyang ginamit.

“Gawin mo lang ang lahat ng pinag uutos ko at tutustusan ko ang lahat ng gastusin sa pagpapagamot mo sa kapatid mo.”

S imula ng panahong iyon.Lahat ng bagay na pinag uutos niya ay sinusunod ko.Para sa kapatid ko na unti unti ng gumagaling.Ilang therapy na lamang at makakaligtas na siya sa sakit na leukemia.Masigla na rin ito.At labis ko itong pasasalamat.

At tungkol sa kaniya.Simula ng makilala ko siya ay inalam ko na rin ang mga nalalaman ko sa kaniya.

Nalaman ko ang isang sikreto na hindi ko inaasahan na magagawa niya sa sarili niyang kapatid.Kadugo. Kakambal.

(A/N:For the first time and for ever….humaba ang sinulat koohhh…hahaha..Oh knows niyo na kung sino ang kakuntsaba ni CL?kuno. )

-C.G

T M H : 26

(  D  A  N  I  L  O )

T inulungan ako ng isang IT expert para sa mga bagay na ipag uutos niya sa akin.Isa rin ito sa mga tagasunod niya pero mas pinili niyang iatang sa akin na ang mga gawain.

Dahil nga sa dati niya itong taga sunod may mga bagay akong nalaman tungkol sa kaniya.

Tungkol sa pamilya niya.At maging sa kaniya.Kaunti man ay sasapat na para makilala ko ang pagkatao niya.

Ama niya na lamang pala ang tumatayong magulang sa kanilang magkapatid.Namatay daw ang kaniyang ina sa isang aksidente na hindi alam o tukoy ang dahilan.

Bata pa lang daw likas na ang pagkamuhi sa kaniyang kapatid.Inggit sa mga bagay na kaniyang nakikitang atensyon sa kaniyang magulang dito.Nagagawa niyang saktan ang kapatid nito ng hindi nalalaman ng kaniyang magulang.

Si Christian.

Mabait raw itong anak.Masipag sa pag aaral kaya hindi na mabilang ang mga parangal na kinatutuwa ng kaniyang ama ng mga panahong iyon.Alam niya ang nararamdamang kulo ng kapatid niya sa kaniya.Hindi niya na lamang ito pinapatulan sa pag aakalang lilipas rin at mapapagod sa dinaramdam nito sa kaniya.

Mali.

Mali ang kaniyang inaakala.Lalong sumidhi ito sa paglipas ng panahon.Lalo pa at may potensiyal siya sa pagpapalago ng ari arian ng ama niya.Kaya mas nag init ang ulo ng kakambal niya na posibleng si christian ang siyang magmana ng lahat ng ari arian.

Ginawan ng maling pag aakusa nito ang kaniyang kapatid para lamang mapasama sa mata ng ama.Labis itong pinag sisihan ng ama sa paglisan nito sa kaniyang tahanan.

Hindi kasi natanggap ni christian na paniniwalaan ito ng ama kaagad agad.

Hindi pa nagtatapos sa kolehiyo si christian noon kaya napilitan siyang magtrabaho o bilang part time student.

Pinagsikapan niyang tumayo sa sariling mga paa na walang tulong ng ama niya.

Habang pinagmamasdan ng ama ang anak kung paano magsikap sa buhay,siya namang pagpaplano ng kakambal nito na gawan siya ng masama.

Pinamanmanan niya ito.Doon niya nalaman ang sikreto nito.Isa pala siyang silahis o bakla.Dahil sa nakarelasyon nitong kapwa lalaki.Hanggang sa nadamay niya ang lalaking iyon sa galit niya sa kapatid.

Pati ito ay kinalap ang pagkakakilanlan.Si Rico.Galing sa marangyang pamilya mula sa ibang bansa na nanatili sa pilipinas upang palaguin ang mga negosyo ng kaniyang pamilya.

Nakikita niyang masaya ang dalawa sa kanilang relasiyon.Dumagdag naman iyon sa pagkamuhi nito sa kapatid.Tila ayaw niyang lumigaya si christian sa kahit na anong bagay na natatamo nito.

Hanggang sa napuno siya at pinadukot niya ito.Hindi ko man alam ang kaniyang kinahinatnan subalit sapat na para malaman ko na isa siyang masamang tao.

Hindi pa pala natatapos ang lahat dahil heto at sisirain niya naman ang buhay ng dalawang tao na nagmamahalan.

Si rico na karelasiyon ng kaniyang kapatid noon.Si mikee na minamahal nito at napangasawa niya.Nakakabilib isipin na maari palang magmahalan ng wagas ang dalawang tao sa kaparehas na seksuwalidad.

Tila naiipit ako sa bagay na ayokong gawin pero kailangan kapalit ng kaligtasan ng buhay ni galaxy sa sakit niya.

Pero mas may higit pa akong inaalala.Ang isa pang buhay na maaring madamay.Hanggat kayong pagtakpan ang tungkol sa ugnayan nila ni mikee ay gagawin ko wag lang muling maulit sa kaniya ang nang yari sa kapatid niya.

Si miguel.

Adopted son ng kanilang ama at matalik na kaibigan ni mikee.Kilala ko siya dahil sa naikwento rin siya sa akin.Ito ang nagsilbing gabay ng ama upang gumaan ang pakiramdam sa pagkawalay sa anak nito.Sa pagkaka alam ko patuloy nilang hinahanap si christian.

Subalit ano nga ba ang ginawa sa kaniya ng kakambal niyang si Christoff.

Saan niya ito dinala sa makalipas na panahon.

(     M        I           K          E          E     )

Nagising ako sa pagkakaidlip ng makapagpahinga kami dahil sa pagod.

Halatang pagod pa si rico sa aming mga ginawa kaya bumangon muna ako ng dahan dahan.Swerte namang hindi ito nagising sa pagkakahimbing na tulog.

Bahagyang binuksan ko ang sliding glass door ng teresa ng aming silid.Kitang kita ang view ng dagat rito.

Papalabas na ako ng makarinig ako ng boses.

“

Any update?What?!Wala ka pang makuha any background information of him.Mukhang kukupad kupad ka rin?Baka gusto mong tanggalin ko ang financial support sa kapatid mo?Ayusin mo yang trabaho mo!“

Malinaw kong rinig na sabi nito.Hindi naman ako maaring magkamali kung kaninong boses iyon galing.Pero bakit tila galit siya sa kausap?

Nag aalangan ako tuloy lumabas ng teresa baka maisip niyang nakinig pa ako sa kanilang usapan.

(A/N:Hmm..may short story akong ginagawa sa the private part of them. Pakibasa na lang kung open minded ka man.Pakipasensyahan na lang kung mahina man ako sa BS.)

-C.G

T M H: 2 7

( M I K E E )

N apatingin ako sa bandang tabi ng dagat kung saan naroon ang mga bata.Masaya silang gumagawa ng mga sand castle.May ilang pamilya ring nagsasaya sa mga cottage.

Nakakatuwa lang.Pamilya.Anak.May pag asa ba kaming bigyan nito.Sa kagaya naming parehas ang seksuwalidad.

Kung papalarin man ituturing ko na iyong biyaya para sa aming dalawa ni rico.Hmm..kailan kaya mangyayari ito?

“ARAY KO!“Napahawak kaagad ako sa ulo kong tinamaan ng kung ano.

Napansin ko ang pagulong ng bola sa bandang paanan ko.

“At talagang sa ulo ko pa inasinta?!“reklamo ko habang hinihimas himas ang natamaan sa akin.Naalog ata ang utak ko roon.

“HEY!“napalingon naman ako sa boses na iyon.Kakaunti lang ang tao rito sa resort mukha naman kasing private din ito.

Sa isang lalaki pala galing ang boses na iyon.Matipuno ang kaniyang pangangatawan base sa aking nakikita.Nakaboard short lamang ito at lantad na ang kahubarang bahaging taas nito.

“Hey!“nakalapit na pala siya sa akin.

“Sorry kung natamaan man kita.Napuruhan ba kita?Pakisabi na lang ng madala kita sa clinic rito.“sunod sunod na sabi niya.

“H-hindi.Ano..O-okay lang!“pinulot ko ang bola na nasa paanan ko sa inabot sa kaniya.

Nang iaabot ko sa kaniya iyon ay napansin ko ang kakaibang paghaplos nito sa aking kamay.Pasimple ko agad itong tinanggal.

“Jeric nga pala.“pakilala niya.

“Mikee.“sabi ko.

Napansin ko ang pag abot ng kamay nito sa akin.Tatanggapin ko na sana ng may kamay na humapit sa aking bewang.

“Rico..Rico Rodriguez,His husband.”

Halata ang gulat ng kaharap kong si jeric sa kaniyang mukha.At maging ako man din.

“Hmmm.I get it,maybe i need to go now.Anyway nice meeting the both of you.goodluck.“saka umalis sa harap namin.

Tila nangasim pa ang mukha nito ng pagmasdan si rico.

Inalis ko naman ang kamay niyang naka angkla sa akin.“Ano ka ba ric,mukhang natakot sayo yung tao.”

“Dapat lang matakot siya.“Ang sabi niya.

Naglalakad lakad na kami ng sandaling iyon.

“E wala naman ginagawang masama yung tao para takutin mo ng ganun.“paliwanag ko.Bigla niya na lang hinawakan ang kamay ko.Bibitaw sana ako ng pagsaklupin niya iyon.Kaya hindi ko na naituloy ang aking gagawin.

“Meron,and i know that you knew it.Right?“napanguso naman ako sa wari nito.

“Nilalandi ka niya hindi ba?“Sartisiko nitong sabi.

“Hindi naman sa ganoon malay mo nakikipag kaibigan lang siya.Ikaw talaga.Tama na nga yan at nagugutom na ako.Si Chris,lumabas na ba ng silid niya?“ayoko naman isipin pero ramdam ko na naman ang umiiral sa pag uugali niyang ito.

“Mukhang tulog pa.“halata ko ang pagtatampo sa kaniyang boses.

At dahil mukhang paglalambing lang talaga ang solusiyon.

Lumapit ako sa kaniya at inabot ng aking labi ang kaniyang pisngi.Alam ko na hindi niya ito inaasahan.Pero isa ito sa pagkakataon na napakasaya para sa akin.

Lalo pa at idagdag kung nasaan kami.

Magkahawak kamay habang naglalakad sa marahang paghampas ng alon sa aming mga paa.Kasama ko ang taong nagbibigay saya para sa akin.

At siguro kahit naman anong mangyari ay gagawin namin ang lahat malampasan lang ang hamon ng buhay na siyang magpapatibay pa sa aming relasiyon.

---

N iyaya kami ni chris sa isang beach party na gaganapin maya maya lamang.Ayaw pa sanang sumama ni rico pero napapayag din ng pilitin ko ito.

Kakatapos lang namin kumain at heto muli kami sa aming silid naghahanda ng maisusuot.Ewan ko na lang kung ano ang masusuot ko dahil siya ang naglagay ng damit ko sa mga bag namin.Naglabas siya ng dalawang pares ng mga loose na sandong puti.At cocky na maong hanggang tuhod ko lang naman.

Babagay naman ang pang ibaba sa akin.Ang kaso yung pangitaas medyo maluwag dahil sa medyo patpatin kong katawan.

Samantalang sa kaniya sasakto naman ang suot nito.Medyo napangiti ako ng pagmasdan ko ang parehas naming get up.

Nang magkasalubong ang aming mata ay sabay kaming napatawa sa isat isa.

“Para naman tayong magkuya sa suot natin?“Sabi ko matapos humalakhak.

Lumapit siya sa akin at niyakap ako.“Err..inaakit mo ba ako?“umiling naman ako.Hindi ko tuloy maiwasan ang mapasinghap sa init na dala ng kaniyang bisig.“uy!may pupuntahan pa tayo ric.Nakakahiya naman kay chris.“paninita ko.

“Tss..wag na nga muna.Susulitin ko na lang mamaya pag uwi.“sabay makahulugan na kindat nito sa akin.Tinawanan ko naman ang kalokohan niya.

Lumabas kami ng silid.Nasalubong naman namin si chris na kalalabas lang din ng silid niya.

Hindi ko maiwasan ang humanga muli sa mga porma nito.

Sa simpleng suot nitong hapit na sandong kulay asul at board short nitong puti.Tiyak kong mapapalingon ang lahat ng aming madadaanan sa kaniya.

M aingay na tugtugin at magulong mga taong nagsasayawan sa gitna ng makukulay na pailaw ang aiyang sumalubong sa amin.

Swerte pa na nakahanap kami ng mapupwestuhan na lamesa para sa aming tatlo.

At gaya ng inaasahan head turner nga ang dating ng dalawang kasama ko.

Maraming malilikot na mata ang sinusuri ang kanilang dating.Tila isang isang ice cream na unti unting natutunaw mula sa kanilang pagtitig ang mga ito.

“Kukuha lang ako ng maiinom natin.“sabi ni chris.Subalit tumanggi naman si rico at siya na lamang daw ang kukuha ng inumin para sa amin.

“Tara sayaw tayo?!“sabi ni chris ng makaalis si rico.Maingay kasi kaya hindi kakayanin ang bulungan dito.Idagdag pa ang hiyawan ng mga tao.

Tatanggi pa sana ako ng hilahin na ako nito sa dagat ng taong nagiindakan sa ingay ng tugtugin.Wala na akong nagawa kung hindi ang sumunod sa na lamang sa kaniya.

Napanganga na lamang ako sa pagsayaw nito sa aking harap.

“Sayaw!”

Hindi ko alam pero nagmumukha na akong robot sa ginagawa kong paggalaw.

Ginagaya ko na lang ang galaw niya kahit papaano para hindi naman ako magmukhang tanga sa ginagawa ko.

Napapapikit na lamang din ako sa saliw ng kanta.Nakakadala lang sa sistema ganito pala pakiramdam.

Parang bumalik ako sa pagkabata.Hindi ko napansin na nasisiyahan na ako ng mga sandaling iyon.

Pero napahinto ako sa paggalaw ng may mga brasong humapit sa aking bewang.

Nanlaki ang aking mga mata ng masalubong ang kaniyang mukha.

“B-bakit..”

Hindi ko inasahan ang sumunod na nangyari.

Nakalapat na ang kaniyang labi sa akin.

(A/N: Hmmm..paumanhin sa late na ud.Hindi ko alam kung may naghihintay pa sa ud ko.Sana ay nababasa niyo rin po ang iba ko pang gawa.“

-CinnamonGrapes.

T M H : 2 8

( M    I     K     E     E  )

N agpupumiglas ako sa kaniyang bisig subalit mas pinalalalim nito ang halik sa akin.Marubrob at mapangahas ang siyang pinararanas sa aking labi.

Tila mapupunit na ito sa kaniyang ginagawang pagdiin at samahan ng pagkagat.

Naamoy ko ang alak na siyang lumulukob rito.

Napabitaw na lamang kami sa isat isa ng may humila sa kaniya.At sa isang iglap ay nakita ko na siyang nakahandusay sa lupa.

Tinalon siya ng lalaking nagngangalit sa galit at alam ko na hindi ko kayang pigilan ng mag isa lamang ito.

Hinanap ng aking mata si chris subalit bigo ko itong nakita sa kumpol ng taong nakapalibot sa amin.Nasaan siya?

“Tulungan niyo akong awitin siya!“pakiusap ko sa mga katabi kong lalaki.

Pinauulanan na ng mga suntok ni rico ang lalaking nakahandusay na at walang kalaban laban.Dala marahil ng alak ito.

“Rico!!tama na!!“awat ko ng mahila namin ng mga tumulong sa akin.

“YOU ASSHOLE!!FUCK!!BITAWAN NIYO AKO!Hindi pa ako tapos..“nagngangalit nitong sigaw.

Nang mailayo namin siya sa lugar ay agad ko itong pinakalma.

“Ric,please.Tama na.Maawa ka naman sa tao.“pakiusap ko.Nang maramdaman na ng mga tumulong sa amin na medyo mahinahon na siya saka sila nagsialisan.Nagpasalamat ako kahit papaano.

“Maawa?!naririnig mo ba yang sinasabi mo mike.Maawa ako sa taong yon na halos binabastos ka na at sa mismong harap ko pa!“kahit matatalim na pagtitig ang siyang aking nasasalo mula sa kaniya ay hindi ko magawang matakot ng sandaling iyon.

Dahil parang mas lalong nalulunod ako sa ganitong pagmamahal na nakikita ko sa kaniya.Importansyang pinakikita niya.

“Kanina pa lang alam ko na ang ganoong klaseng pagtitig na ginagawa niya sayo.Hindi ako tanga!para hindi mapansing nilalandi ka niya.Tapos eto pa!Nawala lang ako sa tabi mo tinitikman niya na yang labi mo!So.Ano sa tingin mo ang nararamdaman ko ha?!Mike!“napapalingon sa aming gawi ang mga taong nagdaraan.

“Awat na ric..Hindi ko naman inaasahan na makakaharap ko siya.Isa pa kasama ko si chris kani kanina lang.“Pang aalo ko.Napapalatak na lamang ito.

Inis lang ako nitong tinititigan pero ikinulong niya sa mga kamay niya ang aking magkabilang pisnge.

“Ric..”

“Just stay still.Okay.“hanggang sa lumakbay ang hinlalaki niyang daliri sa aking labi.

Marahan niyang tila pinupunasan ito.

At matapos ay pinaglapat na niya ang aming mga labi.

Isang halik simpleng halik.

Pero maraming kahulugan sa akin.

Masarap.

Masaya.

Punong puno ng pagmamahal.

“Hmmm..ric,m-masyadong PDA na.“saka kami napangisi.Napansin ko ang ilan sa paligid.Ang ilan ay nakatingin sa amin.Napapangiti at mayroon ding napapataas na lamang ng kilay.

“Dont care about them.Balik na lang tayo ng kwarto natin.He ruined the night for us mike.“Saka ikinampay ang braso nito sa aking balikat.

“Ric paano naman si chris?Wala siyang kasama.Teka nasaan na ba yun?” Nakakapagtaka lang kasi,ang bilis niyang mawala sa aking mata.

“Nakasalubong ko siya kanina ng pabalik na ako sa lamesa.Sabi niya gagamit lang daw siya ng cr.Bakit hindi ba siya nagpaalam?“tumango naman ako.Bakit nga ba hindi siya nagpaalam?Gayong pwede ko naman siya samahan.

B umalik muli kami ulit sa kasiyahan.Naabutan na namin si chris na nakaupo na at mukhang sinimulan na niya ang pag inom ng alak.

“Oh!nandiyan na pala kayo!saan kayo nanggaling?!“Sabi nito.

“Diyan lang.“matabang na sagot ni rico.

Nang makaupo kami ay kumuha agad ng maiinom si rico ng alak.Light alcohol drinks ang iba sa kinuha ni rico.

Isang bote lang ang binigay nito sa akin.Na siyang naubos ko naman.

---

N aihatid namin si chris na medyo lango nasa alak sa kaniyang silid.

Nakakatuwa pa lang kasama ito lalo na ng tinamaan na ng alak.Makwento at maya maya ay napapasayaw pa.

Nang maisara namin ang pinto nito ay mabilis na binuksan ni rico ang pinto at saka ako hinila papasok.

Tatawa tawa pa siyang kinulong ako sa yakap niya.Parehas na sumisingaw ang amoy ng alak sa aming katawan.

Nakalabing lima kaming bote dahil sa walang puknat na hirit ng dalawa sa pag order ng alak.

“Mike..babe..“malambing nitong bulong sa akin.

“Hmm..po.“Natatawa ko ako sa inaakto niya.

Maya maya ay inangat niya ang aking baba na siyang pagyuko ng mukha niya sa akin.

At isang mabilis ngunit mabining halik ang siyang lumapat sa aking labi.

Mukhang hindi siya nakuntento dahil paulit ulit niyang ginawa iyon.

“I love you so much..”

Matapos niyang magsawa sa aking labi ay hindi rin nakalampas ang aking ibang bahagi ng mukha.Una ay sa aking noo.

Sumunod ang aking mga pisngi,ilong,baba hanggang sa aking leeg.

Tawa ako ng tawa ng gawin niya sa akin iyon.

“Mahal na mahal din kita ric.“masuyo kong sabi.

Maya maya ay yumuko siya.Yun pala ay balak niya akong buhatin.Isinampay nito ako sa balikat niya at maingat na ibinagsak sa kama.

Kaagad niyang hinubad ang sando niya.Kasabay ang kindat at pagngisi nito na halatang may balak na gawin.

Isang iglap lumundo ang kama gawa ng pagbagsak ng katawan nito sa kama.

Kaagad siyang nakapatong sa akin.Habang mabilis na hinuli ang aking mga kamay saka mariing inilapat sa kama.

“Hmmm..mukhang masarap na

kainan

ang mangyayari ngayon.“

Kasabay nito ang muling paglapat ng aming mga labi.

(A/N:Medyo intense na ang eksena kaya pinutol ko na.Sa mga naghahabol?Alam niyo na kung saan pwede mabasa ang BS nila.Request lang naman ang kailangan.)

(Christopher )

“Mabuti at nagawa mo na.Babalik din kami bukas kaya paghandaan mo na ang gagawin.“Sabi nito sa kausap mula sa cp.

“Opo ser maayos na ang lahat.“tugon naman ng tao nito sa kaniya.

Napangiti siya kaagad matapos niyang marinig iyon.

Isang plano na naman ang tiyak na makakasira sa dalawa at sa pagkakataong iyon ay mapaghihiwalay na niya ito.

(A/N: Masyadong ginalingan ni rico ang pagpapabebe kay mikee.Ano kaya ang pinaplano ni Christopher sa mag asawang Rico at Mikee?)

-CinnamonGrapes♥

T M H : 2 9

( M    I    K    E    E  )

N apapangiwi ako sa sakit ng bumangon sa kama.Samantalang ang katabi ko naman ay sarap na sarap sa tulog.Medyo humihilik hilik pa ng pagmasdan ko ito.Napangiti naman ako sa mukha niya.

Para siyang inosenteng inosente pero malokong inosente.

Lalo na ng maalala ko ang nangyari kagabi sa aming dalawa.

Napapakapit ako sa kung saan makabangon lang sa kama.Kailangan ko na pa lang ayusin ang gamit namin dahil mamaya ay uuwi na kami.

Nagtungo ako ng banyo saka naghilamos at nagsepilyo.

Paglabas ko naabutan ko pa rin siyang tulog.Iniligpit ko na ang ilang pinagbihisan namin saka inilagay sa bag.Sakto naman na pansin ko ang cp ko.Binuksan ko muna ito baka sakaling tumawag o nagtext si manang.

4 messeges recieved.

Kaagad kong binuksan iyon baka may emergency kasi sa bahay.

Nasaan ka?

-miguel

Pumunta ako sa bahay niyo ang sabi umalis daw pala kayo.:-*

-miguel

Kailan ang  balik niyo?

-miguel

Miss na kita.

-miguel

“Huy!sino katext mo?aga naman niyan.Si manang ba?“nagulat ako ng yakapin ako nito mula sa aking likuran.Amoy ko pa ang alak sa bibig niya.

“Hindi.Si miguel pumunta sa bahay at hinahanap ako.“Paliwanag ko.

“Bakit daw?”

“Baka magpapasama.”

Bumitaw naman siya mula sa pagkakayakap sa akin.

“Napapansin ko ang palaging paglabas labas niyong dalawa.“Mahinahon man ramdam kong may ipinupunto siya.

“Ric,sa ampunan lang naman ang lagi naming punta.”

“Ampunan nga lang ba?“may halong panunuya niyang tanong.

Hindi ko maiwasan mainis sa inaakto niya.

“Ric..“pero inunahan na ako nito ng pabagsak ng sarado ng pinto mula sa banyo.

Alin ba ang masama roon?Isa pa ay alam niya naman ang mga pagsama sama ko kay miguel.

Lumabas siya ng banyo na tahimik pero alam ko na galit pa rin ito.

Lumapit ako dito matapos isara ang zipper ng bag namin.

“Ric,Uy!Ric naman e..“lumapit naman ako rito at siya namang iwas nito.

“Ay,Uuwi tayo ng bahay na may misunderstanding..Samantalang kagabi lang kung maka…umph..“Mabilis itong humarap sa akin at hinalikan ang aking labi.

Napangiti ako ng hinahaplos na nito ang aking katawan.

“Kungwari pa na galit..“nang magbitaw ang aming mga labi.

“Hindi naman ako galit. Nagseselos lang .Magkaiba yun.“paliwanag nito.

Umupo ito sa gilid ng kama at saka ako hinila nito at pinakandong sa kaniya.

“Mike.Alam ko nagawa kitang saktan noon pero gawa iyon ng matinding pagseselos ko.Again..Patawarin mo muli ako sa mga nagawa ko.Kaya sana naman maunawaan mo ako mike.Ganoon lang ang takot ko.Takot na mawala ka sa akin.“kasabay nito ang pagpugpog ng halik sa akin.

“Lagi kitang iintindihin ric.At mas lalo kitang minamahal..ikaw lang.Ikaw lang ang bumubuo ng buhay ko.Mahal na mahal kita.”

“And i love you so much too.“Mainit na yakap ang siyang aming pinadama sa isa’t isa.

---

D umating kami sa bahay na padilim na.Nagstop over pa kasi kami sa mga tindahang aming nadadaanan.Gusto ko kasing pasalabungan ang mga tao sa bahay.

Naghiwalay na kami ng daan ni chris.Pansin ko na parang may kakaiba sa kaniya bago kami umalis.Yung mga titig niya na naman sa amin.Ayoko naman na bigyan pa ito ng kahulugan pero nakakapagtaka lang talaga.

Nabalot naman ng kasiyahan ang aming pagdating.

“Nako ang sarap nitong daing lalo nasa sukang binabad sa bawang na may sili!“tuwang tuwa na sinabi ni sonya.

Napatawa na lamang kami sa kaniya na tila bata sa pagkalkal ng aming mga pinamili.

Iniwan na namin sila ng makapagpaalam na magpapahinga na kami.Nauna nang humiga si rico sa kama sa sobrang pagod sa pagmamaneho.

Lumundo ang kama ng pabagsak akong humiga dito.Kaya napalingon naman sa akin si rico.Gumapang ako palapit sa kaniya at saka sumiksik sa kaniyang tabi.

“Ric,palit muna tayo ng damit bago matulog.“yaya ko dito.Umungot lang ito.

“Uy ric.”

“Ayaw..inaantok na ako.“Halatang tinatamad na siya sa sagot niya.

Bumitaw ako sa tabi niya at saka kumuha ng damit namin.Naghanda rin ako ng towel na aking nilabhan at nilagyan ng alcohol sa huli.

Lumapit ako rito saka hinubad ang kaniyang mga kasuotan.Tanging natira ay boxer short nito.Hindi ko nanaman maiwasan mapalunok ng pagmasdan ang kaniyang mga bulubundukin sa kaniyang tiyan.

Nag iwas tingin na lamang ako habang siya tila tulog na dahil sa pagod.

Nang matapos ko na siyang bihisan ay saka naman ako ang naglinis ng katawan at nagpalit.

Sumiksik muli ako sa tabi niya at siyang yakap naman nito sa akin.

“

Thank you so much babe…

“bulong nito sa aking tenga sabay halik sa aking noo.

---

Danilo

Kasalukuyan ko na binubuksan ang pintuan sa apartment na aming tinutuluyan ni galaxy.

Napapitlag ako ng buksan ang ilaw nito ng ako ay pumasok.

Nakaupo siya sa isang plastik na upuan habang ang lamesitang maliit ang siyang nagsisilbi naming kainan ni galaxy ay nakapatong ang laptop nito.

“Bakit hindi mo sa akin sinabi..“malamig na bungad nito.

Alam ko kung ano ang tinutukoy niya.

“Sir topher,”

“Hindi mo sa akin sinabi na may ugnayan sila.Na magkakilala sila.“Saka niya hinarap sa akin ang ginagamit kong survelance sa mag asawa.

At tama nga ako.Dahil naka stop ang button na mismong kuha silang dalawa na magkasama.

Si Mikee at miguel…

“I need a f*cking reason to answer my damn question dan?! “sa biglang pagtayo nito ay napansin ko ang pangingig ng daliri nito at ang nanlilisik nitong tingin sa akin.

Lumapit sa akin ito at kinuwelyuhan ako.

“ANSWER IT!!“Halata ko ang parang hirap  sa pagkahingal nito.

“D-dahil

kapatid

mo siya!“

( A/N: Aaminin ko kinilig ako sa gesture ng mag asawa.Sana may magbasa ng gawa kung sakaling GxG or BxG man ito.Hehehe..dont worry likas na maka BxB ang nagsusulat nito kaya asahan pa ang mga kwentong aking itatampok.And also support the fan page of Wattpad Lgbt Ph sa FB.At pati na rin ang Wattpad BxB writers and readers..aasahan namin kayo sa patuloy na pagsuporta sa amin.)

-CinnamonGrapes♥

T M H :30

( M       I        K        E        E )

N apag alaman ko na may bussiness venture na dadaluhan si rico.Sa darating na makalawang araw siya aalis patungong Macao.Sinasama ako nito pero siyang pagtanggi ko.

Maiinip lamang ako roon at isa pa ay mahilohin ako sa pagbyahe lalo pa at sa himpapawid.

Okay naman sana kung dito lamang sa pinas o kaya de kotse lamang  ang gamit na sasakyan.

Nanonood ako ng palabas sa sala ng tumunog ang cellphone ko.Kaagad ko ring sinagot.

“Hello?”

“ Hi!Kamusta na?“ tinignan ko kung kaninong numero sa screen.Si miguel pala.

“Oh!napatawag ka?Okay naman ako.Ikaw ba?”

“ Eto namimiss ka. “nasamid naman ako sa sagot nito.

“Heh!tigil tigilan mo nga ako miguel!ikaw talaga masyado kang mapagbiro.Ano bang ginagawa mo at mukhang parelax relax ka lang diyan?”

“ Iniisip ka. “

“Naku pag hindi ka pa tumigil ibaba ko na ito.Umayos ka nga!“asik ko.Narinig ko ang paghalakhak nito sa kabilang linya.

“Oo na,titigil na po.Mabilis ka pa rin mapikon hanggang ngayon.”

Noong mga bata pa kasi kami madalas ako nitong asarin sa ampunan.Wala naman akong magawa dahil pawang may katotohanan din ang iba.At dahil sa mga bata pa kami noon,natural na ang pikon sa mga kagaya kong asar talo.

Ako kasi lagi ang nangunguna o nag uumpisang mang asar sa kaniya.At kapag sumobra na ako ay siyang ganti nito.Hindi ako nito tatantanan hanggat hindi napapa iyak.

“Nga pala aayain ko sana kayo ni rico sa party ni papa rito sa bahay sa makalawang araw.Sana ay makadalo kayo.Lalo ka na,gusto kang makilala ni papa.Ipapakilala ko rin sayo si kuya topher .”

Kaagad naman akong um’Oo’.Nakakahiya naman kung tatanggihan ko ito.Saka naging parte na ng buhay ko itong si miguel.Isang kaibigan at kapatid na rin ang turing ko rito.

Kinagabihan..

“Ric,kausapin mo naman ako oh!sa susunod talaga.Sasama na ako.Ayoko lang talagang bumiyahe ng malayo.Alam mo naman na mahina ako sa pagbyahe byahe.“pakiusap ko pa.

Kasalukuyan kong kinukulit ito dahil sa ramdam kong ayaw akong pansinin.

Hindi ko makausap ng matino dahil iwas nga ito ng iwas simula pa noong tumanggi ako na sumama sa kaniya.Kaya hindi ko na matiis pa.Heto at parang nag aalo ako ng bata sa kaniya.

“Ric naman!“nakaharap kasi ito sa kabilang sulok ng kwarto.Naktalikod ito mula sa akin.Ayaw man lang akong harapin o sagutin man lang.

Dinantayan ko ito at sinilip kung gising pa.Nakapikit na ang loko.Pero alam ko gising ang diwa nito.Sadyang matigas lang talaga at ayaw akong pansinin.

Inilapit ko ang mukha ko sa kaniya.Saka ginalaw ng hintuturo ang katangusang ilong niya.Kinikiliti ko iyon.Pero mukhang walang epekto dahil hindi man lang gumalaw.

Nakaisip ako pa ako ng paraan.

Idinampi ko ang aking labi sa kaniyang adams apple.Medyo ramdam ko ang pag alon nito.Senyales na tumalab iyon.

Paulit ulit kong pinag laruan ito saka umangat ang paghalik ko pataas ng baba hanggang makarating sa labi.

Dampi dampi lang ang ginagawa ko sa kaniya.Pero nagulat ako ng abutin nito ang aking batok.Naging madiin tuloy ang aking ginagawang paghalik sa kaniya.

Naramdaman ko na nagsisimula na itong gumalaw at lumalim kalaunan.

Nang magsawa kami sa paghahalikan ay saka ako tumabi at yumakap sa kaniya.

“Hmm..galit ka pa ba?“tanong ko.

“Hindi ako galit.Saka niloloko lang naman kita na kunwari ay nagtatampo ako sayo.“kinurot ko naman ito sa kaniyang tagiliran.

Sa bawat araw pansin ko ang natitibag na pait ng kahapon sa aming pagsasama.Mas naging bukas kami sa mga nararamdaman namin.Mas inuunawa na ang bawat isa.Hindi gaya dati.

Naroon pa rin ang pagseselos nito na natural lang para sa nagsasamang kagaya namin.Pero hindi na rin tulad ng dati na may paghihigpit.

Tama lang pala ang naging desisyon ko noon tungkol sa relasyong ito.Ang sumugal.

Sumugal sa mga bagay na hindi mo aakalain.Yung bagay na matayog ang kinalalagyan nagawa mong maabot.Kagaya ng isang tulad niya at sa isang gaya kong walang kasiguraduhan ang patutunguhan sa buhay.

S umapit ang araw ng pag alis ni rico.Hinatid ko siya sa paliparan.Pero bago iyon nagpaalam muna ako sa kaniya na dadalo sa pangiimbita ni miguel.Nagtalo pa kami nito dahil reklamo niya ang bilis ko daw pumayag samantalang siya hindi ko man lang daw pinagbigayan.Parang bata na nagmamarkilyo ito sa pagkayamot.

Nilambing lambing ko na lamang ito na babawi ako sa pag uwi niya.At mukhang kailangan kong paninidigan iyon dahil sa klase ng ngisi nito sa akin.

---

D umating sa bahay si miguel.

“Oh!bakit pumarito ka pa?“Salubong ko rito.Pagkababa ko kasi ng hagdan nabungaran ko siyang nasa sala namin.Simple lang ang sinuot ko.Isang long sleeve polo light blue para kahit papaano ay may pagkapormal.

“Masama bang sunduin ka.“Siyang sagot naman nito.

“Hindi ako babae para sunduin pa.Saka kita mo naman dadalo talaga ako.”

“ Well,para sa akin deserve mo naman tratuhing babae. “

Hindi ko maintindihan pero minsan naiilang ako sa mga banat nito sa akin.Parang may laman e.O sadyang ako lang ang nag iisip nito.

Inilihis ko na lamang ang pag iisip kong ito dahil baka kung ano pa ang tumakbo sa utak ko.Gawan pa nang malisya ang mga ginagawa nito sa akin.

Nakarating kami sa bahay nito.Parang hindi lang basta bahay kung hindi parang mansyon na ito sa laki.

Ganito pala kayaman ang taong nagpalaki sa kaniya.

Sumalubong sa akin ang magarbong tema ng kasiyahan.May orkestra pa na siyang pinanggagalingan ng tugtugin.Halatang mga kilalang tao ang mga siyang naririto.Sa klase ng pananamit kahit pagkilos masasabi mong sosyal at may karangyaan sa buhay.

“Dad,meet my childhood bestfriend.“pakilala ni miguel sa matandang lalaki na nakaupo sa wheel chair.

“Mikee po sir.Kinagagalak ko po kayong makilala.“Naging masaya naman ang daddy ni miguel.Masaya siya dahil nakilala na niya ako.Madalas daw kasi akong ikwento nito sa kaniya.

Matapos ang pagtatagpo namin ng ama nito niyaya ako nito na pumasok sa loob ng tahanan nito.Sumalubong sa akin ang kagandahan ng loob nito.Masasabing mamahalin ang lahat ng palamuti nitong dekorasyon.

Napukaw ang aking paningin sa kalakihang larawan sa gitna ng kalakihang sala nito.

At hindi ko inasahan ang aking nakikita.

Katabi nila miguel at ang daddy nito ang taong ito.

“Sayang hindi ko maipapakilala sayo si kuya topher. Wala kasi siya ngayon dahil sa trabaho nito.“Halatang pinapatungkulan niya ang larawan na nasa harap namin.

Topher?bakit malaki ang pagkakahawig niya kay chris?

-C.G♥

T M H :31

(M      I       K      E      E )

“Mike,are you with me?”

Napapiksi ang aking nagtatakang isip sa kaniyang sinabi.

“Oo,pasensya na.P-para kasing may kahawig siya e.“Matiim kong pinagmamasdan ang larawan ng pamilya niya.

“Ah..Sa totoo lang talagang may kahawig yan si kuya.”

“Talaga?”

“Oo.Si kuya Tan-tan. Kakambal nito.“Kakambal?Naalala ko yung kinuwento niya sa akin noon.

Naglahong parang bula at hindi na nila ito mahanap pa hanggang sa ngayon.

“M-may balita na ba kayo tungkol sa kaniya?“Bigla akong nakaramdam ng kung ano sa mga bagay na ito.

“Wala pa rin.Pareho kami ni Daddy na umaasang isang araw babalik siya sa amin.“Dama ko ang pangungulila at lungkot sa kaniyang sinabi.

“Malay mo naman,isang araw bumalik siya at muling magkakasama.“pang aalo ko habang patuloy na pinupukol ang mata sa larawan ng lalaking si topher.

“Sana nga..mike.”

P ansamantalang iniwan ako ni miguel sa teresa ng pangalawang palapag ng kanilang tahanan.Nakakawalang hangin ang kakapalang tao sa kasiyahang pinagdiriwang nila sa ibaba ng mansyon.

Naisipan kong maglakad lakad sa hallway.May mga paintings at display akong nakita.Isang malaking kabinet ng salamin ang aking nadaanan.

May mga tropeyong nakalagay doon.

Nang tignan ko ang mga nakasulat na pangalan sa mga ito.Hindi ko maiwasang matuwa dahil sa may parangal na natanggap ang aking kaibigan.

Miguel Clarence Lee

Iyon pala ang buong pangalan nito.

Napalinga naman ako sa ibang gawi.

Christopher Lee..

Dadalawang tropeyo niya lang ang siyang aking nakita.

Ngunit ng pagmasdan ko na ang mga medyo may kalakihan na trophy sa ibaba.

Christian..

Christian Lee..

Lee

?

Inaanalisa ng utak ko iyon.Alam kong imposible pero paano kung siya nga iyon!

“Mike!anong tinitignan mo diyan?“Napapitlag ako ng salubungin ako ni miguel.

“A-ano kasi..“hindi ko alam ang salitang aking sasabihin dahil sa pagkalito.

“Bakit parang namumutla ka ata?Ayos ka lang?”

Pumasok sa isip ko yung sinabi niya kanina.

Kambal.May kakambal ang kuya niyang si Topher.Posible kayang si Christian at ang kuya niyang si tantan ay iisa?

“M-miguel,Christian ba ang buong pangalan ng kakambal ng kuya mo?”

Tumango ito.Kailangan kong malaman kong siya nga iyon.Posible kaya na si chris at ang kapatid na nawawala nila miguel na si christian ay iisa lamang?

’Halika ipapakita ko sayo ang larawan ni kuya tan-tan! Yung larawan kasi sa sala sa baba ay nakaraang taon lamang kinuhanan.Pinilit ko pa si kuya topher para mapasama roon.Nahihiya nga akong sabihin pa sa kaniya noong una.Marami kasing trabaho yun.’pagkukwento nito sa akin habang binabagtas ang silid ng kapatid.

’Ito,ito ang kwarto ni kuya tan-tan.’pagpasok pa lang ng silid makikita mo na ang ganda ng disenyo ng silid.May mga display pa na laruan sa mga sulok ng silid nito.

’Alam mo sa tuwing namimiss ko si kuya tan-tan pumapasok na lamang ako rito para maramdaman man lang ang presensya nito sa akin.Siya kasi ang kalaro ko noong simula nang ampunin ako ni daddy.’Nakaupo siya sa kama nito habang hawak ang isa sa mga laruan na nakadisplay sa katabing silya.

Umupo ako sa tabi niya at hinagod ang likod nito para aluhin.Mararamdaman mo kasi ang lungkot sa kaniyang tinig.

‘Alam mo malulungkot lang din ang kuya mo kung saan man siya naroroon.Kasi ganoon ang pinararamdam mo habang iniisip mo siya.Kaya ang mahalaga isipin mo na babalik rin siya.Babalik rin siya para sa inyo na pamilya niya.’

’Salamat.Salamat at nandyan ka mikee.’Sabi nito at inabot ang aking kamay.

’Ano ka ba wala yun.Basta isipin mo lang na nandito ako palagi para sayo.’magiliw kong saad.Medyo nakakailang lang ng magtama ang aming mata.Tila kakaiba ang mga pagtitig niya sa akin.

’A,m-miguel tayo na sa labas.’para kasing nakakailang na sa sandaling iyon.May kung ano sa pagkilos niya.Ako agad ang umiwas saka dagling tumayo.Subalit hindi pa man ako nakakahakbang ng paa ay siyang pagpigil ng kamay niya sa braso ko.

’

Gusto kita..gusto kita mikee.

’

( A/N: May nakalimutan na naman ang ating bida.Hmmm.Paano niya kaya mapagtatagpi tagpi ang lahat.’)

-C.G♥

T M H:32

( M      I      K      E      E )

M atapos ang gabing nagtapat sa akin si miguel hindi ko maiwasan ang mailang.Kaibigan at kapatid na rin ang siyang turing ko sa kaniya.Kaya nakakailang na ganoon pala ang siyang kakaiba sa kaniyang pagtrato sa akin.Siguro wag ko na lang dapat pa na pakaisipin iyon dahil mas lalo ko dapat indahin ngayon ang tungkol kay christian.

Si christian.

Marahil ay nagkataon lang pero may kakaiba akong nararamdaman.Parang may kung anong bagay na dapat kong malaman.Imposible man ay gusto ko lang makasiguro.

Kung si chris nga ay si christian na nawawalang kapatid nila miguel at ng kuya nito.

Napapitlag ako sa kinauupuan kong silya ng tumunog ang cp ko sa katabing lamesita.

Nang tignan ko ay rumehistro kaagad ang numero ni miguel.

Ayokong sagutin muna ito.Nitong mga nakalipas na araw ay panay text ito ng kung anu anong bagay sa akin.Mali kasi,alam niya naman na may asawa na ako.

Asawa na tapat at mapagmahal.

Kaya hindi ko dapat ilugar ang mga inaasta niya sa akin.Ayoko rin masira ang pagkakaibigan namin nang dahil lang doon.

Pinatay ko ang tawag nito.Akala ko pa naman si rico na ang tumatawag.Namimiss ko na rin siya dahil sa ilang araw na siyang wala dahil sa out of country nitong trabaho.

Kaya hindi ko maiwasan ang mabagot sa loob ng bahay.Pumasok sa isip ko na lumabas at maggala-gala muna kahit sandali.Maibsan lang ang pagka inip.

Naghahanap ako ng masusuot na damit ng may mapansin akong nakausling papel sa ibabaw ng tukador.

Inabot ko ito.Pero ng mahila ko ito ay may mga bagay na bumagsak sa akin.Napa-aray’ako ng tumama sa ulo ko ang isang bagay.

Nang tignan ko ang mga nagkalat na bagay sa sahig ay saka ko dinampot.

Isang panyo,lighter at isang picture.

Naalala ko itong panyong ito ng makita ko ang initial sa gilid nito.At gayundin ang initial na nakita ko sa lighter.

CL

Iyon ang mga bagay na pinagiisipan kong gamit ng babae ni rico dati.Subalit wala naman patunay na may babae si rico.Dahil wala akong makita pang ibang bagay na patotoong meron siyang kinakasamang iba.

Nawaglit lamang iyon sa aking isip ng tila pagbabago ng ugali ni rico.Kung baga pakikitungo niya.Hindi gaya ng bugnutin siya ng sandaling may hindi kami pagkakaunawaan.

Sa ngayon,wala naman akong nakikita o nararamdaman na kung ano kay rico para pagdudahan ang pagmamahal niya sa akin.

Isang larawan ng teenager ang nakita ko sa hawak kong litrato.Medyo malabo na ang kuha dahil tila nabasa ito ng tubig o ano.

Sa tingin ko ay lalaki ito base sa kaniyang anyo sa larawan.Medyo ang malinaw lang ay ang suot suot nitong damit.Nakauniporme kasi siya.

Sino naman kaya ito?Marahil ay kamag anak ni rico o kaibigan.

Naisipan kong itabi ito sa drawer.Saka ko na lang sasabihin kay rico ang patungkol sa mga ito.

N akarating ako sa Ojon Mall.Ito lang kasi ang malapit na mall sa lugar namin.Malaki at marami rami rin akong napasok na tindahan para tumingin tingin ng kung anu anong bagay.

Nanood ng bagong palabas sa sine,kumain at naglibot libot sa parte ng kalakihang gusali.Naisipan ko ring mamili ng ipapasalubong sa mga bata sa bahay ampunan.Matapos niyon ay nagpahinga sandali sa balkonahe ng mall saka naisipang umuwi.

Malayo pa lang,may naanigan kong sasakyang nakaparada sa harap ng gate namin.Dahilan para hindi maipasok ng driver namin ang sasakyan.

Sinilip ko iyon sa binatna ng salamin.At hindi ako nagkakamali kung kanino ang sasakyan iyon.

’Sige manong sandali lang babain ko lang yung may ari ng sasakyan para maipasok nasa garahe ito.’paalam ko.

Lakas loob kong tinahak ang nagdidiskusyong mga tao.

’Please naman o!gusto ko lang siyang makausap!Wag niyo namang siyang itago.MIKE!MIKEE!’rinig kong sabi nito.

Napatingin sa akin ang guard at siyang lingon din ni miguel sa akin.

Lumapit ito sa akin subalit hindi tuwid ang kaniyang paglakad dahilan para siya ay matumba.

Kaagad naming dinaluhan ng tulong ito ng gwardiya.

’Sir,kanina pa po siya nagwawala ng sabihin naming wala po kayo rito.’kaagad nitong sumbong.

Napagtanto kong ito ay naka inom dahil sa amoy ng alak sa kaniyang damit.

’Tulungan mo akong ipasok siya sa loob.’utos ko.

Inihiga ko ito sa sofa saka hinanap ang susi sa kaniyang mga bulsa.Nang makita ay kaagad kong ibinigay sa gwardya at inutos na ipaparada na rin ito loob ng garahe namin.

Ayoko naman na ihatid ito sa bahay nila dahil nahihiya akong makita siya ng ama niyang ganito.Kaya bilang kaibigan pansamantala ko muna siyang patutulugin dito.

Naghanda kami ni manang rusing at sonya ng kaniyang pamalit.Ako na lang ang naglinis sa kaniya dahil baka marinig pa nila ang kanina pa nito sinasabi.Kaya inutos ko na sila ay magpahinga na lamang.

‘Mikee…a-alam mo ba gustong gusto kita simula bata pa tayo.Alam kong mali pero hindi ko maiwasang mahulog sayo.Mahal kita mikee..Mahal na mahal.’

Masakit man isiping walang patutunguhan ang kaniyang paulit ulit na pagtatapat.Subalit wala naman akong magagawa dahil wala naman akong nararamdaman para sa kaniya.Kung meron man bilang kaibigan o kung may hihigit man ay kapatid na ang turing ko sa kaniya.

Naputol ang aking pag iisip ng maramdaman ko ang kamay nito sa aking pisngi.At kasabay ang mga mata nitong nakapukol sa akin.

Sa isang iglap inabot ng isang kamay nito ang aking batok dahilan para magsugpong ang aming mga labi.

’ A-anong ibig sabihin nito?!’

( A/N: °×°Paktay!)

-CG.♡T

-Rozen.

THM :33

( M   I     K     E    E )

R amdam ko ang matatalim na titig nito sa akin.Paalis pa lang nang bahay si miguel sakay ng kaniyang kotse.Alam ko na kagabi pa siya nagtitimpi sa akin.

Gustuhin ko man magpaliwanag ay ayaw niya itong pakinggan.Sa huli ay hinayaan ko na lamang sapagkat alam kong pagod din siya galing sa byahe.

Nasa isang kwarto nga kami buong magdamag.Sa iisang kama.Subalit kabaligtaran ng distansya niya sa akin.Malayo.Malayong malayo sa mga nakaraang gabi na inililingkis ang mga braso sa aking katawan sa tuwing kami ay nahihimbing sa pagtulog.

Napaigik ako sa sakit ng hilahin niya ang aking braso mula sa balkonaheng aming kinaroroonan.

Pabalya niya akong kinaladkad.Halos matisod na ako sa marahas na paghila sa akin.

’R-ric..Nasasaktan ako..’pero tila bingi ito sa aking pakiusap.

Natapos lamang ito ng makarating kami sa aming silid.Kaagad niyang sinarado ito.Saka inilock.

Madilim ang mukha nito ng humarap sa akin.

’Now.Explain’Malamig na turan sa akin.

‘Ric,mali ka ng iniisip.Lasing lang siya ric’

‘I heard everything! Mike’

Natigilan ako sa sinabi niya.

‘R-ric..wala lang iyon-’

’WHAT?!!sayo oo wala pero sa kaniya iba ang dating mo.’nag igting ang kaniyang panga sa huli.

‘Ric,hindi ako seryoso sa mga sinabi niya at kung totoo man yun.Hanggang kaibigan lang ang tingin ko sa kaniya.’

Lakas loob akong lumapit sa kaniya.At inabot ang kaniyang kamay.Subalit kaniya itong iniwas.

Bagkus inilapat nito sa aking magkabilang braso at tila magkakasugat ako sa higpit ng pagkakahawak nito sa akin.

‘You know what,minsan mo na ako niloko mike.Pero kinalimutan ko iyon.Bakit?dahil mahal kita!’

‘Hindi totoo yan ric!Kahit kailan hindi ko magagawa ang lokohin ka!’

‘Nagawa mo na!at alam kong magagawa mong muli iyon!Tapos ano,iiwan mo rin ako sa huli.Hindi..hindi ko hahayaang mawala ka rin sa akin.’

Tila kakaibang rico ang siyang aking kaharap.Nanlilisik ang mga mata nito.Maging ang kaniyang kinikilos ay tila wala sa sarili.

Parang nauulit muli .

Nauulit muli ang mga bagay na marahas na kaniyang ginagawa sa akin noon.

’Hindi totoo yan ric.Mahal na mahal kita.’dali dali akong lumapit sa kaniya para siya ay yakapin.At akin naman itong nagawa.

Mahigpit ko siyang niyakap.

’Mahal kita rico.Ikaw na lamang ang meron ako.Hindi ko magagawang iwan ka.Lalo na at ikaw na ang buhay ko.Hindi ko kakayaning mawala ka.’humikhikbi kong sabi.

Katahimikan.

Dahan dahan akong lumayo sa kaniyang mga bisig.At inabot ang kaniyang mga labi.

Sa una ay hindi niya ito tinutugon subalit ng lumipas ang sandali ay kaagad ko nang naramdaman ang dila nitong ginagalugad ang aking bibig.

Laway sa laway.

Dila sa dila.

Tila sabik na sabik ang mga labi naming magkasugpong.

Nararamdaman ko rin ang mga kamay nitong naglalakbay sa aking katawan.

Kapwa kami hinihingal ng sandaling maghiwalay kami.

’Mike’Hawak nito ang aking magkabilang pisngi.

Nakaluhod ako sa kama ng sandaling iyon habang siya ay nakatayo sa aking harap.

’Mahal mo ba talaga ako?’tanong nito.

‘Oo.Mahal na mahal na mahal kita rico.’

Gumapang ang daliri nito sa aking mga labi.

’ Kung ganoon,layuan mo si miguel.’

N agising ako na wala siya sa aking tabi.Magdidilim na pala ng sandaling iyon.

Nang makababa sa sala ay kadiliman ng paligid ang siyang sa akin ang bumungad.

Medyo may kalayuan ang switch ng ilaw kaya nahirapan akong ihakbang ang aking mga paa.Para hanapin ito,pangangapa ang siya aking ginagawa.

‘Manang?!Sonya?!’

Ilang pagtawag pa ang aking ginawa ngunit wala sa kung sino man ang dumating o tumugon.

Naamoy ko ang usok na nagmumula sa sigarilyo.

Doon naanigan ko ang apoy mula sa upos nito.

Saka ang anino ng bulto nang kung sino.

Kinikilabutan man ay nagawa kong maabot ang switch ng ilaw.

Kaagad nagliwanag ang paligid.Doon tanaw ko ang kaniyang prenteng pagkaka upo sa mismong kahoy na muwebles.

Habang hawak ng isang kamay ang kopita ng alak.

‘I-ikaw pala ric’

Hindi ako nito tinugon bagkus ay isang pag ihip ng usok mula sa kaniyang sigarilyo.

‘Nasaan sina manang at sonya?’

Isang nakalulunod na tingin ang siyang pinukol nito sa akin.

Katahimikan.

Nakakabinging katahimikan ang pumapailang sa buong kabahayan.

Hindi ako sanay.

Tumayo ito at ibinababa ang papaubos na sigarilyo sa ash tray nito.

Saka humarap sa akin.

‘Nasaan sila ric?’

Ilang hakbang ang ginawa nito para makarating sa aking kinaroroonan.

Inabot ng kaniyang isang kamay  ang aking baba dahilan para mapa angat ako ng tingin sa kaniya.

Hindi ko batid pero nakita ko na ang wangis ng mukhang ito.

Itinulak ako nito papasok sa isang silid.

Sa bodega.

Puno nang alikabok,agiw at mga lumang kasangkapan.

Bukod pa roon ang kawalan ng liwanag.

’Ric..maniwala ka!Hindi totoo ang mga nakita mo..’pagsusumamo ko ng sandaling iyon.

Naghahalo ang pait o lasang kalawang ng dugo mula sa aking bibig.

Isang malutong na sampal ang siyang aking natamo sanhi nito.

Ngingiting aso ang siyang aking nakita mula sa kaniya.

Salubong ang mga kilay at ang mata ay naniningkit.

Marahas niyang tinanggal ang aking kamay na nakakapit sa kaniyang tuhod.

Inisang kamay niya lamang ang pagdakot sa aking mukha.Saka muling itinulak.

‘Simula sa araw na ito.Dito ka na mamalagi.Hindi ka lalabas hanggat hindi ko sinasabi.’

’Wag rico..pakiusap!Wag mong gawin to!maniwala ka!!Hindi ko siya kilala!Wala akong alam sa nangyari!yun yung totoo ric!’rinig sa buong silid ang hagulgol at pagmamakaawa ko.

‘Alam mo naman ang pinaka ayaw ko mike.Ayoko sa sinungaling!Lalo na ang manloloko!’

Kasabay nito ang kaniyang paglabas sa silid.

Mahahabol ko pa sana ito subalit doon ko na naramdaman ang hapdi ng aking mga tuhod dulot ng marahas na pangangaladkad nito papasok ng bahay.

Doon rinig ko ang kalansing ng mga susi kasunod ang pagkandado nito sa labas ng pinto.

Bigla akong tinubuan ng matinding takot lalo na sa aking nababanaag sa kaniyang mukha.

Ganitong ganito ang aking nakikita sa kaniya.

At kung ako ang tatanungin.

Ayoko!

Ayokong maranasan muli ang mga pagpaparusang iyon mula sa kaniya.

‘Wala na sila mike,ikaw at ako na lamang..’

Dedicated this Chapter to: MjCokefloat !😊

CG♥

T M H :34

( M  I  K  E  E  )

M agkatabi kami sa hapag kainan subalit hindi ko manamnam ng husto ang aking kinakain.

Tatlong araw na akong hindi maka alis o makalabas nang bahay.Nakakalabas naman ngunit sa veranda o hanggang hardin lang.

Maging ang telepono ko ay kinuha ni rico.

Hindi ko man batid kung bakit pati ang dati naming guwardya ay pinalitan niya.Hindi ko lubos maunawaan kung bakit sila manang at sonya ay nadamay sa gulo naming ito.

Naawa ako sa mga ito.Batid ko ang hirap ng buhay nila sa kanilang mga uuwian na pamilya.

Sa ngayon ako na ang nag aasikaso sa mga gawaing bahay.Kaya ko naman ang mga gawain dito subalit iba pa rin kung may mga kasama ka.Hindi ko maiwasan talaga na mangulila sa mga ito.Lalo pa at nanay na ang tingin ko kay manang at kapatid na rin ang turing ko kay sonya. Sakali man na maayos ang gulo sa amin ni rico ay pababalikin ko sila.

Sana.

Kung wala siya ay sisipatin ako ng mga body guard na inupahan niya.Madalas din ang pag uwi uwi nito ng madaling araw.Gustuhin ko man magtanong ay ibayong kaba ang aking nadarama.

Sa ngayon,hindi niya ako gaano kinakausap.Pansin ko ang panlalamig nito.Sa umaga ay maagang aalis subalit kabaligtaran ng kaniyang pag uwi.

Tumayo siya at tanda na tapos na itong kumain.Habang ako ay hindi gaano nagalaw ang aking kinakain.

Pasimple ko itong tinignan.Kinuha niya ang kaniyang kahon ng sigarilyo kasama ang lighter nito.Saka pumaroon sa teresa ng sala.

Madalas na naman siyang manigarilyo.Pinahinto ko siya noon dahil madalas makaramdam ito ng pagbigat ng paghinga.

Matapos kong mahugasan ang mga kasangkapan,sinilip ko ito kung nasaan.

Wala na siya sa teresa.Maging sa aming silid.

Inikot pa ang palapag ng aming tahanan.Nakita ko na naroon lang pala ito sa hardin.Hawak ang cp nito.At tila may kausap.

’ Now?hmm..sige pupunta ako…Oo naman,ikaw pa.Bye. ’rinig kong sagot nito sa kausap.

Naramdaman niya siguro ang presensya ko.Bahagyang natigilan ito.Saka ako dinaanan na parang wala lang.

Sumunod ako sa kaniya.Naabutan ko siya sa aming silid.Naghahanap ng kaniyang susuotin.

Hindi man lang niya ako magawang tignan.

‘Aalis ka?’

’Yes.’malamig na tugon nito.Saka patuloy sa ginagawa.

‘San ka pupunta?’

Hindi ako nito tinugon sabay pasok sa banyo.

Hinintay ko siyang makalabas para tanungin ulit.

Nagkasalubong ang aming mga tingin ng matapos ito.

‘Ric,late ka na naman ba uuwi?’

Napatigil siya sa pagsusuot ng pantalon sabay matalim na lumingon sa aking kinaroroonan.

‘Hell you care?!Can you stop!uuwi pa naman ako.Wag na wag mo ring susubukan gumawa ng paraan makapagkita kay miguel!’

Napakuyom ang aking mga kamay ng sandaling iyon.

Lagi niyang pinamumukha na nagkasala ako sa kaniya.

Yung mga bintang na hindi kailanman naging totoo.Dahil alam ng diyos na hiniling ko ang taong magmamahal sa akin.Sa kabila ng kung ano o sino ako.

P

ero,

Hindi niya man lang ako magawang pagkatiwalaan.Sa tagal nang aming pagsasama laging ganito.Ako ang laging mali sa relasyon naming ito.

Pero bakit ganoon hindi ko magawang magdamdam bagkus inuunawa ko pa siya.

Kahit na minsan hindi ko magawang sabihing’tama na!’sa tuwing sinasaktan ako nito.

Ganito ba talaga ang magmahal?

Yung tipong nasasakal ka na,

Pinapababa mo ang pagkatao mo para sa kaniya,

At kahit minsan ilang sugat at luha ang matamo ay ayos lang.

Kasi nakatanim sa utak ko na mahal niya ako.Patunay na kahit iniisip niya na niloloko ko siya ay hindi niya ako magawang bitawan o paalisin.

Kahit na minsan iniiwasan at sigawan man ako nito,basta nandyan pa rin siya sa aking tabi.Sapat na,malaking bagay na.

Kasi sa ganoon bagay lang alam kong abot kamay ko pa rin siya.

Sa tanang buhay ko siya lang ang taong nagparamdam sa akin ng pagmamahal na aking inaasam.Akala ko dati imposible ang may magmahal sa isang katulad ko.

Kaya habang nasa aking tabi ito,hindi ako magsasawang mahalin ang taong nangako na mamahalin ako sa pang habang buhay naming pagsasama.

Alam kong matatapos din ang hindi pagkakaunawaan naming ito.

Pinapanuod ko sa bintana ang pag alis ng sasakyan nito sa aming garahe hanggang sa makalabas ito.At mawala sa aking paningin.

Minabuti ko nang humiga sa kama.Maghihintay na lamang sa kaniya pagbalik.

Naalimpungatan ako ng makarinig ako ng kaluskos sa labas ng silid.Palagay ko galing ito sa aming sala.Tanaw ko sa bukas na pinto ng aming kwarto ang liwanag galing doon.

Tiningala ko ang orasan.Pasado alas dose na pala ng hating gabi.

Naisip ko na nakauwi na siya.

Pupungas pungas akong tumungo roon.

Doon nakita ko siyang nakatalikod sa kusina.May kung anong ginagawa.

Kaagad akong lumapit sa kaniya.

Nanlaki ang mata ko na makita ang galos sa kaniyang mga kamay.

’Ric!anong nangyari..’pag aalala ko.

Tila hindi ako narinig dahil patuloy ang pag dampi nito ng gamot sa kaniyang kamao.

Medyo nanginginig ang kamay nito sa paghawak ng bulak.

’A-ako na ric-’hindi ko na tapos ang aking nais sabihin ng ako ay sigawan nito at siyang aking kinapitlag sa kinatatayuan ko.

‘WILL YOU STOP!AND SHUT.UP!’

Mistulang dumagundong ang aking dibdib.

’Leave me alone’turan nito saka ibinalik ang atensyon sa ginagawa.

’P-pero ric gusto ko lang naman tulungan ka sa paggamot ng sugat mo.’mahinahon kong sabi.Pero napahigit ako ng paghinga ng ito ay mabilis na lumapit sa akin at hinawakan ang aking damit.

’I said LEAVE.ME.ALONE!ano ang hindi mo maunawaan sa sinabi ko mike!’nagkukumayos ang kamao nito sa kwelyo ng aking damit.

Napasalampak na lamang ako sa sahig ng itulak niya ako.

’Leave’matamos nito ay ang malalim na pagbuntong hininga niya.

Paika ika akong tumayo sa kalamigang sahig.Nagmadaling tinungo ang aming silid.

Saka doon pinakawalan ang mga luha kong timpi sa mga kaganapan kanina.

Nang matauhan pinunasan ko ang basang likidong naglandas sa aking pisngi.

‘Mahal na mahal kita kaya lahat kakayanin ko para sa pagsasama natin.Kahit ano man ang mangyari’

A/N: Ang masokista(bow)

T M H :35

(   R  I  C  O  )

T he dancing lights everywhere.And a loud music goes.

Hinanap ng paningin ko kung nasaan ang kasama ko.Sakto naman nakita ko ito sa hindi kalayuan.Kausap ang isang lalaki.

Nakaramdam ako ng kung ano.Matapos ng ilang taon muli siyang nagbalik.

Pero pinilit kong maging normal ang lahat ang patawarin siya kapalit ng ginawa nitong pang iiwan sa akin.

Yeah,hindi alam ni mike ito.

Si Christian ay ex ko.

Hindi ko alam kung bakit hindi ko masabi sa kaniya.Marahil wala naman nang sense pa ito dahil palagay ko naka move on nakami pareho.

Sa tagal naming nagsama ni mikee natutunan ko na siyang mahalin.

Pinakasalan ko pa siya.

Walang tutol ang aking mga magulang sa nais ko.Bagkus sinuportahan pa nila ako sa mga naging desisyon ko.

Bakit nga ba ako nandito?sa lugar na maingay,magulo at lahat ng tao dito ay ramdam ang kaligayahan,maging ang kalayaan.

Gusto ko lang makahinga.

Sa tuwing nakikita ko ang mukha ng aking asawa.

Matinding selos ang lumulukob sa aking damdamin.

I heard a whole fucking confession of his ass bestfriend.

Kaya pala ganon na lang kung makadikit sa asawa ko.Lalo na ang madalas nilang paglabas labas ng hindi ko nalalaman.Fuck!

Tapos nakita ko pa na magkadikit ang kanilang mga labi noong gabing yon.

Nang gabi ring iyon pagtitimpi ang siyang aking ginawa.Wag lamang siyang saktan.

Nagawa ko naman pero may pagkakataon na talagang hindi ko na mapigilan.

Noon halos mabalian ko na ito ng buto sa tuwing nag iinit ang ulo ko lalo pa at nadatnan ko siyang hubad katabi ang hindi ko kilalang lalaki.

That time i cursed him.Ibinigay ko ang lahat lahat sa kaniya.Akala ko sa kiming mga gawi at pag uugali nito hindi niya magagawa ang bagay na kinaayawan ko.

Bagay na nangyari na.

Oo.I cant deny it pero minahal ko naman siya kahit sa una ay ginawa ko lamang siya na panakip butas sa dinadamdam ko noon.

Ang akala ko kasi iba siya.Iba siya kay christian.Iba sa taong nagawa akong lokohin at iwanan.

Napalingon ako sa gawi kung saan nakarinig ako ng pagkabasag ng bote.Doon nakita ko na hinihila ng pilit si christian ng kasama niyang lalaki kanina.

At sa palagay ko hindi niya ito gusto.

Pumunta ako sa kinalalagyan nila.

Hawak ng lalaki ang braso ni christian na pumapalag dito.

’Pre,bitawan mo siya kung ayaw niyang sumama.’mahinahon subalit bakas ang angas sa aking pagsasalita.

’Paano kung ayaw ko.Saka kanina pa kami magkasama.Kaya wala kang paki alam’sagot nito.

Mabilis kong hinablot ang braso ni christian na hawak nito.Doon kita ko ang pagtiim bagang nito.I smirk.

’Kung ayaw niya wag mong pilitin-’hindi pa man ako natatapos lumapat na ang kamao nito sa aking pisngi.Bahagya kong ikinangiwi.

Hinawakan ko ang bahaging iyon saka lumingon sa kaniya.Marahas niyang hinila ang kamay ni christian.

Sa pangalawang pagkakataon ay kaagad kong binawi ito ngunit hindi ko na siya hinayaan makapagsalita pa.

Umulan ng suntok sa bahagi ng mukha at kalamnan niya.

Natigil lamang ako ng awatin ako ng bouncer saka kami inaya lumabas.Sumunod sa akin si chris na kinausap muna ang ilang tauhan ng gusali.

’You okay?’tanong nito ng makalapit sa akin habang nakasandal sa pinto ng sasakyan ko.

Lumapat sa gilid ng aking labi ang panyo nitong hawak.

’Sorry’napatingin ako sa kaniya.Napadako ang mata ko sa kaamuhan niyang mukha.

’Wala ’yon’siyang tugon ko.

Inaya niya akong pumasok sa loob ng sasakyan saka niya kinuha ang panyong pinamunas sa akin at binasa niya ito ng mineral water mula sa compartment sa harap ng kotse ko.

Pinunas niya ito sa mga sugat sa kamao ko na natamo kanina.

Habang ginagawa niya ito ay malaya kong pinagmamasdan ang kaniyang kabuuang bahagi ng mukha.

Ang malalantik na kahabaan ng pilik mata nito at katangusang ilong.Maging ang malarosas na labi nito.

Nag angat tingin ito dahilan para magtama ang aming mga mata.

Ang mga nangungusap niyang tingin ang siyang aking nakikita kahit sa kadilimang bahagi ng aming kinaroroonan.

Ang init mula sa palad nitong nakahawak sa aking mga kamay dala ay kakaibang sistema sa akin.

Doon ramdam ko ang paglalapit ng aming mukha.Lalo pa at nagtatama ang mga hininga mula sa aming mga bibig.

Ilang sandali pa ay ramdam ko na ang kalambutang labi nito sa akin.

Wala sa sarili kong naigalaw ang mga labi ko na siya namang tinugon nito.

Napapikit ako sa sarap na dulot nito.

Kakaiba.

Kakaiba sa labi ni-

Doon ako napadilat.

Nagising sa aking nagawa.

Lumayo ako sa kaniya dahilan para makita ko ang pinaghalong gulat sa kaniya.

Katahimikan.

’Sorry’sabay naming bigkas.

Katahimikan.

Hindi ko alam ang tamang sabihin.Mean to say nadala ba kami pareho?

’Maybe i should go now.Isa pa ay mukhang pagod ka na ric.’Tangkang baba na siya ng pigilan ko ito.

’Sorry for what happened.Sana hindi ito dahilan para iwasan mo ako.’napangiti ito sa akin.

’Hindi ric.Hinding hindi.Magpahinga ka na.Mag ingat ka sa paguwi.’nagulat ako nang mabilis dumampi ang labi nito sa aking pisngi.

‘Bye!’

Huli na ng makapagreact ako sa ginawa nito.

Bubuksan ko na sana ang makina ng sasakyan ng marinig ko ang vibrate galing sa cellphone na nasa tabi ko.

Cellphone ni mike.

Kinuha ko ito saka tinignan ito.Rumihistro ang numero ng gagong kaibigan nito sa screen.

Wala sa sarili kong masagot ang tawag.

Ilang araw na rin akong nakakakita ng mensahe nito.Gustong makausap si mike.Sorry sya pero hinding hindi iyon mangyayari.

’ Hello mikee,kamusta ka na?hindi mo sinasagot ang tawag ko.May problema ka ba?’ hindi ko ito sinagot.Bagkus pinatayan ko lang.

Ramdam ko ang nanghahapdi kong sugat pero ang mas umuukupa sa aking magulong isip ay ang halik niya.

-CinnamonGrapes.

T M H : 3 6

( D   A   N    I     L   O  )

Halakhak ang aking narinig ng makapasok sa silid na siyang nagsisilbing hide out namin.

Mukhang kababa niya lang din nang tawag sa linya ng telepono sa kung sino.Nang ito ay aking datnan.

Sa maamo niyang mukha hindi mo aakalaing may malademonyo itong pag uugali.

Ano bang dahilan niya at nagagawa niya ito sa kapwa niya.

Ang manakit,

Ang manira ng samahan ng ibang tao.

Higit sa lahat ay ang

pumatay.

Pinalaki ako ng magulang ko na may takot sa diyos.Pero hindi ko alam na mababali ko ang paniniwala na kanilang itinuro sa akin ng dahil lang sa isang tao.Nang dahil lang sa aking labis na

pangangailangan ng pera.

’Mabuti naman at narito ka na.’Lumapit lang ako sa kaniyang kinaroroonan.

’Isa isa nang nasusunod ang mga plano ko, dan ’pakiwari ko nagiging halimaw na ako sa kaniyang anino.

At ayokong umabot sa puntong iyon.

‘Nagkakalabuan na sila,dan.Isama pa ang ampon ng pamilya namin.Masarap panoorin ang mga pangyayaring nagkakasakitan na sila sa isat isa.’

Sabi nito habang nakangisi sa kawalan.

Hindi ko lubos maisip ang mga bagay na pumapasok sa kaniyang utak.At sa tingin ko hindi normal para sa isang tao ito.

Tunay nga na isa sa mga nakakatakot o delikadong bagay sa mundo ay ang pag iisip ng isang tao.Na siyang tunay ayon sa aking mga nakikita sa taong kaharap ko.

Pinag iisipan pa lang niya.Tila nanayo na ang balahibo ko sa mga maaring mangyari sa huli.

Ano nga ba ang dahilan sa likod ng mga masamang hangarin nito sa mga taong ginugulo niya.

’Gusto kong subaybayan mo ang galaw nitong ampon ni daddy.Lalo na at alam kong gagawa siya ng paraan para makita ang pinakamamahal niyang kaibigan.’saka ang paglapat ng larawan ng kaniyang kapatid sa lamesa.

Alam ko nang mangyayari ito.Una pa lang na makita ko silang magkasama ni miguel.

Isa.

Isa na namang tao.

Hindi maari.Hindi maaring maging siya ay madamay rito.

Ayoko ng dumami ang mga taong kaniyang nais paglaruan.

Oras na para ilihis ko ang mga maling ipinapagawa niya.

Sa ganoong pag iisip pumasok sa aking isip ang mukha ng nakababata kong kapatid na si galaxy.Mabuti at maayos na ang kalagayan nito.Kailangan ko siyang mailayo sa lugar na ito.Sa buhay na ito.

Ayokong malaman niya ang mga kamalian ko sa buhay.

May sapat na akong ipon na siyang nakalaan para sa kinabukasan ng kapatid ko.Sa pagsisimula namin,pagbabagong buhay.

Alam kong makakaalis din ako sa rurak ng buhay at maging dilim nito.

P alihim akong nakamasid sa taong aking sinusundan.Kumukuha ng tyempo na maka usap siya.

Oo.Nais kong aminin at isawalat ang lahat.Lahat lahat ng kasamaan ng kaniyang kapatid.

Alam kong mauunawaan ako nito sa puntong masabi ko na ang lahat.

Nakayukyok ang kaniyang ulo sa luntiang damo sa kaniyang paanan habang nakaupo sa silyang kahoy ng parke.

Maingay ang paligid.Ang mga tao abala sa kanilang mga ginagawa.May nagtatawanan at naghahabulan.Subalit kabaligtaran para sa kaniya.

Tila nakakabinging katahimikan ang nasa kaniyang sarili.

Ang maamo niyang mga mata ay inuukopa ng kaniyang mga inaalala.

Oo kahit paano ay may kaalaman na ako sa kaniya.

Matalino,

Masipag,

At higit sa lahat matulungin sa kaniyang kapwa.

Kahit sino man ay mahuhulog sa kaniya.Hindi lang sa panlabas na kaanyuan kundi maging ang kaniyang mabuting kalooban.

Kung sana ay sila na lamang ni mikee…

Hindi na sila madadamay pa.

Halos mag dadalawang oras na ng maupo siya sa kaniyang kinaroroonan.

Pigil hininga ang bawat hakbang ko.

Hakbang patungo sa kaniya.

Napakuyom ang aking kamay.

Tumigil ang aking mga paa sa likurang bahagi ng kaniyang kinauupuan.

Isang malalim na paghinga.At,

‘Miguel…’

A/N:

PASENSYA NA PO SA MAIKLING UPDATE. (sa tingin ko dapat niyo rin paka abangan ang karakter niya sa kwentong ito.Hehe sa tingin ko lang.)

-C.G

T M H :37

(  M    I     K     E     E  )

N ag didilim na ang kalangitan subalit hindi ko man lang siya mahanap sa kung saan man.

Medyo nanakit narin ang mga paa kong nakatapak sa buhangin.

Tanging ingay ng dalampasigan ang siyang aking nahuhunihan.

’Ricoo!!’sigaw ko sa kawalan.

Inilibot nang aking mata ang paligid.Tanging hamog ang siyang bumabalot sa kalayuaang bahagi.

‘Rico!!’

Muli kong pagtawag.Isang matinis na huni galing sa ibon ang siyang pumailang.

Tumingala ako sa kalangitan.Doon ko nakita ko ang isang uwak.Paikot ikot lamang itong lumilipad sa himpapawid.

‘Ack!,ack!,ack!’

Paulit ulit itong humuhuni.At tila hindi mapakali.

Hanggang sa nagbago ito ng gawi.Hinabol ng aking paningin ang siya nitong pupuntahan.Lumipad ito paibaba.Kasabay ang paglitaw ng dalawang aninong aking naanigan sa kalabuang kinaroroonan.

Siya namang paglinaw nitong paunti unti.

Kapwa kahubadan ang kanilang mga katawan.

Magkalingkis ang kanilang mga sarili sa isat isa.

‘Ack!,ack!,ack!’

Siyang nitong papalapit sa aking kinaroroonan.Tila nangungusap ang mata ng ibon ng aking titigan.

Pero bago pa ito makalapit ay agad itong lumagapak sa lupa.Nagsilagas ang mga balahibong ibon nito.

Kasunod ang presensya ng dalawang nilalang na aking nakikita.

’ Rico.. ’

M aagap akong napabangon sa isang malalim na panaginip.Panaginip o Bangungot.

Halos tumulo na pala ang pawis ko sa noo nang makapa ko ito.

Tinignan ko ang katabi ko.Mahimbing na natutulog.Imposible naman mangyari ang mga nakita ko sa panaginip.Saka sabi nila kabaligtaran nito ang realidad.

Sa madaling sabi hindi totoo iyon.

Pero palaisipan ang aking nakita sa aking panaginip.

Dagat,uwak at si rico.

Isa pa ang taong malabo ang kaniyang mukha.

Biglang nanuyot ang aking lalamunan.Para bang maalinsangan sa paligid kahit na bukas ang Aircon sa silid.

Dahan dahan akong bumaba sa kama.

Balak kong kumuha at uminom na rin ng tubig sa kusina.

Nakakailang hakbang pa lamang ako ng makarinig ako ng pag vibrate ng kung ano sa side table ng kama sa tabi ni rico.

Pinag iisipan ko pa kung kukunin ko ito o hindi.Medyo alangan ako dahil baka kung anong isipin nito kapag nagkataong makita niya na hawak ko ito.Pero tila sobrang himbing nito sa pagkakatulog at hindi alintana ang ingay sa kaniyang paligid.

Wala na akong nagawa kung hindi ang tignan ito.

Nabigla lamang ako dahil hindi cellphone niya ang tumutunog kung hindi ang akin.

Miguel calling….

Mabilis ngunit marahan akong kumilos makalabas lamang ng silid namin.

Doon ko sinagot ang tawag nito.

Napatingin ako sa wall clock sa tapat ko.Dis oras na nang gabi,bakit pa siya tatawag ng alanganin?

’Hello?’bungad ko.

’ Khalil?! ’halata sa boses niya ang pagkagulat.

‘Miguel?bakit ka napatawag?’

’Mabuti at sinagot mo ang tawag ko.Nag aalala kasi ako.Hindi ka kasi sumasagot sa mga tawag at text ko.Nag aalala ako.’tila may kung anong lungkot ang siyang aking naramdaman ng sandaling iyon.

’Pasensiya ka na.Miguel’Ipinaliwag ko na maayos naman ako kahit na isa lamang itong kasinungalingan.

’Sinasaktan ka ba niya..’natigilan ako sa sinabi niya.Sabihin ko man sa kaniya ay wala rin siyang magagawa dahil mahal na mahal ko si rico.

‘Mikee,alam ko ng marami ka nang napagdaanan sa buhay.At malungkot ako dahil wala ako sa tabi mo ng mga panahong iyon.Na sana ay ako ang naging sandalan mo ng sandaling iyon.Pero mikee alam mong may hangganan ang saya at maging ang lungkot.Nandito ako mike,handa akong saluhin ka kahit durog na durog ang puso mo.Mikee,mahal kita.’

Napahugot ako ng paghinga.Kung sana noon pa lang miguel.Pero hindi.Hindi ko maiaalis sa aking puso at isipan ang pagmamahal ko kay rico.

‘Miguel,salamat.Salamat kasi naging mabuti ka sa akin.At yung nararamdaman mo baka hindi para sa akin talaga ito nakalaan.Baka mas may nararapat pa na taong siyang naghihintay sayo.Kahit anong mangyari hindi ako magbabago.Mananatili akong kaibigan mo.’

Rinig ko ang isang malalim na paghinga rin nito sa kabilang linya.

‘Mike,alam kong sinasaktan ka niya.Pero sana wag sanang dumating sa puntong may masamang mangyari sayo.Hindi ko siya mapapatawad mike.-’

Hindi ko na natapos iyon nang agawin ng kung sino ito sa aking kamay.

Nakita ko na itinapat niya ito sa kaniyang tenga.Matalim na pagtitig niya ang siyang sumalubong sa akin.

Doon ko rin napansin ang pag igting ng panga nito.

’

Hindi siya mapapasayo kahit kailan

’

Sabay putol nito sa tawag at napapitlag ako nang ibato niya sa dingding ang gamit ko.Nakita ko ang pagpira piraso nito mula sa pagtama.

Inisang hakbang niya lamang ako at ipinangko ang magkabilang braso sa nanggigil na mga kamay.Bumabaon ang mga kuko nito sa aking balat.

‘SA TINGIN MO HAHAYAAN KO SIYANG KUHANIN KA NG BASTA BASTA!!’

Nanlilisik ang mga mata nito na siyang hindi ko kayang salubungin.

‘LOOK AT ME MIKE!!’

Napaigik ako ng bigla ako nitong isandal sa malamig na semento sa aking likuran.

‘Never again mike!Hindi ko hahayaang maging masaya kayo ng ahas mong kaibigan.Hindi ko hahayaang magkita kayong dalawa.At kung kailangan ikulong kita gagawin ko’

Hindi maari!ayoko nang bumalik pa roon.

‘Rico..w-wag!wag mong gawin ito!’

A/N: Medyo abusive/SPG na mga mars!

C.G

T M H : 3 8

( M  I   K   E   E )

N apadaing ako ng igalaw ko ang aking kaliwang paa.

Kalansing ng metal na bagay ang maririnig dito sa silid namin.

Akala ko ibabalik niya ako sa abandonadong silid namin sa unang palapag ng bahay.

Pero hindi ko inasahan ang ginawa nitong pagpiit ng kadena sa aking paa na nakalock sa headboard ng kama.

May kahabaan ito na abot lamang sa aming palikuran.

Ramdam ko pa ang pamamaga ng putok kong labi dulot ng kaniyang marahas na pagsampal sa akin.

Labis ang pagtutol ko ng gawin niya ang pagkadena sa akin dito.

Nagmakaawa naman akong hindi tatakas o ano pa man na ikagagalit niya.

Paika ika akong tumayo at tumungo sa banyo.Napangiwi ako ng magmumog paano ay tumama ang tubig sa aking putok na labi.

Rinig ko ang pagbukas ng pinto ng aming silid.Nagkasalubong ang aming mga tingin ng sandaling iyon.Kaagad akong nag iwas tingin sa kaniya.

Napansin ko ang bitbit niyang tray na may lamang pagkain.

’Make it fast,let’s eat.’malagom na utos nito.

Kaagad akong sumunod sa kaniya.Umupo sa gilid ng kama.Hinila niya ang isang upuan at doon inilapag ang tray ng pagkain.

‘Eat’

Ramdam ko ang mapanuyong tingin niya sa akin.

’K-kumain ka na ba?’alangan na tanong ko.

‘Just eat’

Wala na akong nagawa kundi gawin ang sinasabi niya.

Hindi ko malasahan ang aking kinakain dahil sa kaniyang mapanuring tingin.

Bawat subo ay tila nasasamid ako.

Kaya kahit wala naman talaga akong gana nang kumain ay pinilit kong ubusin ang pagkain na kaniyang dala.

Habang inililigpit ang pinagkainan ko ay siyang pakiusap ko na kung maaring tanggalin niya na ang kadena sa akin.

’H’wag mo akong umpisahan mike’walang emosyong tugon sa akin nito.

Akmang aalis na siya ng pigilan ko ito.

‘Anong hindi mo naintindihan sa sinabi ko?Malinaw ang usapan natin hindi ba?’

’Oo..pero hindi ganito ric.Hindi kita magagawang iwan rico.Kaya pakawalan mo na ako.’pakiusap ko ngunit wala na akong nakuhang sagot dito at siyang diretsyong labas ng silid nito.

Sumapit ang kahapunan ay hindi pa siya pumapasok ng silid.Sinubukan kong lumapit sa mismong pinto ng silid subalit hindi ito nagawang maabot ng kadena.

Sinubukan ko pa na lumapit subalit siya namang paghigpit ng kapit ng kadena sa aking paa.

Medyo natigilan ako ng para bang makarinig ako ng kung ano galing sa labas ng silid.

Tila may kasama si rico sa sala namin.

Rinig ko na may kausap ito pero hindi ko alam kung sino ito.

Wala akong tanging nagawa kung hindi ang bumalik sa kama.

Hintayin ang pagbalik niya.

‘Fine!’ asar akong pumayag sa magulang ko na lumipad papuntang Pilipinas.

Kung kailan nawiwili na ako sa ginagawa kong pagka car racing sa amerika saka nila ako papupuntahin para lang kamustahin ang kapatid ko.

Medyo napaparanoid na naman kasi sila mama at daddy dahil sa mga hindi na nito pagsagot sa kanilang tawag.

Alam ko naman na may dapat talagang ipag alala sa kaniya pero hindi ba anong silbi ng kaniyang asawa.

Sabi naman ni daddy okey lang na tumagal ako ng kahit dalawang linggo tapos bumalik na raw ako sa lungga ko.Kaya naman pumayag na ako kahit papaano namiss ko na rin ang ambience ng pinas.A tropical country with a hot chick flirt on a beach!Mouth watering ang ideas na pumapasok sa isip ko pagkatapos bisitahin si kuya.

’Sir,kapatid niyo raw.Si Sir Johann daw po.’iba na pala ang gwardiya kaya hindi ako kilala.

Ipinasok ko na ang sasakyan ko ng makakuha ng signal.

Nang maiparada ang sasakyan ko ay saka ako nagtungo papasok ng bahay nila.Nakakapagtaka lang na ang daming bantay nito.

’Kuya!’bungad ko dito.

Sinalubong naman ako nito at kalaunan ay nagtungo sa kanilang sala.

’Kuya pwede bang makahingi ng tubig.Ang init talaga sa pinas pag unang tapak mo talaga!’usal ko at siya nitong tayo at kuha ng inumin.

Nasaan ang katulong at siya itong kumuha pa?Nasaan si mikee?

Palinga linga akong sa buong kabahayan baka sakaling may ibang mukha akong makita pero katagalan ay wala talaga.

’Anong meron at napadalaw ka?Nagsasawa ka na ba sa amoy ng mga gulong sa US?’napahalakhak ako sa sinabi nito.

Well close naman kami ni kuya rico.Pero ewan ko ba,simula ng madiagnosed siya noon ng depression naging ilap na ito sa akin.

Pero as a young brother,syempre kuya ko yan kaya wala akong pakialam sa mga drama niya sa buhay basta maging maayos lang ang kalagayan niya.Todo dikit pa rin ako kahit iritado na siya sa akin nung gumaling na siya.Masama bang maging concerned na kapatid.

’Wala naman,gusto ko lang magpahinga baka kasi maging goma na ako sa sobrang close ko sa mga wheels ko.hehehe’Syempre hinaluan ko na ng white lies.Baka makahalata pa e.

Napangiti naman siya kahit papaano.

‘Ah,kuya nasaan si Mikee?Bakit parang ang tahimik ata ng bahay niyo.’

’Nagpapahinga lang sa silid namin’Sumang ayon naman ako.

’E,nasaan ang mga maids niyo?Day off ba nila?’pang uusisa ko pa.

’Hindi.Nagbakasyon lang.’tugon nito.Nagbakasyon?Sabay sabay?

‘Buti ok lang kayo lang ni mikee rito.Teka bakit pala ang daming bantay sa labas?Wag mong sabihing..’

’Ihahanda ko na ang silid mo kaya ayusin mo na ang mga gamit mo.’Tignan mo to,Tinatanong bastos din e,Sabagay wala naman kwenta kausap ito.Kay mikee na nga lang ako magtatanong.At palagay ko marami kami nitong pagkukwentuhan.Mas may sense kasi ito kausap kesa kay kuyang laging seryoso.

A/N: Hindi pa si Johann ang pinaka last kong tauhan.Meron pa.Kaya kapit lang guys…

Kaya kapit lang!

C.G

T M H :3 9

(   M     I    K    E    E  )

M edyo mabigat ang talukap ng mata kong napadilat ng makaramdam akong ng marahang pag uga ng kama.

Nagmadaling bumangon ako ng makita ko ito sa bandang paanan ko na nakaupo.

’Ric..’napahilamos pa ako ng mukha bago humarap sa kaniya.

Nabigla ako ng abutin ng kamay niya ang aking paa na nababalutan ng kadena.

Hindi ko inasahan na kaniya itong sususian.Iginalaw ko ito nang maalis ito.Gumaan ang pakiramdam ko.Pero bakit?Bakit niya na ako pinakawalan.Siguro ay naniniwala na siya sa akin.

‘Nandito si johann.Kaya ayusin mo ang kilos mo.Sa ngayon,hahayaan kita.Pero wag kang magkakamaling gumawa ng kahit anong ikagagalit ko.Wag mo akong sagarin mikee.’

Mali.

Mali pala.

Mali pala ang akala ko.

Kaya niya lang pala ito ginagawa dahil sa ibang tao.Para ano isiping ayos lang kami,at walang nagaganap na gulo sa pagitan namin.

Hindi ko namalayan na inabot niya ang bahagi ng paa kong ikinadena niya.Nakita ko ang pangangasul at may ilang maliit na sugat din ito dahil sa pagpipilit kong alisin ito.

May medical kit pala sa tabi niya.Pinahiran niya ng gamot ang ilang galos ko roon saka tinapalan ng hot compress.

Pinagmamasdan ko lang ang ginagawa niya.Ganito rin naman siya noon. Matapos niya akong pahirapan saka niya ako gagamutin kalaunan.

At sa tuwing ganito siya hindi ko maiwasan ang umasa.

Kaya lang niya nagagawa ito dahil sa pagseselos.At hindi siya magseselos kung hindi niya ako mahal.

Una pa lang naman tanggap ko na ang ganito niyang pag uugali.

Oo,may pagkakataon na mahigpit siya lalo na kapag nagseselos.Kaya para sa akin ay inuunawa ko na lamang ito.

Kahit paano ay nararamdaman ko na mahal niya ako.

’Mag ayos ka na.Kahapon ka pa niya hinahanap.’Tumango na lamang ako saka siya lumabas.Pero bago pa iyon,napatigil siya at saka sumulyap sa akin.

Hindi ko mahulaan ang pinahihiwatig ng kaniyang mga tingin sa akin.

‘Wow!nakakamiss talaga ang lutong pinas!The best talaga itong adobo mo mike..Nakakainggit tuloy si kuya.Mag asawa na rin kaya ako.’

Napangiti ako sa mga sinabi nito.At halatang halata naman talaga sa mukha niya ang kasiyahan.Sa ngayon medyo nakahinga ako ng maluwag ng pumasok na si rico sa trabaho.

Walang nagmamasid sa mga kilos o galaw ko sa bahay na ito.

Maliban na lang sa nakakabatang kapatid nito na panay puri ang ibinibigay sa akin.

Magkasundo naman kami nito.Subalit minsan may pagkasutil din itong si johann.Noong ipakilala ako ni rico sa pamilya niya ito ang una kong nakasundo.Hindi naman kasi nalalayo ang edad niya sa akin.Kaya nasasakyan ko minsan ang mga gawi niya.

’Nga pala kamusta naman kayo ni kuya?mikee.I mean parang ang suplado ngayon ni kuya.’Sabay abot ng inumin sa kaniyang tabi.

‘Pagod lang yun sa trabaho.Unawain mo na lang.’

Sumang ayon naman ito.Pero medyo nagtaka ako sa kaniyang mga sunod na tanong.

’Bakit hindi sinasagot ni kuya ang mga tawag nila mommy at daddy sa kaniya.Saka hindi na raw siya dumadalaw sa p

sychiatrist niya.Sabi kasi ni mommy,dapat bumibisita pa rin siya sa doctor niya kahit fully recovered na raw siya.Yung mga gamot niya,iniinom pa ba niya?’

Natigilan ako sa mga sinasabi niya.

Gamot?para saan?Saka ano naman ang sakit niya.

’Gamot?Anong gamot iyon johann?wala naman siyang nababanggit sa akin.Anong klaseng sakit meron ang kuya mo johann’hindi ko mapigilan ang kabahan.

’Don’t tell me,hindi mo pa alam.Ang tagal tagal niyo nang nagsasama hindi mo pa alam?!’Napailing ako at hindi ko alam ang nais iparating ni johann.

Wala naman akong alam na may sakit si rico.

‘Severe depression.Nagkaroon ito si kuya bago pa kayo mag kakilala.Yung mga panahong iniwan siya ng ex niya’

Nagkaroon pala siya ng sakit na ito.Pero wala siyang sinasabi sa akin.

‘Wala siya sa aking sinasabi na nagkaroon siya ng ganiyang sakit.Johann hindi ko alam kung bakit inilihim ito nang kuya mo sa akin’

‘Pasensya na kung hindi sinabi ni kuya ang tungkol dito.Siguro may dahilan naman siya.Pero sana hindi ito ang dahilan para mag away kayo.Gaya nga ng sinabi mo kanina unawain mo ang paliwanag niya tungkol dito.Gayong mukhang stress pala siya sa trabaho.’

‘At tungkol naman sa ex niya.Ano naman ang dahilan kung bakit siya nito iniwan at nadepress pa ito nang dahil doon.’

‘Hindi ko alam ang totoong kwento pero nagulat na lamang kami sa mga ipinapakita nito ng maghiwalay sila.Alam mo kagaya mo rin ang naging ex ni kuya.Maayos naman ang tingin ko sa samahan nila noon.As long na masaya si kuya.Suportado namin ito.Nakakadismaya lang talaga ang nalaman namin tungkol sa dati nitong karelasyon.’

‘Bakit ano ba ang nalaman niyo?’

‘Ipinagpalit niya si kuya sa ibang lalaki.Sumama raw ito sa iba dahil sa nagsasawa na siya sa relasyon nila ni kuya.Doon na nagsimulang magbisyo si kuya.Hanggang sa nalulong din sa ibang gawain.Madalas ang pagkairita nito sa mga tao sa bahay noon.Hanggang sa hindi na ito naglalalabas pa ng silid.At ang malalala…Sinubukan niyang kitilin ang sariling buhay.’

Natahimik ako sa mga sinabi nito.Hindi ako makapaniwala sa ikinuwento niya.

Para sa isang gaya ni rico na hindi man makikitaan ng takot sa kaniyang sarili.Magagawa niya ang mga iyon.

Ganoon niya kamahal ang taong iyon.

Kaya pala..

Kaya pala ganoon siya magselos.

Siguro ay takot siyang mangyari muli ang ginawa sa kaniya noon ng ex niya.

Pero sana maintindihan niya na hindi ako katulad ng dati niyang minahal.

Mahal ko siya.Mahal na mahal.

’

Miguel..’

Napalingon ako sa kung sinong bumasag ng aking pagmumuni muni.

Isang lalaki ang siyang nakatayo sa aking likurang kinauupuan.Napakunot ang noo ko rito.Nakakapagtaka na binanggit niya ang aking pangalan.

Pero hindi ko siya kilala.

Tumayo ako para pantayan ito ng tingin.

Kasing tangkad ko lamang siya.

‘Ako ba pre ang kausap mo?’

Naniningkit ang mga mata nitong nasisinagan ng araw.

‘Ikaw nga miguel.Mr.Miguel Lee.’ Natigilan ako ng sandaling iyon.So,ako nga.

‘Sino ka?Anong kailangan mo sa akin?’

Nakikinita ko sa mukha nito ang pangamba.

Hindi ko naman masasabing masamang tao ito dahil sa maayos na postura nito.Pero sa panahon ngayon lahat hindi mo aakalain.

‘Nanganganib ang buhay nila Rico at Mikee.’

‘What!’

A/N: Kayo na bahala umunawa..

C.G

T M H : 4 0

( R I C O )

N apatigil ako sa pagtitipa ng keyboard ng mapansin ang pag ilaw ng cellphone sa tabi ko.

Let’s hang out ric.-Chris

Hindi ko alam pero mabilis akong pumayag sa kaniyang paanyaya.

Ilang araw na rin niya ako niyayang lumabas pero hindi ako makahulma sa imbitasyon nito gawa ni mikee.

Pinalayas ko kasi ang mga kasambahay at saka nagpalit ng mga bagong guwardiya.Ayoko naman maiwan ito dahil baka takasan ako nito.

Kahit anong pagmamakaawa niya sa akin ay hindi ko siya pinagbigyan bagkus ay napagbuhatan ko na naman ito ng kamay dahil sa katigasan ng ulo niya.

Kung hindi lang dumating si johann wala talaga akong balak siyang pakawalan pa sa aming silid.Baka kasi mamaya pag nalaman ni johann ito ay magsumbong ito kina daddy at alam kong de oras ay uuwi ang mga iyon.

Nagdagdag na lamang ako ng mga babantay sa bahay para mabantayan mabuti si mikee.Papadagdag din ako ng mga cctv kung kinakailangan.

Natapos ko ang mga ginagawa ko at saka nagligpit ng case.

Coming.’

Nagreply siya at sinabi kung saan kami magkikita.

Nakarating agad ako sa nasabi nitong lugar.Sa isang bar kami nagkita.Nakita ko itong hawak ang isang kopita ng alak.

’Ang aga mo naman atang uminom?’siyang bungad ko ng maka upo sa katabi niyang stool chair.

’Kakaumpisa lang.How’s life?akala ko iniiwasan mo na ako eh.’usal nito.

‘Nope,busy lang talaga ako.Ikaw kamusta na?’

Inubos niya muna ang kaniyang inuming alak saka ng hingi pa ulit sa bartender.

’I tried act like the old one rico.Mahirap pero ito kinakaya.Kung sana ay..kung sana ay hindi ko ginawang iwan ka noon. It’s too late ng mapagtanto ko lahat ric.

Im sorry.’

malungkot nitong sabi habang nakatungo sa baso ng alak na nasa kaniyang harapan.

Tahimik.

’Alam ko ang nararamdaman mo chris.Noong una,galit na galit ako dahil sa ginawa mo.Nagawa mong itapon ang lahat ng meron tayo ng ganoong kadali.Nagawa kong maghintay sayo kahit malabong magbalik ka.Yung pag asang iyon ay nilamon ng poot at galit.Hanggang sa nagawa kong gumawa ng mga maling desisyon dahil sa pag iwan mo sa akin.Lahat iyon ay napuno sa aking dibdib at hindi kinaya ng aking isip ang mga alaalang iniwan mo sa akin.And it turned to be doom by then.Nawala ako sa sarili.’pag amin ko.

Naramdaman ko ang paghaplos niya sa aking kamay.

’

Im so sorry..

pero alam kong hindi sapat iyon.Huli na rico para sa atin.Kasi hindi ko magagawang palitan ang taong nandyan na sa puso mo ngayon.Pero sa maniwala ka at sa hindi..

i still loving you.’

Then,i heard a sob from him.No we cant.I have mikee and a life with him.

‘Chris.Alam mo naman na hindi tama ito.Kasal kami ni mikee.At alam ko sa sarili ko na mahal na mahal ako nito.Wag mong gawin ang bagay na makakapagpasira pa ng pagkakaibigan natin.Im sorry sa nagawa ko noong nakaraang gabi.Tinanggap ko ang mga pagkakamali mo noong nagawa mo sa akin.Pero sana tanggapin mo rin sarili na everybody needs a better way to moving on sa mga bagay na hindi na maari pang balikan pa.’

Yeah,nakita ko sa mga mata niya ang mga sakit at hirap na napagdaanan niya ng dahil sa akin.At dapat sana ay pagmamahal ang siyang ibinibigay ko sa kaniya.Minsan talaga makikita mo ang halaga ng isang tao kapag ito ay wala na sa iyong tabi.At ayokong mangyari iyon sa amin ni mikee .

Sa mga panahong nag aalinlangan pa ako sa bagong relasyon matapos ang pagkasawi ko.Hindi ko magawang namnamin ang mga bagay na iyon kay mikee.

‘Rico please..alam mo ba ang guilt na nararamdaman ko sa tuwing nakikita kitang masaya sa piling ng iba.Paulit ulit akong nasasaktan sa katangahan kong ginawa noon sayo.Mahal na mahal pa rin kita rico.Akala ko noon na kapag lumayo ako sayo ay may babalikan pa ako sakali mang magtagumpay ako sa mga hangarin ko sa buhay.Pero hindi pala.Ikaw ang naging kapalit ng pag angat ko sa buhay.Ang pagkawala mo.Patawarin mo ako rico!’

Yumakap siya sa akin.Doon napatingin ako sa aming paligid.Tila takaw eksena na ang kaganapan sa pagitan namin.

Rinig ko pa ang kaniyang paghikbi habang inaalalayan ko siyang lumabas sa bar.

’Lasing ka na-’mabilis siyang lumayo sa akin.’NO!sabihin mong mahal mo pa ako rico!Nagmamakaawa ako sayo..Bumalik ka na sa akin ric.’pagsusumamo niya.

‘Chris wag mong pilitin na lumayo ako sayo ng dahil dito..You knew that it is too late about that!Mahal ko si mikee.’

’No your not!alam naman nating ginagamit mo lang siya para lang pagtakpan ang lahat ng nakaraan sa atin,ric!’kaagad ko siyang pinangko sa gilid ng aking kotse.

’Hindi totoo yan!Dahil ang totoo mahal mo pa rin ako!Hindi ba at nagawa mo pang tugunin ang halik ko sayo?!Kaya sabihin mong mahal mo pa rin ako!’Mabilis hinagilap ng mga kamay nito ang aking mukha at segundo lamang ay pinagsugpong ng kaniyang labi ang sa akin.

Maalab.

Marahas.

Halik na tila uhaw ang siyang aking nararamdaman sa kaniya.

’ KUYA!!’

Napabitaw ako ng sandaling iyon.

Halos tumigil ang aking mundo ng makita ang kaniyang mga matang nagsisiunahang umalpas ang mga luha.

At doon kagat labi niyang pinipigilan ang mapahagulgol.

Tangkang lalapit ako sa kanila ng mabilis siyang umalis sa kaniyang kinatatayuan.

CinnamonGrapes.

T M H :4 1

( M   I   K    E   E )

’Baka naman magalit si rico?johann.’nagpilit kasi itong mamasyal kami.Namiss niya na raw kasi ang magbar dito sa pinas.Baka raw makakita pa siya ng mga babaeng malalandi niya.Playboy talaga ang isang ito.Tsk.tsk.tsk.

’Edi puntahan natin siya sa opisina nang maisama na rin natin siya.’Payo pa nito.Hindi ko alam kung makakapayag ako.Baka naman kasi gulo na naman ito.

‘Wag na lang siguro.Kung gusto mo ay ikaw na lang hatid ka na lang namin sa gusto mong punatahan.’

’Ano ako bata?!Mikee naman!’protesta nito.

’Ang kj mo naman,if i know doon lang din naman kayo nagkakakilala ni kuya.Mag unwind din kayong mag asawa hindi yung lagi kang binuburo ni kuya dito sa loob ng pugad niya.Tara na nga mag ayos ka na!Ako na bahala kay kuya.’napapailing na lamang ako rito.Tila bata akong sinersermunan.Wala naman na akong magawa kung hindi pagbigyan siya.Pero kailangan kong mag ingat gayong ayokong makakita ng butas para sa pagkakamali ko dahilan para magalit si rico sa akin.

Nag ayos ako ng mga damit na masusuot.Saktong nakita ko ng isang tee shirt na binili namin ni rico noong nagbakasyon kami.Tinernuhan ko na lamang ng maong na medyo kupas ang disenyo nito.

Matapos akong makapagbihis ay kaagad na akong dumiretsyo sa sala.Nauna pang matapos sa akin si johann na halatang excited sa pupuntahan.

Nakangisi itong lumapit sa akin.

’Kita mo nga naman,ang cute mo talaga!No wonder na nainlove sayo si kuya.’Kinuha nito ang aking kamay at gulat kong maramdaman ng may tila isinusuot ito sa akin.

’Naku,johann hindi ko na kailangan iyan.’isang mamahaling relo ang siyang aking nakita.

‘Pasalubong ko talaga sayo yan.Kapatid na rin ang turing ko sayo mikee.Saka gusto kong magpasalamat sa pag unawa sa kapatid ko.Pasensya na talaga kung nagawang maglihim nito sayo.’

May puntong nainis ako ng malaman iyon pero ang magalit ay hindi dahil mas uunahin kong pakinggan ang paliwanag niya kesa ang damdamin ko.

‘Ayos lang,naiintindihan ko naman iyon saka maraming salamat dito.Nag abala ka pa.’

’Ikaw pa.Pero mas gwapo ako sayo.’mayabang nitong sabi na ikinanguso ko naman.

Mag didilim na bago kami nakarating sa kumpanya.Natatrapik kami ng mga sandaling iyon.Papalabas pa lamang kami ng kotse ng mapansing dumaan sa harap namin ang sasakyan ni rico.

’Oh!ang aga naman lumabas ni kuya?’Takhang tanong ni johann.

’Tara sundan natin saan pupunta yon.Baka maabutan pa natin.’aniya.

Tinahak namin ang daanang dinadaanan ni rico.Medyo nakakapagtaka ngunit hindi ito daan papunta sa bahay.

Isang Grant Bar ang siyang hinintuan nito.’Oh magba bar din pala si kuya?Hindi man lang nag aya!’reklamo ng katabi ko habang naghahanap ng mapaparkingan.

Matagal bago pa kami makakita ng libreng pwesto lahat kasi ay okupado na.

Pagpasok namin sa bar hinanap agad namin si rico.Magulo at maingay sa paligid.Naglakad pa kami sa paligid nito hanggang sa tila may pinagkakaguluhan ang mga ilan dito.Si johann naman ay nakiusisa din.

’Dito ka lang.May susundan lang ako.’pinigilan ko ito pero nagmadaling umalis.Nagmadali akong sundan ito.

Lumabas ito ng bar habang may kung sino itong sinusundan.

Sa isang kalapit na paradahan ng mga sasakyan ito napahinto.Lalapit na sana ako sa kaniya ng makarinig ako ng tila nag aaway sa kung saan.

Napatigil si johann sa paglakad at tila may kung anong tinitignan.

Sinundan ko ng tingin ang gawi kung saan siya nakatingin.

Duon sa dalawang tao.

’No your not!alam naman nating ginagamit mo lang siya para lang pagtakpan ang lahat ng nakaraan sa atin,ric! ’Ipinangko siya nito sa sasakyan.

’Hindi totoo yan!Dahil ang totoo mahal mo pa rin ako!Hindi ba at nagawa mo pang tugunin ang halik ko sayo?!Kaya sabihin mong mahal mo pa rin ako! ’

Tilala unti unting nanikip ang aking dibdib sa aking nasaksihan.

Magkadikit ang kanilang mga labi sa isa’t isa.

‘Kuya!’

Tila naestatwa siya sa kaniyang nakita ng kami ay lingunin.

Hindi matanggap ng aking utak ang siyang aking nakikita.Pero ang mga mata ko ay tila alam na ang mga kasagutan.

Relasyon, tama naman ako ng dinig hindi ba?Nagkaroon sila nang relasyon nang wala akong kaalam alam.

Sabagay,anong alam ng mang mang na gaya ko sa kaniya.

Sa gaya kong bulag sa pagmamahal sa kaniya.

Impit kong pinigil ang aking sarili.

Nakita ko sa kaniyang mga mata ang isang emosyon.

Awa.

Naawa siya taong dapat na matagal na sana niyang hihiwalayan.Pero bakit kailangan niya pa akong ikulong sa bagay na malabo.Ang pagmamahal niyang nakakasakit at nakakasakal.

Pagmamahal nga ba?

O isang huwad nga lang ba?

Mabilis kong iniwan ang lugar na puno ng katanungan at kasawian.

Tumakbo.Ito lang ang ginawa ko.Masumpungan lamang ang sakit na sa puso ko.

Hindi ko alam kung saang direksyon ako patungo.Basta ang alam ko lang ay makalayo.

Napatigil lamang ako ng mabangga ako ng kung sino.Dahilan para mapaupo ako sa impact na dulot nito.

Masakit ang aking pang upo ngunit hindi matutumbasan nito ang pait ng aking kalooban.

May kamay na siyang nais umalalay sa akin.

At wala sa loob kong tinangala ang taong iyon.

Isang may katangakaran na lalaki.Malaki ang pangangatawan.Kahit sa liwanag ng mga establisimento ay mailalarawan ang kakisigan nito.Ngunit hindi ito ang siyang labis na nakapukaw sa akin.

’

Ikaw..

’

Tila sinasakal ang hangin na dapat lumabas sa aking lalamunan.

Iba man ang kaniyang postura ngunit ang wangis nila ay iisa.

A/N: Guys the who ang last character?

C.G

T M H : 4 2

Salamat sa pagtangkilik nitong kwento.Para sa isang gaya kong baguhan.

( R I C O )

’Nasaan siya johann!!’aligagang sigaw sa kaharap ko.Matapos ang tagpong iyon ay kaagad akong sumunod kung saan siya nagtungo.

Pero sa kasamaang palad ay mabilis itong naglaho.Tila nahihibang kong isinisigaw ang kaniyang pangalan sa kahabaan ng kalye.

Napigil lang ako ng kapatid ko at inayang umuwi na.Baka sakali raw na umuwi ito sa bahay.

Walang imikan kami nito ng maka uwi.Kaagad naman akong pumasok sa loob ng aming tahanan.

‘Mike!’

Kaagad kong sigaw mula sa sala.

Walang tugon.

‘Mike!’

Matapos kong pumanhik papunta sa silid.

Walang bakas niya roon.

Sinuyod ko ang buong kabahayan ngunit wala.

Walang mikee akong nakita.

’Wala siya johann.’napasabunot ako sa aking buhok.

’Kuya,kailan pa kayo nagkikita nung ex mo?Ano kuya?Ganoon na lang ba,matapos ka niyang iwan.Babalik siya na parang wala lang!’Galit nitong turan.

‘Look,wala akong balak makipag balikan sa kaniya.Hindi ko iiwan na lang ng ganoon ang asawa ko.Nagagawa ko man siyang saktan ng pisikal.Pero hindi ganito.Hindi sa ganoong gagawin ko ang ginawa ni chris sa akin-’

’Sa tingin mo?! hindi lalayo si mikee sa mga nakita at narinig niya?Kuya magkakaiba ang pagmamahal ng tao.Hindi ko man alam na ganoon kung magmahal sayo ang asawa mo.Yung sinasaktan mo na dahil sa kasinungalingan mo tapos maririnig ko sayong pinagbubuhatan mo ng kamay ang tatanga tanga taong nagmamahal sayo ng totoo at labis labis.Sabihin mo nang masokista si mikee pero nagawa niyang paghilumin ang madilim mong ikaw.’napayuko ako sa mga sinabi niya.

Napipi sa mga katotohanang ipinunto nito.Ganito na ba ako kasakim para sa kaniya?Ayoko lang naman ang maiwan ulit.Ang maramdaman na nag iisa.Pero ngayon mauulit na naman ba?

Hindi.Hindi niya ako iiwan basta basta dahil alam kong mahal niya ako.Mahal na mahal.Babalik siya.Babalik siya dahil nangako siya.

Pero paano kung hindi?Paano kung nagsawa na siya?

God,hindi ko kakayanin.

I lang araw na akong puyat para lang hanapin siya.Hindi ako makakain man lang dahil sa kakaisip kung nasaan siya. Pinuntahan ko ang mga lugar na madalas namin puntahan subalit wala.Walang sa mga lugar na iyon.Sa ampunan at sa mga malalapit na kakilala namin.

Pero sumagi sa isip ko ang isang tao.Isang tao na maaaring lapitan niya.

Si miguel.

Posibleng naroon siya.Alam kong matalik silang magkaibigan subalit nais akong ahasin ng gagong yun.

Hindi ako nagpatumpik tumpik pa at pinuntahan ang bahay nito.

Nang makarating,hindi ko akalain na may kaya pala ito sa pamumuhay.Ayon sa kalakihan nitong bahay na kaharap ko ngayon.

Pinapasok naman ako ng mga gwardya at katulong nila sa loob ng tahanan.Saka pinaghintay sa kalakihang sala nito.

Halos mga antigong bagay ang siyang disenyo ng kanilang tahanan.Mula sa muwebles at mga ilang kasangkapan.Pero hindi ito pala ang siyang mas pupukaw sa aking mga mata.

Paanong…

Isang kalakihang larawan ang nasa gitna ng kanilang dingding sa sala.Tatlong tao ang siyang nakapinta dito.Isang katandaan na lalaki.Pero sila.Magkakilala sila?

‘Rico?’ Tila naestatwa ako sa aking nakikita.Si Christian at si miguel?

’Rico-’hindi ko napigilan ang emosyon sa aking isip.Pinagplanuhan ba nila ito.Ang paghiwalayin kami?!

Gigil kong kinuwelyuhan ito.

‘Nasaan siya!ilabas mo ang asawa ko!!Mga hayop kayo!Pinagplanuhan niyo kaming sirain!’

’Anong..nawawala si mikee?!!’nanlalaki ang mga mata nito.Saka buong lakas na inalis ang kamao ko sa napupunit nitong damit.

’Kailan pa!wala siya rito rico.Dapat nasabi ko na sa inyo ng mas maaga pa ang sitwasyon.Kailan pa siya nawawala?’Halata sa kaniyang mukha ang pangamba.

‘Noong isang gabi pa at hindi ko na alam kung saan ko pa siya hahanapin.’

Sinabi niya na hindi niya pa ito nakakausap mula ng huli ko silang mahuling magkausap sa linya.

‘Teka anong ibig sabihin ng larawan na iyan miguel!bakit kayo magkasama ni chris!’

Hindi man siya natinag sa galit na nararamdaman ko.

’ Kapatid ko siya rico.Siya ang totoong christian.’ang walang emosyong sabi nito habang pinupukol ng mga mata ang larawan.Kapatid?Anong totoong christian?

‘Makinig ka sa sasabihin ko rico.Para malaman mo ang lahat lahat.Para malaman mo na hindi tunay na christian ang nakakasama natin ngayon.’

Tahimik.

’Tatlo kaming anak na lalaki ni papa.Inampon ako noon mula sa ampunan na aming kinalakhan ng asawa mo.Akala ko ay walang anak si papa noon kaya nagawa niya akong ampunin.Pero nang dumating ako dito.Mayroon na pala siyang mga anak.Kambal sila.Si kuya chris at si cedric.’kwento nito at ako naman ay wala ng iba pang magawa kung hindi ang makinig na lamang sa kaniyang isinisiwalat.

‘Matagal ng nawawala ang totoong christian,rico.Saka ko lang nalaman nitong..nitong huli lamang na patay na siya.’

‘Ano?!patay na si christian?!Pero sino iyong..’

‘Si kuya cedric iyon.Siya ang nagpapapatay sa kakambal niya.Kambal silang dalawa rico,pero hindi gaya ng ibang kambal salungat ang kanilang pag uugali.Sa sobrang inggit at galit nito kay kuya christian,lahat ng may kauganyan sa kaniya ay idadamay niya.Malala na si kuya cedric,rico.At lalo nang nawawala pa si mikee ngayon mas lalo akong natatakot para sa kaibigan ko.’

Imposible pero paano kung totoo.Paano na ang asawa ko.

‘Paano mo nasasabi ang mga ito.Patunayan mo sa akin ang lahat ng mga ito.Miguel.’

Inaya nito akong sumama sa kaniya.Sa lugar kung saan may tao na siyang tutulong daw sa amin.Gustuhin ko man tanggihan subalit para saan pa at kailangan kong kagatin ang tulong niya sa akin.

Para kay mike,rico.

Para sa asawa mo.

Dinala niya ako sa isang carwash.Bago sumalang sa paglilinis ang kotse niya ay may taong sumakay kasama namin.

’Rico..’tila nagulat siya nang ako ay makita.Teka bakit kilala niya ako?

’Rico,siya si danilo.Siya ang naging espiya ninyong mag asawa.Tauhan ni kuya cedric.Pero wag kang mag alala dahil tawalag na yan.’Lahad nito.

’Talaga,so sabihin mo saan niya dinala ang asawa ko’Naiinip kong sabi.

Natahimik ito panandalian subalit nagawa niyang sabihin sa akin ang mga ginawa ng baliw na si cedric.Tungkol sa plano nilang kami ay paghiwalayin at pabagsakin ang kumpanya ko.Wala raw si mikee sa kamay nito.At sinisigurado niya ito sa akin.

Nasaan ka na mike..

C.G

T M H : 4 3

Christopher Cedric Lee 

talaga ang full name nung kakambal ni christian.Medyo na habaan kasi ako sa pangalan niyang christopher..hehe..pasensya na guys.Hindi ko kasi gawaing magbackread.Lalo na ang mag edit.Pero kapag natapos na ang kwentong ito malawakang edit ang gagawin ko.Nyahah!

(   M  I  K  E  E  )

’Ilang araw pa ba ako dapat magtagal dito chris?’nag aalala na kasi ako baka naman kung ano na ang iniisip ni rico sa akin.Kung bakit kasi hindi ko nadala ang cellphone ko ng panahong iyon.

Alam kong katangahan kung babalik pa ako sa kaniya.Pero gusto kong malaman ang lahat lahat.Ayokong bumitaw kung sakali.

Hindi kailanman.

Hanggat may laban ako,ilalaban ko.

Para sa aming dalawa.

’Mukhang naiinip ka na ah?Hayaan mo bukas din ay dadalhin kita mismo sa asawa mo.Tiyak na magugulat iyon.’sabay ngisi.Ako man ay napangiti.

Nasabi sa akin ni christian ang lahat ng nangyari sa kaniya ng makaligtas siya mula sa pinaghulugan na karagatan.

Natagalan siya sa pagbalik dahil sa traumang dulot nito sa kanya.Takot siyang bumalik pa.Dahil sa sinabi nang kaniyang kakambal.Pero kalaunan ay napag isip niya ang kaniyang naiwang ama at si miguel.

Maging ako man ay bahagyang natakot sa mga ikinuwento ni Chris sa kakambal niya.May ganoong tao pala na kaya niyang saktan kahit mismong kapatid niya ay papatayin niya masunod lang nais ng kalooban niya.

Laking pasalamat ko dahil dumating na ang totoong christian.

Sa tagal ng kaniyang pamamalagi sa tabing dagat.Pumusyaw na ang kaniyang kulay na pang mayaman.Naging malaki na rin ang kaniyang pangangatawan sa pagbabanat ng buto.

Pero hindi mapagkakaila ang gandang lalaki nito sa kaniyang kaanyuan.

’Ang swerte talaga ni rico kahit papaano.Biruin mo kung hindi ako nawala sa tabi niya,hindi niya makikila ang isang tulad mong mapagmahal at maunawain.Hanga ako sa ipinapakita mo sa aking tapang.Wag kang mag alala at malalampasan niyo rin ito ng asawa mo mikee.’Sabi nito.Ikinagaan ng aking loob ang kaniyang sinabi.

Kinabukasan..

Maaga kaming lumuwas para makarating agad sa bahay.Abut abot ang aking kaba.At saya.

Kahit na alanganin ang nararamdaman ko.

Matatanggap ko kaya ang mga paliwanag niya.Ang mga inilihim niya sa akin.

Pagkompronta pa lang sa akin ng guwardya namin ay gulat siyang nakita ako.’Sir Mikee!Kayo ba yan?!naku mabuti at umuwi na po kayo.’Nasabi nitong nasa loob si rico kasama ang ilang tao.Kalaunan ay pumasok na kami sa loob.

Dumoble ang kaba sa aking dibdib.

Pagkapasok pa lang naabutan kong nasa sala ang mga tao.Tila may pinaguusapan.

Doon nakita ko si johann katabi ang asawa ko at si miguel.Si miguel?At may isa pa silang kasamang hindi ko kilala.

Napatingin sa gawi ko si johann at doon mistulang nakakakita ng multo.

‘Mikee!’

Doon napatingin ang lahat sa akin.Halata ang gulat ngunit napalitan kaagad ng saya.Lalo na sa taong sabik kong makita.

‘Mike..’

Mabilis ang kaniyang paghakbang na ginawa palapit sa akin.Isang mahigpit na yakap ang siyang ginawad sa akin na sa huli ay nakakalunod na halik ang aking naramamdaman mula sa kaniyang mga labi.

Tila walang pakialam ito sa harap ng mga taong narito sa paligid namin.

’Mike,are you okay?saan ka ba galing?tell me.’mahinahon ngunit puno ng pag aalala nito.

Napagmasdan kong tila nangingitim ang bahagi ng ilalim ng mata nito halatang hindi ito nakatulog dahil siguro sa akin.Siguro.

’A-ayos naman ako.Rico.Pasensya na kung-’hindi pa ako natatapos ng pinutol niya ito ng isang halik.

’Hindi mike.Hindi ikaw ang dapat magsorry kung hindi ako.Sorry kasi naglihim ako.Sorry kung hindi ko sinabi sayo ang lahat.Pero maniwala ka.Mahal kita.Mahal na mahal.’pagsusumamo niya.

Ano nga ba ang dahilan?ng lahat.

Napahiwalay lamang ako sa kaniyang bisig ng may tumikhim.

’Kuya baka naman gusto mong makausap din namin si mikee.Para naman malaman namin kung saan siya nagbakasyon grande.Joke!’Napangiti naman ako sa kalokohan nito.

’Sandali,may kasama pala ako ric.’pagpigil ko saka bumalik sa naturang pinto.Iginiya ko siya papasok.

Doon nakita ko muli ang tila naeestatwang gulat sa mukha nila rico at miguel.Hindi maikaka ilang pagkamangha ang sumambulat sa mukha ni miguel.

’ Kuya?kuya tan-tan..’

Isang madamdamin na sandali ang pagkikita nila kanina.Sabik na sabik sa nawalay niyang kuya ang kaibigan ko.Samantalang si rico ay tahimik lamang sa aking tabi habang pinag uusapan ang mga pangyayari sa buhay ng totoong christian.

’Kamusta ka na rico?Pasensya ka na kung nadadamay kayo sa kabaliwan ng kapatid ko.Saka gusto kong humingi ng tawad ng dahil sa ginawa kong pag iwan sayo.Hindi ko rin naman ginusto oyon pero pinangunahan ako ng takot na baka totohanin niya ang lahat ng pananakot niya sa akin.Pero hindi ko akalain na magagawa niya akong itulak sa kalagitnaan ng karagatan para doon mamatay.Sorry rico kung naging mahina ako.’hindi kaagad umimik si rico.

’Naiintindihan ko.Salamat at mapalad na nakaligtas ka.Mabuti at naisip mo na ring bumalik para maayos ang gulong ito.’malamig na tono ng pananalita nito.

’Naglakas loob na rin ako para sa pamilya na naiwan ko rito rico.At maging sa mag ina kong na iniwan sa probinsya.’Oo nasabi niya sa akin na may tumulong sa kaniya na matandang mag asawa na mayroong anak na babae.Nagkamabutihan sila nito ng hindi inaakala ni christian sa sarili.Ang babae mismo ang naghikayat na gawin ang bagay na ito para mawala na ang pangamba sa kaniyang isipan.

Natigilan ang lahat.Pero laking tuwa ni miguel sa kaniyang narinig na balita mula sa kuya.

’So,anong plano natin sa kakambal mo chris?’pag iiba ng usapan ni johann.

’Panagutin sa lahat ng ginawa niyang sala.Alam kong marami siyang bahong itinatago.Tama ako di ba danilo?’Napukol ang aking mata sa taong tinutukoy ni christian.

’Matagal ko nang pinagmamasdan ang mga kilos mo.Sa mga pagsunod sunod sa mag asawa at pati sa lihim niyong komunikasyon ng hayop kong kakambal.Anong dahilan at nagawa mo siyang pagtaksilan.’Giit nito na pinaklama ni miguel sa kaniyang tabi.

Lumuhod ito sa harapan namin.

‘Patawarin ninyo ako!patawarin niyo ako sa pakikipagsabwatan ko sa kaniya.Nagawa ko lamang ito sa matinding pangangailangan.Hindi ko naman inakala na ganito kanais niyang sumira ng buhay ng ibang tao.Sa bawat araw kinakain din ako ng kunsensya ko sa aking sarili.Lalo na at kapalit ang buhay ng nakababata kong kapatid ang siyang kapalit nito.Kung kailangan kong pagbayarin ang lahat.Gagawin ko.Patawarin niyo lamang ako.’

Pagsusumamo nito sa amin.

Tama!naalala ko na.Siya,siya yung lalaking nakita ko minsan na nakaparada ang sasakyan na malapit sa tapat namin.

’Pagbibigyan kita.Kung matutulungan mo akong ibigay ang lahat ng mga impormasyong kailangan ko.’madiing sabi ni christian sa taong ito.

C.G

T M H : 4 4

( M   I   K   E   E   )

Napansin ko na tila iwas ang mga mata ni rico sa tuwing tinititigan ko siya kanina pa mula ng maka alis ang mga bisita at ngayong na nasa silid na kami.

’Ric..’tawag ko sa kanya habang magkayakap sa kama.

’Hmm.’siya nitong tugon sa akin.

Tumingala ako sa kaniya.

’Namiss kita.’Saka yumakap ako ng mahigpit sa kaniya.’Ako ba namiss mo rin?’dagdag ko pa na siyang ikinatingin niya sa akin agad.

’Of course.I miss you so bad mike.’saka kinitalan ng halik ang labi.

’Bakit parang naiilang ka sa akin?’kunwari’y pagmamaktol ko.

’Nahihiya kasi ako sayo.Madami akong naging kasalanan pero heto ka at nayayakap pa rin kita ng malaya.Akala ko hindi ka na babalik.Nung makita ko kasi ang mukha mo ng gabing iyon tila sinuntok ako ng ilang ulit para magising sa katinuan.Iyon lang ang unang beses na labis akong nasaktan ng makita ang iyong mga matang lumuluha.Patawarin mo ako mikee.’nung una ay malumanay pa ang kaniyang pagsasabi ngunit sa huli ay narinig ko ang paos nitong boses.

‘Akala ko kasi mike,hindi na kailangan pa ang nakaraan dahil unti unti ko na itong nabaon sa limot.Pero hindi,hindi pala.Babalikan pa rin pala ako nito.Hindi pa ba sapat ang mga nangyari sa akin nang mga panahong iyon?Inaaamin ko na hindi ang nakikita mo ang siyang tunay kong nararamdaman noon para sayo.Saka ko lamang napagtanto ng isang araw,magising  na lamang ako na nasa tabi kita nakaukit ang matamis mong pagngiti sa iyong mga labi.Doon ko nasabi sa sarili ko na may tao pa palang aalalay sa akin sa sandaling makabangon na ako.’

‘Minahal kita sa paraang alam ko pero sa unang pagkakataon na akala ko ay niloloko mo ako ay doon ko naibuhos ang galit ko mula sa nakaraan.Ayoko kasing mapag iwanan muli ng taong natututunan ko ng mahalin saka ako ay bibitawan na lamang ng walang pasubali.Im really sorry babe.I doubt your love and trust.Will you forgive me again?’

Umangat ako at inabot ng kamay ko ang kaniyang mukha.

Tama nga ako.Sunod sunod na luha ang aking nakikita sa kaniyang mga mata.

Pinahid ko ito saka binigyang halik siya sa noo,sunod sa tungki ng kaniyang ilong at sa huli ay sa kaniyang labi.

’Rico,gumagawa ka pa lang ng kasalanan.Pinapatawad na kita.Ganoon kita kamahal at kailangan sa buhay ko.’Ikinulong niya ang aking katawan sa kaniyang braso.

’Ganoon din ako mike.Mahal na mahal kita.’Saka nito ikinulong ang aking labi sa kaniyang maalab na halik.

Tila na kakawala ng ulirat ang kaniyang pagsibasib sa aking bibig lalo pa nang magespadahan ang aming mga labi.

Doon napagtanto ko ang pagkasabik namin sa isa’t isa.

Nagising ako na may ngiti sa aking labi lalo pa nang maramdaman ko ang init ng hininga nito sa aking batok.Gagalaw na sana ako upang tanggalin ang braso nito na nakapulupot sa aking bewang.Ngunit mas lalo niya itong kinahigpitan sa pagkulong sa akin.

’Stay still babe’saka idinikit ang labi sa pagitang ng aking batok at balikat.

Kinanindigan balahibo ko naman ito.

’Good morning’siyang aking lingon sa kaniya.Nahihiyang idinampi ang aking labi sa kaniyang noo.

Siya naman nitong balik halik sa aking labi.

Ilang oras pa kaming nahiga sa kama.Yakap ang isat isa.Napabangon lang kami ng kumatok si johann sa pinto.

’Hoy!matagal ng tapos ang honeymoon niyo kaya magsibangon na kayo at gutom na ako!’pagmamaktol na may halong pang aasar.

Natawa naman kami pareho.Saka naisipang bumangon na at maglinis ng katawan na kapwa nanlalagkit sa bunga ng aming pagniniig.

Pagkababa namin ay halos mabilis akong pumaroon sa sala ng makita ko ang babaeng nag aayos ng ilang gamit.

‘Sonya!’

Tuwang tuwa ako ng makita siyang muli.Lalo pa itong nadagdagan ng biglang labas ni manang rusing mula sa kusina.

Napayakap agad ako sa kanila ng sandaling iyon.

’Kamusta na kayo?kailan pa kayo bumalik?’alalang tanong ko na ikinangiti lamang nila.

’Kagabi lang sir,sinundo kami ng tauhan ni sir mula sa aming mga tahanan.Masaya kami at naka uwi ka na anak.’paliwanag nito.

Ganun pala.Maging sila ay siya nitong pinuntahan para lang hanapin ako.Ibig sabihin ganoon niya ako kagusto mahanap ng mga panahong iyon?

’Saka sir mikee,nagshmnp-’tinikom ang bibig ni sonya ni manang ng kaniyang palad.‘Wag mo na siyang intindihin anak.Pumaroon ka na sa hapag kainan dahil kanina pa naiinip si johann sa gutom.’

Hindi ko naman na pagsisilbihan ako ni rico sa pagkain dahilan para ipagtaka ko.

’Naku kuya tigilan mo nga yan,masyado na kayong sweet.Baka langgamin pa ako dito.’saad nito na siyang ikina init ng mukha ko.

’Inggit ka lang.Hayaan mo na ako diskarte ko to’siyang ikinatanga ko sa sagot niya sa kapatid niya.

Ikinarolyo lang ng mata ni johann ang inaasta ng kaniyang kuya.

Matapos kumain ay inaya ako ni rico na magbihis at may pupuntahan daw kami.Excited naman ako.Ewan pero imbes na kainin ako ng galit at selos ng mga pangyayari ay mas gumaan ang pakiramdam ko.Para bang may nag uudyok sa akin na laging may pagkakataon para magpatawad at bigyan ng tiyansa ang isang tao sa mga pagkakamali.Laging paalala sa akin noon ng mga taong nagtuturo sa amin ng katikismo sa ampunan na laging magpatawad.Hindi tayo diyos na lumikha para tanggihan ang taong nais magbago at humihingi ng kataparan.Hindi rin ako perpektong nilalang.

Ayokong magaya sa iba na kinakain ng selos,galit at sa huli ay pagkawasak ang binuo nilang samahan.

Kaya para sa relasyon naming ito.Hanggat may puwang ang pang unawa at pagmamahal.Mayroon pang pag asa.

Habang nagmamaneho ay binuksan niya ang stereo ng sasakyan.

Pumailang sa isang fm station ang isang kanta.

(Ikaw -jaya and janno gibbs.)

Ikaw ang pangakong

Taglay ng isang bituin

Tanging pangarap

Sa diyos ay hiling

Makapiling sa bawat sandali

Ikaw ang pag ibig

Sa araw at sa gabi

Ikaw ang pag asang

Tanglaw sa dilim

na papawing hirap at pighati

[Chorus]

Langit ang buhay

Sa tuwing ika’y hahagkan

Anong ligaya

Sa tuwing ika’y mamasdan

sa piling mo

Ang gabi tila araw

Ikaw ang pangarap..

Ikaw..lamang..

Hindi ko alam pero parang nahuhulog ako sa kanta.Tila sinasalamin nito ang aking pag mamahal kay rico.

Siya ang tanging ligaya ko sa mga lumbay at maging sa dilim naming mga nakaraan.

Wala akong paki alam kung ilang sugat man o pasakit ang siyang aking maranasan sa kaniya basta ba lagi ko siyang mayayakap matapos ang mga iyon.At hindi siya mawalay sa akin kahit ano pang mangyari.Siya na marahil ang dahilan ng aking paghinga sa bawat segundo ng aking buhay.

Kapag mahal mo talaga ang isang tao lahat ay magagawa mong tanggapin para sa kaniya.

Kahit na minsan nagiging bulag ka sa pag ibig.Yung tipong mamahalin mo na lamang siya ng walang alinlangan sa iyong sarili kahit na nagkakasakitan na kayo pareho.Pipiliin mo pa rin na makasama siya sa huli.

Nang sandaling iyon hawak kamay kaming pumasok sa ampunan.

Doon sumalubong sa akin ang mga bata at pati na rin ang ilang madre at nangangasiwa ng huspisyo.

Sinalubong ako nila ng may pag alala.Napagtanto ko na alam nila ang aking pagkawala.Hinanap din pala ako ni rico dito.Ang sabi pa ng mga bata ay ipinagdasal nila na makauwi na ako.

Ilang kamustahan at paguusap pa ang aking ginawa sa mga ito.Nagpaliwanag na lamang ako sa mga ito na galing sa isang kaibigan.Pinayuhan din nila ako na maayos ang isang relasyon kung may pag uusap na mahinahon at pag iintidi ng bawat isa kung sapat ang pagtitiwala para sa kanilang samahan.

Matapos niyon ay hiningi ni rico na maka usap ang siyang punong nangangasiwa ng ampunan.

Hindi ko naman kung ano ang dahilan o nais nitong pag usapan.

Magkatabi kami nito sa upuan ng harapin ang madre.

Hawak niya ang isa kong kamay habang nakadantay ang isa pa nitong kamay sa aking balikat.

’Mr,Rodriguez.Ano po ang maipaglilingkod ko sa inyo.’bungad nito.

Nilingon ko naman ito na siyang napatingin din sa akin at kaagad na tumingin sa kausap.

‘Mag aampon po kami.’

A/N: Hindi talaga sila makakabuo dahil binaog ko si rico!bilang parusa.

charot!!

C.G

Sneak Peek!

A/N: At dahil malakas kayo sa akin.Gumawa muli ako ng RPG.Next year ito kasabay ng pagcelebrate ko ng one year kong pagsusulat sa Watty.Sana masuportahan niyo ito. Hulaan na lang ang title.4 words. English:))

Palinga linga siya sa paligid.

At makaraang sandali nakarinig siya ng kaluskos.Doon siya naalarma.

Kaagad siyang nagtago sa isang malaking puno.

Umupo siya at niyuko ang sarili.Kagat labi niyang pinipigilan ang pag hinga sa takot na marinig siya.

‘I know you’re here,manuel.’

Nanindig ang balahibo niya sa kaba.

‘I smell the sweet scent from your deliscious body.’

Rinig pa niya ang hakbang nitong ginagawa dahil sa mga tuyong dahon sa lupa.

‘Manuel,hindi ka man lumabas sa kinaroroonan mo.Magagawa ko pa rin ang mga nais kong gawin sayo..’

Halos mangatog na ang kaniyang buong katawan sa sinabi nito.

Nyahaha.Ginalingan ko na ang mga BS dito.Sumakit sana mga pantog niyo sa imahinasyon.Nyahaha.

-CinnamonGrapes.

T M H :4 5

(  M    I    G   U    E    L  )

Kakatapos lang ng board meeting namin with the board members of our company.Aprubado na ang mga ilang pamamalakad kasama ang mga shareholders ng iba pang kumpanya sa balak pa naming pagpapalawig ng lawak ng negosyo.Ika nga business is business.

Tungkol naman sa pagbabalik ng totoong christian.Sinikreto muna namin ito.Gustuhin ko man sabihin kay papa na nakita ko na ang kaniyang nawawalang anak ay hindi ko magawa.Kailangan namin mag ingat.Bawat kilos at galaw.

Samantalang nagtataka naman ako na ilang araw na walang balita ako kay danilo.Ano na kaya ang nangyari sa taong iyon?Hindi naman ako takot na baka magtraydor ito sa akin.Alam naman niya kasi ang kahihinatnan ng lahat.Makukulong siya kung papanig siya sa masama.Paano na lang ang maiiwan niyang nakababatang kapatid.

Matapos ang trabaho.Nagpaalam kaagad ako kay papa na may dadaanan lang.

Tinahak ko ang daanan papunta sa bahay na inuupahan ni danilo.

Kumatok kaagad ako ng makarating sa tapat ng pinto nito.Medyo nagtaka na ako na walang katao tao.Baka wala siya rito.

Akmang aalis na ako ng makarinig ako ng kalabog sa loob.

’Danilo!are you there!’siyang sigaw ko kasabay ang katok sa pinto.

Walang tugon pero maya maya may kung anong bagay ang siyang naririnig ko sa loob.

Wala pa naman gaanong kapitbahay ito dahil mukhang wala ang ibang tenant dito.

’Danilo?!nandyan ka ba!’tawag ko muli hanggang sa tila nakarinig ako ng ungol.

Nakasarado ang pinto.

Pero parang may kung anong kaba akong nararamdaman sa aking mga naririnig sa loob nito.

Sunod sunod ungol ang siyang akin pang napakinggan.

Sinipat ko ang lakas sa aking binti.Sabay sipa sa pinto.Kumalabog ito hanggang sa nagbukas.

Dilim ang siyang sumalubong sa akin.At siyang paglinaw ng ungol.Hinanap ko ang tinig at saka hinugot ang aking cellphone sa aking bulsa.

Pagkabukas ko ng flashlight ng aking  cellphone biglang nanginig ang paghawak ko dito.Dala na rin ng intesidad.

Saka ko naramdaman ang pagbangga sa aking paa ng kung ano.

Tinutukan ko ito ng ilaw.

Hanggang sa matanaw ko ang paa nito.

Inangat ko ang pagtutok dito.At siyang pagtambad ng nakagapos na tao.

Duguan ang mukha at may busal ang bibig.

Mabilis kong nilapitan ito.Dahan dahang pinaupo mula sa pagkakahiga niya na patagilid.

At saka tinanggal ang nakaharang sa kaniyang bibig na packing tape.Medyo nahirapan pa ako dahil talagang inikot ito sa kaniyang bibig paikot sa kaniyan likod.

’Danilo anong nangyari sayo!’siyang alala ko.

’M-may alam na siya..delikado kayo miguel’hirap na pagsasalita niya mula sa pagkakabusal.

‘Papaanong..’

’Na trace niya ang mga account na binuksan ni christian.Alam niya ng buhay ang kapatid mo.Miguel..miguel yung kapatid ko.’tumakas ang luha sa kaniyang mata nang sumunod ay ikinawala ng malay niya.

Dinala ko siya sa pribadong ospital.Saka tinawagan sila kuya tan tan at si rico.

Dumating ang dalawa ng maagap.Nang sa ganoong pagkikita nabigla sila sa nakita nila.Halos hindi makilala ang mukha ni danilo dulot ng bugbog sa kaniya.

’Anong nangyari sa kaniya migs?!’gulat na sabi ni kuya tan tan.Maging si rico bahagyang nabigla rin.

’Kuya,may alam na ang kakambal mo.Alam niya nang buhay ka pa.Kuya natatakot ako para sa tin at kay papa.’Ngayon lang ako nakaramdam ng matinding takot.Takot para sa buhay ng tinuring ko ng pamilya.

’Sadyang ginawa ko iyon pero hindi ko inaasahang malalaman niya kaagad.Pero ganoon pa man.Ito na ang umpisa para magkaharap kami.Miguel,magtiwala ka.Malalampasan natin ito.Lumayo kayo ni papa pansamantala.Kaya ko na ang sarili ko.May makakasama na rin akong alagad ng batas para sa laban na ito.’Pagpapalubag ni kuya tan-tan sa akin.

‘Pero kuya paano ka,paano kung..’

‘Miguel,si kuya ito.Hindi ba kilala mong matapang ang kuya mo.Na kahit salungat ay pilit itatama.Wag mag alala gagawin ko ang lahat makulong lang siya.Kahit masakit sa loob kong makita siya sa ganoong kalagayan.Hindi ko maatim na mapahamak kayo.’

Napayakap ako sa kaniya ng mahigpit.Oo nga at nandito na siya pero parang nakatapak ang mga paa namin sa kapahamakan.

‘May isa pa tayong problema kuya.Yung kapatid ni danilo kailangan natin mahanap bago pa makuha ni Kuya cedric.’

SHORT UPDATE..

C.G

T M H : 4 6

( M    I    K    E    E  )

K ahit papaano ay naging maayos naman ang mga sumunod na araw sa amin ni rico.Hindi natuloy ang aming pag aampon dahil marami pa kaming dapat pagdaanang proseso.

Sinabihan ko si rico na makakapaghintay pa naman kami.Saka dapat namin aralin ang obligasyon bilang maging mga magulang.

Ramdam ko naman na bumabawi talaga siya sa akin.Yung tipong aagahan niya ang uwi galing sa trabaho para masaluhan ako sa hapunan.Tuwing weekends naman lumalabas kami.

Lahat naman ng ginagawa niya ay tila isang alaalang bumubura sa mga hindi magandang karanasan naming dalawa.

Hindi man katanggap tanggap ang mga ginawa niya sa akin.Paulit ulit akong handang magpatawad para sa kaniya.Mukha man akong tanga sa iba.Pero wala silang magagawa dahil mahal ko siya.Mahal na mahal.

’Mikee,aalis lang ako.Kasama ko si johann.Babalik din kami.’saka niya ako hinalikan sa noo.Gumanti naman ako mg yakap sa kaniya.

’Please,wag kang lalabas ng bahay.Hangga’t wala kami.Maliwanag?’Tumango kaagad ako sa kaniya habang nakakulong pa rin sa kaniyang bisig.

’Saan ba kayo pupunta?bakit ayaw niyo ako isama.Kayo ha!baka ano na yan!Pero may tiwala naman ako sayo.Kay johann lang wala.’Biro ko na siyang pasok ng nakababatang kapatid ni rico.

’Hoy!mikee,wala akong alam sa mga pinag iiisip mo ha!Si kuya itong yumakad sa akin para sumama.Siya itong paratangan mo hindi ako!’pagmamaktol nito sa akin.

Natawa naman kami ng asawa ko sa pagmamaktol niya.

Sana ganito na lang palagi.Yung masaya.Yung walang problema.Yung hindi kami nag aaway.

Sana.

Bumalik ako sa silid para matulog.Tutal may oras pa naman ako para magpahinga at mamaya ay tulungan sila manang at sonya mag asikaso sa baba.

Pagkapasok ko sa aming silid.Nadatnan kong bukas ang bintana.Tinatangay ng hangin ang may kalakihang kurtina dahil sa lakas nito.

Malamig ang siyang salubong ng aking hangin.

Tila nakakakilabot sa pandama.

Mabilis kong isinarado ang bintana.Katakataka ang pagbukas nito gayong sarado naman ito palagi.

’ Hello

mikee rodriguez.’

Napalingon ako mula sa pagsasara ng bintana.

Anong ginagawa niya rito?!

Papaano siya nakapasok!

’Anong ginagaw mo dito?!’siyang aking asik.

’ Nangangamusta lang sana kaso.. ’

May kilabot sa kaniyang tinig.

‘Kilala na kita!hindi ikaw si christian!ikaw si christopher cedric !Anong kailangan mo sa akin?!’

Humakbang siya na kinaatras ko sa aking espasyo.

’ Ano nga bang kailangan ko..Hmm..kailangan ko lang naman makita ang isang gaya mong nahihirapan sa takot at sakit.

Mikee

’

Sa mga mata niya nakikita ko ang isang nakakatakot na mundo.

’Hindi mo ako magagalaw!maraming tauhan ang asawa ko sa baba.Malapit mo nang pagbayaran ang lahat ng ginawa mo!’pinilit kong tapangan ang aking sarili kahit kinakain na ako ng takot sa aking kaharap.

’ Really,look at them mikee.They all calmly sleeping.’

Kakaba kaba kong sinipat ang bintana.Doon nakita ko ang ilan sa mga itong humandusay sa sahig dahil sa mga taong nakapasok sa gate.

Sila manang!

Akamang tatakbuhin ko ang pinto nang humarang sa akin si Cedric.

’ Oops!sorry pero wala ka nang magagawa mikee.They all died now for sure.At

susunod ka na.

’

‘Hayop ka!bitawan mo ako!Wag mong idamay ang mga inosente sa mga kabaliwan mo!’

Mahigpit ako nitong hinawakan sa pulsuhan ng kamay saka rinig ko ang sigawan sa baba.Mga kagamitang nababasag.

’ Naririnig mo sila,nagmamakaawa.Ganito na rin ang naisipan kong marinig sa asawa mo.Ang mag makaawa.Ang sarap siguro sa pandinig ang marinig na humagulgol ito sa pagmamakaawa.At sa puntong iyon luluhod siya sa harap ko.’

Marahas kong kinuha ang aking braso sa kaniya at nagawang itulak siya.Sa puntong iyon ay nagawa ko pa siyang masuntok sa mukha.

’ Hayop ka!isa ka talagang baliw! ’Tapos nito ay tumakbo ako sa pinto ngunit siyang salubong ng isang lalaki sa akin.

Itinulak ako pabalik.Dahilan para mapaupo ako sa sahig.

Kaagad akong hinawakan ng lalaki para makatayo.

Pak!

Isang malutong na sampal ang aking naramdaman.

’ You did well mikee.Pero hindi sapat sa gagawin ko sayo..’

Nagdudugo ang dulo ng labi nitong humarap sa akin.

’ Bago ko pagbayarin ang sinasabi mo..Mararanasan mo ang higit pa sa ginawa mo sa akin. ’

Akmang kakawala pa ako sa mga hawak ng may hawak sa akin ng biglang may tumama sa batok ko.Dahilan para nakawin ng kadiliman ang aking diwa.

N agising akong masakit ang aking ulo.At saka ko unti unting naramdaman na may nakapulupot sa aking mga kamay at paa.

’ Finally,nagising na rin ang panauhin.How does it feel mikee?Anong pakiramdam ng nakagapos?Hindi ba ganito rin ang ginagawa sayo ni rico?Is it good while the shaft of him filled your hole while humping into your moan?Tell me.’

’Demonyo ka!pakawalan mo ako!’Nanginginig sa takot ang aking kalamnan sa kaniyang sinabi.

Paano niya nalaman?

Bakit alam niya ang mga bagay na yun.

’ Im a good watcher.Ang sarap pakinggan ng bawat pag ungol mo sa kaniyang ginagawang pag ulos sayo.Hahaha..Wala kayong kaalam alam na malaya kong nakikita ang lahat sa inyo.Masarap siguro kung mararanasan kong tikman ka.Am i right?’

Mas lalong lumukob ang takot sa aking sarili.

Nasaan ka na rico..

A/N: Nawala na naman sa utak ko yung POV ng isang karakter kaya kay mikee muna yung isinulat ko.Sana lang maalala ko..magtatake na talaga ako ng Memo plus!

C.G

T M H : 4 7

(   R    I     C    O   )

’Kuya,nakakaawa naman ang nangyari sa taong yon’sabi ng kapatid ko.

Kasalukuyan kaming naglalakad papunta ng parking lot ng ospital para umuwi na.

Nabahala ako sa sinabi ni miguel kanina.

‘Nanganganib ang buhay ng mag asawa.Kailangan nating magdoble ingat.’

Hindi naman ako nababahala.Madami na ang pinagbantay ko sa labas ng bahay.Inukopa ko sila para lang sa kaligtasan ng asawa ko.

Minsan nga ay muntik na naman kaming magtalo dahil doon.Naiilang daw siya sa dami nila.

Pinaliwanag ko naman na para sa kaligtasan namin iyon.Sumang ayon din siya kalaunan.

Nagiging maganda na ang samahan namin sa mga nakalipas na araw.

Matapos lang ang ginagawa kong ginagawang trabaho ay yayain kong magbakasyon si mikee sa labas ng bansa.

Saka namin ipagpapatuloy ang plano naming pag aampon.Biniro ko pa siya noon..

Okey,ikaw muna ang baby ko..

Nag iinit ang pisngi ko ng sandaling iyon.Argh!parang nabubuhay ang alaga ko sa ilalim ng pants ko ng maalala ko yung biruan namin na nauwi sa pagtatalik.

Then,i realized something.Kung sana ay mas inuna kong isipin ang mga bagay na dapat kong paniwalaan noong una.Edi sana ay mas naging maganda ang pagsasama namin noon pa lang.Nanghihinayang ako sa mga panahong naging jerk ako sa katulad niya.Ang gago ko!

Pero kahit ganoon ako kagago sa kaniya nagawa niya akong patawarin at patuloy na mahalin.

Napapaisip ako.Napapaisip ako kung babagay pa ba ako sa isang katulad niya.Isang katulad niyang pinakita sa akin ang totoong pagmamahal sa kabila ng lahat.Its too late to see how faithful the love he given to me.Pero hindi ko dapat isipin na isuko pa siya.Siya na ang taong gusto kong makasama sa mahabang panahon.

’

Kuya,bakit huminto ka?anong bibilhin mo?’hindi ko pinakinggan ang tanong niya bagkus bumaba ako ng kotse.Saka pumasok sa loob ng convinient store.

’At kailan ka pa kumain ng ice cream kuya?Wow chocolate flavor pa!pahingi ah!’tinampal ko ang kamay niyang humawak sa lalagyang hawak ko.

’Sa amin ito ni mike,nagcrave siya kagabi habang nanonood ng palabas.Para mamaya ito.’Naalala ko kasing nagsabi siya kagabi habang nanonood kami.Hindi naman kami nag-istock nito sa ref.

‘Bumili ka ng iyo.May pera ka naman.’

’Hmp!ang selfish mo talaga kuya!di bale sa asawa mo na lang ako hihingi.’napanguso pa ito saka kumuha ng chichiryang nasa stante.

Halos mabilis akong nagdrive pauwi.

Nagtaka ako ng walang lumalabas para pagbuksan kami ng gate.

Kinuha ko ang supot ng pinamili ko.At saka kinatok ang gate.

’Hey!open this gate-’nagulat akong bukas ito at hindi nakakandado ng maitulak ko ito.

Kasunod ko na rin pala si johann na kinakain na ang pagkain niya.

Hindi ko maintindihan subalit nakadama ako ng kaba.

Pagkapasok ko ay bumungad sa akin ang ilan sa mga tauhan ko sa veranda ng hardin.Ang ilan ay hirap pang bumangon.Ang iba naman ay nakahiga pa,halatang walang mga walang malay.

’Anong nangyari?!’sigaw ko.

’S-sir pinasok po kami ng mga lalaki.M-mabilis silang nakapasok sir.’napayukom ako ng kamao sa inis.Napakatanga nila paano sila mamapapasok gayong gwardyado nila ang paligid.

Akmang magwawala ako ng pigilan ako ng kapatid ko.

Pumasok sa isip ko agad ang asawa ko.

‘Si mikee!’

Dali dali akong pumasok sa loob ng tahanan.Basag na mga kasangkapan ang nagkalat sa sahig.

Natanaw ko si sonya na inaalalayan si manang rusing.Kita ko sa dalaga ang sugat sa kaniyang mukha.

Fuck!pati yung matanda dinamay nila!

’S-sir!’gulat na sabi ni sonya ng makita ako.

Dinaluhan ng tulong namin sila.

Magtatangka pa lang akong magtanong ng unahan na ako ni sonya.

’Sir,si sir mikee kinuha po nila..’nakakapanlumo ang kaniyang ibinalita.

’Nakita ko pong buhat buhat nila ito.Wala po siyang malay.’dagdag pa niya na lalong ikinabigat ng aking dibdib.

’Kilala ko po kung sino yung isa sa kanila.Siyang dating nadadalaw rito.Sir,yung christian po.Yung christian po ang kumuha sa kaniya.’Gigil kong nailamukos ang aking palad.

’Hindi siya si christian.’tugon ni johann.

Sa ganoong pag iisip ay tumunog ang cellphone ko.Unknown registered number ang lumabas.

Sinagot ko ang tawag na yon.

’ Hello,

darling..

Kamusta na?do you missed me.. ’sumambulat sa akin ang tinig na iyon.

’Bull**it!saan mo dinala ang asawa ko!wala siyang kinalaman dito cedric!pakawalan mo siya!!’asik ko.

’ Uh,uh,uh..ano ako tanga?wag mo akong igaya sa katulad mong utak dikya.Gusto mo marinig ang boses niya?’

’ Ric!ric wag ka nang pumunt-’ boses ni mikee iyon!

’ Hmm..ano?pinakinggan mo bang mabuti?Kasi baka ito na ang huli mong maririnig ang boses niya.Baka hindi na pangalan mo ang isisigaw niya kapag

natikman

ko na siya.Hahaha..Bilisan mo ang paghahanap sa akin rico.Kung ayaw mong makita na nakaratay na sa ataul ang asawa mo.’ nangilabot ako ng sandaling iyon.

Sasagot pa sana ako ng putulin na ang tawag nito.

’Kuya anong sabi?’hindi ako makaumang sa takot na naiisip ko ng sandaling iyon.Sa tangkang totohanin niya ang nais sa aking asawa.

Kalaunan ay dumating si christian.Kasama ang isang kaibigang pulis na siyang katulong nito sa kaso.

’Wag ka mag alala rico.Positive na ang hide out na pinagtataguan nila ngayon.Sinabi ni danilo ang mga pwede niyang pagtaguan.Mabuti pang kumalma ka at wag magpadala sa pangyayari.Maililigtas din natin ang asawa mo.’siyang pakiusap nito.

Pero hindi ko maitago sa sarili ko ang galit.Galit na may mangyaring masama sa kaniya.Sumama kami sa operasyong gagawin sa pagsugod sa pinagkukutaan nila.Hindi nila alam na may dala akong baril.

At sisiguraduhin kong ako ang papatay sa kaniya..

Itutuloy…

T M H : 4 8

(  M    I     K     E     E  )

Nagising ako sa panaghoy ng isang maliit na tinig.

Pagkamulat nang aking mga mata ay siyang sumalubong ang isang batang nakatali ang mga kamay.

Walang ibang tao kung hindi kami lamang sa loob ng silid.

Isang batang babae.

Nakabistida ito at may kaiklian ang buhok.

Anong ginagawa niya rito?Sino siya?

Mga katanungan sa aking isip habang pinagmamasdan ang batang sumisigok sa pag iyak.

Matapos kong kausapin si cedric ay siya nitong suntok sa aking panga dahilan para mahilo ako hanggang sa mawala ng malay.

’B-bata!’siyang tawag ko.Dahan dahan akong umisog sa aking kinauupuan para malapitan siya.Tumingin sa akin ang kaniyang mga matang basa ng luha.

May takot sa mga ito.

’Bakit ka nandito?’siyang tanong ko.

’Gusto ko nang umuwi.Kuya!kuya!ayoko dito!kuya ko!’siyang pagpalahaw nito sa iyak.Mabuti na lang at nakaupo lang kami sa sahig.

’Sssh..tahan na,makakauwi ka rin.’pagpapatahan ko na hinahaplos ng aking kamay na nakatali rin ang kaniyang buhok.

Napatahan ko rin siya kalaunan.

’T-talaga po kuya uuwi na po ako?susunduin na po ba ako ng kuya ko?’mga tanong niya na ikinatango ko na lamang kahit walang kasiguraduhan.

‘Hmm,bakit ka pala nandito at anong pangalan mo?’

’Ako po si galaxy.Nasa bahay po ako ng kaibigan ni kuya ng may pumasok pong mga bad guy.Tapos po..tapos po binugbog nila yung kaibigan ni kuya at kinuha ako.’sumbong nito at halata ang takaot sa mga inaalalang pangyayari.

Palagay ko may kinalaman ang kuya niya kay cedric.Pero sino nga ba ang kuya nito.

‘Nasaan ang kuya mo?’

’Iniwan niya po ako para hindi ako makuha ng bad guy.Pero nakuha pa rin nila ako.Asan na ba kasi si kuya?!lagi niya na lang akong iniiwan!Ayoko na nang mga pasalubong niya!Gusto ko na lang siyang nasa tabi ko palagi.’inihilig ko ang ulo niya sa akin ng mapansin ang lungkot sa kaniyang pagkukwento.

‘Ano ba ang pangalan ng kuya mo?’

’Si kuya dan po.Sabi niya sa akin babalik din po siya para sunduin ako.Tapos sasakay kami ng barko pagkauwi niya.’sabi niya.Dan?Hindi kaya si…

Natigilan kami pareho ng mapatingin sa pagbukas ng pinto.

’ Gising na pala kayo.Kamusta na mikee,alam mo ba na ang batang yan at ikaw ay nasa iisang posisyon lang.Pareho kayong pamalit sa mga taong nais kong pahirapan.’ siyang ngising aso nitong humarap sa amin.

’Isa kang demonyo!pati ang mga inosenteng gaya niya dinadamay mo!’asik ko na siyang sinalubong nang kaniyang palad ang aking mukha.

Gigil na gigil ang hawak niya sa aking panga.

’ Alam mo bang nang dahil sa akin,buhay pa yang batang yan!dinugtungan ng salapi ko ang buhay niya.Kung hindi lang sana naging hudas ang kapatid niya sa pagtatraydor sa akin.Wala sana siya sa kalagayan niyang yan!’ saka marahas na binitawan ang mukha ko.

Sumiksik sa akin ang musmos.

’ Ipanalangin mo na makuha ka ng buo ng asawa mo.Mikee.Sa ngayon kasi may mga tumatakbong bagay ang nais gawin ng utak ko para patayin ka.’ napalunok ako ng laway sa kaniyang mga sinasabi.

‘Bakit mo ba ginagawa ang lahat ng ito cedric!-’

‘Hindi ako si cedric!ako si christian!ako ang mahal nina mama at papa!Si cedric ay walang kwenta!siya ang dahilan kung bakit namatay si mama!’ napatingin ako sa kaniya.Gulong gulo ang pag iisip sa kaniyang mga sinabi.

Anong ibig sabihin ng mga sinasabi niya?!Bakit niya sinasabing hindi siya si cedric?

’ Naiintindihan mo!hindi ako si cedric,ako si christian!ako si christian na mahal na mahal nila mama at papa!hindi ako yung pumatay kay mama!si cedric yun siya yun!hahaha..akala nila buhay pa si cedric pinatay ko na yun at hinulog ko pa sa gitna nang dagat.’ siyang saad nito.

Natigil siya sa sinasabi ng may kumatok sa pinto.

‘Boss,may nakakitang tao natin sa mga pulis na paparating galing bayan.’

’ Sige ihanda niyo na ang lahat ng armas at siguraduhing lahat ng tangkang papasok ay mamatay.’ siyang utos nito na sinunod ng tauhan niya.

’ Mukhang kailangan muna ninyong magtago.Dahil ang pusa ay makikipaglaro sa mga bibwit na daga.Wag kang mag alala mikee.Parehas kayong malalagutan ng hininga ng asawa mo.Ipapasabi ko sa kaniya ang ganda ng tanawin ng kinaroroonan mo.’

Humahalakhak siyang lumabas ng silid.

Nababaliw na siya!

T M H :4 9

(C H  R  I  S  T  I  A  N  )

S umugod ang kapulisan sa abandonadong gusali na siyang kinaroroonan nila cedric. Kahit may galit akong nararamdaman sa mga ginawa nito sa akin.Hindi ko maiwasan ang mangamba.

Para sa akin,maganda na mahuli na lamang siya ng buhay kesa ang mapatay siya.Sa kabila ng lahat ay hindi mababali na magkapatid kami.

Alam kong may pagkukulang rin ako sa kanya noon.Hindi ko rin inunawa ang mga kagustuhan niya bagkus ay binalewala siya ng mga panahong kailangan niya ng suporta.

Pero hindi ko akalaing aabot siya sa puntong gagawa siya ng ganito kasukdulang kasamaan.

Hindi kami pinasunod ng mismong hepe sa operasyon.Nandito kaming tatlo nila rico.Kasama na rin si danilo.Kahit masama ang kalagayan niya ay pinilit niyang sumama dahil na rin sa kapatid niyang nakuha ni cedric.Hindi ko maiwasang maawa lalo pa at musmos pa ito.

Napansin kong hindi mapakali si rico sa kinauupuan mula sa backseat ng sasakyan.

’Sir maiwan na muna namin kayo dito sa sasakyan.Tatawag lang ako ng back up.Papaiwan ko na lang din ang mga ilang tauhan ko para may makasama kayo.’siyang kausap sa akin ng nakakataas na otoridad sa akin mula sa labas ng bintana ng sasakyan.

Lumabas ako ng sasakyan at papalayong inaya siya para makausap.

’Sir,may pakiusap po sana ako.Sana naman po ay mahuli niyo ng buhay ang kakambal ko.Hindi pa po alam ng ama namin ang sitwasyong ito.Hindi ko pa po kayang sabihin sa kaniya gayong may karamdaman din po ito.’pakiusap ko.

’Hindi ko masasabing aayon sa lahat ang aming operasyon iho.Wag kang mag alala.Gagawin namin ang iyong nais na ligtas na mahuli ang iyong kapatid.’saad niya.

Sana..

Pabalik na ako ng mapansing wala sila sa kinauupuan sa sasakyan.

Luminga linga ako sa paligid.

Nasaan na sila?!

Kaagad kong tinawag ang kausap ko kanina.Saka sinabi ang nangyari.

‘Mr.Lee dito na lamang po kayo.Madodoble po ang trabaho namin sakaling pati kayo madamay.Hahanapin na lang ng mga tauhan ko ang mga kasamahan mo.’

Nakadama ako ng matinding kaba.Paano kung madamay pa sila!

( D A N I L O )

Lihim lang akong sumusunod sa kaniya.Alam kong kapahamakan ang siyang ginagawa ko.Pero hindi ko maatim na hayaan lang ang pangyayari habang ang kapatid ko ay naroroon nahihirapan sa mismong ako ang may kasalanan kung bakit siya naroon.

Naunang lumabas si rico kanina sa akin.Nang lumabas siya ay alam ko na ang binabalak niya.Mali man ay ginawa kong sundan na ito.

Sinundan ko siyang pumasok sa gilid ng gusali.

Nakita kong may hawak siyang baril.

Mukhang handa siyang pumatay para sa minamahal.

Tunay nga na mahal na mahal nila ang isat isa ni mikee.

BANG!

Napatigil ako sa pagsunod at siyang tago ko sa kalapit na poste.Nakita kong nakikipagpalitan ng putok si rico sabay takbo.Lumabas ako saka nakita ko itong pumulot ng baril sa taong mukhang napatay niya.Mabilis din siyang umalis.

Akmang susundan ko siya ng sandaling iyon ng may nakita akong tao mula sa di kalayuan.

(  R  I   C   O )

Pumanhik ako sa hagdang nakita ko.Saka may nakasalubong na kaaway.Walang takot kong binaril ito.Umiwas man siya ay mabilis kong napatamaan ang kaniyang binti puputok pa sana siya ng mabilis kong patamaan ito bala.

Nang makalagpas ay nakita ko ang ilang nakabulagtang katawan.Ang ilan ay pulis.

Mabilis akong nagtungo sa mga ilang silid na nadadaanan.Umaasang naroon ang aking asawa.

Sana lang ay hindi pa huli ang lahat.Hindi ko kakayanin kung sakali.

Wag naman sana..

Papasok na ako sa isa pang daanan ng marinig ko ang nagsalita mula sa aking likuran.

’ Rico,mabuti at nakarating ka.Kamusta ang salubong ng mga tauhan ko sayo.’

Kalmado lang siya at tila wala na sa kaniya ang mga nangyayari.

’Isa ka talagang baliw!nasaan ang asawa ko cedric!hayop ka ilabas mo siya!’asik ko.

’ Why should i do that?isa  pa hindi ako ang baliw rito kung hindi

ikaw.

Am i right?’

’ Anong sinasabi mo?!’

’ Diba galing ka sa mental institute.Means baliw ka.hahaha..’

‘Kung meron mangbaliw sa ating dalawa ikaw yun.Nasaan si mikee!ilabas mo siya cedric!’

’Stop calling me by that f*ucking name!im not cedric ako si

christian.

Hindi mo ba ako natatandaan rico.Im chris,the one that got away..’

‘Sira ulo ka!wag mo akong gaguhin dahil ikaw ang gago sa ating dalawa.’

’ Aminin mo rico,dahil sa akin kaya ka nabaliw hindi ba?Kaya alam ko na malaki pa rin ang puwang ko sa buhay mo.Ako pa rin-’

Hindi ko na siya pinatapos ng kwelyuhan ko siya staka daluhan ng suntok sa panga.

‘Hindi ka si christian!dahil kahit kailan hindi siya makakagawa ng ganitong bagay!Wag mo akong gawin tanga cedric!’

Kumapit siya sa akin saka ko naramdaman ang tila pagtusok sa akin ng matigas na bagay.

’Alam mo mahal na mahal kita rico.Kaya nga nagawa ko pang ipatapon ang kapatid ko sa dagat.Baka kasi maagaw ka niya eh..

..wag kang mag alala isusunod ko naman ang pesteng si mikee sa dapat na kinaroroonan niya..‘’

Itutuloy..

T M H : 5 0

( M I  K  E  E  )

Pinilit kong tanggalin ang makapal na taling lubid sa aking kamay.Ikiniskis ko ito sa matulis na bagay gamit ang basag na salamin mula sa bintanang tinamaan ng ligaw na bala.

Alam kong kapahamakan kung lalabas kami ng silid.Pero mas lalo akong natatakot kung sakaling bumalik si Cedric.

Naroon pa rin ang pagtataka sa kaniyang pinakitang pag uugali kanina.

Bakit sinasabi niyang siya si christian?

Parang ibang tao siya.

Matagumpay kong natanggal ang mga tali sa aking kamay at paa.

Kasunod nito ay siyang paglapit ko kay galaxy.Nakayuko ito at nanginginig.Takot na takot sa mga kaniyang naririnig na putok ng bala.

Tinanggal ko rin ang mga pagkakatali nito sa kaniyang mga kamay saka inakay at binuhat.

Kakaba kaba kong tinungo ang pinto.Maswerte ako at naiwang bukas ito.Gayumpaman ay maingat ang ginawa kong paglabas ng silid.

Walang tao sa naturang pasilyo.

Ngunit palakas ng palakas ang tunog ng mga putok ng baril.

Parang lumukob sa sarili ko ang takot na magpatuloy sa paglabas.Alangan na lumakad ako palabas.

Yakap na yakap ako sa bata.Mabuti na lamang at may kagaangan ito.Lakad,silip at takbo ang aking ginagawa.

Ingat sa bawat hakbang na aking ginagawa.

Nakababa kami mula sa hagdan at agad nagtago ng makarinig ng mga pagputok.

Sa isang sulok na bahagi kami nagtago.Tinakpan ko ang bibig ng bata.Dahil sa pagsinok nito sa pagiyak ay baka kami marinig ng kung sino.Nang wala na kaming marinig na alingawngaw ay saka kami lumabas.

Ngunit hindi ko inaasahan na makikita ko siya.

’ Danilo,’

( C E D R I C  )

Tinulak niya ang katawan ni rico mula sa kaniyang ginawa na pagbaon ng patalim sa tagiliran nito. Nanghihinang napasandal si rico nang sandaling iyon.

Napahawak siya sa natamong saksak sa katawan.Doon lumukob ang unti unting pagkalat ng dugo.

’ Hindi mo na makikita si mikee,dahil pagkatapos kong patayin ka ay isusunod ko siya sayo.Kung pinili mo lang ako,hindi sana hahantong sa ganito.Ang tanga tanga mo kasi rico!’ tila isa siyaneg magulang na nangangaral sa kaniyang pinapakitang kilos.

Walang pakialam naman si rico sa kaniyang naririnig dahil iniinda niya ang natamong sugat.

Pero hindi nakaligtas sa kaniyang pandinig ang pag iba ng boses ng kaharap.

‘Ano ka ba cedric?!bakit mo ginawa yon kay rico!sabi mo hindi mo siya sasaktan..’

Tila napatanga si rico sa nakita.Parang may kausap ito sa kaniyang sarili.

’ Wag kang mangialam christian!lahat na lang gusto mo ikaw ang magaling!Hindi ba!gusto mo laging ikaw ang napapansin!Kaya namatay si mama nang dahil sayo!’

Sabi nito na kaiba ang boses kanina.

Sa ganoong lagay ay dahan dahang lumayo si rico sa kaniya.Balak niyang kuhanin ang baril na nasa sahig sa kalayuan.

’Argh!tigilan mo na ko!!nabibingi ako!Tama na

cedric

!!’

Napasabunot siya sa buhok ng sandaling iyon habang hawak ang patalim na siyang ginamit kay rico.

Sinamantala naman ni rico ang oras na iyon at pagtutok niya kay cedric.

Balak niyang patamaan ang braso nitong may hawak na patalim.Subalit huli na ng sumambulat sa harapan nito ang kaniyang

kapatid.

‘Chris..’

(D   A   N   I   L   O )

Kahit paika ika ay mabilis kong tinungo ang kanilang kinaroroonan.

Ang kapatid ko!

Napansin ko agad ang kaniyang hawak na bata.Dahil  iyon sa kaniyang bestidang suot.Binili ko sa kaniya iyon ng kaarawan niya at paborito niya itong suotin dahil daw sa akin itong bigay sa kaniya.

’Galaxy,’napalingon sa akin ito kaagad saka mabilis na inabot ang aking katawan.Siya naman nitong kuha ko kay mikee.

’Kuya!saan ka ba galing!uwi na tayo nakakatakot dito!ang ingay ng mga paputok!’siya nitong sabi.

’Oo,galaxy uuwi na tayo.’Labis ang aking tuwa ng oras na yon.Makitang ligtas ang aking kapatid ay laking pasalamat ko na sa diyos.

’Si rico?narito ba siya?nasa labas ba siya?’sunod sunod na tanong ni mikee.

‘Nauna siyang pumasok dito mikee.’

’Ano?!saan siya pumunta!’alalang tanong nito sa akin.Akmang aalis siya ng pigilan ko ito.Delikado kung susunod pa siya.Inabot ko si galaxy sa kaniya.

’Ilabas mo na ang kapatid ko.Ako ng bahala mikee.Kabisado ko naman itong gusali.Tiyak na mas ikapapahamak mo kung susunod ka pa.’tumanggi siya sa aking nais.Subalit naputol ang aming pag uusap ng may nakita akong tao sa kalayuan.Nakatutok ang baril sa amin.

Sa sandaling iyon ay hindi ako nag atubili.

Kasunod nito ang mainit na pagtagos sa aking kalamnan ng maliit na bagay.

At siyang pagpalahaw ng iyak ng aking kapatid.

Itutuloy…

C.G

T M H : 5 1

( M I K E E )

‘Kuyaa!!’ Kaagad niyang nilapitan ang kapatid na bumagsak sa aming harapan matapos ang dalawang putok ng baril.

Sa puntong iyon ay siyang dating nang isang pulis at siya nitong pagpapaulan ng baril sa nagpaputok sa amin.

’Danilo!’inangat ko ang bahagi ng ulunan nito at siyang aking inilapat sa aking mga hita.

Nakita ko ang pag agos ng dugo sa kaniyang dibdib.

Tila ibayong dagungdong ng aking dibdib nang makita ang paglabas ng dugo sa kaniyang bibig.

’Kuya..’yakap niya ang braso ng nakakatandang kapatid habang umaagos ang mumunting luha mula sa kaniyang mata.

’Tulungan niyo kami!!’siyang saklolo ko.Pero tila lahat abala sa pagpapalitan ng putok.Nanginginig na pinunasan ko ang dugong umaagos mula sa kaniyang bibig.’Danilo kumapit ka lang.Dadalhin ka namin sa ospital.’siyang pakiusap ko.

’Kuya..pupunta tayo ng ospital gagamutin nila yung sugat mo kagaya sa akin.Gagaling ka diba?’siya nitong paghangos sa iyak.

Hinawakan niya ang aking kamay na binabalot nang dugo mula sa kaniya.

’M-mikee..Patawarin mo sana ako sa mga nagawa ko.’garalgal na sabi niya.

‘Pinapatawad na kita danilo.Lumaban ka danilo,sandali lang tatawag ako ng tulong-’

’Mikee..alam kong mabuti kang tao.At alam kong matatanggap mo siya kung sakali.’pagtukoy niya sa kapatid niya.

’I-ikaw nang bahala sa kaniya..Mabait siyang bata.Mahalin niyo sana siya.Mangako ka mikee.Mangako ka na inyo siyang pakikiingatan at mamahalin.’hirap na sabi at hindi maiwasan mapabuga ng dugo.

’Nangangako ako.Danilo.Mangako ka rin na lalaban ka.Madadala ka pa namin sa ospital.’siyang pagsusumamo ko.

Masakit sa loob kong makita ang isang taong nagsasakripisyo para lang sa kaniyang minamahal.

’Galaxy,aalis lang si kuya..Pero hindi ibig sabihin hindi na ako babalik.Lagi..lagi akong nasa tabi mo.Mahal na mahal kita.Patawad kung maiiwan ka rin ni kuya.Patawarin mo si kuya.’hindi makaimik ang paslit bagkus lumuluhang pinagmamasdan si danilo.

Hindi nakaligtas sa akin ang mapaluha sa tagpong ito.

’Mangako ka mikee..Kayo nang b-bahala sa-’hindi na nito naituloy ang nais sabihin ng bumitaw na sa akin ang kaniyang kamay.

’Danilo?!danilo..’idinikit ko ang palad sa kaniyang mga dilat na mata.

Pangako.

( R I C O )

Nakita ko ang pagtama ng bala nang baril sa kaniyang tagiliran.

’Huwag!rico..huwag mong patayin si cedric.’hirap siyang humarap sa kakambal na ngayon ay tulala sa nikikita.

’ Christian?’ siya saad ni cedric na tila nababakasan ang pagkabigla sa taong kaharap.‘Ako nga,cedric.’

’ Hindi ba patay ka na?hindi ba?hindi ba?’ unti unti kong nakikita ang pagkalito sa kaniyang mukha.Tila wala na siya sa katinuan.

Doon nakita ko ang marahang pagpasok ng kapulisan.

’Hindi.Hindi ako patay cedric.Buhay ako.Tama na cedric!Tama na.’siya nitong kabig sa kapatid.

Napagmasdan ko ang unti unting pagbabago muli ng emosyon sa kaniyang mukha.

Gumuguhit ang ngising malademonyo sa kaniyang labi.

’ Hahaha..kung ganon ihahatid kita sa kamatayan mo.Kasama sila,walang makakaligtas.’

‘Chris!!’

Kasunod nito ang mabilis na pagtarak sa likod ni christian ng kutsilyong siyang ginamit din sa akin.

Mabilis niyang itinulak ito ngunit siyang dukot sa kaniyang bulsa ng isang bagay.

Isang remote.

‘Lahat kayo sama samang mamatay!’ siyang pindot nito at kasunod ang pagsabog ng ilang bahagi ng gusali.

Pinaputukan ng mga pulis ang katawan ni cedric.Humandusay ito kalapit kay christian na kahit nagtamo ng saksak ay siyang nitong pagyakap sa kapatid.

Madali akong tinulungan ng mga pulis na akayin papaalis.Sa ganoong tagpo ko nakitang humahangos sa pagluha ito para sa kapatid.

Kaagad kaming nagmadali dahil sa unti unting pagkalat ng apoy.Tiyaka nabagabag ang aking isip sa aking asawa

’Teka sandali lang po.Hahanapin ko ang asawa ko.’hindi sinang ayunan ng pulis na kami ay magpatuloy sa paghahanap.Mabili ang pagkalat ng nagngangalit na apoy.

Hindi ko ako makaalma dahil hawak ako ng mga ito.At idagdag pa ang labis kong panghihina.

Nang makalabas kami ay kasabay ring inilalabas ang mga bangkay mula sa loob ng gusali.

Nanlumo akong nakita ang isang taong ipapatong na ang puting tela sa kaniyang mukha.Tanda na ito ay patay na.

Marami raming patay ang nakuha sa loob habang patuloy na inaapula ang sunog.’Sir pakiusap hanapin niyo ang asawa ko!’siyang pakiusap ko sa dumaang hepe sa harapan ko habang inaalalayan ako papasok ng ambulansya.

’Gagawin namin ang lahat sir.Sumama na po kayo sa medic.’labag sa loob kong humiga sa strecher habang pinagmamasdan ang gusaling nilalamon na ng apoy.

Tinurukan ako ng kung ano dahilan para unti unti akong hilahin ng kadiliman.

’ Mike.. ’

N agising akong mabigat ang mga talukap ng mga mata.Pati katawan.Unti unti kong inaalala ang lahat kung bakit ako narito.

Akmang tatayo ako nang maramdaman sa aking kamay ang pag ihip ng hangin mula sa isang tao.

Sinuyod ng aking mata ang kaniyang maamong mukha habang nahihimbing sa tulog.Nanaginip ba ako?!

Akmang hahawakan ko ang kaniyang mukha ng makarinig ako ng maliit na boses.

’ Good morning po. ’napatingin ako sa batang babaeng nakaupo sa kalapit na sofa.Hawak niya ang isang teddy bear.

Sa tagpong iyon bumangon sa pagkakahiga ang taong sabik kong masilayan.

Itutuloy…

T M H :5 2

2 years

later…

N aging maganda ang siyang simula pagkatapos ng unos sa aming buhay ni rico.

Nang magising siya ay abot abot ang hingi niya ng tawad sa akin.Sinisisi ang sarili dahil nailagay ako sa ganoong sitwasyon.

Pinatawad ko siya hindi dahil lang sa mahal ko siya.Kung hindi walang nais ang mangyari ito.Siyang nagpapatunay na ang pagsubok sa ating buhay ay siya ring magpapatibay sa atin.

Matapos ang libing ni danilo ay siya naming pag aasikaso ng mga papeles ni galaxy para gawing legal naming anak.

Masaya ang bata dahil sa kaniyang nalaman.Masasabi kong matalino ito dahil sa kung ano ang pagkakaintindi niya sa amin ni rico.Ang swerte niya raw dahil may dalawa siyang tatay na maituturing.Pinapaalala ko sa kaniya na mahal na mahal siya ng kaniyang kuya kaya nagawa iyon.Puno ng pagpapaunawa ang pinaparamdam ko sa bata.Maibsan ang pangungulila sa yumaong kapatid.

Sa ngayon lumipat kami ng matitirahan sa America. Dito nagsisimula ang aming buhay bilang isang

pamilya

.

Pinasok namin si Galaxy Rein

Rodriguez

sa isang pribadong paaralan.Bibo at mabait ito.Pero mas gusto ko ang ugaling malambing niya sa aming mag asawa.

Si rico ang maghahatid sa kaniya sa pagpasok sa paaralan habang ako naman sa pag uwi ang siyang magsusundo dito.

Sa ngayon abala ako sa pamamalakad ng isang restaurant-cafe na siyang ipinundar ni rico para sa akin.Tinuturuan niya rin ako sa mga dapat malaman sa pamamalakad.Siya naman ay pinagpatuloy ang pagpapalaki ng negosyo ng kanilang pamilya.Ang kapatid niyang si johann ang siyang pumalit sa kumpanya nila sa pilipinas.

Samantalang si miguel naman ay lumipad papuntang hawaii matapos kaming umalis sa bansa.

Nang malaman kasi ng kanilang ama ang nangyari sa kanilang magkakapatid ay siyang atake sa puso nang matanda.Matagal na pala niyang iniinda ito.

Namatay sa dami ng balang tumama sa katawan niya si cedric .Habang si christian naman ay siya nang nagmana sa mga naiwang ari arian ng kanilang ama.Nakilala rin namin ang kaniyang mag anak bago kami umalis nang bansa.

Lahat kami ay nagsisikap harapin ang bagong kinabukasan.Minsan talaga hindi maiiwasan ng tao ang makaranas ng pait at kalungkutan.Pero hindi habang buhay ay itatalaga tayo sa ganoong kaganapan.

Iikot nang iikot ang takbo ng ating kapalaran.

Makakasalamuha ang mga taong hindi mo inaasahan.

’ Babe ,bakit ang tahimik mo?’siyang iniyukyok ang mukha sa aking leeg.

Narito kami sa isang sikat na private beach resort.Pinagmamasdan ang papalubog na araw.

Sa ganoong sandali naririnig ko ang tawa ni galaxy mula sa humahabol na alaga niyang aso.

Nakahiga kami sa duyan ni rico sa lagay na ito.

’Hmmm..wala lang,napapaisip lang ako kung bakit ako?ako ang napili mong mahalin.’humigpit ang pagkakayakap niya sa aking tiyan.Dikit na dikit ang aming katawan.

’You want to know why?’siyang ikinatango ko.

’Simply because the very first time i saw you.’siyang ikinakunot noo ko.Naalala ko lagi ko naman siyang nakikita dahil sa pagmamasid nito sa dati kong pinagtatrabahuan na mall.Pero nagkatinginan kami sa elevator,so ayun unang pagtatagpo sa namin para sa akin.

’Nang makita kitang masayang nagseserve sa mga taong pinagsisilbihan mo.Your genuine smile makes myself to admire you.Totoong totoo ka sa mga taong hindi mo man alam ang tunay na nararamdaman nila ng mga sandaling iyon.Pinapakita at pinaparamdam mo na ang buhay ay may ligaya sa bawat lungkot na napagdadaanan.Sa puntong iyon naging interesado ako sayo.Kahit sa puntong hindi ko naman ugaling lumabas ng opisina ko para ikutin araw araw ang mall makita ka lang. ’parang teenager na nakadama ako ng kilig sa mga sinabi niya.

Matapos niyang sabihin iyon ay hinalikan niya ako sa pisngi.Isa iyon sa mga nakikita kong pagbabago sa kaniya.Masyado na rin siyang malambing gaya ng anak namin.

’Saka nung ikalawang pagkikita natin sa bar,sabi ko sa sarili ko bibigyan ko ng chance ang sarili kong umibig muli.Then,i got you.’dagdag niya pa habang tumatama ang mainit na paghinga niya sa aking pandinig.

Marahan akong humarap sa kaniya dahil baka mahulog kami sa duyan.Sinalo ng tingin ko ang mga mata niyang nangungusap.

’I love you.’biglang sabi ko.

Tahimik.

’Mikee,babe this is not maybe the last time i ask you again.’takhang napatingin ako sa mga sinabi niya.

Mula sa braso niyang aking kinahihigaan ay inabot ng isang kamay niya doon ang isang maliit na kahon.

Napatingin ako doon at siyang nagpaluha sa akin ng buksan niya ito.

’Will you marry me again ,

Mikee Lacsamana-Rodriguez.

’mabilis kong sinagot ang kaniyang sagot at inabot ang kaniyang labi.Nina-namnam ang sandaling magpapadagdag sa aking mga alaalang babalik balikan ng aking buhay.

Matapos isuot ang singsing ay siyang tunog ng isang bagay.Napalingon ako ng makita kong hawak ni galaxy ang dslr na camera’ng regalo sa kaniya ni rico.

’Yehey!sabi sayo daddy matutuwa si tatay sa regalo mo eh!’siyang lapit sa amin nito at tuloy sa pagkuha ng litrato.

’Syempre matutuwa siya lalo na ikaw kapag naging ate ka na.’siyang pilyong biro sa anak.At ikinatalon ni galaxy sa nalaman niya.‘Yes!magiging ate na ako!’

’Naayos ko na ang pag aadopt ko sa batang nakita ko sa bahay ampunan sa pilipinas.Mike’Kahit kasi malayo na kami ay patuloy ang pagtulong namin sa kinalakhan kong bahay na siyang kumupkop sa akin.Hindi ko alam na itutuloy niya pa rin ang balak na pag ampon doon.

’Hmm.Sino naman yung napili mo?ikaw ha,naglilihim ka na naman sa akin.’Napangisi siya at sinabing ito na ang huli.For the good naman ang mga plano niya.Kaya sinuklian ko siya nang paglalambing.

Ganito ang buhay na siyang pinapangarap ko noon na akala ko ay malabong mangyari sa isang kagaya ko.

Hindi ko sasabihing perpekto ang aming pagsasama sa una pero ito ang siyang naging silbing aral sa amin.

Pagtitiwala.

Pagtanggap sa mga nakaraang binabaon sa limot.Sa huli ay hindi mo kailangan pakaiwasan kung hindi ay harapin ng buong tapang.

Sa buong pagkakataon na siyang binibigay sayo.Bagay na dapat mong pahahalagahan.Mahalaga ang bawat oras kasama ang mga taong nagbibigay kahulugan ng buhay.

A/N: The who ang POV ng next update.Sa mga may request ng EXTRA.Comment down.Kayo naman ang pagbibigyan ko. :))

C.G

T M H : 5 3

’Tan, totoo ang sinasabi ko!’napataas ang kaniyang boses habang kausap ang kakambal.

’Ced,baka naman namamalik mata ka lang.Nagsleep walking ka na naman ba kagabi?’umiling ang kaniyang kausap.Narito sila sa silid nilang dalawa.Pawang nakatakip ang mga kumot sa kanila.Habang nakapalibot ang laruang mamahaling inuwi ng kanilang ama sa kanila kanina lamang.

Isang mayamang pamilya ang saka nila ay kumupkop.Ang mag asawang Fajardo at Celestina.

Galing sila sa bahay ampunan ng sandaling ampunin sila nito.Dahil sa hindi mabiyayaan ng anak ang mag asawa ay nagawa na lamang nilang mag ampon.Ang pagiging baog nang lalaki ang siyang naging problema para sila ay magka anak.

Labis naman ang kasiyahan ng mag asawa ng dumating sa buhay nila ang kambal.

Christian dale at Christopher cedric Lee.

Silang dalawa ang kumatawan sa kakulangan ng mag asawa.

Magdadalawang taon ng sila ay kupkupin.Si cedric ay pawang sakitin simula pa noon.Habang ang kakambal niyang si christian ay puno ng kasiglahan.

Marangya ang kanilang kinalakhang pamumuhay.Ang ama nila ay malaki ang pinamamahalang negosyo sa loob o labas ng bansa.Habang ang kanilang ina ay abala sa mga iba ibang klaseng bagay.

Bagay na hindi lingid sa kanilang ama.

’Rinig na rinig ko sila kagabi.Alam kong si mommy yun.’siyang pangangatwiran.

‘Ano ba kasing narinig mo?ced’

’Narinig ko ang ungol mula sa kwarto nila mommy at daddy.Pero kakadating lang ni daddy kanina.’Siyang mahina nitong bulong sa kakambal.

’E ano naman kung wala pa si daddy kagabi?baka naman bukas lang ang t.v ni mommy at iyon ang narinig mo?’si Christian.

’Hindi dahil nakabukas ang pinto at rinig ko ang mga ungol ni mommy at..’napahinto ang bata dahil sa pag iisip ng tamang sabihin sa kausap niya.

’At?’siya nitong usal.

’P-parang may kasama si mommy sa kwarto.’alangan ang kaniyang pagsasabi at halata sa mukha ng kaniyang kakambal ang hindi pagkakapaniwala sa mga sinabi.

’Kasama?baka naman guni guni mo lamang iyon.’pagpupumilit na tugon sa kaniya nito.

Napipi na lamang ang kaniyang bibig ng sandaling iyon.Baka nga naman,pero sadyang dinig na dinig niya ng mapadaan siya sa silid nang tinuturing nilang ina ng gabing iyon.

Pinili niya na lamang kalimutan ang mga ito sa dahilan na wala naman magandang idudulot ito kung guni guni lamang daw ito.

Makalipas ang ilang araw ay muli na namang tumulak ang kanilang ama sa labas ng bansa para sa kaniyang bussiness trip.

Pinilit pa niyang isama ang asawa subalit siyang tanggi ni celestine dahil abala siya pag iintindi sa dalawang bata.At kung susumahin naman ay hindi na kailangan dahil sa may kaniya kaniya naman itong mga katulong na ngangalaga.Kung baga ay kaniyang alibi para sa asawa.

---

G abi na nang makarinig ng kung ano muli ang paslit sa labas ng kaniyang silid.Tila may kung anong kaluskos sa labas ng naturang pinto.

Tinignan niya ang kaniyang kakambal sa katapat niyang kama.Nahihimbing sa pagtulog.Nagpasyang bumaba mula sa kinahihigaan.

At sandaling iyon lakas loob siyang sumilip pagkaraan niyang dahan dahaning buksan ang pinto ng kanilang silid.

Wala siyang natanaw sa labas nito.Pero nagawa niyang lumabas at doon narinig ang pagsara ng pinto mula sa kwarto ng kaniyang mga magulang .

Kinurot niya ang kaniyang braso.Wari’y sinusubok kung siya ay nanaginip lamang ba.

Ngunit hindi ng masaktan siya ng kaniyang sarili.

Lumakad siya ng walang ingay papunta roon.At sandaling napahinto sa pagkakataong iyon.

Sa labas pa lang rinig niya na ang kakaibang ungol.Ungol na minsan niya nang narinig.

Ungol na para bang nagdedeliryo sa sarap na nararamdaman.

Ungol na sa tingin niya ay may kung anong masarap na pagkaing natitikman.

Kusang humawak ang kamay niya sa seradura ng pintuang ito.

Bukas ito nang kaniyang subukang pihitin.

Maingat ang hawak at pagpihit sa doorknob ng pintuan nang kanilang magulang.

Kuryosidad ang siyang tumatakbo sa utak ng bata.

Nais niyang malaman ang dahilan ng kakaibang tunog nito.

Subalit sumambulat sa kaniyang mga inosenteng paningin ang nangyayari sa silid na ito.

Ang kanilang ina at ang driver ng kanilang pamilya.Walang mga saplot at magkasupong ang mga labi sa kama ng kanilang ama at ina.

A/N :.1,ibig sabihin may kasunod pa.Iba yung Extra na sinasabi ko guys.Gusto ko lang malaman niyo ang past ng kambal.

C.G

T M H : 53.2

’ Mommy.. ’

Napalingon ng sabay ang dalawa sa kaniyang kinatatayuan.

Bakas ang gulat sa babae samantalang ang lalaki ay walang emosyong nakatitig sa kaniya.

Nagmadaling umalis ang babae mula sa pagkakahiga sa kama habang nakahubot hubad pa rin siya.

Madali siyang nilapitan ng kaniyang ina.’ What are you doin’ here cedric?!’ puno ng paninita ang boses ng kaniyang tinuturing na ina.

Napaigik pa siya ng sandaling humigpit ang kapit sa kaniyang mga braso nito ng hindi siya makaimik.Ramdam niya ang tulis ng kuko nitong bumabaon sa balat niya.

’N-narinig ko po..K-kasi yung ingay dito.’siyang nangingiwing sagot niya sa ina.

Naningkit ang mga mata nitong tinitigan siya.

’A-aray po mommy ..’reklamo niya ng ipasok siya sa loob ng silid nito at sinara ang pinto.

’Anong nakita mo?!’bumalatay sa kaniya ang takot sa kakaibang boses na naririnig niya sa kaniyang mommy .

’W-wala po!’nakayuko niyang sagot.Takot na takot sa kaibang pag uugaling kinagisnan mula sa ina.

’Tsk,kung ako sayo tinuturuan ko na nang leksyon yang ampon mo.’rinig ni cedric ang sinabi ng kanilang driver na si waren.

’M-mommy wala po talaga akong nakita.’pagsisinungaling niya.

Alam na niya kasi na kung sasabihin ang mga nakita ay tiyak na may hindi magandang bagay ang gagawin sa kaniya nito.

---

H alos hindi niya malunok ang kinakain sa harap ng kanilang paghahapunang pamilya. Dumating man ang kaniyang ama hindi niya alam kung saan ilalagay ang ligaya niyang nararamdaman sa kabila ng takot sa ina at sa kanilang driver.

’Cedric,may problema ba?hindi mo gaano nagalaw ang pagkain mo.’Alalang tanong ng ama niya.

Umiling ito ngumiti ng pilit sa ama.

’Gusto niyo bang mamasyal tayo mga bata?’agad na sumagot ang kakambal niya kaiba sa dati nilang ginagawang sabay kung sumagot sa suhestiyon ng ama.

Mall.

Hawak ng kaniyang ama si christian samantalang siya ay hawak ng kaniyang ina.Nagpaalam sandali ang ina na isama siya pag iikot habang napahiwalay sila sa ama niya at kakambal.

Hinila siya nito sa tabing exit at padaskol na sinita.

’Ayusin mo ang kilos mong bata ka!kung ayaw mong paluin kita sa bahay!’natakot ng husto ang bata sa tinuran ng ina sa kaniya.

Naging masaya ang pamamasyal para kaniyang kakambal kabaligtaran sa kaniya.

Dumaan ang mga araw na naging matamlay siya sa mga ikinikilos.Maging sa paaralan ay napansin ng mga guro nila ang pag iiba ng ugali nito.Naging ilap siya sa mga dating kaibigan at kaklase.

Papasok na siya sa loob ng bahay mula sa skwela ng harangin siya ni waren.

Ang driver ng kanilang pamilya.

Sa mga nakalipas na araw ay minsan siya nitong napapansing nakatitig sa kaniya.Iniisip niya na baka sa mga nakita nang gabing iyon.

’Sumunod ka sa akin.Pinapatawag ka sa akin ng mommy mo.’natakot siya sa kakaibang tinging humahagod sa kaniya ng lalaki.

Sumama siya kahit labag sa kalooban niya ito.Kung hindi lamang sa kaniyang mommy.

Pumasok siya sa kaalamang naroon ang ina sa bakanteng silid na kinatatambakan ng gamit.

Itinulak siya ni waren sa loob nito.At siyang napasubsob sa maalikabok na sahig.

Sumalubong ang kaba ng luminga siya sa paligid niya.

‘Nasaan si mommy?!’

Sigaw ng kaniyang isip.Ngunit ng lingunin niya ang lalaki ay matalim ang pagtitig nito.At hindi niya alam kung bakit bigla na lamang nitong kinalas ang butones ng pantalon at dahan dahang ibinaba ito.

’Tutal,ampon ka lang naman din.Bakit hindi ko subukan ang ginagawa ko sa malandi mong mommy .’napaatras siya nang ito ay humakbang papalapit sa kaniya.

L ulugo lugo siyang pumasok sa silid.Naabutan niya ang kakambal na nag aaral ng taimtim dahil sa darating nilang pagsusulit.Pigil ang mga luhang nais magunahan sa paglabas.

’Saan ka galing ced?’tanong ng kapatid niya na hindi lumilingon sa kaniya.

’Dyan lang.Sige pasok muna ako sa banyo.’pigil din ang kaniyang pagsigok ng boses niya.

Nang maisara ay napaupo siya at ikinulong ang sarili sa mga braso niya na nakalapat sa tuhod.

Doon niya nilabas ang sakit na nararamdaman.Nang maalala niya ang kaninang ginawa sa kaniyang kalupitan ni waren ay napatayo siya.Agad siyang nagtungo sa lababo at nagmumog ng namumog ng bibig.

Hindi niya inasahan na mangyayari sa kaniya ito.

Parang naroon pa rin sa kaniyang bibig ang taba at laki ng ari ng lalaking lumapastangan sa kaniya.

Halos ikaduwal ng kaniyang lalamunan ng bigla nitong isubsob sa pagkalalaki sa bibig.

Para sa kaniyang murang isip isa itong masamang panaginip.Bangungot.

Isang alaalang magbibigay sa kaniyang isip na magbago.

Mamuhi sa mga taong iyon.

A/N: Umiwas na ako sa BS.Minor kasi nakakaawa naman.

-C.G

T M H : 53.3

’Cedric,bakit mo ginawa yun sa kaklase mo?’mahinahong tanong ng ama sa kaniya.

Pinatawag kasi ang magulang nito matapos magsumbong ang kaklase niya na bugbugin ito.Hindi sumagot ang bata sa kaniyang ama.

Madalas ay mabugnot sa mga bagay bagay niya sa paligid.Hindi na rin niya nagagawang mag aral gaya ng ginagawa niya noon kasama ang kakambal.Pati si christian ay madalas niya na ring awayin.Nagkaroon pa ng araw na pagtripan niya ito.Kinulong niya ang kakambal sa banyo ng kalahating araw.Walang nakapansin dahil sa bakanteng palikuran niya iyon ginawa.

Minsan ay nagagawa niya na ring sumagot ng hindi tama sa kaniyang ama.Kabaligtaran sa kaniyang ina.Takot siya,ngunit mas triple ang takot niya sa kalaguyo nito.

Nais niya mang magsumbong subalit takot siya sa maaring gawin sa kanila ng kanilang kinagisnang ina.

‘Sa tingin mo ba,kapag ipinatapon ko kayo ng kakambal mo sa pinagmulan ninyo ay may kukupkop pa sa inyo!kaya itikom mo yang bibig mo cedric kung ayaw mong mapadpad kayo ni christian sa kalye!’

Ang lalaking lumalapastangan na sa kaniya ng ilang

ulit

.Hindi niya kayang manlaban sa murang katawan niya.

Nais niyang tumakas.Tumakbo.Lumayo.

Takot siyang sumubok.

Hindi niya alam ang gagawin sa hindi malamang sitwasyon niya sa sarili.

Nang matapos pagsabihan ng ama ay nagkulong siya sa silid.

Dumating naman ang kaniyang kapatid ng sandaling iyon.

’Ced,ano bang nangyayari sayo?bakit parang nagbago ka na?bakit lagi ka na lang galit sa akin?kausapin mo naman ako.Kambal tayo diba?’pakiusap ni chris.

Nanatiling nakatalukbong ito at walang imik.

’Kakampi mo ako diba?walang iwanan pa.Bakit parang iniiwan mo na ako?’hindi maiwasan magdamdam nito lalo pa at napapansin niya ang pag iwas sa kaniya ni cedric.

Narinig ni cedric ang pagsigok ng kakambal.At siya nitong pag upo.

‘Sorry.Sorry kung ganoon ang nararamdaman mo chris.Hindi ko gusto iyon.Pero..’

’Pero ano?ano cedric?sabihin mo naman.Walang sikreto diba?pwera lang sa mga surprise gift natin sa isat isa?’pag aalaala ng kapatid niya.

Hindi niya sinabi ang totoo.Bagkus tinago niya sa sarili ang sakit at galit na nararanasan.

Pinilit niyang ibalik ang dating samahan nila ng kakambal.Maging masaya at gawin ang mga ginagawa ng malayang bata.

Subalit ang trauma ay hindi mawawala sa isang gaya niya lalo pa at nandiyan ang mga taong nagpapaalala sa kaniya ng mga bagay na dapat niyang ikadapa.At hindi makabangon.

Sinampal siya ng kaniyang ina ng malaman na isusumbong daw niya ang nakita sa kaniyang ama.Nalaman ito mula sa kaniyang minamahal na kalaguyo.

’H-hindi po!hindi ko po iyon gagawin.Maniwala po kayo sa akin mommy. ’pagsusumamo niya.

Hinila siya nito malapit sa pool area.Dapit hapon ng oras na iyon.Walang makakapansin sa kanila kung sakali dahil sa laki ng kanilang bahay.

’Magsisinungaling ka pang bata ka!dapat sayo tinuturuan ng leksyon!dapat sa inyo ng kapatid mo itapon sa basurang pinagmulan niyo!nagsisisi akong nagpalaki ako ng mga kagaya niyong mga suwail!sigurado akong alam na rin ito ng kakambal mong matabil ang dila!’mariing hawak sa kaniya nito sa braso parang pinipilipit.

’Huwag po mommy!wala pong alam si chris dito.’nagtatangis na ang mga luha sa mukha ng sandaling iyon.

Marahas siyang kinakaladkad nito ngunit sa takot na balak nitong gawin sa kaniya tinulak niya ito.Saktong sinalo ng tubig mula sa pool ito.

May kalaliman ang bahagi nitong pinaglaglagan.

Kawag ng kawag ang kaniyang ina mula sa tubig.Halo halong kaba,gulat at takot sa kaniyang sarili.

Tahimik.

Nakatitig lamang siya sa lumulutang na katawan ng ina sa tubig.

Kusang gumalaw ang kaniyang paa paalis sa lugar na iyon.

Wala siya sa sariling pumasok sa kaniyang silid.Dumiretsyo sa palikuran nito.

Nakatingin sa salamin.Pinagmamasdan ang sariling repleksyon.

Nakita niya ang isang bata na walang imbot ang kasiyahan.

Habang siya ay napupuno ng pagkasuklam sa nangyari.

Tama lang ang ginawa mo.Cedric.

’Hindi!namatay siya nang dahil sayo!’siya nitong sabi sa kaniyang kaharap.

Tama lang ang ginawa mo.Hindi ka na niya masasaktan..

‘Hindi!namatay siya ng dahil sa akin!’

Tama lang iyon.Mahal ka niya kaya niya nagawa iyon..

’H-hindi!hindi niya ako mahal!pinatay ko siya!’siya nitong hagulgol sa sarili.

Mahal ka niya.Ikaw at ako.Mahal niya tayo..Walang iwanan.Kambal tayo hindi ba?

Dinama niya ang pagyakap nito sa kaniya.

Nakikita niya ang mukha ng kaniyang kakambal.Ang kakambal niyang takot maiwan.Ang kakambal niyang nais lamang siyang makasama sa buong panahon ng kanilang buhay.

Ang sariling repleksyon ay ginagawang ilusyon ang kaniyang kapatid.Ang nabuong mga emosyon dulot ng mga pangyayari sa kaniya ang nagbunga ng isang katauhan sa kaniyang sarili.Iniisip na siya karugtong ng mga bagay na magpapawaglit ng kaniyang mga naranasan.

Subalit hindi,hindi malulunasan sa pagkakataong lumalalim na ang bangungot sa kaniya nito.

A/N: Kamusta naman ang nadrain kong utak.Haist!

T M H : 53.4

Cedric

Warning!

L umipas ang taon pero nanahan pa rin ang presensya sa kaniyang sarili.Nandoon ang katauhang nabubuo sa kaniya.

Katauhang naglilim sa kaniyang pagkatao.

’Argh!tama na!tama na..’napaigik ang kaniyang mga kalamnan ng ipasok ko sa kaniyang butas ang kahabaang bakal na nababalutan ng condom.

Ilang araw ko nang pinagsasawa sa kaniya ang lahat ng pagpaparusang naiisip ko.

Akala niya lilipas ang panahon na parang wala lang..

Nagkakamali siya.

Nang tumungtong ako sa edad na labingwalo ay sadyang pinahanap ko siya sa mga inupahan kong mga tao.

Waren Silva

At heto nga.Kitang kita ko ang ilang panunuyo ng dugo sa kaniyang lagusan dulot ng aking ginawa sa kaniya kahapon.

’P-patayin mo na lang ako ng tuluyan.Ayoko na..’pagmamakaawa niya sa akin.

Pero kanino ba siya nakikiusap.Sa akin ba o sa batang nilapastangan sa murang edad nito.

Napangisi ako.

’Patayin?kaagad agad?Not this time,waren.Uunti untiin ko ang pagpatay sayo.Nang maranasan mo ang mawalan ng paghinga sa bawat ulos ng bakal sayo.’kasunod nito ang pagpalahaw niya sa sakit nang isadsad ko pa ang pinapasak ko sa kaniyang lagusan.

Kulang pa..

’Argh!’isa pang ulos ng umangat ang mga binti nito mula sa aking pagkakatali sa kaniya sa ere.

’Masakit ba?’halos naghahalo ang laway,pawis at luha sa kaniyang mukha.

’P-patawad..patawarin mo ako.’nanghihinang sambit nito.

’Ang tao ay hindi diyos.Hindi diyos na mapagpatawad.Nasasabi lang ng iba na kaya nilang magpatawad.Pero ang pagkamuhi ay naroon pa rin.Kagaya ng ginawa niyo sa akin ng walang kwenta kong ina.’nagpupuyos ang kaniyang kamay sa pagkakapit sa mga lubid.

Bigla siyang napahalakhak ng sandaling iyon.

’Akala mo ba?minahal ng iyong ina ang iyong amang baog!hindi.Hindi niya minahal ang lalaking iyon.Kayong dalawa ay mga palamuti niya lamang para punan ng ama niyo ang kaniyang pagkukulang sa inyong ina.Wala siyang habol sa inyo dahil ang habol niya ay ang kayamanan ng inyong ama.’nagpantig ang tenga ko sa aking naririnig.

’Wala na ang pinagmamalaki mong babae hindi ba?abo na ang katawan niya sa ilalim ng lupa.Dahil ako mismo ang nagdala sa kaniya sa huling hantungan niya.’napatingin siya sa aking na may pagkagulat ang kaniyang mukha.

‘Ibig sabihin-’

‘Oo!ako ang dahilan ng pagkalunod niya.Nalunod siya sa kaniyang sariling kasamaan.Pinagmasdan ko lang ang kaniyang huling sandali sa mundong ibabaw.’

Muli akong tumungo sa kaniyang likurang bahagi.Malayang nakabuka ito sa akin.

Halos wala na sa ayos ang naturang butas. Wasak. Wasak na wasak na ito sa ilang araw na kung anu anong bagay ang ipasak ko dito.

Ipinasak ko naman ang isang kalakihang dulo ng isang metal na bakal na mas doble ang laki sa kaninang hawak ko.

Hinila ko ang tali para lalong maghiwalay ang kaniyang mga binti.

Nagawa ko pang ayusin ang kaniyang magang lagusan para maipasok ko na ang huli kong bagay na maghahatid sa kaniya sa impyerno.

’Ugh!-argghhh!….aaah!!’pumalahaw ang kaniyang boses sa kabuoan ng silid.

Sigaw siya ng sigaw na may halong pagtangis.Dahil sa marahas na paglabas pasok ko sa kalakihang bakal.

Kita ko ang paglabas ng mga sumabit na dumi mula sa kaniyang butas.

Halos mapigti na ang kaniyang mga ugay sa pagpapalalim ko ng pasok.

Nakikita ko ang pagguhit ng kaniyang gulugod sa kaniyang mamasa masang likod.

Tumigil ako ng kalaunan ay wala na akong marinig na hikbi mula sa kaniya.

Saka ko inalis ang bakal sa kaniyang likod at makitang lantang gulay ang kaniyang mga kamay at binti.

Inangat ko ang kaniyang bagsak na ulo.

Doon nakita ko ang mukha na inaasam kong makita maging sa panaginip.

Ang makitang hirap siya sa kaniyang pagkamatay mula sa sarili kong mga kamay..

Masaya ka ba?

‘Oo,walang pagsidlan.’

Gusto mo pa bang makaramdam ng kakaibang kasiyahan?

‘Maiibibigay mo ba?’

Oo.Mahimbing ka lang sa aking tabi.Sabay nating makikita ang lahat ng kasiyahan magagawa natin.

Nakita ko ang aking sarili hawak ng isang blankong mukha.Habang kalaunan ay lumilinaw ang kaniyang katauhan sa akin.

Chris..

Walang iwanan..Cedric

The end….

A/N:EXTRA!