loading

storiescollectionschaptersauthorsgenrestagsstories
THE MISTRESS (Transgender) (Revenge)

THE MISTRESS (Transgender) (Revenge)

BeauConcubine · 54 chapters · 119,638 words

Prologue

Third Person POV

“Open this f*cking door. I command you!”

Galit na Galit na sigaw ni Madam Katherine Clinton sa kaniya. nakaharang sa likod ng pinto ang mga mabibigat na bagay na itinulak ni Isaiah para hindi ito mabuksan ng demonyitang amo niyang babae.

Puro pasa at marka ng pang aabuso ang inabot ni Isaiah sa mag asawang Clinton. nakasandal lang sa pader si Isaiah at umiiyak, hindi niya alam kung ano ang mangyayari sa kaniya sa mga susunod na araw.

Nais na niyang tumakas ngunit naka double lock lahat ang buong bahay at mga bintana kapag aalis ang mga ako niya na mag-asawa.

“i will kill you! your a slutty ugly orange skin f*cking asian… I’m not done with you.”

Galit na Galit na sigaw ng amo niyang babae sa labas ng pintuan ng bodega kung nasaan siya.

“you will never ever escaped here. your passport is in my hand, you will never ever go back from your b*

llsh

*t poor country. i will kill you with my hands!”

Galit nitong sigaw sa kaniya. narinig pa niyang sinipa ng kaniyang among babae ang pintuan iyon.

“f*ck!”

Sigaw nito sa Galit sabay naglakad palayo sa pinto. naka hinga ng maluwag si Isaiah at napaupo sa sahig at umiiyak. iyak siya ng iyak dahil sa takot.

Puro pasa ang kaniyang katawan, ganun din ang kaniyang mukha. puro bruise marks iyon at maga ang kaniyang kanang mata dahil may black eye iyon.

Putok din ang kaniyang labi at may bakas pa na dugo ang kaniyang ilong. napaigik si Isaiah dahil sa pag-iyak na animo’y iyak ng Isang bata na katatapos lang bugbugin ng kaniyang magulang.

Pinunasan ni Isaiah ang kaniyang mga luha sa kaniyang mga pisngi. siya ang nag gagamot sa sarili niya ngayon. may hiwa siya sa kanang braso niya dahil gawa iyon ng amo niyang babae.

Ginamot niya ito sa pamamagitan ng paglalagay ng benda na pinunit niya sa kaniyang damit na suot ngayon. mukha na siyang gusgusin at sariwa pa ang sugat sa kaniyang braso kahit matagal na itong sugat niyang ito at namamaga pa.

Tumayo siya at naglakad papuntang bintana at tumingin sa bintana, nakita niya ang kaniyang among babae na umalis na sakay ng sasakyan nito.

Nakahinga siya ng maluwag.

Ngunit akala niya ay tapos na ang paghihirap niya nung araw na iyon pero hindi. natigilan siya nung may marinig siyang kalabog sa pintuan ulit at nakakailang sipa pa lang ng lalaking amo niya doon ay nasira ang pinto at nabuksan iyon.

Napahagulhol ulit si Isaiah at saka siya napaatras palayo sa pinto, napasandal siya sa pader at umiiyak ng malakas.

Nakapasok ang hayop at demonyo niyang amo na lalaki at nakangisi itong parang demonyo sa kaniya.

“No! please…. sir Ace, i’m begging you! don’t do this to me.”

Nagmamakaawang iyak ni Isaiah at napaupo sa sahig.

“Help….! somebody…..!”

Sigaw niya ng paghingi ng tulong.

mabilis siyang hinawakan ng amo niyang lalaki sa kamay niya at hinila siya sabay tulak sa gitna nang sahig dito sa loob ng bodega.

Napabagsak ng malakas si Isaiah at napahiga sa sahig. napaatras siya sa lalaki at lumalapit ito sa kaniya. bakas sa mukha niya ang kamanyakan niya sa kaniya.

Napaharap si Isaiah sa pintuan at iyon na ang pagkakataon niya para makalabas at makatakas. gumapang siya ng mabilis papunta doon ngunit hinila ang Isang paa niya palayo sa pinto.

“Where the hell you think you’re going?”

Gigil na tanong sa kaniya ng lalaking amo niya.

“Please….! have mercy on me, sir ace. don’t do this to me. (Hagulhol niyang sabi sabay

nakakapit

sa binti ng lalaking iyon)”

Nagmamakaawang sabi niya sa amo niyang lalaki.

Mas lalong nalibugan ang amo niyang lalaki sa kaniya kaya sinampal siya nito na pa back slap sa kaliwang pisngi niya ay napahiyaw siya sa sobrang sakit dahil doon.

Napabagsak siya pahiga sa sahig. at pagkatapos ay nilapitan siya ng lalaki na iyon at buong lakas winarat ang damit niya sabay hinubad ang pang ibaba niyang suot.

“No! please… don’t do this to me, sir ace. no…..!”

Pagmamakaawa niyang sabi sa amo niya habang nanlalaban siya. sinikmuraan siya nito ng malakas na dahilan upang hindi siya makahinga ng maayos.

kasabay niyon ay ubod lakas siyang pinatalikod nito at saka pinasok ng lalaki ang mala bakal niyang sandata sa loob ng lagusan niya at walang habas siyang binayo nito.

Napakapit na lang ng dalawang kamay si Isaiah sa carpet ng sahig sa bodega at umiiyak. diring diri siya sa ginagawa sa kaniya ng amo niyang lalaki sa kaniya.

Tinali ang kaniyang dalawang kamay sabay pinaharap siya nito sa kaniya at saka binuka ang kaniyang mga legs at walang habas na binayo ng malakas.

“You are my s*x toy from now on! your body is mine. and i will do everything to keep you out of here.”

Seductive voice sa kaniya ng amo niyang lalaki.

“try to escape here, i will sure you that i will kill you while i brutally rape you.”

Dugtong niyang sabi.

“Ugh, f*ck this slutty hole of yours.”

Ungol nitong sabi sa kaniya. napaluha na lang si Isaiah at napapikit hindi niya masikmura ang ginagawang kababuyan sa kaniya ng kaniyang among lalaki.

“i will filled it my cum.”

Sabi pa nito sa kaniya. nataranta si Isaiah sa narinig niya.

“No, sir ace! don’t do this. i’m begging you sir ace.”

Pagmamakaawa niyang sabi rito.

“I’m gonna cum! i’m gonna cummmm…..!”

Sabi nito at napapikit.

“No….!”

Sigaw ni Isaiah at napahagulhol na lang sa pag iyak nung maramdaman niya ang pagpuno ng lagusan niya sa loob na puro katas ngayon ng amo niyang lalaki.

“You make me satisfied, slutty whore gay asian!”

Sabi nito sa kaniya sabay sampal sa kaliwang pisngi na na mamanhid ngayon dahil sa malakas na sampal sa kaniya ng amo niyang lalaki kanina.

Hinugot na ng amo niyang lalaki ang sandata nito sa loob ng butas niya at bumulwak doon ang mga sobrang katas nito.

Nag ayos na ulit ang lalaki sabay naglakad palabas ng kwarto at iniwan ang kwarto na iyon na bukas dahil sira. napahagulhol sa pag iyak si Isaiah at puno ng pangdidiri ang kaniyang sarili ngayon dahil sa ginagawa ng amo niyang lalaki sa kaniya na parang parausan.

Natigilan siya sa pag iyak nung makita niya ang pintuan na bukas. kahit masakit ang pang upo niya ay pinilit niyang tumayo at inayos ang sarili sabay naglakad ng mabilis palabas ng bodegang iyon. naghanap siya ng daan palabas.

Nakaakyat siya sa Isang chimney dito sa garage. pumasok siya sa malaking chimney na iyon at gumapang paitaas. ginamit niya ang natitirang lakas niya.

Diyos ko! kayo na po ang bahala sakin. iligtas niyo po ako, tulungan niyo po ako makalabas dito ng buhay at makauwi sa amin sa pilipinas. gusto ko pang maabutan ako na buhay ng nanay at mga kapatid ko.

Naluluhang panalangin ni Isaiah. hindi nagtagal ay nakaabot siya sa tuktok nitong chimey at saka siya lumabas.

puno siya ng uling sa katawan paglabas niya ng chimney na iyon ay dumaan siya sa bubong sabay tumakbo papunta sa main door at saka tumalon.

mali ang pagkakatalon niya na parang napilayan ang kaniyang kaliwang paa pero hindi niya iyon inintindi tumayo siya at saka lakad takbo ang ginawa niya palayo sa impiyernong bahay ng kaniyang mga amo. paika-ika siya palayo at tumitingin sa paligid.

Natigilan siya nung makita ang sasakyan ng kaniyang among babae kaya naman nagtago siya sa loob ng malaking basurahan. sumilip siya at pinapanuod niya ang pagpasok ng sasakyan ng amo niya sa loob ng garage.

Nung makapasok na ang sasakyan sa loob ng garage ay lumabas na siya sa basurahan at lakad takbo ulit ang ginawa niya na mas mabilis pa kesa sa ginawa niya kanina.

Ilang minuto pa ang nakalipas ay nakarating siya sa highway, hindi siya tumigil sa paglakad takbo. nakakita siya ng Isang restaurant at may basurahan sa labas nito. may Isang lalaki na nagtapon ng burger na hindi pa ubos sa basurahan.

Dali-dali siyang lumapit doon at kinuha ang burger sa basurahan at kinain, may nakita pa siyang Isang box ng pizza na hindi pa ubos at kinain niya din. wala siyang pakialam sa mga taong nanunuod sa kaniya dahil ang iniisip niya ngayon ay gutom na gutom siya.

Matapos niyang kumain ay tinapon niya iyon ng maayos at saka naglakad ulit palayo doon. nakarating siya ng siyudad at namalimos sa mga gilid ng mga building at sa bawat streets doon. inaabutan naman siya ng pa barya-barya at kung minsan ay Isang dollar bill pa.

Inabot siya doon ng ilang araw sa lansangan, doon natutulog sa sa mga bench sa park at waiting shed.

Kinaumagahan ay namamalimos siya sa daan nung may Isang malaking tao ang biglang bumagsak sa gilid ng highway or street. naglapitan ang mga tao sa walang malay na lalaking mataba.

Lumapit din siya doon at saka niya pinausog ang mga tao.

“Move away! move… please move!”

Utos niyang sabi sa mga iyon. nagtaka ang mga tao sa inaasta niya. nung makalayo ang mga tao sa palibot ng lalaki na walang malay.

Tinpaik ni Isaiah ang magkabilaang balikat nung lalaki na iyon na walang malay.

“Hey sir, hey sir… Are you okay?”

Tanong ni Isaiah sa lalaking iyon.

“Hey sir, hey sir… Are you okay?”

Ulit niyang tanong.

Sabay check ng carotid pulse ng lalaki pero wala siyang maramdaman doon, sabay nilapit niya ang tenga niya sa ilong at bibig ng lalaki pero wala din siyang marinig na paghinga rito.

“The patient have negative pulse and negative breathing… I perform CPR!”

Sabi ni Isaiah, pinapanuod lang siya ng mga tao. pinag-isa ni Isaiah ang kaniyang dalawang kamay sa tapat ng puso ng lalaki sa may dibdib nito at saka niya binomba iyon. habang binobomba niya iyon ay binibilang niya iyon sa isip niya.

30 times iyon at sabay tilt ng ulo ng lalaki pataas at binuka ang bibig nito

“1…2… Blow”

Sabi niya.

“1…2… Blow”

Ulit niyang sabi.

Sabay nag bomba ulit sa dibdib ng lalaki ng 30 times at saka nag blow ng dalawang beses.

Biglang namulat ang dalawang mata ng lalaking iyon, nagkamalay na siya at hinigop ang hangin sa nalalasap niyang hangin sa paligid nito. nagpalakpakan ang mga tao sa ginawa ni Isaiah, binangon ni Isaiah ang lalaki at napaupo ito sa sahig at sumandal sa pader. 

“Are you feel okay right now sir?”

Tanong ni Isaiah sa kaniya.

“W-Who are you?”

Tanong ng lalaki sa kaniya.

“I’m the one who give you a first aid. i save your lives.”

Sabi ni Isaiah sa kaniya.

Biglang may lumapit sa kanila na Isang lalaki. mukha itong binata at may pagkakulot ang kaniyang golden brown na kulay ng buhok.

“Mr. James? are you okay? Someone told me that you’re collapsing here outside of my company.”

Pag aalalang tanong ng binatang lalaking iyon sa lalaking nilunasan ni Isaiah kanina.

“Y-Yeah… i’m okay now, but I need to go to the hospital right now!”

Sabi nito sa kaniya.

“Thank you for saving my life.”

Pagpapasalamat nito kay Isaiah, nilingon naman siya ng binatang lalaki at nagtama ang kanilang mga mata. umiwas siya ng tingin dahil narinig niya ang pagdating ng ambulance.

Pagdating ng ambulance ay sinaklolohan ng mga rescuer ang lalaking nilapatan ng first aid ni Isaiah kanina. tinanaw lang siya ng mga tao.

Nakaramdam ng pagkahilo at pag ikot ng paningin si Isaiah dahilan ay bumagsak ito sa sahig.

“Oh? the beggar is collapse!”

Sigaw ng Isang babae, lumingon ang lahat ng tao doon kay Isaiah. humingi sila ng tulong sa rescuer ng ambulance ngunit Isa lang ang ambulance na dumating.

Biglang lumapit ang binatang lalaki kanina na tumingin sa kaniya at saka siya binuhat na mala bagong kasal at lumapit sa kanila ang Isang itim na sasakyan na pagmamay-ari ng binatang iyon.

Sumakay ito sa loob at saka sinugod nila sa hospital si Isaiah, hindi alintana ng binatang lalaki na iyon ang amoy ni Isaiah. Bukas palad ito sa mga kagaya niya na mahihirap at pulubi.

nung makarating sila sa hospital ay agad siyang tinulungan ng driver nito palabas ng sasakyan habang buhat-buhat niya si Isaiah papasok sa loob ng hospital.

“Please help us!”

Sigaw ng binatang lalaki na iyon pagpasok nila sa hospital.

Naglapitan ang dalawang doctor at limang nurse sa kanila kumuha ang ilang nurse ng hospital bed at doon niya hiniga si Isaiah.

“What happened to him?”

Tanong ng Doctor sa kaniya.

“I don’t know. he is collapse outside my company.”

Sagot ng binatang lalaki na iyon sa doctor.

“Okay, don’t worry. I check him!”

Sabi ng doctor sa kaniya. tumango ang binata sa kaniya at tinanaw na lang niya ang doctor palayo sa kaniya para puntahan nito si Isaiah.

Naghintay ang binatang lalaki na iyon sa labas sa may lobby ng hospital. narinig niyang tumutunog ang cellphone niya at agad niyang kinuha iyon sa loob ng bulsa ng slack pants niya.

“Hello?”

Sagot nito.

“Mr. Edward Anderson, it’s me! Mr. James.”

Masayang sabi ng lalaking tinulungan ni Isaiah kanina.

“Oh, Mr. James! how are you?”

Tanong ni Mr. Edward Anderson ang binatang lalaki na nagdala kay Isaiah sa hospital na ito ngayon.

“I’m good! my blood pressure is high a while ago so that’s why I’ve been collapse outside of your company.”

Masayang sagot nito kay Mr. Edward Anderson.

“Thanks to that beggar, by the way? how is he? Is he good?!”

Tanong ni Mr. James sa kaniya.

“I don’t know. until now, the doctor is check him.”

Sabi nito kay Mr. James.

Natigilan si Mr. Edward Anderson nung makita niya ulit ang doctor at papalapit sa kaniya.

“I will call you later Mr. James, I got to go!”

Paalam ni Mr. Edward Anderson kay Mr. James sabay end ng call at tumayo sa kinauupuan nito sa waiting area nitong hospital lobby.

“How is he?”

Tanong ni Mr. Edward Anderson sa Doctor.

“His unconscious right now, based on my observation to him? his pregnant for almost 6 weeks.”

Sabi ng doctor sa kaniya.

“Uhm… what? h-his pregnant? how did that happened? his male right?! that’s impossible!”

Takang tanong ni Mr. Edward Anderson sa Doctor.

“Yeah! this is impossible, i repeat many times my observation to him and he have a hermaphrodite cases. which means he have a two reproductive organs both male and female.”

Sabi nito kay Mr. Edward Anderson.

“Aside from that, he is not a American. his a filipino. an asian guy, I see a lots of bruise marks on his body… i think? he is a victim of domestic violence, sexual harassment and also sexual abuse. so that he successfully planned to escape from his employer so that’s why he become a beggar.”

Dugtong na sabi ng Doctor sa kaniya. hindi maipinta sa mukha ni Mr. Edward Anderson ang mga narinig niya mula sa Doctor na iyon. halong awa at Galit ang nararamdaman niya. awa para sa lalaking iyon at Galit para sa amo nito.

“T-Thank you Doctor.”

Iyon na lang nasabi ni Mr. Edward Anderson.

tumango ang doctor sa kaniya at saka siya iniwan nito. wala sa sariling naglakad si Mr. Edward Anderson papunta sa kwarto kung saan naka confined si Isaiah. binuksan niya ang pintuan ng kwarto at saka siya pumasok.

Sinarado niya ang pinto at naglakad palapit kay Isaiah. napansin niya na malinis na ito hindi kagaya ng itsura niya kanina. pero litaw ang maraming pasa at sugat sa buong katawan at sa mukha ni Isaiah.

Napakuyom siya ng kamao niya habang iniisip niya kung sino ang gumawa nito kay Isaiah or kung sino ang amo nito na gumawa sa kaniya.

© BeauConcubine  |  2022

CHARACTERS

Main Cast

Nam

Da-

reum

as

Isaiah

Estanislao

(Ang

maalaga

, may

prensipyo

, humble, obedient na caregiver. may pangarap sa buhay at nais niyang tulungan ang kaniyang single parent na Ina at ang dalawa niyang

nakababatang

kapatid. ngunit

masisira

ang kaniyang buhay dahil sa ginawa ng

mag-

asawang

Clinton na kaniyang mga amo.)

Kim

Tae-hee

as

Lady Scarlet Rodriguez

(Sa bagong

katauhan

ni Isaiah, transgender woman na para talagang totoong babae, sa itsura sa lakad, sa pananalita at sa

hubog

ng katawan.

mapapaakit

niya si Mr. Ace at magiging mistress siya nito. gagamitin niya ang kagandahan at talino niya para makapghiganti sa mag-

asawang

Clinton na sumira sa buhay at pagkatao niya.)

Evan Peters

as

Mr. Edward Anderson

(Ang CEO ng IA Corporation na Isa sa mga kilalang Construction Company sa USA. ang tutulong kay Isaiah maghiganti sa

mag-

asang

Clinton.)

Logan Vincent

as

(Young) David Oliver Estanislao

(Ang magiging anak nila Isaiah at ng kaniyang amo na si Mr. Ace Clinton. bunga siya ng

pangagahasa

ni Mr. Ace Clinton kay Isaiah.)

Kit  Connor

as

(Adult) David Oliver Estanislao

(Ang magiging anak nila Isaiah at ng kaniyang amo na si Mr. Ace Clinton. bunga siya ng pangagahasa ni Mr. Ace Clinton kay Isaiah.)

Vincent Vega

as

Mr. Ace Clinton

(Ang asawa ni Madam Katherine Clinton. sila ang may ari ng Clinton group of Companies, ang lalaking puno ng pag nanasa kay Isaiah. ilang beses niya itong

pagsasamantalahan

, gagahasain ng paulit-ulit.)

Elizabeth Gillies

as

Madam Katherine Clinton

(Ang asawa ni Mr. Ace Clinton.

Maldita

, puno ng

ingit

at selos,

sakim

sa yaman,

maramot

at puno ng panget ang ugali. gagawin ang lahat para sa kaniyang pinakamamahal at gwapong asawa na si Ace. siya at ang asawa niya ang magiging amo ni Isaiah,

pagmamalupitan

nila ito ng husto.)

© BeauConcubine  |  2022

Chapter 1

Isaiah

“Nay, aalis na po ako!”

Sabi ko kay nanay. nakaharap ako sa salamin at nagsusuklay ng buhok. ilang days na lang at pa graduate na ako sa Caregiving NCII.

“Naayos mo na ba ang

baon

mo? huwag kang mag papa gutom huh? after mo

magpakain

ng patient mo, kumain ka din. maliwanag?“

Bilin ni nanay sakin.

Humarap naman ako sa kaniya.

“Opo, nanay! ilang days na lang pala. tapos na ako sa OJT ko. graduate na ako ng caregiving. nakapasa na ako sa Tesda eh. so pwede na ako mag apply pa ibang bansa.”

Masayang sabi ko kay nanay.

Matutulungan

ko din kayo balang araw nanay. hindi ka na nahihirapan pa mag budget ng pera pang bayad sa

upa

dito sa bahay at sa mga pangangailangan ninyo kapag nasa abroad na ako.“

Confident kong sabi kay nanay.

“Sana nga anak! araw-araw akong

nananalangin

na sana ay makapasok o matanggap ka kaagad sa Agency na pag

a-

aplayan

mo pagkatapos mo grumaduate sa Caregiver.“

Umaasang sabi sakin ni nanay.

Matutupad

iyon nanay, may awa ang Diyos sa atin. matutulungan niya tayo basta’t malinis ang ating

hangarin

at

intensyon

kung ano ang

hinihiling

natin sa kaniya.“

Ngiting sabi ko kay nanay.

“Oh? paano nay?! mauna na ako?!”

Masayang paalam ko kay nanay.

“Mag-iingat ka huh?

magsimba

ka mamaya after ng OJT mo. okay?“

Bilin sakin ni nanay.

“Opo, nanay!”

Sabi ko sa kaniya.

“Nadala mo ba ang payong mo? mainit na sa labas. mag payong ka para hindi

sumakit

ulo mo sa init, mahirap na

magkasakit

sa panahon ngayon.“

Habol pa niyang sabi sakin.

“Nandito na po sa loob ng bag ko po.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Mauna na ako nanay!”

Sabi ko at saka na naglakad na palabas ng bahay namin.

“Mag iingat ka sa daan huh?”

Pahabol niyang sigaw sakin.

“Opo!”

Sigaw ko at naglakad na palabas ng gate at tinahak ang kalsada palabas ng kanto. paglabas nito ay highway na kaagad. mag aabang na ako ng FX papunta sa bahay ng pasyente ko kung saan ako na assigned.

OJT ko kase ngayon for almost 1 month at Ngayon iyon, malapit na siyang matapos. pag natapos na ako ay ganap na akong graduate sa Caregiving NCII. makukuha ko ang Certificate ko sa training center na iyon kung saan ako nag enrolled.

Pagpara ko ng FX ay tsaka ako pumasok sa loob at umupo na tapos nag bayad na rin ako. ganito lagi ang daily routine ko tuwing umaga. nakakasawa din minsan pero inisip ko na lang ay makaka graduate na ako at makakapag apply pa ibang bansa.

Hindi ko namalayan ang mabilis na takbo ng FX na sinasakyan ko at nag babaan na din ang mga pasahero pagdating ng Vito Cruz.

“Oh,

libertad

diyan oh? bumaba mga

pasaherong

bababa

riyan sa

libertad

!“

Sabi ng driver. bumaba na ako at saka naglakad na sa gilid ng highway papunta sa Isang street kung saan nakatira ang pasyente ko na matanda na.

Tumawid ako ng kalsada gamit ang overpass. pagtawid ko ay may mga students ako nakasalubong sa daan dahil malapit lang din dito ang Isang kilalang private university dito sa taft manila.

Inalis ko ang bag ko sa pagkakasabit nito sa likod ko at nilagay ko sa harapan para kunin ang payong ko sa loob ng bag ko. Habang kinukuha ko ang payong ko na kulay itim. nililingon ko naman paunti-unti ang nilalakaran ko baka may mabangga akong student.

Nung makita ko na ang payong ko ay agad ko itong kinuha sa loob ng bag ko at sinara na Ang bag ko, maglalakad na sana ako nung may mabangga akong Isang student na lalaki.

Nagkanda laglag ang mga libro at mga papel na naka ipit sa mga libro niya.

“Nako! sorry… hindi ko sinasadya.”

Paghingi ko ng paumanhin sa student na iyon sabay yumuko ako at kinuha ko ang mga nalaglag na mga papel na nagkalat sa daan.

“No, it’s okay. kasalanan ko din naman kase hindi ako nakatingin sa

nilalakaran

ko at

nagmamadali

na din kase ako.“

Sabi nito sakin sabay tinulungan akong damputin ang mga papel niya at ilang libro niya sa sahig ng kalsada.

Nung makuha ko na lahat ang mga papel niya ay tsaka ko iyon inabot sa kaniya at kinuha naman niya iyon sa kamay ko. may is pa siyang librong hindi naabot kaya ako na kumuha niyon.

Pagkakuha ng libro na iyon, nabasa ko ang title ng book na iyon na naka sulat sa cover book nito.

Uyyy

! Anatomy and physiology?! topic namin ito noon sa

Common Competency no. 3!“

Sabi ko.

“Talaga? topic niyo iyan? pinag aaralan namin iyan ngayon eh. by the way? Subject niyo yung Common Competency no 3. ba iyon? bakit ganun subject niyo? anong course mo ba at saan ka nag aaral?”

Tanong niya sakin. nilingon ko naman siya.

“Oo! subject namin iyon nung September pa. hindi ako college, nag aaral ako sa Isang training center. caregiver kinukuha ko na course, kaya pinag aaralan namin ngayon iyan. pero ngayon tapos na namin iyan and OJT ko ngayon. Graduating na ako next year!”

Masayang sabi ko sa kaniya. nabigla at may pagka mangha siyang nakatingin sakin.

“Oh? wow! caregiver student ka? nice naman, ngayon lang ako nakakita ng Caregiver student. tignan mo oh?! ka height pa kita. hahahaha.”

Sabi pa niya at natawa. tama nga siya mag ka height kaming dalawa.

“By the way I’m Isaac… Isaac Gabriel Nolasco, and you are?”

Pakilala niya sakin sabay abot ng kamay niya sakin at tinanong pangalan ko.

“Ako nga pala si Isaiah… Isaiah Estanislao.”

Masayang sabi ko sa kaniya at tinanggap ko ang kamay niya at nag shake hands kaming dalawa.

“Isaac… wait lang, hintayin mo ako!”

Natigilan kaming dalawa at napalingon sa likuran niya na tumawag sa pangalan niya, matangkad iyon na lalaki at naka uniform din kagaya ng kaniya.

Hingal itong lumapit sa amin ni Isaac.

“Sabi ko naman sa iyo, hintayin mo ako sa lobby ng dorm building eh. mabilis lang naman ako, kukunin ko lang book ko sa anatomy.”

Sabi nito sa kaniya.

“Ang

bagal

mo kaya. tignan mo Oras oh? may 30 minutes na lang tayo bago mag umpisa klase ni Mr. Aragones.“

Sabi pa ni Isaac sa lalaking iyon, pinapanuod ko lang silang dalawa. napatingin naman sakin ang lalaki na matangkad.

“Oh? sino siya? bagong kaibigan mo?”

Tanong niya kay Isaac.

“Ahh, haha slight lang… parang new friend na din, nakabanggaan ko kanina habang nagmamadali ako pumasok sa gate ng university. nahulog namin dalawa ang mga gamit ko at tinulungan naman niya ako kunin lahat.”

Sabi nito sa lalaking nasa likod niya.

“Uhm… isaiah, this is Garret… Garret Tyrone Cansino. friend ko at kaklase ko din.”

Masayang pinakilala sakin ni Isaac si Garret.

“And Garret, this is isaiah… Isaiah Estanislao. caregiver student siya at kasalukuyan nag O-OJT na rin.”

Masayang pinakilala ako ni Isaac sa kaniya. inabot ko ang kamay ko sa kaniya at tinanggap naman iyon ni Garret.

“Hi! nice to meet you.”

Sabi ko sa kaniya.

“Nice to meet you too!”

Sabi rin niya sakin.

“Oh? paano? mauna na kami?! malalate na kase kami

ehh

.“

Sabi ni Isaac sakin.

“Sure! late na din ako sa patient ko,

mapapagalitan

niya ako ngayon hahaha… have a nice day!“

Sabi ko sa kanilang dalawa habang nakangiti.

“Same din sa iyo, have a great day!”

Sabi naman ni Isaac sakin. at naglakad na kami nang pasalubong papunta sila sa gate ng university na nilagpasan ko na at ako naman ay papunta sa direksiyon na kung saan sila nanggaling. hindi sa mismong dorm building kundi sa unang street na lilikuan ko.

Pagdating ko sa bahay ng pasyente ko ay nag doorbell ako sa gate. malaki ang bahay nila, mapapansin mo na kulay itim ang tatlong gate nito, Isa sa single or solo na gate at ang double gate naman ay sa garage or labasan ng sasakyan. at dirty yellow ang bawat pintura ng pader ng bahay.

“Oh? bakit ngayon ka lang? 10 minutes ka nang late.”

Sabi sakin ni ate vangie. ang anak ni Lolo Thomas.

“Pasensya na po Ate

Vangie

, nagkaroon po kase ng aksidente po sa highway kanina papunta po rito.“

Pag sisinungaling ko sa kaniya.

“Hindi ka man lang tumawag sakin na mala-late ka ng 10 minutes? kapag ka ganun, magsasabi ka kaagad sakin para ako na lang muna ang mag

papakain

kay papa. Okay?!“

Sabi niya sakin habang binubuksan ang solong gate ng bahay nila..

“Opo, ate vangie! hindi na po mauulit sa susunod po. maligo na po kayo para po makapasok na po kayo sa office. ako na po bahala maglinis po ng mga kalat dito at sa pag

aasikaso

kay lolo po.“

Sabi ko sa kaniya.

“Dapat lang! wala na akong Oras, kailangan ko na mag madali.

pakainin

mo na kaagad si papa huh? kailangan

makainom

iyan siya sa tamang oras.“

Sabi pa niya sakin.

“Opo, ate!”

Sabi ko sa kaniya. umakyat na siya ng kwarto niya para maligo at nag ayos ng sarili niya.

nilapag ko ang bag ko sa upuang sofa at saka pinuntahan ko si lolo sa kwarto nito. retired army siya, anim ang anak niya at si ate vangie ang bunso na wala pang asawa. habang ang Lima niyang mga kapatid ay may mga asawa na at nasa ibang bansa na naninirahan.

“Good morning Lolo, heto na naman po ako. makakasama niyo ulit ako ngayon araw.”

Masayang bati ko sa kaniya paglapit ko.

“Greg ikaw ba iyan apo ko?”

Tanong niya sakin. nawala ang ngiti ko at napabagsak ang mga balikat ko sa tawag na pangalan na iyon.

“Hay nako lolo! ilang araw at linggo na tayo magkasama at matatapos na 1 month OJT ko hindi mo parin ako kilala?”

Nagtatampo kong tanong sa kaniya sabay inayusan siya at ang kamang hinihigaan niya ay automatic dahil de remote control iyon.

kinuha ko ang remote sabay pinindot ko ang Isang button doon para ma adjust ang hinihigaan niya. gumalaw ang hinihigaan niya at saka ako lumapit sa kaniya para dahan-dahan ko siyang iupo.

“Ayan! Okay ka na lolo, ipapakilala ko ulit ang sarili ko sa Inyo. ako po si Isaiah Estanislao ang inyong Caregiver po. and you are? Mr. Thomas Aquino

Salcedo

.“

Sabi ko sa kaniya. nakatingin lang ito sakin at tumango siya.

“Okay po?!

ihahanda

ko lang po pagkain niyo lolo po ah?! mamaya

paliliguan

kita.“

Sabi ko sa kaniya. at tumango lang ito.

“Can you raised your right hand lolo? patingin nga po kung na

itataas

niyo ang kamay niyo?!“

Pakiusap kong sabi ko sa kaniya.

Itinaas naman niya ang kanang kamay niya.

“Good! Vet Good….!”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Now, can you raised your left hand and arms po?”

Pakiusap ko ulit na sabi sa kaniya. tinaas naman niya ang kamay niya at braso.

Yehey

! very good! napaka very good ni lolo.“

Sabi ko sa kaniya na masaya. kinuhaan ko na din siya ng vital signs like blood pressure, pulse rate at breathing rate din.

“Oh, lolo…

papakainin

na po kita ahh?! “

Sabi ko sa kaniya. tumango lang ito sakin.

Lumabas na ako at nagtungo sa kusina nila para magluto ng pagkain ni Lolo. chopsuey ang niluto ko na pagkain ni Lolo, pinalambot ko ng maigi ang mga gulay para naman ay mabilis niya iyon manguya.

Ilang minutes lang ako nag luto and after niyon ay binalikan ko si Lolo sa kwarto niya, nakakalakad naman si lolo kaya naman hindi ko na siya kailangan alalayan sa paglalakad niya.

kapag kaya kase ng pasyente ang mga kaya nitong gawin, sabi sa amin ng instructor or trainer sa amin ay hayaan daw namin gawin ang nagagawa naman nila.

Binaba ko na ang harang na bakal sa gilid ng kama niya at saka inalalayan ko siyang ibaba ang kaniyang dalawang paa sa sahig at tinulungan ko siyang ibangon sa kama paupo.

Sinuot na ni Lolo ang tsinelas niya at saka nag umpisa na maglakad palabas ng kwarto niya. nasa ibaba lang ang kwarto niya at hindi pwede siya sa itaas mag kwarto baka mahulog siya sa hagdan kapag nais niyang bumaba or umakyat.

“Lolo,

paaraw

muna kita sa labas bago kita

pakainin

. maaga pa naman, 7:30 pa lang po at may 30 minutes ka pa para mag

paaraw

bago kita pakainin po.“

Sabi ko sa kaniya nung sinamahan ko siya palabas ng bahay at nandito lang siya sa garage. nakasilip lang sinag ni haring araw sa labas ng gate. tumango ito at saka inayos ko ang uupuan niya sa labas at hinayaan ko siyang maupo doon.

Pumasok ako sa loob para linisin ang kwarto niya, pinalitan ko ang bedsheet at mga punda at kumot ng kama niya. nag vacuum din ako sa kwarto niya at nag punas punas ng mga appliances sa loob ng kwarto niya kasama ang mga pictures nito na nakapatong sa ibabaw ng istante malapit sa altar.

After niyon ay naghugas ako ng kamay at naghanda na ng pagkain niya. palabas na ako ng kusina nung makita ko si ate vangie na nakabihis na ng uniform niya. Isa itong supervisor sa Isang kilalang kompanya sa Taguig.

“Mauna na ako, nasaan si papa?”

Tanong niya sakin.

“Nasa labas po siya sa may garage po nag

papaaraw

po.“

Sabi ko sa kaniya. tumango ito sa akin at lumabas na siya ng bahay nila.

narinig ko pa sa labas ang usapan nilang dalawa mag-ama.

“Papa, aalis na ako! mamaya may pasalubong ka sa akin huh? ano gusto mo?

ponkan

ulit or

mansanas

?“

Tanong nito sa papa niya.

“Parehas, vangie!”

Sabi ni Lolo sa kaniya.

“Okay sige, bibili ako. tig kalahating kilo. huwag ka

magpapasaway

sa Caregiver mo papa ahh? mahirap makahanap ang kagaya niyan. okay?!“

Sabi ni ate vangie sa kaniya at saka hinalikan ang papa niya sa pisngi at nagpaalam ba tsaka lumabas ng gate.

“Lolo! tara na, halika na sa loob.

papakainin

na kita ng breakfast at

iinom

ka na ng gamot mo.“

Sabi ko sa kaniya. tumayo naman siya at lumapit sakin at saka pumasok sa loob. sinundan ko naman siya hanggang dining room at saka inalalayan ko siya umupo. kunuha ako ng kawkawan or hugasan ng kamay niya bago siya humawak ng kutsara at tinidor niya.

“Pray muna tayo Lolo ahh?”

Sabi ko sa kaniya at nag pray kaming dalawa. pagkatapos ng pray ay tsaka ko na siya hinayaan kumain. after niya kumain ay pinainom ko siya ng gamot niya. 30 minutes ang pahinga niya after niya kumain at pagkatapos ay pinaliguan ko na siya.

After ko siya paliguan ay binihisan ko siya at hinayaan ko muna siya sa sofa manuod ng TV sa living room samantalang ako ay nilabhan ko ang mga bedsheet, punda at kumot niya pati mga damit niya.

After ko maglaba ay sinampay ko iyon sa may garden sa gilid ng bahay nila. pagpasok ko ay naabutan ko si Lolo na humihikab na.

Inaantok

ka na lolo?“

Tanong ko sa kaniya. tumango ito sa akin.

“Tara na po lolo, pumunta na tayo sa kwarto mo at matulog na.”

Sabi ko sa kaniya. tumango ito sa akin at saka tumayo at naglakad na papuntang kwarto niya. pagdating sa kama niya ay tinulungan ko siya tumungtong sa kama niya at humiga na siya sabay angat ko nang barrel o harang ng kama niya sa gilid.

Binuksan ko ang Aircon at saka ko siya kinumutan.

“Sleep well lolo.”

Ngiting sabi ko sa kaniya at saka na ako lumakad palabas ng kwarto niya at sinarado ang pintuan nito at kumilos na ako ng gawaing bahay.

© BeauConcubine | 2022

Chapter 2

Isaiah

“Bakit lagi niyo po akong

tinatawag

na Greg po lolo? eh hindi naman po ako ang apo niyo?!”

Tanong ko kay lolo, pinapakain ko na ngayon siya ng hapunan.

“kamukha mo kase siya hijo. kaya

napapagkamalan

kitang apo ko. mabuti na lang na lagi ka

nagpapakilala

sa akin para malaman ko talaga na ikaw iyan at hindi si Greg na apo ko.”

Sabi nito sa akin.

“Ayoko po sanang magtanong sa Inyo nito, pero nasaan po si Greg?”

Tanong ko kay lolo. hindi siya nakapag salita.

“Matagal na panahon na noong iniwan niya kami at ang tatay niya na si Gregorio ang pangatlo kong anak na lalaki.”

Kwento ni Lolo sakin. tahimik lang ako nakikinig sa kaniya.

“Siya ang pinaka paborito kong apo sa lahat.

pinagtapos

siya ng pag aaral ng papa niya, nakahanap ng trabaho sa abroad.

pinasukan

naman niya iyon pero nung nakarating na siya roon sa bansang iyon? hindi na siya

nagparamdam

sa amin.”

Malungkot na kwento ni Lolo sakin.

“Hanggang ngayon po ba ay wala po kayong balita sa kaniya ni ang papa po niya or mga tito at tita niya po?”

Tanong ko ulit kay lolo. umiling lang ito bilang sagot sa akin.

“Alam niyo po ba lolo kung saan bansa siya nagpunta po?”

Tanong ko sa kaniya ulit.

“Hindi ko alam kung

saang

bansa siya nag apply at pumunta para mag trabaho roon, hindi rin siya nag sabi samin.”

Sagot ni lolo sa akin.

Sobra akong nalungkot sa kwento niya sakin. pinagmasdan ko na lang siya na kumakain ngayon.

After niya kumain pasadong 7:30 pm ay dumating na si Ate Vangie galing sa trabaho niya.

“Nandyan na si ate vangie, lolo.”

Sabi ko sa kaniya.

Pagpasok ni ate vangie sa loob ay may dala itong mga prutas na binili niya para kay lolo.

Tinulungan ko pa si ate vangie mag bitbit ng mga iyon at ilagay sa Isang container na lalagyan at hinugasan ko iyon mabuti.

“Over time ka na sa work hours mo, umuwi ka na Isaiah. pero agahan mo bukas huh? huwag yung Oras mo kanina. Okay?!”

Sabi ni ate vangie sakin.

“Opo, ate!”

Sabi ko sa kaniya. inayos ko muna ang mga pinamili niyang prutas at saka ko iyon nilagay sa malaking bilog na lalagyan after ko iyon hugasan at pinatulo.

Inayos ko na ang sarili ko at saka kinuha ko na ang bag ko. umakyat muna si ate vangie sa itaas sa kwarto niya para magbihis. hinintay ko muna siya bago ako umuwi.

Nilapitan ko si Lolo na nasa higaan na niya  at nakahiga na.

“Lolo, uuwi na ako. bukas ulit po huh?

papakainin

ko kayo bukas ng prutas na binili ni ate vangie sa Inyo. hindi na kayo pwede kumain ngayon kase

napainom

ko na kayo ng gamot niyo. okay po ba?”

Mahabang sabi ko sa kaniya at nagpaalam na rin..

“Mag-iingat ka sa daan hijo!”

Sabi niya sakin.

“Opo, Lolo! ba-bye na po.”

Sabi ko sa kaniya at saka ako nagmano sa kamay niya at lumabas na ng kwarto niya. nakababa na si ate vangie. nagpaalam na rin ako sa kaniya at saka hinatid na niya ako palabas ng bahay.

Paglabas ko ng bahay niya ay binilinan pa niya ako na agahan ko bukas pumasok, tumango na lang ako sa kaniya at naglakad na ako palayo sa bahay nila at siya naman ay sinarado na niya ang gate at ni lock.

Nakakapagod ang trabaho ko pero aanihin ko naman ito balang araw, lahat ng pagod ko mapapalitan ng ginhawa. kaya kaunting tiis lang.

Naglalakad na ako papunta sa terminal ng mga FX pa Fairview. napatingin ulit ako sa university kung saan may bago akong kaibigan rito kanina.

naka scrub suit ako na uniform na kulay black at nakapasok ang dalawang kamay ko sa bulsa ng scrub suit ko.

Pagdating ko sa terminal ay tsaka na ako sumakay sa loob, nag aantay lang ang driver na mapuno ang UV EXPRESS ng mga pasaherong kagaya ko na uuwi ng Fairview.

naka idlip ako at nagising na lang ako ay umaandar na ang sinasakyan namin na UV at nasa kalagitnaan na kami ng welcome rotonda papuntang Quezon city na.

Mabilis lang ang byahe kaya nakarating ako sa simbahan na malapit sa amin at tamang-tama lang dahil kakaumpisa pa lang ng Misa nung naabutan ko ito. nagsimba ako at nagdasal na sana ay palarin ako makapag abroad sa susunod na taon.

9:00 pm na ako naka uwi sa amin. kaunting pag uusap lang kami ni nanay at saka nag ayos na ako. kumain, nilabhan ko ang scrub suit ko na suot ko kanina, nag half bath, nag sipilyo at saka nagbihis na ng pantulog at saka natulog na.

••••••••••••••

Mabilis lumipas ang mga araw hindi ko namamalayan ay natapos ko na ang OJT ko sa bahay nila Lolo for almost 1 month.

Yung last day ko na sa bahay nila naging emosyonal ako dahil magpapaalam na ako kay lolo at kay ate vangie. hindi na ako pwede mag extend pa kung ano lang ang binigay sakin na araw ng training center na pinasukan ko ay Hanggang doon lang.

“Aalis ka na hijo?!”

Tanong sakin ni Lolo.

“Opo, Lolo. last day ko na po dito ngayon.”

Malungkot kong sabi sa kaniya.

“Umiiyak ka ba?”

Tanong niya sakin.

“Opo, Lolo. mamimiss kase kita Lolo. ikaw yung unang naging pasyente ko na hindi man lang ako nahirapan alagaan. sana sa susunod na pasyente ko abroad? kagaya niyo po na hindi ako

mahihirapan

alagaan din.”

Malungkot kong sabi sa kaniya habang naluluha ako.

Nakatingin lang sakin si Lolo.

“Saan abroad ka mag tra-trabaho?”

Tanong niya sakin.

“Hindi ko pa po alam Lolo. mag a-apply pa po ako sa agency at sa government po.”

Sabi ko sa kaniya.

Nag hired na lang muna si ate vangie ng bagong caregiver ni Lolo na private. lalaki din.

“Huwag mo kaming kakalimutan ni lolo huh?!”

Sabi ni ate vangie sakin.

“Syempre naman ate, parang second family ko na rin kayo eh. kaya hinding hindi ko kayo makakalimutan ni Lolo po.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

“Sana makahanap ka nang kagaya ko na mabuting amo sa ibang bansa sa iyo dahil sobrang

sipag

mo at napaka bait mo pa,

bihira

na lang ang makahanap mo na kagaya mo. hindi ko alam kung kagaya mo din yung bagong caregiver na hired ko, sa monday pa ang pasok niya rito eh.”

Sabi ni ate vangie sakin.

“For sure ate, mabait din iyon at masipag din iyon kagaya ko. maswerte siya at si Lolo ang magiging pasyente niya, hindi siya mahihirapan alagaan si Lolo dahil

masunurin

sobra ni lolo.”

Sabi ko kay ate vangie.

Matapos ang araw na iyon ay nag picture kaming tatlo. nakakatuwa tignan ang picture na iyon dahil parang mukha akong apo ni lolo sa picture na iyon. si Lolo ang nasa gitna ako sa kanan niya at si ate vangie sa kaliwa.

Binigay na ni ate vangie ang evaluation record ko at wala naman akong natanggap sa kaniya na mababang score dahil maganda naman ang performance ko at attitude.

Nakuha ko na ang certificate ko kaya naman pwede na ako mag apply pa ibang bansa. may mga certificate din ako sa ibang training hindi lang sa training center kung saan ako nag enrolled for caregiving.

“Samahan kita mag apply sa mga agency anak.”

Sabi ni nanay sakin. hindi naman ako tumutol sa sinabing iyon ni nanay sakin.

“Sige nay, kelan ba? sa lunes? unahin muna natin sa government mag apply baka may vacant doon.”

Sabi ko kay nanay.

Tumango lang si nanay sa akin. nakapag apply na din ako ng passport ko, NBI clearance at kung ano-ano pa na kakailanganin sa mga kagaya ko na magiging OFW.

mabilis lang dumaan ang mga araw at lunes na, maaga kami nagising ni nanay at saka nag asikaso na ng aming mga sarili. inuna muna namin asikasuhin ang dalawa kong kapatid na may pasok ngayong araw.

Pagkaalis nila ay tsaka na kami nag asikaso ni nanay. inasikaso ko na din ang mga papeles ko na dadalhin ko kapag hinigian ako ng mga certificates at documents.

Pagkaalis namin ni nanay ay sumakay na kaagad kami ng FX papuntang Mandaluyong dahil nanduon ang government agency nila na POEA. 1 hour and 9 mins lang ang byahe papunta roon.

Puno ako ng kaba at takot pero dinaan ko lang ang lahat ng iyon sa dasal. pagkarating namin doon ay pumasok kami sa loob at in-assist kami ng guard kung akin ang mga table or counter na lalapitan ko for application.

Pagpasok namin sa loob ay unang table or counter ang nilapitan ko.

“Hello po, good morning.”

Sabi ko sa babae sa window 5.

“Hi, how may I help you Sir?”

Tanong nito sakin nang nakangiti.

“Uhm… mag a-apply po pa ibang bansa po.”

Sabi ko sa kaniya.

“Okay? what is your job or

trabahong

a-aplayan mo sa ibang bansa?”

Tanong niya sakin.

“Caregiving po!”

Sagot ko sa kaniya.

“Oh, wow!”

Sagot nito na parang nabigla pa.

“Okay? may I see your certificate first?!”

Sabi niya sakin. binigay ko naman ang mga certificates ko na nasa loob ng plastic envelope.

“Here po ma’am!”

Sabi ko sa kaniya.

“Your Transcript of Records noong highschool ka, dala mo ba? may I see?!”

Tanong niya sakin.

Kinuha ko naman iyon inside of my envelope at saka binigay ko din sa kaniya.

Napatango naman siya nung tinignan niya ang TOR ko nung college. salutatorian ako noong highschool.

“Okay, I’ll give you a form.

sagutan

mo kaagad and dumiretso ka sa counter 7 sa  left side. Okay? good luck for interview!”

Sabi nito sakin. nabigla ako dahil hindi ko alam na may interview na kaagad at hindi ko alam kung saang bansa.

Pagpunta ko sa window 7 after I fill up the form ay binigay ko kaagad iyon sa lalaki sa window 7, hinihingian ako ng passport at Government ID na meron ako.

After niyon ay tinaype niya sa keyboard sa monitor na nakaharap sa kaniya. hindi ko alam kung anong ginagawa niya pero sigurado ako na ginagawang niya ako ng account sa kanila.

“Next po sa counter 10 po. Thank you!”

Sabi sakin ng lalaki. nagpasalamat ako sa kaniya at saka naglakad na kami ni nanay papunta sa window 10.

“Hi, Ma’am. good morning!”

Bati ko sa kaniya.

“Hi, are you planning to work abroad po Sir.?”

Tanong niya sakin.

“Uhm… Yes po!”

Sagot ko sa kaniya.

“Okay? anong work or job ang

inaaplayan

mo?”

Tanong niya sa akin.

“Caregiving po!”

Sagot ko sa kaniya. napatango siya sa sagot ko.

“Are you aware na Germany ang bansang open ngayon na hiring sa mga Caregiver?”

Tanong nito sa akin.

“Uhm… Germany po? h-hindi po eh!”

Sabi ko sa kaniya.

“Are you sure?”

Paniniguradong tanong pa nito sa akin.

“Yes po, Ma’am!”

Sagot ko sa kaniya.

“Hindi po ba ako qualified po?”

Tanong ko sa kaniya.

“No! hindi naman. qualified ka pa rin naman kaya lang kapag na tanggap ka, sa Germany ka mag aaral ng language nila. so habang nag tratrabaho ka as a caregiver doon? nag aaral ka ng language nila. don’t worry dahil employer mo naman ang

magpapaaral

naman sa iyo pagdating mo doon.”

Sabi nito sa akin. nagkatinginan kami ni nanay.

“Grab mo na anak, magandang opportunity iyon para sa iyo!”

Sabi nito sa akin.

Nilingon ko ulit ang babae sa loob ng window 10.

“Sige po! willing po ako.”

Sagot ko sa kaniya.

“Good! good choice…. okay, patingin ng form na binigay sa iyo sa window 7 kanina.”

Sabi nito sa akin at saka inabot ang inabot sa akin na papel na form sa window 7 kanina bago kami pumunta dito ni nanay sa window 10.

May ginawa siya sa form ko na iyon sabay inabot ulit sakin ang papel.

“Okay! you can proceed to the final window. window 12 for initial and final interview…. good luck!”

Sabi niya sakin at ngumiti.

Tumango ako at nagpasalamat sa kaniya.

“Nanay, kinakabahan ako. hindi ako fluent sa English. baka hindi ko

maipasa

ang interview.”

Kinakabahan kong sabi kay nanay.

“Anak, walang

mapapala

iyan nararamdaman mo kung kaba o takot ang naghahari diyan sa puso at damdamin mo. isipin mo na kaya mo, ito na yung opportunity mo anak para makapag work abroad at magamit mo ng husto ang skills mo…. kaya mo iyan! naniniwala ako sa iyo.”

Sabi ni nanay sa akin. napangiti ako sa sinabi ni nanay at saka bumuntong hininga at sinabi ko sa isip ko na kaya ko.

Pagdating namin ng window 12. mahaba ang pila pero in-assist kami ng tauhan doon, binigay ko ang papel ko sa kaniya dahil may mga nakita akong pumipilang applicant doon at binibigay ang hawak nilang papel na kagaya sa akin. kaya binigay ko na din ang papel ko sa taong iyon.

Pumila ako sa dulo habang si nanay naman ay nakaupo sa bench at nag ro-rosario sa loob ng malaking bag niya na nakapatong sa lap niya.

Humarap ako sa mga taong nakapila sa harapan ko at napabuntong hininga na lang ako at yumuko at nagdasal din.

tinuruan ako ni nanay noong bata pa ako. kapag nasa oras ka nang kagipitan, takot, pangamba at kawalan ng lakas ng loob. magdasal ka lang sa kaniya at humingi ka ng tulong mula sa kaniya.

Matutulungan ka niya at sasagutin niya ang mga panalangin at katanungan mo sa kaniya. at iyon nga ang ginawa ko. nagdasal ako sa isip ko habang nakapikit ang mga mata ko. hindi pa naman umuusad ang pila kaya minabuti ko munang magdasal.

Habang nagdarasal ako ay sinasabayan ng kabog ng puso ko. bawat salitang sinasabi ko ay sumasabay ang heart beat ko. pinalangin ko na kung bibigyan niya ako ng lakas ng loob at tapang ay masasagot ko ng kalmado ang mga tanong sakin ng magiging employer ko.

pero kung hindi niya ako pagbibigyan makapag trabaho pa ibang bansa? ipapaubaya ko na lang sa kaniya ang lahat kung ano ang plano niya sa akin at sa kapalaran ko sa hinaharap.

© BeauConcubine  |  2022

Chapter 3

Isaiah

Uyyy

! Isaiah….. long time no see, kumusta ka na?”

Natigilan ako nung marinig ko ulit ang boses niya.

pag angat ko ng ulo ko ay nakita ko si Isaac. napangiti ako at napatayo sa kinauupuan ko. nasa loob ako ng convenience store na ito na malapit sa bahay nila Lolo at ate vangie.

“Oh, hi! Isaac. long time no see din. a-anong ginagawa mo rito?”

Tanong ko sa kaniya.

“Bibili ng something pang

palubag

loob. nakaka frustrating kase paper works namin i mean research siya na parang thesis style.”

Sabi niya sakin. naka pantalon ako at naka shirt na blue at siya naman ay naka shirt na brown at naka short na light brown.

“Look oh? ang laki na nang eye bag ko sa  dalawang mata ko. kaka frustrating ang 2nd semester. parang kailan lang na baby ang turing sa amin noong 1st semester ngayon, para kaming mga senior high school slash 4th year college.”

Sabi niya sakin. natawa naman ako sa sinabi niyang iyon kase naka relate ako sa kaniya way back senior high school palang ako.

“Ayy nako, truth talaga iyan! relate ako sa iyo. ganyan din ako noong senior high school pa ako. 1st semester Isang thesis pinagawa sa amin. practical research 1 pa tapos noong 2nd semester naman practical research 2 tapos may marketing research pa.”

Sabi ko sa kaniya. umupo siya sa kabilang side ng upuan kaharap ko at kumain ng cup noodles na malaki at may burger pa tapos Isang bote na tubig na litro.

“Oh? kumusta ka naman na? tapos ka na ba sa caregiving mo?”

Tanong niya sakin.

“Oo, noong last week ng nakaraang buwan natapos. nandito lang ako ngayon para dalawin si Lolo. yung naging pasyente ko noon. malapit lang dito

tirahan

nila, kaya

dinalaw

ko.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ikaw? kumusta ka naman na? nasaan yung kasama mo si Garret ba iyon?”

Tanong ko sa kaniya. ngumunguya siya ng kinakain niya sa loob ng bibig niya bago niya sagutin ang tanong ko.

“Nanduon sa dorm niya. susunod na din iyon sakin”

Sabi nito. at biglang napalingon sa pintuan ng convenience store.

“Oh! ayan na pala siya, ay teka? b-bakit kasama niya yung lalaking iyan?”

Tanong niya sabay nakatingin ang mga mata niya sa pintuan ng convenience store, narinig ko naman bumukas iyon at saka nilingon ko kung sino ang tinutukoy niya.

Dalawa silang lalaki na pumasok, ang Isa ay si Garret na naka shirt na puti at naka short din tapos yung lalaki na kasama nito ay matangkad at maputi din kagaya ng balat ni Garret at naka sweater ito na kulay pula at naka short din.

Lumapit sila sa amin ni Isaac.

“Sorry kung natagalan ako, sumama pa kase itong si Jacob sa akin.”

Sabi ni Garret kay Isaac.

“Uyyy, hi! Isaiah.”

Sabi din nito sa akin nung nakita niya ako.

“Hello!”

Bati ko sa kaniya.

“Who is he? new friend niyo?”

Tanong ng matangkad na lalaki na iyon kila Isaac at Garret habang nakaturo ang daliri nito sa akin.

“Oo, bagong kaibigan namin ni isaac.”

Sagot naman ni Garret. It seems like na may something kila Isaac at Garret. hindi naman pinapansin ni Isaac yung lalaking kasama ni Garret.

Umusog ako sa dulo at saka umupo ang lalaki na iyon sa tabi ko. so ang set up namin ay kaharap ko si Isaac at nasa tabi niya si Garret at ako naman ay katabi ko yung lalaki na iyon na kasama ni Garret kanina.

Napapansin ko din na maya’t maya ang tingin ng lalaking katabi ko ngayon kay Isaac at hindi naman siya nililingon nito o ni pinapansin man.

Ehem

! bakit parang

uminit

ang atmosphere dito? tumahimik ah? may dumaan bang anghel?”

Basag ko sa katahimikan. kanina lang ay nag kwe-kwentuhan kami ni Isaac tapos kung dumating ang dalawang ito. tumahimik na kaming lahat.

“Hahahahaha… pag pasensyahan mo na wala kase sa mood yung dalawa, I mean mga

puyat

sa paper works nila.”

Natatawang sabi ng katabi kong lalaki sa akin. nilingon ko naman siya.

“Ahh oo nga pala! anong pangalan mo at ngayon lang kita nakita na kasama mo sila Garret at Isaac?”

Tanong ko sa kaniya.

“Jacob…. Abraham Jacob Tan full name ko, add mo ako sa facebook if may facebook account ka, stalk mo muna account ko if baka like mo ako.”

Sabi nito sakin. napataas ako ng kanang kilay ko.

“Wow! confident ahh?! as if naman na magugustuhan kita? hoyyy! kahit gwapo ka pa at kahit lamang ka ng 10 times na

ligo

? hindi ka parin

papasa

sa

kagwapuhan

ni Lee Dong-

Wook

kapag tinapat ka sa kaniya.”

Sabi ko sa kaniya. napakunot noo siya sa sinabi ko. nagpigil ng tawa ang dalawa sa harapan namin. napatakip ng bibig si Isaac samantalang si Garret naman ay napakagat labi halatang nagpipigil ng tawa.

“Who the f*ck is Lee Dong-

Wook

?”

Inis niyang tanong sa akin.

“Edi I-google mo?!”

Sagot ko sa kaniya. kinuha naman niya ang touch screen na cellphone niya at nagpunta sa Google app sabay nag research sa pangalan ni Lee Dong-Wook.

“Tsss… this guy? as if naman na

papatulan

ka nito eh age 40 plus na? ano sugar baby ka niya at sugar daddy mo siya?”

Sarkastikong sabi niya sakin.

“Eh? why do you care naman? at least

artista

ang sugar daddy ko. eh Ikaw? kahit mag ka age pa tayo, hindi kita

papatusin

. mas okay pa na hot daddy ang

naisin

ko kesa naman ka age ko na playboy or f*ck boy naman.”

Sabi ko sa kaniya and I rolled my eyes.

“I kennat! Hahahahaha.”

Natatawang sabi ni Isaac sakin.

“What’s funny? Do you think it’s funny?!”

Inis na tanong ni Jacob na iyon kay Isaac.

“Oh? bakit ka naiinis? kapag daw nainis ang Isang tao sa Isang joke na

patama

sa kaniya? meaning totoo at na offend siya.  so true nga?!”

Tanong ko sa kaniya.

“H-Hindi ahh?! hindi ba pwedeng na

insulto

lang ako sa sinabi mo?”

Sabi niya sakin.

“Hmmm… pwede din. i mean yung

insulto

at na offend, same lang sila!”

Sabi ko sa kaniya. napatawa na naman ang dalawa sa harapan namin.

“Your a sh*t!”

Sabi nito sa akin.

Opsss

! bad word iyan. bawal sabihin while your eating. proper etiquette po!”

Sabi ko sa kaniya.

“Tamang behavior na din!”

Sabi ko pa sa kaniya.

“Jusko!

maiiyak

ako sa

kakatawa

. bagay kayong dalawa! Hahahahaha….”

Sabi ni Garret.

“What?”

Gulat na sabi ni Jacob kay Garret.

“No way!”

Sabi ko naman kay Garret.

“Hindi pwede iyon? why? ayoko umalis ng bansa na may dagdag

iisipin

ako? mag

wo-work

ako abroad tapos tanging family ko lang ang

iisipin

ko rito sa bansa tapos

dadagdagan

pa ng kagaya niya?…. no way!”

Sabi ko kay Garret.

“Mas Lalo naman ako? gusto ko lagi nakikita yung taong mamahalin ko, as if naman na kagaya mo na wala sa tabi ko at nag wo-work sa ibang bansa pero may 

kinakasama

na palang iba at

kinakama

pa.”

Sabi niya kay Garret na parang ako ang pinaparinggan. nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niyang iyon kaya nabatukan ko siya ng malakas sa ulo niya.

“Aba?! grabe ka naman makapagsalita sa akin parang kilalang kilala mo na ako ah? hindi mo ba alam na iyang sinabi mo sakin ngayon is parang ganyan din ang description mo sa mga OFW’s natin na

nagpapakahirap

sa ibang bansa? tapos

babastusin

mo lang? watch your disgusting gross mouth and words!”

Mahabang sabi ko sa kaniya. natigilan naman sila Isaac at Garret sa sinabi ko.

“My goodness! ang taas pa naman ng tingin ko sa mga anak na mayayaman kagaya mo dahil

edukado

at mukhang professional tignan pero mukha yatang nagkamali ako sa

inaakala

ko. mas

masahol

pa pala ang ugali sa mga

tambay

sa kanto.”

Sarkastikong sabi ko.

“Yung ikaw ang

nagpapakahirap

sa ibang bansa para lang

kumayod

para sa pamilya mong naiwan mo dito sa pilipinas? pero pag iisipan ka pa ng ganun na may

kalandian

kang iba or what so ever na sobrang below the belt na?! grabe

makapang

husga

ng kapwa. akala naman kilalang kilala na ako?”

Inis kong pagpaparinig ko sa kaniya. nainis ako at na insulto ako sa mga sinabi niya sa akin.

hoyy

! para sabihin ko sa iyo? kahit hindi ako nakapag tapos ng college? may pinag aralan din ako kagaya niyo, malinis ang prensipyo ko at iniingatan ko ang

dangal

ko. mag tra-trabaho ako sa ibang bansa para sa pamilya ko, hindi ako pupunta sa ibang bansa para

humayahay

at

magpasarap

buhay roon habang ang pamilyang maiiwan ko dito ay

naghihirap

!”

Galit kong sabi sa kaniya. hindi naman siya nakapagsalita sa mga sinabi ko kumakain lang siya ng pagkain niya.

“Sana hindi mo

maranasan

ang hirap namin sa buhay o

magtrabaho

sa ibang bansa at

magpakaalila

doon sa mga

dayuhan

na

ituturing

ka nilang

alipin

na mas

mababa

pa sa taong mahirap… sana hindi mo maranasan iyon balang araw!”

Sabi ko sa kaniya.

“Tama na iyan!”

Sabi ni Garret sa amin dalawa ni Jacob. tumayo ako sa kinauupuan ko at saka kumuha ng ballpen at kapirasong papel sa loob ng bag ko at sinulat ko ang number ko.

“Ayan, number ko Isaac. tawagan mo na lang ako at itext. baka hindi na ako makipagkita pa sa Inyo ni Garret dahil baka tawagan ako ng government agency.”

Kalmadong sabi ko kay Isaac. kinuha naman niya iyon at saka tumango sakin.

“Okay sige, mag iingat ka ahh?! ikaw ang modern heroes ng bansa natin.

galingan

mo sa trabaho mo para hindi ka

pauwiin

  o tanggalin sa trabaho mo at matapos mo nang buo ang

kontrata

mo. Okay?!”

Sabi niya sakin.

“Oo naman! haha… thank you sa support mo, i appreciate it!”

Sabi ko sa kaniya. tumayo din ito at niyakap ako, niyakap ko din siya pabalik.

“Mauna na ako sa Inyong dalawa ni Garret…. bye!”

Sabi ko sa kanilang dalawa at nagpaalam din sila sakin bago ako lumabas ng convenience store at iniwan ko silang tatlo doon. nainis na ako at gusto ko na Iwan sila, na bad trip ako sa lalaki na iyon. ang bastos ng bibig.

If ganun ang tingin niya sa mga OFW nowadays, pasalamat siya at anak mayaman siya dahil kung OFW din ang parents niya for sure, makakain niya ang sasabihin niyang iyon sa akin.

Nakasakay na ako sa FX uwing Fairview, Gabi na iyon. at habang nasa loob ako ng FX at wala pang katao-tao sa loob, ako pa lang ang pasahero at naghihintay ang driver na mapuno ang UV na ito ay biglang may tumawag sa akin sa cellphone ko.

Kinuha ko naman iyon sa bulsa ng pantalon ko at saka tinignan ko kung sino ang tumawag. number lang ito at walang pangalan.

Sinagot ko kaagad ito.

“Hello?”

Sagot ko.

“Uhm, hi! good evening. is this Mr. Isaiah Estanislao?”

Tanong ng Isang babae sa linya.

“Yes? speaking?!”

Sagot ko sa kaniya.

“Well, sir! congratulations po. Isa po kayo sa mga nakapasa sa initial and final interview po for applying work visa po sa Germany.”

Masayang sabi nito sa akin. nanlaki ang mga mata ko sa narinig ko at napatakip ako ng bibig ko.

“OMG! totoo po ba? n-naka pasa ako sa initial and final interview po papuntang Germany po?”

Gulat kong tanong.

“Yes po sir, actually sir may employer na po kaagad kayo at siya po ang magbabayad po ng mga fees niyo like plane ticket niyo po papuntang Germany and mga additional fees niyo like pag aaral niyo po ng language po nila sa Germany po.”

Masayang sagot niya sakin.

“Ohh myyyy Godddd…..! hahaha thank you po! sobrang thank you po Ma’am, maraming salamat po!”

Naiiyak kong sabi sa kaniya habang nakangiti. naluluha ako nung mga Oras na iyon. after namin mag usap ay napahagulhol ako ng iyak dahil sa tuwa. hindi ko ma explain ang sayang nararamdaman ko ngayon.

Hanggang sa makauwi ako sa amin ay diretso simbahan ako, iyak parin ako ng iyak habang nagpapasalamat ako sa Diyos dito sa loob ng tahanan niya sa simbahan dahil sa bagong blessings na binigay niya sakin.

Pag uwi ko sa bahay ay nadatnan ko si mama na nagdarasal sa mesa. wala pa ang mga kapatid ko. 6:30 pm kase ang labasan nila at 6:00 pm pa lang.

“Nanay! my good news ako sa iyo.”

Naluluhang sabi ko kay nanay. natigilan siya sa pagdarasal at saka tumingin sa akin.

“A-Ano iyon?”

Tanong niya sakin.

“Nanay, tinawagan na ako sa

POEA

. nakapasa ako sa initial at final interview ko papuntang Germany!…. nanay makakapag trabaho na ako abroad.”

Sabi ko kay nanay na patuloy akong naluluha at nakangiti. napayakap ako kay nanay at ganun din siya sakin.

“Oh, Diyos ko! maraming salamat at sinagot mo ang panalangin ko. maraming salamat

Panginoon

!”

Naluluhang sabi ni nanay sakin habang nagyakapan kaming dalawa. nagpasalamat ako sa Diyos sa isip ko habang nakapikit at nakayakap kay nanay.

© BeauConcubine   |  2022

Chapter 4

Isaiah

“Mag-iingat ka doon anak huh? huwag mo pababayaan sarili mo. maliwanag? huwag kang magbigay ng sakit ng ulo sa magiging amo mo roon. maliwanag ba?”

Naluluhang sabi ni nanay sakin. nandito na kami sa pintuan ng departure area. niyakap ko sina nanay at mga kapatid ko.

“Opo nanay, mamimiss ko kayo. alagaan niyo ang sarili niyo huh? huwag niyo din 

papagurin

ang sarili niyo. maliwanag din po ba?”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

Nilingon ko ang dalawa kong kapatid na umiiyak din.

“Huwag niyo bibigyan ng sakit ng ulo ang nanay huh? mag

papakabait

kayo kay nanay at lagi niyo siyang susundin. maliwanag ba?”

Naluluhang bilin ko sa dalawa kong kapatid na babae na minor de edad.

“Opo kuya! mag iingat ka po doon. tumawag ka po samin kapag nakarating ka na doon po huh? pangako, lagi namin susundin ni ate si nanay, hindi kami

magbibitaw

ng sakit ng ulo sa kaniya po.”

Sabi ng bunso kong kapatid sa akin habang umiiyak.

“Dapat lang! dahil kapag nawala si nanay? walang mag aalaga sa Inyo. hindi niyo alam kung saan kayo

pupulutin

. maliwanag ba?”

Naluluhang sabi sa kaniya.

“Mamimiss kita kuya! mamimiss ko ang mga bonding naging tatlo at higit sa lahat…. mamimiss ka namin.”

Naiiyak na sabi ng kapatid ko na sumunod sakin.

“Mamimiss ko din kayo…!”

Sabi ko sa kanila. naluluha ako at kahit anong punas ang Gawin ko sa mga luha ko ay hindi ito matigil tigil sa paglabas ng mga luha sa mga mata ko.

“Oh paano? mauuna na ako sa loob. umuwi na kayo kapag nakasakay na ako ng eroplano huh? tatawag ako sa Inyo kapag nakarating na ako roon.

patnubayan

nawa

ako ng Diyos papunta roon na sana ligtas ako makarating doon at ibigay niya ako sa mabubuting kamay.”

Sabi ko kay nanay.

Nawa’y

magkatotoo

iyan!

ipapanalangin

ko na makarating ka ng ligtas at maibigay ka sa mabubuting amo mo roon sa Germany!”

Sabi ni nanay sa akin. tumango ako sa kanila at saka niyakap ko ulit sila isa-isa at saka ako naglakad papasok na sa departure area at hila ko ang luggage ko.

lumingon pa ako sa kanila at kumaway sa kanila. kumaway naman din sila sa akin at saka na ako naglakad papuntang eroplano para sumakay na roon sa loob.

“Gagawin ko ito para sa Inyo at hindi para sa akin. ang gusto ko ay magkaroon tayo ng maayos na buhay lalo na kayo mga kapatid ko.

papatapusin

ko kayo ng pag-aaral hanggang kolehiyo. bibili tayo ng malaking bahay at

magtatayo

ng sarili nating

negosyo

. at pagkatapos niyon? hindi na tayo magkakahiwalay ulit. pangako iyan!”

Naluluhang sabi ko habang naglalakad palapit sa eroplano at saka na umakyat ng hagdan.

sinalubong ako ng stewardess at hinanapan ako ng ticket at passport, binigay ko naman sa kaniya ang hawak ko at saka in-assist niya ako kung saan ang upuan ko. 

Ilang minutes pa ay naisara na ang eroplano at saka na ito umandar at patakbong pumunta sa runaway at saka lumipad na paitaas. napapikit na lang ako at taimtim na nagdarasal sa kinauupuan ko.

After ko mag pray ay napatingin ako sa bintana na malapit sa akin at pinagmasdan ko ang mga ulap sa kalawakan at ang asul na karagatan sa ibaba. nakakamangha na nakakalula tignan sa ibaba.

Humigit kumulang 12 hours and 20 minutes ang flight ko from Philippines to Germany, matagal tagal din iyon at masakit sa pang upo ko. naka kain naman ako ng maayos dito sa loob ng airplane ng mga pagkaing hinahanda sa amin ng mga stewardess.

After ng mahaba-habang byahe ay naka landing na ang eroplanong sinasakyan ko sa Isang malaking airport dito sa Germany. Pagbaba ko ng eroplano ay hindi ko maintindihan ang mga salitang sinasabi nila at yung mga nakapaskil sa mga signage.

Kaya kinalabit ko ang katabi ko na pilipino na lalaki.

“Uhm… excuse me?”

Istorbo kong tanong ko sa kaniya. lumingon naman ito sa akin.

“Yes?”

Tanong niya sakin.

“Uhm… saan dito yung papuntang labasan? i-i mean palabas ng airport? hindi ko kase maintindihan yung mga signage na

nakabitin

sa itaas.”

Tanong ko sa kaniya.

“Ahh, labasan ba? halika sumunod ka sakin. tapos ka naman na i check sa monitor machine ang luggage mo?”

Tanong niya sakin.

“Oo, tapos na! pinakita ko na din sa counter yung mga papers ko. lalabas na lang ako nitong airport.”

Sabi ko sa kaniya. malamig ang bansang ito dahil malapit ito sa Europe continent.

“Oh! okay na pala eh, tara na? labas na tayo.”

Aya niya sakin. tumango ako sa kaniya at saka kami naglakad papuntang exit nitong airport.

“Hey! excuse me, are you Mr. Isaiah Estanislao, the new caregiver my boss hired from the Philippines?”

natigilan ako sa lalaking iyon na matangkad at maputi at mukhang american pero German ito, lumapit ito sa akin. naka suot siya na itim na coat at itim na slack pants na parang escort ang datingan nito.

“Uhm… yeah?! w-who are you?! how do you know me?”

Tanong ko sa kaniya.

“My boss ordered me to pick you up here at the airport.”

Sabi niya sakin.

“By the way, i’m Jefferson

Becher

, but you can call me Sir Jeffrey. i’m the right hand of

Mr. Peter Walter, my boss and he is also your boss.”

Sabi niya sakin. naniwala ako sa sinabi niya dahil alam ko ang name ng boss ko or employer ko at Timothy Peter Walter ang name nito.

“Shall we go now? my boss is waiting for you inside of his car.”

Sabi niya sakin sabay hawak sa luggage ko.

“Okay, sure!”

Sabi ko sa kaniya. nagpaalam ako sa kapwa ko pinoy na naghihintay din ng pagdating ng amo niya sa airport para sunduin din siya.

Paglabas ko ng airport ay sumalubong sa akin ang Isang malaking kotse na itim. itsura nito ay parang wrangler na pwedeng pang bundok kapag mag a-adventure ka sa mga bundok ay pwede mo itong dalhin paakyat.

Pinagbuksan muna ako ng pintuan ng sasakyan ng lalaking kasama ko kanina na nagsundo sakin dito sa airport. pagbukas nito ay nakita ko kaagad ang Isang lalaki na maputi at gwapong-gwapo.

Nakasuot ito ng all black na pang corporate attire at naka cross ang legs nito at prenteng prente nakaupo sa dulo ng passenger seat. lumingon ito sa akin.

“Titignan mo na lang ba ako? hindi ka ba

sasakay

rito sa loob?”

Tanong niya sakin sabay smirk. natigilan ako dahil nagsasalita pala ito ng filipino language.

Agad akong kumilos at sumakay papasok sa loob nitong sasakyan at saka sinarado ng right hand niya ang pintuan ng sasakyan pagkapasok ko sa loob nito.

Tahimik lang ako at hindi ako makapagsalita na parang umurong ang dila ko. hanggang sa pumasok ang right hand niya sa loob nitong sasakyan at naupo sa driver seat at saka nagsuot ng seat belt sabay pinaandar na ang sasakyan palayo sa airport.

“How’s your flight? Mr. Estanislao?”

Tanong niya sakin habang naka tingin siya sa harapan ng salaming bintana na tinitignan ng right hand niya habang binabagtas namin ang daan pauwi sa kanila.

“Ayos lang po, medjo po pagod sa biyahe po papunta rito.”

Sagot ko sa kaniya.

“Filipino din po pala kayo? ang akala ko kase pure German kayo, mahihirapan pa ako mag salita ng english kung hindi niyo maiintindihan ang sasabihin ko kapag english language ang gagamitin ko.”

Sabi ko sa kaniya.

“No! i’m not a pure filipino. half pinoy ako at half german. pero fluent ako sa pagsasalita ng filipino language.”

Sabi niya sakin.

Napatingin ako sa kaniya at ganun din siya sakin.

Nung makarating na kami sa bahay nila, pagbaba ko ay natigilan ako nung makita ko ang buong bahay nila. malaki ito na parang kasing laki ng Isang school building or Isang museum sa manila.

“Bahay niyo po talaga ito Sir Timothy?”

Tanong ko sa kaniya.

“Soon to be my house! parents ko ang may ari nitong bahay na ito ngayon. pero kapag wala na sila? magiging akin din ito dahil ako lang ang nag iisa nilang

tagapag

mana.”

Sabi niya sakin sabay ngiti.

Pumasok na kami sa loob at nabigla ako dahil sobrang ganda at malinis ang loob na parang pang sinaunang bahay dahil napaka antigo ng mga gamit at mga kurtina dito pa lang sa buong first floor ng bahay.

Malinis at makintab ang tiles na sahig na parang mahihiya kang marumihan iyon. may mga maids din akong nakita na mga german woman.

“alle?! Ich möchte euch alle

vorstellen

, die neue Betreuerin meines Papas. Herr Isaiah Estanislao aus den Philippinen.”

Everyone?! I would like to introduce all of you, my Daddy’s new caregiver. Mr. Isaiah Estanislao from Philippines.

Sabi ni Sir Timothy sa mga maids ng mansion nila. 10 sila na babae at ang iba sa kanila ay mukhang bata pa at ang iba naman ay matanda.

“Herzlich

willkommen

! Und guten Tag, Herr Jesaja.”

Welcome! And Good Afternoon, Mr. Isaiah.

Bati nila sakin sabay nag bow ng ulo nila.

Ganun din ang ginawa ko sa kanila at nag greet din ako sa kanila.

“G-Good afternoon also, and t-thank you!”

Ngiting bati ko sa kanila. nagkatinginan sila na parang hindi nila ako naintindihan. napangiwi ako at nilingon ko si Sir Timothy, napalingon siya sa akin sabay ngumiti sa akin.

“er sagte auch guten Tag und er sagte auch danke für die Begrüßung hier.”

he said, good afternoon also and he also said thank you for welcoming here.

Explain ni Sir Timothy sa kanila. napatango na lang ang mga maid sa sinabi ni Sir Timothy sa kanila.

Tinuro at sinamahan ako ni Sir Timothy sa kwarto ko. malapit lang iyon sa kwarto ng Daddy niya na nasa left side at ang kwarto ko naman ay sa righ side dito sa second floor.

Pagpasensyahan

mo na sila kung hindi ka nila maintindihan dahil English ang sinabi mo. hindi sila

nakakaintindi

ng english.”

Sabi niya sakin.

“Okay lang po iyon Sir Timothy, hindi na lang po ako mag

uutos

o nagsasabi sa kanila dahil hindi naman nila ako naiintindihan. pwede din ako gumamit ng google translate if may gusto akong sabihin sa kanila para maintindihan nila ako.”

Sabi ko kay Sir Timothy.

“Mas maganda siguro kung ganun na lang ang gagawin mo…. by the way? okay ba ang magiging kwarto mo sa iyo?”

Tanong niya sakin. sinipat ko ang buong kwartong ito. mas malaki ito kompara sa bahay namin sa pilipinas na inuupahan namin.

Itong buong kwarto na ito ay kasing laki lang ito ng buong apartment namin. kasya na mga gamit namin dito.

Malaki. Sobrang laki ng kwarto na ito para sa akin. Parang hindi ko yata kaya ang ganitong kwarto. Pumasok ako rito bilang caregiver sa bansang ito at hindi magbuhay prinsipe o prinsesa.

“Nakakahiya po ang ganitong kwarto po.  Sir Timothy! ang laki po nito masyado po para sa akin po.”

Sabi ko sa kaniya.

“Tss… huwag kang mahiya sa ganitong kwarto. hindi ka kagaya ng mga maids dito sa mansion.

naiiba

ka sa kanila, caregiver ka ng Daddy ko kaya nararapat lang sa iyo na ganito ang maging kwarto mo.”

Sabi niya sakin.

Umupo ito sa tabi ko dahil umupo ako sa gilid ng kama na magiging kama ko at habang sinisipat ko ng mga mata ko ang kabuuan ng kwartong ito ay naramdaman ko ang paghawak ni Sir Timothy sa kaliwang hita ko.

Bigla akong nag freeze sa kinauupuan ko sabay tingin sa kaniya.

“If may gusto kang itanong o may kailangan ka? don’t hesitate me to call me. iyon ang telephone sa tabi ng lampshade malapit sa kama mo. naka connect lang iyan sa akin at sa room ni Daddy.”

Sabi niya sakin in a seductive voice.

“Kapag naman may kailangan ako sa iyo? pwede kitang tawagan gamit ang telephone ko sa loob ng kwarto ko, mag

ri-ring

ang telephone mo na iyan at dapat sagutin mo kaagad dahil ayaw na ayaw kong pinaghihintay ako sa wala at Isa pa, gusto ko din na kapag pinapunta kita sa kwarto ko ay dapat mabilis kang kumilos patungo sa kwarto ko. maliwanag ba?”

Sabi niya sakin. nakaramdam ako ng takot at kaba sa mga sinabi niya sakin. bigla niyang nilapit ang mukha niya sa akin at napaatras naman ang ulo ko sa kaniya.

“kapag

sinuway

mo ang utos ko? I give you a punishment na hinding hindi mo makakalimutan…. i swear! nagkakaintindihan ba tayo?”

Bulong niyang sabi sakin habang nakangiti.

“O-Opo S-Sir Timothy!”

Sabi ko sa kaniya na nauutal habang nakatingin ako sa mga mata niya.

“Good! Mag pahinga ka na, at sa Monday na mag uumpisa ang trabaho mo bilang caregiver ng Daddy ko. understand?”

Sabi niya pa sakin na pabulong. tumango naman ako sa kaniya. tumayo na siya at naglakad palabas ng kwarto ko pero natigilan siya sabay ikot paharap sa akin.

“One more thing! ako lang ang pwedeng makapasok dito sa kwarto mo, walang maids, escorts ko ang makakapasok dito. Only me! okay?!”

Bilin niya sakin. napalunok muna ako ng laway ko at saka tumango sa sinabi niyang iyon sa akin. ngumiti siya sakin sabay hawak sa doorknob ng pintuan ng kwarto ko.

“Rest well, Good Afternoon!”

Sabi niya sakin sabay smirk sakin na may parang mensahe o kahulugan ang mga tingin at smirk niya sakin. napa yuko ako at napahawak ako sa dibdib ko dahil sobrang bilis ng tibok ng puso ko at may nararamdaman akong takot at kaba sa kaniya.

© BeauConcubine   |  2022

Chapter 5

Timothy

“Wer ist er?”

Who’s that?

Sigaw kong tanong sa kumakatok sa pintuan ng kwarto ko.

Naka suot ako ng bathrobe na kulay navy blue, kagagaling ko lang ng CR. nag half bath ako dahil matutulog na ako at maaga ako bukas sa hospital.

Naglakad ako papuntang pintuan ng kwarto ko at saka binuksan iyon. biglang lapit sakin ni Ella Isa sa mga maids ng mansion namin at hinalikan ako sa mga labi ko.

Naitulak ko siya palayo sa akin.

“was fehlt dir?”

What’s wrong with you?

Inis kong tanong sa kaniya.

warum

? Magst du meinen Kuss

nicht

? mein Körper?”

*why? don’t you like my kiss? my

body?*

Tanong niya sakin. pabulong kami mag usap dahil baka may makarinig sa pinag uusapan namin. sinarado niya ang pinto sabay hinalikan ako sa mga labi ko.

Siya ang pinaka batang maid dito sa mansion, maganda siya at nakakabighani ang kaniyang ganda. hindi mo mapapansin na mahirap lamang siya dahil sa gandang meron siya at perpektong kurba ng katawan niya.

Kaya lang nasa loob ang kulo niya.

Tumugon ako sa mga halik ko sa kaniya sabay tulak niya sakin sa kama ko nung napaatras ako sa kaniya palayo sa kaniya kanina ngunit nilapitan niya ako pagkasara niya ng pintuan ng kwarto ko at sabay halik sakin.

Akala ko babagsak ako sa sahig ngunit sa kama ko pala ako babagsak. pumatong siya sakin sabay hinalikan niya ang labi ko. naging mapusok ang halikan namin dalawa.

Ginagawa ko siyang parausan gabi-gabi. hanggang doon lang, hindi ako pwede magkagusto sa kaniya dahil mahirap lang siya at mayaman ako. natigil ang halikan namin dalawa.

Sabay hinawakan niya ang bumubukol kong alaga na tumigas dahil sa ginawa niya sa loob ng bathrobe na suot ko. nakapatong parin siya sakin pero pinigilan ko siya.

“Seien Sie nicht zu

aggressiv

, nicht jetzt! Du kannst jetzt einfach meinen Schwanz

lutschen

. aber Sex? wir können das nicht, ich fahre morgen ins

krankenhaus

. Also ich will heute Nacht nicht müde sein!”

Don’t be too aggressive, not now! you can just suck my dck now. but sex? we can’t do that, I’m going to the hospital tomorrow. so i don’t want to be tired this night!*

Sabi ko sa kaniya. bakas sa mukha niya ang disappointment.

“Okay, wir haben gerade keinen Sex. aber morgen Abend machen wir es hier. verstehe?!”

okay, we don’t sex right now. but tomorrow evening we do it here. understand?!

Seductive voice niyang sabi sa akin. tumango ako sa kaniya. lumuhod siya sa sahig at umupo naman ako at pinagmasdan ko ang ginagawa niyang paghawi ng makapal na bathrobe na suot ko para mailabas ang malaki kong sandata.

Pagkalabas niyon ay bigla niya itong hinawakan at saka sinubo. napatingala ako sa kisame ng kwarto ko at hindi ko mapigilan mapaungol.

“f*ck! Ugh…

Scheiße

, du bist so

aggressiv

. Du siehst aus wie eine

Prostituierte

, eine verdammte nuttige Hure.”

Sht, your so aggressive. you look like a prostitute, a f*cking

sl

*tty

wh

re.

Murang ungol ko sa kaniya. Ginalingan pa niya ang pag subo sa malasawang pagkalalaki ko. 10 inches ang pagkalalaki ko, malaki at mataba. nabibilaukan siya sa ginagawa niyang pagsagad ng alaga ko sa buong bibig niya.

Habang sinusubo niya ang alaga ko ay naglalakad ang dalawang kamay niya paitaas sa abs at dibdib ko. Tinanggal niya ang pagkakabuhol ng tali ng bathrobe ko at saka hinimas himas niya ang abs at mga nipple ko sa dibdib.

“Sht! fck that your slutty mouth.”

Ungol kong sabi sa kaniya.

Napasabunot ako sa buhok niya sabay binaon ko ang pagkalalaki ko sa loob ng bibig niya. naka steady lang ang ulo niya at ang balakang ko ang bumabayo sa bibig niya.

Nasusuka siya kaya naman hinugot ko ang pagkalalaki ko sa loob ng bibig niya, kitang kita ko kung paano balutin ng mga laway niya ang pagkalalaki ko. Sabay hand job niya iyon at dinilaan ang ulo ng pagkalalaki ko na Lalo ko pang ikinaungol ng malakas.

“Fck! you btch?! you satisfied me well.”

Sabi ko habang umuungol.

Biglang nagbago ang paningin ko, naging mukha ni Isaiah at minsan nagiging mukha ni Isaac ang mukha ni Ella. mas Lalo akong nalibugan kaya naman sinagad ko ulit ang buong alaga ko sa loob ng bibig niya sabay walang habas na binayo ng binayo iyon.

Nabibilaukan na si Ella pero patuloy parin ako dahil naiimagine ko na makipot na butas iyon ni Isaiah o ni Isaac. naiimagine ng isip ko na nag wi-wild sex kami at balak kong punuin ng katas ko ang lagusan nila kung sino man sa kanilang dalawa.

“Sir Timothy, halt! Ich kann nicht atmen.”

Sir Timothy, stop! i can’t breathe.

Pagmamakaawang sabi ni Ella sa akin. ngunit para sakin ay boses iyon ni Isaac or ni Isaiah dahil parehas ang boses nilang dalawa. kaya mas lalo pa akong bumayo ng bumayo sa bibig nito hanggang sa nararamdaman ko na malapit na ako labasan. naramdaman ko ang paghigpit ng kapit ni ella sa mga hita ko.

“Ugh! F*ck… I’m cumming! eto na ako Isaiah.

saluhin

mo lahat!”

Sabi ko na pabulong.

Pumulandit ang katas ko sa loob ng bibig ni Ella.

Hingal na hingal ako at pinagpapawisan ang dibdib ko at ang noo ko. nanlambot ang alaga ko sa loob ng bibig niya at saka hinugot iyon.

Nakita ko na niluwa lahat ni Ella ang katas ko kaya nakaramdam ako ng Galit sa kaniya. sinuka niya iyon sa sahig ng kwarto ko at ubo siya ng ubo habang humahagulhol sa pag iyak.

Nag dilim ang paningin ko sa kaniya kaya naman sinabunutan ko siya sabay pinatingala ang ulo niya para makita ko ang mukha niya at makita niya rin ang mukha ko na Galit na Galit.

“Wer hat dir

gesagt

, du sollst es schlucken?”

who told you to swallowed it?

Galit kong tanong sa kaniya.

“Sir Timothy, es tut mir

leid

. Ich war

erstickt

, deshalb habe ich sie alle geschluckt.”

Sir Timothy, I’m sorry. i was choked so that’s why i swallowed all of them.

Naluluhang sabi niya sakin.

(Paaaakkkk) Isang malutong na sampal

Sinampal ko siya ng malakas sa kanang pisngi niya at napahiga siya sa sahig. mas lalong lumakas ang hagulhol niya. napahawak siya sa kanang pisngi niya sabay lingon sa akin at napaatras siya na pagapang palayo sakin. lumapit naman ako sa kaniya.

Umiiling siya habang umiiyak.

“vergib mir, Sir Timothy, ich verspreche es! Ich werde das nie wieder tun, ich flehe Sie an, Sir Timothy… tun Sie mir nicht weh.”

forgive me Sir Timothy, i promise! i will never do that again, I’m begging you Sir Timothy… don’t hurt me.

Pagmamakaawa niyang sabi sa akin.

Jawohl

! Ihr

Recht

. das tust du mir nie wieder an. denn jetzt werde ich dich töten!”

yes! your right. you never do that again to me. because right now, i will kill you!

Sabi ko sa kaniya. sabay kuha ng silent gun sa loob ng drawer ko na maliit at tinutok ko iyon sa noo niya.

“Nein!”

No!

Sigaw niya sabay putok ng baril sa noo niya at ikinabagsak niya sa sahig. tumagas ang mapulang dugo na galing sa noo niya. dilat ang mga mata niya nung mawalan na siya ng malay.

May narinig akong nag gasp kaya naman tinignan ko ang pinto. nakita ko ang anino ng isang to mula roon sabay naglakad ng mabilis palayo sa pintuan ng kwarto ko.

Napa smirk ako dahil alam ko kung sino iyon.

Alam kong siya lang naman iyon dahil kanina ko pa siya tinatawag kanina bago dumating si Ella pero hindi niya na yata nagawang pumasok dahil siguro ay nasaksihan niya ang ginawa namin ni Ella.

Nagbihis ako at saka binalot ko ng kumot ang katawan ni Ella sabay binuhat ko iyon palabas ng kwarto ko. 12 am na nang madaling araw at wala nang gising na made ng ganitong Oras.

Bumaba ako ng hagdan habang buhat buhat ko na parang Isang kabang bigas ang katawan ni Ella sabay lumabas ako ng mansion at nagtungo ako sa likod nito.

Naghukay ako roon ng malalim na hukay. Sabay nilibing ko ang bangkay ni Ella sa ginawa kong malalim na hukay at saka tinabunan ko iyon at tinapak tapakan ko para walang makapansin o makahalata na hindi nagbago ang lupa.

Nagpunta ako ng garden sabay naglinis ng sarili ko. pagkatapos ay pinunasan ko ang sahig sa kwarto ko at sa sahig ng hallway nitong second floor kung saan may bakas ng mga patak ng dugo hanggang sa ground floor ng mansion palabas ng main door na dinaanan ko kanina.

Napatingin ako sa pintuan ng kwarto ni Isaiah. patay ang ilaw sa loob nito naglakad ako papunta roon at saka hinawakan ang doorknob sabay pinihit iyon.

naka lock iyon kaya naman kinuha ko ang duplicate keys sa drawer kung nasaan nakalagay ang silent gun ko kanina at saka lumabas ng kwarto at nagtungo sa pintuan ng kwarto ni Isaiah.

Nabuksan ko ang pintuan ng kwarto niya at saka pumasok ako doon sa loob, lumapit ako sa kaniya nakita ko siyang nakahiga at nakatalikod sa akin. nakabalot ng kumot ang kalahati ng katawan niya.

Umupo ako sa gilid ng kama niya at saka ko hinaplos ang maitim at makapal niyang buhok sa likod ng ulo niya. napa smirk ako dahil alam kong gising pa siya at nagpapanggap siyang tulog ngayon.

Naisip ko na bukas ko na lang siya kakausapin about sa nakita niya kagabi at sa punishment ko sa kaniya na hindi niya pagsipot kanina sa kwarto ko.

“i know na gising ka pa.”

Sabi ko sa kaniya na pabulong.

“But it’s okay, kakausapin na lang kita tomorrow!”

Sabi ko din sa kaniya

“Good night and sweet dreams!”

Habol ko pang sabi.

Tsaka tumalikod na ako sa kaniya at naglakad na ako palabas ng kwarto niya at sinarado ko ang pintuan ng kwarto niya at nagtungo sa kwarto ko para matulog na rin .


Isaiah

“Good night and sweet dreams!”

Sabi niya sakin. nagtulug-tulugan ako pero ang totoo ay puno ako ng takot at pangamba para sa kaligtasan ko rito.

Nanginginig ang mga kamay at paa ko dahil sa nasaksihan ko kanina. papunta na sana ako sa kwarto ni Sir Timothy dahil sa tumatawag siya sakin kanina at hindi ko nasagot ang tawag niya dahil naalimpungatan ako.

Kaya minabuti ko na puntahan na lang siya sa kwarto niya pero natigilan ako nung marinig ko ang Isang ungol ng lalaki na parang may nangyayari sa loob.

pinihit ko ang doorknob sabay bukas nito kaunti at nanlaki ang mga mata ko nung makita ko ang kamayakang ginagawa ni Sir Timothy at ng Isa niyang maid na pinaka bata na kanina ko lang nakita.

Pinagmamasdan ko ang ginagawa nilang iyon hanggang sa narinig kong napaungol si Sir Timothy at sinambit ang pangalan ko. nakaramdam ako ng takot at pagkagulat sa mga narinig ko

After labasan ni Sir Timothy sa loob ng bibig ng maid niyang iyon, niluwa ng babaing iyon ang mag katas ni Sir Timothy na ikinagalit naman ni Sir Timothy sa kaniya at bigla niya itong sinabunutan at saka sinampal ng malakas.

Napahiyaw ang maid na iyon dahil sa malakas na pagkakasampal sa kaniya ni Sir Timothy. nagmamakaawa ang maid sa kaniya habang gumagapang ito na paatras at Maya maya pa ay nakita kong may kinuha si Sir Timothy na Isang uri ng baril sabay tinutok sa noo ng babaing iyon.

At bigla na lang bumagsak sa sahig ang babaing maid, napa gasp ako sabay takip ng bibig sa nakita ko, nakagawa pala ako ng ingay na dahilan para mapatingin sa gawi ko si Sir Timothy at napa smirk ito. napaatras ako sa pinto sabay nagmadaling nagtungo sa kwarto ko at pag ka pasok ko sa loob ay nilock ko ito.

Napasandal ako sa pintuan ng kwarto ko at para akong nanghihina na Ewan dahil para akong tinatakasan ng energy ko. narinig ko ang pagbukas ng pintuan ng kwarto ni Sir Timothy at saka ko pinatay ang ilaw agad-agad para hindi niya malaman na gising pa ako.

Napalapit ako sa bintana at Nakita ko siya mula rito sa itaas sa bintana ko ang paghuhukay niya ng lupa sa likod nitong mansion. nakaramdam ako ng matinding takot sa kaniya at awa naman sa babaing iyon na pinatay niya.

Pagkatapos niya maglibing ay naisip ko na bumalik ng kama ko at nagpanggap na tulog dahil alam kong papasukin niya ako rito sa loob.

At hindi nga ako nagkamali dahil pumasok nga ito sa kwarto ko sabay umupo sa gilid ng kama ko at nakatalikod ako sa pintuan ng kwarto at sa kaniya ay naramdaman ko ang paghaplos niya sa buhok ko sa likod ng ulo ko.

  “i know na gising ka pa!”

Bulong niyang sabi sa akin.

“But it’s okay, kakausapin na lang kita tomorrow!”

Sabi pa nito. napakagat labi na lang ako at kinontrol ko ang panginginig ng mga braso at kamay ko. at nagkunwaring tulog.

“Good night and sweet dreams!”

Sabi niya sakin.

Pagkalabas niya ng kwarto ko ay hindi ko na napigilan ang hagulhol ko na pag iyak at saka ang lumalaking takot at kaba sa puso ko at sa damdamin ko.

Diyos ko! iligtas mo ako rito sa impiyernong bahay na ito at sa demonyong mamamatay lalaking iyon.

Panalangin ko sa isip ko at napapikit habang umiiyak.

© BeauConcubine  |  2022

Chapter 6

Isaiah

“Guten Morgen

Señorito

, haben Sie Ella gesehen?”

Good morning señorito, have you seen Ella?

Rinig kong tanong ng maid na may edad na kay Sir Timothy. kakain pa lang kami ng almusal dito sa dining room nila. mahaba ang mesa at anim ang bawat upuan sa bawat gilid ng pahabang mesa.

May dalawa pang upuan sa dulo at harap nito.

“Nein!

warum

? wo sie ist?”

“No! why? where she is?*

Tanong naman ni Sir Timothy sa medjo may edad na maid.

“Wir kennen Señorito

nicht

, wir sind heute Morgen aufgewacht und ich habe

bemerkt

, dass sie fehlt.”

we don’t know Señorito, we woke up this morning and I noticed that she was missing.

Sagot naman ng maid sa kaniya.

“vielleicht ist sie weggelaufen?”

maybe she run away?

Sagot naman ni Sir Timothy sa kaniya. hindi na lang naka imik ang maid na iyon. naka yuko na lang ako at kumakain, ayoko tignan sa mga mata si Sir Timothy.

Inangat ko ang ulo ko at kukunin ko sana ang lalagyan ng ulam na nasa harapan ko ngunit bigla niya iyon kinuha.

“You want? say please muna?!”

Pang aakit niyang sabi sa akin.

“No! thanks.”

Sabi ko sa kaniya at saka luminga linga sa ibang ulam na nakalagay sa harapan ko. hindi ko pa rin siya tinitignan, para bang gumagawa siya ng paraan para tignan ko siya sa mga mata niya.

Daig pa niya si Medusa. once na tumingin ka sa mga mata niya, magiging semento ka. eh siya? kapag tumingin ka sa mga mata niya? maalala mo kung ano ang nangyari kagabi sa kwarto niya.

Hanggang sa matapos kami kumain ay tsaka na ako tumayo at naglakad pabalik ng kwarto ko. hindi pa naman lunes para mag simula ako ng trabaho ko bilang caregiver sa daddy niya.

Aaaaayyyyyy

….!”

Gulat kong sabi dahil nabigla ako na hawakan niya ako sa left wrist ko at hatakin niya ako papasok sa loob ng kwarto ko.

Pagpasok namin sabay sinarado niya ang pinto at saka sinandal niya ako doon. hindi ko pa din siya tinignan.

“Bakit hindi mo ako magawang tignan sa mga mata ko kanina? why? are you afraid to look at me?!”

Sabi niya na may pang aakit.

“Bakit naman kita titignan sa mga mata mo? gwapo ka ba?”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“Yeah! I know na gwapo ako, kaya ko nga

naakit

ang maid na iyon eh. did you know na many times nang may nangyayari sa amin gabi-gabi since wala ka pa dito sa Germany?”

Sabi niya sakin.

“At alam kong nakita mo ang mga nangyari kagabi, am i right?”

Pang aakit niyang tanong sa akin.

“I-I don’t know what are you talking about?”

Nauutal kong sabi sa kaniya. alam ko na naitatanong niya sa akin iyon kagabi.

“Talaga?”

Sabi niya sabay smirk.

“Okay? sige,

paniniwalaan

ko iyan sa ngayon. pero kailangan mong harapin ang punishment mo sa akin dahil hindi mo sinagot ang tawag ko sa iyo kagabi at hindi ka pumunta sa kwarto ko.”

Sabi niya sakin. nag wagi siya dahil nakuha ko nang tumingin sa mga mata niya.

“Nagkakamali ka, pumunta ako kagabi sa kwarto m——”

Natigilan ako sa mga nasabi ko. bigla siyang natawa sa sinagot ko sa kaniya.

“See? hahahaha the fish is caught by its mouth. ”

Sabi niya sakin sabay smirk niya. tinaas niya ang dalawang kamay ko gamit ang matipunong kamay niya na maugat.

Sabay haplos ng kaliwang pisngi ko gamit ang kaliwang kamay niya.

“I know narinig mo ang moan ko kagabi? maganda ba sa pandinig mo iyon? habang ginagawa namin ni Ella iyon kagabi, hindi ko nakikita si Ella iyon mismo, ikaw ang nakikita ko nung gabing iyon.”

Mapang akit niyang sabi sa akin. nanlaki ang mga mata ko sa mga narinig ko.

“Gusto ko ang mga kagaya mo, angelic face, innocent eyes na sarap tignan habang nahihirapan at nagmamakaawa sa ginagawa kong punishment. your voice na parang boses anghel lalo na siguro kapag umuungol. sh*t! nakaka pang init at mas

nakakapang

gigil na

barurutin

ka.”

Horny voice niyang sabi sa akin. napaluha ako sa mga sinabi niya. umiwas ako ng tingin but he hold my jaws at pinaharap niya ako sa kaniya.

“kaya ang punishment ko sa iyo ngayon? sasama ka sa akin ngayon papunta sa hospital at hindi ka dapat lumayo o umalis sa tabi ko, once na umalis ka sa tabi ko? mawawala iyang virginity mo ng maaga.”

Horny niyang sabi sa akin. napapikit na lang ako at naglandas ang mga luha sa mga mata ko paibaba sa mga pisngi ko. naramdaman ko na lang na lumuwag ang pagkakahawak niya sa mga kamay ko ay napadilat ako ng mga mata ko.

“Go! magbihis ka na.

aantayin

kita sa ibaba. dapat 10 minutes naka ayos ka na dahil kung hindi? ako mismo ang mag aayos sa iyo at baka kung ano pa ang mangyari sa atin dito sa loob ng kwarto mo.”

Sabi niya sa akin.

Humawak siya sa doorknob at saka binuksan ang pintuan ng kwarto ko at lumabas na.

Napabuntong hininga ako ng malalim kasabay ang pagpatak ng mga luha ko sa tiles na sahig ng kwartong ito. nangingibabaw ang takot ko sa kaniya. nangangamba din ako sa kaligtasan ko rito.

Tumayo na ako at naligo na, nagmadali ako maligo pero inayos ko naman ang pagligo ko kahit nagmamadali. after ko maligo ay nagbihis na ako tsaka nag ayos ng sarili at lumabas na ng kwarto ko at naglakad na sa hallway papuntang hagdan at bumaba na.

Pagbaba ko ng hagdan ay nakita ko siyang naka sitting pretty sa mahaba at malaking sofa sa living room. naka patong ang ulo niya sa kanang kamay niya na naka tukod sa hawakan ng sofa.

Sabay tingin niya sa wrist watch niya.

“Your late! It’s already 12 minutes, 2 minutes kang late.”

Sabi niya sakin na seryoso.

“Uhm… n-naligo po kase ako Sir Timothy.”

Sabi ko sa kaniya. nakatayo lang ako sa harapan niya na hindi naman gaanong kalayuan sa kaniya.

Tumayo ito sa pagkakaupo niya sa sofa at inayos ang damit niyang suot. naka white long sleeves na polo siyang suot at naka tack-in iyon sa slack pants niya na black.

Bakas na bakas sa polong suot niya ang malalaki at matitigas niyang muscles sa kaniyang braso at medjo umbok din ang kaniyang dalawang dibdib.

“Huwag kang obvious na

pinagnanasaan

mo ako,

matitikman

mo din ang katawan ko. not now, but soon!”

Sabi niya sabay smirk. nahuli niya akong nakatingin sa kaniya. hindi na lang ako umimik at saka nag umpisa na siyang maglakad.

“Let’s go!”

Sabi niya sakin.

Naglakad na din ako, nauuna siyang maglakad habang ako ay nasa likuran niya at sinusundan siya palabas ng main door ng mansion nila.

Paglabas namin ay nakita ko na kaagad ang sasakyan na kulay itim na malaki na parang montero sports na may pagka Fortuner, hindi yung sinakyan namin nung Isang araw nung sinundo niya ako sa airport.

Nakabukas ang pintuan niyon at may Isang escort na nasa likod ng pintuan ng sasakyan. pumasok si Sir Timothy sa loob at naupo sa passenger seat at sumunod naman ako sa kaniya sabay sinarado na nung pinto ng sasakyan.

Tahimik lang kaming dalawa sa loob habang nasa biyahe kami papunta sa hospital.

“Gaano ka na katagal na Caregiver?”

Basag niya sa katahimikan dito sa loob ng sasakyan. napatingin ako sa kaniya at ganun din siya sa akin.

“1 year na po!”

Pagsisinungaling ko. 1 month ang OJT ko equivalent daw niyon is 1 year experience.

“Bago ka pa lang, hindi ba

saklaw

ng Isang caregiver ang maging baby maker bukod pa sa pagiging baby sitter?”

Tanong niya ulit sa akin. napatingin ulit ako sa kaniya at nag smirk siya.

Eh sira ulo pala ito eh?

Sabi ko sa isip ko.

“Don’t look at me like that, para mo naman akong kakainin ng buhay niyan sa mga tingin mo sa akin.”

Smirk niyang sabi sa akin.

“I’m sorry! pero hindi ko po alam ang sinasabi niyo na baby maker po, wala po iyan sa job description ko po as a caregiver po.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ganun ba? okay?! ako na lang ang

magtuturo

niyon sa iyo.”

Sabi niya sakin.

Nabalot ako ng lamig sa kinauupuan ko. his not a person, demonyo siya. demonyo!

“Mas malaki ang magiging sweldo mo kapag natuto ka na sa Ituturo ko sa iyo na baby maker.”

Sabi pa nito.

“H-Hindi na po, experience po ang hanap ko hindi po pera.”

Sabi ko sa kaniya.

“Really? I know na may dalawa kang kapatid na

nakakabata

pa sa iyo at single mom ang mother mo. walang trabaho ang mom mo kaya sa iyo siya umaasa, are you sure na hindi mo kailangan ng pera at experience ang hanap mo here?!”

Ngiting tanong niya sa akin. para akong maiihi sa gulat at takot sa kaniya.

“P-paano niyo po nalaman about po sa family ko po? stalker po ba kayo? nag hired po ba kayo ng private investigator para manmanan ang pamilya ko na nasa pilipinas po?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hahahahaha… i’m not desperate to do that, bakit ko naman gagawin iyon? hindi ba nga nag apply ka sa government agency para makapag work ka rito? so

malamang

kukuhaan

ka nila ng information about sa family mo.”

Sabi nito sa akin na natatawa pa.

Natigilan ako sa mga narinig kong sabi niya. tama siya, kinuhaan ako ng information about sa family ko sa government agency na iyon.

Nakaramdam ako ng hiya dahil doon.

“Kaya alam ko about sa family mo ay dahil sinabi sakin ng government agency na iyon sa pilipinas ang tungkol sa iyo, hindi lang sa iyo kundi sa family mo na rin hindi ba ako ang employer mo?”

Sabi pa nito sa akin.

“Don’t make your self embarrassed especially sa harap ng ibang tao. isipin mo muna kung ano ang mga sasabihin mo bago ka magsalita at pagdudahan ang taong kausap mo. are we clear?!”

Dagdag niyang sabi sa akin.

“Yes po, Sir Timothy!”

Sabi ko sa kaniya.

Pagdating namin sa pupuntahan namin ay nauna nang bumaba si Sir Timothy at sumunod ako. pagbaba ko, una kong napansin ang mapunong paligid na para bang nakatayo ang malaking hospital na ito sa gitna nang kagubatan.

Napalingon ako sa likod ko. ang hospital na parang luma na tigna at parang haunted ang itsura.

St. Gregory Mental Asylum Hospital

Nabasa ko sa isip ko ang pangalan ng hospital na iyon.

Hospital ng mga may mental illness?

Tanong ko sa isip ko.

“Hey! tatayo ka na lang ba diyan?”

Natigilan ako sa pagsita niya sa akin. nasa main glass door na siya ng hospital. agad akong naglakad palapit sa kaniya.

“Pasensya na po!”

Sabi ko sa kaniya.

“Pumasok na tayo sa loob!”

Sabi niya sa akin. sumunod ako sa kaniya habang nauuna siya sa paglalakad at nasa magkabilaan niya ang dalawang escort niya na German ay ako naman ang nasa likod.

may nakasalubong kaming Isang lalaki na may sakit sa pag iisip na inaalalayan ng Isang lalaking nurse. tumingin ito sa akin sabay natawa.

sumunod naman ay sa gawing kanan ko naman ay nakasalubong namin ang Isang babae na naka upo sa wheelchair at naka benda o balot na balot ang dalawang braso niya na parang sinaputan ng malaking gagamba kung kaya’t hindi maigalaw ang mga braso nito.

Para siyang si sadako dahil nakalugay at magulo ang kaniyang mahaba at itim na itim na buhok. babaing nurse ang nagtutulak ng wheelchair nito.

Halo-halo ang nararamdaman ko ngayon, takot, pangamba, at may nararamdaman din akong awa para sa kanila. gusto ko malaman ang history nila kung bakit sila nagkaganun.

may mga nadaanan pa kaming mga rehas o selda na parang kwarto. naririnig ko ang mga tawa at sigaw nila na parang sigaw ng takot, may mga umiiyak din at parang Galit na may kaaway.

Binilisan ko ang lakad ko dahil napansin kong nahuhuli na pala ako kila Sir Timothy. pumasok kami sa elevator at saka nagsara iyon.

Nagugustuhan

mo ba ang mga nakikita mo?”

Tanong niya sa akin. napalingon ako sa kaniya.

Sira ba siya? bakit ko naman gugustuhin makita ang mga taong may deperensya sa pag iisip na nagkakaganun?

Tanong ko sa isip ko.

“Hindi po Sir Timothy!”

Malamig kong sagot sa kaniya. hindi na siya nagsalita pa.

Paglabas namin ng elevator ay tsaka na kami naglakad pakaliwa hanggang sa natigil kami sa paglalakad nasa pang limang pinto na kami.

*Dr.

Leonard Timothy Peter Walter

RPsy

., M.D*

Büro

des

Direktors

Nabasa kong tag na parang lapida na nakadikit sa pader malapit sa pintuang iyon.

“verlasse

uns

!”

Leave us!

Utos niyang sabi sa dalawang escort niya.

“Ja, Sir Timothy!”

Yes, Sir Timothy!*

Sabi ng dalawang escort sa kaniya at naglakad na palayo sa amin. binuksan na ni Sir Timothy ang pintuan ng office niya at saka pumasok. sumunod naman ako sa kaniya.

Office na office ang theme nito sa loob. nakalatag ang Isang malawak at malaking carpet sa sahig. malawak ang office niya. nakita ko kaagad ang malaki at kahoy niyang office table at itim na malaking swivel chair doon.

Bumungad malapit sa amin ang dalawang malaking sofa na kulay itim sa magkabilaan at Isang solong sofa na itim naman sa harapan sa pagitan ng dalawang sofa na malaki na magkaharap.

May katamtamang malaki na table na babasagin na kulay itim din sa gitna ng dalawang sofa na malalaki. naglakad na siya palapit sa office table niya at hinubad niya ang suot niyang trench coat na kulay itim na suot niya kanina na hindi ko napansin at sinabit sa sabitan nito sa likod ng swivel chair niya.

May apat na upuan na nakadikit sa office table niya, dalawa sa kanan at dalawa sa kaliwa. may dalawang malalaking magkabilaan din na bookshelves sa likuran ng swivel chair niya Isa sa kanan at Isa sa kaliwa. Sa gitna naman ay may bintana na natatakpan ng malaki at makapal na kurtina na kulay ash gray.

May chandelier na malaki na nakasabit sa kisame katapat ng office table niya. Sobrang lawak ng office niya na parang kasing laki ng plaza or gymnasium sa amin.

“Come here!”

Sabi niya sakin. napabalik ako sa huwisyo ko bigla. at naglakad palapit sa kaniya.

nakaupo ito sa swivel chair niya at nakasuot siya ng salamin sa mata. paglapit ko sa kaniya ay nagtama ang mga mata namin dalawa.

“Dito ka sa likod ko.”

Sabi niya sakin. agad naman akong naglakad papunta sa likod niya.

“Massage my shoulders,

galingan

mo sa

pagmamasahe

sa magkabilaan kong balikat.”

Utos niyang sabi sa akin. nagtaka naman ako dahil hindi ko naman forte iyon as a caregiver. pero kahit nag aalinglangan ay sinunod ko na lang siya dahil natatakot ako sa kaniya.

“Opo, Sir Timothy!”

Sagot ko sa kaniya at saka nilagay ang dalawang kamay ko sa magkabilaan niyang balikat.

© BeauConcubine   |  2022

Chapter 7

Isaiah

Ughhh

… ganyan nga, diyan banda ang masakit. sige,

masahiin

mo lang.”

Ungol niyang sabi sa akin. nagtatayuan ang mga balahibo sa sinasabi niya sa akin. minamasahe ko ngayon ang likod niya at sarap na sarap naman siya sa ginagawa ko.

Napapaliyad siya at napapapikit. maya-maya pa ay naramdaman ko ang paghawak ng kanang kamay niya sa kanang kamay ko. natigil ako sa pagmamasahe sa kaniya.

Lumingon siya sakin sabay hinila niya ako at napadausdos ako sa office table niya. bigla niyang hinimas at pinisil ang kaliwang pisngi ng pang upo ko.

“S-Sir Timothy….!”

Tawag ko sa pangalan niya.

“Yes? masarap ba ang ginagawa ko sa iyo ngayon?”

Tanong niya sa akin. napakapit ang dalawang kamay ko sa dulong bahagi ng office table niya..

“H-Hindi po S-Sir Timothy.”

Sabi ko sa kaniya. bigla niyang nilakasan ang paghimas sa kaliwang pisngi ng pang upo ko.

“Eto? masarap ba? huh?!”

Sabi niya sakin.

“H-Hindi po Sir, t-tama na po! m-masakit po Sir Timothy.”

Sabi ko sa kaniya. masakit ang ginagawa niyang paglamas sabay hampas ng malakas na parang pinapalo niya iyon gamit ang kanang kamay niya. napapapikit na lang ako at pakiramdam ko ay pinapalo ako sa pwet ko ng Isang malapad na bagay.

“Ahhhh… t-tama na po!”

Impit ko dahil sa sakit. bigla akong napaigtad nung hanapin ng kanang kamay niya ang butas ng pwet ko. bigla ko hinawakan ang kamay niya at inaalis iyon pero sinasalag ng Isang kamay niya ang kamay ko.

“H-Huwag po diyan Sir Timothy, p-please…!”

Nagmamakaawang sabi ko sa kaniya.

“This is my punishment to you, dahil sa hindi mo pag punta sa kwarto kagabi at sa hindi mo pagsagot ng tawag ko.”

Horny niyang sabi sa akin. tumayo siya at sabay pumwesto sa likod ko at ubod lakas niyang hinaltak paibaba ang pantalon ko. nasira niya iyon at pilit kong inangat iyon pero marahas niyang inalis ang kamay ko sa pantalon ko.

Humarap ako sa kaniya sabay tinuhuran ko siya gamit ang tuhod ko. napaluhod siya sa sahig at napangiwi siya sabay hawak ng dalawang kamay niya sa pagkalalaki niya sa may bandang zipper ng slack pants niya.

Napahawak ako sa pantalon ko at saka ko iyon inangat paitaas at tumakbo palayo sa kaniya papunta sa pintuan. ngunit nahabol niya ako at saka sinabunutan niya ako sa buhok ko sabay sinampal niya ako ng malakas na parang pa back slap na naging resulta nang pagbagsak ko ng malakas sa sahig at kasabay niyon ay tumama ang ulo ko ng malakas sa dulo ng office table niya.

Nawalan ako ng malay pero bago iyon, naramdaman ko at maamoy ko ang mainit na tubig at malansang amoy na parang dugo.  nanlalabo ang paningin ko pero naanig ko pa siyang papalapit sa akin after niyon ay tsaka na nag block out ang paningin ko.

Nagkamalay ako nung makita ko ang sarili ko na nasa malaking kama na kulay puti ang bedsheet at kumot. inikot ko ang paningin ko at doon ko napagtanto na nasa Isang kwarto ako na hindi ko alam kung kaninong kwarto ito.

Kinakapan ko ang sarili ko kung may damit pa ba akong suot, meron naman pero hindi ito ang damit ko. naka suot ako ng malaking polo na long sleeves. Sinilip ko sa ilalim ng kumot ang pang ibaba ko kung may suot ako pero nanlaki ang mga mata ko dahil wala akong suot na damit pang ibaba na kahit na ano.

“A-Anong nangyari?”

Tanong ko sa sarili ko. bigla ko na lang naramdaman ang pananakit ng ulo ko, napahawak ako sa temple ko sa may gilid ng noo ko na malapit sa patilya ng buhok ko.

At napapikit kasabay niyon ay parang may nakikita ako na hindi ko maipaliwanag, parang invisible eye or parang bukas ang third eye ko at humiwalay ang katauhan ko or kaluluwa ko dahil nakita ko ang sarili ko na naglalakad papunta sa Isang pinto. pero alam ko sa sarili ko na hindi ako iyon dahil naririnig ko ang takong ng sapatos.

Napadilat ako at kasabay niyon ay ang pagbilis ng tibok ng puso ko at para akong hinihingal. Biglang bumukas ang pinto at si Sir Timothy ang niluwa niyon. nakangiti siya sakin at pumasok siya dito sa loob at sinarado ang pinto.

“Finally, you’re awake!”

Seductive voice niyang sabi sa akin.

“P-please Sir Timothy…. h-huwag mo akong sasaktan po. h-huwag mo po gagawin sa akin ang ginawa mo sa maid niyo kagabi. h-hindi po ako magsusumbong po kahit kanino sa nakita kong ginawa niyo sa kaniya po. huwag niyo lamang po ako patayin po!”

Pagmamakaawang sabi ko sa kaniya habang naluluha.

Sssshhhhhh

…..!”

Sabi niya sabay umupo sa gilid ng kama sa tabi ko at saka hinaplos ang kanang pisngi ko. iniwas ko ang mukha ko sa kaniya.

“Behave! hindi ko gagawin sa iyo iyon, kung magiging behave ka lang at magiging submissive at obedient ka sa lahat ng ipapagawa or i-

uutos

ko sa iyo? hinding hindi mangyayari sa iyo ang ginawa ko kay Ella… maliwanag ba?”

Sabi niya sakin na pabulong.

Napahagulhol na ako sa takot ko sa kaniya. nanginginig ang mga kamay ko at saka napapikit ako ng dalawang kamay ko. pagpikit ko ay nakikita ko ang itsura niyang nakatingin sa akin at nakangiti. para talaga akong may Isang matang nakatago sa likod ng ulo ko.

Nag iba ang nakikita ko, para akong nakatayo sa likod ni Sir Timothy at nakikita ko kung paano niya ako titigan at hinahaplos niya ang buhok ko sa likod ng ulo ko. at iyon nga ang ginagawa niya sa akin ngayon. na wi-wirduhan ako sa mga nakikita ko.

“Ready ka na ba sa punishment na gagawin ko para sa iyo?”

Tanong niya sa akin.

“Sir, please…. no! maawa po kayo sa akin sir.”

Hagulhol kong pagmamakaawa ko sa kaniya.

hindi ko alam kung ano ang nangyari bigla na lang akong nanginig dahil sa nararamdaman kong maliit na bagay sa butas ng pang upo ko at umiinit iyon sa loob.

Nakita ko na lang si Sir Timothy na may hawak na controller or parang kasing laki ng remote ng TV na maliit at may pinipindot siya doon.

“Ugh… Sir Timothy, a-ang sakit po. t-tama na! h-hindi ko na po k-kaya!”

Naluluhang pagmamakaawa kong sabi sa kaniya.

Balak kong hatakin ang maliit na bagay na iyon na vibrator sa loob ng butas ko ay bigla akong pinigilan ni Sir Timothy at saka kumuha siya ng mahabang tali sabay tinalian ang dalawang kamay ko at ang iba pang tali ay tinali niya sa hardboard ng kama.

Kaya naka angat ang dalawang kamay ko at hindi ko kayang ibaba iyon para abutin ang maliit na bagay na nasa loob ng lagusan ko at parang binabarena ang lagusan ko sa loob.

“Ahhhhh tama na! tama na po. hindi ko na po kaya (hagulhol kong pagmamakaawa sa kaniya)…..”

Napapaigik ako ng buong katawan ko.

Palakas ng palakas ang vibrator sa loob at parang napapalitan ang sakit kanina ng kakaibang kiliti na para akong maiihi na hindi ko alam.

“How’s that feeling Isaiah? masarap ba ang punishment ko sa iyo? hindi ba masakit lang sa umpisa pero sa huli ay mapapalitan din ng sarap ang sakit?”

Horny niyang bulong sa akin. hindi ko masabing tama siya pero parang ganun na nga dahil yung sakit kanina ay unti-unti napapalitan na nang sarap ngayon.

Ughhh

….!”

Singhal ko.

“I hear your sexy moan, my Isaiah! say it again!”

Sabi niya sakin.

Pinipilit kong labanan ang kiliting nararamdaman ko sa loob ko pero bigla itong mas Lalo pang lumakas na parang may pinindot si Sir Timothy sa remote controller na hawak niya.

Ughhh

….! Sh*t! ahhh no….! ”

Ungol kong sabi sabay napaliyad. kasabay niyon ay ang paglapat ng labi ni Sir Timothy sa labi ko at kinagat niya ang lower lip ko. sabay siniil at pinasok ang dila niya sa loob ng bibig ko nung napabuka ng kaunti ang bibig ko.

Hindi ko alam kung ano ang nag uutos sa akin para tumugon sa mga halik niya sakin, para akong mababaliw ng mga Oras na iyon, ang kiliting nilalabanan ko ay hindi ko na kayang labanan pa. naghari na ang kiliting nararamdaman ko sa loob ko.

Bigla na lang akong nakaramdam ng pagkaihi at naihi ako sa kama natigilan kami ni Sir Timothy nung makita niya ang pag sirit ng ihi ko sa kama niya.

“Wow! fountain.”

Ngiting sarcastic niyang sabi sa akin.

“Halatang ready ka na! if you think I’m done sa punishment ko sa iyo? nagkakamali ka dahil nag umpisa pa lang ako.

pinapaluwag

ko lang iyang lagusan mo sa loob.”

Horny niyang bulong sa akin. mas Lalo akong natakot at napaluha dahil sa biglang sumagi sa isip ko. makukuha na niya ang virginity ko ngayon.

Bigla siyang sumampa sa kama at nag tanggal ng botones niya sa suot niyang polo na long sleeves at sabay tanggal na din ng sinturon at slack pants niya.

“No, Sir Timothy…  please! I’m begging you Sir Timothy!”

Hagulhol kong pagmamakaawa kong sabi sa kaniya. pinipilit kong tanggalin ang dalawang kamay ko sa pagkakatali niya rito.

Pero huli na ako. habang umaandar ang vibrator sa pinaka loob ng lagusan ko ay hintak niya ito palabas kaya napaliyad ako sa ginawa niyang iyon.

“Ahhhhh, No……!”

Sabi ko sabay napaliyad ako at napapikit. pagpikit ko ay nakita ko si Sir Timothy na nakangiting nakatingin sa akin at pinagmamasdan ang itsura ko, nag iba na naman ulit ang nakikita ko.

Kitang kita ko ang malapad at magandang hubog ng likod niya. para nakatayo ang kaluluwa ko sa likod ni Sir Timothy at pinagmamasdan ko ang ginagawang kahayupan niya sa akin.

Nung nabunot na niya ang maliit na vibrator na iyon ay doon na ako pumalahaw ng malakas na pag iyak at pag hagulhol. iyak ako ng iyak dahil bumalik ang sakit na nararamdaman ko kanina.

Hindi ko matanggap sa sarili ko na ito ang magiging kapalaran ko dito sa ibang bansa. pakiramdam ko ay pinabayaan ako ng Diyos sa pagpunta ko rito sa bansang ito.

Tinanggap ko na lang sa sarili ko ang mangyayari sa akin ngayong araw na ito. pinaubaya ko na lang ang katawan ko kay Sir Timothy. may pinahid na kung ano si Sir Timothy sa butas ko at saka niya pinasok ang gitnang daliri niya sa kanan sabay pasok ng Isa pa sa loob.

Napakagat labi na lang ako at tiniiis ko ang sakit sa ginagawa niyang iyon sa akin sabay labas ng mga luha ko sa mga mata ko.

“Masarap ba? masakit pa ba ang lagusan  mo?!”

Tanong niya sakin habang nakangiti.

“Gawin mo na ang gusto mong gawin sa akin. malaya kang

babuyin

ang katawan ko at ang

puri

ko, gawin mo akong parausan kung gusto mo!”

Malamig kong sabi sa kaniya.

Natigilan siya sa sinabi ko. bigla na lang niya hinugot ang dalawang daliri niya sa loob ng butas ko at saka nag bihis siya sabay tinanggal ang tali sa mga kamay ko.

Natigilan ako sa ginagawa niyang iyon sa akin.

“I’m sorry! hindi ko dapat ginagawa iyan sa iyo. I hired you as my dad’s caregiver not a whore or hoe. i’m sorry for what i did.”

Sabi niya sakin.

Natigilan ako sa mga sinabi niya pinagmasdan ko siyang maglakad palayo sa akin at palabas ng kwarto kung nasaan ako.

Napaluha ako at saka napayuko, akala ko katapusan ko na. ang akala ko makukuha na niya ang virginity ko ngayon pero nagkamali ako. nagdasal ako at humingi ng kapatawaran sa itaas dahil akala ko ay pinabayaan na niya ako pero hindi.

Hinipo niya ang puso ng lalaking iyon at nakaramdam siya ng habang at awa sa akin at nakonsensya ang lalaking iyon sa ginagawa niyang pang bababoy sa akin. Doon ko din napagtanto na mabait siyang tao.

Habang umiiyak ako dito sa loob ng kwarto ay biglang bumukas ang pintuan ng kwarto at pumasok ang Isang escort na kasama namin kanina papunta dito sa office ni Sir Timothy kanina. may dala itong Isang pares ng damit na para sa akin.

“Sir Timothy, gib dir das. Sie können sich also jetzt umziehen.”

Sir Timothy give this to you. so you may change your clothes now.

Sabi nito sa akin.

“Thank you!…. Thank you so much!”

Naluluhang sabi ko sa kaniya. nakatingin ito sa akin at kitang kita sa mga mata niya na naaawa siya sa akin.

© BeauConcubine   |   2022

Chapter 8

Isaiah

Ilang araw na ang lumipas matapos ang ginawa niyang iyon sa akin sa loob ng office niya sa mental asylum hospital. sinasama niya na lang ako minsan kapag off ko sa pag aalaga ko sa daddy niya.

Malaking tao ang daddy niya, mahina na ito at mga nasa 95 years old na. nakakapag lakad pa naman ito kaya ni Lolo na una kong naalagaan noong OJT days ko.

“ist dir gerade schwindelig Sir?”

do you feel dizzy right now Sir?

Tanong ko sa kaniya. tumango ito sa akin.

Hindi na ito nakakapag salita dahil sa nangyari sa kaniya noon. kwento sa akin ng Isa sa mga maid dito na ka close ko na ay naaksidente si Don Dimitri sa Isang car accident noong bata pa si Sir Timothy.

Dimitri Walter ang name ng daddy ni Sir Timothy.

“Okay, gehen Sie langsam zu Ihrem Bett, Sir. Dimitri.”

Okay, walk slowly going to your bed Sir. Dimitri.

Guide kong sabi sa kaniya. paakyat na kami sa itaas after niya manuod ng TV sa living room.

Katatapos ko lang mag pakain sa kaniya at mag painom ng gamot niya, kagagaling ko lang sa kwarto niya sa tapat ng kwarto ko para ayusin at palitan ang mga bedsheets nito mga kumot at unan.

Tinulungan naman ako ng maid na malapit sa akin na maglinis ng kwarto ni Don Dimitri.

Pag akyat namin ay naglakad na kami patungo sa kwarto niya. nauuna siyang maglakad samantalang ako ay naka guide sa likod niya. Pagdating namin sa kwarto niya ay binuksan ko ang pintuan ng kwarto niya at saka tulak ko sa pinto para bumukas iyon ng malawak.

Nung lumapit ito sa kama niya at umupo sa gilid ng kama niya, lumapit ako sa kaniya.

“Don Dimitri, hast du mir noch etwas zu bestellen?”

Don Dimitri, do you have anything else to order me?

Tanong ko sa kaniya.

“Wo ist Leandro?”

Where’s Leandro?

Tanong niya sakin.

“Er ist gerade auf dem Weg nach

Hause

, Don Dimitri.”

he’s on his way to go home right now Don Dimitri.

Sabi ko sa kaniya. tumango ito sa akin pagkasagot ko sa tanong niya.

“Könnten Sie ihm bitte

sagen

, dass ich später über ihn sprechen muss?”

could you please tell him that i need to speak on him later?

Pakiusap niya sakin.

“Ja, Don Dimitri!”

Yes, Don Dimitri!

Sabi ko sa kaniya. at saka nag bow na ako ng ulo ko.

“du kannst jetzt gehen.”

You can leave now.

Sabi niya sa akin.

“Danke Don Dimitri und gute Nacht!”

Thank you Don Dimitri, and Good Night!

Paalam ko sa kaniya at saka nag bow ulit ako ng ulo ko. pumihit ako patalikod at saka naglakad na ako palabas ng kwarto niya at saka sinarado iyon.

“Katatapos mo lang alagaan si Daddy?”

Tanong niya sakin. natigilan ako at napaharan sa gawing kanan ko nung makita ko siya na naglalakad palapit sa akin.

Humarap naman ako sa kaniya at nag bow.

“Magandang Gabi Sir Timothy!”

Sabi ko sa kaniya.

“Opo! katatapos ko lang asikasuhin ang Daddy niyo po at nais niya po pala kayo makausap ngayon po mismo. hinihintay niya po kayo sa loob ng silid niya.”

Sabi ko sa kaniya.

“Bakit raw?”

Tanong niya sakin.

“Hindi ko po alam…. Sige po, mauuna na po ako.”

Sabi ko sa kaniya.

Maglalakad na sana ako palayo sa kaniya ngunit bigla siyang nagsalita.

“Teka, sandali!”

Sabi niya sakin. Lumingon ako sa kaniya at saka siya na mismo ang naglakad palapit sa akin.

“Pumunta ka sa kwarto ko mamaya, may ipapagawa at ibibigay din ako sa iyo.”

Sabi niya sa akin.

After niya sabihin iyon ay tumalikod na siya sa akin at naglakad na papunta sa kwarto ng Daddy niya. natigilan ako na parang istatwa sa kinatatayuan ko.

Kung nais niya na makuha ang virginity ko?

ipapaubaya

ko na lang sa kaniya ito kung ito ang nais niya.

Sabi ko sa isip ko.

Naglakad na ako papunta sa kwarto ko para magpalit na ako ng damit at mag half bath. pagkatapos ko mag punas ay tsaka ako nagbihis ng pantulog ko na damit. Isang linggo na din pala ako rito at makakatanggap na sila nanay at mga kapatid ko nang unang sahod ko rito. napangiti ako dahil matutulungan ko na din sila.

Nakaupo ako sa gilid ng kama ko at may sinusulat ako sa notebook ko na parang diary. natigilan ako sa pagsulat nung tumunog ang telephone ko. sinarado ko ang notebook ko at saka tinago iyon sa lalagyan ko at saka ko nilapitan ang telephone at sinagot.

“Hello?”

Sagot ko sa tumawag.

“Gising ka pa ba?”

Tanong niya sa akin.

“Oo! tapos na kayo mag usap ng Daddy mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Oo, punta ka na rito.”

Sabi niya sakin.

“Sige.”

Sabi ko sa kaniya.

Binaba ko na ang tawag at saka naglakad na ako papunta sa pintuan ng kwarto ko at saka binuksan iyon at lumabas na.

Patay na ang ilaw sa hallway, naglakad ako papunta sa pintuan ng kwarto niya at saka kumatok.

“Pasok!”

Sabi niya sa loob. binuksan ko ang pintuan ng kwarto niya at pumasok sa loob. Nakita ko siya na naka shirt na puti at naka pajama na navy blue.

amoy ko ang alcohol sa loob ng kwarto niya ngayon, nakita ko ang kamay niya na nag ru-rub siguro ay nag alcohol ito.

Sumenyas ang Isang daliri niya na pinapalapit niya ako sa kaniya. Lumapit naman ako sa kaniya hindi pa siya magsasalita nung bigla ko siyang siniil ng halik na ikinagulat naman niya.

Naitulak niya ako ng marahan at inusisa ang mga mata ko.

“Handa na akong ibigay ang sarili ko sa iyo, hindi ba sabi mo tuturuan mo akong maging baby maker? handa na akong matuto sa Ituturo mo sa akin.”

Malambing at maamong boses kong sabi sa kaniya. hindi siya nakapag salita ng mga Oras na iyon.

Kaya naman nilapit ko ang sarili ko ulit sa kaniya at saka ko siya siniil ng halik. hindi na niya ako nagawang itulak pa dahil tumugon na siya sa halik ko. naging maalab ang mga halik namin sa isat-isa.

Buo na ang loob ko na Ibigay ko ang sarili ko sa kaniya ngayong Gabi at ngayong Gabi ay may nangyari sa amin ni Sir Timothy. masakit at mahapdi sa una pero tiniis ko. Gusto ko lang maibigay ang sarili ko sa kaniya na hindi siya mapipilitan sa akin.

Nilunok ko ang pride ko at hinayaan ko na lang na galawin niya ako ng galawin Hanggang sa pag sawaan niya ang katawan ko. inaangkin niya ng buong buo ang katawan ko, at ang labi ko.

Para akong private servant niya at siya ang aking master. hindi ko maibilang sa isip ko kung ilang beses siyang nilabasan sa loob ko, pawisan kaming pareho at parang ang laway niya ay naging laway ko na din. Tadtad ng kagat ang bawat sulok ng leeg ko.

Ganun din ang magkabilaan ko na balikat, magkabilaan kong dibdib at collar bone ko na litaw na litaw ay meron din pati ang likod ko. pinasubo niya din sa akin ang alaga niya, nung una ay ayoko pero sa huli naisip ko na lang na gawin at sundin iyon dahil ginusto ko rin naman ito na ibigay ang buong sarili at katawan ko sa kaniya.

“Bakit mo naisip na ibigay ang sarili mo sa akin?”

Tanong niya sakin habang pinagmamasdan niya akong magbihis ng damit ko.

“Para hindi ka na

mangulit

sa akin. alam ko naman na ito ang habol mo hindi ba? ang katawan ko?”

Tanong ko sa kaniya.

Habang sinusuot ko ang pang itaas ko na damit at wala pa akong suot na pang ibaba  nakatalikod kase ako sa kaniya habang nag bibihis ngunit nabigla ako nung yumapos siya sa likod ko sabay kiss niya sa makinis kong likod.

“Samahan mo na lang ako rito ngayong Gabi sa kwarto ko.

nabitin

pa ako sa ginawa natin, gusto ko magdamag tayong

magturuan

ng baby making session. ”

Bulong niyang sabi sakin. boses seductive niyang sabi sa akin.

Gumapang ang halik niya paitaas papunta sa leeg at batok ko. napapikit ako sa ginagawa niyang iyon sa akin. hindi ko alam kung ano na ba ang nangyayari sa akin pero para akong na hy-hypnotized niya na sumunod sa kaniya.

Wala akong nagawa kundi magpatianod sa kaniya at saka humarap sa kaniya at naghalikan ulit kami ni Sir Timothy. pinulupot ko ang dalawang braso at kamay ko sa batok niya. sabay yapos ng mga matitipunong braso at kamay niya sa balakang ko at dinikit ang katawan ko sa katawan niya.

Namalayan ko na lang na nahiga niya ako sa kama at inangkin niya ulit ako. napuno na naman ng ungol naming dalawa ang buong kwarto niya at kagaya nga ng sinabi niya ay magdamag may nangyari sa amin ni Sir Timothy.

Pagod kaming pareho at palagay ko ay punong puno na ang lagusan ko ng katas niya at ang iba pa ay tunatagas paibaba sa hita at binti ko. yakap yakap niya ang katawan ko habang nag uumpisa na kami matulog.

••••••••••••••••

“Good morning!”

Ngiting bati niya sakin pag gising ko, naalala ko nga niya pala ako natulog kagabi dahil ayaw niya akong matulog sa kwarto ko kagabi after ng mapagbigyan ko siya sa nais niya.

“Good morning din!”

Bati ko sa kaniya at ngumiti din.

“For you!”

Sabi niya sa akin. sabay abot ng Isang malaking bouquet of flowers sa akin. nabigla ako at na touch ako sa nakita ko, first time ko lang makatanggap ng ganun sa buong buhay ko.

“Salamat! maraming salamat.”

Sabi ko sa kaniya.

Umupo siya sa tabi ko at saka hinalikan niya ulit ako sa labi ko. natigilan naman ako at napalingon sa kaniya.

“Hindi ka ba nagsisisi na binigay mo ang sarili mo sa akin kagabi?”

Tanong niya sa akin.

“Bakit naman ako

magsisisi

? ginusto ko iyon, binigay ko ang sarili ko sa iyo dahil desisyon ko iyon. matagal mo na itong

inaasam

asam hindi ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Oo! salamat at hindi mo ako pinahirapan.”

Sabi niya sa akin.

“Mamaya ulit! papasok na ako sa trabaho ko.”

Sabi niya sa akin.

“Asikasuhin mo na si Daddy!”

Sabi pa nito sa akin sabay tumayo siya at naglakad palayo sa akin at pumasok sa CR dito sa loob ng kwarto niya. naiwan ako ritong nag iisa sa kama niya dito sa kwarto niya.

Talaga bang wala akong

pagsisisihan

sa ginawa kong

desisiyon

nung gabing iyon?

Tanong ko sa isip ko.

Napabuntong hininga na lang ako at saka bumangon na at dinampot ko ang mga damit ko at nagbihis na, pagkatapos ko magbihis ay lumabas ako ng kwarto niya na dala ang malaking bouquet of flowers na bigay niya sa akin.

Pumasok ako sa kwarto ko at saka naligo. inasikaso ko ang bulaklak na binigay niya sa akin at nilagay ko iyon sa Isang flower vase dito sa loob ng kwarto ko na nakapatong sa ibabaw na kahoy na mesang bilog.

Naligo na ako at sinuot ko an uniform ko. Inayos ko muna ang sarili ko bago ako lumabas ng kwarto ko. tumingin ako sa wall clock na nakasabit sa pader ng kwarto ko at Isang Oras na lang ay aasikasuhin ko na at papakainin ko na si Don Dimitri.

Paglabas ko ay nakita ko si Sir Timothy na naglalakad palayo sa akin pababa ng hagdan. hindi ko na siya tinawag pa dahil mukhang nagmamadali ito pumasok sa hospital.

Sinawalang bahala ko na lang siya at saka nagtungo sa kwarto ni Don Dimitri. pumasok ako sa loob at naabutan ko siyang gising na.

“Guten Morgen, Don Dimitri.”

Good Morning, Don Dimitri.

Sabi ko sa kaniya habang nakangiti.

“auch dir einen guten morgen!”

good morning to you also!

Ngiting sabi niya sa akin.

“Gehen wir nach

draußen

, Don Dimitri, zum morgendlichen Sonnenbaden.”

Let’s go outside, Don Dimitri for morning sunbathing.

Masayang sabi ko sa kaniya.

warte

, aber

vorher

? Ich möchte Ihnen einige Fragen stellen?”

wait, but before that? I would like to ask you some questions?

Sabi niya sa akin. natigilan naman ako sa sinabi niyang iyon sa akin at nawala ang mga ngiti sa mga labi ko.

“Was ist das, Don Dimitri?”

What is it Don Dimitri?

Tanong ko sa kaniya na kinakabahan.

“Hast du eine Affäre mit meinem Sohn?”

Do you have an affair with my son?

Tanong niya sakin na seryoso.

Natigilan ako lalo sa tanong niya sa akin. hindi ko alam ang isasagot ko dahil para akong na caught on camera or parang may nakapagsabi kay Don Dimitri na pumunta ako sa kwarto ng anak niya kagabi.

Nahuli kaya niya kami?

Tanong ko sa isip ko.

© BeauConcubine  |  2022

Chapter 9

Isaiah

Schau

, Don Dimitri. Ich und Ihr Sohn haben keine

Affäre

, wir haben keine

Beziehung

. das ist nicht das, was du denkst.”

look, Don Dimitri. me and your son have no affair, we don’t have a relationship. that is not what you think.

Giit kong sabi sa kaniya. natawa siya sa sinabi ko.

“Beruhige dich, ich sage nichts über dich und meinen Sohn. Ich wollte Sie

fragen

, ob Sie eine Affäre mit meinem Sohn haben.”

calm down, I don’t say anything about you and my son. i wanted to ask you a question if you have an affair with my son.

Sabi niya sa akin.

“Ich möchte, dass er eine glückliche Familie

aufbaut

. Ich möchte

sehen

, wie er ein sehr schönes Mädchen

heiratet

, eine Frau und nicht das gleiche Geschlecht.”

I want to see him build a happy family. I want to see him marry a very beautiful maiden girl, a woman and not his same sex.

Naintindihan ko ang sinabi niyang iyon dahil ni re-record ni google voice recorder ang boses ni Don Dimitri at tinatranslate iyon sa English.

Nasaktan ako sa nalaman ko.

Parang ang baba ng tingin ni Don Dimitri sa akin. parang pinapamukha niya sakin na walang magkakagusto sakin na Isang lalaki dahil Isa akong bakla.

“Ich

verstehe

, was Sie

sagen

, Don Dimitri.”

i understand what your saying, Don Dimitri.

Sabi ko sa kaniya, I looked at him na kalmado lang pero sa likod ng mukhang ito ay ang pagkasampal niya sa akin ng katotohanan na babae ang gusto niya para kay Sir Timothy.

Wala akong nararamdaman sa anak niya, ang sa akin lang kung bakit ako nasasaktan sa sinabi niyang iyon kanina ay dahil pinapamukha niya sa akin na walang magkakagusto sa akin na kagaya ng anak niya dahil Isa lang akong hamak na bakla na galing sa mahirap na angkan at bansa.

“Entschuldigen Sie mich kurz, Don Dimitri.”

excuse me for a while, Don Dimitri.

Sabi ko sa kaniya. tumango ito sa akin.

Tumalikod na ako sa kaniya at saka lumabas ng kwarto niya at dali-dali akong pumasok sa loob ng kwarto at pagpasok ko doon ay bigla kong sinarado ang pintuan ng kwarto ko at umiyak ng umiyak habang nakasandal ako sa likod ng pintuan.

Hindi ko alam kung bakit, sobrang sakit kase na parang hinamak nila ang pagkatao ko. at para akong prostitute dito dahil binigay ko ang sarili ko sa lalaking iyon para lang hindi niya ako saktan at Gawin sa akin ang ginawa niya kay Ella.

Napaupo ako sa sahig at napatakip ng dalawang kamay ko ang mukha ko at humagulhol ako sa pag iyak. nag sama-sama ang sakit at pangungulila ko sa pamilya ko na malayo sa akin. palagay ko ay hindi ko na kakayanin pa nandito ako.

Pero paano ang kagustuhan ko na mabigyan sila ng magandang buhay lalo na ang dalawang kapatid ko na umaasa sa akin? ngayon pa ba ako susuko? nandidito na rin ako at lumalaban ng mag Isa sa Buhay.

pero paano ko kakayanin lahat ng ito? kung ang inaalagaan ko ay pilit niya akong pinakikisamahan pero ang totoo ayaw niya sa akin dahil bakla ako. ang anak naman niya ay Isang serial killer at rapist din.

Wala na ba akong magiging kakampi rito?

Matapos ko umiyak ay pinunasan ko ang mga luha sa mga mata at pisngi ko. tumayo ako at saka naglakad papunta sa CR at naghilamos ng mukha ko.

Paglabas ko ay pinuntahan ko na si Don Dimitri sa kwarto niya. at saka inasikaso ko na siya, hindi ko na pipilitin o ipipilit ang sarili ko sa kaniya simula ngayon, susundin ko na lang ang mga ipapagawa niya sakin at mga gagawin ko as a caregiver sa kaniya.

Matapos ang maghapon na iyon na parang wala lang sa akin. dumating si Sir Timothy galing hospital at may kasama siyang Isang babae. maganda iyon at halatang anak mayaman, mukhang pang Miss Universe ang datingan ng babaing iyon dahil may shape ang katawan nito at matangkad.

Bagay na bagay sila ni Sir Timothy. napakagat labi ako nung may nararamdaman akong kaunting kirot sa puso ko. parang sinasampal na sa akin ng konsensya ko na Tanga ako at binigay ko ang sarili ko kay Sir Timothy nung gabing iyon.

Pinakilala ni Sir Timothy ang babaing iyon kay Don Dimitri. masayang masaya ang matanda habang nakikipag kwentuhan siya rito. nakikipag bonding naman si Sir Timothy sa kanila sa living room.

Nasa hallway lang ako niyon at inaantay na matapos sila dahil Gabi na din. pero nagkamali ako dahil umakyat si Sir Timothy ng hagdan, nagkasalubong ang mga mata namin pero ako ang umiwas. lumapit ito sa akin sabay hawak sa kamay ko.l ng mahigpit at hinila ako papasok sa loob ng kwarto niya.

“Bitawan mo nga ako? ano ba? nasasaktan ako?!”

Daing kong sabi sa kaniya.

Napasubsob ako sa kama niya at saka humarap ako sa kaniya.

Nakita ko siya na nagtatanggal ng butones ng polo niya at saka necktie niya habang ngiting demonyo siyang nakatingin sa akin.

“Itigil mo iyan, napagbigyan na kita ng Isang gabi! tama na!”

Sabi ko sa kaniya.

“At sinong may sabi na

ititigil

na natin ito? hindi ba’t ikaw ang nang akit nung gabing iyon? ikaw ang nag umpisa nito kaya naman hindi ako titigil na galawin ka gabi-gabi.”

Sabi niya sakin. doon ko napagtanto na pinagsisiksikan ko na talaga ang pagbigay ko ng sarili ko sa kaniya. pinagsisihan ko na ang maling desisyong ginawa ko.

“Please… huwag! maawa ka sa akin.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya matapos niyang maghubad lahat ng damit niya ay mabilis pa sa kidlat ang paglapit niya sa akin at saka pumatong sa akin sabay pilit na hinahalikan ako sa labi at leeg ko. umiiwas ang mukha ko sa kaniya at tinutulak ko siya palayo sa akin.

Bigla niyang inalis ng marahas ang dalawang kamay ko sa pagtutulak ko sa kaniya sabay sinampal niya ako ng malakas sa kanang pisngi ko. napahiyaw ako sa sakit at napahagulhol na sa pag iyak.

Kasabay niyon ay ang marahas niyang pagpunit sa uniform ko na pang caregiver at hinatak niya din ng malakas ang saluwal ko kasama ang brief ko.

“Tama na, please… Sir Timothy, pakiusap. huwag niyo po itong gawin sa akin ito.”

Humahagulhol kong pakiusap sa kaniya.

Ngunit para siyang bingi at hindi niya ako pinapakinggan at parang hindi siya tao ngayon kundi Isang halimaw na demonyo ngayon.

Nagtagumpay siya na ipasok ang pagkalalaki niya sa loob ko at marahas niya akong binayo sa pang upo ko binuka niya ang mga hita at binti ko sabay hawak niya ng mahigpit sa balakang ko at walang habas na binayo ako ng malakas.

binaligtad niya ako niya ako, para akong unan sa paningin niya dahil nakaya niya akong buhatin at baliktarin, ngayon naman ay nakatalikod ako sa kaniya at saka pinasok niya ulit ang pagkalalaki niya sa lagusan ko at walang habas na binayo.

Pinulupot niya ang matipunong kanang braso niya sa leeg ko sabay angat o hila niya sa leeg ko paitaas hindi ako makahinga ng mga Oras na iyon dahil sakal na sakal ako ng matipuno niyang braso.

Tanging luha lang ang saksi sa paghihirap ko na ginagawa niya sa akin. akala ko ay hindi pa doon natatapos, tinanggal niya ang braso niya na nakapulupot sa leeg ko at mahigpit niya akong hinawakan sa batok ko.

“Tama na!… Tama na Sir Timothy. (Hagulhol kong pakiusap ko sa kaniya)…”

Naiiyak kong sabi..

“Anong tama na huh? masanay ka na lagi tayong ganito gabi-gabi sa tuwing

dadating

ako galing sa hospital. naiintindihan mo?”

Sabi niya sakin. sabay kagat niya sa leeg ko at sa balikat ko. napahiyaw ako sa sakit Lalo dahil binaon niya ang pagkagat niya sa balikat ko at sa likod ko.

Sumunod naman ay hinugot niya ang Ari niya sa lagusan ko sabay pabagsak niya akong hiniga sa kama at saka inulit niya ang posisyon na ginawa niya sa akin kanina. hindi siya humawak ng mahigpit sa magkabilaan kong balikat kundi sa leeg ko.

Sakal sakal niya ang ng mahigpit habang binabayo niya ako ng marahas at sobrang bilis na parang Galit na galit siya sa akin, sinasampal pa niya ang kaliwa kong pisngi. Napakapit na lang ang dalawang kamay ko sa kumot dito sa kama niya.

Para akong virgin ng mga Oras na iyon dahil sobrang hapdi at sobrang sakit ng lagusan ko na parang pakiramdam ko ay matatanggal na iyon sa pagkakakabit sa pang upo ko. iyak lang ako ng iyak at pinagdarasal ko na lang sa isip ko na sana ngayong Gabi na ako mamatay para matapos na ang pag hihirap ko.

“F*ck! I’m gonna cum…. I’m gonna cum!”

Hingal niyang sabi sa akin sabay baon niya ng buong laki at mahaba niyang alaga sa loob ko. naramdaman ko na lumaki pa lalo ito sa loob ko at kasabay niyon ay ang sunod-sunod na labas na katas niya sa loob ko na parang fertilizer na binaon sa pinaka malalim na lupa para maging pampataba.

Lumuwag ang pagkakasakal niya sa leeg ko. hinugot na niya ang alaga niya sa loob ko at naramdaman ko ang paglabas ng sobra niyang katas sa loob ko at dumaloy iyon pababa sa hita ko hanggang sa binti ko.

(Hagulhol nang malakas) umiiyak ako habang nakahiga sa kama niya

Ang sakit sobra ng balakang ko na parang matatanggal na ito sa katawan ko at ganun na din ang mga kagat niya sa akin kanina at mas malala ay ang leeg ko.

“Well done! bukas ulit.”

Sabi niya sa akin sabay naglakad na palabas ng kwarto niya. napabangon ako at napaupo ako sa sahig ng kwarto niya at nakapulupot sa buong katawan ko ang kumot niya. napatingin ako sa ibang parte ng kumot niya at may mantsa iyon ng dugo.

Napapikit na lang ako at umiyak ng umiyak. sobrang diring diri ako sa sarili ko ngayon at awang awa na rin ako dahil hindi marangal na trabaho ang pinasok ko kundi isang bahay aliwan or bahay parausan.

Tumayo ako at saka nagbihis, kahit punit na ang damit ko ay sinuot ko parin iyon at saka naglakad na ako palabas ng kwarto niya na paika-ika na parang napilayan ako pero ang totoo ay lamog ang lagusan ko sa pang upo ko.

Paglabas ko ay naririnig ko ang tawanan nila sa ground floor ng mansion. napapaluha akong lumakad at paika-ika patungo sa kwarto ko.

“Du meine

Güte

? Was ist mit dir passiert?”

Oh my goodness? What happened to you?

Tanong ni Mrs. Martha sa akin na close kong maid dito sa mansion nila Sir Timothy.

Dali-dali itong lumapit sa akin, kagagaling niya lang sa kwarto ni Don Dimitri at may hawak itong basket ng labahin. nabitawan niya iyon at lumapit sa akin.

Halata sa mukha niya ang pag aalala niya sa akin. hinawakan niya ang mga pasa ko sa braso at sa leeg ko at nakita niyang paika-ika akong maglakad at punit punit ang uniform ko na pang caregiver.

“Wer hat dir das angetan?”

who did this to you?

Pag aalalang tanong niya sa akin.

Ayoko sumagot dahil baka mapahamak lang siya.

“Antworte mir, wer hat dir das angetan?”

answer me, who did this to you?

Tanong niya sa akin.

“Herr Timotheus”

Sir Timothy

Sagot ko sa kaniya habang humahagulhol ako.

“Er hat mich

vergewaltigt

.”

He rape me.

Sabi ko pa sa kaniya.

“Ach du lieber

Gott

! habe Gnade mit

uns

.”

Oh my God! have mercy on us.

Sabi nito sa akin at naiyak na din.

niyakap niya ako ng mahigpit at ganun din ako sa kaniya.

Pumasok kaming dalawa sa kwarto ko dala ang basket ng labahin ni Don Dimitri sa loob ng kwarto nito.

Ginagamot niya ang mga pasa ko sa mga braso ko, sa balikat at likod ko at sa leeg ko. Ginamot niya din ang kanang pisngi ko na namamaga ngayon dahil sa malakas na pagkakasampal ni Sir Timothy doon kanina.

Kinuwento sakin ni Mrs. Martha na ang ibang maids dito noon ay nakakaranas din ng rape kay Sir Timothy lalo na sa mga dalagang pumapasok na maid dito sa mansion nila noon. nung nalaman ito ni Don Dimitri ay siya mismo ang nagpalayas sa mga maid na iyon at wala siyang pakialam kahit mabuntis ng anak niya ang mga maid na nagagahasa nito.

Ngayon, pawang may edad na ang tinatanggap dito sa mansion bilang maid para wala na magahasa si Sir Timothy pero ako ang na tiyempuhan niya at hindi iyon alam ni Don Dimitri.

© BeauConcubine  |  2022

Chapter 10

Third Person POV

5 months later…….

Kasalukuyang nasa loob ng Isang grocery store si Isaiah at hindi maganda ang pakiramdam nito dahil kagabi ay ginalaw na naman siya ni Timothy. napabuntong hininga siya sa nararamdaman niya ngayon.

Nasa food section siya na mga quaker oats at namimili na pagkain ng pasyente niyang si Don Dimitri. gusto man siyang samahan ni Mrs. Martha pero umayaw si Isaiah dahil baka hanapin pa siya ng matanda.

Sa Isang banda naman ay may nakatingin sa kaniya na Isang lalaki. golden brown ang buhok nito at kulot, tinitignan siya ng lalaking iyon kanina pa at pakiwari niya ay anumang Oras ay babagsak na si Isaiah sa sahig.

Silang dalawa lang ang nasa section or row niyon, kakaunti ang mga tao sa grocery store dahil nag s-snow sa labas.

Napailing na lang ng ulo si Isaiah para matanggal o mawala ang pagkahilo niya pero hindi ito umubra at mas lalo pa siyang nahilo at nawalan ng balanse.

Bigla naman lumapit ang lalaking matangkad sa kaniya na kanina pa nakatingin sa malayo sa kaniya.

“Sir? Are you okay?”

Tanong nito sa kaniya. nanghihina si Isaiah at hindi na niya magawang tumayo pa.

“Your not feeling well, your burning in fever. i will take you to the hospital right now.”

Pag aalalang sabi nito sa kaniya. pinagpapawisan ng malamig si Isaiah at mukha na siyang bangkay na muling nabuhay dahil maputla ito.

“No! no… I’m good! thanks.”

Sabi ni Isaiah sa kaniya.

“Are you sure?”

Tanong ng lalaki sa kaniya. tumango na lang si Isaiah sa kaniya.

“Where’s the counter?”

Tanong ni Isaiah sa kaniya. hindi niya napagmasdan ang mukha ng lalaki dahil nag 3-360 degrees ang paningin niya.

“Come with me.”

Sabi ng lalaki sa kaniya.

Palinga linga ang lalaki kay Isaiah. nakasuot ang lalaki na emerald green na sweater na panloob at nakasuot ito ng itim na fur jacket na makapal at naka jeans ito na denim at sapatos na brown na parang boots.

Si Isaiah naman ay naka sweater lang na blue at jeans na denim. halata kay Isaiah na giniginaw ito. Wala pa sila sa counter at nagdilim na ang paningin ni Isaiah at bumagsak sa sahig.

“Oh mein

Gott

, der Typ ist zusammengebrochen”

Oh my gosh, the guy is collapse.*

Gulat na sabi ng babaing German. napalingon naman ang lalaking tumutulong kay Isaiah at agad niyang nilapitan ito at saka tinapik si Isaiah sa braso nito.

“Sir, can you hear me? Sir, open your eyes. can you hear me? Sir?! Sir, wake up!”

Sabi ng lalaki sa kaniya. ngunit walang response si Isaiah at agad na siya binuhat ng lalaking iyon.

“Open the door. hurry up!”

Sigaw ng lalaki sa mga tao. nagets naman siya ng mga ito at dali-daling pumunta ang ibang tao sa pinto at binuksan iyon. nung nasa pintuan na sila ng grocery store.

nakiusap ang lalaking sa Isang lalaking German na nakasalubong niya sa may pinto ng grocery na tulungan siyang buksan ang sasakyan niya na nasa labas ng grocery store.

Nung mabuksan na iyon ng German ay agad niyang pinasok si Isaiah sa loob nito at saka inayos ang pagkakahiga. nagpasalamat ang lalaking iyon sa lalaking German sa pagtulong sa kaniya na buksan ang sasakyan niya para maipasok niya si Isaiah sa loob.

Umikot ang lalaki sa kabilang side ng sasakyan niya at saka binuksan ang pintuan ng driver seat at saka pumasok. nakahiga si Isaiah sa likod sa may passenger seat.

Agad nagmaneho paalis ang lalaking iyon sa grocery store, kahit nag s-snow sa labas ay pinaharurot niya ang sasakyan nito kahit na delikado dahil madulas ang kalsada dahil sa mga snow.

Hindi naman sila naaksidente at naisugod niya si Isaiah sa hospital. pagka park niya ng sasakyan ay lumabas ang lalaki sa driver seat at saka sinarado ang pinto at umikot sa kabilang side ng sasakyan at binuksan iyon sabay buhat niya paupo kay Isaiah at saka pa piggy back ang ginawa niyang pagbuhat kay Isaiah.

Patakbo siyang pumunta sa entrance door ng hospital at saka pumasok doon.

“Please help us!”

Sigaw niyang sabi habang hinihingal. naglapitan ang ilang nurse at doctor sa kaniya at in-assist siya. may mga nurse din na kumuha ng hospital bed para doon ilagay si Isaiah.

Pagkahiga nila kay Isaiah ay sinugod ito sa Emergency room para masuri ng ilang doctor doon sa loob.

“Sir, bitte beruhigen Sie

sich

! bleib hier und ich werde ihn testen oder

beobachten

. okay?”

Sir, please calm down! stay here and i will test or observe him. okay?

Sabi ng Doctor na lalaki sa kaniya.

“okay!”

Sagot ng lalaking iyon sa doctor.

Napaupo ang lalaki sa waiting area at hinihingal pa ito na parang naubos ang adrenaline rush niya sa loob ng katawan niya dahil sa nangyaring iyon kanina.

Hinawi niya ang golden brown nitong buhok na kulot. mukha itong hindi German, mukha siyang american. nakaramdam siya ng pag aalala kay Isaiah kaya nagawa niyang isugod ito sa hospital.

Ilang minuto pa ang lumipas ay lumapit ang doctor sa kaniya at napatayo siya para kausapin ang doctor na tumingin kay Isaiah.

“wie geht es

ihm

?”

how is he?

Tanong nung lalaki sa Doctor.

“Er ist in keinem guten

Zustand

, er hat Übermüdung und er hat auch hohes

Fieber

. Es ist zu schade für ihn und für das Baby in seinem

Bauch

, weil sie seit fast 5 Monaten schwanger ist.”

*he is not in a good condition, he have a fatigue and he also have a high fever. it is too bad for him and for the baby inside of his tummy,

he’s

pregnant for almost 5 months.*

Sabi ng doctor sa kaniya.

“und ich mache mir Sorgen und habe Angst um ihn, weil ich viele Blutergüsse an seinem Hals, seiner

Brust

, seinen Schultern … fast am oberen Teil seines Körpers

sehe

. und zu guter

Letzt

, das Schlimmste an ihm ist… seine

Fortpflanzungsorgane

, besonders an seinem Anus und

Rektum

,

bluten

, wahrscheinlich hat er eine Vergewaltigung

erlitten

.”

and i’m worried and afraid to him because i see alot of bruise marks on his neck, chest, shoulders… almost upper part of his body. and lastly, the worst case on him is… his reproductive organs specially on his anus and rectum are bleeding, probably he suffered rape.

Sabi ng doctor sa kaniya.

“was hast du gesagt?”

what did you say?

Gulat na tanong ng lalaking iyon sa doctor.

“Er hat eine Vergewaltigung

erlitten

?”

he suffered rape?

Ulit na tanong ng lalaking iyon sa doctor.

Jawohl

! Ich weiß

nicht

, wie oft er vergewaltigt wurde, aber ich

glaube

, er wurde schon lange vergewaltigt und wurde schwanger, ohne es zu

wissen

.”

yes! I don’t know how many times he was raped but I think he has been raped for a long time and he got pregnant without knowing it.

Sabi ng doctor sa kaniya.

“Wie

gemein

? wer hat ihm das angetan?Ich

schwöre

, ich werde ihn töten wegen dem, was er ihm angetan hat.”

How cruel? who did this to him? i swear, i will killed him because of what he did to him.

Galit na sabi ng lalaki sa Doctor at nag close fist ang mga kamao niya.

Matapos nilang mag usap ay naglakad na ang lalaki patungo sa kwarto ni Isaiah. pumasok ito sa loob at pinagmasdan niya ang mukha ni Isaiah na nilalagnat at pinagpapawisan ng malamig.

Kung kanina ay mukha itong bangkay na muling nabuhay? ngayon naman ay bumalik na sa dati ang kulay at itsura nito.

“I don’t know who you are, but i feel what you feel now. how will you react when you find out you’re pregnant because how many times has that rapist raped you?”

Sabi nito kay Isaiah.

Biglang tumunog ang cellphone ni Isaiah sa bulsa ng jeans nito.

Narinig iyon ng lalaki at saka niya kinapkapan ang bulsa ng jeans ni Isaiah at saka niya kinuha iyon sa bulsa nito at tinignan kung sino ang tumatawag.

Sir Timothy*

Naka attached sa screen ng cellphone ni Isaiah. agad iyon sinagot ng lalaki ang tawag.

“Where the hell are you?”

Bungad na sabi ni Timothy na akala niya ay si Isaiah mismo ang sumagot.

“Who the f*ck are you?”

Galit naman na tanong ng lalaki kay Timothy.

“What? wait? who is this? why are you holding his cell phone?”

Tanong naman ni Timothy sa kaniya.

“It doesn’t matter who I am.”

Sagot naman ng lalaki sa kaniya.

“F*ck you! give this damned cellphone to him.”

Galit na sigaw ni Timothy sa lalaki.

“Well, f*ck you too! you are the reason why he has a high fever now.”

Galit na sigaw naman ng lalaki kay Timothy.

“What? where he is? I will go there.”

Pag aalalang tanong ni Timothy sa lalaki.

“No need your presence here! do me a favor…. go to hell! you jerk.”

Galit na sabi ng lalaki kay Timothy at saka pinatay ang tawag nito at sabay power off ng cellphone ni Isaiah.

Napabuntong hininga ang lalaking iyon. sabay nilapag ang cellphone sa table sa tabi ng hospital bed na hinihigaan ni Isaiah.

Ilang saglit pa ay nagkamalay na si Isaiah. pagmulat ng mga mata niya ay unang nakita niya ang liwanag ng florescent light sa kisame at amoy ng alcohol sa paligid at ganun din ang gamot.

Inikot niya ang paningin niya at napansin niyang nasa Isang kwarto siya at may dextrose na nakasaksak sa kanang kamay niya.

“Where am I?”

Mahinang boses na tanong niya.

“finally your awake, how’s your condition?”

Tanong ng lalaki sa kaniya. napalingon naman si Isaiah sa kaniya.

“W-Who are you?”

Tanong ni Isaiah sa kaniya.

“I’m the guy at the grocery store who helped you when you passed out, I’m also the one who brought you here at the hospital.”

Sabi ng lalaki sa kaniya.

“I-I’m at the hospital? why am I here?”

Tanong ni Isaiah sa kaniya at nalilito siya kung bakit siya nandito ngayon.

“You lost consciousness earlier because you were burning with fever earlier.”

Sagot ng lalaki sa kaniya.

“And also? (Sabay upo ng lalaki sa bakanteng upuan na malapit sa hinihigaan ni Isaiah)… are you aware that your 5 months pregnant?”

Tanong ng lalaki sa kaniya. parang gumuho ang mundo ni Isaiah nung marinig niya iyon. speechless siya at para siyang binuhusan ng malamig na tubig na may yelo.

“can you repeat of what you said?”

Mahinang boses na tanong ni Isaiah sa lalaki.

“Your 5 months pregnant. did you know that?”

Tanong ng lalaki sa kaniya.

(Chuckle sarcastic) “A-Are you joking right? h-how am i going to pregnant? i-i’m a male not a female?”

Sarkastikong tanong ni Isaiah sa kaniya.

“Yeah! I know… but look at your tummy, that’s not a normal tummy of a male. there’s a baby inside.”

Sabi ng lalaki sa kaniya. napaluha si Isaiah sa mga narinig niya at saka napailing siya.

“No!… No (while shaking his head)… Noooooo….! ( Hard Cry hysterically)…”

Hagulhol na iyak at sigaw na malakas ni Isaiah. napatayo ang lalaki sabay niyakap siya nito napakapit si Isaiah sa kanang laylayan ng coat na suot ng lalaki.

“Nooooo….!”

Hagulhol niyang sabi.

Pinatahan naman siya ng lalaki, pagkatahan niya rito ay napatulala na lang si Isaiah at patuloy ang paglandas ng mga luha sa mga mata niya.

“Do you know who is the father of that baby?”

Tanong ng lalaki sa kaniya.

“He rapes me everyday! I can’t tell anyone, I couldn’t report this to the cops because they won’t believe on me.”

Mahina at basag na boses na sagot ni Isaiah sa kaniya. naawa ang lalaki sa kaniya dahil tama naman ito, walang magagawa at hindi papakinggan o kakampihan ng mga pulis ang kagaya niya.

Alam naman ng lahat na babae ang madalas ma rape at hindi ang lalaki pero kitang kita kay Isaiah ang resulta ng rape na ginagawa sa kaniya ng paulit-ulit ni  Timothy.

“The world is very unfair to me…. my only want is to work here in this country so that I can help my family i left behind in the Philippines but why was this done to me?”

Napahagulhol na tanong ni Isaiah.

“I wish he would have killed me instead of raping me every day.”

Hagulhol na sabi ni Isaiah. dinamayan naman siya ng lalaking iyon.

“i want to die!”

Humahagulhol niyang sabi.

“No! don’t say that. it’s not too late for you. we can do something more, we can put him in jail.”

Sabi ng lalaki sa kaniya habang dinadamayan siya.

“believe me. there is still hope!”

Sabi ng lalaki sa kaniya na naluluha din habang pinapatahan siya sa pag iyak nito

“Guten

Abend

, Herr, können Sie bitte dieses Formular für ihn

ausfüllen

, damit Sie sein Vormund sind.”

Good Evening, Mr. can you please fill up this form for him that you are stated his guardian.

Sabi ng nurse na babae na pumasok sa loob ng kwarto kung saan naka confined si Isaiah. natigilan naman silang dalawa ng lalaking iyon at saka kinuha ng lalaki ang form sa nurse at binigyan din siya ng ballpen para ma fill up niya ang form na iyon na magpapatunay na siya tayong guardian ni Isaiah. nakatingin lang si Isaiah sa lalaki habang nag susulat sa form.

Pagkatapos masagutan ng lalaking iyon ang form ay binigay na niya ito sa nurse na babae. kinuha naman ng nurse na iyon ang form.

“Ihr Name ist Herr Edward Anderson? habe ich

recht

?”

Your name is Mr. Edward Anderson? am i right?

Tanong ng nurse sa kaniya after tignan ng nurse ang form.

“Ja!”

Yeah!

Sagot naman ni Mr. Edward Anderson sa nurse na iyon.

“Okay, Herr Anderson? Danke für Ihre

Zusammenarbeit

. ich geh jetzt und noch mal guten abend euch

beiden

!”

Okay, Mr. Anderson? Thank you for the Cooperation. i will go now and good evening again to the both of you!

Sabi ng nurse sa kaniya at tumingin din ito kay Isaiah na nagpupunas ng luha niya sa mga mata at pisngi niya.

© BeauConcubine   |   2022

Chapter 11

Isaiah

“I really need to go back!”

Sabi ko sa kaniya.

“What? are you insane?”

Takang tanong niya sa akin.

“You do not know him. he is not human when he is angry. he looks like a monster or a demon, when he’s angry.”

Sabi ko sa kaniya.

“No! you are not going back to him nor his house.”

Pagpipigil niya sa akin.

“But I left my things and my documents there.”

Sabi ko sa kaniya.

“Please! let me through.”

Pakiusap kong sabi sa kaniya.

Wala siyang nagawa kundi hayaan ako. magaling na ako at ilang araw na ako dito sa hospital.

“Isaiah, wait…..!”

Tawag niya sa akin. tumigil naman ako sa paglalakad ko at lumingon ako sa kaniya. lumapit naman siya sa akin.

“I’m going with you!”

Sabi niya sa akin.

“What? no…. I’m fine, I’m good! no need. it’s dangerous to you to go with me.”

Sabi ko sa kaniya.

I know it’s dangerous for me. but i need

see that you are safe or I want to make sure that you get home safely to his house.”

Sabi niya sa akin. hindi na ako tumutol pa, hinawakan niya ang kamay ko at hinila na niya ako palabas ng hospital at patungo sa sasakyan niya.

Pagsakay namin ng sasakyan niya ay tsaka na niya ito pinatakbo palayo sa hospital. naka tuon ang atensyon niya sa kalsada. natutunaw na ang ibang niyebe sa paligid namin dahil tapos na ang snow.

“Are you sure about this?”

Tanong niya sa akin habang nakatuon ang atensyon niya sa pagmamaneho.

“What do you mean I’m sure?”

Tanong ko sa kaniya.

“Are you sure you will go home to his house?”

Tanong niya sa akin sabay lingon.

“I am his employee so I have to go back to my boss no matter what.”

Sabi ko sa kaniya.

Tinuro ko sa kaniya ang daan pauwi sa mansion ni Sir Timothy.

Pagdating namin doon ay medjo malayo pa kami sa bahay pero sinabi ko sa kaniya na doon na lang niya ako ibaba, mahirap na at baka makita siya o kami ni Sir Timothy.

“Just put me down here.

Sabi ko sa kaniya.

“What? why?”

Tanong niya sa akin.

“It’s dangerous if you take me to the In front of his gate of his mansion.”

Sagot ko sa kaniya.

“Go away, thank you for saving my life and for watching over me in the hospital.”

Sabi ko sa kaniya.

“will we meet again?”

Tanong niya sa akin.

“I don’t know, fate will make a way for us to meet again.”

Sabi ko sa kaniya.

“be careful when you go home.”

Sabi ko pa sa kaniya bago ako bumaba ng sasakyan at saka naglakad na palayo. hindi pa siya umaalis kaya tumigil ako sa paglalakad at lumingon ako saglit sa kaniya sabay kumaway at mapait na ngumiti.

Nakita ko naman siya sa loob ng sasakyan niya na kumaway din siya sa akin. pinunasan ko ang mga luha sa mga mata ko. at saka hinarap ang daan papunta sa gate ng mansion ni Sir Timothy.

Bakas at nangingibabaw sa akin ang takot at pangamba sa buhay at kaligtasan ng baby ko. malaki na kaunti ang tiyan ko ngayon.

Pagdating ko sa gate ay nag doorbell ako ng ilang beses. bumuntong hininga muna ako at nag doorbell ulit.

“Wer ist das?”

who is that?*

Rinig kong boses ni Mrs. Martha at sigaw niyang tanong. napangiti ako nung marinig ko ang boses niya at agad niyang binuksan ang gate at bumungad ako sa harapan niya.

“Oh mein Gott … du

lebst

, Isaiah”

Oh my goodness…. your alive, Isaiah.

Sabi niya sa akin na bakas ang saya at gulat. bigla akong lumapit sa kaniya at niyakap ko siya at ganun din siya sa akin.

“Lass uns rein gehen.”

let’s go inside.

Sabi niya sa akin. tumango lang ako at saka sumunod ako sa kaniya pagkatapos niya isara ang gate ng mansion.

Pagpasok namin sa loob ay nakita ako ng ibang maid at masayang masaya sila sa akin. nakita ko ang mga pilat at pasa sa mga braso nila.

“Was ist mit deinen Armen

passiert

? warum hast du da blaue Flecken und

Wunden

? Wer hat dir das gemacht?”

what happened to your arms? why do you have bruises and wounds there? who did that to you?

Tanong ko sa Isa sa mga maid nung makalapit ako sa kanila.

“Sir Timothy hat uns das

angetan

, er hat uns

geschlagen

. Er hat seine Wut über uns

ausgegossen

, als du ein paar Tage vermisst wurdest und nicht hierher zurückgekommen bist.”

Sir Timothy did this to us, he beat us. He poured out his anger on us when you were missing for a few days and did not come home here.

Naluluhang sagot ng maid sa akin. ang kaninang takot na nararamdaman ko para sa kaligtasan ko ay napalitan ng Galit at poot sa kaniya.

Kaya nagtungo ako sa hagdan at umakyat paitaas patungo sa kwarto niya.

Dali-dali akong pumasok sa kwarto niya, padabog kong binuksan ang pintuan ng kwarto niya.

“Timothy, lumabas ka riyan?!”

Galit kong sigaw sa pangalan niya.

“Hayop ka! lumabas ka diyan? nasaan ka?! magpakita ka sa akin?! wala kang karapatan na

ibunton

ang Galit mo at pagbuhatan mo ng kamay ang mga tao rito!”

Galit na Galit kong sigaw sa kaniya.

“Beruhige

dich

,

Jesaja

. Sir Timothy ist nicht

hier

, er ist gerade im Krankenhaus!”

Calm down, Isaiah. Sir Timothy is not here, his in the hospital right now!

Sabi ni Mrs. Martha sa akin.

Natigilan naman ako sa pagkakasigaw at paghahanap ko sa kaniya. nung may napansin akong mga litrato sa ibabaw ng office table niya rito sa loob ng kwarto niya.

Agad akong lumapit doon at tinignan ko iyon isa-isa. nabigla ako at nanlaki ang mga mata ko nung mamukhaan ko ang mga nasa litrato na iyon, lahat ng litratong iyon ay siya lang ang kuha at wala nang iba.

“B-Bakit may mga pictures siya ni Isaac? a-anong ibig sabihin nito?”

Tanong ko habang pinagmamasdan ang ilang pictures na iyon. natigilan ako at napatingin ako sa bintana. sumagi sa isip ko na….

Hindi kaya? sobrang obsessed ni Sir Timothy kay Isaac? kilala niya si Isaac?!

Tanong ko sa isip ko at bakas sa mukha ko ang gulat at pag aalala kay Isaac.

Bumalik ang tingin ko sa mga litrato at saka may napansin ako sa Isa sa mga litrato, may sulat ang Isa sa likod. kinuha ko ang may sulat at saka binasa iyon.

Pinakamamahal kong Isaac,

          Hindi na ako makapag hintay na

maangkin

ka, kaunting

tiis

na lang.

mapapasaakin

rin kita. sa ngayon ay

magpakasaya

ka sa mga taong

nakakasalamuha

at

nakakasama

mo, dahil kapag

nakabalik

ako riyan sa pilipinas. sisiguraduhin kong hindi mo na sila makikita kapag

nahawakan

na kita.

          Hindi na rin ako makapag hintay na

mapasakin

ang langit mo, ang katawan mo,  ang kaluluwa mo at ang puso mo, pinapangako ko sa iyo na bibigyan kita ng maraming anak at

pipilitin

kong

mapasa

akin ka at

papasayahin

kita ng higit pa sa

pagpapasaya

ng mga taong nakakasama mo riyan ngayon.

                                Your soon to be hu

sba

nd

,

                                                 Timothy.

Nanginginig ang mga kamay ko nung mabasa ko iyon.

“Obsessed siya kay Isaac!”

Sabi ko. kinuha ko ang picture na iyon at patago kong tinago iyon sa loob ng damit ko. siniguro ko na hindi ako napansin ni Mrs. Martha.

“wo gehst du hin?”

where are you going?

Takang tanong ni Mrs. Martha sa akin.

“Ich gehe zum Krankenhaus.”

I’m going to the hospital.

Sagot ko kay Mrs. Martha. at saka ako naglakad palabas ng kwarto ni Sir Timothy at naglakad ng mabilis patungong hallway. Pagbaba ko ng hagdan ay narinig ko pang tinatawag ako ni Mrs. Martha pero hindi ko na siya nilingon pa.

Paglabas ko ulit ng mansion ay dali-dali akong lumabas ng gate at nag hanap ng cab.

nung makakita ako ng cab ay agad ko iyon pinarahan sabay tumigil ito sa harapan ko at sumakay ako sa loob nito sa may passenger seat.

“Wo soll ich Sie

hinbringen

, Herr?”

Where shall I take you, Sir?

Tanong sa akin ng cab driver nung makasakay na ako.

“Zum St. Gregory Irrenhaus … beeil dich!”

To the St. Gregory Mental Asylum Hospital… hurry up!

Utos ko sa Can Driver.

Kopieren

! Herr.”

Copy! Sir.

Sabi nito sa akin at sabay pinatakbo na ang cab palayo sa mansion ni Sir Timothy.

habang nasa biyahe ay naghahalo ang Galit, takot at pangamba ko para sa sarili ko. bahala na kung anong mangyayari sa akin. sobra sobra na ang kasamaan niya.

Nawala lang ako ng ilang araw, ibubuton niya ang Galit niya sa mga taong nag tratrabaho ng maayos sa loob ng mansion niya. wala siyang karapatan na pagbuhatan ng kamay ang mga taong iyon.

Pagdating ko sa hospital na iyon ay nagbayad na ako sa cab driver at hindi ko na hingi ang sukli sa kaniya. agad akong naglakad ng mabilis papasok sa loob ng hospital.

Sinalubong naman ako ng Isang nurse doon na parang naka assign siya sa health desk.

“Wie kann ich dir

helfen

? Herr.?”

How may i help you? Mr.?

Tanong nito sa akin.

“Ich muss deinen Dämonenboss

sprechen

, wo zum Teufel ist er?!”

I need to speak your demon Boss, where the hell he is?!

Galit kong sagot sa kaniya sabay tanong sa kaniya sabay hampas ng kamay ko sa wooden table na lapagan niya ng mga papel or health records ng mga pasyente nila.

“Er ist in seinem

Büro

, Sir!”

he is on his office, Sir!

Sabi niya sa akin, halata sa boses niya ang takot dahil sa pagsigaw ko sa kaniya.

Agad akong umalis doon at naglakad ng mabilis papunta sa elevator, nung nanduon na ako ay pinindot ko na ang upper button para dalhin ako paitaas. bumukas naman ang elevator at saka ako pumasok doon.

Sumarado na iyon sabay pinindot ko ang 12th floor dahil iyon ang pagkakatanda ko kung saan floor ang office niya. ilang minuto pa ay nakarating na ako sa 12th floor, walang katao-tao doon sa hallway pero lakas loob akong naglakad papunta sa pintuan ng office niya na pang limang pinto sa kaliwa.

Nung nasa tapat na ako ng office niya ay walang habas ko pinihit ng paulit-ulit ang doorknob dahil nakasara iyon, umatras ako sabay sipa ng malakas. tatlong beses ko ginawa iyon.

sa pangatlong  beses na ay buong lakas kong sinipa ang pinto na iyon at nasira iyon sabay pasok ko at nakita ko ang kahalayang ginagawa niya sa Isang batang may sakit sa pag iisip.

Natigilan siya sa ginagawa niya at ang batang lalaking may sakit sa pag-iisip ay umiiyak sa ginagawa niya. mas lalong nag alab ang Galit ko sa kaniya kaya naman kinuha ako ang stand lampshade na malapit sa tabi ko at saka sabay lumapit sa kaniya ng mabilis.

“Walang hiya ka! hayop kang demonyo ka, pati batang may sakit sa pag-iisip ay nakuha mo pang

babuyin

?! demonyo ka talagang hayop ka!”

Galit at gigil na gigil kong sabi sa kaniya. napalayo siya sa akin. hubo’t hubad siya at ang batang lalaki ay ganun din.

“Itigil mo iyan! Ibaba mo iyan, mag usap tayo!”

Takot na takot niyang sabi sa akin.

“Anong pag-uusapan natin huh?! ang

pang-

bababoy

na ginagawa mo ngayon sa batang iyan? kagaya ng ginawa mo sa akin sa loob ng limang buwan?! napaka hayop mo talaga! wala kang awa. demonyo ka at hindi ka tao!”

Galit na Galit kong sabi sa kaniya.

Nabasag lahat ng mga gamit niya dito, pictures niya na nasa frame, malalaki at maliliit na flower vase at iba pang lampshade na maliliit at ang babasagin niyang table na maliit sa gitna nang malalaking sofa niya.

Biglang nagsi datingan ang ilang nurse at mga doctor dito sa loob ng office niya at nasaksihan nila ang mga nangyayari dito sa loob. nabigla ang iba at naawa sa kalagayan ng batang lalaki na umiiyak sa sahig at nakasandal sa pader malapit sa pintuan.

Lumapit ako kay Sir Timothy at nahiwa ko siya sa kanang pisngi niya gamit ang dulo ng stand ng lampshade na hawak hawak ko. maraming dugo ang dumaloy doon na parang malalim ang sugat na iyon.

Pinigilan naman nila ako, hinawakan ako ng dalawang nurse na lalaki sa magkabilaan kong braso at ang Isang nurse naman na babae ay kinuha sa mga kamay ko ang stand ng lampshade.

“Bitawan niyo ako! papatayin ko ang lalaking iyan…. hindi niyo ba nakikita ngayon ang batang lalaki na iyan kung bakit

nakahubad

? balak niyang

gahasain

ang batang iyan, kagaya ng ginawa niya sa akin sa loob ng

humigit

limang buwan.”

Galit kong sigaw sa kanila.

Alam ko na hindi nila ako naiintindihan dahil nagsasalita ako ng tagalog or Filipino at German sila. pero bakas sa mga tingin nila kay Sir Timothy ang pandidiri at hinuhusgahan nila ito.

Napahawak naman si Sir Timothy sa kaliwang pisngi niya na dumudugo. walang ni Isang Doctor or nurse ang lumapit sa kaniya dahil sa nasaksihan nila, hubo’t hubad siya at ganun din ang batang lalaki na may sakit sa pag-iisip na binibihisan ngayon at inaalo ng ibang nurse.

Akmang lalapit sa akin si Sir Timothy pero bigla akong nagsalita.

“Sige? sasaktan mo ako sa harapan nila? gawin mo?! tignan nalang natin kung ano ang magiging reaksyon nila kapag nakita nila ang tunay at

bulok

mong ugali,

ugaling

demonyo… rapist!”

Sigaw kong Galit at pagbabanta sa kaniya.

Natigilan naman siya sa paglapit sa akin.

“Hindi pa tayo tapos!”

Pagbabanta niyang sabi sa akin.

“Talagang hindi pa tayo tapos! kahit mag part 1, part 2 or ilang sequel pa iyan? hihintayin ko! sinira mo ang buhay ko,

sisirain

ko din ang buhay mo!”

Galit na Galit kong sabi sa kaniya. pumalag  ako sa mga hawak ng dalawang nurse na nakahawak sa magkabilaan kong braso at binitawan nila ako. tsaka ako tumalikod at naglakad na palabas ng office niya palabas nitong impiyernong hospital.

© BeauConcubine   |   2022

Chapter 12

Isaiah

“Was machst du? Jesaja?”

What are you doing? Isaiah?

Tanong sa akin ni Mrs. Martha, nakita niya kasing nag iimpake ako ng mga gamit ko.

“Ich verlasse diese höllische Villa. Ich werde eine neue Wohnung

finden

, in der ich leben kann, aber ich werde mich trotzdem um Don Dimitri kümmern.”

I’m leaving this hellish mansion. I will find a new apartment to live in but I will still take care of Don Dimitri.

Sagot ko kay Mrs. Martha.

Nakatayo siya sa likod ko at patuloy akong nag iimpake ng mga gamit ko, damit ko at kung ano-ano pa. nilagay ko lahat ng iyon sa loob ng luggage ko at saka sinarado iyon sabay inangat ko iyon at binaba sa sahig ng kwartong ito.

Lumingon ako sa kaniya at pinasadahan ko lang ng tingin si Mrs. Martha na parang gusto niya akong pigilan umalis.

Lumabas na ako ng kwartong iyon at naglakad sa hallway. at bumaba na nang hagdan habang buhat buhat ko ang luggage ko. nakatingin din sa akin ang mga maid na nasa ground floor nitong mansion at halata sa mukha nila ang disappointment na ayaw nila akong umalis dahil sila ang pagbubuntunan ng Galit ng lalaking iyon.

“Keine

Sorge

, morgen siehst du mich

wieder

. Ich werde mir eine Wohnung

suchen

, in der ich bleiben kann, und ich werde nicht

aufhören

, mich um Don Dimitri zu kümmern, bis mein Vertrag endet.”

don’t worry, you’ll see me again tomorrow. I will look for an apartment where I can stay and I will not stop taking care of Don Dimitri until my contract ends.

Sabi ko sa kanila.

Akma na akong lalabas ng main door ng mansion nung pumasok ang demonyong lalaking iyon. agad bumalik sa pagkilos ang mga maid at ako kami lang ang naiwan sa living room kasama niya ang dalawang bodyguards niya.

“At saan ka naman pupunta?”

Tanong niya sa akin.

“Sa langit, bakit? sasama ka sa akin? Nako?! hindi ka bagay doon. demonyo ka eh, dito ka

nababagay

…. sa impiyernong bahay na ito!”

Sarkastikong sagot ko sa kaniya sabay taas ng kanang kilay ko.

(Smirk) “At sa tingin mo naman makakalabas ka rito sa mansion ko?”

Tanong niya sa akin. napansin ko ang sugat niya na gawa ko sa kaliwang pisngi niya, nagamot ma iyon kaya may takip iyon ng puting bandage.

Nimm

ihn!”

Get him!

Utos niya sa mga bodyguards niya, lumapit naman ang Isa sa akin. nakita ko na nakasuksok ang baril niya sa loob ng slack pants niya.

Mabilis kumilos ang mga kamay ko at hindi niya namalayan na nakuha ko iyon ng Isang iglap. natigilan siya nung kinasa ko iyon sabay tutok sa bodyguard na iyon.

“Versuche näher zu kommen!”

Try to come closer!

Pagbabanta kong sabi sa guard na iyon.

“I swear, your skull will crack when I shoot your gun at your forehead.”

Pagbabanta kong habol ko na sabi sa kaniya sabay smirk.

Natigilan naman siya sa sinabi ko at nakaramdam naman siya ng takot sa akin at napaatras siya.

“Woah! so feisty…. I love it!”

Sabi naman ni Sir Timothy.

Palayuin

mo itong guard mo sa akin kung ayaw mong

paputukan

kita diyan ng bala ng baril.”

Sabi ko sa kaniya habang nakatingin ako sa guard na iyon.

“At bakit ko naman gagawin iyon or susunod sa iyo? Aber?!”

Sarkastikong tanong niya sa akin. nag smirk ako sabay mabilis na pinaputukan siya ng baril sa direksiyon niya at tumama iyon sa main door ng mansion.

“Woah! woah, woah….! okay, okay?!

kalma

ka lang isaiah.”

Sabi niya sa akin.

“Akala mo hindi ko gagawin ano? ano tingin mo sa akin? mahina?! tsss…. kung noon nagawa mo akong gahasain ng paulit-ulit? ngayon, hindi mo na magagawa pa iyon sa akin.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ano?

papalayuin

mo ba ang mga ito sa harapan ko o pare-pareho ko kayong

babarilin

ngayon dito?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hast du

gehört

, was er gesagt hat? Bleib weg von ihm.”

Did you hear what he said? Stay away from him.

Sabi ni Sir Timothy sa kanila. lumayo naman sila sa akin.

Umatras ang dalawang lalaking iyon sa akin sabay hinawakan ko ang maleta ko at saka naglayo palayo sa kanila. para kaming nag iikot-ikutan dito sa loob ng living room ng mansion hanggang sa natapat na ang likod ko sa main door ng mansion.

Nakita ko naman na kinuha ni Sir Timothy ang Isang walkie talkie na ginagamit ng mga army. at akmang ilalapit iyon sa bibig niya, bigla ko naman binaril ang left leg niya.

(Bang) putok ng baril

“Ouch! f*ck….!”

Galit niyang sigaw sa sakit. nagdudugo ang kaliwang binti niya ngayon dahil sa tama ng bala ng baril doon. agad naman lumapit ang mga bodyguards sa kaniya dahil napabagsak sa sahig si Sir Timothy.

“I’m warning you, Timothy?! one wrong move! at hindi ako

magdadalawang

isip na

paulanan

ka ng bala ng baril sa kinalalagyan mo ngayon.”

Sabi ko sa kaniya.

Sabay mabilis na hila ng maleta ko palabas ng mansion niya at papunta sa gate.

“verfolge ihn!”

chase him!

Rinig kong sigaw ni Sir Timothy sa dalawang bodyguards niya. tumakbo ako habang hila-hila ko ang luggage ko at swerte naman at nakita ko ang Isang cab na walang laman. pinarahan ko kaagad iyon at dali-daling sumakay sa loob kasama ang luggage ko.

“Wo kann ich Sie hinbringen?”

Where can I take you sir?

Tanong sa akin ng driver ng cab.

“Bring mich

dorthin

, wo du

weißt

, dass es eine Wohnung gibt.”

Take me to where you know there is an apartment.

Utos kong sabi sa kaniya.

At agad naman niya pinatakbo ang sasakyan palayo sa gate ng mansion, saktong paglayo ng cab na sinasakyan ko ay ang paglabas ng dalawang guard na iyon sa gate at hindi na nila ako nahabol.

“Akala niya magagalaw pa niya ako? huh?! nagkakamali siya.”

Evil smirk kong bulong at tinuon ang atensyon ko sa dinadaanan namin na highway ngayon.

Ilang minuto pa ay nakarating na kami sa inutos ko kay manong driver na dalhin niya ako sa alam niya kung saan may apartment.

Nagbayad na ako rito at saka bumaba na ng cab.

Pagkaalis ng cab na iyon ay napalingon ako sa likuran ko, Isang malaking building na kulay brown. hindi lang ito nag iisang apartment building kundi Isang hilera or row ito ng mga apartment building ganun din sa kabilang side ng kalsada.

Napalunok na lang ako at hindi ko alam kung tutuloy pa ba ako, pero desidido na akong ituloy ito dahil gusto ko din lumugar sa tahimik malayo sa demonyong rapist na iyon.

naglakad na ako palapit sa Isang pintuan at kumatok doon.

“Klopf klopf?!”

knock knock?!

Sabi ko.

“Wer ist das?”

Who is that?

Sigaw ng Isang babae sa loob at sabay bukas niya ng pinto.

Tumingin ito sa akin at mukha itong mga nasa 40’s ang edad.

Ähm

… gibt es hier eine freie oder freie Wohnung?”

Uhm… is there an available apartment or vacant apartment here?

I asked her.

Ngumiti ito sa akin.

“Ja! Hier gibt es eine freie Wohnung.”

Yes! There is an available apartment here.

Ngiting sabi niya sa akin.

Komm

, ich zeige es dir

oben

. im dritten Stock!”

come, I will show you above. on the third floor!

Sabi niya sa akin. tumango naman ako sa kaniya.

Lumabas siya ng bahay niya at saka nagpunta kami sa gilid ng building sa gawing kanan sabay pasok kami sa loob at umakyat sa malaking hagdan paitaas.

“Gibt es hier einen Aufzug?”

is there a elevator here?

Tanong ko sa kaniya.

“ja! Es gibt hier einen Aufzug, aber im Umbau.”

yeah! there’s an elevator here, but under renovation.

Sabi niya sa akin.

“Wie hoch ist die Miete?”

so how much the rent?

I asked her.

“500 Euro Miete zahlt man hier monatlich inklusive Wasser und Strom.”

500 euros rent is paid here monthly including water and electricity.

Sabi nito sa akin.

So, equivalent na ito ng 28,000

php

sa pilipinas?

Tanong ko sa isip ko. ang mahal ng upa rito. may naiipon naman na ako malaki laki at nakahanap naman na sina nanay at mga kapatid ko ng bahay namin na may titulo na 2 storey at naibili na nila iyon sa pamamagitan ng Pera ko at nakalipat na sila doon.

Pag dating namin sa 3rd floor ay naglakad kami sa hallway at natigil kami sa pangatlong pintuan sa kanan..

Binuksan ng babae ang puting pintuan at tumambad sa akin ang Isang malawak na apartment na may laman na kaunting gamit.

Kaunti lang ang mga gamit dito pero mukha na itong condo para sa akin.

“ist das okay für dich?”

is this okay to you?

She asked me.

“Ja! das ist zu viel!”

Yeah! this is too much!

Ngiting sagot ko sa kaniya.

“Du siehst nicht deutsch aus, aus welchem ​​Land kommst du?”

You look not german, from what country are you?

Ngiting tanong niya sa akin.

“Ich bin von den

Philippinen

, ich arbeite hier als Betreuerin!”

I’m from the Philippines, i work a caregiver here!*

Ngiting sabi ko naman sa kaniya. napatango naman siya sa akin.

Kumuha ako ng pera sa wallet ko at saka naglabas ng 1,500 euro doon. at binigay ko sa kaniya.

“Hier! Nimm es. 1.500 Euro für 3 Monate.”

Here! take it. 1, 500 euro for 3 months.

Sabi ko sa kaniya.

“Vielen Dank! wenn sie eine frage oder hilfe

haben

? Ruf mich einfach an. rechts an der wand hängt das telefon, das mit mir verbunden ist. Ich bin der Vermieter hier in dieser Wohnung. okay?!”

*Thank you! if you have a question or assist help? just call me. there is the telephone attached to the wall on the right that is connected to me. I am the landlord here in this apartment.

okay?!*

Ngiting sabi niya sa akin. tumango naman ako sa kaniya, pagkaalis niya ay pumasok na ako sa loob at sinarado ko na ang pinto sabay nag ayos na ng mga gamit ko.

Hiniga ko ang luggage ko sa sahig at saka naupo ako sa sofa. binuksan ko ang luggage ko at bumungad sa akin ang baril na ginamit ko kanina. kinuha ko iyon at tinignan.

Hindi ako marunong gumamit ng baril pero nagamit ko ito ng maayos kanina. daig ko pa ang Isang magnanakaw kanina na nakapasok sa loob ng mansion ni Sir Timothy.

“Dapat lang sa iyo ang ginawa kong iyon! kulang pa iyan sa lahat ng ginawa mong pagsira at pang-

bababoy

mo sa buhay ko.”

Bulong kong sabi.

Napahawak ako sa tiyan ko na may laman na sanggol. hindi ko alam kung ano ang plano ko sa batang ito sa loob ng sinapupunan ko. hindi ako handa para rito bunga siya ng panghahalay sa akin ni Sir Timothy.

Nalaman ko din na hindi ako normal kagaya ng ibang lalaki. may matres din ako kung kaya nasagot ang mga tanong ko kung bakit ako dinudugo buwan-buwan dahil pala may matres ako kagaya ng sa babae.

Malalaking damit ang mga suot ko para hindi mahalata na malaki ang tiyan ko. pero halatang nananaba na ako, Minsan naman mahirap kumilos lalo na kapag binubuhat ko si Don Dimitri kapag inaalalayan ko siyang iangat ang sarili niya kapag babalik na siya sa kama niya.

Masakit minsan sa balakang at lagi akong nakakaramdam ng pamumulikat ng mga binti ko.

Natigilan ako nung maramdaman kong pagsipa nito sa loob ng tiyan ko. pinakiramandaman ko ulit ito at gumalaw pa nga siya sa loob ng tiyan ko.

Hindi ko magawang patayin ang batang ito sa sinapupunan ko ngayon dahil tinuruan ako ni nanay na huwag pagbuhatan ng kamay ang kung sinong tao.

huwag manakit at pumatay. kaya kahit bunga siya ng panghahalay sa akin? at anak siya ng demonyong rapist na iyon? iisipin ko na lang na dugo’t laman ko ito.

Hinawakan ko ang tiyan ko at naramdaman ko ulit ang pag galaw ng sanggol ko sa loob ng sinapupunan ko. napaluha ako nung pinakiramandaman niya ang sarili niya sa akin.

“Hindi ko alam kung tatawagin ba kitang anak ko? ayokong patayin ka sa sinapupunan ko dahil hindi ko gawain iyon at hindi ako kriminal kagaya ng rapist mong tatay. hindi ko pa alam at wala pa akong plano para sa iyo. dahil biglaan ang pagdating mo…. kung ano man ang Gawin ko sa iyo kapag nakalabas ka na ng sinapupunan ko?! sana huwag kang

magagalit

sa akin kapag lumaki ka na, mas gugustuhin kong mabuhay ka kesa patayin ka ng walang kasalanan at walang kalaban-laban….. patawarin mo ako!”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

© BeauConcubine   |   2022

Chapter 13

Isaiah

“Oh?! do you think na hindi na ako babalik after ko umalis sa impiyernong mansion na ito? tsss… (Shaking my head while smirking)… nilayo ko lang ang mga gamit ko just in case kase na

magliyab

itong mansion mo? at least nasa safe place sila.”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“Oh? ganun ba? akala ko kase

nilayasan

mo na ako. at least pwede ko gawing

pamalit

ang dalawang kapatid mo na babae.”

Sabi niya sa akin. nag close fist ang Isa kong kamay na nasa likod at saka lumapit ako kaunti sa kaniya habang nagsasalita siya.

“Gusto ko lang

makasiguro

na matatapos ang years of contract mo here sa akin bago kita

pakawalan

and besides baka mas masarap at mas

masikip

pa ang mga kapatid mo kesa sa iyo!”

Sabi niya sa akin sabay sinapak ko siya ng malakas na biglaan sa ilong niya. nagdugo ang ilong niya sa ginawa kong iyon.

“fck! you btch….!”

Galit niyang sabi sa akin sabay sapo niya sa ilong niya na nagdudugo.

Subukan

mo galawin ang mga kapatid ko, sinasabi ko sa iyo …. hindi lang iyan ang

matitikman

mo sa akin.”

Pagbabantang sabi ko sa kaniya. maglalakad na sana ako palabas ng kwarto ni Don Dimitri, nasa labas si Don Dimitri sat nagpapaaraw.

“Ahh! Oo nga pala… I forgot to say this, wala ka nga palang karapatan sa mga taong nagtratrabaho dito na pagbuhatan mo ng kamay at ibunton ang galit mo sa kanila.”

Sabi ko sa kaniya.

“Tss! at kailan ka pa naging anak ni Daddy para sabihin mo sa akin iyan?”

Tanong niya sa akin.

“Bakit? kasama ba sa job description and job specification na gawin mo silang punching bag? na sa kanila ibunton ang Galit mo sa kanila kahit wala naman silang ginagawang mali sa iyo?”

Sumbat ko sa kaniya.

“Alam mo ikaw? naka Isa ka lang sa akin kahapon, ngayon. hindi na!”

Sabi nito sa akin.

“Huwag kang masyadong

mapapel

at

pakialamera

sa mga ginagawa ko sa kanila, kung gusto ko man sila pagbuhatan ng kamay? gagawin ko at wala kang pakialam doon. naiintindihan mo? parausan lang kita!”

Sabi niya sa akin. tumango ako sa kaniya at sabay umiling at tumawa at bigla ko na naman siyang sinampal ng malakas sa kanang pisngi niya.

“Aba!

namumuro

ka na ahh?!”

Galit niyang pagbabanta sa akin, bigla ko naman tinaas ang kamay ko at pinakita ko sa kaniya ang voice recorder sa cellphone ko na gumagana.

“Try me….! kanina ko pa hinanda itong voice recorder ito. kaya yung mga sinasabi mo kanina na binabalak mong kunin ang mga kapatid ko bilang kapalit ko? at ang

pagsabi

mo nang wala kang pakialam sa gusto mong gawin o

nainisin

sa mga maids mo rito?! makakarating ito sa government ng bansang ito para bigyan ng protection laban sa iyo ang mga maids mo rito at

makasuhan

ka rin.”

Sabi ko sa kaniya habang naka smirk. nag fle-flex ang mga panga niya dahil sa inis sa akin. nabigla ito kanina nung pinakita ko sa kaniya ang cellphone ko na gumagana ang voice recorder.

(Gasp) pretend na nagulat “I forgot nga pala?! diba pinatay mo si Ella? ying dating maid mo rito na ginagawa mo ding parausan? Dali! sabihin mo ngayon sa akin na ginawa mo iyon…. akala mo siguro walang nakakita sa iyo sa ginawa mong iyon?

nilibing

mo siya sa likod ng mansion mo noong gabing iyon hindi ba?”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“Bwesit ka! papatayin kita, patayin mo iyan.”

Sabi niya sa akin.

“Go! sabihin mo pa ang mga

pangbabanta

mo sa akin ngayon. ano pa mga pagbabantang gusto mong sabihin sa akin! sabihin mo na, para isang voice recorder na lang ang

ipaparinig

ko sa

gobyerno

ng bansang ito kasama ang mga kapulisan at embassy na rin ng pilipinas.”

Sabi ko sa kaniya.

“kung noon? kaya mo akong takutin at hawakan sa leeg? ngayon, hindi na! anong feeling na ikaw naman ngayon ang

tinatakot

at hawak sa leeg?!”

Tanong ko sa kaniya. hindi siya makapagsalita sa mga sinabi ko. halata sa mukha niya ang inis at galit sa akin na gusto na niya akong saktan.

“Ngayon? kung ayaw mong ilantad ko ang mga baho mo gamit ito?! sa Oras na pagbubuhatan mo ng kamay ang mga tao dito kabilang na ako? dadagdagan mo ang sweldo namin ng 40%. katumbas ng mga pasa namin sa katawan dahil sa pangbubugbog mo? ay katumbas din niyon ay pera. hindi kami pumasok sa impiyernong mansion na ito para gawin mo kaming punching bag o ibunton mo ang galit mo sa amin….. nagkakaintindihan ba tayo?!”

Galit kong sabi sa kaniya.

“Answer me!”

Galit kong sigaw sa kaniya.

“Oo! Oo….

sumasang

ayon ako!”

Sagot naman niya. sabay pinatay ko na ang voice recorder at sinave iyon at pinasok ko na ang cellphone ko sa bulsa ng uniform ko.

“Mabuti naman kung ganun?! one… wrong… move! and your secrets will be revealed!”

Sabi ko sa kaniya sabay smirk ko.

“Adios!”

Sabi ko sa kaniya at lumabas na ako sa kwarto ni Don Dimitri.

Aaaaarrrrrrggggghhhhhh

…..!”

Sigaw niya ng galit sa loob ng kwarto ni Don Dimitri.

Inasikaso ko na si Don Dimitri, sinabihan ko na din sina Mrs. Martha na kapag pagbubuhatan sila ng kamay ni Sir Timothy ay magsumbong sila sa akin at ipapaalala ko sa lalaking iyon na dadagdagan niya ang sweldo ng taong pinagbuhatan niya ng kamay.

Hindi ko nga pala nasasabi sa kaniya na nabuntis niya ako.

Kaya naman after ng work hours ko ay nagtungo ako sa Isang notary public dito malapit lang sa city. kinuwento ko sa kaniya ang buong pangyayari kung paano at saan nag umpisa ang lahat ng ginawang kawalang hiyaan sa akin ni Sir Timothy.

Inilapit naman niya ako sa Isang kilala at magaling na public attorney dito sa Germany.

“Also, was wollen Sie jetzt tun, Mr. Isaiah?”

*So, what do you want to do

Mr. Isaiah?*

Tanong ng lalaking Attorney na ito.

“Ich will, dass er das Lösegeld

zahlt

. was ich will, die Hälfte seines und seines Vaters Eigentum geht an meinen

Sohn

. das

ist

, was ich will Anwalt.”

I want him to pay the ransom. what I want, half of his and his father’s property goes to my son. that’s what i want lawyer.

Sabi ko kay attorney. napag isip-isip ko na din iyon noon pa.

“Was Sie

fragen

, scheint schwierig zu

sein

, aber ich werde es versuchen!”

what you are asking seems difficult, but i will try!

Sabi naman ni attorney sa akin. nagpasalamat ako sa kaniya, magbibigay siya ng update sa akin.

Umalis na ako sa office niya at saka umuwi na nang apartment ko.

“Ito ang paraan ng pag

ganti

ko sa kaniya. wala akong pake kung mali itong ginagawa kong ito, gagamitin ko ang anak niyang ito na nasa sinapupunan ko na mabigyan ako ng tamang karapatan at laban sa ginawa niyang pagsira sa Buhay ko!”

Bulong kong sabi.

Nagpunas ako ng katawan ko at saka nagpalit ng damit, habang naghahalungkat ako ng damit ko ay nahulog sa sahig ang litrato ni Isaac.

Natigilan naman ako at naalala ko na kinuha ko pala ito sa kwarto ng lalaking iyon.

“Kailangan malaman ito nila Isaac, kailangan niyang mag ingat sa lalaking iyon. demonyo ang lalaking iyon. baka Gawin niya kay Isaac ang ginawa niya sa akin ngayon. kailangan ko rin sabihin sa kaniya ang

pinaplano

ni Timothy na pagkuha sa kaniya.”

Bulong kong sabi sabay nagbihis ng damit at saka nagtungo sa table ko na katamtaman lang ang laki at nagsulat ng liham mula sa kaniya.

Sinabi ko doon ang mga plano at balak Gawin ni Timothy sa kaniya. sinabi ko rin ang ginawang panghahalay sa akin at ang mga pasang natamo ko sa kaniya.

Sinabi ko rin na kailangan niyang mag ingat at kung maaari ay huwag siyang magtitiwala kay Timothy kapag nakauwi na ito ng pinas at hanapin siya, kung magpakita man ito ng kagandahang loob ay huwag siya basta-basta magtitiwala sa lalaking iyon dahil inaakit lang siya nito.

Dalawang papel ang sinulat ko at saka inalam ko ang exact address niya. kinuha ko ang cellphone ko at nag chat ako sa kaniya. tinanong ko kung ano ang exact address niya.

Ilang minuto pa ang lumipas ay nag reply naman siya kaagad. sinabi niya sa akin ang address niya at tinatanong niya ako kung bakit ko hinihingi ang address niya.

Me; Pwede ka bang tumawag sa akin ngayon? may sasabihin lang ako importante.

Isaac; Sige, try ko! nandito kase ako sa library. wait lang, mag

lalagay

lang ako ng earphone.

Me; okay sige, take your time!

Ilang minutes pa ay nag ring ang messenger account ko.

Isaac Gabriel Nolasco is calling…..

Sinagot ko naman ang tawag.

“Hello?”

Bungad ko.

“Hi, uyy! kumusta ka na? nasaan ka ngayon?”

Masayang tanong niya sa akin.

“Nandito na ako sa Germany, 6 months na ako rito.”

Sabi ko sa kaniya.

“Oh? nakapunta na ako diyan when I was a kid!”

Sabi naman niya sa akin.

“Oh talaga? sino relatives mo rito?”

Tanong ko sa kaniya.

“No! wala kaming relatives diyan, actually yung step dad ko na uncle ko ngayon is may friend siyang Doctor diyan na psychiatrist… if i’m not mistaken? may ari ang family niya ng Isang Mental Asylum Hospital diyan sa Germany.”

Sabi niya sa akin. biglang nagbago ang expression ng mukha ko.

“Uhm… Isaac? alam mo bang pangalan ng Doctor na kaibigan ng uncle mo here?”

Tanong ko sa kaniya.

“Uhm…  Leonard Timothy?! I’m not sure. why?”

Sagot niya sa akin.

“F*ck!”

Sabi ko naman.

“B-Bakit? may problema ba?”

Tanong ni Isaac sa akin.

“Isaac, listen to me carefully! yung Doctor na kaibigan ng uncle mo is rapist, he rape me many times. buntis ako ngayon at may mga pasa ako sa katawan noon pa na until now ay

pagaling

na at

pahilom

na.”

Sabi ko sa kaniya.

“What? are you sure?!”

Tanong niya sa akin.

“Yeah! I’m sure. wait, ise-send ko ang mga pictures ko here na nasa gallery ko, pictures ko iyon na may ibat-ibang bruise marks at sugat. at yung abnormality na paglaki ng tummy ko na akala ko normal lang pero hindi ko alam ay buntis na pala ako at yung walang hiyang iyon ang ama.”

Nag uumpisa na akong maluha habang sinasabi ko ang mga iyon sa kaniya.

Patingin

nga?!”

Sabi niya sa akin.

Hinanap ko sa gallery ko ang mga pictures na iyon at more than 40 ang mga iyon at sinend ko sa kaniya.

You send 55 photos to Isaac Gabriel Nolasco….

Na seen naman niya kaagad iyon.

“Oh my gosh?! totoo ba ang lahat ng ito?!”

Tanong niya sa akin habang tinitignan niya ang mga photos.

“Oo, totoo ang lahat ng iyan!”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

“Ang akala ko noon magiging maganda ang trabaho ko rito sa Germany, pero nagkamali ako. siya ang nakakuha sa akin bilang caregiver ng Daddy niya. ang akala ko din iyon lang ang trabaho ko pero nagkamali ako dahil ginawa niya akong parausan niya, halos sa loob ng 5 buwan,

ginagalaw

niya ako gabi-gabi. hindi ko magawang magsumbong o magsalita dahil walang maniniwala sa akin dahil nga sa lalaki ako.”

Hagulhol kong sabi sa kaniya.

“Pilit niya akong

hinahalay

kahit na masama na ang pakiramdam ko. at hindi ko pa malalaman na buntis ako kung kailan sinugod ako sa hospital ng Isang taong tumulong sa akin dahil nag over fatigue ako bunga ng sobrang pagod ng buong katawan ko dahil sa pangagahasa niya sa akin gabi-gabi. napaka hayop niya! wala siyang awa sa akin.”

Humahagulhol kong sabi.

“I’m sorry to hear this, I can’t imagine na magagawa niya ito sa iyo, napaka walang puso at hayop niyang tao.”

Galit at naaawang sabi ni Isaac sa akin. pinunasan ko ang mga luha ko sa mga mata at pisngi ko.

“Listen to me carefully Isaac, kaya ako humingi ng address mo ngayon ay dahil may ipapadala akong sulat sa iyo. hintayin mo ang sulat na ipapadala ko sa iyo diyan. I don’t know kung ilang araw ang flight papunta diyan. basahin mo maigi ang sulat ko para sa iyo at mag iingat ka!”

Sabi ko sa kaniya.

“T-Teka?! h-hindi kita maintindihan?! anong ibig mong sabihin na kailangan akong mag ingat?”

Tanong niya sa akin na naguguluhan.

“Obsessed si Timothy sa iyo matagal na, may mga pictures mo ang nakita ko sa loob ng kwarto niya noong hindi pa ako

nakakalayas

o

nakakatakas

sa mansion niya. obsessed sa iyo si timothy, Isaac! mag iingat ka sa kaniya. ayokong

matulad

ka sa akin na ilang beses niya akong ni ra-rape. balak niyang kunin ka at ilayo sa mga taong

malalapit

sa iyo.”

Sabi ko sa kaniya.

“No way! i-

imposible

iyan.”

Sabi niya sa akin.

“Maniwala ka sa akin. once na matanggap mo ang letter ko para sa iyo, basahin mo iyon maigi at may kasama itong picture na nakuha ko mismo sa loob ng kwarto niya at may sulat iyon sa likod na siya mismo ang nagsulat.”

Sabi ko sa kaniya.

“I-I can’t believe what you are telling me now.”

Sabi niya sa akin.

“Maniwala ka sa akin, Isaac. iniisip ko ang kaligtasan mo ngayon, lagi kang mag-ingat at huwag kang lalayo sa mga taong malapit sa iyo na nasa paligid mo, kung nagawa niya ang bagay na ito sa akin? hindi na ako magtataka kung Gawin niya din ito sa iyo….. maniwala ka sa akin, Isaac!”

Sabi ko sa kaniya. 

© BeauConcubine    |   2022

Chapter 14

Isaiah

“Simple lang naman ang instructions ko timothy?! sarili mo ang pinapahirapan mo? look at your face in front of the mirror right now? mukha ka nang stress at nag kaka wrinkles ka na ngayon dahil sa sinabi ko na kailangan namin ng anak mo ang kalahati ng yaman mo at ng Daddy mo!”

Sabi ko sa kaniya.

“No! this can’t be, hindi ako papayag na makuha mo ang kalahati ng yaman ko at ng Daddy ko. wala kang makukuha sa akin ni Isang

singkong

during, at hindi ako maniniwala na anak ko iyan na nasa sinapupunan mo. gumagawa ka lang ng dahilan para

perahan

ako at ang Daddy ko!”

Galit niyang sigaw sa akin.

Nandito kami ngayon sa living room, nakaupo kaming dalawa ni attorney sa left side ng sofa at sila naman ng Daddy niya ang naka upo sa right side ng sofa.

“Well then,

ipa

DNA test natin ang baby na nasa sinapupunan ko at kapag lumabas ang resulta na ikaw ang ama? pasensyahan tayo. sa ayaw at sa gusto mo? ibibigay mo sa anak mo ang kalahati ng yaman mo at ganun din sa Daddy mo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ang kapal sobra ng pagmumukha mo para ikaw pa ang magalit sa ating dalawa? matapos mo akong gahasain sa loob ng limang buwan na wala akong kalaban laban? takot mong

sustentuhan

ang anak mong ito? hayop ka nga talaga! Isa kang animal at demonyo, ikaw na ang pinaka masamang tao at demonyong nakilala ko sa buong buhay ko!”

Sabi ko sa kaniya.

Akma niya akong sasampalin ngunit natigilan siya sa sinabi ni Attorney.

“was für ein verhalten ist das herr leonard walter? Du wirst die Mutter deines Kindes vor mir und vor deinem Daddy verletzen?”

what kind of behavior is that Mr. Leonard Walter? You will hurt the mother of your child in front of me and in front of your Daddy?

Sabi ni Attorney sa kaniya.

“Sige,

subukan

mo akong saktan! para

magbago

ang isip ko at

ipabitay

kitang hayop ka.”

Galit at gigil kong pagbabanta ko sa kaniya.

Genügend

! Timothy, warten wir auf die Ergebnisse des DNA-Tests. und wenn er die wahrheit

sagt

?! Sie können nichts tun, außer ihm zu

geben

, was er will, wenn Sie unsere Familie nicht wegen Ihres Unsinns beschämen wollen.”

*Enough! Timothy, let’s wait for the results of the DNA test. and when he tells the truth?! you can’t do anything but give him what he wants if you don’t want to put our family in shame because of the

bullsh

t you did.

Galit na suway sa kaniya ni Don Dimitri.

“Tignan mo? kung akala mo

masusunod

mo ang lahat ng masasamang plano mo? nagkakamali ka?! ito na ang araw ng pagbagsak mo. kampi ang

batas

sa akin at nasa

panig

ko din ang tama!”

Sabi ko sa kaniya sabay smirk.

Napaupo siya sa sofa sa kinauupuan niya kanina katabi ang daddy niya.

“So? Wann kann der DNA-Test durchgeführt werden?”

So? When can the DNA test be performed?

Tanong ni Don Dimitri sa amin.

“Demnächst Herr Don Dimitri, die Gewebeprobe wird nur dem Baby im Mutterleib von Herrn Isaiah entnommen und Gewebeprobe auch von Herrn Timothy Ihres Sohnes und wird in einem DNA-Labortest untersucht.”

Soon Mr. Don Dimitri, the sample tissue will only be taken from the baby in the womb of Mr. Isaiah and sample tissue also to Mr. Timothy of your son and will be testing in a DNA laboratory test.

Sagot naman sa kaniya ni Attorney.

“Das wird nicht lange dauern oder 1 Jahr dauern… wenn ihr DNA-Test fertig ist? wir sagen es Ihnen gleich.”

That won’t last long or take 1 year… when their DNA test is finished? we will tell you right away.

Dagdag na sabi ni attorney kay Dom Dimitri. napatango na lang si Don Dimitri sa sinabing iyon ni attorney.

After namin mag usap tatlo ay umalis na si attorney.

Inasikaso ko naman si Don Dimitri.

“Sag mir? hast du das alles

geplant

? hast du dich als meine Betreuerin

ausgegeben

, um Reichtum von uns zu

stehlen

? ist es das?!”

tell me? did you plan all this? did you pretend to be my caregiver to steal wealth from us? is that it?!

Tanong niya sa akin habang inaasikaso ko siya. nandito kami sa garden ng mansion nila.

“Du irrst dich, Don Dimitri, ich bin als Betreuer in dieses Land gekommen und bei deiner Familie

gelandet

, dachte ich? Guter Chef hat mich

eingestellt

, aber ich habe mich

geirrt

. Mein Chef ist nur ein Dämon und krank in der Seele.”

You are wrong Don Dimitri, I entered this country as a caregiver and ended up in your family, I thought? My boss is good so that’s why he hired me here but I was wrong. My boss is just a demon and sick in the soul.

Sabi ko a kaniya.

“ Ich kann mir auch nicht

vorstellen

, dass Ihr Sohn ein Vergewaltiger ist, obwohl er andere Männer wie mich vergewaltigen kann. Er hat mich fünf Monate lang jede Nacht

vergewaltigt

. und ich kann mich nicht einmal bei dir oder deinen Zofen

melden

?

warum

?! weil ich

weiß

, dass du mir nicht glauben und denken wirst, ich sei eine wahnhafte Person, die verrückt wird.”

I also can’t imagine that your son is a rapist, even though he can rape other men just like me. He raped me every night for five months. and I can’t even report to you or your maids? why?! because I know you won’t believe me and think I’m a delusional person who’s going crazy.

Dugtong kong sabi sa kaniya. tahimik lang siyang nakikinig sa akin.

“Also bin ich jetzt mit deinem verdammten Idioten-Sohn schwanger

geworden

? Sag mir, ich habe das alles

geplant

? Er hat meine

Ehre

, meinen

Körper

, meine Prinzipien und mein Leben

zerstört

? Das ist die Schuld deines schamlosen Sohnes und er hat es kaputt gemacht!”

so I got pregnant with your fcking jerk son, now? tell me i planned all this? he destroyed my honor, my body, my principles and my life? this is your shameless son fault and he broke it!*

Galit na Galit kong sabi sa kaniya iyon habang naglalagablab ang mga luhang lumalabas sa mga mata ko.

“Ich sollte nur die Hälfte Ihres Vermögens bekommen und auch das Ihres Sohnes. weil ich

weiß

, dass er es nicht akzeptieren und seinem Kind ein Vater sein kann, auch wenn es nur die Hälfte Ihres Vermögens und des Vermögens Ihres Sohnes ist. es ist in Ordnung für mich, also kann ich es bald in der Zukunft meines Sohnes verwenden.”

I should only get half of your wealth and your son’s wealth as well. because I know that he can’t accept it and be a father to his child, even if it’s only half of your wealth and your son’s wealth also. it’s fine with me so I can use it in my son’s future soon.

Dagdag ko pang sabi sa kaniya.

“wenn du mir nicht

gibst

, worum ich

bitte

? vergib mir, Don Dimitri! Ich sehe Sie vor

Gericht

, erhebe eine Menge Anklage gegen Ihren Sohn und sorge

dafür

, dass er den Rest seines Lebens im Gefängnis verbringt.”

if you don’t give me what I ask for? forgive me Don Dimitri! I’ll see you in court and I’m going to file a lot of charges against your son, and I’m going to make sure that he spends the rest of his life in prison.

Pagbabantang sabi ko sa kaniya at iniwan siya sa garden, nakaupo lang siya sa bench at napapikit na lang dahil sa mga nasabi ko sa kaniya.

•••••••••••••••••

Lumipas ang mga araw ay natanggap ko na ang final results ng DNA test. marami ang nangyari sa loob ng apat na linggo o Isang buwan.

Naipadala ko na ang sulat ko kay Isaac at nag email sa akin ang post office dito sa Germany na nasa pilipinas na raw ang sulat.

Nag chat ako kay Isaac at sabi naman niya sa akin ay natanggap na niya ang sulat nung Isang araw. nabasa naman niya iyon at mas lalo siyang natakot kay Timothy, nasabihan niya na din ang Daddy niya na Isang general ng Philippine Army at ang tiyuhin niya na kaibigan ng hayop ng lalaking iyon.

Kasalukuyan kaming lahat ay nandidito ngayon sa living room ng mansion. naka upo kami ni attorney sa left side at sila naman mag ama sa right side kasama ang attorney nila.

“Das ist das Ergebnis des DNA-Tests….. Zu 99,99 % ist das Baby in Mr. Isaiahs Bauch Mr. Timothys Sohn.”

This is the result of the DNA test….. 99.99% the baby inside Mr. Isaiah’s stomach is Mr. Timothy’s son.

Sabi ni Attorney.

Nilapag ni attorney ang resulta ng DNA test sa maliit na table na nasa gitna na namin at kinuha naman iyon ng attorney nila timothy.

“Der DNA-Test ist

valide

, kein Fake! Wir können nichts tun, Mr. Don Dimitri, außer seinem Baby zu

geben

, was Mr. Isaiah will!”

*The DNA test is valid, it’s not fake! we can’t do anything Mr. Don Dimitri but give what Mr. Isaiah’s want for his

baby!*

Desisyon na sabi ng attorney nila.

Napailing na lang ng ulo si Don Dimitri at matalim naman akong tinitigan ni Timothy. napa smirk na lang ako sa kaniya.

“Kung hindi mo lang kase ako ginahasa? edi sana wala kang problema ngayon? kumpleto pa ang yaman niyo ng Daddy mo?”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“Ginusto mo rin ito hindi ba? nakinabang ka!”

Galit niyang sabi sa akin.

“Oo, sasabihin kong nakinabang ako. pero Isang beses ko pinagbigyan ang nais mo dahil iyon naman ang habol mo  sa akin noon hindi ba?

natatandaan

mo ba ang unang araw ko rito sa mansion niyo? minomolestya mo na ako nung araw na iyon. at ramdam ko na nais mo ang katawan ko kaya

sapilitan

kong binigay ang sarili ko sa iyo dahil alam kong gagawin mo sa akin ang ginawa mo kay Ella noong gabing pinatay mo siya sa silid mo!”

Galit kong sabi sa kaniya.

“Pero anong ginawa mo? Ikaw ang nag desisyon na gabi-gabi mo akong

halayin

at galawin na halos

ikamatay

ko na, dahil wala kang awa sa akin. para akong baboy na paulit-ulit na

pinapatay

. tapos sasabihin mong nakinabang ako sa ginawa mong panghahalay sa akin? ang kapal talaga ng mukha mong demonyo ka!”

Galit na Galit kong sigaw sa kaniya habang patuloy ang paglandas ng mga luha sa mga mata ko.

Natahimik naman siya sa sinabi ko dahil totoo naman ang mga sinabi ko sa kaniya.

Rechtsanwalt

! Ich muss die Hälfte des Vermögens, das sie mir geben werden, auf meinen Namen

überweisen

. Ich will gleich, fair! Nicht

weniger

. wenn ich

herausfinde

, dass sie ihren Reichtum nicht gleichmäßig für meinen Sohn

aufteilen

? Sag ihnen, wir sehen sie vor Gericht.”

Attorney! I need to transfer half of the wealth they will give in to my name as soon as possible. I want equal, fairly! nothing less. when I find out that they don’t share their wealth equally for my son? tell them we’ll see them in court.

Pagbabanta kong sabi habang nakatingin ang mga mata ko na Galit na galit kay Timothy.

“Ja! Herr Jesaja.”

*Yes! Mr. Isaiah.”

Sagot naman ni Attorney sa akin.

Tumayo na kami ni attorney at saka na kami umalis sa harapan nila.

Nakauwi na ako sa apartment ko, may nilabas din akong protection order na hindi ako pwedeng puntahan ni Isaiah sa apartment ko.

At kapag lumabag siya sa protection order na ginawa ko? makakasuhan ko siya ng trespassing at pwede ko pa siyang ipakulong na walang piyansa.

Napaupo ako sa maliit kong sofa at hinawakan ko ang tiyan ko. 6 months na ang baby ko at nag uumpisa na siyang gumalaw at nagparamdam sa loob ng sinapupunan ko. nagpa ultra sound na ako at nag new born screening. lalaki ang kasarian ng anak namin ni Timothy.

Naipapakita ko naman iyon kay Don Dimitri. kahit hindi niya sabihin sa akin iyon o wala siyang interest sa apo niya ay binibigyan ko siya ng kopya ng ultrasound at new born screening ng apo niya.

“Anak! alam kong masaya ka din kagaya ko,

nakamtan

na natin ang tamang

hustisyang

nararapat para sa akin,

nakabawi

na tayo sa walang hiya mong ama. pinapangako ko sa iyo anak? magkakaroon ka ng magandang buhay pagkalabas mo sa sinapupunan ko!”

Naluluhang sabi ko sa kaniya. kung noon tinuturing kong salot ang batang itong nasa sinapupunan ko? ngayon naman ay maituturing ko na siyang blessing para sa akin na biyaya ng langit.

© BeauConcubine    |   2022

Chapter 15

Third Person POV

“Ich werde seiner Bitte nicht

nachkommen

, Papa! Ich habe hart für mein Geld

gearbeitet

, dann ist das alles, was er

bekommt

, weil ich ihn geschwängert habe?”

I will not agree to his request Daddy! I worked hard for my money, then that’s all he gets because I got him pregnant?

Galit na galit na sigaw ni Timothy sa loob ng kwarto nito, kausap niya ang Daddy niya ngayon na nakatayo at may hawak na cane sa kanang kamay nito.

“Du bist

dumm

! hast du immer wieder und jede nacht

vergewaltigt

?! Danach hatten Sie ein Kind mit ihm? Sie wollen nicht aufstehen und haben jetzt Angst, ihm Alimente oder die Hälfte Ihres Vermögens zu geben, die er für die Zukunft Ihres Sohnes verlangt.”

You are stupid! did you rape again and again and every night?! after this you had a child with him? you don’t want to stand up and now you are afraid to give alimony or half of your wealth to him that he is asking for your son’s future.

Galit naman na sabi ng Daddy niyang si Don Dimitri sa kaniya.

“du bist ein

arschloch

! du bist so dumm!”

your an asshole! you’re so stupid!

Bulyaw pa nitong Galit sa kaniya.

Nakatulod lang ang mga kamay ni Timothy sa magkabilang dulo ng office table niya na gawa sa kahoy at ang Daddy naman niya ay nasa likod niya.

“Wie oft hast du das

getan

, seit du von einigen unserer Hausangestellten vergewaltigt

wurdest

? Du machst sie schwanger und ich treibe sie hier

raus

. dann bist du es wieder? Machst du etwas verdammtes

Bullsh

*t

beschissenes

, mein Sohn? nicht mit einer Frau, sondern mit einem Mann, der Eileiter und Eierstöcke hat?!”

How many times have you done this since you were raped by some of our maids at the mansion? you get them pregnant and I drive them out of here. then it’s you again? you do something fcking bullsht shitty this my son? not with a woman but with a man who have a fallopian tube and ovaries?!

Halos pumutok na ang ugat sa leeg ng matanda sa kakasigaw sa kaniya dahil sobrang Galit ito sa kaniya.

“auch wenn ich dein Vater bin, sympathisierst du mit deiner

Schamlosigkeit

, dachtest du nicht, dass unser berühmter und mächtiger Name in deine Dummheit verwickelt

wäre

? denkst du wirklich an nichts? oder bist du einfach verrückt? Sie setzen Ihre Lust und Ihr Vergnügen anstelle der Prinzipien und der Würde dieser

Familie

, die ich vor vielen Generationen und Jahrzehnten aufgebaut habe.”

*even if I’m your father, you sympathize with your shamelessness, didn’t you think that our famous and powerful name would be involved in your stupidity? don’t you really think about anything? or are you just out of your mind? you put your lust and

pleasur

, instead of the principles and dignity of this family that I built many generations and decades ago.*

Sumbat ng Daddy niya sa kaniya.

“Du bist wertlos! Du bist

peinlich

. Sie und Ihre Mutter sind beide

hirnlos

, wertlos”

You are worthless! you are embarrassing. you and your mother are both brainless, worthless!

Sigaw nito sa kaniya. nagpantig ang mga tenga ni Timothy at saka ito humarap sa daddy niya at nanlilisik ang mga mata nitong tumingin sa Daddy niya.

“Oh, warum kannst du mich so

ansehen

? Wirst du gegen mich

kämpfen

?

fortfahren

! Ich bin dein Vater!

Versuche

, gegen mich zu

kämpfen

, damit du dein Erbe von mir verlierst.”

Oh why can you look at me like that? will you fight me? go ahead! I’m your father! try to fight me, so that you will lose your inheritance from me.

Pananakot at pagbabantang sabi ni Don Dimitri sa kaniya.

“was hast du

gesagt

? Ich bin wertlos? und du hast Mami wirklich in diese Sache verwickelt, huh?! Du? Warst du mir ein vernünftiger Vater? ich glaube nicht?! Also räum dich nicht wie ein Unschuldiger auf, wegen dir? Ich werde so! Ich bin ohne Mutter

aufgewachsen

, die mich geführt hat. Du hast meine Mutter

getötet

! Du bist nutzloser und wertloser als ich.”

what did you say? I’m worthless? and you really implicated mommy in this huh?! you? have you been a sensible father to me? i don’t think so?! so don’t clean up your self like an innocent, because of you? I’m becoming like this! I grew up without a mother to guide me. you killed my mother! you are the more useless and worthless than me.

Galit na sigaw ni Timothy sa Daddy niyang si Don Dimitri.

“Du bist

gemein

! Du schuldest mir nichts, nachdem ich dich erzogen und großgezogen habe. das machst du mit mir? Sie Tier! wenn ich nur

wüsste

, dass du es mir so zurückzahlen wirst? Ich

wünschte

, ich hätte dich zusammen mit deiner schamlosen Mutter

getötet

. dumme Menschen wie dich und nutzlose Menschen in meinem Leben zu reduzieren.”

You are rude! you don’t owe me anything after I educated you and raised you. this is what you do to me? you animal! if only I knew that this is how you will repay me? I wish I would have killed you together with your shameless mother. to reduce stupid people like you and useless people in my life.

Sumbat naman na Galit na Galit na sabi ni Don Dimitri sa kaniya.

“Stirb sofort und fahr mit deiner wertlosen Mutter zur Hölle!”

die right now and go to hell with your worthless mother!

Dugtong pa nito. Lalong nag alab ang Galit ni Timothy at saka naglakad siya papunta sa solong table na katabi lang ng kama niya na pinagpapatungan ng lampshade at sabay hugot ng drawer dito at nilabas ang silent gun sabay tinutok sa ama niya.

“jetzt? Wer von uns beiden wird zuerst sterben?”

now? which of the two of us will die first?

Natatawang tanong ni Timothy sa Daddy niya. natigilan naman si Don Dimitri at bakas sa kaniya ang takot at pagkagulat dahil sa nakatutok sa kaniya ang baril.

“Hast du viele verletzende Worte zu mir

gesagt

?! jetzt, wo die Wahrheit herausgekommen ist, dass du mich nicht wirklich als deinen Sohn angesehen hast, obwohl ich wirklich dein Sohn bin? Du hast dich vorher nicht um mich

gekümmert

, bis jetzt. auch wenn ich dir mein Talent, mein Können

zeige

. das weißt du nicht mehr zu

schätzen

. Sie werfen es einfach weg wie Müll.”

have you said many hurtful words to me?! now that the truth has come out that you didn’t really consider me your son even though I really am your son? you didn’t care about me before until now. even if I show you my talent, my skill. you don’t appreciate that anymore. you just throw it away like trash.

Naluluhang sabi ni Timothy at bakas sa mga luha na galing sa mga mata niya ngayon ang sakit dahil sa mga masasakit na salitang binitiwan ni Don Dimitri sa kaniya kanina.

Ngunit ang mga mata niya ay naglalagablab sa Galit ngayon dahil sa Daddy niya.

“Ich hegte einen Groll gegen dich. jetzt wo ich satt bin? Ich möchte dich jetzt zum Schweigen

bringen

, damit mir niemand diktieren kann, was ich in meinem Leben tun möchte. Sie müssen sterben!”

I used to harbor a grudge against you. now that I’m full? I want to silence you now so that no one can dictate to me whatever I want to do in my life. You must die!

Galit na sabi ni Timothy sa Daddy niyang si Don Dimitri.

hindi niya namalayan ang paglapit ng Daddy niya sa kaniya at nag agawan sila ng baril. marami na silang nasagi na mga babasagin kagaya ng flower vase na maliliit na display, mga picture frame na display at may nakasindi pang ilawan o parang gasera ang nasagi nila na may apoy at nahulog iyon at nabasag sa sahig na naging dahilan upang kumalat ang apoy sa  sahig.

Mabilis gumapang ang apoy sa loob ng kwarto ni Timothy, gumapang na ito sa kumot at bedsheet ng kama, mga kurtina at mga wooden furnitures.

Sinapak ng Isang kamay ni Timothy ang mukha ng Daddy niya at napabagsak ito sa sahig.

Hingal na hingal silang mag ama at puno na nang usok ang buong paligid ng kwartong ito.

“Mögest du in Frieden

ruhen

…. in der Hölle!”

May you rest in peace…. in hell!*

Sabi ni Timothy kay Don Dimitri at saka tinapat ang dulo o bibig ng silent gun niya sa dibdib ni Don Dimitri kung nasaan ang puso nito at doon niya ito pinaputukan.

Bumulagta sa sahig ang Daddy ni Timothy at ito’y naghihingalo.

naglakad naman si Timothy palabas ng kwarto niya na parang wala sa sarili. pagkalabas niya ng kwarto ay kasabay niyon ay ang paglabas din ng apoy na nanggagaling sa loob ng kwarto niya.

Bumaba siya ng hagdan at nakasalubong niya ang Isang maid na galing sa dining room para tanungin sa kaniya kung saan nanggagaling ang usok na naaamoy nila mula sa ibaba.

Pero bigla niya itong pinaputukan ng silent gun niya sa noo nito at ito’y bumagsak sa sahig. natakot at nagsigawan ang ibang maid at nagtakbuhan sila papuntang kusina.

Laufen

! rette dein Leben. Timothy wird uns töten!”

Run! save your lives. Timothy is going to kill us!

Sigaw ng Isang maid papasok sa kusina. nagkumpulan sila doon at nung dumating si Timothy doon ay Isa-isa silang pinatay. Puro basa na nang dugo ang suot na puting polo na long sleeves ni Timothy ngayon.

Namatay ang mga maid na nasa loob aymt ang iba ay nagmamakaawa muna sa kaniya na huwag silang patayin pero hindi nakinig si Timothy sa kanila at sila ay walang habas na pinatay nito.

Nasa labas noon si Mrs. Martha at nasaksihan niya ang pagpatay ni Timothy sa mga maid at nasusunog na ang buong ikalawang palapag ng bahay at pababa na ito ng hagdan ang apoy ngayon.

Tumakbo si Mrs. Martha palabas ng gate ng mansion dahil sunod na kasing pinatay ni Timothy ang mga guards nila na nagpapahinga na sa mga kwarto nila. pinatay niya ang iba na natutulog at ang iba ay patulog pa lang.

Nung makalayo-layo na si Mrs Martha ay agad niyang kinuha ang cellphone niya at tinawagan si Isaiah na kasalukuyang Day off ngayon sa pagiging caregiver niya kay Don Dimitri.

“Hallo?

Jesaja

? Wo sind Sie?”

Hello? Isaiah? Where are you?

Naluluhang tanong ni Mrs. Martha sa kaniya after masagot ni Isaiah ang tawag.

“Hallo, Frau Martha! Ich bin hier in meiner

Wohnung

. warum? Stimmt irgendetwas nicht?”

Hello, Mrs. Martha! I’m here on my apartment. why? is there something wrong?

Tanong ni Isaiah sa kaniya.

“Das Herrenhaus

brennt

! Timothy hat alle meine Co-Magd und seine Leibwächter getötet.”

The mansion is burning! Timothy is already killed all of my co-maid and his bodyguards.

Naluluhang natatakot na sabi ni Mrs. Martha sa kaniya.

“ Was? Okay, bleiben Sie ruhig und verstecken Sie

sich

, Frau Martha. Ich bin auf dem Weg!”

What? okay, stay calm and hide yourself Mrs. Martha. I’m on my way!

Utos sa kaniya ni Isaiah at saka na ito pinatay ang tawag. sinunod naman ni Mrs. Martha ang utos ni Isaiah. pero naisipan niyang bumalik sa mansion at saka pumasok sa loob. hindi niya alintana ang init ng mga naglalakihang apoy na humaharang sa daanan niya.

Umakyat siya sa itaas at hinanap si Don Dimitri. naabutan niya itong naghihingalo at agad niya itong nilapitan at ibinangon para pahigain sa mga hita niya.

“Don Dimitri,

bitte

! gib nicht auf! Ich bin hier, Jesaja wird uns retten!”

Don Dimitri, please! don’t give up! I’m here, Isaiah will be save us!

Naluluhang pakiusap ni Mrs. Martha kay Don Dimitri at nakatingin lang si Don Dimitri sa kaniya at may lumalabas nang mapulang dugo sa bibig nito at basa na rin ang suot nitong damit pang itaas dahil sa dugong nagmumula sa tama nito sa dibdib sa may puso banda.

“Ich möchte dir etwas

hinterlassen

, Martha, meinen letzten Willen und mein Testament. im

Metallgewölbe

! nimm es und gib es Jesaja. Mein ganzes Vermögen ist nach ihm

benannt

, ebenso wie die Bank. und dir… auch dir ist etwas

vorbehalten

, weil du der Butler meiner Villa bist und dich um mich und Timothy kümmerst.”

I want to leave something to you Martha, my last will and testament. in the metal vault! take it and give it to Isaiah. all my wealth is named after him as well as in the bank. and you…. something is also reserved for you, because of being the butler of my mansion and for taking care of me and Timothy.*

Sabi nito sa kaniya na naghihingalo. sinabi din ni Don Dimitri sa kaniya ang passcode ng vault na nasa loob ng malaking closet ni Don Dimitri sa kwarto nito.

Naluha na lang si Mrs. Martha nung masaksihan niya ang pag aagaw Buhay ni Don Dimitri hanggang sa nawalan na ito ng hininga na dilat ang mata. sinarado iyon ni Mrs. Martha gamit ang Isang kamay niya at saka niya sinunod ang inutos nito sa kaniya.

Nung makapasok na ito sa kwarto ay agad nagtungo sa malaking closet at binuksan iyon sabay hinalughog niya ang laman ng malaking closet at nakita niya ang malaking metal vault na kulay black at saka tinype ang passcode at nabuksan niya ito.

Kinuha niya ang lahat ng files na nasa loob at iniwan niya itong walang laman at saka umalis patakbong lumabas ng kwarto at nagtungo sa hagdan at bumaba. Pagkalabas niya ay Nakita siya ni Timothy at saka siya hinabol. naghabulan silang dalawa hanggang sa nakasalubong niya si Isaiah.

“Jesaja! hilf mir, Timothy plant, mich zu töten!”

Isaiah! help me, Timothy is planning to kill me!

Hagulhol at natatakot na sabi ni Mrs. Martha sa kaniya.

Nakita naman sila ni Timothy.

“Oh? what a lovely scene!”

Sarkastikong sabi nito kila Isaiah at Mrs. Martha.

“Frau Martha, gehen Sie! Sie müssen jetzt

überspringen

! rette dein Leben.”

Mrs. Martha, go! you need to skip, now! save your life.

Bulong na utos ni Isaiah kay Mrs. Martha.

“aber wie sieht es bei dir aus?”

but, how about you?

Alalang tanong ni Mrs. Martha sa kaniya habang yakap yakap ang mga papeles na iyon na nakalagay sa Isang black na folder na matigas.

“Mach dir keine Sorgen um mich! du musst

laufen

. jetzt geh!”

Don’t worry about me! you need to run. now!…. go!

Utos niyang sabi dito. walang nagawa si Mrs. Martha kundi ang sundin ang utos sa kaniya ni Isaiah at tumakbo ito papalayo sa kanila.

“Ayos ka din ano? haha?! ano ka? mag

aala

superhero? sacrificing yourself?ganun?”

Sarkastikong sabi ni Timothy sa kaniya.

“Eh ano naman iyon sa iyo? at least ako may nagawa akong mabuti bago ako mamatay, eh Ikaw? wala kang nagawang mabuti ni Isa dahil hindi ka lang pala rapist, mamamatay tao ka din!”

Sarkastikong sabi din ni Isaiah sa kaniya.

“Ang dami mong sinasabi? dati pa ako punong puno sa iyo dahil sa

pagsugat

mo sa pisngi ko. ngayon naman, gusto mong

hatian

kita sa yaman ko para diyan sa pinagbubuntis mo na anak ko. Sobrang kapal na nang mukha mo kung ganun. dapat din sa iyo mamatay dahil hindi ako papayag na makuha ng bwesit na anak kong iyan ang kalahati ng yaman na pinaghirapan ko.”

Sabi niya na Galit na galit kay Isaiah.

“Okay lang na makapal ang mukha, at least na sa tama ako at ng anak ko. kesa naman sa iyo na demonyo na nga? kahit kailan ay hindi naman magiging masaya dahil yung Isaac na pinaka mamahal mo ay paniguradong hindi magiging sa iyo kahit kailan!”

Mas sarkastikong sabi ni Isaiah sa kaniya.

“Hayop ka! papatayin kita ngayon din.”

Galit na sigaw ni Timothy sa kaniya sabay pinaputukan siya ng baril sa kanang hita nito. nadaplisan lang si Isaiah niyon. biglang lapit naman ni timothy sa kaniya at saka sabay sinabunutan siya nito sa buhok.

Nanlaban naman si Isaiah at saka malakas na tinapakan ang paa ni timothy at siniko niya din ito ng malakas sa tagiliran nito at nabitawan naman siya ni Timothy.

Tumakbo si Isaiah papunta sa masukal na damuhan at doon nagtago. nahabol naman siya ni Timothy.

“Isaiah….! nasaan ka?! hindi pa tayo tapos! lumabas ka diyan! harapin mo ako. huwag kang duwag!”

Sigaw ni Timothy sa kaniya.

pumasok na si Timothy sa masukal na damuhan.

Etong

laro ang gusto mo huh? Sige! pagbibigyan kita ngayon din.”

Natatawang sabi ni Timothy sa kaniya.

“Isaiah… alam kong nandiyan ka lang sa tabi-tabi at naririnig mo ako. lumabas ka na diyan sa pinag tataguan mo dahil kung hindi? susunugin ko itong damuhan na ito at wala kang matatakbuhan.”

Sabi ni timothy.

Naglakad si Isaiah palapit sa likod niya at saka siya sinakal ni Isaiah gamit ang kaliwang braso niya. Bigla naman bumaliktad si Isaiah at napahiga siya sa damuhan at nasa harapan niya si Timothy.

“Hahaha… akala mo makakatakas ka pa sa akin? paghihirap muna kita or should I say

papagsawain

muna kita sa sarap bago kita patayin. matagal na akong tigang na tigang at libog na libog sa iyo. kaya

pagsasawaan

muna kita ngayon bago kita patayin.”

Ngiting demonyong sabi ni timothy sa kaniya at saka siya nito dinaganan at walang habas na hinalik-halikan sa leeg at dibdib ni Isaiah..

“Huwag! bwesit ka! lumayo ka sakin, demonyo ka! hayop ka..”

Galit na Galit na sabi ni Isaiah kay Timothy. sinipa niya si Timothy sa tiyan at agad bumangon si Isaiah at saka gumapang palayo ngunit nahawakan ni timothy ang kaliwang paa nito at saka hinila pabalik sa kaniya.

“At saan ka pupunta? sa tingin mo makakatakas ka sa akin ngayon din?”

Galit na may halong gigil na sabi ni timothy sa kaniya. sinampal siya ni Timothy ng malakas sa kanang pisngi niya at saka sinikmuraan siya ng malakas sa tiyan ni timothy sabay dinaganan siya nito at sabay punit ng malakas sa damit ni Isaiah.

“Tulong!

Saklolo

, tulungan niyo ako!”

Sigaw ni Isaiah ng malakas. sabay nanlaban siya sa ginagawa ni timothy sa kaniya. napapikit si Isaiah at parang nakatayo siya sa likod ni Timothy at may nakita siya sa tabi nito na baril at saka Isang uri ng kutsilyo na matalas.

Sobrang sakit ng tiyan niya na parang humihilab na at parang malapit na siyang manganak pero malayo pa ang kaniyang kabuwanan, may nararamdaman din siyang tubig na lumalabas sa lagusan niya na parang ihi dahil mainit iyon.

dinadaing niya ang sakit at hapdi ng kanang pisngi niya dahil sa malakas na pagkakasampal sa kaniya doon ni timothy kanina.

Naghubad na si Timothy ng polong suot niya na puro dugo. at saka hinaltak paibaba ang suot na jeans ni Isaiah, nung mahaltak na iyon ay ipapasok na sana ni Timothy ang Ari niya sa lagusan ni Isaiah, nung makuha ni Isaiah ang baril at saka malaki at matalas na kutsilyong iyon sabay  hiniwaan niya ng malaki sa mukha si timothy at napahiyaw naman ito sa sakit at saka binaril niya ito sa may tiyan at sa braso nito.

Bumagsak si Timothy sa kaniya at sinipa niya ito palayo sa kaniya at bumangon si Isaiah, inayos niya ang sarili niya habang hawak hawak ang tiyan niya na sumasakit  kanina pa dahil sa malakas na pagkakasikmura sa kaniya ni Timothy kanina.

Paika-ika siyang naglalakad palayo kay Timothy na nakabulagta sa damuhan at walang malay. nanlalabo ang mga mata ni Isaiah at hindi niya batid ang pag agos ng dugo sa kaniyang lagusan pababa sa kaniyang hita at binti. may sugat din siya sa kanang hita niya dahil sa daplis ng bala sa pagbaril ni timothy doon kanina.

May sugat din siya sa gilid ng labi niya sa may kanan at naging pasa na ang kanang pisngi niya dahil sa malakas na pagkakasampal sa kaniya kanina ni Timothy.

Hanggang sa nagdilim na ang buong paningin ni Isaiah at bumagsak na lang siya sa lupa.  

© BeauConcubine    |    2022

Chapter 16

Isaiah

Gott

sei

Dank bist du

wach

!”

Thank God you are awake!

Masayang sabi ni Mrs. Martha sa akin. nanghihina pa ako nung nagkamalay na ako. tinignan ko ang buong paligid ko at namalayan ko na nasa loob ako ng Isang room dito sa hospital.

“ Was ist

passiert

?

Warum

bin ich hier im

Krankenhaus

?!”

What happened? why am I here in the hospital?!*

Tanong ko sa kaniya.

“Ich bat die

Menschen

,

denen

ich

unterwegs

begegnete

, um

Hilfe

. Als sie mir

geholfen

haben

,

habe

ich dich

zurückgewiesen

und

wir

haben

dich

bewusstlos

am

Straßenrand

gefunden

.”

I asked for help from the people I met along the way. when they helped me, I turned you back and we just found you unconscious on the side of the road.

Sabi niya.

Biglang bumukas ang pintuan ng kwarto ko nasaan kami ni Mrs. Martha. at Isang Doctor na lalaki ang pumasok.

“Good and you are awake!”

Amerikano pala itong Doktor kaya mas magkakaintindihan kami ngayon.

“how do you feel now? does something hurt you?”

Tanong niya sa akin.

“My whole body is weak, Doc.”

Sagot ko sa kaniya.

“that is the effect of the anesthesia that is still spreading throughout your body.”

Sabi niya sa akin. nagtaka ako kung bakit ako tinurukan ng anesthesia.

“Why was I injected with anesthesia?”

Tanong ko sa kaniya, bigla kong naalala ang baby ko. kinapa ko ang tiyan ko at nagulat at nagtaka ako dahil umimpis ang tiyan ko.

“W-Where’s my baby?!…. where’s my baby?!”

Naluluha at nag aalala kong tanong kay Mrs. Martha. pero napatakip na lang siya ng bibig at naluha na din.

“I’m sorry to say this but…. your baby is gone!”

Malungkot na sabi ng Doctor sa akin. natigilan ako sa mga narinig ko.

“No! he’s not die… no, my bay is not die.”

Naluluha kong sabi hanggang sa napahagulhol na ako sa pag iyak.

“I’m sorry, please excuse me!”

Sabi ng Doctor at lumabas na nang kwarto kung nasaan ako. niyakap na lang ako ni Mrs. Martha, lumakas pa lalo ang iyak at hagulhol ko dahil sa pagkawala ng anak ko. hindi ko kaya, hindi ko kakayanin na mawala ang anak ko.

Kung noon hindi ko matawag na anak ko talaga siya, ngayon na napapalapit na ang loob ko sa kaniya habang nasa loob pa lamang ito ng sinapupunan ko.

“Ang anak ko….!”

Sigaw ko ng malakas habang humahagulhol sa pag iyak.

Pakiramdam ko ay pinalaglag ko siya ngayon. kaya sobrang sakit sa akin ng mga nangyari at ang hirap tanggapin para sa akin na wala na ang anak ko.

Naramdaman ko ang pag kaantok at pagod ko sa pag iyak kaya nawalan ako ng malay. hindi ko na alam kung ano ang mga sumunod na nangyari.

••••••••••••••••••

Isang buwan na ang lumipas matapos ang insidenteng iyon. usap-usapan iyon sa dito sa Germany ang malagim na krimen na ginawa ni Timothy sa Daddy niya at sa mga taong pinaslang niya na walang kalaban-laban… ang mga maids at security guards nila sa mansion.

“für

schuldig

befunden

,

seinen

Vater und

andere

Menschen ermordet zu

haben

, die er in

ihrer

Villa ermordet

hatte

, wo die

Dienstmädchen

und

Sicherheitskräfte

verbrannt

aufgefunden wurden.”

found guilty of murdering his father and other people he murdered inside their mansion where the maids and security guards were found burned dead.*

Sabi sa balita sa television. kasabay niyon ay ang pag flash ng mukha ng lalaking iyon na naka mug shot at ang actual footage or video na tinutupok ng apoy ang mansion.

“der

Verdächtige

ist der

einzige

Sohn

von Mr. Don Dimitri Walter, Mr. Leonard Timothy Peter Walter, ein

bekannter

Psychiater

und

Besitzer

der St. Gregory

Irrenanstalt

hier in Deutschland.”

the suspect is the only son of mr. Don Dimitri Walter Leonard Timothy Peter Walter who is a well-known psychiatrist and owner of St. Gregory Mental Asylum Hospital here in Germany.*

Nag close fist ang mga kamay ko nung mapanuod ko iyon, ako ang nagsampa ng kaso laban sa kaniya.

“Die

Anklagen

gegen

ihn

sind

Schicht

für

Schicht

,

darunter

sexuelle

Belästigung

,

sexueller

Missbrauch

,

Vergewaltigung

,

häusliche

Gewalt

,

Mord

und

Besitz

illegaler

Schusswaffen

.”

The charges against him are layer upon layer including sexual harassment, sexual abuse, rape, domestic abuse, homicide and possession of illegal fire arms.*

Sabi ng reporter sa Television. bibigyan ko ng hustisya ang pagkamatay ng anak ko na pinatay niya.

“bist du

bereit

?”

Are you ready?!

Tanong sa akin ni Mrs. Martha. tumango ako sa kaniya.

“lass uns

gehen

!”

let’s go!

Sabi niya sa akin. tumango naman ako sa kaniya. at nagsimula na kaming maglakad palabas ng apartment ko. pinupuntahan ako dito ni Mrs. Martha para kumustahin ang kalagayan ko.

Nasabi niya na din sa akin na may iniwan si Don Dimitri sa akin, nilipat niya sa pangalan ko ang lahat ng yaman niya at hindi sa anak niya dahil alam niyang lulustayin lang ito ni Timothy at gagamitin sa masamang paraan.

Nagtungo kami sa city jail kung saan nakakulong si Timothy. dadalhan namin siya ng gamit ngayon.

Pagpunta namin sa city jail ay naghihintay kami ni Mrs. Martha sa visiting area. ilang minuto kami naghintay ay lumabas na siya. Ibang iba na ang itsura niya noon sa ngayon.

May malaki siyang hiwa na peklat sa mukha niya na ako mismo ang gumawa niyon sa kaniya. napapailing siya ng ulo habang natatawa siyang lumapit sa amin.

“Ang lakas talaga ng mukha niyong dalawa na magpakita pa sa akin ano?”

Sarkastikong sabi niya sa akin.

“Bakit? kami na lang ang natitirang

kakilala

mo dito sa Germany, dapat nga magpasalamat ka at

dinadalaw

ka pa namin. ayan oh?

dinalhan

pa namin ng mga gamit mo rito sa loob!”

Sabi ko sa kaniya

“Haha… Really? gusto mo akong magpasalamat ako sa iyo dahil diyan sa mga iyan?! c’mon Isaiah… i don’t need your stuffs at huwag kang mag expect na

magpapasalamat

ako sa Inyong dalawa sa

pagdalaw

niyo sa akin, i don’t care also kung kayong dalawa na lang ang malapit sa akin dito sa Germany!”

Sabi niya sa akin.

“ Matapang ka parin kahit na

nakakulong

ka na at exposed na exposed na ang lahat ng baho mo dito sa Germany at sa pilipinas din. habang buhay ka ng

makukulong

dito sa loob ng kulungan na ito,

pagbabayaran

mo lahat ng kasalanang ginawa mo sa akin at sa mga taong pinaslang mo na walang kalaban laban, kabilang na ang Daddy mo at ang anak ko.”

Sabi ko sa kaniya na gigil na gigil.

“Huwag kang

papakasiguro

na

mabubulok

ako rito sa kulungan…. dahil sisiguraduhin ko na

makakatakas

din ako rito at kapag

nakalaya

o nakatakas ako rito?

hu-

huntingin

kita at papatayin.”

Sabi niya sa akin.

“Sa ngayon? magpakasaya ka muna, sulitin mo ang mga masasayang araw mo na walang

nanggugulo

sa iyo, dahil sa Oras ng

paglaya

o

pagtakas

ko rito? gagawin kong mas impiyerno ang buhay mo!”

Sabi pa niya sa akin.

“kung makakatakas ka pa rito? sinasabi mo lang iyan sa akin para takutin mo ako pero hindi mo kayang gawin iyan. magpasalamat ka at kinulong pa kita ng buhay dito dahil kung hindi? siguro patay ka na rin sa pamamagitan ng

bitay

!”

Sabi ko sa kaniya.

“Hindi mo ba alam na

kinamumuhian

ka na din ng mga

kababayan

ko sa pilipinas nung nalaman nila ang ginawa mo sa akin?! haha… nakakatawa ano? tingin mo?! paano mo makukuha si Isaac sa mga taong nagmamahal sa kaniya? paano mo ipapakita ang

kakapalan

ng mukha mo sa kaniya? kahit hindi ko siya kilala? alam kong takot na takot din siya sa iyo at

kinamumuhian

ka na rin niya kagaya ko!”

Sabi ko sa kaniya. napatayo siya sa kinauupuan niya at hinampas niya ng malakas ang parang mesang tabla na gawa sa semento sa harapan harapan namin ngayon.

May salamin na naghahati sa amin. nasa loob siya ng kwartong iyon na parang recording booth tanging telepono ang gamit ko habang kinakausap siya, naka connect ang telephone na iyon sa loob kung nasaan siya ngayon.

At ganun din siya, nakahawak siya sa telephone na nasa loob at doon niya din siya nagsasalita at naririnig ko naman ang boses niya sa telephone na hawak ko.

“Hayop ka! eto ang tatandaan mong hayop ka, sa Oras na

makatakas

ako rito…. ikaw ang una kong hahanapin at papatayin. papatayin kita!”

Galit na galit at gigil na gigil niyang sabi sa akin habang nakatingin ang mga mata niyang nanlilisik sa akin.

Nag smirk lang ako sa kaniya.

“Gawin mo! huwag kang puro salita. baka

mamuti

na lahat ng buhok ko eh hindi mo pa ako

napapatay

, baka nga dito ka na din mamatay sa loob ng kulungan na ito. uyyy advance rest in peace sa iyo, my condolences!”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya sabay smirk.

Napasigaw siya sa matinding Galit sa loob.

“T*ng *na ka! hayop ka, papatayin kita. ikaw ang

mauunang

mamatay at hindi ako. gagawin ko munang impiyerno ang buhay mo,

paghihirapan

kita muna ng malala bago kita patayin.

tandaan

mo iyan!”

Galit na Galit niyang sabi sa akin. napangisi na lang ako sa mga sinabi niya, inawat siya ng dalawang pulis na nasa likod niya dahil nagwawala na siya sa loob at gusto na niyang basagin ang salamin na nakaharang sa amin dalawa.

Kinuha niya ang inuupuan niya sabay ihahampas na sana niya ito sa salamin na iyon ngunit inawat siya sa mga pulis at hinampas siya ng Isang pulis gamit ang batuta nito.

“lass uns gehen!”

Let’s go!

Utos kong sabi kay Mrs. Martha. tumango ito sa akin at saka tumayo na kami sa aming kinauupuan at naglakad na palayo doon habang rinig na rinig ko pa ang pagsigaw ni Timothy sa loob ng booth na iyon.

Paglabas namin ay nagtungo kami ni Mrs. Martha sa bangko para makuha na niya ang parte niya sa kaniya. malaki ang nakuha niyang pera na nilaan sa kaniya ni Don Dimitri. simula noong bata pa lamang siya ay namasukan na siyang katulong sa bahay ni Don Dimitri.

Hanggang sa naging mayordoma siya ng mansion nila Timothy. mahigit kumulang 2.5 million euro ang nakuha niya na katumbas ng billion sa peso ang natanggap niya mula sa bangko. napaluha siya nung matanggap niya ang cheke.

Nagbunga ang lahat ng pinaghirapan niya ng ilang dekada sa pagiging katulong at mayordoma sa mansion ni Don Dimitri. nakapag desisyon narin ako na bumalik sa pagiging caregiver hindi nga lang dito kundi sa Amerika naman. 

“Frau Martha, vielen Dank für all Ihre Hilfe für mich.

jetzt

, wo ich

vorhabe

, in ein anderes Land zu gehen, um dort zu

arbeiten

. das war meine Chance, in diesem Land ein neues Leben zu

beginnen

.”

Mrs. Martha, thank you very much for all your help for me. now that I plan to go to another country to work there. that was my chance to start a new life in that country.

Sabi ko sa kaniya.

“Wohin gehst du und in welches Land?”

Where are you going and what country?

Tanong niya sa akin.

“In den Vereinigten

Staaten

. Ich plane

jetzt

, dort als Pflegekraft zu

arbeiten

. Du? Möchten Sie mit mir

kommen

? Ich fürchte um Ihr Leben hier in Deutschland. Timothy könnte aus dem Gefängnis fliehen und dich

töten

, wenn er dich

findet

.”

In the United States. I now plan to work as a caregiver there. you? do you want to come with me? I fear for your life here in Germany. Timothy might escape from prison and kill you when he finds you.*

Sabi ko sa kaniya.

“kein Jesaja

mehr

! Ich werde zu meinem Verwandten gehen, der jetzt im Vereinigten Königreich ist, ich werde dort leben und mein Leben mit ihnen

ändern

.”

no more Isaiah! i will go to my relative who is in the United Kingdom now, i will live there and change my life with them.

Masayang sabi niya sa akin.

“Was ist mit den

Besitztümern

, die Don Dimitri Ihnen gegeben hat? Reicht Ihnen das

nicht

, um mit den Menschen, die Sie

lieben

, auf den Philippinen ein neues Leben zu

beginnen

?”

What about the properties that Don Dimitri gave to you? Isn’t that enough for you to start a new life with the people you love in the Philippines?*

Tanong niya sa akin.

“Ich bringe sie einfach an einen sicheren Ort, Mrs. Martha. Ich werde sie in die Bank

legen

, wo Timothy nicht wissen oder nachverfolgen

wird

, wo sich das Vermögen und der Reichtum seines Vaters

befinden

.”

I’ll just put them in the safe place, Mrs. Martha. I will put them in the bank where Timothy will not know or trace where his father’s assets and wealth are.

Sabi ko sa kaniya. may panghihinayang kase ako na lustayin ang mga ito. mas gugustuhin ko na sarili ko mismong pera ang gagastusin ko kesa ang yaman ng iba na pinamana sa akin.

© BeauConcubine    |   2022

Chapter 17

Isaiah

“Guten Morgen mein Herr! wie kann ich dir

helfen

?”

Good Morning, Sir! how may i help you?

Masayang bati at bungad sa akin ng lalaking employer dito sa loob ng agency nung tinawag na ang number ko.

Ähm

… hi, ich wollte mich in den USA

bewerben

. als Pflegekraft! Wie bewerbe ich mich bei Ihrer

Agentur

? Ich brachte auch alle meine Anforderungen und Dokumentenpapiere mit.”

Uhm… hi, I was going to apply in the US. as a caregiver! how do I apply to your agency? I also brought all my requirements and document papers.

Masayang tanong ko sa kaniya.

“Lassen Sie mich Ihre Dokumente

sehen

, Sir.”

let me see your documents Sir.

Sabi niya sa akin. binigay ko naman ang mga documents ko sa kaniya. tinignan naman niya iyon isa-isa, sabay ginawan ako ng profile account sa agency nila gamit ang monitor niya na nasa harapan niya.

Naghintay lang ako doon ng ilang minuto hanggang sa binigay niya sa akin ang forms ko na naka imprint doon ang pangalan ko at kung ano-ano pang information details ko sa form na ginawa niya.

“Fahren Sie bitte mit Fenster 5 fort. Danke!”

Proceed to the window 5, please. thank you!

Sabi niya sa akin nang nakangiti sabay turo sa akin kung saan ang window 5.

“Vielen Dank!”

Thank you!

Masayang sabi ko sa kaniya. ngumiti pa lalo ito sa akin at tumango, gumaan ang pakiramdam ko ng mga Oras na iyon. sign na iyon para sa akin na mag uumpisa na ako ng panibagong buhay.

Naglakad na ako palayo sa window na iyon at tsaka nagpunta ng window 5. paglapit ko doon ay sinalubong ako ng Isang babae na nasa loob ng window na iyon.

“Hi! wie kann ich dir

helfen

?!”

Hi! how may i help you?!

Tanong niya sa akin habang nakangiti.

“Schönen Tag! Ich möchte mich hier in Ihrer Agentur

bewerben

, ich möchte in die Vereinigten Staaten gehen und dort als Pflegekraft

arbeiten

.”

Good day! i would like to apply here in your agency, i want to go to United States and work there as a caregiver.

Sabi ko sa kaniya sabay bigay ng form na iyon.

Kinuha naman niya at tinignan. may tinaype siya sa monitor sa harapan niya.

“Kann ich bitte Ihren Pass

sehen

?”

Can i see your passport please?

Pakisuyo niya sa akin.

“Ähm … tut mir

leid

, ich habe nur einen philippinischen Pass, ich habe keinen deutschen Pass.”

Uhm… i’m sorry, i have only Philippine passport, I don’t have a german passport.

Sabi ko sa kaniya.

“Ja! Ich

weiß

, du musst dir keine Sorgen

machen

.”

Yeah! i know, you don’t have to be worried.

Nakangiting sabi niya sa akin. medjo kinabahan ako kanina, akala ko German passport ang hinihingi niya sa akin pero hindi naman pala.

“hier!”

here!

Sabi ko sa kaniya sabay bigay ng Philippine passport ko. kinuha naman niya iyon at sinuri.

“ok herr, danke! Bitte fahren Sie mit Fenster 8 fort.”

okay sir, thank you! please proceed to window 8.

Sabi nito sa akin at saka bigay ng form ko at may dinagdag siyang Isang papel na binigay niya sa akin.

“Danke und einen schönen Tag!”

Thanks and have a great day!

Ngiting sabi ko sa kaniya bago ako umalis at naglakad patungong window 8.

“Hallo, Guten Tag! Planen Sie, in den Vereinigten Staaten zu

arbeiten

?”

Hi, good day! planning to work in United States?

Tanong sa akin ng lalaking employer na nasa loob ng window 8 na iyon. ngumiti ako sa kaniya at tumango.

“Ja! und ich bin so

aufgeregt

, dort zu

arbeiten

.”

Yes! and I’m so excited to work there.

Masayang sagot ko sa kaniya.

“Gut! Was ist Ihre zukünftige Arbeit dort oder was ist Ihre Aufgabe dort, wenn Sie in den Vereinigten Staaten sind?”

Good! what is your future work there or what is your job there when you are in the United States?

Masayang tanong niya sa akin.

Betreuer

!”

Caregiver!

Masayang sagot ko naman sa kaniya.

“Oh! Das ist

großartig

, das ist ein gefragter Job auch in den USA, abgesehen von hier.”

Oh! that’s great, that’s demand job also in United States aside from here.

Sabi naman niya sa akin. binigay ko ang forms ko sa kaniya at ang papel na binigay sa akin ng babae sa window 8.

Tinignan niya ito isa-isa at saka tumingin sa monitor na kaharap niya, marahil ay sinusuri niya kung tama ba ang information ko sa ginawang profile account kanina na ginawa ng lalaki sa window 5.

“Okay, viel Glück für Ihr erstes und letztes

Vorstellungsgespräch

!”

Okay, Good luck to your initial and final interview!

Sabi niya sa akin at saka bigay ng forms ko.

“Bitte fahren Sie mit Fenster 12 fort. Vielen Dank!”

Please, proceed to window 12. Thank you!

Sabi niya sa akin. ngumiti ako sa kaniya at nagpasalamat at saka umalis doon at nagtungo ng window 12. naka decent attire ako na polo na puti at slack pants na black na binili ko rito.

Kinakabahan ako ngayon. parang hindi na ako nasanay noong ginawa ko din ito noong nasa pilipinas pa ako at nag apply sa Isang government agency para mag apply papunta rito sa Germany.

Mahaba ang pila nung makita ko na ang window 12. marami din palang mga kagaya ko balak magtrabaho sa America. walang impossible para sa akin dahil may experience na ako at possible na makapunta ako ng US at mag trabaho doon bilang caregiver.

Pumila ako sa pinaka dulo ng pila at nagdasal na sana ay makapasa ako sa initial at final interview ko. napabuntong hininga ako habang nagdadasal. pinagdarasal ko din ang anak ko na ngayon ay nasa langit na.

Anak,

gabayan

mo si Daddy. tulungan mo akong

makapasa

ako sa initial at final interview ko, nais ni Daddy na magbagong buhay sa ibang bansa at mag umpisa muli. sana hindi kagaya ng walang hiya mong ama ang maging amo ko roon. sana mabait sila sa akin.

Idalangin

o sabihin mo anak sa Panginoon na tulungan niya ako pumasa sa dalawang interview ko. huwag na huwag mong pababayaan si Daddy mula diyan sa langit, nawa’y maging guardian angel kita riyan. mahal na mahal ka ni daddy!

Naluluhang panalangin ko habang nakapikit at nakayuko. nakaupo ako sa pinaka likod dahil doon ang huling pila.

Ilang Oras ang lumipas at para akong kantang gulay na lumabas ng agency na iyon. nakakapagod at parang na drain ang utak ko sa tanong. madali ang initial interview pero ang final interview, nakausap ko ang Isang lalaki na mga nasa 30’s to 40’s ang edad.

Siya ang nag interview sa akin. gwapo ito at malaki ang katawan. Amerikano siya at tingin ko na siya ang magiging amo ko kung makapasa ako sa interview ko sa kaniya.

Sabi niya sa akin hindi matanda ang aalagaan ko kundi ang toddler nilang anak ng miss niya ang aalgaan ko. siyempre, para sa akin ay madali ang pag aalaga ng bata kesa sa matanda pero risky ang mga bata dahil madali silang ma exposed sa mga sakit sa paligid nila kaya always keep clean ang surroundings nila.

After ko sa agency, 4pm na nung makalabas ako. nagtungo ako sa Isang cathedral at nag simba. after ko magsimba ay nagtungo ako sa malapit na flower shop  at bumili ng bulaklak para sa anak ko.

“Frau, kann ich bitte einen großen Blumenstrauß

bestellen

?!”

Mrs. can i order large size of bouquet of flowers, please?!

Sabi ko sa tindera ng flower shop.

“Kopieren Sie, Herr! warten Sie ein paar

Minuten

.”

“Copy, Sir! wait for a couple of minutes.”

Sabi niya sa akin. tumango ako sa kaniya at naghintay lang ako sa waiting area habang inaayos niya ang order ko na bulaklak.

“Hier ist Ihr

Blumenstrauß

, mein Herr!”

Here’s your bouquet of flowers, Sir!

Masayang sabi sa akin ng tindera ng flower shop at binigay sa akin ang bulaklak.

kinuha ko naman iyon at saka tinignan, napangiti ako dahil maganda ang bulaklak na iyon. alam ko na matutuwa ang anak ko sa bulaklak na iyon.

“Danke, hier ist der

Tipp

! Stimmt so.”

Thanks, here’s the tip! keep the change.

Masayang sabi ko sa kaniya at saka binigay ang bayad ko.

“Vielen Dank, Sir, und kommen Sie wieder!”

Thank you Sir and, come again!*

Masayang sabi niya sa akin. tumango ako sa kaniya at saka naglakad na ako palabas ng flower shop niya.

naglakad ako sa gilid ng kalsada sa likod lang ng simbahan para pumunta ng cemetery kung saan nakalibing ang anak ko.

Huling punta ko rito noong araw na nilibing siya after ko magpalakas galing sa hospital.

Pagpasok ko ng cemetery ay malawak na patag na lupa na puro bermuda grass sobrang lawak ng lupain dito at marami nang nakalibing dito. puro mga istatwa ng malalaking krus na nakabaon sa bawat puntod, mga anghel din na nakabaon sa ibang puntod at kulay puting pintura ang lahat ng mga iyon.

Payapa at tahimik ang lugar na ito, palubog na ang araw nung pumunta ako dito. naka bukas na ang mga ilaw or street lights dito sa loob ng cemetery.

Nahanap ko naman kaagad ang puntod ng anak ko kasama ang Lolo niya na si Don Dimitri. pinag Isang libing na lang ang ginawa namin ni Mrs. Martha sa kanila.

nung makarating ako sa puntod nila, nilapag ko kaagad ang bulaklak na hawak ko sa lapida nila may istatwa na grandfather and grandchild ang theme na malaki na nakabaon sa lupa kung saan sila nakalibing.

Sila lang ang naiiba rito. napaluha ako ng hindi ko inaasahan. masakit parin sa akin ang pagkawala ng anak ko, kahit Isang buwan na ang lumipas. parang kahapon lang nangyari iyon.

“Anak..! nandito na si Dada. miss na miss na kita anak, walang araw na hindi kita naiisip. sobrang excited ko nung umabot ka ng 6 months sa loob ng sinapupunan ko, nag

ipon

ako ng

pambili

ng mga gamit mo. pero hindi ko alam na iyon na pala ang huling araw mo, kung saan makakasama kita at dala-dala kita sa loob ng sinapupunan ko.”

Pagpipigil kong boses habang mala water falls na lumalabas ang mga luha sa mga mata ko. bumibigat ang pakiramdam ko at parang nahihirapan akong huminga.

“Sobrang hirap para sa akin na kalimutan ka. ang hirap para sa akin na

palayain

ka sa puso ko. ilang buwan kitang dinala sa loob ng sinapupunan ko at mawawala ka na lang ng ganun-ganun na lang dahil sa demonyo mong ama.”

Hagulhol ko nang sabi sa kaniya at parang nanlambot ang mga binti at tuhod ko kaya napaupo ako at yumuko.

Malakas ang hagulhol ko ngayon dito at wala akong pakialam kung may makarinig sa akin dito o may makakita sa akin.

Hinaplos ko ang lapida nila.

“Kung nasaan ka man ngayon? alam ko na mas masaya ka riyan anak

kaysa

dito sa tabi ko. alam mo bang sabik na sabik ako sa paglabas mo? gusto kitang yakapin,

hagkan

,

buhatin

sa mga bisig ko. pero lahat ng iyon biglang

naglaho

dahil sa hayop mong ama! kahit anak ka ng walang hiyang lalaking iyon? hindi ko magagawang magalit sa iyo. mamahalin kita at tuturuan ng tamang pag

uugali

na hindi kagaya ng sa walang hiya mong ama.”

Galit kong sabi.

“Patawarin niyo po ako Din Dimitri kung

kamumuhian

at

kasusuklaman

ko ang anak niyo hanggang sa kamatayan ko dahil sa pagpatay niya sa anak ko. patawarin mo rin ako anak ko kung

itratrato

ko na parang demonyo ang ama mo. dahil demonyo naman talaga siya. mamamatay tao, rapist!”

Sabi ko na gigil na gigil.

“Ngayon na nakuha niyo na ang tamang

katarungan

. sana

mabulok

siya doon, buong buhay niya sana siya

maghirap

sa kulungan na iyon hanggang sa kamatayan niya ay hindi niya mararamdaman o

mararanasan

ang maging malaya sa labas ng kulungan. kailangan niyang pagbayaran ang mga kasalanan niya sa akin, sa Inyo at sa mga taong pinatay niya noong gabing iyon at kung sino-sino pa na pinatay niya at nilibing niya sa likod ng mansion.”

Galit kong sabi.

Ipanalangin

mo ako anak ko, Don Dimitri… ngayon na balak ko nang umalis ng bansa at mag trabaho sa US,

ipanalangin

niyo na sana makapasa ako at makapag trabaho ako roon. gusto ko nang magbagong buhay at magsimula ulit sa bansang iyon. pero pinapangako ko na babalik ako at dadalawin ko ulit kayo rito. hindi kayo mawawala sa isipan ko at sa puso ko, lalo ka na anak!

gabayan

mo si Dada diyan sa langit huh? maging guardian angel na sana kita at lagi mong tatandaan na mahal na mahal ka ni Dada. hindi magbabago iyon!”

Naluluhang sabi ko sabay haplos sa lapida nila at hinalikan iyon. tumayo na ako at saka nagpaalam sa kanila. malungkot akong umalis sa cemetery na iyon at sumakay na nang taxi pauwi sa apartment ko.

© BeauConcubine    |   2022

Chapter 18

Edward Anderson

(

Tagalugin

ko na lang po readers ang sasabihin niya, American kase siya. Haha 😅🥰)

found guilty of murdering his father and other people he murdered inside their mansion where the maids and security guards were found burned dead.

Nanunuod ako ng TV dito sa loob ng mansion ko sa may living room. nung marinig ko ang Isang karumal dumal na krimen, naglilipat kase ako ng channel at nag hahanap ako ng news.

Binalik ko ang nalagpasan ko na channel kung saan may binabalita na may nangyari na naman na patayan. pagbalik ko nang channel na iyon ay pinanuod ko kaagad ito.

the suspect is the only son of mr. Don Dimitri Walter Leonard Timothy Peter Walter who is a well-known psychiatrist and owner of St. Gregory Mental Asylum Hospital here in Germany

Focus aking nakikinig at ang mga mata ko sa panunuod ng balitang iyon.

The charges against him are layer upon layer including sexual harassment, sexual abuse, rape, domestic abuse, homicide and possession of illegal fire arms.

Napatayo ako sa kinauupuan ko sa malaking sofa nung mag flash sa screen ng Flat screen ko na TV ang pamilyar na mukha ng lalaki sa akin.

“He is the man that i helped when i was in Germany. the man was already five months pregnant because his rapist boss was going to rape him.”

Bulong kong sabi na gulat na gulat. naipakulong niya ang amo niya na rapist at patong patong din pala ang kasong sinampa niya sa amo niya at nakapatay pala ito ng maraming tao kabilang na ang tatay nito.

Ilang linggo na kase akong nakauwi galing Germany, nandito na ako ngayon sa US. may business kase ako out of the country at sa Germany iyon at doon nag krus ang landas namin ng lalaking iyon.

Awang awa ako sa kaniya nung araw na iyon nung sinabi sakin ng Doctor ang complications niya. doon ko din nalaman na may mga kagaya pala niya na lalaki na pwede magbuntis akala ko dati ay haka-haka lang iyon pero totoo pala.

“Sir, excuse me. Mr. Albert is on the phone, he wants to talk with you.”

Sabi ng maid ko hawak ang handset ng telephone.

Naglakad ako papunta sa direksiyon niya at binigay sa akin ng maid ko ang handset ng telephone.

“Hello?”

Sagot ko.

“Hey! good morning Mr. Anderson, how’s your morning right now?”

Masayang tanong niya sa akin.

“Very well!  Mr. Albert.”

Sagot ko naman.

“What is your purpose to calling me now?”

Tanong ko sa kaniya.

“Well, I want to ask you this. Can my company partnership with you?”

Tanong niya sa akin.

“You know, you and i are very good friend and colleagues. Mr. Anderson, aside from that? my company and your company are very powerful and popular when it comes in trading system.”

Dugtong niyang sabi.

“My company and your company are both well known and strong especially in the field of Construction industry, manufacturings, labors, raw materials and supplies and so on.”

Sabi pa niya.

“So I thought it was good that my company would partner or combine with your company. let’s grow and build, let’s make it a Big Corporation. you will be in charge and i will encourage well-known and famous Construction Companies here in America to join us. Let’s build strong forces in the field of Construction industry so that we can be better known all over the world not just here in the USA.”

Panghihikayat niya sa akin. napaisip naman ako doon at maganda ang plano niyang iyon. matagal ko nang kakilala si Mr. Albert, pinaka malapit at matalik na kaibigan siya ng Dad ko at ninong ko din siya. siya ang tumulong sa akin kung paano i handle ang family business namin.

“i like your brilliant idea, Mr. Albert. but give me a time to think about your proposal to me and let’s talk about that tomorrow in my company, shall we?”

Sabi ko sa kaniya.

“Okay, okay. i see! Mr. Anderson. let’s discuss my proposal to you. tomorrow, okay?! have a good day Mr. Anderson, goodbye!”

Masayang sagot sa akin ni Mr. Albert. at nagpaalam na rin ako sa kaniya at binaba ko na ang tawag niya.

Naglakad ako papunta sa art room ko, wala akong gagawin ngayon dahil off ko sa company at babalitaan na lang ako ng Executive secretary ko kung anong nangyayari sa kompanya ko ngayon.

Pagpunta ko doon ay pumasok ako sa loob at sinarado ko ang pinto. naglakad ako papunta sa gitna kung saan may bakanteng upuan doon na walang sandalan at kaharap nito ay ang Isang stand na kahoy na pinaglalagyan ng portrait na malaki.

Nagkalat ang mga paintings ko sa paligid. Tapos na ang mga iyon at saka ko dadalhin ang mga ito sa sikat na art gallery para doon I display at ibenta. anak kase ako ng sikat na pintor.

Pintor ang Daddy ko at Business man din at ang Mommy ko naman ay magaling sa literature at sa medical fields. Doctor ang Mommy ko sa umaga at sa Gabi naman ay Isa siyang high ranked professor sa NYU.

Nag hubad ako ng damit ko kase white shirt ito at nagsuot ako ng apron na kulay light brown na puro mantsa na ng pinturang pang paint ko. binuksan ko ang bintana rito para may makapasok na hangin dito sa loob.

Nilagyan ko muna ng mga pintura ang malaking palette ko at hinanda ko na din ang mga brush ko na binabad ko sa tubig nung Isang araw after ko mag paint. hindi pa ako tapos sa pini-paint ko na portrait ng Isang lalaki.

Hindi na siya mawala sa isip ko after ko siya tulungan nung nasa Germany pa ako. parang na print na nang itsura ko ang mukha niya. pinagmamasdan ko kase ang kabuuan ng mukha niya nung wala pa  siyang malay sa hospital kaya naman parang na print na ng isip ko ang buong mukha niya.

Sinimulan ko na ang pag pipinta sa mukha niya. hindi pa ako nagkakamali o ilang beses umulit sa pag pinta ko sa mukha niya. habang nag pipinta ako ay napapangiti ako dahil iniisip ko na nakatingin siya sa akin.

Pakiramdam ko ay nandito kaming dalawa sa art room ko at naka pose siya sa harapan ko hindi gaanong malayo sa akin at ginuguhit ko siya o pinipinta ko ang ayos niya ngayon dito sa malaking portrait.

Tumagal na halos tatlo hanggang apat na Oras ang pagpipinta ko, nakakangalay pero sulit naman dahil malapit ko na siyang matapos ngayon. nagpahinga muna ako saglit. nilapag ko ang palette at naglakad papuntang bintana para lumanghap ng sariwang hangin.

if I had just forced you not to go back to your rapist boss? maybe I’m with you now back here in America….. I hope you are in a good situation now, I hope you can start a new life today. I want to congarulate you because of what you did by imprisoning your rapist boss….. I hope to see you again, I hope we can meet again.

Sabi ko sa isip ko.

Napatingin ako sa kanang kamay ko, at naalala ko ang araw na iyon na ako mismo ang nagbantay sa kaniya sa hospital habang wala siyang malay.

Hinaplos ko ang kanang pisngi niya, malambot iyon at makinis. ngayon lang ako nakakita ng magandang mukha na kagaya ng kaniya. mas sarili akong perspective sa salitang maganda at hindi yung mga american girls or mga native American ang tatama sa perspective ko ng salitang maganda.

In short, wala dito sa western country ang hinahanap ko. kundi sa Asia Pacific country or continent. balak ko mag punta ng asian countries after ng out of the country business meeting ko.

Pero nung makita ko siya? nasabi ko na hindi ko na kailangan pumunta pa ng asian countries dahil nakita ko na ang masasabi kong sakto at swak sa own definition ko ng salitang maganda.

Kaya magpa hanggang ngayon ay hindi siya mawala-wala sa isipan ko. ang maamo niyang mukha na parang mukha ng Isang anghel na trap sa pagkatao niya o sa katawan niya. ang makikinis at malalambot niyang kutis o balat sa mukha at sa buong katawan niya ay napaka perfect.

Parang perfect sculpture statue na masterpiece na ginawa ni Gian Lorenzo Bernini na

The Rape of Proserpina.

Detailed na detailed ang statue na iyon, iyon ang pinaka gusto kong sculpture statue sa lahat dahil napaka kinis ng balat doon ni Proserpina, at ganun ka kinis ang balat ng lalaking iyon.

Parang siya si proserpina sa totoong buhay. Nabibighani ang ibang lalaki sa kaniya dahil sa ganda niya na parang Isang inosenteng babae, samahan mo pa na kaakit-akit ang kaniyang kutis at balat na sobrang kinis at malambot hawakan.

Parang hinahanap hanap siya ng kamay ko  at gusto ko ulit siyang mahaplos at hawakan.

Nung nakapag pahinga na ako ay bumalik na ako sa ginagawa kong pag pa-paint sa portrait niya ngayon. malapit ko na siyang matapos ngayon at kapag matapos ko na siya ay pag-iisipan ko kung ibebenta ko ba ito o huwag na lang.

After ko ma paint lahat ang portrait na mukha hanggang balikat niya ay natuwa ako dahil kuhang kuha ko ang itsura ng mukha niya sa portrait na ginawa ko. naupo lang ako at pinagmasdan ang myjha niya sa portrait.

“Even though I don’t know if we will meet again? Even here in the portrait I did, I just look at you every day, I feel contented!”

Bulong kong sabi.

“I didn’t even ask you what your name is, but you know my name. I hope i didn’t leave the place where i took you near the mansion of your boss. i wish I had followed you until i witnessed you imprisoning him. and i hope, i didn’t leave your side until you recover the justice that is meant for you.”

Lungkot kong sabi habang kaharap ko ang portrait na iyon.

Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin.

(Flashback…..)

since nung araw na mag krus ang landas namin sa loob ng grocery store na iyon. ang pakay ko talaga niyon ay bumili ng supplement sa grocery na iyon.

Nagkataon na nahanap ko ang hinahanap ko sa row na iyon kung nasaan siya. nakita ko ang hinahanap ko at napabaling ang atensyon ko sa kaniya. sa halip na pupunta na ako sa counter para i punch iyon ng cashier?

Hindi ako umalis sa row na iyon kung saan ay kaming dalawa lang ang nanduon. patago ko siyang tinitignan o sinusulyapan 3 or 4 meters ang layo namin sa isat-isa. napansin ko din na hindi maganda ang pakiramdam niya kaya nag alala ako para sa kaniya.

Nung muntikan na siyang matumba sa sahig ay dali-dali akong lumapit sa kaniya at sinalo ko siya. mas Lalo kong pinagmasdan ang mukha niya at nasabi ko sa isip ko na siya na yung masasabi kong best describes or description sa akin ng salitang maganda.

At nung nasa hospital na kami? sobra akong nag aalala para sa kaniya. nakaramdam din ako ng Galit sa amo niya dahil sa panghahalay sa kaniya nito. pero hindi man lang ako nandiri o nakaramdam ng pandidiri sa kaniya kahit ni rape siya ng amo niya.

Hinawakan ko ang kamay niya, napangiti ako dahil malambot iyon at makinis. Kaya inihalintulad ko siya sa katawan ni Proserpina na sculpture statue ni Gian Lorenzo Bernini.

Hinaplos ko ang pisngi niya at pinagmasdan ko lang iyon. kasabay ng pagtibok ng puso ko sa kaniya. hindi ko alam kung may nararamdaman na ako sa kaniya o hanggang hangga lang ako sa kaniya kung bakit ganun ang tibok ng puso ko.

Pero parang nasagot ko na ang tanong sa isip ko kung may gusto ba ako sa kaniya o humahanga lang ako sa kaniya? ang sagot ko ay may gusto na ako sa kaniya. imagine? na i-portrait ko ang kabuuan ng mukha niya at nung kulay ng damit na suot niya noong araw na iyon, kuhang kuha ko at detalyadong detalyado ito.

Habang pinagmamasdan ko ang mukha niya sa portrait, lumalakas ang pintig o tibok ng puso ko. Gusto ko na siya. Gusto ko na ang stranger gay na tinulungan ko, at gusto ko din siya makita sa personal.

A/N; in love na si Edward kay Isaiah 😍💙

© BeauConcubine    |    2022

Chapter 19

Isaiah

Nag iimpake na ako ng gamit ko ngayon. Ilang days na lang at aalis na ako papuntang US. tinawagan na ako ng agency at sinabi sa akin na nakapasa ako sa interview at yung nag interview sa akin ay tinawagan sila para sabihin i passed sa final interview.

Sila na ang gagastos ng plane ticket ko  papuntang US. siniguro ko na wala akong maiiwan na gamit dito. Sakto lang ang laman ng luggage ko. kung ano ang suot ko rito ay masusuot ko din doon sa US dahil same lang sila ng climate or weather doon.

Habang nag iimpake ako ng mga damit ko ay may nalaglag na isang bagay mula sa damit na tinutupi ko ngayon. parang piso na barya ang tunog na iyon nung nahulog ito sa sahig.

Dinampot ko naman iyon at saka pinagmasdan iyon. naalala ko na napulot ko ito sa tabi ng hinihigaan ko na hospital bed nung sinugod ako ng lalaking nagligtas ng buhay ko at nagbantay sa akin sa hospital ng ilang araw.

Hugis singsing iyon at kulay ginto. mabigat iyon hindi kagaya ng ibang singsing na nilalako sa mga jewelry shop sa mga malls sa pilipinas. ito ay mabigat at parang ilang gold bars ang tinunaw doon para maghulmang singsing iyon na makapal.

Hindi ko alam kung sa kaniya ba iyon? pag ma-may ari ba iyon ng lalaki o ng ibang pasyenteng naka confined sa kwartong iyon bago ako ipasok o ilagay sa loob ng kwartong iyon.

Naalala ko bigla rin ang lalaking iyon, napakabait niya at naawa siya sa kalagayan ko nung sinugod niya ako sa hospital. alam ko ang pangalan niya. narinig ko kasing sabi ng nurse na pumasok sa loob ng kwarto kung saan ako naka confined nung binanggit niya ang pangalan ng lalaking iyon after nito sagutan ang form na binigay sa kaniya ng nurse.

“Edward….! Edward Anderson.”

Bulong kong sambit sa pangalan niya.

Pinagmasdan ko ang singsing at may design iyon paikot sa labas na parang line na makikita sa mga heart rate monitor ng mga pasyente sa hospital. sinuot ko ang singsing na iyon at nagkasya ito sa palasingsingan ko.

Nilayo ko ang kamay ko para tignan kung maganda ba ito sa kamay ko at maganda nga siya tignan. pero naisip ko kung sino ang may ari nito. wala na akong time para hanapin ang may ari nito dahil paalis na ako ng Germany sa darating na weekend.

Itatabi

ko na lang ito at hindi

isusuot

.”

Bulong kong sabi.

Pinalaki ako ni nanay na kapag hindi mo gamit ay huwag mo susuotin o gagalawin. itabi mo na lang kung sakali man na hanapin ng may ari ang bagay na iyon? maibabalik natin iyon sa kaniya.

Pinasok ko iyon sa lalagyan ko na parang wallet na malaki na pinaglalagyan ko ng ballpen ko, rosary at novena. At saka ko na ulit inasikaso ang mga damit ko na kailangan pang tupiin ng maayos para magkasya ang lahat ng ito sa loob ng luggage ko.

Pagkatapos ko mag ligpit ay naglinis ako ng buong apartment ko. para naman walang masabi sa akin ang landlord kapag umalis na ako.

After ko magligpit at maglinis sa loob ng apartment na ito ay nagpahinga na ako.

Kinabukasan……

Sinunod ko naman asikasuhin ang mga ari-arian ni Don Dimitri na pinangalan sa akin ay itinago ko sa Isang bangko na meron dito at kung saan ay may branch bank din ito sa US.

Pagpunta ko sa bangko na iyon ay inasikaso ako ng back teller na nilapitan ko.

“Hallo, guten Morgen! Können Sie mir

helfen

, diese Vermögenswerte nur in meinem Namen zu

behalten

, und können Sie diese auch an einem geheimen Ort

aufbewahren

, von dem nur ich hier in Ihrer Bank

weiß

? mein früherer Patient, der all diese

besaß

, dann starb er dieses Jahr, aber er übertrug all diese auf meinen Namen.”

Hi good morning! Can you help me keep these assets in my name only? and Can you keep these also in a secret place that only i know here in your bank? my previous patient who owned all of these,  is died this year but he transferred all of these into my name before he die.

Sabi ko sa kaniya.

“Das ist alles sehr

vertraulich

, Sir. Ich werde zuerst unserem Manager davon

erzählen

, ich werde ihn kurz hereinrufen.”

This is all very confidential Sir. i will tell my manager about this first and i will call him inside for a moment.

Sabi niya sa akin. tumango ako sa kaniya at saka siya tumayo at naglakad papasok sa loob ng room sa likod niya.

Naghintay ako ng ilang saglit at lumabas siya kasama ang lalaking naka suot na pang manager na damit.

“Hier entlang!”

Come, this way!

Tawag sa akin ng manager na iyon sabay pinapasok ako sa loob kung saan sila nanggaling kanina nung babaing nilapitan ko.

Pagpasok namin sa loob ng malaking office na iyon na puro row or cubicle na parang sa loob ng call center companies sa pinas. Naglakad pa kami hanggang sa nakarating kami sa dulo nito at pumasok ang lalaking iyon sa pintuan na nasa harapan lang namin.

Sumunod naman ako sa kaniya pagpasok niya sa loob. office niya pala ito, naglakad siya papunta sa upuan niya na swivel chair at umupo doon.

“nehmen Sie Platz.”

have a seat.

Masayang alok niya sa akin sabay turo niya sa upuan na sa gawing kanan na nakadikit sa office table niya.

Umupo naman ako doon kaagad at tumingin sa kaniya.

“Mein Bankangestellter hat mir

gesagt

, dass Sie diese Immobilien in unserer Bank behalten

wollen

, nur unter Ihrem Namen. Habe ich recht?!”

My bank teller employee told me that you want to keep those properties in our bank, under your name only. Am I right?!

Tanong niya sa akin. mabuti na lang at nakakaintindi ako ng German. oo, pinag aaral ako ni Don Dimitri noon ng language nila sa mansion, nag hired pa siya ng multilingual language teacher at tinuruan naman ako nito habang inaalagaan ko si Don Dimitri. 

“Ja! sie haben Recht.”

Yes! you’re right.

Sagot ko naman sa kaniya.

“Zuerst möchte ich, dass Sie dieses Formular

ausfüllen

. Ich werde auch eine Urkunde zwischen uns als Manager dieser Bank und Ihnen

machen

, die Sie diese Immobilien nur unter Ihrem Namen verstecken.”

First of all, i want you to fill out this form. i will also make a deed between us as a manager of this bank and you who are hiding these properties under your name only.

Sabi niya sa akin at saka bigay ng form na kailangan kong sagutan. gumawa na din siya ng kasunduan namin sa monitor or sa laptop niya.

“Ich werde auch Ihre Biometrie nehmen, falls etwas mit Ihrem Gesicht passiert ist, wie Sie eine Operation hatten und Ihr Gesicht verändert haben. Sie haben Beweise

dafür

, dass Sie derjenige sind, der das Eigentum vor uns versteckt hat. sind wir uns einig?”

I will also take your biometrics just in case something happened to your face like you had surgery and changed your face. you have proof that you are the one who hid the property from us. are we clear?

Sabi niya sa akin. tumango naman ako sa kaniya. gumawa na siya ng deed at saka pina print niya iyon dito lang sa loob ng office niya dahil may printer siya dito at saka pumirma siya doon. binasa ko naman ang ginawa niyang kasulatan.

Sinasabi doon na hindi nila ibibigay ang mga properties na hawak ko ngayon na pinatago ko sa kanila sa ibang tao na mag papakilala sa kanila na inutusan ko silang kunin ang pinatago kong properties sa bangko.

Wala silang pananagutan if maibibigay nila ang mga properties na iyon sa taong iyon na may proweba na inutusan ko itong kunin ang mga pinatago kong properties sa bangko nila.

Walang expiration ang pagpapatago ng mga properties na iyon sa kanila. anytime pwede ko kunin basta may biometrics na record ako sa kanila.

Tumango naman ako after ko basahin iyon at saka nilagdaan.

“Jetzt nehme ich Ihre biometrischen Daten.”

Now, i’m going to take your biometrics.

Sabi niya sa akin. kinuhaan niya ako sa mata ko ko, sa height ko, sa blood ko, sa balat ko especially sa thumb ko na parang sa likod ng mga android na cellphone ngayon. may finger print na magiging key para mabuksan ang cellphone. ganun din ang ginawa sa akin, kinuhaan ako ng finger print sa left and right thumb ko at sa dalawang hintuturo ko magkabilaan.

After niyon ay na estimate niya ang lahat ng properties na iyon at nagkakahalaga lahat ng iyon sa trillion euros mahigit. nabigla ako sa mga narinig ko, hindi ko aakalain na aabutin iyon ng trillion mahigit.

Ang iba ay land properties na hectare ang lawak, ang iba naman mga shares and stocks, ang iba naman ay companies at corporation na until now ay gumagana parin or nag fu-function parin ng maayos pero nasa US ang mga ito at nasa part ng New York sa USA.

ang iba naman ay mga condo buildings, malls, universities, hospitals at kung ano-ano pa. may nabili din pala si Don Dimitri na tatlong company cars na kilala sa US at kung saan-saan pa lupalop ng mundo maging sa pilipinas ay kilala din ang sasakyan na ito.

At mga plantation, mga mining jewelries industries corporation at marami pa. nalula ako sa dami ng mga iyon. hindi ko kase binubuklat ang mga iyon kahit dala dala ko iyon hanggang sa loob ng apartment ko ay hindi ko iyon binubuklat o tinitignan. lahat ng ito ay naka pangalan sa akin.

“Wow! Das ist zu viel und ich

denke

, Sie sind im Moment der reichste auf der ganzen Welt.”

Wow! this is too many and much, I think you are the richest in the whole world right now.

Sabi niya sa akin na gulat na gulat at natuwa.

“Dem

Patienten

, dass ich mich um all das gekümmert habe und er mir all das vermacht hat, hat er all das auf meinen Namen

übertragen

. bevor er starb, aber ich hasse es, sie zu

verschwenden

, also behalte ich sie hier.”

To the patient that i took care of all that, and he bequeathed all that to me, he transferred all that to my name. before he died, but i hate wasting them so I’ll keep them here.

Sabi ko sa kaniya.

“Ich weiss! und Sie tun es

richtig

, sie an einem sicheren Ort wie einer Bank

aufzubewahren

. Wir kümmern uns um Ihr Geld und Ihr Eigentum und bewahren es hier auf, denn unsere Kunden wie Sie sind das Lebenselixier der Bank.”

I know! and you are doing it right to keep them in a safe place like a bank. We will take care and keep your money and properties here because our customers like you are the lifeblood of the bank.

Masayang sabi niya sa akin.

“Sie haben eine Niederlassung in den USA, nicht

wahr

? kann ich sie dort bekommen?”

You have a branch in the US, don’t you? can i get them there?

Tanong ko sa kaniya.

“Ja, unsere Bank hat eine Filiale in New York, USA. wenn du sie nehmen

willst

? Ja, es dauert nur 1

Monat

, bis Sie es erhalten, da wir es nach New York USA

schicken

, wenn Sie es erhalten

möchten

. aber machen Sie sich keine

Sorgen

, denn wir versenden Dokumente wie dieses gesichert und es wird Sie sicher vollständig erreichen.”

Yes, our bank has a branch in New York, USA. if you want to take them? yes, it will only take 1 month before you get it because we will send them to New York USA if you want to get them. but don’t worry because we are sending documents like this secured and for sure it will reach you completely.

Sabi niya sa akin. natuwa naman ako dahil hindi ako mahihirapan kunin ang mga ito just in case na kailanganin ko gamitin.

After namin mag usap ay pinakita niya sa akin kung saan niya ito itatago, tinago niya ito sa loob ng human size na vault sa likod ng  mga bookshelves niya. may secret door doon kung saan nanduon ang Isang kwarto at ang laman niyon ay human size na vault.

After niyon ay nagpasalamat ako sa kaniya at ganun din siya sa akin. hinatid niya ako hanggang sa labasan ng bangko. panatag na ang loob ko ngayon at ako lang ang makakaalam kung nasaan ang mga properties na iyon na pinangalan sa akin ni Don Dimitri.

© BeauConcubine    |   2022

Chapter 20

Isaiah

Welcome to the United States of America

“Hi, good afternoon! can i check your passport please?!”

Sabi sa akin ng babae na american na nasa window checker.

Binigay ko naman ang passport ko sa kaniya. kinuha niya iyon at chineck, after niya i check ay binigay niya kaagad iyon sa akin.

“Thank you!”

Masayang sabi niya sa akin. tumango ako sa kaniya at masaya akong naglakad palayo sa window checker at nagtungo sa luggage monitor para i check doon ang luggage ko.

Nung nanduon na ako ay pinasok ko ang bag ko sa machine para ma check ang luggage ko. naghintay ako sa waiting area kung saan nanduon din ang mga taong nag hihintay na dumaan sa harapan nila ang luggage nila para kunin iyon at makaalis na.

Waiting ako ng ilang minuto at nakita ko na ang luggage ko, hinintay ko dumaan ito sa harapan ko at saka ko na iyon kinuha paibaba sa machine sabay hila nito at naglakad na ako palayo sa waiting area na iyon.

Naglakad ako papunta sa exit way ng airport sinisipat ng buong mata ko ang bawat paligid ko baka makita ko ang amo ko na si Sir. Ace Clinton.

Habang naglalakad ako malapit sa exit way ay nakita ko na ang mga taong naghihintay sa mga kagaya ko na kabababa palang ng eroplanong sinakyan ko.

Naagaw ng atensyon ko ang Isang lalaki na maputi at may hawak na banner.

Mr. Isaiah Estanislao, i’m your boss!*

Nabasa ko ang nakasulat sa banner na puti na hawak niya. agad naman akong lumapit sa kaniya.

“Uhm… hello, Sir! I’m Isaiah Estanislao, from Philippines. I just got off the plane from Germany. are you my new boss?”

Tanong ko sa kaniya.

Ngumiti ito sa akin sabay tinupi ang banner.

“Yeah! I’m your new boss, my name is Mr. Ace Clinton, nice to meet you. Mr. Isaiah Estanislao.”

Sabi niya sa akin sabay nilahad ang kamay niya sa akin at binigay ko naman ang kamay ko sa kaniya para makipag shake hands sa kaniya pero nabigla ako at nakapag pigil hininga nung hinalikan niya ang likod ng palad ko ng kanang kamay ko.

Nakatingin ako sa kaniya habang ganun ang ayos ko na sobrang bigla o gulat at pigil ang hininga. habang siya naman ay may kung ano sa mga mata niya na parang malagkit ang mga tingin niya sa akin.

Para akong na istatwa ng mga Oras na iyon sa ginawa niya. bigla akong nakaramdam ng kaba sa kaniya pero ayoko naman magduda sa pagkatao niya dahil hindi ko pa kilala siya ng lubusan bilang bagong amo ko.

“Let’s go home! my wife and my son are waiting for you.”

Sabi niya sa akin. sa halip na hawakan hindi niya ako hahawakan ay naramdaman ko na lang na hinawakan niya ako sa balakang ko sa kanan. nailang ako sa kaniya kaya nag panggap ako na aayusin ko muna ang sintas ng sapatos ko at ang luggage ko.

“What’s wrong? what’s the problem?”

Tanong niya sa akin.

“I was fixing my lace, it was untied.”

Dahilan ko sa kaniya. kunwari ay natanggal sa pagkakabuhol ang sintas ng sapatos ko pero ang totoo ay sinadya kong tanggalin iyon at kunwari ay inaayos.

“I will fix that for you.”

Sabi niya sa akin.

“No! no… it’s okay, i can manage it!”

Sabi ko sa kaniya.

After ko ayusin ang sintas ko ay lumalakas ang kabog sa dibdib ko hindi dahil sa excited dahil parang may mali dito.

Ayoko sana paghinalaan ang bago kong amo na sumusundo sa akin ngayon dito sa airport pero hindi ko mapigilan. parang naulit ulit ang pangambang nararamdaman ko nung sinundo ako ni timothy sa airport nung kakarating ko lang ng Germany.

“Please give me your luggage, i will put it here in the car truck. get inside the car and you seat to the front seat!”

Sabi niya sa akin. natigilan ako dahil sa sinabi niya sa akin.

“why should i sit in the front? i can sit in the back in the passenger seat.”

Tanong ko sa kaniya.

“Do not object to what i want, what i say or what i command to you. just follow it, remember? I’m your new boss!”

Sabi niya sa akin na ma awtoridad.

Natakot ako sa tinuran niyang iyon. palakas ng palakas ang kabog ng dibdib ko at parang gusto ko siyang takasan o takbuhan.

Bigla naman siyang napabuntong hininga at saka hinaplos ang kaliwang braso ko na parang hinihimas iyon.

“I’m sorry, if i said something hostile to you. go ahead? get inside and sit in the front seat.”

Maamo niyang sabi sa akin.

Hindi ko makuhang kumalma ng mga Oras na iyon dahil parang may mali talaga sa amo kong ito. naisip ko bigla na baka kagaya niya si Timothy.

Sumunod na lang ako sa kaniya at saka pumasok sa loob ng sasakyan at naupo sa harapan dahil utos niya sa akin.

Ilang minuto pa ang lumipas ay pumasok na siya sa loob ng kotse at umupo sa may driver seat at nag seat belt. umusog ako palayo sa kaniya palapit sa pintuan na nasa tabi ko.

nakadikit na ako sa pinto ngayon pero nabigla ako nung lumapit siya sa akin at naglapit ang mga mukha namin na parang may ibubulong siya sa kanang tenga ko.

“Your so beautiful like a woman!”

Bulong niyang mahina pero rinig na rinig ko.

“W-What did you say?”

Gulat kong tanong sa kaniya sabay tulak ko sa kaniya palayo sa akin.

“Huh? uhm… n-nothing! i don’t say anything to you?!”

Sabi niya sa akin.

“No, you whispered in my ears. you saying something to me!”

Giit kong sabi sa kaniya.

“Ahh… haha, i don’t say anything to you! believe me. i wanted to say to you is fix your seat belt. that’s it!”

Sabi niya sa akin na parang natatawa pa.

“You know what? let’s go home! i know you are tired from the traveling. okay?!”

Sabi niya sa akin. sinuot ko naman ang seat belt ko at umusog ako ng kaunti palayo sa kaniya.

Pinaandar na niya ang sasakyan sabay pinatakbo na niya ito palayo sa airport. habang nasa biyahe kami ay tahimik lang kaming dalawa. ayoko siyang lingunin kaya ang ginawa ko ay madiin kong pinikit ang mga mata ko.

At nakita ko siya na nakatingin siya sa akin. ginamit ko ang psychic vision ko para makita ko kung saan siya nakatingin. para na rin akong nakaharap at nakatingin sa kaniya.

Brown ang kulay ng psychic vision ko pero malinaw na malinaw na nakikita ko siyang nakatingin sa akin sabay lingon sa dinadaanan namin na highway.

Diyos ko! baka kagaya din siya ni Timothy? Panginoon ko, kayo na po ang bahala sa buhay ko. iligtas niyo ako sa mga kagaya niya na

mapagsamantala

at masasamang tao.

Panalangin ko sa isip ko.

“Hey? are you okay?!”

Tanong niya sa akin sabay hawak sa kaliwang braso ko at saka hinimas himas niya iyon. nilayo ko naman ang braso ko sa kaniya at saka nilingon siya saglit.

“Y-yeah, sir! I’m okay.”

Sabi ko sa kaniya na nauutal.

“You look really tired from the flight.”

Sabi niya sa akin at natawa.

Hindi na lang ako sumagot sa kaniya at saka bumalik na siya sa pagmamaneho nung nag green light na.

ilang minuto pa ay nakarating na kami sa bahay nila. malaki ito at up and down. pinarada niya ang sasakyan niya sa may tapat ng garage at saka pinatay ang makina nang sasakyan.

Bumaba siya at bumaba na din ako.

kukunin ko na sana ang luggage ko pero naunahan niya ako.

“I can manage my luggage, Sir.”

Sabi ko sa kaniya..

kinuha ko ang luggage sa kamay niya pagkakuha niya ng luggage sa loob ng car truck ng sasakyan niya.

Maglalakad na sana ako papunta sa pintuan ng bahay nila nung nagsalita siya sa likod ko.

“I can’t wait to own you!”

Sabi niya sa akin.

Natigilan ako na parang istatwa at nagtayuan ang mga balahibo ko sa katawan nung sabihin niya iyon sa akin.

Nauna na siyang maglakad sa akin. ngunit tumigil siya sa paglalakad nung napansin niya na hindi ako sumunod sa kaniya. nakatingin lang ako sa likod niya at lumingon siya sa akin.

“What’s wrong?!”

Tanong niya sa akin.

Hindi ko siya kinibo. naplunok lang ako ng laway ko at saka naglakad na ako pauna sa kaniya papunta sa pintuan ng bahay nila.

Lumalakas ang kabog sa dibdib ko dahil sa takot nararamdaman ko kanina pa at sa pangamba ko sa kaligtasan ko.

Binuksan niya ang pintuan ng bahay nila at tumambad sa akin ang mga nagkalat na laruan ng pang bata sa sahig.

“We are here!”

Sigaw niya. narinig ko ang Isang boses ng babae na nanggagaling sa kusina yata or sa dining room.

“Come here, I’m here at the dining room.”

Sigaw na sabi ng babae na matinis ang boses.

“come on, let’s go to the dining room!”

Sabi niya sa akin. tumango naman ako sa kaniya. iniwan ko ang luggage ko sa living room at sinarado niya ang pintuan ng bahay pagkapasok namin dito sa loob.

Nagtungo kami sa dining room at pinagmamasdan ko ang kabuuan ng bahay, hindi ito mukhang mansion pero malaki ito at malawak.

Pagpunta namin nang dining room ay nakita ko ang Isang babae na nakapulang damit na sweater at naka leggings na black na pang ibaba na suot. medjo kulot ang buhok niya na kulay itim.

Pinapakain niya ang anak niya ng pagkain  nito na parang oats, nakaupo naman ang anak niya na lalaki sa upuan na pang toddler na mataas kapantay ng nanay niya.

Lumingon ang babae sa amin. tumingin siya sa akin at saka tinaasan ako ng kanang kilay niya. maski siya ay ramdam mo na masungit siya. nagalit siya sa anak niya dahil hindi pa ubos ang nasa loob ng bibig ng anak niya.

“why is the food in your mouth still not finished? it’s been there for a while huh?”

Galit niyang sigaw sa bata at naiyak ang anak niya. nakaramdam ako ng awa sa bata.

“ Excuse me ma’am, i will feed him.”

Sabi ko sa kaniya pagkalapit ko.

“Call me Madam! not ma’am, okay?”

Bulyaw niyang Galit sa akin.

“Yes! Madam.”

Sagot ko sa kaniya. masama siyang tumingin sa akin habang patayo siya sa kinauupuan niya. ngunit binaba ko lang ang tingin ko para hindi niya isipin na lalabanan ko siya.

“the caregiver you chose for our child is ugly, like the previous caregivers you hired before. nothing changed, looks stupid and uneducated.”

Galit na sabi ng babae sa asawa niya na nakatayo sa likod ko malapit sa amin.

“My goodness!”

Bulyaw pa niyang sabi sabay lumabas ng dining room.

Sinundan naman siya ng asawa niya kung saan ito nagpunta. umupo ako sa kinauupuan ng nanay ng bata kanina.

“Hi! what’s your name? could you tell me what is your name?”

Masayang tanong ko sa toddler na iyon.

“a-ron.”

Sabi niya sa akin.

“Aaron? Aaron is your name?!”

Tanong ko sa kaniya. tumango ito sa akin. mas lalo akong ngumiti sa kaniya dahil nagkakaintindihan kami.

“How old are you?”

Tanong ko ulit sa kaniya. nilahad niya kanang kamay niya dahil may hawak na laruan ang kaliwang kamay niya. sumenyas ito ng apat.

“4 years old? are you 4 years old?”

Tanong ko sa kaniya. tumango naman siya ulit. ngumiti ako sa kaniya sabay kuha ng bib niya at pinunasan ko ang bibig niya dahil nababasa ng laway ang chin part niya.

“Say aaaahhhhh… open your mouth, Aaron!”

Masayang sabi ko sa kaniya. binuka niya ang bibig niya at saka sinubuan ko siya ng baby spoon na may laman na oats.

“Very good! can you clap your hands baby Aaron?”

Tanong ko sa kaniya nang nakangiti. pumalakpak naman ito.

Yehey

! Good job, baby Aaron!”

Masayang sabi ko at pumalakpak din ng marahan.

Mabilis ko nakuha ang loob ng batang ito. Matapos ko siyang pakainin ay pinainom ko siya ng tubig gamit ang tubigan niya na pang baby. after niyon ay pinunasan ko siya at hinubad ang damit na suot niya.

Inakyat ko siya sa kwarto niya, tinanong ko siya kung saan ang bedroom niya nung lumabas na kami ng dining room.

Tinuro naman niya ako sa itaas kaya umakyat kami sa itaas at pumasok sa loob ng kwarto niya para kumuha ng damit niya. nilapag ko lang siya sa sahig dahil may samin naman ang sahig na parang banig na ang design ay cartoons.

Kumuha ako ng damit niya at saka binihisan siya, hiniga ko naman siya sa kama at saka chineck ko ang diaper na suot niya kung puno ba pero hindi pa naman. pinatulog ko na siya dahil inaantok na ito.

Pagkatulog niya ay bumaba ako sa living room at naglinis sa ibaba na mga nagkalat na laruan nang pangbata. after ko malinis ang buong living room ay sunod ko naman nilinis ang dining room at kitchen, pinanghugasan ko lahat ng pinggan at pinaglutuan ng pagkain ng bata at pinggan ng dalawang amo ko.

At pagkatapos ay inakyat ko na ang luggage ko sa parang maids room na kwarto at doon na ako nakapag pahinga ng maayos. Gabi na din kaya nakatulog na ako dahil sa pagod ko.

Habang natutulog ako ng mahimbing ay naalimpungatan ako nung parang narinig kong bumukas ang pintuan ng kwarto ng maids room at napabalikwas ako ng tayo nung makita ko ang anino ni Mr. Ace na nakatayo sa may pintuan ng maids room kung nasaan ako ngayon at nakatingin siya sa akin.

Nawala ang antok ko dahil muling bumalik ang takot na nararamdaman ko kanina nung sinundo niya ako sa airport.

“M-Mr. Ace…..!”

Nauutal kong sambit sa pangalan niya dahil sa takot na gumagapang na sa buong katawan ko. 

© BeauConcubine   |   2022

Chapter 21

Isaiah

“I’m leaving hubby, you take care of our son okay?”

Paalam ni Madam Katherine kay Sir Ace.

“Okay, wifey. take care. call me if you want to pick you in the company. Okay?!”

Sabi naman ni Sir Ace sa kaniya.

“Alright, hubby!”

Sagot naman ni Madam Katherine sa kaniya.

“Hey you, panini head! take care of our son and my husband also! understand?!”

Tawag niya sa akin.

“Yes, Madam Katherine.”

Sagot ko sa kaniya.

Nangangamba ako sa gagawin ni Sir Ace sa akin. hindi ko parin makalimutan ang gabing pinuntahan niya ako sa maids room.

Hindi ko alam kung ano ang sadya niya sa akin nung gabing iyon. natatakot ako sa kaniya nung gabing iyon. tinanong ko siya kung ano ang kailangan niya pero hindi ito sumagot.

Umalis lang siya sa pintuan ng maids room kung nasaan ako na parang hindi niya ako nagising o naistorbo sa pagtulong ko.

“Hey! prepare what my son will eat.”

Sabi sa akin ni Sir Ace.

“Yes, Sir Ace!”

Sagot ko sa kaniya at nagtungo na sa kitchen para magluto ng pagkain ng anak nilang si Aaron.

Nasa living room naman silang mag ama at nanunuod ng cartoons. umalis na si Madam Katherine papunta sa Company. Mukhang hindi sila mabubuting amo, halata sa ugali at itsura ni Madam Katherine ay masungit ito.

Akala niya hindi ko naiintindihan ang mga sinasabi niya sa akin kahit English words pa iyon. puro lang iinsulto at below the belt ang mga tinatawag niya sa akin.

Nung maluto ko na ang pagkain ni Aaron ay binanlian ko ng mainit na tubig ang pinggan na paglalagyan ng pagkain ng bata at pati kutsara nito. hinanda ko na din ang inuman nito na pang baby. hinugasan at binalian ko iyon ng mainit na tubig at saka ko nilagyan ng malinis na tubig na inumin.

Nilagay ko ang lahat ng iyon sa table sa dining room at saka nagtungo kay Sir Ace para kunin si Aaron sa kaniya.

“Sir, can you give aaron to me? I will feed him his breakfast.”

Sabi ko kay Sir Ace. nakaupo si Sir Ace sa malaking sofa at nakaupo sa lap niya sa kaliwang hita niya ang anak niyang si Aaron.

Napalingon naman sa akin si Sir Ace at saka binuhat niya si Aaron para ibigay sa akin. lumapit naman ako lalo sa pwesto nila ngayon para maabot ko si Aaron.

Nung maabot ko na si Aaron ay binuhat ko na siya at sabay kalong sa kaliwang bisig ko. tumalikod na ako kay Sir Ace.

“Nice butt!”

Sabi niya sabay hampas ng pwet ko gamit ang kamay niya. nabastusan ako sa inakto niyang iyon. nasa harapan kase ako ni Sir Ace. at maglalakad na sana paalis sa harapan niya nung sinabi niya iyon at sabay hampas sa pwet ko.

Lumingon ako sa kaniya at nakita ko kung paano siya tumingin sa akin ng malagkit. iniwas ko ang mga mata ko sa kaniya at dali-dali akong naglakad palayo sa kaniya.

Nagtungo kami ni Aaron sa dining room at saka inupo ko siya sa stroller nito na upuan. umupo na rin ako sa bakanteng upuan na malapit sa kaniya.

“Hi, Aaron! good morning… are you hungry?”

Masayang tanong ko sa bata.

“Yet” Yes

Sabi nito. nabubulol siya sa letter na S.

“Say it again, baby? say…. Yes! one more time.”

Masayang sabi ko sa kaniya. itutuwid ko nang maayos ang tongue niya para hindi niya madala ang pagiging bulol niya habang lumalaki siya.

“Yet” Yes

Sabi niya.

“Yes…. say it again!”

Sabi ko sa kaniya.

“Y-Yes…”

Sabi niya sa akin habang nakatingin siya sa akin at nakangiti.

Yehey

! Very good….”

Natutuwang sabi ko sabay nag clap hands.

“Can you clap baby?”

Tanong ko sa bata.

“Y-Yes…”

Sagot naman niya.

“Show me how you clap…. clap your hands baby Aaron.”

Sabi ko naman sa kaniya. pumalakpak naman ito ng mahina at tuwang tuwa naman siya. pumalakpak naman din ako.

“Okay, let’s eat!”

Masayang sabi ko sa kaniya.

Pinakain ko na siya ng pagkain niya. warm na iyon at hindi mainit sobra kagaya kanina na bagong hain ko nito sa pinggan niya.

“You want to take a bath later?”

Tanong ko sa kaniya.

“Y-Yes…”

Sagot niya sa akin.

“Okay, I’ll take you a bath later.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Can i play my

squeesheee

donald duck while I’m taking a bath?”

Tanong niya sa akin.

“Yes! no problem…”

Sagot ko sa kaniya.

“but you can’t soak in the water for a long time, it will make you cold. understand?!”

Sabi ko sa kaniya.

“Y-Yes…”

Sagot niya sa akin.

Pinakain ko lang siya hanggang sa maubos ang pagkain niya. effective ang ginagawa kong pagdadaldal sa kaniya. it is a best way para hindi niya ibabad ang kinakain niya sa loob ng bibig niya.

“Wait for me here okay? don’t move. there are a lots of cockroaches in the floor. they gonna bite your feet, understand?!”

Sabi ko sa kaniya bago ako tumayo at binigay ang inumin niya na tubig para makainom siya ng tubig.

Napa yuckie face siya nung sinabi ko iyon sa kaniya. panakot ko lang sa kaniya iyon para hindi siya maglikot.

tumayo ako at nagtungo na ako sa CR para asikasuhin ang pampaligo niya. sinisilip silip ko naman si Aaron na nasa stroller. nilinis ko ang bathtub at saka nag pakulo ulit ng tubig. nilagyan ko ng takip ang butas ng bathtub para hindi mahigop nito ang tubig.

matapos ko magpakulo ng tubig ay pinatay ko na ang apoy sa gas stove at saka nagbalik ako sa CR para patayin din ang  gripo sa may bathtub at saka binuhos ko doon ang mainit na tubig na pinakulo ko sa pampaligo ko kay Aaron.

Hinanda ko na din ang mga gagamitin sa pagpapaligo ko kay Aaron. shampoo at sabon niya na pang baby. towel niya at tsaka damit.

Nilapitan ko na si Aaron na nakatingin lang sa akin.

“Are you ready to take a bath?”

Tanong ko sa kaniya.

“Y-Yes (Toddler giggles)…”

Sabi niya.na halata ang excited sa kaniya.

Yehey

, baby Aaron goes to take a bath!”

Masayang sabi ko sabay binuhat ko na siya palayo sa stroller at saka hinubaran ko na siya ng damit at diaper niya. at nagtungo na kami sa CR para maligo na siya sa bathtub.

Inupo ko siya sa loob ng bathtub na kaunti lang ang tubig, nilagyan ko siya ng oil sa likod para hindi siya lamigan kaagad. sabay dahan-dahan kong binasa ang buhok niya. tuwang tuwa naman siya habang pinapaliguan ko siya.

Nag shampoo na ako ng buhok niya at saka  sinabunan ko din ang buong katawan niya.

“hold me on my shoulder, baby!”

Sabi ko sa kaniya nung tinayo ko siya dahil sasabunin ko din ang mga hita at binti niya pati ang sex organ niya, singit niya at saka pang upo niya. sinabunan ko ang buong katawan niya ng maigi.

“Close your eyes, baby!”

Sabi ko sa kaniya at pumikit naman siya sabay sinabunan ko din ang buong mukha niya.

At saka ko na siya binanlawan ng tubig na ni reserve ko pangbanlaw sa kaniya. maririnig sa loob ng CR kung nasaan kami ang tunog ng rubber duck niya na pinipisil pisil niya.

Kinuha ko na ang towel niya at saka lumapit sa kaniya at pinulupot sa kaniya.

“Were done!

yehey

….!”

Sabi ko sa kaniya sabay buhat sa kaniya at naglakad na ako palabas ng CR, nadaanan namin si Sir Ace na nanunuod ng TV sa living room. hindi ko siya pinansin at nagtuloy-tuloy lang kami ni Aaron sa kwarto nito.

Pagpasok namin sa kwarto niya ay pinunasan ko siya ng towel niya at saka nilagyan ko siya ng oil sa likod at binihisan ko na siya ng bagong diaper at bagong damit. sabay pinatuyo ko ang buhok niya.

M-

Mik

M-

Mik

.”

sabi niya sa akin. napakunot noo naman ako sa sinabi niya.

“Come again?”

Sabi ko sa kaniya sabay lapit ng tenga ko sa kaniya.

M-Mik

M-

Mik

…!”

Sabi niya sa akin.

“Milk? as in Milk? gatas?”

Tanong ko sa kaniya. napatakip ako ng bibig dahil nakapag salita ako ng Filipino.

“Y-Yes…”

Sabi niya sa akin.

“Ahh… you want milk?!”

Tanong ko sa kaniya. tumango naman siya sa akin.

“Okay, i will prepare a milk for you. can I get you in the crib first? while I’m preparing your milk?”

Tanong ko sa kaniya.

“Y-Yes…”

Sagot naman niya sa akin.

“Okay….!”

Sabi ko sa kaniya sabay tumayo ako habang kalong-kalong ko siya at naglakad ako patungo sa malaki niyang crib. inayos ko muna ito bago ko siya ilagay doon. pinalitan ko ng comforter na sapin ng crib niya at saka nilagay siya doon.

“Stay here, okay?! I’ll be back immediately.”

Sabi ko sa kaniya. tumango naman ito sa akin.

Paglabas ko ay nagtungo ako sa kitchen ulit para magtimpla ng gatas niya sa feeding bottle. hinugasan ko iyon maigi Isa Isa lalo na yung takip, tsupon at bote nito. at saka binanlian iyon ng 3 minutes.

“What are you doing?”

Napatalon ako sa gulat nung bumulong sa kanang tenga ko si Sir Ace.

napalayo ako sa kaniya at napaatras.

“I-I’m preparing a m-milk for a-aron.”

Nauutal kong sagot ko sa kaniya.

“Relax… don’t be scared to me. I’m not biting!”

Seductive voice niyang sabi sa akin habang nakangiti sa akin at malagkit ang tingin ng mga mata niya sa akin.

“W-What do you need Sir Ace? a-are you hungry?!”

Tanong ko sa kaniya.

“Yes! I’m hungry… i need a satisfaction, not a food. a body… like yours.”

Sabi niya sa akin. napalunok ako ng laway dahil sa sinabi niyang iyon.

“Uhm… E-excuse me Sir Ace, i- i need to prepare Aaron’s milk… p-please? let go of me?!”

Nangangatog ang mga binti ko dahil sa takot.

“Why? won’t you feed me?”

Tanong niya sa akin.

“I’m not food, Sir. Ace!”

Sabi ko sa kaniya.

“if you want to eat, wait for me. i will cook you something to eat after i feed  milk your son and put him to sleep in his room.”

Sabi ko sa kaniya.

Napabuntong hininga naman siya sa sinabi ko at saka ko siya tinulak palayo sa akin at nagmadaling magtimpla ng gatas para kay Aaron at nagtungo na ako sa kwarto nito sa itaas.

Naabutan kong nakatulog na si Aaron pero ginising ko siya at pinainom ko sa kaniya ang gatas na tinimpla ko na maligamgam lang ang init.

Ininom niya ang gatas sa feeding bottle niya at saka nag umpisa na matulog. nagligpit ako rito sa kwarto niya at saka binantayan ko siya matulog hanggang sa maubos niya ang gatas na tinimpla ko.

At saka sinarado ko ang pintuan ng kwarto niya paglabas ko dahil bukas ang Aircon nito sa loob. maririnig naman sa camera na nasa kitchen at living room ang pag iyak nito na senyales na gising na siya.

Paglabas ko ng kwarto niya ay doble ang kabang nararamdaman ko ngayon para kay Sir Ace. nagtungo ako sa kitchen at nakita ko siya doon na umiinom ng malamig na tubig na galing sa ref.

Wala siyang suot na pang itaas hindi katulad kanina na may suot siyang shirt na black pero ngayon ay topless na siya. maganda ang katawan nito pero hindi ako na a-attrack doon kahit hot at gwapo siya kung kaugali niya lang si Timothy ay nonsense lahat ng iyon.

“Am i hot in your eyes?”

Seductive voice niyang tanong sa akin.

“No, your not!”

Sabi ko naman sa kaniya na straight to the point.

“I will no longer be attracted to sexy and handsome people, especially if their behavior is lascivious and lustful.”

Sampal na sabi ko sa kaniya at saka na nag prepare ng pagkain na iluluto ko para sa kaniya. kung pwede lang lasunin siya ay gagawin ko na ngayon pero makukulong naman ako rito.

Natawa siya sa sinabi ko.

“How can you say that? Don’t you want to have a thrill especially when you come to bed with me?!”

Sabi niya sa akin.

“ Punyeta

!”

Bulong kong sabi. sabay natigilan ako sa pagghihiwa ng gulay.

“Sir, can you please get out of here first? I’m stressed because my surrounding here is messy and you too act like a jerk?! do you want to put poison here in your food?”

Pagbabanta ko sa kaniya. natigilan naman siya sa sinabi ko. akmang lalapit siya sa akin habang nakatingin siya ng seryoso sa akin pero kinuha ko kaagad ang kutsilyo sa may chopping board at saka tinutok sa kaniya.

“One… wrong… move! try me?! I will slice your throat.”

Gigil kong pagbabanta sa kaniya.

© BeauConcubine    |    2022

Chapter 22

Isaiah

In the next day…….

Umalis na naman ulit papunta sa trabaho si Madam Katherine. pero bago iyon, sinisi niya ako kung bakit daw nagkaroon ng ant bite si Aaron sa binti nito.

“it’s your fault why Aaron got an ant bite on his leg. You careless Caregiver, you are worthless.”

Galit na bulyaw nito sa akin.

“Not me! Madam Katherine, it was Sir Ace who took him out that afternoon. I gave Aaron a bath and he still hasn’t had an ant bite on his leg.”

Depensa ko sa sarili ko.

“And you really blamed my husband for the negligence you did? you are the caregiver here and you have the right to take care of my child, that’s your job isn’t it?”

Galit niyang sabi sa akin.

“Madam Katherine, I know my job. but what I’m pointing out here is that it was Sir Ace who took your son out that afternoon. I just saw that Aaron had an ant bite on his leg, believe me madam.”

Sabi ko sa kaniya.

“i will skip this sht! but next time? i swear to God that i will hit you in your g

ddamn

face. do you understand?!”

Galit niyang bulyaw sa akin.

“Y-Yes, madam!”

Sagot ko sa kaniya. at naglakad na siya papunta sa mag-ama niya.

Hindi ko naman talaga kasalanan iyon, kasalanan ng asawa niya iyon. simula nung umaga na iyon hanggang sa pinaliguan ko si Aaron ay wala akong nakitang pasa o kagat ng insekto sa buong katawan niya.

Nilabas lang siya ni Sir Ace nung hapon na iyon dahil nag general cleaning ako sa loob ng kwarto ni Aaron at sa kwarto nila Madam Katherine, hindi ko nabantayan ang alaga ko dahil sa naglilinis ako.

Pagpasok nila Sir Ace dito ay umiiyak si Aaron. mabuti na lang at tapos na ako maglinis ng kwarto nila Madam Katherine.  nag hugas ako ng kamay ko bago ko buhatin si Aaron.

Ang akala ko ay gutom siya kaya nag handa ako ng pagkain niya. pinakain ko naman siya pero hindi natigil ang pag iyak niya. at doon ko nalaman na may kagat siya ng langgam sa kanang binti niya.

Nagtaka ako kung saan nanggaling iyon dahil sa pag kakaalam ko ay wala siyang kagat na langgam nung hawak ko pa siya kanina. umakto naman na normal si Sir Ace na parang walang nangyari.

Gusto ko siyang tanungin kung alam ba niya ito pero baka isipin niya na siya ang sinisisi ko. ginamot ko na lang iyon ng ointment para hindi iyon mamaga at matigil ang pananakit niyon.

Nung makaalis na si Madam Katherine ay hindi ko pinahawak si Aaron sa magaling niyang ama na pa victim.

“can i hold my son?”

Tanong niya sa akin.

“No! I don’t… you can’t touch aaron.”

Galit kong sabi sa kaniya.

Nag seryoso siya ng tingin sa akin.

“And why is that? that’s my son, i have a right to him.”

Seryosong sagot niya sa akin.

“Why? because you are the father right? don’t you know that you are to blame for why Madam Katherine scolded me?”

Sarcastic kong sabi sa kaniya.

“You are to blame for why Aaron had an ant bite on his leg. You were the one who took him out one day, weren’t you? hold him all day. I cleaned your rooms and then Madam Katherine will blame me for why your son’s leg has an ant bite even though you are the real culprit.”

Gigil kong sabi sa kaniya.

“Why didn’t you tell the truth to your wife?”

Galit kong tanong sa kaniya.

“What are you saying? It’s your fault why aaron got an ant bite on his leg and not me. don’t pass on your negligence to me.”

Galit din niyang sabi sa akin.. nagpantig ang mga tenga ko sa sinabi niya. kaya mas lalo ko siyang hinarap.

“Hoy! ang kapal ng mukha mo sobra 

hinayupak

kang bastos ka at malibog na anak ng demonyo! huwag mong

ipapasa

sa akin ang kasalanang ginawa mo sa anak mo. anak mo ito at hindi sa akin. Gag* kang anim*l ka!”

Gigil kong sigaw sa kaniya dahil Galit na Galit na ako sa kaniya.

“What the f*ck did you say?!”

Galit niyang tanong sa akin.

“Sabi ko,

ikuskos

mo iyang ttmo sa pader. kung

nangagati

ka pa rin?

itali

mo sarili mo sa cactus para

matigil

iyang

kakatihan

mong animal ka!”

Galit na Galit kong sabi sa kaniya.

“F*ck! I don’t understand any words that comes from your mouth.”

Galit niyang sabi sa akin.

“Edi i google mo. itatanong mo sa akin? bakit? ako ba si google?”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya dahil sa sobrang bwesit ko sa kaniya at naglakad ako palayo sa kaniya papasok sa kwarto ni Aaron para patulugin ko ito dahil tapos ko na siyang pakainin.

“Don’t you dare turn your back on me, come back here. we are not done talking yet!”

Galit niyang sabi sa akin.

“Edi maghanap ka ng kausap mo sa labas? mayaman naman kayo hindi ba?”

Sigaw kong sabi sa kaniya sabay pasok sa loob ng kwarto ng anak niya at sinarado ko ang pinto.

“Bwesit! kasalanan naman talaga iyon sa akin pa

isisisi

? kapal ng mukha?!”

Gigil kong sabi sa kaniya.

Pinatulog ko na si Aaron at nung makatulog na ito ay nilapag ko na siya sa crib niya at saka na kumilos ng tahimik. lumabas na ako ng kwarto niya at nagtungo sa kusina.

nag umpisa naman ako maglinis sa kusina muna, sobrang mabusisi ang paglilinis ko sa kusina. sa mga cabinet o drawer sa itaas  na pinaglalagyan ng mga stock ng pagkain.

Sunod ko naman ginawa ay ang paglilinis ng sink at malaking refrigerator na may hati sa gitna. nung matapos ko na maglinis sa buong kitchen ay sinunod ko naman nilinis ang bathroom.

Sobrang nakakapagod dahil kuskos dito at kuskos doon ang ginawa ko sa buong pader nitong bathroom. pati buong bathtub, tile ng sahig, salamin at toilet na binabad ko pa ng bleach na liquid na kulya blue.

nilagyan ko pa ito ng sabon na ididikit mo sa loob ng toilet para once na iihi ka or dudumi ay hindi mangangamoy pamanghi or mabaho.

Kung baga pabango siya sa toilet. may pabango din sa buong CR na ito, ito lang kase ang CR na pang lahat na. ginagamit ito ng mga bisita nila, ako at kung minsan ay dito na din naliligo ang mag asawang amo ko.

Natapos naman ako kaagad kaya nagpahinga ako saglit at saka naglinis. sunod ko naman nilinis ay ang dining room. mabilis at madali naman itong linisin.

Pinalitan ko ang mga sapin sa table at sa mga upuan. nag mop din ako ng sahig at saka nag sanitize din ako ng mga ito upuan at buong mesa para hindi kapitan ng mga germs or viruses na dala ng mga taong bisita nila.

Sobrang malinis dapat sa paligid dahil bata ang inaalagaan ko mabilis o madali silang kapitan o lapitan ng mga sakit.

Nung natapos na ako maglinis ay nagpahinga ako saglit. next ko naman lilinisin ay living room.

Habang nagpapahinga ako ay may naririnig ako na parang haling-hing ng Isang babae na nanggagaling sa loob ng kwarto ng mag asawa kong amo.

kinabahan naman ako dahil inisip ko bigla na baka umuwi na si Madam Katherine ngayon. pero ang aga naman para umuwi siya, alam ko na Gabi siya umuuwi galing sa kompanya.

“Sino yung boses na babae na iyon?”

Tanong ko sa sarili ko.

Nandyan

na kaya si Madam Katherine?”

Tanong ko ulit. curious ako sa naririnig ko kaya dahan-dahan akong lumapit papunta sa pintuan ng kwarto nila Madam Katherine.

Paglapit ko sa pintuan ay nakita kong naka bukas ang pintuan na iyon kaya sumilip ako sa loob at nanlaki ang mga mata ko nung makita ko si Sir Ace na may ginagalaw na babae.

Nakahiga ang babae sa kama at nakapatong si Sir Ace sa kaniya at parehas silang hubad ni walang ano man na saplot sa katawan.

Parang nangangabayo si Sir Ace sa ibabaw ng babae. at parang nababaliw naman ang babae sa ginagawa sa kaniya. natigilan ako nung makita ko iyon. naalala ko ang mga ganung bagay na ginawa sa akin ni Timothy noon.

Mas nabigla at nanlaki ang mga mata ko nung tumingin sa pintuan si Sir Ace at nakita niya ako sabay ng wink sa akin. napatakip ako ng bibig at umatras sa kinatatayuan ko.

Napalunok ako ng laway ko.

Ohhh

! fck me harder, Ace… fck my

sl

tty pssy!”

Malanding ungol ng babaing iyon.

“Ugh! fck, yes… yes… yes! that’s right… Ugh, sht!”

Malakas na ungol nang babae iyon na abot hanggang dito sa kinatatayuan ko.

Winaksi ko sa isip ko ang mga bagay na Nakita ko at saka naglinis na, kumilos na ako. nilinis ko naman ngayon itong living room. vaccum dito, vacuum doon ang ginawa ko.

Nag mop din ako ng sahig at nag sanitize din ng sahig at mga gamit na nandidito sa living room, kabilang na ang mga mamahalin na vase at mga figurines.

gumamit din ako ng maliit na vacuum para sa mga sofa o couches at mga pillows dito na maaaring may mga balahibo ng mga hayop kagaya ng mga pusa at aso.

Habang nag va-vacuum ako ng mga sofa at mga pillow pati sandalan ay nakayuko ako at naka focus lang ako sa ginagawa ko hanggang sa may nabundol akong bagay sa likod ko.

Natigilan naman ako para tignan kung ano yung nabundol ko sa likod ko, paglingon ko ay nabitawan ko ang vacuum na maliit na hawak ko nung makita ko si Sir Ace na nakatayo sa likod ko.

Napatingala ako sa kaniya at nakababa ang mga mata niyang nakatingin sa akin. boxer short lang ang suot niya at nakasuot siya ng bathrobe na kulay navy blue na silk fabric.

“Do you like the view you see in front of you?”

Seductive voice niyang tanong sa akin.

“S-Sir Ace…!”

Gulat kong sambit sa pangalan niya.

“Are you satisfied with what you saw earlier in my wife’s room?”

Tanong niya din sa akin.

Rumehistro sa isip ko ang nasilip ko kanina. napalunok ako ng laway ko nung maalala ko iyon.

“Babe! where are you? I thought your going to outside for smoke, so why are you here?!”

Malanding tanong ng babae sa kaniya at lumapit ito sa amin at nakita niya ako.

“Oh, is he your new caregiver you were referring to me about earlier?”

Malanding tanong niya kay Sir Ace.

“Yes, he is!”

Sagot naman ni Sir Ace sa kaniya. yumuko ang babaing iyon at hinawakan ako sa panga ko ng madiin.

“hey bitch,

I’m warning you… don’t ever tell your boss that Ace and I had something happen inside their room. understood?”

Malditang sabi niya sa akin.

“and when I find out that you told that to her or did you report to that woman? i will hit or smash your face… are we clear?!”

Inis nitong sabi sa akin.

“Y-Yes, Ma’am!”

Sagot ko sa kaniya.

“Good!”

sabay laglag ng isang two dollar bill sa akin.

“Don’t worry… he won’t report this to my wife.”

Kampanteng sabi ni Sir Ace sa babaing iyon. yumuko si Sir Ace para maglapit ang mga mukha namin dalawa.

“You’re afraid of me aren’t you? Once you tell this to my wife if I brought a woman here? I’m telling you right now, what did you see earlier in what i was doing to her? i will do the same to you… is that clear?”

Sabi niya sa akin.

Parang umurong ang dila ko ng mga Oras na iyon. hindi ko gawain mag sumbong kahit kanino. 

Tumango na lang ako sa kaniya. naglakad naman ang malanding babae na iyon palayo sa amin at papasok sa kwarto nila Madam Katherine at naiwan kaming dalawa dito sa living room ni Sir Ace.

biglang nilapit ni Sir Ace ang mukha niya at napapikit ako nung dilaan niya ang kaliwang pisngi ko paitaas sa noo ko.

“I love the way you smell right now, every inch of your body and your skin? I want to squish them everything. i want to own you now, I also want to see your innocent eyes begging me while i torturing you with what i do to you while we are in bed…. fck! I want to fck you right now! you driving me crazy.”

Seductive voice niyang sabi sa akin. napaluha na lang ako dahil sa takot at kabang nararamdaman ko ngayon. hindi ako makagalaw sa kung nasaan man ako ngayon. Napapikit na lang ako habang nagdarasal sa isipan ko.

© BeauConcubine    |    2022

Chapter 23

Isaiah

“tell me if you brought a woman here inside our house.”

Galit na tanong ni Madam Katherine kay Sir Ace.

“I don’t bring woman here inside of our house especially in our bedroom, believe me my love.”

Sagot naman ni Sir Ace sa kaniya.

“Really? you didn’t bring a woman here especially in our room? if that’s the case? whose panties are these that I found under our bed? tell me now if you really don’t bring a woman here.”

Galit naman na tanong ni Madam Katherine sa kaniya.

“I don’t know whose it is, I thought it was your.”

Sagot naman sa kaniya ni Sir Ace.

Nandito lang ako sa kitchen at nag liligpit ng pinagkainan nilang mag asawa. natutulog ngayon sa kwarto si Aaron at mabuti na lang ay soundproof ang kwarto ng bata kaya hindi niya maririnig ang bungangaan ng mga magulang niya.

“I will ask our caregiver if you brought a woman here and made her sleep in our bed.”

Sabi na Galit ni Madam Katherine kay Sir Ace. natigilan naman ako sa narinig ko.

“Isaiah… Isaiah, where the hell are you?!”

Galit na sigaw na tawag sa akin ni Madam Katherine.

Agad akong nag ayos at saka lumapit sa kaniya.

“Why are you calling me? Madam Katherine?!”

Magalang kong tanong sa kaniya nung makalapit ako.

“Whose panty is this?”

Tanong niyang pagalit at bakas sa mukha niya ang pagka inis. naka arko din ang kanang kilay nito.

Nasa likod naman niya si Sir Ace at nakatingin sa akin.

“Tell me the truth if you don’t want me to heap my anger on you?”

Sabi pa niya sa akin.

“Did my husband bring a woman here and did he sleep with her in our room? answer me!”

Galit niyang tanong sa akin. napatingin ako kay Sir Ace at saka nakita ko sa kaniya na pinagbabantaan niya ako sa mga tingin niya sa akin.

“I don’t know Madam, i spent the day cleaning and taking care of Aaron.”

Sagot ko sa kaniya.

“What? you do not know? don’t you know that my husband brought a woman here? don’t you care about the people here inside the house with you? isn’t it your job to take care of my son and my husband right?!”

Inis niyang tanong sa akin.

“Are you really stupid?”

Tanong niya ulit sa akin..

“Are you deaf? am i talking to no one now?”

Tanong niya sa akin na pagalit na.

“Madam, i really don’t know. believe me, I didn’t know and I didn’t notice. Yes, it’s my job to take care of your child and watch over your husband but I also have to do what else I have to do as a caregiver. that is to clean your house.”

Sabi ko sa kaniya na nag mamakaawa.

Bullsh

t! this is fcking

bullsh

*t….!”

Galit na sigaw ni Madam Katherine. Galit na Galit ito ngayon at saka siya nagtungo sa kwarto nila at hindi ko alam kung ano ang gagawin niya. sinundan naman siya ng asawa niya.

Nakarinig na lang ako ng mga pagbasag ng gamit at saka pagwawala ng malalakas sa loob ng kwarto nila at mga sigaw ni Madam Katherine.

“Liar! you’re a liar… you told me, you don’t bring women here but what is this recording of our CCTV camera outside. a woman came from outside our house and you are the one who let her inside our house.”

Galit na Galit na sigaw ni Madam Katherine kay Sir Ace.

“Please! my love, listen to me first. i will explain this to you.”

Sabi naman ni Sir Ace sa kaniya.

Bigla naman lumabas si Madam Katherine at mabilis na lumapit sa akin sabay sampal sa akin ng malakas sa kanang pisngi ko. natumba naman ako sa sahig pero akala ko ay matatapos na iyon dahil bigla niya akong sinabunutan ng Isang kamay niya at saka walang habas niya akong sinampal ng sinampal ng malakas sa kanang pisngi ko.

“Madam… stop, please. it’s hurt!”

Pagmamakaawa ko sa kaniya habang sinasalag ng dalawang kamay ko ang kamay niyang dumadapo sa kanang pisngi ko.

Para akong nabingi sa kanang tenga ko dahil sa halip na sa pisngi niya ako sampalin ay sa tenga niya ako sinasampal.

“You’re a liar too It’s impossible that you didn’t see that woman who came to our house when i wasn’t here and my husband let her inside our house..”

Gigil niyang sabi sa akin. nasasaktan na ako sobra sa ginagawa niya sa akin kaya naitulak ko siya ng malakas at nabitawan naman niya ako. iyak ako ng iyak nung tumayo ako.

Nabigla si Madam Katherine sa ginawa kong pagtulak sa kaniya at agad naman siyang inalalayan tumayo ni Sir Ace. maski si Sir Ace ay nagulat din sa ginawa ko na iyon.

“You b*tch!”

Galit na sabi sa akin ni Sir Ace at saka niya ako sinapak sa kaliwang pisngi ko. napasubsob naman ako sa sahig at pakiramdam ko ay may natanggal na ngipin sa kaliwang part ng panga ko.

Nararamdaman ko naman na sinipa sipa ako ni Madam Katherine sa likod ko at sa pang upo ko at ganun na din sa hita ko.

napangiwi naman ako dahil sa sobrang sakit nararamdaman ko ngayon dahil sa pag sip niya sa akin. nakasuot kase ito ng sapatos niya na may matulis ang dulo at takong nito.

Humahagulhol ako habang hinahayaan  kong sipasipain ni Madam Katherine at saka naramdaman ko na inapakan ni Sir Ace ang ulo ko at nginodngod niya ang mukha ko sa sahig.

Wala akong nagawa, wala akong lakas para lumaban sa kanilang dalawa. hindi ito ang pinangarap ko para sa buhay ko dito sa US. ang akala ko na bagong buhay ang mararamdaman at masasaksihan ko dito ay nagkamali ako.

Mas masahol pa pala sa impiyerno ang bahay na ito at mga kampon din ng impiyerno o mga demonyong nagkatawang tao ang mga tao dito ngayon.

“What? huh?! will you try to hurt me again?!”

Tanong sa akin ni Madam Katherine.

“Answer it?!”

Gigil naman na tanong sa akin ni Sir Ace habang nginungudngud niya ang mukha ko sa sahig.

“No! no… I’ll never do that again.”

Pagmamakaawa kong sabi habang humahagulhol ako sa pag iyak.

Sinipa pa ako ng malakas ni Madam Katherine sa pang upo ko. Napapikit na lang ako at napangiwi sa sakit dahil doon.

Sinabunutan niya ulit ako ng malakas at madiin sa buhok ko at saka pinatingala niya ang ulo ko.

“Remember this! when you lie to me again and hurt me like you did earlier? this is not the only pain you will feel. Understand?!”

Galit na bulong na sabi sa akin ni Madam Katherine.

“Y-Yes… Madam!”

Sagot ko sa kaniya.

Sabay binitiwan niya ang pagkakasabunot sa akin.

Iniwan nila akong umiiyak sa living room. hinang hina ang buong katawan ko at parang hindi ako nakatayo dahil nalamoh ang buong katawan ko sa ginawa nila sa akin.

Pilit akong bumangon at naglakad ng paika-ika habang namimilipit ako sa sakit sa balakang ko, sa likod ko, sa pang upo ko, sa mga binti at hita ko at sa kanang pisngi ko na magang maga ngayon dahil sa ilang beses akong sinampal doon ni Madam Katherine.

May putok ako sa gilid ng labi ko at may pasa din ako sa kaliwang pisngi ko dahil sa pagkakasapak sa akin doon ng malakas ni Sir Ace kanina nung naitulak ko nang malakas si Madam Katherine sa sahig para lang bitawan niya ang pagkakasabunot sa akin at matigil niya na din ang paulit-ulit niyang pagsampal sa akin.

Nakarating ako ng kwarto ko at dahan-dahan akong umupo sa gilid ng kama ko at umiyak ako ng umiyak sa loob nitong kwarto ko.

Tinignan ko ang sarili ko sa liwanag na nagmumula sa labas ng bintana nang kwarto ko at nakita ko ang mga namumuong pasa sa mga hita ko. napahawak din ako sa kanang pisngi ko na namamaga ngayon.

Mas lalo akong umiyak ng umiyak dahil sa nararamdaman kong sakit at awa sa sarili ko. hindi ko nagawang ipagtanggol ang sarili ko mula sa kanila.

Ilang minuto yata akong ganun hanggang sa nakaramdam ako ng pagod at antok sa pag iyak at naisipan kong humiga na sa kama ko para matulog.

Pero naalimpungatan ako nung parang may nagtatanggal ng damit ko. pagdilat ng mga mata ko ay nakapatong sa akin si Sir Ace.

Nanlaki ang mga mata ko at akma akong babangon para itulak siya at saka sumigaw pero tinakpan niya agad ng mabilis ang bibig ko gamit ang kamay niya at saka sinikmuraan niya ako ng malakas.

Nakaramdam ako nang panghihina sa ginawa niyang iyon. lumuha na lang ako at unting unti na nanghina hanggang sa matagumpay niyang hinubad ang mga saplot kong damit sa katawan ko.

At saka niya ako pinagsamantalahan napahagulhol na lang ako ng tahimik habang binababoy niya ang katawan ko. hinahalik-halikan niya ang buo kong katawan ngayon at naramdaman ko ang paglapat ng balat ng katawan niya sa katawan ko.

Napapikit na lang ako at umiyak na nang umiyak nung gabing iyon. nakatingin lang ako sa bintana at nananalangin sa isip ko na sana namatay na lang ako kung ganitong buhay pala ang mararanasan ko sa buong buhay ko.

After niya pagsawaan ang katawan ko ay naramdaman ko ang pagpasok ng daliri niya sa loob ng lagusan ko. hinawakan ng kamay ko ang kamay niya at pilit iyon inaalis.

“P-Please…. Sir Ace, don’t do this to me!”

Pagmamakaawa kong sabi sa kaniya.

“Sir Ace… i’m begging you, don’t do this to me.”

Humahagulhol kong sabi sa kaniya.

Pero parang wala siyang naririnig at saka pinagpatuloy pa niya ang ginagawa niyang iyon sa akin.

Napangiwi pa ako lalo nung maramdaman ko na ang pangatlong daliring pinasok niya sa loob ko.

Napaliyad ako sa sakit at hapdi na parang napunit ulit ang lagusan ko kahit na alam ko na nagalaw na ako ni Timothy noon. pakiramdam ko ulit ay virgin ulit ako.

“O-Ouch…! No, please… no… nooooo…!”

Hagulhol kong pagmamakaawa sa kaniya.

“Didn’t my wife tell you that you will always watch over me because that is your job as a caregiver? now? i will never bring a woman here again. you are my f*cking buddy starting tonight.”

Malibog niyang sabi sa akin. at ngumiti na parang demonyo. hinalikan niya ako sa leeg at parang kinagat pa niya ako doon. hindi lang sa leeg ko kundi sa ibat-ibang parte ng katawan ko.

Sa dibdib, sa magkabilaan balikat ko, sa magkabilaan ko din na collar bone, sa nipple ko at sapilitan niya din akong hinalikan sa mga labi ko.

Kahit anong Gawin kong tulak sa kaniya ng malakas at hindi ko magawa dahil mas malakas siya kesa sa akin.

“I was very lustful to you before, so please? don’t torture me anymore.

surrender

yourself to me right now. I promise you that I will take you to heaven. it will be painful at first but in the end you will enjoy it too.”

Ngiting demonyong sabi niya sa akin. umiling ako sa kaniya. nainis naman siya sa tinuran ko kaya sinikmuraan na ulit ako ng malakas hindi kagaya kanina.

Napaubo na lang ako at saka tinanggal niya ang mga kamay kong tumutulak sa kaniya palayo sa akin. at saka niya ako pwersahang hinalikan sa mga labi ko. napangiwi na lang ako habang nararamdaman ko ang hapding paglalabas masok ng tatlong daliri niya sa lagusan ko.

Pagbilis ng pagbilis iyon at saka walang habas niya akong hinahalikan sa mga labi ko na parang hayok na hayok siya sa mga labi ko.

Hindi ko alam kung ilang minuto kami ganun hanggang sa bumangon siya at saka hinugot niya ang tatlong daliri sa loob ko at saka niya biglang pasok ng kabakal niyang alaga sa loob ko. tinakpan niya ang bibig ko dahil alam niyang sisigaw ako ng malakas.

Pilit kong tinatanggal ang kamay niyang nakatakip sa bibig ko pero hindi ko magawa dahil sa nararamdaman kong panghihina ngayon. tinutulak ko din siya palayo sa akin pero parang magnet or naka glue ang katawan niya sa akin at ayaw nitong lumayo.

Napangiwi ako sa sakit habang humahagulhol ako sa pag iyak. ramdam ko ang kahabaan niya sa loob ko na parang mataba na trsosong kahoy ang sinaksak sa lagusan ko ngayon..

Sinagad niya ang kabuuan niya sa loob ko at tinanggal niya ang kamay niyang nakatakip sa bibig ko.

“Try to shout or scream… I swear, I will kill you!”

Pagbabanta niyang sabi sa akin. kasabay niyon ay sinakal niya ako sa leeg gamit ang Isang kamay niya kasabay niyon ang marahas niyang pagbayo sa akin ng malakas.

Hindi ako makahinga ng mga Oras na iyon, basang basa na ang buong mukha ko ng mga luha ko. tanging ungol na lang niya ang maririnig dito sa loob ng kwarto ko.

Sinasampal naman ako ng Isa niyang kamay sa kaliwang pisngi ko at halata sa mukha niya na nangigigil siya sa akin habang binabayo niya ng malakas ang butas ko.

“Oh! fck… fck this hole!”

Ungol niyang bulong sa akin. nakatingin lang ako sa kisame ng kwarto ko at lumuluha.

Binuka niya ng maigi ang mga hita ko at mas malakas niya akong binayo ng ganun posisyon namin. napapikit na lang ako habang humahagulhol ng tahimik. gusto ko na matapos ang gabing ito ngayon.

Ilang minuto kaming ganun at saka walang habas naman niya akong bunaliktad ng mabilis na parang padapa at saka binayo ng ganun posisyon. kinagat niya ako sa likod ko, sa batok ko at sa kung saan saan pa.

Hindi sarap ang nararamdaman ko ngayon kundi sakit… sobrang sakit at hapdi na ginagawa niya sa akin ngayon. diring diri ako sa sarili ko ngayon dahil baboy na baboy ako sa ginagawa niya sa akin.

“Ugh. f*ck! I’m gonna cum… I’m gonna cummmmm….!”

Ungol niya. nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niyang iyon kaya nagpupumiglas ako habang ganun ang posisyon namin. pero huli na. hinawakan ng dalawang kamay niya ang dalawang kamay ko at binatak iyon patalikod sa likod ko.

At walang habas siyang bumayo.ng bumayo ng malakas sa lagusan ko. sobrang lakas at sobrang bilis niyon.

“No! please… please, Sir Ace… don’t come inside… nooooooo….!”

Sabi ko nung maramdaman ko ang pagpulandit o pagputok ng katas niya sa pinaka loob ko. mas lalo akong napahagulhol dahil damang dama ko ang pagsirit ng katas niya sa loob ko na halos umapaw na ang lagusan ko sa Dami ng katas na nilabas niya sa pinaka loob ko.

(Deep breath) hingal niyang malalim sabay binitiwan ang dalawang kamay ko

“I’m very satisfied to your tight p*ssy hole…. from now on? your hole is mine and also your beautiful body…and even if you say you don’t want to? there is nothing you can do but give your body to me if you don’t want to die in this country. You are my son’s caregiver but you are my sex slave, sex toy, my fuck buddy…. do you understand?!”

Bulong niya sa akin. sabay headlock ng ulo ko gamit ang kaliwang braso niya na parang sinasakal na ako ng matindi nito.

“Y-Yes…. yes, Sir Ace!”

Sagot ko sa kaniya na humahagulhol sa pag iyak ko.

“Good!… now? rest well, because not just one? but more than ten rounds we can do tomorrow….. save your energy and your tight hole also. i will fill that with my juice from now on. okay?!”

Sabi niya sa akin. sabay tumayo siya at naglakad palabas ng kwarto ko dala dala ang mga damit niya na pinulot niya dito sa sahig. umiyak lang ako ng umiyak na may kasamang hagulhol ng malakas.

© BeauConcubine    |    2022

Chapter 24

Isaiah

Tulala ako at hindi ko alam kung ano ang gagawin. hindi ako nakatulog ng gabing iyon. napapaluha na lang ako minsan kapag naiisip ko ang ginawa sa akin ni Sir Ace.

Masakit parin ang pang upo ko. ramdam ko pa rin ang ibat-ibang sakit sa katawan ko hindi dahil sa pagpipilit na pangagahasa sa akin ni Sir Ace kundi sa ginawa nila sa akin ng mag asawang iyon.

“Hey, are you listening?!”

Galit na tanong sa akin ni Madam Katherine.

“Are you with me?!”

Tanong niya sa akin.

“Y-Yes… Madam!”

Sagot ko nung nakabalik na ako sa ulirat ko.

“What’s wrong with you? you act like a fool and stupid?!”

Inis niyang tanong sa akin.

“Uhm… n-nothing Madam, I don’t have get enough sleep last night.”

Sagot ko sa kaniya.

“So its my fault? cause you don’t have enough sleep isn’t it?!”

Sarcastic niyang tanong sa akin.

“No! I don’t mention any names. Madam!”

Sagot ko naman sa kaniya.

“fix your work, you’re not just brainless. you’re too much stupid.”

Iritang sabi niya sa akin.

“Ugh! why are you still the caregiver of my child? stupid and worthless. very lazy.”

Inis niyang sabi sa akin. naglakad na ito palayo sa akin.

Hindi pa ako nakakatagal dito ng Isang taon, mag ta-tatlong buwan na ako rito sa kanila. okay naman nung una pero habang tumatagal ay parang lumalala at lumalabas ang totoong kulay nila sa akin.

Napaluha na lang ako ng hindi ko namamalayan. tiniis ko ang sakit sa ibat ibang parte ng katawan ko na nararamdaman ko ngayon.

Natatakot ako mamaya sa gagawin sa akin ni Sir Ace pag kaalis ni Madam Katherine. Nagluto na lang ako ng almusal nila at pagkain ni Aaron. kagaya ng ginagawa ko tuwing umaga. pinilit kong ibangon at ibalik ang sarili ko sa katinuan.

Pinilit ko din ikilos ang katawan ko na lamog sa bugbog nila kagabi at sa pang-bababoy ni Sir Ace sa akin nung gabing iyon.

Kumain na silang mag-asawa ng almusal, ako naman ay nasa kwarto nila at nag lilinis, pinalitan ko ang kobre ng kama nila at mga cover ng unan at kumot. pinalitan ko din ang mga kurtina nila at nag vaccum ako dito sa loob ng kwarto nila.

Nilinis ko din ang CR nilang mag-asawa dito sa loob ng kwarto nila.

Pagkatapos ko maglinis ay lumabas na ako. nilagay ko sa cloth hamper ang kobre ng kama nila, kumot at mga cover ng unan nila pat kurtina. nagtungo naman ako sa kwarto ni Aaron at saka doon naman naglinis.

Nag vacuum ako ng carpet sa sahig at sa mga sulok sulok nitong kwarto. pinalitan ko ang mga cover ng unan at comforter ng crib ni Aaron pati kumot nito. kinuha ko din sa cloth hamper ang mga labahin na damit niya.

After ko maglinis sa kwarto ni Aaron ay lumabas na ako at nagtungo na ako sa Laundry room. doon ko muna inilagay o iniwan saglit ang mga labahin na nakalagay sa cloth humper.

Nasa labas sila Madam Katherine at Sir Ace, hinatid na ni Sir Ace si Madam Katherine sa sasakyan nito at nagpaalam na. kinuha ko naman si Aaron sa crib nito na nasa living room at saka dinala sa stroller nito sa dining room at sinuutan ng bib sa leeg para pakainin na.

Papaliguan ko siya ngayon after kumain niya mag breakfast.

(Gulat) naramdaman ko na lang ang pag haplos ni Sir Ace sa kanang braso ko.

Napalingon ako sa kaniya.

Inatake na naman ako ng takot at kaba ko.

“Are you ready for our activity later?!”

Seductive voice niyang tanong sa akin.

“Sir Ace, i’m begging you…. please stop this! have mercy on me.”

Pagmamakaawa kong sabi sa kaniya.

“No! what I told you that night, we will do today. whether you like it or not… understand?!”

Sabi niya sa akin na parang gigil siya sa akin at mahigpit niya akong hinawakan sa braso ko.

Napangiwi ako dahil sa pagkakahawak niya ng mahigpit doon sa braso ko.

“let him finish eating first, bathe him and then put him to sleep. we will just do that without any hindrance to us… I will wait for you after, are we clear?”

Gigi niyang tanong sa akin. wala akong nagawa kundi ang humagulhol sa pag iyak habang nasa harapan kami ng anak niya. napatango na lang ako sa kaniya bilang sagot.

Para akong aatakihin sa puso dahil sobrang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa pangamba ko sa kaligtasan ko at sa takot ko na rin para sa gagawin sa akin ni Sir Ace mamaya.

“Good boy! that’s what i want just follow what I tell you to do or what we do. I promise I won’t hurt you…. okay?!”

Sabi niya sa akin. sabay haplos ng buhok ko.

Napapikit na lang ako at mala water falls lumalabas tuloy-tuloy ang mga luha ko galing sa mga mata ko.

Umalis na si Sir Ace at narinig ko na pumasok siya sa loob ng kwarto nila Madam Katherine.

Binagalan ko ang kilos ko para sumakto sa Oras ang pag uwi ni Madam Katherine ngayon para hindi niya ako magalaw. tanging ang anak nila ang piping saksi sa mga nangyayari sa akin at sa paligid niya ngayon.

Natapos ko na pakainin si Aaron. hinanda ko naman ang mga pampaligo niya ngayon  at pagkatapos ay pinaligo ko na. litong lito ang isip ko kung ano ang mga susunod ko na gagawin para maisip niya na busy ako.

Pagkatapos ko paliguan si Aaron ay tsaka kami nagtungo sa kwarto nito para bihisan siya at patuyuin ang buhok. pinag timpla ko ito ng gatas at pinadede sa kaniya para makatulog na ito.

Pagkatulog niya ay tsaka ako naglinis ng kitchen at dining room pati CR. naglaba naman ako ng mga bedsheets, blankets, mga pillow cover at mga kurtina.

Habang nasa laundry room ako at naipaikot ko na ang mga ito sa malaking washing machine ay hindi ako lumabas ng laundry room. nasa loob lang ako nito at nakasarado ang pintuan nito.

Hawak hawak ko ang rosary sa kamay ko at nagdarasal ako sa loob ng laundry room at umiiyak ng tahimik. pinapanalangin ko ang kaligtasan ko at sana ay hindi ako galawin ngayon ni Sir Ace.

“Isaiah….! where the f*ck are you?!”

Rinig kong sigaw ni Sir Ace sa labas. hinahanap niya ako.

Naririnig ko ang mga yabag ng mga paa niya palapit sa pintuan ng laundry room. kinalabog niya sa katok ang pintuan ng laundry room pero hindi ko iyon binuksan. Umakto ako na wala ako sa loob nitong laundry room.

“I know you are there! open this f*cking door.”

Galit na utos niya sa akin.

Pero hindi ko siya pinagbigyan at nanatili akong nagdasal dito ng tahimik habang nakaluhod.

Pakiusap, iligtas niyo po ako sa demonyong lalaking ito…. iligtas niyo ako sa kaniya, huwag niyo akong

pabayaan

dito. huwag niyong hayaan na mangyari ang kagustuhan niya… pakiusap!

Dasal ko sa isip ko at habang gumagana o tumatakbo ang washing machine dito sa loob ng laundry room ay kinakalabog niya ng malakas ang makapal na pintuan ng laundry room kung nasaan ako ngayon.

“f*ck! you really make me angry huh?!”

Galit niyang sabi sa akin habang pinipilit niyang buksan ang pintuan ng laundry room.

Mas lalong lumakas ang pagkalabog niya sa pinto. sinisipa niya na iyon ngayon para mabuksan lang ito. mas lalo naman akong napadasal sa takot ko.

Ilang sipa lang niya ito ng malakas at nabuksan ang pinto nakita niya akong nagdadasal. napahagulhol ako sa takot ko ngayon nung nabuksan na niya ang pintuan.

“Are you f*cking praying? haha no matter what you pray for, it won’t do anything to save you now.”

Sarkastikong sabi niya sa akin. napatayo ako sa takot at natigil sa pagdasal nung makapasok na siya sa loob.

“No! no… please Sir Ace, don’t do this to me. please? I’m begging you!”

Pagmamakaawa kong sabi sa kaniya. ngunit ngumiti ng nakakaloko at saka niya ako nilapitan at ubod lakas na niyakap at hinagkan sa leeg ko na parang bampira.

“No! stay away from me….!”

Hagulhol kong sigaw sabay tinutulak ko siya palayo sa akin.

Sinikmuraan niya ako ng malakas sabay binuhat niya ako na parang Isang sakong bigas sa kanang balikat niya at doon niya ako dinala sa kwarto ko.

Pagpasok namin sa kwarto ko ay malakas niyang sinara ang pinto at hiniga niya ako sa kama ko.

Napaatras ako sa kaniya habang humahagulhol. tumalikod ako sa kaniya at gumapang ng mabilis papuntang bintana para sumigaw at humingi ng tulong pero nahawakan niya ng mabilis ang kaliwang paa ko at hinila niya ako palapit sa kaniya at pwersahang pinaharap sa kaniya.

Nanlaban ako ngunit sinikmuraan niya ulit ako ng malakas na parang ikinaputol o ikinahinto ng hininga ko. hindi ako makahinga ng mga Oras na iyon.

Nanlaban pa ako sa kaniya. hinaharang ko ang dalawang kamay ko pero pwersahan niyang hinawakan niya ang dalawang kamay ko gamit ang Isang kamay niya paitaas at saka tinalian niya ito at itinali ang tali sa hardboard ng kama ko.

“No!…. nooooo….!”

Hagulhol kong sumisigaw ng malakas habang pinunit niya ng malakas ang suot kong damit.

Sinampal niya ako ng malakas sa kanang pisngi ko na namamaga parin hanggang ngayon.

“You shut up! stop screaming. shut your f*cking mouth!”

Galit niyang sabi sa akin sabay sabunot ng madiin at malakas sa buhok ko.

“Please…. Sir Ace, don’t do this… let me go!”

Hagulhol kong pagmamakaawa sa kaniya.

“Help! Help me….! somebody!”

Sigaw ko ng malakas habang umiiyak.

“I said, shut the f*ck up!”

Galit niyang sabi sa akin sabay sinampal niya ulit ako ng malakas sa kanang pisngi ko at saka sinikmuraan niya ulit ako sa tiyan ko ng malakas.

Napaubo ako ng malakas at parang malalagutan ako ng hininga dahil doon.

Tuluyan na niya akong mahuhadan ng damit at siya naman ngayon ang naghubad ng damit niya.

“ I will f*ck you all day right now. I will fill your hole with my juice. we will make a baby all day, that’s very exciting isn’t it?”

Sabi niya sa akin. umiling naman ako at nakaramdam na naman ako ng malakas na sampal sa kaniya sa kanang pisngi ko at saka sinakal ako ng Isang kamay niya ngayon sa leeg ko ng madiin.

“what do you mean no? you can’t do anything but follow what I want now. I want to own you now all day. and there is nothing you can do about it.”

Gigil niyang sabi sa akin habang sakal sakal niya ako.

Pwersahan niyang pinasok ang pagkalalaki niya sa loob ko. nagpupumiglas naman ako sa kaniya at gusto kong kumawala pero mahigpit niyang hawak ang magkabilaan kong balakang na parang matatanggal o mahahati na ang buong katawan ko sa marahas na pagbayo niya sa akin.

Hindi ako nasasarapan sa ginagawa niya ngayon sa akin. mas lalong sumakit ang butas ko at parang namanhid na ito sa sobrang sakit. manhid na din ang buong katawan ko Lalo na ang kanang pisngi ko na lamog na lamog ngayon sa pagkakasampal niya ng malakas.

Binaboy niya ako ng binaboy buong araw sa loob ng kwarto ko. naka ilang beses na siyang nilabasan sa loob ko at wala parin siyang tigil sa pag angkin sa buong katawan ko.

Talaga bang ganito ang kapalaran ko? ang maging parausan ng mga lalaki? wala akong

hinangad

kundi ang magkaroon na maayos na buhay ang pamilya ko na malayo sa akin ngayon, ang tanging

hangad

ko na

makatulong

sa kanila at sa ibang tao? ito ang

isusukli

nilang tulong mula sa akin….. ang

pagbaboy

sa buong pagkatao ko.

Naluluhang sabi ko.

Hinayaan ko na lang si Sir Ace na babuyin ako ng babuyin nung araw na iyon. daig ko pa ang prostitute o Isang pokpok sa labas na nagbebenta ng panandaliang aliw.

Kung ano-ano mga sex position ang ginawa niya sa akin at ako naman ay wala akong nagawa kundi ang sumunod sa kaniya. laman ng buong kwarto ko ang ungol niya dahil siya lang ang nasasarapan sa amin samantalang ako ay puro hagulhol ng tahimik.

namanhid na din ang balakang ko at pang upo ko sa kalakihan at katabaan ng alaga niya ngayon na naglalabas masok sa butas ko at sinasakal niya ako, minumura ng malutong, sinasampal, marahas na hinahalikan sa labi ko at kinakagat sabay hinahalikan din niya ako sa ibat-ibang parte ng katawan ko.

Nakatuwad ako ngayon at nakasubsob ang mukha ko sa unan ganun din ang dalawang kamay ko na nakahawak ng mahigpit sa unan, walang habas niyang binabayo ang lagusan ko na manhid na ngayon sa sakit. at gigil na gigil siyang nakahawak sa balakang ko. sobrang lakas at sobrang bilis ang ginagawa niyang pagbayo sa akin.

“Ugh, f*ck! I’m gonna cum….. here my juice, I will fill your hole with my juice again…. Ohhhhhhhhh….!”

Ungol niya ng mahaba at malakas. napakapit na lang ang dalawang kamay ko ng mahigpit sa unan at napahagulhol ulit ng tahimik.

Alam kong mabubuntis ulit ako sa ginagawa niya sa akin. hindi ko na alam kung ano ang mga susunod na mangyayari kung mabuntis ulit ako.

dahan-dahan hinugot ni Sir Ace ang pagkalalaki niya sa lagusan ko at lumabas ang mga sobrang katas niya sa lagusan ko pababa sa hita ko. bumagsak ang katawan ko sa sobrang pagod at nawalan na ako ng malay.

© BeauConcubine    |    2022

Chapter 25

Isaiah

Ilang araw at linggo na ang dumaan, patuloy parin ang panggagahasa sa akin ni Sir Ace kapag wala ang asawa niya na si Madam Katherine dito sa bahay, wala man siya dito o nandito man ay ginagalaw parin niya ako.

Hindi siya natatakot na baka mahuli siya ng asawa niya sa ginagawang kababuyan niya sa akin. mas lalo na kapag Gabi, kapag malalim na ang tulog ni Madam Katherine sa kwarto nila ay ginagapang niya ako sa kwarto ko.

Manhid na ang nararamdaman ko sa ginagawa niyang ito sa akin. kahit ialng beses akong mag makaawa sa kaniya na tigilan na niya ako ay hindi siya nakikinig.

Everyday siyang inaatake ng libog at init ng katawan niya ay ako ang ginagawa niyang parausan. minsan sa Isang araw ay tatlo o apat na beses niya akong gagalawin.

Kagaya kahapon, imbes na hanggang apat lang na beses ay naging anim pa. nandito si Madam Katherine kahapon at day off niya sa kompanya. anim na beses akong pinagsamantalahan ni Sir Ace.

Ang una ay sa CR habang naliligo ako, hindi ko alam kung paano niya nabuksan ang pintuan ng CR dahil naka lock ito. nagulat na lang ako na sumabay siya sa pagligo sa akin at doon din ay may nangyari sa amin.

Manhid na din ang mga mata ko sa pag iyak…. wala na akong nararamdaman na emosyon ngayon. parang ang purpose ko rito sa Mundo ay maging parausan ng mga lalaki.

Pangalawa ay sa Garden. nagpuputol ako ng mga talahib na humahaba na at ang iba pang mahahabang Bermuda grass nung gapangin ako ni Sir Ace at sabay hila niya sa akin papunta sa likod ng bahay nila at doon niya ako ginahasa habang nakatayo. pinatuwad niya ako paharap sa kaniya at nakahawak ang dalawang kamay ko sa pader at ganun posisyon niya ako tinira.

Pangatlo naman sa garage ng sasakyan ni Madam Katherine ay doon niya ako ginahasa. tapos na ako magdamo niyon at nililinisan ko ang mga gamit na ginamit ko sa pagtatabas ng damo sa garden.

Pang apat ay sa kusina kung saan ay muntikan na kami mahuli ni Madam Katherine na nanunuod sa living room kasama ang anak niya na alaga ko na si Aaron.

Nagmamakaawa naman ako sa kaniya na tumigil na siya sa akin dahil baka makita kami ng asawa niya pero hindi siya nakinig sa akin. pinagpatuloy niya ang ginagawa niya sa akin kahit nasa malapit lang asawa niya sa amin.

At ang panghuli ay sa kwarto ni Aaron pa. nakalimutan ko isara ang pintuan ng kwarto ni Aaron nung mapatulog ko na ito. magtutupi kase ako ng mga damit niya na nilabhan ko nung nakaraang araw at natuto na ang mga iyon.

Pero humarang siya sa pinto at sabay pumasok sa loob at doon na niya ako ginahasa habang takip niya ang bibig ko gamit ang kamay niya para hindi magising si Aaron.

Ilang beses siyang nilabasan sa loob ko nung araw na iyon. at sobrang nakakadiri para sa akin iyon. nilulunok ko na lang ang lahat ng ginagawang pang-bababoy niya sa akin. kung dati ay hindi kaya ng sikmura ko?

Ngayon ay nagagawa ko nang tiisin ang mga pinag gagagawa niya sa akin. dahil kapalit nito ay Buhay at kaligtasan ko sa kamay niya. ang ipinapanalangin ko na lang ay sana hindi kami maaktuha, masaksihan o malaman ng asawa niya na si Madam Katherine ang ginagawa niyang pang-bababoy niya sa akin.

Pero nagkamali ako…..

•••••••••••••••••••••

“S-Sir Ace… w-what are you doing here?”

Gulat at halatang natatakot sa boses ko na tanong ko sa kaniya. napabalikwas ako ng tayo at saka napaatras papunta sa bintana ng kwarto ko.

Lumapit naman ito sa akin ng dahan-dahan. mga bandang hating Gabi na iyon.

“isn’t it obvious why I’m here? I’ll making out again with you, didn’t I tell you before that I will f*ck you every day?”

Sarkastikong sabi niya sa akin.

“But Sir Ace, you already s*x me earlier in the garden right?”

Sabi ko sa kaniya.

“that was a while ago, now it’s different and another thing, can you blame me if I’m always lustful to you?”

Sabi niya sa akin.

“You look innocent angel and sexier while I’m f*cking you hard, here in your bed. everyday, i always fantasizing you. i always thinking that you and i have a wild and crazy sex here in your bed for whole day. and i will filled up my juices inside your tight and slutty hole.”

Horny whispered niyang sabi sa akin..

“No, Sir Ace… please?! don’t do this. give me a break, give me rest at least this night.. please!”

Naluluhang pagmamakaawa kong sabi sa kaniya.

Pero hindi siya nakinig sa akin. hinawakan niya ako sa kanang braso ko ng sobrang higpit at hinila niya ako palapit sa kaniya. nung makalapit na ako sa kaniya ay sinabunutan niya ako sa buhok ko sabay pinatingala niya ang ulo ko para makita ko ang mukha niya at ganun din sa akin.

Ang Isang kamay niya ay nakawak sa buhok ko at sinasabunutan niya ako doon at ang Isa naman ay nakahawak ng madiin sa jaw ko.

“So what should I do here that I feel lust for you now? tell me? i will used my hand to hand job or play my d*ck until i cum or satisfied? thats what are you trying to say huh?”

Gigil niyang tanong sa akin.

“I won’t do that! I don’t want to waste my juice for nothing. I want to filled my juices inside of your fcking ass. your fcking sl*tty hole…. and whether you like it or not? surrender your self to me, if you want to live! understand?!”

Gigil at Galit niyang sabi sa akin. tumango na lang ako sa kaniya habang humahagulhol sa pag iyak.

At pagkatapos niyon ay nag umpisa na siyang galawin ako. hinubad niya ang damit ko na walang kahirap-hirap dahil hindi ko siya kayang pigilan pa dahil alam kong sasaktan niya ako.

Nangangayat na ang buong katawan ko sa ginagawa niyang pagpapahirap at panghahalay niya sa akin. wala akong nagawa kundi ang ipaubaya ang buong katawan ko sa kaniya nung gabing iyon.

Binaboy niya ako ng binababoy ng husto. sinulit niya ang mga Oras sa pang-bababoy niya sa akin. hinahalik-halikan niya ako sa mga leeg ko, sa likod ko, sa dibdib ko, sa magkabilaan kong nipple at pwersahan niya din akong hinalikan sa mga labi ko.

Punong puno ako ng pandidiri ngayon sa sarili ko kahit noong unang gabing binaboy niya ako. diring diri na ako sa sarili ko simula noong gabing iyon hanggang ngayon.

Tumagal ang pang bababoy niya sa akin dahil ibat-ibang posisyon ang pinagawa niya sa akin hanggang sa umabot na siya sa kasukdulan niya. nakarating na siya ng langit na tanging sarili niya lang ang nasarapan.

Ni Minsan ay hindi ako nasasarapan sa ginagawa niya sa akin. manhid na sobra at wala na akong nararamdaman na sakit sa lagusan ko. parang nasanay na ito sa kalakihan ng alaga niya.

punong puno na naman ang lagusan ko ng gatas niya. at nung mahugot niya na ito ay pinagmasdan niya lang ang mukha ko na tulala sa kisame at naluluha.

“don’t act like you’re miserable here… we’ve been doing this for months now? I’m sure you’re enjoying what we’re doing now.”

Sarkastikong sabi niya sa akin habang nagbibihis siya. tinignan ko siya ng masamang tingin at tsaka bumangon. kahit masakit at nakakaramdam ng pangangalay ang balakang ko ay pinilit ko parin tumayo.

“How dare you to say that to me?! what do you think of me? Do I also enjoy what you do to rape me every day? is that what you want me to think?”

Mas sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“Well you are wrong! If you got my whole body? you will never have my heart and soul, you will take my body to hell but my pure soul? will go to heaven. you will never take it with you when you fall into hell one day, only my dirty body that you defiled will take with you to hell when you end up there soon.”

Gigil kong sabi sa kaniya.

“Because your a demon. you are satan’s son… if you think that I like what you do to me every day? You are f*cking wrong. I curse the things you do to me and I curse you even more in my mind.”

Galit na Galit kong sabi sa kaniya habang dinuduro-duro ko siya gamit ang daliri ko sabay dinuraan ko siya sa mukha niya.

Hindi siya makapagsalita sa mga sinabi ko, napahaplos siya ng mukha dahil sa ginawa ko. akma niya akong sasampalin dahil sa pandudura ko sa mukha niya pero nagsalita ako na may pagbabanta sa kaniya.

“You want to slap me? go ahead! I’d rather to choose you kill me right now than live in this hellish house full of demons… I’m not afraid to die now.”

Sabi ko sa kaniya, natigilan naman siya sa sinabi ko.

“Get the hell out of my face! Before i kill myself in front of you.”

Dagdag kong sabi sa kaniya. makukulong silang pareho mag asawa kapag nagpakamatay ako rito sa bahay nila at makikita at masasaksihan ng lahat kung ano ang kalunos-lunos na ginawa nila sa akin habang nabubuhay pa ako. may mga pasa at peklat akong natamo sa kanila.

Sa autopsy ng katawan ko iyon lalabas na ilang beses akong nagahasa at binugbog nilang mag-asawa. paniguradong sa kulungan silang dalawa babagsak at habang buhay silang makukulong doon dahil sa domestic violence case, rape, abuse at kung ano-ano pang mga kasong isasampa laban sa kanila.

“I’m sure you and your husband don’t want to go to jail for life because of what you two did to me. when I die here in your house, the torture and abuse you two did to me will be exposed.”

Pagbabanta na may pananakot kong sabi ko sa kaniya.

Napalunok naman siya sa sinabi ko na iyon. matapos niyang magbihis ay lumabas na ito at nagbihis na ako.

“What the hell is going on here?”

Natigilan ako sa narinig ko. rinig na rinig ko ang boses ni Madam Katherine sa labas ng pintuan ng kwarto ko.

“Wifey let me explain first, please! it’s not what you think!”

Sabi naman ni Sir Ace sa kaniya.

“Oh really? don’t make me a fool, Ace! what are you doing in his room? tell me?!”

Galit na tanong ni Madam Katherine sa kaniya.

“Nothing! we just talked.”

Sagot naman ni Sir Ace sa kaniya.

“I don’t believe you! why are you wearing your clothes like that?”

Tanong ni Madam Katherine sa kaniya. hindi ko na narinig pang sumagot si Sir Ace sa kaniya.

“ Wifey, wait!… don’t make a scene. it’s already midnight and our neighbors are sleeping well.”

Rinig kong pagpipigil ni Sir Ace kay Madam Katherine. pero huli na ang lahat dahil nabuksan na ni Madam Katherine ang pintuan ng kwarto ko at saka siya mabilis na pumasok.

“What the hell is going on here? are you flirting my husband behind my back?! answer me!”

Tanong na pagalit sa akin ni Madam Katherine.

“No, Madam Katherine! that’s not true…”

Sabi ko sa kaniya. pero hindi siya nakinig. nakita niya ang mga kissmark na ginawa ni Sir Ace sa leeg ko. nabigla ako nung sakalin ako ng malakas ni Madam Katherine.

“If that’s the case? how can you explain to me your kiss marks on your neck? who did that? is it my husband?!”

Galit niyang pasigaw na tanong sa akin.

“No, Madam….! it’s not him.”

Sagot ko sa kaniya habang umiiyak ako.

“Then who?!”

Pasigaw niyang Galit na tanong sa akin.

Hindi na ako maka isip ng ibang sagot sa kaniya, na mental block na ako.

“You

wh

*re….!”

Galit niyang sigaw sa akin. sabay sampal niya sa akin ng malakas sa kanang pisngi ko. napatumba naman ako sa kama ko at humagulhol na sa pag iyak. nilapitan ako ni Madam Katherine at saka niya ako walang habas na sinabunutan at pinag sasampal ng malakas sa pisngi ko.

“Stop…. stop this, Madam! I’m not flirting your husband, he rapes me everyday since i starting to work here!”

Pagsasabi ko nang totoo sa kaniya.

“And you think I’m going to believe what you’re saying? you’re gay, you’re an animal! you’re not only a good liar and a careless caregiver…. you’re also a professional home wrecker, a f*cking

wh

re, a btch! a cheap mistress!”

Galit na Galit niyang sigaw sa akin. ramdam ko ang mahahaba niyang kuko na kumakalmot sa mga balat ko Lalo na sa braso at sa leeg ko ganun din sa mukha ko.

Tadtad ng sampal na malalakas ang magkabilaan kong pisngi at halos matanggal na ang anit ko sa pagkakasabunot niya sa akin. Sinapak niya din ako sa magkabilaan kong pisngi.

“Tama na!…. tama naaaaa…..!”

Humahagulhol kong pagmamakaawa kong sabi sa kaniya. nakita ko naman si Sir Ace na walang ginagawa at naka smirk lang siya habang pinapanuod niya lang ako na saktan ng asawa niya.

Nung natigil na si Madam Katherine sa akin ay tumayo siya at sinabunutan ang buhok ko. warat ang uniform ko na pang caregiver na galing pa sa pilipinas.

“Get up! I’m not done with you!”

Galit niyang sigaw sa akin sabay angat niya ng malakas sa buhok ko. tumayo naman ako dahil sa sakit na nararamdaman ko na parang matatanggal na ang anit ko sa ulo ko. Humahagulhol naman akong nagmamakaawa sa kaniya.

“Please… please, forgive me Madam Katherine.”

Nagmamakaawa akong sabi sa kaniya habang humahagulhol sa pag iyak.

Pero hindi siya nakinig sa akin. kinaladkad niya ako palabas ng kwarto ko at saka nagtungo sa ibaba sa may bodega na hindi ko pa napupuntahan simula noong pag dating ko rito.

Binuksan niya ang pintuan ng bodega at saka pumasok kaming dalawa sa loob at saka binitiwan niya ang pagkakasabunot sa akin sabay tinulak niya ako ng malakas at napabitaw ako sa kaniya at napatumba o napabagsak ako ng malakas sa sahig nitong bodega.

“Starting tonight, you will sleep here and you will never ever come out here in this room, you will be imprisoned here for the rest of your life….. you understand?!”

Galit na Galit niyang sabi sa akin. lumapit ako sa kaniya at niyakap ko ang kanang binti niya.

“Madam, please! don’t do this to me… I promise, i will never do that again. please forgive me!”

Humahagulhol kong pagmamakaawa sa kaniya. pero marahas niyang tinanggal ang mga kamay kong nakapulupot sa kanang binti niya at saka malakas niya akong sinampal sa kanang pisngi ko at saka sinipa niya ako ng malakas palayo sa kaniya.

Humahagulhol ako ng humagulhol ako ng malakas sa pag iyak.

Sobrang dilim ng paligid, walang ilaw rito sa loob ng bodegang ito at wala akong maaninag na kahit na ano pa rito sa loob.

“Good bye b*tch! enjoy your sleeping here! good night.”

Sabi niya sa akin habang tumatawa at saka naglakad na siya palabas. naaninag ko si Sir Ace na nakatayo lang sa pintuan ng bodega at nung makalapit na si Madam Katherine sa kaniya ay nag halikan silang dalawa sa harapan ko.

“Good job, hubby! another new victim!”

Sabi ni Madam Katherine sa kaniya at nagtawanan silang pareho. natigilan ako sa paghagulhol ko sa pag iyak nung marinig ko iyon at na pina-process ko siya ngayon sa isipan ko.

Plinano nila ang lahat? plinano nilang dalawa ang ginawa nilang pagpapahirap nila sa akin simula sa umpisa? pati ang pang gagahasa sa akin ni Sir Ace? plano din nilang dalawa iyon?!

Takang tanong ko sa isip ko. sinarado na ni Madam Katherine ang pintuan ng bodega at mas lalo akong humagulhol sa pag iyak at napasigaw na ako hindi dahil sa takot ko dahil walang ilaw rito. kundi sa Galit dahil niloko at pinaglaruan nila ako.

© BeauConcubine    |    2022

Chapter 26

Isaiah

Nakarinig ako ng kaluskos mula sa pintuan kaya napabalikwas ako ng bangon at napasiksik sa sulok. naririnig ko na parang may tao sa likod ng pinto na iyon sa labas nitong bodega.

Nakaramdam ako ng takot at pangamba na baka si Sir Ace iyon at halayin niya ulit ako.

Mabilis ang tibok ng puso ko at bumibigat ang pressure sa dibdib ko na parang hinahabol ang paghinga ko. hanggang sa bumukas na ang pintuan ng bodega at Isang bulto ng tao ang nakita ko.

Napaluha ako at mas lalo akong natakot nung makita ko si Sir Ace na papalapit sa akin at may hawak na tray ng pagkain na siguro ay para sa akin.

Nilapag niya ang tray ng pagkain sa sahig malapit sa akin at saka siya lumapit sa akin sabay yumuko para magpantay ang mga mukha namin.

“How’s your night here? do you sleep here we’ll?”

Tanong niya sa akin habang naka ngisi.

Napahagulhol na ako sa pag iyak ngunit mahina.

“Please… Sir Ace, let go of me here, i don’t want to stay here anymore.”

Naluluhang nagmamakaawa kong sabi sa kaniya.

Bigla naman niya akong sinabunutan ng malakas sa buhok ko.

“No matter how many times you plead to me, that will not work for me. you will stay here with us until you die.”

Sabi niya sakin na pabulong.

“And lastly, I will use your body if i feel horny, cause you are my sex toy. that’s your job from now on, you are no longer to be my son’s caregiver. you are now my sex toy. whether you like it or not? surrender yourself and your body to me cuase i owned you. if not? i will surely you gonna die here in my hands.”

Pagbabantang sabi niya sa akin sabay dinilaan niya ang kanang pisngi ko. napapikit ako at napahagulhol ng tahimik sa kababuyan ginagawa niya sa akin ngayon.

“Oh! I forgot to say this, I put a lot of my sperm in your rice, as well as in your dish… so eat! I want to watch you while your eating your meal that i prepared for you.”

Sabi niya sa akin sabay naupo sa Isang bakanteng upuan na malapit sa akin at nakatingin lang siya sa akin.

Napatingin ako sa tray ng pagkain na dala niya kanina at kitang kita ko sa kanin ang Isang malapot na kulay puti na parang gatas. mas lalo akong napaluha at napaiyak. pakiramdam ko ay mas masahol pa ako sa baboy ngayon.

“What are you waiting for? I said, eat!”

Galit niyang sabi sa akin.

“I don’t want to eat that.”

Sabi ko sa kaniya.

“What? (Tumayo siya sabay padabog na dinampot ang upuan at saka binayo iyon palayo sa kaniya)… you don’t want to eat huh? fine! i will rape you right now.”

Sabi niya sa akin at mabilis siyang naglakad palapit sa akin at saka hinawakan ang kaliwang braso ko at hinila niya iyon papunta sa karton na nakalatag na hinihigaan ko kanina.

“No, Sir Ace… no! please… don’t do this to me, please…”

Hagulhol kong pagmamakaawa sa kaniya ngunit hindi niya ako pinakinggan. hinagis niya ako pahiga sa karton na iyon at saka niya ako nilapitan at pinunit na nang tuluyan ang uniform ko na pang caregiver.

Pwersahan din niyang hinubad ang pang ibaba ko. nanlalaban naman ako sa kaniya at hinahatak ko ang saluwal ko paitaas ngunit ubod lakas niya talagang winarat ang saluwal ko at pati ang brief ko na suot at saka binuksan niya ang zipper ng pants niya sabay labas ng pagkalalaki niya na tayong tayo.

Tinutulak ko siya palayo sa akin ngunit nakahawak siya ng mahigpit sa magkabilaan kong mga hita sabay binuka niya ang mga iyon.

“Noooooo……..!”

Sigaw ko nang malakas habang umiiyak nung maramdaman ko ang pagpasok ng pagkalalaki niya sa butas ko at saka walang habas akong binayo ng binayo ng malakas.

Sinakal niya ako ng mahigpit sa leeg ko at binayo niya ako ng binayo ng malakas. sinasampal niya naman ako sa kanang pisngi ko.

Hindi na ako makahinga sa ginagawa niyang pananakal sa akin. hanggang sa binuhat niya ako at sinampa ang dalawang hita ko sa magkabilaan niyang braso at saka siya tumayo. nanlaki ang mga mata ko at napaliyad hindi dahil sa sarap kundi sa sakit nararamdaman ko ngayon sa loob ko na parang tuluyan nang napunit ang laman ko doon.

Napakapit ang dalawang kamay ko sa leeg niya, lumalakas na ang hagulhol ko.

“Please Sir Ace, stop this. please…..!”

Pakiusap ko sa kaniya habang umiiyak ako.

Bigla niya akong sinandal sa pader sabay hinawakan niya ako sa gamit ang kanang kamay niya sa panga ko at sapilitan na hinalikan ako sa labi ko. nanlaban ako pero parang mababali ang leeg ko sa ginagawa niya kaya wala na akong nagawa kundi ang sundin ang gusto niya.

Nakakadiri na nakakasuka ang paghalik niya sa akin. gusto ko na matapos ang araw na iyon, gusto ko nang mamatay o tumakas sa bahay na ito ngunit hindi ko alam kung saan ako dadaan.

Pagkatapos niya ako halikan ay kinagat kagat naman niya ang magkabila kong nipple at saka dibdib ko ganun din sa leeg ko, sa magkabilaan kong collar bone at saka sa balikat ko.

Baboy na baboy ang katawan ko sa kaniya. nag iba na naman kami ng posisyon, ngayon naman ay nakaluhod ako sa karton sabay pinatuwad niya ako. hawak hawak niya ang magkabilaan kong braso na parang mababali na dahil sa matinding hila at hawak niya rito.

Napangiwi na lang ako sa sakit habang hawak hawak niya ang magkabilaan kong braso. masakit na din ang pang upo ko Lalo na ang tumbong ko. ngalay na ang balakang ko at ang mga hita at tuhod ko pati na rin binti ko ay nangangatog na dahil sa pagod.

“F*ck, I’m cumming! I’m cumming….

i will filled my cum inside your hole.”

Sabi niya sa akin na parang hinihingal.

Nanlalaban na ako sa kaniya, pinipilit ko na siyang itulak palayo gamit ang mga kamay ko ngunit mas naramdaman ko ang paghigpit na hawak niya sa mga ito.

Napangiwi ako sa sakit at mas lalong bumilis ang pagbayo niya sa akin. wala na akong choice kundi ang tumayo gamit ang dalawang paa ko. akma akong tatayo nung bigla siyang tumigil sabay binalibag niya ako paharap sa kaniya.

nakahiga na ako ngayon sa karton at sabay buka niya ng maigi ang mga hita ko at saka niya pinasok ulit ang pagkalalaki niya sa loob ko at walang habas na binayo. nakahawak siya sa magkabilaan kong balakang ng mahigpit.

“No! no… nooooooooo!”

Sigaw ko habang tinutulak siya ng malakas palayo sa akin ngunit huli na. naramdaman ko ang paglaki ng alaga niya sa loob ng butas ko at ang sunod sunod na paglabas ng semilya niya sa pinaka loob ko. napaigik ang buong katawan ko habang nararamdaman ko ang mainit na likido na tuloy tuloy ang pag sirit sa pinaka loob ko.

Napatingala ako sa kisame at napaluha na lang. tulala ako ng ilang minuto at hindi ko namalayan na wala na si Sir Ace sa loob ng bodegang ito kung nasaan ako. iniwan niya akong hubo’t hubad at nakahandusay sa sahig.

Napahagulhol na lang ako ng malakas at sabay bumangon sa pagkakahiga ko sa karton. para akong tinakasan ng lakas ko at hinang hina ako ngayon.

Aaaaaaaaaahhhhhhhhhh

……!”

Sigaw ko nang malakas habang umiiyak, nag aalab ang Galit sa puso ko. sobra akong nasusuklam, nagagalit, at punong puno ako ng pandidiri sa sarili ko.

“Mga hayop kayo! hayop…. hayoppppp!”

Sigaw ko na Galit na Galit.

Nawalan ako ng malay dahil sa sobrang panghihina.

Wala pa akong kain simula nung kinulong nila ako dito. pang ilang araw ko nang nakakulong rito.

(Bogggssshhhh) buhos sa akin ng malamig na tubig sa mukha ko.

“Wake up! b*tch.”

Napaubo ako dahil nakainom ako ng tubig na binuhos sa akin..

Narinig ko din ang boses ni Madam Katherine.

“Why are you naked? huh? are you seducing mg husband here in warehouse when I’m not here at home?”

Galit niyang tanong sa akin.

Nakaupo ako at tinakpan ko ng mga kamay ko ang pang itaas ko na bahagi ng katawan ko at ang pang ibaba ko naman ay tinakpan ko ng dalawa kong hita.

“No, Madam Katherine… your husband go here a while ago, he rape me! I’m telling the truth Madam Katherine. please? believe me.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

“You a

wh

re, a slt! you think i will believe what you’re saying to me huh?”

Galit niyang sabi sa akin sabay sinampal ako ng malakas sa kanang pisngi ko kasama ang tenga ko. nakaramdam ako ng pagkabingi sa kanang tenga ko.

Kaya napahawak ako doon at saka ko inayos ang tenga ko ngunit may nararamdaman akong mainit na likido doon. mas lalo akong nangamba at natakot nung inalis ko ang kamay ko sa Tenga ko at tinignan ko iyon.

Dugo….

Aaaaahhhh

….! M-Madam… Madam Katherine, my right ear… my right ear is bleeding I-i can’t hear anything in my right ear.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

“Its your fault! not mine. because you seducing my husband behind my back.”

Galit niyang sigaw sa akin.

“I will teach you a lesson, you b*tch!”

Sabi niya sa akin sabay kumuha ng kahoy na parang sa kawayan at lumapit siya sa akin at pinagpapalo

niya ako sa buong katawan ko.

Para akong nilalatigo ng mga Oras na iyon. dinadaing ko pa ang kanang tenga ko pero dumagdag naman ngayon ang pagtama ng kahoy na hinahampas sa akin ni Madam Katherine sa ibat-ibang parte ng katawan ko tumatama.

Aray

! tama na po! tumigil na po kayo… pakiusap.”

Daing ko dahil sa sakit na nararamdaman ko sa pagpalo niya sa akin.

“I will kill you!”

Galit na Galit na sigaw ni Madam Katherine sa akin. sinasalag ng mga kamay ko ang pagdapo ng kahoy na pinapalo sa akin ni Madam Katherine sa ibat-ibang parte ng katawan ko.

“Stop! it hurts… please, Madam Katherine… I’m begging you! stop this, have mercy on me.”

Nagmamakaawa kong sabi sa kaniya habang humahagulhol sa pag iyak.

“You are no longer taken by what I did to you before, I locked you here in the warehouse of my house but you still continue to seduce my husband. You really want me to kill you now.”

Galit na Galit niyang sabi sa akin.

“No Madam, Sir Ace actually entered here and raped me. he is the one who tore all the clothes I’m wearing now.”

Pagsasabi ko nang totoo sa kaniya. natigilan naman siya sa pagpalo sa akin ng maraming beses ng kahoy na hawak niya.

Lumapit ito sa akin sabay hinawakan ang panga ko ng madiin.

“This is my last warning to you. the next time you seduce my husband, I will peel you alive. understand?!”

Galit niyang pagbabanta sa akin.

“Y-yes… Madam Katherine!”

Sabi ko sa kaniya.

Binitiwan na niya ang panga ko pero sinampal niya ako ng malakas sa magkabilaan kong pisngi, tuloy-tuloy.

Napahiyaw naman ako sa sakit na parang tumama ang singsing niya sa kaliwang pisngi ko. na manhid ang magkabilaan kong pisngi, napahawak na lang ako sa mga ito at pinagmasdan ko si Madam Katherine na nagkalalakad palabas ng bodega.

Paglabas niya ng bodega ay sinarado na niya ang pinto at doon na ako pumulahaw ng malakas na pag iyak.

“Hindi ko alam kung ano ang nagawa kong kasalanan sa iyo para

ganituhin

mo ako? pakiramdam ko ay pinabayaan mo na ako. nalalaman mo ba ang sinasabi ko ngayon sa iyo sa utak ko? mahal mo pa ba ako? kung mahal mo pa ako, bakit hindi mo ako magawang iligtas sa mala impiyernong bahay na ito at sa mag asawang demonyo na amo ko?….  pakiusap! nakikiusap ako sa iyo… tulungan mo akong makalabas rito at makatakas. hindi ko na kaya ang ginagawa nilang pananakit sa akin. mamamatay ako rito sa kanila na malayo sa pamilya ko.”

Hagulhol kong sabi habang nakatingin sa bintanang naka double lock. tinatanaw ko sa bintana ang madilim ba kalangitan dahil Gabi na sa labas.

Umaasa akong matutulungan niya ako, umaasa ako na makakatakas ako rito sa pamamagitan ng tulong niya. gusto ko pa makasama at makapiling ang pamilya ko, gusto ko pang makauwi sa amin.

Napapikit na lang ako at humagulhol sa pag iyak ng tahimik. 

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 27

Isaiah

“huwag…. huwag…. Huwagggg!”

Sigaw ko na sabi napabalikwas ako ng bangon.

Bangungot pala iyon. nanaginip ako na nagkaroon ng sanggol sa loob ng tiyan ko. sinabi sa akin ng Doctor na buntis ako pero hindi ako naniniwala. gusto kong ipa abort iyon pero nalaman iyon ni Sir Ace at saka sapilitan niya akong dinukot at dinala sa Isang lugar na parang Isla.

Inasawa niya ako pero hindi maganda ang trato niya sa akin. binubugbog niya ako araw-araw at sinasaktan haggang sa napaanak ako ng wala sa Oras. namatay ang sanggol sa sinapupunan ko.

Sobra ang galit sa akin ni Sir Ace nung malaman niya na namatay ang sanggol sa loob ng tiyan ko. ako ang sinisisi niya kung bakit namatay ang sanggol sa halip na siya ang may kasalanan dahil sa pang bubugbog niya sa akin.

Balak niya akong patayin kaya tumakas ako ngunit hindi ko magawang lumanggoy dahil napapaligiran ng dagat ang islang pinagdalhan niya sa akin. nahabol niya ako at may hawak siya na baril at babarilin niya ako.

Nakiusap ako sa kaniya na huwag niya ako patayin ngunit pinindot na niya ang gantilyo ng baril kasabay niyon ang pagsigaw ko na “huwag” at iyon ang ikinamatay ko.

Napayakap na lang ako ng mahigpit sa mga hita ko at umiyak ng umiyak..lagi akong nangangamba para sa kaligtasan ko dito araw-araw. kagaya kanina matapos akong gulpihin ni Madam Katherine.

Bukas o ngayon araw? ano na naman kayang mangyayari sa akin ngayon dito. gagalawin na naman ba ako ni Sir Ace? sasaktan na naman ba ulit ako ni Madam Katherine kapag nalaman niya na ginalaw ulit ako ni Sir Ace?.

“Wala akong magagawa kundi ibigay ko ang sarili ko sa demonyong lalaking iyon. kahit

labag

sa loob ko, kahit pangdidiri ang resulta ng gagawin kong

pagpapaubaya

ng katawan ko sa kaniya ay

lulunukin

ko na lang iyon. kesa

maghinala

si Madam Katherine na inaakit ko ang asawa niya….. patawarin mo po ako sa gagawin ko. sana maintindihan niyo po itong iniisip o binabalak ko na gawin. dahil

nakasalalay

rito ang kaligtasan at buhay ko. kayo na po ang bahala sa akin po.”

Dasal ko habang naka tingin sa langit sa labas ng bintana at patuloy na lumuluha.

Iyon nga ang ginawa ko.

Hindi na ako natulog nung gabing iyon. inantay at nakiramdam na lang ako sa buong paligid ko kung ano ang mangyayari.

Nung sumapit na ang umaga, hudyat na iyon na gising na sila. naririnig ko ang ingay sa itaas dahil nandito ako sa bodega ang itaas nito ay kusina at dining room.

Naririnig ko ang boses ni Madam Katherine na kausap ang asawa niya at parang nagpapakain ito ng anak nila na si Aaron. naririnig ko din ang mga tumog ng paa ng upuan na hinihila. naririnig ko din ang kalansing ng mga pinggan at mga kutsara tsaka baso.

Hinawakan ko ang kanang tenga ko. dahan-dahan ko lang ito hinawakan at pinakiramandaman. nakakarinig na ito ng kaunti. medjo masakit parin pero okay na ito at least ay nakakarinig ako.

“Bye! see you later hubby. don’t forget to take care our son. okay?!”

Rinig kong sabi ni Madam Katherine kay Sir Ace.

“Don’t worry wifey, I will do to take care of your son even if you don’t order me to do that. I will do that because that is my role as a father to our child.”

Sabi naman ni Sir Ace kay Madam Katherine.

Narinig ko na lang ang pag andar ng sasakyan dito sa may bintana na hudyat nang nakaalis si Madam Katherine palayo sa bahay.

Until-unti na akong nakaramdam ng takot. umaakyat na ang takot ko mula sa ibaba paakyat sa ulo ko ganun din ang kabang nararamdaman ko.

Nakakaramdam na din ako ng pagkalam ng sikmura ko. tuyot na din ang lalamunan ko dahil wala akong mainom na tubig.  hinanda ko na ang sarili ko sa mangyayari mamaya kung papasukin niya ako rito sa loob ng bodega.

Napapikit ako at nakikita ko sa vision ko si Sir Ace na pinapatulog si Aaron sa kwarto ng anak nila. para akong naroon sa loob ng kwarto ni Aaron at pinagmamasdan ko kung paano patulugin ni Sir Ace si Aaron.

Mabibigat ang bawat paghinga ko, dahil halata sa mukha ni Sir Ace na gusto na niya ako puntahan ngayon din. nung makatulog na si Aaron ay dahan-dahan lumabas na ito ng kwarto ni Aaron at saka sinarado ang pinto.

Pagkatapos ay nagtungo ito sa kusina at kumuha ng tray na paglalagyan ng pagkain para sa akin.

“ No! please…. huwag mong lagyan ng ano mo ang pagkain ko. pakiusap!”

Sabi ko habang naka tingin kay Sir Ace. para akong nakatayo sa harapan ni Sir Ace at pinapanuod ko ang ginagawa niya habang naglalagay ng pagkain sa tray.

Nalipat naman na ako ng pwesto at Ngayon naman ay nasa tapat ako ng main gate ng bahay sa labas. may nakita akong taong nakatayo sa harapan sa labas ng gate at nag doorbell ito. hindi ko siya kilala pero lalaki ito at halata sa itsura na may edad na.

Bumalik ulit ako sa harapan ni Sir Ace at natigilan siya sa paglalagay ng pagkain sa tray. Sabay tumingin sa main door ng bahay nila.

iniwan muna niya ang tray ng pagkain at saka lumabas ng dining room at pumunta sa main door para buksan iyon at silipin sa gate kung sino ang nag doorbell.

“Who is that?”

Rinig kong tanong ni Sir Ace.

“Hey! Good morning my handsome son in law. can you let me in?”

Masayang sabi ng Lalaki na may edad na nasa labas ng gate.

“Oh! i didn’t know you would visit here today, Dad.”

Sabi naman ni Sir Ace. lumabas ito at saka pinagbuksan niya ng gate yung tatay ng asawa niya at pinapasok niya ito sa loob.

Para akong ligaw na kaluluwa na gumagala at sumusunod sa bawat galaw at kilos nila.

naunang pumasok ang tatay ng asawa niya at saka sumunod siya.

Pinaupo niya ito sa sofa sa may living room at saka nagtanong si Sir Ace sa kaniya kung ano ang gusto niyang inumin o kainin.

“What would you like to drink, Dad? coffee? tea? juice? or water?!”

Tanong ni Sir Ace sa kaniya.

“Anything! it’s up to you what you give me.”

Sabi naman ng tatay ng asawa niya.

“Okay! wait me here, Dad.”

Sabi naman ni Sir Ace sa kaniya.

Akala ko ay susunod ang vision ko kay Sir Ace pero hindi. nakatingin lang ako sa tatay ni Madam Katherine.

halata sa mukha nito na hindi na parang may nararamdaman siya o na se-sense siya sa paligid niya. parang nararamdaman niya ang aura ko na nakatingin sa kaniya.

Bigla itong tumingin sa akin na ikinagulat ko.

“What is that? Dad?!”

Gulat na tanong ni Sir Ace sa tatay ni Madam Katherine.

“uhm… nothing! its just a thing, it slipped out of my hand and broke. i didn’t mean to do this!”

Sabi ng tatay ni Madam Katherine kay Sir Ace.

pero ang totoo ay ako ang nakabasag sa gamit na iyon.

“D-Do you see me?!”

Tanong ko sa kaniya. sinubukan ko makipag communicate sa kaniya gamit ang vision ko at ang isip ko. pero ang katawan ko ay nasa loob ng bodega at nakapikit at humihinga.

“Yes! w-who are you? why are here?!”

Mahinang tanong sa akin ng tatay ni Madam Katherine.

“Please help me, my body is on the warehouse. your son-in-law… that guy, he rapes me. he tortured me, please… help me to free, release me on this hellish house.”

Pakiusap kong sabi sa kaniya.

“how can i believe that my son-in-law is raping you?”

Tanong niya sa akin.

“I don’t know! but i will only tell you the whole truth if you help me escape from this house.”

Pakiusap kong sabi sa kaniya.

Hindi siya kumibo sa sinabi ko kaya naman sumilip muna siya sa kusina kung saan nagtitimpla ng inumin si Sir Ace doon. tumayo sa kinauupuan ang tatay ni Madam Katherine at saka tinuro ko ang Daan papunta sa bodega o warehouse.

Naglakad na siya papunta sa bodega, nung nasa tapat na siya ng pinto ay hinawakan niya ang doorknob sabay pinihit iyon para mabuksan pero naka lock ito. humanap siya ng susi. sa tabi kase ng pinto ay may istante na pinaglalagyan ng mga kung ano-anong gamit hanggang sa may nakita siyang susi at saka kinuha niya iyon.

Pagkakuha niya iyon ay agad niyang pinasok sa loob ng doorknob at saka pinihit iyon para mabuksan. nung mabuksan na ay tinulak niya ng kaunti ang pinto.

sumilip siya sa loob at nakita niya ang katawan ko na naka tayo ng matuwid at nakapikit habang nakahawak ang dalawang kamay ko sa pader.

“Oh my f*cking g––….”

Naputol ang sasabihin niya nung hinawakan siya sa kamay ni Sir Ace. nakahawak ang Isang kamay ng tatay ni Madam Katherine sa doorknob at ang kamay Isang kamay ni Sir Ace ay nakahawak sa kamay ng Tatay ni Madam Katherine kung saan nakahawak sa may doorknob.

“What are you doing here, Dad?!”

Malamig na boses na tanong ni Sir Ace sa tatay ni Madam Katherine.

“Uhm… I was checking your warehouse. and besides i-i was here to find my chain saw? where is it? I will use that as soon as possible.”

Buong sagot ng tatay ni Madam Katherine kay Sir Ace.

“Well, the chain saw I borrowed from you is not here. outside… I’m done using it, follow me. this way!”

Ngising sabi ni Sir Ace. sabay sinarado ang pintuan ng bodega at kinuha ang susi at nilagay sa bulsa ng pants niya.

Napalunok ako at napabuntong hininga ng malalim dahil sa nararamdaman ko ngayon na parang may mangyayari na hindi maganda.

Nangangamba ako sa kaligtasan ng Tatay ni Madam Katherine.

Naglakad sila palayo sa pintuan ng bodega at saka lumabas sila ng bahay. nagtungo sila sa likod nang bahay kung saan ay naka sunod lang ako sa kanilang dalawa.

“Stay here for a while. wait for me!”

Sabi ni Sir Ace sa kaniya. tumango naman ang matanda sa kaniya.

Sinundan ko si Sir Ace kung saan ito pupunta at nabigla ako nung makita ko na kumuha ito ng Isang malaking kahoy na parang dospordos at saka dahan-dahan lumapit sa likuran ng matanda.

“Turn around!”

Sigaw ko pero huli na.

Bumagsak ang matanda sa lupa, pinagpapalo ito sa ulo na halos patay na. tsaka kinaladkad ni Sir Ace ang patay na matanda na tatay ni Madam Katherine palayo sa likod ng bahay at pagkatapos ay naghukay doon. kitang kita ko ang buong pangyayari na animo’y nanduon ang physical ko na katawan.

Nung nakahukay na nang malalim si Sir Ace ay tsaka na ito hinulog ang matanda at tinabunan ng lupa hanggang sa matakpan na ito at bumalik na sa ayos ang lupang pinaghukayan niya.

Tinapak tapakan niya ang lupa para hindi mahalata na may naghukay sa parteng iyon.

(Heavy gasp) napa gasp ako ng malakas at malalim sabay balik ko sa physical na katawan ko.

Pagdilat ko ay napaluha ako dahil sa mga nasaksihan ko.

Nanlambot ang mga tuhod ko dahil sa takot kaya napaluhod ako sa sahig. habol hininga ako at sobrang bigat ng nararamdaman ko sa loob ng dibdib ko.

“Jusko! pinatay ni Sir Ace ang

magtandang

iyon? paano niya nagawa ang bagay na iyon sa Tatay mismo ni Madam Katherine?!”

Tanong ko.

Agad akong tumayo sabay naglakad patungo sa pintuan ng bodega at saka pinihit ko ang doorknob na iyon, pinipilit kong buksan iyon ngunit hindi ko mabuksan dahil baka lock. .

Humanap ako ng paaran para lang masira ang doorknob na iyon para makatakas. nag pa-panic na ako ngayon dahil sa nasaksihan ko. at baka iyon ang Gawin din sa akin ni Sir Ace.

Nakahanap naman ako ng Isang matulis na bagay sabay nagtungo sa doorknob at kinalikot iyon gamit ang bagay na iyon. Ang akala ko ay nabuksan ko na ang door knob pero nagkamali ako.

Bumukas ang pintuan at niluwa nito ay si Sir Ace. nakangiti itong nakatingin sa akin. nabitawan ko ang hawak ko na matulis na bagay at napaatras sa kaniya.

“What do you think you are doing? are you planning to escape? huh?!”

Ngisi niyang tanong sa akin. bumigat ang paghinga ko sabay naglakad ng paatras sa kaniya.

Nakita ko pa ang ibang patak at bakas ng dugo sa kanang kamay niya at sa suot niyang shirt na puti.

“S-Sir Ace…..!”

Sambit ko sa pangalan niya na takot na takot at gulat na gulat.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 28

Edward Anderson

“Are these all the paintings you made?”

Tanong sa akin ng may ari ng art gallery na kaibigan ko.

“Yes, that’s all the paintings I’ve done in the past few months.”

Sagot ko sa kaniya.

“Your paintings are beautiful, for sure many will buy them in just three weeks.”

Papuri na sabi ng kaibigan ko na may ari ng art gallery.

“just like the last time you came to my shop, you didn’t catch any of your paintings because they were all bought.”

Masayang sabi nito sa akin.

“Yeah, exactly!”

Masayang sagot ko naman sa kaniya.

Ganito lagi ang transactions namin, sumisikat ang shop niya dahil sa mga paintings ko at dahil doon ay marami nang mga sikat na modern painter ngayon ang nagpapa transact sa kaniya na nagpapalagay ng mga paintings nila sa shop niya.

At dahil din sa shop niya ay nabebenta ang mga paintings ko. at iba pang paintings na gawa ng mga sikat na modern painter.

Tinignan niya Isa-isa ang mga gawa kong paintings na ready na hakutin ng mga tauhan niya pasakay sa loob ng private truck.

“What is this? what is this cloth covered thing?”

Tanong niya sa akin.

“Uhm… nothing, that’s my most favorite painting. I don’t want to include that in selling my paintings now.”

Sabi ko sa kaniya. lumingon ito sa akin habang clueless ang expression niyang nakatingin sa akin.

“I mean… i don’t want to include that in the paintings you will get to sell in your shop.”

Sabi ko sa kaniya.

“Oh?! can i see?”

Tanong niya sa akin.

“By all means!”

Sagot ko sa kaniya.

Tinanggal niya ang telang nakatakip sa portrait na ginawa ko. namangha siya nung makita niya iyon.

“Wow! incredible! who is this guy?”

Tanong niya sa akin.

“He looks like a young lady, a beautiful maiden.”

Sabi pa niya sa akin.

“I don’t know… maybe a stranger to me in the eyes of others, but to me? he is not a stranger.”

Sabi ko sa kaniya.

“Hmmm… Is there anything I don’t know about you? since you flew to germany for your business trip?”

Natatawang tanong niya sa akin.

“Huh? hahaha… no! Nothing has changed for me since I came from Germany.”

Deny kong natatawang sabi sa kaniya.

“Are you sure? I know you, you always like to keep secrets from me. so I will tease you to force you to tell me.”

Natatawang sabi niya sa akin.

“What? do you really want to tease you about that man in your painting?”

Tanong niya sa akin sabay cross arms niyang humarap sa akin.

“C’mon? Cedric… don’t find out. you will only be confused when I tell you about him.”

Sabi ko sa kaniya.

“What? Haha how complicated is your story about him so i can’t understand it?”

Tanong naman niya sa akin habang natatawa.

“C’mon, Edward! spill it. no matter how complicated your story about him, i can understand it…. trust me!”

Pangungulit na sabi ni Cedric sa akin. napailing na lang ako sa kaniya at saka inaya na lang siya palabas ng art room ko. pero bago kami lumabas ay tinakpan ko ang portrait na ginawa ko na mukha ng lalaking iyon gamit ang telang nakatakip rito na tinaggal ni Cedric.

“I will tell you the story outside. let’s go! let’s have coffee.”

Pag anyaya ko sa kaniya.

Sumunod naman ito sa akin nung makalabas na kami ng art room ko.

Pumunta kami sa terrace sa may swimming pool, naupo kami sa bakal na upuan sa gitna ako at siya naman ay sa kaliwa ko.

“Mrs. jean, make us some coffee. one for me and one for Cedric.”

Utos ko sa maid ko nung makasalubong namin itong nag pupunas ng mga alikabok na nakadikit sa mamahaling gamit sa may living room.

“Copy, Sir Edward!”

Sagot ng maid sa akin at naglakad na palayo sa amin ni Cedric.

“So? will you tell me about that guy in your portrait?”

Tanong sa akin ni Cedric habang nakangiti.

“You are too talkative!”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

“You know me very well. hahahaha…”

Natatawang sagot naman ni Cedric sa akin.

“Fine! listen me carefully.”

Sabi ko sabay umayos ng upo. tumango naman ito sa akin at umayos na din ng upo at nakatingin sa akin.

“When I was in Germany, I only focused on my business trip there. but when I saw that man? he never disappeared from my mind. I saw him inside a grocery store in Germany. I was buying what I needed in a food section and he was there too. well, actually we were the only two in that food section, I was about to leave because I found the food that i want to buy but I caught or my attention to him.”

Paunang kwento ko sa kaniya.

“He is different from the ordinary men I see here in the US or any other western country. he is my best description of the word beautiful for me. an epitome of beauty. White, slender body, smooth and obviously soft skin like cotton that is nice to touch. bright eyes that seem to be talking to you. and lastly? his moist reddish kissable lips suits to him perfectly. his appearance is simple. no need for makeup or any other beauty products. Natural beauty suits him perfectly.”

Paglalahad kong sabi kay Cedric habang nakangiti.

“That day, he was pale as if he was sick. It was also obvious to him that he was dizzy and about to fall to the floor. it’s a good thing and I haven’t left where I’m standing while I’m watching him. until he almost fell to the floor, fortunately I immediately reached him and caught him. I asked him if he was okay? he replied to me that he was fine. but I touched his shoulder and back which were hot so I suddenly knew that he was burning with fever.”

Pag kwe-kwento ko kay Cedric. nakikinig naman siya sa akin.

“I helped him up and he asked me where the counter was. i showed him the way to the counter but I accompanied him there because I was also going there to pay for what I bought. but he collapsed and fell to the floor. I was confused so i immediately went to him and then picked him up to take him out of the grocery store and headed to my car to take him to the hospital.”

“When we arrived at the hospital, the Doctor immediately examined him. I just waited outside the emergency room. until the Doctor who examined him came out and headed to me. i asked the Doctor what happened to him, The Doctor said that he was over fatigued so his body collapsed due to being so tired that he had a high fever. but not only that, the Doctor also told me that he was pregnant and that man didn’t know that he was pregnant.”

Pag kwe-kwento ko kay Cedric. napakunot noo siyang nakatingin sa akin.

“Uhm… what? could you please repeat it?! he is pregnant? that’s very impossible… i mean, how can a man like us get pregnant?”

Tanong ni Cedric sa akin.

“I don’t know. I told you from the start that this story is so complicated that you won’t understand it, but you are naughty.”

Sagot ko sa kaniya.

“Fine! maybe he has two genders. I watched a documentary video like that about people like him who have two genders. so it’s possible that he has two genders or reproductive organs male and female that’s why he got pregnant.”

Sabi naman ni Cedric sa akin.

“Maybe!”

Sagot ko naman sa kaniya.

“he is pregnant and not only that, his body is full of bruises especially on his arms and neck. he also has bruises on his face. his butt is also swollen. what the Doctor thought at that time was that he was repeatedly sexually molested or raped.”

Sabi ko kay Cedric, pagpapatuloy ko nang kwento sa kaniya.

“Oh my f*cking ***….! seriously? he raped repeatedly? who did that to him? that’s no longer a human to rape a man. the devil can only do that!”

Galit na sabi ni Cedric.

“Indeed!”

Sagot ko sa kaniya.

“when he regained consciousness, he asked me what happened. i told him what happened earlier. i also told him that he’s 5 months pregnant. he didn’t believe me at first. but i still told him the truth that he was pregnant that’s why his belly was so big because it was full of a baby. he cried loudly as if he was losing his mind. he could not accept that he was pregnant, he was very angry with the one who raped him. I told him that we will report to the police but he refused because the police would not believe on him that man was raping him repeatedly.”

Malungkot na kwento ko kay Cedric.

“I didn’t leave his side until he got better. i paid his hospital bills and i even signed to be his guardian while he was in the hospital. and while i looked over him i watched him sleeping. he looks like an angel who came down to earth and was trapped in his body. I held his hand and it was very soft especially in his palm. never tired of touching.”

Ngiting pag kwe-kwento ko kay Cedric. naka face palm lang ito at nakatingin sa akin.

“Until he decided to leave the hospital and return to his boss who was a rapist because he was a worker in his boss’s mansion, i did not agree with his decision. i convinced him several times but I couldn’t get him to come with me. I took him to his boss’s mansion, before he left he thanked me. I asked him if we will meet again, he said if fate wants our paths to cross again? that will happen.”

Masayang kwento ko kay Cedric.

“I didn’t hear from him when I left Germany to go back back here in States. but one day, while i was watching TV in the living room. he was mentioned on news, he jailed his rapist boss, he filed many cases against to his boss.”

Naka ngiti kong sabi kay Cedric. napangiti naman ito sa akin.

“That’s goo! good for him.”

Masayang sabi ni Cedric sa akin. ngumiti ako bilang pag sang ayon sa sinabi niya.

“That’s all I know about him. I want to see him again, when I come back here from Germany. I couldn’t get him out of my mind, so I decided to draw him in a portrait. and he looks like that very well.”

Sabi ko kay Cedric.

“Tell me Edward? do you have a feelings on him?”

Tanong sa akin ni Cedric.

“I’ve been asking myself for a long time if I like him? look at our generation nowadays, many same sex genders love each other and there is nothing wrong with that. so the answer to your question is yes. I like him!”

Confident kong sagot ko sa kaniya. nabigla naman siya sa sinabi ko.

“I don’t care what other people say. I know myself that I am not gay. I’m manly but as they say… when your heart beats on its own with that person? you can’t do anything to follow that.”

Ngiting sabi ko kay Cedric.

“I agree with you! as your friend? i will support you Edward. no matter what happens.”

Masayang sabi sa akin ni Cedric.

“hope you find him again soon, and when you do? don’t let him go again!”

Advice sa akin ni Cedric.

“I do!”

Sagot ko sa kaniya.

Matapos kaming mag kwentuhan ay dumating na ang mga tauhan niya at pinick-up na ang mga paintings ko sa loob ng art room ko. naiwan lang doon ang portrait na ginawa ko na mukha ng lalaking iyon.

“I will update you as soon as your paintings run out in my art gallery, Edward.”

Bilin ni Cedric sa akin.

“Alright, I’ll wait for your update. be careful on the trip!”

Sabi ko sa kaniya at nagpaalam na siya sa akin at ganun din ako sa kaniya.

Pagkaalis nila ay nagtungo ako sa art room ko at kinuha ko ang portrait na ginawa ko na naglalaman ng mukha niya at saka dinisplay ko iyon sa kwarto ko sa itaas ng hardboard ng kama ko.

Lumayo ako kaunti sa kama ko at pinagmasdan ko iyon sa malayo. napangiti ako dahil bagay na bagay siya rito sa loob ng kwarto ko.

“I will find you wherever you are now.”

Sabi ko habang nakatingin sa mukha niya.

© BeauConcubine      |      2022

Chapter 29

Isaiah

“Here! wear this….!”

Sabi sa akin ni Sir Ace sabay bigay sa akin ng Isang sexy outfit na parang pang cosplay costume.

“S-Sir Ace. t-this is what i mean. i told you i will do everything you want. just don’t let your wife hurt me.”

Paglilinaw kong sabi ko sa kaniya.

“Yeah, i know! that’s why i want you to wear that sl*tty outfit.”

Sabi niya sa akin. napalunok ako ng laway ko sabay tingin sa pang pk pk na damit na iyon.

“Can i just not wear this?”

Sabi ko sa kaniya.

“No! I thought you would do everything I wanted? you said that didn’t you?”

Galit niyang sabi sa akin.

“What? are you going to wear that or I will wear that on you myself? you choose!”

Pagbabantang sabi niya sa akin.

Napalunok ako ng laway ko. napapaluha akong tumayo at saka sinuot iyon sa harapan niya mismo.

Bagsak ang katawan ko na parang ang laki ng pinayat ko.

Pinapakain naman niya ako ng pagkain hinahanda niya na may sahog na sperm niya. diring diri ako habang kinakain ko ang pagkain na iyon pero inisip ko na lang ay pang tawid gutom ko na ito kesa mag inarte pa ako.

Naghubad na siya ng buong damit niya at saka nilaro niya ang pagkalalaki niya sa harapan ko na unti-unti nang nabubuhay iyon at tumatayo.

Lumapit siya sa akin at saka kinuha niya ang kanang kamay ko at pinahawak sa pagkalalaki niya.

“Play that!”

Sabi niya sa akin. wala akong nagawa kundi ang sundin ang gusto niyang gawin, nilaro laro ko ang pagkalalaki niya gamit ang kamay ko, diring diri ako pero tiniis ko iyon.

Nilagyan niya ako ng collar sa leeg.

“Suck my d*ck, now!”

Sabi niya sa akin at saka lumuhod sa harapan niya at bigla niya akong sinabunutan sa buhok ko. sabay pinanganga niya ako nung hawakan niya ng mahigpit ang panga ko para buksan iyon.

Napapaluha na lang ako habang na sa loob ng bibig ko ang pagkalalaki niya. napapikit na lang ako habang sinusubo ko ang buong pagkalalaki niya.

“Ugh! fck… fck this sl*tty tight mouth!”

Ungol niya. ini-steady niya ang ulo ko at ang balakang niya ang gumalaw. nabilaukan ako nung maramdaman ko ang pagsagad ng ulo ng pagkalalaki niya sa ngalangala ko.

Hindi ko maiwasan mabilaukan na parang masusuka.

Palakas na palakas ang pagbayo niya sa bibig ko. hindi ko magawang itulak siya dahil nakatali ang mga kamay ko na iisang tali at mahigpit niyang sinasabunutan ang buhok ko.

Matapos niyang bayuhin ang bibig ko ay siniil naman niya ako ng halik sa labi ko, diring diri ako dahil pinaglalaruan niya ang laway ko na may precum niya.

“copy what I’m doing playing with your saliva.”

Ma awtoridad niyang utos sa sakin sabay hawak niya ng mahigpit sa panga ko at saka niya ulit ako siniil ng halik at ginawa ang pinapagawa niya sa akin na puno nang pandidiri.

Gagawin ko lang ito upang hindi siya magsumbong kay Madam Katherine na bruhang asawa niya.

Pagkatapos niyon ay pinahiga niya ako at saka binuka niya ang mga hita ko. pagkatapos ay may pinasok siya na Isang bagay sa loob ko na parang maliit iyon na bilog.

Napaigtad ang buong katawan ko nung gumalaw ito sa loob ng butas ko na parang kinukuryente ako.

Aaaaahhhhh

…! ahhhh, p-please stop!”

Ungol ko na nasasaktan. hindi ko gusto ang nararamdaman ko.

Napapaluha na ako ngayon, gustuhin ko man alisin ang bagay na iyon sa loob ko pero hindi ko magawa dahil nakatali ang dalawang kamay ko na iisang tali.

Para akong bulate na kumikislot dahil dinikdikan ng asin. hindi ako napakali dahil sa sakit na nararamdaman ko. mas lalo akong napahiyaw nung pinasok ni Sir Ace ang gitnang daliri niya sa butas ko kaya pasok na pasok sa loob ko ang maliit na bagay na iyon na gumagalaw sa loob ko.

“No! please… stop! I don’t like this, I’m begging you Sir Ace.”

Naluluhang pagmamakaawa kong sabi sa kaniya. ngunit para itong bingi at patuloy lang siya sa ginagawa niya sa akin. hanggang sa naging dalawa na ang daliring nakapasok sa loob ko.

Marahan ang unang paglabas masok niya doon pero ngayon ay pabilis na ng pabilis at yung maliit na bagay na nasa loob ko ngayon ay bumibilis na din ang pag galaw nito sa pinaka loob ko.

Aaaahhhh

….! pull it out, Sir Ace. I can’t take this anymore… please!”

Nagmamakaawa kong sabi sa kaniya habang umiiyak na. napapaliyad na ako dahil sa sakit.

Nakaramdam ako nang panghihina at pagkatapos niyon ay hinugot na niya ang bagay na iyon. sabay sinipsip ng dila niya ang butas ko. nilalayo ko ang mukha niya sa butas ko dahil sobrang baboy ng ginagawa niyang iyon at hindi ako komportable.

Sumunod naman niyang pinagawa sa akin ay ang pagsubo ulit sa pagkalalaki niya, nakahiga siya sa karton at ako naman ay nakapatong sa kaniya pero baliktad, nakaharap sa akin ang tayong tayo niyang pagkalalaki at ang pwetan ko naman ay nasa mukha niya.

“Sck my dck, again!”

Sabi niya sa akin. sinunod ko naman ang inutos niya sa akin kahit hinang hina na ako. napapaluha akong ginagawa iyon, napapakislot naman ang buong katawan ko sa pagdila niya sa lagusan ko at parang kinakain niya iyon..

Wala akong maramdaman na kahit anong sarap sa ginagawa namin. kundi siya lang, pandidiri at puro kababuyan ang iniisip kong ginagawa namin ngayon.

Halos ilang minuto kaming ganun ay tsaka na namin iyon tinigil. pagkatapos ay pinahiga niya ako sabay buka niya ng mga hita ko at dinuraan niya ang lagusan ko sabay pasok ng ulo ng pagkalalaki niya sa loob ng lagusan ko.

Hindi ako makatingin sa kaniya, nakatagilid lang ang ulo ko at hinahayaan ko na siyang galawin ako, babuyin ako at pagsawaan niya ako maghapon na iyon.

Walang habas siyang bumayo sa butas ko nang napaka lakas at sobrang bilis na parang hayok na hayok siya sa katawan ko at sa butas ko. napapaluha na lang ako at tahimik na lang ako umiiyak.

Hinawakan niya ang panga ko at saka siniil ng halik. sinampal niya ako sa kanang pisngi ko dahil hindi ko binuka ang mga labi ko.

“Look at me!”

Utos niya sa akin pero hindi ko sinunod.

“F*ck, I said look at me!”

Galit niyang sabi sa akin. tumingin na ako sa kaniya habang naluluha ang mga mata ko.

“That’s right! now open your sl*tty mouth.”

Sabi niya sa akin. binuka ko ang bibig ko at kasabay niyon ang pagdura niya ng laway sa loob ng bibig ko sabay sinibasib niya ako ng halik at pinaglaruan namin ang laway niya.

Patuloy lang ako sa pagluha ngayon. matapos ang ganun posisyon namin ay ibang posisyon naman ang ginawa namin. humiga siya sa karton na higaan ko sabay pinapatong niya ako sa ibabaw niya.

Nakapasok parin ang pagkalalaki niya sa loob ng lagusan ko.

“Your turn! play my dck using your sltty hole. Quick!”

Utos niya sa akin. napangiwi ako dahil ramdam ko ang sakit sa loob ng butas ko dahil malaki ang pagkalalaki niya. ginawa ko ang utos niya sa akin. ako naman ang bumayo sa pagkalalaki niya gamit ang balakang ko.

Napapikit na lang ako at pinalangin ko na sana ay labasan na siya para matapos na kami at Iwan na niya ako dito sa loob ng warehouse.

Nung mapagod ako ay tsaka niya binuka ang mga hita niya sabay pinulupot niya ang matitipunong braso niya sa maliit ko na balakang at walang habas siyang bumayo ng mabilis na ikinabigla ko.

Aaaaahhhhh

….! stop doing that Sir Ace. No! please….!”

Napakapit ang dalawang kamay ko ng mahigpit sa magkabilaan niyang balikat at napapikit dahil sa sakit at hapding nararamdaman ko ngayon sa labas at sa loob ng butas ko.

napapaluha na naman ulit ako.

Pagkatapos niyon ay hiniga niya ako ng patagilid sabay angat niya sa kanang hita ko at walang habas na binayo. napakapit na lang ang dalawang kamay ko sa karton na hinihigaan namin dahil para akong nililipad sa pagbayo niya ng malakas sa akin.

Maririnig sa loob nitong warehouse ang ungol niya at salpukan ng pagkalalaki niya at ng butas ko. mahina lang ang pag hikbi ko dahil ayoko magalit sa akin si Sir Ace.

Masakit na masakit na ang balakang ko at ang lagusan ko na maliit na ngayon ay pakiramdam ko ay maluwag na. kinakagat kagat niya ako sa ibat ibang bahagi ng katawan ko pati sa batok at likod ko.

Ngayon naman ay pinatuwad niya ako at siya naman ay nasa likod ko naka pwesto. binayo niya ako ng mas malakas kesa kanina at sobrang higpit ng pagkakahawak ng dalawang kamay niya sa balakang ko.

Parang mababaklas ang balakang ko sa katawan ko dahil sa tindi ng pagkakahawak niya rito at malalakas na bayo niya. napakapit na lang ang dalawang kamay ko sa karton na hinihigaan namin.

“Fck! I’m gonna cum! sht! f*ck this tight hole. i will filled it with my juice…. ohhhhhhhhh…. here i come!”

Sabi niya habang umuungol at sunod sunod na pagputok ng katas niya sa loob ko. napapikit na lang ako at lumuha. akala ko naman ay tapos na kami.

Ngunit binalibag niya ako paharap sa kaniya.

Hindi pa niya hinuhugot ang pagkalalaki niya na matigas parin sa loob ko.

“Were not done yet! we are just getting started.”

Sabi niya sa akin habang naka ngisi na parang demonyo.

Nabigla ako sa mga sinabi niyang iyon.

“No! please…. stop this! you trick me, you told me earlier that when you are released you will stop.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

“Yes, I know, but i’ve changed my mind. because you’re fcking good and i can’t get enough or stop fcking you like a sl*tty whore.”

Sabi niya sa akin. nanlaban na ako pero sinikmuraan niya ako ng malakas sa tiyan ko na ikinapanghina ng buong katawan ko.

At pinagpatuloy na niya ang pag galaw sa akin na akala ko naman ay tapos na. mas lalo siyang naging marahas habang ginagalaw niya ako. diring diri na ako sa lagusan ko dahil basang basa na ito ng katas niya at lumalabas na ang iba pababa sa singit at hita ko.

Amoy na amoy ko ang katas niya na mas lalong ikina pandiri ko ng husto.

binuhat niya ako at pinaupo niya ako sa lap niya na magkaharap kami ngayon at saka niya ako walang habas na binayo ng binayo. sabay kinagat kagat niya ako sa ibat ibang parte ng katawan ko kung saan niya ako kinakagat noon. namamaga na ang iba at ang iba naman ay masakit parin at nangingitim.

Mas lalo akong napaiyak dahil sa sakit na nararamdaman ko ngayon hindi lang sa lagusan ko kundi na rin sa ibat ibang parte ng katawan ko na kinakagat niya ngayon pakiramdam ko ay dumoble ang sakit na nararamdaman ko ngayon dito.

Tumayo siya sabay sinampay niya ang magkabilaan kong binti sa magkabilaan niyang braso at saka walang habas niya akong binayo ng binayo. napalaki ang mga mata ko nung maramdaman ko ang pagbaon sa kaloob looban ang ulo ng pagkalalaki niya na tumatama ngayon sa laman ko sa loob.

Aaaaaahhhhhh

….!”

Sigaw ko sa sakit na parang may napunit sa pinaka loob ko. lumandas na naman ang mga luha ko palabas ng mga mata ko at nag ala water falls na iyon.

Sumunod naman ay binaba niya ako sa sahig at saka pinatayo niya ako, nahugot ang pagkalalaki niya sa loob ng lagusan ko at kitang kita ko ang pag agos ng natitirang katas niya pababa sa mga hita ko at may kasama iyon na dugo.

Pinaharap niya ako sa bintana at saka inangat niya ang kanang hita ko at sabay pasok ulit ng pagkalalaki niya sa lagusan ko at binayo niya ako ng biglaan dahil malakas ang pagbayo niya doon.

Napakapit ang dalawang kamay ko sa bakal nang bintana nang matindi dahil para akong tatangayin ng pagbayo niya ng malakas sa lagusan ko. napatingala ako sa langit at saka napaluha at nanalangin sa isip ko.

“Diyos ko! patawarin mo ako. patawarin mo ako kung inisip ko ang bagay na ito na alam kong ikakagalit niyo, pero ito lang ang tanging paraan o nakikita kong paraan para hindi ako saktan o

mauwi

na patayin ako ng asawa ng amo ko na

bumababoy

sa akin ngayon. tulungan mo akong

nakabangon

sa ginawa nila sa akin, sa

pagbaboy

sa katawan ko. tulungan mo akong

makabawi

at

makaganti

sa kanila…. Ikaw na po ang bahala sa akin. huwag mo akong pababayaan.”

Naluluhang panalangin ko habang nakatingala sa langit at ilang saglit pa ay nilabasan na si Sir Ace sa loob ko. mas marami ito kumpara sa una. matapos niyang labasan ay hinugot na niya ang pagkalalaki niya sa lagusan ko.

Napabagsak ako sa sahig sa karton na hinihigaan ko at pagkatapos ay hinagis sa akin ni Sir Ace ang damit na susuotin ko na parang pinaglumaan niyang damit. nagbihis na ito sa harapan ko.

Tulala lang akong nakatingin sa kaniya.

“What a wonderful great s*x with you! until next time.”

Smirk niyang sabi sa akin at naglakad na palabas ng warehouse at sinarado ang pinto.

Doon na ako humagulhol ng malakas. umiyak ako ng umiyak hanggang sa magsawa na ako sa kakaiyak. nakaipon ako ng lakas kaya nagbihis ako at nag desisyon akong isarado nang mabuti ang pinto.

Hinila ko ang mga mabibigat na bagay padikit sa pinto para hindi nila ito mabuksan kung sakali na balak nila akong pasukin at saktan dalawa. nung makasigurado na ako na hindi na nila ako mapapasok rito ay sumiksik ako sa dulo na malapit sa bintana at umiyak ng umiyak ulit hanggang sa mapagod ako kakaiyak at nakatulog dahil sa pagod ng katawan ko at pagod ng emosyon ko.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 30

Third Person POV

“Open this f*cking door. I command you!”

Galit na Galit na sigaw ni Madam Katherine Clinton sa kaniya. nakaharang sa likod ng pinto ang mga mabibigat na bagay na itinulak ni Isaiah para hindi ito mabuksan ng demonyitang amo niyang babae.

Puro pasa at marka ng pang aabuso ang inabot ni Isaiah sa mag asawang Clinton. nakasandal lang sa pader si Isaiah at umiiyak, hindi niya alam kung ano ang mangyayari sa kaniya sa mga susunod na araw.

Nais na niyang tumakas ngunit naka double lock lahat ang buong bahay at mga bintana kapag aalis ang mga ako niya na mag-asawa.

“i will kill you! your a slutty ugly orange skin f*cking asian… I’m not done with you.”

Galit na Galit na sigaw ng amo niyang babae sa labas ng pintuan ng bodega kung nasaan siya.

“you will never ever escaped here. your passport is in my hand, you will never ever go back from your bllsht poor country. i will kill you with my hands!”

Galit nitong sigaw sa kaniya. narinig pa niyang sinipa ng kaniyang among babae ang pintuan iyon.

“f*ck!”

Sigaw nito sa Galit sabay naglakad palayo sa pinto. naka hinga ng maluwag si Isaiah at napaupo sa sahig at umiiyak. iyak siya ng iyak dahil sa takot.

Puro pasa ang kaniyang katawan, ganun din ang kaniyang mukha. puro bruise marks iyon at maga ang kaniyang kanang mata dahil may black eye iyon.

Putok din ang kaniyang labi at may bakas pa na dugo ang kaniyang ilong. napaigik si Isaiah dahil sa pag-iyak na animo’y iyak ng Isang bata na katatapos lang bugbugin ng kaniyang magulang.

Pinunasan ni Isaiah ang kaniyang mga luha sa kaniyang mga pisngi. siya ang nag gagamot sa sarili niya ngayon. may hiwa siya sa kanang braso niya dahil gawa iyon ng amo niyang babae.

Ginamot niya ito sa pamamagitan ng paglalagay ng benda na pinunit niya sa kaniyang damit na suot ngayon. mukha na siyang gusgusin at sariwa pa ang sugat sa kaniyang braso kahit matagal na itong sugat niyang ito at namamaga pa.

Tumayo siya at naglakad papuntang bintana at tumingin sa bintana, nakita niya ang kaniyang among babae na umalis na sakay ng sasakyan nito.

Nakahinga siya ng maluwag.

Ngunit akala niya ay tapos na ang paghihirap niya nung araw na iyon pero hindi. natigilan siya nung may marinig siyang kalabog sa pintuan ulit at nakakailang sipa pa lang ng lalaking amo niya doon ay nasira ang pinto at nabuksan iyon.

Napahagulhol ulit si Isaiah at saka siya napaatras palayo sa pinto, napasandal siya sa pader at umiiyak ng malakas.

Nakapasok ang hayop at demonyo niyang amo na lalaki at nakangisi itong parang demonyo sa kaniya.

“No! please…. sir Ace, i’m begging you! don’t do this to me.”

Nagmamakaawang iyak ni Isaiah at napaupo sa sahig.

“Help….! somebody…..!”

Sigaw niya ng paghingi ng tulong.

mabilis siyang hinawakan ng amo niyang lalaki sa kamay niya at hinila siya sabay tulak sa gitna nang sahig dito sa loob ng bodega.

Napabagsak ng malakas si Isaiah at napahiga sa sahig. napaatras siya sa lalaki at lumalapit ito sa kaniya. bakas sa mukha niya ang kamanyakan niya sa kaniya.

Napaharap si Isaiah sa pintuan at iyon na ang pagkakataon niya para makalabas at makatakas. gumapang siya ng mabilis papunta doon ngunit hinila ang Isang paa niya palayo sa pinto.

“Where the hell you think you’re going?”

Gigil na tanong sa kaniya ng lalaking amo niya.

“Please….! have mercy on me, sir ace. don’t do this to me. (Hagulhol niyang sabi sabay nakakapit sa binti ng lalaking iyon)”

Nagmamakaawang sabi niya sa amo niyang lalaki.

Mas lalong nalibugan ang amo niyang lalaki sa kaniya kaya sinampal siya nito na pa back slap sa kaliwang pisngi niya ay napahiyaw siya sa sobrang sakit dahil doon.

Napabagsak siya pahiga sa sahig. at pagkatapos ay nilapitan siya ng lalaki na iyon at buong lakas winarat ang damit niya sabay hinubad ang pang ibaba niyang suot.

“No! please… don’t do this to me, sir ace. no…..!”

Pagmamakaawa niyang sabi sa amo niya habang nanlalaban siya. sinikmuraan siya nito ng malakas na dahilan upang hindi siya makahinga ng maayos.

kasabay niyon ay ubod lakas siyang pinatalikod nito at saka pinasok ng lalaki ang mala bakal niyang sandata sa loob ng lagusan niya at walang habas siyang binayo nito.

Napakapit na lang ng dalawang kamay si Isaiah sa carpet ng sahig sa bodega at umiiyak. diring diri siya sa ginagawa sa kaniya ng amo niyang lalaki sa kaniya.

Tinali ang kaniyang dalawang kamay sabay pinaharap siya nito sa kaniya at saka binuka ang kaniyang mga legs at walang habas na binayo ng malakas.

“You are my s*x toy forever! your body is mine. and i will do everything to keep you out of here.”

Seductive voice sa kaniya ng amo niyang lalaki.

“try to escape here, i will sure you that i will kill you while i brutally rape you.”

Dugtong niyang sabi.

“Ugh, f*ck this slutty hole of yours.”

Ungol nitong sabi sa kaniya. napaluha na lang si Isaiah at napapikit hindi niya masikmura ang ginagawang kababuyan sa kaniya ng kaniyang among lalaki.

“i will filled it my cum.”

Sabi pa nito sa kaniya. nataranta si Isaiah sa narinig niya.

“No, sir ace! don’t do this. i’m begging you sir ace.”

Pagmamakaawa niyang sabi rito.

“I’m gonna cum! i’m gonna cummmm…..!”

Sabi nito at napapikit.

“Nooooo….!”

Sigaw ni Isaiah at napahagulhol na lang sa pag iyak nung maramdaman niya ang pagpuno ng lagusan niya sa loob na puro katas ngayon ng amo niyang lalaki.

“You make me satisfied, slutty whore gay asian!”

Sabi nito sa kaniya sabay sampal sa kaliwang pisngi na na mamanhid ngayon dahil sa malakas na sampal sa kaniya ng amo niyang lalaki kanina.

Hinugot na ng amo niyang lalaki ang sandata nito sa loob ng butas niya at bumulwak doon ang mga sobrang katas nito.

Nag ayos na ulit ang lalaki sabay naglakad palabas ng kwarto at iniwan ang kwarto na iyon na bukas dahil sira. napahagulhol sa pag iyak si Isaiah at puno ng pangdidiri ang kaniyang sarili ngayon dahil sa ginagawa ng amo niyang lalaki sa kaniya na parang parausan.

Natigilan siya sa pag iyak nung makita niya ang pintuan na bukas. kahit masakit ang pang upo niya ay pinilit niyang tumayo at inayos ang sarili sabay naglakad ng mabilis palabas ng bodegang iyon. naghanap siya ng daan palabas.

Nakaakyat siya sa Isang chimney dito sa garage. pumasok siya sa malaking chimney na iyon at gumapang paitaas. ginamit niya ang natitirang lakas niya.

Diyos ko! kayo na po ang bahala sakin. iligtas niyo po ako, tulungan niyo po ako makalabas dito ng buhay at makauwi sa amin sa pilipinas. gusto ko pang maabutan ako na buhay ng nanay at mga kapatid ko.

Naluluhang panalangin ni Isaiah. hindi nagtagal ay nakaabot siya sa tuktok nitong chimey at saka siya lumabas.

puno siya ng uling sa katawan paglabas niya ng chimney na iyon ay dumaan siya sa bubong sabay tumakbo papunta sa main door at saka tumalon.

mali ang pagkakatalon niya na parang napilayan ang kaniyang kaliwang paa pero hindi niya iyon inintindi tumayo siya at saka lakad takbo ang ginawa niya palayo sa impiyernong bahay ng kaniyang mga amo. paika-ika siya palayo at tumitingin sa paligid.

Natigilan siya nung makita ang sasakyan ng kaniyang among babae kaya naman nagtago siya sa loob ng malaking basurahan. sumilip siya at pinapanuod niya ang pagpasok ng sasakyan ng amo niya sa loob ng garage.

Nung makapasok na ang sasakyan sa loob ng garage ay lumabas na siya sa basurahan at lakad takbo ulit ang ginawa niya na mas mabilis pa kesa sa ginawa niya kanina.

Ilang minuto pa ang nakalipas ay nakarating siya sa highway, hindi siya tumigil sa paglakad takbo. nakakita siya ng Isang restaurant at may basurahan sa labas nito. may Isang lalaki na nagtapon ng burger na hindi pa ubos sa basurahan.

Dali-dali siyang lumapit doon at kinuha ang burger sa basurahan at kinain, may nakita pa siyang Isang box ng pizza na hindi pa ubos at kinain niya din. wala siyang pakialam sa mga taong nanunuod sa kaniya dahil ang iniisip niya ngayon ay gutom na gutom siya.

Matapos niyang kumain ay tinapon niya iyon ng maayos at saka naglakad ulit palayo doon. nakarating siya ng siyudad at namalimos sa mga gilid ng mga building at sa bawat streets doon. inaabutan naman siya ng pa barya-barya at kung minsan ay Isang dollar bill pa.

Inabot siya doon ng ilang araw sa lansangan, doon natutulog sa sa mga bench sa park at waiting shed.

Kinaumagahan ay namamalimos siya sa daan nung may Isang malaking tao ang biglang bumagsak sa gilid ng highway or street. naglapitan ang mga tao sa walang malay na lalaking mataba.

Lumapit din siya doon at saka niya pinausog ang mga tao.

“Move away! move… please move!”

Utos niyang sabi sa mga iyon. nagtaka ang mga tao sa inaasta niya. nung makalayo ang mga tao sa palibot ng lalaki na walang malay.

Tinpaik ni Isaiah ang magkabilaang balikat nung lalaki na iyon na walang malay.

“Hey sir, hey sir… Are you okay?”

Tanong ni Isaiah sa lalaking iyon.

“Hey sir, hey sir… Are you okay?”

Ulit niyang tanong.

Sabay check ng carotid pulse ng lalaki pero wala siyang maramdaman doon, sabay nilapit niya ang tenga niya sa ilong at bibig ng lalaki pero wala din siyang marinig na paghinga rito.

“The patient have negative pulse and negative breathing… I perform CPR!”

Sabi ni Isaiah, pinapanuod lang siya ng mga tao. pinag-isa ni Isaiah ang kaniyang dalawang kamay sa tapat ng puso ng lalaki sa may dibdib nito at saka niya binomba iyon. habang binobomba niya iyon ay binibilang niya iyon sa isip niya.

30 times iyon at sabay tilt ng ulo ng lalaki pataas at binuka ang bibig nito

“1…2… Blow”

Sabi niya.

“1…2… Blow”

Ulit niyang sabi.

Sabay nag bomba ulit sa dibdib ng lalaki ng 30 times at saka nag blow ng dalawang beses.

Biglang namulat ang dalawang mata ng lalaking iyon, nagkamalay na siya at hinigop ang hangin sa nalalasap niyang hangin sa paligid nito. nagpalakpakan ang mga tao sa ginawa ni Isaiah, binangon ni Isaiah ang lalaki at napaupo ito sa sahig at sumandal sa pader. 

“Are you feel okay right now sir?”

Tanong ni Isaiah sa kaniya.

“W-Who are you?”

Tanong ng lalaki sa kaniya.

“I’m the one who give you a first aid. i save your lives.”

Sabi ni Isaiah sa kaniya.

Biglang may lumapit sa kanila na Isang lalaki. mukha itong binata at may pagkakulot ang kaniyang golden brown na kulay ng buhok.

“Mr. James? are you okay? Someone told me that you’re collapsing here outside of my company.”

Pag aalalang tanong ng binatang lalaking iyon sa lalaking nilunasan ni Isaiah kanina.

“Y-Yeah… i’m okay now, but I need to go to the hospital right now!”

Sabi nito sa kaniya.

“Thank you for saving my life.”

Pagpapasalamat nito kay Isaiah, nilingon naman siya ng binatang lalaki at nagtama ang kanilang mga mata. medjo namukhaan siya ng binatang lalaki na iyon. pero umiwas ng tingin si Isaiah sa kaniya dahil narinig niya ang pagdating ng ambulance.

Pagdating ng ambulance ay sinaklolohan ng mga rescuer ang lalaking nilapatan ng first aid ni Isaiah kanina. tinanaw lang siya ng mga tao.

Nakaramdam ng pagkahilo at pag ikot ng paningin si Isaiah dahilan ay bumagsak ito sa sahig.

“Oh? the beggar is collapse!”

Sigaw ng Isang babae, lumingon ang lahat ng tao doon kay Isaiah. humingi sila ng tulong sa rescuer ng ambulance ngunit Isa lang ang ambulance na dumating.

Biglang lumapit ang binatang lalaki kanina na tumingin sa kaniya at saka siya binuhat na mala bagong kasal at lumapit sa kanila ang Isang itim na sasakyan na pagmamay-ari ng binatang iyon.

Sumakay ito sa loob at saka sinugod nila sa hospital si Isaiah, hindi alintana ng binatang lalaki na iyon ang amoy ni Isaiah. Bukas palad ito sa mga kagaya niya na mahihirap at pulubi.

nung makarating sila sa hospital ay agad siyang tinulungan ng driver nito palabas ng sasakyan habang buhat-buhat niya si Isaiah papasok sa loob ng hospital.

“Please help us!”

Sigaw ng binatang lalaki na iyon pagpasok nila sa hospital.

Naglapitan ang dalawang doctor at limang nurse sa kanila kumuha ang ilang nurse ng hospital bed at doon niya hiniga si Isaiah.

“What happened to him?”

Tanong ng Doctor sa kaniya.

“I don’t know. he is collapse outside my company.”

Sagot ng binatang lalaki na iyon sa doctor.

“Okay, don’t worry. I check him!”

Sabi ng doctor sa kaniya. tumango ang binata sa kaniya at tinanaw na lang niya ang doctor palayo sa kaniya para puntahan nito si Isaiah.

Naghintay ang binatang lalaki na iyon sa labas sa may lobby ng hospital. narinig niyang tumutunog ang cellphone niya at agad niyang kinuha iyon sa loob ng bulsa ng slack pants niya.

“Hello?”

Sagot nito.

“Mr. Edward Anderson, it’s me! Mr. James.”

Masayang sabi ng lalaking tinulungan ni Isaiah kanina.

“Oh, Mr. James! how are you?”

Tanong ni Mr. Edward Anderson ang binatang lalaki na nagdala kay Isaiah sa hospital na ito ngayon.

“I’m good! my blood pressure is high a while ago so that’s why I’ve been collapse outside of your company.”

Masayang sagot nito kay Mr. Edward Anderson.

“Thanks to that beggar, by the way? how is he? Is he good?!”

Tanong ni Mr. James sa kaniya.

“I don’t know. until now, the doctor is check him.”

Sabi nito kay Mr. James.

Natigilan si Mr. Edward Anderson nung makita niya ulit ang doctor at papalapit sa kaniya.

“I will call you later Mr. James, I got to go!”

Paalam ni Mr. Edward Anderson kay Mr. James sabay end ng call at tumayo sa kinauupuan nito sa waiting area nitong hospital lobby.

“How is he?”

Tanong ni Mr. Edward Anderson sa Doctor.

“His unconscious right now, based on my observation to him? his pregnant for almost 4 months.”

Sabi ng doctor sa kaniya.

“Uhm… what? h-his pregnant? are you sure?”

Takang tanong ni Mr. Edward Anderson sa Doctor.

“Yeah! I’m sure of what I’m saying right now to you!”

Sabi nito kay Mr. Edward Anderson.

“Aside from that, he is not a American. his a filipino. an asian guy, I see a lots of bruise marks on his body… i think? he is a victim of domestic violence, sexual harassment and also sexual abuse. so that he successfully planned to escape from his employer so that’s why he become a beggar.”

Dugtong na sabi ng Doctor sa kaniya. hindi maipinta sa mukha ni Mr. Edward Anderson ang mga narinig niya mula sa Doctor na iyon. halong awa at Galit ang nararamdaman niya. awa para sa lalaking iyon at Galit para sa amo nito.

“T-Thank you Doctor.”

Iyon na lang nasabi ni Mr. Edward Anderson.

tumango ang doctor sa kaniya at saka siya iniwan nito. wala sa sariling naglakad si Mr. Edward Anderson papunta sa kwarto kung saan naka confined si Isaiah. binuksan niya ang pintuan ng kwarto at saka siya pumasok.

Sinarado niya ang pinto at naglakad palapit kay Isaiah. napansin niya na malinis na ito hindi kagaya ng itsura niya kanina. pero litaw ang maraming pasa at sugat sa buong katawan at sa mukha ni Isaiah. at doon niya nadiskubre na ito ang lalaking matagal na niyang hinahanap simula pa noong nasa Germany pa siya.

Napakuyom siya ng kamao niya habang iniisip niya kung sino ang gumawa nito kay Isaiah or kung sino ang amo nito na gumawa sa kaniya.

© BeauConcubine  |  2022

Chapter 31

Isaiah

“Nasaan ako?”

Tanong ko nung unti-unti kong minumulat maigi ang mga mata ko. una kong naaninag ang liwanag ng ilaw sa kisame na kulay puti.

(Inaudible sounds with eerie)

Malabo ang pandinig ko para akong nasa maingay na lugar pero tingin ko ay nasa labas iyon nanggagaling.

“Hey! are you okay? how’s your feeling? thank God your awake.”

Masayang sabi ng lalaki na nakatayo sa tabi ko at naka yuko ang ulo niya para makatingin ako sa kaniya.

(Gasp)

“No! p-please… stay away from me. no, please don’t hurt me!”

Napabalikwas ako ng tayo at agad napaatras palayo sa kaniya. kinuha ko ang kumot na nakakumot sa akin at saka ko kinumot sa kalahati ng katawan ko.

“No! don’t afraid of me, I’m not gonna hurt you…”

Sabi niya sa akin. ngunit hindi ako naniniwala… kita ko ang mukha ni Sir Ace sa kaniya. mas lalo akong naiiyak ngayon at natatakot.

“No! stay away from me…. help! help me…”

Sigaw ko habang naiiyak.

Hanggang sa nahawakan na niya ang buhok ko. mas lalo akong natakot at agad ko siyang naitulak ng malakas. napabagsak siya sa sahig at saka ako bumaba ng kama.

Hinila ko ang hose ng Dextrose para matanggal iyon sa kamay ko. napahiyaw ako sa sakit nung maramdaman ko ang sakit sa kamay ko na ngayon ay nagdudugo na nung matanggal ko ang hose ng Dextrose na naka connect doon.

Ngunit hindi ko na ininda iyon, napatakbo ako palayo sa kamang tinutulugan ko papunta sa pinto at saka binuksan iyon at patakbong lumabas ng kwarto ng hospital na iyon. marami akong nabubungo na mga tao at ilang nurse at doctor.

“Hey! come back here, where are you going?!”

Rinig kong sabi ng lalaking naitulak ko kanina.

Nilingon ko ito at malapit na ito sa akin. binilisan ko ang takbo ko at nung makarating ako ng elevator ay bigla itong nagsara.

No choice ako kundi gumamit ng hagdan o fire exit. paika-ika akong tumatakbo pababa ng hagdan. Matagal ko nang iniinda ang pilay ko sa kaliwang paa ko na parang may bali na ito sa bandang ankle na dahilan ng pagsipa doon ng malakas ni Madam Katherine noong naitulak ko siya.

Nilingon ko ang lalaking humahabol sa akin. nag iiba iba ang itsura ng mukha niya, minsan mukha ni Sir Ace ang nakikita ko tapos minsan ay nawawala at nagbabago.

Naguguluhan ako na natatakot nabigla na lang ako na bumulusok ako pababa ng hagdan dahil hindi ko nakita ang tinatapakan ko dahil nilingon ko ang humahabol sa akin.

Aaaahhhhh

…..!”

Sigaw ko sabay nagpagulong-gulong na ako sa hagdan ng fire exit. sobrang sakit na nang katawan ko nung mahinto na ako sa sahig. duguan ako at nanlalabo ang paningin ko.

“Help! somebody help us… the patient is fell down the stairs.”

Sigaw nang lalaki na humahabol sa akin. doon na ako natauhan nung makita ko ang totoong mukha nang lalaki na iyon at hindi iyon mukha ni Sir Ace.

Nanlabo na ang paningin ko habang nakatingin sa kaniya. naaamoy ko ang amoy malansang nang gagaling sa ulo ko at ang mainit na likido na nanggagaling din sa ulo ko.

“Hey! don’t close your eyes, stay awake.”

Sabi niya sa akin, nakaluhod na ito sa sahig at hindi niya ako ginagalaw. nagdatingan ang mga nurse at Doctor at nilapitan ako. doon na ako nawalan ng malay.

•••••••••••••••••••••

“Hey, can you recognize me?”

Tanong niya sa akin.

Tulala lang ako habang nakatingin sa labas ng bintana nitong kwarto. nakaupo ako sa wheelchair at lumala ang pilay sa paa ko.

“Okay, I think you didn’t recognize me…”

Mahina at malungkot niyang sabi sa akin.

“I think what you went through at the hands of your boss was not good, you suffered a lot of trauma and fear from him. He is also probably the father of your baby. I won’t force you to talk to me about this, the important thing for me right now is that you get better.”

Sabi niya sa akin. naririnig ko naman siya ngunit hindi lang talaga active ang isip ko sa ngayon, kung baga ang isip ko ay parang naiwan ko roon sa bodega kung saan ako kinulong nila Madam Katherine at ang demonyo niyang asawa.

Hindi ko namalayan ang pagluha ng mga mata ko. naka tulala parin ang mga mata ko sa labas ng bintana at pinagmamasdan ko ang mga malalayang ibon na lumilipad sa himpapawid at dumadapo sa wire ng mga poste.

Nararamdaman ko ang pananakit ng ulo ko dahil sa matinding pagkabagok nito nung nahulog ako sa hagdan. may benda itong paikot sa ulo ko, mabuti na lang at naagapan dahil kung hindi ay possible akong ma comatose.

Hindi ko na pansin ay wala na yung lalaking iyon sa tabi ko. ramdam ko parin ang pag iisa at pangungulila sa mga taong mahal ko. napahagulhol na lang ako sa pag iyak habang namimiss ng mga braso o bisig ko ang mga yakap nila sa akin.

Natigilan ako nung mapansin ko ang pag galaw ng tiyan ko.

Biglang bumalik sa isip ko ang mga mahahalay na ginawa sa akin ni Sir Ace. umakyat lahat ng dugo ko sa ulo at saka ko hinawakan ng dalawang kamay ko ang tiyan ko.

“Ikaw…. hindi ako papayag na

magbunga

ang panghahalay na ginawa niya sa akin. papatayin kita sa loob ng tiyan ko… ayoko mag

kaanak

sa Isang rapist.”

Galit na Galit kong sabi. lumingon ako sa tabi ko at may nakita akong gunting na malaki. pinaikot ko ang gulong ng wheelchair ko palapit sa table na maliit sa tabi ng hospital bed ko at kinuha ko ang gunting na nakapatong sa ibabaw ng maliit na table na iyon.

Sabay mahigpit ko hinawakan ang gunting at itinaas ko na ito at akmang itatarak ko na sa tiyan ko nung may Isang kamay ang pumigil sa akin. malakas ang pagpigil niya sa kamay ko.

Nilingon ko ang taong iyon at Nakita ko ang lalaking iyon na kanina nasa tabi ko at kinakausap ako.

“what the hell are you thinking?”

Galit niyang tanong sa akin.

“will you kill that child inside your tummy? are you insane?!”

Galit pa niyang tanong sa akin.

“Wala ka nang pakialam sa gusto kong gawin, papatayin ko itong batang ito sa sinapupunan ko dahil ayoko magkaroon ng anak sa Isang demonyong rapist na iyon…. bitawan mo ang kamay ko.”

Galit ko din sabi sa kaniya.

“I don’t know what are you saying…. let go of this scissor. have mercy on the child, he has nothing to do with what is happening to you.”

Sabi niya sa akin. Dalawang kamay na niya ang pilit na kinukuha ang gunting sa kamay ko hanggang sa nakuha na niya ito sa kamay ko. nabalot ako nang panghihina at doon na ako umiyak ng umiyak.

(Heavy sobbing) malakas ko na pag hagulhol na halos pasigaw na.

“Its okay…. it’s okay, just cry all the pain you feel inside you now.”

Sabi niya sa akin. at saka niya ako niyakap ng mahigpit.

Hindi ko matanggap ang nangyayari sa akin ngayon. para akong mawawala sa sarili ko dahil sa sobrang hirap na mga pagsubok na naranasan ko at hanggang ngayon ay buhay parin ako.

Hindi ko alam kung paano at ano na ang mga sumunod na pangyayari. nawalan na ako ng malay at bumagsak ako sa dibdib niya.

Nagising na lang ako na Gabi na, Nakita ko ang lalaki na nagbabantay sa akin na natutulog sa may sofa. hindi ko siya kilala pero mukha siyang mabait. pero kahit na mabait siya ay hindi na ako magtitiwala kahit kanino kahit pa sa kaniya.

Bumaba ako ng kama ko at saka dahan-dahan kumilos. hinila ko ang bakal na pinagsasabitan ng dextrose ko at saka nagtungo sa CR. pagpasok ko sa CR ay naghanap ako ng kahit na anong bagay basta mahabang tali na pwede kong pagbigtian.

Desidido na akong magpakamatay ngayon, gusto ko na tapusin ang buhay ko. sirang sira na ako… marumi na ako at wala nang taong magkakagusto sa akin dahil binaboy na ako ng mga lalaking naging amo ko.

Nakahanap ako ng lubid na aabot ng limang metro ang haba. nakita ko iyon sa loob ng Isang kabinet na nasa taas ng salamin dito sa may sink.

Binuhol ko ang dulo nito sa katawan nito para doon ko isusuot ang ulo ko. at saka ang iba ay nilagay ko sa parang exhaust fan sa ceiling, inalis ko ang bakal na tumatakip sa exhaust fan sa ceiling at nilagay ko doon ang natitirang lubid. At saka binalik ang takip na bakal na iyon sa exhaust fan sa ceiling.

Hinila hila ko ang tali kung matibay na at nung masiguro na ako na matibay na iyon ay bumuntong hininga ako. nakatungtong ako sa upuan ngayon at handa ko nang isuot ang lubid na binuhol ko sa dulo para doon ko isuot ang ulo ko.

Napaluha ako habang pinagmamasdan ko ang lubid na pagbibigtian ko. nagtatalo sa isip ko kung gagawin ko ba ito o hindi. nanginginig ang mga kamay ko sa takot ngayon habang hawak ko ang lubid na iyon.

Nanghina na ng tuluyan ang mga tuhod ko, hanggang sa sumuko na ako na huwag ko nang ituloy dahil naiisip ko sila mama at ang mga kapatid ko. paniguradong hindi kakayanin ni mama ang mga mangyayari kapag nalaman niya kung bakit ako nagpakamatay.

Napahagulhol na lang ako ng malakas at saka napsalampak na paupo sa upuan na tinutung-tungan ko.

Ano pa ba ang rason mo at patuloy mo pa akong

binubuhay

? sirang sira na ako sa paningin mo, sobrang dumi ko na. diring diri ako sa sarili ko ngayon at may kasama pa akong sanggol na walang kasalanan at

kamuwang

muwang

sa nangyari sa akin na ginawa ng demonyo niyang ama na Isang rapist? ano pa ba ang

parusang

igagawad

mo sa akin?

kitilin

mo na ang buhay ko.

Sabi ko sa isip ko habang nakatingala sa kisame nitong CR na parang kinakausap ko ang Panginoon sa langit.

Hirap na hirap na ako….

Sabi ko sabay napatakip ako ng buong mukha ko gamit ang dalawang kamay ko.

Nung mapagod ako sa pag iyak ay napag desisyonan ko na lang na lumabas ng CR. natigilan ako nung makita ko ang lalaking natutulog kanina sa sofa na nagbabantay sa akin ngayon ay gising na..

Nakatayo siya malapit sa pintuan ng CR at gulat na gulat siya sa itsura ko.

Nakita niya din ang lubid na ginawa ko na nakasabit sa kisame. agad siyang lumapit sa akin at niyakap ako.

“Thank God…. thank God you didn’t go through with your suicide plan.”

Naluluhang sabi niya sa akin.

Naluha ako sa sinabi niyang iyon. hindi ko alam kung bakit, hindi ko siya kilala pero nag aalala siya para sa akin. binabantayan niya ako ngayon kahit hindi kami mag kaano-ano o kilala.

“Why are you doing this?”

Tanong niya sa akin.

“Why are you thinking of killing yourself?”

Tanong pa niya sa akin after niya ako yakapin.

“I’m tired of everything, I want to let go and give up. no one will accept me or love me because I’m already dirty, my former bosses drove me away. they raped me and I had child with them. Who else do you think will accept me now? in my current situation?”

Naluluhang tanong ko sa kaniya.

“Many will accept and love you regardless of your past… don’t think about it, like me. I can accept you no matter what your past is. I’ll help you get up.”

Sabi niya sa akin. sa sinabi niyang iyon ay gumaan ang pakiramdam ko. kahit na sinabi ko na sa sarili ko na hinding hindi na ako magtitiwala kahit kanino? pero siya? ayoko munang isipin na mapagkakatiwalaan siya. ngayon na puno ako ng takot at trauma dahil sa mga pinagdaanan ko?

Baka aabutin pa ng ilang taon o dekada ang lumipas bago ako maging okay at manumbalik pa ang tiwala ko sa mga kagaya niya pero hindi na kagaya ng dati na mabilis akong makisama o makisalamuha sa ibang tao lalo na sa mga taong kakakilala ko palang.

© BeauConcubine      |      2022

Chapter 32

Edward

“Before, his recovery was slow… now the results of his recovery are getting better. How did that happen? Did you help him to do the things I asked him to do that are part of his recovery?”

Tanong sa akin ng Doctor na tumitingin kay Isaiah.

Nalaman ko ang pangalan niya nung kinausap siya ng Doctor nung makuhaan siya ng information or record na ginagawa talaga ng mga Doctor at nurses sa hospital para sa mga patient nila na naka confined.

“Ahhh…. Yes, I have something to do with it. I talked to him the night he planned to kill himself inside the CR of his room. I said that I will help him to moved on because of that…. I convinced him to undergo therapy so that he can recover little by little.”

Masayang sabi ko sa Doctor.

“You did well, then? we can take him out of this hospital and take him home and continue his recovery there.”

Sabi ng Doctor sa akin. napatango ako sa sinabi niya.

Naisip ko na rin na iuwi siya sa mansion ko.

After namin mag usap ay lumabas na ako ng office ng Doctor at saka naglakad papunta sa kwarto niya. nadatnan ko siyang nakaupo sa gilid ng kama at may kinakain.

“Hey! what are eating?”

Tanong ko sa kaniya.

“I’m eating an apple.”

Sagot niya sa akin na mahina ang boses.

Lumapit ako sa kaniya at kinuha ko ang knife na maliit na hawak niya at kumuha din ako ng apple at naupo sa bakanteng upuan na nakaharap sa kaniya.

“What are you doing?”

Tanong niya sa akin.

“I will cut an apple for you to eat.”

Masayang sagot ko sa kaniya.

Natigilan naman siya sa sinabi ko.

“I can do that.”

Sabi naman niya sa akin.

“I know, it’s just so dangerous for you if you do it yourself.”

Sabi ko naman sa kaniya. nilingon ko naman siya at saka napangiti ako nung makita ko ang reaction ng mukha niya. namumula ang mga pisngi niya at naka chubby cheeks siya dahil may laman na apple ang bibig niya na nginunguya niya ngayon.

“Ouch!”

Sabi ko. nahiwaan ako ng maliit sa daliri ko.

“What? are you injured? may I see?”

Sabi niya sabay lapit sa akin.

kinuha naman niya ang kamay ko kung saan nagkaroon ako ng sugat sa daliri ko.

“I think you should be careful, not me. where are your eyes looking at?”

Sabi niya sa akin na natatawa.

“come, let’s treat your wound.”

Sabi niya sa akin. hinila niya ako papunta sa sofa at doon niya ako pinaupo. kinuha naman niya ang cotton at plastic na bote ng Hydrogen peroxide (agua oxigenada) at iodopovidone na kulay green ang bote.

Pinagmasdan ko ang ginagawa niyang paglilinis sa sugat ko. hindi ko maiwasan lingunin ang mukha niya…. ang mukha niyang iyon kung saan ako na karamdaman ng kakaiba sa kaniya nung unang pagkikita namin sa store na iyon sa Germany.

“That’s it, it’s over…”

Sabi niya. hindi ko namalayan ang sakit sa paglilinis niya ng sugat ko. napatingin ako sa sugat ko at hindi na iyon nag dudugo, may band-aid itong nakatakip sa sugat ko.

“T-Thank you….!”

Nahihiyang sabi ko sa kaniya. tumango lang siya sa akin at tumayo na siya sa pagkakaupo niya sa tabi ko at naglakad palayo sa akin. tinanaw ko lang siya palayo sa akin.

Ilang days na siya rito sa hospital. at ngayon ay makakaalis o makakalabas na siya ng hospital ngayon.

“Are you ready?”

Tanong ko sa kaniya.

“Where are you taking me? I have no one to go home to… I don’t know anyone here.”

Sabi niya sa akin. naupo ako sa gilid ng hospital bed niya, tapos na ako mag ayos ng mga gamit ko. binilhan ko siya ng damit na isusuot niya palabas ng hospital na ito.

“I will take you home to my mansion. you will live there from this day.”

Masayang sagot ko sa kaniya. nakatingin lang siya sa akin at wala siyang tugon.

Alam ko na nagdududa parin siya sa akin o iniisip niya na ganun din ang gagawin ko sa mga naging boss niya na ni rape siya.

“Hey! listen to me… if you think I’m like your bosses who raped you and got you pregnant? you’re wrong…. I won’t do that to you, you won’t work inside my mansion.”

Sabi ko sa kaniya.

“I will take you to this hospital as my guest in my mansion, so you will not work there. do you understand? I want you to continue to heal and recovered already. okay?”

Sabi ko pa sa kaniya sabay hinawakan ko ang kamay niya. tumango naman siya sa akin.

“come on, let’s get out of here.”

Pag aya ko sa kaniya.

Lumabas na kami ng kwarto ng hospital na ito kung saan siya na confined. pagbaba namin sa ground floor ay sinalubong kami ng mga escorts ko na naghihintay sa amin sa labas at saka pinagbuksan kami ng pintuan ng sasakyan ko na limousine.

Nung nasa byahe na kami ay halata sa mukha niya ang takot at pangamba. pero hinawakan ko ang kamay niya at pinisil iyon. nilingon naman niya ako.

“Don’t be afraid…. the people in my mansion won’t do anything bad to you.”

Sabi ko sa kaniya.

Tumango lang siya sa akin.

Pagdating namin sa mansion ay pumasok na ang limousine car ko sa loob at pinarada sa malaking parking lot sa labas ng mansion ko.

Sinalubong naman ako ng mga maids ko na mga nasa 30’s and above ang age at may mga pamilya na rin. nakahilera sila sa kaliwa at kanan sa labas ng main door ng mansion ko.

“Good Evening…. Mr. Anderson.”

Bati nila sa akin. nasa likod ko si Isaiah at bakas sa mukha niya ang pagkamangha sa nakikita niya ngayon. malaki nga talaga ang mansion ko at para itong mukhang Buckingham palace kung titignan.

Nung makapasok na kami sa loob sa ground floor ng mansion ko at tinawag ko lahat ang maids at mga escorts, guards and drivers ko.

“Everyone! all of you, listen to me. I have something important to tell all of you right now. I would like to introduce to all of you…. my friend Isaiah Estanislao. he will live here for a long time, he will not work here inside my mansion. I want you to do the same to him the way you serve me… are we clear?”

Sabi ko sa kanila.

“Don’t worry… he is not rude or has an ugly attitude. he is kind and understanding. if he asks something of you, give him what he asks each of you.”

Dugtong ko pang sabi sa kanila.

“Are we clear?”

Tanong ko sa kanila.

“Yes! Mr. Anderson…”

Sabay sabay nilang tugon sa akin.

Tumango ako sa kanila at saka ko nilingon si Isaiah na nakatingin lang sa kanila at mukhang nahihiya.

“let’s go up to your room.”

Sabi ko sa kaniya. nauna na akong maglakad sa kaniya papunta sa malaking hagdan para umakyat at sumunod naman siya sa akin. may mga escorts din na kasunod niya na bitbit ang mga gamit namin.

Nung nasa 2nd floor na kami ng mansion ay naglakad ako sa hallway sa gawing kanan. sa pang apat na pintuan sa kanan ay iyon ang magiging kwarto niya. binuksan ko ang pintuan na iyon at saka pumasok sa loob, sumunod naman siya sa akin.

“W-Wow! t-this is huge… and very expensive furnitures

inside of this room.“

Sabi niya habang nililibot ng buong paningin niya sa loob ng kwartong ito.

“You like it?”

Tanong ko sa kaniya.

“This is too much… too big. i wanted to use maids room instead of this room.”

Sabi niya sa akin.

Natawa ako sa sinabi niyang iyon.

“No, you will not use the servants’ quarters. didn’t I tell you earlier at the hospital? I won’t hire you from that hospital as my worker here inside my mansion? I took you to that hospital as my guest here in my mansion.”

Sabi ko sa kaniya.

Napalunok naman siya sa sinabi ko at saka siya tumango.

“Make yourself at home.”

Sabi ko pa sa kaniya.

Naglakad siya papunta sa malaking kama at naupo sa gilid nito. nakangiti akong pinagmamasdan siya… para siyang bata.

hinayaan ko muna siyang mag enjoy sa kwarto niya at lumabas na ako sa kwarto niya at sinarado ko ang pinto sabay naglakad papunta sa hallway papunta sa left side nitong 2nd floor.

Nung nasa tapat na ako ng pintuan ng kwarto ko ay binuksan ko na iyon at saka nagtungo sa kama ko.

“Just put my things there.”

Sabi ko sa kanila.

Tumango sila at nilapag ang mga gamit ko sa Ibabaw ng Cleopatra bed na nakadikit sa kama ko sa may bandang paanan at saka sila naglakad palabas ng kwarto ko at sinarado ang pintuan ng kwarto ko paglabas ng nahuling escort.

Naghubad na ako ng damit ko pang itaas at pang ibaba, pumunta ako sa CR ko para mag half bath.

After ko mag half bath ay nagbihis na ako ng pang bahay at saka lumabas ng kwarto ko para bumaba at pumunta ng dining room para kumain.

Pagdating ko nang dining room ay nadatnan ko na wala siya roon.

“Where’s Isaiah? where is he?”

Tanong ko sa mga maids ko.

“Sir, he is sleeping right now. so we did not disturb him.”

Sabi ng mayordoma ng mansion ko. tumango na lang ako sa sinabi niya at naupo na para magsimula ng kumain.

“Prepare him something to eat. I will feed him in his room after I eat here.”

Sabi ko sa mayordoma ng mansion ko.

“Yes, Mr. Anderson.”

Sabi niya sa akin at saka naglakad na ito papunta sa kitchen.

After ko kumain ay inakyat ko na ang pagkain pinahanda ko sa mayordoma ng mansion ko na para kay Isaiah.

Pinagbuksan ako ng pintuan ng maid at saka ako pumasok sa loob.

“Go back to the kitchen, I’ll take care of it.”

Sabi ko sa kaniya. tumango ito sa akin at saka naglakad na palabas ng kwarto at sinarado ang pinto.

Kami na lang ni Isaiah ang nandito sa loob ng kwarto niya.

Nilapag ko ang tray na may laman na pagkain sa tabi ko at saka pinagmasdan ko ang mahimbing na natutulog si Isaiah sa kama niya.

Halata sa mukha niya na binabangungot siya, pinagpapawisan siya ngayon at naka kunot ang noo niya. hinaplos ko ang noo niya at naramdaman ko na mainit iyon. nilalagnat siya ngayon.

“Isaiah…. Isaiah, wake up!”

Marahan kong pag gising sa kaniya.

Namulat ang mga mata niya at nilingon ako.

“Hey, are you okay?”

Tanong ko sa kaniya.

Hinihingal siya ngayon na parang kagagaling niya lang sa mahabang pagtakbo.

“I had a bad dream.”

Sabi niya sa akin.

“What is it? tell me…”

Tanong ko sa kaniya.

“I see my self screaming while running in the middle of the dark… I saw the face of my boss chasing me. he laughs and he intends to rape and hurt me again.”

Sabi niya sa akin na naluluha.

“I’m afraid I feel that he is only around and anytime he can rape me again and hurt me.”

Sabi pa niya sa akin habang umiiyak.

Napatayo ako sa kinauupuan ko at saka nilapitan ko siya at niyakap.

“that won’t happen… he can’t do that to you again. you are safe here and no one else can hurt you here…”

Pag tahan ko sa kaniya. nakakapit ang dalawang kamay niya sa kanang braso ko. hinimas himas ko ang buhok niya ngayon.

Halo-halo ang nararamdaman ko ngayon, pag aalala para sa kaniya lalo na sa kondisyon niya, Galit na parang gusto ko hanapin at patayin ang lalaking boss niya na gumawa nito sa kaniya kaya sobrang tindi ang takot at traumang nararamdaman niya ngayon.

Nung mapatahan ko na siya ay tsaka ko siya pinakain.

“You have a fever, I will give you medicine to lower your fever.”

Sabi ko sa kaniya. pinainom ko siya ng gamot at saka nag pahinga siya. nakaupo lang siya at nakasandal sa hard board ng kama. nag kwentuhan lang kami dalawa hanggang sa umipekto na ang gamot sa kaniya at hinila na siya ng antok.

Hindi ako umalis sa tabi niya hanggang sa soon na ako nakatulog sa kwarto niya sa tabi niya para bantayan siya.

© BeauConcubine | 2022

Chapter 33

Third Person POV

“You know what? this is your g*

ddamn

fault!”

Galit na Galit na sabi ni Madam Katherine sa kaniyang asawang si Ace. nung malaman at matuklasan nilang pareho na wala na si Isaiah sa loob ng bodega ng bahay nila kung saan nila ito ikinulong.

“Why me? Ahh tsss… this is your fault too. I told you before to kill that

assh

*le gay, But what did you do? you didn’t listen to me.”

Inis na sabi naman ni Ace sa kaniyang asawa na si Katherine.

“Are you dumb? if i kill that gay? the embassy of their country here in the US can trace that we killed him. he is not a residence of our country. he is just an overseas worker here. I can’t kill him because we will be jailed if the embassy of their country here in the US finds out if we do that. our government will file a serious case against us.”

Galit na sabi ni Katherine sa asawa nito.

“aren’t you thinking too? he will report to the embassy of their country here in the US what we did to torture him.”

Sabi naman ni Ace sa kaniyang asawa na si Katherine.

“we need to think of a way to find him.”

Sabi naman ni Katherine.

“how? how do we find him? where do we start?”

Tanong ni Ace sa kaniya.

“I do not know how, this is your fault.. your crazy bastard

assh

*le man.”

Iritang sabi ni Katherine sa kaniya.

“we need to immediately report this to the police station that he is missing. so that we can find him and bring him back here to us.”

Sabi pa nito sa kaniyang asawa na si Ace.

“we have done that before, so far we have not found him.”

Sabi naman ni Ace sa kaniya.

“we will go back to the police station where we reported him missing. if it is necessary to tease the police in finding him? we will do that.”

Sagot naman ni Katherine sa kaniya.

“we are tired of doing this when we look for him.”

Sabi naman ni Ace.

“How many days did you not feed him when he was locked up in the warehouse of our house?”

Dugtong pa nitong sabi.

“Do you think he will survive on the side of the road while wandering away from our house?”

Tanong ni Ace sa kaniya.

“No! he will die because he is so weak.”

Sabi niya kay Katherine.

Natigilan naman si Katherine at napatango na lang dahil may punto naman ang asawa niya. hindi niya pinapakain si Isaiah simula nung kinulong niya ito sa bodega ng bahay nila.

“let’s not think or worry about him for now. let’s just think about saving our company. for the future of our son Aaron.”

Malambing na sabi ni Ace sa kaniya habang hawak ang dalawang kamay nito ang magkabilaan pisngi ni Katherine sabay halik sa noo ng babae.

“Yeah….!”

Sagot ni Katherine sa kaniya.

“how about that man’s things that are here inside our house?”

Tanong naman ni Katherine sa kaniya.

“we’ll throw that away. where no one will see or know that the gay is missing.”

Sabi naman ni Ace sa kaniya.

“Do it now before it’s too late.”

Sabi naman ni Katherine sa kaniya.

“Of course, I will do that right away.”

Sabi naman ni Ace.

Kaya nung gabing iyon, hinanda ni Ace ang sasakyan na naka parada sa garage ng bahay nila sa labas.

Binuksan niya ang likod ng sasakyan nila at doon pinasok ang luggage ni Isaiah. nung makasiguro na wala nang naiwan na gamit ni Isaiah sa loob ng maids room ay nagtungo naman siya sa garden ng bahay nila para kunin ang ginamit niyang pagpatay sa Daddy ni Katherine na hindi pa ito nalalaman ng asawa niya.

Isasama niya din ito sa pagtapon kasama ng mga gamit ni Isaiah.

At saka na niya sinara ang likod ng sasakyan at saka sumakay na sa loob at nagmaneho palayo sa bahay. Naghanap siya ng masukal na lugar nung gabing iyon para doin itapon ang mga gamit ni Isaiah.

Ngunit hindi niya alam ay may Isang sasakyang kulay itim ang nag maman-man  o sumusunod sa kaniya ngayon.

“We have found him… he left their house and we are now following him here in the dense area.”

Sabi ng lalaki na may kausap sa cellphone. apat sila na lalaki sa loob ng sasakyan at pare-pareho silang mga naka itim na suot na damit.

“Good, just follow him to see what he will do in that dense area. don’t pretend you’re following him. are we clear?”

Sagot naman ng kausap nito sa kabilang linya.

“Copy… Boss!”

Sabi ng lalaki.

“Call me right away if you have an update on what that man is doing in that place.”

Sabi ng lalaki ulit sa kabilang linya.

“Alright, boss!”

Sabi naman ng lalaki. at saka binaba na nang lalaki sa kabilang linya ang tawag.

Sinundan ng sasakyan nila ang sasakyan ni Ace. hanggang sa tumigil ito sa gilid ng kalsada na kung saan ay walang dumadaan na mga sasakyan.

Nasa di kalayuan naman ang sasakyang nagmamatyag kay ace.

Bumaba si Ace ng sasakyan at nagpunta sa likuran nito at sabay binuksan ang likod at kinuha na kaagad ang luggage ni Isaiah sabay naglakad papasok sa parang gubat at doon tinapon ang luggage.

Bumalik siya sa likod ng sasakyan at saka kinuha ang ginamit niyang pagpatay sa Daddy ni Katherine at saka tinapon din iyon kung saan niya tinapon ang luggage ni Isaiah.

Palinga-linga si Ace sa paligid baka kung may taong nakakakita sa kaniya, tinapon niya din ang carpet sa likod ng sasakyan at saka kinuha ang pang spray na pabango na ginagamit sa loob ng bahay nila at saka ini-spray sa likod ng sasakyan dahil amoy mabaho at masangsang sa ilong dahil sa gamit na tinapon niya na ginamit niya sa pagpatay sa Daddy ni Katherine.

Nung mawala na ang amoy nito ay tsaka na niya sinarado ang likod ng sasakyan at pumasok na sa loob at naupo sa driver seat at pinaandar ang sasakyan palayo sa lugar na iyon pabalik sa bahay nila.

Nung makasiguro na wala na si Ace ay tsaka pinuntahan ng mga lalaking iyon ang Lugar kung saan tinapon ni Ace ang luggage ni Isaiah.

Bumaba ang tatlo sa loob ng sasakyan at saka naglakad papasok sa gubat na iyon. nakita nila ang luggage ni Isaiah at ang ginamit ni Ace sa pagpatay sa Daddy ni Katherine.

Agad tinawagan ng lalaki ang boss nito na kausap niya kanina sa kabilang linya.

“Hello?”

Sagot ng boss niya sa kabilang linya.

“Sir, he threw some luggage here and there is something here that smells bad and still has a lot of blood marks on it.”

Sabi ng lalaki sa boss niya.

Natigilan naman ang boss sa narinig niya.

“take the luggage and the thing you say has blood marks on it.”

Sabi ng boss sa kaniya.

“Copy… Sir!”

Sagot ng lalaki.

“Make sure you don’t touch with your hands the thing you say has blood on it. wear gloves so that there is no trace of your finger print on that thing.”

Sabi naman ng boss sa kaniya.

“I will do… Sir!”

Sagot naman ng lalaki sa kaniya.

After nila mag usap ay kinuha nila ang luggage at saka nag suot din sila ng gloves para kunin ang bagay na may marka ng natuyong dugo roon at saka nila binukod iyon ng lalagyan sa loob ng sasakyan nila.

After niyon ay dali-dali silang umalis ng lugar na iyon pabalik sa bahay ng boss nila.

Nung makabalik na sila sa bahay ng boss nila, binaba na nila ang luggage ni Isaiah at ang bagay na may bakas ng natuyong dugo na mabaho na ang amoy.

“Here are all the things he threw away on that place.”

Sabi ng lalaki sa harapan ng boss niya.

Nasa basement sila ngayon.

“Good! you can now rest in your rooms.”

Sabi ng boss nila na lalaki.

“Why are you sending me here?”

Natigilan ang lalaki nung magsalita si Isaiah na may hawak na cane at naglakad palapit kay Edward, may maid sa likod ni Isaiah para I assist siya sa paglalakad.

“Look what I found…. is this your luggage?”

Masayang tanong ni Edward sa kaniya. nilingon naman ni Isaiah ang luggage na iyon.

“T-That’s my luggage…. how did you—?”

Nagtatakang tanong ni Isaiah kay Edward.

“Your boss threw that in the forest just now.”

Sagot naman ni Edward sa kaniya.

“I think they’ll stop looking for you because they’ve thrown away your stuff.”

Sabi ulit ni Edward sa kaniya.

“That’s what he used to kill his father-in-law…”

Turo ni Isaiah sa gamit na may mga bakas ng natuyong dugo. nilingon naman iyon ni Edward.

“Are you sure that’s what he used to kill his father-in-law?”

Tanong ni Edward sa kaniya.

“Yes, I’m pretty sure that’s what he used to kill his father-in-law. I can see in my second sight. (psychic/clairvoyance)…”

Sagot ni Isaiah sa kaniya.

Hindi nakapagsalita si Edward.

“That is the evidence I will use against him. and I also know where he buried his Father-in-law.”

Sabi ulit ni Isaiah.

Lumapit si Isaiah sa luggage niya at hinawakan niya ito pero bigla siyang napapikit at may nakita siyang kakaiba.

“Isaiah, what do you see?”

Tanong ni Edward sa kaniya.

“He returned…. he returned to that forest, and he was looking for those he had thrown away.”

Sabi ni Isaiah. biglang nanakit ang ulo nito at nakaramdam siya ng panghihilo mabuti at nasalo siya ng maid na nasa likod niya.

Nilapitan naman siya ni Edward.

“Hey! are you ok?”

Tanong ni Edward sa kaniya.

Namulat ni Isaiah ang mga mata niya at nakakaramdam ng pagkahilo.

“Go upstairs and rest. don’t worry… i’ll go up too after i hide this first.”

Pag aalalang sabi ni Edward sa kaniya.

Tumango naman si Isaiah sa kaniya. at saka na ito naglakad paalis ng basement kasunod ang maid na nasa likod nito.

Naiwan si Edward sa loob ng basement. tinago niya ang luggage ni Isaiah at ang bagay na may bakas ng natuyong dugo na hindi niya hinawakan gamit ang mga kamay niya. nakasuot siya ng gloves habang tinatago niya ang bagay na iyon.

Pagkatapos niya itago ang mga iyon ay umalis na rin siya sa basement at saka umakyat na siya sa itaas para sundan si Isaiah.

Samantala naman si Ace ay bumalik sa lugar na iyon ngunit hindi na niya natagpuan ang luggage at ang bagay na tinapon niya.

“What? is his luggage still there?”

Tanong ni Katherine sa kaniya sa kabilang linya ng tawag.

“Nothing… I can’t see it anymore.”

Sabi naman ni Ace.

“Stupid! you assh*le…. I told you to burn it, don’t just throw it out there.”

Inis na sabi ni Katherine sa kaniya.

“You are not listening to me.”

Sabi pa nito sa kabilang linya na inis na inis.

“how is that now? I’m sure someone got his luggage there.”

Sabi pa nito.

“No one will take that here. I’ll try to find it somewhere else, maybe I’ve thrown it there.”

Sabi naman ni Ace.

“Just make sure you see his luggage there. when you see it? take it and bring it back to the house. don’t burn it… maybe he has something important there that is worth of money.”

Sabi ni Katherine sa kaniya.

“Okay… Okay, I see!”

Sabi naman ni Ace sa kaniya.

After nila mag usap mag asawa ay binaba na ni Katherine ang tawag. hindi siya mapakali. palakad-lakad siya ngayon rito sa living room ng bahay nila at naghihintay ng tawag ng asawa niyang si Ace na bumalik sa gubat at hinahanap ang luggage ni Isaiah kung saan niya ito tinapon kanina.

“I hope Ace finds that gay’s luggage.”

Sabi ni Katherine sabay naupo sa sofa nila dito sa living room.

Nilapag niya ang cellphone niya sa mesang babasagin na maliit na nasa harapan niya ngayon. na s-stress siya sa nangyayari sa pamilya niya simula noong dumating si Isaiah sa buhay nilang mag-asawa… pati ang Daddy niya ay matagal nang nawawala pero ang hindi niya alam ay matagal na itong patay at nakalibing sa likod ng bahay nila na kagagawan ng asawa niya mismo.

© BeauConcubine      |      2022

Chapter 34

Isaiah

“Are you sure about what you are asking that you want to work in my company as a janitor?”

Tanong sa akin ni Edward.

“Yeah…! I want to, I’ve been here in your mansion for a few days and I’m always in my room. it’s boring, I can’t do anything here.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“I like that I can move, that I help in the work. I’m not used to doing nothing.”

Sabi ko pa sa kaniya.

“Okay, if that’s what you want? I’ll give it to you… as long as you don’t get tired.”

Masayang sabi niya sa akin. ngumiti naman ako sa kaniya.

“Don’t tire yourself okay? also eat at the right time, and take your vitamins after you eat.”

Sabi pa nito sa akin.

“I will! you too… don’t starve yourself, eat at the right time too.”

Sabi ko sa kaniya. ngumiti siya sa akin na labas ang malalalim niyang dimple sa magkabilaan sa gilid ng labi niya.

“Let’s go!”

Sabi niya sa akin. tumango naman ako.

Naka suot ako ng uniform na pang personnel na kulay gray at black na slack pants.

Siya naman ay naka corporate attire, gwapong gwapo siya sa suot niyang iyon. kahit anong kulay ay bagay sa kaniya dahil maputi siya, matangkad at very handsome.

Nagtataka nga ako kung bakit hanggang ngayon ay single parin siya.

Paglabas namin ng mansion niya ay naka handa na ang sasakyan niyang maghahatid sa amin sa kompanya niya.

Nauna siyang pumasok sa loob ng sasakyan at ako naman ang sumunod. aaminin ko na sobrang awkward kapag kaming dalawa lang ang magkasama at magkatabi sa loob nitong sasakyan niya. Limousine kase ito at may apat na divider ito.

Sa pangalawa kami nakaupo samantalang ang apat niyang escort ay nasa pangatlo hanggang sa dulong part ng limousine.

“Are you okay?”

Tanong niya sa akin. napalunok ako at napalingon sa kaniya. ang laki kasi niyang tao.

“Uhm… yeah! haha I feel something awkward right now.”

Sabi ko sa kaniya.

“Awkward? where? from the two of us?”

Tanong niya sa akin..

“I mean, I’ll be counted when the two of us are together. I don’t mean I don’t like you. I’m different from you because you’re a big person and I look like your bodyguard when I’m next to you.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ouch….!”

Daing kong sabi nung pinisil niya ang kaliwang pisngi ko.

Tumatawa naman siya habang nakatingin sa akin.

“why did you do that?”

Reklamong tanong ko sa kaniya.

“You look so cute, you look like a girl…!”

Sabi niya sa akin.

Napahawak naman siya sa tiyan ko na malaki na.

“Baby, don’t worry… you and your Daddy are safe with me. no one will ever hurt the two of you again.”

Sabi niya habang nakangiti.

Tulala lang akong nakatingin sa kaniya.

Feeling niya ay siya ang ama ng batang pinagbubuntis ko. sana siya na lang talaga ang ama nitong batang ito.

Nilingon naman niya ako at nagtama ang mga mata namin. bumilis ang tibok ng puso ko habang nakatitig ako sa mga mata niya. ngayon ko lang ito naramdaman sa buong buhay ko.

ano itong nararamdaman ko? nagkakagusto na ba ako sa kaniya? hindi ako pwedeng ma fall sa kaniya. sobra-sobra na ang nagawa niyang tulong sa akin at ayoko na madagdagan pa iyon.

Sabi ko sa isip ko at saka ako umiwas ng tingin sa kaniya.

Lumayo ako kaunti mabuti na lang at hindi niya iyon napansin.

Nung makarating na kami sa kompanya niya ay namangha ako dahil siya pala ang may Ari ng kompanyang tinatambayan ko nung pulubi pa ako.

“Are you the owner of this company?”

Tanong ko sa kaniya.

“I am… why?”

Tanong niya sa akin..

“it’s a shame, here I was begging for money so i could buy food outside of your company when I was a beggar.”

Sabi ko sa kaniya.

“I know, I’ve noticed you before. but I didn’t know that you were the man I helped when I was in Germany…”

Sabi niya sa akin. ngumiti ako nung maalala ko yung nangyari na iyon.

Siya pala yung lalaking tumulong sa akin nung na hospital ako after ko magkaroon ng malubhang sakit dahil sa sobrang pagod sa pang aabuso sa akin ni Timothy. siya yung lalaking tumulong sa akin at nagbantay sa akin sa hospital noong nasa Germany pa ako.

“I remember the day you took me outside my boss’s house. You asked me if we will meet again, and my answer to you is, if fate plans to cross our paths again? we meet again, and that’s it… we meet again.”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Yeah, and i was so happy when we met again…”

Sabi niya sa akin nang nakangiti.

Kakaiba na ang nararamdaman ko para sa kaniya. may something siya sa puso ko na hindi ko ma explain.

Pero natatakot parin ako na baka ganun din siya sa mga lalaking naging amo ko before. baka pagsamantalahan niya din ako.

Pagpasok namin sa loob ng kompanya niya ay nakatingin ang mga ito sa amin lalo na sa akin. nakaramdam ako ng hiya kaya niyuko ko na lang ang ulo ko.

Pero nauntog ako sa malapad na likod niya dahil nasa likod lang niya ako.

Arayyy

!”

Bulong ko.

“Hey, what are you doing there? stay here in my side, don’t be behind me.”

Sabi niya sa akin.

Tumango naman ako sa kaniya at saka naglakad papunta sa gilid o sa tabi niya.

“Good Morning, Sir.”

Bati ng mga empleyado niya sa kaniya.

Tumango lang ito sa kanila at ngumiti.

“Do you know the one next to him?”

Tanong ng empleyadong lalaki sa kausap niyang babae na empleyado din… sila yung bumati kay Edward kanina.

“I don’t know him. maybe he is a new personnel here in the company.”

Sabi naman ng babaing empleyado na iyon sa kausap niya na lalaki.

Nagtungo kami sa elevator at saka sumakay na kami roon sa loob. kasama namin ang apat na escort niya na kasama namin kanina sa limousine car niya.

“I will refer you to Mr. Jones. he is the Head of personnel labors here in my company. I will tell him that he will only give you light work because of your condition now.”

Sabi niya sa akin.

“Yes, Sir Edward…”

Sagot ko sa kaniya. lumingon naman siya sa akin.

“I said you should call me Edward not Sir Edward…”

Sabi niya sa akin.

“But we are here in your company.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“So what?”

Tanong naman niya.

“Its a sign of respect..”

Sabi ko naman sa kaniya. narinig ko ang malalim niyang pagbuntong hininga.

“Fine! but at the mansion, call me Edward not Sir Edward.”

Sabi niya sa akin.

“Yes, Sir Edward…”

Sagot ko sa kaniya.

Paglabas namin ng elevator ay naglakad na kami sa hallway. hindi ko alam kung anong number ng floor ito. una namin pinuntahan ang office ng head ng personnel ng kompanya.

“Good Morning, Sir Edward. how may i help you?”

Tanong ng lalaki sa kaniya.

“Good day, Mr. Jones. I would like to entrust you with my friend Isaiah, he will work here in my company for the time being. give him the light jobs here in the company because he has a health problem.”

Sabi ni Sir Edward sa kaniya. tinignan naman ako ng lalaki.

“Is that so? all right sir, no problem…”

Sagot naman nito.

“So? I’m going to my office now. just ask Sir Jones where my office is, if you want to visit me. Okay?”

Sabi niya sa akin. nung lingunin niya ako.

“Okay, Sir Edward… Thank you for everything!”

Sabi ko sa kaniya.

“Your welcome… see you later!”

Sabi niya sa akin habang nakangiti.

At naglakad na ito palayo sa akin habang nakatayo ako sa harapan ni Sir Jones.

“What is your relationship with Sir Edward? why do you seem so close to him?”

Tanong sa akin ni Sir Jones.

“We are just friends, that’s all.”

Sagot ko naman sa kaniya.

Napataas na lang siya ng kilay nito at parang sinusuri ako.

“Okay, i will assign you what you will do today.”

Sabi niya sa akin.

“follow me!”

Sabi pa nito sa akin. tumango naman ako at saka sumunod sa kaniya. lumabas kami ng office niya at nag tungo sa parang stock room.

Pagpasok namin doon binigay niya sa akin ang Isang list at tsaka Isang ballpen.

“Inventory the cleaning materials used by the janitors here. count each cleaning materials such as hand sanitizers, detergents, bleach and any other cleaning materials used by our janitors here. and write on the form you are holding…. are we clear?”

Utos niya sa akin.

“Copy, Sir Jones.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Good! after that, come back to my office. I have something else for you to do.”

Sabi niya sa akin. tumango naman ako kaagad at pagkatapos ay iniwan na niya ako sa stock room.

Binilang ko lahat Isa-isa ang mga cleaning materials na inutos niya sa akin at saka nilista ko sa papel ganun din sa mga nasa karton.

Tumagal ako roon ng mahigit 1 hour and 15 minutes, nung ma check ko na lahat ay tsaka na ako lumabas ng stock room at bumalik kay Sir Jones.

“I’m done, Sir Jones.”

Sabi ko sa kaniya.

“Okay, the next thing to do is to fix these forms. the arrangement is in order by date.”

Sabi niya sa akin.

“And put them here in boxes with per months written on them.”

Dikta niya sa akin.

Tumango naman ako kaagad at saka iyon ang sinunod kong ginawa.

Marami-rami ang mga forms na iyon pero ayos lang.. gusto ko talaga yung may ginagawa ako.

“You don’t seem tired? are you okay with what i ask you to do?”

Tanong niya sa akin.

“I’m fine sir. I’m not tired yet…”

Sagot ko sa kaniya.

Habang inaayos ko ang mga forms na iyon ay hindi ko napansin ang pagpasok ng Isang lalaki na naka uniform din na pang personnel kagaya ng suot ko.

“Hi, are you new here? I think I just saw your appearance here…. new employee?”

Tanong niya sa akin. nilingon ko naman siya.

“Yes, I’m new here. I just started working here. but I won’t be able to work here for long because of my condition.”

Magalang kong sabi sa kaniya.

“Ohh… I see, by the way I’m Allen. and you are?”

Pagpapakilala niya sa akin.

“Isaiah…”

Sagot ko sa kaniya.

“Nice to meet you, Isaiah.”

Sabi niya sa akin sabay alok ng kamay niya sa akin. inabot ko naman ang kamay ko sa kamay niya at nag shake hands kami.

“Nice to meet you too… Allen!”

Sabi ko naman sa kaniya.

Gwapo siya, matangkad at maputi. black ang buhok niya at wavy, matangos ang ilong.

“it seems like your not american? am i right?”

Ngiting tanong niya sa akin.

“Ahh… yes! I’m not american nor latino… I’m from the philippines.”

Sabi ko sa kaniya.

“Woah! really? your from the Philippines?”

Gulat at halatang interested siya sa tanong niya.

“Yes…!”

Natatawang sabi ko.

Umupo siya sa tabi ko.

“I really like the Philippines… not only because the tourists in that country are beautiful, but the people there are very kind, happy and always smile. hospitality, loving caring of the Filipinos there.”

Sabi niya sa akin ng naka ngiti.

“Indeed! we filipinos are really happy. caring and loving, kind and hardworking in everything. We are also very talented especially in singing and dancing.”

Proud ko na sabi sa kaniya.

“Just like you… you have a sweet smile.”

Sabi niya habang nakatingin sa mga labi ko. nawala paunti-unti ang ngiti ko sa labi ko at nakakaramdam na naman ako ng hiya at kaba sa kaniya.

“Isaiah….!”

Sigaw ni Edward na nakatayo sa labas ng pintuan ng office ni Sir Jones. wala si Sir Jones dito sa loob ng office dahil pinatawag siya ng Isang head department sa itaas.

Napalingon kaming dalawa ni Allen kay Sir Edward.

Naglakad ito palapit sa amin. napatayo naman kaming dalawa ni Allen. naka kunot ang mga noo nito at malalim siyang nakatingin sa akin.

“What are you two doing?”

Malaking boses niyang tanong sa akin. parang umakyat sa ulo ko ang takot ko ngayon.

“Uhm.. Sir Edward, Sir Jones is asking me to fix these forms. Sir Jones left for a while and Allen entered the office and saw me. we just talked.”

Sagot ko sa kaniya na natatakot.

“That’s why no one answered the telephone button earlier because the two of you were just chatting inside Jones’ office.”

Galit niyang sabi sa akin.

“Don’t you know I’ve been waiting for someone to answer the telephone button here?”

Galit niyang tanong sa akin.

“Sir Edward, i don’t know… Sir Jones didn’t say me anything about that telephone.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Exactly! even if you don’t know it, you still learned to feel around you, not that you prioritize flirting with others.”

Sabi niya sa akin.

Nasaktan ako sa mga sinabi niyang iyon sa akin.

Nilingon naman niya si Allen.

“Get out of here, go back to your work.”

Inis na sabi ni Sir Edward sa kaniya.

“Y-Yes… Sir!”

Sabi ni Allen at naglakad na ito ng mabilis palayo sa amin ni Sir Edward.

“Come to my office. Asap!”

Sabi niya sa akin. at naglakad na siya palayo sa akin. napahawak ako sa dibdib ko na sobrang bilis ang tibok dahil sa takot at pangamba.

Inayos ko muna ang mga forms at isinantabi ko ang mga iyon at saka inayos ang sarili ko at naglakad na palabas ng office ni Sir Jones at dumiretso na ako sa office ni Sir Edward sa pinaka tuktok nitong building.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 35

Third Person POV

“That’s why I don’t want to give in to your request to work here in my company. what if you get raped again? what will you do?”

Galit niyang tanong sa akin habang nakatalikod siya sa akin. nasa loob kami ng office niya.

Nakatayo lang ako sa did kalayuan sa harapan ng office table niya.

“that won’t happen again, Sir Edward.”

Sagot ko sa kaniya.

“how can you be sure it won’t happen again?”

Tanong niya sa akin. sabay humarap ito. hindi ako makasagot sa tanong niya. ayoko din tignan ang mga mata niyang parang malalim na dagat na kapag tumingin ka sa mga iyon ay malulunod ka.

(Sigh) buntong hininga niya

“listen to me carefully…. I allowed you to work here because of your wish. but hopefully, you learn to distance yourself from new people you just met. always think about what happened to you before and learn from it that you should never trust anyone. do you understand?”

Sabi niya sa akin na mahinahon na ang boses niya.

Napatango ako sa kaniya.

“Please don’t abuse the kindness I show and make you feel..”

Sabi pa niya sa akin.

“I’m sorry if I yelled at you earlier… I didn’t mean to do that. I just got carried away by my anger towards you.”

Malambing niyang sabi sa akin.

“Please… forgive me!”

Sabi pa niya sa akin.

“But do me a favor, stay away from those men who work here in my company. except me.”

Sabi niya sa akin na ikinatingin ko sa kaniya. nagtama na naman ulit ang mga mata namin at nababasa ko ang mga mata at titig niyang iyon sa akin na para siyang nagseselos.

Nagseselos kaya siya kay Allen nung nakita niya kaming nag uusap kanina?

Tanong ko sa isip ko.

“And why would I do that? are you jealous?”

Tanong ko sa kaniya na straight to the point.

Natigilan naman siya sa tanong ko sa kaniya.

“What if I tell you Yes?”

Tanong niya sa akin na ikinabigla ko.

“Why are you jealous?”

Tanong ko sa kaniya.

“I have a right to be jealous. any man who talks to you or approaches you. I’m jealous of them.”

Sabi niya sa akin.

“I take care and protects for you too much, more than my life.”

Sabi niya sa akin na sobrang sincere.

“I know you don’t need my pity. what you need is protection and care… and that’s what I made to feel for you.”

Sabi pa nito.

Hindi ako makapag salita, para bang naurong o umatras ang dila ko. ngayon ay para akong nalulunod sa mga titig niya sa akin.

“So please…. stay away from those men who work here in my company, except me!”

Sabi niya sa akin.

“Do you have feelings for me?”

Straight to the point ko na tanong sa kaniya.

Hindi siya makapag salita sa tanong ko.

May naramdaman akong kaunting kirot sa puso ko na para ba akong umaasa na mag kakagusto siya sa akin pero wala.

“It’s okay, just don’t answer that question of mine to you…”

Sabi ko sa kaniya.

“Don’t worry… I will do your favor.”

Sabi ko pa.

“I’m going back to my work…”

Sabi ko at saka umalis na ako sa harapan niya. nakatingin lang siya sa akin pero hindi ko na siya nilingon pa.

Paglabas ko ng office niya ay agad kong nakita si Allen na naghihintay sa labas ng office ni Sir Edward.

“Hey, what’s up? did he scold you? did he fired you?”

Tanong niya sa akin.

“No!… he did not fired me.”

Sabi ko sa kaniya.

“Allen! I’m sorry… I think, I need to stay away from you and the other men who work here at the company.”

Malungkot kong sabi sa kaniya.

“What? why?”

Tanong niya sa akin.

Umiling na lang ako sa kaniya at saka naglakad na ako ng mabilis palayo sa kaniya.

“Hey! wait for me… where are you going?”

Tanong niya sa akin. hindi ko alam kung saan ako papunta ng mga Oras na iyon. hanggang sa natigil ako sa tapat ng Isang pintuan.

Akma ko na hahawakan ang doorknob para buksan ang pintuan na iyon ngunit naunahan niya akong hawakan iyon.

“Do not enter this room…. you are not allowed to enter on this room.”

Sabi niya sa akin.

“In all rooms here within the company. this is the only room that no one can enter.”

Sabi pa niya na ikinapagtaka ko naman.

“Why? what is inside in that room?”

Tanong ko sa kaniya.

“You don’t need to know more.”

Sabi niya sa akin.

“Let’s go out here.”

Sabi niya sabay hawak sa kamay ko at hinila palayo sa pintuan ng kwarto na iyon.

Nakatingin parin ako sa kwarto na iyon at nahihiwagaan ako kung ano ba ang meron sa loob na iyon.

Pagbaba namin sa ground floor ng kompanya ay nagtungo na kami sa Janitorial Cleaning Cart hinawakan ni Allen ang handle nito at itinulak papunta sa malaking glass wall na malapit sa entrance glass door ng Company.

Kumuha siya ng basahan na maliit at saka spray bottle na may laman na sabon at inumpisahan na niya magpunas ng malaking salamin na pader.

“Can you tell me what’s in that room?”

Tanong ko sa kaniya. natigilan naman siya sa ginagawa niyang pagpupunas ng malaking glass wall at nilingon ako.

“Why do you want to know?”

Tanong niya sa akin.

“Because I’m confused about what’s inside, and why employees like us can’t enter on that room.”

Sagot ko sa kaniya.

“I’ll tell you later when I’m done here.”

Sabi niya sa akin tsaka bumalik na sa ginagawa niya. sa sobrang confused ko patungkol sa kwarto na iyon ay tinulungan ko na siyang tapusin ang pagpupunas ng malaking glass wall na pinupunasan niya.

“You really want to know huh?”

Tanong niya sa akin nang nakangiti.

“Of course. that’s why I’m helping you even though this task is difficult.”

Sabi ko sa kaniya. Tinapos namin ang pagpupunas sa lahat ng glass wall dito sa ground floor malapit sa entrance sa loob at labas.

Pagkatapos niyon ay saktong lunch time na. nagtungo kaming dalawa sa canteen. naupo na ako sa table na pang good for two only at siya ang nag order ng pagkain namin.

“What do you want to eat?”

Tanong niya sa akin.

“Whatever. as long as it’s nutritious… unhealthy food is forbidden to me.”

Sagot ko sa kaniya. natawa naman siya sa sinabi ko.

“Oh? so are you vegetarian?”

Natatawang tanong niya sa akin.

“Hmmm… A little bit!”

Sagot ko naman at natawa kaming pareho.  iniwan na niya ako at nag order na siya sa counter.

After niya mag order ay bumalik na siya sa table kung nasaan ako at naupo na siya.

“Oh, can you tell me what’s inside that room?”

Tanong ko sa kaniya nang naka ngiti.

Napailing naman siya sa akin habang natatawa.

“Before i say that, tell me why you need to stay away from me… did Sir Anderson order that to you?”

Tanong niya sa akin.

Napalunok naman ako ng laway ko at saka nagbuntong hininga.

“Yes, he ordered me to do that. he told me to stay away from you and any man who works here in the company I have to stay away, except him.”

Sabi ko sa kaniya na malungkot.

Hindi siya nakapag salita nung marinig niya ang sinabi ko.

“he thinks maybe i will be seized you away from him.”

Malungkot niyang sabi sa akin. na confused ako sa sinabi niya.

“Why would he think you would do that?”

Tanong ko sa kaniya.

“Don’t you want to know what’s inside that room?”

Tanong niya sa akin nung umayos siya ng upo sabay palinga-linga sa paligid at mahina niyang tinanong sa akin iyon.

“Yes…!”

Sagot ko sa kaniya.

“Come closer, and listen to me carefully.”

Sabi niya sa akin. tumango ako at saka umayos ng upo at lumapit sa kaniya.

“Only Sir Edward Anderson could enter that room. not just because he is the owner of this company. but he put something inside, not a thing but a person.”

Paunang kwento niya sa akin.

“Do you mean, there was someone locked up inside?”

Tanong ko sa kaniya. tumango siya sa akin.

“But the person he locked inside was not alive but a comatose patient.”

Sabi pa niya sa akin.

“Lady Scarlet Rodriguez was the comatose patient he locked up in that room. he loved that girl very much, she was Sir Edward’s first love… they were supposed to get married that day but the bridal car she was riding in ended up in a tragedy causing her to have an severe accident and she was comatose. because Sir Edward loved her so much and he didn’t want her to be lost by his side, he let Lady Scarlet Rodriguez locked up on that room and only Sir Edward could enter there.”

Kwento sa akin ni Allen.

Natigilan ako sa mga narinig ko. kaya pala hindi masagot ni Sir Edward ang tanong ko kanina ay dahil may minamahal na pala siyang iba at inaantay niyang magising ang babaing pinakamamahal niya ngayon.

Nanumbalik ang kirot na nararamdaman ko kanina sa puso ko at parang tumindi pa ang kirot dito.

Dumating na ang pagkain na inorder ni Allen at kumain na kami.

“Now you know the story of why you can’t go inside that room… No one can enter that room except Sir Edward.”

Sabi niya sa akin. tumango lang ako sa kaniya.

“Excuse me for a while! I need to go to the Restroom.”

Sabi ko sa kaniya at saka tumayo na sa kinauupuan ko. tumango naman siya sa akin. Ewan ko, nawalan na ako ng gana kumain kahit masarap ang pagkain. naglakad ako palabas ng Canteen.

Bumalik na lang ako sa janitorial Cleaning Cart na nasa ground floor parin.

Habang papunta ako roon ay natigilan ako at sabay napatalikod dahil nabungaran ko si Sir Ace at si Madam Katherine. lahat ng takot at trauma ko ay umakyat sa ulo ko at hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko. nasa likod ko sila malapit at naririnig ko ang usapan nilang dalawa.

“Who can we ask where’s Mr. Edward Anderson’s office?”

Tanong ni Madam Katherine kay Sir Ace.

“I don’t know… everyone here is busy, maybe we should ask that personnel which is close to us!”

Sagot naman ni Sir Ace. lalong lumalakas ang kabog sa dibdib ko nung marinig ko iyon.

Jusko! anong gagawin ko? nandito sila… anong gagawin ko kung makita nila ako rito o malaman nila na dito ako nagtratrabaho?

Tanong ko sa isip ko.

“Uhm… excuse me Mr. can you help us?

can you tell us where’s Mr. Edward Anderson’s office?”

Tanong sa akin ni Madam Katherine.

Hindi ako lumingon at nanginginig ang buong katawan ko. naramdaman ko na lang ang paghawak niya sa balikat ko.

“Uhm… Sir? are you okay?”

Tanong niya sa akin.

Naluluha na ako sa takot ko ngayon.

“Isaiah… hey!”

Tawag sa akin ni Allen, papalapit siya sa akin ngayon. napapikit na lang ako.

“Isaiah…?”

Sambit ng pangalan ko ni Sir Ace.

“Excuse me Sir… Don’t block the way please!”

Sabi ng personnel na may tulak-tulak na malaking cart na naglalaman ng mga boxes na malalaki. tinanggal ko kaagad ang kamay ni Madam Katherine sa baikat ko at nakisabay ako sa pag andar ng cart hanggang sa makarating ako ng elevator at mabuti na lang ay naabutan ko pa iyon nakabukas sabay pumasok ako sa loob at agad kong pinindot ang close button paakyat sa itaas.

Pero bago iyon ay nakita ako ni Sir Ace at akma niya akong hahabulin papunta dito sa elevator pero nagsara na ang pintuan ng elevator at saka umakyat na ito paitaas.

Hingal na hingal ako at sobrang lakas ng pintig ng puso ko ngayon dahil sa takot. nanginginig ang buong katawan ko. pagbukas ng elevator ay agad akong tumakbo palabas at hindi ko alam kung saan ako magtatago.

“Isaiah, where the f*ck are you? I know you are here in this floor.”

Galit na sigaw ni Sir Ace.

Nataranta naman ako kaya no choice ako kundi pihitin ang mga doorknob ng mga pintuan sa floor na ito sa kaliwa’t kanan ko pero sarado ang mga pinto.

Hindi parin ako nawalan ng pag asa na may isang pintuan akong mabuksan dito hanggang sa may nabuksan akong pintuan at saka ako pumasok sa loob na iyon at sabay sinarado ang pintuan na iyon.

Napasandal ako sa likod ng pintuan na iyon.

“Isaiah…. f*ck you! where the hell are you? don’t wait for me to destroy every door on this floor just to see you… come out of hiding.”

Galit na sigaw ni Sir Ace. naririnig ko ang boses niya na nasa labas lang ng pintuan.

Natigilan ako dahil sa bumungad sa akin na katawan ng babae na nakahiga sa kama at may mga aparatong naka kabit sa buong katawan niya.

Dahan-dahan akong lumapit sa katawan ng babae na iyon at pinagmamasdan ko iyon ng mabuti. maganda ito at maputi at mahaba ang buhok na kulay itim.

Si Lady Scarlet Rodriguez ba itong nasa harapan ko? ang first love ni Sir Edward Anderson?

Tanong ko sa isip ko.

Pinagmasdan ko ang babae na iyon mula ulo hanggang paa. may kung anong konklusiyon ang nabuo sa isip ko.

Patawarin mo ako Lady Scarlet kung

magpapaalam

akong

hiramin

ko ang katawan at itsura mo para makapag

higanti

sa mga taong

bumaboy

sa akin.

“M-Madam… p-pwede ko bang

hiramin

ang pagkatao mo para sa

paghihiganti

ko sa mga taong

umapi

sa akin? gusto ko gumanti sa kanila kaya lang makikilala nila ako ito dahil sa itsura ko? sana mapagbibigyan niyo ako.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

Nabigla ako nung nag response siya dahil hinawakan niya ang kamay ko at bigla itong dahan-dahan dumilat at ginalaw ang mga mata niya at napatingin sa akin.

“M-Madam Lady Scarlet…”

Sabi ko habang naluluha ang mga mata ko.  nakatingin lang siya sa akin at mababakas sa mga mata niya na naaawa siya sa akin.

“Forgive me for asking you this, but Madam… may I borrow your character for my revenge on those who oppressed me?”

Naluluha kong pakiusap sa kaniya.

“Promise I will back your personality immediately after I get revenge on them.”

Sabi ko sa kaniya sabay hawak sa kamay niya. naluha siya habang nakatingin siya sa akin.

Nabigla ako nung napatango siya sa akin.

“T-Thank you Madam… Thank you very much, Madam Lady Scarlet. ”

Masayang sabi ko sa kaniya.

Natigilan kaming dalawa nung pilit na binubuksan ni Sir Ace ang doorknob nitong kwarto.

“I know your there, Isaiah…. hahaha. if you think you can escape me and my wife again? You’re

worng

! we will bring you back home and you will never escape again.”

Mala demonyong boses na sabi ni Sir Ace. natakot na ako dahil nabubuksan na niya ang pintuan ng kwartong ito..

“I have to hide Madam Lady Scarlet, that man will kill me.”

Sabi ko sa kaniya at saka ako nagtago sa ilalim ng hospital bed na hinihigaan ni Madam Lady Scarlet.

Saktong nakatago na ako ng maayos rito ay bumukas ang pinto ng kwarto.

“Where are you, Isaiah….”

Nakakalokong tawa ni Sir Ace. ngunit naglakad ito papunta sa direksiyon ni Madam Lady Scarlet.

“Oh, a beautiful maiden? have you seen a gay man here? answer me… because if you don’t? I will kill you.”

Sabi ni Sir Ace kay Madam Lady Scarlet. napatakip ako ng bibig ko.

Umiling si Madam Lady Scarlet sa kaniya.

“What do you mean no? I know you saw him, so tell me where he is.”

Galit na sabi ni Sir Ace. gusto ko na magpakita kay Sir Ace pero nakita ko ang kamay ni Madam Lady Scarlet na nakasadsad sa ibaba at sumisenyas siya sa akin na

(

No! huwag kang lalabas diyan.)

“You don’t want to say where he is now huh? well… you’re going to die right now.”

Sabi ni Sir Ace at saka kinuha ang unan ni Madam Lady Scarlet at tinakip ito sa mukha ni Madam Lady Scarlet. nanlaki ang mata ko nung makita ko ang anino ni Sir Ace na pinapatay si Madam Lady Scarlet gamit ang unan, tinatakpan niya ng mahigpit ang mukha ni Madam Lady Scarlet hanggang sa hindi na nakagalaw si Madam Lady Scarlet at narinig ko na lang ang pag tunog ng life span na machine.

(

Eeeeeeeiiiiiinnnnngggggg

) tunog ng life span machine na hudyat na patay na si Madam Lady Scarlet.

Napa gasp ako at mas lalo akong naluha at umiyak na umiyak habang takip ko ang buong bibig ko. hinawakan ko ng dahan-dahan ang kamay ni Madam Lady Scarlet na nakasadsad sa gilid ng kama at Kinapa ko ang pulsuhan nito.

Mas lalo akong naluha na wala na akong maramdaman na pagtibok ng pulso niya sa kamay niya.

nabitawan ni Sir Ace ang unan at agad na tumakbo palabas ng kwarto na iyon.

“Jusko! patawarin mo ako kung hindi kita

iniligtas

… patawarin mo ako Madam Lady Scarlet. hindi ko sinasadya, hindi ko gustong mangyari sa iyo ito.”

Hagulhol kong sabi nung makalabas na ako sa ilalim ng hospital bed na hinihigaan niya.

Agad akong lumabas ng kwarto na iyon at nagtungo sa rooftop ng building na ito. doon ako umiyak ng umiyak hanggang sa wala na akong mailuha pa.

Pagbalik ko ay narinig ko ang malalakas na sigaw at hagulhol ni Sir Edward sa kwartong iyon kung saan ako nanggaling kanina. napatakip ako ng bibig ko at naluha na naman ulit.

“No!… who did this to you?… I will kill him,

Aaarrrrgggghhhhh

….!“

Hagulhol na Galit na sigaw ni Sir Edward.

napasandal ako sa pader sa Isang sulok at tahimik na umiyak.

“Isaiah… where have you been? I’ve been looking for you for a while… why are you crying? did you know that Lady Scarlet died now?”

Takang tanong sa akin ni Allen.

“Yes,

I

know… and I also know who the killer is.”

Buong tapang kong sagot ko sa kaniya. natigilan naman siya sa sinabi ko.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 36

Isaiah

“how did you say he was the killer?”

Takang tanong sa akin ni Allen.

“It was him… I saw him with my two eyes!”

Sabi ko naman. nag uusap kaming dalawa ngayon ni Allen dito sa loob ng stock room ngayon habang nagkakagulo sa labas dahil may mga pulis. nagsasagawa sila ng imbestigasyon sa nangyari kay Madam Lady Scarlet.

“Believe me! I saw him with my two eyes…”

Naluluhang sabi ko kay Allen.

“I believe in you… but what if Sir Edward could watch the CCTV video footage in Madam Lady Scarlet’s room? what if he sees you there? what will you say to him?”

Tanong niya sa akin.

“Don’t worry… I will explain to him carefully why I was there inside that room.”

Sabi ko sa kaniya.

“Isaiah…..!”

Rinig ko ang boses ni Sir Edward na nasa labas ng stock room na tinatawag ako.

“Isaiah! where are you? I need to talk to you right now.”

Sigaw na tawag sa akin ni Sir Edward.

“Please be careful!”

Nag aalalang sabi sa akin ni Allen.

“I will…!”

Sabi ko naman sa kaniya.

At saka na ako naglakad papunta sa pintuan ng stock room at lakas loob ko iyon binuksan at lumabas na.

Nakita ko kaagad si Sir Edward. hindi maipinta ang mukha niya dahil sa Galit niya at dali-dali siyang lumapit sa akin.

“I need to talk to you…”

Sabi niya sa akin.

Hinawakan niya ako ng mahigpit sa kanang braso ko at saka niya ako hinila ng malakas na para niya akong kinakaladkad papunta sa office niya.

“Sir Edward… let me explain! I’m not a killer. I didn’t do that to her, believe me Sir.”

Naluluhang pakiusap ko sa kaniya.

Nung nasa loob na kami ng office niya ay tinulak niya ako ng malakas at nabuwal ako sa sahig.

Arayyy

ko!”

Impit ko na mahina.

“Explain to me why and what you are doing inside that room? if you don’t want the police to arrest you.”

Tanong niya sa akin. nilingon ko ang paligid ko at may limang pulis ang nakatayo sa paligid ko.

“Sir… I didn’t kill her, believe me! I saw the whole incident. Sir Ace Clinton… my former boss who raped me killed Madam Lady Scarlet.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya. natigilan siya sa mga narinig niya at ganun din ang mga pulis na nakatayong palibot sa akin.

“I was there on the ground floor to clean. I am with my colleague Allen to help him clean the ground floor of your company. It was lunch time and we decided to eat at the canteen…”

Pag kwe-kwento ko sabay tumayo ako at saka humarap sa kaniya.

“I didn’t finish my meal because I felt bad. but I just decided that I will clean first what Allen and I didn’t finish cleaning. but when I was getting closer to our cleaning materials, I saw my old bosses… They are both talking about how they can come to your office because they want to talk to you.”

Nanginginig kong kwento habang naluluha ako.

Nakikinig naman sila sa akin ngayon.

“I was stunned and turned back quickly because of the extreme fear and trauma I felt when I saw them again… those were my bosses who treated me like garbage and animals in their eyes…. Mrs. Katherine Clinton asked me if I know where your office is, but she doesn’t know it’s me because I turned my back on her. she even held me by my right shoulder and forced me to face her and her husband.”

Pag kwe-kwento ko pa.

“Then Allen called me by my name. my former boss, Mr. Ace Clinton heared it! I was even more scared because of that… luckily a courier package passed by where they were standing and sent them away because they were blocking the way. and because of that I ran quickly away from them and immediately entered the elevator…”

Paglalahad ko habang nakatingin ako kay Sir Edward at sa mga pulis din.

“But Sir Ace saw me. he chasing me quickly, but the elevator door closed immediately and it went up. but I know that Sir Ace Clinton is chasing me… when i got to that floor, i immediately got out of the elevator and panic opened the doors of every room on that floor. but i couldn’t open every door on that floor so that i could hide inside one of the rooms there.”

Nanginginig kong paglalahad sa kanila. hindi ko alam kung paniniwalaan nila ako. pero ipagpatuloy ko ang pag kwe-kwento ko para makumbinsi ko sila na nagsasabi ako ng totoo.

“Until I opened a room and then quickly entered there and closed the door. I didn’t know it was Madam Lady Scarlet’s room…. i can already hear the shout of voice of Mr. Ace Clinton, he’s looking for me and he wants to take me back and bring me back to their hellish house.”

Sabi ko na mas lalo akong napapaluha ngayon na hindi ko maipaliwanag na himala akong nakatakas sa demonyong iyon.

“I was shocked when i saw the woman lying in that hospital bed, i didn’t know it was Madam Lady Scarlet. i came to her and i was in tears asking her for help. Her eyes were closed as if she was sleeping, but i knew she could hear me…. She woke up and looked at me. i felt relief and i begged her to help me hide… because Mr. Ace Clinton wants to open the door of that room where Madam Lady Scarlet and i were…. i immediately hid under Madam Lady Scarlet’s bed. right when the door opened and Mr. Ace Clinton came and looking for me… he asked Madam Lady Scarlet where i was but Madam Lady Scarlet did not answer him.”

Basag ko nang boses dahil sa patuloy ko na pag iyak. nakokonsensya ako sa ginawa kong pagtatago dahil sa sobrang takot ko at pangambang nararamdaman ko kanina. naluluha na din si Mr. Edward.

“Until Sir Ace Clinton, who was my boss before, took Madam Lady Scarlet’s pillow and covered Madam Lady Scarlet’s entire face with the pillow so she couldn’t breathe… i covered my mouth while crying. i see the shadow of Mr. Ace Clinton killing Madam Lady Scarlet with a pillow until he killed her…. i can see the whole incident. I saw with my own two eyes how he killed Madam Lady Scarlet.”

Hagulhol ko nang sabi at nanlambot ang mga tuhod ko kaya napaupo ako sa sahig habang humahagulhol ako sa pag iyak ngayon.

“Oh no! my fiance… Scarlet, Scarlettttt….!”

Hagulhol na sigaw ni Sir Edward.

“He is telling the truth… that’s what we saw in every CCTV footage earlier when we did the investigation…”

Sabi ng pulis kay Sir Edward.

“We will make an arrest warrant against him…”

Sabi pa ng Isang pulis.

“Why her? why did she die?”

Galit na sigaw ni Sir Edward.

“He should have just chased you… you should have died and not her.!”

Galit niyang sigaw sa akin sabay lapit niya sa akin at hinawakan niya ako sa magkabilaan kong braso ng mahigpit.

“You should have died and not her! this is all your fault!”

Sigaw niyang Galit sa akin at halata sa mga mata niya na gusto niya akong patayin o saktan. mas lalo akong humagulhol dahil sa mga sinabi niyang iyon sa akin.

Nakaramdam ako ng matinding kirot mula sa kaibuturan ng puso ko.

“Let him go Sir… you are hurting him!”

Sabi ng pulis sa kaniya sabay inawat niya si Mr. Edward. dalawa ang pulis na nasa likod ni Mr. Edward ngayon at inaawat siya na bitawan ako at ang Isa naman ay nasa likod ko at umaalalay sa akin.

Malakas akong itinulak ni Mr. Edward at napabagsak ng malakas ang pang upo ko sa sahig.

“You should have died and not her! this is all your fault! you killed my fiance…”

Sigaw na Galit ni Mr. Edward sa akin at nag wawala na ito na gustong kumawala sa hawak ng  ng dalawang pulis sa likod niya palayo sa akin. na para bang gusto pa akong lapitan at saktan.

Nakaramdam ako ng sobrang sakit sa tiyan ko at lalo na sa pang upo ko.

Aaaahhhhh

….!”

Sigaw ko sa sakit.

“Oh my g*d! your bleeding…!”

Sabi ng pulis na nasa likod ko.

Narinig ko naman ang boses ni Allen.

“Isaiah? Isaiah… what happened? your bleeding…”

Natatarantang sabi niya sa akin at nilapitan ako sabay inlalayan akong tumayo.

“No! please… the baby is about to come out of my stomach, i think I’m about to give birth…”

Nagmamakaawa kong sabi kay Allen. dahan-dahan naman niya akong inupo naman.

“One of you call an ambulance..!”

Sigaw ni Allen sa kanila.

Nanghihina na ako at patuloy ang pagtagas ng dugo sa pagitan ng mga hita ko pababa sa paanan ko.

Pakiramdam ko ay mauubusan ako ng dugo.

“Do not let go, Isaiah…. just hold on!”

Sabi sa akin ni Allen.

“I really can’t take the pain anymore….”

Sabi ko sa kaniya na nanghihina.

(Inaudible sounds)….

Nanlalabo na ang paningin ko hanggang sa tuluyan na akong napapikit. hindi ko na alam kung ano ang mga sumunod na nangyari. nag slow motion ang paligid at nanlalabo din ang paningin ko at nanlalabo na din ang pandinig ko hanggang sa tuluyan ng kinain ng dilim ang paningin ko.

Paunti-unti kong naidilat ang paningin ko. ang una kong nakita ay Isang malaki at bilog na ilaw at ang tunog ng makina na ginagamit sa pasyente para doon malaman ang heart beat at respiratory rate ng pasyente.

Sobrang liwanag ng ilaw na nakikita ko sa itaas ko. naririnig ko din ang pag utos ng Boses lalaking Doctor sa kasama niya rito sa loob.

“Suction….”

Utos na sabi ng Doctor.

“Doc. the patient is awake…!”

Sabi ng boses na babae sa Doctor.

“Don’t mind him, maybe it will be too late for the anesthesia to spread throughout his body…”

Sabi ng Doctor na boses lalaki.

Nanlabo ulit ang paningin ko at saka napapikit na ako ulit.

Nakita ko pa ang dalawang mata ng parang mata ng babae na tinignan ako. nakasuot siya ng surgical face mask at naka suot din siya ng head cover na color light blue na tumatakip sa lahat ng buhok niya.

Iyon lang ang nakita ko at inagaw na naman ulit ng dilim ang paningin ko.


Third Person POV

(Eeeeeeeiiiiiinnnnngggggg)

nag line ng diretso ang heart beat rate sa machine.

Nataranta ang lalaking doctor at tatlong nurse nung marinig nila ang pagtunog ng machine.

“Get the defibrillator… quickly!”

Utos ng doctor.

Kinuha naman ng nurse na iyon ang defibrillator machine at saka sinet-up iyon kaagad.

“Reach the maximum level…”

Utos ng lalaking Doctor na iyon.

“It’s set to the maximum level. Doc!”

Sabi ng nurse.

“1… 2… 3… Clear!”

Sabay dinikit ang dalawang aparato na iyon na hawak ng doctor sa dibdib ni Isaiah.

Gumalaw naman ang katawan ni Isaiah na parang umangat ito sabay bagsak ulit sa kama ng operating room.

“Repeat! 1… 2… 3… Clear!”

Sabi ng Doctor.

Sabay dikit ulit ng dalawang aparato na iyon sa may dibdib ni Isaiah at umangat naman ang katawan ni Isaiah at bumagsak din iyon sa kama ng operating room.

(Eeeeeeeiiiiiinnnnngggggg)

nag line ng diretso ang heart beat rate sa machine.

Natigilan na silang lahat sa loob nitong operating room.

nalungkot silang lahat dahil sa nangyari.

Tanging ingay lang ng machine ang maririnig sa apat na sulok nitong operating room.

“Time of Death! 4:30 pm…”

Sabi ng Doctor na lalaki.

Sabay naglakad na ang Doctor palabas ng operating room at nakasalubong naman niya sa labas si Allen.

“What’s going on? what happened to him?!”

Nag aalalang tanong ni Allen sa Doctor na iyon.

“I’m sorry to say this…. but his gone!”

Malungkot na sagot ng Doctor sa kaniya. bumagsak ang magkabilaan balikat ni Allen sa narinig niya at para siyang binuhusan ng malamig na tubig sa sinabi ng Doctor.

“No! i-i don’t believe you… no! this can’t be, he can’t die. your joking right?”

Mixed emotion na sabi ni Allen sa Doctor.

“I’m sorry! but his gone… I have to go, excuse me!”

Sabi ng Doctor sa kaniya at naglakad na ito palayo sa kaniya.

Napabuntong hininga si Allen ng malalim at saka naluha at naupo sa may bench. halo-halo ang nararamdaman niya ngayon.

“How is he?”

Tanong ni Mr. Edward sa kaniya nung makalapit na ito sa tabi niya. nagbago ang emotion ni Allen sabay tumayo siya at bigla niyang sinapak ng malakas ang mukha ni Mr. Edward.

Napabulagta si Mr. Edward sa sahig at gulat siyang napatingin kay Allen.

“You ask me how he is inside? he’s dead and it’s your fault….”

Galit na sigaw ni Allen kay Mr. Edward na abot sa buong hallway ng hospital kung nasaan sila ngayon ang sigaw ni Allen.

Hindi makapaniwala si Mr. Edward sa kaniyang narinig. naluluha naman si Allen habang nakatingin siya kay Mr. Edward at dali-dali niya itong nilapitan at dinaganan si Mr. Edward at sinapak sapak ang mukha nito.

“It’s all your fault, you killed him… you also killed the baby in his womb right now.”

Galit na sigaw ni Allen habang sinasapak niya ang mukha ni Mr. Edward.

Naglabasan naman ang mga nurse sa loob ng operating room at saka inawat si Allen palayo kay Mr. Edward.

“Get out of here. don’t show us anymore….!”

Sigaw na malakas na Galit na sabi ni Allen kay Mr. Edward.

Lumuluha naman ngayon si Mr. Edward sa mga narinig niya ngayon. na realized niya na siya ang mali. mali ang sinisi niya kay Isaiah ang lahat sa pagpatay sa fiance niya na si Madam Lady Scarlet.

Pero paulit-ulit na sinabi ng mga pulis sa kaniya kanina na walang kasalanan si Isaiah. nakonsensya siya sa nangyari kay Isaiah kanina nung nasa office pa niya ito at nag aagaw buhay kaya nagmadali siyang pumunta rito sa hospital pero eto ang malalaman niya mula kay Allen.

“Get the hell out of here! you jerk, f*ck you! go to hell…”

Sigaw na malakas na galit ni Allen sa kaniya habang naluluha ito at nagwawala sa pagkakahawak sa kaniya ng dalawang nurse sa magkabilaan nitong mga braso.

© BeauConcubine        |       2022

Chapter 37

Third Person POV

“Where am I?”

Tanong ni Isaiah…. nakita niya ang

nakakasilaw

na

tirik

na araw sa kalangitan na parang sa

katanghaliang

tapat pero hindi mainit sa balat ang sinag ng araw na iyon.

bumangon siya at nakita niya ang hinihigaan niya na malawak na hardin na puno ng ibat-ibang kulay at laki ng bulaklak sa paligid niya at ang malambot na bermuda grass na kaniyang hinihigaan.

Amoy na amoy niya ang

mababangong

bulaklak sa paligid niya. nakita niya rin ang mga ibat-ibang kulay ng mga

paru-

paro

na

lumilipad

at dumadapo sa sa mga bulaklak.

napangiti naman siya at narinig niya rin ang

huni

ng mga

ibon

sa mga sanga ng puno na nasa gubat na di kalayuan sa kaniya.

Napatayo siya at napatingin siya sa sarili niya. nakasuot siya ng kulay puting damit. napangiti siya ulit dahil alam niya kung nasaan siya ngayon.

“Nasa

paraiso

ako…”

Sabi niya.

“It’s good and you’ve come to your senses…”

Boses ng Isang babae na nakatayo sa likod niya. nilingon naman niya ito at nakita niya ang mukha ng fiance ni Sir. Edward.

“M-Madam Lady Scarlet…”

Sambit ni Isaiah sa pangalan ng babae na nakatayo sa harapan niya.

Nakasuot din ito ng puti at walang suot na

pangyapak

..

nakalugay

ang makapal, mahaba at itim nitong buhok. sobrang ganda nito dahil

simpleng

simple ang ayos ng babae na lalong lumitaw ang

kagandahan

nito.

“I’ve been waiting for you to wake up…”

Ngiting sabi ni Madam Lady Scarlet sa kaniya.

“Please forgive me Madam Lady Scarlet if I didn’t save you from Mr. Ace Clinton…”

Malungkot na sabi ni Isaiah sa kaniya.

“Don’t apologize to me… it’s time for me to rest.”

Ngiting sagot ng Madam sa kaniya.

“But you? it’s not time for you to leave them.”

Sabi nito sa kaniya. natigilan si Isaiah sa narinig niya.

“I-It’s not my time to say goodbye to them? what do you mean?… i-i don’t understand?”

Naguguluhan na tanong ni Isaiah kay Madam Lady Scarlet.

“Yes! it’s not your time to end up your battle here… it’s not your time to end your fight for those people who abused you.”

Sabi ni Madam Lady Scarlet sa kaniya.

“But I’m tired, I don’t want to fight anymore. I want to rest…”

Sabi naman ni Isaiah sa kaniya.

“This is not the right time for you to rest…you need to strengthen your heart. so that you can resist those who oppress you!”

Sabi naman ni Madam Lady Scarlet sa kaniya.

“Do you remember what you said to me before I died? you said you wanted to borrow my personality?”

Tanong ni Madam Lady Scarlet sa kaniya.

Tumango naman si Isaiah bilang sagot sa tanong sa kaniya.

“I agree to borrow your my personality so that you can take revenge on the people who oppressed you…. i also agree that you use my name and that I leave my wealth to you.”

Sabi ni Madam Lady Scarlet sa kaniya.

“Use that to change your body and make it look like my body. it’s like I lived in your body…. you are not the only one taking revenge on that man who killed me. me too, avenge me against him…”

Sabi ulit ni Madam Lady Scarlet sa kaniya. hindi makapagsalita si Isaiah sa mga narinig niya kay Madam Lady Scarlet.

“And lastly, promise me…. you will take good care of the person i love. Edward, I’m leaving him to you… love him the way i made him feel my love before….”

Naluluhang bilin na sabi ni Madam Lady Scarlet kay Isaiah.

“But Madam?…”

Magsasalita sana si Isaiah ngunit hinawakan ni Madam Lady Scarlet ang kamay niya.

“Please? do that for me..!”

Pakiusap ni Madam Lady Scarlet sa kaniya.

Hindi na nakapagsalita si Isaiah at saka na ito tumango na lang sa kaniya.

“It’s time for you to return to your body… always be strong and strengthen your heart. you can get revenge on them, Isaiah!”

Sabi ni Madam Lady Scarlet sa kaniya. naluha si Isaiah sa sinabi ng Madam sa kaniya.

“I will! ….i will surely repay him for what he did to you.”

Naluluhang sabi ni Isaiah kay Madam Lady Scarlet.

“No more time! you have to go back to your body…”

Sabi naman ni Madam Lady Scarlet sa kaniya. at saka lumapit pa ito kay Isaiah at saka niyakap niya ito, yumakap naman pabalik si Isaiah sa kaniya at nung matapos na silang

magyakapan

ay nagpaalam na si Isaiah kay Madam Lady Scarlet.

At naglakad na si Isaiah patungo sa gubat sa may harapan niya at biglang may lumitaw na Isang malaking liwanag doon at iyon ang pinasukan ni Isaiah.

(

Pagbabalik

sa

realidad

)…….

Dinala sa morgue ang katawan ni Isaiah. umalis naman na luhaan si Mr. Edward sa hospital dahil sa Galit na turan sa kaniya ni allen. samantalang si Allen naman ay tulala lang at nakaupo sa bench sa gilid ng hallway ng hospital.

Nag uumpisa na i-embalsamo ang katawan ni Isaiah nung biglang dumilat ang mga mata nito at saka humigop ng malakas ng hangin mula sa bibig niya at sa ilong niya sabay bumangon.

Nasindak ng husto ang embalmer at nabitawan ang aparatong parang injection na may laman na chemical na ituturok sa katawan niya sana.

Aaaa

Aaaaaahhhhhhhh

….!”

Sigaw ng malakas ang embalmer dahil sa pagkasindak nito nung bumangon ang katawan ni Isaiah.

Napatakbo ito ng mabilis palabas ng morgue, nanumbalik naman ang kulay ng balat at sigla ng katawan ni Isaiah. napatingin si Isaiah sa mga kamay niya at napangiti siya.

“Buhay ako… buhay ako!”

Masayang sabi niya.

Natigilan siya nung lumitaw sa harapan niya ang nurse na lalaki.

“Y-You alive…!”

Gulat na sabi ng nurse na lalaki sa kaniya nung makapasok ito ng morgue.

“Where’s my baby? where’s my son?”

Tanong ni Isaiah sa kaniya. gulat na gulat parin ang nurse habang nakatingin parin ito kay Isaiah. at nag sign of the cross ito…

“Doc… Doctor! the patient is alive.”

Sigaw na malakas ng nurse sabay napatakbo din ito ng mabilis palabas ng morgue papunta sa Doctor.

Narinig naman iyon ni Allen. napatayo siya nung makita niya ang nurse na kagagaling lang ng morgue. hindi naman niya ito napigilan kaagad dahil mabilis itong tumatakbo papunta sa office ng Doctor.

“Isaiah is alive?”

Tanong ni Allen sa sarili niya. agad naman siyang napatakbo papunta sa morgue at nabigla siya nung makita niya si Isaiah na nakaupo sa hinihigaan na bakal ng mga bangkay kapag handa na itong embalsamuhin.

“Isaiah…!”

Naluluhang tawag ni Allen sa kaniya.

“Allen…!”

Tawag naman ni Isaiah sa kaniya. napatakbo si Allen sa kaniya at nung makapasok na ito sa loob ng morgue at makalapit na si Allen sa kaniya ay bigla siya nitong niyakap.

“I thought your died…”

Naluluhang sabi ni Allen sa kaniya habang yakap yakap siya nito.

“Me too! I thought I’m died, I can call this my second life…”

Naluluhang sabi naman ni Isaiah sa kaniya.

“Holy Mother of God! it’s a miracle….!”

Natigilan silang dalawa nung nakatayo sa may pintuan ng morgue ang Doctor na nagpaanak sa anak ni Isaiah, at nakatingin ito kay Isaiah.

Lumapit ito sa kaniya at saka pinagmasdan siya nito ng maigi…

“Your alive! this is a miracle….”

Masayang sabi ng Doctor sa kaniya. natuwa ang ilang nurse sa labas ng morgue nung makita nilang buhay siya.

“But I still need to observe you especially in your condition….”

Sabi ng Doctor sa kaniya. tumango naman si Isaiah.

“Where is my son?”

Tanong ni Isaiah sa Doctor.

“He is in the nursery room, healthy and there is no problem with your baby.”

Sagot ng Doctor sa kaniya.

Napangiti si Isaiah sa sinabi ng Doctor. nilabas si Isaiah sa loob ng morgue at nilagay sa private room.

“Are you really okay? don’t you feel any pain in your body?”

Tanong ni Allen sa kaniya.

“Yeah! I’m fine…”

Ngiting sabi naman ni Isaiah sa kaniya.

Pakiramdam ni Isaiah ay nanumbalik ang buong lakas niya simula nung nakabalik siya sa katawan niya. napaluha siya ng palihim nung makausap niya si Madam Lady Scarlet sa kabilang buhay sa paraiso.

“Sir Edward came here…”

Sabi ni Allen sa kaniya.

Napalingon naman si Isaiah sa kaniya.

“What did he do here?”

Tanong ni Isaiah sa kaniya.

“He wants to know your condition. but I punch him many times in his face…. i blamed him for your death earlier.”

Sagot ni Allen sa kaniya.

“He didn’t even think about you, he hurt you so you gave birth in no time…he didn’t think you were telling him the truth. he acted out his anger towards you as if you were the one who killed his fiance, and he said he wished you were the only one who died..”

Inis na sabi ni Allen sa kaniya.

“Does he know that I’m dead?”

Tanong ni Isaiah sa kaniya.

“Yes, he knows you’re dead. I pushed him out of the hospital because I might not be able to control my anger towards him and I might kill him…”

Sabi ni Allen sa kaniya.

“I don’t want to see him first..”

Sabi ni Isaiah sa kaniya.

“keep me away from this place, if possible take me home to where you live with my son…”

Pakiusap na sabi ni Isaiah sa kaniya.

“I will do. don’t worry… i will keep you and your son away from him..”

Sabi ni Allen sa kaniya at hinawakan nito ang kamay niya.

Ilang Oras pa ang lumipas ay pumasok ang nurse sa kwarto kung saan naka confined si Isaiah.

Tulak-tulak nito ang Isang infant cart na galing nursery room.

“Hello! Sir. here is your baby…”

Masayang sabi ng nurse na babae. agad binuhat ang sanggol palapit kay Isaiah.

Naluha si Isaiah nung makita niya ang sanggol. maputi ito at medjo malusog ang katawan. nung mailipat na nang nurse ang sanggol sa mga bisig ni Isaiah ay hinalikan iyon ni Isaiah ang noo ng anak niya.

At napaluha siya habang pinagmamasdan niya ang mukha ng anak niya na natutulog ng mahimbing sa mga bisig niya.

“Anak ko….! nandito na si papa, akala ko hindi na tayo magkakasama pang muli. ang akala ko iiwan kita rito sa mundo na ikaw lang mag-isa… pero mabait ang Diyos dahil binigyan pa niya ako ng pangalawang buhay para magkasama ulit tayo.”

Naluluhang sabi ni Isaiah sa anak niya.

“Kahit anak ka pa ng demonyo mong ama na rapist? hindi ko

ibubunton

ang Galit ko sa iyo dahil wala kang kasalanan…

papalakihin

kita na puno ng pagmamahal, gagawin ko ang lahat para hindi ka

magaya

o matulad sa kaniya.”

Sabi pa niya sa anak niya.

“What will you name your baby?”

Tanong ng nurse sa kaniya.

“David…. David Oliver Estanislao, that’s his name.”

Nakangiting sagot ni Isaiah sa nurse sabay pinagmamasdan ang mukha ng anak niya.

Hinayaan muna ng nurse na makapiling ni Isaiah ang anak niya. masaya naman pinagmamasdan ni Allen silang dalawa. kinuhaan pa niya sila ng litrato gamit ang cellphone nito.

“Can i carry your child?”

Tanong ni Allen sa kaniya.

“Of course!”

Masayang sagot ni Isaiah sa kaniya at saka niya nilipat o binigay ang sanggol kay Allen.

“Hello! baby David, you look cute and handsome like your father….”

Masayang sabi ni Allen sa sanggol.

“Can you raise him by yourself?”

Tanong ni Allen kay Isaiah.

“I don’t know if I can raise him alone…”

Malungkot na sagot ni Isaiah kay Allen.

“Don’t worry! i will help you, even if i stand as a father to him first? i will do that even if he is not my child…”

Ngiting sabi ni Allen sa kaniya.

Napalingon at natigilan si Isaiah sa sinabing iyon ni Allen. nakaramdam siya ng kalungkutan lalo dahil iniisip niya ay paano kung lumaki ang anak niya at walang kinikilalang totoong ama? paano kung malaman mismo ng anak niya na anak siya ng rapist.

Hindi namalayan ni Isaiah na naluluha na pala siya habang pinagmamasdan niya si Allen na karga-karga ang anak niya. na realized niya na may mga tao din palang nagmamahal sa kaniya at sa maling tao siya napunta kung kaya’t nakaramdam siya ng pang aabuso sa mga iyon.

© BeauConcubine       |        2022

Chapter 38

Edward

Na cremate na ang mga labi ni Lady Scarlet. at nakalibing na ito sa columbarium sa Isang sikat na chapel. kasalukuyan akong naglalasing ngayon dito sa mini bar ko sa mansion ko.

I lost my fiance, I also lost my inspiration…

why am I still alive? what’s the reason?… what’s the purpose and I’m still alive?

Malungkot kong tanong sa isip ko.

Napaluha ulit ako sabay hinawakan ko ng mahigpit ang shot glass at sabay binato iyon ng malakas sa pader nitong mini bar ko.

Nabasag iyon at nagkalat ng bubog sa sahig.

“F*ck this life!”

Bulyaw kong sabi.

Nakokonsensya ako ngayon dahil sa pagkamatay ni Isaiah habang nanganganak ito sa loob ng operating room ng hospital. kasalanan ko ang lahat, hinayaan ko ang sarili ko na lamunin ng Galit ko.

Tama naman ang sinabi sa akin ng mga pulis… wala siyang kasalanan at nagsasabi siya ng totoo. pero ang tanging sarili ko lang ay ayaw maniwala sa mga sinasabi niya. sinisisi ko pa siya sa pagkamatay ng fiance ko.

Sinabihan ko pa siya ng masasakit na salita na hindi niya deserve. sinabi ko na sana siya na lang ang namatay, sana ay nagpahuli na lang siya sa dati niyang amo.

Pero hindi ko man lang naisip ang mararamdaman niya dahil sa mga sinabi ko na iyon. para akong tanga na sasabihin sa kaniya na magpahuli siya sa dati niyang amo na Isang rapist.

Mamamatay siya sa kamay ng mag asawa na iyon kung magpahuli siya, pero sa mga kamay ko pala siya mamamatay.

“Ugh! I hate myself… f*ck you Edward! your a bastard coward man.”

Sabi ko sa sarili ko.

Ramdam ko na ang epekto ng alak sa katawan ko kaya naman ay tumayo na ako at naglakad na palabas ng mini bar, pasuray suray ako patungo sa kwarto ko. pero sa halip na sa kwarto ako magtungo ay nadaanan ko ang kwarto ni Isaiah.

Binuksan ko ang pinto sabay pumasok sa loob.

Nakita ko ang apparition niya na nakaupo sa gilid ng kama at nakatingin sa akin.

“Hey! why are you still awake?”

Ngiting tanong niya sa akin. sinarado niya ang notebook na sinusulatan niya Minsan at sabay pinatong iyon sa ibabaw ng mesang pinagpapatungan ng lampshade sa tabi ng kama niya.

“Can’t you sleep now? do you want to be in my side?”

Tanong niya sa akin. napaluha ako at saka tumango sa kaniya. nakangiti lang siya sa akin.

Naglakad ako palapit sa kaniya at saka ko siya niyakap ng mahigpit at doon ako mas lalong naiyak.

I missed him so much… it seems like we were just talking and we went to my company together, but now? he’s gone.

Malungkot kong sabi sa isip ko.

Ramdam ko ang pagyakap niya din sa akin at paghaplos niya sa likod ko.

“I’m sorry for what i did to you… I missed you!”

Hagulhol kong bulong sa kaniya.

Hindi siya nagsalita hanggang sa unti-unti siyang nawala sa pagkakayakap ko. mas lalo akong naiyak nung wala na siya sa mga bisig ko.

Napaupo ako sa gilid ng kama niya at umiyak ng umiyak. amoy na amoy ko ang natural niyang amoy sa loob ng kwartong ito. pakiramdam ko ay nandito siya sa loob ng kwarto na ito at kasama ko.

“If you can hear me now? I want to apologize for what I did to you earlier… forgive me Isaiah!”

Naiiyak kong sabi habang iniikot ko ang paningin ko sa apat na sulok ng kwartong ito.

“I missed you…!”

Sabi ko pa.

At may kung anong maligamgam na temperature ng hangin ang dumampi sa balat ko at sa mukha ko. hindi ko alam kung saan nanggagaling iyon dahil patay naman ang Aircon sa loob ng kwarto niya.

Napangiti ako dahil alam kong siya iyon. napapikit ako habang dinadama ko ang mainit na hanging iyon na dumadampi sa balat ko.

Kasabay niyon ay ang pag gaan ng pakiramdam ko at saka ako tuluyan inatake ng sistema ng alak sa buong katawan ko at napahiga ako sa kama niya at nakatulog.

Pakiramdam ko ay hinawi niya ang sakit at guilting nararamdaman ko ngayon sa loob ko at pinagaan niya ang pakiramdam ko para makapag pahinga ako ng maluwag ngayong Gabi.

My love…. Edward! wake up

…”

Rinig kong tawag sa akin ng Isang pamilyar na boses.

Naimulat ko ang mga mata ko at nakita kong nakadungaw na maamong mukha ni Scarlet. nakangiti siya habang nakatingin sa akin.

“My love… Scarlet? i-is that you?”

Tanong ko sa kaniya sabay napa bangon ako at niyakap ko kaagad siya nung tumango siya sa akin bilang tugon niya sa tanong ko sa kaniya.

“I’m so really, really missed you my love… I’m happy that you appeared to me.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya sabay hinawakan ko ang magkabilaan niyang pisngi.

Hinawakan niya ang dalawang kamay ko na nakahawak sa magkabilaan niyang pisngi.

I’m here to say goodbye to you…”

Ngiting sabi niya sa akin.

“No! no one will say goodbye..”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

Edward… remember that you are the only one i have loved truly and faithfully, and you feel the same for me… but now you have to let me go. i don’t want to leave you that you still miss me. i want to be able to peacefully go to the afterlife in heaven without thinking of anyone who misses me.”

Ngiting sabi niya sa akin.

Mas lalo akong napaluha sa sinabi niya.

“I can’t… please? don’t do this to me, don’t leave me alone.”

Hagulhol kong pakiusap sa kaniya.

“You can do it Edward! you can let go and forget me, let me rest in the afterlife.”

Sabi niya sa akin.

“I believe that you will find someone better than me that you will love purely and truly.”

Sabi pa niya sa akin.

“No! please… don’t do this to me, i loved you! don’t leave me. Scarlet!”

Nagmamakaawa kong sabi sa kaniya habang umiiyak.

“Until we meet again in afterlife, my love! goodbye…”

Sabi niya sa akin at unti-unti na siyang naglaho sa paningin ko.

“No… Noooooo!”

Sigaw ko habang humahagulhol.

Napabalikwas ako ng bangon at saka hinihingal ako. naramdaman ko ang pagkabasa ng magkabilaan kong pisngi. naluluha na pala ako dahil sa panaginip na iyon.

Nagpakita siya sa akin sa panaginip ko. at gusto niyang palayain ko na siya at hayaan ko na siyang matahimik sa kabilang buhay. napaluha ulit ako at nakaramdam ng matinding kalungkutan sa kwarto ni Isaiah.

if that’s what you want my love? I will learn from this day on how to forget you and let you be quiet in the afterlife….

Sabi ko sabay punas ng mga luha sa mga mata ko at napatingin sa labas ng bintana kung saan ay tirik na ang sikat ng araw sa labas.

(Cellphone ringing) *

nagriring

ang cellphone ko sa bulsa ng pants ko.*

Agad ko iyon kinuha sa bulsa ng slack pants ko at tsaka tinignan kung sino ang tumatawag sa akin.

Unknown number…

Nabasa ko sa screen ng phone ko.

Agad ko naman ito sinagot.

“Hello?”

Sagot ko sa tawag.

“Hello! good morning… Can i talk to mr. Edward Anderson?”

Boses ng Isang lalaki sa kabilang linya.

“Yes! speaking… who is this?”

Sagot ko sabay tanong sa kaniya.

“Uhm! Hi. I’m Doctor George Simpson of St. Agnes Medical Hospital… i am the Doctor who held Mr. Isaiah Estanislao, the day he was rushed here to the hospital.”

Sabi nito sa akin.

“Uhm…yeah? what’s the problem? his body has not been released from the hospital because his medical fees have not been paid at your hospital?”

Tanong ko sa kaniya.

“What body? his not dead! his alive.”

Sabi ng Doctor na iyon sa akin. napatayo ako kaagad ng mabilis sa sahig sa narinig ko.

“Uhm… what? can you repeat to me what you said earlier?”

Tanong ko sa kaniya. baka lang ay lasing pa ako o epekto lang ito ng hangover ko dahil sa dami ng alak nainom ko kagabi.

“Ahh… Yes! his alive. it can be called a miracle that he came back to his life, his body was in the morgue that day and he was ready to be embalmed but only a few minutes later he wake up and got up.”

Malinaw na sabi sa akin ng Doctor na iyon. napangiti ako at naglandas ulit ang mga luha ko sa mga mata ko.

“W-Where he is now? is he confined in your hospital?”

Tanong ko sa Doctor.

“No! he was released here in the hospital yesterday.”

Sagot ng Doctor sa akin.

“Uhm… what? who took him out of the hospital?”

Tanong ko sa kaniya.

“Uhm… a man took him out of the hospital, that man’s name was Mr. Allen Morris.”

Sagot ng Doctor sa akin.

“That’s why i called you today Mr. Edward Anderson because i want tell you that they still have a balance here that has not yet been paid.”

Sabi pa nito sa akin.

“Alright! thanks for telling me. I will go there now…”

Sabi ko sa Doctor at pinatay ko na ang tawag nito sa akin.

Agad ko naman tinawagan ang secretary ko sa kompanya ko.

“Hello?”

Sagot niya sa tawag ko.

“Hello, Alexander…

i

have an order for you that you must do immediately.”

Sabi ko sa kaniya.

“Yes! Mr. President?”

Sagot niya sa akin.

“Find out what Allen Morris’s home address is… and call me as soon as you know his home address… are we clear?”

Utos ko sa Secretary ko.

“Copy! Mr. President..”

Sabi nito sa akin.

Binaba ko na ang tawag at agad akong lumabas ng kwarto ni Isaiah. at nagtungo sa kwarto ko para maligo at mag ayos.

I will find you Isaiah. and i will bring you back here in my mansion, i will not allow you to live in another house, especially to that guy…

Sabi ko sa isip ko. nagmadali akong nagbihis pagkatapos ko maligo. inayos ko ang sarili ko at nung matapos ko na ayusin ang sarili ko ay naglakad na ako palabas ng kwarto ko patungo sa hagdan para bumaba na.

“Mrs. Laura! please tell to my driver to prepare the car. I’m going somewhere important.”

Utos ko sa mayordoma ng mansion ko na naghihintay sa akin sa baba ng hagdan.

“Yes! Mr. President…”

Sabi nito sa akin at agad naglakad palabas ng main door ng mansion ko.

Naghintay ako ng ilang minuto sa living room hanggang sa bumalik si Mrs. Laura.

“Your car is ready outside… Mr. President!”

Sabi ni Mrs. Laura sa akin. tumango ako sa kaniya at naglakad na ako papunta sa main door ng mansion ko at paglabas ko ay bumungad sa akin ang sasakyan ko. nakabukas na ang pintuan ng passenger seat na sasakyan ko.

Pagkasakay ko sa loob ay sinarado ng driver ko ang pintuan ng passenger seat at saka siya umikot papunta sa pintuan ng driver seat at sumakay na.

“Where are we going? Mr. president!”

Tanong niya sa akin.

“We will go to St. Agnes Medical Hospital.”

Sagot ko sa kaniya at saka siya tumango sa akin. pinaandar na niya ang makina ng sasakyan at saka pinatakbo na ito palabas ng gate ng mansion ko.

Nakadungaw lang ako sa may bintana nang sasakyan ko at iniisip ko kung saan nakatira si Allen. inuwi ng lalaking iyon si Isaiah. sana pala ay hindi muna ako umalis ng hospital na iyon kahit bugbugin niya pa ako.

I cannot allow you to intervene between me and Isaiah….

Sabi ko sa isip ko.

nakaramdam ako ng inggit at selos sa lalaking iyon, tingin tuloy ni Isaiah sa akin ay parang kagaya din ng dati niyang amo na gumahasa sa kaniya noon.

Hindi ako masama at wala akong intensyon sa kaniya. sadya lang talaga na nagpadala ako sa Galit ko nung araw na iyon kaya nagawa ko siyang saktan at pinagsisisihan ko na iyon ngayon.

Kaya nung nalaman ko mula sa Doctor na nabuhay siya? napawi ang nararamdaman kong kalungkutan kanina at napalitan iyon ng saya ngayon.

I will take back what i did wrong to you, Isaiah! i will do everything so that we can get along again…. i promise!

Sabi ko sa isip ko.

© BeauConcubine       |      2022

Chapter 39

Isaiah

“What do you want to eat?”

Tanong sa akin ni Allen.

“Anything as long as it’s healthy for my body so that the stitches in my stomach come out quickly..”

Sagot ko naman sa kaniya.

“Okay! just wait for me there, I’ll just cook something for us to eat.”

Ngiting sabi niya sa akin.

“By the way?! i apologize if my house is a bit small and crowded. not like Sir Edward’s Mansion.”

Sabi pa niya sa akin.

“Its okay! I’m not picky… our house in the philippines is also like this.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Really? haha, how cute.”

Sabi naman niya.

Nakaupo lang ako sa upuan at naka face palm sa ibabaw ng mesa dito sa dining room ng bahay niya. parang dorm ito kung titignan, ang tanging may divider is yung kwarto at CR niya.

Ang living room at dining room pati lutuan ay magkakasama na pero may mga space naman bawat pagitan. malinis siya sa bahay sa loob at labas, kumpleto din siya sa gamit.

Nakatingin lang ako sa kaniya habang naghihiwa siya ng mga sahog sa lulutuin niyang pagkain na kakainin namin ngayon. nasa loob naman ng kwarto ang anak ko na si David at natutulog sa ibabaw ng kama.

May mga unan naman sa paligid niya kaya hindi siya mahuhulog sa sahig ng kwarto. nung Isang araw pa ako na discharge sa hospital at sinama ako ni Allen pauwi sa bahay niya.

May balance pa kami sa hospital pero pwede naman na akong i discharge dahil nakapag bayad naman kami ng sobra sa kalahati ng fees ko roon.

“Are you hungry?”

Tanong niya sa akin.

“Not yet!”

Sabi ko sa kaniya.

“Are you the only one here in this house?”

Tanong ko sa kaniya.

“Yes, I’m the only one here!”

Sabi niya sa akin.

“Where are your parents?”

Tanong ko sa kaniya.

“They are separated and have their own family.”

Sagot niya sa akin habang nag tatad-tad siya ng mga ingredients na lulutuin niya.

“Don’t you have a brother or sister?”

Tanong ko sa kaniya.

“I have a sister…. she’s in the UK right now together with her husband.”

Sagot naman niya sa akin.

Napatango naman ako sa sinabi niya.

“How about you? why are you still single?”

Tanong ko sa kaniya.

“Why you too? you are not married yet.”

Tanong niya sa akin ng tinanong ko sa kaniya sabay tingin sa akin.

Umarko naman ang kanang kilay ko paitaas.

“I’m asking you, why are you returning my question to you?”

Tanong ko sa kaniya. natawa naman siya sa sinabi ko.

“I can’t say when I will get married. but I already like someone. but I’d rather get to know him more thoroughly right now..”

Sabi niya sa akin.

“Him?”

Tanong ko sa kaniya.

“Yup!… Him.”

Sabi naman niya.

“A male? you like male?”

Tanong ko pa.

“Yes! it’s a male…. I’m straight guy, but i only liked him when i first saw him.”

Sabi niya sa akin.

“I felt something strange in my heart when i first saw him… i can’t explain it, but i can say that it was weird, but i felt lighter, like i was floating in the air, and i felt very happy.”

Ngiting sabi niya sa akin.

“Do i know him?”

Tanong ko sa kaniya.

“Yes! you already know him.”

Ngiting sagot niya sa akin.

“Uhm…what? wait, are you sure that do i know him?”

Natatawang tanong ko sa kaniya.

“Yes, you know him very well.”

Sagot naman niya sa akin.

“let’s not even talk about him..”

Sabi niya ng naka ngiti.

“let’s eat…”

Sabi pa niya.

Naghanda na siya ng dalawang pinggan at saka nilagyan na niya iyon ng kanin. pagkatapos ay nag sandok siya ng ulam sa Isang bowl na katamtaman ang laki. Isa sa akin at Isa sa kaniya.

Inilagay niya sa harapan ko ang pinggan na may laman na kanin at bowl na may laman na ulam. at kumuha siya ng kutsara. binigay niya sa akin ang Isang spoon at naupo na siya sa harapan ko.

Kumain na kaming dalawa. nasarapan ako sa luto niya, parang pang mamahalin restaurant ang niluto niya ngayon. nakatingin lang siya sa akin at hinihintay niya lang ang magiging reaction ng mukha ko.

“How’s the taste?”

Tanong niya sa akin.

“I-i can’t say anything! wow… the taste and smell of what you cooked is like food in an expensive restaurant.”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“To be honest, I’ve only eaten something like this in my whole life. ”

Sabi ko pa.

Natawa siya sa sinabi ko.

“Really? does it taste good?”

Natatawang tanong niya sa akin.

(Thumbs up) sagot ko sa kaniya sabay tango

Natawa na lang siya.

“I know many more dishes like that. do you want me to cook you the dishes i know tomorrow and the following days?”

Tanong niya sa akin.

“Why not?”

Sagot ko sa kaniya. nagtawanan kaming dalawa.

Nakarami ako ng kain dahil sa niluto niya at pagkatapos ay nagligpit na siya ng mga pinagkainan namin. tinulungan ko naman siya pero hindi siya pumayag dahil baka mabinat daw ako.

“Let me help you.”

Sabi ko sa kaniya.

“No! i can do this, just rest there. the Doctor’s stitch on your stomach may have grown..”

Sabi niya sa akin.

“No. I will only do light work.”

Sabi ko naman.

“Don’t be naughty! just obey what i say.”

Sabi naman niya sa akin.

“Just call me if you need my help huh?”

Sabi ko sa kaniya.

“Sure! but i can really do this.”

Sabi naman niya.

“the arrogance…!”

Sabi ko. natawa naman siya.

“No, I’m not!”

Tugon naman niya habang natatawa.

“Yes, you are..!”

Sabi ko at natawa din.

Napailing na lang ako at naglakad na papunta sa kwarto para silipin ang anak ko. nung nasa kwarto na ako ay lumapit ako sa anak ko na natutulog ng mahimbing sa ibabaw ng kama.

Naupo ako sa gilid ng kama at saka ko pinagmasdan ang anak ko. maputi ito at kulay copper brown na may pagka black ang buhok niya.

Pinagmasdan ko maigi ang kilay, hugis ng mata at ilong nito. kuhang kuha ng mga iyon ang sa akin. napangiti ako dahil hindi niya nakuha ang mukha ng demonyong iyon… Ang rapist niyang ama.

Hinaplos ko ang pisngi ng mukha niya. malambot ito at makinis. kinuha ko ang baby oil na nakapatong sa ibabaw ng mesang maliit na nakadikit sa kama at saka niglayan ang kamay ko at hinaplos haplos ko ang buhok nito lalo na ang bunbunan nito.

“David… anak! alam kong naririnig mo ako ngayon. kahit na anong mangyari?

ilalayo

kita sa demonyo mong ama. ibabalik ko siya sa impiyernong

pinanggalingan

niya ganun din ang hayop niyang asawa.”

Sabi ko sa anak ko.

“Hinding hindi ko sila

mapapatawad

sa ginawa nila sa akin.”

Sabi ko pa.

(knock” knock”) katok sa may main door ng bahay ni Allen.

Narinig ko na may kumakatok sa may pintuan. nilingon ko si Allen at natigilan naman siya sa ginagawa niya. patapos na siyang maglinis ng sink nung may kumatok sa pintuan.

“I will open the door, you’re just here inside.”

Sabi niya sa akin at naglakad na siya papunta sa pintuan ng bahay niya.

Natahimik naman ako at nakiramdam ako sa paligid ko. narinig ko ang ingay ng pagbukas ng pinto ng bahay niya.

“S-Sir Edward…!”

Gulat na sabi ni Allen.

“Where the hell is he?”

Tanong ni Sir. Edward sa kaniya. kinabahan ako nung marinig ko ang boses ni Sir. Edward.

“Take him out, i know the truth… he is alive and i myself paid the rest of your hospital balance. where is he?”

Sabi ni Sir. Edward.

Bigla na lang ako nakarinig ng mga yabag ng sapatos papasok sa loob ng bahay ni Allen at naglakad ito papunta sa kinaroroonan namin ng anak ko.

Hanggang sa nakatayo na siya sa may pintuan ng kwarto ni Allen. nagtama ang mga mata namin at kitang kita ko sa mga mata niya ang gulat nung makita niya ako.

“I-Isaiah…!”

Sambit niya sabay napangiti at may mga luhang lumabas sa mga mata niya at naglakad ng mabilis papunta sa gawi ko.

Paglapit niya sa akin ay niyakap niya ako ng mahigpit.

“Thank God… your alive!”

Sabi niya sa akin habang yakap yakap niya ako ng mahigpit. hindi ako makagalaw ng mga Oras na iyon, para akong nakakulong sa Isang makapal na yelo, dahil nanigas ang buong katawan ko dahil sa gulat.

Nung nagkahiwalay ang mga katawan namin matapos niya ako yakapin ay nilingon niya ang sanggol na natutulog sa kama ni Allen.

“Is he your son?”

Tanong niya sa akin. hindi naman ako nakasagot sa tanong niya dahil sobrang bilis ng mga pangyayari.

“W-What are you doing here?”

Tanong ko sa kaniya na malamig na boses.

Natigilan naman siya sa tanong ko.

“I’m here to pick you up and take you home to my mansion…”

Sagot niya sa akin.

“No! we’re not going with you, we’re staying here… I’m not coming back to you anymore.”

Sabi ko sa kaniya. natigilan naman siya sa sinabi ko.

“Look, I’m sorry! i didn’t mean to do that to you.. i was just so angry that i was able to hurt you and push you hard.”

Nagmamakaawa niyang sabi sa akin.

“I didn’t mean to say hurtful words to you either…

please, forgive me…. i didn’t mean to hurt you. i just got carried away by my anger. i should not have heaped my anger on you. i regret what i did and what i said to you. forgive me please…”

Sabi niya sabay lumuhod sa harapan ko. hindi ko alam kung bakit pero lumambot ang puso ko sa kaniya. naluha na din ako ng hindi ko namamalayan.

Hawak niya ang dalawang kamay ko ngayon at nagmamakaawa siya na patawarin ko siya. nahabag ako sa kaniya kaya naman hinigpitan ko ang pagkakahawak ko na rin sa kamay niya dahil hawak niya ang mga kamay ko.

“Stand up…!”

Sabi ko sa kaniya. sabay singhap ko.

“Stand up! i forgive you… but now i don’t treat you like before. i forgive you for what you did to me and the hurtful words you said to me. but the pain in my heart because of what you said? it won’t heal anymore.”

Sabi ko sa kaniya. natigilan naman siya at tumayo na sa pagkakaluhod niya sa sahig.

“I will do everything to return the way you treated me before.”

Sabi niya sa akin na malumanay ang boses. sabay punas ng mga luha niya sa magkabilaan niyang pisngi.

Hindi ko siya pinansin, tumalikod ako sa kaniya. pero niyakap niya ako sa likod ko. nabigla ako sa pagyakap niya sa akin. natigilan ako nung makita ko si Allen na nakatayo sa may labas ng kwarto at nakatingin sa akin.

Kita ko sa mga mata niya ang lungkot. nakaramdam ako ng kakaiba sa mga mata niya na parang nasasaktan siya sa nakikita niya ngayon.

May gusto ka ba sa akin? Allen?…. ako ba ang lalaking tinutukoy mo?

Tanong ko sa isip ko.

“Let’s go home…”

Sabi ni Sir Edward sa akin.

Hindi ako makasagot dahil nakatingin parin ako kay Allen.

“Will you bring them home, Sir. Edward?”

Tanong ni Allen sa kaniya at nakita ko itong tumalikod saglit at pinunasan ang mukha niya.

“Yes, i will bring them home to my mansion…

Sagot ni Sir Edward sa kaniya.

“I’m sorry Sir. Edward for punching your face when we were still in the hospital.”

Sincere na sorry na sabi ni Allen sa kaniya.

“Its okay, i understand how you felt that day…”

Sagot naman ni Sir. Edward sa kaniya.

“I will pay you for getting them out of the hospital and for keeping them here in your home.”

Sabi ni Sir. Edward sa kaniya. sabay dukot sa bulsa ng polo niya na long sleeve at nilabas niya iyon, Isang papel na nakatupi iyon at saka binuklat niya iyon sabay nilagay sa ibabaw ng mesa sa dining room.

“That’s the check… worth of 500 thousand US dollars.”

Sabi ni Sir. Edward sa kaniya.

Natigilan naman si Allen sabay tinignan ang cheke.

“I can’t accept this, Sir. Edward.”

Sagot niya. sabay binalik ang cheke kay Sir. Edward.

“Why not?”

Tanong ni Sir. Edward sa kaniya sabay napa smirk.

“I don’t need money. i just did the right thing and that was to keep and take care of them, i just did what was right and money can’t buy that.”

Buong loob na sabi ni Allen kay Sir. Edward.

“Really? Or maybe you just like him?… i warn you. don’t take what doesn’t belong to you.”

Sabi ni Sir Edward sabay smirk.

Napalunok ako sa sinabi ni Sir Edward. mata sa mata silang nagtitigan at parang may namumuong tensyon sa kanilang dalawa.

Seryosong nakatingin si Allen sa kaniya at si Sir Edward naman ay naka smirk lang habang nakatingin sa kaniya.

“ Isaiah….! Let’s go!”

Sabi ni Sir Edward sa akin. kinuha ko ang baby ko at saka binuhat at naglakad na kami palabas ng kwarto ni Allen.

“Thank you so much for helping me and my son, Allen! thank you for everything… i will always call you always and tell you the update on my son.”

Ngiting sabi ko sa kaniya. lumapit naman siya sa akin at saka niya ako niyakap at hinagkan niya ako sa noo ko. hinalikan niya rin sa noo si David.

“Take care of your child.”

Sabi niya sa akin na malambing.

“I will..!”

Sagot ko sa kaniya.

After namin mag paalam sa Isat-isa ay hinawakan na ako ni Sir Edward sa kamay ko at hinila na niya ako palabas ng bahay ni Allen. nakatayo lang si Allen sa may living room at nakatanaw lang siya sa akin.

May lungkot sa mga mata niya at nakita ko ang pagluha ng mga mata niya habang nakatingin sa akin nung lingunin ko ulit siya.

A/N; Chapter 40 will upload later. makikilala niyo din si Allen sa chapter 40. stay tuned! 💞🥰….

© BeauConcubine        |       2022

Chapter 40

Isaiah

“What do you want to eat?”

Tanong niya sa akin nung makarating na kami sa mansion.

“Nothing! I’m tired. we want to rest.”

Sabi ko sa kaniya.

“Are you still mad at me?”

Tanong niya.

“No, we are just really tired from the road.”

Sagot ko naman sa kaniya.

At saka umakyat na kami ng anak ko sa hagdan papunta sa kwarto namin. sumunod naman siya sa akin. nauna pa siya papunta sa pintuan ng kwarto ko.

Binuksan niya ang pintuan ng kwarto ko at pinapasok niya kami sa loob at saka siya sumunod.

“What are you doing here?”

Tanong ko sa kaniya.

“I will rest here.”

Sagot niya.

Sabay naglakad papunta sa kabilang side ng higaan at naupo na sa gilid ng kama. tinaggal niya ang sapatos na suot niya at saka inakyat na niya ang mga paa niya sa kama at nahiga na.

Hinayaan ko na lang siya, hiniga ko naman si David sa gitna ng kama at umupo naman ako sa gilid ng kama.

“Do you like him?”

Tanong niya sa akin.

“What?.. haha why did you ask that?”

Tanong ko sa kaniya.

“There seems to be something between you two earlier.”

Sagot niya sa akin habang nakatingin siya sa kisame ng kwarto.

“what if i say yes?”

Tanong ko sa kaniya na pabiro.

Napalingon naman siya sa akin at naka poker face siya.

“I can’t, I can’t agree!”

Sabi naman niya.

“Why not? I like him and he likes me too?”

Sabi ko sa kaniya.

“f*ck!”

Sabi niya sabay bumangon at tumayo at naglakad sa direksiyon ko.

Hindi ko alam kung ano gagawin niya, nabigla ako sa paglapit niya sa akin.

“What did you say again? he likes you and you like him?”

Galit pero mahina niyang boses dahil natutulog ang anak ko.

“C-Calm down… I was joking, okay?”

Sabi ko naman na kinakabahan sa gagawin niya.

“Really? you’re joking?”

Tanong niya sa akin.

“Yeah! I am…”

Sagot ko naman.

“I thought there was something between of you.”

Sabi naman niya.

“Why did you react like that?”

Tanong ko naman sa kaniya.

“Are you jealous?”

Tanong ko pa sa kaniya.

“Yes! I’m jealous…”

Sagot naman niya.

Natigilan naman ako sa sagot niya.

Ganito din ang sagot niya sa akin nung araw na iyon kung saan namatay si Madam Lady Scarlet.

“Do you want to know why?”

Tanong niya sa akin.

Napalunok naman ako ng laway ko sa tanong niya.

“Because i care for you! i don’t want to see you with another guy.”

Sabi niya sa akin.

“haven’t you learned from what happened to you before? how many times have you been raped and then it seems like it’s okay with you.”

Sabi naman niya sa akin.

“Or maybe you flirt with them so they rape you and you want to like what they do to you?”

Tanong niya sa akin. nabigla ako sa tanong niya at nasampal ko siya ng malakas sa mukha niya.

“You have no right to say that to me… you know nothing about everything I’ve been through.”

Galit kung sabi sa kaniya.

Nabigla naman siya sa ginawa ko.

“I hope you don’t just say sorry to me. if you speak hurtful words to me again.”

Sabi ko pa sa kaniya.

Sabay tumalikod na ako para lapitan ang baby ko. pinipigilan ko ang pagluha ko ngayon sa sakit na nararamdaman ko sa loob ko.

Pero bigla niya hinawakan ang kanang braso ko sabay hila niya sa akin palapit sa kaniya at nung nagdikit ang mga katawan namin ay sinuggaban niya ako ng halik sa labi ko.

Nagulat ako sa ginawa niyang iyon. kinagat niya ang lower lip ko at naibuka ko nang kaunti ang labi ko dahil sa sakit ng pagkakakagat niya sa lower lip ko.

Malaya niyang naipasok ang dila niya sa loob ng labi ko, hindi ko alam kung ano ang magiging reaction ko ngayon pero nakaramdam ako ng kakaibang sensasyon sa paghalik niya sa akin.

Tumutugon na pala ako sa halik niya ng hindi ko napapansin. Nakalagay ang kanang kamay niya sa balakang ko at ang kaliwang kamay naman niya ay sa likod ko.

“I’m sorry… If I kiss you without your permission.”

Sabi niya nung maputol ang halikan namin.

Namula ang mga pisngi ko at hindi ako makatingin sa kaniya.

“What was that kiss for?”

Mahina kong tanong sa kaniya.

“I know you don’t like me and you like Madam Lady Scarlet because she is your fiance.”

Sabi ko sa kaniya.

Narinig ko ang pagbuntong hininga niya.

“Nevermind! don’t answer my question to you.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“I want to tell you something.”

Dugtong ko pa.

“What is it?”

Tanong niya sa akin.

“The day i thought i was dead. i saw myself in paradise, and i saw Madam Lady Scarlet there… we both talked. She told me that she was willing to let me borrow her identity so i could get revenge those people who oppressed me.”

Sabi ko sa kaniya. natigilan siya sa sinabi ko at kunot noo siyang nakatingin sa akin.

“Did she tell you that?”

Tanong niya sa akin.

“Will she lend her identity to you?”

Tanong niya sa akin.

“Yes!

a

nd she agreed to let me borrow her identity.“

Sagot ko sa kaniya.

“And you think i will agree to let you borrow her identity?”

Tanong niya sa akin.

“You crazy!”

Sabi niya sa akin.

“Sir Edward, this is the only way i can get revenge on the people who oppressed me and the person who killed him.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“if you don’t agree? it’s like you let her die and you don’t want to get the justice she deserves… and it’s look like, i like what happened to me that they defiled my body, my dignity.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

“I

f you don’t agree? i myself will make a way for that to happen, and you can’t stop me. they defiled my dignity and they took Madam Lady Scarlet’s life, so i will take more than life from them.“

Matigas kong sabi sa kaniya. habang nagbabaga dahil sa galit ang mga luhang lumalabas sa mga mata ko.

Wala siyang nasabi. kundi nakatingin lang siya sa akin, sa mga mata ko siya nakatingin. desidido akong makapaghiganti sa mag asawa na iyon. puno ako ng galit at poot sa kanila at kating-kati ako na makaganti sa kanila.

Gusto ko kunin ang lahat sa kanila higit pa sa kanilang buhay kagaya ng pagkuha nila sa pagkatao ko, sa dignidad ko na dinumihan nila pati ang buhay ko na sinira nila.

Kaya higit pa sa buhay nila ang kukunin ko, lahat ng meron sila. Ari-arian nila, kayamanan nila, lahat ng meron sila na may halaga. kukunin ko hanggang sa wala nang matira sa kanila pwera na lang ang mga buhay nila na pag aari ngayon ni satanas.

“If that’s what you want? and you want to take revenge on them especially for killing my fiance, fine! i will agree.”

Sabi naman niya.

“I will agree to what you want. so that you can take revenge on them and their killing for my fiance so that she can get the justice she deserves.”

Sabi pa niya. nabuhayan ako ng loob sa sinabi niya akala ko ay hindi mababago ang iniisip niya na hindi siya papayag sa gusto kong gawin.

“But on one condition….”

Dugtong pa niya.

“What is it? what is your condition?”

Kinakabahan kong tanong sa kaniya.

“Marry me!”

Sabi niya sa akin. para akong binuhusan ng malamig na tubig sa sinabi niyang iyon. hindi ako makapag salita na parang bumaba ang dila sa kaloob-looban ng katawan ko.

Nakatitig ako sa mga mata niya at kitang-kita ko doon na seryoso siya sa sinabi niya.

“Marry me! so that you have security in case they want to hurt you, i am here to protect you… your ally and partner in everything you do and plan. trust only me and no one else.”

Sabi niya.

Habang tumatagal ang pagkakatitig ko sa mga mata niya, para akong nalulunod sa mga titig niya sa akin. pati ang puso ko ay bumibilis din sa pagtibok na parang kagagaling ko lang sa pagtakbo ng mabilis.

Nabalik ako sa sarili ko.

“All right, after i take revenge on them, i will also return to my old identity and i will also divorce you, so don’t worry!”

Sabi ko sa kaniya.

Hindi naman siya nakapagsalita sa sinabi ko.


Third Person POV

3

years later……..

“How is he? how’s the operation?”

Tanong ni Sir Edward kay Allen.

Kasalukuyan silang nag uusap sa cellphone. nasa US si Sir Edward samantalang si Allen ay nasa UK kasama niya sina Isaiah at David.

Ginawang right hand ni Isaiah si Allen bago sila magpakasal ni Edward noon sa US at bago rin ang operation nito ngayon sa UK.

Napapayag ni Isaiah si Allen na mging right hand man niya, para sa gagawin niyang paghihiganti sa mag-asawang iyon sa kaniyang pagbabalik.

“There is no update on his operation yet, Mr. President!”

Sagot ni Allen sa kaniya.

“Where’s David?”

Tanong sa kaniya ni Edward.

“His in school right now, i will pick him up later after their class.”

Sagot ni Allen sa kaniya.

“Good! update me when my wife’s operation is done.”

Sabi naman sa kaniya ni Edward.

“Copy! Mr. President.”

Sabi naman ni Allen sa kaniya.

Nung matapos na sila mag usap ay naglakad-lakad na si Allen sa hallway nitong floor ng hospital kung saan nanduon ang operating room. naghihintay siya na may lumabas doon para itanong kung ano na ang sitwasyon ni Isaiah sa loob.

Nakasuot siya ng suit na kulay black mula sa pang itaas hanggang sa pang ibaba. nagmumukha talaga siyang secretary or right hand talaga ni Isaiah.

Hanggang sa may lumabas na Doctor galing sa loob ng operating room. naglakad naman si Allen palapit sa Doctor na iyon.

“How is he? a-are you done in operation to him? how’s his condition

Sunod-sunod na tanong ni Allen sa Doctor.

“ We haven’t finished operating on him yet.”

Sagot ng Doctor sa kaniya.

“The process is long, i think it will take a week before we finish the operation on him.”

Sabi pa nito sa kaniya.

“but he is in good condition.”

Dugtong pa nito.

“Thank you! Doctor… tell me right away when you finish the operation on him.”

Panatag na loob na sabi ni Allen sa Doctor. tumango ang Doctor sa kaniya at nagpaalam na ito sa kaniya na may kukunin saglit sa office nito.

Nakahinga ng maluwag si Allen dahil nag aalala siya kay Isaiah na baka hindi kayanin ng katawan niya ang operation. buong katawan kase ni Isaiah ang babaguhin, kokopyahin niya ng perpektong katawan ni Lady Scarlet para magmukhang siyang siya si Lady Scarlet na bumangon sa hukay para maghiganti.

“Its 12 nn! i will pick up David from his school.”

Sabi nito sa sarili niya at saka na naglakad papunta sa elevator para sumakay na sa loob at bumaba na sa ground floor nitong hospital.

Pagkababa niya sa ground floor ay nagtungo na siya palabas ng hospital at nilapitan niya ang sasakyan pinahiram sa kaniya ni Edward pang hatid sundo niya kay David at kay Isaiah.

Pagkasakay niya ng sasakyan ay nag drive na siya palabas ng parking area ng hospital at nagmaneho na papunta sa school kung saan nag aaral si David para sunduin niya ito doon.

Saktong pagdating niya ay nakita niya si David na naka upo sa waiting shed sa may garden ng school at naghihintay sa kaniya.

“Hey!”

Tawag niya rito.

“Uncle Allen…!”

Masayang sigaw ni David sa kaniya. napatayo ito sa pagkakaupo niya sa waiting shed at napatakbo palapit kay Allen na naglalakad papunta sa kaniya.

Nung makalapit na si David sa kaniya ay bigla siyang niyakap nito sa balakang niya at napahawak naman si Allen sa ulo ng bata. napangiti si Allen kay David at ganun din si David sa kaniya.

“How’s school?”

Tanong ni Allen sa kaniya.

“Okay naman po! active po ako sa class namin.”

Sabi naman ni David sa kaniya. pre school na ito sa nursery at 3 years old na ang edad.

“Hey! kid, don’t use mother tongue language when I’m talking to you… i don’t understand what your saying.”

Suway ni Allen kay David.

Natawa naman si David sa sinabi ni Allen sa kaniya.

“I’m sorry, uncle. because I’m used to speaking the Filipino language.”

Sabi ni David sa kaniya.

“Why don’t you want to learn the Filipino language?”

Tanong ng bata sa kaniya.

“I want too but I’m trying but i just don’t have time to study the Filipino language.”

Sabi naman ni Allen sa kaniya.

“Then, i will just teach you to speak Filipino language.”

Sabi naman ng bata sa kaniya.

“Okay! but when your Daddy is done with his operation? either you or your Daddy Isaiah will teach me how to speak fluent in Filipino language. Okay?”

Sabi ni Allen sa kaniya.

“Okay! i understand…”

Sabi naman ni David sa kaniya.

“Give me your bag, and get inside the car.”

Utos sa kaniya ni Allen. tumango ang bata sa kaniya at binigay ang bag sa kaniya. at saka na ito sumakay sa loob ng sasakyan sa harapan at nagsuot ng seatbelt.

Binuksan naman ni Allen ang pintuan ng  passenger seat at doon niya nilagay ang bag ni David at saka sinarado na ang pintuan niyon. sabay binuksan ang pintuan ng driver seat at pumasok na sa loob at sinuot na ang seatbelt at saka sinarado na ang pintuan ng driver seat.

“Are you ready?”

Masayang tanong ni Allen kay David.

“Yes! I’m ready…”

Masayang sagot naman ni David sa kaniya.

“let’s go home!”

Sabi ni Allen sa kaniya.

“Huh? ang akala ko ba

dadaan

tayo sa McDonald’s sabi mo iyan sa akin kanina? bibilhan mo ako ng large size na french fries?”

Takang tanong ni David sa kaniya. pinaalala niya ang sinabi ni Allen sa kaniya nung bago siya ihatid nito sa School.

Napasapo na lang sa noo si Allen sa sinabi ni David.

“Oh! I forgot. hahaha sorry baby….”

Natatawang sabi ni Allen sa kaniya. nag criss arms si David at naningkit ang mga mata niyang nakatingin kay Allen.

“Its not funny! you forgetful person, Uncle Allen.”

Seryosong sabi ni David sa kaniya.

“No, I’m not! i just forgot about that. but I’m not a forgetful person..”

Natatawang sabi ni Allen sa kaniya.

“What ever!”

Sabi na lang ni David sa kaniya at napasandal sa upuan na inuupuan nito.


New Character

Austin

Mollno

(The Sign guy in TikTok)

as

Allen Morris

Ang right hand man ni Isaiah/Lady Scarlet. may lihim na pagtingin kay Isaiah.

© BeauConcubine       |       2022

AUTHOR’S NOTE

Hello Everyone!

AUTHOR’S NOTE

Wala po munang UD/UPDATE si Author ngayon, siguro hanggang December kase face to face na namin. at sobrang nakaka frustrate at nakaka stress, sobrang busy din ni Author. 😩😣

Namiss ko na talaga mag update ng stories. pero priority talaga acads and goals eh, sorry readers… alam niyo naman din na mas importante talaga dreams natin kesa itong imagination/imaginary stories ko. 😥😭

Hahaha 😂😅… Oo! Alam ko nabitin kayo kase paganda na ng paganda ang takbo ng story lalo na dito at saka sa story nila Isaac, Garret and Jacob. well actually magbibigay na ako ng spoiler kaunti sa inyo doon sa story nila, May magbabalik sa buhay ni Jacob and eventually magkakalabuan na nang tuluyan sila ni Isaac.

Ang mas malala pa doon is hindi lang isa ang magbabalik sa mga buhay nila kundi dalawa. paka aabangan niyo iyan. Dito naman sa story ni Isaiah/Lady Scarlet and Sir. Edward?! ayyy nako mga dzaiii… maraming pasabog kase paganda na nang paganda yung story.

🥰❤️❤️❤️❤️

At yung Story naman nila Kiel and Rico, nakalimutan ko sabihin na may pagka sad story siya kagaya ng story nila Isaac, Garret and Jacob…. basta, marami akong update sa inyo mga readers. Abangan niyo pagbabalik ko baka sa January 2023 na. ❤️🥰😍😘

Pero pipilitin ko mag UD/Update siguro 3rd week ng December para naman maganda pasko at bagong taon niyo, gift ko na iyon sa inyo.

Yiiiieeeee

hahahaha 🥰😍❤️🎁✨✨✨

Upcoming Stories sa taong 2023

• The Unexpected Substitute Bride (M2M) (

MPREG

)

•When a Male Nun fell in love with a Soldier.

(Love Triangle story/M2M)

Abangan pa ang ibang upcoming stories next year 😍

Lovelots

! 💙💙💙

_BeauConcubine 💙✨✨

Chapter 41

Edward

“Mr. President, may appointment kayo kay Director Samson ngayong araw. 1pm.”

Sabi ng Secretary ko.

Nakatayo lang siya sa harapan ko at hawak niya ang folder na naglalaman ng mga schedule ko ngayon. Nakaupo lang ako sa swivel chair ko at pinaglalaruan ang ballpen ko sa daliri ko.

“Mr. President?”

Tawag sa akin ng Secretary ko. malalim kase ang iniisip ko kung ano na ang update kay Isaiah. Nawala ako sa pag iisip ung tawagin ako ng secretary ko.

“Uhm… Yes?!”

Tanong ko sa kaniya sabay angat ng tingin na rin sa kaniya.

“Mukhang malalim ang iniisip niyo, itutuloy niyo po ba ang appointment niyo kay Director Samson?”

Tanong niya sa akin.

Huminga muna ako ng malalim bago ako magsalita.

“I-cancel mo lahat ng appointments ko starting this afternoon hanggang Saturday, lilipad ako papuntang Germany.”

Sabi ko sa kaniya.

“You mean Mr. President, three days ka mawawala rito sa Company?”

Tanong sa akin ng Secretary ko.

“Yes! gawin mo na kaagad. At paki book mo na rin ako ng flight

papuntang Germany ngayon mismo.“

Sagot ko sa kaniya.

“Copy! Mr. President.”

Sagot niya sa akin at naglakad na palabas ng office ko.

Pagbukas niya ng pintuan ng office ko ay agad ko kinuha ang phone ko at saka nag chat ako kay Allen.

Conversation nila Allen at Edward

E: Kumusta lagay niya? how’s David?

A: His okay Mr. President, nagpapalakas na siya ngayon rito sa mansion.

A: Kausap ni David si Isaiah ngayon.

E: Well good! bantayan mo mag ina ko.

End of Conversation

After ko malaman na nagpapagaling na sa mansion sa Germany si Isaiah ay napangiti ako. Gusto ko na siya makita at mayakap.

Tumayo na ako at nilagay ang cellphone ko sa bulsa ng pants ko na itim at naglakad na papunta sa pintuan ng office ko. Pagkalabas ko ay sinalubong ako ng secretary ko.

“Na cancel ko na po lahat ng appointments niyo starting this afternoon until Saturday po. Nakakuha na po ako ng tickets niyo papuntang germany.”

Sabi niya sa akin.

“Thanks for updating me.

ipahanda

mo na ngayon sa captain ng plane ko ang eroplanong sasakyan ko papuntang Germany, Mamayang gabi ako aalis ng bansa.“

Sabi ko sa kaniya.

“Masusunod, Mr. President”

Naglakad na ako sa hallway papuntang elevator at sumakay na sa loob. Nasa likod ko ang secretary ko at agad na niya tinawagan ang Captain ng eroplano ko.

Pagbaba namin sa ground floor ng company ko. Paglabas namin ng elevator ay natigilan ako nung makita ko ang mag asawa na dating amo ni Isaiah at ang pumatay kay Scarlet.

Nakita nila ako at dali-dali silang lumapit sa akin dalawa habang nakangiti.

“Good afternoon Chairman Edward.”

Bati ni Ace Clinton sa akin.

“Mukhang nagmamadali ka yata Chairman? saan ang punta niyo po? hindi ba may appointment kami sa iyo ngayon araw?”

Tanong sa akin ni Katherine Clinton.

“Ohh yeah, may appointment nga kayo sa akin ngayon araw pero i cancel it dahil urgent ang pupuntahan ko ngayon and its none of your business.”

Sabi ko sa kaniya straight to the point. Natigilan at nabigla naman siya sa sinabi ko ganun din ang asawa niya. napalingon ito sa asawa niya at nilipat ang tingin sa akin.

“Uhm… Pasensya na Chairman, pero bakit niyo po kinansel ang appointment namin sa inyo? gaano ka importante itong pupuntahan niyo ngayon?”

Tanong naman sa akin ng asawa niya na si Ace Clinton.

“Well… Sobrang importante, so kung maaari pwede na ba ako umalis dahil may hinahabol ako na oras?”

Sabi ko sa kanila sabay smirk.

Tumagilid sila para makadaan ako at naglakad na ako palagpas sa kanila. Pero tumigil ako saglit at nilingon ko silang dalawa.

“Kung may gusto kayong itanong? makipag ugnayan na lang kayo sa Secretary ko. mag pa reschedule na lang ulit kayo ng appointment sa akin next time.”

Sabi ko sa kanila at saka naglakad na ako palabas ng company ko.

“Napipilitan lang ako na makipag partnership sa inyo dahil may plano kami ni Isaiah na pabagsakin kayo at limasin lahat ng meron kayo hanggang sa umabot sa punto na walang wala na kayo.”

Bulong ko. Paglabas ko ng company ko ay sinalubong ako ng driver ng sasakyan ko at pinagbuksan niya ako ng pinto sa may passenger seat. Pumasok na ako sa loob at saka nito sinarado ang pinto.


Ace Clinton

“Kasalanan mo ito eh, ang bagal mo kase kumilos. kaya ayan…. kinansel ulit ang appointment natin sa kaniya.”

Inis kong bulyaw kay Katherine.

“Anong kasalanan ko? maaga tayo umalis sa bahay natin. Ang sisihin mo iyang palpak na route na dinaanan natin na makaiwas sa traffic.”

Bulyaw niya sa akin pabalik.

“Tinatanong kita kanina kung makakarating tayo ng hindi na la-late sa appointment time. Oo ka naman ng Oo, saan saan ka pa kase lumiko kaya iyan? Naligaw tayo kanina papunta sa kompanya niya.”

Dagdag pa niyang sabi sa akin.

“Oo na. Kasalanan ko na… Pwede bang tumahimik ka na lang diyan? ang init na nga ng panahon sumasabay ka pa?!”

Sabi ko naman sa kaniya. Nasa loob kami ng sasakyan ngayon at pauwi na sa bahay namin..

“Saan naman kaya siya pupunta at gaano ka importante yung pupuntahan niya kesa sa appointment natin sa kaniya?”

Tanong ni Katherine sa akin.

“Iyon ang hindi natin alam.”

Sagot ko sa kaniya.

“Paano na tayo niyan? anong gagawin natin? paano natin makukuha ang lahat ng yaman ni Edward? nalulubog na sa utang ang kompanya natin at wala na tayong

mapagkuhanan

ng pondo pandagdag at pambayad sa mga pinagkakautangan natin para hindi lumubog sa utang ang kompanya. Nagpupunta sa kompanya si Mr. Jocson araw-araw at hinahanap tayo, nagwawala at sinisira niya mga gamit ng kompanya sa galit niya sa atin dahil hindi niya tayo nagpapakita sa kaniya.“

Stress na sabi ni Katherine sa akin.

“Huwag ka mag alala…. May naisip ako na paraan para hindi na siya mangulo sa kompanya.”

Sagot ko sa kaniya na kalmado. Napalingon naman siya sa akin at kunot noo siyang nakatingin sa akin.

“Anong paraan iyang iniisip mo?”

Takang tanong niya sa akin.

“Ang patahimikin siya ng tuluyan…

Ipapatumba

natin siya.“

Sagot ko sa kaniya sabay lingon sa kaniya. Napasmirk ako sa sinabi ko at napangiti naman siya sa akin.

“Gusto ko iyang idea mo.”

Sagot niya sa akin habang nakangiti.

“I know… marami na tayong napatay noon pa at lahat ng iyon mananatili na lang mga lihim.”

Sagot ko sa kaniya.

Nagtawanan kaming dalawa sa loob ng sasakyan habang nagmamaneho ako pauwi sa bahay namin.

Pag uwi namin sa bahay ay nauna ng pumasok sa loob ng bahay namin si Katherine, pinarada ko muna ang sasakyan ko papasok sa loob ng garage. Pagka park ko ay lumabas na ako at saka pinasok sa bulsa ng pants ko ang susi ng sasakyan ko.

Pumasok na ako sa loob ng bahay namin at nadatnan ko na nakikipaglaro di Katherine sa anak namin sa kwarto nito.

Papunta na sana ako ng kusina para uminom ng tubig nung makita ko ang pintuan na kwarto sa ibaba kung saan namin kinulong si Isaiah noon. Naglakad ako papunta roon at binuksan ko ang pintuan ng kwarto na iyon.

Bumungad sa akin ang amoy ni Isaiah. Amoy manamis namis na pulot o honey na natural niyang amoy noon kapag dumadaan siya sa harapan ko at nalalanghap ko ang amoy niyang iyon.

“Fuck…!”

Bulyaw ko na mahina dahil nag erect ang ari ko sa loob ng pants ko na parang gusto na kumawala.

Nilibot ko ang tingin sa loob ng kwarto na iyon at napatingin ako sa bintana kung saan doon namin siya tinali. na-imagine ko kung paano ko siya halayin at pagsamantalahan.

Lumapit ako sa bintana na iyon at ma’y napansin ako na kapirasong tela. Kinuha ko iyon at saka inamoy. Napapikit ako nung malanghap ko ang kanina ko pa naaamoy. Mas lalo ako nalibugan kaya nilabas ko na ang ari ko sa pants ko at nag paligaya ng sarili ko.

“Fuck… Ugh! miss ko na ang butas mo Isaiah, miss na kitang anakan lagi.”

Ungol ko habang pinapaligaya ko ang sarili ko habang nakapikit. hanggang sa nilabasan ako ng marami at tumalsik ang marami kong punla sa bintana at ang iba ay sa pader.

Habol hininga ako pagkatapos ko magpalabas.

Sa totoo lang kapag magtatalik kami ni Katherine eh si Isaiah ng naiisip ko, hindi ko alam kung bakit? pero siya lagi iniisip ko. Ang maamo niyang mukha ang halinghing at mga ungol niya na kahit pinipigilan niya umungol ay napakasarap sa pandinig ko.

“Mahal? Ace…. Nandyan ka ba?”

Rinig kong tawag ni Katherine sa akin sa itaas. Agad ko inayos ang sarili ko at saka naglakad na palabas ng kwarto na iyon at ni-lock ang pinto.

“Bakit babe? may kailangan ka?”

Pilit na ngiti kong tanong sa kaniya nung makita niya ako..

“Hey, saan ka galing? hinanap kita sa labas wala ka..”

Tanong niya sa akin sabay pulupot ng dalawang kamay at braso niya sa leeg ko.

“Uhm… may kinausap ako sa phone ko. Alam mo na?

ipapatumba

natin si Mr. Jocson. naghanap ako ng gagawa niyon.“

Pagdadahilan ko kahit hindi ko pa nagagawa iyon.

“Ganun ba? kailan daw niya gagawin iyon?”

Malambing niyang tanong sa akin.

“Hindi ko alam… Maghintay na lang tayo ng update kung nagawa na niya.”

Malamig ko na sabi sa kaniya sabay alis ng dalawang braso niya sa leeg ko.

“Kumain na tayo… Kanina pa ako nagugutom eh.”

Malamig ko na sabi sa kaniya sabay nauna na maglakad sa kaniya papunta sa kusina.

Wala talaga akong gana sa kaniya. Hindi ko alam kung bakit. hindi ko sana sasaktan si Isaiah noong nandito siya, kung tutuusin eh katawan niya lang ang habol ko sa kaniya. Pwede ako madevelop sa kaniya pero sinagad niya ako kaya ayon ang napala niya sa akin. Nanghihinayang ako sa kaniya pwede ko siyang gawin mistress ko na patago na di nalalaman ni Katherine.


Edward

“Maligayang pagdating sa Germany, Chairman Anderson.”

Bati sa akin ng Secretary ko rito sa Germany nung makababa na ako ng eroplano ko. Gabi na nung nakarating ako rito.

Nakasuot ako ng makapal na coat at may suot din ako na fur cap tsaka scarf.

“Salamat. Nasaan na yung sasakyan ko na magdadala sa akin sa mansion?”

Tanong ko sa kaniya.

“This way po Chairman.”

Sabi niya sa akin at nauna na siya sa akin papunta sa sasakyan.

Dala-dala naman ng mga escort ko ang luggage ko at nakasunod sila sa likuran ko.

Pagdating namin sa labas ng airport ay bumungad sa akin ang isang itim na sasakyan na limousine. Pinagbuksan ako kaagad ng pintuan ng secretary ko rito sa Germany at saka ako sumakay sa loob..

Pinasok naman sa kabilang sasakyan ang mga gamit ko at saka na kami umalis palayo sa airport papunta sa mansion.

“Hindi ba nila alam na pupunta ako ngayon rito?”

Tanong ko sa secretary ko na nakaupo sa bungad katabi ang driver ng limousine car ko.

“Walang nakakaalam Chairman na pupunta ka ngayon rito sa Germany.”

Sagot niya sa akin..

“Good! gusto ko sila

surprisahin

lalo na ang mag ina ko.“

Masayang sabi ko.

Sumandal ako sa sandalan ng inuupuan ko at nakadungaw ako sa bintana ng pintuan ng passenger seat.

Hindi ko namalayan na mabilis lang ang byahe namin hanggang sa makarating kami sa mansion ko.

Pinagbuksan ako ng pintuan ng secretary ko at saka ako bumaba. tiningala ko ang kataasan ng mansion ko at ang buong paligid.

“I’m back…!”

Sabi ko sabay smirk. At saka ako naglakad papunta sa entrance ng mansion. sinalubong ako ng mga maids at nag bow sila sa akin.

“Nasaan ang kwarto ng asawa ko?”

Tanong ko sa secretary ko nung nasa likod ko siya.

Nauna siya maglakad sa akin at saka nilingon ako.

“Sumunod po kayo sa akin.”

Sabi niya sa akin at naglakad na siya papuntang hagdan.. sinundan ko siya at umakyat na rin ako ng hagdan hanggang sa makaabot na kami ng 3rd floor.

Nung nasa 3rd floor na kami, kumanan kami at naglakad sa hallway na maraming pinto sa magkabilaan.

Tumigil ang secretary ko sa pang apat na pintong malaki na kulay puti sa kaliwa. Hinawakan niya ang seradura ng pinto at saka pinihit niya iyon at sabay bukas.

Pumasok siya sa loob at sinundan ko naman siya. Bumungad sa akin ang malawak na kwarto na kumpleto sa gamit at napako ang tingin ko sa taong nakahiga sa kama na balot ng bandage na Linong puti ang ulo at nakasuot na makapal na bathrobe na makintab na kulay itim.

Ulo niya lang may bandage na Linong puti pero ang leeg niya at mga kamay niya ay maputi na katawan ng babae. Wala itong malay pero ang mas ikinatigil ko nung makita ko si Allen na akmang hahalikan yung tao na iyon na nakahiga sa kama.

“Allen? Anong ibig sabihin nito?”

Malakas at matigas kong boses na tanong ko sa kaniya. Natigilan siya sa ginagawa niya at napalingon sa akin. Mabilis siyang tumayo dahil sa pagkabigla niya.

“M-Mr. President…”

Nauutal niyang sabi at halata sa mukha niya ang pagkagulat. naglakad ako sa direksyon niya at nilingon ko ang taong nakahiga na iyon na alam ko kung sino iyon at si Isaiah iyon.

Nilingon ko ulit si Allen sabay kinuwelyuhan ko siya.

“Gago ka! Anong binabalak mong gawin sa asawa ko? huh?! magsalita ka.”

Galit kong bulyaw sa kaniya habang sobrang higpit ng pagkaka kwelyo ko sa kaniya.

“Chairman Anderson…”

Tawag sa akin ng secretary ko at mabilis na pumunta sa amin dalawa ni Allen para paghiwalayin kaming dalawa. Niyakap niya ako sa likod ko para ilayo ako kay Allen.

“Pipi ka ba? tinatanong kita kung ano ginagawa mo sa asawa ko?”

Bulyaw kong tanong sa kaniya.

“Mali ang iniisip at nakita mo Chairman.”

Sagot ni Allen sa akin.

“Anong mali? Huh? kitang kita ko na akma mo siyang hahalikan at sa harapan ko pa mismo? ganyan ba trabaho mo rito? ang sulutin ang asawa ko?”

Galit na galit kong tanong sa kaniya.

“Kumalma kayo Chairman.”

Pigil sa akin ng Secretary ko.

“Bitawan mo ako.

Babangasan

ko itong gago na’to.“

Galit kong sabi sa Secretary ko.

“Uncle Allen? Daddy Edward? nag aaway po ba kayo ni uncle?”

Natigilan kaming lahat nung marinig namin ang boses ni David na nasa pintuan na pala at nakatingin sa amin ngayon.

A/N:

Hellowy

… I’m back haha, otor is here

❤️❤️❤️

namiss ba ako ng lahat? Haha sorry sobrang busy ni otor since last year pa hanggang ngayon. Nag OJT na kase ako so alam niyo naman, career ko muna dapat unahin para sa future ko right?. so back to our story na. Omg! kakaloka naman mga mangyayari ngayon

😆😂🙀🤯…

Stay tune lang kayo mga readers.

Chapter 42

Edward

“Lumabas ka na muna Allen.”

Sabi ng Secretary ko.

Napayuko si Allen at naglakad palabas ng kwarto. Akmang susunod si David sa kaniya.

“David, anak. huwag ka sumunod sa kaniya. Dito ka sa amin ng papa mo.”

Matigas kong utos sa kaniya. nilingon naman ni David si Allen at bakas sa mata ni David na naaawa siya kay Allen. nagflex ang panga ko sa nakikita ko.

“Sige na David, sumunod ka sa Dada mo. Okay lang ako…”

Mahinang sabi ni Allen kay David. sabay himas sa buhok ng bata at saka naglakad na palabas ng kwarto.

“Kunin mo si David at iwan mo muna akong tatlo rito.”

Sabi ko sa secretary ko.

Tumango siya sa akin at nilapitan si David. Hinawakan niya ang kamay ni David at naglakad sila palapit sa akin. Paglapit nila sa akin ay binitawan na ng secretary ko ang kamay ni David at saka na naglakad palabas ng kwarto at sinarado ang pintuan.

Naglakad ako papunta sa mahabang sofa at saka sinenyasan ko si David na lumapit sa akin. napayuko siya habang naglalakad siya palapit sa akin.

“Upo ka rito sa lap ni Dada.”

Utos kong sabi sa kaniya tsaka sinunod ang utos ko.

Pagkaupo niya ay tsaka ko siya hinawakan sa balakang niya gamit ang kaliwang kamay ko.

“Bakit mo balak sumunod sa lalaking iyon? hindi mo ba namiss si Dada?”

Tanong ko kay David.

“Hindi po. Namiss po kita Dada…”

Malungkot niyang sabi sa akin.

“Kung ganun? bakit gusto mo siyang sundan kanina?”

Tanong ko sa kaniya.

“Naaawa po kase ako kay Uncle Allen.”

Sagot niya sa akin na malungkot ang boses.

Napabuntong hininga na lang ako. Nagmana si David kay Isaiah, ganitong ganito si Isaiah noon nung tinulungan ko siya, napaka maawain at napaka soft hearted na tao.

“Anak, hindi lahat ng tao dapat kaawaan.”

Sabi ko naman sa kaniya. Napatingala siya sa akin at nagtama mga mata namin.

“Ano pong ibig niyo sabihin Dada?”

Tanong niya sa akin.

Ilugar

mo ang awa mo, gamitin mo lang iyan sa mga tamang tao at hindi sa mga taong nagpapanggap para lang makuha ang loob mo.”

Malalim kong sabi sa kaniya. Kunot noo siyang nakatingin sa akin na para bang hinihintay niya ako mag paliwanag sa kaniya kung ano ang sinabi ko.

“Hindi po kita maintindihan Dada…”

Magalang niyang sabi sa akin.

“Hindi mo maiintindihan talaga ang sinasabi ko sa iyo pero lagi mong isaisip ang sinabi ko na iyon, sa ngayon. Maging mapag masid at mapag

matyag

ka sa paligid mo lalong lalo na sa mga taong nakakasama mo araw-araw… Naiintindihan mo ba ako?”

Payo ko sa kaniya. kunot noo parin siyang nakatingin sa akin pero tumango na lang siya sa akin. Hinaplos haplos ko ang likod niya at saka ko siya hinagkan sa ulo niya.

“Kumain ka na ba ng hapunan?”

Tanong ko sa kaniya. Umiling naman siya.

“Oh? Bakit di pa kumakain ang baby ko?”

Tanong ko sa kaniya.

“Aayain ko po sana si uncle Allen na kumain na kami sa ibaba kaya lang po nakita ko kayo na nagtatalo kayo ni Uncle. bakit nga po pala kayo nandito Dada?”

Magalang niyang sagot at tanong rin niya sa akin.

“Hindi mo ba namiss si Dada? namiss ko kayo ng papa mo. tsaka gusto ko rin na magkaroon tayo ng bonding together bilang mag-ama, ganun din ang papa mo bilang happy family. Gusto mo ba iyon?”

Masayang tanong ko sa kaniya. Umaliwalas naman ang mukha at saka ngumiti sabay tumango. Inayos niya ang upo sa lap ko sabay niyakap ako sa leeg.

“I miss you Dada…”

Masayang sabi niya sa akin. Natawa naman ako dahil may kiliti ako sa leeg, Niyakap ko rin siya ng mahigpit.

“Hahaha. I miss you too baby, sorry nga pala baby kung wala ako sa tabi mo habang lumalaki ka. Pero I’m promise… Babawi ako sa iyo ngayon. Sa inyo ng papa mo okay?”

Ngiting sabi ko sa kaniya.

“Kain na tayo sa ibaba baby. kakausapin ko pa papa mo after natin kumain.”

Sabi ko sa kaniya.

“Tara na po.”

Masayang aya niya sa akin.

Bumaba na siya sa pagkakaupo sa lap ko at hinawakan ang kamay ko tumayo naman ako at saka sabay hila sa akin papunta sa pinto.

Paglabas namin sa kwarto ni Isaiah ay naglakad na kami papunta sa hallway pababa sa 1st floor ng mansion. nasa hallway pa lang kami ay binuhat ko siya at naglakad na ako pababa ng hagdan habang buhat buhat ko siya.

Hanggang balakang ko na ang laki ni David ngayon, purong light golden brown ang buhok niya kakulay ng buhok ko kaya masasabi ng iba na tunay na mag ama kami pero kami lang tatlo nila Isaiah at Allen kung ano ang totoo.

Pagdating namin sa Dining room ay binaba ko na siya. naabutan namin di Allen na nakaupo na sa pangalawang upunan sa gawing kanan. Naupo naman ako sa pinaka center sa dulo at si David naman ay sa gawing kaliwa ko sa unang upuan.

Nasa mahabang mesa kami na puno ng pagkain. Ako na nauna kumuha ng pagkain at naglagay ng pagkain sa pinggan ko, sinunod ko naman si David. Tinuro niya lang sa akin kung ano gusto niya kainin at iyon ang kinuha ko at saka nagsandok at nilagay sa pinggan niya.

“Dada, babalik ka po ba kaagad sa US?”

Tanong sa akin ni David habang ngumunguya ng pagkain na kinakain niya.

Nilingon ko naman siya.

“David, ano bilin ko sa iyo before?”

Tanong ko sa kaniya. Natigilan naman siya sa sinabi ko sabay takip ng bibig niya gamit ang kamay niya.

“Huwag po magsasalita o makikipag kwentuhan habang puno po ang bibig ng pagkain po at habang nasa harap ng hapag kainan po.”

Sabi niya sa akin.

“Good! mamaya na natin pag usapan iyan okay?”

Sabi ko sa kaniya. Tumango naman siya sa akin.

Nilingon ko naman si Allen at nakita ko siyang tahimik lang na kumakain, gusto ko siya kausapin at sabihin sa kaniya na alamin niya ang lugar niya at lumayo siya sa mag ina/mag ama ko.

After namin kumain ay nagpaalam na sa akin si David at ganun din kay Allen. Sabay punta na siya ng room niya, sinamahan na rin siya ng caregiver niya sa room niya dahil mag half bath muna ito bago matulog.

Tumayo na si Allen at akmang aalis na nung nagsalita ako.

“Mamaya ka na pumunta sa kwarto mo, mag usap tayong dalawa sa office ko mismo. Hihintayin kita roon.”

Ma awtoridad kong utos sa kaniya at saka na ako tumayo at naglakad na ako palabas ng dining room at naiwan siyang nakatayo roon.

Nagtungo ako sa office ko malapit sa ilalim ng hagdan paakyat ng 2nd at 3rd floor. pagpasok ko sa loob ay automatic nag o-open ang ilaw rito pati ang aircon. Lumapit ako sa gallon na babasagin ang lalagyan na naglalaman ng imported na wine.

Sinalinan ko ang wine glass ko at saka naglakad ako patungo sa itim na swivel chair ko at naupo roon. May kumatok sa pintuan at alam ko na siya na iyon.

“Come in.”

Sigaw kong sabi.

Bumukas naman ang pinto at siya nga ang pumasok. Pagkapasok niya ay sinarado niya ang pinto at saka lumapit sa akin.

“Mag usap tayo. Lalaki sa lalaki…”

Sabi ko sa kaniya.

Malamig ang mga titig niya sa akin at ganun din ako sa kaniya.

Tapatin

mo nga ako? May gusto ka ba kay Isaiah?”

Tanong ko sa kaniya.

“May gusto ka ba sa asawa ko?”

Ulit ko na tanong sa kaniya.

“Paano kung sabihin ko sa iyo na meron? Paano kung sabihin ko na matagal ko ng gusto ang asawa mo? Kahit hindi mo pa siya asawa noon, matagal ko na siyang gusto.”

Sabi niya sa akin.

“Hindi mo siya legal na asawa, hindi mo siya totoong mahal. nagpakasal lang kayo ay dahil ginamit niya ang katauhan ni Ma’am lady Scarlet.”

Dagdag at Confident niyang sagot sa akin. Napakuyom ang kamao ko sa sinabi niya at nag flex ang panga ko.

“Gag* ka! Ang lakas ng loob mo sabihin sa akin iyan. kahit na kasal kami sa papel, asawa ko parin siya at sa paningin ng lahat. Mag asawa kami, naiintindihan mo ako?”

Galit kong sabi sa kaniya.

“Tama ka! pero hindi mo hawak ang puso niya. Asawa mo lang siya sa papel. hindi mo siya magagawang mahalin dahil pareho kayo ng kasarian. Ako? mahal ko na siya noon pa at kilala ko ang sarili ko na nagkakagusto ako sa kapwa ko kasarian kagaya niya.”

Sagot niya sa akin. Napatayo ako sa galit ko at saka ko siya nilapitan ng mabilis at kinuwelyuhan ko ulit siya.

“Kapal ng mukha mo sabihin mo sa akin ang mga iyan? matapos kitang tulungan at gawin

tagapag

bantay ng mag ama ko?  ganito ang isusukli mo sa akin? wala kang utang na loob.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ganito ang isusukli mo sa akin? Pinagkatiwalaan kita tapos aahasin mo ang anak at asawa ko ng wala ako sa tabi nila? huh?! tarantado ka.”

Galit kong sabi sa kaniya. Nanlilisik ang mga mata ko sa galit sabay sinapak siya ng malakas sa mukha niya. nabuwal siya at natumba sa sahig.

“Tumayo ka riyan… Labanan mo ako!”

Galit kong sigaw sa kaniya.

Tumayo naman siya pero hindi niya ako nilabanan, pinunasan niya ang dugo na galing sa lower lip niya.

“Hindi kita lalabanan. Hindi ako pumapatol sa kagaya mo na nag fe-feeling may gusto kay Isaiah pero ang totoo wala naman talaga… Ipapaalala ko lang sa iyo kung ano ang lugar mo sa buhay niya, asawa ka lang niya sa papel. hanggang doon lang…”

Sabi niya sa akin.

“At ikaw? anong papel niya sa buhay mo? kaibigan ka lang niya. iyun lang!”

Galit kong sigaw sa kaniya.

“Oo, alam ko hanggang kaibigan lang ang tingin at turing niya sa akin, pero gagawin ko ang lahat makuha ko lang ang puso niya. Para ako ang mahalin niya. kahit hindi ko maibigay ang mga nais niya kagaya mo na ubod ng yaman, bubusugin ko siya sa pagmamahal at sa alaga ganun din ang anak niyang si David.”

Sabi niya sa akin. Natigilan ako dahil isang sampal iyon para sa akin.

“Iniinsulto mo ba ako?”

Tanong ko sa kaniya.

“Kung iyan ang tingin mo? wala na akong magagawa.”

Sagot niya sa akin.

“Hoy! tandaan mo ito… akin lang si Isaiah at si David, hindi mo sila makukuha sa akin. dadaan ka muna sa akin bago mo sila makuha dalawa. Naiintindihan mo ba ako?”

Pagbabanta ko sa kaniya.

“Kung iyan ang nais mo, pagbibigyan kita. gagawin ko rin ang lahat makuha ko lang sila sa iyo… Hihintayin ko na matapos niyo ang plano niyong paghihiganti tsaka ko na gagawin ang lahat makuha lang sila sa iyo.”

Sabi niya sa akin. mas lalo nag alab ang galit ko sa mga sinabi niya sa akin. gusto ko ulit siya sapakin ngunit tinalikuran niya ako at naglakad na siya palabas ng office ko.

“Bumalik ka rito Allen… Hindi pa tayo tapos mag usap dalawa.”

Sigaw ko na galit na pagtawag sa kaniya ngunit hindi na niya ako nilingon hanggang sa makalabas na siya ng opisina ko.

“Arrrrrggggggghhhhhhh…..!”

Sigaw ko sa galit sabay inom ng natitirang wine sa wine glass ko at binato ko iyon ng malakas sa pader at nabasag ito at nagkalat sa sahig ang bubog.

“Akin lang sila…. Akin lang sila Isaiah at David.”

Hingal kong sabi habang nanginginig ako sa galit.

Naglakad ako papunta sa veranda ng office ko at saka nagpahangin para pakalmahin ang sarili ko.

Naalala ko ang unang pagkikita namin rito sa Germany. naalala ko rin ang pagpinta ko ng itsura niya sa portrait ko. hindi ko maamin sa kaniya na may nararamdaman na ako sa kaniya noon pa.

Hindi ko alam. Ang alam ko tunay ako na lalaki pero nagbago ang lahat nung makilala at makita ko siya, dahil doon gumulo ang buhay ko at napatanong ako sa sarili ko kung tunay nga ba talaga ako na lalaki o hindi?

Naglakad ako papunta sa pintuan ng office ko at lumabas at nagtungo sa kwarto ni Isaiah sa 3rd floor. Binuksan ko ang pinto at saka pumasok sa loob at sinarado ang pintuan at sabay lumapit sa kaniya.

Hinila ko ang upuan palapit sa tabi niya at umupo sa tabi niya at sabay hawak sa kamay niya. Hinalikan ko iyon at saka dinikit sa pisngi ko.

“Isaiah… Nandito na ako, nandito na ako mahal ko. alam ko naririnig mo ako. wala akong lakas ng loob umamin ng nararamdaman ko sa iyo noon pero ngayon na meron na, masasabi ko na gusto kita… Na mahal kita… sana kung matapos natin itong paghihiganti na ito laban sa mga taong nanakit ng damdamin natin? sana hindi na tayo bumalik pa sa dati. Sana mahulog ang loob natin sa isa’t-isa at magkagusto ka rin sa akin. Sana hindi mo na ako hiwalayan after ng paghihiganti natin.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya. Hinalik halikan ko ang kamay niya at saka ko nilapit ang mukha ko sa kaniya. Sabay hinalikan ko siya sa noo at pisngi niya.

Nakaramdam ako ng antok at dala na rin ng kalasingan kaya nakatulog ako habang nakaupo ako sa tabi niya habang hawak ko ang kamay niya.

A/N;

Oo nga Isaiah… Si Edward na lang piliin mo sa huli, ikaw? It’s up to you… Buhay mo naman iyan at hindi sa amin charot Hahaha

😂🤣

pero para sa akin bagay kayo ni Edward. iyon lang, May the best man win na lang…

🤣🥰

Chapter 43

Allen

“David?”

Tawag ko sa kaniya nung makapasok ako sa loob ng kwarto niya.

“Yes uncle?”

Sagot niya sa akin paglabas niya ng bathroom niya habang may hawak na suklay. katatapos niya lang siguro mag suklay nung tawagin ko siya.

“Ready ka na sa pagpasok mo sa school?”

Tanong ko sa kaniya.

“Yes uncle. tara na po!”

Masayang sagot niya sa akin. Kinuha ko na ang bag niya tsaka hinawakan ko ang kamay niya at sabay namin tinungo palabas ng kwarto niya.

Nung nasa hallway na kami ay nakasalubong namin si Edward. natigilan kami sa paglalakad ni David.

“Good morning Dada!”

Masayang bati ni David sa kaniya. Halata sa mukha nito na kagigising lang, naalala ko na naman ang pinag usapan namin kagabi.

“Good morning baby, papasok ka na sa school?”

Masayang bati rin nito kay David sabay tanong sa bata.

“Yes Dada!”

Sagot ni David sa kaniya.

“Tapos ka na ba kumain ng breakfast mo?”

Tanong ni Edward sa kaniya.

“Tapos na po dada.”

Sagot ni David sa kaniya.

Nilingon naman ako ni Edward at nagtama ang mga mata namin. parehas kami na malamig ang tingin sa isa’t-isa.

“Baby, gusto mo ba sunduin kita mamaya sa school kapag labasan niyo na?”

Tanong ni Edward sa kaniya habang nakatingin sa akin. nag smirk ako sabay patagong diniinan ko ang pagkakapatong ng kamay ko sa kanang balikat ni David na parang senyales na huwag siya pumayag magpasundo sa kaniya.

“Bakit niyo po natanong iyan Dada? huwag na lang po baka po busy po kayo sa pag aalaga kay papa po.”

Sagot ni David sa kaniya.

Mas lalong pinakita ko ang pag smirk ko sa kaniya, naningkit naman ang mga mata ni Edward habang nakatitig sa akin.

“Are you sure na ayaw mo sunduin kita sa school mo later? hindi naman gaano busy si Dada mamaya.”

Sabi ni Edward kay David habang nakatitig sa akin.

“Narinig mo naman yata ang sinabi ni David Mr. Chairman… at sa pag

kakaalam

ko rin, ayaw ni David na paulit-ulit na tanong.”

Sarkastiko kong sabi sa kaniya.

“Kaya kung maaari? pwede bang

paraanin

mo na kami dahil baka malate na si David sa school?”

Dugtong ko pang sabi sa kaniya. Nakita ko na palihim siyang nag close fist pero hindi ako natakot at mas lalo pa ako nag smirk sa harapan niya.

“Sige na po Dada, aalis na po kami ni uncle. Malalate na po ako sa school.”

Sabi ni David sa kaniya. Lumapit si David sa kaniya at para bang nagpapakita ng sign na hahalik ito sa pisngi ni Edward.

Yumuko naman si Edward at saka dinikit ang pisngi niya sa lips ni David, matapos halikan ni David si Edward sa pisngi ay ganun din ginawa ni Edward sa left cheek ni David.

“Mag-iingat kayo lalo ka na. remember what i’ve said to you last night okay?Galingan mo sa studies mo baby. I love you!”

Sabi ni Edward sa kaniya. Curious ako kung ano ang sinabi niya kay David kagabi.

“Yes Dada. hindi ko po kakalimutan ang bilin niyo sa akin kagabi po.”

Sagot naman ni David sa kaniya.

“Good boy!”

Masayang sabi ni Edward sa kaniya. Nagpaalam na si David sa kaniya at naglakad na kami. Lalagpasan na namin siya nung bigla niya ako hinawakan ng mahigpit sa kaliwang braso ko.

Kaya natigilan ako sa pag lalakad at di David naman ay nauna na sa akin maglakad pababa ng hagdan na akala niya ay nakasunod ako sa likuran niya.

“Ipapaalala ko lang sa iyo ang usapan natin kagabi…. Subukan mong agawin o kunin sila sa akin? dadaan ka muna sa akin. hinding hindi ako papayag na kunin mo sila at maski atensyon nila sa akin.”

Pagbabanta niya sa akin.

“Hindi ako nakakalimot…. Chairman! kung iyan ang gusto mo na dumaan ako sa iyo? madali lang ako kausap. sa ngayon, asawa mo si Isaiah… Sa papel, pero sa huli? ngayon pa lang sinasabi ko na sa iyo. ako naman ang papalit sa pwesto mo bilang tunay at totoong asawa niya hanggang sa pagtanda.”

Sarkastiko ko na sabi sa kaniya. nag igting ang mga panga niya sa sinabi ko at naramdaman ko na mas lalong humigpit ang paghawak ng kamay niya sa braso ko kaya naman pumiglas ako sa pagkakahawak niya sa braso ko ng malakas.

At saka ako naglakad na at binangga ko ang braso niya at naglakad na pababa na ng hagdan para sundan si David.

Nung nasa labas na kami ng mansion ay nagtungo na kami sa sasakyan na gamit ko na pagsundo at paghatid ko sa kaniya sa school. Pinagbuksan ko siya ng pintuan ng sasakyan sa may passenger seat at pumasok siya roon sa loob.

Pumasok na rin ako sa loob at naupo na sa driver seat at pinaandar na ang sasakyan palabas sa gate ng mansion. Habang nasa biyahe ay napapatingin ako sa salamin kung ano ginagawa ni David sa likod.

Nakatanaw lang siya sa bintana ng sasakyan sa labas. halata sa mukha niya na parang may gumugulo sa isip niya.

“David? okay

ka

lang?”

Tanong ko sa kaniya.

Napalingon siya sa akin.

“Okay naman po ako Uncle.”

Sagot niya sa akin.

“I know you David, alam ko na may

gumugulo

sa

isip

mo. Hindi ka

marunong

mag

sinungaling

.”

Sabi ko pa sa kaniya.

Narinig ko ang pagbuntong hininga niya at sabay pikit at tumingin sa akin.

“May

sinabi

ba

si

Chairman sa iyo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi ko po

maintindihan

sinabi

niya sa akin

kagabi

, uncle.”

Pag aalalang sabi niya sa akin.

“Tell me!

Ano

sinabi niya sa iyo

kagabi

?”

Pangungumbinsi ko sa kaniya.

“Sabi niya,

Maging

mapag

masid

at

mapag

matyag

raw ako

sa

paligid

ko

lalong

lalo na sa

mga

taong

nakakasama

ko araw-araw.”

Sabi niya sa akin.

Natigilan ako sa sinabi ni David sa akin.

“Hindi lang po

iyon

Uncle, may sinabi pa po siya sa akin na isa.”

Dugtong pa niya.

“Sige, sabihin mo. Ano pa sinabi sa iyo ni Chairman?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ilugar ko raw ang awa ko, gagamitin ko lang iyan sa mga tamang tao at hindi sa mga taong nagpapanggap para lang makuha ang loob ko.”

Sagot niya.

Talaga

? sinabi

iyon

ni Chairman?”

Tanong ko sa kaniya.

Opo

! Sinabi

iyon

sa akin ni Dada. Hindi ko

nga

po siya maintindihan po eh. Alam

niyo

po ba

ibig

sabihin ng mga sinabi po niya na

iyon

?”

Sagot at tanong na rin sa akin ni David.

Napaisip muna ako sa sasabihin ko at sa mga sinabi sa akin ni David na nag papagulo sa isipan niya ngayon.

“Ako

yata

ang

tinutukoy

ni Chairman kay David?

ibang

klase

ka

talaga

Edward.

mamanipulahin

mo pa ang

isip

ng bata para

lumayo

ang loob niya sa akin? Tss… how pathetic?!

lumaban

ka ng

patas

hindi yung

gagamit

ka ng

ibang

tao na

malapit

sa akin para lang

masira

ako sa taong iyon.”

Sabi ko sa isip ko.

Uhm

… Ang

ibig

sabihin

niyon

,

huwag

ka

magtitiwala

kahit

kanino

.

kahit

na sa Dada mo. diba

bihira

lang niya kayo

makasama

dahil

busy siya sa

kompanya

niya sa Amerika? sa akin at sa papa mo lang Ikaw

magtiwala

hindi

kahit

kanino

.

Maliwanag

ba?”

Sabi ko sa kaniya.

Ganun

po ba uncle? okay… Iyon pala Ang ibig sabihin ni Dada sa akin.

syempre

naman po, sa Inyo ako mas

lalong

magtitiwala

at kay papa rin po kase kayo lang po

lagi

kong kasama at hindi

si

Dada.”

Sagot niya sa akin.

“Tama iyan, David!

magiging

good boy ka talaga

paglaki

mo.”

Ngiting pag sang ayon ko sa kaniya.

Ganitong

laro

pala ang gusto mo Edward? Sige lang….

pagbibigyan

kita

,

magsiraan

tayong

dalawa

sa isip ni David at ni Isaiah.”

Sabi ko sa isip ko sabay smirk.

Nakarating na kami sa school kung saan nag aaral si David, hinatid ko pa siya Hanggang sa loob ng school niya at saka na ako bumalik sa sasakyan at nagmaneho na pauwi sa mansion.

Pagdating ko sa mansion ay pinagbuksan ako ng gate ng guard. at saka na ako nagtuloy-tuloy sa paradahan ng sasakyan at pinark ko na ang sasakyan Doon.

Pagkatapos ay nagtungo ako sa entrance door ng mansion at binati ako ng mga maids nung makapasok na ako sa loob.

Clap… Clap… Clap”

Natigilan ako nung makarinig ako ng palakpak sa di kalayuan sa akin. natigilan ako sa paglalakad at nilingon ko kung sino yung pumalakpak.

Napa smirk ako nung makita ko kung sino, at walang iba kundi ang kaagaw ko sa Buhay nina David at Isaiah…. Si Chairman Edward.

Nakaupo siya sa mahabang sofa at nakapatong ang dalawa niyang paa sa mesang babasagin na nasa gitna ng mga sofa Dito sa malawak na sala ng mansion.

“Bravo! ang

galing

mo

magpayo

kay David.”

Sabi niya sa akin ng nakangiti sabay inayos niya ang pagkakaupo niya sa sofa na malaki at tumayo sabay naglakad palapit sa akin habang naka cross arms.

“Akala mo hindi ko

malalaman

mga sinabi mo sa kaniya

kanina

? Haha… I got you.”

Sarkastikong sabi niya sa akin.

Natigilan ako sa mga sinabi niya sa akin.

“Well…

Lahat

ng sasakyan

rito

,

pinalagyan

ko ng hidden camera sa loob

pati

narin

speaker na hindi

nakikita

.

kaya

rinig

na

rinig

ko ang

malinaw

at

maling

pagpapayo

mo sa bata.”

Sabi pa niya sa akin.

Humarap ako sa kaniya at saka confident akong tumingin sa mga mata niya na diretso at nag smirk pa.

“Ano naman sa iyo kung iyon ang

pinayo

ko sa kaniya? tama naman ako Hindi ba?

lagi

kang wala

rito

.

kaya

sa akin mas

napapalapit

ang loob ng bata at hindi sa iyo

dahil

na sa

malayo

ka.”

Sabi ko sa kaniya.

“Kung

tutuusin

nga

, ako pa ang mas

tumatayong

ama niya ngayon

kesa

sa iyo na step father niya lang.”

Dugtong ko pa.

Mabilis siyang lumapit sa akin sabay kinuwleyuhan ako ng mahigpit.

Ganun

ba? gusto mo bang

palayasin

kita

rito

at

ipatapon

sa

malayong

Lugar?

kayang

kaya kong gawin iyon sa iyo.”

Galit na galit niyang sabi sa akin.

“Tss… Gawin mo!

Tignan

ko lang kung mas

lalong

makuha at mapalapit ang loob ni David sa iyo

kapag

nalaman

niya na ikaw ang

nagpalayas

at

nagpatapon

sa akin sa

malayo

. kahit

magsinungaling

ka o

itago

mo sa bata ang

katotohanan

?

malalaman

at

malalaman

pa rin niya ang

bagay

na iyon.”

Matapang kong sabi sa kaniya.

“Hindi lang si David ang

lalayo

sa iyo.

Kundi

na rin si Isaiah. baka

nakakalimutan

mo?

kinuha

ako ni Isaiah

bilang

tagapangalaga

at

maging

mata

niya sa

anak

niya.”

Dugtong ko pa na Sabi.

Hindi siya nakapagsalita sa mga sinabi ko kaya binitawan niya ako kaagad.

“Kung sa

tingin

mo, hindi ko

kayang

makipag

laro ng

dumi

sa iyo?

nagkakamali

ka…

Minamanipula

mo ang isip ng bata para

masira

ako sa kaniya?

pwes

,

ibabalik

ko iyon sa iyo. kaya mag

iingat

ka… Chairman Edward!”

Sabi ko sa kaniya sabay smirk at tinalikuran ko na siya sabay naglakad palayo sa kaniya.

Nagtungo ako sa silid ni Isaiah. Hanggang ngayon ay wala pa rin siyang malay pero maayos ang vital signs niya. gusto ko na siyang magising at makita niya kung sino sa aming dalawa ni Edward ang mas matimbang sa kanilang dalawa ni David.

Umupo ako sa upuan na malapit sa tabi niya at hinawakan ko ang kamay niya at saka ko hinalikan iyon.

“Isaiah… alam kong

naririnig

mo ako, kahit ano ka pa ngayon sa noon? kahit ano na

itsura

at

kasarian

mo ngayon? wala akong

pakialam

.

Magagawa

at

magagawa

parin

kitang

tanggapin

at

mahalin

. kahit hindi ako ang

piliin

mo at si Edward ang

piliin

mo?

ipaparamdam

ko pa rin sa iyo na

mahal

na

mahal

kita

, kayo ni David. Hindi ako

aalis

sa

tabi

niyo

kahit na buhay ko man ang maging

kapalit

sa

pagliligtas

ko sa Inyo.

Gagawin

ko,

pro-

protektahan

ko kayo ni David.”

Mahabang sabi ko sa kaniya.

Basag ang boses ko at naluluha ang mga mata kong nakatingin sa kaniya.

Hindi ko alam kung bakit, alam mo yung pakiramdam na alam mo sa isip mo na maging panatag ka na o payapa ka na dahil Ikaw ang pipiliin niya? Pero may pagkakataon na possibleng magbago iyon na sa una Ikaw ang pipiliin niya pero sa huli, iba pala.

Natatakot ako na ganun ang mangyari. kaya nais ko na magising siya para maiparamdam at maipakita ko pa lalo ang pagkagusto o pagkatangi ko sa kaniya.

pinagmamasdan ko lang ang itsura niya na payapang natutulog, kahit balot ng puting lino ang buong mukha niya ay nakikita ko ang dalawang mata niya na sarado at ganun din ang mapulang labi niya na kay sarap halikan pero pinipigilan ko ang Sarili ko at ganun din ang damdamin ko dahil baka magpang abot at lumaki pa lalo ang gulo sa pagitan naming dalawa ni Edward.

A/N;

Sorry late upload. busy ako

kahapon

po eh kaya hindi ko

natapos

itong

chapter haha. so baka 2

beses

sa Isang

linggo

ako mag update ng story pero chill lang readers.

makakarating

rin tayo sa finish line

😍🥰❤️❤️❤️….

Chapter 44

Third Person POV

Ingay

na

tunog

galing

sa

aparato

o

makina

naka

kabit

sa

katawan

ni Isaiah.*

Iyon lang ang tanging maririnig sa loob ng silid na ito at ang walang malay na si Isaiah na nakahiga sa malaking kama.

Balot ang buong ulo niya ng telang puti na lino tanging mata at labi niya lang ang nakalabas.

Maya-maya pa ay dumating si Edward, may dalang libro. naka suot siya ng shirt na kulay white na panloob na pinatungan ng cardigan na panlalaki na dark brown at pants na parang pajama na maluwag sa kaniya na kulay dirty white ang style.

“Isaiah…

mahal

ko, gusto mo bang

basahan

kita ng

libro

?

nagtanong

ako sa Doctor mo kung anong

magandang

gawin habang natutulog ka, yung bang kahit wala kang malay.

gumagana

parin ang senses mo.”

Masayang sabi ni Edward sa kaniya.

Hinila niya ang upuan sa di kalayuan sa kaniya palapit sa tabi ni Isaiah at naupo roon sabay binuksan ang libro.

Handa

ka na ba makinig mahal ko?

magbabasa

na ako ahh…”

Masayang sabi ni Edward kay Isaiah na walang malay na natutulog.

Nag umpisa na magbasa si Edward ng libro. na para bang nakikinig sa kaniya si Isaiah. Hindi pa siya natatapos basahin ang pahina na iyon ay natigilan siya dahil may kumatok sa pintuan.

Knock… Knock… Knock

Napalingon siya sa pinto habang hawak pa niya ang librong binabasa niya kay Isaiah.

Paumanhin

Chairman, pero may

gustong

kumausap

sa Inyo sa

telepono

sa office niyo.”

Sabi ng secretary niya.

“Sige,

pupuntahan

ko

kaagad

.

makakaalis

ka na.”

Sabi ni Edward sa secretary niya.

Agad naman umalis ang Secretary na nakatayo sa may pintuan. nilingon naman ni Edward si Isaiah na mahimbing na natutulog sa higaan nito.

“Mahal,

babalik

ako kaagad!

Kakausapin

ko lang yung taong

nais

akong

kausapin

sa telepono.

pagbalik

ko,

ipagpapatuloy

ko ang

pagbabasa

sa iyo. okay?”

Sabi ni Edward kay Isaiah tsaka hinawakan ang kamay nito at agad hinalakan niya si Isaiah sa noo nito at agad na tumayo at naglakad palabas ng kwarto ni Isaiah at sinarado ang pinto.

Sa kabilang banda naman naiwan si Isaiah sa loob ng kwarto na iyon. maya-maya pa ay gumalaw ang dalawang daliri niya sa kaliwang kamay niya kasabay nito ay ang dahan-dahan pagbukas ng mga mata niya.

Ang una niyang nakita ay ang malabong paningin niya na nakatingin sa kisame ng kwarto kasabay niyon ay unti-unti paglinaw ng mga ito. Napa kurap siya ulit para maniguro na luminaw na ang kaniyang paningin.

Nilibot niya rin ang paningin niya at inuusisa kung nasaan siya ngayon. Naririnig niya ang ingay ng aparato na nakakabit sa kaniya. naramdaman niya rin na balot ang mukha niya kaya naman kinapa niya ito at hinanap ang dulong bahagi ng telang linong puti.

Agad niya ito nakapa at dahan-dahan inalis paikot ang linong puting bumabalot sa mukha niya. Hanggang sa matagumpay niya itong natanggal at nahulog sa sahig ang mga linong iyon. pinakiramdaman niya ang mga hita at binti niya kung nagagalaw ba niya ang mga ito.

Nung masiguro niya na nagagalaw niya ang mga ito ay agad niya hinawi ang kumot na nakabalot sa kalahati ng katawan niya at binaba niya dahan-dahan ang kaniyang mga paa sa sahig, inalis niya ang mga wire or hose na naka konekta sa kaniyang katawan at saka binitawan niya ang mga ito ng natanggal niya ang lahat ng ito at saka tumayo.

Nung makatayo na siya ay agad siyang naglakad papunta sa CR para tignan ang sarili niya. Pagpasok niya sa CR ay kinapa niya ang switch ng ilaw at saka naaninag niya ang sarili niya sa malaking salamin.

Gulat na gulat siya na makita niya ang kaniyang itsura, kitang kita ng dalawang mata niya na hulmang hulma at perpektong perpekto ang pagkakagaya ng mukha niya sa original na mukha ni Lady Scarlet.

“A-ako ba ito?

p-

panaginip

ba ang lahat ng ito?

kuhang

kuha

ko ang itsura ng mukha ni Lady Scarlet.”

Naluluhang sabi niya habang kinakapa niya ang makinis at maputing mukha niya. Mahaba ang kaniyang maitim at makapal na buhok na hanggang sa likod niya. Para bang napunta ang kaluluwa ni Isaiah sa loob ng katawan ni Lady Scarlet.

Pinagmamasdan niya maigi ang katawan niya, napangiti siya dahil sobrang perpekto at hulmang hulma ang katawan niya na kagaya sa katawan ni Lady Scarlet. Babaing babae ang kaniyang ayos, tindig ng katawan niya pati kurba ng katawan.

Magagawa

ko ng

makapag

higanti

sa

mag-

asawang

iyon.

gamit

ang

bagong

itsura na ito,

pinapangako

ko sa iyo…. Ma’am Lady Scarlet…

Igaganti

kita,

bibigyan

ko ng

hustisya

ang

pagpatay

niya sa iyo.

Sisingilin

ko lahat ng meron sa mag asawa na iyon hanggang sa

kaluluwa

na lang nila ang

matira

sa

kanila

… Pinapangako ko rin sa iyo,

kapag

natapos

ko na itong

paghihiganti

ko.

ibabalik

ko sa

dati

ang itsura ko.”

Sabi ko sa isip ko habang nag aalab ang mga mata at luha kong nakatingin sa salamin.


Edward

“Hello?”

Sagot ko sa kabilang linya.

“Hello! Chairman Anderson. ako po ito si Mr. Ace Clinton. Balita ko po ay nasa Germany po kayo ngayon?

kailan

po ang

balik

niyon po dito sa US?”

Masayang tanong sa akin ni Ace. Napapikit ako sabay buntung hininga. nakaramdam ako ng pagkayamot nung malaman ko na kung sino ang kausap ko sa kabilang linya.

“Oh, Ikaw pala Mr. Clinton.

napatawag

ka? iyon lang ba ang

itatanong

o

sasabihin

mo sa akin?

pwede

ka naman

magpadala

ng

mensahe

sa telegram at hindi rito sa

pagtawag

sa akin sa telepono.”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya.

“Hindi ko

masasagot

ang tanong mo sa akin kung kailan ako

uuwi

diyan

sa US. kung

tungkol

lang ito sa

pakikipag

partnership ng

kompanya

mo sa

kompanya

ko?

mapapag

usapan

natin

iyan

pagbalik

ko. basta lang ay mag book ka ng appointment sa secretary ko.

Maliwanag

?

ibababa

ko na iyo dahil marami pa akong

gagawin

ngayon.”

Mahabang sabi ko sa kaniya at saka ko binaba ang telepono.

Paglingon ko ay nakita kong nakatayo sa may pintuan ang secretary ko. na para bang gusto niya malaman kung sino ang kausap ko sa kabilang linya.

Nagpakilala

ba siya sa iyo kung sino siya bago mo ako

tawagin

sa kwarto ni Isaiah?”

Tanong ko sa secretary ko.

“Hindi po, Chairman.”

Sagot niya sa akin.

Pwes

, ang

pangalan

niya ay Ace Clinton.

kapag

tumawag

ulit

siya… Sabihin mo busy ako at marami akong ginagawa,

ayaw

ko ng

istorbo

. Sa kaniya mo lang gagawin iyan at hindi sa ibang

tumatawag

sa akin.

Maliwanag

ba?”

Ma awtoridad ko na sabi sa secretary ko.

Maliwanag

po. Chairman!”

Sagot niya sa akin.

Naglakad na ako palabas ng opisina ko at saka nilagpasan siya. Natigilan ako sa paglalakad nung makalagpas na ako sa harapan niya.

“Siya nga pala?

nakauwi

na ba si David?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi pa po sila

dumadating

ni Mr. Morris galing sa school po. Chairman!”

Sagot niya sa akin. Napatango na lang ako sa sinabi niya.

“Kung

dumating

na sila,

pakainin

mo kaagad si David at tsaka mo

papuntahin

siya sa kwarto ng papa niya. Maliwanag?

hihintayin

ko siya roon.”

Bilin ko sa kaniya.

Masusunod

po. Chairman!”

Sagot niya sa akin at saka na ako naglakad palayo sa kaniya pabalik sa kwarto ni Isaiah dala ang libro na binabasa ko sa kaniya na hanggang ngayon ay hindi ko parin nabibitawan iyon.

Nung nasa tapat na ako ng pintuan ng kwarto ni Isaiah ay agad ko na itong binuksan at saka ako pumasok. Isasarado ko na sana ang pintuan ng kwarto ni Isaiah nung unang nahagip ng mga mata ko ang telang linong puti na nakakalat sa sahig.

Agad ko nilipat ang tingin ko sa kama ni Isaiah at wala siya roon. nabigla ako sa nakita ko at hindi ko namalayan na nabitawan ko ang librong hawak ko at bumagsak iyon sa sahig.

“Isaiah?!”

Sigaw ko ng malakas sa pangalan niya. Patakbo kong nilapitan ang kama at saka sinilip ang ilalim nito ngunit wala siya.

“Isaiah….?!”

Tawag ko ng malakas sa pangalan niya. Inikot ko ang paningin ko sa loob ng silid ngunit wala siya. napatingin ako sa pintuan ng CR sa loob ng kwarto niya. Agad akong naglakad ng mabilis papunta roon at saka binuksan ang pintuan ng CR na iyon.

Tumabad sa akin na si Isaiah na hawak ang gunting at nagkalat sa sahig ang mga buhok niya. nilingon ko ulit ang itsura niya at nakita ko ang buhok niya na maikli na lang na hanggang batok o balikat niya na lang.

Natigilan siya sa ginagawa niya at nilingon ako.

“Isaiah…”

Mahinang sambit ko sa pangalan niya at saka ko siya nilapitan. Pagkalapit ko sa kaniya ay agad ko siyang niyakap ng mahigpit.

“Nag

alala

ako para sa iyo, ang akala ko may

nangyari

na sa iyo na

masama

.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya.

Naramdaman ko ang unti-unting pagyakap niya sa akin at saka hinaplos haplos ang likod ko ng marahan.

Walang

mangyayari

sa akin

masama

… Chairman Anderson!”

Sabi niya sa akin.

Unti-unti akong humiwalay sa pagkakayakap niya sa akin at saka ko pinagmamasdan ang itsura niya. May mga luha akong nakita na lumabas sa mga mata niya.

Agad ko iyon pinunas gamit ang daliri ko sa kamay.

Sanayin

mo na ang sarili mo na

tawagin

akong Lady Scarlet. dahil simula sa araw na ito, ako na si Lady Scarlet at hindi na ako si Isaiah…”

Sabi niya sa akin.

Oo

!

sasanayin

ko na ang sarili ko na tawagin kang Lady Scarlet. pero hindi lang iyon, asawa din kita. kahit sa paningin

natin

pareho

na

kasal

lang

tayong

dalawa sa

papel

, gagawin kong legal iyon sa

harap

ng

maraming

tao.”

Nakangiting Sabi ko sa kaniya. Natahimik siya sa sinabi ko na iyon.

Humarap siya sa salamin at kinuha ang suklay para suklayin ang buhok niya na katatapos niya lang gupitan. pero inagaw ko ang suklay at saka ako ang nag suklay sa buhok niya.

Nakatingin siya sa salamin at pinagmamasdan niya ang itsura niya ako naman ay nakatingin sa makapal at itim na itim niyang buhok na abot hanggang balikat niya.

Umpisahan

na natin ang paghihiganti natin sa mag

asawang

iyon….

Kating

kati na ako

maghiganti

sa

kanilang

dalawa. Ipaparamdam ko sa

kanila

ang

bagyo

ng Galit ko hanggang sa

pati

ang mga kaluluwa nila ay

masalanta

.”

Madiin niyang sabi.

Nakaramdam ako ng pagbabago sa kaniya, damang dama ko ang aura niya na parang itim, naramdaman ko rin na nagbago ang temperatura sa loob ng CR na ito.

Nag iba rin ang boses niya at kuhang kuha niya ang boses ng dating fiancee ko na si Lady Scarlet. para siyang nabuhay ulit pero iba ang kaniya kaluluwa.

Halika

sa labas,

kailangan

munang

masuri

ng doctor mo ang

kalagayan

mo. baka may

nararamdam

ka na

sakit

na hindi mo

sinasabi

sa akin.”

Pag anyaya ko sa kaniya sa labas.

Sumama naman siya sa akin at pinaupo ko siya sa gilid ng kama niya. agad kong tinawag ang secretary ko.. papunta ng secretary ko sa kwarto ni Isaiah ay gulat na gulat siya dahil nakita niya na gising na si Isaiah.

“Chairman.

Kamukhang

kamukha

niya ang

namayapa

niyong

fiancee. pakiramdam ko

tuloy

ay nabuhay

muli

si Madam Lady Scarlet galing sa

hukay

.”

Pagkamanghang Sabi ng secretary ko.

“Mamaya na natin pag

usapan

iyan, tawagin mo muna si Doctor Becker at

papuntahin

mo kaagad siya rito.”

Utos ko na sabi sa Secretary ko.

Masusunod

, Chairman!”

Masayang sagot niya sa akin at saka na siya naglakad palabas ng kwarto upang gawin ang inuutos ko sa kaniya.

Nilapitan ko si Isaiah at naupo sa upuan kaharap siya at hinawakan ko ang kamay niya. Napatingin naman siya sa akin.

“Hindi mo alam kung

gaano

ako

kasaya

ngayon dahil sa

wakas

ay

gising

ka na…

panigurado

ay

matutuwa

si David nito kapag malaman niya na

gising

ka na. Nakaramdam ka ba ng

gutom

? gusto mo bang kumain?”

Masayang sabi at tanong ko sa kaniya.

“Hindi ako nakakaramdam ng

gutom

, siya nga pala? si David?

nasaan

siya? gusto ko siya makita.”

Masayang sagot at tanong niya sa akin. Magsasalita pa lang ako nung marinig namin pareho ang pagsigaw ni David mula sa pintuan ng kwarto ni Isaiah.

“P-papa?!

g-gising

ka na? i-ikaw po ba talaga iyan p-papa?!”

Naluluhang tanong niya. Napalingon kaming pareho ni Isaiah sa kaniya. Tumango naman si Isaiah sa kaniya at ngumiti ng malawak.

“Papa….!”

Sigaw niya ng malakas habang umiiyak at patakbong lumapit sa amin at saka niyakap sa leeg ni David si Isaiah. Niyakap naman ng mahigpit ni Isaiah si David. napangiti ako dahil sa nakikita ko ngayon sa harapan ko.

Pareho silang humahagulhol sa pag iyak at yakap nila pareho ang isat-isa.

A/N;

Gising

na ang ating Bida.

Start of Revenge na! Ano kaya ang

unang

plano

nilang

gagawin???

🤔🤔🤔…

Chapter 45

Lady Scarlet

“Sabi ng Doctor mo hindi ka pa fully recovered. kailangan mo muna

magpalakas

rito bago ka

bumalik

sa US.”

Sabi sa akin ni Edward.

Nandito kami sa garden sa labas ng mansion. pinagmamasdan ko ang paglalaro ni David kay Allen.

“Alam ko.

Salamat

sa pag

aalaga

sa akin Edward, siya nga pala…

umpisahan

na natin ang

pambubulabog

sa mag asawa na iyon.”

Sabi ko sa kaniya.

“What do you mean?”

Takang tanong niya sa akin.

Nilingon ko siya sabay nag smirk.

Tatakutin

natin sila hanggang sa

mapraning

sila at kung sino-sino na ang

mapagbintangan

nilang

nananakot

sa kanila, hanggang sa

masira

sila sa mga

kinikilala

nilang

kaibigan

na partnership ng kompanya nila. ”

Dagdag ko pa na Sabi.

“Anong

klaseng

pananakot

natin sa kanila?”

Tanong niya sa akin.

“Simple lang. may

kaugnayan

sa akin, sa fiancee mo at sa tatay ni Katherine. pero

gagamitin

ko iyon

huling

alas para pag

awayin

at

magpatayan

silang dalawa na  mag asawa.”

Sagot ko sa tanong niya.

Natigilan siya sa sinabi ko. umupo siya sa tabi ko at saka hinawakan ang kamay ko dahil nakaupo ako sa mahabang bakal na upuan.

“Nag

aalala

ako sa gagawin natin. baka Ikaw rin

mawala

…”

Malungkot niyang sabi sa akin sabay pisil ng kamay ko.

“Hindi

mangyayari

iyon. hanggat

nandito

pa ako sa Germany, mag aaral ako ng martial arts para

magamit

ko as self defense.”

Sabi ko sa kaniya.

“Nasabi mo na rin sa akin

noong

nakaraang araw na lagi kang

tinatawagan

ni Ace. naisip ko na tanggapin mo ang proposal niya na maging partner sila ng kompanya mo. may naiisip na rin akong

atake

pailalim

na gagawin sa kanila ng hindi nila

nalalaman

.”

Sabi ko sa kaniya.

“Na ang akala nilang mag asawa ay

makukuha

nila ang lahat ng meron sa iyo, na ang

inaakala

nila ay

aasenso

sila kapag

dumikit

sila sa iyo. pero hindi nila

nalalaman

na

palubog

sila ng

palubog

hanggang sa

malimas

lahat ng meron sa kanila na wala ng

matira

ni isa.”

Dugtong ko pa.

Napabuntong hininga siya sa sinabi ko.

“Gawin mo sinasabi ko sa iyo, tanggapin mo ang alok nila

bilang

partnership ng kompanya mo.

magtiwala

ka lang sa akin… ikaw ang

haharap

sa kanila pero ako ang

titira

sa kanila sa likod.”

Confident ko na sabi sa kaniya.

Natigilan kami pareho nung gumulong patakbo ang bola palapit sa amin. maya-maya pa ay lumapit sa amin si Allen. Dinampot niya ang bola sa may paanan ko at saka tumingin sa akin.

“Gusto mo ba

sumali

sa amin ni David

maglaro

?”

Pag anyaya niya sa akin.

“May pinag

uusapan

kami importante.”

Sagot naman ni Edward sa kaniya.

“Ikaw ba si Isaiah? Hindi naman ikaw

tinatanong

ko eh.”

Sarkastikong sabi ni Allen sa kaniya.

Agad napatayo sa kinauupuan si Edward at hinarap si Allen.

“May

problema

ka ba sa akin? o baka naman

nagseselos

ka sa amin?”

Seryosong tanong ni Edward sa kaniya.

“Tss… paano kung sabihin kong oo? simula nung

magkamalay

si Isaiah, hindi mo na siya

pinalapit

sa akin. para mo siyang

laruan

na ayaw mo

ipahiram

kahit kanino, pero

ipapaalala

ko lang sa iyo kung ano ka sa kaniya.

Kasal

lang kayo sa papel.

Mapapawalang

bisa

rin iyan

pagdating

ng araw, kaya iyang

posisyon

mo na iyan

bilang

pekeng

asawa niya? ako ang

papalit

diyan at iyon ang magiging

tunay

at legal hanggang sa

pagtanda

namin dalawa.”

Sabi ni Allen sa kaniya.

“Loko ka ahh?!”

Galit na sigaw ni Edward sa kaniya sabay kinuwleyuhan siya ng mahigpit at akmang sasapakin sa mukha si Allen pero humarang ako.

Tumigil

na kayo! Hindi na kayo

nahiya

? nasa

harapan

pa namin ni David kayo nag

aaway

? para

kayong

mga isip bata dalawa.”

Bulyaw ko sa kanila na pagalit na. bumuntong hininga ako at saka hinawakan si David sa braso at hinila ko na siya papasok sa loob ng mansion.

Natigilan naman silang dalawa sa inakto ko. Iniwan ko silang dalawa sa labas.

“Mahal…

Sandali

!”

Tawag sa akin ni Edward ngunit hindi ako tumigil sa paglalakad hanggang sa nakarating kami ni David sa kwarto ko at saka sinarado ko ang pintuan ng kwarto ko.

Sumunod naman si Edward sa loob, binuksan niya ang pintuan ng kwarto ko at saka pumasok sa loob.

“Please, mag

usap

tayo!”

Pagmamakaawa niyang sabi sa akin.

Tinignan ko lang siya na malamig na tingin. naupo si David sa gilid ng kama samantalang ako ay nakatayo sa harapan niya at ganun si Edward na kaharap ko ngayon.

“Hindi natin magagawa ang mga plano nating paghihiganti kung kayong dalawa ni Allen ay hindi

magkasundo

.”

Malamig kong sabi sa kaniya.

Lumabas

ka muna David, mag

uusap

lang kami ng Dada mo.”

Utos ko kay David.

“Louise?!…. Louise nasaan ka?”

Sigaw ko sa pangalan ng caregiver ni David.

Dali-dali naman pumasok si Louise sa kwarto at tumayo siya sa may pinto.

“Yes po, Madam!”

Sagot niya sa akin. Nilingon ko naman siya.

“Kunin mo rito si David,

paliguan

mo na siya sa CR ng kwarto niya at

pakainin

mo na rin.”

Utos ko sa Caregiver ni David.

Masusunod

po, Madam!”

Sagot niya sa akin at saka niya tinawag si David. Lumapit naman si David kay Louise at saka sila naglakad palabas ng kwarto ko at sinarado ang pinto. Kami na lang dalawa ni Edward ang nandito ngayon sa kwarto ko.

“Sabihin mo sa akin Edward,

ganito

na ba kayong dalawa ni Allen simula

noong

wala pa akong malay?”

Deretsahang tanong ko sa kaniya sabay nag cross arms ako sa harapan niya.

“Oo. pero may dahilan ako para magalit sa kaniya.

nahuli

ko siya na

akma

ka niyang

hahalikan

pagpasok

ko sa silid mo. kung hindi pa ako pumasok ay

malamang

ay

hinahalikan

ka na niya.”

Sabi niya sa akin.

Masisisi

mo ba ako kung

ipagdamot

kita sa kaniya dahil hindi ko alam kung anong

binabalak

niyang gawin sa iyo kapag kayong dalawa lang mag kasama?”

Sabi pa niya.

“Asawa kita! at

malapit

na

kitang

ipakilala

sa lahat ng maraming tao na

kasal

na tayo at ikaw ang

pinakasalan

ko. kaya ngayon pa lang,

sanayin

mo na ang sarili mo na lagi akong nasa tabi mo at ganun din ako sa iyo.”

Sabi niya na halata sa boses niya na nagmamakaawa siya sa akin na dapat kong gawin iyon dahil kasama iyon sa mga plano namin.

Naiintindihan

ko! pero huwag mo sana rin

dumihan

ang isip mo kung may

pagkakataon

man na magkasama kami ni Allen dahil kinuha ko siya bilang

kanang

kamay ko at tagapangalaga kay David.”

Sabi ko sa kaniya. Napabuntong hininga siya sa sinabi ko.

Naglakad ako papunta sa bintana at pinagmamasdan ko ang malawak na hardin sa labas. naramdaman ko na lang ang mahigpit na pagyakap sa akin ni Edward sa likod ko at saka ang pagsinghot niya sa batok ko.

Patawarin

mo ako mahal ko, kung marumi ang iniisip ko sa

inyong

dalawa ni Allen. Minsan

nang

nawala sa akin ang

pinakamamahal

ko na si Scarlet, at ayoko muli

mangyari

iyon. kung hindi ka man

mamamatay

, baka

agawin

ka niya sa akin.”

Malungkot niyang sabi sa akin.

“Iyang nararamdam mo? Totoo ba iyan o parte ng

pagpapanggap

natin bilang mag-asawa sa mata ng lahat?”

Tanong ko sa kaniya.

Hindi siya naimik sa tanong ko sa kaniya.

“Huwag mong sabihin na may nararamdam ka na sa akin?”

Tanong ko ulit sa kaniya.

“Please? huwag mo

sirain

mga plano natin. kung

magpapaapekto

ka sa nararamdam mo para sa akin? para mo na rin

nagawang

lokohin

si Madam Lady Scarlet.”

Sabi ko sa kaniya na malungkot ang boses ko na may halong pag aalala.

“Hiram ko lang ang

katauhan

niya pero

nangako

ako sa kaniya na

matapos

tayong

makabawi

at

makapag

higanti

sa mga mag asawa na iyon, ibabalik ko na sa dati ang itsura ko.”

Dugtong ko pang Sabi sa kaniya.

Napayuko siya at saka tumango.

“Oo!

makakaasa

ka na hindi ko

sisirain

ang mga plano natin laban sa kanila.”

Sabi niya sa akin na parang may lungkot sa boses niya pero hindi ko na lang iyon pinansin.

Salamat

! maraming

salamat

Edward.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya at saka ko siya niyakap.

Niyakap niya rin ako pabalik ng mahigpit.

Matapos namin mag usap ay tsaka na siya umalis ng kwarto ko, marami pa siyang asikasuhin kaya maghapon yata siyang nasa loob ng office niya.

Pinatawag ko naman si Allen para makausap ko siya.

Katatapos ko lang maligo at magbihis ng damit pambabae nung pumasok siya sa loob ng kwarto ko.

Pinatawag

mo raw ako?”

Tanong niya sa akin.

“Oo,

maupo

ka.”

Sagot ko sa kaniya.

“Baka

mahuli

tayo ni Chairman?”

Pag aalalang tanong niya sa akin.

Pinaliwanag

ko na sa kaniya ang lahat, kaya wala kang dapat

ipag-

alala

.”

Sabi ko sa kaniya. bigla siyang lumakad palapit sa akin at saka niya ako niyakap ng mahigpit.

“Sobra kitang

namiss

… Isaiah!”

Sabi niya sa akin na basag ang boses.

“Huwag mo na akong tawagin Isaiah. Madam Lady Scarlet na ang

itawag

mo na sa akin simula sa araw na ito.”

Sabi ko sa kaniya.

“Pero ikaw parin ang Isaiah

nakilala

ko… At hindi na

magbabago

iyon.”

Sabi niya sa akin.

Yumakap ako sa kaniya ng hindi gaanong kahigpit at saka kumalas na din sa pagkakayakap sa kaniya.

Maupo

ka na.”

Utos ko sa kaniya. pinunasan niya ang mga luha niya at saka siya naupo sa mahabang sofa. umupo ako sa single sofa na kaharap sa kaniya.

“Kagaya nga ng sinabi ko, tatawagin mo na akong Madam Lady Scarlet simula sa araw na ito. Isang tabi mo muna si Isaiah sa isip mo. kailangan natin gawin ito para

makaganti

sa mag

asawang

iyon na

sumira

ng buhay ko at

pumatay

kay Madam Lady Scarlet.”

Pagpapaalala ko sa kaniya.

“Kaya kita kinuha bilang maging

kanang

kamay ko at tagapangalaga kay David. kung saan ako

naroroon

… Kasa-kasama kita.

Naiintindihan

mo? huwag ka

magpapakita

na kahit anong

emosyon

sa

harap

ng mag asawa na iyon dahil kung hindi?

Mahahalata

nila na ako ito.”

Bilin ko sa kaniya.

“Sige, naiintindihan ko!”

Sagot niya sa akin.

“Hindi lang doon natatapos ang trabaho mo. magiging mata rin kita sa mag

asawang

iyon, kung ano

napapansin

mo at

naririnig

mong usapan nila o plano nila laban sa amin, sabihin mo kaagad sa akin. Maliwanag?”

Dugtong ko na sabi ko sa kaniya.

Makakaasa

ka. Madam Lady Scarlet!”

Sagot niya sa akin.

“Good! kung nais man nila ako makita,

bibitinin

ko muna sila at ikaw lagi ang

magpapakita

sa

kanilang

dalawa, pero huwag ka mag

alala

Sasamahan

ka ng mga escorts at body guards ni Edward.”

Paninigurado ko na sabi sa kaniya.

“Kung ganun? Anong una mong gagawin?”

Tanong niya sa akin.

“Good question! mag

hanap

ka ng tao sa US, yung

mapagkakatiwalaan

at mabilis matuto. Ang magiging trabaho niya ay insider sa loob ng kompanya na pag

aari

ng mag asawang iyon. Siya ang magiging

espiya

at mata natin kung anong meron sa kompanya nila, mas maganda kung may malalaman tayong

butas

o issue na

kinasasangkutan

ng kompanya nila na

magagamit

natin laban sa kanila at masira sila sa mga investors at shareholders nila.”

Sagot ko sa kaniya. napaisip siya sa sinabi ko.

“Magagawa mo ba ang inuutos ko? kung makahanap ka man ng taong tinutukoy ko?

iharap

mo siya sa akin. Maliwanag ba?”

Bilin ko sa kaniya.

Makakaasa

ka, Madam Lady Scarlet.

pinapangako

ko sa iyo na hindi

aabutin

ng

matagal

ang

pinapagawa

mo sa akin.

Hinding

hindi kita

bibiguin

.”

Sabi niya sa akin at saka siya lumapit sa akin at kinuha ang kamay ko sabay hinalikan ito.

Tumayo na siya at nag paalam na siya sa akin para gawin ang pinapagawa ko sa kaniya.

Nagtungo naman ako sa library ng mansion. may nakita ako doon na fax machine. Nilapitan ko ito at saka naisipan ko na mag padala ng death threat sa Numero ng mag asawang iyon sa Bahay nila.

Kabisado ko pa ang fax machine number sa Bahay nila. Kaya pinag isipan ko muna kung anong klaseng mensaheng ise-send ko sa kanila.

Iniba ko ang number ng fax machine Dito sa mansion at pati exact location ay iniba ko rin at saka ako nag type ng message na Ang nakalagay ay

Nalalapit

na Ang

pagbagsak

niyong

dalawa.

Sulitin

niyo na Ang mga

panahon

at Oras niyo sa

panloloko

niyo sa mga tao.

Aalingasaw

ang

baho

ng mga

inosenteng

bangkay

na

pinatay

niyo.

Mamamatay

din kayo!

Ayan ang nilalaman ng mensahe at agad ko sinend iyon sa Numero ng fax number machine nila sa Bahay nila sa US. nag smirk ako nung makita ko na tagumpay ang pagsend ko ng mensahe ko na iyon sa kanila.

“Araw-araw kong gagawin

impiyerno

ang mga buhay niyo.

hinding

hindi kayo

makakaligtas

sa

parusa

ko sa Inyo.”

Sabi ko sa isip ko.

A/N;

Patikim

pa lang iyan ni Lady Scarlet.

humanda

kayo Katherine at Ace.

Yayanig

ang mga mundo niyo sa

bagyo

ng Galit ni Lady Scarlet sa Inyo.

😈😈😏…..

Chapter 46

Katherine

“Oh,

hawakan

mo muna si Aaron, may

nagpadala

ng message sa fax machine. Tignan ko kung kanino galing.”

Sabi ko kay Ace. kinuha naman niya si Aaron sa akin at naglakad ako palabas ng kitchen patungo sa sala para I check ang fax machine.

Paglapit ko sa fax machine ay kusa na itong nilalabas ang Isang papel na may sulat na padala.

Kinuha ko naman yung papel at saka binasa ang nakasulat.

Nalalapit na Ang pagbagsak niyong dalawa. Sulitin niyo na Ang mga panahon at Oras niyo sa panloloko niyo sa mga tao. Aalingasaw ang baho ng mga inosenteng bangkay na pinatay niyo.

Mamamatay

din kayo!

Nagimbal ang buong pagkatao ko at  nanginginig ang buong katawan ko sa nabasa ko.

Aaaaahhhhhhh

…..!”

Sigaw ko ng malakas sabay nabitawan ang papel na hawak ko at nalaglag iyon sa sahig.

Titig na titig ako sa papel na nasa sahig ngayon. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko na animoy kagagaling ko lang sa mahabang pagtakbo.

“Hon? ano iyon? Anong meron? Anong nangyari sa iyo? Bakit ka

sumigaw

?”

Tarantang takbo ni Ace palapit sa akin.

Napaupo ako sa sofa at saka naman ako tinabihan ni Ace.

“Anong nangyari? Bakit ka

sumigaw

?”

Takang tanong niya sa akin.

Napaiyak na ako dahil sa takot. Tinakpan ko ng dalawang kamay ko ang buong mukha ko ngayon.

“Ano bang nangyayari sa iyo? Sabihin mo nga sa akin?”

Naguguluhan at natatarantang tanong niya sa akin.

“May

nagpadala

ng sulat sa fax machine natin. Hindi

ordinaryong

sulat kundi

Pagbabanta

…. Death threat!”

Sabi ko sa kaniya.

“Ano?”

Gulat niyang tanong.

“Nasaan? patingin ako ng message.”

Tanong niya sa akin. Dinampot ko ang papel sa sahig at saka ko binigay sa kaniya. Kinuha naman niya iyon at saka binasa.

Fuck

!

Sinong

hinayupak

ang nagpadala ng message na ito sa atin?

lakas

ng loob niya

takutin

tayo?”

Galit na Sabi ni Ace. nalukot niya ang papel na iyon na naglalaman ng message dahil sa Galit niya.

“H-Hindi ko alam… Ace,

natatakot

ako.

namatay

ang papa ko at hanggang ngayon hindi pa

nahahanap

ang bangkay niya.

marahil

ay siya ang pumatay sa papa ko.”

Naluluhang sabi ko kay Ace.

“Impossible ang sinasabi mo.”

Malakas niyang boses na sabi sa akin. natigilan ako sa sinabi niya at napatitig sa kaniya.

“Anong ibig mong sabihin?”

Tanong ko sa kaniya. Natigilan din siya sa tanong ko sa kaniya at nag iba siya ng tingin.

“May alam ka ba sa nangyari? kilala mo ba kung sino pumatay sa papa ko?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sabihin mo sa akin Ace. May alam ka ba sa

pagkamatay

ng papa ko? kilala mo ba ang killer na pumatay sa kaniya?”

Pangungulit kong tanong sa kaniya.

“Hindi! wala akong alam… Hindi ko kilala kung sino pumatay sa papa mo. ang sabi ko impossible na siya pumatay sa papa mo dahil kung siya talaga pumatay sa papa mo? edi sana isa isa na rin niya tayo pinatay. hindi ba?”

Giit niyang sabi sa akin.

“Iyon na nga? baka

isunod

na rin niya tayo. siguro

palpak

ka mag trabaho,

nalaman

ng mga

kaanak

ni Mr.

Jocson

na tayo ang

nagpapatay

sa matanda na iyon kaya tayo naman ang pinupintirya nilang

patayin

.”

Inis kong sabi sa kaniya habang umiiyak.

“Pwede bang

tumigil

ka na sa pag o-overthink mo ng ganyan?

malinis

ako

magtrabaho

. hindi alam ng mga kaanak ng matanda na iyon na tayo ang

nagpapatay

sa kaniya. malinis ako

magtrabaho

at ganun din ang

inutusan

ko.”

Sabi niya sa akin na naiinis din.

“Kung ganun? Edi sino? Don’t tell me may

nakaaway

ka na naman na bago sa pag

ca-casino

mo? walang wala na tayo, kaunti na lang pera natin sa

bangko

at yung

inaasahan

natin na makipag partnership sa kompanya ni Chairman Anderson ay malabo

nang

mangyari.”

Bulyaw ko sa kaniya.

Kumalma

ka pwede? busy yung tao.

Magkaroon

ka naman ng

kaunting

pag-asa

sa loob mo na

pumayag

si Chairman Anderson na makipag partnership tayo sa kompanya niya. huwag ka

mawalan

ng pag

asa

.. okay?”

Mahinahon niyang sabi sa akin. Napatango ako sa sinabi niya at saka niya ako niyakap at ganun din ako at pinakalma niya ako.

(

Kringgg

….

Kringgg

…) *

Tunog

ng telephone*

Natigilan kami sa pagyayakapan ni Ace Nung tumunog ang telepono sa tabi ko. Pinangunahan na naman ako ng takot ko. Nagkatinginan kami ni Ace at bakas sa mga mata ko ang takot na baka siya yung nagpadala ng message sa fax machine.

“Ako na

sasagot

.”

Sabi ni Ace. Tumayo siya at saka naglakad papunta sa kinalalagyan ng telephone.

“Huwag mo muna

sagutin

.”

Kinakabahan ko na pagpigil sa kaniya.

“Huh? Bakit?”

Takang tanong niya.

“Baka siya yung nagpadala ng message sa atin.”

Naluluhang sabi ko sa kaniya habang binabalutan ako ng takot ngayon.

“Kung siya man ito? ako

haharap

sa kaniya. Hindi ako

natatakot

!”

Sabi niya sa akin.

Bigla na niyang inangat ang handset ng telephone at saka nilagay sa right ear niya.

“Hello?”

Sagot ni Ace sa kabilang linya.

“Oo… Ako nga?!”

Sagot pa ni Ace.

“Ohh… I’m sorry, Chairman Anderson. may nangyari lang na hindi maganda rito sa Bahay, I’m really sorry Chairman Anderson but I’m not mad.”

Nakangiting Sabi ni Ace. Nabunutan ako ng tinik nung marinig ko kung sino ang nasa kabilang linya.

“Yes, Chairman Anderson…! talaga po? Nako! Maraming salamat…”

Masayang sabi ni Ace. ang kaninang takot na nararamdam ko ay nabalutan ng pagkataka at bigla ko naisip na baka pumayag na si Chairman Anderson na makipag partnership kami sa kompanya niya.

Makakaasa

kayo Chairman Anderson, pinapangako namin sa Inyo na hinding hindi namin kayo

bibiguin

… Yes po! Maraming maraming salamat po ulit.”

Masayang sabi ng asawa ko.

Pagkatapos nila mag usap ay binaba na ni Ace ang handset ng telephone at tumingin sa akin.

“Anong balita, hon?”

Tanong ko sa kaniya.

“Pumayag na si Chairman Anderson na makipag partnership ang kompanya natin sa kaniya… Binigyan niya tayo ng time to propose our company sa kaniya kung anong benefits makukuha niya sa kompanya natin.”

Masayang sabi niya sa akin. Napangiti ako sa sinabi ng asawa ko at napayakap ako sa kaniya ng mahigpit at ganun din siya sa akin.

“Makukuha na natin lahat sa kaniya at

pagkatapos

ay

iiwan

natin siya na walang wala… iyon ang main goal natin kung bakit tayo

makikipag

partnership sa kaniya.”

Sabi ko kay Ace.

“I know, hon! gagawin natin ang lahat makuha lang ang gusto natin. kung

kinakailangan

na pumatay tayo ng tao?

Papatay

tayo! makuha lang ang nais natin at hindi tayo

titigil

hanggat hindi natin nakukuha ang gusto natin.”

Sabi niya sa akin. ngumiti ako at ganun din siya, pinunasan niya ang luha sa pisngi ko gamit ang daliri niya sabay hinalikan ako sa labi ko na ikinatugon ko naman.


Edward

Nagawa

ko na yung

inuutos

mo sa akin.”

Sabi ko sa kaniya.

Nandito kami sa loob ng office ko, nakaupo ako sa swivel chair ko at siya naman ay nakatayo at nakasandal ang balakang niya sa gilid ng table ko at nakatukod ang dalawang kamay niya sa parehong dulo ng table office ko habang nakatingin sa akin.

“Good! rinig na rinig ko ang boses ni Ace sa kabilang linya?

pagalit

ba ang boses niya?”

Tanong ni Scarlet sa akin.

“Oo. Hindi ko alam kung anong dahilan kung bakit

pagalit

ang boses niya, Sabi niya sa akin may nangyari lang na problema sa bahay nila.”

Sagot ko sa kaniya.

“HAHAHAHAHAHAHA….!”

Humagalpak siya sa pagtawa na ikinapagtaka ko naman.

“Anong meron? Bakit ka

natatawa

mahal ko? may

natatawa

ba sa sinabi ko?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi!

Natatawa

ako dahil alam ko ang dahilan kung bakit pagalit ang boses ni Ace sa kabilang linya nung

sinagot

niya ang tawag mo.”

Nakangiti at natatawang sabi niya sa akin. Napakunot noo akong tumingin sa kaniya.

“Anong ibig mong sabihin?”

Takang tanong ko.

Pinadalhan

ko lang naman sila ng Death threat gamit ang fax machine sa library.”

Sabi niya sa akin.

“Ano?”

Gulat at pagalit ko na sigaw sa kaniya. Napatayo ako sa sinabi niyang iyon.

Inayos naman niya ang pagkakatayo niya at saka lumapit sa akin sabay inayos ang necktie ko.

“Calm Down, Edward!

Iniba

ko ang address at number rito sa fax machine mo. kaya hindi nila malalaman na dito

nangaling

ang Death threat na iyon.”

Sabi niya sa akin sabay haplos sa pisngi ko.

Inuumpisahan

ko lang ngayon ang  pambubulabog sa mga buhay nila….

tatakutin

ko muna sila hanggang sa araw-araw na nilang

makasama

ang takot sa

pamumuhay

nila lalo na si katherine.”

Sabi niya sa akin.

Ang kaninang Galit na nararamdam ko dahil sa ginawa niya ay napalitan ng pagkalma at hinayaan ko na lang siya na haplos haplusin ang dibdib ko at ayusin ang necktie ko at ang pisngi ko.

“Mabuti at

pinaliwanag

mo sa akin kaagad…. I’m sorry mahal ko kung

nagalit

ako bigla sa iyo at sa ginawa mo.”

Malambing ko na sabi sa kaniya. Ngumiti naman siya sa sinabi ko.

“It’s okay mahal ko, I’m sorry rin kung hindi ko sinabi sa iyo ang ginawa ko na iyon kanina.”

Malambing niya rin na sabi sa akin.

Napangiti ako sa sinabi niya agad ko siyang sinandal sa pader at saka hinawakan ko ang dalawang kamay niya para hindi siya makapalag at sabay hinalikan ko siya sa labi niya.

Nabigla siya sa ginawa ko pero hindi siya nanlaban. Lumalim ang halikan namin hanggang sa naitulak na niya ako palayo sa kaniya.

“I-I’m sorry….”

Sabi ko sa kaniya.

Hindi siya nakaharap sa akin. Lalapitan ko na sana siya pero mabilis siya naglakad papunta sa pintuan ng office ko at lumabas na siya. Hindi ko siya nagawang habulin dahil na realize ko na kasalanan ko naman iyon.

Napaupo ako sa gilid ng table office ko at saka napabuntong hininga.

“Hindi dapat ako

magpadala

sa

damdamin

ko. Ayoko masira ang mga plano namin paghihiganti sa mag asawa na iyon, pero hindi ko

matiis

na

pigilan

ang

tunay

kong nararamdam sa kaniya.”

Sabi ko sa isip ko.

“I admit! nag cheat ako kay Scarlet noong hindi pa siya Patay, may nararamdam na ako para kay Isaiah pero

pinatagal

ko pa at hindi ko na

magawang

umamin

sa kaniya.”

Dugtong ko pang Sabi sa isip ko.

“Ngayon? kailangan ko pa bang

umamin

ng nararamdam ko para sa kaniya? paano ang plano namin? ayoko magalit siya sa akin, ayoko lumayo siya sa akin kagaya noon…. kahit mahirap sa akin?

ililihim

ko parin itong nararamdam ko na ito sa kaniya para hindi masira ang mga plano namin. bahala na kung hanggang saan basta

itatago

at

ililihim

ko muna ito sa ngayon.”

Sabi ko sa isip ko sabay bumuntong hininga.

Bigla ko naalala na Kakausapin ko pala Ang secretary ko sa kompanya sa US na siya na bahala sa mag asawa na iyon. Agad akong tumayo at saka lumapit sa telephone ko at kinontak ang Secretary ko na nasa US.

“Hello?”

Sabi ko nung masagot niya ang tawag ko.

“Hello, Chairman Anderson!”

Sagot niya sa akin.

“May ginagawa ka ba ngayon?”

Tanong ko sa Secretary ko.

“Wala naman gaano, Chairman.“

Sagot niya sa akin.

“Good! asikasuhin mo kaagad ang papers na

pipirmahan

ko at ng mag-asawa, pumayag na ako na makipag partnership sa kanila.”

Sabi ko sa kaniya.

“What? pumayag kayo sa proposal nila na makipag partnership ang kompanya nila sa atin Chairman? pero kilala ang kompanya nila sa mga illegal transactions and besides marami silang

utang

sa mga investors at shareholders nila at hindi pa nila

nababayaran

iyon hanggang ngayon.”

Sabi ng Secretary ko.

“Chairman, pag

isipan

niyo muna ang magiging final decision niyo. Hindi biro ang

papasukin

sila sa kompanya niyo? paano kung

targetin

nila na

kamkamin

lahat ng

yaman

at

negosyo

niyo at kapag

nakuha

nila ang lahat ng iyon ay iwan nila kayo na walang-wala? or the worse is baka

pagplanuhin

pa ng mag asawa na iyon na

patayin

kayo?”

Pag aalalang sabi ng Secretary ko sa akin.

“Mr. Elton, calm down! Hindi mangyayari iyon, kaya ko

tinaggap

ang alok nila na makipag partnership ang kompanya nila sa atin is just because may plano ako sa kanila…. May plano kami ni Isaiah sa kanila.

kabaligtaran

ng iniisip mo na mangyayari sa akin ang mangyayari sa kanila kapag pumasok sila sa kompanya ko. Kaya huwag kang

maingay

, huwag kang magsasalita kahit kanino… Maliwanag ba?”

Pagpapaliwanag ko sa kaniya.

“I understand, Chairman! I’m sorry kung nag over react ako kaagad, I’m worried lang po sa

kalagayan

niyo.”

Sabi niya sa akin.

“I understand, thanks sa pag

aalala

mo para sa akin at sa kompanya, pero

makakaasa

ka na hindi mangyayari iyon sa akin… Now! Gawin mo na ang iniutos ko sa iyo na

ihanda

mo na ang papers na pipirmahan ko at pipirmahan nila. Okay?”

Sabi ko sa kaniya.

“Copy, Chairman! Mag

iingat

po kayo

riyan

sa Germany.”

Sabi niya sa akin at pagkatapos namin mag usap ay tsaka ko na binaba ang telepono.

“All set na! Akala niyo natatakot ako sa

inyong

dalawa? Sa amin ni Scarlet kayo

matakot

dahil

tripleng

sakit ang

paghihirap

ang ipaparamdam namin sa Inyo, sa

pagsira

niyo sa buhay ni Isaiah… Sa

pagpatay

niyo sa fiancee ko na si Scarlet… At sa

balak

niyong pag

angkin

sa lahat ng

yaman

ko…

sisiguraduhin

ko na mas

nanaisin

niyo na lang na

patayin

namin kayo kay sa

pahirapan

namin kayo ni Isaiah.”

Madiin at Galit kong sabi. Sabay lagok sa natitirang beer sa babasagin na baso at saka nilapag iyon sa office table ko.

A/N;

Malapit

na tayo sa exciting part mga readers ko… Enjoy reading, and sorry po sa late update lagi dahil busy po ako minsan

huhuhu

🥺🙁😔

Chapter 47

Lady Scarlet

Gumagaling

ka na sa taekwondo, mabilis ka matuto… Good job!”

Bati sa akin ng mentor ko.

“Thank you Mr. Yu! magaling din kayo

magturo

sa akin kaya mabilis ako

natuto

.”

Masayang sabi ko sa kaniya habang nagpupunas ako ng pawis ko.

“Saan mo nga pala

gagamitin

itong

natutunan

mo rito?”

Tanong niya sa akin habang nag aayos ng bag niya dahil tapos na ang session namin.

“For self defense lang Mr. Yu!”

Sagot ko sa kaniya.

“Yes! tama iyan…

Magagamit

mo iyan for self defense kung

sakaling

may

mambastos

sa iyo sa daan or balak kang

kidnappin

.”

Pag sang ayon niya sa sinabi ko. Natigilan kaming dalawa sa pag uusap ni Mr. Yu nang kumatok sa pintuan kung nasaan kami ni Mr. Yu si Allen.

“Are you done?”

Masayang tanong niya sa akin.

“Yup! Tapos na kami sa practice namin ni Madam Lady Scarlet.”

Sabi ni Mr. Yu sa kaniya.

“See you next week, Madam!”

Paalam ni Mr. Yu sa akin at saka na ito naglakad na palabas ng gym. sinalubong naman niya si Allen sa pinto at nagpaalam rin ito sa kaniya.

Pagkaalis ni Mr. Yu ay pumasok naman si Allen sa loob.

“Are you okay? may energy ka pa ba para kay David?”

Masayang tanong niya sabay upo sa tabi ng gym bag ko sa may bench na walang sandalan.

“Yes, I’m okay pa.

Napagod

lang ako ng sobra sa training namin pero

mababawi

ko naman lakas ko mamaya sa

byahe

papunta sa school ni David.”

Sagot ko sa kaniya.

Disidido

ka talaga

makapaghiganti

sa mag asawa na iyon ano? Hindi na ba

mababago

ang

pasya

mo at

lumugar

na lang sa

tahimik

kasama si David?”

Tanong niya sa akin. Natigilan naman ako sa pag aayos ng gamit ko at saka nilingon siya.

“Hinding hindi na magbabago ang

pasya

ko.

Buo

na ang loob ko na

gumanti

sa mga iyon…. buong pagkatao,

dignidad

ko, pati kaluluwa ko ay

dinungisan

nila. Lalong lalo na si Ace.

binaboy

niya ako ng husto…

bababuyin

ko rin siya ng mas malala pa sa ginawa niya sa akin, hindi ko lang siya basta

bababuyin

.

Ilalantad

ko rin ang baho nilang mag asawa sa

publiko

na halos

alisin

na nila ang mga

pagmumukha

nila para lang

mailayo

ang mga sarili nila sa

kahihiyan

.”

Buong tapang ko na sabi sa kaniya. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin at napakurap na lang siya ng mga mata niya.

“Ang sa akin lang naman, ayoko na sa huli.

Magsisi

ka kung bakit ka pa

naghiganti

, alam mo naman na may consequences iyang gagawin mo na paghihiganti sa kanila… Baka may Isa sa mga taong malapit sa iyo ang mamatay. Makakaya mo ba tanggapin iyon?”

Nag aalalang boses niyang sabi sa akin.

Natigilan ako sa mga sinabi niya. Tama siya, alam ko na may kapalit ang mga gagawin kong itong paghihiganti sa dalawang iyon.

“Huwag ka sana

magpakain

ng

buo

o

magpatalo

ng

tuluyan

sa Galit mo na nasa puso mo ngayon…. Mahirap na magsisi sa huli.”

Dugtong pa niyang sabi sa akin.

“Akin na bag mo! Mauna na ako sa iyo sa sasakyan, hintayin na lang kita roon.”

Sabi niya sa akin at saka kuha ng bag ko. Pinagmamasdan ko lang siya na naglalakad palayo sa akin palabas nitong gym.

Napaupo ako sa bench at inisip ko ang sinabi niyang iyon.

Pero malakas kumain ang Galit sa puso ko ngayon at kating kati ang buong pagkatao at isip ko na gumanti sa mag asawang iyon. 

“kung

magpapaapekto

ako sa sinabi ni Allen? Paano na? Possibleng marami pa  silang maging

biktima

ng pang

aabuso

hindi lang ako. At possible rin na marami pa silang

patayin

o

ipapatay

. Ayoko na habang buhay na

ibaon

lahat ng iyon sa limot… Kailangan kong gumanti, hindi lang para sa akin… Kundi na rin sa totoong nag mamay-ari ng mukha at

pagkataong

ito.”

Sabi ko sa isip ko.

Kakalimutan

ko muna ang

pagiging

mabait

. Kailangan ko maging malakas at matapang dahil hindi sila basta na

ordinaryong

tao na

babangain

ko, kundi mga

demonyong

nag

katawang

tao dito sa

lupa

at marami na silang nakuha mga inosenteng kaluluwa…. Kaya ngayon pa lang Allen,

patawarin

mo ako dahil buo na ang

desisyon

ko na gumanti at

ibalik

ang mag asawang

demonyo

na iyon sa

impiyerno

kung saan sila

nararapat

!”

Dugtong ko pang Sabi sa isip ko.

Tumayo na ako at saka na nagtungo sa shower room at naligo.

Pagkatapos ko maligo ay inayos ko na ang sarili ko at saka lumabas na ng gym at nagtungo sa parking lot kung saan naka park ang sasakyan na ginagamit ni Allen.

Nakita ko siyang nasa labas ng sasakyan at nakasandal sa gilid nito.

“Sorry kung

natagalan

ako,

naligo

pa kase ako.”

Sabi ko sa kaniya.

Hawak niya ang cellphone niya at nilingon ako sabay tumindig siya ng maayos at saka pinasok ang cellphone sa loob ng bulsa ng trouser niya na itim.

“It’s okay! Tara na?!”

Ngiting pag aya niya sa akin. Tumango naman ako sa kaniya at saka nagtungo siya sa passenger seat at pinagbuksan ako ng pintuan at saka naman ako pumasok sa loob sabay sinarado na niya ang pinto.

Pagkapasok niya sa loob ng sasakyan ay nag suot siya ng seat belt at saka pinaandar na ang sasakyan palayo sa Lugar na iyon.

Pansin ko na habang nasa byahe kami ay tahimik lang siya na nakatuon sa dinadaanan namin.

“Are you okay? Allen?”

Pag aalala kong tanong sa kaniya. Narinig ko ang pagbuntong hininga niya ng malalim.

“No, I’m not good!”

Sagot niya sa akin sa malamig na boses.

“Hindi na ikaw kase ang Isaiah na

nakilala

ko noon. I’m afraid na

lamunin

ka ng Galit mo at

tuluyan

mo nang

kalimutan

ang dating Ikaw.”

Malamig niyang sabi sa akin.

“Listen, Allen. hinding hindi ko

kakalimutan

ang dating ako. sinabi ko na iyan sa iyo noon hindi ba? Bago ako mag undergo ng surgery?

gagamitin

ko muna

pansamantala

itong pagkatao ni Madam Lady Scarlet para sa plano namin ni Edward na paghihiganti. After niyon, ibabalik ko na sa dati ang itsura ko.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ano ba ang hindi mo naiintindihan sa sinabi ko na iyon?”

Taka at irritable kong tanong sa kaniya.

“Naiintindihan ko naman, ang sa akin lang. tsaka mo na ba

ititigil

iyang paghihiganti mo kung may Isang taong malapit sa buhay mo ang

mapahamak

o

tuluyang

mamatay? Paano kung si David iyon? makakaya mo pa bang

maghiganti

laban sa mag asawa na iyon?”

Tanong niya sa akin.

“Hinding hindi mangyayari iyon! hindi ako

papayag

na mamatay o

madamay

ang anak ko sa paghihiganti ko laban sa

demonyo

niyang ama!”

Galit kong sagot sa kaniya.

“Ayoko na pag usapan ito! Lalo lang ako

napapagod

.”

Malamig kong sabi sa kaniya. Nakita ko pa siyang tumingin sa akin, nakatingin kase siya sa salamin na nakaharap sa akin pero iniwas ko ang tingin ko sa kaniya at saka ako sumandal sa sandalan ganun din ang ulo ko tsaka ko binaling ang paningin ko sa labas ng bintana ng sasakyan.

Hindi ko namalayan na nakaidlip pala ako at nagising na lang ako ng maramdaman ko ang paghinto ng sasakyan. Pagdilat ng mga mata ko ay nakita ko na nasa parking lot na kami ng school kung saan pumapasok si David.

Inunahan ko na bumaba ng sasakyan si Allen at saka ako naglakad patungo sa building kung saan ang room ni David.

“Madam Scarlet, saglit lang po!”

Tawag sa akin ni Allen ngunit hindi ako tumigil sa paglalakad ni lumingon sa kaniya.

Hindi ko namalayan ang pagdating ng Isang humaharurot na bike na sasalubong sa akin. Mabilis ang mga pangyayari na akala ko ay sasalpok ako sa estudyante na nag bibike ng mabilis palapit sa akin ngunit hindi.

Naramdaman ko ang paghila sa akin ni Allen at sabay yakap niya sa akin ng mahigpit. Naramdaman ko ang pagdaan ng matulin na bisikleta sa likod ko hanggang sa palayo na ito sa Amin ni Allen.

Unti-unti ni Allen ang katawan niya sa akin at pinagmasdan ako ng mabuti at kitang kita sa mga mata niya ang sobrang pag aalala niya sa akin.

“Ayos ka lang? May masakit ba sa iyo?”

Sunod sunod niyang tanong sa akin.

Napakurap na lang ako sa kaniya at saka ako tumango.

“O-Oo… A-Ayos lang ako!”

Sagot ko sa kaniya na nauutal.

Tuluyan ko na ako lumayo sa kaniya sabay tumalikod ako sa kaniya at naglakad na palayo.

Nakaramdam ako na pamumula at pag init ng magkabilaan kong pisngi at mabilis na pagtibok ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit pero para akong lumaklak ng maraming kape kaya sobrang bilis ng pagtibok ng puso ko.

Sumagi sa isip ko ngayon ang nangyari kanina. Naamoy ko ang pabango niya dahil nadikit ang ilong ko sa suot niya na coat na black at kahit na sobrang tapang ng pabango ng mga lalaki ay pagdating sa akin ay Hindi naman.

Nanunuot sa ilong ko ang pabango niya na ngayon ko lang nalanghap o naamoy sa buong buhay ko. At ang pagdikit ng katawan ko sa katawan niya ay ramdam n ramdam ko ang init ng katawan niya Lalo na sa mga bisig niya na naka diin sa likuran ko kanina.

At higit sa lahat ang maamo niyang mukha Lalo na ang kaniyang mga mata na ngayon ko lang napansin ganun din ang mapupula niyang labi.

Natigilan ako sa pananariwa sa nangyari kanina nung marinig ko ang boses ni David na palapit sa akin.

“Papa!”

Sigaw na masayang tawag sa akin ni David. Paglapit niya sa akin ay bigla niya akong niyakap ng mahigpit.

Kararating

mo lang po ba dito sa school papa?”

Masayang tanong sa akin ni David. napangiti ako sa kaniya at saka ko hinaplos ang kaniyang buhok.

“Yes, baby!

kararating

lang namin ng Uncle Allen mo rito.”

Sagot ko sa kaniya.

“Uncle Allen? Nasaan po siya?”

Takang tanong niya sa akin habang nakatingala siya sa akin.

Sasagot na sana ako nung biglang lumitaw si Allen sa likod ko.

“I’m here!”

Masayang sabi ni Allen kay David.

“Uncle!”

Masayang sabi ni David sabay lumapit kay Allen at saka kinalong naman siya nito.

“How’s school baby?”

Tanong ni Allen kay David.

“Sobrang

saya

naman po Uncle, may bago na naman akong natutunan. Gusto mo po bang

ituro

ko sa iyo mamaya pagdating natin sa mansion ang natutunan ko here sa school?”

Masayang sagot at tanong na rin ni David kay Allen.

“Of course, baby!”

Masayang sagot ni Allen sa kaniya.

Iniwas ko ang tingin ko sa kanila. Lalo na Kay Allen, pilit ko inaalis sa isip ko ang itsura niya kanina at ang amoy ng pabango niya kanina na parang pinapamilyar na ng ilong ko ang Amoy na iyon ngayon.

“Tara na po, Papa!”

Sabi ni David na nagbalik sa ulirat ko.

“Ahh, Sige! Mauna na kayo… Dito lang ako sa likod niyo.”

Sabi ko kay David.

Nauna na sila maglakad papunta sa sasakyan ako naman ay nasa likuran nila. Pinagmamasdan ko ang katangkaran ni Allen at ang pantay ng mga balikat at ang matipuno niyang likod.

Mas matangkad siya kesa sa akin na ako ay abot hanggang dibdib niya lang.

Nung makarating na kami sa sasakyan ay binaba ni Allen si David at saka pinagbuksan niya ng pintuan si David sa may passenger seat at saka na ito pumasok sa loob.

Papasok na rin sana ako sa loob nung bigla ako hilain ni Allen sabay yakap niya sa akin ng mahigpit. (Pa back hug)

Nabigla ako sa ginawa niyang iyon.

“I’m sorry…. Sorry sa mga sinabi ko sa iyo kanina habang papunta pa lang tayo rito sa school.”

Malambing niyang sabi sa akin.

Nalanghap ko na naman ang pabango niya na hindi masakit sa ilong, kung sa iba ay masakit sa ilong ang mga ganitong pabango na pang lalaki. Sa akin naman ay hindi, ang tamis sa pang Amoy ko ang pabango ni Allen at hindi nakakasawa amuyin.

Patawarin

mo ako…. Isaiah!”

Malungkot niyang sabi sa akin.

“Allen, hindi naman ako

nagalit

sa iyo kanina… alam ko na concerned at

nangangamba

ka lang sa mangyayari. pero

makakaasa

ka na hinding hindi mangyayari iyon na iniisip mo. Hindi rin ako

papayag

na may Isa man sa mga taong mahal ko at

mahalaga

sa akin ang mamatay dahil sa paghihiganti ko.”

Malambing ko na tugon sa kaniya at saka ko siya niyakap ng mahigpit.

After niyon ay sumakay na ako sa loob ng sasakyan at ganun din siya tsaka na nag maneho na siya palayo sa school kung saan pumapasok si David at pauwi na kami sa mansion.

A/N;

Sino gusto niyo para kay Isaiah/Lady Scarlet? Si Allen ba o si Edward?

❤️❤️🥰….

Chapter 48

Edward

Nasaan

ang asawa ko?

Nasaan

ang Madame niyo?”

Tanong ko sa mga escorts ni Scarlet.

Naabutan ko sila na nasa labas ng mansion ko.

“Good Morning Sir Edward, nasa shooting range o ng mansion.”

Sagot ng Isa sa mga escorts niya na malapit sa akin.

Habang ako ay nagkakabit ng butones sa may wrist ng left hand ko. Ready na ako pumasok sa Company, kauuwi lang namin galing sa Germany nung nakaraang linggo.

“Sino naman kasama niya roon?

At n

a saan

ang Boss niyo na si

Allen?”

Striktong tanong ko sa kanila. Hindi na sila nakasagot sa tanong ko sa kanila. Kumunot naman kaagad ang noo ko dahil alam ko nakabuntot na naman iyon kay Scarlet.

“Damn him!”

Inis kong sabi sabay naglakad na ako papunta sa shooting range room ng mansion ko sa bandang basement ng mansion ko. Nakasunod sa akin ang Secretary ko sa Kompanya dahil pinapunta ko siya rito ngayon upang dalhin mga ibang papers na pipirmahan ko sa Kompanya.

Huminahon

po kayo Chairman, for sure wala naman silang

ginagawang

masama

sa loob ng shooting range room.”

Pagpapaklma sa akin ng Secretary ko.

“Wala akong

tiwala

sa

lalaking

iyon noon pa, hindi ko

lubos

maisip

bakit

pa siya

kinuha

ni Scarlet na maging right hand niya? simula noong

makilala

ko ang

lalaking

iyan, mas

lumala

na ang

pagiging

seloso

ko.”

Galit kong sabi sa Secretary ko.

Nung makarating na kami sa shooting range room. Hindi maririnig sa labas ang ingay na nangagaling sa putok ng baril.

Agad ako inunahan ng Secretary ko sa pinto at agad niya ang seradura ng pinto sabay bukas nito at ako ang naunang pumasok sa loob.

Naabutan ko si Scarlet na naka sando na gray at naka pants na black at may headband na tumatakip sa magkabilaan niya na tenga at may suot din siya na eye glass para pang protekta sa mata niya.

Nakatalikod siya sa akin at hindi niya alam na nasa likod niya ako at patuloy siya sa pagputok ng baril. Maingay sa loob dahil sa putok ng baril pero sanay na ako sa ingay nito.

Kitang kita ko ang target niya sa malayo na natatamaan niya ang pinaka gitna, ako ang nagturo sa kaniya kung paano humawak ng baril, paano magkasa at magkabit at higit sa lahat kung paano patamaan ng tama ang target. Hindi naman siya mahirap turuan, Isang beses ko lang siya tinuruan ay mabilis niya kaagad itong natutunan.

Nung maubos na niya ang bala sa baril na hawak niya ay agad niya tinangal ang suot eye protection at headband na tumatakip sa magkabilaan niya na tenga.

Muy Buena!”

(Very Good!)

Sabi ko sabay palakpak. Nabigla siya at agad humarap sa akin, naglakad naman ako palapit sa kaniya habang pumapalkpak.

“Ang aga mo naman yata mag practice? Hindi mo ako

ginising

. Why? May

problema

ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi ako

nakatulog

ng

maayos

kagabi

. Ewan ko ba,

pakiramdam

ko ay

sabik

na akong

paulanan

ng bala ng baril ko ang katawan ng mag asawa na iyon.

Kating

kati na ako

maghiganti

sa mga ginawa nila sa akin noon.”

Sagot niya sa akin.

Kauuwi

lang natin nung nakaraang linggo galing Germany pero ngayon gusto ko na

simulan

agad

paghihiganti

ko sa kanila.”

Dugtong pa niya.

Ngumiti naman ako sa kaniya at saka ko pinulupot ang mga kamay at braso ko sa balakang niya at dinikit iyon sa katawan ko.

Hindi naman siya nabigla sa ginawa ko na iyon nakatingin lang ang mga mata niya sa mata ko at ganun din ako sa kaniya.

“Don’t worry, nag

uumpisa

na tayo!”

Malambing kong sabi sa kaniya na umikit ang ngiti sa labi niya sabay pulupot ng mga braso at kamay niya sa batok ko.

“I know,

Ilalantad

muna natin ang mga

bahong

tinatago

nila at saka natin sila

lilimasin

ng

paunti-unti

ang lahat ng meron sila, like pwede natin silang

palubugin

sa

utang

. Pero hindi nila

malalaman

na tayo ang dahil kung bakit

nawawala

ang mga ari-arian nila na pwede

nilang

mapakinabangan

pa.”

Ngiting sabi niya sa akin.

“At kapag walang wala na sila,

paglalaruan

natin sila hanggang sa mag

makaawa

na sila na

patayin

na lang natin sila

ngunit

hindi nila

mahahanap

ang

kamtayan

.”

Tugon ko naman.

“Precisely! Dito pa lang sa

lupa

ay

sinusunog

na ang mga

kaluluwa

nila sa

impiyerno

.”

Natatawang sabi niya.

“Hindi na ako

makapaghintay

na

mangyari

iyon na kahit anong gawin

nilang

pagmamakaawa

nila sa atin. Hindi natin sila

pagbibigyan

at

mapapatawad

.”

Dugtong pa niyang Sabi.

Nagtawanan kami at dinikit ko ang noo ko sa noo niya at saka niya pinikit ang mga mata niya na siya ko naman agad hinalikan ang labi niya.

Tumugon naman siya sa halik ko at hindi naman ito umabot ng 2 minuto.

“Tara! samahan mo ako kumain ng Breakfast.”

Pag anyaya niya sa akin.

“I’m sorry my lovely wife, but i need to go now.

papasok

na ako sa Company and guess what? First day

papasok

sa Company si Ace

bilang

Isa sa mga shareholders ng Company ko.”

Masayang sabi ko sa kaniya. Tumaas naman ang kaliwa niyang kilay sabay nag smirk.

“That’s good news,

madali

natin

magagawa

ang mga plano natin laban sa kanila. So sorry to him dahil sa kaniya

magmumula

ang

pagkabagsak

ng

negosyo

niya.”

Natatawang sabi niya.

Humiwalay na siya sa akin at saka niya kinuha ang towel niya at pinunasan niya ang kaunting pawis sa noo niya.

“I know, at alam ko rin ang mga

hakbang

na gagawin ko para hindi niya tayo

maisahan

.”

Sabi ko naman.

Humarap naman siya sa akin atsaka ngumiti.

“Very well! Kunin mo ang loob niya, at kapag nakuha mo na ang

buong

loob niya… tsaka natin

lalasunin

ng paunti-unti ang

isip

niya hanggang sa ang

pinaka

mamahal

niyang asawa ang maging

kaaway

niya, tsaka na natin gagawin ang mga plano natin.”

Sabi niya sa akin.

“Your Very Feisty, I like that!”

Smirk kong sabi sa kaniya.

“Mm-hmm… by the way,

papanuorin

ko sa laptop ko mismo ang buong meeting niyo mamaya together with the shareholders and stockholders meeting sa conference room ng Company mo. Naka connect sa laptop ko mismo ang mga CCTV camera sa loob ng Conference room mo

pati

na sa Office mo. Just in case na baka may

pakialaman

,

galawin

o

nakawin

na documents ang Ace na iyon, may proof tayo na may kinuha siya na important documents sa Company.”

Sabi niya sa akin.

“Ang galing talaga ng Asawa ko. Kaya mahal na mahal kita eh,

lagi

mo akong

pinapahanga

sa

katalinuhan

mo.”

Natutuwang Sabi ko sa kaniya at akma ko siyang yayakapin nung biglang hinarang niya ang palad niya sa mukha ko.

“Hindi pa ako

naliligo

, umalis ka na at baka nanduon na ang

linta

sa Company mo.

Mahirap

na at baka

pumasok

iyon bigla bigla sa office mo.”

Sabi naman niya sa akin habang naniningkit ang mga mata niya na nakatingin sa akin.

“Aww, where’s my kiss?!”

Malambing at naka pouty lips kong tanong sa kaniya.

Ehh

Nakahalik

ka na sa akin kanina diba? Tama na iyon, Sige na. Umalis ka na at baka malate ka pa sa board meeting mo.”

Sabi pa niya sa akin.

“Okay fine! pero mamaya pag uwi ko, hindi lang kiss ang

hihingiin

ko sa iyo… You know what i mean, hahahaha…”

Sabi ko sabay wink.

Lumukot naman ang noo niya sabay bato sa akin ng towel niya.

“Pervert! Umalis ka na nga.”

Sigaw niya sa akin sa inis. Lumabas na ako ng room na iyon na tawang tawa sa itsura niya kase namumula siya.

Paglabas ko ng room na iyon ay nakita ko ang Secretary ko na may kausap sa phone. Agad ko itong nilapitan at saka tinignan siya na parang tinatanong ko sa kaniya kung sino ang kausap niya sa phone.

“Alright Mr. Gomez, papunta na kami diyan sa Company.”

Sabi ng Secretary ko at nag paalam na ito sa kausap niya sa phone niya na si Mr. Ariel Gomez, Isa sa mga shareholders ng Company ko.

“Anong Agenda niya at

napatawag

siya sa iyo?”

Tanong ko sa Secretary ko habang naglalakad ba kami papunta sa elevator para pumasok na roon sa loob.

Tumawag

siya dahil gusto niya sabihin sa Inyo na kanina pa kayo

hinahanap

ng  mag

asawang

Clinton sa Company niyo at kayo na lang ang

hinihintay

Chairman.”

Sagot ng Secretary ko.

“Well then, Tara na!”

Sabi ko sa kaniya at saka na kami lumabas ng elevator at naglakad na palabas ng mansion. Sinalubong ako ng mga body guards ko sa labas ng mansion at hinatid nila ako papasok sa loob ng kotseng sa sakyan ko.

Habang nasa byahe palang kami ay tumunog ang cellphone ko sa bulsa ng pants na suot ko. Tinignan ko kung sino ang tumatawag at napa smirk ako nung Makita ko sa screen ng phone ko ang pangalan ni Ace.

Agad ko naman itong sinagot.

“Good Morning, Chairman Anderson. anong Oras kayo

pupunta

rito sa Kompanya niyo?”

Tanong niya sa akin.

“I’m on my way,

kaunting

hintay

pa Ace. Ikaw naman parang hindi ka rin na la-late sa kompanya mo,

kaunting

hintay pa at malapit na ako.”

Sabi ko sa kaniya na may kaunting patama sa kaniya.

Nabalitaan ko mismo sa Isa sa mga espiya ko na nag tratrabaho sa kompanya na lagi itong late pumasok.

Natahimik naman siya saglit sa sinabi ko.

“Oh… Ganun po ba? well, pasensya na Chairman Anderson. kanina pa po kase kami ng asawa ko

dumating

rito sa Kompanya niyo.”

Sabi niya sa akin.

Nung marinig ko iyon ay natawa akong malakas sa sinabi niya like literal na tumawa ako na may halong pagka sarcastic tone.

“Woah! Sobrang excited naman kayo ng

misis

mo Mr. Ace, wala naman akong sinabi sa Inyo na

agahan

niyo ang

pagpunta

riyan

. Ang sinabi ko lang ay

magkakaroon

tayo ng Board Meeting sa Conference room 8:00am

ngayong

araw, pero it’s already 7:25 in the morning. Wala pang 8:00, hahahaha….”

Natatawang sabi ko habang napapailing.

“Pasensya na po talaga Chairman,

napaaga

po talaga kami ng punta ng asawa ko. Next time po ay

susunod

po kami sa

tamang

Oras like 30 mins before the starting time ay nandito na kami.”

Sabi niya sa akin.

“No no no… It’s okay! I understand, okay lang yung ginawa niyo na

pagpunta

ng maaga diyan sa Company ko.

Natutuwa

lang ako sa inyo kase early bird kayo

pareho

at

malayong

malayo

sa mga

nababalitaan

ko na

lagi

kayong

late pumasok. But anyway, malapit na ako sa Company.

Ibababa

ko na ito, see you!”

Sabi ko sa kaniya at saka ko binaba ang tawag.

“Ang

sarap

nila

paglaruan

, good job! Secretary lee, ganyan lagi ang gawin mo. Sa first memo na

ilalabas

mo kapag magkakaroon kami ng Board meeting yung Oras na

nilagay

mo sa memo is

mamalian

mo at huwag mo

babaguhin

at

ipapadala

mo iyon sa mag asawa na iyon, pero sa ibang shareholders at stockholders

ipapadala

mo lagi sa kanila na memo is

tamang

Oras. I don’t give a damn kung mahuli man sila sa Board meeting o mas

mapaaga

sila ng punta kagaya ngayon.”

Natatawang sabi ko sa Secretary ko.

Masusunod

! Chairman.”

Ngiting sagot niya sa akin.

Nung makarating na kami sa kompanya ko, pinagbuksan ako ng pintuan ng mga escorts ko at saka ako naglakad papasok sa loob ng building. Binati ako ng mga employees here sa ground floor ng kompanya ako at binati ko rin sila pabalik.

“Chairman Anderson, Thank God your finally here…”

Masayang bati at salubong sa akin ni Ace. Pero hinarangan siya ng mga escorts ko.

“Oh, hi… Bakit nandito kayo sa Ground floor ng Company? hindi ba

nakalagay

sa memo ay sa Conference room na kayo

maghihintay

?! So what are you doing here?”

Pakunwari kong tanong sa kanila, napalingon pa ako sa Secretary ko na nasa likod ko at Wala siyang emosyon na pinakita.

Nagkatinginan naman ang mag asawa sa sinabi ko.

“Oh.. I’m sorry Chairman Anderson,

pinili

kase namin na dito ka na lang namin

hintayin

para

makasabay

kami sa pag punta mo sa Conference room.”

Sabi naman ni Katherine sa akin.

“At sino naman may Sabi na pwede

kayong

sumabay

sa akin sa

pagpunta

ko sa Conference room? ikaw ba

magulang

ko para

diktahan

ako sa mga dapat at gusto kong Gawin?”

Sarkastiko kong tanong sa kaniya. Natigilan siya sa sinabi ko at saka naman siya patagong sinuway siya ng asawa niya.

“Look, Chairman Anderson. I’m really sorry kung dito ka pa namin

hinintay

, we really sorry kung hindi kami

tumupad

sa

nakasaad

sa memo na ginawa niyo. We promise na hindi na ito

mauulit

pang

muli

.”

Sabi naman sa akin ni Ace.

“Dapat lang! Mr. Ace Clinton, I know na alam mo kung ano ang

tamang

meaning ng professionalism at

napag

aralan

niyo naman

siguro

ang Business Ethics, right? Businessman ka rin kagaya ko at may kompanya ka rin, much better kung

balikan

mo ang mga iyon at i-apply mo sa buhay mo as a Businessman and CEO ng Company mo at pag

aralan

mo rin ang mga tamang gawain at

asal

at kung ano ang Mali at hindi dapat gawin, understand?”

Seryosong sabi ko sa kaniya at saka ko nilingon saglit ang asawa niya na nasa likod niya at hindi makatingin ng diretso sa akin.

“Secretary lee, let’s Go!”

Tawag ko sa Secretary ko at saka na kami nagtungo sa elevator.

“Saan nangagaling ang

ganyang

attitude? Mr. President?”

Natatawang tanong sa akin ng Secretary ko. maski ako ay natawa rin at napailing ako sa ginawa ko kanina.

“Well, professionalism dapat! act like an Actor. I wear two faces at

magagamit

ko ang mga ito para

pahiyain

silang dalawa sa

harap

ng

maraming

tao.”

Natatawang sagot ko sa kaniya.

Nung nasa floor na kami kung nasaan ang Conference room at tsaka na kami naglakad palabas ng elevator patungo roon.

Pagpasok namin sa Conference room ay nadatnan ko na nag uusap usap ang mga shareholders at stockholders ko.

“Good Day Everyone!”

Masayang bati ko sa kanila.

“Good Morning, Mr. President!”

Bati ng iba sa akin.

“Secretary Lee, I-set up mo na yung PowerPoint presentation sa projector screen,

patulong

ka na rin sa Assistant Secretary mo.”

Utos ko sa kaniya.

“Yes! Mr. President.”

Sagot niya sa akin.

Nung na set up na ang PowerPoint presentation ay nag umpisa na akong mag present ng report ko sa mga Shareholders at Stockholders ko, nasa kalagitnaan na ako ng presentation ko ay biglang may kumatok sa pintuan ng conference room at sabay bukas nito.

Pumasok ang mag asawang Clinton sa loob at nasa kanila na ngayon ang atensyon namin Ngayon.

“Bakit ngayon lang kayo? Saan kayo galing? kanina pa nag uumpisa ang board meeting. Meron ba kayong Common Sense

pareho

at hindi niyo

napansin

pareho

kung anong Oras na ngayon?”

Ma awtoridad ko na tanong at Sabi sa kanila.

Pasenysa

na po kayo Chairman Anderson,

pinagsabihan

ko po sa

ibaba

ang asawa ko.”

Sagot ni Ace sa akin.

Uupo na sana sila pero biglang nag fart si Katherine at dinig na dinig namin lahat ang pasabog niya.

“Oh My Goodness! What’s that smell? it’s disgusting…”

Reklamo ng Isa sa mga Shareholders ko sabay takip ng ilong niya at ganun din ang ginawa ng iba.

“Are you sure na pinagsabihan mo talaga ang asawa mo or?….”

Sarkastiko ko na tanong sa kaniya.

Tumayo si Katherine sabay mahigpit na hawak ang tiyan niya sabay namimilipit sa sakit ng tiyan niya.

“I-I’m sorry Everyone… I have to go, please excuse me.”

Namimilipit sa sakit niyang sabi sabay patakbong lumabas ng pinto ng Conference room.

Naka cross arms lang ako at napalingon ako kay Ace.

“Baka gusto mo

sundan

ang asawa mo? just in case na

kailanganin

ka niya?”

Tanong ko sa kaniya. Agad naman siyang tumayo at saka nag excuse sa akin.

Napailing na lang ako ng ulo ko nung makalabas na ng pinto si Ace para sundan ang asawa niya.

“So unprofessional…”

Sabi ko. natawa naman ang ibang shareholders at Stockholders sa sinabi ko.

Nilingon ko naman ang Secretary ko at saka siya tumango sa akin, sinyales na iyon na siya ang may pakana sa nangyari kay Katherine.

“Nice one…. Secretary lee!”

Bulong kong sabi sa kaniya at saka na ako nagpatuloy sa presentation ko hanggang sa matapos na ako sa report ko ay wala pa rin ang mag asawa na iyon.

A/N;

Hellowy

, sorry na readers kung hindi na me nakapag update. Haha sobrang busy ni

Awtor

eh…

Tinapos

ko pa ang OJT ko at Assessment ko bago ako mag

balik

sa pag

gawa

ng story. 🥰❤️❤️❤️….

Chapter 49

Katherine

Bwesit

,

kung kailan

unang

araw natin

bilang

Shareholders ng kompanyang ito tsaka pa sumabay itong

pananakit

ng tiyan ko.”

Inis ko na sabi habang namimilipit sa sakit ng tiyan ko. Nandito ako sa pinaka dulong cubicle sa loob ng Female’s Comfort room.

“Ano ba?

tumigil

ka na please!”

Pagmamakaawa kong sabi ko sa tiyan ko.

“Ano ba kase kinain mo o ininom mo kanina at bakit ka nag

kakaganyan

?”

Inis naman na tanong sa akin ni Ace na nasa labas ng Cubicle.

Punyeta

, hindi ko alam!”

Inis ko na sagot sa kaniya.

“Tss… Hindi mo alam? Anong

klaseng

sagot iyan? Tiyan mo iyan kaya dapat alam mo kung ano kinain o ininom mo kung bakit ka

nagkakaganyan

.”

Galit niyang Sabi sa akin.

“Kung alam ko lang na ganito ang

mangyayari

, edi sana hindi na lang kita

sinama

. Edi sana ngayon, nanduon ako sa loob ng Conference room ngayon at

nakukuha

ko na ang loob ng

kapwa

ko Shareholders at ganun din si Chairman.”

Dagdag pa niya.

“Alam mo Ikaw?

kasalanan

mo ito eh, kanina ka pa… dapat

hinayaan

mo na lang ako

magsagot

sa tanong ni Chairman Anderson kanina nung dumating siya, edi sana hindi tayo

kahiya

hiya sa ibang

empleyadong

nakakita

at

nakarinig

sa atin kanina sa

ibaba

… Sabat ka kase ng sabat, hindi ka naman

kinakausap

!”

Inis niyang Sabi pa sa akin.

“Diyan ka na nga, babalik na ako sa Conference room baka tapos na ang Board meeting at wala akong

kaalam

alam kung ano

pinag

usapan

nila…”

Sabi pa niya sa akin.

“T-Teka

sandali

… Ace, huwag mo akong iwan dito!”

Tawag ko sa kaniya na namimilipit pa rin sa sakit.

Pero hindi niya ako pinakinggan, narinig ko ang pagsara ng pintuan ng Female’s Comfort room.

“Bwesit!”

Sigaw ko sa Galit at inis ko. naiiyak na ako ngayon, napayuko na lang ako at pinilit tapusin ang paglalabas ko ng dumi.

Hindi ko alam kung bakit ako nagkakaganito, sa pag kakaalam ko ay nag uusap kami ni Ace sa Isang sulok at may nakita akong coffee machine na malapit sa akin.

Naghulog ako ng barya at bumili ng Kape sa machine na iyon at nung lumabas na ang kapeng binili ko sa machine na iyon ay nauna akong maglakad kay Ace pabalik sa tapat ng elevator. Nilapag ko muna ang kape sa may desk ng Reception/Information center dahil mainit pa ito.

Pinalamig ko muna kaunti at saka ko hinarap si Ace dahil patuloy parin niya ako pinagsasabihan kahit sa harapan ng maraming tao. Nung natapos na kami mag usap ay tsaka ko nilingon ang kape ko at saka ininom paunti-unti dahil maligamgam na ito sabay tinapon sa bin at sinundan ko na si Ace papasok sa elevator.

Aaaaaaahhhhhhhhhhh

…….!”

Sigaw ko ng malakas dahil sa pagkagulat, tinignan ko ang sarili ko ngayon na basang basa mula sa buhok ko hanggang sa damit na suot ko na pinakaiingat-ingatan ko dahil mahal ang pagkakabili ko nito.

Napatayo ako at saka inayos ang sarili ko sabay lumabas ng cubicle kung nasaan ako at pinuntahan ang katabing cubicle kung saan narinig ko ang pagbagsak ng timba sa sahig sa katabing cubicle.

Pagtingin ko sa kabilang cubicle ay nakita ko ang nagkalat sa sahig ang maruming tubig at saka mop ng sahig pati ang timba na walang laman at naka tumba sa sahig.

Punyeta

, sino ka? bakit mo ako

binuhusan

ng

tubig

? Nasaan ka?

Magpakita

ka sa akin!”

Sigaw ko na Galit na Galit. Sabay naglakad patungo sa pintuan ng Female’s Comfort room at saka lumabas. Nilingon ko mula kaliwa at kanan kung may makita akong tao pero wala akong nakita o nadatnan sa hallway.

“Bwesit! Paano ako ngayon nito?….

Eeeeeeeewwwww

,

kadiri

! ang dumi-

dumi

ng tubig at

nangangati

na ako.”

Nandidiri kong sabi habang pinagmamasdan ko ang sarili ko.

Wala akong choice kundi ang lumabas sa CR na iyon at tinahak ko ang hallway papunta sa Elevator paakyat sa floor kung nasaan ang Conference room. Pagbukas ng elevator ay natigilan lahat ng tao sa loob ng elevator at nakatingin sa akin.

“Anong

tinitingin

tingin

niyo diyan? Gusto niyo

bulagin

ko ang mga mata niyo?”

Inis kong tanong sa kanila. umiwas naman sila ng tingin sa akin at saka ako pumasok sa loob ng elevator kasabay sila. Nung nagsara na ang elevator ay tsaka na ito umandar paakyat.

“Ang

baho

naman, amoy

kanal

.”

Bulong ng babae sa likod ko.

“Ang

baho

! Anong amoy iyon? amoy

basura

.”

Tanong ng Isang lalaki sa likuran ko rin.

“Siya yata yung

nangangamoy

…”

Sabi naman ng Isang babae sa gilid ko.

Nung tumunog na ang elevator na hudyat na nasa floor na ako kung saan ang Conference room ay tsaka na ako lumabas ng elevator at naglakad ng mabilis sa hallway papuntang Conference room.

Nung nasa tapat na ako ng Conference room ay natigilan ako dahil may nakita akong Isang pares ng itim na sapatos na nakaharang sa daraanan ko.

Tiningala ko ito at Nakita ko kung sino nag mamay ari ng sapatos na iyon na walang iba kundi ang Secretary ni Chairman Anderson.

“Bakit ka

nakaharang

sa daraanan ko?

Alis

! papasok ako sa loob.”

Mataray kong utos sa kaniya. Nag smirk lang siya sabay tinignan ako mula ulo hanggang paa.

“Mrs. Clinton, what happened to you? Are you okay? Bakit ganyan ang

ayos

mo? Para kang basang

sisiw

ngayon.”

Natatawang tanong niya sa akin.

“Hoy! Wala akong

pake

sa iyo baka

nakakalimutan

mo na Isa ako sa mga  Shareholders ng Kompanyang ito at sana

matuto

kang

gumalang

at

kilalanin

ang mga

taong

nakakaharap

mo kagaya ko.

Naiintindihan

mo? Secretary ka lang ni Chairman Anderson. Kaya wala akong

panahon

na

sagutin

ko

iyang

tanong mo. Umalis ka diyan!”

Galit na Galit kong sabi sa kaniya.

“Hahahaha, right! Tama ka. Secretary lang ako ni Chairman Anderson, but i need and earn a respect too. Hindi lang ako basta-basta Secretary niya lang,

matagal

na rin ako rito sa kompanyang ito at loyal ako kay Chairman Anderson at sa mga

tunay

at

totoong

Shareholders at Stockholders niya na walang

binabalak

na

masama

sa kaniya. Unlike you and your husband na

bagong

santa lang dito sa Kompanya ni Chairman.”

Sabi niya sa akin. Sabay humakbang para lapitan ako kaya nakaramdam ako ng takot sa kaniya dahil naniningkit na ang mga mata niyang nakatingin sa akin kaya napaatras ako.

“Wala ka sa territory mo para mag reyna-

reynahan

dito. Kung sa Company niyo na

palubog

na,

nahahawakan

niyong

mag asawa ang mga

leeg

ng mga employees niyo?

ibahin

mo rito, dahil hindi niyo

magagawa

at

makokontrol

lahat ng

empleyadong

naririto

maski

ako. baka Isang

pitik

ko lang,

ipatapon

kayo ng asawa mo sa labas ng kompanyang ito at hindi na kayo pwede pang pumasok ni

tumuntong

pa sa loob nito. Kaya

umayos

ka!”

Pagbabantang Sabi niya sa akin.

Hanggat

nabubuhay

ako,

babantayan

ko ang

bawat

kilos niyong mag asawa sa loob at labas ng kompanyang ito. Huwag na huwag lang kayong magbabalak ng masama laban kay Chairman Anderson. Marami akong

matang

nakatingin sa Inyo para

ipabantay

kayo, kaya Isang mali niyo lang…..

magiging

abo na ang

kontrata

niyo rito sa Kompanya.”

Dugtong pa niya.

Umatras ang dila ko sa sinabi niyang iyon at para akong nababalutan ng malamig na hangin kaya nanginginig na ng kaunti ang buong katawan ko.

“Gusto mong pumasok sa loob? Then go ahead! pumasok ka sa loob.”

Sabi niya sa akin sabay bukas ng pinto at nakita ko na wala nang tao sa loob ng Conference room.

“Sorry not sorry, better luck next time!”

Sarkastiko niyang Sabi sa akin sabay iniwan niya ako at naglakad na palayo sa akin.

Aaarrrgggghhhhh

….!”

Sigaw ko sa Galit. naluluha na ang mga mata ko ngayon dahil sa galit.

Agad ko kinuha ang cellphone ko sa bag at saka ko tinawagan ang magaling kong asawa kung nasaan siya ngayon.

“Hello?”

Sagot niya nung masagot niya ang tawag ko.

Punyeta

ka! Nasaan ka?”

Galit kong tanong sa kaniya.

“Nandito ako ngayon sa office ni Chairman Anderson. Ikaw? Nasaan ka?”

Sagot at tanong niya na rin sa akin.

Umuwi

na tayo! ayoko na rito,

sira

na Ang araw ko sa kompanyang ito.

Bilisan

mo…”

Sigaw ko na Galit na Galit sa kaniya mula sa kabilang linya sabay binaba ko na ang tawag ko sa kaniya.

Padabog akong naglalakad ngayon papunta sa elevator para bumaba na sa ground floor at hintayin na lang siya sa loob ng sasakyan namin.

Nung nasa ground floor na ako ng building na ito ay dali-dali akong naglalakad palabas, Wala na ako pake sa mga empleyadong nakatingin sa akin at kung ano pa ang pinag uusapan nila tungkol sa akin.

Aray

! ano ba iyan? hindi ka ba

tumutingin

sa

nilalakaran

mo? Ang laki-

laki

ng daan nakuha mo pa akong

bangain

?!”

Inis at mataray kong sabi sa babaing bumanga sa akin.

Nakasuot siya na kulay pulang dress na backless na kita ang maputi at makinis niyang likod at terno ang heels niya na pula rin. Maputi siya, maikli ang buhok niya na hanggang batok at kulay blonde na copper brown. 

Natigil siya sa paglalakad sabay nilingon ako ng kaunti, sabay hawak ng kaliwang kamay niya sa eye shades niya na itim at binaba niya ito ng kaunti. Kitang kita ko ang mapupulang labi niya at ang mga mata niyang nakatingin sa akin at awtomatikong kumorba ang kanang kilay niya habang nakatingin sa akin.

“Ohh… I’m sorry, akala ko kase

malaking

basurang

itatapon

sa labas. Tao Pala!”

Sabi niya sa akin sabay smirk.

Nag igting ang mga panga ko sa sinabi niya at akma ko siyang susugurin nung bigla niya akong tinalikuran sabay naglakad palayo sa akin na mala sexy ang lakad niya papunta sa elevator.

“Hoy!

Malanding

babae ka,

bumalik

ka rito!”

Sigaw ko sa kaniya ng malakas ngunit hindi niya ako nilingon at tuluyan na siyang pumasok sa loob ng elevator.

Nilingon ko naman ang mga taong nakatingin sa akin at ang iba ay pinag uusapan pa ako.

“Anong tinitingin niyo

riyan

?

nasisiyahan

ba kayo sa

nakikita

niyo na may

napapahiyang

tao na kagaya ko?!”

Sigaw kong Galit sa kanila.

Pero biglang lumapit sa akin si Ace at saka ako hinawakan ng mahigpit sa braso ko at saka ako hinila ng malakas palabas roon.

“Ano ba?

Nasasaktan

ako,

bitawan

mo nga ako?!”

Inis kong sabi kay Ace.

“Pwede bang huwag ka mag

iskandalo

rito?

nakakahiya

na

ginagawa

mo.”

Madiin at may Galit niyang Sabi sa akin.

“Ako pa ang

mahihiya

? Bakit? May ginawa ba akong Mali?! Ace, hindi mo alam kung ano

pinagdaanan

ko kanina. kita mo ba itong

itsura

ko ngayon? Mukha akong basang

sisiw

, parang

pinaligo

sa akin yung tubig na galing sa

kanal

…. Ang baho ko,

nakakadiri

!”

Inis kong sabi sa kaniya pabalik.

“At sino naman ang

gumawa

niyan sa iyo? look… Katherine, first day natin Dito sa kompanya ni Anderson, impossible na may

nakaaway

ka na kaagad dito, at kung meron man? tingin ko hindi sila ang may mali

kundi

Ikaw dahil sa

magaspang

talaga iyang ugali mo.”

Galit niya rin Sabi pabalik sa akin.

Kasalanan

mo ang lahat ng ito, kaya pati buhay ko ngayon puno na ng

kamalasan

dahil sa iyo simula noong

pinakasalan

kita

naging

delubyo

at mala

impiyerno

na ang buhay ko dahil sa iyo.”

Dagdag pa niyang Sabi na pasigaw. Nasampal ko siya ng malakas dahil sa mga masasakit na salitang sinabi niya sa akin.

Hayop

ka! Ang

sama

mo, sa tingin mo buhay mo lang

naging

impiyerno ng dahil sa akin? Buhay ko rin

sinira

mo noon pa at

nagsisisi

ako na

nagpakasal

ako sa Isang

demonyo

na kagaya mo.

tinulungan

ka ng pamilya ko at

pinagkatiwala

nila sa iyo ang

negosyo

ng pamilya ko na ako dapat ang

hahawak

, tapos ganito ang

igaganti

mo sa kanila sa

pamamagitan

ko? Wala kang

utang

na loob! Pero ito ang

tatandaan

mo, hindi ako

papayag

na 

makipag

hiwalay

sa iyo hanggang sa

huling

hininga ko.

Tandaan

mo iyan, walang hiya ka!”

Galit na Galit kong sigaw sa kaniya sabay pinaghahampas ko siya ng bag ko. Wala na akong pake kung marami nang nakakakita sa amin ngayon Dito.

Bigla niya akong tinulak ng malakas at pabagsak akong napaupo sa sahig. nabigla ako sa ginawa niya, hingal na hingal ako at siya naman ay matalim na nakatingin ang dalawang mata niya sa akin dahil sa Galit din niya sa akin.

Ayaw

ko

munang

makita iyang

pagmumukha

mo sa bahay ngayon,

bahala

ka kung saan ka

matutulog

o

magpapahinga

ngayon. Wala akong

pakialam

kahit

maaksidente

ka pa sa daan.”

Galit niyang Sabi sa akin. Sabay pumasok sa loob ng sasakyan at saka pinaandar kaagad ito at pinatakbo ng mabilis palabas ng parking lot.

Dali-dali naman akong tumayo at saka hinabol siya habang nagsisisigaw ako na tinatawag ko ang pangalan niya.

“Ace

bumalik

ka rito,

hayop

ka! Hindi ako makakapayag na

ganituhin

mo na lang ako….

Bumalik

ka

ritong

walang hiya ka!”

Sigaw ko na Galit na Galit sa kaniya habang umiiyak na ako.


Scarlet

“Checkmate!”

Ngiting sabi ko habang masayang pinapanuod ang dalawang nag aaway sa may parking lot ng Kompanya ni Edward. nandito ako ngayon sa Office ni Edward sa loob ng Kompanya niya at pinapanuod ko ang buong acting scene ng dalawa sa parking lot.

Hanggang sa nakaalis na si Ace sa parking lot at iniwan si Katherine roon. Hindi alam ni Edward na naririto ako ngayon, kasabwat ko ang Secretary niya at ako mismo ang nag utos sa kaniya na buhusan ng maruming tubig na galing sa mop si Katherine nung nasa loob pa ito ng cubicle sa loob ng Female’s Comfort room.

Naka cross arms ako ngayon at saka pinaglalaruan ko ang Isang butones na galing sa coat ni Katherine. Inangat ko ang kamay ko at pinagmamasdan ko ang butones na iyon sa dalawang daliri ko.

Sinadya ko rin siyang banggain kanina sa ground floor nung palabas na siya ng building at sabay hablot ng isa sa mga butones ng coat niya dahil may pinaplano akong gawin rito na ikakapagbagsak niya, ikasisira ng pangalan at reputasyon niya.

Tignan

ko lang kung may

tapang

ka pang

ibubuga

kapag

sirang

sira na ang pangalan at reputasyon mo, Katherine.”

Sabi ko sabay smirk at uminom na ng red wine sa wine glass ko.

A/N; Unti-unti nang

nagkakalamat

ang

relasyon

ng mag asawa. Hahaha,

magandang

balita ito. 😊😊

Chapter 50

Scarlet

“Are you sure Madame Scarlet sa plano niyo ito?”

Paniniguradong tanong sa akin ni Secretary Lee.

Nakaupo ako sa malaking solo na sofa sa loob ng office ni Edward, samantalang si Secretary Lee naman ay nakatayo sa may gawing kaliwa ko.

Hawak niya ang Isang supot na may sip lock at nakapaloob roon ang butones ni Katherine.

“Of course! alam ko ang

iniisip

at

ginagawa

ko, kaya hindi ako

nagdadalawang

isip

na gawin ang planong

iyon

ngayon.”

Diretso at kumpiyansa kong sagot sa kaniya.

“Siya nga pala,

nasaan

ang

babaing

iyon? hindi

dapat

makalayo

ang

babaing

iyon dito.”

Dugtong ko pang sabi sa kaniya.

“Huwag po kayo mag

alala

Madame.

nasa

loob siya ng Isang

silid

dito sa loob ng

kompanya

.

Kinidnap

siya ng mga guards niyo sa

ibaba

matapos

ko

ipautos

sa

kanila

kaagad

ang

iniutos

niyo sa akin

kanina

.”

Nakangiti niyang sagot sa akin.

Napangiti ako sabay tumayo sa kinauupuan ko.

Dalhin

mo ako sa kaniya ngayon, gusto ko siya makita.”

Utos ko kay Secretary Lee. Agad naman siyang tumango sa akin at saka nauna na siya maglakad papunta sa pinto na sinundan ko naman.

Nang nakalabas na kami sa office ni Edward, tinungo namin ang hallway at saka nagtungo na kami sa elevator. ilang minuto pa ay nakarating na kami sa floor na kung saan ay mga bodega at mga pinaglalagyan ng gamit na mga panglinis ng mga personnel.

Hanggang sa tumigil na kami sa isang pintuan sa dulo sa gawing kaliwa at saka binuksan na ni Secretary Lee ang pintuan sabay bukas nito at pinauna na niya ako pumasok sa loob.

Pagpasok ko sa loob ay nakita ko na ang babaing sumira ng buhay ko. Napangiti ako ng masama at parang gusto ko nang tuparin ngayon mismo ang mga plano ko para sa kaniya. Nilapitan ko siya at yumuko ako ng kaunti dahil nakahiga siya sa isang maruming papag at hanggang ngayon ay wala parin siyang malay.

Nandito rin ang mga body guards ko na nakapalibot sa buong sulok nitong silid na ito.

lumabas

muna

kayong

lahat, Iwan niyo muna kami.”

Utos ko sa mga body guards ko. Agad naman silang nagsilabasan lahat hanggang sa kaming dalawa na lang ni Secretary Lee ang naiwan dito sa loob.

Hubaran

mo na siya.

kukuhaan

ko siya ng

litrato

bago siya

dalhin

sa loob ng office ni Edward.”

Utos ko kay Secretary Lee. Agad naman siya kumilos at inisa-isa niya ang paghuhubad sa damit ni Katherine. Isang malaking eskandalo ang gagawin ko sa kaniya, Isang trap na kung saan sisira ng buong image at reputation niya.

Nung mahubaran na siya ay tsaka ko siya kinuhaan ng litrato sa ibat ibang angulo. Wala siyang bra sa dibdib niya at tanging panty lang ang suot niya.

“Hmmm…. Parang mas

maganda

na

molestyahin

muna siya ng mga body guards ko ng wala siyang kaalam-alam. hindi ba?”

Natatawang tanong ko kay Secretary Lee sabay lingon sa kaniya at nakita ko ang itsura niya na bakas ang pagkagulat sa tinanong ko sa kaniya.

Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ko ang isa sa mga head ng mga body guards ko.

Pumasok

na

kayong

lahat dito sa loob.”

Utos ko sa kanila.

Agad naman silang nagsipasok sa loob ng room kung nasaan ako at saka ko sila hinarap lahat.

“Kaya ko kayo

pinapasok

dito lahat sa loob ngayon, alam ko na may

pangangailangan

din kayo

bilang

Isang natural na

lalaki

.”

Sabi ko sa kanila habang nakangiti.

“At

dahil

tapat

kayo sa akin, may munting

regalo

ako sa Inyo…”

Dugtong ko pang sabi sa kanila sabay naglakad ako papunta sa gilid.

“Gawin niyo ang gusto niyong gawin sa kaniya.

Binibigyan

ko kayo ng

permiso

o

pahintulot

na

sundin

ang utos ko hanggang sa magsawa kayo,

pagpasapasahan

niyo siya hanggang sa magsawa kayong

babuyin

siya.”

Utos ko sa kanila na sila naman ay ikinangiti at para silang mga adik sa itsura nila at kaniya kaniya na sila hubad ng damit at nag uunahan na lumapit kay Katherine na hanggang ngayon ay wala parin malay.

Lumabas

muna tayo, Secretary Lee.”

Tawag ko sa kaniya.

“Hector,

tawagin

mo ako kaagad

kapag

tapos na kayo

pag

sawaan

siya.

Maliwanag

?”

Utos ko sa boss ng mga body guards ko.

“Yes, Madame Scarlet.

Salamat

po sa

regalo

!”

Sagot niya sa akin na Masaya.

Hanggang sa naglakad na kami palabas ni Secretary Lee at sinarado na niya ang pintuan ng room na iyon.

“Huwag kang mag

padaig

sa

konsensya

mo Mr. Lee, sa

umpisa

lang iyan… Sa

susunod

masasanay

at

masisikmura

mo rin ang mga

nakikita

,

naririnig

at baka mag

karoon

ka rin ng

karanasan

sa mga

ganitong

maruruming

gawain.”

Payo ko sa kaniya.

Wala siyang imik at halata sa kaniya na nakokonsensya siya dahil sa mga nasaksihan at narinig niyang utos ko sa mga body guards ko.

Nung nakabalik na kami sa Office ni Edward ay wala parin ito sa Office niya dahil nasa business meeting ito sa labas upang makipag deal sa mga bagong investors ng kompanya niya.

Naghintay lang ako sa loob ng office ni Edward hanggang sa umabot na ng dalawang Oras at kalahati ang paghihintay ko nung tawagin ako ni Hector.

“Oh, Hector. Tapos na ba kayo sa gawain niyo?”

Tanong ko sa kaniya ng nakangiti. nakaupo ako sa swivel chair ni Edward at nakasandal habang kausap si Hector sa kabilang linya.

“Tapos na po Madame,

nakaraos

na kaming lahat. Sobrang

tagal

na namin hindi

nailabas

ito noon pa at ngayon lang namin

nailabas

at sobrang dami,

panigurado

ay

magbubunga

ang ginawa namin na ito sa kaniya… Very Satisfied kami Madame Scarlet, maraming salamat sa gift niyo sa amin.”

Masayang Sabi niya sa akin.

“Good to hear that Hector, sige na.

Dalhin

niyo na siya

rito

and make sure na wala parin siyang malay

kapag

dinala

niyo siya

rito

sa loob ng office ni Edward. Okay?!”

Utos ko kay Hector.

“Yes! Madame,

Masusunod

utos niyo.”

Masayang sagot niya sa akin at saka ko na binaba tawag niya.

Ilang minuto pa ay dumating na ang mga body guards ko at dahan-dahan nilang buhat buhat ang tulog na tulog na si Katherine at bakas rito na pagod ang buong itsura at katawan niya at halata pa sa mukha niya na nasarapan pa sa ginawa ng mga body guards ko sa kaniya.

“Sa kama ng

kwarto

ng Asawa ko niyo siya

ilagay

at sa

sahig

niyo naman

ilagay

ang mga damit niya.”

Utos ko sa kanila at yun nga ang ginawa nila, dinala nila sa kwarto ng office ni Edward si Katherine at nilapag ito sa malaking kama ni Edward na matagal na niyang hindi natutulugan ito at saka nilagay na lang sa sahig ang mga damit nito na parang hinagis lang pagkahubad.

“Sige na,

lumabas

na kayo.”

Utos ko sa kanila.

Nilagay ko ang Butones sa damit ni Katherine sa office table ni Edward. Tumingin ako sa CCTV camera at tumango upang bigyan ng senyales si Secretary Lee na naka monitor ngayon sa room na puro monitor ng Camera.

Inoorasan din namin ni Secretary Lee ang gamot na pampatulog na tinurok kay Katherine at ngayon ay mawawala na ang bisa nito at ilang minuto na lang ay magigising na siya.

Lumabas na ako at saka ko sinarado ang pintuan ng kwarto ni Edward sa loob ng office niya at saka lumabas na ng Office ni Edward. nag kunwari ako na kararating ko lang maski ang damit ko ay pinalitan ko rin ang suot.

Magigising

na siya Madame Scarlet. In 3… 2… 1….”

Sabi ni Secretary Lee sa akin sa isang piraso ng earphone sa tenga ko.

Umakting ako na kararating ko lang at naglalakad sa hallway papunta sa office ni Edward at nung nasa harapan na ako ng pintuan ng office ni Edward ay nag evil smile ako at sabay pinihit na ang seradura ng pinto nito sabay bukas.

Mahal

?… Edward? are you there? yoo-hoo! Hubby? nasaan ka?!”

Sabi ko na umaakting na hinahanap si Edward. nung makarating na ako ng office table niya ay nakita ko ang Isang butones na hindi butones sa damit ng lalaki kundi butones sa damit ng babae.

Nag iba ang expression ng mukha ko nung may narinig akong kaluskos sa loob ng kwarto ni Edward dito sa loob ng office niya. Agad akong naglakad papunta sa pintuan ng kwarto ni Edward. Pinasok ko ang Butones na iyon sa loob ng bag ko at sabay binuksan ang pintuan ng kwarto ni Edward.

Tumambad sa akin ang gising na gising at gulat na gulat na itsura ni Katherine habang dinadampot ang mga damit sa sahig at nakabalot ng kumot ang buong katawan niya.

Hayop

ka! sino kang

babae

ka at bakit ka

naririto

sa kwarto ng Asawa ko?”

Sigaw ko na pagalit sa tanong ko sa kaniya at saka ko siya sinugod ng mabilis at saka ko siya sinabunutan ng malakas sa buhok niya.

Aaaahhhhh

….

Bitawan

mo ako, hindi ko alam kung ano

pinagsasabi

mo?”

Galit niyang sigaw sa akin kaya mas lalo ko pa sinabunutan ang buhok niya ng malakas.

“Hindi mo alam? huh?! Hindi mo alam na

nandidito

ka sa loob ng kwarto ng Office ng asawa ko?!”

Gigil na gigil kong Sabi sa kaniya, natumba siya sa sahig at saka ko siya pinatungan at pinagsasampal ko ang mukha niya at sinasabayan ko rin ng sabunot ng malakas sa buhok niya. Nanlalaban din siya pero hindi niya ako kaya.

Hayop

ka!

matapos

niyo

makipag

partnership ng Asawa mo sa

kompanya

ng Asawa ko,

balak

mo rin pala

maging

kabit niya? Hindi ako

papayag

Papatayin

muna

kita

!”

Galit na Galit kong sigaw sa kaniya.

Naitulak naman niya ako at saka siya bumangon, agad naman din ako bumangon para habulin siya dahil nakatakbo siya palabas ng kwarto at patungo sa office. Hindi na niya nadala ang mga damit niya at tanging kumot na puti na lang ang nakatakip sa buong katawan niya at tangay tangay niya ito.

Bumalik

ka rito, hindi pa tayo tapos!”

Sigaw ko sa kaniya. Tarantang taranta ang itsura niya habang tumatakbo palabas ng office ni Edward.

Nasundan ko naman siya nung makalabas siya sa office ni Edward at naghahabulan naman kami ngayon sa hallway.

Hanggang sa naabutan ko siya sa elevator kaya ngayon ay nasa loob kaming dalawa ng elevator at ako ang lumalang sa kaniya ngayon. Sampal, sabunot, tadyak at suntok sa mukha ang binigay ko sa kaniya. Nagawa rin naman niya ako sampalin ngunit hindi naman malakas, mas malakas pa rin ang akin.

Hinatak ko ang puting kumot na binabalot niya sa katawan niya pero hinahatak naman niya iyon pabalik kaya naghahatakan kami ngayon sa kumot.

Hanggang sa nakarating na kami sa ground floor ng building at pagbukas ng elevator ay natigilan ang lahat ng tao nung Makita kami. May gustong umawat sa akin pero hindi ako nagpaawat.

Napatakbo palayo sa akin si Katherine ngunit hinabol ko siya at saka sinabunutan sa buhok niya ng malakas.

“At saan ka

pupuntang

kabit ka? Sabi ko sa iyo na hindi pa tayo tapos.

Babasagin

ko muna

iyang

pagmumukha

mo hanggang sa

magsawa

ako sa iyo at para na rin

walang

pumatol

sa iyo na

lalaki

.”

Gigil na gigil at Galit na Galit kong sabi sa kaniya.

“Ahh…

Bitawan

mo ako!”

Nanlalaban niyang Sabi sa akin.

Naitulak ko siya ng malakas kaya nagpagulong gulong siya sa sahig hanggang sa push cart na panglinis ng mga janitor.

Lumapit ako sa kaniya sabay sinabunutan ko siya ng mahigpit at malakas sa buhok niya.

“Ito ang ginagawa sa mga

kagaya

mong kabit at ahas,

ingudngod

sa

balde

na may

maruming

tubig

na may bleach. Nang sa

gayon

malaman mo na ang mga

kagaya

mo na puro

karumihan

ang

pinapalaganap

niyo sa mundo ay

kailangan

niyo rin malinisan para

mawala

na mga kati niyo sa katawan niyo na

pinapakamot

niyo kung

kani-

kanino

at para na rin hindi puro

kabitan

pinapalaganap

niyo sa mundo…”

Pasigaw kong sabi sa kaniya sabay ngudngod sa mukha niya sa balde na may maruming tubig na kung saan ay pinangbabanlawan ng mop.

Nanlalaban siya habang nakasubsob ang buong mukha niya sa banlawan ng mop.

“Ayan!

Magpakasawa

ka sa tubig na may bleach, say hello ka na rin sa mga kagaya mong germs na puro

karumihan

at

kakatihan

ang

kinakalat

niyo, mag bonding time na rin kayo diyan together!”

Galit kong sabi sabay bitaw sa buhok niya dahil inaawat na ako ng ilan sa mga body guards ko. Punit punit na rin ang kumot na nakabalot sa buong katawan niya.

Naiangat na niya ngayon ang ulo niya at saka niya nakita na maraming tao ang nakatingin sa kaniya at ang iba ay pinagtatawanan siya at ang iba naman kinukuhaan siya ng litrato at pinag uusapan siya.

Ilabas

niyo na ang basurang iyan, ayoko na makita pang

pagmumukha

ng

basura

na iyan rito o

makatungtong

rito sa kompanya ng Asawa ko!”

Pagalit at pasigaw kong utos sa mga body guards ko.

Nilapitan nila si Katherine na nanghihina na at saka hinawakan sa magkabilaan braso at kinaldkad palabas.

Bago siya ilabas ay nilapitan ko siya at hinawakan ko siya sa panga niya na madiin at mahigpit, mata sa mata ko siya tinignan.

Tandaan

mo itong

mukhang

ito, sa Oras na makita mo ulit ang mukha ko…

magtago

ka na, dahil

higit

pa

riyan

ang

gagawin

ko sa iyo

babae

ka. Hindi pa tayo tapos!

Idedemanda

pa

kita

.”

Pagbabanta ko sa kaniya sabay binitiwan ko na ang panga niya na basang basa ngayon dahil sa pagsubsob ko sa mukha niya sa balde.

Kinaldkad siya palabas ng kompanya na parang basura kaya napasalampak siya ng malakas sa sahig. Sabay tumalikod na ako sa kaniya at naglakad na ako pabalik sa elevator.

“Secretary Lee, mission accomplished!”

Bulong kong sabi sa kaniya sa earphone na nakalagay sa tenga ko at saka palihim na ngumiti.

“Yes, Madame! Na save ko ang

kuha

ng CCTV camera.”

Sagot niya sa akin.

“Good!

ibigay

mo sa akin ang original copy, but before that…

Ikalat

mo muna ang scandal video niya sa internet pati mga pictures na

kuha

ko sa kaniya and make sure na walang

makakakilala

sa iyo na Ikaw ang nag post

niyan

sa internet para na rin sa safety mo, bago mo

ibigay

sa akin ang original copy. Understand?”

Utos ko kay Secretary Lee.

Masusunod

, Madame Scarlet!”

Sagot niya sa akin.

At tuluyan na akong nakapasok sa elevator at unakyat na pataas para bumalik na sa office ni Edward.

A/N; Big Scandal nga, Hahaha 😂 ganda ng plano at acting ni Scarlet.

Nakaganti

ka rin sa

wakas

pero

umpisa

pa lang iyan, marami pang

pasabog

na

naghihintay

sa iyo Katherine at sa Asawa mo. 😎😂👏👏👏

Chapter 51

Katherine

“What makes you think na kakampihan kita Katherine?”

Tanong sa akin ni Ace. sinabi ko sa kaniya na sinugod ako ng Scarlet na iyon at ayaw niya maniwala sa akin.

“Hindi pa ba sapat itong mga bruise at scratch sa mga braso at pisngi ko? C’mon Ace. defend me, asawa mo ako.”

Bulyaw ko na sabi sa kaniya dahil sa inis ko.

“You know what? alam ko na

ginawa mo iyan sa sarili mo para paniwalaan kita at hindi na ako magtataka kung bakit. Baka nakakalimutan mo? Nang dahil sa iyo nasira ang image ko, ang image ng kompanya ng dahil pagkakalat mo sa kompanya ni Edward?”

Seryosong sabi niya sa akin sabay panduduro ng daliri niya sa mukha ko.

“Teka nga, mas uunahin mo pa ba kapakanan ng kompanya kesa sarili mong asawa? Pwede pa naman tayo nag request ng isa pa for another presentation kay Edward. Ako? Nasaktan na at napahiya na sa public place eh hindi ka man lang nag alala sa akin?”

Pagalit na sabi ko sa kaniya.

“I don’t care kung ano man ang nangyari sa iyo, karma na sa iyo iyan dahil hindi mo pinipili mga lugar na kung saan ka magkakalat at ilalabas pagiging war freak mo. Ang mahalaga sa akin ngayon ay ang kompanya. Naiintindihan mo?”

Bulyaw niya pabalik sa akin.

Natigilan ako sa mga sinabi niya at napatango na lang habang nakatingin sa mga mata niya. Hindi ako makapaniwala sa mga narinig ko mula sa kaniya.

“Edi lumabas din ang totoo… Asawa mo nga lang talaga ako. hindi ko alam kung mahal mo, asawa mo ako at sa akin mo

binabaling

ang galit at stress mo ever since… yun ang totoo hindi ba?”

Sarkastiko na may katotohanan ko na tanong sa kaniya.

“Wala ako panahon makipag usap sa iyo, enough this stupid Drama of yours. Hindi ka artista, ang mabuti pa dumito ka na lang sa bahay at alagaan mo anak natin ng sa gayon magkaroon ka ng pakinabang dito sa bahay.”

Sabi niya sa akin at saka ako tinalikuran at naglakad na siya papunta sa office niya at sinarado ng malakas ang pinto.

Tinanaw ko lang siya palayo sa akin.

Arrrgghhhh

! Bwesit! hindi ako papayag na basta mo na lang ako

ganituhin

Ace. hinding hindi rin ako papayag na madungisan ang pagkatao ko sa lahat ng maraming tao, Scarlet… Humanda ka, sisiguraduhin ko na magbabayad ka sa ginawa mo sa akin.”

Galit na galit kong sabi sabay hinawakan ko ang isang vase na babasagin at binato iyon ng malakas sa pader, nabasag ito at nagkalat sa sahig ang mga bubog nito.

Pumunta ako sa kwarto namin at saka ako naupo sa harapan ng makeup wardrobe ko. Pinagmasdan ko ang mukha ko sa salamin at halata rito ang mga kalmot sa magkabilaan pisngi ko. Mas marami nga lang sa kaliwa.

Napansin ko rin na meron na rin akong mga wrinkles sa noo. hindi ko nagustuhan ang mga nakikita ko sa salamin na para akong tumanda ng limang taon.

Aaaahhhhh

…”

Sigaw ko sa galit sabay hawi ng ilang makeup at kung ano-ano pang pampaganda ang nakalagay sa harapan ko na nahulog sa sahig dahil sa paghawi ko ng malakas.

“Hindi! hindi ako papayag na maging ganito ang mukha ko, ang panget ko… No! Impossible.

Impossibleng

ipagpalit ako ni Ace sa iba lalo na sa babaing iyon.”

Galit na galit kong sabi habang nakahawak ako sa mukha ko. natigilan ako nung makita ko ang makeup na madalas ko gamitin na nasa harapan ko, kinuha ko iyon at binuksan sabay nag makeup ako sa sarili ko.

Gusto ko magandahan sa akin si Ace ngayon. kaya nagpaganda ako ng husto. Pagkatapos ko mag make up ay kinuha ko ang pulang pula na lipstick at nag lipstick ako habang nakatingin ako sa salamin na nasa harapan ko.

Pagkatapos ko mag lipstick ay kinuha ko ang pabango ko sa drawer nitong wardrobe ko at saka nag spray ako ng pabango sa leeg at sa damit na suot ko.

Natakpan ng makeup ang mga kalmot sa kaliwang pisngi ko.

At nung matapos na ay napangiti ako nung makita ko ang itsura ko na sobrang ganda. kinapalan ko ang pag makeup sa pisngi ko para matakpan ang mga kalmot rito, naglagay din ako ng eyelash at maskara para magmukhang maganda ang mga mata ko.

“Ang ganda ganda mo na ngayon Katherine. Sinisiguro ko sa iyo na hinding hindi ka talaga ipagpapalit ng asawa mo sa iba.”

Nakangiti kong sabi sa sarili ko habang nakatingin ako sa salamin. Tumayo na ako at naglakad papunta sa pintuan ng kwarto namin at lumabas na para puntahan si Ace sa office nito.

Naglakad na ako papunta sa office ng asawa ko at nung nasa pinto na ako ay kumatok na ako sabay bukas ng pinto. Pumasok ako sa loob at nakita ko ang asawa ko na naka upo sa swivel chair niya at nakaharap sa desktop.

Lumapit ako sa kaniya at sabay naupo ako sa ibabaw ng table niya na malapit sa kaniya.

“Hi Honey, mukhang not in the mood ka ngayon ahh? anong gusto mong gawin ko? Nagugutom ka na ba? Gusto mo bang ipagluto na kita ng hapunan natin?”

Mapang akit na tanong ko sa kaniya sabay hinahaplos ng mga kamay ko ang matipunong braso at balikat nito.

“Pwede ba Katherine? Wala ako sa mood makipag lampungan sa iyo, sinabi ko na saiyo kanina hindi ba na mag asikaso ka rito sa bahay natin at alagaan mo ang anak natin hindi ko sinabi sa iyo na magpaganda ka?”

Irritable niyang sabi sa akin.

“Honey naman, hindi mo ba nagustuhan ang pagpapaganda ko? Nagpaganda ako for you… Iyon ang gustong-gusto mo sa akin noon hindi ba? na lagi akong magpaganda sa harapan mo.”

Pang aakit ko na sabi sa kaniya na may halong lambing.

“Hindi mo ba na appreciate ginawa ko na’to?”

Tanong ko sa kaniya na nagpapapansin at nagpapaawa.

Nilingon niya ako at mata sa mata niya ako tinitigan.

“Hindi ka na maganda sa paningin ko. Oo, Maganda ka noon at gustong gusto ko lagi na makikita kang maganda sa harapan ko. Pero ngayon hindi na, kahit ano pang pampaganda ilagay at ipahid mo diyan sa mukha mo at kahit ilang patong pa ng makeup ilagay mo diyan sa magkabila mong pisngi… Hindi ka na maganda sa paningin ko, Tanggapin mo na lang na

pabulok

ka na.”

Seryosong sabi niya sa akin na ikinasama ng damdamin ko, hinarap ko siya at saka ko siya kinuwelyuhan ng mahigpit.

“Ganun ba? So sino maganda ngayon sa paningin mo? Yung babaing iyon? Si Scarlet ba? Siya ba maganda sa paningin mo ngayon?”

Galit na pasigaw ko na tanong sa kaniya.

“Eto ang tatandaan mo Ace… Asawa kita! Kaya akin ka lang. Walang ibang makakakuha o makakaagaw sa iyo, akin ka lang. Dahil kung sino man ang babaing

kinakahumalingan

mo ngayon, sisiguraduhin ko na mauuna siya sa hukay. Naiintindihan mo? papatayin ko ang scarlet na iyan at walang makakapigil sa akin.”

Galit na sigaw ko sa kaniya sabay tulak ko sa kaniya ng malakas kaya naman napasandal siya ng malakas sa sandalan ng swivel chair niya. Tumayo ako at hinawi ko ng malakas ang mga papel na patong-patong sa ibabaw ng table niya kaya naman nagkalat ang mga ito at ang iba ay nagliparan.

Iniwan ko siya sa loob ng office niya na puro kalat.

“Hayop ka Scarlet! Hayop ka!”

Sigaw ko ng malakas nung makalabas na ako ng office ni Ace.

Narinig kong umiiyak ang anak namin sa kwarto niya kaya naman pinuntahan ko ito sa silid niya at nung nasa loob na ako ng room niya ay nilapitan ko ito at saka hinawakan ko sa magkabilaan niyang braso ng mahigpit.

“Pwede bang tumahimik ka?”

Sigaw ko sa kaniya ng malakas sabay alog ko siya.

Natigilan siya saglit sa pag iyak at tinignan ako. Maya-maya pa ay umiyak na naman ulit siya mas malakas ngayon kesa kanina.

“Sabing tumahimik ka eh, ano bang gusto mo?”

Pagalit kong sigaw sa kaniya. Tinitigan ko ito at nakaramdam ako ng awa sa kaniya. Natauhan ako sa ginawa kong pagsigaw at pag alog sa kaniya.

Binuhat ko siya at saka ako tumayo, tumahan naman siya sa pag iyak at saka tumingin sa akin.

Napabuntong hininga naman ako dahil kalong lang naman ang gusto niya.

Lumabas kami ng silid niya at saka nagtungo sa kitchen para magluto na ako ng hapunan namin. Karga karga ko ang anak ko habang ang isa ko naman na kamay ay naghahanda ng mga ingredients na lulutuin ko for dinner.

Binaba ko muna siya sa upuan niya, hindi naman ito umiyak kundi nakatingin lang sa akin.

“Mabuti ka pa anak, nauunawaan mo si mama. Samantalang yung magaling mong ama… Walang inisip kundi pera, pero hayaan mo kapag nakuha na namin ng papa mo lahat ng pera at yaman ni Edward, ibibili ko lahat ng gusto mo at palalakihin kitang maluho sa lahat ng bagay pati pagkain… I promise to you my little prince.”

Nakangiti kong sabi sa anak ko at nagsimula na ako maghiwa ng mga lulutuin ko para sa dinner namin.

Habang naghihintay ako na maluto na ang niluluto ko, umupo muna ako sa upuan katabi ang anak ko at saka pinagmasdan ko ang itsura nito.

“Lalaki kang gwapo kagaya ng ama mo. balang araw malalaman mo ang mga ginagawa namin ng ama mo at

munawaan

mo rin kami kung bakit namin ginagawa ang lahat ng ito ay para sa iyo at sa kinabukasan mo/natin anak.”

Sabi ko sa kaniya sabay hawak sa kamay niya. Ngumiti ito sa akin habang hawak hawak niya ang laruan niya.

Malaki na ang anak namin pero may sakit siya. Na diagnose siya na may Down syndrome siya at hindi siya makatayo ng mag isa, walang muscle ang kaniyang mga legs pareho. Malapit na siya mag birthday ngayon taon. Gusto ko na magkaroon siya ng bonggang birthday party.

Noong una hindi ko matanggap kung bakit nagkaganito ang anak ko. Early signs pa lang nito lumabas noong magli-limang taon gulang na siya. Maliit ang kaniyang leeg, hugis almond ang mga mata niya, maliit din ang kaniyang mga kamay at Paa. Sakitin din siya noon kaya nagtaka na ako sa kondisyon ng anak ko.

Nung pina check namin siya ni Ace sa Doctor, doon na sinabi ng pedia na diagnose ang anak ko. Down syndrome na kung saan ay sumobra ang chromosomes niya hindi kagaya natin mga normal na tao na sapat lang ang chromosomes natin.

Hindi ko matanggap noong una kung bakit nagkaganito ang anak namin. Normal ko siyang pinanganak at pinagbuntis, nalaman ko rin na nakukuha ito by genes o namamana. Alam ko sa history ng pamilya namin ay wala kaming ganitong case. Natanong ko rin si Ace kung meron ba silang ganitong case sa family niya at sinabi naman niya na wala.

Sinisisi ko pa noon si Isaiah ang dating Caregiver ng anak ko na baka may pinainom siya rito o kaya naman ay sinumpa niya ang anak ko para lang makaganti siya sa amin. Pero bumalik din sa kaniya panigurado kung nasaan man siya ngayon baka nasa impyerno na siya ngayon at sinusunog ang kaluluwa niya ngayon doon.

Alam niya na hindi niya kami kayang labanan at gantihan kaya sa bata na lang niya ginawa ito para makaganti sa amin pero sino ngayon talaga ang talo? Kami ba o siya?

“Huwag ka mag alala anak…

Ipapagamot

ka namin ng Daddy mo

kahit saan lupalop man ng mundo tayo mapunta para ipagamot ka namin ng daddy mo, gagawin namin maging normal ka lang anak kagaya namin. okay?”

Naluluhang sabi ko sa anak ko. Lahat gagawin ko para sa anak ko kahit makipag patayan pa ako sa ibang magulang diyan gagawin ko mapagamot lang ang anak ko.

Nung maluto na ang niluluto ko para sa hapunan namin ay sinandukan ko na ng pagkain ang anak ko at ang sarili ko at nauna na kami kumain ng anak ko. Pagkatapos ay tinulungan ko ang anak ko na mag half-bath at magbihis ng pantulog niya at saka ko ito pinatulog.

Pagkatulog ng anak ko ay nag umpisa na ako maglinis ng pinag kainan namin at mga kalat sa buong bahay ay nilinis ko. Naiiyak ako habang naglilinis ng bahay namin dahil hindi ko pinangarap na maging housewife, pinangarap ko noon pa na maging powerful at maimpluwensyang babae sa panahon ngayon pero nasaan ako ngayon? Nandito sa loob ng bahay at naglilinis ng mga kalat na kinalat ng asawa ko at kalat ko rin kanina.

“Mabuti naman at nakuha mong maglinis, ganyan… Iyan ang gusto ko makita sa iyo.”

Natigilan ako sa ginagawa ko nung marinig ko sinabi ni Ace sa likod ko. Naka cross arms siya at nakatingin sa akin habang naka smirk.

“Kumain ka na, nagluto na ako ng hapunan.”

Malamig kong sabi sa kaniya.

“Good! nagagawa mo na rin tungkulin mo rito bilang asawa ko at bilang may bahay at sa anak natin… Mas mabuti na siguro kung dumito ka na lang sa bahay at ako na lang nag trabaho, maganda iyon hindi ba?”

Masayang sabi niya sa akin.

Hindi na ako umimik pa kahit na natatapakan na niya ang pride ko sa mga sinabi niya ngayon sa akin..

“Ohh… I forgot to say this, nakatanggap nga pala ako ng invitation sa grand event ng kompanya ni Edward at invited tayong dalawa. Naisip ko nung una na huwag ka na lang isama dahil nag aalaga ka sa anak natin at nagagawa mo din mga gawain dito sa bahay. Pero magtataka naman si Edward kung bakit hindi ko kasama ang maganda kong asawa. Hindi ba? So wala akong choice kundi ang isama ka… Magkalat ka ulit doon ahh?! kahit saan ka naman lagi pumunta nagkakalat ka eh… Signature mo na iyan ang mag kalat.”

Sarkastiko at mahaba niyang sabi sa akin. Napakuyom ako ng kamao ko at kinokontrol ko ang galit ko ngayon dahil kung papatulan ko siya panigurado na magigising na naman ang anak namin.

“Nakakahiya ka kasama!”

Malamig niyang sabi sa akin bago siya maglakad papuntang kitchen para kumain.

Natigilan ako sa ginagawa ko at naluluha ako ngayon. Napaupo ako sa sofa at tahimik akong umiiyak.

A/N; Katherine the lousy housewife!

Hi everyone, I’m back… Sorry natagalan sobra ang pag UD ko kase may work na si author and sad to say na pang gabi ako sa work ko. Pero sisikapin ko na mag UD sa story na ito at sa iba ko pang stories na pending. Love you’ll… 💙💙💙